iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
2014 წლის პროტესტი უნგრეთში ინტერნეტის დაბეგვრის წინააღმდეგ

2014 წლის ოქტომბრის მიწურულს, უნგრეთში გაიმართა ანტი-სამთავრობო დემონსტრაციები, რაც მოჰყვა ხელისუფლების მიერ გადასახადების კანონში ინტერნეტის გამოყენების გადასახადის დამატების ინიცირებას. კანონპროექტი შესწორებული ფორმით 2015 წლიდან უნდა ამოქმედებულიყო. ხელისუფლების მმართველმა მემარჯვენე პარტია, ფიდესმა, 21 ოქტომბერს გამოაცხადა თავისი შეთავაზება, რომლის მიზანიც იყო არსებული სატელეკომუნიკაციო გადასახადი ინტერნეტის გამოყენებაზეც განვრცობილიყო. შეთავაზებაში განისაზღვრა გადასახადის შემდეგი ტარიფი: 150 ფორინტი/გბ (150 ფორინტი დაახლოებით $0.62-ია), მისი გადახდა ინტერნეტპროვადიერებს მოუწევდათ. მოგვიანებით, შეთავაზებაში ტარიფი გაზარდეს: 700 ფორინტი თვეში (ფიზიკური პირებისთვის) ან 5000 ფორინტი (კომპანიებისთვის).

ამ ინიციატივას, რომელსაც თან დაერთო ხელისუფლების მიმართ სხვა საკითხებით გამოწვეული უკმაყოფილება, მოჰყვა მრავალი, უმეტესწილად მშვიდობიანი დემონსტრაცია ბუდაპეშტში, უნგრეთის სხვა ქალაქებში და აგრეთვე ქვეყნის ფარგლებს გარეთ. უნგრული და საერთაშორისო მედიების მიერ კანონპროექტის შესწორება ფართოდ მოიხსენიება, როგორც „ინტერნეტ გადასახადი“ (უნგრ. ), თუმცა ფიდესი არ იყენებდა ამ ტერმინს.

მასობრივი პროტესტისა და საერთაშორისო კრიტიკის შემდეგ, 2014 წლის 31 ოქტომბერს უნგრეთის მთავრობამ ოფიციალურად გააუქმა ინტერნეტის გამოყენების დაბეგვრასთან დაკავშირებული ცვლილება კანონპროექტში.

საგადასახადო რეფორმა
ეკონომიკური რეფორმების ფარგლებში, ფიდესმა 2015 წლისთვის დაიწყო ახალი საგადასახადო კანონპროექტის შემუშავება დაიწყო. ეროვნული ეკონომიკის მინისტრმა, მიჰაი ვარგამ ინტერნეტის დაბეგვრის ინიციატივა 21 ოქტომბერს გამოაცხადა. პროექტის მიხედვით, ინტერნეტის გამოყენებაზე დაწესდებოდა გადასახადი: გიგაბაიტზე 150 ფორინტი.

გამოხმაურება
ონლაინ
21 ოქტომბერს, კანონის ინიცირების გასაჯაროების დღესვე, შექიმნნა ფეისბუქ-გვერდი სახელწოდებით „ “ („ასობით. ი ათასი ინტერნეტგადასახადის წინააღმდეგ“). გვერდი შექმნა ბალაზ გულიასმა, 27 წლის პოლიტიკურმა ბლოგერმა, რომელიც ასევე არის სოციალისტი პოლიტიკოსის, ზიტა გურმაის შვილი. ერთი კვირის შემდეგ, 28 ოქტომბერს, გვერდს ჰქონდა 225,000-ზე მეტი „ლაიქი“ ჰქონდა დაგროვებეული.

პლატფორმა ტვიტერზე საგადასახადო პროტესტთან დაკავშირებით რამდენიმე ჰეშტეგი გაჩნდა, მათ შორის # („ნეტგადასახადი“) და #. ყველაზე ხშირად გამოიყენებოდა ჰეშტეგი # („ინტერნეტგადასახადი“).

დემონსტრაციები
გულიასი იყო ბუდაპეშტში ორი მთავარი დემონსტრაციის მთავარი ორგანიზატორი, ის ასევე სიტყვით გამოდიოდა საპროტესტო აქციებზე. პირველმა მასშტაბურმა აქციამ, რომელიც 26 ოქტომბრის საღამოს გაიმართა, მყისიერად მოიცვა საერთაშორისო მედიაპლატფორმები. დემონსტრაციაზე ათობით ათასი ადამიანი მივიდა, და მიუხედავად იმისა, რომ აქცია მშვიდობიანად იყო ჩაფიქრებული, მისი დაშლისას ასობით ადამიანმა თავდასხმა განახორციელა ფიდესის პარტიის მთავარ ოფისზე. შენობის ღობე ჩამოაგდეს, ფანჯრები ჩაამტვრიეს, შენობაში ისროდნენ ელექტრო ნარჩენებს ნაწილებს, მათ შორის მონიტორებს. დემონსტრაცია სამართალდამცავების ჩარევის გარეშე დასრულდა, ისინი მოგვიანებით შენობის დასაცავად მიიყვანეს ადგილზე. დააკავეს ექვსი ადამიანი, მათ შორის ცნობილი ლგბტ აქტივისტი მილან როჟა.
აზერბაიჯან-ლუქსემბურგის ურთიერთობები

აზერბაიჯანსა და ლუქსემბურგს შორის დიპლომატიური კავშირები მოიცავს პოლიტიკურ, ეკონომიკურ და კულტურულ სფეროებს.

