iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ქაან ურგანჯიოღლუ

ქაან ურგანჯიოღლუ (, დ. 8 მაისი, 1981) — თურქი მსახიობი, პროფესიით ეკონომისტი.

ბიოგრაფია
ქაან ურგანჯიოღლუ დაიბადა 1981 წლის 8 მაისს იზმირში. მისი მამა წარმოშობით თურქი, დედა, სერაფ ჩარფი კი – არაბ-ალბანელია. მას ჰყავს ერთი ძმა - ჯან ურგანჯიოღლუ. ქაანი სწავლობდა თურქულ კერძო საშუალო სკოლაში. ამის შემდეგ ოჯახთან ერთად გადავიდა აშშ-ში, სადაც სწავლობდა კოლეჯში. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ 2000 წელს სტამბოლში დაბრუნდა და ჩაირიცხა მარმარის უნივერსიტეტში. ამავდროულად ქაან ურგანჯიოღლუმ დაიწყო სამსახიობო კარიერის შესწავლა. უნივერსიტეტის ცხოვრება მისთვის საკმაოდ გამომწვევი იყო გამომწვევი და დასრულდა 7 წლის შემდეგ.

2002 წელს, როდესაც ჯერ კიდევ უნივერსიტეტში სწავლობდა, შეაბიჯა სამსახიობო კარიერაში თურქ მსახიობ დემეთ აქბაღის (ოჯახის მეგობრის) რეკომენდაციით. ამავე წელს აბდულაჰ ოღუზმა ქაანს შესთავაზა, მოესინჯა ძალები სერიალში. ქაანი მსახიობთა შერჩევაზე მივიდა და როლზეც დაამტკიცეს. მიიღო პირველი მთავარი როლი და განასახიერა ქარაოღლანი, ამავე სახელწოდების სერიალში, რომელიც -ზე გადიოდა. ამ სერიალმა ქაანს სამსახიობო სფეროში სტარტი ააღებინა. „“-ში მონაწილეობით მან განაგრძო ტელეკარიერა და ყველაზე მეტად ცნობილი გახდა სერიალ „შავ სიყვარულში“ განსახიერებული როლით. საერთო ჯამში, მონაწილეობა აქვს მიღებული 40-მდე პროექტში, აქედან 30 სერიალია, დანარჩენი კი – მხატვრული ფილმი.

2017 წელს ქაანმა მიიღო საუკეთესო ღიმილის მქონე და საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებლის ჯილდო.

პირადი ცხოვრება
ქაან ურგანჯიოღლუ ხვდებოდა აზრა აქინს, რომელთან ერთანაც მონაწილეობდა ფილმში „პირველი სიყვარული“. 2012 წელს იგი ხვდებოდა დერინ მერმერჯის, მაგრამ დიდხანს არც ეს ურთიერთობა გაგრძელებულა. 2013 წელს აგრეთვე ჰქონდა ურთიერთობა ბერაკ თიუზუნათაჩთან. ამჟამად ხვდება ზეინეფ ოიმაქს.

ქაანი ფლობს თურქულ და ინგლისურ ენებს და დაინტერესებულია ექსტრემალური სპორტით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 868

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 868 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 29 სექტემბერს. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამშვიდობო ოპერაციებში ჩართული პირების მიმართ თავდასხმების გაზრდისა და ძალის გამოყენების გამო, საბჭომ გაეროს სამშვიდობო ძალების უსაფრთხოების განმტკიცების მიზნით, ახალი მანდატები ჩამოაყალიბა.

გაეროს პრივილეგიებისა და იმუნიტეტების შესახებ კონვენციის დებულებები მოიხსნა იმ პირთა მიმართებაში, რომლებიც მონაწილეობენ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ოპერაციებში. გაეროს სამშვიდობოებზე თავდასხმები დაგმეს და გენერალურ ასამბლეაში განიხილეს გაეროს ძალებისა და პერსონალის უსაფრთხოების ახალ ღონისძიებებზე.

საბჭომ მოუწოდა გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, მიიღოს შესაბამისი ზომები, თავის ანგარიშში შემოთავაზებულის მიხედვით, რათა უზრუნველყონ მშვიდობისმყოფელების უსაფრთხოება და ეს საკითხი გახდეს ოპერაციის დაგეგმვის განუყოფელი ნაწილი, აგრეთვე, ყველა ასეთი ზომა გავრცელდეს ოპერაციებში მონაწილე ყველა პერსონალზე. კონფლიქტის ყველა მხარეს მოუწოდეს გაეროსთან თანამშრომლობა, გაეროს სამშვიდობო ძალებისა და პერსონალის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად. რეზოლუციაში ასევე დადასტურდა, რომ სამშვიდობო მისიების წინააღმდეგ განხორციელებული თავდასხმები და ძალის გამოყენება, განიხილება უშიშროების საბჭოს მოვალეობებში ჩარევად და საბჭო ასეთ შემთხვევაში, მიიღებს შესაბამის ზომებს. დამატებითი ზომები გატარდება მასპინძელი ქვეყნის წინააღმდეგ, თუ მას არ შეუძლია ან არ სურს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ოპერაციების და პერსონალის უსაფრთხოების კუთხით თავისი ვალდებულებების შესრულება.

სამომავლო სამშვიდობო ოპერაციების ნებართვის გაცემისას, საბჭო მოითხოვს:

 მასპინძელმა ქვეყანამ უნდა გაატაროს შესაბამისი ზომები, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის პერსონალის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად;
 მასპინძელი ქვეყნის მიერ განხორციელებული უსაფრთხოების ღონისძიებები ვრცელდება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ოპერაციაში მონაწილე ყველა პირზე;
 იდება ძალების სტატუსზე შეთანხმება.

რეზოლუციამ, მოუწოდა გენერალურ მდივანს, შემდგომი სამშვიდობო ოპერაციების დაგეგმვისას, გაითვალისწინოს მოქმედი რეზოლუციის დებულებები.
აბშრა

აბშრა ( — აფშირჰა) — მასიურ ხეში ამოღებული ჭურჭელი, რომელსაც აქვს ხისავე თავსახური და სალტეები სიმაგრისათვის. გამოიყენებეოდა ყველის, ერბოს, ნადუღის და მისთ. შესანახად. გამოიყენებოდა სამეგრელოშიც.

ეტიმოლოგია
ბუყინი // ბუყუნი // ბუკუნი “რძის ჩასაწური” (ჯავახიშვილი, 1986, 222); “ყველის შესანახი ჭურჭელი” (ელიავა, 1989, 28); “ხისგან საგანგებოდ დამზადებული ჭურჭელი, კასრი, რომელსაც იყენებენ რძის ჩასასხმელად, მაწვნის შესადედებლად” (ქაჯაია, 2001, 273); “ხის ჭურჭელი მაწვნისათვის” (ყიფშიძე, 1914, 210; სახოკია, 1985, 366; ჭარაია, 1997, 45). შდრ. იმერ. ბოკონი “ყველის ჩასადები (ამოსაყვანი) ჭურჭელი” (ჯავახიშვილი, 1986, 184), ლეჩხ. ბოკონი “საწველელი, ხის ჭურჭელი საწველად” (გიგინეიშვილი, 1961, 675); საერთოქართველურ დონეზე აღდგენილია *ბოყუ̂ “ხის ჭურჭელი” > ქართ. ბოყვ-ი : ზან. ბუყუნი // ბუჸუნი < *ბუყუ̂-ინ-ი : სვან. ბეყუ̂ // < ბოყუ̂ (ჩუხუა, 2003, 66).

მეგრულიდან არის ნასესხები აფხაზური ა-ბყჷლ “ხის ჭურჭელი რძის შესადედებლად” (ბღაჟბა, 1964, 263; არშბა, 15; კვარჭია, 1981, 51); ბზიფურში გადმოიცემა ა-ბაკ°ჷლ სახით “ყველის დასამარილებელი და შესანახი ხის ჭურჭელი” (ბჟანია, 1962, 128; ინალ-იფა, 1986, 158); უბიხური ბაყ°ჷრ-სათვის სესხების შუალედური რგოლია აფხაზური (შაგიროვი, 1989, 139, 140).

ა-ფშჷრჷა “სარქვანი; მთლიანი ხისგან გამოთლილი ცილინდრისებური ჭურჭელი” (ჯანაშია, 1954, 284); “ყველის შესანახი ჭურჭელი” (ბჟანია, 1962, 128; არშბა, 1980, 51). სიტყვა გვხვდება აბაზურშიც ფშირჷა ფორმით.

მეგრული აფშირჷა “ხის ჭურჭელი მაწვნისთვის” (ყიფშიძე, 1914, 197); აბშირა “ახლადამოღებული სულუგუნის კალაპოტი” (ჯავახიშვილი, 1986, 223); ავშირა // აბშირა “სულუგუნის ჩასადები ჩარჩო” (ქაჯაია, 2001, 165); აბშიხა // აბშირყა “მაწვნის ჭურჭელი” (წალენჯ.) აფხაზურიდან ნასესხობად განიხილება, მაგრამ არადამაჯერებლად ჟღერს სამეცნიერო ლიტერატურაში გამოთქმული მოსაზრება: ვ. კვარჭიას ეტიმოლოგიით ტერმინი იყოფა ა-ფშ “გვერდი” და რჷა “გამოწეული, გამოზნექილი” ელემენტებად (კვარჭია, 1981, 124).

სიტყვა შეთვისებული აქვს დასავლურ-ქართველურ დიალექტებს; იმერ. აფშარა “ყველის კალაპოტი” (ჯავახიშვილი, 1986-ა, 184), ლეჩხ. აფშარა “სულუგუნის კალაპოტი” (ღლონტი, 1974, 144), გვხვდება ტოპონიმებში: აფშირაშ დჷნადგჷმ “სადაც აფშირა დადგეს” (ზედმ. “აფშირას დანადგამი”) _ ფართო მინდორი სამურზაყანოს მთაში; აფშირაშ სუკი “აფშირას სერი” _ ბორცვი; აფშირაშ გინალ “აფშირას გადასასვლელი” _ უღელტეხილი (ცხადაია, 1999, 229).

წყარო
მანანა ბუკია, ნარკვევები ქართველურ–აფხაზური ლინგვოკულტურული ურთიერთობის ისტორიიდან, ტ. , გვ. 202–203
ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი (ნაწილი . ა–მ)
ჩალტირის დიდების მემორიალი

ჩალტირის დიდების მემორიალი — ძეგლი როსტოვის ოლქის სოფელ ჩალტირში, რუსეთის ფედერაცია.

მემორიალი შეიქმნა იმ მეომრების ხსოვნის პატივსაცემად, რომლებიც იბრძოდნენ დიდ სამამულო ომში ჩალტირის განთავისუფლებისათვის. მდებარეობს სოფლის კულტურისა და დასვენების პარკში. 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 ბრძანების თანახმად შედის როსტოვის ოლქის მიასნიკოვის რაიონის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. მემორიალი შეიქმნა არქიტექტორ ვლადიმერ ძერიანის და მოქანდაკე ა. ლებედენკოს პროექტის მიხედვით.

ისტორია
დიდი სამამულო ომის წლებში მიასნიკოვის რაიონიდან 4 500 ადამიანი იბრძოდა ფრონტზე. მათგან 2 027 ადამიანი დაიღუპა. მიასნიკოვის რაიონის 3 500 მაცხოვრებელი დააჯილდოეს საბრძოლო ორდენებითა და მედლებით, სამ მათგანს მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. სოფელ ჩალტირის მაცხოვრებელმა სურენ ტაშჩიევმა, 1995 წელს, სიკვდილის შემდეგ რუსეთის პრეზიდენტის ბრძანებით მიიღო რუსეთის გმირის წოდება. სოფელ ჩალტირის 700-მდე ადამიანი დაიღუპა გერმანელ დამპყრობლებთან ბრძოლაში.

სოფელ ჩალტირის ცენტრში, კულტურისა და დასვენების პარკში, საუკუნის 80-იან წლებში შექმნს დიდების მემორიალი დიდ სამამულო ომში, სოფლის განთავისუფლებისათვის დაღუპულთა პატივისცემის ნიშნად.

მემორიალის ავტორები იყვნენ არქტექტორი ვლადიმერ ძერიანი, მოქანდაკე ა. ლებედენკო და ინჟინერი ბორის დაგლდიიანი.

მემორიალის პროექტი მზად იყო გამარჯვების 45-ე წლისთავისათვის. თავდაპირველად იგეგმებოდა მემორიალის დადგმა ჩალტირის ყველაზე მაღალ ე. წ. ოქროს მთაზე. მაგრამ მემორიალი პროექტის მიხედვით იკავებდა დიდი ტერიტორიას დასაბოლოოდ გადაწყდა მისი დადგმა სოფლის ცენტრში მდებარე პარკში.

1986 წელს დაიწყო მემორიალის მშენებლობა, ხოლო 1987 წელს გამარჯვების დღისათვის იგი გაიხსნა.

აღწერა
მემორალის ცენტრში დგას დედა-სამშობლოს სკულპტურული გამოსახულება, რომლის სიმაღლეცაა 4 მეტრი. მას ხელში უჭირავს დიდების გვირგვინი. სტელაზე მიმაგრებულის შავი ბარელიეფი, რომელზეც გამოსახულია სამი გმირი. სტელის ძირში მდებარეობს მემორიალური დაფა, რომელიც ეკუთვნის რუსეთის გმირს, 11-ე გამანადგურებელი საავიაციო პოლკის 1 დივიზიის შავი ზღვის სამხედრო-საჰაერო ფლოტის ჯარისკაცს სურენ ტაშჩიევს. დაფაზე წარწერაა:

მემორიალის ცენტრალურ ნაწილში ანთია მუდმივი ცეცხლი. ძეგლის მემორიალურ ფილებზე ამოკვეთილია ჩალტირის დაღუპული მებრძოლების სახელები. კვარცხლბეკებზე დგას გრანიტის ფილები, რომელზეც ამოკვეთილია ჩალტირის განთავისუფლებისათვის 1941-1943 წლებში დაღუპული 169 ჯარისკაცის სახელი და გვარი.

გამარჯვების 30-ე წლისთავთან დაკავშირებით, 1975 წელს სოფელ ჩალტირში დადგეს ომის პერიოდში დაღუპული ათობით უდანაშაულო ადამიანის ძეგლი, რომლის ავტორი არის როსტოველი მოქანდაკე ა. ჯლაუხიანი.
დეინერის ტარგარიენი

დეინერის ტარგარიენი — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ და მისი სატელევიზიო ადაპტაციის, „სატახტოთა თამაშის“ ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი. სერიალში მას განასახიერებს მსახიობი ემილია კლარკი. -ის მიერ დეინერისი დასახელდა მწერლის ერთ-ერთ საუკეთესო ქმნილებად.

