iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დამბულის მღვიმე

დამბულის მღვიმის ტაძარი (სინჰალ. ුු ේ ිා, ტამილ. ்ு்ை ொ்ோி்), აგრეთვე ცნობილი როგორც დამბულის ოქროს ტაძარი — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი შრი-ლანკაში. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ქალაქ კოლომბოდან 148 კმ-ით აღმოსავლეთით. წარმოადგენს მთელი შრი-ლანკის მასშტაბით საუკეთესოდ შემონახულ, მღვიმეში არსებულ სატაძრო კომპლექსს. კომპლექსში, 80 დადასტურებული მღვიმეა, მაგრამ მთავარი ღირსშესანიშნაობები - მონუმენტები და ნახატები განლაგებულია 5 მათგანში. ხელოვნების ეს ნიმუშები დაკავშირებულია ბუდასთან და მის ცხოვრებასთან. სულ წარმოდგენილია ბუდას 153 სტატუეტი, 3 შრი-ლანკის მეფის და 4 სხვადასხვა ღვთაების სტატუეტი, ასევე, მოგვიანებით დამატებული ინდუიზმის 2 ღმერთის - ვიშნუსა და განეშის თითო ქანდაკება. ფრესკები მოიცავს 2 100 მ² ფართობს.

როგორც ჩანს, ამ მღვიმეებში ბუდისტების მოსვლამდე სხვა, პრეისტორიული ადამიანები სახლობდნენ, რადგან აღმოჩენილია 2700 წლის ასაკის ადამიანის ჩონჩხები.

კომპლექსი ძვ. წ. საუკუნით თარიღდება და მღვიმეში მდებარე ერთ-ერთ ყველაზე შთამბეჭდავ ტაძარს წარმოადგენს მთელს აზიაში.
კანდი

კანდი (სინჰალ. ු,ტამილ. ்ி) — ქალაქი ცენტრალურ შრი-ლანკაში. მდებარეობს კანდის მთიანეთის შუაგულში, რომელიც ჩაის პლანტაციებითაა დაფარული. კანდი შრი-ლანკის ცენტრალური პროვინციის დედაქალაქი, მნიშვნელოვანი ადმინისტრაციული და რელიგიური ცენტრია. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენდა 110 049 ადამიანს. ქალაქში მდებარეობს ბუდას კბილის ტაძარი - მთელი მსოფლიოს ბუდისტური საზოგადოების ერთ-ერთი უწმინდესი ადგილი. სინჰაურ ენაზე სიტყვასიტყვით ნიშნავს „დიად ქალაქს“.

ქალაქი საუკუნეში დაარსდა და კუნძულის ერთ-ერთ უძველეს დედაქალაქს წარმოადგენს. საუკუნიდან 1815 წლამდე იყო სინჰალის საელწმიფოს დედაქალაქი. 1988 წელს, იუნესკომ ქალაქი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. მნიშვნელოვაი ნაგებობაა სასახლე-რეზიდენცია. ქალაქის მახლობლადაა 1821 წელს დაარსებული კანდის ბოტანიკური ბაღი.
სინჰარაჯის ნაკრძალი

სინჰარაჯის ნაკრძალი - ეროვნული პარკი და ბიომრავალფეროვანი ადგილი შრი-ლანკაში. იგი მსოფლიო მნიშვნელობისაა და გამოცხადებულია ბიოსფერულ ნაკრძალად, 1988 წლიდან კი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად. სახელი ითარგმნება როგორც „ლომების სამეფო".

შრი-ლანკის ეს მთაგორიანი, უღრანი ტროპიკული ტყეებით დაფარული ეკორეგიონი მასიურ გაჩეხვას მისმა მიუდგომელმა მდებარეობამ გადაარჩინა.

ნაკრძალი ფლორისა და ფაუნის არაერთი ენდემური სახეობის ნამდვილი საგანძურია. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ იგი 21 კმ-ზეა გადაჭიმული, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ კი 7 კმ-ზე.

ხშირი მცენარეული საფარის გამო, პარკის ველური ცხოვრება თვალისათვის თითქმის უხილავია.
კოლომბო

კოლომბო (სინჰალ.ො, ტამილ. ொு்ு) — შრი-ლანკის უდიდესი ქალაქი და ყოფილი დედაქალაქი. მდებარეობს კუნძულის დასავლეთ სანაპიროზე და ესაზღვრება ამჟამინდელ დედაქალაქ შრი-ჯაიავარდენეპურა-კოტეს. კოლომბო საქმიანი, ცოცხალი ქალაქია, სადაც თანამედროვე ცხოვრება და კოლონიური არქიტექტურა თუ ნანგრევები ერთმანეთშია შერწყმული. 2001 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 647 100 ადამიანს შეადგენდა. კოლომბოს მეტროპოლიური არეალი, რომელიც ასევე გამპაჰასა და კალუტარას რაიონებსაც მოიცავს, 3 694.20 კმ²-ზეა გადაჭიმული და მისი მოსახლეობა 5 648 000 - აღწევს.

ფართო ნავმისადგომის გამო, კოლომბო აღმოსავლეთ-დასავლეთის სავაჭრო გზებზე სტრატეგიულ ადგილას მდებარეობს და ის ცნობილი იყო ჯერ კიდევ უძველესი ვაჭრებისათვის, დაახლოებით 2 000 წლის წინ.

1978 წელს, ადმინისტრაციული დედაქალაქი კოლომბოდან შრი-ჯაიავარდენეპურა-კოტეში გადავიდა, ხოლო ქვეყნის კომერციულ დედაქალაქად დღემდე კოლომბო რჩება.
შრი-ლანკის ცენტრალური ზეგანი

შრი-ლანკის ცენტრალური ზეგანი — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი შრი-ლანკაში. ტერიტორია წარმოადგენს ზღვის დონიდან 2 500 მეტრზე მდებარე ტროპიკულ ტყეებს და მოიცავს მოიცავს ვაილდერნესის მწვერვალის ნაკრძალსა, ჰორტონ-პლაინსის ეროვნულ პარკსა და კნუკლესის დაცულ ტყეებს. გამოირჩევა ძუძუმწოვართა სახეობების სიმრავლით.

აღსანიშნავია, რომ ეს ობიექტი, იუნესკოს სიაში შრი-ლანკიდან ბოლოს შეტანილი ძეგლის, სინჰარაჯის ნაკრძალის შეტანიდან (1998) 22 წლის შემდეგ, 2010 წელს შევიდა.
ტაიშანი

ტაიშანი (ჩინ. ) — ისტორიული და კულტურული მნიშვნელობის მთა ჩინეთის პროვინცია შანდუნში, ქალაქ ტაიანის ჩრდილოეთით. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 545 მეტრზე. ტაიშანი ერთ-ერთია ჩინეთის „ხუთი წმინდა მთიდან". მის მწვერვალზე მდებარე ტაძარი ბოლო 3 000 წლის მანძილზე უამრავ პილიგრიმს იზიდავს. ამ ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ნეოლითის ადამიანის ნასახლარები.

ტაიშანი ჩინურ კულტურაში სტაბილურობის სიმბოლოდ ითვლება. ამის მაგალითია სიტყვები, რომლებსაც მაო ძედუნი ხშირად იმეორებდა: „ურყევი, როგორც ტაიშანი".

1987 წელს, იუნესკომ ტაიშანი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. 2003 წელს, მთამ მთელი ჩინეთიდან 6 მილიონი მნახველი მიიღო.
მოგაოს მღვიმეები

მოგაოს მღვიმეები (ჩინ. ) — 492 ტაძრისგან შემდგარი სისტემა ჩინეთის განსუს პროვინციის ქალაქ დუნჰუანში, ესაა თაკლამაკანის უდაბნოს აღმოსავლეთ კიდეზე მდებარე ოაზისი, რომელიც მდებარეობს საკმაოდ სტრატეგიულ ადგილას, უძველესი აბრეშუმის გზის კულტურულ და რელიგიურ გზაჯვარედინზე.

მღვიმეები შეიცავს ბუდისტური ხელოვნების ერთ-ერთ ყველაზე დახვეწილ ნიმუშებს, რომელთა უმრავლესობის ასაკიც 1 000 წელზე მეტია. პირველი გამოქვაბულები ახ. წ. 366 წელს გათხარეს, როგორც ბუდისტური მედიტაციისა და ღვთისმსახურების ადგილები. ზოგიერთი მღვიმე გამოირჩევა კედლის მხატვრობით.

მოგაოს მღვიმეები ჩინური ბუდიზმის ერთ-ერთ უძველეს სალოცავს წარმოადგენს, მათ შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია ლონგმენისა და იუნგანგის გროტები.

1987 წელს, იუნესკომ მოგაოს მღვიმეებიმსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
მუკდენის სასახლე

მუკდენის სასახლე (ჩინ. ) — ადრეული ცინის იმპერიის საიმპერატორო სასახლე ჩინეთში. მდებარეობს მანჯურიის რეგიონში, ლიაონინის პროვინციის ქალაქ შენიანში.

სასახლე აშენდა ახ. წ. 1625 წელს, გარკვეული სტრუქტურები დაემატა 1631 წელს. 1644 წელს, მინის დინასტიის პეკინში გადასვლის შემდეგ, მუკუდენის სასახლემ საიმპერატორო სტატუსი დაკარგა და მხოლოდ რეგიონული მნიშვნელობის სასახლე გახდა.

1780 წელს, იმპერატორმა ციანლუნმა კომპლექსს გარჯვეული სტრუქტურები დაუმატა და სასახლემ უფრო მეტად ტრადიციული სახე მიიღო. აღნიშნული დინასტიის წარმომადგენლები, წელიწადის გარჯვეულ დროს აუცილებლად ამ სასახლეში ატარებდნენ.

1955 წელს, კომპლექსი მუკუდენის სასახლე-მუზეუმად გადაკეთდა.

2004 წელს, იუნესკომ ძეგლი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში 1987 წელს შეტანილ პეკინის აკრძალულ ქალაქს დაუმატა.
ძიუჯაიგოუს ხეობა

ძიუჯაიგოუს ხეობა (ჩინ. ) — ნაკრძალი სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთში, სიჩუანის პროვინციაში. ცნობილია თავის მრავალდონიანი ჩანჩქერებითა და ფერადი ტბებით.

ხეობა მოიცავს 720 კმ² ტერიტორიას. მდებარეობის სიმაღლე ზღვის დონიდან მერყეობს 1 998 - 4 764 მეტრებში. კლიმატი ცივია, საშუალო წლიური ტემპერატურით 7,2 ° ( -1 ° იანვარში, 17 ° ივლისში), ხოლო ნალექების რაოდენობა, რომლის 80% მაის-ოქტომბერში მოდის 661 მმ.

ძიუჯაიგოუს ეკოსისტემა კლასიფიცირდება როგორც ზომიერი ფართოფოთლოვანი ტყეების, შერეული მაღალმთიანეთის სისტემებთან.

ნაკრძალი საკმაოდ პოპულარულია ეკოტურიზმის მოყვარულებში.

1992 წელს, იუნესკომ ხეობა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.

გალერეა
სამი პარალელური მდინარე

სამი პარალელური მდინარის დაცული ტერიტორია — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ჩინეთში, იუნანის პროვინციაში. მდებარეობს სინო-ტიბეტის მთებში, აზიის სამი უდიდესი მდინარის - იანძის, მეკონგისა და სალუნის ზემო აუზში, რომლებიც აქ 3 000 მ სიღრმის ხეობაში, პარალელურად მიედინებიან ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ.

დაცული ტერიტორიის ფართობი 758 977,8 ჰა-ს შეადგენს. გამოირჩევა ბიოლოგიური მრავალფეროვანებით და აქ წარმოდგენილია დედამიწის თითქმის ყველა ტემპერატურული ზონა, რის გამოც აქ უამრავი სახეობის ცხოველი და მცენარეა გავრცელებული. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ტერიტორია მთლიანი ჩინეთის ფართობის 0,4%-ს შეადგენს, აქ წარმოდგენილია ჩინეთის მცენარეული საფარის 20% და ფაუნის 25%-ზე მეტი.
დუძიანიანის საირიგაციო სისტემა

დუძიანიანის საირიგაციო სისტემა — საირიგაციო ინფრასტრუქტურა ჩინეთში, მდინარე მინზე, რომელიც ძვ. წ. 256 წელს, ცინის სამეფოს დროს აშენდა. ამჟამად მდებარეობს სიჩუანის პროვინციის ტერიტორიაზე.

საირიგაციო სისტემა დღესაც გამოიყენება და ის 5 300 კმ² ტერიტორიას რწყავს. დუძიანიანის სისტემა ჯენგუოსა და ლინციუს არხებთან ერთად ცინის დინასტიის „სამ უდიდეს ჰიდრავლიკურ საინჟინრო პროექტს წარმოადგენს".

კაშხლების სერიის წყალობით, მინის წყალი გადადის არხში, რომელიც ჩენდუს ვაკისკენ მიემართება. არხის მშენებლობა მთის გაჭრას მოითხოვდა, რაც იმ დროისთვის დიდ სირთულესთან იყო დაკავშირებული, მაგრამ ჩინელებმა შედარებით მარტივ გამოსავალს მიაგნეს — კლდის გაცხელებისა და გაციების წყალობით, მათ მისი დაშლა გაუადვილდათ.

2000 წელს, იუნესკომ დუძიანიანის საირიგაციო სისტემა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.

სისტემა მნიშვნელოვნად დააზიანა 2008 წლის მიწისძვრამ.
სუბტროპიკული ტყეები და ბუჩქნარები

სუბტროპიკული ტყე — სუბტროპიკულ სარტყელში გავრცელებული ხშირი ფართოფოთოვანი ტყე. ხმელთაშუაზღვისპირეთის სუბტროპიკულ ტყეებში გაბატონებულია მარადმწვანე ბუჩქნარები და ტანდაბალი ხეები. ზონისთვის დამახასიათებელია ნაყოფიერი ყავისფერი ნიადაგები.

მარადმწვანე მცენარეულობა შეგუებულია ზაფხულის სიცხესა და სიმშრალეს. მათ სქელი პრიალა ფოთლები აქვთ, ზოგიერთს კი წვრილი და ბუსუსებიანი. ყოველივე ეს ამცირებს აორთქლებას. რბილი, წვიმიანი ზამთრის პირობებში უხვად იზრდება ბალახი.

ხეებს შორის მჭიდროს არის გაბატონებული სხვადასხვა სახის მცენარეები და ბუჩქნარები. ამ ტიპის ტყეები გაბატონებულია უმთავრესად ხმელთაშუაზღვისპირეთში, და ასევე ტროპიკებისა და სუბტროპიკული ზონების მაღალმთიან ადგილებში.

ხმელთაშუა ზღვისპირას ტყეები თითქმის მთლიანად გაჩეხილია. მათ ადგილზე გვხვდება მეორადი მარადმწვანე ბუჩქნარები და დაბალი ხეები — ხემარწყვა (რომლის ნაყოფი მარწყვს მოგვაგონებს), ქვა მუხა, კორპის მუხა, ველური ზეთისხილის ხე, ფიჭვი პინია, ღვია, კეთილშობილი დაფნა და სხვა მცენარეულობა.

სუბტროპიკები კონტინენტების აღმოსავლეთ განაპირა მხარეებზე ხასიათდება შედარებით ნოტიო კლიმატით. ატმოსფერული ნალექები არათანაბრად მოდის, თუმცა ზაფხულში ხშირია წვიმა. აქ ჭარბობს ხშირი ნოტიო ტყეები, სადაც ხარობს მარადმწვანე მუხა, მაგნოლია და სხვ. ხარობს ასევე ლიანები და ბამბუკი.
შავი ტყე

შავი ტყე — ვრცელი ტყის მასივი, რომელიც გაბატონებულია კიროვოგრადის ოლქში (უკრაინა). წარმოადგენს მუხნარ-რცხილნარისგან შემდგარ ტყეს, რომელიც გავრცელებულია მდინარეების ინგულეცისა და ტასმინის წყალგამყოფზე (დნეპრის აუზი). ტყის საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით — 3 500 ჰა. ტყის მასივის ტერიტორიაზე განლაგებულია უკრაინის ყველაზე სამხრეთით მდებარე სფაგნუმის ჭაობი,
რომელიც დაახლოებით 2 ჰა ფართობს იკავებს. ტყის შიგნით ერთ-ერთი ტბის სანაპიროზე სსრკ დროიდან მოყოლებული არსებობს სამთავრობო აგარაკი.

ხეების ძირითადი შემადგენელია ჩვეულებრივი რცხილა და მუხა. გვხვდება უკრაინისთვის იშვიათი მცენარეების სახეობები.

ფაუნას ძირითადად ქმნიან მელა, კურდღელი, შველი და გარეული ღორი.
ფლამინგოსებრნი

ფლამინგოსებრნი — ფრინველთა ოჯახი ფლამინგოსნაირთა რიგისა. ძველი კლასიფიკაციით გაერთიანებული იყო ფლამინგოს ქვერიგში . მათი სიგრძე 90—120 სმ, მასა 2.5—4,5 კგ აღწევს. გავრცელებული არიან სამხრეთ–დასავლეთ ევროპაში, სამხრეთ–დასავლეთ აზიაში, აფრიკასა და ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ამერიკაში. აქვთ მასიური ნისკარტი, რომლის კიდეებზე რქოვანი ფირფიტებია საკვების მოპოვების დროს წყლის გასაწურად, გრძელი კისერი და ფეხები. ფერად თეთრთია, მოვარდისფრო, ფრთებზე თითქმის მოწითალო იერით, მომქნევი ბუმბული შავია. ოჯახში 3 თანამედროვე გვარი და 6 სახეობაა, მოიცავს რამდენიმე ამომწყდარ გვარსა და სახეობასაც. ყოფილი სსრკ-ის ტერიტორიაზე, კასპიის ზღვის ჩრდილო–აღმოსავლეთ სანაპიროზე და ცენტრალური ყაზახეთის მლაშე ტბებზე გავრცელებულია ჩვეულებრივი (ვარდისფერი) ფლამინგო ; ამ სახეობის საქართველოში შემოფრენა 2016 და 2019 წლებში დაფიქსირდა, ჯავახეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. ბუდობს კოლონიურად, ბუდეს იკეთებს დაჭაოებებულ მლაშობებზე. დებს 1—2 (არაუმეტეს 3) კვერცხს. ინკუბაცია გრძელდება 30—32 დღე–ღამე. მართვეებს მშობლები 2 კვირას ამონათხევით კვებავენ, შემდეგ დამოუკიდებლად იკვებებიან.

გვარები
(3 თანამედროვე და 4 ამომწყდარი სახეობა)
(1 სახეობა)
(2 სახეობა)
(3 ამომწყდარი სახეობა)
(1 ამომწყდარი სახეობა)
(1 ამომწყდარი სახეობა)
(1 ამომწყდარი სახეობა)
(2 ამომწყდარი სახეობა)
ემანუელ შრიკი

ემანუელ შრიკი ( დ. 10 დეკემბერი 1977, მონრეალი, კვებეკი) — კანადელი კინომსახიობი. კინემატოგრაფში შეტანილი წვლილისათვის 2008 წელს მიენიჭა პრემია „ახალგაზრდა ჰოლივუდი“.

ბიოგრაფია
ემანუელ შრიკი დაიბადა მონრეალში, მაროკოელი ებრაელების ოჯახში. დედამისი კასაბლანკაში დაიბადა, ხოლო მამამისი რაბატში. ჰყავს და-ძმა და ნათესავები ისრაელში; აღრზდილია ორთოდოქსული იუდაიზმის ტრადიციებით. როდესაც შრიკი დაახლოებით ორი წლისა იყო მისი ოჯახი საცხოვრებლად ტორონტოში გადავიდა. დაამთავრა სამსახიობო კურსები. იგი მონაწილეობდა
დრამატულ წრეში უნიონვილის უმაღლესი სკოლებში. სკოლის დამთავრების შემდეგ გადაწყვიტა სამსახიობო კარიერის გაგრძელება. ემანუელ შრიკმა მსახიობობა დაიწყო 10 წლის ასაკში „’“-ის რეკლამაში. 1990-იან წლებში იგი ვანკუვერში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც წინადადებებს ღებულობდა სერიალებში მონაწილეობაზე. თავდაპირველად როგორც მსახიობი პრაქტიკას მხოლოდ სერიალებში ღებულობდა.

პირველი როლი ჰოლივუდში მიიღო 1999 წელს ფილმში „დეტროიტ როკ-სიტი“. ამის შემდეგ იგი ეპიზოდურ როლებს იღებდა ცნობილ კინოფილმებში. 2011 წელს შრიკი შეუერთდა ტელესერიალ „ბორჯიას“ გადასაღებ ჯგუფს. იგი აგრეთვე დაამტკიცეს როგორც ანიმაციური ტელესერიალის „მეხის კატების“ ერთ-ერთი პერსონაჟის ხმა.

ფილმოგრაფია
ფინიკიური ენა

ფინიკიური ენა — ჩრდილოეთ–დასავლეთ სემიტური ენა. განეკუთვნება ქანაანურ ენათა ჯგუფს. მასზე მეტყველებდნენ ფინიკიელები ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე მდებარე ფინიკიასა(ახლანდელი ლიბანის ტერიტორია) და მის კოლონიებში(კვიპროსი, სიცილია, სარდინია, ჩრდ. აფრიკა). ფინიკიური ენის ძეგლები ძირითადად წარწერებია, რომლებიც ძვ. წ. –ახ. წ. საუკუნეებშია შესრულებული. ფინიკიურ ენაში შეინიშნება დიალექტებიც:ბიბლოსის, სამალის, კვიპროსის. განსაკუთრებით აღსანიშნავია პუნიკური დიალექტი, რომელიც ჩრდილოეთ აფრიკაში, კართაგენსა და ხმელთაშუა ზღვის აუზში იყო გავრცელებული საუკუნემდე. ფინიკიურ–პუნიკური ტექსტები გვხვდება ბერძნულ და ლათინურ ტრანსკრიფციითაც. ფინიკიურ ენაში 27 თანხმოვნური ფონემაა, სავარაუდოა მათ შორის ისეთი ბგერებიც, რომლებიც ფინიკიურ დამწერლობაში ცალკე ნიშნებით არ გადმოიცემოდა. დასტურდება გრძელი, მოკლე და ულტრამოკლე ხმოვნები, დამავალი დიფთონგების კონტრაქცია. სახელებს აქვს 2 სქესი — მამრობითი და მდედრობითი, 3 რიცხვი — მხოლობითი, ორობითი და მრავლობითი, 2 სტატუსი — განსაზღვრული და განუსაზღვრელი. ბრუნვები არ განირჩევა. სახელთან იხმარება განსაზღვრული არტიკლი. ზმნა იუღვლის ასპექტის მიხედვით, (პერფექტივი,იმპერფექტივი). ლექსიკა ახლოსაა ებრაულთან. გვხვდება ნასესხები სიტყვები ეგვიპტურიდან, აქადურიდან, არამეულიდან, ბერძნულიდან.
ანტე ტრაუე

ანტე ტრაუე ( დ. 18 იანვარი 1981, მიტვაიდა, საქსონია) — გერმანელი მსახიობი.

ბიოგრაფია
ანტე ტრაუეს სასცენო კარიერა მას შემდეგ დაიწყო, რაც მან სკოლის ერთ-ერთ სპექტაკლში ჟანა დ’არკი ითამაშა. 16 წლის ასაკში გაიმარჯვა მთავარი როლის შესრულებისთვის კონკურსში „ “ (ჰიპ-ჰოპის მიუზიკლში). ოთხი წლის განმავლობაში ანტე გასტროლებს ატარებდა გერმანიაში, შემდეგ ევროპასა და ნიუ-იორკში.. ამ ფილმის შემდეგ ანტე ტრაუე პოპულარული გახდა.

ფილმოგრაფია
დინ კეინი

დინ ჯორჯ კეინი (დინ ჯორჯ ტანაკა; დ. 31 ივლისი 1966, მაუნტ-კლემენზი, მიჩიგანი) — ამერიკელი კინომსახიობი. ყველაზე დიდი პოპულარობა მოუპოვა ტელესერიალმა „ლუისი და კლარკი: სუპერმენის ახალი თავგადასავლები“, სადაც კლარკ კენტის სახე განასახიერა.

