iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ელ კაზოვსკი

ელ კაზოვსკი ( დ. 13 ივლისი, 1948, ლენინგრადი, რუსეთის სფსრ, საბჭოთა კავშირი — გ. 21 ივლისი, 2008, ბუდაპეშტი, უნგრეთი) — რუსეთში დაბადებული უნგრელი მხატვარი, გრაფიკოსი, სცენოგრაფი და კოსტუმების დიზაინერი. ელი თავისი დროის წამყვან მხატვრად ითვლება. მოგებული აქვს სმოჰაის პრიზი (1982), მუნკაჩის პრიზი (1989) და კოსუთის პრიზი (2002).

პირადი ცხოვრება
ელ კაზოვსკი 1948 წლის 13 ივლისს ლენინგრადში, საბჭოთა კავშირში დაიბადა. ელის დედა ირინა პუტილოვა ხელოვნებათმცოდნე იყო, მამა იეფიმ კაზოვსკი კი ფიზიკოსი. მისი მშობლები 1951 წელს განქორწინდნენ, რის შემდეგაც 1955 წელს ელის დედამ უნგრელ არქიტექტორზე კუი შკოდაზე იქორწინა, 1964 წლის ზაფხულში კი საცხოვრებლად უნგრეთში გადავიდნენ.

1964–1968 წლებში სწავლობდა რადნოტის საშუალო სკოლაში. 1977 წელს დაამთავრა უნგრეთის სახვითი ხელოვნების აკადემია. მისი მასწავლებლები იყვნენ ჯორჯ კადარი და კოკას იგნატუსი.

საჯარო კოლექციები
უნგრეტის ეროვნული გალერეა , ბუდაპეშტი, უნგრეთი
ლუდვიგის მუზეუმი - თანამედროვე ხელოვნები მუზეუმი, ბუდაპეშტი, უნგრეთი
თანამედროვე ხელოვნები მუზეუმი, დუნაუივაროში, უნგრეთი
ლოძის სამხატვრო მუზეუმი, ლოძი, პოლონეთი

ჯილდოები
სმოჰაის პრიზი (1982)
მუნკაჩის პრიზი (1989)
კოსუთის პრიზი (2002)
სლოვაკეთის აჯანყება (1848-1849)

სლოვაკეთის აჯანყება (1848-1849) — სლოვაკეთის აჯანყება (სლოვაკ. ) — 1848—1849 წწ. ბურჟუაზიულ-დემოკრატიული რევოლუცია სლოვაკეთში, ერთ-ერთი ევროპული რევოლუცია. აჯანყება გრძელდებოდა 1848 წ. სექტემბრიდან 1849 ნოემბრამდე.

აჯანყების მიზეზები
მიზეზები განპირობებული იყო უნგრეთის ხელისუფლების ზეწოლის შედეგად. ეს გამოსვლა იყო სლოვაკური ნაციონალური მოძრაობა, რომელიც ჩახშობილ იქნა უნგრეთის ხელისუფლების მიერ.

აჯანყებას მხარს უჭერდა ხორვატი მთავარი იოსიპ ელაჩიჩი
იოზეფ გებჩიკი

იოზეფ გებჩიკი (, 8 აპრილი 1912, პოლუვსიე, სლოვაკეთი — 18 ივნისი 1942, პრაღა, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხოსლოვაკიის არმიის როტმისტრი, ოპერაცია ”ანთროპოიდის” მონაწილე, ჩეხოსლოვაკიის სოციალისტური რესპუბლიკის ეროვნული გმირი.

ბიოგრაფია
დაიბადა ავსტრიულ-უნგრული იმპერიის სლოვაკურ ნაწილში, რომელიც შევიდა 1918 წელს ჩამოყალიბებულ ჩეხოსლოვაკიაში. თავდაპირველად 1920-ან წლებში ის სწავლობდა მჭედლობას, შემდეგ მან ისწავლა აგრეთვე, მესაათაეობა. 1927 წელს შევიდა უახლოესი ქალაქის კოვაროვის სავაჭრო სასწავლებელში.

1939 წლამდე მუშაობდა ჟილინას ქიმიურ ქარხანაში. 1939 წ. 4 ივნისს არალეგალურად გადალახა პოლონეთის საზღვარი, ხოლო შემდეგ გადავიდა საფრანგეთში, სადაც შევიდა უცხოური ლეგიონში. ივლისში გაგზავნილ იქნა საფრანგეთში საბრძოლველად, საიდანაც დამარცხების შემდეგ ევაკუირებულ იქნა დიდ ბრიტანეთში. ამის შემდეგ იოზეფი შედის საზღვარგარეთ მყოფ ჩეხოსლოვაკიის სამხედრო ძალებში, რომელიც დევნილობაში მყოფმა ედვარდ ბენეშმა ჩამოაყალიბა. ჩეშირის საგრაფოს კოლმონდელის ციხეში გაიარა სადესანტო მომზადება.

