iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ტაშკენტის აღმოსავლეთმცოდნეობის სახელმწიფო ინსტიტუტი

ტაშკენტის აღმოსავლეთმცოდნეობის სახელმწიფო ინსტიტუტი (უზბეკ. ) — სახელმწიფო უმაღლესი სასწავლო დაწესებულება უზბეკეთში. ერთადერთი აღმოსავლეთმცოდნეობის უმაღლესი დაწესებულება ცენტრალურ აზიაში. პირველი და ყველაზე ძველი ორიენტალისტიკის სკოლა მთელს ცენტრალურ აზიაში.
ისტორია
თურქესტანის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი დაარსებულ იქნა 1918 წლის ნოემბერში. 1990 წელს შეეცალა სახლი და ეწოდა ტაშკენტის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან არსებული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი. 1991 წლის 15 ივლისს მოხდა ინსტიტუტის რეორგანიზაცია და ეწოდა ტაშკენტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი.
ინსტიტუში ამზადებენ აღმოსავლეთის ენებისა და ლიტერატურის, ეკონომიკის, ისტორიის, ფილოსოფიის, კულტურის, ასევე საერთაშორისო ურთიერთობების დარგების სპეციალისტებს.
მიმდინარეობს შემდეგი აღმოსავლური ენების შესწავლა, რომელთა შორისაა აზერბაიჯანული, არაბული, ვიეტნამური, დარი, ჩინური, კორეული, სპარსული, პუშტუ, ტაჯიკური, ტაიური, თურქული, ურდუ, ჰინდი, იაპონური, ასევე ინგლისური, ესპანური, გერმანული, ფრანგული ენები.

სწავლება მიმდინარეობს უზბეკურ და რუსულ ენებზე. ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები ფლობენ ორ აღმოსავლურსა და ერთ ევროპულ ენას. ინსტიტუტში შესაბამის ენებს ასწავლიან შესასწავლი ქვეყნების მოქალაქეები.

ფაკულტეტები
ტაშკენტის სახელმწიფო აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში ფუნქციონირებს ფაკულტეტი:
აღმოსავლური ფილოლოგიის ფაკულტეტი
ჩინეთმცოდნეობის ფაკულტეტი
მსოფლიო პოლიტიკის, ისტორიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტი
საზღვარგარეთის ქვეყნების ეკონომიკისა და ქვეყანათმცოდნეობის ფაკულტეტი
ფაკულტეტების კათედრები
აღმოსავლური ფილოლოგიის ფაკულტეტის კათედრები
არაბული ფილოლოგიის კათედრა
ირანულ-ავღანური ფილოლოგიის კათედრა კორეული ფილოლოგიის კათედრა
უცხო აღმოსავლეთის ქვეყნების ლიტერატურის ისტორიის კათედრა
თარგმანის თეორიისა და პრაქტიკის კათედრა
თურქული ენების კათედრა
სამხრეთ აზიის ენათა კათედრა
იაპონური ფილოლოგიის კათედრა
სინოლოგიის ფაკულტეტის კათედრები
ჩინური ენისა და ლიტერატურის კათედრა
ჩინეთის ეკონომიკის კათედრა
ჩინეთის პოლიტიკისა და ისტორიის კათედრა
ინგლისური ენის კათედრა
პედაგოგიკისა და ფიზიკური კულტურის კათედრა
მსოფლიო პოლიტიკის, ისტორიისა და ფილოსოფიის კათედრები
მსოფლიო პოლიტიკისა და საერთაშორისო ურთიერთობის კათედრა
საზღვარგარეთის ქვეყნების ისტორიის კათედრა
ცენტრალური აზიის ქვეყნების ხალხთა ისტორიის კათედრა
აღმოსავლური ფილოსოფიისა და კულტურის კათედრა
უზბეკეთში დემოკრატიული საზოგადოების შექმნის თეორიისა და პრაქტიკის კათედრა
უცხო ქვეყნების ეკონომიკისა და ქვეყანათმცოდნეობის კათედრები
დსთ-ს ქვეყნებისა და ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნების ეკონომიკის კათედრა
სამხრეთ აზიისა და აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონის ქვეყნების ეკონომიკის კათედრა
დასავლეთ ევროპის ენათა კათედრა
მათემატიკისა და მასობრივი ტექნოლოგიის კათედრა
ეკონომიკის თეორიის კათედრა
Gliese 1132 b

1132 (შემოკლებით 1132 ) — ეგზოპლანეტა დედამიწიდან 39 სინათლის წლის მოშორებით, იალქნების თანავარსკვლავედში; გარს უვლის წითელ ჯუჯა ვარსკვლავ 1132-ს. პლანეტა უსიცოცხლოდ მიიჩნევა, თუმცა საკმარისად გრილია იმისათვის, რომ ატმოსფეროს ფლობდეს. აღმოაჩინეს პროექტს -ის ჩილეში მდებარე ობსერვატორიიდან.

