iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ბუერა (ვაზის ჯიში)

ბუერა, ბუერა ვაზი, ბუერო, ბუერო ვაზი, ბუა ყურძენი, საჩურჩხელე, გავაზურა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.

ამ სახელის შერქმევით ადგილობრივ მევენახეებს ვაზის ბიოლოგიური თვისება აღუნიშნავთ. მართლაც, ეს ჯიში იფურჩქნება და იბურება. მისი ყლორტები კი განზე გადის და ქვემოთ ეშვება. ძველად მისი სახელწოდება ყოფილა ბუერა-ვაზი. შულავერში ერქვა „სარი საჩაღი“ ( — ყვითელი, — ფოჩი), ხოლო ბორჩალოში მცხოვრებმა გერმანელმა კოლონისტებმა უწოდეს „როლ ბეერ“ ( — მრგვალი, — კენკრა).

ბუერას ნერგები თავის დროზე გაიტანეს საზღვარგარეთ და გაავრცელეს ყოფილი საბჭოთა კავშირის ღვინის მწარმოებელ ყველა რესპუბლიკაში.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო, ოდნავ ოვალური ფორმის, სამნაკვთიანი, ზოგჯერ ხუთნაკვთიანიც. ფოთლის ქვედა მხარის შებუსვა ცვალებადია. ვაზზე ვხვდებით როგორც ოდნავ ჯაგრისებრად შებუსულ, ისე თითქმის სრულიად შიშველ და ჯაგრისებრად სქლად შებუსულ ფოთლებს. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საკმაოდ დიდი ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური, იშვიათად ცილინდრული ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი, იშვიათად მეჩხერი მტევნები. მარცვალი მსხვილი და საშუალოზე მსხვილია, ოვალური, იშვიათად გვხვდება მრგვალი ფორმის მარცვლებიც, მომწვანო-მოყვითალო ფერის. კანი თხელი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი ოდნავ მკვრივია, მდნარი, ტკბილი გემოთი. გვხვდება ოდნავ მომჟავო მარცვლებიც.

ბუერა საშუალოზე ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანი ჯიშია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 138-164 დღეა. ვაზის სიმწიფის ფაზა 10-20 სექტემბერია. მტევნის წონა 160-500 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 10.0-12.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-19 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.8 გ/ლ-ს.

მიიღება ევროპული ტიპის სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო, რომელსაც აქვს ჩალისფერი შეფერვა, სუსტად გამოხატული არომატი, ნაზი, ჰარმონიული გემო და ხალისიანი სიმჟავე. იგი აგრეთვე საუკეთესო საკუპაჟე მასალაა მაღალალკოპოლიანი, მძიმე და უხეში ღვინოების გასაუმჯობესებლად. იძლევა სასუფრე ყურმენს და შესანიშნავ მასალას უალკოპოლო ყურძნის წვენისა და საბრენდე სპირტის დასამზადებლად.
ბუზა

ბუზა, საბუზე, ბუზის ყურძენი, ჭანჭუდოღი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.

ქართლის სხვა ჯიშებთან შედარებით ბუზა ადრე მწიფდება, კანი უსკდება, წვენი გადმოსდის და ბუზები ეხვევიან. ამ თვისების გამო მისთვის „ბუზა“ ანუ „ბუზის ყურძენი“ დაურქმევიათ. ქვემო ქართლში მოსახლე გერმანელებმა მას „ფოგელორაუბე“ ( — ჩიტის, — მტევანი), ხოლო აზერბაიჯანელმა მოსახლეობამ „აღა ყირმიზი“ ( — ბატონი, — წითელი) შეარქვა.

ამპელოგრაფიული მახასიათებლებით ბუზა ძალიან ახლოს დგას ღარიბა შავთან, შავყურძენასთან, შავ კუმსთან, ქველოურთან, წვრილ კაპისტონთან და ამ ჯგუფში შემავალ სხვა ჯიშებთან.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო და საშუალოზე დიდი ზომისაა, წაგრძელებული, იშვიათ-ად მომრგვალო, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქლადაა აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრად მებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ან საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, მხრიანი, საკმაოდ კუმსი, გვხვდება მეჩხერიც. მარცვალი მცირე ან საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოვალური, მუქი ლურჯი. კანი თხელი და უხეში აქვს, რბილობი — წვნიანი, გემო — სასიამოვნო, ოდნავ მომწკლარტო, მაგრამ ტკბილი.

