iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კარბიურატორი

კარბიურატორი , ხელსაწყო, რომელიც დგუშიანი შიგაწვის ძრავებისათვის ამზადებს მსუბუქი თხევადი საწვავისა (უმთავრესად ბენზინისა) და ჰაერისაგან შემდგარ საწვავ ნარევს. საწვავი ნარევის შემზადების პროცესში იგი უზრუნველყოფსსაწვავის დოზირებას, მის წმინდად გაფრქვევასა და განსაზღვრული რაოდენობის ჰაერთან შერევას, შემდეგ კი აორთქლებას. ნარევის წარმოქმნა კარბიურატორში მთლიანად არ მთავდრება, პროცესი გრძელდება შემშვებ მილსა და ძრავას ცილინდრებში. კარბიურატორი საწვავს ავტომობილის მუშაობის ყოველი რეჟიმის შესაბამისად ისეთი თანაფარდობით უნდა ამზადებდეს, რომ იგი ოპტიმალური იყოს ძრავას მუშაობის ყოველი რეჟიმისათვის და უზრუნველყოფდეს მანქანის საუკეთესო ეკონომიური და დინამიკური მაჩვენებლების მიღებას. ძრავას ცილინდრებში შესულ საწვავ ნარევში რაც შეიძლება სრულად უნდა დამთავრდეს თხევადი საწვავის აორთქლების პროცესი. კარბიურატორი უნდა იყოს მარტივი და შეეძლოს ავტომატური რეგულირება.
ჟორჟ კიუვიე

ჟორჟ კიუვიე (; დ. 23 აგვისტო, 1769, მონბელიარი — გ. 13 მაისი, 1832, პარიზი) — ფრანგი ბუნებისმეტყველი, ზოოლოგი, ცხოველთა შედარებითი ანატომიისა და პალეონტოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. სახელმწიფო მოღვაწე. 1788 წელს დაამთავრა კარლის აკადემია შტუტგარტში; 1795 და 1818 წლებში იყო საფრანგეთის აკადემიის წევრი.
კიუვიეს გამოკვლევები ეხება უმთავრესად ხერხემლიანი ცხოველების შედარებითი ანატომიის, პალეონტოლოგიისა და აგრეთვე ბუნებისმეტყველების ზოგად საკითხებს. ცხოველთა აგებულების შესწავლის საფუძველზე მან შექმნა ორიგინალური ზოოლოგიური სისტემა. კიუვიემ შეისწავლა უაღრესად მდიდარი პალეონტოლოგიური მასალა და გამოავლინა ნამარხ ცხოველთა სტრატიგრაფიული მნიშვნელობა. დღევანდელი და ამომწყდარი ცხოველების აღნაგობის დეტალურად შესწავლისას მან დაადგინა ნაწილთა შორის კანონზომიერ თანამიმართებათა (კორელაციების) არსებობა და დიდი წარმატებით გამოიყენა ისინი უმნიშვნელო ფრაგმენტების მიხედვით მთელი ჩონჩხის რეკონსტრუქციისათვის.
კიუვიე არ ცნობდა ორგანული ბუნების ევოლუციას და კრეზციონიზმის მტკიცე მიმდევარი იყო. იგი უარყოფდა გენეზისურ კავშირს ორგანიზმების ჯგუფებს შორის; კორელაციები მას ორგანოთა შორის სტატიკურ თანამიმართებებად მიაჩნდა; სხვადასხვა გეოლოგიურ შრეში განსხვავებული ორგანიზმების არსებობის ასახსნელად კიუვიემ შექმნა ე.წ. „კატასტროფების თეორია“, რომლის თანახმად, სხვადასხვა ეპოქაში სტიქიური კატასტროფები (კატაკლიზმები) სპობდა მთელ ფლორასა და ფაუნას დიდ ტერიტორიებზე, სადაც შემდეგ სხვა ადგილებიდან მოსული ახალი ორგანიზმები სახლდებოდნენ.
კიუვიეს მეცნიერული კონცეფციის უმართებულობის მიუხედავად, მან ბუნებისმეტყველების ისტორიაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა. მის მიერ შესწავლილმა უმდიდრესმა მასალამ, მისმა მეთოდებმა და განზოგადებებმა კი დიდად შეუწყო ხელი ევოლუციონიზმის განვითარებას.
ქისტაურის რაფიელ ერისთავის სახლ-მუზეუმი

ქისტაურის რაფიელ ერისთავის სახლ-მუზეუმი — რაფიელ ერისთავის სახელობის სახლ-მუზეუმი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქისტაურში. მუზეუმი დაარსდა 1951 წელს. მისი ექსპოზიცია შედგება 4 საგამოფენო დარბაზისა და სამუშაო ოთახისაგან. მუზეუმში ინახება მწერლის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ამსახველი 6003 სხვადასხვა სახის სამეცნიერო და დამხმარე მასალა.
პართია

პართია (პართიის სამეფო) (, , ) — ძველი სახელმწიფო, რომელიც შეიქმნა ქრ. შ. 247 წელს კასპიის ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, დღევანდელი ირანის ტერიტორიაზე. სახელმწიფოს მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი იყვნენ პართელები, სპარსელები, სომხები, ქურთები და ა.შ. მან დაიპყრო ტერიროტია მესოპოტამიიდან ინდოეთამდე. შეწყვიტა არსებობა 220 წელს. ჩინელი მოგზაურის ჩჟან ციანის ჩანაწერებში პართია და დინასტია არსი მოხსენიებულია, როგორც ანსი .

ისტორიული მიმოხილვა
ალექსანდრე დიდის სიკვდილის შემდეგ (ძვ. წ. 323) მაკედონიის იმპერიის ადგილზე წარმოიშვა სახელმწიფოების მთელი რიგი. ირანი თავდაპირველად სელევკიდების სამეფოში შედიოდა. მაგრამ ალექსანდრეს გარდაცვალების შემდეგ ადგილობრივმა მკვიდრმა ატროპატმა დააარსა ატროპატენა. უფრო მნიშვნელოვანი გახდნენ აღმოსავლეთის სამეფოები: გრეკო-ბაქტრიული სახელმწიფო და პართია.

ძვ. წ. 250 წელს ირანული მომთაბარე ტომები, საკები და პარნები, შეიჭრნენ სელევკიდთა ერთ-ერთ სატრაპიაში, პართიენაში. შემდეგ ახლადშექმნილმა სახელმწიფომ დაიპყრო კიდევ ერთი სატრაპია გირკანია და სელევკოს იძულებული იყო ეღიარებინა არშაკიდთა მეფობა. ქრ. შ. მე-2 საუკუნეში პართია ანადგურებს სელევკიდთა იმპერიას და გავლენას დიდ არმენიაზე ახდენს. მან სომხეთში თავისი მმართველობა დაამყარა და ძვ. წ. 95 წელს ტიგრან სომხეთის მეფედ გამოაცხადა.

პართიის სამეფო დასუსტდა სხვადასხვა მომთაბარე ტომებთან ომისაგან. ამ დროს რომის იმპერიაში ტრაიანე მეფობდა. მან წაართვა პართიას სომხეთი და ქტესიფონი. პართიას გამოეყო შემდეგი ოლქები: მარგიანა, საკასტანი, გირკანია, ელიმაიდა, პარსა, ჰარაკენა, ქ. ჰარტა. 226 წელს არტაბანი დაეცა და ტიტული „მეფეთა მეფე“, როგორც თითქმის მთლიანი პართია სასანიდებთან გადავიდა.
სამხრეთარაბული დამწერლობა

სამხრეთარაბული დამწერლობა — არაბეთის სამხრეთ ნაწილში (დღევანდელი იემენი), განსაკუთყებით კი ისტორიულ საბას სამეფოში ძვ. წ. საუკუნიდან საუკუნემდე გამოყენებული კონსონანტური ანბანი. შეიცავს 29 ნიშანს. ნიშნები განსხვავებულია სხვა კონსონანტური დამწერლობების ასოთა მოხაზულობისაგან. წარმოიშვა ფინიკიური ანბანისაგან და საფუძველი დაუდო ეთიოპიურს. სამხრეთ არაბული დამწერლობით ძველი სამხრეთარაბული ენა ჩაიწერებოდა. ასოთა მოხაზულობა სიმეტრიული და დაბალანსებულია. სიტყვები ერთმანეთისაგან ვერტიკალური ხაზით გამოიყოფა, ხოლო რიცხვების აღმნიშვნელი ნიშნები ჩასმულია ფრჩხილებში. სამხრეთარაბული წარწერები ძირითადად გვხვდება შენობების ფასადებზე, სვეტებზე, ასოთა სიმეტრიული და თანაბარი მოხაზულობა ტექსტს დამატებით ვიზუალურ ეფექტს აძლევს. გვხვდება ასევე ხეზე შესრულებული სამხრეთარაბული წარწერები.

სამხრეთარაბული დამწერლობა ახლოს არაა თანამედროვე არაბულ დამწერლობასთან და პირდაპირი კავშირი არ აქვს მასთან.

სამხრეთ არაბეთში წერის კულტურის პირველ საფეხურზე ტექსტები ბუსტროფედონის წესით იწერებოდა, რაც იმას გულისხმობს, რომ პირველი ხაზი მარჯვნიდან მარცხნივაა შესრულებული, ხოლო მეორე პირიქით, მარცხნიდან მარჯვნივ და ა. შ. მხოლოდ უფრო გვიან შეიქმნა წერის ზოგადი წესი: ყველა ტექსტი მარცხნიდან მარჯვნივ მიმართულებით სრულდებოდა.

