მერი ბატსი

მერი ფრენსის ბატსი, (დ. 13 დეკემბერი, 1890 - გ. 5 მარტი, 1937 ) — ქორწინების შემდეგ ცნობილი როგორც მერი როდკერი , ინგლისელი მოდერნისტი მწერალი. მისმა ნამუშევრებმა აღიარება მოიპოვეს ისეთ ლიტერატურულ ჟურნალებში, როგორებიცაა და . გარდაცვალების შემდეგ, მისი ნამუშევრები გაურკვევლობაში მოექცა, სანამ 1980-იან წლებში არ დაიწყეს მათი ხელახალი გამოცემა.

ბიოგრაფია
ბატსი დაიბადა 1890 წლის 13 დეკემბერს პულში, დორსეტი, მერი ჯეინის და კაპიტან ფრედერიკ ჯონ ბატსის ქალიშვილი. მას ჰყავდა უმცროსი ძმა, ენტონი. მოგვიანებით ის და მისი ძმა დააშორეს ერთმანეთს. მისი დიდი ბაბუა იყო თომას ბატსი, უილიამ ბლეიკის მეგობარი, პოეტი და მხატვარი. იგი გაიზარდა სოლტერნსში, მე-18 საუკუნის სახლში, რომელიც გადაჰყურებს პულ ჰარბორს (აღწერილია მის წიგნში, : ), სადაც იგი გახდა ბლეიკის აკვარელის თაყვანისმცემელი, რომელიც მამამისმა მემკვიდრეობით მიიღო. 1906 წელს დედამ გაყიდა ბლეიკის ნახატები და 1907 წელს ხელახლა დაქორწინდა. 1909 წლიდან 1912 წლამდე მერი სწავლობდა ლონდონის ვესტფილდის კოლეჯში, სადაც პირველად გაიგო მისი ბისექსუალური გრძნობების შესახებ. მან არ დაამთავრა იქ სწავლის პროცესი, მაგრამ გაგზავნეს -ში მოგზაურობის ორგანიზებისთვის. სწავლა განაგრძო ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში, რომელიც დაამთავრა 1914 წელს.

იგი გახდა ოკულტისტ ალისტერ კროულის სტუდენტი. ის და სხვა სტუდენტები მუშაობდნენ კროულისთან მის მაგიკზე (წიგნი 4) (1912) და მიენიჭათ თანაავტორობის კრედიტი.

1916 წელს მან დაიწყო დღიურის წარმოება, რომელსაც იგი გარდაცვალებამდე აგრძელებდა.

პირველი მსოფლიო ომის პირველ წლებში ის ცხოვრობდა ლონდონში, ეწეოდა სოციალურ სამუშაოს ლონდონის საოლქო საბჭოსთვის ჰაკნი ვიკში და ატარებდა დროს ლესბოსელებთან ურთიერთობაში. შემდეგ იგი შეხვდა მოდერნისტ პოეტს, ჯონ როდკერს, იმ დროის პაციფისტს, რომელიც იმალებოდა დორკინგში თანამემამულე პოეტთან და პაციფისტ რობერტ ტრეველიანთან ერთად. 1918 წლის მაისში იგი დაქორწინდა როდკერზე და 1920 წლის ნოემბერში შეეძინათ ქალიშვილი - კამილა ელიზაბეთი. ბატსმა ასევე გაიზიარა როდკერის პაციფიზმი. იგი დაეხმარა როდკერს გამომცემლად ჩამოყალიბებაში და მისი მეშვეობით გაიცნო რამდენიმე მოდერნისტი მწერალი, მათ შორის ეზრა პაუნდი, ვინდამ ლუისი, ფორდ მადოქს ფორდი, როჯერ ფრაი და მეი სინკლერი . , ვინც მისი წიგნის (წარმოსახვითი წერილები ) ილუსტრირება მოახდინა (1928). 1921 წლის შუა ხანებში მან და მეიტლენდმა დაახლოებით თორმეტი კვირა გაატარეს ალისტერ კროულის თელემის სააბატოში, სიცილია; იქაური პრაქტიკა მისთვის შოკისმომგვრელი აღმოჩნდა და ნარკოტიკების ჩვევა ჩამოუყალიბდა. 1922 და 1923 წლებში მან და მეიტლენდმა გაატარეს დრო ტაინჰემის, დორსეტის მახლობლად და 1920-იანი წლების მისი რომანები დორსეტის ლანდშაფტის დიდ ნაწილს აღწერს. 1923 წელს გამოიცა მისი მოთხრობების წიგნი და სხვა მოთხრობები ; რომელსაც 1925 წელს მოჰყვა მისი პირველი რომანი, ბეჭდების ფერფლი (გამომცემლობა რობერტ მაკალმონი ). ბეჭდების ფერფლი არის ომის საწინააღმდეგო რომანი ზებუნებრივი ელემენტებით.

