iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
თხოვება

თხოვება — ხელშეკრულება, რომლის ძალითაც გამნათხოვრებელი კისრულობს ვალდებულებას, გადასცეს მონათხოვრეს ქონება დროებით უსასყიდლო სარგებლობაში. ხელშეკრულებაში მონაწილეობს ორი მხარი — გამნათხოვრებელი და მონათხოვრე, რომლებიც შეიძლება იყვნენ როგორც ფიზიკური, ისე იურიდიული პირები. თხოვების ხელშეკრულებისთვის არსებითია ის, რომ გამნათხოვრებელი მონათხოვრეს გადასცემს ნივთს სარგებლობაში არა მუდმივად, არამედ განსაზღვრული დროით, თანაც უსასყიდლოდ.

ხელშეკრულების შინაარსი
გამნათხოვრებელი პასუხს აგებს მხოლოდ განზრახ ან უხეში გაუფრთხილებლობით მიყენებული ზიანისათვის. თუ გამნათხოვრებელი შეგნებულად არ უმხელს მონათხოვრეს უფლების ხარვეზს ან ნათხოვარი ნივთის ნაკლს, მაშინ იგი ვალდებულია აანაზღაუროს მიყენებული ზიანი.

მონათხოვრეს არ შეუძლია ნათხოვარი ნივთით სხვაგვარად ისარგებლოს, ვიდრე ეს ხელშეკრულებით არის განსაზღვრული. მას არ აქვს უფლება ნივთი სარგებლობისათვის გადასცეს მესამე პირს გამნათხოვრებლის თანხმობის გარეშე.

მონათხოვრემ უნდა გასწიოს ნათხოვარი ნივთის მოვლისათვის საჭირო ჩვეულებრივი ხარჯები. გამნათხოვრებლის მოვალეობა სხვა ხარჯების ანაზღაურების თაობაზე განისაზღვრება დავალების გარეშე სხვისი საქმეების შესრულების წესებით.

ნათხოვარი ნივთის ცვლილებებისა თუ გაუარესებისათვის მონათხოვრე პასუხს არ აგებს, თუკი ეს გამოწვეულია ხელშეკრულების შესატყვისი სარგებლობით.

მონათხოვრე მოვალეა თხოვების ხელშეკრულებით დადგენილი ვადის გასვლის შემდეგ ნათხოვარი ნივთი უკან დააბრუნოს. თუ ხელშეკრულებით ვადა არ არის განსაზღვრული, მაშინ გამნათხოვრებელს შეუძლია ნივთი დაიბრუნოს გამიზნული სარგებლობისათვის საჭირო დროის გასვლის შემდეგ; ხოლო, თუკი მიზანი არ არის განსაზღვრული, მაშინ მას შეუძლია ნებისმიერ დროს მოითხოვოს მისი დაბრუნება. მონათხოვრეს შეუძლია ნივთი ნებისმიერ დროს დააბრუნოს უკან.

თუ მონათხოვრე გარდაიცვალა, ან გამნათხოვრებელი გაუთვალისწინებელი გარემოების გამო საჭიროებს ნივთს, მას შეუძლია მოშალოს ხელშეკრულება.
ატოტონილკოს ტაძარი

ატოტონილკოს ტაძარი — ეკლესიის კომპლექსი მექსიკის გუანახუატოს შტატში. ქალაქ სან-მიგელ-დე-ალიენდესთან ერთად შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. კომპლექსი საუკუნეში მამა ლუის ფელიპე ნერი დე ალფარომ ააშენა. ტაძარი მდიდარია მექსიკური ბაროკოს სტილში შესრულებული ფრესკებით, რომლებიც ძირითად ნავსა და კაპელებზეა შესრულებული. მოხატვითი სამუშაოები ოცდაათი წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა ანტონიო მარტინეს დე პოკასანგრეს ხელმძღვანელობით, რის შედეგადაც ტაძარი ევროპულ და ლათინოამერიკული კულტურების გაცვლის ნიმუში გახდა.

კომპლექსი მოიცავს ძირითად ეკლესიასა და რამდენიმე პატარა კაპელას. მათ ყოველკვირეულად დაახლოებით 5 000 ადამიანი სტუმრობს.

გალერეა
ლეონ VI (ბიზანტია)

ლეონ ბრძენი (; დ. 19 სექტემბერი, 866 — გ. 11 მაისი, 912 ) — ბიზანტიის იმპერატორი 886–912 წლებში.

მაკედონელთა დინასტიის მეორე მმართველი. მისი ზეობის პერიოდში კულტურული აღორძინება, რომელიც მისი წინამორბედის მმართველობისას დაიწყო, გაგრძელდა, თუმცა იმპერიამ აგრეთვე განიცადა სამხედრო მარცხი ბალკანეთში ბულგარეთის, ხოლო ეგეოსსა და სიცილიაში კი არაბების წინააღმდეგ.
საწერექოს ქედი

საწერექოს ქედი — ქედი საქართველოში, იმერეთისა და სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეებში. მდებარეობს ასხის მასივის სამხრეთით. თანდათანობით მაღლდება ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ (საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან 2100 მ, მაქსიმალური — ლეხის მთა 2441 მ). აგებულია ცარცული კირქვებით, რის გამო მისი ბრტყელი თხემი და კალთები დაცხრილულია კარსტული ფორმებით, რომელთა შორის გაბატონებულია კარსტული ძაბრები (სასულეები). საწერექოს ქედი შემოსილია სუბალპური მდელოს ბალახმცენარეულობით.
უზედომი

უზედომი — კუნძული ბალტიის ზღვაში, გერმანია-პოლონეთის საზღვარზე. მდებარეობს შეჩინსკის ლაგუნის ჩრდილოეთით, მდინარე ოდერის ესტუარში. კუნძულის უდიდესი ნაწილი გერმანიას, მეკლენბურგ-წინა პომერანიის მხარეს მიეკუთვნება, აღმოსავლეთ ნაწილი და ქალაქი სვინოუისცე კი პოლონეთის დასავლეთ პომერანიის სავოევოდოს. კუნძულის ფართობი 445 კმ²-ია, მოსახლეობა 76 500 (31 500 გერმანია; 45 000 პოლონეთი).

უზედომს ხშირად მეტსახელად „მზის კუნძულს“ უწოდებენ, რადგან წლიურად 1 906 საათი მზიანია, რაც ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია გერმანიაში.

კუნძული ძირითადად ტურიზმისა და მეთევზეობის ხარჯზე ცხოვრობს.
იუსუფ ლულე

იუსუფ ლულე (დ. 10 აპრილი, 1912 — გ. 21 იანვარი, 1985, ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო) — უგანდის სახელმწიფო მოღვაწე. უგანდის პრეზიდენტი 1979 წლის 13 აპრილიდან 20 ივნისამდე.

მაკერერეს უნივერსიტეტის პროფესორი და დირექტორი. 1978 წელს ტანზანიის ქალაქ მოშში სხვა დამფუძნებლებთან ერთად დააარსა ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი. იღებდა აქტიურ მონაწილეობას უგანდაშიტანზანიის ჯარების შეჭრისას, რომელმაც გამოიწვია იდი ამინის ხელისუფლების დაცემა.

1979 წელს ეროვნულმა საკონსულტაციო საბჭომ დანიშნა ქვეყნის პრეზიდენტად, მაგრამ უკვე ივნისის თვეში ტანზანიის პრეზიდენტის ჯულიუს ნიერერეს გავლენით, თანამდებობა დაუთმო გოდფრი ბინაისას.

1981 წლის თებერვალში ქვეყნის სამხრეთში დააარსა წინააღმდეგობის ეროვნული მოძრაობა, რომელმაც 1986 წელს ხელისუფლებაში მოიყვანა იოვერი მუსევენი. თავად იუსუფ ლულე გარდაიცვალა 1985 წელს ლონდონში გულის უკმარისობით.
უგანდის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი

უგანდის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი — პოლიტიკური გაერთიანება, რომელიც დააარსეს უგანდიდან იდი ამინის რეჟიმის მიერ განდევნილმა ემიგრანტებმა ტანზანიაში. გაერთიანების წევებმა, იდი ამინის რეჟიმის წინააღმდეგ, ტანზანია-უგანდის ომში მხარი დაუჭირეს ტანზანიის შეიარაღებულ ძალებს. 1979 წელს ფრონტმა აიღო ძალაუფლება და ქვეყანას მართავდა 1980 წლის არჩევნებამდე, ხოლო ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტს ეწოდა ეროვნული შეიარაღებული ძალები.

ისტორია
ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ფრონტი დააარსეს ემიგრანტებმა 1979 წლის 27-29 მარტს, ტანზანიის ქალაქ მოშში. ფრონტის მუშაობაში მონაწილეობდნენ: მილტონ ობოტე, ტიტო ოკელო, ბაზილიო ოკელო, იოვერი მუსევენი, გოდფრი ბინაისა და პაულო მუვანგა.

ფრონტს მართავდა 11-კაციანი აღმასრულებელი საბჭო, რომელიც იმყოფებოდა ეროვნული საკონსულტაციო საბჭოს კონტროლის ქვეშ. აღმასრულებელი საბჭოს თავმჯდომარე გახდა იუსუფ ლულე.

იდი ამინის დამხობის შემდეგ ფრონტმა შექმნა ახალი მთავრობა იუსუფ ლულეს მეთაურობით, ხოლო ფრონტი გარდაიქმნა ეროვნულ შეიარაღებული ძალებად.
ზილტი

ზილტი (; დან. ) — კუნძული ჩრდილოეთ გერმანიაში, შლეზვიგ-ჰოლშტაინის მხარეში. გამოირჩევა სანაპირო ხაზის განსხვავებული მოყვანილობით. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ ფრიზის კუნძულებს და უდიდესია მათ შორის. ფართობი შეადგენს 99,14 კმ²-ს.

