iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
არუჭის ტაძარი

არუჭის წმინდა გრიგორ განმანათლებლის ტაძარი — ტაძარი სომხეთის სოფელ არუჭში არაგაწოტნის პროვინციაში.

ტაძარი აგებულია საუკუნეში, სავარაუდოდ 641 წელს. მიეკუთვნება კუპელჰალეს ნიმუშს. 1946-1948 წლებში მიმდინარეობდა რესტავრაცია, რომლის შედეგადაც დაუბრუნდა პირველყოფილი სახე. აღსადგენი დარჩა მხოლოდ გუმბათი.
ერამის ბაღი

ერამის ბაღი (სპარს. ) — ისტორიული სპარსული ბაღი ირანის ქალაქ შირაზში. სილამაზისა და ესთეტიკური მიმზიდველობის გამო, ერამის ბაღს ხშირად სამოთხეს უწოდებენ. მდებარეობს მდინარე ხოშკის ჩრდილოეთ ნაპირზე, ფარსის პროვინციაში. ბაღიც და პავილიონიც აგებულია საუკუნის შუა წლებში, ქაშქების ტომების უზენაესი მმართველების მიერ. ბაღის თავდაპირველი გეგმა თავისი ოთხნაწილიანი სპარსული სტრუქტურით საუკუნეში სელჩუკებმა ააგეს და იმ დროისთვის „ბაღ-ე-შაჰს“ ეძახდნენ (მეფის ბაღი). იგი შედარებით ნაკლებად ორნამენტირებული იყო.

 საუკუნის ჰოლანდიელი მოგზაური კორნელის დე ბრეინი ბაღის აღწერილობას იძლევა. საუკუნეთა განმავლობაში, სხვადასხვა მონაწილეთა მიერ სტრუქტურა იცვლებოდა, ახლდებოდა, იცვლებოდა სტილი. პირველი პავილიონი სამხრეთით, ღერძის გასწვრივ იყურება, იგი ადგილობრივმა არქიტექტორმა — ჰაჯი მოჰამედ ჰასანმა დააპროექტა. სტრუქტურა მოიცავს 32 ოთახსა და 2 სართულს, დეკორირებულია კრამიტით, რომლებზეც წაწერილია სპარსი პოეტი ჰაფეზის ლექსები. სტრუქტურა განახლდა ჯერ ზანდის დინასტიის დროს, შემდეგ კი ყაჯარების დინასტიის დროს. ბაღის რესტავრაციისთვის ბევრი გაიღო ფეჰლევების დინასტიამ რათა ამ ბაღს საერთაშორისო აღიარება მოეპოვებინა. 1965 წელს, შაჰ მოჰამედ რეზა ფეჰლევის უახლოესმა მეგობარმა და შირაზის უნივერსიტეტის კანცლერმა ადოლა ალამმა ბრიტანეთის კონსული იარნში, სერ დენის ვრაითი ერამის ბაღში პრინცესა ალექსანდრასადმი მიძღვნილ წვეულებაზე მიიწვია.

დღესსათვის ბაღი შირაზის უნივერსიტეტის საკუთრებაა და საზოგადოებისთვის ღიაა როგორც მუზეუმი, იცავს ირანის კულტურული მემკვიდრეობის ორგანიზაცია. 2011 წელს ბაღი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა.
მკვდარი ქალაქები

მკვდარი ქალაქები (ან დავიწყებული ქალაქები) — 700 მიტოვებული დასახლების ჯგუფი ჩრდილოეთ სირიაში, ალეპოსა და ჰამას შორის. თარიღდება ახ. წ. საუკუნით და მოიცავს ქრისტიანული ბიზანტიის არქიტექტურის მრავალ ნაშთს. მნიშვნელოვანი ძეგლებია წმინდა სიმონის ტაძარი, სერიილა და ალ-ბარა.

მკვდარი ქალაქები მდებარეობს შემაღლებულ კირქვულ არეალში, რომელსაც კირქვის მასივს უწოდებენ. უძველესი დასახლებები მოიცავს 20–40 კმ სიგანისა და 140 სიგრძის ტერიტორიას. შედგება მაღლობების სამი ჯგუფისაგან; პირველი მათგანია ჩრდილოეთის ჯგუფი — სიმონისა და ქურთის მთები. მეორე შუა ჯგუფია ჰარიმის მთები, მესამე, სამხრეთის ჯგუფი კი ზავიიას მთები.

2011 წელს, ნასახლარები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა სახელით „ჩრდილოეთ სირიის ძველი სოფლები“.
ტევტონთა ორდენის სახელმწიფო

ტევტონთა ორდენის სახელმწიფო ეწოდება ტევტონთა ორდენის ტერიტორიას ბალტიისპირეთში 1230 წლიდან 1561 წლამდე. ძირითადად აერთიანებდა ძველი პრუსიის მიწებს (შემდგომი პერიოდის დასავლეთ და აღმოსავლეთ პრუსიას, 1561 წლამდე კი მოიცავდა ასევე ლივონიის ორდენს თანამედროვე ესტონეთისა და ლატვიის ტერიტორიაზე. ტევტონთა ორდენის სახელმწიფოს მიაკუთვნებენ ასევე საღვთო რომის იმპერიაში მდებარე ე. წ. ორდენის პროვინციებს, რომლებიც ტევტონთა სახელმწიფოს პირდაპირ დაქვემდებარებაში იმყოფებოდნენ.

