iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
შალვა გაბელაია

გიორგი ჟორდანია (დ. 17 თებერვალი, 1932, სოხუმი — გ. 1996) — ქართველი ინჟინერი.

ბიოგრაფია
1959 წელს დაამთარა ქალაქ სოხუმის ინდუსტრიული ტექნიკუმი და მიენიჭა მშენებელ-ტექნიკოსის კვალიფიკაცია 1959 წელს. 1965 წელს კი ქალაქ ლენინგრადის სამშენებლო საინჟინრო ინსტიტუტის დაუსწრებელი სწავლების ფაკულტეტი ინჟინერ-მშენებლის კვალიფიკაციით.

1960 წლიდან უმაღლეს სასწავლებელში სწავლის პარალელურად, მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №6 სამშენებლო ტრესტის №3 სამშენებლო სამმართველოში მშენებელ ოსტატად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. დაინიშნა ზემოაღნიშნული სამშენებლო სამმართველოს მთავარ ინჟინრად 1972 წელს. 1975 წელს გადაყვანილ იქნა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს ქალაქ სოხუმის მშენებარე სახლმშენებელი კომბინატის დირექტორად. 1976 წლიდან სამუშაოდ გადავიდა ქალაქ თბილისში, სადაც მუშაობდა სხვადასხვა სამშენებლო ორგანიზაციებში. ოყო საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სარემონტო-სამშენებლო ტრესტის თბილისის სარემონტო-სამშენებლო სამმართველოს მთავარი ინჟინერი. მუშაობდა საქართველოს სპორტის საქმეთა სახელმწიფო კომიტეტის სამშენებლო სამმართველო "საქსპორტმშენის" განყოფილების უფროსად 1977 წლიდან, ხოლო 1979 წლიდან მუშაობა დაიწყო საწარმოო გაერთიანება "საქნავთობის" სამშენებლო სამმართველო "საქნავთობმშენში", ჯერ სამუშაოთა მწარმოებლად, შემდეგ კი უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. აღნიშნულ ორგანიზაციაში მუშაობდა სიცოცხლის ბოლომდე; მნიშვნელოვანი წვლილი აქვს შეტანილი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სამრეწველო და საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების, ასევე გაერთიანება "საქნავთობის" საწარმოო და ინფრასტრუქტურული დანიშნულების ობიექტების მშენებლობაში. მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული ჰქონდა საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.
ფეხწიბოიანი მიცენა

ფეხწიბოიანი მიცენა — სოკო ოჯახისა. ქუდი — 2,6 სმ დიამეტრისაა, ზარისებრი, ახასიათებს ბორცვაკი, კიდეებთან ზოლიანია, ხშირად დაკბილული, სადა ზედაპირით, მონაცისფრო-ყავისფერია, იშვიათად მოთეთრო. ფირფიტები თითქმის თავისუფალია, მეჩხერი, დაკბილული კიდეებით, თეთრია, ნაცრისფერი ან მოვარდისფრო.

იზრდება დამპალ ფოთლოვან ხეებზე, განსაკუთრებით საჭმელად, მუხაზე. საჭმელად უვარგისია.
ლურჯი მიცენა

ლურჯი მიცენა — სოკო ოჯახისა. ქუდი — 2,5 სმ დიამეტრისაა, ჯერ ზარისებრია, შემდეგ — ამობურცული, კიდეებთან ზოლიანია, ღია მოლურჯო, იისფერი, იშვიათად ვარდისფერი, თეთრი ან ყვითელია. ფირფიტები შეზრდილი, განიერი, სქელი. მეჩხერი, ქუდის ფერი.

იზრდება ნიადაგზე წიწვიან და ფოთლოვან ტყეში, ხშირად დამპალ წიწვებსა და ფოთლებზე, ზოგჯერ დამპალ ხეებზედაც, ზაფხულ-შემოდგომით. საჭმელად უვარგისია.
დიბეკლის ხიდი

დიბეკლის ხიდი — ხიდი თურქეთში. მდინარე ხარშიტის მარცხენა შენაკად მუსარლიდერეს წყალზე, სოფელ დიბეკლში. შესართავიდან იგი დაახლოებით 5 კმ-თაა დაცილებული. ხიდი ტრაპიზონ-გუმუშხანე-ერზიჯანისაკენ მიმავალ გზაზე, რომელსაც აკონტროლებდა დიბეკლის ციხე-კოშკი. ხიდის თაღი ნახევარწრიული მოყვანილობისაა. იგი გადაყვანილია კარგად დამუშავებული მოგრძო ფორმის ქვების ერთი რიგით. ბურჯები ეყრდნობა მდინარის საპირისპირო მხარის კლდოვან ნაწილს. ხიდს აქვს მოგვიანო პერიოდში ასევე კარგად დამუშავებული ქვებით გამართული გვერდითი მოაჯირები. სავალი ნაწილის სიგრძე — 17 მ-ია, სიგანე — 2,40 მ.
ჯიდის ხიდი

ჯიდის ხიდი, ჭიტის ხიდი — ხიდი თურქეთში, სურმენეს ახლოს, მდინარე მანაჰოზის ხეობაში, აქსუს შენაკად
ჯიდაზე (ჭიტაზე). ხიდი ამავე სახელწოდების სოფლის ბოლოშია. ხიდი დამხრობილია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. იგი ფუნდამენტურად ნაგები. ბურჯებში შექმნილია სამ-სამი ფოსო სამშენებლო პლატფორმის გასამართავად. რკალის მრუდი იდეალურ ნახევარწრეს ქმნის. თაღის გარე პირებში უკლებლივ ტრაპეციული ფორმის ქვათლილებია გამოყენებული, რაც ხიდის კონსტრუქციის მდგრადობას განაპირობებს. თაღის მთლიანი სტრუქტურა ამოყვანილია ისოდომური წყობით. ხიდის ზომები: მალის სიგრძე — 3,30 მ, მანძილი ბურჯებამდე — 2, 25 მ, ბურჯის სიგანე — 2,25 მ, სარტყელამდე მანძილი — 0,22 სმ, სარტყელი — 0,17 სმ, თაღის — 0,46 სმ, ბორდიურის სიმაღლე — 30 სმ, სიგანე — 25 სმ, სავალი ნაწილის სიგანე — 1,80.
მაკიდერეს ხიდი

მაკიდერეს ხიდი, ჰაირათის ხიდი — ხიდი თურქეთში, მაკისწყალზე. მასზე მოგვიანებით ზემოდან დაუშენებიათ ბეტონის ხიდი. ხიდი საკმაოდ კარგადაა შენახული. თავის დროზე იგი ინახულეს და მოკლე დახასიათება მოგვცეს ინგლისელმა მეცნირებმა ბრაიერმა და ვინფილდმა. ისინი მას ადრეულ ნაგებობად თვლიან. ხიდის თაღი ნახევარწრიული ფორმისაა. თაღი მოგრძო და მცირე ზომის კარგად დამუშავებული ქვების ურთიერთმონაცვლე წყობებითაა გამართული. თაღს ზემოდან მიუყვება ოდნავ გარეთ გაწეული რკალი. ხიდის ბურჯები ორივე მხრივ კლდოვან ზედაპირზე ხელოვნურად შიგნით შეჭრილ თაროებს ებჯინება. ორივე მხრივ სანაპირო ზოლსა და კეხს შორისი სივრცე შევსილია ქვაყრილით, ხოლო მათი გვერდითი კედლები ამოყვანილია გარეზედაპირჩამოსწორებული მცირე ზომის კვადრებით დუღაბზე. ხიდის ზომების აღება ვერ ხერხდება. ნაგებობა საკმაოდ ადრეულია, სავარაუდოდ ადრეშუასაუკუნეების ბოლო პერიოდის.
თენგიზ ჯიქია

თენგიზ ჯიქია (დ. 14 თებერვალი, 1952, ახუთი) — ქართველი ინჟინერი.

ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი.

1975-1984 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №1 სამშენებლო ტრესტის №1 სამშენებლო სამმართველოში ოსტატად, სამუშაოთა მწარმოებლად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. 1984-1989 წლებში ამავე ტრესტის №3 სამშენებლო სამმართველოში მთავარ ინჟინრად, სამმართველოს უფროსად. 1989-1990] წლებში იყო საქართველოს მინისტრთა საბჭოსთან არსებული კურორტების მართვის სამმართველოს „საქკურორტის“ საპროექტო და სამშენებლო-სარემონტო გაერთიანების უფროსის მოადგილე. 1990-1992 წლებში კონცერნ „საქკურორტის“ ტექნიკურ დირექციაში დირექტორის მოადგილე. 1992-1998 წლებში იყო ფირმა „დავით აღმაშენებლის“ გენერალური დირექტორი. 1998-2004 წლებში სათავეში ედგა შპს „მშრალ თეჯს“, 2004-2006 წლებში ქვემო ქართლის რეგიონული მშენებლობის საკონტროლო ორგანიზაციას „არქმშენინსპექციას“. 2007-2008 წლებში მუშაობდა ასოციაცია „ატუს“ საწარმოო-ტექნიკური განყოფილების უფროსად. 2008 წლიდან იყო ასოციაცია „ატუს“ ტექნიკური დირექტორი, გენერალური დირექტორის პირველი მოადგილე. პროფესიული საქმიანობის სხვადასხვა ეტაპზე ხელმძღვანელობდა ფრანგული სკოლა-ლიცეუმის მშენებლობას, ეროვნული საჯარო ბიბლიოთეკის კორპუსის, სიმონ ჯანაშიას სახელობის სახელმწიფო მუზეუმის კორპუსების, თსუ კორპუსის, ჯანსუღ კახიძის სახელობის მუსიკალური ცენტრის რეკონსტრუქციასა და აღჭურვას (მთ. არქიტექტორი ლერი მეძმარიაშვილი), ალექსანდრე გრიბოედოვისა და კოტე მარჯანიშვილის სახელობის, მოზარდ მაყურებელთა და მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრების რეკონსტრუქცია-აღჭურვას თბილისში, ამწემშენებელი და ქიმიური ბოჭკოს (-- რიგების) ქარხნების გაფართოება-რეკონსტრუქციას, კაპროლაქტამის კომპლექსისა და №2 აგლოფაბრიკის მშენებლობას (რუსთავში), მოსწავლე ახალგაზრდობის პარკისა და ბოტანიკური ბაღის რესტავრაცია-რეკონსტრუქციას (ბათუმში), საავადმყოფო, სასტუმრო და სპორტული კომპლექსების მშენებლობას (საჩხერეში), ქალაქის ცენტრის რეკონსტრუქციას, პრომეთეს მღვიმის კომპლექსის აღჭურვას (წყალტუბოში). დიდი წვლილი აქვს შეტანილი ქართული რაგბის განვითარების პროგრამაში (სარაგბო სტადიონების კომპლექსების მშენებლობა თბილისში, ქუთაისში, რუსთავში, მარტყოფსა და ასპინძაში). მონაწილეობდა თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის აკადემიური თეატრის (მთ. არქიტექტორი ლერი მეძმარიაშვილი) რეკონსტრუქცია-რესტავრაციასა და შეკვეთილის 10000-ადგილიანი საკონცერტო დარბაზის კომპლექსის მშენებლობაში. 1980-1982 წლებში არჩეული იყო რუსთავის საქალაქო საბჭოს დეპუტატად. დაჯილდოებულია სსრკ მშენებლობის სამინისტროს საპატიო სიგელით, საქართველოს მინისტრთა საბჭოს ხარისხის პრემია.
არჩილ ჯაფარიძე

არჩილ ჯაფარიძე (დ. 18 სექტემბერი, 1940, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.

ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი.

1963-1975 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სისტემაში სამმართველოს მთავარ ინჟინრად, სამმართველოს უფროსად, სამხრეთ ოსეთის მოძრავ-მექანიზებული კოლონის უფროსად. 1975-1985 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო ტრესტ „სპეცმშენის“ მმართველი, ამავე სამინისტროს 1 სამშენებლო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურგმშენის“ მმართველი, მინისტრის მოადგილე. 1985-1987 წლებში თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარის მოადგილე. 1988 წლიდან წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის მშენებლობის ფონდის თავმჯდომარის მოადგილე. მივლინებით იმყოფებოდა საზღვარგარეთ ინდოეთსა და ირანში, მეტალურგიული კომბინატის მშენებლობაში ტექნიკური დახმარების გაწევის მიზნით. ხელმძღვანელობდა თბილისის 31 საავიაციო ქარხნის 6 კორპუსის, საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო და ზოოვეტერინარული ინსტიტუტების, მეტალურგიული კომბინატის აგლომერაციული კომპლექსის (ინდოეთში), აგლომერაციული კომპლექსის (ირანში), რუსთავის ქიმიური ბოჭკოს კომბინატის რიგი ობიექტების, ჩამდინარე წყლების გამწმენდი ნაგებობების საქართველოს მასშტაბით და თბილისი-რუსთავისთვის ერთობლივად, ჩერნობილის ატომური სადგურის ავარიის შემდეგ საცხოვრებელი სახლების აღდგენით სამუშაოებს (უკრაინაში, როგორც საქართველოს წარმომადგენელი). აქტიურად იყო ჩართული სასტუმრო „მეტეხის“ მშენებლობაში (თბილისში), კურატორობდა თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის ინფრასტრუქტურული ობიექტების მშენებლობას. წლების განმავლობაში იყო საქართველოს მშენებლობის საქმეთა სახელმწიფო კომიტეტის („სახმშენის“) საექსპერტო კომისიის წევრი. მივლინებული იყო გერმანიასა და საფრანგეთში კვალიფიკაციის ასამაღლებლად. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები და საქართველოს პატრიარქის ილია ჯილდო წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის მშენებლობაში აქტიური მონაწილეობისთვის.

ლირერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 723-741-742

ჯილდოები
საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი
ლუის მაკლეინი

ლუის მაკლეინი (; დ. 28 მაისი, 1786 — გ. 7 ოქტომბერი, 1857) — ამერიკელი იურისტი და პოლიტიკოსი. 1812 წლის ინგლის-ამერიკის ომის ვეტერანი, ფედერალისტური პარტიის, შემდეგ კი დემოკრატიული პარტიის წევრი. სხვადასხვა დროს იყო აშშ-ის წარმომადგენელი, სენატორი, სახელმწიფო მდივანი, ხაზინის მდივანი და ბალტიმორისა და ოჰაიოს რკინიგზის პრეზიდენტი. 1831 წელს აირჩიეს ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების წევრად .
Generation „პ“

„პ“ — რუსი მწერლის, ვიქტორ პელევინის, მესამე რომანი, გამოქვეყნდა 1999 წელს. წიგნში მოქმედება 1990-იანი წლების მოსკოვში ხდება, მთავარი პერსონაჟია ლიტერატურის ინსტიტუტის ახალგაზრდა სტუდენტი ვავილენ ტატარსკი, რომელიც რეკლამისა და კომპიუტერული ტექნოლოგიების სამყაროში ამოყოფს თავს. ავტორი ტექსტში იკვლევს ისეთ თემებს, როგორებიცაა პოსტსაბჭოთა რუსეთი, კონსუმერიზმი, რეკრეაციული ნარკოკულტურა და მესოპოტამიური მითოლოგია.

სიუჟეტი
რომანში მოქმედება მოსკოვში, 1990-იან წლებში, ყოვლისმომცველი ქაოსისა და კორუფციის პერიოდში ხდება. პროტაგონისტი, ვავილენ ტატარსკი, ლიტერატურული ინსტიტუტის სტუდენტი და პოეტი, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ქუჩაში აღმოჩნდება, სადაც იპოვის თავის ჭეშმარიტ მოწოდებას: შექმნას დასავლური რეკლამების რუსული ვერსიები. რაც უფრო იზრდება მისი წარმატება სარეკლამო სფეროში, იგი უფრო და უფრო ცდილობს იპოვოს საზრისი იმ კულტურაში, რომელიც მატერიალური ქონებითა და საკუთარი თავის განებივრებით განისაზღვრება. ტატარსკი ცდილობს, აღმოაჩინოს ძალები, რომლებიც ინდივიდუალურ სურვილებს განსაზღვრავს და პოსტსაბჭოთა სამყაროში კოლექტიურ რწმენას ქმნიან. ამ ძიებაში პოულობს დამთხვევებს, რომლებიც ცხოვრების ქაოსის მიღმა დაფარულ საზრისის ძიებაში ეხმარება. იგი ეცნობა მესოპოტამიის რელიგიურ პრაქტიკას, იღებს ჰალუცინოგენურ სოკოებს, კოკაინსა და არაყს.

მალევე ტატარსკი იწყებს გარკვეული ჭეშმარიტებების გაცნობიერებას, მაგალითად, იმას, რომ ყოველგვარი პოლიტიკა და ტელევიზიით გადმოცემული „ნამდვილი“ ამბები ციფრულ შემოქმედებას წარმოადგენს. როცა საბოლოოდ კორპორაციული პირამიდის მწვერვალს აღწევს, იგი იგებს, რომ მისი ფირმის წევრები ქალღმერთ იშთარის მსახურები არიან, რომელთა ხორციელი ფორმა მთლიანად სარეკლამო სურათებისგან შედგება. ფირმის მთავარი მოვალეობაა, არ გააღვიძოს იშთარის მტერი, ძაღლი ფუკუპი, რასაც ქაოსი და დესტრუქცია მოჰყვება. რიტუალური მსხვერპლშეწირვის შემდეგ ტატარსკი ქალღმერთის ახალი რეგენტი ხდება. რომანის დასასრულს, მისი ელექტრონული ორეული ტელევიზიაში საყოველთაო ცნობადობას მოიპოვეს. ტატარსკი, რომელიც ცდილობდა, ტელევიზიით წარმოდგენილი ყალბი რეალობისთვის ფარდა აეხადა, თავად იქცა ილუზიად.
ჩაპაევი და სიცარიელე

ჩაპაევი და სიცარიელე — რუსი მწერლის, ვიქტორ პელევინის, რომანი, გამოქვეყნდა 1996 წელს. აშშ-ში გამოქვეყნდა სათაურით „ბუდას ნეკა თითი“, ხოლო დიდ ბრიტანეთში, როგორც „თიხის ავტომატი“. წიგნის კინოადაპტაცია სახელწოდებით „ბუდას ნეკა თითი“ 2015 წელს გამოვიდა.

