iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
წყალნაწყენი

წყალნაწყენი — მცენარეთა გვარი წყალნაწყენისებრთა (ონაგრასებრთა) ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია. მტევნებად შეკრებილი მეწამული ან ვარდისფერი ყვავილები აქვთ. 200-მდე სახეობა გავრცელებულია დედამიწის ტროპიკების გარე ოლქებში. საქართველოში გავრცელებულია 18 სახეობა; იზრდებიან იზრდებიან დაბლობიდან ალპურ სარტყელამდე მდინარეთა ნაპირებზე, დაჭაობებულ და ტენიან ადგილებში, ტყეებში. . -ი კარგი თაფლოვანი მცენარეა. ფოთლები შეიცავს ვიტამინს.
ლეჟა

ლეჟა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი დასავლეთ ალბანეთში. ლეჟის მუნიციპალიტეტი არის ლეჟის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მისი ისტორიული, ბერძნული სახელია ლისოსი . ლეჟის მუნიციპალიტეტი ჩამოყალიბდა 2015 წელს, ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის შედეგად. მის შემადგენლობაში 10 ყოფილი მუნიციპალიტეტი შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ლეჟა გახდა.

ლეჟა 10 მეტრზე მდებარეობს ზღვის დონიდან. მისი ფართობი 509,10 კმ²-ია. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, ლეჟისა და დანარჩენი 9 ყოფილი მუნიციპალიტეტის საერთო მოსახლეობამ 65 633 ადამიანი შეადგინა.

ლეჟის ისტორია დაახ. ძვ. წ. საუკუნიდან იწყება. თავდაპირველად, იგი ბერძნული კოლონია იყო. ლეჟა ძალიან ბევრი ეპოქის მომსწრე გახდა. 2004 წლიდან, ლეჟაში ძალიან აქტიურად მიმდინარეობს არქეოლოგიური გათხრები და ამ 11 წლის განმავლობაში, ძველ რომაული და ბიზანტიური ეპოქის დროინდელი მრავალი სამარხი და შენობა იქნა აღმოჩენილი.
ტრანსსექსუალი (საიდუმლო მასალები)

ტრანსსექსუალი — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეთოთხმეტე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1994 წლის 21 იანვარს.

სიუჟეტი
მალდერი და სკალი იძიებენ ჯანმრთელი ახალგაზრდების იდუმალი გარდაცვალებების საქმეებს. ყოველი გარდაცვალება მოხდა სქესობრივი აქტების შემდეგ. მალდერი თვლის, რომ ეს არის ფერომონების დიდი რაოდენობის ბრალი, თუმცა სკალი ამას სკეპტიკურად უყურებს. საბოლოოდ კვალი მიდის მასაჩუსეტსში, რელიგიური კულტისკენ.
პოლკოვნიკს არავინ სწერს

პოლკოვნიკს არავინ სწერს — კოლუმბიელი მწერლის, გაბრიელ გარსია მარკესის მოთხრობა, გამოქვეყნებული 1961 წელს. მიაკუთვნებენ მაგიურ რეალიზმს, დაწერილია ესპანურ ენაზე.

სიუჟეტი
მოქმედება ხდება კოლუმბიის მცირე ქალაქში, 1956 წელს. მთავარი გმირი 75 წლის, სამოქალაქო ომის ვეტერანი, გადამდგარი პოლკოვნიკია, რომელიც ცოლთან ერთად ქალაქის გარეუბანში ცხოვრობს და შვილის, ავგუსტინეს გარდაცვალების შემდეგ (მოკლეს პოლიტიკური შინაარსის ბროშურების გავრცელების დროს) სიღატაკის ზღვარზე იმყოფებიან. პოლკოვნიკი დიდი ხანია, რაც ელოდება წერილს დედაქალაქიდან, პენსიის დანიშვნის თაობაზე, რომელიც მას ეკუთვნის, როგორც ომის ვეტერანს, თუმცა პოლკოვნიკს არავინ სწერს. ამავდროულად, მას ურთიერთობა აქვს ავგუსტინეს მეგობრებთან, რომლებიც იატაკქვეშეთში ოპოზიციურ მოძრაობას აწარმოებენ.

მოხუცი დიდ იმედებს ამყარებს მამალზე, რომელსაც იანვარში დაგეგმილ მამლების ჩხუბისთვის ავარჯიშებს და კვებავს, მაშინ, როცა ის და მისი ცოლი ხშირად რჩებიან საჭმლის გარეშე. დონ საბასი, რომელთანაც პოლკოვნიკს ნათელმინორი აკავშირებს, შესთავაზებს გაყიდოს მამალი, თუმცა უარს მიიღებს.

