ბანანა იოშიმოტო

ბანანა იოშიმოტო (დ. 24 ივლისი, 1964) — იაპონელი მწერლის - მაჰოკო იოშიმოტოს ფსევდონიმი. 2002 წლიდან 2015 წლამდე ის წერდა ჰირაგანით.

ბიოგრაფია
იოშიმოტო დაიბადა ტოკიოში 1964 წლის 24 ივლისს და ლიბერალურ ოჯახში გაიზარდა. მამამისი ცნობილი პოეტი და კრიტიკოსი ტაკააკი იოშიმოტო არის და მისი და, ჰარუნო იოიკო , არის ცნობილი კარიკატურისტი იაპონიაში.

იოშიმოტომ დაამთავრა ნიჰონის უნივერსიტეტის სამხატვრო კოლეჯი ლიტერატურის სპეციალობით . იქ ყოფნისას მან მიიღო ფსევდონიმი „ბანანი“, ბანანის ყვავილების სიყვარულის გამო, ამ სახელს იგი აღიარებს როგორც „საყვარელ“ და „მიზანმიმართულად ორსქესიანს“.

იოშიმოტო იცავს მის პირად ცხოვრებას და ცოტა რამეს ამჟღავნებს თავისი მეუღლის, ჰიროიოში თაჰატას და ვაჟის შესახებ (2003 წელს დაბადებული). ყოველდღე მას კომპიუტერში დასაწერად ნახევარი საათი სჭირდება და ამბობს: „თავს დამნაშავედ ვგრძნობ, რადგან ამ ამბებს თითქმის გასართობად ვწერ“.  2008 – დან 2010 წლამდე მან შეინარჩუნა ონლაინ ჟურნალი ინგლისურენოვანი თაყვანისმცემლებისთვის.

მწერლობის კარიერა
იოშიმოტომ თავისი მწერლობის კარიერა დაიწყო გოლფის კლუბის რესტორანში მიმტანად მუშაობის დროს, 1987 წელს. მან დაასახელა ამერიკელი ავტორი სტივენ კინგი, როგორც მისი ერთ-ერთი პირველი მნიშვნელოვანი გავლენა და შთაგონება მიიღო მისი არა-საშინელებათა ისტორიებიდან. მისი მწერლობის წინსვლის შემდეგ მასზე გავლენა მოახდინა ტრუმენ კაპოტემ და ისააკ ბაშევის ზინგერმა .
მის სადებიუტო ნამუშევარს, სამზარეულო (1988), 60-ზე მეტი ბეჭდური გამოცემა ჰქონდა მხოლოდ იაპონიაში. ორი კინოადაპტაცია გადაიღეს.

1987 წლის ნოემბერში იოშიმოტომ მოიგო კაიენ ნიუქამერის მე -6 ლიტერატურული პრემია „სამზარეულოსთვის“ ; 1988 წელს რომანი იყო ნომინირებული მიშიმა იუკიოს პრემიაზე, ხოლო 1999 წელს მიიღო განათლების მინისტრის 39-ე რეკომენდაცია საუკეთესო ახალბედა შემსრულებლისთვის. 1988 წელს (იანვარი) მან ასევე მოიგო იზუმი კიოკას მე -16 პრემია ლიტერატურისათვის, ნოველისთვის მთვარის შუქის ჩრდილი , რომელიც შედის სამზარეულოს უმეტეს გამოცემაში.

მისმა კიდევ ერთმა რომანმა, ნახვამდის ცუგუმი (1989), მიიღო არაერთგვაროვანი მიმოხილვა, მაგრამ გადაიღეს ფილმად 1990 წელს, რომლის რეჟისორია ჯუნ იჩიკავა .

1998 წელს მან დაწერა წიგნი - ს იტალიური გამოცემის წინასიტყვაობა.სადაც აღწერილია მუსიკისმცოდნე მასიმო მილანოს საუბარი.

2013 წელს იოშიმოტომ დაწერა სერიული რომანი, გვიყვარს ჩვენ? ( 、 ?), ქალთა ჟურნალის ანანისთვის, მთავარ პერსონაჟად გამოიყვანა მომღერალი-მსახიობი ლი სონგ-გი. ეს იყო მისი პირველი რომანი, რომელშიც კორეელი მომღერლის ისტორიები აღწერა.

წერის სტილი
იოშიმოტო ამბობს, რომ მისი ორი მთავარი თემაა „ახალგაზრდა იაპონელების დაღლილობა თანამედროვე იაპონიაში“ და „გზა, რომლითაც საშინელი გამოცდილება აყალიბებს ადამიანის ცხოვრებას“.

მის ნამუშევრებში აღწერილია ახალგაზრდობის, ურბანული ეგზისტენციალიზმისა და წარმოსახვასა და სინამდვილეს შორის ჩარჩენილი თინეიჯერების პრობლემები. მისი ნამუშევრები არა მხოლოდ ახალგაზრდებსა და მეამბოხეებს ეხება, არამედ იმ მოზრდილებსაც, რომლებიც გულით ჯერ კიდევ ახალგაზრდები არიან. იოშიმოტოს პერსონაჟებს, პარამეტრებსა და სათაურებს თანამედროვე და ამერიკული მიდგომა აქვთ, მაგრამ ძირითადი ნაწილი მაინც იაპონურია. იგი მკითხველს პირადად და მეგობრულად მიმართავს, სითბოთი და აშკარა უბიწოებით, წერს ისეთ მარტივ ნივთებზე, როგორიცაა ხის იატაკის ღრჭიალი ან საჭმლის სასიამოვნო სუნი. საკვები და სიზმრები მისი ნამუშევრების განმეორებადი თემებია, რომლებიც ხშირად ასოცირდება მოგონებებთან და ემოციებთან. იოშიმოტო აღიარებს, რომ მისი მხატვრული შთაგონების უმეტესი ნაწილი სწორედ საკუთარი ოცნებებიდან მოდის და მას სურს ყოველთვის ეძინოს და იცხოვროს ოცნებებით სავსე ცხოვრებით.