ალოჰა ვანდერველი

ალოჰა ვანდერველი (იდრის გალცია ჰოლ უელში; დ. 13 ოქტომბერი, 1906 – გ. 4 ივნისი, 1996) – კანადელი ინტერნაციონალისტი მკვლევარი, ავტორი, კინორეჟისორი და ავიატორი. 1920-იან წლებში, ჯერ კიდევ თინეიჯერობისას, მან 610000 კილომეტრზე მეტი გაიარა 80 ქვეყანაში, გახდა პირველი ქალი, რომელმაც შემოიარა მსოფლიო 1918 - ით. მოგზაურობა დაიწყო მხოლოდ 16 წლის ასაკში და დასასრულებლად ხუთი წელი დასჭირდა 1922-1927 წლებში.

ადრეული ცხოვრება
იდრის გალსია უელში დაიბადა 1906 წლის 13 ოქტომბერს, ვინიპეგში, მანიტობა, მარგარეტ ჯეინ ჰედლისა და რობერტ უელსის ოჯახში. როდესაც დედამისი ჰერბერტ ჰოლზე დაქორწინდა 1909 წელს, მან გვარი შეიცვალა და იდრის ჰოლი გახდა. მისი მამინაცვალი იყო დეველოპერი და რანჩერი ვანკუვერის კუნძულზე და ოჯახი ცხოვრობდა პარკსვილსა და დუნკანში. 1914 წელს, პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისას, მისი მამინაცვალი შეუერთდა კანადის საექსპედიციო ძალებს და ინგლისში ჩასვლის შემდეგ გადაიყვანეს ბრიტანეთის არმიაში და გახდა ლეიტენანტი დურჰამის მსუბუქ ქვეითებში. ოჯახი (იდრისი, მისი და მარგარეტ ვერნერ „მიკი“ ჰოლი და მათი დედა) გაჰყვა მას ევროპაში, სადაც იმოგზაურეს ინგლისში, ბელგიასა და საფრანგეთში. 1917 წლის ივნისში ჰერბერტ ჰოლი მოკლეს ბრძოლაში ბელგიაში, იპრში.

ამ პერიოდის განმავლობაში, იდრისი სწავლობდა ევროპის პანსიონატებში: - კორტრაიში, ბელგია და ნიცაში.

კარიერა
იდრისმა სათავგადასავლო კარიერა დაიწყო, როდესაც 1922 წელს შეხვდა თავის მოგზაურ კომპანიონს, უოლტერ „კაპ“ ვანდერველს. ისინი 1925 წელს დაქორწინდნენ და ორი შვილი შეეძინათ. მთელს მსოფლიოში მოგზაურობისას, ალოჰა ვანდერველი გამოდიოდა სცენაზე და ატარებდა სამოგზაურო ლექციებს მუნჯი ფილმის, „მანქანა და კამერა მსოფლიოს გარშემო“, ფონზე. ვანდერველებმა თავიანთი მოგზაურობის შესახებ ფილმები გადაიღეს 35 მმ ნიტრატზე და 16 მმ ფირებზე, რომლებიც ახლა ინახება კონგრესის ბიბლიოთეკისა და კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის არქივებში.

ვანდერველს ბრაზილიაში ექვსი კვირის განმავლობაში მოუხდა დარჩენა და ამ ხნის განმავლობაში ის ცხოვრობდა ბოროროს ხალხში და მათ შესახებ ყველაზე ადრეული კინოდოკუმენტაცია მოამზადა. 1932 წელს მისი ქმარი დახვრიტეს და მოკლეს იახტა -ზე ლონგ ბიჩში, კალიფორნიაში. მოგვიანებით ვანდერველი დაქორწინდა უოლტერ ბეიკერზე და განაგრძო მოგზაურობა, საბოლოოდ მოინახულა 80-ზე მეტი ქვეყანა და ექვსი კონტინენტი და გაიარა 500 000 მილზე მეტი -ის მანქანებით.