 1132 -ს უკვე უწოდეს „ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი პლანეტა მზის სისტემის მიღმა ოდესმე აღმოჩენილთა შორის“. დედამიწასთან შედარებითი სიახლოვის გამო, ტელესკოპის საშუალებით განისაზღვრა მისი ატმოსფეროს შემადგენლობა, ქარების სიჩქარე და მზის ჩასვლის ფერები. ეს ყველაფერი ნაწილობრივ მისი დედა-პლანეტის მცირე რადიუსის დამსახურებაა (მზის რადიუსის 21%), რაც პლანეტის ტრანზიტისას ვარსკვლავის სინათლის ეფექტებს ზრდის. პლანეტის დიამეტრი დედამიწსაზე დაახლოებით 20%-ით დიდია, მასა კი ჩვენი პლანეტისას 1,6-ჯერ აღემატება, შესაძლებელია, რომ პლანეტის ერთი მხარე უფრო ცივი იყოს, რადგან დედა-ვარსკვლავთან სიახლოვის გამო, იგი გრავიტაციულად ჩაკეტილი უნდა იყოს. თუმცა, უმეტეს შემთხვევაში, როდესაც ატმოსფერო სქელია, სიცხის გადაცემა თავისუფლად ხდება ჩაბნელებული მხარისთვისაც.

2017 წლის აპრილის დასაწყისში, ასტრონომებმა 1132 -ის გარშემო ატმოსფეროს არსებობა დაადასტურეს. ეს ისტორიაში პირველი შემთხვევაა, როდესაც დედამიწის მასისა და რადიუსის მქონე სხვა პლანეტის ირგვლივ მკვლევრებმა ატმოსფეროს მიაგნეს.
ანიანი (ალექსანდრიის პატრიარქი)

ანიანი (; გ. 82/ 86) — ალექსანდრიის ეპისკოპოსი (68-82/86 წ.), მოციქულ მარკოზის მოწაფე.

ბიოგრაფია
ერთადერთი წყარო, რომელიც მასზე მოგვითხრობს, აპოკრიფია. ევსები კესარიელი მის სახელს მხოლოდ მოიხსენიებს თავის „ეკლესიის ისტორიაში“.

გადმოცემით, ხელობით მეწაღე ანიანი ალექსანდრიაში იყო პირველი, რომელმაც ქრისტიანობა მიიღო. როდესაც მოციქულ მარკოზს ნავიდან გადმოუდგამს ნაბიჯი ალექსანდრიის გამომშრალ მიწაზე, სანდალი გაფუჭებია და შესაკეთებლად ანიანთან მიუტანია. სანდლის კეთების დროს მეწაღეს ხელში სადგისი შეერჭო და ტკივილისგან შეჰყვირა. ამის დანახვაზე მოციქულმა თიხითა და ნერწყვით ხელი შეუხვია. სასწაულებრივად ანიანის ხელი მომენტალურად შეხორცდა. სასწაულით გაოცებულმა მეწაღემ მოციქული შინ მიიპატიჟა, ხოლო ქადაგების მოსმენის შემდეგ კი მთელმა მისმა სახლეულმა ქრისტიანობა მიიღო.

ანიანმა ისეთი ღვთისმოსაობა გაომამჟღავნა, რომ წმინდა მარკოზმა ეპისკოპოსად დაასხა ხელი და თავის მემკვიდრედ დატოვა. მარკოზის წამებით აღსრულების შემდეგ (დაახლ. 62 წელი) ანიანი ალექსანდრიის ეკლესიას სათავეში უდგება და ინარჩუნებს ამ პოზიციას 17 წლის განმავლობაში. მთელ ამ პერიოდში ქრისტიანთა რაოდენობა იზრდება ალექსანდრიაში და ანიანიც მრავალ მღვდელმსახურსა და დიაკვანს აკურთხებს ეკლესიის გაზრდილი მრევლის საჭიროებიდან გამომდინარე.

სავარაუდებელია, რომ ანიანი გარდაიცვალა 82 და 86 წლებს შორის. მისი მემკვიდრე ეპისკოპოსის კათედრაზე გახდა ავილი. ანიანის წმინდა ნაწილები ინახება ვენეციაში.
ნიჟნეჟურავსკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

ნიჟნეჟურავსკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია კონსტანტინოვსკის რაიონის ხუტორ ნიჟნეჟურავსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. აგებულია 1914 წელს.

