iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სილვანა პამპანინი

სილვანა პამპანინი (იტალ. , დ. 25 სექტემბერი, 1925, რომი— გ. 6 იანვარი, 2016, იქვე) — იტალიელი მსახიობი.

ბიოგრაფია
სილვანას ოჯახი წარმოშობით ვენეციიდან იყო.  გოგონა სწავლობდა სიმღერას, ფორტეპიანოსა და ცეკვას, დაამთავრა წმინდა ცეცილიას კონსერვატორია, 1946 წელს მონაწილეობა მიიღო სტრეზაში გამართულ სილამაზის  კონკურსში „მის იტალია“ მაგრამ მან მხოლოდ მორალური გამარჯვება მოიპოვა (საზოგადოების თხოვნით, ჟიურიმ დააჯილდოვა მაყურებლის განსაკუთრებული სიმპატიის პრიზით). იგი გეგმავდა სასიმღერო კარიერის დაწყებას (იყო სოპრანო, ისევე როგორც მისი საყვარელი დეიდა როზეტა პამპანინი), მაგრამ კინოთი დაინტერესდა და 1947 წელს სილვანას, როგორც მსახიობის დებიუტი შედგა ჯუზეპე მარია სკოტესის ბიბლიურ თემაზე გადაღებულ ფილმში  ' ("აპოკალიფსი").  მსახიობმა მალე მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია ხოლო 1950-იან წლებში უკვე ითვლებოდა იტალიური სილამაზის სიმბოლოდ. უდიდესი წარმატება  მოუტანა ფილმებში .. (1952), „პრეზიდენტი“(1952) და  „რომაული სილამაზე“ (1955) შესრულებულმა როლებმა. მსახიობმა პოპულარობის პიკს მიაღწია. წელიწადში 8 ფილმში იღებდა მონაწილეობას.

1955 წელს მსახიობი ეწვია ამერიკის შეერთებულ შტატებს, სადაც ჰოლივუდის ფილმებში გადაღების შეთავაზება მიიღო, მაგრამ ინგლისურ ენასთან დაკავშირებული სირთულეების გამო ყველა შეთავაზება უარყო. სამშობლოს გარდა, პამპანინი ასევე მონაწილეობდა საფრანგეთსა და მექსიკაში, მუშაობდა ისეთ ვარსკვლავებთან, როგორებიც იყვნენ მარჩელო მასტროიანი, ტოტო და ჟან გაბენი.

მისი დამოუკიდებელი ხასიათის გამო, მსახიობი, რომელმაც მოახერხა და გადალახა მისთვის მინიჭებული"სექსბომბას" ამპლუა, არაერთხელ შეეჯახა პროდიუსერებს. მიუხედავად  ბრწყინვალე გარეგნობისა და უამრავი  საქორწინო წინადადებისა, ის არასდროს დაქორწინებულა.

დიდი ხნის განმავლობაში სილვანა პამპანინი უჩიოდა გავლენიან პროდიუსერს მორის ერგასს, რომელსაც მსახიობმა უარი უთხრა საქორწინო შეთავაზებაზე. ამიტომ ცდილობდა დაებრუნებინა მსახიობში ჩადებული თანხები, რომლებიც, მისივე თქმით, სილვანა პამპანინიმ დახარჯა ბეწვეულისა  და სამკაულების შესაძენად. მან წააგო პროცესი, რის შემდეგაც ყველანაირად შეეცადა გაენადგურებინა მსახიობის კარიერა და საბოლოოდ მიაღწია კიდეც მიზანს.

1956 წლიდან პამპანინის იტალიურ ფილმებში აღარ სთავაზობდნენ  მთავარ როლებს,   მაგრამ იმ დროისთვის  მსახიობი  უკვე საკმაოდ  მდიდარი იყო და შეეძლო რადიოსა და ტელევიზიაში მცირე ხნით გამოჩენილიყო თავისი სურვილისამებრ. 1960-იანი წლების მეორე ნახევარში მან საბოლოოდ დატოვა კინო, თავი დაუთმო მშობლების მოვლას, რადგან არ ჰყავდა საკუთარი ოჯახი.

