iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ნანკინი

ნანკინი, (სიტყვასიტყვით — სამხრეთი დედაქალაქი) — ქალაქი ჩინეთში, მდინარე იანძის მარჯვენა ნაპირზე. ქვეყნის დიდი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი. ძიანგსუს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობდა 9,423,400 ადამიანი. მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძია. სამდინარო ნავსადგური, სადაც შედიან საზღვაო გემებიც.

ნანკინი დაარსდა ძველი წელთაღრიცხვის 472 წელს, ცნობილია სხვადასხვა სახელწოდებით — ძინლინი, მოლინი, ძიანიე, ძიანკანი, ძიანინი და სხვა. საუკუნიდან იყო რამდენიმე დიდი ფეოდალური სამეფოს დედაქალაქი (1368-იდან 1421 წლამდე). 1421 წლიდან 1911 წლამდე ძიანანის სამეფისნაცვლოს ცენტრი. 1853 წლის მარტიდან 1864 წლამდე ეწოდებოდა ტიანძინი („ციური დედაქალაქი“) და იყო ტაიპინის სახელმწიფოს დედაქალაქი. 1911-1913 წლებში სინხაის რევოლუციის ერთ-ერთი მთავარი ცენტრი, 1911 წლის დეკემბრის ბოლოდან 1912 წლის აპრილამდე სუნ იატსენის რესპუბლიკის მთავრობის რეზიდენცია, ჩინეთის რესპუბლიკის დედაქალაქია.

1912 წლის აპრილიდან 1927 წლამდე — ძიანგსუს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი, ჩან კაიშის კონტრრევოლუციური გადატრიალების შემდეგ (1927 წლის 12 აპრილი) ჩინეთის დედაქალაქი. 1937 წლის დეკემბერს მიიტაცეს იაპონელმა ოკუპანტებმა. 1946 წლიდან 1949 წლამდე კვლავ ჩინეთის რესპუბლიკის მთავრობის ადგილსამყოფელია.

1949 წლის 23 აპრილს გომინდანელებისაგან გაათავისუფლა ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა არმიამ.

ნანკინი განაშენიანებულია თავისუფალი დაგეგმარებით. აღმოსავლეთ ნაწილში რეგულარული გეგმით გაშენებული „იმპერატორთა ქალაქია“ (- საუკუნეები), არქიტექტურული ძეგლებია: მონასტერ ცისიასის ქვის პაგოდა შელიტა ( საუკუნე), „ულიანდიანი“ (აგურის „უკოჭებო ტაძარი“, 1398) ლინგუსის მონასტერში, მინგის ეპოქის ქალაქის კედლის ნაწილი (- საუკუნეები), ლიანის დინასტიის (502-557) იმპერატორთა და ჯუ იუანჯანის ( საუკუნე) სამარხები, სუნ იატსენის აკლდამა (1926-1929 წლები).
ფილიმონის მიმართ ეპისტოლე

ფილიმონის მიმართ ეპისტოლე – პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი. ეპისტოლეთა რიგით ჩამონათვალში მას ბოლო, მე–13 ადგილი უკავია. ეპისტოლე შედგება მხოლოდ ერთი თავისაგან. იგი მიმართულია ქრისტიანული თემის ერთ-ერთ წევრის, ფილიმონის მიმართ. პავლემ ეპისტოლე ფილიმონს გაუგზავნა მისი ყოფილი მონის – ონისიმეს ხელით, რომელიც ფილიმონს გაექცა. ონისიმე რომში მოინათლა საპყრობილეში მყოფი მოციქულის ხელით და ახლა უკან ბრუნდებოდა პატრონთან. ეპისტოლე შეიცავს თხოვნას, რომ ფილიმონმა აპატიოს ონისიმეს დანაშაული და მიიღოს იგი, როგორც ქრისტესმიერი ძმა. ამასთანავე, პავლე მოციქული თავის თავზე იღებს ვალის გადახდას, თუ კი ონისიმეს რაიმე მართებს პატრონის. ამ ეპისტოლეში ჩანს, რომ რწმენასა და სიყვარულს შეუძლია შეაერთოს ის, რაც ცოდვამ გათიშა. ეპისტოლეში ჩანს მოციქულის თავაზიანობა, თავმდაბლობა და ქრისტიანული ძმათმოყვარეობა ფილიმონის და მისი ეკლესიის სამწყსოს მიმართ.

პავლე აუწყებს, რომ მომავალში, შესაძლოა, ის თავად ეწვიოს კიდეც ფილიმონს და ასევე სიყვარულით გადასცემს მოკითხვას სხვა მორწმუნეებისგან, კერძოდ, ეპიფრასის, მარკოზის, არისტარქეს, დემასის და ლუკასგან, რომლებიც მის თანაშემწეებს წარმოადგენენ.
ვალდებულებები (კრედიტორული დავალიანება)

ვალდებულებები (კრედიტორული დავალიანება) - საწარმოს მიმდინარე პერიოდის მოვალეობაა, რომელიც წარმოიქმნება წარსული სამეურნეო მოვლენების შედეგად და რომლის შესრულება გულისხმობს საწარმოს ეკონომიკურ სარგებელში განივთებული რესურსების გასვლას საწარმოდან.

