მულტილინგვიზმი

მულტილინგვიზმი — ორი ან მეტი ენის ერთდროული გამოყენება, ინდივიდის კომპეტენცია ორ ან მეტ ენაში.

ტერმინით „მულტილინგვიზმი“ შესაძლებელია აღვნიშნოთ ინდივიდის მიერ ენის გამოყენება ან მისი კომპეტენცია ერთზე მეტი ენის სფეროში, როგორც ნოდარ ლადარია აღნიშნავს. არარეალისტურია მიდგომა, რომ მულტილინგვისტი ადამიანი ენებს, რომლებსაც იყენებს, თანაბრად ფლობს.

მულტილინგვიზმს განიხილავენ პოლიგლოტურ მოვლენადაც, ერთი ადამიანის ან საზოგადოების მიერ რამდენიმე ენის გამოყენებას. მულტილინგვიზმის იყენებენ უფრო ხშირად, ვიდრე მონოლინგვიზმს. მულტილინგვიზმი სოციალური ფენომენია, იგი განპირობებულია გლობალიზმისა და კულტურული საჭიროებებით.

განსხვავება ბილინგვიზმსა და მულტილინგვიზმს შორის
მულტილინგვიზმი ძალიან ახლოსაა ბილინგვიზმთან, რადგან ორზე მეტი ენის ცოდნა შეიძლება იშვიათი არაა, მაგრამ სოციოლინგვისტური მნიშვნელობა ნაკლებად აქვს. მცირე ადამიანთა ჯგუფი არსებობს, რომლებიც ორზე მეტ ენას იყენებენ ყოველდღიურ ცხოვრებაში. განასხვავებენ მულტილინგვისტურსა და ბილინგვისტურ სახელმწიფოებს. მულტილინგვისტური სახელმწიფოებია: შვეიცარია (დოკუმენტები არსებობს ფრანგულ, გერმანულ და იტალიურ ენაზე). ბილინგვისტურია: კანადა, სადაც გამოიყენება ინგლისური და ფრანგული ენები. კანადა ოფიციალურად ბილინგვი ქვეყანაა, თუმცა იმიგრანტთა რაოდენობიდან გამომდინარე ასობით ენაზე ლაპარაკობენ, ამიტომაც ფაქტობრივად მულტილინგვური ერია.

მულტილინგვიზმის შედეგები
მულტილინგვიზმის განვითარების მნიშვნელოვანი ფაქტორი არის ის, რომ განვითარებული ქვეყნების ეკონომიკა ერთმანეთზეა დამოკიდებული, აგრეთვე მოსახლეობის ინტენსიურმა მიგრაციამ გლობალური მასშტაბები მიიღო. მულტილინგვიზმის მოტივებია: სოციალური, კულტურული, პოლიტიკური და ეკონომიკური. სოციალური მულტილინგვიზმი ყველა სოციალური ჯგუფის სამართლიანი მდგომარეობისთვისაა. კულტურული მულტილინგვიზმი კულტურის შენარჩუნების გასაადვილებლად. პოლიტიკური მულტილინგვიზმი უზრუნველყოფს ყველა სოციალური ჯგუფის პოლიტიკურ მხარდაჭერას და მათ ხმებს არჩევნებზე. ეკონომიკური მულტილინგვიზმი ყველაა ენის მფლობელთა ქონების უკეთესად მობილიზებისთვისაა ქვეყანაში და საგადასახადო საქმიანობის აღსრულებისათვის.

მულტილინგვისტი თავდაპირველად ეუფლება ერთ ენას, დედა ენას, მშობლიურ ენას, შემდგომ კი სხვა ენებს. დღესდღეობით, ორი ენის ან რამდენიმე ენის ცოდნა ჩვეულებრივი მოვლენაა.მულტილინგვისტ ადამიანს აქვს მულტიპერსპექტიული ხედვა, მოქნილი აზროვნება, ამიტომაც მიიჩნევა უმთავრეს დანიშნულებად უცხო ენების სწავლა, რათა მათი ხედვა სხვადასხვა პერსპექტივიდან იყოს.

მაიკლ პარადოვსკის მიხედვით, მონოლინგვისტებთან შედარებით, მულტილინგვალი ბავშვებიც და მოზრდილებიც უპირატესობით გამოირჩევიან, მათ შეუძლიათ: ენის სიღრმისეული გააზრება, მშობლიური ენის სწრაფად შესწავლა, ეფექტურად კომუნიკაციის უნარი, ლექსიკური მარაგის გაზრდა, მახსოვრობისა და გაგების გაუმჯობესება, ვერბალური და ორიენტაციის უნარის გაუმჯობესება, მსოფლმხედველობის დახვეწა, კრიტიკული აზროვნების უნარის ჩამოყალიბება, უცხო ენების უკეთესად შესწავლა, სხვადასხვა პროფესიაში დასაქმება.

მულტილინგვიზმის საჭიროება თანამედროვე ცხოვრებაში
როდესაც ადამიანი საუბრობს თუნდაც მხოლოდ ერთ უცხო ენაზე:

მას აქვს მეტი შესაძლებლობა კარიერაში განვითარდეს;
იმოგზაუროს;
კომუნიკაცია დაამყაროს სხვადასხვა ადამიანებთან;
დაკავშირებულია პიროვნულ წარმატებასთან.

მულტილინგვიზმის უარყოფითი მხარეები
შეიძლება ითქვას, რომ მულტილინგვიზმს უამრავი დადებითი მხარე აქვს, უარყოფითი კი ძალიან მცირე. ვფიქრობ, უარყოფითი ფაქტორია ის, რომ მულტილინგვისტს ენები შეიძლება ერთმანეთში აერიოს, ორ ან რამდენიმე ენაზე აზროვნებდეს და მეტყველებით გადმოცემა გვიან ხდებოდეს ფიქრების.