iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გალინა პეტროვას ძეგლი

გალინა პეტროვას ძეგლი — ძეგლი ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. გაიხსნა 1963 წელს საბჭოთა კავშირის გმირის, შავი ზღვის ფლოტის ნოვოროსიისკის 386-ე ბატალიონის მედიცინის დის გალინა პეტროვას პატივისცემის ნიშნად.

ძეგლის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ქალაქი ნოვოჩერკასკი, განათლების ქუჩა № 126․

ისტორია
საბჭოთა კავშირის გმირის საზღვაო ქვეითი ბატალიონის სანინსტრუქტორის გალინა პეტროვას ძეგლი, გაიხსნა 1963 წელს სამხრეთ რუსეთის სახელმწიფო პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის შენობის წინ, სადაც იგი სწავლობდა სატყეო მეურნეობის ფაკულტეტზე 1940 წლიდან. ძეგლის დასადგმელი ფინანსები შეაგროვეს მოსწავლეებმა, სტუდენტებმა და ნოვოცერკასკის უმაღლესი სასწავლებლების პედაგოგებმა. ძეგლის კვარცხლბეკი დაამზადეს ნოვოროსიისკის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის პეადგოგის ბ. პ. კოტოლევსკის პროეექტის მიხედვით.

შავი ზღვის ფლოტის ნოვოროსიისკის სამხედრო საზღვაო-ბაზის 386-ე საზღვაო ქვეითი ბატალიონის მედიცინის და გალინა კონსტანტინეს ასული პეტროვა დაიბადა უკრაინის ქალაქ ნიკოლაევში 1920 წლის 9 სექტემბერს. 1940 წელს დაამთავრა სკოლა და სწავლა განაგრძო სამხრეთ რუსეთის სახელმწიფო პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის სატყეო მეურნეობის ფაკულტეტზე. დიდი სამამულო ომის დასაწყისშივე იგი გაემგზავრა კრასნოდარის მედდების კურსებზე სასწავლებლად.

კურსების დამთავრების შემდეგ მსახურბდა 386-ე საზღვაო ქვეითი ბატალიონის შემადგენლობაში. მონაწილეობა მიიღო ქერჩი-ელტიგენის სადესანტო ოპერაციაში 1943 წელს. ერთი ღამის განმავლობაში მან გადაარჩინა ოცი დაჭრილი მეომარი.

სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს 1943 წლის 17 ნოემბრის დადგენილებით, გამოჩენილი მამაცობისათვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება.

1943 წლის 3 დეკემბერს დაიჭრა და მოხვდა სამედიცინო ბატალიონში. 4 დეკემბერს ბატალიონს დაეცა ბომბი, დაღუპულთა შორის იყო მედდა გალინა პეტროვაც. აკრძალულია ყირიმში სოფელ გეროევსკოეში.

ძეგლი, რომელიც დგას სამხრეთ რუსეთის სახელმწიფო პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის შენობის წინ, არის მაღალ კვარცხლბეკზე მდგარი ბიუსტი. კვარცხლბეკზე წარწერაა: . 2015 წელს ძეგლს რესტავრაცია ჩაუტარეს.
მეორეხარისხოვანი ადგილები ბელერიანდში

აქ წარმოდგენილია ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში, ბელერიანდში, პირველ ეპოქაში არსებული ადგილები.

ა
აელინ-უიალი, ბინდის გუბურები:

მშრალი მიწების სახელწოდება, სადაც დორიათის საზღვართან აროსი სირიონს უერთდებოდა.

აელუინი, ან ტარნ აელუინი:

ლურჯი ფერის მთის ტბა, მდებარე დორთონიონში, ლადროსიდან სამხრეთ-დასავლეთით. ამბობენ, რომ მას მელიანი იცავდა. აქ იმალებოდა ბარაჰირის ხალხი, დაგორ ბრაგოლახის შემდეგ, სანამ მათ გორლიმმა უღალატებდა. ნიშნავს ყინულის ლოლუას ან თოვლიან წვეტს. ელემენტი - წვეტი მომდინარეობს -იდან - წვეტიანი. ელემენტი - თოვლი. -ს ასევე წარმოთქვამდნენ, როგორც -ს.

ბელერიანდში აგრეთვე არსებობდა ბუჩქების ნაირსახეობა, რომელზეც იზრდებოდა თეთრი ყვავილები. ამ მცენარესაც აეგლოსი ერქვა, რაც ითარგმნებოდა, როგორც თოვლის ეკალი.

ე
ევენდიმის ტბა:

იგივე ნენუიალი — შუახმელეთის ტბა.

ევენდიმი შუახმელეთის ჩრდილოეთით მდებარეობდა. ელფები მას ნენუიალს უწოდებდნენ. არნორის უძველესი სატახტო ქალაქი, ანუმინასი მისი სამხრეთ ნაპირებზე აშენდა.

