iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
უილიამ სიუარდი

უილიამ ჰენრი სიუარდი ( ; დ. 16 მაისი, 1801 — გ. 10 ოქტომბერი, 1872) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ნიუ-იორკის შტატის გუბერნატორი, 1861–1869 წლებში ეკავა აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის თანამდებობა. ეწინააღმდეგებოდა მონათმფლობელობას, იყო რესპუბლიკური პარტიის გამოჩენილი წევრი. მონაწილეობდა ალასკის ტერიტორიის შესყიდვასთან დაკავშირებულ მოლაპარაკებებში.

დაიბადა 1801 წელს, ნიუ-იორკის შტატში. მამამისი ფერმერი იყო და ფლობდა მონებს. იურიდიული განათლების მიღების შემდეგ გადავიდა ცენტრალური ნიუ-იორკის ქალაქ ობურნში. 1830 წელს აირჩიეს ნიუ-იორკის სენატში. ოთხი წლის შემდეგ ვიგების პარტიამ გუბერნატორის კანდიდატად წარადგინა და გამარჯვებაც მოიპოვა. სიუარდი გუბერნატორად მეორედ, 1840 წელსაც აირჩიეს. თანამდებობაზე ყოფნის დროს რამდენიმე საკანონმდებლო ცვლილება განახორციელა, რითაც გააუმჯობესა ფერადკანიანი მოსახლეობის უფლებრივი მდგომარეობა.

1849 წელს აირჩიეს აშშ-ის სენატში. მონათმფლობელობის საწინააღმდეგოდ მიმართული პროვოკაციული განცხადებების გამო სამხრეთის შტატებში ხალხის დიდი სიყვარულით არ სარგებლობდა. 1855 წელს ხელმეორედ აირჩიეს სენატში, შემდეგ კი გაწევრიანდა რესპუბლიკურ პარტიაში. მოგვიანებით, სიუარდი აბრაამ ლინკოლნის მიერ დაინიშნა სახელმწიფო მდივნის თანამდებობაზე.

სახელმწიფო მდივნის თანამდებობაზე იყო ენდრიუ ჯონსონის პრეზიდენტობის დროსაც, 1867 წელს მონაწილეობა მიიღო ალასკის შესყიდვასთან დაკავშირებულ მოლაპარაკებებში.
გრძელი თითების მიოტი

გრძელ თითება მიოტი ან თაივანის გრძელთითიანი მიოტი — თაივანის ღამურის ენდემური სახეობა.

ის პირველად მეცნიერებმა აღმოაჩინეს 2003 წელს და აღწერილია 2015 წელს თაივანისა და აღმოსავლეთ ჩინეთის მიოტის ღამურების ფილოგენეტიკის კვლევაში. ითვლება, რომ ის ყველაზე მჭიდროდ არის დაკავშირებული რიუკიუს კუნძულების იანბარუს ულვაშიან ღამურასთან . მისი სპეციფიკური ეპითეტი, , მიუთითებს, რომ იგი იყო მეორე (იმ დროისთვის) დაუხასიათებელი მიოტი, რომელიც ცნობილია ტაივანიდან, მეორე არის მოწითალო მიოტი, რომელიც მოგვიანებით აღწერილი იქნა -თან ერთად. მიუხედავად მისი სახელისა, გრძელ თითება არ არის განსაკუთრებით გამორჩეული სხვა მიოტის სახეობებთან შედარებით.

იგი გავრცელებულია მთელ თაივანში, ბინადრობს ტყიან ადგილებში როგორც მთებში, ისე აღმოსავლეთ დაბლობებში. ითვლება, რომ მას განსაკუთრებული საფრთხე არ ემუქრება და, შესაბამისად, კლასიფიცირებულია, როგორც მინიმალური საფრთის ქვეშ მყოფი, წითელი ნუსხის მიხედვით.
ჰიკიმაიუ

ჰიკიმაიუ — ბუნებრივი წარბების მოცილებისა და შუბლზე ნაცხის მსგავსი წარბების მოხატვის პრაქტიკა პრემოდერნულ იაპონიაში, განსაკუთრებით, ჰეიანის პერიოდში (794–1185).

ჰიკი ნიშნავს „მოზიდვას“, მაიუ — „წარბებს“. არისტოკრატი ქალები წარბებს იცლიდნენ ან იპარსავდნენ და ახალს იხატავდნენ ფხვნილისებრი მელნით, სახელად ჰაიზუმი, რომელიც მზადდებოდა შირბახტის მურის ან რაფსის ზეთისგან.
ტაიკა ვაიტიტი

ტაიკა დევიდ კოჰენი (დ. 16 აგვისტო,1975) პროფესიონალურად ცნობილი როგორც ტაიკა ვაიტიტი ( - -- ), ახალზელანდიელი კინოშემქმნელი, მსახიობი და კომიკოსი. ცნობილია უცნაური კომედიური ფილმების გადაღებით, თუმცა თავისი კარიერა გააფართოვა როგორც გამხმოვანებელმა და პროდიუსერმა უამრავი პროექტებისა.მიღებულ ჯილდოებს შორისაა ოსკარის, ბაფთა და გრემის ჯილდო, ორჯერ ნომინირებული პრაიმტაიმის ემის ჯილდოსთვის . ჟურნალმა -მა ის 2022 წელს მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანთა შორის დაასახელა.

