iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სპერქეოსი

სპერქეოსი — მდინარე ცენტრალურ საბერძნეთში. სათავე აქვს ტიმფრისტოსის მთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე. მიედინება ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. სიგრძე 82 კმ. ზემო დინებაში მთის მდინარეა, შემდეგ დაბლობზე გამოდის, სადაც ფართო ხეობას ივითარებს. დაბლობზე გასვლისას მდინარის ნაპირზე გაშენებულია ქალაქი მაკრაკომიი, ხოლო შესართავთან ახლოს მდებარეობს ქალაქი ლამია. ერთვის ეგეოსის ზღვის მალიის ყურეს. სპერქეოსის შესართავი ჭაობიანი და წყალ-ჭაობიანია. ქვემო დინებაში განვითარებულია სოფლის მეურნეობა.
გორგოპოტამოსი

გორგაპოტამოსი — მდინარე საბერძნეთში. გაედინება ფთიოტიდის ნომის სამხრეთ ნაწილში. სათავე აქვს ოიტას მთებში.
ერთვის მდინარე სპერქეოსს. სიგრძე დაახლოებით 15 კმ. უმეტესად მიედინება ჭაობიან ადგილებში, რომელზედაც სასოფლო სამეურნეო მიწებია განვითარებული.

სპერქეოსს ერთვის ქალაქ ლამიას სამხრეთ-დასავლეთით 2 კმ-ში.
მდინარეზე გადიოდა ცნობილი რკინიგზის ხიდი, რომელიც 1942 წლის 25 ნოემბერს ააფეთქეს ბრიტანელმა გზავნილებმა და ბერძენმა პარტიზანებმა, რითაც გერმანელებს ჩაუხერგეს გასასვლელი გზა. აფეთქების შედეგად განადგურდა ხიდის ორი საყრდენი, რომელიც დღეისათვის შეცვლილია ფოლადის ბოძებით. აღდგენილია.

ხიდდთან ახლოს ძეგლია აღმართული.
მარინა ლადინინა

მარინა ალექსის ასული ლადინინა (; დ. 24 ივნისი 1908, სკოტინინო, სმოლენსკი — გ. 10 მარტი 2003, მოსკოვი) — რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი. სსრკ სახალხო არტისტი (1950). სტალინური პრემიის ხუთგზის ლაურეატი (1941, 1942, 1946, 1948, 1951).

ბიოგრაფია
მარინა ლადინინა დაიბადა 1908 წლის 24 ივნისს, სოფელ სკოტინინოში (სმოლენსკის გუბერნია), ალექსი (1879-1955 წწ.) და მარია (1889-1971 წწ.) ლადინინების ოჯახში. ახლო მომავალში მარინა ლადინინა ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ნაზაროვოში (კრასნოიარსკის მხარე). მარინას მშობლები უბრალო ქრისტიანები იყვნენ, მამამისს ალექსი ლადინინს, მხოლოდ სამი კლასი ჰქონდა დამთავრებული, ხოლო დედამისს განათლება საერთოდ არ ჰქონდა მიღებული.

ოჯახში სულ ოთხი ბავშვი იზრდებოდა, რომელთაგან მარინა ლადინინა ყველაზე უფროსი იყო. ბავშვობიდანვე ინტერესი გაუჩნდა წიგნებისა და სცენის მიმართ. სკოლაში სწავლებისას არსებობდა ადგილობრივი თეატრი, სადაც ლადინინა სუფლიორად აიყვანეს.

1933 წელს დაამთავრა თეატრალური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი. 1933-1935 წწ. მოსკოვის სამხატვრო თეატრის მსახიობია.
პირველად კინოში გადაიღეს 1935 წელს („მტრის ბილიკები“, ლინკას როლი). სწორედ ამ ფილმის გადაღებებისას გაიცნო ლადინინამ თავისი
მომავალი მეუღლე ცნობილი რეჟისორი ივანე პირიევი.

1936 წელს წყვილი დაქორწინდა. მარინა ლადინინა ივანე პირიევის დიდი ხნის მუზა იყო.
ლადინინას ყველაზე ცნობილი კინონამუშევრებია: „ტრაქტორისტები“ (1939 წ.), „მეღორე ქალი და მწყემსი“ (1941 წ.), „საღამოს ექვს საათზე ომის შემდეგ“ (1944 წ.), „ყუბანელი კაზაკები“ (1950 წ.) და სხვ.

1954 წელს გამოდის კინოფილმი „ერთგულების შემოწმება“, რომლის შემდეგ უეცრად ცოლ-ქმარი დაშორდა ერთმანეთს.
განქორწინების შემდეგ მარინა ლადინინას კინოკარიერას ბოლო მოეღო. 1954 წლიდან ლადინინა კინოში ერთხელაც არ გამოჩენილა.
ერთი პერიოდი იგი მუშაობდა თეატრალურ სტუდიაში. საბჭოთა პერიოდის პოპულარული მსახიობი მარინა ლადინინა გარდაიცვალა 95 წლის ასაკში, 2003 წლის 10 მარტს, მოსკოვის ერთ-ერთ საავადმყოფოში.

დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით.

ფილმოგრაფია
}
კახათის წმინდა გიორგის ტაძარი

კახათის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი — მდებარეობს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კახათში.
ისტორია
კახათში წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის მშენებლობას 2002 წელს ჩაეყარა საფუძველი. საუკუნეში კი ამ სოფელში მოქმედებდა წმინდა გიორგისა და ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები. გადმოცემით ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია ხისგან ყოფილა აგებული, მის დანგრევას ხელმძღვანელობდა თურმე ვინმე მიშა ხორავა, გადარჩენილი ეკლესიის ჯვარი კი დაუწვავს სერაპიონ ლოგუას, რომლის შთამომავლობაც მთლიანად ამოწყდა. იმ დროს ეკლესიის წინამძღვარი ყოფილა მღვდელი ლუკა ხუნწარია.

რაც შეეხება წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიას, იგი 1937 წლის რეპრესიების მსხვერპლი გამხდარა. ეს ვანდალური საქმე შეუსრულებია სოფლის საბჭოს თავმჯდომარეს, რომელსაც ეკლესიის დანგრევის დროს თვალი ამოვარდნია. ეკლესიაში პირველი მღვდელი ყოფილა ნესტორ ჩიხლაძე, რომელიც ხონის რაიონის სოფელ გორდიდან ყოფილა წარმოშობით (იგი დადიანის ახლო ნათესავი ყოფილა). მისი გარდაცვალების შემდეგ ეკლესიაშუ მღვდლად აკურთხეს ყარამან ჩიხლაძე. მან სასულიერო სემინარია ოდესაში დაამთავრა. ყარამანის მამას კაცი ჰყავდა მოკლული, ამიტომ მას მტერი გამოუჩნდა, დააბეზღეს და შორეულ აღმოსავლეთში გადაასახლე (იაკუტია), საიდანაც ცოცხალი ვერ დაბრუნდა. ამ დროისათვის ეკლესიის დიაკვნები ყოფილან ზოსიმე ტაბაღუა და ივანე ჯიქია.

1883 წლის დეკემბერში გამოცემული გაზეთ „მწყემსში“ (#3 ) ვკითხულობთ:

2004 წლის 7 ნოემბერს, ახლადაგებული ეკლესია მისმა ყოვლადუსამღვდელოესობამ, ზუგდიდისა და ცაიშის ეპისკოპოსმა გერასიმემ წმინდა გიორგის სახელზე აკურთხა. ტაძრის წინამძღვარია დეკანოზი გაბრიელ გულორდავა, ქტიტორი - სოლომონ კაკულია.
20 ივლისის შეთქმულება

20 ივლისის შეთქმულება, გენერლების შეთქმულება — გერმანული წინააღმდეგობის შეთქმულება ვერმახტის სამხედრო მაღალჩინოსნებისა ადოლფ ჰიტლერის მოკვლის, სახელმწიფო გადატრიალებისა და ნაცისტური ხელისუფლების დამხობის მიზნით. შეთქმულების კულმინაციად 1944 წლის 20 ივლისს ჰიტლერზე წარუმატებელი თავდასხმა შეიძლება ჩაითვალოს. ამ წარუმატებლობას შეთქმულთა დიდი უმრავლესობის დახვრეტა და წინააღმდეგობის მოძრაობის ჩახშობა მოჰყვა.

მონაწილენი
ჰიტლერის მმართველობით უკმაყოფილოთა შორის იყვნენ პოლკოვნიკი ლუდვიგ ბეკი, რომელმაც 1938 წლის 18 აგვისტოს სახმელეთო ჯარების შტაბის უფროსის პოსტი დატოვა ჰიტლერის პოლიტიკის მიუღებლობის ნიშნად, შტაბის ახალი გენერალი ფრანც ჰალდერი, მომავალი გენერალ-ფელდმარშლები ერვინ ფონ ვიცლებენი და ვალტერ ფონ ბრაუხიჩი, გენერლები ერიხ ჰეპნერი და ვალტერ ფონ ბროქდორფ-ალეფელდი, ასევე აბვერის თავმჯდომარე ვილჰელმ ფრანც კანარისი და პოლკოვნიკის თანაშემწე ჰანს ოსტერი, აგრეთვე პრუსიის ფინანსთა მინისტრი იოჰანეს პოპიცი, ბანკირი იალმარ შახტი, ლაიფციგის ყოფილი ბურგომისტრი კარლ გერდელერი და დიპლომატი ულრიხ ფონ ჰასელი.

შედეგი
20 ივლისის შეთქმულების მონაწილენი დღევანდელ გერმანიაში გმირებად მიიჩნევიან, რომელთაც ეროვნულ თავისუფლებას საკუთარი სიცოცხლე შესწირეს. მათი სახელები ჰქვია ქუჩებსა და მოედნებს გერმანიაში, მათ სახელზე აღმართულია ძეგლები. თანამედროვე გერმანიის ისტორიოგრაფიაში 20 ივლისის შეთქმულება გერმანული წინააღმდეგობის უმნიშვნელოვანეს დღედ მიიჩნევა. თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ შეთქმულთაგან ბევრი სულაც არ იზიარებდა დემოკრატიულ პრინციპებს და ვაიმარის რესპუბლიკის მიმართ ერთობ კრიტიკულნიც იყვნენ, მათ ტრადიციული პრუსიული ნაციონალიზმი ესახებოდათ ქვეყნის განვითარების უმთავრეს გზად.
მაგალითად ბეკი და გერდელერი მონარქისტები იყვნენ. გერდელერი ომამდელი ტერიტორიული დანაკარგების დაბრუნების მოთხოვნით გამოდიოდა.
მორავები

მორავები, მორაველები, (ჩეხ. , სალ. ) — ჩეხების სუბეთნიკური ჯგუფი, ძირითადად ცხოვრობენ ჩეხეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე რეგიონ მორავიაში.

ეტიმოლოგია
სახელი მორავები, სავარაუდოდ, მდინარე მორავას უნდა უკავშირდებოდეს.
რაოდენობა
2001 წლის მდგომარეობით მორავების რაოდენობა 380 474 ადამიანს შეადგენდა.
ენა
მორავების სალაპარაკო ენა ჩეხურია, საუბრობენ მორავულ დიალექტზე, რაც დასავლეთ სლავური ენების ქვეყგუფში ერთიანდება. დამწერლობა ლათინური ანბანით წარმოებს.

რელიგია
მორწმუნეთა უმეტესობა კათოლიკეა.

ისტორია
მორავიის ტერიტორიაზე ძველთაგანვე სლავური ტომები სახლობდნენ. მოგვიანებით, 1526 წელს, ბოჰემიის, მორავიისა და სლოვაკეთის (იმხანად უნგრეთის) მიწები ავსტრიელი ჰაბსბურგების გვირგვინს დაექვემდებარა.

 საუკუნეში მორავიის ტერიტორია ჩეხოსლოვაკიის შემადგენლობაში მოექცა. 1993 წ3ლს ერთიანი სახელმწიფო ორად გაიყო, ხოლო მორავია ჩეხეთის შემადგენლობაში დარჩა.
არარატი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი არარატი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ქვემოთ მოცემულთაგან:

არარატი — მთა და ვულკანური მასივი თურქეთში, სომხეთის საზღვართან;
არარატი — პროვინცია სომხეთში;
არარატი — ქალაქი სომხეთში, ამავე სახელწოდების პროვინციაში;
არარატი — ქალაქი ავსტრალიაში, ვიქტორიის შტატში;
არარატი — სომხური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ერევნიდან;
არარატი — სომხური ბრენდი (ალკოჰოლური სასმელი).
არგოლისი

არგოლიდა ან არგოლისი  — ნომი საბერძნეთში, პელოპონესის პერიფერიაში.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნაფპლიო.

მოსახლეობა — 108 636 ადამიანი.
ფართობი — 2154 კმ².

ისტორია
ძველად არგოლიდას ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო — ქალაქი არგოსი. აქ არსებობდა ბრინჯაოს ხანის კულტურული ცენტრები - ქალაქები მიკენე და ტირინფა. ამ ქალაქებთანაა დაკავშირებული ჰომეროსის პოემის ლეგენდარული გმირები. აგამემნონი მეფობდა მიკენეში. დორიელების შემოსევამ გაანადგურა ეს ქალაქები და ისტორიულ ეპოქაში ის უკვე ნანგრევებად იყო ქცეული. არგოლიდას ჩრდილოეთით მდებარეობდა კორინთოს და სიკიონას მხარეები.

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული არგოლიდა იყოფა 4 მუნიციპალიტეტად.
ლაკონია

ლაკონია  — ნომი საბერძნეთში, პელოპონესის პერიფერიაში. ლაკონიაში მდებარეობს ორი დიდი მთაგრეხილი: ტაიგეტოსი, პელოპონესში ყველაზე მაღალი მწვერვალით (2407 მ), და პარნონი. მათ შორის მიედინება ლაკონიაში მთავარი მდინარე — ევროტასი. ჩრდილოეთით ესაზღვრება არკადიას ნომს, დასავლეთით — მისენიას ნომს. ლაკონიას ნომში შედის კუნძული ელაფონისი.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სპარტა.

მოსახლეობა — 100,871 ადამიანი.
ფართობი — 3,636 კმ².
ისტორია
ლაკონია — ძველი საბერძნეთის ისტორიული მხარე.

ძველ დროში აქ სახლობდნენ ლელეგები ძვ. წ. ათასწლეულის შუა ხანამდე. შემდეგ ძირძველი მოსახლეობა გააძევეს დორიელებმა ძვ. წ. ათასწლეულში, რომლებმაც დააარსეს ქალაქ-სახელმწიფო სპარტა. ლაკონიის მცხოვრებლებს (სპარტელებს) მიაწერენ აზრის სათქმელის გამოხატვას მოკლედ, სხარტად, ზუსტად და მკაფიოდ — ლაკონიზმს.

