iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ტოსტაო

ედუარდო გონსალვეს დე ანდრადე ( დ. 25 იანვარი, 1947, ტრეს-კორასოინსი, მინას-ჟერაისი, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ტოსტაო . იცავდა „ამერიკა მინეიროს“, „კრუზეიროს“, „ვასკო და გამას“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1970 წლის მსოფლიო ჩემპიონი ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1966 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე. ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ბრაზილიელ ფეხბურთელად.

საკლუბო კარიერა
ტოსტაომ პროფესიული კარიერა 1962 წელს „ამერიკა მინეიროში“ დაიწყო, სადაც 1963 წლამდე ითამაშა. შემდეგ გადავიდა „კრუზეიროში“, სადაც 1972 წლამდე გამოდიოდა და კლუბის ისტორიაში ერთ-ერთ საუკეთესო მოთამაშედ იქცა. 1972 წელს შეუერთდა „ვასკო და გამას“, თუმცა ჯანმრთელობის პრობლემების გამო იძულებული გახდა, 1973 წელს, 26 წლის ასაკში, კარიერა დაესრულებინა.

სანაკრებო კარიერა
1966–1972 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 53 შეხვედრას ატარებს და 32 ბურთი გააქვს.

მსოფლიო ჩემპიონატებზე
ტოსტაომ მსოფლიო ჩემპიონატების 7 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 3 ბურთი გაიტანა.

მიღწევები
საკლუბო
კრუზეირო
მინეიროს ჩემპიონატი: 1965, 1966, 1967, 1968, 1969
ბრაზილიის ჩემპიონატი (სერია ): 1966
სანაკრებო
ბრაზილია
რიო-ბრანკოს თასი: 1967, 1968
მსოფლიო ჩემპიონატი: 1970
როკას თასი: 1971
დამოუკიდებლობის თასი: 1972
ინდივიდუალური
მინეიროს ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი: 1965, 1966, 1967, 1968, 1970
რობერტაოს თასის საუკეთესო ბომბარდირი: 1970
ვერცხლის ბურთის მფლობელი: 1970
სამხრეთ ამერიკის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი: 1971
 საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი -ის ვერსიით: 1999
ყველა დროის ასი უდიდესი ფეხბურთელი „უორლდ სოკერის“ ვერსიით: 1999
ბრაზილიური ფეხბურთის მუზეუმის დიდების დარბაზის წევრი
ნიკოლ კიდმანის ფილმოგრაფია

ნიკოლ კიდმანის დებიუტი კინოში შედგა 1983 წელს, ავსტრალიურ ფილმში „ “. ოთხი წლის შემდეგ მინისერიალ „ვიეტნამში“ შესრულებული როლისთვის მიიღო ავსტრალიის კინოინსტიტუტის ჯილდო. მან სახელი გაითქვა 1989 წლის თრილერი ფილმით „მკვდარი მორევი“, ხოლო დებიუტი ჰოლივუდში შედგა 1990 წელს ფილმში „ჭექა-ქუხილის დღეები“. კიდევ უფრო მეტ წარმატებას მიაღწია ფილმებით: „შორს“ (1992), „ბეტმენი სამუდამოდ“ (1995), „სიკვდილის მიზეზი“ (1995) და „ფართოდ დახუჭული თვალებით“ (1999). 2003 წელს მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მწერალ ვირჯინია ვულფის განსახიერებისთვის ფილმში საათები“ (2002).

 -ზე დაყრდნობით, 2019 წლის მონაცემით, მსოფლიოს მასშტაბით კიდმანის ფილმების შემოსავალმა 5.1 მილიარდ აშშ დოლარს მიაღწია.

ფილმები
ტელესერიალები
თეატრალური როლები
სამხრეთ ამერიკის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი

სამხრეთ ამერიკის წლის ფეხბურთელი — სამხრეთ ამერიკის წლის საუკეთესო ფეხბურთელის წოდება, რომელიც ენიჭება სამხრეთ ამერიკულ საფეხბურთო კლუბში მოთამაშე სამხრეთ ამერიკელ ფეხბურთელს.

1971 წლიდან 1992 წლამდე წოდების მინიჭება ხდებოდა ვენესუელური გაზეთის „ელ მუნდოს“ მიერ ორგანიზებული გამოკითხვის საფუძველზე, ამასთან 1986–1992 წლების შედეგები ითვლება არაოფიციალურად. 1986 წლიდან წოდების მინიჭება ხორციელდება ურუგვაული გაზეთის „ელ პაისის“ მიერ ორგანიზებული გამოკითხვის საფუძველზე. გამოკითხვის შედეგად გამოვლენილი გამარჯვებული ცხადდება „ამერიკის ფეხბურთის მეფედ“ .

გამარჯვებულები
„ელ მუნდოს“ ჯილდო (1971–1985)
ვენესუელური გაზეთის „ელ მუნდოს“ მიერ ორგანიზებული გამოკითხვის საფუძველზე გამოვლენილი გამარჯვებულები და პრიზიორები.

