სკარინუ

სკარინუ — სოფელი კვიპროსში, ლარნაკის რაიონში. იგი მდებარეობს კოფინუდან დასავლეთით 4 კილომეტრში, უშუალოდ ნიქოზია-ლიმასოლის ავტომაგისტრალის ჩრდილოეთით.

სოფელი გაშენებულია ბორცვების კალთებზე, სადაც დომინანტური ნაგებობაა პანაგია ი ოდიგიტრიის ეკლესია. მისი სახლები აშენებულია ადგილობრივი ქვით და დიდწილად ინარჩუნებს ტრადიციულ არქიტექტურას.

ისტორია
ტრადიციის თანახმად, სოფელმა სახელი შუა საუკუნეების პერიოდში მიიღო. ძველ რუკებზე იგი მონიშნულია როგორც „“, მაგრამ ასევე როგორც „. “ სადაც ასო „“ ნიშნავს „წმინდას“. არ არსებობს დაზუსტებული ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ რომელი წმინდანის სახელია ეს (შესაძლოა იყოს წმინდა კარიტონი), რადგან ფრანკთა ბატონობის ხანაში სახელი არასწორად იყო ციტირებული. შესაძლებელია, რომ სოფლის თავდაპირველი სახელი მიანიშნებდეს ბიზანტიური ეპოქის რომელიმე წმინდანზე, მაგალითად, წმინდა კარიტონზე. სხვა მოსაზრებით, სოფლის სახელი სათავეს იღებს პირველი მოსახლის სახელიდან ან მისი დამახასიათებელი ნიშნიდან ვარაუდობენ, რომ მას ერქვა სკარინოსი (რაც ნიშნავს მწყემსს, რომელსაც ფარა საძოვარზე ღამით გამოჰყავდა). ორივე ვერსია მიუთითებს იმაზე, რომ სოფელი, სავარაუდოდ, ფრანკთა ბატონობამდე, ბიზანტიურ ხანაში დაარსდა. 1946 წლის მონაცემებით, ეს რიცხვი 411-მდე გაიზარდა, რომელთაგან 408 ბერძენი მართლმადიდებელი ქრისტიანი იყო. 1960 წელს, კვიპროსის დამოუკიდებლობის წელს, მოსახლეობა შეადგენდა 298 ადამიანს, რომელთაგან თითქმის ყველა (296) ბერძნულ თემს მიეკუთვნებოდა.

კვიპროსის მოსახლეობის ბოლო, 2021 წლის აღწერის მიხედვით, სოფელში 413 ადამიანი ცხოვრობს.

ღირსშესანიშნავი ადგილები
წმინდა გიორგის სამლოცველო
სამლოცველო აშენებულია დასახლების სახლებს შორის. ეს არის პატარა და უბრალო ნაგებობა, რომელიც 1950 წლამდე გოგონათა სკოლად გამოიყენებოდა.

მას შემდეგ, რაც სკოლა სხვა შენობაში გადავიდა, სოფლის ძველი ეკლესია კი დაინგრა, მთელი საეკლესიო ინვენტარი გადმოიტანეს წმინდა გიორგის სამლოცველოში, რომელიც მანამდე ცარიელი იყო.

ამ სამლოცველოს შესახებ ცნობები 1785 წლიდან არსებობს, როდესაც საეკლესიო საბჭოების ანგარიშებში ეკლესიის ეკონომიკური მდგომარეობაა შეფასებული.

წმინდანისადმი მიძღვნილი ხატი საუკუნეშია შესრულებული და მოთავსებულია სპეციალურ კანკელზე.

მოციქულ ლუკას სამლოცველო
მოციქულ ლუკას სამლოცველო მდებარეობს სოფლის სამხრეთ მხარეს, პატარა ხეობაში. იგი ნაგებია ადგილობრივი მოპოვებული ქვით. ნაგებობა ძალიან პატარა და მარტივია, კრამიტის სახურავით. სამრეკლო ხისაა და საკმაოდ სადა. ძველი კანკელი დანგრეული იყო და ახლახან ახლით ჩაანაცვლეს.

ფსალმუნები და დასაჯდომები ასევე ახალი დამზადებულია. სამლოცველოს სამხრეთ კედელზე შეგიძლიათ იხილოთ მოციქულ ლუკას გამოსახულება.

პანაგია ი ოდიგიტრია
ეს არის სოფლის ცენტრალური ეკლესია. მისი მშენებლობა მოსახლეობამ 1950 წელს დაიწყო და 1953 წელს დაასრულა. ადრე აქ სხვა ეკლესია იდგა, რომელიც დაანგრიეს.

ეკლესია არის ერთნავიანი, გუმბათოვანი. მისი ტევადობა 400-დან 450 ადამიანამდეა. კანკელი მოჩუქურთმებულია და დამზადებულია კაკლის ხისგან ლიმასოლელი ხელოსნის მიერ. მანვე დაამზადა კაკლის ხისგან საყდარი და საკურთხეველი.

1985 წელს ეკლესიაში დაიწყო კედლის მხატვრობით მორთვა. აფსიდი გაფორმებულია „პლატიტერას“ (ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელი) ფრესკებით. ცენტრალურ აფსიდზე გამოსახულია პანტოკრატორი (ყოვლისპყრობელი), წმინდა დიმიტრი და წმინდა ფანურიოსი. ეკლესიის სამხრეთ მხარეს არის მოციქულ ანდრიას ფრესკა, ხოლო დასავლეთ მხარეს მთავარანგელოზების, გაბრიელისა და მიქაელის ფრესკები. ეკლესიის ფსალმუნები ხისაა, ახალი დამზადებული და მოჩუქურთმებული. ასევე არის ორი სამრეკლო: ერთი ეკლესიის ჩრდილოეთ მხარეს, მეორე კი სამხრეთით.

ღვთისმშობლისადმი მიძღვნილი ხატი ანტიკურია. იგი ხეზე გავრცელებულმა მავნებელმა თითქმის გაანადგურა, თუმცა ხატმწერმა მისი გადარჩენა შეძლო.