iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ნუკრი კაკილაშვილი

ნუგზარ (ნუკრი) კაკილაშვილი (დ. 28 მაისი, 1960, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. სხვადასხვა დროს იცავდა თბილისის „დინამოს“, ლანჩხუთის „გურიას“, ბათუმის „დინამოსა“ და თბილისის „შევარდენის“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1981), საბჭოთა კავშირის თასისა (1979) და თასების მფლობელთა თასის მფლობელი (1981) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1981), ღირსების ორდენის კავალერი.

2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს" სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — ნუკრი კაკილაშვილს საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.

ბიოგრაფია
ფეხბურთის თამაშს 1973 წელს, თბილისის განათლების განყოფილების ბავშვთა და მოზარდთა სპორტსკოლაში, მწვრთნელ გ. მამალაძის ხელმძღვანელობით იწყებს. თბილისის „დინამოშია“ 1977 წლიდან. 1978 წელს „დინამოს“ სათადარიგო შემადგენლობაში ქვეყნის პირველობის 18 შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას და ორი გოლი გააქვს. მომდევნო სეზონში, ასევე, 18 მატჩს თამაშობს და ამჯერად, ათჯერ იღებს მეტოქეთა კარს. რაც შეეხება გუნდის ძირითად შემადგენლობას, მის რიგებში პირველად 1979 წლის 16 ივლისს საკავშირო ჩემპიონატის მე-18 ტურის კალენდარულ მატჩში ლენინგრადის „ზენიტის“ წინააღმდეგ გამოდის მოედანზე. შეხვედრას „დინამოს“ სტადიონი მასპინძლობს და მას 45 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი ესწრება. ნუკრი კაკილაშვილი მატჩის მეორე ტაიმის 76-ე წუთზე ვახტანგ ქორიძის ნაცვლად ერთვება თამაშში. დაპირისპირება ალექსანდრე ჩივაძისა და ვიტალი დარასელიას გოლების წყალობით მასპინძელთა გამარჯვებით (2–0) სრულდება. მიმდინარე სეზონის დარჩენილი 16 მატჩიდან კაკილაშვილი კიდევ 11 შეხვედრაში გამოდის გუნდის ძირითადი შემადგენლობის მაისურით და ჯამში, თავის სადებიუტო სეზონში თორმეტჯერ იცავს „დინამოელთა“ ღირსებას.

ნუკრი კაკილაშვილმა თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 198 მატჩი ჩაატარა და 21 გოლი გაიტანა. ამას გარდა, ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 11 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან 10 შეხვედრა — თასების მფლობელთა თასის, ხოლო ერთი — უეფა-ს თასის გათამაშებაში.

1992–2004 წლებში მუშაობდა ბორის პაიჭაძის სახელობის ეროვნული სტადიონის დირექტორად.

მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1981
საბჭოთა კავშირის თასი
თასის მფლობელი: 1979
ევროპის თასების მფლობელთა თასი
თასის მფლობელი: 1981
სანაკრებო
საქართველოს სსრ ნაკრები

ვიცე-ჩემპიონი: 1979
მახათის ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =ისანი
| კურთხევის_წელი = 12 მაისი, 2019
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა = მცხეთა-თბილისის ეპარქია
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =..
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ომარ ნაფეტვარიძე
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =ჯვარ-გუმბათოვანი
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =ბოლნისის ტუფი
| ნოვატორული =
| თარიღდება =2012-2017 მისი მშენებლობა 2012 წლის 17 აპრილს დაიწყო საძირკვლის ჩაყრის ცერემონიით, რომელსაც პატრიარქი ილია , პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი, პარლამენტარები და საზოგადო მოღვაწე პაატა ბურჭულაძე ესწრებოდნენ. ტაძრის კონსტრუქცია 2015 წელს დამთავრდა, პერანგით შემოსვა კი — 2017-ში. 2016-ში 5 მილიონად დაიგო სამება-მახათის დამაკავშირებელი გზა.

