iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
პაპის ოლქი

პაპის ოლქი - წმ. პეტრეს მამული , პაპის სახელმწიფო , საეკლესიო სახელმწიფო — რომის პაპების გამგებლობაში მყოფი თეოკრატიული სახელმწიფო (756-1870) იტალიაში, დედაქალაქი რომი. მის საფუძველს წარმოადგენს სტეფანე -თვის პიპინ მოკლეს მიერ 756 წელს ბოძებული ლანგობარდებისათვის ჩამორთმეული ყოფილი ბიზანტიის მიწები: რომის ოლქი, ყოფილი რავენის საეგზარქოსო და პენტაპოლისი. თავდაპირველად პაპის ოლქი კაროლინგების იმპერიაში შედიოდა. 962 წლიდან კი „საღვთო რომის იმპერიაში“. საუკუნეში და საუკუნის პირველ ნახევარში პაპებს ექვემდებარებოდა, არსებითად, მხოლოდ რომი და მისი ოლქი. ინოკენტი -ის (1198-1216) დროს პაპის ოლქი ფაქტობრივად დამოუკიდებელი იყო, ხოლო 1274 წელს იმპერატორ რუდოლფ ჰაბსბურგმა სუვერენულ სახელმწიფოდ ცნო იგი. ინვესტიტურისათვის ბრძოლის ხანაში (1074-1122) პაპის ძალაუფლება განმტკიცდა. პაპის ოლქი ეკონომიკურად იტალიის ერთ-ერთი ყველაზე ჩამორჩენილი რაიონი იყო. ე. წ. ავინიონის ტყვეობის დროს პაპის ავტორიტეტი ევროპის ქვეყნებშიც დაეცა, 1347 წელს პაპის ოლქში იყო სახელმწიფო ხელისუფლების დამყარების ცდა კოლა დი რიენცოს ხელმძღვანელობით. 1377 წლისთვის პაპებს შერჩათ მხოლოდ ორი ქალაქი - რომი და რიმინი. იტალიური ომების (1494-1559) დროს პაპები ცდილობდნენ დიდ სახელმწიფოებთან მოქნილი პოლიტიკით იტალიაში მიწების შეძენას.

- სს-ში პაპის ოლქში აბსოლუტური რეჟიმი მყარდება, ამავე დროს ძლიერდება ნეპოტიზმი. პაპის ოლქი ძალიან დაკნინდა „ესპანური მემკვიდრეობისათვის“ და საფრანგეთის რევოლუციური ომების დროს. პაპის ოლქში დაარსდა რომის რესპუბლიკა 1798-1799 წლებში. პაპის ოლქის დიდი ნაწილი 1809 წელს შეუერთეს საფრანგეთის იმპერიას, ვენის კონგრესის შედეგად პაპის ოლქი აღდგენილ იქნა ძველ საზღვრებში (გარდა ავინიონის, ვენსენისა და სხვ.). 1848-1849 წლებში პაპის ოლქი იქცა იტალიის ბურჟ. რევოლუციის ერთ-ერთ მთავარ ცენტრად. დაემხო პაპის ხელისუფლება და რომში გამოცხადდა რესპუბლიკა (1849 წლის 9 თებერვალს). საფრანგეთისა და ავსტრიის ჯარების მიერ რესპუბლიკის დამხობის შემდეგ პაპის ოლქში აღდგენილ იქნა თეოკრატიული მმართველობა და 1850 წლის 12 აპრილს პაპი პიუს რომში დაბრუნდა.

1859-60 წლებში იტალიის რევულუციის დროს პაპის ოლქი სარდინიის სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა. პაპი იძულებული გახდა დაკმაყოფილებულიყო მხოლოდ რომით, რომელსაც ეროვნული ძალებისგან იცავდა საფრანგეთის არმია. 1870 წლის 11 სექტემბერს რომის ტერიტორიაზე შეიჭრა იტალიის არმია, რომელიც 20 სექტემბერს დაეუფლა ქალაქს. პლებისციტის შედეგად (2 ოქტომბერს) რომი შეუერთდა იტალიის სამეფოს (1870 წლის 9 ოქტომბერს) და გამოცხადდა იტალიის დედაქალაქად. პიუს ჩაიკეტა ვატიკანში და გამოაცხადა თავი „ვატიკანის ტყვედ“. პაპ პიუს -სა და მუსოლინის შორის დადებული ლატერანის ხელშეკრულებით (1929 წლის 11 თებერვალი) იტალიის მთავრობამ ქალაქი ვატიკანი ცნო სუვერენულ სახელმწიფოდ.
იოანე კლემაქი

ღირსი იოანე კლემაქი (; დ. 525— გ. 595 (605) ან დ. 579 — გ. 649) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 30 მარტი, ახალი სტილით — 12 აპრილი და დიდმარხვის მეოთხე კვირა.