პოლკოვნიკი მოხვდება პოლიციელების ალყაში, თან ჯიბეში უდევს უკანონო პოლიტიკური ბროშურები და პირისპირ შეეჩეხება ადამიანს, რომელმაც მისი შვილი მოკლა, თუმცა ემოციების მოთოკვას ახერხებს და ალყას თავს აღწევს.

სახლის იპოთეკის ვადის გასვლამდე დარჩენილია 2 წელი, პოლკოვნიკი და მისი ცოლი თითქმის შიმშილობენ, თან გაყიდულია საკერავი მანქანა, რომელსაც მცირეოდენი შემოსავალი მაინც მოჰქონდა. პოლკოვნიკი კი კვლავინდებურად მამალს კვებავს და ავარჯიშებს, თან წერილს ელოდება. გაუსაძლის მდგომარეობაში მყოფი, პოლკოვნიკის ცოლი ავად ხდება. დეკემბრის ბნელ ღამეებს პოლკოვნიკი ბობოქარი ახალგაზრდობის გახსნებაში ატარებს, მას სულს საომარი წარსულის მოგონებები უთმობს და კვლავ ჯერა, რომ საცაა გამოჩნდება კატერი, რომელიც დედაქალაქიდან წერილს ჩამოუტანს. მის ოპტიმიზმს ამყარებს ის, რომ საცდელ ვარჯიშებში, მის მამალს თანასწორი არ მოეპოვება. მხოლოდ 45 დღე უნდა გაძლონ და ყველაფერი მოგვარდება, არწმუნებს პოლკოვნიკი სასოწარკვეთაში ჩავადნილ ცოლს და მის შეკითხვაზე, თუ რა უნდა ჭამონ ამ დროის მანძილზე, გადაჭრით პასუხობს: „ნეხვი“.

მხატვრული თავისებურებები
მოთხრობა „პოლკოვნიკს არავინ სწერს“ არის ერთ-ერთი ადრეული ნაწარმოები გაბრიელ გარსია მარკესის, რომლშიც ჯერ კიდევ არ აქვს მწერალს გამომჟღავნებული მხოლოდ მისთვის დამახასიათებელი სტილი, ცნობილი როგორც მაგიური რეალიზმი. „პოლკოვნიკს არავინ სწერს“ რეალისტური ტექსტია, რომელიც ერნესტ ჰემინგუეის გავლენას განიცდის.
დამოუკიდებელი ალბანეთი

დამოუკიდებელი ალბანეთი — 1912 წლის 28 ნოემბერს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდგომი პერიოდი ალბანეთის ისტორიაში. დამოუკიდებლობა გამოაცხადა ვლორაში ჩტარებულმა კრებამ, ხოლო მთავრობის და სენატის ჩამოყალიბება მოხდა 4 დეკემბერს.

კრების წევრებმა 1913 წლის ლონდონის კონფერენციისთვის შეადგინეს დამოუკიდებლობის აღიარების მოთხოვნის მემორანდუმი. კონფერენციის დაწყებისას გადაწყვიტეს, რომ ალბანეთი იქნებოდა ოსმალეთის უზურპაციის ქვეშ, თუმცა ავტონომიური უფლებებით. ალბანელების დამოუკიდებლობის მოთხოვნა უგულველყვეს და ლონდონის 1913 წლის ხელშეკრულებს მიხედვით, დამოუკიდებელი ალბანეთის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი გაუყვეს მის მეზობლებს: ჩერნოგორიის სამეფოს, საბერძნეთის სამეფოს და სერბეთის სამეფოს. ალბანეთის ტერიტორია შემცირდა ცენტრალურ ალბანეთამდე და ის გადავიდა ძლიერი ქვეყნების პროტექტორატის ქვეშ. 29 ივლისს დიდი ქვეყნების 6-ეული ისევ შეიკრიბა და გადაწყვიტეს შეექმათ დამოუკიდებელი ალბანეთი სახელმწიფო, კონსტიტუციური მონარქიული წყობით. 1913 წლის ბუქარესტის ხელშეკრულებით შეიქმნა ალბანეთის სამთავრო, რომლის ფარგლებს გარეთაც დარჩა ეთნიკური ალბანელების 30-40%.
ბერშადის რაიონი

ბერშადის რაიონი — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 1286 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 60 295 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 49 კაცს კმ²-ზე. ბერშადის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ბერშადი.

2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ჰაისინის რაიონს.
ჩეჩელნიკის რაიონი

ჩეჩელნიკის რაიონი — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 760 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 21 852 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 30 კაცს კმ²-ზე. ჩეჩელნიკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ჩეჩელნიკი.

2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ჰაისინის რაიონს.
ჩერნივცის რაიონი

ჩერნივცის რაიონი — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 590 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 21 965 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 39 კაცს კმ²-ზე. ჩერნივცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ჩერნივცი.

