გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1998

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1998 მიიღეს ერთხმად 2011 წლის 12 ივლისს. შეიარაღებულ კონფლიქტებში ბავშვთა დაცვის შესახებ წინა რეზოლუციების 1261 (1999), 1314 (2000), 1379 (2001), 1460 (2003), 1539 (2004), 1612 (2005) და 1882 (2009) ხელახალი დადასტურების შემდეგ, საბჭომ სკოლები და საავადმყოფოები ხელშეუხებელ ზონებად გამოაცხადა როგორც შეიარაღებული დაჯგუფებებისთვის, ისე სამხედრო მოქმედებებისთვის. საბჭომ მიმართა გაეროს გენერალურ მდივანს თხოვნით, რომ მსგავსი დანაშაულები შეტანილ იქნას იმ პირთა და ჯგუფთა სიაში, რომლებიც ბავშვების წინააღმდეგ „მძიმე დარღვევებს“ სჩადიან.

გერმანიის მიერ დაფინანსებული რეზოლუციაიყო მერვე რეზოლუცია ბავშვებთან და შეიარაღებულ კონფლიქტებთან დაკავშირებით, რომელიც 1998 წლიდან იქნა მიღებული.
რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი ერთგულება საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისადმი, მათ შორის ბავშვებზე კონფლიქტის გავლენის გათვალისწინებით. კონფლიქტის ყველა მხარეს მოუწოდეს, დაეცვათ საერთაშორისო სამართალი შეიარაღებული კონფლიქტების დროს სამოქალაქო პირების დაცვის შესახებ, მათ შორის ჟენევის კონვენციები და ბავშვის უფლებათა კონვენცია. საბჭომ აღიარა რეზოლუცია 1612 და 1882 იმპლემენტაციის შემდეგ მიღწეული პროგრესი და ხაზი გაუსვა ეროვნული მთავრობების პასუხისმგებლობას შეიარაღებული კონფლიქტით დაზარალებული ბავშვების დაცვასა და მათთვის დახმარების აღმოჩენაზე.

საბჭოს წევრებმა შეიარაღებულ კონფლიქტებში ბავშვთა დაცვა კონფლიქტების მოგვარების ყოვლისმომცველი სტრატეგიის მნიშვნელოვან ნაწილად მიიჩნიეს. აღინიშნა დაუსჯელობის სინდრომის დასრულების აუცილებლობა მათთვის, ვინც ბავშვების მიმართ ძალადობრივ ქმედებებს სჩადიოდა; ასევე არსებობდა სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს წესდების შესაბამისი დებულებებები.

რეზოლუცია 1998 ტექსტში გამოთქმული იყო შეშფოთება სკოლებსა და საავადმყოფოებზე თავდასხმებისა და მათი საფრთხის შესახებ, მათ შორის, პერსონალზე თავდასხმების, კონფლიქტისა და თავდასხმის საფრთხის დროს დაწესებულებების დახურვის შესახებ.
ქმედებები
უშიშროების საბჭომ მკაცრად დაგმო საერთაშორისო სამართლის ყველა დარღვევა, რომელიც დაკავშირებულია შეიარაღებული კონფლიქტის მხარეების მიერ ბავშვების რეკრუტირებასთან, ძალადობასთან, გაუპატიურებასთან, გატაცებასთან, მკვლელობასთან, სკოლებსა თუ საავადმყოფოებზე თავდასხმებთან და ბავშვებისთვის ჰუმანიტარულ დახმარებაზე წვდომის აკრძალვასთან.გენერალურ მდივანს ეთხოვა, ანგარიშებში შეეტანა ინფორმაცია სკოლებზე, საავადმყოფოებსა და დაცულ პირებზე თავდასხმების შესახებ, ანგარიშის ცალკეული ნაწილი კი სპეციალურად შეიარაღებულ კონფლიქტებში ბავშვთა საკითხს დაეთმო.

რეზოლუციამ მოუწოდა შეიარაღებული კონფლიქტის მხარეებს, თავი შეიკავონ ისეთი ქმედებებისგან, რომლებიც ხელს შეუშლის ბავშვებს განათლებისა თუ ჯანდაცვის სერვისების მიღებაში; ამასთან დაკავშირებით, გენერალურ მდივანს დაევალა სკოლების უკანონო სამხედრო მიზნით გამოყენების მონიტორინგი და მოხსენების მომზადება. საბჭომ აღნიშნა, რომ კონფლიქტის ზოგიერთმა მხარემ უკვე შეიმუშავა გეგმები ბავშვების კონფლიქტში გამოყენების შესაწყვეტად, ხოლო მათ, ვისაც ეს ჯერ არ გაუკეთებიათ, მოუწოდა შეასრულონ თავიანთი ვალდებულებები და მოამზადონ დროში გაწერილი გეგმები უკანონო პრაქტიკის დასასრულებლად.

საბჭომ გამოხატა მტკიცე ნება, უზრუნველყო შეიარაღებულ კონფლიქტებში ბავშვთა შესახებ მიღებული რეზოლუციების პატივისცემა. ყველა სახელმწიფოს ეთხოვა, მიეღოთ ზომები იმ პირთა წინააღმდეგ, რომლებიც შეიარაღებული კონფლიქტების დროს ბავშვებთან დაკავშირებულ საერთაშორისო სამართლის ნორმებს სისტემატურად არღვევდნენ.ამავდროულად, გაერომ ვალდებულება აიღო, ბავშვთა დაცვის დებულებები სამშვიდობო, მშვიდობის მშენებლობისა და პოლიტიკურ მისიებში ჩაერთო.

საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს, პან გი მუნს, ეთხოვა 2012 წლის ივნისისთვის წარედგინა ანგარიში რეზოლუცია 1998 იმპლემენტაციის შესახებ.