iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ანდრეი კირილენკო

ანდრეი გენადის ძე კირილენკო (; დ. 18 თებერვალი, 1981, იჟევსკი, რუსეთის სფსრ, საბჭოთა კავშირი) — რუსი კარიერადასრულებული პროფესიონალური კალათბურთის მოთამაშე. ამჟამად არის კომისარი რუსეთის საკალათბურთი ფედერაციაში.

ანდრეი კირილენკომ პროფესიონალური კალათბურთის თამაში 15 წლის ასაკში დაიწყო; პირველად თამაშობდა რუსეთის საკალათბურთო სუპერლიგაში. 1998-2001 წლების განმავლობაში იგი ცსკა მოსკოვში თამაშობდა; 2000 წელს მოიგო რუსეთის ლიგის . 2001 წელს კირილენკო შეუერთდა იუტა ჯაზს, გუნდს რომელმაც იგი 1999 წლის -ის დრაფზე 24-ე პიკად აირჩია. იგი გახდა პირველი რუსი მოთამაშე რომელიც -ის დრაფტის პირველ რაუნდში აირჩიეს; აგრეთვე გახდა ევროპის ყველაზე ახალგაზრდა დრაფტზე არჩეული მოთამაშე. პირველ სეზონში -ის ახალბედების პირველ გუნდში მოხვდა; კარიერის განმავლობაში -ის ყველა-მცველის გუნდში სამჯერ, ხოლო --ზე (2004) ერთჯერ მოხვდა. 2011 წლის -ის ლოკაუტის დროს, კირილენკომ კიდევ ერთი წელი გაატარა ცსკა მოსკოვში, სადაც გუნდს 2012 წლის ევროლიგის ფინალისკენ გაუძღვა. ამავე წელს, კირილენკო იყო ევროლიგის ყველაზე ღირებული მოთამაშის ტიტულის მიღების ნომინანტი, აგრეთვე ამავე წელს მოხვდა ევროლიგის წლის საუკეთესო ხუთეულში და გახდა ევროლიგის წლის დამცველი.

2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიადის შემდეგ კირილენკო რუსეთის ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები რეგულარული წევრი იყო. რუსეთის ნაკრებთან ერთად მან მოიგო ევრობასკეტი 2007 და ამავე ღონისძიების ჯილდოც მიიღო. 2011 წელს მოიგო მეორე ევრობასკეტის ტიტული (ამჯერად ბრინჯაოს მედალი). ორივე ტურნირში მონაწილეობისას მოხვდა ტურნირის საუკეთესო ხუთეულში. კირილენკო ფიბა ევროპის კაც წლის მოთამაშეც ორჯერ დასახელდა, ხოლო ეუროსკარის წლის მოთამაშის ჯილდო 2012 წელს მოიგო.

ადრეული წლები
ანდრეი კირილენკო დაიბადა 1981 წლის 18 თებერვალს, საბჭოთა ქალაქ იჟევსკში, რუსეთში. მოწესრიგებული კალათბურთის თამაში 10 წლის ასაკში დაიწყო. 1997 წელს კირილენკო გახდა ყველა დროის ყველაზე ახალგაზრდა მოთამაშე, რომელსაც რუსეთის საკალათბურთო სუპერლიგაში უთამაშია. მას შემდეგ, რაც სპარტაკ სანქტ-პეტერბურგში ორი სეზონი გაატარა, 1998 წელს ცსკა მოსკოვს შეუერთდა. პირველივე სეზონში იგი ახალ გუნდს რუსეთის ჩემპიონობის მოპოვებაში დაეხმარა. აგრეთვე იგი აირჩიეს რუსეთის - -ში, სადაც დასავლეთის ნაკრებს მოწინააღმდეგის ანგარიშით 138-107 დამარცხებაში დაეხმარა; აღნიშნულ სეზონში მოიგო ჩატენვების კონკურსიც.

პირადი ცხოვრება
კირილენკო დაქორწინებულია რუს პოპ-მომღერალ მაშა „მარინა“ ლოპატოვაზე, რომლის სასცენო სახელია მალო. ლოპატოვა არის რუსი კალათბურთის მოთამაშის, ანდრეი ლოპატოვის ქალიშვილი. კირილენკო ლოპატოვას ახალგაზრდულ საკალათბურთი ბანაკში (მოსკოვში) შეხვდა და კირილენკო გამოჩნდა ლოპატოვას ერთ-ერთ მუსიკალურ ვიდეოში.
ირაკლი აბესაძე