სიუჟეტი
რომანის მთხრობელია პიოტრ პუსტატა“(რომლის გვარი სიტყასიტყვით ნიშნავს სიცარიელეს). წიგნში ვითარდება ორ სხვადასხვა დროის მონაკვეთში ვითარდება: ოქტომბრის რევოლუციის დროს და თანამედროვე რუსეთში. პოსტრევოლუციურ პერიოდში პიოტრ პუსტატა აპოლიტიკური პოეტია, რომელიც მთავრობისგან გაქცევის მიზნით სანკტ-პეტერბურგიდან მოსკოვში გადადის და საბჭოთა პოლიტიკურ კომისრად ინიღბება. იგი ხვდება უცნაურ კაცს, სახელად ჩაპაევს, რომელიც სამხედრო დივიზიის მეთაურია. პუსტატა დროს სამოგანის სმაში, ნარკოტიკების მიღებაში და ჩაპაევთან სიცოცხლის აზრზე საუბარში ატარებს.
მიხეილ გეგეშიძე

მიხეილ გეგეშიძე (დ. 7 ოქტომბერი, 1918, თბილისი) — ქართველი ენთოლოგი, ისტორიკოსი, სოციოლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1970).

ბიოგრაფია
1939 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი.

იყო მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. 1948 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის უნივერსიტეტი, ერთდროულად 1949 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1951-1954 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ეთნოგრაფიის განყოფილების გამგე. 1954-1959 წლებში — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა განყოფილების სწავლული მდივანი. 1961-1966 წლებში — ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის უნივერსიტეტის საქართველოს ეთნოგრაფიული განყოფილების გამგე. 1966-1982 წლებში — ამავე უნივერსიტეტის კონკრეტულ სოციოლოგიურ გამოკვლევათა განყოფილების ხელმძღვანელი. მისი შრომები ეხება საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის, აგრეთვე ზოგადად კულტურის ისტორიის კარდინალურ პრობლემებს (სამეურნეო ყოფა და კულტურა, თანამრდროვე ყოფა და კულტურა, ეთნიკური კულტურა და ტრადიციები, ეკოლოგიის კულტურულ-ისტორიული და სოციოლოგიური პრობლემები, კონკრეტული სოციოლოგიის საკითხები და სხვა). ქართულ ეთნიგრაფიულ მასალაზე დაყრდნობით წარმოაჩინა ბორბლის წარმოშობისა და განვითარების შესაძლებელი გზა. უძველეს ხანაში ჩასახულ სარწყავ მიწათმოქმედებას დაუკავშირა კულტურულ მცენარეთა მრავალგვარობა საქართველოში; დაამუშავა ეთნიკური კულტურების დაახლოებისა და ურთიერთგამდიდრების პრობლემა; თანამედროვეობაში ეთნიკური ტრადიციების გონივრული გამოყენების მიზნით გამოავლინა მათი ბუნება, სტრუქტურა და ფუნქციები, შეისწავლა მათი სტაბილურობა და ფუნქციები, შეისწავლა მათი სტაბილურობა და ტრანსფორმაციის საკითხები. ადამიანისა და ბუნების ურთიერთობის ისტორიული სურათის ფონზე წამოჭრა თანამედროვე ეკოლოგიის საკითხები, პირველმა ქართველ მეცნიერთა შორის გამოავლინა კონკრეტულ-სოციოლოგიურ კვლევათა მეთოდები საქართველოს მთის რეგიონთა სოციალური განვითარების პრობლემათა შესასწავლად; მიღებული აქვს სამი საიუბილეო და ორი საბრძოლო მედალი.

ჯილდოები
1994 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში (სიკვდილის შემდეგ)
1979 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
პოლოცკის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

პოლოცკის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ― სახელმწიფო უნივერსიტეტი ნოვოპოლოცკსა და პოლოცკში, ბელარუსში. უნივერსიტეტს აქვს ოფიციალური სიმბოლოები: დროშა, ემბლემა და ჰიმნი. უნივერსიტეტის ჰიმნის ტექსტის ავტორია გენადი ბურავკინი.

ისტორია
1581 წელს პოლოცკში იეზუიტთა კოლეჯი დაარსდა. 1812 წლის 12 იანვარს, რუსეთის იმპერატორის, ალექსანდრე -ის ბრძანებით, კოლეჯი პოლოცკის იეზუიტთა აკადემიად ჩამოყალიბდა. აკადემია 1820 წლამდე ფუნქციონირებდა და პირველი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება იყო ბელარუსში.

