iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 408

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 408 მიღებულია 1977 წლის 26 მაისს, იგი განიხილავდა გენერალური მდივნის ანგარიშს გაეროს ძალების საქმიანობის შესახებ, რომლებიც მიზნად ისახავდნენ ძალების გაყოფის მონიტორინგს. საბჭომ აღნიშნა თავისი ძალისხმევა ახლო აღმოსავლეთში მდგრადი და სამართლიანი მშვიდობის დასამყარებლად, თუმცა ასევე გამოხატა შეშფოთება რეგიონში არსებული დაძაბული მდგომარეობის გამო.

რეზოლუციაში გადაწყდა, რომ მხარეებისათვის მოეწოდებინათ, რომ დაუყოვნებლივ შეესრულებინათ რეზოლუცია 338 (1973). ასევე, განახლდა დამკვირვებელთა ძალების მანდატი დამატებით 6 თვით — 1977 წლის 30 ნოემბრამდე. გარდა ამისა, რეზოლუციაში გენერალურ მდივანს სთხოვეს, აღნიშნული პერიოდის დასრულების შემდეგ წარმოედგინა ანგარიში არსებული მდგომარეობის შესახებ.

რეზოლუცია მიღებულია 12 ხმით, არავინ წინააღმდეგ; კენჭისყრაში არ მონაწილეობდნენ ბენინი, ჩინეთი და ლიბია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 407

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 407 მიღებულია 1977 წლის 25 მაისს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ განიხილა რეზოლუცია 402 (1976), გამოხატა შეშფოთება ლესოთოს მოსახლეობის მიმართ სამხრეთ აფრიკის მხრიდან რეზოლუციის დარღვევით განხორციელებული შევიწროების გაგრძელების გამო. ასევე აღიარა ის ტვირთი, რომელიც ლესოთოს დაეკისრა მას შემდეგ, რაც მან მიიღო გადაწყვეტილება არ ეცნო სამხრეთ აფრიკის მიერ გამოცხადებული „დამოუკიდებელი" ბანტუსტანი და ტრანსკეი.

საბჭომ შეაქო ლესოთოს მთავრობა ტრანსკეის არაღიარების შესახებ გადაწყვეტილების გამო. მან მხარი დაუჭირა ლესოთოში მისიის მიერ მომზადებულ ანგარიშს და გენერალური მდივნის კურტ ვალდჰაიმის მოწოდებას ლესოთოსთვის საერთაშორისო დახმარების შესახებ. რეზოლუციამ ასევე მოუწოდა გენერალურ მდივანს, დააკვირდეს სიტუაციას და მოახსენოს საბჭოს ნებისმიერი განვითარების შესახებ.

რეზოლუცია კენჭისყრის გარეშე მიიღეს.
ამერიკული კვარტლის ცხენის ასოციაცია

ამერიკული კვარტერ ცხენის ასოციაცია — საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც მდებარეობს ამარილოში, ტეხასი. ეძღვნება ამერიკული კვარტერ ცხენის დაცვას, გაუმჯობესებას და ჩანაწერების წარმოებას. ასოციაცია ანიჭებს ლიცენზიას მრავალ საკონკურსო ღონისძიებას და ინახავს ოფიციალურ რეესტრს. ორგანიზაცია ასევე განთავსებს ამერიკული კვარტერ ცხენის დიდების დარბაზსა და მუზეუმს და სპონსორობის საგანმანათლებლო პროგრამებს. ორგანიზაცია დაარსდა 1940 წელს ფორტ უორთში, ტეხასში, და ახლა მას ყავს თითქმის 234,627 წევრი, მათგან 32,000-ზე მეტი საერთაშორისოა.

ისტორია
ამერიკული კვარტერ ცხენის ასოციაციის შექმნის იდეა დაიბადა შეხვედრაზე,1940 წლის 15 მარტს ფორტ უორთში, ტეხასში. თავდაპირველი იდეა მოვიდა რობერტ მ. დენჰარდტის მიერ 1930-იან წლებში გამოქვეყნებული სტატიებიდან კვარტერ ცხენის ისტორიისა და მახასიათებლების შესახებ. სტატიაში სახელწოდებით "კვარტერ ცხენი მაშინ და ახლა" 1939 წლის ჟურნალში, დენჰარდტმა ასევე შესთავაზა, რომ ისინი, ვინც იყვნენ დაინტერესებულები ჯიშური რეესტრის ჩამოყალიბებით, შეხვედროდნენ ფორტ უორთში იდეის განსახილველად და იმედიანად, მოექცნენ ამ იდეაზე. დაახლოებით სამოცდახუთი ადამიანი შეიკრიბა ფორტ უორთში წინადადებების განსასახილველად, საბოლოო გადაწყვეტილება იყო ტეხასში არაკომერციული საფონდო ასოციაციის ჩამოყალიბება, რომელიც იქნებოდა რეესტრი. ოცდათექვსმეტმა ადამიანმა იყიდა აქციები საწყის შეხვედრაზე. აირჩიეს დირექტორთა საბჭო და ოფიცრები. პირველი ხუთი წლის განმავლობაში, იყო ერთადერთი რეესტრი ამერიკული კვარტერ ცხენებისთვის, თუმცა იყო უთანხმოებები იმის შესახებ, რომელი ცხენები უნდა ყოფილიყო რეგისტრირებული, ისევე როგორც იმის შესახებ, რამდენი არა-კვარტერ ცხენის მიღება უნდა ნებადართულიყო. სხვა დავები მოიცავდა იმ ფაქტს, რომ მხოლოდ აქციონერებს აძლევდა ხმის უფლებას, და ზოგი მეცხენეობა თვლიდა, რომ ეს მოწყობა ძალიან ცოტა ხელში ტოვებდა ძალიან ბევრ ძალაუფლებას. კიდევ ერთი სადავო საკითხი იყო რბოლა და ის, თუ როგორ უნდა მხარდაეჭირა ასოციაცია იმ მეცხენეობებისა და მფლობელების საჭიროებებს, რომლებიც არბენინებდნენ თავიანთ კვარტერ ცხენებს. სამივე ეს საკითხი ერთმანეთში იყო გადახლართული, რადგან რბოლის ინტერესები ასევე სურდათ მეტი ჯიშიანი ცხენის სისხლი დაემატებინათ კვარტერ ცხენისთვის, და ზოგი სარბოლო მეცხენეობა თვლიდა, რომ ძალიან შემზღუდველი იყო იმ გარე სისხლზე, რომლის მიღებაც იყო ნებადართული.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 242

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 242 მიიღეს 1967 წლის 22 ნოემბერს, ექვსდღიანი ომის შემდგომ. რეზოლუცია მიღებული იყო გაეროს წესდების მეექვსე თავის მიხედვით.
რეზოლუცია წარმოდგენილი იყო ბრიტანეთის ელჩის, ლორდ ქარადონის მიერ და ხუთი განხილული პროექტიდან იგი ერთ-ერთი იყო.

რეზოლუცია აღნიშნავს, რომ „ტერიტორიის ძალადობრივი გზით მიტაცება მიუღებელია“ და ხაზს უსვამს სამართლიანი და მდგრადი მშვიდობის უზრუნველყოფის აუცილებლობას ახლო აღმოსავლეთში, სადაც რეგიონის ყოველი სახელმწიფო უსაფრთხოდ იარსებებს.

ოპერაციული პუნქტი პირველი:
„ადასტურებს, რომ წესდების პრინციპების განხორციელება მოითხოვს ახლო აღმოსავლეთში სამართლიანი და მტკიცე მშვიდობის დამყარებას, რაც უნდა მოიცავდეს შემდეგი ორი პრინციპის განხორციელებას:“

ისრაელის შეიარაღებული ძალების გამოყვანა ტერიტორიებიდან, რომლებიც ოკუპირებულია ბოლო კონფლიქტის დროს;

ყველა პრეტენზიისა და საომარი მდგომარეობის შეწყვეტა, აგრეთვე ყველა რეგიონული სახელმწიფოს სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობისა და პოლიტიკური დამოუკიდებლობის პატივისცემა და აღიარება, და მათი უფლების უზრუნველყოფა, იცხოვრონ მშვიდობიანად, უსაფრთხო და საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში, თავისუფლები მუქარისა და ძალადობის აქტებისგან.

ეგვიპტე, იორდანია, ისრაელი და ლიბანი შევიდნენ მოლაპარაკებებში გაეროს სპეციალურ წარმომადგენელთან 242-ე რეზოლუციის განხორციელებასთან დაკავშირებით. 1967 წელს რეზოლუციის გაკიცხვის შემდეგ, სირიამ იგი „პირობითად“ მიიღო 1972 წლის მარტში. სირიამ ოფიციალურად მიიღო გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 338 — 1973 წლის იომ ქიფურის ომის დასრულებისას გამოცხადებული ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება, რომელმაც რეზოლუცია 242 მოიცვა.

