iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კამენსკ-ურალსკის სამების საკათედრო ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = მიხეილ მალახოვი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 56.417583
| გრძედი = 61.892889
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
კამენსკ-ურალსკის სამების საკათედრო ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ კამენსკ-ურალსკში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1839-1840 წლებში. სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859- დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.

ისტორია
კამენსკის ქარხნის მშენებლობის საწყის ეტაპზე საჭირო გახდა მრავალი მუშახელი. მთავრობამ ქარხანას მიამაგრა სამი ათასი გლეხი კიტაისკისა და კოლჩედანის დასახლებებიდან.

1701 წელს კამენსკის ქარხანასთან ააშენეს ხის ტაძარი სამი წმინდანის სახელზე, რომელსაც ჰქონდა არტემი ვერკოლსკის სახელობის ეგვტერი. ეს ტაძარი დაიწვა 1768 წლის ხანძრის შედეგად. 1770 წელს ააშენეს მეორე ხის ტაძარი.

უკვე 1790 წელს გადაწყვიტეს აეშენებინათ ქვის სამსაკურთხევლიანი ტაძარი, რომლის მთავარი საკურთხეველი იქნებოდა სამების სახელზე ნაკურთხი, ხოლო ორი ეგვტერი სამი მღვდელთმთავრისა და არტემი ვერკოლსკის სახელზე. ტაძრის მშენებლობა განახლვა ახალი პროექტის საფუძველზე. 1805 წელს ააგეს და აკურთხეს ეგვტერები. მთავარი ტაძრის კურთხევა შედგა 1813 წელს. ეგვტერებს დაადგეს მეორე სართული, სადაც მოაწყეს სამი ეგვტერი: ქრისტეს ხელთუქმნელი ხატის, ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატისა და ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. ქვემო სართულზე კიდევ ორი ეგვტერი ააშენეს წმინდა ჯვრისა და დიდმოწამე პარასკევას სახელზე. ამის შემდეგ ტაძარი გახდა რვასაკურთხევლიანი. კანკელები ქვედა და ზედა ტაძრებში მოოქროვილები იყო. მოგვიანებით სამრეკლოს დანგრევის საშიშროების გამო მიიღეს გავაწყვეტილება მტელი ეკლესიის რეკონსტრუქცია მოეხდინათ ახალ ფუნდამენტზე.

ახალი პროექტის შექმნას ხელმძღვანელობდა მიხეილ მალახოვი. პროექტი შეადგინეს 1821 წელს. 1828 წელს ახალი პროექტის მიხედვით გადააკეთეს სამრეკლო და ეგვტერები. მთელი ეკლესია შელესეს.

1912 წელს კამენსკის ქარხნის სამების ტაძარმა საკათედროს სტატუსი მიიღო.

1918 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ გამოსცა განკარგულება ეკლესიიდან მეტრიკული წიგნის გატაცების შესახებ. 1930 წლის დეკემბერში ტაძარი დახურეს.

1990 წელს ეკლესია მრევლს გადასცეს, მაგრამ იგი ავარიულ მდგომარეობაში იყო. 1998 წლიდან საპატრიარქოს მეტოქია. 1999 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია იოანე აგაფონოვი.

ამჟამად ტაძარი არის კამენსკის ეპარქიის საკათედრო ტაძარი. ტაძართან მოქმედებს ბიბლიოთეკა. კვირაობით იმართება მეცადინეობა საკვირაო სკოლაში.
კისლოვსკოეს პეტრესა და პავლეს ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 56.5245
| გრძედი = 61.557889
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
კისლოვსკოეს პეტრესა და პავლეს ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, კამენსკის საქალაქო ოლქის სოფელ კისლოვსკოეში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1832-1846 წლებში. სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859- დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.

ისტორია
პირველი ხის ეკლესია კისლოვსკოეში ააგეს 1746 წელს და ტობლოსკის მიტროპოლიტის ანტონის ლოცვა-კურთხევით აკურთხეს პეტრე და პავლე მოციქულების სახელზე. ძველი ხის ტაძრის შენობა გაყიდეს შადრინის მაზრის სოფელ ულუგუშსკოეში.

1832 წელს ააგეს ქვის, სამსაკურთხევლიანი ეკლესია მრევლის ფინანსებით და ადგილობრივი გლეხის მოისეია ტიხონის ასული მელნიკოვას აქტიური მონაწილეობით, რომელმაც მთელი თავისი ცხოვრება დაუკავშირა ტაძრის მშენებლობას. მთავარი ტაძარი აკურთხეს პერმის ეპისკოპოსის არკადის მეშვეობით 1846 წლის 29 ივნისს.