დეინერისი არის ვესტეროსის მეფის, ეირის ტარგარიენის ერთ-ერთი შვილი და მისი დინასტიის ბოლო წარმომადგენელი მას შემდეგ, რაც მამამისი ტახტიდან ჩამოაგდეს, ხოლო მისი ძმა ვისერისი მოგვიანებით მოკლეს.

დეინერისი მამის სიკვდილის შემდეგ დეინერისი გადაიხვეწა ვესტეროსიდან ესოსზე, სადაც მის ძმასთან ერთად დევნილობაში ცხოვრობს. ვისერისი ცდილობს მის გამოყენებას ვესტეროსის ტახტის დასაბრუნებლად, თუმცა მისი გადაჭარბებული ამბიციის გამო ამ თამაშს ეწირება და დეინერისი ტარგარიენების დინასტიის ბოლო წარმომადგენელი ხდება.

დეინერისი ჯერ ესოსზე, ხოლო შემდეგ ვესტეროსზე იბრძვის კუთვნილი რკინის ტახტის დასაბრუნებლად.
ერთხელ ოსმალეთის იმპერიაში

„ერთხელ ოსმალეთის იმპერიაში“ — თურქული ისტორიული ჟანრის ტელესერიალი, რომელიც 2012 წელს გამოვიდა. მისი სცენარისტები არიან ერთან ქურთულანი, ჰილალ ილდიზი, გურსელ ქონათი და აბდულა აქინი.

სერიალში მოთხრობილია ოსმალეთის იმპერიის სულთნის, აჰმედ -ის მმართველობის ბოლო წლების შესახებ მომხდარი აჯანყების შესახებ, რომელიც პატრონა ჰალილმა დაიწყო - პასუხად იმისა, რომ ერთ დროს სულთანმა აჰმედმა მისი ძმა სიკვდილით დასაჯა.

სერიალი შედგება ორი სეზონისგან და 20 სერიისგან.

მსახიობები
თურქან შორაი – ჰატიჯე სულთანი
ჯემალ ჰუნალი – მურად აღა
ასლი თანდოღანი – ჯანსეზა ხათუნი
თოლგა ქარელი – ქასიმ აღა
ქერემ ათაბეიოღლუ – სულთან აჰმედი
ფირათ ტანიში – პატრონა ჰალილი
იოიქუ ჩელიქი – ჩეშმიდილ ხათუნი
ჰაზიმ ქორმუქჩუ – ნევშეჰირლი დამატი იბრაჰიმ-ფაშა
ორჰან ქალქანი – სენჯერი
ჰასან იალნიზოღლუ – იუსუფ აღა
ბურჩინ აბდულაჰი
ფიქრეთ ჰაქანი
მელიქე იოჯალანი – ემინე მიჰრიშაჰ სულთანი
ერქან ოღური
ალი აზიზ ჩოლოქი – ნასრი
აიფერ დონმეზი – მეჰფარე
სონერ სევერი
არიფ სელჩუქი – მუჰსინი
ფათიჰ ალთინი
ნილაი ერდონმეზი – გონჯა ნიგარი
ათსიზ ქარადუმანი
სუათ სუნგური – იბრაჰიმ მიუთეფერიქა
მეჰმეთ უნალი
ბედია ენერი
თეომან ქუმბარაჯიბაში – მუსლუ ბეშე
ლეილა გიოქსუნი – ფატმა სულთანი
ბორა აქაში – უფლისწული მაჰმუდი
ესრა ოზუვი – რაბია სულთანი
ბურაქ ქიუჩიუქი – ქასიმის კაცი
შენდოღან ოქსიუზი – დიუნდარი
ალთაი იოზბექი – მირზა
სალაჰსუნ ჰექიმოღლუ – ზულალი ჰასან ეფენდი
მუსტაფა სიოღიუთი – თეთრი საჭურისი
მეჰმეთ ათაი – ისფირზადე მეჰმედ ეფენდი
მერთ ქარაბულუთი – დერვიში ქერემი
ოზჯან დენიზი – სერჰათ აღა
ონურ აზად ილმაზი – ასეს სეიფულაჰი
მუსტაფა უღურლუ
ვოლქან ილმაზი – დიდი ვეზირი
სერჰათ აქშითი – მეამბოხე
ასლიჰან გიუნერი – ესმა
სადეთთინ ქანფალთა – მეამბოხე
გოქბერქ დემირჯი
აიჩა ქურუ
იეშერ ნუბა ილდიზი
სერჰათ ბაჰადირი
შრომა (გაზეთი)

„შრომა“ — ქართული ყოველკვირეული პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი. გამოდიოდა 1881-83 წლებში ქუთაისში (ქუთაისში გამოცემული პირველი ქართული გაზეთი), პროგრ. ახალგაზრდობის ორგანო, რომელიც იდგა ეროვნული განთავისუფლების პოზიციაზე. სულ გამოვიდა 90 ნომერი. რედაქტორი — დიმიტრი დადიანი, გამომცემლები — დ. დადიანი, დ. ნაზაროვი.