დიპლომატიური კავშირები
ლუქსემბურგმა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა აღიარა 1991 წლის 31 დეკემბერს, ხოლო ორ ქვეყანას შორის ოფიციალური დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1992 წლის 1-ლ ივნისს.

ბრიუსელში განთავსებული აზერბაიჯანის საელჩო ასევე წარმოადგენს ქვეყნის ინტერესებს ლუქსემბურგში, მაშინ როცა ნიდერლანდების საელჩო აზერბაიჯანში ასრულებს ლუქსემბურგის დიპლომატიური წარმომადგენლობის ფუნქციას.

ლუქსემბურგის პირველი ელჩი აზერბაიჯანში ალენ დე მუიზერი იყო. მან აღნიშნული თანამდებობა 2024 წლის 7 იანვარს დაიკავა.

აზერბაიჯანის პარლამენტში 2005 წლის 13 დეკემბრიდან ფუნქციონირებს სამუშაო ჯგუფი, რომელიც კოორდინაციას უწევს ლუქსემბურგთან ურთიერთობებს. ჯგუფს ხელმძღვანელობს შაჰინ ისმაილოვი.

ორ ქვეყანას შორის დაიდო რამდენიმე მნიშვნელოვანი დოკუმენტი, მათ შორის ორმხრივი ინვესტიციების ხელშეწყობისა და დაცვის შესახებ შეთანხმება (2004 წლის 18 მაისი) და ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილებისა და ფისკალური ვალდებულებების შესახებ კონვენცია (2006 წლის 16 ივნისი).

ოფიციალური ვიზიტები
ორმხრივი თანამშრომლობის ფარგლებში, მხარეებმა განახორციელეს მაღალი დონის ვიზიტები:

1996 წლის 21-22 აპრილს აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ჰეიდარ ალიევი ლუქსემბურგში ჩავიდა, რათა ხელი მოეწერა ხელშეკრულებას აზერბაიჯანსა და ევროკავშირს შორის პარტნიორობის შესახებ.
2002 წლის 15-16 ივლისს აზერბაიჯანს ესტუმრა ლუქსემბურგის საგარეო საქმეთა მინისტრის, ლიდი პოლფერის, ხელმძღვანელობით დელეგაცია.
2015 წლის 12 ივნისს ბაქოში გამართულ პირველ ევროპულ თამაშებზე დასასწრებად ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგი ანრი ჩავიდა.
2018 წლის 15 ოქტომბერს აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ელმარ მამედიაროვმა ლუქსემბურგში სამუშაო ვიზიტით იმოგზაურა, სადაც აღმოსავლეთ პარტნიორობის ქვეყნების საგარეო საქმეთა მინისტრების შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

ეკონომიკური თანამშრომლობა
2008 წლის 21-24 იანვარს აზერბაიჯანის წამყვანი ბანკების ხელმძღვანელები, ცენტრალური ბანკის თავმჯდომარე ელმან რუსტამოვის ხელმძღვანელობით, ლუქსემბურგს ესტუმრნენ ფინანსური სექტორის გამოცდილების გასაზიარებლად.

ამავე წლის 23 იანვარს ლუქსემბურგში ოფიციალურად გაიხსნა აზერბაიჯანის საერთაშორისო ბანკის წარმომადგენლობა [4].

აქტიურად ფუნქციონირებს ლუქსემბურგი-აზერბაიჯანის სავაჭრო პალატა, რომელიც ორი ქვეყნის ბიზნეს სექტორის თანამშრომლობას უწყობს ხელს.

კულტურული კავშირები
კულტურულ დონეზე, აზერბაიჯანული დიასპორა ბენილუქსის ქვეყნებში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს. 2013 წლის 30 მაისს ლუქსემბურგში აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის 95 წლისთავი აღინიშნა.
გრიგოლ ჩუკბარი

გრიგოლ ივანეს ძე ჩუკბარი (; დ. 5 მაისი, 1912 — გ. 21 დეკემბერი, 1994) — აფხაზი ალპინისტი და სახელმწიფო მოხელე. აფხაზეთის ასსრ-ის განათლების მინისტრი; აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.

ბიოგრაფია
გრიგოლ ჩუკბარი დაობლდა 2 წლის ასაკში. მის აღზრდაზე ზრუნავდა მისი უფროსი ძმა ანტონ ჩუკბარი. დაამთავრა სოხუმის მთიელთა სასწავლებელი და შემდგომ წარმატებით თაამთავრა მ. გორკის სახელობის სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტი.

1952 წელს დატოვა აფხაზეთი და სტავროპოლის მხარეში გადავიდა სამუშაოდ. პიატიგორსკში, ჩრდილოკავკასიის ტურისტულ სამმართველოში მუშაობისას გატაცებული იყო ალპინიზმით და იალბუზზე ასვლის გამო მიიღო „სსრკ-ის ალპინისტის“ წოდება. საერთო ჯამში ჩუკბარმა 8-ჯერ დალაშქრა იალბუზი.

1957 წელს აფხაზეთის ასსრ-ის განათლების სამინისტროს მოთხოვნით გ. ჩუკბარი ბრუნდება აფხაზეთში და 1958 წლის 21 აპრილს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულებით, აფხაზეთის ასსრ-ის განათლების მინისტრად დაინიშნა. მან დიდი წვლილი შეიტანა აფხაზეთში განათლების აღსაღორძინებლად და ადგილობრივი კადრების მოსამზადებლად. 1959 წლის 15 მარტს აფხაზეთის ასსრ-ის მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად კენჭს იყრიდა გუდაუთის რაიონის კალდახვარის საარჩევნო ოლქი №33-ში.

1960-1975 წლებში იყო სოხუმის ნ. ლაკობას სახელობის №10 მთიელთა სკოლის დირექტორი. მას დიდი წვლილი მიუძღვის სკოლის განვითარებასა და განახლებაში. 1971 წელს, სკოლაში გ. ჩუკბარის ხელმძღვანელობით პირველად იქნა წარმოდგენილი საბავშვო ოპერა და ბალეტი.

მძიმე ავადმყოფობის შედეგად, გრიგოლი ჩუკბარი გარდაიცვალა 1994 წელს.
აზერბაიჯან-ნორვეგიის ურთიერთობები

აზერბაიჯანი და ნორვეგია ერთმანეთს შორის ორმხრივი დიპლომატიური ურთიერთობები აქვს, რომლებიც მოიცავს თანამშრომლობას სხვადასხვა სფეროში. ნორვეგიის სამეფომ აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა 1992 წლის 2 იანვარს აღიარა, ხოლო ქვეყნების დიპლომატიური ურთიერთობები ოფიციალურად 1992 წლის 5 ივნისს დამყარდა.

დიპლომატიური და ეკონომიკური ურთიერთობები
ნორვეგიის საელჩო აზერბაიჯანში 1998 წელს გაიხსნა, მაგრამ 2018 წელს დაიხურა. 2022 წლის თებერვლიდან კი ნორვეგიის საელჩო ანკარაში ახორციელებს დიპლომატიურ და საკონსულო საქმიანობას.

აზერბაიჯანის საელჩო შვედეთში ერთდროულად აკრედიტირებულია ნორვეგიაშიც.

1997 წლის 7 მარტს აზერბაიჯანის მილი მეჯლისში შეიქმნა სამუშაო ჯგუფი, რომელიც აზერბაიჯანსა და ნორვეგიას შორის საპარლამენტთაშორისო ურთიერთობებისათვის დაარსდა. ჯგუფის ხელმძღვანელია ილტიზამ იუსიფოვი.

ამ ქვეყნებს შორის გაფორმებულია 12 საერთაშორისო შეთანხმება.

აზერბაიჯანში 33 ნორვეგიული კომპანია ფუნქციონირებს, რომლებიც საქმიანობენ სამრეწველო, მომსახურებისა და სამშენებლო სექტორებში.

 (ყოფილი ) იყო აზერი-ჩირაგ-გიუნაშლის პროექტში მონაწილე აქციონერი და ჩაატარა ნავთობის საბადოების კვლევა აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. 2018 წელს კომპანიამ დაასრულა ყარაბაღის ნავთობისა და გაზის საბადოს შემდგომი კვლევა.

2023 წლის დეკემბერში, -ი ფლობდა აზერი-ჩირაგ-გიუნაშლის აქციების 7,27%-ს, ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ნავთობსადენის 8,71%-ს და ყარაბაღის საბადოს 50%-ს.

2023 წლის 22 დეკემბერს -მა თავისი აქტივები აზერბაიჯანში -ს მიჰყიდა. გარიგების პირობები არ გასაჯაროვდა, თუმცა კომპანიამ განაცხადა, რომ 400 მილიონი დოლარის ზარალი განიცადა, რადგან გაყიდული აქტივები უფრო მეტი ღირდა, ვიდრე მისი გაყიდვის ფასი. წილის გაყიდვა დაკავშირებული იყო კომპანიის ოპტიმიზაციის პროცესთან.

2024 წელს აზერბაიჯანმა ნორვეგიის ეკონომიკაში 7 მილიონი დოლარის ოდენობის პირდაპირი ინვესტიცია განახორციელა, რაც 6,2-ჯერ მეტია 2023 წელთან შედარებით.
აზერბაიჯან-ჩრდილოეთ მაკედონიის ურთიერთობები

აზერბაიჯანსა და ჩრდილოეთ მაკედონიას შორის დიპლომატიური ურთიერთობები მრავალმხრივ თანამშრომლობას მოიცავს პოლიტიკურ, სოციალურ-ეკონომიკურ, კულტურულ და სხვა სფეროებში.