მონაწილეობა აქვს მიღებული ახალზელანდიურ ფილმებში:: ბიჭი (2010) და ველურ ადამიანებზე ნადირობა (2016). 2003 წელს გადაღებულ მოკლემეტრაჟიან ფილმში ორი მანქანა, ერთი ღამე მოიპოვა ოსკარის ნომინაცია საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმისთვის . ჯემეინ კლემენტთან ერთად მონაწილეობა მიიღო საშინელებათა ჟანრის კომედიური ფილმის რას ვაკათებთ ჩვენ ჩრდილში (2014) სამუშაო პროცესში, რომელიც 2019 წელს მიიღეს სახელწოდების სატელევიზიო სერიალში. სერიალი ნომინირებულია პრაიმტაიმის ემის ჯილდოზე საუკეთესო კომედიური სერიებისთვის .

მისი სარეჟისორო ტიტულები მოიცავს სუპერგმირულ ფილმებს : (2017) და : (2022), ასევე შავი კომედიის ფილმს (2019), რომელთაგან ბოლო მან ასევე დაწერა და ითამაშა როგორც წარმოსახვითი ვერსია. დოლფ ჰიტლერი . ჯოჯო კურდღელმა მიიღო ოსკარის ექვსი ნომინაცია და საუკეთესო ადაპტირებული სცენარის მფლობელი გახდა. უეიტიტიმ ასევე დაიმსახურა გრემის ჯილდო ფილმის საუნდტრეკის პროდიუსერებისთვის.

ტელევიზიაში, ვაიტიტიმ შექმნა და აღმასრულებელი პროდიუსერი იყო ტრაგიკუმიკური სერიალის დამჯავშნელი ძაღლები და ითამაშა კომედიაში ჩვენი დროშა ნიშნავს სიკვდილს. სერიალის მანდალორიენის ეპიზოდის რეჟისორის გარდა, მან ასევე გაახმოვანა პერსონაჟი -11, რისთვისაც იგი ნომინირებული იყო პრაიმტაიმის ემმი დაჯილდოებაზე გამორჩეული პერსონაჟის ხმოვანი შესრულებისთვის.

ადრეული ცხოვრება
ტაიკა დევიდ კოენი დაიბადა 1975 წლის 16 აგვისტოს უელინგტონში. გაიზარდა უელიგტონის აროს ველის გარეუბანში და რაუკოკორეში პლენტის ყურეს პატარა ქალაქში.

მისი მამა იყო ტე უანაუ-ა-აპანუის წარმოშობის მხატვარი, ხოლო დედა, რობინ კოენი, ებრაული წარმოშობის სკოლის მასწავლებელი.მისი დედის ბაბუა იყო რუსი ებრაელი, რომლის ოჯახი წარმოშობით ნოვოზიბკოვიდან, რუსეთი. ვაიტიტიმ თქვა, რომ მისი დედის ოჯახი იყო რუსი, ებრაელი, ირლანდიელი და სხვა ევროპული ეროვნებისა, ხოლო მამის მხარე იყო „მაორი და ცოტათი ფრანგი კანადელი“. მისი ბაბუა, ასევე სახელად ტაიკა, მეორე მსოფლიო ომის დროს მსახურობდა მაორის ბატალიონის ჯარისკაცად.

როგორც მაორი, ასევე ებრაელი, ვაიტიტი საკუთარ თავს აღწერს, როგორც "პოლინეზიელ ებრაელს". ის გაიზრდისას უფრო მეტად დაუკავშირდა თავის მაორის ფესვებს, ოჯახში, სადაც იუდაიზმი ძალზე შორს იყო და იდენტიფიცირდებოდა როგორც ათეისტი, რომელიც „მეტად ენდობა მკვიდრთა რწმენებს“.
ბენ სიმონსი

ბენჯამინ დეივიდ სიმონსი (; დ. 20 ივლისი, 1996) — ავსტრალიელი პროფესიონალი კალათბურთელი, ბრუკლინ ნეტსის მოთამაშე ეროვნული საკალათბურთო ასოციაციაში . ერთი სეზონის განმავლობაში თამაშობდა ლსუ ტაიგერსში (კოლეჯებს შორის ჩემპიონატში), რის შემდეგაც ის შეიყვანეს სრულიად ამერიკის სიმბოლურ ნაკრებში და დაასახელეს -ის წლის ახალწვეულად. სიმონსი 2016 წლის -ის დრაფტზე პირველი არჩევანით აირჩია ფილადელფია სიქსერსმა. მარჯვენა ფეხის ტრავმის გამო ერთი წლის გამოტოვების შემდეგ, ის 2018 წელს -ის წლის ახალბედად დასახელდა და სამჯერ იქნა არჩეული -ს ყველა ვარსკვლავის მატჩში. 2020-21 წლების სეზონის შემდეგ, სიქსერსთან თანამშრომლობაზე უარის თქმის გამო, ის ბრუკლინ ნეტსს გაუცვალეს. სიმონსი -ს ისტორიაში ყველაზე მეტჯერ დაჯარიმებული მოთამაშეა.
70-იანი წლების შოუ