ეითელ ივრინი:

დინება, რომელიც ერედ ვეთრინთან მდებარე ტბას უერთდებოდა. პირველ ეპოქაში ეს ადგილი გაანადგურა დრაკონმა გლაურუნგმა.

ლ
ლინაევენი:

ნევრასტის აღმოსავლეთით არსებული გუბურები, ლერწმის ბუჩქებით. აქ წყალი ერთ დინებად ერთდებოდა. აქ სახლობდნენ ჭაობის ფრინველები და სწორედ ამიტომ ადგილს ელფურად ეწოდა „ფრინველთა ტბა“ ("გუბურა, ტბა") + ("ფრინველი") + (ზედსართავი სუფიქსი).

მ
მდინარეშორისი ტყე:

იხ. ტაურ-იმ-დუინათი

ნ
ნან ელმოთი:

ბნელი და უძველესი ტყე მდინარე კელონის ნაპირთან, აღმოსავლეთ ბელერიანდში. სწორედ იქ თინგოლმა პირველად იხილა მელიანი. წლების შემდეგ ამ ტყეში დასახლდა ეოლი, ბნელი ელფი.

ნენ ჰითოელი:

ოვალური ტბა, რომელიც მდინარე ანდუინზე (დაახლოებით შუა გზაში) მდებარეობდა, არგონათების შემდეგ.

ნოგროდი:

ერთი-ერთი ჯუჯების ორი ქალაქიდან ლურჯ მთებში, ნოგროდის ჯუჯების მხარე.

მდებარეობდა მთების ჩრდილოეთ ცენტრალურ ნაწილში, მთა დოლმედის მახლობლად, სადაც ბელერიანდის გზა უერთდებოდა ერიადორისას. ქალაქი აგრეთვე იცავდა მთების ერთადერთ უღელტეხილს. ნოგროდში ცხოვრობდნენ დიდი მჭედლები გამილ ზირაკი და ტელხარი.

ტ
ტაურ-იმ-დუინათი:

აგრეთვე ცნობილი, როგორც მდინარეშორისი ტყე. დიდი ტყე, რომელიც ბელერიანდის სამხრეთით მდებარეობდა. იგი სირიონის შესართავიდან დასავლეთით, მდინარე გელიონამდე იყო გადაჭიმული. ესაზღვრებოდა სირიონი, ისევე, როგორც გელიონი, ამიტომ შეიძინა სახელწოდება -- (ტყე მდინარეებს შორის). ბელერიანდში არსებულ რომელიმე ძალას იგი არასოდეს დაუპყრია. ამბობდნენ, რომ მასში მხოლოდ აქა-იქ მიმოყრილი ბნელი ელფები ცხოვრობდნენ. მორგოთის ორკებიც კი გაურბოდნენ მას. მდინარეშორისი ტყე დაიკარგა, როდესაც დიდმა ზღვამ რისხვის ომის შემდეგ ბელერიანდი დაფარა.

ჰ
ჰელევორნის ტბა:

მთა რერირთან მდებარე ცივი ტბა. ეს იყო ბელერიანდის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე ღრმა, მთებით მოცული ადგილი. ფეანორის მეოთხე ძე, კარანთირი, აქ ცხოვრობდა, მაგრამ დაგორ ბრაგოლახის დროს მდინარის წყლები აიმღვრა და ადგილი განადგურდა.

ჰიმლადი:

ცივი რეგიონი აღმოსავლეთი ბელერიანდის ტერიტორიაზე. მდებარეობდა მდინარეების, აროსისა და კელონს შორის, ჰიმრინგის ქვემოთ. ჩრდილოეთით უკავშირდებოდა ლოთლანს აგლონის უღელტეხილით.

ანგბანდის ალყისას ჰიმლადს იკავებდნენ კელეგორმი და კურუფინი, რომლებიც უღელტეხილს იცავდნენ. თუმცა, ისინი დამარცხდნენ დაგორ ბრაგოლახისას.

 მომდინარეობს სიტყვებისგან , ცივი და , ნათელი.
ნოვოჩერკასკის სამხედრო-ავტომობილისტების ძეგლი

ნოვოჩერკასკის სამხედრო-ავტომობილისტების ძეგლი — ძეგლი ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. გაიხსნა 2004 წელს.

ისტორია
ნოვოჩერკასკის სამხედრო-ავტომობილისტების ძეგლი მვებარეობს როსტოვისა და სილიკატნაიას ქუჩების გადაკვეთაზე. ძეგლი გაიხსნა 2004 წლის ოქტომბერში ავტომობილისტების დღეს.

