iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჰიტარ პეტარი

ჰიტარ პეტარი ან იტარ პეჯო — ბულგარული და მაკედონიური ფოლკლორის პერსონაჟი.

ჰიტარ პეტარი იყო ღარიბი, თუმცა ამავდროულად ჭკვიანი და ცბიერი ადამიანი, რომელიც სოფლის მეურნეობას მისდევდა. ის ხშრად გამოისახება როგორც "ტიპიური ბულგარელი" ბულგარეთში და როგორც "ტიპიური მაკედონელი" ჩრდილოეთ მაკედონიაში.

ჰიტარ პეტარი წარმოდგენილია, როგორც მდიდარი დიდგვაროვნების, სასულიერო პირებისა და ფულის გამსესხებლების ან "ტიპიური ოსმალების" მუდმივი ანტაგონისტი. ამიტომ მას პოზიტიურ პერსონაჟად და ხალხის საერთო გმირად აღიქვამენ. ზოგიერთი ფოლკლორული გადმოცემის მიხედვით წარმოშობით ის რუსეს რაიონიდანაა, მეორენი ამტკიცებენ რომ ჰასკოვოს რაიონში ცხოვრობდა და ასე შემდეგ, მაგრამ ზოგადად, ის უბრალოდ წარმოსახვითი ადამიანია, რომელიც ხალხის გმირად იქცა.

როგორც პერსონაჟი, ჰიტარ პეტარი პირველად გამოჩნდა მე-16-17 საუკუნეებში, როდესაც ბალკანეთის უმეტესი ნაწილი ჯერ კიდევ ოსმალეთის მმართველობის ქვეშ იყო. მისი ღვაწლის შესახებ ზღაპრებს მრავალი რეგიონის ფოლკლორში ვხვდებით. წერილობით წყაროებშ პირველად 1850-იანი წლების ბოლოს გამოჩნდა. 1858 წელს ჰიტარ პეტარზე წერდა ფოლკლორისტი პეტკო სლავეიკოვი. 1862 წელს კუზმან შაფკარევმა მეთოდი კუსევის მიხედვით შექმნა გრძელი ზღაპარი პერსონაჟის შესახებ. 1869 წელს დობრი ვოინიკოვმა გამოიყენა მისი სახელი, როგორც საკუთარი მეტსახელი, ხოლო 1870-1874 წლებში დიმიტარ პანიჩკოვმა გამოსცა გაზეთი "ჰიტარ პეტარ". მარკო ცეპენკოვმა 1870 წელს პეტკო სლავეიკოვს გაუგზავნა მრავალი ანდაზა ჰიტარ პეჯოს შესახებ. 1873 წელს ილია ბლასკოვმა რუსეში გამოსცა პატარა ანეგნოტების ბუკლეტი ჰიტარ პეტარის შესახებ. სლავეიკოვმა, ვასილ ჩოლაკოვმა და დიმიტარ მანჩოვმა მასზე ხალხური ზღაპრებიც კი ჩაწერეს. მისი შემოქმედება ადაპტირებული იყო 1967 წლის ოპერაზე და ორ კომედიურ ფილმზე, 1939 წლის და 1960 წლის .

არსებობს მრავალი პროზა და პოეზია, რომელშიც ჰიტარ პეჯო გვევლინება მთავარ გმირად და ეს გახდა მაკედონელი იუმორისა და კარიკატურისტების მთავარი თემა. 1977 წელს -მ ჩაწერა სერიალი მილე ნედელკოვსკის სცენარის მიხედვით. ჯამში ჰიტარ პეჯოზე ოცდაათზე მეტი მოთხრობაა, რომლებიც პირველად შეკრიბა მწერალმა სტალე პოპოვმა კრებულში „ჰიტარ პეჯო“. 1966 წელს სლავკო იანევსკიმ გამოსცა პოეტური კრებული „ჰიტარ პეჯოს სახარება“, რომელშიც არის სიმღერები „ჰიტარ პეჯო ერთმანეთისთვის“ და „სვეტოვრაჟა“.

ჰიტარ პეტარი ჰგავს ევროპული და აღმოსავლური ფოლკლორის სხვა პერსონაჟებს, განსაკუთრებით ისლამური ფოლკლორის ნასრედინს, გერმანელს ტილ ეულენშპიგელს, ფლამანდიელ ტილ ულენშპიგელს, უნგრელს ცალოკა პეტერს და ებრაელ ჰერშელე ოსტროპოლერს .

