iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ფურისულასებრნი

ფურისულასებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი, მრავალწლოვანი ან ერთწლოვანი ბალახებია. უმეტესად მარტივი ფოთლები აქვთ. ყვავილი ორსქესიანია, აქტინომორფული, იშვიათად ზიგომორფული. ყვავილი, ჯამის ფოთლები და გვირგვინის ფურცლები ერთმანეთთან შეზრდილია. ნასკვი ზედა, იშვიათად ნახევრად ქვედა, ერთბუდიანია. ნაყოფი — მრავალთესლიანი კოლოფი.

ფურისულასებრნი მოიცავს 30 გვარის 1000-მდე სახეობას. გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში, უპირატესად ჩრდილო ნახევარსფეროს ზომიერი და ცივი ჰავის ქვეყნებში.

საქართველოში გვხვდება 7 გვარის 46 სახეობა, მათგან ერთი მონოტიპური გვარია და 18 სახეობა კავკასიის ენდემი. საქართველოში სახეობათა უმეტესობა გავრცელებულია მაღალმთის მდელოებზე და ტყეებში. მრავალი სახეობა, განსაკუთრებით ფურისულას და ყოჩივარდას გვარისა, დეკორატიულია. ცნობილია მრავალი კულტურის ფორმა.
კეისონ ფომვიხანი

კეისონ ფომვიხანი (, დ. 13 დეკემბერი, 1920 — გ. 21 ნოემბერი, 1992) — ლაოსის პოლიტიკური მოღვაწე. ლაოსის ერთ-ერთი ლიდერი 1975-1992 წლებში. ლაოსის სახალხო რევოლუციური პარტიის ლიდერი 1955 წლიდან, ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის (ლსდრ) პრემიერ-მინისტრი 1975-1991 წლებში და პრეზიდენტი 1991-1992 წლებში.

ბიოგრაფია
კეისონ ფომვიხანი დაიბადა ვიეტნამელი მამის, ნგუენ ტრი ლოანისა და ლაოსელის დედის შერეულ ოჯახში. დაბადებისას მისი სახელი იყო ნგუენ კაი სონგი. სწავლობდა ვიეტნამში. თავდაპირველად ლიცეუმში, ხოლო მოგვიანებით ჰანოის უნივერსიტეტში. 1942 წელს მონაწილეობდა იაპონელი ოკუპანტებისა და ფრანგი კოლონიზატორების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ამავე 1942 წელს გახდა ინდოჩინეთის კომუნისტური პარტიის წევრი.

1947 წელს ხელმძღვანელობდა წინააღმდეგობის მოძრაობას ლაოსის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რაიონებში. 1950 წლიდან წინააღმდეგობის მთავრობის თავდაცვის მინისტრია.

1955 წლის 22 მარტიდან ლაოსის სახალხო-რევოლუციური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის გენერალური მდივანია. ამავე წლიდან პატრიოტთა შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალია. ლაოსის პატრიოტული ფრონტის ერთ-ერთი დამაარსებელი და ხელმძღვანელი. 1972 წელს წამოაყენა სოციალიზმზე გადასვლის იდეა „კაპიტტალიზმის გვერდის ავლით“.

1975 წლის 8 დეკემბერს ფომვიხანი გახდა ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრი. 1982 წლიდან მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე. კეისონის მთავრობამ კურსი აიღო სოციალიზმისაკენ, ქვეყანა კი ნეიტრალურ სახელმწიფოდ გამოაცხადა. დაიწყო და ქვეყანაში განახორციელა კოლექტივიზაცია და ინდუსტრიალიზმი. 1986 წელს გამოაცხადეს „ახალ პოლიტიკურ მექანიზმზე“ („ჩინ ტააკან მაი“) გადასვლა. 1988 წელს მიიღეს აქტი ინვესტიციების წახალისებაზე და კანონი უცხოურ ინვესტიციებზე.

„ჩინ ტააკან მაის“ პოლიტიკის შეინაარსი მოიცავდა სამ ფაქტორს: სახელმწიფო სექტორის პრივატიზაცია და რესტრუქტურიზაცია, უცხოური ინვესტიციების წახალისება და ბაზარზე გასვლა სახელმწიფოს კონტროლის ქვეშ. მსგავს ეკონომიკურ პოლიტიკას ატარებდა დოი მოი ვიეტნამში და დენ სიაოპინი ჩინეთში. 1990 წელს ქვეყანაში ჩამოყალიბდა თავისუფალი ეკონომიკური ზონა. ამასთან დაკავშირებით ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბიდან გაქრა ნამგალისა და უროს გამოსახულებები.

1991 წელს კეისონ ფომვიხანი ლაოსის სახალხო-რევოლუციური პარტიის თავმჯდომარე გახდა. დაიკავა ქვეყნის პრეზიდენტის თანამდებობა და აღნიშნულ პოსტზე დარჩა გარდაცვალებამდე, 1992 წლის 21 ნოემბრამდე.

დაკრძალულია ვიენტიანში, მისთვის სპეციალურად აგებულ მავზოლეუმში.

ოჯახი
მისი შვილი, სანაიაჰაკ ფომვიხანი 41 წლის ასაკში აირჩიეს ლაოსის სახალხო რევოლუციური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტში პარტიის მერვე ყრილობაზე და მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება, თუმცა იგი გარდაიცვალა ადრეულ ასაკში 2013 წელს 45 წლის. მისი მეორე შვილი ხაისომფონე ფომვიხანი (დ. 10 ოქტომბერი, 1954) იყო ეროვნული ასამბლეის ვიცე-პრეზიდენტი.
კონფუცის ინსტიტუტი

კონფუცის ინსტიტუტების გლობალური ქსელი  — საერთაშორისო კულტურულ-საგანმანათლებლო ცენტრთა ქსელი, დაარსებული სახელმწიფოს კანცელარიის მიხედვით ჩინური ენის საზღვარგარეთ გავრცელების მიზნით(შემოკლებით ჰანიბანი, , ) ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის საზღვარგარეთ არსებული უცხოურ ცენტრებთან ერთად. კერძოდ „ინსტიტუტების“ გარდა შეიქმნა კონფუცის „კლასები“. ზოგიერთ ინსტიტუტს გააჩნია სპეციალობა, მაგალითად ათენის კონფუცის ბიზნეს ინსტიტუტი, ლონდონის კონფუცის ჩინური მედიცინის ინსტიტუტი.
კოორდინაციას უწევს და უზრუნველყოფს დაფინანსებას ჩინური მხრიდან კონფუცის ინსტიტუტის შტაბ-ბინა - ჰანიბანი. გამოჩენილი ფილოსოფოსის, მოაზროვნეს, ანტიკური მასწავლებლის კონფუცის სახელი ინსტიტუტების სახელს მიეკუთვნა ესპანური სერვანტესის ინსტიტუტის, გერმანული გოეთეს, პორტუგალიური კამოენსის, ბრიტანული ბრიტანეთის საბჭოს, ფრანგული ფრანცეს ალიანსის, იტალიური დანტე ალიგიერის ასოციაცია-ინსტიტუტის ანალოგიურად.

