ბერლინგიერო

ბერლინგიერო — იტალიურ-ბიზანტიური სტილის იტალიელი მხატვარი, რომელიც მოღვაწეობდა მეცამეტე საუკუნის დასაწყისში.

მისი ნამდვილი სახელი უცნობია, რადგან ის ცნობილია ჯვრის ზედ არსებული წარწერით „ “, რომელიც საფუძვლად უდევს მის სახელზე სხვა ნამუშევრების მიწერას. ფორმა „ “, რომელიც ადრე ხშირად გამოიყენებოდა ხელოვნების ისტორიაში, ედვარდ გარისონისა და უახლესი წყაროების მიხედვით, დარწმუნებით არ არის მისი სახელი, თუმცა მისი ზოგადად მიღებული სახელი კვლავ ბერლინგიეროა. ის ასევე ნახსენებია 1228 წლის 22 მარტის პერგამენტში, ლუკას მაცხოვრებლების სახელების შორის, რომლებმაც მშვიდობის შენარჩუნება დაიფიცეს პიზასთან ხუთწლიანი ომის შემდეგ. ორიგინალური დოკუმენტი დაიკარგა საუკუნის შუა წლებიდან და დღეს მხოლოდ საუკუნის გარკვეულწილად დამახინჯებული ტრანსკრიფცია არსებობს, რამაც გამოიწვია მცდარი ინტერპრეტაცია, რომელიც მას არასწორ სახელსა და არასწორ წარმოშობას აწერს.

რადგან მის ორ ზრდასრულ ვაჟსაც ახსენებდნენ ამ დოკუმენტში, შეიძლება ითქვას, რომ ბერლინგიერო იმ დროს 35-დან 40 წლამდე ასაკის იყო. ეს მის დაბადების წელს 1175-ში ათავსებს, ხოლო გარდაცვალების წელს - 1236-ში.

სტილი და ნამუშევრები
მისი ხელოვნების სტილი იყო გვიანი რომანული, ძირითადად ხაზზე დაფუძნებული, ნეოელინისტური და ბიზანტიური გავლენებით. იგი ითვლება ტოსკანური ხელოვნების ერთ-ერთ მთავარ მხატვრად. ის ასევე არის იმ ცოტა მხატვრთაგანი, ვინც ხატავდა იტალიურ-ბიზანტიური სტილით და ვისთვისაც ნამუშევრების მიწერა შეიძლება დარწმუნებით, თუმცა მისი ნამუშევრების მისი ვაჟების ნამუშევრებისგან განარჩევა ზოგჯერ რთულია.

მისი ყველაზე ადრეული ნამუშევარი არის „ “ პიზის საკათედრო ტაძარში, რომელიც დაახლოებით 1210 წელს ეკუთვნის.

მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარი, „ღვთისმშობელი და ბავშვი“, ახლა გამოფენილია მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმში. ის განასახიერებს რამდენიმე მთავარ ელემენტს, რომლებიც მას ტიპიურად ბიზანტიურად ახასიათებს, მაგრამ ის ასევე შეიცავს გვიანდელ იტალიურ ელემენტებს. შეიძლება დავიწყოთ ყველაზე ცნობადი ატრიბუტებით, მაგალითად, ჰალოები, ბრტყელი და არაგადატვირთული ოქროსფერი ფონი და ღვთისმშობლის ლურჯი და წითელი სამოსი და მისი გრძელი ნაკვეთები. ოქროსფერი ფონი და ღვთისმშობლისა და ბავშვის თავების გარშემო მოთავსებული ჰალოები ხშირია ღვთაებრივი ან წმინდა ფიგურების ბიზანტიურ გამოსახულებაში, ისევე როგორც კომპოზიციაში გამოყენებული ფერები. ეს ოქროსფერი ჰალოები განსხვავდება ნახატის ორ ფიგურას შორის - ქრისტესი განარჩევულია ჩადგმული ჯვრისმაგვარი ფორმით, რომ გამოიხატოს მისი ღვთაებრივი სტატუსი. ღვთისმშობელი ამაყობს ღვთისმშობლის უკვდავი სტილიზებული ნაკვეთებით. მისი თითები, ცხვირი და კისერი გაზვიადებულად გრძელი და წვრილია, ხოლო მისი სახე თვითონ გაგრძელებული და ვიწროა. მისი სულისშემძვრელი თვალები დიდი და ინტენსიურად კონცენტრირებულია, რაც მის სახეს განსაკუთრებულ ელეგანტობას ანიჭებს. ნახატის პირისპირ ხილვისას შეიძლება დავინახოთ იესოსა და მარიამის ლოყებში წითელი ელფერი, რომელიც ხორცს სიცოცხლისმაგვარ ხარისხს ანიჭებს. განსაკუთრებული სიღრმე, რომელიც შექმნილია სახეების ჩრდილოვანებით, განსაკუთრებით მარიამისით - ადრეული იტალიური ნახატობის ნაკვეთი - ასევე ანიჭებს მას ნატურალიზმის ჰაერს, რომელიც ხშირად აკლდა ბიზანტიურ ფიგურებს.

ბერლინგიერის ნამუშევრები შეიძლება ნაპოვნი იქნას პიზაში, სან მატეოს ეროვნულ მუზეუმში, ლუკაში ვილა გვინიჯის ეროვნულ მუზეუმში, ლუკასთან ახლოს ვილა ბაზილიკაში სანტა მარია ასუნტას ეკლესიაში, რალეიში ჩრდილოეთ კაროლინას ხელოვნების მუზეუმში, კლივლენდის ხელოვნების მუზეუმში და ნიუ-იორკში მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმში.