iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დენზელ დიუმფრიზი

დენზელ იუსტუს მორის დიუმფრიზი (; დ. 18 აპრილი 1996) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი, წარმოშობით არუბადან, მილანის „ინტერისა“ და ნიდერლანდების ეროვნული ნაკრების მარჯვენა მცველი.

კარიერა
დიუმფრიზმა თავი განსაკუთრებით გამოიჩინა ევრო 2020-ზე ნიდერლანდების ნაკრებში ასპარეზობისას.

2021 წლის ზაფხულში, „პსვ ეინდჰოვენში“ გატარებული სამი წლის შემდეგ, დიუმფრიზი „ინტერს“ 15 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეუერთდა. მანამდე, 2014–2017 წლებში როტერდამის „სპარტასა“ და 2017–2018 წლების სეზონში „ჰერენვენის“ ღირსებას იცავდა.

სანაკრებო სტატისტიკა
მიღწევები
საკლუბო
ინტერი მილანი
სერია : 2023–24
იტალიის თასი: 2021–22, 2022–23
იტალიის სუპერთასი: 2021, 2022, 2023
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ფინალისტი: 2022–23
მიჰრან მესრობიანი

მიჰრან მესრობიანი (; დ. 10 მაისი, 1889 — გ. 21 სექტემბერი, 1975) — სომეხი-ამერიკელი არქიტექტორი, რომლის კარიერა ორმოცდაათ წელზე მეტხანს გაგრძელდა. კონსტანტინოპოლის სამხატვრო აკადემიაში განათლების მიღების შემდეგ, მესრობიანმა დაიწყო მუშაობა, არქიტექტორად მუშაობდა სმირნაში და კონსტანტინოპოლში. კონსტანტინოპოლში ყოფნისას მესრობიანი იყო ოსმალეთის უკანასკნელი სულთნის, მეჰმედ - ის სასახლის არქიტექტორი.

პირველი მსოფლიო ომის დროს მესრობიანი გაიწვიეს ოსმალეთის ჯარში. იგი მონაწილეობდა გალიპოლის კამპანიაში და მსახურობდა აღმოსავლეთის ფრონტზე, რუსების წინააღმდეგ, კავკასიის კამპანიის დროს. ამ პერიოდში დაიწყო სომეხთა გენოციდი და მისი ოჯახი მის მშობლიურ აფიონ-ყარაჰისარში გადაასახლეს, რომელთა შესახებ მას შემდეგ, არავის არაფერი სმენია. მესრობიანმა გენოციდის გამო დაკარგა მისი ოჯახის თხუთმეტი წევრი. ტყვედ ჩაუვარდა არაბებს, მაგრამ საბოლოოდ გაათავისუფლეს თომას ლოურენსის დახმარებით.

მესრობიანი ამერიკის შეერთებულ შტატებში ემიგრაციით 1921 წელს წავიდა და გახდა ცნობილი არქიტექტორი ვაშინგტონის შტატში. ის გახდა ვაშინგტონის დეველოპერის ჰარი უორდმენის მთავარი არქიტექტორი. მისი არქიტექტურის დიდი ნაწილი შესრულებულია არტ დეკოს სტილში, თუმცა მისი რამდენიმე პროექტი გაკეთებულია იტალიური რენესანსისა და მოდერნის სტილშიც. მის ყველაზე ცნობილ ნამუშევრებს შორისაა: ჰეი-ადამსის სასტუმრო, დიუპონის წრის შენობა, სასტუმრო კარლტონი, სედვიკის ბაღები, კალვერტის მანორი და გლებე ცენტრი .

ადრეული ცხოვრება
გამოჩენილი სომეხი არქიტექტორი, მიჰრან მესრობიანი დაიბადა 10 მაისს, 1889 წელს აფიონ-ყარაჰისარჩი, ოსმალეთის იმპერიაში. მამამის გასპარი, ხოლო დედამის მირიამი ერქვა, ისინი მევაჭრეები იყვნენ. მიჰრანის უახლოესი ოჯახი სამი ძმისა და ერთი დისგან შედგებოდა. მესრობიანების ოჯახი ცხოვრობდა აფიონ-ყარაჰისარში და ვაჭრობდნენ ოპიუმითა და მარცვლეულით.

მიჰრან მესრობიანი დადიოდა ადგილობრივ საჰაკიან სომხურ სკოლაში, რომელიც უზრუნველყოფდა ევროპულ სტანდარტებთან შესაბამის განათლებას.
მას პატარ ასაკში უკვე შეეძლო ხატვა. ჯერ კიდევ სწავლის დროს მან შეძლო თავისი ნიჭის განვითარება, მიიღო განათლება ხელოსნობაში, მათემატიკაში, ხატვასა და მშენებლობაში. აქ ასევე ისწავლა სხვადასხვა ენა, მათ შორის ფრანგული, თურქული, სომხური და ინგლისური, ამ ყველაფერმა რაღა თქმა უნდა დიდი გავლენა იქონია მის კარიერაზე.

