iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
აგრაფენოვკის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

აგრაფენოვკის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია როდიონოვო-ნესვეტაის რაიონის სლობოდა აგრაფენოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს 1846 წელს.

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, როდიონოვო-ნესვეტაის რაიონი, სოფელი აგრაფენოვკა, განათლების ქუჩა № 1-ა.

ისტორია
დონის მხარეში მდებარე სლობოდა აგრაფინოვკის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია ქვისგანაა ნაშენები. ეკლესია ერთსაკურთხევლიანია. მისი მშენებლობა დაიწყეს 1844 წლის 16 აპრილს. დასრულებული ეკლესია 1846 წლის 3 ნოემბერს აკურთხა ვორონეჟისა და ზადონსკის მთავარეპისკოპოსმა ეგნატემ. ეკლესიის მოწყობა მოხდა მემამულე მარია ალექსანდრეს ასული ლეონოვაიას ფინანსებით. 1890 წელს ეკლესიასთან მოხდა სოფლის სამრევლო სკოლის გახსნა.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ეკლესია გამოიყენებოდა როგორც ხორბლის საცავი საწყობი. ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიის უკანასკნელი წინამძღვარი იყო მღვდელი ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძე ზიკოვი, რომელიც ბოლშევიკებმა დახვრიტეს. სიკვდილის შემდეგ მოხდა მღვდლის რეაბილიტაცია მის წინააღმდეგ მტკიცებულებების არარსებობის გამო.

2012 წლიდან ეკლესიაში აღდგა ღვთისმსახურება. ამჟამად ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიაში რეგულარულად აღესრულება საღვთო ლიტურგია. 2012 წლის 29 მარტს სლობოდა აგრაფენოვკის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიის წინამძღვარი გახდა თეთრი ბერი ანტონი გენადის ძე ბერეჟნოი. თანამედროვე ეტაპზე ეკლესიაში მრევლის ფინანსებით მიმდინარეობს სარემონტო აღდგენთი სამუშაოები. საინტერესოა, რომ 2013 წელს მიწის სამუშაოების შესრულების დროს აღმოაჩინეს ძველი ზარის ენა, რომელიც ოქტომბრის რევოლუციამდელი ტაძრის ერთ-ერთი ზარის კუთვნილება იყო.
ორლოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

ორლოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ორლოვის რაიონის სოფელ ორლოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს 2006 წელს.

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ორლოვის რაიონი, სოფელი აგრაფენოვკა, კომუნალურის ქუჩა № 76.

ისტორია
1912 წელს როსტოვის ოლქის სტანიცა ორლოვსკში ააშენეს ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის ეკლესია,რომელიც პრაქტიკულად სამლოცველო სახლი იყო. მისი მრევლის სიაში შედიოდა 15 901 მართლმადიდებელი და 578 სტაროობრიადცი. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1939 წელს სამლოცველო სახლი დახურეს, მაგრამ არ დაუნგრევიათ და მეორე მსოფლიო ომის წლებში, გერმანელთა ოკუპაციის დროს 1942 წელს კვლავ გახსნეს.

1980 წლის სექტემბერში ღვთისმშობლის შობის სახელობის სამლოცველო სახლის წინამძღვარი გახდა მამა ალექსი (სერგოშინი), რომელმაც დაარწმუნა სოფლის ხელმძღვანელობა ეკლესიისათვის კოსმეტიკური რემონტის ჩატარების აუცილებლობაში. მხოლოდ 2000 წელს მისივე ხელმძღვანელობით საფუძველი ჩაეყარა ახალ, ქვის ეკლესიას, რომელიც ააშენეს უპირატესად მრევლის შემოწირულობის შედეგად (ეკლესიაში დაცულია შემოწირულობების წიგნი, რომლის წაკითხვაც შეუძლია ნებისმიერ ადამიანს).

ძირითადი სამუშაოები დაიწყო 2003 წელს, ხოლო ეკლესიის კურთხევა მოხდა 2004 წლის 11 ნოემბერს. კურთხევის ცერემონია შეასრულა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. საბოლოო დამამთავრებელი სამუშაოები შესრულდა 2006 წელს. ეკლესიას დაუყენეს 11 ზარი, რომლებიც დაამზადეს ქალაქ ვორონეჟში. მათგან ყველაზე დიდი - დედოზარი, იწონის 1 260 კილოგრამს და ჩამოასხეს როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის შემოწირულობით შეგროვილი თანხით.

ამჟამად ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმნაზონი ალექსი სერგოშინი.
მარია კომნენოსი

მარია კომნენოსი (; გ. 1408) — ტრაპიზონის იმპერიის პრინცესა. აყ-ყოიუნლუს ტომის ბელადის, ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეის მეუღლე. ქარა იულუქ ოსმან ბეის დედა.