იან კუბიშთან ერთად, რომელსაც ჯერ კიდევ პოლონეთში ყოფნის დროს გაეცნო, შეიტანა განაცხადი ბრიტანეთის სპეცოპერაციის სამმართველოში. ორივე აიყვანეს ოპერაცია ანთროპოიდის ჩასატარებლად, რომელიც მომზადებული იყო ჩეხოსლოვაკიის დაზვერვის მე-2 განყოფილების მიერ ფრანტიშეკ მორავიცას საერთო ხელმძღვანელობით. ამასთანავე მათ უნდა მოეწოდებინათ ჩეხებისათვის, რომ არ დამორჩილებოდნენ ნაცისტებს. 1941 წლის 28-29 დეკემბრის ღამეს ისინი ორივე იქნა დესანტირებული ჩეხეთში. თავდაპირველად მათ ჩაატარეს საბოტაჟის აქცის პოლზენში, ხოლო 1942 წ. 27 მაისს მათ სცადეს გერმანიის რაიხის პროტექტორი ჩეხეთში რეინჰარდ ჰეიდრიჰის მკვლელობა, რომელიც 4 ივნისს გარდაიცვალა ჭრილობისაგან.

მკვლელობის შემდეგ, სხვა თანამებრძოლებთან ერთად, გებჩიკი თავს აფარებდა პრაღის წმ. კირილესა და მეთოდეს მართლმადიდებლური ეკლესიის საძვალეს, სანამ ისინი არ გასცა მოღალატე კარელ ჩუდრამ. 18 ივნისს გერმანელებმა ალყა შემოარტყეს ეკლესიას და დაიწყეს მისი შტურმი. დამცველები მამაცურად, დიდი თავგანწირვით იცავდნენ თავს რამდენიმე საათიოს განმავლობაში. 7 ჩეხოსლოვაკი პატრიოტი - იოსიფ გებჩიკი, იაროსლავ შვარცი, იან ხრუბი, იოზიფ ვალჩიკი, ადოლფ ოპალკა, იოზიფ ბუბლიკი და იან კუბიში - რამდენიმე ასეული გერმანელი ესესის ჯარისკაცისა და პოლიციელის წინაშე იდგა. როცა მდგომარეობა გახდა უიმედო, (გერმანელებმა აიღეს სარდაფი და მებრძოლებს ტყვია-წამალი თითქმის უთავდებოდათ), ეკლესიის ყველა დამცველმა, გარდა მძიმედ დაჭრილი კუბიშეკისა, თვითმკვლელობით დაასრულა სიცოცხლე. კუბიშეკი მოგვიანებით ჭრილობისგან გარდაიცვალა.

ხსოვნა
ომის შემდგომ ისინი გახდნენ სლოვაკეთის ეროვნული გმირები. გებჩიკის სახელი ჰქვია სამხრეთ სლოვაკეთში ერთ-ერთ რაიონს. მის სახელს ატარებს ქუჩა ბრატისლავაში და ქუჩას მისი მკვლელობის ადგილის სიახლოვეს.
ნ’გოლო კანტე

ნ’გოლო კანტე ( დ. 29 მარტი, 1991, პარიზი) — ფრანგი ფეხბურთელი, საფრანგეთის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ალ-იტიჰადის“ წევრი. საფრანგეთის ნაკრებმა მისი დახმარებით 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მოგება მოახერხა.

მიღწევები
საკლუბო
ლესტერ სიტი:(1)
პრემიერ ლიგა: 2015–16

ჩელსი:(6)
პრემიერ ლიგა (1): 2016–17
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (1): 2020–21
უეფა-ს ევროპა ლიგა (1): 2018–19
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (1): 2022
უეფა-ს სუპერთასი (1): 2021 ფინალისტი: 2019
ინგლისის ასოციაციის თასი (1): 2018 ფინალისტი: 2017
ინგლისის ლიგის თასის ფინალისტი: 2018–19, 2021–22

სანაკრებო
საფრანგეთი:(1)
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2018
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი: ფინალისტი: 2016
სერბთა რესპუბლიკის არქივები

სერბთა რესპუბლიკის არქივები — სერბთა რესპუბლიკის განათლებისა და კულტურის სამინისტროს ადმინისტრაციული ერთეული. არქივების სათაო ოფისი მდებარეობს ბანია-ლუკაში და აქვს რეგიონული ოფისები შემდეგ ქალაქებში: დობოი, ზვორნიკი, ფოჩა, სოკოლაცი და ტრებინიე. მისი მიზანია სერბეთის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე საარქივო მასალები მოაგროვოს, დაახარისხოს და შეინახოს. არქივები ასევე ჩართულია კვლევით პროექტებში, გამოფენებში და წიგნების ბეჭდვაში, ძირითადად საარქივო მეცნიერების, ისტორიის და კანონმდებლობის მიმართულებით. არქივები ფლობს 794 ფონდს და 35 კოლექციას, რომლებიც მოიცავს საუკუნიდან დღევანდელობამდე პერიოდს.
ბრიუსელის ტერაქტი (2016)

}მეტროსადგური მალბეკი, ბრიუსელი
|სახელი3 = თარიღი
|მონაცემი3 = 22 მარტი, 201608:00–09:11 (+01:00)
|სახელი4 = სამიზნე
|მონაცემი4 = სამოქალაქო პირები, სატრანსპორტო კვანძები
|სახელი5 = თავდასხმის ტიპი
|მონაცემი5 = თვითმკვლელი ტერორისტი, მასობრივი მკვლელობა
|სახელი6 = თავდასხმის იარაღები
|მონაცემი6 = აკ-47 თოფიაცეტონის პეროქსიდი (ასაფეთქებელი)შაჰიდის ქამარი
|სახელი7 = მსხვერპლი
|მონაცემი7 = 34 ჯამში(აქედან 3 ტერორისტი)
|სახელი8 = დაშავდა
|მონაცემი8 = 300(61 მძიმედ)
|სახელი9 = თავდამსხმელები
|მონაცემი9 = ისლამური სახელმწიფო

2016 წლის 22 მარტის თავდასხმა ყველაზე სისხლიანი ტერორისტული აქტი იყო ბელგიის ისტორიაში. ქვეყნის მთავრობამ 3-დღიანი ეროვნული გლოვა გამოაცხადა.

ისტორია
ბელგია აქტიური მონაწილეა მიმდინარე სამხედრო ოპერაციის ისლამური სახელმწიფოს წინააღმდეგ ერაყში. ბელგიას ასევე აქვს ყველაზე მეტი ერთ სულ მოსახლეზე უცხოელი მებრძოლი სირიაში, დაახლოებით 500 მებრძოლი გაემგზავრა სირიასა და ერაყში, 2016 წლის მონაცემებით. მებრძოლები ძირითადად ემიგრანტების შთამომავლები არიან. ბელგია მათ უწოდებს „კერა ჯიჰადის იდეოლოგიის“

ტერაქტამდე, რამდენიმე ისლამისტური ტერაქტების ჩამდენები წარმოიშვნენ ბელგიაში, ამიტომ ჩატარდა რიგი ანტიტერორისტული ოპერაციები. 2014 წლის მაისში, ტერორისტი, რომელიც დაკავშირებული იყო სირიის სამოქალაქო ომთან, დაესხა თავს ბელგიის ებრაულ მუზეუმს, ამ ტერაქტის დროს დაიღუპა ოთხი ადამიანი.

ინციდენტი
ბრიუსელის აეროპორტი
იყო ორი აფეთქება ბრიუსელის აეროპორტში ცოტა ხნის შემდეგ 08:00 ადგილობრივი დროით. „ “-მა შემდგომში დაადასტურა, რომ ყველა თანამშრომელი აღრიცხულია და არავის დაზიანება არ აქვს.

ხელისუფლებამ დროებით შეაჩერა ყველა საჰაერო მიმოსვლა აეროპორტში და მიმდინარეობს შიგნით ევაკუაციის სამუშაო. თავდაპირველი ინფორმაციით დაიღუპა 17 და სულ მცირე 35 ადამიანი დაშავდა.
სლოვაკები უნგრეთში

სლოვაკები უნგრეთში — მესამე უდიდესი ეთნიკური უმცირესობა უნგრეთში, რომაელთა და გერმანელების შემდეგ. 2001 წლის აღწერის მიხედვით, მათი საერთო რაოდენობა 17.692 ადამიანს აღწევდა, ისინი თავს უნგრელ სლოვაკებს უწოდებენ. საერთო რაოდენობა იმ ხალხის, რომელსაც შეუძლია საუბარი სლოვაკურად 56.107 ადამიანს აღწევს. უმცირესობათა ორგანიზაციების შეფასების თანახმად, დაახლოებით 100,000-110,000 სლოვაკური წარმოშობის ადამიანი ცხოვრობს უნგრეთში. აქედან გამომდინარე, სავარაუდოა, რომ უნგრეთის მოსახლეობის საერთო ჯამის 0.18%-დან 1.1%-მდე შეადგენენ სლოვაკები.

ისტორია
სლოვაკი ეროვნების ხალხის დღევანდელი უნგრეთის ტერიტორიაზე ჩასახლება თარიღდება შუა საუკუნეებით. მე-9, მე-10 საუკუნეში, სლოვაკებით დასახლებული ტერიტორიები გახდა ნაწილი დიდი მორავიის. ამის შემდეგ მე-9 საუკუნეში ეს ტერიტორია იყო შეყვანილი უნგრეთის სამთავროს შემადგენლობაში, საიდანაც უნგრეთის სამეფო გაჩნდა მე-10 საუკუნეში. მე-16 საუკუნეში, მოჰაჩის ბრძოლის შემდეგ, უუნგრეთის სამეფო გაიყო სამ ნაწილად და სლოვაკებით დასახლებული რეგიონის ძირითადი ნაწილი გახდა ჰაბსბურგის სამეფოს კონტროლირებად ტერიტორიად. მას შემდეგ, რაც ოსმალეთმა საბოლოოდ დამარცხდა მე-17 საუკუნის ბოლოს, ყველა ტერიტორია სლოვაკებით დასახლებული, შეტანილ იქნა ჰაბსბურგის სამეფოს შემადგენლობაში. ავსტრია-უნგრეთის მონაცემებით 1900 წელს აქ იყო 192.200 სლოვაკი დღევანდელი უნგრეთის ტერიტორიაზე (საერთო მოსახლეობის 2.8%). უნგრეთის აღწერის მონაცემებით 141.882 ადამიანი საუბრობდა სლოვაკურად 1920 წელს. ჩეხოსლოვაკურ-უნგრული მოსახლეობის გაცვლის შემდეგ, რომელიც ჩატარდა 1920 წელს და იგივე განმეორდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, როცა 73,000 სლოვაკი გადასახლებულ იქნა უნგრეთიდან სლოვაკეთში.
ანტონინ პანენკა

ანტონინ პანენკა ( დ. 2 დეკემბერი, 1948) — ჩეხი ფეხბურთელი. მან გაიტანა გადამწყვეტი პენალტი ევრო 1976-ის ფინალში, რომლითაც მოუტანა ევროპის ჩემპიონის ტიტული საკუთარ ნაკრებს და გახდა ტურნირის სიმბოლური გუნდის წევრი. მან პენალტი გაიტანა ცენტრში, მსუბუქი დარტყმით, ბურთის ჰაერში აგდებით. პენალტის გატანის ამ ტექნიკას კი პანენკას სახელი დაერქვა. 1980 წელს გახდა ჩეხოსლოვაკიის საუკეთესო ფეხბურთელი, ხოლო 1985 წელს — უეფა-ს თასების მფლობელთა თასის ბომბარდირი.

სანაკრებო სტატისტიკა
მიღწევები
საკლუბო
რაპიდი ვენა
ავსტრიის ჩემპიონი: 1981–82, 1982–83
ავსტრიის თასის მფლობელი: 1983, 1984, 1985
სანაკრებო
ჩეხოსლოვაკია
ევროპის ჩემპიონი: 1976

ინდივიდუალური
ჩეხოსლოვაკიის წლის ფეხბურთელი: 1980
ევროპის ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1976
ევროპის თასების მფლობელთა თასის საუკეთესო ბომბარდირი: 1984–85
 : 2014 (ნომინაციაში „ფეხბურთის ლეგენდები“)
კონკოლის ობსერვატორია

კონკოლის ობსერვატორია — ასტრონომიული ობსერვატორია ბუდაპეშტში, რომელსაც უნგრეთის მეცნიერებათა აკადემია მართავს. დაარსდა 1871 წელს, უნგრელი ასტრონომის — მიკლოს კონკოლი-ტეგის (1842–1916) მიერ, როგორც კერძო ობსერვატორია. იგი აქვეყნებს საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის მიერ დადგენილ საინფორმაციო ბიულეტენს ცვალებადი ვარსკვლავების შესახებ, რომელიც მოიცავს ნაშრომებს ცვალებად ვარსკვლავთა კველავასა და აღმოჩენებზე.
ფრუშკა-გორა

ფრუშკა-გორა, იზოლირებული ჭიუხი სერბეთის ავტონომიური ოლქის ვოევოდინისა და ხორვატიის ტერიტორიაზე. უმაღლესი წერტილებია: ცრვენი-ჩოტი — 539 მ, სტრაჟილოვო — 321 მ, ირიშკი-ვენაცი — 451 მ, ველიკი-გრადაცი — 471 მ.