2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა მოჰილივ-პოდილსკის რაიონს.
ჰაისინის რაიონი (1923-2020)

ჰაისინის რაიონი — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 1100 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 57 747 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 54 კაცს კმ²-ზე. ჰაისინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ჰაისინი.

2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონს შეუერთდა ბერშადის, ტეპლიკის, ტროსტიანეცისა და ჩეჩელნიკის რაიონები, ასევე, ნაწილობრივ ილინცისა და ნემიროვის რაიონები, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა ჰაისინის რაიონი.
გიგი თევზაძე

გიგი თევზაძე (დ. 22 ივნისი, 1967, თბილისი) — ქართველი სოციოლოგი და ფილოსოფოსი.

დაიბადა ფილოსოფოს გურამ თევზაძის და ფილოლოგ რუსუდან ენუქიძის ოჯახში. 1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1991-2001 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, პროფესორი. 2001-2006 წლებში ილია ჭავჭავაძის სახელობის ენისა და კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი; 2004-2006 წლებში საქართველოს განათლების სამინისტროს განათლების რეფორმის პროექტის — „ილია ჭავჭავაძე“ დირექტორი. 2006-2014 წლებში ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი, 2013 წლიდან — ილიას უნივერსიტეტის 4 კვლევის ინსტიტუტის დირექტორი.

კვლევის ძირითადი სფეროებია: სოციოლოგიური მეცნიერება, ფილოსოფია, ადამიანის ქცევის ევოლუცია, იდეების ისტორია. საკანდიდატო დისერტაცია თემა — „ისტორიის ონტოლოგიური დაფუძნება მარტინ ჰაიდეგერის ფილოსოფიაში“, დაიცვა 1992 წელს, სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ყოფიერების და ცნობიერების ესთეტიკა“, დაიცვა 1997 წელს.
კოსტრომა

კოსტრომა — ქალაქი რუსეთში, კოსტრომის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 110 მ სიმაღლეზე, მდინარე ვოლგის ორივე ნაპირზე, ქალაქ მოსკოვიდან 344 კმ-ში. 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობს 276 090 ადამიანი. ქალაქის ფართობია 144,5 კმ². ქალაქ კოსტრომის მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი არის რუსი.

კოსტრომა დაარსდა საუკუნეში, ხოლო საუკუნეში გახდა კოსტრომის სათავადოს ცენტრი. პირველად იხსენიება 1213 წელს. საუკუნიდან დაწყებული საუკუნის ბოლომდე არაერთხელ დაექვემდებარა დაცლასა და ძარცვას. საუკუნეში შევიდა მოსკოვის სახელმწიფოს შემადგენლობაში. 1719 წლიდან იყო მოსკოვის გუბერნიის პროვინციული ქალაქი, ხოლო 1778 წლიდან — საგუბერნიო ქალაქი. ქალაქ კოსტრომის დღედ ჩვეულებრივ აღინიშნება 13-14 აგვისტო.
ქირიქკალე

ქირიქკალე — ქალაქი თურქეთში, ცენტრალური ანატოლიის რეგიონის ჩრდილოეთ ნაწილში. ქირიქკალე არის ქირიქკალეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქირიქკალე მდებარეობს 40 კმ-ში თურქეთის დედაქალაქ ანკარასთან. 2014 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 189 044 შეადგინა. ქირიქკალე მდებარეობს 900 მეტრზე ზღვის დონიდან. ქალაქ ქირიქკალეს აქვს მერია და მისი მერი არის მეჰმედ საიგილი. სიტყვა ქირიქკალე ქართულ ენაზე სიტყვასიტყვით ნიშნავს გატეხილ ციხეს. ქალაქის ფართობი 318.07 კმ²-ია.

ქალაქი ქირიქკალე მდებარეობს ქირიქკალეს პროვინციის ცენტრში. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ამ პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია, ქირიქკალეს პროვინციის რამდენიმე ქალაქი მას ფართობით აღემატება. ქირიქკალეს ოთხივე მხრიდან საკუთარი პროვინციის ოთხი ქალაქი ესაზღვრება. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ქალაქი ქესკინი, დასავლეთით — იაჰშიჰანი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ბაჰშილი, ხოლო ჩრდილოეთით ქალაქი ბალიშეიჰი ესაზღვრება.
ევროპის ზაფხულის ახალგაზრდული ოლიმპიური ფესტივალი 2015

ევროპის ზაფხულის ახალგაზრდული ოლიმპიური ფესტივალი 2015 — საქართველოში, კერძოდ თბილისში გამართული ოლიმპიური ფესტივალი 14-დან 18 წლამდე ასაკის ბავშვებს შორის, რომელიც 26 ივლისს გაიხსნა და 1 აგვისტოს ოფიციალურად დაიხურა.

