iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კრიუკოვის არხი

კრიუკოვის არხი — სამდინარო არხი სანქტ-პეტერბურგში, გამოედინება საადმირალოს არხიდან და ჩაედინება მდინარე ფონტანკაში. მისი სიგრძე 1015 მეტრია. კრიუკოვის არხით გამოიყოფა კუნძული ახალი ჰოლანდია. თავდაპირველად, 1719-20 წლებში არხი გაყვანილი იყო ნევიდან მოიკამდე და გამოიყენებოდა სატრანსპორტო მიზნებისთვის. 1738 წლიდან არხი ატარებს მენარდე სემიონა კრიუკოვის სახელს. ბლაგოვეშჩენსკის ხიდის მშენებლობისას შრომის მოედანზე გამავალი არხის ნაწილი მილის საშუალებით დახურეს და დღემდე ასე რჩება.
ქალაქ-თანამგზავრი

ქალაქ-თანამგზავრი — ქალაქი ან დაბა, რომელიც ვითარდება უფრო დიდი ქალაქის (მიზიდვის ცენტრი) ახლოს და არსებითად განიცდის მისი საწარმოო-სამეურნეო და კულტურულ-საყოფაცხოვრებო პროცესების ზემოქმედებას. ქალაქ-თანამგზავრი არ ამჟღავნებს ტენდენციას, შეუერთდეს ცენტრალურ ქალაქს. ქალაქ-თანამგზავრის შექმნას საფუძვლად უდევს ქალაქის მახლობლად სამრეწველო საწარმოების, სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულებების, უმაღლესი სასწავლებლებისა და სხვათა განლაგება. ქალაქ-თანამგზავრის მთავარი დანიშნულებაა დიდი ქალაქების განტვირთვა ჭარბი მოსახლეობისა და მრეწველობის ზედმეტი კონცენტრაციისგან.
ნაირსახეობა
არსებობს სხვადასხვა ტიპის ქალაქ-თანამგზავრები:
საცხოვრებელი - „საძილე ქალაქი“, ჩვეულებრივად, ტრადიციულ კაპიტალისტურ ქვეყნებში;
სამრეწველო-სატრანსპორტო;
სამეცნიერო-საკურორტო და სხვა.
საქართველო
საქართველოში საბჭოთა პერიოდში ერთი ქალაქ-თანამგზავრი იყო — რუსთავი, რომელსაც სხვა დანიშნულებასთან ერთად თბილისის განტვირთვაც ევალებოდა.
ქართული ენციკლოპედიის მთავარი სამეცნიერო რედაქცია

ქართული ენციკლოპედიის ირაკლი აბაშიძის სახელობის მთავარი სამეცნიერო რედაქცია დაარსდა 1965 წელს თბილისში, როგორც ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის რედაქცია. შედიოდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის სისტემაში. 1975 წლიდან საქართველოს სსრ გამსახკომის სისტემაშია. შედგება (1986 წლის მონაცემებით) 10 სამეცნიერო-დარგობრივი და 4 ფუნქციური რედაქციისგან. დარგობრივ რედაქციებთან შექმნილია სამეცნიერო-დარგობრივი საბჭოები და სექციები, რომლებიც სხვადასხვა დარგის ცნობილ მეცნიერებსა და სპეციალისტებს აერთიანებს. რედაქციამ მოამზადა და გამოსცა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის 11 ტომი (1975-1987 წწ) და 1 სპეციალური ტომი „საქართველოს სსრ“ (1981 წ. ქართულ და რუსულ ენებზე); აგრეთვე „ბერძნული და ლათინური სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი“ (1985 წ.).

მე-20 საუკუნის 80-იან წლებში იგეგმებოდა „მცირე ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის“ გამოცემა 3 ტომად. მომზადებული იყო გამოსაცემად ენციკლოპედია „თბილისი“, „პოპულარული სამედიცინო ენციკლოპედია“, „სასოფლო-სამეურნეო ენციკლოპედია“ (3 ტომად); „მოკლე პოლიტიკური ლექსიკონი“.
მთავარი რედაქტორი ირაკლი აბაშიძე.

1980-ანი წლების ბოლოს საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ შექმნილმა ეკონომიკურმა კრიზისმა საქართველოში წიგნის ბეჭდვის საქმე გაართულა, ამიტომაც დაგეგმილი ენციკლოპედიებიდან დღის სინათლე ვერც ერთმა ვერ იხილა. მხოლოდ 1997 წელს მოხერხდა ენციკლოპედია „საქართველოს“ ტომის გამოცემა (ტირაჟი უცნობია), ხოლო მეორე ტომი 2012 წელს დაიბეჭდა.
ქართული ცხრატყავა

ქართული ცხრატყავა — მცენარე ცხრატყავასებრთა ოჯახისა. ძლიერ დატოტვილი ბუჩქია, რომლის სიმაღლე 0,5 — 1,5 მეტრს აღწევს. ხეშეში, გაფარჩხული ყლორტები აქვს. ყვავილები მოყვითალო-თეთრია, წყვილ-წყვილად სხედან ფოთლების იღლიებში. ნაყოფი კენკრაა, კაშკაშა წითელი ფერის. ხნიერ ტოტებზე კანი თხელ ფურცლებად სძვრება და რამდენიმე ფენადაა ჩამოკიდებული (აქედანაა სახელწოდება „ცხრატყავაც“).

