iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კარლოს-მანუელ-დე-სესპედესი

კარლოს-მანუელ-დე-სესპედესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, კამაგუეის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დასავლეთ ნაწილში.

მუნიციპალიტეტს სახელი დაერქვა კუბის დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლის კარლოს მანუელ დე სესპედესის პატივსაცემად.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 707 ადამიანს შეადგენდა. 653 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 39,4 ადამიანი კმ²-ზე..
მახაგუა

მახაგუა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის აღმოსავლეთ ნაწილში. შუაზე კვეთს კარეტერა-სენტრალის ავტომაგისტრალი.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 617 ადამიანს შეადგენდა. 544 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 48,9 ადამიანი კმ²-ზე.
პრიმერო-დე-ენერო

პრიმერო-დე-ენერო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა 1959 წლის კუბის რევოლუციის 1 იანვრის ტრიუმფის პატივსაცემად.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 813 ადამიანს შეადგენდა. 713 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 39 ადამიანი კმ²-ზე.
ესმერალდა (კუბა)

ესმერალდა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, კამაგუეის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილში.

ადგილობრივი ეკონომიკა ეფუძნება შაქრის ლერწმის, ქოქოსის, ანანასის, ფორთოხალის, და თამბაქოს კულტურების მოშენებას.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 953 ადამიანს შეადგენდა. 1 480 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 1 230 ადამიანი კმ²-ზე.
სიეგო-დე-ავილა

სიეგო-დე-ავილა — ქალაქი კუბის ცენტრალურ ნაწილში, სიეგო-დე-ავილის პროვინციის დედაქალაქი. მისი მოსახლეობა 86 100 ადამიანია.

ქალაქი კარეტერა-სენტრალის ავტომაგისტრალზე, მთავარ რკინიგზაზე მდებარეობს. მისი ნავსადგური, ხუკარო მდებარეობს 24 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, კარიბის ზღვაზე, ანა-მარიას ყურესთან. ქალაქი ჰავანადან აღმოსავლეთით, 460 კმ-ის დაშორებითაა გაშენებული, 110 კმ-ით დასავლეთით მდებარეობს ქალაქი კამაგუეი. 1976 წლამდე ის კამაგუეის პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა, როდესაც ფიდელ კასტროს მთავრობამ ის ახლადშექმნილ სიეგო-დე-ავილის პროვინციიის დედაქალაქად გამოაცხადა.

ისტორია
სიეგო-დე-ავილა 1840 წელს დაარსდა და ამ დორისთვის მისი მოსახლეობა 263 ადამიანს შეადგენდა. 1877 წელს შეიქმნა მუნიციპალური მთავრობა და სიეგო-დე-ავილა ქალაქ მორონისგან დამოუკიდებელი გახდა. მისი მნიშვნელობა განსაკუთრებით მაშინ გაიზარდა, როდესაც ესპანეთის არმიამ ტროჩა-დე-ხუკარო-ა-მორონის სახელით ცნობილი გამაგრებული სამხედრი ხაზი ააშენა, რომლის მიზანიც კუბის დამოუკიდებლობისთვის პირველი ომის მეამბოხეთათვის გადაადგილების ხელშეშლა იყო (1868-1878). „ტროჩა“საკმარისად ძლიერი აღმოჩნდა იმისთვის, რომ შეეჩერებინა კუბელთა ძალები, მაგრამ უძლური აღმოჩნდა გენერალ მაქსიმო გომესისა და მისი რამდენიმე ასეული მებრძილის წინაშე. სიეგო-დე-ავილის ბევრი ესპანური კოლონიური შენობა ანხელა ერნანდეს ვიუდა დე ხიმენესმა ააშენა — მდიდარმა სოციალისტმა, რომელიც თავის მშობლიურ ქალაქში კულტურის მექის შექმნისათვის იბრძოდა. ხშირად ამ ქალბატონს ქალაქის დამაარსებლადაც კი მოიხსენიებენ.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 135 736 ადამიანს შეადგენდა. 445 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 305 ადამიანი კმ²-ზე.
ფლორიდა (კუბა)

ფლორიდა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, კამაგუეის პროვინციაში. მდებარეობს კამაგუეის მუნიციპალიტეტიდან ჩრდილო-დასავლეთით 40 კმ-ში. ქალაქი დაარსდა 1907 წელს, ხოლო მუნიციპალიტეტი დაარსდა 1924 წელს.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 73 612 ადამიანს შეადგენდა. 1 800 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 1,761 ადამიანი კმ²-ზე.
გუაიმარო

გუაიმარო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, კამაგუეის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის სამხრეთ ნაწილში, ქალაქების კამაგუეისა და ლას-ტუნასს შორის. მუნიციპალიტეტის შეიქმნა 1943 წელს.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 57 086 ადამიანს შეადგენდა. 1 847 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 39,9 ადამიანი კმ²-ზე.
ფლორენცია (კუბა)

ფლორენცია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დასავლეთ ნაწილში, ქალაქ ჩამბასის სამხრეთით.

