კლარა ბარტონი

კლარისა „კლარა“ ჰარლოუ ბარტონი (; დ. 25 დეკემბერი, 1821 – გ. 12 აპრილი, 1912) — მედდა, ამერიკული წითელი ჯვრის დამაარსებელი. ამერიკის სამოქალაქო ომის პერიოდში, ჰოსპიტალში ექთნად მუშაობდა. იმ დროისთვის საექთნო განათლება ფორმალიზებული არ იყო და ამიტომ კლარას არ უსწავლია საექთნო სკოლაში. იყო თვითნასწავლი მედდა. ბარტონი ცნობილია თავისი ჰუმანიტარული საქმიანობით, მაშინ, როცა სახლის გარეთ ძალიან ცოტა ქალი მუშაობდა.

ამერიკული წითელი ჯვარი
ბარტონს აღიარება მოუტანა იმ ფაქტმა, რომ 1865–1868 წლებში, მთელი ქვეყნის მასშტაბით ატარებდა ლექციებს ომში მიღებული გამოცდილების შესახებ. ამ პერიოდში გაიცნო სიუზენ ანტონი და მასთან ერთად დაიწყო ქალთათვის ხმის მიცემის უფლებების მოპოვებისთვის ბრძოლა. აგრეთვე გაიცნო ფრედერიკ დუგლასი და გახდა სამოქალაქო უფლებებისთვის მებრძოლი აქტივისტი. ამ სალექციო ტურნეს შემდეგ, ძლიერ დაიღალა და ექიმის რჩევით, 1868 წელს ევროპისიკენ გაემართა. 1869 წელს, ჟენევაში ყოფნისას, ბარტონი გაეცნო წითელი ჯვრის მოძრაობასა და დოქტორ აპიას, რომელმაც შემდგომში შესთავაზა წითელი ჯვრის ამერიკის შტოს წარმომადგენლობის გახსნას და ეხმარებოდა დაფინანსების საკითხების მოგვარებაში.

1870 წელს, პრუსიის ომის დაწყებისას, ის ეხმარებოდა ბადენის ჰერცოგინიას სამხედრო საავადმყოფოს მოწყობაში. უნდა აღინიშნოს, რომ წითელი ჯვრის საზოგადოებას დიდი დახმარება გაუწია მთელი ომის განმავლობაში. ბრძოლის დასრულებისას, მოპოვებული ჰქონდა ბადენის საპატიო ოქროს ჯვარი და პრუსიული რკინის ჯვარი.

ამერიკის შეერტებულ შტატებში დაბრუნებისას, ბარტონმა დაიწყო მოძრაობა ქვეყანაში წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტის პოპულარიზაციისათვის და მთავრობაში ცნობიერების ზრდისათვის. 1873 წელს, შეხვდა პრეზიდენტ რეზერფორდ ჰეისს, რომელმაც გამოთქვა მოსაზრება, რომ ამერიკა სამოქალაქო ომის მსგავსი კატასტროფის წინაშე აღარ აღმოჩნდებოდა. ბარტონმა წარმატებული მოლაპარაკებები აწარმოა შემდგომში პრეზიდეტ ჩესტერ ართურთან, წარმოუდგინა არგუმენტი იმის შესახებ, რომ ამერიკული წითელი ჯვარი მხოლოდ ომის შედეგად დაზარალებულებს კი არ ემსახურებოდა, არამედ დაეხმარებოდა ბუნებრივი კატასტროფის (მიწისძვრა, ქარიშხალი, ტყის ხანძარი და სხვა) შედეგად დაზარალებულებსაც.

ბარტონი გახდა წითელი ჯვრის საზოგადოების ამერიკის შტოს პრეზიდენტი და პირველი შეხვედრა, 1881 წლის 21 მაისს, ვაშინგტონში მდებარე ბინაში გამართა.

ესპანეთ-ამერიკის ომის დროს, ლტოლვილებისა და სამოქალაქო ომის დროს დაპატიმრებულებისთვის გაწეულმა დახმარებამ, ბარტონი საზოგადოების თვალში კიდევ უფრო აამაღლა. ომის დასრულების შემდეგ, მადლიერმა ხალხმა სანტიაგოს მთავარ მოედანზე კლარა ბარტონის ქანდაკება დადგა, რომელიც დღესაც დგას.

კლარა ეხმარებოდა 1884 წელს, მდინარე ოჰაიოს წყალდიდობის შედეგად დაზარალებულებს, 1887 წლის შიმშილობის დროს ამარაგებდა ტეხასს საკვებით და სხვა პროდუქტებით, 1888 წლის ტორნადოს შემდეგ, გაგზავნა მომუშავეები ილინოისში. 1898 წელს, 77 წლის ასაკში მუშაობდა კუბაში ერთ-ერთ საავადმყოფოში. 1900 წელს, გალვესტონის ქარიშხალის შედეგად დაზარალებულებს დაეხმარა და დააარსა ობოლთა თავშესაფარი. ეს იყო უკანასკნელი რამ, რაც ამერიკული წითელი ჯვრის პრეზიდენტობის პერიოდში გააკეთა.

მალე დაიწყეს მისი კრიტიკა პირადი და სამსახურეობრივი რესურსების არევის გამო. 1904 წელს, 83 წლის ასაკში იძულებული გახადეს გადამდგარიყო ამერიკული წითელი ჯვრის პრეზიდენტის პოსტიდან, რადგან ზედმეტად ეგოცენტრული იყო საქველმოქმედო ორგანიზაციის მიზნებისათვის. მისი ოფისიდან გაგდების შემდეგ, ყველა პოზიცია მამაკაცებმა დაიკავეს. მათ წითელი ჯვრის საზოგადოებას ბარტონის იდეალისტური მიდგომისაგან განსხვავებით, უფრო რეალისტური და ეფექტიანი მეთოდები მოახვიეს თავს. გადადგომის შემდეგ, კლარამ დააარსა „პირველადი დახმარების ეროვნული საზოგადოება“.

ბოლო წლები
1907 წელს, ბარტონმა გამოაქვეყნა თავისი ავტობიოგრაფია სახელით „ჩემი ბავშვობის ისტორია“. 1912 წლის 12 აპრილს, კლარა საკუთარ სახლში, მერილენდში პნევმონიისგან გარდაიცვალა.