პლიოცენის პერიოდში ჭიუხი იყო პანონიის ზღვის კუნძული.

1960 წელს აქ დაარსდა ამავე სახელწოდების ეროვნული პარკი, რომელიც 22 ჰა-ზეა გადაჭიმული და დაცულია უნიკალური ბუნებრივი და კულტურული ლანდშაფტი.

ფრუშკა-გორა სერბი ხალხის ისტორიული სასულიერო ცენტრია, აქ ადრე მდებარეობდა 30, 1941 წლისათვის კი - 17 მონასტერი.

ფრუშკა-გორის ფართოფოთლოვან ტყეში გვხვდება ირემი და შველი. ფრინველებიდან ბინადრობს თეთრი და შავი ყარყატი, ბეგობის არწივი, ბარი, ძერა და სხვა.

გალერეა
ბრაზაპოლისი

ბრაზაპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 661 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39,87 კმ²-ზე. ფართობი 367 688 კმ²-ია.
კონსოლასანი (მინას-ჟერაისი)

კონსოლასანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 727 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19,99 კმ²-ზე. ფართობი 86 388 კმ²-ია.
კრისტინა (მინას-ჟერაისი)

კრისტინა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 025 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 210 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32,79 კმ²-ზე. ფართობი 311 330 კმ²-ია.
დელფინ-მორეირა (მინას-ჟერაისი)

დელფინ-მორეირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 971 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19,51 კმ²-ზე. ფართობი 408 473 კმ²-ია.
დონ-ვისოზუ

დონ-ვისოზუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 994 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26,28 კმ²-ზე. ფართობი 113 921 კმ²-ია.
იტაჟუბა

იტაჟუბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 845 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 90 658 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 307,49 კმ²-ზე. ფართობი 294 835 კმ²-ია.
მარია-და-ფე

მარია-და-ფე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 258 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 216 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 70,06 კმ²-ზე. ფართობი 202 898 კმ²-ია.
მერმელოპოლისი

მერმელოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 277 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 968 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27,51 კმ²-ზე. ფართობი 107 902 კმ²-ია.
პარაიზოპოლისი

პარაიზოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 968 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 379 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 58,5 კმ²-ზე. ფართობი 331 238 კმ²-ია.
პარანგუსუ

პარანგუსუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 217 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25,62 კმ²-ზე. ფართობი 203 619 კმ²-ია.
პირანგინიუ

პირანგინიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 016 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 64,23 კმ²-ზე. ფართობი 124 803 კმ²-ია.
ვირჟინია (მინას-ჟერაისი)

ვირჟინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 945 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 623 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26,41 კმ²-ზე. ფართობი 326 515 კმ²-ია.
ვენსესლაუ-ბრასი

ვენსესლაუ-ბრასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 005 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24,91 კმ²-ზე. ფართობი 102 487 კმ²-ია.
პატრის ტალონი

პატრის ტალონი (; დ. 1 მაისი, 1958, დაგომეა) — ბენინის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ბენინის პრეზიდენტი 2016 წლის 6 აპრილიდან.

ცნობილია „ბამბის მეფის“ სახელით, რადგან მოღვაწეობს ბამბის ბიზნესში. პატრის ტალონი იყო მოქმედი პრეზიდენტის იაიი ბონის მხარდამჭერი. მან დააფინანსა მისი 2006 და 2011 წლის საპრეზიდენტო კამპანია. 2012 წელს ტალონმა მონაწილეობა მიიღო შეთქმულებაში, რომლის მიზანიც იყო პრეზიდენტის მკვლელობა. შეთქმულების გამოაშკარავების შემდეგ იგი საფრანგეთში გაიქცა. იგი შეიწყალეს 2014 წელს.

2016 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო ხმების 65 % და დაამარცხა მოქმედი პრემიერ-მინისტრი ლიონელ ზინსუ.
გიორგი ჩხაიძე

გიორგი ჩხაიძე (დ. 20 აგვისტო, 1981, ქუთაისი) — საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების მოთამაშე, პოზიციით მე-8 ნომერი.