იზრდება ქსეროფილურ მეჩხერ ტყეებსა და ბუჩქნარებში, მშრალსა და ხრიოკ ადგილებზე, უმეტესად მთის ქვედა და შუა სარტყელში, იშვიათად ზღვის დონიდან 2500 მეტრამდე. გავრცელებულია აღმოსავლეთ კავკასიონზე, დაღესტანში, ცენტრალურ სამხრეთ-აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში, ჩრდილოეთ ირანში, ქურთისტანსა და თურქეთის სომხეთში. უხვადაა მცხეთის მიდამოების დეგრადირებულ მუხნარებსა და ჯაგნარებში.

დეკორაციული ბუჩქია. ევროპაში დიდი ხანია შეტანილია კულტურაში. აქვს ძლიერ მკვრივი, მაგარი და ლამაზი მერქანი. იყენებენ სახარატო საქმეში.
ქარზურგა კუნძულები

ქარზურგა კუნძულები — ვულკანურ კუნძულთა ჯგუფი ვესტ-ინდოეთში, კარიბის ზღვაში, მცირე ანტილის კუნძულების აღმოსავლეთი ნაწილი. ფართობი დაახლოებით 6 ათასი კმ². ქარპირა კუნძულების შემადგენლობაში შემავალი კუნძულები გვადელუპა და მარტინიკა საფრანგეთის სამფლობელოა, ხოლო ანტიგუა და ბარბუდა, სენტ-ვინსენტი და გრენადინები, დომინიკა, გრენადა და სენტ-ლუსია — დამოუკიდებელი სახელმწიფოებია. დიდი კუნძულების რელიეფი მთაგორიანია, სიმაღლე 1421 მეტრამდე (ვულკ. დიაბლოტენი კუნძულ დომინიკაზე). ჰავა ტროპიკულია, პასატური და ნოტიო. ბუნებრივი მცენარეულობა თითქმის მთლიანად განადგურებულია. კუნძულებზე არის შაქრის ლერწმის, კაკაოს, ბანანის პლანტაციები. მნიშვნელოვანი ქალაქებია: ფორ-დე-ფრანსი (კ. მარტინიკა), პუენტ-ი-პიტრი და ბას-ტერი (კ. გვადელუპა), კასტრი (კ. სენტ-ლუსია).
დუნტინხუ

დუნტინხუ — ტბა ჩინეთში. მდებარეობს მდინარე იანძის აუზში, ჭაობიან ვაკეზე. ფართობი სეზონის შესაბამისად ცვალებადია. აქვს დაბალი ნაპირები. ჩაერთვის რამდენიმე სანაოსნო მდინარე. შეერთებულია მდინარე იანძისთან 4 არხით. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია საშუალოდ 150 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 95 კმ-ზე. ფართობი 2,820 კმ². წყალდიდობის პერიოდში წყლის დონე მატულობს 15 მეტრით და დატბორილი ტერიტორიის ფართობი 20000 კმ²-მდე იზრდება. ზამთარში წყლის ჩამონადენი მიემართება მდინარე იანძისაკენ, რის გამოც ტბა თხელდება და წარმოიქმნება ბევრი კუნძული. დუნტინხუ წარმოადგენს ჩინეთის სიდიდით მეორე მტკნარ ტბას პოიანხუს შემდეგ. განვითარებულია თევზჭერა.
ქარპირა კუნძულები

ქარპირა კუნძულები, სამხრეთი ანტილის კუნძულები (, , ნიდერ. ) — მცირე ანტილის კუნძულთა მწკრივის სამხრეთი ნაწილი კარიბის ზღვაში. დ. გ. 64°-ის დასავლეთით. დიდი კუნძულებია არუბა, კიურასაო, ბონეირი (ნიდერლანდების საკუთრება), ავესი, ლოს-როკესი, ორჩილა, ბლანკილია (ვენესუელის საკუთრება). ფართობი დაახლოებით 1200 კმ², სიმაღლე 372 მეტრამდე. დიდი კუნძულები აგებულია მეტამორფული და კრისტალური ქანებით, რომლებიც დაფარულია ვულკანური და დანალექი ქანებით. პატარა კუნძულები მარჯნისაა. ჰავა სუბეკვატორულია. ნალექები 500-600 მმ წელიწადში. კუნძულები შემოსილია მეჩხერი ტყითა და ბუჩქნარით. ადგილობრივი მოსახლეობა მისდევს მეცხვარეობასა და მეთხეობას. მოჰყავთ სორგო, ბატატი და ბანანი. მთავარი ქალაქი და ნავსადგურია ვილემსტადი კუნძულ კიურასაოზე.

მრეწველობა
მოიპოვებენ მარგალიტს; ვენესუელიდან მიღებულ ნავთობს კი გადაამუშავებენ.
თბილისის 39-ე საჯარო სკოლა

თბილისის 39-ე საჯარო სკოლა (სრული სახელწოდება — სსიპ - ქალაქ თბილისის №39 საჯარო სკოლა) — ქალაქ თბილისის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. სკოლა შედგება ორი შენობისგან. აქვს საკუთარი სტადიონი ხელოვნური საფარით, სპორტული დარბაზი, მოქმედი ბუფეტი და ბიბლიოთეკა, ასევე საკონცერტო დარბაზი. სკოლაში მოქმედებს ფეხბურთის, ცეკვისა და ჭადრაკის წრეები. მოსწავლეები უზრუნველყოფილნი არიან სამედიცინო დახმარებით. სკოლას ემსახურება მანდატურთა სამსახური. სკოლა აქტიურად იღებს მონაწილეობას სახელმწიფო სასკოლო ოლიმპიადებში. კლასები არ არის დაკომპლექტებული მოსწავლეთა სიძლიერისა და შესაძლებლობების მიხედვით. 2006 წელს სკოლას ჩაუტარდა ნაწილობრივი რეაბილიტაცია.
პოიანხუ

პოიანხუ — ტბა ჩინეთში, მდინარე იანძის ხეობაში. ტბიდან წყლის ნაკადი მდინარე იანძიში ჩადის, ზაფხულის წყალდიდობის დროს კი პირიქით — წყალი მდინარიდან ტბას ერთვის. ამის გამო პოიანხუს სიდიდე მკვეთრ სეზონურ ცვალებადობას განიცდის. ტბის ფართობი რთულად განისაზღვრება, იგი ტბათა სისტემებისა და ჭაობებისაგან შედგება. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 150 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 31 კმ-ზე. წვიმიან პერიოდში ტბის ფართობი 4400 კმ² აღწევს, მშრალ სეზონში 1000 კმ²-ს. ზამთარში დიდ ჭაობად იქცევა. მაქსიმალური სიღრმე 25 მ. ტბა ვიწრო ყელით 2 ნაწილად იყოფა. ბევრია გადამფრენი ფრინველი. სანაოსნოა. თევზჭერა აკრძალულია. 1363 წელს ტბასთან გაიმართა ბრძოლა.
დალაინორი

დალაინორი — ტბა ჩინეთში. მდებარეობს ბარგის ზეგანზე, ზღვის დონიდან 539 მ სიმაღლეზე. ფართობი კლიმატური პირობების შესაბამისად იცვლება. აქვს დაბალი და ბრტყელი ნაპირები. ჩვეულებრივ ტბის ფართობი აღწევს 2,315 კმ²-ს. წყლის მაღალი დონის დროს ტბიდან წყლის ნაკადი მდინარე არგუნში ჩადის. ზოგჯერ წყალი მდინარიდან ტბას ერთვის. მაქსიმალური სიგრძე 90 კმ, სიგანე 27 კმ. საშუალო სიღრმე 5,7 მ. ტბა მტკნარია, მდიდარია თევზით.
ზორქოლი

ზორქოლი, ვიქტორია — ტბა ტაჯიკეთისა და ავღანეთის საზღვარზე. მდებარეობს პამირში, ზღვის დონიდან 4126 მ სიმაღლეზე. ფართობი 38,9 კმ². სიგრძე 20 კმ-მდე, სიგანე დაახლოებით 3,5 კმ. წყალი მტკნარია, მდიდარია თევზითა და მოცურავე ფრინველებით. ტბიდან გამოედინება სასაზღვრო მდინარე პამირი, მდინარე ფანჯის ერთ-ერთი მდგენელი.
ჩრდილოეთი ვიძემეს ბიოსფერული ნაკრძალი

ჩრდილოეთი ვიძემეს ბიოსფერული ნაკრძალი — ლატვიის ერთადერთი ბიოსფერული ნაკრძალი, მდებარეობს ქვეყნის ისტორიული კუთხის ვიძემეს ჩრდილოეთ ნაწილში, ესტონეთის საზღვართან.

1990 წელს მთავრობამ დღევანდელი ბიოსფერული რესერვის ტერიტორიაზე შექმნა ჩრდილოეთი ვიძემეს რეგიონული ბუნების კონსერვაციის კომპლექსი. მისი სათავო ოფს განთავსდა სალაცგრივაში და დაიწყო აქტიური მუშაობა ლატვიაში ბიოსფერული ნაკრძალის შექმნაზე. ნაკრძალი შეიქმნა 1997 წლის 11 დეკემბერს და იგი მოიცავს ქვეყნის ტერიტორიის 6%-ს. ის არის ბიოსფერული ნაკრძალების მსოფლიო ქსელის ნაწილი.
სეიშელის კუნძულების ისტორია

სეიშელის კუნძულების ისტორია პორტუგალიელი ზღვაოსნების მიერ საუკუნეში, კუნძულების აღმოჩენით იწყება.

