ალბერტო ლიერას კამარგო

ალბერტო ლიერას კამარგო (დ. 3 ივლისი, 1906, ბოგოტა, კოლომბია — გ. 4 იანვარი, 1990, ბოგოტა, კოლომბია) — კოლომბიელი ჟურნალისტი, პოლიტიკოსი, მწერალი, დიპლომატი და ჰუმანისტი. კამარგო კოლომბიის პრეზიდენტი იყო ორჯერ: პირველად — დანიშნული პრეზიდენტის სტატუსით 1945 წლის 7 აგვისტოდან 1946 წლის 7 აგვისტომდე და მეორედ — არჩეული პრეზიდენტის რანგში 1958 წლის 7 აგვისტოდან 1962 წლის 7 აგვისტომდე. ლიერას კამარგო იყო ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციის პირველი გენერალური მდივანი და კოლომბიის ლიბერალური პარტიის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ფიგურა. თანამედროვე კოლომბიურ ისტორიოგრაფიაში იგი მიჩნეულია საუკუნის ყველაზე მნიშვნელოვან სახელმწიფო მოღვაწედ.

ბიოგრაფია
ალბერტო ლიერას კამარგო დაიბადა ბოგოტას მიმდებარე სოფელში, მოკრძალებულ ფერმერულ ოჯახში. მიუხედავად იმისა, რომ მისი გვარი ცნობილი და ისტორიულად მნიშვნელოვანი იყო, მისი მშობლები სან ვიქტორინოს უბანში ცხოვრობდნენ და მიწებს ქირაობდნენ, რადგან საკუთარი ნაკვეთები არ გააჩნდათ. ბავშვობიდანვე გამოავლინა განსაკუთრებული ინტერესი წერასა და ჟურნალისტიკისადმი: ხუთი წლის ასაკში „ჟურნალისტობას“ თამაშობდა მამასთან ერთად, ხოლო რვა წლისას სკოლის სამოყვარულო გაზეთისთვის წერდა. თორმეტი წლის ასაკში უკვე პროზის წერას მისდევდა. ცხრა წლის ასაკში მამის გარდაცვალების შემდეგ ოჯახი ბოგოტის ურბანულ ნაწილში გადავიდა. ლიერასმა დაწყებითი განათლება ქველმოქმედი დების სკოლაში მიიღო, ხოლო საშუალო განათლება რიკაუარტეს კოლეჯში. ლიერესმა სწავლა ვერ დაასრულა, რადგან გარკვეული საგნების მიმართ ინტერესს ვერ იჩენდა. იძულებული გახდა ჟურნალისტური საქმიანობით დაეწყო მუშაობა ოჯახის სარჩენად. მოგვიანებით ის ჩაირიცხა კოლუმბიის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, თუმცა სწავლა მალევე მიატოვა და იურისტის პროფესიის დაუფლებაზე საბოლოოდ უარი თქვა. 1920-იან წლებში ლლერასმა იმუშავა წამყვან გაზეთებში ( , , , ), სადაც მნიშვნელოვანი პროფესიული გამოცდილება მიიღო. მოგვიანებით მან ჟურნალისტური საქმიანობა გააგრძელა არგენტინასა და ევროპაში, როგორც საერთაშორისო კორესპონდენტმა. ევროპაში ყოფნისას მან დაამყარა მნიშვნელოვანი პოლიტიკური და ინტელექტუალური კავშირები და გაიცნო ალფონსო ლოპეს პუმარეხო, რომელმაც გადამწყვეტი როლი ითამაშა მის პოლიტიკურ კარიერაში.

პრეზიდენტად დანიშვნა (1945–1946)
1945 წელს, 39 წლის ასაკში, ლლერას კამარგო დაინიშნა კოლუმბიის პრეზიდენტად, რითაც იგი ქვეყნის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე ახალგაზრდა ლიდერად იქცა და პირველი პრეზიდენტი გახდა, რომელიც საუკუნეში იყო დაბადებული. მისი მმართველობა ემთხვეოდა მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ ეკონომიკურ სირთულეებსა და სოციალურ დაძაბულობას. ლიერასი გამოირჩეოდა შემრიგებლური პოლიტიკით: მან ჩამოაყალიბა ლიბერალებისა და კონსერვატორებისგან შემდგარი შერეული კაბინეტი და მიზნად დაისახა პარტიათაშორისი დაპირისპირების შემცირება. მან სახელმწიფო ინსტიტუტები და საკუთარი პოზიციაც კი ნეიტრალურად შეინარჩუნა იმ არჩევნებში, რომლებშიც ლიბერალებმა მარცხი განიცადეს, რის გამოც საკუთარი პარტიის ნაწილის მხრიდან კრიტიკასაც დაექვემდებარა.

წარუმატებელი რეფორმა (1945)
1945 წელს ლიერას კამარგომ სცადა ფართომასშტაბიანი საკონსტიტუციო რეფორმის გატარება, რომელიც ლოპეს პუმარეხოს მიერ დაწყებული რეფორმების გაგრძელებას წარმოადგენდა. პროექტი ითვალისწინებდა რამდენიმე სამინისტროს გაუქმებას, ადმინისტრაციული დეპარტამენტების შექმნას, სახელმწიფო მართვის მოდერნიზებასა და ქალებისთვის საარჩევნო უფლების მინიჭებას. საკანონმდებლო მხარდაჭერის არარსებობისა და პოლიტიკური წინააღმდეგობის გამო ეს რეფორმა ვერ განხორციელდა. მსგავსი ცვლილებების უმეტესობა კოლომბიაში მხოლოდ 1991 წლის ახალი კონსტიტუციის მიღების შემდეგ განხორციელდა.

პრეზიდენტობა (1958–1962)
1958 წელს ლიერას კამარგო არჩეული პრეზიდენტი გახდა და ეროვნული ფრონტის სისტემის პირველი ლიდერი იყო. ეროვნული ფრონტის მიზანი ლიბერალური და კონსერვატიული პარტიების შორის ძალაუფლების თანაბარი განაწილება და ორპარტიული ძალადობის დასრულება გახლდათ. მისი მეორე ვადის განმავლობაში გაღრმავდა კოლუმბიის დიპლომატიური ურთიერთობები შეერთებულ შტატებთან „პროგრესის ალიანსის“ ფარგლებში. ლლერასმა დააარსა კოლომბიის აგრარული რეფორმის ინსტიტუტი , რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა მიწის რეფორმას და სოფლის მეურნეობის განვითარებას, რაც შემდგომ წლებში ქვეყნის სოციალურ-ეკონომიკურ პოლიტიკაში მნიშვნელოვანი მიმართულება გახდა.

საპრეზიდენტო საქმიანობის შემდგომი პერიოდი
პრეზიდენტობის დასრულების შემდეგ ლიერას კამარგო აქტიურად მონაწილეობდა აკადემიურ, ჟურნალისტურ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. იგი სხვადასხვა მთავრობის მრჩევლად მუშაობდა და მნიშვნელოვან გავლენას ინარჩუნებდა ლიბერალურ პარტიაში. გარკვეული პერიოდი ცხოვრობდა ჩიას მუნიციპალიტეტში, სადაც ადგილობრივი საბჭოს წევრიც იყო და მხარს უჭერდა ინფრასტრუქტურულ და სოციალურ პროექტებს. სიცოცხლის ბოლო წლებში ლიერასი თანდათან ჩამოშორდა საზოგადოებრივ საქმიანობას. იგი გარდაიცვალა 1990 წლის 4 იანვარს, 83 წლის ასაკში, ბოგოტაში, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ.