iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სილიკუ

სილიკუ — სოფელი კვიპროსის ლიმასოლის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პერა პედიდან 5 კმ-ით სამხრეთით.

სოფელი სილიკუ მდებარეობს კურისის ხეობაში, კვიპროსის ლიმასოლის რაიონში. სოფელი განლაგებულია ტრიმიკლინის, საიტასის, დოროსის, მონაგრის, კუკასა და ლანიას სოფლების სიახლოვეს.

არსებობს ორი ლეგენდა იმის შესახებ, თუ როგორ მიიღო სოფელმა თავისი სახელი. პირველი უკავშირდება ადრეულ მოსახლეებს, რომლებმაც სოფელი დააარსეს ფრანკთა ბატონობის პერიოდში, ახ. წ. 1200 წელს. ისინი მოვიდნენ სირიის იმ მხარიდან, რომელსაც სილიკა ერქვა. მეორე ვერსია მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან , რაც ნიშნავს „სამეფოს“ ან „სამეფო გვარისას“; ეს არის მინიშნება კვიპროსის სამეფო ოჯახის იმ ნაწილზე, რომელმაც ოსმალებისგან თავის დასაღწევად სოფელს შეაფარა თავი.

სილიკუ შერეული სოფელი იყო, რომელიც შედგებოდა ბერძენი კვიპროსელი და თურქი კვიპროსელი მაცხოვრებლებისგან. ამჟამად სოფელი დასახლებულია ძირითადად ბერძენი კვიპროსელებით და მისი მუდმივი მოსახლეობა დაახლოებით 100 ადამიანს შეადგენს. მათი უმეტესობა ხანდაზმულია, რადგან ახალგაზრდა მაცხოვრებლებმა სოფელი დატოვეს და ახლა ახლომდებარე უფრო დიდ დაბებსა და ქალაქებში მუშაობენ. ამჟამად ჩვენთვის ცნობილია ორი ოჯახი, რომელთაც ჰყავთ 16-23 წლამდე ასაკის შვილები, თუმცა, მთლიანობაში, აქ ცხოვრობენ ადამიანები, რომლებიც სოფელში დაიბადნენ და ის არასოდეს დაუტოვებიათ.

სოფელს აქვს მეღვინეობის ხანგრძლივი ტრადიცია, რომელიც დაიწყო ფრანკთა პერიოდში და დაემთხვა სირიიდან გადმოსახლებულთა მოსვლას ახ. წ. 1200 წელს. ღვინოს ეწოდება „კომანდარია“, ხოლო მეღვინეობის მუზეუმი აშენდა კვიპროსის პრეზიდენტის, ნიკოს ანასტასიადესის ძველ სახლში. სოფლის მდებარეობამ, რომელიც ზღვის დონიდან 650 მეტრის სიმაღლეზეა გაშენებული, და წყლის უხვმა მარაგმა ხელი შეუწყო სოფლის კეთილდღეობას. იგი გახდა ღვინის, ზივანიასა და ცნობილი კვიპროსული ღვინის, კომანდარიას წარმოების ცენტრი, რომელიც მაგარ პორტვეინს ჰგავს.

უძველესი ზეთისხილის ხეების ჯგუფი, რომელიც ახ. წ. 1300 წლით თარიღდება, ადასტურებს სოფლის ხანგრძლივ ისტორიას. ეს მრავალწლოვანი ზეთისხილის ხეები მდებარეობს სილიკუს ბერძნულ და თურქულ უბნებს შორის, კომანდარიას მუზეუმიდან და ძველი მეჩეთის ნანგრევებიდან სულ რამდენიმე მეტრში. ზეთისხილის ხეები სილიკუში ზეთის ძალიან დიდი წყაროა; მაცხოვრებლები თვეებს ატარებენ ზეთისხილის შეგროვებაში, შემდეგ კი ისინი მიაქვთ წისქვილში, რათა აწარმოონ დიდი რაოდენობით ახალი და სუფთა ზეითუნის ზეთი პირდაპირ ბუნებიდან.
სპიტალი

სპიტალი — სოფელი კვიპროსის ლიმასოლის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პარამითიდან 1 კმ-ით აღმოსავლეთით. სოფლის სიმაღლე ზღვის დონიდან დაახლოებით 300 მეტრია.

ისტორია
სპიტალიში აღმოჩენილია რომაული პერიოდის მრავალი სამარხი, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ეს ტერიტორია ამ პერიოდში დასახლებული იყო.

 საუკუნის განმავლობაში სპიტალიში მდებარეობდა საჰაერო საბაგირო რკინიგზის მნიშვნელოვანი ქვესადგური, რომელიც იწყებოდა ამიანტოსში და სრულდებოდა ლიმასოლში. რკინიგზა გამოიყენებოდა ამიანტოსის შახტებიდან ასბესტის გადასაზიდად საზღვარგარეთ ექსპორტისთვის. სადგურმა ფუნქციონირება 1988 წელს შეწყვიტა, როდესაც შახტა დაიხურა. საჰაერო საბაგიროს ნაშთების ნახვა შესაძლებელია ჩრდილოეთ ბორცვებზე; აქვეა შენობის ნანგრევები და საბაგირო საყრდენების საძირკვლები. ეს საბაგირო გზა გამოიყენებოდა ტროოდოსის მთებში მდებარე ამიანტოსის ღია კარიერიდან ასბესტის გადასაზიდად ლიმასოლის სატვირთო პუნქტამდე. საყრდენი კონსტრუქციის საძირკველი ასევე გვხვდება სამხრეთ ბორცვებზეც.

ეკლესიები
სოფელში ორი ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესიაა: წმინდა ანასი და წმინდა ნიკოლოზი .
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1769

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1769 ერთხმად იქნა მიღებული 2007 წლის 31 ივლისს. სუდანში არსებულ ვითარებაზე ადრე მიღებული ყველა რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ ჩამოაყალიბა აფრიკის კავშირისა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ერთობლივი ჰიბრიდული ოპერაცია დარფურში , საწყისი 12 თვის ვადით, დარფურში ძალადობის დასრულების მიზნით.

მას შემდეგ, რაც სუდანმა უარყო რეზოლუციის პირველი პროექტი, რომელიც სანქციების მუქარას მოიცავდა, ქვეყანა დათანხმდა მის მეორე ვერსიას, სადაც მუქარა აღარ ფიგურირებდა, სუდანმა ეს ნაბიჯი შეაფასა, როგორც „სწორი მიმართულებით გადადგმული ნაბიჯი“.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ აღნიშნა, რომ დარფურის საკითხზე გამართულ კონსულტაციებზე ყველა მხარე, მათ შორის სუდანი, დათანხმდა სუდანში აფრიკის კავშირის მისიაში გაეროს „მსუბუქი და მძიმე მხარდაჭერის პაკეტების“ განლაგებას და დარფურში ჰიბრიდული ოპერაციის ჩატარებას. მხარეები შეთანხმდნენ, რომ ჰიბრიდულ ოპერაციას უნდა ჰქონოდა „აფრიკული ხასიათი“ და მასში შემავალი ჯარები ძირითადად აფრიკული ქვეყნებიდან უნდა ყოფილიყო დაკომპლექტებული.

ამავდროულად, 1769-ე რეზოლუციამ გამოხატა შეშფოთება მოსახლეობაზე თავდასხმების, მათ შორის ფართოდ გავრცელებული სექსუალური ძალადობისა და ჰუმანიტარული დახმარების პერსონალის უსაფრთხოების გამო; ამ თვალსაზრისით, ხაზი გაესვა თავდასხმებზე პასუხისმგებელი პირების მართლმსაჯულების წინაშე წარდგენის აუცილებლობას. საბჭომ მოითხოვა საჰაერო იერიშების შეწყვეტა და დაბომბვების დროს თვითმფრინავებზე გაეროს მარკირების გამოყენების აკრძალვა. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ დარფურში არსებულმა არასტაბილურობამ შესაძლოა გავლენა იქონიოს მთელ რეგიონზე, რის გამოც ვითარება კვლავ რჩება საფრთხედ საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის.

აქტები
დარფურის სამშვიდობო შეთანხმების მხარდაჭერის მიზნით, უშიშროების საბჭომ ჩამოაყალიბა საწყისი 12 თვის ვადით. იგი უნდა შემდგარიყო გაეროსა და -ის ჯარებისგან, საერთო რაოდენობით 19,555 ჯარისკაცისგან, მათ შორის 360 სამხედრო დამკვირვებელი და მეკავშირე ოფიცერი, და 3,772 პოლიციელისგან, მათ შორის 140 ოფიცრისგან შემდგარი 19 პოლიციის დანაყოფისგან.

რეზოლუციამ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ დარფურის კონფლიქტს არ გააჩნია სამხედრო გადაწყვეტა. დარფურში მშვიდობის დასამყარებლად აუცილებელია ფოკუსირება განვითარების ინიციატივებზე, როგორიცაა რეკონსტრუქცია, კომპენსაციები და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნება.

დასასრულს, გენერალურ მდივან პან გი მუნს ეთხოვა, ყოველ 90 დღეში ერთხელ წარადგინოს ანგარიში ადგილზე არსებული მდგომარეობისა და სამშვიდობო პროცესის მიმდინარეობის შესახებ.
გობლინური ზვიგენი

გობლინური ზვიგენი — იშვიათი სახეობის ღრმა ზღვის ზვიგენი. ზოგჯერ მას „ცოცხალ ნამარხსაც“ უწოდებენ, რადგან იგი არის ოჯახის — — ერთადერთი თანამედროვე წარმომადგენელი; ამ ჯგუფის ევოლუციური ისტორია დაახლოებით 125 მილიონ წელს მოიცავს.

