iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სეი სიონაგონი

სეი სიონაგონი (დ. 965 — გ. 1017) — იაპონელი მწერალი ქალი და დედოფალ სადაკოს სეფექალი. ცხოვრობდა ძველი იაპონიის დედაქალაქში ჰეიანში (კიოტო), ჰეიანის პერიოდი.

სეი სიონაგონის ნამდვილი სახელი უცნობია. ძველი იაპონური ტრადიციის მიხედვით სასახლის კართან დაახლოებულ დიდებულებს უწოდებდნენ სახელს, რომელიც მათი წარმომავლობისა და თანამდებობის კომბინაციას წარმოადგენდა. სეი უნდა მომდინარეობდეს კიოჰარას ოჯახიდან, ხოლო სიონაგონი — საიმპერატორო კარზე თანამდებობის სახელიდან . უცნობია მისი რომელი ნათესავიფლობდა ამ თანამდებობას. სავარაუდოდ მისი ნამდვილი სახელი უნდა იყოს კიოჰარა ნაგიკო .

ბიოგრაფია
იდუმალებითაა მოცული სეი სიონაგონის ბიოგრაფია, თუმცა „სასთუმლის წიგნიდან“ შეგვიძლია შევიტყოთ, რომ იგი სწავლულისა და განთქმული პოეტის კიოჰარა ნო მოტოსუკეს ქალიშვილი ყოფილა. მისი ბაბუა კიოჰარა ნო ფუკაიაბუ ასევე ცნობილი პოეტი ყოფილა.

981 წელს 16 წლის ასაკში ცოლად გაჰყვა საშუალო ჩინის მოხელეს ტაჩიბანა ნორიმიცუს და ვაჟიშვილი შეეძინა. მას ჰყავდა ქალიშვილიც მეორე ქორწინებიდან. მისი მეორე ქმარი იყო ფუჯივარა-მუნეიო. ოცდაშვიდი წლის ასაკში, როდესაც უკვე ქმართან გაყრილილ იყო, იგი გახდა დედოფალ სადაკოს სეფექალი და იმპერატორ იჩიჯოს კარზე მსახურობდა. 18 წლის ულამაზესი დედოფალი სადაკო მისი ანგელოზი და უახლესი მეგობარი გახდა.

სეი სიონაგონს სახელი მოუხვეჭა მისმა ჩანაწერებმა (306 ჩანაწერი), რომელიც „სასთუმლის წიგნის“ სახელითაა ცნობილი ( მაკურა ნო სოში). წიგნი მოიცავს 986 წელიდან 1000 წლამდე პერიოდს. ეს არის სასახლის კარის ყოფითი სცენების, თავშესაქცევი ამბების, დღესასწაულების, ჭორების, ლექსების, ბუნების სურათების, დაკვირვებების, ფიქრებისა და სევდების კრებული. სეი სიონაგონი ეხება ყველაფერს, რაც მისი დროსათვის საინტერესო იყო, მათ შორის, დედოფლის ამბებსა და პრობლემებს. 1000 წლის მიწურულს დედოფალი სადაკო მშობიარობისას გარდაიცვალა და სეი სიონაგონმა იაპონიის იმპერატორის სასახლე დატოვა. უცნობია 1000 წლის შემდეგ რას საქმიანობდა სეი სიონაგონი. სწავლულების აზრით 1001-1010 წლებში მან თავის ჩანაწერებს თავი მოუყარა და დასრულებული მხატვრული ნაწარმოების სახე მისცა.

ერთ-ერთი გადმოცემის თანახმად სიცოცხლის უკანასკნელი წლები სიღარიბეში გაუტარებია, რაც სადაოა და მისი მეტოქეების მიერ გავრცელებული ჭორი უნდა იყოს. უცნობია სად არის დაკრძალული სეი სიონაგონი, თუმცა რამდენიმე პროვინცია იჩემებს მის საფლავს.

საინტერესო ფაქტები
ცნობილია, რომ სეი სიონაგონი დაპირისპირებული ყოფილა მწერალ სეფექალთან მურასაკი შიკიბუსთან , რომელიც მსახურობდა დედოფალ შოშისთან. მურასაკი შიკიბუს კალამს ეკუთვნის „ამბავი უფლისწული გენჯისა“ და „მურასაკი შიკიბუს დღიურები“, სადაც სეი სიონაგონის შესახებაც ვკითხულობთ.
სეი სიონაგონის „სასთუმლის წიგნი“ გახდა ინგლისელი რეჟისორის პეტერ გრინევეის შთაგონების წყარო, რომელმაც 1996 წელს გადაიღო ფილმი სასთუმლის წიგნი. სეი სიონაგონის პროტოტიპის ნაგიკოს როლი შეასრულა ვივიან ვუმ.
სეი სიონაგონის პატივსაცემად მისი სახელი ეწოდა კრატერს პლანეტა მერკურიზე.
სეი სიონაგონის ნაწარმოებს ქართველი მკითხველი იცნობს „მარტოობის ჟამს ჩანაწერების“ სახელით (რუსულიდან ქართულად თარგმნა ჯუმბერ თითმერიამ, «საბჭოთა საქართველო» 1983 წელი).
პრეტენდენტთა ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

