iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მოსე იმნაიშვილი

მოსე იმნაიშვილი (დ. 1890, შუხუთი — გ. 5 ნოემბერი, 1983, მიუნხენი) — ქართველი ჟურნალისტი.

ბიოგრაფია
მოსე იმნაიშვილი დაიბადა 1890 წელს გურიაში, სოფელ შუხუთში. იგი სრულიად ახალგაზრდა ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, როგორც სოციალ-დემოკრატი და დიდი სიხარულით შეხვდა დამოუკიდებლობის გამოცხადებას. 1920 წელს დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობამ დასავლეთ ევროპის უნივერსიტეტებში განათლების მისაღებად გააგზავნა ნიჭიერი ახალგაზრდების დიდი ჯგუფი. მათ შორის იყო მოსე იმნაიშვილიც, რომელიც ბერლინის უნივერსიტეტში ეკონომიკის ფაკულტეტზე სწავლობდა. საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში დაცულია საარქივო დოკუმენტი, რომლის შემდგენელია სტუდენტთა დახმარების კომისიის წევრი მოსე იმნაიშვილი. დოკუმენტი გვამცნობს: „1920 წლის 24 ივლისს „ერთობაში“ გამოქვეყნებულ მოწოდებაში გერმანიიდან, ნათქვამია, რომ რუსეთში ანარქიის, სასწავლებელთა ცუდი მუშაობის და სხვ. გამო, ბოლო ორი წელია, ასეულობით ქართველი იქ სწავლას ვეღარ აგრძელებს, ნაწილი ევროპაში წავიდა იმ იმედით, რომ თავის რჩენას შეძლებდა. გერმანიაში მყოფი ათეულობით ახალგაზრდიდან ზოგმა ორი წლის სწავლა შუა გზაზე უნდა შეწყვიტოს. იქაურებიც უმუშევრები არიან, ამიტომ უცხოელთათვის დახმარების აღმოჩენაზე ფიქრი წარმოუდგენელია. სტუდენტები ვერც უკან ბრუნდებიან ხელცარიელები. საქართველოს მთავრობამ ასეთი ეკონომიკური კრიზისის დროს, როცა ეროვნნული ვალუტა დაცემულია, შეძლო 75 სტუდენტის გამოგზავნა გერმანიაში. მიუხედავად იმისა, რომ გორი განადგურებულია, ასეულობით ოჯახი შეხიზნულია მოძმეთა ოჯახებში, მტერი ებრძვის დემოკრატიულ საქართველოს, საზოგადო და კერძო დაწესებულებებს სთხოვენ, ყურად იღონ მათი მომართვა და სტუდენტებს სწავლის გაგრძელებაში დაეხმარონ. საგარეო საქმეთა სამინისტროს საშუალებით დახმარებას მიიღებს ბერლინის ელჩი ვლადიმერ გიორგის ძე ახმეტელაშვილი. კომისიის წევრები: ი. ნარსია, მ. ახმეტელაშვილი, მ. იმნაიშვილი, ნ. იმნაიშვილი, ა. წულაძე. შ. შიშმელაშვილი, ი. გველესიანი“.

1921 წელს, საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ქართველ სტუდენტთა მდგომარეობა მკვეთრად შეიცვალა, მათ საჭირო დახმარება აღარ გააჩნდათ. მიუხედავად სიძნელეებისა მოსემ მაინც გააგრძელა სწავლა, თან შეთავსებით მუშაობდა. ამავე დროს, სხვა ქართველ სტუდენტებთან ერთად ჩაბმული იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენისთვის გაჩაღებულ საქმიანობაში. ამ საკითხთან დაკავშირებით მას მრავალი წერილი, ესსე და ნარკვევი აქვს გამოქვეყნებული ქართულ ემიგრანტულ პრესაში. მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ მოსე იმნაიშვილი მუშაობდა ჯერ საბჭოთა კავშირის შემსწავლელ ინსტიტუტში, მიუნხენში, ხოლო შემდეგ რადიო „თავისუფლების“ ქართულ რედაქციაში. 1968 წელს მოსე იმნაიშვილი პენსიაზე გავიდა, ერთხანს საფრანგეთში, სოფელ ლევილში ცხოვრობდა, საბოლოოდ კი მიუნხენში დასახლდა და თავისი ჟურნალისტური მოღვაწეობა განაგრძო უცხოეთში გამომავალ ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში. მოსე იმნაიშვილი გარდაიცვალა მიუნხენში, 1983 წლის 5 ნოემბერს. იქვეა დაკრძალული.
არნოლდ კარტოზია

არნოლდ კარტოზია (დ. 28 მარტი, 1909, ზუგდიდი — გ. 11 ივნისი, 1979) — ინჟინერი.

