iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ცეცხლოვანი თასი ძირითადად ეწოდება ჯოან როულინგის მიერ შექმნილი ჰარი პოტერის სერიის რომანების მეოთხე ტომს.

ცეცხლოვანი თასი ასევე შეიძლება ნიშნავდეს:

ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი, რომანი, გამოვიდა 2000 წელს
ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი (ფილმი), მეოთხე რომანის ეკრანიზაცია
ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი (საუნდტრეკი), მეოთხე რომანის ეკრანიზაციის საუნდტრეკი
ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი (თამაში), მეოთხე წიგნის მიხედვით
ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ფენიქსის ორდენი ძირითადად ეწოდება ჯოან როულინგის მიერ შექმნილი ჰარი პოტერის სერიის რომანების მეხუთე ტომს.

ფენიქსის ორდენი ასევე შეიძლება ნიშნავდეს:

ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი, რომანი, გამოვიდა 2003 წელს
ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი (ფილმი), მეხუთე რომანის ეკრანიზაცია
ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი (საუნდტრეკი), მეხუთე რომანის ეკრანიზაციის საუნდტრეკი
ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი (თამაში), მეხუთ წიგნის მიხედვით
ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი ძირითადად ეწოდება ჯოან როულინგის მიერ შექმნილი ჰარი პოტერის სერიის რომანების მეექვსე ტომს.

ნახევარპრინცი ასევე შეიძლება ნიშნავდეს:

ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი, რომანი, გამოვიდა 2005 წელს
ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი (ფილმი), მეექვსე რომანის ეკრანიზაცია
ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი (საუნდტრეკი), მეექვსე რომანის ეკრანიზაციის საუნდტრეკი
ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი (თამაში), მეექვსე წიგნის მიხედვით
კაპის ფლორისტული რეგიონი

კაპის ფლორისტული რეგიონი — ფლორისტული რეგიონი სამხრეთ აფრიკის უკიდურესი სამხრეთი ნაწილის სიახლოვეს. წარმოადგენს სამხრეთ აფრიკის ფლორისტული სამეფოს ერთადერთ ფლორისტულ რეგიონს და მოიცავს პროვინციას, რომელსაც კაპის ფლორისტულ პროვინციას უწოდებენ.

კაპის ფლორისტული რეგიონი უმცირესია მსოფლიოში სულ არსებული ექვსი ფლორის სამეფოდან და გამოირჩევა ენდემიზმის განსაკუთრებული მრავალფეროვნებით, სულ გავრცელებულ მცენარეთა 9 000 სახეობიდან 69 % ენდემურია. ბიოლოგიურ ღირებულებასთან ერთად, განსაკუთრებით დიდია რეგიონის ეკონომიკური მნიშვნელობა — აქ საკმაოდ წარმატებითაა განვითარებული ეკოტურიზმი.

რეგიონი მოიცავს სამხრეთ აფრიკის დასავლეთ კაპის ხმელთაშუაზღვიური კლიმატის რეგიონს, რომელიც გადაჭიმულია აღმოსავლეთ კაპამდე. ესაა გარდამავალი ზონა ზამთრის ნალექიან რეგიონს (დასავლეთით) და ზაფხულის ნალექიან რეგიონს შორის (აღმოსავლეთით).

2004 წლიდან, კაპის ფლორისტული რეგიონი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ვაზნა

ვაზნა (უნიტარული ვაზნა) — წამლის ჭურჭელი მსროლელთა იარაღის და მცირეკალიბრიანი ქვემეხებისთვის (76 მმ-მდე), იტენება ერთ (ლათ. — „ერთობა“) ილეთში. უნიტარული ვაზნით შეიძლება იყოს არტირელიური გასროლა ან ვაზნა, რომელშიც ჭურვი (ტყვია, კარჩეტი ან საფანტის დატენვა), დენთის დატენვა, აალების ელემენტი (კაფსულა-აალებელი) და, ზოგჯერ, დამატებითი ელემენტების შეერთება ერთ მთლიანში ჰილზის საშუალებით. არტირელიური ვაზნა — არტირელიური გასროლა 20-76 მმ კალიბრის. ისეთივე გასროლა 76 მმ მეტი კალიბრით ეწოდება უნიტარული გადატენვის არტილერიული გასროლა.
მესტა

მესტა — მდინარე ბულგარეთსა და საბერძნეთში. ერთვის ეგეოსის ზღვას. სათავე აქვს ბულგარეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, რილის მთებში. წარმოიქმნება მდინარეების შავი და თეთრი მესტის შეერთების შედეგად. ორივე მდინარის ხეობები ციცაბო და ვიწროა, ხოლო დინება სწრაფი.