ბუღალტრული ანგარიშები
ძირითადი ანგარიშების მუხლები:

დამატებითი ანგარიშები:

ბუღალტრული გატარებები
ქვემოთ მოყვანილია, ვალდებულებების წარმოქმნის ყველა შესაძლო ვარიანტი მათი ბუღალტრული გატარებებით.
სავაჭრო ვალდებულების აღრიცხვა
სახელფასო ვალდებულების აღრიცხვა
დარიცხული ვალდებულების აღრიცხვა
ურთხლისებრნი

ურთხლისებრნი, უთხოვარისებრნი — შიშველთესლოვან მცენარეთა ოჯახი. მარადმწვანე, მეტწილად ორსახლიანი ხეები და ბუჩქებია. მიკროსტრობილები (მამრობითი გირჩები) ფოთლის უბეშია, მარტოულია ან შეკრებილია მჭადა ყვავილედად; მეგასტრობილები — ძალზე რედუცირებულია (გირჩის ფორმა არ აქვს) და ცალკეული თესლკვირტები ყლორტის ბოლოში სხედან. მწვანე თესლს გარს ეკვრის არილუსი.

ოჯახში 20-მდე სახეობაა, რომლებიც თავმოყრილია 5 გვარში, მათგან საქართველოში გვხვდება 2 გვარი — ურთხელი და ტორეია .
ებრაელთა მიმართ ეპისტოლე

ებრაელთა მიმართ ეპისტოლე — პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი. ეპისტოლეთა რიგით ჩამონათვალში მას ბოლო, მე–14 ადგილი უკავია. იგი ერთ–ერთი უდიდესია ეპისტოლეთა შორის და შედგება 13 თავისაგან. ეპისტოლის ავტორი საბოლოოდ დადგენილი არ არის, მაგრამ რადგან დიდ მსგავსებას იჩენს პავლე მოციქულის სინაგოგებისა და სინედრიონის მიმართ წარმოთქმულ სიტყვებთან, უკვე ს-დან მისი ავტორობა დასავლეთში პავლე მოციქულს მიეწერება.

ამ ეპისტოლით პავლე მოციქული მიმართავს იუდეველთაგან მოქცეულ ქრისტიანებს, რომლებიც მხარს უჭერდნენ სატაძრო მსახურების ზოგიერთ ძველ აღთქმისეულ ფორმას, რაც იუდეურ სჯულზე დაბრუნების საშიშროებას ქმნიდა, ანდა უკეთეს შემთხვევაში ახლისა და ძველის აღრევის საშიშროებას (საქ. 21,18-24). ქრისტიანობის წმინდა სულიერი ხასიათი არ შეესაბემოდა იმას, რასაც ისრაელნი მოელოდნენ მესიის სამეფოდან. ამ ქმედებას ფაქტობრივად ქრისტიანობა დაჰყავდა იუდეური სექტის დონემდე.

ავტორი ქრისტიანობისა და იუდაიზმის შედარებითი ანალიზით ამტკიცებს ქრისტიანობის უპირატესობას იუდაიზმზე, რომელიც, ავტორია აზრით, მხოლოდ მოსამზადებელი ეტაპი იყო სულიერებისა და ჭეშმარიტი რწმენის აღთქმისათვის. ქრისტე უმაღლესია კაცსა და ღმერთს შორის ყველა ძველი აღთქმის შუამავალზე, რომელმაც თავისი სისხლით გვიჩვენა ძალა და მნიშვნელობა გამომხსნელი რწმენისა. ეპისტოლის მიზანია, დამოძღვროს რწმენაში მერყევნი და არამტკიცენი.
ტიტეს მიმართ ეპისტოლე

ტიტეს მიმართ ეპისტოლე – პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი. ეპისტოლეთა რიგით ჩამონათვალში მას მე–12 ადგილი უკავია. იგი შედგება მხოლოდ 3 თავისაგან.

ტიტე იყო პავლე მოციქულის დიდი ნდობით აღჭურვილი მოწაფე, რომელიც მან დატოვა კ. კრეტაზე. ტიტეს უნდა დაესრულებინა მოძღვრის მიერ დაწყებული სამისიონერო საქმიანობა, დაედგინა ადგილობრივ ქრისტიანულ თემებში საეკლესიო იერარქიის პირები, ებრძოლა თვითმარქვია ყბედ მოძღვართა წინააღმდეგ, რომლებიც ცდილობდნენ ბერძენთა გული მოეგოთ და მწვალებლობაში ჩაეთრიათ ისინი. მოციქული ტიტეს ავალებს აღადგინოს ეკლესიაში ჭეშმარიტი მოძღვრება და მოსთხოვოს მორწმუნეებს რწმენის შესაფერისი საქციელი, რაც მაგალითი იქნება ყველასათვის.

ტიტეს მიმართ ეპისტოლე თავისი შინაარსით მსგავსია ტიმოთეს მიმართ ეპისტოლისა, რადგან პავლე მოციქული თითქმის მსგავსი შინაარსის მითითებებს იძლევა ორივე მათგანში. ამიტომ მათ აგრეთვე, „სამოძღვრო ეპისტოლეებს“ უწოდებენ.
ურმული

ურმული — ქართული ხალხური სასიმღერო შემოქმედების ჟანრი, ინდივიდუალური ხასიათის შრომის ლექს-სიმღერის ერთ-ერთი უძველესი სახეობა. გავრცელებულია უპირატესად აღმოსავლეთ საქართველოში. წარმოშობით ურმული არქაული მოვლენაა, მოიცავს საკულტო, საფერხისო მოტივებს. მოგვიანებით მასში აისახა კლასობრივი დიფერენცია, გლეხკაცის მძიმე ცხოვრება. ურმული მეურმის სიმღერაა, ახასიათებს განვითარებული და გამომსახველი მელოდია, შესრულების თავისებური ხერხები და მტკიცე მუსიკალური ფორმა. იწყება მაღალ ფარდებში, ვითარდება დაღმავალი მოძრაობით, გაივლის სხვადასხვა საფეხურსდა მთავრდება ტონიკაზე. გვხვდება მოდულაციური გადახრები და კილოური ან ტონალური მოდულაციები. ინტონირების მხრივ ურმულს ახასიათებს რეჩიტატივის შენაცვლება მდიდრულად მოჩუქურთმებულ მელოდიასთან. რიტმი თავისუფალია, იყოფა უმეტესად არა ტაქტებად, არამედ პოეტური ტექსტის მიხედვით ცალკეულ ფრაზებად და წინადადებებად. ურმულის მრავალი ვარიანტი არსებობს. პოპულარული ურმულებია „აღზევანს წავალ“, „კამეჩი ღონიერია“, „ურემო, ფერსო მაღალო“, „კამეჩმა თქვა“ და სხვა. ურმული გავრცელებული უნდა ყოფილიყო დასავლეთ საქართველოშიც. ამაზე მეტყველებს მეხრეობასთან დაკავშირებული „ჩელას“ ციკლის ლექს-სიმღერები.
რკინიგზის ელექტროფიკაცია

რკინიგზის ელექტროფიკაცია — ღონისძიებათა კომპლექსი, რომელიც სრულდება სარკინიგზო მონაკვეთზე, რათა მასზე შესაძლებელი იყოს ელექტოლოკომოტივების, ელექტროსექციებისა და ელექტრომატარებლების გადაადგილება.

რგინიგზის ელექტროფიცირებულ მონაკვეთებზე გამწევ ძალად გამოიყენება ელექტოლოკომოტივები. ქალაქის ტრანსპორტად გამოიყენება ელექტროსექციები ან ელექტრომატარებლები.

ელექტროფიკაციის სისტემები
ელექტროფიკაციის სისტემის კლასიფიკაცია, შეიძლება რამდენიმე მაჩვენებლის მიხედვით მოვახდინოთ.

კონტაქტური ქსელის მიხედვით:
საჰაერო კონტაქტური ქსელით
კონტაქტური რელსებით (მეტროპოლიტენი)
ძაბვის მიხედვით
დენის ბუნების მიხედვით:
მუდმივი დენი
ცვლადი დენი:
დენის სიხშირე
ფაზათა რიცხვი

ჩვეულებრივ, გამოიყენება მუდმივი ან ერთფაზიანი ცვლადი დენი. ამასთან, ერთ-ერთ გამტარს თავად რელსები წარმოადგენს ხოლმე.
პიტერ დინკლიჯი

პიტერ ჰეიდენ დინკლიჯი ( ; დ. 11 ივნისი, 1969) — ამერიკელი მსახიობი. წარმატება მოიპოვა სხვადასხვა ფილმში შესრულებული როლით, თუმცა 2011 წლიდან ცნობილია ტირიონ ლანისტერის როლით -ს სერიალში „სატახტოთა თამაში“. ამ როლით მან მოიპოვა ემის სპეციალური ჯილდო დრამატულ სერიალში შესრულებული მეორეხარისხოვანი როლისთვის, ისევე, როგორც ოქროს გლობუსი სერიალში მეორეხარისხოვანი როლისთვის.

ფილმოგრაფია
პლესი ფერგიუსონის წინააღმდეგ

პლესი ფერგიუსონის წინააღმდეგ — აშშ-ის უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილება, რომელიც ამართლებს საზოგადო ტრანსპორტში რასობრივი სეგრეგაციის ლეგალურობას „ცალკეული, მაგრამ თანასწორი“ დოქტრინით.

1892 წელს ჰომერ პლესიმ, რომელიც 1/8-ით შავკანიანი იყო, თეთრკანიანებისათვის განკუთვნილი ვაგონით იმოგზაურა. ლუიზიანის კანონმდებლობის შესაბამისად იგი დააპატიმრეს. პლესიმ მიმართა სასამართლოს, რადგან თვლიდა, რომ შტატის მთავრობამ აშშ-ის კონსტიტუცია დაარღვია, რომელიც კანონის წინაშე თანასწორუფლებიანობის გარანტიას უნდა იძლეოდეს. პლესიმ აპელაცია უზენაეს სასამართლოში შეიტანა, სასამართლოში, რომელმაც 1896 წელს დაადგინა, რომ მოქალაქეების დაყოფა თეთრებად და შავებად, არ არღვევს კონსტიტუციას. აღნიშნულმა გადაწყვეტილებამ აშშ-ში სეგრეგაცია გააძლიერა. ზოგიერთმა შტატმა მიიღო კანონი, რომელმაც სეგრეგაცია ნორმალურ მოვლენად გამოაცხადა სკოლებში, სასტუმროებში, რესტორნებში, საავადმყოფოებში, ტრანსპორტში, ტუალეტებში. სასამართლოებში ჰქონდათ ორი ბიბლია, რომელთაგან ერთ-ერთზე დებდნენ შავკანიანები ფიცს.