1970 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ფლობერის პიესის სცენურ ადაპტაციაში - ში, 1983 წელს  განასახიერა საკუთარი თავი  ალბერტო სორდის ფილმი (ტაქსის მძღოლი). 2002 წლის შემოდგომაზე ის კვლავ გამოჩნდა ტელევიზიაში პროგრამა - ში, სადაც ცეკვავდა და მღეროდა.

2004 წელს მან გამოაქვეყნა მემუარები სახელწოდებით (სკანდალურად ღირსეული).

ბოლო წლები სილვანა პამპანინი მონაკის სამთავროში ცხოვრობდა.

2015 წლის ოქტომბერში მას სასწრაფოდ ჩაუტარდა მუცლის ღრუს ოპერაცია, გარდაიცვალა გართულებებით, 2016 წლის 6 იანვარს რომის საავადმყოფოში.
საქართველოს სპორტსმენთა კავშირი

საქართველოს სპორტსმენთა კავშირი — ცენტრისტული პოლიტიკური პარტია საქართველოში. დაარსდა 1994 წელს. პარტიის თავმჯდომარეა ედიშერ მაჩაიძე. 1995 წლის საპარლამენტო არჩევნებში სპორტსმენთა კავშირი გაერთიანდა კოალიცია „საქართველოს რეფორმატორთა კავშირი – ეროვნული თანხმობა“-ში. საარჩევნო ბლოკმა პარლამენტში 2 მაჟორიტარი შეიყვანა. 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ მიიღო 3308 ხმა (0,19%).
ეროვნული ლიგა 2021

ეროვნული ლიგა 2021 — საქართველოს უმაღლესი ლიგის 33-ე გათამაშება.
ფორმატი
ჩემპიონატში მონაწილეობას იღებს 10 გუნდი, ერთმანეთთან გუნდები ოთხ თამაშს თამაშობენ. საბოლოო ჯამში თითო გუნდმა 36 მატჩი უნდა ითამაშოს.

ტურნირის გამარჯვებული ჩემპიონთა ლიგაზე მონაწილეობას დაიწყებს შესარჩევი ეტაპიდან. მეორე და მესამე ადგილზე გასული გუნდები და საქართველოს თასის გამარჯვებული მონაწილეობას მიიღებს უეფას კონფერენციების ლიგაზე შესარჩევი რაუნდიდან. თუ თასის გამარჯვებული გახდება გუნდი ჩემპიონატის ცხრილის პირველი სამეულიდან, უეფას კონფერენციების ლიგაზე მონაწილეობის საშუალება მიეცემა ჩემპიონატის -ადგილოსან გუნდს.

ცხრილი
შედეგები
ყველა გუნდი თამაშობს 18 საშინაო და 18 გასვლით თამაშს (თითო გუნდს ეთამაშება 4ჯერ), ჯამში 36 თამაშს.

ტური 1-18
ტური 19-36
პლეი-ოფი
----

ბომბარდირები
რეკელ უელჩი

რეკელ უელჩი ( დ. 5 სექტემბერი, 1940 — გ. 15 თებერვალი, 2023) — ამერიკელი მსახიობი და 1970-იანი წლების სექს-სიმბოლო.

ბიოგრაფია
ჯო რაკელ ტეჯადა დაიბადა ჩიკაგოში. დედა - ინგლისელი ხოლო მამა ბოლივიელი იყო. გოგონა პატარაობიდან გამოირჩეოდა არტისტიზმით და ცხრამეტი წლის ასაკიდან  სამოყვარულო თეატრში გამოდიოდა. შვიდიდან ჩვიდმეტ წლამდე დადიოდა ბალეტზე, მაგრამ იძულებული გახდა, მიეტოვებინა, რადგან ინსტრუქტორმა უთხრა, რომ მას არ ჰქონდა ბალეტისათვის შესაფერისი ფიგურა. 14 წლის ასაკში გაიმარჯვა სილამაზის კონკურსებში და მოიპოვა ტიტულები:  და .

