ანკარის რკინიგზის სადგური

ანკარის რკინიგზის სადგური — მთავარი რკინიგზის სადგური ანკარაში, თურქეთში და წარმოადგენს ქალაქის ძირითად სატრანსპორტო კვანძს. სადგური მდებარეობს რკინიგზის დერეფანზე, რომელიც აკავშირებს აღმოსავლეთ და დასავლეთ თურქეთს, რომელიც სტამბოლსა და სივასს შორის მაღალსიჩქარიან მატარებლებს შორისაა. ანკარის სადგური ასევე წარმოადგენს მაღალსიჩქარიანი მატარებლების კვანძს, საკუთარი ექსკლუზიური პლატფორმებითა და სადარბაზოთი. ასევე ახორციელებს საქალაქთაშორისო მატარებლების მომსახურებას ყარსის, ტატვანისა და კურტალანის მიმართულებით, ასევე ბაშკენტრაის სამგზავრო რკინიგზის მომსახურებას.

ისტორიულ ულუსის კვარტალში მდებარე სადგური ქალაქის ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. 2016 წელს პლატფორმების ზემოთ გაიხსნა ახალი შენობა, რომელიც ცნობილია როგორც ანკარის ტრენ გარი . შენობა მაღალსიჩქარიანი რკინიგზის კვანძს წარმოადგენს საკუთარი დარბაზით, სადაც განთავსებულია ინფორმაციისა და ბილეთების ჯიხურები, მოსაცდელი ოთახები და ლაუნჯი, ხოლო სადგურის დანარჩენ ნაწილთან დაკავშირებულია საჰაერო ხიდით.
ისტორია
ოსმალეთის იმპერიის პერიოდი (1892–1922)
თავდაპირველი მშენებელი, ' , პირველი მსოფლიო ომის დროს პალესტინისა და მესოპოტამიის ფრონტებზე სამხედრო მასალების გადაზიდვით იყო დაკავებული. ამიტომ, 1914-1918 წლებში ანკარის სადგურს არ ჰქონდა მგზავრთა მომსახურება და ძალიან მცირე სატვირთო მომსახურება ჰქონდა. ომის შემდეგ ბრიტანეთის სამხედრო კონტროლის ქვეშ მოექცა, მაგრამ თურქმა ნაციონალისტებმა ანკარა და -ს ნაწილები აიღეს. თურქეთის დამოუკიდებლობის ომის დროს, -მ ჯარები ანკარიდან, როგორც თურქეთის ახლად დასახელებული დედაქალაქიდან, ესკიშეჰირის მახლობლად მდებარე ფრონტზე გადაიყვანა .

თურქეთის რესპუბლიკის პერიოდი (1922 წლიდან დღემდე)
თურქეთის დამოუკიდებლობის ომის დასრულების შემდეგ, სტამბოლიდან ანკარამდე სამგზავრო მატარებლების მოძრაობა აღდგა. თურქეთის კონტროლის ქვეშ მყოფმა -მ საბოლოოდ გახსნა კაისერის ხაზი და ანკარა აღარ იყო მისი ბოლო სადგური. 1927 წლის 1 ივნისს შეიძინა თურქეთის სახელმწიფო რკინიგზამ და ანკარის სადგური -ის კონტროლის ქვეშ მოექცა. 1927 წელს ანატოლიის ექსპრესი გაიხსნა, როგორც სტამბოლიდან ანკარამდე ღამის მატარებელი, რომელსაც - მართავდა. ამჟამინდელი არტ-დეკოს შენობა 1937 წელს ააშენა თურქმა არქიტექტორმა შეკიპ აკალინმა. როდესაც -მ სხვა ქალაქებამდე სარკინიგზო ხაზები დაასრულა, ანკარიდან ახალი მატარებლების მომსახურება, როგორიცაა 9 სექტემბრის ექსპრესი (1939) იზმირის მიმართულებით, აღმოსავლეთის ექსპრესი (1939) ყარსის მიმართულებით და სამხრეთის ექსპრესი (1944) დიარბაქირისა და ქურთალანის მიმართულებით, ანკარის სადგური თურქეთის ერთ-ერთ ყველაზე დატვირთულ სადგურად აქცია. 1972 წელს, სადგური, სინჯანსა და კაიაშს შორის ლიანდაგთან ერთად, ანკარის საგარეუბნო რკინიგზისთვის 25 კვ ცვლადი ძაბვის ქსელით იქნა ელექტრიფიცირებული. 1993 წელს სტამბოლი-ანკარის ხაზი სრულად ელექტრიფიცირებული იქნა. 2009 წელს ანკარიდან ესკიშეჰირამდე ჩქაროსნული მატარებლის მომსახურება ამოქმედდა.

2015 წლის ანკარაში მომხდარი აფეთქებები 2015 წლის 10 ოქტომბერს, ადგილობრივი დროით 10:04 საათზე, ანკარაში მოხდა. ორი ბომბი ანკარის ცენტრალური რკინიგზის სადგურის შესასვლელთან აფეთქდა, რასაც 105-ზე მეტი ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა და 400-ზე მეტი დაშავდა. ეს თავდასხმა თურქეთის თანამედროვე ისტორიაში ყველაზე სისხლიანია.

