iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1624

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1624, ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 14 სექტემბერს, 2005 წელს გამართულ მსოფლიო სამიტზე, ტერორიზმის შესახებ წინა რეზოლუციების, მათ შორის: 1267 (1999), 1373 (2001), 1535 (2004), 1540 (2004), 1566 (2004) და 1617 (2005) დადასტურების შემდეგ. რეზოლუცია მოუწოდებს ყველა სახელმწიფოს თანამშრომლობისკენ, რათა გააძლიერონ თავიანთი საერთაშორისო საზღვრების უსაფრთხოება ტერორისტების შემოწმებისა და მგზავრების უსაფრთხოების პროცედურების გაუმჯობესების გზით.

რეზოლუცია 1624,1625-თან ერთად (2005), მიიღეს სახელმწიფოებისა და მთავრობების მეთაურების შეხვედრაზე. რეზოლუცია შეიმუშავა გაერთიანებულმა სამეფომ.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა საკუთარი განზრახვა, ებრძოლა ყველა ფორმით ტერორიზმის წინააღმდეგ, გაეროს წესდების შესაბამისად. ამავდროულად ხაზგასმით აღნიშნა, რომ მიღებული ზომები უნდა ყოფილიყო საერთაშორისო სამართალისათვის შესაფერისი. საბჭომ დაგმო ტერორისტული აქტები, ტერორისტული აქტების წაქეზება და განდიდება, ასევე გამოთქვა შეშფოთება, რომ ასეთი ქმედებები საფრთხეს უქმნიდა ადამიანის უფლებებს, ყველა სახელმწიფოს მშვიდობას, სტაბილურობასა და ეკონომიკურ განვითარებას. საბჭომ გაიხსენა ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია, გამოხატვის თავისუფლებასთან და თავშესაფერის უფლებასთან დაკავშირებული დებულებები.

გაეროს უშიშროების საბჭომ შემდეგ გამოთქვა შეშფოთება ტერორიზმის მსხვერპლთა მზარდი რაოდენობის გამო, აღნიშნა ტერორიზმის ბუნება, როგორც გაეროს ქარტიასთან შეუსაბამო, და ხაზი გაუსვა გაეროს როლს მასთან ბრძოლაში. საბჭომ მოუწოდა ყველა ქვეყანას, გაერთიანებულიყვნენ ტერორიზმთან ბრძოლის შესახებ საერთაშორისო კონვენციებში, მათ შორის ბირთვული ტერორიზმის აქტების აღკვეთის საერთაშორისო კონვენციაში.

ამასთანავე, რეზოლუციამ განსაკუთრებული ყურადღება გაამახვილა დიალოგის განვითარებაზე, რათა გაფართოებულიყო ცივილიზაციებს შორის ურთიერთგაგება და თავიდან ყოფილიყო აცილებული რელიგიებისა და კულტურების მიმართ ნებისმიერი განურჩეველი მიზანმიმართული ქმედება. ამ მხრივ, მედია, ბიზნესი და საზოგადოება მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ტოლერანტობის ხელშეწყობის საქმეში. საბჭომ აღიარა, რომ გლობალიზებულ სამყაროში სახელმწიფოები თანამშრომლობით მოქმედებდნენ, რათა ტერორისტებს არ გამოეყენებინათ დახვეწილი კომუნიკაცია ტერორისტული აქტების წაქეზებისთვის.

აქტები
უშიშროების საბჭომ მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, მიეღოთ აუცილებელი ზომები ტერორისტული ქმედებებისკენ წაქეზების აკრძალვის მიზნით და არ დაეშვათ უსაფრთხო თავშესაფრის მინიჭება იმ პირებისთვის, რომელთა მონაწილეობაც ასეთ ქმედებებში სანდო მტკიცებულებებით დასტურდებოდა.

გარდა ამისა, ქვეყნებს მოეთხოვათ გაეძლიერებინათ საერთაშორისო საზღვრები ყალბი სამგზავრო დოკუმენტების წინააღმდეგ ბრძოლის გზით, გაეძლიერებინათ ტერორისტების შემოწმებისა და მგზავრების უსაფრთხოების პროცედურები და გაეუმჯობესებინათ ცივილიზაციებს შორის ურთიერთგაგება. ხაზი გაუსვეს, მიღებული ზომების შესაბამისობის აუცილებლობასა და საერთაშორისო სამართალს. მათი განხორციელების შესახებ ანგარიშგება უნდა წარედგინათ ტერორიზმის წინააღმდეგ ბრძოლის კომიტეტისათვის.