ისტორია
2010 წლის 27 ნოემბერს ბელგიაში ეოკ-ის (ევროპის ოლიმპიური კომიტეტი) რიგით 39-ე გენერალური ასამბლეა გაიმართა. ასამბლეის მიზანი იყო 2015 წლის ევროპის ზაფხულის ახალგაზრდული ოლიმპიური ფესტივალის ჩატარების ადგილის გარკვევა. არჩევანი გაკეთდა ბრნოსა (ჩეხეთი) და თბილისს შორის. ფარული კენჭისყრის შედეგად 26 ხმით (21-ის წინააღმდეგ) თბილისმა 2015 წლის ზაფხულის რიგით 13 ახალაგაზრდული ოლიმპიური ფესტივალის ჩატარების უფლება მოიპოვა.

მზადება
ოლიმპიადის მზადების პროცესში აშენდა 7 ახალი არენა, გარემონტდა არსებული სპორტული ინფრასტრუქტურა და მონაწილეთათვის მოეწყო ოლიმპიური სოფელი. ასევე, შეიქმნა ოლიმპიადის ლოგო, ჩირაღდანი, თილისმა...

სპეციალურად ოლიმპიადისათვის შეიქმნა 10 ლარიანი ნომინალის ვერცხლის მონეტები, რომლებიც პოლონეთის ზარაფხანაში მოიჭრა.

მონეტის ესკიზის ავტორია მხატვარ-დიზაინერი მამუკა გონგაძე.

მონეტების დიზაინის მთავარ კომპოზიციას წარმოადგენს ფესტივალის ემბლემა და სპორტის ოლიმპიური სახეობების ამსახველი პიქტოგრამები. ოლიმპიური ფესტივალის ლოგო მონეტებზე დატანილია ფერში, საღებავების გამოყენებით.

მონეტების რევერსზე გამოსახულია ევროპის რუკა, ოლიმპიური კომიტეტის ლოგო და ეროვნული ვალუტის ამსახველი სიმბოლო.

ოლიმპიური ცეცხლი
ოლიმპიური ცეცხლი 26 მაისს, სიმბოლურად, ათენში პანათენაიკოსის სტადიონზე აენთო. კატარინა ლეჰაუს მიერ ანთებული ცეცხლი ჭოკით მხტომელ ემანუელ კარალისს, შემდეგ კი ლაშა შავდათუაშვილს გადაეცა. ესტაფეტის ბერძნული ნაწილის შემდეგ ცეცხლი ბათუმში ჩამოვიდა და მთელს საქართველოში 67 მუნიციპალური ცენტრი მოიარა. ესტაფეტაში 700-მა მეჩირაღდნემ მიიღო მონაწილეობა. უკანასკნელი მეჩირაღდნე ქართველი ძიუდოისტი და ოლიმპიური ჩემპიონი ზურაბ ზვიადაური გახდა.

ობიექტები
სპორტული სახეობები
ოლიმპიურ ფესტივალზე სპორტული შეჯიბრებები 9 სახეობებში ჩატარდა:

ძიუდო
ჩოგბურთი
სპორტული ტანვარჯიში
ველოსპორტი
მძლეოსნობა
ცურვა
ფრენბურთი
ხელბურთი
კალათბურთი

ოლიმპიადის განრიგი
მონაწილე ქვეყნები
ქვეყნები მედლების რაოდენობით
აქ მოცემულია ის 36 ქვეყანა რომლებმაც მედლები მოიპოვეს ოლიმპიურ ფესტივალზე. დანარჩენი 14 უმედლოდ დარჩა.

ქართველთა მონაგარი
საქართველომ ოლიმპიურ ფესტივალზე 10 მედლით მეათე ადგილი დაიკავა, რითაც გააუმჯობესა 2012 წლის პირადი რეკორდი მედლების რაოდენობით (8 მედალი) და გაიმეორა 2001 წლის რეკორდი ოქროს მედლების რაოდენობით (4 ოქროს მედალი).
ვახტანგ ტაბლიაშვილი

ვახტანგ ვალერიანის ძე ტაბლიაშვილი (დ. 16 მაისი, 1914 — გ. 28 მაისი, 2002) — ქართველი რეჟისორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1945), საქართველოს სახალხო არტისტი (1967). სკკპ წევრი 1945 წლიდან.