ისტორია
ნიჟნეჟურავსკის ეკლესიის ისტორია იწყება 1856 წლიდან, როდესაც სტანიცა კონსტანტინოვსკის ხის ეკლესია დადგეს დონის ნაპირზე. იგი გადაიხარა დონის ნაპირის დეფორმაციის გამო. მას შემდეგ, რაც ცხადი გახდა, რომ ძველი ეკლესიის შერემონტებას აჯობებდა ახალის აშენება, დაიწყეს მშენებლობა, რომელიც დასრულდა 1860 წლის 28 დეკემბერს, ხოლო 1861 წელს აკურთხეს. ძველი ეკლესია კი კონსტანტინოვსკიდან გადაიტანეს ნიჟნეჟურავსკში 1863 წელს და ამავე წელს ააწყვეს და აკურთხეს.

1878 წელს ეკლესია დაიწვა და მხოლოდ 1882 წელს აღადგინეს მოსახლეობის დაფინანსებით. 1905 წელს იგი კვლავ დაიწვა. 1910 წელს ხუტორბის ნიჟნეჟურავსკისა და ავილოვის მოსახლეობამ გამოხატეს ახალი ქვის ეკლესიის აგების სურვილი. 1910 წლის 7 მაისის დონის კაზაკთა ატამანის გადაწყვეტილებით ხუტორების მოსახლეობამ მშენებლობის ნებართვა მიიღეს. ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყე 1912 წელს და დაასრულეს 1914 წელს. იგი იყო ჯვარ-გუმბათოვანი და ოთხსაკურთხევლიანი. სამრეკლო პირამიდის ფორმისა იყო. ეკლესიას ჰქონდა ერთი დიდი და სამი პატარა გუმბათი.

საბჭოთა ხეისუფლების პერიოდში ორჯერ დახურეს, მეორე მსოფლიო ომამდე და მის მერე. ეკლესიას იყენებდნენ ხორბლის საცავად. გუმბათი დაინგრა, ეკლესიის კედლები კი დაძველდა. ეკლესიის ცხოვრება აღორძინდა სსრკ-ის დაშლის შემდეგ - 1994 წლიდან, როდესაც ტაძარი დაუბრუნდა მორწმუნეებს. ხუტორის მოსახლეობის ძალებით მოხდა სახურავის რემონტი, ფანჯრების ჩასმა, იატაკის დაგება.

2012 წლს ნოემბერში ეკლესიას ჩაუტარდა მნიშვნელოვანი სამუშაოები. შიგნიდან შელესეს და შეღებეს. 2014 წელს სამრეკლოზე დაკიდეს შვიდი ზარი. 2014 წლის 26 სექტემბერს ეკლესიას დაადგეს ცენტრალური გუმბათი და ჯვარი. სარემონტო-არდგენითი სამუშაოები ეკლესიაში მიმდინარეობს დღემდე.
Perfect Illusion

— ამერიკელ პოპ მომღერალ და სიმღერების ავტორ ლედი გაგას სიმღერა მისი მეხუთე სტუდიური ალბომიდან (2016). იგი გამოიცა 2016 წლის 9 სექტემბერს ალბომის პირველი სინგლის სახით ლეიბლზე . მისი ავტორები და პროდიუსერები არიან გაგა, კევინ პარკერი, მარკ რონსონი და . იგი არის დისკო-როკის ჟანრის სიმღერა რომლის ტექსტიც ეხება მომღერლის სხვადასხვა ურთიერთობებს. გაგამ სიმღერის ტექსტი დაწერა ანდერვუდის საბეჭდი მანქანის გამოყენებით. ვარაუდობენ, რომ სიმღერა ეძღვნება გაგას ყოფილ საქმროს მსახიობ ტეილორ კინის, თუმცა გაგამ უარყო ინფორმაცია ამის შესახებ.

ჩანაწერის გამოცემას წინ უძღოდა მრავალი თიზერი და ფოტო კოლაჟები რომლებიც განთავსდა მომღერლის სხვადასხვა სოციალურ ქსელებზე. კრიტიკოსების მხრიდან სიმღერამ დაიმსახურა შერეული შეფასება, მათ აღნიშნეს ამერიკელ როკ მომღერალ ბრიუს სპრინგსტინის ნამუშევრების გავლენა სიმღერაზე. კომერციული თვალსაზრისით, სიმღერამ აშშ-ის ბილბორდის ცხელ ასეულში დაიკავა მე-15 პოზიცია, ხოლო პირველი პოზიცია დაიკავა საფრაგეთის და ესპანეთის ჩარტებში. ასევე შევიდა ჩეხეთის რესპუბლიკის, უნგრეთის, იტალიის, შოტლანდიის და სლოვაკეთის ტოპ ათეულში.