ამოცანები
კონფუცის ინსტიტუტების მისია — ხელი შეუწყოს ჩინეთის და ჩინური კულტურის გაგება-განვითარების ზრდას მთელ მსოფლიოში, განავითაროს ჩინეთის მეგობრული ურთიერთკავშირი სხვა ქვეყნებთან.
სწავლება კონფუცის ინსტიტუტებში ორიენტირებულია ჩინეთის თანამშრომლობის სპეციფიკასთან, გარდა ამისა ინსტიტუტების ამოცანებში შედის:
ჩინური ენის და კულტურის კურსების ორგანიზება;
ჩინეთისთვის მიძღვნილი სამეცნიერო კონფერენციების ჩატარება ;
ჩინეთის ენისა და კულტურის პოპულარიზაცია სხვადასხვა ოლიმპიადებით და ღონისძიებებით;
ჩინური ენის კვალიფიკაციური ტესტის ჩატარება (]]);
ჩინური ენის სასწვალო ლიტერატურის მომზადება და გამოშვება;
სტუდენტური და პედაგოგიური სტაჟირება ჩინეთში, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში სწავლის კონსულტაციები.
სასწავლო გეგმა
კონფუცის ინსტიტუტის სასწავლო გეგმა ტრიალებს სასწავლო დაწესებულების როლის გარშემო - ენის ცენტრი. კონფუცის ინსტიტუტში ასწავლიან გამარტივებულ ჩინურ იეროგლიფებს, რომელიც ჩინეთის სტანდარტულ მატერიკაზე გამოიყენება და არა იმ ტრადიციულ იეროგლიფებს რაც ტაივანის და ჰონკონგის ტერიტორიაზე გვხდება.

ისტორია
პირველი კონფუცის ინსტიტუტი გახსნილი იყო 21 ნოემბერი 2004 წელს სამხრეთ კორეის დედაქალაქში სეულში. 2010 წლის ბოლო აღრიცხვის მიხედვით მსოფლიოში მოქმედებდა 322 ინსტიტუტი და 369 კონფუცის კლასი 96 ქვეყანასა და რეგიონში, დარეგისტრირებულ მსმენელთა რაოდენობა წარმოადგენდა 360 ათას ადამიანს.. ჰანიბანის მიხედვით, მსოფლიოში 40 მილიონზე მეტი ადამიანი სწავლობს ჩინურს. ჩინურის სახალხო რესპუბლიკის აღრიცხვის მიხედვით 2010 წლისთვის ჩინურის სწავლის პროცესში მყოფი უცხოელების რიცხვს უნდა მიეღწია 100 მილიონისთვის.

სახელწოდება
კონფუცის ინსტიტუტის სახელწოდება გამოჩენილი ჩინელი ფილოსოფოსის კონფუცის საპატივცემულოდაა შერჩეული. მთელი მეოცე საუკუნის განმავლობაში, ჩინეთის კომუნისტური პარტიის ლიდერები, 1912 წლიდან ანტი-კონფუციანიზმის რანგთან ერთად ახალი კულტურის მოძრაობასთან 1973 წლამდე კრიტიკოსი ლინის და კონფუცის კრიტიკის ჯგუფთან ერთად კულტურული რევოლუციის დროს აკრიტიკებდნენ და გმობდნენ კონფუცს როგორც ჩინური „ფეოდალური“ ტრადიციების პერსონიფიკაცს. თუმცა, ბოლო ათასწლეულების განმავლობაში, ჩინეთის თანამედროვეობის წინა კულტურის პოპულარობა გაიზარდა ქვეყნის შიგნით და კერძოდ კონფუცს გააჩნდა პოპულარობის აღმავლობა. ჩინეთის საზღვრებს გარეთ, კონფუცი არის ზოგადად ცნობადი სიმბოლო ჩინურ კულტურაში, გათავისუფლებული სხვა უარყოფითი ასოციაციებისგან ჩინელი მოღვაწეების მიერ, ისეთების როგორიცაა მაო ძედუნი.
გრიფინები (სეზონი 4)

ანიმაციური ტელესერიალ „გრიფინების“ მესამე სეზონი გადაიცემოდა ტელეარხ -ის ეთერში 2005 წლის მაისიდან 2006 წლის 21 მაისამდე. შედგება 30 ეპიზოდისგან. სეზონში გრძელდება გრიფინების ოჯახის თავგადასავალი: პიტერი, (მამა), ლოისი (დედა), მეგი (ქალიშვილი), კრისი (ვაჟიშვილი), სტიუ (ვაჟიშვილი) და ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიანი. ოჯახის ყველა წევრი ცხოვრობს გამოგონილ ქალაქ კუაჰოგში.

