iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სავრომატები

სავრომატები — მომთაბარე მესაქონლე ტომი (სკვითების მონათესავე ხალხი). ცხოვრობდნენ ვოლგისპირეთის და ურალის მეზობლად. მათ საზოგადოებრივ ცხოვრებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობდნენ ქალები (ბელადები, ქურუმები). სავრომატების ტომების გაერთიანების შემდგომ ყალიბდება ახალი ეთნიკური ჯგუფი სარმატები. სავორმატების ტომების არსებობის პერიოდად მსოფლიო ისტორია მიიჩნევს ძვ. წ. - საუკუნეებს.
პარლამენტის შუალედური არჩევნები (2019)

პარლამენტის შუალედური არჩევნებში (2019) — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის შუალედური არჩევნები, რომელიც მთაწმინდის საარჩევნო ოლქებში 2019 წლის 19 მაისს, კვირას, ჩატარდება. ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობა №1 მაჟორიტარული საარჩევნო ოლქში 2019 წლის მარტისთვის 43,868 ადამიანს შეადგენდა. საარჩევნო ოლქში მოქმედებს 31 საუბნო საარჩევნო კომისია.

მთაწმინდის ოლქში პარლამენტის შუალედურ არჩევნებში პირველი რეგისტრირებული კანდიდატი პოლიტიკური გაერთიანების „სამართლიანობის აღდგენის კავშირი ხმა ერისა: უფალია ჩვენი სიმართლე“ ლიდერი მიხეილ-გელა სალუაშვილი გახდა. როგორც მან საკუთარი -ის პირად გვერდზე განაცხადა, ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ მისი პარტია რეგისტრაციაში 22 მარტს გაატარა, 25 მარტს კი მაჟორიტარ კანდიდატად მთაწმინდის საოლქო საარჩევნო კომისიამ დაარეგისტრირა.

ქართული ოცნებიდან კენჭს ვლადიმერ (ლადო) კახაძე იყრის, რომელმაც აღნიშნულ რაიონში გამარჯვება 2016 წელსაც სცადა პაატა ბურჭულაძის პარტიიდან სახელმწიფო ხალხისთვის და ამომრჩეველთა 2,65% (618 ხმა) მოიპოვა. ლადო კახაძის წარდგენისას საპარლამენტო უმრავლესობის წევრმა, მამუკა მდინარაძემ ყურადღება გაამახვილა იმაზე, რომ ლადო კახაძე „განსაკუთრებული კოლორიტულობით გამოირჩევა“.

ევროპულმა საქართველომ და თავისუფალმა დემოკრატებმა შექმნეს პოლიტიკური ბლოკი და მთაწმინდის ოქლში მაჟორიტარი დეპუტატობის საერთო კანდიდატი შალვა შავგულიძეს დაასახელეს.

„ეროვნულ-ქრისტიანული მოძრაობის“ ლიდერი გიორგი ანდრიაძე მთაწმინდის შუალედურ არჩევნებში მაჟორიტარ კანდიდატად დარეგისტრირდა.

2019 წლის 29 მარტს საინიციატივო ჯგუფმა წარადგინა ისტორიკოსი გრიგოლ გეგელია.

საარჩევნო კომისიებია
შედეგები
პირველი ტურის შედეგები
მეორე ტურის შედეგები
მეორე ტურში 13 შალვა შავგულიძე, რომელსაც მხარს უჭერდა ევროპული საქართველო - თავისუფალი დემოკრატები საარჩვნო ბლოკი მიიღო 6635 ხმა (38,17 %), ხოლო 41 ვლადიმერ კახაძემ, რომელსაც მხარს უჭერდა ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო მიიღო 10749 (61,83 %). არჩევნებში ვლადიმერ კახაძემ გაიმარჯვა.
ტელევიზია აზერბაიჯანში

აზერბაიჯანის ტელევიზიის ისტორია იწყება 1956 წელს. აზრბაიჯანში მოქმედებს 47 სატელევიზიო არხი. მათგან 4 საზოგადოებრივი და დანარჩენი კერძო არხებია. 12 მაუწყებლობს ქვეყნის, ხოლო 31 რეგიონის მასშტაბით. აზერბაიჯანის ტრანსპორტის, კომუნიკაციის და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტროს 2014 წლის მონაცემებით სატეელვიზიო მაუწყებლობა ფარავს ქვეყნის 99%-ს., ხოლო საკაბელო ტელევიზია 2013 წლის მონაცემებით შეყვანილი ჰყავს მოსახლეობის 28.1%-ს. აზერბაიჯანის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტის მონაცემების მიხედვით საკაბელო ტელევიზიების გამომწერთა თითქმის 39% კონცენტრირებულია დიდ ქალაებში. 2013 წლის მონაცემებით საკაბელო ტელევიზიის დაფარვის არეალის 59.1% მოდის ქალაქ ბაქუზე.

არხების სია
ეს არის აზერბაიჯანში მოქმედი სატელევიზიო არხების სია.

სახელმწიფო არზები
კერძო არხები
ეროვნული
რეგიონალური
ათათურქის აეროპორტი

სტამბოლის ათათურქის აეროპორტი (; სრული სახელით სტამბოლის მუსტაფა ქემალ ათათურქის სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი) — სტამბოლის მთავარი საერთაშორისო აეროპორტი და თურქეთის ყველაზე დიდი აეროპორტი, მგზავრთა საერთო რაოდენობის, მიმართულებებისა და თვითმფრინავების მოძრაობით. პირველად გაიხსნა 1912 წელს იეშილქიოიში, ქალაქის ევროპულ მხარეს, როგორც სამხედრო აეროდრომი. მდებარეობს ქალაქის ცენტრიდან 24 კმ დასავლეთით და არის თურქეთის ავიახაზების მთავარი ჰაბი. ქალაქის სხვა, უფრო პატარა საერთაშორისო აეროპორტია საბიჰა გიოქჩენის საერთაშორისო აეროპორტი. 2017 წლის თებერვლის მდგომარეობით, ათათურქის აეროპორტიდან სრულდებოდა 273 პირდაპირი (ნონ-სტოპ) რეისი მსოფლიოს მასშტაბით, რაც მას ამ მიმართულებით მსოფლიოს მეორე აეროპორტად აქცევს, ფრანკფურტის აეროპორტის შემდეგ.

აეროპორტის თავდაპირველი სახელი იყო „იეშილქიოის აეროპორტი“. 1980-იან წლებში „სტამბოლის ათათურქის საერთაშორისო აეროპორტი“ დაერქვა, რაც ქემალ ათათურქის პატივსაცემად გაკეთდა, რომელიც თურქეთის რესპუბლიკის დამფუძნებელი და პირველი პრეზიდენტი იყო. აეროპორტი, 2015 წელს 60 მილიონზე მეტ მგზავრს მოემსახურა, რაც მას მთელ მგზავრთა მოძრაობის თვალსაზრისით მსოფლიოში მე-11, ხოლო საერთაშორისო მგზავრთა მოძრაობის თვალსაზრისით მე-10 ყველაზე დატვირთულ აეროპორტად აქცევს. 2017 წლის მდგომარეობით, ათათურქის საერთაშორისო აეროპორტი ევროპის მე-5 ყველაზე დატვირთული აეროპორტი იყო, ლონდონის ჰითროუს აეროპორტი, პარიზის შარლ დე გოლის აეროპორტის, ფრანკფურტის აეროპორტისა და ამსტერდამის სხიპჰოლის აეროპორტის შემდეგ.
სილინის აგარაკი

სილინის აგარაკი — ძველი გაგრის ღირსშესანიშნაობა. საუკუნის დასაწყისის ნაგებობა აქვს აღმოსავლური სასახლეებისათვის დამახასიათებელი არქიტექტურა. შენობის ხუროთმოძღვრებაში მავრული სტილი ვლინდება კედლების ფორმებში, კერამიკული ფილებით დაფარულ სვეტებში, ჩახლართულ ჩუქურთმებსა და გუმბათში. მავრული სტილი აღინიშნება აღმოსავლური ორნამენტებით დეკორში, მოზაიკებზე, ფრიზებსა და თაღებზე.

თავდაპირველად, 1909 წელს, აიგო როგორც ვაჭარ ისაი სილინის აგარაკი. მან შენობა თავის ირანელ მეუღლეს მიუძღვნა, რომელსაც სპარსეთში რუსეთის ელჩის დავალებით ყოფნისას შეხვდა. მომდევნო პერიოდში სახლი წარმოადგენდა რიწის სანატორიუმის ნაწილს. დღესდღეობით მიტოვებულია და ძლიერ დაზიანებული. მისი სახურავიდან იშლება ხედი ქალაქზე.
ოირათთა სახანო

ოირათთა სახანო — ოიარათების ფეოდალური სახელმწიფო - საუკუნეები. ხშირად მოიხსენიებენ ჯუნგარიის სახანოს სახელით. ოირათთა სახანო შეიქმნა საუკუნის 30-იან წლებში, როცა ერთ-ერთმა სამთავროს გამგებელმა ხარა-ხულამ და მისმა ვაჟმა ბათურ-ხუნთაიჯმა ოირათთა წვრილი სამთავროები ერთიან სამთავროდ გააერთიანეს. ბათურ-ხუნთაიჯის დროს ოირათთა სახანოს საშინაო მდგომარება განმტკიცდა. 1640 წელს ჯუნგარიაში შედგა მონღოლთა, ყალუმხთა და ოირათთა ყველა სამფლობელოს ხანების, მთავრების და ლამაისტურ რელიიგის წარმომადგენელთა ყრილობა, რომელმაც დაამტკიცა ე. წ. მონღოლ-ოირთთა კანონები. ამ კანონების მიზანი იყო მთელი ძალების გაერთიანება გარეშე საფრთხის წინააღმდეგ საბრძოლველად და ფეოდალთა ბატონობის განმტკიცება. ოირათთა სახანოს სავაჭრო ურთიერთობა ჰქონდა რუსეთთან. ბათურ-ხუნთაიჯის მემკვიდრეები — გალდანი (1671-1697 წლებში), ცევან-რაბდანი (1697-1727 წლებში), ხელს უწყობდნენ მიწათმოქმედებისა და სარეწების განვითარებას. საუკუნის დამლევს მკვეთრად გამწვავადა ორიათთა სახანოს ურთიერთობა მანჯურის იმპერიასთან. გალდან-ცერენის გარდაცვალების შემდეგ დაიწყო ხანგრძლივი ფეოდალური შინაომები, რის შედეგად დასუსტდა ოირათთა სახანო. ამით ისარგებლეს ჩინეთის მანჯურთა მთავრობამ და სამჯერ (1755, 1756, და 1757 წლებში) გაგზავნა დიდძალი ჯარი ჯუნგარიაში და 1757-1758 წლებში სასტიკად ჩაახშო ამურსანას აჯანყება, რის შემდეგაც ორითთა სახანო გაუქმდა.
ზუნდაგის საწნახელი

