დონალდ რამოტარი

დონალდ რამოტარი (დ. 22 ოქტომბერი, 1950) — გაიანელი პოლიტიკოსი, რომელიც 2011 წლიდან 2015 წლამდე გაიანას პრეზიდენტი იყო. 1997 წლიდან 2013 წლამდე ის ასევე იყო სახალხო პროგრესული პარტიის გენერალური მდივანი.

პოლიტიკური კარიერა
რამოტარი „სახალხო პროგრესულ პარტიას“ 1967 წელს შეუერთდა. 1979 წელს იგი პირველად აირჩიეს პარტიის ცენტრალურ კომიტეტში, ხოლო 1983 წელს — აღმასრულებელ კომიტეტში. მან სამთავრობო ტექნიკური ინსტიტუტისგან შედუღების სპეციალისტის სერტიფიკატი მიიღო. 1988 წლიდან 1993 წლამდე იგი გაიანის სოფლის მეურნეობის მუშაკთა კავშირის საერთაშორისო მდივანი იყო. 1992 წლის არჩევნებში, როდესაც „სახალხო პროგრესულმა პარტიამ“ ჩედი ჯაგანის ხელმძღვანელობით, ათწლეულების მანძილზე პირველად მოიპოვა ხელისუფლება, რამოტარი გაიანის ეროვნული ასამბლეის წევრად აირჩიეს. მას შემდეგ იგი ამ პოსტზე უწყვეტად ირჩეოდა. 1993 წელს იგი პარტიის აღმასრულებელ მდივნად დაინიშნა. 1997 წლის მარტში, ჩედი ჯაგანის გარდაცვალების შემდეგ, 29 მარტს რამოტარი ერთხმად აირჩიეს მის მემკვიდრედ პარტიის გენერალური მდივნის პოსტზე.

„“-ის 29-ე კონგრესზე, 2008 წლის 2 აგვისტოს, იგი ხელახლა აირჩიეს ცენტრალურ კომიტეტში. მან ხმების რაოდენობით (637 ხმა) მეოთხე ადგილი დაიკავა.კონგრესის შემდეგ, 2008 წლის 12 აგვისტოს, ცენტრალურმა კომიტეტმა იგი ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე კვლავ აირჩია გენერალურ მდივნად. ამავე დროს, იგი არჩეულ იქნა პარტიული გაზეთის, „“-ის სარედაქციო კოლეგიაში. კანდიდატის შერჩევის პროცესმა მნიშვნელოვანი დებატები გამოიწვია, რადგან გადაწყვეტილება ღია და არა ფარული კენჭისყრით იქნა მიღებული. ერთ-ერთმა სხვა პრეტენდენტმა, რალფ რამკარანმა, ღია კენჭისყრის საპროტესტოდ გაზეთ „ “-ში განცხადებაც კი გამოაქვეყნა.

2011 წლის 28 აპრილს მთავრობამ გამოაცხადა, რომ რამოტარი პრეზიდენტ ბჰარატ ჯაგდეოს პოლიტიკურ მრჩევლად დაინიშნა. მანამდე რამოტარს ადმინისტრაციაში არავითარი ოფიციალური თანამდებობა არ ეკავა. ოპოზიციამ ეს დანიშვნა გააკრიტიკა. მათი არგუმენტით, მთავრობა უბრალოდ რეაგირებდა იმ კრიტიკაზე, რომლის მიხედვითაც ის რამოტარის კანდიდატურას ოფიციალურ ვიზიტებში მისი ჩართვით ფაქტობრივად სპონსორობას უწევდა. შესაბამისად, აღნიშნული ნაბიჯით მთავრობა ცდილობდა მისთვის ოფიციალური პოსტის მიცემას არსებული სიტუაციის ლეგიტიმაციისთვის. მთავრობა ამტკიცებდა, რომ რამოტარის მონაწილეობა ოფიციალურ ვიზიტებში მისაღები იყო, რადგან მთავრობა ახორციელებდა სწორედ მმართველი პარტიის პოლიტიკას, რომელსაც თავად რამოტარი ხელმძღვანელობდა.

არჩევნები 2011 წლის 28 ნოემბერს გაიმართა, ხოლო 1 დეკემბერს, შედეგების გამოცხადებისთანავე, იგი გამარჯვებულად გამოცხადდა. თუმცა, „“-ს საპარლამენტო უმრავლესობამდე ერთი მანდატი დააკლდა — მათ 65-დან 32 ადგილი მოიპოვეს. ეს ნიშნავდა, რომ რამოტარი პრეზიდენტის პოსტს დაიკავებდა, თუმცა ეროვნულ ასამბლეაში ადგილების უმრავლესობა ორ ოპოზიციურ პარტიას ექნებოდა. რამოტარმა იმედგაცრუება გამოხატა იმის გამო, რომ მისმა პარტიამ უმრავლესობის მოპოვება ვერ შეძლო, თუმცა აღნიშნა: „ამომრჩეველმა თავისი სიტყვა თქვა და ჩვენ იმ მოცემულობით უნდა ვიმუშაოთ, რაც გვაქვს“.

პრეზიდენტობის პირველი ორი წლის განმავლობაში რამოტარი ინარჩუნებდა „“-ის გენერალური მდივნის პოსტს, თუმცა, საბოლოოდ, სამუშაო დატვირთვის სიმძიმის გამო, პარტიის ხელმძღვანელობიდან გადადგა. 2013 წლის 19 აგვისტოს „“-ის ცენტრალურმა კომიტეტმა რამოტარის მემკვიდრედ გენერალური მდივნის პოსტზე კლემენტ როჰი აირჩია. აღსანიშნავია, რომ ამ თანამდებობაზე როჰის კანდიდატურა თავად რამოტარმა წარადგინა.

რამოტარმა განაცხადა, რომ ბაშარ ალ-ასადის გამარჯვება 2014 წლის სირიის საპრეზიდენტო არჩევნებში სირიისთვის დიდ გამარჯვებას წარმოადგენდა.

დონალდ რამოტარი და „“ 2011 წლის 11 მაისის საყოველთაო არჩევნებში დამარცხდნენ ოპოზიციურ კოალიციასთან (–), რომელსაც დევიდ გრეინჯერი ხელმძღვანელობდა და რომელმაც ხმების მცირე უპირატესობით გაიმარჯვა. პრეზიდენტმა რამოტარმა თანამდებობა 2015 წლის 16 მაისს დატოვა, როდესაც გრეინჯერმა ფიცი დადო. 2015 წლის ივლისში რამოტარი აღარ შეიყვანეს „“-ის 32 პარლამენტარის სიაში.

2024 წელს, პრეზიდენტის პოსტის დატოვებიდან 9 წლის შემდეგ, რამოტარი აქტიურ პოლიტიკას დაუბრუნდა, მას შემდეგ რაც იგი „“-ს ცენტრალურ კომიტეტში აირჩიეს.

ჯილდოები და აღიარება
2015 წლის იანვარში, ინდოეთის ქალაქ განდინაგარში გამართულ ყოველწლიურ ღონისძიებაზე „ “, ინდოეთის პრემიერ-მინისტრმა ნარენდრა მოდიმ იგი „ “ ორდენით დააჯილდოვა.