მდინარის სიგრძეა 230 კმ, აუზის ფართობი 2767,1 კმ². ბულგარეთის ტერიტორიაზე გაედინება დაახლოებით 126 კმ მანძილზე, დანარჩენი 104 კმ საბერძნეთშია. მესტის მთავარი შენაკადია მდინარე დოსპატი.

საბერძნეთის ტერიტორიაზე მდინარე კვეთს ბორცვებსა და დაბალმთიანეთებს. მდინარის ხეობა დაფარულია ფოთლოვანი ტყით, რომელიც ვრცელდება ორ წერტილს — ბულგარეთსა და საბერძნეთს შორის. ტყე ქმნის საზღვარს საბერძნეთის მაკედონიასა და თრაკიას შორის. ეგეოსის ზღვას ერთვის საბერძნეთის კუნძულ თასოსთან ახლოს. მდინარე მესტა შესართავში ქმნის დელტას, სადაც განვითარებულია ხშირი ჭაობები.

აუზის ზემო და შუა ნაწილში იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით, ქვემო დინებაში ჭარბობს მხოლოდ წვიმის წყლები. წყლის ყველაზე დიდი ხარჯი ზამთარშია. წყლის ხარჯი უდრის 14,62 მ³/წმ-ს, საბერძნეთისა და ბულგარეთის საზღვრების გადაკვეთასთან დაახლოებით 32 მ³/წმ. მდინარის წყალი გამოიყენება სარწყავად.

მდინარე მესტა სათივად საბერძნეთის საზღვრამდე „მესტად“ იწოდება, საბერძნეთში შემოსვლის შემდეგ ეწოდება „ნესტოსი“.

გალერეა
პელოპონესის პერიფერია

პელოპონესი — საბერძნეთის პერიფერია.

ნომები (პრეფექტურები)
არკადია — 100 611 მაცხოვრებელი
არგოლიდა — 108 636 მაცხოვრებელი
კორინთია — 144 527 მაცხოვრებელი
ლაკონია — 100 871 მაცხოვრებელი
მესენია — 180 264 მაცხოვრებელი

ქალაქები
პელოპონესის პერიფერიის მთავარი ქალაქებია (2001 წლის აღწერის მიხედვით):
კალამატა (54 065 მაცხოვრებელი)
კორინთო (30 434 მაცხოვრებელი)
ტრიპოლი (28 976 მაცხოვრებელი)
არგოსი (25 068 მაცხოვრებელი)
სპარტა (16 473 მაცხოვრებელი)
ნაფპლიონი (13 124 მაცხოვრებელი)
რობენი (კუნძული)

რობენის კუნძული — კუნძული ატლანტის ოკეანეში, მდებარეობს მაგიდის უბეში, შედის სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის დასავლეთი კაპლანდის პროვინციაში. ქალაქ კეიპტაუნის სანაპიროდან დაშორებულია 6,9 კმ-ით, ხოლო მატერიკიდან 8 კმ-ით. 2011 წლის აღწერის თანახმად კუნძულზე ცხოვრობს 116 ადამიანი.

კუნძულის მთელი ტერიტორია მდებარეობს სახელმწიფოს საკუთრებაში, იმ მიწის გამოკლებით, რომელზეც დგას ეკლესია.

გეოგრაფია
კუნძულს უხეში ოვალის ფორმა გააჩნია, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ მისი სიგრძე 3,3 კმ-ია, სიგანე 1,9 კმ, ხოლო მთლიანი ფართობი 5,18 კმ². რომელიც შემდეგ ციხიდან გაიქცა და მაგიდის უბის სანაპიროებთან დაიხრჩო.

1846 წლიდან 1931 წლამდე კუნძულზე ფუნქციონირებდა კეთრით დაავადების სამკურნალო კოლონია და ცხოველთა საკარანტინო სადგური; აქ ასევე ასახლებდნენ გონებრივად დაავადებულებს ან ასეთად ჩათვლილებს. 1864 წელს ამოქმედდა შუქურა.

მეორე მსოფლიო ომის დროს კუნძული გაამაგრეს და გამოიყენებოდა ქალაქ კეიპტაუნის დასაცავად, ხოლო 1960-იანი წლების შუიდან 1991 წლის ჩათვლით იყო მაქსიმალურად მკაცრი რეჟიმის სახელმწიფო ციხე. დაპატიმრებულთა დიდ უმრავლესობას შეადგენდნენ შავკანიანი პოლიტპატიმრები. 1964 წლიდან 1982 წლის ჩათვლით ამ ციხეში ნომრით 46664 იჯდა ნელსონ მანდელა, მომავალში — პირველი შავკანიანი სამხრეთ აფრიკის პრეზიდენტი და ნობელის პრემიის ლაურეატი. რობენის ციხის სხვა ცნობილ პატიმრებს შორის იყვნენ აპარტეიდის წინააღმდეგ ისეთი მებრძოლები, როგორებიცაა უოლტერ სისულუ, გოვან მბეკი, რობერტ სობუკვე, კგალემა მოტლანტე, ჯეიკობ ზუმა და სხვები. ციხეში დამყარებული იყო უმკაცრესი რეჟიმი, ხოლო სამოქალაქო პირებს, მეთევზეების ჩათვლით, კუნძულზე შესვლა მკაცრად ეკრძალებოდათ. კუნძული უკანასკნელმა პოლიტპატიმარმა დატოვა 1991 წელს. კუნძული საშუალო რეჟიმის ციხის სახით არსებობას აგრძელებდა 1996 წლამდე.

მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 116 ადამიანს, აქედან მამაკაცია 56,90 % (66 ადამიანი) და ქალი 43,10 % (50 ადამიანი). ამავე აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის 60,34 %-ს (70 ადამიანი) შეადგენენ შავკანიანები; ფერადკანიანთა რაოდენობაა 13,79 % (16 ადამიანი); თეთრკანიანი მოსახლეობა შეადგენს კუნძულის მაცხოვრებელთა 23,28 %-ს (27 ადამიანი); სხვები კი 2,59 %-ს (3 ადამიანი).

2011 წლის აღწერის მონაცემებით კუნძულის მოსახლეობის 37,93 %-ის (44 ადამიანი) მშობლიური ენაა კოსა; მოსახლეობის 35,34 % (41 ადამიანი) ლაპარაკობს აფრიკაანსზე, 15,52 % (18 ადამიანი) საუბრობს ზულუს ენაზე, 7,76 % (9 ადამიანი) ინგლისურ ენაზე, 1,72 % (2 ადამიანი) სესოთოს ენაზე და ასევე 1,72 % (2 ადამიანი) ტსვანას ენაზე.

ტერიტორიის დაცვა
1997 წელს კუნძული გადაკეთდა ღია ცის ქვეშ არსებულ მუზეუმად და გამოცხადდა ეროვნულ ძეგლად. დღეისათვის კუნძული დასვენებისთვის პოპულარული ადგილია; 1999 წლიდან კუნძული შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. კეიპტაუნიდან კუნძულზე შესაძლებელია ბორნით მოხვედრა, რომელიც, თუ ამინდი იძლევა შესაძლებლობას, ფუნქციონირებს მთელი წლის განმავლობაში.

რობენის კუნძული მუდამ წარმოადგენდა დიდ ხიფათს ნაოსნობისათვის. ოკეანის ტალღები გამუდმებით ურტყავს კუნძულის ნაპირებს და ნებისმიერი გემი, რომელიც კუნძულის ახლოს მეჩეჩზე შეჯდება, იმწამსვე იშლება ტალღებისაგან. კუნძულის ირგვლივ არსებულ წყლებში თავისი ბოლო დღეები განიცადა ბევრმა გემმა; ძვირფასეულობა, რომელიც ზოგიერთ მათგანს გადაჰქონდა, დღემდე არ არის აღმოჩენილი.
ლიობრეგატი

ლიობრეგატი — მდინარე ესპანეთში, პირენეს ნახევარკუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, კატალონიაში. სათავე აქვს პირენეებში, ზღვის დონიდან 1259 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 175 კმ, აუზის ფართობი 4.948 კმ², შუა დინებაში კვეთს კატალონიის მთებს და ერთვის ხმელთაშუა ზღვას. ლიობრეგატი მარცხნიდან იერთებს მდინარე კარდენერს. შესართავთან ქმნის დელტას, რომლის ფართობია 100 კმ². წყლის საშუალო ხარჯი 19 მ³/წმ, შესართავში 20,77 მ³/წმ. ზღვას შეერთვის ქალაქ ბარსელონასთან ახლოს. შესართავთან ნაპოვნია ძვ. წ. ათასწლეულის დასახლებების კვალი.
იონიის კუნძულები

იონიის კუნძულები — კუნძულთა ჯგუფი საბერძნეთის დასავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ეს სახელი კუნძულთა ჯგუფმა მათი იონიის ზღვაში მდებარეობიდან გამომდინარე მიიღო. ამ კუნძულებს ხშირად ეძახიან „შვიდ კუნძულს“.

ძირითადი კუნძულების სიაში შედის :
კერკირა (ცნობილია ასევე, როგორც კორფუ)
პაკსოსი
ლეფკასი
ითაკა
კეფალონია
ზაკინფი
კიტირა

იონიის კუნძულები საბერძნეთის ერთადერთია ნაწილია, რომელიც არასდროს არ ყოფილა ოსმალეთის იმპერიის მმართველობის ქვეშ.
ასოპოსი

ასოპოსი  — ბერძნულ მითოლოგიაში მდინარის ღმერთი.

