აბელარდო მონტალვო

აბელარდო მონტალვო ალვეარი (; დ. 13 მარტი, 1876, გუაიაკილი, ეკვადორი — გ. 1 დეკემბერი, 1950, კიტო) — ეკვადორელი პოლიტიკოსი, ეკვადორის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1933 წლის 17 ოქტომბრიდან 1934 წლის 31 აგვისტომდე. 1907 წლის დეკემბერში იგი კიტოს მერად აირჩიეს, თანამდებობას 1908 წლის 1 იანვრიდან 31 დეკემბრამდე იკავებდა.

პირადი ცხოვრება
აბელარდო მონტალვო ალვეარი 1876 წლის 13 მარტს კიტოში დაიბადა. მონტალვომ იურის დოქტორის ხარისხი მიიღო კიტოს უნივერსიტეტში. ის დაქორწინებული იყო მატილდე სუარეს იტურალდეზე და მათ ჰყავდათ რამდენიმე შვილი, მათ შორის აიდა, ფაბიოლა და მარია ჰელენა მონტალვო სუარესები. მონტოლივო კათოლიკე ქრისტიანი იყო. მან ცხოვრების უმეტესი ნაწილი კიტოში გაატარა და ცნობილი იყო იურიდიული მეცნიერებითა და მოზომილი პოლიტიკური სტილით.

ხუან მონტალვო 1889 წლის 17 იანვარს საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში, ხანგრძლივი ავადმყოფობის (პლევრიტი/პნევმონია) შემდეგ გარდაიცვალა. მისი დაკრძალვის ცერემონია ეკვადორის სახელმწიფომ დააფინანსა და პანაშვიდი გაიმართა პარიზში, სან-ფრანცისკო დე სალეს ეკლესიაში. ხუთი თვის შემდეგ მისი ნეშტი საფრანგეთიდან ეკვადორში გადაასვენეს.

განათლება და პოლიტიკური კარიერა
მონტალვო იყო ეკვადორის რადიკალური ლიბერალური პარტიის წევრი, რომლის სახელითაც აირჩიეს დეპუტატად, მოგვიანებით კი სენატორად პიჩინჩის პროვინციიდან. მონაწილეობდა 1906 წლის დამფუძნებელ საკონსტიტუციო კონვენციაში. 1908-1911 წლებში ეკავა ეკვადორის დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარის თანამდებობა.

პოლიტიკური საქმიანობის გარდა, იყო სამართლის პროფესორი ეკვადორის ცენტრალურ უნივერსიტეტში და მეხიას ეროვნული კოლეჯის რექტორი.

პრეზიდენტობა
მონტალვო პრეზიდენტი გახდა მას შემდეგ, რაც მისი წინამორბედი ხუან დე დიოს მარტინეს მერა პრეზიდენტად აირჩიეს, თუმცა კონგრესს მასთან ურთიერთობა არ სურდა და დაბლოკა. კონგრესმა მარტინეს მერას ორჯერ სთხოვა გადადგომა, თუმცა მან უარი თქვა. შემდეგ კონგრესმა მარტინეს მერას მიერ არჩეული მინისტრები დააცენზურა, რომელთაგან ერთ-ერთი აბელარდო მონტალვო იყო.

მარტინესმა კონგრესის გასანეიტრალებლად რამდენიმე ახალი მინისტრის შერჩევა დაიწყო. დეპუტატთა პალატამ მარტინეს მერა მთავრობის დამხობისა და დიქტატურის დამყარების მცდელობაში დაადანაშაულა. თანამდებობიდან გადაყენების მოლოდინში, პრეზიდენტმა ხუან დე დიოს მარტინეს მერამ აბელარდო მონტალვო შინაგან საქმეთა მინისტრად დანიშნა, რათა კონსტიტუციური ჩარჩოების ფარგლებში აღმასრულებელი ხელისუფლება განემტკიცებინა. სენატმა შემდგომში მარტინესი იმპიჩმენტით გაათავისუფლა და მისი შინაგან საქმეთა მინისტრი, აბელარდო მონტალვო მოვალეობის შემსრულებლად დანიშნა.

აბელარდო მონტალვო პრეზიდენტობის დროს ეკვადორმა აქტიური დიპლომატიური ურთიერთობები შეინარჩუნა უცხო ქვეყნების მთავრობებთან და მასპინძლობდა კიტოში უცხოელი ელჩების, დიპლომატიური წარმომადგენლებისა და საკონსულო თანამდებობის პირების. მიუხედავად იმისა, რომ მონტალვო სახელმწიფო ვიზიტებს არ ახორციელებდა საზღვარგარეთ, მისი ადმინისტრაცია სხვა ქვეყნებთან თანამშრომლობას საგარეო საქმეთა სამინისტროს მეშვეობით აგრძელებდა, რომელსაც სხვადასხვა დროს ხელმძღვანელობდნენ ისეთი მინისტრები, როგორიცაა ხოსე გაბრიელ ნავარო 1933–1934 წლებში. ეკვადორის მთავრობა იღებდა ელჩებს და დიპლომატიურ დელეგაციებს მეზობელი სახელმწიფოებიდან, მათ შორის კოლუმბიიდან და პერუდან, ასევე კიტოში აკრედიტებული ევროპული და ჩრდილოეთ ამერიკის მისიებიდან, რაც ხელს უწყობდა მოლაპარაკებებს ვაჭრობაზე, სასაზღვრო საკითხებსა და ორმხრივ თანამშრომლობაზე. ეკვადორსა და პერუს შორის ურთიერთობები დაძაბული იყო ტერიტორიული დავების გამო, თუმცა პერუელი დიპლომატები კიტოში მოლაპარაკებებისა და ხელშეკრულებების განხილვის მიზნით მაინც ჩავიდნენ. ამ პერიოდში ეკვადორი ასევე აგრძელებდა შეთანხმებებს დიპლომატიური ნოტებისა და უცხო ქვეყნების წარმომადგენლობებთან ოფიციალური მიმოწერის გზით, რითაც საფუძველი ჩაუყარა მომავალ კომერციულ და პოლიტიკურ თანამშრომლობას.