1959 წელს მან იქორწინა ჯეიმზ უელჩზე. შემდგომში უკვე მეუღლის გვარით გახდა ცნობილი ფართო აუდიტორიისათვის. მეუღლესთან ერთად იგი დასახლდა სან-დიეგოში, სადაც ადგილობრივ ტელევიზიაში ამინდის წამყვანად დაიწყო მუშაობა. სწავლობდა კალიფორნიის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სან დიეგოში, მაგრამ ორი ბავშვის აღზრდით და სამსახურით დატვირთული იძულებული გახდა დაეტოვებინა უნივერსიტეტი. განქორწინების შემდეგ მან შვილები წაიყვანა და დალასში გადავიდა, სადაც გამოდიოდა « »( ნეიმან მარკუსის) ფირმის მოდების  ჩვენებებში.

გარკვეული წარმატების მიღწევის შემდეგ, ჰოლივუდში გაემგზავრა, სადაც 1964 წლიდან მონაწილეობდა ფილმებში. პოპულარობა მოუტანა ფილმებმა „ფანტასტიკური მოგზაურობა“ და „მილიონი წელი ჩვენს ერამდე“(1966). სემდგომმა როლებმა დიდ ეკრანზე მას ვერ მოუტანა წარმატება. სექსუალური იმიჯის მქონე მსახიობს რეჟისორები არ იწვევდნენ სრიოზულ როლებზე. გამონაკლისი იყო კონსტანცია ბონასიე როლი ფილმში „სამი მუშკეტერი:დედოფლის გულსაკიდი“ (1974), რისთვისაც მიიღო პრემია „ოქროს გლობუსი“.

მომხიბლავმა გარეგნობისა და პოპულარობის შედეგად 70-იან წლებში  მსახიობი - ს გარეკანზე აღმოჩნდა, რომელმაც თავის მხრივ რეკელ უელჩს უწოდა "1970-იანი წლების ყველაზე სასურველი ქალი". გარდა ამისა, უელჩი რამდენჯერმე გამოჩნდა ტელევიზიაში, გარკვეული დროის განმავლობაში იყო საკუთარი სატელევიზიო შოუს წამყვანი და ასევე მონაწილეობდა ლას – ვეგასის მუსიკალურ შოუებში.

პირადი ცხოვრება
1959 წლის მაისში მსახიობმა იქორწინა თავის სკოლის მეგობარ ჯეიმზ უელჩზე, მაგრამ ქორწინება 1962 წელს დასრულდა (ოფიციალური განქორწინება 1964 წელს მოხდა). 1967 წელს დაქორწინდა პროდიუსერ პატრიკ კურტისზე; წყვილი ხუთი წლის შემდეგ დაშორდა. შემდეგი ქორწინება (1980-1990) იყო ფრანკო-ამერიკელ პროდიუსერთან ანდრე ვეინფილდთან. ბოლო ქორწინება - პიცერიის ქსელის   მფლობელ რიჩარდ პალმერთან 1999 წელს შედგა, მაგრამ 2003 წელს წყვილი დაშორდა.მოგვიანებით რეკელ უელჩმა განაცხადა, რომ იგი აღარ აპირებს ქორწინებას.

პირველი ქორწინებიდან მსახიობს ორი შვილი ჰყავს - ვაჟი დეიმონ უელჩი (დაიბადა 1959 წლის 6 ნოემბერს) და ქალიშვილი, მსახიობი ტანია უელჩი (დაიბადა 1961 წლის დეკემბერს). დედის კვალდაკვალ, 1995 წელს ტანია გამოჩნდა - ის გარეკანზე.