უკანასკნელი აღმოჩენილი სამხრეთარაბული წარწერა 559 წლით თარიღდება. მას შემდეგ, რაც იემენმა საუკუნის დასაწყისიდან ისლამი მიიღო, სამხრეთარაბული შრიფტი სწრაფად შეცვალა არაბულმა დამწერლობამ.

ნიშნები
ქვემოთ მოცემულია ძველი სამხრეთარაბული კონსონანტური ანბანის ნიშნები:

სიტყვები ერთმანეთისაგან ვერტიკალური ნიშნით — — გამოიყოფა.
ქუფი

ქუფი — არაბული დამწერლობის უძველესი კალიგრაფიული ფორმა.

ქუფი განვითარდა სინაიტური დამწერლობისაგან. ჩვენამდე მოღწეული უძველესი წარწერები არაბული დამწერლობის ამ ფორმისა, მიეკუთვნება საუკუნეს. იგი მუჰამედის გამოჩენამდე ცოტა ხნით ადრე შექმნეს არაბებმა. თავდაპირველად, ასოთა გეომეტრიული მოხაზუულობის გამო, იგი მონუმენტების შესამკობად გამოიყენებოდა. თუმცა, მონუმენტებისათვის განკუთვნილი შრიფტი, ისლამის შემოღების შემდეგ ყურანის ტექსტების ჩასაწერად გამოიყენებოდა მე–10 საუკუნემდე. პირველად საუკუნეში დაუბრუნდა ქუფის საკუთარი ძველი ფუნქცია და კვლავ დაიწყეს მისი გამოყენება მონუმენტთა ფასადებსა და მონეტებზე.

„ქუფის“ სახელი ეწოდა ქალაქ ქუფას სახელწოდების მიხედვით, რომელიც მდებარეობს ერაყში. ამ ქალაქში მდებარეობდა უმაღლესი სასწავლებელი, რომელშიც არაბი კალიგრაფები სწორედ ამ დამწერლობის ფორმას იყენებდნენ.

ქუფის ხმარების დროს ცალკეული ასო–ნიშნების გამოტოვება სიტყვაში ისეთი ხშირი არ იყო, როგორც ნასხში, რომელიც დღეს გამოყენებადი ყველაზე პოპულარული არაბული შრიფტია. ქუფის დროს ხშირად ასოებს აკლდა დიაკრიტიკული ნიშნები (წერტილები ნიშნების ზემოთ ან ქვემოთ), რომლებიც ერთნაირი მოხაზულობისა და განსხვავებული გამოთქმის ნიშნების განსასხვავებლად გამოიყენება. ეს ნიშნები პირველად გაჩნდა ხალიფა აბდ-ალ-მალიქის დროს (685-705)
ყურანის ტექსტებისათვის. ამიტომ ქუფის წაკითხვა გაცილებით ორაზროვანია, ვიდრე სხვა კონსონანტური დამწერლობებისა.
თარის უდაბნო

თარის უდაბნო აგრეთვე ცნობილი როგორც ინდოეთის დიდი უდაბნო, უდაბნო და ნახევარუდაბნო ვაკე ინდოეთსა და პაკისტანში, მდინარე ინდის მარცხენანაპირეთში. გადაჭიმულია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ 850 კმ-ზე. ფართობი დაახლოებით 300 000 კმ². სიმაღლე 100-200 მ. ზედაპირი უმთავრესად აგებულია მდინარეული, ზღვიური და ეოლური ქვიშებით, ზოგიერთ მონაკვეთზე კლდოვანი ქანები შიშვლდება. რელიეფში ჭარბობს მცენარეულობით დაფარული ქვიშის სერები, დიუნები და ბარხანები. ჰავა ტროპიკულია. ნალექები 90-1200 მმ. წელიწადში. ხშირია მტვრის ქარბუქი. სერებს შორის ჩადაბლებებში მცირე ტბები, მლაშობები და თაყირებია. მცენარეულობა მეჩხერია, იზრდება ფსამოფილური ბუჩქნარი, გვხვდება ხეები. ოაზისებში და ინდის ხეობაში განვითარებულია სარწყავი მიწათმოქმედება.
კლიტოსი (ილირია)