ბუზა ვაზი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე დაახლოებით 155 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 100-150 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 4.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო. აგრეთვე გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ბურძღალა

ბურძღალა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი სასუფრე-საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქელ აბლაბუდისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის, იშვიათად თხელი. მარცვალი — საშუალო ზომისა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, მუქი წითელი. რბილობი წვნიანი აქვს.

ბურძღალა საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.8%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.9 გ/ლ-ს.

მიიღება დაბალი ხარისხის სუფრის ღვინო. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ბუტკო (ვაზის ჯიში)

ბუტკო — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან. მიეკუთვნება პონტოს მხარის ვაზის ჯიშთა ჯგუფს.

ერთ-ერთი უძველესი ქართული ჯიშია. შავმარცვლიანი ბუტკო შავშეთსა და კლარჯეთში საუკუნეში იყო ~გავრცელებული.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე მცირე ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური ფორმის, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საკმაოდაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური, ზოგ შემთხვევაში ცილინდრული ფორმის. თხელია ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი ლურჯი, თითქმის შავი. თხელკანიანია. რბილობი უფრო წვნიანი და მცირეხორციანია საკმაოდ სასიამოვნო ტკბილი გემოთი.

ბუტკო საშუალო ზრდის და უხვმოსავლიანი ჯიშია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივო-ბა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 208 დღეა, სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასასრულს შედის. ერთი ძირი მაღლარის მოსავლიანობა 70 კილოგრამამდეა. მტევნის წონა 55-163 გრამია. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
ბუტკუა

ბუტკუა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭიდან.

ამ სახელწოდებით გურიასა და აჭარაში წითელყურძნიანი ვაზის ჯიშია ცნობილი. რაჭაში გავრცელებული ბუტკუა კი თეთრყურძნიანია და სხვა ამპელოგრაფიული ნიშნებითაც მკვეთრად განსხვავდება ზემოთ დასახელებული ჯიშისგან. ბუტკუა რაჭაში უძველესი დროიდან ყოფილა გავრცელებული, ამჟამად კი მხოლოდ ერთეული ეგზემპლარებია შემორჩენილი ხვანჭკარის, ბუგეულის და აბანოეთის ვენახებში.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი პატარა ან საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, მცირედ დანაკვთული, თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ან თითქმის ცილინდრული ფორმის, ძლიერ კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური ან მრგვალი, მომწვანო-მოყვითალო ელფერით. კანი სქელი და მვვრივია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია, გემო — ჰარმონიული.

ბუტკუა ძლიერი ზრდითა და მცირე მოსავლიანობით გამოირჩევა. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 160 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 80 გრამია. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 22%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.
ევნაძის თეთრა

ევნაძის თეთრა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ფორმის და დაუნაკვთავი. მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული, ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ფორმის, ძლიერ კუმსი, მხრიანი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან შებრტყელებული ფორმის, თეთრი ფერის. ვაზი ძლიერი ზრდისაა და სიმწიფის საშუალო პერიოდის საღვინე ვაზის ჯიშს მიეკუთვნება.
გენდრი

გენდრი — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. ის წარდგენილია 1998 წელს გამოცემულ წიგნში „მეფეთა ჯახი“, მოგვიანებით კი ჩნდება წიგნებში „ხმლების ქარიშხალი“ (2000) და „ნადიმი ყვავებისთვის“ (2005). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ინგლისელმა მსახიობმა ჯო დემპსიმ.

ლორდი გენდრი ბარათეონი, ასევე ცნობილი როგორც გენდრი, არის მეფე რობერტ ბარათეონის უკანონო ვაჟი. გენდრი არის რობერტის ერთადერთი გადარჩენილი ვაჟი, ამიტომაც დეინერის ტარგარიენმა ის კანონიერ მეფედ გამოაცხადა და გახდა ბარათეონთა სახლის ლიდერი.