ცხოვრება
ღირსი იოანე კლემაქი ეკლესიის მიერ უდიდეს მოღვაწედაა აღიარებული. ის არის ავტორი შესანიშნავი ღვთივსულიერი თხზულებისა „კიბე“, ამიტომ ღირს მამას კიბისაღმწერელს უწოდებენ.
ღირს იოანეს წარმოშობაზე თითქმის არანაირი ცნობები არ შემონახულა. არსებობს გადმოცემა, რომ იგი დაიბადა დაახლოებით 570 წელს და იყო წმინდა ქსენოფონტისა და მარიამის ვაჟი. 16 წლის იოანე მივიდა სინას მონასტერში. მისი მოძღვარი და ხელმძღვანელი იყო ამბა მარტირი. მონასტერში ოთხი წლის ცხოვრების შემდეგ იოანე ბერად აღიკვეცა. სინას მთაზე მოღვაწე ბერმა ამბა სტრატიგიმ მას უწინასწარმეტყველა, რომ გახდებოდა წმინდა ეკლესიის მნათობი. 19 წლის მანძილზე ღირსი იოანე მორჩილად იყო თავის სულიერ მამასთან. ამბა მარტირის გარდაცვალების შემდეგ წმიდა იოანემ განდეგილური ცხოვრება აირჩია და თოლად წოდებულ უდაბნოში განმარტოვდა, სადაც ორმოცი წელი გაატარა მდუმარებაში, მარხვაში, ლოცვასა და სინანულში.

ღირს იოანეს ჰყავდა მოწაფე, სახელად მოსე. ერთხელ ღირსმა მამამ მორჩილს დაავალა ბოსტნისათვის მიწა მოეზიდა. შუადღის ხვატით ქანცგაწყვეტილი მოსე კლდის ძირას წამოწვა. ამ დროს წმინდა იოანე სენაკში ისვენებდა. მოულოდნელად მას გამოეცხადა ღირსებით აღსავსე მამაკაცი და უთხრა: „რატომ ისვენებ, როცა მოსე განსაცდელშია?“ ღირსი იოანე ლოცვად დადგა. როდესაც მოწაფე დაბრუნდა, მოძღვარმა ჰკითხა, რამე ხომ არ შეგემთხვაო. ბერმა უპასუხა, რომ კლდის ძირას დასასვენებლად წამოწოლილს ძილში მოესმა მოძღვრის ხმა, რომელიც უხმობდა, წამოხტა და გაიქცა. მოულოდნელად კლდეს ქვა მოწყდა და სწორედ იმ ადგილს დაეცა, სადაც მოსე იწვა.

ღირსი იოანე იკვებებოდა იმით, რასაც ბერული ცხოვრების წესი არ კრძალავდა. ღამით ეძინა იმდენი, რამდენიც საჭირო იყო ძალების შესანარჩუნებლად. უმაღლესი გონიერებითა და ღრმა სულიერი გამოცდილებით აღჭურვილი მამა სიხარულით მოძღვრავდა ყველა მნახველს. როდესაც მას მრავალსიტყვაობა უსაყვედურეს, ღირსმა იოანემ საერთოდ შეწყვიტა ლაპარაკი და ერთი წლის განმავლობაში ხმა არ ამოუღია. მოშურნეებმა შეიგნეს თავიანთი შეცდომა და ღირს მამას შეევედრნენ, არ მოეკლო მათთვის სულის მარგებელი საუბარი.

ადამიანთაგან თავისი ღვაწლი რომ დაეფარა, ღირსი იოანე ხშირად განმარტოვდებოდა ხოლმე გამოქვაბულში, მაგრამ მისი მოღვაწეობის ამბავი ყველგან იყო ცნობილი. ხალხი რჩევის თუ ლოცვის სათხოვნელად უწყვეტ ნაკადად მოედინებოდა მასთან. 74 წლის ასაკში წმინდა მამა სინას სავანის იღუმენად აირჩიეს. სიცოცხლის ბოლო წლებში წმინდა იოანეს სასწაულმოქმედებისა და წინასწარხედვის ნიჭი მიემადლა უფლისაგან.

რაითის მონასტრის იღუმენის წმინდა იოანეს (ხს. ყველიერის შაბათს) თხოვნით წმინდა იოანემ დაწერა „კიბე“ – სახელმძღვანელო სულიერი სრულყოფილების მიღწევისთვის. ამ ნაწარმოების მიზანია ქრისტიანს ასწავლოს, რომ ცხოვრებისათვის აუცილებელია თავგანწირვა და მოღვაწეობა. უპირველეს ყოვლისა, საჭიროა ცოდვათაგან განწმენდა, ძველი ადამიანის ნაკლისა და ვნებების აღმოფხვრა, შემდგომ კი ადამიანში ღვთის ხატის აღდგენა. თუმცა წიგნი მონაზვნებისთვის დაიწერა, მისი მეშვეობით ნებისმიერი ქრისტიანი სწავლობს სულიერი ცხოვრების კიბის საფეხურების გავლასა და უფალთან მიახლოებას.
ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2010 ჯგუფი E

ჯგუფში თამაშები 14 ივნისიდან 24 ივნისამდე გაიმართება. ჯგუფი შედგება ჰოლანდიის, დანიის, იაპონიისა და კამერუნის ნაკრებებისგან. აღნიშნული გუნდები აქამდე გამართული მსოფლიო ჩემპიონატების ჯგუფურ ეტაპზე ერთმანეთთს არ შეხვედრიან.

