iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
აომორის პრეფექტურა

აომორის პრეფექტურა — პრეფექტურა იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს კუნძულ ჰონსიუს ჩრდილო ნაწილში, ტოჰოკუს რეგიონში. აომორის პრეფექტურის ცენტრია ქალაქი აომორი.

პრეფექტურის ფართობი შეადგენს 9644,55 კმ²-ს. 2014 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით აომორის პრეფექტურაში ცხოვრობდა 1 353 283 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 140,32 ად./კმ²-ზე.

გეოგრაფია
აომორის პრეფექტურა განლაგებულია კუნძულ ჰონსიუს ჩრდილო განაპირა მხარეს, ტოჰოკუს რეგიონში. სამხრეთით ესაზღვრება აკიტისა და ივატეს პრეფექტურები, ხოლო ჩრდილოეთით — კუნძულისგან და ჰოკაიდოს პრეფექტურისგან ცუგარუს სრუტითაა გამოყოფილი. დასავლეთით აომორის პრეფექტურას იაპონიის ზღვა ეკვრის, ხოლო აღმოსავლეთით წყნარი ოკეანე.

აომორის პრეფექტურის ფართობია 9644,55 კმ², რითად შეადგენს იაპონიის მთელი ფართობის 2,5 %-ს და იაპონიის პრეფექტურებს შორის ფართობით მე-8 ადგილს იკავებს.

აომორის პრეფექტურაში მთიანი რელიეფი ჭარბობს. ცენტრალურ ნაწილშია ოუს ქედი, რომელიც გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ, ხოლო დასავლეთ ნაწილში აკიტის პრეფექტურის საზღვართან, გაწოლილია სირაკამის მთები, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლადაა გამოცხადებული. პრეფექტურის ტერიტორიის 66%-ზე მეტი ტყეებითაა დაფარული. აომორის პრეფექტურის უმაღლესი წერტილია მთა ივაკე, რომლის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1 625 მეტრია. პრეფექტურის უდიდესი დაბლობია ცუგარუს ვაკე. მის გარდა, გამოიყოფა აგრეთვე აომორის ვაკე, მუცუსა და ოგავარის დაბლობები.

პრეფექტურის აღმოსავლეთით განლაგებულია წაგრძელებული ცულისებრი ნახევარკუნძული სიმოკიტა, დასავლეთით ცუგარუს ნახევარკუნძული, ხოლო ცენტრალურში მცირე ნახევარკუნძული ნაცუდომარი. პირველი ორი ნახევარკუნძულის მოხაზულობა მუცუს ყურეს ქმნის, რომელიც ჩრდილო-დასავლეთით ტაირადატეს სრუტით უერთდება ცუგარუს სრუტეს.

სამხრეთ საზღვართან, აკიტის პრეფექტურასთან, მდებარეობს ტბა ტოვადა, — ვულკანურ კრატერში არსებული უნიკალური წყალსატევი, სიმოკიტის ნახევარკუნძულის კიდესთან ოგავარის ტბა. აომორის პრეფექტურაში განლაგებულია რიგი ნაკრძალი და პარკი. ოუს მთები პრეფექტურას ორ: აღმოსავლურ და დასავლურ სუბკლიმატურ ზონად ყოფს. უკანასკნელი გამოირჩევა ატმოსფერული ნალექების დიდი რაოდენობით, განსაკუთრებით ზამთარში.

ზოგადი ცნობები
ეკონომიკის საფუძველია სოფლის მეურნეობა, კერძოდ, ვაშლის მოყვანა. პრეფექტურის ტერიტორიაზე განლაგებულია ვულკანური ტბა ტოვადა, ჰაკოდის ქედი და აგრეთვე სირაკამის მთები, — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტი. კულტურული ძეგლებიდან აღსანიშნავია არქეოლოგიური ძეგლი — სანაი-მარუიამის სადგომი, — ნეოლოთის ეპოქის იაპონიის უმსხვილესი დასახლება და შუასაუკუნეების ჰიროსაკის ციხე-დარბაზი. აომორის პრეფექტურაში იმართება იაპონური დღესასწაული ნებუტა.

აომორის პრეფექტურა პირობითად იყოფა 3 ძირითად ურბანულ ზონად: პოლიტიკურ-ადმინისტრაციული ცენტრი აომორი, საწარმოო-სამეურნეო რაიონი ჰატინოჰე და კულტურულ-ისტორიული რაიონი ჰიროსაკი.

პრეფექტურის ემბლემა და დროშა აირჩიეს 1961 წლის 1 იანვარს. ემბლემის თეთრი ფერი გამოხატავს სამყაროს უსასრულობის სიმბოლოს, ხოლო დატვირთული მწვანე ფერი — განვითარებისა და აყვავების იმედს.

1971 წლის 23 სექტემბერს პრეფექტურის ყვავილად აღიარეს ვაშლის ყვავილი. ფრინველად გედია არჩეული (1964), ხედ — კვიპაროზი (1966), ხლო თევზად — (1987).
კონგოს ღრმული

კონგოს ღრმული — 300—500 მეტრი სიმაღლის მქონე მოსწორებული ღრმული (დიამეტრი დაახლოებით 1000 კმ) ცენტრალური აფრიკაში. გარშემორტყმულია საფეხურიანი პლატოებით და ზეგნებით; შეესაბამება აფრიკის ფილაქნის სინეკლიზას. მისი ნიადაგი დრენირებულია მდინარე კონგოს მიერ.

მცენარეულობა: ხშირი ნოტიო მარადმწვანე და მარადმწვანე-ფოთლოვანი ტროპიკული ტყეების მთლიანი საფარი.

გეოგრაფია
ფართობი შეადგენს დაახლოებით 1 მილიონ კმ²-ს; მისი სიგრძე ჩრდილოეთიდან სამხრეთამდე და დასავლეთიდან აღმოსავლეთამდე შეადგენს დაახლოებით 1000 კმ-ს. მთავარი მდინარეა — კონგო (ლუალაბა), რომელსაც აქვს მრავალრიცხოვანი შენაკადები — ლომამი, ჩუაპა, უბანგი, კასაი (კვა). ღრმულის ტერიტორიაზე ასევე არსებობს ბევრი ტბა და ჭაობი.

გეოლოგია
სტრუქტურული თვალსაზრისით კონგოს ღრმული შეესაბამება აფრიკის ფილაქნის სინეკლიზას, რომელიც ჩამოყალიბდა პრეკამბრიულ პერიოდში. ფილაქნის ფარისებული ფუნდამენტის მიწისქვეშა (500—1000 მეტრზე მეტ სიღრმეზე) შვერილი ყოფს სინეკლიზას ორ ღრმულად — ჩრდილოეთის და სამხრეთის, რომლის ცენტრალურ ნაწილში ფუნდამენტი ღრმავდება 3000 მეტრზე მეტ სიღრმეზე. სინეკლიზა აგებულია პროტეროზოური, პალეოზოური და მეზოზოური პერიოდების დანალექი ქანების ძლიერი ფენებით, რომლის ზედაპირი დაფარულია შედარებით უფრო სუსტი ფხვიერი კაინოზოური პერიოდის დანალექი ქანებით.

რელიეფი
კონგოს ღრმული ხასიათდება სართულოვანი აგებულებით. ყველაზე უფრო დაბალი (300—400 მეტრი) და ახალგაზრდა (ჰოლოცენის) სართულს ქმნიან მრავალრიცხოვანი მდინარეების ფართე, ყველაზე უფრო დაჭაობებული ჭალისებური ხეობები, რომლებიც ჩაედინებიან ღრმულის ცენტრალურ ნაწილში ერთიან ბრტყელ, პერიოდულად წყლით დაფარულ ალუვიურ ვაკეში. უფრო მაღლა აღინიშნება ზეგნის კიდეებიდან ამოწეული ანთროპოგენური ტერასების და პლიოცენ-მეოთხეული სისტემის ტერასისებური პლატოს რამდენიმე დონე ჩრდილოეთით და დასავლეთით 500 მეტრზე მეტი და სამხრეთით და აღმოსავლეთით 1000 მეტრზე მეტი სიმაღლით.

კლიმატი
თვის საშუალო ტემპერატურაა 23-25°-დან 26-21°-მდე, ნალექების წლიური ჯამი 1500—2000 მმ და მეტი.
ქვის ტყე

ქვის ტყე ან შილინი — კირქვული წარმონაქმნი ჩინეთში. ადმინისტრაციულად მდებარეობს შილინის ავტომონიურ რაიონში, იუნანის პროვინციაში. შილინი დაახლოებით 90 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ კუნმინგიდან. კირქვული წარმონაქმნის ფართობია დაახლოებით 500 კმ². ქვის ტყის დასავლეთ ნაწილში არის ულამაზესი ტბა, სადაც გვხვდება სხვადასხვა უცნობი სახეობის თევზი.

სტალაგმიტების საშუალებით მაღალი კლდეები თითქოს ძირს ცვივდებიან, ბევრის აზრით ქვები ჰგვანან გაქვავებულ ხეებს, რაც ქმნის ქვებისგან შექმნილი ტყის ილუზიას. 2007 წლიდან ამ ადგილის ორი ნაწილი, ნაიგუ ქვის ტყე და სუოგეი სოფელი , რომელიც სამხრეთ ჩინეთის კარსტული რელიეფის შემადგენლობაშია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნაწილი გახდა. ეს ადგილი კლასიფიცირდა, როგორც -კლასის ტურისტული ადგილი.

მახასიათებლები
400 კმ² ზე გადაჭიმული შილინის ეროვნული სასცენო ადგილი დაყოფილია ექვს სასცენო ადგილად:

დიდი და მცირე ქვის ტყეები (、) - აგრეთვე ცნობილი როგორც ლიზიჯინგ ქვის ტყე 
ნაიგუ ქვის ტყე 
ჭიიუნის მღვიმე 
მდინარე ჩანგი ( სიტყვასიტყვით „გრძელი მდინარე“)
მდინარე იუე ( სიტყვასიტყვით „მთვარის მდინარე“)
ჩანჩქერი დადიე 
ციფენგის მღვიმე 

ეს ფორმირებები გამოწვეულია კირქვის ეროზიისგან, რომელიც 270 მილიონი წლით თარიღდება. ის როგორც შიდა ასევე საზღვარგარეთის ტურისტულ ადგილად მიიჩნევა. ქალაქ კუნმინგიდან ტურისტებს შეუძლიათ ავტობუსით დაათვალიერონ ეს ადგილი, ასევე ახლო ტეროტორიებზე მთელი რიგი სასტუმროებია.

კულტურა
ლეგენდის თანახმად ეს ტყე არის აშიმას დაბადების ადგილი, რომელიც იყო ულამაზესი ასული ჩინეთის ერთ-ერთი ეთნიკური უმცირესობის იისა. მას შემდეგ რაც შეუყვარდა სატრფო, რომელსაც ცოლად ვერ გაყვებოდა ის ტყეში გადაიქცა ქვად, რომელიც დღემდე მის სახელს ატარებს. აშიმა იქცა აკრძალული სიყვარულის სიმბოლოდ. მთვარის კალენდრით ყოველი წლის მეოთხე თვის ოცდამეოთხე დღეს ბევრი იის წარმომადგენელი აღნიშნავს თორჩის ფესტივალს , რომელიც მოიცავს ხალხურ ცეკვებსა და ჭიდაობის შეჯიბრებებს.

ტრანსპორტირება
კუნმინგის აღმოსავლეთ ავტობუსების სადგურიდან დაახლოებით ორ საათში შესაძლებელია ავტობუსის დახმარებით ქვების ტყეში ჩასვლა. ასევე შესაძლოა მატარებლით გადაადგილება კუნმინგის მატარებლის სადგურიდან შილინის მატარებლის სადგურამდე.

ისტორია
270 მილიონი წლის წინ ქვის ტყე იყო წყალმცირე ზღვა. ქვიშაქვების ფართო დეპოზიტები დაწოლილია კირქვის მიერ და გეოლოგიური პერმული პერიოდის დროს ყურეში ხდება აკუმულაცია. ამ რეგიონის აყოლებაზე რადიოაქტიურობა მაღალია, რასაც ემატება წყლისა და ქარის ზემოქმედება, რის შედეგადაც ფორმირდება კირქვის ქედები. ეს ფორმირება მანამ გრძელდება სანამ კარგად შესამჩნევი ხდება და ძალიან ჰგავს ფართო ტერიტორიაზე გადაჭიმულ ტყეს, რომელიც ქვებისგან შედგება, სწორედ აქედან მომდინარეობს სახელი „ქვის ტყე“.

გალერეა
სეიდლარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სეიდლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:

აზერბაიჯანი
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, საათლის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში.
სეიდლიარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნეფთჩალის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, სალიანის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, სამუხის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზარდაბის რაიონში.
სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზარდაბის რაიონში.
აშაღი-სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზარდაბის რაიონში.
იუხარი-სეიდლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზარდაბის რაიონში.
იაო (იმპერატორი)

იაო ( — მაღალი, ძვ. წ 2353  — ძვ. წ 2234 ) — ლეგენდარული ჩინელი იმპერატორი, მე-4 “5 უძველესი იმპერატორიდან„ , თავისი ფიზიკურობით ღვთაებრივი და ადამიანური ნაკვთების გამაერთიანებელი. ასევე ატარებდა სახელებს ფანსუნი, თანგ იაო, თაოთანგი.

ისტორია
იყო ლეგენდარული იმპერატორის დი კუს შვილი, მე-3 „5 უძველესი იმპერატორიდან“. ტახტზე 20 წლის ასაკში დაჯდა და იმპერატორი 100 წლის მანძილზე იყო (ჩინური ტრადიციების მიხედვით ძვ. წ 2356—2256 წწ). იაოს ერთ-ერთი ძირითადი ღვაწლი კაცობრიობის წინაშე იყო ის, რომ მან ააშენა მრავალი ჯებირი და არხი, რომელთა დახმარებითაც შეძლო შეეჩერებინა და დაეხშო მსოფლიო დატბორვა, რომელიც წარმოიქმნა მდინარე ხუანხეს გადიდებით, რაც დედამიწაზე ყველა ცოცხალის განადგურებას უწევდა საშიშროებას.

იაოს სხვა დამსახურებას მიეკუთვნება სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოებისთვის კალენდრის შექმნა, რომლის ციკლიც მას უკარნახა შესანიშნავმა „კალენდრის მცენარემ“. პირველი 15 დღე მის ღეროებზე იზრდებოდა ერთ-ერთი ფოთოლი, ხოლო შემდეგ 15 დღის განმავლობაში ერთ-ერთი ფოთოლი ცვიოდა. ასევე იაო, ზეციურ მსროლელ ი-სთან ერთან, დააწყნარა მეამბოხე ქარის სულები.

ჩინურ ტრადიციებში იაო ცნობილია როგორც პირადი მოკრძალების განსახიერება, მოქალაქეებზე ზრუნვა და თავგანწირვა. კონფუცი თვლიდა მას, ლეგენდარული იმპერატორების შუნემისა და იუემის გვერდით, „სრულყოფილი ადამიანის“ განსახიერბეით. იაო იცმევდა ძალიან ჩვეულებრივად, ცხოვრობდა ჩვეულებრივ ქოხში, დაფარულილერწმით და იკვებებოდა ველური მცენარეებით შექმნილი საწამლავით და ბრინჯით. თავისი იმპერატორობის პერიოდში იაოს მოუწია ხანგრძლივი და სისხლიანი ომების განხორციელება მიაოს ტომებთან, რომლებიც მუდმივად ესხმოდნენ ჩინეთს.

ტახტის მემკვიდრედ იაომ არა თავისი უღირსი შვილი დანჟუ წარადგინა, არამედ ბრძენი მრჩეველი შუნი, რომელზეც მიათხოვა თავისი ორი ქალიშვილი. იაომ ასევე ასტრონომებს სის და ჰეს უბრძანა ზეციურ ორგანოებზე რეგულარული დაკვირვება, რამაც ჩინურ ასტრონომიას დაუდო საფუძველი. მნიშვნელოვანი ტრადიციული წყარო ანტიკური ჩინეთის ტრადიციების შესახებ, კონფუცის კრებული „შუ ჯინი“(ძვ. წ ), ისტორიის ათვლას სწორედ იმპერატორი იაოდან იწყებს.

წვლილი
იაოს სახელს უკავშირდება ჩინური ტრადიციული თამაშის „ვეიჩის“ გამოგონება, გავრცელებული ინფორმაციების თანახმად ეს თამაში მისი შვილის დანჟუს გამოსწორებისთვის იყო შექმნილი. იაოს გარდაცვალების შემდეგ ჩვეულებრივ სამ წლიანი გლოვის შემდეგ, შუნმა დაასახელა დანჟუ როგორც მმართველი თუმცა ხალხი მხოლოდ შუნს აღიარებდა სრულფასოვან მემკვიდრედ.