1968 წლის 1 მაისს ისრაელის ელჩმა გაეროში უშიშროების საბჭოს გააცნო ისრაელის პოზიცია:
„ჩემმა მთავრობამ დაადასტურა თავისი თანხმობა უშიშროების საბჭოს რეზოლუციაზე, როგორც სამართლიანი და მტკიცე მშვიდობის დამყარების ხელშეწყობის საფუძველზე. ასევე, მაქვს უფლება კვლავ დავადასტურო, რომ მზად ვართ მივაღწიოთ შეთანხმებას თითოეულ არაბულ სახელმწიფოსთან რეზოლუციაში მოცემულ ყველა საკითხზე.“

რეზოლუცია 242 ითვლება, როგორც, ერთ-ერთი ყველაზე ფართოდ აღიარებულ რეზოლუციად არაბულ-ისრაელური კონფლიქტის კონტექსტში და საფუძვლად დაედო შემდგომ მოლაპარაკებებს მხარეებს შორის. ამ მოლაპარაკებებმა შედეგად მოიტანა ისრაელსა და ეგვიპტეს შორის სამშვიდობო ხელშეკრულება (1979 წელს), ისრაელსა და იორდანიას შორის სამშვიდობო ხელშეკრულება (1994 წელს), ასევე შეთანხმებები პალესტინელებთან — 1993 და 1995 წლებში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 333

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 333 მიღებულია 1973 წლის 22 მაისს, მას შემდეგ რაც საბჭომ კვლავ გაიმეორა წინა განცხადებები და დაადგინა, რომ აქამდე მიღებულმა ზომებმა ვერ უზრუნველყო „სამხრეთ როდეზიაში არსებული არალეგალური რეჟიმის“ დასრულება, საბჭომ დაგმო სამხრეთ აფრიკა და პორტუგალია სანქციების აღსრულებაში თანამშრომლობაზე უარის თქმისთვის და მოითხოვა სასწრაფო ქმედებები სანქციების სრული განხორციელებისთვის.

საბჭომ ასევე მოითხოვა იმ სახელმწიფოებისგან, რომლებსაც ჰქონდათ კანონმდებლობა, რომელიც შესაძლებელს ხდიდა როდეზიიდან იმპორტს, დაუყოვნებლივ გააუქმონ ეს კანონმდებლობა. გარდა ამისა, საბჭომ მოუწოდა სახელმწიფოებს, მიიღონ და აამოქმედონ კანონმდებლობა ყველა იმ პირის წინააღმდეგ, ვინც ცდილობს სანქციებისთვის გვერდის ავლას ან მათ დარღვევას შემდეგი გზებით:

სამხრეთ როდეზიიდან საქონლის იმპორტი;
ნებისმიერი საქონლის ექსპორტი სამხრეთ როდეზიაში;
საჭირო პირობების უზრუნველყოფა საქონლის ტრანსპორტირებისთვის სამხრეთ როდეზიაში და სამხრეთ როდეზიიდან;
ნებისმიერი ტრანზაქციის ან ვაჭრობის განხორციელება ან ხელშეწყობა, რამაც შეიძლება სამხრეთ როდეზიას მისცეს საშუალება;

რეზოლუცია ასევე ითხოვს, რომ სახელმწიფოებმა მოითხოვონ განსაკუთრებულად დეტალური ქვითრები (დასტური) იმ საქონელზე, რომელიც მიწოდებულია ქვეყნებში, რათა უზრუნველყონ, რომ ეს საქონელი არ გაიყიდოს ხელახლა როდეზიაში.

გარდა ამისა, რეზოლუცია მოუწოდებს სახელმწიფოებს, აკრძალონ თავიანთი სადაზღვევო კომპანიებისთვის ნებისმიერი საქონლის დაზღვევა, რომელიც სამხრეთ როდეზიისკენ არის მიმავალი.

რეზოლუცია მიღებულია 12 ხმით — არცერთის წინააღმდეგ; საფრანგეთმა, გაერთიანებულმა სამეფომ და შეერთებულმა შტატებმა თავი შეიკავეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 338

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 338 იყო მოკლე, სამსტრიქონიანი დოკუმენტი, რომელიც მიღებულია 1973 წლის 22 ოქტომბერს, იომ ქიფურის ომში ცეცხლის შეწყვეტის მოწოდებით — შეერთებული შტატებისა და საბჭოთა კავშირის ერთობლივი წინადადების საფუძველზე.

რეზოლუცია მიღებულია 14 ხმით, არავინ წინააღმდეგი, ხოლო ჩინეთმა კენჭისყრაში მონაწილეობა არ მიიღო.

რეზოლუცია განსაზღვრავდა, რომ ცეცხლის შეწყვეტა უნდა ამოქმედებულიყო რეზოლუციის მიღებიდან 12 საათის განმავლობაში, რომ გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 242 სრულად უნდა განხორციელებულიყო — „მისი ყველა ნაწილი“; და რომ დაუყოვნებლივ უნდა დაწყებულიყო მოლაპარაკებები ისრაელსა და არაბულ ქვეყნებს შორის.

მიუხედავად რეზოლუციის მიღებისა, საომარი მოქმედებები გაგრძელდა, რის გამოც უშიშროების საბჭომ მალევე მიიღო რეზოლუცია 339. საბოლოოდ, 1973 წლის 25 ოქტომბერს მიღებული რეზოლუცია 340 ეფექტურად დაასრულა ომი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 340

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 340 მიღებულია 1973 წლის 25 ოქტომბერს, იომ ქიფურის ომის მიმდინარეობისას.

ის მიიღეს მას შემდეგ, რაც უშიშროების საბჭოს აცნობეს, რომ წინა ორი რეზოლუცია — 338 და 339 — ვერ უზრუნველყოფდა საომარი მოქმედებების შეწყვეტას.

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 340-ში, საბჭომ კატეგორიულად მოითხოვა, რომ მებრძოლ მხარეებს დაუყოვნებლივ შეეწყვიტათ ცეცხლი და დაბრუნებულიყვნენ იმ პოზიციებზე, რომლებიც ეკავათ 1973 წლის 22 ოქტომბერს, გრინვიჩის დროით 16:50 საათზე.

საბჭომ ასევე

სთხოვა გენერალურ მდივანს, გაეზარდა გაეროს სამხედრო დამკვირვებლების რაოდენობა ცეცხლის შეწყვეტის ხაზის ორივე მხარეს.

დააარსა გაეროს გადაუდებელი ძალა , რომელიც უნდა შედგებოდეს გაეროს წევრი სახელმწიფოების სამხედრო პერსონალისგან, გარდა უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრი ქვეყნების მოქალაქეებისა.

სთხოვა გენერალურ მდივანს, 24 საათის განმავლობაში წარმოედგინა ანგარიში ამ ორი დებულების შესრულების შესახებ.

სთხოვა გენერალურ მდივანს, უწყვეტად წარმოედგინა ანგარიშები ამ რეზოლუციის, ასევე რეზოლუციების 338 და 339 შესრულების შესახებ, და მოუწოდა ყველა წევრ სახელმწიფოს, სრულად ითანამშრომონ აღნიშნული რეზოლუციების განხორციელებაში.

რეზოლუცია მიღებულია 14 ხმით არცერთის წინააღმდეგ. ჩინეთმა არ მიიღო მონაწილეობა.
პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახური

პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახური — საქართველოს სახელმწიფო უწყება, არ ექვემდებარება არცერთ ორგანოს და თანამდებობის პირს. სამსახურის ფუნქციებია: პერსონალურ მონაცემთა დაცვასთან დაკავშირებულ საკითხებზე კონსულტაციის გაწევა, პერსონალურ მონაცემთა დაცვასთან დაკავშირებული განცხადებების განხილვა, პერსონალურ მონაცემთა დამუშავების კანონიერების შემოწმება (ინსპექტირება), საქართველოში პერსონალურ მონაცემთა დაცვის მდგომარეობისა და მასთან დაკავშირებული მნიშვნელოვანი მოვლენების შესახებ ინფორმაციის საზოგადოებისთვის მიწოდება და მისი ცნობიერების ამაღლება, ფარული საგამოძიებო მოქმედებებისა და ელექტრონული კომუნიკაციის მაიდენტიფიცირებელ მონაცემთა ცენტრალურ ბანკში განხორციელებული აქტივობების კონტროლის სფეროში სამსახურის ფუნქციებია: საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 136-ე−138-ე მუხლებით
გათვალისწინებული საგამოძიებო მოქმედებების ზედამხედველობა, საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 143¹ მუხლის პირველი ნაწილით
გათვალისწინებული ფარული საგამოძიებო მოქმედების ზედამხედველობა/კონტროლი, ელექტრონული კომუნიკაციის მაიდენტიფიცირებელ მონაცემთა ცენტრალურ ბანკში
განხორციელებული აქტივობების კონტროლი. სამსახურის უფროსია ლელა ჯანაშვილი. პერსონალურ მონაცემთა სამსახური გაუქმდება 2026 წლის 2 მარტს.

ისტორია
2021 წლის 31 დეკემბერს საქართველოს პარლამენტმა 81 ხმით დაუჭირა მხარი სახელმწიფო ინსპეტორის სამასხურის გაუქმებას, რომლის ბაზაზეც შეიქმნა პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახური.

საერთაშორისო ურთიერთობები
2022 წელს სამსახურს მიენიჭა „ინფორმაციული კომისრების საერთაშორისო კონფერენციის“ დამკვირვებლის სტატუსი. ამავე წელს სამსახური გაწევრიანდა ევროპის საბჭოს „ხელოვნური ინტელექტის ექსპერტთა კომიტეტში“. 2023 წელს პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახურმა მოიპოვა „მონაცემთა დაცვის ევროპული საბჭოს“ (“”) დამკვირვებლის სტატუსი. სამსახური არის „მონაცემთა დაცვის საზედამხედველო ორგანოების ევროპული კონფერენციის“ აკრედიტირებული წევრი და 2023 წლიდან ატარებს მისი სამუშაო ჯგუფის კოორდინატორის სტატუსს. 2025 წელს სამსახურმა კონფერენციას ბათუმში უმასპინძლა. უწყების თანამშრომლები მონაწილეობენ „მონაცემთა დაცვის საზედამხედველო ორგანოების ევროპული კონფერენციის“ ერთ-ერთი სამუშაო ჯგუფის შეხვედრებში: „ევროპული საქმისწარმოების სამუშაო შეხვედრებში“. სამსახური 2023 წლიდან არის „პერსონალურ მონაცემთა დაცვის ორგანოთა ფრანკოფონიის ასოციაციის“ წევრი. 2024 წელს სამსახურმა თბილისში უმასპინძლა „ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპის პერსონალურ მონაცემთა დაცვის საზედამხედველო ორგანოების გაერთიანების“ კონფერენციას.