 საუკუნის შუა ხანებში ფრანგებმა სეიშელის კუნძულები თავიანთ კოლონიად აქციეს. როდესაც 1502 წელს ვასკო და გამა, იმ დროს ადმირალი, ამ ადგილას მოვიდა, აღმოაჩინა ამირანტის კუნძულები. პორტუგალიელმა კარტოგრაფებმა, პირველად შეიტანეს თავიანთ რუკაზე დიდი კუნძული ილია-განა, ახლანდელი კუნძული მაე. შემონახულია მტკიცებულებები იმისა, რომ არაბმა ზღვაოსნებმა იმოგზაურეს ამ კუნძულებზე (შემორჩენილია - საუკუნეების წარწერები საფლავებსა და კლდეებზე და კლდეზე გაკეთებული წარწერები ფრიგიტის კუნძულზე). იმ დროს ეს არქიპელაგი დაუსახლებელი იყო. მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ სეიშელის დაუსახლებელ ტერიტორიას, თავიდან ავსტრონეზიელი, მალდიველი და არაბი ვაჭრები ეწვიენ. სწორედ, მალდიველმა ზღვაოსნებმა აღმოაჩინეს კუნძული სილუეტი. შემდგომ, ორი საუკუნის შემდეგ, სეიშელის კუნძულები წარმოადგენდა მეკობრეთა თავშესაფარს. ევროპელებიდან, პირველად ამ არქიპელაგზე ფეხი დადგეს ინგლისელებმა. 1609 წელს, კუნძულები პირველად შეისწავლა და აღწერა კაპიტანმა ა. შარპეამ. პირველი მოსახლეებს კუნძულ მაესა და პრასლინზე, შეადგენდნენ ფრანგები, რომლებმაც 1756 წლიდან დაიწყეს დარიჩინის, მიხაკისა და ვანილის პლანტაციების მოშენება. მას შემდეგ ტერიტორიას, საფრანგეთის ფინანსთა მინისტრის — მორო დე სეიშელის სახელი ეწოდა. კუნძულებს თავიდან ეწოდა, ხოლო შემდგომ იგი შეიცვალა ინგლისურით .

ფრანგმა კოლონისტებმა დაიწყეს მონების შემოყვანა მადაგასკარიდან და აღმოსავლეთ აფრიკიდან. არქიპელაგი შესწავლილ იქნა ფრანგი მეცნიერის, ლაზარე პიკალტის მიერ 1742 და 1744 წლებში. კუნძულები გამოიყენებოდა მეკობრეების მიერ სატრანზიტო პუნქტად აზიასა და აფრიკას შორის, მანამ, სანამ საფრანგეთმა დაიწყო კონტროლი კუნძულებზე 1756 წელს. 1794 წელს, არქიპელაგი დაიპყრეს ბრიტანელებმა.

1814 წელს, პარიზის ხელშეკრულების თანახმად, სეიშელის კუნძულები შევიდა დიდი ბრიტანეთის შემადგენლობაში. 1835 წელს მონობის გაუქმებისას, კუნძულებზე ევროპელ კოლონისტებზე ჩამორთმეული მათი სამუშაო ძალის გამო, შემცირდა ინტენსიური მუშაობა ისეთ მცენარეულ კულტურებზე, როგორიცაა ქოქოსი, ვანილი, მიხაკი და დარიჩინი.

1903 წელს სეიშელი გახდა მავრიკის კოლონია.
TIM-ის თასი

-ის თასი (, ტროფეო ტიმ) — საფეხბურთო გათამაშება იტალიაში, სადაც მონაწილეობას იღებს 3 გუნდი. დაარსდა 2001 წელს. გათამაშება ტარდება ივლისში, ან აგვისტოში, სერია -ს ახალი სეზონის დაწყებამდე. თავდაპირველად მონაწილე გუნდები იყვნენ - „იუვენტუსი“, „მილანი“ და „ინტერი“. 2013 წელს ინტერმა უარი განაცხადა ტურნირში მონაწილეობაზე და მის ნაცვლად გათამაშებაში „სასუოლო“ ჩაერთო. 2016 წელს, სელტა გახდა პირველი არაიტალიური კლუბი, რომელმაც მიიღო გათამაშებაში მონაწილეობა.

სულ იმართება 3 მატჩი, სადაც სამივე მონაწილე ერთმანეთთან მართავს შეხვედრას მხოლოდ 45 წუთით, იმ შემთხვევაში თუ მატჩი ფრედ დამთავრდება, გამარჯვებული ვლინდება პენალტების სერიაში.

გამარჯვება ძირითად დროში - 3 ქულა
გამარჯვება პენალტების სერიით - 2 ქულა
დამარცხება პენალტების სერიით - 1 ქულა
დამარცხება ძირითად დროში - 0 ქულა

ჩემპიონები
2001 მილანი
2002 ინტერი
2003 ინტერი
2004 ინტერი
2005 ინტერი
2006 მილანი
2007 ინტერი
2008 მილანი
2009 იუვენტუსი
2010 ინტერი
2011 ინტერი
2012 ინტერი
2013 სასუოლო
2014 მილანი
2015 მილანი
2016 სელტა