დინასტიური მემკვიდრეობა
იაო გამოცხადებული იყო ჰანის დიანასტიის მემკვიდრედ იმპერატორ ლიუ ბანგის მიერ. ასევე სხვა მნიშვნელოვანი თავადებიც ამტკიცებდნენ ყვითელი იმპერატორის წარმოშობას.

გარდაცვალება
არსებობს რამდნეიმე ადგილი, ისტორიულად იდენტიფიცირებული იაოს საფლავთან. ერთ-ერთი მათგანი მდებარეობს ლინფენში , შანსის პროვინცია. 1781 წელს იმპერატორმა ცანლუნმა უარყო ცან ცაის თხოვნა გულინში ავთენტური საფლავის დაკრძალვის ოფიციალური განცხადების შესახებ (შანდუნის პროვინცია).
არალბაევო (ზილაირის რაიონი)

არალბაევო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მდებარეობს მდინარე საკმარის მარცხენა სანაპიროზე. მიეკუთვნება ვერხნეგალეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 76 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 117 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 1 ადამიანი.
აშკადაროვო

აშკადაროვო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება საბიროვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 45 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 133 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 169 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
არეია-დი-ბარაუნასი

არეია-დი-ბარაუნასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 371 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 927 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20 კმ²-ზე. ფართობი 96 343 კმ²-ია.
კასიმბა-დი-არეია

კასიმბა-დი-არეია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 272 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 557 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16,14 კმ²-ზე. ფართობი 220 380 კმ²-ია.
მაინ-დ’აგუა

მაინ-დ’აგუა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 814 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 019 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16,49 კმ²-ზე. ფართობი 243 754 კმ²-ია.
პასაჟენი (პარაიბა)

პასაჟენი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 300 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 233 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19,96 კმ²-ზე. ფართობი 111 876 კმ²-ია.
პატუსი

პატუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 242 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 100 674 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 212,82 კმ²-ზე. ფართობი 473 056 კმ²-ია.
ბაიგუჟინო

ბაიგუჟინო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ვერხნეგალეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 90 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 123 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 253 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
კიშაბა (პარაიბა)

კიშაბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 293 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 699 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10,84 კმ²-ზე. ფართობი 156 683 კმ²-ია.
სანტა-ტერეზინია (პარაიბა)

სანტა-ტერეზინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 208 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 581 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12,8 კმ²-ზე. ფართობი 357 953 კმ²-ია.
სან-ჟოზე-დი-ესპინიარასი

სან-ჟოზე-დი-ესპინიარასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 208 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 760 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6,56 კმ²-ზე. ფართობი 725 656 კმ²-ია.
სან-ჟოზე-დი-ბონფინი

სან-ჟოზე-დი-ბონფინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 278 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 233 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24 კმ²-ზე. ფართობი 134 724 კმ²-ია.
ბალაპანი (ბაშკირეთი)

ბალაპანი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მდებარეობს მდინარე ბუზავლიკის მარცხენა სანაპიროზე. მიეკუთვნება მატრაევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 62 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 108 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 119 ადამიანი.
ბერდიაში (ზილაირის რაიონი)

ბერდიაში — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ბერდიაშის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 20 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სარაქთაშიდან 100 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 450 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ.
ბერდიაშ-რუსკი

ბერდიაშ-რუსკი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ივან-კუვალატის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 40 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 130 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 13 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
ბილი მილიგანი

ბილი სტენლი მილიგანი, ცნობილი, როგორც ბილი მილიგანი (დ. 14 თებერვალი, 1955 — გ. 12 დეკემბერი, 2014) — ჯონი მორისონის და დოროთი მილიგანის მეორე ვაჟი. ცნობილი ამერიკელი მოქალაქე, რომელმაც განსაკუთრებული ყურადღება მიიპყრო გასული საუკუნის სამოცდაათიან წლებში. გარკვეული დროის შემდეგ ის მოხვდა თითქმის ყველა სასწავლო ფსიქიატრიულ წიგნში, როგორ უიშვიათესი ფსიქოლოგიის მქონე. ის არის ადამიანი, რომლის სხეულში 24 პიროვნება ცოცხლობდა. ყველაფერი გაირკვა მას შემდეგ, რაც 23 წლის ასაკში ბილი ოჰაიოს შტატის უნივერსიტეტის ტერიტორიაზე სამი ქალის გაუპატიურების და შეიარაღებული ძარცვის ბრალდებით დააკავეს. ფსიქოლოგებმა ღრმად შესწავლის შემდეგ მას იდენტურობის დისოციაციური აშლილობა დაუდგინეს. 24 პიროვნებიდან მთავარი მხოლოდ ათი იყო, ხოლო დანარჩენი მეორეხარისხოვანი. პიროვნებები იყვნენ:
თვითონ ბილი,
არტური (განათლებული ინგლისელი, „ოჯახში“ წესრიგზე პასუხისმგებელი),
რეიგენი (იუგოსლავიელი კომუნისტი, ფლობდა კარატესა და ცეცხლსასროლ იარაღებს),
ალენი (ქურდბაცაცა),
ტომი (ელექტრო ტექნიკის ოსტატი),
დენი (14 წლის შეშინებული ბიჭი),
დევიდი,
კრისტინი (3 წლის გოგონა),
კრისტოფერი და ადალანა (19 წლის ლესბოსელი, ხელოვანი).