ამ ვარდისფერკანიან ცხოველს აქვს გამორჩეული აგებულება: გრძელი და ბრტყელი ცხვირი და ძლიერ წინგამოწევადი ყბა, რომელშიც მოთავსებულია გამოკვეთილი, ლურსმნისებრი კბილები. სრულად ზრდასრულ მდგომარეობაში, როგორც წესი, აღწევს 3–4 მ სიგრძეს, თუმცა შესაძლებელია უფრო დიდი ზომის მიღწევაც — მაგალითად, 2000 წელს დაჭერილი ერთ-ერთი ნიმუშის სიგრძე დაახლოებით 6 მ-ად შეფასდა. 2024 წელს გადაღებული ვიდეომასალა მიუთითებს, რომ მათი გავრცელების არეალი შესაძლოა კიდევ უფრო ღრმა იყოს — დადასტურდა ზრდასრული ინდივიდის არსებობა დაახლოებით 2000 მ სიღრმეზე.
აზერბაიჯანის ეროვნული ცენტრი (თურქეთი)

აზერბაიჯანის ეროვნული ცენტრი — აზერბაიჯანელი ემიგრანტების პოლიტიკური ორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 1924 წელს სტამბოლში. ცენტრი აერთიანებდა პოლიტიკური ელიტის წარმომადგენლებს, რომლებმაც ქვეყანა დატოვეს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დაშლისა და საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ.

ორგანიზაცია შეიქმნა მამედ ემინ რასულზადეს ინიციატივით, რომელიც გახდა მისი პირველი თავმჯდომარე და ცენტრის პოლიტიკური კურსის ჩამოყალიბების მთავარი ფიგურა. ცენტრალურ კომიტეტში ასევე შედიოდნენ აზერბაიჯანელი ემიგრანტების საზოგადოების გამოჩენილი ფიგურები: ხალილ-ბეი ხასმამედოვი, მუსტაფა-ბეი ვეკილოვი, აბდულალი-ბეი ამირჯანოვი და აქბარ-აღა შეიხულისლამოვი.

დაარსების დღიდან ორგანიზაციის მთავარი მიზნები იყო ბრძოლა აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ და დამოუკიდებელი სახელმწიფოს აღდგენა. ცენტრი ორიენტირებული იყო ინფორმაციასა და პროპაგანდაზე, მათ შორის გამომცემლობაზე, და მჭიდრო კავშირებს ინარჩუნებდა მუსავათის პარტიის მიწისქვეშა სტრუქტურებთან ქვეყანაში.

ცენტრის საქმიანობა საერთაშორისო დონეზე სირთულეებს წააწყდა: 1927 წელს, საბჭოთა კავშირის ზეწოლის შედეგად, თურქეთის ხელისუფლებამ შეწყვიტა ორგანიზაციის მხარდაჭერა. 1930-იან წლებში ცენტრში უთანხმოება წარმოიშვა მისი მომავალი განვითარების სტრატეგიასთან დაკავშირებით, კერძოდ, მისი შტაბ-ბინის შესაძლო ევროპულ ქალაქებში, როგორიცაა პარიზი ან ვარშავა, გადატანის თაობაზე.

მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, აზერბაიჯანის ეროვნულმა ცენტრმა გააძლიერა თავისი საერთაშორისო საქმიანობა. 1951 წლის 30 ნოემბერს მისმა წარმომადგენლებმა მონაწილეობა მიიღეს აღმოსავლეთ ევროპის, კავკასიისა და თურქესტანის ემიგრანტული ორგანიზაციების შეხვედრაში მიუნხენში. 1952 წლის დეკემბერში იქ გაიმართა კონფერენცია ჩრდილოეთ კავკასიისა და საქართველოს ეროვნული ცენტრების მონაწილეობით, რომლის მიზანი იყო ანტისაბჭოთა საქმიანობის კოორდინაცია.

1953 წელს მამედ ემინ რასულზადემ ორგანიზაცია 25 წევრამდე გააფართოვა და ემიგრანტების ახალგაზრდა თაობის წარმომადგენლები მოიწვია. აზერბაიჯანის მიერ 1991 წელს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, ცენტრმა გააგრძელა საქმიანობა თურქეთში, დაამყარა კავშირები დამოუკიდებელ აზერბაიჯანთან და შეინარჩუნა თავისი როლი, როგორც დიასპორის ისტორიულ-პოლიტიკურმა ორგანიზაციამ.