სატურნირო ცხრილი
2001
გოლები
მატჩები
----

----

2002
გოლები
მატჩები
----

----

2003
გოლები
მატჩები
----

----

2004
გოლები
მატჩები
----

----

2005
გოლები
მატჩები
----

----

2006
გოლები
მატჩები
----

----

2007
გოლები
მატჩები
----

----

2008
გოლები
მატჩები
----

----

2009
გოლები
} ამაური იაკვინტა
----

----

----

2010
გოლები
მატჩები
----

----

2011
გოლები
მატჩები
----

----

2012
გოლები
მატჩები
----

----

2013
გოლები
მატჩები
----

----

2014
გოლები
მატჩები
----

----

2015
გოლები
მატჩები
----

----

2016
გოლები
მატჩები
----

----
ამშტეტენის ბრძოლა

ამშტეტენის ბრძოლა — ბრძოლა საფრანგეთის იმპერიასა და ავსტრია-რუსეთის იმპერიებს შორის 1805 წლის 24 ნოემბერს მესამე კოალიციის ომის დროს. საფრანგეთის ჯარებს ხელმძღვანელობდა იოაჰიმ მიურატი და ჟან ლანი. ავსტრიის ჯარებს მიხეილ ფონ კეინმაიერი. რუსეთის ჯარებს კი პეტრე ბაგრატიონი.

კოალიციური ჯარი ფრანგების შემოტევებს ვერ უძლებდა და უკან იხევდა. უკან დახეულ რუსთა არიერგარდს მეთაურობდა პეტრე ბაგრატიონი, რომელიც უზრუნველყოფდა ჯარის მთავარი ნაწილის უსაფრთხოებას. საფრანგეთის ჯარები მნიშვნელოვნად აღემატებოდა მოწინაღმდეგეების ჯარის რაოდენობას. ფარანგები სარგებლობდნენ რიცხობრივი უპირატესობით და ძლიერად უტევდა კოალიციური ჯარის არიერგარდს. პეტრე ბაგრატიონი იგერიებდა შეტევებს და კონტრიერიშზე გადადიოდა.

გადამწყვეტი ბრძოლა მოხდა ავსტრიის ქალაქ ამშტეტენთან. კოალიციური ჯარი დამარცხდა. ბრძოლაში, ავსტრიელების მხრიდან 1000 და რუსების მხრიდან 300 ჯარისკაცი დაიღუპა. ბაგრატიონი წარმატებით ასრულებდა დარჩენილი ჯარის დაცვას და უზრუნველყოფდა ჯარისაკაცების ბრძოლის ველიდან გაყვანას.
პენტაგრამა

პენტაგრამა (პენტალფა, პენტაგერონი; ; — „ხუთი“ და — „ხაზი“) — სწორი ხუთკუთხედი, რომლის ყოველ მხარესაც აგებულია ტოლფერდა სამხუთხედები, რომლებიც ტოლი სიმაღლისაა.

პენტაგრამა — ფიგურა, რომელიც აგებულია სწორი ხუთკუთხედის ყველა დიაგონალის გაერთიანებით.

პენტაგრამა — სწორი ხუთკუთხედი, რომლის გვერდებიც გაგრძელებულია გადაკვეთის წერტილამდე.
პაოაის ეკლესია

პაოაის ეკლესია — კათოლიკური სამრევლო ეკლესია ფილიპინებში, ილოკოს-ნორტეს პროვინციაში, პაოაის მუნიციპალიტეტში. ეკლესიის მშენებლობა 1710 წელს დასრულდა. ცნობილია განსხვავებული არქიტექტურით; ნაგებობის ორივე მხარეს და უკან აღმართულია უზარმაზარი საყრდენები. 1993 წელს, ეკლესია იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძგელთა სიაში შეიტანა, როგორც ფილიპინების ბაროკოს სტილის ეკლესიების ერთ-ერთი საუკეთესო ნიმუში.

პაოაის ეკლესია მიწისძვრის ბაროკოს არქიტექტურის უპირველესი ნიმუშია; ბაროკოს ეს სტილი ფილიპინურ ინტერპრეტაციას წარმოადგენს, ქვეყნის სეისმური პირობების გათვალისწინებით. ფილიპინებისთვის დამახასიათებელია გამანადგურებელი მიწისძვრები, რომელთაც ყვეყნის მასშტაბით არაერთი ადრეული ეკლესია ემსხვერპლა. გარდა ბაროკოსი, ეკლესიის ფასადი ასევე შეიცავს იავური არქიტექტურის ნიმუშებს, რითაც ის ბორობუდურს წააგავს.

ისტორია
ქალაქ პაოაის თავდაპირველად „ბომბეი“ ერქვა, რადგან მის პირველ მაცხოვრებლებს სჯეროდათ, რომ ინდოეთიდან იყვნენ მოსულნი. მიმდებარე არეალის შესახებ პირველი წერილობითი დოკუმენტები 1593 წლით თარიღდება, 1686 წელს კი ის დამოუკიდებელი ავგუსტინური სამწყსო გახდა. ამჟამინდელი ეკლესიის მშენებლობა 1694 წელს ავგუსტინელთა საძმოს მღვდელმა ანტონიო ესტავილიომ დაიწყო, საბოლოოდ მშენებლობა 1710 წელს დასრულდა.

გალერეა
ფრეია

ფრეია — გერმანულ-სკანდინავიურ მითოლოგიაში სიყვარულისა და ომის ქალღმერთი, ასგარდის მკვიდრი.

ფრეიას ჰქონდა ჯადოსნური შევარდენის ფრთა, რომლითაც ფრენა შეეძლო და ასევე გააჩნდა გნომების დამზადებული შესანიშნავი ოქროს სამკაული „ბრისინგამენი“. ის მეთაურობდა ვალკირიებს — ღვთაებრივად მშვენიერ ქალ მეომრებს, რომლებიც ვალჰალას ემსახურებოდნენ. ფრეია ცხოვრობდა დიდებულ სასახლეში, რომელსაც ფოლკვანგი ეწოდებოდა, ხოლო მის მთავარ სასტუმრო ოთახს სესუმნირი. მოგზაურობდა ორთვალა ეტლით, რომელშიც კატები იყვნენ შებმულნი. სიყვარულის გარდა ქალღმერთი ყურადღებას აქცევდა მოსავლიანობასა და ნაყოფიერებას. ასევე მას შეეძლო ბრძოლაში გამარჯვებაც მოეტანა. ფრეია აგროვებდა ბრძოლაში დაცემულ მეომრების ნახევარს და ვალჰალაში მიჰყავდა.
არამეისტიკა

არამეისტიკა — არამეული ფილოლოგია. დაკავებულია არამეულის შესწავლითა და კვლევით.

არამეისტიკა მეტად იშვიათი დარგია. მას როგორც საუნივერსიტეტო დისციპლინას მსოფლიოს მასშტაბით ძალიან ცოტა უნივერსიტეტში თუ შეისწავლიან. იშვიათია არამეისტიკის კათედრათა რაოდენობა და მას სემიტოლოგიის, ჰებრაისტიკის, ანდა იუდაისტიკის, ზოგჯერ არაბისტიკის ნაწილადაც განიხილავენ ინტერდისციპლინურ კონტექსტში.

არამეისტიკა, და მაშასადამე არამეულის შესწავლა არსებით მნიშვნელობას იძენს სიძველეთმცოდნეობაში, ისევე როგორც რელიგიათმცოდნეობაში, რადგან არამეული ერთი მხრივ აქადთა, ასურელთა, ბაბილონელთა, ქანაანელთა და ამურიტთა მონათესავე მოდგმის ხალხის ენაა, ხოლო მეორე მხრივ კი გალილლეის აღმოსვლეთარამეული იესოსა და მის პირველ მიმდევართა მშობლიური ენაა. გარდა ამისა, თანახის / ძველი აღთქმისა და რაბინული დამწერლობის დიდი ნაწილი არამულ ენაზეა შეთხზული.

არც თუ იშვიათად სამეცნიერო კვლევისას განარჩევენ არამეული ენის ფორმებს (დიალექტებს) ამ ენის ისტორიული განვითარების ფაზებისაგან, რის გამოც ფაქტობრივად ორი სამეცნიერო დარგი არამეისტიკა და ახალარამეისტიკა არსებობს.
ახალი ტალღა 2002

}
ახალი ტალღა 2002 — ახალგაზრდა შემსრულებელთა 1-ლი საერთაშორისო კონკურსი, რომელიც მიმდინარეობდა 2002 წლის 31 ივლისიდან 4 აგვისტომდე, ძინტარში, იურმალა. ჩატარდა პირველად, დამფუძნებლები იყვნენ იგორ კრუტოი და რაიმონდ პაულსი. მონაწილეობდა 10 ქვეყნის 15 წარმომადგენელი. გამარჯვებული გახდა რუსული ჯგუფი „!!“.

მონაწილეები
შოტლანდიის უკანასკნელი მეფე (ფილმი)

შოტლანდიის უკანასკნელი მეფე — 2006 წლის ბრიტანული ფილმი.

სიუჟეტი
ფილმში მოთრობილია ექიმ ნიკოლას გარიგანის გამოგონილი ისტორია, რომელიც თითქოს მოგზაურობს უგანდაში, სადაც დაუახლოდება დიქტატორ იდი ამინის. ამინის ამბავი დაფუძნებულია რეალურ ფაქტებზე.

როლებში
ფორესტ ვიტეკერი — იდი ამინი
ჯეიმზ მაკევოი — ნიკოლას გარიგანი
კერი ვაშინგტონი — კეი ამინი
ჯილიან ანდერსონი — სარა მერიტი

ჯილდოები
ფორესტ ვიტეკერმა მიიღო ოსკარის, ოქროს გლობუსისა და -ს ჯილდოები საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის. გარდა ამისა, ფილმმა დაიმსახურა -ს ჯილდოები საუკეთესო ფილმისთვის და ადაპტირებული სცენარისთვის.
ზელენოგორსკი (სანქტ-პეტერბურგი)

ზელენოგორსკი (, , 1948 წლამდე — ტერიოკი, ტერიიოკი) — ქალაქი რუსეთში, ფედერალური მნიშვნელობის ქალაქ სანქტ-პეტერბურგის დაქვემდებარებაში. მდებარეობს საკურორტო რაიონში, ფინეთის ყურის ჩრდილოეთ სანაპიროზე, სანქტ-პეტერბურგი — ვიბორგის სარკინიგზო ხაზის 50-ე კილომეტრზე. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 14 958 ადამიანს შეადგენდა.

