iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1070

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1070 რომელიც მიიღეს 1996 წლის 16 აგვისტოს, მას შემდეგ, რაც დადასტურდა 1044-ე (1996) და 1054-ე (1996) რეზოლუციები 1995 წლის 26 ივნისს ეთიოპიის დედაქალაქ ადის-აბებაში აფრიკის ერთობის ორგანიზაციის სამიტზე ეგვიპტის პრეზიდენტ ჰოსნი მუბარაქზე განხორციელებული მკვლელობის მცდელობისა და შემდგომი სანქციების შესახებ. საბჭომ სუდანის მთავრობას საავიაციო სანქციები დააკისრა მას შემდეგ, რაც ქვეყანამ ვერ შეასრულა აფრიკის ერთობის ორგანიზაციის მოთხოვნები ქვეყანაში შეფარებული ეჭვმიტანილების ეთიოპიაში ექსტრადიციის შესახებ.

უშიშროების საბჭო შეშფოთებული იყო პრეზიდენტ მუბარაქზე განხორციელებული მკვლელობის მცდელობით და განაცხადა, რომ პასუხისმგებელი პირები უნდა წარდგნენ სასამართლოს წინაშე. აფრიკის ერთობის ორგანიზაციის თანახმად, ეს იყო თავდასხმა მთელი აფრიკის კონტინენტის სტაბილურობის წინააღმდეგ. საბჭომ ასევე აღნიშნა, რომ სუდანს არ შეუსრულებია აფრიკის ერთობის ორგანიზაციის მოთხოვნები ეჭვმიტანილთა ეთიოპიაში ექსტრადიციის საკითხზე. საბჭო მოწოდებული იყო საერთაშორისო ტერორიზმის აღმოსაფხვრელად.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა უშიშროების საბჭომ კვლავ მოითხოვა, რომ სუდანს შეესრულებინა აფრიკის ერთობის ორგანიზაციის მოთხოვნა. აღინიშნა რამდენიმე სახელმწიფოს მიერ წინა რეზოლუციების დებულებების აღსასრულებლად მიღებული ზომები, ხოლო სხვებს, რომლებსაც ჯერ არ ჰქონდათ რეაგირება მოხდენილი, მოუწოდეს, რაც შეიძლება მალე ეცნობებინათ გენერალური მდივნისათვის, ბუტროს ბუტროს-გალისთვის, მათ მიერ გატარებული ზომების შესახებ.

ამის შემდეგ გადაწყდა, რომ ყველა ქვეყანას უნდა აეკრძალა სუდანის კუთვნილი ან „ “-ის მიერ მართული თვითმფრინავების აფრენა, დაფრენა ან მათ ტერიტორიაზე გადაფრენა. სანქციები ძალაში არ შევიდოდა ამ რეზოლუციის მიღებიდან სულ მცირე ოთხმოცდაათი დღის განმავლობაში. გენერალურ მდივანს ეთხოვა, 1996 წლის 15 ნოემბრისთვის მოემზადებინა ანგარიში იმის შესახებ, შეასრულა თუ არა სუდანმა აფრიკის ერთობის ორგანიზაციის მოთხოვნა.

1070-ე რეზოლუცია მიიღეს 13 ხმით, არცერთი წინააღმდეგი, ხოლო ორმა წევრმა ჩინეთმა და რუსეთმა თავი შეიკავა ხმის მიცემისგან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1069

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1069 ერთხმად მიიღეს 1996 წლის 30 ივლისს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს წინა რეზოლუციები ხორვატიის შესახებ, მათ შორის რეზოლუცია 1037 (1996), რომელმაც ჩამოაყალიბა გაეროს გარდამავალი ადმინისტრაცია აღმოსავლეთ სლავონიაში, ბარანიასა და დასავლეთ სირმიუმში და რეზოლუცია 1043 (1996), რომელმაც გასცა სამხედრო დამკვირვებლების განლაგების უფლებამოსილება, საბჭომ -ის შემადგენლობაში 100 სამხედრო დამკვირვებლის ყოფნის ვადა კიდევ ექვსი თვით, 1997 წლის 15 იანვრამდე გაახანგრძლივა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1072

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1072 ერთხმად მიიღეს 1996 წლის 30 აგვისტოს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს უშიშროების საბჭოს ყველა რეზოლუცია და თავმჯდომარის განცხადებები ბურუნდიში მიმდინარე სამოქალაქო ომის შესახებ, საბჭომ განიხილა ძალისხმევა ქვეყანაში არსებული კონფლიქტის პოლიტიკური მოგვარებისთვის.

