საერთაშორისო საბანკო ანგარიშის ნომერი

საერთაშორისო საბანკო ანგარიშის ნომერი — საერთაშორისოდ შეთანხმებული სისტემა, რომელიც გამოიყენება ეროვნული საზღვრების მიღმა საბანკო ანგარიშების იდენტიფიცირებისთვის, რათა გაადვილდეს საზღვრისპირა ტრანზაქციების კომუნიკაცია და დამუშავება ტრანსკრიფციის შეცდომების შემცირებული რისკით. უნიკალურად ახდენს კლიენტის ანგარიშის იდენტიფიცირებას ფინანსურ ინსტიტუტში. თავდაპირველად იგი მიღებულ იქნა საბანკო სტანდარტების ევროპული კომიტეტის მიერ და 1997 წლიდან, როგორც საერთაშორისო სტანდარტი 13616 სტანდარტის საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ. ამჟამინდელი ვერსიაა 13616:2020, რომელიც ოფიციალურ რეგისტრატორად მიუთითებს მსოფლიო ბანკთაშორისი ფინანსური ტელეკომუნიკაციების საზოგადოებაზე . თავდაპირველად შემუშავებული ევროკავშირის ფარგლებში გადახდების გასაადვილებლად, იგი დანერგილია ევროპის ქვეყნების უმეტესობისა და მსოფლიოს სხვა ნაწილების მრავალი ქვეყნის მიერ, ძირითადად ახლო აღმოსავლეთსა და კარიბის ზღვის აუზში . 2024 წლის ივლისისთვის, ნუმერაციის სისტემას 88 ქვეყანა იყენებდა.

 შედგება 34-მდე ასო-ციფრული სიმბოლოსგან, რომელიც მოიცავს ქვეყნის კოდს, ორ საკონტროლო ციფრს და რიცხვს, რომელიც მოიცავს ადგილობრივი საბანკო ანგარიშის ნომერს, ფილიალის იდენტიფიკატორს და პოტენციურ მარშრუტიზაციის ინფორმაციას. საკონტროლო ციფრები საშუალებას იძლევა შემოწმდეს საბანკო ანგარიშის ნომერი, რათა დადასტურდეს მისი მთლიანობა ტრანზაქციის გაგზავნამდე.

წინაისტორია
-მდე, საბანკო ანგარიშის იდენტიფიკაციის განსხვავებული ეროვნული სტანდარტები (მაგ., ბანკი, ფილიალი, მარშრუტიზაციის კოდები და ანგარიშის ნომერი) ზოგიერთი მომხმარებლისთვის დამაბნეველი იყო. ეს ხშირად იწვევდა გადახდებში საჭირო მარშრუტიზაციის ინფორმაციის არარსებობას. 9362 სტანდარტით (ასევე ცნობილი როგორც ბიზნეს იდენტიფიკატორის კოდები , ან კოდი და -) განსაზღვრული მარშრუტიზაციის ინფორმაცია არ საჭიროებს ტრანზაქციისთვის კონკრეტულ ფორმატს, ამიტომ ანგარიშებისა და ტრანზაქციის ტიპების იდენტიფიცირება ტრანზაქციის პარტნიორების შეთანხმებებზეა დამოკიდებული. ის ასევე არ შეიცავს საკონტროლო ციფრებს, ამიტომ ტრანსკრიფციის შეცდომები არ იყო აღმოჩენილი და გამგზავნი ბანკისთვის შეუძლებელი იყო მარშრუტიზაციის ინფორმაციის დადასტურება გადახდის გაგზავნამდე. მარშრუტიზაციის შეცდომებმა გამოიწვია გადახდების დაგვიანება და დამატებითი ხარჯები გამგზავნი და მიმღები ბანკებისთვის, ასევე ხშირად შუალედური მარშრუტიზაციის ბანკებისთვის.

1997 წელს, ამ სირთულეების დასაძლევად, სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციამ გამოაქვეყნა 13616:1997. ამ წინადადებას ჰქონდა მოქნილობის გარკვეული ხარისხი, რაც საბანკო სტანდარტების ევროპული კომიტეტის აზრით, მას შეუძლებლად აქცევდა და მათ შექმნეს სტანდარტის „შემცირებული“ ვერსია, რომელიც, სხვა საკითხებთან ერთად, მხოლოდ დიდი ასოების გამოყენებას უშვებდა და მოითხოვდა, რომ თითოეული ქვეყნის -ს ჰქონოდა ფიქსირებული სიგრძე. 13616:1997 შემდგომში გაუქმდა და შეიცვალა 13616:2003-ით. 13616-2:2007 აღწერს „რეგისტრაციის ორგანოს , რომელიც პასუხისმგებელია 13616-1-თან თავსებადი ფორმატების რეესტრზე [და] 13616-თან თავსებადი ფორმატების რეგისტრაციის პროცედურებზე“. 13616-2:2007-ის შესაბამისად, ოფიციალური რეგისტრატორი არის .

-ი ითვალისწინებს ანგარიშის იდენტიფიკაციისთვის საკმარის მოქნილ, მაგრამ რეგულარულ ფორმატს და შეიცავს დადასტურების ინფორმაციას ტრანსკრიფციისას შეცდომების თავიდან ასაცილებლად. ის შეიცავს ყველა საჭირო მარშრუტიზაციის ინფორმაციას ერთი ბანკიდან მეორეში გადახდის მისაღებად, სადაც არ უნდა იყოს ის; ის შეიცავს საბანკო ანგარიშის ძირითად დეტალებს, როგორიცაა ქვეყნის კოდი, ფილიალის კოდები (ცნობილია როგორც სორტირების კოდები დიდ ბრიტანეთსა და ირლანდიაში) და ანგარიშის ნომრები, და შეიცავს საკონტროლო ციფრებს, რომელთა დადასტურება შესაძლებელია წყაროსთან ერთი სტანდარტული პროცედურის შესაბამისად.

სტრუქტურა
ქვეყნის კოდი 3166-1 -2-ის გამოყენებით – ორი ასო,
საკონტროლო ციფრები - ორი ციფრი და
ძირითადი საბანკო ანგარიშის ნომერი – 30-მდე ასო-ციფრული სიმბოლო, რომელიც ქვეყნისთვისაა დამახასიათებელი. ეს ეხება იმ ქვეყნებსაც კი, სადაც ეს სიმბოლოები არ გამოიყენება ეროვნულ ენაზე (მაგ. საბერძნეთი).

ძირითადი საბანკო ანგარიშის ნომრის ფორმატს განსაზღვრავს თითოეული ქვეყნის ეროვნული ცენტრალური ბანკი ან დანიშნული გადახდის ორგანო. მიღებულ ფორმატებს შორის თანმიმდევრულობა არ არსებობს. ეროვნულ ორგანოს შეუძლია -ში დაარეგისტრიროს თავისი ფორმატი, მაგრამ არ არის ვალდებული ამის გაკეთება. მას შეუძლია -ის მიღება რეგისტრაციის გარეშე. ასევე მოქმედებს როგორც სისტემის რეგისტრაციის ორგანო, რომელსაც იყენებენ ქვეყნების უმრავლესობა, რომლებმაც არ მიიღეს . ორ სისტემას შორის მთავარი განსხვავება ისაა, რომ -ის ფარგლებში არ არსებობს მოთხოვნა, რომ ქვეყანაში გამოყენებული -ები იყოს წინასწარ განსაზღვრული სიგრძის.

 კოდი უნდა იყოს ქვეყნისთვის ფიქსირებული სიგრძის და შეიცავდეს რეგისტრის მიმართ მგრძნობიარე ასო-ციფრულ სიმბოლოებს. ის მოიცავს ადგილობრივი საბანკო ანგარიშის ნომერს, ფილიალის იდენტიფიკატორს და პოტენციურ მარშრუტიზაციის ინფორმაციას. თითოეულ ქვეყანას შეიძლება ჰქონდეს განსხვავებული ეროვნული მარშრუტიზაციის/ანგარიშის ნუმერაციის სისტემა, მაქსიმუმ 30 ასო-ციფრული სიმბოლოთი.

საკონტროლო ციფრები
საკონტროლო ციფრები გამგზავნ ბანკს (ან მის კლიენტს) საშუალებას აძლევს, მონაცემთა შეყვანის დროს მონაცემთა ერთი სტრიქონიდან შეამოწმოს მარშრუტიზაციის დანიშნულების ადგილი და ანგარიშის ნომერი. კერძოდ, კომპიუტერული პროგრამა, რომელიც იღებს -ს, შეძლებს შემდეგი ინფორმაციის ვალიდაციას:

ქვეყნის კოდი
-ში სიმბოლოების რაოდენობა შეესაბამება ქვეყნის კოდისთვის მითითებულ რიცხვს
ქვეყნის კოდისთვის მითითებული ფორმატი
ანგარიშის ნომრის, ბანკის კოდისა და ქვეყნის კოდის კომბინაცია თავსებადია საკონტროლო ციფრებთან

საკონტროლო ციფრები გამოითვლება -97-10-ის გამოყენებით / 7064:2003 მათ ასევე გამოაქვეყნეს ვერიფიკაციის ალგორითმის -ის საწყისი კოდი .