ძვ. წ. საუკუნეში ლაკონიის ტერიტორია შევიდა რომის იმპერიის შემადგენლობაში.

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული ლაკონია იყოფა 5 მუნიციპალიტეტად.
მესენია

მესინია  — ნომი საბერძნეთში, პელოპონესის პერიფერიაში. ნომის ჩრდილოეთით მდებარეობს მთაგრეხილი ტაიგეტოსი, რომელიც ყოფს ერთმანეთისგან ლაკონიას და მეინიას.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კალამე.

სხვა დიდი ქალაქები:
ფილიატრა
მესინი
გარგალიანი
კიპარისია
პილოსი
კორონი
მეტონი

ისტორია
ძველ დროში გადმოცემით მესინია დასახლებული იყო ლელეგებით. ჰომეროსის თანახმად მესინიაში იყო ნესტორის სამეფო პილოსი. მესენიის ომების შედეგად მესენია იმყოფებოდა სპარტის მმართველობის ქვეშ. ძვ. წ. 369 წელს თებეელების სპარტაზე გამარჯვების შემდეგ მესინიამ მოიპოვა დამოუკიდებლობა. იმავე წელს იქნა დაარსებული მესინიას ახალი დედაქალაქი მესინი.ძვ. წ. საუკუნეში მესინია შევიდა რომის იმპერიის შემადგენლობაში.

გეოგრაფია
მთები
უდიდესი მთაა — პროფიტოს ილიასი 2404 მ.), ტაიგეტოსის მთაგრეხილში.

მდინარეები
ნომის ყველაზე დიდი მდინარეა — პამისოსი. პატარა მდინარეები: ველიკასი და ნედონასი.

ეკონომიკა
კალამე — მესინიას ნომის სავაჭრო და სამრეწველო ცენტრია, აგრეთვე მნიშვნელოვანი ნავსადგური.
სოფლის მეურნეობის სექტორში მთავარი ადგილი უკავია: ლეღვს, ვაზს, ფორთოხალს, ზეთისხილს და ზეთისხილის ზეთს.

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული მესინია იყოფა 6 მუნიციპალიტეტად.
დოდეკანესის ნომი

დოდეკანესის ნომი — ნომი საბერძნეთში, სამხრეთ ეგეოსის კუნძულების ჯგუფში.
მდებარეობს დოდეკანესის კუნძულებზე, მთავარი კუნძულია როდოსი.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი როდოსი.

მოსახლეობა — 200,452 ადამიანი.
ფართობი — 2,714 კმ².

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული დოდეკანესი იყოფა 25 მუნიციპალიტეტად და 2 თემად.
კარდიცის ნომი

კარდიცის ნომი  — ნომი საბერძნეთში, თესალიას პერიფერიაში.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კარდიცა.

მოსახლეობა — 130,214 ადამიანი.
ფართობი — 2,636 კმ².
მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული კარდიცა იყოფა 6 მუნიციპალიტეტად.

გეოგრაფია
კარდიცას ნომი მდებარეობს საბერძნეთის მატერიკის ცენტრში. კარდიცა ჩრდილოეთით ესაზღვრება ტრიკალას ნომს, აღმოსავლეთით ლარისას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ფტიოტიდას, სამხრეთ-დასავლეთით ეტოლია და აკარნანიას და ევრიტანიას და დასავლეთით არტას.მთავარი მდინარეა მეგდოვა სამხრეთში და პენეი ჩრდოლიეთში.

კარდიცას ნომის ცენტრალური და აღმოსავლეთი ნაწილი მდებარეობს თესალიის დაბლობზე. ეს ნაწილი ზღვის დონიდან 100 — 150 მეტრ სიმაღლეზეა. დასავლეთი და სამხრეთი ნაწილი მდებარეობს აგრაფას მთებში - პინდოსის სამხრეთ ნაწილში. ის დაფარულია ტყით.
ქალაქ კარდიციდან 50 კმ-ში მდებარეობს ტბა პლასტირა.

ისტორია
კარდიცას ნომი სხვადასხვა დროს იყო მაკედონიის სამეფოს, რომის იმპერიის, ბიზანტიის იმპერიის და 1400 წლიდან 1881 წლამდე ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში.

1881 წლიდან თურქების მფლობელობისგან თესალიის განთავისუფლების შემდეგ კარდიცა გახდა საბერძნეთის ნაწილი. რეგიონის ეკონომიკა და სოფლის მეურნეობა ამ პერიოდში განიცდიდა დიდ აღმასვლას.1947 წლამდე იყო ტრიკალა და კარდრიცას ნომის ნაწილი.
რეგიონი ძლიერ დაზარალდა მეორე მსოფლიო ომის და საბერძნეთის სამოქალაქო ომის დროს, ბევრი შენობა განადგურდა და რეგიონის მცხოვრებლები დარჩნენ საარსებო წყაროს გარეშე. ომის შემდეგ კარდიცას ნომი აღადგინეს, გაჩნდა ელექტროენერგია, ავტოტრანსპორტი. 19701-იან და 1980-იან სოფლებში გამოჩნდა ტელევიზია. ამავე დროს რეგიონის ეკონომიკა შევიდა დეპრესიის ფაზაში, რამაც გამოიწვია მოსახლეობის გადინება და უმუშევრობის მაღალი დონე.