საკლუბო კარიერა
საკლუბო დონეზე მოღვაწეობს საფრანგეთში, სადაც დღემდე ექვსი გუნდი გამოიცვალა. ეს გუნდებია:

სანაკრებო კარიერა
დღეისათვის გიორგი ჩხაიძეს საქართველოს ნაკრებში 86 კეპი აქვს მოხვეჭილი და 35 — ქულა მოპოვებული. 2002 წლის 3 თებერვალს, თბილისში საქართველო — ნიდერლანდების დაპირისპირებისას (სადაც საქართველომ 88 - 0 გაიმარჯვა) შედგა გიორგის დებიუტი, ის ამ დროს სულ რაღაც 19 წლის იყო. ჯამში ნაკრების მაისურით გატანილი აქვს 4 ლელო. 2003, 2007, 2011 და 2015 წლის მსოფლიო ჩემპიონატებზე გიორგი ჩხაიძე საქართველოს ღირსებას იცავდა.
OTP ბანკი

საბანკო ჯგუფი — ერთ-ერთი უმსხვილესი დამოუკიდებელი საფინანსო მომსახურების პროვაიდერი ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში, სრული საბანკო მომსახურებით კერძო, ფიზიკურ და იურიდიულ პირებისთვის. ჯგუფი მოიცავს დიდი შვილობილს, რომელიც გასცემს მომსახურების სფეროში უძრავი ქონების დაზღვევას, ფაქტორინგს, სალიზინგო და აქტივების მართვას, საინვესტიციო და საპენსიო ფონდებს. ბანკი ემსახურება კლიენტებს 9 ქვეყანაში, კერძოდ: უნგრეთში, სლოვაკეთში, ბულგარეთში, სერბეთში, რუმინეთში, ხორვატიაში, უკრაინაში, მონტენეგროსა და რუსეთში. ბანკების ყველა ბაზრები ატარებს განვითარების და ზრდის მაღალ პოტენციალს მომავალში.

დღესდღეობით ჯგუფს ჰყავს 36,000-ზე მეტი თანამშრომელი, რომელიც ემსახურება 13 მილიონ კლიენტს 1.500 ფილიალებში და ბანკის ელექტრონული არხების ყველა ბაზრებზე. კვლავ უდიდესი ბანკია უნგრეთში 25%-ზე მეტი წილით.

 ჯგუფი საქმიანობა დაიწყო 1949 წელს, როდესაც დაარსდა ბანკი, როგორც სახელმწიფო დანაზოგების კომერციული ბანკი. იყო (ეროვნული დანაზოგის ბანკი), რომელიც მიუთითებს, თუ რა იყო თავდაპირველი მიზანი ბანკის დაარსების. ბანკი გახდა საჯარო 1995 წელს, როდესაც სახელმწიფოს წილი საბანკო კაპიტალში შემცირდა. ამჟამად ბანკის ყველა წილი მფლობელობაშია კერძო და ინსტიტუციონალური ინვესტორების, რომლებიც უზრუნველყოფენ კომპანიის სტაბილური საკუთრების სტრუქტურას.

ისტორია
 ბანკის წინამორბედს ერქვა ეროვნული დანაზოგის ბანკი ( ბანკი), რომელიც დაარსდა 1949 წელს ქვეყნის მასშტაბით, როგორც სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული საბანკო პირი, რომელიც უზრუნველყოფს საცალო დეპოზიტების და სესხების მართვას. შემდგომ წლებში, მისი საქმიანობა და კომპეტენციის ფარგლები თანდათან გაფართოვდა. უპირველესყოვლისა, ის იყო უფლებამოსილი დადოს გარიგება უძრავი ქონების ოპერაციებში. მოგვიანებით, მისი როლი გაიზარდა, რომელიც თავაზობდა შიდა სავალუტო ანგარიშების და სავალუტო მომსახურებას.

1989 წლიდან, ბანკი მოქმედებდა, როგორც მრავალფუნქციური კომერციული ბანკი. გარდა ამისა, ბანკი აგრძელებდა წინა საცალო და მუნიციპალური საქმიანობას, ბანკი უფლებამოსილი იყო მოეთხოვა კორპორატიული სესხის ანგარიშები და დეპოზიტები, ასევე უზრუნველყო სესხებით და საბანკო მომსახურებით, საკორესპონდენტო საბანკო მომსახურებით და ექსპორტ-იმპორტის ოპერაციებით. 1990 წელს, ეროვნული დანაზოგის ბანკი გახდა საჯარო კომპანია, რომლის სააქციო კაპიტალი იყო 23 მილიარდი უნგრული ფორინტი.