ზუნდაგის საწნახელი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, მდინარე ზუნდაგისწყლის მარჯვენა სანაპიროზე, ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზუნდაგში. იგი სოფლის გარეუბან ბაბუჩოღლების უკიდურეს ჩრდილო-­აღმოსავლეთ მონაკვეთში, სოფლიდან 150 მეტრითაა დაცილებული. საკუთრივ ბაბუჩოღლები კი ძაღლაურისა და ცივწყაროსთავის ქედების ძირში არსებულ მოვაკებაზეა გაშლილი.

საწნახელი ძაღლაურის ქედის ბოლო მონაკვეთის კლდოვან ქანშია ნაკვეთი. იგი საკმაოდ კარგადაა შემონახული. აბაზანის შიდა ზომებია: სიგრძე ­2,07 მ, სიგანე თავთან დასავლეთით­ — 1 მ, საპირისპირო მხარეს აღმოსავლეთით — ­95 სმ. სიღრმე უკანა კედელთან 95 სმ, წინა კედელთან — 45 სმ. საწნახელი ტკბილის სადინარისაკენ აღმოსავლეთით შედარებით ვიწროა და ეს კანონზომიერიცაა. ძირი ტკბილის სადინარისაკენ — 10 სმ­-ზეა დახრილი. სადინარი ხვრელი წრიული ფორმისაა და ისარნის შიგნით კედლიდან 5­7 სმ-­ით წინაა წაწეული და ღარისებრი შვერილით ბოლოვდება. მისი დიამეტრი 10 სმ­ია. ისარნა განთავსებულია საწნახელის გაგრძელებაზე აღმოსავლეთით. მისი ზომებია: სიგრძე - ­80 სმ, სიგანე მარცხენა მხარეს (დასავლეთით) 35 სმ, შუა ნაწილში — 55 სმ და ბოლოს ­— 50 სმ. სიღრმე — ­90 სმ. საწნახელის უკანა კედლის დასავლეთ მონაკვეთში ძირიდან 70 სმ­-ზე დატანილია ოთხკუთხა ფორმის (201525სმ) ფოსო. იგი ჭაჭის საქაჩავი ძელისთავისათვის უნდა ყოფილიყო განკუთვნილი. საწნახელში საწვიმარი წყლების ჩადინების თავიდან აცილების მიზნით ჩრდილოეთით მთელ სიგრძეზე და ნაწილობრივ აღმოსავლეთით კლდეშივე ამოუკვეთიათ ღარი. ძირში კლდეშივე გაუჭრიათ 95 სმ სიგრძის საფეხური. იგი საწნახელში ყურძნის ჩაყრის გაიოლების მიზნით ჩანს გამოყენებული. დასავლეთ და უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში არის ასევე კლდეში ნაკვეთი წრიული ფორმის ფოსოები. ისინი ,როგორც ჩანს, სახეხი საშუალებების შენახვისათვის უნდა ყოფილიყო გამოყენებული.
ნინიკო ჩხეიძე

ნინიკო (ნინო) ჩხეიძე (დ. 19 მარტი, 1919 — გ. 2 ივლისი, 2018, თბილისი) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1990), ღირსების ორდენის კავალერი (2000).

ბიოგრაფია
ნინიკო ჩხეიძე დაიბადა 1919 წლის 19 მარტს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1943 წლიდან კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია. იგი განსაკუთრებულად კარგად ასრულებდა ეპიზოდურ როლებს. მას ნათამაშები აქ 150-ამდე როლი, აქედან ყველაზე ცნობილია: „ეზოში ავი ძაღლია“, „რომეო და ჯულიეტა“, „კაცია-ადამიანი?!?!“, „ბუტიაობა“, და სხვა. მას ნათამაშები აქვს ისეთ ფილმებშიც როგორებიცაა: „მაგდანას ლურჯა“, „დათა თუთაშხია“, „მე ვხედავ მზეს“ და სხვა. 1998 წელს დაწერა ბიოგრაფიული წიგნი — „უშანგი“, რომელიც მის ძმას უშანგი ჩხეიძეს მიუძღვნა. 1990 წელს მიიღო საქართველოს სსრ სახალხო არტისტის წოდება, 2000 წელს კი ღირსების ორდენი.