ჯგუფის გამარჯვებული ჯგუფის მეორეადგილოსანს დაუპირისპირდა, ხოლო მეორეადგილოსანი ჯგუფის პირველადგილოსანს.

ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (+4)

ნიდერლანდები - დანია
იაპონია - კამერუნი
ნიდერლანდები იაპონია
პირველი შანსი გოლის გატანისა ჰქონდა ვესლი სნეიდერს, სორეული ასაჯარიმო დარტყმიდან. იაპონელებისგან იუტო ნაგამოტოს შეეძლო გატანა.პირველი ტაიმის ბოლოს იაპონიას კიდევ ორჯერ შეეძლო გატანა. მეორე ტაიმში, 52-ე წუთზე სნეიდერმა გაიტანა გამარჯვების გოლი. გოლის გატანა ელიას პასის შემდეგ შეეძლო აფელაისაც. მატჩის ბოლოსწინა წუთზე გატანა შეეძლო ოკაზაკის, ხოლო ბოლო წუთზე ნაიჯელ დე იონგთან ორთაბრძოლაში, ნიდერლანდების საჯარიმოში, წაიქცა ნაგამოტო და ითხოვდა პენალტს, მაგრამ უშედეგოდ. ნიდერლანდებმა ამ, რიგით მეორე გამარჯვებით ერთი ტურით ადრე გაინაღდა პლეი-ოფის საგზური.

კამერუნი დანია
დანია იაპონია
პირველი გოლი იაპონელებმა გაიტანეს. კეისუკე ჰონდამ გოლი საჯარიმო დარტყმიდან გაიტანა. 13 წუთში იასუჰიტო ენდომ მეორე გოლი გაუტანა დანიელებს და კვლავ საჯარიმო დარტყმით. ენდოს შეეძლო კიდევ ერთხელ გაეტანა საჯარიმო დარტყმის შედეგად, უკვე ეორე ტაიმში, მაგრამ ამჯერად სორენსენმა აუღო. დანიას სჭირდებოდა გამარჯვება ამ მატჩში, ამიტომ გააძლიერა შეტევა. 82-ე წუთზე მაკოტო ჰასებემ უხეშად ითამაშა დანიელ აგერის წინააღმდეგ საკუთარ საჯარიმოში. იონ დალ ტომასონს თერთმეტმეტრიანი დარტყმა მეკარე კავაშიმამ აუღო, მაგრამ ტომასონმა დამატებაზე მაინც მოახერხა შეემცირებინა სხვაობა ანგარიშში, 1-2. მატჩის მიწურულეს იაპონელებმა კიდევ გაიტანეს და მოიგეს მსოფლიო ჩემპიონატებზე მეორე მატჩი საკუთარ კედლებს გარეთ. ასევე ისტორიაში მეორედ მიიღეს მუნდიალის პლეი-ოფში მონაწილეობის უფლება. დანია კი პირველად ჩარჩა მუნდიალის ჯგუფში.

კამერუნი ნიდერლანდები
ნიკოლოზ V (პაპი)

ნიკოლოზ (; დ. 15 ნოემბერი, 1397 — გ. 24 მარტი, 1455) — რომის პაპი 1447-1455 წწ.

ექიმის შვილი; შინამასწავლებელი იყო ფლორენციელი მდიდრების სტროცისა და ალბიცის სახლებში. აღზევდა ევგენი -ის დროს. ოსმალთა მიერ კონსტანტინოპოლის აღების შემდეგ ცდილობდა ჯვაროსნული ლაშქრობის მოწყობას, მაგრამ უშედეგოდ, თუმცა ამ მოწოდების შედეგად იტალიური სახელმწიფოების უმრავლესობამ თავდაცვითი და შეტევითი ხასიათის კავშირი შეკრეს (ლოდის ლიგა, 1455). იგი პირველი ჰუმანისტია პაპის ტახტზე. ანტიკურობის მოყვარული და კარგი მცოდნე იყო.
ნიკოლოზ IV (პაპი)

ნიკოლოზ (; დ. 30 სექტემბერი, 1227 — გ. 4 აპრილი, 1292) — რომის პაპი 1288–1292 წლებში.

მდაბიო წარმოშობისაა. პაპ გრიგოლ -ის ლეგატი აღმოსავლეთში. პირველი ფრანცისკელი პაპი ტახტზე. მოუწოდებდა ჯვაროსნული ლაშქრობისაკენ, მაგრამ უშედეგოდ, ცდილობდა ორი მტრული გვარის ორსინებისა და კოლონების შერიგებას. მისი პაპობის დროს ადგილი ჰქონდა აჯანყებებს პაპის ოლქის ქალაქებში.
ნიკოლოზ III (პაპი)

ნიკოლოზ (; დ. 1210 — გ. 22 აგვისტო, 1280) — რომის პაპი 1277–1280 წლებში.

ორსინების საგვარეულოს წარმომადგენელი. განათლებული პიროვნება, კარდინალთა კოლეგიის ყველაზე გავლენიანი წევრი. მონაწილეობდა 7 პაპის არჩევაში. თავის საქმიანობაში უმთავრესად პოლიტიკურ მიზნებს ისახავდა. მნიშვნელოვანი თანამდებობები დაურიგა ნათესავებს და საერთოდ ცდილობდა თავისი გვარისათვის მეფური ბრწყინვალება მიეცა.
ნიკოლოზ II (პაპი)

ნიკოლოზ (; დ. 990 ან 995 — გ. 27 ივლისი, 1061) — რომის პაპი 1058–1061 წლებში.