„ელ პაისის“ ჯილდო (1986–დღემდე)
ურუგვაული გაზეთის „ელ პაისის“ მიერ ორგანიზებული გამოკითხვის საფუძველზე გამოვლენილი გამარჯვებულები და პრიზიორები.

კომენტარები
ადოლფი (ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი)

ადოლფ დანიელი (; დ. 25 იანვარი, 1526 — გ. 1 ოქტომბერი, 1586) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი და ამავე სახელწოდების დინასტიური ხაზის დამაარსებელი. დანიის მეფე ფრედერიკ -ისა და დედოფალ სოფია პომერანიელის ვაჟი.

ბიოგრაფია
ადოლფი დაიბადა 1526 წლის 25 იანვარს. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ სოფია პომერანიელის შუათანა ვაჟი. 1533 წელს, მამამისის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი უფროსი ნახევარ-ძმა კრისტიან ავიდა. კრისტიანმა 1544 წლის 23 მაისს, ადოლფსა და მის ძმას, ჰანსს ჰოლშტაინის მხარე უბოძა და გადაუნაწილა: ადოლფს ჰოლშტაინ-გოტორპი შეხვდა, ჰანსს კი შლეზვიგ-ჰოლშტაინი.

1544 წელს დიდებულებს შორის ჰოლშტაინ-გოტორპსა და შლეზვიგ-ჰოლშტაინის საზღვრების დადგენასთან დაკავშირებული მოლაპარაკებები დაიწყო. საბოლოოდ ჰანსს, როგორც უფროსს, საზღვრების გადანაწილებისას უპირატესობა მიენიჭა და უფრო დიდი სამფლობელო ერგო. ასევე აღსანიშნავია, რომ საბოლოოდ, დაზუსტებული საზღვრები მაინც ვერ დაადგინეს და ორი ძმის საჰერცოგოებს რამდენიმე საზიარო ქალაქი ჰქონდა, რომლებიც ორივეს ექვემდებარებოდა.

ამის შემდეგ, ადოლფი ფლობდა შემდეგ წოდებას „ჰერცოგი შლეზვიგისა, ჰოლშტაინისა, გოტორპისა, დიტმარშისა და სტორმარნისა“. სულ მალე, ადოლფმა ოლდენბურგების დინასტიის საკუთარი, ჰოლშტაინ-გოტორპელთა დინასტიაც კი დააარსა, რომლის გაგრძელებაც იყო რომანოვების დინასტია, რომელიც სამასი წლის განმავლობაში მართავდა რუსეთს.

1559 წელს კრისტიან გარდაიცვალა და ტახტზე მისი ვაჟი, ფრედერიკ ავიდა, რომელმაც 1580 წელს უცოლ-შვილო ჰანსის მთელი მიწები ადოლფს გადაულოცა. 1586 წლის 1 ოქტომბერს, 60 წლის ადოლფი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მისი უზარმაზარი საჰერცოგო დროებით ფრედერიკ -მ დაიკავა, რომლის გარდაცვალების შემდეგაც ჰოლშტაინ-გოტორპის საჰერცოგოს ტახტი ადოლფის ვაჟს, ჰანს ადოლფს დარჩა.

ქორწინება და შვილები
1564 წლის 17 დეკემბერს, ადოლფმა ცოლად შეირთო ჰესენის ლანდგრაფ ფილიპე -ის ასული კრისტინა ჰესენელი, რომელთანაც შეეძინა ათი შვილი:
ფრედერიკ (1568-1587), შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგი, გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
სოფია (1569-1634), ცოლად გაჰყვა მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგ იოჰან -ს;
ფილიპე (1570-1590), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
კრისტინა (1573-1625), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფე კარლ -ს;
ელიზაბეთი (1574-1587), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
ჰანს ადოლფი (1575-1616), ანას ტყუპისცალი, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი ავგუსტა დანიელი და შეეძინა შვილებიც;
ანა (1575-1625), ჰანს ადოლფის ტყუპისცალი, ცოლად გაჰყვა ოსტფრიედსლანის გრაფ ენო -ს;
კრისტიანი (1576-1577), გარდაიცვალა ჩვილი;
აგნესი (1578-1627), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
ჰანს ფრედერიკი (1579-1634), ბრემენის, ვერდენისა და ლიუბეკის ეპისკოპოსი;
კრისტინა ჰესენელი

კრისტინა ჰესენელი (, ; დ. 29 ივნისი, 1543 — გ. 13 მაისი, 1604) — ჰესენის ლანდგრაფ ფილიპე -ის ასული. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგინია როგორც ადოლფ -ის მეუღლე.