ფილმოგრაფია
საროჯინი ნაიდუ

საროჯინი ნაიდუ (დ. 13 თებერვალი, 1879, ჰაიდარაბადი, ინდოეთი — გ. 2 მარტი, 1949, ლაკნოუ, ინდოეთი) — პოლიტიკური აქტივისტი, ფემინისტი, პოეტი და პირველი ინდოელი ქალი, რომელიც ინდოეთის ეროვნული კონგრესის პრეზიდენტი გახდა და დაინიშნა ინდოეთის შტატის გუბერნატორად. მას ზოგჯერ „ინდოეთის ბულბულს“ უწოდებდნენ.

პირადი ცხოვრება
საროჯინი ნაიდუ დაიბადა ჰაიდარაბადში, ბენგალურ ოჯახში. მის მამას, აგორენათ ჩატტოპადჰაის, მოპოვებული ჰქონდა ედინბურგის უნივერსიტეტის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. ის დასახლდა ჰაიდარაბადში, სადაც ხელმძღვანელობდა ჰაიდარაბადის კოლეჯს. დედა, ბარადა სუნდარი დევი ჩატტოპადჰაი, იყო პოეტი და წერდა ლექსებს ბენგალურ ენაზე. საროჯინი რვა და-ძმიდან უფროსი იყო. მისი ძმა ვირენდრანატი რევოლუციონერი იყო, მეორე ძმა ჰარინდრანათი კი პოეტი, დრამატურგი და მსახიობი.
განათლება
თორმეტი წლის ნაიდუმ გამოცდა მადრას უნივერსიტეტში ჩააბარა, სადაც 4 წელი სწავლობდა. 1895 წელს ნიზამის საქველმოქმედო ტრესტმა, მაჰუბ ალი ხანმა მას ინგლისში სწავლის გაგრძელების შანსი მისცა. 16 წლის ასაკში ინგლისში გაემგზავრა, რათა ჯერ ლონდონის სამეფო კოლეჯში ესწავლა, შემდეგ კი კემბრიჯის გირტონის კოლეჯში. იქ გაიცნო იმ პერიოდის ცნობილი პოეტები, როგორიცაა ართურ საიმონსი და ედმუნდ გოსი. სწორედ გოსმა დაარწმუნა საროჯინი, აესახა ინდური ცხოვრება და მოვლენები თავის პოეზიაში. მისმა კრებულებმა „ოქროს ზღურბლი (1905)“, „დროის ჩიტი“ (1912) და „გატეხილი ფრთა“ (1912), ინდოელი და ინგლისელი მკითხველების დიდი ყურადღება მიიპყრო. ინგლისში ყოფნის პერიოდში ნაიდუ სუფრაჟისტად მუშაობდა. 1917 წელს, ნაიდუ თან ახლდა თავის კოლეგა ენი ბესანტს (ქალთა ინდოეთის ასოციაციის პრეზიდენტი) ლონდონში, საყოველთაო საარჩევნო უფლების წარდგენის მიზნით, გაერთიანებული სამეფოს კომიტეტის წინაშე. ინდოეთში დაბრუნების შემდეგ, 1920 წელს იგი შეუერთდა განდის მოძრაობას. პოეზიის წერის სფეროში მუშაობისთვის ნაიდუს მიენიჭა „ინდოეთის ბულბულის“ სახელწოდება. 2014 წელს -მ ნაიდუს დაბადების 135 წლისთავი აღნიშნა – ით. 2018 წელს, გაერთიანებული სამეფოს ლონდონის უნივერსიტეტის მიერ, ნაიდუ შეყვანილი იყო „150 ლიდერი ქალის“ სიაში.
ბერიოზოვსკი (ბაშკირეთი)

ბერიოზოვსკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 45 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (75%).
კორნეევკა (მელეუზის რაიონი)

კორნეევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1018 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 46 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სალავატი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (49%).
ხვარხვარა

ხვარხვარა — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. სიმაღლეში 40 სმ-მდე აღწევს. ღერო სწორად მდგომი ან წამოწეულია, ძირიდან დატოტვილი, ტოტები მოპირისპირედ განლაგებული და მიტკეცილი ბეწვით მოფენილია. ფოთლები მომსხოა, ხაზური ან ნახევრად ცილინდრული ფორმის. ყვავილები დამოკლებულ ტოტებზე სხედან, თანაყვავილაკები წვერში გადაღუნულია. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს ივნის-ოქტომბერში. გავრცელებულია კავკასიაში, სამხრეთ ევროპაში, შუა და მცირე აზიაში, ირანში. საქართველოში გვხვდება შიდა და ქვემო ქართლსა და კახეთში. იზრდება მთის ქვედა სარტყელში მლაშობ და რუდერალურ ადგილებში.

ქიზიყში შოროქნის კატკატო, უშუ და სილქანი ეწოდება.
ხლებოდაროვკა (მელეუზის რაიონი)

ხლებოდაროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 34 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (96%).
ჩარანი

ჩარანი — ბუჩქი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. სიმაღლეში 60 სმ-მდე აღწევს. ფერად ლეგაა, შემოდგომაზე შავდება, ახასიათებს ძლიერი დატოტვა; ნორჩი ყლორტები მოკლედაა შებუსვილი, უფრო ძველი ყლორტები შიშველია; ფოთლები მორიგეობით განლაგებული, ხორცოვანი, ნახევრად ცილინდრული, ბლაგვი, მჯდომარე და შიშველია, დიდხანს რჩება ტოტებზე. ყვავილები თითო-თითოდაა განლაგებული თავთავისებურ ყვავილედებში, რომლებიც საერთო საგველაშია შეკრებილი; ყვავილსაფრის ნაკვთები შიშველი და ფართო სიფრიფანაკიდეებიანია, ახასიათებს მორუხო ფერის სიფრიფანა ფრთები. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს მაის-ოქტომბერში. გავრცელებულია კავკასიასა და მცირე აზიაში. საქართველოში გვხვდება კახეთსა და ქვემო ქართლში. იზრდება მლაშობ, ქვიან ადგილებში, დაბლობებში და მთის ქვედა სარტყელში.
ყარღანი

ყარღანი — ნახევრად ბუჩქი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. სიმაღლეში 75–150 სმ-ია. აქვს სქელი და მოკლე ღერო; გრძელი, ზედა მხარეს მიმართული, მორუხო-მწვანე ფერის ტოტები, რომლებიც ხშირი შებუსვითაა წარმოდგენილი. ფოთლები მორიგეობითაა განლაგებული, სიგრძეში 2–5 მმ-ია, ხაზური, ხორცოვანი, ბლაგვი, ძირთან ოდნავ გაგანიერებული, გვიან სცვივა, მფარავი (თანაყვავილის) ფოთლები კვერცხისებრ-სამკუთხოვანი და კილისებრია. ყვავილები მრავალრიცხოვანია, მარტოული, შეკრებილია ხშირ, ფართო, საგველიან ყვავილედში. გავრცელებულია რუსეთის ევროპულ ნაწილში, კავკასიაში, შუა აზიაში, ირანში და სხვ. იყენებენ საპნის დასამზადებლად საჭირო კუსტარული პოტაშის მისაღებად, სათაიგულე მასალად; ზამთარში აქლემისა და ცხვრის საკვებადაც გამოიყენება.
იაქტი-კული (მელეუზის რაიონი)

იაკტი-კული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 89 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 11 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (95%).
ტუმანჩინო

ტუმანჩინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 186 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 13 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (95%).
ტროიცკოე (მელეუზის რაიონი)

ტროიცკოე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 630 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 10 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (80%).
ტაშლიკული (მელეუზის რაიონი)

ტაშლიკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 141 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 6 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (92%).
ტამიანი (ბაშკირეთი)

ტამიანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 353 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 5 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (79%).
სირტლანოვო (მელეუზის რაიონი)

სირტლანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 335 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 45 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (96%).
ხასანოვო (მელეუზის რაიონი)

ხასანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 221 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 26 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (98%).
უზია (მელეუზის რაიონი)

უზია — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 242 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 9 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (68%).
ტიულიაკოვო (ბაშკირეთი)

ტიულიაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 241 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 4 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (77%).
ვოსტოჩნი (მელეუზის რაიონი)

ვოსტოჩნი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 328 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 26 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (72%).
დანილოვკა (ბაშკირეთი)

დანილოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 420 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 62 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სალავატი, რომელიც დაშორებულია 32 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (57%).
ჰორაცია ნელსონი

ჰორაცია ნელსონი (ინგლ. ; სრული სახელი - ჰორაცია ნელსონ ტომპსონი (ინგლ. ); 29 იანვარი, 1801 - 6 მარტი, 1881) —  ვიცე-ადმირალის ლორდ ჰორაციო ნელსონისა და ლედი ემა ჰამილტონის უკანონო ქალიშვილი.

ბიოგრაფია
ჰორაცია დაიბადა სერ უილიამ ჰამილტონის (ემას კანონიერი მეუღლე) სახლში, ხოლო ჰორაციო ნელსონი (გოგონას მამა) ტორბეის პორტში იმყოფებოდა. მისი ხომალდი კოპენჰაგენის ბრძოლისთვის ემზადებოდა და ბავშვის დაბადების ამბავი მას  ზუსტად ხომალდის ზღვაში  გასვლის წინ აცნობეს. 1803 წლის 18 მაისს, 2 წლის გოგონა მოინათლა მერილებონის ეკლესიაში, მისი  ორივე  მშობელი ნათლიის როლს ასრულებდა.  „ლეგენდის“ მიხედვით, ის ნელსონის მეგობრის  ვიცე-ადმირალის ჩარლზ ტომპსონის ქალიშვილი იყო, რომელმაც მისცა უფლება, მისი სახელი გამოეყენებინათ. მოგვიანებით,  „ნათლიებმა“ გოგონა იშვილეს,როგორც  „ობოლი“.

როდესაც ჰორაციამ გაიგო ვინ იყვნენ მისი ნამდვილი მშობლები. მამის გამო  ამაყობდა,  მაგრამ უარი თქვა ლედი ჰამილტონის დედად აღიარებაზე, ნაწილობრივ იმიტომ, რომ მასთან ერთად 10 თვე გაატარა ციხეში იმ ვალების გამო, რომელიც ემას ჰქონდა ადმირალის გარდაცვალების შემდეგ, და ასევე იმიტომ, რომ იგი თვითონ ემა თავს მის მეურვედ აცხადებდა და არა დედად.

ემა გარდაიცვალა 1815 წლის იანვარში კალეში, ხოლო ჰორაცია, რომელიც კვლავ მასთან  ცხოვრობდა, დიდი ბრიტანეთის კონსულს მოელაპარაკა დასაფლავების საკითხებზე.  ხოლო  თავად ინგლისში მამაკაცის სამოსით დაბრუნდა, ვინაოდან  პატიმრობა ემუქრებოდა  იმ ვალების გამო, რომელიც ემას საფრანგეთში ჰქონდა. ჰორაცია დოვერში  შეხვდა მამის დეიდის ერთ-ერთ ქმარს, რომელიც მას ძალიან კარგად ექცეოდა და საცხოვრებლად დარჩა ამ ოჯახში - ქალბატონ კეტრინ მატჩამთან სასექსში. მამის ნათესავები გოგონას დაეხმარნენ უმაღლესი განათლების მიღებაში, დაოჯახებაში. 1822 წლის 19 თებერვალს ჰორაცია  დაქორწინდა მეუფე ფილიპ ვარდზე (1795-1861), რომელიც იყო პოეტი და მეცნიერი.მათი ქორწინებაბედნიერი გამოდგა. წყვილს 7 ვაჟი და 3 ქალიშვილი შეეძინა. შვილებმა  განათლება სახლში მამისგან მიიღეს სანამ უნივერსიტეტში შევიდოდნენ.

სახელმწიფომ  ჰორაციასგან შეიძინა ადმირალ ნელსონის ფორმა და ჟილეტი, რომელიც ამჟამად ნაციონალურ საზღვაო მუზეუმშია

ჰორაცია ნელსონი გარდაიცვალა 1881 წლის 6 მარტს 80 წლის ასაკში.  დაკრძალულია პინერის პალატის ძველ სასაფლაოზე, პინერის ლეინ ლეინში. მის საფლავზე წერია: "ადმირალ ნელსონის შვილობილი". ემა არსად არ არის ნახსენები.

გარდაცვალების შემდეგ, როგორც გმირის ქალიშვილს, დედოფალმა მის ოჯახს ერთჯერადად 1457 გირვანქა სტერლინგი გადაუხადა (ეს თანხმა მისმა ვაჟებმა გაიყვეს), გოგონებს კი სიცოცხლის ბოლომდე ყოველთვიური პენსია 100 გირვანქა სტერლინგი დაუნიშნა.

ბიოგრაფები ჰორაცია ნელსონს აღწერენ, როგორც მაღალ, ინტელექტუალურ და ნაკითხ პიროვნებას, რომელმაც იცოდა იტალიური, ფრანგული და გერმანული, გატაცებული იყო მუსიკით, კერავდა და უყვარდა ცხოველები.
დარინო (მელეუზის რაიონი)

დარინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 801 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 12 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (91%).
სუხარევკა (ბაშკირეთი)

სუხარევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 239 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზირგანი, რომელიც დაშორებულია 13 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (68%).
აღბულაგი (ედილი, ხოჯავენდის რაიონი)

აღბულაგი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხოჯავენდის რაიონში, ედილის სასოფლო თემის შემადგენლობაში.

1993 წელს, სოფელი ოკუპირებულ იქნა სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. 2020 წლის 16 ოქტომბერს, ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების მიერ ჩატარებული ოპერაციის შედეგად, სოფელი დაუბრუნდა აზერბაიჯანს.
ბრიჯიტ ნილსენი

ბრიჯიტ  ნილსენი (დან. დ. 15 ივლისი, 1963, როდოვრე, დანია) — დანიელი მსახიობი, მოდელი და მომღერალი. ყველაზე მეტად ცნობილია ფანტასტიკური ჟანრის ფილმში  „წითური სონია“ შესრულებული როლით და მსახიობ სილვესტერ სტალონესთან ქორწინებით. სიმაღლის (184 სმ )და შთამბეჭდავი გარეგნობის გამო, ნილსენმა ჟურნალისტებისაგან მიიღო მეტსახელი "ამორძალი“.

ადრეული წლები
ბრიჯიტ ნილსენი (დაბ. გიტა ნილსენი) დაიბადა ქალაქ რედოვრეში, კოპენჰაგენის მახლობლად. 16 წლის ასაკში მან მიატოვა სკოლა მშობლების თანხმობით, სამოდელო კარიერის დასაწყებად. 1979 წელს იგი ჯერ საფრანგეთში, შემდეგ კი იტალიაში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც მონაწილეობდა ჩვენებებსა და მოდის ჟურნალების ფოტოსესიებში. მუშაობდა წამყვან დიზაინერებთან:  ჯორჯო არმანისთან, ჯანი ვერსაჩესათან და ჯანფრანკო ფერესთან. გამოდიოდა ნიუ-იორკის, პარიზის, მილანისა და ბერლინის მოდების ჩვენებებში.