კლიტოსი  — ილირიული ტომის, დარდანელების მეფე. ძვ. წ. 335 წელს ის და ტაულანტიელების მეფე გლაუკიასი აპირებდნენ შეჭრას მაკედონიის სამეფოს ტერიტორიაზე. ორი არმია უნდა გაერთიანებულიყო მაკედონურ ციხესიმაგრე პელიუმში, რომელიც უკვე კლიტოსს ეკავა. მოკავშირის მოსვლამდე ქალაქთან ალექსანდრე დიდის არმია მივიდა. ბრძოლამდე დარდანელებმა ომის ღმერთს შესწირეს სამი ბიჭი, სამი გოგო და სამი შავი ცხვარი. შემდეგ კი ალექსანდრეს ძალებს შეუტიეს, თუმცა დამარცხდნენ. მათ დათმეს პოზიციები და ქალაქში შევიდნენ. მეორე დღეს გლაუკიასის არმია შემოემატა ბრძოლის ველს. მაკედონელები ორივე მხრიდან მტრის გარემოცვაში მოექცნენ. ალექსანდრემ იერიში ტაულანტიელებზე მიიტანა და ისინი დაამარცხა, თუმცა მათი კონტრშეტევის შემდეგ უკან დახევა დაიწყო. მის დევნას კლიტოსის ძალებიც შეუერთდნენ. მაკედონელებმა მსუბუქი არტილერიის დახმარებით დანაკარგის გარეშე მოახარხეს გადარჩენა. ალექსანდრემ არმია რამდენიმე კილომეტრით უკან გადაანაცვლა და ამით გაქცევის იმიტაცია გაითამაშა. სამი დღის შემდეგ მისმა მზვერავებმა შეატყობინეს, რომ ილირიელები უკვე აღნიშნავდნენ მტერზე გამარჯვებას და საგუშაგოებითაც კი აღარ იცავდნენ თავს. მეორე ღამეს ალექსანდრემ ჩუმად გადალახა მდინარე, მტერს მოულოდნელად შეუტია და დაამარცხა. კლიტოსი გაიქცა და თავი მოკავშირესთან ერთად გლაუკიასის მიწას შეაფარა. ცოტა ხნის შემდეგ კი ის ალექსანდრეს დანებდა.
ავი თვალი

ავი თვალი, თავლის ცემა ან გათვალვა — ცრურწმენა გამოხედვის ავ გავლენასთან დაკავშირებით, რომელიც ბევრ ერშია გავრცელებული. მათი აზრით, ავი თვალისაგან ავად ხდებიან ადამიანები და ცხოველები, ხმება ხეები, ხდება უბედურობები. განსაკუთრებით ეშინიათ ავი თვალის მშობიარობის ან ქორწილის დროს. ამიტომაც პატარძლებს სახეზე ფატა აქვთ გადაფარებული.

ბრძოლა ავ თვალთან
როგორც საქართველოში, ასევე დსთ-ს ქვეყნებში ავ თვალს შელოცვებით გამოდევნიან. შემოლოცვებს ხშირად მკიკთხავები, მღვდლები, ექსტრასენსები, მაგები, გრძნეულნი ან უბრალო ბებიებიც, რომლებსაც ლოცვები აქვს შესწავლილი, კითხულობენ. ზოგის აზრით, ავი თვალის განდევნა ყველა ადამიანს შეუძლია. აუცილებელია შელოცვის დროს იქონიოს დანა (ან რკინის ჯვარი) ხელში. ყველაფერთან ერთად თვალი შეიძლება ეცეს არა მარტო ადამიანს, არამედ მის სახლსაც. მისი „გაწმენდა“ მკითხავების აზრით შავ კატას ან ეკლესიის წყალს შეუძლია.

აგნოსტიკური თეოლოგები არ გამორიცხავენ ავი თვალის არსებობას, რადგანაც ისინი თვლიან, რომ ადამიანის აურა ძალიან მგრძნობიარე ზემატერიაა.
ჯეიმზ კამერონი

ჯეიმზ კამერონი (დ. 16 აგვისტო, 1954) — კანადელი რეჟისორი, კინოპროდიუსერი, სცენარისტი და მემონტაჟე. მისი უმნიშვნელოვანესი ნამუშევრებია ტერმინატორი (1984), უცხოები (1986), ტერმინატორი 2: განკითხვის დღე (1991), ნამდვილი ტყუილები (1994), ტიტანიკი (1997) და ავატარი (2009). ავატარი არის პირველი მაღალშემოსავლიანი ფილმების სიაში. აღსანიშნავია, რომ მას მოსდევს კამერონისვე ნამუშევარი ტიტანიკი. კამერონის ფილმების საერთო შემოსავალი ამერიკის ფარგლებში 1,69 მილიარდ დოლარს აღწევს, ხოლო მსოფლიოს მასშტაბით დაახლოებით 4,85 მილიარდს. ფილმისთვის „ტიტანიკი“ კამერონმა მიიღო სამი ოსკარი. პირველი საუკეთესო მონტაჟისთვის (იყოფდა კონრად ბაფთან და რიჩარდ ჰარისთან), მეორე საუკეთესო სურათისთვის (იყოფდა ჯონ ლანდოსთან), ხოლო მესამე საუკეთესო რეჟისურისთვის. ამავე ფილმისთვის მან ასევე დაისახურა ოქროს გლობუსი. 2010 წელს კამერონი კიდევ ერთხელ დაჯილდოვდა ოქროს გლობუსით, ამჯერად ფილმისთვის ავატარი, რომელიც 2009 წელს გამოვიდა სამგანზომილებაში. კამერონი დაქონწინებული იყო ხუთჯერ. მათ შორისაა ლინდა ჰამილტონი, რომელმაც ითამაშა ფილმებში „ტერმინატორი“ და „ტერმინატორი-2: განკითხვის დღე“ სარა კონორის როლი. კამერონსა და ჰამილტონს ჰყავთ ერთი ქალიშვილი. უკანასკნელ ცოლთან, სუზი ამისთან კი ჰყავს ერთი ვაჟიშვილი და ორი ქალიშვილი.
სამგორის ვაკე