სიმღერაზე თანმხლები მუსიკალური ვიდეო გადაიღო ფოტოგრაფმა რუთ ჰოგბენმა და ანდრეა გელარდინმა. ვიდეოს პრემიერა შედგა ტელეკომპანია -ის სერიალ კივილის დედოფლების მეორე სეზონის პრემიერის დროს. ვიდეოში გაგა ცეკვავს და მღერის უდაბნოში გულშემატკივრების წინაშე, რა დროსაც მას უერთდებიან სიმღერის ავტორები და პროდიუსერები. ვიდეომ კრიტიკოსების მხრიდან დაიმსახურა როგორც დადებითი ასევე უარყოფითი შეფასება. გაგამ სიმღერა ცოცხლად შეასრულა მინი ტურნეზე და ასევე რამდენიმე სატელევიზიო და რადიო შოუში.

სიმღერების სია
ციფრული ჩამონატვირთი

გამოცემების ისტორია
სივიაკოვის სახლი

სივიაკოვის სახლი — ძველი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1906 წელს. შენობაში განთავსებულია ხელოვნების საბავშვო სკოლა. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის არქიტექტურის ძეგლის სტატუსი.

მისამართი: 347250, როსტოვის ოლქი, კონსტანტინოვსკი, ლენინის ქუჩა № 8.

ისტორია
როსტოვის ოლქის ქალაქ კონსტანტინოვსკში ლენინის ქუჩა № 8-ში მდებარეობს განსხვავებული არქიტექტურის მქონე სამსართულიანი აგურის შენობა. ვაჭარმა ნიკოლოზ ივანეს ძე სივიაკოვმა საკუთარი ხარჯებით მდინარე დონის ნაპირზე აღმართა სახლო მოდერნის არქიტექტურულ სტილში, რომელიც ასევე შეიცავდა ფსევდოგოთიკურ ელემენტებს. შენობა ააგეს 1906 წელს. ვაჭარი ნ. სივიაკოვი იყო ერთ-ერთი ყველაზე პატივსაცემი ადამიანი კონსტანტინოვსკში. იგი ვაჭრობდ მანუფაქტურით, ფლობდა სავაჭრო ფარდულებს ნიკოლაევსკში და კონსტანტინოვსკში. იგი აგებულია მდინარისაკენ დაქანებულ, დამრეც ადგილზე, რამაც გამოიწვია მის მარჯვენა მხარეს სარდაფების ქონა, ხოლო შესასვლელი მარცხენა მხარეს მდებარეობს პირველი სართულის დონეზე. შენობის ფანჯრები სხვადასხვა ზომისა და მოყვანილობისაა - ნახევარწრიული, სწორკუთხა, ვიწრო, ფართო, დაბალი და მაღალი. შენობის მესამე სართულზე განთავსებული იყო საძინებლები და აბაზანა. 1914 წელს სივიაკოვმა პარიზის აუქციონიდან ჩამოიყვანა მხარის სოფლებში პირველი მანქანა და მისთვის სახლში მოაწყო ავტოგარაჟი.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. საუკუნის 60-იანი წლებიდან შენობაში განთავსებულია ხელოვნების საბავშვო სკოლა. შენობა 2002 წლიდან რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლია.

აღწერა
ქალაქ კონსტანტინოვსკში მდებარე სამსართულიანი აგურის სახლი აგებულია მოდერნის სტილში და აქვს არასიმეტრიული ფორმა, ორსართულიანი სახურავი, შენობას არ აქვს გვერდითი ფანჯრები.

შენობის ასაგებად გამოყენებულია, აგური, ქვიშა, თიხა, დუღაბი და ქათმის კვერცხი.
ვერხნი-მიტიაკინის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

ვერხნი-მიტიაკინის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის ხუტორ ვერხნი-მიტიაკინში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. აგებულია 2010 წელს.

ისტორია
ხუტორ ვერხნი-მიტიაკინში ეკლესია პირველად ააგეს 1886 წელს დონელი არქიტექტორის პეტრე სტუდენიკინის პროექტის მიხედვით. ეკლესია ემსახურებოდა როგორც ვერხნი-მიტიაკინს ასევე ახლომდებარე ხუტორებსაც. ეკლესია იყო ხის და დახურული იყო ყავარით. ეს იყო ჩვეულებრივი ოთკუთხა ტრადიციული რუსული ნაგებობა, რომელსაც ჰქონდა ორფერდა სახურავი, საკურთხეველი და სატრაპეზო.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1930-იან წლებში, ეკლესია დახურეს, მასში კი განათავსეს კლუბი, მოგვიანებით სასადილო და საერთო საცხოვრებელი. ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა მეორე მსოფლიო ომი დროს, მაგრამ 1960-იან წლებში ეკლესია განადგურდა. ღვთისმსახურება გაგრძელდა კიდვ რამდენიმე წელიწადი კარიბჭეში და სტოაში.