აღიარება
1984 წელს პროდიუსერმა დინო დე ლაურენტისმა ბრიჯიტი მოდის ჟურნალის გარეკანზე ნახა  და  მიიწვია მთავარ როლზე ფანტასტიკური ჟანრის ფილმში "წითური სონია", სადაც მისი პარტნიორი იყო არნოლდ შვარცენეგერი. ბრიჯიტისათვის სადებიუტო ფილმი საკმაოდ წარმატებული აღმოჩნდა. ის მაშინვე გახდა პოპულარული. სურათის სარეკლამო კამპანიის დროს  შეხვდა „ბოევიკების“ კიდევ ერთ ვარსკვლავს სილვესტერ სტალონეს. 1985 წლის 13 დეკემბერს ნილსენმა და სტალონემ იქორწინეს მალიბუში. 1986 წელს მათ კვლავ ითამაშეს მძაფრსიუჟეტიან ფილმში "კობრა". ნილსენმა ითამაშა მოწმის როლი, რომელსაც დევნიდა მკვლელი. მთელი რიგი სკანდალების შემდეგ, წყვილი განქორწინდა 1987 წლის 13 ივლისს.

1987 წელს ბრიჯიტმა ითამაშა კომედიაში „პოლიციელი ბევერლი-ჰილზიდან-2“ , სადაც პარტნიორობას ედი მერფი უწევდა.  ბრიჯიტ ნილსენი ასრულებდა მკვლელის, კარლა ფრაის, როლს. შემდეგ მსახიობი  იტალიაში დაბრუნდა, სადაც მიიწვიეს მთავარ სატელევიზიო შოუში  სამუშაოდ. ევროპაში მან დაიწყო მომღერლის კარიერა, გამოუშვა  მუსიკალური ალბომი და პოპ სინგლი დუეტში ცნობილ ავსტრიელ მუსიკოს ფალკოსთან . ალბომმა დაიკავა 22-ე ადგილი გერმანიაში და 6-ე ადგილი ავსტრიაში.

1987 წლის დეკემბერში ბრიჯიტ ნილსენი გამოჩნდა ჟურნალ - ს გარეკანზე, რისთვისაც მონაწილეობა მიიღო შიშველ ფოტოსესიაში.

1992 წელს მან გამოუშვა თავისი მეორე ალბომი „ მე ვარ ერთი ... სხვა არავინ“, მაგრამ ალბომს არ მოჰყოლია დიდი  წარმატება.

ბრიჯიტი დაუბრუნდა კინოში გადაღებას, თუმცა ამჟამად ფილმების დონე უკვე გაცილებით დაბალი იყო 1980-იანი წლების შუა პერიოდში მის ნამუშევრებთან შედარებით.  გასული საუკუნის 90-იან წლებში ბრიჯიტ ნილსენი თოქ-შოუს წამყვანი გახდა, რომელიც ინგლისურ ენაზე მიჰყავდა და  რომლის ტრანსლირებაც ევროპის ბევრ ქვეყანაში ხდებოდა. თოქ-შოუს საშუალებით მსახიობმა დემონსტრირება მოახდინა, რომ ის უფრო მეტია, ვიდრე უბრალოდ ლამაზი ქალბატონი.

იტალიის ტელევიზიამ ის მიიწვია რამდენიმე პოპულარული გადაცემის წამყვანად, მათ შორის იყო სან-რემოს 1992 წლის მუსიკალური ფესტივალი.

მომდევნო წლებში კვლავ  განაგრძობდა ფილმებში თამაშს, მონაწილეობდა სატელევიზიო გადაცემებში და რეალითი შოუებში.

გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნის თანახმად, ბრიჯიტი ჰოლივუდის ყველაზე მაღალი მსახიობია, რომელიც მთავარ როლს ასრულებს.. იგი ამ რეკორდს  იზიარებს სიგურნი უივერთან, მარგო ჰემინგუეიმსა და ჯინა დევისთან ერთად.

მსახიობი ხუთჯერ იმყოფებოდა ქორწინებაში. ჰყავს ხუთი შვილი.
სტარომუსინო (მელეუზის რაიონი)

სტარომუსინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 66 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 9 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (83%).
სტარაია-კაზანკოვკა

სტარაია-კაზანოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 37 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (94%).
სმაკოვო

სმაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 444 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 14 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (95%).
სერიატი

სერიატი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100%).
სერგეევკა (მელეუზის რაიონი)

სერგეევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 191 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 46 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 46 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).