ონტარიოს სამხატვრო გალერეა

ონტარიოს სამხატვრო გალერეა — ხელოვნების მუზეუმი ტორონტოში, ონტარიო, კანადა. მუზეუმი მდებარეობს ტორონტოს ცენტრში, გრეინჯ პარკთან დუნდას ქუჩის დასავლეთით, მაკკოულისა და ბევერლის ქუჩებს შორის. მუზეუმის შენობა იკავებს 45,000 კვადრატულ მეტრს (480,000 კვ ფუტი), რაც მას ერთ-ერთ უდიდეს ხელოვნების მუზეუმად აქცევს ჩრდილოეთ ამერიკაში. ის მეორე ყველაზე დიდი ხელოვნების მუზეუმია ტორონტოში ონტარიოს სამეფო მუზეუმის შემდეგ. გარდა საგამოფენო სივრცეებისა, მუზეუმში ასევე განთავსებულია საცხოვრებელი ოფისი და სტუდია, სასადილო ობიექტები, ღონისძიებებისთვის განკუთვნილი ოთახები, საჩუქრების მაღაზია, ბიბლიოთეკა და არქივები, თეატრისა და ლექციების დარბაზი, კვლევითი ცენტრი და სახელოსნო.

მუზეუმი დაარსდა 1900 წელს, როგორც ტორონტოს ხელოვნების მუზეუმი და ფორმალურად გაერთიანდა 1903 წელს, მას დაერქვა ტორონტოს სამხატვრო გალერეა 1919 წელს, სანამ არ მიიღებდა მის ამჟამინდელ სახელს, ონტარიოს სამხატვრო გალერეას 1966 წელს. მუზეუმმა შეიძინა 1911 წელს და მოგვიანებით განახორციელეს რამდენიმე გაფართოება. გაფართოების პირველი სერია მოხდა 1918, 1924 და 1935 წლებში. 1974 წლიდან გალერეაში მოხდა ოთხი ძირითადი გაფართოება და განახლება. ეს გაფართოებები მოხდა 1974 და 1977 წლებში, შემდეგ კი 1993 წელს. 2004 წლიდან 2008 წლამდე მუზეუმმა განიცადა მორიგი გაფართოება. სამუზეუმო კომპლექსმა განიცადა 2010-იან წლებში -ისა და -ის მიერ დაპროექტებული განახლება.

მუზეუმის მუდმივი კოლექცია მოიცავს 120 000-ზე მეტ ნამუშევარს. მათ შორისაა კანადელი, ინუიტელი, აფრიკელი, ევროპელი და ოკეანელი მხატვრების ნამუშევრები. გარდა კოლექციის ექსპონატებისა, მუზეუმმა მოაწყო და უმასპინძლა არაერთ სამოგზაურო ხელოვნების გამოფენას.

მუდმივი კოლექცია
მუზეუმის მუდმივმა კოლექციამ მნიშვნელოვანი ზრდა განიცადა მე-20 საუკუნის ბოლოს და 21-ე საუკუნის დასაწყისში. მუზეუმის მუდმივი კოლექცია გაიზარდა 3,400 ნამუშევრიდან (1960) 10,700-მდე 1985 წელს. 2021 წლის მარტის მდგომარეობით, მუზეუმის მუდმივი კოლექცია ინახავს 120 000-ზე მეტ ექსპონატს, რომელიც წარმოადგენს მრავალ მხატვრულ მოძრაობას და ხელოვნების ისტორიის ეპოქას. მუზეუმის კოლექცია ორგანიზებულია რამდენიმე ,,კოლექციის არეალში", რომელიც როგორც წესი, მოიცავს ხელოვნების კონკრეტული ფორმის, მხატვრის, ქრონოლოგიური ეპოქის ან გეოგრაფიული მდებარეობის ნამუშევრებს. 1980-იანი წლების დასაწყისამდე, მუზეუმის კოლექციისთვის შეგროვებული ნამუშევრები ძირითადად ეკუთვნოდა კანადელ ან ევროპელ მხატვრებს. მას შემდეგ მისი კოლექცია გაფართოვდა და მოიცავდა ხელოვნების ნიმუშებს მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან.

მუზეუმის აფრიკული კოლექცია მოიცავს 95 ნამუშევარს, რომელთა უმეტესობა სათავეს იღებს მე -19 საუკუნიდან. მუზეუმის მეორე სართულზე მდებარე მუდმივ გალერეაში აფრიკული კოლექციის ექსპონატების უმეტესობა მუზეუმს მიურეი ფრუმმა გადასცა. მუზეუმს ასევე აქვს არაერთი ეთიოპური ქრისტიანული ხელნაწერი და ნამუშევარი, თუმცა ეს ნამუშევრები ტომსონის კოლოსა და სპილოს ძვლის კოლექციის ნაწილია.

2002 წელს მუზეუმმა ანდერძით აბორიგენელ-ავსტრალიელი და ტორესის სრუტის კუნძულებზე მცხოვრები მხატვრების 1000 ნამუშევარი მიიღო. ამ ნივთების ნაწილი გამოფენილია მუზეუმის მეორე სართულზე გალერეაში. 2004 წელს კენეტ ტომსონმა მუზეუმს გადასცა 2000-ზე მეტი ნამუშევარი მისი პირადი კოლექციიდან. მიუხედავად იმისა, რომ ტომსონის კოლექციის უმრავლესობა შედგება კანადელი ან ევროპელი მხატვრების ნამუშევრებისგან, კოლექცია ასევე მოიცავს ნამუშევრებს, რომლებიც შექმნილია მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეში.

მუზეუმი მოიცავს კანადური ხელოვნების ვრცელ კოლექციას, კონფედერაციიდან 1990 წლამდე. მუზეუმის კანადური ხელოვნების უმეტესობა მეორე სართულზეა გამოფენილი, 39 დარბაზი ეძღვნება მუზეუმის კანადური კოლექციის 1,447 ექსპონატის გამოფენას. კანადური ნამუშევრები ასევე გამოფენილია დევიდ მილნის ცენტრში და ტომსონის კანადური ხელოვნების კოლექციაში.

ტომსონის კოლექციის გალერეები იძლევა სიღრმისეულ სახეს ცალკეული მხატვრების ნამუშევრებზე, ხოლო სხვა სანახავი დარბაზები ორგანიზებულია განსხვავებულ თემატურ საკითხებზე. ტომსონის კოლექცია მუზეუმს გადასცა კენეტ ტომსონმა 2004 წლის იანვარში. კოლექციებში წარმოდგენილია კანადელი მხატვრების თითქმის 650 ნამუშევარი. მათგან 250 შეიქმნა ტომ ტომსონის მიერ,

დევიდ მილნის სასწავლო ცენტრი გაიხსნა 2012 წელს და შეიქმნა კომპიუტერული ტერმინალები, რომლებიც დაკავშირებულია მილნის ციფრულ არქივთან. ცენტრში განთავსებულია მილნის კუთვნილი ნამუშევრები და 230 სხვა არტეფაქტი, მათ შორის დღიურები, ჟურნალები და საღებავის ყუთები. მილნის ნივთების უმეტესობა მუზეუმს მილნის შვილისგან გადაეცა 2009 წელს.