მაშინ, როდესაც რაინდთა სხვა ორდენები უშედეგოდ ცდილობდნენ, ხანგრძლივად და მყარად მოეკიდებინათ ფეხი წმინდა მიწაზე, ტევტონთა ორდენმა განსხვავებული გზა არიჩია. ისინი თავდაპირველად ტამპლიერებისა და წმინდა იოანეს ორდენის ტრადიციებს მიჰყვებოდნენ, თუმცა მათი რეალური აღმავლობა მხოლოდ ჯვაროსნული სახელმწიფოების დაქვეითების შემდეგ დაიწყო. ტევტონთა ორდენმა თავისი მოქმედების ძირითადი არეალი წმინდა მიწიდან ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ევროპაში გადაიტანა, რითაც მან მნიშვნელოვნად გაზარდა თავისი როლი ამ რეგიონის გაქრისტიანებასა და კოლონიზაციაში. ტევტონთა ორდენის მმართველობის ქვეშ შეიქმნა სახელმწიფოს მსგავსი პოლიტიკური გაერთიანება. ამ სახელმწიფოს კულტურული და ცივილური მიღწევები მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ რეგიონში საუკუნემდე და ქმნიდნენ საფუძველს შემდგომი პერიოდის სახელმწიფოს პრუსიის წარმოქმნისათვის.

ტევტონთა ორდენის სახელმწიფო წარმოადგენდა არა თანამედროვე სახელმწიფოებრივ სტრუქტურას, არამედ უფრო მეტად ჰგავდა სამონასტრო ორგანიზაციას ფართო მასშტაბებით. ამას ემატებოდა პალესტინასა და სირიაში არსებული საჯარო აპარატისა და ადმინისტრაციული დაყოფის სფეროში სიცილიის სამეფოს გამოცდილებები.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1978

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1978 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის რიგით 41-ე გათამაშება. დაიწყო 7 აპრილს და დასრულდა 11 ნოემბერს. უმაღლესი ლიგის პირველობის გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, რომელმაც მეორედ მოიპოვა ჩემპიონის ტიტული. მეორე ადგილზე გავიდა კიევის „დინამო“, მესამეზე — დონეცკის „შახტიორი“.

შედეგები
უმაღლესი ლიგა: ცხრილი
პირველი ლიგა: ცხრილი
პერიოდიკა
ვოსტოჩნაია კოლექცია

„ვოსტოჩნაია კოლექცია“ (რუსულად „ “ [ვოსტოჩნაია კოლლექციჲა] - ქართულად „აღმოსავლური კოლექცია“) — რუსეთის სახელმწიფო ბიბლიოთეკის (შემოკლებით - ერ-გე-ბე) სამეცნიერო-პოპულარული ილუსტრირებული ჟურნალი, რომელიც ყოველკვარტალურად გამოდის.
ჟურნალის პირველი ნომერი გამოვიდა 1999 წელს. 2000 წელს ჟუნალის გამოცემა შეწყდა. 2001 წლიდან კვლავ განახლდა ჟურნალის რეგულარული გამოცემა უფრო დაზუსტებული კონცეფციით.
ჟურნალის დევიზია „ჟურნალი ყველასათვის, ვისაც აღმოსავლეთი აინტერესებს“. აქ იბეჭდება კულტუროლოგიური, ისტორიული და რელიგიოლოგიური ხასიათის სტატიები და ესსეები, საარქივო დოკუმენტები, მოგზაურთა ნარკვევები, ინტერნეტ-რესურების მიმოხილვები.
ჟურნალი ვოსტოჩნაია კოლექცია აღმოსავლეთით დაინტერესებულ მკითხველს ხშირად წარმოუდგენს და აცნობს აგრეთვე სხვადასხვა მუზეუმების კოლექციებს, წიგნების კრებულებსა და გამოცემებს, რომელთა შორის დღემდე არაერთი საინტერესო მასალა გამომზეურებულა რუსეთის სახელმწიფო ბიბლიოთეკის ფონდებიდანაც.
პუბლიკაციათა გეოგრაფია მოიცავს რუსეთს, აზიისა და ჩრდილოეთ აფრიკის ქვეყნებს. ჟურნალს ყველა ნომერს თან ერთვის რეზიუმე ინგლისურ ენაზე.

სარედაქციო საბჭო
„ვოსტოჩნაია კოლექცია“-ს თავმჯდომარეა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ა.მ. გორკის სახელობის მსოფლიო ლიტერატურის ინსტიტუტის დირექტორი აკადემიკოსი ალექსანდრ კუდელინი .