ბიოგრაფია
გენდრი არის რობერტ ბარათეონის უკანასკნელი გადარჩენილი ვაჟი. მთელი ბავშვობის განმავლობაში გენდრის წარმოდგენა არ ჰქონდა თავისი წარმომავლობის შესახებ. გენდრის, ისევე როგორც მის ნახევარძმებს, არ მიუღიათ უკანონო შვილის გვარი რივერსი, რადგან ისინი არ ყოფილან აღიარებულნი რობერტის მიერ.

გენდრიმ მთელი ცხოვრება მეფის საბიჯელში გაატარა. დედამისი მეძავი იყო და მას მხოლოდ ერთხელ ჰქონდა სქესობრივი კავშირი რობერტთან, ამიტომ შვილს არასდროს სმენოდა მამის არსებობის შესახებ. გენდრი გაიზარდა ქალაქის ყველაზე ღარიბ უბანში, სადაც ის ყავისფერი ნახარშით გადარჩა რომელიც სავარაუდოდ ქათმის ხორცის იყო. გენდრის დედა პატარაობაში დაეღუპა, როდესაც ის გაიზარდა, ერთ-ერთმა ლორდმა გადაიხადა მისი შეგირდობის საფასური, რათა მჭედელი გამხდარიყო. შემდეგ მან დაიწყო მუშაობა, როგორც შეგირდად მჭედელი ტობჰო მოტის მეთაურობით, ოსტატი იარაღის მწარმოებელი კოჰორიდან, ამზადებდა მაღალი კლასის ჯავშანსა და იარაღს თავადაზნაურებისთვის. გენდრი თავის საქმეში ძალიან დახელოვნებული გახდა და მძიმე ფიზიკური შრომა აყალიბებდა მას ძლიერ ახალგაზრდად - ირონიულად ატრიალებდა მძიმე მჭედლის ჩაქუჩს ისე, როგორც რობერტი ახალგაზრდობაში. გენდრი ტობო მოტის მეთაურობით 10 წელი მუშაობდა
ელექტრული აკუმულატორი

ელექტრული აკუმულატორი — გალვანური ელემენტის მეორეული დენის წყაროს ტიპი, რომელიც ხასიათდება აქტიური ელემენტის მრავალჯერადი გარდაქმნა-აღდგენით და აქვს უნარი დააგროვოს ელექტრული ენერგია (გადააქციოს ქიმიურად) და საჭიროების შემთხვევაში გასცეს იგი გარე წრედში. გამოიყენება სხვადასხვა ელექტრული მოწყობილობებში როგორც ავტონომიური კვების წყარო.

ელექტრული აკუმულატორის შესაქმნელად პირველი ცდები ჩაატარეს ვ. პეტროვმა და ი. რიტერმა საუკუნის დასაწყისში. ელექტრული აკუმულატორის თვისებათა შესწავლასა და მისი ახალი კონსტრუქციების შექმნაში დიდი წვლილი მიუძღვით მეცნიერებს ე. ლენცს, უ. გროვს, გ. პლანტეს, დ. ლაჩინოვს, ე. ტვერიტინოვს, პ. იაბლოჩკოვს და სხვებს.

ელექტრული აკუმულატორი წარმოადგენს საიზოლაციო მასალისაგან (ებონიტი, პლასტმასა, მინა) დამზადებულ ჭურჭელს, რომელშიც ჩასხმულია ელექტროლიტი (მჟავა, ტუტე) და ჩადებულია ელექტროდები. გარე წრედთან ელექტროდების შერთვით აკუმულატორში დენი გაივლის და იგი განიმუხტება, ამავე დროს ქიმიური ენერგია გარდაიქმნება ელექტრულ ენერგიად. განმუხტული ელექტრული აკუმულატორი, რომ დაიმუხტოს და ელექტრული ენერგია, რომ ქიმიურ ენერგიად გარდაიქმნეს, მასში მუდმივი დენი უნდა გავატაროთ. განასხვავებენ ტყვიის (მჟავური), კადმიუმ-ნიკლის, რკინა-ნიკლის, ვერცხლ-ნიკლის, ვერცხლ-კადმიუმის (ტუტე) აკუმულატორებს.

ელექტრული აკუმულატორის მახასიათებლებია:
მუშაობის ვადა (დამუხტვა-განმუხტვის შესაძლო ციკლთა რაოდენობა);
ელექტრული ტევადობა (კულონებით, კილოკულონებით, ან ამპერ-საათებით), რომელსაც ის გასცემს განმუხტვის დროს;
კუთრი ენერგია (ჯოულებით, კილოჯოულებით ან ვატ-საათებით), რომელიც აირთმევა 1 კგ მასიდან;
გაცემული ენერგიის მიხედვით (მქკ) (1 ა·სთ=3600 კ; 1 ვტ·სთ=3600 ჯ.)

გალერეა
ლინდენი (გაიანა)

ლინდენი ― ქალაქი გაიანაში, ზემო დემერარა-ბერბისის ადმინისტრაციული ცენტრი და ქვეყნის სიდიდით მე-2 ქალაქი. მდებარეობს მდინარე დამერარას ნაპირზე, გაიანას დედაქალაქ ჯორჯტაუნიდან 105 კმ-ის მანძილზე სამხრეთით.

 საუკუნემდე დღევანდელი ლინდენის ტერიტორიაზე დასახლებები არ არსებობდა. 1913 წელს ამერიკელმა გეოლოგმა ჯორჯ მაქენზიმ აქ ბოქსიტის ბუდობები აღმოაჩინა, რასაც დასახლების დარსება მოყვა.

ბოქსიტის კომერციული მოპოვება ლინდენში ასი წლის წინ დაიწყო. 1916 წელს შეიქმნა დემერარას ბოქსიტის კომპანია . მისი მიზანი ბოქსიტის მოპოვება, გადამუშავება და გაყიდვა იყო.

1964 წელს სოფელ ვისმარში ეთნიკური უმცირესობების დევნა დაიწყო. 20-26 მაისის პერიოდში შეინიშნებოდა ფიზიკური ძალადობა უმცირესობების წინააღმდეგ.

1964 წლის 6 ივლისს, ჯორჯტაუნი-ლინდენის რეისზე მიმავალი საზღვაო ხომალდი "სონ ჩეპმენი" აფეთქდა და ჩაიძირა. შედეგად 76 ადამიანიდან მხოლოდ 33 (მათ შორის მთლიანი ეკიპაჟი) გადარჩა.

ლინდენის სოციალურ-კულტურული მემკვიდრეობის მუზეუმი მდებარეობს ლინდენის ცენტრში. მუზეუმში წარმოდგენილია ლინდენის თემის კულტურისა და მემკვიდრეობის არტეფაქტები და სურათები.
ანდორის ეკონომიკა

ანდორის ეკონომიკა განვითარებული თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკაა. ანდორა თავისუფალი ეკონომიკური ზონაა და საფრანგეთიდან და ესპანეთიდან ვაჭრობის მოყვარულებს იზიდავს. ამასთან, ქვეყანაში განვითარებული ზაფხულისა და ზამთრის კურორტები.

მიმოხილვა
ანდორის ეკონომიკის წამყვანი დარგი ტურიზმია, რომელზეც მთლიანი შიდა პროდუქტის თითქმის 80% მოდის. ყოველწლიურად ქვეყანას საშუალოდ 9 მილიონი ტურისტი სტუმრობს. ტურისტებისთვის ანდორის თავისუფალი ეკონომიკური ზონის სტატუსი და საზაფხულო და საზამთრო კურორტებია მიმზიდველი. ანდორის შედარებითი უპირატესობა მეზობელი საფრანგეთისა და ესპანეთის მიერ საქონლის ხელმისაწვდომობის გაფართოებისა და დაბალი ტარიფების შემოღების შემდეგ შემცირდა. ქვეყნის ეკონომიკის სასიცოცხლოს მნიშვნელოვანი სექტორი საბანკო სექტორია. ნაყოფიერი მიწების შეზღუდულობის გამო სასოფლო-სამეურნეო წარმოებაც შეზღუდულია, რის გამოც საკვების დიდი ნაწილი იმპორტირებულია. მეცხოველეობის მთავარი ფორმა მეცხვარეობაა. მრეწველობაში წამყვანია სიგარეტის, სიგარებისა და ავეჯის წარმოება. ანდორა ევროპის კავშირის საბაჟო კავშირის წევრია და სამრეწველო საქონლით ვაჭრობაში ევროპის კავშირის წევრად მოიაზრდება (ტარიფები არ უწესდება).
ფიუჩერსი

ფიუჩერსები არის წარმოებული ფინანსური კონტრაქტები, რომლებიც ავალდებულებენ მხარეებს იყიდონ ან გაყიდონ აქტივი წინასწარ განსაზღვრულ მომავალ თარიღსა და ფიქსირებულ ფასში. მყიდველმა უნდა შეიძინოს ან გამყიდველმა უნდა გაყიდოს ძირითადი აქტივი დადგენილ ფასად, განურჩევლად მიმდინარე საბაზრო ფასისა, ვადის გასვლის შემდეგ.

ძირითადი აქტივები მოიცავს ფიზიკურ საქონელს და ფინანსურ ინსტრუმენტებს. ფიუჩერსული კონტრაქტები დეტალურად აღწერს ძირითადი აქტივის რაოდენობას და სტანდარტიზებულია ფიუჩერსულ ბირჟაზე ვაჭრობისთვის. ფიუჩერსები შეიძლება გამოყენებულ იქნას სავაჭრო სპეკულაციისთვის.

ფიუჩერსები ამოცნობა ხდება მათი ვადის გასვლის თვის მიხედვით. მაგალითად, დეკემბრის ოქროს ფიუჩერსული კონტრაქტი იწურება დეკემბერში.

მოვაჭრეები და ინვესტორები იყენებენ ტერმინს „ფიუჩერს“-ს აქტივების მთლიან კლასთან მიმართებაში. თუმცა, არსებობს მრავალი სახის ფიუჩერსული კონტრაქტი, რომელიც ხელმისაწვდომია ვაჭრობისთვის, მათ შორის: სასაქონლო ფიუჩერსები, როგორიცაა ნედლი ნავთობი, ბუნებრივი აირი, სიმინდი და ხორბალი, საფონდო ინდექსის ფიუჩერსები ძირითადი აქტივებით, როგორიცაა & 500 ,ვალუტის ფიუჩერსები ევროსა და ბრიტანული ფუნტის ჩათვლით, ძვირფასი ლითონის ფიუჩერსები ოქროსა და ვერცხლისთვის.

მნიშვნელოვანია აღინიშნოს განსხვავება ფიუჩერსებს და სხვა სახის ფინანსურ ინსტრუმენტებს შორის (როგორიცაა -) შორის. ამ სტილის ამერიკული საფონდო ქაღალდების კონტრაქტები მფლობელს აძლევს უფლებას (მაგრამ არა ვალდებულებას) იყიდოს ან გაყიდოს ძირითადი აქტივი კონტრაქტის ვადის გასვლამდე ნებისმიერ დროს.

ფიუჩერსული ხელშეკრულების მყიდველი, მეორეს მხრივ, ვალდებულია დაეუფლოს ძირითად საქონელს (ან ფინანსურ ეკვივალენტს) ვადის გასვლის დროს და არა მანამდე.

ფიუჩერსული ბაზრები, როგორც წესი, იყენებენ მაღალ ლევერიჯს (ინვესტიციების შესაძენად სასესხო სახსრების გამოყენება) . ლევერიჯი ნიშნავს, რომ ტრეიდერს არ სჭირდება ხელშეკრულების ღირებულების 100%-ის გაღება კონტრაქტის დასადებად. მაგრამ ამის ნაცვლად, ბროკერს დასჭირდება საწყისი მარჟის თანხა, რომელიც შედგება მთლიანი კონტრაქტის ღირებულების ნაწილისგან.

