ხუან რაფაელ მორა პორასი

ხუან რაფაელ მორა პორასი (დ. 8 თებერვალი, 1814 — გ. 30 სექტემბერი, 1860) — კოსტა-რიკის პრეზიდენტი 1849 წლიდან 1859 წლამდე.

ცხოვრება და კარიერა
მორამ პრეზიდენტის თანამდებობა პირველად მისი უმცროსი ძმის, მიგელ მორა პორასის გადადგომის შემდეგ დაიკავა. შემდგომში იგი დამოუკიდებლად აირჩიეს 1853 წელს, ხოლო 1859 წელს ხელახლა აირჩიეს.

მან (თავის ადმინისტრაციასთან ერთად) ყურადღება გაამახვილა კოსტა-რიკის კონსტიტუციის შეცვლაზე. მისი ერთ-ერთი ცვლილება იყო კოსტა-რიკის მოქალაქეობის მისაღებად მოთხოვნების გაზრდა მათ შორის მაღალი წლიური შემოსავლის ქონა. ამით მან მოსახლეობის უმრავლესობას ხმის მიცემისა და არჩევნებში მონაწილეობის უფლება ჩამოართვა (შედარებისთვის: წინა საარჩევნო სისტემა მოითხოვდა, რომ მოქალაქე ყოფილიყო მამრობითი სქესის, ქვეყანაში დაბადებული და სრულწლოვანი).

ვინაიდან მორას მიერ კონსტიტუციაში შეტანილი რადიკალური ცვლილებები დაემთხვა ქვეყნის საერთო სარგებლობის მიწების პრივატიზაციას, მიწის გარეშე დარჩენილი გლეხები დაუცველნი აღმოჩნდნენ. რადგან მორამ გლეხებს საერთო სარგებლობის მიწები ჩამოართვა, მათ აღარ გააჩნდათ არც პოლიტიკური წარმომადგენლობის კონსტიტუციური უფლება და არც მისი მიღწევის კონსტიტუციური საშუალებები.

ფილიბასტერული ომი
1856 წელს მორა ხელმძღვანელობდა თავისი ქვეყნის ძალებს ცენტრალური ამერიკის ფილიბასტერულ ომში უილიამ უოკერისა და მისი ფილიბასტერული რეჟიმის წინააღმდეგ ნიკარაგუაში. (კოსტა-რიკის ისტორიოგრაფიისთვის ომი იყოფა სამ ნაწილად: პირველი კამპანია (1856 წლის მარტი და აპრილი), მეორე (ან სატრანზიტო) კამპანია (1856 წლის ოქტომბერი 1857 წლის მაისი) და მესამე კამპანია (1857 წლის აგვისტო–დეკემბერი).

მორამ, ეპისკოპოს ანსელმო ლიორენტესთან ერთად, წარმოთქვა სიტყვების სერია ხალხის აღსაგზნებად და მათ მოსამზადებლად მოახლოებული ომისთვის. თავის გამოსვლებში იგი ხაზს უსვამდა საფრთხეს, რომელსაც პროტესტანტი ფილიბასტერები უქმნიდნენ ქვეყნის კათოლიკურ იდენტობას.

შემდეგ მან არმიის უმაღლესი სარდლობა თავის ძმას, ხოსე ხოაკინ მორა პორასს გადასცა, რომელმაც პირველი კამპანიის დროს სამ ბრძოლას უხელმძღვანელა. კერძოდ, მან ხოსე ხოაკინს დაავალა სანტა-როსას, სარდინალისა და რივასის ბრძოლების წარმართვა (ბრძოლების სერია, რომლებმაც შეაჩერეს უოკერის შეჭრა გუანაკასტეში იმ დროს პრეზიდენტის პატივსაცემად ცნობილი როგორც "მორასია").

1856 წლის ქოლერის ეპიდემია
რივასის ბრძოლის დროს, როგორც ფილიბასტერულ ძალებში, ისე კოსტა-რიკის ჯარში ქოლერა გავრცელდა. კოსტა-რიკელებს დარჩათ შთაბეჭდილება, რომ ქოლერა „ცუდად განიავებულ“ ადგილებში ჩნდებოდა, რის გამოც მათ რივასი დატოვეს. წყლის მეშვეობით გადამდები დაავადების თან წაღების შედეგად, მათ უნებლიეთ გამოიწვიეს კოსტა-რიკელთა ერთი მეათედის სიკვდილი 1856 წლის ეპიდემიის დროს.

კოსტა-რიკელებისთვის ომი 1856 წლის ოქტომბრამდე გადაიდო, რაც მეორე კამპანიის საწყისი წერტილი გახდა.

ომის განახლება და მისი შემდგომი პერიოდი
მორამ და მისმა ძმამ მეორე კამპანიისას აქცენტი გააკეთეს უოკერის მომარაგების გზის გადაკეტვაზე, რომელიც გადიოდა მდინარე სან-ხუანზე და იყენებდა ორთქლმავლებს, რომლებიც ფილიბასტერებმა " "-ს წაართვეს.

ამის საპირისპიროდ, არ არსებობს ცნობები იმის შესახებ, თუ რა გააკეთეს მათ ან რა მოხდა მესამე კამპანიის დროს.

დღემდე მიმდინარეობს დისკუსია იმის შესახებ, თუ ვის ეკუთვნის მდინარე სან-ხუანის აღების ინტელექტუალური ავტორობა. ზოგიერთი კოსტა-რიკელი, მაგალითად ისტორიკოსი რაფაელ ობრეგონ ლორია, ამტკიცებს, რომ აღება თავად მორამ დაგეგმა. თუმცა, 1856 წლის ნოემბერში მორა შეხვდა სილვანიუს სპენსერს, კორნელიუს ვანდერბილტის აგენტს, რომელმაც მას დახმარება შესთავაზა მდინარე სან-ხუანის აღებაში.

მიუხედავად იმისა, რომ ამ ძალისხმევისთვის მან ეროვნული გმირის აღიარება მოიპოვა, იგი დაამხეს სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად, რომელიც მისმა ოპონენტმა ხოსე მარია მონტეალეგრემ მოაწყო 1859 წლის აგვისტოში. იგი გაიქცა ელ-სალვადორში, სადაც მისმა მომხრეებმა დაარწმუნეს, თავს დასხმოდა კოსტა-რიკას და დაებრუნებინა პრეზიდენტობა. საწყისი წარმატებების შემდეგ, როდესაც მან მოახერხა პუნტარენასის პორტის ხელში ჩაგდება, იგი დაამარცხეს, დაატყვევეს და 1860 წლის 30 სექტემბერს დახვრიტეს.

ცნობილი ნათესავები
მისი დისშვილი/ძმისშვილი, რომლის აღზრდაშიც იგი მონაწილეობდა, იყო მწერალი მანუელ არგუელიო მორა. მისი შთამომავალია მსახიობი მადლენ სტოუ, რომელიც ასევე მონტეალეგრეს ოჯახის წევრია.

მემკვიდრეობა
მისი ქანდაკება აღმართულია ანკარაში, თურქეთი.