ზილტი გერმანიის უკიდურესი ჩრდილოეთი კუნძულია და ცნობილია ტურისტული კურორტებით, რომელთა შორის აღსანიშნავია ვესტერლანდი, კამპენი, ვენინგშტედტ-ბრადერუპი, ისევე როგორც 40 კმ-იანი ქვიშიანი პლაჟი. 1927 წლიდან კუნძული კონტინენტურ ნაწილთან მიწაყრილიანი გზითაა დაკავშირებული.

კუნძულის ეკონომიკა ტურიზმს ემყარება. 1970-იანი წლებიდან ეკონომიკაში სულ უფრო ნაკლებ როლს თამაშობს სოფლის მეურნეობა, ხე-ტყის წარმოება და მესაქონლეობა. მუშახელის უდიდესი ნაწილი კონტინენტურ გერმანიაშია დასაქმებული.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1938 (ჯგუფი „А“)

საბჭოთა კავშირის მე-4 საფეხბურთო ჩემპიონატში გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „ცდკა“, მესამეზე – მოსკოვის „მეტალურგი“. დაიწყო 10 მაისს და დასრულდა 14 ნოემბერს.

შედეგები
ცხრილი
საუკეთესო ბომბარდირი: მაკარ გონჩარენკო − 20 (24) − „დინამო“ (კ.)

მატჩები
ჩემპიონი
პერიოდიკა
ფერი (კუნძული)

ფერი — კუნძული ჩრდილოეთის ზღვის გერმანულ სანაპირო ზოლში, ჩრდილოეთ ფრიზის კუნძულების შემადგენლობაში. მიეკუთვნება შლეზვიგ-ჰოლშტაინის მხარეს. ფერი პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობა და გერმანიის სიდიდით მეორე კუნძულია ჩრდილოეთის ზღვაში (82,82 კმ²) მასზე განთავსებულია ერთი ქალაქი და თერთმეტი მუნიციპალიტეტი. კლიმატი ოკეანურია, ზომიერი ზამთრითა და შედარებით ცივი ზაფხულით.

ჯერ კიდევ ნეოლითის ხანაში დასახლებული ფერი 1362 წლამდე კონტინენტური ჩრდილოეთ ფრიზიის ნაზილი იყო. ამის შემდეგ, სანაპირო ზოლი დაანგრია ძლიერმა შტორმმა, რის შედეგადაც რამდენიმე კუნძული, მათ შორის ფერი წარმოიქმნა. კუნძულის ჩრდილოეთი ნაწილი ჭაობიანია, მაშინ, როდესაც სამხრეთ ნაწილში ქვიშიანი დამრეცებია წარმოდგენილი. შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული 1864 წლამდე, ფერი ხან დანიის სამეფოს მიეკუთვნებოდა, ხან შლეზვიგის საჰერცოგოს, მაგრამ მეორე ჰოლანდიური ომის შემდეგ იგი პრუსიას გადაეცა. საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში ყველაზე პოლულარული იყო სანაოსნო ვაჭრობა, მაგრამ იალქნების საუკუნის დასრულების შემდეგ, მთავარი ეკონომიკური ფაქტორები სოფლის მეურნეობა და ტურიზმი გახდა. კუნძულზე მიღწევა ბორნით ან საჰაერო გზითაა შესაძლებელი.
პელვორმი

პელვორმი — გერმანიის კუთვნილი კუნძული ჩრდილოეთის ზღვაში, ჩრდილოეთ ფრიზის კუნძულების შემადგენლობაში. მისი ფართობი 37 კმ²-ს შეადგენს, მოსახლეობა — დაახლოებით 1 200 ადამიანს. მიეკუთვნება შლეზვიგ-ჰოლშტაინის მხარეს.

შუა საუკუნეებში, პელვორმი უფრო დიდ, კუნძულ სტრანდს მიეკუთვნებოდა, რომელიც 1634 წელს გამანადგურებელი შტორმის შედეგად ნაწილებად დაიშალა. ყოფილი კუნძულის დანარჩენი ნაწილებია ნორდსტრანდი და ჰალიგი. ყველა მათგანი ისტორიულ რეგიონ უტჰალანდს მიეკუთვნება.

პელვორმამდე მიღწევა ბორნითაა შესაძლებელი.

პელვორმზე დაარსდა ევროპის ერთ-ერთი უდიდესი ჰიბრიდული განახლებადი ენერგიის დანადგარები. მასში კომბინირებულია მზის რადიაციისა და ქარის ენერგიის საწარმოები, რომლებიც წელიწადში 700 ელექტროენერგიას გამოიმუშავებენ.
სერხიო ბუსკეტსი

სერხიო ბუსკეტს ბურგოსი (; დ. 16 ივლისი, 1988, საბადელი) — ესპანელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ მაიამის „ინტერის“ საყრდენი ნახევარმცველი. ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო საყრდენ ნახევარმცველად.

