iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (აბაშიძის 29)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ორსართულიან, კლასიცისტურ სტილის საცხოვრებელ სახლზე 2008-2010 წლებში მოეწყო მაღალი მანსარდა. ფასადი ქუჩის მხარეს ქვის ფილებით შემოსილ ცოკოლზე დგას, რომელშიც სარდაფია მოწყობილი. სართულები ერთმანეთისგან პროფილირებული ლავგარდანით არიან გამიჯნული, მარტივ პარაპეტს კი, ძირზე კბილანებიანი ფრიზი დაუყვება. ფასადის ოდნავ ასიმეტრიული სტრუქტურა მას მეტ გამომსახველობას ანიჭებს. მარცხენა ფლანგსა და მარჯვენა შუაფლანგზე კლასიკური ფრონტონებით დასრულებული თხელი რიზალიტებია, სართულზე ორი მართკუთხა, ხოლო -ზე სამი თაღოვანი სარკმლის მომცველი ღიობებით. რიზალიტებს შორის ფასადის მოზრდილ შეწეულ სიბრტყეში, სართულზე მართკუთხა კარი და სამი მართხკუთხა სარმელია გაჭრილი, ხოლო -ზე ოთხი თაღოვანი სარკმელი, ქალის თავის მასკარონებიანი საჭექი ქვებით. შენობის მარჯვენა მოკლე ფლანგი კი, სადარბაზო შესასვლელს და სართულზე თაღოვან სარკმელს უჭირავს. სადარბაზოს ჭერი, კონცენტრირებული წრეებიანი როზეტით არის გაფორმებული. ამ მონაკვეთებზე მარცხნივ გრძელი და მარჯვენა ფლანგზე მოკლე კიდული აივნებია, ლითონის ჭვირული მოაჯირებით. რიზალიტების სართულები და არე სადარბაზო კარის ირგვლივ რუსტირებულია, დანარჩენი საფასადო სიბრტყე მთლიანად შელესილია და დაფერილია კონტრასტულად, ღია მოყვითალო და მოთეთრო ტონებით. სახლი -ის გეგმარებისაა და ჰქონდა შიდა დახურული ეზო, რომელიც ამჟამად ღიაა, მელაშვილის ქუჩაზე აღებული ნაგებობების გამო. ორთავე ფლანგი თავდაპირველად მოცული იყო ხის გალერეა-აივნებით, რომლებიც ამჟამად ნაწილობრივ ამოშენებული და გადაკეთებულია. მარცხენა ფლანგზე აქვს ორსართულიანი უსახო მინაშენი.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (აბაშიძის 27)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ორსართულიანი, კლასიცისტური სტილის საცხოვრებელ სახლზე 2008-2010 წლებში მოეწყო მაღალი მანსარდა. ნაგებობის რუსტირებული ფასადი მკაცრად სიმეტრიულია. დასახსრულია თანაბარი სიგანის სამი თხელი რიზალიტით. შუაში მაღალი მართკუთხა სადარბაზო შესასვლელია, ხის მოხარატებული ორფრთიანი კარით და ზევით დასრულებული მარტივი ფრონტონით, რომლის კუთხეებში მოწყობილია ლარნაკები. მარცხენა რიზალიტში შიდა ეზოს გვირაბია თაღოვანი შესასვლელით და ლითონის ცხაურიანი ჭიშკრით. მარჯვნივ მომცრო კარია. ნაგებობა დაბალ ცოკოლზე დგას. ორთავე სართულზე მარტივად მოჩარჩოებული მართკუთხა სარკმლებია. სართულები ერთმანეთისგან გამოყოფილია პროფილირებული ლავგარდანებით, ზევით კი, დასრულებულია ლითონის ცხაურიანი მარტივი პარაპეტით. სართულის შუაფლანგებზე თითო კიდული აივანია, ლითონის მარტივცხაურიანი მოაჯირით. სადარბაზოს კედლები და ჭერი მდიდრულად არის მორთული ნალესი დეკორაციული შემკულობით. იატაკი მოგებულია გეომეტრიულ და მცენარეულ ნახატიანი ფერადი ფილებით. სახლი -ის გეგმარებისაა და აქვს შიდა დახურული ეზო, რომლის ფასადი ასევე სიმეტრიული იყო. შუაში კიბის უჯრედია რიზალიტურად ნაშვერი გალესილი კედლით, მართკუთხა კარით, მოჩარჩოებული სარკმლით და ვიტრაჟით გაფორმებული ლუნეტით. გვერდებზე ღია აივნები იყო გამართული, რომლებიც ამჟამად უსახურად არის ამოშენებული. ამ სახლში ცხოვრობდა საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი ნაზი კეჭაღმაძე.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (26 მაისის 34)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. კონსტრუქტივიზმის სტილში შესრულებული ეს კუთხის შენობა განსაზღვრავს ორი ქუჩის მასშტაბს და განაშენიანების ხასიათს. იგი საბჭოური საცხოვრებელი არქიტექტურის განვითარების შესანიშნავი ილუსტრაციაა. აშენებულია 1931-1932 წლებში.

არქიტექტურა
ოთხსართულიანი, საკმაოდ დიდი ზომის საცხოვრებელი სახლი კონსტრუქრტივიზმის სტილისტურ ნიშნებს ატარებს. გეგმაზე ფორმის შენობის პერიმეტრი სამ ქუჩაზე გადის. ქუჩების მიმართულებით განვითარებული შენობის ფრთები კუთხეში განთავსებული კიბის უჯრედით არის შეერთებული, რომელიც ოდნავ შეწეულია და კუთხოვანი, რაც ამ ნაწილში შენობის შეტეხილ აბრისს ქმნის. სახლი სრულდება მაღალშუბლიანი ლავგარდანით. კუთხის სადარბაზოების თავზე პარაპეტია მოცემული, რომლის სიბრტყეზე აშენების თარიღია და წრეში ჩასმული კომუნისტური სიმბოლო - ნამგალი და უროს გამოსახულება. ფასადები სრულიად სადაა. კედლის ზედაპირს ანაწევრებს სწორკუთხა ფანჯრის ღიობები და ლითონის პატარა აივნები. მოგვიანებით ნაგებობის ნაწილს დააშენეს მანსარდა.
კარამულიდესი

კარამულიდესი — კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პოლისიდან 4 კმ-ით (2.5 მილი) სამხრეთით. 1974 წლამდე იგი იყო კვიპროსელი თურქების სოფელი, სადაც 1973 წელს 103 ადამიანი ცხოვრობდა. მოსახლეობა გადასახლეს კატოკოპიასა და ნიკიტასში, ისინი კი ნაწილობრივ ჩაანაცვლეს ჩრდილოეთიდან დევნილმა კვიპროსელმა ბერძნებმა.
კელოკედარა

კელოკედარა — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში. ის მდებარეობს სალამიუდან 6 კილომეტრით სამხრეთ-დასავლეთით, ხოლო ქალაქ პაფოსიდან — 20 კილომეტრით აღმოსავლეთით. 2001 წელს სოფლის მოსახლეობა 227 ადამიანს შეადგენდა, 2011 წლის აღწერით კი ეს რიცხვი 193-მდე შემცირდა.

ოსმალურ ჩანაწერებსა და კიჩენერის რუკებზე სოფლის სახელი დაფიქსირებულია თურქული წარმოთქმით — „ჯელოჯედარა“ . სახელწოდება „კელოკედარა“ კი 1960 წელს გაჩნდა, როდესაც კვიპროსული სოფლების სახელები კვიპროსული ბერძნულიდან სტანდარტულ ბერძნულზე გადაიყვანეს.
სტეფანე მაკაროვი

სტეფანე ოსიპის ძე მაკაროვი — რუსი ზღვაოსანი, ოკეანოგრაფი, პოლარული მკვლევარი, გემთმშენებელი, ვიცე-ადმირალი (1896).

ბიოგრაფია
1865 წელს დაამთავრა საზღვაო სასწავლებელი ამურის ნიკოლაევსკში იკვლევდა გემების ჩაუძირაობის პრობლემებს. 1876 წელს წამოაყენა წინადადება გემი „დიდი მთავარი კონსტანტინე“ მოეწყოთ მტრის გემების სადგომ რაიონში ნაღმიანი კატარღების გადასატანად, რითაც საფუძველი დაუდო ნაღმოსანი გემებისა და სატორპედო კატარღების შექმნას (რუსეთ ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომის დროს ეს იდეა ბევრ ოპერაციაში განახორციელა). მაკაროვმა პირველმა გამოიყენა თვითმავალი ნაღმტორპედო (უაიტჰედისა). 1886-1889 წლებში, როცა კორვეტ „ვიტიაზს“ მეთაურობდა, შემოუარა დედამიწას. სისტემატურად ატარებდა ოკეანოგრაფულ სამუშაოებს დაწვრილებით სწავლობდა წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილს. შედეგები განაზოგადა შრომაში «„ვიტიაზი“ და წყნარი ოკეანე» (ტ. 1-2. 1894). 90-იან წლებში გამოიგონა ჯავშანგამტარი ბუნიკი საარტილერიო ჭურვისათვის. 1894 წლის ბოლოს დაინიშნა ხმელთაშუა ზღვის ესკადრის სარდლად. 1894-1896 წლებში მეორედ იმოგზაურა დედამიწის გარშემო. 1896 წელს ბალტიის ფლოტში ესკადრას მეთაურობდა, წამოაყენა არქტიკის გამოსაკვლევად ძლიერი ყინულმჭრელის შექმნის იდეა და ხელმძღვანელობდა ყინულმჭრელ „ერმაკის“ მშენებლობას. 1897 წელს გამოაქვეყნა კაპიტალური შრომა „მსჯელობა საზღვაო ტაქტიკის საკათხებზე“. 1899 წლის მარტში „ერმაკით“ ნიუკასლიდან ფინეთის ყურის ყინულების გავლით ჩავიდა ჯერ კრონშტადტში, შემდეგ — რეველში. იმავე წლის ივნის-აგვისტოში „ერმაკით“ მოაწყო 2 საცდელი რეისი არქტიკაში, მიაღწია შპიცბერგენის ჩრდილოეთით ჩ. გ. 81° 21′-მდე. 1901 წელს ცურავდა ბარენცის ზღვაში; ორჯერ მივიდა ფრანც-იოსების მიწასთან და ახალი მიწის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროსთან. 1899 წლიდან კრონშტადტის პორტის მთავარი მეთაური იყო. შრომაში „უიალქნებოდ“ (1903) დაამუშავა მშვიდობიანობის დროს ფლოტის პირადი შუმადგენლობის სწავლებისა და აღზრდის მეთოდები. რუსეთ-იაპონიის ომის (1904-1905) დაწყების შემდეგ (14) თებერვალს დაინიშნა წყნარი ოკეანის ესკადრის სარდლად, (8 მარტს) ჩავიდა პორტ-არტურში და მისი დაცვის დროს წარმატებით ხელმძღვანელობდა ხომალდების მოქმედებას. დაოღუპა ჯავშნოსან „პეტროპავლოვსკზე“, რომელიც ნაღმზე აფეთქდა. მასთან ერთად „პეტროპავლოვსკზე“ დაიღუპა გამოჩენილი რუსი მხატვარი და ბატალისტი ვასილ ვერეშჩაგინი.
კიდასი

კიდასი — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში. ის ქალაქ პაფოსიდან 25 კილომეტრით აღმოსავლეთით მდებარეობს. სოფელი თურქული მოსახლეობისგან შედგებოდა და მისი ადგილობრივი დასახელებაა „ჯიასი“. 1958 წელს, „თაქსიმის“ პოლიტიკის ფარგლებში, მას სახელი „ჯეიჰანი“ ეწოდა. ოფიციალურ ბერძნულ ჩანაწერებში არსებული ფორმა „კიდასი“ 1960 წელს სოფლების სახელების სტანდარტულ ბერძნულზე გადაყვანის შედეგად დამკვიდრდა.

1964 წელს სოფელი დაიცალა, მისი მცხოვრებლები კი ლტოლვილებად სოფელ მალიაში გადავიდნენ. მართალია, მოგვიანებით მოსახლეობის ნაწილი დაბრუნდა, მაგრამ 1975 წელს, რეგიონში მცხოვრები თურქების ჩრდილოეთით გადასახლების გამო, სოფელი საბოლოოდ მიატოვეს. იქიდან გამომდინარე, რომ ჩრდილოეთიდან გადმოსახლებული ბერძნები სოფელში არ დასახლებულან, დასახლება გაპარტახდა. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, სოფელში მხოლოდ 11 ადამიანი ცხოვრობს.
კურტაკა

კურტაკა — მიტოვებული თურქ-კვიპროსელთა სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც აიოს ფოტიოსიდან დასავლეთით 8 კილომეტრში მდებარეობს. ხულუსა და ლეტიმვუს შორის მდებარე დასახლება, კურდაკა, არის იშვიათი შემთხვევა იმ თემისა, რომელმაც დაძლია გაუკაცრიელება და მიტოვება; ამის ნაცვლად, მან 2012 წლიდან ახალი სიცოცხლე შეიძინა ახალმოსახლეების ხარჯზე, რომლებმაც ამ ტერიტორიაზე ცხოვრება აირჩიეს.

ისტორიულად, პაფოსის ეს პატარა მთის სოფელი, ფრანკთა და ვენეციელთა ბატონობის პერიოდში, წარმოადგენდა სამეფო ფეოდს, რომელიც ხელიდან ხელში გადადიოდა, გაიცემოდა საჩუქრად ან იჯარით იმდროინდელ სამეფო ოჯახებსა და ფეოდალებს შორის. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ძირითადად ბერძნული სოფელი იყო, ოსმალეთის ბატონობის დროს, კერძოდ კი - საუკუნეებში, მისმა მოსახლეობამ სარწმუნოება შეიცვალა და მუსლიმანად იქცა, რაც დადასტურებულია კუნძულზე ბრიტანული მმართველობის პერიოდში ჩატარებული აღწერებით.

ტოპოგრაფია
კურტაკა მდებარეობს ზღვის დონიდან 380 მეტრზე. ლემონა დაშორებულია 1.5 კილომეტრით.
კრიტუ-მაროტუ

კრიტუ-მაროტუ — კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პოლისიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 20 კილომეტრში. კრიტუ მაროტუსთვის, რომელიც ბერძნული უმრავლესობითა დასახლებული შერეული სოფელი იყო და მისთვის რაიმე თურქული სახელი არ მიუნიჭებიათ.