მუნიციპალიტეტის ტერიტორია მთიანია, გამოირჩევა ულამაზესი მდინარეებით, ტყეებით და მიწისქვეშა მდინარეებიანი მღვიმეებით. 1991 წელს აშენდა უზარმაზარი ჰიდრავლიკური კომპლექსი, რომელიც მდებარეობს ფლორენციისა და ტამარინდოს ნახოფიერ ხეობებში. პროვინციის სხვა მუნიციპალიტეტებისგან განსხვავებით, ფლორენცია ერთადერთია რომლის ეკონომიკაც თამბაქოს ემყარება.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 811 ადამიანს შეადგენდა. 286 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 69,3 ადამიანი კმ²-ზე. ამჟამად შემიჩნევა მოსახლეობის უარყოფითი ზრდის ტემპი, რომელიც 2004 წელს -4,59 იყო. ეს კი წინააღმდეგობაში მოდის მთლიანად პროვინციასტან მიმართებაში, როდესაც მისი მთლიანი მოსახლეობის ზრდის ტემპი ყველაზე მაღალია მთელს ქვეყანაში.
კუბური ნიანგი

კუბური ნიანგი — ქვეწარმავალი ნამდვილი ნიანგების ოჯახიდან. გავრცელებულია კუბის რამდენიმე კუნძულზე.

გარეგნობა
ზრდასრული ნიანგის საშუალო სიგრძე 2,4 მეტრია, ხოლო ზოგიერთის სიგრძე 3,5 მეტრსაც აღწევს. მდედრები, როგორც წესი მამრებზე უფრო პატარა ზომის არიან. სახე საკმაოდ მოკლე და განიერი აქვს. კბილების რაოდენობა 60-68 ერთეულს შეადგენს. უკანა კბილები წინასთან შედარებით უფრო განიერი აქვს, რაც საშუალებას აძლევს ადვილად გატეხოს კუს ბაკანი.

კუბურ ნიანგს გააჩნია სხვა ნიანგებისაგან განმასხვავებელი რამდენიმე მახასიათებელი: უფრო ღია ფერის შეფერილობა, გრძელი და ძლიერი ფეხები, დაფარულია დიდი ზომის ქერცლით, ის გაცილებით დიდ დროს ატარებს ხმელეთზე და შეუძლია კოლექტიური მოქმედება. ყვითელი და შავი ლაქებით, სხეულის მისთვის დამახასიათებელი მოხატულობის გამო, ამ სახეობას ხშირად მარგალიტის ნიანგებს უწოდებენ.

კუბურ ნიანგს შეუძლია სიამის და ამერიკულ ნიანგებთან შეჯვარება. ჰიბრიდებმა შეიძლება მემკვიდრეობით ორივე მშობლისთვის დამახასიათებელი შეფერილობა მიიღონ. მათ ასევე შეუძლიათ გამრავლებაც.

ცხოვრების წესი
კუბური ნიანგი ბუნებრივ პირობებში გვხვდება კუნძულ ხუვენტუდსა და საპატის ჭაობში. ეს გავრცელების ყველაზე მცირე არეალია ნიანგების ყველა სახეობებს შორის. ადრე გავრცელებული იყო კაიმანისა და ბაჰამის კუნძულებზეც. უპირატესობას ანიჭებს მტკნარ წყალსატევებს, თუმცა მარილიან წყალშიც შეუძლია ცხოვრება.

ამ სახეობის ნიანგები ძირითადად იკვებებიან თევზებით, კუებით, პატარა ძუძუმწოვრებით, ახალგაზრდა ასაკში აგრეთვე კიბოსნაირებით და მწერებით. ნადირობისას მათ ზოგიერთი სახეობის ალიგატორის მსგავსად საკმაოდ მაღალ სიმაღლეზე შეუძლიათ ახტომა.

მათი შეწყვილების პერიოდი გრძელდება მაისიდან-აგვისტომდე. მდედრი ნიანგი როგორც წესი დებს 30-40 კვერცხს. ბუნებრივ პირობებში კვერცხებისათვის თხრის ორმოს, თუმცა ტყვეობაში დაფიქსირებულა ბუდის მშენებლობის შემთხვევაც, რაც განპირობებული უნდა იყოს გარემო პირობებით.

პოპულაცია
ამჟამად სახეობის პოპულაცია მოიცავს 3000-6000 ერთეულს. 1950-1960-იან წლებში გავრცელებული იყო ნიანგების მოსაშენებელი ფერმები, რომლებიც მათ ხორცისა და ტყავის მისაღებად იყენებდნენ. ამის გამო მოხდა რამდენიმე ჰიბრიდული ჯიშის გამოყვანა, რომელთა ძირითადი სახეობისაგან იზოლაციაც იგეგმება. კუბური ნიანგი შეტანილია წითელ წიგნში, როგორც გადაშენების პირას მყოფი სახეობა.
ბარაკოა

ბარაკოა  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 5 მ სიმაღლეზე. გარშემორტყმულია მაღალი კლდოვანი მთებით, რის გამოც ქალაქი იზოლირებული იყო ქვეყნის დანარჩენი ნაწილისაგან. 1960-იან წწ. მთების გავლით გაიხსნა გზა, რომლის მეშვეობით ბარაკოა დაუკავშირდა ქალაქ გუანტანამოს.

2004 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობდა 81,794 ადამიანი. 1492 წელს ბარაკოას თანამედროვე ადგილი პირველად მოინახულა ქრისტეფორე კოლუმბმა. ქალაქი დაარსდა 1511 წელს ესპანელი კონკისტადორის დიეგო ველასკესის მიერ. 1518–1522 წლებში ბარაკოა იყო კუბის დედაქალაქი.

მოჰყავთ კაკაო, ქოქოსი და ბანანი. ბარაკოა კუბაში შოკოლადის წარმოების მთავარი ცენტრია. განვითარებულია ტურიზმი. მიმდინარეობს თევზჭერა. ქალაქიდან დასავლეთით 10 კილომეტრში მდებარეობს მაგიდა მთა — ელ-იუნკე, ხოლო ჩრდილოეთით 20 კილომეტრში ალექსანდერ ჰუმბოლდტის ეროვნული პარკი. ქალაქში არის აეროპორტი.
მომხმარებლის გრაფიკული ინტერფეისი

მომხმარებლის გრაფიკული ინტერფეისი (მგი) — ინტერფეისის ტიპი, რომელიც აძლევს მომხმარებელს საშუალებას ჰქონდეს ურთიერთობა ელექტრონულ მოწყობილობასთან სურათებით, ნაცვლად ტექსტური ბრძანებებისა. მგი გამოიყენება კომპიუტერებში, ხელით სამართავ მოწყობილობებში, როგორიცაა მპ3 დამკვრელი, პორტაბელური მედია დამკვრელები ან სათამაშო მოწყობილობა. მგი ინფორმაციასა და განხორციელებად ფუნქციებს გრაფიკული ხატულებისა და ვიზუალური ინდიკატორების საშუალებით წარმოადგენს. ფუნქციების გააქტიურება, ჩვეულებრივ, პირდაპირ გრაფიკული ელემენტების მანიპულირებით ხდება.
გუანტანამო

გუანტანამო  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. სარკინიგზო და საავტომობილო გზების კვანძი. მუნიციპალიტეტის ფართობია 741 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 244,603 ადამიანი.

განვითარებულია სოფლის მეურნეობა. გუანტანამოს მახლობლად არის შაქრის ლერწმის პლანტაციები, მოჰყავთ აგრეთვე ყავა, რომლებიც შეადგენენ ეკონომიკის ტრადიციულ სფეროს. მუნიციპალიტეტის ჩრდილოეთი ნაწილი მთაგორიანია, სადაც აღმართულია სიერა-მაესტრას შტოქედები. ქალაქიდან დაახლოებით 15 კილომეტრის მოშორებით მდებარეობს გუანტანამოს უბე, სადაც განლაგებულია აშშ-ის კონტროლირებადი გუანტანამოს დიდი სამხედრო-საზღვაო ბაზა (საიჯაროა 1903 წლიდან). გუანტანამო დაარსდა 1819 წელს.

საავტომობილო გზით უკავშირდება ქალაქ ბარაკოასა და სანტიაგო-დე-კუბას.
წარმართობა

წარმართობა — სხვადასხვა იდეის გამაერთიანებელი ტერმინი, ძირითადად ამ სიტყვით გულისხმობენ არა-აბრაამისეულ, ადგილობრივ პოლითეისტურ რელიგიურ ტრადიციებს.

