iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მაია ფანჯიკიძე

მაია ფანჯიკიძე (დ. 16 ოქტომბერი, 1960, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი დიპლომატი, თანამდებობის პირი, მეცნიერი, პედაგოგი, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი 2012 წლის 25 ოქტომბრიდან 2014 წლის 5 ნოემბრამდე.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და ფრიდრიხ შილერის სახელობის იენის უნივერსიტეტი (გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა). 1983-1994 მუშაობდა თბილისის მე-6 ქართული გიმნაზიის გერმანული ენის მასწავლებლად, აგრეთვე იყო გერმანული ენის სწავლების მიმართულების ხელმძღვანელი. 1988-1994 იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საზღვარგარეთის ლიტერატურის კათედრის დოცენტი. 1993-1994 — გერმანული ენის მასწავლებელთა კავშირის დამაარსებელი და თავმჯდომარე. 1994-1997 იყო გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში საქართველოს საელჩოს პირველი მდივანი. 1997-2001 — გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში საქართველოს საელჩოს მრჩეველი. 2001-2002 წლებში — საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს პირველი ევროპული დეპარტამენტის მრჩეველი. 2002-2004 წლებში იყო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანი გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში. 2004 წლის თებერვლიდან მარტამდე იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 2004-2007 საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში; 2007-2010 საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი ნიდერლანდების სამეფოში; 2010–2011 იყო გურამ თავართქილაძის სახელობის უნივერსიტეტის სრული პროფესორი, უცხო ენების ცენტრის ხელმძღვანელი. „ევროპული სკოლის“ და სკოლა „ლოგოსის“ გერმანული ენის მასწავლებელი.

2011 წლის დეკემბრიდან იყო ბიძინა ივანიშვილის პრეს-სპიკერი. 2012 წლის 21 ოქტომბრიდან 7 ნოემბრამდე იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2012 წლის 25 ოქტომბერს პარლამენტმა დაამტკიცა ბიძინა ივანიშვილის მინისტრთა კაბინეტი. მაია ფანჯიკიძემ საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა დაიკავა. ამ თანამდებობაზე დარჩა ირაკლი ღარიბაშვილის კაბინეტის დამტკიცების შედეგადაც (20 ნოემბერი, 2013). 2014 წლის 5 ნოემბერს საგარეო საქმეთა მინისტრმა მაია ფანჯიკიძემ განაცხადა, რომ ის ტოვებდა მინისტრის პოსტს და ასევე კოალიცია „ქართულ ოცნებას“. თავდაცვის მინისტრის ირაკლი ალასანიას მსგავსად, რომელიც ფანჯიკიძის დის მეუღლეა, საგარეო საქმეთა ყოფილმა მინისტრმაც მისი გადაწყვეტილების მიზეზად ის საფრთხე დაასახელა, რომელიც მისი თქმით, ქვეყნის ევროატლანტიკურ კურსს ემუქრებოდა.

ფლობს რუსულ, ინგლისურ, გერმანულ და ნიდერლანდურ ენებს.
ფოცხო

ფოცხო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლეგოგიე-ნასაჯუ, მეორე მოხაში, მოხაში, ფოცხო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე გურძემის (ტეხურის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 120 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 776 ადამიანი.

}
ფიორდლანდის ეროვნული პარკი

ფიორდლანდის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 12 500 კმ² ფართობით წარმოადგენს ქვეყნის ყველაზე დიდ ეროვნულ პარკსა და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის — ტე-ვაჰიპაუნამუს ნაწილს. მართავს ახალი ზელანდიის კონსერვაციის დეპარტამენტი.

გეოგრაფია
გამყინვარების პერიოდში, მყინვარებმა ბევრი ღრმა ფიორდი წარმოქმნა, რომელთა შორის ყველაზე ცნობილია მილფორდ-საუნდი. სხვა დანარჩენს შორის აღსანიშნავია დაუტფულ-საუნდი და დასკი-საუნდი. პარკის ტერიტორიაზე აღმართულია მწვერვალი ასპაირინგი.

სანაპირო ზოლი ციცაბოა და გამოირჩევა ფიორდებით, რომლებიც სამხრეთ ალპების სამხრეთი კალთების ხეობებიდან იწყება. ჩრდილოეთ საზღვართან მდებარე ზოგიერთი მწვერვალის სიმაღლე 2 000 მეტრს აღწევს.

ველური ბუნება
პარკში გავრცელებული ველური ბუნების წარმომადგენლებს შორის არიან დელფინები, სელაპები და ფრინველები. ასევე თაგვების, ღამურების, კურდღლებისა და ირმების სახეობები. ფრინველებს შორის გამოირჩევა კაკაპო — ერთადერთი უფრთო თუთიყუში მსოფლიოში. ასევე ახალი ზელანდიის მკვიდრი კივი. წარმოდგენილია ნოტოფაგუსის ხეების უღრანი ტყეები.

საქმიანობები
პარკი პოპულარულია ალპინიზმის სახეობებისა და განსაკუთრებით მოხეტიალეებს შორის. იგი მათ საკმაოდ ბევრ გამოწვევას სთავაზობს. გაყვანილია რამდენიმე ტრასა, თუმცა უდიდესი ნაწილი გზების გარეშე ხეტიალობს.

ტურისტების დიდ ნაწილს ასევე იზიდავს მილფორდ-საუნდი.

გალერეა
უშაფათი

უშაფათი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლეგოგინე, ლეკოკაიე, უშაფათი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 85 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 389 ადამიანი.

}
ტყირი

ტყირი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თეკლათის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: გოლასკური, თეკლათი, რეკა, საგვარამიო, ტყირი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ცივის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 15 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით, სოფელ თეკლათიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 2,5 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 371 ადამიანი.

}
ქვედა სორტა

ქვედა სორტა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ძველი სენაკის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ზედა სორტა, კოტიანეთი, პირველი ნოსირი, საჩიქობავო, ქვედა სორტა, ძველი სენაკი). მდებარეობს მდინარე ტეხურის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 30 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 ადამიანი.

}
ჯიხა

ჯიხა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოქალაქევის თემი (სოფლები: გახომელა, ზედა ნაქალაქევი, ლებაღათურე, ძიგიდერი, ჯიხა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის ნაპირას, ზღვის დონიდან 100 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. სოფლის ახლოს მდებარეობს ისტორიული ქალაქი ნოქალაქევი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 249 ადამიანი.

}
ძიგიდერი

ძიგიდერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოქალაქევის თემი (სოფლები: გახომელა, ზედა ნაქალაქევი, ლებაღათურე, ძიგიდერი, ჯიხა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 80 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 138 ადამიანი.

}
ციზეთი

ციზეთი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ხორშის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: დიდი ხორში, პატარა ზანა, საადანაიო, საგუგუნავო, შუა ხორში, ციზეთი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 160 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 259 ადამიანი.

}
შრომისკარი

შრომისკარი (ყოფ. უფალკარი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ეკის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ეკი, საადამიო, საცხვიტაო, შრომისკარი). მდებარეობს ეკის მთის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ცივის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 70 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 316 ადამიანი.

}
შუა ხორში

შუა ხორში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ხორშის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: დიდი ხორში, პატარა ზანა, საადანაიო, საგუგუნავო, შუა ხორში, ციზეთი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარეების ცივისა და ხობის შუამდინარეთში, ზღვის დონიდან 80 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 337 ადამიანი.

}
შუა ნოსირი

შუა ნოსირი (ყოფ. კარიეთი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოსირის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ნოსირი, საბესელიო, საკილასონიო, საოდიშარიო, შუა ნოსირი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 31 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით, ნოსირიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 0,5 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 235 ადამიანი.

}
სირიაჩქონი

სირიაჩქონი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ჭალადიდის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: მუხური, საგვიჩიო, სირიაჩქონი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე რიონის ნაპირას, ზღვის დონიდან 16 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. საუკუნის დასაწყისში შედიოდა საჭილაოს სამოურავოში.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი.

}
სკურია

სკურია — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, მენჯის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ბათარია, პერტული, საგაბესკირიო, საწულეისკირიო, სახარბედიო, სკურია). მდებარეობს მდინარე ცივის ხეობაში, ზღვის დონიდან 70 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 92 ადამიანი.

}
სატყებუჩავო

სატყებუჩავო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ზანის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ეწერი, ზანა, საესებუო, სატყებუჩავო, საშურღაიო). მდებარეობს მდინარე ცივის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 170 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 264 ადამიანი.

}
რაკიურის ეროვნული პარკი

რაკიურის ეროვნული პარკი — ბუნების ნაკრძალი ახალ ზელანდიაში, კუნძულ სტიუარტზე (რაკიურა). შეიქმნა ყველაზე ბოლოს, 2002 წლის 9 მარტს. მოიცავს 1570 კმ²-ს, კუნძულის დაახლოებით 85 %-ს; ფართობის მხრივ მესამე უდიდესია ქვეყანაში. ეროვნულ პარკს არ მიეკუთვნება საქალაქო არეალი ჰალფმუნის უბესთან, ისევე როგორც გზები და მაორების კუთვნილი კერძო მიწები.

პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს პოლულარული რაკიურის ბილიკი. გავრცელებულია მრავალი სახის ფრინველი. მთელი ახალი ზელანდიის მასშტაბით, მნახველებს საუკეთესო შესაძლებლობა აქვთ იხილონ ველურად მობინადრე კივი. ეს ნაწილობრივ გამოწვეულია ყარყუმისა და ქრცვინის არარსებობით. სანაპირო ზოლებში გავრცელებულია საფრთხის ქვეშ მყოფი ყვითელთვალება პინგვინი.
ტოლსტოის სახლი

ტოლსტოის სახლი — არაოფიციალური, თუმცა სახლის ფართოდ გავრცელებული სახელწოდება სანქტ-პეტერბურგში (რუსეთი). არქიტექტორი თედორე ლიდვალი. აშენდა 1910-1912 წლებში გრაფის — გენერალ-მაიორის მიხეილ ტოლსტოის განკარგულებით. 1913 წელს, გრაფის გარდაცვალების შემდეგ, სახლის მეპატრონე გახდა მისი ქვრივი გრაფინია ოლგა ტოლსტოი.

შენობა აღჭურვილია ლიდვალის შემოქმედებისათვის დამახასიათებელი მაღალი რენესანსული თაღებით, ზედა სართულებზე არსებული ლოჯიებით, მკაცრი და დახვეწილი გაფორმებით, კომფორტითა და საცხოვრებელი სახლების განათებით. შენობის აშენებისთანვე გათვალისწინებული იყო სამრეცხაოს, წყლის მილისა და ლიფტის დამონტაჟება. საცხოვრებელი სახლი სხვადასხვა ფენის ხალხისთვის იყო კანკუთვნილი. არქიტექტურული სტილი მოდერნი.

შენობის რთული გეგმა შეიცავს თაღებით შეერთებულ 3 ქუჩას, რომლებიც ფასადების მსგავსად გულმოდგინეთ არის გაფორმებული. შენობის სიახლოვეს ნაკლებად დეკორირებული ქუჩებია. ფასადი ნაგებია კირქვით, აგურითა და ბათქაშით. თავდაპირველი გასასვლელები მდებარეობდა ქუჩების ცენტრში, ხოლო პატარა გაზონებით დაკავებული იყო მხოლოდ თავისებური ქუჩის გასწვრივი ადგილი. საბჭოთა დროს ქუჩების იერ-სახე მნიშვნელოვნად შეიცვალა; ქუჩების შუაგულში გაჭრეს გაზონები, სადაც ვერხვი ხარობდა, ხოლო კლუმბის ნაცვლად დაიდგა შადრევანი.

2008 წელს შეიქმნა კონდომინიუმი — ტოლსტოის სახლი, რომლის თავმჯდომარე 2009 წლიდან არის ხელოვნებათმცოდნე მარინა კოლოტილო. კონდომინიუმი ახორციელებს რესტავრაციასა და შენობის იერ-სახის შენარჩუნებას. ამჟამად ტოლსტოის სახლი არქიტექტურული თვალსაზრისით, დამახინჯებულია. დაგეგმილია მუზეუმის შექმნა და მზადდება შენობის 100 წლისთავთან დაკავშირებული პროგრამის მომზადება.

ტოლსტოის სახლი კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტია. იგი როგორც პარამეტრი გაშუქებულია მრავალ რუსულ ფილმში. ეძღვნება აგრეთვე დოკუმენტური ფილმი. გარდა ამისა, ზოგიერთი რუსული ლიტერატურული ნაწარმოებებისა და პოეზიის ნაწილია. მასვე მიეძღვნა რამდენიმე წიგნი. ტოლსტოის სახლში ცხოვრობს მრავალი ცნობილი ადამიანი.
კლასიკური მექანიკა