შენობა
ტაძარი გადახურულია სპილენძის სახურავით. საკურთხეველში იატაკი იტალიური და სალიეთის მარმალილოთია მოპირკეთებული. გუმბათის წვერზე აღმართულია 5,1 მეტრის სიმაღლის ჯვარი.
დაკარგული სამყარო

„დაკარგული სამყარო“ — ამერიკელი მწერლის, მაიკლ კრაიტონის ტექნო-თრილერის ჟანრის რომანი, გამოცემული -ის მიერ 1995 წელს. ეს არის იურული პარკის პირდაპირი გაგრძელება. ორივე რომანი ერთ წიგნად ხელახლად გამოიცა 1997 წელს სახელწოდებით „მაიკლ კრაიტონის იურული სამყარო“, რომელსაც არ აქვს კავშირი 2015 წლის ამავე სახელწოდების ფილმთან.

1997 წელს რეჟისორმა სტივენ სპილბერგმა გადაიღო რომანზე დაფუძნებული ფილმი „დაკარგული სამყარო: იურული პარკი“, რომელსაც დიდი ფინანსური წარმატება ჰხვდა წილად.

წიგნი 8 კვირის განმავლობაში, 1995 წლის 8 ოქტომბრიდან 26 ნოემბრამდე იკავდებდა პირველ ადგილს „ -ის ბესტსელერების სიაში, ხოლო ამ სიაში წამყვან პოზიციებზე რჩებოდა 1996 წლის მარტამდე.
Ә̄

̄, ̄ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „ტილდა“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც მაკრონის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
თისელის ღვთისმშობლის ეკლესია (დარბაზული)

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი =41.70575
| გრძედი =43.2399
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
თისელის ღვთისმშობლის ეკლესია — სოფელ თისელში მდებარე დარბაზული ეკლესია. ეკლესია სტილისტური ნიშნებით - საუკუნეთა მიჯნით თარიღდება და უახლოვდება თისელის ღვთისმშობლის გუმბათოვანი ეკლესიის პერიოდს.

ძეგლის აღწერა
ეკლესია ნაგებია თლილი ქვით, მას შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს, ხოლო თითო სარკმელი ყველა კედელში აქვს დატანებული. სამხრეთის სარკმელი დატანებულია კედლის დასავლეთ ნაწილში და არა შუაში, ფაქტია, რომ სარკმელი სამხრეთის მინშენის შემდეგ დააყენეს და მისი მდებარეობა გაითვალისწინეს. ჩრდილოეთის კედელი კლდის ნაპირზეა აღმართული. სამხრეთით კი ეკლესიას აფსიდიანი ეგვტერი აკრავს.

ეკლესია კედლიან-კამარიანად არის შემონახული. კამარა საკმაოდ უსწორმასწოროდაა ნაშენი, გამოყოფილია ერთი საბჯენი თაღით, ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედელზე თითო პილასტრია. ბრტყელ აფსიდში ორი ღრმა ნიშია დატანებული, ასევე გვხვდება ქვის ტრაპეზის ნაწილიც.

კედლის კარნიზი დამახასიათებელია ამ ეპოქის არქიტექტურისათვის, იგი შედგება მარტივი ლილვისა და წრეთარგისაგან. ასევე ძალიან დამახასიათებელია სარკმლების მორთულობაც: საპირე ქვა სწორკუთხაა, გარედან ორმაგი გლუვი ლილვით არის მოჩარჩოებული, შიგნიდან კი ცალი ლილვით.

ასევე საინტერესოა დასავლეთის კარიბჭე. მისი სიგანე და სიმაღლე ერთნაირია. აქვს ოთხი საბჯენი თაღი, რომლებიც ძალიან დაბლა იწყება. წინათ ამოშენებული ყოფილა, ახლა კი ოთხივე მხრიდან გახსნილია. კარიბჭეს გარედანაც და შიგნიდანაც თლილი ქვის პერანგი ჰქონია, ახლა მათი კვალი რამვენიმე ქვითაა წარმოდგენილი. კარიბჭეს ვარსკვლავისებური კამარა აქვს. იგი ძალიან ბრტყელია, შუაში ბურთულა აქვს და ამ ბუურთულიდან გამოდის 8 მსხვილი ლილვი. ლილვებს შორის მდებარე სამკუთხედები უბრალო თლილი ქვითაა შევსებული.

