iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სოჭის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =კარგი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ფიოდორ აფუქსენიდი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ნეობიზანტიური
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 43.414972
| გრძედი = 39.969361
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
სოჭის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია კრასნოდარის მხარეში, ქალაქ სოჭში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 2012-2014 წლებში.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინოდარის ეპარქიას. ტაძრის წინამძღვარია არქიმანდრიტი ფლავიანე (ოსკოლკოვი).

ისტორია
2010 წელს სოჭიში არქეოლოგიური გათხრების დროს აღმოაჩინეს საუკუნის ბიზანტიური ტაძრის ნანგრევები. ითვლება, რომ აქ ჯერ კიდევ კიევის რუსეთის დაარსებამდე დაკრძალული იყვნენ ქრისტიანი მოწამეები. ქვა, რომელიც ამოიღეს ნანგრევებიდან ჩადეს ახალი ტაძრის საფუძველში 2012 წლის 29 აგვისტოს, დღეს როდესაც აღინიშნება ედესიდან კონსტანტინოპოლში მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ჩამონბრძანება.. საფუძვლის ჩაყრას ესწრებოდა სასულიერო და საერო პირები. ეკატერინოდარისა და ყუბანის მიტროპოლიტმა ისიდორემ აღავლინა ლიტურგია. ღვთისმსახურებაში მონაწილეობდა სრეტენის სტავროპიგიალური მონასტრის ქორო. ამის შემდეგ გაიმართა სამეურვეო საბჭოს სხდომა ტაძრის მშენებლობასთან დაკავშირებით, რომელშიც ასევე სასულიერო და საერო პირები მონაწილეობდნენ.

2013 წლის დეკემბერში დასრულების ნაცვლად ტაძრის მშენებლობა დაასრულეს 2014 წლის აღდგომამდე რამდენიმე დღით ადრე. დღესასწაულს დაესწრო 300-400 მორწმუნე.

2014 წლის 2 თებერვალს ეკატერინოდარისა და ყუბანის მიტროპოლიტმა ისიდორემ აკურთხა ტაძარი მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელზე. სამი დღის შემდეგ პატრიარქმ კირილემ აღავლინა ლოცვა სოჭიში გამართული ზამთრის ოლიმპიადის სპორტსმენების მონაწილეობით. ზამთრის პარალიმპიური თამაშებისათვის ლოცვა აღავლინეს 6 მარტს.

მშენებლობა სულ დაჯდა 478 მილიონი რუბლი, ფულადი სახსრები გამოყვეს სამხარეო ბიუჯეტიდან. ეკლესია დგას ორსართულიან ბაზისზე, რომელიც გამოიყენება კონფერენციებისა და გამოფენებისათვის.

კედლები მოხატულია, რომელზეც 25 მხატვარი მუშაობდა ოთხი თვის განმავლობაში ილია გლაზუნოვის ხელმძღვანელობით. მოხატულობა შესრულებულია მოდერნისა და რეალიზმის სტილში.

ზარი, რომლის წონაც 2 ტონაა, პირველად დარეკეს 5 თებერვალს.
ადერბიევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =კარგი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ნეობიზანტიური
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 44.600549
| გრძედი = 38.105711
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ადერბიევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია კრასნოდარის მხარეში, სოფელ ადერბიევკაში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1906 წლის განმავლობაში.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნოვოროსიის ეპარქიას.

ისტორია
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია ააგეს 1906 წელს ადერბიევკის სულიერი მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად. ეკლესია ააგეს მეხის დაცემის შედეგად დამწვარი ხის ეკლესიის ადგილზე. წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიაში პირველი ღვთისმსახურება გაიმართა 1906 წელს.

ადერბიევკის ეკლესიას აქვს საინტერესო არქიტექტურა, მდიდარი დეკორატიული შემკულობა და ფრესკები. ეკლესიის ტერიტორიაზე ადრე განთავსებული იყო საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.

 საუკუნის 30-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა და მას გამოიყენებდნენ როგორც კლუბს, ხოლო შემდეგ - მარცვლეული კულტურების შესანახ საწყობად. დიდი სამამულო ომის დაწყების შემდეგ იგი გადააკეთეს ჰოსპიტალად. ომის შემდეგ ეკლესია ნახევრად დანგრეულ მდგომარეობაშია. 1997 წელს დაიწყო ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები. აღდგენა მოხდა ძველი ფოტოების დამორწმუნეთა აღწერილობის მიხედვით.

2015 წელს აკურთხეს საკურთხეველი. კურთხევის ცერემონია შეასრულა ნოვოროსიისა და გელენჯიკის ეპისკოპოსმა თეოგნოსტე დმიტრიევმა.

არქიტექტურა
ადერბიევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიის შენობა აგებულია ნეობიზანტიურ სტილში. შენობა აგურისაა. ეკლესიას ხუთი გუმბათი აქვს. ტაძრის საერთო სიმაღლე ჯვრის ჩათვლით არის 21,5 მეტრი. ტაძრის ფორმა დაგეგმარებაში ლათინურ ჯვარს წააგავს. ტაძრის სიგრძე დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 20,5 მეტრია, ხოლო ტაძრის სიგანეა - 15 მ.

ტაძრის სამსართულიან სამრეკლოს აქვს შიდა დახვეული კიბე, რომელიც მეორე სართულზე ადის. სამრეკლო ბოლოვდება კოშკურით, მოოქროვილი სახურავით, რომელზეც აღმართულია მართლმადიდებლური ჯვარი.
რასიმ ბალაევი

რასიმ ბალაევი (; ; დ. 8 აგვისტო, 1948, აღსუ, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი მსახიობი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (1982), ღირსების ორდენის ლაურიატი (1998), პრეზიდენტის დანიშნულების პენსიონერი, აზერბაიჯანის კინემატოგრაფთა კავშირის ყოფილი მდივანი (1990-2013), დუბლირების მსახიობი და მხატვრული ხელმძღვანელი.

ბიოგრაფია
მსახიობი, სახალხო არტისტი, ღირსების ორდენის კავალერი რასიმ აჰმედის ძე ბალაევი 1948 წლის 8 აგვისტოს, აზერბაიჯანის აღსუს რაიონში დაიბადა. 1965 წელს დაასრულა აღსუს საშუალო სკოლა. 1969 წელს დაასრულა აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტი. პირველად კინოში ბაქოს კინოსტუდიის მიერ გადაღებულ ფილმში „ვარსკვლავები არ ქრებიან“, მცირე როლით გამოჩნდა. მისი როლებით ფილმებში „ნასიმი“, „ბაბექი“ და „დედე გორგუთი“, იგი მაყურებლების სიყვარული დაიმსახურა. მუშაობდა „აზერბაიჯანფილმის“ ბალანსზე არსებულ კინოსტუდიებსა და თეატრებში. დიდი როლების გარდა, ბალაევს მცირე როლებიც აქვს შესრულებული.

1990 წლის 18 იანვრიდან 2013 წლამდე, აზერბაიჯანის კინემატოგრაფთა კავშირის მდივანი იყო.

ჯილდოები
აზერბაიჯანის სსრ-ის დამსახურებული არტისტი — 23.12.1976
აზერბაიჯანის სსრ-ის სახალხო არტისტი — 01.12.1982
1986 წლის ფილმისთვის „სისხლიანი ყანა“ აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემია.
აზერბაიჯანის ღირსების ორდენი — 1998
რუბენ პანიანინი

}
|დაბადების ადგილი = სან-ნიკოლას-დე-ლოს-აროიოსი,არგენტინა
|გარდაცვალების თარიღი =
|გარდაცვალების ადგილი =
|სიმაღლე = 170 სმ
|პოზიცია = მცველი
|ახალგაზრდული წელი1 =
|ახალგაზრდული კლუბი1 =
|წელი1 = 1968–1977
|კლუბი1 = ესტუდიანტესი
|მატჩი1 = 329
|გოლი1 = 22
|წელი2 = 1977–1979
|კლუბი2 = ინდეპენდიენტე
|მატჩი2 = 70
|გოლი2 = 2
|წელი3 = 1980
|კლუბი3 = არხ. ჯუნიორსი
|მატჩი3 = 2
|გოლი3 = 0
|წელი4 = 1981
|კლუბი4 = მინესოტა კიქსი
|მატჩი4 = 13
|გოლი4 = 0
|სულ მატჩი =
|სულ გოლი =
|ეროვნული წელი1 = 1978
|ეროვნული ნაკრები1 = არგენტინა
|ეროვნული მატჩი1 = 4
|ეროვნული გოლი1 = 1
|მედლის თარგები =