ფლორენციის ეპისკოპოსი. პაპობის დამოუკიდებლობის უზრუნველსაყოფად ახალი კანონი გაატარა, რომლის მიხედვითაც პაპს ირჩევდნენ კარდინალები. ცდილობდა სამღვდელოებისათვის ქორწინება აეკრძალა. თავის ვასალად აღიარა სამხრეთ იტალიელი დამპყრობელი ნორმანი რობერტ გუისკარი, რომლის დახმარებითაც დაამარცხა ანტიპაპი ბენედიქტე .
ინოკენტი VII

ინოკენტი (; ერისკაცობაში კოზიმო ჯილორატი; დ. 1336 — გ. 6 ნოემბერი, 1406) — რომის პაპი 1404–1406 წლებში.

რავენის ყოფილი კარდინალ–არქიეპისკოპოსი. მისი ორწლიანი მმართველობისას არაფერი არ შეცვლილა დასავლეთის ეკლესიაში. ამ პერიოდში რომში ჩამოვიდა იტალიელი ჰუმანისტი ჯანფრანჩესკო პოჯიო ბრაჩოლინი (1380–1459), რომელმაც დაიკავა პაპის მდივნის თანამდებობა.
მარტინ V

მარტინ (; ერისკაცობაში იდონე კოლონა; დ. 1368 — გ. 20 თებერვალი, 1431) — რომის პაპი 1417–1431 წლებში.

იდონე კოლონა 1405 წლიდან კათოლიკური ეკლესიის კარდინალი იყო. პაპად აირჩია კონსტანცის საეკლესიო კრებამ (1414-1418). მისი არჩევით ბოლო მოეღო კათოლიკური ეკლესიის დიდ განხეთქილებას. მარტინ -მ თავისი ხელისუფლების ქვეშ კვლავ გააერთიანა პაპის ოლქის მიწები. იგი დიდ ყურადღებას უთმობდა რომის განაშენიანებას; აღადგინა ხიდები, შენობები, ეკლესიები. მფარველობდა ჰუმანისტებს და ხელოვნებაში მოღვაწეებს. დიდ ყურადღებას უთმობდა აგრეთვე მისიონერთა მოღვაწეობას აღმოსავლეთში. მას 1425 წელს თბილისელ კათოლიკეთა ეპისკოპოსად დაუნიშნავს დომინიკელთა ორდენის წევრი იოანე სანქტმიქაელელი.
ლეო III

ლეო (; დ. 750 — გ. 12 ივნისი, 816) — რომის პაპი 795–816 წლებში.

ლეო -ის ზემოქმედებით მისი პონტიფიკატის დასაწყისში რომაელებმა ერთგულება შეჰფიცეს ფრანკთა მეფეს, რითაც ცნეს მისი სუვერენიტეტი. 799 წელს ლეო -ის პოლიტიკით უკმაყოფილო რომაელმა დიდებულებმა ბრალად დასდეს მას მრუშობა, ფიცის გატეხა და აჯანყება მოაწყვეს. 800 წელს ლეო -ის საშველად ჩამოსული კარლოს დიდის დახმარებით „განიწმინდა ფიცით“ და ჩაახშო აჯანყება. ამის შემდეგ, იმავე წელს, ლეო -მ რომის იმპერატორად აკურთხა კარლოს დიდი. 1673 წელს მოხდა ლეო -ის კანონიზება.
ევგენი IV

ევგენიუს (; ერისკაცობაში გაბრიელე კონდულმერი; დ. 1383 — გ. 23 თებერვალი, 1447) — რომის პაპი 1431–1447 წლებში.

გაბრიელე კონდულმერი დაიბადა 1383 წელს ვენეციაში. იყო პაპა გრიგოლ -ის ძმისწული, რომელსაც უარი ათქმევინეს კონსტანცის საეკლესიო კრებაზე. ბაზელის საეკლესიო კრების საწინააღმდეგოდ მოიწვია ფლორენციის საეკლესიო კრება (1438-1445), სხვადასხვაგვარი დათმობების საშუალებით მიიმხრო ესპანეთი, საფრანგეთი და სხვა სახელმწიფოები, ამით მიაღწია პაპ ფელიქს - (შემდგომში ანტიპაპი) იზოლაციას. ევგენი -მ შეძლო 1439 წელს დაედო ფლორენციის უნია დასავლეთის კათოლიკურ და აღმოსავლეთის მართლმადიდებელ ეკლესიებს შორის პაპის უზენაესობის საფუძველზე, თუმცა შემდგომ ეს უნია უარყვეს რუსეთმა და ბიზანტიამ.
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები (მრავალმნიშვნელოვანი)

სიკვდილის საჩუქრები ძირითადად ეწოდება ჯოან როულინგის მიერ შექმნილი ჰარი პოტერის სერიის რომანების უკანასკნელ ტომს.

