ჟიულ გრევი

ფრანსუა ჯუდით პოლ გრევი (დ. 15 აგვისტო, 1807 — გ. 9 სექტემბერი, 1891), ცნობილი როგორც ჟიულ გრევი — ფრანგი იურისტი და პოლიტიკოსი, რომელიც 1879-დან 1887 წლამდე საფრანგეთის პრეზიდენტის პოსტს იკავებდა. გრევი ზომიერი რესპუბლიკელების ლიდერი გახლდათ. იმის გათვალისწინებით, რომ გრევის წინამორბედები მონარქისტები იყვნენ, რომლებიც საფრანგეთში მონარქიის აღდგენას უშედეგოდ ცდილობდნენ, გრევი ქვეყნის პირველ ნამდვილ რესპუბლიკელ პრეზიდენტად მიიჩნევა.

ისტორიკოს დევიდ ბელის თანახმად, გრევის მმართველობის პერიოდში მის მინისტრთა კაბინეტებში განხეთქილება სუფევდა; მხოლოდ ერთმა მათგანმა შეძლო ერთ წელზე მეტხანს არსებობა. პრეზიდენტი ძირითად ყურადღებას თავდაცვას, შინაგან წესრიგსა და საგარეო ურთიერთობებს უთმობდა.

იურის დეპარტამენტის ერთ-ერთ მცირე ქალაქში დაბადებული გრევი საცხოვრებლად პარიზში გადავიდა, სადაც, სანამ რესპუბლიკური მოძრაობის აქტივისტი გახდებოდა, იურიდიულ საქმიანობას ეწეოდა. გრევის პოლიტიკური კარიერა 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის შემდეგ დაიწყო: გრევი საფრანგეთის მეორე რესპუბლიკის ეროვნული ასამბლეის წევრი გახდა. ასამბლეაში მუშაობისას გრევიმ სახელი გაითქვა ლუი-ნაპოლეონ ბონაპარტესადმი ოპოზიციური განწყობითა და აღმასრულებელი ხელისუფლების ძალაუფლების შეზღუდვის იდეის მხარდაჭერით. 1851 წელს, ლუი-ნაპოლეონის მიერ მოწყობილი სახელმწიფო გადატრიალების დროს, გრევი მცირე ხნით დააპატიმრეს, რის შემდეგაც იგი პოლიტიკურ ასპარეზს დროებით ჩამოშორდა.

1870 წელს, საფრანგეთის მეორე იმპერიის დამხობისა და რესპუბლიკის აღდგენის შემდეგ, გრევი კვლავ დაუბრუნდა ქვეყნის აქტიურ პოლიტიკურ ცხოვრებას. ეროვნულ ასამბლეასა და დეპუტატთა პალატაში მაღალი თანამდებობების დაკავების შემდეგ, 1879 წელს გრევი საფრანგეთის პრეზიდენტად აირჩიეს. პრეზიდენტობის პერიოდში გრევიმ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი მრავალწლიანი პოზიცია - გრევიმ პარლამენტის სასარგებლოდ საკუთარი აღმასრულებელი ძალაუფლება შეზღუდა. საგარეო პოლიტიკაში გრევი მშვიდობიანი ურთიერთობების შენარჩუნებისკენ მიისწრაფოდა და კოლონიალიზმის წინააღმდეგ გამოდიოდა. გრევის თითქმის ცხრაწლიანი პრეზიდენტობა საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკის განმტკიცების პერიოდად მიიჩნევა.

ადრეული ცხოვრება და კარიერა
გრევი დაიბადა 1807 წლის 15 აგვისტოს იურის დეპარტამენტის დასახლება მონ-სუ-ვოდრეში , რესპუბლიკური შეხედულებების მქონე ოჯახში. გრევის ბაბუა, მამის მხრიდან, ნიკოლა გრევი (დ. 1736 — გ. 1812), ფერმერების შვილი იყო; ნიკოლა საფრანგეთის რევოლუციის პერიოდში მონ-სუ-ვოდრეში გადასახლდა, სადაც „ლა გრანჟერის“ მამული შეიძინა. ნიკოლა მომრიგებელ მოსამართლედ მუშაობდა.

ჟიულ გრევის მშობლები - ფრანსუა გრევი (დ. 1773 — გ. 1857) და ჟანა გაბრიელ პლანე (დ. 1782 — გ. 1855). ფრანსუა მის მამულში კრამიტის ქარხანას ამუშავებდა.

10 წლის ასაკში გრევიმ სწავლა მეზობელ ქალაქ პოლინში დაიწყო, მოგვიანებით კი სწავლა ბეზანსონსა და დოლეში განაგრძო. საბოლოოდ, გრევიმ პარიზის უნივერსიტეტის სამართლის ფაკულტეტი დაამთავრა. 1837 წელს გრევი პარიზის ადვოკატთა კოლეგიის წევრი გახდა 1848 წლის აპრილში გრევი ამავე დეპარტამენტმა დამფუძნებელი ეროვნული ასამბლეის წევრად აირჩია. საკუთარ საარჩევნო დეკლარაციაში გრევი მოითხოვდა „ძლიერ და ლიბერალურ რესპუბლიკას, რომელიც ხალხს თავს სიბრძნითა და ზომიერებით შეაყვარებდა“. მიუხედავად ამისა, ექსპედიცია მაინც განხორციელდა და პაპის მმართველობის აღდგენით დასრულდა.

1851 წელს გამართლდა გრევის ეჭვი იმის შესახებ, რომ ლუი-ნაპოლეონი ძალაუფლების სამუდამოდ შენარჩუნებას (უზურპაციას) აპირებდა: 2 დეკემბრის სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად პრეზიდენტმა დიქტატორული უფლებამოსილება ჩაიგდო ხელში, რის დროსაც გრევი დააპატიმრეს და მაზასის ციხეში მოათავსეს. გრევი მალევე გაათავისუფლეს, თუმცა საფრანგეთის იმპერიის ჩამოყალიბების შემდეგ, უკვე იმპერატორ ნაპოლეონ -ის მმართველობისას, მან პოლიტიკური მოღვაწეობა შეწყვიტა და იურიდიულ საქმიანობას დაუბრუნდა.

დეპუტატთა პალატისა და სენატის ზეწოლის შედეგად, გრევი 2 დეკემბერს გადადგა. გრევიმ პალატებს უკანასკნელი გზავნილით მიმართა, სადაც აღნიშნა: „ჩემი მოვალეობა და უფლება იქნებოდა წინააღმდეგობის გაწევა, თუმცა კეთილგონიერება და პატრიოტიზმი მავალდებულებს, დათმობაზე წავიდე“.

1888 წელს გრევიმ გამოსცა ორტომეული „პოლიტიკური და სასამართლო სიტყვები“ .

ჟიულ გრევი 1891 წლის 9 სექტემბერს, მშობლიურ ქალაქ მონ-სუ-ვოდრეში, ფილტვების შეშუპებით გარდაიცვალა. სახელმწიფო დაკრძალვა 14 სექტემბერს გაიმართა.

გრევი არასის მასონთა ლოჟის, -ს წევრი იყო; გრევის მასონური საქმიანობა განუყოფელი იყო მისი პოლიტიკისგან,

გრევის პატივსაცემად იასამნის ერთ-ერთ სახეობას ეწოდა „ “. ასევე, გრევის სახელს ატარებს ზებრის ერთ-ერთი სახეობა - გრევის ზებრა.