არსებობის მანძილზე ორგანიზაციას ხელმძღვანელობდნენ:

მამედ ემინ რასულზადე (1924-1955)
მირზაბალა მამადზადე (1955-1959)
აბდულვაჰაბ იურდესვერი (1959-1976)
კერიმ ოდერი (1976-1981)
მოჰამად აზერ არანი (1981 წლიდან)
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (კოსტავას 21)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. სახლი ღირებულია როგორც ფონური ნაგებობა და პირველი სართულის საინტერესო საფასადო დეკორის გადაწყვეტით.

არქიტექტურა
ორსართულიანი სახლი, ეზოში შესასვლელი ჭიშკრის თავზე არსებული თარიღის მიხედვით 1892 წელსაა აშენებული, აქვეა მოცემული მფლობელის ინიციალებიც: . სახლი სიმეტრიულად ნაწილდება ღიობების მეშვეობით. ცენტრში ეზოში შესასვლელი მართკუთხა ღიობია გაჭრილი, ხოლო სახლის გვერდითა ნაწილებში - თითო სადარბაზო. სახლის კუთხეები და ეზოს ღიობი რუსტირებულია. ყველაზე მეტად გეომეტრიული ფორმებით აქცენტირებულია სახლის პირველი სართული. სარკმლის ღიობები ორ-ორადაა დაჯგუფებული შესასვლელ ღიობთა შორის. მათ რამდენიმე საფეხურიანი მართკუთხა საპირე შემოუყვებათ, რომლებიც ერთმანეთთანაც ღიობთა ქვემოთ გამოყვანილი თარაზული პროფილირებული თაროთი ერთიანდება. სარკმელთა ქვემოთ და ცოკოლის ქვით მოპირკეთებულ კედელს შორის დარჩენილი არე შევსებულია განიერი მართკუთხა ელემენტებით, ხოლო მათ ზემოთ ერთიანი მართკუთხა ფრიზი მიუყვება, სადაც წრეში ჩასმული ყვავილის რელიეფური დეტალებია მოცემული. სართულები ერთმანეთისგან პროფილირებული, ქვემოთ კბილანებიანი მოტივით გაფორმებული ფრიზი მიუყვება. მეორე სართულის გაფორმება შედარებით სადაა და მოკლებულია გეომეტრიული დეტალებით შემკობას. კედელს შესასვლელი ჭიშკრის ზემოთ მხოლოდ ორი, სადა პილასტრი აუყვება. სახლი შვერილი კარნიზითაა დასრულებული, რომელსაც ქვემოთ კბილანებიანი ფრიზი გასდევს. შესაძლოა მეორე სართული მოგვიანო ხანის დანამატი იყოს. სახლის ნაწილს რამდენიმე წლის წინ მანსარდა დააშენეს.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (კოსტავას 28)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. სახლი თავისი სისადავითა და დეკორატიული ელემენტების თავშეკავებული გამოყენებით საუკუნის დასაწყისის საინტერესო ნიმუშს წარმოადგენს.

არქიტექტურა
შენობის ფასადები კარ-სარკმელთა მართკუთხა ღიობებითაა დანაწევრებული. ეზოში შესასვლელი ჭიშკარი და სადარბაზო სახლის მარჯვენა ნაწილშია გაჭრილი. ორივე სართულის კარ-სარკმელთა ღიობებს, გარდა პირველი სართულის მარცხენა 2 სარკმლისა, რომლებიც მოგვიანო ხანაშია სახეცვლილი, ერთნაირი პროფილირებული საპირე შემოუყვებათ. მეორე სართულის ღიობების ქვემოთ არსებული კედლის მონაკვეთები მართკუთხა ელემენტებითაა აქცენტირებული, რომლებიც ერთმანეთისგან წრეებითაა გამოყოფილი. კედლები მეორე სართულის დონეზე რუსტირებულია. სართულები ერთმანეთისგან მარტივი პროფილის ფრიზით გაიმიჯნება. მეორე სართულზე ლითონის აჟურულმოაჯირიანი აივანია მოწყობილი. ამავე სართულის კიდეებს კანელურებიანი მცირედშვერილი პილასტრები აუყვება. სახლი პროფილირებული ლავგარდნით სრულდება, რომელსაც კბილანებიანი ფრიზი მიუყვება.