ტერორიზმის წინააღმდეგ ბრძოლის კომიტეტს დაევალა სახელმწიფოებთან დიალოგის წარმოება იმის თაობაზე, თუ როგორ ახორციელებდნენ ისინი აღნიშნულ რეზოლუციას, აგრეთვე საუკეთესო სამართლებრივი პრაქტიკისა და ინფორმაციის გაცვლის ხელშეწყობა და თორმეტი თვის ვადაში ანგარიშის წარდგენა
თეოფობი

თეოფობი ― ბიზანტიელი სამხედრო ლიდერი და სახელმწიფო მოღვაწე იმპერატორ თეოფილეს მეფობის დროს. თანამედროვე ისტორიოგრაფიაში გავრცელებული შეხედულების თანახმად, იგი იდენტიფიცირებულია სპარსელ ლიდერ ნასრთან, რომელიც თავის მომხრეებთან ერთად ბიზანტიის იმპერიის სამსახურში შევიდა.

თეოფობი საუკუნეში ბიზანტიის სამსახურში ერთ-ერთ ყველაზე გამოჩენილ უცხოელ სამხედრო მეთაურად ითვლება. მისი კარიერა ასახავს უცხოელი სამხედრო ელიტის იმპერიულ არმიაში დაქირავების პრაქტიკას, ასევე გვიან ბიზანტიურ პერიოდში კარის პოლიტიკის სირთულეს.

ბიოგრაფია
თეოფობის წარმოშობის შესახებ ცნობები წინააღმდეგობრივია. თეოფანეს მემკვიდრე მისი ბიოგრაფიის რამდენიმე ვერსიას გვთავაზობს. ერთის თანახმად, ის სამეფო წარმოშობის სპარსელი ელჩის უკანონო შვილი იყო. მეორეს თანახმად, ის კონსტანტინოპოლში დასახლებული დიდგვაროვანი სპარსული ოჯახიდან იყო.

თეოფობი მეთაურობდა სპარსულ სამხედრო კონტინგენტებს, რომლებიც ბიზანტიის არმიაში იყო გაერთიანებული. ის მონაწილეობდა არაბების წინააღმდეგ ლაშქრობებში და მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა იმპერიის აღმოსავლურ პოლიტიკაში. 837 წელს ბიზანტიის არმიამ აბასიანთა ხალიფატის წინააღმდეგ ლაშქრობა წამოიწყო და ქალაქი ზაპეტრა აიღო, რომელსაც წყაროები ხალიფა ალ-მუ'ტასიმის დაბადების ადგილად ასახელებენ. 838 წელს თეოფობი მონაწილეობდა ანზენის ბრძოლაში. ზოგიერთი ცნობით, ბრძოლის დროს მან დაეხმარა იმპერატორ თეოფილეს და წვლილი შეიტანა მის გადარჩენაში ბიზანტიური ძალების დამარცხების დროს.

838 წლის წარუმატებლობის შემდეგ, რომელიც ასევე ამორიას დაცემით დასრულდა, იმპერატორსა და თეოფობს შორის ურთიერთობა გაუარესდა. ბიზანტიური მატიანეების თანახმად, მის სამსახურში მყოფმა სპარსელმა ჯარისკაცებმა თეოფობოსი სინოპეში ანუ ამასტრისში იმპერატორად გამოაცხადეს. თავად თეოფობოსი, სავარაუდოდ, ღია აჯანყებას არ ცდილობდა და პოლიტიკური სიტუაციის მძევალი აღმოჩნდა. მოგვიანებით მან მოახერხა თეოფილესთან შერიგება და სპარსული ჯარები იმპერიის სხვადასხვა ჯგუფებში გაიფანტნენ.

842 წელს, მძიმედ დაავადებულმა იმპერატორმა თეოფილესმა ბრძანა თეოფობოსის სიკვდილით დასჯა, რადგან ეშინოდა მისი გარდაცვალების შემდეგ მემკვიდრეობისთვის შესაძლო ბრძოლის და ცდილობდა უზრუნველყოს თავისი მცირეწლოვანი ვაჟის, მიხეილ -ის მემკვიდრეობა. წყაროების თანახმად, ბრძანება პეტრონასმა შეასრულა.