ბიოგრაფია
მარია კომნენოსი დაიბადა ტრაპიზონში. მისი მშობლები იყვნენ იმპერატორი ბასილი და მისი მეორე მეუღლე, ირინა ტრაპიზონელი.

1352 წელს, მარია დააქორწინეს აყ-ყოიუნლუს ტომის ბელადზე, ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეიზე, ხოლო 1358 წლის 29 აგვისტოს მისი მეორე და თეოდორა დაქორწინდა თურქმენ ემირზე.

გარდაიცვალა 1408 წელს.
მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი 2017

მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი 2017 — ახალგაზრდა მორაგბეთა რიგით მე–10 მსოფლიო ჩემპიონატი, რომელიც მსოფლიო რაგბის ხელმძღვანელობით იმართება. ჩემპიონატში მონაწილეობა 12-მა ნაკრებმა მიიღო. ჩემპიონატს უმასპინძლა საქართველომ, ხოლო მატჩები 31 მაისიდან 18 ივნისის ჩათვლით თბილისსა და ქუთაისში გაიმართა.

ნაკრებები
შემდეგი ნაკრებები მონაწილეობას მიიღებენ 2017 წლის მსოფლიო რაგბის ოცწლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატში:

ჯგუფური ეტაპი
ჯგუფი 

ჯგუფი 

ჯგუფი 

მიმდინარე საერთო ცხრილი
პლეი-ოფები
მე-9 – მე-12 ადგილების პლეი-ოფი
ნახევარფინალები
მატჩი მე-11 ადგილისათვის
მატჩი მე-9 ადგილისათვის
მე-5 – მე-8 ადგილების პლეი-ოფი
ნახევარფინალები
მატჩი მე-7 ადგილისათვის
მატჩი მე-5 ადგილისათვის
პირველი – მე-3 ადგილების პლეი-ოფი
ნახევარფინალები
მატჩი მე-3 ადგილისათვის
მატჩი პირველი ადგილისათვის
ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეი

ჰაჯი ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეი (; გ. 1389) — აყ-ყოიუნლუს ტომის მეთაური 1362–1389 წლებში.

ბიოგრაფია
მისი მმართველობის შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი. იგი დაიბადა ალაედინ თურალი-ბეის ოჯახში, რომელიც იყო აყ-ყოიუნლუს ტომის მეთაური.

ოჯახი და შვილები
1352 წელს, ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ ბეიმ ცოლად შეირთო ალექსი -ის და მარია, რომლისგანაც ეყოლა 4 შვილი:
აჰმედ-ბეი ბაიანდური.
ჰუსეინ-ბეი ბაიანდური.
ქარა იულუქ ოსმან-ბეი (1350–1435).
პირ ალი ბაიანდური.
ქარა იულუქ ოსმან-ბეი

ქარა იულუქ ოსმან-ბეი (, ; დ. 1350 — გ. 1435) — აყ-ყოიუნლუს ტომის ხელმძღვანელი.

ბიოგრაფია
ოსმან ბეი დაიბადა 1350 წელს. იგი იყო ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეისა და მარია კომნენოსის მეორე ვაჟი. ოსმანის დაბადების დროს, აყ-ყოიუნლუს ტომის მეთაური იყო ალაედინ თურალი-ბეი.

მმართველობა
1386 წელს, ბრძოლაში დაიღუპნენ ოსმანის ძმები და ბიძა, გაზი ბურჰანედინ ბეი, ამიტომ დინასტიის მეთაური გახდა მისი ერთ–ერთი გადარჩენილი ძმა, აჰმედ-ბეი ბაიანდური. ოსმანი ბაიანდურს ბევრჯერ აუჯანყდა, მაგრამ აჰმედმა ოსმანი შეიწყალა.

1403 წელს, აჰმედ ბეი გარდაიცვალა და მისი ადგილი სწორედ ოსმანმა დაიკავა.

ურთიერთობა ყარა-ყოიუნლუს მმართველთან
1407 წელს, მოსულთან ახლოს გამართულ ბრძოლაში, ოსმანი ჯარით დაეხმარა ყარა–იუსუფს. ამ ბრძოლაში იუსუფმა გაიმარჯვა.

ერთი წლის შემდეგ, 1408 წელს, იუსუფმა ბრძოლა გამოუცხადა თემურიდ მმართველს მირან-შაჰს. ამ ბრძოლაში დახმარება კვლავ ოსმანს სთხოვა. ოსმანმა თავის ჯარის მთავარსარდლად დანიშნა თავისი შვილი, იბრაჰიმი. ამ ბრძოლაში იბრაჰიმი მოკლეს.