„70-იანი წლების შოუ“ — ამერიკული სატელევიზიო თინეიჯერული სიტკომი, რომელიც -ზე გადიოდა1998 წლის 23 აგვისტოდან 2006 წლის 18 მაისამდე. სერიალი ასახავს ექვსი თინეიჯერის ცხოვრებას, ისინი ცხოვრობენ გამოგონილ ქალაქ პოინტ-პლეისში, ვისკონსინის შტატში, 1976–1979 წლებში. მთავარ როლებს ასრულებენ: ტოფერ გრეისი, მილა კუნისი, ეშტონ კაჩერი, დენი მასტერსონი, ლორა პრეპონი, ვილმერ ვალდერამა, ლიზა რობინ კელი, დებრა ჯო რაპი, კურტვუდ სმიტი, დონ სტარკი, ტომი ჩონგი და ტანია რობერტსი.

1999 წელს გადაცემა გადაკეთდა -სათვის (გაერთიანებული სამეფო). ეწოდა („ასეთი დღეები“), იყენებდნენ თითქმის მთლიანად ორიგინალ სცენარს, მხოლოდ მცირედი ცვლილებები შეეხო კულტურულ რეალიებს. სერიალის გაგრძელება, „90-იანი წლების შოუ“, რომელიც ვითარდება 1995 წელს და ეხება „70-იანი წლების შოუს“ მთავარი გმირების შვილებს, -ზე გამოვიდა 2023 წლის 19 იანვარს.
ცხრაკუდა მელა

ცხრაკუდა მელა — მითური მელა, რომელიც სათავეს ჩინურ მითოლოგიაში იღებს. გავრცელებულია აღმოსავლეთ აზიის სხვა მითოლოგიებშიც.

ჩინურ და აღმოსავლეთაზიურ ფოლკლორში ცხრაკუდა მელა წარმოდგენილია მაგიური ძალების მქონე სულის სახით. ხშირად გამოსახავენ როგორც ბოროტ არსებას, რომელიც ადამიანებს ლამაზ ქალად შენიღბვის უნარით ატყუებს.

ერთ ძველ მითში, იუ დიდი შეხვდა თეთრ ცხრაკუდა მელას, რომელიც მან სასიხარულო ნიშანად ჩათვალა იმისა, რომ დაქორწინდებოდა ნუძიაოზე. ხანურ იკონოგრაფიაში ცხრაკუდიანი მელა ზოგჯერ გამოსახულია კუნლუნის მთაზე, უკვდავების ქალღმერთ სივანგმუსთან ერთად. პირველი საუკუნის თხზულების, „პაი ხუ თუნგის“ („დებატები თეთრი ვეფხვის დარბაზში“) მიხედვით, მელას ცხრა კუდი შთამომავლობის სიმრავლის სიმბოლოა.

ცხრაკუდა მელა პირველად ნახსენებია კლასიკურ ჩინურ ტექსტში „შანხაი ძინგი“ („მთებისა და ზღვების წიგნში“), რომელიც იქმნებოდა მებრძოლი სამეფოების პერიოდიდან (ძვ. წ. 475–ძვ. წ. 221) დასავლეთ ხანის (ძვ. წ. 202 – ახ. წ. 9; ახ. წ. 25 – ახ. წ. 220 წწ.) პერიოდამდე. ნაშრომში ნათქვამია:

„შანხაი ძინგის“ მე-14 თავში კუო ფუ წერს, რომ ცხრაკუდა მელა იყო კარგის მაუწყებელი ნიშანი, რომელიც ჩნდებოდა მშვიდობის ჟამს.
ბურატა

ბურატა — იტალიური ძროხის რძის (ზოგჯერ კამეჩის) ყველი, რომელიც მზადდება მოცარელასა და ნაღებისგან. გარე გარსი მყარია, ხოლო შიგთავსი შეიცავს სტრაჩატელასა და შედედებულ ნაღებს, რაც მას უჩვეულო, რბილ ტექსტურას აძლევს. დამახასიათებელია აპულიისათვის.

ისტორია
არის სამხრეთიტალიური, აპულიური პროდუქტი. მზადდება ძროხის რძისგან, დვრიტასგან და ნაღებისგან. შესაძლოა შექმნილი იყოს დაახლოებით 1900 წელს, ძმები ბიანჩინოების (ლორენცო და ვინჩენცო) ფერმაში, ქალაქ ანდრიაში. უახლესმა ახალი ცნობებით, ლორენცო ბიანჩინომ პროდუქტი პირველად 1956 წელს შექმნა.

1950-იან წლებში ბურატა უფრო ფართოდ გახდა ხელმისაწვდომი, რადგან ზოგიერთმა ადგილობრივმა ყველის ქარხანამ მისი წარმოება დაიწყო. ფართო ქარხნული წარმოების დაწყების მიუხედავად, ბურატამ პრემიუმპროდუქტის სტატუსი შეინარჩუნა.

