ადამიანის უფლებები ბაჰრეინში

ადამიანის უფლებები ბაჰრეინში — ბაჰრეინის ჩანაწერებში ადამიანის უფლებების შესახებ იქ არსებულ მდგომარეობას აღწერს, როგორც „სავალალო, რომელიც მკვეთრად გაუარესდა 2010 წლის მეორე ნახევარში“.
ბაჰრეინის მთავრობამ ადგილობრივი შიიტი მუსლიმური მოსახლეობა მარგინალიზებული გახადა. წამება და იძულებითი გაუჩინარება ბაჰრეინში ხშირია. 2011 წლის არაბული გაზაფხულის დროს დემონსტრანტების წინააღმდეგ განხორციელებულმა ზომებმა ადამიანის უფლებების მრავალი დარღვევა გამოიწვია, მათ შორის ათობით ძველი შიიტური მეჩეთის განადგურება.

ბაჰრეინის დამოუკიდებელი საგამოძიებო კომისია შეიქმნა 2011 წლის 29 ივნისს მეფე ჰამად ბინ ისა ალ-ჰალიფას მიერ, 2011 წლის თებერვალსა და მარტში არეულობის პერიოდში სამეფოში მომხდარი ინციდენტების და ამ მოვლენების შედეგების შესაფასებლად. ანგარიში გამოქვეყნდა იმავე წლის 23 ნოემბერს და დაადასტურა, რომ დაკავებულებზე ხორციელდებოდა ფიზიკური და ფსიქოლოგიური ძალადობა.

მოქალაქეობის არმქონე ხალხი
მზარდ პრობლემას წარმოადგენს მოქალაქეობის არმქონე ადამიანები, რომლებიც ცნობილი არიან ბედუნის სახელით, რომლებიც არიან ირანელთა (განსაკუთრებით ეთნიკური სპარსელების ) შთამომავლები. ისინი ბაჰრეინში მრავალი ათწლეულია ცხოვრობენ. ბაჰრეინის მოქალაქეების უმეტესობა მუსლიმია, ზოგი ბაჰრეინელი ქრისტიანია.

ბაჰრეინში მოქალაქეობის არმქონე პირებს ეკრძალებათ კანონიერი ბინადრობის უფლება, არ აქვთ უფლება იმოგზაურონ საზღვარგარეთ, შეიძინონ სახლები და შეასრულონ სამთავრობო სამუშაოები. მათ ასევე არ აქვთ მიწის საკუთრება, ბიზნესის დაწყების და სესხების აღების უფლება. ცოტა ხნის წინ, ბაჰრეინის მთავრობამ გამოსცა დებულებები, რომლებიც ხელს უშლის მათი შვილების საჯარო სკოლებში გაგზავნასა და უფასო სამედიცინო დახმარების მიღებაში. მოქალაქეობის არმქონე პირის დეპორტაცია შეუძლიათ ნებისმიერ დროს. 1980-იანი წლების დასაწყისიდან ბაჰრეინის მთავრობამ ასობით ბედუნი გადაასახლა ირანში.

წამება
მიუხედავად მრავალი წლის განმავლობაში მთავრობის მიმართ განმეორებითი პრეტენზიებისა გაუმჯობესების შესახებ, ირწმუნება, რომ „წამება ბაჰრეინში სამართლებრივი პროცესის რეგულარული ნაწილია“.

ჰეკიმ ალ-არაიბის დაკავება ტაილანდში
2018 წლის ნოემბერში ბაჰრეინელ ფეხბურთელ ჰაკიემ ალ-არაიბის ბაჰრეინმა დაუსწრებლად მიუსაჯა 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა პოლიციის განყოფილების ვანდალურად დაზიანების გამო. იგი დააკავეს ტაილანდში მეუღლესთან ერთად თაფლობის თვის გატარებისას. ფეხბურთელმა, რომელსაც ავსტრალიამ ლტოლვილის სტატუსი მიანიჭა 2014 წელს, მოუწოდა ტაილანდის ხელისუფლებას, რომ არ გადაეყვანათ იგი ბაჰრეინში, რადგან იგი ადრე აწამეს ბაჰრეინში პოლიტიკური შეხედულებების გამო.

მრავალი საერთაშორისო ორგანიზაცია ლობირებდა მის გათავისუფლებას. 2019 წლის 11 თებერვალს ტაილანდის გენერალურმა პროკურატურამ შეწყვიტა ექსტრადიციის საქმე და ფეხბურთელი მელბურნში დაბრუნდა.

სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებები
საპარლამენტო და მუნიციპალური არჩევნები ტარდება ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ. 2002 წლის არჩევნების აღდგენიდან მეფე ჰამადის მიერ რეფორმების ფარგლებში ქალებმა პირველად მიიღეს ხმის მიცემის უფლება. შურას საბჭოში წარმოდგენილი არიან ბაჰრეინის ქრისტიანული და ებრაული თემების წევრები.

სიტყვის თავისუფლება
მთავრობა აცხადებს, რომ პრესა თავისუფალია. –მა 2004 წელს აღნიშნა, რომ სისხლის სამართლის კოდექსი მთავრობას აძლევს „ფართო თავისუფლებას საზოგადოებრივი კრიტიკის აღსაკვეთად“ და რომ მას „აქვს დებულებები, რომლებიც ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო სტანდარტებს“. –მა 2004 წელს განაცხადა, რომ კოდექსი შეიძლება გამოყენებულ იქნას „როგორც გამოხატვის თავისუფლების შეზღუდვის გამართლება“.

 -ის 2011 ქვეყნის ანგარიშისა და საერთაშორისო პრესის თანახმად, პრესის თავისუფლება როგორც ბეჭდურ, ისე ვებ–გვერდებზე მკაცრად იზღუდება, ვებ–გვერდები დაბლოკილია, ჟურნალისტები აწამეს და რედაქტორები გაათავისუფლეს.

ინტერნეტის ცენზურა
ბაჰრეინში ინტერნეტის ცენზურა კლასიფიცირებულია პოლიტიკურ და სოციალურ სფეროებში, როგორც მნიშვნელოვანი ინტერნეტ–ინსტრუმენტი ქვეყნის უსაფრთხოების კუთხით.

შეკრების თავისუფლება
 2011-ის ქვეყნის ანგარიშის თანახმად, შეკრების თავისუფლება მკაცრად იზღუდება შეკრების შესახებ კანონის თანახმად, "რომელიც კრძალავს ორგანიზაციების მიერ პოლიტიკურ საქმიანობაში მონაწილეობას. დაიხურა ან დახურეს ბაჰრეინის ადამიანის უფლებათა საზოგადოება, ბაჰრეინის ადამიანის უფლებათა ცენტრი და ბაჰრეინის ახალგაზრდა ადამიანის უფლებათა საზოგადოება .

რელიგიის თავისუფლება
კონსტიტუციაში ნათქვამია, რომ ისლამი არის ოფიციალური რელიგია და რომ შარიათი (ისლამური კანონი) არის კანონმდებლობის ძირითადი წყარო. კონსტიტუციის 22-ე მუხლი ითვალისწინებს სინდისის თავისუფლებას, ღვთისმსახურების ხელშეუხებლობას და რელიგიური წეს-ჩვეულებების შესრულების თავისუფლებას და რელიგიური აღლუმებისა და შეხვედრების ჩატარებას, ქვეყანაში დაცული წესების შესაბამისად. ამასთან, მთავრობამ გარკვეული შეზღუდვები დააკისრა ამ უფლების გამოყენებას. მთავრობა განაგრძობს შიიტი მუსლიმების დისკრიმინაციას გარკვეულ სფეროებში. სხვა რელიგიური ჯგუფების წევრები, რომლებიც თავიანთ რწმენას პირადად ასრულებენ, ამას მთავრობის მხრიდან ჩარევის გარეშე აკეთებენ.

ქალთა უფლებები და გენდერი
მეფე ჰამადის ნაბიჯები ქალთა უფლებების დამკვიდრების შესახებ –მა აღწერა, როგორც „ახალი ცისკარი ბაჰრეინელი ქალებისათვის“. 2002 წელს ქალებმა პირველად მიიღეს არჩევნებში ხმის მიცემის უფლება და თანაბარი პოლიტიკური უფლებები.

ლგბტ პრობლემები
ჰომოსექსუალობა არ არის უკანონო. ბაჰრეინში ლგბტ ადამიანების მიმართ სისხლისსამართლებრივი სანქციები არსებობს რამდენიმე ძალიან ფართოდ დაწერილი კანონის შესაბამისად და აღქმულია „უზნეობად“.