2005 წლის 29 ნოემბერსა და 2006-ის 14 ნოემბერს გამოვიდა გამოცემა ორ ნაწილად, ერთში შესული არის მეოთხე სეზონის 14 ეპიზოდი, ხოლო მეორეში დანარჩენი — 14 ეპიზოდი.

გრიფინების ჩვენება შეწყდა 2002 წელს დაბალი რეიტინგის გამო, თუმცა -ის სატელევიზიო გადაცემა -ზე ხელმეორედ გასვლის შემდეგ სერიალი იქცა მაუწყებლობის ყველაზე პოპულარულ პროგრამად (საშუალოდ ყოველ ეპიზოდს ჰყავდა 1.9 მილიონი მაყურებელი) და გაიყიდა დისკების 3 მილიონი ეგზემპლარი, რამაც ფოქსს კვალვ გაუჩინა ინტერესი სერიალისადმი.

მეოთხე სეზონმა მიიღო ნილსენის მაღალი რეიტინგები. პირველ ეპიზოდ -ს ჰყავდა დაახლოებით 11.85 მილიონი მაყურებელი. ამასთანავე სეზონი ნომინირებული იყო სხვადასხვა დაჯილდოებებზე, მათ შორის პრაიმტაიმის ემის ჯილდო საუკეთესო ანიმაციური პროგრამისთვის და ენის ჯილდო საუკეთესო რეჟისორისა და სცენარისტის კატეგორიაში. ასევე მიიღო დადებითი შეფასებები სხვადასხვა ბეჭდვითი თუ ინტერნეტ გამოცემებისგან.

ეპიზოდები
ტომოიუკი იამასიტა

ტომოიუკი იამასიტა (; დ. 8 ნოემბერი, 1885 — გ. 23 თებერვალი, 1946) — იაპონიის არმიის გენერალი მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1885 წლის 8 ნოემბერს კუნძულ სიკოკუზე სოფელ ოსუგიში (ამჟამად სოფელი ოტოიო), სოფლის ექიმის ოჯახში. 1905 წელს დაასრულა იაპონიის საიმპერატორო არმიის სამხედრო აკადემია. მსახურობდა ლეიტენანტის წოდებით იაპონიის არმიაში. 1913-1916 წლებში სწავლობდა იაპონიის საიმპერატორო არმიის უმაღლეს სამხედრო აკადემიაში. 1919-1922 წლებში მსახურობდა გერმანიაში სამხედრო ატაშეს წოდებით. შემდეგ მცირე ხნით იგივე წოდებით მსახურობდა ავსტრიასა და უნგრეთში. 1931 წლიდან მუშაობდა იაპონიის სამხედრო სამინისტროში.

1936 წლის წარუმატებელი სამხედრო გადატრიალების შემდეგ ითვლებოდა ეჭვმიტანილად და გააგზავნეს კორეაში 40-ე ქვეითი ბრიგადის ხელმძღვანელად. ერთი წლის შემდეგ მიიღო გენერალ-ლეიტენანტის წოდება და გაიგზავნა მანჯურიაში კვანტუნის არმიის შტაბის უფროსად. ხიდეკი ტოძიოს სამხედრო მინისტრობისას იგი კვლავ გერმანიაში დააბრუნეს. სამშობლოში დაბრუნებული იამასიტას აზრით, იმისათვის, რომ გაძლიერდეს იაპონიის არმია აუცილებელია ავიაციის გაძლიერება და მობილური სატანკო და საჰაერო-სადესანტო ნაწილების ფორმირება. გარდა ამისა იგი წინააღმდეგი იყო იაპონიის მეორე მსოფლიო ომში ჩართვისა აშშ-სა და სსრკ-ის წინააღმდეგ, მანამ სანამ არ დასრულდებოდა იაპონიის არმიის მოდერნიზაცია.

