აბდ ალ აზიზ რანტისი

აბდ ალ-აზიზ არ-რანტისი (; დ. 23 ოქტომბერი, 1947 — 17 აპრილი, 2004) — შეიხ აჰმედ იასინის მემკვიდრე რადიკალური ისლამისტური მოძრაობა ჰამასის არაოფიციალური ლიდერის რანგში. რამდენიმე ქვეყანაში აღიარებულია ტერორისტად. იყო ჰოლოკოსტის ერთ-ერთი უარმყოფელი.

სანამ ჰამასის ხელმძღვანელად დაინიშნებოდა, აბდ ალ აზიზ არ-რანტისი მოძრაობის პოლიტიკური ფრთის წევრი გახლდათ. (ამავე დროს, არაოფიციალურად — მებრძოლი). დაიბადა სოფელ იბნაში, 1948 წელს ოჯახი გაიქცა ღაზის სექტორში. ცხრა წელი სწავლობდა ეგვიპტეში, ალექსანდრიის უნივერსიტეტში, მიიღო დიპლომი პედიატრიასა და გენეტიკაში (მაგრამ პრაქტიკა არასოდეს ჰქონია). ამის შემდეგ რანტისი დაბრუნდა ღაზაში და ისლამურ უნივერსიტეტში ასწავლიდა პარაზიტოლოგიასა და გენეტიკას. იყო პალესტინის წითელი ნახევარმთვარის წევრი და ღაზაში დაფუძნებული სამედიცინო ფირმის ისლამური კომპლექსის დირექტორთა საბჭოს წევრი.

მისი მეუღლე გახლდათ ჯამილა აბდალაჰ ტაჰა აშ-შანტი, რომელიც აირჩიეს 2006 წელს პალესტინის საკანონმდებლო საბჭოში. წყვილს ექვსი შვილი შეეძინა.

პირველი ინტიფადას შემდეგ
რანტისი ჰამასისა და ისლამური ჯიჰადის აქტივისტების 415 წევრს შორის იყო, რომლებიც გადაასახლეს სამხრეთ ლიბანში 1992 წლის დეკემბერში; ერთი წლის შემდეგ, ის დაბრუნდა ისრაელში, დააპატიმრეს და კვლავ გაათავისუფლეს. რანტისი ასევე რამდენჯერმე მოხვდა პალესტინის ციხეში ტერორისტული საქმიანობისა და იასირ არაფატის კრიტიკის გამო. როგორც იასინის მარჯვენა ხელი, რანტისი იყო ისრაელთან ნებისმიერი ზავის ან თავდასხმების შეწყვეტის ერთ-ერთი მთავარი მოწინააღმდეგე. ის ხშირად ადგენდა ჰამასის პოზიციას.

რანტისი  პასუხისმგებელი იყო 2003 წლის 8 ივნისს ერეზის საგუშაგოზე განხორციელებულ თავდასხმაზე, რომლის დროსაც ოთხი ისრაელელი ჯარისკაცი დაიღუპა. ორი დღის შემდეგ, მის მანქანას ისრაელის ვერტმფრენმა შეუტია, რანტისის მცველი და ერთი შემთხვევითი ადამიანი დაიღუპა, თუმცა თავად რანტისი გადარჩა.

2004 წლის 26 იანვარს აბდ ალ აზიზ არ-რანტისმა ისრაელს 10 წლიანი ზავი შესთავაზა 1967 წლის საზღვრებში პალესტინის სახელმწიფოს აღიარების, ყველა პატიმრის გათავისუფლების და ლტოლვილთა დაბრუნების სანაცვლოდ. ამავე დროს, რანტისმა აღნიშნა, რომ ეს ინიციატივა არ უნდა იქნას გაგებული, როგორც ჰამასის მზადყოფნა აღიაროს ისრაელის სახელმწიფოს არსებობის ლეგიტიმურობა და განიხილოს დროებითი ზავი, როგორც პალესტინა-ისრაელის კონფლიქტის დასასრული.

2004 წლის 23 მარტს, იასინის გარდაცვალების შემდეგ, რანტისი გამოცხადდა ჰამასის მეთაურად ღაზას სექტორში. 27 მარტს, პალესტინელებისთვის მიმართვისას, რანტისმა თქვა, რომ "ალაჰი აწარმოებს ომს ჯორჯ ბუშისა და ა.შარონის წინააღმდეგ" და მოუწოდა ხალხს ჯიჰადისკენ.

2004 წლის 17 აპრილს რანტისი დაიღუპა ისრაელის ვერტმფრენის სარაკეტო დარტყმის შედეგად, ასევე დაიღუპნენ მისი უფროსი ვაჟი და მცველი.

რეაქციები
რანტისის ლიკვიდაციის შემდეგ, ისრაელის პრემიერ მინისტრმა არიელ შარონმა გაიმეორა ის სიტყვები, რაც აჰმედ იასინის ლიკვიდაციის შემდეგ თქვა: „ტერორისტების ლიდერების განადგურება გაგრძელდება“, ხოლო ჰამასის პოლიტბიუროს ხელმძღვანელმა ხალედ მაშალმა გამოსცა ბრძანება არ გამოექვეყნებინათ ჰამასის  მეთაურების სახელები, მათივე უსაფრთხოების მიზნით ...

ისრაელის საგარეო საქმეთა სამინისტროს სპიკერმა ჯონათან პელედმა განაცხადა:

ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ჯეკ სტროუმ დაგმო ეს ქმედება:

ციტატები
„ისრაელელებმა არ იციან უსაფრთხოება. ჩვენ მათთან ვიბრძოლებთ პალესტინის, მთელი პალესტინის განთავისუფლებამდე.“ ( , 2003 წლის 22 მარტი).

„პალესტინის მთელი მიწა ისლამური რწმენის ნაწილია და ხალიფა უმარ ბინ ალ-ხატაბმა ეს ყველა მუსლიმს განუცხადა. შესაბამისად, არცერთ პირს ან ჯგუფს არ აქვს უფლება გაყიდოს ან უარი თქვას მასზე“.

„ისრაელი რომ დიდ ბრიტანეთში დაარსებულიყო, დათანხმდებოდით კომპრომისზე?“ — მიმართვა ბრიტანელი ჟურნალისტის დერეკ ბრაუნისადმი, 1993 წლის ივნისი.