თეოფობის შესახებ ძირითადი ინფორმაცია მოცემულია თეოფანეს გამგრძელებლის, გენესიუსის და ალ-ტაბარის ნაშრომებში. მის ცხოვრებასთან დაკავშირებული მოვლენების ასახვა შემონახულია იოანე სკილიცეს ქრონიკის მადრიდის ხელნაწერში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1659

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1659 მიღებულია ერთხმად 2006 წლის 15 თებერვალს. ავღანეთში არსებულ ვითარებაზე წინა რეზოლუციების, კერძოდ 1378 (2001), 1383 (2001) და 1589 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდგომ, უშიშროების საბჭომ მოიწონა „ავღანეთის პაქტი“ ავღანეთის მთავრობასა და საერთაშორისო თანამეგობრობას შორის ქვეყნის მომავალთან დაკავშირებით.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
1659 რეზოლუციის პრეამბულაში, საბჭომ გამოხატა მხარდაჭერა ავღანეთის მთავრობისა და ავღანელი ხალხის მიმართ ქვეყნის აღდგენის მცდელობებში და ხაზი გაუსვა მთავრობისა და ხალხის უფლებას, დამოუკიდებლად გადაწყვიტონ ავღანეთის მომავალი. რეზოლუცია ითვალისწინებს ქვეყნის დახმარებას ბონის პროცესის დასრულების შემდეგ.

ამავდროულად, რეზოლუციამ აღიარა ავღანეთში არსებული პრობლემების ურთიერთდაკავშირებული ბუნება და ხაზი გაუსვა უსაფრთხოებასთან, მმართველობასა და განვითარებასთან დაკავშირებული პროგრესის ურთიერთგამაძლიერებელ საკითხებს. თალიბანის, ალ-კაიდას და სხვა დაჯგუფებების მხრიდან მომდინარე ნარკოტიკული და ტერორისტული საფრთხეების წინააღმდეგ ბრძოლა, ისევე როგორც რეგიონული თანამშრომლობის გაღრმავება, განსაკუთრებულ საჭიროებას წარმოადგენს.

ქმედებები
გაეროს წესდების მეშვიდე თავის შესაბამისად მოქმედმა, საბჭომ მოიწონა „ავღანეთის პაქტი“ და თანამშრომლობის ჩარჩო ავღანეთის მთავრობასა და საერთაშორისო თანამეგობრობას შორის, საბჭომ მოითხოვა აღნიშნული პაქტის სრული განხორციელება. რეზოლუციამ დაადასტურა ავღანეთში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის როლი და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ძალისხმევა პაქტის განსახორციელებლად. გარდა ამისა, საბჭოს წევრები მიესალმნენ ავღანეთის ეროვნული განვითარების სტრატეგიას და 2006 წლის ლონდონის კონფერენციის მონაწილეების მიერ გაცემულ ფინანსურ დაპირებებს.

აღნიშნული დაპირებების საფუძველზე შეიქმნა პაქტი. რეზოლუციის დანარჩენ ნაწილში აღიარა ოპიუმის კულტივაციის, წარმოებისა და ტრეფიკინგის რისკები, დააფიქსირა ნატო-ს, „ოპერაცია „არასდროს დასრულებადი თავისუფლების““ და ავღანეთში მოქმედი „უსაფრთხოების ხელშეწყობის საერთაშორისო ძალების“ როლი, და გამოხატა უშიშროების საბჭოს მზადყოფნა, მხარი დაუჭიროს „ავღანეთის პაქტის“ განხორციელებას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 938

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 938 1994 წლის 28 ივლისს მიღებულ 938-ე რეზოლუციაზე, ისრაელისა და ლიბანის შესახებ წინა რეზოლუციების, მათ შორის 501 (1982), 508 (1982), 509 (1982) და 520 (1982) გახსენების, ასევე გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-ღალის მიერ ლიბანში გაერთიანებული ერების დროებითი ძალების შესახებ მომზადებული ანგარიშის შესწავლის შემდეგ, რომელიც დამტკიცებულია 426 (1978) რეზოლუციით, საბჭომ გადაწყვიტა გაეროს მანდატის გაგრძელება კიდევ ექვსი თვით, 1995 წლის 31 იანვრამდე.

შემდეგ საბჭომ კიდევ ერთხელ გაუსვა ხაზი ძალების მანდატს და გენერალურ მდივან ბუტროს ბუტროს-ღალის სთხოვა, წარმოედგინა ანგარიში 425 (1978) და 426 (1978) რეზოლუციების შესრულების მიმართულებით მიღწეული პროგრესის შესახებ.

რეზოლუცია 938 მიიღეს 14 ხმით არცერთის წინააღმდეგ. რუანდა შეხვედრას არ დაესწრო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1389

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1389 მიღებულია 2002 წლის 16 იანვარს, სიერა-ლეონეში არსებული ვითარების შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ გააფართოვა გაეროს მისიის მანდატი სიერა-ლეონეში , რათა მასში შესულიყო ფართომასშტაბიანი დებულებები 2002 წლის მაისის საყოველთაო არჩევნების მხარდასაჭერად.

