გლორია ფუერტესი

გლორია ფუერტეს გარსია (დ. 28 ივლისი, 1917 - გ. 27 ნოემბერი, 1998) — ესპანელი პოეტი, საბავშვო ლიტერატურის ავტორი და საბავშვო სატელევიზიო შოუების რეგულარული მონაწილე. იგი იყო პოსტისმოს, ომის შემდგომი, ლიტერატურული მოძრაობის ნაწილი და 50-იანი წლების თაობის წევრი. მისი ნამუშევრები ფოკუსირებული იყო გენდერულ თანასწორობაზე, პაციფიზმსა და ეკოლოგიაზე .

ბიოგრაფია
ფუერტესი დაიბადა 1917 წლის 28 ივლისს მადრიდში, ესპანეთი . დედამისი მკერავი და მოახლე იყო, მამა კი მოხელე. განათლება მიიღო ქალთა პროფესიული განათლების ინსტიტუტში, სადაც სწავლობდა სტენოგრამას, ბეჭდვასა და ბავშვის მოვლას. მან დაიწყო ხელსაქმე და მოთხრობების ილუსტრაცია ხუთი წლის ასაკში. ფუერტესმა გამოაქვეყნა თავისი პირველი ლექსი 14 წლის ასაკში, , , (ბავშვობა, ახალგაზრდობა, სიბერე) . 17 წლის ასაკში დაწერა თავისი პირველი პოეზიის წიგნი , რომელიც გამოიცა 1950 წელს. 1934 წელს მუშაობა დაიწყო ბუღალტრად და მდივნად. განაგრძო საბავშვო მოთხრობების, პიესებისა და პოეზიის წერა.

კარიერა
1940-დან 1953 წლამდე ფუერტესის ნამუშევრები გამოჩნდა საბავშვო ჟურნალებში, საბავშვო წიგნებში და საგაზეთო კომიქსებში.

მარია დოლორესთან და ადელაიდა ლასანტასთან ერთად ფუერტესმა 1951 წელს დააარსა ჯგუფი „ “. ჯგუფი აწყობდა კონცერტებსა და პოეზიის საჯარო კითხვის დღეებს ბარებსა და ადგილობრივ კაფეებში და თანამშრომლობდა ისეთ ჟურნალებში, როგორიცაა , და . 1950-დან 1954 წლამდე ჯგუფი მუშაობდა ანტონიო გალასთან, ხულიო მარისკალთან და რაფაელ მირთან ერთად პოეზიის ჟურნალის -ის შესაქმნელად და ხელმძღვანელობით.

1955 წლიდან 1960 წლამდე ფუერტესი სწავლობდა ბიბლიოთეკის მეცნიერებას და ინგლისურს საერთაშორისო ინსტიტუტში. 1961 წელს მან მიიღო ფულბრაიტის სტიპენდია შეერთებულ შტატებში, რათა ესწავლებინა ესპანური ლიტერატურა ბაკნელის უნივერსიტეტში . მოგვიანებით იგი ასწავლიდა მერი ბოლდუინის უნივერსიტეტში, ბრინ მავრის კოლეჯში და საერთაშორისო ინსტიტუტში 1963 წლამდე. 1972 წელს მან მიიღო სტიპენდია ხუან მარტის ბავშვთა ლიტერატურის ფონდიდან. და ისეთ უნივერსალურ საკითხებს, როგორიცაა სიყვარული, ტკივილი, სიკვდილი და მარტოობა. მისი ნამუშევრები ცნობილია იმით, რომ შეიცავს მეტაფორებს და ენობრივ თამაშებს, რაც მის ლექსებს აძლევს მუსიკალურობასა და კადენციას სალაპარაკო ენასთან ახლოს.

მოძრაობა პოსტისმოს გავლენით, რომელიც დაიწყო ესპანეთის სამოქალაქო ომის საპასუხოდ, ფუერტესი მწერლობაში იყენებს იუმორს. ესპანეთის სამოქალაქო ომმა ღრმა შთაბეჭდილება დატოვა ფუენტესზე. მისმა ომის საწინააღმდეგო პოზიციამ და პოსტისმო მოძრაობამ გამოვლინება ჰპოვა ავტორის პოეზიაში ირონიის მეშვეობით. ფუენტესმა თქვა: „ომის ტრაგედიის გარეშე, მე ვერასდროს დავწერდი პოეზიას“.

კრიტიკოსები ადიდებდნენ ფუერტესს მისი „ხალხური და მიზანმიმართულად ახალი ზეპირსიტყვიერებისთვის“ და ომისშემდგომი ესპანეთის „პოეტური სივრცის გახსნისთვის“ ქალებისა და მუშათა კლასისთვის.

სქესი და სექსუალობა
ფუერტესს არასოდეს მალავდა იმ ფაქტს, რომ იგი ლესბოსელი იყო, მიუხედავად ფრანკოს დიქტატურის დამოკიდებულებისა.

ფუერტესის ნაშრომის დიდი ნაწილი ეხება ქალთა უფლებებს და კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს გენდერულ როლებს ფრანკოისტურ ესპანეთში . მისი 1978 წლის ნამუშევარი სამი ბრძენი დედოფალი: მელჩორა, გასპარა, ი ბალტასარა, რომელშიც მოთხრობილია სამი ბრძენი კაცის შესახებ. ისინი ბეთლემში ვერ წავიდნენ, მათ ნაცვლად წავიდნენ ცოლები. ნაწარმოები ესპანეთში საბავშვო ლიტერატურის კლასიკად იქცა.

გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
ფუერტესი გარდაიცვალა ფილტვის სიმსივნით 1998 წლის 27 ნოემბერს და დაკრძალეს მადრიდის სამხრეთ სასაფლაოზე .