ჰვანგ ჯანგ-იოპი

ჰვანგ ძანგ-იოპი (; 17 თებერვალი 1923 — 10 ოქტომბერი 2010) იყო ჩრდილოეთ კორეის პოლიტიკოსი და ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი რანგის დეზერტირი, რომელიც 1997 წელს გადავიდა სამხრეთ კორეაში. 1972–1983 წლებში ის მსახურობდა უზენაესი სახალხო კრების სტანდინგ კომიტეტის თავმჯდომარედ და ითვლება ჯუჩეს – ჩრდილოეთ კორეის სახელმწიფო იდეოლოგიის – მთავარ შემმუშავებლად.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
ჰვანგ ძანგ-იოპი დაიბადა კანდონგის ოლქში, ჰეიანნანის პროვინციაში, იაპონიურად ოკუპირებულ კორეაში (დღევანდელი სამხ. პიონგანის პროვინცია).

1941 წელს და ფხენიანის კომერციულ სკოლაში. 1942 წელს ჩავიდა ტოკიოში და ჩააბარა ჩუოს უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, თუმცა ორი წლის შემდეგ, 1944 წელს, შეწყვიტა და დაბრუნდა ფხენიანში სადაც ბუნიადურ სკოლაში მათემატიკას ასწავლიდა.
კორეის მშრომელთა პარტიაში შევიდა 1946 წელს.

1949–1953 წლებში საბჭოთა კავშირში, მოსკოვის უნივერსიტეტში სწავლობდა.

ჩრდილოეთ კორეაში დაბრუნების შემდეგ, ჰვანგი გახდა კიმ ირ სენის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის მთავარი ლექტორი. 1965 წლის აპრილში კი უნივერსიტეტის პრეზიდენტად დანიშნეს.

კარიერა
1950-იანი წლების ბოლოს, ჰვანგმა აღმოაჩინა 1955 წლის ცნობილი გამოსვლა — დოგმატიზმისა და ფორმალიზმის აღმოფხვრისა და იდეოლოგიურ მუშაობაში ჯუჩეს დამკვიდრების შესახებ — სადაც კიმ ირ სენი აცხადებდა: „ჯუჩე ნიშნავს ჩოსონის რევოლუციას“ („ჩოსონი“ კორეის ტრადიციული სახელწოდებაა; იხილეთ: კორეის სახელები).

იმ პერიოდში კიმ ილ სონი ცდილობდა შეექმნა საკუთარი ვერსია მარქსიზმ-ლენინიზმისა, ხოლო ჰვანგი უმთავრესად პასუხისმგებელი გახდა იმ იდეოლოგიის ჩამოყალიბებაზე, რომელიც შემდგომში „ჯუჩეს იდეის“ სახელით გახდა ცნობილი. ამ პროცესის ფარგლებში, ჰვანგი ხელმძღვანელობდა 1940–1950-იანი წლების დასაწყისის ტექსტებიდან სტალინისადმი პანეგირიკების ამოღებას, რომლებიც ადრე კიმის ყველა გამოსვლაში ფიგურირებდა.

მანვე უხელმძღვანელა კორეის კომუნისტური ისტორიის ხელახალ გადამუშავებას, რათა ჩანდებოდა, თითქოს კიმ ილ სონი თავიდანვე იყო მმართველი მშრომელთა პარტიის „დამფუძნებელი ლიდერი“.

1972 წელს ჰვანგი გახდა უზენაესი სახალხო კრების სტანდინგ კომიტეტის თავმჯდომარე, რასაც იგი 11 წლის განმავლობაში ინახავდა.

1983 წელს, მისი თერმინი დასრულდა და პოლიტიკური გავლენა შესუსტდა. მიუხედავად იმისა, რომ ოდესღაც კიმ ჩენ ინის მასწავლებელი იყო კიმ ილ სონის უნივერსიტეტში, ამ დროიდან კიმ ჩენ ირიმ მასთან ურთიერთობა მხოლოდ კრიტიკისთვის დაიწყო — განსაკუთრებით ამხელდა ჰვანგს მისი დაინტერესებისთვის ჩინეთის „კაპიტალისტურ რეფორმებზე“.

ჰვანგი მოგვიანებით წერდა:

დეზერტირება
ჰვანგი და მისი თანაშემწე, კიმ დუკ-ჰონი — ჩრდილოეთ კორეის სავაჭრო წარმომადგენლობის ხელმძღვანელი პეკინში — 1997 წლის თებერვალში, ტოკიოდან დაბრუნებისას, ჩავიდნენ სამხრეთ კორეის საელჩოში პეკინში, სადაც სამხრეთკორეელ დიპლომატებად გადაცმულებმა მიაღწიეს თავშესაფარს, გამოყენებული ჰქონდათ ყალბი სამხრეთკორეული პასპორტები.

როდესაც მათი ნამდვილი ვინაობა გაირკვა, პიონგიანგმა მყისიერად გააკეთა მუქარა, ხოლო ჩინეთის პოლიციამ სამხრეთ კორეის საელჩო დაბლოკა.

სამ დღეში, ჩრდილოკორეელი დეზერტირი ი ჰანიონგი — კიმ ჩენ ირის შეყვარებულის, სონ ჰე-რიმის დისშვილი — გამოუცნობმა თავდამსხმელებმა მოკლეს სამხრეთ კორეაში, ბუნდანგის რაიონში (გიონგის პროვინცია). პრემიერ-მინისტრმა ლი სუ-სონგი განაცხადა, რომ ეს თავდასხმა იყო ჰვანგის დეზერტირებაზე შურისძიება.

მალევე რადიო პიონგიანმა მოიტანა კიმ ჩენ ირის სიტყვები: ეს შეფასდა როგორც ჰვანგის დეზერტირების ფაქტის დე-ფაქტო აღიარება.

რამდენიმე კვირის შემდეგ, ჩინეთმა ჰვანგს ნება მისცა სამხრეთ კორეაში გამგზავრებისა, ფილიპინების გავლით.

ჰვანგის დეზერტირებამ დიდმანი უქმნა მსოფლიო ყურადღება; ვაშინგტონ პოსტი წერდა, რომ ეს „იმის ტოლი იქნებოდა, თითქოს გებელსი დეზერტირებულიყო ნაცისტური გერმანიიდან.“

დეზერტირების შემდეგ, ჩრდილოეთ კორეაში დარჩენილი მისი მეუღლე დაიღუპა თვითმკვლელობით, ხოლო ერთ–ერთი ქალიშვილი იდუმალ გარემოებებში გარდაიცვალა — მოულოდნელად, სატვირთო მანქანის შეჯახების შედეგად. სხვა შვილები და შვილიშვილები, როგორც ვარაუდობენ, პოლიტპატიმართა ბანაკებში გადაასახლეს.
სამხრეთ კორეაში ჩამოსვლის შემდეგ, ჰვანგი გახდა ჩრდილოეთ კორეის მკაცრი კრიტიკოსი, გამოსცემდა წიგნებსა და წერილებს, სადაც ამხელდა კიმ ჩენ ირს „ჯუჩეს ღალატში“ და „სოციალიზმის ნაცვლად ფეოდალიზმის აშენებაში“.

თუმცა „მზის სხივების პოლიტიკის“ პერიოდიდან, პრეზიდენტ კიმ დე-ჯუნგის ხელისუფლებისას (1998), ჰვანგის გავლენა შემცირდა. 2000 წლის ნოემბერში იგი მოხსნეს გაერთიანების პოლიტიკის კვლევის ინსტიტუტის თავმჯდომარეობიდან, რის შემდეგაც ის ამტკიცებდა, რომ სამხრეთ კორეის ხელისუფლება „უგზავნიდა სიგნალს, რომ სჯობდა დუმილი, რათა ჩრდილოეთი არ განეწყო უარყოფითად“. ჰვანგმა ამავე გაზეთში აღწერა საკუთარი განცდები გადარბენის შესახებ.

2010 წლის აპრილში სამხრეთ კორეის ეროვნულმა სადაზვერვო სამსახურმა განაცხადა, რომ დააკავა ჩრდილოეთ კორეის ორი აგენტი, რომლებიც, გავრცელებული ცნობებით, გაგზავნილნი იყვნენ ჰვანგის ლიკვიდაციისთვის. გავრცელებული ცნობებით, ორივე აგენტი ოთხი წლის განმავლობაში ემზადებოდა ამ მისიისთვის. მათ თავი გამოეყოთ როგორც დეზერტირებს, თუმცა სამხრეთ კორეის ოფიციალურმა უწყებებმა დაკითხვისას მათი ნამდვილი მიზანი გამოავლინეს. აგენტების თქმით, მათ დახმარება უნდა მიეღოთ ჩრდილოეთ კორეის მხარდამჭერებისგან სამხრეთ კორეაში, თუმცა დაკითხვისას არცერთი სახელი არ დაუსახელებიათ. ჰვანგმა ამ მცდელობაზე თქვა: 2010 წლის ივნისში სამხრეთ კორეამ ორივე აგენტი 10-წლიან თავისუფლების აღკვეთას მიუსაჯა.

სიკვდილი
ჰვანგ ჯანგ-იოპი მოძებნეს გარდაცვლილი საკუთარ სახლში, სეულიში, სამხრეთ კორეაში, 10 ოქტომბერი 2010 წლის დილით. საწყის ცნობებში აღნიშნული იყო, რომ მისი გარდაცვალების მიზეზი იყო გულის შეტევა.