iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ალქიმია

ალქიმია  — შუა საუკუნეებში იყო მეცნიერება, რომლის მიზანი სხვადასხვა ლითონების ძვირფას ლითონებად (ოქრო, ვერცხლი) გარდაქმნა იყო. ალქიმიკოსებს ოქრო ყველაზე სრულყოფილ ნივთიერებად მიაჩნდათ და ისეთ ნივთიერებას ეძებდნენ, რომელიც უბრალო ლითონის ოქროდ გარდაქმნას დააჩქარებდა. ამ ნივთიერებას ზოგი „ფილოსოფიურ ქვას“, ზოგი „წითელ ლომს“, ზოგი კი „უკვდავების ელექსირს“ უწოდებდა. ალქიმიკოსებმა, მიუხედავად იმისა, რომ მიზანს ვერ მიაღწიეს, მაინც დიდი წვლილი შეიტანეს ქიმიის განვითარებაში. მათ შექმნეს მრავალი ქიმიური ლაბორატორია, სადაც შეისწავლეს ნივთიერების ბევრი თვისება, გამოიგონეს მრავალი ლაბორატორიული ხელსაწყო.
ალქიმიკოსთა ყველაზე ცნობილი მიზნები იყო: ნებისმიერი მეტალის ოქროდ ან ვერცხლად გადაქცევა (ქრისოპოეია) და პანაცეას ანუ სიცოცხლის ელექსირის დამზადება.ეს არის წამალი რომელიც საშუალებას იძლევა განკურნოს ნებისმერი დაავადება და მოგანიჭოს უკვდავება.
შუა საუკუნეების დასაწყისში ევროპელმა და აზიელმა ალქიმიკოსებმა დიდი დრო დაუთმეს ფილოსოფიური ქვის, ლეგენდარული ნივთიერების ძიებას, რომელიც მოიაზრებოდა აუცილებელ ინგრედიენტად ორევე ზემოთჩამოთვლილი მიზნის მისაღწევად.
იდიოლექტი

იდიოლექტი — ერთი პირისთვის დამახასიათებელი მეტყველება ერთსა და იმავე თანამოსაუბრესთან ერთსა და იმავე თემაზე დროის გარკვეულ მოკლე მონაკვეთში.

ტერმინი ხმარებაში პირველად შემოიტანა ბ. ბლოკმა. ამ ტერმინით სოციოლინგვისტიკა მკვეთრად უპირისპირდება ფერდინანდ დე სოსიურის ცნებას "ენა", რომელიც ნიშნავს მთელი სოციალური ჯგუფის ყველა წევრისთვის საერთო სისტემას.

იდიოლექტს ახასიათებს ლექსიკური, გრამატიკული, იდიომატური და ფონეტიკური თავისებურებები დროის განსაზღვრულ მონაკვეთსა თუ განსაზღვრულ საკომუნიკაციო კონტექსტში.

კონკრეტული ინდივიდის მიერ დაწერილი ტექსტების შემთხვევაში საუბარია იდიოსტილზე.

კონკრეტული იდიოლექტის ზუსტ და ამომწურავ ჩაწერას ანუ ფიქსაციას სტანდარტული ლინგვისტური აღწერის ტერმინებში გრაფოლექტი ეწოდება.

იდიოლექტი და გრაფოლექტი
იდიოლექტისგან განსხვავებით გრაფოლექტი:
არის ჩასწორებული ანუ არ შეიცავს შეცდომებს, ფალსტარტებს, რაც ზეპირი მეტყველებისთვის არის დამახასიათებელი.
არის დანაწევრებული ანუ სიტყვები გამოყოფილია ერთმანეთისგან, ე.ი. გაბმული და დაუნაწევრებელი მეტყველება წარმოდგენილია ერთმანეთის მომდევნო ცალკეულ ერთეულებად.
არის დაყოვნებული ანუ ნასწავლია ისე, როგორც სწავლობენ მეორე ენას - რამდენადაც გრაფოლექტი წერილობითია, ამიტომ მისი გამოყენება მეტ ფიქრსა და ძალისხმევას მოითხოვს, ვიდრე ზეპირი მეტყველება.
არის სტაბილიზებული ანუ დიდი პოტენციური ძალის მქონეა, რგულარულია და სტაბილური.

გარდა ამისა, გრაფოლექტი წარმოადგენს ე.წ. "მეორად თარგმანს", რაც შესაძლებელს ხდის იგი სხვა იდიოლექტებისთვისაც იყოს გამოყენებული. გრაფოლექტში ისეთი ხარისხის სტაბილური ჩანაწერი უნდა იყოს წარმოდგენილი, რომ სხვა იდიოლექტებმა შესძლონ ამ ჩანაწერში აღმოაჩინონ მათთვის დამახასიათებელი ერთეულები. გრაფოლექტი იმდენად ერთგვაროვანი უნდა იყოს, რომ მისი საშუალებით შესაძლებელი გახდეს სხვადასხვა სახის სამეტყველო ჩვევების აღნუსხვა.
გრაფოლექტი

გრაფოლექტი — კონკრეტული იდიოლექტის ზუსტი და ამომწურავი ჩაწერა ანუ ფიქსაციას სტანდარტული ლინგვისტური აღწერის ტერმინებში.

