iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ფილუსა-კრისოკუსი

ფილუსა-კრისოკუსი — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პოლის ქრისოხოსიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 12 კმ-ში. ის ზღვის დონიდან 427 მეტრზე (1,401 ფუტი) მდებარეობს. ევრეტოსის ტბის პირას მდებარე ფილუსა ქრისოხოსი ესაზღვრება პაფოსის სოფელ ტრემითუსას და კუნძულის ერთ-ერთი პატარა თემია, თუმცა მას კვიპროსის სოფლის მრავალი ბუნებრივი სილამაზე აქვს. კერძოდ, დასახლება გაშენებულია მწვანე გორაკზე, სადაც ხარობს კრაბის ხეები, ზეთისხილის და ხეხილის ხეები და ზემოდან გადაჰყურებს ამ ტერიტორიის სოფლებს. სოფელი მდებარეობს სოფლებთან:სიმუს, ზაქარიას და სარამას ახლოს. ასევე ახლოს არის ორი მიტოვებული სოფელი: ევრეტო და ტრიმითუსა. სოფელი ფილუსა ამ ტერიტორიაზე მდებარე 5 მიმდებარე კვიპროსული თურქული სოფლის ცენტრში იყო.

ფილუსას სოფელში 31 მუდმივი მცხოვრები ცხოვრობს, სოფელი კი შაბათ-კვირას, ფესტივალებისა და არდადეგების პერიოდში უფრო დატვირთული ხდება. ფილუსას სოფელი მთავარი გზის გასწვრივაა გაშლილი, საიდანაც რამდენიმე ვიწრო ქუჩა გადის. ახლომდებარე ქალაქი პოლის ქრისოხო სოფლის მთავარი ადმინისტრაციული, სასკოლო და სამედიცინო ცენტრია.

ამ სტატიაში მოხსენიებული ფილუსას სოფელი არ უნდა აგვერიოს ფილუსას სოფელთან, რომელიც უფრო სამხრეთით,სოფელ კედარესთან ახლოს მდებარეობს.

ლეგენდის თანახმად, სოფელმა სახელი ქალაქის მოედანზე ამოსული ორი ხისგან მიიღო. წყვილი ძალიან გაიზარდა და საბოლოოდ ერთმანეთში გადახლართული გახდა. ამან ისეთი შთაბეჭდილება შექმნა, თითქოს ისინი ერთმანეთს კოცნიდნენ და სოფელი ფილუსას სოფელად (თარგმანი: კოცნის სოფელი) გახდა ცნობილი.

ფილუსას სოფელს შესანიშნავი ხედები აქვს და მან ტრადიციული არქიტექტურა და ხიბლი შეინარჩუნა.
პიტარგუ

პიტარგუ — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში.იგი მდებარეობს ლეტიმვუდან სამხრეთით 3 კილომეტრში. ის ზღვის დონიდან 286 მეტრზე მდებარეობს.

დღესდღეობით, ერთადერთი შემორჩენილი შენობაა შენობა, რომელიც წარსულში მეჩეთად და სკოლად გამოიყენებოდა. პიტარგუ კვიპროსის პაფოსის პროვინციაში მდებარე მიტოვებული სოფელია და მდებარეობს ამავე სახელწოდების ქალაქიდან 25 კმ-ში ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ლიმასოლიდან 72 კმ-ში ჩრდილო-დასავლეთით და ნიქოზიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 155 კმ-ში.

პროვინციის ერთ-ერთი მრავალი თურქ-კვიპროსული სოფლიდან, რომელიც ამჟამად დროის უკაცრიელობას მიეკუთვნება, პიტარგუ 1974 წლამდე დასახლებული იყო. 1963 წელს, როდესაც კვიპროსელ ბერძნებსა და კვიპროსელ თურქებს შორის თემებს შორის არეულობა დაიწყო და ახლომდებარე სოფლებიდან ნაციონალისტების ჯგუფების თავდასხმის შიშით, მეზობელი ჩულუდან კვიპროსელი თურქები დასახლდნენ. საბოლოოდ, 1974 წელს თურქეთის შემოჭრამ და დენკტაშ-კლერიდისის მიერ შეთანხმებულმა მოსახლეობის ორმხრივმა გაცვლამ მოსახლეობა აიძულა თურქების მიერ ოკუპირებულ თურქეთის ჩრდილოეთ ტერიტორიებზე გადასულიყო.

სოფელში ყოველწლიურად 615 მმ ნალექი მოდის.

კლიმატი
მესა-ხორიო

მესა-ხორიო — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს მესოგიდან 1 კმ-ით აღმოსავლეთით.

