iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კრომველის მუზეუმი

კრომველის მუზეუმი — მუზეუმი ჰანტინგდონში, ინგლისში. იგი შეიცავს კოლექციებს, რომლებიც იკვლევენ ოლივერ კრომველის ცხოვრებას და უფრო მცირე რაოდენობით ინფორმაციას მისი ვაჟის, რიჩარდ კრომველის ცხოვრებაზე. ოლივერ კრომველი დაიბადა ჰანტინგდონში 1599 წელს, თავისი ცხოვრების ნახევარზე მეტი ჰანტინგდონში გაატარა. მუზეუმი მდებარეობს ყოფილი გიმნაზიის სკოლის შენობაში, რომელშიც კრომველმა მიიღო ადრეული განათლება. დაარსდა 1962 წელს, მუზეუმი შეიცავს მნიშვნელოვან არტეფაქტებს, ნახატებს და ბეჭდურ მასალას, რომელიც ეხება პროტექტორატს. მუზეუმი ამჟამად ეძღვნება ოლივერ კრომველის მემკვიდრეობას.

შენობა
კრომველის მუზეუმი მდებარეობს ძველი გიმნაზიის სკოლის შენობაში, რომელსაც ესწრებოდნენ კრომველი და დიარისტი სამუელ პეპისი. შენობა ინახავს წმინდა იოანე ნათლისმცემლის საავადმყოფოს შუა საუკუნეების დარბაზის ფრაგმენტებს (დაახლოებით 1170-1190 წლებში). ქალაქის კორპორაციაში მოთავსებული, საავადმყოფოს შენობა გახდა, ჰანტინგდონის გრამატიკული სკოლა, რომელიც შენობაში გადავიდა 1896 წელს, მანამ სანამ ახალ ადგილას გადაიტანდნენ და საბოლოოდ გადავიდა ქალაქის გარეუბანში ჰინინჩბრუკის სახლში. იგი ნაწილობრივ გადააკეთეს 1863 წელს, შემდეგ კი ძლიერ აღადგინეს 1878, წელს არქიტექტორ რობერტ ჰატჩინსონის ხელმძღვანელობით, 900 ფუნტი სტერლინგის ღირებულებით. ხარჯები გადაიხადა დრამატურგმა დიონ ბუციკომ, მისი შვილის ხსოვნისათვის, რომელიც დაიღუპა აბატ რიპტონის რკინიგზის ავარიაში, 1876 წელს. შენობა აგურით იყო მოპირკეთებული და როდესაც ის აღადგინეს, აღმოჩენილი იქნა დაბლოკილი რომანული კარიბჭე. ექსტერიერის სხვა მახასიათებლები მოიცავს, ხუთ დეკორატიულ სამრეკლოს და დარბაზის ნავების ორ ყურეს.

კოლექციები
მუზეუმის კოლექცია "კრომველიანა" საუკეთესო კოლექციაა დიდ ბრიტანეთში, რომელიც მოიცავს დაახლოებით 610 ინდივიდუალურ ნივთს, 2009 წლის შეფასებით. მუზეუმი ფლობს მისი კოლექციის ნივთების დაახლოებით 70%-ს, ბუშის ოჯახის კოლექციები (ჰენრი კრომველის შთამომავლები, ოლივერ კრომველის მეოთხე ვაჟი), სამეფო შეიარაღების კოლექცია და ლონდონის მუზეუმის საგნები, მათ შორის ტანგიეს კოლექცია. მუზეუმს აქვს ეპოქის არაერთი მონეტა და რამდენიმე პორტრეტული მედალი, მათ შორის ტომას სიმონის “ “-ის მედალის ასლი.

მუზეუმის დახურვა
მუზეუმი დაიხურა საკრებულოს ბიუჯეტის დაგეგმარების მიზნით, 2015-2016 წლებში, ხოლო დანაზოგი იყო 20 000 ფუნტი წელიწადში. 2016 წლის 1 აპრილს, მუზეუმის მენეჯმენტი კემბრიჯშირის საგრაფოს საბჭოდან გადავიდა საქველმოქმედო ფონდში.
ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი

ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი, ცაკი — სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო საბჭოთა რუსეთსა და სსრკ-ში 1917-1938 წლებში. ასრულებდა საკანონმდებლო, განმკარგულებელ, აღმასრულებელ და საკონტროლო ფუნქციებს, მოქმედებდა საბჭოების ყრილობათა შუა პერიოდში. მოკავშირე და ავტონომიური რესპუბლიკის ცაკებს ირჩევდნენ შესაბამისი შესაბამისი რესპუბლიკების საბჭოების ყრილობებზე. ცაკი აძლევდა საერთო მიმართულებას მთავრობისა და საბჭოთა ხელისუფლების ყველა ორგანოს საქმიანობას, მეთვალყურეობდა კონსტიტუციის დაცვას, ქმნიდა მთავრობას, გამოსცემდა დეკრეტებს და სხვა.

სსრ კავშირის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი (სსრკ ცაკი) — კავშირის საბჭოსა და ეროვნებათა საბჭოსაგან შედგებოდა.
სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი
სრულიად საქართველოს ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი (საქ. ცაკი)
აფხაზეთის ასს რესპუბლიკის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი — ბოლო, მოწვევის სესია ცაკის პრეზიდიუმმა მოიწვია 1938 წლის 28 თებერვალს.
აჭარის ასს რესპუბლიკის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი
სამხრეთ-ოსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი — 1938 წლის 4-5 აგვისტოს ჩატარდა ცაკის სესია.
ალექსანდრე გაბაშვილი

ალექსანდრე გიორგის ძე გაბაშვილი (დ. 22 იანვარი, 1875, თბილისი — გ. 27 იანვარი, 1937, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, გენერალ-მაიორი (1917).

ბიოგრაფია
1902 წელს დაამთავრა გენერალური შტაბის აკადემია. 1904–1905 წლებში მონაწილეობდა რუსეთ–იაპონიის ომში; 1906–1913 წლებში მსახურობდა ირკუტსკის და თურქესტანის სამხედრო ოლქებში; 1914–1918 წლებში მონაწილეობდა მსოფლიო ომში. 1918 წლიდან დაინიშნა მე–11 წითელი არმიის შტაბში. 1920 წლიდან იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის სამხრეთ საზღვრის სახალხო კომისარიატის სამხედრო ნაწილის უფროსი. მას დავალებული ჰქონდა აზერბაიჯანის წითელი არმიის ჩამოყალიბება. 1921 წლის მარტში დაინიშნა საქართველოს სსრ-ის სამხედრო-საზღვაო კომისარიატში შტაბის და სამხედრო ნაწილის უფროსად. 1923–1928 წლებში იყო ამიერკავკასიის საგანგებო კომისიის ჯარების შტაბში ხელმძღვანელ თანამდებობებზე. 1928 წელს თადარიგში გავიდა. ეწეოდა სამხედრო–პედაგოგიურ მოღვაწეობას. რეპრესირებულია. სიკვდილის შემდეგ რეაბილიტირებულია.
დავით გაბაშვილი

დავით გაბაშვილი (დ. 6 სექტემბერი, 1914, თბილისი — გ. 9 მარტი, 1995, თბილისი) — ქართველი გრაფიკოსი, ფერმწერი, მოქანდაკე, საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვარი (1985).

ბიოგრაფია
1939 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია 1939 წელს. იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის პედაგოგი, გრაფიკოსი, ფერმწერი, პროფესორი (1967). მისი ძირითადი ნამუშევრებია: ფერწერა – „ქალის პორტრეტი“ (1941), „ქალიშვილის პორტრეტი"(1949), "ნატურმორტი ქოთნით"(1950), „სვანი ბიჭი"(1951), "თამარ მეფე"(1956). ქანდაკება–დავით კაკაბაძის(1967), იოსებ გაბაშვილის(1970), გიორგი ჩუბინაშვილის(1980) სკულპტურული პორტრეტები(საქართველოს სურათების გალერეა). 1950–1970 წლებში მოღვაწეობდა წიგნის გრაფიკის დარგში. გაფორმებული აქვს ვახტანგ ბერიძის „სამცხის ხუროთმოძღვრება"(1955), "თბილისის ხუროთმოძღვრება"(1960–1963), „ძველი ქართველი ოსტატები" (1967), „ძველი ქართული ხუროთმოძღვრება"(1974), ნიკოლოზ ბარათაშვილის (1956), ილია ჭავჭავაძის(1950), ალექსანდრე ყაზბეგის(1942) ნაწარმოებთა ილუსტრაციები და სხვ.
სვირის გორა

სვირის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ სვირში.
ბუნებრივი წარმოშობის ამ გორის სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფერდზე შეინიშნება ქვის სწორკუთხა ნაგებობების ნაშთები და მძლავრი ნაცროვანი ფენები, რაც ცხადყოფს აქ ნასახლარის არსებობას. აკრეფილი ფრაგმენტული კერამიკული მასალა ტიპური მტკვარ-არაქსული ნაწარმია შავი ან წითელპრიალა ნატეხები ღია ფერის სარჩულზე. ქვის იარაღებისაგან შემდგარი მასალა წარმოდგენილია კაჟის ისრისა და შუბის პირებით, კაჟის ორმხრივრეტუშირებული ნამგლის პირებით და ქვის ცულის ფრაგმენტით.
ირაკლი გელენავა

ირაკლი გელენავა (დ. 4 ივლისი, 1973, გალი — გ. 19 თებერვალი, 2022) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი და პუბლიცისტი.

1998 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალიალი, ისტორია-იურიდიული ფაკულტეტი, ისტორიის სპეციალობით, მაგისტრის ხარისხით; 2004 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი დოქტორის ხარისხით; საგანმანათლებლო სფეროს ტრენერის მოსამზადებელი კურსი (2007-2008).

1990-1991 წლებში მუშაობდა ქ. გალის მრავალდარგოვან პროფ-ტექნიკურ სასწავლებელში შრომის მასწავლებლად; 1998-2005 წლებში სამეცნიერო-შემოქმედებით გაერთიანება „ცხუმის“ სწავლულ მდივნად; 2005-2006 წლებში იყო წმინდა გრიგოლ ფერაძის სახელობის თბილისის უნივერსიტეტის დოცენტი; 2005-2006 წწ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის პედაგოგიკისა და ფსიქოლოგიის კათედრის ასოცირებულ პროფესორად; 2005–2020 წლებში მუშაობდა აფხაზეთის ა/რ განათლებისა და კულტურის სამინისტროში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 2000-2021 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი.

ჯილდოები
2015 : გიორგი შერვაშიძის სახელობის სახელმწიფო პრემია
ფორმენტერა

ფორმენტერა — პიტიუსის არქიპელაგის ერთ-ერთი კუნძული ხმელთაშუა ზღვაში. მიეკუთვნება ესპანეთს.

კუნძული წარმოადგენს ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ნაწილს. კუნძულზე მდებარეობს ერთი მუნიციპალიტეტი, რომელსაც ასევე ფორმენტერა ეწოდება. მოსახლეობა 11 904 ადამიანი (2020 წ.).

ადგილობრივების სასაუბრო და ოფიციალური ენაა კატალონიური, ასევე ოფიციალური ენის სტატუსი აქვს ესპანურს.
გოდოგანის ხიდი

გოდოგანის ხიდი — არქიტექტურული ძეგლი თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოდოგანში. იგი დღეისათვის, გამოუყენებელია. თაღოვანი ხიდი ირეგულარული და ნაწილობრივ რეგულარული წყობით არის აგებული. საფუძველი რეგულარულად განაწილებული, თანაბარი ზომის ქვების რიგით განისაზღვრება.

ქვედა ნაწილში დიდი ქვებისწყობაა ჰორიზონტალურად,თანმიმდევრულად განლაგებულ მასალას შორის არის მოქცეული. თაღი საკმაოდ მაღალია და მართობულად აღმართულ კედელ-ბურჯებს არის დამყარებული, მისი საფუძველი კლდეს არის დაყრდნობილი. ნაგებობა, დღეისათვის, მცენარეული საფარით არის დაფარული, ჩამოცვენილია ქვების ნაწილი. ხიდის კიდეზე, ზედაპირში, კონსტრუქციული სიმყარისათვის ლითონის ძელია გამოყენებული.ხიდი, მის სიახლოვეს აგებულ კიდევ ერთ ხიდსა და სხვა საინჟინრო ნაგებობებთან ერთად, ხეობაში, მიმდებარედ ერთიან ანსამბლს ქმნის.
სესილია შვედი (1807-1844)

სესილია შვედი (; დ. 22 ივნისი, 1807, სტოკჰოლმი, შვედეთი — გ. 27 იანვარი, 1844, ოლდენბურგი, გერმანია) ― შვედეთის პრინცესა ჰოლშტაინ-გოტორპის დინასტიიდან. შვედეთის მეფე გუსტავ ადოლფისა და დედოფალ ფრედერიკა ბადენელის ასული. ოლდენბურგის დიდი ჰერცოგინია 1831-1844 წლებში, როგორც ჰერცოგ ავგუსტ -ის მესამე ცოლი. საბერძნეთის დედოფალ ამალია ოლდენბურგელის დედინაცვალი.

ბიოგრაფია
სესილია დაიბადა 1807 წლის 22 ივნისს სტოკჰოლმში. იგი იყო შვედეთის მეფე გუსტავ ადოლფისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ფრედერიკა ბადენელის ქალიშვილი. მას დეიდებად ერგებოდნენ რუსეთის იმპერატრიცა ელიზაბეტა ალექსეევნა და ბავარიის დედოფალი კაროლინა. 1809 წელს შვედებმა მამამისის მმართველობა დაამხეს, რის გამოც, 1810 წელს მისმა ოჯახმა შვედეთი დატოვა და დედამისის ოჯახს შეეკედლა ბადენში. მას შემდეგ, რაც 1812 წელს მისი მშობლები განქორწინდნენ, მას ბებიამისი, ამალია ჰესენ-დარმშტადტელი ზრდიდა ბრუხზალში.

1830 წელს იგი ოლდენბურგის ორჯერ დაქვრივებულ დიდ ჰერცოგ ავგუსტ -ს შეხვდა და ერთსაათიანი დიალოგის შემდეგ, მათ ქორწინება გადაწყვიტეს. ნებართვისათვის იგი თავის ძმასთან, ვაზას პრინც გუსტავთან გაემგზავრა ვენაში, სადაც შედგა მისი და ავგუსტის ქორწინებაც, ავსტრიის იმპერატორ ფრანც -ის კურთხევით. 1831 წლის ივნისში სესილია საზეიმოდ შევიდა ოლდენბურგში.

იგი დიდად იყო დაინტერესებული კულტურით. სწორედ მან შეარჩია ოლდენბურგის საჰერცოგოს ჰიმნის მელოდია. 1833 წელს, სესილიას ხელშეწყობით, დაარსდა ოლდენბურგის პირველი თეატრი, რომელიც დღემდე ფუნქციონირებს. ამას გარდა, იგი ცნობილი იმითაც იყო, რომ ერთობ ახლოს იყო ოლდენბურგის მოსახლეობასთან. ამის გამო ოლდენბურგში დღემდე ატარებს მის სახელს ქუჩა, ხიდი და სკოლა. ასევე მის პატივსაცემად ეწოდა სახელი ოლდენბურგში მდებარე სესილიას ბაღებს.

დიდი ჰერცოგინია სესილია გარდაიცვალა 1844 წლის 27 იანვარს პულმონური ცხელებისაგან, რომელიც თავისი მესამე ვაჟის, პრინცი ელიმარის გაჩენის შემდეგ განუვითარდა, 36 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს მისი დის, ამალიას გვერდით, ოლდენბურგის საჰერცოგო მავზოლეუმში, წმინდა გერტრუდას სახელობის სამლოცველოში. მის შემდეგ ავგუსტს ცოლი აღარ შეურთავს.

შვილები
სესილიას ავგუსტისაგან სულ სამი ვაჟი შეეძინა:

ალექსანდერი (1834-1835), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ნიკოლასი (1836-1837), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ელიმარი (1844-1895), ცოლად შეირთო ბარონესა ნატალია ფონ ფრიეზენჰოფი, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი;

წინაპრები
მიხეილ დელბა

მიხეილ კონსტანტინეს ძე დელბა (დ. 1905, აძიუბჟა, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია — გ. 1992) — საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე (1938-1948).

ბიოგრაფია
1925 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ტექნიკუმი, 1930 წელს — ნ. კრუპსკაიას სახელობის კომუნისტური აღზრდის აკადემია. 1930 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. 1931 წელს დაინიშნა აფხაზეთის მთავლიტის უფროსად სოხუმში. თავისი ძირითადი მუშაობის გარდა სოხუმის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში და სუბტროპიკულ ინსტიტუტში ასწავლიდა დიალექტიკურ მატერიალიზმს და მატერიალიზმის ისტორიას. 1937 წლის მაისში დელბა დაინიშნა სოხუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის დირექტორად, შემდგომ აფხაზეთის ასსრ განათლების სახალხო კომისრად.

მიხეილ დელბა არჩული იყო სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო საქართველოს სსრ და აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ტამიშის №204 და მოქვის №74 საარჩევნო ოლქებში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა საქართველოს სსრ-სა და აფხაზეთის ასსრ-ის მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის 13 ივლისიდან 1948 წლამდე იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. 1948-1953 წლებში აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე.

რუსეთის კპ(ბ) წევრი 1938 წლიდან. დოცენტი (1935).
ევდოკია ატროშინა

ევდოკია ვასილის ასული ატროშინა (დ. 1913) — კომკავშირელი სტახანოველი, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი (1938-1948).

ბიოგრაფია
1928 წლიდან მუშაობდა კომუნა „კრასნი პარტიზანის“ თამბაქოს პლანტაციებში. 2 წლის შემდეგ ის გადადის მაიკოპში, სადაც სანიტარის ქალის მოვალეობას ასრულებდა ქალაქის საავადმყოფოში. 1931 წელს ატროშინა ჩამოდის სოხუმში, სადაც ჯერ 4 მარტის სახელობის სანატორიუმის, ხოლო დეკემბრიდან კი სოიუზტრანსის კანტორის დამლაგებლად მუშაობდა. რამდენიმე ხნის შემდეგ ის გადაყვანილ იქნა ბუფეტში მომუშავედ, რომლის დროსაც ის შევიდა ლენინურ კომკავშირში. ის დაწინაურებულ იქნა კონდუქტორის თანამდებობაზე. შემდეგ მოწაფედ შევიდა საქავტოტრანსის მექანიკურ სახელოსნოში, სადაც 3 თვის შემდეგ მიიღო პირველი თანრიგის მღარველის კვალიფიკაცია. ითვლებოდა მოწინავე სტახანოველად. იყო სოხუმის ქალაქის საბჭოს და შოფერთა კავშირის რაიონული კომიტეტის წევრი.

1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №6 ცხაკაიას საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის 13 ივლისიდან 1948 წლამდე იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი.
სტაროსურმეტოვო

სტაროსურმეტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 86 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (50%) და თათრები (45%) შეადგენენ.
სტაროუზმიაშევო

სტაროუზმიაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 122 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 66 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (52%) და ბაშკირები (39%) შეადგენენ.
სტარიე ჩუპტი

სტრიე ჩუპტი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 77 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (96%) შეადგენენ.
სირიშბაშევო

სირიშბაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 559 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 84 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (81%) შეადგენენ.
ტაინიაშევო

ტაინიაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 487 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 82 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (56%) და თათრები (41%) შეადგენენ.
ტასკაკლი

ტასკაკლი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 154 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 92 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (65%) და ბაშკირები (35%) შეადგენენ.
ტაშ-ელგა (ჩეკმაგუშის რაიონი)

ტაშ-ელგა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 95 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (83%) შეადგენენ.
ტაშკალმაშევო

ტაშკალმაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 240 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 90 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (61%) და ბაშკირები (38%) შეადგენენ.
ტუზლუკუშევო

ტუზლუკუშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 530 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 89 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ.
ტუკაევო (ჩეკმაგუშის რაიონი)

ტუკაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 80 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 80 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (73%) შეადგენენ.
ურნიაკი (ჩეკმაგუშის რაიონი)

ურნიაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 665 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 82 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (62%) და ბაშკირები (36%) შეადგენენ.
ჩიშმა-კარანი

ჩიშმა-კარანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 28 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 75 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (60%) და ბაშკირები (40%) შეადგენენ.
ჩიალკულევო

ჩიალკულევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 27 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 70 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (83%) შეადგენენ.
ჩურტანბაშევო

ჩიალკულევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 55 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 91 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (56%) და თათრები (26%) შეადგენენ.
იანა-ბირდე

იანა-ბირდე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 324 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 86 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (54%) და თათრები (46%) შეადგენენ.
იაშ-კუჩი

იაშ-კუჩი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 86 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (74%) და თათრები (26%) შეადგენენ.
ინტერპოლი

ინტერპოლი, კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო ორგანიზაცია (; აბრეავიატურა ) — საერთაშორისო ორგანიზაცია. მიზნად ისახავს საპოლიციო ხელისუფლებების თანამშრომლობისა და ურთიერთდახმარების უზრუნველყოფას სისხლის სამართლის დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ჯამში ორგანიზაციის წევრია 194 სახელმწიფო.

ისტორია
1914 წელს შედგა კირმინალური პოლიციის პირველი საერთაშორისო კონგრესი. მასში მონაწილეობდა 24 სახელმწიფო. 1923 წელს ქალაქ ვენაში ჩატარდა კრიმინალური პოლიციის მე‐2 საერთაშორისო კონგრესი, რომელშიც მსოფლიო მასშტაბით 20 ქვეყნის წარმომადგენელმა მიიღო მონაწილეობა. ამ შეხვედრაზე იქნა მიღებული გადაწყვეტილება კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო კომისიის შექმნის შესახებ. ამავე დღეს დამტკიცდა ორგანიზაციის წესდება. ავსტრია‐
უნგრეთის იმპერიის კართოტეკა, რომელიც თითქმის მთელ სამხრეთ‐აღმოსავლეთ ევროპას მოიცავდა, მდებარეობდა ვენაში. სწორედ ეს გახდა საფუძველი იმისა, რომ ორგანიზაციის შტაბ-ბინის ადგილმდებარეობად არჩეულ იქნა ქალაქი ვენა. კრიმინალური პოლიცის საერთაშორისო ორგანიზაციის პირველ პრეზიდენტად აირჩიეს ავსტრიის პოლიციის პრეზიდენტი, კრიმინალური პოლიცის საერთაშორისო კომისიის შექნის ერთ-ერთი მთავარი ინიციატორი, იოჰან შობერი. 1938 წელს ავსტრიის ნაცისტურ გერამნიასთან მიერთების გამო კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო კომისიის შტაბ-ბინის მდებარეობა შეიცვალა. ინტერპოლი შტაბ-ბინა განთავსდა ბერლინში. გადატანილ იქნა გერმანიის ქალაქ ბერლინში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ორგანიზაციამ გააგრძელა მუშაობა და კიდევ ერთხელ შეიცვალა შტაბ-ბინა. ინტერპოლმა პარიზში გადაინაცვლა 1956 წელს ინტერპოლმა 25-ე სესიაზე მიიღო ორგანიზაციის
კონსტიტუცია, რომელიც დღესაც ძალაშია და რომლის შესაბამისადაც, ორგანიზაციას კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო ორგანიზაციას ინტერპოლი ეწოდა.
საველევკა (კუიურგაზის რაიონი)

საველევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 21 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (84%) შეადგენენ.
პპშ-41

პპშ-41 (რუს. ́- ́; „შპაგინის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი“) — საბჭოთა პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი, შემუშავებული გეორგი შპაგინის მიერ, როგორც იაფი, საიმედო და პპშ-40-ის გამარტივებული ალტერნატივა. შემუშავდა 1941 წელს და იწარმოებოდა 1947 წლის ჩათვლით.