ბიოგრაფია
კრისტინა დაიბადა 1543 წლის 29 ივნისს კასელში. იგი იყო ჰესენის ლანდგრაფ ფილიპე -ისა და მისი ცოლის, კრისტინა საქსონიელის ასული. იგი თავისი მამიდისგან, საქსონიის დაქვრივებული ჰერცოგინია ელიზაბეთ ჰესენელისაგან მკაცრ პროტესტანტულ განათლებას იღებდა.

თავდაპირველად კრისტინა შვედეთის მეფე ერიკ -ის საცოლედ მოიაზრებოდა, თუმცა საქორწინო მოლაპარაკებები ჩაიშალა, რის გამოც იგი ცოლად დანიის მეფე ფრედერიკ -ის ვაჟს, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფს შერთეს. მისი ქორწილი მთელს ევროპაში გახდა ცნობილი არა დახვეწილობით, პომპეზურობით, ან სულაც გემოვნებით, არამედ სკანდალით, სადაც სტუმრებმა ბანკეტზე ზედმეტი ალკოჰოლი მიიღეს და შემდგომ კონფლიქტი ჩამოაგდეს. 1565 წელს კრისტინასა და ადოლფის რეზიდენცია — გოტორპის სასახლე ხანძარმა გაანადგურა.

როგორც დანიის სამეფო ოჯახის წევრი და ჰერცოგინია, კრისტინა აფინანსებდა ახალი სკოლებისა და ეკლესიების მშენებლობას. ამასთან იგი აფინანსებდა ღარიბ და ნიჭიერ სტუდენტებისაც. იგი ყოველთვის იყო დაინტერესებული მედიცინით, რის გამოც განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა მედიცინის დახვეწას.

1586 წელს, დაქვრივების შემდეგ, ჰოლშტაინ-გოტორპის საჰერცოგო მეფე ფრედერიკ -მ მიისაკუთრა, კრისტინა კი მის ტახტზე თავისი ვაჟის უფლებებს იცავდა, რაშიც გალია უკანასკნელი წლები.

კრისტინა ჰესენელი გარდაიცვალა 1604 წლის 13 მაისს, კილში.

ოჯახი
1564 წლის 17 დეკემბერს კრისტინა ცოლად გაჰყვა ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფ დანიელს, რომელთანაც ათი შვილი შეეძინა:
ფრედერიკ (1568-1587), შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგი, გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
სოფია (1569-1634), ცოლად გაჰყვა მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგ იოჰან -ს;
ფილიპე (1570-1590), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
კრისტინა (1573-1625), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფე კარლ -ს;
ელიზაბეთი (1574-1587), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
ჰანს ადოლფი (1575-1616), ანას ტყუპისცალი, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი ავგუსტა დანიელი და შეეძინა შვილებიც;
ანა (1575-1625), ჰანს ადოლფის ტყუპისცალი, ცოლად გაჰყვა ოსტფრიედსლანის გრაფ ენო -ს;
კრისტიანი (1576-1577), გარდაიცვალა ჩვილი;
აგნესი (1578-1627), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
ჰანს ფრედერიკი (1579-1634), ბრემენის, ვერდენისა და ლიუბეკის ეპისკოპოსი;
სოფია ჰოლშტაინ-გოტორპელი

სოფია ჰოლშტაინ-გოტორპელი (, ; დ. 1 ივნისი, 1569 — გ. 14 ნოემბერი, 1634) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგეენელი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფისა და მისი ცოლის, კრისტინა ჰესენელის ასული. მეკლენბურგის ჰერცოგინია 1588-92 წლებში. თავისი ვაჟის, მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგ ადოლფ ფრიდრიხ -ის რეგენტი 1603-08 წლებში.

ბიოგრაფია
სოფია დაიბადა 1569 წლის 1 ივნისს შლეზვიგში. იგი იყო ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფისა და მისი მეუღლის, კრისტინა ჰესენელის უფროსი ქალიშვილი. იგი 1588 წლის 17 თებერვალს ცოლად მეკლენბურგის ჰერცოგ იოჰან -ს შერთეს. იოჰანი მეტად სუსტი მონარქი იყო, რომელსაც არ შეეძლო თავისი პატარა, გაკოტრებული და კორუფციული სახელმწიფოს მართვა. ამის გამო, დარჩენილი ცხოვრება სოფია სიღარიბის პირას ცხოვრობდა.

1592 წელს, იოჰანი ნადირობისას დაიჭრა. ამავე წელს, იგი ამ დაჩირქებული ჭრილობისგან გარდაიცვალა. ამ დროს ტახტზე მათი მცირეწლოვანი ვაჟი — ადოლფ ფრიდრიხ ავიდა, რომლის რეგენტობაც იოჰანის ძმამ, ულრიხ მეკლენბურგელმა მოიპოვა და სოფია ლიუბცში გადაასახლა. მის მმართველობას ხალხში უკმაყოფილების მეტი არაფერი მოჰქონდა.