სეგრეგაციის საკანონმდებლო დონეზე საბოლოო გაუქმება მოხდა 60 წლის შემდეგ. 1963 წელს შედგა 250 ათასი ამერიკელის მარში ვაშინგტონზე, რომლებიც შავკანიანთა და თეთრკანიანთა უფლებების გათანაბრებას ითხოვდნენ. 1963 წელს პრეზიდენტმა კენედიმ, ხალხისადმი მიმართვაში განაცხადა, რომ საჭიროა ახალი კანონმდებლობის მიღება. იმავე წელს კენედი მოკლეს. მისი წინადადებები აისახა კანონში ადამიანის უფლებების შესახებ, რომელიც 1964 წელს მიიღეს და ამით დასრულდა დისკრიმინაცია.
იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები

იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები — ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება იქს-ადამიანების პერსონაჟებს და 1981 წლის --ის სიუჟეტს მომავალი წარსულის დღეები, რომლის ავტორები არიან კრის კლერმონტი და ჯონ ბირნი. ფილმის რეჟისორია ბრაიან ზინგერი.

ეს არის რიგით მეშვიდე ფილმი იქს-ადამიანების ფილმების სერიაში და მესამე, რომლის რეჟისორია ზინგერი, 2000-იანი წლების პირველი ორი ფილმის, იქს-ადამიანები და იქს-ადამიანები 2 შემდეგ. ისტორიის ავტორები არიან საიმონ კინბერგი, მეთიუ ვონი და ჯეინ გოლდმენი, ხოლო კინბერგი სცენარის ავტორიც არის. ფილმში მონაწილეობენ: ჰიუ ჯეკმენი, ჯეიმზ მაკევოი, მაიკლ ფასბენდერი, ჯენიფერ ლოურენსი, ჰალი ბერი, ანა პეკუინი, ელენ პეიჯი, ნიკოლას ჰოლტი, შოუნ ეშმორი, პიტერ დინკლიჯი, იენ მაკ-კელენი და პატრიკ სტიუარტი. ისტორიის ავტორები არიან საიმონ კინბერგი, მეთიუ ვონი და ჯეინ გოლდმენი, ხოლო კინბერგი სცენარის ავტორიც არის.

მომავალი წარსულის დღეები არის 2006 წლის ფილმის იქს-ადამიანები: უკანასკნელი ბრძოლა და 2011 წლის ფილმის იქს-ადამიანები: პირველი კლასი, ისევე, როგორც 2013 წლის სამურავის გაგრძელება. მისი ძირითადი გადაღებები დაიწყო 2013 წლის აპრილში, მონრეალში და დასრულდა იმავე წლის აგვისტოში. ფილმი გადაღებულია 3 ფორმატში და გამოვიდა 2014 წლის 23 მაისს.

როლებში
კაზინო (ფილმი)

კაზინო — მარტინ სკორსეზეს 1995 წლის კრიმინალური დრამა. სცენარის ავტორია ნიკოლას პილეჯი, რომელთანაც სკორსეზემ 1990 წელს შექმნა ფილმი „დიდებული ბიჭები“ ეს ფილმი დღემდე სკორსეზესა და რობერტ დე ნიროს უკანასკნელი ერთობლივი ნამუშევარია. შერონ სტოუნმა მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის დრამაში.
რუსკი ვიტიაზი

რუსკი ვიტიაზი (, „რუსი რაინდი“), ადრე ცნობილი როგორც ბოლშოი რუსკო-ბალტისკი — ოთხძრავიან ვერსიაში, მსოფლიოში პირველი ოთხძრავიანი თვითმფრინავი, რომელმაც დასაბამი დაუდო მძიმე ავიაციას. მისი კონსტრუქტორი იყო იგორ სიკორსკი, რომელმაც იგი სტრატეგიული დაზვერვისთვის შექმნა. თვითმფრინავს ჰქონდა შესაძლებლობა, განთავსებულიყო მასზე როგორც ოთხი, ასევე ორი ძრავა. აიწყო სანქტ-პეტერბურგის რუსულ-ბალტიურ ვაგონის ქარხანაში ადრეულ 1913 წელს.