საბერძნეთში იყო ოთხი მდინარე, რომელსაც ერქვა ასოპოსი. ერთი სიკიონს გაივლიდა და კორინთოს უბეს ერთვოდა; მეორე ბეოტიაში იყო და თებეს ჩაუვლიდა; მესამე თერმოპილესთან იყო; მეოთხე — პაროსზე.

ბერძნულ მითოლოგიაში არსებობს ასოპოსის წარმომავლობის სხვადასხვა ვერსია, რომლის მიხედვითაც ასოპოსი იყო შვილი ოკეანისა და ტეფიას; ან პეროსა და პოსეიდონის; ან ზევსისა და ევრინომეს. მისი ცოლი იყო მეტოპა. ასოპოსს ჰყავდა ორი ვაჟი პელასგოსი და ისმენოსი და 12 ქალიშვილი: ანტიოპე, კერკირა, სალამისი, ეგინა, პირენა, კლეონა, თებე, ტანაგრა, ფესოპია, ასოპიდა, სინოპე, ორნია, ხალკიდა, პლატეა.

როდესაც ზევსმა მოიტაცა მისი ქალიშვილი ეგინა, ასოპოსი დაედევნა მას, მაგრამ ზევსმა ის დაამარცხა ელვით. ამიტომ მდინარე ასოპოსში არის ნახშირები.
საბერძნეთის ნომები

ნომი (მუნიციპალიტეტი; ) — მეორე დონის ადმინისტრაციული ერთეული საბერძნეთში.

ქვემოთ მოცემულია ყველა ნომები საბერძნეთში მათი ადგილმდებარეობის ადმინისტრაციული რაიონების და რუკაზე ნუმერაციის შესაბამისად.

ატიკა
1. ატიკა:
1.1. ათენი
1.2. აღმოსავლეთი ატიკა
1.3. პირეი
1.4. დასავლეთი ატიკა

ცენტრალური საბერძნეთი
2. ევბეია
3. ევრიტანია
4. ფოკიდა
5. ფთიოტიდა
6. ბეოტია

ცენტრალური მაკედონია
7. ქალკიდიკი
8. იმათია
9. კილკისი
10. პელა
11. პიერია
12. სერე
13. სალონიკი

კრეტა
14. ხანიის ნომი
15. ირაკლიონის ნომი
16. ლასითის ნომი
17. რეთიმნოს ნომი

აღმოსავლეთი მაკედონია და თრაკია
18. დრამის ნომი
19. ევროსი
20. კავალის ნომი
21. როდოპის ნომი
22. ქსანთის ნომი

ეპიროსი
23. არტის ნომი
24. იანინის ნომი
25. პრევეზის ნომი
26. ტესპროტია

იონიის კუნძულები
27. კერკირის ნომი
28. კეფალონიის ნომი
29. ლეფკადის ნომი
30. ზაკინთოსის ნომი

ჩრდილოეთ ეგეოსის კუნძულები
31. ქიოსის ნომი
32. ლესბოსის ნომი
33. სამოსის ნომი

პელოპონესი
34. არკადია
35. არგოლიდა
36. კორინთია
37. ლაკონია
38. მესინია

სამხრეთ ეგეოსის კუნძულები
39. კიკლადის ნომი
40. დოდეკანესის ნომი

თესალია
41. კარდიცის ნომი
42. ლარისის ნომი
43. მაგნისია
44. ტრიკალის ნომი

დასავლეთ საბერძნეთი
45. აქაია
46. ეტოლია და აკარნანია
47. ელისი

დასავლეთი მაკედონია
48. ფლორინის ნომი
49. გრევენის ნომი
50. კასტორია
51. კოზანის ნომი
დოსპატი

დოსპატი — მდინარე ბულგარეთსა და საბერძნეთში. მდინარე მესტას მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს როდოპის მთებში, ზღვის დონიდან 1647 მ სიმაღლეზე.
სიგრძე 97 კმ, აუზის ფართობი 633 კმ². ზემო დინებაში მთის მდინარეა გამოკვეთილი სწრაფი დინებით, ქვემო მონაკვეთში ვაკის მდინარეა.

ძირითადად ბულგარეთის ტერიტორიაზე მიედინება, საბერძნეთში შესვლის შემდეგ შეერთვის მდინარე მესტას.

მდინარეზე აგებულია ჯებირი, რომელიც ქმნის ამავე სახელწოდების წყალსაცავს.

გალერეა
ერითროპოტამოსი

ერითროპოტამოსი ( – „წითელი მდინარე“) — მდინარე ბულგარეთის სამხრეთ და საბერძნეთის ჩრდილოეთ ნაწილში. მიედინება ბულგარეთის ივაილოვგრადის ოლქისა და საბერძნეთის ევროსის ნომის ტერიტორიაზე.
მდინარის თურქული სახელწოდებაა „ “. სათავე აქვს როდოპის მთების სამხრეთ კალთაზე. სიგრძე დაახლოებით 100 კმ. მდინარე მარიცას ერთვის ქალაქ დიდიმოტიქონთან ახლოს.