ამავდროულად, გადასახლებული სოფია ვიტუმის, რენასა და ვიტენბურგის დე-ფაქტო მმართველი გახდა. 1603 წელს, ულრიხის გარდაცვალების შემდეგ, დიდებულებმა რეგენტად სოფია აირჩიეს. აღსანიშნავია, რომ მეტად ენერგიული სოფიას მმართველობის პერიოდში, მეკლენბურგის ეკონომიკური მდგომარეობა საგრძნობლად გაუმჯობესდა.

1608 წელს, მისი მეორე მაზლის, კარლ მეკლენბურგელის ინტრიგების წყალობით, საღვთო რომის იმპერატორმა სოფიას რეგენტობის სტატუსი მოუხსნა და ვაჟებს დააშორა. ამის შემდეგ, მეკლენბურგის ეკონომიკამ კვლავ ვარდნა დაიწყო. სოფია ლუბსში დასახლდა და შეძლო 1628 წელს თავისი ვაჟების შერიგება, რასაც მეკლენბურგში მშვიდობის აღდგენა მოჰყვა.

სოფია გარდაიცვალა 1634 წლის 14 ნოემბერს, 65 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალებისთანავე, მეკლენბურგის ისედაც პატარა საჰერცოგო სამად დაიშალა — მეკლენბურგ-შვერინი, მეკლენბურგ-გიუსტროვი და მეკლენბურგ-შტრელიცი.
თელავის სავაჭრო რიგი (თეიმურაზ ბაგრატიონის 13)

თელავის სავაჭრო რიგი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს თეიმურაზ ბაგრატიონის ქუჩაზე (№ 13). აგებულია საუკუნის პირველ ნახევარში.

შენობა ერთსართულიანია. სავაჭრო რიგის თაღოვანი ნიშები ქუჩის საყრდენ კედელშია დატანებული, რომელიც რიყის ქვით და კვადრატული აგურის შერეული წყობით არის ამოყვანილი, თავად სავაჭრო რიგი კი აგურისაა. თაღების პროფილები აგურისავე პილასტრებს ეყრდნობა. თითოეულ ნიშაში ერთი კარი და ორ-ორი სარკმელია ჩასმული ყოველ თაღში თითო-თითო სათავსია, განაპირა სათავსში შიდა კიბეა, რომელიც სავაჭრო რიგის ზემოთ მდებარე სახლის ეზოში ადის. ნაგებობას ეტყობა საბჭოთა პერიოდის შეკვეთების კვალი, ინტერიერი კი, თავდაპირველი სახით არის შემორჩენილი.
ჰიპარიონული ფაუნა

ჰიპარიონული ფაუნა — ამომწყდარ ხერხემლიანთა კომპლექსი, რომელიც შუა სარმატული დროიდან ქვედა პლიოცენის ჩათვლით ბატონობდა თითქმის მთელ დედამიწაზე (გამონაკლისია ავსტრალია და სამხრეთი ამერიკა). სახელი ეწოდა ამ ფაუნის მუდმივი და, ჩვეულებრივ, ყველაზე ჭარბად წარმოდგენილი წევრის — სამთითა ცხენის, ჰიპარიონის მიხედვით. ცხოველთა ამ კომპლექსში აგრეთვე წარმოდგენილი იყვნენ აგრეთვე მარტორქები, ანტილოპები, ირმები, ჟირაფები, ხორთუმიანები და ნაირგვარი მტაცებლები. შეგუებული იყვნენ ზომიერად თბილ და ტენიან გარემოში ცხოვრებას.
ელენე ხოშტარია

ელენე ხოშტარია (დ. 18 ნოემბერი, 1979, თბილისი) — ქართველი პოლიტოლოგი და პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1979 წლის 18 ნოემბერს. დაამთავრა მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტი საერთაშორისო უსაფრთხოების განხრით. 2002 წელს იყო სტაჟიორი ადამიანის უფლებების „მოსკოვის ჰელსინკის გრუპის“ და რუსეთის ფედერაციაში აკრედიტებულ საქართველოს საელჩოში. 2004 წლიდან იგი საერთაშორისო ურთიერთობების კოორდინატორი, საერთაშორისო ურთიერთობათა დეპარტამენტის უფროსი შინაგან საქმეთა სამინისტროში, საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტისა და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის უფროსის მოადგილე.

2004-2006 წლებში იყო სახელმწიფო მინისტრის აპარატის ევროპული და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის დეპარტამენტის უფროსი. 2007-2012 წლებში — სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე ევროპული და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის საკითხებში. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2017 წელს თბილისის მერობის კანდიდატი იყო „ევროპული საქართველოდან“, მიიღო 28 411 ხმა და დაიკავა მეოთხე ადგილი. ამავე პარტიის კანდიდატი 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ვაკის მაჟორიტარულ ოლქში.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ევროპული საქართველო — მოძრაობა თავისუფლებისთვის“. 28 დეკემბერს დატოვა „ევროპული საქართველო“. 2021 წლის 8 მარტს ხოშტარიამ პოლიტიკური მოძრაობა „დროა“ დაააფუძნა.

