iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1608

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1608, მიიღეს 2005 წლის 22 ივნისს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს რეზოლუციები 1542 (2004) და 1576 (2004) ჰაიტიში არსებული ვითარების შესახებ. საბჭომ 2006 წლის 15 თებერვლამდე გაახანგრძლივა ჰაიტიში გაეროს სტაბილიზაციის მისიის მანდატი და გაზარდა მისი შემადგენლობა.

რეზოლუციის მიმოხილვა
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ ხაზი გაუსვა 2005 წელს არჩევნების ჩატარების მნიშვნელობას, რის შედეგადაც მთავრობა ძალაუფლებას 2006 წლის 7 თებერვალს გადაიბარებდა. დაიგმო ადამიანის უფლებების ყველა დარღვევა, ხოლო გარდამავალ მთავრობას მოუწოდეს, ბოლო მოეღო დაუსჯელობის სინდრომისთვის და უზრუნველეყო კანონის უზენაესობის პატივისცემა. საბჭომ ასევე აღნიშნა ჰაიტიში არსებული სიღარიბე და მოუწოდა ეკონომიკის გაძლიერებისკენ.

დადგენილებები
გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ გაახანგრძლივა -ის მანდატი და გაზარდა მისი ძალების რაოდენობა. მან მხარი დაუჭირა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის რეკომენდაციებს, რაც გულისხმობდა 750-კაციანი სწრაფი რეაგირების ძალების შექმნას, დედაქალაქ პორტ-ო-პრენსის შტაბ-ბინისთვის 50 თანამშრომლის გამოყოფას, უკვე ავტორიზებული ჯარების გარდა პოლიციის კომპონენტისთვის დამატებით 275 თანამშრომლის დამატებასა და მართლმსაჯულების სისტემის რეფორმირებას. დროებითი პერიოდის განმავლობაში -ის შემადგენლობა განისაზღვრა 7,500 სამხედრო და 1,897 პოლიციელი თანამშრომლით.

რეზოლუციის დარჩენილი ნაწილი მოუწოდებდა შემდგომი რეფორმებისკენ, ეხებოდა საერთაშორისო დახმარებას და -სა და ჰაიტის გარდამავალ მთავრობას შორის თანამშრომლობას. საბჭომ გენერალურ მდივანს ასევე სთხოვა ჰაიტიში არსებული ვითარების შესახებ რეგულარული ანგარიშების წარდგენა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1648

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1648, მიიღეს 2005 წლის 21 დეკემბერს. მას შემდეგ, რაც განიხილა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის მოხსენება გაეროს დაშორიშორების ზედამხედველობის ძალების შესახებ, საბჭომ მისი მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2006 წლის 30 ივნისამდე გაახანგრძლივა.

რეზოლუციამ მოუწოდა დაინტერესებულ მხარეებს დაუყოვნებლივ განეხორციელებინათ 338-ე რეზოლუცია (1973) და სთხოვა გენერალურ მდივანს, აღნიშნული პერიოდის ბოლოს წარედგინა მოხსენება არსებული ვითარების შესახებ.

გენერალური მდივნის მოხსენებაში, რომელიც ეყრდნობოდა -ის შესახებ წინა რეზოლუციას, აღნიშნული იყო, რომ ისრაელსა და სირიას შორის ვითარება ზოგადად მშვიდი იყო, თუმცა ახლო აღმოსავლეთში სიტუაცია მთლიანობაში კვლავ დაძაბული რჩებოდა მანამ, სანამ საბოლოო მოგვარებას არ მიაღწევდნენ.

საბჭომ ასევე მიესალმა -ის ძალისხმევას სექსუალური ექსპლუატაციის მიმართ ნულოვანი ტოლერანტობის პოლიტიკის გატარების საქმეში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1668

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1668, მიიღეს 2006 წლის 10 აპრილს. მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს რეზოლუცია 1581 (2005), საბჭომ გაახანგრძლივა ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის მოსამართლის, ხოაკინ კანიველის უფლებამოსილების ვადა მისი ოფიციალური ვადის ამოწურვის შემდეგ, რათა მას შესაძლებლობა მიცემოდა დაესრულებინა კონკრეტული საქმის განხილვა.

გენერალურმა მდივანმა კოფი ანანმა სთხოვა საბჭოს კანიველის ვადის გაგრძელება, რათა მას შეძლებოდა კრაიშნიკის საქმის დასრულება, მიუხედავად იმისა, რომ ყოფილი იუგოსლავიის ტრიბუნალში მისმა სამსახურმა უკვე გადააჭარბა სამ წელს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1685

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1685, მიიღეს 2006 წლის 13 ივნისს. მას შემდეგ, რაც განიხილა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის მოხსენება გაეროს დაშორიშორების ზედამხედველობის ძალების შესახებ, საბჭომ მისი მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2006 წლის 31 დეკემბრამდე გაახანგრძლივა.

რეზოლუციამ მოუწოდა დაინტერესებულ მხარეებს დაუყოვნებლივ განეხორციელებინათ 338-ე რეზოლუცია (1973) და სთხოვა გენერალურ მდივანს, აღნიშნული პერიოდის ბოლოს წარედგინა მოხსენება არსებული ვითარების შესახებ.

გენერალური მდივნის მოხსენებაში, რომელიც ეყრდნობოდა -ის შესახებ წინა რეზოლუციას, აღნიშნული იყო, რომ ისრაელსა და სირიას შორის ვითარება ზოგადად მშვიდი იყო, თუმცა ახლო აღმოსავლეთში სიტუაცია მთლიანობაში კვლავ დაძაბული რჩებოდა მანამ, სანამ არ მიიღწევა პრობლემის ყველა ასპექტის მომცველი მოგვარება.

საბჭომ ასევე მიესალმა -ის ძალისხმევას სექსუალური ექსპლუატაციის მიმართ ნულოვანი ტოლერანტობის პოლიტიკის გატარების საქმეში.
ვახტანგ VI-ის ასტროლაბი

ვახტანგ -ის ასტროლაბი — ვახტანგ -ის დაკვეთით ირანში დამზადებული ასტრონომიული ხელსაწყო — ასტროლაბი. მათგან შემორჩენილი ერთადერთი ასტროლაბი დღეს საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში ინახება.

ასტროლაბი 1712-1719 წლებში აბდალ ა’იმ უმცროსმა თითბერისგან დაამზადა. მის წინა მხარეს ცის სფეროს პროექციაა ზოდიაქოს თანავარსკვლავედებით. აქვეა მნათობების და ციური ობიექტების მდებარეობის გამოსათვლელი დანაყოფებიანი ლიბრი და სახაზავი. ქართული მხედრული წარწერა თანავარსკვლავედების და პლანეტების სახელწოდებებზე, სამყაროს მხარეების მიმართულებებზე მიგვითითებს, წარწერა „ვახტანგი“ კი ვახტანგ -ის კუთვნილებაზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1587

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1587 ერთხმად იქნა მიღებული 2005 წლის 15 მარტს. სომალიში არსებულ ვითარებაზე ადრე მიღებული რეზოლუციების, განსაკუთრებით 733 (1992), 1519 (2003) და 1558 (2004) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ კიდევ ექვსი თვით აღადგინა ჯგუფი, რომელიც ქვეყნის წინააღმდეგ მიმართული იარაღის ემბარგოს მონიტორინგს ახორციელებს.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ მხარდაჭერა გამოუცხადა სომალის შერიგების პროცესს, მათ შორის მიმდინარე სომალის ეროვნულ შერიგების კონფერენციას. საბჭომ დაგმო იარაღის უკანონო ნაკადი სომალიში და მისი გავლით, რაც არღვევდა იარაღის ემბარგოს, და მოუწოდა მხარეებს ემბარგოს მონიტორინგის გაუმჯობესებისკენ.

აქტები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ ყველა ქვეყანამ უნდა დაიცვას ემბარგოს პირობები. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს ეთხოვა სადამკვირვებლო ჯგუფის ხელახლა ჩამოყალიბება, რათა განხორციელდეს სომალის წინააღმდეგ იარაღის ემბარგოს შესრულების მონიტორინგი, განახლდეს სანქციების დამრღვევ პირთა სიები, ჯგუფმა ითანამშრომლოს 751-ე (1992) რეზოლუციით შექმნილ კომიტეტთან და შეიმუშაოს რეკომენდაციები. კომიტეტს ასევე ეთხოვა რეკომენდაციების წარდგენა ემბარგოს ეფექტიანობის გაუმჯობესების გზების შესახებ.
მერაბ თევზაძე

მერაბ ნიკოლოზის ძე თევზაძე (დ. 5 მარტი, 1939, თბილისი, — გ. 29 აგვისტო, 2011, იქვე) — ქართველი გეოდეზისტი და სამთო ინჟინერ-მარკშაიდერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1989), პროფესორი (1989) და საქართველოს საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1998).

1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის (ამჟამად საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი) სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტი. მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამთო საქმის ინსტიტუტში. 1985–2007 წლებში იგი იყო სტუ-ის საინჟინრო გეოდეზიის, მარკშაიდერიისა და ქალაქის კადასტრის კათედრის გამგე, ხოლო 2007–2011 წლებში ხელმძღვანელობდა სტუ-ის საინჟინრო გეოდეზიის დეპარტამენტს. ამასთანავე, იგი იყო გეოდეზიური კვლევის რესპუბლიკური ცენტრის ხელმძღვანელი, საქართველოს გეოდეზიური საზოგადოების პირველი პრეზიდენტი და ქართული ენციკლოპედიის დედამიწის შემსწავლელ მეცნიერებათა რედაქციის გეოდეზიის სექციის თავმჯდომარე (1985–2011).

მერაბ თევზაძის სამეცნიერო შრომები ეხება გეოდეზიასა და სამარკშაიდერო საქმეში ფიზიკური მანძილმზომების თეორიას და მის პრაქტიკულ გამოყენებას საინჟინრო ნაგებობების დაპროექტება-მშენებლობაში. მან შექმნა სამარკშაიდერო მონიტორინგის ორიგინალური სისტემა და მამასთან, ნიკოლოზ თევზაძესთან ერთად, საფუძველი ჩაუყარა საინჟინრო გეოდეზიის სპეციალობის ჩამოყალიბებას საქართველოში. აქტიურად მონაწილეობდა ისეთი მასშტაბური ობიექტების გეოდეზიური საფუძვლის პროექტირებაში, როგორებიცაა ენგურჰესის თაღოვანი კაშხალი, თბილსრესი, მადნეულის საბადო და თბილისის წმინდა სამების საკათედრო ტაძარი. მან ფეთქებადსაშიშ შახტებში პირველმა გამოიყენა ერთდროულად გიროთეოდოლიტი და შუქმანძილმზომი. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999).
ნანული თევზაძე

ნანული შალვას ასული თევზაძე (დ. 1 სექტემბერი, 1934, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, არქიტექტურის დოქტორი (1994), პროფესორი (1995). საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (2012), საქართველოს საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (2005).

1959 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1959–1961 წლებში არქიტექტორად მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“. 1961 წლიდან სამეცნიერო და პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწევა საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში (სტუ), სადაც სხვადასხვა დროს იყო არქიტექტურული დაგეგმარების საფუძვლების კათედრის გამგე (1989 წლიდან), მიმართულების ხელმძღვანელი (2006 წლიდან) და არქიტექტურის საფუძვლების დეპამენტატის ხელმძღვანელი (2013 წლიდან). ნანული თევზაძე არის მრავალი სამეცნიერო შრომის, სახელმძღვანელოსა და მეთოდური მითითების ავტორი.

აკადემიური მოღვაწეობის პარალელურად, თევზაძე ეწეოდა პრაქტიკულ არქიტექტურულ საქმიანობასაც. ავტორია მრავალი პროექტისა და განხორციელებული ობიექტია; მათ შორისაა: საცხოვრებელი კომპლექსი თელავში (1966) და მსხვილი საცხოვრებელი კომპლექსი თბილისში, ბახტრიონის ქუჩაზე (№16–30, 1977; ვ. დავითაიასთან, გ. გეგელიასა და ნ. ჯანშიაშვილთან თანაავტორობით). ქართული არქიტექტურის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის 2004 წელს დაჯილდოვდა არქიტექტორთა კავშირის დიპლომით.
რევაზ თევზაძე

რევაზ ნიკოლოზის ძე თევზაძე (დ. 22 ივნისი, 1931, ქუთაისი, — გ. 2 მარტი, 2021) — ქართველი გეოლოგი და მენავთობე, საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი (1975), საქართველოს დამსახურებული მენავთობე (1981).

1955 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი სამთო ინჟინერ-მენავთობის სპეციალობით. თავდაპირველად მუშაობდა აზერბაიჯანში, ხოლო 1958 წლიდან მოღვაწეობა განაგრძო ტრესტ „საქნახშირძიების“ სისტემაში. 1970 წლიდან გადავიდა საქართველოს მინისტრთა საბჭოსთან არსებულ გეოლოგიურ სამმართველოში, სადაც იკვლევდა კვაისის ტყვია-თუთიისა და ერწოს ვერცხლისწყლის საბადოებს. იგი ხელმძღვანელობდა საძიებო სამუშაოებს შაორის ქვანახშირის, მადნეულის პოლიმეტალებისა და ბარიტის საბადოებზე, საქართველოს მეტალების კომპლექსურ ექსპედიციას.

რევაზ თევზაძის უშუალო მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით დაძიებულ იქნა საქართველოს მინერალური რესურსების სამრეწველო მნიშვნელობის მრავალი საბადო. სასარგებლო წიაღისეულის საბადოების (მათ შორის მადნეულის საბადოს) წარმატებული ძიებისა და გეოლოგიურ-საძიებო სამუშაოებში მიღწეული მაღალი მაჩვენებლებისათვის 1971 წელს მას მიენიჭა სოციალისტური შრომის გმირის წოდება.

1973 წლიდან რევაზ თევზაძე დაინიშნა ნავთობის საკავშირო სამინისტროს ტრესტ „საქნავთობის“ მმართველად, ხოლო 1975–2004 წლებში იყო საწარმოო გაერთიანება „საქნავთობის“ გენერალური დირექტორი, დეპარტამენტ „საქნავთობის“ თავმჯდომარე და სახელმწიფო კომპანია „საქნავთობის“ პრეზიდენტი. საწარმოო საქმიანობის პარალელურად, 1982 წლიდან იყო სტუ-ის ნავთობისა და გაზის საბადოების ბურღვის კათედრის პროფესორი, ხოლო 1978–2002 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს ნავთობის მრეწველობის სამეცნიერო-ტექნიკურ საზოგადოებას. 2001 წელს დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით.
ტერამოს უნივერსიტეტი

ტერამოს უნივერსიტეტი (იტალ.: ) — სახელმწიფო სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს ტერამოში, იტალიაში. აკადემიური დაწესებულება ოფიციალურად 1993 წელს დაარსდა.
ისტორია
ტერამოს უნივერსიტეტის სათავეები ჩიეტი-პეზარის დ'ანუნციოს უნივერსიტეტში მდგომარეობს,რომელიც კერძო საგანმანათლებლო დაწესებულებაა და 1955 წელს დაარსდა. მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში ეს დაწესებულება გადაიქცა მრავალკამპუსიან უნივერსიტეტად, რომელიც მოიცავდა აბრუცოს რეგიონს, ჩიეტის, პეზარასა და ტერამოს ლოკაციებს. 1965 წელს იმდროინდელმა განათლების მინისტრმა ლუიჯი გუიმ კონსორციუმი აღიარა, რაც წევრ კამპუსებს სახელმწიფოს მიერ აღიარებული უნივერსიტეტური პროგრამების შეთავაზების საშუალებას აძლევდა. ტერამოს უნივერსიტეტი 1993 წელს დამოუკიდებელი სუბიექტი გახდა.
საქმიანობა
კამპუსები
2025 წლის მდგომარეობით, უნივერსიტეტი გთავაზობს 23 საბაკალავრო და 20-ზე მეტ სამაგისტრო პროგრამას, რომლებიც ხუთ ფაკულტეტზეა განაწილებული. პროგრამების უმეტესობა ხორციელდება კოსტე სანტ'აგოსტინოს კამპუსზე, 500 000 კვადრატული მეტრის ფართობის ობიექტზე, სადაც სტუდენტებისთვის ასევე გათვალისწინებულია საუნივერსიტეტო მედია და კინოთეატრი. საავადმყოფოს მშენებლობა ექვსი წელი გაგრძელდა და 9,5 მილიონი ევრო დაჯდა, რაც უნივერსიტეტმა საკუთარი სახსრებით დაფინანსა.
სტუდენტური ცხოვრება
ტერამოს უნივერსიტეტის სტუდენტები მართავენ კამპუსის რადიოს — „რადიო ფრეკვენცია" . ყოველწლიურად „რადიო ფრეკვენცია" მთელი ევროპის სტუდენტური რადიოსადგურებთან ერთად ატარებს 24-საათიან კომემორაციას ანტონიო მეგალიცისა და ბარტოშ ორენტ-ნიძიელსკის ხსოვნისადმი — ორი რადიოჟურნალისტისა, რომლებიც 2018 წელს სტრასბურგის თავდასხმაში დაიღუპნენ..
ფინანსური დახმარება
უნივერსიტეტში სწავლის მსურველი როგორც ადგილობრივი, ისე საერთაშორისო სტუდენტებისთვის ხელმისაწვდომია რამდენიმე სტიპენდია.
სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობა
2025 წლის მარტის მდგომარეობით, ტერამოს უნივერსიტეტის ფაკულტეტისა და პერსონალის კვლევითი საქმიანობის შედეგად გამოქვეყნებულია
5600-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც
132800-ზე მეტჯერ არის ციტირებული.

უნივერსიტეტის კვლევებმა საერთაშორისო მედიის ყურადღება მიიქცია, მათ შორის კლონირების, მწერების საკვებად გამოყენებისა და მუსოლინის მმართველობის პერიოდში ქალებზე განხორციელებული არასაჭირო იძულებითი ჰოსპიტალიზაციის შედეგების თემებზე.

ტერამოს უნივერსიტეტი ასევე თანამშრომლობდა იტალიის გეოფიზიკისა და ვულკანოლოგიის ეროვნულ ინსტიტუტთან და სამეცნიერო-კვლევით, სამკურნალო-პროფილაქტიკურ სამეცნიერო ინსტიტუტთან. 2019 წელს, აფრიკის დაწესებულებებთან თანამშრომლობის გაღრმავების ვალდებულების ფარგლებში, ტერამოს უნივერსიტეტმა ხელი მოაწერა შეთანხმებას 29 აფრიკულ უნივერსიტეტთან სტუდენტ-მკვლევარების მობილობის ხელშეწყობის მიზნით.
აგრეთვე იხილეთ
ტერამოს პროვინცია
თისელი (მდინარე)

თისელი — მდინარე სამხრეთ საქართველოში, მტკვრის მარჯვენა შენაკადი. მდინარე თისელი ღულევის წყლისა და მონასტრის ღელის შერთვით წარმოიქმნება სოფელი თისლის მახლობლად. ეს ორი პატარა მდინარე სათავეს იღებს მთა ოშორის მახლობლად თრიალეთის ქედზე. მდინარე თისელი მთლიანად ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მიედინება.

მდინარე თისელს წყალდიდობა ახასიათებს გაზაფხულზე, მცირე კავკასიონზე თოვლის დნობის პარალელურად. მისი სიგრძე 8 კილომეტრია, გაივლის სოფელ თისელს და უერთდება მტკვარს სოფელ აწყურში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1612

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1612 მიიღეს ერთხმად 2005 წლის 26 ივლისს, რეზოლუციების — 1261 (1999), 1308 (2000), 1314 (2000), 1325 (2000), 1379 (2001), 1460 (2003) და 1539 (2004) შეხსენების შემდეგ, საბჭომ ბავშვი-ჯარისკაცების გამოყენების მონიტორინგისა და ანგარიშგების მექანიზმი შექმნა.

რეზოლუციის მიღების შემდეგ 50-ზე მეტი მთავრობა და მეამბოხე ჯგუფი მონიტორინგს დაექვემდებარება.
რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში უშიშროების საბჭომ აღიარა პროგრესი შეიარაღებული კონფლიქტის დროს ბავშვების დაცვის სახელმძღვანელო პრინციპების შემუშავებაში, თუმცა პრაქტიკაში უფლებები კვლავ დაუსჯელად ირღვევა და ადგილზე პროგრესი არ შეინიშნება. გარდა ამისა, ხაზი გაუსვა კავშირს ბავშვების გამოყენებასა და იარაღის უკანონო ვაჭრობას შორის.
ქმედებები
თემის შესახებ წინა რეზოლუციების მსგავსად, საბჭომ დაგმო ბავშვი ჯარისკაცების გამოყენება და რეკრუტირება. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა შეიარაღებულ კონფლიქტებში ბავშვთა შესახებ ანგარიშგებისა და მონიტორინგის შემდეგი მექანიზმის ამუშავება:

(ა) ინფორმაციის შეგროვება ბავშვების ჯარისკაცებად რეკრუტირებისა და ბავშვებზე ძალადობის შესახებ;
(ბ) თანამშრომლობა შესაბამის სტრუქტურებთან და გაეროს სააგენტოებთან;
(გ) მთავრობების დამცველობითი როლის გაძლიერება;
(დ) შეიარაღებულ ჯგუფებთან დიალოგის წარმოება სამშვიდობო პროცესის ფარგლებში.

ასევე შეიქმნა სამუშაო ჯგუფი, რომელიც მონიტორინგს გაუწევდა მექანიზმის ანგარიშებს და შეიმუშავებდა რეკომენდაციებს.

უშიშროების საბჭომ აღნიშნა წინსვლის ნაკლებობა 1539-ე რეზოლუციის იმპლემენტაციაში და გამოხატა მზადყოფნა, სანქციები დააწესოს იმ ქვეყნების წინააღმდეგ, რომლებიც არღვევენ საერთაშორისო სამართალს შეიარაღებულ კონფლიქტებში ბავშვთა უფლებების შესახებ და ამავდროულად შედიან უშიშროების საბჭოს დღის წესრიგში.უშიშროების საბჭოს რეზოლუციებზე შემდგომი მუშაობის განხორციელება გაეროს ადგილობრივი ქვეყნების გუნდების პასუხისმგებლობა იყო.
დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1990

დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1990 წელს ქალაქ რანერსში ჩატარდა.

ტურნირში 12 მოჭადრაკე მონაწილეობდა, მათ შორის ქვეყნის უძლიერესი ქალი მოჭადრაკე ნინა ჰოიბერგი.

- ადგილები ოვე კროლმა და ერიკ პედერსენმა გაინაწილეს. ჩემპიონის ტიტულის მფლობელის გამოსავლენად, იმავე წელს ქალაქ ორჰუსში მათ შორის 4 პარტიისგან შემდგარი დამატებითი მატჩი გაიმართა. მატჩის 1-ლი და მე-3 პარტიები თეთრი ფიგურებით მოთამაშე პედერსენმა მოიგო, მე-2 პარტია ყაიმით დასრულდა, ხოლო მე-4 პარტიის გამართვა საჭირო აღარ გახდა.

ცხრილი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1540

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1540 ერთხმად იქნა მიღებული 2004 წლის 28 აპრილს და ეხებოდა მასობრივი განადგურების იარაღის გაუვრცელებლობას. რეზოლუცია, გაეროს წესდების თავის საფუძველზე, ყველა წევრ სახელმწიფოს ავალდებულებს, შეიმუშაოს და აამოქმედოს სათანადო საკანონმდებლო და მარეგულირებელი ზომები ქიმიური, ბიოლოგიური, რადიოლოგიური და ბირთვული იარაღის, ასევე მათი გადატანის საშუალებების გავრცელების წინააღმდეგ, რათა, პირველ რიგში, თავიდან იქნას აცილებული მასობრივი განადგურების იარაღის მოხვედრა არასახელმწიფო აქტორების (სუბიექტების) ხელში.

ეს რეზოლუცია აღსანიშნავია იმით, რომ იგი არასახელმწიფო სუბიექტების მიერ იარაღის გავრცელებას განიხილავს როგორც მშვიდობისთვის საფრთხეს გაეროს წესდების თავის დებულებების შესაბამისად და სახელმწიფოებს ავალდებულებს, შეიტანონ ცვლილებები საკუთარ შიდა კანონმდებლობაში.

გარდა ამისა, რეზოლუცია თითოეულ სახელმწიფოს სთხოვს, საკუთარ შიდა კანონმდებლობაში დანაშაულად გამოაცხადოს არასახელმწიფო სუბიექტების ნებისმიერი ფორმით მონაწილეობა მასობრივი განადგურების იარაღთან დაკავშირებულ საქმიანობაში და, კანონის მიღების შემდეგ, უზრუნველყოს მისი აღსრულება. თავისი საყოველთაო მასშტაბითა და სავალდებულო ხასიათით, 1540-ე რეზოლუცია მნიშვნელოვნად განსხვავდება გაუვრცელებლობის წინა შეთანხმებებისგან და ახალ განზომილებას სძენს გაუვრცელებლობის რეჟიმს. ამ რეზოლუციის მიღებამდე, გაუვრცელებლობის რეჟიმი ეყრდნობოდა მრავალ, ნაწილობრივ გადამკვეთ შეთანხმებას, რომელთაგან არცერთი არ აწესებდა საყოველთაო, სავალდებულო ხასიათის ვალდებულებებს.
ვაგონგადამბრუნებელი

ვაგონგადამბრუნებელი — ვაგონებში ჩაყრილი ნაყარი და ფხვიერი ტვირთების (მადანის, ნახშირის, მარცვლეულის) მექანიზირებული დაცლის სპეციალური ნაგებობა.

გამოყენების ისტორია
რუსეთის იმპერიაში ვაგონგადამბრუნებლები გამოიყენებოდა საუკუნის ბოლოდან. პირველი ორი ვაგონგადამბრუნებელი აშენდა მარიუპოლის პორტში.

საბჭოთა კავშირში პირველი როტორული ვაგონგადამბრუნებელი შეიმუშავა ხარკიველმა მეცნიერმა ვასილი ზაშკვარამ.

ვაგონგადამბრუნებლების ტიპები
სტაციონარული
როტორული
წრიული
ერთი ბოლოსი
გვერდითი
კომბინირებული
გადასატანი

თანამედროვე რკინიგზის სადგურების სატვირთო რაიონები, მსხვილი სამრეწველო საწარმოების (მეტალურგიული და კოქსოქიმიური ქარხნების, თბოელექტროსადგურების და ა.შ.) მისასვლელი ლიანდაგები, ტვირთების გადატვირთვის საპორტე პუნქტები აღჭურვილია სტაციონარული ვაგონგადამბრუნებლებით.

საწყობებში, რკინიგზის სადგურების მცირე ტვირთნაკადებიან საბადოების და სატვირთო ეზოებში იყენებენ გადასატან ვაგონგადამბრუნებლებს, რომლებიც საშუალებას იძლევიან აწარმოონ დაცლა სხვადასხვა ადგილებში.

არსებობენ სტაციონარული ვაგონგადამბრუნებლები დაცლის სხვადასხვა ხერხებით. როტორულ და წრიულ ვაგონგადამბრუნებლებში დაცლა ხორციელდება ვაგონის შემობრუნებით მისი გრძივი ღერძის გარშემო. გვერდით ამწევ-შემომბრუნებელ ვაგონგადამბრუნებლებში ვაგონი არა მარტო შემობრუნდება გრძივი ღერძის გარშემო, არამედ ასევე მაღლა იწევა. ამ ორი ტიპის ვაგონგადამბრუნებლები განკუთვნილია ნახევარვაგონების და ბაქნების დასაცლელად.