ქალაქში ზომიერი და ნესტიანი კლიმატია, რომელიც საზღვაოდან კონტინენტურში გადადის. ქალაქისთვის ჰაერის მასების ხშირი ცვალებადობაა დამახასიათებელი. ფინეთის ყურეში არსებული ხშირი ციკლონების გამო ქალაქის ამინდი ხშირად იცვლება, განსაკუთრებით ეს შემოდგომასა და ზამთარში ხდება.

ქალაქის თვითმმართველი ორგანო — მუნიციპალური საბჭო — ფუნქციონირებს 1998 წლიდან. 2009 წლის 1 მარტს მეოთხე მოწვევის საბჭო აირჩიეს. რაიონის აღმასრულებელ-განმკარგულებელ ორგანოს ადგილობრივი ადმინისტრაცია წარმოადგენს.

დემოგრაფია
ზელენოგორსკის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა:
ალბერ II (მონაკოს პრინცი)

ალბერ გრიმალდი (დ. 14 მარტი, 1958, მონაკო) — მონაკოს პრინცი და აბსოლუტური მმართველი 2005 წლიდან, რენიე -სა და ამერიკელი მსახიობის გრეის კელის შვილი. 2011 წელს დაქორწინდა შარლენ ვიტსტოკზე.

ალბერ მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი მონარქია. ფლობს ქონებას მონაკოსა და საფრანგეთის ტერიტორიებზე, რომელიც 1 მილიარდ $-ს აღემატება.
ლენინის პიკი

ლენინის პიკი (1928 წლამდე კაუფმანის პიკი; 2006 წლიდან ტაჯიკეთში ეწოდება იბნ სინას პიკი) — მწვერვალი ტაჯიკეთისა და ყირგიზეთის საზღვარზე. ცენტრალური აზიის ერთ-ერთი უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 7134 მ. მდებარეობს იმიერალაის ქედზე. ქედის თხემი, სადაც აღმართულია ლენინის პიკი დაფარულია ფირნითა და ყინულით. ლენინის პიკის სამხრეთ კალთაზე ეშვება დიდი და პატარა საუქდარის მყინვარები, ჩრდილოეთით — ლენინის მყინვარი.

პირველად მწვერვალი აღმოაჩინა და აღწერა ცნობილმა რუსმა გეოგრაფმა და მოგზაურმა ალექსი ფედჩენკომ 1871 წელს, რომელმაც მწვერვალს კონსტანტინ კაუფმანის სახელი უწოდა. 1928 წელს მწვერვალს ლენინის პიკი უწოდეს. პირველად მწვერვალზე ავიდნენ 1928 წელს. ამჟამად არსებობს მწვერვალზე მისასვლელი 16 ალპინისტური მარშრუტი.

2006 წლის 4 ივლისიდან ტაჯიკეთის მთავრობის დადგენილებით მწვერვალს უწოდეს იბნ სინას პიკი; ყირგიზეთის ტერიტორიაზე მწვერვალს კვლავ ლენინის პიკს უწოდებენ.
ომარ შარიფი

ომარ შარიფი (; ; დ. 10 აპრილი, 1932, ალექსანდრია — გ. 10 ივლისი, 2015, კაირო) — ეგვიპტელი მსახიობი. მოღვაწეობდა ჰოლივუდში. 1953 წელს პირველ კინოფილმში მიიღო მონაწილეობა. საუკუნის 60-იან წლებში მთავარი როლები შეასრულა დევიდ ლინის კლასიკად ქცეულ ფილმებში, „ლოურენს არაბი" და „ექიმი ჟივაგო". აქვს მიღებული ოსკარის ერთი ნომინაცია და ოქროს გლობუსის ორი ჯილდო. 83 წლის ასაკში კაიროს ერთ-ერთ საავადმყოფოში გულის შეტევით გარდაიცვალა.

ფილმოგრაფია
ანტვერპენის პროვინცია

ანტვერპენის პროვინცია — ბელგიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი, შედის ფლამანდიის რეგიონის შემადგენლობაში. ესაზღვრება აღმოსავლეთი ფლანდრია, ფლამანდიის ბრაბანტი, ლიმბურგი და ნიდერლანდები. დედაქალაქი — ანტვერპენი. მოიცავს 70 კომუნას.

ძირითადი მონაცემები
ფართობი: 2867 კმ².
უმთავრესი მდინარეები: შელდა, რიუპელი, ნეტე.
მოსახლეობა: 1 676 858 (2005 წ.)
აღმოსავლეთი ფლანდრია

აღმოსავლეთი ფლანდრია — ბელგიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი, შედის ფლამანდიის რეგიონის შემადგენლობაში. ესაზღვრება დასავლეთი ფლანდრია, ფლამანდიის ბრაბანტი, ანტვერპენი, ენო და ნიდერლანდები. დედაქალაქი — გენტი. მოიცავს 65 კომუნას.

ძირითადი მონაცემები
ფართობი: 2982 კმ².
უმთავრესი მდინარეები: შელდა, ლისი, დანდრი.
მოსახლეობა: 1 432 326 (2010 წ.)
ამერიკული სილამაზე

ამერიკული სილამაზე — 1999 წლის ამერიკული დრამა. ის რეჟისორ სემ მენდესის სადებიუტო ფილმია. ფილმში ასახულია ამერიკის საშუალო კლასის ცხოვრება და მათი პრობლემები, რომლებიც უკავშირდება ოჯახურ ცხოვრებას, სექსუალობას, მატერიალიზმსა და პირად თავისუფლებას.

სიუჟეტი
ლესტერ ბერნემი განიცდის შუა ასაკის კრიზისს. მას არ აფასებენ სამსახურში და უბედურია ოჯახში. მისი ცოლი კაროლინა რომანს აბამს კოლეგასთან. თინეიჯერი ქალიშვილი ჯეინი კი გატაცებულია რიკით, მეზობლით, რომელიც ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში მკურნალობდა. დეპრესიაში ჩავარდნილ ლესტერს უყვარდება შვილის მეგობარი ანჯელა. მას უბრუნდება ცხოვრების ხალისი: ტოვებს ძველ სამსახურს, იწყებს ვარჯიშს და ეწევა მსუბუქ ნარკოტიკს, რომელსაც რიკისგან ყიდულობს. მათი ურთიერთობის შესახებ გაიგებს რიკის მამა, ყოფილი სამხედრო და ლატენტური ჰომოსექსუალი, რომელიც კლავს ლესტერს.

როლებში
კევინ სპეისი - ლესტერ ბერნემი
ანეტ ბენინგი - კეროლაინ ბერნემი
თორა ბირში - ჯეინ ბერნემი
კრის კუპერი - ფრენკ ფიტსი
ელისონ ჯეინი - ბარბარა ფიტსი
უეს ბენტლი - რიკი ფიტსი
მინა სუვარი - ანჯელა ჰეიესი
პიტერ გალაგერი - ბადი კეინი

ჯილდოები
ოსკარი
საუკეთესო ფილმი
საუკეთესო რეჟისორი: სემ მენდესი
საუკეთესო მსახიობი კაცი: კევინ სპეისი
საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: ალან ბალი
საუკეთესო ოპერატურა: კონრად ჰოლი

ოქროს გლობუსი
საუკეთესო დრამა
საუკეთესო რეჟისორი: სემ მენდესი
საუკეთესო სცენარი: ალან ბალი

საუკეთესო ფილმი
საუკეთესო მსახიობი კაცი: კევინ სპეისი
საუკეთესო მსახიობი ქალი: ანეტ ბენინგი
საუკეთესო მონტაჟი: თარიქ ანვარი, კრისტოფერ გრინბარი
საუკეთესო ოპერატურა: კონრად ჰოლი
საუკეთესო მუსიკა: თომას ნიუმანი
დასავლეთი ფლანდრია

დასავლეთი ფლანდრია — ბელგიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი, შედის ფლამანდიის რეგიონის შემადგენლობაში. ესაზღვრება აღმოსავლეთი ფლანდრია, ენო, ნიდერლანდები და საფრანგეთი. დედაქალაქი — ბრიუგე. მოიცავს 65 კომუნას.

ძირითადი მონაცემები
ფართობი: 3144 კმ²
უმთავრესი მდინარეები: იზერი, ლისი, მანდერი.
მოსახლეობა: 1 159 366 (2010 წ.)
სეიშელის კუნძულების კულტურა

სეიშელის კუნძულების კულტურა ევროპის, აზიისა და აფრიკის კულტურების ნაზავია. აზიური კულტურის ელემენტები იგრძნობა სამზარეულოში, თუმცა უმეტესად ვაჭრობასა და ბიზნესსაქმიანობაში.

სეიშელის საზოგადოება არსებითად მატრიარქატულია. დედათა ტენდენცია დომინანტურია საყოფაცხოვრებო საქმიანობაში. ხანდაზმულ ქალს შეუძლია, ფინანსურად დაეხმაროს ოჯახს.

ცეკვა სეიშელის საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილია, „სეგა“ და „მოუტია“ არის ორი ყველაზე ცნობილი ცეკვა.

ქვეყანაში პოპულარულია ქალისა და მამაკაცის ხელბურთი, რომელსაც ისინი მსაჯის დახმარებით თამაშობენ. ასევე მათთვის საყვარელი სპორტია ფეხბურთი. სეიშელის ეროვნული ნაკრები ხშირად მიემგზავრება აღმოსავლეთ აფრიკასა და ინდოეთში ტურნირების გასამართად.

სეიშელის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი დაარსდა 1979 წელს.

სეიშელის კუნძულებზე მოწესრიგებულია ინფრასტრუქტურული სამუშაოები. ქვეყნის უმეტეს რეგიონში დაგებულია გზები.
ფიდარხოხი

ფიდარხოხი — ვულკანური მთა საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ცენტრალური კავკასიონის სამხრეთ კალთის აღმოსავლეთ ნაწილში, ყელის ზეგანზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3250 მ. წარმოადგენს ვულკანურ კონუსს. მდებარეობს მდინარე ერმანისწყლის მარცხენა მხარეს. წაგრძელებული ფორმის მასივია. აგებულია ანდეზიტებითა და დაციტებით. შეფარდებითი სიმაღლე 800 მ-ს აღწევს. აქტიური არ არის.