სამგორის ვაკე, სამგორის ველი — ივრის ზეგნის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი მდინარეებს მტკვარსა და იორს შორის. მოიცავს მდინარეების ლოჭინისა და გლდანისხევის აუზებს. სიმაღლე ზღვის დონიდან საშუალოდ 550—650 მ-ია. აგებულია ძირითადად მესამეულის კონტინენტური ნალექებით. ვაკის ზედაპირი ტალღობრივია, დახრილია სამხრეთისკენ და გადაკვეთილია მდინარეების ლოჭინის, გლდანისხევის, ორხევისა და მათი შენაკადების ხეობებით. ვაკეზე ზომიერად ნოტიო ჰავაა, სამხრეთით თანდათან იცვლება ნახევრად მშრალი ჰავით. ზამთარი ზომიერად ცივია, ზაფხული — ცხელი. ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურა 11—12 °, იანვრის 0,0 °-დან 2,0 °-მდე, აგვისტოს 20—24 °. აბსოლუტური მინიმალური ტემპერატურა — 20—22 °. აბსოლუტური მაქსიმუმი 37—38 °. ნალექები 450—650 მმ წელიწადში. ნალექების მაქსიმალური მაისშია, მინიმალური — იანვარში. ვაკეზე იცის სეტყვა. მდინარეები საზრდოობს წვიმის, მიწისქვეშა და თოვლის წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულზეა, წყალმცირობა — ზამთარში. ჭარბობს რუხი ყავისფერი ნიადაგები, გვხვდება შავმიწისებრი და ბიცობი ნიადაგი. ვაკეზე ძირითადად სტეპური ბალახმცენარეულობა და ჯაგეკლიანებია (შიბლიაკი). სამგორის ვაკის უმეტესი ნაწილი სარწყავი სასოფლო-სამეურნეო სავარგულია.
ლივ ტაილერი

ლივ რანდგრენ ტაილერი (დ. 1 ივლისი, 1977) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელი. ის არის ჯგუფ -ის სოლისტის, სტივენ ტაილერის და მოდელი ბებე ბუელის ქალიშვილი. მან სამოდელო კარიერა დაიწყო 14 წლის ასაკში, თუმცა წელიწადში ის დაინტერესდა მსახიობობით. მისი დებიუტი შედგა 1994 წელს ფილმში ჩუმი შემოდგომა. ის შემდეგ გამოჩნდა ფილმებში იმპერიის ჩანაწერები (1995), მძიმე (1996), ის, რასაც აკეთებ (1996), მოპარული სილამაზე (1995). ის ყველასთვის ცნობილი გახდა მას, შემდეგ რაც ითამაშ ბეჭდების მბრძანებლის ტრილოგიაში. შემდგემში ის მოგვევლინა ფილმებში გოგონა ჯერსიდან, დაცარიელებული ქალაქი. ასევე მთავარი როლები შეასრულა ფილმებში არმაგედონი (1998), უცნობები (2008) და წარმოუდგენელი ჰალკი(2008).

2003 წლიდან ის თანამშრომლობს -თან. 2003 წელს დაქორწინდა მომღერალ როისტონ ლანგდონზე. 2004 წელს შეეძინათ ვაჟიშვილი, 2008 წელს კი წყვილი განქორწინდა.
აბაზაძე

საკუთარი სახელი აბაზაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

დავით აბაზაძე — პოლკოვნიკი,  ს. რუსეთის ქართული დიასპორის წარმომადგენელი
ელენე აბაზაძე-ჟივიძე — მომღერალი, მსახიობი
ვლადიმერ აბაზაძე — სამხედრო პირი, წმ. გიორგის ორდენის კავალერი
მანანა აბაზაძე — კინომსახიობი, მოცეკვავე
ნიკოლოზ აბაზაძე — იურისტი, ეთნოლოგი
მიშლენის მეგზური

}

1960-იან წლებში, ერთ-ერთმა პიონერმა, პოლ ბოკუზმა განაცხადა: „ .“ საფრანგეთში, სადაც სახელმძღვანელო ყოველწლიურად ქვეყნდება, მეგზური ყოველთვის მედიის ყურადღების ქვეშაა. მისი გამოცემა შედარებულია ფილმების ყოველწლიურ, ოსკარის დაჯილდოებასთან.