თხუთმეტი წლის ასაკში მიჰრან მესრობიანის ნიჭი ხატვასთან დაკავშირებით შენიშნა მამამ, რომელმაც შემდეგ იგი კონსტანტინოპოლში გაგზავნა სამხატვრო აკადემიაში მისაღები გამოცდების ჩასაბარებლად. მან იმდენად კარგად ჩააბარა გამოცდები, რომ პირველი კურსის ნაცვლად მეორე კურსზე დაიწყო სწავლა. რის შედეგადაც, ნაცვლად ხუთისა, მას უნივერსიტეტში სულ 4 აკადემიური წლის გატარება მოუხდა. 1908 წელს სწავლის დამთავრების შემდეგ მესრობიანმა თანაკლასელთან ერთად წამოიწყო სამშენებლო ფირმა. თუმცა, ფირმა წარუმატებელი აღმოჩნდა და მესრობიანი შემდგომ გადავიდა სმირნაში (დღევანდელი იზმირი).

სმირნაში 1912 წლამდე დარჩა, შემდეგ კი დაბრუნდა კონსტანტინოპოლში. კონსტანტინოპოლში მესრობიანი დაინიშნა ოსმალეთის სულთნის, მეჰმედ -ის სასახლის მთავარ არქიტექტორად. მას რამდენიმე სასახლის რესტავრაცია დაევალა, მათ შორის იყო დოლმაბაჰჩე. გარდა ამისა, პასუხისმგებელი იყო ქალაქის რამდენიმე შენობის რესტავრაციაზე.
ნორატ ტერ-გრიგორიანცი

ნორატ გრიგორიევიჩ ტერ-გრიგორიანცი (; დ. 16 ივლისი, 1936, ვლადიკავკაზი, საბჭოთა კავშირი) — გადამდგარი სომეხი გენერალ-ლეიტენანტი, რომელმაც წამყვანი როლი შეასრულა სომხეთის შეიარაღებული ძალების განვითარებაში 1992–1995 წლებში, მათ შორის მთიანი ყარაბაღის პირველი ომის დროს.

ის იყო ავღანეთში საბჭოთა კავშირის მე-40 არმიის შტაბის უფროსი და საბჭოთა სახმელეთო ჯარების მთავარი შტაბის უფროსი მოადგილე 1991 წელს საბჭოთა კავშირის დაშლამდე. ტერ-გრიგორიანცი იყო გენერალური შტაბის უფროსი და სომხეთის მთავრობის თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე 1992–1995 წლებში. იგი 1993 წელს სომხეთის თავდაცვის მინისტრის მოვალეობის შემსრულებელი იყო. იგი დაბრუნდა რუსეთის ფედერაციაში 1995 წელს პენსიაზე გასვლის შემდეგ და არის რუსეთის სომეხთა კავშირის გამგეობის წევრი.

ბიოგრაფია
ნორატ ტერ-გრიგორიანცი დაიბადა და განათლება მიიღო ვლადიკავკაზში, საბჭოთა კავშირის ფედერალურ სოციალისტურ რესპუბლიკაში, სადაც მისი სომეხი ოჯახი 1920-იან წლებში ჩამოვიდა ოსმალეთის იმპერიაში სომხების გენოციდისგან თავის დაღწევის მიზნით. მისი მშობლები იყვნენ ერზურუმის პროვინციიდან (ოსმალეთის იმპერიის ნაწილი) და ყარსიდან (სომხური პროვინცია რუსეთის იმპერიაში, რომელიც ანექსირებულია თურქების მიერ პირველი მსოფლიო ომის შემდგომ).

ტერ-გრიგორიანცი ავღანეთში იმყოფებოდა სამი წლის განმავლობაში 1980-იანი წლების დასაწყისში და დაჯილდოვდა ლენინის ორდენით გენერალ-მაიორ ვიქტორ ერმაკოვის მე-40 არმიის ავღანეთში შტაბის უფროსად მუშაობისათვის, 1982–1983 წლებში. ტერ-გრიგორიანცი დაინიშნა სსრკ-ს სახმელეთო ჯარების მთავარი შტაბის უფროსის მოადგილედ 1983 წლის ბოლოს ავღანეთიდან დაბრუნების შემდეგ.

