სოფლის მეურნეობა ინდონეზიაში

სოფლის მეურნეობა ინდონეზიაში ქვეყნის ეკონომიკის ერთ-ერთი მთავარი სექტორია. ბოლო 50 წელიწადში ინდუსტრიალიზაციისა და მომსახურების სექტორის განვითარების შედეგად მთლიან შიდა პროდუქტში სოფლის მეურნეობის წილი შესამჩნევლად შემცირდა, თუმცა ინდონეზიის შინამეურნეობების უმრავლესობისთვის ფერმები და პლანტაციები შემოსავლების მთავარ წყაროდ რჩება. 2013 წელს მთლიანი შიდა პროდუქტის 14.43% სოფლის მეურნეობაზე მოდიოდა, რაც მცირედით ნაკლებია 2003 წლის წილზე (15.19%). 2012 წელს სოფლის მეურნეობის სექტორში 49 მილიონი ინდონეზიელი იყო დასაქმებული, რაც ქვეყნის მთლიანი სამუშაო ძალის 41%-ს უტოლდებოდა.

ამჟამად სოფლის მეურნეობისთვის ინდონეზიის ტერიტორიის დაახლოებით 30% გამოიყენება. ინდონეზიაში სოფლის მეურნეობის სექტორს ინდონეზიის სოფლის მეურნეობის სამინისტრო ხელმძღვანელობს და არეგულირებს.

ინდონეზიის სოფლის მეურნეობის სექტორი ორი ნაწილისგან შედგება: დიდი პლანტაციები, რომლებიც შეიძლება კერძო ან სახელმწიფო საკუთრებაში იყოს და მცირე ფერმები, რომლებიც მეტწილად შინამეურნეობების მფლობელობაშია. მიხაკის ხისა და დარიჩინის უმსხვილესი მწარმოებელია მსოფლიოში, მეორე ადგილზეა რეზინის, სართავი ბანანის, ვანილის, ქოქოსის ზეთისა და ჯავზის წარმოების მხრივ; მესამეზე ― ბრინჯისა და კაკაოს წარმოების მხრივ; მეოთხეზე ― ყავის, მეხუთეზე ― თამბაქოს და მეექვსეზე ― ჩაის წარმოების მხრივ.

წარმოება
2018 წელს ინდონეზიამ აწარმოა: 115.2 მლნ ტონა პალმის ზეთი (უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში); 83 მლნ ტონა ბრინჯი (მესამე უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში ჩინეთისა და ინდოეთის შემდეგ); 30.2 მლნ ტონა სიმინდი (მე-6 უმსხვილესი მაჩვენებელი მსოფლიოში); 21.7 მლნ ტონა შაქრის ლერწამი (მე-12 ადგილი); 18.5 მლნ ტონა ქოქოსი (უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში); 16.1 მლნ ტონა სართავი ბანანი (მე-6 ადგილი); 7.2 მლნ ტონა ბანანი (მე-5 ადგილი); 3.6 მლნ ტონა რეზინი (მე-2 ადგილი, ჩამორჩება მხოლოდ ტაილანდს), 3 მლნ ტონა მანგო (მანგოსტინისა და გუავას ჩათვლით; მეოთხე ადგილი, ინდოეთის, ჩინეთისა და ტაილანდის შემდეგ); 2.5 მლნ ტონა წიწაკა (მე-4 ადგილი, ჩინეთის, მექსიკისა და თურქეთის შემდეგ); 2.5 მლნ ტონა ფორთოხალი (მე-8 ადგილი); 1.8 მლნ ტონა ანანასი (მე-5 ადგილი, კოსტა-რიკის, ფილიპინების, ბრაზილიისა და ტაილანდის შემდეგ); 1.8 მლნ ტონა ტკბილი კარტოფილი (მე-6 ადგილი); 1.5 მლნ ტონა ხახვი (მე-14 ადგილი); 1,4 მლნ ტონა კომბოსტო; 1.2 მლნ ტონა კარტოფილი, 976 ათასი ტონა პომიდორი, 953 ათასი ტონა სოიო, 939 ათასი ტონა ლობიო, 887 ათასი ტონა პაპაია (მეხუთე უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში, ინდოეთის, ბრაზილიის, მექსიკისა და დომინიკელთა რესპუბლიკის მიხედვით); 722 ათასი ტონა ყავა (მე-3 ადგილი, ბრაზილიისა და ვიეტნამის შემდეგ); 593 ათას ტონა კაკაო (მე-3 ადგილი მსოფლიოში, კოტ დ'ივუარისა და განის შემდეგ); 410 ათასი ტონა ავოკადო (მე-4 ადგილი, მექსიკის, დომინიკელთა რესპუბლიკისა და პერუს შემდეგ).

ამასთან, ინდონეზიამ შედარებით მცირე მოცულობით სოფლის მეურნეობის სხვა პროდუქტებიც აწარმოა: პრასი (573 ათასი ტონა), ბადრიჯანი (551 ათასი ტონა), კიტრი (433 ათასი ტონა), ჯანჯაფილი (207 ათასი ტონა), აკაჟუ (136 ათასი ტონა, მე-10 ადგილი მსოფლიოს მასშტაბით), მიხაკის ხე (13 ათასი ტონა), თამბაქო (181 ათასი ტონა, მე-6 ადგილი) და სხვ.

პროდუქტები
სოფლის მეურნეობა სურსთის წარმოებასაა და სურსათის უსაფრთხოებაში, ასევე ინდონეზიის მოსახლეობის მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებაში უმნიშვნელოვანეს როლს თამაშობს.

ზღის პროდუქტები
2015 წელს ზღვრის პროდუქტების წარმოების მასშტაბი 22.31 მილიონ ტონას გაუტოლდა, რომლის ღირებულებაც 18.1 მილიარდ ამერიკულ დოლარს შეადგენდა. 2011-2015 წლებში როგორც შიდა წყლებში, ისე ზღვებში ზღვის პროდუქტები სტაბილურად მოიპოვებოდა. ამავე პერიოდში გაიზარდა აკვაკულტირებში ზღვის პროდუქტების წარმოების მასშტაბებიც.

ბრინჯი
ინდონეზიელთა კვების შეუცვლელი პროდუქტია ბრინჯი. ტიპურ ინდონეზიურ კერძს თან ახლავს მომზადებული ბრინჯი. ინდონეზია მესამე ადგილზეა ბრინჯის წარმოების მხრივ ჩინეთისა და ინდოეთის შემდეგ. თუმცა ინდონეზიის მოსახლეობის სიმრავლის გამო წარმოებული ბრინჯი ქვეყნის შიგნით მოიხმარება.