ბურატა ასევე იწარმოება შეერთებულ შტატებში, განსაკუთრებით — აღმოსავლეთ სანაპიროზე მდებარე ქალაქების (სადაც ისტორიულად მრავალი იტალიელი ამერიკელი ცხოვრობს) ხელით დამზადებული ყველის მაღაზიებში. მიუხედავად ამისა, ორიგინალი „ “ ევროკავშირსა და დიდ ბრიტანეთში რეგისტრირებულია როგორც დაცული გეოგრაფიული აღნიშვნა და ყველა ოპერაცია — ნედლეულის დამუშავებიდან მზა პროდუქტის წარმოებამდე — უნდა განხორციელდეს განსაზღვრულ გეოგრაფიულ რეგიონში — აპულიაში.
ბრი

ბრი — ძროხის რძისგან დამზადებული რბილი ყველი. სახელი ეწოდა საფრანგეთის იმ რეგიონის პატივსაცემად, საიდაც შეიქმნა (დაახლოებით შეესაბამება სენა და მარნის თანამედროვე დეპარტამენტს). ყველი ღია ფერისაა, ოდნავ მონაცრისფრო ელფერით. აქვს თეთრი ობის ქერქი, რომელიც იჭმება; მისი გემო დიდწილად დამოკიდებულია გამოყენებული ინგრედიენტებსა და საწარმოო გარემოზე. ჰგავს კამემბერს, რომელიც საფრანგეთის სხვა რეგიონში შეიქმნა. ბრი ჩვეულებრივ შეიცავს 60-დან 75%-მდე ცხიმს, რაც ოდნავ აღემატება კამემბერის ცხიმიანობას.

„ბრი“ არის ყველის სტილი და მისი სახელწოდება დაცული არ არის, თუმცა ზოგიერთი რეგიონული სახეობა დაცულია.

წარმოება
ბრი შეიძლება დამზადდეს ცხიმიანი ან ნახევრად უცხიმო რძისგან. ნედლ რძეში ამატებენ დვრიტს და მაქსიმუმ 37° ტემპერატურამდე აცხელებენ. შემდეგ ყველს ათავსებენ ფორმებში, ზოგჯერ ტრადიციულ დახვრეტილ კუბებში, რომელსაც ეწოდება . 20 სანტიმეტრიანი ყალიბი ივსება ყველის რამდენიმე თხელი ფენით, რომელიც იწრიტება დაახლოებით 18 საათის განმავლობაში. შემდეგ ყველს ფორმებიდან იღებენ, ამარილებენ, უმატებენ ყველის კულტურებს ( , , ან ) და აძველებენ კონტროლირებად გარემოში მინიმუმ ოთხი ან ხუთი კვირის განმავლობაში.

თუ კი დაძველების მიზნით უფრო დიდხანს აჩერებენ, როგორც წესი, ეს რამდენიმე თვიდან ერთ წლამდე გრძელდება, ყველის გემო უფრო მძაფრი ხდება, შიგთავსი — უფრო მშრალი და მუქი, ქერქი — მუქი და ფხვიერი; ასეთ ყველს უწოდებენ -ს („შავი ბრი“).

გადამწიფებული ბრი შეიცავს უსიამოვნოდ ჭარბი რაოდენობის ამიაკს, რომელსაც იგივე მიკროორგანიზმები კულტურები წარმოქმნიან, რომლებიც საჭიროა მომწიფებისთვის.
ოპენჰაიმერი (ფილმი)

„ოპენჰაიმერი“ — 2023 წლის ამერიკული ეპიკური ბიოგრაფიული ფილმი. სცენარის ავტორი და რეჟისორია კრისტოფერ ნოლანი. ფილმში მთავარ როლს ასრულებს კილიან მერფი, არის ჯ. რობერტ ოპენჰაიმერის როლში, რომელიც იყო ამერიკელი თეორიტიკოს-ფიზიკოსი, მანჰეტენის პროექტის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფიგურა, „ატომური ბომბის მამად“ წოდებული. ფილმი დაფუძნებულია კაი ბერდისა და მარტინ ჯ. შერვინის 2005 წლის ბიოგრაფიულ წიგნზე „ამერიკელი პრომეთე“. ფილმი ასახავს ოპენჰაიმერის კარიერას. სიუჟეტი ძირითადად ფოკუსირებულია მის სწავლის პერიოდზე, მანჰეტენის პროექტზე მეორე მსოფლიო ომის დროს და მის საბოლოო დაცემაზე, რომელიც 1954 წელს უშიშროების სამსახურის მიერ მეცნიერის ფარულ მოსმენებს უკავშირდება. ფილმში ასევე მონაწილეობენ ემილი ბლანტი (კიტი, ოპენჰაიმერის ცოლი), მეთ დეიმონი (ლესლი გროუვზი, მანჰეტენის პროექტის ხელმძღვანელი), რობერტ დაუნ უმცროსი (ლუის შტრაუსი, აშშ-ის ატომური ენერგიის კომისიის წევრის) და ფლორენს პიუ (ჯინ ტეტლოკი, ოპენჰაიმერის კომუნისტი შეყვარებული). დამხმარე როლებს ასრულებენ: შედიან ჯოშ ჰარტნეტი, კეისი აფლეკი, რამი მალეკი და კენეთ ბრანა.