ისტორიულ კონტექსტში, ამ ტერმინით მოიხსენიებენ ბერძნულ-რომაულ პოლითეიზმს, ასევე ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის პოლითეისტურ ტრადიციებს გაქრისტიანებამდე. უფრო ფართო ჭრილში, ტერმინი მოიაზრებს თანამედროვე რელიგიებსაც, იგი მოიცავს აღმოსავლური რელიგიების უმეტესობას, ამერიკის, ცენტრალური აზიის, ავსტრალიისა და აფრიკის ადგილობრივ ტრადიციებს; ასევე არა-აბრაამისეული ხალხების რელიგიას. უფრო ვიწრო ჭრილში, ტერმინი არ გულისხმობს მსოფლიო რელიგიებს და მიეწერება ადგილობრივ, სასოფლო ტრადიციებს, რომელთაც ცივილიზებულ რელიგიებთან არ აქვთ კავშირი. წარმართულ ტრადიციებს პროზელიტიზმის ნაკლებობა და ცოცხალი მითოლოგიის არსებობა ახასიათებს. წარმართული რელიგიებისთვის დამახასიათებელია ქალღმერთის კულტი.

ქრისტიანული გადმოსახედიდან ტერმინი მოიაზრებს ყველა არა-აბრაამისეულ რელიგიას. ქრისტიანობის თვალსაზრისით წარმართობა მეორეული წარმოშობისაა. მისი მიხედვით პირველი ადამიანი ადამი იყო მონოთეისტი, მაგრამ სამოთხიდან განდევნის შემდეგ კაცთა მოდგმამ დაკარგა ერთი ღმერთის რწმენა. იგი მონოთეისტებს შორის გამოიყენება დამამცირებელი მნიშვნელობით - წარმართი, ურწმუნო. ისლამში ამგვარი მნიშვნელობით გვხვდება სიტყვები კაფირი და მუშრიკი.
საქართველოს აგიტატორი

„საქართველოს აგიტატორი“ — საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ორკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა 1963 წლიდან თბილისში (1943 წელს დაარსდა „აგიტატორის ბლოკნოტის“ სახელწოდებით და 1973 წლამდე იყო საქართველოს კპ ცკ-ის პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების ჟურნალი). 1977 წლის ივნისიდან ჰქვია „პარტიული სიტყვა“.
კარდენასის ყურე

კარდენასის ყურე — ყურე ატლანტის ოკეანეში, კუბის ჩრდილოეთ ნაწილში.
ფართობი 250 კმ². ახასიათებს მცირე სიღრმეები. ვრცელდება კუბის სანაპიროს გასწვრივ, ნიკოლასის სრუტის დასავლეთ ნაწილში, ხოლო ჩრდილოეთიდან ჩაკეტილია იკასოსის ნახევარკუნძულით. ყურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით არის მარჯნის რიფები და არქიპელაგი საბანა. სამხრეთ-აღმოსავლეთით ყურეს ესაზღვრება წყალ-ჭაობიანი ტერიტორიები. მთავარი ქალაქია კარდენასი, რომელიც საპორტო მნიშვნელობისაა. ხელოვნური სანავიგაციო არხი კარდენასის ყურეს აკავშირებს ფლორიდის სრუტესთან. განვითარებულია კიბოსნაირების ჭერა. სამხრეთ სანაპიროსთან მოიპოვება ნავთობი.

1898 წლის 11 მაისს ყურე იყო კარდენასის ბრძოლის ადგილი.
იკაკოსის ნახევარკუნძული

იკაკოსის ნახევარკუნძული — ნახევარკუნძული კუბის ჩრდილოეთ ნაწილში, მატანსასის პროვინციაში. სიგრძე 18 კმ, სიგანე 0,5 კმ-იდან 2,5 კმ-მდე. მთავარი ქალაქია ვარადერო, რომელიც საკურორტო მნიშვნელობისაა. სახელწოდება წარმოსდგება კაქტუსების სახეობიდან. ვრცელდება კარდენასის ყურესა და ნიკოლასის სრუტეს შორის. ნახევარკუნძულზე წარმოდგენილია კუბის უკიდურესი ჩრდილოეთი წერტილი. სანაპიროებზე განვითარებულია მარჯნის რიფები. პლაჟი ქვიშიანია. სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროსთან არის პატარა ნავმისადგომები და დელფინარიუმი.

იკაკოსის ნახევარკუნძულზე მდებარეობს ამავე სახელწოდების პარკი (ფართობი 3,12 კმ²), სადაც თავმოყრილია ბუნების ულამაზესი ძეგლები, მღვიმეები, ტბები და სხვ. მრავალფეროვანია ფლორა და ფაუნა.