სომხური არმია: 1992–1995
საბჭოთა კავშირის დაშლამ 1991 წელს სომხებსა და აზერბაიჯანელებს შორის ეთნიკური კონფლიქტი, რომელიც გორბაჩოვის პერიოდში მთიანი ყარაბაღის რეგიონში განვითარდა, ახლად დამოუკიდებელ სომხურ და აზერბაიჯანულ სახელმწიფოებს შორის სრულმასშტაბიან გამოუცხადებელ ომად აქცია. სომხეთის მთავრობამ მიიწვია ტერ-გრიგორიანცი სომხეთის არმიის სარდლობის ასაღებად 1992 წელს.

ტერ-გრიგორიანცი მოგვიანებით გახდა თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე. მისი ოფიციალური პოზიცია შეიცვალა გენერალური შტაბის უფროსად, როდესაც სომხეთის არმიის მეთაურის თანამდებობა გაუქმდა მიმდინარე სამხედრო რეფორმის დროს, მაგრამ ის დარჩა მთავარ ფიგურად სომხური არმის ეფექტურ ძალად ორგანიზებაში და ქვეყნის სამხედრო დოქტრინის შემუშავებაში 1993 წლის ივნისში ტერ-გრიგორიანცმა თავდაცვის მინისტრი ვაზგენ მანუკიანი შეცვალა სამსახურებრივ თანამდებობაზე, ახალი მინისტრის დანიშვნამდე.

1995 წლიდან
ტერ-გრიგორიანცი პენსიაზე გავიდა 1995 წელს, 1994 წელს მთიან ყარაბაღში ომის დასრულებიდან მალევე. ის ცხოვრობს რუსეთის ფედერაციაში 1995 წლიდან, მაგრამ ინარჩუნებს კავშირებს სომხეთთან და რუსეთის სომეხ საზოგადოებასთან. ტერ-გრიგორიანცი არის რუსეთის სახმელეთო ჯარების ვეტერანთა საბჭოს ემერიტუსის პრეზიდენტი და რუსეთის სომეხთა კავშირის გამგეობის წევრი.
შავი ამლახუ

შავი ამლახუ , იგივე ამლახუჟ , აჩკიკ, აჩკირკ — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.

ისტორია
ისტორიული საბუთების მიხედვით ამლახუს ვაზის ჯიში აფხაზეთში შემოტანილი იყო საუკუნის მეორე ნახევარში. ამ ვაზის ნარგავები პირველად გაშენდა ახლანდელ სოფელ აკვასქემწაში, სადაც ის იძლეოდა მოტკბილო შუშხუნა (ცქრიალა) სუფრის ღვინოს.

აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ ეს ვაზი გადატანილი ზღვისპირა რაიონებში, არ იძლეოდა შესაფერი ხარისხის ღვინოს. ამიტომ მისი გავრცელების არე ისაზღვრებოდა ზემოაღნიშნული სოფლითა და მის დასავლეთით მდებარე ზეგნებით.

ცნობილი ნატურალისტი ჩერნიავსკი, რომელმაც პირველად მოგვცა აფხაზური ვაზის ჯიშების დახასიათება წარსული საუკუნის სამოცდაათიან წლებში, არ აღნიშნავს „ამლახუს“ არსებობას სოხუმისა და სხვა რაიონებში, გუდაუთის რაიონის ზემოხსენებულ ადგილებს გარდა. მის შემდეგ (80-იან წლებში) მაჭავარიანის ცნობებიცა და აგრონომ ტიმოფეევის ცნობაც სრულიად ემთხვევა ჩერნიავსკის ცნობას.

ამ ჯიშის პირველი ამპელიგრაფიული აღწერა, სამეურნეო დახასიათებით მოგვცა 1928 წელს ფ. კვარაცხელიამ, რომელმაც აღმოაჩინა „ამლახუს“ ვაზის რამდენიმე ეგზემპლარი გუდაუთის რაიონის რამდენიმე სოფელში.

ნამდვილ „ამლახუს“ ჯიშის ვაზის დასადგენად მეცნიერებმა მიმართეს ისტორიულ წყაროებს, რითად დადგინდა მისი გენეზისი. ვაზის წარმოშობის წყაროები მიგვითითებენ „ამლახუს“ ამლახუს გავრცელების პირველ ადგილზე, სახელდობრ სოფელ აკვასკემწაზე. აქ სოფლის ტყეში აღმოჩენილ იქნა რამდენიმე ძირი, თითქმის გადაშენების პირას მყოფი ვაზი. სწორედ ანიშნული ვაზის ჯიში გახდა ამლახუს ხელეხალია ღდგენის წყარო.

სხვა ვერსიით ჯიშის სახელწოდება ქართულად „მშიერის კერძს“ ნიშნავს. შესაძლებელია ვაზის ასეთი სახელი იმიტომ შეარქვეს, რომ ადგილობრივები ამლახუს დიდი და ტკბილი მტევნით ხშირად იკლავდნენ შიმშილს.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, სამნაკვთიანი. იშვიათად გვხვდება დაუნაკვთავი ან ხუთნაკვეთიანი ფოთლები. ზოგჯერ ამონაკვთები სულ არ აქვს გამოსახული. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია აბლაბუდისებრი თხელი და საკმაოდ სქელი ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვევილი მდედრობითი სქესისაა. მტევანი საშუალოზე დიდი ზომისაა, ვიწრო კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიმკუსის ან კუმსი. ზოგჯერ ახასიათებს ფრთა, რომლის სიგრძეც მტევნის სიგრძის ერთ მესამედს აღწევს. მტევანში ხშირად გვხვდება პატარა ზომის დაუსრულებელი მარცვლები. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური ან ოდნავ მოგრძო ფორმის. მარცვლების შეფერვა ჭრელი და არათანაბარია, ერთსა და იმავე მტევანში გვხვდება როგორც ღია ვარდისფერი, ისე მუქი ვარდისფერი. განუვითარებელი მარცვლები მწვანეა. დამწიფების შემდეგ ჭარბობს მუქი ვარდისფერი. მარცვლის კანი თხელი და მკვრივია. რბილობი საკმაოდ ხორციანია, კნატუნა და ნაკლებ წვნიანია სასიამოვნო მოტკბო-მომჟავო გემოთი და სუსტად გამოხატული არომატით.

ამლახუ ძლიერი ზრდით ხასიათდება. სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს და ნოემბრის დასაწყისში შედის. სავეგეტაციო პერიოდი 180-200 დღეა. მტევნის წონა 150-180 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 10.0-20.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-21%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.6-9.8 გ/ლ-ს.

ამლახუს ღვინო მაღალხარისხიანი, მოოქროსფერო-ვარდისფერი, ცქრიალა, ენერგიული, არომატული და სრულია. ამ ჯიშისაგან დამზადებული ღვინო კავკასიის ერთ-ერთი საუკეთესო ღვინოდ ითვლებოდა.
მზის კოლექტორი

მზის კოლექტორი — მოწყობილობა, რომელიც აგროვებს ან/და კონცენტრაციას უკეთებს მზის გამოსხივებას. მათ ძირითადად იყენებენ პირადი მოხმარებისათვის წყლის გასაცხელებლად. ასეთ კოლექტორებს, ჩვეულებრივ, სახურავებზე ათავსებენ. არის სხვადასხვა გარემო პირობების მიმართ მედეგი.

ასეთი კოლექტორების გამოყენება წარმოადგენს საყოფაცხოვრებო დანიშნულებისათვის წყლის ტრადიციული გაცხელების (წყლის გამაცხელებლებით) ალტერნატივას, რომელიც ხანგრძლივ პერიოდში ამცირებს ელექტროენერგიის მოხმარებით გამოწვეულ ხარჯებს. მათ შორის სახლის პირობებში, მზის კოლექტორების დიდი რაოდენობა შესაძლებელია გაერთიანდეს ერთიან კომპლექსად და მისი საშუალებით გამომუშავდეს ელექტროენერგია როგორც მზის თბოელექტროსადგურში.

მზის კოლექტორების ტიპები
არსებობს მზის კოლექტორების მრავალი ტიპი, თუმცა ყველა მათგანი აგებულია ერთნაირ ბაზაზე. უმარტივეს მოწყობილობაში, ის მილი, რომელშიც წყალი მიედინება, დაფარულია შავი ნივთიერებით. შავი ნივთიერება კარგად შთანთქავს მზის გამოსხივებას და აცხელებს წყალს. ეს ძალიან მარტივი დიზაინია, არსებობს ბევრად რთული აგებულების კოლექტორებიც. შთანმთქმელ ფირფიტებს იყენებენ მაშინ, როდესაც არ არსებობს ტემპერატურის მომატების აუცილებლობა, მაგრამ მოწყობილობა, რომელიც მზის სინათლის ფოკუსირებისათვის იყენებს ამრეკლავ ნივთიერებებს, ცხელდება დიდ ტემპერატურაზე.