კარიერა
საკლუბო
ბუსკეტსი დაიბადა ბადია-დელ-ვალიესში, ბარსელონაში, კატალონიაში. 2005 წელს ის შეუერთდა „ბარსელონას“ ახალგაზრდულ კლუბს, სადაც 26 მატჩში გაიტანა შვიდი გოლი. ორი წლის შემდეგ ის მოხვდა „ბარსელონა -ში“, რომელსაც წვრთნიდა ჟოზეპ გვარდიოლა, რომელიც დაეხმარა ფეხბურთელს მესამე დივიზიონში გადასვლაში. ბუსკეტსმა 32 მატჩში მიიღო მონაწილეობა და გაიტანა ერთი გოლი. იმავე სეზონში ბუსკეტის დებიუტი შედგა პირველ გუნდში კატალონიის თასზე, სადაც შეცვლაზე შემოვიდა. ის თამაშობს 16-ნომრიანი მაისურით სერხიოს სახელით, რაც ხშირად იწვევს დაბნეულობას.

2008 წლის 13 სექტემბერს შედგა ბუსკეტსის დებიუტი ლა ლიგაში, 90 წუთი ითამაშა სანტანდერის „რასინგის“ წინააღმდეგ, რომელიც დასრულდა ფრედ, 1–1. 2008 წლის 22 ოქტომბერს უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე „ბაზელთან“ სტუმრად გამართულ მატჩში მე-15 წუთზე გაიტანა მეორე გოლი, იმ მატჩში მისმა გუნდმა კი მოიგო 5–0. 22 დეკემბერს ფეხბურთელს კლუბმა გაუხანგრძლივა კონტრაქტი 2013 წლამდე.

2009 წლის 7 მარტს ბუსკეტსმა პირველი გოლი მიითვალა ლა ლიგაში ბილბაოს „ატლეტიკთან“ 2–0 მოგებულ მატჩში. ბუსკეტსმა სასტარტო შემადგენლობაში ითამაშა ჩემპიონთა ლიგის ფინალში, სადაც მისმა გუნდმა დაამარცხა „მანჩესტერ იუნაიტედი“ 2–0.

2010–2011 წლების სეზონში ბუსკეტსი კლუბში თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე.

2011 წლის 27 იანვარს ფეხბურთელმა კლუბთან გაახანგრძლივა კონტრაქტი 2015 წლამდე, ფეხბურთელის სატრანსფერო ფასი კი განისაზღვრა 150 მილიონი ევროთი.

სანაკრებო
2008 წლის 11 ოქტომბერს შედგა ბუსკეტსის დებიუტი ესპანეთის 21-წლამდელთა ნაკრებში 2009 წლის მსოფლიოს ახალგაზრდული ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპზე შვეიცარიაში. მე-17 წუთზე მან გაიტანა გოლი, მისმა ნაკრებმა წააგო 1–2, მაგრამ ორი მატჩის ჯამში გამარჯვება დარჩათ ესპანელებს (4–3).

2009 წლის 6 თებერვალს გამოიძახეს ეროვნულ ნაკრებში ინგლისთან 11 თებერვალს გასამართი ამხანაგური მატჩისთვის. ეროვნულ ნაკრებში თამაშის საშუალება კი მიეცა 2009 წლის 1 აპრილს თურქეთის ნაკრებთან 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში. მან 16 წუთი ითამაშა სტამბოლში, სადაც მისმა გუნდმა მოიგო 2–1.

2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ნაკრებში ჰყავდა გამოძახებული ვისენტე დელ ბოსკეს სამხრეთ აფრიკაში.

საკლუბო სტატისტიკა
მიღწევები
საკლუბო
ბარსელონა:(32)
ესპანეთის ლა ლიგა (9): 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2022–23
ესპანეთის თასი (7): 2008–09, 2011–12, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2020–21
ესპანეთის სუპერთასი (7): 2009, 2010, 2011, 2013, 2016, 2018, 2022–23
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (3): 2008–09, 2010–11, 2014–15
უეფა-ს სუპერთასი (3): 2009, 2011, 2015
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (3): 2009, 2011, 2015

სანაკრებო
ესპანეთის ეროვნული ნაკრები:(2)
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი (1): 2010
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი (1): 2012
გოდფრი ბინაისა

გოდფრი ბინაისა (დ. 30 მაისი, 1920, ბუგანდა — გ. 5 აგვისტო, 2010, კამპალა, უგანდა) — უგანდის სახელმწიფო მოღვაწე. უგანდის პრეზიდენტი 1979-1980 წლებში.

