გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1397

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1397 მიღებულია 2002 წლის 12 მარტს. საბჭომ მოითხოვა ძალადობის შეწყვეტა, რომელიც მიმდინარეობდა ისრაელსა და პალესტინელ მხარეებს შორის 2000 წლის სექტემბრიდან (მეორე ინტიფადა). ეს იყო უშიშროების საბჭოს პირველი რეზოლუცია, რომელმაც კონფლიქტის ორ სახელმწიფოზე დაფუძნებული გადაწყვეტა მოითხოვა.

რეზოლუციის მიღებამდე, გაეროს გენერალურმა მდივანმა კოფი ანანმა მოუწოდა პალესტინელებს შეეწყვიტათ „მორალურად მიუღებელი“ ტერორისტული აქტები და თვითმკვლელი აფეთქებები, ხოლო ისრაელს — შეეწყვიტა პალესტინის ტერიტორიების უკანონო ოკუპაცია და გადამეტებული ძალის გამოყენება.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ დაადასტურა ხედვა, რომლის მიხედვითაც ისრაელი და პალესტინა არსებობენ ერთმანეთის გვერდით უსაფრთხო და აღიარებულ საზღვრებში. გამოითქვა შეშფოთება 2000 წლის სექტემბრის შემდეგ რეგიონში განვითარებული მოვლენების გამო და აღნიშნა, რომ აუცილებელია სამოქალაქო მოსახლეობის უსაფრთხოების უზრუნველყოფა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის პატივისცემა.

საბჭომ ასევე მიესალმა აშშ-ის, რუსეთის, ევროკავშირის, საუდის არაბეთის მემკვიდრე პრინც აბდულას და სხვა მხარეების ძალისხმევას ახლო აღმოსავლეთში სამართლიანი და ხანგრძლივი მშვიდობის მისაღწევად.

მოქმედებები
რეზოლუციამ მოითხოვა ძალადობის, ტერორის, წაქეზების, პროვოკაციისა და ნგრევის დაუყოვნებელი შეწყვეტა და მოუწოდა ისრაელსა და პალესტინას ითანამშრომლონ ტენეტის სამუშაო გეგმისა და მიტჩელის ანგარიშის განხორციელებაში. საბოლოოდ, დადებითად შეფასდა კოფი ანანისა და გაეროს სხვა პირების ძალისხმევა სამშვიდობო პროცესის აღდგენისა და ძალადობის შეწყვეტის მიზნით.

რეზოლუციის ტექსტი
„უშიშროების საბჭო,
თავის ყველა წინა შესაბამის რეზოლუციაზე მითითებით, განსაკუთრებით რეზოლუციებზე 242 (1967) და 338 (1973),
ადასტურებს ხედვას, რომლის მიხედვითაც რეგიონში ორი სახელმწიფო — ისრაელი და პალესტინა — თანაარსებობენ უსაფრთხო და აღიარებულ საზღვრებში,

გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას 2000 წლის სექტემბრის შემდეგ მიმდინარე ტრაგიკული და ძალადობრივი მოვლენების გამო, განსაკუთრებით ბოლო თავდასხმებისა და მსხვერპლის ზრდის ფონზე,
უსვამს ხაზს ყველა მხარის ვალდებულებას უზრუნველყონ სამოქალაქო პირების უსაფრთხოება.

ასევე უსვამს ხაზს საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის საყოველთაოდ მიღებული ნორმების პატივისცემის აუცილებლობას,
მიესალმება და ხელს უწყობს დიპლომატიურ ძალისხმევას, რომელსაც ახორციელებენ აშშ-ს, რუსეთის ფედერაციის, ევროკავშირის სპეციალური წარმომადგენლები, გაეროს სპეციალური კოორდინატორი და სხვები ახლო აღმოსავლეთში ყოვლისმომცველი, სამართლიანი და ხანგრძლივი მშვიდობის მისაღწევად, მიესალმება საუდის არაბეთის მემკვიდრე პრინც აბდულას წვლილს.

მოითხოვს ყველა სახის ძალადობის დაუყოვნებლივ შეწყვეტას, მათ შორის ტერორის, პროვოკაციის, წაქეზებისა და ნგრევის ყველა აქტის;
მოუწოდებს ისრაელსა და პალესტინას ითანამშრომლონ ტენეტის სამუშაო გეგმისა და მიტჩელის ანგარიშის რეკომენდაციების განხორციელებაში, პოლიტიკური დარეგულირების შესახებ მოლაპარაკებების აღდგენის მიზნით.
გამოხატავს მხარდაჭერას გენერალური მდივნისა და სხვათა ძალისხმევის მიმართ, რომლებიც მხარეებს ეხმარებიან ძალადობის შეწყვეტასა და სამშვიდობო პროცესის განახლებაში;
გადაწყვეტს, რომ საკითხი დარჩეს გენერალური მდივნის დღის წესრიგის ქვეშ.“

კენჭისყრა
რეზოლუცია 1397 მიღებულ იქნა 14 ხმით, არცერთი წინააღმდეგი, ხოლო ერთმა ქვეყანამ — სირიამ — თავი შეიკავა, რადგან სახელმწიფოს წარმომადგენლის აზრით, რეზოლუცია არ ასახავდა არაბული ქვეყნების შეშფოთებას.

ასევე იხილეთ
ახლო აღმოსავლეთის კონფლიქტი
ღაზის ომი