საბჭომ დაგმო სამხედრო გადატრიალების მცდელობა და შეშფოთება გამოთქვა ქვეყანაში არსებული ჰუმანიტარული ვითარების გამო, რომელიც ხასიათდებოდა მკვლელობებით, მასობრივი ჟლეტვით, წამებითა და თვითნებური დაკავებებით, რაც საფრთხეს უქმნიდა მშვიდობასა და სტაბილურობას დიდი ტბების რეგიონში. დაიგმო თავდასხმები ჰუმანიტარული დახმარების მუშაკებზე და ხაზი გაესვა ჰუმანიტარული დერეფნების შექმნის აუცილებლობას. ამავდროულად, განხორციელდა დიალოგის განახლებისა და მოლაპარაკებების დაწყების მცდელობები, რადგან საბჭომ აღნიშნა, რომ რეზოლუცია 1040-ის (1996) შესაბამისად, ბურუნდის წინააღმდეგ შესაძლოა დამატებითი ზომები ყოფილიყო შემოღებული.

საბჭომ დაგმო ბურუნდიში კანონიერი მთავრობისა და კონსტიტუციური წესრიგის დამხობა. რეჟიმს მოუწოდეს აღედგინა კონსტიტუციური წესრიგი, ეროვნული ასამბლეის მუშაობა და გაეუქმებინა პოლიტიკური პარტიების აკრძალვა. მხარეებს დაჟინებით მოუწოდეს დაუყოვნებლივ შეეწყვიტათ ყოველგვარი საომარი მოქმედება, ასევე წამოვიდა ინიციატივა რეგიონული სტაბილურობის შესახებ კონფერენციის მოწვევის თაობაზე.

რეზოლუციაში აღნიშნული იყო, რომ საკითხი კვლავ გადაიხედებოდა 1996 წლის 31 ოქტომბერს, ხოლო მანამდე გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის მოეთხოვა ანგარიშის წარდგენა ბურუნდიში არსებული ვითარებისა და მოლაპარაკებების მიმდინარეობის შესახებ. მცირე პროგრესის ან მისი არარსებობის შემთხვევაში, გაეროს წესდების შესაბამისად, განიხილებოდა შესაძლო იარაღის ემბარგო და შეზღუდვების დაწესება რეჟიმის ლიდერების წინააღმდეგ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1086

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1086 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1996 წლის 29 ნოემბერს, ჰაიტის შესახებ უშიშროების საბჭოსა და გენერალური ასამბლეის ყველა შესაბამისი რეზოლუციის გახსენების შემდეგ. საბჭომ გადაწყვიტა, ბოლოჯერ გაეხანგრძლივებინა ჰაიტიში გაეროს მხარდამჭერი მისიის მანდატი 1997 წლის 31 მაისამდე, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ მისია შეძლებდა შემდგომი პროგრესის მიღწევას, რა დროსაც მანდატი 1997 წლის 31 ივლისამდე გაგრძელდებოდა.

უშიშროების საბჭომ აღნიშნა ბოლო თვეების განმავლობაში ჰაიტიში უსაფრთხოების მდგომარეობის გაუმჯობესება და ჰაიტის ეროვნული პოლიციის შესაძლებლობები მასთან გამკლავებაში. უსაფრთხოების კუთხით კვლავ შეინიშნებოდა გარკვეული მერყეობა. საბჭომ შეაქო ეროვნული პოლიციის მუშაობა დემოკრატიის ხელშეწყობისა და ქვეყნის მართლმსაჯულების სისტემის გაჯანსაღების საქმეში; ასევე მიესალმა ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციისა და საერთაშორისო სამოქალაქო მისიის ძალისხმევას.

ხაზგასმით აღინიშნა თვითკმარი და სრულად ფუნქციონირებადი პოლიციის ძალების მნიშვნელობა. -ის მანდატი, რომელიც განსაზღვრული იყო 1063-ე რეზოლუციით (1996), 300 პოლიციელითა და 500 სამხედრო პერსონალით გაგრძელდა 1997 წლის 31 მაისამდე, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ პოლიციის ძალებთან ერთად შემდგომ პროგრესს მიაღწევდა; ამ შემთხვევაში, საბჭოს მიერ გადახედვის შემდეგ, მანდატი 1997 წლის 31 ივლისამდე გაგრძელდებოდა.

გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, ეთხოვა 1997 წლის 31 მარტისთვის წარედგინა ანგარიში რეზოლუციის შესრულების შესახებ. საბჭომ აღიარა, რომ რეკონსტრუქცია და ეკონომიკური რეაბილიტაცია ჰაიტის მთავრობის წინაშე მდგარი უმთავრესი ამოცანები იყო და ხაზი გაუსვა ქვეყნისთვის საერთაშორისო დახმარების მნიშვნელობას. წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდეს საერთაშორისო დახმარების გაწევისკენ, 975-ე რეზოლუციით (1995) შექმნილ ნებაყოფლობით ფონდში შენატანების გარდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1810

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1810 მიღებუია 2008 წლის 25 აპრილს.

რეზოლუცია
იმის დადასტურებით, რომ ბირთვული, ქიმიური და ბიოლოგიური იარაღის, ისევე როგორც მათი გადატანის საშუალებების გავრცელება საფრთხეს უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას, უშიშროების საბჭომ სამი წლით გააგრძელა იმ კომიტეტის მანდატი, რომელიც შექმნილი იყო 1540-ე (2004) რეზოლუციის იმპლემენტაციის მონიტორინგისთვის. აღნიშნული რეზოლუცია მოუწოდებდა ყველა სახელმწიფოს, შიდა კონტროლის დაწესებისა და კანონმდებლობის მიღებისკენ, მასობრივი განადგურების იარაღის გავრცელებისა და არასახელმწიფო აქტორების მიერ მათი გამოყენების აღსაკვეთად.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე რეზოლუცია 1810-ის (2008) ერთხმად მიღებით, საბჭომ დაადგინა, რომ 1540-ე კომიტეტს უნდა გაეძლიერებინა ძალისხმევა თავისი სამუშაო პროგრამის ფარგლებში, რათა ხელი შეეწყო ყველა სახელმწიფოს მიერ 1540-ე (2004) რეზოლუციის სრულ იმპლემენტაციას. ეს მოიცავდა ინფორმაციის შეგროვებას სახელმწიფოების მიერ რეზოლუციის შესრულების სტატუსის შესახებ, საინფორმაციო-საგანმანათლებლო საქმიანობას, დიალოგს, დახმარებასა და თანამშრომლობას. განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმობა 1-ლი და მე-2 პუნქტების ყველა ასპექტს, ისევე როგორც მე-3 პუნქტს, რომელიც ეხებოდა ანგარიშვალდებულებას, ფიზიკურ დაცვას, სასაზღვრო კონტროლსა და სამართალდამცავ ძალისხმევას, ასევე ეროვნულ საექსპორტო და ტრანსშიპმენტის (გადატვირთვის) კონტროლს, მათ შორის ისეთი მომსახურებების კონტროლს, როგორიცაა ექსპორტისა და ტრანსშიპმენტის დაფინანსება.

1540-ე რეზოლუციის 1-ლი პუნქტი ავალდებულებდა სახელმწიფოებს, თავი შეეკავებინათ ნებისმიერი ფორმის მხარდაჭერისგან იმ არასახელმწიფო აქტორების მიმართ, რომლებიც ცდილობდნენ მასობრივი განადგურების იარაღისა და მათი გადატანის საშუალებების შემუშავებას ან მოპოვებას. ამავე რეზოლუციის მე-2 პუნქტი ავალდებულებდა სახელმწიფოებს, ეროვნული პროცედურების შესაბამისად, მიეღოთ და აემოქმედებინათ სათანადო ეფექტური კანონები, რომლებიც ნებისმიერ არასახელმწიფო აქტორს აუკრძალავდა მასობრივი განადგურების იარაღისა და მათი გადატანის საშუალებების შემუშავებას ან მოპოვებას, განსაკუთრებით ტერორისტული მიზნებისთვის.

ამასთან დაკავშირებით, საბჭომ მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, ნებაყოფლობით საფუძველზე და 1540-ე კომიტეტის დახმარებით, მოემზადებინათ სამოქმედო გეგმების რეზიუმეები, სადაც გაწერილი იქნებოდა მათი პრიორიტეტები და გეგმები 1540-ე რეზოლუციის ძირითადი დებულებების განსახორციელებლად, ხოლო შემდეგ ყოველივე ამ აღნიშნულ გეგმებს წარადგენდნენ კომიტეტში.

ტექსტის თანახმად, საბჭომ მხარი დაუჭირა მუდმივ დიალოგს 1540-ე კომიტეტსა და სახელმწიფოებს შორის, მათი შემდგომი ნაბიჯების შესახებ 1540 (2004) რეზოლუციის სრულად განსახორციელებლად. საბჭომ სთხოვა კომიტეტს, განეგრძო რეგიონული, სუბრეგიონული და ეროვნული საინფორმაციო ღონისძიებების ორგანიზება და მათში მონაწილეობა რეზოლუციის იმპლემენტაციის ხელშესაწყობად, ასევე აქტიურად ეთანამშრომლა სახელმწიფოებთან და შესაბამის საერთაშორისო, რეგიონულ და სუბრეგიონულ ორგანიზაციებთან რეზოლუციით მოცულ სფეროებში გამოცდილებისა და მიღებული გაკვეთილების გაზიარების მიზნით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1084

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1084 ერთხმად მიიღეს 1996 წლის 27 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა წინა რეზოლუცია დასავლეთ საჰარის შესახებ, საბჭომ განიხილა დასავლეთ საჰარისთვის სამშვიდობო გეგმის იმპლემენტაცია და დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩასატარებლად გაეროს მისიის მანდატი 1997 წლის 31 მაისამდე გაახანგრძლივა.

ორივე მხარემ, მაროკომ და პოლისარიოს ფრონტმა, დაადასტურა ერთგულება გაეროს სამშვიდობო გეგმისადმი. გეგმის ნაწილის სახით, მხარეებს უნდა დაეცვათ ცეცხლის შეწყვეტა და განეახლებინათ დისკუსიები. ასევე, ორივე მხარეს უნდა ჰქონოდა ხედვა მომავალი რეფერენდუმის შემდგომი პერიოდისთვის. საბჭომ აღნიშნა გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის მიერ -ს გარკვეული ასპექტების შემცირების დასრულების ფაქტი.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი ერთგულება დასავლეთ საჰარის ხალხისთვის თვითგამორკვევის შესახებ თავისუფალი და სამართლიანი რეფერენდუმის ჩატარებისადმი. მხარეებმა კეთილი ნება გამოიჩინეს ტყვეების გათავისუფლებითა და გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის ოფისთან ჰუმანიტარული საქმიანობის სფეროში თანამშრომლობით. გენერალურ მდივანს ეთხოვა, გაეგრძელებინა ძალისხმევა გაეროს გეგმის იმპლემენტაციაში არსებული ჩიხური მდგომარეობის გამოსასწორებლად და 1997 წლის 28 თებერვლამდე წარედგინა ანგარიში ვითარების შესახებ, მათ შორის იმ ალტერნატიული ნაბიჯების თაობაზე, რომლებიც შესაძლოა გადაიდგას პროგრესის არარსებობის შემთხვევაში. მოქმედი რეზოლუციის შესრულების შესახებ ყოვლისმომცველი ანგარიშის წარდგენა კი 1997 წლის 9 მაისამდე მოითხოვეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1085

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1085 ერთხმად მიიღეს 1996 წლის 29 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს რეზოლუცია 1063 (1996), საბჭომ გადაწყვიტა გაეგრძელებინა ჰაიტიში გაეროს მხარდამჭერი მისიის მანდატი შუალედური პერიოდით, 1996 წლის 5 დეკემბრამდე. ეს საკითხი შემდგომში დეტალურად იქნა განხილული რეზოლუცია 1086-ში (1996).
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1813

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1813 მიღებულია 2008 წლის 30 აპრილს.

რეზოლუცია
ფართომასშტაბიანი კონსულტაციების შემდეგ, უშიშროების საბჭომ ერთი წლით, 2009 წლის 30 აპრილამდე გააგრძელა დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩატარების მიზნით შექმნილი, გაეროს მისიის მანდატი.

1813-ე (2008) რეზოლუციის ერთხმად მიღებით, საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი მზაობა, დახმარებოდა მხარეებს სამართლიანი, გრძელვადიანი და ორმხრივად მისაღები პოლიტიკური გადაწყვეტის მიღწევაში, რაც უზრუნველყოფდა დასავლეთ საჰარის ხალხის თვითგამორკვევას.

მხარეებს მოუწოდეს, მოლაპარაკებების გაგრძელებისკენ — გენერალური მდივნის ეგიდით — სამართლიანი, გრძელვადიანი და ორმხრივად მისაღები პოლიტიკური გადაწყვეტის მისაღწევად იმ შეთანხმებების ფარგლებში, რომლებიც შეესაბამებოდა გაეროს წესდების პრინციპებსა და მიზნებს.