ტოპოგრაფია
მცირე დასახლება, რომელიც მდებარეობს ზღვის დონიდან 315 მეტრ სიმაღლეზე, ქალაქის გარეუბანში; იგი მნახველებს სთავაზობს ხედებს რეგიონსა და მიმდებარე ტერიტორიის პლაჟებზე. მესა-ხორიო-პაფუ სულ რაღაც ერთი ნაბიჯის დაშორებითაა საქალაქო ცენტრების ინფრასტრუქტურისგან. იქ ვიზიტორი იპოვის საცხოვრებლებსა და ვილებს დასაქირავებლად, ასევე თანამედროვე შენობებს ყველა კომფორტით.

მესა-ხორიო-პაფუს ესაზღვრება მესოგი და არმუ. იგი შეიძლება გახდეს შესანიშნავი ბაზა მიმდებარე ტერიტორიისა და პაფოსის ცნობილი არქეოლოგიური ძეგლების დასათვალიერებლად.

სიმაღლე
მესა-ხორიოს სიმაღლეა 312 მ.

მეზობელი სოფლები
მესოგი 1 კმ
არმუ 3.8 კმ
ცადა 4.9 კმ
მესანა

მესანა — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს სალამიუდან 2 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით.

მდებარეობა
სოფელი მესანა მდებარეობს ქალაქ პაფოსის ჩრდილო-აღმოსავლეთით.

ისტორია და სახელწოდება
კვიპროსის დიდი ენციკლოპედიის თანახმად, სოფელი აშენდა შუა საუკუნეების შემდეგ, რაც დასტურდება იმით, რომ სოფელი არ ფიგურირებს იმ პერიოდის რუკებზე.

სოფლის სახელი დაკავშირებულია მის გეოგრაფიულ მდებარეობასთან. ტოპონიმი „ '“ ბერძნულად ნიშნავს „შუაში“ ან „შორის“ და მიუთითებს მდებარეობაზე სალამიუსა და არმინუს შორის მდებარეობაზე.

მოსახლეობა
მე-19 საუკუნის ბოლოდან დაახლოებით მე-20 საუკუნის შუა ხანებამდე, აღწერის დოკუმენტების მიხედვით, მესანას მოსახლეობა მუდმივ ზრდას აჩვენებდა. თუმცა, მას შემდეგ მაცხოვრებელთა რაოდენობამ კლება დაიწყო. კერძოდ, 1881 წლიდან 1946 წლამდე სოფლის მოსახლეობა 129-დან 313-მდე გაიზარდა, მაგრამ 1946 წლიდან 2017 წლამდე მაცხოვრებელთა რიცხვი 10%-მდე შემცირდა.

ვაზის ან ღვინის სოფელი
მესანა შედის ვაზის სოფლების გეოგრაფიულ რეგიონში. აღსანიშნავია, რომ 1985 წელს 134 ჰა მიწა ვენახებით იყო დაფარული. ამავდროულად, მესანა არის პაფოსის იმ 24 ღვინის სოფლიდან ერთ-ერთი, რომელიც ადგილობრივ ღვინოს აწარმოებდა.

ტურიზმი
სოფელში რამდენიმე საეკლესიო ძეგლია, როგორიცაა აგიოს ტიხიკოსის ეკლესია, აგიოს გეორგიოს კომანონის მონასტერი, ასევე ორი სამლოცველო, რომელთაგან ერთი აგია ირინეს, ხოლო მეორე აგიოს გეორგიოსს ეძღვნება. გარდა ამისა, ვიზიტორებს შეუძლიათ ნახონ სოფლის მრავალწლოვანი მუხის ხეები, სამოციქულო ზეთისხილის ხეები, მდინარეები „დიარიზოსი“ და „ლიალიონასი“, ასევე ხედი საექსკურსიო ადგილიდან „პერნერა“, რომელიც სოფლის სამხრეთ კიდეზე მდებარეობს.
მესოგი

მესოგი — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პაფოსიდან 5 კმ-ით ჩრდილოეთით. იგი მდებარეობს ზღვის დონიდან 306 მ სიმაღლეზე. აქ ყოველწლიურად დაახლოებით 540 მილიმეტრი ნალექი მოდის. ცხენოსნობის მოყვარულთათვის მესოგიში ასევე არის საცხენოსნო რანჩო, რომელიც სტუმრებს სთავაზობს ადგილობრივ ბუნებაში სეირნობას ცხენებით ჯირითის დროს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1155

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1155 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 16 მარტს, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით 1125 (1997), 1136 (1997) და 1152 (1998) რეზოლუციების დადასტურების შემდეგ, საბჭომ გასცა ბანგის შეთანხმებების შესრულების მონიტორინგის ინტერაფრიკული მისიის ქვეყანაში გაგრძელების ნებართვა 1998 წლის 27 მარტამდე.

უშიშროების საბჭომ შეაქო აფრიკის ქვეყნების მონიტორინგის მისია ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის სტაბილიზაციაში შეტანილი წვლილისთვის, მათ შორის იარაღის ჩაბარების პროცესში. მისიაში მონაწილე ქვეყნებმა მისი მანდატი 1998 წლის 15 აპრილამდე გააგრძელეს, რათა უზრუნველეყოთ შეუფერხებელი გადასვლა გაეროს სამშვიდობო მისიაზე ქვეყანაში. საბჭომ ასევე ხაზგასმით აღნიშნა ბანგის შეთანხმების ყველა მხარის მიერ ნაკისრი ვალდებულებების სრულად შესრულების აუცილებლობა.

გაეროს წესდების მე-7 თავის საფუძველზე მოქმედმა უშიშროების საბჭომ მისცა -ში მონაწილე ქვეყნებს უფლებამოსილება, უზრუნველეყოთ საკუთარი პერსონალის უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება 1998 წლის 27 მარტამდე. ამ თარიღისთვის უშიშროების საბჭო მიიღებდა გადაწყვეტილებას ქვეყანაში სამშვიდობო მისიის დაფუძნების თაობაზე.
თბილისის სიმფონიური ორკესტრი

ჯანსუღ კახიძის სახელობის თბილისის სიმფონიური ორკესტრი — მუსიკალური კოლექტივი საქართველოში, შეიქმნა 1993 წელს ე. მიქელაძის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო სიმფონიური ორკესტრიდან გამოყოფილი მუსიკოსების შემადგენლობით. ორკესტრის დამაარსებელი და პირველი სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო დირიჟორი ჯანსუღ კახიძე, მისი გარდაცვალების (2002) შემდეგ კი მისივე შვილი — ვახტანგ კახიძე.

ორკესტრი შედის ჯანსუღ კახიძის სახელობის თბილისის მუსიკალურ-კულტურული ცენტრის შემადგენლობაში, რომელმაც 1993 წელს საფუძველი ჩაუყარა ყოველწლიურ საერთაშორისო მუსიკალურ ფესტივალს „შემოდგომის თბილისი“. ორკესტრთან აქტიურად თანამშრომლობდნენ მსოფლიო ვარსკვლავები: ხ. კარერასი, მ. ლეგრანი, გ. კრემერი, ა. თორაძე, გ. ლეტიეკი, ვ. რეპინი, ი. გარბარეკი, ფ. ლელო, თ. ივერი, ნ. ფრეირი, ე. ვირსალაძე, გ. ჰოფმანი, ვ. ტრეტიაკოვი, ა. კორსანტია, ნ. გუტმანი, ნ. სურგულაძე, ბ. მაისურაძე, ა. მელნიკოვი, ვ. ათანელიშვილი, ე. ანჯაფარიძე, ი. ბაშმეტი და სხვ., აგრეთვე ცნობილი დირიჟორები და თანამედროვე კომპოზიტორები.

ორკესტრის შესრულება გამოირჩევა მაღალი მხატვრული დონით. საკონცერტო რეპერტუარი მრავალფეროვანია და მოიცავს კლასიკური, რომანტიკული და თანამედროვე მუსიკის ნიმუშებს. ორკესტრმა გამართა საკონცერტო ტურნეები საზღვარგარეთ, მონაწილეობდა საერთაშორისო ფესტივალებზე, ჩაწერილი აქვს 150-ზე მეტი ნაწარმოები უცხოური ხმის ჩამწერი კომპანიებისათვის. 2004 წელს განახორციელა საქართველოს სახელმწიფო ჰიმნის აუდიოჩაწერა. თბილისის სიმფონიური ორკესტრი სისტემატურად მონაწილეობს საერშაორისო და სააქართველოს კულტურული ღონისძიებებში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1156

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1156 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 16 მარტს. სიერა-ლეონეს შესახებ 1132-ე (1997) რეზოლუციის გახსენებისა და ქვეყანაში დემოკრატიულად არჩეული პრეზიდენტის, აჰმად ტეჯან კაბას დაბრუნების გათვალისწინებით, საბჭომ, გაეროს წესდების მე-7 თავის საფუძველზე მოქმედებით, ქვეყანას ნავთობპროდუქტებზე დაწესებული სანქციები მოუხსნა, თუმცა იარაღის ემბარგო ძალაში დატოვა.