ირაკლი აბესაძე (დ. 11 ივნისი, 1982) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1982 წლის 11 ივნისს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2003-2004 წლებში იყო შპს „სამგორი ჯგუფის“ იურისტის თანაშემწე. 2004 წელს — თბილისის მერიის სამოქალაქო მონაწილეობისა და ინტეგრაციის საქალაქო სამსახურის - თბილისის კორპუსის საორგანიზაციო განყოფილების უფროსი, უფროსის მოადგილე. 2005-2007 წლებში იყო თბილისის მერიის საქალაქო სამსახურის კანონიერების დაცვის გენერალური ინსპექციის დაგეგმვის და ანალიზის განყოფილების უფროსი. 2007-2008 წლებში იყო თბილისის მერიის საქალაქო სამსახურის გენერალური ინსპექციის უფროსის მოადგილე. 2008 წელს — თბილისის მერიის საქალაქო სამსახურის კანონიერების დაცვის გენერალური ინსპექციის უფროსი. 2008-2011 წლებში იყო თბილისის მერიის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილე, შეთავსებით - თბილისის მერიის ადმინისტრაციის იურიდიული სამსახურის უფროსი. 2011-2013 წლებში იყო თბილისის მერიის იურიდიული საქალაქო სამსახურის უფროსი. 2013-2014 წლებში იყო თბილისის მერის მოადგილე. 2014-2016 წლებში იყო თბილისის საკრებულოს წევრი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“.
ახმეტელი

საკუთარი სახელი ახმეტელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე ახმეტელი — ქართველი რეჟისორი, თანამედროვე ქართული თეატრის ერთ-ერთი ფუძემდებელი
გიორგი ახმეტელი — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი
გურამ ახმეტელი — ქართველი ექიმი, თერაპევტი
დავით ახმეტელი — ქართველი-ვეტერინარი
ვლადიმერ ახმეტელი — ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი
ზურაბ ახმეტელი — ქართველი პოლიტიკოსი, ინჟინერი
თენგიზ ახმეტელი — ქართველი ქირურგი
ილია ახმეტელი — ქართველი ქირურგი
ლევან ახმეტელი — ქართველი პოლიტიკოსი, ინჟინერი
მანანა ახმეტელი — ქართველი მუსიკათმცოდნე
მიხეილ ახმეტელი — პოლიტოლოგი, პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, ქართული ემიგრაციის წარმომადგენელი
სოფიო ახმეტელი — ქართველი სპორტსმენი (სამთო თხილამურები), ჟურნალისტი
სტეფანე ახმეტელი — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი
აზად იაშარი

აზად იაშარი

ცხოვრება
აზად იაშარი დაიბადა 1961 წლის 10 აპრილს ბაქოში. ალი გაიზარდა ბაირამილში და საშუალო განათლება იქ დაასრულა. მან უმაღლესი განათლება მიიღო აზერბაიჯანის სამოქალაქო ინჟინრების ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე. იგი მსახურობდა მთავარი არქიტექტორი, მთავარი მხატვარი და დიზაინის ჯგუფის ხელმძღვანელი ალი ბაირამლის ქარხანაში. იგი მუშაობდა როგორც არქიტექტორი და დირექტორის ასისტენტი თურქულ სამშენებლო ფირმაში, რომელიც მოქმედებდა რუსეთში 1993წლიდან 2001 წლამდე. 2002-2004 წლებში იყო კოსმოსური ტელევიზორის "ღამის არხის" პროგრამის სამხატვრო რედაქტორი, ხოლო 2004-2016 წლებში მუშაობდა გაზეთ "" - ის მთავარი რედაქტორის, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო სოციალური დაცვის ფონდის პრესსამსახურში. და მდივნის მოვალეობის შემსრულებელი სოციალური კეთილდღეობის მინისტრის ჟურნალში "სოციალური ცხოვრება"
1976 წლიდან მონაწილეობს ლიტერატურულ შემოქმედებასა და თარგმანში. პირველი პრესრელიზი "ჩემი თვალების თვალები" გამოიცა 1980 წელს გაზეთში "ინაშში" ცნობილი ინტელიგენციის ნაჯაფ ნაჯაფოვის რეკომენდაციით, რომელიც მოგვიანებით გახდა თანამედროვე დემოკრატიული დემოკრატიული პრესის დამფუძნებელი. მან წარმატებით თარგმნა დაახლოებით 500 მწერლის ნამუშევარი სხვადასხვა ჟანრში, წარმოადგენს მსოფლიო ლიტერატურას. მათი დაახლოებით ნახევარი პირველად წაიკითხა აზერბაიჯანელმა მკითხველმა. ალატორიანის გამომცემლობისა და მისი პრესსამსახურის მიერ დაარსებულმა, რომელიც 2001 წელს დაიწყო, ჩვენს ლიტერატურაში რადიკალური ცვლილებები შეიტანა და მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ქვეყანაში წიგნების და ლიტერატურული კითხვისადმი ინტერესის გაღრმავებაში. მისი ლექსები, რომლებიც 10 ენაზე ითარგმნა (ინგლისური, გერმანული, რუსული, თურქული, უკრაინული, ქართული, ბულგარული, უზბეკური, ყირგიზული და მოლდოვური), გამოიცა წამყვან ლიტერატურულ და ლიტერატურულ ჟურნალებში, რომლებიც გამოქვეყნდა მოსკოვში, სტამბოლში, კიევში, თბილისში და ბისკეკში.
მრავალი გაზეთის, ჟურნალის, ანთოლოგიისა და ლიტერატურული საიტების მკითხველებს წარუდგინეს ლექსები, ესეები, ინტერვიუები და თარგმანები.
ქალაქის შესასვლელი და გასასვლელი მოედნები და რამდენიმე ადმინისტრაციული შენობა აშენდა ალი ბაირმლის (შირვანში) ბაქოსა და სალიანში. 1980-იანი წლების ბოლოს მან შეადგინა ორი მეჩეთი ამ ქალაქში და მჭიდროდ იყო ჩაბმული მათ მშენებლობაში. ალი ბაირამილი, რომელიც რამდენიმე წელია მუშაობს როგორც არქიტექტორად, თავისი მონაწილეობით შეასრულა ორ დონის გზის ღობეების მშენებლობა, ქალაქებსა და რეგიონებში მისასვლელი საიტების, მცირე არქიტექტურული ობიექტების (პარკინგი, შადრევნები და ა.შ.) მშენებლობა.

იგი აგრძელებს მუშაობას დიზაინში. რიგი ლოგოები, ლოგოები, წიგნების გრაფიკა და დიზაინის ნამუშევრები, რომლებიც გაფორმდა ბოლო ათწლეულის განმავლობაში, საინტერესოა ხელოვნების მოყვარულთათვის. მაგალითებში მოცემულია გაზეთი "მსუბუქი" ალი ბაირამლიში, კულტურის სამინისტროს გაზეთ "კინო", მწერალთა თავისუფალი კავშირის და სახელმწიფო სოციალური დაცვის ფონდი . სტუდენტობის წლებში შექმნილი რამდენიმე მულტფილმი გამოქვეყნდა გაზეთ "ინშაშის" გვერდებზე.

მან მონაწილეობა მიიღო აზერბაიჯანის სამ დიდ გამოფენაში, კალიგრაფიული (კალიგრაფიული) ორიგინალური კომპოზიციებით. ალაჰუ-ყარბას თავდაპირველი კომპოზიცია მკითხველებს ეწერა აზერბაიჯანული ხელოვნების ბავშვთა ენციკლოპედიის კალიგრაფიის განყოფილებაში .
2014 წლის სექტემბერში მან წარმატებით წარმოადგინა აზერბაიჯანი საერთაშორისო პოეზიის შოუში თოკადი, თურქეთში.
იმრან გასიმოვი

იმრან გასიმოვი (; დ. 25 ნოემბერი, 1918 — გ. 20 აპრილი, 1981) — აზერბაიჯანელი დრამატურგი და სცენარისტი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის მდივანი (1967-1981) და წევრი 1939 წლიდან.

ცხოვრება
იმრან გასიმოვი დაიბადა 1918 წლის 25 ნოემბერს ბაქოში, ინტელექტუალურ ოჯახში. მამამისი ჰაშიმ გასიმოვი, განათლებას პეტერბურგში მიიღო, ხოლო დედამისი მელექი საკმაოდ განათლებული ქალბატონი იყო. იგი პირველი ქალი ინჟინერი იყო აზერბაიჯანში.

1934 წელს საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, იმრანი სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე, შემდეგ კი მოსკოვში გააგრძელა განათლების მიღება - კინორეჟისორად.

სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა აზერბაიჯანის კინემატოგრაფიის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ. ასევე ისეთი თანამდებობები ეკავა, როგორიცაა „აზერბაიჯანის ლიტერატურული ჟურნალის“ მთავარი რედაქტორი და აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის მწერალთა კავშირის პირველი მდივნის პოზიცია 1975-1981 წლებში. მიენიჭა სახალხო მწერლის საპატიო წოდება. დაჯილდოებულია აზერბაიჯანის სახელმწიფო პრემიით, „ლენინის“, „შრომის წითელი დროშის“, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით.

იმრან გასიმოვი ერთ–ერთი იმ მწერალთაგანია, რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა აზერბაიჯანული ლიტერატურის განვითარებაში. მას აქვს მდიდარი ლიტერატურული და მხატვრული მემკვიდრეობა. ის იყო შესანიშნავი პროზაიკოს, დრამატურგი და სცენარისტი.

მწერალ ჰასან სეიდბეილისთან თანამშრომლობით, მისი რომანი „შორეულ ნაპირებზე“ მისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ნამუშევარია. ზღვის თემატიკას განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს მის შემოქმედებაში. ამის მაგალითებია „ლეგენდა კასპიის მენავთობეების შესახებ“, „ზღვა უყვარს მამაცნი“ (ჰ. სეიდბეილისთან ერთად), „ადამიანი მკვიდრდება“, „სურვილი“, „გარიჟრაჟი კასპიის ზღვაზე“ და სხვა. მან თავის ლიტერატურულ ნაწარმოებებში ასახა თავისი თანამედროვეების სულიერი სიმდიდრე. ზუსტად ამიტომ შეიყვარეს მისი ნამუშევრები.

იმრან გასიმოვი ასევე ნიჭიერი სცენარის ავტორი იყო. მრავალი ფილმი იქნა გადაღებული მისი სცენარების საფუძველზე. ფართო პოპულარობა მოიპოვა ფილმმა „შორეულ ნაპირებზე“, რომელიც ჰასან სეიდბეილის მიერ ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით დაწერილი სცენარის მიხედვითაა გადაღებული. ფილმი მთელს მსოფლიოში 25 ენაზე ითარგმნა. პირველი ადგილი მოიპოვა აზიურ და აფრიკულ ფესტივალებში და მიენიჭა პრიზი კანადაში.

თავისებურება და ხასიათი ის თვისებებია, რომლებიც ახასიათებს იმრან გასიმოვის შემოქმედებას. ეს ნათლად ასახავს მისი გმირების სულიერებას, ზრუნვასა და სიხარულს. ის მიჰყვება გმირის ცხოვრების წესს, აკვირდება და სწავლობს მას დიდი ყურადღებით.

ის იყო არა მხოლოდ ლიტერატურის შემქმნელი, არამედ საზოგადო მოღვაწე. ის ხშირად მოგზაურობდა საზღვარგარეთ. მან დაწერა მემუარები შეხვედრების, დიდი ერების, საინტერესო ადამიანების შესახებ, რომლებიც მას ცხოვრებისეულ გზაზე შეხვდნენ..

იმრან გასიმოვი 62 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში მან მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა აზერბაიჯანულ ლიტერატურასა და კინოში. მწერალი გარდაიცვალა 1981 წლის 20 აპრილს.
ანზორ მექვაბიშვილი

ანზორ მექვაბიშვილი (დ. 5 ივნისი, 2001, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ფეხბურთელი. საფეხბურთო კლუბ კრაიოვას „უნივერსიტატეას“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი. 2024 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე საქართველოს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

საკლუბო კარიერა
მექვაბიშვილი თბილისის „დინამოს“ საფეხბურთო აკადემიის აღზრდილია. „დინამოს“ მთავარ გუნდში 2019 წლიდან თამაშობდა და ამ დროის განმავლობაში ქვეყნის პირველობის, თასის გათამაშებისა და საერთაშორისო ტურნირების ფარგლებში ჩატარებული შეხვედრების ჩათვლით სულ 113 მატჩში (13 გოლი) მიიღო მონაწილეობა. მის შემადგენლობაში ორჯერ საქართველოს ჩემპიონობა და ერთხელ საქართველოს სუპერთასი მოიპოვა.

ახალგაზრდა ნახევარმცველი თბილისის „დინამოს“ ძირითად გუნდში პირველად ჩისკო მუნიოსის დროს მოხვდა. თუმცა მისი დებიუტი კახა ჩხეტიანის მთავარი მწვრთნელობის პერიოდში შედგა. როტაციის ფეხბურთელობიდან ძირითადის წევრობასა და გუნდის ვიცე-კაპიტნობამდე გზა მექვაბიშვილმა არასრულ ორ წელიწადში გაიარა.

2022 წლის დეკემბერში 21 წლის ნახევარმცველი 2022-ზე წლის საუკეთესო ნახევარმცველების ნომინანტებში მოხვდა — მექვაბიშვილმა ეროვნული ლიგის დასრულებულ სეზონში 30 მატჩი ჩაატარა, 5 გოლი გაიტანა და 1 საგოლე გადაცემა შეასრულა. წლის საუკეთესო ქართველ ახალგაზრდა ფეხბურთელადაც იგი დაასახელეს. აღნიშნულ პერიოდში მის მიმართ ყველაზე დიდ ინტერესს პოლონური „რაკუვი“ და ნიდერლანდური „ვიტესი“ იჩენდნენ.

2024 წლის იანვარში რუმინეთის ერთ-ერთ ყველაზე ტიტულოვან კლუბში, კრაიოვას „უნივერსიტატეაში“ გადავიდა, სადაც 4.5-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა.

რუმინულ კლუბში 22 წლის საყრდენი ნახევარმცველის დებიუტი „სტიაუასთან“ შინ გამართულ შეხვედრაში 21 იანვარს შედგა.

სანაკრებო კარიერა
იცავდა საქართველოს ყველა ასაკობრივ ნაკრებთა ღირსებას. მისი დებიუტი ახალგაზრდულ გუნდში 2020 წლის სექტემბერში შედგა. იმ დროისთვის, როდესაც საფრანგეთის 21-წლამდელთა წინააღმდეგ ვასილ მაისურაძემ ახალგაზრდულში პირველად ათამაშა მექვაბიშვილი 19 წლის და 3 თვის იყო. იყო საქართველოს 21-წლამდელთა ნაკრების ერთ-ერთი ლიდერი და მისი კაპიტანი.

სპეციალისტების შეფასებით მექვაბიშვილს 6-იანისა და 8-იანის პოზიციაზე თამაში თანაბარი წარმატებით შეუძლია. შესაბამისად, მის ამ უნარს კლუბში, ახალგაზრდულ და პირველ ნაკრებებში მწვრთნელები აქტიურად იყენებენ ფორმაციის ცვლილებისთვის.