1941 წლის ივლისში ტომოიუკი იამასიტა დანიშნეს 25-ე არმიის მთავარსარდლად. ომის დაწყების შემდეგ ხელმძღვანელობდა იაპონიის შეჭრას მალაიასა და სინგაპურში. ორ თვეში დაიპყრო მთელი მალაკის ნახევარკუნძული და 1942 წლის 15 თებერვალს ხელში ჩაიგდო სინგაპურიც. ტყვედ ჩაიგო 130 000 ინდოელი, ავსტრალიელი და ბრიტანელი ჯარისკაცი. ამის შემდეგ მან მიიღო „მალაიის ვეფხვის“ ზედსახელი. 1943 წელს მიიღო გენერლის წოდება.

1944 წელს ხიდეკი ტოძიოს კაბინეტის გადადგომის შემდეგ იამასიტა დანიშნეს მე-14 არმიის მთავარსარდლად, რომელიც ემზადებოდა ფილიპინების ოპერაციისათვის. ამერიკული ძალები ლეიტეს ყურეში შევიდნენ. ამერიკულ და იაპონურ არმიებს შორის გამართულ ლეიტეს ბრძოლაში იაპონიის საიმპერატორო არმიის ნაწილებს მეთაურობდა იამასიტა, რომელიც 1945 წლის 2 სექტემბერს, იაპონიის კაპიტულაციის შემდეგ ტყვედ ჩავარდა.

ამერიკის სამხედრო სასამართლომ მიუსაჯა სიკვდილი. 1946 წლის 23 თებერვალს იგი ჩამოახრჩვეს. მისი სასამართლო პროცესი გაგრძელდა 32 დღე და დაადანაშაულეს 123 პუნქტით.

ლეგენდა იამასიტას ოქროზე
ზოგიერთი მკვლევარი მიიჩნევდა, გენერალ იამასიტას სამხედრო კამპანიიის დროს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, იაპონიის არმიამ გაძარცვა და გაიტანა ქონება ბანკებიდან, საცავებიდან და სხვა კომერციული დაწესებულებებიდან, ასევე მუზეუმებიდა, კერძო სახლებიდან და ღვთისმსახურების ადგილებიდან, რომელიც მოგვიანებით დამარხა ფილიპინების გამოქვაბულებში, გვირაბებსა და მიწისქვეშა კომპლექსებში.
აივენჰო

აივენჰო — საუკუნის შოტლანდიელი მწერლის, უოლტერ სკოტის ყველაზე ცნობილი რომანი. პირველად გამოიცა 1820 წელს. რომანი მოგვითხრობს საუკუნის მეორე ნახევრის ინგლისზე, ნორმან დამპყრობელთა მიერ შევიწროებულ საქსონელებზე.

ინგლისის ისტორიის ამ მნიშვნელოვან ნაწილთან ერთად, სკოტი მოგვითხრობს რომანის გმირების საოცარ თავგადასავლებზე. მეფე რიჩარდ ლომგულზე, რომელიც საკუთარ თავს მალავს და "შავი რაინდის" სახელით ებრძვის მტრებს. მათ შორის საკუთარ ძმას, ჯონსაც, რომელსაც სურს, რომ ინგლისის ტახტი დაიკავოს. რომანის მთავარი გმირი კი რიჩარდის ერთგული მსახური უილფრედ აივენჰოა. რომანში ასევე, ერთ-ერთ გმირად გვევლინება ლეგენდარული ყაჩაღი რობინ ჰუდი, თავის მეგობრებთან ერთად.

აივენჰო არის ერთ-ერთი მცირერიცხოვან საქსონელ დიდებულთაგან. იგი არის სედრიკ საქსონელის ვაჟი, თუმცა მამისადმი დაუმორჩილებლობისა და ჯვაროსნულ ლაშქრობაში მეფესთან დარჩენის გამო, უილფრედი უარყოფილია მამის მიერ. მხოლოდ ნაწარმოების ბოლოს ხდება მათი შერიგება.