ურთიერთობა შირვანის მმართველთან
1435 წელს, ხელშეკრულება დაიდო ოსმანს, შაჰრუჰსა და შირვანის მმართველ, ხალილულა -ის შორის. ხელშეკრულების პირობით, ერთმანეთს უნდა დახმარებოდნენ ყარა-ყოიუნლუს სულთნის, ისქანდერის წინააღმდეგ ბრძოლაში. მაგრამ, ოსმან ბეი იმავე დღესვე გარდაიცვალა.

ოჯახი
ოსმან ბეიმ ცოლად შეირთო ტრაპიზონის იმპერიის იმპერატორის ქალიშვილი დესპინა, რომლისგანაც ეყოლა 7 შვილი:

იბრაჰიმ ბეი (გარდაიცვალა 1408)

ჰაბილ ბეი (მოკლეს მამლუქებმა 1429 წელს).

ჯელალედინ ალი-ბეი (გარდაიცვალა 1444).

ჰამზა-ბეი ბაიანდური (გარდაიცვალა 1444).

ჰასან ბეი.

უვეის ბეი.

იაქუბ ბეი.
ბოლშოი-ლოგის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ეკლესია

ბოლშოი-ლოგის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია აქსაის რიონის სოფელ ბოლშოი-ლოგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართი: 346710, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, სოფელი ბოლშოი-ლოგი, საიუბილეოს ქუჩა № 9.

ისტორია
ოქტომბრის რევოლუციამდე ხუტორში მოქმედებდა მცირე ეგვტერი, სადაც აქსაის ღვთისმშობლის ხატის მოგზაურობის დროს აღევლინა მწუხრის ღვთისმსახურება.

მაცხოვრის სახელობის სამრევლო საზოგადოება ხუტოში დაარსდა ხუტორელების თხოვნით 1998 წლის ოქტომბერში. მართლმადიდებლური თემი ხუტორში დარეგისტრირდა 2000 წლის 18 მაისს. ამავე წელს სამლოცველო სახლისთვის მათ გადაეცა სოფლის ბიბლიოთეკის შენობა, ხოლო ტრაპეზისთვის - ყოფილი ადმინისტრაციის შენობა. არცერთ გადაცემულ შენობაში არ იყო კანალიზაცია, გაზი და წყალი. ამავე წელს ორივე შენობაში გაიმართა რემონტი, მოაწყვეს შენობა, ააგეს საკურთხეველი და დააყენეს კანკელი. პირველი საღვთო ლიტურგია მაცხოვრის სახელობის სამლოცველო სახლში შესრულდა 2000 წლის 19 დეკემბერს.

2006 წელს მიმდინარეობდა შენობის კოსმეტიკური რემონტი. 2007 წელს — ფასადის რემონტი. 2008 წელს დაიწყო სახურავის რემონტი. 2009 წელს შენობას დაადგეს გუმბათი. 2010 წელს სატრაპეზო გადააკეტეს საკვირაო სკოლად.

ამჟამად ეკლესიის მრევლი არა მარტო ბოლშოი-ლოგის, არამედ ახლომდებარე სოფლების მოსახლეობაცაა.

მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ეკლესიის წინამძღვარია სერგეი ალექსანდრეს ძე ბიკადოროვი.

ეკლესია ყოველდღე ღიაა 09:00 საათიდან 17:00 საათამდე. დონის როსტოვიდან ეკლესიამდე დადის სამარშრუტო ტაქსები № 151 და № 153, ასევე ე. წ. „ელექტრიჩკა“.
ბაჰრამ II

ბაჰრამ (; გ. 293) — სასანიდური ირანის მე-5 შაჰინშაჰი 274-293 წლებში, ბაჰრამ -ის ვაჟი.

ბაჰრამ მეორე ხუზისტანში გაიზარდა. ის ქრისტიანი სწავლულების მიერ იყო აღზრდილი და არსებობს ვარაუდი, რომ ქრისტიანობას აღიარებდა. 274 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ დაიკავა ტახტი. მან ცოლად შეირთო მისი ბიძაშვილი, შაბურდუხთაქი, რომლისგანაც შეეძინა მემკვიდრე, ბაჰრამ .

ბაჰრამის მმართველობა მამამისის მსგავსად სისასტიკით გამოირჩეოდა. ტახტზე ასვლისთანავე ბრძანება გასცა მოეკლათ მისი ყველა წარჩინებული დიდებული, რადგან მათი მხრიდან შეთქმულების ეშინოდა. ის ასევე დევნიდა კულტურულ მოღვაწეებს, ქურუმებს, თავის თავს კი აჰურა მაზდას შვილად იხსენიებდა. მის დროს რომის იმპერიამ გააქტიურა შეტევები მესოპოტამიასა და კავკასიაზე. ცენტრალური ხელისუფლება საგრძნობლად იყო დასუსტებული.

