უილიამ კოლმენი

უილიამ კოლმენი (დ. 18 ივლისი 1842 — გ. 12 ივლისი 1908) — ამერიკულ-ლიბერიელი პოლიტიკოსი. „ “ (ნამდვილი ვიგების) პარტიის წევრი, ის იყო ლიბერიის მე-13 პრეზიდენტი 1896 წლიდან 1900 წლამდე. დაიბადა ფეიეტის ოლქში, კენტუკი, აშშ; ლიბერიაში ემიგრაციაში წავიდა 1853 წელს. 1877 წელს იგი აირჩიეს წარმომადგენელთა პალატაში და 1879 წლამდე მსახურობდა წარმომადგენელთა პალატის სპიკერად. მოგვიანებით ის მსახურობდა სენატში, შემდეგ კი ვიცე-პრეზიდენტად, სანამ პრეზიდენტის პოსტს დაიკავებდა მას შემდეგ, რაც ჯოზეფ ჯეიმზ ჩისმენი თანამდებობაზე ყოფნისას გარდაიცვალა.

ადრეული ცხოვრება
შერეული რასობრივი წარმოშობის კოლმენი დაიბადა მონად ფეიეტის ოლქში, კენტუკი, 1842 წელს. ის ლიბერიაში ოჯახთან ერთად 11 წლის ასაკში გადასახლდა. ჩასვლისას ოჯახი შედგებოდა უილიამისგან, მისი ქვრივი დედისგან, ელენისგან და კიდევ სამი ადამიანისგან; ყველა მათგანი დასახლდა კლეი-ეშლენდში, მონროვიასთან ახლოს. კოლმენი დურგლობას სწავლობდა და სხვა ფიზიკურ სამუშაოებსაც ასრულებდა, სანამ წარმატებული ვაჭარი გახდებოდა. ღამით სწავლით მან აინაზღაურა ის განათლება, რომელიც ბავშვობაში მიატოვა, როდესაც სიღარიბემ სწავლის გაგრძელებაში ხელი შეუშალა.

პოლიტიკური კარიერა
1877 წელს იგი მონტსერადოს ოლქის წარმომადგენლად აირჩიეს წარმომადგენელთა პალატაში და გახდა პალატის სპიკერი. ორი წლის შემდეგ კოულმენი იმავე ოლქის სენატორად აირჩიეს. იგი სენატში დარჩა მანამ, სანამ 1892 წელს ჯოზეფ ჯეიმზ ჩისმენთან ერთად ვიცე-პრეზიდენტად აირჩევდნენ „ “-ის სიით. ისინი მეორეთ ხელახლა აირჩიეს ორწლიანი საპრეზიდენტო ვადით. 1896 წელს ჩისმენის გარდაცვალების შემდეგ კოლმენი პრეზიდენტის პოსტზე ავიდა, დაასრულა ჩიზმენის მეორე ვადა და შემდეგ თავადაც აირჩიეს ორწლიანი საპრეზიდენტო ვადით.

პრეზიდენტობა (1896–1900)
1896 წელს კოლმენის წინამორბედი, ჯოზეფ ჩისმენი, გახდა ლიბერიის ისტორიაში პირველი პრეზიდენტი, რომელიც თანამდებობაზე ყოფნისას გარდაიცვალა. კოლმენი ხელახლა აირჩიეს 1899 წელს და მის გამარჯვებას აშშ-ში „ “ მიესალმა, როგორც ქვეყანაში უცხოური ინვესტიციების გზის გახსნას. უილიამ კოულმენმა თავისი პოლიტიკა სამ ქვაკუთხედზე ააგო: განათლება, ფინანსები და საშინაო (ინტერიერის) პოლიტიკა. ამ პოლიტიკის ფარგლებში იგი თანამშრომლობდა თავის მეგობართან, დოქტორ ედუარდ უილმოტ ბლაიდენთან, რათა კვლავ გაეხსნათ ლიბერიის კოლეჯი მონროვიაში. სხვა გადაწყვეტილებები მოიცავდა ცენტრალური ხელისუფლების ძალაუფლების გაზრდას ქვეყნის შიდა რაიონებზე, საბაჟო სამსახურის რეორგანიზაციას და რესურსების მოპოვების შემდგომი წინსვლის მცდელობას. კოლმენმა წარმატებით დაამყარა კონტროლი მდინარე სენტ-პოლის ჩრდილოეთით და დასავლეთით მდებარე შიდა რეგიონზე.

გვიანი წლები
პრეზიდენტის პოსტიდან გადადგომის შემდეგ კოლმენმა განაგრძო აქტიური მონაწილეობა ლიბერიის პოლიტიკაში. მან კიდევ სამჯერ იყარა კენჭი პრეზიდენტად (1901, 1903 და 1905 წლებში), როგორც „სახალხო პარტიის“ (' ) წევრმა, თუმცა ყოველჯერზე დამარცხდა. იგი გარდაიცვალა 1908 წელს კლეი-ეშლენდში, 65 წლის ასაკში. მისი ვაჟი, სემუელ დევიდ კოლმენი, ასევე ჩართული იყო პოლიტიკაში და მოკლეს სამთავრობო ძალებმა 1955 წლის 27 ივნისს, წარუმატებელი სახელმწიფო გადატრიალების ბრალდების შემდეგ.

მემკვიდრეობა
მის საპატივსაცემოდ აშენდა უილიამ კოლმენის საშუალო სკოლა კლეი-ეშლენდში, ლიბერია.

უილიამ კოლმენს დარჩა მრავალი შთამომავალი ლიბერიაში და ლიბერიულ დიასპორაში (რიჩარდსებისა და კოულმენების ოჯახი). ამ ოჯახის ცნობილ წევრებს შორის არიან მისი შთამომავლები: -ის მოთამაშე ნოა ვონლე და -ის მოთამაშე ტევინ კოულმენი.