დიპლომატიური ურთიერთობები
ჩრდილოეთ მაკედონიამ აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა 1995 წლის 25 ივნისს აღიარა, ხოლო 1995 წლის 28 ივნისს ორი ქვეყნის შორის ოფიციალურად დამყარდა დიპლომატიური ურთიერთობები.

აზერბაიჯანის ელჩი სერბეთში ასევე წარმოადგენს აზერბაიჯანის ინტერესებს ჩრდილოეთ მაკედონიაში.

ჩრდილოეთ მაკედონიის საელჩო თურქეთში აკრედიტებულია აზერბაიჯანში, ხოლო აზერბაიჯანში მოქმედებს ჩრდილოეთ მაკედონიის საკონსულო.

2000 წლის 5 დეკემბერს აზერბაიჯანის მილი მეჯლისში შეიქმნა აზერბაიჯანულ-ჩრდილოეთ მაკედონიის საპარლამენტთაშორისო სამუშაო ჯგუფი, რომლის ლიდერია ფაზილ მუსტაფა.

ოფიციალური ვიზიტები
ორი ქვეყნის მაღალი დონის წარმომადგენლები რეგულარულად მონაწილეობენ ოფიციალურ შეხვედრებსა და ფორუმებში.

2007 წლის 28-29 ივნისი – აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრი ელმარ მამედიაროვი ეწვია ჩრდილოეთ მაკედონიას ნატოს ევროატლანტიკური პარტნიორობის საბჭოს უსაფრთხოების ფორუმში მონაწილეობის მისაღებად.

2012 წლის 29 ივნისი – 1-ლი ივლისი – ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტი ჯორჯ ივანოვი აზერბაიჯანში იმყოფებოდა კრანს მონტანოს ფორუმში მონაწილეობის მიზნით.

2015 წლის 27-30 აპრილი – ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტის სამუშაო ვიზიტი აზერბაიჯანში.

2016, 2017 და 2018 წლებში – მაკედონიის პრეზიდენტმა ჯორჯ ივანოვმა მონაწილეობა მიიღო ბაქოს , და გლობალურ ფორუმებში.

2019 წლის სექტემბერი – ნიუ-იორკში, გაეროს გენერალური ასამბლეის 74-ე სესიაზე, აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრი ელმარ მამედიაროვი შეხვდა ჩრდილოეთ მაკედონიის პრემიერ მინისტრ ზორან ზაევს. შეხვედრაზე განხილული იყო ენერგეტიკული პროექტების პერსპექტივები.

2023 წლის 30 ნოემბერი – აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრი ჯეიჰუნ ბაირამოვი ეწვია ჩრდილოეთ მაკედონიას ეუთოს მინისტრთა საბჭოს 30-ე შეხვედრაში მონაწილეობის მისაღებად.

2024 წლის ნოემბერი – ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტი გორდანა სილიანოვსკა-დავკოვა ეწვია ბაქოს 29 სამიტზე.

2025 წლის მარტი – ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტი ოფიციალური ვიზიტით ეწვია აზერბაიჯანს.

სახელშეკრულებო და სამართლებრივი ჩარჩო
აზერბაიჯანსა და ჩრდილოეთ მაკედონიას შორის გაფორმებულია ხუთი ოფიციალური დოკუმენტი, მათ შორის:

შეთანხმება ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილებისა და ფისკალური საკითხების რეგულირების შესახებ (2013 წლის 21 ივნისი).
შეთანხმება ინვესტიციების ხელშეწყობისა და ურთიერთდაცვის შესახებ (2013 წლის 21 ივნისი).
თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმება ეკონომიკის სფეროში.
ურთიერთდახმარების შეთანხმება.
საგარეო საქმეთა სამინისტროებს შორის უვიზო მიმოსვლის შეთანხმება.

ეკონომიკური და ენერგეტიკული თანამშრომლობა
ჩრდილოეთ მაკედონიის ეკონომიკური წარმომადგენლობა აზერბაიჯანში ოფისით ბაქოში მოქმედებს.

იგეგმება ჩრდილოეთ მაკედონიის დაკავშირება ტრანსადრიატიკის მილსადენთან , რაც ქვეყანას საშუალებას მისცემს, მიიღოს აზერბაიჯანული გაზი შაჰ-დენიზის საბადოდან ევროპაში.
ტარაგონა

ტარაგონა  — ესპანეთის ზღვისპირა ქალაქი და მუნიციპალიტეტი. კატალონიის ავტონომიური ოლქის ტარაგონის პროვინციის ცენტრი. ესპანეთის უძველესი ქალაქებიდან ერთ-ერთი. რომის იმპერიის პერიოდში იგი იყო ტარაკონური ესპანეთის ცენტრი. 2000 წელს ქალაქის ანტიკური ნანგრევები იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად გამოცხადდა.