ფილმის შესახებ გამოცხადდა 2021 წლის სექტემბერში, მას შემდეგ, რაც -მა ნოლანის სცენარის ტენდერი მოიგო. ამას ნოლანსა და მის ძველ დისტრიბუტორ .-ს შორის კონფლიქტი მოჰყვა. მერფი პირველი მსახიობი იყო, რომელმაც კონტრაქტს მოაწერა ხელი (მომდევნო თვესვე), დანარჩენი მსახიობები კი 2021 წლის ნოემბრიდან და 2022 წლის აპრილამდე პერიოდში შეუერთდნენ სამსახიობო შემადგენლობას. 2022 წლის იანვარში მიმდინარეობდა გადაღებებისათვის მომზადება, გადაღებები თებერვლიდან მაისამდე გაგრძელდა. „ოპენჰაიმერი“ გადაიღეს 65-მმ-ისა და 65-მმ-იანი დიდი ფორმატის ფირების კომბინაციით. ასევე, ნოლანმა -ის ისტორიაში პირველად გადაიღო სცენები -ის შავ-თეთრი ფირის საშუალებით. მისი წინა ნამუშევრების მსგავსად, ნოლანმა ფართოდ გამოიყენა პრაქტიკული ეფექტები და მინიმუმამდე დაიყვანა კომპიუტერის მიერ შექმნილი გამოსახულებების გამოყენება. მონტაჟი შეასრულა ჯენიფერ ლეიმმა, ხოლო მუსიკალურ გაფორმებაზე პასუხისმგებელი იყო ლუდვიგ იორანსონი. „ოპენჰაიმერი“ ნოლანის მეოთხე ფილმია, რომელმაც ამერიკის კინოასოციაციის რეიტინგში „“ კატეგორია მიიღო, წინა 3 ფილმია: „დევნა“ (1998), „მემენტო“ (2000) და „ინსომნია“ (2002).
ბიჭი და ყანჩა

— 2023 წლის იაპონური ანიმაციური ფენტეზი ფილმი, რომლის სცენარის ავტორი და რეჟისორია ჰაიაო მიაძაკი. -ს მიერ წარმოებული ამ ფილმის სახელწოდება კავშირშია კენძაბურო იოსინოს ამავე სახელწოდების 1937 წლის რომანთან. უკანასკნელი პერსონაჟის სახით თავად ჩნდება ფილმში, მაგრამ სიუჟეტი ორიგინალურია და რომანს არ უკავშირდება. ფილმს ახმოვანებენ იაპონელი მსახიობები სომა სანტოკი, მასაკი სუდა, აიმიონი, იოსინო კიურა, სეჰეი ჰინო, კო სიბასაკი და ტაკუია კიმურა. დახასიათებული როგორც „დიდი ფანტასტიკური ფილმი“, „ბიჭი და ყანჩა“ აღწერს ბიჭუნა მაჰიტო მაკის (სანტოკი) ცხოვრებას წყნარი ოკეანის ომის პერიოდში და იმას, თუ როგორ იპოვა მან დედის დაღუპვის შემდეგ მიტოვებულ ქალაქში კოშკი, საიდანაც რუხ ყანჩასთან ერთად მოხვდა ფანტასტიკურ სამყაროში.

2013 წლის სექტემბერში მიაძაკიმ გამოაცხადა, რომ ინდუსტრიას ტოვებდა, მაგრამ ფილმ „მუხლუხა ბოროზე“ (2018) მუშაობის შემდეგ გადაწყვეტილება შეცვალა. 2016 წლის ივლისში მან დაიწყო ახალი სრულმეტრაჟიანი ფილმის კადრირების ხატვა, ხოლო წარმოება დაიწყო 2017 წლის მაისში. ფილმის სახელწოდება ცნობილი გახდა 2017 წლის ოქტომბერში, ხოლო გამოშვება იგეგმებოდა 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების პერიოდში. 2020 წლის მაისისთვის ფილმის 36 წუთიანი ნაწილი დაიხტა 60 ანიმატორის მიერ, ყოველგვარი ბოლო ვადის დანიშვნის გარეშე. წარმოება დაახლოებით შვიდ წელიწადს გაგრძელდა. შეყოვნებაზე გავლენა იქონიეს იაპონიაში -19-ის პანდემიამ და მიაძაკის მუშაობის შენელებულმა ტემპმა. ფილმი 2022 წლის ოქტომბერში თითქმის დასრულებული იყო. მისი წარმოება დაფინანსდა -ს წინა ფილმების ნაკადოვან სერვისზე განთავსებით. პროდიუსერ ტოსიო სუძუკის თანახმად, „ბიჭი და ყანჩა“ იაპონიაში ოდესმე წარმოებულ ფილმთა შორის ყველაზე ძვირია. სცენარი ეფუძნება მიაძაკის ბავშვობის სცენებს და შეისწავლის როგორც გარდამავალ ასაკს, ასევე კონფლიქტებითა და დანაკარგებით სავსე სამყაროსთან ურთიერთობას. მისი მუსიკის ავტორია ჯო ჰისაისი, ხოლო კენსი იონეძუ ასრულებს თემატურ სიმღერას „ “.

