iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
პოლო კოქტა

პოლო-კოქტა — პოლონური კოლა სასმელი, რომელიც 1970-იან წლებში გამოჩნდა. პოლო-კოქტა ორიგინალი კოკა-კოლას შემცვლელად გამოჩნდა, რომელიც პოლონურ მაღაზიებში აშშ-დან საბჭოთა ბლოკის ქვეყნებში ექსპორტის შეზღუდვის გამო არ იყო ხელმისაწვდომი. თავდაპირველად ის კოქტაზე იყო დაფუძნებული, რომელიც სლოვენიიდან ძალიან პოპულარული სასმელი იყო.

პოლო-კოქტას წარმოება 1980-იან წლებში შეწყდა, მაგრამ რამდენიმე წლის განმავლობაში აღდგა კერძო კომპანია -ს მიერ, რომელმაც ბრენდის ყველა უფლება შეიძინა -სტილის მქონე პროდუქტების მუდმივად პოპულარულ მოთხოვნაზე რეაგირების შედეგად. პოლო-კოქტას გემო ზოგჯერ კოკა-კოლასა და პეპსის ნაზავს აღწერს.

გარკვეული პერიოდის განმავლობაში პოლო-კოქტას სახელი შეეცვალა და პოლო-კოლა დაერქვა, პროდუქტის შეცვლის გარეშე. თუმცა, 2016 წელს პოლო-კოქტას სახელი კვლავ პოლო-კოქტად დაერქვა.

პოლო-კოქტა მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა იულიუს მაჩულსკის პოლონურ ფილმში „მეფეები“, სადაც ის მნიშვნელოვან სიუჟეტურ ინსტრუმენტს წარმოადგენდა.
ფრესკოლიტა

ფრესკოლიტა — ვენესუელური კოლა. გემოთი საღეჭი რეზინის მსგავსია. ფრესკოლიტა ვენესუელას ზოგიერთ ადგილას ასევე გამოიყენება ცხობისთვის. ვენესუელას გარდა, ის ხელმისაწვდომია აშშ-ში, ლათინურ ამერიკასა და ევროპაში ლათინური ამერიკის სასურსათო პროდუქტების სპეციალიზებულ მაღაზიებში.

მიუხედავად იმისა, რომ 2002 წლისთვის კოკა-კოლას მოხმარება უფრო მეტი იყო, გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ფრესკოლიტა ქვეყნის გამაგრილებელი სასმელების ზოგადი ბაზრის უფრო მეტ ნაწილს იკავებდა. ვენესუელაში კოკა-კოლას გამაგრილებელი სასმელების გაყიდვების 45%-მდე ჰიტში, ფრესკოლიტასა და ჩინოტოში მოდის.
კლარკი (მთვარის კრატერი)

კრატერი კლარკი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ელვინ კლარკის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 52.11 კმ, სიღრმე — 2.38 კმ.

სატელიტური კრატერები
კლაუზიუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი კლაუზიუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ფიზიკოსის, რუდოლფ კლაუზიუსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 24.2 კმ, სიღრმე — 1.88 კმ.

სატელიტური კრატერები
კლეიმიონოვი (მთვარის კრატერი)

კრატერი კლეიმიონოვი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ივან კლეიმიონოვის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 55.98 კმ, სიღრმე — 2.43 კმ.

სატელიტური კრატერები
კლეიმიონოვის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
კლაინი (მთვარის კრატერი)

კრატერი კლაინი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ასტრონომისა და მეტეოროლოგის, ჰერმან იუზეფ კლაინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 43.47 კმ, სიღრმე — 2.25 კმ.

სატელიტური კრატერები
კლერო (მთვარის კრატერი)

კრატერი კლერო — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრანგი მათემატიკოსის, ალექსი კლოდ კლეროს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 76.89 კმ, სიღრმე — 2.78 კმ.

სატელიტური კრატერები
კლუტი (მთვარის კრატერი)

კრატერი კლუტი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა დანიელ კლუტის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 77.47 კმ, სიღრმე — 2.78 კმ.

სატელიტური კრატერები
კობლენცი (მთვარის კრატერი)

კრატერი კობლენცი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა უილიამ კობლენცის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 32.66 კმ, სიღრმე — 2.06 კმ.

სატელიტური კრატერები
კობლენცის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
კოლჰერსტერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი კოლჰერსტერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ვერნერ კოლჰერსტერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 78.78 კმ, სიღრმე — 2.79 კმ.