იდიოლექტისგან განსხვავებით გრაფოლექტი:
არის ჩასწორებული ანუ არ შეიცავს შეცდომებს, ფალსტარტებს, რაც ზეპირი მეტყველებისთვის არის დამახასიათებელი.
არის დანაწევრებული ანუ სიტყვები გამოყოფილია ერთმანეთისგან, ე.ი. გაბმული და დაუნაწევრებელი მეტყველება წარმოდგენილია ერთმანეთის მომდევნო ცალკეულ ერთეულებად.
არის დაყოვნებული ანუ ნასწავლია ისე, როგორც სწავლობენ მეორე ენას - რამდენადაც გრაფოლექტი წერილობითია, ამიტომ მისი გამოყენება მეტ ფიქრსა და ძალისხმევას მოითხოვს, ვიდრე ზეპირი მეტყველება.
არის სტაბილიზებული ანუ დიდი პოტენციური ძალის მქონეა, რგულარულია და სტაბილური.

გარდა ამისა, გრაფოლექტი წარმოადგენს ე.წ. „მეორად თარგმანს“, რაც შესაძლებელს ხდის იგი სხვა იდიოლექტებისთვისაც იყოს გამოყენებული. გრაფოლექტში ისეთი ხარისხის სტაბილური ჩანაწერი უნდა იყოს წარმოდგენილი, რომ სხვა იდიოლექტებმა შესძლონ ამ ჩანაწერში აღმოაჩინონ მათთვის დამახასიათებელი ერთეულები. გრაფოლექტი იმდენად ერთგვაროვანი უნდა იყოს, რომ მისი საშუალებით შესაძლებელი გახდეს სხვადასხვა სახის სამეტყველო ჩვევების აღნუსხვა.
69 (სექსუალური პოზა)

69 (ფრანგულ ენაზე ცნობილი ასევე, როგორც - ანუ „სამოცდაცხრა“) — ყველაზე გავრცელებული პოზიცია ორალურ სექსში, როდესაც ორი ადამიანი ისე ორიენტირდება, რომ პირები ახლოს აქვთ პარტნიორის სასქესო ორგანოსთან, რაც იძლევა სასქესო ორგანოების სტიმულირების შესაძლებლობას. რადგანაც ამ მომენტში პარტნიორები არიან ერთმანეთის მიმართ ამოტრიალებულნი, როგორც 6 და 9 რიცხვ 69-ში, სწორედ ამიტომ ეწოდა პოზას 69.

პოპულარობის მიუხედავად, პოზა ბევრისთვის არცთუ კომფორტულია ორგაზმის მისაღებად, ვინაიდან ორმხრივი მოფერება ფანტავს ყურადღებას და სიამოვნების მიღებაზე კონცენტრირება შეუძლებელი ხდება. ამის გამო ეს პოზა ძირითადად გამოიყენება, როგორც პრელუდია.

განსხვავებული სქესის წყვილისათვის ოპტიმალურ მდებარეობად ითვლება „ქალი ზემოდან“ ან „ორივე გვერდებზე“. ვარიანტი „ქალი ქვემოთ“ შესაძლებელია, მაგრამ გასათვალისწინებელია პარტნიორის წონა და ასევე ის, რომ ამ მომენტში ქალი ვერ აკონტროლებს პარტნიორის პენისის მოძრაობას.
მეგაკოლონი

მეგაკოლონი — პათოლოგიური მდგომარეობა, რომელიც ხასიათდება მსხვილი ნაწლავის ნაწილობრივი ან მთლიანი გაფართოებით. მიზეზები: აგანგლიოზი (ჰირშპრუნგის დაავადება), ცენტრალური ნერვული სისტემის დაზიანება, ენდოკრინული დარღვევები, ჰიპოვიტამინოზები და სხვა. ვლინდება განავლისა და გაზების გამოდენის შეჩერებით, პერიოდული ღებინებით. დიაგნოზი დგინდება რენტგენოლოგიური გამოკვლევით.

წყარო
ლალი დათეშიძის სამედიცინო ენციკლოპედია
ლიზა ჯერარდი

ლიზა ჯერარდი (; დ. 12 აპრილი 1961, მელბურნი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი მუსიკოსი, ვოკალისტი და კომპოზიტორი, რომელიც ცნობილი გახდა კოლექტივით . ჯერარდის ვოკალი არ განეკუთვნება რომელიმე კონკრეტულ კლასიკურ ტიპს. ყველაზე მეტად იგი კონტრალტოსთან ახლოს არის. ჯერარდი აგრეთვე ცნობილია, როგორც ფილმების მუსიკის ავტორი.
სტენლი კუბრიკი

სტენლი კუბრიკი (; დ. 26 ივლისი, 1928, მანჰეტენი, ნიუ-იორკი, აშშ — გ. 7 მარტი, 1999, ჰერპენდენი, ჰერტფორდშირი, ინგლისი) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი, ცნობილი როგორც საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი და ნოვატორი კინემატოგრაფისტი.

ბიოგრაფია
კუბრიკი სკოლაში ცუდად სწავლობდა, განსაკუთრებული ინტერესი მხოლოდ ჭადრაკის მიმართ ჰქონდა. 13 წლის ასაკში დაბადების დღეზე ნაჩუქარმა ფოტოაპარატმა მთლიანად შეცვალა მისი ცხოვრება, სერიოზულად დაინტერესდა ფოტოგრაფიით და 17 წლისამ დაიწყო მუშაობა ფოტოგრაფად. ფოტოგრაფიამ კუბრიკი სამუშაო ხელოვნებით დააინტერესა, ის ჩაირიცხა კოლუმბიის უნივერსიტეტში თავისუფალ მსმენელად, საარსებო თანხას ფულზე ჭადრაკის თამაშით შოულობდა.

კუბრიკი სრულწლოვანი გახდა მეორე მსოფლიო ომის დასრულებისას და მას, ისევე როგორც მის თაობას, აღელვებდა ბირთვული ომის საშიშროება. მას სურდა ამ თემაზე ფილმის გადაღება და ურჩიეს რომანი „წითელი საფრთხე“. კუბრიკმა დაიწყო ეკრანიზაციაზე მუშაობა ჯეიმზ ბ. ჰარისთან ერთად, რომელიც მისი ბოლო სამი ფილმის პროდიუსერი იყო. კუბრიკმა ორმოცამდე პოლიტიკური და სამხედრო შინაარსის წიგნი შეისწავლა. მან გადაწყვიტა სერიოზული წიგნის სატირულ ფილმად ქცევა. ფილმს „დოქტორი სტრეინჯლავი: ანუ როგორ გადავეჩვიე შიშს და შევიყვარე ბომბი“ ეწოდა. ფილმის გადაღება ტექნიკური და პოლიტიკური მიზეზების გამო შეუძლებელი იყო აშშ-ში, ამიტომ კუბრიკი ინგლისში გადავიდა სამუშაოდ. კუბრიკმა მიიწვია პიტერ სელერსი, რომელთან თანამშრომლობა „ლოლიტაში“ წარმატებული გამოდგა ამ ფილმშიც და მას სამი სხვადასხვა როლი შეასრულებინა.

კუბრიკმა თავდაპირველად დოკუმენტური ფილმების გადაღება დაიწყო. შემდეგ კი საკუთარი ხარჯებით მხატვრული ფილმების გადაღებას მიჰყო ხელი. ის თავად იყო საკუთარი ადრეული ფილმების რეჟისორი, პროდიუსერი, ოპერატორი, მემონტაჟე და ხმის რეჟისორი. ჰოლივუდისკენ გზა მას პროდიუსერმა ჯეიმზ ჰარისმა გაუკვალა. კუბრიკის მხოლოდ პირველი ორი ფილმი იყო ორიგინალური სცენარით გადაღებული, ყველა სხვა ცნობილი ლიტერატურული ნაწარმოების ეკრანიზაციას წარმოადგენს. კუბრიკის მიერ ეკრანიზებულია ენტონი ბერჯესის, ვლადიმერ ნაბოკოვის, სტივენ კინგის, უილიამ თეკერეისა და სხვათა ნაწარმოებები. მას ასევე უმბერტო ეკოს რომანების ეკრანიზაციაც სურდა, თუმცა ავტორისგან თანხმობა ვერ მიიღო. რეჟისორი თავის ფილმებში დიდ ყურადღებას აქცევდა სპეციფიკურ მსხვილ ხედებს, იყენებდა პოპულარულ და კლასიკურ მუსიკას.

ფილმოგრაფია
ჯილდოები და ნომინაციები
ჯილდოები
1972 - ბაფტა საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის ფილმისთვის „მექანიკური ფორთოხალი“
1975 - ბაფტა საუკეთესო რეჟისურისთვის ფილმისთვის „ბარი ლინდონი“

ნომინაციები
1964 - ოსკარი საუკეთესო რეჟისორისთვის ფილმისთვის „დოქტორი სტრეინჯლავი“
1971 - ოსკარი საუკეთესო რეჟისორისთვის ფილმისთვის „მექანიკური ფორთოხალი“
1971 - ოსკარი საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის ფილმისთვის „მექანიკური ფორთოხალი“
1971 - ოქროს გლობუსი საუკეთესო რეჟისორისთვის ფილმისთვის „მექანიკური ფორთოხალი“
1972 - საუკეთესო რეჟისურისთვის ფილმისთვის „მექანიკური ფორთოხალი“
1975 - ოსკარი საუკეთესო რეჟისორისთვის ფილმისთვის „ბარი ლინდონი“
1975 - ოსკარი საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის ფილმისთვის „ბარი ლინდონი“
დიანა (უელსის პრინცესა)

დიანა, უელსის პრინცესა (, ქალიშვილობის გვარით სპენსერი; დ. 1 ივლისი, 1961, ნორფოლკი, გაერთიანებული სამეფო — გ. 31 აგვისტო, 1997, პარიზი, საფრანგეთი) — გაერთიანებული სამეფოს ტახტის მემკვიდრის პრინც ჩარლზის (შემდგომში ჩარლზ -ის) პირველი ცოლი. აგრეთვე ცნობილია როგორც პრინცესა დიანა, ლედი დიანა, ან ლედი დი.

ოჯახი
დიანა გრაფ სპენსერის ქალიშვილი და სპენსერ-ჩერჩილების ოჯახის წარმომადგენელი იყო, საიდანაც ჰერცოგი მელბურნი და უინსტონ ჩერჩილი იყვნენ.
დიანამ პრინცი ჩარლზი საქველმოქმედო საღამოზე გაიცნო, 1981 წელს კი ცოლად გაჰყვა. ერთი წლის თავზე პირველი ვაჟი პრინცი უილიამი შეეძინათ, 1984 წელს კი მეორე ვაჟი ჰარი დაიბადა.

დიანა ძირითად დროს შვილების აღზრდას უთმობდა და თითქმის აღარსად ჩნდებოდა, თუმცა არასდროს მიუტოვებია ის, რაც ყოველთვის ძალიან უყვარდა — ქველმოქმედება. რამდენიმე წელში ჩარლზსა და დიანას შორის ურთიერთობა ძალიან დაიძაბა. ამასთან ერთად, ცნობილი გახდა დიანას ჯეიმზ ჰევითთან ურთიერთობის შესახებ. თანაც, დიანა ვერ ეგუებოდა სამეფო კარის ცხოვრებას, რაც 1995 წელს განქორწინებით დასრულდა.

დიანა ახლა უფრო მეტ დროს უთმობდა ქველმოქმედებას. ჩარლზთან გაყრიდან რამდენიმე თვეში მან დოდი ალფაედი გაიცნო, რომელთანაც ძალიან ახლო ურთიერთობა ჰქონდა. დიანას დოდი შეუყვარდა, დოდის კი — დიანა. ის ბედნიერი იყო, რომ გვერდით ჰყავდა ადამიანი, რომელიც ძალიან უყვარდა.

1997 წლის ზაფხულში ისინი პარიზში ისვენებდნენ. 31 აგვისტოს დიანა და დოდი ავტოკატასტროფაში მოყვნენ, რის შედეგადაც მათი გადარჩენა ვერ მოხერხდა.

არსებობს ვერსია, რომ დიანასა და დოდის სიკვდილი უბედური შემთხვევით გამოწვეული არ იყო. თვლიან, რომ დიანას ეს მოუწყეს. ამასთან, ადანაშაულებენ ექიმს, რომ მან არ მოახდინა სწრაფი რეაგირება. ამ თემასთან დაკავშირებით დოდი ალფაედის მამამ ფილმიც გადააღებინა სახელად „კრიმინალური მკვლელობა“, რომელიც დიდ ბრიტანეთში აკრძალულია.
Benefit (ალბომი)

— ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯეთრო ტალის მესამე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1970 წელს. ამ ალბომზე პირველად გამოჩნდა ჯონ ევანი (კლავიშები), მაგრამ უკანასკნელად დაუკრა გლენ კორნიკმა (ბას გიტარა). ალბომმა ბრიტანულ ჩარტებში #3 ადგილი დაიკავა. დისკი ჟღერადობით უფრო მძიმეა, ვიდრე მისი წინამორბედი, .

სიმღერების სია
ბრიტანული გამოცემა
1970 წლის აშშ გამოცემა
2013 წლის საკოლექციო გამოცემა (3 დისკი)
ფრენსის ბეკონი (მხატვარი)

ფრენსის ბეკონი (; დ. 28 ოქტომბერი, 1909 — გ. 28 აპრილი, 1992) — ირლანდიაში დაბადებული ბრიტანელი მხატვარი-ექსპრესიონისტი. დის ხაზით ენათესავება ელისაბედის პერიოდის ფილოსოფოს ფრენსის ბეკონს. მისი ხელოვნება ცნობილია გამომწვევი, მკაცრი და ხშირად გროტესკული ან საძრწუნველი გამოსახულებებით. ბეკონმა ხატვა დაიწყო დაახლოებით 20 წლის ასაკში, მოგვიანებით ის ამბობდა რომ მისი კარიერა გვიან დაიწყო რადგან მან დიდი დრო დაუთმო ობიექტების შესწავლას. მას აღიარება მოუტანა 1944 წელს შექმნილმა ტრიპტიქმა: ფიგურების ტანჯვის საფუძველზე შექმნილი სამი ეტიუდი.
ჟულიეტ ბინოში

ჟულიეტ ბინოში ( [ ]; დ. 9 მარტი, 1964, პარიზი) — ფრანგი კინომსახიობი და მხატვარი. ბინოშმა მსოფლიოში სახელი გაითქვა ფილმებით „ინგლისელი პაციენტი“ (1996), „შოკოლადი“ (2000), „სამი ფერი: ლურჯი“ (1993) და „კაშე“ (2005). მიღებული აქვს ოსკარი საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის ფილმში „ინგლისელი პაციენტი“ (1997) და „სეზარი“ ფილმისთვის „სამი ფერი: ლურჯი“. ჰყავს ვაჟი და ქალიშვილი და ცხოვრობს პარიზში.

ფილმოგრაფია
ნატალი ვუდი

ნატალი ვუდი (, დაბადებული როგორც ნატალია ნიკოლაევნა ზახარენკო; დ. 20 ივლისი, 1938, სან-ფრანცისკო, კალიფორნია — გ. 29 ნოემბერი, 1981, სანტა კატალინას კუნძული, კალიფორნია) — სამგზის ოსკარის ნომინანტი ამერიკელი მსახიობი. ის ხუთი წლიდან ეკრანზე ჩანდა, მიიღო მონაწილეობა ბევრ წარმატებულ ჰოლივუდურ ფილმში და განსხვავებით ბევრი ბავშვი მსახიობისა, მან მოიპოვა სრულფასოვანი, არაბავშვური როლები, განსაკუთრებით კი შესამჩნევია: „უმიზეზოდ ამბოხებული“ (1955), სადაც მას პარტნიორობას უწევს კინოს ლეგენდა ჯეიმზ დინი. ასევე აღსანიშნავია „ვესტ საიდური ისტორია“ (1961). 25 წლის ასაკისათვის ის უკვე სამგზის ოსკარის ნომინანტი იყო ფილმებისათვის: „უმიზეზოდ ამბოხებული“, „ბრწყინვალება ბალახში“ და „სიყვარული შესაფერის უცნობთან“.

ფილმოგრაფია
ოდესის ოპერისა და ბალეტის თეატრი

ოდესის ოპერისა და ბალეტის ეროვნული აკადემიური თეატრი — უძველესი თეატრი ოდესაში, უკრაინა; პოტიომკინის საფეხურებთან ერთად ყველაზე განთქმული ნაგებობაა ქალაქში.

პირველი ოპერის თეატრი გაიხსნა 1810 წელს, თუმცა 1873 წელს შენობა ხანძარმა გაანადგურა. თანამედროვე ნაგებობა ბაროკოს სტილში არქიტექტორებმა ფელნერმ და ჰელმერმა ააგეს 1887 წელს. შენობის ფოიე როკოკოს სტილშია გაფორმებული. შენობის უნიკალური აკუსტიკა სცენაზე ჩურჩულის გაგონების საშუალებას იძლევა დარბაზის ნებისმიერ კუთხეში. თეატრს რემონტი ბოლოს 2007 წელს ჩაუტარდა.

გალერეა
ჰატჰორი

ჰატჰორი, ჰათჰორი (ეგვიპტ. ჰათ-ჰორ = ჰორის სახლი) — ეგვიპტური მითოლოგიის ერთ-ერთი ქალღმერთი. ცის, სიყვარულის, მხიარულების, მუსიკისა და ცეკვის ქალღმერთი. ასევე ფარაონთა და დედობის მფარველი. ითვლებოდა ციურ ძროხად, რომელიც ყოველდღე წარმოშობდა მზის დისკოს. მას გამოსახავდნენ ძროხისთავიანი ქალის სახით, ასევე ძროხის და ზოგჯერ - ქალის სახით, რომელსაც თავზე ძროხის რქებს შორის მოთავსებული მზის დისკო ადგას.

ჰათორი იყო რას ქალიშვილი და ჰორის მეუღლე. მისი სახელი შემდეგნაირად იშიფრებოდა - ”ჰორის სახლი.” ჰათორი მფარველობდა ახალდაქორწინებულებს და ორსულებს. იგი ითვლებოდა ოჯახური კავშირების სიმტკიცის მფარველად.

ჰათორი ასევე წარმოდგენილი იყო ქალღმერთ ლომის სახით, რომლის მრისხანებისაც თავად ღმერთებსაც კი ეშინოდათ.
ლა სტამპა

ლა სტამპა (იტალ. - ) — იტალიის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და ყველაზე უფრო გავრცელებული გაზეთი. ეს გაზეთი გამოდის ტურინში და ეკუთვნის ფიატის ჯგუფს (იხ. ანიელის ოჯახი).

გაზეთი 1867 წელს დაარსდა სახელწოდებით „გაზეტა პიემონტეზე“. 1895 წელს ეს გაზეთი ალფრედო ფრასატიმ იყიდა, რომელმაც მას ახალი სახელი „ლა სტამპა“ დაარქვა. სწორედ ალფრედო ფრასატის ხელში მოიპოვა ამ გამოცემამ საყოველთაო პოპულარობა. მუსოლინის რეჟიმის მხარდაჭერით განხორციელებული ჯაკომო მატეოტის მკვლელობის კრიტიკის გამო ალფრედო ფრასატი იძულებული გახდა გამომცემლის პოზიცია დაეთმო და რედაქცია ჯოვანი ანიელის მიჰყიდა.

2006 წელს „ლა სტამპა“ იყო ერთ-ერთი იმ გაზეთთაგანი, რომლებმაც მუჰამედის კარიკატურები გამოაქვეყნა.
რაინდობა

რაინდობა — სამხედრო-მსახურეული ფენა შუა საუკუნეების დასავლეთ და ცენტრალურ ევროპაში. რაინდობას მიეკუთვნებოდა ყველა საერო ფეოდალი, მაგრამ უმთავრესად ის მაინც წვრილი ფეოდალებისაგან შედგებოდა. რაინდობა პირველად იხსენიება საუკუნის ბოლოს. ამ დროს რაინდობაში იგულისხმებოდნენ სამხედრო მსახურეულნი (უმთავრესად მხედრები), რომლებიც ფეოდალური დიდკაცობის ვასალები იყვნენ. ფეოდალური დაქსაქსულობის გაძლიერება ხელს უწყობდა რაინდთა უფლებების ზრდას, მათი პრივილეგიების განმტკიცებას. განსხვავება დიდკაცობასა და რაინდობას შორის თანდათან ქრებოდა.