2022 წლის 15 თებერვალს ელენე ხოშტარიას შეუწყვიტეს სადეპუტატო უფლებამოსილება არასაპატიო მიზეზით სხდომების ნახევარზე მეტის გაცდენის გამო.
ონლაინგოგო

„ონლაინგოგო“ — ინგლისელი მწერლის, ზოი საგის სადებიუტო რომანი, ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერი მოზარდთა კატეგორიაში. გამოვიდა 2014 წლის ნოემბერს. იმავე წელს იყო ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი წიგნი. 2015 წლის მონაცემით გაყიდულია მისი 343 562 ეგზემპლარი.

2015 წლის 25 ნოემბერს გამოვიდა წიგნის გაგრძელება სახელწოდებით „ონლაინგოგო — საგასტროლო ტურნე“.

აღწერა
ისტორია ვითარდება 15 წლის პენის ირგვლივ, რომელიც მშობლებთან ერთად ცხოვრობს ბრაიტონში. იგი იწყებს ბლოგის წერას ოჯახში და მეგობრებთან არსებული პრობლემების შესახებ ფსევდონიმით ონლაინგოგო, რადგანაც მას ამ თემებზე საუბარი ღიად არ სურს. პენის მშობლები გადაწყვეტენ შვილებთან ერთად გაემგზავრონ ნიუ-იორკში, სადაც ის გაიცნობს ნოეს — მოხდენილ, გიტარით გატაცებულ ამერიკელს. პენის ნოე შეუყვარდება, ამის შემდეგ კი მისი ბლოგი ძალიან პოპულარული ხდება, ხოლო პენი მოულოდნელი გამოწვევების წინაშე დგება.
ბინარული ნაერთი

ბინარული ნაერთი — ნაერთი, რომელიც შეიცავს ორ სხვადასხვა ქიმიურ ელემენტს. არაორგანული ბინარული ნაერთები არის ოქსიდები, მაგალითად, აზოტის ოქსიდები. ბინარული ნაერთები გავრცელებულია ორგანული ქიმიაშიც. ასეთ ფუნქციონალურ ჯგუფებს წარმოადგენენ ალკანები, ალკენები, ალკინები, არენები, ციკლოალკანები და ალკადიენები.
ზოი საგი

ზოი ელისაბედ საგი (დ. 28 მარტი, 1990) — ინგლისელი ბლოგერი, იუთუბერი, მწერალი და ბიზნესმენი. ცნობილია თავისი გვერდით და ფსევდონიმით . მისი სადებიუტო რომანი ონლაინგოგო 2014 წლის ბესტსელერი გახდა და პირველივე კვირაში გაყიდვების რეკორდი დაამყარა. მსგავსი სისწარფით ახალგამოცემული წიგნი 1998 წლის შემდეგ არავის გაუყიდია.

ზოი არის ჯო საგის, ასევე ბლოგერის და ვარსკვლავის, უფროსი და. გაიზარდა ლეკოკში, უილტშირში, ამჟამად კი ცხოვრობს ბრაიტონში, აღმოსავლეთ სასექსში.

ზოიმ, 2009 წლის თებერვალში, ინტერიერის დიზაინის კომპანიაში სტაჟიორად მუშაობის დროს შექმნა თავისი ბლოგი „“. მაშინ, როდესაც ზოი ბრიტანულ ტანასაცმლით მოვაჭრე კომაპანიაში მუშაობდა, მისი ბლოგი, სადაც იგი მოდაზე, სილამაზესა და ცხოვრების სტილზე საუბრობდა, ჩაანაცვლა არხმა.

2014 წელს გამოქვეყნებული სადებიუტო რომანის, ონლაინგოგოს შემდეგ, 2015 წლის 20 ოქტომბერს გამოქვეყნდა მისი მომდევნო რომანი ონლაინგოგო - საგასტროლო ტურნე, მესამე წიგნი — ონლაინგოგო - პერსონალური გამოფენა გამოქვეყნდა 2016 წლის 17 ნოემბერს.
განუყრელა

განუყრელა — ფრინველთა გვარი თუთიყუშისებრთა ოჯახისა. ცნობილია 9 სახეობა.

ჯმუხი აგებულების მცირე ზომის თუთიყუშებია. სხეულის სიგრძე 13–18 (ხშირად დაახლ. 15) სმ შეადგენს, მასა 25–31 გ-დან (რუხთავა განუყრელა) 49–66 გ-მდე (ფრთაშავი განუყრელა; . ). ფრთები მახვილია; ბოლო — სოლისებრი, მოკლე, მომრგვალებული ან საფეხუროვანი; ნისკარტი — ფერად ღია რუხი, შავი ან წითელი; ფეხები მუქია. თვალები მცირე ზომის, ხოლო მისი ფერადი გარსი ჩვეულებრივ მუქია; 4 ახლომონათესავე სახეობას მის გარშემო თეთრი ზოლი ახასიათებს. მამლის შეფერილობაში ნაჯერი მწვანე ტონები ჭარბობს. სახეობათა შორის განმასხვავებლის როლს თამაშობს კაშკაშა წითელი, შავი, ცისფერი, ლურჯი და ყვითელი მონაკვეთები თავზე, კისერზე, მკერდზე, წელზე, ზედაბოლოსა და ბოლოზე. დედლები მამლებს ჰგვანან ან მცირე დეტალებით განსხვავდებიან (3 სახეობა). ახალგაზრდა ფრინველები უფრო მკრთალები არიან.

გავრცელებული არიან აფრიკაში, საჰარის სამხრეთით, რუხთავა განუყრელა (. ) — მადაგასკარზე. ბინადრობენ ტროპიკულ ტყეებსა და ტყისპირებში, სავანებში, ბუჩქნარიან ნახევარუდაბნოებში და კულტურულ ლანდშაფტებში, მათ შორის ქალაქის პარკებში; მთებში ზღვის დონიდან 3400 მეტრ სიმაღლემდე ბუდობენ (ფრთაშავი განუყრელა).

უმთავრესად თესლებით იკვებებიან (უპირატესად აკაციის მარცვლებით), აგრეთვე კვირტებით, ყვავილებით, ნორჩი ფოთლებით, კენკრითა და ნაყოფებით (მ. შ. ლეღვი და მანგო).

წყვილები მუდმივია (მონოგამია) და ძირითადად ერთად ცხოვრობენ (აქედან სახელწოდება); მრავლდებიან წვიმის სეზონზე. ჯამისებურ, გვერდითაშესასვლელიან ბუდეს ხის ან ბუჩქის ტოტებს შორის აშენებენ, მასალად იყენებენ წნელსა და გამხმარ ღეროებს, რომლებსაც ზურგის ქვედა მხრისა და ზედაბოლოს ბუმბულებით ეზიდებიან. საბუდრად ზოგჯერ ფუღუროებს, მერცხლის, კვირიონის და ალკუნის სოროებს, ფეიქრების, ჭიანჭველებისა და ტერმიტების მასიურ ნაგებობებსაც იყენებენ. დედალი 3–8 კვერცხს დებს; ინკუბაცია 22–25 დღე გრძელდება; ბარტყებს ბუდეში 38–44 დღის მანძილზე კვებავენ.

-ის წითელ წიგნში სამი სახეობაა შეტანილი: ლოყაშავი განუყრელა (. ) მოწყვლად ჯგუფს განეკუთვნება; გადაშენებასთან ახლოს მყოფ განუყრელებს ტყვეობაში ამრავლებენ და ძალიან პოპულარულები არიან მოყვარულებში, ასეთია წითელყელა (. ) და ნიღბოსანი განუყრელა (. ); გამოყვანილია რამდენიმე ორიგინალური ფერადი ფორმა.
მამუკა ჩიქოვანი

მამუკა ჩიქოვანი (დ. 20 აგვისტო, 1976) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1976 წლის 20 აგვისტოს. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1998-1999 წლებში იყო ტელევიზია „კლდეკარის“ დირექტორი. 1999-2000 წლებში — ახალგაზრდობის საქმეთა დეპარტამენტის რუსთავის განყოფილების გამგე. 2000-2002 წლებში — საზოგადოებასთან ურთიერთობის ცენტრის დირექტორი. იყო რუსთავის საკრებულოს მდივანი 2002-2004 წლებში. 2004-2008 წლებში — რუსთავის საკრებულოს თავმჯდომარე. 2008 წელს გახდა რუსთავის მერი. ამ თანამდებობას იგი 2011 წლამდე იკავებდა. 2011-2013 წლებში — ქვემო ქართლის სახელმწიფო რწმუნებულის, გუბერნატორის პირველი მოადგილე. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში რუსთავის მაჟორიტარობის კანდიდატი იყო („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), სადაც ხმათა 41,17% მიიღო (26 528 ხმა) და მეორე ადგილი დაიკავა. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“.
მეფე მათიუში უკაცრიელ კუნძულზე

„მეფე მათიუში უკაცრიელ კუნძულზე“ — იანუშ კორჩაკის საბავშვო წიგნი, რომანი. პირველად გამოიცა 1923 წელს. არის გაგრძელება წიგნისა „მეფე მათიუშ პირველი“.

გამოცემები
წიგნი პოლონურ ენაზე გამოიცა 1923 წელს. მისი თარგმნა ინგლისურ ენაზე არ მოხდა 1990 წლამდე. 1990 წლის ოქტომბერში დაიბეჭდა წიგნის ინგლისურენოვანი თარგმანი . 2009 წელს წიგნი გადაითარგმნა ესპერანტოზე. 2017 წელს კი გამოიცა წიგნის ქართული თარგმანი „მეფე მათიუში უკაცრიელ კუნძულზე“.