სამხრეთის ეგვტერი, როგორც ეს მისი გარღვეული იატაკიდან ჩანს, საძვალე ყოფილა.
У̃

̃, ̃ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ტილდას ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „ტილდა“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
ოსანი

ოსანი — ქალაქი კიონგიდოს პროვინციაში, სამხრეთი კორეა.

ეკონომიკა
ოსანი ქვეყნის საიუველირო ინდუსტრიის ერთ-ერთი ცენტრია. 1970-იანი წლებიდან ეს ინდუსტრია ოსანში სწრაფად განვითარდა. აქ არის რამდენიმე სამხრეთ კორეის წამყვანი საიუველირო კომპანია.

სიმბოლოები
ხე: გინკგო - ბედნიერების სიმბოლო. გინკგოს შემოდგომის ფოთლები მეგობრობასა და სტუმართმოყვარეობის აღმნიშვნელია. ხე კი სიკეთისა და ძლიერი ნების სიმბოლოა.
ფრინველი: მტრედი - მშვიდობისა და საკუთარი სახლის სიყვარულის სიმბოლო.
ყვავილი: ყვითელი მაჩიტა - ყვითელი სიხარულის სიბოლოა, ხოლო მაჩიტა აყვავებას აღნიშნავს.
ტონიე

ტონიე — ადრეული კორეის სახელმწიფო, რომელიც მდებარეობდა კორეის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. არსებობდა 150-დან 400 წლამდე. ჩრდილოეთით ესაზღვრებოდა კოგურიო და ოქჩო; სამხრეთით - ჩინჰანის კონფედერაცია, ხოლო დასავლეთით - ჩინეთის რაიონი ლოლანი.

ხალხი და კულტურა
ითვლება, რომ ტონიე იმავე ხალხით იყო დასახლებული, რომლითაც კოგურიო. ორი ქვეყნის მცხოვრებთა ენა და ეთნიკური წარმომავლობაც ერთნაირი იყო. ეს ფაქტი მეტყველებს იმაზე, რომ ისინი პუიოდან და კოჩოსონიდან იყვნენ. ამ ეპოქის ჩანაწერების მიხედვით, მოსახლეობა 20 000 ოჯახს შეადგენდა.
მარია პია სავოიელი

მარია პია სავოიელი (, ; დ. 16 ოქტომბერი, 1847 — გ. 5 ივლისი, 1911) — სარდინიის (შემდგომში იტალიის მეფე) მეფე ვიტორიო ემანუელე -ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ადელაიდა ავსტრიელის ქალიშვილი. 1862 წლის 6 ოქტომბერს ლისაბონში ცოლად შერთეს პორტუგალიის მეფე ლუიშ -ს. 1889 წლამდე ატარებდა პორტუგალიის დედოფლის წოდებას. იგი იყო პორტუგალიის მეფე კარლუშ -ის დედა. მისმა ნათლიამ, რომის პაპმა პიუს -მ მას ოქროს ვარდის ორდენი გადასცა. იგი აგრეთვე იყო წმინდა იზაბელის ორდენის კავალერი.

ბიოგრაფია
მარია პია დაიბადა 1847 წლის 16 ოქტომბერს, სარდინიის სამეფოს დედაქალაქ ტურინში. იგი იყო მეფე ვიტორიო ემანუელე -ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ადელაიდა ავსტრიელის ქალიშვილი. მისი და, მარია კლოტილდა მიათხოვეს საფრანგეთის პრინც ნაპოლეონ ბონაპარტეს, ხოლო მისი ძმები — უმბერტო იტალიის, ხოლო ამადეო ესპანეთის მეფე გახდა.

დედოფალი
1862 წლის 6 ოქტომბერს მარია პია მიათხოვეს პორტუგალიის მეფე ლუიშ -ს. როგორც დედოფალი, მარია პია ძალიან ექსტრავაგანტური და ქველმოქმედი იყო. მან იმდენი საქველმოქმედო საქმიანობა გააკეთა პორტუგალიელებისთვის, რომ მათ დედოფალს "ქველმოქმედი ანგელოზი" და "ღარიბთა დედა" დაარქვეს. 1865 წლიდან მოყოლებული თითქმის ყოველ კვირა სასახლეში მასკარადებს მართავდა. ხოლო როდესაც პარლამენტმა დედოფალს ხარჯების შემცირებისკენ მოუწოდა, მან განაცხადა:

მისი დედოფლობის პერიოდში, ლისაბონის სასახლეში ყოველდღიურად საოცარი ბანკეტები და ძალიან პომპეზური მიღებები იმართებოდა, რაც სამეფო ხაზინას ძირს უთხრიდა.

როგორც დედოფალი, მარია პია პოლიტიკაში არ ერეოდა, თუმცა 1870 წელს სალდანას ჰერცოგ ჟაო კარლუშთან დიდი განხეთქილება მოუვიდა, რა დროსაც მან ჟაოს უთხრა:

ქვრივი დედოფალი
1889 წლის 19 ოქტომბერს მეფე ლუიშ გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტზე მათი ვაჟი კარლუშ ავიდა და მარია პია დედა-დედოფალი გახდა. იგი კვლავ ძალიან აქტიურ პირად დარჩა და ხშირად მართავდა ბანკეტებს. როდესაც მისი ვაჟი და რძალი, ანუ მეფე-დედოფალი ქვეყანაში არ იყვნენ, მარია პია რეგენტად მუშაობდა. 1908 წლის 1 თებერვალს აჯანყებულმა პორტუგალიელემბა მეფე კარლუში მოკლეს და მონარქია დაამხეს. მარია პია იძულებული გახდა სამშობლოში დაბრუნებულიყო. 1910 წელს მეფე მანუელ რევოლუციით პორტუგალიის ტახტიდან ჩამოაგდეს, რის შემდეგაც პორტუგალია საბოლოოდ ჩამოყალიბდა რესპუბლიკად. მარია პია კვლავ იტალიაში რჩებოდა, სადაც 1911 წლის 5 ივლისს, 63 წლის ასაკში გარდაიცვალა.

შვილები
კარლუშ (დ. 28 სექტემბერი, 1863 — გ. 1 თებერვალი, 1908), პორტუგალიის მეფე, ცოლად შეირთო ამალია ორლეანელი, მოკლეს აჯანყებულებმა, რასაც მონარქიის გაუქმება და პორტუგალიის რესპუბლიკად გამოცხადება მოჰყვა;
აფონსუ (დ. 31 ივლისი, 1865 — გ. 21 თებერვალი, 1920), პორტუს ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ნევადა სტუდ ჰაისი, მონარქიის დამხობის შემდეგ პორტუგალიური ინდოეთის გუბერნათურად და სამეფო პრიცად გამოცხადდა.
კუკესი (საფეხბურთო კლუბი)

საფეხბურთო კლუბი „კუკესი“ — ალბანეთის საფეხბურთო კლუბი. ასპარეზობს ალბანეთის სუპერლიგაში. დაარსდა 1930 წელს.

თავდაპირვალად კლუბს ეწოდებოდა „შოქერია სპორტივა კოსოვა“. 1932 წელს იგი ალბანეთის ფეხბურთის ასოციაციას შეუერთდა, თუმცა 1953 წლამდე ეროვნულ ჩემპიონატებში არ მონაწილეობდა. 1958 წელს კლუბს დაერქვა „პრეპარიმი“. 1967 წელს გუნდმა ალბანეთის მესამე დივიზიონი მოიგო და მეორეში დაწინაურდა, სადაც ათწეულის მანძილზე ასპარეზობდა. 1977 წელს „პრეპარიმი“ ალბანეთის პირველ დივიზიონში დაწინაურდა, თუმცა მალევე დაქვეითდა. 1982 წელს კლუბი ისევ აღზევდა პირველ დივიზიონში. გვიანი 70-იანი და ადრეული 80-იანი წლები ბევრი გულშემატკივრის მოსაზრებით კლუბისთვის „ოქროს პერიოდი“ იყო. 1990-იან წლებში კლუბი მძიმე ფინანსურ კრიზისში აღმოჩნდა. მიუხედავად იმისა, რომ ადგილობრივმა მუნიციპალიტეტმა თავის ხელში აიღო კლუბის უზრუნველყოფის საკითხი, მსხვილი ინვესტიციის არქონის გამო გუნდს მომდევნო წლებში განსაკუთრებული წარმატებისთვის არ მიუღწევია.

2010 წელს მოხდა კლუბის სერიოზული რეორგანიზება. მას ამჯერად „კუკესი“ დაერქვა. 2010–2011 წლების სეზონში გუნდი ალბანეთის სუპერლიგაში აღზევდა, რაც აქამდე კლუბის ისტორიაში არასდროს მომხდარა. 2012–2013 წლებში „კუკესმა“ ლიგაში მეორე ადგილი დაიკავა, ხოლო 2016–2017 წლების სეზონში ალბანეთის სუპერლიგის ჩემპიონი გახდა.

საშინაო მატჩებს „კუკესი“ „ზექირ იუმერზე“ ატარებს, თუმცა ეს სტადიონი უეფას კრიტერიუმებს ვერ აკმაყოფილებს, რის გამოც კლუბი ევროტურნირებზე ტირანაში „ქემალ სტაფას“ არენაზე თამაშობს.
ბენეტონი

ბენეტონ რაგბი — იტალიური პროფესიონალური სარაგბო გუნდი ქალაქ ტრევიზოდან. ბენეტონი მონაწილეობას იღებს პრო 14-ის გათამაშებაში.

სარაგბო კლუბი ტრევიზოში დაარსდა 1932 წელს, 1979 წლიდან კლუბი ბენეტონების ოჯახის საკუთრებაა. გუნდმა 15-ჯერ შეძლო იტალიის ეროვნულ ჩემპიონატში გამარჯვების მოპოვება. 2010 წლიდან კი პრო-12-ში მონაწილეობს.

ჯილდოები
იტალიის ეროვნული ჩემპიონატი:
ჩემპიონი: 15 (1956, 1978, 1983, 1989, 1992, 1997, 1998, 1999, 2001, 2003, 2004, 2006, 2007, 2009, 2010)
 :
ჩემპიონი: 4 (1970, 1998, 2005, 2010)
იტალიის სუპერთასი:
გამარჯვებული: 2 (2006, 2009)
იტალიური დერბი პრო-14-ში:
გამარჯვებული: 7 (2010−11, 2011−12, 2012−13, 2013−14, 2014−15, 2016−17, 2017−18)
მუყაო

მუყაო — ქაღალდის სახეობა. ის არის სპეციალურად დამზადებული სქელი ქაღალდი.

მუყაო ფართოდ გამოიყენება წარმოების სხვადასხვა სფეროში.

არსებობს მუყაოს სახეობათა სამი ჯგუფი:

შესაფუთი
პოლიგრაფიული
დიზაინის

მუყაო გამოიყენება, ძირითადად, წიგნების, ბლოკნოტების, კატალოგების ყდების დასამზადებლად. მუყაოს იყენებენ, სასწავლო პროცესისათვის ხელშეწყობის მიზნით სივრცითი და წარმოსახვითი უნარების განსავითარებლად. მისგან ამზადებენ ტექნიკური საგნების (მათემატიკა, გეომეტრია, ფიზიკა და სხვ.) შესასწავლად აუცილებელ გეომეტრიულ ფიგურებს (სამკუთხედი, ოთხკუთხედი, პრიზმა, პარალელოგრამი და სხვ.). მუყაოს იყენებენ მაკეტების და მოდელების დასამზადებლად. უკანასკნელ პერიოდში მუყაოს ფართოდ გამოყენება აქვს სამშენებლო სფეროში. მისგან იქმნება ჰიბრიდული მასალა - თაბაშირ-მუყაოს ფილები, რომლისგანაც ამზადებენ ნესტგამძლე, ცეცხლგამძლე ფილებს და სხვა პროდუქტებს.

მუყაო განსხვავდება ერთმანეთისაგან ფერის, ზომის და წონის მიხედვით. დასაშვებია სხვადასხვა ნორმები. მაგ:

ზომაში მუყაო შეიძლება იყოს
64/90; სმ.
70/100; სმ.
60/84 სმ.

გრამაჟის (წონის) მიზედვით ასევე, შეიძლება იყოს განსხვავებული. კერძოდ,
1.75 მმ;
2.0 მმ;
2.5 მმ

მუყაოს ნივთები
Ы̆

̆, ̆ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „მაკრონი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ю̆

̆, ̆ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „მაკრონი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
ყუბის რაიონი

ყუბის რაიონი — რაიონი აზერბაიჯანში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ყუბა.

