iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ნოვაია-კირგა

ნოვაია-კირგა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება სანდუგაჩევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 16 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ სანდუგაჩიდან 4 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 16 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 51 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას უდმურტები შეადგენენ.
ნოვაია-ორია

ნოვაია-ორია — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ბაიგუზინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 19 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ ბაიგუზინოდან 2 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 19 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 149 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას მარები შეადგენენ.
მუჰამედ რაფიკ ტარარი

მუჰამედ რაფიკ ტარარი (; დ. 2 ნოემბერი 1929, გახარ-მანდი, პენჯაბი, ბრიტანეთის ინდოეთი — გ. 7 მარტი, 2022, ლაჰორი) — პაკისტანის უზენაესი სასამართლოს ყოფილი მთავარი მოსამართლე და პაკისტანის მეცხრე პრეზიდენტი, 1998 წლის 20 იანვრიდან 2001 წლის 20 ივნისამდე, როდესაც გადადგა.

2001 წელს ტარარი იძულებული გახდა გადამდგარიყო და გადადგა პრეზიდენტის პოსტიდან მას შემდეგ, რაც მაშინდელმა პრემიერ-მინისტრმა პერვეზ მუშარაფმა გასცა აღმასრულებელი განკარგულება.

ბიოგრაფია
მუჰამედ რაფიკ ტარარი დაიბადა 1929 წლის 2 ნოემბერს გახარ-მანდის სოფელ პირკოტში, გუჯრანვალის რაიონში, პენჯაბის პროვინციაში, იმ დროის ბრიტანეთის ინდოეთში. მისი ოჯახი ისლამის დეობანდის მიმართულების მიმდევარია, რომელიც სუნიზმის ერთ-ერთი პოლიტიკური მიმართულებაა. ისლამიას კოლეჯის დამთავრების შემდეგ, ტარარი ჩაირიცხა პენჯაბის უნივერსიტეტში, რომელიც მან 1949 წელს ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა, ისლამური კვლევების მიმართულებით. კოლეჯში სწავლის პერიოდში, ტარარი მუსლიმთა ლიგის აქტივისტი და ალი ჯინას თაყვანისმცემელი იყო.

პაკისტანის დამოუკიდებლობის მოპოვების დროს, ტარარი ასრულებდა ნებაყოფლობით მოვალეობას, როგორც რელიეფის მუშა, მუსლიმ სტუდენთა ფედერაციის მიერ შექმნილ ინდოელი ემიგრანტის ბანაკებში, რომლებიც ინდოეთში ბუნტის შედეგად განადგურებული სახლები დატოვეს და პაკისტანში გადმოვიდნენ. 1997 წლის 31 დეკემბერს, არაპირდაპირი არჩევნების დროს, ტარარი აირჩიეს პრეზიდენტად, სადაც მან დიდი უპირატესობით, 374 ხმა 457 ხმიდან, დაამარცხა თავისი ოპონენტები აფტაბ მირანი (სახალხო პარტია), რომელიც მიიღო 31 ხმა, და მუჰამედ შირანი , რომელიც მიიღო 22 ხმა.

როგორც პრეზიდენტი, ტარარი იყო მოკრძალებული პირი და ატარებდა მხოლოდ საზეიმო როლს, რომელიც გაურბოდა მედიას, ასევე იგი ერთგული იყო შარიფების ოჯახის მიმართ. მან ადვილად ხელი მოაწერა მეცამეტე, მეთოთხმეტე და მეთხუთმეტე პაკისტანის კონსტიტუციაში შეტანის ცვლილებებს, რომელიც შეზღუდა პრეზიდენტის ძალაუფლება.

პაკისტანის პრეზიდენტის უფლებამოსილება ნელ-ნელა იზღუდებოდა წლების განმავლობაში, რომლის კულმინაცია 1997 წლის მეცამეტე შესწორება გახდა, რომელიც პრაქტიკულად შეზღუდა ყველა დარჩენილი სარეზერვო უფლებამოსილება, ხოლო პრეზიდენტი თითქმის სიმბოლურ ხასიათს ატარებდა.

ტარამა მხარი არ დაუჭირა სამხედროების 1999 წლის სახელმწიფო გადატრიალებას, რომელიც განახორციელა გენერალი პერვეზ მუშარაფი, როგორც გაერთიანებული შტაბის თავმჯდომარე. ეს იყო გამოწვეული იმით, რომ ამ პოსტზე ნავაზ შარიფის წყალობით მოვიდა. ამის გამო, პაკისტანის სამხედრო ელიტამ გადაწყვიტა, რომ არ შეინარჩუნონ იგი, როგორც პრეზიდენტი მისი სრული ხუთი წლის ვადით, მისი დამოკიდებულების გამო. 2001 წლის 21 ივნისს, გენერალმა მუშარაფმა, როგორც აღმასრულებელი ხელისუფლების თავჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელი, ტარარი გადააყენა თანამდებობიდან.
ლი ჰვე ჩანი

ლი ჰვე ჩანი (, 2 ივნისი, 1935, სიჰინი, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის 26-ე პრემიერ-მინისტრი 1993-1994 წლებში. პრეზიდენტობის კანდიდატი 1997, 2002, 2007 წლების საპრეზიდენტო არჩევნებზე.

ბიოგრაფია
ლი ჰვე ჩანი დაიბადა 1935 წლის 2 ივნისს ხვანხედოს პროვინციის სოხინის მაზრაში, ელიტარულ ოჯახში, მაგრამ გაიზარდა ქვეყნის სამხრეთში სადაც მამამისი პროკურორის თანამდებობაზე მუშაობდა.

ისევე როგორც მამამისი ლი ჰვე ჩანიც სწავლობდა იურისპრუდენციას სეულის ეროვნულ უნივერსიტეტში და გახდა მოსამართლე მანამ სანამ გახდებოდა 25 წლის. 46 წლის ასაკში იგი ქვეყნის ისტორიაში უზენაესი სასამართლოს ყველაზე ახალგაზრდა წევრი გახდა. სასამართლოში მოღვაწეობის პერიოდში მან მიიღო მეტსახელი „ბამბუკი“, კორეაში ამ სახელით მოიხსენიებენ პრინციპულ ადამიანებს.

1988 წელს ლი ჰვე ჩანი ეროვნული საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარედ დანიშნეს. პრეზიდენტ კიმ იონ სამის დროს, 1993 წელს დაინიშნა აუდიტისა და ინსპექციის საბჭოს თავმჯდომარედ. ამავე წელს იგი დანიშნეს სამხრეთ კორეის პრემიერ-მინისტრად თუმცა რამდენიმე თვეში გადადგა ტანამდებობიდან იმის გამო რომ არ ფლობდა რეალურ ხელისუფლებას.

1996 წელს სათავეში ჩაუდგა პარტია ახალი კორეის საპარლამენტო კამპანიას, რომელსაც 1997 წლიდან ეწოდება „დიდი ქვეყნის პარტია“, ხოლო 2012 წლის 2 თებერვლის შემდეგ ეწოდება სენური. ლი ჰვე ჩანი პარტია სენურიმ 1997 წლის საპერრეზიდენტო არჩევნებში თავის კანდიდატურად წარადგინა. თავდაპირველად თითქოს აშკარა იყო მისი გამარჯვება, მაგრამ საბოლოოდ იგი დამარცხდა კიმ დე ჯუნისთან აზიის ეკონომიკური კრიზისის გამო. ლი ჰვე ჩანმა აიღო ხმების 38,7%, ხოლო მისმა მოწინააღმდეგემ 40,3 %.

ასევე პარტიამ წარადგინა საპრეზიდენტო კანდიდატად 2002 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე. მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნულ არჩევნებს თან სდევდა ხელისუფლების წევრთა ბრალდებები კორუფციაში, ლი ჰვე ჩანმა ეფექტურად ვერ გამოიყენა აღნიშნული სიტუაცია, ვერ აწარმოა შესაბამისი კამპანია და ამჯერად არცევნები წააგო ნო მუ ჰიენთან, რომელიც გახდა კიმ დე ჯუნის პოლიტიკური მემკვიდრე. დამარცხების შემდეგ ლი ჰვე ჩანმა განახცხადა, რომ ტოვებდა დიდ პოლიტიკას.

ლი ჰვე ჩანის პოლიტიკური პლატფორმა ორივე არჩევნებზე ეთანხმებოდა სამხრეთ კორეის კონსერვატიზმს, რომელიც ჩრდილოეთ კორეასთან მკაცრ პრინციპებს და დამოკიდებულებებს გულისხმობდა. აღნიშნული პოლიტიკა ითვალისწინებდა თავისუფალი ბაზრის პრინციპებს და ბიზნესის ინტერესებს ქვეყნის ეკონომიკაში. ლი ჰვე ჩანმა არაერთხელ გააკრიტიკა „მზის სინათლის“ კიმ დე ჯუნის პოლიტიკა და ამტკიცებდა, რომ ჩრდილოეთი კორეის ფინანსური მხარდაჭერა უნდა შეწყვეტილიყო, სანამ იგი უარს არ იტყოდა ბირთვული იარაღის პროგრამის რეალიზაციაზე.

2007 წლის 7 ნოემბერს ლი ჰვე ჩანმა ოფიციალურად გამოაცხადა მესამეჯერ ჩართულიყო საპრეზიდენტო არჩევნებში, მაგრამ არა როგორც პარტია სენურის წევრი, არამედ როგორც დამოუკიდებელი კანდიდატი. მისი ძირითადი კონკურენტები იყვნენ მისი ყოფილი თანაპარტიელი ლი მიონ ბაკი და გაერთიანებული ახალი დემოკრატიული პარტიის კანდიდატი ჩონ დონ იენი. ლი ჰვე ჩანის ნომინაციამ პრეზიდენტის პოსტზე შეშფოთება გამოიწვია კონსერვატორებში, მაგრამ ეს არჩევნები მისთვის ყველაზე წარუმატებელი აღმოჩნდა და მიიღო ხმების 15,1%, რაც მხოლოდ მესამე შედეგი იყო.

2007 წლის არჩევნების შემდეგ დააარსა ახალი პოლიტიკური პარტია.
ჯან ძიი

ჯან ძიი ( დ. 9 თებერვალი 1979) — ჩინელი მსახიობი და მოდელი. პოპულარობა მოიპოვა მთავარი როლის შესრულებით რეჟისორ ჯან იმოუს ფილმში „გზა შინისაკენ“ (1999). ამჟამად, ჯაო ვეისთან, ჯოუ სიუნთან და სიუი ძინლეისთან ერთად შედის ჩინეთის ახალი დროის ყველაზე ცნობილ მსახიობთა ოთხეულში. ჟურნალმა „“-მა ჯან ძიი მონიშნა როგორც „ჩინეთის საჩუქარი ჰოლივუდს“, ხოლო „“-მა მსახიობი ორჯერ დაასახელა პლანეტის 50 ყველაზე ლამაზ ქალბატონს შორის.

ჯან ძიი დაიბადა 1979 წლის 9 თებერვალს ჩინეთის ქალაქ პეკინში ბუღალტრისა და საბავშვო ბაღის აღმზრდელის ოჯახში. 11 წლის ასაკში იგი ჩაეწერა პეკინის ცეკვის აკადემიაში, 15 წლის ასაკში მან მოიგო იუნიორებს შორის ეროვნული ჩემპიონატი ცეკვაში, ხოლო 16 წლის ასაკში ჩააბარა ჩინეთის პრესტიჟულ დრამის ცენტრალურ აკადემიაში.

19 წლის ასაკში ჯან ძიიმ როლი მიიღო საქვეყნოდ ცნობილი რეჟისორის ჯან იმოუს ფილმში „გზა შინისაკენ“ (1999), რომელმაც 2000 წელს ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე მოიპოვა „ვერცხლის დათვი“ და მსახიობს მოუტანა პოპულარობა ჩინეთში. ენგ ლის ფილმის „მოახლოებული ვეფხვი, ჩასაფრებული დრაკონი“ (2000) გამოსვლის შემდეგ ჯან ძიი გახდა მსოფლიო მასშტაბის მსახიობი.

2001 წელს მსახიობი გამოჩნდა ბრედ რეტნერის ამერიკულ კომედიურ ბოევიკში „პიკის საათი 2“. გადასაღბ მოედანზე მისი პარტნიორები გახდნენ ცნობილი მსახიობი და კასკადიორი ჯეკი ჩანი და აგრეთვე პოპულარული ამერიკელი კომიკოსი კრისტოფერ ტაკერი. ჯან ძიის პირველი ნამუშევარი ამერიკულ კინოში გახდა სწორედ „პიკის საათი 2“. იმ დროისათვის იგი ინგლისურ ენას არ ფლობდა, რის გამოც ჯეკი ჩანს უხდებოდა თარჯიმნის როლში გამოსვლა. ამის შემდეგ, ჯან ძიიმ დაიწყო ინგლისური ენის შესწავლა და საბოლოოდ დაეუფლა მას.

შემდგომ, ჯან ძიი ლუნას როლში გამოჩნდა ჯან იმოუს ფილმში „გმირი“, რომელიც ოსკარის პრემიაზე იყო ნომინირებული კატეგორიაში საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი და ოქროს გლობუსზე კატეგორიაში საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი. ფილმი აგრეთვე ნომინირებული იყო ბერლიბის 53-მე კინოფესტივალის ოქროს დათვის პრემიაზე. ფილმში ერთ-ერთი მთავარი როლი ჯეტ ლიმ შეასრულა. ამის შემდეგ მონაწილეობა მიიღო რეჟისორ ლუ იეს ავანგარდულ დრამაში „მეწამული პეპელა“, რომელიც მონაწილეობდა კანის კინოფესტივალზე 2003 წელს.

2006 წელს ჯან ძი იყო კანის 59-ე კინოფესტივალის ჟიურის შემადგენლობაში, ხოლო სამი წლის შემდეგ იყო მოკლემეტრაჟიანი ფილმების 62-ე ფესტივალის ჟიურის წევრი.

აღსანიშნავია ჯან ძის როლი რობ მარშალის ფილმში „გეიშას მემუარები“ (2005), შესრულებული როლისთვის იგი ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსზე კატეგორიაში საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის დრამაში, საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში და გილდიის პრემიაზე საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში. აღსანიშნავია აგრეთვე ჯან ძის როლმი ფილმში „ოსტატი“ (2013).

მთელი შემოქმედებითი კარიერის განმავლობაში ჯან ძიი გახვეული იყო სხვადასხვა ხასიათის სკანადალებში, რომელთაგან მეტად ცნობილია ფულის ანაზღაურების სანაცვლოდ მისი სექსუალური კავშირები მაღალჩინოსან პოლიტიკოსებთან და მდიდარ ბიზნესმენებთან. ამჟამად დაქორწინებულია. ჰყავს 1 შვილი.
კაშინავას ხალხი

კაშინავას ხალხი — ბრაზილიისა და პერუს ადგილობრივი ხალხები. პერუში, მათი სოფლები მდინარე პურუსისა და კურანხის ნაპირებზე მდებარეობს, ბრაზილიაში კი მდინარეების — ტარაუაკის, ჟორდანის, ბრეუს, მურუს, ენვირას, ჰუმაიტასა და პურუსის ნაპირებზე.

კაშინავას ხალხი ლაპარაკობს პანოანის ენათა ოჯახის კაშინავას ენაზე. თავიანთ ენას ისინი ჰანჩა კუინს ეძახიან, რაც „ნამდვილ სიტყვებს“ ნიშნავს. პერუში მაცხოვრებელ კაშინავათა მხოლოდ 5%-10% ფლობე ესპანურს, დაბალია წერა-კითხვის ცოდნის დონე.