-ის წევრი ქვეყნების საბანკო ანგარიშების ინგლისურენოვანი შემოწმების ინსტრუმენტი ხელმისაწვდომია მის ვებსაიტზე.

ალგორითმები
-ის დადასტურება
-ის დადასტურება ხდება მისი მთელ რიცხვად გადაყვანით და მასზე -97-ის ძირითადი ოპერაციის შესრულებით (როგორც აღწერილია 7064- ში). თუ სწორია, ნაშთი 1-ის ტოლია. -ის დადასტურების ალგორითმი შემდეგია:

- ს მარცხენა ციფრიდან დაწყებული, პირველი 9 ციფრის გამოყენებით ააწყვეთ რიცხვი და უწოდეთ მას .
გამოთვალეთ 97 .
ზემოთ მოცემული შედეგის (ნაბიჯი 2) - ს შემდეგ 7 ან 8 ციფრთან შეერთებით ააწყვეთ ახალი 9-ნიშნა . თუ - ში 7-ზე ნაკლები ციფრია დარჩენილი, მაგრამ ერთი მაინც, მაშინ ზემოთ მოცემული შედეგიდან ააწყვეთ ახალი , რომელსაც 9-ზე ნაკლები ციფრი ექნება (ნაბიჯი 2), რასაც მოჰყვება - ს დარჩენილი ციფრები.
გაიმეორეთ 2-3 ნაბიჯები მანამ, სანამ - ს ყველა ციფრი არ დამუშავდება.

მე-2 ეტაპზე საბოლოო გამოთვლის შედეგი იქნება 97 = 97 .

მაგალითი
ამ მაგალითში, 97-ისთვის ზემოთ მოცემული ალგორითმი გამოყენებული იქნება =-ზე. (ციფრები ფერადი კოდირებით არის მონიშნული ქვემოთ მოცემული აღწერილობის გასაადვილებლად.) თუ შედეგი ერთია, -ს შესაბამისი წარმატებით გადის საკონტროლო ციფრის ტესტს .

-ს პირველი 9 ციფრიდან ააგეთ 
 =
გამოთვალეთ 97 = 70
ზემოთ მოცემული შედეგიდან ააგეთ ახალი 9-ნიშნა (ნაბიჯი 2), რასაც მოჰყვება - ს შემდეგი 7 ციფრი.
 = 70
გამოთვალეთ 97 = 29
ზემოთ მოცემული შედეგიდან ააგეთ ახალი 9-ნიშნა (ნაბიჯი 4), რასაც მოჰყვება - ს შემდეგი 7 ციფრი.
 = 29
გამოთვალეთ 97 = 24
ზემოთ მოცემული შედეგიდან ააგეთ ახალი (ნაბიჯი 6), რასაც მოჰყვება - ს დარჩენილი 5 ციფრი.
 = 24
გამოთვალეთ 97 = 1

-ის საკონტროლო ციფრების გარდა, ბევრ ქვეყანას აქვს საკუთარი ეროვნული საკონტროლო ციფრები, რომლებიც გამოიყენება -ში, მათი ეროვნული ანგარიშის ნომრის ფორმატების ნაწილად. თითოეული ქვეყანა განსაზღვრავს საკუთარ ალგორითმს, რომელიც გამოიყენება ეროვნული საკონტროლო ციფრების მინიჭებისა და დადასტურებისთვის - ზოგი ეყრდნობა საერთაშორისო სტანდარტებს, ზოგი იგონებს საკუთარ ეროვნულ სტანდარტს, ზოგი კი საშუალებას აძლევს თითოეულ ბანკს გადაწყვიტოს, განახორციელოს თუ არა ისინი ან როგორ. ზოგიერთი ალგორითმი ვრცელდება მთელ -ზე, ზოგი კი - მასში არსებულ ერთ ან რამდენიმე ველზე. საკონტროლო ციფრები შეიძლება ჩაითვალოს ანგარიშის ნომრის განუყოფელ ნაწილად ან ანგარიშის ნომრისგან განცალკევებულ გარე ველად, ქვეყნის წესების მიხედვით.