სამეცნიერო-პოპულარული ჟურნალის საბჭოს წევრები:

როსტისლავ რიბაკოვი ,
სერგეი კუკუშკინი ,
მიხაილ მეიერი ,
ნატალია ჟუკოვსკაია ,
ტატიანა მეტაქსა ,
ალექსანდრ მეშჩერიაკოვი ,
ეკატერინა ნიკონოროვა ,
მიხაილ პიოტროვსკი ,
ბორის რიფტინი ,
ევგენი სატანოვსკი ,
მიხაილ ტიტარენკო ,
დიმიტრი ფროლოვი .

მთავარი რედაქტორია ალექსანდრ პოლეშჩუკი .

რედაქცია
ჟურნალის რედაქციის წევრები არიან:

იგორ მელანინი - მთავარი რედაქტორის მოადგილე, პასუხისმგებელი მდივანი,
ირინა გოლუბევა ,
ნატალია სევერნაია ,
ოლესია სმოლინა ,
ლეონიდ იაკიმოვიჩი .
თებეს ნეკროპოლისი

თებეს ნეკროპლისი — ვრცელი ნეკროპოლისი ეგვიპტეში, მდინარე ნილოსის დასავლეთ ნაპირზე, ქალაქ ლუქსორის პირდაპირ. იგი ძირითადად ახალი სამეფოს დროს გამოიყენებოდა. ეს ტურისტული არეალი 1979 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. გამოირჩევა ტაძრებითა და სამარხებით. კვლევები ჯერაც დაუსრულებელია და წარუმატებელია ეგვიპტის ხელისუფლების მცდელობა აღკვეთოს ქურდობა, რადგან ეს ტერიტორია საკმაოდ ვრცელია. დაუსრულებელი ტურისტული ნაკადები ხელს უშლის ძეგლის სათანადო უსაფრთხოებას. როგორც ეგვიპტის ანტიკვარიატის სამსახური ვარაუდობს, ნეკროპოლისში ნაპოვნ ნამარხთა დაახლოებით 20% გაუჩინარებულია ძირითადად ტურისტთა ხელით, მაგრამ მათი ჩანთების სისტემატიური კონტროლი შეუძლებელია, რადგან ტურიზმი რეგიონისთვის ძალზედ მნიშვნელოვანია.
გიზის ნეკროპოლისი

გიზის ნეკროპოლისი — არქეოლოგიური ძეგლი ეგვიპტეში, კაიროს სიახლოვეს, გიზის პლატოზე. უძველესი მონუმენტების ეს კომპლექსი მოიცავს სამი პირამიდის კომპლექსს, რომლებიც დიდი პირამიდების სახელითაა ცნობილი, მასიურ სკულპტურას, როლებსაც დიდი სფინქსის სახელით ვიცნობთ, რამდენიმე სასაფლაოს, მუშათა სოფელს და საწარმოო კომპლექსს. მდებარეობს ტრიალ უდაბნოში, უძველეს ქალაქ გიზიდან 9 კმ-ში, ნილოსის ნაპირზე, კაიროს ცენტრიდან 25 კმ-ით სამხრეთ დასავლეთით. პირამიდები, რომლებიც დასავლელთა თვალში ყოველთვის უძველესი ეგვიპტური ცივილიზაციის სიმბოლოდ აღიქმებოდა, პოპულარული გახდა ჯერ კიდევ ელინისტურ ხანაში, იმ დროინდელმა ბერძენმა პოეტმა ანტიპატრ სიდონელმა ერთ-ერთ საოცრებად დაასახელა მსოფლიოს შვიდ საოცრებას შორის. ამავე დროს, ისინი ყველაზე ძველია ძველ შვიდ საოცრებას შორის და ერთადერთი, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია.

1979 წელს, მთლიანი არქეოლოგიური კომპლექსი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.

გალერეა
დიდი რიფტული ხეობა (კენია)

დიდი რიფტული ხეობა — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ბუნებრივი ძეგლი კენიაში. მოიცავს სამ ურთიერთგადამკვეთ ტბასა და ჭაობს: ბოგორიას, ნაკურუსა და ელმენტეიტას. იუნესკოს ძეგლის სტატუსი 2011 წელს მიიღო.

მდებარეობს რიფტ-ველის პროვინციაში, მოიცავს 32 034 ჰა ტერიტორიას და წარმოადგენს მსოფლიო მასშტაბით საფრთხის ქვეშ მყოფი 13 სახეობის ფრინველის საცხოვრებელ ადგილს, სადაც მათი განსაკუთრებული სიმჭიდროვე შეიმჩნევა.
პაპაჰანაუმოკუაკეის ზღვის ეროვნული მონუმენტი

პაპაჰანაუმოკუაკეის ზღვის ეროვნული მონუმენტი — აშშ-ის ეროვნული ძეგლი. წარმოადგენს პატარა კუნძულებისა და ატოლების ერთობლიობას. მდებარეობს წყნარ ოკეანეში, ჰავაის კუნძულების ჩრდილო-დასავლეთ გაგრძელებაზე.