გარდაიცვალა 2018 წლის 2 ივლისს თბილისში, 99 წლის ასაკში. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
ზედა ჩხუტუნეთის მარანი

ზედა ჩხუტუნეთის მარანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზედა ჩხუტუნეთში.

ნაგებობა თავის დროზე ფერდობის ჩაჭრის ხარჯზეა შექმნილი. ამიტომ ნაგებობის სამი კედელი ჩანს მხოლოდ. ჩრდილოეთი კედელი მიწაშია მოქცეული, რომელშიც კარია გამოჭრილი. წინა საფასადე კედლის სიგრძე­ 3,9 მ-­ია. სიმაღლე მიწის ზემოთ­ — 3 მ. ნაგებობის შიდა ზომებია: სიგრძე — 3 მ, სიგანე­2,2 მ. სიმაღლე თაღოვანი გადახურვის დასაწყისიდან იატაკამდე — ­2,5 მ. თაღის კეხამდე კი —­ 3 მ. ინტერიერში კედლების წყობაში გამოყენებულია მოზრდილი კვადრები თუ გვერდებჩამოსწორებული ქვები. კედლის სისქე 65-­70 სმ. შენობაში შესასვლელი კარების თავსართი ქვის სიგრძე — 1,2 მ-­ია. სიგანე — 35 სმ. სიმაღლე —­ 40 სმ. ნაგებობას შიგნით დასავლეთის კედელში დატანებულია საკმაოდ დიდი ზომის თახჩა. მისი ზომებია: სიღრმე ­- 50 სმ. სიგანე ­— 55 სმ, სიმაღლე ­— 60 სმ.
ვარშავის კინოფესტივალი

ვარშავის საერთაშორისო კინოფესტივალი — კინოფესტივალი, რომელიც ტარდება 1985 წლიდან ყოველ წელს, ოქტომბრის თვეში, პოლონეთის დედაქალაქ ვარშავაში.

დაარსდა კინოკლუბ „“-ის მიერ. 2001 წელს მიიღო კინოპროდიუსერთა ასოციაციის საერთაშორისო ფედერაციის აკრედიტაცია.
2005 წლიდან კინოფესტივალზე გაიცემა კინოპრესის საერთაშორისო ფედერაციის პრემია საუკეთესო ცენტრალური და დასავლური ევროპული ფილმისათვის. ტრადიციულად ფესტივალი ტარდება ოქტომბრის შუარიცხვებში (2014 წელს მიმდინარეობდა 10-დან 19 ოქტომბრამდე).
თამარ ბაბილუა

თამარ ბაბილუა (ცნობილია მეტსახელით ბაბი; დ. 20 მარტი, 1989, ფოთი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 26 მარტი, 2019, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მომღერალი, ჯგუფ „ნიუტონის“ სოლისტი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1989 წლის 20 მარტს, ქალაქ ფოთში. დაკვრა 3 წლის ასაკიდან დაიწყო. მუსიკალური განათლება ამავე ქალაქში მიიღო. 2011 წლიდან მოღვაწეობა თბილისში გააგრძელა. მუშაობდა რუსთავი 2-ის მუსიკალურ პროექტებზე. 2013 წლიდან მუშაობდა „ბასტი-ბუბუს“ სტუდიაში. მღეროდა ჯგუფ „ნიუტონში“. წერდა ინდივიდუალურ მუსიკასაც. გარდაცვალებამდე რამდენიმე წლით ადრე, 2015 წელს დაუსვეს სიმსივნის დიაგნოზი. პირველი ოპერაციის შემდეგ თამარ ბაბილუამ საქართველოს რეკორდი დაამყარა — 25 საათის განმავლობაში პიანინოზე შეუსვენებლად დაუკრა.

გარდაიცვალა 2019 წლის 26 მარტს, მისი ჯანმრთელობა წინა დღეს გაუარესდა, რის შემდეგაც გადაიყვანეს საავადმყოფოში, მაგრამ ექიმებმა მისი გადარჩენა ვერ შეძლეს.
მინორატი

მინორატი — მემკვიდრეობის ფეოდალური წესი, რომლის მიხედვითაც ქონება მთლიანად გადადის ოჯახში ყველაზე უმცროსის ხელში, ასევე შეიძლება აღნიშნავდეს ამ წესით მიღებულ მამულს. ისტორიულად ეს უფრო იშვიათად გამოიყენებოდა, ვიდრე პირველი დაბადებულისთვის მთლიანი ქონების გადაცემის (მაიორატი) ან შვილებზე ქონების თანაბრად განაწილების წესი.
კარლო III (პარმის ჰერცოგი)

კარლო პარმელი (; დ. 14 იანვარი, 1823 — გ. 27 მარტი, 1854) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. პარმის ჰერცოგ კარლო -ისა და მარია ტერეზა სავოიელის ვაჟი. პარმის ჰერცოგი 1849-1854 წლებში. ცოლად ჰყავდა საფრანგეთის მეფე შარლ -ის შვილიშვილი ლუიზ მარი ტერეზ არტუელი.