პრეტენდენტთა ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის იყო მსოფლიოს ჩემპიონობისათვის შეჯიბრების ერთ-ერთი ეტაპი. შემოღებულ იქნა 1950 წელს ფიდეს კოპენჰაგენის კონგრესზე. ტარდებოდა 1952-1994 წლებში (გარდა 1968-1985 წლებისა, როდესაც ეს ტურნირი შეცვალა პრეტენდენტთა მატჩებმა). ტურნირში დაიშვებოდნენ ჯერ პრეტენდენტთა წინა ტურნირის გამარჯვებული (ან დამარცხებული მსოფლიოს ჩემპიონი) და ზონალური ტურნირების (1952-1967) გამარჯვებულები, ხოლო შემდეგ ზონალური ტურნირების გამარჯვებულები შეცვალეს საზონათშორისო ტურნირების გამარჯვებულებმა. 1983 წლის ფიდეს მანილის კონგრესზე პრეტენდენტთა მატჩები კვლავ შეიცვალა პრეტენდენტთა ტურნირებით.

სულ გაიმართა პრეტენდენტთა 12 ტურნირი. ზოგიერთ შემთხვევაში საჭირო შეიქმნა დამატებითი მატჩების ჩატარება, ზოგჯერ კი ამას ითვალისწინებდა ტურნირის დებულება.
იბერიული ბაყაყი-მეანი

იბერიული ბაყაყი-მეანი — ბაყაყი უკუდო ამფიბიების რიგისა. მისი სხეულის საერთო სიგრძე 3,6-4,2 სმ აღწევს. გავრცელებულია სამხრეთ-აღმოსავლეთ პორტუგალიასა და დასავლეთ და ცენტრალურ ესპანეთში. დამახასიათებელია სქესობრივი დიმორფიზმი. მაგარი სხეული აქვს, მოკლე თავი. თვალები ამოზნექილი აქვს ვერტიკალური გუგებით. სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს 2 წლისა. მეტამორფოზი გრძელდება 110-140 დღე.
რობერტ უოლპოლი

რობერტ უოლპოლი, პირველი გრაფი ორფორდი (დ. 26 აგვისტო, 1676 — გ. 18 მარტი, 1745) — ბრიტანელი სახელმწიფო მოღვაწე, ითვლება ბრიტანეთის პირველ პრემიერ-მინისტრად. მაშინ ეს ტერმინი არ გამოიყენებოდა, თუმცა უოლპოლს ჰქონდა იგივე გავლენა კაბინეტზე, რაც შემდგომში პრემიერს.

უოლპოლი იყო ვიგების პარტიის წევრი და მთავრობაში მსახურობდა ჯორჯ -ისა და ჯორჯ -ის დროს. იგი 1721 წელს გახდა ხაზინის პირველი ლორდი, ხოლო 1730 წელს ლორდი ტაუნშენდის გადადგომის შემდეგ გახდა კაბინეტის ერთადერთი ლიდერი და იყო მთავრობის მეთაური 1742 წლამდე. მისი ადმინისტრაცია ითვლება ყველაზე ხანგრძლივად ბრიტანეთის ისტორიაში.
$ (ფილმი)

$, აგრეთვე ცნობილი როგორც დოლარები, ხოლო ინგლისში - როგორც ძარცვა — 1971 წლის ამერიკული ფილმი, რომელიც კომპანიის მიერ არიც გამოშვებული. მისი სცენარის ავტორი და რეჟისორია რიჩარდ ბრუკსი, ხოლო პროდიუსერი - მ. ჯ. ფრანკოვიჩი. ფილმში მონაწილეობენ ცნობილი მსახიობები - უორენ ბიტი და გოლდი ჰოუნი

სიუჟეტი
ჰამბურგში (გერმანია), რამდენიმე კრიმინალი იყენებს ლოკალურ ბანკს, რათა შეინახოს უკანონოდ მოპოვებული ფული. განგსტერებს შორის არის ადგილობრივი ნარკოდილერი, სახელად „კენდი მენი“.

ჯო კოლინზი (ბიტი) მუშაობს ამერიკული ბანკის დაცვაში. იგი შეიტყობს ბანდიტების გეგმებზე და გაიცნობს დოუნ დივაინს, მეძავს (ჰოუნი). მისი მეშვეობით იგი მოძებნის მძარცველებს.

