ვენსესლაო ფიგერეო

ვენსესლაო „მანო ლაო“ ფიგერეო კასო (დ. 1834 — გ. 10 იანვარი, 1910) — დომინიკელთა რესპუბლიკის პოლიტიკოსი. იგი ახალგაზრდობაშივე შეუერთდა პარტია „ლოს ბოლოსს“. ფიგერეო იკავებდა დომინიკელთა რესპუბლიკის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობას პრეზიდენტ ულისეს ეროს მმართველობისას. 1899 წლის 26 ივლისს, ეროს მკვლელობის შემდეგ, ფიგერეო დომინიკელთა რესპუბლიკის პრეზიდენტი გახდა. იგი თანამდებობიდან 1899 წლის 30 აგვისტოს, სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად გადააყენეს.

ადრეული ცხოვრება
ფიგერეო დაიბადა სან-ხუან-დე-ლა-მაგუანაში 1834 წელს.

იგი დაიბადა ნახევრად ტაინოური და ნახევრად აფრიკული წარმოშობის მონა ქალისგან, სახელად სიმონა. მისი მამა, ტელესფორო ობხიო ნობლე, კეთილშობილური წარმოშობის პირი, პლანტაციის მფლობელი და ზედამხედველი იყო. მოგვიანებით ობხიო ნობლემ სიმონა და ვენსესლაო გაათავისუფლა და სიმონასთან ოფიციალური ურთიერთობა დაამყარა. მაღალ საზოგადოებაში შესვლის შემდეგ სიმონამ სახელი შეიცვალა და კატალინა გახდა. ვენსესლაოს დაძაბული ურთიერთობა ჰქონდა ტელესფოროსთან, რის გამოც იგი ფიგერეოს პლანტაციამ შეიფარა, ხოლო მისი მენტორობა ადრეული ასაკიდანვე პარტია „ლოს ბოლოსმა“ ითავა.

ფიგერეოს მამა და ბრიგადის გენერალ მანუელ როდრიგეს ობხიოს დედა და-ძმანი იყვნენ, შესაბამისად, ფიგერეო და როდრიგეს ობხიო პირველი თაობის ბიძაშვილები იყვნენ.

სამხედრო კარიერა
იგი 14 წლის იყო, როდესაც დომინიკელთა არმიას შეუერთდა და იბრძოდა დამოუკიდებლობის განსამტკიცებლად, რომელსაც ჰაიტი ემუქრებოდა. თავდაპირველად წერა-კითხვის უცოდინარმა, კითხვა და ანგარიში იმ ჯარისკაცის დახმარებით ისწავლა, რომელიც მასთან ერთად იმპერატორ ფოსტენ ელი სულუკის წინააღმდეგ კამპანიაში მონაწილეობდა. 1856 წელს, როდესაც დომინიკელთა დამოუკიდებლობის ომი დასრულდა, იგი უკვე კაპრალი იყო, ხოლო ესპანეთთან ანექსიის პერიოდში კაპიტნის წოდებამდზე დააწინაურეს. როგორც გვარდიის ოფიცერი, რომელიც 1861 წლის 3 ივლისს სიკვდილით დასჯილ ამბოხებულებს დარაჯობდა, მან ფრანსისკო დელ როსარიო სანჩესს მამა ბარიენტოსის ბიბლიის ასლი მისცა, რათა მას სიკვდილის წინ სულიერი სიმშვიდე მოეპოვებინა.

შემდგომი კარიერა
ვენსესლაო ფიგერეო იყო ხოსე მარია კაბრალის მიმდევარი, რომელმაც რესპუბლიკის პრეზიდენტობის დროს იგი ასუაგუბერნატორად დანიშნა. პირადი მიზეზების გამო, მოგვიანებით იგი შეუერთდა „წითელ პარტიას“ , რომელსაც ბუენავენტურა ბაესი ხელმძღვანელობდა. 1876 წელს, სესარეო გილერმომ, რომელიც აღმასრულებელი ხელისუფლების სათავეში იდგა, იგი შინაგან საქმეთა და პოლიციის მინისტრად დანიშნა. მოგვიანებით, მწვერვალზე დარჩენის სურვილით, იგი ლიბერალურ პარტიას შეუერთდა და ულისეს ეროს გვერდით იბრძოდა გილიერმოს წინააღმდეგ, რომელიც 1885 წელს ასუაში აჯანყდა.

მომდევნო წელს, კაზიმირო დე მოიას რევოლუციის დროს რომელმაც იარაღი აიღო ხელში ეროსის წინააღმდეგ იმ საარჩევნო თაღლითობის გამო, რომელმაც მას პრეზიდენტობა წაართვა, ფიგერეო ეროსის მხარდამჭერად იბრძოდა სამხრეთში. ამბოხების დამარცხებისა და ეროს ძალაუფლების განმტკიცების შემდეგ, იგი დაჯილდოვდა იმავე მინისტრობის, მოგვიანებით კი ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობით. მისი უფროსის ტირანიის პერიოდში, იგი დედაქალაქის ბევრ ახალგაზრდას მფარველობდა.

ლილისის (ულისეს ერო) გარდაცვალების შემდეგ, მან უარყო კომპანია -ის შეთავაზება ფულსა და იარაღზე, რომელსაც ისინი მათი დიდი ვალის აღიარების სანაცვლოდ სთავაზობდნენ. 1803 წლის 23 მარტს, როდესაც ორაციო ვასკესის მთავრობის წინააღმდეგ სახელმწიფო გადატრიალება მოხდა, ფიგერეომ ითავა მთავრობაზე იერიშის მიტანა.

დასკვნითი წლები და გარდაცვალება
ფიგერეო დაქორწინებული იყო მარია ისაბელ ბალბინა ხუანეს სანჩესზე, რომელიც 64 წლის ასაკში ქვეყნის პირველი ლედი გახდა. იგი დღემდე რჩება ყველაზე ხანდაზმულ ქალბატონად დომინიკელთა რესპუბლიკის ისტორიაში, რომელმაც პირველი ლედის სტატუსი მიიღო.

1900 წელს იგი მადრიდში, ესპანეთში გადასახლდა.

1910 წელს, ქალაქ გერაში მომხდარი შეტაკებისას, იგი სასიკვდილოდ დაიჭრა. ფიგერეო მიყენებული ჭრილობებისგან იმავე წელს, 76 წლის ასაკში, სანტო-დომინგოში გარდაიცვალა.