 საუკუნეში საერო ფეოდალების გარდა რაინდობაში შედიოდნენ რაინდულ-სასულიერო ორდენებში გაერთიანებული სასულიერო ფეოდალებიც. რაინდი, ჩვეულებრივ, ფეოდის მფლობელი უნდა ყოფილიყო. ეს განსაზღვრავდა რაინდთა მატერიალურ უზრუნველყოფას, შესაძლებლობას ჰყოლოდათ სალაშქრო ცხენები და ჰქონოდათ რაინდის შეიარაღება (მახვილი, ფარი, მუზარადი და სხვა), რაინდთა მთავარ საქმიანობას ომებში მონაწილეობა შეადგენდა, ომებს შორის რაინდები ეგრეთ წოდებულ ტურნირებში (რაინდული ასპარეზობანი) მონაწილეობდნენ. ცეცხლმსროლელი იარაღის გამოყენებამ გააქარწყლა რაინდის, როგორც მთავარი საომარი ძალის, მნიშვნელობა.
T-80

-80 - სსრკ-ს წარმოების ძირითადი საბრძოლო ტანკი. მსოფლიოში პირველი საშუალო ტანკი საერთო გაზოტურბინიანი გამაძლიერებლით. ტანკი შედიოდა სსრკ-ს შეიარაღებაში 1976 წელს. -64-ზე დაყრდნობით ნიმუშების პირველი სერია შეიქმნა კიროვსკის ქარხანაში, ლენინგრადში. ტანკი რუსეთის გარდა შედის შემდეგი ქვეყნების შეიარაღებაში: უკრაინა, ბელარუსი, სამხრეთი კორეა, კვიპროსი და პაკისტანი. მისი მოდიფიკაცია, -84 დღესდღეობით გამოდის უკრაინაში.
ბრნო

ბრნო — სიდიდით მეორე ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკაში. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა არის 366 680. აქ არის განთავსებული ჩეხეთის საკონსტიტუციო სასამართლო, უზენაესი სასამართლო, უზენაესი ადმინისტრაციული სასამართლო, მთავარი ბრალმდებლის და ომბუდსმენის ოფისები.

დაძმობილებული ქალაქები
დალასი, აშშ.
კაუნასი, ლიეტუვა.
ლიდსი, ინგლისი.
ლაიფციგი, გერმანია.
პოზნანი, პოლონეთი.
რენი, საფრანგეთი.
სანქტ-პელტენი, ავსტრია.
შტუტგარტი, გერმანია.
უტრეხტი, ნიდერლანდები.
ვენა, ავსტრია.
ვორონეჟი, რუსეთი.
პლოვდივი, ბულგარეთი.
თამარ გვერდწითელი

თამარ გვერდწითელი (დ. 18 იანვარი, 1962, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი, საბჭოთა და რუსეთის, ისრაელის მომღერალი, მსახიობი, კომპოზიტორი, საქართველოსა (1991) და რუსეთის სახალხო არტისტი (2004).

ბიოგრაფია
ებრაელი დედის, რუსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლის, ოდესელი ინა კოფმანის წყალობით, ადრეულ წლებშივე დაიწყო მუსიკაში მეცადინეობა, ჩააბარა თბილისის კონსერვატორიასთან არსებულ სპეციალურ მუსიკალურ სკოლაში. 70-იანების დასაწყისში ბავშვთა საესტრადო ანსამბლ მზიურის სოლისტი გახდა, რომელთანაც მთელი საბჭოეთი შემოიარა გასტროლებით. სკოლის შემდეგ თამარმა თბილისის კონსერვატორიაში ჩააბარა და ფორტეპიანოსა და კომპოზიციის კლასი და ვოკალისთვის განკუთვნილი სპეციალური კოლეჯი დაამთავრა.

19 წლისამ საერთაშორისო კონკურს „წითელ მიხაკში“ გაიმარჯვა სოჭში. 1982 წელს მონაწილეობა მიიღო პოპ-მუსიკის კონკურსში დრეზდენში, 1984 წელს მიიღო ლენინური კომკავშირის პრემია (1981-1983 წლების საკონცერტო პროგრამებისთვის), 1988 — კონკურს „ოქროს ორფეოსზე“ გაიმარჯვა სოფიაში. გამოდიოდა სან-რემოსა და სოპოტის ფესტივალებზე.

1989 წელს გვერდწითელი საქართველოს დამსახურებული, 1991 წელს საქართველოს სახალხო არტისტი გახდა. 2004 წელს კი რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტის წოდება მიიღო.

1991 წელს გვერდწითელი თავისმა ფრანგმა აგენტმა პარიზში მიიწვია, სადაც მიშელ ლეგრანი და ჟან დრეჟაკი გაიცნო. სწორედ იმხანად დაიდო მისი პირველი კონტრაქტი ლეგრანთან და პარიზის „ოლიმპიაში“ მისი პირველი კონცერტიც გაიმართა. ლეგრანმა, გვერდწითელის სამიათასიანი დარბაზისთვის წარდგენისას, განაცხადა: „პარიზო, დაიხსომე ეს სახელი!“ და თამარმაც დაიპყრო პარიზი.

დღესდღეობით თამარ გვერდწითელი დნეპროპეტროვსკის ოპერის სცენაზე ასრულებს კარმენის პარტიას მსოფლიოში სახელგანთქმულ ტენორ ვლადიმერ გრიშკოსთან დუეტში; იგივე ოპერის მოსკოვში დასადგმელადაც ემზადება დირიჟორ ვლადიმერ ზივასთან ერთად. თამარს იღებენ კინოში, იგი მუშაობს რუსული აკადემიის თეატრში მიუზიკლზე „ადამიანი ლამანჩიდან“ ვლადიმერ ზელდინთან ერთად. აქტიურად აწყობს გასტროლებს.

სიმღერებს ასრულებს რვა ენაზე: ქართულად, რუსულად, ფრანგულად, იტალიურად, ესპანურად, ინგლისურად, ძველებრაულად, უკრაინულად.

გამოცემული აქვს ალბომები „აღსარება“ (1991), „7 ბალადა“ და სხვ.

პირადი ცხოვრება
პირველი ქმარი (1984-1995 წლებში) — გიორგი კახაბრიშვილი (1946-2021) — რეჟისორი, ეკავა საქართველოს სახელმწიფო ტელერადიო კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილის თანამდებობა. 1984—1995
ვაჟი ალექსანდრე (სანდრო) კახაბრიშვილი (დ. 1986) სწავლობდა აშშ-ში, ამჟამად სწავლობს ინლისში -ში -ის ფაკულტეტზე.
მეორე ქმარი დიმიტრი, ადვოკატი, სსრკ-დან (ბაქოდან) ემიგრირებული იყო ბოსტონში, გარდაიცვალა იქვე, გულის გაჩერების გამო
2001—2005 — მესამე ქმარი სერგეი გიორგის-ძე ამბატიელო — კარდიოქირურგი,მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ბაკულევის სახელობის გულ-სისხლ-ძარღვთა ცენტრის თანამშრომელი

ჯილდოები და აღიარება
1984 — ლენინური კომკავშირის პრემია
1989 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1991 — საქართველოს სახალხო არტისტი
1998 — ღირსების ორდენი
2004 — რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტი
აგათა კრისტი

აგათა კრისტი (დ. 15 სექტემბერი, 1890 – გ. 12 იანვარი, 1976) — ინგლისელი დეტექტიური ჟანრის მწერალი. ცნობილია მისი დეტექტიური წიგნები დეტექტივ ერკიულ პუაროსა და მის მარპლზე.მან ასევე დაწერა მსოფლიოს ყველაზე ხანგრძლივი პიესა , რომელიც სრულდებოდა 1952 წლიდან 2020 წლამდე -ის თეატრში, ასევე ექვსი რომანი ფსევდონიმით .1971 წელს მას მიენიჭა ლიტერატურაში შეტანილი წვლილისათვის.გინესის რეკორდებში კრისტი ყველა დროის ყველაზე გაყიდვადი მხატვრული ლიტელატურის მწერალია, მისი რომანების ორ მილიარდზე მეტი ეგზემპლარი გაიყიდა.

კრისტი დაიბადა მდიდარ ოჯახში ტორკუიში, დევონში.იგი ძირითადად სწავლობდა სახლში.თავდაპირველად წარუმატებელი მწერალი იყო, მაგრამ 1920 წელს გამოქვეყნდა „იდუმალებით მოცული საქმე სთაილზში“, რომელშიც მონაწილეობდა დეტექტივი ერკიულ პუარო.მისი პირველი ქმარი იყო არჩიბალდ კრისტი.ისინი დაქორწინდნენ 1914 წელს და სანამ განქორწინდებოდნენ (1928წ) შეეძინათ ერთი შვილი.ორივე მსოფლიო ომის განმავლობაში აგათა მსახურობდა საავადმყოფოში, სადაც შეისწავლა შხამები და ეს ცოდნა მან გამოიყენა თავის რომანებში,მოთხრობებსა და პიესებში.მისი მეორე ქორწინების განმავლობასში არქეოლოგ მაქს მალოვანთან 1930 წელს, აგათა ყოველწლიურად ატარებდა რამდენიმე თვეს შუა აღმოსავლეთში გათხრებზე სადაც მიიღო პირველადი ცნობა რომელიც გამოიყენა მხატვრულ ლიტერატურაში.

აგათას რომანი არის ყველა დროის ყველაზე გაყიდვადი წიგნი. დაახლოებით გაყიდულია 100 მილიონი ეგზემპლარი.აგათა კრისტის პიესა მსოფლიოს ყველაზე ხანგრძლივი პიესაა, რომელიც ლინდონში 1952 წლის 25 ნოემბერს დაიდგა და 2018 წლის სექტემბრისთვს დაახლოებით 27,500 მეტჯერ იქნა გამართული. სპექტაკლი დაიხურა მარტში, 2020 წელს კორონა ვირუსული პანდემიის გამო და განახლდა მაისშჰი, 2021 წელს.

1955 წელს, აგათა კრისტი იყო ამერიკის დიდოსტატის საიდუმლო მწერლების ჯილდოს პირველი მიმღები.იმავე წლის შემდეგ მიიღო ედგაარის ჯილდო სააუკეთესო პიესისთვის. კრიმანილ მწერალთა ასიციაციის 600-მა პროფესიონალმა ნოველისტმა კენჭის ყრის დროს აირჩიეს აგათ კრისტი საუკეთესო დეტექტიური ჟანრის მწერლად, ხოლო მისი რომანი „როჯერ ეკროიდის მკვლელობა“ გახდა საუკეთესო დეტექტივი. კრისტის წიგნებისა და მოთხრობების უმეტესობა ადაპტირებულია ტელევიზიისთვის, რადიოსთვის, ვიდეო თამაშებისთვის და გრაფიკული რომანებისთვის. მის ნამუშევრებზეა დაფუძნებული 30-ზე მეტი მხატვრული ფილმი.

ნაწარმოებების სია
1928: „ცისფერი მატარებლის საიდუმლო“
1933: „ლორდი ეჯვერის სიკვდილი“
1934: „მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში“
1935: „ტრაგედია სამ აქტად“
1935: „საფრთხე ენდჰაუსში“
1935: „სიკვდილი ღრუბლებში“
1936: „მკვლელობები ანბანის მიხედვით“
1936: „მკვლელობა მესოპოტამიაში“
1936: „კარტი მაგიდაზე“
1937: „სიკვდილი ნილოსზე“
1938: „მდუმარე მოწმე“
1938: „ერკიულ პუაროს შობა“
1939: „მოკვლა ადვილია“
1940: „სევდიანი კიპარისი“
1941: „ბოროტება მზის ქვეშ“
1942: „გვამი ბიბლიოთეკაში“
1942: „ხუთი გოჭი“
1942: „მოძრავი თითი“
1944: „წარმატების ნაპირი“
1944: „სიკვდილი ბოლოს მოდის“
1945: „მოციმციმე ციანიდი“
1951: „ისინი ბაღდადში წავიდნენ“
1952: „მის მაკ-ჯინტის სიკვდილი“
1953: „დაკრძალვის შემდეგ“
1955: „ჰიკორი დიკორი დაქ...“
1959: „კატა მტრედებს შორის“
1961: „ვილა თეთრი ცხენი“
1963: „საათი“
1964: „კარიბის საიდუმლო“
1966: „მესამე გოგო“
1969: „ჰელოუინის ზეიმი“
1970: „ფრანკფურტის მგზავრი“
1972: „სპილოებს ყველაფერი ახსოვთ“
1975: „ფარდა (უკანასკნელი საქმე)“
1976: „მძინარე სიკვდილი“
ვარსკვლავთკარიბჭე: ატლანტისი

ვარსკვლავთკარიბჭე: ატლანტისი — სამეცნიერო ფანტასტიკური ჟანრის ამერიკულ–კანადური ტელესერიალია. ეს სერიალი, რომლის შემქმნელები არიან ბრედ რაიტი და რობერტ კუპერი, ვარსკვლავთკარიბჭე -1-ის განშტოებაა. მისი ქარგა ეყრდნობა ლეგენდას ატლანტიდის შესახებ და ვარსკვლავთკარიბჭე -1-ში მოპოვებულ ცნობებს ძველების შესახებ და, გარკვეულწილად, იგი ვარსკვლავთკარიბჭე -1–ის პარალელურ ამბავს წარმოადგენს პეგასის გალაქტიკაში. ვარსკვლავთკარიბჭე: ატლანტისი ვარსკვლავთკარიბჭე -1–ის მერვე სეზონის პარალელურად გავიდა ეთერში. ტელესერიალის ჩვენება დაიწყო 2004 წლის 16 ივლისს --ის ქსელზე.

ვარსკვლავთკარიბჭე: ატლანტისი ისევე როგორც ვარსკვლავთკარიბჭე -1 ვარსკვლავთკარიბჭის გამოგონილი სამყაროს განუყოფელი ნაწილია.
ლოძი

ლოძი (, სიტყვასიტყვით — „ნავი“) — მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მესამე ქალაქი პოლონეთში. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა არის 753 192. მდებარეობს ქვეყნი ცენტრალურ ნაწილში, ვარშავის სამხრეთ-დასავლეთით და მისგან დაშორებულია 120 კმ.-ით. ლოძი ითვლება პოლონეთის მსუბუქი და ელექტრონული მრეწველობის ცენტრად.

დაძმობილებული ქალაქები
კემნიცი, გერმანია (1972)
შტუტგარტი, გერმანია (1988)
ლიონი, საფრანგეთი (1991)
ვილნიუსი, ლიეტუვა (1991)
ივანოვო, რუსეთი (1992)
კალინინგრადი, რუსეთი (1992)
მინსკი, ბელარუსი (1993)
ოდესა, უკრაინა (1993)
თელ-ავივი, ისრაელი (1994)
ტიანძინი, ჩინეთი (1994)
რუსთავი, საქართველო (1995)
ბარეირუ, პორტუგალია (1996)
ტამპერე, ფინეთი (1996)
პუებლა, მექსიკა (1997)
მურსია, ესპანეთი (1999)
ერებრუ, შვედეთი (2001)

გალერეა