კრიმინალები ცდილობენ ფულის გამოტანას. ფილმის ფინალური დაძაბული სცენები მიმდინარეობს ჰამბურგსა და მის შემოგარენში.
გეოლოგიური ერა

გეოლოგიური ერა — დედამიწისა და მისი ორგანული სამყაროს ბუნებრივი განვითარების ყველაზე ხანგრძლივი ეტაპი. ერა წარმოადგენს გეოქრონოლოგიური სკალის ყველაზე დიდ ერთეულს, ერა დაყოფილია პერიოდებად. დროის ამ მონაკვეთში წარმოქმნილი ქანები ერთიანდება ჯგუფში. სულ გამოყოფილია 5 ერა: არქეული, პროტეროზოური, პალეოზოური, მეზოზოური და კაინოზოური. ერების აბსოლუტური ხანგრძლივობა სხვადასხვაა. ყველაზე დიდია არქეული და პროტეროზოური ერები რომელთა საერთო ხანგრძლივობა 1,5 მლრდ. წელს აღემატება. სამი უკანასკნელი ერის ხანგრძლივობა შესაბამისად 325; 208; 67 მლნ. წელია.
ტყემალა (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

ტყემალა — ნასოფლარი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზემო ხვედურეთის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. მდინარე ხვედრულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1160 მეტრი, ქარელიდან 15 კილომეტრი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.

2002 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის 60 %-ს წარმოადგენდნენ ქართველები, 40 %-ს კი ოსები.
ტყემლოვანა (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

ტყემლოვანა — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზღუდერის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტყემლოვანისწყლის (ძამის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1030 მეტრი. ქარელიდან 36 კილომეტრი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 ადამიანი.
მტაცებელი (უცხოპლანეტელი)

მტაცებელი არის გამოგონილი უცხოპლანეტელი არსება, ცნობილი ფილმების სერიიდან მტაცებელი. ახასიათებთ დაუცხრომელი მიდრეკილება ნადირობისაკენ, ძირითადად უცხოებზე და ადამიანებზე.

მტაცებელი პირველად გამოჩნდა 1987 წლის ფილმში მტაცებელი. ცნობილია რამდენიმე მაღალბიუჯეტიანი ფანტასტიკიდან: მტაცებელი 2 (1990), უცხო მტაცებლის წინააღმდეგ (2004) და უცხო მტაცებლის წინააღმდეეგ: რეკვიემი (2007), ასევე ნოველებიდან, კომიქსებიდან და ვიდეო-თამაშებიდან. განსაზღვრული სახელი ფილმებში ამ სახეობებს არ გააჩნიათ, ცივილიზაცია იწოდება როგორც იაუტჯა და ჰიში.

დიზაინი ეკუთვნის ძმებ ტომასებს (ჯიმი და ჯონი). მაღალგანვითარებული საზოგადოებაა. მტაცებლები ფლობენ ზემაღალი დონის ტექნოლოგიებს, რისი წყალობითაც შეუძლიათ სრული კომუფლაჟი ანუ შენიღბვა, გააჩნიათ ენერგიის ბლასტები და სხვა მრავალი იარაღი.
ნოკაუტ-სისტემა მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

,,ნოკაუტ-სისტემა’’ მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

1999 წლიდან ფიდემ კიდევ ერთხელ შეცვალა მსოფლიოს პირველობის ჩატარების სისტემა და ვითომ დროის მოთოვნებისა და სანახაობითობის გაზრდის თვალსაზრისით შემოიღო ე.წ. ,,ნოკაუტ-სისტემა’’.

უმაღლესი კოეფიციენტების მქონე 64 მოჭდრაკე იკრიბება ერთ ქალაქში და ოლიმპიური სისტემით არკვევს უძლიერესის ვინაობას. ნოკაუტ-სისტემის ძირითადი წესები ასეთია: საწყის ეტაპებზე მოჭადრაკეები ორ, ხოლო ფინალში ოთხ პარტიაში არკვევენ გამარჯვებულს. თუ ამ ორმა (ოთხმა) პარტიამ ვერ გამოავლინა გამარჯვებული მაშინ ინიშნება ორი დამატებითი პარტია: პირველი სწრაფ ჭადრაკში, მეორე კი ბლიცში (თუ პირველი ყაიმით დასრულდა). თუ ვერც ბლიცმა გამოავლინა გამარჯვებული, მოგებულად ითვლება შავი ფიგურებით მოთამაშე მოჭადრაკე. კონკრეტულ შეჯიბრებაზე ამ წესებმა შეიძლება განიცადოს უმნიშვნელო ცვლილებები (მაგ. პირველი ორი დამატებითი პარტია სწრაფ ჭადრაკში და უკვე შემდეგ ბლიცი), მაგრამ ძირითადი პირობები უცვლელი რჩება.