სულ გამოვიდა გაზეთის შემდეგი ნომრები:
1881: №1 (2.) — №17 (23.), თითო 4 გვ.
1882: №1 (6.) — №49 (15.)
1883: №1 (5.) — №24 (23.)
რუხი წერო

რუხი წერო — ფრინველი წეროსნაირთა რიგისა. გავრცელებულია ევროპასა და აზიაში.

აღწერა
რუხი წერო დიდი ზომის ფრინველია. მისი სხეულის სიგრძეა 110–130 სმ, ფრთის შლილი 200–235 სმ. პაკისტანსა და ავღანეთში გადაფრენის დროს იმართება ტრადიციული ნადირობა. აქაური პოპულაცია მეტად მცირერიცხოვანია და გადაშენების გზაზე დგას. 1982 წლისთვის მხოლოდ 2–3 მობუდარი წყვილი ივარაუდებოდა. საქართველოში მოფრინავს მარტში, ხოლო მიფრინავს სექტემბრის ბოლოს ან ოქტომბერში.

კვება
რუხი წეროს საკვები უმთავრესად მცენარეულია (ფოთლები, ჭაობის ბალახები, ნაყოფები და სხვ.), თუმცა ზოგჯერ ცხოველურიცაა (მატლები, ჭიები, გველები, პატარა თევზები, ფრინველების ბარტყებიც კი).

გამრავლება
ისინი მთელ სოცოცხლეს ერთ მეწყვილესთან ატარებენ. ერთ-ერთის დაღუპვის შემთხვევაში მეორე ახალ მეწყვილეს პოულობს. ახასიათებს საქორწინო ცეკვა და წყვილები. რუხი წერო ბუდეს იკეთებს მიწაზე: ამოთხრის პატარა ორმოს და ამოაგებს მას წვრილი ტოტებით, ბალახებით ან უბრალოდ დატკეპნის დამპალ ლერწამს. საბუდარი ტერიტორია შემოიფარგლება 5–6 კმ-ით. აპრილში დებს 1–3 (ჩვეულებრივ 2) კვერცხს. კრუხად ორივე მშობელი რიგრიგობით სხედან, მაგრამ დედალი — უფრო მეტ ხანს. ინკუბაცია ერთ თვემდე გრძელდება. მართვეებს ორივე კვებავს. 3–4 დღე ბუდეში სხედან, შემდეგ ამოდიან და საკვების მოპოვებას სწავლობენ. 2 კვირაში ეზრდებად მომქნევი ბუმბული, 1 თვის ასაკში კი მთლიანად იმოსებიან ბუმბულით. 2,5 თვისანი ფრენას იწყებენ. სრულწლოვანებას 3–6 (დედალი უფრო ადრე) აღწევენ. აგვისტოში იწყებენ ნომადობას, ხოლო თვის ბოლოსკენ იკრიბებიან ერთად და ემზადებიან გადასაფრენად.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 896

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 896 მიიღეს ერთხმად 1994 წლის 31 იანვარს. ქართულ-აფხაზური ომის შესახებ, უშიშროების საბჭოს წინა 849 (1993), 854 (1993), 858 (1993), 876 (1993), 881 (1993) და 892 (1994), ასევე გაეროს სამშვიდობო ძალების უსაფრთხოებაზე 868 რეზოლუციის დამტკიცებით, საბჭომ განიხილა აფხაზეთსა და საქართველოში სამშვიდობო ძალების შესაძლო ჩამოყალიბება და სამშვიდობო პროცესი.

უშიშროების საბჭო მიესალმა ჟენევის მოლაპარაკებების მეორე რაუნდის კომუნიკეს ხელმოწერას, რომელშიც აღენიშნა ურთიერთგაგების მემორანდუმი და ორივე მხარის თანხმობა, მათი ვალდებულებების შესრულებისკენ. ორივე მხარე დათანხმდა გაეროს სამშვიდობო ძალების ან სხვა ძალების განთავსებას, რომლებიც გაეროს მიერ ავტორიზაციის ქვეშ მოექცევიან. საბჭო მიესალმა 1994 წლის 8 თებერვალს მოსკოვში დაგეგმილი მოლაპარაკებებს და გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის და მისი სპეციალური წარმომადგენლის განზრახვას, 1994 წლის 22 თებერვალს, მოლაპარაკებების ახალი რაუნდის დაწყების შესახებ. საქართველოში, სადაც აფხაზეთიდან დაახლოებით 300 ათასი დევნილი იმყოფებოდა, სიტუაციის სიმძიმე აღიარეს.

მხარეებს მოუწოდეს მალევე განაახლონ მოლაპარაკებები და მიუთითეს, რომ მიიღონ გადაწყვეტილება, სადაც საქართველოს სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა დაცული უნდა ყოფილიყო. ამავე დროს, ხაზი გაესვა, რომ პროგრესი უნდა მოხდეს აფხაზეთის პოლიტიკურ სტატუსზე. 1994 წლის 7 მარტამდე გადავადდა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში , საჭიროების შემთხვევაში მისი ძალაუფლების გაზრდის მიზნით.