ცნობილი ადამიანები
ნიკოლაოს პლასტირასი,
გეორგიოს კარაისკაკისი,
ხარილაოს ფლორაკისი ,
ელენა პაპარიზუ ,
ლარისის ნომი

ლარისის ნომი  — ნომი საბერძნეთში, თესალიას პერიფერიაში.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლარისა.

მოსახლეობა — 282,447 ადამიანი.
ფართობი — 5,381 კმ².
მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული ლარისა იყოფა 6 მუნიციპალიტეტად.

გეოგრაფია
ლარისა არის სიდიდით მეორე ნომი საბერძნეთში, ფართობით ჩამორჩება მხოლოდ ეტოლია და აკარნანიას. იგი მოიცავს თესალიის პერიფერიის დაახლოებით ერთი მესამედს . ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება კოზანის ნომს, ჩრდილო-აღმოსავლეთით პიერიას, აღმოსავლეთით ეგეოსის ზღვას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით მაგნესიას, სამხრეთით ფტიოტიდას, სამხრეთ-დასავლეთით კარდიცას და დასავლეთით ტრიკალას.

ყველაზე მაღალი მთა საბერძნეთში, ოლიმპო (2,917 მ) მდებარეობს ლარისას ნომის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში.
ჩრდილოეთ ნაწილი ტყითაა დაფარული.

კლიმატი
ლარისას ნომში არის ძირითადად ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი, ცხელი ზაფხულითა და ზომიერი ზამთრით. ზამთარი მკარია მთის რაიონებში, განსაკუთრებით ჩრდილოეთით და ოლიმპოს მთაზე. ყველაზე მაღალი ტემპერატურა მთელი ისტორიის განმავლობაში იყო 45.2 ° და ყველაზე ცივი -21,6 °.
დასავლეთი საბერძნეთი

დასავლეთ საბერძნეთი — ადმინისტრაციული პერიფერია საბერძნეთში, ნაწილობრივ მოიცავს ისტორიულ-გეოგრაფიულ რეგიონებს: პელოპონესს და ცენტრალურ საბერძნეთს.

ადმინისტრაციულად შედის 2 ნომი:
ახაია
ეტოლია და აკარნანია
ელიდა

პერიფერიის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი პეტრასი.

რეგიონის ფართობი შეადგენს — 11 350 კმ²,
მოსახლეობა — 753 267 ადამიანს.
დასავლეთი მაკედონია

დასავლეთი მაკედონია  — ადმინისტრაციული პერიფერია საბერძნეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. უჭირავს მაკედონიის დასავლეთი ნაწილი.

ადმინისტრაციულად შედის 4 ნომი:
ფლორინის ნომი
გრევენის ნომი
კოზანის ნომი
კასტორია

პერიფერიის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კოზანი.

გეოგრაფია
რეგიონის ფართობი შეადგენს — 9,451 კმ²,
მოსახლეობა — 303,857 ადამიანს.

ეს არის ყველაზე მეჩხრად დასახლებული რეგიონი საბერძნეთში, რომლის მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 32 ად./კმ².

დიდი ნაწილი დასავლეთ მაკედონიის არის მთიანი(82 %), რაც აისახება მოსახლეობის განაწილებაში: 56 % მოსახლეობა ცხოვრობს სოფლად.

გალერეა
სახელმწიფოთაშორისი საავიაციო კომიტეტი

სახელმწიფოთაშორისი საავიაციო კომიტეტი — აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც ახორციელებს სამოქალაქო ავიაციისა და საჰაერო სივრცის მართვისა და გამოყენების კონტროლს ყოფილი საბჭოთა კავშირის 12 ქვეყანაში. იგი დაარსდა 1991 წელს, როდესაც ამ თორმეტმა სახელმწიფომ ხელი მოაწერა მთავრობათაშორის შეთანხმებას სამოქალაქო ავიაციისა და საჰაერო სივრცის გამოყენების შესახებ. კომიტეტი განთავსდა მოსკოვში, რუსეთი. 2011 წლის მდგომარეობით, ორგანიზაციის დირექტორია ტატიანა ანოდინა.

ორგანიზაცია დაკავებულია საჰაერო ტრანსპორტის, აეროდრომების და ავიაკომპანიების სერტიფიკაციით. ავიაკატასტროფათა კომისია მუდმივად იძიებს ავიაკატასტროფებს აღნიშნულ ქვეყნებში.