კოლექტორები ბრტყელი ფირფიტებით
ასეთი კოლექტორი წარმოადგენს ლითონის მარტივ ყუთს, სადაც მოთავსებულია მუქი ფერის ფირფიტა, ხოლო თავზე მოთავსებულია გამჭვირვალე სპეციალური მინა. გვერდები და ძირი დაფარულია საიზოლაციო მასალით, რათა მინიმუმამდე იქნას დაყვანილი ენერგიის დანაკარგი. მზის სხივი გაივლის გამჭვირვალე მინას და ეცემა შთამნთქმელ ფირფიტას. ეს უკანასკნელი თბება და სითბოს გადასცემს მასსა და მინას შორის მდებარე წყალს ან ჰაერს. ზოგჯერ ასეთი ფირფიტები დაფარულია სპეციალური საბურველით, რომელიც უკეთესად შთანთქავს და ინარჩუნებს სითბოს, ვიდრე ტრადიციული შავი საღებავი. ეს ფირფიტები, ჩვეულებრივ, ლითონისგანაა დამზადებული (სპილენძი, ალუმინი), რომელიც კარგი გამტარია.

ვაკუუმური მილოვანი კოლექტორები
მზის კოლექტორების ამ ტიპში წყლის გასაცხელებლად იყენებენ ვაკუუმიან მილებს. ასეთი წნევის პირობებში, მილაკის „ცხელ“ ბოლოში მდებარეობს მდუღარე სითხე, ხოლო „ცივ“ ბოლოში — კონდენსირებული ორთქლი. ეს ყოველივე თბურ ენერგიას საშუალებას აძლევს ეფექტურად გადაადგილდეს მილაკის ერთი ბოლოდან მეორეში. ამგვარად, მზისგან მიღებული სითბო თბური მილაკის ცხელი ბოლოდან გადაადგილდება მეორე ბოლოსკენ, სადაც ენერგია გადაეცემა წყალს და იგი თბება. შედგებიან პარაბოლური ფორმის ამრეკლავი სექციებისაგან, რომლებიც ერთმანეთთანაა დაკავშირებული „პარაბოლის“ ძირებში გამავალი მილით. ამ მილში მიედინება წყალი, ამრეკლავი მასალის მეშვეობით მზის სინათლე ფოკუსირდება ამ მილზე და ათბობს წყალს. ეს კოლექტორები ხასიათდებიან ძალიან დიდი სიმძლავრით, ამიტომ მათ ძირითადად იყენებენ თბოელექტროსადგურებში ორთქლის მისაღებად და სახლის პირობებში, ჩვეულებრივ, არ გვხვდება. ყველაზე პროდუქტიულია ისეთი კოლექტორები, რომლებსაც ღერძზე შემობრუნება და ამგვარად მზის მოძრაობასთან ერთად მისი გამოსხივების მაქსიმალურად ათვისება.
კარენ ასლანიანი

კარენ ასლანიანი (დ. 22 ივლისი, 1995) — სომეხი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. ევროპის სამგზის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი 67 კგ წონით კატეგორიაში, 2018, 2019 და 2020 წლებში. 2019 წელს წარადგინა სომხეთი მინსკში გამართულ ევროპულ თამაშებზე. ბრინჯაოს მედლისთვის ბრძოლაში დამარცხდა მატე ნემეშთან.

მონაწილეობა მიიღო ტოკიოში, იაპონიაში გამართულ 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, 67 კგ წონით კატეგორიაში.

კარიერა
2015 წელს კარენ ასლანიანმა წარადგინა სომხეთი 2015 წლის მსოფლიო სამხედრო თამაშებზე, რომელიც მუნგიონში, სამხრეთ კორეაში გაიმართა. ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში 66 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი. ფინალში დამარცხდა კორეელ კიმ ჯი-ჰუნთან.

2018 წელს 67 კგ წონით კატეგორიაში ასპარეზობდა კასპიისკში, რუსეთში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე. მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 1/16 ფინალში ანგარიშით 5-3 დაამარცხა სერბი მოჭიდავე, მატე ნემეში. მეოთხედფინალში კარენ ასლანიანი ანგარიშით 3-6 დამარცხდა რუს არტემ სურკოვთან. რეპეშაჟის მეორე რაუნდში ასლანიანმა დაამარცხა აზერბაიჯანელი მეტოქე ელმან მუხთაროვი (ანგარიშით 5-3). ბრინჯაოს მედლისთვის შეხვედრაში ანგარიშით 7-2 დაამარცხა პოლონელი მოჭიდავე დავიდ კარეჩინსკი.

2019 წელს 67 კგ წონით კატეგორიაში მონაწილეობდა ბუქარესტში, რუმინეთში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე. მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 1/32 ფინალში ანგარიშით 0-4 დამარცხდა პოლონეთის სახელით მოასპარეზე გევორგ სააკიანთან. სააკიანის ფინალში გადასვლის გამო გადაერთო რეპეშაჟში, ბრინჯაოს მედლისთვის ბრძოლაში. რეპეშაჟის პირველ შეხვედრაში დაამარცხა ბელარუსი იარასლავ კარდაში, ანგარიშით 11-1. რეპეშაჟის მეორე შეხვედრაში დაამარცხა ბულგარელი მოჭიდავე კონსტანტინ სტასი, ანგარიშით 8-0. ბრინჯაოს მედლისთვის შეხვედრაში დაამარცხა სერბი მატე ნემეში, ანგარიშით 4-2.