აღინიშნა გენერალური მდივნის მიერ აფხაზეთში სამშვიდობო მისიის ჩამოყალიბების შესახებ ორი ვარიანტი და მას ასევე მოეთხოვა მოლაპარაკებების მესამე რაუნდის მიმდინარეობის შესახებ ანგარიშის მომზადება და ნებისმიერი გარემოება, რომლის მიხედვითაც საჭირო იქნება ძალის გაგზავნა. ეს ყველაფერი კი იქნება დამოკიდებული მოლაპარაკებებში მიღწეულ პროგრესზე.

რეზოლუციამ აღიარა, რომ ყველა ლტოლვილს და იძულებით გადაადგილებულ პირს, ჰქონდა თავიანთ სახლებში დაბრუნების უფლება და ყველა მხარეს უნდა უზრუნველყო ეს პროცესი და შეათანხმა საამისო გრაფიკი. აფხაზეთის დემოგრაფიული შემადგენლობის შეცვლის ყველა მცდელობა, მათ შორის უცხო პირების ჩამოსახლების გზით, დაგმეს. საბოლოო ჯამში, ყველა მხარეს მოუწოდეს, პატივი სცენ ცეცხლის შეწყვეტას შესახებ რეჟიმს და უზრუნველყონ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის პერსონალის უსაფრთხოება, აგრეთვე წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდეს, ხელი შეუწყონ საქართველოში შემოწირულობებს, კონფლიქტის შედეგების დასაძლევად.
პერიტიბა

პერიტიბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 450 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 988 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31,18 კმ²-ზე. ფართობი 95 842 კმ²-ია.
პირატუბა

პირატუბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 430 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 786 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32,79 კმ²-ზე. ფართობი 145 976 კმ²-ია.
პრეზიდენტი-კასტელუ-ბრანკუ (სანტა-კატარინა)

პრეზიდენტი-კასტელუ-ბრანკუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 725 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26,29 კმ²-ზე. ფართობი 65 605 კმ²-ია.
სეარა (სანტა-კატარინა)

სეარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 550 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 936 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 54,39 კმ²-ზე. ფართობი 311 391 კმ²-ია.
შავანტინა

შავანტინა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 561 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 142 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19,12 კმ²-ზე. ფართობი 216 688 კმ²-ია.
ევგენი ტრიფონოვი

ევგენი ტრიფონოვი (; დ. 1885, ვერხნე-კუდრიუჩინსკი, რუსეთის იმპერია — 1937, კრატოვო, მოსკოვის ოლქი, სსრკ) — საბჭოთა სამხედრო მოღვაწე, პოეტი და პროზაიკოსი.

ბიოგრაფია
ევგენი ტრიფონოვი დაიბადა 1885 წელს ხუტორ ვერხნე-კუდრიუჩინსკში. იყო ცნობილი მწერლის იური ტრიფონოვის ბიძა. მისი ძმა, ვალენტინ ტრიფონოვი (1888—1938) — რუსი რევოლუციონერი, საბჭოთა სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი, 1938 წელს რეპრესირებული. ევგენი ტრიფონოვის მშობლები 10 წლის ასაკში დაეღუპა.

ევგენი ტრიფონოვმა განათლება საეკლესიო-სამრევლო სკოლაში მიიღო. სკოლის დამთავრების შემდეგ, მუშაობდა პორტის მთვირთავად, წისქვილის მუშად, ზეთის შემცვლელად სავაჭრო ორთქლმავლებზე. 1903 წლიდან მსახურობდა დონის კაზაკთა 24-ე ლეგიონში. 1904 წელს ჩაირიცხა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიაში , ჰქონდა პარტიული მეტსახელი: „ “. 1905 წელს მონაწილეობას იღებდა დონის როსტოვის შეიარაღებულ ამბოხში. 1905 წლის თებერვალში დააპატიმრეს და ნოვოჩერკასკის სამხედრო ციხეში ჩასვეს. 1905 წლის ოქტომბერში დააპატიმრეს სტამბაში ბოლშევიკური სააგიტაციო ფურცლების ბეჭდვისათვის. იმავე წლის ოქტომბრის ბოლოს შეიწყალეს. 1905 წლის დეკემბერში დონის როსტოვის გარეუბანში მონაწილეობდა ტემერნიკის შეიარაღებულ ამბოხში. 1906 წლის თებერვალში დააპატიმრეს და 10 წლით კატორღაზე მუშაობა მიუსაჯეს. 1909—1914 წლებში კატორღაზე ტაბოლსკის ცენტრალში იყო, 1914 წელს ალექსანდროვის ცენტრალში გადაიყვანეს. 1916 წელს გადასახლებაში ირკუცკის გუბერნიაში გაიგზავნა, ამჟამინდელ ქალაქ უსტ-კუტში.

გადასახლებიდან პეტროგრადში დაბრუნების შემდეგ, ევგენი ტრიფონოვი პუტოკოვსკის ქარხნის ბოლშევიკურ ორგანიზაციაში გაწევრიანდა, იყო ქარხნის მუშათა მილიციის მეთაური. 1917 წელს იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიის ნარვა-პეტერგოფის კომიტეტის წევრი , პეტროგრადის წითელი გვარდიის მთავარი შტაბის წევრი. 1918 წლის იანვარ-მარტში — წითელგვარდიელთა დანაყოფის მეთაური, იბრძოდა ატამან კალედინის დანაყოფების წინააღმდეგ, მონაწილეობდა დონის როსტოვის აღებაში, იყო ქალაქის კომენდანტი. 1918 წლის ოქტომბერ-ნოემბერში ოუპ სამხრეთის ფრონტის შტაბის სამხედრო კონტროლის მეთაური.

1919 წლის ოქტომბრიდან — 1920 წლის მაისამდე მეთაურობდა საბჭოთა დონის კაზაკთა დივიზიას. 1920 წლის ივლისიდან 1921 წლის იანვრამდე იყო დონის ოლქის სამხედრო კომისარი. 1921 წლის ივნისიდან 1922 წლის თებერვლამდე — სახალხო-რევოლუციური არმიის სამხედრო საბჭოს წევრი და შორეული აღმოსავლეთის რესპუბლიკის სახალხო-რევოლუციური არმიის სამხედრო კომისრის მოადგილე, 1925—1927 წლებში იბრძოდა ბასმაჩების წინააღმდეგ უზბეკეთში. 1936 წელს დაამთავრა მ. ფრუნზეს სახელობის აკადემია. დემობილიზაციის შემდეგ მუშაობდა ისტორიულ-რევოლუციური თეატრის დირექტორად. 1937 გარიცხეს კომპარტიიდან და დაპატიმრებას ელოდებოდა.

გარდაიცვალა 1937 წელს მოსკოვის ოლქის დასახლება კრატოვოში, ინფარქტით. გვამის კრემაციის შემდეგ დაიკრძალა მოსკოვში მდებარე დონის სასაფლაოზე.

ჯილდოები
წითელი დროშის ორდენი — საბრძოლო დამსახურებისთვის სამოქალაქო ომის დროს.

შემოქმედება
ევგენი ტრიფონოვი თავის ნაწარმოებებს ფსევდონიმით „ბრაჟნევი“ აქვეყნებდა. მისი პირველი რომანი „ “ 1928 წელს დაიბეჭდა. ტავის ნაწარმოებებს ის აგრეთვე აქვეყნებდა როსტოვის ჟურნალში „ “. სამოქალაქო ომის შემდეგ გამოსცა ლექსების, პროზისა და თხზულებების რამდენიმე კრებული. ავტორი რომანისა: „ “. რომანი 1932 წელს გამოქვეყნდა.
ნიკანდრ ჩესნოკოვი

ნიკანდრ ჩესნოკოვი (; დ. 1843, სტაროჩერკასკაია, რუსეთის იმპერია — 1928) — საბჭოთა და რუსი პოეტი.

ბიოგრაფია
ნიკანდრ ჩესნოკოვი 1843 წელს სტანიცა სტაროჩერკასკაია დაიბადა, კაზაკების ოჯახში. მამამისი, დონელი კაზაკი ვაჭარი იყო, რომელსაც საკუთარი ბარკა ჰყავდა. დონის სათავეში ყიდულობდა პურს და შემდეგ მას როსტოვსა და ტაგანროგში უცხოელებზე ჰყიდდა. ნიკანდრი ათი წლიდან ეხმარებოდა მამას მის საქმეებში. შემდეგ ის ქალაქ სტავროპოლში, ვაჭართან მოურავად მოეწყო. ამ პერიოდში ბიჭი ბევრს კითხულობდა, თვითგანათლებით იყო დაკავებული.

მოგვიანებით ჩესნოკოვი მოხეტიალე ფოტოგრაფად მუშაობდა, ქმნიდა ოლქის მცხოვრებთა პორტრეტებს, ხატავდა მართლმადიდებლურ ეკლესიებს. ქორწინების შემდეგ, ის სტანიცა კონსტანტინოვსკში გადავიდა საცხოვრებლად. 1887 წელს მან სტანიცაში ჩამოაყალიბა „სოფლის მეურნეობის მანქანების და იარაღების გამანაწილებელი ამხანაგობა“. იმის გამო, რომ ვაჭრობა არ გამოვიდა, ის კვლავ სტანიცა სტაროჩერკასკაიაში დაბრუნდა, ხოლო ნერვული შერყევის გამო სმენა დაკარგა. ნიკანდრ ჩესნოკოვი რუსეთში მომხდარ ოქტომბრის რევოლუციას მიესალმა, თუმცა სამოქალაქო ომი არ მოსწონდა, რადგან ომის პერიოდში დაიღუპა მისი შვილი მიხეილი.