იაპონიაში ფილმი კინოთეატრებში -მ გამოუშვა 2023 წლის 14 ივლისს. იგი გადიოდა როგორც სტანდარტულ, ასევე -ის სისტემის კინოთეატრებში. მას წინ რამე სახის პრომოკამპანია არ უსწრებდა. -ს რამე სახის ტრეილერები, სურათები, სიუჟეტის ან მსახიობთა შემადგენლობის დეტალები (ერთი პოსტერის გამოკლებით) არ გაუვრცელებია. ფილმმა დაიმსახურა კრიტიკოსთა მოწონება და მსოფლიო მასშტაბით — 167.9 მილიონი აშშ დოლარის ოდენობის შემოსავალი სხვადასხვა ჯილდოს შორის, რომელიც მან მიიღო, არის საუკეთესო ანიმაციური ფილმისთვის, ოქროს გლობუსი საუკეთესო სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმისთვის და ოსკარი საუკეთესო ანიმაციური სრულმეტრაჟიანი ფილმისთვის.
თიხის სარკოფაგები

თიხის სარკოფაგები — ადრეული შუასაუკუნეების ადრეულ ეტაპზე არცთუ იშვიათად გვხვდება. სამარხთა ტიპი ადრეული შუა საუკუნეების საქართველოში. ყველაზე მეტად ის უფრო შიდა ქართლშია გავრცელებული, თუმცა გვხვდება სხვა რეგიონებშიც (მაგ. თელავთან, სოფელ შალაურის მახლობლად — ნასოფლარი მარკაანი). ისინი წარმოადგენენ მოგრძო ოვალს, რომელთაც ზემოდან ეფარა ბრტყელი სახურავები. სახურავების კიდეები გადაკეცილია და კარგად ერგება სარკოფაგს ორფერდა სახურავი ჰქონია. სარკოფაგების ფსკერზე დატანებულია 8-10 ნახვრეტი, რომელთა დანიშნულება სავსებით გასაგებია, მიცვალებულის გახრწნის პროცესსი გამოყოფილი სითხე სწორედ ამ ნახვრეტებიდან უნდა გასულიყო გარეთ. სარკოფაგები მზადებოდა მსხვილმარცლოვანი თიხისგან. ისინი არათანაბრადაა გამომწვარი. სარკოფაგები იდგმებოდა მოგრძო ორმოში, რომელიც შემგომ იფარებოდა ერთმანეთზე მჭიდროდ მიჯრილი ხის ძელებით. რუსთავის ერთ-ერთ სამაროვანზე სარკოფაგები ზოგჯერ ქვის სამარხში იყო მოქცეული. ასეთივე ვითარება დასტურდება სამთავროსა და ზოგიერთ სხვა სამაროვანზე. თიხის სარკოფაგებში გვხვდება როგორც ინდივიდუალური, ისე წყვილადი და კოლექტიური დაკრძალვა. მაგ. რიყიანების ველის (სოფ. აღაიანთან) საუკუნის ერთ-ერთ სარკოფაგში მამაკაცი დაკრძალური იყო გვერძზე მწოლიარე ანუ წარმართული წესით. მის გვერდზე აღმოჩნდა ქრისტიანული წესით დაკრძალული დედაკაცი. თიხის სარკოფაგები, რომელთა ქრონოლოგიური ჩარჩოები ძირითადად - საუკუნეებში ექცევა, გამოვლენილია სხვადასხვა პუნქტებში: მცხეთაში, საგურამოში, ურბნისში, ბორჯომის ხეობა, რუსთავში, ატენში, ქსოვრისში, ახალგორში და სხვ.
თამარისის აკლდამა

თაამრისის აკლდამა — არქეოლოგიური ძეგლი მარნეულის მუნიციპალიტეტში, სოფელი თამარისთან, მდ. ხრამის მარცხენა ნაპირზე, ისტორიული ქვემო ქართლის საზღვარებში. სამარხი აღმოჩნდა 1954 წელს, თამბაქოს საშრობის მშენებლობის დროს, მიწის ზედაპირიდან 0,73 მეტრის სიმაღლეზე. იგი გახსნა და დააზიანა ადგილობრივმა მოსახლეობამ, რის შედეგად სამარხიდან ფიქსაციის გარეშე ამოღებული იქნა 11 ჭურმჭელი. 1961 წელს ეს ძეგლი შეისწავლა ივ.ჯავახიშვილის სახელობის ისტორის ინსტიტუტის არქეოლოგიურმა დაზვერვითა ექსპედიციამ (ხელმძგვანელი გ. ფხაკაძე). სამარხი წარმოადგენდა 1 1,25 მ ფართობის ოვალურ ორმოში 6-7 ფენად. მშრალი წყობით ამოყვანილი ქვის აკლდამას, რომელიც ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ იყო მიმართული.