ფიუჩერსის მაგალითი

ვთქვათ, ტრეიდერს სურს ნედლი ნავთობის ფასზე სპეკულირება მაისში ფიუჩერსული კონტრაქტის გაფორმებით, იმ მოლოდინით, რომ ფასი წლის ბოლომდე უფრო მაღალი იქნება. დეკემბრის ნედლი ნავთობის ფიუჩერსული კონტრაქტი 50 დოლარად იყიდება და ტრეიდერი ყიდულობს კონტრაქტს. ვინაიდან ნავთობით ვაჭრობა ხდება 1000 ბარელით, ინვესტორს ახლა აქვს ნედლი ნავთობის 50,000 დოლარის ღირებულების პოზიცია (1,000 $50 = $50,000). თუმცა, ტრეიდერს მხოლოდ ამ თანხის ნაწილის წინასწარ გადახდა მოუწევს - საწყისი მარჟის, რომელსაც ისინი დადებენ ბროკერთან. მაისიდან დეკემბრამდე ნავთობის ფასი მერყეობს, ისევე როგორც ფიუჩერსული კონტრაქტის ღირებულება. თუ ნავთობის ფასი ძალიან ცვალებადია, ბროკერს შეიძლება დასჭირდეს დამატებითი თანხების დეოზიტზე. მარჟის ანგარიშზე დადება. ამას ეწოდება შენარჩუნების ზღვარი. დეკემბერში, ხელშეკრულების დასრულების თარიღი დგება (თვის მესამე პარასკევი). ნედლი ნავთობის ფასი 65 დოლარამდე გაიზარდა. ტრეიდერი ყიდის თავდაპირველ კონტრაქტს პოზიციიდან გასასვლელად. წმინდა სხვაობა ანაზღაურდება ნაღდი ანგარიშსწორებით. ისინი გამოიმუშავებენ $15,000($65 - $50 = $15 1000 = $15,000), ამას მოაკდება გადასახადები და საკომისიო. თუმცა, თუ ნავთობის ფასი 40 დოლარამდე დაეცა, ინვესტორი დაკარგავდა $10,000 ($50 - $40 = ზარალი $10 1000 = ზარალი $10,000).

://..///.

://...//.?=&=5&=14243
გაბაშა

გაბაშა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთი/რაჭა-ლეჩხუმიდან.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალო სიხშირის აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, დატოტ-ვილი, საშუალო სიკუმსის ან მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი წითელი, შავში გარდამავალი. კანი სქელი ცვილისებრი ფიფქით უხვადაა დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი სუსტადაა შეფერილი.

გაბაშა საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლ-იდან სრულ სიმწიფემდე 167-172 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 180-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 7.0-9.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-21%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5-9 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის მშრალი წითელი ღვინო. შეიძლება გამოყენებულ იქნეს როგორც საკუპაჟე მასალა მშრალი ღვინოებისა და საბრენდე სპირტის დასამზადებლად.
გაბეხაური თეთრი

გაბეხაური თეთრი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

ვაზის სახელწოდება დაკავშირებული უნდა იყოს ვინმე გაბეხაძის გვართან, რომელმაც ეს ჯიში გაავრცელა.

ერთ-ერთი უძველესი ქართული ჯიშია, მცირე ნარგავებადაა გავრცელებული იმერეთის ცენტრალურ ნაწილში.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თითქმის მთლიანი, იშვიათად სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი აბლაბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური, იშვიათად ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ თითქმის ოვალური. მომწვანო-მოყვითალო ელფერის. კანი უხეში აქვს, ცვილისებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი მკვრივი და წვნიანია.

გაბეხაური თეთრი საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლი-ვობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე დაახლოებით 174 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 150-175 გრამს შორის მერყეობს. საჰექტარო მოსავლიანობა 15.5-17.8 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-22%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9 გ/ლ-ს.

მიიღება საკმაოდ მსუბუქი, ხალისიანი და ენერგიული სუფრის თეთრი ღვინო. აქვს სასუფრე ყურძნის დანიშნულება და საინტერესოა სელექციური მიზნებისთვის.
გაბეხაური ციცქა

გაბეხაური ციცქა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი აბლაბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული და ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ მხრიანი, საშუალო სიკუმსის, იშვიათად მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სი-მეტრიული, მომწვანო-მოყვითალო ფერის. რბილობი მკვრივი და ხორციანი აქვს.

გაბეხაური ციცქა საშუალო ზრდისაა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. საჰექტარო მოსავლიანობა 9-10 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.
გამოყვანილი

გამოყვანილი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.

