კარლ ჰაინრიხ ულრიხი

კარლ ჰაინრიხ ულრიხი (დ. 28 აგვისტო, 1825 წელი – გ. 14 ივლისი, 1895 წელი) — გერმანელი მწერალი. ის დღეს თანამედროვე ლგბტ მოძრაობის პიონერად ითვლება.

ადრეული ცხოვრება
ულრიხი დაიბადა აურიხში, შემდგომში ჰანოვერის სამეფოს ნაწილი, ქვემო საქსონიაში. ულრიხი იხსენებს, რომ ბავშვობაში იგი გოგოების ტანსაცმელს ატარებდა, მოსწონდა გოგონებთან თამაში და უნდოდა გოგო ყოფილიყო. 1839 წელს, 14 წლის ასაკში მან პირველად მიიღო ჰომოსექსუალური გამოცდილება, როდესაც მისმა საცხენოსნო ინსტრუქტორმა დაამყარა მასთან სექსუალური კავშირი. მან დაამთავრა სამართლისა და თეოლოგიის ფაკულტეტი გიოთინგენის უნივერსიტეტში 1846 წელს. 1846 წლიდან 1848 წლამდე ის სწავლობდა ბერლინის უნივერსიტეტში, მან იქვე დაიცვა დისერტაცია ლათინურ ენაზე ვესტფალიის მშვიდობის შესახებ.

1849 წლიდან 1857 წლამდე ულრიხი მუშაობდა ჰანოვერის სამეფოს ჰილდეშაიმის რაიონულ სასამართლოში ოფიციალური იურიდიული მრჩევლის თანამდებობაზე. ის გაათავისუფლეს, როდესაც მისი ჰომოსექსუალურობა ყველასთვის ცნობილი გახდა.

სექსუალური რეფორმის კამპანიის მონაწილე
1862 წელს, ულხირმა საბედისწერო ნაბიჯის გადადგმა გადაწყვიტა, როდესაც თავის მშობლებსა და მეგობრებს განუცხადა, რომ, როგორც თავად ამბობდა, იყო ურნინგი. მან ამასთანავე დაიწყო წერა „ნუმა ნუმანტიუსის“ ფსევდონიმით. მისი პირველი ხუთი ესე, რომელიც შეკრებილია -ს სახით (მამაკაცებს შორის სიყვარულის ამოცანების შესწავლა), ხსნის სიყვარულს, როგორც ბუნებრივ და ბიოლოგიურ მოვლენას, რასაც ლათინურად უწოდა (ქალური ფსიქოლოგია დატუსაღებული მამაკაცის სხეულში). ამ ესეებში ულრიხმა მოიფიქრა სხვადასხვა ტერმინი, რომელიც აღწერდა განსხვავებულ სქესობრივ ორიენტაციებს: ურნინგს უწოდებდა მამაკაცებს, რომლებიც დაინტერესებულნი არიან ისევ მამაკაცებით და დიონინგს ისეთ მამაკაცებს, რომლებიც დაინტერესებულნი არიან ქალებით. ეს ტერმინები დაკავშირებულია პლატონის ნადიმთან, რომელშიც ორი სახის სიყვარულია განხილული: აფროდიტე, რომელიც მამაკაცმა გააჩინა (ურანოს) და აფროდიტე, რომელიც ქალმა გააჩინა (დიონე). ულრიხმა ასევე მოიფიქრა სიტყვები ქალების კოლეგებისთვის (ურნინგინი და დიონინგინი), ასევე ბისექსუალები და ინტერსექსუალი ადამიანებისთვის.

მან მალე საკუთარი, ნამდვილი სახელით ნაწერების გამოქვეყნება დაიწყო, მან დაწერა განცხადება, რომლითაც იურიდიულად და მორალურად მხარს უჭერდა ადამიანებს, რომლებიც ჰომოსექსუალურობის ბრალდებით იყვნენ დაკავებულნი. 1867 წლის 29 აგვისტოს ულრიხი გახდა პირველი ჰომოსექსუალი, რომელმაც საჯაროდ დაიცვა ჰომოსექსუალების უფლებები, იგი სიტყვით გამოვიდა მიუნხენში გერმანელი იურისტების კონგრესზე. იგი ითხოვდა ანტიჰომოსექსუალური კანონის გაუქმებას. ულრიხი გააჩუმეს. ორი წლის შემდეგ, 1869 წელს, ავსტრიელმა მწერალმა კარლ-მარია კერბენიმ მოიფიქრა სიტყვა „ჰომოსექსუალი“. 1870-იანი წლებიდან სექსუალური ორიენტაციის (როგორც დღეს ჩენ ვუწოდებთ) თემა აქტიურად განიხილებოდა.