ჩრდილოეთ მაკედონიაში ფიქრობენ, რომ ჰიტარ პეჯო მარიოვოს რეგიონის მკვიდრია და პერსონაჟის ძეგლი აშენდა პრილეპში.

ჰიტარ პეტარ ნუნატაკი სამების ნახევარკუნძულზე ანტარქტიდაში ფოლკლორული პერსონაჟის სახელს ატარებს.

ცნობები
ჰელა (კომიქსები)

ჰელა — -ის პერსონაჟი. პირველად გამოჩნდა კომიქსში: მოგზაურობა საიდუმლოებებში #102 (1964 წელი). მისი ავტორები არიან მწერალი სტენ ლი და მხატვარი ჯეკ კირბი. ჰელა არის, ლოკისა და გიგანტი ანგრბოდას შვილი, ჰელა მკვდართა სამეფოს ქალღმერთია, მას შეუძლია ყველაზე მამაცი მეომრის გულშიც კი დათესოს შიში.

გამოგონილი ბიოგრაფია
ჰელა დაიბადა იოტუმჰეიმში, გიგანტების ქვეყანაში. ჰელა არის, ლოკისა და გიგანტი ანგრბოდას შვილი. როდესაც ჰელა სრულწლოვნი გახდა, ოდინმა ის სიკვდილის ქალღმერთად გამოაცხადა.

ჰელა ხშირად ცდილობდა თავისი ძალაუფლების გაფართოებას. ამ მცდელობების გამო ხშირად ჰქონდა კონფლიქტი ოდინთან ან მის ვაჟთან თორთან.

ერთხელ თორი ხელებში ჩააკვდა ჰელას. შემდეგ ლედი სიფმა ჭექა-ქუხილის ღმერთის მიმართ უსაზღვრო სიყვარული გამოავლინა და ჰელას შეევედრა, თორის მაგივრად ის წაეყვანა. ამ სცენამ ისე იმოქმედა ჰელაზე, რომ თორს ნება დართო, ცოცხლების სამყაროში დარჩენილიყო.

კინო სამყარო
საინტერესოა, რომ მარველის კინემატიკურ სამყაროი ჰელა თორის და ლოკის დაა და მისი გამოჩენა რაგნაროკის დაწყებას მოასწავებს.

ჰელა ოდინის პირველი შვილია. ერთ დროს ასგარდის ჯალათი იყო. ჰელა ოდინის ჯარებს სარდლობდა ცხრა სამეფოს დაპყრობისას. ბოლოს, ოდინმა ბრძოლას მშვიდობა არჩია, მაგრამ ჰელა მის შეხედულებას არ იზიარებდა. ოდინი იძულებული გახდა, ჰელა გამოემწყვდია.

დაბრუნება

როდესაც ოდინი გარდაიცვალა, ჰელა გათავისუფლდა და მის ძმებს (თორს და ლოკის) თავი გააცნო. თორმა, ჰელას დასამარცხებლად მიოლნირი გამოიყენა, თუმცა ჰელა ღირსეული აღმოჩნდა და მიოლნირი დაამტვრია.

ტახტის დაბრუნება

ასგარდში დაბრუნებული ჰელა მუხვდა, რომ იქ ვერავინ ცნობს და არ იციან ვინაა. ამან ჰელა განარისხა. ასგარდის ელიტარული მეომრები ებრძვიან, მაგრამ სიკვდილის ქალღმერთი მათ ხელის ერთი მოსმით აცამტვერებს.
ვენერა ობოლაშვილი

ვენერა ობოლაშვილი (დ. 1954) — ქართველი საბჭოთა მკვლელი, თაღლითი და თავისი აღიარებით, სერიული მკვლელი, რომელმაც 2009 წელს ბინის გაყიდვის მიზნით თავისი ნაცნობი ქალი მოკლა. მან ასევე აღიარა ერთ-ერთი ქმრის და მეგობარი მამაკაცის მკვლელობა, მაგრამ მტკიცებულებების ნაკლებობის გამო მას ბრალი არ წაუყენეს. სასამართლომ ის მხოლოდ ერთ მკვლელობაში დამნაშავედ ცნო და 23 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. 2023 წელს ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს.