მიშლენის მეგზური რესტორნებს სხვა ნიშნით, „ამომავალი ვარსკვლავები“-თან აჯილდოვებს. „ამომავალი ვარსკვლავი“ ენიჭება რესტორანს, რომელსაც აქვს პოტენციალი მიიღოს პირველი, ან კიდევ ერთი ვარსკვლავი.

მწვანე ვარსკვლავები
2020 წელს მიშლენის მეგზურმა ახალი სიმბოლო, მწვანე ვარსკვლავი შემოიღო იმ რესტორნების აღსანიშნად, რომლებმაც მიაღწიეს წარმატებას მდგრაგ გასტრონომიაში.

 
1955 წლის შემდეგ, მეგზური რესტორნებს კიდევ ერთი კრიტერიუმის მიხედვით გამოჰყოფს: „განსაკუთრებულად კარგი საკვები მისაღებ ფასად“. ასეთ რესტორნებს ენიჭებათ სტატუსი „“. ასეთმა რესტორნებმა კლიენტებს საკვები, ადგილობრივი სტანდარტებით განსაზღვრულ მაქსიმუმზე დაბალ ფასად უნდა შესთავაზონ. -ი მიშლენის კაცის მეტსახელია, რომელიც საუკუნეზე მეტია კომპანიის ლოგოს წარმოადგენს.

თეფში
2016 წელს გიდს ახალი სიმბოლო, თეფში დაემატა. ის აღნიშნავს რესტორანს, რომელიც „უბრალოდ კარგ საკვებს ამზადებს“.

მეგზურები
ქვეყნის ან ქვეყნების მიხედვით
რეგიონები და ქალაქები
სათიბის ქედი

სათიბის ქედი — განედური ქედი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის ახალგორის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ქსანსა და ნარეკვავს შორის. სიგრძე — 18 კმ. საშუალო სიმაღლე — 900 მ, მაქსიმალური — 1021 მ. აგებულია ნეოგენური კონტინენტური კონგლომერატებით, ქვიშაქვების და თიხების შუაშრეებით. ქედის სამხრეთი კალთა შემოსილია ჯაგეკლიან-ჯაგრცხილნარით, ჩრდილოეთით — მუხნარ-რცხილნარით.
ჟოზეფ ჟაკ სეზერ ჟოფრი

ჟოზეფ ჟაკ სეზერ ჟოფრი (; დ. 12 იანვარი, 1852, რივზალტი — გ. 3 იანვარი, 1931, პარიზი) — საფრანგეთის მარშალი (1916). საფრანგეთის აკადემიის წევრი (1918), საფრანგეთ-პრუსიის ომისა და ინდოჩინეთსა და აფრიკაში კოლონიური ომების მონაწილე. 1910 წლიდან უმაღლესი სამხედრო საბჭოს წევრი, ხოლო 1911 წლიდან ვიცე-თავმჯდომარე და გენშტაბის უფროსი. 1914–16 წლებში საფრანგეთის არმიის მთავარსარდალი. გამარჯვება მოიპოვა მარნის ბრძოლაში (1914). 1916 წლის დეკემბერი-იანვრიდან მთავრობისსამხედრო მრჩეველი. 1917-18 წლებში საფრანგეთის სამხედრო მისიის მეთაური აშშ-ში, შემდეგ იაპონიაში. დაწერა მემუარები.
იზიდორ ჟოფრუა სენტ-ილერი

იზიდორ ჟოფრუა სენტ-ილერი (; დ. 16 დეკემბერი, 1805, პარიზი — გ. 10 ნოემბერი, 1861, პარიზი) — ფრანგი ზოოლოგი, ეტიენ ჟოფრუა სენტ-ილერის შვილი. პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი (1856–1857). იზიარებდა მამის მოძღვრებას ევოლუციაზე და ცხოველთა სამყაროს ერთიანობაზე: წამოაყენა ცვალებადობის თეორია სახეობის ფარგლებში. დააარსა ცხოველთა აკლიმატიზაციის საზოგადოება, გამოაქვეყნა მთელი რიგი ნაშრომები ადამიანის ჰერმაფროდიტიზმის შესახებ. მისმა შრომამ ცხოველთა ახალი სახეობების მოშინაურების თაობაზე გამოჩენილ მეცნიერთა (ჩარლზ დარვინი, კარლ რულიე, ნიკოლოზ სევერცოვი) ყურადღება მიიპყრო.
გიორგი მელიქიშვილი

გიორგი ალექსანდრეს ძე მელიქიშვილი (დ. 30 დეკემბერი, 1918, თბილისი — გ. 27 მარტი, 2002, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1960). მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის დირექტორი (1965-1999), პროფესორი (1956). სკკპ წევრი 1946 წლიდან.