უშიშროების საბჭომ მოიწონა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის განზრახვა, წარადგინოს რეკომენდაციები სიერა-ლეონეში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამომავლო როლისა და მისი ყოფნის შესახებ. იარაღის ემბარგო გადაიხედება ახალი მოვლენებისა და სიერა-ლეონეს მთავრობასთან გამართული დისკუსიების გათვალისწინებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1158

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1158 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 25 მარტს, ერაყის შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის „ნავთობი საკვების სანაცვლოდ“ პროგრამასთან დაკავშირებული 986 (1995), 1111 (1997), 1129 (1997), 1143 (1997) და 1153 (1998) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ, გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედებით, გასცა ნებართვა 1998 წლის 5 მარტიდან დაწყებული 90-დღიანი პერიოდის განმავლობაში 1.4 მილიარდამდე აშშ დოლარის ღირებულების ერაყული ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების გაყიდვაზე.

უშიშროების საბჭო შეშფოთებული იყო იმ ჰუმანიტარული შედეგებით, რომელიც ერაყელ ხალხს დაატყდა თავს 1143-ე რეზოლუციის იმპლემენტაციის პირველი 90-დღიანი პერიოდის განმავლობაში ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების გაყიდვიდან მიღებული შემოსავლების დეფიციტის გამო, რაც განპირობებული იყო ნავთობზე ფასების ვარდნითა და ერაყის მიერ ნავთობის გაყიდვის განახლების დაგვიანებით. საბჭო მტკიცედ იყო განწყობილი, თავიდან აეცილებინა ჰუმანიტარული მდგომარეობის შემდგომი გაუარესება.

მოქმედებდა რა თავის საფუძველზე, საბჭომ გადაწყვიტა, რომ მექანიზმი, რომლის მეშვეობითაც ერაყული ნავთობის ექსპორტი დააფინანსებდა ჰუმანიტარულ დახმარებას, გაგრძელებულიყო კიდევ 90 დღით, 1998 წლის 5 მარტს, აღმოსავლეთის დროით 00:01 საათიდან. გაყიდვების ჯამურ ღირებულებას აღნიშნული 90-დღიანი პერიოდის განმავლობაში არ უნდა გადაეჭარბებინა 1.4 მილიარდი აშშ დოლარისთვის.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1162

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1162 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 17 აპრილს, სიერა-ლეონეში არსებული ვითარების შესახებ 1132 (1997) და 1156 (1998) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ გასცა ნებართვა გაეროს 10 სამხედრო მეკავშირე და უსაფრთხოების მრჩეველი პერსონალის განლაგებაზე, ქვეყანაში არსებული მდგომარეობის შესასწავლად.

უშიშროების საბჭომ მიესალმა სიერა-ლეონეს პრეზიდენტის, აჰმად ტეჯან კაბას მცდელობებს მშვიდობის, სტაბილურობისა და მმართველობის აღდგენის მიმართულებით. დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობისა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დამკვირვებლებმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს. რეზოლუციამ გასცა ნებართვა 10-მდე მეკავშირე და უსაფრთხოების მრჩეველი პერსონალის განლაგებაზე 90 დღემდე ვადით, გენერალური მდივნის სპეციალური წარმომადგენლის დაქვემდებარებაში, სამხედრო ვითარების შესახებ ანგარიშგების, დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობის სადამკვირვებლო ჯგუფის დახმარებისა და განიარაღების გეგმის შემუშავების მიზნით. მას შემდეგ, რაც დედაქალაქ ფრიტაუნში სპეციალური წარმომადგენლის ოფისი გაძლიერდება, მალე იქნება მიღებული გადაწყვეტილება გაეროს ჯარების, მათ შორის ადამიანის უფლებათა დამკვირვებლების განლაგების შესახებ.

დასასრულს, წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდეს, გაუწიონ ჰუმანიტარული დახმარება სიერა-ლეონეს შესაბამისი მიმართვის საფუძველზე, მონაწილეობა მიიღონ ქვეყნის აღდგენის პროცესში და შეიტანონ წვლილი ნდობის ფონდში, რომელიც სიერა-ლეონეში სამშვიდობო ოპერაციების მხარდასაჭერად შეიქმნა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1163

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1163 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 17 აპრილს, დასავლეთ საჰარის შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ 1998 წლის 20 ივლისამდე გააგრძელა დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩატარების მიზნით გაეროს მისიის მანდატი, რათა მას შეძლებოდა ამომრჩეველთა იდენტიფიკაციის პროცესის გაგრძელება.

უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა მაროკოს მთავრობასა და პოლისარიოს ფრონტს შორის მიღწეული შეთანხმება „დარეგულირების გეგმის“ იმპლემენტაციის შესახებ და აღნიშნა, რომ ამომრჩეველთა იდენტიფიკაციაზე პასუხისმგებლობა იდენტიფიკაციის კომისიას ეკისრებოდა. საბჭომ ასევე კიდევ ერთხელ გაუსვა ხაზი დასავლეთ საჰარის ხალხისთვის თვითგამორკვევის შესახებ რეფერენდუმის ჩატარების აუცილებლობას, „დარეგულირების გეგმის“ შესაბამისად.

მას შემდეგ, რაც -ს მანდატი 1998 წლის 20 ივლისამდე გაგრძელდა, რეზოლუციაში აღინიშნა იმ საინჟინრო ქვედანაყოფებისა და ადმინისტრაციული პერსონალის განლაგების გაგრძელების პროცესი, რომლებიც აუცილებელია, შესაბამისად, განაღმვითი სამუშაოებისა და სამხედრო პერსონალის მხარდაჭერისთვის; ასევე, საბჭო გამოთქვამდა მზადყოფნას, განეხილა მოთხოვნა დამატებითი ჯარებისა და პოლიციის გამოყოფის შესახებ.საბჭომ მოუწოდა ალჟირის, მავრიტანიისა და მაროკოს მთავრობებს, ხელი მოეწერათ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან „ძალების სტატუსის შესახებ შეთანხმებებისთვის.

რეზოლუციის დასასრულს, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა ყოველ 30 დღეში წარედგინა ანგარიში საბჭოსთვის მოცემული რეზოლუციის იმპლემენტაციისა და -ს მანდატის შესრულების მიმდინარეობის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1138

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1138 ერთხმად იქნა მიღებული 1997 წლის 14 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა ყველა წინა რეზოლუცია ტაჯიკეთში არსებული ვითარებისა და ტაჯიკეთ-ავღანეთის საზღვარზე შექმნილი მდგომარეობის შესახებ, საბჭომ გააფართოვა და 1998 წლის 15 მაისამდე გააგრძელა ტაჯიკეთში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი.

საბჭომ აღნიშნა შემდგომი პროგრესი ტაჯიკეთის მთავრობასა და გაერთიანებული ტაჯიკეთის ოპოზიციის შორის სამშვიდობო შეთანხმების იმპლემენტაციის პროცესში და დაადასტურა, რომ მხარეები იცავდნენ ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმს. უსაფრთხოების მხრივ ვითარება კვლავ არასტაბილური რჩებოდა და ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში ადგილი ჰქონდა ძალადობას, თუმცა სხვა რეგიონებში სიმშვიდე ნარჩუნდებოდა.

ტაჯიკეთის ორმა მხარემ მიაღწია პროგრესს ეროვნული შერიგების კომისიის მუშაობის, სამხედრო ტყვეების გაცვლის, ტაჯიკეთში ტაჯიკეთის გაერთიანებული ოპოზიციის მებრძოლების რეგისტრაციის, ავღანეთიდან ლტოლვილების რეპატრიაციისა და გაეროს დამკვირვებელთა მისიის პერსონალის დასაცავად ერთობლივი უსაფრთხოების დანაყოფის ჩამოყალიბების საკითხებში. საბჭომ მიესალმა ყველა ამ პოზიტიურ ცვლილებას და გააფართოვა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი შემდეგი მიზნებისთვის:

(ა) თანამშრომლობა არჩევნებისა და რეფერენდუმის ჩატარების პროცესში;

(ბ) ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დარღვევის შესახებ ცნობების გამოძიება;

(გ) ტაჯიკეთის გაერთიანებული ოპოზიციის ჯარების განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროცესის მონიტორინგი;

(დ) ტაჯიკეთისთვის გაეროს მიერ გაწეული დახმარების კოორდინაცია;

(ე) კავშირის შენარჩუნება ორივე მხარესთან, დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის სამშვიდობო ძალებთან და ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციასთან.