ადრეული წლები
ობოლაშვილის ცხოვრების შესახებ საჯაროდ ბევრი ცნობა არ არსებობს. ის 1954 წელს საქართველოს სსრ-ში დაიბადა და დაქორწინებული იყო სამჯერ. ასევე სხვადასხვა პერიოდში თანაცხოვრობდა მეგობარ მამაკაცებთან. ჰყავს სამი შვილი. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, მას დამთავრებული აქვს უნივერსიტეტი და ჰქონდა სტომატოლოგის ლიცენზია.

მკვლელობები
იური იურკინი
ობოლაშვილთან დაკავშირებული პირველი საეჭვო სიკვდილი 1984 წლით თარიღდება, კერძოდ, მისი 43 წლის მეუღლის, იური იურკინის სიკვდილთან. ოფიციალური ვერსიის მიხედვით, იურკინი თბილისში მატარებლიდან შემთხვევით ჩამოვარდნის შედეგად დაიღუპა, მაგრამ დაკავების შემდეგ ობოლაშვილი ამტკიცებდა, რომ თავისი მეუღლე მან მოკლა, რის შემდეგაც, მან თავისი ბინა 4 000 დოლარად გაყიდა.

მარია არზამასევა
2009 წლისთვის, ობოლაშვილი 79 წლის მარია არზამასევასთან ერთად ცხოვრობდა, რომელიც გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ბიძამისის შეყვარებული იყო. იმავე წლის აგვისტოში, მათ ახალგაზრდა მამაკაცი ბინის გაყიდვის მიზეზით მიიწვიეს, მაგრამ ობოლაშვილის ჩვენებით, არზამასევა დათვრა და ნასვამ მდგომარეობაში ამტკიცებდა, რომ ეს მისი სახლი იყო.

სწრაფად დადგინდა, რომ მისი მეუღლე და მეგობარი მამაკაციც ანალოგიურად საეჭვო გარემოებებში დაიღუპნენ. თუმცა, რადგან პროკურატურას არ ჰქონდა საკმარისი მტკიცებულება ამ საქმეებში მის ბრალდათ დაკავშირებით, ობოლაშვილს ბრალი მხოლოდ არზამასევას მკვლელობაში და შესაბამისად თაღლითობაში წაუყენეს. ობოლაშვილის მტკიცებით, ციხეში ყოფნის დროს მან უმეტესი ნაწილი სწავლასა და ახალი უნარების შესწავლაში გაატარა და სულ 27 სერთიფიკატი მიიღო სხვადასხვა დარგში. ასევე აცხადებს, რომ მიიღო მაგისტრის ხარისხი ავტომატიკასა და აგრობიოლოგიაში ორი სხვადასხვა რუსული უნივერსიტეტიდან და ასევე თავისუფლად ფლობს ინგლისურ და გერმანულ ენებს.

2023 წლის იანვრის ბოლოს, ობოლაშვილი მისჯილი ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს, მას შემდეგ, რაც სასჯელის ნახევარზე ნაკლები მოიხადა. გათავისუფლების შემდეგ, მან ექსკლუზიური ინტერვიუ მისცა ადგილობრივ ტელევიზიას, სადაც ციხეში გატარებული წლების შესახებ ისაუბრა და აშკარად სინანული გამოხატა თავისი ქმედებების გამო.
ბაბუნაშვილი

საკუთარი სახელი ბაბუნაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ელენე ბაბუნაშვილი — ენათმეცნიერი
ვახო ბაბუნაშვილი — მუსიკოსი, კულინარ-რესტორატორი
ლავრენტი ბაბუნაშვილი — სამხედრო პირი
მარინე ბაბუნაშვილი — ექიმი, მეან-გინეკოლოგი
ნელი ბაბუნაშვილი — ექიმი, კარდიოლოგი
სერგი ბაბუნაშვილი — სპორტსმენი (ფეხბურთელი)
შოთა ბაბუნაშვილი — სპორტსმენი (ფეხბურთელი)
ბაკურაძე