შენობას მოგვიანებით უსახური და შენობის მხატვრული სახისთვის შეუფერებელი მანსარდა დაადგეს.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (კოსტავას 30)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
სახლი საუკუნის დასაწყისშია აგებული. შენობის ცენტრში ეზოში შესასვლელი მართკუთხა ღიობიანი გვირაბია გაჭრილი. პირველი სართული შედარებით სადადაა გადაწყვეტილი. ის სხვადასხვა ზომის კარ-სარკმელთა ღიობებითაა დანაწევრებული, რაც, სავარაუდოდ, გვიანი გადაკეთების შედეგი უნდა იყოს. ეზოში შესასვლელი ღიობის კედლები მართკუთხა სეგმენტებითაა გაფორმებული, ხოლო ცენტრში ყვავილის რელიეფური გამოსახულებაა, ასეთივე გამოსახულებებია ამავე სართულის მარჯვენა და მარცხენა ნაწილებშიც. სართულების გასამიჯნად გამოყენებულია პირამიდისებრი კუბების რიგი. მეორე სართულის ფასადი მართკუთხა კარ-სარკმელთა ღიობებითაა დანაწევრებული, რომელთაც მარტივი პროფილის კუთხოვანი ზედა მოჩარჩოება შემოუყვებათ. სარკმელთა ქვემოთ არსებული კედლის სიბრტყე კვლავ პირამიდისებრი კუბების სამ-სამი წყვილითაა შემკული. შვერილი კარნიზის ქვემოთ ორმაგკბილანებიანი ელემენტების რიგია. მეორე სართულზე ორი ლითონის აჟურულმოაჯირიანი აივანია გადმოკიდებული, რომლებიც ლითონის აჟურულ დეკორატიულ კრონშტეინებს ეყრდნობა. ორსართულიანი შენობა სიმეტრიულობითა და მეორე სართულზე გაჭრილ ღიობთა რიტმული დანაწევრებით გამოირჩევა. სახლის სადარბაზოში დარჩენილია ძველი საფეხურები და ლითონის აჟურული მოაჯირები.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (კოსტავას 32)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. სახლი გამოირჩევა როგორც მოდერნული ელემენტებით შემკული ფასადებით, რომლებზეც მახვილებადაა დასმული დეკორაციული ელემენტები ასევე მაღალი სამშენებლო ოსტატობით.

არქიტექტურა
სახლი საუკუნის დასაწყისშია აგებული უცმობი თურქის მიერ. ქვით და აგურით ნაგები ერთსართულიანი სახლის სადარბაზო ფასადის ცენტრიდან მარცხნივაა გაჭრილი. მის ორივე მხარეს სარკმლის სწორკუთხა ღიობებია განლაგებული, რომლებსაც პროფილირებული საპირეები შემოუყვებათ. სარკმლებს კრონშტეინებზე დაყრდნობილი არქიტრავებიანი თავსართები ამკობს, ხოლო ქვედა დონეზე პროფილირებული სარტყელი გაუყვებათ. სახლს გააჩნია პროფილირებული ლავგარდანი, რომელსაც ქვემოთ მოდერნის სტილისთვის დამახასიათებელი ტალღისებური მოტივისაგან შემდგარი ორნამენტული ზოლი მიუყვება.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (კოსტავას 34)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. შენობა ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი ნაგებობაა. ორი ქუჩის კუთხეში მდგარ შენობას ურბანული თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს. ესაა აქცენტი და განმსაზღვრელი ქუჩათა განაშენიანებისა.

არქიტექტურა
ორსართულიანი ნაგებობა, რომლის ფასადთა მხატვრული გადაწყვეტისთვისაც დამახასიათებელია კლასიცისტურ-ბაროკული სტილიზაცია, , საუკუნის დასაწყისით თარიღდება. კუთხის ორსართულიანი შენობის პირველი სართულის ორივე ფასადზე ფართო მართკუთხა და თაღოვანი ღიობებია გაჭრილი, რომლებიც რუსტირებული პილასტრებითაა ფლანკირებული. რაც შეეხება მეორე სართულს აქ ფასადის ზედაპირი აივანზე გამომავალი მშვილდთაღოვანი კარისა და მართკუთხა სარკმელთა ღიობებითაა დანაწევრებული. აჟურულმოაჯირიანი აივნები ლითონისაა. შენობას პარაპეტი შემოუყვება, რომელიც შედგება სწორკუთხა შვერილებისა და მათ შორის არსებული აჟურული მოაჯირისაგან. მთავარი ფასადი მერაბ კოსტავას ქუჩაზე გადის. ფასადის ცენტრში სადარბაზოში შესასვლელი თაღოვანი ღიობია გაჭრილი. ღიობს პროფილირებული საპირე შემოუყვება, რომელიც ღილისებური დეკორაციული ელემენტებითაა გაფორმებული. სადარბაზოს კარი ხისაა. ფასადის ეს ცენტრალური ნაწილი აქცენტირებულია, როგორც სადარბაზოს კარის გარშემო ნალესობით ამოყვანილი ფორმებით, ასევე მის ზემოთ, მეორე სართულზე არსებული ლითონის ნახევარწრიული მოხაზულობის აივნითა და პარაპეტის არეში არსებული ფრონტონით. ფრონტონის ზედაპირზე ნალესობით გამოყვანილ მცენარეულ ხლართში ჩასმული მედალიონია, რომელშიც შენობის მფლობელის ინიციალებია ჩაწერილი .
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (მაზნიაშვილის 6)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. სახლი მნიშვნელოვანია თავისი ადგილმდებარეობით, რომელიც ერთგვარ მახვილს წარმოადგენს ქუჩათა განშტოებაზე და თავისი გაბარიტებითა და პროპორციებით განსაზღვრავს ქუჩის განაშენიანების მასშტაბს. შენობა ასევე გამოირჩევა საფასადო შემკულობაში საინტერესო დეკორატიული ელემენტების გამოყენებით, ასევე როგორც ბათუმში მეზონინიანი სახლის საინტერესო ნიმუში.

არქიტექტურა
ორსართულიანი მეზონინიანი სახლი საუკუნის ბოლოს, 1890 წლამდეა აშენებული. შენობა საინტერესოა თავისი მდებარეობითა და მხატვრულ-არქიტექტურული გადაწყვეტით. ის ორი ქუჩის კუთხეში მდებარეობს, მისი ფასადები სიმეტრიულად ვითარდება მაზნიაშვილის ქუჩასა და მემედ აბაშიძის გამზირზე. ესაა ორსართულიანი ნაგებობა, რომლის შუაშიც, ქუჩათა კუთხეში ხის მეზონინია, რომელიც ქუჩის მხარეს სამფასადად გამოდის, რომლებსაც ფრონტონისებრი გადახურვები აქვთ. ფრონტონთა შვერილი ძირები ხის პროფილირებულ კრონშტეინებს ეყრდნობა. სახლის პირველი სართული დიდი შემინული ღიობებითაა დანაწევრებული, რომლებიც ერთმანეთისგან კედლის მცირე მონაკვეთებზე ამოყვანილი პილასტრებით იმიჯნება, პილასტრთა ზედაპირები მართკუთხედადაა ამოღებული. მაზნიაშვილის ქუჩაზე გამომავალ სადარბაზოს ლითონის აჟურული წინფრა აქვს. საინტერესოა მეორე სართულის კარ-სარკმელთა ღიობების შემკულობა. ღიობთა ზემოთ ნაძერწი დეკორატიული ელემენტებია. ძირითადად ესაა ერთმანეთის მსგავსი დეტალები: მცენარეულ ხლართს შორის ორი ჩიტის გამოსახულება. მხოლოდ მემედ აბაშიძის გამზირზე გამომავალი რამდენიმე სარკმლის მამკობი ელემენტი სხვაობს მათგან. აქ გამოსახულია ჭურჭლის ორივე მხარეს გველეშაპის თითო გამოსახულება, რომელთა ბოლოებშიც მცენარეული ორნამენტია განთავსებული.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (მაზნიაშვილის 32)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. სახლი მოდერნის სტილის ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშს წარმოადგენს. იგი გამოირჩევა მაღალი სამშენებლო ოსტატობით, თავისი მაღალი მხატვრულ-არქიტექტურული ღირებულებებით. შენობა მნიშვნელოვან და აქტიურ როლს თამაშობს ამ უბნის განაშენიანებაში.

შენობაში ადრე გნთავსებული იყო არქიტექტორთა კავშირი.

არქიტექტურა
ორი ქუჩის გადაკვეთაზე მდგარი მოდერნის სტილის ორსართულიანი სახლი საუკუნის დასაწყისშია აგებული. მისი მფლობელი იყო თამბაქოს მრეწველი, ლაზარე მურადის ძე ბინიატ-ოღლი. სამშენებლო მასალად სხვადასხვა ფერის მასალაა გამოყენებული, რისი შედეგიცაა ფასადებზე ფაქტურისა და ფერადოვნების ცვალებადობა. სახლს მოდერნის ელემენტებით გაფორმებული გალავანი ევლება. ეზოში შესასვლელი მაზნიაშვილის ქუჩიდანაა, საიდანაც დიდი, პარადული კიბე მიემართება სახლის კარისკენ. ძირითად ნაწილს წარმოადგენს სამსართულიანი (ორი სართული და მანსარდა) კოშკისებური მოცულობა და ამ ძირითად კორპუსს მიდგმული ორსართულიანი მოცულობა. სახლს ციცაბო, შვერილქანობებიანი სახურავი ბურავს, რომელიც ხის მძლავრ კრონშტეინებზეა დაყრდნობილი. ფასადები დანაწევრებულია თაღოვანი, შეტეხილი და მართკუთხა მოხაზულობის კარ-სარკმელთა ღიობებით.
სიმეოდინის საცხოვრებელი სახლი

სიმეოდინის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. სახლი 1891 წელსაა აგებული. შენობის მესაკუთრე იყო ბერძენი სიმეოდინი, რომელსაც სახლის გარკვეულ ნაწილში სამხედრო მეზღვაურთა ოფიცრებისათვის სასტუმრო ჰქონდა მოწყობილი. სახლი რენესანსულ-ბაროკულ სტილში აგებული ნაგებობის ერთ-ერთი კარგი ნიმუშია.