საბჭო მიესალმა გენერალური მდივანის, კოფი ანანის განზრახვას დონორთა კონფერენციის მოწვევის შესახებ, რომელიც მიზნად ისახავს ტაჯიკეთში ოპერაციების დასაფინანსებლად სახსრების მოძიებას. დასასრულს, მას ეთხოვა, სამი თვის ვადაში მოემზადებინა ანგარიში წინამდებარე რეზოლუციის იმპლემენტაციის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1165

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1165 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 30 აპრილს, 955-ე (1994) რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ რუანდის საკითხზე მომუშავე საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალში მესამე სასამართლო პალატა ჩამოაყალიბა.

უშიშროების საბჭომ შეახსენა, რომ 955-ე რეზოლუცია ითვალისწინებდა რუანდის საერთაშორისო ტრიბუნალში სასამართლო პალატებისა და მოსამართლეების რაოდენობის გაზრდის შესაძლებლობას. საბჭომ კვლავ დაადასტურა, რომ რუანდაში საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევაში პასუხისმგებელ პირთა სისხლისსამართლებრივი დევნა ხელს შეუწყობს მშვიდობის დამყარებისა და შერიგების პროცესს.ასევე არსებობდა რუანდის სასამართლო სისტემის გაძლიერების საჭიროება, რადგან უამრავი ადამიანი ელოდებოდა სასამართლო პროცესს.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედებით, საბჭომ ჩამოაყალიბა რუანდის საერთაშორისო ტრიბუნალის მესამე სასამართლო პალატა და დაადგინა, რომ სასამართლო პალატების არჩევნები ჩატარდებოდა ერთსა და იმავე დღეს, უფლებამოსილების ვადით, რომელიც 2003 წლის 24 მაისს ამოიწურებოდა.მოსამართლეები უფლებამოსილების შესრულებას არჩევნების დასრულებისთანავე, შეძლებისდაგვარად მოკლე ვადაში შეუდგებოდნენ. საბჭომ რუანდის საერთაშორისო ტრიბუნალს შემდგომი ეფექტიანობისკენ მოუწოდა, ხოლო გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა შესაბამისი ზომების მიღება ტრიბუნალის ეფექტიანი ფუნქციონირების ხელშესაწყობად.
სერგეი ლებედევი (ქიმიკოსი)

}, ლუბლინი, პოლონეთის სამეფო, რუსეთის იმპერია — გ. 2 მაისი, 1934, ლენინგრადი) — საბჭოთა ქიმიკოსი, სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1932).

ბიოგრაფია
სერგეი ლებედევი დაიბადა 1874 წლის 25 ივლისს ქ. ლიუბლინში. იგი ჯერ კიდევ გიმნაზიაში გაიტაცა ქიმიამ. გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე, სადაც ორი წლის შემდეგ იწყებს სადიპლომო შრომაზე მუშაობას გამოჩენილი რუსი მეცნიერის ა. ფავორსკის ხელმძღვანელობით. 1899 წელს ლებედევი სტუდენტთა მღელვარებაში მონაწილეობისათვის დააპატიმრეს და შემდეგ გადაასახლეს პეტერბურგიდან. მიუხედავად ამისა 1900 წელს მან წარჩინებით დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტი, სადაც მუშაობდა 1902 წლიდან. საბოლოოდ ის, როგორც „საეჭვო“ პირი მაინც არ დატოვეს უნივერსიტეტში სამეცნიერო მუშაობისათვის. ამიტომ ლებედევი ჯერ ქარხანაში იწყებს მუშაობას, შემდეგ სატრანსპორტო ინსტიტუტთან არსებული სალიანდაგო ფოლადის საკვლევ კომისიაში გადადის. 1905-1906 წლებში ლებედევი აქვეყნებს შრომას, რომელიც საერთაშორისო სარკინიგზო გამოფენის ჟიურიმ (მილანში) ოქროს მედლით დააჯილდოვა. ჯერ კიდევ 1902 წელს ლებედევი თავისი მასწავლებლის ა. ფავორსკის რჩევით იწყებს მუშაობას უნაჯერო ნახშირწყალბადთა ნაერთების პოლიმერიზაციაზე. 1908 წლიდან იგი შეუდგა დიეთილოვანი ნახშირწყალბადების პოლიმერიზაციის გამოკვლევას. 1909 წლის დეემბერში რუსეთის ქიმიკოსთა საზოგადოების სხდომაზე ლებედევმა პირველად უჩვენა ხელოვნურად მიღებული კაუჩუკის ნიმუში. ეს იყო დასაწყისი იმ დიდი მუშაობისა, რასაც საბოლოოდ კაუჩუკის სამრეწველო სინთეზი მოჰყვა. 1912 წელს დაიცვა სამაგისტრო დისერტაცია. 1914 წელს დიეთილოვან ნახშირწყალბადთა დარგში საუკეთესო მეცნიერული გამოკვლევისათვის რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიამ ლებედევი ოქროს მედლით დააჯილდოვა. 1913 წელს ლებედევი არჩეულ იქნა პრივატ-დოცენტად პეტერბურგის უნივერსიტეტში. 1914 წელს იწყებს კურსის კითხვას ჰეტეროციკლური ნაერთების შესახებ. 1915 წელს ირჩევენ ქალთა პედაგოგიური უნსტიტუტის პროფესორად. პარალელურად იყო ქარხანა „ნეფტგაზის“ ქიმიური ნაწილის გამგე. ამ დროს იგი აწარმოებდა ტოლუოლის მიღებას ნავთობის პიროლიზით. 1916 წელს ლებედევი არჩეულ იქნა სამხედრო-სამედიცინო აკადემიის პროფესორად ზოგადი ქიმიის კათედრაზე. 1925 წელს დააარსა ნავთობისა და ქვანახშირის ქიმიური გადამუშავების ლაბორატორია. 1928-1930 წლებში ხელმძღვანელობდა თავისივე ინიციატივით შექმნილ სინთეზური კაუჩუკს ლაბორატორიას. 1934 წელს დააარსა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მაღალმოლეკულურ ნაერთთა ლაბორატორია.