1968 წლის 14 ივლისს ბელარუსის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ნოვოპოლოცკის ფილიალი შეიქმნა. მომდევნო წლის 10 თებერვალს ბელარუსის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ნოვოპოლოცკის ფილიალი ბელარუსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში გადაიტანეს. 1974 წლის 1-ელი იანვრიდან იგი ნოვოპოლოცკის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტად ჩამოყალიბდა. 1993 წლის 14 სექტემბერს ინსტიტუტი პოლოცკის სახელმწიფო უნივერსიტეტად გარდაიქმნა.

ფაკულტეტები
ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
სამოქალაქო ინჟინერიის ფაკულტეტი
მექანიკისა და ტექნოლოგიების ფაკულტეტი
რადიოინჟინერიის ფაკულტეტი
ინფორმაციული ტექნოლოგიების ფაკულტეტი
ფინანსებისა და ეკონომიკის ფაკულტეტი
სამართლის ფაკულტეტი
თოქათის ღაზიოსმანფაშას უნივერსიტეტი

თოქათის ღაზიოსმანფაშას უნივერსიტეტი ― საჯარო უნივერსიტეტი თოქათში, თურქეთში. დაარსდა 1992 წელს. უნივერსიტეტს სახელი ეწოდა თოქათში დაბადებული თურქი ფელდმარშალის, ღაზი ოსმან ფაშას პატივსაცემად.

ფაკულტეტები
სოფლის მეურნეობის ფაკულტეტი
ხელოვნებისა და მეცნიერების ფაკულტეტი
სტომატოლოგიის ფაკულტეტი
ეკონომიკისა და ადმინისტრაციულ მეცნიერებათა ფაკულტერი
განათლების ფაკულტეტი
ინჟინერიისა და არქიტექტურის ფაკულტეტი
სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტი
ჯანდაცვის მეცნიერებათა ფაკულტეტი
ისლამურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
სამართლის ფაკულტეტი
მედიცინის ფაკულტეტი
ფარმაციის ფაკულტეტი
სპორტულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი

გალერეა
თეთრა

თეთრა — ლეპიოტას გვარის სოკო ქამასებრთა ოჯახისა.

ქუდი 3-8 სმ-მდე დიამეტრისაა, ბრტყლად ამობურცულია, განიერი ბორცვაკით, შუაში სადაა, კიდებთან — ბოჭკოვან-ქერცლოვანი, თეთრია, შემდეგ კი მოყვითალო. ფირფიტები თეთრია, მომწიდებისას მოყვითალო ხდება. ფეხი 4-6 სმ სიგრძისაა და 0,3-0,5 სმ სისქისა, საყელოს ქვემოთ ფიფქოვანი თეთრია. საყელო თეთრია, ზემოდან მოყვითალო, ქვემოდან ზოლიანი, სოკოს მომქიფებასთან ერთად ქრება.

იზრდება ნიადაგზე, მდელოზე, პარკებში, ტყის პირას, ზაფხულ-შემოდგომით. გამოიყენება საჭმელად.
არიელის უნივერსიტეტი

არიელის უნივერსიტეტი (; წარსულში საზოგადოებრივი კოლეჯი, ცნობილი, როგორც სამარიის არიელის საუნივერსიტეტო ცენტრი) ― უნივერსიტეტი არიელში, მდინარე იორდანეს დასავლეთ ნაპირზე.

1982 წელს ბარ-ილანის უნივერსიტეტის რეგიონული ფილიალი შეიქმნა. თავდაპირველად კოლეჯი კდემუმის დასახლებაში მდებარეობდა, შემდეგ კი არიელში გადაიტანეს, სადაც უფრო დიდი კამპუსი აშენდა და ისრაელის უდიდესი საჯარო კოლეჯი გახდა. 2004-2005 წლებში ბარ-ილანის უნივერსიტეტთა კავშირი დასრულდა და დაწესებულებამ დამოუკიდებელი კოლეჯის სტატუსი მიიღო.