მოიცავს 101 სოფელს.

ყუბაში კლიმატი მყარია. მთისწინეთში ზომიერი სითბო, მაღალი ტენიანობა და ცივი ჰაერი აღინიშნება. საშუალო ტემპერატურა იანვარში -4 ° - დან 1 ° - მდე, ივლისში +2 ° - დან +24 ° - მდე.

ყუბის რეგიონი საკმაოდ ნაყოფიერია. იგი ცნობილია ვაშლის წარმოებითა და თავისი  ხალიჩებით.

ისტორია
ყუბის სახანო საუკუნის შუა წლებში შეიქმნა. ის აზერბაიჯანის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობდა. მე-18 საუკუნეში ყუბის სახანო ახლანდელ ქალაქებს ყუბას, დევეჩის, კწარს (გუსარი), ხაჩმაზს, ხიზისა და სიაზანს მოიცავდა.  თავდაპირველად სახანოს ცენტრი ქალაქი ხუდათი იყო, თუმცა შემდეგ ყუბის ხანმა ჰუსეინ ალიმ გადაიტანა დედაქალაქი გუბაში. 1806 წელს ქალაქში რუსული სამხედროები შეიჭრნენ, 1813 წელს ქალაქი რუსეთის იმოერიის შემადგენლობაში შევიდა. 1840—1929 წლებში შეიქმნა ყუბის მაზრა. 1930 წლის 23 ივლისს დაიწყო მაზრების გაუქმების პროცესი, რის შედეგადაც ადმინისტრაციულმა ერთეულმა ყუბის რაიონის დასახელება მიიღო.

მე-18 საუკუნეში მთიელი ებრაელები ჩამოსახლდნენ ყუბაში და დღეს იქ მათი მსხვილი თემი არსებობს. ისინი ცხოვრობენ კრასნაია სლობოდას ( 1991 წლიდან ყირმიზი ყასაბა (წითელი დასახლება) ) დასახლებაში.

ღირსშესანიშნაობები
ყუბის რაიონში მდებარეობს რამდენიმე ისტორიული ნაგებობა.

აღბილის მავზოლეუმები — ყუბის რაიონის აღბილის დასახლებაში მდებარეობს მე-16 საუკუნის სამი მავზოლეუმი.

ჯუმა მეჩეთი - მეჩეთი აშენდა მე-19 საუკუნეში. ამ რელიგიური ნაგებობის არქიტექტურა ახასიათებს მხოლოდ ყუბის პროვინციის მეჩეთებს. ჯუმას მეჩეთის მშენებლობის შემდეგ მსგავსი შენობები აზერბაიჯანის სხვა რეგიონებშიც გამოჩნდა.

გალერეა
სუვონი

სუვონი — კიონგიდოს პროვინციის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი, სამხრეთი კორეა. მოსახლეობა დაახლოებით 1,2 მილიონია. ქალაქი სეულიდან სამხრეთით 30 კილომეტრში მდებარეობს. ზოგჯერ ქალაქს კორეული ფეხბურთის დედაქალაქად მოიხსენიებენ - სწორედ იქაა ყველაზე ცნობილი კორეული საფეხბურთო გუნდი სუვონის სამსუნგ ბლიუინგზი. სუვონშივე მდებარეობს სამსუნგის წამყვანი კვლევითი ცენტრები.

ისტორია
სამი სამეფოს დროს, თანამედროვე სუვონის ტერიტორიაზე იყო დასახლება მოსუ, შემდგომში ცნობილი, როგორც მეჰოლი. სუვონმა თანამედროვე სახელი 1413 წელს მიიღო, ხოლო ქალაქის სტატუსი 1949-ში.

გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს კიონგიდოს ცენტრალურ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება იივანი, დასავლეთით - ანიანი, აღმოსავლეთით - იონინი, ხოლო სამხრეთით - ჰვასონი. ლანდშაფტი უმტესად მთაგორიანია. ვხვდებით რამდენიმე ტბას, რომელთაგან უდიდესია ვანჩხონი. უმაღლესი წერტილი კი მთა კვანგიოსანია.