გამოყენებული ვარიაციების უმეტესობა ალგორითმების ორ კატეგორიას ეფუძნება:

- 7064 -97-10 : ანგარიშის ნომერი განიხილეთ დიდ მთელ რიცხვად, გაყავით 97-ზე და ნაშთი ან მისი დამატება გამოიყენეთ საკონტროლო ციფრ(ებ)ად.

- შეწონილი ჯამი : ანგარიშის ნომერი განიხილეთ ცალკეული რიცხვების სერიად, თითოეული რიცხვი გაამრავლეთ სტრიქონში მისი პოზიციის მიხედვით წონის მნიშვნელობაზე, შეკრიბეთ ნამრავლები, გაყავით ჯამი მოდულზე (10, 11 ან 26) და გამოიყენეთ ნაშთი ან მისი დამატება საკონტროლო ციფრად ან ასოდ.

ორივე შემთხვევაში, თავდაპირველად შეიძლება მოხდეს ანბანური სიმბოლოებიდან რიცხვებად გარდაქმნა გარდაქმნის ცხრილების გამოყენებით. კომპლემენტი, თუ გამოიყენება, ნიშნავს, რომ ნაშთი აკლდება ფიქსირებულ მნიშვნელობას, ჩვეულებრივ მოდულს ან მოდულს პლუს ერთს (გავრცელებული გამონაკლისის გარდა, 0-ის ნაშთი იწვევს 0-ს, რომელიც აღინიშნება როგორც 0 → 0, მაგ. 0 → 97-ისგან განსხვავებით, რაც ნიშნავს, რომ თუ ნაშთი ნულის ტოლია, საკონტროლო ჯამი არის 97). ზოგიერთი ეროვნული სპეციფიკაცია განსაზღვრავს წონების თანმიმდევრობას მარჯვნიდან მარცხნივ, მაგრამ რადგან -ში -ის სიგრძე ფიქსირებულია, მათი გამოყენება შესაძლებელია მარცხნიდან მარჯვნივაც.

საერთაშორისო საბანკო ტრანზაქციები იყენებს -ს ან 9362 ბიზნეს იდენტიფიკატორის კოდების სისტემას ( ან კოდი) -თან (ძირითადი საბანკო ანგარიშის ნომერი) ერთად.

ევროპის ეკონომიკური ზონის ტერიტორია და ტერიტორიები
ევროპის ქვეყნების უმეტესობის ბანკები ანგარიშის ნომრებს აქვეყნებენ როგორც ფორმატის, ასევე ეროვნულად აღიარებული იდენტიფიკატორების გამოყენებით, რაც სავალდებულოა ევროპის ეკონომიკურ ზონაში .

ბრიტანეთის საზღვარგარეთის ტერიტორიებზე საბანკო საქმიანობის ყოველდღიური ადმინისტრირება ტერიტორიის მიხედვით განსხვავდება; ზოგიერთ მათგანს, როგორიცაა სამხრეთ ჯორჯია და სამხრეთ სენდვიჩის კუნძულები, ძალიან მცირე მოსახლეობა აქვს საბანკო სისტემის არსებობისთვის, ხოლო სხვებს, როგორიცაა ბერმუდა, აყვავებული ფინანსური სექტორი აქვს. -ის გამოყენება ადგილობრივი ხელისუფლების გადასაწყვეტია - გიბრალტარი, რომელიც ყოფილი ევროკავშირის ნაწილი იყო, ვალდებულია გამოიყენოს , და ბრიტანეთის ვირჯინიის კუნძულებმა აირჩიეს ამის გაკეთება.  2013 , ბრიტანეთის სხვა არცერთ საზღვარგარეთულ ტერიტორიას არ აურჩევია -ის გამოყენება. 2010 წლის 16 დეკემბერს ევროკომისიამ გამოაქვეყნა რეგულაციები, რომლებიც -ის მხარდაჭერას სავალდებულოს ხდიდა შიდა საკრედიტო გადარიცხვებისთვის 2013 წლისთვის და შიდა პირდაპირი დებეტისთვის 2014 წლისთვის (შესაბამისად, 12 და 24 თვიანი გარდამავალი პერიოდით). ზოგიერთმა ქვეყანამ უკვე ჩაანაცვლა ტრადიციული საბანკო ანგარიშის სქემა -ით. მათ შორის იყო შვეიცარია, სადაც ეროვნული საკრედიტო გადარიცხვებისთვის 2006 წლის 1 იანვარს შემოიღეს და ძველი საბანკო ანგარიშის ნომრების მხარდაჭერა 2010 წლის 1 იანვრიდან აღარ იყო საჭირო.