ბიოგრაფია
დინ კეინი დაიბადა 1966 წლის 31 ივლისს მიჩიგანის შტატის ქალაქ მაუნტ-კლემენზში, მსახიობ შარონ ტომასისა და ამერიკელი ჯარისკაცის როჯერ ტანაკას ოჯახში. მომავალი მსახიობის მშობლები ბავშვის დაბადებამდე გაშორდნენ ერთმანეთს. მის ძარღვებში ჩქეფს იაპონური, ფრანკოკანადური, ირლანდიური და ვალიური სისხლი. 1969 წელს დედამისი ცოლად გაჰყვა კრისტოფერ კეინს, რომელიც პროფესიით რეჟისორი იყო. კრისტოფერ კეინმა იშვილა მომავალი მსახიობი და მისი ძმა. შემდგომ ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა კალიფორნიის შტატის ქალაქ მალიბუში. სკოლის პერიოდში დინ კეინი აქტიურად იყო დაკავებული სპორტით. თამაშობდა სკოლის ერთ-ერთ ბეისბოლის გუნდში რობერტ ლოუსა და ჩარლი შინთან ერთად, რომლებიც ამასთანავე მისი თანაკლასელები იყვნენ. სკოლა კეინმა 1984 წელს დაამთავრა, რის შემდეგ სხვადასხვა უნივერსიტეტებში შესთავაზეს სასპორტო სტიპენდიები. მან პრინსტონის უნივერსიტეტი აირჩია. პრინსტრონში სწავლის დროს იგი ამერიკელ სუპერმოდელსა და მსახიობ ბრუკ შილდს ხვდებოდა. პრისტონი კეინმა 1988 წელს დაამთავრა.

სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ კონტრაქტი გააფორმა ეროვნული საფეხბურთო ლიგის გუნდთან -სთან, თუმცა სულ მალე მან ფეხის ტრავმა მიიღო, რამაც ხელი ააღებინა სპორტულ კარიერაზე. თავდაპირველად იგი სცენარებს წერდა, შემდეგ ტელევიზიაში ჩნდებოდა, სადაც ხშირად იღებდნენ რეკლამებში და პოპულარულ სატელივიზიო შოუებში.

1993 წელს კეინმა მიიღო თავის მთავარი როლი ტელესერიალში „ლუისი და კლარკი: სუპერმენის ახალი თავგადასავლები“, რომლის გადაღება საბოლოოდ 1997 წელს დამთავრდა. 1998 წელს გახსნა საპროდიუსერო კომპანია , რომელიც პროდიუსირებას უწევდა არაერთ ტელესერიალს.

ფილმოგრაფია
აიბღა

აიბღა — ორად გაყოფილი სოფელი საქართველოს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გაგრის მუნიციპალიტეტსა და რუსეთის ფედერაციის კრასნოდარის მხარის სოჭის რაიონში.

გეოგრაფია
სოფელი მდებარეობს მდინარე ფსოუს ორივე ნაპირზე, ზღვის დონიდან 840 მ სიმაღლეზე და სახელმწიფო საზღვრით იყოფა ორ ნაწილად, მარჯვენა მხარე ეკუთვნის რუსეთს, ხოლო მარცხენა მხარე — საქართველოს. დასახლებული პუნქტის ძველი სახელწოდებაა კბაადე . 1869 წლის 5 დეკემბერს სოფელს მიენიჭა სახელი აიბღა. 1888 წელს დაცარიელებულ სოფელში ჩამოასახლეს მოსახლეობა სოფელ მოგილევშჩინადან (დღევანდელი ბელარუსი).

სადავო ტერიტორია
აიბღა დღემდე წარმოადგენს რუსეთ-საქართველოს სადავო ტერიტორიას, თავის დროზე საზღვრის დელიმიტაციის რუსულ-ქართული კომისიის სხდომებზე საკითხი იყო დასმული მდ. ფსოუს მარცხენა ნაპირზე მდებარე ამ სოფლის უბნის რუსეთისთვის მიკუთვნების თაობაზე. ამ დროს ქართულმა მხარემ გამოიჩინა კატეგორიული პოზიცია და სოფლის ეს მხარე ისევ საქართველოს (აფხაზეთის) ნაწილად მოიაზრებოდა. საქართველოს ამ პოზიციის გამო აფხაზეთის დე-ფაქტო ადმინისტრაციამ არაოფიციალური ფორმით მადლობაც გადაუხადა ქართულ მხარეს.

2011 წლის ივნისში რუსეთის ფედერაციის ადლერის რაიონის სამართალდამცავები სოფელ აიბღაში იმყოფებოდნენ, იქ რუსული სამართალდამცველი და ადმინისტრაციული სტრუქტურების დამკვიდრების მიზნით, კერძოდ, რუსეთის ფედერაციის მიზანი საქართველოს ტერიტორიაზე უბნის ინსპექტორების ინსტიტუტის შექმნაა. აღნიშნული ქმედება ფასდება, როგორც საერთაშორისო სამართლით ცნობილი საქართველოს სახელმწიფო ტერიტორიის ოკუპირებული ნაწილის პირდაპირი ანექსია. რუსეთის მხარე ამას „სოჭის ოლიმპიადის უსაფრთხოების გაძლიერების“ საბაბით ხსნის.

2011 წლის ოქტომბერში გაგრის მუნიციპალიტეტის დაბა განთიადში რუსი „მესაზღვრეებისთვის“ აშენებული ქალაქის ექსპლუატაციაში შესვლის საზეიმო ცერემონია გაიმართა. „ექსპერტთა კლუბის“ წარმომადგენლების ვარაუდით რუსი „მესაზღვრეები“ შეიარაღებული აფხაზი „პატრიოტების“ მხრიდან სოფელ აიბღას დასაცავად ემზადებიან.

გარდა სამხედრო დატვირთვისა, რუსეთის ინტერესები სოფელ აიბღაში განპირობებულია იმით, რომ იგი მდიდარია ტყითა და სასარგებლო წიაღისეულით, კერძოდ, მარმარილოთი.