ავღანეთის კამპანიის წლებში და ჩრდილოეთ კავკასიაში ანტიტერორისტული კამპანიის პერიოდში სამშობლოში ვერ დაბრუნდა ნოვოჩერკასკის საავტომობილო ბატალიონის 10 სამხედრო მოღვაწე. ჩეჩნეთის ქალაქ არღუნთან ახვრიტეს ფედერალური ძალების კოლონა. რამდენიმე მანქანის საჭესთან ისხდნენ ნოვოჩერკასკული ავტობატალიონის მებრძოლები. ძეგლი გაიხსნა ავღანეთში და ჩეჩნეთში დაღუპული ავტომობილისტების ხსოვნის პატივისცემის ნიშნად.

ძეგლის პროექტი შეიქმნა როსტოვის ინსტიტუტში „დონპროექტი“ და შეუთანხმეს სამხედრო ნაწილის ხელმძღვანელობას. ძეგლის მშენებლობაში მონაწილეობა მიიღეს საავტომობილო ბატალიონის წარმომადგენლებმა.

აღწერა
ნოვოჩერკასკის სამხედრო-ავტომობილისტების ძეგლი ეს არის ბეტონის ნაგებობა,, რომელსაც თაღის ფორმა აქვს. თაღის შიგნით ჩამოკიდებულია ოქოროსფერი ზარი. მის ზემო ნაწილში დამაგრებულია მართლმადიდებლური ჯვარი, ქვემო ნაწილში დამაგებულია სამი დაფა და საავტომობილო ნაწილის ემბლემა. ერთ-ერთ ფილაზე წარწრაა: „დაღუპულ სამხედრო-ავტომობილისტებს“, ხოლო ორ დანარჩენ ფილაზე დაწერილია დაღუპული ავტომობილისტების სია დაღუპვის თარიღის მიხედვით: ვ. ი. ბეზროდნი (1982), ვ. ა. ბილიაკაევი (1982), ს. ნ. გავრილოვი (1994), ი.ი. ბერეჟპოლოვი (1995), ი. ა. ტრეტინა (1995) და სხვა.
ფონოგრამებისა და ვიდეოგრამების მწარმოებელი არგენტინული ორგანიზაცია

ფონოგრამებისა და ვიდეოგრამების მწარმოებელი არგენტინული ორგანიზაცია (, , ) — არაკომერციული ორგანიზაცია, რომელშიც გაერთიანებულია ფონოგრამების ინდუსტრიის საერთაშორისო ფედერაციის არგენტინული წევრები. წარმოადგენს არგენტინის ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ინტერესებს.

სერთიფიკაცია
1980 წლის იანვარში -მ პირველად გასცა მუსიკალური ალბომებისა და სიმღერების სერთიფიკატი. სერთიფიკაციის კრიტერიუმია 1980 წლიდან 2000 წლის ჩათვლით:

სინგლები
ოქრო: 50 000 გაყიდული ასლი
პლატინა: 100 000 გაყიდული ასლი
ალბომები
ოქრო: 30 000 გაყიდული ასლი
პლატინა: 60 000 გაყიდული ასლი
ბრილიანტი: 500 000 გაყიდული ასლი
კომპილაციური ალბომები
ოქრო: 100 000 გაყიდული ასლი
პლატინა: 200 000 გაყიდული ასლი
სერთიფიკაციის კრიტერიუმი 2001 წლის 31 დეკემბრის ჩათვლით:

ალბომები:
ოქრო: 20 000 გაყიდული ასლი
პლატინა: 40 000 გაყიდული ასლი
ბრილიანტი: 250 000 გაყიდული ასლი
ინტერნეტის ქსელში ჩატვირთვა:
ოქრო: 10 000 გაყიდული ასლი
პლატინა: 20 000 გაყიდული ასლი
-ის მუსიკალური ვიდეო ალბომები:
ოქრო: 4000 გაყიდული ასლი
პლატინა: 8000 გაყიდული ასლი
კომპილაციური ალბომები აღარ სერთიფიცირდება.
მაკედონიის რესპუბლიკის სახელმწიფო არქივი

მაკედონიის რესპუბლიკის სახელმწიფო არქივი (, შემოკლებით ) — სახელმწიფო არქივი მაკედონიის რესპუბლიკაში. დაარსდა 1951 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ. 1926-1941 წლებში არქივი ბელგრადში მდებარე სერბეთის სახელმწიფო არქივის ნაწილს წარმოადგენდა.

საარქივო მასალების მოგროვებისა და დაცვის აუცილებლობიდან გამომდინარე 1945 წლის 3 მაისს სახალხო განათლების სამინისტრო სკოპიეს ეროვნულ ბიბლიოტეკაში მაკედონიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის არქივის შექმნის ინიციატივით გამოვიდა. ამ ინიციატივის ხორცშესხმა რამდენიმე მიზეზის გამო ვერ მოხერხდა, მაგრამ მცირე დროის გასვლის შემდეგ მაკედონიის სახალხო რესპუბლიკის სახალხო განათლების სამინისტროს 1946 წლის 31 მაისის 2543-ე დადგენილებით შეიქმნა საარქივო მასალების მოგროვებაზე პასუხისმგებელი კომიტეტი. კომისიამ თავისი მუშაობა პედაგოგების მოზიდვით დაიწყო, რომელთაც საარქივო მასალების მოგროვება ევალებოდათ. მიუხედავად ყველაფრისა ამ სამუშაომ შედეგი ვერ გამოიღო. 1946-1947 წლებში საარქივო მასალების კრებულში ახლადშექმნილი ფილოსოფიის ფაკულტეტი და ეროვნული ისტორიის ინსტიტუტი ჩაერთო.

1949 წელს მაკედონიის კომუნისტური პარტიის ცენტრალურმა კომიტეტმა ისტორიული არქივი შექმნა, რომლის ამოცანა მუშათა მოძრაობასთან, სახალხო-განმათავისუფლებელ მრძოლასთან და მაკედონიის კომუნისტურ პარტიასთან დაკავშირებული საარქივო და მემუარული მასალების შეგროვება და დამუშავება იყო. ამ არქივში დღეს დაცული, შეგროვებული მასალები მაკედონიის არქივში ინახება.

1950 წელს იუგოსლავიაში სახელმწიფო არქივების შესახებ მიღებული საერთო კანონის შემდეგ, 1951 წლის 6 იანვარს მაკედონიის სახალხო რესპუბლიკის ეროვნულმა კრებამ ეროვნული არქივების შესახებ კანონი მიიღო, რამაც მაკედონიის არქივის (მაშინ მაკედონიის სახალხო რესპუბლიკის სახელმწიფო არქივი) შექმნას საფუძველი ჩაუყარა.
ტომების ტერიტორიების ფედერალური მმართველობა

ტომების ტერიტორიების ფედერალური მმართველობა ( ; ; ) — ნახევრად-ავტონომიური ტომების ტერიტორიული ერთეული პაკისტანში. შედგება რამდენიმე ტომური სააგენტოსგან (ტერიტორიული ერთეული) და სასაზღვრო რეგიონისგან. რეგიონი პირდაპირ ფედერალურ ხელისუფლებას ექვემდებარება და იმართება სპეციალური კანონით, რომელსაც სასაზღვრო კრიმინალის რეგულაციები ჰქვია. აღმოსავლეთით და სამხრეთით მას ესაზღვრება პაკისტანის ხაიბერ-პახტუნხვას და ბელუჯისტანის პროვინციები, ხოლო დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან ავღანეთის შემდეგი პროვინციები: ქუნარი, ნანგარჰარი, ფაქთიი, ხოსტი და ფაქთიკი.

ტერიტორია თითქმის სრულად პუშტუნებითაა დასახლებული. ისინი ძირითადად მუსლიმანები არიან. ტერიტორიის მთავარი ქალაქებია: პარაჩინარი, მირანშაჰი, რაზმაკი, ვანა, ჯამრუდი და ლანდი-კოტალი.

2017 წლის 2 მარტს, ფედერალურმა ხელისუფლებამ ტერიტორიასთან მიმართებაში მიიღო რეკომენდაციები, რომლებიც მოიცავდა შემდეგს: ტომების ტერიტორიების ხაიბერ-პახტუნხვასთან გაერთიანება და სასაზღვრო კრიმინალის რეგულაციების გამოშვება. მოიაზრება, რომ პროცესს დასჭირდება 5 წელი და 2022 წლისთვის დასრულდება.

ისტორია
ამ რეგიონში ბრიტანელებმა სიმშვიდის დამყარება ბოლომდე ვერასდროს შეძლეს. ის ავღანეთთან არსებულ ბუფერულ ზონას წარმოადგენდა. ბრიტანეთის რაჯები ანექსირებული ტერიტორიის კონტროლს, კანონით - სასაზღვრო კრიმინალის კონტროლი ( ) ცდილობდნენ, რომელი კანონიც ადგილობრივ წარჩინებულებს მნიშვნელოვან ძალა უფლებას აძლევდა. ძალაუფლების კონკრეტული ფენის ხელში კონცენტრაციის გამო მოსახლეობის უმეტესობის ძირითადი უფლებები ირღვეოდა. შედეგად სასაზღვრო კრიმინალის კონტროლი ცნობილი გახდა როგორც შავი კანონი.

1947 წელს, პაკისტანის მიერ დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ ტერიტორია იგივე კანონით იმართებოდა. 1970-იან წლებში ხაიბერის გასასვლელზე გამავალი ხიპების ბილიკით მიმავალ მოგზაურებს აფრთხილებდნენ, რომ უსაფრთხოებისთვის გზიდან არ გადაეხვიათ.

