iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სერგეი კიროვი

სერგეი მირონის ძე კიროვი (, ნამდვილი გვარი კოსტრიკოვი; დ. 27 მარტი [ ძვ. სტ. 15 მარტი ], 1886 — გ. 1 დეკემბერი ,1934) — რუსი რევოლუციონერი.

ბიოგრაფია
რსდმპ წევრი 1904 წლიდან. მონაწილეობდა 1905–1907 წლების რევოლუციაში. 1905 წელს იყო რსდმპ ტომსკის კომიტეტის წევრი. 1917 წლის ბოლომდე იყო მენშევიკების მომხრე და რუსეთის დროებითი მთავრობის პოლიტიკის მხარდამჭერი. ბოლშევიკური რევოლუციის შემდეგ გადადის ბოლშევიკების მხარეს. 1918 წლის ივლისში დამკვირვებლის სტატუსით მონაწილეობდა საბჭოების მე-5 ყრილობაზე. 1919 წლის თებერვლიდან იყო ასტრახანის დროებითი რევკომის თავმჯდომარე, ხელმძღვანელობდა ანტიბოლშევიკურად განწყობილ მუშათა და სასულიერო პირთა დახვრეტებს. იმავე წელს გახდა მე-11 წითელი არმიის სამხედრო რევოლუციური საბჭოს წევრი და იქცა სერგო ორჯონიკიძის მარჯვენა ხელად. 1920 წლიდან იყო რუსეთის კომუნისტური პარტიის ცეკა-ს კავკასიის ბიუროს წევრი. იმავე წლის ბოლოს იყო ერთ-ერთი ხელმძღვანელი აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციისა. 1920 წლის ივნისში დაინიშნა საბჭოთა რუსეთის სრულუფლებიან წარმომადგენლად საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. 1920 წლის ოქტომბრიდან ხელმძღვანელობდა რუსეთის დელეგაციას პოლონეთთან წარმოებულ სამშვიდობო მოლაპარაკებებში. 1921 წელს დაინიშნა აზერბაიჯანის სსრს კომპარტიის ცეკა-ს პირველ მდივნად. 1923 წელს, რკპ მე-12 ყრილობაზე აირჩიეს პარტიის ცეკას მდივნად. 1926 წლიდან იყო პარტიის ლენინგრადის საქალაქო და საოლქო კომიტეტების პირველი მდივანი, რკპ ჩრდილო-დასავლეთის ბიუროს მდივანი, იმავე წელს აირჩიეს რკპ ცეკა-ს ბიუროს წევრობის კანდიდატად. მისი ინიციატივით დაარსდა ქალაქი სლანცი. 1930 წელს გახდა კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი, ხოლო 1934 წლიდან ცეკას მდივანი და საორგანიზაციო ბიუროს წევრი. იმავე წლის 1 დეკემბერს კომუნისტური პარტიის შტაბ-ბინაში ლენინგრადში პირადი ანგარიშსწორების მიზნით მოკლა ვინმე ლეონიდ ნიკოლაევმა.

მემკვიდრეობა
კიროვის სახელი ეწოდა საბჭოთა კავშირის სხვადასხვა ქალაქებსა და სოფლებს:
კიროვი (კიროვის ოლქი)
კიროვის ოლქი
მისი სახელობის რაიონი
დონის როსტოვში დგას კიროვის ძეგლი.
ნიჟნი-ნოვგოროდის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ვ. ბრიუხატოვი, ა. ნიკიტინი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ეკლექტიკა
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1893-1896
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 56.323353
| გრძედი =43.9871
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ნიჟნი-ნოვგოროდის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. რევოლუციამდე იყო მარტინოვის საავადმყოფოს კარის ეკლესია.

ისტორია
მარტინოვის საავადმყოფოს ეზოში კარის ეკლესიის აგების შესახებ საუბარი წლების განმავლობაში მიმდინარეობდა, როგორც სასულიერო პირების, ასევე ქალაქის მთავრობის რიგებში. ორივე მხარე შეთანხმდა, რომ ეკლესია აგებული უნდა ყოფილიყო საავადმყოფოსაგან განცალკევებულად. თუმცა აღნიშნული გეგმა დიდი ხნის მანძილზე შეუსრულებელი რჩებოდა საკმარისი ფინანსური რესურსების არქონის გამო.