შეთანხმების წევრი ქვეყნები

მიუხედავად იმ ფაქტისა, რომ საქართველომ დატოვა დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობა, 2011 წლის მდგომარეობით, ქართველი ავტორიტეტები კვლავ ახერხებენ კოოპერაციას სახელმწიფოთაშორისი საავიაციო კომიტეტთან .

2002 წლის ოქტომბრამდე დამკვირვებლის სტატუსი დატოვეს შემდეგმა ქვეყნებმა:
ლატვია
ესტონეთი
თეიმურაზ ღონღაძე

თეიმურაზ ღონღაძე (დ. 8 სექტემბერი 1985, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, თამაშობდა მცველის პოზიციაზე.

კარიერა
2013–14 წლების სეზონში იყო „ზესტაფონის“ კაპიტანი.

ტიტულები
უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (2): 2009/2010, 2011/2012.
უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (2): 2010/2011, 2013/2014
საქართველოს თასის ფინალისტი (2): 2008/2009, 2011/2012
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (3): 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013.
ტრიქონისი

ტრიქონისი — საბერძნეთის უდიდესი ტბა. ფართობი 98,6 კმ², სიგრძე 19 კმ, სიგანე 8 კმ. მაქსიმალური სიღრმე 58 მ. უკავია ტექტონიკური ღრმულის ყველაზე დადაბლებული ნაწილი. სანაპიროს სამხრეთი და დასავლეთი ნაპირები უმეტესად დაბლობია, ადგილ-ადგილ დაჭაობებული. ჩრდილოეთი და აღმოსავლეთი ნაპირები ამაღლებულია. ტბის ნაპირები შემოსილია ფიჭვის, ალვის ხეებისა და ოლეანდრისაგან შემდგარი ტყით.

მრავალფეროვანია აქაური ტბის ფაუნაც, გვხვდება 200-მდე სახეობის ფრინველი, რომელთაგან 50 იშვიათი სახეობისაა. ტრიქონისი მდიდარია თევზით. ტბაში მოიპოვება ენდემური სახეობის თევზი. ტბიდან გამოედინება მდინარე, რომელიც ერთვის მდინარე აქელოოსს მარცხენა მხრიდან (იონიის ზღვის აუზი). 2007 წლის 11 აპრილს აქ ძლიერი მიწისძვრა დაფიქსირდა. ეპიცენტრს თვით ტბა წარმოადგენდა. სიახლოვესაა ქალაქი აგრინიონი.
ვოლვი

ვოლვი — ტბა საბერძნეთში. მდებარეობს ქალკედონის ნახევარკუნძულზე, ქალაქ სალონიკიდან აღმოსავლეთით. გაწოლილია დისორის მთების სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 37 მ სიმაღლეზე. სარკის ფართობით საბერძნეთის მეორე ტბაა. ზედაპირის ფართობი 70 კმ², მოცულობა 0,94 კმ³, სიგრძე 21 კმ, უდიდესი სიღრმე 23 მ. წყალშემკრები აუზის ფართობი 1247 კმ². ტექტონიკური წარმოშობისაა.

ვოლვი გაწოლილია კორონიის ტბის აღმოსავლეთით, რომელთანაც წყლის ნაკადითაა დაკავშირებული. წყლის საშუალო ტემპერატურა 6,8°, მაქსიმალური 29°. ტბა მდიდარია თევზით. მოიპოვება დაახლოებით 20-მდე სახეობის თევზი, რომელთაგან ერთი ენდემური სახეობისაა. ტბის გარშემო ბინადრობს დაახლოებით 200-მდე სახეობის ფრინველი.
ორესტიასი

ორესტიასი (ორესტიდა) ან კასტორიის ტბა — ტბა საბერძნეთში. მდებარეობს ვერნონის მთების მთისძირში, ზღვის დონიდან 625-630 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 28 კმ², წყლის მოცულობა დაახლოებით 100 მლნ. მ³. ტბის დასავლეთ ნაწილში განლაგებულია ტბაში ღრმად შეჭრილი ნახევარკუნძული, რომელზედაც გაშენებულია ქალაქი კასტორია. უდიდესი სიღრმე 10 მ. ტბას ერთვის 9 მცირე მდინარე. მიჩნეულია, რომ ტბა მიოცენში წარმოიქმნა, დაახლოებით 10 მლნ. წლის წინ. დასავლეთიდან და აღმოსავლეთიდან შეჭრილი ნახევარკუნძულები ტბას ორ ნაწილად ყოფენ: ჩრდილოეთ (დიდ) და სამხრეთ (პატარა) ნაწილებად. მდიდარია ტბის გარშემო არსებული ფლორა და ფაუნა. ტბის სანაპიროზე გაშენებულია ეკლესია. განვითარებულია ტურიზმი.

გალერეა
მაგნისია

მაგნისია, მაგნესია ან მაგეზია  —ნომი საბერძნეთში, თესალიას პერიფერიაში. მოიცავს საბერძნეთის მატერიკის ნაწილს და კუნძულებს: სკიათოსის, სკოპელოსის და ალონისოსის.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ვოლოსი.

მოსახლეობა — 193,439 ადამიანი.
ფართობი — 2,367 კმ².