სწავლობდა სამართალს ლონდონში, ინგლისის სამეფო კოლეჯში. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ გახდა ქვეყნის პირველი პროფესიონალი ადვოკატი. იყო უგანდის ეროვნული კონგრესის, ხოლო 1962 წლიდან უგანდის სახალხო კონგრესის წევრი. 1962-1968 წლებში დამოუკიდებელი უგანდის იუსტიციის მინისტრია. იდი ამინის ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ 70-იან წლებში ემიგრაციაშია აშშ-ში და ეწევა საადვოკატო მოღვაწეობას. 1979 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. 1979 წელს ტანზანიის გავლენით თანამდებობაზე შეცვალა ქვეყნის პრეზიდენტი იუსუფ ლულე. საუკუნის 80-90-იან წლებში ცხოვრობდა ნიუ-იორკში, სადაც საადვოკატო პრაქტიკა ჰქონდა.

გარდაიცვალა 2010 წელს, უგანდაში.
ნორდერნაი

ნორდერნაი — გერმანიის კუთვნილი კუნძული ჩრდილოეთის ზღვაში, აღმოსავლეთ ფრიზის კუნძულების შემადგენლობაში. ამავე დროს, ის წარმოადგენს ქვემო საქსონიის მხარეში შემავალ აურიხის მუნიციპალიტეტს.

კუნძულის სიგრძე 14 კმ-ია, სიგანე 2,5 კმ, მთლიანი ფართობი — 26,3 კმ² და ამ მხრივ გერმანიის მეათე უდიდესი კუნძულია. მოსახლეობა 6 200 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის სტატუსი 1946 წელს მიენიჭა. კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილზე გადაჭიმულია 14 კმ სიგრძის ქვიშიანი პლაჟი.

ნორდერნაის სიახლოვეს, 800 მეტრით აღმოსავლეთით მდებარეობს კუნძული ბალტრუმი; დასავლეთით, 3 კმ-ში კი კუნძული იუსტი.

კუნძულის მთლიანი აღმოსავლეთ ნაწილი მიეკუთვნება ქვემო საქსონიის ვატოვის ზღვის ეროვნულ პარკს. ეროვნული პარკის სტატუსი გავლენას ახდენს კუნძულზე ყველა სახის გადაზიდვებზე.
ალექსანდრე შიმკევიჩი

ალექსანდრე პოლიკარპეს ძე შიმკევიჩი (; დ. 12 ნოემბერი, 1858, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 1907, თბილისი) — თბილისში მოღვაწე წარმოშობით პოლონელი არქიტექტორი.

ბიოგრაფია
მამა კოვნოს გუბერნიის აზნაური პოლიკარპე ეგნატეს ძე შიმკევიჩი, ადვოკატად მუშაობდა. დედა - ადელაიდა პეტრეს ასული გურსკალინი, გერმანულ-შვედური წარმოშობის ოჯახიდან იყო, რომელიც სანქტ-პეტერბურგში საუკუნეში დაფუძნდა. ცნობილია, რომ 1830-1840-იან წლებში პეტრე გურსკალინმა ფირმა „სნეგირევი და კომპანიისაგან“ შეიძინა გლინკის ბოლო რომანსების გამოცემის უფლება. 1854 წელს თავისი უფლებები გლინკას შემოქმედების გამოსაცემად (თავისი ფირფიტებითა და ეგზემპლარებით) დაუთმო ფიოდორ სტეპლოვსკის ფირმას. საუკუნის 30-40-იან წლებში გურსკალინი იყო ნოტების ერთ-ერთი პირველი გამომცემელი სანქტ-პეტერბურგში.

ადვოკატ შიმკევიჩის ოჯახი ცხოვრობდა ვასილევსკის კუნძულზე, მე-11 ხაზზე, ეკონომიკისა და მართვის აკადემიის შენობაში . მათი სახლი ახლოს მდებარეობდა კარლ მაის სახელობის სკოლასთან. ოჯახის გერმანული წარმოშობის გათვალისწინებით გასაკვირი არ იყო, რომ შიმკევიჩის სამივე ვაჟი - პავლე (1858-1900), ალექსანდრე (1860-1907) და პეტრე (1862-1920) კარლ მაის სახელობის სკოლაში სწავლობდნენ. ალექსანდრე შიმკევიჩი კარლ მაის სახელობის სკოლაში სწავლობდა 1867-1875 წლებში.

სკოლის დამთავრების შემდეგ მან სწავლა გააგრძელა სანქტ-პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში არქიტექტორის სპეციალობაზე. 1885 წელს ალექსანდრე შიმკევიჩმა მიიღო არქიტექტორის ადგილი ქ. თბილისში. მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ შიმკევიჩის ოჯახი ნათესაური და მეგობრული ურთიერთობით მჭიდროდ უკავშირდებოდა ფიოდორ გუსტავის ძე ბერენშტამის (1862-1937) ოჯახს, რომლის შვილი ფიოდორ ფიოდორის ძე ბერენშტამი (1905-1986) ასევე სწავლობდა კარლ მაის სკოლაში. ფიოდორ გუსტავის ძე ბერენშტამი ალექსანდრე შიმკევიჩთან ერთად სწავლობდა სამხატვრო აკადემიაში. მან ცოლად შეირთო ალექსანდრეს დეიდაშვილი და სწორედ ფიოდორ ბერენშტამის (იგი იყო ცნობილი ადამიანი თბილისში) რეკომენდაციით შესძლო ალექსანდრემ ქ. თბილისის არქიტექტორად მოწყობა.