ხელსაყრელი ბუნებრივი პირობების გამო განვითარებულია ტურიზმი.
საქართველოს არქივი

„საქართველოს არქივი“ — სამეცნიერო ჟურნალი, რომელსაც სცემდა საქართველოს სსრ ცენტრალური არქივი 1926–1927 წლებში „საისტორიო მოამბის“ პირველი სერიის შემდეგ, რედაქტორი — ალ. წერეთელი. ჟურნალში გამოქვეყნებულია მასალები საარქივო საქმის თეორიულ საკითხებზე, არქივის ორგანიზაციის, ფონდების დაცვა-მოწესრიგების, მასალების დამუშავების მეთოდოლოგიურ საკითხებზე. ამასთან ერთად დაბეჭდილია გამოკვლევები საქართველოს ისტორიის, ქართული ენისა და ლიტერატურის და საერთოდ ქართული კულტურის ისტორიის ცალკეულ საკითხებზე.

სულ გამოვიდა 3 წიგნი ( — 1926, და — 1927). წიგნში დაბეჭდილია საბჭოთა მთავრობის დეკრეტი საარქივო საქმის რეორგანიზაციის შესახებ, არქივის სხვადასხვა ქვეგანაყოფის მუშაობის ინსტრუქციები და წესები. და წიგნი ძირითადად მეცნიერულ გამოკვლევებს შეიცავს.
ნიკოლასის სრუტე

ნიკოლასის სრუტე — სრუტე ატლანტის ოკეანეში, კუბის ჩრდილოეთ-დასავლეთ სანაპიროსთან. კუბის დედაქალაქ ჰავანიდან მდებარეობს აღმოსავლეთით 140 კილომეტრში. გაწოლილია საბანის არქიპელაგის ჩრდილოეთით, მისგან დასავლეთით არის სანტარენისა და ძველი ბაჰამის სრუტეები. ნიკოლასის სრუტე ყოფს კუბას ბაჰამის კუნძულების უკიდურესი სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილისაგან.
სანტა-კლარას უბე

სანტა-კლარა — უბე კარიბის ზღვაში. მდებარეობს კუბის ჩრდილოეთ სანაპიროს გასწვრივ, ნიკოლასის სრუტესა და მატანსასის და ვილია-კლარას პროვინციებს შორის. ჩრდილოეთ და დასავლეთ ნაპირებში ვრცელდება მარჯნის რიფები და საბანა-კამაგუეის ვრცელი არქიპელაგი, სამხრეთი სანაპიროები არის წყალ-ჭაობიანი, სადაც განვითარებულია ტროპიკული ტყე.

დასავლეთით სანტა-კლარას უბე ისაზღვრება კარდენასის ყურით.
საქართველოს ახალგაზრდა ლენინური კომუნისტური კავშირის ცენტრალური კომიტეტი

„საქართველოს ახალგაზრდა ლენინური კომუნისტური კავშირის ცენტრალური კომიტეტი“ — რესპუბლიკის კომკავშირული ორგანიზაციის უმაღლესი ორგანო. ყრილობებს შორის პერიოდში ხელმძღვანელობდა ადგილობრივი ორგანიზაციების მთელ მუშაობას, ამოწმებდა მათ საქმიანობას და სისტემატურად ისმენდა საოლქო, რაიონული, საქალაქო კომიტეტების ანგარიშებს. წარმოადგენდა კომკავშირს სახელმწიფო, საზოგადოებრივი დაწესებულებებსა და ორგანიზაციებში. ირცევდა საქართველოს ალკკ ცენტრალური კომიტეტის ბიუროს, ცკ-ის მდივნებს. ამტკიცებდა ალკკ ცკ-ის განყოფილებათა გამგეებს, „კომკავშირული პროჟექტორის“ რესპუბლიკური შტაბის თავმჯდომარეს, კომკავშირული გაზეთების „ახალგაზრდა კომუნისტის“, „მოლოდიოჟ გრუზიის“, „ნორჩი ლენინელის“ , ჟურნალების „ცისკრის“, „პიონერის“ , „დილას“ მთავარ რედაქტორებს. საქართველოს ალკკ ცკ-ს ირჩევდა საქართველოს კომკავშირის ყრილობა, საქართველოს ალკკ ყრილობამ 1982 წლის აპრილში აირჩია საქ. ალკკ ცკ, საქ. ალკკ ცკ-ის პირველი მდივანი იყო ვაჟა ლორთქიფანიძე.
ბაიამო

ბაიამო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გრანმის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა დაახლოებით 150 ათასი ადამიანი.

ბაიამო დაარსებულია ესპანელი კონკისტადორის დიეგო ვალესკეს დე კუელიარის მიერ 1513 წლის 5 ნოემბერს. საუკუნეში ბაიამო იყო სოფლის მეურნეობის და ვაჭრობის ცენტრი კუბაში. დამოუკიდებლობისათვის ომის დროს 1868—1878 წლებში აჯანყებულების მნიშვნელოვანი ცენტრი. ქალაქი ითვლება კუბის ჰიმნის „ბაიამესას“ სამშობლოდ.

