ნიკოლაი ტოლსტოი

გრაფი ნიკოლაი ტოლსტოი (, დ. 26 ივნისი, 1794 — გ. 21 ივნისი, 1837, ტულა) — რუსი ოფიცერი ტოლსტოების ოჯახიდან, მწერალ ლევ ტოლსტოის მამა.

ბიოგრაფია
ნიკოლაი ტოლსტოი ყაზანის გუბერნატორის, გრაფ ილია ტოლსტოის და მისი ცოლის პელაგია ნიკოლაევნას, დაბადებით გრაფინია გორჩაკოვას, ერთადერთი ვაჟია, რომელმაც მიაღწია სრულწლოვანებას და მშობლებისაგან მემკვიდრეობით მიიღო ნიკოლსკოე-ვიაზემსკოეს ქონება. 6 წლის ასაკში ჩაირიცხა საჯარო სამსახურში. 16 წლის ასაკში მას კოლეჯის რეგისტრატორის წოდება ჰქონდა. 17 წლის ასაკში გადავიდა სამხედრო სამსახურში.

ირკუტსკის გუსართა პოლკში ნიკოლაი ტოლსტოი მონაწილეობდა 1812 წლის სამამულო ომში და უცხოურ ლაშქრობებში (ლეიტენანტის წოდებით). მონაწილეობა მიიღო დრეზდენისა და ლაიფციგის ბრძოლებში და დაჯილდოვდა წმინდა ვლადიმირის მე-4 ხარისხის ორდენით და შტაბის კაპიტნის წოდებით. 1814 წელს იგი ფრანგებმა შეიპყრეს სენტ-ობინში, საიდანაც გაათავისუფლეს მხოლოდ კამპანიის ბოლოს. 1814 წლის 8 აგვისტოს რუსეთში დაბრუნების შემდეგ იგი საკავალერიო პოლკში გადაიყვანეს და დაინიშნა გენერალ-ლეიტენანტი ა. გორჩაკოვის ადიუტანტად.

1824 წელს გადადგა პენსიაზე პოლკოვნიკის წოდებით. ბედნიერად გაატარა ახალგაზრდობა, მან დაკარგა უზარმაზარი თანხა და მთლიანად გაანადგურა თავისი ბიზნესი.

ერთ დროს გრაფ ტოლსტოის უყვარდა თავისი მეორე ბიძაშვილი ტატიანა ერგოლსკაია, რომელიც ობოლი იყო. ისინი ერთად იზრდებოდნენ, მაგრამ ნიკოლაი არ ჩქარობდა მასთან ქორწინებას, იმ იმედით, რომ უფრო მდიდარ და მომგებიან საცოლეს იპოვიდა. იმისათვის, რომ დალაგებულიყო მისი უწესრიგო საქმეები, ნიკოლაი ტოლსტოი, ნიკოლაი როსტოვის მსგავსად, 1822 წლის 9 ივლისს დაქორწინდა არამიმზიდველ და არც ისე ახალგაზრდა გრაფინია მარია ვოლკონსკაიაზე, იასნაია-პოლიანას ქონების მემკვიდრეზე. 1824 წლის შემოდგომაზე მან დაასრულა მამულის სახლის მშენებლობა. 1829 წელს მან ცოლის მოსკოვის სახლის გაყიდვით დაიბრუნა ვალებისთვის გაყიდული ნიკოლსკოე-ვიაზემსკოე. მეზობელმა, რომელიც გრაფინია ტოლსტაიას უვლიდა სასიკვდილო სარეცელზე, წერდა:

ტოლსტოებს ჰყავდათ ოთხი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი:

ნიკოლაი (1823-1860) — გარდაიცვალა ტუბერკულიოზით.
სერგეი (1826-1904) — დაამთავრა ყაზანის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის მათემატიკის ფაკულტეტი, მგზნებარე მონადირე, დაქორწინდა ბოშა მარია შიშკინაზე, ყავდა 11 შვილი, რომელთაგან 7 გარდაიცვალა ბავშვობაში.
დიმიტრი (1827-1856) — დაამთავრა ყაზანის უნივერსიტეტის მათემატიკის ფაკულტეტი, გარდაიცვალა ტუბერკულიოზთ.
ლევ (1828-1910)
მარია (1830-1912) — ქორწინებიდან ჰყავდა 4 შვილი და ერთი უკანონო ქალიშვილი.

დედის გარდაცვალების შემდეგ მათი აღზრდა ტატიანა ერგოლსკაიამ აიღო. მან 1836 წლის 16 აგვისტოს დაწერა [3]:

ბიძაშვილისგან, სენატორ ლ. პეროვსკის მეუღლისაგან, მემკვიდრეობის მიღების შემდეგ, ნიკოლაიმ მოახერხა ფინანსური მდგომარეობის გაუმჯობესება და რამდენიმე სოფლის ყიდვაც კი. 1836 წელს მან ააგო ქვის ეკლესია ნიკოლსკოე-ვიაზემსკოეში. მომდევნო წლის ზაფხულში, გრაფი ნიკოლაი ტოლსტოი ტულაში გაემგზავრა. მან ქუჩაში სეირნობისას გონება დაკარგა და მოულოდნელად გარდაიცვალა „ინსულტით“. იგი ცოლის მსგავსად ყოჩაკოვის სასაფლაოზე დაკრძალეს.

იგი იყო ლევ ტოლსტოის ცნობილი რომანის „ომისა და მშვიდობა“ გმირის ნიკოლაი როსტოვის პროტოტიპი. ბიოგრაფიების დამთხვევის ძირითადი პუნქტებია: სამხედრო სამსახური, პენსიაზე გასვლა, ქორწინება მდიდარ საპატარძლოზე განადგურებისგან თავის გადასარჩენად, ეკონომიური მენეჯმენტი და, საბოლოო ჯამში, ფინანსური წარმატება. ნიკოლაი როსტოვის გარეგნობის, მანერებისა და ჩვევების აღწერა, სიმპათიური, იმპულსური, ენთუზიასტი და კეთილი, მაგრამ არა საკმარისად ღრმა ადამიანი, კარგი მასპინძელი და ოჯახის კაცი, დიდწილად ემთხვევა მამის აღწერას. თავის მოგონებებში ლევ ტოლსტოი აღნიშნავს, რომ მამამისს ჰქონდა „წითელი კისერი“, „მხიარული, სწრაფი ნაბიჯი“, „მხიარული, ნაზი ხმა“, „კეთილი, ლამაზი თვალები“ და „მოხდენილი, გაბედული მოძრაობები“.