სიტუაცია რადიკალურად შეიცვალა, როდესაც ვაჭრის ქვრივმა ალექსანდრა გორბუნოვამ, მეუღლის პატივისცემის ნიშნად გაიღო 4 000 მანეთის შემოწირულობა. 1893 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება ეკლესიის მშენებლობის შესახებ. 1894 წელს პროექტი განიხილეს და დაამტკიცეს ნიჟნი-ნოვგოროდის საგუბერნიო მმართველობის ტექნიკური კომისიის მორიგ სხდომაზე.

1894 წლის 22 აგვისტოს შედგა საავადმყოფოს ეკლესიის სარძიკველის საზეიმოდ ჩაყრა. მშენებლობა მიმდინარეობდა ვ. ბრიუხატოვის მეთვალყურეობით, ხოლო 25 აგვისტოს მისი გარდაცვალების შემდეგ პროექტი ჩაიბარა არქიტექტორმა ალექსანდრე ნიკიტინმა. 1894 წლის შემოდგომისათვის საფუძვლის აყრა დასრულდა, გაზაფხულიდან კი დაიწყო ეკლესიის კედლების მშენებლობა. ჯამში ეკლესიის მშენებლობა დაჯდა 26 372 მანეთი.

ეკლესია აკურთხეს 1896 წლის 4 აგვისტოს. 1896 წლიდან მოყოლებული რევოლუციამდე ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღევლინებოდა კვირაობით და სადღესასწაულო დღეებში. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე მარტინოვის საავადმყოფოს კედლებში განთავსდა სამხედრო ჰოსპიტალის პალატები.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ნიჟნი-ნოვგოროდის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია დახურეს. 1974 წელს ეკლესიის შენობა გადავიდა რადიოფიზიკის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ბალანსზე. 1988 წელს ეკლესიის შენობა, როგორც რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი გადაეცა ქალაქის კულტურის სამმართველოს.

1990 წლიდან შემორჩენილი ფოტოების მეშვეობით დაიწყო ეკლესიის რესტავრაცია. 2005 წელს მოხდა ეკლესიის მეორედ კურთხევა. 2016 წლის ივლისიდან ეკლესიის წინამძღვარია ანდრეი ბანდინი.
ალექსანდრე ზაქარიაძე

ალექსანდრე ყარამანის ძე ზაქარიაძე (დ. 15 თებერვალი, 1884 — გ. 12 მაისი, 1957) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე. დაჯილდოებული იყო რუსეთის იმპერიის ჯილდოებით: წმ. ანას მე- 4 ხარისხის, წმ. ანას მე- 3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-3 ხარისხის, წმ. სტანისლავის მე-2 ხარისხის, წმ. ვლადიმირის მე- 4 ხარისხის ორდენებით, ასევე პოლონეთის უმაღლესი სამხედრო წოდებებით.

ბიოგრაფია
სწავლობდა ქუთაისის მე-6, შემდეგ ტფილისის იუნკერთა სასწავლებელში. 1904 წელს პოდპორუჩიკის წოდებით გაიგზავნა 79 -ე პოლკში. შემდეგ მსახურობდა სამარის 147 -ე და ტფილისის მე-15 გრენადერთა პოლკებში. იყო რუსეთ-იაპონიის ომის მონაწილე. 1907 წელს პორუჩიკის წოდება მიიღო, 1911 წელს – შტაბსკაპიტნობა. 1912 წელს და ამთავრა გენერალური შტაბის სამხედრო აკადემია პირველი თანრიგით. 1913 წელს უკვე კაპიტანი გახდა. იყო პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე. 1915 წელს გახდა პოდპოლკოვნიკი, კავკასიის კა ზაკთა მე-3 დივიზიის შტაბის უფროსი ადიუტანტი, შემდეგ 27 -ე საარმიო კორპუსის შტაბის დავალებათა
ოფიცერი. 1917 წლის თებერვლიდან ასრულებდა ლიტველთა მე-2 მსროლელი ბრიგადის შტაბის უფროსის მოვალეობას. 1917 წელს იყო კაზაკთა დივიზიის შტაბის უფროსი, შემდეგ ქვეითთა ბრიგადის მეთაური, გენერალური შტაბის პოლკოვნიკი.