ყოველივე ამას რა თქმა უნდა საერთო არაფერი აქვს კლასიკურ ჭადრაკთან და დიდია შემთხვევითობის ფაქტორიც (განსაკუთრებით სწრაფ ჭადრაკში და ბლიცში). მართლია მთლად სუსტი მოჭადრაკე ვერ იმარჯვებს, მაგრამ ხშირია შემთხვევა, როდესაც ობიექტურად ძლიერი მოჭადრაკე მარცხდება თავისზე სუსტ მოწინააღმდეგესთნ. ვაჟთა ჭადრაკში ფიდე მივიდა დასკვნამდე, რომ ნოკაუტ-სისტემა სრულად ვერ ასახავს ძალთა თანაფარდობას და შეცვალა იგი. ახლა მიმდინარეობს საუბრები ამ სისტემის შეცვლასთან ან სრულყოფასთან დაკავშირებით ქალთა შორის, მაგრამ ჯერჯერობით ეს ამბავი საუბრებს არ გასცილებია. მანამდე კი უკვე ჩატარდა 6 მსოფლიოს ჩემპიონატი ამ სისტემით.
ანტონ დელვიგი

ანტონ ანტონის ძე დელვიგი (დ. 17 აგვისტო [ ძვ. სტ. 6 აგვისტო], მოსკოვი — გ. 26 იანვარი [ ძვ. სტ. 14 იანვარი], სანქტ-პეტერბურგი) — გერმანული წარმოშობის ბარონი, რუსი პოეტი, ალექსანდრე პუშკინის საუკეთესო მეგობარი და თანაკლასელი. 1811 წელს დელვიგი შედის ცარსკოე-სელოს ლიცეუმში; თანამედროვეთა ცნობებით იგი ძალზედ ზარმაცი იყო, თუმცა ლექსების წერა ჯერ კიდევ 1814 წელს დაიწყო და მისი პირველი ნაშრომი „ევროპის მეგზურში“ დაიბეჭდა. მისი პირველი ნაწარმოები იყო ”პარიზის აღება”(1814 წელი), რომელიც მან კოალიციის ჯარების მიერ 1814 წელს პარიზის აღებას მიუძღვნა. იგი მსახურობდა ივანე კრილოვის უფროსობის ქვეშ საიმპერატორო ბიბლიოთეკაში, ხოლო თანამდებობიდან გადადგომის შემდეგ სიკვდილამდე (33 წლის ასაკში) მსახურობდა საგარეო საქმეთა სამინისტროში.
ჰეიანის პერიოდი

ჰეიანის პერიოდი (794 — 1185 წწ.) — ნარას პერიოდის გაგრძელება იაპონიის ისტორიაში და იაპონიის კლასიკური პერიოდის დასასრული. ჰეიანი იაპონურად სიმშვიდეს ნიშნავს. ამ პერიოდში იაპონია განიცდიდა ჩინური კულტურისა და კონფუციანიზმის განსაკუთრებით ძლიერ გავლენას, იპმერატორის კარის სიძლიერემ პიკს მიაღწია, აყვავდა ხელოვნება, ლიტერატურა, პოეზია.

ჰეიანის პერიოდის მწერლები
სეი სიონაგონი
მურასაკი შიკიბუ
იაპონიის ისტორია

იაპონიის ისტორია — ძველი წელთაღრიცხვის დაახლოებით 7500 წელს იაპონიის ტერიტორიაზე არსებობდა ნეოლითური კულტურა. ახალი წელთაღრიცხვის პირველი საუკუნეებიდან გაძლიერდა სოციალურ ფენებად დაშლა. გაჩნდნენ მონები. სოფლის (გვარის) მეთაური დიდი უფლებებით სარგებლობდა, იგი განაგებდა ადრინდელი სინტოს
კულტურასაც. ჯერ კიდევ ძველი წელთაღრიცხვის საუკუნის დასასრულს დაიწყო ტომობრივი კავშირების აღმოცენება. საუკუნეში შეიქმნა მსხვილი ტომობრივი კავშირი იამატო, რომლის ბაზაზე კლასობრივი საზოგადოების ჩამოყალიბების პროცესში წარმოიქმნა იაპონიის სახელმწიფო.

იაპონიის ისტორიის ეპოქები
იაპონიის ისტორია ძირითადად შემდეგ ეტაპებად იყოფა:
პალეოლითი 35000–14000 ძველი წელთ აღრიცხვით (ძვ.წ.ა.)
ჯომონის პერიოდი 14000–400 ძვ.წ.ა.
იაიოის პერიოდი 400 ძვ.წ.ა. – 250 ახ. წ.ა.
კოფუნის პერიოდი 250–538
ასუკას პერიოდი 538–710
ნარას პერიოდი 710–794
ჰეიანის პერიოდი 794–1185
კამაკურას პერიოდი 1185–1333
კენმუს აღდგენის პერიოდი 1333–1336
მურომაჩის პერიოდი 1336–1573
ნანბოკუ ჩიოს პერიოდი 1336–1392
სენგოკუს პერიოდი
აძუტი-მომოიამა 1568–1603
ნანბანის ვაჭრობა
ედოს პერიოდი 1603–1868
ბაკუმაცუ
მეიძის პერიოდი 1868–1912
მეიძის რესტავრაცია
ტაიშიოს პერიოდი 1912–1926
იაპონია მსოფლიო ომში
შიოვას პეროდი 1926–1989
იაპონური მილიტარიზმი
იაპონიის ოკუპაცია
ოკუპაციის შემდგომი იაპონია
ჰეისეის პერიოდი 1989 წლიდან დღემდე
ქვათეთრი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

ქვათეთრი — სოფელი საქართველოში, ქარელის მუნიციპალიტეტის ზღუდერის ადმინისტრაციულ ერთეულში (შიდა ქართლის მხარე).

მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტყემლოვანისწყლის (ძამის მარცხენა შენაკადი) ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 1280 მ-ზე, ქარელიდან 27 კმ-ში.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
ქვემო ძაღინა

ქვემო ძაღინა — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში. 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე შუა ფრონის (დასავლეთის ფრონის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. თერეგვანის თემის ცენტრი (სოფლები: ახალშენი, გადიგინა, ვახტანა, ზემო ძაღინა, თანდიწყარო, თებოთა, თერეგვანი, ლისა, მუხაური, ნაგუთნი, ოჟორა, ფიჭვიგვინა, ღარისთავი, ჩრდილეთი). ზღვის დონიდან 900 მეტრი, ყორნისიდან 5 კილომეტრი.
ქვემო ხვედურეთი

ქვემო ხვედურეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქარელის მუნიციპალიტეტის ზემო ხვედურეთის ადმინისტრაციული ერთეულში (შიდა ქართლის მხარე).

მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 640 მ-ზე, ქარელიდან 3 კმ-ში.

ისტორია
ზემო ხვედურეთის და ქვემო ხვედურეთის ძველი საერთო სახელწოდებაა ხვედურეთი. ხვედურეთი და ხვედურეთის ხევი პირველად იხსენიება სვეტიცხოვლისადმი დავით მეფის 1355 წლის სიგელში. გვიანდელ შუა საუკუნეებში ის ციციშვილების ერთ-ერთი რეზიდენცია იყო. სოფელში შემორჩენილია ციციშვილების 1883 წელს აგებული აგურის ორსართულიანი სახლი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 941 ადამიანი.
ჰოენცოლერნები

ჰოენცოლერნთა დინასტია — ბრანდენბურგის კურფიუსტრთა, შემდგომ პრუსიის მეფეებიისა (1871-1918) და ამავდროულად გერმანიის იმპერატორთა დინასტია. 1192 წლიდან ჰოენცოლერნები ნიურნბერგის ბურგგრაფები იყვნენ. 1227 წელს ჰოენცოლერნების საგვარეულო ორად გაიყო: შვაბიურ (უფროს) და ფრანკონიულ (უმცროს) შტოებად. ფრანკონიულ შტოს ნიურნბერგთან ერთად ბაიროითი და ანსბახი ერგო. 1415 წელს ბურგგრაფ ფრიდრიხ -ს ლენად ბრანდენბურგის საკურფიურსტო უბოძეს, რითაც დასაბამი მიეცა ჰოენცოლერნების ბრანდენბურგულ-პრუსიულ დინასტიას. 1701 წლიდან ჰოენცოლერნები პრუსიის მეფეები, ხოლო 1871-1918 წლებში - გერმანიის იმპერატორები იყვნენ. ჰოენცოლერნების დინასტია გერმანიაში დაამხო ნოემბრის რევოლუციამ (1918 წ.). ჰოენცოლერნების შვაბიური ხაზი 1576 წელს ორად გაიყო: ჰეხინგენებად და ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენებად.

ჰოენცოლერნთა კათოლიკური განშტოება — ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენები 1866—1947 წწ რუმინეთს მართავდნენ.

მთავარი წარმომადგენლები
ბრანდერბურგის კურფიურსტები:
ფრიდრიხ (იგივე ფრიდრიხ ) — (1415-1440)
ალბრეხტ აქილევსი — (1470-1486)
ფრიდრიხ ვილჰელმი — (1640-1688)
ფრიდრიხ — (1688-1701)
პრუსიის მეფე ფრიდრიხ — (1701-1713)

პრუსიის მეფეები:
ფრიდრიხ ვილჰელმ — (1713-1740)
ფრიდრიხ — (1740-1786)
ფრიდრიხ ვილჰელმ — (1797-1840)
ფრიდრიხ ვილჰელმ — (1840-1861)

პრუსიი მეფეები და გერმანიის იმპერატორები:
ვილჰელმ — (მეფე 1861-1888, იმპერატორი 1871-1888)
ვილჰელმ — (1888-1918)
ქვენატკოცა

ქვენატკოცა — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (აგარის სადაბო თემი). მდებარეობს მდინარე სურამულის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ქარელიდან 13 კილომეტრი.

