ფუშუნი

ფუშუნი (გამარტივებული ჩინური: ; ტრადიციული ჩინური: ; ფინინი: ), წარსულში ცნობილი როგორც ფუსი ( — საოლქო დონის ქალაქი მდებაორეობს ლიაონინის პროვინციაში, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა. ის მდებარეობს შენიანის პროვინციის აღმოსავლეთით, რომლის მოსახლეობაც შეადგენს 2 138 090 (2010 წლის მონაცემებით) ადამიანს, ფართობი კი 11 272 კვადრატულ კილომეტრს წარმოადგენს. ქალაქის ურბანული ნაწილს მხოლოდ 714 კვადრატული კილომეტრი უჭირავს.
საოლქო დონის ქალაქი მდებარეობს მდინარე ხუნზე („ტალახიანი მდინარე“) და ის ლიაონინის პროვინციის ერთ-ერთი მთავარი ინდუსტრიული და ეკონომიკური ცენტრია.

ისტორია
მინის დინასტიის პერიოდში პირველად აშენდა ქალაქი ფუშუნი, რომელსაც გარშემო გალავანი ერტყა (ეს მოხდა 1384 წელს). ფუშუნი წარმოადგენს ჩინური ტერმინის „(“ აბრევიატურას, რაც სიტყვა-სიტყვით ითარგმნება როგორც „საზღვრების დასამშვიდებლად, ოთხი ბარბარიანის (ის უცხოტომელები) მეგზურად“.

ძურჩენის (მანჩუს) ლიდერმა, ნურხაციმ მისი შვილიშვილი (მისი ვაჟის, ანათაის ქალიშვილი) დააქორწინა მინის დინასტიის გენერალ ლი იონგფანგზე მას შემდეგ, რაც ლიმ ქალაქი ფუშუნი ალყაში მოაქცია (1618 წელი) ლის შთამომავლებს შემდომში „მესამე დონის ვისკონტის“ (, ფინინი: ) ტიტული მიენიჭა..

ფუშუნი დანგრეული იყო ერთ-ნახევარი საუკუნის განმავლობაში ცინის დინასტიის არსებობის დასაწყისში. 1783 წელს ძველი ქალაქის სამხრეთ-დასავლეთით ახალი გალავანშემორტყმული ქალაქი გაშენდა. 1908 წელს, ფუშუნი გახდა სინგრენის რაიონის ცენტრი. მოგვიანებით ტერიტორიას სახელი გადაერქვა და ფუშუნის რაიონი (მაზრა) გახდა. 1905 წლამდე ფუშუნი ოკუპირებული იყო რუსეთის მიერ, 1945 წლამდე კი იაპონიის მიერ. რუსეთის იმპერიის დამარცხების შემდეგ იაპონელებთან, ხელი მოეწერა პორტსმაუთის ხელშეკრულებას. შედეგად სამხრეთ მანჯურიის ტერიტორია (ჩანჩუნიდან ლიუიშუნამდე) იაპონიის შემადგენლობაში გადავიდა. მოგვიანებით ფუშუნში განვითარდა ნახშირის მომპოვებელი ინდუსტრია. იაპონიის დაქვემდებარებაში ქალაქი 30 წლის განმავლობაში იყო, რა პერიოდშიც ის მეტად ინდუსტრიალიზებული გახდა. ქალაქის სტატუსი დასახლებას 1937 წელს მიენიჭა.

დემოგრაფია
ფუშუნის მოსახლეობა 2.14 მილიონ ადამიანს შეადგენს, რომელთაგან 1.34 მილიონი ქალაქის ურბანულ ნაწილში (მეტრო არეალი) ცხოვრობს. საოლქო დონის ქალაქი ამჟამად შედის შენიან-ფუშუნის აგლომერაციაში (ეს მოიცავს ფუშუნისა და შენიანის ურბანულ ნაწილებსა და გარეუბნებს). ამ აგლომერაციის მოსახლეობამ 2010 წელს 6 756 379 ადამიანი შეადგინა. ამის გამო ოშენიან-ფუშუნი ჩინეთის ურბანული ნაწილების სიაში სიდიდით მერვე ადგილს იკავებს: მარგალიტის მდინარის დელტის (გუანჯოუს, შენჯენის, ტუნგკუანის, ფოშანის, ძიანგმენის, ჭუნგშანისა და ხუეიჭოუს აგლომერაცია), შანხაი-სუჭოუს, პეკინის, ტიანძინის, ხანგჭოუ-შაოსინის, უხანისა და ნანკინის შემდეგ.

ეკონომიკა
ფუშუნი მაღალურბანიზებული ქალაქია, რომელსაც ზედმეტსახელად „სპილენძის ქალაქს“ უწოდებენ. ქალაქი განვითარებულია, როგორც ერთ-ერთი მთავარი ცენტრი საწვავის, ენერგეტიკისა და ნედლეულის დამუშავებისა და წარმოების მხრივ. ქალაქი ასევე არის ტექსტილისა და ელექტონული მოწყობილობების წარმოების ერთ-ერთი მთავარი პუნქტი. საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორიაზე ასევე მდებარეობს მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ზომის ღია ტიპის კარიერი, , რომელიც ქალაქის ურბანული ნაწილის სამხრეთით მდებარეობს.

ფუშუნის მთლიანმა შიდა პროდუქტმა 54.27 მილიარდი ჩინური იუანი შეადგინა (ლიაონინის პროვინციის 58 ქალაქსა და რაიონს შორის მე-4 მაჩვენებელი). მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ მოსახლეზე, ამავე წელს, 40 391 იუანი იყო.

რესურსები
ფუშუნი მდიდარია ხე-ტყით, ფიქალი ზეთით, რკინით, მაგნიუმით, სპილენძით, ოქროთი, ტიტანით, მარმარილოსა და მერგელის რესურსებით.

ფუშუნი ცნობილია, როგორც „სპილენძის დედაქალაქი“. მთავარი სპილენძისა და ზეთის მომპოვებელი კომპანია არის , რომელმაც დაახლოებით 6 მილიონი ტონა სპილენძი მოიპოვა 2001 წელს. აღნიშნული კომპანია ასევე მოიპოვებს ქვანახშირს მეთანს, რომლის მთლიანი რესურსი 3.55 მილიარდ კუბურ მეტრს წარმოადგენს.