შიმკევიჩის პროექტით აშენდა თბილისის შემდეგი შენობები: ისლამური სახლი (1885 წ.), კავკასიის აბრეშუმის სახლი (1892 წ.), საქართველოს უზენაესი სასამართლო (1894 წ.), შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი (არქიტექტორ კ. ტატიშჩევთან ერთად; 1901წ.), კონსერვატორია (1904 წ.), ანდრეოლეტის სახლი (1901 წ.), ფუნიკულიორის შენობა (არქიტექტორ ბლუშემთან ერთად; 1905 წ.), თამამშევის საცხოვრებელი სახლი იალბუზის 18-ში (1900-1905 წწ.); ასევე მისი აშენებულია ბათუმის გიმნაზია (1897 წ.).

1905-1906 წლებში ალექსანდრე შიმკევიჩი თბილისის სამხატვრო სკოლაში ასწავლიდა. ალექსანდრე შიმკევიჩი გარდაიცვალა 1907 წელს ქალაქ თბილისში. დაკრძალულია იქვე.

ოჯახი
ალექსანდრეს ჰყავდა ოთხი ვაჟი. ერთ-ერთმა მათგანმა - ნიკოლოზმა მამის გზა გააგრძელა და ისიც არქიტექტორი გახდა. სწავლობდა საფრანგეთში, ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა პარიზში. შვილიშვილმა - ალექსანდრე შიმკევიჩმა ასევე დაამთავრა პარიზის სამხატვრო აკადემია და სახელი გაითქვა საფრანგეთისა და სხვა ქვეყნების ცნობილ მხატვრებში, გრაფიკოსებსა და დიზაინერებში.
აინუნგი

საქართველოს გერმანელთა ასოციაცია „აინუნგი“ (, „აინუნგი“ ნიშნავს ერთობას) — საქართველოში მცხოვრებ გერმანელთა და გერმანული წარმომავლობის მქონე ხალხის გაერთიანება, რომელიც 1991 წლის აგვისტოში დაარსდა. აინუნგის მიზანს საქართველოში გერმანული კულტურის აღორძინება და ნაციონალური, კულტურული და რელიგიური ტრადიციების მოვლა-შენარჩუნება წარმოადგენს. ასოციაციის ცენტრია „შეხვედრების სახლი“, რომელშიც გერმანელთა სათვისტომოს წევრები იკრიბებიან.

სამშობლოდან გადმოსახლებული გერმანელები საქართველოში საუკუნიდან ცხოვრობენ; - საუკუნეებში მათ თბილისისა და სოხუმის მახლობლად რამდენიმე გერმანული დასახლება, ე. წ. „კოლონიები“ დააარსეს. მათი უმრავლესობა საბჭოთა კავშირის პერიოდში საქართველოდან ყაზახეთსა და ციმბირში გაასახლეს; ასოციაცია აინუნგი სწორედ საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ საქართველოში დაბრუნებულმა გერმანელებმა დააარსეს 1991 წელს.

საქართველოს დამოუკიდებლობის პირველ წლებში აინუნგი მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა გერმანული სათვისტომოს მოხუცი წევრების მოვლაში. ასოციაციის ხელშეწყობით თბილისში აშენდა შერიგების ლუთერანული ეკლესია, სადაც საქართველოს ევანგელურ-ლუთერანული სათვისტომოს გერმანულენოვანი ღვთისმსახურება ტარდება.
ფრანკფურტის წმინდა პავლეს ტაძარი

ფრანკფურტის წმინდა პავლეს ტაძარი — კლასიცისტურ სტილში ნაგები ეკლესია გერმანიაში, მაინის ფრანკფურტში. იგი 1786 წელს დანგრეული ბარფიუსერკირხეს ეკლესიის ადგილზე 1789-1833 წლებში აშენდა და 1944 წლამდე ფუნქციონირებდა, როგორც ქალაქის მთავარი ევანგელური ტაძარი. 1848 და 1849 წლებში წმინდა პავლეს ტაძარში იკრიბებოდა ფრანკფურტის ეროვნული კრება, ხალხის მიერ თავისუფლად არჩეული პირველი სახალხო კრება გერმანიაში. 1949 წელს კრებამ წმინდა პავლეს ტაძარში შეიმუშავა გერმანიის კონსტიტუცია, რომელიც პაულსკირხეს კონსტიტუციის სახელითაა ცნობილი.