სატელიტური კრატერები
კოლჰერსტერის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
ედირნეს სასახლე

ედირნეს სასახლე , ან ძველად ახალი იმპერიული სასახლე — ოსმალეთის სულთნების ყოფილი რეზიდენცია ედირნეში (რომელიც იმ დროს ადრიანოპოლის სახელით იყო ცნობილი). ის აშენდა იმ ეპოქაში, როდესაც ქალაქი იმპერიის დედაქალაქს წარმოადგენდა. სასახლის შენობათა მხოლოდ მცირე ნაწილმა მოაღწია დღემდე, თუმცა ამჟამად სარეკონსტრუქციო სამუშაოები მიმდინარეობს.

სასახლის ისტორია
სასახლე აშენდა სანადირო ადგილას, ტყიან ტერიტორიაზე, რომელიც მოიცავდა 30-35 ჰექტარს . ის მდებარეობდა ქალაქის ჩრდილოეთით, თუნჯას მდინარის დასავლეთ ნაპირზე. მშენებლობა დაიწყო 1450 წელს მურად -ის მმართველობის დროს (1421-1444, 1446-1451), მაგრამ სულთნის გარდაცვალების გამო შეჩერდა. გარკვეული დროის შემდეგ, სამუშაოები განახლდა და 1475 წელს ის მეჰმედ დამპყრობელმა დაასრულა. შემდგომ წლებში, სასახლე უწყვეტად შენარჩუნდა და გაფართოვდა ახალი ნაგებობებით სულეიმან დიდებულის (1520-1566), აჰმედ -ის (1603-1617), მეჰმედ -ის (1648-1687), აჰმედ -ის (1691-1695) და აჰმედ -ის (1703-1730) მმართველობის დროს.

სასახლე გამოუყენებელი იყო 1718 წლიდან, როდესაც აჰმედ -მ თავისი რეზიდენცია სტამბოლში გადაიტანა, 1768 წლამდე, როდესაც ქალაქში მუსტაფა (1757-1774) დაბრუნდა. ამ ნახევარსაუკუნოვანი სიცარიელის განმავლობაში, სასახლე ნგრევის პირას მივიდა. დაზიანებას ხელი შეუწყო 1752 წლის მიწისძვრამ და 1776 წლის ხანძარმა ქალაქში. 1825 წელს, სასახლის ზოგიერთი ნაწილი მაჰმუდ -მ (1808-1839) შეაკეთა. სასახლე ძლიერ დაზიანდა, როდესაც 1829 წელს ედირნეს ოკუპანტმა რუსულმა ძალებმა ის სამხედრო ბანაკად გამოიყენეს. 1868-1873 წლებში, სასახლის კომპლექსის მრავალი შენობა ქალაქის იმჟამინდელმა გუბერნატორებმა აღადგინეს. საბოლოოდ, სასახლე დიდწილად განადგურდა, როდესაც 1877-1878 წლების რუსეთ-თურქეთის ომის დროს მოახლოებული რუსული ძალების შიშით, ედირნეს გუბერნატორის ბრძანებით, იქვე მდებარე საბრძოლო მასალების საწყობი მიზანმიმართულად ააფეთქეს.

არქიტექტურა
სასახლის კომპლექსი მოიცავდა 72 სხვადასხვა ნაგებობას, 117 ოთახით, 14 კოშკით, 18 სააბაზანოთი (ჰამამით), 8 მეჩეთით, 17 ჭიშკრითა და 13 სარდაფით. მისი დიდების ხანაში, სასახლის ტერიტორიაზე მცხოვრებ დაახლოებით 34,000 ადამიანს დაახლოებით 6,000 მსახური ემსახურებოდა.
კოლშუტერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი კოლშუტერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა არნოლდ კოლშუტერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 56.25 კმ, სიღრმე — 2.43 კმ.

სატელიტური კრატერები
კარტოფილი ფრი შიგთავსით

კარტოფილი ფრი შიგთავსით ― კერძი, რომელიც შედგება კარტოფილი ფრისგან, გარნირად ახლავს ყველის, სოუსების, ხორცისა (ხშირად ბეკონის) და ბოსტნეულის კომბინაცია.

ინგრედიენტები
შიგთავსით სავსე კარტოფილი ფრი ცნობილია, როგორც ბიუჯეტური, თუმცა ნოყიერი კერძი. მას სხვადასხვა გარნირით მიირთმევენ. ყველაზე გავრცელებული ინგრედიენტებია ყველი, დაჭრილი ბეკონი, დაჭრილი მწვანე ხახვი და ჰალაპენიო. კერძს ამერიკის შეერთებულ შტატებში ხშირად ამზადებენ სუპერ-ბოულის მაყურებელთათვის. ასევე პოპულარულია ტეხას-მექსიკური და ინდური სამზარეულოებისთვის დამახასიათებელი ინგრედიენტებით მომზადებული კარტოფილი ფრის ვარიაციები.
პისალადიერი

პისალადიერი ― პროვანსის რეგიონისა და საფრანგეთის ქალაქ ნიცისთვის დამახასიათებელი, ბრტყელი პურისგან მომზადებული კერძი, რომელსაც ხშირად ადარებენ პიცას. მისი ცომი კლასიკურ პიცა მარგარიტაზე სქელია. ნიცაში ტრადიციული ტოპინგი, როგორც წესი, კარამელიზებული (თითქმის პიურედ ქცეული) ხახვი, შავი ზეთისხილი და ანჩოუსებია.

ეტიმოლოგია
სიტყვის ეტიმოლოგია, როგორც ჩანს, ლათინური სიტყვიდან „“ (თევზი) მომდინარეობს, რომლისგანაც თავის მხრივ წარმოიშვა „“, რაც მარილიან თევზს ნიშნავს.

პირველი წერილობითი რეცეპტი 879 წლისაა და პროვანსში აღმოაჩინეს. ეს ძველი რეცეპტი მოიცავდა ხახვს და „“-ს, რაც ადასტურებს, რომ სახელი ანჩოუსის პიურესგან მომდინარეობს.

ინგრედიენტები
პისალადიერის ცომი, როგორც წესი, უფრო სქელია, ვიდრე კლასიკური პიცა მარგარიტას (ანუ პიცა ალ ტალიოს) ცომი, ხოლო ტრადიციული ტოპინგი კარამელიზებულ ხახვს, შავ ზეთისხილსა და ანჩოუსის პასტას მოიცავს. მაგ. პისალადიერი პომიდვრიანი ცომით ან ანჩოუსების გარეშე.
შემწვარი სოკო

შემწვარი სოკო ― კერძი, რომელიც მზადდება სოკოს მხოლოდ ზეთში ან ცომში შეწვით. ხშირად უმატებენ დაფქულ ნიორს.

კანადაში, შეერთებულ შტატებში, გაერთიანებულ სამეფოში და სხვა ქვეყნებში, კერძს ხშირად მიირთმევენ მადისაღმძვრელად (აპეტაიზერად) ან მთავარ კერძად, ხშირად რანჩის სოუსთან, ნივრიან მაიონეზთან ან ბარბექიუს სოუსთან ერთად. ზოგჯერ ცომს არომატისთვის სანელებლებს ურევენ. გაერთიანებულ სამეფოში ცომში შემწვარ სოკოს ზოგჯერ თევზისა და ჩიფსების მაღაზიებში ყიდიან.
საკის მაიმუნი

საკის მაიმუნები — ახალი სამყაროს მაიმუნები პითეციის გვარიდან. ისინი მჭიდროდ არიან დაკავშირებული წვერიან საკებთან ქიროპოტესის გვარიდან.

გავრცელების არეალი
საკების არეალი მოიცავს სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილს, რომელიც ვრცელდება კოლუმბიის სამხრეთიდან, პერუს ტერიტორიაზე, ბოლივიის ჩრდილოეთ ნაწილში და ბრაზილიის ცენტრალურ რეგიონში.

სხეულის ფუნქციები
საკები არიან მცირე ზომის მაიმუნები გრძელი, ბუჩქოვანი კუდებით. მათი ბეწვიანი, უხეში კანი შავი, რუხი ან წითელ-ყავისფერია სახეობიდან გამომდინარე. ზოგიერთი სახეობის სახე შიშველია, მაგრამ მათი თავი ბეწვით არის დაფარული. მათი სხეული ადაპტირებულია ხეებზე ცხოვრებისთვის, ძლიერი უკანა ფეხებით, რაც საშუალებას აძლევს მათ შორ მანძილზე ნახტომების გაკეთებას. საკები აღწევენ 30-დან 50 სმ-მდე სიგრძეს, იგივე სიგრძის კუდით, და იწონიან 2 კგ-მდე.