ლებედევის შრომებმა საფუძველი ჩაუყარა სსრკ-ში კაუჩუკის სინთეზურ წარმოებას.

ლებედევის სახელს ატარებდა მრავალი საკვლევი დაწესებულება. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიას დააწესებული ჰქონდა ლებედევის სახელობის პრემია. დაჯილდოებული იყო ლენინის ორდენით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1652

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1652-ე რეზოლუცია, ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 24 იანვარს, კოტ-დ’ივუარში არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების გახსენების შემდეგ. საბჭომ გაეროს ოპერაციის კოტ-დ’ივუარში და ფრანგული ძალების მხარდაჭერის მანდატი 2006 წლის 15 დეკემბრამდე გააგრძელა. ეს იყო უშიშროების საბჭოს მიერ 2006 წელს მიღებული 86 რეზოლუციიდან პირველი და კოტ-დ’ივუარში
არსებული ვითარების შესახებ რვა რეზოლუციიდან პირველი.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭო ძალიან შეშფოთებული იყო კოტ-დ’ივუარში მიმდინარე პოლიტიკური კრიზისით და ყველა მხრიდან სამშვიდობო პროცესის წინაშე არსებული დაბრკოლებებით. აფრიკის კავშირის მიერ შექმნილ საერთაშორისო სამუშაო ჯგუფს უნდა დაეკვირვებინა სამშვიდობო პროცესის განხორციელება 2006 წლის ოქტომბრის ბოლოსთვის დაგეგმილი არჩევნების წინ (ისინი არ ჩატარებულა).

აქტები
გაეროს წესდების თავის შესაბამისად მოქმედმა საბჭომ გააგრძელა -ის და საფრანგეთის დამხმარე ძალების მანდატები ოპერაცია -ში 2006 წლის დეკემბრის შუა რიცხვებამდე. მან განაახლა რეზოლუცია 1609 (2005)-ის დებულებები, რითაც განახლდა -ის ძალების ზრდა სამხედრო და პოლიციის პერსონალის თვალსაზრისით.

და ბოლოს, საბჭოს წევრებმა გამოთქვეს განზრახვა, რომ -ის ოპერაციები და ჯარების დონე გადახედვის ქვეშ დარჩნენ, გენერალური მდივნის, კოფი ანანის, ლიბერიის შესახებ ანგარიშის მოლოდინში, რომელიც გაითვალისწინებდა ლიბერიასა და კოტ-დ’ივუარში არსებულ ვითარებას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1167

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1167 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 14 მაისს, ტაჯიკეთსა და ტაჯიკეთ-ავღანეთის საზღვარზე არსებული ვითარების შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ კიდევ ექვსი თვით, 1998 წლის 15 ნოემბრამდე გააგრძელა ტაჯიკეთში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი.

რეზოლუციის პრეამბულაში აღინიშნა, რომ სამშვიდობო პროცესში პროგრესი ძალიან ნელი იყო, ფიქსირდებოდა ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დარღვევები, ხოლო ქვეყნის ზოგიერთ ნაწილში ვითარება კვლავ არასტაბილური (სახიფათო) რჩებოდა. ტაჯიკეთის მთავრობასა და ტაჯიკეთის გაერთიანებულ ოპოზიციას შორის გააქტიურებული კონტაქტები კრიზისების შეკავებას უწყობდა ხელს.

უშიშროების საბჭომ დაგმო ტაჯიკეთში განახლებული ბრძოლები და მოუწოდა ყველა მხარეს, აღასრულონ სამშვიდობო და სამხედრო შეთანხმებები, ასევე ეროვნული შერიგების კომისიის მიერ შემოთავაზებული განრიგი, რაც მოიცავს ტაჯიკეთის გაერთიანებული ოპოზიციის წარმომადგენლების დანიშვნას სამთავრობო პოზიციებზე.ყველა ზომა უნდა ყოფილიყო მიღებული არჩევნების ჩატარების ხელშემწყობი გარემოს შესაქმნელად. ტაჯიკურ მხარეებს ასევე მოეწოდათ, უზრუნველეყოთ -ისა და „დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის“ (დსთ) სამშვიდობო ძალების უსაფრთხოება და დაცულობა. მოცემული რეზოლუციის მიღებიდან სამი თვის ვადაში, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა ანგარიშის წარდგენა 1167-ე რეზოლუციის იმპლემენტაციისა და ყველა მნიშვნელოვანი მოვლენის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1184

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1184 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 16 ივლისს, ყოფილი იუგოსლავიის კონფლიქტებთან დაკავშირებული წინა რეზოლუციების, კერძოდ 1168-ე (1998) და 1174-ე (1998) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ ჩამოაყალიბა პროგრამა ბოსნია და ჰერცეგოვინაში სასამართლო სისტემის მონიტორინგისთვის.

უშიშროების საბჭომ დაამტკიცა ბოსნია და ჰერცეგოვინაში გაეროს მისიის მიერ სასამართლო მონიტორინგის პროგრამის შექმნა, როგორც სამართლებრივი რეფორმის საერთო პროგრამის ნაწილი, რომელიც შემოთავაზებული იყო უმაღლესი წარმომადგენლის ოფისის, დეიტონის შეთანხმებისა და სხვათა მიერ.ბოსნია და ჰერცეგოვინის ხელისუფლებას მოეწოდა, ეთანამშრომლათ და მხარი დაეჭირათ პროგრამასთან დაკავშირებული ოფიციალური პირებისთვის. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა, საბჭოსთვის მიეწოდებინა ინფორმაცია მონიტორინგის პროგრამის პროგრესის შესახებ, როგორც მისი -ის ანგარიშების ნაწილი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1204

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1204 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 30 ოქტომბერს, დასავლეთ საჰარის საკითხზე ყველა წინა რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ 1998 წლის 17 დეკემბრამდე გააგრძელა დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩატარების გაეროს მისიის მანდატი.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი ერთგულება დასავლეთ საჰარის კონფლიქტის გრძელვადიანი გადაწყვეტის პოვნისადმი და გამოხატა მტკიცე ნება, ჩაატაროს რეფერენდუმი ტერიტორიის მოსახლეობის თვითგამორკვევის შესახებ „მოწესრიგების გეგმის“ შესაბამისად, რომელიც მიღებული ჰქონდათ როგორც მაროკოს, ისე პოლისარიოს ფრონტს.

ორივე მხარეს ეთხოვა, ნება დაერთოთ გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატისთვის , ჩაეტარებინა მოსამზადებელი სამუშაოები ხმის მიცემის უფლების მქონე საჰარელი ლტოლვილების რეპატრიაციისთვის. გარდა ამისა, მათ მოეწოდათ, 1998 წლის ნოემბრის შუა რიცხვებამდე შეთანხმებულიყვნენ ღონისძიებათა პაკეტზე, რომელიც ეხებოდა სააპელაციო პროცესს, -ის როლს და „მოწესრიგების გეგმის“ მომავალ ეტაპებს. რეზოლუციამ სინანული გამოხატა იმის გამო, რომ ტექნიკური მხარდაჭერის განყოფილება ჯერ კიდევ არ იყო სრულად ფუნქციონირებადი და მოითხოვა „ძალთა სტატუსის შესახებ შეთანხმების“ დადება, რაც ხელს შეუწყობდა დასავლეთ საჰარაში სამხედრო ქვედანაყოფების განლაგებას. საბჭომ მხარი დაუჭირა -ს განზრახვას, 1998 წლის 1 დეკემბრისთვის გამოექვეყნებინა ამომრჩეველთა სიები, ასევე იდენტიფიკაციის კომისიის შტატის 18-დან 25 ადამიანამდე გაზრდას და საჭირო დამხმარე პერსონალის დამატებას.