ზამთრის ომამდე საბჭოთა არმია პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევის შემუშავებას საჭიროდ არ მიიჩნევდა, თუმცა ფინელთა შეიარაღებაში არსებული ფინური წარმოების /-31 ტიპის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი 71 ვაზნიანი დისკისებური მჭიდით ახლო მანძილზე ბრძოლებში იმდენად ეფექტური აღმოჩნდა საბჭოთა ჯარისკაცების წინააღმდეგ ტყეებსა და ქალაქის პირობებში, რომ საბჭოთა კავშირმა გადაწყვიტა, თვითონაც დაემზადებინა მსგავსი იარაღი. პპშ-40 სწორედ ფინური /-31-ის ბაზაზე შემუშავდა, თუმცა აღსანიშნავია, რომ საბჭოთა პპშ-40 და პპშ-41 მაინც ჩამოუვარდებოდა ფინურ /-31-ს სიზუსტეში.პპშ-41 მჭიდიანი, სროლის რეჟიმის გადამრთველიანი პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევია, რომელიც იყენებს დისკისებურ (71 ვაზნის ტევადობით) ან სტანდარტულ გრძელ მჭიდს (35 ვაზნის ტევადობით), ისვრის 7.62×25მმ ტოკარევის პისტოლეტის ვაზნას.

მაღალი საცეცხლე სიხშირისა (700-900 ვაზნა წუთში) და გამძლეობის გამო პპშ-41 სამხედროებში ძლიერ დაფასებული იარაღი იყო.

პპშ-41 აქტიურად გამოიყენებოდა მეორე მსოფლიო ომსა და კორეის ომში, ამიტომ ხშირად გვხვდება სოციალისტური ბლოკის ქვეყნებში წითელი არმიისთვის მიძღვნილ მონუმენტებში, რომლებშიც საბჭოთა ჯარისკაცების ძეგლებს ის ხშირად უჭირავთ. მეორე მსოფლიო ომში პპშ-41 საბჭოთა არმიის ერთ-ერთი ძირითადი ქვეითთა იარაღი იყო, რა დროსაც დაახლოებით ექვსი მილიონი ეგზემპლარი დამზადდა, რაც მას აქცევს ყველაზე დიდი რაოდენობით გამოშვებულ პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევად ომის პერიოდში.

გერმანულმა არმიამ ომის საწყის პერიოდში დიდი რაოდენობით პპშ-41 ჩაიგდო ხელში, რომლებიც მათ გადააკეთეს პისტოლეტის გერმანულ კალიბრზე — 9×19მმ პარაბულმზე, ხოლო იმ პპშ-41-ებისთვის, რომელთა გადაკეთება არ მოხდა, გერმანიამ 7.63×25მმ მაუზერის ვაზნების გამოყენება დაიწყო, რომელიც კალიბრით ტოკარევის ვაზნის იდენტური იყო, თუმცა შედარებით ნაკლები ძალა ჰქონდა. გადაკეთებულ ვარიანტებს ასევე დაუყენეს ადაპტორი, რომელიც საშუალებას იძლეოდა, მასში 40-ის მჭიდები დაყენებულიყო. ნაალაფარი პპშ-41-ების გამოყენების ინსტრუქციები იბეჭდებოდა და გერმანელ ჯარისკაცებს ურიგდებოდათ.

პპშ-41-ის ლიცენზირებული ჩინური ვარიანტი 50 ასევე გამოიყენებოდა ვიეტნამის ომში ვიეტ კონგის მებრძოლების მიერ. პპშ-41 დღემდე გამოიყენება სხვადასხვა არარეგულარული სამხედრო ფორმირების მიერ მსოფლიოს მასშტაბით.
წადი, ძაღლო. წადი!

„წადი, ძაღლო. წადი!“ — ამერიკული-კანადური ანიმაციური ტელესერიალი. მისი შემქმნელია ადამ პელცმანი. სერიალი შეიქმნა ამერიკული ტელეკომპანია -სათვის. მისი პრემიერა გაიმართა 2021 წლის 26 იანვარს. მეორე სეზონშიც 9 ეპიზოდი იყო, რომლებიც 2021 წლის 7 დეკემბრიდან გადიოდა, ხოლო მესამე სეზონი 2022 წლის 19 სექტემბერს დაიწყო.