 ბანკის პრივატიზაცია დაიწყო 1995 წელს, რომლის შედეგად 3 საჯარო შემოთავაზება ერთად დაინერგა და ბანკის აქციები განთავსდა ბუდაპეშტის საფონდო ბირჟაზე, ამით სახელმწიფოს საკუთრება ბანკში შემცირდა. ამჟამად ბანკი ძირითადად კერძო და ინსტიტუციონალური (ფინანსური) ინვესტორების საკუთრებაშია.

გალერეა
უნგრეთში
საზღვარგარეთ
როი კინი

როი კინი (; დ. 10 აგვისტო, 1971, კორკი) — ირლანდიელი საფეხბურთო მწვრთნელი, მიმომხილველი და ყოფილი პროფესიონალი ფეხბურთელი. ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ირლანდიელი მოთამაშე, რომელმაც მანჩესტერ იუნაიტედში თამაშისას (1993-2005) 17 ტიტული მოიგო. როი კინს ეროვნული ნაკრების მაისურით 1991-2005 წლებში 67 მატჩი აქვს ჩატარებული, სადაც 9 გოლის გატანა შეძლო.

18-წლიანი აქტიური კარიერის მანძილზე კინმა კობ რამბლერსში, ნოტინგემ ფორესტში, მანჩესტერ იუნაიტედში და სელტიკში ითამაშა. კინი მეტოქის საჯარიმოდან საკუთარ საჯარიმომდე მორბენალი ცენტრალური ნახევარმცველების კატეგორიას მიეკუთვნება, რომლის თამაშის სტილი ხისტი და აგრესიული მანერით ხასიათდებოდა. როი კინმა მნაჩესტერ იუნაიტედს 1997-2005 წლებში უკაპიტნა, მას შემდეგ რაც გუნდი ერიკ კანტონამ დატოვა. კარიერა კი 2006 წელს გლაზგოს სელტიკში დაასრულა, სადაც გუნდს ეროვნული დუბლის მოპოვებაში დაეხმარა.

როი კინმა ირლანდიის ნაკრებში 14 წელი ითამაშა, აქედან, მეტი წილი, როგორც კაპიტანმა. ეროვნულ გუნდთან ერთად კინი 1994 წლის აშშ-ის მუნდიალზე მოხვდა, სადაც ყველა შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. 2002 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატის მოსამზადებელი შეკრებიდან, კინი ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა — მიკ მაკ-კარტიმ სახლში გაუშვა, შეკრების დროს მომხდარი კონფლიქტის გამო, სადაც ერთმანეთს კინი და მაკ-კარტი დაუპირისპირდნენ.

კარიერის დასრულების შემდეგ მწვრთნელობა მალევე დაიწყო, მისი პირველი გუნდი სანდერლენდი გახდა, რომელიც 2006 წლის აგვისტოში კინის მისვლის დროს ინგლისის ჩემპიონატში (რანგით მეორე ლიგა) 23-ე პოზიციას იკავებდა. კინმა ჩემპიონატი მოიგო და გუნდი პრემიერლიგაში დაწინაურდა. სანდერლენდიდან ირლანდიელი 2008 წელს წავიდა და 2009 წელს კარიერა იფსვიჩ თაუნში განაგრძო, სადაც 2011 წლამდე იმუშავა, თუმცა იფსვიჩში კინმა იგივე შედეგი ვერ გაიმეორა. 2013 წელს როი კინი მარტინ ო’ნილმა ირლანდიის ნაკრებში სამუშაოდ მიიწვია და მისი ასისტენტობა შესთავაზა. კინის და ო’ნილის დუეტთან ერთად ნაკრებმა 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატზე შეძლო გასვლა და 2018 წლის რუსეთის მუნდიალის პლეი-ოფი ითამაშა.

ადრეული წლები
კინი ბალინდერი-პარკში, კორკის გარეუბანში მეიფილდში, მუშათა კლასის ოჯახში დაიბადა. მამამისი მორის კინი ტრიკოტაჟის ქარხანაში და ირლანდიური სტაუტის — მერფის ლუდსახარშში მუშაობდა. მისი ოჯახი სპორტთან დაკავშირებული იყო, კინის ბევრი ნათესავი ფეხბურთს კორკის ადგილობრივ გუნდებში თამაშობდა, მათ შორის როკმაუნტში. კინმა თამაში სწორედ ამ გუნდში დაიწყო, პარალელურად კი კრივს მისდევდა, სადაც პირველი 4 ბრძოლა ახალწვეულთა ლიგაში მოიგო. თუმცა უფრო იმედისმომცემი ფეხბურთში ჩანდა, სადაც როკმაუნტის სეზონის საუკეთესო მოთამაშედ დაასახელეს.

კინი ბავშვობაში სელტიკს და ტოტენჰემ ჰოტსპურს გულშემატკივრობდა, მისი საყვარელი ფეხბურთელები ლიამ ბრეიდი და გლენ ჰოდლი იყვნენ. თუმცა, თინეიჯერობის დროს მანჩესტერ იუნაიტედი და ამ გუნდის დიდი კაპიტანი — ბრაიან რობსონი მოსწონდა, რომელიც შემდეგში მისი გუნდელი გახდა.

მიღწევები
ინდივიდუალური
ფიფა-ს ასეული ( 100): 2004
კასპიის ოლქი

კასპიის ოლქი — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1841-1846 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — შემახა.

ისტორია
შეიქმნა ნიკოლოზ -ის ბრძანებით 1840 წლის 10 აპრილს, ხოლო ძალაში შევიდა 1841 წლის 1 იანვარს.
1841 წელს რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში მყოფი ამიერკავკასიის მხარე შედგებოდა შემდეგი მიწებისაგან: 1) ქართლი; 2) იმერეთი, გურია, სამეგრელო, სვანეთი, აფხაზეთი; 3) სომხეთის ოქი; 4) ჯარ-ბელქანის ოლქი; 5) შირვანის პროვინცია; 6) ყარაბაღის პროვინცია; 7) შაქის პროვინცია; 8) ტალიშის სახანო; 9) ბაქოს პროვინცია; 10) დარუბანდის პროვინცია; 11) ყუბანის პროვინცია; 12) სამურის ოკრუგი; 13) ტარკის საშამხლო; სახანოები: ავარიის, კიურა-კაზი-კუმის, მეხთულინის და ლეზგინთა მიწებისაგან. აღნიშნული ტერიტორია დაიყო საქართველო-იმერეთის გუბერნიად და კასპიის ოლქად.

კასპიის ოლქი 1841 წელს დაიყო 7 მაზრად:
შირვანის მაზრა (ადმ. ცენტრი — შემახა)
ყარაბაღის მაზრა (ადმ. ცენტრი — შუშა)
შაქის მაზრა (ადმ. ცენტრი — ნუხა)
ტალიშის მაზრა (ადმ. ცენტრი — ლენქორანი)
ბაქოს მაზრა (ადმ. ცენტრი — ბაქო)
დარუბანდის მაზრა (ადმ. ცენტრი — დარუბანდი)
ყუბის მაზრა (ადმ. ცენტრი — ყუბა)

კასპიის ოლქი გაუქმდა 1846 წლის 14 დეკემბერს.

კომენტარები
სერბული სამზარეულო

სერბული სამზარეულო — სერბეთის ტრადიციული სამზარეულოს ბევრი საერთო აქვს ბალკანეთის სხვა ქვეყნების სამზარეულოებთან, განსაკუთრებით ყოფილი იუგოსლავიის ქვეყნებთან. ეროვნულ კერძებად მიიჩნევა: პლესკავიცა (კოტლრტის ნაირსახეობა, რომელსაც მიირთმევენ პურთან და ყველთან ერთად), ჩევაპი (შემწვარი დაკეპილი ხორცი) და კარაგეორგიევი შნიცელი (ხორცის რულეტი). ეროვნული სასმელია - ბრენდი სლივოვიცა.

სხვა და სხვა იმპერიების გავლენით სერბული სამზარეულოში არის როგორც შუა აზიური ასევე ევროპული კულინარიის ელემენტები. მასზე ასევე დიდი გავლენა მოახდინა გლეხური ცხობის ტრადიციებმა. სერბული სამზარეულო გამოირჩევა ხორცის, ყველის და ფქვილის ნაწარმის ბალანსით. ბოლო პერიოდი სერბულმა დიასპორამ მათი სამზარეულოს პოპულარობა მთელი მსოფლიოს მასშტაბით გაზარდა.

სერბული ღვინოები: პროკუპაცი (წითელი ღვინო), რისლინგი (თეთრი ღვინო), სმედერევკა (თეთრი ღვინო), ტამიანიკა (წითელი ღვინო).