გამოყვანილი არც წარსულში ყოფილა დიდად გავრცელებული და ამჯერადაც ერთეული ვაზებია რაჭა-ლეჩხუმის ზონაში.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, თითქმის კვერცხისებური, სამ, იშვიათად ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარეს აქვს საკმაოდ ხშირი აბლაბუდისებრი შებუსვა. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ზომისაა, ცილინდრული ფორმის, თხელი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მრგვალი, შავი ფერის. კანი თხელი და მკვრივია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი შეუფერავი^ სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატით. გამოყვანილი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 120 დღიდან 150 დღემდე მერყეობს. მტევნის წონა 125 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 6.2-10.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20-21 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-10 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
გაღმოური კაპისტონი

გაღმოური კაპისტონი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭიდან.

გაღმოური კაპისტონი რაჭაში უძველესი დროდანაა ცნობილი.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა, ოვალური, სუსტად დანაკვთული ან თითქმის დაუნაკვთავი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალო სიხშირის აბლაბუდისებრადაა დაფარული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი მცირე ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, თითქმის ოვალური, შავი, თხელი კანი ცვილისებრი ფიფქით უხვადაა დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.

გაღმოური კაპისტონი საშუალო ზრდისა და დაბალმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 163 დღეა, ხოლო სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. ვაზი საშუალო ზრდისაა. მტევნის წონა 60-80 გრამია. ამ ჯიშის საჰექტარო მოსავლიანობა 6.0-8.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-9 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი ღვინო.
გოდაათური

გოდაათური, სამეფო — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.

გოდაათურის ნაზ და სასიამოვნო, მოწითალო ფერის ღვინოს „ქალის ღვინო“ ეწოდებოდა და სუფრაზე მანდილოსნებს მიართმევდნენ.

ფილოქსერასა და სოკოვანი დაავადებების გამოჩენამდე გოდაათური მაღლარების სახით იყო გავრცელებული სამეგრელოში და მეგრულ ვაზის ჯიშთა შორის თვალსაჩინო ადგილი ეკავა.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა, მომრგვალო და საკმაოდ დანაკვთული. ყვავილი ორ-სქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა და დატოტვილი, მეჩხერი. მარცვალი მცირე ზომისაა, მოგრძო, ღია მოწითალო. თხელკანიანია. რბილობი ნაკლებ ხორციანი და მეტად წვნიანია.

გოდაათური სიმწიფის საგვიანო პერიოდის საღვინე ვაზის ჯიშია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. გოდაათური გამოიყენება კარგი ხარისხის სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად.
გომის თეთრი

გომის თეთრი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე და სასუფრე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

იმერეთში მაღლარების სახითაა გავრცელებული.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომის და მომრგვალო ფორმისაა, დაუნაკვთავი. სამ, იშვიათად ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ჯაგრისებრად ოდნავაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, კონუსური და ფრთიანი, კუმსი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო მომწვანო-მოყვითალო შეფერვით. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, ოდნავ კნატუნა. სასიამოვნო გემოთი.

გომის თეთრი ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანი ვაზის ჯიშია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 156-166 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის, მტევნის წონა 140-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 10.0-12.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-23%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 4.5-9 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის თეთრი ღვინო, ასევე, გამოიეემება საკუპაჟე მასალად. პერსპექტიულია როგორც სასუფრე ყურძნის ჯიში საქართველოს აღმოსავლეთ რაიონებისთვის.
გომის წითელი

გომის წითელი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრად ოდნავაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური, ზოგჯერ ცილინდრული ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ ოდნავ ოვალური, მუქი ლურჯი შეფერილობის. რბილობი წვნიანია, წიპწები გარსშია მოქცეული.

გომის წითელი საშუალოზე ძლიერი ზრდის ვაზია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. მაღლარად გაზრდილი ერთი ძირი ვაზისგან 30 კილოგრამი ყურძნის მოკრეფა შეიძლება. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
გრეხი

გრეხი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრად სქლადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, შავი ფერის. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით ზომიერად დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.

გრეხი საშუალო ზრდის ვაზია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სიმწიფემდე 165 დღეა, სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა საშუალოდ 170 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5გ/ლ-ს.

მიიღება ჰარმონიული და საკმაოდ ალკოპოლიანი სუფრის წითელი ღვინო.