ფრენსის პერკინსი

ფრენსის პერკინსი (; დ. 10 აპრილი, 1880 — გ. 14 მაისი, 1965) — ამერიკელი უფლებების დამცველი, რომელიც მსახურობდა აშშ-ის შრომის მდივნის თანამდებობაზე 1933 წლიდან 1945 წლამდე. იყო პირველი ქალი, რომელიც მუშაობდა პრეზიდენტის კაბინეტში.

მან 1935 წელს მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა სოციალური უსაფრთხოების პოლიტიკის შემუშავებაში. გახდა დოკუმენტური ფილმის -ის (2020) სუბიექტი.

ბიოგრაფია
ადრეული ცხოვრება
ფენი კორალი პერკინსი დაიბადა ბოსტონში, მასაჩუსეტსში, სიუზან ელა პერკინსის (1849–1927) და ფრედერიკ უილიამ პერკინსის (1844–1916), ბიზნესმენის ოჯახში (მისი ორივე მშობელი წარმოშობით მაინიდან იყო). ფენი პერკინსს ჰყავდა ერთი და, ეთელ პერკინს ჰარინგტონი (1884–1965). მან ბავშვობის დიდი ნაწილი გაატარა ვოსტერში, მასაჩუსეტსში. ფრედერიკს, მამამისს უყვარდა ბერძნული ლიტერატურა და თავის შვილსაც შეაყვარა.

სწავლობდა კლასიკურ საშუალო სკოლაში, ვორცესტერში. ბაკალავრის ხარისხი ქიმიასა და ფიზიკაში მაუნტ ჰოლიოკის კოლეჯიდან 1902 წელს მიიღო. მთა ჰოლიოკის კოლეჯში სწავლისას პერკინსმა აღმოაჩინა პროგრესული პოლიტიკა და საარჩევნო უფლებების მოძრაობა. დასახელებული იყო კლასის პრეზიდენტად. მისი ერთ-ერთი პროფესორი იყო ანა მეი სული, რომელმაც სტუდენტებს დაავალა ქარხანაში სამუშაო პირობების შესწავლა; პერკინსზე ანა მეი სულის დავალებამ საკმაოდ დიდი გავლენა იქონია.

ადრეული კარიერა და უწყვეტი განათლება
კოლეჯის დამთავრების შემდეგ, მუშაობდა მასწავლებლად. 1904 წლიდან 1906 წლამდე ასწავლიდა ქიმიას -ში (ახლანდელი ). ჩიკაგოში მოხალისედ მუშაობდა დასახლებულ სახლებში, მათ შორის ჰალ ჰაუსში, სადაც მასთან ერთად მუშაობდა ჯეინ ადამსი. 1905 წელს შეუერთდა საეპისკოპოსო ეკლესიას და შეიცვალა საკუთარი სახელი, დაირქვა ფრენსისი. 1907 წელს გადავიდა ფილადელფიაში და ჩაირიცხა პენსილვანიის უნივერსიტეტის უორტონის სკოლაში ეკონომიკის შესასწავლად, ორი წლის განმავლობაში მუშაობდა სოციალურ მუშაკად. ცოტა ხნის შემდეგ საცხოვრებლად გადავიდა გრინვიჩის სოფელში, ნიუ-იორკში, სადაც დაიწყო კოლუმბიის უნივერსიტეტში სწავლა, ამ პერიოდში ფრენცისი აქტიური გახდა საარჩევნო უფლებების მოძრაობაში. მოძრაობის მხარდასაჭერად ესწრებოდა საპროტესტო აქციებსა და შეხვედრებს. 1910 წელს კოლუმბიის უნივერსიტეტისგან მიიღო მაგისტრის ხარისხი ეკონომიკასა და სოციოლოგიაში.

