გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1445

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1445-ე რეზოლუცია ერთხმად იქნა მიღებული 2002 წლის 4 დეკემბერს. კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებული სიტუაციის შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის გამოხმობის შემდეგ, საბჭომ გაეროს მისიის კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში სამხედრო კომპონენტი 8,700 სამხედრო მოსამსახურემდე გააფართოვა - 4,250-დან - ორ სამუშაო ჯგუფში.

გენერალური მდივანი კოფი ანანი შეშფოთებული იყო, რომ ჯარისკაცების უფლებამოსილი რაოდენობის მიწოდება შეუძლებელი იყო. ამასობაში, შეერთებულმა შტატებმა სცადა რეზოლუციაში ისეთი ფორმულირების შეტანა, რომელიც ხელს შეუშლიდა ამერიკელი მშვიდობისმყოფელების (რომლებიც კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არ არსებობდნენ) საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოს მიერ ბრალდების წაყენებას. საბჭოს სხვა წევრებმა წინააღმდეგობა გაუწიეს მის ჩართვას და შეერთებულმა შტატებმა თავისი მოთხოვნა უკან წაიღო.

რეზოლუცია
გამოკვლევა
უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა ყველა სახელმწიფოს ვალდებულებას, თავი შეიკავონ ძალის გამოყენებისგან სხვა სახელმწიფოს დამოუკიდებლობისა და ტერიტორიული მთლიანობის წინააღმდეგ. მან კიდევ ერთხელ დაადასტურა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სუვერენიტეტი მის ბუნებრივ რესურსებზე. გარდა ამისა, საბჭომ აღიარა გენდერული პერსპექტივის გათვალისწინების აუცილებლობა რეზოლუცია 1325 (2000)-ის შესაბამისად და ბავშვთა დაცვის აუცილებლობა რეზოლუცია 1379 (2001)-ის შესაბამისად.მან დაადგინა, რომ სიტუაცია საფრთხეს უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას.

აქტები
საბჭო მიესალმა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკასა და რუანდას შორის პრეტორიის შეთანხმების და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკასა და უგანდას შორის ლუანდას შეთანხმების ხელმოწერას.ამასობაში, ასევე მიესალმა ანგოლას, რუანდას, უგანდასა და ზიმბაბვეს გადაწყვეტილებას ჯარების სრულად გაყვანის შესახებ.საბჭომ ხაზი გაუსვა ნებაყოფლობითი განიარაღების, დემობილიზაციის, რეპატრიაციის, რეინტეგრაციისა და განსახლების პროგრამის მნიშვნელობას და ყველა შეიარაღებული დაჯგუფების მონაწილეობას ამ პროცესში.

საბჭო მიესალმა კამინადან ყოფილი მებრძოლების რეპატრიაციას და კონგოს მთავრობის მიერ რუანდის განთავისუფლების დემოკრატიული ძალების საქმიანობის აკრძალვას მის ტერიტორიაზე. ადგილზე დადებითი მოვლენები იყო და კონგოს პარტიებს შორის იყო ვალდებულება, მიღწეულიყო ინკლუზიური პოლიტიკური გარდამავალი პერიოდი.ამასთან დაკავშირებით, რეზოლუციამ დაამტკიცა -ის გაფართოება 8,700 სამხედრო მოსამსახურემდე ორ სამუშაო ჯგუფში;მეორე ძალა განლაგდებოდა მას შემდეგ, რაც -ის დასაქმების დატვირთვას პირველი სამუშაო ჯგუფის არსებული შესაძლებლობები ვეღარ დააკმაყოფილებდა.

რეზოლუციაში ხაზგასმულია, რომ კონფლიქტის მოგვარების მთავარი პასუხისმგებლობა თავად მხარეებს ეკისრებათ და ამ მხრივ, მოწოდებულია:
რეგულარული ძალებისა და შეიარაღებული დაჯგუფებების მიერ საომარი მოქმედებების შეწყვეტა;
შეიარაღებული დაჯგუფებების მხარდაჭერის შეწყვეტა;
-ისა და -ისთვის (რომელიც ზედამხედველობდა რუანდის გაყვანას) სრული წვდომის უზრუნველყოფა მთელი ქვეყნის მასშტაბით;
რუანდის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის მიერ ბრალდებულ პირთა გადაცემა;
კისანგანის დემილიტარიზაცია;
კონგოს მდინარეში გადაადგილების თავისუფლების აღდგენა.

შეშფოთება გამოითქვა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, განსაკუთრებით იტურის პროვინციაში, სადაც ეთნიკური ძალადობის ზრდა შეინიშნებოდა.საბჭომ მოუწოდა ჰუმანიტარულ ორგანიზაციებს სრული წვდომისკენ გაჭირვებულ მოსახლეობასთან. მან კიდევ ერთხელ გაიმეორა, რომ არ უნდა იყოს მხარდაჭერა ქვეყნის აღმოსავლეთში მებრძოლი ჯგუფებისთვის და მოუწოდა -ს, გააგრძელოს პოლიციის მომზადებისა და შესაძლებლობების შეფასება, განსაკუთრებით იტრუის რეგიონში.

რეზოლუციის დასკვნითი პუნქტები მოუწოდებდა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას, რუანდასა და უგანდას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების ნორმალიზებას და კონფლიქტის ახლომდებარე სახელმწიფოებში, მათ შორის ბურუნდიში, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში, რუანდასა და უგანდაში გავრცელების თავიდან აცილების მნიშვნელობას. და ბოლოს, დაგმო რადიო ოკაპის თანამშრომლების შევიწროება და მოითხოვა კონფერენციის ჩატარება მშვიდობის, უსაფრთხოების, დემოკრატიისა და განვითარების შესახებ აფრიკის დიდი ტბების რეგიონში.