მუნიციპალიტეტი შედის ტარაგონესის კომარკის შემადგენლობაში. მოიცავს 61,91 კმ² ტერიტორიას. მოსახლეობა — 140 184 ადამიანი (2010). ქალაქის ტერიტორიაზე მდებარეობს ერთ-ერთი მსხვილი საზღვაო პორტი, რომელსაც მნიშვნელოვანი როლი აქვს ესპანეთის ეკონომიკაში. მდებარეობს ბარსელონიდან 98 კმ-ში სამხრეთ-დასავლეთით.
ზაურ ნუდირალიევი

ზაურ ისმაილ ოღლუ ნუდირალიევი (, დ. 1 სექტემბერი, 1978, ბაქო — გ. 4 ოქტომბერი, 2020, ჯაბრაილის რაიონი) — აზერბაიჯანელი სამხედრო მფრინავი, აზერბაიჯანის სამხედრო-საჰაერო ძალების პოლკოვნიკი, შტაბის უფროსი, ხოლო მოგვიანებით პირველი საავიაციო ესკადრილიის კომანდირი, მთიანი ყარაბაღის ომის მონაწილე, ეროვნული გმირი (2020).

ბიოგრაფია
ახალგაზრდობა და განათლება
ზაურ ისმაილ ოღლუ ნუდირალიევი დაიბადა 1978 წლის 1 სექტემბერს ქალაქ ბაქოში, აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დედაქალაქში. 1985 წელს შევიდა საბუნჩინის რაიონის დაბრატის დასახლების №192 საშუალო სკოლაში, სადაც სწავლობდა 1992 წლამდე. 1992-1995 წლებში სწავლა გააგრძელა ჯამშიდ ნახიჩევანსკის სახელობის სამხედრო ლიცეუმში.

1995 წელს ზაურ ნუდირალიევი ჩაირიცხა თურქეთის უმაღლეს სამხედრო-საჰაერო აკადემიაში, რომელიც 2000 წელს ავიაციის სპეციალობით დაამთავრა.

სამხედრო სამსახური
2000 წლის თებერვლიდან 2004 წლის ივლისამდე ზაურ ნუდირალიევი იყო მესამე საავიაციო ესკადრილიის საფრენი დანაყოფის მფრინავი, ხოლო 2004 წლის ივლისიდან დეკემბრამდე მსახურობდა იმავე ესკადრილიის უფროს მფრინავად. 2004 წლის დეკემბრიდან 2007 წლის მარტამდე ნუდირალიევი იყო პირველი საავიაციო ესკადრილიის უფროსი მფრინავი, ხოლო 2007 წლის მარტიდან 2009 წლის დეკემბრამდე კვლავ ამავე ესკადრილიის უფროსი მფრინავის თანამდებობას იკავებდა. 2009 წლის დეკემბრიდან 2011 წლის მაისამდე მსახურობდა პირველი საავიაციო ესკადრილიის მეთაურის მოადგილედ და მფრინავ-ნავიგატორად. პოდპოლკოვნიკ ელჩინ მამედოვის თქმით, იმ დღეს ნუდირალიევის -25 მოიერიშე თვითმფრინავი მიუახლოვდა დასახულ სამიზნეს ჯაბრაილის მიმართულებით, რათა საბრძოლო დავალება შეესრულებინა, ამ დროს ცენტრალურ სამეთაურო პუნქტში შევიდა ინფორმაცია, რომ მოწინააღმდეგის საჰაერო თავდაცვის სისტემა გააქტიურდა, მიუხედავად იმისა, რომ დაზვერვის მონაცემებით, ამ რაიონში მტრის საჰაერო თავდაცვის საშუალებები არ უნდა ყოფილიყო. ზედმეტად მაღალი იყო იმის ალბათობა, რომ ნუდირალიევის -25 ჩამოაგდებდნენ, რის გამოც მას უბრძანეს, დაუყოვნებლივ დაბრუნებულიყო. თუმცა, ნუდირალიევმა ცეცხლი გაუხსნა დასახულ სამიზნეს, მაგრამ დაბრუნებისას მასთან კავშირი გაწყდა. მამედოვის თქმით, ნუდირალიევის -25 მოწინააღმდეგის საჰაერო თავდაცვის სისტემამ ჩამოაგდო, მაგრამ იმისათვის, რომ ტყვედ არ ჩავარდნილიყო, მან კატაპულტირება არ განახორციელა. მიუხედავად მძიმე ჭრილობისა, მან თვითმფრინავი მოწინააღმდეგის პოზიციებისკენ მიმართა, რის შედეგადაც მტრის ცოცხალი ძალა და ჯავშანტექნიკა გაანადგურა, თავად კი გმირულად დაიღუპა.

ზაურ ნუდირალიევი დაკრძალულია საპატიო დაკრძალვის ხეივანში ბაქოში

2020 წლის 15 დეკემბერს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის განკარგულებით, პოლკოვნიკი ზაურ ისმაილ ოღლუ ნუდირალიევი (სიკვდილის შემდგომ) დაჯილდოვდა „სამშობლოსთვის“ მედლით ჯარის ნაწილისთვის დაკისრებული ამოცანების ღირსეულად შესრულებისთვის და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიული მთლიანობის უზრუნველსაყოფად სამხედრო მოქმედებებში მონაწილეობისთვის.