2020 წელს 67 კგ წონით კატეგორიაში მონაწილეობდა რომში, იტალიაში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე. მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 1/32 ფინალში დაამარცხა შვედი სიმონ ერლანდსონი. 1/16 ფინალში ანგარიშით 9-0 დაამარცხა ქართველი მოჭიდავე გიორგი შოთაძე. მეოთხედფინალში ანგარიშით 10-1 დაამარცხა სერბი მატე ნემეში. ნახევარფინალში დამარცხდა რუსეთის წარმომადგენელ ნაზირ აბდულაევთან, ანგარიშით 3-4. ბრინჯაოს მედლისთვის ბრძოლაში დაამარცხა უნგრელი მეტოქე, ანგარიშით 7-5.
გევორგ ღარიბიანი

გევორგ ღარიბიანი (; დ. 11 დეკემბერი, 1994) — სომეხი მოჭიდავე. ჭიდაობს ბერძნულ-რომაულ სახეობაში. 2020 წელს რომში, იტალიაში მოიგო ევროპის ჩემპიონატი 60 კგ წონით კატეგორიაში. ფინალში დაამარცხა თურქი მეტოქე, მოჭიდავე ქერემ ქამალი.

კარიერა
2017 წელს ღარიბიანი მონაწილეობას იღებდა ნოვი-სადში, სერბეთში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, 59 კგ წონით კატეგორიაში. შემდეგ წელს მონაწილეობა მიიღო ბუდაპეშტში, უნგრეთში გამართულ 2017 წლის ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე.

2019 წელს ღარიბიანმა მონაწილეობა მიიღო რუმინეთის დედაქალაქ ბუქარესტში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, 60 კგ წონით კატეგორიაში. ამავე წელს მონაწილეობა მიიღო ნურ-სულთანში, ყაზახეთში გამართულ ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2020 წელს 63 კგ წონით კატეგორიაში იასპარეზა 2020 წლის ინდივიდუალურ ჭიდაობის თასს, რომელიც ბელგრადში, სერბეთში გაიმართა. 2021 წლის მარტში მონაწილეობა ევროპაში გამართულ ოლიმპიური თამაშების შესარჩევ ტურნირზე რომელიც გაიმართა უნგრეთის დედაქალაქ ბუდაპეშტში. ღარიბიანმა ვერ მოახერხა ოლიმპიური თამაშების ლიცენზიის მოპოვება, რადგან გამოეთიშა ტურნირს მეორე რაუნდში. 2020 წელს ღარიბიანი პირველად გახდა ევროპის ჩემპიონი.
რომუალდ ცუხიშვილი

რომუალდ (რომა) აპოლონის ძე ცუხიშვილი (დ. 11 დეკემბერი, 1936) — ქართველი მხატვარ-კერამიკოსი, საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი (1964), საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.

ბიოგრაფია
რომუალდ ცუხიშვილი დაიბადა ქ. კიევში, 1936 წლის 11 დეკემბერს სამხედრო-საზღვაო ოფიცრის ოჯახში. მამა — აპოლონ ცუხიშვილი, დედა — ინეზა ბერიძე, ჟურნალისტი და პოეტი.

1957 წელს, საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის (თსსა) გამოყენებითი ხელოვნების/კერამიკის ფაკულტეტზე. პედაგოგები: ხატვაში სერგო ქობულაძე, შოთა კუპრაშვილი, ფერწერაში — ვახტანგ ჯაფარიძე და დავით წერეთელი, ქანდაკებაში — გიორგი სესიაშვილი, ირაკლი ოქროპირიძე, კომპოზიციაში — დავით ციციშვილი, ზაქარია მაისურაძე, გიორგი ქართველიშვილი, რევაზ იაშვილი, მასალის ტექნოლოგიაში — პეპელა ვაშაკიძე, ალექსანდრე ფიცხელაური.

1963 წელს წარჩინებით დაამთავრა თსსა და დაიწყო მუშაობა სამხატვრო-საკონსტრუქტორო ბიუროში (1963-1966), შემდეგ საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში რესტავრატორად. 1970 წელს დაამთავრა თსსა-იის ასპირანტურა და იქვე დაიწყო მუშაობა პედაგოგად. 1981-1984 წლებში საქართველოს კულტურის სამინისტროს მივლინებით მუშაობდა მოზამბიკში, სამხატვრო სკოლაში, სადაც დააარსა კერამიკის განყოფილება.