2001 წელს რეგიონში ტეჰრიკ-ე-თალიბანის მებრძოლები შევიდნენ. 2003 წლიდან მათ დაიწყეს ავღანეთიდან მასიურად გადმოსვლა. ამერიკის შეერთებული შტატების დახმარებით, 2004 წელს რეგიონში 80 000 პაკისტანელი ჯარისკაცი შევიდა. იქ ისინი პაკისტანის თალიბანის წინააღმდეგობას შეხვდნენ. 2006 წელს მიღწეული შეთანხმებით, ტომების მეომრები აღარ დაესხმებოდნენ თავს ჯარის ნაწილებთ, ხოლო მთავრობა თავის მხრივ გაათავისუფლებდა ყველა დატყვევებულს და ადგილობრივებს მიცემდა საშუალებას ეტარებინათ მცირე კალიბრის იარაღი. ეს არის პაკისტანის ყველაზე სასოფლო დასახლების რეგიონი. 2011 წლის შეფასებით რეგიონის მოსახლეობა 1998 წელთან შედარებით 62,1 %-ით გაიზარდა და 4 452 913 ადამიანს შეადგენდა. ეს ქვეყნის მასშტაბით ზრის სიდიდით მიხედვით მეოთხე მაჩვენებელია. მოსახლეობის 99,1 % საუბრობს პუშტუზე.
კლიმენცია უნგრელი

კლიმენცია უნგრელი ( დ. 1293, ბუდა, უნგრეთი, — გ. 12 ოქტომბერი, 1328, პარიზი, საფრანგეთი) — ანჟუელთა დინასტიის წარმომადგენელი. უნგრეთის პრინცესა დაბადებიდან გარდაცვალებამდე. უნგრეთის მეფე კარლ მარტელ ანჟუელისა და მისი მეუღლის, დედოფალ კლიმენცია ავსტრიელის ასული. 1315-1316 წლებში საფრანგეთისა და ნავარის დედოფალი როგორც ლუი -ის მეუღლე. 1316 წელს ატარებდა დედა დედოფლის ტიტულს. იყო საფრანგეთის მეფე ჟან -ის დედა.

ბიოგრაფია
კლიმენცია იყო უნგრეთის მეფე კარლ მარტელ ანჟუელისა და მისი მეუღლის, დედოფალ კლიმენცია ავსტრიელის ქალიშვილი. მას მშობლები ადრეულ ასაკში გარდაეცვალა, რის გამოც ის მისმა ბებიამ, დედა დედოფალმა მარია უნგრელმა აღზარდა. კლიმენცია ბებიამ ნეაპოლის სამეფოში წაიყვანა და იქ ზრდიდა, თუმცა მიუხედავად ამისა ის უნგრეთის პრინცესად ითვლებოდა და იწოდებოდა.

როდესაც საფრანგეთის მეფე ფილიპე გარდაიცვალა, მისი ვაჟი ლუი საფრანგეთისა და ნავარის მეფე გახდა (ვინაიდან დედამისი ნავარის დედოფალი იყო). 1315 წელს ლუიმ თავისი მეუღლე მარგარიტა ბურგუნდიელი და საკუთარი და იზაბელა ფრანგი მრუშობაში დამნაშავეებად სცნოთ და დააპატიმრა. მალევე რომის პაპის ნებართვით მეუღლეს გასცილდა. მიუხედავად ამისა, დედოფლის გავლენების წყალობით ისე მოხდა, რომ ლუიმ მის გარდაცვალებამდე სხვა ქალზე ვერ იქორწინა. 1315 წელს დედოფალი მოკლეს, სავარაუდოდ ის მეფის ბრძანებით დაახრჩეს მის საკანში. ამგვარად მან მეორე მეუღლის ძიება დაიწყო და არჩევანი კლიმენციაზე შეაჩერა. 1315 წლის 19 აგვისტოს ლუი და კლიმენცია დაქორწინდნენ, ამავე წლის 24 აგვისტოს კი თავად რომის პაპმა აკურთხა კლიმენცია საფრანგეთისა და ნავარის დედოფლად.

1316 წლის 5 ივნისს ლუი გარდაიცვალა, კლიმენცია კი ამ დროს რამდენიმე თვის ორსული იყო. კლიმენციას ორსულობის დროს სანამ ის მონარქს გააჩენდა, ქვეყანას ლუის ძმა ფილიპი მართავდა. ფილიპმა იმდენი გაბედა, რომ კლიმენციას ბავშვის ტახტზე უფლებები უარყო და მეფობა თავად მოისურვა. თავად კლიმენცია კი ფილიპს რეგენტად არ სცნობდა. 1316 წელს კლიმენციამ ვაჟი გააჩინა, რომელიც დაბადებისთანავე აკურთხეს საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ჟან -დ. მიუხედავად ამისა, ჟანი ხუთი დღის ასაკში გარდაიცვალა. ამის შემდეგ ხელისუფლება მთლიანად ფილიპემ აიღო ხელში და თავი საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ფილიპ -დ გამოაცხადა. დედოფალ კლიმენციას კი რომის პაპი იოანე არჩენდა და ზრუნავდა მასზე.

