როდიონ მალინოვსკი

როდიონ მალინოვსკი (რუს. ; დ. 23 ნოემბერი, 1898, ოდესა, უკრაინა — გ. 31 მარტი, 1967, მოსკოვი, სსრკ) — საბჭოთა სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის მარშალი (1944), ორგზის საბჭოთა კავშირის გმირი (1945, 1958), საბჭოთა კავშირის თავდაცვის მინისტრი (1957–1967). იუგოსლავიის სახალხო გმირი (1964). სკკპ ცენტრალური კომიტეტის წევრი (1956–1967).

ბიოგრაფია
1914–1918 — პირველი მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე.
1919 — წითელ არმიაში.
1926 — სკკპ წევრი.
1930 — დაამთავრა მ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია.
1941 წლის მარტი — 48-ე მსროლელი კორპუსის სარდალი.
1941 წლის ივნისი — გენერალ-მაიორი.
1941 წლის აგვისტო — მე-6 არმიის სარდალი.
1941 წლის დეკემბერი — სამხრეთის ფრონტის სარდალი.
1942 წლის აგვისტო — 66-არმიის სარდალი.
1942 წლის ოქტ.-ნოემბ. — ვორონეჟის ფრონტის ჯარების სარდლის მოადგილე.
1942 წლის ნოემბერი — სარდლობდა მე-2 გვარდიულ არმიას.
1943 წლის თებერვალი — სამხრეთის ფრონტის სარდალი.
1943 წლის მარტი — სამხრეთ-დასავლეთის ფრონტის (20 ოქტ. 1943-დან გარდაიქმნა მე-3 უკრაინულ ფრონტად) სარდალი.
1944 წლის მაისი — მე-2 უკრაინული ფრონტის სარდალი.
მალინოვსკის სარდლობის ქვეშ მყოფი ჯარები წარმატებით მოქმედებდნენ საზღვრისპირა ბრძოლებში,ბარვენკოვო-ლოზოვის ოპერაციაში, ხარკოვის ბრძოლაში (1942), დონბასის ოპერაციაში (1942), სტალინგრადის ბრძოლაში, ზაპოროჟიეს, ნიკოპოლ-კრივოროჟის, ოდესის, იასსი-კიშინიოვის, დებრეცენის, ბუდაპეშტის და ვენის ოპერაციებში.
1945 წლის ივლისი — იმიერბაიკალეთის ფრონტის სარდალი, რომლის ჯარებიც მონაცილეობდნენ იაპონიის კვანტუნის არმიის განადგურებაში.
1945–1947 — იმიერბაიკალეთ-ამურის სამხედრო ოლქის სარდალი.
1947–1953 — შორეული აღმოსავლეთის ჯარების მთავარსარდალი.
1953–1956 — შორეული აღმოსავლეთის სამხედრო ოლქის სარდალი.
1956 წლის მარტი — სსრკ-ის თავდაცვის მინისტრის 1-ლი მოადგილე და სახმელეთო ჯარების მთავარსარდალი.
1957–1967 — სსრკ-ის თავდაცვის მინისტრი.
1956 — სკკპ ცკ-ის წევრი (კანდიდატი 1952-56).
1946 — სსრკ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
დასაფლავებულია წითელ მოედანზე კრემლის კედელში.

ჯილდოები
ლენინის ორდენის ხუთზის კავალერი
საბჭოთა კავშირის ორგზის გმირი
წითელი დროშის ორდენი სამგზის კავალერი
სუვოროვის პირველი ხარისხის ორდენის ორგზის კავალერი
კუტუზოვის პირველი ხარისხის ორდენის (1943 წლის 17 სექტემბერი)
გამარჯვების ორდენი (№8 — 1945 წლის 26 აპრილი)
საპატიო ლეგიონის ორდენის დიდი ოფიცერი
მედალი „იაპონიაზე გამარჯვებისათვის“
მედალი „1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის“
იუგოსლავიის სახალხო გმირი (1964 წლის 27 მაისი)
პარტიზანული ვარსკვლავის პირველი ხარისხის ორდენი (1956)
საპატიო ლეგიონის დიდი ოფიცერი (1945)
1914-1918 წლების საომარი ჯვარი ვერცხლის ვარსკვლავით (1916)
1939-1945 წლების საომარი ჯვარი პალმის რტოთი (1945)
საიუბილეო მედალი „მუშურ-გლეხური წითელი არმიის წელი“
მედალი „სტალინგრადის დაცვისათვის“
უნგრეთის თავისუფლების ორდენი (1946)
უნგრეთის სახალხო რესპუბლიკის დამსახურების ორდენი
ინდონეზიის რესპუბლიკის ვარსკვლავის მე-2 ხარისხის ორდენი (1963)
მამაცობის ვარსკვლავის ორდენი (1962)
მედალი „კავკასიის დაცვისათვის“
მედალი „ოდესის დაცვისათვის“
საიუბილეო მედალი „საბჭოთა არმიისა და საზღვაო ძალების 30 წელი“
საიუბილეო მედალი „სსრკ-ის შეიარაღებული ძალების 40 წელი“
სუხე-ბატორის ორდენი
მედალი „იაპონიაზე გამარჯვებისთვის“ (1946)
მედალი „მონღოლეთის სახალხო რევოლუციის 25 წელი“ (1946)
სამხედრო ჯვარი
საბრძოლო ჯვარი 1914–1918
მედალი „ბულგარეთის სახალხო არმიის 20 წელი“ (1964)
მიხაი მამაცის , და ხარისხის ორდენი (1945 წლის 4 აგვისტო)
მედალი „ფაშიზმისგან განთავისუფლებისთვის“ (1950)
სამშობლოს დაცვის , და ხარისხის ორდენი (1950)
თეთრი ლომის პირველი ხარისხის ორდენი (1945)
ჩეხოსლოვაკიის საბრძოლო ჯვარი 1939–1945 (1945)
სახელმწიფო დროშის პირველი ხარისხის ორდენი (1948)
მედალი „კორეის განთავისუფლების 40 წლისთავი“ (1985, სიკვდილის შემდეგ)
პარტიზანული ვარსკვლავის ორდენი
მედალი „სლოვაკეთის ეროვნული აჯანყების 20 წლისთავი“ (1965)
 ხარისხის წმინდა გიორგის ჯვრის კავალერი
 ხარისხის წმინდა გიორგის ჯვრის კავალერი