უოლტერ სკოტი თავის რომანში აგრეთვე ეხება ებრაელების ცუდ მდგომარეობას იმდროინდელ ინგლისში. ნაწარმოების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გმირია ებრაელი ისააკ იორკელი თავის ულამაზეს ქალიშვილ, რებეკასთან ერთად. იგი მევახშეა, რომელსაც იყენებენ, როცა ფული სჭირდებათ, მაგრამ შემდგომ უპატივცემულოდ ექცევიან თავისი ეროვნების გამო.
რობერტ კოლდევეი

რობერტ იოჰან კოლდევეი (დ. 10 სექტემბერი, 1855, ბლანკერბურგი – გ. 4 თებერვალი, 1925, ბერლინი) — გერმანელი არქიტექტორი, არქეოლოგი, რომელმაც განსაზღვრა ადგილი, სადაც ჩაატარებდა გათხრებს. ამ გათხრების შედეგად, რომელიც მიმდინარეობდა 1898-1999 წლებში, მან დაადასტურა ბიბლიური ბაბილონის არსებობა. ასევე მიიღო მონაწილეობა ტროას გათხრებში და კუნძულ ლესბოსზე. მის საფლავზე, აღიარების ნიშნად დადგეს ძეგლი, ბაბილონური ზიქურათის სახით.
პლუტონის გული

ტომბო-რეჯიო, მისი ფორმიდან გამომდინარე, აგრეთვე ცნობილი როგორც პლუტონის გული — ჯუჯა პლანეტა პლუტონის ზედაპირის დიდი, კაშკაშა მახასიათებელი. მდებარეობს ეკვატორიდან ოდნავ ჩრდილოეთით, ორ ბნელ რეგიონს — კთულუ-რეჯიოსა და კრუნ-მაკულას შორის. 1000 კმ სიგანის მისი დასავლეთი რეგიონი, რომელიც აზოტითა და ყინულებითაა ამოვსებული, სპუტნიკ-პლანიტიას სახელითაა ცნობილი. აღმოსავლეთ რეგიონი კი მაღლობებს მოიცავს, რომლებიც დაფარულია ატმოსფეროს გავლით, სპუტნიკ-პლანიტიადან გადმოტანილი აზოტის ყინულითა და სხვადასხვა ყინულოვანი დეპოზიტებით. მყინვარების დინების საშუალებით, აზოტის გარკვეული ნაწილი კვლავ სპუტნიკ-პლანიტიას უბრუნდება. სახელი ეწოდა პლუტონის აღმომჩენის, ამერიკელი ასტრონომის, კლაიდ ტომბოს პატივსაცემად.

აღწერა
ტომბო-რეჯიო ვრცელი, ნათელი ფერის რეგიონია, რომელიც დაახლოებით 1 590 კილომეტრზეა გადაჭიმული. რეგიონის შემადგენელი ორი ნაწილი გეოლოგიურად განსხვავებულია. დასავლეთ ნაწილი — სპუტნიკ-პლანიტია უფრო გლუვია, ვიდრე აღმოსავლეთ ნაწილი, ოდნავ განსხვავდება მათი შეფერილობაც. არსებობს ვარაუდი, რომ დასავლეთ რეგიონი მსხვილი ობიექტის შეჯახების შედეგადა წარმოქმნილი დარტყმითი კრატერია, რომელიც აზოტის თოვლითაა ამოვსებული. თავდაპირველად ფიქრობდნენ, რომ რეგიონში არსებული კაშკაშა წერტილები მთის მწვერვალები იყო. მართლაც, 2015 წლის 15 ივლისს, ხომალდ -ის მიერ გამოგზავნილი ფოტოების შედგეგად დადგინდა, რომ ისინი წყლის ყინულით დაფარული 3400 მეტრი სიმაღლის მთებია; ასევე აღმოჩნდა, რომ ამ რეგიონში არ არის კრატერები. შემდეგმა მონაცემებმა გამოამჟღავნა, რომ სპუტნიკ-პლანიტიას ცენტრი მდიდარია აზოტით, ნახშირჟანგით, მეთანის ყინულებით და რეგიონის კიდეებზე, ეს ნივთიერებები წარმოქმნიან მყინვარის მსგავს ყინულის დინებებს, რომლებიც გვერდით მდებარე ბნელ რეგიონთან შედარებით, ბევრად კაშკაშად გამოიყურება.