რაც შეეხება წევრ სახელმწიფოებს, მათ მოუწოდეს ნებაყოფლობითი შენატანების გაღებისკენ იმ ღონისძიებების დასაფინანსებლად, რომლებიც ხელს შეუწყობდა დაშორებულ ოჯახის წევრებს შორის კონტაქტის გაძლიერებას, განსაკუთრებით ოჯახურ ვიზიტებს, ისევე როგორც ნდობის აღდგენის სხვა ზომებს, რომლებზეც მხარეები შეიძლება შეთანხმებულიყვნენ.

საბჭომ კიდევ ერთხელ მოსთხოვა მხარეებსა და რეგიონის სახელმწიფოებს თანამშრომლობა. ამასთან, მხედველობაში მიიღო მაროკოს წინადადება, რომელიც 2007 წლის 11 აპრილს წარედგინა გენერალურ მდივანს, და მიესალმა მაროკოს სერიოზულ, ამასთანავე სარწმუნო ძალისხმევას პროცესის წინსვლისა და საკითხის გადაჭრის მიმართულებით. საბჭომ ასევე აღნიშნა წინადადება, რომელიც 2007 წლის 10 აპრილს გენერალურ მდივანს სახალხო ფრონტმა წარუდგინა საგიეტ-ელ-ჰამრასა და რიო-დე-ოროს განთავისუფლების შესახებ.

საბჭო მიესალმა მხარეთა თანხმობას, რომელიც ასახული იყო დასავლეთ საჰარაში გენერალური მდივნის პირადი წარმომადგენლის, 2008 წლის 18 მარტის კომიუნიკეში, სახმელეთო გზით ოჯახური ვიზიტების შესაძლებლობის განხილვის თაობაზე, რაც უნდა დამატებულიყო საჰაერო მიმოსვლის არსებულ პროგრამაში; საბჭომ მოსთხოვა მხარეებს, განახორციელებინათ ეს ყოველივე გაეროს ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარიატთან თანამშრომლობით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1693

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1693-ე რეზოლუციით, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 30 ივნისს, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის 1565 (2004), 1592 (2005), 1596 (2005), 1621 (2005), 1628 (2005), 1635 (2005) და 1671 (2006) გახსენების შემდეგ, საბჭომ გაეროს მისიის კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ზომის დროებითი გაზრდა 2006 წლის 30 სექტემბრამდე გააგრძელა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა არჩევნების მნიშვნელობას, როგორც კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გრძელვადიანი სტაბილურობისა და მშვიდობის ნაწილს. მან აღნიშნა, რომ ჩატარდა ეროვნული ასამბლეის არჩევნები და პატივი მიაგო დონორ ქვეყნებს, რომლებმაც დახმარება გაუწიეს ამ პროცესს.

ამასობაში, არსებობდა უსაფრთხოების სექტორის რეფორმირების საჭიროება და შეშფოთება გამოთქვა ქვეყნის აღმოსავლეთით შეიარაღებულ დაჯგუფებებსა და უცხოურ ჯგუფებს შორის საომარი მოქმედებების გამო. მთლიანობაში, სიტუაცია კვლავ საფრთხეს უქმნის რეგიონში საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას.

აქტები
გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ სამხედრო და სამოქალაქო პერსონალის რაოდენობის გაზრდა სამი თვით, 2006 წლის სექტემბრის ბოლომდე გააგრძელა, კიდევ ერთხელ დაადასტურა ზრდის დროებითი ხასიათი და გამოთქვა სურვილი, შეამციროს პერსონალი, როდესაც მისი ყოფნა აღარ იქნება საჭირო.

ამასობაში, რეზოლუციამ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შეახსენა თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნების მნიშვნელობა და თავი შეიკავოს სიძულვილისა და ძალადობის წაქეზებისგან. -მა შეძლო კონგოს ხელისუფლებისა და ქვეყანაში ევროკავშირის -ის მისიის დახმარება.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1143

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1143 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1997 წლის 4 დეკემბერს, ერაყის შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის „ნავთობი საკვების სანაცვლოდ“ პროგრამასთან დაკავშირებული 986-ე (1995), 1111-ე (1997) და 1129-ე (1997) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ. საბჭომ, მოქმედებდა რა გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, ერაყის ხალხის ჰუმანიტარული საჭიროებების დასაკმაყოფილებლად 180 დღით გაახანგრძლივა ერაყული ნავთობის გაყიდვასთან დაკავშირებული დებულებები.

უშიშროების საბჭო დარწმუნებული იყო დროებითი ზომის საჭიროებაში ერაყელი ხალხისთვის ჰუმანიტარული დახმარების გასაწევად მანამ, სანამ ერაყის მთავრობა არ შეასრულებდა უშიშროების საბჭოს რეზოლუციებს, კერძოდ, 687-ე რეზოლუციას (1991). საბჭო მოწოდებული იყო თავიდან აეცილებინა ერაყში ჰუმანიტარული მდგომარეობის შემდგომი გაუარესება და მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის განზრახვას, განეხილა ერაყის ხალხის ჰუმანიტარული საჭიროებების საუკეთესოდ დაკმაყოფილების გზები.

 თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ გადაწყვიტა, რომ მექანიზმი, რომლის მიხედვითაც ერაყული ნავთობის ექსპორტით ჰუმანიტარული დახმარება ფინანსდებოდა, გაგრძელებულიყო კიდევ 180 დღით, რაც ძალაში შევიდა 1997 წლის 5 დეკემბერს, 00:01 საათზე . ასევე გადაწყდა, რომ ამ რეზოლუციის მიღებიდან 90 დღის შემდეგ ჩატარდებოდა მისი იმპლემენტაციის მიმოხილვა, მათ შორის შემდგომი გაგრძელების შესაძლებლობის განხილვა.

გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა, რეზოლუციის მიღებიდან 90-ე და 180-ე დღემდე წარედგინა ანგარიში, ერაყში გაეროს პერსონალის დაკვირვების საფუძველზე, იმის შესახებ, მოახდინა თუ არა ერაყის მთავრობამ მედიკამენტების, სამედიცინო საშუალებების, საკვები პროდუქტებისა და სამოქალაქო საჭიროების მასალებისა და მარაგების განაწილება. ამასთანავე, 661-ე რეზოლუციით (1991) შექმნილ კომიტეტს დაევალა, კოფი ანანის ანგარიშების მსგავსი ინტერვალებით წარედგინა ინფორმაცია საბჭოსთვის 986-ე რეზოლუციის დებულებების შესრულების შესახებ. საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს დაევალა 1998 წლის 30 იანვრისთვის წარედგინა დამატებითი ანგარიში ჰუმანიტარული პროგრამის გაუმჯობესების გზების შესახებ.
ჯაკომო ალბე

ჯაკომო ალბე (იტალ. ; დ. 18 ივლისი, 1829 — გ. 27 ივნისი, 1893) — იტალიელი მხატვარი, რომელიც განსაკუთრებით ცნობილი იყო, როგორც პორტრეტისტი.

იგი დაიბადა ბურჟუაზიულ ოჯახში. ახალგაზრდობაში კასალმაჯორეში გაიცნო მხატვარი ჯუზეპე დიოტი, რის შემდეგაც გადავიდა რომში, სადაც სწავლობდა სან-ლუკას აკადემიაში. მოგვიანებით მონაწილეობდა გამოფენებში, მათ შორის 1868 წელს მანტუაში.

ალბეს შემოქმედება გამოირჩევა ფსიქოლოგიური სიღრმით — მის პორტრეტებში ყურადღება გამახვილებულია არა მხოლოდ გარეგნობაზე, არამედ ადამიანის შინაგან სამყაროზე. მისი ფერწერა ხასიათდება თბილი და რბილი ფერებით და ხშირად ასახავს ყოველდღიურ, ინტიმურ გარემოს, ვიდრე მათ ოფიციალურ დიდებულებას.

მის მნიშვნელოვან ნამუშევრებს შორისაა ვიქტორ ემანუელ -ის ნახევარფიგურიანი პორტრეტი (1866), ასევე მრავალი არისტოკრატისა და საზოგადო მოღვაწის ნახატი. ალბე იყო მანტუას ვირგილიუსის აკადემიის წევრი და შესაძლოა ასწავლიდა ბრერას აკადემიაშიც.

ტიმე-ბეკერის ლექსიკონში (გამოცემა 1907 წლიდან) ჯაკომო ალბე გაიგივებული იყო იტალიური წარმოშობის მხატვართან, დ. ა. ხოაკინთან, რომელიც კუბაში 1850–1859 წლებში მოღვაწეობდა. ვარაუდობდნენ, რომ მხატვარმა იტალია პოლიტიკური მიზეზებით დატოვა და 1859 წლის ომის შემდეგ სამშობლოში დაბრუნდა. ეს ინფორმაცია გარკვეული დროის მანძილზე დადასტურებულად ითვლებოდა.