რუბენ ოსკარ პანიანინი ( დ. 31 იანვარი, 1949, სან-ნიკოლას-დე-ლოს-აროიოსი, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, მცველი. 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

კარიერა
საკლუბო კარიერა
რუბენ პანიანინი საკლუბო კარიერას 1968 წელს, არგენტინის პრიმერა დივიზიონის მონაწილე ლა-პლატას „ესტუდიანტესში“ იწყებს. მის შემადგენლობაში 10 სეზონი რჩება, რომლის განმავლობაშიც ქვეყნის ჩემპიონატის 329 მატჩს თამაშობს და 22 ბურთი გააქვს. კლუბთან ერთად სამჯერ ზედიზედ (1968, 1969, 1970) ლიბერტადორესის თასის მფლობელი ხდება. ასევე, იმარჯვებს კოპა ინტერამერიკანას და საკონტინენტთაშორისო თასის გათამაშებაში (1968).

1977–1979 წლებში იცავს არგენტინის ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ძლიერი და პოპულარული გუნდის — აველიანედას „ინდეპენდიენტეს“ ღირსებას, სადაც ეროვნული ჩემპიონატის 70 შეხვედრაში ორჯერ იღებს მეტოქეთა კარს. „ინდეპენდიენტესთან“ ერთად, ორჯერ ზედიზედ, ნასიონალის ჩემპიონატის გამარჯვებული ხდება (1977, 1978).

1980 წელს ბუენოს აირესის „არხენტინოს ჯუნიორსის“ რიგებში გადადის. თუმცა, ამ გუნდის შემადგენლობაში მხოლოდ ორ შეხვედრაში გამოდის მინდორზე.

1981 წლიდან ჩრდილოეთ ამერიკის საფეხბურთო ლიგაში ინაცვლებს და ბლუმინგტონის „მინესოტა კიქსის“ რიგებში აგრძელებს თამაშს. ამერიკულ კლუბში პანიანინი 13 შეხვედრას მართავს და თავის საფეხბურთო კარიერას ამავე წელს, აქვე ასრულებს.

სანაკრებო კარიერა
1978 წელს არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 4 მატჩი ითამაშა და ერთი გოლი გაიტანა.

სანაკრებო მატჩები
მიღწევები
საკლუბო
ესტუდიანტესი
ლიბერტადორესის თასი: 1968, 1969, 1970
კოპა ინტერამერიკანა: 1968
საკონტინენტთაშორისო თასი: 1968
ინდეპენდიენტე
ნასიონალი: 1977, 1978

სანაკრებო
არგენტინა
მსოფლიო ჩემპიონი: 1978
ვრანგელის კოშკი

ვრანგელის კოშკი — საფორტიფიკაციო ნაგებობა, მდებარეობს ქალაქ კალინინგრადში (რომელსაც 1945 წლამდე ერქვა კენიგსბერგი).

კოშკი მდებარეობს შემდეგ მისამართზე: პროფესორ ბარანოვის ქუჩა, 2-ა.

 საუკუნის დასაწყისში კოშკმა დაკარგა თავდაცვითი ფუნქცია და აღარ გამოიყენებოდა სამხედრო დანიშნულებით 1944 წლამდე. 1944 წელს მასში განათავსეს ქვეითი შეიარაღების, საბრძოლო ტექნიკისა და კავშირგაბმულობის მოწყობილობების საწყობი.
კანტის მუზეუმი

კანტის მუზეუმი — მუზეუმი ქალაქ კალინინგრადში, განთავსებულია კალინინგრადის საკათედრო ტაძარში. ეძღვნება გერმანელი ფილოსოფოსის იმანუელ კანტის ცხოვრებასა და მოღვაწეობას.

ისტორია
ფილოსოფოსი იმანუელ კანტი დაიბადა, ცხოვრობდა და გარდაიცვალა კენიგსბეგში. მისი ცხოვრება ქალაქის სხვადასხვა ადგილებთანაა დაკავშირებული. კანტი სწავლობდა სკოლაში, რომელიც მდებარეობდა წმინდა გიორგის ჰოსპიტალთან, შემდეგ სწავლობდა ფრიდრიხ-კოლეგიუმში, რომლის შენობაც არ შემონახულა. 1766 წელს კანტი მუშაობდა ბუნების კაბინეტ-მუზეუმის ფონდების მცველად, სამეფო ციხესიმაგრეში მიიღო ბიბლიოთეკარის დამხმარის სტატუსი. სწავლობდა ადგილობრივ უნივერსიტეტში. სწავლის პროცესში ცხოვრობდა სახლში ზატლეგრასეზე (ამჟამად პეტროვის ქუჩა). 1754-1766 წლებში ცხოვრობდა მაგისტერის შესახვევში კუნძულ კნაიპჰოფზე. შემდეგ 1775 წლამდე - ლიობენიხტის რატუშაში. 1783 წლისათვის იყიდა თავისი სახლი პრინცესინ-შტრასეს ქუჩაზე.

მეორე მსოფლიო ომის შედეგად იმანუელ კანტის მოღვაწეობატან დაკავშირებული რამდენიმე შენობა ნანგრევად იქცა. იმანუელ კანტი გარდაიცვალა 1804 წლის 12 თებერვალს, დაკრძალეს საკათედრო ტაძრის ჩრდილო-აღმოსავლეთის კედელთან. 1809 წელს საფლავზე დადგეს მეცნიერის ბიუსტი. გარდა ამისა კენიგსბერგში აღმართეს კანტის ძეგლი. დიდი სამამულო ომის შემდეგ ეს ძეგლი გაქრა. საუკუნის 90-იან წლებში აღნიშნული ქანდაკება აღადგინეს.

1970-იან წლებში კალინინგრადის უნივერსიტეტის (ამჟამად იმანუელ კანტის სახელობის ბალტიის ფედერალური უნივერსიტეტი) ფილოსოფიისა და სამეცნიერო კომუნიზმის კათედრაზე წარმოიშვა იდეა კანტის მუზეუმის შექმნის შესახებ. პროფესორ დ. გრინიშინის ინიციატივით მიიღეს გადაწყვეტილება შექმნილიყო კანტის კაბინეტ-მუზეუმი. მუზეუმის შექმნაში მონაწილეობას იღებდნენ დოცენტი ა. ტროეპოლსკი, მწერლები ს. სნეგოვი, ა. ივანოვი, ადგილობრივი მაცხოვრებლები ა. ნოვიკი, ვ. ბუბლიკი და სხვები.

1995 წელს უნივერსიტეტის შენობაში გაიხსნა მუზეუმი. მასში განთავსებული იყო დოკუმენტები, წიგნები, ქანდაკებები, რომლებიც დაკავშირებული იყო იმანუელ კანტთან. 1990-იან წლებში საკათედრო ტაძრის აღდგენის შემდეგ ზედა სართულზე გახსნეს მუზეუმი. მუზეუმი ეძღვნება სხვადასხვა თემებს: ქალაქ-კუნძულ კნაიპჰოფის ისტორია, საკათედრო ტაძრის ისტორია. მუზეუმის რამდენიმე ოთახი ეძღვნება იმანუელ კანტს, სადაც გადაიტანეს ექსპონატები უნივერსიტეტიდან.

ექსპოზიცია
ემანუელ კანტის ექსპოზიცია განთავსებულია რამდენიმე დარბაზში, ტაძრის მესამე და მეოთხე სართულზე. მუზეუმის სტენდები მოგვითხრობენ მის ოჯახზე, ფილოსოფოსის ახალგაზრდობაზე, მეცნიერებაში მის პირველ ნაბიჯებზე.

შვიდწლიან ომში რუსეთის გამარჯვების შემდეგ იმანუელ კანტი მცირე ხნით რუსეთის იმპერიის მოქალაქე იყო. მუზეუის დარბაზში დაცულია კანტის თხოვნა იმპერატორ ეკატერინე -ის სახელზე, რომლის მიხედვითაც ითხოვდა, რომ იგი დანიშნულიყო უნივერსიტეტის ლოგიკისა და მეტაფიზიკის კათედრის ხელმძღვანელად.
ტექნიკის სახლი (კალინინგრადი)

ტექნიკის სახლი — 2000-იან წლებში აღდგენილი ისტორიული ნაგებობა კალინინგრადში. მდებარეობს პროფესორ ბარანოვის ქუჩაზე.

ისტორია
1920 წლიდან კენიგსბერგში იმართება აღმოსავლური ბაზრობა. პირველად იგი გაიმართა კალინინგრადის ზოოპარკის ტერიტორიაზე. წარმატებული ბაზრობის გამო გადაწყდა იგი ყოველწლიურად გამართულიყო. ბაზრობის საჭიროებისათვის გადაწყვიტეს აეშენებინათ საგამოფენო შენობების კომპლექსი და პავილიონი. ამ კომპლექსიდან ერთ-ერთია ტექნიკის სახლი, რომელიც აგებულია 1924 წელს.

ნაცისტური მმართველობის პერიოდში ტექნიკის სახლს უწოდებდნენ შლაგეტერის სახლს, 1928 წელს გარდაცვლილი გერმანიის მუშათა ნაციონალ-დემოკრატიული პარტიის წევრის ალბერტ შლაგეტერის პატივისცემის ნიშნად. შლაგეტერის სახლში სიტყვით გამოსულან ბრიუნინგი, გებელსი და ჰიტლერიც.

მეორე მსოფლიო ომის დროს ტექნიკის სახლი დაინგრა.

ომის შემდეგ შენობა პრაქტიკულად არ აღუდგენიათ. შენობის ნაწილში მოაწყვეს მაღაზიები, რომლებიც გარშემორტყმული იყო ღია ეზოებით (მომავალში - ტექნიკის სახლის ძირითადი ტერიტორია), სადაც განათავსეს ცენტრალური ბაზრის სავაჭრო პავილიონები.

2000-იანი წლების დასაწყისში დაიწყეს შენობის აღდგენა როგორც სავაჭრო ცენტრი და მიიღო სახელწოდება „ეპიცენტრი“.

არქიტექტურა
ტექნიკის სახლი წარმოადგენს საგამოფენო დარბაზს, რომლის სიგრძეა 121 მეტრი, სიგანე - 46 მეტრი.

კუთხეებში შენობას აქვს მინაშენები, რომლებშიც განთავსებულია ბიურო, სასწავლო კინოთეატრი, რესტორანი.

შენობა აგებულია ბაუჰაუზის არქიტექტურულ სტილში წითლი აგურისაგან და არ არის შელესილი. შენობის არქიტექტორია - ჰანს ჰოპი. კედლები შემკულია ჰორელიეფებით, რომლის ავტორები არიან გერმან ბრაჰერტი და ერნსტ ფილიცი.
პალმნიკენის კირხე

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = კალინინგრადის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ვილჰელმ ლორენც ბესელ-ლორკი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1887-1892
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 54.866111
| გრძედი =19.938889
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
პალმნიკენის კირხე — ყოფილი ლუთერანული კირხე აღმოსავლეთ პრუსიაში (1946 წლიდან დასახლება იანტარნი, კალინინგრადის ოლქი) ამჟამად მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც აგებულია ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.

მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კალინინგრადის ეპარქიას.

ისტორია
პალმნიკენის ლუთერანული კირხეს მშენებლობა დაიწყეს 1887 წლის 8 სექტემბერს წარმოშობით ებრაელი.

კირხე აკურთხეს 1892 წლის 3 იანვარს თავდაპირველად საეკლესიო თემი მიეკუთვნებოდა გერმაუს (ამჟამად სოფელი რუსკოე, კალინინგრადის ოლქი). საკუთარი დამოუკიდებელი თემი პალმინკენში ჩამოყალიბდა 1906 წელს. ეკლესიის უკანასკნელმა წინამძღვარმა ქალაქი მიატოვა 1947 წელს და შემდეგში გახდა მაგდებურგის ეპისკოპოსი.

კალინინგრადის ოლქის მთავრობის 2007 წლის 23 მარტის № 132 დადგენილების მიხედვით კირხემ მიიღო რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
პონარტის კირხე

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = კალინინგრადის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ნეოგოთიკა
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1896-1897
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 54.681111
| გრძედი =20.480833
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
პონარტის კირხე — ყოფილი ევანგელისტური კირხე კენიგსბეგში, აგებულია 1897 წელს. სახელწოდება მიიღო ქალაქის ერთ-ერთი უძველესი უბნის პონარტისაგან. ამჟამად მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც აგებულია ღვთისმშობლის შობის სახელზე.

მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კალინინგრადის ეპარქიას.

ისტორია
კირხე ააშენეს პონარტის რაიონის ევანგელისტური თემის ხელმძღვანელის რობერტ ჰოფმანის დამსახურებით, რომელიც იყო შეფერდეკერისა და გრუბერის ოჯახების კუთვნილი ლუდის ქარხნის „პონარტის“ დირექტორი და ასევე პონარტის მკვიდრი. კირხე აკურთხეს 1897 წლის 23 ივლისს.

აგურის ნაგებობას, რომელიც აგებულია ნეოგოთიკურ სტილში, ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში აქვს ოთხსართულიანი სამრეკლო და ფრონტონები აღმოსავლეთით და სამხრეთით. ნაგებობის ორ მხარეს კი განთავსებულია კონფორსტები. სამხრეთით განთავსებულია საკურთხევლის ნაწილი, რომელსაც ესაზღვრება შიფერდეკერების საგვარეულო სამარხი. კირხეს ჩრდილოეთ ნაწილში განლაგებულია ლამაზი ფრონტონი ხუთი ფანჯრით, აქვე განთავსებულია კარიბჭე, რომელიც გაერთიანებულია სამრეკლოს კოშკთან. აღმოსავლეთის მხარეს ფანჯრები ფართო და მაღალია. ორფერდა სახურავზე დაყენებული იყო ფანარი მაღალი წვეტით (არაა შემონახული ჩვენს ეპოქამდე).

პირველი საეკლესიო ორღანი ქრისტიანულ ეკლესიაში მოიტანეს ქალაქის სინაგოგიდან. ისტრუმენტი მოქმედებდა 1929 წლამდე, ხოლო შემდეგ შეცვალეს ახლით, რომელიც იყო ცნობილი ჰანოვერული ფირმის „ფურტვენგლერი და ჰამერის“ ნამუშევარი (წარმატებით მუშაობს დღემდე).

1945 წლის აპრილის შტურმის შემდეგ მიყენებულმა მცირე დაზიანებებმა ხელი ვერ შეუშალა მასში ღვთისმსახურებას, რომელიც აღევლინებოდა ქალაქში დარჩენილი გერმანელებისათვის. მათი გადასახლების შემდეგ კირხე ჯერ საწყობად გამოიყენებოდა, ხოლო შემდეგ მასში მოქმედებდა სპორტული დარბაზი „შტორმი“.

1991 წელს პონარტის კირხე გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. შენობა გაარემონტეს და 1992 წლის 21 სექტემბერს აკურთხეს როგორც ღვთისმშობლის შობის სახელობის ეკლესია.
როზენაუს კირხე

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = კალინინგრადის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =ალბრეხტ კვადფაზელი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ნეოგოთიკა
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1914-1926
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 54.683278
| გრძედი =20.532083
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
როზენაუს კირხე ამჟამად კალინინგრადის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი — ყოფილი ევანგელისტური კირხე კალინინგრადში, 1990 წლიდან მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც აგებულია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1914-1926 წლებში, რაც იყო საუკუნის დასაწყისის კენიგსბერგისათვის საკმაოდ უჩვეულოდ ხანგრძლივი მშენებლობის პროცესი.

მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კალინინგრადის ეპარქიას.

მისამართი: კალინინგრადი, კ. ნაზაროვის ქუჩა, 24.

ისტორია
1908 წელს გარეუბანი როზენაუ შევიდა ქალაქის შემადგენლობაში. 1914 წელს სკოლასთან ახლოს დაიწყო ახალი კირხეს მშენებლობა. მაგრამ პირველმა მსოფლიო ომმა შეაჩერა სამშენებლო სამუშაოები. კირხეს მშენებლობა გაგრძელდა მხოლოდ 1926-1928 წლებში, როდესაც გაუმჯობესდა პრუსიის „თავისუფალი სახელმწიფოს“ - ვაიმარის რესპუბლიკის ფინანსური მდგომარეობა.

იმის გამო, რომ სწრაფად იზრდებოდა სავაჭრო კავშირები აღმოსავლეთთან როზენაუ სწრაფად გაიზარდა და განვითარდა, აშენდა სამრეწველო ნაგებობები, ახალი საცხოვრებელი კვარტლები. 1926 წლისათვის როზენაუს მოსახლეობისათვის ააგეს კირხე გოთიკურ სტილში ა. პფლაუმის პროექტის მიხედვით.

განსხვავება როზენაუსა და სხვა კირხეებს შორის ისაა, რომ იგი დიდხანს შენდებოდა. მისი ფუნდამენტი ჩაყარეს 1914 წლის 23 ივლისს, ხოლო ერთი კვირის შემდეგ დაიწყო პირველი მსოფლიო ომი და კირხეს შენებლობაც განუსაზღვრელი ვადით გადაიდო.