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული მაგნისია იყოფა 5 მუნიციპალიტეტად.
ტრიკალის ნომი

ტრიკალის ნომი  — ნომი საბერძნეთში, თესალიის პერიფერიაში.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტრიკალა.

მოსახლეობა — 137,723 ადამიანი.
ფართობი — 3,384 კმ².

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული ტრიკალა იყოფა 4 მუნიციპალიტეტად.

გეოგრაფია
ტრიკალა — სამხრეთით ესაზღვრება კარდიცას ნომს, სამხრეთ-დასავლეთით არტას, დასავლეთით იანინას, ჩრდილოეთით გრევენას და აღმოსავლეთით ლარისას.
სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი მდებარეობს თესალიის დაბლობზე. ტრიკალას ჩრდილოეთი ნაწილი მთიანია.
ტრიკალას ნომში არის ძირითადად ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი, ცხელი ზაფხულითა და ზომიერი ზამთრით.
ცელსუსის ბიბლიოთეკა

ცელსუსის ბიბლიოთეკა — ანტიკური შენობა ეფესოში, ანატოლიაში. დღესდღეობით თურქეთის შემადგენლობაშია. აშენებულია ანტიკური ხანის ბერძენის, ტიბერიუს იულიუს ცელსუს პოლემეანუსის მიერ. ცელსუსის ბიბლიოთეკის მშენებლობა დასრულდა ჩვენი წელთაღრიცხვით 135 წელს, მისი ვაჟის, გაიუს იულიუს აქვილას მიერ (კონსული, 110 წ.). ცელსუსი მდიდარი და ცნობილი მოქალაქე იყო, 92 წელს ეკავა კონსულის თანამდებობა, 115 წელს კი იყო აზიის პროვინციის მმართველი. ცელსუსი წარმოშობით სარდისის მიდამოებიდან იყო, იგი ბერძნებს შორის გახდა პირველი, რომელიც რომის იმპერიაში კონსულად აირჩიეს და ბიბლიოთეკაში მოიხსენიება, როგორც ბერძენად, ასევე რომაელად. ბიბლიოთეკის მშენებლობას ცელსუსი საკუთარი სახსრებით აფინანსებდა.

შენობაში ინახებოდა 12 000 გრაგნილი, ამავდროულად იყო ცელსუსის მონუმენტური საფლავი. ცელსუსი დაკრძალულია ბიბლიოთეკაში სარკოფაგის ქვეშ. იმ დროისთვის უჩვეულო იყო ბიბლიოთეკაში ან თუნდაც ქალაქის შიგნით დასაფლავება, შესაბამისად, ცელსუსის ასეთი დაკრძალვა მისდამი უდიდესი პატივისცემის ნიშანია.
ლორელაი

ლორელაი ( []) — 120 მეტრიანი კლდე გერმანიაში, სანქტ-გოარჰაუსენში მდინარე რაინის აღმოსავლეთ ნაპირზე. კლდე ქმნის რაინის ყველაზე ვიწრო მონაკვეთს შვეიცარიიდან ჩრდილოეთის ზღვამდე, რაც ამ მონაკვეთში იწვევს ძლიერ წყალქვეშა დინებებს და უამრავი გემის დაღუპვას.

ეტიმოლოგია
სახელი მომდინარეობს ძველგერმანული სიტყვიდან "ლურელნ" (რაინის დიალექტზე "" –რაკრაკი) და კელტური "ლეი" (ქვა). შესაბამისად სრული თარგმანი იქნება "რაკრაკა ქვა".ძლიერი დინება და მცირე ჩანჩქერი იმ მიდამოებში, გამოსცემდნენ მორაკრაკე ხმას რამაც იქაურ ქვებთან ერთად მისცა კლდეს ეს სახელი. მეორე თეორიის მიხედვით, ადგილის დასახელება წარმოიშვა გერმანული სიტყვიდან "" (წოლა, ცდა) და იგივე "ლეი" დაბოლოებიდან რაც სრულ თარგმანში ნიჭნავს "მწოლიარე ქვას".

ფოლკლორსა და თანამედროვე მითებში
კლდე და მასთან დაკავშირებული ქალთევზა მრავალი ლეგენდის შთაგონების წყარო გახდნენ.ძველი ლეგენდა ასევე იჩემებს კლდის გამოქვაბულში ჯუჯების ცხოვრებას.

1801 წელს, გერმანელმა ავტორმა კლემენს ბრენტანომ დაწერა ბალადა " " (ბახარახთან რაინზე). აქ მან პირველმა უამბო მკითხველებს მომხიბვლელი ქალწულის ამბავი. პოემა ულამაზეს ლორელეის, რომელსაც სატრფომ უღალატა, ადანაშაულებს მამაკაცთა მოჯადოებასა და მოკვდინებაში. სასიკვდილო განაჩენის სანაცვლოდ, ადგილობრივმა მღვდელთმთავარმა ლორელეი მიავლინა დედათა მონასტერში და გააყოლა სამი მეფე.გზად მონასტრისკენ ლორელეის ხვდება კლდე და ითხოვს მასზე ასვლის ნებართვას რათა საბოლოოდ დატკბეს რაინის სილამაზით. კლდის წვერზე ასული ქალწული სასიკვდილოდ გადაიჩეხება ხეობაში, ხოლო მისი სახელი ექოდ სამუდამოდ შერჩა კლდეს. ბრენატომ პოემის ფაბულა ისესხა ოვიდიუსის მითიდან ექო.