რეზოლუციის პრეამბულაში უშიშროების საბჭო მიესალმა სიერა-ლეონეს სამშვიდობო პროცესში მიღწეულ მნიშვნელოვან პროგრესს და განიარაღების პროცესის დასრულებას. მან ხაზი გაუსვა თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნების მნიშვნელობას ქვეყნის გრძელვადიანი სტაბილურობისთვის და მიესალმა სიერა-ლეონეს მთავრობისა და ეროვნული საარჩევნო კომისიის მიერ არჩევნების მომზადების პროცესში მიღწეულ წარმატებებს.

1270-ე (1999) რეზოლუციის დამატებით, საბჭომ დაადგინა, რომ -ს უნდა შეესრულებინა არჩევნებთან დაკავშირებული ამოცანები. ეს ამოცანები მოიცავდა: ეროვნული საარჩევნო კომისიის ლოჯისტიკურ მხარდაჭერას საარჩევნო მასალებისა და პერსონალის ტრანსპორტირების გზით; ხალხის, საქონლისა და ჰუმანიტარული დახმარების თავისუფალი გადაადგილების ხელშეწყობას და უსაფრთხოების უზრუნველყოფას. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ 1270-ე და 1289-ე (2000) რეზოლუციების შესაბამისად, -ს ჰქონდა უფლებამოსილება, თავისი მანდატის ფარგლებში მიეღო ყველა საჭირო ზომა. ამავდროულად, ქვეყანაში გაეროს პოლიციელთა რაოდენობა გაიზარდა სიერა-ლეონეს პოლიციის მხარდასაჭერად და მათი პერსონალისთვის საარჩევნო მომზადების პროგრამის შესამუშავებლად.

რეზოლუცია მიესალმა -ის მისიაში საარჩევნო კომპონენტის დროებით ჩამოყალიბებას, რათა მომხდარიყო საარჩევნო აქტივობების კოორდინაცია ეროვნულ საარჩევნო კომისიას, სიერა-ლეონეს მთავრობასა და სხვა დაინტერესებულ მხარეებს შორის. გარდა ამისა, თითოეულ საარჩევნო რეგიონში უნდა შექმნილიყო საარჩევნო ოფისი პროცესის მონიტორინგისთვის, რათა დადგენილიყო, შეესაბამებოდა თუ არა იგი საერთაშორისო სტანდარტებს. საბჭომ ასევე დადებითად შეაფასა -ის საზოგადოებრივი ინფორმაციის განყოფილების მიერ საარჩევნო კომისიისა და მთავრობისთვის გაწეული დახმარება და საზოგადოებრივი განათლებისა და ინფორმაციული სტრატეგიის შექმნა.

საბოლოოდ, საბჭომ ხაზი გაუსვა ქვეყანაში თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნების მნიშვნელობას და მოუწოდა საერთაშორისო საზოგადოებას, წვლილი შეეტანათ ამ პროცესის დახმარებაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 936

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 936 მიღებულია 1994 წლის 8 ივლისს. 808-ე (1993) და 827-ე (1994) რეზოლუციების განხილვის შემდეგ, საბჭომ დანიშნა რიჩარდ გოლდსტოუნი, სამხრეთ აფრიკის საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლე, ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის პროკურორის თანამდებობაზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1626

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1626 ერთხმად იქნა მიღებული 2005 წლის 19 სექტემბერს. ლიბერიასა და სიერა-ლეონეში არსებულ ვითარებაზე ადრე მიღებული ყველა რეზოლუციის, მათ შორის 1509 (2003), 1610 (2005) და 1620 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ ლიბერიაში გაეროს მისიის მანდატი 2006 წლის 31 მარტამდე გააგრძელა და გასცა ნებართვა სიერა-ლეონეში 250 სამხედროს განლაგებაზე სპეციალური სასამართლოს დასაცავად.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ აღიარა ის მნიშვნელოვანი როლი, რომელსაც გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან ერთად დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობა და აფრიკის კავშირი ასრულებდნენ ლიბერიის სამშვიდობო პროცესში. საბჭო მიესალმა 2005 წლის ოქტომბრის საერთო არჩევნებისთვის მზადების პროცესში მიღწეულ პროგრესს და გარდამავალი მთავრობის ძალისხმევას 1521-ე (2003) რეზოლუციით დაწესებული სანქციების მოხსნის მიმართულებით.

რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭო ასევე მიესალმა სიერა-ლეონეს სპეციალური სასამართლოს მუშაობას და აღნიშნა, რომ სიერა-ლეონეში გაეროს მისია თავის საქმიანობას 2005 წლის 31 დეკემბერს ასრულებდა, რის გამოც საჭირო იყო სასამართლოს უსაფრთხოების მუდმივი დაცვა.

აქტები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ გააგრძელა -ის მანდატი და მოუწოდა ლიბერიის ხელისუფლებას თავისუფალი, სამართლიანი და გამჭვირვალე არჩევნების უზრუნველყოფისკენ. საერთაშორისო თანამეგობრობას ეთხოვა რესურსების გამოყოფა ყოფილი მებრძოლების საჭიროებების დასაკმაყოფილებლად და უსაფრთხოების სექტორის რეფორმირებისთვის.

საბჭომ გასცა ნებართვა სიერა-ლეონეში -ის 250 თანამშრომლის განლაგებაზე სპეციალური სასამართლოს დასაცავად, ამასთანავე, გასცა ბრძანება -ის პერსონალის დროებითი გაზრდის შესახებ 2006 წლის 31 მარტამდე. გარდა ამისა, -ს მიენიჭა უფლებამოსილება, საჭიროების შემთხვევაში, სიერა-ლეონეში განალაგოს სამხედრო პერსონალი საგანგებო ვითარების დროს იქ მყოფი თანამშრომლების ევაკუაციისთვის. სიერა-ლეონეში გაეროს ინტეგრირებულ ოფისს დაევალა სიერა-ლეონეში განლაგებული -ის პერსონალის მხარდაჭერა.

რეზოლუციამ სთხოვა გენერალურ მდივან კოფი ანანსა და სიერა-ლეონეს მთავრობას, გააფორმონ შეთანხმება ქვეყანაში -ის სამხედრო პერსონალის სტატუსის შესახებ. რეგიონში მოქმედ გაეროს მისიებს მოუწოდეს მჭიდრო თანამშრომლობისკენ, რათა თავიდან იქნას აცილებული იარაღით უკანონო ვაჭრობა, მებრძოლთა გადაადგილება, ბუნებრივი რესურსების უკანონო ექსპლუატაცია და უზრუნველყოფილ იქნას განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროგრამების განხორციელება.

დასასრულს, გენერალურ მდივანს დაევალა 2006 წლის მარტის ანგარიშში წარედგინა -ის მისიის ეტაპობრივი შემცირების შეფასება.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2025

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2025 ერთხმად იქნა მიღებული 2011 წლის 14 დეკემბერს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ დაადგინა, რომ მნიშვნელოვანი პროგრესის მიუხედავად, ლიბერიაში არსებული ვითარება კვლავ საფრთხეს უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას რეგიონში. შესაბამისად, საბჭომ 12 თვით გაახანგრძლივა სამგზავრო შეზღუდვები იმ პირთა მიმართ, რომლებიც საფრთხედ მიიჩნევიან ლიბერიაში მშვიდობის დამყარებისთვის, ასევე გაახანგრძლივა იარაღის ემბარგო, რომელიც წინა რეზოლუციებით შეიცვალა, რათა ლიბერიის მთავრობასა და ქვეყანაში გაეროს სამშვიდობო მისიას გარკვეული სამხედრო აღჭურვილობის მიღების შესაძლებლობა ჰქონოდათ.

მე-7 თავის შესაბამისად, რეზოლუცია 2025 (2011)-ის ერთხმად მიღებით, საბჭომ ასევე ერთი წლით გაახანგრძლივა იმ ექსპერტთა ჯგუფის მანდატი, რომელიც თავდაპირველად 2009 წელს, 1903-ე რეზოლუციით შეიქმნა და რომლის მოვალეობასაც დაწესებული ღონისძიებების შესრულების მონიტორინგი წარმოადგენს.

დოკუმენტის თანახმად, საბჭომ სერიოზული შეშფოთებით აღნიშნა პროგრესის ნაკლებობა 1532-ე რეზოლუციით (2004) დაწესებული ფინანსური ზომების აღსრულების კუთხით და ლიბერიის მთავრობისგან მოითხოვა, მიმართოს ყველა საჭირო ძალისხმევას ნაკისრი ვალდებულებების შესასრულებლად.

ექსპერტთა ჯგუფის ხელახალი დანიშვნისას, საბჭომ მას, სხვა საკითხებთან ერთად, დაავალა: განახორციელოს ორი დამატებითი შემფასებელი მისია ლიბერიასა და მეზობელ სახელმწიფოებში, რათა გამოიძიოს და მოამზადოს ანგარიშები იარაღზე დაწესებული ემბარგოს აღსრულებისა და მისი დარღვევის შემთხვევების შესახებ; ასევე, გამოავლინოს იარაღით უკანონო ვაჭრობის დაფინანსების წყაროები, როგორიცაა ბუნებრივი რესურსები, და დაეხმაროს სანქციების კომიტეტს სამგზავრო შეზღუდვებისა და აქტივების გაყინვის სიებში შეყვანილი პირების შესახებ საჯაროდ ხელმისაწვდომი მონაცემების განახლებაში.

დამატებითი დებულებით, საბჭომ კვლავ დაადასტურა ლიბერიაში გაეროს მისიისა და კოტ-დ’ივუარში გაეროს ოპერაციის მიერ სტრატეგიებისა და ოპერაციების კოორდინაციის აუცილებლობა ლიბერია-კოტ-დ’ივუარის საზღვრისპირა რაიონებში, რეგიონული უსაფრთხოების განმტკიცების მიზნით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 979

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 979 კენჭისყრის გარეშე მიიღეს 1995 წლის 9 მარტს, მას შემდეგ, რაც აღინიშნა მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლის, რობერტო აგოს გარდაცვალება 1995 წლის 24 თებერვალს, საბჭომ გადაწყვიტა, რომ ვაკანტურ ადგილზე არჩევნები მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოში ჩატარდებოდა 1995 წლის 21 ივნისს უშიშროების საბჭოსა და გენერალური ასამბლეის 49-ე სესიის შეხვედრაზე.

აგო, იტალიელი იურისტი, სასამართლოს წევრი 1979 წლიდან იყო. მისი უფლებამოსილების ვადა 1997 წლის თებერვალში იწურებოდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1673

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1673 მიღებულია ერთხმად 2006 წლის 27 აპრილს. გაუვრცელებლობასთან დაკავშირებული 1540 (2004) რეზოლუციით დაარსებული უშიშროების საბჭოს კომიტეტის ანგარიშის განხილვის შემდგომ, საბჭომ 2008 წლის 27 აპრილამდე გაახანგრძლივა მასობრივი განადგურების იარაღისა და აღნიშნული იარაღის მიწოდების საშუალებებთან დაკავშირებული რეზოლუციის შესრულების მონიტორინგის კომიტეტის მანდატი.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
1673 რეზოლუციის პრეამბულაში, უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა, რომ ბირთვული, ქიმიური და ბიოლოგიური იარაღის, ასევე აღნიშნული იარაღის მიწოდების საშუალებების გავრცელება საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების წინაშე საფრთხეს წარმოადგენს. უშიშროების საბჭომ მოიწონა კომიტეტის მუშაობა და აღნიშნა, რომ ყველა სახელმწიფოს არ წარუდგენია ანგარიში უშიშროების საბჭოს კომიტეტისთვის 1540 რეზოლუციის შესრულებისკენ მიმართული ძალისხმევის შესახებ. ამ კონტექსტში, უშიშროების საბჭომ 1540 რეზოლუციის შესრულება გრძელვადიან ამოცანად მიიჩნია, რაც მოითხოვს ძალისხმევას ეროვნულ, რეგიონულ და საერთაშორისო დონეებზე.

ამავდროულად, რეზოლუციამ აღნიშნა, რომ 1540 რეზოლუციაში გათვალისწინებული ვალდებულებები კონფლიქტში მოდის ბირთვული იარაღის გაუვრცელებლობის შესახებ ხელშეკრულებაში, ქიმიური იარაღის აკრძალვის კონვენციაში ან ბიოლოგიური იარაღის კონვენციაში შემავალ ვალდებულებებთან, ან ცვლის ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოს ან ქიმიური იარაღის აკრძალვის ორგანიზაციის როლს.

ქმედებები
გაეროს წესდების მეშვიდე თავის შესაბამისად მოქმედმა, უშიშროების საბჭომ მოუწოდა ყველა ქვეყანას 1540 რეზოლუციის სრული შესრულებისკენ, ხოლო სახელმწიფოებს, რომელთაც ჯერ არ წარუდგენიათ ანგარიშები საბჭოს კომიტეტისთვის, მოუწოდა დაუყოვნებლივ წარდგენისკენ. სახელმწიფოებს, რომელთაც უკვე წარუდგენიათ ანგარიშები, უშიშროების საბჭომ მოუწოდა მიაწოდონ დამატებითი ინფორმაცია 1540 რეზოლუციის შესასრულებლად გატარებული ზომების შესახებ.