ბიოგრაფია
არნოლდ კარტოზია დაიბადა 1909 წლის 28 მარტს, ზუგდიდში. 1934 წელს წარჩინებით დაამთავრა ქ. მოსკოვის კუიბიშევის სახელობის საიჟინრო-სამშენებლო უნივერსიტეტი. იყო მაგნიტოგორსკის კომბინატისა და მოსკოვის მეტროს ერთ-ერთი რადიუსის მშენებლობის უფროსი (1935-1937), ხოლო, 1937 წლიდან სიცოცხლის უკანასკნელ დღემდე თავისი ცოდნა და გამოცდილება მიუძღვნა საბჭოთა კავშირის ქვანახშირის მრეწველობას.

1937 42 წლებში ა. კარტოზია მუშაობდა დონბასის შახტების მშენებლობის რაიონის ინჟინრად, საწარმოო განყოფილების უფროსად, მთავარი ინჟინრის მოადგილედ „მთავარშახტმშენში“, სსრკ-ის სახალხო მძიმე მრეწველობისა და ქვანახშირის სახალხო კომიტეტებში.

დიდი სამამულო ომის დასაწყისში ასრულებდა მთავრობის საგანგებო დავალებას საბჭოთა კავშირის აღმოსავლეთ რაიონებში ქვანახშირის საწარმოთა მუშაობის ორგანიზაციის საქმეში და ფრონტთან ახლოს მყოფი დონბასის შახტების ლიკვიდაციაში. 1942 43 წლებში იყო კომბინატ „ყუზბასნახშირის“ უფროსის მოადგილე და სსრკ თავდაცვის სახელმწიფო კომიტეტის რწმუნებული.

დონბასის გათავისუფლების მერე, 1947-1953 წლებში აქტიურ მონაწილეობას ღებულობდა გერმანელი ოკუპანტების მიერ დანგრეული დონეცკის აუზისა და მოსკოვის შემოგარენის სამთო საწარმოების აღდგენაში, ჯერ როგორც კომბინატ „დონბასშახტმშენის“, შემდეგ კი „მთავარშახტაღმდგენის“ უფროსი. შემდგომში იგი ხელმძღვანელობდა სსრკ-ის სამთო მრეწველობის სამინისტროს „მთავარცენტრშახტმშენს“.

1952-1956 წლებში ა. კარტოზია „საქნახშირის“ კომბინატის უფროსია და არჩეულია საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად.

1957 წლიდან მუშაობდა „სახმშენში“ ხელმძღვანელ თანამდებობაზე; 1960 წლიდან გარდაცვალებამდე სხვადასხვა თანამდებობა ეკავა სსრკ სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტში. იყო ნახშირის , ტორფისა და ფიქლების განყოფილების უფროსის მოადგილე, სადაც დიდი სამუშაო ჩაატარა კაპიტალური მშენებლობის დაგეგმარებაში. მისი ხელმძღვანელობითა და მონაწილეობით დამუშავებულ იქნა საბჭოთა კავშირის ნახშირის მრეწველობის ოთხი ხუთწლიანი გეგმა.

ყველგან, სადაც კი მუშაობდა, ა. კარტოზიამ თავი გამოიჩინა, როგორც ძლიერმა ორგანიზატორმა და ნიჭიერმა ხელმძღვანელმა, რითაც უდიდესი წვლილი შეიტანა სამთო მრეწველობის აღდგენა-განვითარებაში. ის ოც წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იყო ჟურნალ „შახტმშენის“ რედკოლეგიის წევრი და აქტიურ მონაწილეობას იღებდა მის გამოცემაში.

ა. კარტოზიას ნაყოფიერი მოღვაწეობა აღინიშნა მაღალი სახელმწიფო ჯილდოებით: პირველი ხარისხის სტალინური პრემია დონბასის შახტების აღდგენისთვის (1948); ლენინისა და შრომის წითელი დროშის ორდენები; მინიჭებული ჰქონდა რუსეთის დამსახურებული ინჟინერ-მშენებლის წოდება.

მამის პროფესიული გზა გააგრძელა მისმა ვაჟმა ბორის კარტოზიამ (1940) — სამთო ინჟინერ-მშენებელი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, მოსკოვის სამთო ინსტიტუტის პირველი პრორექტორი; რუსეთის საბუნებისმეტყველო აკადემიის აკადემიკოსი (1993).

არნოლდ კარტოზია გარდაიცვალა მოსკოვში, 1979 წლის 11 ივნისს. დაკრძალულია კუნცევოს სასაფლაოზე.
აპოს რიფი

აპოს რიფი ― მარჯნის რიფების სისტემა ფილიპინებში, დასავლეთ მინდოროს პროვინციის დასავლეთ წყლებში, მინდოროს სრუტეში. რიფის ფართობი 34 კმ²-ია. მიიჩნევა მსოფლიოში მეორე უდიდეს მარჯნის რიფების უწყვეტ სისტემად და უდიდესია ფილიპინების მასშტაბით. რიფი და მის გარშემო წყლები დაცული ტერიტორიაა და აპოს რიფის ეროვნული პარკი ეწოდება. აპოს რიფი ქვეყნის მასშტაბით ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი დაივინგ რეგიონია. შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა საცდელ სიაში.
მინდოროს სრუტე

მინდოროს სრუტე ― სამხრეთ ჩინეთის ზღვისა და სულუს ზღვის დამაკავშირებელი ერთ-ერთი სრუტე. ერთმანეთისგან გამოყოფს კუნძულ მინდოროსა და ბუსუანგას (კალამიანის კუნძულების ნაწილი). ორ კუნძულს შორის მდებარეობს აპოს რიფი, რომელიც მარჯნის რიფების უდიდესი სისტემაა ფილიპინებში. რიფი სრუტეს ორ ნაწილად ჰყოფს: აპოს აღმოსავლეთ და აპოს დასავლეთ გასასვლელებად.
ჯუანშერ ჩქარეული

ჯუანშერ ჩქარეული (დ. 13 იანვარი, 1940, თბილისი) — ქართველი ფიზიკოსი.

ბიოგრაფია
მშობლები: ალექსანდრა მახარობლიშვილი და ლევან ჩქარეული. 1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1966-1970 წლებში სწავლობდა რუსეთის ბირთული კვლევების გაერთიანებული ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1971-1974 წლებში იყო მოსკოვის თეორიული და ექსპერიმენტული ფიზიკის ინსტიტუტის სტაჟიორ-მკვლევარი. 1974-1982 წლებში ელეფთერ ანდრონოკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის უფროსი, 1982-1990 წლებში წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1991 წლიდან ელემენტარულ ნაწილაკთა ფიზიკის განყოფილების ხელმძღვანელი. 1990 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეორიული ფიზიკის პროფესორი.

ჯუანშერ ჩქარეული მუშაობდა მიწვეულ პროფესორად ევროპის წამყვან სამეცნიერო ცენტრებსა და უნივერსიტეტებში: სასექსის უნივერსიტეტი (ბრაიტონი, 1993-1994); თეორიული ფიზიკის საერთაშორისო ცენტრი (ტრიესტი, 1996); ევროპის გაერთიანებული ბირთული კვლევების ცენტრი (ჟენევა, 1994-1995); ლონდონის სამეფო უნივერსიტეტი (1998-1999); მაქს პლანკის სახელობის ინსტიტუტი (მიუნხენი, 2000); მერილენდის უნივერსიტეტი და სხვა.

1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „ლაგრანჟის მოდელები განივი ვექტორული და აქსიალურ-ვექტორული ველებით“. 1985 წელს სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ჰორიზონტალური სიმეტრია და კვარკებისა და ლეპტონების თაობები“. საერთაშორისო სამეცნიერო პრესაში გამოქვეყნებული აქვს ასზე მეტი ნაშრომი. იყო რამდენიმე საერთაშორისო სამეცნიერო პროექტის ხელმძღვანელი. მისი სამეცნიერო ინტერესების სფეროა: კვარკებისა და ლეპტონების ერთიანი თეორიები, არომატების შერევა და თაობათა სიმეტრიები, სუპერსიმეტრიული მოდელები, დიდი გაერთიანება, სუპერსიმების ფენომენოლოგია, რელატივისტური სიმეტრიის სპონტანური დარღვევა და ლოკალური სიმეტრიების გენერაცია, კვანტური ელექტროდინამიკისა და გრავიტაციის დინამიურად წარმოშობილი თეორიები, ტოპოლოგიური დეფექტები ელემენტარულ ნაწილაკთა ფიზიკასა და კოსმოლოგიაში, დამატებითი სივრცე-დროის განზომილებები.

ჯუანშერ ჩქარეულის ძირითადი სამეცნიერო ინტერესები დაკავშირებულია ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკასთან მცირე და ზემცირე მანძილებზე. 1980 წელს მის მიერ პირველად იქნა შემოყვანილი ე.წ. კირალური ჰორიზონტალური სიმეტრიის კონცეფცია. მეცნიერი არის საქართველოს და აშშ ფიზიკოსთა (1994) საზოგადოებების წევრი, ნიუ-იორკის მეცნიერებათა აკადემიისა და 2000 წლიდან დიდი ბრიტანეთის ფიზიკის ინსტიტუტის ნამდვილი წევრი.
ზიგანას ციხე

ზიგანას ციხე — ციხე თურქეთში, სოფელ ზიგანა ქოიდან დასავლეთით 700 მეტრში.

შიდა რაიონებში გამაგრების საქმეში მნიშვნელოვანი ადგილი უნდა დაეკავა ზიგანას უღელტეხილზე განლაგებულ საგზაო სადგომს, უფრო ციხეს. გამორიცხული არაა ის სტრაბონთან და სტეფანე ბიზანტიელთან მოხსენებული „“-ი იყოს. საფორტიფიკაციო ნაგებობა აკონტროლებდა მისივე სახელობის უღელტეხილს და ყველა იმ გზას რომელიც აქ გადიოდა. ამ უღელტეხილით დეღირმენდერედან ხარშიტის ხეობაშიც არის გადასასვლელი, მაგრამ, ბუნებრივია, უშუალოდ ციხემდე აქ სასიგნალო ციხე-კოშკების მთელი წყებაა. ზიგანას ციხე სოფელ ზიგანა ქოიდან დასავლეთით 700 მეტრში, მაღლივ კლდეზეა დაშენებული. აქედან კარგად ჩანს სხვა საფორტიფიკაციო ნაგებობები. იგი პირდაპირ გასცქერის სამხრეთით თორულის ციხეს. 1404 წელს აქ შესულა კლავიხო, რომელიც საუბრობს ხის ასაზიდ კიბეზე, რომლის გარეშეც ციხეში შეღწევა შეუძლებელი იყო. ციხის ნანგრევებზე საუბრობს კიუმონიც. დღევანდელ დღეს შემორჩენილია ცუდად ნაგები ბასტიონი კლდის სამხრეთით. აქ დაცული კედლების სიმაღლე 3,5 მეტრს აღწევს. კედლებში უხვადაა გამოყენებული კირხსნარი და დაუმუშავებელი ქვები. მისი არქიტექტურა შუა საუკუნეებისაა, მაგრამ უმნიშვნელოვანესი სტრატეგიული მდებარეობა ამ რეგიონის მკვლევარებს აქ საფორტიფიკაციო ნაგებობის არსებობას ანტიკური ხანიდან აფიქრებინებს. ზიგანას მნიშვნელობა არა მარტო საფორტიფიკაციო, არამედ სხვა ტიპის ნაგებობებიდანაც იკვეთება. მაგალითად აქ გვხვდება ქარავან-სარაი, რომელიც, სხვათა შორის, მეჰმედ მიერ ამ რეგიონის დაპყრობიდანვე ადრე ხანში, მე-15 მე-16 საუკუნეების მიჯნაზე ააგეს. აქვეა მოსასვენებელი სახლი, ხანი. ყველაფერი ეს მიგვანიშნებს, რომ ამ რეგიონში გამავალი სავაჭრო გზას სტრატეგიული ეკონომიკური დანიშნულება ჰქონდა.
ბალინსასაიაოს ტყუპი ტბების ბუნების პარკი

ბალინსასაიაოს ტყუპი ტბების ბუნების პარკი ― ბუნების პარკში ფილიპინებში, აღმოსავლეთ ნეგროსის პროვინციაში. გარს ერტყმის ბალინსასაიაოს ტბასა და დანაოს ტბას. ქალაქ დუმაგეტედან 14.5 კმ-ით დასავლეთით მდებარეობს. პარკის ფართობია 8 016.05 ჰექტარი. ზღვის დონიდან 830-846 მეტრის სიმაღლეზეა გაშლილი. პარკი კუნძულ ნეგროსის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს და ვალენსიის, სიბულანისა და სან-ხოსეს მუნიციპალიტეტების ტერიტორიაზეა გაშლილი. დაცულ ტერიტორიად 2000 წელს გამოცხადდა.
აურორას მემორიალური ეროვნული პარკი

აურორას მემორიალური ეროვნული პარკი ― დაცული ტერიტორია ფილიპინებში. მდებარეობს სიერა-მადრეს მთიანეთში, ნუევა-ესიხისა და აურორას პროვინციის ტერიტორიაზე, ცენტრალურ ლუსონში. ეროვნული პარკის ფართობი 5 676 ჰექტარია. დაარსდა 1937 წელს, 220-ე პროკლამაციის საფუძველზე. პარკს სახელი პირველი ლედის, აურორა არაგონ კესონის პატივსაცემად ეწოდა. თავდაპირველად პარკის ტერიტორია 2 356 ჰექტარს მოიცავდა, ხოლო 1941 წლისთვის დღვანდელ ტერიტორიამდე გაფართოვდა. პარკის უმაღლესი წერტილი 1 000 მეტრის სიმაღლეზეა. პარკის მიწა გამოიყენება როგორც მუდმივი, ისე ცვლადი სასოფლო სამეურნეო მიზნებისთვის და სატყეო საქმისთვის.
ბალბალასანგ-ბალბალანის ეროვნული პარკი

ბალბალასანგ-ბალბალანის ეროვნული პარკი (ასევე ცნობილი როგორც ბალბალასანგის მთის ეროვნული პარკი) ― დაცული ტერიტორია ფილიპინებში. მდებარეობს ბალბალანის მუნიციპალიტეტში, კალინგის პროვინციაში, კორდილიერის ადმინისტრაციულ რეგიონში. პარკის ფართობი 1 338 ჰექტარია და ბალბალასანგის მთის ირგვლივაა განლაგებული, ბალბალასანგის ბარანგაიში, აბრის პროვინციის საზღვართან. პარკს „კორდილიერის მწვანე გულსაც“ უწოდებენ. გამოირჩევა მდიდარი ბიომრავალფეროვნებითა, ფიჭვის ტყეების ხელუხლებელი ლანდშაფტითა და მდიდრული ენდემური ფლორითა და ფაუნით. ეროვნულ პარკად 1972 წელს გამოქვეყნდა.
მენსტრუალური ციკლი

მენსტრუალური ციკლი — ჰორმონების წარმოებასა და ქალის რეპროდუქციული სისტემის საშვილოსნოსა და საკვერცხეების სტრუქტურაში მიმდინარე ბუნებრივი ცვლილებების წყება, რომელიც შესაძლებელს ხდის დაორსულებას. საკვერცხეების ციკლი მართავს კვერცხუჯრედების წარმოებასა და გამოთავისუფლებას, ასევე ესტროგენისა და პროგესტერონის ციკლურ გამოთავისუფლებას. საშვილოსნოს ციკლი ამზადებს და ინარჩუნებს საშვილოსნოს ლორწოვან გარსს, რომ ის განაყოფიერებული კვერცხუჯრედის მისაღებად იყოს მზად. ეს ციკლები თანადროული და კოორდინირებულია და ისინი, ჩვეულებრივ, ზრდასრული ქალის სხეულში 21-დან 35 დღემდე გრძელდება, საშუალოდ 28 დღე, და მეორდება ქალის ცხოვრების დაახლოებით 30-45 წლის განმავლობაში.
ვაგინალური გამონადენი

ვაგინალური გამონადენი — სითხის, უჯრედებისა და ბაქტერიების ნარევი, რომელიც ასველებს და იცავს ვაგინას. ამ ნარევსს მუდმივად აწარმოებენ ვაგინისა და საშვილოსნოს ყელის უჯრედები და ის სხეულს ვაგინის შესასვლელიდან ტოვებს. გამონადენის შემადგენლობა, რაოდენობა და ხარისხი განსხვავდება ინდივიდებს შორის და ის შეიძლება შეიცვალოს როგორც მენსტრუალური ციკლის, ასევე სქესობრივი და რეპდორუქციული განვითარების განმავლობაში.

ნორმალურ ვაგინალურ გამონადენს შეიძლება ჰქონდეს თხელი, წყლის მსგავსი შემადგენლობა ან უფრო სქელი და წებოვანი და ის შეიძლება იყოს უფერული ან თეთრი ფერის.

იმ ინფექციებს შორის, რომლებმაც შეიძლება ვაგინალურ გამონადენში ცვლილებები გამოიწვიოს, შედის ვაგინის სოკოვანი ინფექციები, ბაქტერიული ვაგინოზი და სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები. უჩვეულო გამონადენის მახასიათებლები დამოკიდებულია გამომწვევ მიზეზზე, თუმცა ყველაზე ხშირი მახასიათებლებია ფერის ცვლილება, ცუდი სუნი, ქავილი, წვა ან ტკივილი სქესობრივი აქტის დროს.
ორიგინალური დიზაინის შემქმნელი

ორიგინალური დიზაინის შემქმნელი — კომპანია, რომელიც შეიმუშავებს და შემდეგ აწარმოებს ამ შემუშავებულ პროდუქტს, რომელიც საბოლოოდ სხვა ფირმის მიერ იყიდება. ასეთი კომპანიები საშუალებას აძლევს ფირმას, რომელიც ფლობს ან ლიცენზირებს ბრენდს, აწარმოოს პროდუქცია (დამატებით ან მხოლოდ) ქარხნის ორგანიზაციაში ან მართვაში ჩართვის გარეშე. ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლები გაიზარდა ბოლო წლებში და, 2015 წლიდან, ბევრს აქვს ისეთი მასშტაბი, რომ აწარმოოს შიდა წარმოება იმ პროდუქტებისთვის, რომლებიც ბრენდირებულია მყიდველი ფირმის მიერ. ეს არის კონტრაქტის მწარმოებლისგან განსხვავებით.

ეს მოდელი განსაკუთრებით გამოიყენება საერთაშორისო ვაჭრობაში, სადაც ადგილობრივი ორიგინალური დიზაინის მწარმოებელი გამოიყენება საქონლის წარმოებისთვის უცხოური კომპანიისთვის, რომელიც ხედავს გარკვეულ უპირატესობას ტრანზაქციაში, როგორიცაა დაბალი შრომა, სატრანსპორტო კავშირები ან ბაზრებთან სიახლოვე. ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლის მიერ შემუშავებული/დაპატენტებული ტექნოლოგიები არის პროდუქტის განაწილების მოდელის კიდევ ერთი მიზეზი. ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლის მოდელები ასევე გამოიყენება, სადაც ადგილობრივი საკუთრების კანონები კრძალავს უცხოელების მიერ აქტივების პირდაპირ მფლობელობას, რაც საშუალებას აძლევს ადგილობრივ ფირმას აწარმოოს ბრენდი კომპანიისთვის - შიდა ბაზრისთვის ან ექსპორტისთვის.

ამ ტიპის ბიზნესი „აუთსორსინგის“ ნაწილია. მაგალითად: აწარმოებს ნოუთბუქ კომპიუტერებს და მონიტორებს და მუშაობს როგორც მასობრივი მწარმოებელი მრავალი ბრენდის კომპანიისთვის, რომელსაც ეხმარება დაბალი შრომის ხარჯები, იაფი ტრანსპორტი და ფიზიკური შეყვანის თითქმის სასაქონლო ბუნება (-ის შემთხვევაში, კომპიუტერის კომპონენტები). 2011 წლიდან ტაივანის ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლები ქმნიდნენ ყველა ნოუთბუქის ოთხმოცდათოთხმეტ პროცენტს. ზოგიერთი კომპანია, როგორიცაა და , არის ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლები და ელექტრონიკის წარმოების სერვისების მიმწოდებლები.

2016 წლის შემდგომ არის ფირმის მაგალითი, რომელიც ეყრდნობა ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლებს. 2019 წლის ბოლოს, იგი გადავიდა ორიგინალური დიზაინის მხოლოდ ერთ მწარმოებელზე დაყრდნობიდან რამდენიმე ორიგინალური დიზაინის მწარმოებელზე.

ინტელექტუალური საკუთრება
ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლები ქმნიან საკუთარ ინტელექტუალურ საკუთრებას და ძალიან აქტიურად აპატენტებენ მათ. პატენტების უმეტესობა შეტანილია აშშ-ში, ჩინეთსა და ტაივანში.
სავაჭრო ნიშანი

სავაჭრო ნიშანი (ან სასაქონლო ნიშანი ) — ინტელექტუალური საკუთრების ტიპი, რომელიც გამოისახება ცნობადი ნიშნით, დიზაინით ან გამოსახულებით. სავაჭრო ნიშნით, რომელიც განსხვავებულია, ადვილად შეიძლება სხვადასხვა პროდუქტის ან მომსახურების იდენტიფიცირება.

სავაჭრო ნიშნის მფლობელი შეიძლება იყოს ფიზიკური ან იურიდიული პირი, კომერციული ორგანიზაცია. სავაჭრო ნიშანი შეიძლება მოთავსებული იყოს შეფუთვაზე, ეტიკეტზე, ვაუჩერზე ან თვითონ პროდუქტზე.

სავაჭრო ნიშნად შეიძლება იყოს გამოყენებული სიმბოლოები ™ (სავაჭრო ნიშნის სიმბოლო) და ® (დარეგისტრირებული სავაჭრო ნიშნის სიმბოლო). ამასთან, უკანასკნელის გამოყენება შეიძლება მხოლოდ რეგისტრირებული სავაჭრო ნიშნის მფლობელის მიერ.

საქართველოში სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციასთან დაკავშირებულ უფლებებს არეგულირებს:
საქართველოს კანონი „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“;
საქართველოს კანონი „ინტელექტუალურ საკუთრებასთან დაკავშირებულ სასაზღვრო ღონისძიებათა შესახებ“;
სსიპ ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრის — „საქპატენტის“ თავმჯდომარის 2014 წლის 19 აგვისტოს № 05 ბრძანებით დამტკიცებული — „ინსტრუქცია სასაქონლო ნიშანზე განაცხადის წარდგენისა და რეგისტრაციასთან დაკავშირებული პროცედურების შესახებ“;
„ინტელექტუალური საკუთრების ობიექტების დაპატენტებასთან, რეგისტრაციასთან და დეპონირებასთან დაკავშირებული მომსახურების საფასურების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2010 წლის 3 ივლისის 182 დადგენილება;
„სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენცია“ (საქართველო წევრია 1991 წლიდან);
„ნიშნების საერთაშორისო რეგისტრაციის შესახებ მადრიდის შეთანხმების ოქმი“;
„შეთანხმება ინტელექტუალური საკუთრების უფლებების ვაჭრობასთან დაკავშირებული ასპექტების შესახებ“ (საქართველო წევრია 2000 წლიდან);
საქართველოს სამოქალაქო და სამოქალაქო საპროცესო კოდექსი;
საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 196-ე მუხლი;
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 158-ე მუხლი.
გივი ხონელიძე

გივი ხონელიძე (დ. 1922, თბილისი — გ. 1998) — ქართველი ექიმი-ინკოლოგი, რესპუბლიკა მოლდოვას ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დამფუძნებელი და პირველი დირექტორი.