დაამთავრა მოსკოვის ანატოლი ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი (1939). 1939–1966 წლებში იყო მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის რეჟისორი და მთავარი რეჟისორი. დადგა ლავრენტი არდაზიანის „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღანუაშვილი“ (მისივე ინსცენირება), ნიკოლოზ პოგოდინის „კრემლის კურანტები“, ალექსანდრე ოსტროვსკის „უმზითვო“, ლევან გოთუას „დავით აღაშენებელი“, უილიამ შექსპირის „რომეო და ჯულიეტა“, ალექსანდრე ყაზბეგის „მოძღვარი“ (მისივე ინსცენირება), ვალერიან კანდელაკის „მაია წყნეთელი“ და სხვა. 1956–1965 წლებში იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი რეჟისორი. დადგა ზაქარია ფალიაშივილის „დაისი“, მელიტონ ბალანჩივაძის „დარეჯან ცბიერი“, ჯუზეპე ვერდის „ტრუბადური“ და სხვა. ტაბლიაშვილის სპექტაკლები გამოირჩეოდა მასშტაბურობით. 1967 წლიდან მოღვაწეობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“, გადაღებული აქვს ფილმები: „ქეთო და კოტე“ (რეჟისორ შალვა გედევანიშვილთან ერთად, 1948), „დიდოსტატის მარჯვენა“ (2 სერიად, რეჟისორ დევი აბაშიძესთან ერთად 1970-71), „ლევან ხიდაშელი“ (1973).

ჯილდოები და აღიარება
1945 — საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
1946, 1950, 1958 — საპატიო ნიშნის ორდენი
1967 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
1994 — ღირსების ორდენი
1997 — თბილისის საპატიო მოქალაქე
2000 — შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია
დოკუჩაევის სახელობის ოქროს მედალი

დოკუჩაევის სახელობის ოქროს მედალი — რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის სამეცნიერო ჯილდო. 1947 წლიდან ჯილდოს გადასცემდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ზოგადი ბიოლოგიის განყოფილება, ხოლო შემდეგ რუსეთის მეცნიერებათა აკადემია მნიშვნელოვანი სამეცნიერო ნაშრომებისთვის და აღმოჩენებისათვის ნიადაგთმცოდნეობაში. ოქროს მედალმა სახელწოდება მიიღო ვასილი დოკუჩაევის სახელის მიხედვით.
პარგოლოვო

პარგოლოვო — დაბა რუსეთში, მუნიციპალური წარმონაქმნი სანქტ-პეტერბურგის ვიბორგის რაიონის შემადგენლობაში. 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით პარგოლოვოს მოსახლეობა უდრის 35 555 ადამიანს. რკინიგზის სადგური სანქტ-პეტერბურგი — ვიბორგის მონაკვეთზე. სადგურის ძველი შენობა გამოსახულია დაბის გერბზე. ღირსშესანიშნავი ადგილებიდან გამოსაყოფია შუვალოვის პარკი, ჩრდილოეთი სასაფლაო; 1995-2001 წლებში აშენდა იოასაფ ბელგოროდელის სახელობის ეკლესია. რევოლუციამდე, სოფელ მე-3 პარგოლოვოში აშენდა ეკლესია, რომელიც აკურთხეს 1914 წელს. იგი 1937 წლამდე მოქმედებდა, ხოლო 1941 წელს ის დაანგრიეს.
საქართველოს სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტრო

საქართველოს სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტრო — საქართველოს სამინისტრო, რომლის ხელმძღვანელი (მინისტრი) საქართველოს მთავრობის წევრია, რომლის დაქვემდებარებაში მყოფი სახელმწიფო უწყება პასუხისმგებელია პენიტენციალური სისტემის გამართულ საქმიანობაზე. სამინისტრო ანგარიშვალდებულია მთავრობის წინაშე და ასრულებს მისსავე ან პრემიერ-მინისტრის მიერ კანონის საფუძველზე დაკისრებულ ამოცანებს. მისი მთავარი ოფისი მდებარეობს ქალაქ თბილისში.

სამინისტრო დაარსდა 2009 წლის 1 თებერვალს საქართველოს კანონის შესაბამისად მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ.

საქართველოს სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის მინისტრები
დიმიტრი შაშკინი, 6 თებერვალი, 2009 – 8 დეკემბერი, 2009
ხათუნა კალმახელიძე, 8 დეკემბერი, 2009 – 19 სექტემბერი, 2012
გიორგი ტუღუში, 20 სექტემბერი, 2012 – 25 ოქტომბერი, 2012
სოზარ სუბარი, 25 ოქტომბერი, 2012 – 22 ივლისი, 2014
გიორგი მღებრიშვილი, 22 ივლისი, 2014 - 1 აგვისტო, 2015
კახი კახიშვილი, 1 აგვისტო, 2015 - 21 ივნისი, 2018
კახი კახიშვილი (მეორეჯერ), 21 ივნისი, 2018 – 14 ივლისი, 2018
საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე (2018 წლის 14 ივლისი #3141–რს) საქართველოს კანონის შესაბამისად, უწყება შეუერთდა — იუსტიციის სამინისტროს.
გიურბეი ილერი

გიურბეი ილერი — თურქი მსახიობი, ისტორიულ სერიალ „დიდებული საუკუნის“ ერთ-ერთი ვარსკვლავი.

დაიბადა 1988 წლის 13 თებერვალს, სტამბოლში. სკოლის დასრულების შემდეგ ტელე-ეკრანებზეც გამოჩნდა. შემდეგ დაამთავრა სამსახიობი ფაკულტეტი ბეიქენთის უნივერსიტეტში. 2012 წელს მიიწვიეს სერიალ „დიდებულ საუკუნეში“. სწორედ ამ როლმა მოუტანა მას დიდი პოპულარობა. იგი ამ სერიალის მე-3 სეზონში თამაშობს შეჰზადე მეჰმედის როლს. მეჰმედი კვდება 103-ე სერიაში მოწამვლის შედეგად.

„დიდებული საუკუნის“ შემდეგ გიურბეიმ ითამაშა სერიალ „დღე, როცა დაიწერა ჩემი ბედისწერა“-ში და ამ სერიალში ქერიმის როლი შეასრულა.
ლაზარე (საიდუმლო მასალები)

ლაზარე — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეთხუთმეტე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1994 წლის 4 თებერვალს.

სიუჟეტი
მალდერი და სკალი იძიებენ სკალის ძველი თანამშრომლის ბანკის ქურდობის დროს დაჭრის საქმეს, ვინაიდან დაზარალებულში შესახლდა ბანკის მოკლული ქურდის სული.
გულით ახალგაზრდა (საიდუმლო მასალები)

გულით ახალგაზრდა — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეთექვსმეტე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1994 წლის 11 თებერვალს.

სიუჟეტი
ჯონ ბარნეტი, რომელიც მალდერი პირველი საქმის მოქმედი პირია და ამავე დროს - მკვლელი, რომელსაც ყველას გარდაცვლილად მიაჩნდა, დაბრუნდა. იდუმალი გზავნილებით იგი მალდერსა და სკალის გამოცანებით და მეცნიერებით სავსე დევნაში იწვევს.
ა.ბ.ე.

ა.ბ.ე. (არამიწიერი ბიოლოგიური ელემენტი, ) — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეჩვიდმეტე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1994 წლის 18 თებერვალს.

სიუჟეტი
მალდერი და სკალი იძიებენ ერთ-ერთი სატვირთო მანქანის მძღოლის მიერ ამო-ს ხილვის საქმეს. მალდერისთვის ეს არის ახლო კონტაქტების არსებობის მტკიცებულება. „ღრმა ყელის“ დახმარებით, რომელიც ნაკლებად აქტიურია, ვიდრე ადრე, მალდერი დასახმარებლად მიდის „ეულ მონადირეებთან“, რომლებიც არაოფიციალურ ჟურნალს უშვებენ. სკალი გაოგნებულია მათ მიერ წარმოდგენილი თეორიით - მანამდე, სანამ მალდერის მაგიდაზე მოსმენის მოწყობილობას აღმოაჩენს. აგენტები თვალს ადევნებენ სატვირთო მანქანას, მაგრამ ამბავი კარგად არ მთავრდება.
ნომოგენეზი

ნომოგენეზი — ანტიდარვინისტული, იდეალისტურ-ტელეოლოგიური ევოლუციის ჰიპოთეზა, რომელსაც საფუძვლად უდევს ორგანული სამყაროს თავდაპირველი მიზანშეწონილობის იდეა. წამოაყენა გეოგრაფმა და ბიოლოგმა ლევ ბერგმა 1922 წელს. ნომოგენეზის თანახმად, ევოლუციის საფუძველია შინაგანი კანონზომიერებები, რომლებიც განაპირობებენ ორგანიზმების განვითარებას განსაზღვრული მიმართულებით; ამის გამო ბუნებაში არსებული მიზანშეწონილობა პირველადია; ორგანიზმები ერთმანეთის დამოუკიდებლად ჩნდებიან, რის გამოც მათ შორის განსხვავებები პირველადია, მსგავსებები კი — მეორეული. ნომოგენეზის ჰიპოთეზა გამოქვეყნებისთანავე მკაცრად გააკრიტიკეს როგორც ავტოგენეზის ერთ-ერთი სახე. ნომოგენეზი ამკვიდრებდა პრინციპს ცოცხალი სამყაროს თავდაპირველი მიზანშეწონილობის შესახებ, რაც ბერგის აზრით განპირობებული იყო პროტოპლაზმის ცილების სტერეოქიმიური თვისებებით. მოგვიანებით ნომოგენეზის თეორიის იდეებს ავითარებდა ფილოსოფოსი, ბიოლოგი და ენტომოლოგი ალექსანდრე ლიუბიშევი.
პეტერ აიზენბერგი

პეტერ აიზენბერგი (გერმ. ), (დ. 1940 წლის 18 მაისს შტრაუსბერგში) — გერმანელი ენათმეცნიერი და ემერიტუს-პროფესორი. 2005 წლამდე პოტსდამის უნივერსიტეტის თანადროულობის გერმანული ენის პროფესორი. პროფესორ პ. აიზენბერგის სამეცნიერო კვლევის სფეროა გერმანული ენის გრამატიკა.