1917 წლის ნოემბერში დაბრუნდა საქართველოში, გახდა საქართველოს ეროვნული საბჭოს სამხედრო სექციის უფროსი. 1918 წლის დასაწყისში გახდა ქართული საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი გახდა. 1918 წელს იყო საქართველოს სამხედრო სამინისტროს გენერალური შტაბის განყოფილების საერთო, შემდეგ კი ოპერატიული სექციის უფროსი. 1919 წლიდან ქართული არმიის გენერალია. 1919–1921 წლებში იყო საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილე, შემდეგ გენშტაბის უფროსი. 1920 წლიდან რესპუბლიკის სამხედრო საბჭოს წევრი, თავდაცვის საბჭოს მიწვეული წევრი.

1921 წლის მარტიდან ემიგრაციაში წავიდა, ჯერ სტამბოლში, შემდეგ კი მსახურობდა პოლონეთის არმიაში. დაამთავრა პოლონეთის უმაღლესი სამხედრო სკოლა. 1923 წლიდან იყო პოლონეთის არმიის ბრიგადის გენერალი 1926 წლიდან პოლონეთის ქართული კომიტეტის წევრია. 1927 წელს გახდა დივიზიის გენერალი. მონაწილეობდა გერმანია-პოლონეთის ომში 1939 წელს, რა დროსაც ტყვედ ჩაუვარდა გერმანელებს, თუმცა მალევე გაათავისუფლეს.

მეორე მსოფლიო ომის დასასრულს საცხოვრებლად გადავიდა საფრანგეთში. იყო პარიზის ქართული სათვისტომოს წევრი. გარდაიცვლა 1957 წლის 12 მაისს.
ნიჟნი-ნოვგოროდის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი = ოფიციალური ვებგვერდი]
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ლ. ვოზოულინი, ა. ვოზოულინი, ა. კონსტანტინოვი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1221
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 56.328306
| გრძედი =44.00175
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ნიჟნი-ნოვგოროდის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. ეკლესია ნაკურთხია რუსეთის სამხედროების მფარველის მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე.

ისტორია
1221 წელს ააგეს ხის, ხოლო 1227 წელს ოთხბურჯიანი, სამაფსიდიანი თეთრი ქვით. ეკლესია სამი საკურთხევლით ააშენეს. ეკლესია სრულიად გადააკეთეს 1359 წელს.

1704 წელს კრემლის ხანძრის დროს მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია დაზიანდა. ღვთისმსახურება აღსდგა 1732 წლის 18 მარტს. ეკლესია კვლავ აკურთხეს, კურთხევის ცერემონიალი ჩაატარა ნიჟნი-ნოვგოროდის მთავარეპისკოპოსმა პიტირიმმა.

2008 წელს ეკლესიასთან ახლოს აღმართეს თავად იური ვსევოლოდის ძისა და ეპისკოპოს სიმონ სუზდალელის ძეგლი. მათი გახსნა გაიართა 17 თებერვალს. ნიჟნი-ნოვგოროდის სხვა ტაძრებში ამ დღეს აღევლინა საზეიმო მსახურება. ძეგლი აკურთხა ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის ეპისკოპოსმა გიორგიმ.

2009 წლის 16 მარტს ნიჟნი-ნოვგოროდის საკანონმვებლო კრების წევრებმა ეკლესიას გადასცეს 9 ზარი. 2009 წლის 26 მარტს სამრეკლოზე დაკიდეს დედოზარი, რომლის წონაც იყო 530 კგ.

