კლოდ ეკატერინე დე კლერმონი

კლოდ ეკატერინე დე კლერმონ-ტონერ დე ვივონი (დ. 1543 — გ. 18 თებერვალი, 1603) — დამპირის ქალბატონი, რეცის გრაფინია და ჰერცოგინია, საფრანგეთის სამეფო კარის წარმომადგენელი, მწერალი და სალონების დიასახლისი.
ცხოვრება
ოჯახი და პირადი ცხოვრება
კლოდ ეკატერინე დე კლერმონი პარიზში, კლოდ დე კლერმონ-ტონერისა და ჟანა დე ვივონის ოჯახში დაიბადა. ის მათი ერთადერთი შვილი იყო. 1560 წელს, 17 წლის ასაკში, გათხოვდა ჟან დ’ანებოზე, თუმცა ქორწინება მეტად უბედური გამოდგა. ის 20 წლის ასაკში დაქვრივდა, მას შემდეგ, რაც მისი მეუღლე დერუს ბრძოლაში, 1562 წელს მოკლეს.

1565 წლის 4 სექტემბერს ის ალბერტ დე გონდიზე გათხოვდა, და რეცის ჰერცოგინიას ტიტული მიიღო. მას და დე გონდის ათი შვილი - 6 ქალიშვილი და 4 ვაჟი შეეძინათ. მოგვიანებით ის დააწინაურეს და „საფრანგეთის შვილების“ აღმზრდელი გახდა, რაც მონარქების შვილებისა და შვილიშვილების განათლების გაძღოლას გულისხმობდა. აღსანიშნავია, რომ კლერმონი ასევე ემსახურებოდა მედიჩის ქალიშვილს, მარგარიტა დე ვალუას, რომელიც მოგვიანებით კლოდ ეკატერინეს სალონს ხშირად სტუმრობდა.

კლერმონი ძალიან აქტიურობდა პოლიტიკაშიც. ის თანაუგრძნობდა პროტესტანტებს, მაგრამ იმავდროულად ერთგულებდა სამეფო ოჯახს. მისი ვაჟი, მარკიზ დე ბელეისი მეფის კარის მიმართ ამ სენტიმენტებს არ იზიარებდა და მეტიც, მან სხვა თანამოაზრეებთან ერთად მეფე ანრი წინააღმდეგ აჯანყება მოაწყო. დედამისმა სწრაფად მოითხოვა საპასუხო ჯარის შეკრება და მოკლე აჯანყება მალევე ჩაიხშო. ამ გაუგებრობის მოგვარებაში მისი წვლილის გამო ქალი, თავად მეფემ, დიდი სიმდიდრითა და ტიტულებით დააჯილდოვა. სალონები ქალებს გზას უხსნიდა სოციალურ წრეში აღმავლობისთვის, და მათ საშუალებას აძლევდა შეხვედროდნენ და ესაუბრათ მწერლებსა თუ მეცნიერებთან. კლერმონის შემთხვევაში ამან გაამართლა, და სალონის წრეში მას ძალიან დიდ პატივს სცემდნენ.

კლოდ ეკატერინე თავის სალონში გამოგონილი პერსონა „დიქტინა“ - რომაული მითოლოგიის ნიმფა ხდებოდა. დიქტინა მსახური იყო დიანასი, იმის მსგავსად, თუ როგორ ემსახურებოდა კლერმონი მარგარიტა დე ვალუას, რომელსაც თავის მხრივ, პოეზიაში დიანას უწოდებდნენ. ამ ალტერ-ეგოს შექმნამ კლერმონს საშუალება მისცა სალონისთვის მაგიური, ჯადოსნური და შთამაგონებელი იერსახე მიეცა, და კიდევ უფრო მეტი გავლენა მოეპოვებინა. იმის გამო, რომ კლერმონი და სხვა ქალები სალონში ნიმფების მსგავს არსებებად ითვლებოდნენ, ამ შეკრებების მსვლელობისას ისინი არც იმ დროის გოგონათა ეტიკეტს, აკრძალვებსა და ტრადიციებს იცავდნენ ზედმიწევნით. ლექსი " ", ხელნაწერის, 25455-ის რეცის ალბომის მონაკვეთში „მწვანე სალონს” აღწერს, და მას კლოდ ეკატერინეს მიერ შექმნილ „ამორალურ ჯგუფად“ მოიხსენიებს. კლერმონის შესახებ ცნობები ასევე გვხვდება ეტიენ ჟოდელისა და სხვა კაცი პოეტების, ისევე როგორც ქალი პოეტების - ანა დე ტურვილისა და მარგარიტა დე ვალუას ნაშრომებში.

გარდა იმისა, რომ ქალი მრავალი პოეტის ინსპირაციის წყარო იყო, კლოდ ეკატერინე თავადაც წერდა საკუთარ ნაწარმოებებს, თუმცა ისინი ძირითადად ხელნაწერებად ვრცელდებოდა და მათგან ძალიან ცოტაა შემონახული.

სალონის გარეთ კლერმონს მრავალი სხვა ჰობი გააჩნდა. ის ნიჭიერი იყო მუსიკაში, ცეკვაში, დებატებში, და ასრულებდა ბალეტს.

კლოდ ეკატერინე იყო ერთ-ერთი იმ მცირერიცხოვან ქალთაგანი, რომელნიც ანრი მიერ -ში (სასახლის აკადემიაში) იქნნენ მიღებულნი, სადაც ორატორობასა და დებატებზე ფოკუსირებით, ფილოსოფიური და ეთიკური თემები და იდეები განიხილებოდა. აკადემია ყველასგან აქტიურ მონაწილეობას მოითხოვდა, ამიტომ ყველა ქალბატონი სწორედ მათი გამორჩეული შესაძლებლობების მიხედვით შეარჩიეს.

1570 წელს, ის აქტიურად უჭერდა მხარს ჟან-ანტუან დე ბაიფის მუსიკისა და პოეზიის აკადემიის დაარსებას, რაც მისი, როგორც ხელოვნების ცნობილი მოამაგისათვის მეტად ჩვეულებრივ საქციელად მიიჩნეოდა.

კლერმონი 1603 წლის 18 თებერვალს გარდაიცვალა.