ტექნიკური მახასიათებლები
ეკიპაჟი: სამი კაცი
მგზავრი: ოთხი კაცი
სიგრძე: 20 მ
ზედა ფრთის გაქანი: 27 მ
ქვედა ფრთის გაქანი: 20 მ
სიმაღლე: 4 მ
ფრთის ფართობი: 120 მ2
ცარიელის წონა: 3 400 კგ
დატვირთულის წონა: 4 000 კგ
მაქსიმალირი ასაფრენი წონა: 4 940 კგ
ძრავის ტიპი: 
ძრავების რაოდენობა: 4
თითოეული ძრავის სიმძლავრე: 100 ც.ძ. (75 კვტ)

მოქმედება

კრეისერული სიჩქარე: 77 კმ/სთ
მაქსიმალური სიჩქარე: 90 კმ/სთ
ფრენის მანძილი: 170 კმ
პრაქტიკული ჭერი: 600 მ
ფანტომასი

ფანტომასი — გამოგონილი პერსონაჟი, შექმნილი ფრანგი მწერლების, მარსელ ალენის (1885–1969) და პიერ სუვესტრის (1874–1914) მიერ.

ფანტომასი, ერთ-ერთი პოპულარული პერსონაჟი ფრანგულ დეტექტივებში, შეიქმნა 1911 წელს და გამოჩნდა 32 ოფიციალურ ტომეულში, რომელიც დაიწერა სუვესტრისა და ალენის მიერ. ამას მოჰყვა სუვესტრის გარდაცვალების შემდეგ მხოლოდ ალენის მიერ დაწერილი 11 ტომი. პერსონაჟი იქცა მრავალი ფილმის, სატელევიზიო სერიალისა თუ კომიქსის გმირად.

ადაპტაციები
ფილმები
ანდრე უნებელის ეკრანიზაციები
მიუხედავად იმისა, რომ ფანტომასის სხვადასხვა ეკრანიზაცია არსებობს, განსაკუთრებით პოპულარულია სამი ფრანგული კომედიური ჟანრის ფილმი, რომელთა რეჟისორია ანდრე უნებელი. მათი სიუჟეტები რომანებს არ ეფუძნება, მაგრამ მოიცავს ისტორიებს, რომელთა მოქმედ გმირებს აქვთ იგივე სახელები, რაც რომანებში. ფანტომასი ამ ფილმებში ნაჩვენებია, როგორც უსახური ადამიანი, ხოლო მოქმედებები გაჯერებულია კომედიური სიტუაციებით და ჯეიმზ ბონდისეული სპეციალური ტექნიკის გამოყენებით, როგორიც არის მფრინავი მანქანა. კომედიურ ტონს ფილმებს უნარჩუნებს ლუი დე ფიუნესის მონაწილეობა, კომისარ ჟუვის როლში. ფილმებში აგრეთვე მონაწილეობს ჟან მარე, როგორც ჟურნალისტ ფანდორის, ასევე თავად ფანტომასის როლში.
ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები 1900

1900 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები (, , ოფიციალურად ოლიმპიური თამაშები) — ჩატარდა 14 მაისიდან 28 ოქტომბრამდე პარიზში, საფრანგეთი. თამაშები ჩატარება დაემთხვა მსოფლიოს უნივერსალური ექსპოზიციას, რომელიც იმ დროს იმართებოდა საფრანგეთის დედაქალაქში. თამაშები, შედარებით წინა ათენის 1896 წლის თამაშებთან, გახდა უფრო მასობრივი, ჩამოვიდა მეტი სპორტსმენი და ჩატარდა მეტი შეჯიბრი. ცხაასოთხმოცდაჩვიდმეტი სპოტსმენი, აქედან ოცდაორი ქალი, რომლებიც ოლიმპიადაზე პირველად იყვნენ, წარმოადგენდნენ ოცდაოთხ ქვეყანას.

ქვეყნები მედლების რაოდენობის მიხედვით
ოქროს მედლები არ დარიგდა 1900 წლის თამაშებზე. ვერცხლის მედალები გადაეცათ პირველ ადგილოსნებს, ბრინჯაოს მედლები — მეორე ადგილოსნებს, ხოლო მესამე ადგილოსნებს, მესამე ადგილოსნები კი უმედლოდ დარნენ. თუმცა, მოგვიანებით, საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა გასცა ოქროს მედლებიც, თუმცა, მრავალ მესამე ადგილოსანს გადაეცა მხოლოდ თასი და მსგავსი ჯილდოები.

ქვემოთ ჩამოთვლილია ის ათი ქვეყანა, რომლებმაც საუკეთესო შედეგები აჩვენეს 1900 წლის თამაშებში.
რახივი

რახივი — ქალაქი უკრაინაში, ზაკარპატიის ოლქის რახივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს კარპატების სამხრეთ კალთებზე, მდინარეების შავი და თეთრი ტისის შეერთების ადგილას, მთათაშორის ვიწრო ქვაბულში, ზღვის დონიდან 430 მ სიმაღლეზე. 2005 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 17 000 ადამიანი. კლიმატი ზომიერია. ქალაქშია კარპატების ბიოსფერული ნაკრძალის შტაბი. დაარსდა 1447 წელს.
ფელაცია

ფელაცია ან მინეტი ( — წოვა;  — ფისუნია) — ორალური სექსის კრებითი სახელი, როდესაც მამაკაცის სასქესო ორგანო პასიურად აღიგზნება მიმღები პარტნიორის პირით, ენით, კბილებით ან ყელით ან პარტნიორის გარეშე მის მიერვე (იხ. ავტოფელაცია). სათესლის პარკის ორალური აღგზნება შეიძლება აღინიშნოს ასევე ტერმინ ფელაციით ან „ტიბეგინგით“ .