დემოგრაფია
 საუკუნის ბოლოს სოფლის მოსახლეობა დაახლოებით 70 ადამიანი იყო და ქართველები ცხოვრობდნენ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2359 ადამიანი.
ქობესაანთუბანი

ქობესაანთუბანი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (კეხიჯვრის თემი). მდებარეობს მდინარე ძამის მარჯვენა მხარეს, თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ქარელიდან 6 კილომეტრი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 220 ადამიანი.
ალექსანდრე ჩხაიძე

ალექსანდრე (შოშია) ვლადიმერის ძე ჩხაიძე (დ. 29 თებერვალი, 1924, ბათუმი — გ. 27 იანვარი, 1998, იქვე) — ქართველი დრამატურგი, მწერალი, ჟურნალისტი, საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1983), სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1980), ღირსების ორდენის კავალერი. 1974-1998 აჭარის თეატრის მოღვაწეთა კავშირის თავმჯდომარე.

ბიოგრაფია
საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე, მაგრამ ომის გამო იძულებული გახდა შეეწყვიტა სწავლა და ფრონტზე წასულიყო. 1954 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო ინსტიტუტის იურიდიული ფაკულტეტი. ალექსანდრე ჩხაიძემ მოღვაწეობა დაიწყო, როგორც ჟურნალისტმა. აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალ-გაზეთებთან, რადიოსთან.

1951-დან ბეჭდავს პირველ მოთხრობას — „მეგობრობა“ (საქართველოს კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის და რესპუბლიკის განათლების სამინისტროს კონკურსის პრემია), ხოლო 1955 პირველ წიგნს. მისი პიესების — „ხიდი“, „სამიდან ექვსამდე“, „როცა ქალაქს სძინავს“ — მიხედვით შექმნილია მხატვრული ფილმები. იყო ჟურნალისტთა, მწერალთა, თეატრის მოღვაწეთა კავშირის წევრი.

ალექსანდრე ჩხაიძის პიესები დადგმულია საბჭოთა კავშირის 50-ზე მეტ თეატრში, საქართველოს ყველა თეატრში, ასევე უცხოურ სცენებზეც. მათ შორის, ბულგარეთში, პოლონეთში, ჩინეთში, გერმანიასა და ჩეხოსლოვაკიაში.

მისი მოთხრობების კრებულებია: „ზღვისპირა ქალაქში“, „როცა მთავრდება ბავშვობა“, „უძლეველი“, „ქალაქში ერთი ეზოა“, „ზღვა და ოთხი ქალიშვილი“, „ჩვენებურები“, „კვალი დედამიწაზე“. პიესები: „ხიდი“, „მომოვალ შეხვედრამდე“, „ზღაპარ იყო“, „შთამომავლობა“, „თავისუფალი თემა“ (სსრკ მწერალთა კავშირის და საკავშირო კომკავშირის ერთობლივი პრემია), „ჩინარის მანიფესტი“, „სამიდან ექვსამდე“, „მიკროფონი“, „როცა ქალაქს სძინავს“ (1981 საქართველოს სსრკ მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო პრემია, „ხუთწლიანი მატიანეს“ ლაურეატის საპატიო წოდება). იყო ჭოროხის სარედაქციო კოლეგიის წევრი. 1983 წლის 25 თებერვალს მოსკოვში, ხელოვნების მუშაკთა სახლში 60 წლისთავი აღნიშნეს.

მწერლის გარდაცვალების შემდეგ, მისი სახელი მიენიჭა ბათუმის ერთ-ერთ ქუჩას.
ყინწვისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

ყინწვისი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზღუდრის თემი). მდებარეობს მდინარე ძამის მარჯვენა მხარეს, თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 730 მეტრი, ქარელიდან 8 კილომეტრი. სოფლიდან დაახლოებით 10 კილომეტრზე დგას ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — ყინწვისის მონასტერი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი.

სოფელში სახლობენ: ბერაძეები, თურმანიძეები, ღამბაშიძეები, კაბისაშვილები და ჯიოშვილები.
ყორნისი (თიღვის მუნიციპალიტეტი)

ყორნისი — სოფელი საქართველოში, მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთის ფრონის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1080 მეტრი, ყორნისიდან 12 კილომეტრი.