ცხოვრება
პეტერ აიზენბერგი სიმწიფის ატესტატის მოპოვების შემდეგ, 1963 წელს შედის დასავლეთ ბერლინის მუსიკის უმაღლეს სასწავლებელში მუსიკის შესასწავლად, რომელსაც იგი 1968 წელს წარმატებით ასრულებს ტონმაისტერის კვალიფიკაციით. მუსიკის უმაღლეს სასწავლებელში სწავლის პარალელურად პეტერ აიზენბერგი ბერლინის ტექნიკურ უნივერსიტეტში სწავლობს, რომელსაც იგი 1969 წელს ასევე წარმატებით ამთავრებს ახალი ამბების ტექნიკისა და ინფორმატიკის განხრით. ამის შემდეგ იგი შეუდგა ენათმეცნიერებისა და გერმანისტიკის შესწავლას. 1970/71 წლებში მან ორი სემესტრი გაატარა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში.

1975 წელს აიზენბერგი დისერტაციას იცავს თემაზე "ზედაპირის სტრუქტურა და ლოგიკური სტრუქტურა", რის შემდეგაც იგი მუშაობას იწყებს ჰანოვერში, სადაც 1977 წელს ასევე დისერტაციას იცავს.

1980 წელს პეტერ აიზენბერგს ბერლინის თავისუფალ უნივერსიტეტში გერმანული ფილოლოგიის პროფესორი ხდება. მოგვიანებით 1992/93 წწ. მას ასევე პროფესურა მიანდეს ჰანოვერის უნივერსიტეტში. 1993 წლიდან პროფ. აიზენბერგი პოტსდამის უნივერსიტეტის პროფესორია.

პეტერ აიზენბერგი 1990-დან 1992 წლამდე თავმჯდომარეობდა ენათმეცნიერების გერმანულ საზოგადოებას (შემოკლებით ), ხოლო 1998 წელს კი პეტერ აიზენბერგი გერმანული აკადემიის წევრადაც აირჩიეს.

პროფ. პეტერ აიზენბერგი იმყოფებოდა პეკინში (1988/89, 2000), კაიროში (1995), თბილისში (1997), პარიზსა (1998) და თეირანში (2000), ხოლო ემერიტირების შემდეგ კი 2005 წელს იგი ასევე ბანგკოგში (2006) მიწვევით.
კულერვოს ამბავი

„კულერვოს ამბავი“ — ჯ.რ.რ. ტოლკინის მიერ ადაპტირებული „კალევალაში“ მოთხრობილი ამბის პროზაული ვერსია. იგი გამოიცა 2015 წლის 27 აგვისტოს.

ტოლკინი ამბობდა, რომ „კულერვოს ამბავი“ იყო „საკუთარი ლეგენდების დაწერის მცდელობის ჩანასახი“ და „პირველი ეპოქის ლეგენდებზე დიდი გავლენა იქონია“. ტოლკინის კულერვოს ბედისწერა ტურინ ტურამბარის მსგავსია. „კულერვოს ამბავი“ პირველად გამოქვეყნდა ავტორის შავი ჩანაწერებით, შენიშვნებით და „კალევალას“ ლექციის ფორმის ესეებით.
ილინცის რაიონი

ილინცის რაიონი — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 910 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 37 866 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 43 კაცს კმ²-ზე. ილინცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ილინცი.

2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონის ტერიტორია გადანაწილდა ახლადშექმნილ ვინიციისა და ჰაისინის რაიონებს შორის.
კალინივკის რაიონი

კალინივკის რაიონი — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 1090 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 58 664 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 55 კაცს კმ²-ზე. კალინივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი კალინივკა.

2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონის ტერიტორია გადანაწილდა ახლადშექმნილ ვინიციისა და ხმილნიკის რაიონებს შორის.
ინკლინგები

ინკლინგები — არაფორმალური ლიტერატურული სადისკუსიო ჯგუფი, დაკავშირებული ოქსფორდის უნივერსიტეტთან. მასში შედიოდა ლიტერატურით დაინტერესებული სხვადასხვა პიროვნება.

წევრები
ინკლინგების უფრო აქტიური წევრები (რომელთა ნაწილი უნივერსიტეტის აკადემიკოსი იყო) იყვნენ:

ოუენ ბარფილდი
ჯეკ ართურ უოლტერ ბენეტი
ლორდი დევიდ სესილი
ნევილ კოგჰილი
ჰუგო დაისონი
ადამ ფოქსი
როჯერ ლენსლინ გრინი
რობერტ ჰარვარდი
კლაივ ლუისი
უორენ ლუისი (კლაივის უფროსი ძმა)
ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინი
კრისტოფერ ტოლკინი (ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის შვილი)
ჩარლზ უილიამსი

უფრო იშვიათად შეკრებებში მონაწილეობდნენ:

პერსი ბეიტსი
ჯეიმზ დანდას-გრანტი
კოლინ ჰარდი
ჯერვეის მეთიუ
რონალდ ბიუქენან მაკ-კალუმი
კ. ე. სტივენსი
ჯონ ბერინგტონ უეინი
ჩარლზ ლესლი რენი

სხვა მიწვეული მონაწილეები:

როი კემპბელი
ერიკ რიუკერ ედისონი
გილბერტ კით ჩესტერსონი
შოთა მანაგაძე

შოთა ილიას ძე მანაგაძე (დ. 19 მარტი, 1901, ქუთაისი — გ. 22 ივნისი, 1977, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1966).

ბიოგრაფია
დაამთავრა რუსთაველის თეატრის სტუდია (1925) და სსრკ კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტთან არსებული კინოაკადემიის სარეჟისორო ფაკულტეტი (1938). 1919–1935 წლებში მუშაობდა თეატრის მსახიობად და რეჟისორად (მოსკოვი, თბილისი, ქუთაისი). 1935 წლიდან მოღვაწეობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“. გადაიღო ფილმები: „ჭირვეული მეზობლები“ (1945), „ქართული ბალეტის ოსტატები“ (1955, ვახტანგ ჭაბუკიანთან ერთად), „საბუდარელი ჭაბუკი“ (1957, მოსკოვის საკავშირო და საფრანგეთის საერთაშორისო კინოფესტივალების პრემიები, 1958), „ყვავილი თოვლზე“ (1959), „კეთილი ადამიანები“ (1961), „ვინ შეკაზმავს ცხენს“ (1963), „ხევსურული ბალადა“ (1965, კანისა და ვენეციის, შვეიცარიისა და სან-ფრანცისკოს საერთაშორისო კინოფესტივალების პრემიები, 1966, 1957), „ჯვარცმული კუნძული“ (1968), „მოლოდინი“ (1970, რეჟისორ ნოდარ მანაგაძესთან ერთად, ვარნის საერთაშორისო კინოფესტივალის პრიზი), „წუთისოფელი“ (1971, რეჟისორ ნოდარ მანაგაძესთან ერთად, თბილისის საკავშირო კინოფესტივალისა და სორენტოს საერთაშორისო კინოფესტივალის პრიზები), „თვალი პატიოსანი“ (1976, გურამ ფანჯიკიძის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით). დაჯილდოებულია ოქტომბრის რევოლუციის ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია საბურთალოს პანთეონში.
ნუ გეშინია, დედა!

ნუ გეშინია,დედა! — ქართველი ჰუმანისტი მწერლის ნოდარ დუმბაძის რიგით მეოთხე, 1971 წლის რომანი. ნაწარმოები მოგვითხრობს მესაზღვრეების რთულ ცხოვრებაზე, გაუზიარებელი სიყვარულის განცდასა და მეგობრის დაკარგვის ტრაგიზმზე...

რომანის შესახებ
იმისთვის, რომ ეს რომანი დაეწერა, ნოდარ დუმბაძემ მოიპოვა მთავრობის სპეციალური თანხმობა და სამხედრო სასაზღვრო ნაწილში იმსახურა. ამ რომანის კითხვისას სიხარულითა და უსიამოვნებებით სავსე ახალგაზრდულ სამყაროში აღმოჩნდებით, სადაც პირველ ადგილას ადამიანთა ურთიერთობები დგას. მეგობრის დაკარგვით გამოწვეული ტრაგიზმი, უპასუხო სიყვარულის ტკივილი და ეს ყველაფერი ნოდარ დუმბაძისეული ლირიკული ხერხებით მოყოლილი, რომელიც ცდილობს, დაფაროს საკუთარი გმირების დრამატიზმით აღსავსე ბედი.

პერსონაჟები
ავთანდილ ჯაყელი, ჯაყო — მთხრობელი,მთავარი პერსონაჟი.
ვანიჩკა ბიძია — ჯაყოს ბიძა.
აბო — ჯაყოს ქურთი მეგობარი.