ავდოტია სმირნოვა

ავდოტია სმირნოვა (ცნობილია როგორც დუნია სმირნოვა; დ. 29 ივნისი, 1969, მოსკოვი) — რუსი სცენარისტი, კინორეჟისორი, ტელეწამყვანი, პუბლიცისტი.

ბიოგრაფია
დუნია სმირნოვა დაიბადა 1969 წლის 29 ივნისს მოსკოვში მსახიობ ნატალია რუდნაიას და რეჟისორ ანდრეი სმირნოვის ოჯახში. მწერალ სერგეი სმირნოვის შვილიშვილი. ადრეული ასაკიდანვე მიიჩნევდა, რომ დუნიათი თავის გაცნობით შეეძლო არაკეთილსასურველი შთაბეჭდილების დატოვება, ამდენად, საკუთარი აღიარებით, იგი ზოგჯერ ხალხს კრისტინათი და ანჟელათი წარუდგება.

კინემატოგრაფითა და პუბლიცისტიკით დაინტერესებულ ავდოტიას უნდოდა ჩაებარებინა სერგეი გერასიმოვის სახელობის კინემატოგრაფის საკავშირო ინსტიტუტის სასცენარო ფაკულტეტზე, თუმცა მამამისი ამის კატეგორიული წინააღმდეგი იყო. მან ჩააბარა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიურ ფაკულტეტზე, ხოლო შემდეგ გადავიდა თეატრალური ხელოვნების რუსეთის უნივერსიტეტის თეატრმცოდნეობის განყოფილებაზე 1989 წელს გადავიდა სანქტ-პეტერბურგში. იყო კულტურული საზოგადოების — „ა—ია“-ს არტ-მენეჯერი, ორგანიზება გაუწია თანამედროვე სახვითი ხელოვნების გამოფენას, შეადგინა ბანკ „პეტროვსკის“ ფერწერის კოლექცია.. 1997–98 წლებში მუშაობდა ჟურნალ „სტოლიცას“ მიმომხილველად.

კინემატოგრაფიული კარიერა
სცენარისტი
1989 წელს სანქტ-პეტერბურგში გადასვლის შემდეგ, ავდოტია სმირნოვა მუშაობდა ტელევიზიაში, აკეთებდა საკუთარ, წარუმატებელ პროგრამას. გაიცნო რეჟისორი ალექსეი უჩიტელი, რომელიც იმ დროს მუშაობდა დოკუმენტური ფილმების ლენინგრადის სტუდიაში. მასთან თანაავტორობით დაიწერა სცენარი დოკუმენტური ფილმისთვის „უკანასკნელი გმირი“ (1992), რომელიც მიეძღვნა ვიქტორ ცოის ხსოვნას. მომდევნო სცენარი, „წითელი ჟიზელი“, ჩაფიქრებული იყო დოკუმენტური ფილმისთვის — ბალერინის ოლგა სპესივცევას შესახებ. იგეგმებოდა მასთან ინტერვიუს ჩაწერა, თუმცა ვერ მოასწრეს, ბალერინა 96 წლის ასაკში გარდაიცვალა. თანაავტორებმა გადაწყვიტეს პირველი ფილმის გადაღება „ჟიზელის მანია“,. რომლის გადაღება 1995 წელს დამთავრდა.

ჯერ კიდევ „ჟიზელის მანია“-ს გადაღებებისას დუნია სმირნოვას გაუჩნდა იდეა გადაეღო ფილმი ივანე ბუნინის უკანასკნელი სიყვარულის შესახებ. ბუნინით მთელი ცხოვრება მოხიბლული იყო ავდოტიას მამა ანდრეი სმირნოვი. და, როგორც გამოტყდა ლიუბოვ არკუსთან ინტერვიუში, მამამისის პორტრეტულმა მსგავსებამ მწერალთან ითამაშა გადამწყვეტი როლი სცენარის „ქალის სახელი“ დაწერისათვის, რომლის მიხედვით მოგვიანებით ალექსეი უჩიტელმა გადაიღო ფილმი „მისი ცოლის დღიური“ (2000), რომელშიც მთავარი როლი ანდრეი სმირნოვმა შეასრულა. 2000 წელს გამოსული ფილმი, აღინიშნა კინოფესტივალ „კინოტავრის“ გრან-პრითა და პრემიით „ნიკა“ საუკეთესო ფილმისთვის. ფილმმა გამოიწვია კინოკრიტიკოსთა ორაზროვანი რეაქცია.

2003 წელს გაგრძელდა თანამშრომლობა რეჟისორ ალექსეი უჩიტელთან, გადაღებულ იქნა ფილმი „გასეირნება“, რომელიც ვიბორგში დაჯილდოვდა კინოფესტივალ „ფანჯარა ევროპაში“ მთავარი პრიზით. და ნომინირებული იყო პრემიაზე „ოქროს არწივი“ წლის საუკეთესო ფილმისთვის. დუნია სმირნოვა ნომინირებული იყო „ნიკას“ და „ოქროს არწივის“ პრემიაზე საუკეთესო სცენარისთვის.

რეჟისორი
2006 წელს შედგა დუნია სმირნოვას სარეჟისორო დებიუტი, დადგა რა ფილმი „კავშირი“. სცენარი „წელიწადის დროები“, რომლის მიხედვით გადაიღეს ფილმი, განკუთვნილი იყო ალექსეი უჩიტელისათვის, თუმცა რეჟისორი შეუდგა ფილმ „კოსმოსი როგორც წინათგრძნობა“ გადაღებებს და ავდოტიას შესთავაზა თავად გამხდარიყო რეჟისორი. ფილმმა მიიღო „კინოტავრის“ პრიზი საუკეთესო დებიუტისთვის..

2008 წელს გამოვიდა ივანე ტურგენევის რომანის — „მამებისა და შვილების“ ოთხსერიიანი ეკრანიზაცია. სმირნოვას აზრით, ეს ყველაზე უფრო გაუგებარი რუსული რომანია, — „ქმნილება სიყვარულსა და ცხოვრებაზე, და არა ნიჰილიზმსა და გაკვეთილ ბაყაყებზე“. სცენარის თანაავტორი ალექსანდრე ადაბაშიანი გამოტყდა, რომ, ის გაკვირვებული იყო, როდესაც დუნია სმირნოვამ მას შესთავაზა ტურგენევის ამ რომანის სცენარზე მუშაობა.

ტელევიზია
2002–2014 წლებში ტატიანა ტოლსტაიასთან ერთად მიჰყავდა ტოკ-შოუ „ძრახვის სკოლა“ არხზე „კულტურა“ (2004 წლიდან ) 2004 წელს წამყვანებმა გამოუშვეს წიგნი «„ძრახვის სკოლის“ სამზარეულო» 2015 წელს დაასრულა სპორტული კარიერა. დაამთავრა კინოსა და ტელევიზიის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (სერგეი სელიანოვის საპროდიუსერო სახელოსნო). იყო ჯგუფ „ლენინგრადის“ კლიპის „დაკრძალვა“-ს პროდიუსერი, რეჟისორი — ავდოტია სმირნოვა. 2012 წელს ავდოტია სმირნოვა ცოლად გაჰყვა ანატოლი ჩუბაისს.

ფილმოგრაფია
უკანასკნელი გმირი ( , 1992, დოკუმენტური ფილმი, როგორც სცენარისტი)
ბატერფლაი (, 1993, დოკუმენტური ფილმი, როგორც სცენარისტი)
ჟიზელის მანია ( , 1995, როგორც სცენარისტი)
8 1/2 $ (1999, როგორც სცენარისტი)
მისი ცოლის დღიური ( , 2000, როგორც სცენარისტი)
გასეირნება (, 2003, როგორც სცენარისტი)
კავშირი (, 2006, როგორც სცენარისტი)
პეწი (, 2007, როგორც სცენარისტი)
მამები და შვილები ( , 2008, სერიალი, როგორც სცენარისტი და რეჟისორი)
9 მაისი. პირადი ურთიერთობა (9 . , 2008, როგორც სცენარისტი და რეჟისორი)
ჩერჩილი (, 2010, სერიალი, როგორც რეჟისორი)
ორი დღე ( , 2011, როგორც სცენარისტი და რეჟისორი)
კოკოკო (, 2012, როგორც სცენარისტი და რეჟისორი)