iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ელისი (ბოროტების სავანე)

ელისი , ასევე ცნობილი კოდური სახელწოდებით პროექტი ელისი — გამოგონილი პერსონაჟი მხატვრული ფილმების სერიიდან „ბოროტების სავანე“, შექმნილი პოლ ანდერსონის მიერ. პერსონაჟის პროტოტიპს წარმოადგენს „ 2“-ის გმირი ადა ვონგი.

ელისი არის ალისია მარკუსის კლონი — კორპორაცია „“-ს დამაარსებლის და ხელმღვანელის, ჯეიმზ მარკუსის ქალიშვილი. ის პირველად გამოჩნდა სერიის პირველ ნაწილში „ბოროტების სავანე“. მიუხედავად იმისა, რომ ელისი, როგორც პერსონაჟი არ ფიგურირებს თამაშის სერიაში, იგი ურთიერთობას ამყარებს ვიდოე თამაშების გმირებთან, როგორებიცაა: ჯილ ვალენტაინი, კლერ რედფილდი, კარლოს ოლივეირა, კრის რედფილდი, ლეონ სკოტ კენედი, ბარი ბერტონი, ადა ვონგი, ალბერტ ვესკერი და ნემესისი. ელისს განასახიერებს ცნობილი მსახიობი მილა იოვოვიჩი, რომელსაც აკისრია პრინციპული როლი სერიის ყველა ნაწილში და მთელი სიუჟეტი მოიცავს ბრძოლას მასსა და კორპორაციას შორის. ელისი წამოჩენილია შემდეგ ფილმებში: „ბოროტების სავანე“, „ბოროტების სავანე 2: აპოკალიფსი“, „ბოროტების სავანე 3“, „ბოროტების სავანე 4: სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ“, „ბოროტების სავანე: ანგარიშსწორება, „ბოროტების სავანე: დასკვნითი ნაწილი“.
მიხეილ ანთაძე

მიხეილ ანთაძე (დ. 10 ივლისი, 1956, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მწერალი და რეჟისორი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1956 წლის 10 ივლისს ქალაქ თბილისში.

1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, 1987 წელს კი თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი.

1975 წელს პირველი ნაწარმოებები გამოაქვეყნა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ალმანახ „პირველ სხივში“.

მიხეილ ანთაძე არის ავტორი სასწავლო მეთოდისა „თეატრალიზებული სწავლა/სწავლება“.

დადგმული აქვს 40-მდე ზღაპარ-სპექტაკლი, მათ შორის: „ნაცარქექია“, „ორი ცრუპენტელა“, „ტელეფონი“, „კონკია“, „ფიფქია“, „კომბლე“, „თოვლის ბაბუას არჩევნები“, „ჰარი პოტერი და მისი მეგობრები“, „ზღაპარი მუსიკის შესახებ“ და სხვა.

1990 წლიდან არის მწერალთა კავშირის წევრი.

გამოცდილება
1979 სახკინოს რედაქტორი
1986 წლიდან კ/ს "ქართული ფილმის" რეჟისორი
1991 კინოკომპანია „შემოქმედის“ გენერალური დირექტორი
1995 „ზღაპრის თეატრის“ ხელმძღვანელი
2002 „ზღაპრის ჟურნალისა“ და „ზღაპრის გაზეთის" გამომცემელი და რედაქტორი
2004 განათლების სამინისტროს ბავშვთა ესთეტიკური ცენტრის დირექტორი
2007 ნოდარ დუმბაძის სახელობის სახელმწიფო ცენტრალური საბავშვო თეატრის მმართველი რეჟისორი

წიგნები
სიცილია გვალვაში, მიხეილ ანთაძის გამომცემლობა, 2014
საიდუმლოებით მოცული უ.შ და სინქრონისტულობის პრინციპი, თბ. გამომცემლობა ტრიასი, 2012, 978-9941-9249-0-3
ფარანი ბნელში (ნოველები), თბ. საარი, 2011, 978-9941-427-107
ოქროს ტახტი (მოთხრობა ქართ. და რუს. ენაზე), თბ., 2011, 978-9941-0-3522-7
სტრატეგია (რომანი), თბ. პეგასი, 2010, 978-9941-9179-5-0
გვირილა ქარში (ლექსები), თბ., ენა და კულტურა, 2006, 99940-23-17-9
მთვარე ფინჯანში (მინიატურები), თბ., ენა და კულტურა, 2006, 99940-23-40-3
დუეტი, თბილისი, ენა და კულტურა, 2005, 99940-23-39-
ცოფი (მოთხრობები), თბ., მერანი, 1996; მეორე გამოცემა, ბაურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2005, 99940-30-52-3
კომენდანტის საათი, თბ., საქინფორმკინო, 1991
უსიამო ვნებები (მოთხრობები), თბ. მერანი, 1988
პურის მარცვალი (მოთხრობა), თბ., მერანი, 1984

თარგმანები
ვიქტორ პელევინი — „ჩაპაევი და სიცარიელე“ , ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2017
არტურო პერეს-რევერტე — „დიუმას კლუბი“, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2015, 978-9941-23-506-1
ჟოზე სარამაგუ — „იესოს სახარება“, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2015, 978-9941-23-213-8

ფილმები
3-1, 1983
მეჯლისი გაყიდულ სახლში, 1986
მთვარის გლობუსი, 1987
ფაქტები რეჟისორის ცხოვრებიდან, 1988
30 სანტიმეტრი ზღვის დონიდან, 1989
ოქროს ობობა, 1992

პრემიები
გრან-პრი მონტე-კარლოს საერთაშორისო ფესტივალზე ფილმისათვის „მთვარის გლობუსი“, 1987
ადამიანი ობობა (1977 წლის ფილმი)

ადამიანი ობობა — 1977 წლის ამერიკული მოქმედებითი სატელევიზიო სუპერგმირული ფილმი, რომელიც სხვა ქვეყნებში კინოგაქირავებაში გამოვიდა. იგი არის ამავე სახელწოდების 1978 წლის ტელესერიალის საპილოტო შესავალი. ფილმის რეჟისორია ე. უ. სუოკჰამერი, ხოლო სცენარისტი — ელვინ ბორეცი. პიტერ პარკერის როლს ასრულებს ნიკოლას ჰემონდი, ხოლო დანარჩენ პერსონაჟებს — დევიდ უაიტი, მაიკლ პატაკი, ჯეფ დონელი და თეიერ დევიდი.

სიუჟეტი
პიტერ პარკერს (ნიკოლას ჰემონდი), გაზეთ -ის ფოტოგრაფს, კბენს რადიოაქტიური ობობა. ამის გამო იგი მიიღებს სუპერძალებს, რომელთა შორის არის კედელზე ცოცვის უნარი და ობობის ქსელის სროლა. იდუმალი გურუ (თეიერ დევიდი) აკონტროლებს ადამიანების გონებას და მათ ბანკების გასაძარცვად იყენებს. იგი იმუქრება, რომ ნიუ-იორკის ათ მოსახლეს აიძულებს თვითმკვლელობას, თუ მას 50 მილიონ აშშ დოლარს არ გადაუხდიან. პიტერმა მისი გეგმა უნდა შეაჩეროს. ყველაფერი უფრო რთულდება მას შემდეგ, რაც ბოროტი პერსონაჟი პარკერს აჰიპნოზებს და უკანასკნელი ხდება ერთ-ერთი ამ ათი მსხვერპლიდან.

როლებში
ნიკოლას ჰემონდი – ადამიანი ობობა/პიტერ პარკერი
დევიდ უაიტი – ჯონ ჯონა ჯეიმსონი
მაიკლ პატაკი – კაპიტანი ბარბერა
ჰილი ჰიკზი – ჯო „რობი“ რობერტსონი
ლიზა აილბახერი – ჯუდი ტაილერი
ჯეფ დონელი – ბიცოლა მეი პარკერი
რობერტ ჰასტინგზი – მონაჰანი
აივორ ფრენსისი – პროფესორი ნოა ტაილერი
თეიერ დევიდი – ედვარდ ბაირონი

წარმოება
ცნობილი სცენა, რომელშიც ადამიანი ობობა ოფისის ჭერზე მოძრაობს და ხტება კედელზე შეიქმნა რთული დეკორაციის შექმნით და ჭერში ჩამონტაჟებული ბაგირების გამოყენებით. დუბლიორი ფრედ ვოუ ამ ბაგირებით ადიოდა ჭერზე, შემდეგ კი მოძრაობდა სპეციალური სამაგრების მეშვეობით. სცენა, რომელშიც ადამიანი ობობა შენობიდან შენობაზე ხტებოდა, ძვირადღირებული და სახიფათო გამოდგა. მის მოსამზადებლად დეკორაციებს ორი დღის განმავლობაში ამონტაჟებდნენ. ასეთი სცენების ხელმეორედ გადაღებისგან თავის შეკავების და ბიუჯეტის ეკონომიის მიზნით, დუბლიორს ერთდროულად რამდენიმე კამერა სხვადასხვა რაკურსიდან იღებდა, ასე, რომ სცენებს ხელახლა იყენებდნენ ტელესერიალის ეპიზოდებშიც.

გამოშვება
ფილმის პრემიერა გაიმართა -ზე, 1977 წლის 14 სექტემბერს. მისმა რეიტინგმა 17.8 შეადგინა, რაც იმ წელს კომპანიის ეთერში ნაჩვენები ნაწარმისთვის ყველაზე მაღალი გამოდგა. სხვა ქვეყნებში ფილმი კინოგაქირავებაშიც გამოვიდა. 1980 წელს იგი -ზეც გამოსცეს.

გაგრძელება
„ადამიანი ობობას საპასუხო დარტყმა“ ამ ფილმის გაგრძელებაა და შეიცავს ორნაწილიან ეპიზოდს „ “, რომელიც აგრეთვე შევიდა ტელესერიალში. იგი ევროპის კინოთეატრებში 1978 წლის 21 დეკემბერს აჩვენეს.
განგრენა

განგრენა — სხეულის რომელიმე ნაწილის ან ორგანოს კვდომა (ნეკროზი). ვითარდება ქსოვილების ჟანგბადით მომარაგების შეწყვეტის ან მკვეთრი დაქვეითების დროს, გვხვდება უმეტესად გულიდან დაშორებულ უბნებში (მაგალითად, კიდურების თითები) ან ისეთ კერებში, სადაც დარღვეულია ადგილობრივი სისხლის მიმოქცევა.
გამომწვევი მიზეზები
განგრენის გამომწვევი მიზეზი შეიძლება იყოს გარეგანი და შინაგანი.

ტიპები
განარჩევენ მშრალ, სველ და აიროვან განგრენას.
მშრალი
მშრალი განგრენის დროს ქსოვილი თანდათანობით კარგავს სითხეს, იჭმუხნება, მკვრივდება და პატარავდება. დანეკროზებული უბანი მურა ფერს იღებს ან შავდება. ამ პროცესს მუმიფიკაციასაც უწოდებენ. სისხლით მომარაგების უეცარ შეწყვეტას თან სდევს ძლიერი ტკივილი, კიდური ფერმკრთალდება და ცივდება, პულსი და კანის მგრძნობელობა ნელ-ნელა ქრება, დაზიანებული ადგილის ფუნქცია ირღვევა. კვდომა პერიფერიიდან ცენტრისაკენ ვრცელდება, მკვდარი და საღი ქსოვილის მიჯნაზე ვითარდება დემარკაციული ხაზი. მშრალი განგრენა ძირითადად კიდურებზე, ცხვირის წვერზე და ყურის ბიბილოზე ჩნდება (უმეტესად მოყინვისა და ქიმიური დამწვრობის შედეგად). შინაგანი ორგანოების ასეპტიკური ნეკროზის დროს მკვდარი უბანი ნელ-ნელა შეიწოვება და მის ადგილს ნაწიბუროვანი ქსოვილი იკავებს ან ვითარდება ცისტა. თუ ქსოვილებში ლპობითი ინფექცია შეიჭრა, მშრალი განგრენა შეიძლება სველ განგრენად გადაიქცეს.
სველი
სველი განგრენის დროს ქსოვილები ფუვდება და დიდდება, დანეკროზებული უბანი ჭუჭყიანი მწვანე ფერის მასად იქცევა, რასაც სიდამპლის სუნი ასდის, კანი მგრძნობელობას კარგავს, სხეულის ტემპერატურა მაღალია. თუ ორგანიზმი დაუძლურებულია და მოსაზღვრე საღი ქსოვილების ადგილის რეაქცია სუსტია, პროცესი შორს ვრცელდება, სისხლში ლპობითი რღვევის პროდუქტების მოხვედრა კი სეფსისს იწვევს (უმეტესად შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულებში). იშვიათად, კეთილთვისებიანი მიმდინარეობის დროს, სველი განგრენა შეიძლება მშრალ განგრენად გადაიქცეს.
მკურნალობა და პროფილაქტიკა
განგრენის მიზეზის თავიდან აცილება, სისხლის გადასხმა, ანტიბიოტიკების მიღება, ზოგჯერ საჭირო ხდება ქირურგიული ჩარევა.
იალნო

იალნო — მთა საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტისა და კახეთის მხარის საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვარზე. წარმოადგენს იალნოს ქედის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილს, საიდანაც საკუთრივ იწყება იალნოს ქედი. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1874,3 მ. იალნოს მთა არის იალნოს ქედის უმაღლესი წერტილი.
ანკარული ზაფრანა

ანკარული ზაფრანა , — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარის სახეობა, ზაფრანის გვარის ირისისებრთა ოჯახის წარმომადგენელი. თურქეთისთვის ენდემური სახეობა, ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის კლასიფიკაციით, გაუჩინარებისთვის ნაკლებად საფრთხის ქვეშ მყოფი . მიიღო ანკარის ანტიკური სახელწოდება — .

გავრცელება
ველურ ბუნებაში იზრდება ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთსა და ცენტრალური ანატოლიის ტერიტორიაზე. გავრცელებულია თურქეთის შემდეგ პროვინციებში: ამასია, ანკარა, ბოლუ, ჩორუმი, კასთამონუ, ქირშეჰირი, კაისერი, ქაჰრამანმარაში, სამსუნი, სივასი და იოზგათი.

იზრდება ზღვის დონიდან 1000-1600 მეტრის სიმაღლეზე, კლდოვან ნიადაგზე, მშრალ ტყეებსა და ალპურ მდელოებზე, ასევე წიწვოვან ტყეებში. ყინვებს უძლევს, არ უყვარს სითბო, მაგრამ უყვარს წყალი.

გალერეა
იასპერ სილესენი

იაკობუს ანტონიუს პეტერ სილესენი (; დ. 22 აპრილი, 1989, ნეიმეგენი, ნიდერლანდები) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ვალენსიასა“ და ნიდერლანდების ეროვნული ნაკრების მეკარე. 2011-2016 წლებში თამაშობდა „აიაქს ამსტერდამში“, ხოლო 2016-2019 წლებში იცავდა კატალონიური „ბარსელონას“ ღირსებას.

ტიტულები
აიაქს ამსტერდამი:(4)
ერედივიზია: 2011–12, 2012–13, 2013–14
ნიდერლანდების სუპერთასი: 2013

ბარსელონა:(5)
ესპანეთის ლა ლიგა: 2017–18, 2018–19
ესპანეთის თასი: 2016–17, 2017–18
ესპანეთის სუპერთასი: 2018
ლიუკა დინი

ლიუკა დინი (; დ. 20 ივლისი, 1993, მო, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ევერტონისა“ და საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების მარცხენა მცველი.

საკლუბო კარიერა
ლილი
დინის პირველი პროფესიონალური კლუბი იყო „ლილი“, რომელთანაც 2010 წლის 27 ივლისს გააფორმა სამწლიანი კონტრაქტი, რომელიც 2013 წლის ივნისამდე უნდა გაგრძელებულიყო, მაგრამ 2012 წლის იანვარში კონტრაქტი 2016 წლამდე გახანგრძლივდა. 2011-12 წლების სეზონში დინი დაწინაურდა ძირითად გუნდში, სადაც 3-ნომრიანი მაისურით ასპარეზობდა. მისი დებიუტი კლუბში შედგა 2011 წლის 26 ოქტომბერს, თასის გათამაშების მატჩში „სედანის“ წინააღმდეგ, რომელიც მისი გუნდის გამარჯვებით, 6-1 დასრულდა.

პარი სენ-ჟერმენი
2013 წლის 17 ივლისს დინმა გააფორმა 5-წლიანი კონტრაქტი „პარი სენ-ჟერმენთან“. ტრანსფერის თანხა შეადგენდა დაახლოებით €15 მილიონ ევროს.

რომა (იჯარით)
2016 წლის 26 აგვისტოს, ერთწლიანი იჯარის ხელშეკრულება გააფორმა იტალიურ „რომასთან“, ტრანსფერის თანხა €2.5 მილიონი ევრო იყო. მისი დებიუტი შედგა 2015 წლის 30 აგვისტოს, „იუვენტუსის“ წინააღმდეგ მატჩში, დინმა მატჩი შეუცვლელად ჩაატარა და დაეხმარა გუნდს მოგებაში (2-1).

ბარსელონა
2016 წლის 13 ივლისს 5-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის კლუბ „ბარსელონასთან“. სატრანსფერო თანხა იყო €16.5 მილიონი ევრო, ინდივიდუალურ და საკლუბო მიღწევებთან ერთად თანხა შესაძლო იყო €20.5 მილიონამდე გაზრდილიყო.. 2016 წლის 14 აგვისტოს შედგა დინის დებიუტი ახალ კლუბში, პირველი მატჩი ჩაატარა „სევილიის“ წინააღმდეგ, ესპანეთის სუპერთასის პირველ მატჩში, რომელიც კატალონიურმა კლუბმა 0-2 მოიგო.

სანაკრებო კარიერა
დინმა გამოიარა საფრანგეთის ყველა ასაკობრივი ნაკრები. ეროვნულ ნაკრებში პირველად გამოიძახეს 2014 წელს, ამხანაგური შეხვედრებისთვის. ასევე მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, თამაშობდა 17 ნომრიანი მაისურით. ამ ჩემპიონატზე ერთადერთ მატჩი მიიღო მონაწილეობა, ჯგუფურ ეტაპზე, ეკვადორის წინააღმდეგ, სადაც მასზე დაჯარიმდა ეკვადორელთ კაპიტანი ანტონიო ვალენსია და წითელი ბარათი მიიღო.

ტიტულები
საკლუბო
პარი სენ-ჟერმენი
საფრანგეთის ჩემპიონი (2): 2013/14, 2014/15
საფრანგეთის თასის გამარჯვებული (1): 2014/15
საფრანგეთის ლიგის თასის გამარჯვებული (2): 2013/14, 2014/15
საფრანგეთის სუპერთასის გამარჯვებული (3): 2013, 2014, 2015

ბარსელონა
ესპანეთის სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2016
ესპანეთის თასის გამარჯვებული (2): 2016–17, 2017–18

სანაკრებო
საფრანგეთი
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფინალისტი (1): 2016
A-GPS

- — ტექნოლოგია, რომლითაც ხდება „ცივი სტარტის“ დაჩქარება მოწყობილობაში. დაჩქარება წარმოებს მოწყობილობაში არსებული კავშირის ალტერნატიული არხების ხარჯზე. ხშირად გამოიყენება იმ ფიჭურ მოწყობილობებში რომლებთაც აქვთ მიმღები. --ის ალგორითმებისათვის საჭიროა რომ არსებობდეს კავშირი დაშორებულ სერვერთან, რომლისაგანაც მოწყობილობა მიიღებდა სათანადო ინფორმაციას. მობილური მოწყობილობებისათვის ეს შესაძლოა იყოს ან ფიჭური კავშირგაბმულობის საშუალებით არსებული მობილური ინტერნეტ კავშირი ან -. - ხშირად ეშლებათ -ში.

ისტორია
პირველად აღნიშნული იდეა გაუჩნდათ ინჟინერებს ჯიმი სენოტსა და რალფ ტეილორს, რომლებმაც იდეა დააპატენტეს 1981 წელს. კერძოდ მათ წარმოადგინეს იდეა რომ თანამგზავრულ ნავიგაციას მხარდაჭერა გეწეოდა მიწისზედა სადგურების დახმარებითაც. აღნიშული ტექნოლოგიის ერთ-ერთი მწარმოებელი იყო -ის კომპანია. სისტემა მოქმედებაში გაეშვა 2001 წლის 1 ოქტომბერს ამერიკაში სამაშველო სამსახურის — 911 ქსელით.

-ისა და --ის შედარება
დღესდღეობით --ის ტექნოლოგია გამოიყენება ისეთ მოწყობილობებში, რომლებსაც აქვთ ფიჭური კავშირის მხარდაჭერა (მობილურები, სმარტფონები) და ასევე რომელათაც აქვთ მხოლოდ - სერვისების (პლანშეტები, ლეპტოპები, ნეთბუკები) შესაძლებლობა. შესაბამისად უკანასკნელში გაცილებით არადამაკმაყოფილებელია - ტექნოლოგიების სერვისი.

ჩვეულებრივი გამოყენებისას თავს იჩენს შემდეგი პრობლემები:
 სისტემაში, ადგილმდებარეობის კოორდინატების დადგენის პირველი მცდელობა ითხოვს გაცილებით მეტ დროს ვიდრე ყოველი შემდგომი (თუ მოწყობილობა არ იყო ჩართული ბოლო 2 საათი მას ინფორმაციის აღსადგენად დასჭირდება 30 წამი). იმისდა მიხედვით თუ რამდენად დიდი დროა გასული მონაცემების ბოლო განახლებიდან განასხვავებენ „ცივ“, „თბილ“ და „ცხელ“ სტარტს.
ქალაქის პირობებში მოწყობილობების მოქმედება ძლიერ შეზღუდულია, ხოლო დახურულ შენობებსა და გვირაბებში საერთოდ შეუძლებელი.

- ტექნოლოგიის სიზუსტე დამოკიდებულია მის ირგვლივ არსებულ ინფორმაციის საბაზო სადგურების სიმჭიდროვეზე. ქალაქის პირობებში სიზუსტე 20-500 მეტრის ფარგლებში მერყეობს, მაშინ როცა ქალაქგარეთ ის 1500-2000 მეტრს შეიძლება აღწევდეს.

 მოწყობილობაში ინფორმაციის განსაახლებლად მოწყობილობას სჭირდება დაახლოებით 1 წამი, ასევე იზრდება - მიმღების მგრძნობელობა.

- — ძირითადი რეჟიმი. ინფორმაცია გროვდება როგორც თანამგზავრებიდან ისე მიწისზედა ყველა სადგურიდან.
- — დამატებითი რეჟიმი. აჩქარებს მოწყობილობის „ცივ“ და „თბილ“ სტარტს.

დადებითი მხარე
--ს გააჩნია რიგი განსხვავებები სტანდარტული -გან, რომლითაც იხსნება მისი უპირატესობები. ყველაზე მთავარი ესაა კოორდინატების სწრაფი დადგენა მოწყობილობის ჩართვისას. ასევე მის უპირატესობას წარმოადგენს „მკვდარ ზონებში“ (გვირაბები, ქალაქის ვიწრო ქუჩები, შენობები, ბურანი ტყე) სუსტი სიგნალების გაძლიერება.

უარყოფითი მხარე
- არ მუშაობს ფიჭური კავშირგაბმულობისთვის მიუწვდენელ ზონაში.

--ის მოდულები სტარტისას იყენებენ მცირე ტრაფიკს (5-7 კბ); სიგნალის დაკარგვის შემთხვევაში როგორც წესი საჭიროაგანმეორებითი სინქრონიზაცია, რაც დაკავშირებულია ხარჯებთან განსაკუთრებით მაშინ როდესაც იმყოფებით როუმინგში.
უფის სახელმწიფო საავიაციო ტექნიკური უნივერსიტეტი

უფის სახელმწიფო საავიაციო ტექნიკური უნივერსიტეტი — უმაღლესი ტექნიკური სასწავლებელი. მდებარეობს უფაში, ბაშკირეთი, რუსეთი.

ისტორია
უფის სახელმწიფო საავიაციო ტექნიკური უნივერსიტეტის ისტორიული ფესვები საუკუნეში იწყება. უნივერსიტეტის წინაპრად ითვლება ვარშავის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, რომელიც 1907 წელს გადაიტანეს ნოვოჩერკასკში.

უმაღლესი სასწავლებლის ისტორია კი ოფიციალურად 1932 წლიდან იწყება, როდესაც დაარსდა სერგო ორჯონიკიძის სახელობის რიბინსკის საავიაციო ინსტიტუტი. 1941 წლის შემოდგომაზე მოხდა რიბინსკის საავიაციო ინსტიტუტის ევაკუაცია უფაში და 1942 წელს ეწოდა სერგო ორჯონიკიძის სახელობის უფის საავიაციო ინსტიტუტი. 1955 წელს რიბინსკის ინსტიტუტი კვლავ აღსდგა.

1982 წელს კვალიფიციური პროფესიონალების მომზადებისა და სამეცნიერო კვლევის განვითარების საქმეში დამსახურებებისათვის უფის საავიაციო ინსტიტუტი დააჯილდოეს ლენინის ორდენით. 1992 წელს კი ინსტიტუტს მიენიჭა ტექნიკური უნივერსიტეტის სტატუსი.

2011 წელს ეწოდა პროფესიული უმაღლესი განათლების ფედერალური სახელმწიფო საგანმანათლებლო დაწესებულება უფის სახელმწიფო საავიაციო ტექნიკური უნივერსიტეტი, ხოლო 2016 წელს კი ეწოდა თანამედროვე სახელი, უმაღლესი განათლების ფედერალური სახელმწიფო საგანმანათლებლო დაწესებულება უფის სახელმწიფო საავიაციო ტექნიკური უნივერსიტეტი.

რექტორები
1932—1933 — ს. ფრეისმანი
1933—1935 — ნ. დუშინოვი
1935—1936 — ზ. გორდინსკი
1936—1939 — ვლადიმირ გოგოსოვი
1939—1942 — ივან ემელინი
1942—1944 — ალექსანდრ გუსაროვი
1944—1961 — ივან ემელინი (მეორედ)
1961—1992 — რიფატ მავიუტოვი
1992—2003 — სალავატ კუსიმოვი
2003—2014 — მურატ გუზაიროვი
2014—2015 — ალექსანდრ დეგტიარიოვი 
2015—დან — ნიკოლაი კრიონი

სტრუქტურა
ფაკულტეტები და ინსტიტუტები
საავიაციო ძრავების, ენერგეტიკისა და ტრანსპორტის ფაკულტეტი
ავიონიკის ენერგეტიკისა და კომუნიკაციის ფაკულტეტი
ინფორმატიკისა და რობოტექნოლოგიების ფაკულტეტი
საავიაციო ტექნოლოგიური სისტემების ინსტიტუტი
ეკონომიკისა და მართვის ინსტიტუტი
ზოგადი სამეცნიერო ფაკულტეტი
საგანგებ სიტუაციებში დაცვის ფაკულტეტი
სამხედრო-ტექნიკური განათლების ფაკულტეტი
საღამოს ფაკულტეტი

ფილიალები
იშიმბაიში
სტერლითამაქში
ნეფტეკამსკში
ტუიმაზში
ქუმერთაუში
უფის საავიაციო ტექნიკუმი
ფატიმა მუსტაფინა

ფატიმა ხამიდის ასული მუსტაფინა (; დ. 26 დეკემბერი, 1913, დინგეზბაევო, სამარის ოლქი, რუსეთის იმპერია — გ. 2 ნოემბერი, 1998, უფა, ბაშკირეთი) — პედაგოგი, პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე, ფილოსოფიის მეცნიერებათა კანდიდატი, რსფსრ-ის დამსახურებული სკოლის მასწავლებელი, ბაშკირეთის ალკკ-ის საოლქო კომიტეტის პირველი მდივანი (1936-1944 წწ.), ბაშკირეთის ასსრ-ის განათლების მინისტრი (1955-1971 წწ.).

ბიოგრაფია
ფატიმა ხამიდის ასული მუსტაფინა დაიბადა 1913 წლის 26 დეკემბერს რუსეთის იმპერიის, სამარის ოლქის სოფელ დინგიზბაიში. მისი ბავშვობა დაემთხვა ვოლგისპირეთის შიმშილობის პერიოდს. ფატიმას მამა, ხამიდი ძალ-ღონეს არ იშურებდა, რომ ოჯახი სიკვდილისაგან გადაერჩინა. ხამიდ მუსტაფინმა მიიღო გადაწყვეტილება ოჯახი ტაშკენტში გადაეყვანა, გზაში დაავადდა ტიფით და მალევე გარდაიცვალა, ვერ ჩავიდა დანიშნულების ადგილზე. დედამ, გაზიზამ, იმისათვის, რომ ბავშვები გადაერჩინა შვილები ფატიმა და ანვარი ბავშვთა სახლში მიიყვანა. რამდენიმე წლის შემდეგ შვილებთან ერთად დაბრუნდა უფაში, სადაც მათ დახმარება გაუწია ხადია დავლეთშინამ, რომელიც იყო მისი თანამემამულე და ფატიმას და ანვარს საშუალება მისცა განათლება მიეღოთ ლენინის სახელობის ბაშკირეთის რესპუბლიკურ საშუალო სკოლა-ინტერნატში.

1930 წელს ფატიმა მუსტაფინა შევიდა კ. ტიმირიაზევის სახელობის ბაშკირეთის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, რომლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ალკკ-ის სისტემაში. 1941 წელს გახდა სკკპ-ის წევრი. 1950 წლიდან ფატიმა ხამიდის ასული არის ფილოსოფიის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1951 წელს დაბრუნდა უფაში და მუშაობას იწყებს საოლქო კომიტეტში მეცნიერებისა და უმაღლესი სასწავლებლების განყოფილების ხელმძღვანელად. 1953 წლიდან სკოლების განყოფილების ხელმძღანელია.

1955 წელს ბაშკირეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს ბრძანების საფუძველზე ფატიმა მუსტაფინა დანიშნეს ბაშკირეთის ასსრ-ის განათლების მინისტრად. მინისტრის თანამდებობაზე მუშაობის პერიოდში განათლების სფეროში გაატარა რამდენიმე მნიშვნელოვანი და წარმატებული რეფორმა, კერძოდ, იმის გამო, რომ შეიმჩნეოდა კადრების დეფიციტი ავტონომიური რესპუბლიკის საშუალო სკოლებში, მან დააარსა პედაგოგიური სასწავლებლები უფაში, სიბაიში, სალავატში, ქუმერთაუსა და სხვა ქალაქებში. მისი მინისტრობის პერიოდში 1967 წელს გაიხსნა ბაშკირეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი.

ავტონომიური რესპუბლიკის განათლების სისტემაში მრავალწლიანი (16 წელი) წარმატებული შრომისათვის ფატიმა მუსტაფინა დააჯილდოეს ლენინის ორდენითა და ორგზის შრომის წითელი დროშის ორდენით.
ფირდაუს ხისამიტდინოვა

ფირდაუს გილმიტდინის ასული ხისამიტდინოვა (, დ. 1 იანვარი, 1950, რეხმეტოვო) — ბაშკირელი ენათმეცნიერი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1993 წ.), სახელმწიფო და საზოგადოებრივი მოღვაწე, რუსეთის ფედერაციის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (2008 წ.), რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის უფის სამეცნიერო ცენტრის ისტორიის, ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტის დირექტორი (2005-2015 წწ.), ბაშკირეთის რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2016 წ.).

ბიოგრაფია
ფირდაუს გილმიტდინის ასული ხისამიტდინოვა დაიბადა 1950 წლის 1 იანვარს, აბზელილოვოს რაიონის სოფელ რეხმეტოვოში.

1970 წელს დაასრულა ბელორეცკის პედაგოგიური სასწავლებელი, ხოლო 1974 წელს ბაშკირეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1976 წელს ჩააბარა საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ასპირანტურაში.

1978 წლიდან 1985 წლამდე მუშაობდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის უფის სამეცნიერო ცენტრის ისტორიის, ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლად. 1980 წელს წარმატებით დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო 1993 წელს — სადოქტორო დისერტაცია და მიიღო პროფესორის წოდება.

1985 წლიდან ასწავლის ბაშკირეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტში. 1987 წლიდან 1992 წლამდე ხელმძღვანელობდა ბაშკირული ენის კათედრას, ხოლო შემდეგ გახდა ბაშკირეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ბაშკირული ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი.

1994-1999 წლებში იყო ბაშკირეთის რესპუბლიკის პირველი მოწვევის ყურულთაის დეპუტატი. 1996-1998 წლებში იყო ბაშკირეთის რესპუბლიკის ქალთა კავშირის თავმჯდომარე.

1995 წლის მარტიდან 1998 წლამდე იყო ბაშკირეთის სახალხო განათლების მინისტრი. განათლების მინისტრმა მოახდინა ბაშკირეთის რესპუბლიკის განათლების სისტემის ანალიზი, გამოიყენა რუსეთის სხვა სუბიექტებისა და საზღვარგარეთის ქვეყნების გამოცდილება და 1999-2003 წლებში ჩამოაყალიბა ბაშირეთის რესპუბლიკის განათლების განვითარების კონცეფცია.