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი, როგორც ბუნებრივი, ასევე კულტურული თვალსაზრისით.

დაცული ტერიტორია დაარსდა 2006 წლის 15 ივნისს, ჯორჯ ბუშის განკარგულებით და თავდაპირველად ეწოდებოდა ჩრდილო-დასავლეთ ჰავაის კუნძულების ზღვის ეროვნული მონუმენტი. 2007 წელს ეწოდა პაპაჰანაუმოკუაკეი, ადგილობრივთა ღმერთ პაპაჰანაუმოკუსა და მისი ცოლის — უაკეის პატივისცემის მიზნით.
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის გერბი

ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის გერბი — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

აღწერილობა
გერბის ფარის ზურმუხტოვან ველს სამ ნაწილად ჰყოფს ვერცხლის ორთითასებრი ჰერალდიკური ჯვარი, რომელზედაც მოთავსებულია მცირე ფარი - მეწამულ ველზე ოქროს სამკოშკიანი ციხესიმაგრე.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხესიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ზურმუხტოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ზესტაფონი“.
შფოთვა

შფოთვა — ფსიქოვეგეტატიური წონასწორობის დარღვევის სუბიქტური ასახვა, რომელიც წარმოქმნის ფსიქიკური სტრესის ყველაზე ინტიმურ მექანიზმს და საფუძვლად უდევს ფსიქოპათოლოგიური დარღვევების დიდ ნაწილს.

შფოთვა კლინიკურად ვლინდება გაურკვეველი საფრთხის შეგრძნებით. იზრდება დაძაბულობის შეგრძნება, რაც აძნელებს რეალურად საფრთხის შემცველი და უმნიშვნელო გამღიზიანებლის ერთმანეთისგან გარჩევას.

შფოთვა, როგორც ემოციური პროცესი
შფოთვა, რამდენიმე ცალკეული ემოციის კომბინაციას წარმოადგენს. შიში, (ამათგან შიში ბაზისური ემოციაა) სევდა, განრისხება, ინტერესი, სირცხვილი, ამ ემოციათა სხვადასხვაგვარი კომბინაცია განსაზღვრავს შფოთვის ინტენსივობას და სპეციფიკას.

შფოთვა, როგორც პროცესი გულისხმობს გარემოში არსებული სტრესული გამღიზიანებელი ან პიროვნების შინაგანი სამყაროდან მომდინარე, მუქარის შემცველი სტიმულის გავლენით აქტუალიზებულ კოგნიტურ, აფექტურ და ქცევით რეაქციებს.

ზიგმუნდ ფროიდი გამოყოფს ნევროტულ შფოთვას და ობიექტურ შფოთვას. ობიექტური შფოთვის შემთხვევაში გარემოში არსებული რეალური სიტუაცია ინდივიდის მიერ აღიქმება, როგორც სახიფათო, რასაც მოსდევს საფრთხის ინტენსივობის პროპორციული ემოციური რეაქცია. ნევროტული შფოთვის შემთხვევაში საფრთხის წყარო პიროვნების შინაგან სამყაროში არსებობს. ფროიდის მიხედვით ბავშვობაში დათრგუნული, განდევნილი სექსუალური და აგრესიული ლტოლვები ცდილობენ ცნობიერებაში ამოსვლას, რაც აღიქმება, როგორც სახიფათო და იწვევს ნევროტულ შფოთვას.

შფოთვის სახეები
განასხვავებენ შფოთვის სამ სახეს:
შფოთვა, როგორც სიტუაციური მდგომარეობა — საშიშროების გაურკვეველი წყაროდან საფრთხის მოლოდინით აღძრული უსიამოვნო ემოციური მდგომარეობა, რომელიც ხასიათდება დაძაბულობის სუბიექტური შეგრძნებით. ამ სახის შფოთვა სიტუაციის გავლენით არის აღძრული და სიტუაციის ცვლილების შესაბამისად შეიძლება შეიცვალოს.
შფოთვა, როგორც პიროვნული მახასიათებელი — განსაზღვრავს ადამიანის მიდრეკილებას აღიქვას მთელი სამყარო, როგორც პოტენციური საფრთხის მატარებელი. ასეთ შემთხვევაში „შფოთიანობა“ უფრო მდგრადი პიროვნული მახასიათებელია და სიტუაციიდან სიტუაციამდე არ იცვლება. შფოთიანობა უშუალოდ ქცევაში არ ვლინდება, თუმცა მისი დონის განსაზღვრა შესაძლებელია განისაზღვროს იმის მიხედვით თუ რამდენად ხშირად და რა ინტენსივობით წარმოიქმნება ეს მდგომარეობა ინდივიდში.
შფოთვა, როგორც მოტივაციური კონსტრუქტი — აქ შფოთვა განიხილება, როგორც აქტივობის ხელშემწყობი ან შემაფერხებელი. ითვლება, რომ შფოთვის გარკვეული ინტენსივობა აუცილებელი და სასარგებლოა წარმატებული მოქმედებისთვის. შფოთვის ერთ-ერთ თვისებას წარმოადგენს შექმნილი სიტუაციის ანალიზი, რასაც მოსდევს სახიფათო სიტუაციაზე რეაქციის სამი ფორმა „გაქცევა“ — სახიფათო სიტუაციიდან თავის დაღწევით მოტივირებული, აგრესია — საფრთხის წყაროს განადგურებით მოტივირებული და სტუპორი — ყველანაირი მოქმედების შეწყვეტა.
ღირებულება