2009 წლის სექტემბერში ტაძარს სტუმრობდა სრულიად რუსეთისა და მოსკოვის პატრიარქი კირილე. მნ ეკლესიას საჩუქრად გადასცა ყაზანის ღვთისმშობლის ხატი.
არზამასის ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1793
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.386519
| გრძედი =43.823314
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
არზამასის ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი არზამასში (ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი). მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.

ისტორია
1793 წელს არზამასში ააგეს მცირე ეკლესია, რომელიც აკურთხეს ანდრია პირველწოდებულის სახელზე. ეკლესიას ჰქონდა ორი ეკვდერი: ერთი ნაკურთხი ანდრია პირველწოდებულის, ხოლო მეორე წმინდა სიმონისა და ანას სახელზე. 1870 წელს ვაჭარ რუკავიშნიკოვის დახმარებით, ეკლესიას მიაშენეს ქვის ნაგებობა, რის შედეგადაც ეკლესია ბევრად უფრო მოცულობითი გახდა. მეოცე საუკუნის დასაწყისში მიმდინარეობდა ეკლესიის რემონტი და შემოავლეს ახალი ქვის ღობეც. ეკლესიის საკურთხეველი საკმაოდ არასტანდარტული იყო. მას ჰქონდა ორი აფსიდი, რაც ამ ეკლესიას სხვებისაგან განასხვავებდა. ეს დაადასტურა არქიტექტორ-რესტავრატორების მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა, რომლებიც მეოცე საუკუნის შუა პერიოდში მიმდინარეობდა. ტაძრის ინტერიერი საკმაოდ მდიდარი იყო.

1934 წელს ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ეკლესია დახურეს. ეკლესიის შენობა თავდაპირველად გამოიყენებეოდა, როგორც პიონერთა კლუბი, ხოლო შემდეგ როგორც ავტომობილისტთა კლუბი.

2004 წელს ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. დაიწყო აღდგენითი და სარემონტო სამუშაოები. სამუშაოების დასრულების შემდეგ ეკლესიამ მიიღო პირვანდელი სახე. 2005 წელს ეკლესია აკურთხეს.

დღეისათვის ეკლესიის კარი ღიაა მრევლისა და მორწმუნეებისათვის. ეკლესიაში ყოველდღე მიმდინარეობს ღვთისმსახურება.
არზამასის აღდგომის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1814-1842
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.386667
| გრძედი =43.813333
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
არზამასის აღდგომის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი არზამასში (ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი). მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.

ეკლესიას დომინირებული მდგომარეობა უკავია არზამასის ტაძრის მოედანზე. იგი ააშენეს 1812 წელს და მიუძღვნეს რუსი ხალხის გამარჯვებას 1812 წლის რუსეთ-საფრანგეთის ომში.

შენობის ასაშენებლად დაიხარჯა 5,5 მლნ აგური, 1 000 კუბური მეტრი ფუნდამენტის ქვა და 164 ტონა რკინა. ეკლესიის პროექტი შეადგინა ადგილობრივმა მაცხოვრებელმა მიხაილ კორიფსკმა (1788-1851 წწ.), რომელიც იყო ცნობილი რუსი არქიტექტორის ა. ვორონიხინის მოსწავლე.

არზამასის აღდგომის ტაძარი ქალაქის უმნიშვნელოვანესი ღირსშესანიშნაობაა. იგი დაგას მაღალ გორაზე. შენობას აქვს ბერძნული ჯვრის ფორმა, რომელიც ჩასმულია კვადრატში. ტაძრის სიგრძე და სიგანე არის 30 საჟენი (63 მეტრი და 90 სმ), ხოლო სიმაღლე 22 საჟენი (46 მ 86 სმ). ფრონტონებზე გამოსახულია ბიბლიური სცენების ამსახველი ფრესკები: „ქრისტეს აღდგომა“ (აღმოსავლეთის ფრონტონი), „აბრაამის მიერ სამების ხილვა“ (სამხრეთი ფრონტონი), „ყველა წმინდანის კრება (დასავლეთი ფრონტონი), „ღვთისმშობლის საფარველი“ (ჩრდილოეთის ფრონტონი).

საბჭოთა პერიოდში ეკლესიას აფეთქება დაუპირეს, მაგრამ მოსახლეობის ძლიერი რეაქციის გამო მხოლოდ დახურეს. ეკლესიის გახსნის საკითხს განიხილავდა სრულიად რუსეთის პატრიარქი სერგი, რომელიც არზამასის მცხოვრები იყო. 1947 წელს ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა.

2009 წლის სექტემბერში ეკლესიას სტუმრობდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი კირილე.

2017 წლის 13 აგვისტოს, რუსეთის პატრიარქის კირილეს დაბადების 150 წლისთავთან დაკავშირებით არზამასის აღდგომის ტაძარში ლიტურგია აღავლინა მოქმედმა პატრიარქმა კირილემ.
ტრასტამარას დინასტია

ტრასტამარას დინასტია (ესპ. ) — ესპანეთის სამეფო დინასტია. ტრასტამარას დინასტია წარმოადგენდა ივრეას დინასტიის განშტოებას. ტრასტამარას დინასტია დააფუძნა მეფე ენრიკე -მ 1366 წელს. ტრასტამარები მეფობდნენ კასტილიაში, ლეონში, არაგონში, ნეაპოლში, სიცილიაში, ნავარაში, ვალენსიაში, ბარსელონასა და მაიორკაში. ტრასტამარების მმართველობის პერიოდში გაერთიანდა დაშლილი ესპანური სამეფოები. ისინი გაერთიანდა დედოფალ ისაბელ კასტილიელისა და მეფე ფერდინანდ არაგონელის ქორწინებით. ორივე მათგანი ტრასტამარა იყო. მათი ქალიშვილი ხუანა კი გახდა ამ საგვარეულოს უკანასკნელი წარმომადგენელი. ხუანა გათხოვილი იყო ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ ჰაბსბურგზე, ხუანას გარდაცვალების შემდეგ კი 1555 წელს ტრასტამარები ჰაბსბურგებმა შეცვალეს.

ტრასტამარების მეფობის პერიოდს მიეკუთვნება ესპანეთის ისტორიაში მომხდარი გარდამტეხი მოვლენები, როგორებიცაა რეკონკისტას დასრულება და არაბების იბერიის ნახევარკუნძულიდან გაძევება, ესპანეთის გაერთიანება და კოლუმბის მოგზაურობის დაფინანსება, რასაც ახალი კონტინენტის აღმოჩენა და ესპანეთის კოლონიურ სახელმწიფოდ გარდაქმნა მოჰყვა.

კასტილიისა და ლეონის მეფეები
ენრიკე - 1369-1379
ხუან - 1379-1390
ენრიკე - 1390-1406
ხუან - 1406-1454
ენრიკე - 1454-1474
ისაბელ - 1474-1504
ხუანა - 1504-1516

არაგონისა და სიცილიის მეფეები
ფერდინანდ - 1412-1416
ალფონსო - 1416-1458
ხუან - 1458-1479
ფერდინანდ - 1479-1516

ნეაპოლის მეფეები
ალფონსო - 1435-1458
ფერდინანდ - 1458-1494
ალფონსო - 1494-1495
ფერდინანდ - 1495-1496
ფედერიგო - 1496-1501
ფერდინანდ - 1501-1516

ნავარის მეფეები
ჟან (დე ფაქტო) - 1425-1441, 1442-1479
ელეონორ - 1479
კარლ - 1479-1461
ბლანკა - 1461-1464
არზამასის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1777-1786
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.372986
| გრძედი =43.826739
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
არზამასის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი არზამასში (ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი). მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.

ისტორია
არზამასის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი ააგეს 1777 წელს არზამასელი ვაჭრის მატვეი სტეფანეს ძე მასლიონკოვის ფინანსებით. ტაძარში მასლიონკოვმა გადაიტანა საგვარეულო სიწმინდე ტიხვინის ღვთისმშობლის დიდი ხატი.