ქვეყნის ეროვნულ გუნდში პირველად 2022 წელს ვილი სანიოლმა გამოიძახა და მარტის ორივე ამხანაგური მატჩი ათამაშა — ზენიცაში ბოსნია-ჰერცეგოვინასთან და ტირანაში ალბანეთთან.

მექვაბიშვილმა 2022 წელს საქართველოს ეროვნული ნაკრების მიერ გამართული 9 მატჩიდან 7 შეხვედრაში ითამაშა. ძირითადში პირველად გიბრალტარის ეროვნულ ნაკრებთან 4–0 მოგებულ მატჩში გამოჩნდა. იმავე გიბრალტართან გასვლაზე კი ნაკრებში პირველ საგოლე მოქმედებაში მიიღო მონაწილეობა.

სანაკრებო სტატისტიკა
სანაკრებო მატჩები და გოლები
მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საქართველოს ჩემპიონი: 2020, 2022
საქართველოს ვიცე-ჩემპიონი: 2021, 2023
საქართველოს სუპერთასის მფლობელი: 2021, 2023

ინდივიდუალური
საქართველოს წლის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი: 2022
ჯილდოები
ღირსების ორდენი: 2024
ლაოსის სამეფო

ლაოსის სამეფო — ისტორიული სახელმწიფო თანამედროვე ლაოსის ტერიტორიაზე. იგი 1947 წელს ჩამოყალიბდა ფრანგული ინდოჩინეთის დაშლის შედეგად და 1975 წელს, ლაოსის სამოქალაქო ომის შედეგად შეწყვიტა არსებობა, რის შემდეგაც შეიქმნა ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკა.

ისტორია
 საუკუნის 80-იანი წლებიდან მოყოლებული ლაოსი ფრანგული ინდოჩინეთის დაქვემდებარებაში შედიოდა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ინდოჩინეთის ოკუპაცია იაპონიამ მოახდინა, რომლის მარცხის შემდეგაც ფრანგებმა პოზიციები აღიდგინეს, მაგრამ არა დიდი ხნით. ინდოჩინეთში დაიწყო ანტიფრანგული და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობები, რასაც 1947 წელს ლუანგპრაბანგის დინასტიის წარმომადგენელმა სისავანგ ვონგის მიერ თავის ლაოსის დე ფაქტო მეფედ გამოცხადება მოჰყვა. მიუხედავად ამისა, სახალხო გამოსვლები გრძელდებოდა, რის შედეგაცად ფრანგებმა 1949 წელს ლაოსს ავტონომია მიანიჭეს. ამან დროებით მოაგვარა პრობლემა, მაგრამ შინა არეულობა მალევე განახლდა.

1953 წლის 22 ოქტომბერს საფრანგეთმა ლაოსის სამეფოს დამოუკიდებლობა მიანიჭა, რასაც მოჰყვა ვიეტნამისა და კამბოჯის გამოყოფაც, რის შედეგადაც ფრანგულმა ინდოჩინეთმა არსებობა შეწყვიტა. ამრიგად, ლაოსში ძალაუფლება ხელში ადგილობრივმა მთავრობამ აიღო. ლაოსში მალევე დამყარდა კონსტიტუციური მონარქია და რეალურად ქვეყანას პარლამენტი მართავდა.

1958 წელს, პრინც სოვანა ფუმას ხელმძღვანელობით შეიქმნა „ეროვნული ერთიანობის მთავრობა“, რომელიც მიზნად ისახავდა ლაოსის პოლიტიკური პარტიების გაერთიანებას. პარალელურად, სამეფო კარი სულ უფრო უახლოვდებოდა კომუნისტებს, რასაც ლაოსში 1,500 კომუნისტი ჯარისკაცის ჩასვლა მოჰყვა.

1960 წლიდან ქვეყანაში ვითარება სერიოზულად დაიძაბა. რიგი აჯანყებები მალევე გადაიზარდა ლაოსის სამოქალაქო ომში. ძირითადად დაპირისპირება სამეფო ოჯახსა და რესპუბლიკელებს შორის მიმდინარეობდა. 1962 წელს, პრინცი ფუმას მიერ დაარსდა მეორე ეროვნული დროებითი მთავრობა, რომელმაც ცოტა ხნით მოახერხა წესრიგის აღდგენა. სიტუაცია ხელახლა მას შემდეგ აირია, რაც ლაოსი ცივი ომის მხარეთა ინტერესების სფეროში მოექცა.

ლაოსში კომუნიზმის დამყარებით შეშინებულმა ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა, ჯერ კიდევ 1953 წლიდან დაიწყო ლაოსელი რესპუბლიკელების წაქეზება. აშშ-ს როლი ლაოსის სამოქალაქო ომში განსაკუთრებით მას შემდეგ გაიზარდა, რაც საბჭოთა კავშირმა ლაოსის ხელისუფლების მოპოვება სცადა. ამის საპასუხოდ, ამერიკელებმა ლაოსში ცივი ომი შეიტანეს. ამრიგად, აშშ ლაოსელ რესპუბლიკელებს ძლიერ სამხედრო მხარდაჭერას უცხადებდა, თუმცა არაოფიციალურად.

