დორის ჰედოკი

დორის ჰედოკი ( ; დ. 24 იანვარი, 1910, ლაკონია, ნიუ-ჰემპშირი — გ. 9 მარტი, 2010, დაბლინი, ნიუ-ჰეფპშირი), ასევე ცნობილი როგორც " ბებია დი " — ამერიკელი პოლიტიკური აქტივისტი ( დემოკრატიული პარტია ) და მწერალი. სენატორობის კანდიდატი ნიუ ჰემფშირიდან ( , 2004 ). აშშ-ს უხუცესი მოქალაქე; პოპულარობა მოიპოვა, როდესაც 88-90 წლის ასაკში ფეხით 14 თვეში 5100 კილომეტრზე მეტი გაიარა ქვეყნის მასშტაბით საარჩევნო კამპანიის ფინანსური რეფორმის მხარდასაჭერად. (დ. 1936) და ქალიშვილი, ბეტი (1933-2005). 1930-იანი წლების შუა პერიოდიდან 1950-იანი წლების შუა ხანებამდე მუშაობდა მანჩესტერის ფეხსაცმლის ქარხანაში აღმასრულებელ მდივნად.

1972 წელს ჰედოკი და მისი მეუღლე ნიუ-ჰემფშირის ქალაქ დაბლინში გადავიდნენ. 1993 წელს ჯეიმსი გარდაიცვალა ალცჰეიმერის დაავადებით, დაახლოებით იმავე დროს გარდაიცვალა დორისის საუკეთესო მეგობარი, ელიზაბეთი — სწორედ მისი ქუდით განახორციელა ჰედოკმა თავისი ცნობილი მოგზაურობა ქვეყნის მასშტაბით 1999-2000 წლებში.

2000 წელს დორისმა მიიღო საპატიო დოქტორის წოდება ემერსონის კოლეჯში, სადაც სწავლობდა დაახლოებით 70 წლის წინ, ხოლო 2002 წელს ფრანკლინ პირსის უნივერსიტეტიდან — საპატიო ხარისხი.

2004 წელს, ჩეშირის ოლქის ნიუ-ჰემფშირის სასამართლომ დააკმაყოფილა დორის ჰედოკის თხოვნა, შეეცვალა შუა სახელი, შედეგად შემდგომში ატარებდა ფსევდონიმს "ბებია დი".

დორის ჰედოკი გარდაიცვალა დაბლინში 2010 წლის 9 მარტს, 100 წლის ასაკში რესპირატორული დაავადების შედეგად. მას დარჩა ორი შვილი, რვა შვილიშვილი და თექვსმეტი შვილთაშვილი.

პოლიტიკური აქტივობა
ჰედოკი პოლიტიკური აქტივისტი გვიან, 50 წლის ასაკში გახდა. ყველაფერი დაიწყო 1960 წელს, როდესაც მან და მისმა მეუღლემ, სხვა აქტივისტებთან ერთად მიაღწიეს აკრძალვას ალასკაზე "მშვიდობიანი" ბირთვული აფეთქებების შესახებ . შედეგად გადარჩა სოფელი ფოინთ ჰოფი .

1995 წლიდან 85 წლის ჰედოკი სერიოზულად დაინტერესდა ჯონ მაკკეინისა და რას ფეინგოლდის მიერ შემოთავაზებული საარჩევნო კამპანიის ფინანსური რეფორმით. მის მხარდასაჭერად, ჰედოკმა, რომელიც მაშინ უკვე იტანჯებოდა ართრიტითა და ემფიზემით, 1999 წლის 1 იანვარს მიატოვა თამაში როუზ ბოული იმავე სახელწოდების სტადიონზე, ვარდების აღლუმი პასადენაში (კალიფორნია) და გაემართა აღმოსავლეთისკენ ქვეყნის დედაქალაქში. ის გადიოდა დღეში დაახლოებით 16 კილომეტრს კვირაში ექვსი დღე, გადაკვეთა ამერიკის შეერთებული შტატები (თანმიმდევრობით) კალიფორნია, არიზონა, ნიუ-მექსიკო, ტეხასი, არკანზასი, ტენესი, კენტუკი, ოჰაიო, დასავლეთ ვირჯინია, მერილენდი, ვირჯინია და დაასრულა მოგზაურობა 2000 წლის 29 თებერვალს ვაშინგტონში, .. სულ რაღაც 14 თვეში მან გაიარა 5100 კილომეტრზე მეტი. გზადაგზა გამოდიოდა სიტყვით. ორჯერ აღნიშნა დაბადების დღე: 89 და 90 წლის იუბილე. მას შემდეგ, რაც მედიამ გამოხატა საკმარისი ინტერესი ძველი აქტივისტის ფეხით მოგზაურობის მიმართ, დაახლოებით 2200 ადამიანი შეხვდა ჰედოკს მარშრუტის ბოლო წერტილში. კონგრესის რამდენიმე ათეულმა წევრმა მასთან ერთად გაიარა არლინგტონის სასაფლაოდან კაპიტოლიუმამდე მოგზაურობის ბოლო კილომეტრები.

ცოტა მოგვიანებით, 2000 წლის 21 აპრილს, 90 წლის დორის ჰედოკი დააკავა კაპიტოლიუმის პოლიციამ (პირველი დაპატიმრება მის ცხოვრებაში) კაპიტოლიუმის კიბეებზე დამოუკიდებლობის დეკლარაციის წაკითხვის გამო. სასამართლომ მას 10 დოლარის ოდენობის ჯარიმა დააკისრა.

2004 წლის სენატის არჩევნებზე იყარა კენჭი ნიუ-ჰემფშირის სენატორის პოსტზე, რადგან კანდიდატმა მოულოდნელად მოხსნა კანდიდატურა ვადის ამოწურვამდე. დორისმა მიიღო ხმების 33,72%, იგი დამარცხდა რესპუბლიკელ ჯად გრეგთან. ამ მოვლენის შესახებ 2007 წელს გადაიღეს დოკუმენტური ფილმი "გაიქეცი, ბებია, გაიქეცი."

დორის ჰედოკმა დაწერა სამი ავტობიოგრაფიული წიგნი, ყველა წიგნის თანაავტორი იყო პოლიტიკოსი დენის ბერკი. ჰედოკი პოლიტიკურად აქტიური იყო სიცოცხლის ბოლო დღეებამდე.

ილდო