iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1028

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1028 ერთხმად მიიღეს 1995 წლის 8 დეკემბერს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს წინა რეზოლუციები რუანდის შესახებ, განსაკუთრებით რეზოლუცია 997 (1995), საბჭომ განიხილა გენერალური მდივნის ანგარიში და რუანდაში გაეროს დამხმარე მისიის მანდატი 1995 წლის 12 დეკემბრამდე გაახანგრძლივა. აღნიშნული ვადის გაგრძელება მოხდა იმ მიზნით, რომ საბჭოს მეტი დრო ჰქონოდა -ის მომავლის განსახილველად.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1274

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1274, მიიღს 1999 წლის 12 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა ყველა წინა რეზოლუცია ტაჯიკეთში და ტაჯიკეთ-ავღანეთის საზღვარზე არსებული ვითარების შესახებ, საბჭომ ტაჯიკეთში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2000 წლის 15 მაისამდე გააგრძელა და ქვეყანაში დაგეგმილი საპარლამენტო არჩევნების მოსამზადებელ საკითხებს შეეხო.

რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ აღნიშნა, რომ ტაჯიკეთის სამშვიდობო პროცესში მნიშვნელოვანი პროგრესი იქნა მიღწეული. ტაჯიკეთის გაერთიანებულმა ოპოზიციამ განაცხადა, რომ დაშლიდა თავის ქვედანაყოფებს, ხოლო უზენაესმა სასამართლომ გააუქმა შეზღუდვები და აკრძალვა -ს შემადგენლობაში შემავალ პოლიტიკურ პარტიებზე. საბჭომ ცნობად მიიღო, რომ 1999 წლის 6 ნოემბერს ჩატარდა საპრეზიდენტო არჩევნები. უსაფრთხოების მდგომარეობა ქვეყნის უმეტეს ნაწილში მშვიდი იყო, თუმცა ზოგიერთ რაიონში დაძაბულობა კვლავ ნარჩუნდებოდა.

მხარეებს მოუწოდეს შემდგომი ქმედებებისკენ სამშვიდობო შეთანხმების სრულად შესასრულებლად და თავისუფალი, სამართლიანი და დემოკრატიული საპარლამენტო არჩევნების მოსამზადებლად. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა გაეროსა და ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის (ეუთო) ჩართულობის მნიშვნელობა საპარლამენტო არჩევნების მომზადებისა და მონიტორინგის პროცესში, რადგან ეს იყო სამშვიდობო შეთანხმებით გათვალისწინებული გარდამავალი ეტაპის ბოლო მნიშვნელოვანი მოვლენა.

ტაჯიკეთში ჰუმანიტარული ვითარება კვლავ რჩებოდა უშიშროების საბჭოს შეშფოთების საგნად. წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდეს ნებაყოფლობითი შენატანების გაღებისკენ დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროექტების, ასევე არჩევნების მხარდასაჭერად. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა ანგარიშის წარდგენა ქვეყანაში არსებული ვითარების შესახებ საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ და მიმდინარე რეზოლუციის მიღებიდან ოთხი თვის ვადაში, განსაკუთრებით ტაჯიკეთში გაეროს სამომავლო როლთან დაკავშირებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1681

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1681 მიღებულია ერთხმად 2006 წლის 31 მაისს. ერიტრეასა და ეთიოპიას შორის შექმნილ ვითარებაზე ყველა რეზოლუციის, განსაკუთრებით 1320 (2000), 1430 (2003), 1466 (2003), 1640 (2005) და 1678 (2006) რეზოლუციების ხელახალი დადასტურების შემდგომ, უშიშროების საბჭომ 2006 წლის 30 სექტემბრამდე გაახანგრძლივა ეთიოპიასა და ერიტრეაში გაეროს მისიის მანდატი და მისიის შემადგენლობა ერთი მესამედით შეამცირა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა მხარდაჭერა ორი ქვეყნის სამშვიდობო პროცესისადმი, ალჟირის შეთანხმების სრული შესრულებისა და ერიტრეა-ეთიოპიის სასაზღვრო კომისიის გადაწყვეტილებისადმი, რაც რეგიონში ხანგრძლივი მშვიდობისთვის მნიშვნელოვან ფაქტორს წარმოადგენს.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა დროებითი უსაფრთხოების ზონის მთლიანობა და პატივისცემა, და მოუწოდა ეთიოპიასა და ერიტრეას, გაეროს მისიას აუცილებელი წვდომა, დახმარება, მხარდაჭერა და დაცვა უზრუნველყონ. უშიშროების საბჭოს წევრებმა მადლობა გადაუხადეს ეთიოპიასა და ერიტრეაში გაეროს მისიისთვის ჯარების გამომგზავნ ქვეყნებს და მიესალმნენ გაეროს გენერალური მდივნის კოფი ანანის განზრახვას ოპერაციის მუდმივი მონიტორინგის შესახებ.