არქიტექტურა
სამსართულიანი შენობის შელესილი ფასადები უხვადაა მორთული ნაძერწი დეკორატიული ელემენტებით. სართულები ერთმანეთისგან მძლავრი პროფილირებული, რამდენიმე საფეხურიანი სარტყელებითაა გამიჯნული. ფასადის განაპირა ნაწილები რიზალიტებითაა გამოყოფილი, რომელთა მესამე სართულიც რკალური ფრონტონებითაა დასრულებული. რიზალიტებში ეზოში შესასვლელი გვირაბი და სადარბაზოა გაჭრილი. ეზოში შესასვლელ გვირაბს ლითონის აჟურული ჭიშკარი აქვს. სამივე სართულის კედლის დამუშავება განსხვავდება ერთმანეთისგან, პირველი სართულის ზედაპირი ღრმა, პარალელური, თარაზული ღარებითაა დამუშავებული, მეორე სართულის კედელი უფრო მეტადაა დანაწევრებული და უფრო აქტიურად შემკული დეკორატიული ელემენტებით, ხოლო მესამე სართულის კედლის ზედაპირი სადაა, რომელშიც მართკუთხა ღიობებია გაჭრილი. ღიობთა ორივე მხარეს კორინთულ კაპიტელებიანი ნახევარსვეტები და ამოღარულზედაპირიანი პილასტრებია განაწილებული. მეორე და მესამე სართულების ცენტრში ქვის კრონშტეინებზე დაყრდნობილი ლითონის აჟურულ მოაჯირიანი აივნებია დაკიდული.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (ფარნავაზ მეფის 51)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
საცხოვრებელი სახლის მშენებლობა დაიწყო საუკუნის დასასრულს და დასრულდა საუკუნის მეოთხედში. საბოლოოდ ჩამოყალიბდა კლასიცისტურ-ბაროკოული სტილის რთული გეგმარების, ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, წახნაგებიანი რიზალიტით და კოშკურა მანსარდით. ქუჩისკენ ბოძკინტებიანი ჭვირულცხაურიანი ღობით შემოიზღუდავს მცირე ბაღს. მარჯვნივ, ქუჩისკენ ნაშვერ ფლანგში, მართკუთხად მოჩარჩოებული სადარბაზო შესასვლელია მოწყობილი, ხის ორფრთიანი მოხარატებული კარით. მის ზემოთ, ბრტყელი პილასტრებით ფლანკირებული ღიობია, ლითონის ჭვირულცხაურიანი კიდული აივნით. იგივე სტილისაა უკან დაწეული საფასადო სიბრტყე. შუაში მართკუთხა სარკმლებიანი ხუთწახნაგა რიზალიტია. გვერდებზე - მარცხნივ სართულზე ეზოში შესასვლელი მართკუთხა ღიობი და მარჯვნივ, თაღოვანი სარკმელი. სართულზე თითო მართკუთხა სარკმელი. სარკმლები მოჩარჩოებულია და სართულზე დასრულებულია მცირე ფრონტონებით. სართულები ერთმანეთისგან გამიჯნულია პროფილირებული ლავგარდანით. ზევით ასეთივე სტრუქტურის ორმაგი ლავგარდანია, ზედა მათგანზე კრონშტეინებზე შესმული საფეხურებით. მანსარდის კოშკურა წანაზარდი საფასადო სიბრტყეა, შედგენილი შეწყვილებულ პილასტრებით ფლანკირებული მართკუთხა სარკმლისგან რომლის ზემოთ საფეხუროვანი ლავგარდანებია, დასრულებული ბაროკოული ტიპის ჩახსნილი ფრონტონით. კოშკურას ასრულებს მოკლე შპილი. ფასადი დაფერილია კონტრასტულად, ყვითელი ფერით კედლების სიბრტყე და თეთრად არქიტექტურული დეტალები. სადარბაზოს ჭერი შემკულია საალფრეო მხატვრობით, იატაკი კი, გეომეტრიული ფერადი ფილებით. შენარჩუნებულია ლითონის საფეხურებიანი კიბე ჭვირული ცხაურით. ეზოს ფასადები ნაწილობრივ შეცვლილია. ამოშენებულია შემინული გალერეა-აივნები და შეცვლილია თავდაპირველი ალათები.
სიკოპეტრა

სიკოპეტრა — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში, რომელიც არაკაპასიდან 5 კილომეტრით ჩრდილოეთით მდებარეობს.

მდებარეობა
სიკოპეტრა მდებარეობს ლიმასოლიდან 30 კილომეტრით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, პიცილიას გეოგრაფიულ რეგიონში. სოფელს სამხრეთით ესაზღვრება არაკაპასი, დასავლეთით — აგიოს კონსტანტინოსი, ჩრდილოეთით — პალაიხორი, ჩრდილო-დასავლეთით — კამპი, ხოლო აღმოსავლეთით — მელინი და ოდუ.