ფელაცია შესაძლებელია მამაკაცისთვისაც და ქალისთვისაც სექსუალური აღგზნების გამომწვევი იყოს, და შეიძლება მამაკაცის ორგაზმითა და სპერმის ეაკულაციით დამთავრდეს. ან როგორც თავისთავად ეროტიკული და ფიზიკური ინტიმური აქტი.

ორალური სექსი ხშირად განიხილება როგორც ტაბუ, ადამიანებს ასევე შეიძლება ნეგატიური გრძნობები ან სექსუალური კომპლექსი ჰქონდეთ ორალური სექსის „გაცემისას“ ან „მიღებისას“, ან შეიძლება უარი განაცხადონ მასში მონაწილეობაზე.

ეტიმოლოგია
სიტყვა ფელაცია ლათინური -დან მოდის, იგი ლათინური ზმნა -ს ნამყოს მიმღეობაა, რომელიც წოვას ნიშნავს.

ამ ლათინური ფესვიდან სხვა მსგავსი შინაარსის სიტყვებიც წარმოიშვა. ადამიანი რომელიც ფელაციას ახორციელებს წარმოადგენს ფელატორს , თუმცა ლათინური ენის გენდერული ბრუნვის გამო, ეს სიტყვა შეიძლება მამრობითი სქესის აქტორის აღმნიშვნელად მიიჩნიონ. იგივე ტერმინი მდედრობითი სქესის აქტორის აღსანოშნავად არის ფელატრიქსი .

ცხოველებში
ხილიჭამია ღამურა, , შერწყმის დროს ფელაციის განხორციელებაში იქნა შემჩნეული. ღამურების წყვილს შერწყმა უფრო დიდხანს გამოსდით, როდესაც მდედრი ღამურა ფელაციას აკეთებს ვიდრე მისი არ გაკეთების შემთხვევაში.
ტიმოთეს მიმართ (პირველი) ეპისტოლე

ტიმოთეს მიმართ ეპისტოლე — პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი. ეპისტოლე შედგება 6 თავისაგან. ტიმოთე იყო პავლეს უახლოესი მოწაფე. პირველი ეპისტოლე პავლემ მისწერა ტიმოთეს ეფესოს დატოვების შემდეგ, სადაც მან ტიმოთე დატოვა და აინტერსებდა, რა სიძნელეები შეხვდა მას მოძღვრის წამოსვლის შემდეგ. პავლემ ეპისტოლე გაუგზავნა და გაამხნევა, რომ განემტკიცებინა იგი ცრუმოძღვართა წინააღმდეგ ბრძოლაში.

ეპისტოლეში ჩამოყალიბებულია აუცილებელი ვალდებულებანი იმ პირებისა, რომლებიც მოწოდებულნი არიან ემსახურონ ქრისტიანულ ეკლესიას, როგორც მორწმუნეთა საზოგადოებას: დიაკონი, ხუცესი და ეპისკოპოსი, სულიწმიდის მიერ დადგენილი ეკლესიის მსახურნი ხელდასხმას მოციქულთაგან იღებენ. ხელდასხმის პირობას წარმოადგენს ხელდასასხმელის პირადი ღირსებები (1ტიმ. 30). ეპისკოპოსებისა და ხუცესთა მთავარი მოვალეობა იყო პირველ ყოვლისა, დაენერგათ ჭეშმარიტი მოძღვრება მადლით ხსნის შესახებ გოლგოთის გზით, ჭეშმარიტების დაცვით და ასევე საეკლესიო დისციპლინის მეთვალყურეობა. ამ მოვალეობებს წმიდა წერილი ადარებს ცხვრის ფარის მწყემსის მოვალეობებს.

ტიმოთეს მიმართ ეპისტოლეები თავისი შინაარსით მსგავსია ტიტეს მიმართ ეპისტოლისა, რადგან პავლე მოციქული თითქმის მსგავსი შინაარსის მითითებებს იძლევა ორივე მათგანში. ამიტომ, „სამოძღვრო ეპისტოლეებს“ უწოდებენ.
ტიმოთეს მიმართ (მეორე) ეპისტოლე

ტიმოთეს მიმართ ეპისტოლე – პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი. ეპისტოლე შედგება 4 თავისაგან. ტიმოთე იყო პავლეს უახლოესი მოწაფე.

ტიმოთესადმი გაგზავნილი ეპისტოლე პავლე მოციქულმა დაწერა რომის საპყრობილეში, მოწამებრივი აღსასრულის მოლოდინში. თავის საყვარელ შვილს მოციქული სთხოვს, მალე ჩავიდეს მასთან, წამოიღოს ტროაში დატოვებული მისი წიგნები და მოსასხამი და წამოიყვანოს მარკოზი, რომელიც მას სჭირდება მსახურებისათვის. ამ ეპისტოლეში წარმოდგენილია მოციქულის ანდერძი თავის მემკვიდრეებისადმი ღვთის მსახურებისა და ქრისტეს მოძღვრების დაცვის საქმეებში. „კეთილი ბრძოლით ვიბრძოდი, განვვლე ასპარეზი, რწმენა შევინარჩუნე“ – ასეთი სიტყვებით ახასიათებს მოციქული თავის განვლილ გზას (2ტიმ. 4,7), რომელიც ყოველი ჭეშმარიტი ქრისტიანის ცხოვრების ლოზუნგი უნდა იყოს.

ტიმოთეს მიმართ ეპისტოლეები თავისი შინაარსით მსგავსია ტიტეს მიმართ ეპისტოლისა, რადგან პავლე მოციქული თითქმის მსგავსი შინაარსის მითითებებს იძლევა ორივე მათგანში. ამიტომ, მათ „სამოძღვრო ეპისტოლეებს“ უწოდებენ.
მუკაჩევო

მუკაჩევო — ქალაქი უკრაინაში, ზაკარპატიის ოლქში, კარპატების მთისწინეთში, მდინარე ლატორიცის ორივე ნაპირზე. მუკაჩევოს რაიონის ცენტრი. რკინიგზის სადგური. საავტომობილო გზების კვანძი. 2008 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 93,738 ადამიანი. პირველად იხსენიება საუკუნის ბოლოს. სხვადასხვა დროს შედიოდა კიევის რუსეთის, უნგრეთის, პოდოლსკისა და ტრანსილვანიის სამთავროებში. 1918 წლამდე ეკუთვნოდა ავსტრია-უნგრეთს. 1919 წელს შეუერთდა ჩეხოსლოვაკიას. 1938-1944 წლებში ოკუპირებული იყო ჰორტისტული უნგრეთის მიერ. 1944 წლის 26 ოქტომბერს გაათავისუფლა საბჭოთა არმიამ. იმავე წლის 26 ნოემბერს მუკაჩევოში შეიკრიბა ზაკარპატიის სახალხო კომიტეტების ყრილობა, რომელმაც მიიღო მანიფესტი ზაკარპატიის უკრაინის სსრ-თან შეერთების შესახებ (გაფორმდა 1945 წელს). შემორჩენილია - საუკუნეების არქიტექტურული ძეგლები. ქალაქია 1946 წლიდან.
ჟილინა

ჟილინა (, , , ) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ სლოვაკეთში, მდებარეობს მდინარე ვაგის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 342 მ სიმაღლეზე. ჟილინის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქის მოსახლეობა 2024 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით 80.257 მაცხოვრებელს შეადგენს. საავტომობილო და სარკინიგზო გზების კვანძი. საუკუნეში ჟილინა იყო ჰუსიტური მოძრაობის ცენტრი. პირველად მოიხსენიება 1297 წელს. 1327 წელს მოიპოვა ქალაქის სტატუსი. საუკუნის ბოლოს ჟილინა დაიწვა ძლიერი ხანძრის შედეგად. საუკუნიდან განვითარდა. 1686 წელს დაიწყო ქალაქის კონტრეფორმაცია. საუკუნეში ძლიერ დაზარალდა ხანძრისა და ეპიდემიის გამო. არის უნივერსიტეტი.

ისტორია
რეგიონში პირველად მეხუთე საუკუნეში დასახლდნენ სლავები. პირველი სლავური ქალაქური დასახლება ჟილინას ტერიტორიაზე მეცხრე საუკუნით თარიღდება. ქალაქი პირველად მოხსენიებულია 1297 წელს, ხოლო 1327-ში კი უკვე ქალაქის სტატუსი მოიპოვა.

დაძმობილებული ქალაქები
ცალკეული, მაგრამ თანასწორი

ცალკეული, მაგრამ თანასწორი — სამართლებრივი დოქტრინა აშშ-ის კონსტიტუციურ კანონში, რომელიც ამართლებდა და უშვებდა რასობრივ სეგრეგაციას, რადგან იგი არ არღვევდა აშშ-ის კონსტიტუციის მეთოთხმეტე შესწორებას, რომელიც უზრუნველყოფდა მოქალაქეთა და სხვა ფედერალური კანონების დაცვას სამოქალაქო უფლებების შესახებ. ამ დოქტრინის მიხედვით, სახელმწიფოს ეძლეოდა უფლება, მოეთხოვა, მომსახურებები, საზოგადო მოხმარების ადგილები, საშუალებები, საცხოვრებლები, სამედიცინო მომსახურება, განათლება, დასაქმება და ტრანსპორტირება დაყოფილიყო რასობრივი ნიშნის მიხედვით, იმ პირობით, რომ თითოეული ჯგუფის მიერ გამოყენებული საზოგადოებრივი ობიექტის ხარისხი ერთი და იგივე იქნებოდა. ფრაზა წარმოიშვა ლუიზიანის 1890 წლის კანონიდან, თუმცა ეს კანონი ამ ფრაზას შებრუნებულად იყენებდა: „თანასწორი, მაგრამ ცალკეული“. დოქტრინა „ცალკეული, მაგრამ თანასწორი“ ეხებოდა რკინიგზის ტრანსპორტს, სკოლებსა და უმაღლეს სასწავლებლებს, ხმის უფლებას, გენდერულ თანასწორობას და სასმელი წყლის ფანტანებსაც კი. მიუხედავად მისა, რომ კანონით ფერადკანიანებსაც იგივე ხარისხის პირობებში უნდა ეცხოვრათ და იგივე ხარისხის მომსახურება უნდა მიეღოთ, როგორიც თეთრკანიანებს, მათი მდგომარეობა ყოველთვის უფრო უარესი იყო. ამ მოვლენას მოჰყვა აშშ-ის 17 შტატში კანონების შემოღება სეგრეგაციის შესახებ.