2012 წლის 17 ივლისს იუდეისა და სამარიის უმაღლესი განათლების საბჭომ ინსტიტუტისთვის სრული უნივერსიტეტის სტატუსის მინიჭებას მხარი დაუჭირა. ისრაელის უნივერსიტეტების პრეზიდენტთა საბჭომ ეს გადაწყვეტილება დაგმო. არიელის უნივერსიტეტი მსოფლიოს მასშტაბით სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციასა და უნივერსიტეტთან თანამშრომლობს.
დასავლეთ ბრეტანის უნივერსიტეტი

დასავლეთ ბრეტანის უნივერსიტეტი ― უნივერსიტეტი ბრესტში, რენის აკადემიაში. კურსდამთავრებულთა დასაქმების მაჩვენებლის მიხედვით, ეროვნულ დონეზე 69 უნივერსიტეტს შორის დასავლეთ ბრეტანის უნივერსიტეტი მე-18-53-ე ადგილებს შორისაა მოქცეული (სწავლის სფეროების შესაბამისად). საერთო ჯამში, უნივერსიტეტი საფრანგეთის 76 უნივერსიტეტს შორის მე-12 ადგილზეა.

სტრუქტურა
ფაკულტეტები
ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების ფაკულტეტი
სამართლის, ეკონომიკისა და მენეჯმენტის ფაკულტეტი
განათლებისა და სპორტის მეცნიერებათა ფაკულტეტი
მედიცინისა და ჯანდაცვის მეცნიერებათა ფაკულტეტი
სტომატოლოგია

ინსტიტუტები
ბრესტის ტექნოლოგიების უნივერსიტეტის ინსტიტუტი
კემპერის ტექნოლოგიების უნივერსიტეტის ინსტიტუტი
მორლეს ბიზნესის ადმინისტრირების ინსტიტუტი
ევროპის უნივერსიტეტის საზღვაო ინსტიტუტი
ედუარდ ლივინგსტონი

ედუარდ ლივინგსტონი (; დ. 28 მაისი, 1764 — გ. 23 მაისი, 1836) — ამერიკელი იურისტი და სახელმწიფო მოღვაწე. დიდი როლი ითამაშა 1825 წლის ლუიზიანას სამოქალაქო კოდექსის ჩამოყალიბებაში, რომელიც უმეტესწილად ნაპოლეონის კოდექსზე დაყრდნობით შეიქმნა. კონგრესში წარმოადგენდა როგორც ნიუ-იორკს, ასევე ლუიზიანას, იყო აშშ-ს სახელმწიფო მდივანი 1831 წლიდან 1833 წლამდე .
ჯონ ფორსაითი

ჯონ ფორსაიტი (; დ. 22 ოქტომბერი, 1780 — გ. 21 ოქტომბერი, 1841) — მე-19 საუკუნის ამერიკელი პოლიტიკოსი. წარმოადგენდა ჯორჯიის შტატს როგორც აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში, ასევე სენატში. იყო ჯორჯიის 33-ე გუბერნატორი. მხარს უჭერდა პრეზიდენტის, ენდრუ ჯექსონის პოლიტიკას, რომელმაც 1834 წელს დანიშნა სახელმწიფო მდივნად, ამ თანამდებობაზე 1841 წლამდე მუშაობდა, მარტინ ვან ბურენის პრეზიდენტობის დროსაც.

ბიოგრაფია
ადრეული ცხოვრება
ფორსაიტი დაიბადა ფრედერიკსბურგში, ვირჯინიაში. მამამისი, რობერტ ფორსაიტი, შოტლანდიელი ემიგრანტი, იყო აშშ-ს პირველი მარშალი, რომელიც სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას 1794 წელს მოკლეს . ფორსაიტმა 1799 წელს დაამთავრა ნიუ ჯერსის კოლეჯი (ახლანდელი პრინსტონის უნივერსიტეტი). 1801 ან 1802 წელს დაქორწინდა კლარა მეიგსზე, ჯოშა მეიგსის ქალიშვილზე. მათი ერთ-ერთი ვაჟი, ჯონ ფორსაიტ უმცროსი მოგვიანებით გახდა გაზეთის რედაქტორი.

პოლიტიკური ცხოვრება
ფორსაიტი მსახურობდა შეერთებული შტატების წარმომადგენელთა პალატაში (1813–1818 და 1823–1827), შეერთებული შტატების სენატში (1818–1819 და 1829–1834), იყო ჯორჯიის 33–ე გუბერნატორი (1827–1829). ასევე, შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანი 1834 წლიდან 1841 წლამდე. ერთგულად უჭერდა მხარს ენდრუ ჯექსონს.

გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
ფორსაიტი გარდაიცვალა ვაშინგტონში, დაკრძალეს კონგრესის სასაფლაოზე. ფორსაიტის ოლქი, ქალაქი ფორსაიტი და ფორსაიტის პარკი მის სახელს ატარებენ. გარდაიცვალა თავის 61-ე დაბადების დღემდე 1 დღით ადრე.
ვლადიმერ ბალაძე

ვლადიმერ ბალაძე (დ. 9 აგვისტო, 1952) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1994), პროფესორი (1996).

ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.

1974-1976 წლებში იყო თბილისის ავტომატიზაციის საშუალებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-მუშაკი. 1976-1980 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის, ალგებრა-გეომეტრიის განყოფილების ასპირანტი. 1980-1983 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის ასისტენტი. 1983-1996 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის დოცენტი. 1991-2004 წლებში — ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, მათემატიკის კათედრის დოცენტი, პროფესორი. 1996-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის პროფესორი. 2005-2006 წლებში მუშაობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, რექტორის მოადგილედ სასწავლო აკადემიურ დარგში, სრულ პროფესორად. 2006-2007 წლებში იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, რექტორი და სრული პროფესორი. 2008 წლიდან იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, მათემატიკის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი და სრული პროფესორი. 2012 წლიდან „ “-ს რეფერენტი. 2013 წლიდან ჟურნალ „ “-ს რეფერენტი. 2014 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერტი მათემატიკაში. 2018 წლიდან „ “-ის სარედაქციო კოლეგიის წევრი. 2013-2018 წლებში იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკისა და კომპიუტერულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე. 2018 წლიდან ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ მეცნიერებათა და განათლების ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე.
ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი

ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი — ინგლისელი მწერლის, ჯონ ფაულზის, 1969 წლის პოსტმოდერნისტული ჟანრის ისტორიული რომანი.

ნაწარმოებში მოქმედება ვიქტორიანული ეპოქის ინგლისში ვითარდება. წიგნი მოგვითხრობს დარვინის იდეებით გატაცებული ახალგზარდა არისტოკრატი ჩარლზ სმიტსონის ურთიერთობის შესახებ სარა ვუდრაფთან, ყოფილ გუვერნანტთან, რომელსაც ნაპირზე გამორიყულ ფრანგ ლეიტენანტთან უკანონო კავშირის შემდეგ საზოგადოება ცოდვილად შერაცხავს. სმიტსონი მდიდარი ვაჭრის ქალიშვილზე აპირებდა დაქორწინებას, თუმცა სარასთან შეხვედრა მისთვის საბედისწერო აღმოჩნდა. რომანმა ფაულზს ვიქტორიანული ლიტერატურაში ავტორიტეტის სტატუსი დაუმკვიდრა.

„კოლექციონერისა“ (1963) და „გრძნეულის“ (1965) შემდეგ „ფრანგი ლეიტენანტის საყვარელი“ ფაულზის მესამე რომანია. ჟურნალმა იგი „1969 წლის გამორჩეულ წიგნებს“ შორის დაასახელა. 2005 წელს რომანი მოხვდა ჟურნალი ტაიმის სიაში „100 საუკეთესო ინგლისურენოვანი რომანი 1923 წლის შემდეგ.“

რომანის რეპუტაცია ნაწილობრივ მის პოსტმოდერნისტულ ღირებულებებს ეყრდნობა, რაც მეტაფიქციის, ისტორიოგრაფიის, მეტაისტორიის, მარქსიზმის კრიტიკისა და ფემინიზმის ელემენტებს მოიცავს. სტილისტური და თემატური თვალსაზრისით, რომანი ისტორიულ მეტაფიქციად მიიჩნევა. წიგნში ასევე წამოჭრილია გენდერული საკითხები, რასაც ავტორი დამოუკიდებელ სარა ვუდრაფსა და სტერეოტიპულ მამაკაც პერსონაჟებს შორის კონტრასტის ჩვენებით ახერხებს.

1981 წელს რომანის მიხედვით ამავე სახელწოდების ეკრანიზაცია გადაიღეს, რომლის რეჟისორია კარელ რაისი, ხოლო სცენარი ჰაროლდ პინტერს ეკუთვნის. მთავარ როლებს მერილ სტრიპი და ჯერემი აიროსნი ასრულებენ. ფილმმა კრიტიკული აღიარება მოიპოვა და -სა და ოქროს გლობუსის ჯილდოები მიიღო.
ახუთის ეკლესია

ახუთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფელ ახუთში. აგებულია - საუკუნეებში.

ძეგლი ერთნავიანი დარბაზული ტიპის ეკლესიაა. აგებულია ადგილობრივი კლდისა და ე. წ. შირიმის ქვით, კირის დუღაბზე. ძეგლი გადახურული იყო ორფერდა სახურავით. მასში დაცულია ოთხკუთხა აფსიდი. შენობას სამხრეთ ფასადზე ერთი კარი, ორი სარკმელი და ერთი ნიშა აქვს. კიდევ ერთი შესასვლელი კარი გაჭრილია დასავლეთიდან.