შაჰი გარდაიცვალა 293 წელს. ის შეცვალა მისმა ვაჟმა, ბაჰრამ -მ. ბაჰრამის მემკვიდრეების დროს დაიწყო რომის იმპერიასა და სასანიანებს შორის ფართო მასშტაბური ომები, რომლებიც ორივე მხარისთვის საზიანოდ წარიმართა.
ვოლგოდონის რაიონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

ვოლგოდონის რაიონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი სტანიცა რომანოვსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1998 წელს. მუზეუმის დირექტორია ნადეჟდა კუფილოვა (სხვა მონაცემებით ე. სარნავსკაია. მუზეუმი შედის რუსეთის ფედერაციის ტურისტული მარშუტების სიაში.

მუზეუმის მისამართი: 347350, როსტოვის ოლქი, სტანიცა რომანოვსკაია, გამარჯვების 50-ე წლისთავის ქუჩა № 71.

მოღვაწეობა
მუზეუმის მუშაობის ძირითადი მიმართულებაა რაიონის ტერიტორიაზე მცხოვრები მოსახლეობის ყოფა-ცხოვრების ძველი ნივთების შენახვა და გამოფენა. ვოლგოდონის რაიონის ტერიტორიაზე მცხოვრები მოსახლეობის სახალხო ტრადიციების, რიტუალების აღორძინება და დაცვა.

მუზეუმი დაკავებულია ეპოსის, ეთნოგრაფიის, ადგილობრივი მოსახლეობის ფოლკლორის შესწავლით. აგროვებენ და ავრცელებენ ისტორიულ მასალებს სოფლების, ხუტორების, სტანიცების დაარსების შესახებ და მუშაობენ მათი სახელწოდებების წარმოშობის ისტორიაზე.

განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებენ ახალგაზრდობის პატრიოტული სულისკვეთებით აღზრდაზე. ამ მიზნით იმართება შეხვედრები, საღამოები, ლექციები, ექსკურსიები, ეწყობა თემატური გამოფენები. მუზეუმში მიმდინარეობს სამეცნიერო-საგანმანათლებლო და სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობა.

მუზეუმთან მოქმედებს პატრიოტული სექცია „ჯარისკაცის მედალიონი“, მათ აღმოაჩინეს მეორე მსოფლიო ომის დროს დაღუპული ჯარისკაცების უსახელო საფლავები, აღადგინეს დაღუპული მეომრების სახელები.

ამჟამად მუზეუმის ძირითდი ფონდი მოიცავს 1 097 ერთეულს. სასწავლო-დამხმარე კი — 608-ს.
მილიუტინსკაიის ამაღლების ეკლესია

მილიუტინსკაიის ამაღლების ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მილიუტინის რიონის სოფელ მილიუტინსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მილიუტინის რაიონი, სოფელი მილიუტინსკაია, კომკავშირის ქუჩა № 18.

ისტორია
რევოლუციამდე სტანიცა მილიუტინსკაიაში მოქმედებდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესია, რომელსაც ასევე უწოდებდნენ იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ეკლესიას. იგი აგებული იყო ხისაგან 1882 წელს. სამრეკლოც ასევე ხისგან იყო აგებული და იდგა ბოძებზე. მისი შემდეგი ბედი უცნობია, ხოლო 1901 წელს სტანიცაში ააშენეს ახალი ქვის ეკლესია, ასევე ქვის სამეკლოთი, ეკლესია წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, მირონ-ლუკიის ეპისკოპოსის სახელზე იყო ნაკურთხი. მისი ბედიც ასევე უცნობია. თუმცა ცხადია, რომ ომის შემდეგ პერიოდში სტანიცაში ეკლესია არ იყო.

ახალი რელიგიური ცხოვრება სტანიცაში დაიწყო სსრკ-ის დაშლის შემდეგ. 1996 წელს მილიუტინსკაიაში დაარსდა ამაღლების სამრევლო, რომლის პირველ კრებასაც უძღვებოდა მღვდელი ანდრია მეკუშკინი. სამრევლოს რეგისტრაცია მოხდა 1999 წელს. დროთა განმავლობაში სამრევლოს გადაეცა მაღაზიის ყოფილი შენობა, რომელიც გადააკეთეს ღვთისმსახურების ჩასატარებლად. მოგვიანებით სამრევლომ შენობა შეისყიდა და მის კუთვნილებაში გადავიდა და მის საფუძველზე აშენდა ერთსართულიანი ეკლესია.

მილიუტინსკაიის ამაღლების ეკლესიის წინამძღვარია ალექსანდრე პერსიანოვი.
დარია (ტელესერიალი)

დარია ( — ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალი, შექმნილი გლენ აიხლერის და სიუზი ლუის ლინის მიერ -სთვის. მისი მთავარი პერსონაჟია დარია მორგენდორფერი, ჭკვიანი, გამჭრიახი და ოდნავ მიზანთროპული აზროვნების მქონემოზარდი გოგონა. სერიალის მოქმედება მიმდინარეობს გამოგონილ ქალაქ ლოუნდეილში. მოქმედება გადმოცემულია სატირის ენით, სასკოლო ცხოვრების მაგალითზე. მასში პოპულარული კულტურის და სოციალური კლასების კრიტიკული განხილვა დომინირებს.
ტროიცკოეს ჯვართამაღლების ეკლესია

ტროიცკოეს ჯვართამაღლების ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ნეკლინოვის რიონის სოფელ ტროიცკოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართი: 346835, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნეკლინოვის რაიონი, სოფელი ტროიცკოე, ოქტომბრის ქუჩა № 53.

ისტორია
ჯვართამაღლების ეკლესიის მშენებლობა სოფელ ტროიცკოეში დაიწყეს 1820 წელს და აკურთხეს 1829 წელს. ააგეს ადგილობრივი ბუნებრივი ქვით, დუღაბის გამოყენებით, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა კვერცხის ცილა.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1922 წელს დახურეს და გამოიყენებოდა როგორც ხორბლის საწყობი. 1941 წელს გერმანელთა ოკუპაციის დროს ტაძარში რუსი სამხედრო ტყვეები მოათავსეს. 1943 წელს სოფლის განმათავისუფლებელი ბრძოლების დროს დაინგრა ეკლესიის გუმბათი და სამრეკლო. ომიდან რამდენიმე წლის შემდეგ ეკლესიას ჩაუტარდა ნაწილობრივი რემონტი და მის მარჯვენა ეგვტერში დაიწყო ღვთისმსახურების ჩატარება. 1953 წელს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტმა ბენიამინმა აკურთხა ეკლესიის ცენტრალური საკურთხეველი ჯვართამაღლების სახელზე. 1970-1980 წლებში ეკლესია სრულიად გაარემონტეს.

2007 წელს მიმდინარეობდა გუმბათისა და სამრეკლოს რემონტი. 2008 წელს მოახდინეს ეკლესიის ფასადის რესტავრაცია. 2009 წელს დააყენეს მეტალო-პლასტმასის კარი და ფანჯრები.

ეკლესია ორშაბათიდან პარასკევამდე ღიაა 08:00 საათიდან 14:00 საათამდე. შაბათს — 08:00 საათიდან 19:00 საათამდე, ხოლო კვირას — 08:00 საათიდან 17:00 საათამდე. მსახურება მიმდინარეობს შაბათობით და დღესასწაულების წინა დღეს 17:00 საათიდან, ხოლო წირვა კვირას 07:30 საათიდან.

ეკლესიის წინამძღვარია ანდრია პიატნიცკი.
ტუნ-საკარანის საზღვაო პარკი

ტუნ-საკარანის საზღვაო პარკი, აგრეთვე ცნობილი როგორც სემპორნის კუნძულების პარკი — სახელმწიფო საზღვაო პარკი მალაიზიაში, საბაჰის შტატის სანაპიროს აღმოსავლეთით. მოიცავს ბოდგაიის, ბოჰეიდულანგის, საბანგკატისა და სალაკანის კუნძულებს, ასევე რამდენიმე მცირე კუნძულსა და რიფებს. 2004 წელს, 350 კმ² ტერიტორიას პარკის სტატუსი მიენიჭა და საბაჰის პარკების ადმინისტრაციას დაექვემდებარა. პარკის ტერიტორიაზე დაახლოებით 2000 ადამიანი ცხოვრობს, რომელთა უმრავლესობაც ბაჯოს მომთაბარე ხალხს ეკუთვნის. ისინი დღემდე ოჩოფეხებიან სახლებსა და მოტივტივე სახლებში ცხოვრობენ.

ისტორია
კუნძულ ბოდგაიას 1933 წელს სატყეო ნაკრძალის სტატუსი მიენიჭა, ბოჰეიდულანგს კი ფრინველთა ნაკრძალის. 1977 წელს სახელმწიფო პარკის შექმნის იდეა გაჩნდა. მოგვიანებით, 1998 წელს, საზღვაო კონსერვაციის საზოგადოებას, საბაჰის პარკებსა და მსოფლიოს ველური ბუნების ფონდის მალაიზიის წარმომადგენლობას შორის მიმდინარე მოლაპარაკების შედეგად შეიქმნა სეპორნის კუნძულების პროექტი, რომელიც ევროკავშირმა დააფინანსა. საბოლოოდ, 2004 წელს კუნძულებს სახელმწიფო პარკის სტატუსი მიენიჭა.
ზაპლავსკაიის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

ზაპლავსკაიის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ოქტომბრის რაიონის სოფელ ზაპლავსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 1834 წელს და აქვს რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ოქტომბრის რაიონი, სოფელი ზაპლავსკაია, სკოლის ქუჩა.

ისტორია
პირველი ეკლესია სოფელ ზაპლავსკაიაში ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე იყო ხისა და იგი ააგეს 1780 წლის 4 აპრილს. იგი აშენდა ეფლის ატამანის მიხეილ კუჟელევის ფინანსებით. ეკლესია აკურთხეს 1781 წლის 28 ივლისს, ხოლო სამრეკლო ააშენეს 1793 წელს.

1804 წელს სოფლის მოსახლეობამ თხოვნით მიმართა დონის ადმიინისტრაციას, რათა აეშენებინათ ახალი ქვის ეკლესია, მაგრამ მათგან მიიღეს უარი. 1811 წელს მეორედ მიმართეს თხოვნით, ამ პერიოდისათვის ძველი ეკლესია საკმაოდ დაძველდა. 1811 წლის 23 მარტს თანხმობა მიიღეს ახალი, სამსაკურთხევლიანი ეკლესიის მშენებლობაზე.

აგურის ეკლესია ააგეს გვიანდელი კლასიციზმის, ამპირის სტილში. მას ჰქონდა ორი ეგვტერი: მარჯვენა იოანე ღვთისმეტყველის, ხოლო მარცხენა ბარბარე დიდმოწამის სახელზე. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1812 წელს, მისი მასალები გამოიყენეს ახალი ეკლესიის შემოსაღობად. ეკლესია დასრულდა 1834 წელს.

1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს და კვლავ გაიხსნა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. ანტირელიგიური პროპაგანდისა და ნაცისტური ოკუპაციის პერიოდში ეკლესიამ განიცადა მნიშვნელოვანი ზიანი. ადგილობრივმა მრევლმა აღადგინა არა მარტო თავად ეკლესიის შენობა, არამედ დაზიანებული ხატებიც. 1961 წელს ეკლესია კვლავ დაიხურა. შენობას ხორბლისა და შხამ-ქიმიკატების შესანახად იყენებდნენ.

შენობაში შედიოდნენ ავტომანქანები და ტრაქტორები, რამაც მნიშვნელოვნად დააზარალა ეკლესია. 1992 წელს ეკლესია კვლავ გაიხსნა. მრევლის ძალებით დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 2013 წლის 17 აპრილს ეკლესიას დაადგეს ახალი, მოოქროვილი გუმბათი ჯვრით.

ეკლესიის პირდაპირ მდებარეობს სკოლა, რომელიც აგებულია 1906 წელს და მასში თავდაპირველად განთავსებული იყო საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.
ნოვოჩერკასკის სერაფიმ საროველის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის სერაფიმ საროველის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 1910 წელს.

ისტორია
1908 წლის 8 მაისს ნოვოჩერკასკში გაიმართა საქველმოქმედო სახლის გახსნის ცერემონია. იგი გაიხსნა შიროკოვის შესახვევში, № 6 სახლში, რომელიც სწორედ ამ მიზნით გამოჰყო სამეურვეო საბჭომ. ამ საქველმოქმედო სახლიდან იწყება წმინდა სერაფიმ საროველის ეკლესიის ისტორია.

საქველმოქმედო სახლის გახსნის შემდეგ ნოვოჩერკასკის ამაღლების საკათედრო ტაძრის მრევლმა დაიწყო სახსრების შეგროვება ახალი, სერაფიმ საროველის სახელობის ქვის ეკლესიის ასაშენებლად. 1908 წლის 19 ივლისს საზეიმოდ გაიმართა ახალი ეკლესიის საფუძვლის ჩაყრა.

სერაფიმ საროველის მომავალი ეკლესიის საძირკვლის ჩაყრასთან ერთად დაიწყო შემოწირულობის შეგროვება ეკლესიის ასაშენებლად. ორი წლის შემდეგ სერაფიმეს სახელობის ეკლესია ააგეს და აკურთხეს კიდეც.

ეკლესიის ისტორია ხანგრძლივი არ აღმოჩნდა. ეკლესიის ქუჩაზე მდებარე ტალახის გამო, რომელიც ართულებდა მრევლის ეკლესიაში შესვლას, 1913 წელს ეკლესიას მიენიჭა კარის ეკლესიის სტატუსი. „დონის რეგიონული უწყებები“ მრევლს ატყობინებდა, რომ წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით სერაფიმ საროველის ეკლესია გადაკეთდა კარის ეკლესიად და მასში გაიხსნა მღვდელმსახურის შტატი.

ჩვენს ეპოქამდე ეკლესია არ შემონახულა. ამჟამად ყოფილი ეკლესიის ადგილზე მდებარეობს დაუსახლებელი ადგილი, ხოლო მის მახლობლად ავტოფარეხი.
ტაგანროგის სამების ტაძარი

ტაგანროგის სამების ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 2004 წელს.

ისტორია
2000 წლის 20 ივლისს გაზეთ „ “-ში გამოქვეყნდა ტაგანროგის სახელმწიფო რადიოტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორ ვლადიმირ ტიმოშენკოს, ტაგანროგის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორის კ. ხორუჟენკოს, ჟურნალისყ ი. ლატკას, რუსეთის დამსახურებული მსახიობის ი. გრიცენკოს და ინტელიგენციის სხვა წარმომადგენლების მიმართვა ტაგანროგის მერის სერგეი შილოსადმი და საეკლესიო ხელისუფლებისადმი. მიმართვაში ყურადღებას ამახვილებდნენ იმაზე, რომ რუსეთში იმატა ისეთმა დანაშაულმა, როგორიცაა ნარკომანია, პროსტიტუცია, სექტანტიზმი და სხვა. მიმართვა დასრულდა თხოვნით მიკრრაიონ „ “-ში დაეარსებინათ მართლმადიდებელთა სამრევლო საზოგადოება.

იდეას აქტიურდ დაუჭირა მხარი რუსეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ. ეკელსიამ მხარი დაუჭირა არა მარტო ეკლესიის მშენებლობას, არამედ სურდა იგი გამხდარიყო „ “-ს მოსახლეობის სულიერი რეაბილიტაციის ცენტრი. ამ იდეის განხორციელება თავის თავზე აიღო მღვდელმა ტიმოთე ფეტისოვმა. ტაგანროგში არსებული სამების ძველი ეკლესიის პატივსაცემად გადაწყვიტეს ახალი ეკელსიაც სამების სახელზე ეკურთხებინათ. 2001 წელს დაარსდა ეკლესიის მზრუნველთა საბჭო. საბჭოს ყველაზე აქტიური წევრები გახდნენ ტაგანროგის სახელმწიფო რადიოტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი ვლადიმირ ტიმოშენკო და ჟურნალისტთა კავშირის წევრი იულია ლატკა.

2003 წლის 8 ივნისს საძირკველი ჩაუყარეს და აკურთხეს სამების ეკლესიის მშენებლობის ადგილი. 2004 წლის 25 მაისს დააყენეს კანკელი. 2004 წლის 3 ივლისს მოხდა ეკლესიის კურთხევა. მეორე დღეს კი აღევლინა პირველი საღვთო ლიტურგია.

ეკლესიის წინამძღვარია ტიმოთე ფეტისოვი.
ასლანკა

ასლანკა — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ხრამის მარცხენა შენაკადი. სათავეს იღებს ბედენის ქედის მისადგომებიდან. სიგრძე 20 კმ.

მდინარის ძველი სახელია „ტორნე“. საუკუნეში ხეობაში ჩასახლებულმა რუსებმა მდინარეს „ასლანკა“ უწოდეს.

ვახუშტი ბაგრატიონი „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“-ში წერს: „...ერთვის ქციას ჴევი ტორნე, ირაგის ჴეობის მდინარე. გამოსდის ბენდერის მთას, მოდის სამჴრით. არამედ ჴეობა ესე არს ვენახოვანი, ხილიანი, ტყიანი, ნადირ-ფრინვლიანი, მოსავლიანი, გარნა ბენდერის მთის კერძოდ, ვითარცა სხუა მთის ალაგნი.“
მაგდა ფრანკი

მაგდა ფრაკნ შიფერი (დ. 20 ივლისი 1914 — გ. 23 ივნისი 2010) — უნგრელ-არგენტინელი მოქანდაკე.

ბიოგრაფია
მაგდა დაიბადა ქალაქ კლუჟ-ნაპოკაში, ტრანსილვანიაში, რომელიც იმ დროს ეკუთნოდა უნგრეთს, თუმცა 1918 წლიდან რუმინეთის შემადგენლობაში შედიოდა.

მაგდა ფრანკის ქმნილებების გამოფენა პისაროს გალერეაშიც იმართებოდა. არგენტინაში ის გახდა სამხატვრო პრემიების ლაურეატი. 1960-იანი წლების დასაწყისში ფრანკი საცხოვრებლად პარიზში გადავიდა. ის კვლავ დაბრუნდა არგენტინაში 1995 წელს და საკუთარ სახლ-მუზეუმი|სახლ-მუზეუმში დაფუძნდა.

მაგდა ფრანკი გარდაიცვალა ბუენოს-აირესში 2010 წლის 23 ივნისს.
გეორგი ეფრემოვი

გეორგი ეფრემოვი (; დ. 8 დეკემბერი, 1932 — გ. 6 მაისი, 2011) — მაკედონელი ბიოლოგი, აკადემიკოსი, მაკედონიის ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიაში მოღვაწე მეცნიერი და სკოპიეს სასოფლო-სამეურნეო და სურსათის ფაკულტეტის პროფესორი. იგი სპეციალიზებული იყო ადამიანთა გენურ ინჟინერიაში, ვეტერინარულ მედიცინასა და ცხოველთა ბიოტექნოლოგიაში. ეფრემოვს მაკედონიის რესპუბლიკის ელჩის და მეცნიერებათა მინისტრის თანამდებობები ეკავა.

ბიოგრაფია
გეორგი ეფრემოვი დაიბადა 1932 წლის 8 დეკემბერს, მაკედონიის რესპუბლიკის ქალაქ კრატოვოში, რომელიც ევროპაში მდებარე ქალაქთა შორის ერთ-ერთი უძველესია. მისი მამა საბითუმო მოვაჭრე იყო, რომელიც 1945 წლამდე, ქალაქის ყველაზე მდიდარ ადამიანად ითვლებოდა. 1945 წელს, ყოფილი იუგოსლავიის კომუნისტურმა რეჟიმმა, მისი მთელი ქონება მიისაკუთრა. გეორგის მშობლები ასწავლიდნენ, რომ განათლება ერთადერთი გზაა უკეთესი ცხოვრებისთვის.

უმაღლესი განათლების მიღება, მან ზაგრების უნივერსიტეტში (ხორვატია), ვეტერინარული მედიცინის ფაკულტეტზე დაიწყო. 1956 წელს, ეფრემოვმა უნივერსიტეტი დაამთავრა და შემდგომი ორი წლის განმავლობაში, ვეტერინარად მუშაობდა, მოგვიანებით კი — მაკედონიაში მდბარე კირილეს და მეთოდეს უნივერსიტეტში, მედიცინის ფაკულტეტზე განაგრძო სწავლა. სამედიცინო ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, იგი სკოპიეს სასოფლო-სამეურნეო და სურსათის ფაკულტეტის შინაური ცხოველების ფიზიოლოგიის უმცროს ასისტენტად.

1960 წელს, ეფრემოვი, ბელგრადის უნივერსიტეტის პროფესორ ბოჟიდარ ნიკოლიჩის ხელმძღვანელობით, მეცნიერებათა მაგისტრი გახდა ფიზიოლოგიასა და ბიოქიმიაში. 1963 წელს, ბელგრადის უნივერსიტეტში სამაგისტრო სწავლის შემდეგ, მან დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია — „ემბრიონულ და ზრდასრულ ცხოველთა ჰემოგლობინი“.

სადოქტორო დისერტაციის შემდეგ, მან ოსლოში მდებარე ნორვეგიის ვეტერინარული კოლეჯის შინაგანი მედიცინის განყოფილების პროფესორად დაიწყო მუშაობა, რომელსაც პროფესორი მიქაელ ბრედი ხელმძღვანელობდა. ორი წლის შემდეგ, იგი პროფესორმა ტიტუს ჰაისმანმა მიიწვია, 2 წლით მის ჯგუფში გასაწევრიანებლად, რომელიც ჯორჯიის შტატის (აშშ) სამედიცინო კოლეჯში იყო ჩამოყალიბებულო და ადამიანის ჰემოგლობინის სტრუქტურას, ფუნქციას, სინთეზს და მის ნორმალურ და პათოლოგიურ გამოვლინებებს შეისწავლიდა.

ამერიკის შეერთებული შტატებიდან დაბრუნების შემდეგ, მან მაკედონიის ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიაში დაიწყო მუშაობა, სადაც გენური ინჟინერიის და ბიოტექნოლოგიის ლაბორატორიას ხელმძღვანელობდა. 2000-2001 წლებში, ეფრემოვს აღნიშნული აკადემიის დირექტორის თანამდებობა ეკავა.

გეორგი ეფრემოვი გარდაიცვალა 2011 წლის 6 მაისს, სკოპიეში.