ნიკანდრ ჩესნოკოვს ლიტერატურული საქმიანობა იზიდავდა. ის ისტორიკოს და ლიტერატორ ევგრაფი საველიევთან ერთად მონაწილეობდა 1909—1910 წლებში ნოვოჩერკასკში „დონის ლიტერატურული კრებულების“ გამოცემაში. კრებულში მან თავისი რამდენიმე ლექსი და პოემა „ივან ჩიგა“ გამოაქვეყნა. პოემისათვის სასამართლო პალატამ მას ერთწლიანი პატიმრობა მიუსაჯა. განაჩენის მიზეზი ის იყო, რომ ავტორი პოემაში მეფესა და თვითმპყრობელობას „კაზაკების დაუძინებელ მტერს“ უწოდებდა.
ჩრდილოეთის დვინის ფაუნა

ჩრდილოეთის დვინის ფაუნა — ნამარხი ხერხემლიანი ცხოველების (ამფიბიები, ქვეწარმავლები) კომპლექსი, რომელიც აღმოჩენილია ქალაქ კოტლასთან მდინარე პატარა ჩრდილოეთის დვინის ხეობაში, პერმული ასაკის ქვიშაქვებში. ეს მნიშვნელოვანი ადგილსაპოვებელი პირველად რუსმა მეცნიერმა ვ. ამალიცკიმ გათხარა 1899-1914 წლებში. შემდეგ კი აქ მუშაობდნენ საბჭოთა მკვლევრები მ. ედემსკი და ა. გარტმან-ვეინბერგი. ჩრდილოეთის დვინის ფაუნაში ჭარვობენ ქვეწარმავლები: კოტილოზავრები — პერეიაზავრი, გორგონოფსიები — ინოსტრანცევია, დინოცეფალები. შედარებით ნაკლებია თეროცეფალებისა და ცინოდონტების ნაშთები, ამფიბიები მხოლოდ დინოზავრების ერთი სახეობით არის წარმოდგენილი. ჩრდილოეთის დვინის ფაუნა ჰგავს სამხრეთ აფრიკის პერმული ნალექებიდან ცნობილ ნამარხ ხერხემლიანთა ფაუნას. ჩრდილოეთის დვინის ტიპის ხერხემლიანთა ფაუნა ფართოდ ყოფილა გავრცელებული პერმულ პერიოდში ყოფილი სსრკ-ის ევროპული ნაწილის ტერიტორიაზე.
იბშირ მუსტაფა-ფაშა

იბშირ მუსტაფა-ფაშა ( დ. 1607, აფხაზეთი — გ. 11 მაისი, 1655, სტამბოლი) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე.

ბიოგრაფია
იბშირ ფაშა დაიბადა 1607 წელს, აფხაზეთში. მისი ბიძა, იყო ერზურუმის, ხოლო შემდეგში ბოსნიის ბეილერბეი, აბაზა მეჰმედ-ფაშა.
მოგვიანებით, მუსტაფა სულთნის კარზე მოხვდა. 1635 წელს, იგი მონაწილეობდა ერევნის ლაშქრობაში. ამ ლაშქრობის შემდეგ, იგი დაინიშნა ქემენქეშ ქარა მუსტაფა ფაშას ქეთჰუდად.

იგი ასევე მონაწილეობდა ბაღდადის ბრძოლაში, 1638 წელს. 1639 წელს, სულთანმა მურად -მ იგი ბუდინის ბეილერბეიდ დანიშნა. მის შემდეგ მას ეკავა სილისტრის (თანამედროვე ბულგარეთი), რუმელიის, მარაშის, ვანის, მოსულისა და ქარამანის ბეგლარბეგობის თანამდებობები.

1645 წელს, ოსმალეთის იმდროინდელმა სულთანმა იბრაჰიმ მა, იგი მეორედ დანიშნა ბუდის გუბერნატორად. ერთი წლის შემდეგ, ის დანიშნეს დამასკოს ბეილერბეიდ.

1651 წელს, მუსტაფა ფაშა გახდა ალეპოს ბეილერბეი. მან იქ რამდენიმე რეფორმა გაატარა. მათ შორის იყო: მოაწესრიგა გადასახადები, ააშენა სკოლა და ა.შ.
1654 წელს, სულთანმა მეჰმედ -მა დიდი ვეზირი ქოჯა დერვიშ მეჰმეთ ფაშა გადააყენა და მის ნაცვლად სწორედ იბშირ ფაშა დანიშნა. მისი ვეზირობა სულ რაღაც 6 თვეს გაგრძელდა.

1655 წლის 11 მაისს, აჯანყებული სიფაჰების ჯარისკაცების დაჟინებული თხოვნით, სულთანმა მეჰმედმა იგი სიკვდილით დაასჯევინა.

ოჯახი
1653 წელს მან ცოლად შეირთო სულთან აჰმედ -ის ქალიშვილი, აიშე სულთანი. ამის შემდეგ ის გახდა ოსმანების დინასტიის სიძე (დამატი).