iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაბროვო

გაბროვო — ქალაქი ცენტრალურ ბულგარეთში, გაბროვოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.

მდებარეობს ბალკანეთის მთების ძირას, მდინარე იანტრის ხეობაში, ცნობილია როგორც იუმორისა და სატირის საერთაშორისო დედაქალაქი; გამოირჩევა ბულგარული აღორძინების არქიტექტურით. ამავე დროს, გაბროვო მდინარე იანტრაზე მდებარე უგრძესი ქალაქია ბულგარეთში — 25 კმ, სიგანე კი ყველაზე ფართო ადგილას 1 კმ-ს შეადგენს. ქალაქის სიახლოვეს მდებარეობს ბულგაეთის გეოგრაფიული ცენტრი, კურორტი უზანა.

გაბროვოში დაიბადა ბრაზილიის პრეზიდენტ დილმა რუსეფის მამა, ბულგარელი პეტარ რუსევი.

სახელი
ყველაზე გავრცელებული ლეგენდის თანახმად, გაბროვო დააარსა მჭედელმა სახელად რაჩომ, რცხილნარ ტერიტორიაზე, საიდანაც მიიღო სახელი გაბროვო (გაბარ, ბულგარულად რცხილა).

ისტორია
გაბროვოს მიმდებარე ტერიტორია ნეოლითის ხანიდან იყო დასახლებული. ეკონომიკური მნიშვნელობა არეალმა საუკუნეში შეიძინა. ყვაოდა ხელოსნობა და ვაჭრობა. შუა საუკუნეების გაბროვო პატარა, გზისპირა სოფელი იყო 100 მაცხოვრებლით.

 საუკუნეში, ოსმალეთის იმპერიის მიერ ბულგარეთის დაპყრობის შემდეგ, დრამატულად შეიცვალა გაბროვოს დემოგრაფიული მდგომარეობა. იქიდან გამომდინარე, რომ ის ერთადერთი დასახლება იყო საკმაოდ ვრცელ გეოგრაფიულ არეალში, ოსმალთა დაპყრობილი ახლომდებარე ციხესიმაგრეებიდან ხალხი საცხოვრებლად აქ მოემართებოდა. შედეგად, გაბროვო სოფლიდან პატარა ქალაქად გადაიქცა, დაიწყო ეკონომიკური, კულტურული და სულიერი აღმასვლა.

1835 წელს, ვასილ აპრილოვმა და ნიკოლაი პალაუზოვმა გაბროვოში დააარსეს ბულგარეთის პირველი სეკულარული სკოლა — აპრილოვის ეროვნული უმაღლესი სკოლა. 1860 წელს, ოსმალურმა მმართველობამ გაბროვოს ოფიციალურად მიანიჭა ქალაქის სტატუსი. გაბროვოს საქონელი და სამომხმარებლო ნაწარმი სახელგანთქმული გახდა არა მხოლოდ მთელ ოსმალეთის იმპერიაში, არამედ ბუქარესტშიც, სადაც დღემდე არსებობს ქუჩა სახელწოდებით „გაბროვენი“.

1878 წელს ბულგარეთის გათავისუფლებიდან სულ მალე, გაბროვო მრწეველობის ცენტრად იქცა, განვითარდა მისთვის ტრადიციული ეკონომიკა. გაიხსნა ფაბრიკები, საფონდო ბირჟები, რის გამოც ქალაქს ხშირად „ბულგარეთის მანჩესტერს“ ეძახდნენ.

მოსახლეობა
გაბროვოს მოსახლეობა ძალიან სწრაფად, თითქმის გაორმაგდა მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ. თუმცა, ქვეყანაში კომუნიზმის მარცხის შემდეგ, ქალაქის მოსახლეობამ კლება იწყო. ხალხმა ემიგრაცია დაიწყო საზღვარგარეთ ან დედაქალაქ სოფიაში. ამჟამად, გაბროვოს მოსახლეობა 60 000 ადამიანამდეა, პიკი კი 1985-1991 წლებში იყო, 80 000 კაცი.

ეთნიკური ჯგუფები
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, გაბროვოს ეთნიკური შემადგენლობა შემდეგნაირად გამოიყურებოდა:

ბულგარელები 54 227 (97.9 %)
თურქები 473 (0.9 %)
ბოშები 343 (0.6 %)
სხვები 193 (0.3 %)
გაურკვეველი 151 (0.3 %)
არადეკლარირებული 3563 (6.0 %)

დაძმობილებული ქალაქები
გაბროვო დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან:
ჟამი ყვავილობისა

„ჟამი ყვავილობისა“ — ქართული დრამატულ-რომანტიკული ჟანრის ტელესერიალი, რომელიც კომპანია -იმ გადაიღო რუსთავი 2-ის დაკვეთით 2009 წელს.