სოფლის თურქი მოსახლეობის შემცირება უკავშირდება სოფლის მუსლიმების ქრისტიანობაზე გადასვლას. 1964 წელს სოფლის დარჩენილმა თურქებმა სოფელი დატოვეს და თავი ანადიუს სოფელს შეაფარეს.[2] მომდევნო წლებში სოფლის მოსახლეობა ქალაქებისკენ მიგრაციის გამო შემცირდა. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, მისი მოსახლეობა 85 ადამიანს შეადგენს.[1]
რიჩარდ ბორჩერდსი

რიჩარდ იუენ ბორჩერდსი ( დ. 29 ნოემბერი, 1959) — ბრიტანელი მათემატიკოსი, რომელიც ცნობილია თავისი ნაშრომებით ლატისების, ჯგუფთა თეორიისა და უსასრულო განზომილებიანი ალგებრების სფეროში. 1998 წელს მას მიენიჭა მათემატიკის დარგში უმაღლესი ჯილდო — ფილდსის პრემია.

ბიოგრაფია
რიჩარდ ბორჩერდსი დაიბადა სამხრეთ აფრიკაში, თუმცა 6 თვის ასაკში მისი ოჯახი საცხოვრებლად დიდ ბრიტანეთში, ბირმინგემში გადავიდა. სწავლობდა კემბრიჯის ტრინიტი-კოლეჯში, ლეგენდარული მათემატიკოსის, ჯონ ჰორტონ კონვეის ხელმძღვანელობით.
ამჟამად იგი არის ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტის მათემატიკის პროფესორი.

მათემატიკური წვლილი
ბორჩერდსმა მოახდინა მათემატიკური ჰიპოთეზის, სახელწოდებით „ “ (მონსტრული მთვარის შუქი), დამტკიცება, რისთვისაც გამოიყენა სიმთა თეორიის იდეები. მან შემოიტანა ე.წ. „ვერტექსული ალგებრების“ ცნება, რამაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა თანამედროვე მათემატიკურ ფიზიკაში.

პირადი თვისებები
სიმონ სინგთან და სიმონ ბარონ-კოენთან ინტერვიუებში ბორჩერდსმა აღნიშნა, რომ მას ახასიათებს აუტისტური სპექტრისთვის (კერძოდ, ასპერგერის სინდრომისთვის) დამახასიათებელი გარკვეული ნიშნები. მიუხედავად იმისა, რომ მას ოფიციალური დიაგნოზი არ აქვს, მისი შემთხვევა ხშირად განიხილება მათემატიკურ ნიჭსა და აუტიზმს შორის კავშირის კვლევისას.

აღიარება
1992 წელს მიიღო ევროპის მათემატიკური საზოგადოების პრემია.

1994 წელს აირჩიეს სამეფო საზოგადოების წევრად.

1998 წელს მიიღო ფილდსის პრემია ბერლინში, მათემატიკოსთა საერთაშორისო კონგრესზე.
კედარესი

კედარესი — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც კიდასიდან ჩრდილოეთით 6 კილომეტრში მდებარეობს. დასახლება ზღვის დონიდან 543 მეტრ სიმაღლეზეა გაშენებული.

ტოპოგრაფია
სოფელი კედარესი მდებარეობს ტროოდოსის მთისწინეთში. იგი კვიპროსის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს მევენახეობის ცენტრს წარმოადგენს. ყურძნის ძირითადი ჯიშები, რომლებიც აქ არის გავრცელებული, არის შავი და ქსილისტერი.
ლაპითიუ

ლაპითიუ — მიტოვებული სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პანო პანაგიიდან სამხრეთით 3 კილომეტრში. 1974 წლამდე იგი ძირითადად დასახლებული იყო თურქი კვიპროსელებით, რომლებმაც მიატოვეს სოფელი და ძირითადად კვიპროსის ოკუპირებულ ნაწილებსა და ლონდონში დასახლდნენ 1974 წელს კვიპროსში თურქეთის შემოჭრის შემდეგ. ამჟამად სოფელში არსებულ სახლებს კვიპროსის მთავრობა უცხოელ და ადგილობრივ ტურისტებზე აქირავებს.
კოილი

კოილი — კვიპროსის პაფოსის რაიონში მდებარე სოფელი, რომელიც ცადადან ჩრდილო-დასავლეთით 2 კილომეტრში (1.2 მილი) მდებარეობს.

კოილი ზღვის დონიდან 593 მ სიმაღლეზეა. წლიურად მასში 620 მმ ნალექი მოდის.

580 მეტრის სიმაღლეზე, მავროკოლიმპოსის მდინარეთი გაყოფილ ლანდშაფტში აშენებული კოილი შედარებით დიდი დასახლებაა, რომელიც ამ ტერიტორიის კარიერის ქვით არის აგებული და ამჟამად არ ფუნქციონირებს. აქ, მოვლილი ძველი და თანამედროვე სახლების გარდა, ადგილობრივები ღვინის ჯიშების ყურძნით, მარცვლეულით, ციტრუსებით, ბოსტნეულით, ნუშითა და წიწიბურით ხარობენ.

კოილის მოსახლეობა დაახლოებით 460 ადამიანია, სადაც დაახლოებით 25 არაკვიპროსელი ოჯახი ცხოვრობს. ის პაფოსიდან 9 კმ-ში და პოლისიდან 33 კმ-ში მდებარეობს.

გორაკის წვერიდან პაფოსის და მიმდებარე ბორცვების ხედები იშლება. რადგან ეს პატარა სოფელია, აქ არ არის რესტორანი, ერთი პატარა ბაზარი, არც კიოსკები და მხოლოდ ერთი ყავის მაღაზია. ამჟამად აქ არის სასოფლო-სამეურნეო საგანმანათლებლო ცენტრი, რომელიც ხშირად გამოიყენება ადგილობრივი ღონისძიებებისა და ფესტივალებისთვის. უახლოესი პოლიციის განყოფილება და საავადმყოფო პაფოსშია.

კოილის ადგილობრივი სახლებისა და ეკლესიების უმეტესობა ადგილობრივი ქვისგან არის ნაგები. კოილის ძველი ეკლესია, აგიოს მამასი, 1955 წელს მომხდარმა ძლიერმა მიწისძვრამ დაანგრია და ახლა ტრიმიტიას ხით არის დაფარული. მიწისძვრამდე მთელი სოფელი და მიმდებარე სოფლების ადგილობრივები აგიოს მამას სტუმრობდნენ აღდგომის დასრულების აღსანიშნავად და ასევე მარხვის დასრულების აღსანიშნავად.

სოფლის მოედანზე მდებარე ეკლესიამ, პანაგია ქრიზელეუსისმა, ჩაანაცვლა ძველი ეკლესია, რომელიც იმავე ადგილას საუკუნის ბოლოდან საუკუნის დასაწყისიდან იდგა. იგი მთლიანად აღადგინეს ადგილობრივი კარიერის ქვით, რომელიც ამჟამად მიტოვებულია.

კლიმატი
ცადასა და კოილის დაახლოებით 600 მეტრის სიმაღლე მათ პაფოსის ქალაქთან შედარებით (ზღვის დონესთან ახლოს) გამორჩეულ მიკროკლიმატურ ზონაში ათავსებს. ეს სიმაღლის სხვაობა იწვევს ადიაბატურ გაგრილებას, რაც იწვევს საშუალო ტემპერატურის შემცირებას, რაც განსაკუთრებით თვალსაჩინოა ცადას მონაცემების შედარებისას სანაპირო სადგურებთან, როგორიცაა პაფოსის აეროპორტი ან პაფოსის ქალაქი.

ახლომდებარე სოფლები
წადა 2 კმ, თალა 4,3 კმ
ლასა (კვიპროსი)

ლასა — კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს ფიტიდან დასავლეთით 2 კილომეტრში. ლასა მცირე ზომის სოფელია კვიპროსში, პაფოსის პროვინციაში; იგი მდებარეობს ამავე სახელწოდების ქალაქიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 27 კილომეტრში, ლიმასოლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 82 კილომეტრში, ხოლო ნიქოზიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 151 კილომეტრში.

ეს პატარა თემი, რომელიც 600 მეტრ სიმაღლეზე მდებარეობს და დაახლოებით 100 მცხოვრები ჰყავს, იმყოფება დრინიას, დრიმუსა და ლასას სიახლოვეს.
ლეტიმვუ

ლეტიმვუ (ან ლეტიმბუ) — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც ქალაქ პაფოსიდან ჩრდილოეთით 12 კილომეტრში მდებარეობს. იგი ზღვის დონიდან 383 მეტრ სიმაღლეზეა გაშენებული და წელიწადში საშუალოდ 620 მმ ნალექს იღებს.> სატრანსპორტო კავშირების თვალსაზრისით, ლეტიმვუ დაკავშირებულია კურტაკასთან აღმოსავლეთით (დაახლოებით 3.5 კმ), პიტარგუსთან სამხრეთ-აღმოსავლეთით (დაახლოებით 3 კმ) და კალეპიასთან სამხრეთ-დასავლეთით (დაახლოებით 2 კმ).

კლიმატი
ლეტიმვუში თბილი და ზომიერი კლიმატია. ნალექები ძირითადად ზამთარში მოდის, ზაფხულში კი შედარებით მცირე რაოდენობითაა. კიოპენ-გაიგერის კლიმატის კლასიფიკაციის მიხედვით, ეს კლიმატი მიიჩნევა ხმელთაშუაზღვის თბილ კლიმატად. საშუალო წლიური ტემპერატურა ლეტიმვუში 17.5 °-ია.
ლემონა (კვიპროსი)

ლემონა — კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს ქალაქ პაფოსიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით დაახლოებით 25 კილომეტრში, ხოლო აიოს ფოტიოსიდან დასავლეთით 7 კილომეტრში.

სახელწოდება შესაძლოა მომდინარეობდეს ძველ დროში ამ ტერიტორიაზე არსებული მრავალი დაგუბებული წყლისგან ან ლიმონის მრავალი ხისგან (ბერძნ. ). ყოფილი მცხოვრებლების მთავარი საქმიანობა სოფლის მეურნეობა იყო. სოფლის სკოლა 1987 წელს დაიხურა. ლემონა მდებარეობს ზღვის დონიდან 308 მეტრზე. სოფელი ლემონა მდებარეობს სოფლების ხულუს, კურდაკასა და ლეტიმვუს სიახლოვეს.

300 მეტრ სიმაღლეზე აშენებული და მდინარე ეზუსათი მორწყული სოფელი ლემონა, რომელშიც დაახლოებით 50 მოსახლეა, წარმოადგენს ჩიხს, რადგან იქიდან მიმავალი გზა სხვა სოფელში არ გადადის. გარდა ამისა, დასახლება ნადირობის სეზონზე სანადირო ადგილს წარმოადგენს.
ლისოსი

ლისოსი — კვიპროსში მდებარე სოფელი, პაფოსიდან დაახლოებით 36 კილომეტრში. 2001 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 160 ადამიანს შეადგენდა. კვიპროსის სოფლებს შორის ყველაზე დიდი ლისოსი პაფოსის პროვინციაში დაახლოებით 10,000 ჰექტარს მოიცავს. ზღვის დონიდან 560 მეტრის საშუალო სიმაღლეზე გაშენებული, ტრიპილოსის მწვერვალი, რომელიც სტავროსის ფსოკას მახლობლად მდებარეობს, დასახლების უმაღლეს წერტილად ითვლება (1,362 მეტრი), რომელიც აღმოსავლეთით ნიქოზიას ესაზღვრება. სოფლის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი პაფოსის ტყით არის დაფარული, რომელიც ველური და ენდემური ფრინველების მნიშვნელოვანი ბიოტოპია, ხოლო უფრო ფართო ტერიტორიას მრავალი ბუნების ბილიკი კვეთს. ლისოსი პაფოსის გარეუბანში მდებარეობს. თავად სახელწოდება ბერძნული სიტყვიდან „ლიონო“ მომდინარეობს, რადგან ეს იყო ლითონების დნობის სამრეწველო ზონა. აქ არქეოლოგიური აღმოჩენები მცირე აზიიდან ჩამოსული ბერძნების დასახლებებზე მიუთითებს. ლისოსი წელიწადში დაახლოებით 615 მმ ნალექს იღებს. საშუალო წლიური ტემპერატურა დაახლოებით 16.9 ° (62.4 °)-ია.
ლივადი (პაფოსი)

ლივადი — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში. 1954 წელს ბრიტანეთის ადმინისტრაციამ სოფლის მთელი მოსახლეობა მორფუს მახლობლად მდებარე პრასტიოში გადაასახლა, სადაც მათ ჩამოაყალიბეს უბანი სახელწოდებით „ახალი ლივადია“. მას შემდეგ სოფელში დასახლება აღარ არსებობს. დღეს სოფლის ტერიტორია საპიკნიკე ზონას წარმოადგენს.
ლუკრუნუ

ლუკრუნუ — მიტოვებული მცირე ზომის კვიპროსელი თურქების სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში. იგი მდებარეობს მილიუდან ჩრდილოეთით 3 კილომეტრში, ხოლო ქალაქ პაფოსიდან ჩრდილოეთით 25 კილომეტრში. სოფელი არსებობდა ფრანკთა მმართველობის პერიოდში და იმ ეპოქის რუკებზე დატანილია როგორც „“ ან „“, ზოგჯერ კი „“. შუა საუკუნეებში სოფელი, სავარაუდოდ, უფრო დიდი იყო. თუმცა, არსებობს ცნობები, რომ მისი მცხოვრებლები იდევნებოდნენ ჯერ ფრანკების, მოგვიანებით კი ოსმალების მიერ, იმ მიზეზების გამო, რომლებიც დღეს უცნობია. 1960 წლისთვის აქ 35 ადამიანი ცხოვრობდა.

ტოპოგრაფია
ლუკრუნუ მდებარეობს ევრეტუს ტბის მახლობლად. სოფლამდე მისვლა მარტივია მილიუსა და გიულუ მიმართულებით. ლუკრუნუ ზღვის დონიდან 210 მეტრ სიმაღლეზეა გაშენებული და წლიურად საშუალოდ 600 მილიმეტრ ნალექს იღებს. მოსახლეობის მიერ მიტოვებამდე, სოფელში გაშენებული იყო ვაზი (ღვინის ჯიშები) და მოჰყავდათ მარცვლეული კულტურები. ლუკრუნუსთან ახლოს მდებარეობს კუიუკას წყლის წისქვილი, რომელსაც რესტავრაცია ჩაუტარდა და პირვანდელი სახე დაუბრუნდა.