შინაარსი
მეფე მათიუში უკაცრიელ კუნძულზე იქნა გადასახლებული, იგი კუნძულის შესწავლას დაიწყებს და უამრავ საინტერესო აღმოჩენას გააკეთებს. წიგნში აღწერილია მათიუშის ტანჯვითა და ნაღველით სავსე ცხოვრება რომელიც მან კუნძულზე გამოიარა. მიუხედავად ამისა მან მოახერხა კუნძულიდან გამოქცევა, მისი ცხოვრებაც კარგად წარიმართა, მაგრამ იგი თავისი მეგობარის დაუდევრობის გამო დაიღუპა.
ჩვეულებრივი ზარნაშო

ჩვეულებრივი ზარნაშო ან უბრალოდ ზარნაშო — ფრინველი ბუსებრთა ოჯახისა.

არის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ზომის ბუ. სხეულის სიგრძე 75 სმ-მდეა, მასა 4,2 კგ-მდე, ფრთის შლილი 188 სმ-მდე. დედლები მამლებზე დიდი ზომისანი არიან. ზომა და შეფერილობა გეოგრაფიულად იცვლება (გამოყოფენ 15-ზე მეტ ქვესახეობას). ფონი ჟანგმიწოვან-მურადან (ჩრდილოეთი ევროპა) ან რუხ-კრემისფერიდან (დასავლეთი ციმბირი) ქვიშისფრამდეა (ირანი); მუქი ნახატები სხვადასხვა ინტენსივობით ახლავს თან. ახასიათებს ფართო გრძივი ლაქები მკერდზე და წვრილი განივი წინწკლები მუცელზე. თვალის ფერი ყვითელ-ნარინჯისფრიდან წითლამდეა. ძახილი მძლავრი, ჩვეულებრივ დაბალი ორმარცვლიანი გრიალია, ზოგჯერ ხარხარი, ტირილი, გუგუნი, მწივანა ყვირილიც.

გავრცელებულია ევრაზიაში ტყეების ჩრდილოეთი საზღვრიდან ახლო აღმოსავლეთის უდაბნოებამდე, ტიბეტის მთის სტეპებამდე (ზღვის დონიდან 5000 მეტრ სიმაღლემდე) და ჩინეთის ტროპიკულ სამხრეთ ნაწილამდე; ადამიანთა მიერ დევნისა და საცხოვრებელი ლანდშაფტების რღვევის გამო მრავალ რაიონში გაქრა. წყვილი მთელი წლის მანძლზე ერთ ტერიტორიაზე რჩება, სეზონურად იშვიათად მომთაბარეობს.

იკვებება მღრღნელებით, ზღარბებით, ბაყაყებით, თევზებით, ბატებით, სოღოებით, კურდღლებით, ჩლიქოსანთა ნაშიერებით.

ბუდობენ ნიშებში, მცირე გამოქვაბულებში, იშვიათად ფუღუროებსა და მტაცებელ ფრინველთა ბუდეებში. დედალი 2–5 კვერცხს დებს; ინკუბაცია 33–35 დღე გრძელდება. სიცოცხლის ხანგრძლივობა 20-ზე მეტ წელს შეადგენს. შეტანილია მრავალი ევროპული ქვეყნის წითელ წიგნში.
ხოსე ლუის პინტოს სალდანია

ხოსე ლუის პინტოს სალდანია (; დ. 25 მარტი, 1964, არტიგასი, ურუგვაი) — ურუგვაელი ფეხბურთელი, მცველი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში ასევე ცნობილია როგორც ხოსე პინტოსი , მეტსახელად ელ ჩანგო . იცავდა „ნასიონალის“, „პროგრესოს“ და ურუგვაის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. ურუგვაის ჩემპიონი, ლიბერტადორესის თასის, საკონტინენტთაშორისო თასის, კოპა ინტერამერიკანას და სამხრეთ ამერიკის რეკოპას მფლობელი „ნასიონალის“ შემადგენლობაში. სამხრეთ ამერიკის ჩემპიონი (1987) და ვიცე-ჩემპიონი (1989) ურუგვაის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1990 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე.

სანაკრებო კარიერა
1987–1991 წლებში ურუგვაის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 12 შეხვედრას ატარებს.
სტატისტიკა
მსოფლიო ჩემპიონატზე
ხოსე ლუის პინტოს სალდანიამ 1990 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მხოლოდ ერთ მერვედფინალურ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა იტალიის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ.