ჩრდილოეთის კედელი მრავალი იყო, ხოლო სამხრეთისა სწორ და საფეხურებად ნაგები,გადახურული დიდი ზომის ქვებით. სამარხის ჩრდილოეთ ნაწილში აღმოჩნდა თიხის ოთხი კოჭობი, ძვლის წაკვეთილი კონუსის ორმის კვირისთავი და ობსიდიანის გვერდამოღებული საფხეკი. კერამიკა ნაძერწია ხელით, არათანაბრად გამომწვარი, ვარდისფერი ან ნაცრისფერი ლაქებით. ფორმა დანიშნულების მიხედვით კერამიკული ნაწარმი ორგვარია: 1. დიდ-პატარა ჯარამები—ბადიები, ყელდაბალი, ოდნავ წიბოებიანი მუცლთა და ფართო ძირით, ერთზე მრგვალ-ბრტყელ გავკვეთიანი ყურია, უმრავლესობას მიძერწილი აქვს შვერილები ან შვერილკოპები. სწორპირიანი, მომაღლო, ცილინდრული ყელის მქონე, მრგვალმუცლიანი, ცალყურა ჭურჭელი, რომელთაგან ორს მარტივი ამოკაწრული ორნამენტი ამკობს. აღნიშნული ძეგლი ადრებრინჯაოს ხანისაა და ეკუთვნის მტკვარ-არაქსის კულტურის ადრეულ საფეხურს. თამარისის აკლდამის მასალები ინახება თეთრი წყაროს. მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ოქუმის ფარდული

ოქუმის ფარდული — კარსტული მღვიმე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ღუმურიშიდან 12 კმ-ში, მდინარე ოქუმის ხეობაში. წარმოადგენს არქეოლოგიურ ძეგლს. ძეგლი გაითხარა 1968-1970 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის შავიზღვისპირეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ ნიკოლოზ ბერძენიშვილის ხელმძღვანელობით.

ოქუმი კლდოვან ფარდულთა რიცხვს მიეკუთვნება. იგი კარსტული წარმოშობისაა. გამოქვაბულის ფართობია 8 5 კვ.მ. შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან აქვს. დადგინდა 8 კულტურული ჰორიზონტი საერთო სიმძლავრით 1,5 მ. ქვედა ჰორიზონტი პალეოლითურ ნიშნებს შეიცავს. ზემოთა — და ფენები შეცემენტებული ბრექჩიებია, ხოლო მათ შორის მოთავსებულია ჰუმუსოვანი შავი და ნაცრისფერი ნიადაგი, რომელიც ენეოლითური კულტურულ ნაშთებს შეიცავს. ფენის სიმძლავრეა 15-20 სმ. მიუხედავად იმისა, რომ ფენა თხელია და მასალასაც შესაბამისად მცირერიცხოვანი, მისი სტრატიგრაფიული მდებარეობა ორ ბრექჩიის ფენას შორის ამ მცირე მასალას დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს. მონაპოვარი წარმოდგენილია კერამიკით, ქვისა და კაჟის იარაღ-ანატკეცებით. ძვლისა და რქის იარაღის აღმოჩენის ფაქტი არ ყოფილა.

კერამიკა ხელით ნაძრეწია, სუსტად გამომწვარი, შლადი, მურამოვარდისფრო ან ლეგა-მონაცრისფრო. გვაქვს ერთფრად გამომწვარი, ასევე ორ და სამფენიანი ფრაგმენტებიც.

გამოირჩევა ყურმოყრილი ჯამები, ყელიანი ქოთნები და ქილების ფორმები. ჭურჭელთა უმეტესობა ანგობირებულია და სუსტად ნაპრიალები. შემკულობა იშვიათია და წარმოდგენილია წერტილ-ფოსოებით. პირის ქვეშ, ან ამოკაწრული გემოეტრიული ხაზებით მხარზე.

ქვის იარაღებიდან აღსანიშნავია სატეხის ნამზადი და რიყის ქვის საპრიალებელი შუაში ღარით.

ქვის იარაღებიდან საყურადღებოა მიკროლითები: ორი ტრაპეცია. სეგმენტი, ზურგდაბლაგვებული ლამელაა. გარდა ამისა, კომპლექსშია თავსწორი და რეტუშირებული ლამელებიც (5 ც); საფხეკები უპირატესად ანატკეცებზეა ჩამოყალიბებული (12 ც) და რეტუში მრავალ ნაწილს შემოუყვება.

არის ნუკლეუსზე დამზადებული სახოკიც. ბევრია წარმოების ნაშთები ქერცლისებული ანატკეცების სახით, რაც გვიჩვენებს, რომ იარაღის ადგილზე კეთდებოდა.

პარალელური მასალების საფუძველზე ოქუმის ფარდულის მასალები ენეოლითის ხანით არის განსაზღვრული. მასალები ინახება გალის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
კონევესი

კონევესი — მუნიციპალიტეტი ეენეკოსკის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2495 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 512.94 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.86 ადამიანია 1 კმ²-ზე.

კონევესში 100 ტბა მდებარეობს. უდიდესი ტბებია: კიტელე, კონივესი და ლისვესი. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენა არის ფინური. მუნიციპალიტეტში განვითარებულია ხე-ტყის წარმოება. მუნიციპალიტეტის გერბი შექმნილია გუტავ ფონ ნუმერსის მიერ. კონევესის მუნიციპალიტეტმა ეს გერბი 1964 წლის 23 აპრილს, ხოლო შინაგან საქმეთა სამინიტრომ იმავე წლის 21 აგვისტოს დაამტკიცა.
ჰალსუა

ჰალსუა — მუნიციპალიტეტი კაუსტინენის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1013 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 428.34 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.45 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია კაუსტინენი, კოკოლა, ლესტიარვი, პერჰო და ვეტელი. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური.