სიკვდილის საჩუქრები ასევე შეიძლება ნიშნავდეს:

ჰარი პოტერის შესახებ ფილმების სერიის უკანასკნელი ორი ნაწილი.
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 1, გამოვიდა 2010 წელს
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 2, გამოვიდა 2011 წელს
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 1 (საუნდტრეკი), პირველი ფილმის საუნდტრეკი
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 2 (საუნდტრეკი), მეორე ფილმის საუნდტრეკი
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 1 (თამაში), თამაში წიგნის პირველი ნახევრის მიხედვით
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 2 (თამაში), თამაში წიგნის მეორე ნახევრის მიხედვით
სიკვდილის საჩუქრები (ობიექტები), გამოგონილი მაგიური ობიექტები ჰარი პოტერის სერიის რომანებიდან
ლადოგის ტბა

ლადოგის ტბა — ტბა რუსეთის ევროპულ ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ლენინგრადის ოლქში. უდიდესია ევროპაში ფართობით 17 700 კმ² (კუნძულებიანად 18.135 კმ²), სიგრძე 219 კმ, საშუალო სიგანე 83 მ, საშუალო სიღრმე 51 მ, მაქსიმალური 230 მ; წყლის მოცულობა 908 კმ3. აუზის ფართობი 276 ათასი კმ². ლადოგის ტბის ქვაბული ტექტონიკური წარმოშობისაა და გარდაქმნილია მყინვარების მიერ. ჩრდილოეთ ნაპირი მაღალი, კლდოვანი, შეჭრილ-შემოჭრილია და დაფარულია ტყით; სამხრეთი — დაბალი და სუსტად დანაწევრებული. ლადოგის ტბაში 660-მდე კუნძულია, დიდი კუნძულებია: რისკალანსარი, მანტსინსარი, კილპოლა, ტულოლანსარი, ვალაამი. ტბაში ჩადის მდინარეები: ვოლხოვი, სვირი, ვუოქსა. გამოდის მდინარე ნევა. წყლის დონის რყევა წლის განმავლობაში საშუალოდ 0,8 მ-ია, უდიდესი - 3 მ-მდე (ივნისსა და ნოემბერში). ღელვის დროს ტალღების სიმაღლე 3 მეტრს აღემატება. შემოდგომაზე ხშირია შტორმი. იცის სეიშები. დინებები ქარისმიერია.

ლადოგის ტბის ზედაპირზე წყლის ტემპერატურა აგვისტოში დაახლოებით 16 °, მაქსიმალური 25 °-მდე. ფსკერისპირა წყლის ფენის ტემპერატურა ზამთარში 2-დან 2,5 °-მდეა, ზაფხულობით 4-5 °. სანაპირო და ყურეები იყინება დეკემბრის დასაწყისში. ცენტრალური ნაწილი კი იანვარ-თებერვალში. ყინულის საშუალო სისქე 50-60 სმ-ს უდრის, უდიდესი 90-100 სმ. ყინულძვრა ტბის ცენტრალურ ნაწილში მარტში და აპრილის დასაწყისშია. წყლის საშუალო გამჭვირვალობა ცენტრალურ ნაწილში 4,5 მ, უდიდესი - 8 - 10 მ. წყალი მტკნარია. ტბა მდიდარია თევზით: ორაგული, კალმახი, სიგი, ჭაფალა, ფარგა, კაპარჭინა, ქორჭილა, თართი და სხვა. გვხვდება სელაპიც.

ლადოგის ტბა სანაოსნოა და ვოლგა-ბალტიის გზის ნაწილია. სამხრეთ სანაპიროს გასწვრივ მდინარე სვირიდან ნევამდე გაყვანილია სანაოსნო შემომვლები არხი. ტბის ნაპირებზეა ქალაქები: პრიოზერსკი, პეტროკრეპოსტი, ნოვაია-ლადოგა, სორტავალა. ძველად ტბას ნევო ეწოდებოდა. საუკუნეში დაარქვეს ძველი რუსული ქალაქის ლადოგის ( ს.) სახელი.
ბენედიქტე XI

ბენედიქტე (; ერისკაცობაში ნიკოლო ბოკასინი დე ტრევიზო; დ. 1240 — გ. 7 ივლისი, 1304) — რომის პაპი 1303–1304 წლებში.

ნიკოლო ბოკასინი დაიბადა 1240 წელს ტრევიზოში. შეცვალა ბონიფაციუს , მაგრამ ვერ განახორციელა მისი პოლიტიკა. ბენედიქტე იყო დომინიკელთა ორდენის წევრი და როდესაც 1296 წელს ის გახდა ორდენის მაგისტრი, გამოსცა კანონი პაპ ბონიფაციუს -ის ლეგიტიმურობის საჯაროდ განხილვის შესახებ. ბონიფაციუსის მიერ პაპის ტახტის ხელში ჩაგდების მომენტში ანანიში, ბოკასინი იყო ორიდან ერთ-ერთი კარდინალი, რომელმაც იცავდა პაპის პარტიას.