 -ის გადაფრენამდე, გასული ექვსი ათწლეულის მანძილზე, პლუტონის ეს მახასიათებელი კაშკაშა წერტილის სახით იყო იდენტიფიცირებული, თუმცა შეუძლებელი იყო საკმარისი რეზოლუციით გადაღება იმისათვის, რათა მომხდარიყო მისი ფორმის განსაზღვრა. მთელი ამ დროის მანძილზე, მას აკვირდებოდნენ როგორც მბზინავ წერტილს.

სახელწოდება
ტომბო-რეჯიოს იდეინტიფიცირება ზონდ -ის მიერ გამოგზავნილი სურათების წყალობით მოხდა. თავდაპირველად, ფიზიკური ფორმის გამო, -მ მას „გული“ უწოდა. თუმცა, 2015 წლის 15 ივლისს, -ის გუნდმა მას პლუტონის აღმომჩენი ასტრონომის, კლაიდ ტომბოს პატივსაცემად ტომბო-რეჯიო უწოდა ( — რეგიონი). აღნიშნული სახელი უნდა დაადასტუროს საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა. როგორც კავშირის თავმჯდომარე, რიტა შულცი აცხადებს, ორგანიზაცია ასეც მოიქცევა და ამ პლუტონის ამ რეგიონს ოფიციალურად უწოდებს ტომბო-რეჯიოს.

ზოგიერთებმა ის დისნეის პერსონაჟს, ჯუჯა პლანეტის სეხნია ძაღლ პლუტოსაც მიამსგავსეს. -მ ეს მსგავსება აღიარა და მოკლე ანიმაციაც მიუძღვნა.

გალერეა
რუმენ რადევი

რუმენ გეორგიევ რადევი (; დ. 18 ივნისი 1963, დიმიტროვგრადი, ბულგარეთი) — ბულგარეთის არმიის სარეზერვო გენერალ-მაიორი და ბულგარეთის არჩეული პრეზიდენტი 2017-2026 წლებში. რადევი მსახურობდა ბულგარეთის საჰაერო ძალების მეთაურად. 2016 წელს მოიგო საპრეზიდენტო არჩევნები, როგორც დამოუკიდებელმა კანდიდატმა, რომელსაც მხარს უჭერდა ბულგარული სოციალისტური პარტია. მეორე ტურში დაამარცხა -ის კანდიდატი ცეცკა ცაჩევა.
ამერიკელი მამიკო!

ამერიკელი მამიკო! — ამერიკული ანიმაციური სიტკომი შექმნილი სეთ მაკფარლეინის, მაიკ ბარკერისა და მეტ ვეიცმანის მიერ -ისთვის. სერიალის პრემიერა შედგა 2005 წლის 6 თებერვალს.

ამერიკელი მამიკო! არის სატირიული ანიმაციური სერიალის ნათელი წარმომადგენელი. სიუჟეტი მიმდინარეობს სმითების ოჯახის გარშემო, რომელიც შედგება 6 წევრისგან, ესენია — სტენი, ოჯახის მარჩენალი, ცენტრალური დაზვერვის აგენტი და რესპუბლიკელი; ფრენსინი, სტენის ცოლი და ოჯახის დიასახლისი; სტივი; სტენისა და ფრენსინის ვაჟიშვილი, ჭკვიანი და თავისთავში დაჯერებული ახალგარდა; ჰელეი, სტენისა და ფრენსინის 18 წლის ქალიშვილი, ულტრალიბერალურად მოაზროვნე სტუდენტი; როჯერი, სარკასტული, პირქუში, მარტოხელა უცხოპლანეტელი; კლაუსი, მოლაპარაკე ოქროს თევზი, რომელსაც გადანერგილი აქვს ამერიკელი სპორტსმენის ტვინი. ყოველი მათგანი ცხოვრობს გამოგონილ ქალაქ ლენგლი-ფოლსში, ვირჯინიის შტატში. მათ ახმოვანებენ მსახიობები: სეთ მაკფარლეინი, ვენდი შაალი, სკოტ გრაიმზი, რეიჩელ მაკფარლეინი და დი ბრედლი ბეიკერი

სამხრეთის პარკის მსგავსად სერიალში ყურადღება არის გამახვილებული სხვადასხვა აქტუალურ თემებზე, როგორებიც არის მასობრივი კულტურა, პოლიტიკა, რელიგია და კიდევ სხვა თემები, რომლებიც ხშირად ფიგურირებს საზოგადოებაში. სერიალში ხშირად გაისმის თანამედროვე საზოგადოების ფარული დაცინვა.