კომიტეტის მანდატი ორი წლით გაგრძელდა. უშიშროების საბჭომ წაახალისა კომიტეტი, გააძლიეროს ძალისხმევა 1540 რეზოლუციის შესრულების ხელშეწყობისთვის, ხოლო საბჭოს წევრებმა მოუწოდეს კომიტეტს, სახელმწიფოებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებს შორის თანამშრომლობისკენ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 980

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 980 კენჭისყრის გარეშე მიიღეს 1995 წლის 22 მარტს, მას შემდეგ, რაც აღინიშნა მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლის, სერ რობერტ იუდოლ ჯენინგსის გადადგომა, რომელიც ძალაში შედიოდა 1995 წლის 10 ივლისს, საბჭომ გადაწყვიტა, რომ ვაკანტურ ადგილზე არჩევნები მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოში ჩატარდებოდა 1995 წლის 12 ივლისს უშიშროების საბჭოსა და გენერალური ასამბლეის 49-ე სესიის შეხვედრაზე.

ჯენინგსი, ბრიტანელი იურისტი, სასამართლოს წევრი 1982 წლიდან იყო, ხოლო 1991-1994 წლებში ის პრეზიდენტის პოსტს იკავებდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1258

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1258, მიიღეს 1999 წლის 6 აგვისტოს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა 1234 (1999) რეზოლუცია კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებული ვითარების შესახებ, საბჭომ გასცა ნებართვა სამხედრო მეკავშირე პერსონალის განთავსებაზე ლუსაკის შეთანხმების ხელმომწერი მხარეების დედაქალაქებში.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭო მიზანი იყო, მოეგვარებინა მძიმე ჰუმანიტარული ვითარება კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, რათა უზრუნველყოფილი ყოფილიყო ყველა ლტოლვილისა და იძულებით გადაადგილებული პირის უსაფრთხო დაბრუნება საკუთარ სახლებში. არსებული მდგომარეობა მოითხოვდა კონფლიქტის მხარეებისგან სასწრაფო რეაგირებას საერთაშორისო თანამეგობრობის მხარდაჭერით.

აქტები
რეზოლუცია მიესალმა ლუსაკაში შეთანხმების ხელმოწერას, როგორც კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში კონფლიქტის მოგვარების საფუძველს.საბჭო ასევე მიესალმა კონგოს განთავისუფლების მოძრაობის მიერ ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების მიღებას, თუმცა გამოთქვა შეშფოთება იმის გამო, რომ კონგოს დემოკრატიულ გაერთიანებას დოკუმენტისთვის ჯერ კიდევ არ მოეწერა ხელი. გარდა ამისა, ხელმოწერის მიუხედავად, საბრძოლო მოქმედებები კვლავ გრძელდებოდა. აფრიკის ერთობის ორგანიზაციამ და სამხრეთ აფრიკის განვითარების კავშირი გაწეული ძალისხმევისთვის მაღალი შეფასება დაიმსახურეს. ყველა მხარეს და განსაკუთრებით მეამბოხე ჯგუფებს მოუწოდეს ბრძოლის შეწყვეტისა და ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების იმპლემენტაციისკენ.

უშიშროების საბჭომ გასცა ნებართვა გაეროს 90 სამხედრო მეკავშირე ოფიცრის განთავსებაზე იმ ქვეყნების დედაქალაქებში, რომლებმაც ხელი მოაწერეს ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებას, კონფლიქტის ძირითადი მხარეების ზურგის შტაბებსა და ერთობლივი სამხედრო კომისიის დროებით რეზიდენციაში, რომელიც შეთანხმების შესრულების მიზნით შეიქმნა. გადაწყდა, რომ მომდევნო სამი თვის განმავლობაში მეკავშირე ოფიცრებს ექნებოდათ შემდეგი მანდატი:

(ა) კავშირის დამყარება ერთობლივ სამხედრო კომისიასთან და ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების ხელმომწერებთან;
(ბ) ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების იმპლემენტაციის გზების შემუშავება;
(გ) ტექნიკური დახმარების გაწევა ერთობლივი სამხედრო კომისიისთვის;
(დ) გენერალური მდივნის, კოფი ანანის ინფორმირება ადგილზე არსებული ვითარებისა და ქვეყანაში გაეროს სამომავლო წარმომადგენლობის შესახებ;
(ე) კონგოური მხარეებისგან უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის გარანტიების მოპოვება.

გენერალურმა მდივანმა ოპერაციის ხელმძღვანელად დანიშნა სპეციალური წარმომადგენელი. ყველა მხარეს მოუწოდეს, უზრუნველყონ გაეროსა და ჰუმანიტარული პერსონალის უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება, ხოლო გენერალურ მდივანს ეთხოვა საბჭოს რეგულარული ინფორმირება რეგიონში მიმდინარე მოვლენების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 996

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 996 ერთხმად მიიღეს 1995 წლის 30 მაისს, მას შემდეგ, რაც განიხილეს გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის ანგარიში გაეროს დამკვირვებელთა დაშორიშორების ძალების შესახებ, საბჭომ აღნიშნა მისი ძალისხმევა ახლო აღმოსავლეთში ხანგრძლივი და სამართლიანი მშვიდობის დასამყარებლად.