1910 წელს როგორც მომხმარებელთა ეროვნული ლიგის ნიუ-იორკის ოფისის ხელმძღვანელმა, შტატში დიდი პოპულარობა მოიპოვა. იგი ენერგიულად ლობირებდა უკეთესი სამუშაო საათებისა და სამუშაო პირობებისთვის. ასევე სოციოლოგიის პროფესორი იყო ადელფის კოლეჯში. მომდევნო წელს იგი შეესწრო ტრაგიკულ სამკუთხედი მაისურის ქარხნის ხანძარს, რომელიც გადამწყვეტი მოვლენა აღმოჩნდა მისთვის. ქარხანაში ასობით მუშა იყო დასაქმებული, ძირითადად ახალგაზრდა ქალები, თუმცა აკლდათ ხანძარსაწინააღმდეგო საშუალებები. როდესაც შენობას ცეცხლი გაუჩნდა, ბევრმა მუშამ წარუმატებლად სცადა ფანჯრებიდან გაქცევა. პერკინსმა ყოველივეში დასუსტებული კანონმდებლობა დაადანაშაულა.

ამ ხანძრის შემდეგ პერკინსმა დატოვა თანამდებობა მომხმარებელთა ეროვნული ლიგის ნიუ-იორკის ოფისში და, თეოდორ რუზველტის რეკომენდაციით, გახდა ნიუ-იორკის უსაფრთხოების კომიტეტის აღმასრულებელი მდივანი, რომელიც შეიქმნა ხანძრის უსაფრთხოების გაუმჯობესებისთვის. უსაფრთხოების კომიტეტში მუშაობისას, პერკინსმა გამოიკვლია კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ფრიმანის ქარხანის ხანძარი, ბინგჰემტონში, ნიუ-იორკში, რომელშიც 63 ადამიანი დაიღუპა. 1913 წელს მან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ნიუ-იორკის საკანონმდებლო ორგანოში „54-საათიანი“ კანონპროექტის მიღებაში, რომელიც ითვალისწინებდა ქალებისა და ბავშვების სამუშაო საათების შემცირებას.

ქორწინება და პირადი ცხოვრება
1913 წელს პერკინსი დაქორწინდა ნიუ-იორკელ ეკონომისტ პოლ კალდველ უილსონზე. მან შეინარჩუნა ქალიშვილობის გვარი, რადგან არ სურდა მის საქმიანობას გავლენა მოეხდინა მისი ქმრის კარიერაზე. წყვილს შეეძინა ქალიშვილი სუსანა, რომელიც დაიბადა 1916 წლის დეკემბერში. ორ წელზე ნაკლები ხნის შემდეგ უილსონს დაეწყო ფსიქიკური დაავადების ნიშნები. შვილის დაბადების შემდეგ დროებით ჩამოშორდა სოციალურ აქტივობას, თუმცა მისი მეუღლის ავადმყოფობის შემდეგ ოჯახის უზრუნველსაყოფად დაუბრუნდა თავის საქმიანობას. ბიოგრაფი კირსტინ დაუნის თქმით, სუზანას მანიაკალურ-დეპრესიული სიმპტომებიც ჰქონდა.

ნიუ-იორკში სამუშაოდ დაბრუნება
1929 წელს ნიუ-იორკის ახლად არჩეულმა გუბერნატორმა ფრანკლინ რუზველტმა პერკინსი დანიშნა ნიუ-იორკის შტატის სამრეწველო კომისრად. როგორც კომისარი, პერკინსი ზედამხედველობდა სააგენტოს, რომელშიც 1800 თანამშრომელი იყო.

დაიმსახურა სხვადასხვა პოლიტიკური ფრაქციის თანამშრომლობა, პერკინსი ხელს უწყობდა ნიუ-იორკის პროგრესული რეფორმების წინა პლანზე წამოწევას. ქალებისთვის სამუშაო კვირის საათები 48 საათამდე დაიყვანა და მხარი დაუჭირა მინიმალური ხელფასისა და უმუშევრობის დაზღვევის კანონების შემოღებას. ენერგიულად მუშაობდა ბავშვთა შრომის წინააღმდეგ და ქალთა უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად.