ბაჰამის კუნძულების პოლიტიკური სისტემა

ბაჰამის კუნძულები საპარლამენტო კონსტიტუციური მონარქიაა, რომლის მეთაურია მეფე ჩარლზ ტიტულით ბაჰამის მეფე. პოლიტიკური და სამართლებრივი ტრადიციები მჭიდროდ მიჰყვება გაერთიანებული სამეფოსა და უესტმინსტერის სისტემებს. ორი ძირითადი პარტიაა თავისუფალი ნაციონალური მოძრაობა და პროგრესულ ლიბერალური პარტია.

სამუშაო ადგილების დაახლოებით ნახევარს აწარმოებს ტურიზმი, მაგრამ ვიზიტორთა რაოდენობა მნიშვნელოვნად შემცირდა მას შემდეგ, რაც 2008 წლის ბოლო კვარტალში გლობალურმა ეკონომიკამ დაღმასვლა დაიწყო. ასევე შემცირდა საბანკო სექტორი და ფინანსური სერვისი.

ბაჰამის კუნძულები ერთა თანამეგობრობის წევრია, როგორც თანამეგობრობის სამეფო, სახელმწიფოს მეთაურს წარმოადგენს მისი უდიდებულესობა მეფე ჩარლზ (წარმოდგენილია გენერალ-გუბერნატორით).

საკანონმდებლო ხელისუფლებას ახორციელებს ორპალატიანი პარლამენტი, რომელიც შედგება 38 წევრიანი ასამბლეის სახლისაგან, რომლის წევრებსაც ირჩევენ რაიონები და 16 წევრიანი სენატისაგან, რომლის წევრებსაც ნიშნავს გენერალ-გუბერნატორი, მათ შორის, ცხრას პრემიერ-მინისტრის რჩევით, ოთხს მისი უდიდებულესობის ლოიალური ოპოზიციის ლიდერის რჩევით, დარჩენლის სამს კი ასევე პრემიერ-მინისტრის რჩევით ოპოზიციის ლიდერთან კონსულტაციების შემდეგ. ყველა ძირითად საკანონმდებლო ფუნქციას ასრულებს ასამბლეის სახლი. უესტმინსტერის სისტემის თანამხად, ხუთწლიანი ვადის მანძილზე ნებისმიერ დროს, პრემიერ-მინისტრს შეუძლია დაშალოს პარლამენტი და დანიშნოს საყოველთაო არჩევნები.

მთავრობისა და ასამბლეის სახლში უმრავლესობის მქონე პარტიის მეთაურია პრემიერ–მინისტრი. აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებს მინისტრთა კაბინეტი, რომელსაც არჩევს პრემიერ–მინისტრი და ამტკიცებს ასამბლეის სახლი. მოქმედი გენერალ–გუბრენატორია მისი ბრწყინვალება სერ არტურ ფოულკსი, რომელიც წარმოადგენს წმინდა მიხეილისა და წმინდა გიორგის ორდენს. ამჟამინდელი პრემიერ–მინისტრია მისი უპატივცემულესობა, მისი უდიდებულესობის საპატიო პირადი კონსული პერი კრისტი.

ბაჰამის კუნძულებზე დიდი ხანია ფუნქციონირებს ორპარტიული სისტემა, სადაც დომინირებს ცენტრისტულ–მემარცხენე პროგრესულ–ლიბერალური პარტია და ცენტრისტულ–მემარჯვენე თავისუფალი ნაციონალური მოძრაობა. რამდენიმე უმნიშვნელო პარტიას საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვების შანსი არასოდეს ჰქონია. მათ შორისაა ბაჰამის კუნძულების დემოკრატიული მოძრაობა, კოალიცია დემოკრატიული მოძრაობისთვის, ბაჰამის ნაციონალისტური პარტია და ნაციონალურ-დემოკრატიული ალიანსი.

კონსტიტუციურ უფლებებს შორისაა სიტყვის, პრესის, მრწამსის, მიმოსვლისა და საზოგადოებრივი გაერთიანების თავისუფლება. მიუხედავად იმისა, რომ ბაჰამის კუნძულები გეოგრაფიულად კარიბის ზღვის აუზში არ მდებარეობს, იგი კარიბის საზოგადოების წევრია. სასამართლო დამოუკიდებელია აღმასრულებელი და საკანონმდებლო ხელისუფლებებისაგან. იურისპუდენცია ეფუძნება ინგლისურ სამართალს.

პოლიტიკური მოვლენები
 საუკუნის პირველ ნახევარში ბაჰამებს მნიშვნელოვნად აკონტროლებდა გავლენიანი თეთრკანიანი მოვაჭრეების ჯგუფი, ცნობილი როგორც „ბეი-სტრიტის ბიჭები“, რომლებიც დომინირებდნენ ეკონომიკაშიც, ორივე საკანონმდებლო ხელისუფლებაშიც. აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნოდა ბრიტანულ გუბერნატორს საბჭოში.

პროგრესული ლიბერალური პარტია დაარსდა 1953 წელს, რათა წარმოეჩინა საარჩევნო უფლებით ჩამოზღუდული შავკანიანი უმრავლესობის ინტერესები, რის შედეგად „ბეი-სტრიტის ბიჭებმა“ შეიტანეს საფუძველი ერთიან ბაჰამურ პარტიას. 1964 წელს ბრიტანელებმა ბაჰამებს მიეცეს შინაგანი თვითმმართველობა და ერთიანი ბაჰამური პარტიის თეთრკანიანი ლიდერი როლანდ საიმონეტი გახდა ქვეყნის პირველი პრემიერ-მინისტრი. 1967 წელს ახალგაზრდა შავკანიანი იურისტის ლინდენ პინდლინგის ხელმძღვანელობით პროგრესული ლიბერალური პარტია მოიგო არჩევნები და 1973 წელს მიიყვანა ბაჰამები დამოუკიდებლობამდე.