ბილის ფსიქიკური აშლილობა მიეწერება მის მძძიმე ბავშვობას. მას შემდეგ რაც ჯიმ მორისონმა თავი მოიკლა მისმა მეუღლემ, დოროთი მილინგმა ხელახლა იქორწინა. ბილის მამინაცვალი ბილიზე, როგორც ფსიქიკურად ასევე ფიზიკურად და სექსუალურადაც ძალადობდა. მას შემდეგ, რაც ბილი დააკავეს, ფსიქოლოგებმა მისი ფსიკური მდგომარეობის შესწავლის საფუძველზე სასამართლო დაარწმუნეს ბილის ავადმყოფობაში და ფსიქიტრიულ საავადმყოფოში გაამწესეს. ფსიქოლოგებმა დასკვნეს, რომ ნამდვილ ბილს უკვე ათეული წელი ეძინა და მის გასაღვვიძებლად თავს არ ზოგავდნენ. საბოლოოდ მათ შეძლეს ბილის გაღვიძება და პირველი რაც ბილიმ თქვა იყო ის, რომ თუ ილაპარაკებდა მამამისი მოკლავდა. ბილი გარდაიცვალა 59 წლის ასაკში, 2014 წლის 12 დეკემბერს.
ბერეზოვკა (ზილაირის რაიონი)

ბერეზოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება კანანიკოლის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 83 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 133 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 77 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
ბიკიანი

ბიკიანი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ვერხნეგალეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 82 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ ვერხნეგალეევოდან 7 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 100 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 29 ადამიანი.
იენგ სარი

იენგ სარი ( [ ]), დაბადებით კიმ ჩანგი; დ. 24 ოქტომბერი, 1925, ჩავინი, ვიეტნამი — გ. 14 მარტი, 2013, პნომპენი, კამბოჯა) — წითელი ქმერების ერთ-ერთი ყველაზე მეტად გავლენიანი ფიგურა. პოლ პოტის დიქტატურის პერიოდში (1975-1979) ეკავა დემოკრატიული კამპუჩიის პრემიერ-მინისტრის მოადგილისა და საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა. პრესაში იგი მონათლეს, როგორც კამპუჩიის რეჟიმის „მეორე ადამიანი“, ხოლო საბჭოთა პრესაში კი გამოიყენებოდა ტერმინი „პოლ პოტისა და იენგ სარის რეჟიმი“. ფაქტობრივად იენგ სარი იყო „ნომერი სამი“, რადგან „ნომერ მეორის“, ნუონ ჩეას, სახელი პრაქტიკულად საზღვარგარეთ უცნობი იყო, თავად კამბოჯაშიც ცოტამ თუ იცოდა მის შესახებ. მისი ცოლი იენგ ტირიტი წითელი ქმერების მთავრობის სოციალურ საკითხთა მინისტრი იყო. იენგ სარი დააპატიმრეს 2007 წელს და დაადანაშაულეს კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულისათვის, მაგრამ გარდაიცვალა გულის უკმარისობით ვერდიქტის გამოტანამდე.