 65000 ანკარის ცენტრალურ სადგურზე 2009 წლიდან 2016 წლამდე
- ის ღია ცის ქვეშ ორთქლის ლოკომოტივების მუზეუმი სადგურის გვერდით 1990-იან წლებში გაიხსნა, მაგრამ 2014 წელს ანკარის ტრენ-გარის მშენებლობის გამო გადატანილი იქნა სხვაგან.

ოპერაციები
ანკარის სადგური, როგორც წესი, დასავლეთსა და აღმოსავლეთში მატარებლების გადასაჯდომ წერტილს წარმოადგენდა, თუმცა თურქეთის შორეული აღმოსავლეთის მიმართულებით მიმავალი მატარებლები 2011 წლამდე სტამბოლიდან გადიოდა. სამგზავრო რკინიგზო მომსახურების გარდა, ყველა მატარებელი სადგურიდან იწყება ან მთავრდება, რაც ანკარას თურქეთში რკინიგზის კვანძის როლს აგრძელებს. მართავს მთავარ საქალაქთაშორისო მატარებლებს (ძირითადად ღამის მომსახურებით) დასავლეთით სტამბოლისა და იზმირისკენ და აღმოსავლეთით ყარსის, ტატვანისა და კურტალანისკენ, ასევე რეგიონულ მომსახურებით პოლატლისკენ. თურქეთის პირველი მაღალსიჩქარიანი რკინიგზის 2009 წელს გახსნის შემდეგ, ანკარა ქვეყანაში მაღალსიჩქარიანი მატარებლების მთავარ კვანძად იქცა. მაღალსიჩქარიანი სერვისი სტამბოლში ხშირი რეისებით მოძრაობს ესკიშეჰირის და კონიას გავლით. თუმცა, მოსალოდნელია, რომ მომსახურება გაიზრდება სივასისა და ყარამანის მიმართულებით ჩქაროსნული რკინიგზის 2021 წლის ბოლოს გახსნით, ხოლო აფიონკარაჰისარისა და იზმირის მიმართულებით სამომავლო მომსახურება 2023 წელს დაიწყება.
ტრეკები
ანკარის სადგურს აქვს 6 პლატფორმა 13 ლიანდაგით. სადგურის პლატფორმები დაყოფილია სამ ზონად, რომელთაგან თითოეული სხვადასხვა მატარებლის მომსახურებას მასპინძლობს. პლატფორმები ერთმანეთთან დაკავშირებულია საჰაერო ხიდით.

1-3 ლიანდაგები გამოიყენება საქალაქთაშორისო და რეგიონალური მომსახურებისთვის. სტამბოლის, იზმირის, ყარსის, ტათვანისა და კურტალანის მიმართულებით მიმავალი საქალაქთაშორისო მატარებლები, ასევე პოლატლის მიმართულებით მიმავალი რეგიონალური მატარებლები, ამ ლიანდაგებიდან ჩამოდიან და გადიან. ლიანდაგებზე წვდომა შესაძლებელია გვერდითი და კუნძულოვანი პლატფორმებით.
4-5 ლიანდაგები გამოიყენება ანკარაში გამავალი სატვირთო მატარებლებისთვის, ასევე მარშანდიზის ეზოდან აღჭურვილობის პერიოდული გადაადგილებისთვის. სატვირთო მატარებლები ძირითადად ღამით ან გვიან საღამოს მოძრაობენ, ხოლო გარკვეული მარშრუტები შუადღისასაც არის. ეს კეთდება სამგზავრო რკინიგზის მომსახურებაში ხელის შეშლის მინიმიზაციის მიზნით.
6-7 ლიანდაგები განკუთვნილია ბაშკენტრაიდან სინჯანისა და კაიაშის მიმართულებით სამგზავრო ტრანსპორტისთვის. ორივე ლიანდაგს კუნძულის პლატფორმა ემსახურება, თუმცა ამ პლატფორმაზე შესასვლელად საჭიროა მგზავრობის საფასურის გადახდა -ის გამოყენებით.
8-13 ლიანდაგები ექსკლუზიურად ჩქაროსნული მატარებლების მომსახურებისთვისაა განკუთვნილი. ეს ლიანდაგებიც შენობაშია განთავსებული, რადგან ისინი ანკარის ტრენ გარის შენობის ქვეშ მდებარეობს. აქ პლატფორმები პირდაპირ ჩქაროსნული მატარებლის დარბაზს უკავშირდება, თუმცა ანკარის სადგურის დანარჩენ ნაწილზე წვდომა ცათამბჯენის საშუალებით არის შესაძლებელი.

თურქეთის 50 საუკეთესო სამოქალაქო ინჟინერიის პროექტს შორის ერთ-ერთი
თურქეთის სამოქალაქო ინჟინერთა პალატა ანკარის ცენტრალურ სადგურს თურქეთის ორმოცდაათი სამოქალაქო ინჟინერიის მიღწევათა სიაში ასახელებს, რაც პალატის პირველი 50 წლის განმავლობაში განხორციელებული შესანიშნავი საინჟინრო პროექტების სიას წარმოადგენს.