ბიოგრაფია
კარლო დაიბადა 1823 წლის 14 იანვარს ქალაქ ლუკაში. იგი იყო ლუკას პრინც კარლო ლუდოვიკო პარმელისა და მისი ცოლის, პრინცესა მარია ტერეზა სავოიელის ვაჟი. 1824 წელს ბებიამისი, ლუკას ჰერცოგინია მარია ლუისა ესპანელი გარდაიცვალა, რის გამოც მისი მშობლები ლუკას მონარქები ხდებიან, თავად კარლო კი ლუკას საჰერცოგოს ტახტის მემკვიდრე.

მას შემდეგ, რაც ოთხი წელი შეუსრულდა, იგი გერმანიის საიმპერატორო კარზე გააგზავნეს განათლების მისაღებად, სადაც იგი მომდევნო ათი წელი დარჩა, მის განათლებაზე კი უნგრელი მღვდელი ზიგმუნდ დიაკი ზრუნავდა.

1841 წელს კარლო დედის სამშობლოში, პიემონტის დედაქალაქ ტურინში ჩავიდა, სადაც ბიძამისს მისთვის ბრძოლის ხელოვნება უნდა ესწავლებინა. დროებით იგი პიემონტის არმიაშიც კი მსახურობდა, როგორც ცხენოსანი კავალერისტი.

1847 წელს პარმის ჰერცოგინია მარია ლუიზა ავსტრიელი გარდაიცვალა, რის გამოც, ვენის კონგრესის გადაწყვეტილებით პარმის ტახტი მამამისს, კარლო -ს გადაეცა. 1848 წელს დაწყებული რევოლუციის გამო კარლო იძულებული გახდა თავისი ვაჟის, კარლო -ის სასარგებლოდ გადამდგარიყო ტახტიდან, რომელსაც პოლიტიკა საერთოდ არ აინტერესებდა.

თავისი ძველი ფრანგი, ესპანელი, იტალიელი და ავსტრიელი წინაპრების მსგავსად, კარლომ კონსერვატიული და რეპრესიული პოლიტიკის გატარება დაიწყო. ყოველივე ამან ხალხში დიდი ზიზღის გაჩენა გამოიწვია, რაც 1854 წლის 27 მარტს 31 წლის კარლო -ის მკვლელობით დაგვირგვინდა. მის შემდეგ ტახტზე მისი ექვსი წლის ვაჟი რობერტო ავიდა, რომლის რეგენტადაც კარლოს ფრანგი მეუღლე, ლუიზ მარი ტერეზ არტუელი ხდება.

შვილები
1845 წლის 10 ნოემბერს კარლომ ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე შარლ -ის უმცროსი ვაჟის, ბერის ჰერცოგ შარლ ფერდინანდისა და მისი ცოლის, მარია კაროლინა სიცილიელის ასული ლუიზ მარი ტერეზ არტუელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები:
მარგერიტა (1847-1893), ცოლად გაჰყვა მადრიდის ჰერცოგ კარლოს დე ბურბონს, რომელთანაც შეეძინა ხუთი შვილი;
რობერტო (1848-1907), პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგი. პირველად ცოლად შეირთო მარია პია სიცილიელი, რომელთანაც შეეძინა თორმეტი შვილი, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი იქორწინა მარია ანტონია პორტუგალიელზე, რომელთანაც შეეძინა ასევე თორმეტი შვილი;
ალისი (1849-1935), ცოლად გაჰყვა ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ფერდინანდო -ს, რომელთანაც შეეძინა ათი შვილი;
ენრიკო (1851-1905), ბარდის გრაფი. პირველად იქორწინა ლუიზა იმაკოლატა სიცილიელზე, რომელთანაც შვილები არ ჰყოლია, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ცოლად შეირთო ალდეგანდეზ პორტუგალიელზე, თუმცა შვილები არც მასთან ჰყოლია.
კინოპროდიუსერთა ასოციაციის საერთაშორისო ფედერაცია

კინოპროდიუსერთა ასოციაციის საერთაშორისო ფედერაცია (; , აბრევიატურა ) — კინოორგანიზაცია, დაარსებული პარიზში 1933 წელს. 2008 წლის მონაცემებით მასში შედის პროდიუსერთა 25 ასოციაცია 23 ქვეყნიდან. ორგანიზაცია მდებარეობს ბრიუსელში, ბელგიაში.

 დაკავებულია საერთაშორისო კინოფესტივალების აკრედიტაციით. 2014 წლის მონაცემებით -ის აკრედიტაცია გააჩნდა 51 კინოფესტივალს მსოფლიოში..
პიერ რენოდელი

პიერ რენოდელი ( დ. 19 დეკემბერი, 1871, ნორმანდია — გ. 1 აპრილი, 1935, პალმა-დე-მალიორკა) — ფრანგი სოციალისტი. საფრანგეთის პარლამენტის წევრი. მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის ერთ-ერთი ლიდერი.

