ფალკუშა

ფალკუშა — ტრადიციული სათევზაო ნავი, რომელსაც იყენებდნენ მეთევზეები ხორვატიის ადრიატიკის კუნძულ ვისზე მდებარე ქალაქ კომიჟაში. ფალკუშა არის გაიეტას, ტრადიციული დალმაციური სათევზაო იალქნიანი ნავის ქვეტიპი და ზოგჯერ მას „გაიეტა ფალკუშას“ უწოდებენ. მისი დიზაინი მორგებული იყო კომიჟელი მეთევზეების სპეციფიკურ საჭიროებებზე, რომლებიც ღია ზღვაში გრძელ სათევზაო ექსპედიციებზე დადიოდნენ, რაც გავრცელებული პრაქტიკა იყო ადრიატიკის ზღვასა და ხმელთაშუა ზღვაში.

დიზაინი და კონსტრუქცია
ფალკუშა არის უნიკალური ხის ნავი, ორივე მხარეს ვიწროდ წაწვეტებული, სიგრძით დაახლოებით შვიდიდან რვა მეტრამდე და სიგანით 3 მეტრი. როგორც წესი, ანძა იმავე სიმაღლის იყო, რაც ნავის სიგრძე. ის ძალიან სწრაფი იყო როგორც იალქნით, ისე ნიჩბით გადაადგილებისას და შეეძლო მიეღწია 8-დან 12 კვანძამდე სიჩქარეებისთვის. მის განმასხვავებელ ნიშანს წარმოადგენდა ორი მოხსნადი ხის გვერდითი ზოლი, სახელწოდებით „ფალკე“, რომლის მიხედვითაც ფალკუშამ მიიღო თავისი სახელი. ზოლები ნავის კიდეს დაახლოებით ნახევარი მეტრით ზრდიდა, რითაც იცავდა მას ღია ზღვაში მაღალი ტალღებისგან. ბადეების ამოწევის გასაადვილებლად, ზოლები თევზაობისას იხსნებოდა. ნავს შეეძლო გადაეტანა რვა ტონამდე დამარილებული თევზის კასრები.

სიმაგრისა და სიმტკიცის გამო, ტრადიციული გაიეტა ფალკუშა კეთდებოდა მხოლოდ ვულკანურ კუნძულ სვეტაცზე მდებარე კვიპაროზის ხისგან. კილი კეთდებოდა მუხისგან, ხოლო კორპუსი - ლარიქსისგან.

ტიპიური ფალკუშა ატარებდა ექვსკაციან ეკიპაჟს. გემზე იყო ხუთი ნიჩაბი მდგომარე მენიჩბეებისთვის, რომლებიც 7-დან 9 მეტრამდე სიგრძის იყო. მეთევზეები იყენებდნენ ბადეებს თევზის დასაჭერად და აირის ან ნავთის ლამპებს მათ მოსაზიდად. სათევზაო ექსპედიცია გრძლდებოდა 20-დან 25 დღემდე, რათა ფინანსურად მომგებიანი ყოფილიყო. ისეთი მოვალეობები, როგორიცაა საჭმლის მომზადება, რეცხვა, შეკეთება, სათევზაო ადგილებს შორის ცურვა და ცუდ ამინდთან გამკლავება, მოგზაურობაში მხოლოდ 10-12 დღეს ტოვებდა უშუალოდ თევზაობისთვის.

მეთევზეების რეგატა
მთავარი სათევზაო ადგილი, რომელსაც კომიჟას მეთევზეები იყენებდნენ, იყო კუნძული პალაგრუჟა, დაახლოებით 42 საზღვაო მილი ვისის სამხრეთ-დასავლეთით, რომელსაც ზოგჯერ ორმოცდაათი ან მეტი გემი იყენებდა. კუნძულზე იყო დროებითი საწყობები, რომლებსაც იყენებდნენ კასრებისა და სათევზაო აღჭურვილობის შესანახად.

კომიჟას მეთევზეები ყოველწლიურად მართავდნენ რეგატას, კომიჟასა და პალაგრუჟას შორის, სახელწოდებით „ “. ამ რბოლას სუსტი ქარის პირობებში დაახლოებით 5 საათი სჭირდებოდა იალქნით, ხოლო ძლიერი ქარის პირობებში იყენებდნენ ნიჩბებს და დასრულებას სჭირდებოდა 13-დან 16 საათამდე. რეგატას შედეგი ძალიან მნიშვნელოვანი იყო, რადგან პირველ ადგილზე გასულები იღებდნენ პალაგრუჟას გარშემო საუკეთესო ადგილებში თევზაობის უფლებას სეზონისთვის, ხოლო დანარჩენი ადგილები ნაწილდებოდა სხვებზე.

პირველი ცნობილი რეგატა გაიმართა ჯერ კიდევ 1593 წელს, რაც მას ევროპაში უძველეს მეთევზეთა რეგატად აქცევს. კომიჟას მეთევზეები 1593 წლის მაისში შეიკრიბნენ ქალაქ ჰვარის პორტში. იქ შეთანხმდნენ, რომ 74 ფალკუშას შეჯიბრი 12 ივნისს დაიწყებოდა. შეჯიბრის დაწყების ნიშნად ზარბაზნიდან გაისროდნენ ახლადაშენებული ქალაქის ციხესიმაგრიდან. მეთევზეებს თან ახლდნენ ვენეციის რესპუბლიკის საბრძოლო ნავები მეკობრეებისგან დასაცავად.

გემის ძრავების გამოგონებით, რეგატამ თავისი მიზანი დაკარგა, და ის ბოლოჯერ 1936 წელს გაიმართა. ფალკუშა გამოიყენებოდა მე-20 საუკუნის პირველ ნახევრამდე. უკანასკნელი გაიეტა ფალკუშა, სახელად „“, ქარიშხლის შედეგად განადგურდა და ჩაიძირა პორატის ყურეში 1986 წელს. დღეს მისი ნარჩენები დაცულია კომიჟას სათევზაო მუზეუმში.

რეპლიკები
ფალკუშას რეპლიკა სახელწოდებით „-“ აშენდა 1997 წელს და გამოტანილი იყო 1998 წლის მსოფლიო გამოფენაზე პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონში. ფალკუშას აღორძინებამ დიდი ინტერესი გამოიწვია და ნავი გახდა ხუთი დოკუმენტური ფილმის და ჯილდოს მფლობელი რადიო დრამა. 1998 წელს ფალკუშა შეტანილ იქნა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.

1999 წელს იუნესკოს ეგიდით და გემთმშენებელ ველიმირ სალამონის მიერ მოწოდებული დოკუმენტაციის საფუძველზე, აშენდა ლეგენდარული ფალკუშას ხუთმეტრიანი შემცირებული მასშტაბის რეპლიკა. მას ეწოდა „“. ის აშენდა კომიჟაში და ჩაუშვეს ზღვაში 6 დეკემბერს, წმინდა ნიკოლოზის დღეს. ევროპის საზღვაო მემკვიდრეობის მდივანი, თედო ფრუითჰოფი ამსტერდამიდან, ესწრებოდა ჩაშვებას. მეორე სრული მასშტაბის რეპლიკა, სახელწოდებით „“, დასრულდა 2005 წელს. მესამე სრული მასშტაბის რეპლიკა, სახელწოდებით „“, დასრულდა 2015 წელს.