ჰაბიტატი და ჩვევები
საკები დღისით აქტიური ცხოველები არიან. ისინი ცხოვრობენ წვიმიანი ტყეების ხეებზე და ზოგჯერ ეშვებიან მიწაზე. ისინი ძირითადად ოთხ ფეხზე მოძრაობენ, ზოგჯერ წამართულ მდგომარეობაში გარბიან უკანა ფეხებზე შტოებზე, ხოლო ზოგჯერ ხტიან შორ მანძილზე. დასაძინებლად საკები იხვევიან კატის მსგავსად შტოებზე. ისინი ზოგადად ძალიან მორცხვი, ფრთხილი ცხოველები არიან. საკები იღებენ ზრდასრულ შთამომავლობას და არანათესავ მიგრანტებს თავიანთ ჯგუფებში, ტიტი ან ბუს მაიმუნებისგან განსხვავებით. საკის მაიმუნები ჩვეულებრივ ითვლებოდნენ სოციალურად მონოგამურად, მაგრამ ზოგადად მხოლოდ წყვილებად მცხოვრები საკები ავლენენ სოციალურ მონოგამიას. ქალები ძირითადად ატარებენ ჩვილებს და მამრ-ჩვილის ურთიერთქმედება იშვიათია.

კვების რაციონი
საკები ხილის მჭამელები არიან. მათი დიეტა შედგება 90%-ზე მეტი ხილისგან და ივსება ფოთლების, ყვავილების და მწერების მცირე წილით. საკები, ისევე როგორც უაკარები, ეწევიან ხილის ჭამის სპეციალიზებულ ფორმას, რომლის დროსაც ისინი კონცენტრირდებიან კონკრეტულად უმწიფარ ხილსა და თესლებზე.

გამრავლება
შეჯვარება არასეზონურია და შეიძლება მოხდეს წლის ნებისმიერ დროს. დაახლოებით 150-დან 180 დღემდე ორსულობის შემდეგ, მდედრები ერთ ნაშიერს შობენ. ახალგაზრდები აკვეთენ 4 თვის შემდეგ და სრულად მომწიფდებიან 3 წელიწადში. მათი სიცოცხლის ხანგრძლივობა 30 წლამდეა.
პრაღის იესოს წმინდა გულის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =პრაღა
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი = 1932
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =ეკლესია
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| ვებ-გვერდი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = იოჟე პლეჩნიკი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =მოდერნისტული
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე = 38 მ
| სიგანე = 26 მ
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =42 მ
| გუმბათის_რაოდენობა = 1
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი =
| გრძედი =
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
იესოს წმინდა გულის ტაძარი — კათოლიკური სამრევლო ეკლესია პრაღის ვინოჰრადის უბანში, რომელიც მოდერნისტულ სტილში 1928-1932 წლებში აშენდა. ის ირჟი პოდებრადელის მოედანზე, ამავე სახელწოდების მეტროსადგურთან ახლოს მდებარეობს.

ისტორია
ვინოჰრადის უბანში იესოს წმინდა გულისადმი მიძღვნილი ტაძრის მშენებლობის პირველი იდეა 1884 წელს მაშინ გაჩნდა, როდესაც ქალთა ასოციაცია „წმინდა ელიშკას ერთობამ“ ამისთვის შემოწირულობის შეგროვება დაიწყო. საუკუნის ბოლოს ამ უბანში აგებული წმინდა ლუდმილას გოტიკური ბაზილიკა მოსახლეობის სწრაფი ზრდის ფონზე ძალიან გადაიტვირთა, სწორედ ამიტომ 1919-1922 წლებში შექმნილ ურბანულ გეგმაში ახალი ტაძრის აგება გაითვალისწინეს. ამ პერიოდში პრაღის ციხესიმაგრის მთავარ არქიტექტორად სლოვენიელი არქიტექტორი იოჟე პლეჩნიკი დაინიშნა, სწორედ ის მიიწვიეს ვინოჰრადის უბნის ახალი ტაძრის ასაშენებლად. პლეჩნიკის პირველი პროექტი ითვალისწინებდა, რომ ეკლესია ანტიკური სტილის კოლონადით იქნებოდა გარშემორტყმული. 2010 წელს იესოს წმინდა გულის ტაძარი ჩეხეთის კულტურული ძეგლების სიაში შეიტანეს, ხოლო 2014 წელს პრაღა 3-ის მერიამ, ჩეხეთის კულტურის სამინისტრომ და სლოვენიის სახელმწიფომ იუნესკოში ერთობლივი განაცხადიც შეიტანეს ძეგლის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად გამოსაცხადებლად.

აღწერა
რკინაბეტონის კარკასში აგურით ნაგები მოდერნისტული სტილის შენობა 1928-1932 წლებში აშენდა. ის საუკუნის ჩეხური არქიტექტურის ერთ-ერთი გამორჩეული ნიმუშია. შენობის უჩვეულო ფორმა ნოეს კიდობნით არის შთაგონებული. მასზე სამეფო სიმბოლიკებია დატანილი. ეკლესიის მთავარ გუმბათში ჩაყოლებული საათის დიამეტრი 7,6 მეტრია. ეს საათი უდიდესი საათია ჩეხეთში. მეორე მსოფლიო ომის დროს მესამე რაიხის წარმომადგენლებმა გუმბათიდან ექვსი ზარი ჩამოხსნეს და იარაღის დასამზადებლად გადაადნეს. 1992 წელს ზარების ორი ასლი დაუბრუნდა ტაძარს. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე დგას ბედრჟიხ სტეფანის მიერ დამზადებული სამი ქანდაკება (კეთილი მწყემსი, ღვთისმშობელი ჩვილ იესოსთან ერთად და ორანტა).
ლ. კლარკი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ლ. კლარკი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ლორელ სოლტონ კლარკის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 2006 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 15.3 კმ, სიღრმე — 2.46 კმ.

სატელიტური კრატერები
ლ. კლარკის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
ქარიშხლიანი უღელტეხილი (1939 წლის ფილმი)

„ქარიშხლიანი უღელტეხილი“ — რეჟისორ უილიამ უაილერის მხატვრული ფილმი. ეფუძნება ემილი ბრონტეს რომანს „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“. ფილმმა მიიღო რვა ნომინაცია 1940 წლის ოსკარის დაჯილდოებაზე და ერთი ჯილდო შავ-თეთრი ფილმის საუკეთესო ოპერატურისთვის

როლებში
ლორენს ოლივიე ― ჰიტკლიფი
ჯერალდინ ფიცჯერალდი ― იზაბელა ლინტონი
ეილერ ეილერსენ ჰაგერუპი

ეილერ ეილერსენ ჰაგერუპი —ნორვეგიელი თეოლოგი და მღვდელი. მსახურობდა ეპისკოპოსად ნორვეგიის ეკლესიაში, ჯერ ბიორგვინის ეპარქიაში 1774 წლიდან 1778 წლამდე და შემდეგ ქრისტიანსანის ეპარქიაში 1778 წლიდან გარდაცვალებამდე (1789 წელი).

პირადი ცხოვრება
ეილერი დაიბადა და გაიზარდა კვერნესში, სანაპირო კუნძულზე ნორდმიორეში, ნორვეგია, 1718 წლის 11 დეკემბერს. მშობლები იყვნენ ვაჭარი ეილერ ბერტელსენ კონგელი და ლაურენცე ჰანსდატერ შტუბი (1688-1751), რომელიც იყო მღვდლის კიელდ სტუბის შვილიშვილი. ეილერ ჰაგერუპმა პირველად იქორწინა იოჰანე მარგრეტე სმიტზე სტავანგერიდან 1752 წელს. გარდაიცვალა 1773 წელს და შემდეგ 1777 წელს, ჰაგერუპმა იქორწინა ედვარდინე მაგდალენე მარგრეტე ქრისტიზე.

ეილერმა მიიღო გვარი “ჰაგერუპი” იმის გამო, რომ ცხოვრობდა ამ გვარის ნათესავებთან თითქმის ათი წლის განმავლობაში. მას ზოგჯერ უწოდებენ ეილერ ჰაგერუპ დენ იუნგრე ან ეილერ ჰაგერუპ .. “დენ იუნგრე” ან “..” თარგმნება როგორც “უმცროსი”, რათა გაარჩიონ იგი თავისი ბიძისგან, ეპისკოპოს ეილერ ჰაგერუპ ..-სგან (“..” ან “დენ ელდრე”, რაც ნიშნავს “უფროსს”).

განათლება და კარიერა
1730 წელს (12 წლის ასაკში), ჰაგერუპი გახდა მსახური თავისი ბიძის, ეილერ ჰაგერუპ ..-ს, ნიდაროსის ეპარქიის ეპისკოპოსის, სახლში. აქ ეილერს ასწავლიდა აგრეთვე მისი უფროსი ბიძაშვილი ჰანს ჰაგერუპ გილდენპალმი, რომელიც მოგვიანებით გახდა ამტმანი ლისტერ ოგ მანდალს ამტისთვის. ეილერმა დრო გაატარა თეოლოგიის სწავლაში კოპენჰაგენში და დაამთავრა მაგისტრის ხარისხით 1740 წელს. 1743 წელს, გახდა სამრევლოს მღვდელი ჰოილანდის სამრევლოში იერენზე. 1753 წელს, გახდა იერენის პროსტის დეკანოზი. 1756 წელს, გადავიდა არენდალის ქალაქში, რათა ემსახურა როგორც სამრევლოს მღვდელი და იქ დარჩა დიდი ხნის განმავლობაში. მან მიიღო თეოლოგიის დოქტორის ხარისხი 1760 წელს. 1773 წელს, დანია-ნორვეგიის მეფემ დანიშნა იგი რიბეს დანიური ეპარქიის ეპისკოპოსად. ეს, თუმცა, მოკლევადიანი იყო; დაახლოებით ერთი წლის შემდეგ, ეილერი გადავიდა ბერგენში ნორვეგიაში, რათა გამხდარიყო ბიორგვინის ეპარქიის ეპისკოპოსი. იგი მსახურობდა ბერგენში 1774 წლიდან 1778 წლამდე, როდესაც დაინიშნა ქრისტიანსანის ეპარქიის ეპისკოპოსად, დავალება, რომელიც ჰქონდა თავისი გარდაცვალებამდე 1789 წლის 27 მარტს.
ჰოხვანერი

ჰოხვანერი— 2744 მეტრის (9 003 ფუტი) სიმაღლის მთა გერმანიაში. გერმანიის მეორე უმაღლესი მთა ცუგშპიცეს შემდეგ (თუ ოდნავ უფრო მაღალ შნეეფერნერკოპფს მხოლოდ ცუგშპიცეს ქვე-მწვერვალად ჩავთვლით).

ჰოხვანერი არის უმაღლესი მწვერვალი ვეტერშტაინის მთავარ ქედზე (ვეტერშტაინჰაუპტკამი), რომელიც გადის გატერლიდან ზედა ვეტერშტაინშპიცემდე (ობერენ ვეტერშტაინშპიცე) მიტენვალდის ზემოთ აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით. ჰოხვანერის მასივიდან იშლება ულამაზესი ხედი რაინის ხეობაზე (რაინტალი), ავსტრიის ლოიტაშის ხეობაზე, გაისის ხეობაზე, ცუგშპიცეზე, მიმინგის ქედზე, იუბილეუმსგრატზე, კარვენდელის მთებზე და შორს ცენტრალურ ალპებში.

მიუხედავად იმისა, რომ არის გერმანიის მეორე უმაღლესი მწვერვალი და აქვს „ჩრდილოეთის კედელი“, რომელიც დაახლოებით 1500 მეტრით ეშვება (ერთ-ერთი უმაღლესი კლდოვანი კედელი მთელ ჩრდილოეთ კირქვიან ალპებში), ჰოხვანერი დარჩა შედარებით უცნობ მთად. ეს გამოწვეულია მისი შედარებით ძნელად მისაწვდომი მდებარეობით, რომელიც არის ალპშპიცეს უკან და ჰიოლენტალშპიცეს მიერ დაფარული. უფრო ფართოდ ცნობილი, მაგრამ დაბალი ვაცმანი ხშირად არასწორად მოიხსენიება როგორც გერმანიის მეორე უმაღლესი მთა.

უმარტივესი მარშრუტი მწვერვალზე არის სამხრეთიდან როტმოოსალმიდან (3 საათი) ან გატერლიდან. ზოგგან ბილიკის გარეშე ან მხოლოდ სუსტი ბილიკით, ის თავდაპირველად გადის ციცაბო ბალახოვან მდელოებზე, შემდეგ მოკლე კლდოვან აღმართზე ( კატეგორია სკალით) და შემდეგ ძირითადად ციცაბო, დამღლელ ქვიშოვან ფერდობებზე მწვერვალამდე. მარშრუტი მწირედ არის აღნიშნული ქვის პირამიდებით. ჩრდილოეთის კედელი ძალიან გრძელი აღმართია.

პირველად ჰოხვანერზე ავიდა ჰერმან ფონ ბარტი 1870 წელს.​​​​​​​​​​​​​​​​
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 552

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 552 მიღებულია 1984 წლის 1 ივნისს, მას შემდეგ, რაც მოისმინა საჩივრები ბაჰრეინის, ქუვეითის, ომანის, კატარის, საუდის არაბეთისა და არაბთა გაერთიანებული საამიროების მხრიდან ირანის მიერ მათ გემებზე განხორციელებულ თავდასხმებთან დაკავშირებით, საბჭომ დაგმო თავდასხმები, და კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ წევრმა სახელმწიფოებმა თავი უნდა შეიკავონ საერთაშორისო ურთიერთობებში ძალის გამოყენების ან მუქარის გამოყენებისგან.

ამის შემდეგ, საბჭომ მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, პატივი სცენ თავისუფალ ნაოსნობას საერთაშორისო წყლებში, საერთაშორისო სამართლის შესაბამისად, და მოუწოდა სახელმწიფოებს პატივი სცენ იმ სახელმწიფოების ტერიტორიულ მთლიანობას, რომლებიც არ იყვნენ ირანსა და ერაყს შორის კონფლიქტის მონაწილენი. რეზოლუცია მოითხოვდა, რომ ირანს შეეწყვიტა თავდასხმები ქუვეითისა და საუდის არაბეთის პორტებში მიმავალ და იქიდან მომავალ კომერციულ გემებზე.

552-ე რეზოლუციის დასასრულს ნათქვამი იყო, რომ თუ ამჟამინდელი რეზოლუცია არ შესრულდებოდა, ის კვლავ შეიკრიბებოდა ამ საკითხთან დაკავშირებით შესაძლო შემდგომი ქმედებების განსახილველად. მან ასევე სთხოვა გენერალურ მდივანს, ხავიერ პერეს დე კუელიარს, წარმოედგინა ანგარიში 552-ე რეზოლუციის განხორციელების პროგრესის შესახებ.

რეზოლუცია მიღებულ იქნა 13 ხმით არცერთის წინააღმდეგ,ხოლო ნიკარაგუამ და ზიმბაბვემ თავი შეიკავა.

მიუხედავად იმისა, რომ 552-ე რეზოლუციამ დაგმო ირანის გემებზე თავდასხმები, ერაყმა წინასწარ შეუტია დაუზუსტებელ რაოდენობას, რამაც ირანის მხრიდან ცალმხრივობის შესახებ პრეტენზიები გამოიწვია. ამ რეზოლუციის მიღებიდან რამდენიმე დღეში საუდის არაბეთის ორმა -15-მა საუდის არაბეთის საჰაერო სივრცეში ორი ირანული -4 ფანტომების ტიპის თვითმფრინავი ჩამოაგდო.
გუსტავ ჰუგო

გუსტავ ჰუგო (დ.23 ნოემბერი,1764 – გ.15 სექტემბერი,1844) - გერმანელი იურისტი.
ბიოგრაფია
ჰუგო დაიბადა ქალაქ ლორახში რომელიც ბადენში მდებარეობს. 1782 წელს კარლსრუეს გიმნაზიიდან გადავიდა გეტინგენის უნივერსიტეტში, სადაც სამი წლის განმავლობაში სწავლობდა სამართალს. ანჰალტ-დესაუს პრინცის ტუტორის თანამდებობის მიღების შემდეგ, 1788 წელს დაიცვა დოქტორის ხარისხი ჰალეს უნივერსიტეტში. იმავე წელს უკან მიიწვიეს გეტინგენში, როგორც სამართლის ექსტრაორდინალური პროფესორი, 1792 წელს გახდა სრულუფლებიანი პროფესორი. თავისი ნაშრომის , წინასიტყვაობაში იგი აღწერს სამოქალაქო სამართლის სწავლების მდგომარეობას გეტინგენში იმ დროს.

არსებული სამართლის რომაული და გერმანული ელემენტები, კრიტიკისა და დიფერენციაციის გარეშე, შეერწყა მოჩვენებით მთლიანობას პრაქტიკული საჭიროებებისთვის, რის შედეგადაც ძნელი იყო იმის თქმა, თუ რა იყო უფრო დაზარალებული - ისტორიული ჭეშმარიტება თუ პრაქტიკული მიზნები. როდესაც ეს გადადიოდა ადამიანიდან ადამიანზე, ახალი შეცდომები აღმოცენდებოდა და საუკეთესო მასწავლებლებიც კი ვერ არიდებდნენ თავს ტრადიციულად ქცეულ მცდარ მეთოდს. ეს იყო ის ბოროტება, რომელთან ბრძოლაც ჰუგომ გადაწყვიტა და ის გახდა გერმანული ურისპრუდენციის ისტორიული სკოლის დამფუძნებელი, რომელიც შემდგომ განავითარა სავინიმ. მისი ნაწარმოებებიდან ყველაზე ფუნდამენტალურია (7 ტომი, 1792–1821), რომელშიც მისი მეთოდი საფუძვლიანად არის დამუშავებული და (6 ტომი, 1790–1837).
ჰუგო გააკრიტიკა კარლ მარქსმა -ში, ისტორიული სკოლის დაფუძნებისა და "თვითნებური ძალაუფლების კანონის" გამართლებისთვის, სხვა საკითხებთან ერთად.
კარბელაშვილები

კარბელაშვილები – ქართველ მგალობელ-მომღერალთა საგვარეულო, რომელიც თითქმის სამი საუკუნის განმავლობაში ( საუკუნიდან საუკუნის პირველ მესამედამდე) თაობიდან თაობას გადასცემდა სრული მგალობლის ტრადიციას, რაც ყოველი საგალობლის სამივე ხმის ცოდნასა და ლოტბარობას გულისხმობს.

კარბელაშვილების საგვარეულოს სათავეში ედგა პეტრე გრიგოლის ძე ხმალაძე (1754–1848), იგივე კარბელა (სახელი შეარქვეს სოფ. კარბში ცხოვრების გამო, საიდანაც მომდინარეობს კარბელაშვილების გვარიც). პეტრემ სამგალობლო ხელოვნება ერეკლე -ის კარზე შეისწავლა. წლების განმავლობაში გალობდა კათოლიკოს პატრიარქ ანტონ -თან სამთავისის საკათედრო ტაძარში. გალობას ასწავლიდა მდინარე ლეხურის ხეობის ტაძრებსა და სოფლებში.

კარბელაშვილების საგვარეულო ასეთია:

პეტრე გრიგოლის ძე ხმალაძე (1754–1848), იგივე კარბელა;
გრიგოლ პეტრეს ძე (1812–1880) – მღვდელი, დიაკვანი, სრული მგალობელი; ჰყავდა 5 ვაჟი და ერთი ქალიშვილი (სიდონია):
ფილიმონი (1836–1879) – მღვდელი, 1869–1879 წლებში სამთავისის საკათედრო ტაძრის მქადაგებელი და მგალობელი;
ანდრია (1851–1924) – მგალობელი, 1924 წლის აჯანყებაში მონაწილეობის გამო თავის ძმა პეტრესთან ერთად ბოლშევიკებმა დააკავეს და ტირიფონის ველზე დახვრიტეს;
პოლიევქტოსი (1855–1936) – მუსიკოსი, მგალობელი, დეკანოზი, მწერალი, ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე;
ფილიმონ პოლიევქტოსის ძე (1870–1930) – მღვდელი, მგალობელი და პედაგოგი. განათლება მამასთან მიიღო. მუშაობდა დიაკვნად, მღვდლად სასულიერო სასწავლებელსა და თბილისის სასულიერო სემინარიაში. დიდი წვლილი შეიტანა ქართლ-კახური საგალობლების ნოტებზე გადატანისა და გამოცემის საქმეში;
ვასილი (1855–1936) – მუსიკოსი, მგალობელი, საზოგადო მოღვაწე, ეპისკოპოსი;
პეტრე (1860–1924) – მგალობელი, თავის ძმა ანდრიასთან ერთად დახვრიტეს.

2011 წელს საქართველოს ეკლესიის სინოდის გადაწყვეტილებით ხუთივე ძმა წმინდანებად შერაცხეს (ხსენების დღე – 6 სექტემბერი).
გრიგოლ კარბელაშვილი

გრიგოლ კარბელაშვილი (დ. 1812 – გ. 27 აპრილი, 1880) – ქართველი მღვდელი, დიაკვანი, სრული მგალობელი. გალობა მამამისისგან, პეტრესგან ისწავლა. მსახურობდა სოფელ ქვემო ჭალაში, ამილახვრების კარის ეკლესიაში (იხ. ამილახვართა ციხე-დარბაზები). გრიგოლ კარბელაშვილის დიდი ძალისხმევით, 1860 წლიდან ქართული გალობა აღორძინდა. 1861–1863 წლებში ბოდბის წმინდა ნინოს დედათა მონასტერში გალობას ასწავლიდა სიღნაღის მაზრის დიაკვნებს და ყველას, ვისაც გალობის შესწავლის სურვილი ჰქონდა. 1864–1872 წლებში ქართულ გალობას ასწავლიდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. ჰყავდა 6 შვილი – სიდონია და მისი ხუთი ძმა – ფილიმონი, ანდრია, პოლიევქტოსი, ვასილი, პეტრე, რომლებიც ყველა ასევე სასულიერო პირები და მგალობლები იყვნენ.