iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კოშიცე-პერიფერიის რაიონი

კოშიცე-პერიფერიის რაიონი  — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოშიცე. რაიონის ფართობი — 1 533 კმ², მოსახლეობა — 106 999 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 112 სოფელს. ესაზღვრება უნგრეთს.

სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 79,3 %
უნგრელები 13,2 %
ბოშები 5,0 %

კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 76,6 %
რეფორმატები 7,5 %
ბერძენ-კათოლიკეები 4,4 %
ლუთერანები 3,7 %
მიხალოვცეს რაიონი

მიხალოვცეს რაიონი  — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მიხალოვცე. რაიონის ფართობი — 1019 კმ², მოსახლეობა — 109 121 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 75 სოფელს. ესაზღვრება უკრაინას.

სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 81,7 %
უნგრელები 11,7 %
ბოშები 4,0 %
რუსინები/უკრაინელები 0,6 %
ჩეხები 0,5 %

კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 51,7 %
რეფორმატები 20,4 %
ბერძენ-კათოლიკეები 10,7 %
მართლმადიდებლები 5,2 %
ლუთერანები 2,3 %
იეჰოვას მოწმეები 1,6 %
როჟნიავის რაიონი

როჟნიავის რაიონი  — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი როჟნიავა. რაიონის ფართობი — 1 173 კმ², მოსახლეობა — 61 887 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 60 სოფელს. ესაზღვრება უნგრეთს.

სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 63,0 %
უნგრელები 30,6 %
ბოშები 4,7 %
ჩეხები 0,5 %

კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 35,9 %
ლუთერანები 22,3 %
რეფორმატები 10,3 %
ბერძენ-კათოლიკეები 1,0 %
იეჰოვას მოწმეები 1,3 %
მეთოდისტები 0,9 %
სობრანცეს რაიონი

სობრანცეს რაიონი  — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სობრანცე. რაიონის ფართობი — 538 კმ², მოსახლეობა — 23 776 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 46 სოფელს.

სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 96,4 %
რუსინები/უკრაინელები 0,9 %
ბოშები 0,9 %
ჩეხები 0,5 %

კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 41,3 %
ბერძენ-კათოლიკეები 37,2 %
რეფორმატები 7,5 %
მართლმადიდებლები 6,7 %
იეჰოვას მოწმეები 1,9 %
ლუთერანები 0,5 %
სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი

სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი  — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სპიშსკა-ნოვა-ვესი. რაიონის ფართობი — 587 კმ², მოსახლეობა — 93 516 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 33 სოფელს.

სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 91,4 %
ბოშები 5,5 %

კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 77,6 %
ბერძენ-კათოლიკეები 3,3 %
ლუთერანები 2,2 %
მართლმადიდებლები 1,4 %
ტრებიშოვის რაიონი

ტრებიშოვის რაიონი  — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტრებიშოვი. რაიონის ფართობი — 1074 კმ², მოსახლეობა — 103 779 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 33 სოფელს.

სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 64,8 %
უნგრელები 29,3 %
ბოშები 4,4 %

კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 50,6 %
ბერძენ-კათოლიკეები 22,9 %
რეფორმატები 14,5 %
იეჰოვას მოწმეები 1,9 %
მართლმადიდებლები 1,3 %
ლუთერანები 0,8 %
სერჯო კორბუჩი

სერჯო კორბუჩი (; დ. 6 დეკემბერი, 1926 — გ. 1 დეკემბერი, 1990) — იტალიელი კინორეჟისორი. იღებდა იტალო-ვესტერნის ჟანრის ფილმებს.

ფილმების გადაღება დაიწყო 1950-იან წლებში, იმ დროისთვის იტალიურ კინოში გავრცელებული ისტორიული ჟანრის ფილმების შექმნით. 1960-იანი წლების მეორე ნახევარში გადაინაცვლა იტალო-ვესტერნის ჟანრში და შექმნა ფილმები „ჯანგო“, „ნავახო ჯო“, „დაქირავებული“, „დიდი სიჩუმე“ და სხვები. კორბუჩის გვიანდელი ფილმები კომედიური ჟანრისაა.
ტერმინალი (ფილმი)

ტერმინალი — რეჟისორ სტივენ სპილბერგის 2004 წლის კომედიური დრამა. ფილმი გადმოსცემს ადამიანის ისტორიას, რომელიც აღმოჩნდება რა ნიუ-იორკის კენედის სახელობის აეროპორტში, ვერ მიიღებს აშშ-ში შესვლის ნებართვას, ვერც მშობლიურ ქვეყანაში ბრუნდება იქ მიმდინარე რევოლუციის გამო და აეროპორტის ტერმინალში უწევს ცხოვრება.

როლებში
ტომ ჰენქსი - ვიქტორ ნავორსკი
კათრინ ზიტა-ჯონზი - ამელია უორენი
სტენლი ტუჩი - ფრენკ დიქსონი
ჩი მაკბრაიდი - ჯო მალროი
დიეგო ლუნა - ენრიკე კრუზი
ისამუ აკასაკი

ისამუ აკასაკი (; დ. 30 იანვარი, 1929 – გ. 1 აპრილი, 2021, ნაგოია) — იაპონელი ფიზიკოსი, პროფესორი. 2014 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში ჰიროში ამანოსა და სიუჯი ნაკამურასთან ერთად.

მიღებული აქვს კიოტოს პრემია თანამედროვე ტექნოლოგიების დარგში 2009 წელს, ედისონის მედალი 2011 წელს.

2021 წლის 1 აპრილს აკასაკი, პნევმონიით გარდაიცვალა.

ჯილდოები და პრემიები
ისამუ აკასაკის მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო და პრემია, მათ შორის:
2011 ელექტროობისა და ელექტროინჟინერიის ისტიტუტის ედისონის მედალი.
2011 იაპონიის მეცნიერებისა და ტექნიკის სააგენტოს სპეციალური ჯილდო ინტელექტუალური საკუთრების სფეროში საქმიანობისათვის.
2011 მინამი-ნიპონის კულტურის პრემიის საპატიო პრიზი.
2011 იაპონიის იმპერატორის კულტურის ორდენი.
2014 ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში ჰიროში ამანოსა და სიუჯი ნაკამურასთან ერთად.
ნეჰავენდის ბრძოლა

ნეჰავენდის ბრძოლა — ერთ-ერთი დიდი ბრძოლა არაბთა სახალიფოსა და სასანიანების იმპერიას შორის. გაიმართა 642 წელს არაბების მიერ ირანის დაპყრობის პერიოდში.

წყაროების მიხედვით ბრძოლა 3-4 დღე გრძელდებოდა. მცირე დაპირისპირებების შემდეგ არაბები ნეჰავენდის ციხესიმაგრეს დაესხნენ თავს. პირველი შეტევები ირანელებმა მოიგერიეს. სასტიკმა ბრძოლებმა მძიმე დანაკარგი აგემა ორივე მხარეს, თუმცა გამარჯვებული არ გამოუვლენია. არაბებმა დროებით უკან დაიხიეს და შემდეგი შეტევების შედეგად გამარჯვების ბედი მუსულმანების სასარგებლოდ გადაწყდა. ნეჰავენდის ციხესიმაგრე არაბებს ჩაბარდა.

ბრძოლის შემდეგ არაბებმა ირანის დასავლეთი ნაწილი დაიპყრეს. შაჰი იეზდიგერდ ქვეყნის უდიდეს ნაწილზე უკვე კონტროლს ვეღარ ახორციელებდა და იძულებული იყო ქვეყნის აღმოსავლეთში გადახვეწილიყო.

ნეჰავენდის ბრძოლა სასანიანთა სახელმწიფოს უკანასკნელი ბრძოლა იყო.
კადისიის ბრძოლა

კადისიის ბრძოლა — ერთ-ერთი გადამწყვეტი ბრძოლა არაბ-მუსულმანებსა და სასანიანების იმპერიას შორის. მიმდინარეობდა 636 წლის 16 ნოემბრიდან 19 ნოემბრის ჩათვლით, არაბების მიერ ირანის დაპყრობის პერიოდში.

სასანიანების ჯარში შეფასებების მიხედვით იყო 40 ათასამდე მეომარი და 30 ან 33 საბრძოლო სპილო. ჯარს ხელმძღვანელობდა ხორასანის მმართველი რუსტამი. არაბებმა მათ წინააღმდეგ გამოიყვანეს დაახლოებით 25-30 ათასი ჯარისკაცი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა საად იბნ აბუ ვაკასი.

ომი საკმაოდ მწვავე გამოდგა და ოთხი დღე გაგრძელდა. მძიმე დანაკარგის მიუხედავად არაბებმა გაიმარჯვეს. ბრძოლის შედეგად სასანიანების არმია ფაქტობრივად განადგურდა, რამაც დააჩქარა სასანიანების იმპერიის დაცემა.
ქარბალის ბრძოლა

ქარბალის ბრძოლა — ერთ-ერთი დიდი ბრძოლა, რომელიც გაიმართა 680 წლის 10 ოქტომბერს წინასწარმეტყველ მუჰამედის შვილიშვილ ჰუსეინ იბნ ალისა და ხალიფა იაზიდ -ის ძალებს შორის, თანამედროვე ერაყის ტერიტორიაზე, ქალაქ ქარბალასთან.

ომის მიზეზი გახდა იაზიდ -ის მიმართ ჰუსეინ იბნ ალის მიერ ერთგულების ფიცის დაუდებლობა. ბრძოლა დასრულდა ჰუსეინის დამარცხებით. მისი დაახლოებით 100 მომხრე დაუპირისპირდა იაზიდ -ის 4 ათასზე მეტ მებრძოლს. ჰუსეინის მხრიდან დაიღუპა 72 ადამიანი, მათ შორის ხალიფა ალის ექვსი თვის შვილიშვილი. დაღუპულთა უმრავლესობა წინასწარმეტყველ მუჰამედის ოჯახის წევრები იყვნენ. ეს ბრძოლა შიიტებსა და სუნიტებს შორის განხეთქილების დასაწყისად ითვლება.
სიფინის ბრძოლა

სიფინის ბრძოლა — ერთ-ერთი ბრძოლა, რომელიც გაიმართა 657 წლის 26-28 ივლისს მართლმორწმუნე ხალიფა ალისა და სირიის აჯანყებული მმართველის მუავიას შორის. თავდაპირველად ბრძოლა აჯანყებულთათვის წარუმატებელი აღმოჩნდა. თუმცა მუავიამ ხრიკს მიმართა: თავის ჯარისკაცებს უბრძანა შუბებზე მიემაგრებინათ გრაგნილები ყურანის ტექსტებით. მართლმორწმუნე ხალიფამ ბრძანა ბრძოლა შეეჩერებინათ. მუავიამ თავისი ჯარი გადაარჩინა. ალის არმიაში კი თავი იჩინა განხეთქილებამ. ჯარისკაცების ნაწილმა (12 ათასი) გააპროტესტა მისი გადაწყვეტილება და მიატოვა არმია. მათ მოგვიანებით ეწოდათ ხარიჯიტები.
უილიამ მოურნერი

უილიამ მოურნერი (; დ. 24 ივნისი, 1953) — ამერიკელი მეცნიერი; ქიმიკოსი, ფიზიკოსი, ბიოფიზიკოსი. 2014 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში ერიკ ბეციგსა და შტეფან ჰელისთან ერთად.

სწავლობდა სენტ-ლუისის ვაშინგტონის უნივერსიტეტში, განათლება განაგრძო კორნელის უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო მაგისტრის ხარისხი 1978 წელს და დოქტორის ხარისხი 1982 წელს. არის სტენფორდის უნივერსიტეტის პროფესორი.
ალისია სილვერსტოუნი

ალისია სილვერსტოუნი (, ( ;; დ. 4 ოქტომბერი, 1976) — ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერი, აქტივისტი. სადებიუტო როლი შეასრულა ფილმში „ვნება“, რამაც მას 1994 წელს -ის კინოჯილდო მოუტანა, საუკეთესო გამრღვევი შესრულებისთვის. შემდგომში იგი მოზარდების კერპად იქცა, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც ჯგუფ -ის სამ მუსიკალურ ვიდეოში გამოჩნდა. 1995 წელს ითამაშა წარმატებულ ფილმში „სულელი“ (რამაც მისი -სთან მრავალმილიონიანი კონტრაქტი უზრუნველყო), ხოლო 1997 წელს - ფილმში „ბეტმენი და რობინი“, ბეტგერლის როლში. იგი განაგრძობდა ფილმებში, სატელევიზიო პროექტებსა და სცენაზე თამაშს.

სილვერსტოუნი ვეგეტარიანელია, მხარს უჭერს -ს საქმიანობას და გამოცემული აქვს წიგნი კეთილი დიეტა.
ბანოვცე-ნად-ბებრავოუ

ბანოვცე-ნად-ბებრავოუ (, , ) — ქალაქი დასავლეთ სლოვაკეთში მდინარე ბებრავაზე. მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 21 ათას ადამიანს.

ისტორია
ბანოვცე პირველად მოიხსენიეს 1232 წელს. 1376 წელს გახდა თავისუფალი სამეფო ქალაქი. ბანოვცეს ისტორიაში არის ორი შავი ხაზი — 1431—1433 წლები, როდესაც ქალაქი გადაწვეს ჰუსიტებმა და 1633 წელი, როდესაც ბანოვცეში გაჩერდა თურქული ჯარი. შუა საუკუნეებში ქალაქი სახელგანთქმული იყო თავისი ხელოსნებით, განსაკუთრებით მეწაღეებით.

ღირსშესანიშნაობები
წმინდა ნიკოლაის ტაძარი
წმინდა სამების ტაძარი
გორნე-ოზოროვცეს ციხესიმაგრე
ბიტჩა

ბიტჩა (სლოვაკ. , უნგრ. ) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ სლოვაკეთში, მდინარე ვაგზე. მოსახლეობა შეადგენს 11 293 ადამიანს (2013 წლის 31 დეკემბრის მონაცემებით).

ისტორია
ქალაქი ჩამოყალიბდა 1946 წელს დასახლებების — დიდი ბიტჩას, პატარა ბიტჩასა და ჰლინიკ ნად ვაჰომის შერწყმის შედეგად. პირველი წერილობითი ცნობა ქალაქის ძირითადი ნაწილის, დიდი ბიტჩას, შესახებ თარიღდება 1234 წლით. თავდაპირველად ის ფეოდალური სამფლობელოს ცენტრი იყო, მოგვიანებით კი სახელოსნო ცენტრი გახდა.

ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის ღირსშესანიშნაობებიდან აღსანიშნავია ციხე-დარბაზი, რომელიც საუკუნეში აშენდა როგორც „წყლის ციხესიმაგრე”, საუკუნეში კი რენესანსის სტილში აღადგინეს, ასევე ქორწინების სასახლე (1601 წ), რომელიც ამ ტიპის ერთადერთი შენობაა სლოვაკეთში, რენესანსის, ბაროკოსა და კლასიკური ბურჟუაზიის სახლები, არქივი და სხვა.

ეთნიკური შემადგენლობა
სლოვაკები — 98,27 %
ჩეხები — 0,58 %
უნგრელები — 0,02 %

რელიგიური შემადგენლობა
კათოლიკეები — 90,87 %
ლუთერანები – 1,51 %
ბერძენი კათოლიკეები – 0,11 %
მართლმადიდებლები – 0,02 %
ათეისტები – 4,35 %

ეკონომიკა
დღესდღეობით, ბიტჩაში არსებობს ტექსტილის, ხის დამუშავებისა (სპორტული ინვენტარი) და საკვები მრეწველობის (ლუდსახარში) ობიექტები.

დაძმობილებული ქალაქები
კაროლინკა, ჩეხეთი
ოპოჩნო, პოლონეთი

ცნობილი ბიტჩელები
იოზეფ ტისო — სლოვაკეთის პირველი რესპუბლიკის პრეზიდენტი.
აჰურა მაზდა

აჰურა მაზდა (აგრეთვე ცნობილი როგორც ოჰრმაზდ, აჰურამაზდა, ჰოურმაზდ, ჰორმაზდ, ჰარზოო და ჰურმუზ) — უზენაესი ღვთაება ზოროასტრიზმში, კეთილი, შემოქმედი საწყისის განსახიერება. მისი კულტი გავრცელებული იყო ძველი და ადრეული შუა საუკუნეების ირანსა და ცენტრალური აზიაში.

აჰურა მაზდამ შექმნა ნათელი სამყარო, ცხოველები, მცენარეები და ადამიანები; წარმოედგინათ ტახტზე მჯდომი, ადამიანის მსგავსი ფრთოსანი არსების სახით. ზოროასტრული დუალისტური რელიგიის მიხედვით, აჰურა მაზდა და აჰრიმანი ტყუპები არიან, ძენი „უსაზღვრო დროისა“ — ერთი მათგანი მარადიული სინათლისა და სიკეთის სამყაროს გამგებელია, მეორე — სიბნელისა და ბოროტების სამყაროსი და განუწყვეტლივ ებრძვიან ერთმანეთს.

აჰურა მაზდას კულტი განსაკუთრებით გავრცელდა აქამენიდთა დინასტიის მმართველობისას; ადგილსატომო ღვთაებები ბოროტ სულებად — დევებად გამოაცხადეს და მათი ტაძრები დაარბიეს, ხოლო აჰურა მაზდა დინასტიის მფარველად შერაცხეს.
აჰრიმანი

აჰრიმანი (არიმანი, ანგრო მაინუ) — ბოროტი სული ზოროასტრიზმში, უარყოფითი სულიერი საწყისის განსახიერება. დადებითი სულიერი საწყისის — აჰურა მაზდას საპირისპირო საწყისი. აჰრიმანი და აჰურა მაზდა გამუდმებით ებრძვიან ერთმანეთს.

აჰრიმანი ყველა სიავის — სიკვდილის, ავადმყოფობის, ზამთრის, გვალვის მომტანია; აჰრიმანი მტაცებელი ცხოველებისა და მეომარი მომთაბარე ტომების მფარველია.
რალიკის ჯაჭვი

რალიკის ჯაჭვი (, მარშ. ) — კუნძულთა ჯაჭვი კუნძულოვანი სახელმწიფო მარშალის კუნძულების (მის დასავლეთ ნაწილში) საზღვრებში. რალიკი ნიშნავს „მზის ჩასვლას“. რალიკის ჯაჭვის კუნძულების მოსახლეობის საერთო რაოდენობა შეადგენს 19 266 ადამიანს (2011). ხმელეთის ფართობია — 93,31 კმ². ლაგუნის ფართობია — 7341,37 კმ². ჯაჭვში ატოლები და იზოლირებული კუნძულები:

აილინგინაეს ატოლი
აილინგლაპლაპის ატოლი
ბიკინის ატოლი
ებონის ატოლი
ენივეტოკის ატოლი
ვოტოს ატოლი
კვაჯალეინი
კუნძული კილი
ლაეს ატოლი
კუნძული ლიბი
ნამორიკის ატოლი
ნამუს ატოლი
რონგელაპის ატოლი
რონგერიკის ატოლი
უჯაეს ატოლი
უჯელანგის ატოლი
კუნძული ჯაბატი
ჯალუიტის ატოლი
რატაკის ჯაჭვი

რატაკის ჯაჭვი (, მარშ. ) — კუნძულთა ჯაჭვი კუნძულოვანი სახელმწიფო მარშალის კუნძულების (მის აღმოსავლეთ ნაწილში) საზღვრებში. რატაკი ნიშნავს „მზის ამოსვლას“. რატაკის ჯაჭვის კუნძულების მოსახლეობის საერთო რაოდენობა შეადგენს 33 892 ადამიანს (2011). ხმელეთის ფართობია — 88,11 კმ². ლაგუნის ფართობია — 5490,59 კმ². ჯაჭვში ატოლები და იზოლირებული კუნძულები:

აილუკის ატოლი
არნოს ატოლი
აურის ატოლი
ბიკარის ატოლი
ბოკაკის ატოლი
ერიკუბის ატოლი
ვოტიეს ატოლი
ლიკიეპის ატოლი
მალოელაპის ატოლი
მაჯუროს ატოლი
კუნძული მეჯიტი
მილის ატოლი
ნოკსის ატოლი
ტაკას ატოლი
უტირიკის ატოლი
კუნძული ჯემო
მუტი

მუტი — ძველი ეგვიპტის ქალღმერთების დედოფალი (დედაღვთაება), რომლის უამრავი ასპექტიც ათასობით წლის განმავლობაში იცვლებოდა. სიტყვა მუტი ანტიკურ ეგვიპტურ ენაში ნიშნავს დედას. მისი ალტერნატიული სახელებია მატი და მოუტი. ის მიიჩნეოდა პირველყოფილ ღმერთად. მუტი გამოისახებოდა ქალის სახით, რომელიც ორმაგ გვირგვინს და სამეფო სვავის თავსაბურავს ატარებდა. ეგვიპტის ყველა მდედრობითი სქესის მმართველები საკუთარი გზებით სცემდნენ თაყვანს მუტს, რათა ხაზი გაესვათ მათი ძალაუფლებისთვის და იმ ფაქტისთვის, რომ ისინი მუტთან ახლოს იყვნენ და სამეფოს მასთან ერთად მართავდნენ.

მუტს უამრავი ტიტული გააჩნდა, მათ შორის: სამყაროს დედა, რას თვალი, ქალღმერთების დედოფალი, ზეცის ქალბატონი, ღმერთების დედა და ის ვინც აძლევს სიცოცხლეს, თუმცა თვითონ არ დაბადებულა (რადგან იყო პირველყოფილი, თვითქმნილი).
კვაჯალეინი

კვაჯალეინის ატოლი (, მარშ. [͡]) — ატოლი 93 მომცრო კუნძულისაგან და იმავე სახელის კუნძული (3,1 კმ²) ამ ატოლის შემადგენლობაში წყნარ ოკეანეში რალიკის ჯაჭვში (მარშალის კუნძულები). ატოლის ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია — ქალაქი ებზია (ებეიე, იბაი), რომელიც მდებარეობს კვაჯალეინის კუნძულზე.

გეოგრაფია
ხმელეთის ფართობი შეადგენს 16,39 კმ²-ს, მაგრამ მის ირგვლივ მდებარე ლაგუნას აქვს ფართობი 2174 კმ² (ყველაზე დიდი ლაგუნა მსოფლიოში).

კვაჯალეინის ატოლი არის აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო და სამხედრო-საზღვაო ბაზის, რეიგანის გამოსაცდელი პოლიგონის და კოსმოდრომის განლაგების ადგილი.

ისტორია
მის რიფებზე 1946 წლის 22 დეკემბერს სამი ბირთვული გამოცდის შემდეგ გადაყირავდა და ჩაიძირა უკანასკნელი გერმანული მძიმე კრეისერი პრინცი ოიგენი.
გამბიეს კუნძულები

გამბიეს კუნძულები  — მომცრო კუნძულების ჯგუფი საფრანგეთის პოლინეზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტუამოტუს კუნძულების სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ხშირად გამბიეს კუნძულები განიხილება, როგორც ტუამოტუდან გამოყოფილი კუნძულების ჯგუფი, მარკიზის კუნძულებთან კულტურული და ლინგვისტიკური სიახლოვის გამო, ასევე გეოლოგიური აგებულებით (ამ ჯგუფის კუნძულებს აქვთ ვულკანური წარმოშობა, მაშინ როდესაც ტუამოტუ — ატოლების ჯგუფია). ატოლ ტემოეს მისი სიახლოვის გამო ხშირად მიაკუთვნებენ გამბიეს კუნძულებს.

ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 1592 ადამიანი (2017).

გეოგრაფია
გამბიეს არქიპელაგის შემადგენლობაში შედის ოთხი დიდი კუნძული და 10 მოტუ, რომლებიც გაერთიანებულია საერთო ლაგუნით:

არქიპელაგ გამბიეს კუნძულთა უმრავლესობას აქვს ვულკანური წარმოშობა და ისტორიამდელ დროს ჩაძირული ვულკანის კრატერის ნაწილია. მომცრო კუნძულების ჯგუფს აქვთ მარჯნული წარმოშობა. გამბიეს კუნძულების უმაღლესი წერტილია — დაფის მთა (. ) კუნძულ მანგარევაზე (441 მ).

კლიმატი გამბიეს კუნძულებზე ტროპიკულია. წელიწადში ყველაზე ცივი თვეებია — ივლისი და აგვისტო (15 °).

ისტორია
სავარაუდოდ, პირველი პოლინეზიელები კუნძულ ფამბიეზე მოვიდნენ მარკიზის კუნძულებიდან ჩვენი წელთაღრიცხვის დაახლოებით 1200 წელს. პირველი ევროპელი, რომელმაც აღმოაჩინა არქიპელაგი იყო ბრიტანელი კაპიტანი ჯონ უილსონი ლონდონის მისიონერთა საზოგადოებიდან. ის ცურავდა კუნძულის ახლოს 1797 წელს გემით «დაფი». არქიპელაგს სახელი მან დაარქვა ბრიტანეთის საადმირალოს ლორდის ჯეიმზ გამბიეს პატივსაცემად, რომელიც იყო ექსპედიციის ფორმალური პატრონი. 1834 წლიდან 1871 წლამდე კუნძულებზე გადასხდნენ კათოლიკე მისიონერები. საუკუნის დასაწყისში მოხდა მნიშვნელოვანი ცვლილებები გამბიეს კუნძულების ინფრასტრუქტურაში: აშენდა გზები, ქვის სახლები, ეკლესიები. საფრანგეთის პროტექტორატი კუნძულებზე გავრცელდა 1871 წელს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
გამბიეს კომუნაში შედის: 4 აქტეონის კუნძული, 10 გამბიეს კუნძული და 3 ტუამოტუს კუნძული. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი რიკიტეა.
პშენტი

პშენტი — ორმაგი გვირგვინის სახელწოდება ძველ ეგვიპტეში. იგი ერთიანდებოდა ქვემო ეგვიპტის დეშრეტთან და ზემო ეგვიპტის ჰეჯეტთან. პშენტი გამოსახავდა ფარაონის ძალაუფლებას, რომელიც გაერთიანებულ ეგვიპტეზე (ზემო და ქვემო ეგვიპტეზე) ვრცელდებოდა. მას გააჩნდა ორი ცხოველის ემბლემა. პირველი ემბლემაა ეგვიპტური კობრა ცნობილი, როგორც ურეი (ანუ მზად არის შეტევისთვის, დარტყმისთვის), იგი გამოსახავდა ქვემო ეგვიპტის ქალღმერთ ვაჯეტის, ხოლო მეორე ემბლემა იყო ეგვიპტური სვავი (ფასკუნჯი), რომელიც წარმოადგენდა ზემო ეგვიპტის ქალღმერთ ნეხბეტის.
ჩოხატაურის სახალხო თეატრი

ჩოხატაურის სახალხო თეატრი — თეატრი დაბა ჩოხატაურში.

ისტორია
ჩოხატაურში პირველი წარმოდგენა 1885 წლის 3 ნოემბერს გამართეს გიმნაზიის შენობაში, სადაც წარმოადგინეს გიორგი ერისთავის ორ მოქმედებიანი კომედია „ძუნწი“ და აკაკი წერეთლის ვოდევილი „ბუტიაობა“. 1913 წელს გაიხსნა სახალხო სახლი, 1931 წელს ეს სახლი დაიწვა და ახალი შენობა ააშენეს 1932-33 წლებში. 1959 წელს თეატრს მიენიჭა სახალხო თეატრის სახელი.
აქტეონის კუნძულები

აქტეონის კუნძულები — ჯგუფი, შემდგარი ოთხი ატოლისგან ტუამოტუს კუნძულების სამხრეთ ნაწილში (საფრანგეთის პოლინეზია), რომელიც გადაჭიმულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 47 კმ-ზე. მდებარეობს დაახლოებით 225 კმ-ში კუნძულ მანგარევადან.

გეოგრაფია
შედგება შემდეგი ატოლებისაგან:

ხშირად აქტეონის კუნძულებს ეძახიან მატურეივავაოს კუნძულებს ჯგუფის ყველაზე დიდი ატოლის პატივსაცემად, რომლის ფართობია 2,5 კმ².

ისტორია
აქტეონის კუნძულები 1606 წლის 5 თებერვალს აღმოაჩინა წარმოშობით პორტუგალიელმა ესპანელმა ზღვაოსანმა, პედრო ფერნანდეს კიროსმა. მან აღწერა ისინი, როგორც ოთხი კუნძული დაფარული ქოქოსის პალმებით. ჩანაწერებში ისინი მოხსენებულია როგორც: « », « » (ოთხი და) და «» (ჩაძირულები).

1983 წელს აქტეონის კუნძულები ძლიერ დაზარალდა ციკლონისგან.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციულად შედის კომუნა გამბიეს შემადგენლობაში.

მოსახლეობა
ყველა კუნძული დაუსახლებელია (2017), თუმცა ხანდახან მათ სტუმრობენ მეზობელი ატოლების მოსახლეობა.
პუტინი — მონა ლიზა

„პუტინი — მონა ლიზა“ — ინსტალაცია, შექმნილი ლინზებისგან და ლეონარდო და ვინჩის ნახატის მონა ლიზას მრავალი მინიატურული სურათებისგან. ნამუშევრის ავტორია ცნობილი ქართული წარმოშობის ამერიკელი მხატვარი დავით დათუნა.

ნამუშევარი „პუტინი — მონა ლიზა“, ვლადიმერ პუტინის გამოსახულებიანი, ყველაზე ძვირადღირებული ხელოვნების ნიმუშია.

დათუნას სიტყვებით, „პუტინი — კაცობრიობის ისეთივე ამოცანაა, როგორც ჯოკონდას ღიმილი. რუსეთში პუტინს ძირითადად ისე უყურებენ, როგორც ერის იმედს, ხოლო დანარჩენს სამყაროში ის ხშირად განსხვავებულ გრძნობებს იწვევს, პატივისცემიდან შიშამდე. პორტრეტი, რომელიც ტალღისებული ზედაპირის მქონე გადაჯაჭვული ლინზების ქვევითაა მოთავსებული, პრიზმულ ზედაპირს ქმნის, თითქოს სურათის მონაცემებს ლინზებით ატყვევებს, ხოლო შემდეგ დისტილირებულად აირეკლება ჩვენსკენ მისი ხელახლა დათვალიერების მიზნით. დავით დათუნა მოხერხებულად უთავსებს სათვალისა და ლინზების კონცეფციას, როდესაც თითოეულ მათგანს განსაზღვრულ ხედვას ანიჭებს. განსხვავებული დიოპტრიის ლინზების გამოყენება, განსაზღვრავს ერთიდაიმავე ობიექტისადმი განსხვავებულ ხედვას. ლინზები სიმბოლურად გამოსახავენ პიროვნებებს, ილუზიებს, აღქმას, ფრაგმენტაციას და გაერთიანებას.

2011 წლის 21-25 სექტემბერს, ნაშრომი წარმოდგენილ იყო არტ-მოსკოვის საერთაშორისო გამოფენაზე, სადაც ის ანონიმ ბიზნესმენზე 269 000 აშშ დოლარად გაიყიდა.
საზოგადოების კუნძულები

}
| მდებარეობა = წყნარი ოკეანე
| კუნძულთა რაოდენობა = 14
| მთავარი კუნძული = ტაიტი
| ფართობი_კმ2 = 1593
| სია =
| სიგრძე_კმ =
| სიგანე_კმ =
| სანაპიროს სიგრძე =
| სანაპიროზოლი_კმ =
| უმაღლესი მთა =
| სიმაღლე_მ = 2241
| ქვეყნის სახელი =
საზოგადოების კუნძულები  — კუნძულების ჯგუფი წყნარ ოკეანეში, საფრანგეთის პოლინეზიის ნაწილი. საზოგადოების კუნძულებზე ცხოვრობს საფრანგეთის პოლინეზიის მოსახლეობის უმრავლესობა.

გეოგრაფია
საზოგადოების კუნძულები — ტროპიკული არქიპელაგია ვულკანური წარმოშობის, რომელიც მდებარეობს საფრანგეთის პოლინეზიის დასავლეთით. ფართობი — 1593 კმ².

საზოგადოების კუნძულები იყოფა ორ ჯგუფად — ქარსზედა და ქარსქვედა:

ისტორია
პირველი ევროპელი, რომელმაც დაინახა საზოგადოების კუნძულები, იყო ნიდერლანდელი ზღვაოსანი იაკობ როგევენი, რომელმაც 1722 წლის 6 ივნისს გაცურა ბორა-ბორას და მაუპიტის გვერდით. როგევენმა შეცდომით ჩათვალა ისინი ტონგას არქიპელაგის კუნძულებად, რომლებიც მოინახულა 1616 წელს იაკობ ლემერმა.

1767 წელს ბრიტანეთის ექსპედიციამ სამუელ უოლისის ხელმძღვანელობით აღმოაჩინა კუნძულები მეჰეტია (17 ივნისს), ტაიტი (18 ივნისს), მურეა (27 ივლისს), მაუპიჰაა (29 ივლისს) და მოტუ-ონე (29 ივლისს). უოლისი ხუთი კვირა გაჩერდა კუნძულ ტაიტიზე.

ჯეიმზ კუკის პირველი ექსპედიცია ეწვია ტაიტის 1769 წელს პლანეტა ვენერას დასაკვირვებლად. კუკმა აღმოაჩინა ჰუაჰინე, რაიატეა, ტაჰაა, ტუპაი და ტეტიაროა. თავიდან კუკმა საზოგადოების კუნძულები დაარქვა მხოლოდ ქარსქვედა კუნძულებს, ლონდონის სამეფო საზოგადოების პატივსაცემად, რომელიც აფინანსებდა ექსპედიციას. მოგვიანებით სახელი გავრცელდა მთელ არქიპელაგზე. 1788 წლიდან 1880 წლამდე კუნძულებზე არსებობდა პოლინეზიური სახელმწიფო ტაიტის სამეფო, რომელიც შემდეგში (1842—1880 წლები) გახდა საფრანგეთის პროტექტორატი, ხოლო 1880 წლის შემდეგ — საფრანგეთის კოლონია.