საკუთარი სახელი ბაკურაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალეკო ბაკურაძე — პოლიციის გენერალ-მაიორი
ალექსანდრე ბაკურაძე — ფიზიოლოგი
ემირ ბაკურაძე — ინჟინერი
ვასილ ბაკურაძე — პოლიტიკოსი
თეიმურაზ ბაკურაძე — კომპოზიტორი
კარლო ბაკურაძე — მხატვარ-რესტავრატორი
კახა ბაკურაძე — პოლიციის გენერალ-მაიორი
ლევან ბაკურაძე — სპორტსმენი (ფეხბურთელი)
ოთარ ბაკურაძე — ფილოსოფოსი
ნესტორ ბაკურაძე — სასულიერო პირი, პუბლიცისტი
პაატა ბაკურაძე — პოლიტიკოსი
სალომე ბაკურაძე — მომღერალი
ჯამბულ ბაკურაძე — თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი
მირზა ალი აბასოვი

მირზა ალი აბასოვი (დ. 1874, ტიფლისი — გ. 3 ნოემბერი, 1943, თბილისი) — საბჭოთა, აზერბაიჯანელი მსახიობი, რეჟისორი, დრამატურგი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1924).

ბიოგრაფია
მირზა ალი აბასოვი დაიბადა 1874 წელს ტიფლისში, აზერბაიჯანულ ოჯახში. სასცენო კარიერა 1898 წელს დაიწყო. ფარაშის როლი ითამაშა მირზა ფათალი ახუნდოვის „ლანკარანის სახანოს ვეზირის თავგადასავალში“. თბილისის აზერბაიჯანული თეატრის დასში 1916 წლიდან იყო წამყვანი მსახიობი და რეჟისორი. უმეტესად თამაშობდა ტრაგიკულ როლებს: ოტელო (შექსპირის „ოტელო“), ფრანცი (შილერის „ყაჩაღები“ და სხვა). თავადაც იყო რამდენიმე პიესის ავტორი.

გარდაიცვალა თბილისში 1943 წელს. დაკრძალულია თბილისში, მუსულმანურ სასაფლაოზე.

ჯილდოები და აღიარება
1924 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
მაკედონური ნაქარგები

მაკედონური ნაქარგები — მოიცავს ყველა სახის ნაქარგს, რომელიც მაკედონური კულტურის ნაწილია. მაკედონური ნაქარგები პირველად გამოჩნდა სლავების ბალკანეთს ნახევარკუნძლზე ჩასვლის დროს და მას შემდეგ თაობიდან თაობებს გადაეცემა, როგორც მაკედონელთა რწმენისა და სულიერების განსახიერება. პროტოსლავური ფესვების მქონე ქარგვის ამ ხელოვნებამ განვითარების პიკს მე-19 საუკუნეში მიაღწია და დღემდე დიდ გავლენას ახდენს ეპოქებსა და კულტურაზე.

ისტორია
მაკედონურმა ნაქარგობამ განვითარება სლავების ბალკანეთში ჩასვლისთანავე დაიწყო, მათ ქარგვის სტილი ძველ-ბალკანურ კულტურულ ელემენტებს შეუხამეს. მაკედონური ნაქარგობის ჩამოყალიბებაში დიდი გავლენა იქონია აგრეთვე ბიზანტიურმა კულტურამ, სავარაუდოდ ამ ორ კულტურას შორის არსებული სიახლოვის გამო.

აღსანიშნავია, რომ მიუხედავად იმისა რომ ხუთი საუკუნის მანძილზე ქვეყანა ოსმალეთის იმპერიის მიერ იყო დაპყრობილი, მაკედონურ ნახატებზე ოსმალური კულტურის გავლენა მომდევნო საუკუნეებში აღარ აღინიშნება. მეორეს მხრივ ფერთა ცვლილებებში და მოტივებში ისლამურ ელემენტებსაც ვხვდებით.

ქალის პერანგები, რომლებიც ტუნიკებს წააგავს და დამახასიათებელია ჩრდილოეთ მაკედონიისთვის, შეიცავს უძველესი ფორმების კვალს, რომლებიც დაკავშირებულია ძველბალკანურ ორნამენტულ ტუნიკასთან, ჯერ კიდევ სლავებისმოსვლამდე და აგრეთვე გამოიყენებოდა სხვა სლავური ხალხების მიერ. ამ ტანსაცმლის განვითარების პირველ ეტაპზე, რომელიც დაკავშირებულია მის ფორმასთან, მაკედონიის პერანგებმა კიდევ უფრო განავითარეს დეკორაციები, რაც ბიზანტიური ტექსტილის მდიდრულს სტილს წარმოადგენდა.
ჰამზა აკმანი

ჰამზა აკმანი (; დ. 27 სექტემბერი, 2004, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს თურქეთის სუპერ ლიგაზე და გალათასარაის გუნდში, ნახევარმცველის პოზიციაზე.