8 თვიანი პონტიფიკატის შემდეგ მოულოდნელად გარდაიცვალა პერუჯაში. მისმა მემკვიდრემ კლემენტ -მ პაპის რეზიდენცია რომიდან გადაიტანა ავინიონში, რითაც დაიწყო პაპების ავინიონის ტყვეობის სახელით ცნობილი პერიოდი (1309-1377). ავინიონის ყველა ფრანგი პაპი იმყოფებოდა საფრანგეთის მეფის გავლენის ქვეშ.
პიკვიკის კლუბის ჩანაწერები

პიკვიკის კლუბის ჩანაწერები — ჩარლზ დიკენსის რომანი. მისი მთავარი მოქმედი გმირები არიან კლუბის დამაარსებელი პიკვიკი და მისი მეგობრები. ნაწარმოების გმირები მატერიალურად უზრუნველყოფილნი არიან და არ უხდებათ არსებობსთვის ბრძოლა. მათ არ ახასიათებთ ეგოიზმი, მომხვეჭელობა და თვალთმაქცობა, სწორედ ამიტომ ისინი ცხოვრებაში ხშირად ცდებიან. იმ სამყაროში, სადაც სიცრუე და ორპირობა სუფევს, მათ პატიოსნებას სიბრიყვედ მიიჩნევენ.

ნაწარმოებში მთავარ გმირთა უიღბლო ფათერაკებთან ერთად ვხვდებით მხიარულებით აღსავსე ეპიზოდებსაც, რომლებიც აქარწყლებენ მძიმე განწყობილებას. წიგნში საბოლოოდ სიკეთე სძლევს ბოროტებას, სევდიანი სურათები ადგილს უთმობენ მხიარულ განწყობილებას. რომანი სავსეა იუმორითა და ოპტიმიზმით.
კლემენტ V

კლემენტ (; ერისკაცობაში რაიმონ ბერტრან დე გო; დ. 1264 — გ. 20 აპრილი, 1314) — ფრანგი რომის პაპი 1305–1314 წლებში.

რაიმონ ბერტრან დე გო დაიბადა 1264 წელს საფრანგეთში. მისი ძმა იყო ლიონის არქიეპისკოპოსი. პაპის ტახტზე აირჩიეს 1305 წელს საფრანგეთის მეფე ფილიპ -ის მხარდაჭერით. მან პაპის ტახტი რომიდან ავინიონში და დაიწყო პაპების ავინიონის ტყვეობა (1309–1377).
კოლ თორა

კოლ თორა ( „ხმა თორა“) — ლიტვური მიმდინარეობის ულტრაორთოდოქსული იეშივა (ებრაელთა რელიგიური სკოლა) იერუსალიმში. დაარსდა 1939 წელს ფრანკფურტის სასულიერო სასამართლოს ყოფილი უფროსის, იეხიელ შლეზინგერისა და ფულდის იეშივის ხელმძღვანელის და აგრეთვე სასულიერო სასამართლოს უფროსის, რაბინ ბარუხ კუნშტადტის მიერ.

ისტორია
იეშივა დაარსდა „ბროლის ღამის“ ტრაგედიის შემდეგ იმ მიზნით, რომ გერმანიიდან დევნილი ებრაელებისთვის თორასა და თალმუდის შესახებ ესწავლებინათ. რაბინ შლეზინგერის სიკვდილის შემდეგ, 1949 წელს მოიწვიეს რაბინი შლომო ზალმან ოიერბახი, რომელიც გარდაცვალებამდე (1995) იეშივის სათავეში იდგა.

2010 წლისთვის იეშივის უფროსია ვაჟი მისი დამფუძნებლისა, რაბინი მოშე იეჰუდა შლეზინგერი. „კოლ თორას“ ჰყავს 1000 სტუდენტი.

ცნობილი კურსდამთავრებულები
რაბინი ისრაელ მეირ ლაუ, ისრაელის მთავარი რაბინი.
ური მაქლევი. ქნესეთის წევრი
რაბინი ავრაამ ცვი მარგალითი. ქარმიელის რაბინი
რაბინი დავიდ აბუხაცირა. იავნეს რაბინი
ისააკ გაგულაშვილი ქნესეთის ყოფილი წევრი . დაიბადა საქართველოში.
ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2010 ჯგუფი F

ჯგუფში თამაშები 14 ივნისიდან 24 ივნისამდე გაიმართა. ჯგუფი შედგებოდა იტალიის, პარაგვაის, ახალი ზელანდიისა და სლოვაკეთის ნაკრებებისგან. იტალია და პარაგვაი მანამდე 1950 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ჯგუფურ ეტაპზე დაუპირისპირდნენ, მატჩი იტალიელთა გამარჯვებით 2-0 დასრულდა. თუმცა ჯგუფიდან გასვლა ვერცერთმა მოახერხა. ჯგუფის მთავარი სენსაცია იყო მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონის, იტალიის გავარდნა მსოფლიო ჩემპიონატიდან. სლოვაკეთისა და პარაგვაის ნაკრებებმა მოახერხეს შემდეგ ეტაპზე გასვლა.