ადმინისტრაციული დაყოფა
არქიპელაგში შედის 2 ადმინისტრაციული ქვედანაყოფი: ქარსზედა და ქარსქვედა კუნძულები, რომლებიც იყოფიან 20 კომუნად (13 — ქარსზედა და 7 — ქარსქვედა კუნძულები).

მოსახლეობა
2022 წლის აღწერის მონაცემებით კუნძულებზე მოსახლეობის რიცხვი შეადგენს 245 987 ადამიანს (209 980 ად. — ქარსზედა და 36 007 ად. — ქარსქვედა კუნძულებზე). საზოგადოების კუნძულების მთავარი კუნძულია ტაიტი, რომელზეც ცხოვრობს მთელი მოსახლეობის 70 % და სადაც მდებარეობს საფრანგეთის პოლინეზიის დედაქალაქი პაპეეტე. მოსახლეობის ძირითადი რაოდენობა თავმოყრილია სანაპირო რეგიონებში, კუნძულების მთიან რაიონებში მოსახლეობა საკმაოდ იშვიათია.

ეკონომიკა
ეკონომიკურად საზოგადოების კუნძულები ყველაზე უფრო ძლიერია საფრანგეთის ამ ზღვისიქითა ტერიტორიების ხუთი არქიპელაგიდან.
III (Take That-ის ალბომი)

— ბრიტანული პოპ-ჯგუფ -ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2014 წლის 1 დეკემბერს. ეს არის ჯგუფის პირველი ალბომი, ჩაწერილი ტრიოს სახით, მას შემდეგ, რაც -იდან წავიდნენ ჯეისონ ორენჯი და რობი უილიამსი. გერი ბარლოუს თქმით, ეს არის „გასული რვა წლის შემაჯამებელი ალბომი“.

ჩაწერა
ალბომის ჩაწერა დაიწყო 2014 წლის იანვარში. სტუდიაში მუშაობდნენ გერი ბარლოუ, ჰოვარდ დონალდი და მარკ ოუენი, ხოლო ჯეისონ ორენჯმა ჯერ არ იცოდა, განაგრძობდა თუ არა ჯგუფში მონაწილეობას. ბარლოუ ამბობდა, რომ ჩაწერისას ცდილობდნენ, ორენჯისთვის ალბომზე დიდი დრო დაეთმოთ, იმ იმედით, რომ იგი შეცვლიდა გადაწყვეტილებას და ჯგუფს დაუბრუნდებოდა. რობი უილიამსი ამბობდა, რომ ალბათ, ვერ დაბრუნდებოდა, ვინაიდან ჰქონდა საკონცერტო ტურნე და ელოდა მეორე შვილის დაბადებას.

2014 წლის სექტემბერში ორენჯმა ოფიციალურად განაცხადა ჯგუფიდან წასვლის შესახებ და ტრიო დაუბრუნდა სტუდიას და ჩაწერა სიმღერები, რომლებიც ორენჯისთვის შეიქმნა. დონალდი ამბობდა, რომ ჯგუფმა ორენჯის წასვლის შემდეგ გადაწყვიტა დაშლა, მაგრამ ალბომის ჩაწერა განაგრძო. ოუენი ალბომის შესახებ ამბობდა: „საკმაოდ ნელი იყო, ამიტომ მასში მეტი ენერგია უნდა შეგვეტანა. შემდეგ, დაახლოებით მაისში, სამივე გამოვიკეტეთ 2-3 კვირით და ჟღერადობასთან ექსპერიმენტები დავიწყეთ და ჩემთვის ნამდვილი მუშაობა მაშინ დაიწყო. ენერგია უფრო დადებითი იყო. იგი ჯგუფის ერთ-ერთ მხიარულ ალბომად იქცა.“ ბარლოუმ განაცხადა - „ეს ალბომი დამშვიდობება არ არის.“

სინგლები
„ “ სინგლის სახით გამოიცა 2014 წლის 14 ნოემბერს. სინგლის პრემიერა გაიმართა 2-ზე, 2014 წლის 10 ოქტომბერს. მოგვიანებით -ზე იგი აუდიო-ვიდეოს სახით გამოქვეყნდა. 31 ოქტომბერს გამოვიდა სიმღერის ოფიციალური მუსიკალური ვიდეო.
„ “ 2015 წლის 2 მარტს ალბომის მესამე სინგლის სახით გამოიცა.
" " გამოიცა, როგორც ალბომის 2015 წლის სპეციალური ვერსიის სინგლი.

სიმღერების სია
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტი
წლის შემაჯამებელი ჩარტი
სერტიფიცირებები