ამერიკელი მამიკო! ნომინირებული იქნა სხვადასხვა დაჯილდოების ცერემონიებზე, რომელთაგანაც ყველაზე მნიშვნელოვანია ენისა და პრაიმტაიმის ემის ორ ორი ნომინაცია. 2013 წლის კომპოზიტორების, ავტორებისა და გამომცემლების ამერიკული საზოგადოების დაჯილდოებაზე გაიმარჯვა საუკეთესო ტელესერიალის კატეგორიაში.

2013 წლის 16 ივლისს გახდა ცნობილი, რომ ფოქსმა შეწყვიტა სერიალის ტრანსლაცია. 2014 წლის 20 ოქტომბრიდან მოყოლებული ის გადაიცემა ტელეარხ -ის საშუალებით. 2015 წელს ტელეარხმა განაცხადა, რომ სერიალის მე-14 და მე-15 სეზონები (თითოში 22 ეპიზოდი) კვლავ მის ეთერში გავიდოდა. მე-14 სეზონის პრემიერა შედგა 2016 წლის 7 ნოემბერს. დღეის მონაცემით სულ შექმნილია სერიალის 214 ეპიზოდი.

ეპიზოდები
კარმასანი (სოფელი)

კარმასანი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. კარმასანის სოფსაბჭოს ცენტრი. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 48 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 48 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 706 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და ბაშკირები შეადგენენ.
კარიუგინო (ბაშკირეთი)

კარიუგინო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება კრასნოიარის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 28 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 28 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 16 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
კოლოკოლცევო (უფის რაიონი)

კოლოკოლცევო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ნიკოლაევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 35 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 35 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 22 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
კრასნი-იარი (უფის რაიონი)

კრასნი-იარი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. კრასნოიარის სოფსაბჭოს ადმინისტრაციული ცენტრი. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 25 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 25 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 1615 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
კრიუჩევკა

კრიუჩევკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება რუსკო-იურმაშის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 33 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იურმაშიდან 4 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 11 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
კუმლეკული

კუმლეკული — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება კრასნოიარის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 33 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 33 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 748 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ.
კუნდრიაკი (უფის რაიონი)

კუნდრიაკი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ჩერკასის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 40 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ჩერნიკოვსკაიიდან 26 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 2 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
ლებიაჟი (ბაშკირეთი)

ლებიაჟი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ზუბოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 10 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ურშაკიდან 6 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 290 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
ლეკარევკა (უფის რაიონი)

ლეკარევკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ტაპტიკოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 28 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იუმატოვოდან 4 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 146 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
ლესნოი (უფის რაიონი)

ლესნოი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება მილოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 30 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იუმატოვოდან 8 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 15 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
მიხაილოვკა (უფის რაიონი)

მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება მიხაილოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 12 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 12 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 5384 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
მუდარისოვო

მუდარისოვო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება მიხაილოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 15 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 15 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 198 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ.
მისოვცევო

მისოვცევო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ჟუკოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 20 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ავდონიდან 3 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 259 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
აბდრახმანოვო (სტერლითამაქის რაიონი)

აბდრახმანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 260 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 57 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 55 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (50%).
ნაჩაპკინო

ნაჩაპკინო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება მილოვკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 23 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ დემიდან 10 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 28 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
ნიჟეგოროდკა (ბაშკირეთი)

ნიჟეგოროდკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ზუბოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 20 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ურშაკიდან 13 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 2541 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.