ომის შემდეგ მშენებლობა გაგრძელდა მხოლოდ 1925 წლის 2 აპრილს. მაგრამ გამოყოფილი თანხა ინფლაციის გამო საკმარისი აღარ აღმოჩნდა. მიუხედავად ამისა წელიწადნახევრის შემდეგ მშენებლობა მაინც დასრულდა.

მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში საბჭოთა კავშირის თავდასხმის დროს კირხე პრაქტიკულად არ დაზიანებულა. საბჭოთა პერიოდში მას გამოიყენებდნენ როგორც სასაწყობე დანიშნულების ნაგებობას.

1990 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება კირხეს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიისათვის გადაცემის შესახებ. 1990-1992 წლების რემონტის შემდეგ კირხე აკურთხეს როგორც ღვთისმშობლის კვართის სახელობის ტაძარი.
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე

}
| რელიგიური_წევრობა = კათოლიციზმი
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = კალინინგრადის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =ფრიდრიხ ჰაიტმანი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ნეოგოთიკა
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1902-1904
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 54.714722
| გრძედი =20.465278
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
კალინინგრადის წმინდა ადალბერტის კირხე — ყოფილი კათოლიკური კირხე კალინინგრადში. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1902-1904 წლებში. აგებულია ადალბერტ პრაღელის სახელზე, არქიტექტორ ფრიდრიხ ჰაიტმანის მიერ.

ისტორია
მშენებლობა დაიწყო 1902 წლის 16 ივლისს ქალაქის ახალ რაიონ ამალიენაუში. კირხე მდებარეობდა იმ ადგილზე სადაც ლავსკერის ხეივანი ქმნიდა მოსახვევს. აქვე მთავრდებოდა თავად ხეივანიც, რომელიც იწყებოდა დედოფალ ლუიზას სახელობის კირხედან. ჰუფენი და ამალიენაუ აღიქმებოდა, როგორც ქალაქის დამოუკიდებელი ნაწილები. 1901 წელს ევანგელისტურმა საზოგადოებამ მიიღო დედოფალ ლუიზას სახელობის კირხე, ხოლო კათოლიკეებმა 1904 წელს შეიძინეს აღნიშნული კაპელა.

კირხე ააშენა კენიგსბეგის უძრავი ქონებისა და მშენებლობის საზოგადოებამ. მშენებლობის ღირებულებამ შეადგინა 60 ათასი მარკა, შიდა აღჭურვილობა, საკურთხეველი და ზარი - კიდევ 40 ათასი მარკა.

1904 წლის 14 ნოემბერს კირხე აკურთხეს. თავიდან ეს იყო მცირე კაპელა გოთიკურ სტილში ვიწრო კოშკით ჩრდილოეთიდან და მცირე კონტრფორსებით სამი მხრიდან. მომავალში იგეგმებოდა კირხეს გაფართოება 250 კაცის ტევადობამდე. აღმოსავლეთ მხარეს ფანჯრის ნიშებში გამოსახული იყო წმინდა ადალბერტ პრაღელი.

1921 წელს ეკლესიის სასაფლაოზე დაკრძალეს კირხეს არქიტექტორი ფრიდრიხ ჰაიტმანი.

1932 წელს კაპელას მიაშენეს დამატებითი ნაგებობა ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან, ასევე მიაშენეს თანამედროვე კარიბჭე. მის კუთხეებში განთავსებული იყო დიდი მრგვალი ფანჯრები. ამავე წელს კაპელამ მიიღო წმინდა ადალბერტის კირხეს სტატუსი, რომელიც ითვლებოდა პრუსიის მფარველად.

1939 წელს საკურთხეველი გადააკეთეს.

1945 წლის აპრილში კენიგსბეგის შტურმის დროს კირხე დაზიანდა. ძირითადად დაზიანდა ახალი მინაშენები და კოშკის წვეტი. ომის შემდეგ შენობა გადაეცა ნ. პუშკოვის სახელობის ხმელეთის მაგნეტიზმის, იონოსფეროსა და რადიოტალღების გავრცელების ინსტიტუტს. შენობა შიგნიდან გადააკეთეს და ამოიყვანეს სამი სართული.

ამჟამად შენობაში განთავსებულია ხმელეთის მაგნეტიზმის, იონოსფეროსა და რადიოტალღების გავრცელების ინსტიტუტის ადმინისტრაცია.