საკლუბო კარიერა
გალათასარაი
ჰამზა აკმანი ათი წლის ასაკში შეუერთდა გალათასარაის ახალგაზრდულ ნაკრებს. წარმატებით იასპარეზა გალათასარაის 19 გუნდში, სადაც 8 გოლი გაიტანა და 6 საგოლე გადაცემა შეასრულა. 2021 წლის 8 სექტემბერს, გალათასარაიმ გამოაცხადა, რომ აკმანი გუნდთან ხელი მოაწერა კონტრაქტს, რის შედეგადაც ის 2023-24 წლებში გუნდისთვის იასპარეზებს.

ირადი ცხოვრება
აკმანი ყოფილი თურქი ფეხბურთელის აიჰან აკმანის ვაჟია. მისი ძმა ასევე ასპარეზობს გალათასარაიში.
პოლ ფურმარიე

პოლ ფრედერიკ ჟოზეფ ფურმარიე ( დ. 25 დეკემბერი, 1877 — გ. 20 იანვარი, 1970) — ბელგიელი გეოლოგ-ტექტონისტი. ბელგიის მეცნიერებისა და ხელოვნების სამეფო აკადემიის წევრი (1919). მრავალი პუბლიკაციის ავტორი გეოლოგიის დარგში.

1899 წელს დაამთავრა ლიეჟის უნივერსიტეტი. მუშაობდა იქვე (1901–48, 1927 წლიდან პროფესორი). ძირითადი შრომები აქვს სტრატიგრაფიაში, ტექტონიკასა და ჰიდროგეოლოგიაში, ამას გარდა, იკვლევდა ბელგიისა და ბელგიის კონგოს გეოლოგიასა და ცენტრალური აფრიკის სხვა რეგიონებს. განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა ნაოჭა სტრუქტურებისა და კლივაჟის შესწავლას; აღწერა შარიაჟები არდენებში. გამოიკვლია კონტინენტების დრეიფის პრობლემა. იყო ბელგიის გეოლოგიური საზოგადოების გენერალური მდივანი (1908–33). დაჯილდოებულია ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოების უოლასტონის მედლითა (1957) და ეკონომიკური გეოლოგიური საზოგადოების პენროუზის ოქროს მედლით (1952). მისი სახელობისაა მინერალი ფურმარიერიტი.
ლუმიიოკი

ლუმიიოკი — მუნიციპალიტეტი ოულუს ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 973 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 290.29 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.25 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰაილუოტო, ლიმინკა, ოულუ და სიიკაიოკი. მუნიციპალიტეტი პირველად 1548 წელს ლიმინკის სამრევლოს შემადგენლობაშია მოხსენიებული. დამოუკიდებელი სამრევლო და მუნიციპალიტეტი 1867 წელს გახდა.
ტიურნიავია

ტიურნიავია — მუნიციპალიტეტი ოულუს ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 581 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 494.85 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.38 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. ქალაქი ოულუ მუნიციპალიტეტის ცენტრიდან დაახლოებით 30 კმ-ით ჩრდილოეთით მდებარეობს. ტიურნიავიის მთავარი პროდუქტია კარტოფილი.

ცნობილი ადამიანები
ვიაინიო კირსტინია ― ფინელი პოეტი, ჟურნალისტი, მთარგმნელი და კრიტიკოსი.
იი (ფინეთი)

იი — მუნიციპალიტეტი ოულუნკაარის ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს ბოტნიის ყურის სანაპიროზე, მდინარე იიოკის შესართავთან. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 849 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 2 872.44 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.34 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. იი კუივანიემის მუნიციპალიტეტს 2007 წლის 1-ელ იანვარს შეერწყა. ახალი მუნიციპალიტეტის სახელწოდება იი დარჩა, თუმცა კუივანიემის გერბი შენარჩუნდა. იი ფინეთის მასშტაბით ყველაზე მოკლე სახელის მქონე დასახლებაა.
უტაიარვი