1824 წელს, ჰაინრიხ ჰაინემ ბრენტანოს თემა გამოიყენა მის ერთ–ერთ ყველაზე ცნობილ ლექსში " -". ნაწარმოები აღწერს მისტიური ძალებით დაჯილდოვეულ ქალბატონს რომელიც ზის კლდის წვერზე და ივარცხნის ოქროს თმას. მისი სილამაზითა და ხმით უნებლიეთ გონებაარეული ნაოსნები სასიკვდილოდ ეჯახებიან ქვებს და კლდეებს. 1837 წელს, ჰაინეს ლექსს ფერენც ლისტმა დაურთო მუსიკა რომელიც პოპულარული გახდა გერმანულენოვან ქვეყნებში.

ლორელაის პერსონაჟი, თუმცაღა მოგონილია ბრენტანოს მიერ, გავრცელდა გერმანულ პუპულარულ კულტურაში და ხშირად მცდარად მიჩნეულია ფოლკლორულ ნაწარმოებად.

უბედური შემთხვევები
2011 წლის 13 იანვარს, გოგირდმჟავით დატვირთული 2400 ტონიანი ბარჟა გადაყირავდა ქალაქ სანქტ გოარჰაუსენის მახლობლად , ლორელაის კლდესთან და გამოიწვია ევროპის ერთ–ერთი ყველაზე აქტიური მდინარის ბლოკირება.
აქაია

აქაია (, , ) — ნომი საბერძნეთში, დასავლეთ საბერძნეთის პერიფერიაში. აქაიამ თავისი სახელი მიიღო პირველი მოსახლეების — აქაელებისგან.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პატრა.

მოსახლეობა — 331,316 ადამიანი.
ფართობი — 3,272 კმ².

გეოგრაფია
აქაია - სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება ელიდას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით არკადიას და კორინთიას. კორინთოს ყურე მდებარეობს მისგან ჩრდილო-აღმოსავლეთით და პატრას ყურე ჩრდილო-დასავლეთით. დიდი მთები მდებარეობს აქაიას ნომის სამხრეთით, აროანია (2341 მ) და ერიმანთოსი (2224 მ). ასევე აქაიაში მდებარეობს ოლიმპოს და მოვრის მთები. მისი მთავარი მდინარეებია ლარისოსი, ტითეოსი, პარაპეიროსი, ქარადროსი, სელინოუნტასი და ვოურაიკოსი. ტყის მასივი ძირითადად მთებზეა განლაგებული. სათიბ-საძოვრები მდებარეობს საშუალო სიმაღლის რაიონებში და უნაყოფო მიწები მაღალ რაიონებში.

აქაიაში არის ცხელი ზაფხული და ზომიერი ზამთარი.

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული აქაია იყოფა 5 მუნიციპალიტეტად.
გიორგი ონიანი (სპორტსმენი)

გიორგი ონიანი (დ. 7 სექტემბერი, 1983, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, პოზიციით ცენტრალური მცველი. კარიერა დაასრულა 2013 წლის ივლისში, ქუთაისის „ტორპედოში“.

ტიტულები
უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (2): 2010/2011, 2011/2012
საქართველოს თასის ფინალისტი (1): 2011/2012
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2011/2012
მამუკა კობახიძე

მამუკა კობახიძე (დ. 23 აგვისტო, 1992) — ქართველი ფეხბურთელი, ამჟამად ბათუმის „დინამოს“ ცენტრალური მცველი. გამოდიოდა საქართველოს 19 და 21 წლამდელთა ნაკრებებში, გამოიძახეს ეროვნულ ნაკრებშიც.

ტიტულები
უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (2): 2010/2011, 2011/2012.
საქართველოს თასის ფინალისტი (1): 2011/2012.
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2011/2012
მოდელი (პროფესია)

მოდელი — ადამიანი, რომელიც ახდენს ამა თუ იმ ტანისამოსის (ან სხვა რომელიმე პროდუქტის) დემონსტრაციას. მისი მიზანია ტანისამოსის ახალი მოდელების ჩვენება. მოდელები მონაწილეობენ სარეკლამო გადაღებებსა და ასევე საამწყობო სახელოსნოებში არსებულ საგნების შექმნის პროცესში.

მანეკენი — პირი, რომლის ამოცანაა ტანისამოსის დემონსტრაცია. პირველად მანეკენები გამოჩნდნენ საუკუნის ბოლოს.

ფოტომოდელი — პირი, რომელიც ფოტოგრაფიისთვის პოზიორობს.