ჯერ გაედინება ჩრდილოეთური მიმართულებით, შემდეგ აღმოსავლეთისაკენ იხრება, სანამ ისევ ჩრდილოეთურ მიმართულებას არ მიიღებს.
შემდეგ ისევ აღმოსავლურ დინებას ექვემდებარება მდინარე მარიცის შეერთებამდე. ქვემო დინებაში გაშლილია დაბლობ ტერიტორიაზე.

ბულგარეთის ტერიტორიაზე ერითროპოტამოსს „ “ ეწოდება.
სალბიერი

სალბიერი — სოფელი საქართველოში, ახალგორის მუნიციპალიტეტში, ალევის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ქსნის ხეობაში. თემის ცენტრი (სოფლები: დელკანი, მოსაბრუნი, ნაგომევი, ჩორჩანი, ძეგლევი, ჯვარისუბანი). ზღვის დონიდან 1160 მ, ახალგორიდან 7 კმ, ქსნიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 33 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 17 კაცი.
უკანამხარი (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)

უკანამხარი — სოფელი საქართველოში, ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ცხრაძმის თემი), მდინარე ცხრაძმულის (ქსნის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1480 მ, ახალგორიდან 30 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 კაცი. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ლარგვისის სასოფლო საბჭოში. განვითარებული იყო მეცხვარეობა.
უკანაუბანი

უკანაუბანი — სოფელი საქართველოში, ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ცხრაძმის თემი), მდინარე ცხრაძმულის (ქსნის მარცხენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 1530 მ, ახალგორიდან 36 კმ., უკანამხარიდან 6 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 კაცი. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ლარგვისის სასოფლო საბჭოში. განვითარებული იყო მეცხვარეობა.
საქართველოს მწვანეთა პარტია

საქართველოს მწვანეთა პარტია —მემარცხენე-ცენტრისტული პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომლის ძირითადი პრინციპებია: ეკოლოგია, დემოკრატია, არაძალადობა.

ისტორია
1988 წლის მაისში „რუსთაველის საზოგადოებაში“ შეიქმნა „მწვანეთა მოძრაობის“ პირველი სეგმენტი-ეკოლოგიური ასოციაცია, რომლის თავმჯდომარედ ზურაბ ჟვანია აირჩიეს. 1990 წელს ჩამოყალიბდა მწვანეთა პარტია. პარტიის დამფუძნებლები იყვნენ: ზურაბ ჟვანია, გრიგოლ თუმანიშვილი, გიორგი ბარამიძე, რევაზ ადამია და ა.შ. 1990 წლის 28 ოქტომბრის არჩევნებში მწვანეები გაერთიანდნენ ბლოკ „თავისუფლება“-ში, მაგრამ ვერ გადალახეს ბარიერი. 1992 წლის არჩევნებში მწვანეებმა პარლამენტში გაიყვანეს 11 კაცი. 1993 წელს მწვანეთა პარტიის წევრები შეუერთდნენ მოქალაქეთა კავშირს. მწვანეთა პარტიიდან მოქალაქეთა კავშირის დაფუძნებაში მონაწილეობდნენ: ზურაბ ჟვანია, რევაზ ადამია, გიორგი ბარამიძე, ლევან მამალაძე, ზურაბ ნოღაიდელი და ა.შ.

2014 წლის ადგილობრივ არჩევნებში პარტიამ მიიღო 0,63%. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ მიიღო 1305 ხმა (0,07%).

2024 წლის 3 ივნისს ცნობილი გახდა, რომ პარტიამ ხელი მოაწერა საქართველოს პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის მიერ შექმნილ „ქართულ ქარტიას“.

2025 წლის 30 აგვისტოს პარტიამ დააფუძნა საკუთარი პოდკასტი "მწვანე ბილიკი" რომლის წამყვანიც მწვანეთა პარტიის კომიტეტის წევრი გურამ ნიკოლეიშვილია.

2025 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში პარტიამ მხოლოდ თბილისში მიიღო 1937 ხმა (0.639 %)

პოლიტიკური პლატფორმა

მწვანეთა პარტია მიზნად ისახავს ისეთი საზოგადოების შექმნას, „რომელშიც ყოველი ადამიანი უზრუნველყოფილი იქნება ჯანსაღი, სუფთა და უსაფრთხო გარემოთი, რომელიც ჰარმონიულად შეუხამებს ურთიერთს ამჟამინდელი და მომავალი თაობების ინტერესებსა და მოთხოვნილებებს, საზოგადოება, რომელიც ორიოდ ათწლეულში არ ამოწურავს საუკუნეებისთვის განკუთვნილ რესურსებს, რომელშიც ადამიანი კი არ იარსებებს სახელმწიფოსთვის, არამედ სახელმწიფო – ადამიანისათვის, სადაც ყოველ მოქალაქეს ექნება საკუთარი შესაძლებლობების სრულად გამოვლენის საშუალება; საზოგადოება, რომლისთვისაც თითოეული ადამიანის სიცოცხლე უდიდესი ფასეულობა იქნება“.
ცენტრალური საბერძნეთი

ცენტრალური საბერძნეთი  — ისტორიულ-გეოგრაფიული რეგიონი საბერძნეთის ცენტრალურ ნაწილში. გვიანდელი შუა საუკუნეების საბერძნეთში ოსმალთა ბატონობის დროს, ტერიტორია ცნობილი იყო როგორც რუმელია . ეს დასახელება სასაუბრო თურქულში დღემდე გამოიყენება.

ცენტრალური საბერძნეთი 1987 წლის რეფორმამდე საბერძნეთის ადმინისტრაციული რეგიონი იყო, ამჟამად კი მისი ტერიტორია სამი პერიფერიის შემადგენლობაშია მოქცეული: უდიდესი ნაწილი ეკუთვნის ცენტრალური საბერძნეთის პერიფერიას, რომელიც მთლიანად ცენტრალური საბერძნეთის რეგიონის ტერიტორიაზე მდებარეობს, ხოლო დანარჩენი ნაწილები დასავლეთ საბერძნეთის და ატიკას პერიფერიების შემადგენლობაშია.

ცენტრალურ საბერძნეთის პერიფერიაში შედის 6 ნომი:
ევბეის ნომი
ევრიტანია
ფტიოტიდა
ფოკიდა
ბეოტია

პერიფერიის ცენტრია - ქალაქი ლამია.

გეოგრაფია
მთები
ცენტრალური საბერძნეთი ყველაზე მთიანი რეგიონია საბერძნეთში. ცხრილში მოცემულია უდიდესი მთები:

ქალაქები
ათენი

ლამია

ჩალკიდა

აგრინიო

თებე

ლივადეია
ფთიოტისი

ფთიოტიდა  — ნომი საბერძნეთში, ცენტრალური საბერძნეთის რეგიონში, ნომის დედაქალაქია — ლამია.

ბერძნული მითოლოგიის მიხედვით აქ ცხოვრობდა კირენა, სანამ მას აპოლონი წაიყვანდა ლიბიაში. ილიადას გმირი აქილევსი ჰომეროსის მიხედვით იყო ფტიოტიდის მეფის პელევსის შვილი.
მოსახლეობის რაოდენობა — 178 771 ადამიანი
ფართობი — 4 441 კმ²
ქალკიდიკი

ქალკიდიკი  — ნომი საბერძნეთში, ცენტრალური მაკედონიის რეგიონში. ნომის დედაქალაქია — პოლიგიროსი. ქალკიდიკი ნომს ქალკედონის ნახევარკუნძულის დიდი ნაწილი უკავია. ჩრდილოეთით და ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება სალონიკის ნომს, ხოლო დანარჩენი მხრიდან ეგეოსის ზღვა. ქალკიდიკის ნომის ტერიტორიაზე მდებარეობს კუნძულები: კასანდრა, სიტონია და აიონ-ოროსი (ათონი). ქალკიდიკი — პლაჟის ტურიზმის ცენტრია საბერძნეთში.

მოსახლეობის რაოდენობა — 104 894 ადამიანი
ფართობი — 2 918 კმ²
იმათია

იმათია  — ნომი საბერძნეთში, ცენტრალური მაკედონიის რეგიონში, . ნომის დედაქალაქია — ვერია. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება პელას ნომს, აღმოსავლეთით - სალონიკს, დასავლეთით - კოზანს, სამხრეთით - პიერიას. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ვერია. სხვა დიდი ქალაქები: ნაუსა , ალექსანდრია .

ისტორია
იმათიას ნომის ტერიტორიაზე მდებარეობს მაკედონიის უძველესი დედაქალაქი - ქალაქი ეგესი . ამ ადგილას ბერძენმა არქეოლოგმა მანოლის ანდრონიკოსი არქეოლოგიური გათხრებისას აღმოაჩინა ალექსანდრე მაკედონელის მამის ფილიპე -ის საფლავი.

მოსახლეობის რაოდენობა — 144,835 ადამიანი
ფართობი —1,701 კმ²
შოთა ძიძიგური

შოთა ვარლამის ძე ძიძიგური (დ. 15 აგვისტო, 1911, მათხოჯი — გ. 14 დეკემბერი, 1994) — ქართველი ენათმეცნიერი, ქართული ენისა და დიალექტების მკვლევარი, ბასკოლოგი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1963), საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1974). საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1971).

შოთა ძიძიგური ავტორია მრავალი ნაშრომისა, რომლებშიც გაშუქებულია ქართული ენის გრამატიკის მისი ისტორიის დიალექტოლოგიის ლექსიკოლოგია-ლექსიკოგრაფიის, ონომასტიკის, აგრეთვე ზოგადი ენათმეცნიერული ფოლკლორისტიკის, ლიტერატურათმცოდნეობის საკითხები.

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
ბასკური ენისა და ლიტერატურის საზოგადოება, თავმჯდომარე
საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1974-)
ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი მუდმივი სახელმწიფო კომისია, წევრი
ქსე-ე-ს ენათმეცნიერების საბჭო, თავმჯდომარე

ნაშრომები
„ძიებანი ქართული დიალექტოლოგიიდან“, სამეცნიერო-მეთოდური კაბინეტის გამომცემლობა, თბილისი, 1954.
„ქართული დიალექტების ქრესტომათია ლექსიკონითურთ“, სამეცნიერო-მეთოდური კაბინეტის გამომცემლობა, თბილისი, 1956.
„ქართული სალიტერატურო ენის ისტორიისათვის“, საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1959.
„ნიკო მარი — ქართული კულტურის მკვლევარი“, ნაკადული, თბილისი, 1965.
„ენა და ლიტერატურა“, ლიტერატურა და ხელოვნება, თბილისი, 1965.
„აკაკი შანიძე“, უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბილისი, 1967.
„ქართული დიალექტოლოგიური ძიებანი“, განათლება, თბილისი, 1970.
„ქართველ კლასიკოსთა ენობრივი მემკვიდრეობა“, საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1971.
„კავშირები ქართულ ენაში“, უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბილისი, 1973.
„ლიტერატურულ-ენათეცნიერული ნარკვევები“, მერანი, თბილისი, 1974.
„ქართული დიალექტოლოგიის მასალები“, განათლება, თბილისი, 1974.
„ქართული დიალექტოლოგიის მასალები“, განათლება, თბილისი, 1974.
„საენათმეცნიერო საუბრები“ (მეორე შევსებული გამოცემა), თბილისი, მეცნიერება,1975
„ბასკები და ქართველები“, საბჭოთა საქართველო, თბილისი, 1982.
„საენათმეცნიერო საუბრები“, ნაკადული, თბილისი, 1982.
„ნიკო მარი, ქართული კულტურის მკვლევარი“, მეცნიერება, თბილისი, 1985.
„სიტყვის ცხოვრება“, მერანი, თბილისი, 1988.
„რთული წინადადების პრობლემა ქართულ ენაში, კავშირებისა და საკავშირებელი სიტყვების საფუძველზე“, მეცნიერება, თბილისი, 1989.
რობოტი პოლიციელი

რობოტი პოლიციელი — 1987 წელს ამავე სახელწოდების ფილმით დაწყებული ფრენჩაიზი. მისი გაგრძელება, რობოტი პოლიციელი 2, გამოვიდა 1990 წელს, ხოლო მესამე ფილმი, რობოტი პოლიციელი 3 - 1993 წელს. გადატვირთვა მოხდა 2014 წელს, ახალი ფილმის გამოშვებით.

ამ თემაზე აგრეთვე გამოვიდა რამდენიმე ტელესერიალი, ვიდეო თამაში და კომიქსი. მთლიანობაში ფრენჩაიზმა მის შემქმნელებს მოუტანა 109,715,854 აშშ დოლარის ოდენობის შემოსავალი.

ფილმები
რობოტი პოლიციელი (1987)
რობოტი პოლიციელი 2 (1990)
რობოტი პოლიციელი 3 (1993)
რობოტი პოლიციელი (2014)
პიერია

პიერია  — ნომი საბერძნეთში, ცენტრალური მაკედონიის რეგიონში, . ნომის დედაქალაქია — კატერინი. პიერიაში არის მრავალი არქეოლოგიური ძეგლი: დიონი , პიდნა , პლატამონასი .პიერიას ნომის სამხრეთით მდებარეობს საბერძნეთში ყველაზე დიდი მწვერვალი — ოლიმპო. ნომის დასავლეთი ნაწილი მთაგორიანი. ეს რეგიონი არის პლაჟის ტურიზმისა და ეკოტურიზმის ერთ-ერთი ცენტრი საბერძნეთში, ასევე ალპინიზმისა და სათხილამურო სპორტის.

მოსახლეობის რაოდენობა — 129 846 ადამიანი
ფართობი —1516 კმ²

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული პიერია იყოფა 3 მუნიციპალიტეტად.
გალიკოსი

გალიკოსი — მდინარე საბერძნეთში. სათავე აქვს კრუსის მთების სამხრთეთ კალთაზე. საერთო სიგრძე დაახლოებით 65 კმ. აუზის ფართობი 930-იდან 1022 კმ²-მდე.
მიედინება სამხრეთისაკენ, გაივლის რა ქალაქ კილკისს, შეერთვის თერმეკოსის ყურეს სანდოსსა და სალონიკს შორის.

ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა ზემო მონაკვეთში შეადგენს 480 მმ-ს, რომელთაგან 70 % მოდის ოქტომბრიდან მაისის ჩათვლით.
ნავარინოს ბრძოლა

ნავარინოს ბრძოლა — საზღვაო ბრძოლა რომელიც 1827 წლის 20 ოქტომბერს, საბერძნეთის რევოლუციის (1821-1832) დროს ნავარინოს ყურეში (ნავარინო პილოსის ძველი იტალიური სახელია), პელოპონესის ნახევარკუნძულის სამხრეთ სანაპიროსთან, იონიის ზღვაში გაიმართა. ოსმალეთის იმპერისს და ეგვიპტის გაერთიანებული არმადა გაანადგურეს ბრიტანულმა, ფრანგულმა და რუსულმა საზღვაო ძალებმა. აღსანიშნავია, რომ ისტორიაში ეს იყო იალქნიანი გემებით გამართული უკანასკნელი ბრძოლა. ჩრდილოევროპული გემები უკეთესად იყვნენ აღჭურვილი, ვიდრე ეგვიპტური და ოსმალური, რისი წყალობითაც მათ გადამწყვეტი გამარჯვება მოიპოვეს.
პლოტინე

პლოტინუსი (დ. 204/205 — გ. 270) — ანტიკური მსოფლიოს ერთ–ერთი დიდი ფილოსოფოსი, ნეოპლატონიკოსი, ნეოპლატონიზმის უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი. მისი თეორიის სისტემაში სამი ცნება გამოიყოფა: ერთადერთი, ინტელექტი და სული. მისი მასწავლებელი ამონიუს საკასი იყო. იგი პლატონური ტრადიციის მიმდევარია. მე-19 საუკუნეში ისტორიკოსებმა მოიგონეს ტერმინი ნეოპლატონიზმი და დაუკავშირეს იგი პლოტინუსსა და მის ფილოსოფიას, რომელსაც გვიან ანტიკურ ხანაში უზარმაზარი გავლენა ჰქონდა. პლოტინუსის ბიოგრაფია, ძირითადად, პორფირიუსის წინასიტყვაობიდან არის ცნობილი, რომელიც მან პლოტინუსის ენეადებს დაურთო. მისი მეტაფიზიკური ნაწერები საუკუნეების განმავლობაში ახდენდა გავლენას პაგანისტებზე, ქრისტიანებზე, ებრაელებზე, ისლამისტ და გნოსტიკ მეტაფიზიკოსებსა და მისტიკოსებზე.

ბიოგრაფია
დაიბადა ლიკოპოლისში, ქვემო ეგვიპტეში. ადრეული წლები გაატარა ალექსანდრიაში, თავის დროზე მეცნიერებისა და კულტურის ერთ-ერთ უმსხვილეს ცენტრში. 231/232-242 წლებში სწავლობდა ფილოსოფოს ამონიუს საკასთან (რომლის მოსწავლე ასევე იყო ორიგენიც, ქრისტიანული ეკლესიის ერთ-ერთი მასწავლებელი). 242 წელს, რათა გაცნობოდა ირანულ და ინდურ ფილოსოფიას, იმპერატორ გორდიანე -ს ირანულ ლაშქრობაში გაჰყვა. 243/244 წელს დაბრუნდა რომში, სადაც დააარსა საკუთარი სკოლა და დაიწყო მასწავლებლობა. აქ შეიკრა მისი მიმდევრების წრე, რომელიც საზოგადოების სხვადასხვა ფენასა და ნაციონალობას აერთიანებდა. 265 წელს იმპერატორ გალიენის მფარველობის ქვეშ, წარუმატებელი აღმოჩნდა მცდელობა განეხორციელებინა პლატონის სახელმწიფოს იდეა — დაეარსებინა ფოლოსოფოსების ქალაქი, პლატონოპოლისი, რომელიც რელიგიური აზროვნების ცენტრი იქნებოდა. 259/260 წელს, უკვე ხანდაზმულობაში დაიწყო თავისი სწავლებებისთვის წერილობითი ფორმის მიცემა. პლოტინუსის ფრაგმენტულ ჩანაწერებს პორფირიუსმა გაუკეთა რედაქტირება, თავი მოუყარა და გამოსცა. პორფირიუსმა ისინი ექვს ნაწილად დაყო, თითოეული დანაყოფი — ათ ნაწილად (აქედან მოდის მოდის პლოტინუსის 54 ტრაქტატის სახელწოდებაც — ენეადები, , ათიანები).