კლიმენცია მიუხედავად იმისა, რომ აღარანაირი ძალაუფლება აღარ ჰქონდა, აქტიურად ერეოდა სამეფო კარის ცხოვრების წესში. იგი ასევე აქტიურად ერეოდა საფრანგეთის პოლიტიკაშიც, ფილიპ -ის წინააღმდეგ აქეზებდა ნორმანდიის, შამპანისა და ბრეტანის მმართველებს. კლიმენცია სიცოცხლის ბოლომდე პარიზში ცხოვრობდა, მას აქტიურად უგზავნიდნენ წერილებს, ფულსა და საჩუქრებს პარიზიდან, უნგრეთიდან და რომიდან. 1328 წლის 12 ოქტომბერს კლიმენცია გარდაიცვალა, საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში. იგი დაკრძალეს სენ-დენის მეფეთა სასაფლაოზე, მისი მეუღის გვერდით.

კლიმენცია უნგრელის წინაპრები
ჩინეთ-იაპონიის ომი (1894-1895)

ჩინეთ-იაპონიის ომი 1894-1895 — დაპირისპირება ჩინეთსა და იაპონიას შორის, რომელიც იაპონიის დიდი სტრატეგიული გამარჯვებით დასრულდა და რომელმაც აჩვენა ჩინეთის პოლიტიკური სისუსტე.

ომის მიმდინარეობა
1894 წლის ოქტომბრიდან იაპონელებმა საომარი მოქმედებები გადაიტანეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთის (დუნბეის) ტერიტორიაზე, სადაც ხელთ იგდეს მნიშვნელოვანი სტრატეგიული ბაზები. ნოემბრის თვეში იაპონელებმა ჯარები გადაიყვანეს ლიაოდუნის ნახევარკუნძულზე, დაეუფლნენ ლიუშუნს და სხვა მნიშვნელოვან პუნქტებს. მათ ბარბაროსულად ამოხოცეს ჩინელი მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ამის შემდეგ იაპონელებმა კიდევ უფრო განავითარეს შეტევითი ოპერაციები და ახალ-ახალი ტერიტორიები გამოსტაცეს ჩინელებს. 1895 წლის დასაწყისისათვის ბრძოლები შანდუნის ნახევარკუნძულზე გადაიტანეს.

ჩინეთის მთავრობამ უკვე 1894 წლის მიწურულისათვის თხოვნით მიმართა დიდ სახელმწიფოებს მომრიგებლობის თაობაზე,მაგრამ უშედეგოდ. იაპონიის მთავრობა და სარდლობა არ ჩქარობდნენ ზავის დადებას უკვე დამარცხებულ ჩინეთთან. მათ სურდათ მეტი ბაზები და ტერიტორია დაეპყროთ, რათა შემდეგ ზავის მძიმე პირობები წაეყენებინათ ჩინეთისათვის.ევროპის დიდი სახელმწიფოები და აშშ, რომელთა პარპაში ჩინეთის ტერიტორიაზე ამ ქვეყნის ავბედობის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი იყო, მშვიდად აკვირდებოდნენ ჩინეთ-იაპონიის ომს. მათი ჩაურევლობის ტაქტიკა მხოლოდ იაპონელებისათვის იყო ხელსაყრელი.

ჩინეთ-იაპონიის ომში, მიუხედავად იმისა, რომ ჩინეთი აშკარა აგრესიის ობიექტი იყო, იაპონია კი აგრესორი, ჩინელი ხალხის ფართო მასა პასიური დარჩა. ასეთ ვითარებაში ომის გაგრძელების შეუძლებლობა კარგად დაინახა ჩინეთის რეაქციულმა ზედაფენამ, რომელმაც 1895 წლის თებერვალში მიიღო გადაწყვეტილება ზავის დადების შესახებ. იაპონიის მთავრობის მოთხოვნითჩინეთის დელეგაციას სათავეში ჩაუყენეს ლი ხუნჯანი.

საზავო მოლაპარაკება მიმდინარეობდა იაპონიის ქალაქ სიმონოსეკში. ლი ხუნჯას მრჩევლის სახით თან ახლდა ამერიკელი დიპლომატი ფოსტერი, რომელმაც ცუდი სამსახური გაუწია მას და თავისი სახელმწიფოს ინტერესების შესაბამისად იაპონიის მხარე დაიკავა. საზავო მოლაპარაკება 1895 წლის აპრილში დამთავრდა, 17 აპრილს მხარეებმა ხელი მოაწერეს სიმონესკის საზავო ხელშეკრულებას.

სიმონოსეკის ზავით ჩინეთი ცნობდა კორეის დამოუკიდებლობას, უთმობდა იაპონიის ლიაოდუნის ნახევარკუნძულს თავისი ბაზებით, კუნძულ ტაივანს და პენჰულედაოს კუნძულებს. ამას გარდა იაპონიამ მოიპოვა ყველა ის პრივილეგია, რომლითაც სარგებლობდნენ დასავლეთის დიდი კაპიტალისტური სახელმწიფოები. სიმონოსეკის ზავმა მტრული გამოძახილი პოვა მეფის რუსეთში, გერმანიასა და საფრანგეთში, რომლებსაც გარკვეული ეგოისტურ-აგრესიული მიზნები ამოქმედებდათ ჩინეთის მიმართ. ჩინეთ-იაპონიის ომის შედეგებმა ერთხელ კიდევ საქვეყნოდ გამოავლინა ჩინეთის ჩამორჩენა და უმწეობა. მან წინააღმდეგობა ვერ გაუწია მასთან შედარებით პატარა მეზობლის აგრესიას, ვერ შეძლო ფეოდალური ჩინეთის განმტკიცება, ვერ დაიცვა მისი სუვერენიტეტი.
სამუხა

სამუხა — ქალაქი ხეთების სამეფოს ადმინისტრაციულ პერიფერიაში. ზუსტი ადგილმდებარეობა უცნობია. ხეთური წყაროებით, მდებარეობდა „ზემო ქვეყნის“ მეზობლად, ზემო ჰალისისა და ზემო ევფრატის შუამდინარეთში (მალათიასთან). მოხსენიებულია ჯერ კიდევ კაპადოკიურ ლურსმულ ფირფიტებში (ძვ. წ. ათასწლეულის დასაწყისი), რომელთა მიხედვით, სამუხაში ფუნქციონირებდა სასახლე და არსებობდა ასურელთა სავაჭრო ფაქტორია „ვაბრთუმი“. ხეთურ ხანაში ხურიტების მძლავრ გავლენას განიცდიდა (როგორც ჩანს ხურიტებთან ტერიტორიული სიახლოვის გამო). სამუხაში თაყვანს სცემდნენ ხურიტულ ღვთაებას — ხეფათს და მის მეუღლეს — თეშუფს, ისევე, როგორც იშთარს (ხურიტულ წარმოშობის შაუშქას), რომლის ტაძარი განთავისუფლებული იყო ხეთების სახელმწიფო ვალდებულებათა შესრულებისგან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 822

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 822 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 30 აპრილს. საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის ურთიერთობების გაუარესების და შემდგომში რეგიონში შეიარაღებული საომარი მოქმედებებისა და ჰუმანიტარული სიტუაციის ესკალაციის გამო. საბჭომ მოითხოვა საომარი მოქმედებების დაუყოვნებლივი შეწყვეტა და სომხეთის საოკუპაციო ძალების გაყვანა მთიანი ყარაბაღის მახლობლად მდებარე ქალბაჯარის რაიონიდან, აზერბაიჯანიის ტერიტორიიდან.

საბჭომ მოუწოდა მხარეებს განეახლებინათ მოლაპარაკებები ეუთოს მინსკის ჯგუფის მიერ შემოთავაზებული სამშვიდობო პროცესის ფარგლებში, ასევე თავი შეეკავებინათ ნებისმიერი ქმედებისგან, რომელიც ხელს უშლიდა პროცესს. კონფლიქტში სომხეთის ჩართულობის აღიარების მიუხედავად, რეზოლუციაში პირდაპირ არ ჩაწერილა სომხეთის აგრესია.

რეზოლუცია მხარეებს მოუწოდებდა, ხელი არ შეეშალათ რეგიონში საერთაშორისო ჰუმანიტარული დახმარების გააქტიურებაში, აგრეთვე შეახსენა მათ საკუთარი ვალდებულებები საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის მიხედვით. ბოლოს, საბჭომ თხოვნით მიმართა გენერალურ მდივანს, ეუთოს თავმჯდომარეს, აგრეთვე მინსკის ჯგუფის თავმჯდომარეს, რომ მათ შეეფასებინათ რეგიონში არსებული სიტუაცია და შეეტყობინებინათ იგი უშიშროების საბჭოსათვის.

ორივე მხარე მიესალმა რეზოლუციის მიღებას.
ბორის პოსტულატები

ბორის პოსტულატები — დანიელი მეცნიერ ნილს ბორის მიერ დამტკიცების გარეშე შემოღებული ძირითადი დაშვებები, რომელიც საფუძვლად დაედო ბორის თეორიას.