ისტორია
ყორნისის ხეობა შედიოდა მემარჯვენე, ქართლის სასპასპეტოში, რომელიც მეფეს ეკუთვნოდა. ყორნისის ხეობის მოსახლეობა რელიგიურად რუის-ურბნისის ეპარქიაში შედიოდა. სოფელი მოხსენიებულია იოანე ბაგრატიონის 1794-99 წლების აღწერაში.სოფელი ყორნისი წარმოადგენდა ყორნისის ხეობის სოფლების ცენტრს. საუკუნისთვის ყორნისის ხეობის მოსახლეობას ეთნიკურად ქართველები შეადგენდნენ. 1801 წლიდან, რუსეთის იმპერიის მიერ ქართლ-კახეთის სამეფოს ანექსიის შემდეგ ადმინისტრაციულად შედიოდა გორის მაზრაში, სურამის უბანში. 1847 წლის მონაცემებით ყორნისის ხეობის სოფლების (ყორნისი, დოკეთი, ძარი, რუსთავი, წორბისი, ბეყმარი, თორმანეული, მალდა, ოჟორა) მოსახლეობა ეთნიკური ოსებისგან შედგებოდა და ეს სოფლები ოსურ სოფლებად იხსენიება. ამავე წლისთვის ოსური მოსახლეობა ითხოვდა ხეობის სოფლების მიკუთვნებას ოსეთის ოკრუგისთვის. რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციამ მათი მოთხოვნა არ დააკმაყოფილა, ხოლო 1859 წელს ოსეთის ოკრუგიც გაუქმდა და მისი ტერიტორია შევიდა გორის მაზრაში ცხინვალის უბნის სახით.

შიდა ქართლის 1955 წლის დაზვერვითმა ექსპედიციამ ყორნისში მიაკვლია გვიანი ბრინჯაოს ხანის სამოსახლო გორას.

1921 წლიდან ყორნისის თემის 12 სოფელი მიეკუთვნა სამხრეთ ოსეთის რევკომს. 1922-1990 წლებში იყო თემის ცენტრი (სოფლები: ბეყმარი, განითყაუ, გვინჯინა, დიდი ციხიათა, ზემო ამბრეთი, ზემო ყორნისი, ზემო წორბისი, თორმანეული, მალდა, პატარა ციხიათა, საჯვარე, ქვემო ამბრეთი, ჩაჩინაგი, ძაგოითყაუ, წორბისი, ხოდაბული). 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის მიერ და დე-ფაქტო აკონტროლებს სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა. სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით შედის ზნაურის რაიონში, არის თემის ცენტრი.

მოსახლეობა
მსოფლიო სიონისტთა ორგანიზაცია

მსოფლიო სიონისტთა ორგანიზაცია - დაარსდა თეოდორ ჰერცლის ინიციატივით სიონისტთა პირველ მსოფლიო კონგრესზე 1897 წელს. ორგანიზაცია მიზნად ისახავს ებრაელთა დაბრუნებას ისტორულ სამშობლოში, ისრაელში.

პრეზიდენტები
1897-1904 თეოდორ ჰერცლი
1905-1911 დავიდ ვოლფსონი
1911-1920 ოტო ვარბურგი
1921-1931 ხაიმ ვეიცმანი
1931-1935 ნახუმ სოკოლოვი
1935-1946 ხაიმ ვეიცმანი
1946-1956 ვაკანტური
1956-1968 ნახუმ გოლდმანი
ებრაული სააგენტო

ებრაული სააგენტო "სოხნუთი" - ისრაელის სააგენტოს ოფიციალთური ორგანიზაცია, რომელიც ახორციელებს ებრაელთა რეპატრიაციას ისტორიულ სამშობლოში, ისრაელში და მოტივაციას უმაღლებს მსოფლიო ებრაელობას სამშობლოში დაბრუნების მიზნით.

ისტორია
ებრაული სააგენტო "სოხნუთი" დაარსდა 1929 წლის 11 აგვისტოს სიონისტთა მე-16 მსოფლიო კონგრესზე.
ტომას სტერნზ ელიოტი

ტომას სტერნზ ელიოტი (; დ. 26 სექტემბერი 1888 — გ. 4 იანვარი 1965) — წარმოშობით ამერიკელი, ბრიტანელი ესეისტი, გამომცემელი, დრამატურგი, ლიტერატურის კრიტიკოსი, მოაზროვნე და „მეოცე საუკუნის ერთ-ერთი მთავარი პოეტი“. 25 წლის ასაკში, 1914 წელს, ის მშობლიური აშშ-დან დიდ ბრიტანეთში გადავიდა, დასახლდა, მუშაობა განაგრძო და იქვე დაქორწინდა. ელიოტის პოემა — „ალფრედ პრიუფროკის სიყვარულის სიმღერა“ — მოდერნისტული მიმდინარეობის შედევრად მიიჩნევა. ამ პოემას ინგლისურ ლიტერატურაში სხვა, კარგად ცნობილი, პოემები მოჰყვა: „ნარჩენთა მიწა“, (1922), „გამოფიტული კაცი“, (1925), „ოთხშაბათის ფერფლი“ (1930) და „ოთხი კვარტეტი“ (1945).. ელიოტი ცნობილია თავისი შვიდი პიესითაც, უმეტესად, ლირიკული დრამით — მკვლელობა კათედრალში (1935). მწერალს 1948 წელს ნობელის პრემია გადაეცა ლიტერატურის დარგში, „მისი, როგორც თანამედროვე პოეზიის ნოვატორის აღსანიშნავი ღვაწლისათვის“. იყო დიდი ბრიტანეთის ღირსების ორდენის კავალერი. საუკუნის ერთ-ერთი ავტორიტეტული პიროვნება. ელიოტი იყო ღრმად მორწმუნე ქრიატიანი. ზოგიერთი თანამედროვე მას ბრალს სდებდა ანტისემიტიზმში. ელიოტი იყო ცნობილი ამერიკელი პოეტისა და ინგლისურენოვანი მოდერნისტული ლიტერატურის ერთ-ერთი დამაარსებლის — ეზრა ფაუნდის — თანამოაზრე.