მოსახლეობა
აფხაზეთის სეპარატისტული პარლამენტის „დეპუტატის“ ვალერი კვარჭიას განცხადებით „ზაფხულში სოფელში 26-მდე ადამიანი ცხოვრობს, ზამთარში კი იქ სულ რამდენიმე - ყველაზე გულადი და ძლიერი ადამიანი რჩება“.
კოვალენტური რადიუსი

კოვალენტური რადიუსი — მოცემული ელემენტის ატომის ბირთვებს შორის მანძილის ნახევარი რომლებიც ქმნიან კოვალენტურ ბმას. კოვალენტური რადიუსის სიდიდედ მიიღება მარტივი ნივთიერების კრისტალის ატომებს შორის უმოკლესი მანძილის ნახევარი. სხვა სიტყვებით, თუკი ავღნიშნავთ ელემენტის ატომებს, რომლებიც წარმოქმნიან კოვალენტურ ბმიან კრისტალს, მაშინ ჰალოგენებისათვის კოვალენტური რადიუსი ტოლია მოლეკულაში ბმის სიგრძის ნახევარს 2, გოგირდისათვის და სელენისათვის — 8 მოლეკულის ბმის სიგრძის ნახევარს, ნახშირბადისათვის და სილიციუმისათვის მიიღება ალმასისა და სილიციუმის კრისტალების ატომებს შორის უმოკლესი მანძილის ნახევრისა.

კოვალენტური რადიუსი ახასიათებს ბირთვის ახლოს ელექტრონული სიმკვრივის განაწილებას, სიმჭიდროვეს და ახლოსაა სხვა ელექტრონული სიმკვრივის გადანაწილების მახასიათებლებთან, (ვან-დერ-ვაალსის რადიუსი, ბორის რადიუსი წყალბადის ატომისათვის და.ა.შ.).

კოვალენტური რადიუსების ცხრილი
კოვალენტური რადიუსების ჯამი ტოლი უნდა იყოს ორ ატომს შორის არსებული კოვალენტური ბმის სიგრძისა, = + .　უნდა გაკეთდეს ყველა ელემენტის თვითშეთანხმებული ოპტიმიზაცია, მოლეკულების ნაკლები შეკრებისათვის.　ეს გაკეთებულ იქნა ცალკე ერთმაგი (1), ორმაგი (2) და სამმაგი (3) ბმებისათვის, ყველა ელემენტისათვის, გარდა ზემძიმებისა. ცხრილში გამოყენებულია ექსპერიმენტული და გამოთვლილი მონაცემები.
იონური რადიუსი

იონური რადიუსი  — სფეროსმაგვარი იონების დამახასიათებელი ზომა, რომელიც გამოიყენება ატომებს შორის მანძილის გამოსათვლელად იონურ ნაერთებში. იონური რადიუსის ცნება დაფუძნებულია ვარაუდზე, რომ იონების ზომები არაა დამოკიდებული მოლეკულის შემადგენლობაზე, რომელშიც ისინი შედიან. მასზე მოქმედებს ელექტრონული გარსის რაოდენობა, ატომების და იონების შეფუთვის სიმჭიდროვე (სიმკვრივე) კრისტალურ მესერში.

თვისებები
იონური რადიუსი დამოკიდებულია ბევრი ფაქტორისაგან, როგორიცაა ბირთვის მუხტი და ზომა, ელექტრონულ გარსში ელექტრონების რაოდენობა, მისი სიმკვრივე, განპირობებული კულონის ურთიერთქმედებით.
ჰისპარი

ჰისპარი — დენდრიტულ-ხეობის ტიპის მყინვარი პაკისტანში, ყარაყორუმის მთებში. სიგრძე 52 კმ. ფართობი 580 კმ². ფირნის ხაზი გადის 5000 მ-ზე. კვების არე მდებარეობს ჰისპარისა და რაკაპოშის მთებში 7200 მ სიმაღლეზე. მყინვარის ენა ეშვება 3000 მ სიმაღლემდე. ჰისპარის მყინვარიდან გამოედინება ამავე სახელწოდების მდინარე.
ზემუ

ზემუ — აღმოსავლეთ ჰიმალაების უმსხვილესი მყინვარი, რომელიც განლაგებულია ინდოეთში, სინგალილის ქედის აღმოსავლეთ ფერდობზე. გაწოლილია მწვერვალ კანჩენჯანგის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მყინვარის სიგრძეა 25 კმ, ხოლო ფართობი 116,8 კმ². მყინვარი იწყება კანჩენჯანგის მასივის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 5000 მ-ზე ზევით. მოძრაობს ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მარცხნიდან იერთენს მყინვარ ტვინსს, ხოლო მარჯვნიდან სიმვუს მყინვარს. რამდენიმე კილომეტრის გავლის შემდეგ უხვეს აღმოსავლეთისაკენ და მარცხნიდან იერთებს მყინვარ ტენტ-პიკს. მარჯვენა შენაკადის სინიოლჩუს შეერთების შემდეგ, ზემუ მთავრდება სინგალილის ქედიდან აღმოსავლეთით დაახლოებით 15 კმ-ში. მყინვარიდან გამოედინება მდინარე ზემუ, რომელიც წარმოადგენს მდინარე ტისის მარჯვენა შენაკადს (ბრაჰმაპუტრას აუზი). მყინვარის ზემო მონაკვეთი მდებარეობს კანჩენჯანგის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე.
ჩეხონი