2020 წლის 25 დეკემბერს, ილჰამ ალიევის განკარგულებით, ნუდირალიევი (სიკვდილის შემდგომ) დაჯილდოვდა „ფუზულის გათავისუფლებისთვის“ მედლით აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ფუზულის რაიონის ოკუპაციისგან გათავისუფლების საბრძოლო ოპერაციებში გამოჩენილი პირადი მამაცობისა და სიმამაცისთვის.
ევგენია გუცული

ევგენია გუცული (; ; დ. 5 სექტემბერი, 1986) — მოლდოველი გაგაუზი იურისტი და პოლიტიკოსი, რომელიც 2023 წლის 19 ივლისიდან გაგაუზიის გუბერნატორის თანამდებობას იკავებს. 2024 წლის აპრილში მოლდოვის ანტიკორუფციულმა სასამართლომ სისხლის სამართლის საქმეზე ბრალი წაუყენა.

გუბერნატორის რანგში, მან სურვილი გამოთქვა ჰქონოდა უფრო მჭიდრო ურთიერთობები რუსეთთან. მისი პარტიის მოლდოვის ხელისუფლების მიერ აკრძალვის შემდეგ, იგი დამოუკიდებელ პოლიტიკოსად რჩება.

2025 წლის 25 მარტს გუცული დააკავეს კიშინიოვის საერთაშორისო აეროპორტში.
ხერონის მუნიციპალიტეტები

ხერონის პროვინცია შედის კატალონიის ავტონომიურ გაერთიანებაში და შედგება 221 მუნიციპალიტეტისაგან. ესპანეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის კანონის თანახმად მუნიციპალიტეტი წარმოადგენს სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ძირითად სუბიექტს, რომლის ძირითადი ელემენტებია ტერიტორია, მოსახლეობა და ადგილობრივი ადმინისტრაცია. თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს საბჭო, კომისია (მინისტრთა კაბინეტის მსგავსი) და ყავს მერი (ალკალდი). მუნიციპალური საბჭოს წევრებს ირჩევენ პროპორციული არჩევნების გზით.

ხერონის მუნიციპალიტეტები ერთიანდებიან 9 კომარკაში: ალტ-ემპორდა (70 მუნიციპალიტეტი), ბაშ-ემპორდა (36), ბაშა-სერდანია (11), ჟირონესი (27), ლა-გაროჩა (21), ოსონა (3), პლა-დე-ლა-ესტანი (11), რიპოლიესი (19), სელვა (25).

ხერონის პროვინციის ფართობია 5 910 კმ² და 2020 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 781 788 მაცხოვრებელს. დედაქალაქია ჟირონა, რომელიც მოსახლეობის მიხედვით ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია. ფართობით ყველაზე დიდია ლეს-ლიოსესი (114 კმ²), ხოლო პატარაა — კასტელფულიტ-დე-ლა-როკა (0,67 კმ²).

მუნიციპალიტეტების სია
რუკა
იკიგაი

იკიგაი (, „ცხოვრების არსი“) — იაპონური კონცეპცია, რომელიც აღწერს იმ პირად მნიშვნელობას, რასაც ადამიანი თავის ცხოვრებას ანიჭებს.

ეტიმოლოგია
ოქსფორდის ინგლისური ლექსიკონი „იკიგაის“ განმარტავს, როგორც: “მოტივაციის ძალა; როცა რაიმე ან ვინმე აძლევს ადამიანს სიცოცხლის მიზეზს“. უფრო ფართოდ, ის შეიძლება აღნიშნავდეს რაღაცას, რაც სიამოვნებას ან კმაყოფილებას გვანიჭებს.

ტერმინი შედგება ორი იაპონური სიტყვისგან: იკი (, რაც ნიშნავს “სიცოცხლეს; ცოცხალს“) და გაი (, რაც ნიშნავს “ღირებულებას“). იკიგაის მნიშვნელობა სიტყვასიტყვით “ღირებული ცხოვრება“ იქნებოდა.

ჰექტორ გარსიამ და ფრანსესკ მირალესმა, საკუთარ წიგნში „იკიგაი: იაპონური საიდუმლო გრძელი და ბედნიერი ცხოვრებისთვის“, ახსნეს: “ეს იაპონური კონცეფცია, რომელიც დაახლოებით ითარგმნება როგორც 'სტაბილური დაკავებულობის ბედნიერება' , მსგავსია ლოგოთერაპიისა, მაგრამ ერთი ნაბიჯით წინ მიდის." აგრეთვე მოტივაციის არსებობა. მიჩიკო კუმანოს კვლევის მიხედვით, იაპონურ კონტექსტში, იკიგაის შეგრძნება უკავშირდება მიღწევისა და სრულყოფილების იმ გრძნობას, რომელიც თან სდევს ადამიანების მიერ საკუთარი ვნებების დევნას. იკიგაის გამომწვევი საქმიანობები არ არის ადამიანზე იძულებით დაკისრებული; ისინი აღიქმება როგორც სპონტანური და ნებაყოფლობითი; შესაბამისად, პიროვნული და დამოკიდებული ადამიანის შინაგან სამყაროზე.