პოლიტიკა
2011 წლის ფინეთის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები ჰალსუაში.
ცენტრალური პარტია ― 53,7 %
ნამდვილი ფინელები ― 28,6 %
ქრისტიან-დემოკრატიული პარტია ― 8,5 %
სოციალური დემოკრატიული პარტია ― 4,5 %
ეროვნულ-კოალიციური პარტია ― 2,2 %
მემარცხენე ალიანსი ― 0,8 %
მწვანე ლიგა ― 0,5 %
შვედური სახალხო პარტია ― 0,4 %
სოსო ებრალიძე

იოსებ (სოსო) ებრალიძე (დ. 7 ნოემბერი, 1936, თბილისი — გ. 10 ნოემბერი, 2017, იქვე) — ქართველი მომღერალი, ავტორ-შემსრულებელი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1972). ღირსების ორდენის კავალერი (1997).

ბიოგრაფია
1966 წელს დაამთავრა ხარკოვის ხელოვნების ინსტიტუტის დაუსწრებელი განყოფილება საგუნდო დირიჟორის სპეციალობით.

1955 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიაში სხვადასხვა მუსიკალურ კოლექტივებთან ერთად (ვოკალური ტრიო, სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრი „რერო“) მონაწილეობდა საგასტროლო კონცერტებში სსრკ-ის რესპუბლიკებსა თუ საზღვარგარეთის ქვეყნებში. 1960-1961 წლებში მღეროდა მოსკოვში ო. ლუნდსტრემის ჯაზ-ორკესტრში. 1961 წელს ძმასთან, ამირან ებრალიძესთან ერთად დააარსა ვაჟთა ვოკალური ანსამბლი „დიელო“; 1967 წელს კი ანსამბლი „ციცინათელა“. არის 50-მდე სიმღერის ავტორი და შემსრულებელი, მათ შორის: „რა დაგიშავე ქალო“, „ოციოდე წლის წინ“, „რა ყოფილა გურია“. მის სიმღერებს ასრულებდნენ სხვადასხვა საესტრადო მომღერლები და კოლექტივები. გადაღებულია კინოფილმებში: „წარსული ზაფხული“, „შეხვედრა მთაში“. არის არაერთი საკავშირო კონკურსის გამარჯვებული.

ჯილდოები და აღიარება
1972 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1997 — ღირსების ორდენი
ამირან ებრალიძე

ამირან ებრალიძე (დ. 8 აპრილი, 1941, თბილისი — გ. 21 ივნისი, 2020) — ქართველი საესტრადო მომღერალი. ღირსების ორდენის კავალერი (1997).

ბიოგრაფია
1969 წელს დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია საყვირის განხრით.

1957 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიაში, მღეროდა სხვადასხვა კოლექტივებთან ერთად. 1961-1981 წლებში იყო ვოკალურ-ინსტრუმენტული ანსამბლის „დიელოს“ სამხატვრო ხელმძღვანელი და სოლისტი, 1979-1982 წლებში — საესტრადო ორკესტრ „რეროს“ სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1983-1991 წლებში მუშაობდა კულტურულ-საგანმანათლებლო სექტორში ხელმძღვანელ თანამდებობებზე. 1993 წლიდან კვლავ განახლებული ანსამბლ „დიელოს“ ხელმძღვანელია. არის არაერთი საესტრადო სიმღერის, მუსიკისა და ჯაზური არანჟირების ავტორი და შემსრულებელი, რამდენიმე საკავშირო კონკურსის ლაურეატი. გასტროლებით მოვლილი აქვს მსოფლიოს მრავალი ქვეყანა. გადაღებულია კინოფილმებში: „წარსული ზაფხული“, „შეხვედრა მთაში“.

ჯილდოები და აღიარება
1972 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1997 — ღირსების ორდენი
კაიუგას ოლქი

კაიუგას ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ნიუ-იორკის შტატში. 2020 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 76 248 კაცს. ოლქის ყველაზე დიდი ქალაქია ობურნი. სახელი ეწოდა ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მცხოვრები ხალხის, იროკეზების ერთ-ერთი ტომის, კაიუგას პატივსაცემად. დაარსდა 1799 წელს.

გეოგრაფია
აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიუროს მიხედვით, ოლქის საერთო ფართობია 2240 კმ², აქედან 1790 კმ² — ხმელეთს, ხოლო 450 კმ² წყალს უკავია.

კაიუგას ოლქი მდებარეობს შტატის დასავლეთ ცენტრალურ ნაწილში. ოლქის ცენტრში მდებარეობს ოვასკოს ტბა, დასავლეთ საზღვარს ნაწილობრივ წარმოადგენს კაიუგას ტბა, ჩრდილოეთით ესაზღვრება ონტარიოს ტბა. ოლქის აღმოსავლეთი საზღვრი ნაწილობრივ არის სკანეატელსისა და კროსის ტბები.

მოსახლეობა