რუსუდან დაუშვილი

რუსუდან დაუშვილი (დ. 26 ივნისი, 1953, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე.

ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი და ამავე უნივერსიტეტის საზოგადოებრივ პროფესიათა ფაკულტეტი ხელოვნება-კინომცოდნეობის მიმართულებით. პროფესიული კვალიფიკაციის გაუმჯობესების მიზნით, მონაწილეობდა არაერთ სასერტიფიკატო პროგრამასა და ვორკშოპში. 2002 წელს გაიარა -ის პროგრამა „კონფლიქტების პრევენცია, მშვიდობის მშენებლობა და ქალის როლი მშვიდობის მშენებლობაში“. 2002-2004 წლებში ჩართული იყო ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპის კულტურის ფონდის „საქართველოს მენეჯერთა პროფესიული განვითარების პროგრამაში“, რომლის ფარგლებშიც შეიძინა კულტურის ორგანიზაციის მენეჯერის კვალიფიკაცია. 2010 წელს გაიარა ბრიტანეთის საბჭოსა და შოტლანდიის ოპერის მუზეუმის ვორკშოპი „სასწავლო პროგრამა ბავშვებისთვის“, სადაც მიიღო შესაბამისი სერტიფიკატი.

1977-1994 წლებში მუშაობდა გ. ლეონიძის სახელობის ქართული ლიტერატურის მუზეუმში, 1994-2004 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიის ქართული ემიგრაციის მუზეუმში. 2004-2017 წლებში ხელმძღვანელობდა ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მუზეუმს. 1996-1998 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის მიერ შექმნილი საგანგებო ჯგუფის წევრი, რომელიც მუშაობდა ლევილიდან და ჰარვარდიდან ჩამოტანილ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის არქივზე. ასევე, არის ელექტრონული ცნობარის „ - მეცნიერი ქალი, საქართველო საუკუნე“ ერთ-ერთი ავტორი. 1994-2005 წლების განმავლობაში პროფესორის პოზიციას იკავებდა სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში. 2006-2009 წლებში ასწავლიდა ილია ჭავჭავაძის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 2007-2023 წლებში მიწვეულ პროფესორად საქმიანობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ამერიკის ინსტიტუტში. 2011-2013 წლებში ლექციებს კითხულობდა წმინდა ანდრია პირველწოდებულის საპატრიარქოს ქართულ უნივერსიტეტში, ხოლო 2018-2022 წლებში საქართველოს უნივერსიტეტში. მისი სასწავლო კურსები მოიცავს ძველი აღმოსავლეთის, ანტიკური ქვეყნების, ბიზანტიის, მსოფლიო ცივილიზაციების, ინგლისისა და ამერიკის ისტორიის საკითხებს, ასევე ქართული ემიგრაციის კვლევას.

ავტორია წიგნების: „ქართველი მრეწველები და გამომგონებლები ამერიკაში“ (2002) – ჟურნალ „ომეგას“ პრემია, „ევროპული საისტორიო თხზულებები ს. ნახევრის საქართველოში“ (2003), „ქართული ემიგრაცია 1921-1939“ (2007), „საქართველო-დასავლეთი: ნარკვევები სამხედრო ურთიერთობათა ისტორიიდან“ (2012), მისი ინგლისური ვერსია „ , “ (2012), „ქართული ემიგრაცია ამერიკაში“ (2014), „8 ეპიზოდი ქართულ-გერმანული ურთიერთობების ისტორიიდან“ (2014). ზოია ჩიმაკაძესთან ერთად: „ანტიკური სამყარო, აფორიზმები და ფრთიანი გამონათქვამები“ (2004, 2009), „მედიცინის მამა – დიდი ჰიპოკრატე“ (2007), „ანტიკური ოლიმპიური თამაშები“ (2008). ოთარ ჯანელიძესთან ერთად – „გიორგი მაჩაბელი, საიუბილეო ალბომი“.

დაბეჭდილი აქვს რამდენიმე სასწავლო კურსი. არის - კლასების ისტორიის სასკოლო სახელმძღვანელოების (2012), დიასპორების საკითხში სახელმწიფო მინისტრის აპარატის გამოცემული ენციკლოპედიური ქართულ-ინგლისური ნაშრომის „ქართველები უცხოეთში“ (2012) და ისტორიის, ეთნოლოგიის, რელიგიის შესწავლისა და პროპაგანდის სამეცნიერო ცენტრის ნაშრომის „ქართველები“ (2016) ერთ-ერთი ავტორი. ქართულ, რუსულ და უცხოურ გამოცემებში გამოქვეყნებული აქვს 90 სამეცნიერო ნაშრომი და 350 პუბლიკაცია. ჩაწერილი აქვს 70-მდე სატელევიზიო სიუჟეტი („ერთსულოვნება“, „ობიექტივი“) ქართულ ემიგრაციაზე. არის სამეცნიერო შრომათა კრებულების შემდგენელ-რედაქტორი და რედკოლეგიის წევრი. მონაწილეობს საუნივერსიტეტო სამეცნიერო სესიებში, სემინარებში, საერთაშორისო კონფერენციებსა და სიმპოზიუმებში (თბილისი, გორი, ქუთაისი, ბათუმი, ბაქო, პრაღა).

იგი აქტიურად მონაწილეობს საჯარო მოხსენებებში და ემიგრანტთა საკითხებზე სატელევიზიო და რადიო გადაცემებში. 2007 წლიდან არის თსუ ამერიკის შესწავლის ინსტიტუტისა და ასოციაციის წევრი, 2008 წლიდან „გიორგი მაჩაბლის ფონდის“ ვიცე-პრეზიდენტი, 2012 წლიდან „ემიგრაციის ისტორიისა და გეოგრაფიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის“ წევრი და 2014 წლიდან „ალექსანდრე ქართველიშვილის საერთაშორისო საზოგადოების“ სამეცნიერო საბჭოს წევრი. ასევე, იგი 2017 წლიდან წარმოადგენს პარლამენტის კავკასიისა და დიასპორების კომიტეტთან არსებულ სამეცნიერო-საკონსულტაციო საბჭოს. 2016 წელს კი საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროსგან მიიღო მადლობის სიგელი, სამუზეუმო საქმიანობაში შეტანილი წვლილისათვის.