2011 წლის 20 დეკემბრის მემორანდუმის საფუძველზე, ევროკავშირის პარლამენტმა -ის მიღების სავალდებულო თარიღები 2012 წლის 14 თებერვალს დაადგინა. 2014 წლის 1 თებერვალს, კრედიტის გადარიცხვისა და პირდაპირი დებეტის ყველა ეროვნული სისტემა გაუქმდა და -ზე დაფუძნებული სისტემით შეიცვალა. პირველი ასეთი კატალოგი გამოქვეყნდა 2013 წლის ივნისში, როგორც ძველი საბანკო კოდების კატალოგის („“) ვარიანტი.

ევროპის ეკონომიკური ზონის გარეთ
არაევროპული ქვეყნების ბანკებმა, მათ შორის ახლო აღმოსავლეთის, ჩრდილოეთ აფრიკისა და კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნების უმეტესობაში, ანგარიშის იდენტიფიკაციისთვის ფორმატი დანერგეს. ეს პრაქტიკა უკრაინაში 2019 წლის 1 ნოემბერს დასრულდა, როდესაც ყველა უკრაინული ბანკი სრულად გადავიდა სტანდარტზე.

ბანკის მიერ მიმღები ბანკის ანგარიშის ნომრის ნამდვილობის დადასტურების ხარისხი დამოკიდებულია გადამცემი ბანკის პროგრამული უზრუნველყოფის კონფიგურაციაზე - ბევრი ძირითადი პროგრამული პაკეტი საბანკო ანგარიშის დადასტურებას სტანდარტულ ფუნქციად გვთავაზობს. ევროპის ფარგლებს გარეთ ზოგიერთმა ბანკმა შეიძლება არ ამოიცნოს , თუმცა მოსალოდნელია, რომ ეს დროთა განმავლობაში შემცირდება. არაევროპული ბანკები, როგორც წესი, იღებენ -ებს ევროპაში არსებული ანგარიშებისთვის, თუმცა შესაძლოა ისინი -ებს სხვა უცხოური საბანკო ანგარიშის ნომრებისგან განსხვავებულად არ მოეპყრონ. კერძოდ, მათ შეიძლება არ შეამოწმონ -ის ნამდვილობა გადარიცხვის გაგზავნამდე.

ამერიკის შეერთებული შტატების ბანკები აშშ-ის ანგარიშებისთვის ანგარიშის ნომრებად -ს არ იყენებენ და -ს მარშრუტიზაციის ნომრებს იყენებენ. აშშ-ის ბანკების მიერ სტანდარტის ნებისმიერი მიღება, სავარაუდოდ, ინიცირებული იქნება 9-ის, აშშ-ის ფინანსური მომსახურების სტანდარტების შემუშავების ორგანიზაციის მიერ: აშშ-ის საბანკო ანგარიშებისთვის -ის კონსტრუქციის გენერირების მიზნით, 9 ქვეკომიტეტის სახით შეიქმნა სამუშაო ჯგუფი (920).

კანადურ ფინანსურ ინსტიტუტებს არ აქვთ კოდი მიღებული და შიდა გადარიცხვებისთვის იყენებენ -ს მიერ გაცემულ როუტინგის ნომრებს, ხოლო საერთაშორისო გადარიცხვებისთვის - -ს. კანადაში არ არსებობს ოფიციალური სამთავრობო ან კერძო სექტორის მარეგულირებელი მოთხოვნა მსხვილი ბანკებისთვის -ის გამოყენების შესახებ.

ავსტრალია და ახალი ზელანდია -ს არ იყენებენ. ისინი შიდა გადარიცხვებისთვის იყენებენ -ის კოდებს, ხოლო საერთაშორისო გადარიცხვებისთვის - -ს.

 ფორმატები ქვეყნების მიხედვით
ეს ცხრილი აჯამებს ფორმატებს ქვეყნების მიხედვით:

ამ სიაში

წარმოადგენს -ის საკონტროლო ჯამის ციფრებს
წარმოადგენს დიდი ასოების ასოს 
წარმოადგენს ასო-ციფრულ სიმბოლოს (–, –, 0–9)
წარმოადგენს რიცხვით სიმბოლოს (0-9)

საბანკო ბარათის ნომერი
ბანკის რეგულაცია
 მარშრუტიზაციის სატრანზიტო ნომერი
მარშრუტიზაციის ნომერი (კანადა)
 კოდი