სამოქალაქო ომი მხოლოდ 1973 წლის თებერვალში დასრულდა, როდესაც პარიზის სამშვიდობო ხელშეკრულებაზე ხელი მოაწერა აშშ-მ და ჩრდილოეთ ვიეტნამმა. 1974 წელს ლაოსში შეიქმნა ეროვნული ერთიანობის კიდევ ერთი მთავრობა, რომელიც ძირითადად პროვინციების კეთილდღეობისკენ იყო მიმართული. მიუხედავად ამისა, 1975 წლის დამდეგს ქვეყნის დიდ ნაწილს რესპუბლიკური პარტია აკონტროლებდა.

1975 წლის აპრილში რესპუბლიკელება დედაქალაქი აიღეს, რასაც ამავე წლის 2 დეკემბერს მოჰყვა ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის გამოცხადება. ამის გამო, სამეფო ოჯახი იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო.
ალექსეი შვედი

ალექსი ვიქტოროვის ძე შვედი (; დ. 16 დეკემბერი, 1988, ბელგოროდი, რუსეთის სფსრ, საბჭოთა კავშირი) — რუსი პროფესიონალური კალათბურთის მოთამაშე. ამჟამად კლუბ ხიმკისთან ერთად თამაშობს გაერთიანებულ ლიგასა და ევროლიგაში. 1.98 სიმაღლის გათვალისწინებით, იგი თამაშობს გამთამაშებლისა და ფრთის პოზიციაზე.

2012 წელს შვედი ცსკა მოსკოვს ევროლიგის ფინალებში გასვლაში დაეხმარა; მომდევნო სამი წელი მან -ში გაატარა, ხოლო შემდგომ კვლავ ევროპაში დაბრუნდა და 2018 წელს ევროლიგის წლის მეორე გუნდში ჩეირჩა. რუსეთის ეროვნულ საკალათბურთო ნაკრებთან ერთად მან 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე ბრინჯაოს მედალი, ხოლო ევრობასკეტ 2011-ზე ვერცხლის მედალი მოიგო.

პროფესიონალური კარიერა
ცსკა მოსკოვი (2006-2012)
შვედმა პროფესიონალური კარიერა დაიწყო 2006 წლის 4 ნოემბერს, ცსკა მოსკოვთან ერთად ურალ გრათ პერმის წინააღმდეგ რუსეთის სუპერლიგის ეგიდით გამართულ შეხვედრაში. შვედის დებიუტი ევროლიგაში შედგა 2007 წლის 17 იანვარს, ზალგირისიის წინააღმდეგ ჩატარებულ შეხვედრაში. 2007 წლის თებერვალში, ცსკა მოსკოვიდან იჯარის წესით ხიმკის შეუერთდა. 2007-2008 წლების სეზონის დაწყებამდე იგი ცსკა მოსკოვში დაბრუნდა. 2009 წლის დეკემბერში კვლავ იჯარით, დინამო მოკოვში გადავიდა. 2010-2011 წლების სეზონის დაწყებამდე შვედი კვლავ ცსკა მოსკოვში დაბრუნდა. მომდევნო სეზონში „წითლებთან“ ერთად ევროლიგის ფინალს მიაღწია.

 (2012-2015)
2012 წლის 23 ივლისს ცსკა მოსკოვმა ოფიციალურად გამოაცხადა, რომ შვედმა გუნდი დატოვა და ახალ კონტრაქტს -ის კლუბ მინესოტა ტიმბერვულვზთან გააფორმებდა. ორი დღის შემდეგ შვედმა ტიმბერვულვზთან მრავალწლიანი კონტრაქტი გააფორმა.

2014 წლის 23 აგვისტოს შედგა სამგუნდიანი გაცვალა, რომელშიც მინესოტა ტიმბერვულვზი, კლივლენდ კავალიერსი და ფილადელფია სიქსერსი ჩაერთო. გაცვლით ალექსი შვედი და თანაგუნდელი ლუკ მბაჰ მოუტე სიქსერში გადავიდა.

2014 წლის 19 დეკემბერს შედგა სამგუნდიანი გაცვლა, რომელშიც ჰიუსტონ როკეტსი, მინესოტა ტიმბერვულვზი და ფილადელფია სიქსერსი მონაწილეობდა. გაცვლის შედეგად შვედი როკეტსს შეუერთდა.

2015 წლის 19 თებერვალს, შვედი ორ მეორე რაუნდის პიკთან ერთად ნიუ-იორკ ნიკსში, პაბლო პრიჯიონის სანაცვლოდ გაიცვალა.