იაპონელი ფსიქოლოგის, კაცუია ინოუეს მიხედვით, იკიგაი შედგება ორი ასპექტისგან: “ცხოვრებისეული ღირებულების ან აზრის მომცემი წყაროები ან ობიექტები“ და “გრძნობა იმისა, რომ ცხოვრებას აქვს ღირებულება ან აზრი მისი წყაროს ან ობიექტის არსებობის გამო“.

ინოუე იკიგაის სოციალური პერსპექტიდან აკლასიფიცირებს სამ მიმართულებად:
სოციალური იკიგაი: საზოგადოების მიერ მიღებული, მოხალისეობრივი საქმიანობები და საზოგადოებრივი აქტივობები;
ასოციალური იკიგაი: საზოგადოებასთან პირდაპირ დაუკავშირებელი, როგორიცაა რწმენა ან თვითდისციპლინა;
ანტი-სოციალური იკიგაი: სიცოცხლის ძირითადი მოტივაციაა ნეგატიური ემოციები, მაგალითად, სიძულვილი ან შურისძიების სურვილი.

 -ის რეპორტიორმა, დან ბუეტნერმა იკიგაი დაასახელა ოკინავის მოსახლეობის ხანგრძლივი ცხოვრების ერთ-ერთ მიზეზად. ბუეტნერის თქმით, ოკინაველებს ნაკლებად აინტერესებთ პენსიაზე გასვლა; ისინი აგრძელებენ საყვარელი საქმით დაკავებას მანამდე, სანამ ჯანმრთელნი არიან. მოაი, მჭიდრო მეგობრული წრე, ასევე ითვლება ოკინაველთა ხანგრძლივი სიცოცხლის მნიშვნელოვან მიზეზად.

პირველადი პოპულარიზაცია
იკიგაი პირველად პოპულარიზდა იაპონელი ფსიქიატრისა და აკადემიური მოღვაწის, მიეკო კამიას მიერ, მის 1966 წელს დაწერილ წიგნში “სიცოცხლის აზრის შესახებ“ .

იკიგაის მნიშვნელობა
1960-იან, 1970-იან და 1980-იან წლებში იკიგაის გამოვლენის ორი ძირითადი ფორმა იქნა გააზრებული:
საზოგადოების გაუმჯობესება – “საკუთარი სურვილების სხვებისთვის დაქვემდებარება“;
საკუთარი თავის სრულყოფა – “საკუთარი გზის გაყოლა“.

ანთროპოლოგ ჩიკაკო ოზავა-დე სილვას მიხედვით, იაპონიაში:
უფროსი თაობისთვის იკიგაი გულისხმობდა “კომპანიისა და ოჯახის სტანდარტული მოდელის შექმნას“;
ახალგაზრდა თაობა კი იკიგაის აღიქვამს, როგორც “რეალურ ოცნებებს მომავლის შესახებ“.

კვლევებმა აჩვენა, რომ პირებს, რომლებიც არ გრძნობენ იკიგაის, აქვთ გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების განვითარების ალბათობა. თუმცა, არ დადგინდა კორელაცია ავთვისებიანი სიმსივნებიის განვითარებას და იკიგაის შორის.
იაკობ ლომია

იაკობ ნიკოლოზის ძე ლომია (დ. 1898, სოფელი აბედათი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია) — საბჭოთა სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. საკავშირო კპ(ბ) წევრი (1940 წლიდან), აფხაზეთის ასსრ-ის - მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.

ბიოგრაფია
იაკობ ლომია დაიბადა 1898 წელს ქუთაისის გუბერნიის სოფელ აბედათში. საშუალო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ იგი შევიდა ვ. ლენინის სახელობის თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტზე. დაამთავრა რა ინსტიტუტი, ლომია 1928-1937 წლებში მუშაობდა ზუგდიდის საცდელ სადგურში: სადგურის გამგედ, დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო ნაწილში. 1937 წლიდან მუშაობდა ჯერ ჩაისა და სუბტროპიკული კულტურების სრულიად საკავშირო სამეცნიერო-საკვლევი ინსტიტუტის სოხუმის ფილიალის დირექტორის მოადგილედ, 1941 წლიდან კი მისი დირექტორია. იგი მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია.

ი. ლომია 1940 წლიდან საკავშირო კპ(ბ) წევრია. იყო საქართველოს კპ(ბ) აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის წევრობის კანდიდატი, აფხაზეთის ასსრ-ის - მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი და აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი.