სიუჟეტი
აბულაძეების სახლში დიდი სამზადისია, ინგლისიდან ლევანი ჩამოდის, ლევანი ბიზნესმენ კოტე აბულაძის უმცროსი ვაჟია, ოჯახის იმედი, კორპორაციის მომავალი პრეზიდენტი, მან ინგლისში მიიღო განათლება. ლევანის დედას — ქალბატონ თინას ერთი სული აქვს, როდის ჩაიკრავს გულში საყვარელ ვაჟს, ლევანს ყველა ელოდება — ოჯახის წევრები, ახლობლები, ნათესავები, მეგობრები განსაკუთრებით კი მარიამი, მარიამი ლევანის საცოლეა, მათ ბავშვობიდან უყვართ ერთმანეთი.

მთავარ როლებში
როლებში
ეპიზოდურ როლებში
Гә

, ([გ]) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.

გამოთქმა
აფხაზურ ენაში მის წარმოსათქმელად, საარტიკულაციო აპარატით ასო „გ“ უნდა წარმოვთქვათ ისე, რომ ბგერა წამოვიდეს ხორხიდან. საბოლოოდ, ბგერას ეძლევა „გუ“-ს მსგავსი ჟღერადობა.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
აქ ცხოვრობენ გუნცაძეები

„აქ ცხოვრობენ გუნცაძეები“ — ქართული სიტკომი კომედიური ჟანრის სერიალი, რომელიც „ფორმულა კრეატივმა“ გადაიღო რუსთავი 2-სთვის. სერიალი ეფუძნება რუსულ სერიალ „ “ (ქართულად: ერთად ბედნიერად).

სიუჟეტი და გმირები
ეს არის ორი ოჯახის მეზობლების მხიარული ცხოვრების შესახებ, გოგა და ლიკა გუნცაძეები არიან ერთ-ერთი წყვილი რომელიც ახალგადმოსულ წყვილს ეპატიჟება მათთან სახლში, ნინოსა და დათუნა სიხარულიძეებს, ნინო მესაკუთრეა და თავის ქმარს დათუნას ყოველთვის აკონტროლებს, დათუნა მორიდებული და ცოლის დამჯერი ქმარია. გოგა გუნცაძე ფეხსაცმლის მაღაზიაში მუშაობს, ლიკა კი დიასახლისია მათი შვილები გუკა და გვანცა გუნცაძეები ყოველთვის ჩხუბობენ, გვანცა თინეიჯერია და შეყვარებული ჰყავს, გუკას კიდევ ფეხბურთი უყვარს.

გადაღება
სერიალის გადაღება მიმდინარეობდა პავილიონში, ფორმულა კრეატივი სპეციალურად სერიალისთვის ამზადებდა დეკორაციას, სამ სხვადასხვა ლოკაციაში: გუნცაძეების სახლი, სიხარულიძეების სახლი, მაღაზია ასევე ემატებოდა სხვადასხვა ლოკაციები სცენარის მიხედვით მაგალითად საათების მაღაზია.

როლებში
ხვიჩა მაღლაკელიძე - გოგა გუნცაძე
ცისია მეტრეველი - ლიკა გუნცაძე
ვაჟიკო გოგუა - გუკა გუნცაძე
მარიამ ნადირაძე - გვანცა გუნცაძე
გვანცა კანდელაკი - ნინო სიხარულიძე
როლანდ ოქროპირიძე - დათუნა სიხარულიძე

ეპიზოდურ როლებში
ტატო ჩახუნაშვილი - კოტე
მაია ლომიძე - კლიენტი მაღაზიაში
ნათია კვაშალი - კლიენტი მაღაზიაში
დალი სავანცი
ეკა მჟავანაძე
სამხრეთი ლუნდა

სამხრეთი ლუნდა  — ანგოლის პროვინცია. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი საურიმო.

გეოგრაფია
სამხრეთი ლუნდის პროვინცია მდებარეობს ანგოლის აღმოსავლეთ ნაწილში, ლუანდიდან 700 კმ-ით აღმოსავლეთით. მისგან ჩრდილოეთში მდებარეობს ჩრდილოეთ ლუნდის პროვინცია, სამხრეთით — მოშიკოს და ბიეს პროვინციები, დასავლეთით — მალანჟეს პროვინცია. სამხრეთი ლუნდის პროვინციის აღმოსავლეთში გადის სახელმწიფო საზღვარი ანგოლასა და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის. პროვინციის ფართობია — 45 649 კმ².

სამხრეთი ლუნდის პროვინციის ტერიტორია პირველ რიგში დაკავებულია მშრალი სავანებით. მხოლოდ პროვინციის აღმოსავლეთ და სამხრეთის რაიონებში, მდინარე კასაის ხეობაში, შენარჩუნებულია ტროპიკული ტყეები. პროვინციის მეორე მთავარი მდინარეა კვანგო.

მოსახლეობა
2014 წლის აღწერით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 537 587 ადამიანს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
კაკოლო 
დალა 
მუკონდა 
საურიმო 

ეკონომიკა
სამხრეთი ლუნდის პროვინციაში წარმოებული მთავარი სასოფლო-სამეურნეო კულტურაა — არაქისი. სამხრეთში ასევე მოჰყავთ სიმინდი. სხვა მთავარი პროდუქტებია ბრინჯი და მანიჰოტი. სამხრეთი ლუნდის პროვინციაში მუშავდება ალმასის, მანგანუმის და რკინის მადნის საბადოები. პროვინციის ტერიტორიაზე დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ გადის სტრატეგიულად მთავარი ტრასა ლუანდა — ლუბუმბაში.
იურიკო კოიკე

იურიკო კოიკე (; დ. 15 ივლისი, 1952, ასია, იაპონია) — იაპონელი პოლიტიკოსი ქალი. ტოკიოს მერი 2016 წლის 2 აგვისტოდან. 2005-2009 წლებში იაპონიის წარმომადგენელთა პალატის წევრი. მინისტრთა კაბინეტში ეკევა სხვადასხვა მინისტრის თანამდებობა. მუშაობდა თავდაცვის, გარემოს დაცვისა და ოკინავისა და ჩრდილოეთის ტერიტორიების საკითხებში სახელმწიფო მინისტრად.

ბიოგრაფია
დაიბადა კობეს გარეუბანში, ქალაქ ასიაში. მამამისი, იუჯირო კოიკე იყო ვაჭარი, ასევე მოღვაწეობდა პოლიტიკის სფეროშიც. მამამისის ხშირად ესაუბრებოდა იურიკოს, რომ აუცილებელია არაბულ ქვეყნებთან ურთიერთობის განმტკიცება, რათა მათგან სტაბილურად მიეღოთ ნავთობი. მისმა სიტყვებმა განაპირობა, რომ იურიკომ კაიროს ამერიკულ უნივერსიტეტში დაიწყო არაბული ენის შესწავლა. 1976 წელს მიიღო კაიროს უნივერსიტეტის ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი სოციოლოგიაში. 21 წლის ასაკში გათხოვდა იაპონელ სტუდენტზე, რომელიც ასევე კაიროში სწავლობდა. მოგვიანებით მან არაბული ენის თარჯიმნად დაიწყო მუშაობა, ხოლო შემდეგ გახდა არაბულ-იაპონური ასოციაციის გენერალური მდივანი.

პოლიტიკური კარიერა
1992 წელს აირჩიეს იაპონიის მრჩეველთა პალატაში. 1993 წლიდან წარმომადგენელთა პალატის წევრია. 2003 წლიდან მინისტრების თანამდებობაზე მუშაობს. ჯერ იყო გარემოს დაცვის მინისტრი, შემდეგ სახელმწიფო მინისტრი ოკინავისა და ჩრდილოეთის ტერიტორიების საკითხებში, 2007 წელს ეკავა თავდაცვის მინისტრის თანამდებობაც.

2016 წლის ივლისში აირჩიეს ტოკიოს მერად. თანამდებობა დაიკავა 2 აგვისტოს.
გაზიანთეფის ტერაქტი (აგვისტო, 2016)

2016 წლის 20 აგვისტოს, თვითმკვლელმა ტერორისტმა მიზნობრივად თავი აიფეთქა ქურთულ ქორწილში, გაზიანთეფში, თურქეთი. თავდასმის დროს 54 ადამიანი დაიღუპა ქორწილს 200-ზე მეტი ადამიანი ესწრებოდა. თავდასხმის მიზანი ქურთული ოჯახი იყო, რომელიც გაიქცა ქურთულ ქალაქ სიირთიდან, თურქეთ- კონფლიქტის გამო, აფეთქება იმ დროს მოხდა, როდესაც ტრადიციული ხნის ცერემონია მიმდინარეობდა. საქმრო, აფეთქების შედეგად, მძიმედ დაიჭრა, მაგრამ პატარძალი არ დაშავებულა. საქმროს დაზიანებები იყო აღწერილი, როგორც სიცოცხლისათვის არასაშიში. ერთ-ერთი მოწმის თქმით, ორი საეჭვო პირი მივიდა ქორწილში, ხოლო აფეთქების შემდეგ დატოვეს თავდასხმის ადგილი. უსაფრთხოების ძალები უკვე ეძებენ იმ ორ ეჭვმიტანილს. პრო-ქურთულმა პოლიტიკურმა პარტიამ განაცხადა, რომ თავდასხმა განხორციელდა მათი პარტიის წევრების წინააღმდეგ, რომლებიც ქორწილს ესწრებოდნენ. თავდასხმის სცენის კადრების გავრცელება მედიით აიკრძალა თურქეთის მარეგულირებელის -ის მიერ. თავდასხმა მას შემდეგ მოხდა, რაც თურქეთის პრემიერ-მინისტრმა ბინალი ილდირიმმა განაცხადა, რომ თურქეთს შეუძლია ითამაშოს აქტიური როლი სირიის სამოქალაქო ომში.

სულ თავდასხმის შედეგად 54 ადამიანი დაიღუპა, დაფიქსირდა 66 დაშავებული, რომლებიც საავადმყოფოში რჩებიან და 14 მდგომარეობა მძიმე, 22 აგვისტოს მონაცემებით. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ჯგუფთაგან არც ერთმა ჯერ პასუხისმგებლობა თავზე არ აუღია. თურქეთის პრეზიდენტის რეჯეფ თაიფ ერდოღანის განაცხადაებით, თავდამსხმელი არის 12-14 წლის ბავშვი. მისი განცხადებით, თავდასხმა სავარაუდოდ დაეშმა ჩაიდინა.

თუმცა, მოგვიანებით პრემიერ-მინისტრმა ბინალი ილდირიმმა განაცხადა, რომ ისინი კვლავ ცდილობენ დაადგინონ, ვინ განახორციელა შეტევა და იყო თუ არა ტერორისტი ბავშვი ან ზრდასრული. 22 აგვისტოსთვის, ვინაობის დასადგენად ჯერ მიმდინარეობს ჩამდენის დნმ-ის ტესტი.

რეაქციები
— პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა თავის ფეისბუკ გვერდზე გაავრცელა განცხადება, სადაც იგი წერს: „მწუხარებას გამოვთქვამ თურქეთში, ქალაქ გაზიანთეფში მომხდარი ტერაქტის გამო, რომელმაც რამდენიმე ათეული უდანაშაულო ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. საქართველო მკაცრად გმობს ტერორიზმს. ქართველი ხალხი თანაუგრძნობს და დგას მეგობარი თურქი ერის გვერდით. ვუსამძიმრებ დაღუპულთა ოჯახებსა და ახლობლებს.“ ასევე წერილობით მიუსამძიმრა პრემიერმა გიორგი კვირიკაშვილმაც, სადაც წერია: "დიდ მწუხარებას გამოვთქვამ თურქეთში, ქალაქ გაზიანთეფში მომხდარი ტერაქტის გამო. ამ წარმოუდგენელ სისასტიკეს რამდენიმე ათეული ადამიანის სიცოცხლე ემსხვერპლა. საქართველოს მთავრობისა და ქართველი ხალხის სახელით თანაგრძნობას ვუცხადებ დაღუპულთა ოჯახებს, თურქეთის მთავრობას, თურქ ხალხს."
— აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა სამძიმრის წერილი გაუგზავნა თურქეთის პრეზიდენტს.
— საუდის არაბეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ მკაცრად დაგმო თავდასხმა და მხარი დაუჭირა თურქეთს ტერორიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
— პაკისტანის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ მკაცრად დაგმო თავდასხმა.
— ამერიკის საელჩომ ანკარაში დაგმო თავდასხმა.
Ӡә

, ([ძ] — წარმოითქმება, როგორც „ძვ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.

გამოთქმა
აფხაზურ ენაში მის წარმოსათქმელად, საარტიკულაციო აპარატი უნდა მოვამზადოთ ასო „ვ“-ს სათქმელად, მაგრამ უნდა ვთქვათ ასო „ძ“. შედეგად ვღებულობთ შუალედურ ბგერას ძ-სა და ჯ-ს შორის, რიგ შემთხვევებში შეიძლება გავიგოთ, როგორც „ძვ“, თუმცა თავისი ბუნებით ასო ძ-ს წარმოთქმის თავისებური მანერაა.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
მიხეილ ქავთარია

მიხეილ ქავთარია (დ. 19 სექტემბერი, 1929, ხაშური — გ. 14 აპრილი, 2019, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

ბიოგრაფია
მიხეილ ქავთარია დაიბადა 1929 წლის 19 სექტემბერს. 1947 წელს დაამთავრა ქალაქ ხაშურის რკინიგზის მე-12 (შემდეგში რკინიგზის მე-3 და ახლანდელი ხაშურის მე-6 საჯარო) სკოლა.
1952 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1954-1957 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა აკადემიკოს კორნელი კეკელიძის ხელმძღვანელობით. 1960 წელს დაიცვა ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი თემაზე - „ბესარიონ ორბელაშვილის შემოქმედება“. 1981 წელს დაიცვა ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი თემაზე -„- საუკუნის ქართული ჰიმნოგრაფია“.

მიხეილ ქავთარია 1958 წლიდან დღემდე ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელია.

2014 წელს პროფესორმა მიხეილ ქავთარიამ პირადი ბიბლიოთეკა ხაშურის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმს გადასცა, სადაც გაიხსნა მისივე სახელობის კაბინეტი. ამავე წელს იგი დიმიტრი ყიფიანის სახელობის მედლით დაჯილდოვდა.
კარლუს-შაგასი

კარლუს-შაგასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 069 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6,27 კმ²-ზე. ფართობი 3 202 984 კმ²-ია.
ფრონტეირა-დუს-ვალისი

ფრონტეირა-დუს-ვალისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 687 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14,61 კმ²-ზე. ფართობი 320 757 კმ²-ია.
ნანუკი

ნანუკი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 40 834 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26,9 კმ²-ზე. ფართობი 1 517 941 კმ²-ია.
სანტა-ელენა-დი-მინასი

სანტა-ელენა-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 055 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21,9 კმ²-ზე. ფართობი 276 433 კმ²-ია.
სერა-დუზ-აიმორესი

სერა-დუზ-აიმორესი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 209 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 412 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39,39 კმ²-ზე. ფართობი 213 552 კმ²-ია.
უმბურატიბა

უმბურატიბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 705 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6,67 კმ²-ზე. ფართობი 405 833 კმ²-ია.
მეზობლები (ტელესერიალი)

მეზობლები — ავსტრალიური საპნის ოპერა. მისი პრემიერა 1985 წლის 18 მარტს, ტელეარხ -ზე გაიმართა. სერიალის ავტორია რეჯ უოტსონი, რომელმაც წარადგინა ისეთი კონცეფცია, რომელიც ითვალისწინებდა რეალური ამბების აღწერას, ისეთი ოზარდების და მოზრდილების მონაწილეობით, რომლებიც თავისუფლად ისაუბრებდნენ და საკუთარ პრობლემებს ერთად გადაჭრიდნენ.
დეტექტივები (ტელესერიალი)

„დეტექტივები“ — ქართული დეტექტიური ჟანრის სერიალი, რომელიც „ახალი სტუდიის“, „სტუდია ჰორიზონტისა“ და „ “-ის საერთო პროექტია. რეალურ ფაქტებზე დაფუძნებული საგამოძიებო სერიალი, რომელიც რუსთავი 2-ის ეთერში 2010–2011 წლებში გადიოდა. სერიალი აგებულია რეალურ საგამოძიებო ისტორიებზე, რომლებიც ქართველმა სამართალ დამცველებმა გამოიძიეს.

სიუჟეტი
ექვსკაციანი გუნდისგან შემდგარი საგამოძიებო პოლიცია დეტექტივები, რომელებიც მძიმე და შემზარავ საქმეებს იძიებენ.

როლებში
ეპიზოდურ როლებში
ნათია გუბენკო - ლალი გარდაცვლილის მეუღლე
თამთა გიგინეიშვილი
ანდრო სარიშვილი - პიტერ კონდორია მშენებლობაზე ნაპოვნი გარდაცვლილი
გიგი გოგოლაძე - ლაშა პოლიციელი (დეტექტივი ეკას მეუღლე)
მაია ლომიძე
ნინა კალატოზიშვილი

1 სეზონის ეპიზოდები
2 სეზონის ეპიზოდები
ალუბლების ქუჩა 12

„ალუბლების ქუჩა 12“ — ქართული სიტკომ-კომედიური ჟანრის სერიალი, რომელიც „კომედი გრუპმა“ გადაიღო 2012 წელს რუსთავი 2-ის დაკვეთით. სერიალში მონაწილეობდნენ ყველაზე რეიტინგული სერიალის შუა ქალაქშის მსახიობები, ამიტომ ფიქრობდნენ, რომ სერიალი წარმატებული იქნებოდა, თუმცა 1 სეზონის გადაღების შემდეგ გადაღებები შეწყდა, რადგან სერიალმა ვერ მოიპოვა რეიტინგი. სერიალი ასევე გავიდა -ზე რუსული გახმოვანებით 2012 წელს.

სიუჟეტი
ნიკა და მარი ახალგაზრდა წყვილია ისინი ნინოს ნიკას დის სახლში მარის მამასთან ერთად ბედნიერად და მხიარულად ცხოვრობენ. ნიკა ახალ სამსახურ იწყებს დისტრიბუციაში ამით მისი მეუღლე არ არის კმაყოფილი თუმცა მაინც აღიარებს ამას, მარი ბრენდულ მაღაზიაში „ტატა სტაილში“ მუშაობს. ნინოს თავისი პატარა ბიზნესი აქვს, უჩა ნიკას თანამშრომელი და სარეცხი საშუალებების დისტრიბუტორია, ბატონი შალვა კი კარგად უკრავს ვიოლინოზე.

გადაღება
კომედი გრუპი სერიალისთვის ქმნიდა დეკორაციას, გადაღებები კი მიმდინარეობდა პავილიონში ოთხ სხვადასხვა ლოკაციაში, ნიკასა და მარის სახლში, საძინებელში, ნიკას სამუშაოზე, მარის სამუშაოზე და ბარში.

როლებში
ვლადიმირ დიმიტროვი

ვლადიმირ დიმიტროვი — მაისტორა (; დ. 1 თებერვალი 1882, ფროლოში, კიუსტენდილი, ბულგარეთი - გ. 24 სექტემბერი 1960, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი ფერმწერი, შემდგენი და მასწავლებელი. იგი ითვლება საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე ნიჭიერ ბულგარელ მხატვრარად და პოსტ რუსეთ-თურქეთის ომის პერიოდის ყველაზე ღირსშესანიშნავ ბულგარელ ფერმწერად. მის პორტრეტებს და კომპოზიციებს აქვს გამომხატველი და ნათელი ფერი, გამოსახულების იდეალური ხარისხი, ღრმა სიმბოლური ძალა და თვითმყოფადობა. მისი კვლევის მთავარი თემაა ადამიანის და ბუნების ურთიერთობა. მიუხედავად იმისა, რომ ის თავს არ მიიჩნევს რელიგიურ ადამიანად, ის მიიჩნევს, რომ ბუნება რეგულირდება უმაღლესი სულით; ის იზიარებს, რომ მისი ნახატების მთავარი მიზანია აამაღლოს ადამიანი და კაცობრიობა, რათა იგი უფრო ახლოს იყოს ჰარმონიასთან, რომელიც წარმოდგენილია ამ ყოვლისმომცველი სულით.

ბიოგრაფია და კარიერა
ვლადიმირ დიმიტროვი დაიბადა ფროლოშში, კიუსტენდილთან ახლოს და დაიწყო თავისი კარიერა კლერკად. 1903 წელს იგი ჩაირიცხა სოფიის ხატვის სკოლაში, სადაც მას პირველად ოსტატი ეწოდა. 1922 წელს ვლადიმირი რომში ამერიკელი ჯონ კრანი გაიცნო და მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში, თავისი ნამუშევრების დიდი ნაწილი მას გაყიდა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში და მის შემდეგ, იმოგზაურა და მოინახულა რუსეთი, იტალია, საფრანგეთი, გერმანია და ამერიკის შეერთებული შტატები. ამის შემდეგ მან თითქმის მთელი თავისი ცხოვრება სოფელ შიშკოვციში გაატარა.

ვლადიმირ დიმიტროვი ცნობილია არა მხოლოდ თავისი ნამუშევრებით, არამედ თავისი ცხოვრების წესითაც. მისი ოჯახი ღარიბი იყო, მაგრამ ამის მიუხედავად, რაც ცნობილი გახდა, იგი ცდილობდა თავისი ქონება და ფული დაეხარჯა სიღარიბეში მცხოვრებ და ასკეტ პირებს, ხოლო თვითონ ატარებდა ძველ ტანსაცმელს და ჭამდა მხოლოდ ვეგეტარიანულ საკვებს. ზუსტად ეს მიზეზია, რის გამოც მაშინაც კი, როცა ის ცოცხალი იყო, ბევრს სჯეროდა, რომ ის იყო წმინდანი.

ვლადიმირ დიმიტროვი იყო გამოჩენილი მხატვარი, რომელიც იყენებდა ნათელ ფერებს თავის ხელოვნებაში და დღეს მისი ნამუშევრები შეიძლება ჩაითვალოს ფოვიზმის ტიპის ვიდრე ექსპრესიონიზმის. ის იყენებს პოსტიმპრესიონიზმის ტექნიკის ფართო სპექტრს, მაგრამ მისი ნამუშევრები ყოველთვის ძლიერ შეკრულია რეალობასთან და ცდილობს გაამარტივოს ბევრი ფიგურა და კომპოზიცია, რომ ისინი ხელმისაწვდომი იყოს ფართო საზოგადოებისათვის. მთავარი გამომხატველი ძალა გამოსახულების სიწმინდე არ არის, მისი ფერებია. 700-ზე მეტი მისი ფერწერა გამოფენილია "ვლადიმირ დიმიტროვის ხელოვნების გალერეა"-ში, რომელიც მდებარეობს კიუსტენდილში.