კლასიკური მექანიკა — მექანიკა, რომელსაც საფუძვლად უდევს ნიუტონის კანონები. მისი შესწავლის საგანია მიკროსკოპულ მატერიალურ სხეულთა მოძრაობა, რომელიც სრულდება სინათლის სიჩქარესთან შედარებით მცირე სიჩქარით. განიხილავს ფიზიკური სხეულის მოძრაობას, რომელიც გამოწვეულია სხვადასხვა ძალების ზემოქმედებით. სინათლის სიჩქარის რიგის სიჩქარეებით ნაწილაკთა მოძრაობა განიხილება ფარდობითობის თეორიაში, ხოლო მიკრონაწილაკთა მოძრაობა — კვანტურ მექანიკაში. სწავლება სხეულების მოძრაობის შესახებ მეცნიერების საკმაოდ ძველი ანტიკური დარგია, მაგრამ ძირითადი საფუძველი კლასიკურ მექანიკას ჩაეყარა საუკუნიდან ისააკ ნიუტონის ნაშრომების შედეგად.
ინგლის-ამერიკის ომი

ინგლის-ამერიკის ომი – მიმდინარეობდა 1812-1814 წლებში, გამოიწვია, ერთი მხრით, ინგლისის მისწრაფებამ მოეშალა აშშ-ის ვაჭრობა და ეკონომიკა, მეორე მხრით, აშშ-ის გარკვეული წრეების პოლიტიკამ – გაეფართოებინათ თავისი სამფლობელოები (დაეპყროთ კანადა). ომის უშუალო საბაბი გახდა ინგლისის ფლოტის მიერ ამერიკის გემების ჩხრეკა და მიტაცება. 1812 წლის 18 ივნისს აშშ-მა ომი გამოუცხადა ინგლისს. ამერიკულმა კაპერებმა მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენეს ინგლისი გემებს, მაგრამ კანადაში შეჭრის ცდა მარცხით დამთავრდა. ინგლისელებმა ისარგებლეს თავისი საზღვაო უპირატესობით და ბლოკადაში მოაქციეს აშშ-ის სანაპირო. 1814 წლის 24 აგვისტოს ისინი გადავიდნენ ნაპირზე და გადაწვეს ქალაქი ვაშინგტონის დიდ ნაწილი. ამერიკელებმა გაიმარჯვეს შამპლეინის ტბაზე (1814 წლის სექტემბერი) და ახალ ორლეანთან (1815 წლის 8 იანვარი) ბრძოლებში (საზავო ხელშეკრულების დადების ამბავი სამხედრო სარდლობამ ჯერ არ იცოდა). 1814 წლის 24 დეკემბერს დაიდო გენტის ხელშეკრულება, რომელმაც აღადგინა ომამდელი მდგომარეობა.
კევრი

კევრი – პურეულის სალეწი იარაღი. ტრაპეციის ან სამკუთხედის ფორმისაა. შეკრულია გათლილი ფიცრებისაგან. გვხვდება „ერთიანი“ – ცალფიცრიანი ან ერთ ხეში გამოყვანილი, „ორიანი“ – ორფიცრიანი და სამფიცრიანი. აგებულებითა და დამზადების ტექნიკით ცნობილია თავიანი ან სწორი. კევრის ძირი ქვით ან ქვითა და რკინით არის მოკოხილი. კევრში აბამდნენ ხარს ან ცხენს. კევრის გავრცელების არეები საქართველოში დაკავშირებულია ხორბლის გარკვეულ სახეებთან. „ქართული კევრი“ გავრცელებული იყო ქართლ-კახეთში, მესხეთ-ჯავახეთში და დასავლეთ აქართველოს ზოგიერთ რაიონში. „თრიალეთური“ კევრი გავრცელებული იყო უმთავრესად კახეთში. სამხრეთ კავკასიასა და, კერძოდ, საქართველოში კევრი ცნობილია ძვ. წ. ათასწლეულიდან. განათხარი კევრის ნაშთები აღმოჩენილია ხოვლეგორაზე (ძვ. წ. - სს.), მცხეთაში (ძვ. წ. - სს.), უფლისციხეში (ანტიკური ხანა), კავთისხევში (გვიანდელი ფეოდალური ხანა) და სხვ.
საგვიჩიო (სენაკის მუნიციპალიტეტი)

საგვიჩიო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ჭალადიდის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: მუხური, საგვიჩიო, სირიაჩქონი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე რიონის ნაპირას, ზღვის დონიდან 14 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი.

}
საგუგუნავო

საგუგუნავო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ხორშის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: დიდი ხორში, პატარა ზანა, საადანაიო, საგუგუნავო, შუა ხორში, ციზეთი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარეების ცივისა და ხობისწყლის შუამდინარეთში, ზღვის დონიდან 100 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 121 ადამიანი.