ქმედებები
რეზოლუციის შესაბამისად, ეთიოპიასა და ერიტრეაში გაეროს მისიის მანდატი ოთხი თვით გაგრძელდა. რეზოლუციამ დაამტკიცა ქვეყნებში გაეროს მისიის სამხედრო კომპონენტის რეკონფიგურაცია, რათა განლაგდეს 2300 ჯარისკაცი, 230 სამხედრო დამკვირვებლის ჩათვლით. აღნიშნული მაჩვენებელი 3500-დან შემცირებას გულისხმობს. ამ საკითხზე მიღებული წინა რეზოლუციების მსგავსად, რეზოლუცია მოითხოვს 1640 რეზოლუციის დაცვას და ეთიოპიისა და ერიტრეას მხრიდან აუცილებელი წვდომის, დახმარების, მხარდაჭერისა და დაცვის უზრუნველყოფას სამშვიდობო ოპერაციისთვის.

ამავდროულად, უშიშროების საბჭომ მოუწოდა ყველა მხარეს, მონაწილეობა მიიღონ ერიტრეა-ეთიოპიის სასაზღვრო კომისიასთან დემარკაციის პროცესში. საერთაშორისო თანამეგობრობას ეთხოვა, განაგრძოს ეთიოპიასა და ერიტრეაში გაეროს მისიის მხარდაჭერა და 1177 (1998) რეზოლუციით დაარსებულ სატრესტო ფონდში შენატანების განხორციელება. დასასრულს, გაეროს გენერალურ მდივანს კოფი ანანს დაევალა ვითარების შესახებ განახლებული ინფორმაციის მიწოდება.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2011

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2011 ერთხმად იქნა მიღებული 2011 წლის 12 ოქტომბერს.

რეზოლუცია
გაეროს წესდების მე-7 თავის შესაბამისად, რეზოლუცია 2011 (2011)-ის ერთხმად მიღებით, საბჭომ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, კვლავაც უზრუნველყონ ჩრდილოატლანტიკური ხელშეკრულების ორგანიზაციის (ნატო) ხელმძღვანელობით მოქმედი -ის მისია პერსონალით, აღჭურვილობითა და სხვა რესურსებით. ამავდროულად, საბჭომ ხაზი გაუსვა ავღანეთის ეროვნული არმიისა და პოლიციის ეფექტიანობის, პროფესიონალიზმისა და ანგარიშვალდებულების გაძლიერების აუცილებლობას, რომელთათვისაც უსაფრთხოებაზე პასუხისმგებლობის გადაბარების პროცესი 2011 წლის ივლისში დაიწყო.

დოკუმენტის თანახმად, საბჭომ მიესალმა ავღანეთის მთავრობასა და -ის კონტრიბუტორ ქვეყნებს შორის მიღწეულ ბოლოდროინდელ შეთანხმებას, რომელიც ითვალისწინებს 2014 წლის ბოლომდე, ქვეყნის მასშტაბით, უსაფრთხოებაზე წამყვანი პასუხისმგებლობის ეტაპობრივ გადაცემას ავღანეთის მთავრობისთვის. საბჭო ასევე მიესალმა 2010 წლის ნოემბერში ნატოსა და ავღანეთის მთავრობის შორის შეთანხმებულ გრძელვადიანი პარტნიორობის დეკლარაციას, რომელიც ითვალისწინებს უსაფრთხოების სფეროში მუდმივ მხარდაჭერას ტრანზიციის მთელი პროცესის განმავლობაში და ავღანეთში სიტუაციის სტაბილიზაციამდე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1690

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1690 მიღებულია ერთხმად [[2006[[ წლის [[20 ივნისი|20 ივნისს]]. [[აღმოსავლეთი ტიმორი|აღმოსავლეთ ტიმორი]]ს (ტიმორ-ლესტე) შესახებ წინა რეზოლუციების, განსაკუთრებით [[გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1599|1599]] ([[2005]]) და [[გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1677|1677]] ([[2006]]) რეზოლუციების ხელახალი დადასტურების შემდგომ, უშიშროების საბჭომ ორი თვით, [[2006]] წლის [[20 აგვისტო]]მდე გაახანგრძლივა აღმოსავლეთ ტიმორში გაეროს ოფისის მანდატი.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭო ღრმა შეშფოთებას გამოთქვამს კუნძულზე განვითარებული ძალადობისა და განვითარებული ძალადობის მძიმე ჰუმანიტარული შედეგების შესახებ. საბჭო მკაცრად გმობს მშვიდობიანი მოსახლეობისა და ქონების წინააღმდეგ მიმართულ თავდასხმებს და მიესალმება გაეროს ოფიციალური პირების მიერ გადადგმულ ნაბიჯებს ადგილზე შექმნილი ვითარების სათანადოდ შესაფასებლად.

ქმედებები
უშიშროების საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება [[აღმოსავლეთი ტიმორი|აღმოსავლეთ ტიმორში]] გაეროს ოფისის მანდატის [[2006]] წლის [[20 აგვისტო]]მდე გაგრძელების შესახებ, რათა გაძლიერდეს გაეროს როლი აღნიშნულ ქვეყანაში მანდატის ვადის გასვლის შემდეგაც. უშიშროების საბჭო სრულ მხარდაჭერას უცხადებს [[ავსტრალია|ავსტრალიის]], [[მალაიზია|მალაიზიის]], [[პორტუგალია|პორტუგალიისა]] და [[ახალი ზელანდია|ახალი ზელანდიის]] მიერ უსაფრთხოების ძალების განლაგებას აღმოსავლეთ ტიმორში ქვეყანაში სტაბილურობის აღსადგენად; აღნიშნული ნაბიჯი აღმოსავლეთ ტიმორის მთავრობის თხოვნით განხორციელდა. უცხოური ძალები ასევე უზრუნველყოფენ ჰუმანიტარული დახმარების შეუფერხებელ მიწოდებას გაჭირვებულთათვის. გარდა ამისა, საერთაშორისო ძალებს მოუწოდებენ აღმოსავლეთ ტიმორის მთავრობასთან და ქვეყანაში გაეროს ოფისთან აქტიური თანამშრომლობისკენ.

ამავდროულად, აღმოსავლეთ ტიმორში არსებულ ყველა მხარეს მოუწოდებენ ძალადობისა და დაპირისპირების შეწყვეტისკენ. რეზოლუცია ითხოვს გაეროს გენერალური მდივნის [[კოფი ანანი]]სგან, [[2006]] წლის [[7 აგვისტო]]მდე წარადგინოს ანგარიში აღმოსავლეთ ტიმორში გაეროს ოფისის შემდგომი მომავლის შესახებ, არსებული ვითარების ყოვლისმომცველი გათვალისწინებით. მოვლენების გამოსაძიებლად დამოუკიდებელი საგამოძიებო კომისია შეიქმნება.

დასასრულს, დონორ საზოგადოებას მოუწოდებენ სასწრაფოდ უპასუხონ გაეროს მოწოდებას აღმოსავლეთ ტიმორისთვის ჰუმანიტარული დახმარების გაწევის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1281

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1281, რომელიც ერთხმად მიიღეს 1999 წლის 10 დეკემბერს, ეყრდნობა ერაყის შესახებ ადრე მიღებულ ყველა რეზოლუციას, მათ შორის 986 (1995), 1111 (1997), 1129 (1997), 1143 (1997), 1153 (1998), 1175 (1998), 1210 (1998), 1242 (1999), 1266 (1999), 1275 (1999) და 1280 (1999) რეზოლუციებს, რომლებიც ეხება პროგრამას „ნავთობი საკვების სანაცვლოდ“. საბჭომ კიდევ 180 დღით გაახანგრძლივა დებულებები ერაყიდან ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების ექსპორტის შესახებ, რაც საკმარისი იქნებოდა 5,256 მილიარდი აშშ დოლარის ღირებულების შემოსავლის მისაღებად.

უშიშროების საბჭო დარწმუნებული იყო დროებითი ზომების გატარების აუცილებლობაში ერაყელი ხალხისთვის ჰუმანიტარული დახმარების გასაწევად მანამ, სანამ ერაყის მთავრობა არ შეასრულებდა 687-ე რეზოლუციის (1991) დებულებებს და დახმარებას მთელ ქვეყანაში თანაბრად არ გაანაწილებდა.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე, საბჭომ „ნავთობი საკვების სანაცვლოდ“ პროგრამა დამატებითი ექვსთვიანი პერიოდით გაახანგრძლივა, რომელიც 1999 წლის 12 დეკემბერს, აღმოსავლეთის დროით 00:01 საათზე დაიწყო, ხოლო 1153-ე რეზოლუციის დებულებები ძალაში დარჩა. საბჭომ უცვლელი დატოვა ერაყის მიერ ნავთობის ექსპორტის მაქსიმალური ზღვარი — 5,256 მილიარდი აშშ დოლარი.

დასასრულს, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა 2000 წლის 15 იანვრამდე წარედგინა ანგარიში საბჭოსთვის იმის შესახებ, შეძლებდა თუ არა ერაყი 5,256 მილიარდი აშშ დოლარის ღირებულების ნავთობის მოპოვებას ექსპორტისთვის. მას ასევე დაევალა იმ აღჭურვილობის დეტალური ნუსხის წარდგენა, რომელსაც სხვადასხვა ქვეყნები აწვდიდნენ ერაყს ნავთობის ექსპორტის გაზრდის და ჰუმანიტარული დახმარების დაფინანსების მიზნით. კოფი ანანს ასევე დაევალა ერაყში საზედამხედველო პროცესის გაძლიერება, რათა უზრუნველყოფილი ყოფილიყო დახმარების თანაბარი განაწილება მოსახლეობის ყველა ფენას შორის და აღჭურვილობის მიზნობრივი გამოყენება.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1870

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1870, მიიღეს 2009 წლის 30 აპრილს, კიდევ ერთი წლით გააგრძელა გაეროს მისია სუდანში და მოუწოდა ყველა მხარეს სრულად დაეცვათ 2005 წლის ყოვლისმომცველი სამშვიდობო შეთანხმება, რომელმაც წერტილი დაუსვა 21-წლიან სამოქალაქო ომს ჩრდილოეთ და სამხრეთ სუდანს შორის.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ დღეს კიდევ ერთი წლით გააგრძელა გაეროს მისია სუდანში და მოუწოდა ყველა მხარეს, სრულად შეასრულონ 2005 წლის ყოვლისმომცველი სამშვიდობო შეთანხმება, რომელმაც დაასრულა სუდანის 21-წლიანი სამოქალაქო ომი.

1870-ე მიღბული რეზოლუციით (2009), საბჭომ გააგრძელა ქვეყანაში გაეროს მისიის მანდატი 2010 წლის 30 აპრილამდე. საბჭომ მისიას სთხოვა, მოემზადოს მხარეების დასახმარებლად 2011 წლისთვის დაგეგმილ ეროვნულ რეფერენდუმში (მოთხოვნის შემთხვევაში) და მხარი დაუჭიროს მომავალ წელს გასამართ სანდო ეროვნულ არჩევნებს გაეროს განვითარების პროგრამასთან კოორდინაციით. ასევე, საბჭომ მოუწოდა დონორებს ტექნიკური და მატერიალური დახმარების გაწევისკენ.

საბჭომ ოთხი წლის წინ დააფუძნა სუდანის მთავრობასა და სუდანის სახალხო განთავისუფლების მოძრაობას/არმიას (/) შორის დადებული ყოვლისმომცველი სამშვიდობო შეთანხმების მხარდასაჭერად, რომელმაც დაასრულა აფრიკის კონტინენტზე ყველაზე ხანგრძლივი სამოქალაქო ომი. შეთანხმებამ დააწესა ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმი და ითვალისწინებდა ძალაუფლებისა და სიმდიდრის განაწილებას, უსაფრთხოების ზომებს (მათ შორის არმიისა და პოლიციის ერთობლივი ინტეგრირებული ქვედანაყოფების შექმნას) და არჩევნების ჩატარების წესებს (მოსახლეობის აღწერის ჩათვლით).

რეზოლუციით საბჭომ მოუწოდა ყველა მხარეს, ითანამშრომლონ -თან და მისცენ მისიას სრული და შეუზღუდავი წვდომა აბიეის რეგიონის მონიტორინგისა და ვერიფიკაციისთვის. საბჭომ მოუწოდა მისიას, განათავსოს საკმარისი პერსონალი აღნიშნულ რეგიონში კონფლიქტების პრევენციისა და სამოქალაქო მოსახლეობის უსაფრთხოების გასაუმჯობესებლად. მან ასევე მოუწოდა მხარეებს, დაიცვან და აღასრულონ აბიეის საარბიტრაჟო ტრიბუნალის გადაწყვეტილება (მუდმივმოქმედ საარბიტრაჟო სასამართლოში) აბიეის საზღვრების დავის საბოლოო მოგვარების შესახებ.

საბჭომ გამოხატა შეშფოთება სუდანში სამოქალაქო მოსახლეობის ჯანმრთელობასა და კეთილდღეობაზე, მოუწოდა მხარეებს მხარი დაუჭირონ, დაიცვან და ხელი შეუწყონ ყველა ჰუმანიტარულ ოპერაციასა და პერსონალს სუდანში. მან ასევე მოუწოდა სუდანის მთავრობას, გააგრძელოს მუშაობა გაეროსთან ჰუმანიტარული დახმარების უწყვეტობის უზრუნველსაყოფად.

საბჭომ მწუხარება გამოთქვა მუდმივი ლოკალური კონფლიქტებისა და ძალადობის გამო, განსაკუთრებით სამხრეთ სუდანში, და მოუწოდა -ს, გააძლიეროს კონფლიქტების მართვის შესაძლებლობები და რაც შეიძლება მალე დაასრულოს ინტეგრირებული სტრატეგია ადგილობრივი ტომობრივი კონფლიქტების მოგვარების მექანიზმების მხარდასაჭერად. საბჭო ასევე მიესალმა სამოქალაქო პირთა დაცვის ყოვლისმომცველი სტრატეგიის შემუშავებას და მოუწოდა მისიას, დროულად დაასრულოს მუშაობა ამ სტრატეგიაზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1302

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1302 ერთხმად მიიღეს 2000 წლის 8 ივნისს, ერაყის შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის „ნავთობის სანაცვლოდ“ პროგრამის შესახებ 986 (1995), 1111 (1997), 1129 (1997), 1143 (1997), 1153 (1998), 1175 (1998), 1210 (1998), 1242 (1999), 1266 (1999), 1275 (1999), 1280 (1999), 1281 (1999) და 1293 (2000) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ, საბჭომ კიდევ 180 დღით გააგრძელა ერაყის ნავთობის ან ნავთობპროდუქტების ჰუმანიტარული დახმარების სანაცვლოდ ექსპორტის შესახებ დებულებები.

უშიშროების საბჭო დარწმუნდა ერაყელი ხალხისთვის ჰუმანიტარული დახმარების გაწევის დროებითი ზომების მიღების აუცილებლობაში მანამ, სანამ ერაყის მთავრობა არ შეასრულებდა 687-ე რეზოლუციის (1991) დებულებებს და თანაბრად არ გაანაწილებდა დახმარებას მთელ ქვეყანაში.
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ გააგრძელა „ნავთობი საკვების სანაცვლოდ“ პროგრამა დამატებითი ექვსი თვის ვადით, დაწყებული 2000 წლის 9 ივნისის აღმოსავლეთ სტანდარტული დროით 00:01 საათიდან და დამთავრებული 2000 წლის 5 დეკემბერს.

ნავთობის გაყიდვიდან და სხვა ფინანსური ტრანზაქციებიდან მიღებული შემოსავალი პრიორიტეტულად გადანაწილდებოდა სამდივნოს საქმიანობის კონტექსტში, საიდანაც 13% გამოყენებული იქნებოდა 986-ე რეზოლუციაში მითითებული მიზნებისთვის. ესქრო ანგარიშზე ასევე წარმოებული 600 მილიონ აშშ დოლარამდე თანხა შეიძლება გამოყენებული ყოფილიყო ერაყისთვის გადასახდელი ხარჯების გარდა სხვა გონივრული ხარჯების დასაფარად.

საფრანგეთისა და გაერთიანებული სამეფოს მიერ შემუშავებული რეზოლუცია მოუწოდებდა ყველა სახელმწიფოს, გაეგრძელებინათ თანამშრომლობა განაცხადების დროულად წარდგენისა და ექსპორტის ლიცენზიების გაცემის საკითხში, რაც ხელს შეუწყობდა ჰუმანიტარული მარაგების ტრანზიტს. საბჭომ ასევე მოუწოდა ქვეყნებს, მიეღოთ ყველა შესაბამისი ზომა, რათა უზრუნველყოთ ჰუმანიტარული მარაგის რაც შეიძლება სწრაფად მიწოდება ერაყელი ხალხისთვის. ჩინეთისა და რუსეთის მცდელობა, რეზოლუციის ფორმულირებაში ჩაეწერათ ისეთი რამ, რაც გაეროს სანქციებს ერაყში არსებული ვითარების ერთადერთ მიზეზად გამოაცხადებდა, ჩაიშალა, რადგან საბჭოს წევრებს აცნობეს, რომ ერაყმა წინა ექვსი თვის განმავლობაში ნავთობის გაყიდვიდან 8.6 მილიარდი აშშ დოლარის მოგება მიიღო.

გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა 2000 წლის 10 აგვისტომდე დაენიშნა დამატებითი მონიტორები ნავთობის ექსპორტის კონტრაქტების დასამტკიცებლად და დამოუკიდებელი ექსპერტები, რათა 2000 წლის 26 ნოემბრამდე მოემზადებინათ ანგარიში ერაყში არსებული ჰუმანიტარული სიტუაციის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2013

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2013 ერთხმად იქნა მიღებული 2011 წლის 14 ოქტომბერს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ დაუშვა ერთჯერადი გამონაკლისი ადრე მიღებული გადაწყვეტილებიდან და რუანდის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის მოსამართლეს მისცა ნებართვა, შეასრულოს სხვა იურიდიული სამუშაო ტრიბუნალში საქმიანობის პარალელურად.

რეზოლუცია 2013 (2011)-ის ერთხმად მიღებით, საბჭომ დაადგინა, რომ მოსამართლე ბახტიიარ თუზმუხამედოვს შეეძლო შეეთავსებინა სხვა იურიდიული საქმიანობა ნახევარ განაკვეთზე 2011 წლის 31 დეკემბრამდე, გამონაკლისი გარემოებების გათვალისწინებით. აღნიშნული ტრიბუნალი შეიქმნა 1994 წელს რუანდაში ჩადენილი გენოციდისა და სხვა მსგავსი დანაშაულების სისხლისსამართლებრივი დევნის მიზნით.

საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა მოსამართლე თუზმუხამედოვის მზაობა, დროულად გამოიტანოს განაჩენი იმ ორ საქმეზე, რომლებშიც ის ამჟამად არის ჩართული. ამავდროულად, საბჭომ მოუწოდა ტრიბუნალს, მიიღოს ყველა შესაძლო ზომა დარჩენილი სამუშაოების ოპერატიულად დასასრულებლად არაუგვიანეს 2014 წლის 31 დეკემბრისა, როგორც ეს წინა რეზოლუციებით იყო მოთხოვნილი.

დოკუმენტის თანახმად, საბჭომ ასევე ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ეს გამონაკლისი არ უნდა განიხილებოდეს პრეცედენტის შექმნად. ამასთან, ტრიბუნალის პრეზიდენტს დაეკისრა პასუხისმგებლობა, უზრუნველყოს, რომ აღნიშნული შეთანხმება შეთავსებადი იყოს მოსამართლის დამოუკიდებლობასა და მიუკერძოებლობასთან, არ გამოიწვიოს ინტერესთა კონფლიქტი და არ შეაფერხოს განაჩენების გამოტანა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1112

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1112 მიიღეს 1997 წლის 12 ივნისს. საბჭომ დაადასტურა 1031 (1995) რეზოლუცია და განიხილა ბოსნია და ჰერცეგოვინაში მშვიდობის აღდგენის პროცესის მიმდინარეობა. წინამდებარე დოკუმენტით უშიშროების საბჭომ მოიწონა კარლ ბილდტის შემცვლელად კარლოს ვესტენდორპის დანიშვნა ბოსნია და ჰერცეგოვინის უმაღლეს წარმომადგენლად.

კენჭისყრის შედეგები
რეზოლუცია მიღებულ იქნა ერთხმად, უშიშროების საბჭოს 15-ვე წევრის მიერ. ეს ერთსულოვნება მიუთითებდა იმაზე, რომ საერთაშორისო თანამეგობრობა მზად იყო გაეგრძელებინა ბოსნია და ჰერცეგოვინის ინტენსიური მხარდაჭერა და ზედამხედველობა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1113

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1113 მიიღეს 1997 წლის 12 ივნისს. საბჭომ განიხილა გენერალური მდივნის მოხსენება და დაადასტურა ადრე მიღებული რეზოლუციები ტაჯიკეთში არსებული ვითარების შესახებ. წინამდებარე დოკუმენტით უშიშროების საბჭომ 1997 წლის 15 სექტემბრამდე გააგრძელა ტაჯიკეთში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი.

კენჭისყრის შედეგები
რეზოლუცია მიღებულ იქნა ერთხმად, უშიშროების საბჭოს 15-ვე წევრის მიერ. ეს ადასტურებდა, რომ დიდი სახელმწიფოები (მათ შორის რუსეთი და აშშ) შეთანხმებული იყვნენ ტაჯიკეთში სტაბილიზაციის აუცილებლობაზე.

იხილეთ ასევე
ტაჯიკეთის სამოქალაქო ომი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1976

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1976 მიიღეს 2011 წლის 11 აპრილს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა წინა რეზოლუციები სომალიში არსებული ვითარების შესახებ, განსაკუთრებით 1918 (2010) და 1950 (2010) რეზოლუციები, საბჭომ გადაწყვიტა განეხილა სპეციალური სომალური სასამართლოების შექმნის საკითხი ქვეყნის სანაპიროებთან მოქმედი პირატების გასასამართლებლად.

რეზოლუციის პროექტი მომზადებული იყო კოლუმბიის, საფრანგეთის, იტალიის, რუსეთის, ესპანეთისა და უკრაინის მიერ.
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა პირატული აქტივობის ზრდისა და საერთაშორისო ნაოსნობაზე მისი გავლენის გამო და დაგმო მძევლების აყვანის ფაქტები. საბჭომ აღნიშნა, რომ აუცილებელია პირატობის გამომწვევი ძირეული მიზეზების აღმოფხვრა, მათ შორის სომალის ეკონომიკის გაძლიერება და სიღარიბესთან ბრძოლა. ამავდროულად, საბჭო შეშფოთებული იყო იმ ბრალდებებით, რომ პირატები კრიმინალური საქმიანობის გასამართლებლად უკანონო თევზჭერასა და ტოქსიკური ნარჩენების დაყრას იყენებდნენ.