ჩეხონი — ნახევრად გამსვლელი ან მტკნარი წყლის თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. აქვს წაგრძელებული, გვერდებიდან შებრტყელებული სხეული, რომლის სიგრძე 30-40 (ზოგჯერ 60-მდე) სმ, მასა — 300-400 გ — 2 კგ აღწევს. გავრცელებულია ბალტიის, შავ, კასპიისა და არალის ზღვებში, აგრეთვე ტბებსა და წყალსატევებში. პელაგიური თევზია, ცხოვრობს წყლის სქელ ფენებში. სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს 3-5 წლისა. ტოფობს მაის-ივნისში. ნახევრად გამსვლელი ფორმები იზამთრებენ მდინარეებში. იკვებება უხერხემლოებითა და წვრილი თევზებით. ძვირფასი სარეწაო თევზია.
ურარტული ენა

ურარტული ენა — ენა, რომელზეც ლაპარაკობდა ურარტუს ძირითადი მოსახლეობა. დამოწმებულია ურარტული სოლისებრი წარწერებით (ძვ. წ. - სს.). ენათესავება ძვ. წ. ათასწლეულში ახლო აღმოსავლეთის ერთ-ერთი უძლიერესი სახელმწიფოს — მითანის სამეფოს მოსახლეობის ენას — ხურიტულს. მასვე უკავშირებენ ნახურ-დაღ. ენებს. ტიპოლოგიურად ზოგიერთ საერთო ნიშანს ხედავენ ქართველურ ენებთანაც.
გრამატიკა
ურარტულ ენას ახასიათებს ერგატიული კონსტრუქცია. ზმნის ფორმებში ბატონობს ობიექტის აღნიშვნა, თუმცა წარწერებით ფიქსირებულ ხანაში იგრძნობა სუბიექტურ წყობაზე გადასვლის ტენდენცია. გაბატონებულია სუფიქსაცია. პრეფიქსაციას ურარტული ენა თითქმის სრულიად არ მიმართავს; არ გააჩნია გრამატიკული სქესის კატეგორია. აქვს მხოლობითი და მრავლობითი რიცხვი. განვითარებული იყო ბრუნვის სისტემა (წრფელობითი, სახელობითი, მოთხრობითი, ნათესაობითი, მიცემითი, მოქმედებითი, ვითარებითი, ადგილობითი ბრუნვები).
ელექტროდული პოტენციალი

ელექტროდული პოტენციალი — ელექტროსტატიკური პოტენციალების სხვაობაა ელექტროდსა და მასთან კონტაქტში არსებული ელექტროლიტს შორის (ყველაზე ხშირად ლითონსა და ელექტროლიტის ხსნარს შორის).

ელექტროდული პოტენციალის წარმოქმნა განპირობებულია დამუხტული ნაწილაების გადატანით ფაზების გაყოფის საზღვარზე, სპეციფიკური იონების ადსორბციით, ხოლო პოლარული მოლეკულების არსებობის შემთხვევაში (მათ შორის გამხსნელის მოლეკულები) — მათი ორიენტაციული ადსორბციით. ელექტროდული პოტენციალის სიდიდე გაუწონასწორებულ მდგომარეობაში დამოკიდებულია როგორც კონტატირებული ფაზების შემადგენლობაზე და მათ ბუნებაზე, ისე ელექტროდული რეაქციის კინეტიკურ კანონზომიერებაზე ფაზების გაყოფის საზღვარზე.

პოტენციალების ნახტომის გაწონასწორებული მნიშვნელობა ფაზების გაყოფის საზღვარზე ელექტროდი/ხსნარი განისაზღვრება მარტოოდენ ელექტროდული რეაქციების თავისებურებებით და არაა დამოკიდებული ელექტროდის ბუნებაზე და მასზე ზედაპირულ-აქტიური ნივთიერების ადსორბციაზე. ამ აბსოლუტური პოტენციალების სხვაობის გაზომვა წერტილებს შორის, რომლებიც ორ სხვადასხვა ფაზაში არიან, შეუძლებელია როგორც ექსპერიმენტულად ისე შეუძლებელია მისი თეორიულად გამოთვლაც.

პოტენციალების გაზომვა
პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს ფარდობით ელექტროდულ პოტენციალებს, ჩვეულებრივ მას უწოდებენ ელექტროდული პოტენციალები, რომელიც წარმოადგენს ელექტროდული პოტენციალების სხვაობას განხილულ ელექტროდსა და შედარების ელექტროდს შორის - ყველაზე ხშირად ნორმალური წყალბადის ელექტროდი, რომლის ელექტროდული პოტენციალი პირობითად მიიღება ნულის ტოლი (წყლის სისტემებისათვის).

ომის შემადგენელის აღმოფხვრის ხერხები გაზომვისას
კომპენსაციური სქემა
სამელექტროდული სქემა