ეკონომიკა
სუვონი კორეის ერთ-ერთი უდიდესი სამრეწველო ცენტრია. ეკონომიკის ძირითადი დარგებია: ელექტრონიკა, ტესქტილის მრეწველობა, ქიმიური მრეწველობა, მეტალურგია და სხვა. ქალაქის ბიუჯეტი წელიწადში 1 მილიარდ აშშ დოლარს აღწევს.

ცნობილი მაცხოვრებლები
პაკ ჩი-სონი – მანჩესტერ იუნაიტედის მეხბურთელი.
ჩან ჰან-ნა - ცნობილი ვიოლონჩელისტი.
ჩჰვე კი-სუ – - ჯგუფ 24-ს სოლისტი.

სიმბოლოები
ხე: ფიჭვი
ყვავილი: აზალია
სიმბოლო-თილისმა: განასახიერებს სიწმინდესა და ქალაქის სილამაზეს.

დაძმობილებული ქალაქები
ასაჰიკავა, იაპონია (1989)
ძინანი, ჩინეთი (1993)
ტაუნსვილი, ავსტრალია (1997)
ბანდუნგი, ინდონეზია (1997)
ბერლინი, გერმანია (1997)
კლუჟ-ნაპოკა, რუმინეთი (1999)
ტოლუკა, მექსიკა (1999)
იალოვა, თურქეთი (1999)
ფესი, მაროკო (2003)
ჰეიზიონგი, ვიეტნამი (2004)
სიემრეაპი, კამბოჯა (2004)
ჰაიდარაბადი, ინდოეთი (2005)
ნიჟნი-ნოვგოროდი, რუსეთი (2005)
კურიტიბა, ბრაზილია (2006)
Э̄

̄, ̄ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „“-სა და „მაკრონი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Э̆

̆, ̆ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ბრევისის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „“-სა და „ბრევისი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӭ̄

̄, ̄ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, გრაფემის, „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:

ან
Ӭ́

́, ́ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, გრაფემის, „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:

ან
Э̇

̇, ̇ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „“-სა და „მაკრონი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
თონის რაიონი

თონის რაიონი — ადმინისტრაციული ერთეული ყირგიზეთში, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, ისიქ-ქოლის ოლქში.

ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფელი ბოკონბაევო.

მოსახლეობა
2009 წლის ყირგიზეთის მოსახლეობის საყოველთაო აღრიცხვის მიხედვით, ყირგიზები მოსახლეობის საერთო რაოდენობის 98,0 % ან 48 136 კაცს შეადგენენ, ხოლო რუსები 0,3 % ან 156 კაცს. მოსახლეობის საერთო რაოდენობა კი 49 130 კაცს შეადგენს.
ლუი II (მონაკოს პრინცი)

ლუი გრიმალდი (დ. 12 ივლისი, 1870 — გ. 9 მაისი, 1949) — მონაკოს მე-11 პრინცი და აბსოლუტური მმართველი 1922-1949 წლებში, პრინც ალბერ -ისა და მერი ვიქტორია ჰამილტონის ვაჟი.

მისი მმართველობის დროს მონაკოში დაფუძნდა მონაკოს საფეხბურთო კლუბი და ასევე დაიწყო ფორმულა ერთის, იგივე ავტორბოლის მსოფლიო ჩემპიონატის ჩატარება. კლუბ „მონაკოს“ სტადიონი სწორედ პრინც ლუი -ის სახელს ატარებს.
იაკობ ფუტკარაძე

იაკობ ფუტკარაძე (დ. 23 სექტემბერი, 1935 — გ. 29 დეკემბერი, 2015) — ქართველი იურისტი, მოსამართლე.

დაიბადა 1935 წლის 23 სექტემბერს ვანის რაიონის სოფელ ინაშაურში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი 1959 წელს. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტურა. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ქართველ მთიელთა სამართლის ისტორიისათვის“, დაიცვა 1965 წელს.

1959 წლიდან იყო სახელმწიფოსა და სამართლის ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი; უმცროსი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში; 1994-1996 წლებში დირექტორი. პარალელურად სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიის წევრი, სამართლებრივი რეფორმის სახელმწიფო კომისიის საკონსტიტუციო კანონმდებლობის ქვეკომისიის თავმჯდომარე, ქართული ენციკლოპედიის სამართლის რედაქციის უფროსი სამეცნიერო რედაქტორი. კითხულობდა ლექსიებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში და იკვლევდა ქართული სამართლისა და სახელმწიფოებრიობის პრობლემებს. ავტორია ათასამდე პუბლიკაციის.