ბიოგრაფია
№20 საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტში. 1947 წელს, ინსტიტუტის დამთავრებისთანავე, განაწილებით მიავლინეს მოლდავეთის რესპუბლიკის გლოდიანსკის რაიონულ საავადმყოფოში ქირურგად. 1949 წელს სწავლა განაგრძო კიშინიოვის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიის კათედრაზე. კლინიკური ორდინატურის დამთავრების შემდეგ დაინიშნა ლეოვსკის რაიონული საავადმყოფოს მთავარ ექიმად. მოკლე ხანში მისი უშუალო ინიციატივით რაიონულ საავადმყოფოსთან შეიქმნა ქირურგიული განყოფილება, რომლის გამგეობა მასვე დაავალეს.

1954 წლის ოქტომბერში, გივი ხონელიძე, როგორც ჯანმრთელობის დაცვის გამოცდილი ორგანიზატორი და კვალიფიციური ქირურგი გადაჰყავთ ქალაქ კიშინიოვში რესპუბლიკური ონკოლოგიური დისპანსერის მთავარ ექიმად. ამ თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდში ფართოდ გამოვლინდა მისი პროფესიული ოსტატობა.

1962 წელს ონკოლოგიური დისპანსერის ბაზაზე დაარსდა ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, რომლის დირექტორად დაინიშნა გივი ხონელიძე და სამ ათეულ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იგი უცვლელად ხელმძღვანელობდა ამ დაწესებულებას. მის მიერ ინსტიტუტსა და მთელ მოლდავეთში დაინერგა ონკოლოგიურ დაავადებათა პროფილაქტიკის, ადრეული დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის ახალი მეთოდები. 1970-იან წლებში ინსტიტუტის ბაზაზე შეიქმნა ონკოლოგიისა და ჰემატოლოგიის კათედრა, რომელზეც წარმოებდა ექიმთა ახალი კადრების მომზადება-სპეციალიზაცია. გივი ხონელიძის უშუალო ხელმძღვანელობით კიშინიოვში აშენდა ონკოლოგიის ინსტიტუტის ახალი, ხუთასადგილიანი უნიკალური ქირურგიული კომპლექსი და ონკოლოგიური პოლიკლინიკა.

გივი ხონელიძის სამეცნიერო და პრაქტიკული მოღვაწეობის სფეროს განეკუთვნება თანამედროვე ონკოლოგიის ისეთი რთული პრობლემები, როგორიც არის სიმსივნეების ძირითადი ლოკალიზაციის ადრეული დიაგნოსტიკა და მკურნალობა. კუჭის დაავადებათა დიაგნოსტიკა, ონკოლოგიური დახმარების ორგანიზაციული საკითხები და სხვა. მის კალამს ეკუთვნის 70-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთაგან ორი მონოგრაფიაა.

საექიმო, სამეცნიერო და ორგანიზაციული საქმიანობის პარალელურად გივი ხონელიძე მეტად აყოფიერ საზოგადოებრივ მოღვაწეობასაც ეწეოდა. ის ორჯერ იყო არჩეული ქ. კიშინიოვის საქალაქო საბჭოს დეპუტატად. დაჯილდოებულია ხალხთა მეგობრობის ორდენითა და მედლებით. მინიჭებული აქვს მოლდავეთის სსრ დამსახურებული ექიმის საპატიო წოდება. იყო სსრ კავშირის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული საპრობლემო კომისიის – „ავთვისებიანი სიმსივნეების“, ონკოლოგთა საკავშირო საზოგადოების გამგეობისა და ჟურნალების „ “ და „“ სარედაქციო საბჭოს წევრი.

გივი ხონელიძე 1998 წელს გარდაიცვალა. ონკოლოგიის ინსტიტუტის მრავალრიცხოვანი კოლექტივი არ ივიწყებს თავის პირველ დირექტორს. მის პატივსაცემად ინსტიტუტში გახსნილია ბარელიეფი.
ელჩინ აზიზოვი

ელჩინ იაშარ ოღლუ აზიზოვი — აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერალი (ბარიტონი), დიდი თეატრის სოლისტი (2008 წლიდან). აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018), პირველი აზერბაიჯანელი, რომელიც დიდი თეატრის სოლისტი გახდა.