მოგვიანებით მიაკვლიეს, რომ მილანის სამხატვრო აკადემიის 1856 წლის აქტებში ჯაკომო ალბე მოხსენიებულია, როგორც მოსწავლე ხატვის (დიზაინის) სექციაში, ამიტომ მისი კუბაში ყოფნის პერიოდი არ დასტურდება.

დ. ა. ხოაკინი კი სინამდვილეში იყო ჯოაკინო ალბე — ბოლონიელი მხატვარი, რომელიც როგორც მხატვარ-დიზაინერი ჩამოყალიბდა ანტონიო ბაზოლის (1774–1848) სახელოსნოში, ცნობილი მხატვრის, გრავიორისა და სცენოგრაფის ხელმძღვანელობით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1698

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1698 ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 31 ივლისს, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის 1493 (2003), 1533 (2004), 1552 (2004), 1565 (2004), 1592 (2005), 1596 (2005), 1616 (2005), 1649 (2005) და 1654 (2006) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ ქვეყნის წინააღმდეგ სანქციები 2007 წლის 31 ივლისამდე განაახლა.

რეზოლუცია მიღებულ იქნა 40 წლის განმავლობაში პირველი საყოველთაო არჩევნების შემდეგ.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ დაგმო კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში იარაღის უკანონო ვაჭრობა და გამოთქვა განზრახვა, გააგრძელოს 1493-ე რეზოლუციით დაწესებული ემბარგოს მკაცრი მონიტორინგი. გარდა ამისა, იტურის, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კივუს რეგიონებში შეიარაღებული დაჯგუფებებისა და უცხოური ძალების ყოფნა.

აქტები
გაეროს წესდების თავის თანახმად, საბჭომ კიდევ ერთხელ მოითხოვა 1493, 1596 და 1649 რეზოლუციების შესრულება და შეუსრულებლობის გათვალისწინებით, სანქციები და ექსპერტთა ჯგუფის მანდატი, რომელიც აკონტროლებს მათ შესრულებას, 2007 წლის 31 ივლისამდე გაახანგრძლივა.

ამასობაში, საბჭომ განაცხადა შეიარაღებული დაჯგუფებებისა და მილიციის დაფინანსების წინააღმდეგ დამატებითი ზომების მიღების განზრახვის შესახებ და მოუწოდა კონგოს მთავრობას, გააფართოვოს თავისი უფლებამოსილება მთელი ქვეყნის მასშტაბით. გარდა ამისა, საბჭოს წევრებმა გადაწყვიტეს, რომ რეზოლუცია 1596-ის დებულებები გაეფართოებინათ იმ პოლიტიკურ და სამხედრო ლიდერებზე, რომლებიც ბავშვებს შეიარაღებულ კონფლიქტში იყენებენ საერთაშორისო სამართლის დარღვევით, ასევე იმ პირებზე, რომლებიც ომის დროს ბავშვებს ესხმიან თავს.

და ბოლოს, ყველა მხარეს მოეთხოვებოდა ექსპერტთა ჯგუფთან თანამშრომლობა და უგანდას მოეთხოვა 1596 რეზოლუციით გათვალისწინებული ვალდებულებების შესრულება.
ჭარხლის ნამცხვარი

ჭარხლის ნამცხვარი — დასავლეთ ევროპული დესერტი, რომელიც წარმოადგენს ნამცხვრის ცომში შერეულ ჭარხალს. მისი მთავარი ინგრედიენტებია კვერცხი, ფქვილი, შაქარი, ჭარხალი და გამაფხვიერებელი. ჭარხლის წვენი ზოგჯერ გამოიყენება წითელი ხავერდის ნამცხვრის შესაღებად. მისი ვარიაციაა შოკოლადისა და ჭარხლის ნამცხვარი, რომელიც აერთიანებს ბოსტნეულსა და ტკბილ შოკოლადს.