ვლადიმირის საპატივცემოდ ანტარქტიდაში, სამხრეთ შეტლანდის კუნძულების არქიპელაგის გრინვიჩის კუნძულზე მდებარე ერთ-ერთი პიკი მის სახელს ატარებს, კერძოდ მაისტორის პიკი.
არნოლდ კრონიე

არნოლდ კრონიე ( ; დ. 4 ოქტომბერი, 1836, კოლესბერგი — გ. 4 თებერვალი, 1911, პოტჩეფსტრუმი) — ბურების გენერალი ბურების პირველ და მეორე ომში.
ბიოგრაფია
კრონიე ბრიტანეთის კაპკოლონიაში დაიბადა. იგი იზრდებოდა ბურების მმართველობაში მყოფ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. ბურების პირველ ომში იგი იყო გენერალი. ბურების მეორე ომში კრონიე იყო ბურების დასავლეთის არმიის მთავარსარდალი და ხელმძღვანელობდა ქალაქების კიმბერლისა და მაფეკინგის ალყას. ბრიტანელ გენერალს პაულ მეთიუენს სურდა დაესრულებინა კიმბერლის ალყა. ამ მიზნით 1899 წლის 28 ნოემბერს დაძრა ჯარები კრონიეს წინააღმდეგ. ბრიტანელებმა გაიმარჯვეს, მაგრამ ეს გამარჯვება მათ პიროსის გამარჯვებად დაუჯდათ. მოგვიანებით 1899 წლის 11 დეკემბერს მახერსფონტაინის ბრძოლაში კრონიემ სასტიკად დაამარცხა ბრიტანელები. კრონიემ, რომელიც ბურების არმიის 1/10-ს 4000 ჯარისკაცს სარდლობდა, დამარცხდა პარდებერგის ბრძოლაში და მთელ არმიასთან ერთად ტყვედ ჩავარდა. მათ შორის იყო ნიკო ბაგრატიონიც. ტყვე ბურები ბრიტანელებმა წმინდა ელენეს კუნძულზე გადაიყვანეს. კრონიე 1902 წელს გაანთავისუფლეს. სიცოცხლის უკანასკნელი წლები მან ქალაქ კლერკსდორფში გაატარა.
ნაფიცი მსაჯული (ტელესერიალი)

„ნაფიცი მსაჯული“ — ქართული სერიალი, რომელიც „ფორმულა კრეატივმა“ გადაიღო რუსთავი 2-სთვის 2010 წელს, სერიალი სულ 3 სერიას მოიცავს.

სიუჟეტი
ნაფიცი მსაჯულები, რომლებმაც ყველაზე რთული გადაწყვეტილება უნდა მიიღონ, დაადანაშაულონ თუ არა კაცი, რომელიც ცოლის მკვლელობაშია ეჭვმიტანილი.

როლებში
ნუგზარ ჩიქოვანი
თემო გოგიძე
ლევან ყოჩიაშვილი
რუსიკო კობიაშვილი
ბაჩო ჩხეიძე
ვალერი ყორშია
ნიკა კუჭავა
პალიკო ნოზაძე
მაგდა ნებულიშვილი
ბაია დვალიშვილი
ნათია ნიკოლაშვილი
თემო ნატროშვილი
თამარ ქოთილაიძე
სოსო ხვედელიძე
ზურა ქავთარაძე
ვახო ჩაჩანიძე
ქეთი ასათიანი
მანანა თევზაძე
გაგა ჩიხლაძე
თეონა ქოქრაშვილი
სლავა ნათელაძე
გუგა გეგეჭკორი
ლამარა ყარსაშვილი
გურამ მგალობლიშვილი
დათო ველიჯანაშვილი

ეპიზოდურ როლებში
მამუკა გოგვერაძე
ვანო ქურასბედიანი
ვალერი თელია
ოთო ლორთქიფანიძე
ანო მურღულია
ეკა დემეტრაძე
გიორგი პაპუაშვილი
ნინო ჯავახიშვილი
კ 17

„კ 17“ — ქართული მძაფრსიუჟეტიანი სერიალი, რომელიც „კიკალა სტუდიომ“ გადაიღო პირველი არხისთვის 2010 წელს. სერიალი 1 სეზონსა და 12 სერიას მოიცავს, ქართული სამხედრო სერიალი პირველი არხის ეთერში ყოველ შაბათ-კვირას 22:00 საათზე გადიოდა.

სიუჟეტი
სერიალი ტერორისტებთან მებრძოლ ექვსკაციან ჯგუფზე მოგვითხრობს, 6 განსხვავებული ბიოგრაფიის და ხასიათის მქონე საიდუმლო სამსახური სპეცდანიშნულების რაზმი, რომელსაც ერთ განსაკუთრებული მისია აქვთ, სატელევიზიო სერიალის მთავარი გმირები, უცხოელ კოლეგებთან ერთად, საზოგადოებას ტერორიზმის საფრთხისგან იცავენ.

როლებში
ქეთევან ციხელაშვილი

ქეთევან ციხელაშვილი (დ. 21 აგვისტო, 1978, ქუთაისი) — საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში 2016–2020 წლებში.

განათლება
ქეთევან ციხელაშვილმა 1998-1999 წლებში იმყოფებოდა უნგრეთში სამოქალაქო განათლების პროექტის კურსებზე. 1999 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალობით. დამთავრების შემდეგ კვლავ გაემგზავრა უნგრეთში, ევროპის ცენტრალურ უნივერსიტეტში სადაც მოიპოვა საერთაშორისო ურთიერთობებისა და ევროპული კვლევების მაგისტრის ხარისხი. 2007 წელს ირლანდიაში, ლიმერიკის უნივერსიტეტში გაიარა საზაფხულო კურსი ევროპული ინტეგრაციის საკითხებში. 2011 წელს შვეიცარიაში იყო აკადემიური მკვლევარი ფრიბურგის უნივერსიტეტში. 2006 წლიდან არის ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დოქტორანტი.

კარიერა
1996-1998 წწ. იყო გაეროს ახალგაზრდული ორგანიზაციის საქართველოს განყოფილების პროექტების ასისტენტი. 1998 წელს სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო ორგანიზაციის დირექტორის თანაშემწე. 1998-1999 წლებში იყო საგარეო საქმეთა სამინისტროს საგარეო პოლიტიკის კვლევისა და ანალიზის ცენტრში მთავარი სპეციალისტი. 2000-2001 წლებში იყო ელექტრონულ ჟურნალ -ის რედაქტორის თანაშემწე. 2002-2004 წლებში მუშაობდა კონფლიქტებისა და მოლაპარაკებების საერთაშორისო კვლევით ცენტრში პროგრამის მენეჯერად და უფროს ანალიტიკოსად. 2001 წელს მიწვეული იქნა გერმანიის ქალაქ ფლენსბურგში უმცირესობების საკითხთა ევროპულ ცენტრში მკვლევარ-თანაშემწედ. 2001-2002 წლებში - ჰამბურგის უნივესტიტეტის (გერმანია) ეუთოს კვლევის ცენტრის მკვლევარი. 2002 წელს იყო ნატოს საპარლამენტო ასამბლეის პოლიტიკისა და თავდაცვის სამმართველოს მკვლევარი-თანაშემწე (ბრიუსელი, ბელგია). 2004-2006 წწ. - კონფლიქტების მოგვარების საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის აპარატში სახელმწიფო მინისტრის თანაშემწე და საერთაშორისო ურთიერთობების სამმართველოს უფროსი სპეციალისტი. 2007-2009 წწ. - ევროპის სტაბილურობის ინიციატივის ანალიტიკოსი საქართველოში. 2002-2010 წწ. - ფრიდრიხ ნაუმანის სახელობის ფონდის კონსულტანტი საქართველოში. 2008 წლიდან დღემდე ილიას უნივერსიტეტში კითხულობს ლექციებს ევროპათმცოდნეობაში. 2006-2012 წწ. - ლიბერალური აკადემია თბილისის დირექტორი. 2012 წლის იანვრიდან 2012 წლის ოქტომბრამდე - აღმოსავლეთ პარტნიორობის სამოქალაქო საზოგადოების ფორუმის საქართველოს ეროვნული პლატფორმის თავმჯდომარე. 2012-2016 წლებში იყო სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში. 2016 წელის 1 აგვისტოდან 2020 წლის 15 ივნისამდე იყო სახელმწიფო მინისტრი შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში. 15 ივნისიდან არის საქართველოს ელჩი ავსტრიაში, მუდმივი წარმომადგენელი ეუთოსა და ვენაში მდებარე სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციებში.
ამორიტები

ამორიტები — ანტიკური სემიტური წარმოშობის ხალხი. ძირითადად სახლობდნენ დღევანდელი სირიის ტერიტორიაზე. ძვ.წ. საუკუნიდან ძვ.წ. საუკუნის დასასრულამდე ამორიტებმა დაიპყრეს მესოპოტამიის სამხრეთი ნაწილი, სადაც ხელსაყრელ ტერიტორიებზე რამდენიმე ცნობილი ქალაქ-სახელმწიფო შექმნეს, მათ შორის ბაბილონიც, რომელიც პატარა ადმინისტრაციული ქალაქიდან დამოუკიდებელ სახელმწიფომდე და მთავარ ქალაქამდე აღზევდა.