სანქტ-პეტერბურგის ეკატერინე ალექსანდრიელის ბაზილიკა

}
| რელიგიური_წევრობა = კათოლიციზმი
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = დომენიკო ტრეზინი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = კლასიციზმი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 59.935511
| გრძედი = 30.328939
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
სანქტ-პეტერბურგის ეკატერინე ალექსანდრიელის ბაზილიკა — ერთ-ერთი უძველესი კათოლიკური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. ტაძარი აგებულია 1738-1783 წლებში.

ტაძარი მიეკუთვნება ღვთისმშობლის არქიეპარქიის ჩრდილო-დასავლეთ რეგიონს, რომელსაც ხელმძღვანელობს მთავარეპიკსოპოსი პაოლო რეცი.

ისტორია
წმინდა ეკატერინე ალექსანდრიელის კათოლიკური თემი დაარსდა 1716 წელს. 1738 წელს იმპერატორმა ანა ივანეს ასულმა ხელი მოაწერა გადაწყვეტილებას ნევის პროსპექტზე კათოლიკური ეკლესიის აშენების შესახებ, მაგრამ მშენებლობა მიმდინარეობდა დიდი პრობლემებით. თავდაპირველი პროექტი შეიმუშავა პიეტრო ანტონიო ტრეზინიმ, მისი ხელმძღვანელობით დაწყებული სამშენებლო სამუშაოები შეჩერდა 1751 წელს ხუროთმოძღვრის სამშობლოში დაბრუნების გამო. საუკუნის 60-იან წლებში არქიტექტორმა ჟან ბატისტ მიშელ ვალენ-დელამოტმა, მაგრამ უშედეგოდ. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში კათოლიკური თემი მსახურობდა დროებით ტაძარში. 1782 წლისათვის მშენებლობა დასრულდა. მშენებლობას ხელმძღვანელობდნენ იტალიელი არქიტექტორი მინჩიანი და ანტონიო რინალდი, უკანასკნელი იყო კათოლიკური თემის მამასახლისი. 1783 წლის 7 ოქტომბერს ტაძარმა საკათედრო დანიშნულება შეიძინა, აკურთხეს ეკატერინე ალექსანდრიელის სახელზე, რომელიც იყო იმპერატორ ეკატერინე -ის ზეციური მფარველი.

წმინდა ეკატერინეს ტაძართან დაკავშირებულია მრავალი ცნობილი პიროვნება. 1798 წელს აქ დაასაფლავეს პოლონეთის უკანასკნელი მეფე სტანისლავ ავგუსტ პონიატოვსკი (შემდეგ გადაასვენეს პოლონეთში). 1813 წელს აქ დაკრძალეს ფრანგი გენერალი ჟან ვიქტორ მორო. ტაძრის მრევლი იყო ცნობილი არქიტექტორი ოგიუსტ რიკარ მონფერანი, რომელმაც ააშენა ისააკის ტაძარი. მან აქ დაიწერა ჯვარი და მონათლა შვილი. აქვე დაკრძალეს მისი ცხედარი, რის შემდეგაც მისმა ქვრივმა ცხედარი საფრანგეთში გადაასვენა.

ტაძარი სხვადასხვა დროს სხვადასხვა ორდენების კუთვნილება იყო. თავდაპირველად ეკლესია ეკუთვნოდა ფრანცისკანელებს, 1801 წელს პავლე -მა ტაძარი გადასცა იეზუიტებს, ხოლო 1815 წელს იეზუიტების მოსკოვიდან გაძევების შემდეგ, ეკლესია გადაეცა დომინიკანელებს. 1859 წელს ტაძარში მონათლეს მომავალი არქიტექტორი ფიოდორ შეხტელი.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ კათოლიკური მრევლის რაოდენობა მოითვლიდა 30 000-მდე ადამიანს.

ეკატერინე ალექსანდრიელის ტაძარში მოღვაწეობდნენ ისეთი კათოლიკე ადამიანები,რომლებიც შემდეგ წმინდანებად შერაცხეს: ზიგმუნდ ფელინსკი, ურსულა ლედუხოვსკაია და ანტონი ლეშჩევიჩი. ამჟამად მიმდინარეობს მთელი რიგი ადამიანების ბეატიფიკაციის პროცესი, რომლებიც მოღვაწეობდნენ ტაძარში. კერძოდ: კონსტანტინ ბუდკევიჩი, ანტონი მალეცკი, ბოლესლავ სლოსკანი და ეპისკოპოსი თეოფილიუს მატულიონისი.

ბოლშევიკების მმართველობის პერიოდში მრევლის გარკვეული ნაწილი რეპრესიების მსხვერპლი გახდა. წინამძღვარი კონსტანტინ ბუდკევიჩი დახვრიტეს 1923 წელს.

1938 წელს ტაძარი დახურეს და გაძარცვეს. ჭურჭელი, ხატები და წიგნები 40-ათასიანი ტაძრის ბიბლიოთეკიდან გადაყარეს ქუჩაში. 1947 წელს გაჩნდა ხანძარი, რომლის დროსაც დაზარალდა ინტერიერი. 2013 წელს მან მიიღო მცირე ბაზილიკის სტატუსი. იგი ერთადერთი ბაზილიკაა რუსეთში.