ბიოგრაფია
ელჩინ აზიზოვი 1975 წელს ბაქოში დაიბადა.

1992 წლის 4 აპრილს, როცა აზიზი 16 წლის იყო მონაწილეობდა მხიარულთა და საზრიანთა კლუბში, რომელიც ბაქოში ჩატარდა. ჟიურის შემადგენლობაში იმყოფებოდა ანარ მამედხანოვი, გუნდ „ბაქოელი ბიჭების“ კაპიტანი. მას მოეწონა აზიზოვის გამოსვლა და თამაშის დასრულების შემდეგ იგი ელჩინთან მივიდა და უთხრა: „8 აპრილს ჩვენთან ერთად მოფრინავ მოსკოვში“. იმ წელს „ბაქოელი ბიჭები“ მანსანკანის უმაღლესი ლიგის გამარჯვებულები, ხოლო 1993 წელს ლიგის ფინალისტები გახდნენ. ისინი ბრძოლის დროს აღდარაში ჯარისჯაცებს ჰოსპიტალში კონცერტებს უმართავდნენ.

1993 წელს აზიზოვი აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში შევიდა, რომელიც 1997 წელს „კინოს რეჟისორის“ სპეციალობით დაამთვარა. 90-იანი წლების ბოლოს მრავალ სარეკლამო რგოლშია გადაღებული. 2000 წელს გუნდი „ბაქოელი ბიჭები“, რომლის შემადგენლობაში ელჩინ აზიზოვიც იყო სუპერთასისა და „ საუკუნის საუკეთესო გუნდის“ წოდების მფლობელი გახდა.

2005 წლის აგვისტოში იგი შედის კონსერვატორია „მოცარტეუმის“ საზაფხულო აკადემიაში (ზალცბურგი, რიჩარდ მილერის კლასი), ხოლო 2006 – 2007 წლებში მეცადინეობდა ალესანდრო მიშაშთან. 2005 – 2007 წლებში სტაჟირებდა ბაქოს მუსიკალური აკადემიის საოპერო სტუდიაში, სადაც აზად ალიევის ხელმძღვანელობით მეცადინეობდა. 2007 წლიდან გალინა ვიშნევსკაიას საოპერო სიმღერის ცენტრის სტაჟიორი და სოლისტია (პედაგოგი ბადრი მაისურაძე), სადაც დებიუტი ჰქონდა ესკამილიოს პარტიით (ბიეზეს „კარმენი“).
2008 წლიდან მოსკოვის დიდი თეატრის საოპერო ჯგუფის წევრია.
2011 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებულებით ელჩინ აზიზოვს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის წოდება მიენიჭა.
2018 წლის 27 მაისს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის განკარგულებით ელჩინ აზიზოვს „აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში შეტანილი დამსახურებისათვის“ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის წოდება მიენიჭა.
ელჩინ აზიზოვი აგრეთვე გადაღებულია ფილმებში (აზერბაიჯანში, რუსეთსა და თურქეთში). ამ ყველაფერთან ერთად იგი რამდენიმე ფილმისა და თეატრალური დადგმის რეჟისორია. აზიზოვი იყო რუსული ტელეგადაცემა „რესპუბლიკის საგანძურის“ ჟიურის წევრი.
უქმე დღეები სამხრეთ კორეაში

უქმე დღეები სამხრეთ კორეაში მიეკუთვნება ქვემოთ მოცემული კატეგორიებიდან ერთ-ერთს ან რამოდენიმეს:

ეროვნული დღე (კორეულად: )
ეროვნული დროშის აღმართვის დღე (კორეულად: )
სახალხო დღესასწაული (კორეულად: )

თითოეულ კატეგორიას აქვს განსხვავებული სამართლებრივი საფუძველი. თითოეული ეროვნული დღე დროშის აღმართვის დღეც არის.

უქმე დღეების სია სამხრეთ კორეაში
მთვარის კალენდრის ახალი წლის დღეების, ბუდას დაბადების დღისა და ჩუსოკის თარიღები მზის კალენდარში
ბატაანის ეროვნული პარკი

ბატაანის ეროვნული პარკი ― დაცული ტერიტორია ფილიპინებში. მდებარეობს ბატაანის პროვინციის შიდა მთიანეთში, ცენტრალური ლუსონის რეგიონში. მდებარეობს ბატაანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნახევარში. ესაზღვრება სუბიკის ყურის თავისუფალ საპორტო ზონას. პარკი 1945 წელს დაარსდა. თავდაპირველად პარკის ფართობი 31 0000 ჰექტარი იყო და სუბიკის ნაწილსაც მოიცავდა. 1987 წელს პარკის ტერიტორია დღევანდელ ზომამდე, 23 688 ჰექტარამდე შემცირდა და მხოლო ბატაანის პროვინციის ტერიტორიაზე მდებარეობს.