}
რეკა (სენაკის მუნიციპალიტეტი)

რეკა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თეკლათის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: გოლასკური, თეკლათი, რეკა, საგვარამიო, ტყირი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ცივის ნაპირას, ზღვის დონიდან 30 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 243 ადამიანი.

}
პირველი ნოსირი

პირველი ნოსირი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ძველი სენაკის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ზედა სორტა, კოტიანეთი, პირველი ნოსირი, საჩიქობავო, ქვედა სორტა, ძველი სენაკი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარეების ტეხურისა და აბაშის შუამდინარეთში, ზღვის დონიდან 30 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 719 ადამიანი.

}
პერტული

პერტული — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, მენჯის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ბათარია, პერტული, საგაბესკირიო, საწულეისკირიო, სახარბედიო, სკურია). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე სკურიის (ცივის შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 30 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 142 ადამიანი.

}
აჰურირი

აჰურირი — მდინარე ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე, ოტაგოს რეგიონში.

სათავეს იღებს სამხრეთ ალპების აღმოსავლეთ კალთებზე. მიედინება 70 კმ სიგრძეზე, გადაკვეთს მაკენზის აუზს და ჩაედინება ბენმორეს ტბაში, საიდანაც კვლავ გაედინება და ერწწმის წყნარ ოკეანეს.

მდინარის ზემოწელის დიდი ნაწილი აჰურირის კონსერვაციულ პარკს მიეკუთვნება, სადაც შესანიშნავი პირობებია ანკესით სათევზაოდ.

უახლოესი ქალაქია ომარამა.
ნოსირი

ნოსირი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოსირის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ნოსირი, საბესელიო, საკილასონიო, საოდიშარიო, შუა ნოსირი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 30 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 796 ადამიანი.

}
მოხაში

მოხაში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ფოცხოს თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ლეგოგიე-ნასაჯუ, მეორე მოხაში, მოხაში, ფოცხო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე გურძემის (ტეხურის აუზი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 150 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 275 ადამიანი.

}
კოტიანეთი

კოტიანეთი (ყოფ. კოტოიანი) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ძველი სენაკის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ზედა სორტა, კოტიანეთი, პირველი ნოსირი, საჩიქობავო, ქვედა სორტა, ძველი სენაკი). მდებარეობს უნაგირას მთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთის ძირას, მდინარე ნახურის (ტეხურის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე, ზღვის დონიდან 120 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 479 ადამიანი.

}
კვაუთი

კვაუთი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ლეძაძამეს თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ბეთლემი, კვაუთი, ლეგოგიე, ლესაჯაიე, ლეძაძამე, ჯოლევი). მდებარეობს მდინარე ტეხურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 160 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 76 ადამიანი.

}
კვარჩხიღალი

კვარჩხიღალი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ძველი სენაკის თემის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე კვარჩხიღალის (ტეხურის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 200 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. კვარჩხიღალში არის კარსტული მღვიმე.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.

}
ისულა

ისულა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ახალსოფელი, ისულა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 12 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. 1930-იან წლებში შედიოდა თეკლათის სასოფლო საბჭოში. სოფლის სამხრეთით მდებარეობდა ისტორიული პუნქტი ნესოსი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 528 ადამიანი.

}
გოლასკური

გოლასკური — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თეკლათის ადმინისტრაციულ ერთეულში (სოფლები: გოლასკური, თეკლათი, რეკა, საგვარამიო, ტყირი).

მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ცივის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 10 მ, სენაკიდან 8 კმ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 419 ადამიანი.

}
ზანა (სენაკის მუნიციპალიტეტი)

ზანა — სოფელი საქართველოში (სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარე), სენაკის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: ეწერი, ზანა, საესებუო, სატყებუჩავო, საშურღაიო).

მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარეებს ზანასა და ცივს შორის, სენაკი–ჩხოროწყუს საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 160 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.

სოფელი აღნიშნულია იტალიელი მისიონერის არქანჯელო ლამბერტის მიერ შედგენილ რუკაზე ( საუკუნე). შედიოდა სააფაქიოში.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 292 ადამიანი.
ტეხურიშდუდი

ტეხურიშდუდი — მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ეგრისის ქედზე, მდინარეების ჩეგოლისა (სამარჭიხოლოს მარცხენა შენაკადი) და ტეხურის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) სათავეებთან. სიმაღლე 3002 მ. ტეხურიშდუდი კონუსური მოყვნილობისაა. მთის მიდამოები აგებულია იურული თიხაფიქლებით, ქვიშაქვებით, პორფირიტებით. კალთები შემოსილია ალპური მდელოებით.
ცალმაგი

ცალმაგი ან ცალგმილი — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ცალგმილის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა შენაკადის — დოლრაჭალის აუზში. სიგრძე 2,5 კმ, ფართობი 2,8 კმ². ცალმაგი საზრდოობს მწვერვალ ცალგმილის კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარული ნაკადებით. ცალმაგის მყინვარიდან გამოედინება მდინარე ქვიში.
ნორთლენდის რეგიონი

ნორთლანდი (; მაორ. -) — ახალი ზელანდიის ერთ-ერთი რეგიონი. როგორც სახელიდან ჩანს, იგი ქვეყნის ადმინისტრაციული რეგიონებიდან ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარეობს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ფანგარეი.

გეოგრაფია
იმის გამო, რომ ის ჩრდილოეთით მდებარეობს, კლიმატი რბილია. უჭირავს 285 კმ სიგრძის ოკლენდის ნახევარკუნძულის 80 %. ფართობი 13 940 კმ²-ს შეადგენს, ქვეყნის დაახლოებით 5%-ს. დასავლეთით ესაზღვრება ტასმანის ზღვა, აღმოსავლეთით წყნარი ოკეანე. რელიეფი გორაკ-ბორცვიანია. მიწის დაახლოებით ნახევარი ტყეებსა და სასოფლო-სამეურნეო არეალებს უკავია.

მიუხედავად იმისა, რომ საუკუნეში აგათისის ტყეები თითქმის განადგურდა, მცირე რაოდენობით იგი დღესაც გვხვდება.

აღმოსავლეთი სანაპირო უფრო უსწორმასწოროა და გამოირჩევა უბეებითა და ნახევარკუნძულებით.

ისტორია
მაორის მითოლოგიის თანახმად, ჩრდილოეთ კუნძული უზარმაზარი თევზი ყოფილა, რომელიც გმირ მაუის დაუჭერია. ამის გამო, ნორთლანდს ხშირად ზედმეტსახელად „თევზის კუდს“ უწოდებენ.

კუნძულზე ევროპული დასახლებების გაჩენის საწყის წერტილად სწორედ ეს რეგიონი მიიჩნევა. მეტად მნიშვნელოვანია დასახლება ვაიტანგი, სადაც 1840 წლის 6 თებერვალს, მაორის ტომებსა და ბრიტანეთის სამეფო ტახტს შორის ხელი მოეწერა ახალი ზელანდიის დაარსების დოკუმენტს.

დემოგრაფია
ნორთლანდი ახალი ზელანდიის ყველაზე ნაკლებურბანიზებული რეგიონია. ურბანულ არეალებში მოსახლეობის მხოლოდ 50 % სახლობს. მათ შორის უდიდესია ქალაქი ფანგარეი 52 200 მცხოვრებით (2011).

ეკონომიკა
2003 წელს, ნორთლანდის მთლიანი შიდა პროდუქტი $3,243 მლრდ-ს შეადგენდა, ახალი ზელანდიის მშპ-ის 2 %-ს.

რეგიონის ეკონომიკა ეფუძნება სოფლის მეურნეობას, მეთევზეობას, ხე-ტყის გადამუშავებასა და მებაღეობას.

გალერეა
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გერბი

ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გერბი — ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2018 წლის 6 ივლისის, № 64 დადგენილებით.

აღწერილობა
გერბის ფარი ტალღისებურად გადაკვეთილია ორ ნაწილად ლაჟვარდ და ვერცხლის ველებად. ვერცხლის ველი შეადგენს ფარის 1/5 ნაწილს. ფარის ლაჟვარდოვან ველზე გამოსახულია ოქროს საწმისი, რომელზეც მოთავსებულია მეწამული მცირე ფარი ცენტრში ღვთისმშობლის ოქროს კვართით.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ზუგდიდი“.

წინა გერბის აღწერილობა
გერბის ფარს 4 ნაწილად (ველად) ყოფს ოქროს ჯვარი, რომლის მკლავები ეხება ფარის კიდეებს.

 ნაწილი — ძოწის ველზე მოთავსებულია წმინდა მარიამ ღვთისმშობლის ვერცხლის კვართი;
 ნაწილი — ლაჟვარდის ველზე ოქროს საწმისი;
 ნაწილი — ლაჟვარდის ველზე ვერცხლის ხუთი შემცირებული ტალღოვანი სარტყელი;
 ნაწილი — ძოწის ველზე ყალყზე შემდგარი ვერცხლის ცხენი.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „ზუგდიდი“.