ქალაქში განვითარებულია კვების მრეწველობა, ბაიამოს სიახლოვეს მოიპოვება მანგანუმის მადანი. ბაიამოს უნივერსიტეტი ერთ-ერთი ყველაზე დიდი უნივერსიტეტია კუბაში. ქალაქის ცენტრში დაცულია მრავალრიცხოვანი კოლონიური პერიოდის არქიტექტურული ძეგლები.
მორონი (კუბა)

მორონი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. მორონი უახლოესი ქალაქია ტურისტულ კურორტ კაიო-კოკო და კაიო-გილერმომდე.

გეოგრაფია
მუნიციპალიტეტი მდებარეობს ქალაქ სიეგო-დე-ავილის ჩრდილოეთით, აღმოსავლეთით ესაზღვრება ბოლივიის მუნიციპალიტეტი, დასავლეთით — ჩამბასის მუნიციპალიტეტი, ჩრდილოეთით — ბუენა-ვისტას უბე და ხარდინეს-დელ-რეის არქიპელაგი, სამხრეთით კი სირო-რედნონდოს მუნიციპალიტეტი. რელიეფი ძირითადად ვაკიანია, ჩრდილოეთში არსებული პატარა ბორცვებით, რომლებიც მარილის გუმბათებისგან წარმოიქმნება.

მორონში მდებარეობს კუბის უდიდესი ბუნებრივი წლის მარაგი — ლაგუნა-დე-ლეჩეს ტბა (67,2 კმ²). ქალაქზე გაივლის ჩრდილოეთის ავტომაგისტრალი (კარეტერა-დელ-ნორტე).

წარსულში მუნიციპალიტეტი ბევრად დიდი იყო და მიეკუთვნებოდა კამაგუეის პროვინციას.

ეკონომიკა
მთავარი ეკონომიკური საქმიანობაა სოფლის მეურნეობა და ტურიზმი.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 60 612 ადამიანს შეადგენდა. 615 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 98,6 ადამიანი კმ²-ზე.
საქართველოს ბუნება (ჟურნალი)

საქართველოს ბუნება — საქართველოს სსრ სატყეო მეურნეობის სამინისტროსა და საქართველოს სსრ ბუნების დაცვის სახელმწიფო კომიტეტის ყოველთვიური სამეცნიერო-საწარმოო-პოპულარული ილუსტრირებული ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1959 წლიდან. იბეჭდებოდა სამეცნიერო-პოპულარული ხასიათის წერილები ბუნების დაცვის საკიტხებზე, მხატვრული ნაწარმოებები (მოთხრობები, ლექსები, ჩანახატები და სხვა), ბუნების დამცველთა შრომისამსახველი სტატიები, მასალები ბუნების ძეგლებზე, რეცენზიები და სხვა. ტირაჟი 36 ათ. (1980)
საქართველოს ბუნების დაცვის მუზეუმი

„საქართველოს სსრ ბუნების დაცვის საზოგადოების საქართველოს ბუნების დაცვის მუზეუმი“ — კულტურულ-საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც მიზნად ისახავდა მოსახლეობის ფართო მასებისთვის გაეცნო საქართველოს ცოცხალი და არაცოცხალი ბუნება, ამასთან პროპაგანადასა და პოპულარიზაციას უწევდა ბუნების დაცვას. შეიქმნა 1965 წლის 25 აპრილს ვასილ გულისაშვილისა და ნიკო კეცხოველის თაოსნობით, არჩილ ჯანაშვილის, ვ. მირზაშვილის, ლ. აზმაიფარაშვილისა და სხვების მონაწილეობით.

მუზეუმში იყო 6 განყოფილება: ჰავის, წყლების, ნიადაგების, საძოვრების, ტყეებისა და ფაუნის. პირველ დარბაზში წარმოდგენილი იყო საქართველოს ჰავის ყველა ძირითადი ელემენტების მაჩვენებელი, მათი ნაირგვარობა ვერტიკალური სარტყლების მიხედვით, მდინარეთა წყლიანობა, ზედაპირული ჩამონადენი, წყალსატევები, თერმული და მინერალური წყლები. მეორე დარბაზში ექსპონირებული იყო საქართველოს —ნახევრად უდაბნოს, ველის,სუბალპური მარალბალახეულობისა და ალპური მდელოს ნიადაგთა ნიმუშები.