უტაიარვი — მუნიციპალიტეტი ოულუნკაარის ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს ოულუდან 58 კმ-ის და კაიაანიდან 125 კმ-ის დაშორებით. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 533 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 736.73 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.52 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
ვაასა

ვაასა (; ; შვედურად ცნობილია როგორც ნიკოლაიშტადი (ნიკოლაის ქალაქი); 1855-1917 წლებში ეწოდებოდა ნიკოლაინკაუპუნკი) — ქალაქი ფინეთის დასავლეთ სანაპიროზე, ამავე სახელწოდების ქვერეგიონში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 68 049 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 545.14 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 360.41 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის 69.8% ფინურ ენაზე საუბრობს, ხოლო 24.8% — შვედურ ენაზე.
პიუჰიაიოკი

პიუჰიაიოკი (; ითარგმნება, როგორც წმინდა მდინარე) — მუნიციპალიტეტი რააჰეს ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს ოულუდან 102 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. მუნიციპალიტეტი ბოტნიის ყურის ნაპირზე, მდინარე პიუჰიაიოკის შესართავთან მდებარეობს. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 986 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 365.09 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.51 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
რააჰე

რააჰე — მუნიციპალიტეტი რააჰეს ქვერეგიონში, ფინეთში. იგი შვედმა სახელმწიფო მოხელემ და გენერალ-გუბერნატორმა, პრერ ბრაჰე უმცროსმა, 1649 წელს დააარსა და ერთ-ერთია ფინეთის 10 ისტორიულ ხის ქალაქს შორის. მუნიციპალიტეტი ბოტნიის ყურის ჩრდილოეთ სანაპიროზე მდებარეობს, ოულუდან 75 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით და კოკოლადან 126 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 050 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 889 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.51 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.

მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰააპავესი, ოულაინენი, პიუჰიაიოკი, სიიკაიოკი და სიიკალატვა. 1973 წელს რააჰეს სალოინენი შეერწყა, 2003 წელს ― პატიიოკი, ხოლო 2013 წელს ― ვიჰანტი. ასტეროიდ 1786 რააჰეს სახელი მუნიციპალიტეტის პატივსაცემად ეწოდა.
სიიკაიოკი

სიიკაიოკი — მუნიციპალიტეტი რააჰეს ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 895 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 653.89 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.65 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰაილუოტო, ლიმინკა, ლუმიიოკი, რააჰე და სიიკალატვა.
პიუჰიანტია

პიუჰიანტია — მუნიციპალიტეტი სიიკალატვის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 630 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 847.48 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.01 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: კაიაანი, კიურუვესი, კიარსიამიაკი, პიუჰიაიარვი, სიიკალატვა და ვიერემია.
სიიკალატვა

სიიკალატვა — მუნიციპალიტეტი სიიკალატვის ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს ოულუდან 90 კმ-ით სამხრეთით. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 013 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 2 229.2 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.31 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
ჰააპავესი

ჰააპავესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სიიკალატვის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 588 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 086.11 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.28 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰააპაიარვი, კიარსიამიაკი, ნივალა, ოულაინენი, რააჰე, სიიკალატვა და იულივიესკა.
კალაიოკი

კალაიოკი — სანაპირო ქალაქი და მუნიციპალიტეტი იულივიესკის ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს ბოტნიის ყურის სანაპიროზე. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 328 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 2 391.3 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.37 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
ალავიესკა

ალავიესკა — მუნიციპალიტეტი იულივიესკის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 450 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 253.02 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.75 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: კალაიოკი, მერიიარვი, ოულაინენი და იულივიესკა.
ოულაინენი

ოულაინენი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი იულივიესკის ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს ქალაქ ოულუდან 101 კმ-ით სამხრეთით. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 018 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 597.53 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.94 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. დაარსდა 1865 წელს. ქალაქის სტატუსი 1977 წელს მიიღო. წარსულში მუნიციპალიტეტი შვედურ დოკუმენტებში მოხსენიებული იყო, როგორც ოულაისი, თუმცა დღეისთვის შვედურადაც ოულაინენი ეწოდება.
იულივიესკა

იულივიესკა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი იულივიესკის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 338 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 573.42 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.98 ადამიანია კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.