1998 წელს კვლავ დაიწყო მუშაობა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის უფის სამეცნიერო ცენტრის ისტორიის, ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტში დირექტორის მოადგილედ, ხოლო 2005 წლიდან დაინიშნა მის დირექტორად.

2000-2003 წლებში იყო ბაშკირეთის ქლთა საზოგადოებისა და ბაშკირების მსოფლიო ყურულთაის ქალთა კომისიის ხელმძღვანელი.

გამოქვეყნებული აქვს დაახლოებით 200 სამეცნიერო და სამეცნიერო-მეთოდური ნაშრომი, მონოგრაფიები, ლექსიკონები და სტატიები.
გემილე

გემილე ან გემების კუნძული — კუნძული თურქეთში, მდებარეობს ქალაქ ფეთჰიეს სანაპიროსთან ახლოს. კუნძულზე არსებობს რამდენიმე ეკლესიის ნანგრევები, რომლებიც და საუკუნეებით თარიღდებიან, ასევე მათთან დაკავშირებული სხვა ნაგებობებიც. არქეოლოგების აზრით, კუნძული წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის თავდაპირველი განსვენების ადგილი იყო.

ისტორია
 და საუკუნეების ხუთი ეკლესიის ნანგრევები, რომელიც ბიზანტიის ეპოქას მიეკუთვნება, ასევე 350 მეტრიანი საკონფენსიო გასასვლელი, დღემდე რჩება კუნძულზე. ამავე პერიოდის სხვა ნანგრევები მოიცავს დაახლოებით ორმოც სხვა საეკლესიო ნაგებობებს და ორმოცდაათ ქრისტიანთა სამარხს. ერთ-ერთი ეკლესია უშუალოდ კლდეზეა ამოკვეთილი და კუნძულის ყველაზე მაღალ წერტილზეა განლაგებული, რომელიც მდებარეობს საკონფენსიო გზის დასავლეთით. შესაძლებელია, რომ კუნძული ქრისტიანული მომლოცველების მიერ, წმინდა მიწებთან გზაზე დასასვენებლად იყენებდნენ.

თანამედროვე არქეოლოგების აზრით, კუნძული შეიძლება იყოს წმინდა ნიკოლოზის თავდაპირველი განსვენების ადგილი.
ალაბირდე იაგაფაროვი

ალაბირდე ნურმუხამეტის ძე იაგაფაროვი (; დ. 1886, ბლიავტამაკი, ორენბურგის ოლქი, რუსეთის იმპერია — გ. 25 თებერვალი, 1922, მოსკოვი, რსფსრ) — ბაშკირების ეროვნული მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი, ბაშკირების მთავრობის წევრი, ბაშკირეთის ასსრ-ის განათლების სახალხო კომისარი.

ბიოგრაფია
ალაბირდე ნურმუხამეტის ძე იაგაფაროვი დაიბადა 1886 წელს სოფელ ბლიავტამაკში, ორენბურგის ოლქი, რუსეთის იმპერია (ამჟამად ქალაქ მედნოგორსკის ნაწილი).

ალაბირდე იაგაფაროვი იყო სრულიად რუსეთის მუსულმანთა პირველი ყრილობის დელეგატი. გახდა ბაშკირეთის საოლქო ბიუროსა და სრულიად ბაშკირული პირველი ყურულთაის ერთ-ერთი ორგანიზატორი.

მეორე და მესამე სრულიად ბაშკირული ყურულთაის შემდეგ დაინიშნა ბაშკირების მთავრობაში. მთავრობის შემადგენლობაში ყოფნის დროს კურირებდა რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს.

1919 წლის 29 იანვარს ბაშკირების მთავრობისა და ბაშკირების ეროვნული საბჭოს წევრების მონაწილეობით ჩამოყალიბდა ბაშრევკომი, რომლის შემადგენლობაშიც შევიდა იაგაფაროვიც.

1920 წლის სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტისა და რსფსრ-ის მაისის დეკრეტის გამოსვლის შემდეგ, რომელმაც დააღვია შეთანხმება ბაშკირეთის მათავრობასა და რუსეთს შორის, ბაშკირელების მთავრობა კოლექტიურად გადადგა, გადაწყვიტეს სტერლითამაქში (რესპუბლიკის მაშინდელი დედაქალაქი) კავშირისათვის დარჩენილიყო იაგაფაროვი.

ამის შემდეგ, ალაბირდე იაგაფაროვი წავიდა პოლიტიკიდან და გადაწყვიტა შეესწავლა ბაშკირეთის ისტორია და ლიტერატურა.

ალაბირდე იაგაფაროვი 1922 წელს გაიგზავნა უსერგანის კანტონში კანტონის საქმეების რევიზიისათვის, თუმცა გზად, სამარაში დაავადდა მუცლის ტიფით და გარდაიცვალა 1922 წლის 25 თებერვალს.