ბიოგრაფია
იენგ სარი დაიბადა სამხრეთ-დასავლეთ ვიეტნამში 1925 წლის 24 ოქტომბერს. მამის ხაზით იგი ქმერი-კომის ტომიდან იყო, ხოლო დედით ჩინელი. დაასრულა პნომპენში მდებარე მეფე სისოვატის კოლეჯი. მალევე გახდა წითელი ქმერების ორგანიზაციის წევრი და თავისი ვიეტნამური სახელი კიმ ჩანგი, შეცვალა და დაირქვა ქმერული სახელი იენგ სარი. იგი პოლ პოტის სისხლით ნათესავი იყო. მასთან ერთად სწავლობდა პარიზის პოლიტიკურ მეცნიერებათა სასწავლებელში, სადაც ისინი შეხვდნენ საფრანგეთის მემარცხენე მოძრაობის ლიდერებს (მათ შორის ჟან-პოლ სარტრი).

კამბოჯაში დაბრუნდა 1957 წელს და გახდა ისტორიის პროფესორი მშობლიურ სისოვატის კოლეჯში. 1960 წელს აირჩიეს კამპუჩიის მუშათა პარტიის ცენტრალურ კომიტეტში. სამოქალაქო ომის პერიოდში (1971-1975) იყო კამპუჩის ეროვნული ერთიანობის სამეფო მთავრობის წევრი და კამპუჩიის ერთიანი ეროვნული ფრონტის სპეციალური ემისარი. წითელი ქმერების ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ 1975 წელს გახდა პრემიერ-მინისტრის მოადგილე საერთაშორისო საქმეებში და დემოკრატიული კამპუჩიის საგარეო საქმეთა მინისტრი.

წითელი ქმერების დამარცხებისა და მათი პარტიზანულ ტაქტიკაზე გადასვლის შემდეგ, კვლავ რჩებოდა დევნილობაში მყოფი მთავრობის ხელმძღვანელ პოზიციებზე, მაგრამ 1982 წელს, დემოკრატიული კამპუჩიის კოალიციური მთავრობის ჩამოყალიბების შემდეგ საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა ქიეუ სამფანს გადააბარა. 1996 წელს დატოვა წითელი ქმერების რიგები ათასობით თავის მიმდევართან ერთად, რის სანაცვლოდაც მიიღო მეფე ნოროდომ სიანუკის შეწყალება და სამეფო ამნისტია 1994 წლის კანონის გამო, რომელმაც წითელი ქმერები კანონგარეშე ორგანიზაციად გამოაცხადა. ჩამოაყალიბა პარტია დემოკრატიულ-ეროვნული მოძრაობის კავშირი (რომლის იდეოლოგიცა პრაქტიკულად წითელი ქმერების იდეოლოგიის იდენტური იყო), შევიდა კავშირში ჰუნ სენის მთავრობასთან და პრაქტიკულად მიიღო ქალაქ პაილინის მართვის მანდატი. 1996-2007 წლებში ცხოვრბდა ქალაქ პნომპენში დაცვის ქვეშ.

2007 წლის 12 ნოემბერს დაპატიმრეს მეუღლესთან ერთად და გადასცეს წითელი ქმერების ტრიბუნალს. მას წაუყენეს კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულის ბრალდება, იგივე ბრალდება წაუყენეს მის მეუღლესაც.

2009 წლის 16 დეკემბერს ტრიბუნალმა ოფიციალურად დაადანაშაულა ვიეტნამელებისა და მუსულმანი უმცირესობების წინააღმდეგ გენოციდში მონაწილეობისათვის.

გარდაიცვალა 2013 წლის 14 მარტს, გულის შეტევით საბოლოო ვერდიქტის გამოტანამდე.
გრიფინები (სეზონი 1)

} აქ მან შეიმუშავა სადიპლომო ნამუშევარი ლარის ცხოვრება, ერთი წლის შემდეგ სეთმა შექმნა ლარის გაგრძელება, ლარი და სტიუ, რომლის მთავარი პერსონაჟები არიან შუა ხნის მამაკაცი ლარი და მისი ინტელექტუალი ძაღლი სტივი. ტრანსლაცია შედგა 1997 წელს -ის მეშვეობით. მას შემდეგ რაც -ის აღმასრულებლებმა იხილეს ლარი, სეთთან გააფორმეს კონტრაქტი, რომ შეექმნა ლარის პერსონაჟებზე დაფუძნებული სერიალი სახელწოდებით გრიფინები. პროექტზე მუშაობისას, ლარი და მისი ძაღლი ნელ-ნელა გადაიქცნენ პიტერად და ბრაიანად. სერიის დანარჩენი პერსონაჟები დაემატა ცოტა მოგვიანებით.

ეპიზოდები