ლუის დე-კინტანარი

ლუის დე-კინტანარი (დ. 22 დეკემბერი, 1772 – გ. 16 ნოემბერი, 1837) — მექსიკელი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, რომელიც მცირე ხნით შედიოდა იმ ტრიუმვირატის შემადგენლობაში, რომელიც ქვეყნის აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებდა 1829 წლის ბოლოს, პრეზიდენტ ვისენტე ერეროს დამხობის შემდეგ.

ბიოგრაფია
კინტანარმა სამხედრო კარიერა 1801 წელს დაიწყო, როგორც კერეტაროს დრაგუნთა პროვინციული პოლკის ლეიტენანტმა. მისი მთელი როიალისტური სამხედრო კარიერა ამ ქვედანაყოფთან იყო დაკავშირებული, სადაც მან ბრიგადირის ჩინს მიაღწია. მექსიკის დამოუკიდებლობისათვის ომის დროს იგი ესპანეთის მხარეს იბრძოდა 1821 წლამდე, სანამ იგუალას გეგმას შეუერთდებოდა. მას მიენიჭა დივიზიის გენერლის წოდება.

მექსიკის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, მან მხარი დაუჭირა აგუსტინ დე იტურბიდეს მექსიკის იმპერატორად კორონაციას, რის გამოც იტურბიდემ იგი ხალისკოს პოლიტიკურ ხელმძღვანელად დანიშნა (1822–1824).

1822 წელს იგი სან-ხუან-დელ-რიოდან დამფუძნებელი კონგრესის დეპუტატად აირჩიეს. მან ეს თანამდებობა 1823 წლის ბოლოს დატოვა და მალევე აირჩიეს ხალისკოს გუბერნატორად. გენერალი ანასტასიო ბუსტამანტე, კინტანარის მეგობარი, შტატის სამხედრო სარდლად დაინიშნა.

მოგვიანებით იგი გადააყენეს ნუევა-გალისიის სამხედრო სარდლის პოსტიდან იტურბიდეს აღდგენის მიზნით შეთქმულებაში მონაწილეობის ეჭვის გამო. მისი პოსტი გენერალ ხოსე ხოაკინ დე ჰერერას გადაეცა. გვადალახარაში პროვინციულმა დელეგაციამ ნუევა-გალისიის ინტენდენცია სუვერენულ ხალისკოს შტატად გამოაცხადა. როდესაც გენერალი ჰერერა გვადალახარაში სამხედრო სარდლობის მისაღებად ჩავიდა, მან ეს ვერ შეძლო. გუანახუატომ და კერეტარომ ასევე გაიზიარეს ხალისკოს პოზიცია, რის გამოც ჰერერამ მეხიკოში დაბრუნება გადაწყვიტა.

1824 წელს ახალი დამფუძნებელი კონგრესი შეიკრიბა და ახალი შტატების საზღვრები დაადგინა. მან კოლიმას ოლქი გამოყო ხალისკოსგან, ოფიციალური მიზეზით წყნარი ოკეანის ახალი პორტის შესაქმნელად, რომელიც აკაპულკოს გაუწევდა კონკურენციას, თუმცა რეალურად ეს გენერალ კინტანარის პოლიტიკური პოზიციების შესასუსტებლად გაკეთდა. ხალისკოს საკანონმდებლო ორგანომ ამას კინტანარის შტატის პირველ გუბერნატორად არჩევით უპასუხა. 1824 წლის 20 იანვარს ხალისკოში კინტანარმა გამოსცა კონგრესის დეკრეტი ყველა მონის გათავისუფლების შესახებ.

ორი წლის შემდეგ პრეზიდენტმა გუადალუპე ვიქტორიამ გენერალ ნიკოლას ბრავოს გადასცა ხალისკოს სამხედრო სარდლობა და მას შემდეგ, რაც ბრავო იქ დამკვიდრდა, ვიქტორიამ მას კინტანარის გუბერნატორის პოსტიდან გადაყენება უბრძანა. კინტანარი მეხიკოში გადაიყვანეს, სადაც პრეზიდენტმა მას ამნისტია მიანიჭა, თუმცა არცერთ თანამდებობაზე არ დაუნიშნავს.

მან მხარი დაუჭირა 1829 წლის 23 დეკემბრის სამხედრო ამბოხს პრეზიდენტ ვისენტე გერეროს წინააღმდეგ. გერეროს დედაქალაქიდან წასვლის შემდეგ, კინტანარი სათავეში ჩაუდგა კიდევ ერთ ამბოხს ხოსე მარია ბოკანეგრას დროებით პრეზიდენტად დანიშვნის სასარგებლოდ. ბოკანეგრამ მხოლოდ რამდენიმე დღეს იყო. 1829 წლის 23 დეკემბერს იგი ჩაანაცვლა ტრიუმვირატმა, რომელიც შედგებოდა კინტანარისგან, უზენაესი სასამართლოს პრეზიდენტ პედრო ველესისგან და ლუკას ალამანისგან. ისინი ძალაუფლებას ახორციელებდნენ 1829 წლის 31 დეკემბრამდე, სანამ ანასტასიო ბუსტამანტეს არმია შევიდა დედაქალაქში და ბუსტამანტე პრეზიდენტი გახდა. ბუსტამანტემ კინტანარი უმაღლესი სამხედრო ტრიბუნალის პრეზიდენტად დანიშნა.

იგი გარდაიცვალა მეხიკოში 1837 წელს. მისი ნეშტი სრული სამხედრო პატივით დაკრძალეს ლოს-ანხელესის ყოფილ სასაფლაოზე. როდესაც სასაფლაო დაიხურა, მისი საფლავის ადგილმდებარეობა დაიკარგა.