მიღწევები
საკლუბო
ნასიონალი
ურუგვაის პრიმერა დივიზიონი: 1992
ურუგვაის ლიგილია: 1990, 1992, 1993
ლიბერტადორესის თასი: 1988
საკონტინენტთაშორისო თასი: 1988
კოპა ინტერამერიკანა: 1988
სამხრეთ ამერიკის რეკოპა: 1989
სანაკრებო
ურუგვაი
კოპა ამერიკა
ჩემპიონი: 1987
ვიცე-ჩემპიონი: 1989
ინდივიდუალური
სამხრეთ ამერიკის წლის საუკეთესო ფეხბურთელის ბრინჯაოს ბურთის მფლობელი: 1988
ნოვი-რიჩანი

ნოვი-რიჩანი — ყაზახური სოფელი რუსეთში, ასტრახანის ოლქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ვოლოდარსკის რაიონში. ხუტორსკოის სასოფლო საბჭოს ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტი და მისი ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ბელი-ილმენის ნაპირას, კასპიის ზღვიდან 50 კილომეტრში.

დემოგრაფია
2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 997 კაცს შეადგენს. მათი უმრავლესობა ყაზახია.
ღვინუკა

ღვინუკა — მცირე ზომის ღვინის საწარმო საქართველოში, რაჭაში. აწარმოებს თეთრი და წითელი მშრალ ღვინოებს რაჭული ვაზის ჯიშებისგან, მათ შორისაა მუჯურეთული და ძელშავი. კომპანიის მიზანია გააცოცხლოს რაჭა-ლეჩხუმსა და ქვემო სვანეთში დავიწყებული და გადაშენების პირას მყოფი ვაზის ჯიშები, შემდგომ კი მათგან აწარმოოს ღვინოები.

კომპანიის ბრენდი უკავშირდება 1850-იან წლებში დაბადებულ ზურაბ მაისაშვილს, რომელმაც 1880-იან წლებში მშობლიურ სოფელში ააშენა დიდი რაჭული ოდა და მარანი, სადაც ღვინოს აწარმოებდა. ზურაბ მაისაშვილის ოდა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
მარია პეიჩინოვიჩ-ბურიჩი

მარია პეიჩინოვიჩ-ბურიჩი (; დ. 9 აპრილი 1963, მოსტარი, ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ისფრ) — ხორვატი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე, ეკონომისტი, ხორვატიის პარლამენტის ყოფილი დეპუტატი. ხორვატიის ვიცე-პრემიერი და საგარეო საქმეთა და ევროპის საქმეების მინისტრი. კონსერვატიული პარტია ხორვატიის დემოკრატიული თანამეგობრობის წევრი.

ბიოგრაფია
1985 წელს დაასრულა ზაგრების უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1994 წელს ევროპის კოლეჯში მიიღო მაგისტრის ხარისხი.

მუშაობდა შიდასავაჭრო საწარმოებში, მოგვიანებით ეკავა თანამდებობი ხორვატულ ორგანიზაციებში, რომლებიც დაკავებულები იყვნენ ევროპის ინტეგრაციის საკითხებით.

1997-2000 წლებში ფარმაცევტული კომპანია „“-ს დირექტორია. 2000 წელს დანიშნეს მინისტრის დამხმარედ ევროპის ინტეგრაციის საკითხებში. 2004-2005 წლებში ევროპის ინტეგრაციის უწყების სახელმწიფო მდივანია, ხოლო შემდეგ 2008 წლამდე საგარეო საქმეთა სამინისტროში მუშაობს. ამავდროულად 2006-2008 წლებში ხორვატიის ევროკავშირში გაწევრიანებისა და მოლაპარაკებების ჯგუფის წევრია. 2008-2011 წლებში ხორვატიის პარლამენტის წევრია. ამავე წლებში ევროკავშირში ხორვატიის გაერთიანებული საპარლამენტო კომიტეტის ხელმძღვანელია; ნატოს საპარლამენტო ასამბლეის დელეგაციის ხელმძღვანელი; სხვადასხვა კომიტეტების ხელმძღვანელი; ხორვატია-ამერიკის მეგობრობის საზოგადოების საპარლამენტო ჯგუფის ხელმძღვანელი.

2012-2013 წლებში კითხულობდა ლექციებს ლისაბონის ხელშეკრულების შესახებ ხორვატიის სახელმწიფო მართვის სკოლაში.

2016 წელს დაბრუნდა სახელმწიფო სამსახურში, დაიკავა საგარეო საქმეთა და ევროპის საკითხების სამინისტროს სახელმწიფო მდივნის თანამდებობა. ანდრეი პლენკოვიჩის ხორვატიის პრემიერ-მინისტრად დანიშვნის შემდეგ მარია პეიჩინოვიჩ-ბურიჩი საგარეო საქმეთა და ევროპის საკითხების მინისტრად ინიშნება.

2019 წლის 26 ივნისს აირჩიეს ევროპის საბჭოს მე-14 გენერალურ მდივნად. მოვალეობის შესრულებას შეუდგება 2019 წლის 18 სექტემბრიდან.

მშობლიურის გარდა ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ, ესპანურსა და გერმანულ ენებს.