შვაბიური სამზარეულო

შვაბიური სამზარეულო — ტრადიციული შვაბიური კერძების ერთობლიობა, რომელიც აერთიანებს შვაბიურ, ვიურტემბურგულ, ალგოვიურ და ბავარიაში მოქცეული ვიურტემბერგის გასტრონომიებს. მეზობელი ბადენისაგან განსხვავებით, მასზე ფრანგული სამზარეულოს გავლენა არ ვრცელდება. იგი მდიდარია ატრიებითა და სხვა ცომეულის კერძებით. განსაკუთრებით ცნობილი შვაბიური საჭმელებია: მაულტაშენი და შპაცლი.

ისტორია
იმის გამო, რომ შვაბია ძირითადად ქვიანი ნიადაგებისაგან შედგება და საძოვრები თითქმის არაა, ძველად შვაბიელები ნაკლებად მისდევდნენ მეცხოველეობას, შესაბამისად, ამ რეგიონში ნებისმიერი ხორცი ძალიან ძვირად ფასობდა. შეიძლება ითქვას, რომ ხორცს მხოლოდ არისტოკრატები და გამდიდრებული ადამიანები მიირთმევდნენ, დაბალი ფენებისათვის კი იგი მიუწვდომელი იყო. ამის გამო, უბრალო ხალხმა ცომისა და მცენარეებისაგან მრავალი კერძი შექმნა. სწორედ ამის გამოა, რომ შვაბიური სამზარეულო ერთობ მდიდარია ცომეულით. ბუნებრივი პირობებიდან გამომდინარე, შვაბიის სხვადასხვა მხარეში გასტრონომია განსხვავებულია, მაგალითად: ობერშვაბენში, სადაც შედარებით ნაყოფიერი ნიადაგებია, უფრო აქტიურად მისდევენ მეცხოველეობას და შესაბამისად აქაური კერძების რეცეპტებში უფრო ხშირად შეხვდებით რძეს, ნაღებსა და ყველს.

შვაბიის კათოლიკურ ნაწილებში, ავსტრიის გავლენით სამზარეულო უფრო ეპიკურია და მდიდარია ცომეულით. ჰოენლოეს მხარის მდინარეებიდან შვაბიელები აქტიურად იჭერენ თევზს, განსაკუთრებით კი კობრს, რომელიც რეგიონის ფავორიტია და ისეთ ქალაქებში, როგორებიცაა ულმი, აუგსბურგი, რავენსბურგი და ბიბერახი, მისგან არაერთ კერძს ამზადებენ. გეოგრაფიული მდებარეობის გამო, ასე თუ ისე შვაბიურ გასტრონომიაზე მაინც მოახდინეს გავლენა ფრანგულმა და იტალიურმა სამზარეულოებმა.

 საუკუნის შუა ხანებში შვაბიაში პირველად შეიტანეს კარტოფილი, რომელმაც მალევე მოიპოვა დიდი პოპულარობა და ინტეგრირდა ადგილობრივ სამზარეულოში. ცხადია, ამას მრავალი ახალი რეცეპტის შექმნა მოჰყვა. სწორედ ამ დროს გამოიგონეს კარტოფილის სალათი და შუფნულდენი.

ის, რაც დღეისათვის ტრადიციულ შვაბიურ სამზარეულოდაა მიჩნეული, მრავალი საუკუნის განმავლობაში სწორედ დაბალი ფენების, ე.წ. გლეხების მიერაა შექმნილი, რასაც ძველად თავად შვაბიელი არისტოკრატები „ღარიბი ხალხის კერძებს“ უწოდებდნენ და ამჯობინებდნენ, რომ უცხოური კერძები ეჭამათ.

ტკბილეული
ოფენშლაპერი პურის პუდინგის ერთ-ერთი სახეობაა, რომელიც მზადდება ძველი პურის, სანელებლების, ვანილისა და დარიჩინისაგან, რომლის ორ ფენას შორისაც იდება ვაშლის, ქიშმიშისა და ნუშის ნაზავი და ბისკვიტი იჟღინთება ნაღებისა და კვერცხის მიქსტურათი, რის შემდეგაც იგი სპეციალური ფორმით იდგმება ღუმელში და ცხვება.

კირშენპლოცერი ძალიან ჰგავს თეთრ ფუნთუშებს, რომლის ცომიც კარაქის, კვერცხის, რძისა და შაქრით მზადდება, შემდეგ, გადახვევამდე ემატება ალუბლები და იდგმება ღუმელში. შვაბიელები მას ცხლადვე მიირთმევენ.

პფიცაუფი არის ასევე ღუმელში მოსამზადებელი დესერტი. იგი ერთგვარი სუფლეა, რომელსაც ვაშლის, ან ვანილის სოუსთან ერთად მიირთმევენ. აღსანიშნავია, რომ არსებობს მისი მარილიანი ვარიაციის რეცეპტიც, რომელსაც შემწვარ ბეკონთან და ყველთან ერთად ჭამენ.

აღსანიშნავია კიდევ ერთი შვაბიური დესერტი, სახელად , რომელსაც შაქრიანი ბურთების სახე აქვს. იგი არის ზეთში შემწვარი ტკბილი ცომის ბურთები შაქრის ფხვნილით, რომელსაც, ტრადიციის მიხედვით მხოლოდ კარნავალებზე ამზადებდნენ და მთავარი დესერტის ფუნქციას ასრულებდა ხოლმე, თუმცა დღეს მას ნებისმიერ შვაბიურ საკონდიტროში შეხვდებით. როგორც წესი, მას შაქართან, ვანილის სოუსთან ან ალუბალთან ერთად მიირთმევენ.

ბაინეტი არის ვაშლით მომზადებული სადა დესერტი, რომელსაც ასევე ტრადიციული ვანილის სოუსით მიირთმევენ.