1944 წლის 18 მარტს წმინდა პავლეს ტაძარი ქალაქის დაბომბვისას დაიწვა. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ კი იგი, როგორც ფრანკფურტის ისტორიული ნაგებობა, კვლავ აღადგინეს. ფრანკფურტის ეროვნული კრების ასი წლის იუბილესთან დაკავშირებით, 1948 წლის 18 მაისს, იგი კვლავ გაიხსნა სრულიად გერმანელთა სახლის სახელწოდებით. ამ პერიოდიდან იგი ეროვნული ძეგლია და ძირითადად გამოფენებისა და საჯარო მოვლენებისათვის გამოიყენება.
საწკეპელა

საწკეპელა — ქედი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის მცხეთის მუნიციპალიტეტში. წარმოადგენს თრიალეთის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთის განშტოებას. მდინარე დიღმისწყლის სათავესთან გამოეყოფა თრიალეთის ქედს და დიდგორის მთამდე (1274 მ) გრძელდება. აგებულია ზედაეოცენური თაბაშირის შემცველი თიხებით და ქვიშაქვებით. კალთები დანაწევრებულია მდინარეების მტკვრისა და დიღმისწყლის შენაკადებით. მთის ჩრდილოეთ-დასავლეთი კალთა შემოსილია შერეული ფართოფოთლოვანი ტყით.
საწოლი (მეფე)

საწოლი მეფისა — საქართველოს მეფის მოსასვენებელი განსაკუთრებული დაწესებულება. აღწერილია ხელმწიფის კარის გარიგებაში ( საუკუნე). სასახლეში საწოლი მოიცავდა საკუთრივ დასაწოლ-დასაძინებელ, აგრეთვე „უკაზმავი“ მეფის სამყოფ და საწოლის სამსახურებლისათვის განკუთვნილ ოთახებს. მგზავრობისათვის არსებობდა მოძრავი საწოლი, რომელიც „სიკისტროსანი“ და „სასაგებლე“ ჯორებით გადაჰქონდათ ბარგისუხუცესსა და შუბოსან მესაწოლეებს. საწოლი მსახურთუხუცესის „ჴელისა“ იყო, უშუალოდ კი მას მესაწოლეთუხუცესი განაგებდა. დაცვას უზრუნველყოფდნენ „წინამწოლნი“, „კარის დარაჯა“ და არგნოსანი „საწოლის მეკარე“, კერძო სამსახურს — ფარეშები, ფარეშთუხუცესი და მეღვინე, ხოლო სახელმწიფო საქმეებზე მოხსენება-განკარგულებათა აღნუსხვა და დაწესებულების წლიური ანგარიშის შედგენა-შემოწმება საწოლის მწიგნობარს ევალებოდა.
ჩუპაკის პროვინცია

ჩუპაკა — პროვინცია პერუში, ხუნინის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება კონსეპსიონის პროვინცია, აღმოსავლეთიდან უანკაიოს პროვინცია, სამხრეთიდან უანკაველიკას რეგიონი და დასავლეთიდან ლიმას რეგიონი. პროვინციაში ცხოვრობს 57 000 ადამიანი, ფართობი კი შეადგენს 1 153,05 კმ²-ს. პროვინციის დედაქალაქია ჩუპაკა.

პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 9 რაიონად.
იაულის პროვინცია

ჯაული — პროვინცია პერუში, ხუნინის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება პასკოს რეგიონი და ხუნინის პროვინცია, აღმოსავლეთიდან ტარმას პროვინცია, სამხრეთიდან ხაუხა და დასავლეთიდან ლიმას რეგიონი. 2002 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 66 093 ადამიანი, ფართობი კი შეადგენს 3 617,35 კმ²-ს. პროვინციის დედაქალაქია ლა-ოროია.

პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 10 რაიონად.
ტარმის პროვინცია

ტარმა — პროვინცია პერუში, ხუნინის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ხუნინის პროვინცია, აღმოსავლეთიდან ჩანჩამაიოს პროვინცია, სამხრეთიდან ხაუხას პროვინცია და დასავლეთიდან ჯაულის პროვინცია. პროვინციაში ცხოვრობს 104 335 ადამიანი, ფართობი კი შეადგენს 2 749,16 კმ²-ს. პროვინციის დედაქალაქია ტარმა.

პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 9 რაიონად.
სატიპოს პროვინცია

სატიპო — პროვინცია პერუში, ხუნინის რეგიონში. მდებარეობს ამაზონის წვიმის ტყეების ცენტრალურ ნაწილში. პროვინციის დედაქალაქია სატიპო. პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 144828 ადამიანს, ფართობი — 19 219,48 კმ².

საზღვრები
პროვინციას დასავლეთიდან ესაზღვრება უანკაიოს, კონსეპსიონის ხაუხას ჩანჩამაიოს პროვინციები, პასკოს რეგიონის ოსაპამპას პროვინცია ჩრდილოეთიდან, ატალაიას პროვინცია ჩრდილო-დასავლეთიდან, ხოლო კუსკოს რეგიონის ლა-კონვენსიონის პროვინცია აღმოსავლეთიდან და სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან.

ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 8 რაიონად.
ხუნინის პროვინცია

ხუნინი — პროვინცია პერუში, ხუნინის რეგიონში. დედაქალაქია ხუნინი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 2360,07 კმ²-ს. მოსახლეობა — 48 723 ადამიანი.

გეოგრაფია
პროვინციის ტერიტორია მთაგორიანია. პროვინციაში მდებარეობს ხუნინის ტბა და მდინარეები მანტარო და ულკუმაიო.

საზღვრები
პროვინციას სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ტარმას პროვინცია, სამხრეთ-დასავლეთიდან ჯაულის პროვინცია, ჩრდილო-დასავლეთიდან პასკოს რეგიონის პასკოს პროვინცია, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ოსაპამპას პროვინცია.

ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 4 რაიონად.
ჩანჩამაიოს პროვინცია

ჩანჩამაიო — პროვინცია პერუში, ხუნინის რეგიონში. დედაქალაქია ლა-მერსედი. პროვინციის სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქია სან-რამონი. პროვინციაში ცხოვრობს 142127 ადამიანი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 4 723,4 კმ²-ს.

პროვინციის სახელწოდება მომდინარეობს მდინარე ჩანჩამაიოს სახელისგან.

პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა ექვს რაიონად.
პისკოს პროვინცია

პისკო — პროვინცია პერუში, იკის რეგიონში. დედაქალაქია პისკო, სადაც მზადდება ამავე სახელწოდების პოპულარული ლიქიორი . პროვინციის სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქია სან-რამონი. პროვინციაში ცხოვრობს 116 865 ადამიანი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 3 978,19 კმ²-ს.

პროვინციაში მდებარეობს პარაკასის ეროვნული ნაკრძალი.

პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა რვა რაიონად.

2007 წლის მიწისძვრა
პერუს 2007 წლის მიწისძვრის შედეგად პისკო იყო ერთ-ერთი ყველაზე დაზარალებული პროვინცია. პროვინციის დაახლოებით 80% განადგურდა, დაიღუპა 400 ადამიანი და 1500 დაშავდა. რიხტერის შკალით მიწისძვრის სიმძლავრე იყო 8,0 მაგნიტუდა.
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1940 (ჯგუფი „А“)

საბჭოთა კავშირის მე-6 საფეხბურთო ჩემპიონატში გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „დინამო“, მესამეზე – მოსკოვის „სპარტაკი“. დაიწყო 2 მაისს და დასრულდა 17 ნოემბერს.

შედეგები
ცხრილი
საუკეთესო ბომბარდირი: გრიგორი ფედოტოვი − 21 (20) − „ცდკა“

მატჩები
ჩემპიონი
პერიოდიკა
დასრულებული ქრონიკა. სსრ კავშირის ჩემპიონატი // „სარბიელი“, 31 მაისი, 1991, № 21 (22), გვ. 6.
სპარტაკი მოსკოვი (საფეხბურთო კლუბი)

„სპარტაკი“ მოსკოვი — რუსეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ მოსკოვიდან. სსრკ-ის 12-გზის ჩემპიონი, რუსეთის 9-გზის ჩემპიონი, სსრკ-ის თასის 10-გზის მფლობელი, რუსეთის თასის 3-გზის მფლობელი და თანამეგობრობის თასის 6-გზის მფლობელი.

ჯილდოები
ეროვნული ჩემპიონატები
სსრკ-ის ჩემპიონი (12):
შემოდგომა 1936, 1938, 1939, 1952, 1953, 1956, 1958, 1962, 1969, 1979, 1987, 1989

სსრკ-ის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (12):
1937, 1954, 1955, 1963, 1968, 1974, 1980, 1981, 1983, 1984, 1985, 1991

სსრკ-ის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (9):
გაზაფხული 1936, 1940, 1948, 1949, 1957, 1961, 1970, 1982, 1986

სსრკ-ის თასი (10):
1938, 1939, 1946, 1947, 1950, 1958, 1963, 1965, 1971, 1991/92

სსრკ-ის თასის ფინალისტი (5):
1948, 1952, 1957, 1972, 1981

სსრკ-ის ფეხბურთის ფედერაციის თასი:
1987

რუსეთის ჩემპიონი (9):
1992, 1993, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001

რუსეთის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (5):
2005, 2006, 2007, 2009, 2011-12

რუსეთის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2):
1995, 2002

რუსეთის თასი (3):
1994, 1998, 2003.

რუსეთის თასის ფინალისტი (2):
1996, 2006

რუსეთის ახალგაზრდული საფეხბურთო პირველობა (2):
2008, 2010

სხვა
თანამეგობრობის თასი: 1993, 1994, 1995, 1999, 2000, 2001.
თანამეგობრობის თასის ფინალისტი: 1997, 1998, 2002,
 : 2002.
 : 2012.

ევროთასები
ჩემპიონთა თასი/ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალისტი:
1991
თასების თასის ნახევარფინალისტი:
1993
უეფა-ს თასის ნახევარფინალისტი:
1998.