ბიოგრაფია
განათლება მიიღო საექიმო სასწავლებელში. ახალგაზრდობიდანვე ჩართული იყო პოლიტიკურ საქმიანობაში. 1899 წელს შეუერთდა საფრანგეთის სოციალისტურ პარტიას. მარსელ სამბასთან ერთად იყო რადიკალური მემარცხენე ბლანკისტური სოციალ-რევოლუციური ფრაქციის (პარტიის) ლიდერი. წლების განმავლობაში პარტიის დავალებით ეწეოდა პროპაგანდისტულ საქმიანობას. აქტიურად მონაწილეობდა საფრანგეთის სოციალისტური პარტიისა და სოციალისტური ინტერნაციონალის კონგრესებში. 1906 წლიდან იყო საფრანგეთის სოციალისტური პარტიის მთავარი პოლიტიკური გამოცემის „’“-ს რედაქტორი. 1914 წელს ფრანგ სოციალისტთა ლიდერის, ჟან ჟორესის, მკვლელობის შემდეგ, გახდა ჟურნალის დირექტორი და პარტიის ლიდერი. 1914 წელს არჩეულ იქნა საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკის პარლამენტის წევრად. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ აგრძელებდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას სოციალისტურ პარტიასა და სოციალისტურლამენტო არჩევნებში. მხარს უჭერდა რუსეთის იმპერიის მცირე ერთა დამოუკიდებლობის იდეას. პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე საქართველოს დელეგაციის ხელმძღვანელი ნ. ჩხეიძე რენოდელს მოიხსენიებს როგორც ყველაზე ერთგულ მეგობარს, რომელიც ეხმარება ფრანგ და ევროპელ სოციალისტებთან კავშირების დამყარებაში. 1920 წელს როგორც მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი, იმყოფებოდა საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. საქართველოს მოქალაქეებს საზეიმო მიტინგებზე სიტყვით მიმართა თბილისსა და გურჯაანში. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ ჟურნალ „ ”-ში, რომელსაც თავადვე რედაქტორობდა, არაერთი დადებითი სტატია გამოაქვეყნა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შესახებ. საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ აკრიტიკებდა საბჭოთა საოკუპაციო რეჟიმს. დახმარებას უწევდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დევნილ მთავრობას. საუკუნის 20-30-იან წლებში აგრძელებდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას, 1924-1935 წლებში იყო საფრანგეთის პარლამენტის წევრი, 1932 წლიდან ნეო-სოციალისტური მიმართულების ჯგუფის ლიდერი.
ანატოლი გორგოშიძე

ანატოლი გორგოშიძე (დ. 1944, ოზურგეთი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მათემატიკოსი, ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი.

ბიოგრაფია
1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, გამოთვლითი მათემატიკის სპეციალობით. 1966–1969 წლებში იყო საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლითი ცენტრის უმცროსი მეცნიერი და რიგითი თანამშრომელი. 1969–1971 წლებში — ქალაქ მოსკოვში მდებარე საბჭოთა კავშირის რადიოტექნიკური მრეწველობის ცენტრალური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სტაჟიორი ინჟინერი. 1971–1974 წლებში — ამავე ინსტიტუტის ასპირანტი თეორიული და ექსპერიმენტული რადიოფიზიკის სპეციალობით. 1974–1978 წლებში — საბჭოთა კავშირის რადიოტექნიკური მრეწველობის ცენტრალური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერი და თანამშრომელი, ხოლო 1978–1986 წლებში — ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. 1986–1997 წლებში იყო სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტ „ტალღას“ ექსპერიმენტულ-კვლევითი კომპლექსის უფროსი. 1986–1997 წლებში კითხულობდა ლექციებს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, ხოლო 1997 წლიდან — საქართველოს საბაჟო აკადემიაში. 1997 წლიდან არის საქართველოს საზღვრის დაცვის დეპარტამენტის განვითარების სამმართველოს უფროსი, საქართველოს სასაზღვრო მონიტორინგის სისტემა „იორის“ მთავარი კონსტრუქტორი.

2002 წელს მიიღო საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში ქვეყნის თავდაცვისუნარიანობის განმტკიცების საქმეში შეტანილი მნიშვნელოვანი წვლილისათვის. 2003 წელს იყო მონტერეის საერთაშორისო სწავლების ინსტიტუტის სტაჟიორი.
პომპეის უკანასკნელი დღე

პომპეის უკანასკნელი დღე — ისტორიული ჟანრის ნახატი. ავტორი — კარლ ბრიულოვი. დაიხატა 1830–1833 წლებში. ინახება სახელმწიფო რუსულ მუზეუმში. ნახატის ზომაა 456,5 × 651 სმ. დახატულია ვულკან ვეზუვის ამოფრქვევის თემაზე, რომელიც ძვ. წ. 79 წელს მოხდა. აღსანიშნავია, რომ ენ ნახატი დაიხატა იმ პერიოდამდე, სანამ რუსეთში ნეოკლასიციზმი, ხოლო საფრანგეთში რომანტიზმი წინა პლანზე წამოიჭრებოდა.

