ტორე-არჯენტინის მოედანი

ლარგო დი ტორე არგენტინა — დიდი ღია სივრცე რომში, იტალია, ოთხი რომაული რესპუბლიკური ტაძრითა და პომპეუსის თეატრის ნაშთებით. მდებარეობს ძველ კამპუს მარტიუსში. აგებულია დაახლოებით ძვ. წ. საუკუნეში. ეს იყო ერთ-ერთი ადგილი, რომელსაც ძველი "არგენტარიო" (ვერცხლის/ფულის ადამიანები, ბანკირები) იყენებდა პროფესიონალურ საქმიანობაში. მოედნის სახელი მომდინარეობს ტორე არგენტინადან (ვერცხლის კოშკი), რომელიც სახელს იღებს სტრასბურგის ქალაქიდან, რომლის ლათინური სახელი იყო არგენტორატუმი - „ვერცხლის ქალაქი“.

1503 წელს, პაპის ცერემონიების მასტერმა, ჯოჰანეს ბურკარდტმა, რომელიც სტრასბურგიდან იყო და "არგენტინუს" სახელით იყო ცნობილი, ვია დელ სუდარიოში ააშენა სასახლე (ახლა ნომერი 44), რომელსაც ეწოდება კასა დელ ბურკარდო. იულიუს კეისარი მოკლეს პომპეუსის კურიის ტერიტორიაზე, და ადგილი, სადაც მისი მკვლელობა მოხდა, ამ მოედანზეა.

იტალიური გაერთიანების შემდეგ, გადაწყდა რომ რომის ნაწილის (1909) რეკონსტრუქცია უნდა განხორციელებულიყო, ტორე არგენტინის ზონის დემონტაჟით. თუმცა, 1927 წლის დემონტაჟის სამუშაოების დროს აღმოჩნდა მარმარილოს ქანდაკების კოლოსური თავი და ხელები. არქეოლოგიურმა კვლევამ გამოავლინა წმინდა ტერიტორიის არსებობა, რომელიც თარიღდება რესპუბლიკური ეპოქით, ოთხი ტაძრითა და პომპეუსის თეატრის ნაწილით. 2019 წელს, რომის მერმა ვირჯინია რაჯიმ გამოაცხადა, რომ მოედანზე დამონტაჟდებოდა სავალი გზები, რაც საშუალებას მისცემდა საზოგადოებას, პირველად მოენახულებინათ ნანგრევები.
რომაული ტაძრები
ოთხი ტაძარი, რომლებიც თავდაპირველად აღინიშნებოდა ასოებით , , და , განლაგებული იყო გზაზე, რომელიც აღდგა იმპერიული პერიოდიდან, 80 წლის შემდეგ. ტერიტორია განსაზღვრული იყო ჩრდილოეთით ჰეკატოსტილუმით (სვეტების 100-იანი ეზო) და აგრიპას აბანოებით, სამხრეთით ცირკუს ფლამინიუსის შენობებით, აღმოსავლეთით პორტიკუს მინუცია ფრუმენტარიას დიდი გადახურული მოედნით და დასავლეთით პომპეის თეატრით.
ტაძარი აშენდა ძვ. წ. საუკუნეში და, სავარაუდოდ, ეს იყო იუტურნას ტაძარი, რომელიც გაიუს ლუტაციუს კატულუსმა ააშენა კართაგენელებზე გამარჯვების შემდეგ ძვ. წ. 241 წელს. მოგვიანებით ის გადაკეთდა ეკლესიად, რომლის აფსიდაც დღემდეა შემორჩენილი.

ტაძარი , წრიული ტაძარი (თოლოსი) ექვსი სვეტით, აშენდა ძვ. წ. 101 წელს კვინტუს ლუტაციუს კატულუსის მიერ, ვერცელას ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ. ტაძარი (აედესი) მიეძღვნა ფორტუნა ჰუიუსკე დიეის. გათხრების დროს აღმოჩენილი გიგანტური ქანდაკება, რომელიც ახლა კაპიტოლინის მუზეუმების ცენტრალურ მონტემარტინში ინახება, ღვთაების ქანდაკებაა. მხოლოდ თავი, ხელები და ფეხები იყო მარმარილოსგან დამზადებული: ნაწილები, რომლებიც ტანსაცმლით იყო დაფარული, სხვა მასალისგან იყო, სავარაუდოდ, ხით. ეს ცნობილია როგორც აკროლითური ქანდაკება.

ტაძარი არის ოთხიდან ყველაზე ძველი, რომელიც თარიღდება ძვ. წ. ან საუკუნით და, სავარაუდოდ, მიეძღვნებოდა ფერონიას, ძველ იტალიურ ნაყოფიერების ღვთაებას. ძვ. წ. 80 წლის ცეცხლის შემდეგ ეს ტაძარი აღადგინეს და შიდა ტაძრის უჯრედის თეთრი და შავი მოზაიკაც ამ აღდგენას ეკუთვნის.ტაძარი არის ოთხიდან ყველაზე დიდი, რომელიც თარიღდება ძვ. წ. საუკუნით გვიანი რესპუბლიკური აღდგენებით და მიეძღვნებოდა ლარეს პერმარინებს (ლარები, რომლებიც იცავდნენ მეზღვაურებს), მაგრამ მისი მხოლოდ მცირე ნაწილია გათხრილი (უმეტესი ნაწილი გზითაა დაფარული). ის ლუციუს აემილიუს რეგილუსმა აღთქვა ძვ. წ. 190 წელს, როდესაც ის ებრძოდა ანტიოქელი მეფის ფლოტს და მას მ. აემილიუს ლეპიდუსმა მიუძღვნა ძვ. წ. 179 წლის 22 დეკემბერს, როდესაც ცენზორი იყო.
 საუკუნის ოპერის სახლი
 არის მე-18 საუკუნის ოპერის სახლი და თეატრი, რომელიც მდებარეობს მოედანზე. იქ შედგა მრავალი ღირსშესანიშნავი ოპერის პრემიერა. მათ შორისაა ჯოაჩინო როსინის "სევილიელი დალაქი" 1816 წელს , ჯუზეპე ვერდის " " 1844 წელს და " " 1849 წელს.