სსრკ-ის დაშლის შემდეგ, 1990-იან წლებში ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს. რაიონისა და ხუტორის ადმინისტრაციის მხარდაჭერით, ასევა ადგილობრივი მეურნეობის „რუს“-ის და ადგილობრივი მოსახლეობის ფინანსებით, ჩაასხეს ეკლესიის საძირკველი, გამოცვალეს დამპალი დაფები და გადახურვა, დააყენეს ახალი გუმბათი. ეკლესია შელესეს და შეღებეს, განაახლეს ინტერიერიც.

ხელახლა გარემონტებული ეკლესია აკურთხეს 2010 წლის 22 ივნისს. კურთხევის ცერემონია შეასრულა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა.

2004 წლიდან ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი სერგეი იავიცი.
მუჰამედ ჰასან ხან ყაჯარი

მუჰამედ ჰასან ხან ყაჯარი (დ. 1722, ასტარაბადი — გ. 1759, იქვე) — ყაჯართა დინასტიის მეთაური. ასტარაბადის გუბერნატორი 1747-1758 წლებში.

ბიოგრაფია
მუჰამედ ჰასანი დაიბადა 1722 წელს, ასტარაბადის მაშინდელი გუბერნატორის, ფათალი-ხან ყაჯარისა და მისი მეუღლის, ემინე ბეგუმის ოჯახში. 1726 წელს, მამამისი აშრაფ-ხან ჰოტაკის ბრძანებით, სიკვდილით დასაჯეს.

1740 წელს, იგი გააძევეს ასტარაბადიდან, მაგრამ ნადირ შაჰმა იგი შეიწყალა და დანიშნა მთავარსალდლად. 1747 წელს, მან მოკლა ირანის შაჰი, ნადირ-შაჰი და მოიპარა შაჰის გვირგვინი და სკიპტრა, რომელიც ერთ-ერთ ადგილას გადამალა. 1747 წლიდან მის გარდაცვალებამდე, იგი იყო ასტარაბადის გუბერნატორი.

მუჰამედ ჰასან ხანი არ ემორჩილებოდა ირანის ახალ შაჰს, შაჰ რუჰს, და მეტიც, მან თავისი ძალაუფლება განამტკიცა გილანსა და მაზანდარანში.

1749 წელს, მან გადაწყვიტა დაეპყრო განჯის სახანო. განჯის ხანმა დახმარება სთხოვა ქართლის მეფეს, თეიმურაზ -სა და კახეთის მეფეს, ერეკლე -ს. მეფეებმა განჯის ხანს დახმარება აღმოუჩინეს და მუჰამედ ჰასან ხანის წინააღმდეგ მოემზადნენ გასალაშქრებლად. 1749 წლის ბრძოლაში, მუჰამედ ჰასანი დამარცხდა.

1758 წელს, იგი შეებრძოლა ირანის ტახტის მემკვიდრეს, აზად ხანს. აზად ხანმა მუჰამედ ჰასან ხანი დაამარცხა და საბოლოოდ, იმავე ბრძოლას შეეწირა.
ავილი (ალექსანდრიის პატრიარქი)

ავილი ალექსანდრიელი (ბერძნ. ან ), აგრეთვე ცნობილი როგორც წმინდა საბელიუსი, აბილი, ამელიოსი ან მელიოსი/მილიუსი (დ. ? - გ. ახ.წ. 22 თებერვალი, 95 ან 98 წელი) — ალექსანდრიის მესამე ეპისკოპოსი (პატრიარქი).

ბიოგრაფია
ეპისკოპოს ანიანის გარდაცვალების შემდეგ ალექსანდრიის ეპისკოპოსებმა და მღვდლებმა კრება გამართეს, რომელზეც უნდა აერჩიათ ეკლესიის ახალი წინამძღოლი. დეკემბრის თვეში ერთხმად იქნა არჩეული ავილი (ახ. წ. 83 წელი, იმპერატორ ტიტუს ფლავიუს დომიციანეს მმართველობის დროს).

ავილი განაგრძობდა ახალი ეკლესიების მშენებლობასა და განამტკიცებდა რწმენას მოსახლეობაში. მისი პატრიარქობის დროს გავრცელდა ქრსიტიანობა როგორც ეგვიპტეში, ისე დასავლეთის ხუთ პროვინციასა და სუდანში. არსებობს მოსაზრება, რომ იმპერატორმა დომიციანემ ჩამოაგდო ავილი საეპისკოპოსო ტახტიდან და მის ადგილას სხვა დასვა, თუმცა ამ ფაქტის დამადასტურებელი წყარო არ არსებობს.