სამსახურის სტრუქტურა
სამსახურის უფროსის აპარატი;
საჯარო სექტორზე ზედამხედველობის დეპარტამენტი;
სამართალდამცავ ორგანოებზე ზედამხედველობის დეპარტამენტი;
კერძო სექტორზე ზედამხედველობის დეპარტამენტი;
გეგმური ინსპექტირების დეპარტამენტი;
ინფორმაციული ტექნოლოგიებისა და მონიტორინგის დეპარტამენტი;
ადმინისტრაციული და ეკონომიკური უზრუნველყოფის დეპარტამენტი;
იურიდიული დეპარტამენტი;
საერთაშორისო ურთიერთობების, ანალიტიკისა და სტრატეგიული განვითარების დეპარტამენტი;
საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტი.
ვილარ დე ონეკური

ვილარ დე ონეკური — საუკუნის პიკარდიელი არქიტექტორი, რომელიც საუკუნეში გახდა ცნობილი საფრანგეთის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში დაცული მისი ორიგინალური ნახატების ალბომის წყალობით.

გოთური ტაძრების მშენებლობაში მისი მნიშვნელოვანი როლის მიუხედავად, შუა საუკუნეების არქიტექტორი ხელოსნებს შორის ნაკლებად გამოირჩეოდა, ამიტომ მას არ ჰყავდა და არც შეიძლებოდა ჰყოლოდა ბიოგრაფი. უდიდესი პატივი იყო ქრონიკაში ან ადგილობრივ ქრონიკაში მოხსენიება. ამ მხრივ გამონაკლისს წარმოადგენს არქიტექტორ ვილარ დე ონეკურის ბიოგრაფია. 1935 წელს ხელოვნების ისტორიკოსმა ჰანს ჰანლოსერმა გამოაქვეყნა თავისი ნახატებისა და ესკიზების ალბომის ყოვლისმომცველი კვლევა. ეს ხელნაწერი უნიკალურია, რადგან ის წარმოადგენს საუკუნის პირველი ნახევრის გოთური არქიტექტორის დღიურს. ალბომის საფუძვლიანმა შესწავლამ ჰანლოსერს საშუალება მისცა, აღედგინა ამ დავიწყებული ოსტატის ბიოგრაფიის რეკონსტრუქცია.

მოღვაწეობა
ვილარისის დაბადების ზუსტი ადგილი უცნობია. შესაძლოა, ის ონეკურ-სიურ-ესკოს სოფლიდან ან კამბრეს ქალაქიდან ყოფილიყო. სავარაუდოდ, მან მშენებლობაში შეგირდად დაიწყო მუშაობა. მან განათლება მოგზაურობისა და სხვადასხვა ეკლესიის მშენებლობაში მონაწილეობის გზით გააღრმავა. ვილარისის ალბომი შეიცავს ტაძრის დეტალებისა და არქიტექტურული დეტალების დოკუმენტურ ჩანახატებს, რამაც საშუალება მოგვცა, აღგვედგინა მისი მოგზაურობის მარშრუტი კამბრეს, სენ-კვენტინის, შარტრის, მოს, ლაონის, რეიმსის და ლოზანის ქალაქებში. მისი მოგზაურობის ყველაზე შორეული წერტილი შესაძლოა სლოვაკეთის ქალაქი კოშიცე ყოფილიყო, რომელიც უნგრეთის გვირგვინის მიწების ნაწილი იყო. ალბომში მოხსენიებულია წმინდა ელისაბედის ტაძრის მშენებლობა ამ ქალაქში.

მოგზაურობიდან დაბრუნების შემდეგ, ვილარი სენ-კვენტინის მშენებელთა გილდიის მთავარი ოსტატი გახდა. ის იმ დროისთვის ძალიან ხანდაზმულ ასაკში გარდაიცვალა, დაახლოებით 1266 წელს. იმდროინდელი არქიტექტორები იშვიათად ცოცხლობდნენ სიბერემდე: ისინი სამშენებლო მოედნებზე ცივი ქარისგან, ეპიდემიური დაავადებებისგან, უსაფრთხოების ზომების არასათანადო ზომებისგან და სამშენებლო უბედური შემთხვევებისგან იტანჯებოდნენ.

ვილარ დე ონეკურის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ხელნაწერი ორმა მშენებელმა ან არქიტექტორმა განაგრძო. ბოლო გვერდზე, საუკუნის წარწერა აღნიშნავს, რომ ონეკურის ალბომი 40 ფურცელს შეიცავდა, რაც დღეს არსებულზე მეტია. 1666 წელს ალბომი ლუი -ის კარის ისტორიკოსის, ანდრე ფილიბიენის მფლობელობაში გადავიდა. 1795 წელს ხელნაწერი საფრანგეთის სახელმწიფო საკუთრება გახდა, როგორც ფრანგი რევოლუციონერების მიერ კონფისკებული კოლექციების ნაწილი. გოთური არქიტექტურისადმი ყურადღებისა და შესწავლის გაძლიერების პერიოდში, ხელნაწერის ნახატები საუკუნეში გამოქვეყნდა. 1935 წელს მკვლევარმა ჰანს ჰანლოსერმა გამოაქვეყნა ვილარ დე ონეკურის ალბომის პირველი ყოვლისმომცველი კვლევა.
ბარიონული მუხტი

ბარიონული მუხტი, ბარიონული რიცხვი (სიმბოლო: ) — ელემენტარული ნაწილაკების ერთ-ერთი მახასიათებელი. ბარიონული მუხტი ბარიონებისათვის ნულისაგან განსხვავდება, ხოლო ყველა დანარჩენ ნაწილაკისათვის ნულის ტოლია. ბარიონების ბარიონულ მუხტს ერთის ტოლად თვლიან, ანტიბარიონების ბარიონულ მუხტს – მინუს ერთის ტოლად. ელემენტარული ნაწილაკები, რომელთა ბარიონული მუხტის აბსოლუტური მნიშვნელობა ერთზე მეტი იქნებოდა, ჯერ არ არის აღმოჩენილი. ნაწილაკთა სისტემის ბარიონული მუხტი უდრის სისტემაში ბარიონთა და ანტიბარიონთა რიცხვებს შორის სხვაობას. კერპოდ, ატომთა ბირთვების ბარიონული მუხტი უდრის მათ მასურ რიცხვს. ბარიონული მუხტის მუდმივობის კანონი სრულდება ელემენტარული ნაწილაკების ყოველგვარი ურთიერთქმედებისას.
კოურჟიმი

კოურჟიმი — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ცენტრალური ბოჰემიის მხარეში. კოურჟიმი კოლინის რაიონში მდებარეობს. კოურჟიმის მუნიციპალიტეტში აგრეთვე ერთიანდება მოლიტოროვი. ქალაქის ისტორიული ცენტრი კარგად არის შემონახული და ჩეხეთის კულტურული ძეგლის სტატუსი აქვს.

სახელწოდება
სახელის წარმოშობასთან დაკავშირებით ორი ვერსია არსებობს. ერთი ვერსიით ქალაქის სახელწოდება, სხვა ახლოსმდებარე ქალაქების მსგავსად, პირადი სახელიდან წარმოიშვა და აქ ოდესღაც ცხოვრობდა ვინმე „კოურჟიმი“. მეორე ვერსიის თანახმად სახელი წარმოიშვა სიტყვიდან „კოურჟიტ“ („მოწევა“). სახელის წარმოშობის ამ ვერსიის მიხედვით ახლოს მდებარე მთაზე წვიმიან ამინდში ხშირად იცოდა კვამლის მსგავსი ნისლი, სწორედ ამიტომ სახელიც შესაბამისი შეურჩიეს.

გეოგრაფია
კოურჟიმი ქალაქ კოლინიდან დასავლეთით, დაახლოებით 15 კილომეტრში, ხოლო პრაღიდან აღმოსავლეთით 31 კილომეტრში მდებარეობს. ქალაქი ცენტრალური ელბას პლატოზეა გაშენებული. კოურჟიმში მიედინება მდინარე ვიროვკა.

კოურჟიმში მდებარეობს ევროპის ასტრონომიული ცენტრი. ამის აღსანიშნავად ქალაქში სპეციალური მონუმენტია დადგმული. ის ასტრონომიული გამოთვლებისთვის გამოიყენება. მაგალითად ამ ადგილს იყენებენ ჩეხეთში ცენტრალური ევროპის დროის სარტყლის ათვლის წერტილად და მზის ჩასვლა-ამოსვლის დროის დასადგენად.

ისტორია
კოურჟიმი ისტორიულ წყაორებში პირველად 1261 წელს, მეფე ოტოკარ -ეს სიგელშია ნახსენები. აქ სამეფო ქალაქი სავარაუდოდ მეფე ვაცლავ -მა დააარსა 1223 წლიდან 1 250 წლამდე პერიოდში. საუკუნის დასასრულსა და საუკუნის დასაწყისში ქალაქი საკმაოდ განვითარდა და გამდიდრდა. საუკუნის ბოლოს კოუჟიმში უკვე 2 000 ადამიანი ცხოვრობდა.

კოურჟიმისთვის კატასტროფის ტოლფასი იყო ოცდაათწლიანი ომი. ამ ომის შემდეგ ქალაქმა ძველი დიდება და მნიშვნელოვანი ქალაქის სტატუსი დაკარგა. მოსახლეობა 75%-ით შემცირდა და 1740 წლამდე ქალაქმა ყველანაირი პრივილეგია დაკარგა. ეს პრივილეგიები კოურჟიმს კარლ -ემ დაუბრუნა.

წმინდა სტეფანეს ეკლესია საუკუნის მეორე ნახევრით თარიღდება. ის ადრეული გოტიკური არქიტექტურის თვალსაჩინო ნიმუშია.
ქალაქის სასაფლაოზე მდგარი სამრეკლო 1525 წელს აშენდა და 1770 წელს იტალიელმა ხუროთმოძღვარმა ფილიპომ ააგო. დღევანდელი სახით კი საუკუნის დასაწყისში აღადგინეს. სასაფლაო და აქ არსებული წმინდა სამების ტაძარი 1591 წელს დაარსდა.

კოურჟიმის გალავანი - საუკუნეებშია აგებული. გალავანი ქალაქს აკრავს და მისი სიგრძე 1250 მეტრია. გალავნის გარდა შემორჩენილია აქ ძველად არსებული ოთხი კარიბჭიდან ერთ-ერთი, რომელსაც პრაღის კარიბჭე ეწოდება. იგი საუკეთესოდ შემონახულ გოტიკური სტილის ქალაქის კარიბჭედ ითვლება ჩეხეთში.

კოურჟიმის ღია ცის ქვეშ არსებული მუზეუმი - საუკუნეების ხალხური არქიტექტურის სხვადასხვა ნიმუშებს წარმოადგენს. მუზეუმს კოლინის რეგიონალური მუზეუმი მართავს.

ცნობილი ადამიანები
თეოდორ კესლი (1886–1969) — იურისტი და კომპოზიტორი
ფრანტიშეკ კისელა (1881–1941) — მხატვარი
ფრანტიშეკ ვეიდოვსკი (1849–1939) — ზოოლოგი
ევჟენ ლინჰარტი (1898–1949) — არქიტექტორი და დიზაინერი
ჰუბერტ ვესელი (1842–1914) — პოლიტიკოსი, ქალაქი მერი და საიმპერატორო საბჭოს წევრი

ფოტოგალერეა
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 377

გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია 377, რომელიც მიიღეს 1975 წლის 22 ოქტომბერს, ეხებოდა დასავლეთ საჰარაში არსებულ მდგომარეობას. საბჭომ დაადასტურა გენერალური ასამბლეის ბოლოდროინდელი მუშაობა და აღნიშნა ესპანეთის მუდმივი წარმომადგენლის წერილი. შემდეგ საბჭომ გამოიყენა გაეროს ქარტიის 34-ე მუხლი, რათა მოეთხოვა გენერალური მდივნისგან დაუყოვნებლივ დაწყებულიყო კონსულტაციები დაინტერესებულ და შეწუხებულ მხარეებთან და რაც შეიძლება მალე მოეხსენებინა უსაფრთხოების საბჭოსთვის შედეგების შესახებ.

საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ არ სურდა ზიანი მიეყენებინა რომელიმე მოლაპარაკებისთვის, რომელსაც გენერალური ასამბლეა შეიძლება განეხორციელებინა, და მოუწოდა დაინტერესებულ და შეწუხებულ მხარეებს გამოენახათ თავშეკავება და ზომიერება.

ხმის მიცემის შესახებ დეტალები არ იყო მოცემული, გარდა იმისა, რომ ის „მიიღეს კონსენსუსით“.

რეზოლუცია მიიღო მაროკომ დასავლეთ საჰარაზე შეჭრისა და ქვეყნისთვის მიერთების ფონზე, ესპანეთის მიერ ტერიტორიის მიტოვების შემდეგ. გაეროსმა უარყო ამ მოთხოვნის აღიარება. საბჭომ დაადასტურა გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 1514-1960 წლის 14 დეკემბრისა და ყველა სხვა რეზოლუცია ამ ტერიტორიის შესახებ.
კვადროპედალიზმი

კვადროპედალიზმი, ან ოთხფეხზე სიარული — ხმელეთზე გადაადგილების (ლოკომოციის) ფორმა, რა დროსაც ოთხფეხა ცხოველები (ისევე როგორც ჩოქელები, რომლებიც ძირითადად ამ გზით დადიან) გადასაადგილებლად ოთხივე კიდურს (ფეხს) იყენებენ.