ეკლესიის კურთხევიდან ყოველდღიურად ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ხსენების დღეს (ძველი სტილით 26 ივნისი, ახალი სტილით 10 ივლისი) სრულდება ლიტანიობა ეკლესიიდან სასაფლაომდე. გადმოცემის მიხედვით ეს იყო განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი დღესასწაული ქალაქის მთელი ქვედა ნაწილისათვის, როდესაც ქალაქის სასაფლაოს სტუმრობდა მთელი ქალაქი და მის გარშემო მდებარე სოფლები.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1931 წელს არზამასის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი დახურეს, მის შენობაში კი განათავსეს ქალაქის მორგი.

არზამასის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი არის რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ნომრით 521410084610006.
ძერჟინსკის ანტონი დიდის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ძველი ბიზანტიური სტილი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 2007-2010
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 56.256621
| გრძედი =43.466138
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ძერჟინსკის ანტონი დიდის ტაძარი — მოქმედი მართლმადიდებლური ტაძარი ძერჟინსკის ჩრდილოეთ გარეუბანში (ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი),ზარიოვის მოსახვევისა და ჩკალოვის პროსპექტის კვეთაზე. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.

ისტორია
2006 წელს ტაძრის მშენებლობისათვის გამოიყო მიწის ნაკვეთი. ამავე წლის 2 ნოემბერს მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ აკურთხა ჯვარი მომავალი მშენებლობის ადგილზე. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 2007 წელს. პირველ სააღდგომო წირვა-ლოცვას და ღამისთევას ესწრებოდა მრევლის მხოლოდ 50 წარმომადგენელი. 2010 წლის 22 სექტემბერს ტაძარი აკურთხა ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ. კურთხევამდე ცოტა ხნით ადრე დასრულდა ოთხიარუსიანი კანკელის აგება, რომელიც აკადემიურ სტილში შეასრულეს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიის ხელოსნებმა.

2010 წლის 14 ნოემბერს ტაძართან გაიხსნა ქალაქში მეორე საკვირაო სკოლა. პირველი 1995 წელს გაიხსნა ქრისტეს აღდგომის ტაძარში.

წინამძღვრები
2009 წლის 13 მარტიდან ეკლესიის წინამძღვარია ილია შიტოვი. 2012 წლის 29 აგვისტოდან წინამძღვარია - იოანე სოროკინი, ხოლო 2013 წლის 21 მაისიდან ბორის მაკარენკო.
ძერჟინსკის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მიმდინარეობს მშენებლობა
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი = ოფიციალური საიტი
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1998
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 56.230993
| გრძედი =43.413592
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ძერჟინსკის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი — მშენებარე მართლმადიდებლური ტაძარი ძერჟინსკში (ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი). მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.

მრევლის ისტორია
საბჭოთა პერიოდში ქალაქის დაარსების დღიდან ეკლესია არ ყოფილა. ახლომდებარე სოფლებშიც ეკლესიები დახურული იყო. 1992 წელს წმინდა სერგის სამების ლავრაში მოღვაწე მამა ნაუმმა ანა სტეფანოვას მისცა კურთხევა შეეგროვებინა თანხები ძერზინჟსკში ეკლესიის ასაშენებლად. კურთხევა ასევე მიიღეს ჟელნინოს ხარების ეკლესიის წინამძღვრის მამა ნიკოლაი ნატაროვისაგან. პირველი თანხები შეაგროვეს საეკლესიო მაღაზიაში განთავსებულ წიგნის სახლში. შემდეგ შემოწირულობის აგროვება საბჭოთა პერიოდში ქალაქის დაარსების დღიდან ეკლესია არ ყოფილა. ახლომდებარე სოფლებშიც ეკლესიები დახურული იყო. 1992 წელს წმინდა სერგის სამების ლავრაში მოღვაწე მამა ნაუმმა ანა სტეფანოვას მისცა კურთხევა შეეგროვებინა თანხები ძერზინჟსკში ეკლესიის ასაშენებლად. კურთხევა ასევე მიიღეს ჟელნინოს ხარების ეკლესიის წინამძღვრის მამა ნიკოლაი ნატაროვისაგან. პირველი თანხები შეაგროვეს საეკლესიო მაღაზიაში განთავსებულ წიგნის სახლში. შემდეგ დაიწყეს ქალაქის მცხოვრებლებს შორის.