კომპანიები ამ დესერტს ხშირად ამზადებენ ჭარხლის ფხვნილის გამოყენებით, რის გამოც ნამცხვარი მეტ საკვებ დანამატსა და ნივთიერებას შეიცავს. ბოსტნეულის შერევა სხვადასხვა ტიპის ტკბილეულში იცავს მათ მალფუჭებადობისგან და ახანგრძლივებს შენახვის ვადას.
ფრა დიავოლოს სოუსი

ფრა დიავოლო ― ცხარე იტალიურ-ამერიკული პომიდვრის სოუსი მაკარონის ან ზღვის პროდუქტებისთვის, რომლის მთავარი ინგრედიენტებია დაჭრილი წითელი წიწაკა, ნიორი და ახალი მწვანილი (მაგალითად ოხრახუში და რეჰანი).
სოუსის მოსამზადებლად დაჭრილ ხახვს ზეითუნის ზეთში შუშავენ, შემდეგ უმატებენ პომიდორს (დაკონსერვებულს ან ახალს), წითელ წიწაკასა და ნიორს, ხოლო რამდენიმე რეცეპტში თეთრი ღვინოა გამოყენებული. ფრა დიავოლოს ზოგიერთი ვარიაცია მზადდება პომიდვრის სოუსის გარეშე, ქათმის ხორცით.

უცნობია, თუ საიდან წარმოიშვა კერძის სახელწოდება. მასზე შესაძლოა გავლენა ჰქონოდა ცნობილი იტალიელი პარტიზანისა და ბანდიტის, მიკელე პეცას მეტსახელს, ან დანიელ ობერის იმავე სახელწოდების ოპერას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1190

გაერს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1190 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 13 აგვისტოს. ის ადასტურებს 696-ე (1991) რეზოლუციასა და ყველა შემდგომ რეზოლუციას ანგოლის შესახებ, განსაკუთრებით 864-ე (1993), 1127-ე (1997) და 1173-ე (1998) რეზოლუციებს. საბჭომ ანგოლაში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი 1998 წლის 15 სექტემბრამდე გააგრძელა.

უშიშროების საბჭომ მწუხარება გამოთქვა ანგოლაში პოლიტიკური და უსაფრთხოების მდგომარეობის გაუარესების გამო, რაც, უპირველეს ყოვლისა, გამოწვეული იყო უნიტას მიერ სამშვიდობო შეთანხმებით, ლუსაკის პროტოკოლითა და უშიშროების საბჭოს შესაბამისი რეზოლუციებით ნაკისრი ვალდებულებების შეუსრულებლობით. ამასთანავე, საბჭომ აღნიშნა, რომ გადაიდგა პოზიტიური ნაბიჯები სამშვიდობო პროცესისადმი ნდობის აღსადგენად.

რეზოლუცია მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის გადაწყვეტილებას ქვეყანაში თავისი სპეციალური წარმომადგენლის მივლენის შესახებ და მიმართა მას თხოვნით, 1998 წლის 31 აგვისტომდე შეემუშავებინა რეკომენდაციები ანგოლაში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამომავლო წარმომადგენლობის ფორმატთან დაკავშირებით, რასაც შემდგომში უშიშროების საბჭო განიხილავდა. დოკუმენტმა კატეგორიულად მოითხოვა უნიტასგან, დაუყოვნებლივ შეესრულებინა ლუსაკის პროტოკოლითა და უშიშროების საბჭოს შესაბამისი რეზოლუციებით ნაკისრი ყველა ვალდებულება, რაც გულისხმობდა სრულ დემილიტარიზაციასა და სახელმწიფო ადმინისტრაციული მმართველობის გავრცელებას ანგოლის მთელ ტერიტორიაზე.

რეზოლუცია მტკიცედ მოუწოდებდა როგორც ანგოლის მთავრობას, ისე უნიტას, დაუყოვნებლივ შეეწყვიტათ მტრული პროპაგანდა, მიწისქვეშა ნაღმების დაგება და იძულებითი სამხედრო გაწვევა, სრულად ეთანამშრომლათ ანგოლაში გაეროს დამკვირვებელთა მისიასთან მისი საზედამხედველო საქმიანობის განხორციელებისას და მაქსიმალური ძალისხმევა მიემართათ ეროვნული შერიგების პროცესისკენ. კერძოდ, მთავრობას დაევალა იმის უზრუნველყოფა, რომ ანგოლის ეროვნულ პოლიციას თავი შეეკავებინა ნებისმიერი ისეთი ქმედებისგან, რომელიც შეუსაბამო იქნებოდა ლუსაკის პროტოკოლთან და ეღიარებინა უნიტა, როგორც ლეგიტიმური პოლიტიკური პარტია. დასასრულს, წევრ სახელმწიფოებს კიდევ ერთხელ შეახსენეს წინა რეზოლუციებით დაწესებული სანქციების ჯეროვანი აღსრულების აუცილებლობა.