პლპ-ის -თანხმობის წევრები და ორლესტერის ბაპტისტური პარტიის ყოფილი წევრები 1971 წელს სესილ უოლეს-უიტფილდის ხელმძღვანელობით დააარსებდნენ თავისუფალ ნაციონალურ მოძრაობას . უიტფილდის გარდაცვალების შემდეგ 1990 წელს, კიდევ ერთი ყოფილი -ის წევრი ჰუბერტ ინგრემი გახდა -ის ლიდერი და 1992 წლის საყოველთაო არჩევნებში გამოიყვანა პარტია გამარჯვებამდე. -მ გაიმარჯვა 1997 წელს, მაგრამ 2002 წელს წააგო აღდგენილ -სთან, რომელსაც მისი ყოფილი პარტნიორი სამართლებრივ ფირმაში პერი კრისტი. ინგრემი გადაცემდა პარტიის ხელმძღვანელობას ტომი ტერნქუესტს 2002 წელს, მაგრამ 2007 წელს, ნაწილობრივ ანა ნიკოლ სმიტის სკანდალის გამო, იგი დაბრუნდა და კვლავ გაუწია -ს გამარჯვება ხუთი მანდატით.

ინგრემის მთავრობის ეფექტურობის დაქვეითების გამო, 2012 წელს პერი კრისტის ლიდერობით პროგრესული ლიბერალური პარტია დიდი უპირატესობით დაბრუნდა ხელისუფლებაში. კრისტის მთავრობა კვლავ შეკითხვების ქვეშ აღმოჩნდა მასშტაბური კორუფციის შესახებ, და 2017 წელს -მ კიდევ უფრო დიდი უპირატესობა მოიპოვა, რის შედეგად -ს პარლამენტში დარჩა მხოლოდ ოთხი ადგილი. ინგრემი იყო ხელისუფლებაში 2007–2012 წლებში, ხოლო კრისტი — 2012–2017 წლებში. ეკონომიკური ზრდის შენელების ფონზე ბაჰამელებმა 2017 წელს ხელახლა აირჩიეს და ჰუბერტ მინნისი გახდა მეოთხე პრემიერ-მინისტრი.

2021 წლის სექტემბერში პრემიერ-მინისტრ ჰუბერტ მინნისმა წააგო დანიშნული წინასაპირო არჩევნები, რადგან მოუხერხებლად უბრუნდებოდა აღდგენას ყველაზე ღრმა კრიზისის შემდეგ, რაც მინიმუმ 1971 წლიდან დაფიქსირდა. პროგრესულმა ლიბერალურმა პარტიამ მოიპოვა 32 39 ადგილი ასამბლეის სახლში. თავისუფალმა ნაციონალურმა მოძრაობამ , რომელსაც ხელმძღვანელობდა მინნისი, დაიკავა დარჩენილი ადგილები. 2021 წლის 17 სექტემბერს პროგრესული ლიბერალური პარტიის თავმჯდომარე ფილიპ „ბრეივი“ დევისმა დაიდო ფიცი და შეიკრა ბაჰამის ახალ პრემიერ-მინისტრად.

ეკონომიკური მახასიათებლები
ბაჰამის კუნძულები კლასიკური საგადასახადო თავშესაფარია. სხვა ბევრ ქვეყანასთან შედარებით აქ არ არსებობს შემოსავლების გადასახადი, კორპორაციული გადასახადი, წყაროზე შეკვეთილი გადასახადი ან კაპიტალური მოგების გადასახადი. ეს ნიშნავს, რომ ბაჰამებში მცხოვრები ფიზიკური პირები და ბიზნესები არ არიან ვალდებულნი იხადონ შემოსავლების გადასახადი ან მოგების გადასახადი.

შემოსავლით მოგებაზე დათვლით ერთ სულ -ის მიხედვით ბაჰამის კუნძულები არიან ერთ-ერთი შეძლებული ქვეყანა ამერიკაში. მათი ვალუტა (ბაჰამური დოლარი) იჭრება კურსით 1:1 აშშ დოლართან მიმართებაში. საერთაშორისო სავალუტო ფონდების 2023 წლის ანგარიშის თანახმად, ბაჰამებმა გააუმჯობესეს ფინანსური სტაბილურობა პანდემიის შემდეგ. ქვეყანა გაზარდა შემოსავლები და დაიწყო ბიუჯეტური დეფიციტის შემცირება ტურიზმის აღდგენისა და ფინანსური რეფორმების ხარჯზე. া იღებს შემოსავლებს იმპორტის მოსაკრებლების, მომატებული ღირებულების გადასახადის, საშშემოწმო ლიცენზიების მოსაკრებლების, უძრავი ქონების გადასახადებისა და ბედარის მოსაკრებლებისგან, მაგრამ აქ არ არის შემოსავლების გადასახადი, კორპორაციული გადასახადი, კაპიტალური მოგების გადასახადი ან მდიდრობის გადასახადი. 2010 წელს საერთო საგადასახადო შემოსავლების წილი მშპ-ში შეადგენდა 17,2 პროცენტს.