მონაწილეობა გამოფენებში
1963 წლიდან ღებულობს მონაწილეობას რესპუბლიკურ, საკავშირო და საერთაშორისო გამოფენებზე. მისი ნამუშევრები გამოფენილი იყო მოსკოვში, სანქტ-პეტერბურგში, ყოფილ იუგოსლავიაში, გერმანიაში, საფრანგეთში, შვეიცარიაში, ნორვეგიასა და მოზამბიკში. 1984 წლის ოქტომბერში ქ. მაპუტუში და ბეირაში (მოზამბიკი) გაიმართა მისი პერსონალური გამოფენა. წარმოდგენილი იყო ფერწერა, კერამიკა და გრაფიკა.

პრიზები და დიპლომები
1978 წელს მიღებული აქვს საქართველოს მხატვართა კავშირის მედალი — წლის საუკეთესო ნამუშევრისათვის — ტრიპტიქი „ძველი თბილისი“. 1980 წელს საერთაშორისო გამოფენაზე ქ. ვალორისში (ფრანგ. ), (საფრანგეთი) მიღებული აქვს დიპლომი ნამუშევრისთვის „ვარძია“. 1997 წელს ქ. ანაბერგ-ბუხჰოლცში (გერმ. -), (გერმანია), კერამიკის საერთაშორისო ფესტივალზე მიიღო საპატიო პრიზი. 2004 წელს თბილისში, სახვითი და გამოყენებითი ხელოვნების საშობაო ფესტივალზე მიიღო პირველი პრემია.
არკადი ტერ-თადევოსიანი

არკადი ივანი ტერ-თადევოსიანი (; (დ. 22 მაისი, 1939, თბილისი, სსრკ - გ. 31 მარტი, 2021 წელი, ერევანი, სომხეთი) — სომეხი გენერალ-მაიორი, პირველი მთიანი ყარაბაღის ომის დროს სომხური ძალების სამხედრო ლიდერი და სომხეთის თავდაცვის მინისტრის ყოფილი მოადგილე. ტერ-თადევოსიანი იყო 1992 წლის 8-9 მაისს ქალაქ შუშის აღების ოპერაციის მეთაური.

ბიოგრაფია
არკადი ტერ-თადევოსიანი დაიბადა თბილისში, საქართველოს სსრ. თბილისში საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ მან გადაწყვიტა ოფიცერი გამხდარიყო. ის სწავლობდა ბაქოს კომბინირებული შეიარაღების სარდლობის სკოლაში, შემდეგ კი ლენინგრადის მომსახურებისა და ტრანსპორტის სამხედრო აკადემიაში. ის მსახურობდა ავღანეთში, სადაც მიიღო მეტსახელი ,,მთის მელა". მან განაგრძო სამხედრო სამსახური საბჭოთა არმიაში ლენინაკანში (თანამედროვე გიუმრი), აღმოსავლეთ გერმანიაში, ჩეხოსლოვაკიაში, ბელორუსიასა და ერევანში. მან მონაწილეობა მიიღო სომხეთის შეიარაღებული ძალების ფორმირებაში და დაეხმარა მას მნიშვნელოვანი გამოწვევების გადალახვაში, სანამ ის კარგად განვითარებული ინსტიტუტი გახდებოდა.

მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა ბაკო საჰაკიანმა მას 2009 წელს გადასცა ოქროს არწივის ორდენი და არჩახის გმირის წოდება შუშას აღების მე-17 წლისთავზე. სამხედრო კარიერის შემდგომ წლებში ტერ-თადევოსიანი ხელმძღვანელობდა სომხეთის შეიარაღებულ ძალებში სპეციალისტების მომზადებას.

იგი გარდაიცვალა ერევანში 2021 წლის 31 მარტს. სამძიმარი გამოთქვეს პრემიერ-მინისტრმა ნიკოლ ფაშინიანმა, პრეზიდენტმა არმენ სარქსიანმა და ყოფილმა პრეზიდენტმა რობერტ ქოჩარიანმა. მეთაურის საზეიმო წირვა ჩატარდა 2 აპრილს კარენ დემირჩიანის კომპლექსში და ასევე გაიმართა რელიგიური ცერემონია 3 აპრილს ერევნის წმინდა იოანეს ტაძარში. ის დაკრძალეს დავითაშენის რაიონის საოჯახო სასაფლაოზე.