ერთი ბოლოს ვაგონგადამბრუნებლები ახდენენ ვაგონის დახრას განივი ღერძის მიმართ, ამასთან ტვირთი იცლება გაღებული გვერდითი კედლების მეშვეობით. დახურული ვაგონების დასაცლელად იყენებენ კომბინირებულ ვაგონგადამბრუნებლებს მრავალჯერადი ბრუნვით განივი და გრძივი ღერძების გარშემო.

დამატებითი მოწყობილობები
ვაგონგადამბრუნებელი — მექანიზაციის ეფექტური საშუალება დაცლის ტემპით 30 ვაგონამდე 1 საათში. ვაგონგადამბრუნებლის მწარმოებლობის ზრდას ხელს უწყობს მათი დაცლის ოპერაციის ავტომატიზირებული სისტემებით აღჭურვა (ვაგონის წინსვლა, დაყენება, გამოგდება), ვიბრომოწყობილობების გამოყენება ნაყარი ტვირთების ნარჩენების მექანიზირებულად მოცილებისათვის (განსაკუთრებით გაყინულის და დატკეპნილის), ასევე ინერციული დამცლელი მანქანები დახურულ სარკინიგზო ვაგონებში.

ვიწროლიანდაგიანი ვაგონგადამბრუნებელი
ვიწროლიანდაგიანი ვაგონგადამბრუნებელი — ვიწროლიანდაგიანი ტორფის გადასაზიდი ნახევარვაგონების დასაცლელად. ვაგონგადამბრუნებელი შედგება საყრდენი ლითონკონსტრუქციისგან, ამძრავიანი როტორისგან და სამომსახურე მოედნისაგან. როტორის მობრუნებისას კუთხით 90°-ზე მეტი იწყება საწვავის დაცლა (გადმოყრა), რომელიც მთავრდება საბოლოო შემობრუნებისას 180°-ზე. დაცლის დამთავრებისას როტორი ვაგონთან ერთად ბრუნდება საწყის მდგომარეობაში ვაგონის ერთდროული განთავისუფლებით საყრდენიდან. ვაგონის დაცლის ციკლი შეადგენს 3-5 წუთს. ვაგონების მიწოდება ვაგონგადამბრუნებელთან და დაცლილი ვაგონის მოცილება ხორციელდება საბაგირო გამწევი მოწყობილობით.

გალერეა
კაპედესი

კაპედესი — სოფელი კვიპროსში, ნიქოზიის რაიონში, ტროოდოსის მთების ჩრდილოეთ კალთებზე, დაახლოებით 560 მეტრის (1,840 ფუტის) სიმაღლეზე.

პედიეოსის შენაკადის, აგიოს ონუფრიოსის არგაკის სახელით ცნობილი, და გიალიასის რამდენიმე შენაკადის კაპედესის მიმდებარე ტერიტორიას კვეთს.

ფლორიო ბუსტრონი ( საუკუნე) სოფელს „კაპედესად“ მოიხსენიებს, თუმცა ზოგიერთ ძველ რუკაზე სახელი „კაპდორად“ არის მოხსენიებული. სოფელი ოსმალეთის თურქების მმართველობის დროსაც არსებობდა. ახლომდებარე მახაირასის მონასტერს სოფლის ტერიტორიაზე მიწა ეკუთვნოდა.

1572 წლის ოსმალეთის საგადასახადო აღწერაში კაპედესი 26 ქონებით „კაპეზედ“ მოიხსენიება. 1881 წლის პირველი ბრიტანული აღწერა აღნიშნავს, რომ კაპედესი ნიკოზიის რაიონის ანუ კაზას „დაგის“ (ანუ მთიანი ტერიტორიის) ნაჰიეს ნაწილი იყო, როდესაც მისი მოსახლეობა 212 ადამიანი იყო.

თემი (სამოქალაქო სამრევლო) წარმოადგენს გაერთიანებული ხელისუფლების ნაწილს, რომელსაც ტამასოსის საზოგადოებრივი მომსახურების კომპლექსი ეწოდება და რომელსაც სახელი უძველესი ქალაქის მიხედვით ჰქვია.

მოსახლეობა
ბოლო აღწერების მიხედვით მოსახლეობა შეადგენდა, ქვემოთ:

(*) /
კარავოსტასი

კარავოსტასი — ქალაქი კვიპროსში, ლეფკადან ჩრდილოეთით 6 კილომეტრში (3.7 მილი). ის ფაქტობრივად ჩრდილოეთ კვიპროსის კონტროლის ქვეშაა.