ისტორიული წყაროების მიხედვით იგი საეპისკოპოსო კათედრაზე თორმეტი წელი მსახურობდა. გარდაიცვალა პირველ თოტს (11 სექტემბერი) ახ. წ. 95 წელს. დაკრძალულ იქნა მარკოზ მახარებლის გვერდით ალექსანდრიის ტაძარ ბაუკალისში.
კოლუშკინოს იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

კოლუშკინოს იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის სლობოდა კოლუშკინოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. აგებულია 1881 წელს.

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ტარასოვის რაიონი, სლობოდა კოლუშკინო.

ისტორია
როსტოვის ოლქის ტარასოვის რაიონის სლობოდა კოლუშკინოში იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია ააშენეს 1881 წელს. ეკლესია აშენდა ადგილობრივი მრევლის სახსრებით და ძალებით. ეკლესიის მშენებლობა გაგრძელდა 1875 წლიდან 1881 წლამდე. ამ პერიოდის მანძილზე კი ღვთისმსახურება მიმდინარეობდა სამლოცველო სახლში, რომელიც ააშენეს 1871 წელს. სამლოცველო სახლის საკურთხეველი იდგა მშენებარე ტაძრის ადგილზე. ახალი ეკლესიის მშენებლობის დასრულების შემდეგ სამლოცველო სახლის ადრინდელი შენობა გამოიყენეს მომავალი საკვირაო-სამრევლო სკოლისათვის.

ახალი ეკლესია ააგეს აგურისაგან, ჰქონდა თუნუქით გადახურული სამრეკლო და ასევე იყო გადახურული ეკელსიაც. ეკლესია იყო საკმაოდ მოცულობითი და მაღალი. მას ერთი საკურთხეველი გააჩნდა, რომელიც ნაკურთხი იყო იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე.

ეკლესიას ჰქონდა 66 დესეტინა მიწის ნაკვეთი, რომელიც მას გადაეცა დონის სასულიერო კონსისტორიის ბრძანებით. საკვირაო-სამრევლო სკოლა გაიხსნა 1885 წლის 11 ნოემბერს.

1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს და გარკვეული პერიოდი გამოიყენებოდა ხორბლის საწყობად. 1942 წელს მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ეკლესიას დაეცა გერმანული ავიაბომბი, რომელმაც დაანგრია სამრეკლო. 1960-იანი წლებიდან ეკლესიის შენობაში მოქმედებდა საწნეხი საამქრო, რომელიც ამუშავებდა ცხვრის მატყლს. 1990-იანი წლებიდან ეკლესია მიტოვებულია და საჭიროებბს რემონტს.
სინკენ ჰოპი

სინკენ ჰოპი (, ნამდვილი სახელი სიგნე მარი ბროკმანი, , დ. 9 იანვარი 1905, ულენსვანგი — გ. 3 სექტემბერი 1987, ბერგენი) — ნორვეგიელი მწერალი, პოეტი, დრამატურგი, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც საბავშვო ლიტერატურის ავტორი.

ბიოგრაფია
დაიბადა ულენსვანგში (ჰორდალანდი, ნორვეგია). იყო ჟურნალისტ დიდერიკ ჰეგერმან ბროხმანის (1879–1955) და მარგიტ ჰაგენის (1896–1962) შვილი, აგრეთვე ოდ ბროხმანის და, ბოდვარ ფრედრიკ იოჰანეს ბროხმანის (1852-1930) შვილიშვილი და გეორგ ბროხმანის ძმისწული. ზედმეტსახელი სინკენ ბავშვობიდან გაჰყვა.

როგორც მწერლის, მისი დებიუტი 1930 წელს შედგა, ლექსების კრებულებით „გუვერნიორი ქალის ლექსები“ და „მთის ფერდობის ხედი“. ორივე მისი ნამდვილი სახელ-გვარით გამოიცა, თუმცა ფსევდონიმი სინკენ ჰოპი გამოიყენა უკვე შემდეგი წიგნების, „სამზარეულოს წიგნი“, „...რაოდენ უცნაური არ უნდა იყოს!“ და „ოთხ კედელს შორის“ შემთხვევაში. 1948 წელს გამოსცა სატირული რომანი „ჯილდო ქველმოქმედებისთვის“, რომელიც კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს. ყველაზე დიდი წარმატება მოუტანა ორმა საბავშვო რომანმა, „ჯადოსნური ცარცი“ და „იუნი და სოფუსი“.

ამასთან, ჰოპი არის ნორვეგიული კულტურის რამდენიმე წარმომადგენლის შესახებ ბიოგრაფიული წიგნის ავტორი. მანვე ნორვეგიულად თარგმნა „ალისა საოცრებათა ქვეყანაში“, „ქარი ტირიფებში“, „პიტერ პენი“ და „ექიმი დულიტლი“.

2005 წელს, მწერლის დაბადებიდან 100 წლის აღსანიშნავად ნორვეგიაში გამოიცა დიდი კრებული მისი ნაწარმოებებით.

პირადი ცხოვრება
მწერლის მეუღლე იყო აინარ მაიდელ ჰოპი.
პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი

პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი (, (რუსული აბრევიაციით ) — უმაღლესი პროფესიული განათლების არასახელმწიფო საგანამანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც დაფუძნებულ იქნა აღმოსავლეთმცოდნეობითი განათლებისა და მეცნიერების თანაქმედების ფონდის მიერ 1993 წელს. ინსტიტუტი მდებარეობს მოსკოვში.

პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში შეასწავლიან შემდეგ ენებს: არაბული, ვიეტნამური, ინდონეზიური, ჩინური, კორეული, მალაიზიური (მალაიური), თურქული, ჰინდი, იაპონური ენები. აქვე ფუნქციონირებს მოსამზადებელი კურსები.

ინსტიტუტის 30 მასწავლებლიდან 5 პროფესორია, ხოლო 21 დოცენტი. მასწავლებელთა უმეტესობა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აზიისა და აფრიკის კურსდამთავრებულები არიან, რომელთაგან არაერთი ორივე სასწავლო დაწესებულებაში ასწავლის შესაბამის დარგებს.

სტუდენტები ინსტიტუტის დასრულებისთანავე იღებენ აღმოსავლეთმცოდნეობის, აფრიკანისტიკის ბაკალავრის ხარისხს, ხოლო 2007 წელს ინსტიტუტში გაიხსნა მაგისტრატურა, რომელიც აკრედიტებულია 2009 წლიდან.

პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი მჭიდროდ თანამშრომლობს აღმოსავლეთის ქვეყნების უმაღლეს სასწავლებლებთან, რის გამოც სტუდენტებს საშუალება ეძლევათ ენობრივი სტაჟირება გაიარონ შესასწავლი ენის ქვეყანაში. ზოგ ქვეყანაში (ვიეტნამი, კორეა, ირანი, თურქეთი) აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის სტუდენტები უფასოდ სწავლობენ ორმხრივი სახელმწიფოთაშორისო შეთანხმებების საფუძველზე.
ეფრემოვო-სტეფანოვკის სტეფანე პირველმოწამის ეკლესია

ეფრემოვო-სტეფანოვკის სტეფანე პირველმოწამის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის სლობოდა ეფრემოვო-სტეფანოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესია აგებული იყო 1773-1774 წლებში.

ისტორია
პირველი ხის ეკლესია სლობოდაში ააშენეს 1774 წელს, დონის კაზაკთა ატამანის სტეფან ეფრემოვის ძალოსხმევით. ეკლესიას გაააჩნდა ერთი საკურთხეველი არქიდიაკონ სტეფანეს სახელზე ნაკურთხი. მოგვიანებით იგი დაშალეს და გადააგზავნეს ხუტორ ბოკოვში. ამასთან ერთად მის ადგილზე 1864 წელს კაზაკთა მამასახლისის ალექსანდრე ეფრემოვის სახსრებით ააგეს ქვის ეკლესია. ტაძარს ჰქონდა ხის თაღები, გადახურული იყო თუნუქის ფირფიტებით, ჰქონდა სამრეკლო და ქვის ღობე. ახალ ეკლესიას გააჩნდა სამი საკურთხეველი: მთავარი — არქიდიაკონ სტეფანეს სახელზე, მეორე — ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ხოლო მესამე — ღვთისმშობლის სახელზე.

ეკლესიას ეკუთვნოდა საყარაულო სათავსო და სათავსო სკოლისათვის ერთი ოთახით. ორივე შენობა ასევე ქვის იყო და გადახურული თუნუქის ფირფიტებით. ეკლესიაში დადიოდნენ გარშემო დასახლების მაცხოვრებლები, ეს დასახლებები იყო: კალუშკინა, სლობოდა კურნაკოვო, სლობოდა კრივოროჟე, სლობოდა პოზდევოი და სლობოდა ბოლშინსკი. 1894 წლის 26 ივნისს სტეფანე პირველმოწამის ეკლესიას მიაწერესდასახლება ლიუტოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (აგებული 1886 წელს), რომელიც მდებარეობდა 20 ვერსის დაშორებით.

რუსეთის სამოქალაქო ომის შემდეგ, 1924 წელს, ეკლესია დახურეს. 1935 წელს მოხსნეს ზარი, ნაგებობას იყენებდნენ ხორბლის საწყობად, მოგვიანებით კი — კლუბად. დროთა განმავლობაში ეკლესია მიატოვე და დავიწყებას მიეცა. 2010-იან წლებში ადგილობრივი მცირე მრევლის ძალებით დაიწყო ეკლესიის აღდგენის პროცესი.

ეფრემოვო-სტეფანოვკის სტეფანე პირველმოწამის ეკლესიის წინამძღვარია მიხეილი (ვიშნევსკი).
ნიკოლა კოვტალიუკი

ნიკოლა კოვტალიუკი (დ. 5 იანვარი, 1995, სამბირი, უკრაინა) — უკრაინელი ფეხბურთელი, ფოთის „კოლხეთის“ თავდამსხმელი.

კარიერა
ახალგაზრდული კარიერა გაატარა შჩასტლივოეს „კნიაჟასა“ და ლვივის „კარპატის“ ახალგაზრდულ გუნდში. 2013 წელს „კარპატში“ ჩაატარა 26 მატჩი და გაიტანა 3 გოლი. 2013-14 წლების სეზონში იცავდა მარიუპოლის „ილიჩევეცის“ ახალგაზრდული გუნდის ღირსებას.

პროფესიონალური კარიერა დაიწყო 2014 წელს. სეზონის დაწყებისას გადავიდა უკრაინის დონით მეორე ლიგაში მოასპარეზე „პოლტავაში“, სადაც მხოლოდ 3 მატჩი ჩაატარა, სამივეში შეცვლაზე შევიდა. მისი დებიუტი შედგა 2014 წლის 5 ოქტომბერს, კრივოი-როგის „გირნიკის“ წინააღმდეგ, კოვტალიუკი მოედანზე 81-ე წუთზე შევიდა და მე-6 დამატებულ წუთზე შეძლო სადებიუტი გოლის გატანა, „პოლტავამ“ მატჩი 1:2 დათმო. 2014-15 წლების სეზონის მეორე ნახევარი გაატარა მიხაილოვცეს „ზემპლინის“ მეორე გუნდში, რომელიც სლოვაკეთის რანგით მესამე ლიგაში გამოდიოდა. სეზონის დასრულების შემდეგ გუნდი დაიშალა.

2015 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯრისას, თავისუფალი აგენტის სტატუსით შეუერთდა კიევის „არსენალს“, რომელიც უკრაინის დონით მესამე ლიგაში ასპარეზობდა. მისი დებიუტი შედგა 2015 წლის 8 აგვისტოს, კოვალივკის „კოლოსის“ წინააღმდეგ, კოვტალიუკმა მატჩი შეუცვლელად ჩაატარა. შემდეგ ტურში, ხერსონის „კრისტალის“ წინააღმდეგ გაიტანა სადებიუტო გოლი კიევურ კლუბში. 56-ე წუთზე შევიდა მოედანზე და 87-ე წუთზე შეძლო გამარჯვების გოლის გატანა. ჯამში „არსენალში“ ჩაატარა 17 მატჩი და გაიტანა 6 გოლი. სეზონის დასრულების შემდეგ, 2016 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯრისას გადავიდა უკრაინის დონით მეორე ლიგის კლუბ „კოლოსში“, სადაც ნახევარი სეზონი დაჰყო და ჩაატარა 7 უგოლო მატჩი.

2017 წლის ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას შეუერთდა ფოთის „კოლხეთს“. ეროვნული ლიგის მე-4 ტურის მატჩში, ქობულეთის „შუქურას“ წინააღმდეგ თავი გამოიჩინა 3 გოლით, მატჩი ფოთელთა გამარჯვებით, 2:4 დამთავრდა.
აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტი

აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტი (რუსულად (რუსული აბრევიაციით ) (სრული სახელწოდება — უმაღლესი პროფესიული განათლების არასახელმწიფო საგანმანათლებლო კერძო დაწესებულება აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტი, 2002 წლამდე - აღმოსავლეთის უნივერსიტეტი.

ისტორია
აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტი დაარსებულ იქნა 1994 წელს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის მიერ. ინსტიტუტში ფუნქციონირებს აღმოსავლეთმცოდნეობის ყველა მიმართულება: ენები, ლიტერატურა, ეთნოლოგია, ისტორია, რელიგია, ეკონომიკა, ადმინისტრირება, საინფორმაციო სისტემები და ა.შ. შესასწავლი რეგიონები მოიცავს მსოფლიოს ორ მესამედს — შორეული აღმოსავლეთიდან ვიდრე ჩრდილოეთ აფრიკამდე და ჩინეთიდან ვიდრე ავსტრალიამდე.

სწავლების პროგრამები შემუშავებულია რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის იმ მეცნიერთა მიერ, რომლებიც ასევე სახელმძღვანელოებისა და ორიგინალური მეთოდიკების ავტორები არიან.

აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტში ფუნქციონიერებს ბაკალავრიატი და მაგისტრატურა

რესურსი ინტერნეტში
აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტის ოფიციალური საიტი