ცხოველებს ან მანქანებს, რომლებიც ჩვეულებრივ ინარჩუნებენ ოთხფეხა პოზიციას და ოთხივე კიდურის გამოყენებით გადაადგილდებიან, „კვადროპედები“ ეწოდებათ (ლათინურიდან „ოთხი“ და , „ფეხი“). კვადროპედების უმრავლესობა ხმელეთის ხერხემლიანებია, მათ შორის — ძუძუმწოვრები და ქვეწარმავლები, თუმცა ზოგიერთი მათგანი ძირითადად წყლის ბინადარია, მაგალითად, კუები, ამფიბიები და ფარფლფეხიანები.

2005 წლის ივლისში, თურქეთის ერთ-ერთ სოფელში, მეცნიერებმა ხუთი დედმამიშვილი აღმოაჩინეს, რომლებმაც ბუნებრივად ისწავლეს ხელებსა და ფეხებზე სიარული (ოთხზე სიარული). შიმპანზეებისგან განსხვავებით, რომლებიც თითის სახსრებზე გადაადგილდებიან, ულასების ოჯახი ხელისგულებზე გადაადგილდებოდა, რაც მათ თითების მოქნილობის შენარჩუნების საშუალებას აძლევდა.

გალერეა
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 378

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 378 მიიღეს 1975 წლის 23 ოქტომბერს. რეზოლუცია განიხილავდა გენერალური მდივნის მოხსენებას და აღნიშნავდა ახლო აღმოსავლეთში ვითარების განვითარებას. გენერალურმა მდივანმა იმ დროს მშვიდობის ძიების ნებისმიერი შენელება განსაკუთრებით საშიშად მიიჩნია და მოუწოდა სიტუაციის მოგვარებისკენ, კერძოდ, 338-ე რეზოლუციაში მოცემული გეგმის ადაპტაციის გზით.

ამის გათვალისწინებით, საბჭომ მოუწოდა ყველა დაინტერესებულ მხარეს დაუყოვნებლივ შეესრულებინა 338-ე რეზოლუცია, გაეროს საგანგებო ძალების მანდატი კიდევ ერთი წლით, 1976 წლის 24 ოქტომბრამდე გაახანგრძლივა და გენერალურ მდივანს სთხოვა, იმავე წლის ბოლოს სიტუაციის შესახებ კიდევ ერთი ანგარიში წარედგინა. საბჭომ ასევე გამოთქვა იმედი, რომ ძალები შენარჩუნდება „მაქსიმალური ეფექტურობითა და ეკონომიურობით“.

რეზოლუცია 13 ხმით მიიღეს; ჩინეთმა და ერაყმა კენჭისყრაში მონაწილეობა არ მიიღეს.
ხათუნა რაზმაძე

ხათუნა რაზმაძე (დ. 5 ივლისი, 1974) — ქართველი პედაგოგი, მათემატიკის მასწავლებელი, 2021 წლის მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს მფლობელი. დაწყებითი განათლების მენტორი სპეციალისტი და სასწავლო რესურსების ავტორი (1-ლი და 2-ე კლასების, 2023 წელს გრიფმინიჭებული სახელმძღვანელოების „მე მიყვარს მათემატიკა“ ავტორი და რედაქტორი). ორგანიზაცია „ჰეი“-ის დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. იგი მუშაობდა წმ. გიორგის სახელობის საერთაშორისო სკოლაში, ამჟამად კი ბრიტანულ-ქართულ აკადემიაში ასწავლის და პარალელურად აქტიურადაა ჩართული სხვადასხვა საგანმანათლებლო და სამეცნიერო პროექტში.

კარიერა
რაზმაძე მუშაობს წმ. გიორგის სახელობის საერთაშორისო სკოლაში მათემატიკის მასწავლებლად და ამავე სკოლის დაწყებითი საფეხურის მათემატიკის კათედრის კოორდინატორად.

ის უძღვება მათემატიკურ საშაბათო სკოლას , სადაც ატარებს ინტეგრირებულ სასწავლო კურსს მათემატიკაში, წიგნიერებასა და ლოგიკაში, გაჯერებულს არაფორმალური განათლების ელემენტებით.
არის გრიფმინიჭებული სახელმძღვანელოს თანაავტორი (ქართული ენა და ლიტერატურა).

საზოგადოებრივი საქმიანობა
რაზმაძე სისტემატიურად ატარებს ტრენინგებს, სამოტივაციო შეხვედრებს და პედაგოგთა სემინარებს. ასევე დისტანციურად ასწავლის მათემატიკას და ლოგიკას საქართველოს ფარგლებს გარეთ მცხოვრებ ქართველ მოსწავლეებს.