წინაპირობა
ამ ნახატის დახატვის წინაპირობაა რომაული ქალაქი პომპეი, რომელიც ვულკანმა მთლიანად გაანადგურა.
ნეგუშები

ნეგუშები — დინასტია მონტენეგროში, ქვეყანას მართავდნენ 1697-1918 წლებში. მათი სახელწოდება მომდნარეობს ნეგუშების ტომიდან. ნეგუშების პირველი წარმომადგენლები მიტროპოლიტები (ვლადიკები) იყვნენ. ფლობდნენ სასამართლო და საერო ხელისუფლებას. დინასტიის დამაარსებელი დანილო აქტიურად ებრძოდა ოსმალეთს და პოლიტიკური ურთიერთობა დაამყარა რუსეთთან. 1918 წელს დიდმა სახელმწიფო სკუპშჩინამ ნეგუშები გადააყენა და მონტენეგრო სერბეთს შეურთდა.
პიტერ ტაბიჩი

პიტერ ტაბიჩი (; დ. 1982, ნიამირის ოლქი, ნიანზის პროვინცია, კენია) — კენიელი მათემატიკისა და ფიზიკის მასწავლებელი, მასწავლებლის გლობალური ჯილდოს 2019 წლის გამარჯვებული. ასწავლის სოფელ პვანის კერიკოს სკოლაში, კენიის ცენტრისგან მოშორებულ ღარიბ რეგიონში, სადაც გვალვა და შიმშილობა ჩვეული მოვლენაა. არის ფრანცისკანელთა რელიგიური ორდენის წევრი.

ბიოგრაფია
პიტერ ტაბიჩი დაიბადა კენიის სოფელში. მან აღნიშნა რომ მასწავლებლობა შთააგონა საკუთარმა ოჯახმა. მან თავისი პედაგოგიური საქმიანობა დაიწყო კერძო სკოლაში. ის თავისი ყოველთვიური შემოსავლის 80 % ღარიბების დასახმარებლად ხარჯავს, დასვენების დღეებში კი დამატებით გაკვეთილებს უტარებს ბავშვებს.

პიტერმა სკოლაში შექმნა ტალანტებისა და სამეცნიერო კლუბები, რომლებიც მიზანიც მოსწავლეების კვლევით პროექტებში ჩაბმა და მეცნიერებით დაინტერესებაა. კენიის სამეცნიერო-ტექნიკურ ბაზრობაზე პიტერის მოსწავლეებმა წარადგინეს მათ მიერ შექმნილი მოწყობილობა, რომლის საშუალებითაც სმენა და მხედველობადაქვეითებულ ადამიანებს საშუალება ეძლევათ გაზომონ საგნები. პიტერის მოსწავლეებმა მიიღეს ჯილდო ქიმიკოსთა სამეფო საზოგადოებიდან, მას შემდეგ, რაც გამოიყენეს ადგილობრივი მცენარე ელექტროენერგიის მისაღებად. პიტერის სკოლის მათემატიკოსთა გუნდი მონაწილეობს საერთაშორისო სამეცნიერო-ტექნიკურ გამოფენაში, რომელიც 2019 წელს, არიზონაში იმართება. პიტერ ტაბიჩს ჯილდო გადასცა ჰიუ ჯეკმენმა და მიულოცა ქვეყნის პრეზიდენტმა უჰურუ კენიატამ.
ბეკეკა შონი

„ბეკეკა შონი“ — ბრიტანული თოჯინების ანიმაციური სერიალი. მთავარი გმირია ცხვარი შონი, რომელიც თავისი ფარის მეთაურია. მოქმედება ხდება პატარა ფერმის გარშემო. სერიალი წარმოადგენს უოლესი და გრომიტის ფილმ „თავის გადაპარსვის“ (1995) სპინ-ოფს.

პირველი სერიის პრემიერა ბრიტანეთში 2007 წლის მარტში შედგა და გლობალურად ფართოდ გავრცელდა 180 ქვეყანაში. სულ მოიცავს 150 ცალ 7-წუთიან ეპიზოდს.

სერიალს გააჩნია თავისი სპინ-ოფი, „ტიმის დრო“, სადაც გრძელდება შონის პატარა ბიძაშვილის თავგადასავალი; გათვლილია უფრო პატარა მაყურებელისათვის. სრულმეტრაჟიანი ფილმი, სახელად ბეკეკა შონის ფილმი გამოვიდა 2015 წელს. დაგეგმილია ფილმის, სახელად „ბეკეკა შონის ფილმი: ფერმაგედონი“ გამოსვლა გვიან 2019 წელს. 30-წუთიანი სატელევიზიო ფილმი „ბეკეკა შონი: ფერმერის ლამები“ 2015 წლის სპეციალურ საშობაო გამოშვებად გამოვიდა.
კენეთ ბრანა

სერ კენეთ ჩარლზ ბრანა (; ; დ. 10 დეკემბერი, 1960) — ჩრდილოეთ ირლანდიელი მსახიობი, რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი. 2015 წლიდან დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემიის პრეზიდენტი.