რეზოლუციამ გადაწყვიტა მოეწოდებინა დაინტერესებული მხარეებისთვის, რათა დაუყოვნებლივ განეხორციელებინათ რეზოლუცია 338 (1973), გააგრძელა დამკვირვებელთა ძალების მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 1995 წლის 30 ნოემბრამდე და გენერალურ მდივანს ამ პერიოდის ბოლოს ვითარების შესახებ ანგარიშის წარდგენა სთხოვა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1880

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1880 ერთხმად იქნა მიღებული 2009 წლის 30 ივლისს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ კოტ-დ’ივუარში გაეროს ოპერაციის მანდატი და მისი მხარდამჭერი ფრანგული ძალების უფლებამოსილება 2010 წლის 31 იანვრამდე გაახანგრძლივა. ეს გადაწყვეტილება მიზნად ისახავს დასავლეთ აფრიკის ამ ქვეყანაში დიდი ხნით გადადებული საპრეზიდენტო არჩევნების მხარდაჭერას.

რეზოლუცია 1880 (2009)-ის პირობების თანახმად, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული გაეროს წესდების მე-7 თავის შესაბამისად, მისიას დაევალა, არსებული რესურსებისა და მანდატის ფარგლებში, მხარი დაუჭიროს მხარეებს უაგადუგუს პოლიტიკური შეთანხმებითა და მისი დამატებითი ოქმებით გათვალისწინებული დარჩენილი ამოცანების შესრულებაში. განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო იმ პუნქტებს, რომლებიც არსებითია 2009 წლის 29 ნოემბრის თავისუფალი, სამართლიანი, ღია და გამჭვირვალე საპრეზიდენტო არჩევნების ჩასატარებლად.

უაგადუგუს შეთანხმების მეოთხე დამატებითი ოქმის თანახმად, გაერთიანების პროცესთან დაკავშირებული ოთხი კრიტიკული საკითხი სექტემბრისთვის, ანუ არჩევნებამდე ორი თვით ადრე უნდა შესრულდეს: უფლებამოსილების გადაცემა ზონალური მეთაურებიდან პრეფექტებისთვის; ხაზინის ცენტრალიზაცია; „ახალი ძალების“ არმიის ელემენტების პროფილური განაწილება არმიის, პოლიციის, ჟანდარმერიის შემადგენლობაში; ასევე მათი რეინტეგრაცია და შესაბამისი ანაზღაურება.

მიღებული დოკუმენტის თანახმად, -ს ასევე დაევალა, განაგრძოს განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროგრამის მხარდაჭერა, ისევე როგორც პოლიციელების განიარაღებისა და დაშლის პროცესი; ამასთანავე, მისია ტექნიკურ და ლოჯისტიკურ დახმარებას გაუწევს დამოუკიდებელ საარჩევნო კომისიას, რათა არჩევნები უსაფრთხო გარემოში ჩატარდეს. სხვა საკითხებთან ერთად, ოპერაცია კვლავაც შეუწყობს ხელს კოტ-დ’ივუარში ადამიანის უფლებების დაცვას, დაეხმარება ადამიანის უფლებათა დარღვევის ფაქტების გამოძიებას დაუსჯელობის სინდრომის აღმოფხვრის მიზნით, დაეხმარება მთავრობას მთელი ქვეყნის მასშტაბით სამოქალაქო პოლიციის ყოფნის აღდგენაში და გაუწევს კონსულტაციას შიდა უსაფრთხოების სამსახურების რესტრუქტურიზაციის, სასამართლო ხელისუფლების რეაბილიტაციისა და კანონის უზენაესობის დამყარების საკითხებში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1018

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1018 ერთხმად მიიღეს 1995 წლის 7 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც აღინიშნა მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლის, ანდრეს აგილარ-მოდსლის გარდაცვალება 1995 წლის 24 ოქტომბერს. საბჭომ გადაწყვიტა, რომ ვაკანტურ ადგილზე არჩევნები მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოში ჩატარდებოდა 1996 წლის 28 თებერვალს უშიშროების საბჭოსა და გენერალური ასამბლეის 50-ე სესიის შეხვედრაზე.

მოდსლი, ვენესუელელი იურისტი და იუსტიციის ყოფილი მინისტრი, სასამართლოს წევრი 1991 წლიდან იყო. მისი უფლებამოსილების ვადა 2000 წლის თებერვალში იწურებოდა.