ყველა დრო მოცემულია საქართველოს დროით (+4)

იტალია - პარაგვაი
ახალი ზელანდია - სლოვაკეთი
სლოვაკეთი პარაგვაი
იტალია ახალი ზელანდია
სლოვაკეთი იტალია
პარაგვაი ახალი ზელანდია
შოლომ-ალეიხემი

შოლომ-ალეიხემი (, , )(ნამდვილი სახელი და გვარი შოლომ ნოხუმის ძე რაბინოვიჩი) (დ. 2 მარტი, 1859, ქალაქი პერეიასლავი, უკრაინა — გ. 13 მაისი, 1916, ნიუ-იორკი, აშშ) – ებრაელი მწერალი. წერდა ებრაულ ენაზე, იდიშზე და რუსულზე. ნაწარმოებებს აქვეყნებდა 1879 წლიდან. ებრაული და რუსული ლიტერატურის დემოკრატიისა და საგანმანათლებლო ტრადიციების მიმდევარი იყო.

1900-იან წლების დასაწყისში დაუახლოვდა ლ. ტოლსტოის, ა. ჩეხოვს, მ. გორკის, ვ. კოროლენკოს. 1905-07 რევოლუციური განწყობილებანი აისახა თვითმპყრობელობის წინააღმდეგ მიმართულ მის სატირულ პამფლეტებში, მოთხრობებში („ბიჭუნა მოტლი“), რომანში „წარღვნა“. რეაქციის გაბატონებისა და კიევის ებრაელთა ცნობილი დარბევის შემდეგ ამერიკაში გაემგზავრა. 1908 წელს დაბრუნდა რუსეთში. შოლომ-ალეიხემის შემოქმედება გამოირჩევა დიდი ჰუმანიზმით, უბადლო იუმორით, მდიდარი ენით. იგი პოპულარულია მთელ მსოფლიოში.
იოანე XXII

იოანე (; ერისკაცობაში ჟაკ დიუეზი; დ. 1249, კაპორი — გ. 4 დეკემბერი, 1334, ავინიონი) — ფრანგი რომის პაპი 1316–1334 წლებში. პაპობა მოუწია ავინიონის ტყვეობის დროს (1309–1377 წწ.).

პაპის ტახტზე აირჩიეს 1316 წელს ლიონში ფრანგ და იტალიელ კარდინალებს შორის ხანგრძლივი უთანხმოების ფონზე. ებრძოდა ლუდვიგ ბავარიელს. მის დროს დამტკიცდა საეკლესიო სამართლის კოდექსი. სამღვდელოებაში შე­მოი­ღო მძიმე საგადასახადო სისტემა. იოანე -სა და გიორგი ბრწყინვალეს შორის დამყარდა დიპლომატიური ურთიერთობა. 1328 წელს კა­თოლიკეთა საეპისკოპოსო ტახტი ­სმირნიდან გადმოიტანა თბილისში, სადაც 1329 წელს კათოლიკეთა პირველ ეპისკოპოსად დომინიკელი იოანე ფლორენციელი დანიშნა.

გარდაიცვალა 85 წლის ასაკში და დატოვა უდიდესი ქონება 750 ათასი ფლორინი (დღევანდელი შეფარდებით 76 მლნ ამერიკული დოლარი).
კლემენტ VI

კლემენტ (; ერისკაცობაში პიერ როჟე დე ბოფორ–ტიურენი; დ. 1291 — გ. 6 დეკემბერი, 1352) — ფრანგი რომის პაპი 1342–1352 წლებში. პაპობა მოუწია ავინიონის ტყვეობის პერიოდში (1309–1377).

ბენედიქტელების ორდენის წევრი, თავდაპირველად იყო რუანის არქიეპისკოპოსი, შემდეგ მიიღო კარდინალის წოდება.

მისი ინტრონიზაცია მოხდა 1342 წლის 19 მაისს. თავისი პონტიფიკატის პერიოდში დანიშნა 25 კარდინალი, საიდანაც 19 წარმოშობით იყო სამხრეთი საფრანგეთიდან, მისი სამშობლოდან. 8 მათ შორის მისი ნათესავები იყვნენ, მათ შორის პიერ როჟე დე ბოფორი, რომის მომავალი პაპი გრიგოლი -ის სახელწოდებით.

1352 წლის 2 დეკემბერს, რომში, წმ. პეტრეს ტაძრის გუმბათში, სანთლებისგან გაჩნდა ცეცხლი და მთელი გუმბათი ჩამოინგრა. რამდენიმე დღეში რომში გავრცელდა ინფორმაცია პაპის გარდაცვალების შესახებაც.
მერუ

მერუ — მოქმედი სტრატოვულკანი ტანზანიაში, დიდი რიფტული ხეობის აღმოსავლეთ ნაწილში. აგებულია ანდეზიტური და ტრაქიდოლერიტული ლავებითა და ლეიციტ-ნეფელინიანი ტუფებით. მერუს კალდერის (სიღრმე 1300 მ-მდე) დასავლეთ კედელთან არის მოქმედი კონუსი, რომლის სიმაღლეა 3669 მეტრი. მაქსიმალური სიმაღლე კალდერის დასავლეთ თხემზე 4565 მ. მერუს კალთები 1100 მეტრ სიმაღლემდე შემოსილია ბუჩქოვანი სავანითა და სავანური ტყით, უფრო მაღლა მეორეული ტყე და ტროპიკული კულტურების პლანტაციებია, 1800 მეტრის ზევით — მთის ჰილეა, მაღალმთის მდელო და შიშველი კლდეები.
ურბან V

ურბან (; ერისკაცობაში გილიომ დე გრიმორი; დ. 1310 — გ. 6 დეკემბერი, 1370) — ფრანგი რომის პაპი 1362–1370 წლებში. პაპობა მოუწია ავინიონის ტყვეობის პერიოდში (1309-1377).