ღირებულება — სასურველის ექსპლიციტური ან იმლიციტური კონცეფცია, რომელიც ახასიათებს ინდივიდებს ან ჯგუფებს და განსაზღვრავს ადამიანის ქცევის ტიპს, მიზნებს და მათი მიღწევის საშუალებებს. ღირებულების გააჩნია შესაბამისი ქცევის აღძვრისა და ქცევის რეგულირების ფუნქცია.

ღირებულების ძირითადი მახასიათებლები
ინდივიდს თუ საზოგადოებას არაერთი ღირებულება გააჩნია. ამ ღირებულებათა ძირითად მახასიათებელს წარმოადგენს მათი მთლიანობითი ხასიათი. ღირებულებები სტრუქტურულ კავშირში არიან ერთმანეთთან და ქმნიან ერთ მთლიან სისტემას მათი შეფარდებითი მნიშვნელობის მიხედვით. ღირებულებათა ამ სისტემას ახასიათებს სტაბილურობა, რაც საშუალებას იძლევა ამ ღირებულებათა მატარებელი ინდივიდის თუ საზოგადოების ქცევა პროგნოზირებადი იყოს. ამასთან ღირებულებები აბსოლუტური სტაბილურობით არ ხასიათდებიან. შესაძლოა მათი შეცვლა ნელ-ნელა ან მოულოდნელად და სწრაფად განხორციელდეს. ეს ცვლილება ღირებულებითი ორიენტაციის შესაბამისად ხდება.

ღირებულებათა სტრუქტურა
ღირებულებები ჯგუფდება მათი შინაარსის მიხედვით. შპრანგერი გამოყოფს ღირებულების ექვს სახეს: ჭეშმარიტების, სილამაზის, აუცილებლობის, ძალაუფლების, სიყვარულისა და რელიგიის. მათი ფლობის მიხედვით შეიძლება დავახასიათოთ, როგორც ინდივიდი ისე საზოგადოება.

შ. შვარცი ღირებულებას განიხილავს, როგორც ქცევის წარმმართველ ტრანსსიტუაციურ მიზანს და გამოყოფს ათ მოტივაციურ ტიპს;

შვარცმა ეს ტიპები დააჯგუფა იმ ინტერესების მიხედვით, რომელსაც ისინი ემსახურებიან და გამოყო ინდივიდუალურ ინტერესებზე ორიენტირებულ ღირებულებათა ჯგუფი (თვითორიენტაცია, სტიმულაცია, ჰედონიზმი, მიღწევა, ძალაუფლება), კოლექტიურ ინტერესებზე ორიენტირებული (კეთილგანწყობა, ტრადიციულობა, კონფორმულობა) და შერეულ ინტერესებზე ორიენტირებული ჯგუფი (უნივერსალიზმი, უსაფრთხოება).

ღირებულებითი ორიენტაციები
ინგლეჰარტმა დასავლეთის ინდუსტრიულ საზოგადოებებზე დაკვირვების საფუძველზე გამოთქვა აზრი, რომ მათი ღირებულებები თანდათან იცვლებოდა მატერიალურიდან პოსტმატერიალურის მიმართულებით. ის განიხილავს თორმეტ ღირებულებას, ამათგან პირველი ექვსი მატერიალურ ღირებულებას ხოლო ბოლო ექვსი კი პოსტმატერიალურ ღირებულებას წარმოადგენს. მატერიალურ ღირებულებებში გამოყოფს დაცულობის მოთხოვნილებას, რომელშიც ერთიანდება: 1. ქვეყნის თავდაცვითი რესურსების გაძლიერება, 2. ქვეყანაში წესრიგის დაცვა, 3. დანაშაულთან ბრძოლა და მატერიალური უზრუნველყოფის მოთხოვნილებას. აქაც სამი ღირებულება შედის: 4. ეკონომიკური ზრდა. 5. ფასების მატებასთან ბრძოლა, 6. ეკონომიკური სტაბილურობა. პოსტმატერიალურ ღირებულებებში გამოყოფს ადამიანის უფლებების განმტკიცების ღირებულებას ერთიანდება; 7. ადამიანის ხმის უფლების გაძლიერება სამუშაო და საცხოვრებელ ადგილზე, 8. ხმის უფლების გაძლიერება ხელისუფლების მიერ გადაწყვეტილების მიღებისას, 9. ცალკეული ადამიანის მიმართ კეთილგანწყობილი და ნაკლებად ფორმალური საზოგადოების განვითარება და იტელექტუალური და ესთეტიკური მოთხოვნილებები მოიცავს; 10. ქალაქებისა და სოფლების კეთილმოწყობა,გალამაზება, 11. აზრთა გაცვლის თავისუფლების დაცვა, 12. საზოგადოება სადაც იდეებს მეტი მნიშვნელობა ენიჭება ვიდრე ფულს. ინგლეჰარტის მიხედვით საზოგადოების განვითარება სწორედ პირველადი მოთხოვნილებების დაკმაყოფილების და შესაბამისად მატერეიალურ ღირებულებათა განხორციელების შემდეგ მიიჩნევს შესაძლებლად პოსტმატერიალური ღირებულებების აღმოცენებას და თავის შეხედულებას აკავშირებს აბრაჰამ მასლოუს თეორიასთან.
ბორის სერებრიაკოვი

ბორის სერებრიაკოვი ( დ. 18 აგვისტო, 1941, მალგობეკი — გ. 1971) — საბჭოთა სერიული მკვლელი. განსაკუთრებული სისასტიკით ჩაიდინა 9 მკვლელობა.

ბორის სერებრიაკოვი დაიბადა 1941 წლის 18 აგვისტოს, ქალაქ მალგობეკში. ბავშვობიდან ახასიათებდა მისწრაფება დანაშაულებრივი ქმედებებისადმი, კერძოდ, გამოირჩეოდა აგრესიული ხასიათით და ალკოჰოლისადმი მისწრაფებით. არაერთხელ მოსვლია ჩხუბი კოლეგებთან, ნათესავებთან, რისთვისაც რამდენიმეჯერ იყო დაკავებული სამართალდამცველების მიერ. სერებრიაკოვი მილიციის მხედველობის არეში მოხვედრილა აგრეთვე სხეულზე მიყენებული დაზიანებების, გაუპატიურების, ქურდობისა და ცეცხლის წაკიდების ბრალდებით, თუმცა მას ეს დანაშაულები ვერ დაუმტკიცეს. სერებრიაკოვი მუშაობდა კუიბიშევის საკაბელო ქარხანაში.

1967 წელს ერთ-ერთ კუიბიშევის სადგურზე ცდილობდა გაეუპატიურებინა დისპეტჩერი, თუმცა უშედეგოდ. პირველი მკვლელობა ჩაიდინა 1969 წლის აპრილში. მოახერხა და შევიდა საცხოვრებელ ბინაში, სადაც მოკლა მამაკაცი, მისი მეუღლე და 5 წლის შვილი. გააუპატიურა გარდაცვლილი ქალი, ბინიდან წამოიღო ფული და ცეცხლი წაუკიდა სახლს. რიგით მეორე დანაშაული ჩაიდინა 1 წლის შემდეგ.

1970 წლის აპრილში შევიდა საცხოვრებელ ბინაში, სცემა ორი ქალი, თუმცა დაზარალებულები გადარჩნენ. მაისში მოკლა ორი ქალი. ამის შემდეგ კუიბიშევში დაიწყო პანიკა. 1970 წლის ივნისში კვლავ ამოწყვიტა მთელი ოჯახი, მოკლა მამაკაცი, ქალი და მათი ორი შვილი.

ბორის სერებრიაკოვი დააკავეს 1970 წლის 8 ივნისს. იმავე წლის 16 სექტემბერს მიუსაჯეს სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა.
ვიეტნამოლოგია

ვიეტნამოლოგია, ან ვიეტნამისტიკა — სამეცნიერო დისციპლინათა ერთობლიობა, რომელიც შეისწავლის ვიეტნამის სულიერ და მატერიალურ მემკვიდრეობას ძველი დროიდან დღემდე . ვიეტნამოლოგიის კვლევის სფეროში შედის ვიეტნამის ისტორიის, ლიტერატურის, ხელოვნების და საერთოდ კულტურის პრობლემატური საკითხების მეცნიერული შესწავლა –დამუშავება. ყოველივე კი ეფუძნება ვიეტნამური ენების შესწავლას. ვიეტნამოლოგიას სხვაგვარად ასევე ვიეტნამურ ფილოლოგიასაც უწოდებენ, მაგრამ ვიეტნამური ფილოლოგია მაინც ამ მეტად მრავალფეროვანი სამეცნიერო დისციპლინის მხოლოდ ერთ ნაწილს აღნიშნავს.

ვიეტნამური ენის, კულტურის, ისტორის სპეციალისტებს, რომლებიც დაკავებული არიან ამ ქვეყნის შესწავლით, სწავლებით, კვლევით ვიეტნამოლოგებს, ან ვიეტნამისტებს უწოდებენ.
ასეანოლოგია

ასეანოლოგია (ინგლისურად ასეანის კვლევები) — დისციპლინათშორისი დარგი, რომელიც დაკავებული სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის, - ასეანის რეგიონული კავშირის ფუნქციონირების თეორიითა და პრაქტიკით, და აგრეთვე სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის შერეული კომპლექსური შესწავლით.

ასეანოლოგიის დარგები
ბირმანისტიკა
ტაიისტიკა
ფილიპინისტიკა
მალაისტიკა
ვიეტნამოლოგია

ასეანოლოგიის ცენტრები
სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ინსტიტუტის ასეანოლოგიის ცენტრი (სინგაპური)
ასეანოლოგიის ცენტრი
ფილიპინოლოგია

ფილიპინოლოგია (აგრეთვე ფილიპინისტიკა) — სამეცნიერო დისციპლინათა ერთობლიობა, რომელიც შეისწავლის ფილიპინების სულიერ და მატერიალურ მემკვიდრეობას. ფილიპინისტიკის კვლევის სფეროში შედის ფილიპინების ისტორიის, ლიტერატურის, ხელოვნების და საერთოდ კულტურის პრობლემატური საკითხების მეცნიერული შესწავლა-დამუშავება.

ფილიპინური ენის, კულტურის, ისტორის სპეციალისტებს, რომლებიც დაკავებული არიან ამ ქვეყნის შესწავლით, სწავლებით, კვლევით ფილიპინოლოგებს ან ფილიპინისტებს უწოდებენ.

ფილიპინისტიკის განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს:

ვლადიმირ მაკარენკომ
იგორ პოდბერეზსკიმ
გენადი რაჩკოვმა
ლინა შკარბანიმ

ფილიპინიტიკის ცენტრები
რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი;
დამოუკიდებლობის დარბაზი

დამოუკიდებლობის დარბაზი — შენობა აშშ-ის ქალაქ ფილადელფიის დამოუკიდებლობის ეროვნულ ისტორიულ პარკში. ეს ადგილი უპირველესად იმითაა ცნობილი, რომ აქ იქნა განხილული და მიღებული როგორც აშშ-ის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია, ისე კონსტიტუცია.

შენობა 1753 წელს აშენდა და განკუთვნილი იყო პენსილვანიის პროვინციის საკანონმდებლო ორგანოსათვის. შემდეგში, 1775—1783 წლებში აქ მიმდინარეობდა მეორე კონტინენტური კონგრესი, 1787 წელს კი კონსტიტუციური ყრილობა. ნაგებობა განეკუთვნება დამოუკიდებლობის ეროვნულ ისტორიულ პარკს და 1979 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლური ფაკულტეტი

სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლური ფაკულტეტი ( [ვოსტოჩნიჲ ფაკულ'ტეტ ეს-პე-ბე-გე-უ]) — რუსეთის უძველესი აღმოსავლეთმცოდნეობითი ფაკულტეტი. ფუნქციონირებს 1855 წლიდან.

ისტორია
მეფის რუსეთი
1854 წლის 22 ოქტომბერს იმპერატორ ნიკოლოზ პირველის განკარგულებით სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბაზაზე ჩამოყალიბდა აღმოსავლური ენების ფაკულტეტი. ფაკულტეტის საზეიმო გახსნა შედგა 1855 წლის 27 აგვისტოს. სწორედ 1855 წლიდან ხდება ფაკულტეტის სისხლსავსე აკადემიური და სამეცნიერო ცხოვრების ათვლა.

საბჭოთა პერიოდი
 1919 წელს მოხდა ფაკულტეტის რეორგანიზაცია, აღმოსავლეთმცოდნეობითი დისციპლინების სწავლებას შეუდგნენ უნივერსიტეტის სხვადასხვა ისტორიულ-ფილოლოგიურ ქვეგანყოფილებებში. ფაკულტეტი აღდგა 1944 წელს.

აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის კათედრა
ფაკულტეტს აქვს 16 კათედრა:
არაბული ფილოლოგია
აფრიკანისტიკა
ინდური ფილოლოგია
ირანული ფილოლოგია
კორეისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ფილოლოგია ( - ასეანოლოგია: ბირმანისტიკა, ტაიისტიკა, ფილიპინისტიკა, მალაისტიკა, ვიეტნამოლოგია.)
ჩინური ფილოლოგია
მონგოლთმცოდნეობა და ტიბეტოლოგია
სემიტოლოგია და ებრაისტიკა
თურქული ფილოლოგია
იაპონოლოგია
ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორია
შორეული აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორია
ძველი აღმოსავლეთის ისტორია
ცენტრალური აზია და კავკასია
აზიისა და აფრიკის ქვეყნების საზოგადოებრივი განვითარების თეორიის კათედრა
აზიისა და აფრიკის ქვეყნების ენებისა და კულტურების სწავლების თეორიისა და მეთოდიკის კათედრა

ენები, რომლებსაც ფაკულტეტზე შეისწავლიან
ფაკულტეტი ამზადებს სპეციალისტებს აღმოსავლური ენების განხრით, რომელთა შორისაა:

ავადჰი
ავესტური ენა
აზერბაიჯანული ენა
აქადური ენა
ამჰარული ენა
არაბული ენა
აფრიკაანსი
ბამანა
ბენგალური ენა
ბრაჯი (ენა)
ვიეტნამური ენა
დარი
ძველი ებრაული ენა
ძველი სპარსული ენა
ძველი უიღურული ენა
ეგვიპტური ენა
ებრაული ენა
ინდონეზიური ენა
ყაზახური ენა
ყირგიზული ენა
ჩინური ენა
კოპტური ენა
კორეული ენა
მალაიური ენა
მანდინკა (ენა)
მანინკა
მანჯურული ენა
მონღოლური ენა
ოირატული ენა
ორია (ენა)
ორხონ-ენისეური ენა
ოსმალური ენა
პალი
სპარსული ენა
პრაკრიტი
პუშტუ
სანსკრიტი
საშუალო სპარსული ენა
ძველი ოსმალური ენა
სუაჰილი
ტაგალოგი
ტაჯიკური ენა
თამილური ენა
ტელუგუ (ენა)
ტიბეტური ენა
თურქული ენა
უგარითული ენა
უზბეკური ენა
ურარტული ენა
ურდუ
ჰაუსა (ენა)
ხეთური ენა
ჰინდი
ხურიტული ენა
ჩაგატაიური ენა
შუმერული ენა
ელამური ენა
იავური ენა
იაპონური ენა
იმპერიული ტაძრები

იმპერიული ტაძრების სახელით მოიხსენიებენ გერმანიის რამდენიმე რომაული სტილის ტაძარს, რომლებიც განსაკუთრებულადაა დაკავშირებული გერმანელი ერის საღვთო რიმის იმპერატორის სახელთან.

სამი რომაული ტაძარი მაინცში, ვორმსსა და შპაიერში ხშირად მოიხსენიებიან, როგორც რაინის იმპერიული ტაძრები.

შპაიერის ტაძარი იმპერატორ კორნარდ -ის ბრძანებით დაახლოებით 1030 წელს აიგო, როგორც სალიების დინასტიის წარმომადგენელ მეფეთა და იმპერატორთა საძვალე, მოგვიანებით კი, 1082-1104 წლებში ჰაინრიხ -ის დროს აამაღლეს და კამაროვანი გადახურვა გაუკეთეს.

მაინცის ტაძრის მშენებლობა დაიწყო 975 წლის შემდეგ ვილიგისის მიერ, რომელიც მცირეწლოვანი ოტო -ის დროს ფაქტობრივ მმართველს წარმოადგენდა; 1081 წელს ხანძრის შედეგად დამწვარი ტაძარი ჰაინრიხ -მ განაახლა და თავიდან ააშენებინა. მაინცის ტაძარში მოხდა რამდენიმე გერმანლი მმართველის კორონაცია: ფილიპ შვაბი, ფრიდრიხ , ჰაინრიხ რასპე, ჰაინრიხ (სავარაუდოდ ჯერ კიდევ მშენებარე ტაძარში) და კორნარდ .

ვორმსის ტაძარს იმპერიულ ტაძართა სიაში თავისი მასშტაბებისა და ბრწყინვალების გამო ათავსებენ. გარდა ამისა, იგი იმპერატორ კორნარდ -ის ოჯახის საძვალეს წარმოადგენდა.

იმპერიულ ტძრებად მიიჩნევენ ასევე საქსონიელი კაიზერის ლოთარ -ის მიერ აგებულ ტაძარს კენიგსლუტერში და ჰაინრიხ -ის მიერ აგებულ ბამბერგის ტაძარს. გარდა ამისა, ვინაიდან აახენისა და ფრანკფურტის ტაძრებიც ისტორიულად რომაულ-გერმანული იმპერატორებისა და მეფეების კორონაციის ტრადიციული ადგილები იყო, მათაც იმპერიულ ტაძრებს მიათვლიან.

გალერეა
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1936 (შემოდგომა)

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1936 — გამართული შემოდგომას, იყო საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის მეორე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „დინამო“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“. დაიწყო 5 სექტემბერს და დასრულდა 30 ოქტომბერს.

შედეგები
ჯგუფი „“: ცხრილი
ჯგუფი „“: ცხრილი
ჯგუფი „“: ცხრილი
ჯგუფი „“: ცხრილი
ჩემპიონი
ოსკარის 84-ე დაჯილდოება

ოსკარის 84-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 84-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 2012 წლის 26 თებერვალს კოდაკის თეატრში, ლოს-ანჯელესის უბან ჰოლივუდში და მასში მონაწილეობა მიიღეს 2011 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა . შოუს უმასპინძლა ბილი კრისტალმა. ყველაზე მეტი, 11 ნომინაცია ამ დაჯილდოებაზე მიიღო მარტინ სკორსეზეს ფილმმა „ჰიუგომ“.

ნომინანტები