მესამე დარბაზი ეთმობოდა საქართველოს ტყეს. ყოველი ვერტიკალური სარტყლისათვის ექსპონირებულია შესატყვისი სამუზეუმო მასა (მერქნის, თესლებისა და ფოთლების ნიმუშები, სათანადო ცხრილები, დიაგრამები, ფოტოები და სხვა).

მეოთხე დარბაზი წარმოადგენდა საქართველოს ფაუნას (ძუძუმწოვრები და ფრინველები).
კარდენასი (კუბა)

კარდენასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. ქვეყნის დედაქალაქ ჰავანიდან მდებარეობს აღმოსავლეთით დაახლოებით 175 კილომეტრში. საპორტო ქალაქია, რომელიც გაშენებულია კარდენასის ყურის სანაპიროზე, იკაკოსის ნახევარკუნძულთან, მთებსა და ზღვას შორის.

კარდენასი დაარსდა 1828 წელს. 1861 წლისათვის ქალაქში ცხოვრობდა 12,910 ადამიანი. 1841 წელს დასრულდა რკინიგზის მშენებლობა, რამაც გამოიწვია ქალაქის სწრაფი ურბანიზაცია. აგრეთვე დააშრეს ჭაობები. კარდენასში ძირითადად არის ვიწრო ქუჩების ქსელი. 1898 წელს აქაურ ტერიტორიებზე გაიმართა ესპანეთ-ამერიკის ომი. საუკუნის დასაწყისში კარდენასი იყო ქვეყანაში შაქრის ერთ-ერთი მთავარი ექსპორტიორი. არის შაქრის ქარხნები. 1907 წლისათვის ქალაქის მოსახლეობამ მიაღწია 24,280 ადამიანს. კარდენასის მუნიციპალიტეტის ფართობია 566 კმ². 2007 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 103,087 ადამიანი.

კარდენასიდან დაახლოებით 12 კილომეტრში მდებარეობს საკურორტო მნიშვნელობის ქალაქი ვარადერო.
კრუსესი

კრუსესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიენფუეგოსის პროვინციაში. მის ტერიტორიაზე მდებარეობს მალ-ტიემპოს ეროვნული პარკი, რომელიც კუბის დალოუკიდებლობისათვის ომს ეძღვნება.

ქალაქი დაარსდა 1852 წელს იმ ადგილას, რომელსაც საბანა-დე-იბარას ეძახდნენ. 1855 წელს გაიყვანეს რკინიგზა. კრუსესის მიდამოებში მდებარეობს შაქრის გადამამუშავებელი 5 ფაბრიკა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 139 ადამიანს შეადგენდა. 198 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 162,3 ადამიანი კმ²-ზე.
კუმანაიაგუა

კუმანაიაგუა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიენფუეგოსის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციულ დედაქალაქ სიენფუეგოსიდან 23 კმ-ით აღმოსავლეთით.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 435 ადამიანს შეადგენდა. 1 099 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 46,8 ადამიანი კმ²-ზე.

ეკონომიკა
ეკონომიკის ძირითადი დარგია სოფლის მეურნეობა. მოყავთ ციტრუსები და ყავა.
ლახასი

ლახასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიენფუეგოსის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილში, ქალაქ სანტა-კლარადან 35 კმ-ით დასავლეთით, კარეტერა-ცენტრალის აბტომაგისტრალისგან ოდნავ სამხრეთით.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 602 ადამიანს შეადგენდა. 430 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 52,6 ადამიანი კმ²-ზე.
პალმირა (კუბა)

პალმირა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიენფუეგოსის პროვინციაში.

დაარსდა 1879 წელს სახელით ლას-კასასი.სახელი პალმირა მხოლოდ 1940 წელს ეწოდა.

მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, ქალაქ პალმირადან 12 კმ-ში მდებარეობს წყლის კურორტი სიეგო-მონტერო და ამავე სახელწოდების წყალჩამომსხმელი ფაბრიკა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 153 ადამიანს შეადგენდა. 318 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 104,3 ადამიანი კმ²-ზე.
როდასი

როდასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სიენფუეგოსის პროვინციაში.

ქალაქი დაარსდა 1859 წელს სახელით ლეჩუსო. ამჟამინდელი სახელი 1879 წელს ეწოდა გენერალ კაბალიერო დე როდასის პატივსაცემად.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 477 ადამიანს შეადგენდა. 552 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 60,6 ადამიანი კმ²-ზე.
ალბერტო ერერა ი ფრანჩი

ალბერტო ერერა ი ფრანჩი (; დ. 1 სექტემბერი, 1874, სან-ანტონიო, კუბა — გ. 18 მარტი, 1954, ჰავანა, კუბა) — კუბელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1933 წლის 12-13 აგვისტოს.

პრეზიდენტის მოვალეობას ასრულებდა სახელმწიფო გადატრიალების დროს ორი დღით, ხერარდო მაჩადოს ქვეყნიდან გაქცევის შემდეგ.
ვარადერო

ვარადერო — საკურორტო მნიშვნელობის ქალაქი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. წარმოადგენს კარიბის ზღვის აუზის ერთ-ერთ უმსხვილეს საკურორტო ზონას. ქალაქს ეწოდება აგრეთვე პლაია-ასული, რაც ესპანურად „ცისფერ პლაჟს“ ნიშნავს. ვარადერო მდებარეობს იკაკოსის ნახევარკუნძულზე, კარდენასის ყურესა და ფლორიდის სრუტეს შორის. ქვეყნის დედაქალაქ ჰავანიდან მდებარეობს აღმოსავლეთით 140 კილომეტრში, ვია-ბლანკას გზატკეცილის აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე. ნახევარკუნძულის უდიდესი სიგანე მხოლოდ 2,5 კილომეტრია, რომლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე წარმოდგენილია ნაკრძალი და პირველყოფილი ტყეები პლაჟებთან ერთად. იკაკოსის პარკის ფართობია 3,12 კმ², შეიქმნა 1974 წელს. ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში არის აეროპორტი. პირველად ვარადერო მოიხსენიება 1555 წელს. 1872 წლიდან მოქმედებს როგორც კურორტი. საუკუნის 30-იანი წლებიდან დაიწყო ქალაქის ინტენსიური განვითარება. სანაპირო თეთრი ფერის ქვიშის პლაჟია. 1870-იან წლებში პირველად მოინახულეს როგორც კურორტი, ხოლო 1915 წელს აშენდა პირველი სასტუმროები. კურორტს არაერთი ცნობილი ადამიანი სტუმრობდა, მათ შორის იყო მაგალითად ალ კაპონე. ფართობი 32 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით ვარადეროში ცხოვრობდა 20,000 ადამიანი.
კაიმანერა

კაიმანერა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, გუანტანამოს პროვინციაში. წარმოადგენს სათევზაო დასახლებასა და ნავსადგურს, რომელიც გუანტანამოს უბის დასავლეთ ნაწილშია აგებული, აშშ-ის საზღვაო ფლოტის ბაზისგან ოდნავ ჩრდილოეთით და პროვინციულ დედაქალაქ გუანტანამოსგან სამხრეთით. გემებს ძირითადად შაქრის ლერწამი და ყავა გადააქვთ.

ამ შორეული ქალაქის მცხოვრებლები უახლოესი მეზობლები არიან აშშ-ის სამხედრო ბანაკისა და ამჟამად საპატიმროსთვის, სადაც სასჯელს ავღანეთის ომში მებრძოლები იხდიან. მეთევზეთა და მარილის მომპოვებელთა საზოგადოება აქ საუკუნის დასაწყისში ყვაოდა, რაც ბაზის მშენებლობით იყო გამოწვეული. ის მაგნიტივით იზიდავდა მუშებსა და უბრალო მნახველებს, რომელთა შორისაც იყვნენ კუბის კუნძულებისა და უახლოესი ქვეყნების, მაგალითად იამაიკის მოსახლეობა.

ქალაქს სახელი ეწოდა ალიგატორისგან (ნიდ. ), რომლებიც ერთ დროს მანგროვან ლაბირინთებსა და უბის ზემო ნაწილში ბინადრობდნენ. ამჟამად მათი რიცხვი საგრძნობლად შემცირებულია.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 562 ადამიანს შეადგენდა. 366 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 28,9 ადამიანი კმ²-ზე.
საქართველოს განათლების მუშაკი

„საქართველოს განათლების მუშაკი“ — საქართველოს განათლების მუშაკთა კავშირის ცენტრალური გამგეობის ყოველთვიური პროფესიულ-პედაგოგიური ჟურნალი. გამოდიოდა 1923–1929 წლებში თბილისში (1925 წლიდან 1928 წლამდე — 2 კვირაში ერთხელ). 1923–1924 წლებში გამოსცემდა განათლების მუშაკთა სახლი, 1925 წლიდან — განათლების მუშაკთა კავშირი. აშუქებდა სახალხო განათლებისა და პედაგოგიურ, აგრეთვე პოლიტიკურ და ეკონომიკურ საკითხებს.
ელ-სალვადორი (კუბა)

ელ-სალვადორი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციულ დედაქალაქ გუანტანამოსგან ოდნავ ჩრდილოეთით. კლიმატი ტროპიკულია. რელიეფის 75% მთიანია.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 45 662 ადამიანს შეადგენდა. 637 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 71,7 ადამიანი კმ²-ზე.