ყველა ქვეყანა იყო მიწვეული პირატობის წინააღმდეგ ბრძოლაში მონაწილეობის მისაღებად; გაერო და საერთაშორისო ორგანიზაციები დახმარებას უწევდნენ სომალის, კენიისა და სეიშელის კუნძულების მართლმსაჯულების სისტემების გაძლიერებას პირატების სისხლისსამართლებრივი დევნის მიზნით, თუმცა ბევრი მათგანი სასამართლოს გარეშე თავისუფლდებოდა.

აქტები
რეზოლუციამ აღიარა სომალიში არსებული მუდმივი არასტაბილურობა, როგორც პირატობის პრობლემის ერთ-ერთი ძირეული მიზეზი. საერთაშორისო ორგანიზაციებს, მათ შორის გაეროს განვითარების პროგრამას, ეთხოვათ დახმარება სომალის ხელისუფლებისთვის მმართველობისა და კანონის უზენაესობის დასამყარებლად იმ უკონტროლო ტერიტორიებზე, სადაც პირატული აქტები ხორციელდებოდა. აუცილებელი იყო უკანონო თევზჭერისა და ტოქსიკური ნარჩენების დაყრის შესახებ ბრალდებების გამოძიება და შესაბამისი ანგარიშის წარდგენა.

გარდა ამისა, საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ საჭიროა სომალისა და რეგიონის ქვეყნების სამართლებრივი შესაძლებლობების გაზრდა პირატების დასასჯელად, რის გამოც იგი განიხილავდა სპეციალური სასამართლოების შექმნას, თუმცა არ დაუკონკრეტებია, თუ სად განთავსდებოდა მსგავსი სასამართლოები.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1712

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1712 მიღებულია ერთხმად 2006 წლის 29 სექტემბერს. ლიბერიასა და დასავლეთ აფრიკაში შექმნილი ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების, განსაკუთრებით 1509 (2003), 1667 (2006) და 1694 (2006) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, უშიშროების საბჭომ 2007 წლის 31 მარტამდე გაახანგრძლივა ლიბერიაში გაეროს მისიის მანდატი.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭო მიესალმა ლიბერიის მთავრობის მიერ კორუფციასთან ბრძოლის კუთხით გადადგმულ ნაბიჯებს, ასევე გაეროს მისიის , დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობისა და აფრიკის კავშირის ინიციატივებს ლიბერიაში სამშვიდობო პროცესის მხარდასაჭერად; ასევე მიესალმნენ საერთაშორისო თანამეგობრობის მიერ გაწეულ ფინანსურ დახმარებას.

რეზოლუციაში აღინიშნა დარჩენილი გამოწვევები ყოფილ მებრძოლთა რეინტეგრაციისა და რეპატრიაციის, ასევე უსაფრთხოების სექტორის რესტრუქტურიზაციის მიმართულებით. ამავდროულად, გაეროს მისია განლაგდა სასაზღვრო ზონებში და საჭირო გახდა სიერა-ლეონეს სპეციალური სასამართლოს მხარდაჭერის გაგრძელება.

ქმედებები
გაეროს წესდების მეშვიდე თავის შესაბამისად მოქმედმა, უშიშროების საბჭომ განაახლა გაეროს მისიის მანდატი 2007 წლის მარტის ბოლომდე, კიდევ ერთხელ დაადასტურა რა საჭიროების შემთხვევაში, 1609 (2005) რეზოლუციის შესაბამისად, გაეროს მისიასა და კოტ-დ'ივუარში გაეროს ოპერაციას შორის ჯარების გადაჯგუფების განზრახვა.

ამავდროულად, მხარდაჭერა გამოუცხადეს გაეროს გენერალური მდივნის, კოფი ანანის განზრახვას გაეროს მისიის სამხედრო კონტინგენტის თანდათანობითი გაყვანის შესახებ. მას დაევალა საბჭოსთვის ინფორმაციის მიწოდება უსაფრთხოების სექტორის რესტრუქტურიზაციის, ყოფილ მებრძოლთა რეინტეგრაციის, პოლიტიკური და ეთნიკური შერიგების, მთელი ლიბერიის მასშტაბით სახელმწიფო ხელისუფლების კონსოლიდაციის, სასამართლო რეფორმის, ბუნებრივ რესურსებზე მთავრობის კონტროლისა და ეკონომიკური ზრდისთვის სტაბილური და უსაფრთხო გარემოს შექმნის შესახებ. ამ კონტექსტში, ლიბერიის მთავრობას მოეთხოვა, გადაედგა ნაბიჯები აღნიშნულ ძირითად სფეროებში დადგენილი მაჩვენებლების მისაღწევად.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1115