1993 წელს მრევლმა ღვთისმსახურებისთვის შეიძინა რკინიგზის ვაგონი. თითქმის ერთი წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა მომავალი ეკლესიის მოწყობა. პირველი მსახურება შედგა 1994 წელს ქრისტეს ნათლობის დღეს.

1994 წლის 25 ოქტომბერს ჩადეს იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესიის სარძიკვლის ქვა. 1995 წლის ოქტომბერში გაიხსნა საკვირაო სკოლა. პირველ შობას, 1996 წელს, ტაძარში მხოლოდ 20 ადამიანი შეიკრიბა. ამავე წელს ეკლესიაში გაიხსნა ბიბლიოთეკა.

1997 წელს დასრულდა წმინდა ტიხონისა და რუსეთის ახალმოწამეების სახელობის ხის ეკლესიის მშენებლობა. 2009 წლის 23 აპრილს ეკლესიაში ჩატარდა სააღდგომო ლიტურგია და ამ ვღესვვე ეკლესიის წინამძღვრად აკურთხეს ვიქტორ სოფრონოვი.

ტაძრის მშენებლობა
ტაძრის ფუნდამენტი ჩაყარეს 1990-იან წლებში. 2008 წელს დასრულდა ეკლესიის პირველი სართული. 2008 წლის 28 აპრილს მშენებარე ეკლესიაში ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის ეპისკოპოსმა გიორგიმ აღავლინა საღვთო ლიტურგია.

დასრულებული ეკლესიის სიმაღლე იქნება 65 მეტრი. 1995 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა ქალაქში პირველი საკვირაო სკოლა.
თეთრი კოშკი (ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლი)

თეთრი კოშკი — ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ერთ-ერთი კოშკი. მდებარეობს მთისწინეთზე ივანოვსკისა და ზაჩატევსკის კოშკებს შორის.

ისტორია
კოშკი თარიღდება საუკუნით. 1620 წელს იგი გადაუკეთებიათ.

კოშკმა თანამედროვე სახელწოდება მიიღო საუკუნეში ფასადის ქვედა ნაწილში შემონახული თეთრი მოსაპირკეთებელი მასალის გამო. - საუკუნეებში მას ეწოდებოდა სიმეონოვსკის კოშკი, სიმეონოვსკის მონასტრის სახელწოდებიდან გამომდინარე, რომელიც მდებარეობდა კრემლის შიგნით.

1889 წელს კოშკი გამოიყენებოდა ნიჟნი-ნოვგოროდის საგუბერნიო არქივის შენობად. 1923 წელს თეთრი კოშკი დაიწვა მასში განთავსებულ საარქივო დოკუმენტებთან ერთად, მაგრამ კოშკის სტრუქტურულ ელემენტებს სერიოზული ზიანი არ მიუღიათ.

აღწერა
კოშკი არის მრგვალი და ოთხსართულიანი. თავდაპირველი გადახურვა არ შემონახულა. აქვს სარეკონსტრუქციო სამუშაოების დროს შენარჩუნებული ადრეული რეკონსტრუქციის კვალი.

კოშკს ორი შესასვლელი აქვს, მიწის დონეზე (კოშკის მეორე სართულზე) და სამხედრო აივნიდან. ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის სხვა მრგვალი კოშკებისაგან განსხვავებით თეთრ კოშკს გააჩნია დიდი რაოდენობით სათოფურები. მეორე სართულის ინტერიერი გადაკეთებულია ოთხკუთხედის ფორმის მქონე ოთახად. სამივე მხარეს ოთახს დატანებული აქვს სათოფურები. მესამე სართულის ინტერიერს მრგვალი დაგეგმარება აქვს. მის კედლებში დატანებულია შვიდი სწორკუთხა ნიში ვიწრო სათოფურებით. მეოთხე სართულზე დატანებულია კრემლის კოშკებისათვის დამახასიათებელი საბრძოლო ფანჯრები ანუ სათოფურები.