ჰალფდან რაგნარსონი

}

აღმოსავლეთ ინგლისის დაპყრობის შემდეგ ივარმა აშკარად დატოვა დიდი წარმართთა არმია და მისი სახელი გაქრა ინგლისური ჩანაწერებიდან 870 წლის შემდეგ. თუმცა, ის ზოგადად მიჩნეულია ომარის იდენტურად, დუბლინის ნორვეგიული მეფე, რომელიც გარდაიცვალა 873 წელს. ივართან ერთად ირლანდიაში ჰალფდანი გახდა არმიის მთავარი მეთაური და 870 წელს ხელმძღვანელობდა მას უესექსში შეჭრაში. მას შემდეგ, რაც ივარმა არმია დატოვა, დიდი რაოდენობით ვიკინგები ჩამოვიდნენ სკანდინავიიდან, როგორც დიდი ზაფხულის არმიის ნაწილი, ბაგსეგის მეთაურობით, რომლებიც აძლიერებდნენ ჰალფდანის არმიის რიგებს. ანგლო-საქსური ქრონიკის მიხედვით, დანიელები ცხრაჯერ ებრძოდნენ დასავლეთ საქსებს, მათ შორის ეშდაუნის ბრძოლაში 871 წლის 8 იანვარს. თუმცა, დასავლეთის საქსებმა ვერ დაამარცხეს და ჰალფდანმა მიიღო ზავი ალფრედისგან, უესექსის ახლად დანიშნული მეფისგან.

არმიამ უკან დაიხია დაპყრობილ ქალაქ ლონდონში და იქ დარჩა 871/872 წლის ზამთარში. ამ პერიოდში ლონდონში მოჭრილი მონეტები ატარებს სახელს , რაც მას თავის ლიდერად ასახელებს. 872 წლის შემოდგომაზე არმია დაბრუნდა ნორთუმბრიაში, რათა ჩაეხშო აჯანყება მისი მარიონეტ-რეგენტ ეგბერტის წინააღმდეგ. თუმცა, არმიის ჩრდილოეთით გადაადგილების ეს ახსნა ეჭვქვეშ დადგა და ვარაუდობენ, რომ გადაადგილება მერსიასთან ომის შედეგი იყო. არმიამ გამოიზამთრა ტორქსეში და შემდეგ მოხსენებული იქნა, რომ ერთი წლის შემდეგ რეპტონის რაიონში იმყოფებოდა. მან დაიპყრო მერსია 874 წელს, მერსიის მეფე ბურგრედი გადააყენეს და მის ნაცვლად დანიის მარიონეტული რეგენტი, კეოლვულფი.

ამ გამარჯვების შემდეგ არმია ორად გაიყო - ერთი ნახევარი გუთრუმის ქვეშ, რომელიც სამხრეთით მიემართებოდა უესექსის წინააღმდეგ ომის გასაგრძელებლად, მეორე ნახევარი ჰალფდანის მეთაურობით მიემართებოდა ჩრდილოეთით სტრატკლაიდის პიქტებისა და ბრიტანელების წინააღმდეგ საბრძოლველად. ოლსტერის ანალების მიხედვით, ეისტეინ ოლაფსონი, დუბლინის მეფე "მოტყუებით" მოკლა 875 წელს "ალბანმა", ფიგურა, რომელიც ზოგადად დათანხმდა რომ ყოფილიყო ჰალფდანი. მისი ძმა ივარი მართავდა ქალაქს მის სიკვდილამდე 873 წელს და, როგორც ჩანს, ჰალფდანის კამპანია იყო მცდელობა დაებრუნებინა ძმის დაკარგული სამეფო. ჰალფდანი არ დარჩენილა ირლანდიაში: 876 წელს ის და მისი ძალები დაბრუნდნენ ნორთუმბრიაში და დასახლდნენ ტერიტორიის დიდწილად თანაფარდობით დეირას ძველ სამეფოსთან, ხოლო ნორთუმბრიის ჩრდილოეთი ნაწილი დარჩა ინგლისის მმართველობის ქვეშ. წყაროები ხანდახან ჰალფდანს იორვიკის მეფეს ასახელებენ, დაწყებული 876 წლიდან.

ჰალფდანის მმართველობა დუბლინში არ იყო დაცული და ის გადააყენეს იორკში ყოფნისას. ის დაბრუნდა ირლანდიაში 877 წელს, რათა ეცადა ქალაქის აღება, მაგრამ მას შეხვდა "სამართლიანი წარმართების" არმია - საკამათო ტერმინი, როგორც წესი, განიხილება, როგორც ვიკინგების მოსახლეობა, რომელიც ყველაზე დიდხანს იმყოფებოდა ირლანდიაში, განსხვავებით ახლადჩამოსულისგან. „ბნელი წარმართები“, რომელთაგან ერთ-ერთი იყო ჰალფდანი. ძალები შეხვდნენ სტრენგფორდ ლაფის ბრძოლას, სადაც ჰალფდანი მოკლეს.ჰალფდანის ის ხალხი, ვინც ბრძოლას გადაურჩა, შოტლანდიის გავლით დაბრუნდა ნორთუმბრიაში, გზაზე იბრძოდა ბრძოლა, რომელშიც დაიღუპა კონსტანტინე , პიქტების მეფე. ნორთუმბრიის ვიკინგები მეფედ დარჩნენ 883 წლამდე, სანამ გუტფრიტი იქ გამეფდა.

ისტორიულობა
ჰალფდანი და მისი სავარაუდო ძმები, ინდივიდუალურად, ისტორიულ ფიგურებად ითვლებიან, თუმცა მათ ნათესაობაზე თანამედროვეობაში ნახსენები არ არის და მისი სავარაუდო მამის შესახებ მოსაზრებები ორად იყოფა. ჰილდა ელის დევიდსონის თანახმად, რომელიც წერდა 1979 წელს, „ბოლო წლებში ზოგიერთმა მეცნიერმა მიიღო რაგნარის მოთხრობის ნაწილი მაინც, როგორც ისტორიულ ფაქტზე დაფუძნებული“. მეორე მხრივ, კეტრინ ჰოლმანი ასკვნის, რომ "მიუხედავად იმისა, რომ მისი ვაჟები ისტორიული ფიგურები არიან, არ არსებობს არანაირი მტკიცებულება იმისა, რომ თავად რაგნარი ოდესმე ცხოვრობდა და ის, როგორც ჩანს, რამდენიმე განსხვავებული ისტორიული ფიგურისა და სუფთა ლიტერატურული გამოგონების ნაზავია".