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1115 მიიღეს 1997 წლის 21 ივნისს. საბჭომ დაადასტურა 687 (1991), 707 (1991) და 715 (1991) რეზოლუციები ერაყის განიარაღების შესახებ. წინამდებარე დოკუმენტით უშიშროების საბჭომ დაგმო ერაყის ხელისუფლების ქმედებები, რომლებიც ხელს უშლიდა გაეროს სპეციალური კომისიის ინსპექტორებს ობიექტებზე შეღწევაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1116

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1116 მიიღეს 1997 წლის 27 ივნისს. საბჭომ დაადასტურა 1100 (1997) რეზოლუცია და ყველა წინა დოკუმენტი ლიბერიაში არსებული კონფლიქტის შესახებ. წინამდებარე რეზოლუციით უშიშროების საბჭომ 1997 წლის 30 სექტემბრამდე გააგრძელა ლიბერიაში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი.

კენჭისყრის შედეგები
რეზოლუცია მიღებულ იქნა ერთხმად, უშიშროების საბჭოს 15-ვე წევრის მიერ. ეს ერთსულოვნება მიუთითებდა ლიბერიის კრიზისის მოგვარების საერთო საერთაშორისო ინტერესზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1246

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1246, რომელიც ერთხმად მიიღეს 1999 წლის 11 ივნისს, ეყრდნობა აღმოსავლეთ ტიმორის (ტიმორ-ლესტე) შესახებ ადრე მიღებულ რეზოლუციებს, განსაკუთრებით 1236-ე (1999) რეზოლუციას. საბჭომ დააფუძნა გაეროს მისია აღმოსავლეთ ტიმორში , რათა ორგანიზება გაეწია და ჩაეტარებინა აღმოსავლეთ ტიმორის სპეციალური ავტონომიის რეფერენდუმი ტერიტორიის მომავალი სტატუსის შესახებ, რომელიც 1999 წლის აგვისტოში იგეგმებოდა.

უშიშროების საბჭომ გაიხსენა ინდონეზიასა და პორტუგალიას შორის დადებული შეთანხმებები აღმოსავლეთ ტიმორში რეფერენდუმის ჩატარების თაობაზე. საბჭომ შეშფოთებით აღნიშნა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის ანგარიშში აღწერილი „დაძაბული და არასტაბილური“ ვითარება და ტერიტორიაზე დაპირისპირებულ ფრაქციებს შორის შერიგების აუცილებლობა.

საბჭომ გასცა ნებართვა -ის დაფუძნებაზე 1999 წლის 31 აგვისტომდე, რათა მომზადებულიყო და ჩატარებულიყო რეფერენდუმი იმის დასადგენად, დათანხმდებოდა აღმოსავლეთ ტიმორის მოსახლეობა ინდონეზიის შემადგენლობაში ავტონომიის შეთავაზებას, თუ უარყოფდა მას, რაც ტერიტორიის დამოუკიდებლობას გამოიწვევდა. -ის შემადგენლობაში შედიოდა 280 პოლიციელი ინდონეზიის ეროვნული პოლიციისთვის კონსულტაციების გასაწევად და 50 სამხედრო კავშირის ოფიცერი ინდონეზიის ეროვნულ შეიარაღებულ ძალებთან კონტაქტის შესანარჩუნებლად. მისია ასევე მოიცავდა პოლიტიკურ კომპონენტს, რომელიც პასუხისმგებელი იყო პოლიტიკური თავისუფლებების მონიტორინგზე; საარჩევნო კომპონენტს, რომელიც პასუხს აგებდა ხმის მიცემასა და რეგისტრაციაზე; და საინფორმაციო კომპონენტს, რომელსაც აღმოსავლეთ ტიმორის მოსახლეობისთვის რეფერენდუმის პირობები უნდა განემარტა. გარდა ამისა, ინდონეზიისა და პორტუგალიის მთავრობებს რეგიონში დამკვირვებლები უნდა გაეგზავნათ.

საბჭომ მოუწოდა ინდონეზიას, გაეროსთან გაეფორმებინა შეთანხმება ძალების სტატუსის შესახებ ; მოუწოდა ყველა მხარეს -თან თანამშრომლობისკენ და ხაზი გაუსვა ინდონეზიის პასუხისმგებლობას მთელი პროცესის განმავლობაში უსაფრთხოების უზრუნველყოფაზე. საბჭომ ასევე დაგმო ყოველგვარი ძალადობა და მოითხოვა ნაბიჯების გადადგმა დემილიტარიზაციისკენ. გენერალურ მდივანს დაევალა, ყოველ 14 დღეში ერთხელ წარედგინა ანგარიში მოცემული რეზოლუციის შესრულების მიმდინარეობის შესახებ.