მემკვიდრეობა
2021 წლის 8 მაისს ტერ-თადევოსიანი სიკვდილის შემდეგ დასახელდა სომხეთის ეროვნულ გმირად. პრემიერ-მინისტრმა ნიკოლ ფაშინიანმა ასევე დააჯილდოვა ტერ-თადევოსიანი სამშობლოს ორდენით, რომელიც მან გადასცა მის შვილს ჰაიკ ტერ-თადევოსიანს. ტერ-თადევოსიანისთვის დაგეგმილია სახლ-მუზეუმის გაკეთება.
ქერცლოვანა

ქერცლოვანა  — ქერცლოვანას გვარის სოკო სტროფარიასებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკას.

დაბალი ხარისხის საჭმელ სოკოდ ითვლება. ზოგიერთი წყარო მას არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს. იზრდება ჯგუფებად ცოცხალ ფოთლოვან, იშვიათად წიწვიანი ხეების გამხმარ და დამპალ მერქანზე, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

სოკო პირველად აღწერა გერმანელ-დანიელმა ბოტანიკოსმა ჯორჯ კრისტიან ედერმა 1790 წელს როგორც . მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა გერმანელმა მიკოლოგმა პაულ კუმერმა 1871 წელს.

აღწერა
ქუდის დიამეტრი 5-12 სმ, სიმწიფეში ზოგჯერ 20 სმ-მდე აღწევს, ნახევარსფეროსებრი ან კოსუსური, შემდეგ ამოზნექილი და ბრტყლად ამოზნექილი, შეკეცილი კიდეებით, არაჰიგროფანული, კიდეებთან ჩვეულებრივ ახასიათებს საბურველის ჩამოუცვენელი ნარჩენები. ზედაპირი დაფარულია მშრალი ღია-ყვითელი ქერცლებით, ლორწოვანია, ყვითელი-ნარინჯისფერი.

რბილობი — ღია ყვითელი ფერის, ფირფიტების ზემოდან მომწვანო, ზოგჯერ სუსტად გამოხატული მიწის სუნითა და ბოლოკისმაგვარი გემოთი.

ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები შეზრდილი, ყვითელი ფერის, ასაკთან ერთად ჟანგმიწისფერ-მურა ელფერს იღებს.

ფეხის სიგრძე — 5-19, 1-3 სმ, ახასიათებს ბოჭკოვანი საყელო, საყელოს ზემოდან მოთეთროა, ქვემოთ — მოწითალო-ყავისფერი, დაფარულია უფრო მუქი ჯაგრისებრი, კონცენტრულად განწყობილი ქერცლებით.

სპორების ფხვნილი — ჟანგისფერ-მურა. სპორები — 6-8×4-5 მკმ, გლუვი, ელიფსისებრი.

ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელების არეალი მოიცავს აზიას, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკას.

საპტროტროფია ან პარაზიტი, რომელიც იზრდება ჯგუფებად ცოცხალ ფოთლოვან, იშვიათად წიწვიანი ხეების გამხმარ და დამპალ მერქანზე. გვხვდება პარკებსა და ბაღებშიც.

სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

გამოყენება
დაბალი ხარისხის საჭმელ სოკოდ ითვლება. ზოგიერთი წყარო მას არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს.ჩრდილოეთ ამერიკაში ცნობილია მსუბუქად მოწამვლის რამდენიმე შემთხვევა. ალკოჰოლთან ერთად შესაძლოა მომწამვლელიც იყოს. გააჩნია სამკურნალო თვისებები.

ახასიათებს ბოლოკის გემო. მოხარშვის შემდეგ სხვა სოკოებთან ერთად ამარინადებენ ან ამარილებენ (აუცილებლად სანელებლების გამოყენებით).

მსგავსი სახეობები
რველის ციხე

რველის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ რველში, მდინარე ბანისხევისა და მდინარე მტკვრის შესაყარში. აღნიშნული ციხე წინაფეოდალური ხანის გორაზეა აღმართული, რაც ამ ციხის ძველი დროიდან დაწინაურების ნიშანი უნდა იყოს. რველის ციხე ბანისხევისა და მდინარე მტკვარს აყოლილი გზების ჩამკეტი იყო. ციხის ადრეული ნაწილი (შიდა ციხე) მოიცავს ტერიტორიას დაახლოებით 20×10 მ, სადაც 4-5 სათავსოს კვალი ჩანს. ყველაზე მაღალ ადგილას ოთხკუთხა ფორმის კოშკია 8მ×5მ-ის ფართობის. კოშკისა და გალავნის წყობა ჰორიზონტალურია. ბერძენიშვილი დ. ფიქრობს, რომ რველის ციხის შესავალი უნდა ყოფილიყო ბანისხევი, ყვიბისისხევი და ზანავ-რველი.