1927 წელს ის და როდკერი განქორწინდნენ. 1928 წელს ბატსმა გამოაქვეყნა რომანი შეიარაღებული სიგიჟით, რომელშიც წარმოდგენილია ექსპერიმენტული მოდერნისტული მწერლობა, რომელიც ტრიალებს გრაალის ლეგენდის გარშემო. 1930 წელს იგი დაქორწინდა ჰომოსექსუალ მხატვარზე, უილიამ პარკ „გაბრიელ“ ატკინზე ან აიტკენზე (1897–1937) (მერიმ მაშინ ქალბატონი აიტკენი დაარქვა, მაგრამ ქალიშვილობის სახელი შეინარჩუნა ნაწერებისთვის). ლონდონსა და ნიუკასლში გარკვეული პერიოდის შემდეგ ისინი 1932 წელს დასახლდნენ სენენში, პენვიტის ნახევარკუნძულზე, კორნუოლის დასავლეთ ნაწილი, მაგრამ 1934 წლისთვის ქორწინება დაიშალა.

ბუტსი იყო ბუნების დაცვის მგზნებარე დამცველი და კრიტიკულად განიხილავდა ინგლისის სოფლის დაბინძურებას თავის ბროშურებში: გაფრთხილება ლაშქრობებისთვის და ხაფანგები ურწმუნოებისთვის .

1933 წელს, სენენში, ჯორჯ მენინგ-სანდერსმა მას გააცნო ახალგაზრდა რომანისტი ფრენკ ბეიკერს. გარკვეული პერიოდის შემდეგ, როდესაც ბეიკერი თავის მეგობარ ჯონ რეინორთან ერთად ჰალამანინგის ველზე ცხოვრობდა, ის და ბეიკერი კვლავ შეხვდნენ და დამეგობრდნენ. ისინი გახდნენ წმინდა ჰილარის ეკლესიის მრევლის წევრები, სადაც ფრ. ბერნარ უოლკი აწარმოებდა შობის სპექტაკლებს, რომელსაც გადასცემდა .

სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე ის მუშაობდა იმპერატორ იულიანე განდგომილის შესახებ კვლევაზე. გარდაიცვალა 1937 წლის 5 მარტს, ორმოცდაექვსი წლის ასაკში, დასავლეთ კორნუოლის საავადმყოფოში, პენზანსი, კუჭის პერფორირებული წყლულის ოპერაციის შემდეგ. მისი დაკრძალვა გაიმართა სენტ სენენის ეკლესიაში, სენენი . ავტობიოგრაფია, ბროლის კაბინეტი, გამოქვეყნდა გარდაცვალებიდან რამდენიმე თვის შემდეგ. მისმა ძმამ, ენტონიმ 1941 წელს თავი მოიკლა ფანჯრიდან გადახტომით.

მემკვიდრეობა
მერი ბატსის პორტრეტი 1924 წელს დახატა სედრიკ მორისმა, ხოლო მისი პორტრეტული ნახატი შეასრულა ჟან კოკტომ (მისი მემუარების, ბროლის კაბინეტის წინა ნაწილი).

მერი ბატსის ნაშრომები ინახება იელის უნივერსიტეტის ბეინეკის ბიბლიოთეკაში . მისი ბიოგრაფია, ნ. ბლონდელის მიერ, გამოჩნდა 1998 წელს.