ცხოვრება და შემოქმედება
ელიოტი სწავლობდა სორბონის, ჰარვარდის და ოქსფორდის უნივერსიტეტებში. 1914 წ. საცხოვრებლად გადავიდა დიდ ბრიტანეთში და 1927 წ. მიიღო გაერთიანებული სამეფოს მოქალაქეობა. ამავე წელს გახდა ანგლიკანური ეკლესიის წევრი. 1928 წ. ელიოტმა შემდეგი დახასიათება მისცა თავის მსოფლმხედველობას: ლიტერატურაში — კლასიცისტი; პოლიტიკაში — როიალისტი; რელიგიაში — ანგლო-კათოლიკური.

ელიოტმა უზარმაზარი კვალი დატოვა ინგლისურენოვან პოეზიაში; ავტორია ს. უმნიშვნელოვანსი ფილოსოფიური პოემებისა (პრუფროკის სასიყვარულო სიმღერა; იავარქმნილი მიწა; ოთხი კვარტეტი და ა.შ.). ელიოტი – რევოლუციური პოეტია; მან თანამედროვე ინგლისურენოვანი პოეზიის განვითარებაზე მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია.

ელეიოტმა დიდი კვალი დატოვა ლიტერატურის კრიტიკაშიც. მან დიდი ზეგავლენა მოახდინა ახალი კრიტიკის სკოლაზე. ელიოტი იყო მრავალი ესსეს ავტორი (მათ შორის „მუსიკის პოეზია“). ელიოტი თანამედროვე ინგლისური ლიტერატურული ენის რეფორმატორია; ის იმდენად სკურპულოზურად ეკიდებოდა ამ საქმეს, რომ დღეს ბევრი კრიტიკოსი მას კრიპტო-ფაშისტატადაც კი მიიჩნევს.

დრამატურგიაში ელიოტს აგრეთვე, დიდი დამსახურება მიუძღვის. ის რამდენიმე ცნობილი პიესის ავტორია (ბედი; მკვლელობა საკათედრო ტაძარში, ოჯახის გაერთიანება; კოქტეილის წვეულება; კონფიდენციალური კლერკი და ა.შ.).

დამსახურება და საპატიო ორდენები
დიდი ბრიტანეთის ღირსების ორდენი (1948).
საფრანგეთის საპატიო ლეგიონის ოფიცერი (1951).
გოეთეს პრემიის ლაურეატი (1955).
დანტეს მედალის მფლობელი (1959).
ხელოვნების და ლიტერატურის ორდენი (1960).
თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი (1964).
13 უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი (ოქსფორდის, კემბრიჯის, სორბონას, ჰარვარდის და ა.შ.)

ელიოტის გარდაცვალების შემდეგ კენტის უნივერსიტეტს კოლეჯს ეწოდა მისი სახელი.
1983 წ. მიენიჭა ტონის პრემია.
დაიბეჭდა მისი სახელობის მარკები.
ჩიმბორასო

ჩიმბორასო — ჩამქრალი ვულკანი ეკვადორში. ანდების დასავლეთი კორდილიერების დასავლეთ კალთაზე. სიმაღლე 6,263.47 მეტრი — ეკვადორის უმაღლესი წერტილი. წარმოადგენს ანდეზიტებითა და დაციტებით აგებულ სტრატოვულკანს. კალთები შემოსილია მაღალმთიანეთის ეკვატორული მდელოთი — პარამოსით. 4700 მეტრის ზევით — მარადი თოვლია. არის მყინვარები, რომლებიც ზოგჯერ ზღვის დონიდან 4600 მეტრამდე ეშვებიან. უკანასკნელი ცნობილი ამოფრქვევა დაფიქსირდა ჩვენი წელთაღრიცხვის 550 წელს. დღეისათვის ჩიმბორასო არ არის მიჩნეული აქტიურ ვულკანად. მის კალთებზე სათავეს იღებს მდინარე გუაიასი.
ძლევიჯვარი

ძლევიჯვარი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (გიგანტი თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე აღმოსავლეთ ფრონის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 730 მეტრი, ქარელიდან 9 კილომეტრზე.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 788 ადამიანი.

ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადა ქართველი ძიუდოისტი შოთა ხაბარელი.