1996 წლის 25 ივნისს საქართველოს პარლამენტმა აირჩია საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრად. 1996 წლის 15 აგვისტოს აირჩიეს საკონსტიტუციო სასამართლოს მოადგილედ და იმავდროულად პირველი კოლეგიის თავმჯდომარედ 5 წლის ვადით. 1999 წელს საქართველოს პრეზიდენტის განკარგულებით მიენიჭა უმაღლესი საკვალიფიკაციო კლასის მოსამართლის საკლასო ჩინი. 2002 წლიდან არის იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი.

2004 წლის 25 ნოემბერს აირჩიეს საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მდივნად.

გარდაიცვალა 2015 წლის 29 დეკემბერს.
ალაის რაიონი

ალაის რაიონი  — რაიონი ყირგიზეთში, ოშის ოლქში. ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფ. გულჩა .

რაიონის ფართობი უდრის 7582 კმ², რაც ოშის ოლქის მთლიანი ფართობის 26% შეადგენს.

ალაის რაიონი მდებარეობს ორი ხეობის ფარგლებში, კერძოდ ალაის და გულჩინის ხეობის. რაიონის ტერიტორიაზე, ჩინეთთან საზღვარზე, მდებარეობს სასაზღვრო გამშვები პუნქტი „ირქეშტამი“.

მოსახლეობა
საყოველათაო საკავშირო მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, 1989 წელს, ალაის რაიონის საზღვრებში (ჩონგ-ალაის რაიონის ჩათვლით, რომელიც 1959–1992 წლებში ამ რაიონის შემადგენლობაში შედიოდა) 66 858 კაცი ცხოვრობდა. 2007 წელს, რაიონის მოსახლეობამ 72 110 კაცი შეადგინა, აქედან ეთნიკურად ყირგიზებმა 71 901 კაცი (99,6 %) შეადგინეს.

ისტორია
1928 წელს შეიქმნა ალაი-გულჩინის რაიონი. 1936 წელს შემქნილი რაიონი დაყვეს ორად — ალაის და ჩონგ-ალაის რაიონად. 1959 წელს, ორივე რაიონი ხელახლა გაამთლიანეს და დაარქვეს ალაის რაიონი.

1992 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლისა და ყირგიზეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ეს რაიონი ისევ იყოფა ორ რაიონად — აღმოსავლეთით ალაის რაიონად და დასავლეთით ჩონგ-ალაის რაიონად.

2008 წლის 5 ოქტომბერს, სოფელ ნურაში რიხტერის შკალით 8 ბალიანი მიწისძვრა მოხდა. დაიღუპა 75 ადამიანი, მათ შორის 42 ბავშვი.
არავნის რაიონი

არავნის რაიონი — ტერიტორულ-ადმინისტრაციული ერთეული ყირგიზეთში, ოშის ოლქში. ფართობით ოლქის ყველაზე პატარა რაიონი.

ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფელი არავანი.

გეოგრაფია
სამხრეთით ესაზღვრება ნოოკათის რაიონს, ხოლო აღმოსავლეთით ყარასუს რაიონს. ჩრდილოეთით, არავნის რაიონი ესაზღვრება უზბეკეთს.

შედგება რაიონი ორი ექსკლავისგან — შედარებით პატარა არევნისგან და შედარებით მსხვილი არევნისგან, რომლებსაც ორ ნაწილად ნოოკათის რაიონი ჰყოფს.

მოსახლეობა
რაიონი წარმოადგენს მჭიდროდ დასახლებულ სასოფლო-სამეურნეო ხეობას, რომელიც ირწყვევა მდინარის წყლებით.

2009 წლის ყირგიზეთის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით, რაიონის მოსახლეობა 106 134 კაცი შეადგინა, საიდან უზბეკები — 62 281 კაცი ან 58,7 %, ყირგიზები — 42 049 კაცი ან 39,6%, აზერბაიჯანელები — 760 კაცი ან 0,7%, ტაჯიკები — 542 კაცი ან 0,5% და თათრები — 135 კაცი ან 0,1%-ია.