კაშინავას საზოგადოებისათვის უმნიშვნელოვანესია ნადირობა. გარდა ამისა, ისინი ასევე მისდევენ მეთევზეობას, მცენარეული საკვების შეგროვებას, მოჰყავთ მოსავალი; საექსპორტო მნიშვნელობა აქვს მათ მიერ მოწეულ ბრინჯს.

ქალები ატარებენ კალათებს, მძივებს, ამზადებენ საყოფაცხოვრებო კერამიკას, ქსოვენ ჰამაკებსა და ტანსაცმელს. კაცები ამზადებენ ხის იარაღებს, საცერემონიო ბუმბულებს, კანოეებსა და იარაღებს, მათ შორის ხელკეტებს, შუბებს, მშვილდებსა და ისრებს. ნადირობაში პოპულარულია საფანტის თოფები.
აგუა-ბრანკა (პარაიბა)

აგუა-ბრანკა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 735 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 449 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39,94 კმ²-ზე. ფართობი 236 608 კმ²-ია.
კასიმბასი

კასიმბასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 645 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 814 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 53,85 კმ²-ზე. ფართობი 126 543 კმ²-ია.
დესტერუ

დესტერუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 591 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 991 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44,55 კმ²-ზე. ფართობი 179 387 კმ²-ია.
იმაკულადა

იმაკულადა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 763 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 352 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35,81 კმ²-ზე. ფართობი 316 984 კმ²-ია.
ჟურუ

ჟურუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 580 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24,37 კმ²-ზე. ფართობი 403 279 კმ²-ია.
მანაირა

მანაირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 757 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 759 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30,52 კმ²-ზე. ფართობი 352 570 კმ²-ია.
მატურეია

მატურეია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 81 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 939 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 70,97 კმ²-ზე. ფართობი 83 687 კმ²-ია.
პრინსეზა-იზაბელი

პრინსეზა-იზაბელი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 683 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 283 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57,84 კმ²-ზე. ფართობი 367 975 კმ²-ია.
სან-ჟოზე-დი-პრინსეზა

სან-ჟოზე-დი-პრინსეზა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 720 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 219 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26,7 კმ²-ზე. ფართობი 158 023 კმ²-ია.
ტავარისი (პარაიბა)

ტავარისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 724 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 103 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 59,42 კმ²-ზე. ფართობი 237 330 კმ²-ია.
ტეიშეირა (პარაიბა)

ტეიშეირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დუ-ტეიშეირის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 153 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 87,96 კმ²-ზე. ფართობი 160 900 კმ²-ია.
კიმ ჯონ ფილი

კიმ ჯონ ფილი (, დ. 7 იანვარი, 1926, პუიო, სამხრეთი კორეა — გ. 23 ივნისი, 2018) — სამხრეთ კორეის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 1971-1975 და 1998-2000 წლებში.

ბიოგრაფია
კიმ ჯონ ფილი დაიბადა 1926 წლის 7 იანვარს პუიოს მაზრაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა გააგრძელა სეულის ეროვნულ უნივერსიტეტში, თუმცა მოგვიანებით მიატოვა იგი და დაასრულა კორეის სამხედრო აკადემია. კორეის ომის დროს იგი დააწინაურეს და გახდა პოდპოლკოვნიკი.

1960 წლის სექტემბერში იგი იყო იმ 12 პოდპოლკოვნიკისა და 4 პოლკოვნიკის დაჯგუფების წევრი, რომლებიც შეიჭრნენ გენერალური შტაბის შენობაში და მოითხოვეს სამხედრო ელიტის უმრავლესობის ცვლილება, რის გამოც დააპატიმრეს და გადააყენეს სამხედრო სამსახურიდან, თუმცა მალევე აღადგინეს და მისცეს პოლკოვნიკის წოდება.

ცოლის მხრიდან ენათესავებოდა პრეზიდენტ პაკ ჩონ ჰის. აქტიურად მონაწილეობდა 1961 წლის მაისის სახელმწიფო გადატრიალებაში. რასაც მოჰყვა პრეზიდენტის დავალება რათა შეექმნა კორეის ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1963 წლამდე.

1963 წლის დასაწყისში პაკ ჩონ ჰიმ კიმ ჯონ ფილი გადაიყვანა ახალ პარტიულ თანამდებობაზე. ახალი დემოკრატიული რესპუბლიკური პარტიის პირველი ყრილობა გაიმართა 1963 წლის 26 თებერვალს. ახალი პარტიის პროგრამა ასახავდა ადმინისტრაციული დემოკრატიის პრინციპებს. ახალი რეჟიმი სულიერად დაკავშირებული იყო 1919 წლის 1 მარტის მოძრაობასთან და 1960 წლის აპრილის რევოლუციასთან.

1960-იან წლებში კიმ ჯონ ფილის გარშემო აგორდა სკანდალების სერია საფონდო ბირჟაზე მაქინაციებისა და უცხოური ინვესტიციების ბოიოროტად გამოყენნების გამო. თმცა ოფიციალურად ბრალდება არასოდეს არ წაუყენებიათ.

1960-იანი წლების ბოლოს, როდესაც პაკ ჩონ ჰიმ დაიწყო კონსტიტუციის შეცვლა იმისათვის, რომ მესამე ვადით წამოეყენებინა თავის კანდიდატურა, კიმ ჯონ ფილი მას დაუპირისპირდა, რადგან საკუთარ თავს მოიაზრებდა პრეზიდენტის მემკვიდრედ. სწორედ ამის გამო 1968 წელს დატოვა ყველა სახელმწიფო და პოლიტიკური თანამდებობა. თავისი პოლიტიკური კარიერის განმავლობაში არაერთხელ გადააყენეს თანამდებობიდან, თუმცა კვლავ უბრუნდებოდა როგორც პარტიულ ისე პოლიტიკურ თანამდებობებს, მაგრამ დაინახა, რომ გამარჯვების შანსები არ ჰქონდა და საარჩევნო კამპანია არ უწარმოებია. მას შემდეგ, რაც 2004 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მისმა პარტიამ მიიღო მხოლოდ 4 მანდატი, განაცხადა პოლიტიკური ცხოვრებიდან ჩამოშორების შესახებ.
პაკ ტე ჯუნი

პაკ ტე ჯუნი (; დ. 24 ოქტომბერი, 1927, პუსანი — გ. 13 დეკემბერი, 2011, სეული) — სამხრეთ კორელი სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, გენერალი, პოლიტიკოსი, ეკონომიკური ლიდერი და მწერალი. 25 წლის განმავლობაში მსოფლიოს წამყვანი რკინის კომპანია „-ს“ დამაარსებელი. ქვეყნის 33-ე პრემიერ მინისტრი 2000 წლის 14 იანვრიდან 19 მაისამდე.

მას როგორც პოლიტიკურ ლიდერს შეარქვეს „სამხრეთ კორეის ენდრიუ კარნეგი“. მისი სამწერლობო ფსევდონიმი იყო „ჩუნგამი“.

ბიოგრაფია
იგი დაიბადა 1927 წლის 24 ოქტომბერს პუსანში. როდესაც იგი იყო ექვსი წლის, ოჯახთან ერთად გადავიდა იაპონიაში, სადაც მამამისი მუშაობდა. კორეაში დაბრუნდნენ კორეის იაპონური ოკუპაციისაგან გათავისუფლების შემდეგ.

იაპონიაში ცხოვრების პერიოდში სწავლა დაიწყო ქვეყნის ერთ-ერთ პრესტიჟულ ვასედის უნივერსიტეტში. თუმცა ვერ დაასრულა იგი სამშოობლოში დაბრუნების გამო. კორეაში დაბრუნების შემდეგ სწავლა გააგრძელა კორეის სამხედრო აკადემიაში, ხოლო შემდეგ თავდაცვის ეროვნულ სკოლაში. 1963 წელს დაამთავრა ტანგუკის უნივერსიტეტის პოლიტოლოგიისა და სამართლის ფაკულტეტი პოლიტიკური მეცნიერებების სპეციალობით.