ხიმკი (2015-დღემდე)
2015 წლის 16 ივლისს შვედი რუსეთში დაბრუნდა და სამწლიანი კონტრაქტი ხიმკისთან გააფორმა. კონტრაქტის მიხედვით, ალექსეი შვედი სამ წელიწადში 10.2 მლნ $ მიიღებდა. 2017 წლის 27 მარტს შვედი დასახელდა „- “-ის ევროთასის სეზონის -იდ. ევროთასის ისტორიაში იგი იყო პირველი მოთამაშე, რომელმაც სეზონში საშუალოდ 22 ქულა, 5 შედეგიანი გადაცემა და 4 მოხსნა დააფიქსირა.
ადიღეს ავტონომიური ოლქი

ადიღეს ავტონომიური ოლქი, ადიღეს აო — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სსრკ-ში, რსფსრ-ის კრასნოდარის მხარეში, 1922-1991 წლებში.

ადიღეს ავტონომიური ოლქი შეიქმნა 1922 წლის 27 ივლისს. ფართობი 7,6 ათ. კმ². ავტონომიურ ოქში იყო 6 ადმინისტრაციული რიონი, 1 ქალაქი და 4 დაბა. ადმინისტრაციული ცენტი — ქ. მაიკოპი.

ისტორია
1922 წლის 1 ივნისს სრულიად რუსეთის ცაკის პრეზიდიუმის დადგენილებით შეიქმნა 3-კაციანი კომისია ყუბან-შავი ზღვის ოლქიდან ჩერქეზეთის (ადიღე) ავტონომიური ოლქის გამოყოფის თაობაზე.
1922 წლის 27 ივლისს ყუბან-შავი ზღვის ოლქის კრასნოდარისა და მაიკოპის განყოფილებების ბაზაზე შეიქმნა ჩერქეზეთის (ადიღე) ავტონომიური ოლქი.
24 აგვისტოს შეუცვალეს სახელწოდება და დაარქვეს ადიღეს (ჩერქეზეთი) ავტონომიური ოლქი.
1928 წლის 30 აპრილს ჩერქეზეთის ნაციონალური ოლქი ჩერქეზეთის ავტონომიურ ოლქად გადაკეთდა.
1928 წლის 13 აგვისტოს ისევ შეუცვალეს სახელი და დაარქვეს ადიღეს ავტონომიური ოლქი.
1929 წლის 7 თებერვალს ოლქის გაფართოების ფონზე იქმნება 3 რაიონი: კრასნოგვარდეისკი, პსეკუპსკი და შოვგენოვსკის რაიონები.
1934 წლის 10 იანვარს ოლქი შევიდა აზოვ-შავიზღვის მხარეში.
1934 წლის 28 დეკემბერს ოლქში შეიქმნა 5 რაიონი: კოშეხაბლსკის, კრასნოგვარდეისკის, ნიკოლაევსკოეს, პონეჟუკაისკის, ტახტამუკაისკის და შოვგენოვსკის რაიონები.
1936 წლის 10 აპრილს ოლქს შეუერთეს ქალაქი მაიკოპი, გიაგინსკის რაიონი და ხანსკის სოფსაბჭო. აღნიშნულის შედეგად ოქის ადმინისტრაციულმა ცენტრმა გადაინაცვლა ქალაქ მაიკოპში.
1937 წლის 13 სექტემბრიდან ადიღეს აო კრასნოდარის მხარეშია.
1940 წლის 21 თებერვლიდან ოლქს შეუერთეს კუჟურსკის სასოფლო თემი, ხოლო მის საზღვრებში შეიქმნა მაიკოპის რაიონი, რის შედეგადაც ოლქში გახდა 7 რაიონი: გიაგინსკის, კოშეხაბლსკის, კრასნოგვარდეისკის, მაიკოპის, ტახტამუკაისკის, ტეუეჟსკისა და შოვგენოვსკის რაიონები.
1962 წლის 28 აპრილს მაიკოპის რაიონს შეუერთეს გაუქმებული ტულსკის რაიონი, რის შედეგადაც ადიგეს აო-ს ტერიტორიამ იიღო საბოლოო სახე.
1990 წლის 5 ოქტომბერს ადიგეს საოლქო სახალხო დეპუტატთა საბჭომ რიგგარეშე სესიაზე მიიღო გადაწყვეტილება აემაღლებინა სტატუსი ოქისათვის და გამხდარიყო ადიღეს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა.
1990 წლის 15 დეკემბერს ადიღეს გამოსვლა კრასნოდარის მხარიდან დამტკიცდა რსფსრ-ს სახალხო დეპუტათა მეორე მოწვევაზე, რომელმაც შეცვალა რსფსრ-ს კონსტიტუცია. აღნიშნული კანონი უფლებას აძლევდა ავტონომიურ ოლქებს გამოსულიყვნენ იმ მხარეებიდან რომლებშიც ისინი შედიოდნენ.
1991 წლის 3 ივლისს რსფსრ-ს უმაღლესმა საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება ადიღეს აო გარდაქმნილიყო ადიღეს სსრ-ად.
1992 წლის 23 მარტს ადიღეს უმაღლესმა საბჭომ მიიღო კანონი გარდაქმნილიყო ადიღეს სსრ — ადიღეს რესპუბლიკად.
1992 წლის 21 აპრილს რუსეთის ფედერაციის სახალხო დეპუტატთა საბჭომ მიიღო ადიღეს რესპუბლიკად გარდაქმნის გადაწყვეტილება. აღნიშნული გადაწყვეტილება ძალაში შევიდა 1992 წლის 16 მაისს მისი გაზეთ « »-ში გამოქვეყნებისთანავე.
უგრძესი ზრდადი ქვემიმდევრობა