1879-1882 წლებში ტაძარი გადააკეთეს, ერთ ახალ ცივ ეგვტერთან ერთად ააგეს მეორე თბილი ეგვტერი, რომელიც 1879 წლის 11 ნოემბერს აკურთხა ეკატერინბურგის ეპისკოპოსმა მოდესტმა უფლის მირქმის სახელზე. ასევე ააშენეს თბილი, მარცხენა ეგვტერი, რომელიც ასევე ეკატერინბურგის ეპისკოპოსმა მოდესტმა აკურთხა 1882 წლის 29 ივნისს ღვთისმშობლის შობის სახელზე.

 საუკუნის დასაწყისში მთავარ ტაძარში იყო ოთხიარუსიანი, მოოქროვილი კანკელი, ხოლო შიდა კედლები შეღებილი იყო ზეთის საღებავებით. ეგვტერები შელესილი იყო და შეთეთრებული. ტაძარი გადახურული იყო თუნუქით. 1888 წელს მთავარ ტაძარში აღსავლის კარი შეცვალეს ახლით. ადგილობრივი ხატები გადაწერეს, ძველები კი განაახლეს. ტაძარში ინახება საწინამძღვრო, ვერცხლის ჯვარი, რომელიც დამზადებულია 1788 წელს. გარდა ჩვეულებრივი ღვთისმსახურებისა ტაძარში წელიწადში ორჯერ იმართება ლიტანიობა: 6 აგვისტოსა და ამაღლების დღესასწაულზე.
ისეტსკოეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =უმოქმედო
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 56.451667
| გრძედი = 61.520556
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ისეტსკოეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, კამენსკის საქალაქო ოლქის სოფელ ისეტსკოეში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1910-1917 წლებში. ეკლესია არის საოლქო მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859- დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.

აღწერა
სოფლის ცენტრში, მდინარე ისეტის ნაპირიდან რამდენიმე ათეულ მეტრში შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს მრავალი წელი უმოქმედო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია, რომელიც აგებულია 1917 წელს.

საარქივო დოკუმენტაცია მიუთითებს, რომ ეკლესიის სახე ეტაპობრივად ჩამოყალიბდა. თავდაპირველად, 1905-1910 წლის პერიოდში, ააგეს ხის სამრეკლო. 1913 წელს პერმის სამშენებლო განყოფილებამ წარმოადგინა ახალი ეკლესიის პროექტი. სამშენებლო სამუშაოები მიმდინარეობდა 1910-1917 წლებში და შეწყდა ფასადების დასრულების ეტაპზე. ტაძრის ინტერიერი არ შემორჩენილა, შემორჩენილია კედლის მხატვრობის რამდენიმე ფრაგმენტი. ეკლესია ითვლება საუკუნის დასაწყისის რეგიონალური რუსული სტილის საეკლესიო არქიტექტურის ძეგლად.

ისტორია
თავდაპირველად ააშენეს ხის ორსაკურთხევლიანი ეკლესია. მრევლი ჩამოყალიბდა 1845 წელს მარჯვენა ეგვტერის დასრულების პერიოდში. მთავარი ტაძარი აკურთხეს, მირონ-ლუკიის მთავარეპისკპოსის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე 1852 წლის 13 მარტს. მარჯვენა ეგვტერი აკურთხეს ელია წინასწარმეტყველის სახელზე 1845 წლის 6 დეკემბერს

1930-იან წლებში ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. 1932 წელს შენობა გადაეცა ისეტსკოეს კოლექტივს საჭიროებისამებრ გამოყენებისათვის. კოლექტივმა მასში სასოფლო სამეურნეო საწყობი განათავსა. თანამედროვე ეტაპზე ეკლესიის კედლებზე შემორჩენილია კედლის მხატვრობა, ტაძარი არ არის აღდგენილი.

2003 წლის 22 მაისს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ხსენების დღეს მოეწყო ლიტანიობა სოფელ მამინსკოეს მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიიდან ისეტსკოეს ეკლესიამდე. 1918 წლის 25 ივნისს მოკლული მამა ალექსანდრე მოკროუსოვის საფლავზე კი აღმართეს ჯვარი და მცირე გალავანი.
კარპინსკის ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ბაროკო
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 59.767194
| გრძედი = 59.990322
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
კარპინსკის ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ კარპინსკში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1761-1776 წლებში. ტაძარი აგებულია ურალური ბაროკოს სტილში. არის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

ისტორია
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს ბოგოსლოვსკის ქარხანაში (ამჟამად ქალაქი კარპინსკი) 1761 წელს. მშენებლობა წარიმართა ქარხნის დამაარსებლის, ვერხოტურელი ვაჭრის მაქსიმე პოხოდიაშინის ფინანსებითა და ტობოლსკისა და ციმბირის მიტროპოლიტის პავლეს ლოცვა-კურთხევით. ქვედა ტაძარი აკურთხა ვერხოტურეს ნიკოლსკის მონასტრის არქიმანდრიტმა ტიხონმა ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე. ზედა ტაძარი კი აკურთხეს 1776 წელს წმინდა მოციქულის იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე 1770 წლის 11 ივლისს ბოგოსლოვსკის ქარხანამ მიიწვია მეცნიერი პეტრ სიმონ პალასი, რომელიც აკვირდებოდა ტაძრის მეორე სართულის მშენებლობას. ტაძრის შოარიახლოს აშენეს აგურის ქარხანა, რათა ტაძარი აეშენებინათ აგურით. ყველა საჭირო საეკლესიო ჭურჭელი ეკლესიას გადასცა ქარხნის დამაარსებელმა მ. პოხოდიაშინმა.

ბოგოსლოვკსის ეკლესიის მრევლი ძირითადად მუშაობდა ბოგოსლოვსკის ქარხანაში. ტაძრის მრევლს ასევე მიეკუთვნებოდა სოფელ კაკვის მაცხოვრებლები, რომელიც ქარხნიდან 17 კმ-ში მდებარეობდა და ლობვის მცხოვრებლებიც, რომელიც მვებარეობდა 37 კმ-ის მოშორებით. 1902 წლის მონაცემებით ეკლესიის მრევლი შეადგენდა 4 336 ადამიანს.

1930-იან წლებში ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ტაძარი დახურეს ღვთისმსახურებისათვის. მისი წინამძღვარი ვასილი სლოვცოვი რევოლუციურმა ტრიბუნალმა გაასამართლა 1922 წლის 22 მაისს და მიუსაჯა ხუთი წლით პატიმრობა. მოახდინეს მისი ამნისტია, მაგრამ აუკრძალეს ვერხოტურეს მაზრაში ცხოვრება.

ტაძრის შენობა რამდენჯერმე ააფეთქეს. დაანგრიეს 57-მეტრიანი სამრეკლო. ტაძრის აღდგენა მიმდინარეობს დღევანდელ დღემდე.
ბაქოს ოლიმპიური სტადიონი

ბაქოს ოლიმპიური სტადიონი — მულტისპორტული სტადიონი ბაქოში. სტადიონის მშენებლობა 2011 წლის 6 ივნისს დაიწყო ბოიუქ შორის ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. სტადიონი გაიხსნა 2015 წლის 6 მარტს.

სტადიონში საერთო ჯამში, 69,870 ადგილია, აკმაყოფილებს უმაღლესი საერთაშორისო სტანდარტების სტადიონებს. 2015 წლის თებერვალში დასრულდა 225,000 კვ.მ. სტადიონის მშენებლობა 650 000 კვ.მ. და 2015 წლის 6 მარტს გაიხსნა. 2015 წლის პირველი ევროპული თამაშები ბაქოს ოლიმპირ სტადიონზე ჩატარდა. ასევე აქ ჩატარდება 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის მატჩები.

სტადიონს გააჩნია დიდი ინფრასტრუქტურა, რომელიც აღჭურვილია ავტოსადგომით, ბულვარით, პარკით, დიდი რაოდენობით შიდა და გარე ფართობებით.

სტადიონის ისტორია
2008 წელს, სტადიონის პროექტირებაზე წინასწარი მუშაობა დაიწყო. გამოცხადდა ტენდერი, რომლის დროსაც განიხილებოდა მრავალი ადგილობრივი და უცხოური კომპანიების წინადადებები. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობკომპანიამ ჩაატარა სამშენებლო ორგანიზება ტერიტორიის მოსამზადებლად, რომელზეც სტადიონი მდებარეობს.

2011 წლის 6 ივნისს, აზერბაიჯანის ფეხბურთის 100 წლისთავისადმი მიძღვნილი საზეიმო ცერემონიალი გაიმართა ბაქოს ოლიმპიური სტადიონზე. ცერემონიალს ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი და მისი მეუღლე მეჰრიბან ალიევა, ასევე ფიფას პრეზიდენტი იოზეფ ბლატერი და უეფას პრეზიდენტი მიშელ პლატინი, მსოფლიო საფეხბურთო საზოგადოების გამოჩენილი წარმომადგენლები, სხვადასხვა ფედერაციის ხელმძღვანელები, ფეხბურთის ვეტერანები და სხვა სტუმრები.

2012 წლის ნოემბერში დაიწყო სტადიონის სრულმასშტაბიანი მშენებლობა. სამუშაოები ჩატარდა საერთაშორისო სამშენებლო სტანდარტის , უეფას და ფიფას სტანდარტებისა და აზერბაიჯანის მშენებლობის წესების შესაბამისად.

2014 წლის 19 სექტემბერს, ჟენევაში, უეფას აღმასრულებელი კომიტეტის სხდომის ფარგლებში, გამოცხადდა, რომ ბაქოს ოლიმპიურ სტადიონზე გაიმართება სამი ჯგუფური ეტაპის მატჩი და ევროპის 2020 წლის ჩემპიონატის მეოთხედფინალური ეტაპის ერთი თამაში.

2015 წლის 12 ივნისს ოლიმპიურ სტადიონზე შედგა პირველი ევროპული თამაშების გახნა, 28 ივნისს კი დახურვა. ასევე, აღნიშნული თამაშების ფარგლებში, სტადიონზე ჩატარდა მძლეოსნობის შეჯიბრებები.

არქიტექტურა
სტადიონის სტენდებზე აგებულია ტრიბუნები, სარბენი ბილიკები და სხვა ინფრასტრუქტურა.

6 სართულიანი სტადიონის სიმაღლე 62 მეტრია. სტადიონს იტევს 68,700 მაყურებელს.

სტადიონის შიდა ფართობია 120830 მ². სტადიონს აქვს 18 შესასვლელი, 41 ლიფტი და 7 ავტოსადგომი. სტადიონი მოიცავს ძირითად და სასწავლო სტადიონებს, ასევე მექანიკურ შენობას, გათვალისწინებულია, და მედია სექტორები, ასევე სექტორები შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე მაყურებლებისთვის. სავარჯიშო სტადიონი 1,800 მაყურებელს ითვალისწინებს. დიზაინი, მშენებლობა, ლოგისტიკური მომსახურება, პროექტის კოორდინაცია, უსაფრთხოების მენეჯმენტი, დაგეგმვა და მშენებლობის კონტროლი წარმატებით განახორციელა კომპანია - მა.
არამილის სამების ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 56.70025
| გრძედი = 60.830056
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
არამილის სამების ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ არამილში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1784-1790 წლებში.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

ისტორია
 საუკუნის დასასრულს არამილში ააგეს პირველი ხის ეკლესია, მაგრამ არც თარიღი და არც სახელწოდება არაა ცნობილი. ეკლესია მცირე ხანს იდგა, რადგან დაწვეს ბაშკირებმა 1709 წლის აჯანყების დროს. 1712-1717 წლებში მიტროპოლიტ იოანე ტობოლსკელის ლოცვა-კურთხევით ააგეს ხის ეკლესია ქრსისტეს შობის სახელზე, რომელიც დაიწვა 1782 წელს. ხანძრის შემდეგ გადარჩა მხოლოდ სამრეკლო, რომელსაც 1783 წელს მიაშენეს პატარა ტაძარი და საკურთხეველი. ეს ეკლესია იყო მცირე და 1784 წლის 30 აპრილს დაიწყეს ახალი ხის ეკლესიის მშენებლობა წმინდა სამების სახელზე. 1790 წლის 20 ივნისს ტაძარი ააშენეს და აკურთხა ეპისკოპოსმა ვარლაამმა.

ახლანდელი სამსაკურთხევლიანი ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1830 წელს და მხოლოდ რვა წლის შემდეგ აკურთხეს მარცხენა ეგვტერი ღვთისმშობლის შობის სახელზე. 1842 წლის 6 ივნისს მთავარი ტაძარი აკურთხა ეპისკოპოსმა მელქისედეკმა. უკანასკნელი მარჯვენა ეგვტერი ეპისკოპოსმა იოანემ აკურთხა ელია წინასწარმეტყველის სახელზე.

ეკატერინბურგის ეპარქიის სახელმძღვანელო წიგნის მიხედვით 1915 წლისთვის ეკლესიის შტატში შედიოდა ორი მღვდელი, ერთი დიაკვანი და ორი მეფსალმუნე. მრევლის რაოდენობა იყო დაახლოებით ოთხი ათასი კაცი.

1937 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა, სამრეკლო და ეკლესიის გალავანი დაანგრიეს. ასევე გაანადგურეს სასაფლაოც. ეკლესიაში საბჭოთა პერიოდში თავდაპირველად განთავსებული იყო სკოლა, შემდეგ კი მაღაზია.

1990 წელს შენობა დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1991 წლიდან ეკლესიაში მიმდინარეობს ღვთისმსახურება.
სევეროურალსკის პეტრესა და პავლეს ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ბაროკო
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 60.144444
| გრძედი = 59.941111
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
სევეროურალსკის პეტრესა და პავლეს ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ სევეროურალსკში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1768-1798 წლებში.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას. ეკლესია არის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

ისტორია
1767 წელს მდინარე კოლონგის მარცხენა ნაპირზე ურალელი მაღაროელის მაქსიმ პოხოდიაშინის ფინანსებით და ტობოლსკის მიტროპოლიტ პავლეს ლოცვა-კურთხევით ჩაყარეს ქვის ეკლესიის საფუძველი მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე.

მაქსიმ პოხოდიაშინის გარდაცვალების გამო მშენებლობა 30 წლით გაჭიანურდა. ქვედა სართული დასრულებული იყო 1787 წელს და აკურთხეს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო ზედა დაასრულეს 1798 წელს და აკურთხეს მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე.

ტაძრის საერთო სიმაღლეა 57,5 მეტრი, სიგრძე 37,81 მეტრი, ხოლო სიგანე — 12,25 მეტრი.

ტაძარი განეკუთვნება ურალური ბაროკოს და საუკუნის შუა წლების პროვინციული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილს. ბაროკოს განეკუთვნება ტაძრის პირველი ორი სართული. წრიული ელემენტების გარე გაფორმება დამზადებულია სპეციალური ფორმის აგურისგან. სამიარუსიანი სამრეკლო აგებულია რუსული კლასიციზმის სტილში.

ტაძარი ფუნქციონირებდა 1929 წლის გაზაფხულამდე, ამ დროისთვის ჩამოხსნეს მთავარი ზარი, ხოლო ჭურჭლისა და ხატების რეკვიზიცია მოხადინეს. დახურვიდან პირველი ოცი წლის განმავლობაში დაანგრიეს თუჯის გალავანი. ტაძარი დაანგრიეს და გადააკეთეს საწყობად. მთლიანად განადგურდა შიდა აღჭურვილობა.

რსფსრ-ის მინისტრთა საბჭოს 1960 წლის 31 აგვისტოს № 1327 გადაწყვეტილებით პეტრესა და პავლეს ეკლესია შეიტანეს კულტურის ძეგლების სიაში.

1988 წლის 24 ნოემბერს ქალაქის აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით ეკლესია დაუბრუნეს მართლმადიდებლურ საზოგადოებას.
კოსიცინის გიმნაზია

კოსიცინის გიმნაზია — შენობათა კომპლექსი მოსკოვის ჩერნიგოვსკოეს შესახვევში, საუკუნის საქალაქო საკარმიდამო (შემდგომში გადაკეთებული). ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი.

ისტორია
შენობის პირველი ცნობილი მფლობელი პრეობრაჟენსკის ლეიბ-გვარდიის პოლკის კაპიტანი ვ. ტ. რჟევსკი. მის დროს, 1710 წელს, მშენებლობის დასარულს აშენდა ქვის პალატები, რომელიც ბოლშაია ორდინკას ქუჩაზე გადიოდა, ხოლო მის უკან იშლებოდა ბაღი.

საკარმიდამოს შემდეგი ცვლილებები 1812 წლის სამამულო ომის შემდეგ განხორციელდა. 1830-იან წლებში, საკარმიდამოს მფლობელები ვაჭარი გრაჩევები ხდებიან, მათ დროს მთავარ სახლს ბაღის მხრიდან ტერასა ჩაშენდა. საუკუნის ბოლოდან, საკარმიდამოში მფლობელებს არ უცხოვრიათ.

1906 წელს, საკარმიდამოს ჩრდილოეთ-დასავლეთი ნაწილი იყიდა ა. ა. დურილინმა. მის დროს, შენობა გაქირავდა „მის უდიდებულესობა იმპერატორ მარიას კანცელარიაზე“, სადაც გაიხსნა ვ. დ. კოსიცინის კერძო ვაჟთა გიმნაზია. საკარმიდამოს გადაკეთება არქიტექტორ ვ. ვ. შერვუდის ხელმძღვანელობით მიმდინარეობდა. ოთახები, სადაც შემდგომში კლასები განლაგდა, ფართობში გაიზარდნენ, საგრძნობლად მოიკლო კიბეების სივრცე, შეიქმნა მინაშენი.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, გიმნაზიის ყოფილ შენობაში განლაგებული იყო მეორე საფეხურის სკოლა, სამედიცინო სასწავლებელი და საბავშვო ბაღი.

დღეისთვის, ყოფილი საკარმიდამოს მთავარ შენობაში განლაგებულია სლავური კულტურისა და ხელნაწერის საერთაშორისო ფონდი, რომელიც 1989 წელს ჩამოყალიბდა. 1993 წელს, საკარმიდამოს ფლიგელში იგორ ტალკოვის მუზეუმი ჩამოყალიბდა.
ვერხოტურეს კრემლი

ვერხოტურეს კრემლი — ციხესიმაგრე, კრემლი, ქალაქ ვერხოტურეში, სვერდლოვსკის ოლქი, რუსეთს ფედერაცია. ვერხოტურეს კრემლი ტობოლსკის კრემლთან ერთად ერთადერთი ქვის ციხესიმაგრეა ცენტრალური ურალის ტერიტორიაზე. ვერხოტურეს კრემლი რუსეთის კრემლებს შორის ყველაზე პატარაა.

ვერხოტურეს კრემლი მდებარეობს ქალაქის ცენტრიდან 8 კმ-ის დაშორებით. სვერდლოვსკის ოლქის ცენტრ, ქალაქ ეკატერინბურგიდან დაშორებულია 300 კმ-ით, ხოლო პერმიდან - 382 კმ-ით.

ისტორია
ვერხოტურეს პირველი კრემლი ააგეს 1598 წელს და იგი ხისგან იყო აგებული. მისი მშენებლობა უკავშირდებოდა ციმბირისკენ მიმავალი მოკლე გზის მშენებლობას. შემთხვევით გაჩენილი ხანძრებისაგან კრემლი რამდენჯერმე დაიწვა და ყოველ ჯერზე ხელახლა აგებდნენ. 1699 წელს პეტრე დიდის ბრძანებით ვერხოტურეში დაიწყო ქვის კრემლის მშენებლობა, რომელიც უკანასკნელი იყო რუსეთში. ქვის კრემლის მშენებლობასთან ერთად დაიწყეს წმინდა სამების ტაძრის მშენებლობაც, რომელიც შენდებოდა მოსკოვური ბაროკოს სტილში, რომელიც დღესაც კრემლის მთავარ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. სამების საკათედრო ტაძარი ურალის საეკლესიო არქიტექტურის გამოჩენილი ძეგლია. კრემლის ტერიტორიაზე ასევე აგებული იყო ბეღელი, სადარაჯო და სამზრეულო. ვერხოტურეს კრემლის არქიტექტურული ანსამბლი 1712 წლისთვის უკვე ჩამოყალიბებული იყო.

 საუკუნეში ვერხოტურე მთელი ურალის დედაქალაქი გახდა. საუკუნის ბოლოს ადგილობრივი ადმინისტრაციის რეორგანიზაციასთან დაკავშირებით, საქალაქო და სამაზრო მმართველობისათვის საჭირო სპეციალური შენობები ააგეს. ამასთან დაკავშირებით 1802 წელს კრემლის ტერიტორიაზე განათვასეს სამაზრო სასამართლო.

1880-იან წლებში ვერხოტურეს კრემლის ტერიტორიაზე ააგეს სახანძრო დეპო. უკანასკნელი, რევოლუციამდელი ნაგებობა კრემლის ტერიტორიაზე გახდა ერთსართულიანი აგურის კორპუსი, რომელიც ეკუთვნოდა სამაზრო ხაზინას, იგი ააგეს 1912 წელს.

ამჟამად ვერხოტურის კრემლი წარმოადგენს არქიტექტურულ ანსამბლს და არის სამუზეუმო-ისტორიული კომპლექსი. კრემლის ტერიტორიაზე მდებარეობს მუზეუმი „მეფის ბეღლები“. მსურველებს ასევე შეუძლიათ სამების საკათედრო ტაძრის სამრეკლოზე ასვლა.