1948 წელს სამხედრო აკადემიის დასრულების შემდეგ დააჯილდოვეს სიმამაცის ორდენით. ჩან მიონის ხელისუფლების წინააღმდეგ მიმართული სამხედრო გადატრიალების შემდეგ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა პაკ ჩონ ჰი, გახდა კორეის ვაჭრობისა და მრეწველობის აღორძინების უზენაესი საბჭოს წევრი. 1963 წელს ჩამოართვეს თადარიგის გენერალ-მაიორის წოდება.

წარმატებით მოღვაწეობდა ბიზნესში. 1964 წელს გახდა კომპანია „“-ის პრეზიდენტი. 1968 წელს მან დააარსა სამხრეთ კორეის რესპუბლიკაში პირველი ფოლადისა და რკინის კომპანია , რომლის პრეზიდენტიც თავად გახდა. 2010 წლისათვის აღნიშნული კომპანია ქვეყანაში პირველი, ხოლო მსოფლიოში მესამე იყო. პაკ ტე ჯუნი კომპანიის პრეზიდენტი იყო 1992 წლამდე.

1980 წლიდან მონიწილეობს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. აირჩიეს ეროვნული ასამბლეის პრეზიდენტად, იყო ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე. დიდი ხნის განმავლობაში იყო პრეზიდენტ კიმ იონ სამის მომხრე, მაგრამ შემდეგ ორ პოლიტიკოსს შორის მოხდა კონფლიქტი, პაკ ტე ჯუნი იძულებული იყო გადამდგარიყო სამსახურიდან და დაეტოვებინა ეროვნული ასამბლეა. წავიდა საზღვარგარეთ კორუფციაში ბრალდების გამო.

1997 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და კვალვ აირჩიეს ეროვნულ ასამბლეაში. ამომრჩეველთა მხარდაჭერა დაიმსახურა პრეზიდენტ კიმ იონ სამის ეკონომიკური კრიტიკის გამო. კვალვ სათავეში ჩაუდგა ლიბერალურ-დემოკრატიულ პარტიას. საპრეზიდენტო არჩევნებში მხარი დაუჭირა მომავალ პრეზიდენტას კიმ დე ჯუნს.

2000 წელს დანიშნეს პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე, მაგრამ მალე იძულებული გახდა გადამდგარიყო თაღლითობაში ბრალდების გამო.

სამხრეთ კორეის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი პაკ ტე ჯუნი გარდაიცვალა 2011 წლის 13 დეკემბერს. დაკრძალულია ქვეყნის ეროვნულ სასაფლაოზე.
დონი იენი

დონი იენი (ნამდვილი სახელი და გვარია: ჯენ ძიდანი; დ. 27 ივლისი 1963) — ჩინელი მსახიობი, რეჟისორი, პროდიუსერი, ტრიუკებისა და საბრძოლო სცენების დამდგმელი.

დონი იენი დაიბადა 1963 წლის 27 ივლისს ჩინეთის ქალაქ გუანჯოუში. ქალაქ გუანჯოუში დონი იენმა 2 წელი იცხოვრა, რის შემდეგაც მისი მშობლები საცხოვრებლად ჰონგ-კონგში გადავიდნენ. დონი იენის დედა დაკავებული იყო უშუთი და მშვილდოსნობით, ხოლო მამა გაზეთის რედაქტორი იყო. დონი იენის დედა — ბოუ სიმ მაკი ჰონგ-კონგში ცდილობდა საკუთარი უშუს სკოლის გახსნას, თუმცა ამის გაკეთება მან ვერ შეძლო. ამის შემდეგ იენის ოჯახი საცხოვრებლად ბოსტონში გაემგზავრა; აქ ბოუ სიმ მაკმა გახსნა საკუთარი დარბაზი , რომელიც სულ მალე გახდა ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი არა მხოლოდ ბოსტონში, არამედ მთელ ამერიკაში.

დონი იენი უშუთი სწორედ დედამისის სკოლაში დაკავდა. იმ დროს პატარა დონის მოსწონდა ფილმები კუნგ-ფუს შესახებ (ასე ეძახდნენ უშუს ამერიკელები) და თანდათანობით ეძიებდა ახალ ილეთებს, რომლებსაც შემდგომ ვარჯიშებზე ამუშავებდა. მისი საყვარელი მსახიობები იყვნენ ბრიუს ლი და იმ დროს ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ჯეკი ჩანი.