ბიოგრაფია
გიორგი მელიქიშვილმა 1939 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. მუშაობდა ისტორიის ინსტიტუტში მეცნიერ თანამშრომლად (1944 წლიდან). 1961 წლიდან ხელმძღვანელობდა ძველი ისტორიის განყოფილებას. 1999-2002 წლებში ისტორიის ინსტიტუტის საპატიო დირექტორი.

მელიქიშვილის ფუნდამენტურმა ნაშრომებმა ძველი აღმოსავლეთის ისტორიისა და ფილოლოგიის დარგში ახალი ეტაპი შექმნეს მსოფლიო ურარტოლოგიაში. მელიქიშვილი ავტორია აგრეთვე მრავალი გამოკვლევისა ხურიტების, ხეთების, ასურეთის, ზაგროსის მთიანეთისა და ძველი აღმოსავლეთის სხვა ქვეყნების ისტორიაში. ასურული და ურარტული წერილობითი წყაროების შუქზე მელიქიშვილმა გამოიკვლია უძველესი ქართველური პოლიტიკური გაერთიანებების — კოლხეთის სამეფოს და დიაოხის — ისტორიის საკითხები; დაამუშავა საქართველოს ძველი ისტორიისა და ფეოდალური ხანის მრავალი კარდინალური პრობლემა; ძველი წინა აზიისა და კავკასიური უძველესი კლასობრივი პრობლემა; ძველი წინა აზიისა და კავკასიის უძველესი კლასობრივი საზოგადოებების (მათ შორის საქართველოს) სოციალურ-ეკონომიკური წყობის კვლევა-ძიების ხაზით მელიქიშვილმა დაამუშავა კლასობრივ საზოგადოებათა ტიპოლოგიური და სტადიალური კლასიფიკაციის, ძვ. აღმოსავლურ და ანტიკურ საზოგადოებებში ფორმებისა და კლასობრივი სტრუქტურის საკითხები. ამ საზოგადოებების სოციალურ-ეკონომიკური ვითარებას მელიქიშვილი ახასიათებს ტიპოლოგიურად როგორც „წინაფეოდალურს“ („პროტოფეოდალურს“), ხოლო სტადიალურად — როგორც „ადრეკლასობრივს“.

ლენინური (1957), საქართველოს სსრ სახელმწიფო (1982) და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის (1976) პრემიების ლაურეატი. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.

თხზულებები
უძველეს კლასობრივ საზოგადოებათა სოციალურ-ეკონომიკური წყობის პრობლემა, თბილისი, 2003;
ძიებანი საქართველოს, კავკასიისა და ახლო აღმოსავლეთის ძველი ისტორიის დარგში, თბილისი, 1999;
ძიებანი საქართველოს, კავკასიისა და ახლო აღმოსავლეთის ისტორიიდან, თბილისი, 1998
ფეოდალური საქართველოს პოლიტიკური გაერთიანება და საქართველოში ფეოდალურ ურთიერთობათა განვითარების ზოგიერთი საკითხი, თბ., 1973
საქართველოს, კავკასიისა და მახლობელი აღმოსავლეთის უძველესი მოსახლეობის საკითხისათვის, თბ. 1965
როგორ ამეტყველდნენ ლურსმული წარწერები, თბილისი, ნაკადული, 1961;
 , ., 1960
 , ., 1959.
საქართველოში კლასობრივი საზოგადოებისა და სახელმწიფოს წარმოქმნის საკითხისათვის, თბ., 1955
-, .,1954
ექვსი ერის ჩემპიონატი

ექვსი ერის ჩემპიონატი, 2000 წლამდე ხუთი ერის ჩემპიონატი, არის საერთაშორისო რაგბის კავშირების ყოველწლიური შეჯიბრება, რომელშიც მონაწილეობს ევროპის ექვსი უძლიერესი გუნდი: , , , , და . ტურნირის მოქმედი ჩემპიონია საფრანგეთი, რომელმაც მოიგო ტურნირი 2025 წელს.

ექვსი ერის ჩემპიონატი არის ხუთი ერისა და -ის მემკვიდრე, რომელიც იყო საერთაშორისო რაგბის პირველი ტურნირი ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. ექვსი ერის გამარჯვებულები მიჩნეულნი არიან ევროპის ჩემპიონებად. ჩემპიონატს ამჟამად ასპონსორებს ირლანდიური ლუდი გინესი.

შედეგები
საერთო
სორიის პროვინცია

სორია — პროვინცია ცენტრალურ ესპანეთში, ავტონომიური გაერთიანება, კასტილია და ლეონის აღმოსავლეთ ნაწილში.

მას ესაზღვრება ესპანეთის შემდეგი პროვინციები: ლა-რიოხა, სარაგოსა, გვადალახარა, სეგოვია და ბურგოსი.