მოსახლეობის ისტორიული მაჩვენებლები
აღწერის მონაცემების მიხედვით, ლუკრუნუ მუდამ მხოლოდ კვიპროსელი თურქებით იყო დასახლებული. ბრიტანული მმართველობის პერიოდში სოფლის მოსახლეობა მერყეობდა და საბოლოოდ შემცირდა. 1881 წელს მისი მოსახლეობა 50 ადამიანს შეადგენდა, რაც 1891 წლისთვის 67-მდე გაიზარდა; 1901 წელს 55-მდე შემცირდა, 1911 წელს კვლავ 67-მდე გაიზარდა, 1921 წელს 34-მდე დაეცა, 1931 წელს 36-მდე ავიდა, 1946 წლისთვის კი 39-ს მიაღწია, თუმცა 1960 წელს მოსახლეობის რაოდენობა კვლავ 35-მდე ჩამოვიდა.

სახელწოდება
ლუკრუნუ მცირე დასახლებაა, რომელიც პოლისიდან სამხრეთით ათ კილომეტრში, ხოლო მილიუდან ჩრდილოეთით ორ კილომეტრში მდებარეობს. სახელის წარმოშობა ბუნდოვანია. როგორც ჩანს, მისი თავდაპირველი ბერძნული სახელი, რომელიც ბიზანტიურ პერიოდს განეკუთვნება, ფრანკებმა შეცვალეს და ჩვენ ზუსტად არ ვიცით, რა ერქვა მას მანამდე. შესაძლებელია, მას ერქვა „კრუნოსი“ (ბერძნულად: ), რაც ნიშნავს მილს, საიდანაც დიდი რაოდენობით წყალი გადმოდის. ფრანკებმა დაამატეს პრეფიქსი და მიიღეს , რაც საბოლოოდ ჩამოყალიბდა როგორც „ლუკრუნუ“. 1958 წელს კვიპროსელმა თურქებმა მიიღეს ალტერნატიული სახელი „ოლუკენიუ“ , რაც ნიშნავს „სანიაღვრე მილის წინ“. სავარაუდოა, რომ მათ ეს სახელი ორიგინალურ ბერძნულ მნიშვნელობასთან შესაბამისობის გამო შეარჩიეს.
მამონია

მამონია — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს ნიკოკლეიადან 8 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით.

მდებარეობა და გარემო
მამონია მდებარეობს დიარიზოსის ხეობაში, ხმელთაშუა ზღვის კუნძულ კვიპროსის სამხრეთ-დასავლეთით, დაახლოებით 150 მეტრის სიმაღლეზე, პაფოსიდან აღმოსავლეთით 29 კილომეტრში, ლიმასოლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 50 კილომეტრში და ნიქოზიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 119 კილომეტრში. სოფლის ტერიტორია, რომლის ფართობი 8,21968 კვადრატული კილომეტრია, ჩრდილოეთით ესაზღვრება სტავროკონუს და აგიოს-გეორგიოსს, აღმოსავლეთით — მარონასს, სამხრეთით — ფასულასა და სუსკიუს, ხოლო დასავლეთით — ხოლეტრიას. სოფელში მოხვედრა შესაძლებელია 616 გზის საშუალებით.

ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა დაახლოებით 500 მილიმეტრს შეადგენს. სოფელში მოჰყავთ ვაზი, ციტრუსები, მარცვლეული, ზეთისხილი, მიწისთხილი, კერატის ხე , სეზამი და ზოგიერთი პარკოსანი. გეოლოგიური თვალსაზრისით, მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე დომინირებს მამონიას ფორმაციის ნალექები, მონის ფორმაციის თიხები, სერპენტინიტები და ჰოლოცენის უახლესი ალუვიური ნალექები.
მამუნტალი

მამუნტალი — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პანო პანაგიადან 3 კმ-ით დასავლეთით.

მდებარეობა და გარემო
მამუნტალი მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის კუნძულ კვიპროსის დასავლეთით, დაახლოებით 800 მეტრის სიმაღლეზე, პაფოსიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 40 კილომეტრში, ლიმასოლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 85 კილომეტრში და ნიქოზიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 160 კილომეტრში. სოფლის ტერიტორია, რომლის ფართობი 1,76353 კვადრატული კილომეტრია, ჩრდილოეთით ესაზღვრება ასპროგიას, აღმოსავლეთითა და სამხრეთით — პანო პანაგიას, სამხრეთით — ლაპითიუს, ხოლო დასავლეთით — კანავიუს. სოფელში მოხვედრა შესაძლებელია 703 გზის ერთ-ერთი განშტოების საშუალებით.

ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა დაახლოებით 710 მილიმეტრს შეადგენს. გეოლოგიური თვალსაზრისით, მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე დომინირებს მონის ფორმაციის თიხები, ასევე კანავიუს ფორმაციის და ლეფკარას ფორმაციის ნალექები. ამ ქანებზე წარმოიქმნა კირქვიანი ნიადაგები და მამონიას ფორმაციის ნიადაგები.
მანდრია (პაფოსი)

მანდრია — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს პაფოსის საერთაშორისო აეროპორტიდან 4 კმ-ში. მიიჩნევა, რომ მანდრია დაახლოებით 500 წლის წინ დააარსეს კვიპროსელმა თურქებმა, რომლებიც მას თავდაპირველად „მწვანე ველს“ („“) უწოდებდნენ.