დაიბადა სამხრეთ საფრანგეთში, იყო ავინიონისა და მონპელიეს პროფესორი. გახდა ბენედიქტელების ორდენის წევრი, შემდეგ გახდა მარსელის წმინდა ვიქტორის ეკლესიის აბატი.

მან გადადგა პირველი ნაბიჯები პაპების ავინიონიდან რომში დაბრუნებისათვის. იგი რომში ჩამოვიდა მაგრამ აშკარად დაინახა ფრანგი პაპების მიმართ ნეგატიური დამოკიდებულება და იძულებული შეიქმნა დაბრუნებულიყო ავინიონში.
მაინი

მაინი — მდინარე გერმანიაში. რაინის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 524 კმ, აუზის ფართობი 27,2 ათასი კმ². წარმოიქმნება მდინარეების როტერ-მაინისა და ვაისერ-მაინის შეერთებით; პირველს სათავე აქვს ფრანკონიის ალბის კალთებზე, მეორეს — ფიხტელის მთებში. წყალდიდობა იცის ზამთარში და გაზაფხულის დასაწყისში, წყალმოვარდნები — ზაფხულში. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავთან 170 მ³/წმ-ში. სანაოსნოა შესართავიდან 400 კმ-ზე. მაინის აუზი ლუდვიგის არხით უკავშირდება დუნაის წყლის სისტემას. ხეობა მჭიდროდ არის დასახლებული. დიდი ქალაქებია: ვიურცბურგი, მაინის ფრანკფურტი.
გრიგოლ XI

გრიგოლი (; ერისკაცობაში პიერ როჟე დე ბოფორი; დ. ? — გ. 27 მარტი, 1378) — ფრანგი რომის პაპი 1370–1378 წლებში. პაპობა მოუწია ავინიონის ტყვეობის პერიოდში (1309–1377). ეკატერინე სიენელის ზეგავლენით ავინიონიდან პაპის ტახტი ისევ რომში დააბრუნა, რითაც დასრულდა 70-წლიანი ავინიონის ტყვეობა.

გრიგოლი იყო კლემენტ -ის ძმისშვილი. სწავლობდა ანჟერის უნივერსიტეტში, შემდეგ სწავლობდა სამართალს პერუჯაში.

მას ჰყავდა 5 და, 5 ძმა და ასევე 3 ნახევარძმა.
ურბან VI

ურბან (; ერისკაცობაში ბარტოლომეო პრინიანო; დ. 1318, ნეაპოლი — გ. 13 ოქტომბერი, 1389) — რომის პაპი 1378–1389 წლრბში. აჩერენცისა და ბარის არქიეპისკოპოსი. 13 ფრანგი კარდინალი განუდგა და აირჩიეს ანტიპაპი კლემენტ .

უკანასკნელი რომის პაპი, რომელიც არაა არჩეული კარდინალების მიერ. ცნობილია თავისი დესპოტური ხასიათით. მის დროს დაიწყო დიდი განხეთქილება, რომლის დროსაც იტალიელები და გერმანელები რომის პაპს ცნობდნენ, ხოლო საფრანგეთი, ესპანეთი და ნეაპოლის სამეფო – ავინიონელს. ეს სიტუაცია გრძელდება თითქმის 40 წელი (1378-1415).
ირინეოსი (სერბეთის პატრიარქი)

პატრიარქი ირინეოსი (; ერისკაცობაში — მიროსლავ გავრილოვიჩი; ; დ. 28 აგვისტო, 1930, ვიდოვა — გ. 20 ნოემბერი, 2020, ბელგრადი) — სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსი; 2010 წლის 22 იანვრიდან 2020 წლის 20 ნოემბრამდე სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1930 წლის 28 აგვისტოს სოფელ ვიდოვაში. ნათლობის სახელად მიიღო მიროსლავი. დაწყებითი სკოლა დაა მშობლიურ სკოლაში. 1951 წელს დაამთავრა სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სემინარიაში ღვთისმეტყველების ფაკულტეტზე; 1959 წლის ოქტომბერში სერბეთის პატრიარქმა გერმანემ აღკვეცა ბერად სახელით ირინეოსი; 1959 წლის 27 ოქტომბერს გახდა მღვდელმონაზონი; 1974 წელს კი ეპისკოპოსი და დაადგინესა სერბეთის პატრიარქის ქორეპისკოპოსად.

2010 წლის 22 იანვარს სერბეთის ეკლესის წმნიდა სინოდის სხდომაზე აირჩიეს სერბეთის პატრიარქად; 2010 წლის 23 იანვარს ჩატარდა ინთრონიზაცია კოსოვოში.

2020 წლის 4 ნოემბერს დაუდგინდა კორონავირუსი. გარდაიცვალა 2020 წლის 20 ნოემბერს 90 წლის ასაკში.

რესურსები ინტერნეტში
ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები
სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ოფიციალური საიტი