სორია არის ყველაზე ნაკრლებად დასახლებული პროვინცია ესპანეთში. 9 ადამიანი/კმ² სიმჭიდროვით კი - ერთ-ერთი ყველაზე დაბალია ევროკავშირის ქვეყნებში. მისი მოსახლეობა შეადგენს 91,487 კაცს (2002 წლის მონაცემებით), რომლის დაახლ. 40 % ცხოვრობს მის დედაქალაქ სორიაში. პროვინციაში არის 183 მუნიციპალიტეტი, რომლის დაახლ. ნახევარი არის სოფლები 100 კაცზე ნაკლები მოსახლეობით.
დეტექტიური კომიქსები

დეტექტიური კომიქსები — ამერიკული კომიქსების სერია, გამოქვეყნებული კომიქსების მიერ ყოველთვიურად, დაწყებული 1937 წლიდან, ყველაზე მეტად ცნობილია სუპერგმირი ბეტმენის შექმნით, ასევე ამ კომიქსში შექმნილი ცნობილი გმირები არიან ორსახა, კომისარი გორდონი, რობინი, პინგვინი, ქალი ღამურა და სხვ... დეტექტივური კომიქსების ყოველთვიური ნომრების რაოდენობა არის 2009 წლის დეკემბრის მონაცემებით 858, ამიტომ ის აშშ-ში წარმოებული ყველაზე გრძელი კომიქსია.

ჯილდოები
სერიამ "ადამიანებზე მონადირე" რომელიც დეტექტივურ კომიქსებში 1973-დან 1974 წლებში გადიოდა, მიიღო პრემია , საუკეთესო ინდივიდუალური მონათხრობისთვის(დრამატული) 1974 წელს (შემქნელები არჩი გუდვინი და უოლტ სიმონსი) 441-ე ნომერში "საშიში ტაძარი".
ნიკო ორველაშვილი

ნიკოლოზ (ნიკო) ორველაშვილი (დ. 19 აპრილი, 1963 — გ. 15 იანვარი, 2010) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, ეკონომისტი და იურისტი.

დაამთავრა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. მუშაობდა სხვადასხვა უწყებებსა და ორგანიზაციებში. იყო პოლიტიკური პარტია „ეროვნული ფორუმის“ ერთ-ერთი ლიდერი და პოლიტიკური საბჭოს წევრი.
სათლე (დასახლება)

სათლელი:
ერთ-ერთი დიდი დასახლებული პუნქტი ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, ისტორიულ შავშეთში (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია) საუკუნიდან საქართველოს სხვა ტერიტორიებთან ერთად თურქეთმა მიიტაცა. რუსეთ-თურქეთის ომის (1877-1878) შემდეგ, ბერლინის კონგრესის (1878) თანახმად, საქართველოს დაუბრუნდა. შემდგომში კვლავ თურქეთის მფლობელობაშია.
ერთ-ერთი დიდი დასახლებული პუნქტი ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, ისტორიულ ფოცხოვის მხარეში (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია) საუკუნიდან საქართველოს სხვა ტერიტორიებთან ერთად თურქეთმა მიიტაცა. რუსეთ-თურქეთის ომის (1828-1829) შემდეგ, 1829 წლის ადრიანოპოლის საზავო ხელშეკრულების თანახმად საქართველოს დაუბრუნდა. შემდგომში კვლავ თურქეთის მფლობელობაშია.
არტიშოკი

არტიშოკი — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარის გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა.

ცნობილია 12-მდე სახეობა. კულტივირებულია ნამდვილი არტიშოკი , რომელსაც აქვს უმეტესად დატოტვილი, 0,5-1 მ სიმაღლის ღერო, დიდი, დანაკვთული ან ფრთისებრ განკვეთილი ფოთოლი და კარგად განვითარებული ყვავილები.

საჭმელად ხმარობენ ყვავილედის ხორციან ყვავილსაჯდომსა და გარეთა წვნიანი ქერქლის ბოლოებს, რომელიც დიდი რაოდენობით შეიცავს ნახშირწყლებსა და არომატულ ნივთიერებებს. არტიშოკს იყენებენ აგრეთვე პირუტყვის საკვებად (მწვანე საკვები, სილოსი) და დეკორატიულ მცენარედ. მრავლდება თესლით და ვეგეტატიურად (გადაწვენით).
სატაცური

სატაცური — მცენარეთა გვარი სატაცურისებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, ძალზე დატოტვილი ბალახები, ნახევრად ბუჩქები და ლიანებია. მათი ფოთლები რედუცირებულია ქერქლებად, რომელთა უბეში ჯგუფ-ჯგუფად სხედან ნემსისებრი კლადოდიუმები (სახეცვლილი ღეროები). ზოგ სახეობას ფილოკლადიუმიც აქვს. ნაყოფი კენკრაა. ყვავილი პატარაა, ხშირად ცალსქესიანი, ფართოდ იყენებენ თაიგულებსა და გამწვანებაში.