1954 წელს დაიწყო დოქტრინის საბოლოოდ უარყოფა ბრაუნი განათლების საბჭოს წინააღმდეგ საქმეში უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებით. თუმცა, ამ დოქტრინის დელეგალიზაცია, დაახლოებით, სამ ათეულ წელიწადს გაგრძელდა, სასამართლოს მრავალი გადაწყვეტილება და ფედერალური კანონი დასჭირდა.
ტარნუვი

ტარნუვი — ქალაქი სამხრეთ პოლონეთში, მალოპოლსკის სავოევოდოს შემადგენლობაში, მდინარე დუნაეცის ნაპირზე. 1975-1998 წლებში იყო ტარნუვის სავოევოდოს ადმინისტრაციული ცენტრი. 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 112,478 ადამიანი. ინდუსტრიული ქალაქია, ძირითადად განვითარებულია ქიმიკატების, სამშენებლო მასალების, კვების და ელექტრო-მანქანების წარმოება. საუკუნეში ხანძრის შედეგად მთლიანად დაინგრა. საუკუნეში აღდგენილი იქნა და გახდა კულტურული ცენტრი. არის ღირსშესანიშნავი ძეგლები, რომელთაგან აღსანიშნავია - საუკუნეების რატუშა, ტაძარი და პოლონელ კათოლიკეთა ეკლესია.
ომის დანაკარგები

ომის დანაკარგები — ბრაიან დე პალმას 1989 წლის სამხედრო დრამა. დაფუძნებულია ვიეტნამის ომის დროს მომხდარ რეალურ ისტორიაზე.

სიუჟეტი
ვიეტნამის ომის მონაწილე, რიგითი ერიქსონი ხდება მოწმე, თუ როგორ იტაცებენ ვიეტნამელ ქალს ამერიკელი ჯარისკაცები ერთ-ერთი სამხედრო ოპერაციის დროს. გამტაცებლები აუპატიურებენ ქალს და შემდეგ კლავენ მას. ერიქსონი უპირისპირდება ჯერ რამზს და შემდეგ არმიის ხელმძღვანელობას და ასაჯაროებს ფაქტს. სერჟანტ მეზერვს, დამნაშავეთა ჯგუფის მეთაურს სამხედრო სასამართლო გაასამართლებს.

როლებში
მაიკლ ჯეი ფოქსი - რიგითი მაქს ერიქსონი
შონ პენი - სერჟანტი ტონი მეზერვი
ჯონ კრისტოფერ რაილი - რიგითი ჰერბერტ ჰეტჩერი
დონალდ პატრიკ ჰარვი - კაპრალი ტომას კლარკი
ჯონ ლეგუიზამო - რიგითი ანტონიო დიასი
ვინგ რეიმსი - ლეიტენანტი რაილი
ფშემისლი

ფშემისლი, პერემიშლი — სასაზღვრო ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ პოლონეთში, მდინარე სანის ნაპირზე, 1998 წლამდე იყო ფშემისლის სავოევოდოს ადმინისტრაციული ცენტრი, რომლის დაშლის შემდეგ, შევიდა კარპატების სავოევოდოს შემადგენლობაში. 2006 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 66,715 ადამიანი. სატრანსპორტო კვანძი და სამრეწველო ცენტრი. დაარსდა საუკუნეში. - საუკუნეებში პოლონეთს, უნგრეთსა და კიევის რუსეთს ბრძოლა ჰქონდათ ფშემისლის ხელში ჩასაგდებად. საუკუნიდან გალიჩ-ვოლინის სამთავროს შემადგენლობაში იყო. 1340 წლიდან ეკუთვნოდა პოლონეთს. პოლონეთის დანაწილებით (1772) ავსტრიას გადაეცა (1773). მეორე მსოფლიო ომის დროს ქალაქში მიმდინარეობდა ბრძოლა საბჭოთა არმიასა და ფაშისტურ გერმანიას შორის; წითელმა არმიამ ქალაქი გაათავისუფლა 1944 წლის 27 ივლისს. 1945 წლის სსრკ-პოლონეთის შეთანხმების შედეგად, ფშემისლი შევიდა პოლონეთის შემადგენლობაში. ხუროთმოძღვრული ძეგლებიდან აღსანიშნავია: ტაძარი (1460-1571 წლები, გადააკეთეს 1744 წელს; მის შემადგენლობაშია - საუკუნეების როტონდა), - საუკუნეების მონასტრები და ეკლესიები; - საუკუნეების სასახლეები და საკუთარი სახლები; საუკუნის დასასრულისა და საუკუნის დასაწყისის საფორტიფიკაციო ნაგებობები.