სოფლის ადმინისტრაციულ საზღვრებში ასევე შედის წინასწარმეტყველ ელიას (პროფეტ ელიას) დასახლება. სოფლის მახლობლად მიმდინარეობდა სპილენძის მოპოვებაც. სხვადასხვა ტოპონიმი მოწმობს დასახლების უწყვეტ არსებობას ბიზანტიის პერიოდიდან ოსმალეთის მმართველობის ხანამდე.
ტრეის-ელიესი

ტრეის ელიესი სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში, რომელიც ასევე ცნობილია სახელწოდებებით: ტრისელიესი, ტრის ელიასი, უჩზეითინლერი და სხვა. მას აღმოსავლეთით ესაზღვრება აგიოს დიმიტრიოსი, ჩრდილოეთით — ლემითუ, ხოლო სამხრეთით — კამინარია. სოფლის სახელი ქართულად ნიშნავს: „სამ ზეთისხილის ხეს“.

სახელწოდება
ნეარქოს კლირიდისის თანახმად, სოფლის სახელი მომდინარეობს იქ არსებული სამი ზეთისხილის ხისგან, რაც ამ მთიანი რეგიონისთვის იშვიათობას წარმოადგენდა.

ისტორია
ვენეციის ბატონობის პერიოდში (1489–1571 წწ.), ტრეის ელიესი იყო მარათასას რეგიონის იმ 24 სოფლიდან ერთ-ერთი, რომელიც ვენეციის რესპუბლიკის მფლობელობაში შედიოდა. სოფლის საეკლესიო ისტორიის ადრეული მტკიცებულებები, როგორიცაა მთავარანგელოზის ეკლესიის კანკელის არქიტრავი, ადასტურებს სოფლის არსებობას სულ მცირე საუკუნიდან — ფრანკთა მმართველობის გვიანდელი პერიოდიდან.

ოსმალეთის პერიოდში ტრეის ელიესიდან იყო წარმოშობით მთავარეპისკოპოსი ქრიზანთოსი (1767–1810 წწ.). მისი საგვარეულო სახლი დღემდე შემონახულია და მამამისის პატივსაცემად „კონომოსის სახლის“ სახელითაა ცნობილი. ამავე სოფლიდან იყვნენ ოსმალეთის ხანის სხვა სასულიერო პირებიც: კიტიონის ეპისკოპოსები მელეტიოსი (1776–1797 წწ.) და ქრიზანთოს (1797–1810 წწ.), ასევე პაფოსის ეპისკოპოსი ქრიზანთოს (1805–1821 წწ.), რომელიც ეროვნულ მოწამედ არის მიჩნეული. ტრეის ელიესიდან იყო ასევე მარუდია პავლიდისი, მთავარეპისკოპოს ქრიზანთოსის დისშვილი, რომელიც მთავარეპისკოპოსმა საუკუნის შუა წლებში დრაგომან ჰაძიგეორგაკის კორნესიოსზე დააქორწინა.
იგორ ივანოვი

იგორ სერგეის ძე ივანოვი (რუს. ; დ. 23 სექტემბერი, 1945, მოსკოვი) — რუსი პოლიტიკოსი და დიპლომატი.1998–2004 წლებში იყო რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი, როგორც ბორის ელცინის, ისე ვლადიმირ პუტინის მმართველობის პერიოდში.

ადრეული ცხოვრება
ივანოვი დაიბადა 1945 წელს მოსკოვში. მისი მამა რუსი იყო, ხოლო დედა — ქართველი, ელენა საღირაშვილი, წარმოშობით საქართველო-დან.

1969 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტი (ყოფილი მორის ტორეზის სახელობის მოსკოვის უცხო ენათა ინსტიტუტი).

დიპლომატიური კარიერა
1973 წელს ივანოვმა მუშაობა დაიწყო საბჭოთა კავშირის საგარეო საქმეთა სამინისტროში.

მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში მუშაობდა ესპანეთში. 1983 წელს დაბრუნდა საბჭოთა კავშირიში, ხოლო 1991 წელს დაინიშნა [[რუსეთი]]ს ელჩად ესპანეთში (მადრიდი).

პოლიტიკური საქმიანობა
1998 წელს ივანოვი დაინიშნა რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრად. ამ თანამდებობაზე მუშაობდა 2004 წლამდე. მისი წინამორბედი იყო ევგენი პრიმაკოვი, ხოლო მემკვიდრე — სერგეი ლავროვი.

2004–2007 წლებში ივანოვი იყო რუსეთის უშიშროების საბჭოს მდივანი, სადაც შეცვალა ვლადიმირ რუშაილო.

ჯილდოები
ივანოვს მინიჭებული აქვს რუსეთის ფედერაციის გმირი წოდება და ასევე არის დიპლომატიური სამსახურის დამსახურებული თანამშრომელი.