უგრძესი ზრდადი ქვემიმდევრობის ამოცანა კომპიუტერულ მეცნიერებაში გულისხმობს მიმდევრობის ისეთი ქვემიმდევრობის პოვნას, რომელიც დალაგებულია ზრდადობით და რაც შეიძლება გრძელია. აუცილებელი არ არის ქვემიმდევრობა მოსაზღვრე ელემენტებისგან შედგებოდეს, მთავარია იმ თანმიმდევრობით შენარჩუნდნენ, როგორითაც მიმდევრობაში იყვნენ განლაგებული. მოცემული ამოცანის ყველაზე ეფექტურად ამოხსნა (\ ) დროში შეიძლება.

მაგალითი
მოცემულია მიმდევრობა:

0, 8, 4, 12, 2, 10, 6, 14, 1, 9, 5, 13, 3, 11, 7, 15

უგრძესი ზრდადი ქვემიმდევრობაა:

0, 2, 6, 9, 11, 15.

მაგრამ ასევე გვაქვს სხვა მაგალითებიც:

0, 4, 6, 9, 11, 15
0, 2, 6, 9, 13, 15
0, 4, 6, 9, 13, 15.

ამოხსნა
ამოცანის ამოხსნის ყველაზე ტრივიალური გზაა ყველა ქვემიმდევრობის გენერირება და შესაბამისად მათი შემოწმება. ეს ამოხსნა არაეფექტურია, რადგან ის მუშაობს ექსპონენციალურ (2^) დროში.

ამოცანის ყველაზე გავრცელებული ალგორითმია (^2)-დროში ამოხსნა, რომელიც დინამიურ პროგრამირებას უკავშირდება. ეს ალგორითმი განიხილავს სიმრავლის პრეფიქსებს. ფორმალურად 0-დან -მდე ყველა ქვესიმრავლეს, სადაც არ აღემატება -ს, კი სიმრავლის სიგრძეა.

ამ ალგორითმის იმპლემენტაცია ++-ში, სადაც აღნიშნავს მასივის სიგრძეს, აღნიშნავს მასივს, რომლის უგრძეს ზრდად ქვემიმდევრობას ვეძებთ, -მასივში -ურ პოზიციაზე -პოზიციით დასრულებული უგრძესი ზრდადი ქვემიმდევრობაა მოცემული. საბოლოოდ -მასივის უდიდესი ელემენტი წარმოადგენს მიმდევრობის უგრძესი ზრდადი ქვემიმდევრობის სიგრძეს.
თუნჯელ ქურთიზი

თუნჯელ ქურთიზი (; დ. 1 თებერვალი, 1936, იზმითი, ქოჯაელი, თურქეთი — გ. 27 სექტემბერი, 2013, ბეშიქთაში, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი კინოსა და თეატრის მსახიობი, რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი.

ადრეული წლები
მამამისი სალონიკში დაბადებული თურქი ბიურიკრატია, დედა კი ბოსნიელია.

უნივერსიტეტში თავიდან იურიდიულ ფაკულტეტზე, შემდეგ კი ფილოლოგიის, ფსიქოლოგიისა და ხელოვნების ისტორიის ფაკულტეტზე სწავლობდა, თუმცა არცერთი მიმართულებით სწავლა არ დაუსრულებია.

კარიერა
სამსახიობო კარიერა დორმენის თეატრის სცენაზე დაიწყო და მალე კინოეკრანებზე გამოჩნდა. სადებიუტო ფილმი 1978 წლის ფილმი „ნახირი“ გახდა.

1981 წელს, ფილმისთვის „გიულ ჰასანი“, რომელიც ნიურეთინ სეზერთან ერთად დაწერა, საუკეთესო სცენარის დარგში ანტალიის ოქროს ფორთოხლის ჯილდო მიიღო. 2006 წელს სერიალ „ჰაჯიში“ და 2007 წელს სერიალ „ასიში“ ითამაშა. 2009 წელს გამოსულ ფილმში „შემოდგომის ტკივილი“ ქამილ ეფენდის როლი შეასრულა, ხოლო მოგვიანებით იმავე წელს სერიალ „ეზელში“ რამიზ ქარაესქის როლი შეასრულა, რითაც პოპულარობა მოიპოვა.

2011 წელს „ოქროს ფორთოხლის 48-ე კინოფესტივალზე“ ღირსების ჯილდო მიიღო.

გარდაცვალება
გარდაიცვალა 77 წლის ასაკში გულის ფრიალის შედეგად, 2013 წლის 27 სექტემბერს, თავის ეთილერში მდებარე სახლში. დაკრძალეს 2013 წლის 29 სექტემბერს, ბალიქესირის პროვინციის ერდემითის რაიონის სოფელ ჩამლიბელში.