ცნობილია, რომ რეზერფორდის პლანეტალური მოდელი მოიცავდა წინააღმდეგობებს. ნაკლოვანებების გამოსწორება მოახერხა ნილს ბორმა, რომელმაც ერთმანეთთან დააკავშირა ატომური ბირთვული მოდელი და მაქს პლანკის სინათლის კვანტური თეორია. მაქს პლანკის თეორიის მიხედვით სინათლის ენერგიის გამოყოფა ან შთანთქმა ხდება არა უწყვეტად, არამედ წყვეტილად, ულუფების ანუ კვანტების სახით. აქედან გამომდინარე, ბორმა ჩათვალა, რომ ელექტრონის ენერგიის ცვლილება ხდება დისკრეტულად ანუ წყვეტილად. ბორმა ელექტრონის დამახასიათებელი თვისებები ბირთვის გარშემო მოძრაობისას წარმოადგინა სამი პოსტულატის სახით:

ელექტრონი ბირთვის გარშემო მოძრაობს ე.წ. „სტაციონარულ ორბიტაზე“
სტაციონარულ ორბიტაზე მოძრაობისას ელექტრონი სინათლეს არ ასხივებს ან არ შთანთქავს
ერთი სტაციორული ორბიტიდან მეორეზე გადასვლისას ელექტრონი გამოჰყოფს ან შთანთქავს ენერგიას, კერძოდ, ბირთვთან ახლოს მყოფი ორბიტიდან უფრო დაშორებულ ორბიტაზე გადასვლა ხდება ენერგიის შთანთქმის ხარჯზე და პირიქით.

მიკრონაწილაკის კვანტური ენერგია გამოითვლება ფორმულით =, სადაც პლანკის მუდმივაა, ხოლო – ტალღის სიხშირე

ელექტრონის ელექტრომაგნიტური გამოსხივების კვანტური ენერგიის ცვლილება გამოისახება ფორმულით =2-1, სადაც 2 წარმოადგენს მიკრონაწილაკის კვანტური ენერგიას საწყის მდგომარეობაში, ხოლო 1 – საბოლოო მდგომარეობაში.

ნილს ბორმა სტაციონარულ ორბიტის მდგრადობისა და მასზე მოძრავი ელექტრონის სრული ენერგიის გათვალისწინებით გამოთვალა სტაციონარული ორბიტის რადიუსი,მასზე ელექტრონის მოძრაობის სიჩქარე და ენერგიის ფორმულები:

როგორც ცნობილია, ელექტრონის საკუთარი ორბიტალური მომენტი ტოლია მისი იმპულსისა და რადიუსის ვექტორული ნამრავლის – ==/2\

სადაც ელექტრონის მასაა, – ელექტრონის აჩქარება, – რადიუსი, – ორბიტების რაოდენობა. აქედან =/2\ ორივე მხარის კვადრატში აყვანის შემდეგ

^2=^2^2/4\^2^2^2

*^2/=^2^2/4\ ^2^2 \ =^2^2/4\^2 ^2 ანალოგიურად შეიძლება გამოვიყვანოთ ფორმულები ენერგიისა და სიჩქარისთვისაც.
ამირან შალიკაშვილი

ამირან შალიკაშვილი (დ. 22 მარტი, 1939, კოკანდი, უზბეკეთის სსრ, სსრკ — გ. 24 ნოემბერი, 2018, თბილისი, საქართველო) — ქართული პანტომიმის სკოლის ფუძემდებელი, მსახიობი, რეჟისორი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2013).

1960 წელს დაამთავრა თბილისის კულტსაგანმანათლებლო სასწავლებლის სარეჟისორო ფაკულტეტი, 1964 წელს – თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი დრამის მსახიობის სპეციალობით.

1961 წლიდან არის ქართული პროფესიონალური პანტომიმის სკოლის ფუძემდებელი. 1965–1969 წლებში იყო თბილისის მუსიკალური კომედიის თეატრის, ხოლო 1969–1973 წლებში — მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის მსახიობი. 1973–1975 წლებში იყო ფილარმონიის პანტომიმის დასის ხელმძღვანელი. 1975 წლიდან არის პანტომიმის სახელმწიფო თეატრის დამაარსებელი და მის შემდეგ დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. აგრეთვე არის თბილისის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტში პანტომიმის განხრის დამაარსებელი (1978). 1999 წლიდან არის ბათუმის სახელმწიფო ხელოვნების ინსტიტუტის პანტომიმის სარეჟისორო და სამსახიობო სახელოსნოს ხელმძღვანელი. არის ავტორი წიგნებისა „პანტომიმა დუმილის პოეზიაა“ (1999), „დუმილის შემდეგ“ (2004), „ხილვები ფიროსმანზე“ (2004), „ცრემლიანი შემოდგომა“ (, 2005; , 2006). გარდაიცვალა 2018 წლის 24 ნოემბერს. მეუღლესთან, მსახიობ კირა მებუკესთან ერთად დაკრძალულია მახათას პანთეონში.

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
„ევროპის მიმების“ ფედერაცია, თავმჯდომარის მოადგილე (1990-2018)
საქართველოს თეატრალური კავშირის გამგეობა, წევრი (1965-2018)

ჯილდოები და პრემიები
1978: საქართველოს კომკავშირის პრემია
1981: კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემია
1990: პრემია „საუკეთესო რეჟისორი პლასტიკაში“
1999: ღირსების ორდენი