1860-იან წლებში ულრიხი გერმანიაში მოგზაურობდა, ის ყოველთვის წერდა და აქვეყნებდა თავის ნაშრომებს, ყოველთვის პრობლემები ჰქონდა სამართალთან უფრო მეტად ასეთი აქტიურობის გამო, ვიდრე მისი სექსუალური ორიენტაციის გამო. 1864 წელს საქსონიაში პოლიციამ ულრიხის წიგნების კონფისკაცია მოახდინა და შემდეგ აკრძალეს ისინი. შემდეგ ასეთივე მოვლენა მოხდა ბერლინში და მისი წიგნები აკრძალეს მთელი პრუსიის მასშტაბით. ულრიხის წიგნების რამდენიმე ფურცელი იპოვნეს პრუსიის სახელმწიფო არქივში და 2004 წელს გამოაქვეყნეს. დღეს ულრიხის მნიშვნელოვანი ნაშრომები დაბეჭდეს და გამოაქვეყნეს, როგორც გერმანულად, ასევე სხვადასხვა ენაზე ნათარგმნი.

ულრიხი პატიორი ჰანოვერიელი იყო, ამიტომაც როდესაც პრუსიამ ჰანოვერის ანექსია მოახდინა, 1866 წელს იგი დააპატიმრეს, რადგან წერილობით ეწინააღმდეგებოდა პრუსიის მმართველობას. შემდეგ წელს ულრიხმა დატოვა ჰანოვერი და გადავიდა მიუნხენში, სადაც იგი განაწესეს გერმანელ იურისტთა ასოციაციაში, რასდგან ულრიხის დახმარებით სურდათ ჰომოსექსუალების წინააღმდეგ გერმანული კანონის შეცვლა. შემდეგში ის ცხოვრობდა ვიურცბურგსა და შტუტგარტში.

1879 წელს ულრიხმა გამოაქვეყნა თავისი კვლევის მეთორმეტე და ბოლო წიგნი, რომელიც ეხებოდა „კაცებს შორის სიყვარულის ამოცანას“. ცუდი ჯანმრთელობის გათვალისწინებით მან ყველაფერი გააკეთა რისი გაკეთებაც შეეძლო გერმანიაში. იგი წავიდა გადასახლებაში ნეაპოლში. რამდენიმე წლის განმავლობაში ქვეყნის გარშემო მოგზაურობდა, საბოლოოდ კი ლ'აკვილაში მისი ჯანმრთელბა გაუმჯობესდა.

კარლი აგრძელებდა უხვად წერას და საკუთარი ხარჯებით აქვეყნებდა თავის ნაშრომებს (ლათინურ და გერმანულ ენებზე). 1895 წელს მან ნეაპოლის უნივერსიტეტისგან მიიღო საპატიო დიპლომი. ცოტა ხნის შემდეგ ის ლ'აკვილაში გარდაიცვალა. მის საფლავის ქვაზე დაწერილია (ლათინურად) „ “. „“ შესაძლოა რომანტიკული ლიცენზია ყოფილიყო. ულრიხი ლ 'აკვილაში ცხოვრობდა ადგილობრივი მიწათმფლობელის მარკიზ მიკოლო პერისიჩეტის სახლში სტუმრად. მარჯიზმა ულრიხს დაკრძალვაზე გამოსამშვიდობებელი სიტყვა მიუძღვნა. სიტვის ბოლოს მან თქვა:

ულრიხი თავის ცხოვრებაზე წერდა:

მემკვიდრეობა
წლების განმავლობაში მივიწყებული ულრიხი, 1980-იანი წლების დასასრულს ევროპის ერთ-ერთი კულტი გახდა. მიუნხენში, ბრემენში, ჰანოვერსა და ბერლინში მისი სახელობის ქუჩებია. ულრიხის დაბადების დღე ყოველწლიურად აღინიშნება ქუჩის წვეულებითა და პოეზიის საღამოებით კარლ-ჰაინრიხ-ულრიხის პლატოზე მიუნხენში. ლ'აკვილაში აღადგინეს მისი საფლავი და მის საფლავს ყოველწლიურად უამრავი პილიგრიმი სტუმრობს. შემდეგში ლგბტ უფლებების დამცველები იაზრებდნენ იმ დიდ ვალს, რომელიც ულრიხის წინაშე ჰქონდათ დაკისრებული. მაგნუს ჰირშფელდი თავის ნაშრომში - „ქალებისა და კაცების ჰომოსექსუალიზმი“ (1914) მკაფიოდ იხსენიებს ულრიხს. ვოლკრამ სიგუში ულრიხს უწოდებს „მსოფლიოში პირველ მამაკაც გეის“.

ულრიხის სახსოვრად ლესბიანებისა და გეების უფლებების დამცველთა საერთაშორისო ორგანიზაციამ დააწესა კარლ ჰაინრიხ ულრიხის ჯილდო, სექსუალურ თანასწორობაში მისი ფასდაუდებელი ბრძოლისთვის.