80-იან წლების დასაწყისში დონი იენი გახდა ეგრეთ წოდებული „საბრძოლო ზონის“ ხშირი სტუმარი, სადაც იმართება არალეგალური ბრძოლები წესების გარეშე. შემდეგ, დედამისმა იგი პეკინში გაგზავნა.

პეკინში დონი იენი მოხდა უშუს ეროვნულ ნაკრებში, რომლის მწვრთნელი იყო ცნობილი ჩინელი ოსტატი ლი იუ-მენი. დონი ორი წელი ვარჯიშობდა მასთან, ხოლო შემდეგ კვლავ აშშ-ში გადაწყვიტა დაბრუნება. თუმცაღა, პეკინიდან აშშ-ში მიმავალი გზა ჰონგ-კონგზე გადიოდა და დონი სრულიად შემთხვევით მოხდა ახალი ფილმის — „მთვრალი შაოლინელი ოსტატი“-ს კასტინგზე. ამ ფილმის რეჟისორი იუნ ვუ-პინგი აღმოჩნდა დონის დედის ძველი მეგობარი. რეჟისორმა დონის მთავარი როლი შესთავაზა. 1992 წელს ჯეტ ლისთან ერთად ითამაშა ფილმში „ერთხელ ჩინეთში 2“. ამ ფილმის შემდეგ დონი იენი ჰონგ-კონგის მასშტაბით ვარსკვლავი გახდა. ამის შემდეგ, დონი იენი ტელევიზიაში წავიდა. იგი დათანხმდა ორ სერიალში მონაწილეობაზე, რომლებიც ჰიტებად იქცნენ. წარმატების ტალღაზე ყოფნისას დონი იენმა რეჟისორობა სცადა და გადაიღო ფილმი „ლეგენდა მგლის შესახებ“. შემდეგ გადაიღო ფილმი „ტყვიის კოცნა“. ამ ფილმისთვის ტოკიოს კინოფესტივალზე იგი ნომინირებული იყო როგორც საუკეთესო რეჟისორი-დებიუტანტი.

2008 წელს უილსონ იპმა გადაიღო ნახევრადბიოგრაფიული ფილმი იპ მანის შესახებ — „იპ მანი“. შემდეგ, გამოვიდა ამ ფილმის გაგრძელდება „იპ მანი 2“, რომლის პრემიერა შედგა 2010 წელს, მას მოჰყვა „იპ მანი 3“, რომლის პრემიერა თავის მხრივ, შედგა 2015 წლის 16 დეკემბერს. სამივე ფილმი გადაიღო უილსონ იპმა. „იპ მანი 3“-ში მონაწილეობა მიიღო მოკრივემ მაიკ ტიასონმა.

დონი იენი ორჯერ იყო დაქორწინებული. მისი პირველი მეუღლე იყო ზინგ-სი ლენგი. ისინი ქორწინებაში იმყოფებოდნენ 1993-1995 წლებში. დონი იენი 2003 წლიდან ქორწინებაშია სისი ვანგზე. დონი იენს ჰყავს 3 შვილი.
სოლოვიევკა (ბაშკირეთი)

სოლოვიევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 29 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (92%).
სპასკოე (სტერლითამაქის რაიონი)

სპასკოე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუგანაკი, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას უკრაინელები შეადგენენ (71%).
სტაროე-ბარიატინო

სტაროე-ბარიატინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 33 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 11 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (84%).
აბზაკოვო (ბელორეცკის რაიონი)

აბზაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 331 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელორეცკიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ნოვოაბზაკოვო, რომელიც დაშორებულია 5 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94 %).
სუნგური

სუნგური — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 83 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 21 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (50%).
ტალალაევკა (ბაშკირეთი)

ტალალაევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 590 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუგანაკი, რომელიც დაშორებულია 4 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (51%).
ტალაცევო

ტალაცევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 895 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (75%).