კარავოსტასში მდებარეობს გემიკონაგის პორტი, რომელიც ისტორიულად სპილენძის ექსპორტისთვის გამოიყენებოდა, მაგრამ 1992 წლიდან უმოქმედოა.

კვიპროსში კონფლიქტამდე კარავოსტასი შერეული სოფელი იყო. მისი სახელი ბერძნულად და თურქულად „ნავის გაჩერებას“ ნიშნავს.
კატალიონტასი

კატალიონტასი — პატარა სოფელი კვიპროსში, ნიქოზიის რაიონში, ანალიონტასიდან სამხრეთით 2 კილომეტრში.

კატალიონტასის ტერიტორიაზე დასახლება ნეოლითის ხანიდან იწყება. ანალიონტასის მთავრობამ როგორც საკუთარი სახელი, ასევე კატალიონტასის სახელი, რომელიც ბერძნულად შესაბამისად „ზედა ლომს“ და „ქვედა ლომს“ ნიშნავს, ვენეციურ კვიპროსს მიაწერა, თუმცა იმდროინდელ რუკებზე კატალიონტასი კატოლიდოს სახელითაა მონიშნული.

1921 წელს კატალიონტასის მოსახლეობა, სავარაუდოდ, 14 ადამიანი იყო, ყველა კვიპროსელი თურქი, თუმცა მოგვიანებით აღწერებში ისინი ანალიონტასთან ერთად იყვნენ აღრიცხულნი. კატალიონტასი 1958 წელს კვიპროსში თემთაშორისი ძალადობის დროს მიტოვებული იქნა. სოფლის ნანგრევები 1977 წელს დაანგრიეს.
კატოკოპია

კატოკოპია — სოფელი, რომელიც მდებარეობს კვიპროსის ნიქოზიის რაიონში, მორფუდან აღმოსავლეთით 7 კილომეტრში. ფაქტობრივად, ის ჩრდილოეთ კვიპროსის კონტროლის ქვეშაა.

თავდაპირველად დასახლებული იყო კვიპროსელი ბერძენი მოსახლეობა, 1974 წელს თურქეთის შემოჭრის შემდეგ კი სოფელში მხოლოდ თურქები ცხოვრობენ.

კულტურა, სპორტი და ტურიზმი
კვიპროსელი თურქების მიერ დაარსებული ზუმრუტქოის სპორტული კლუბი 1975 წელს დაარსდა და ამჟამად კვიპროსში თურქეთის საფეხბურთო ასოციაციის - მე-2 ლიგაში მონაწილეობს.

კატოკოპია კვიპროსელი ბერძენი საფეხბურთო კლუბის, დოქსა კატკოპიას, სამშობლოა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1556

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1556 მიიღეს 2004 წლის 30 ივლისს, სუდანში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით 1502-ე (2003) და 1547-ე (2004) რეზოლუციების გათვალისწინების შემდეგ. საბჭომ სუდანის მთავრობისგან მოითხოვა ჯანჯავიდის დაჯგუფების განიარაღება და იმ პირთა მართლმსაჯულების წინაშე წარდგენა, რომლებმაც დარფურში ადამიანის უფლებები და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართალი დაარღვიეს.

ეს რეზოლუცია, რომელიც პირველი იყო დარფურის ომთან დაკავშირებით მიღებულთა შორის, საბჭოს 13-მა წევრმა დაამტკიცა, ხოლო ჩინეთმა და პაკისტანმა თავი შეიკავეს. ჩინეთის განცხადებით, რეზოლუციის ტექსტში შესული ზოგიერთი ზომა „უპერსპექტივო“ იყო, პაკისტანი კი ამტკიცებდა, რომ საბოლოო ვარიანტს „საჭირო ბალანსი“ აკლდა.
კატო-მონი

კატო მონი — სოფელი კვიპროსში, ნიქოზიის რაიონში, რომელიც პერისტერონადან სამხრეთით, 7 კილომეტრში მდებარეობს. 2001 წელს სოფელში 311 მაცხოვრებელი იყო, 2017 წლის მონაცემებით კი მოსახლეობა დაახლოებით 350 ადამიანს შეადგენდა.

სოფლის აღმოსავლეთით მდებარეობს ამჟამად დაუსახლებელი კვიპროსელი თურქების სოფელი აგიო-ილიოფოტი. კატო მონი საავტომობილო გზით უკავშირდება ჩრდილოეთით მდებარე სოფელ ორუნტას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით აგიოი-ილიოფოტის და სამხრეთ-დასავლეთით აია-მარინა-ქსილიატუს. სოფელში ორი ეკლესია დგას, ფერცვალებისა და წმინდა პარასკევას სახელობის.