ვანდერველის ექსპედიცია
1921 წელს ვალტერ ვანდერუელი (დაბადების სახელი ვალერიან იოჰანეს პიეჩინსკი პოლონეთში) იპყრობდა სათაურებს მილიონ დოლარიანი ფსონით. ფსონის მიხედვით, ორი გუნდი ეჯიბრებოდა ერთმანეთს გამძლეობის რბოლაში მსოფლიოს გარშემო. მათი გადაადგილების საშუალება იყო . ფსონის მიზანი იყო ენახათ, რომელი გუნდი ეწვეოდა ყველაზე მეტ ქვეყანას. ვანდერველი პირველი მსოფლიო ომის დროს დააპატიმრეს შეერთებულ შტატებში, გერმანიის ჯაშუშობის ბრალდებით, მაგრამ გაათავისუფლეს 1918 წელს. ვანდერველი შთაგონებული იყო მისი შეხვედრით ერთა ლიგასთან და დაახლოებით 1930 წელს მან ჩამოაყალიბა საკუთარი ორგანიზაცია „განათლების კლუბი იმუშავე მსოფლიოს გარშემო“ ( ან ). -ს საშუალებით. ვანდერველი იყო მძღოლი, მთარგმნელი და კინორეჟისორი -ისთვის. ეს იყო მსოფლიოს გარშემო მოგზაური საავტომობილო ტური, რომელსაც უძღვებოდა ვალტერ ვანდერველი (წარმოშობით პოლონელი). პირველი ქალი, რომელმაც მანქანით შემოუარა მსოფლიოს, იყო ჰარიეტ უაიტ ფიშერი 1909–1910 წლებში, მაგრამ მას ჰყავდა მძღოლი და თვითონ არ ატარებდა მანქანას.

მსოფლიო ტური, რომელიც ნაწილობრივ დაფინანსებული იყო კომპანია -ის მიერ, ასევე იღებდა შემოსავალს გადაღებითა და სამოგზაურო ლექციებით. ისინი მოძრაობდნენ აფრიკიდან ახლო აღმოსავლეთისკენ და აზიისკენ. 1924 წელს კალკუტაში, მათი ტურნე შეხვდა თვითმფრინავებს, რომლებიც ასევე მსოფლიოს გარშემო მოგზაურობდნენ და იდრისმა გადაიღო მათი შეხვედრა.

შეხვედრა ბოროროს ხალხთან, ბრაზილია
1930 და 1931 წლებში ალოჰა ვანდერველმა ისწავლა გერმანული ჰიდრო თვითმფრინავით, „იუნკერით“ ფრენა, რომელიც მოგვიანებით დაეშვა მდინარე ამაზონის აუთვისებელ ნაწილზე, როდესაც ვანდერველები გაემგზავრნენ ბრაზილიის მატო გროსოს შტატში. ისინი დაბანაკდნენ კუიაბაში, დესკალვადოს რანჩოზე და თითქოს ეძებდნენ დაკარგულ მკვლევარს პოლკოვნიკ პერსივალ ჰარისონ ფოსეტს, რომელიც ეძებდა ლეგენდარულ დაკარგულ ქალაქ -ს (ზოგი ვარაუდობს, რომ ეს იყო ლეგენდარული ელდორადო ან რაიმე მისი მსგავსი ქალაქი). მათ რამდენიმე ფრენა განახორციელეს ჰიდრო თვითმფრინავით. ერთხელ მდინარე პარაგვაიზე მათ საწვავი ამოეწურათ და ბოროროს ხალხისგან მიიღეს დახმარება. ეკიპაჟის ოპერატორმა გადაიღო საზეიმო ცეკვა, პირველი კონტაქტის სცენა ბობორეს სოფლის მაცხოვრებლებთან და ბოროროელ მამაკაცებთან, რომლებსაც კუვადის სინდრომი აწუხებდათ. 32 წუთიანი მუნჯი ფილმი სახელწოდებით "ბოლო ბორორელები" დაცულია სმიტსონის ინსტიტუტის ადამიანური კვლევების კინოარქივში და მოიცავს ალოჰა ვანდერველის შეხვედრას ბრაზილიელ მკვლევართან კანდიდო რონდონთან.

ქორწინება ვალტერ ვანდერველთან
1925 წელს შეერთებულ შტატებში ჩასვლისას ალოჰა დაქორწინდა ვალტერ ვანდერველზე 7 აპრილს რივერსაიდში, კალიფორნიაში. მათმა ქორწინებამ ხელი შეუშალა -ს ვანდერველის დაკავებაში -ის მიხედვით, კანონი, რომელიც კრძალავდა ქალების გადაყვანას სახელმწიფო საზღვრებს გარეთ „ამორალური მიზნებისთვის“.

ალოჰას შეეძინა ქალიშვილი ვალრი 1925 წლის დეკემბერში და ვაჟი ნაილი 1927 წლის აპრილში. ვანდერველებმა განაგრძეს მოგზაურობა და გაცურეს კუბასა და სამხრეთ აფრიკაში. ცუდი გზების გარდა, ვანდერველებს ასევე უჭირდათ მანქანებისთვის საწვავის პოვნა. 1926 წლიდან 1928 წლამდე აფრიკაში მოგზაურობის დროს ისინი იყენებდნენ დაქუცმაცებულ ბანანს საპოხად და სპილოს ცხიმს ძრავის ზეთისთვის. გლობალური ტური მოიცავდა 43 ქვეყანას. ავტორი სტუკი ალენი ამტკიცებს, რომ ამ დროის განმავლობაში ალოჰამ თმა შეიჭრა და იბრძოდა, როგორც საფრანგეთის უცხოური ლეგიონის წევრი. ჰენრი ფორდს საჩუქრად გადასცეს თავიანთი ერთ-ერთი ფორდი, რომელიც ცნობილი იყო, როგორც პატარა ლიზი. 1942 წელს ჰენრი ფორდმა გადაწყვიტა, რომ პატარა ლიზი და 50 სხვა მანქანა დაეშალათ ომისთვის.

ვალტერ ვანდერველის მკვლელობა
1932 წლის ბოლოს, წყვილმა იყიდა იახტა . ისინი ამ იახტით აპირებდნენ სამხრეთ ზღვების მოგზაურობის დოკუმენტირებას ფირზე. 1932 წლის 5 დეკემბერს, ერთი დღით ადრე, ვალტერ ვანდერველი მოკლეს იახტაზე, ნავსადგურში, ლონგ ბიჩთან, კალიფორნიაში. უილიამ ჯეიმზ გაი, მათი 1931 წლის ექსპედიციის წევრი სამხრეთ ამერიკაში, რომელმაც სცადა ამბოხება წინა მოგზაურობაში, გაასამართლეს დანაშაულისთვის. გაის ჰქონდა ალიბი და იგი გაამართლეს ნაფიცმა მსაჯულებმა და მოსამართლემ. კიდევ ერთი მამაკაცი, ედვარდ იუჯინ ფერნანდო მონტეგი, მოკლე ხნის განმავლობაში განიხილებოდა ეჭვმიტანილად, მაგრამ მისთვის არასოდეს წაუყენებიათ ბრალი. მისი ბოლო ფილმებია „მანქანით სამყაროს ნახვა“ (1935–37), „ინდოეთი ახლა“ და „მეწამული ბრძენის მკვლევარები, ტექნიკოლორში“, რომელიც შეიცავს უდაბნოს მტვრის, ცნობილი პალომინოს ველური ცხენის ერთადერთ ცნობილ კადრს.

ალოჰამ განაგრძო ლექციების კითხვა და ამ პერიოდის განმავლობაში მან დაწერა ავტობიოგრაფიული ანგარიში თავისი მოგზაურობის შესახებ, !, რომელიც გამოიცა 1939 წელს და ხელახლა გამოიცა 2012 წელს. წყვილი საბოლოოდ დასახლდა ცინცინატიში, ოჰაიო, სადაც ალოჰა მუშაობდა რადიომაუწყებლობაში და ბეჭდურ ჟურნალისტიკაში. 1947 წელს ის და ბეიკერი გადავიდნენ ლიდო კუნძულის თემში ნიუპორტ ბიჩში, კალიფორნია. ალოჰამ ბოლო წარმოდგენა გამართა ოჯახის 150 წევრისთვის და სტუმრებისთვის, დოქტორ პიტ ლისთან ერთად, ლოს-ანჯელესის ბუნებრივი ისტორიის მუზეუმის კურატორთან 1982 წელს. იგი გარდაიცვალა 1996 წლის 4 ივნისს. აკადემიის კინოარქივმა შემოინახა მრავალი ეს ფილმი, 35 მმ ნიტრატის და 16 მმ-იანი ფირებიდან, მათ შორის არის 1920-იანი და 1930-იანი წლების იშვიათი კადრები.

ნამუშევრები
ფილმოგრაფია
მანქანა და კამერა მთელს მსოფლიოში
მანქანით სამყაროს ნახვა
სიკვდილის მდინარე
კონცხი კაიროში
ბოლო ბოროროელი
ფრენა ქვის ხანაში
ავსტრალია ახლა
გამარჯვება წყნარ ოკეანეში
ჩემი ჰავაი
მექსიკის მაგია
ინდოეთი ახლა
„მეწამული ბრძენის“ მკვლევრები