ჯილდოები და მედლები
დაჯილდოვებული იყო:
შრომის წითელი დროშის ორდენით;
„საპატიო ნიშნის ორდენით“.
მედლებით:
„კავკასიის დაცვისათვის“;
„1941-1945 წლებში დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის“;
სრულიად საკავშირო სასოფლო-სამეურნეო გამოფენის „დიდი ვერცხლის მედლით“.
აზერბაიჯან-სლოვაკეთის ურთიერთობები

აზერბაიჯანსა და სლოვაკეთს შორის დიპლომატიური, ეკონომიკური და კულტურული თანამშრომლობა სტაბილურად ვითარდება და სხვადასხვა სფეროს მოიცავს.

დიპლომატიური ურთიერთობები
სლოვაკეთმა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა 1992 წლის 24 იანვარს აღიარა, ხოლო დიპლომატიური ურთიერთობები ოფიციალურად 1993 წლის 23 ნოემბერს დამყარდა.

სლოვაკეთის საელჩო აზერბაიჯანში 2019 წლის 1-ლ ოქტომბერს გაიხსნა.

2023 წლის 14 ივლისს ბაქოში აზერბაიჯანის საელჩო სლოვაკეთში შეიქმნა.

მანამდე აზერბაიჯანის საელჩო ავსტრიაში ერთდროულად წარმოადგენდა აზერბაიჯანის ინტერესებს სლოვაკეთში.

2005 წლის 13 დეკემბერს აზერბაიჯანის მილი მეჯლისში შეიქმნა ორმხრივი სამუშაო ჯგუფი სლოვაკეთთან ურთიერთობების გასავითარებლად.

სლოვაკეთის ეროვნულ საბჭოს ასევე ჰყავს ორმხრივი სამუშაო ჯგუფი აზერბაიჯანთან ურთიერთობებზე.

ოფიციალური ვიზიტები
აზერბაიჯანსა და სლოვაკეთს შორის რეგულარულად ტარდება მაღალი დონის ოფიციალური ვიზიტები და შეხვედრები.

2018 წლის ნოემბერი – სლოვაკეთის პრემიერ-მინისტრი პიტერ პელეგრინი ოფიციალური ვიზიტით ეწვია აზერბაიჯანს.

2019 წლის 28 ნოემბერი – აზერბაიჯანში ოფიციალური ვიზიტით იმყოფებოდა სლოვაკეთის საგარეო და ევროპის საქმეთა მინისტრი მიროსლავ ლაიჩაკი.

2019 წლის 5-6 დეკემბერი – აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრი ელმარ მამედიაროვი ოფიციალური ვიზიტით სლოვაკეთში იმყოფებოდა.

2021 წლის 17 მარტი და 19 ოქტომბერი – სლოვაკეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი ივან კორკოკი აზერბაიჯანს ოფიციალური ვიზიტით ეწვია.

2023 წლის 5 სექტემბერი – ბაქოში აზერბაიჯანის პრეზიდენტ ილჰამ ალიევსა და სლოვაკეთის პარლამენტის თავმჯდომარე ბორის კოლარს შორის გამართული შეხვედრისას გადაწყდა, რომ სლოვაკეთი აგდამის რეგიონის სოფელ ბაშ-კარვენდში პროექტს განახორციელებს. ასევე დაიწყო მოლაპარაკებები თავდაცვის ინდუსტრიაში წარმოების ობიექტების შექმნაზე.

ეკონომიკური თანამშრომლობა
აზერბაიჯანში მოქმედებს სლოვაკური კომპანიები, რომლებიც საქმიანობენ მრეწველობის, სამშენებლო, ვაჭრობისა და მომსახურების სექტორებში.

2023 წლის 25 აპრილი – გაფორმდა ურთიერთგაგების მემორანდუმი გაზის გადამცემი სისტემის ოპერატორებს შორის: ბულგარეთის , რუმინეთის , უნგრეთის , სლოვაკეთის და -ს შორის. მემორანდუმი მიზნად ისახავს ევროპაში გაზის ტრანსპორტირების ალტერნატიული მარშრუტების შექმნას „სოლიდარობის რგოლის“ ინიციატივის ფარგლებში.

2024 წლის 1 დეკემბრიდან აზერბაიჯანმა დაიწყო გაზის მიწოდება სლოვაკეთში -სა და -ს შორის მოკლევადიანი საპილოტე შეთანხმების საფუძველზე.

სლოვაკეთი აზერბაიჯანში სხვადასხვა ტიპის პროდუქტებს აწვდის, ხოლო აზერბაიჯანი თავის პროდუქციას სლოვაკეთის ბაზარზე გზავნის.

სლოვაკეთის ექსპორტი აზერბაიჯანში

ავტომობილები და საავტომობილო კომპონენტები
ზუსტი აღჭურვილობა/მანქანები და კაბელები
საკვები პროდუქტები
ფარმაცევტული პროდუქტები
კალციუმის კარბიდი

აზერბაიჯანის ექსპორტი სლოვაკეთში:

ნავთობპროდუქტები
საღებავები
ქსოვილები
ხილის წვენები
ნედლი ტყავი
ხმელი და ახალი ხილი და ბოსტნეული