სპორტი
 დაარსდა 2012 წელს და თამაშობს კვიპროსის მე-5 საფეხბურთო ლიგაში.

პლაჟები
მანდრიას ტერიტორიაზე 3 პლაჟია.

მთავარი პლაჟი (კლდოვანი სანაპირო)
ეს პლაჟი დაახლოებით 3 კმ სიგრძისაა, სავსეა კლდეებითა და რამდენიმე შელფით. ეს არის ერთადერთი პლაჟი მანდრიაში, რომელსაც აქვს სამაშველო კოშკურა და შეზლონგები დასასვენებლად.

ქსეროსის პლაჟი
მდებარეობს გამამარილებელი ქარხნის დასავლეთით. ამ პლაჟს სახელი ეწოდა ამჟამად დამშრალი მდინარის პატივსაცემად, რომელიც ადრე აქ ჩამოდიოდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1946

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1946 მიიღეს 2010 წლის 15 ოქტომბერს. კოტ-დ’ივუარში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებული წინა რეზოლუციების, მათ შორის 1880 (2009), 1893 (2009), 1911 (2010) და 1933 (2010) რეზოლუციების გათვალისწინებით, საბჭომ კიდევ ექვსი თვით გააგრძელა ქვეყნის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციები, მათ შორის იარაღის ემბარგო და ალმასებით ვაჭრობის აკრძალვა.

რეზოლუციის პროექტი მომზადებული იყო საფრანგეთის მიერ.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ 1572 (2004) და 1643 (2005) რეზოლუციებით დაწესებული ზომები მიზნად ისახავდა კოტ-დ’ივუარში სამშვიდობო პროცესის მხარდაჭერას, განსაკუთრებით 2010 წლის 31 ოქტომბრისთვის დაგეგმილი საპრეზიდენტო არჩევნების კონტექსტში. საბჭომ მოუწოდა კოტ-დ’ივუარის პოლიტიკურ სუბიექტებს, უზრუნველყონ არჩევნების დადგენილ ვადებში, თავისუფალ და სამართლიან გარემოში ჩატარება.

საბჭომ აღნიშნა, რომ მიუხედავად ქვეყანაში ადამიანის უფლებათა მხრივ მდგომარეობის საერთო გაუმჯობესებისა, კვლავ ფიქსირდებოდა მშვიდობიანი მოსახლეობის მიმართ ძალადობის ფაქტები, მათ შორის სექსუალური ძალადობა. საბჭომ დაადგინა, რომ ვითარება კოტ-დ’ივუარში კვლავ საფრთხეს უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას.

დადგენილებები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ 2011 წლის 30 აპრილამდე განაახლა ქვეყნის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციები იარაღის, ალმასების, ფინანსებისა და გადაადგილების შესახებ, მათ იმპლემენტაციაზე ზედამხედველი ექსპერტთა ჯგუფის მანდატთან ერთად. აღნიშნული ზომები გადაიხედება საარჩევნო და სამშვიდობო პროცესში მიღწეული პროგრესის შესაბამისად. უაგადუგუს პოლიტიკური შეთანხმების ყველა მხარეს მოუწოდეს ზემოხსენებული ზომების შესრულებისა და ექსპერტთა ჯგუფისთვის შეუფერხებელი წვდომის უზრუნველყოფისკენ, რაშიც მათ დახმარებას კოტ-დ’ივუარში გაეროს ოპერაცია გაუწევს.

გარდა ამისა, საბჭომ დაადგინა, რომ იარაღის ემბარგო არ გავრცელდებოდა არალეტალურ აღჭურვილობაზე, რომელიც განკუთვნილია კოტ-დ’ივუარის უსაფრთხოების ძალების მიერ პროპორციული და სათანადო მიზნებისთვის გამოსაყენებლად. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ სანქციები დაწესდება იმ პირთა მიმართ, რომლებიც საფრთხეს უქმნიან სამშვიდობო პროცესს, თავს ესხმიან ან აფერხებენ -სა და მის დამხმარე ფრანგულ პერსონალს, არღვევენ ადამიანის უფლებებს ან საერთაშორისო ჰუმანიტარულ სამართალს, ან აღვივებენ სიძულვილსა და ძალადობას. ასევე გამოითქვა შეშფოთება იმის გამო, რომ ზოგიერთი მედიასაშუალება ძალადობისკენ მოუწოდებდა.

რეზოლუციამ სთხოვა გენერალურ მდივანს, პან გი მუნს და საფრანგეთის ძალებს, მიაწოდონ საბჭოს ინფორმაცია კოტ-დ’ივუარისთვის იარაღის მიწოდების შესახებ. ამავდროულად, კიმბერლის პროცესს დაევალა ანგარიშის წარდგენა ქვეყნიდან ალმასების მოპოვებისა და უკანონო ექსპორტის შესახებ. კოტ-დ’ივუარის ყველა მხარესა და სხვა სუბიექტს მოეთხოვა თანამშრომლობა და ექსპერტთა ჯგუფის უსაფრთხოებისა და გადაადგილების თავისუფლების უზრუნველყოფა.