ცნობილი ადამიანები
კიუსტი კალიო (1873-1940) ― ფინეთის მე-4 პრეზიდენტი
კაიაანი

კაიაანი (; წარსულში ცნობილი, როგორც კაიანაბურგი ; ) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კაიაანის ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს ოულუიარვის სამხრეთ-დასავლეთით. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 281 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 2 263.99 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.77 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. 1992 წელს დაარსდა კაიაანის გამოყენებით მეცნიერებათა უნივერსიტეტი.

კლიმატი
პალტამო

პალტამო (; , ასევე ) — მუნიციპალიტეტი კაიაანის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 092 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 139.12 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.37 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მდებარეობს კაიაანიდან 37 კმ-ის და ოულუდან 145 კმ-ის დაშორებით. პალტამო ფინურ ენაზე კუპრის ნავს ნიშნავს. სწორედ ამიტომ, მუნიციპალიტეტის გერბზე ოქროსფერ ფონზე 3 შავი კუპრის ნავია გამოსახული.
სოტკამო

სოტკამო — მუნიციპალიტეტი კაიაანის ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს კაიაანიდან 40 კმ-ით აღმოსავლეთით. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 346 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 2 951.86 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.9 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
ბარბაქაძე

საკუთარი სახელი ბარბაქაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

გიორგი ბარბაქაძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
გოგა ბარბაქაძე — კინოსა და თეატრის მსახიობი
დათო ბარბაქაძე — მთარგმნელი, მწერალი, პედაგოგი
ევგენია ბარბაქაძე-ჯაფარიძე — მსახიობი
ვასილ ბარბაქაძე — პოლიტიკოსი
ვახტანგ ბარბაქაძე — ბიოქიმიკოსი
ცირა ბარბაქაძე — პოეტი, ფილოლოგი
ჯონდო ბარბაქაძე — ინჟინერ-მეტალურგი
სიმონ კინწურაშვილი

სიმონ კინწურაშვილი (დ. 6 ნოემბერი, 1924, ქუთაისი — გ. 23 დეკემბერი, 1993, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი და ხელოვნებათმცოდნე.

ბიოგრაფია
სიმონ შალვას ძე კინწურაშვილი დაიბადა 1924 წელს ქუთაისში. 1949 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი არქიტექტურის სპეციალობით. 1951–1953 წლებში მუშაობდა „თბილქალაქპროექტის“ არქიტექტორად, 1953–1962 წლებში — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გ. ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერ თანამშრომლად. 1962–1980 წლებში იყო საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის გამგეობის თავმჯდომარის მოადგილე, 1970 წლიდან გარდაცვალბამდე — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტის არქიტექტურული პროექტების კათედრის დოცენტი. 1980 წლიდან გარდაცვალებამდე იგი მუშაობდა ქართული ენციკლოპედიის მთავარი სამეცნიერო რედაქციის საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობის რედაქციის გამგედ. ავტორია გეგმარებითი პროექტების, სტატიების, გამოფენებისა და სხვა. გარდაიცვალა 1993 წელს თბილისში.

სიმონ კინწურაშვილის სცენარის მიხედვით გადაღებულია დოკუმენტური ფილმი „ძველი ქუჩა“ (1981; რეჟ. მ. გაგუა).

მიღებული აქვს „საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის“ წოდება (1980) და „საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო პრემია“ (1993) მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში.

1947 წლიდან 1991 წლამდე, სანამ დაიშლებოდა სსრკ-ის კომუნისტური პარტია, კინწურაშვილი იყო პარტიის წევრი.
ბიბილაშვილი

საკუთარი სახელი ბიბილაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე ბიბილაშვილი — საბჭოთა კავშირის გმირი
ვასილ ბიბილაშვილი — აგრონომი, ფოლკლორისტი, პუბლიცისტი
ზაზა ბიბილაშვილი — იურისტი, პუბლიცისტი
ზურაბ ბიბილაშვილი — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
ნიკოლოზ ბიბილაშვილი — სპორტსმენი (სამბისტი, ძიუდოისტი)
ნოდარ ბიბილაშვილი — გეოფიზიკოსი
ელიზაბეტა გორგიევსკა

ელიზაბეტა გორგიევსკა ( ; დ. 6 მაისი, 1972, სკოპიე, იუგოსლავია ) — სტომატოლოგიის ფაკულტეტის პროფესორი, პედიატრიული და პროფილაქტიკური სტომატოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი სკოპიეს წმინდა კირილესა და მეთოდეს უნივერსიტეტში ჩრდილოეთ მაკედონიაში.

ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტის, სტევო პენდაროვსკის მეუღლე. ჩრდილოეთ მაკედონიის პირველი ლედი 2019 წლის 12 მაისიდან.

ბიოგრაფია
ელიზაბეტ გორგიევსკა დაიბადა 1972 წლის 6 მაისს სკოპიეში . 1996 წლის მარტში დაამთავრა სკოპიეს უნივერსიტეტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტი (ახლანდელი წმინდა კირილესა და მეთოდეს უნივერსიტეტი სკოპიეში ). 1998 წლიდან სწავლობდა ამავე ფაკულტეტზე მაგისტრატურაში, 2002 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო 2006 წელს -—სადოქტორო .

1997 წლიდან 1998 წლამდე მუშაობდა ყბა-სახის ქირურგიის კლინიკაში მოხალისედ, ხოლო 1998 წლიდან ბავშვთა და პროფილაქტიკური სტომატოლოგიის კლინიკის ექიმად.2002 წელს ჩააბარა გამოცდა სპეციალობაში. 2004 წელს ელიზაბეტ გერგიევსკა გახდა უმცროსი ასისტენტი, ხოლო 2006 წელს — სკოპიეს უნივერსიტეტის პედიატრიული პროფილაქტიკური სტომატოლოგიის განყოფილებაში ასისტენტად დაიწყო მუშაობა. 2008 წლიდან — ასოცირებული პროფესორი .

2002 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი. არის პედიატრიული და პროფილაქტიკური სტომატოლოგიის სპეციალისტი, 2006 წლიდან მეცნიერებათა დოქტორია. რამდენჯერმე კვლევითი ვიზიტით იმყოფებოდა გაერთიანებული სამეფოს, ბელგიისა და აშშ-ის უნივერსიტეტებში და ასევე მუშაობდა რამდენიმე საერთაშორისო კვლევით პროექტზე .

გამოქვეყნებული აქვს 90-ზე მეტი ნაშრომი. იყო რამდენიმე ეროვნული და საერთაშორისო სიმპოზიუმისა და კონფერენციის საორგანიზაციო და სამეცნიერო კომიტეტის წევრი. კითხულობდა ლექციებს და სემინარებს სამეცნიერო კონფერენციებზე ჩრდილოეთ მაკედონიაში და მის ფარგლებს გარეთ. ელიზავეტა გორგიევსკა მრავალი ნაშრომის ავტორია, მათ შორის ორი მონოგრაფიის და კიდევ სამი მონოგრაფიის თანაავტორი. 2010-2014 წლებში იყო მაკედონიის ბავშვთა და პროფილაქტიკური სტომატოლოგიის ასოციაციის თავმჯდომარე. ის არის სტომატოლოგიასთან დაკავშირებული სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრი და ნიუ-იორკის კოლუმბიის უნივერსიტეტის მოწვეული პროფესორი .

ჩრდილოეთ მაკედონიის პირველი ლედი
2019 წლის 12 მაისიდან ის ჩრდილოეთ მაკედონიის პირველი ლედია .

ელიზავეტა გორგიევსკა თავის მეუღლეს, პრეზიდენტ სტევო პენდაროვსკის, თან ახლავს პოლიტიკოსებთან სხვადასხვა სახის შეხვედრებზე და საზღვარგარეთულ მოგზაურობებში. მაგალითად, იგი იასამნისფერ კაბაში გამოწყობილი შეეგება პოლონეთის პრეზიდენტის ანდჟეი დუდას მეუღლეს, რომელიც 2021 წლის ნოემბერში ეწვია ჩრდილოეთ მაკედონიას

პირადი ცხოვრება
სტევო პენდაროვსკისთან ელიზაბეტას ჰყავს ვაჟი ოგნენი. იგი მხარს უჭერდა მეუღლეს ქვეყნის საპრეზიდენტო არჩევნებში 2014 და 2019 წლებში. სტევო პენდაროვსკიმ ინტერვიუში განაცხადა, რომ დაქორწინდა ელიზაბეტაზე, რადგან ის არის "პირველი რანგის დიასახლისი, რომელიც შრომისმოყვარეა და ამავე დროს, არის მეცნიერებათა დოქტორი." .