გადაღებული აქვს უილიამ შექსპირის ნაწარმოებების რამდენიმე კინოადაპტაცია: „ჰენრი (1989) (რისთვისაც მიიღო ოსკარის ორი ნომინაცია), „აურზაური არაფრის გამო“ (1993), „ოტელო“ (1995), „ჰამლეტი“ (1996) (რისთვისაც მიიღო ოსკარის ნომინაცია საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის) „ამაო გარჯა სიყვარულისას“ (2000), „ისე როგორც შენ გიყვარს“ (2006). აგრეთვე რეჟისორია ფილმებისა: „გედის სიმღერა“ (1992), „მერი შელის ფრანკენშტეინი“ (1994), „მაგიური ფლეიტა“ (2006), „გამომძიებელი“ (2007), „თორი“ (2011), „ჯეკ რაიანი: ქაოსის თეორია“ (2014), „კონკია“ (2015), „მკვლელობა აღმოსავლეთ ექსპრესში“ (2017).

როგორც მსახიობი მონაწილეობდა სხვადასხვა ფილმებსა და ტელესერიალებში: „ომის ფორტუნა“ (1987), „პოპულარობა“ (1998), „ველური, ველური დასავლეთი“ (1999), „შეთქმულება (2001), „გზა ელდორადოსაკენ“ (2000), „ჰარი პოტერი და საიდუმლო ოთახი“ (2002), „სითბოს სათავეები“ (2005), „ვალკირია (2008), „როკ–ტალღა“ (2009), „ვალანდერი“ (2008–2016), „ერთი კვირა მერლინთან“ (2011) და „დიუნკერკი“ (2017).

არის ემის და -ს ლაურეატი (სამი ნომინაციიდან), ოქროს გლობუსის და აკადემიის ჯილდოს ხუთ-ხუთ გზის ნომინანტი. 2012 წლის 9 ნოემბერს მიენიჭა რაინდი-ბაკალავრის წოდება.
ოთარ კახიძე

ოთარ (ოთო) კახიძე (დ. 7 ივლისი, 1983) — ქართველი პოლიტიკოსი და იურისტი.

ბიოგრაფია
ოთარ კახიძე დაიბადა 1983 წლის 7 ივლისს. განათლება მიიღო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, დაამთავრა იურიდიული ფაკულტეტი. 2005-2009 წლებში იყო „საიას“ პროექტის ასისტენტი და საპარლამენტო მდივანი. 2009-2012 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სამართალშემოქმედების დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე, ამ პერიოდში იგი იყო ანალიტიკური დეპარტამენტის უფროსი და საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 2013 წელს ლექციებს კითხულობდა „თბილისის თავისუფალ უნივერსიტეტში“. 2013-2016 წლებში იყო კომპანია „ბიჯიაი ლეგალის“ დირექტორი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2016-2017 წლებში „ნაციონალური მოძრაობის“, ხოლო 2017-2020 წლებში „ევროპული საქართველოს“ მანდატით.
სკოტ ლინჩი

სკოტ ლინჩი (; დ. 2 აპრილი, 1978, სენტ-პოლი, მინესოტა) — ამერიკელი ფენტეზის ჟანრში მოღვაწე მწერალი.

სკოტის შემოქმედებას მიეკუთვნება რომანების სერია „ჯენლტმენი-ნაბიჭვრები“. სერიის პირველი რომანი „ლოკი ლამორის ტყუილები“ შეიძინა წიგნების გამომცემელმა კომპანია „ “-მა 2004 წლის აგვისტოში და გამოქვეყნდა 2006 წლის ივნისში, ხოლო 2007 წელს წიგნი გახდა ფენტეზის მსოფლიო პრემიის ფინალისტი. სერიის მომდევნო ორი წიგნი, „წითელი ზღვა წითელი ცის ქვეშ“ და „ქურდების რესპუბლიკა“ გამოქვეყნდა 2007 და 2013 წლებში.

2008 და 2009 წლებში ლინჩი ნომინირებული იყო ჯონ კემპბელის პრემიაზე.

ლინჩი ცხოვრობს ნიუ-რიჩმონდში, უისკონსინში. არის მოხალისე მეხანძრე, სერტიფიცირებული მინესოტასა და უისკონსინში.

ლინჩმა იქორწინა მწერალ ელისაბედ ბეარზე 2012 წლის სექტემბერში.

შემოქმედება
ჯენლტმენი-ნაბიჭვრები
„ლოკი ლამორას ტყუილები“ (2006)
„წითელი ზღვა წითელი ცის ქვეშ“ (2007)
„ქურდების რესპუბლიკა“ (2013)
„რკინის ქვიშის დედოფალი“