iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ტარუნციუსის ნაპრალები

ტარუნციუსის ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -13, -61). სახელი ეწოდა კრატერ ტარუნციუსის მიხედვით, რომლის ფსკერზეცაა იგი გადაჭიმული (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1985 წელს). ტარუნციუსის ნაპრალების საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .
ტეატეტუსის ნაპრალები

ტეატეტუსის ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -05, -25). სახელი ეწოდა ნაპრალების მახლობლად მდებარე კრატერ ტეატეტუსის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს). ტეატეტუსის ნაპრალების საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .
ტრისნეკერის ნაპრალები

ტრისნეკერის ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -12, -59). სახელი ეწოდა ნაპრალების მახლობლად მდებარე კრატერ ტრისნეკერის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს). ტრისნეკერის ნაპრალების საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .
მანუელ დე რეგლა მონტა

მანუელ დე რეგლა მონტა (დ. 21 ნოემბერი, 1795 – გ. 1 მაისი, 1864) — დომინიკელი სამხედრო მოღვაწე და პოლიტიკოსი. მონტა იკავებდა დომინიკელთა რესპუბლიკის მე-5 პრეზიდენტის თანამდებობას 1856 წლის 26 მაისიდან 1856 წლის 8 ოქტომბრამდე. მანამდე ის იყო ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტი პედრო სანტანას მმართველობის დროს.

დაბადება
დაიბადა 1795 წლის 21 ნოემბერს ბანიში, პერავიას პროვინცია, დომინიკელთა რესპუბლიკა. ის იყო ანტონიო მოტასა და მარიან ალვარესის ვაჟი.

პოლიტიკური და სამხედრო კარიერა
როდესაც 1844 წელს ქვეყნის დამოუკიდებლობა გამოცხადდა, დე რეგლას უკვე ჰქონდა წარმატებული სამხედრო კარიერა და იყო ეროვნული მილიციის პოლკოვნიკი.

დომინიკელთა პირველი რესპუბლიკის გამოცხადებისთანავე, სეპარატისტულმა მოძრაობამ მას დაავალა ჯარების პირველი კონტინგენტის მეთაურობა ქალაქებში — ბანისა და სან-კრისტობალში, კუნძულის სასაზღვრო ხაზის დაცვის მისიით. თავის ახალ ამპლუაში ის შეხვდა ქვეყნის პირველ პრეზიდენტად დასახელებულ პედრო სანტანას, რომელიც მისი პოლიტიკური მენტორი გახდა და შესთავაზა მაღალი თანამდებობები მის მთავრობაში, როგორიცაა ომისა და საზღვაო ფლოტის მინისტრი, მოგვიანებით კი — რესპუბლიკის ვიცე-პრეზიდენტი.

როდესაც 1856 წლის 26 მაისს სანტანა გადადგა სახელმწიფოს მეთაურის ტანამდებობიდან, დე რეგლამ დაიკავა საპრეზიდენტო სავარძელი. თუმცა, რამდენიმე თვის შემდეგ, ესპანეთის მთავრობის მხრიდან ძლიერმა ზეწოლამ აიძულა იგი დაეტოვებინა ეროვნული სასახლე და ძალაუფლება გადაეცა ბუენავენტურა ბაესისთვის, „სანტანისტების“ დაუძინებელი პოლიტიკური მტრისთვის. ახალმა მთავრობამ პოლიტიკური დევნა დაიწყო სანტანას წინააღმდეგ, რის გამოც მას ემიგრაციაში წასვლა მოუწია. დე რეგლა თავის მეგობარს გადასახლებაში ახლდა მანამ, სანამ ორივემ არ შეძლო ქვეყანაში დაბრუნება 1857 წლის ივლისის რევოლუციის დაწყების შემდეგ.

დომინიკელთა რესპუბლიკაში დაბრუნების შემდეგ, სანტანამ რევოლუციური არმიის ხელმძღვანელობა ჩაიბარა, ხოლო დე რეგლას დაევალა სამხედრო ოპერაციების ორგანიზება ასუას პროვინციაში. როდესაც სანტანა კვლავ ქვეყნის პრეზიდენტი გახდა, მან 1859 წელს დე რეგლა სამოქალაქო გუბერნატორად დანიშნა.

ბოლო წლები და გარდაცვალება
ჰაიტის ახალი შემოჭრის შიშით, სანტანამ 1861 წელს გამოაცხადა ანექსია ესპანეთთან. თავისი მფარველისა და მეგობრისადმი ერთგულების კიდევ ერთი გამოვლინებით, დე რეგლამ მხარი დაუჭირა თავისი პოლიტიკური ზემდგომის გადაწყვეტილებას. ახალ მთავრობაში მას ადმინისტრაციული მრჩევლის პოსტი ეკავა — როლი, რომელიც მან სიკვდილამდე, 1864 წლამდე შეინარჩუნა.
ხოსე ბორდას ვალდესი

ხოსე ბორდას ვალდესი (დ. 6 აგვისტო, 1874 – გ. 12 ივლისი, 1968) — დომინიკელი პოლიტიკოსი. ის იყო დომინიკელთა რესპუბლიკის მე-2 დროებით პრეზიდენტი 1913 წლის 14 აპრილიდან 1914 წლის 27 აგვისტომდე. დაიბადა სანტიაგო-დე-ლოს-კაბალიეროსში. მისი მმართველობის პერიოდში მას მოუწია დაპირისპირება ე.წ. „რკინიგზის რევოლუციასთან“.

ბიოგრაფია
მისი პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1902 წლის 26 აპრილის სახელმწიფო გადატრიალებით პრეზიდენტ ხუან ისიდრო ხიმენესის ადმინისტრაციის წინააღმდეგ. ამის შემდეგ ბორდასმა დაიკავა მაოს, მოგვიანებით კი დახაბონის შეიარაღებული ძალების მეთაურის თანამდებობა. იქ ყოფნისას მოხდა აჯანყება პრეზიდენტ ორასიო ვასკესის მთავრობის წინააღმდეგ, რომელსაც „შვიდთვიანი ინსურექცია“ ეწოდა. ბორდასმა იკისრა ბრძოლა ამბოხებული ძალების წინააღმდეგ, რომლებსაც რეგიონის უძლიერესი პარტიზანები მეთაურობდნენ. ის იყო სანტიაგოს გუბერნატორი 1904 წელს, ხოლო 1907 წელს — სან-პედრო-დე-მაკორისისა და პუერტო-პლატის გუბერნატორი.

დროებითი პრეზიდენტობა
პრეზიდენტ ადოლფო ნუელის გადადგომის შემდეგ, კონგრესი შეიკრიბა მისი შემცვლელის ასარჩევად, თუმცა პოლიტიკურმა განხეთქილებამ ხელი შეუშალა სამი წარდგენილი კანდიდატიდან (ორასიო ვასკესი, ხუან ისიდრო ხიმენესი და ფედერიკო ველასკესი) ერთ-ერთის არჩევას. ამ ვითარებაში, ბორდასი, როგორც პარტიებისგან დამოუკიდებელი პოლიტიკოსი, აირჩიეს და 1913 წლის აპრილში დაიკავა დროებითი პრეზიდენტის თანამდებობა. ამას მოჰყვა კონფლიქტები „ორასისტებთან“ (ვასკესის მომხრეებთან), რომლებსაც სურდათ ესარგებლათ მომავალი ბრძოლებით და დაპირისპირებოდნენ ოპონენტ ხიმენესს. იფეთქა ე.წ. „ორთვიანმა რევოლუციამ“.

აჯანყება, ანუ „რკინიგზის რევოლუცია“, პრეზიდენტმა ბორდასმა გენერალ დესიდერიო არიასის ძალების მხარდაჭერით ჩაახშო; თუმცა, ის იძულებული გახდა აეღო ვალდებულება არჩევნების ჩატარებასა და ზოგიერთი გავლენიანი „ორასისტის“ საჯარო თანამდებობებზე დანიშვნაზე.

პრეზიდენტობა (1913-1914)
ტურბულენტური ვითარების ფონზე, პრეზიდენტმა ბორდასმა 1914 წლის 15 ივნისს მოაწყო და ჩაატარა არჩევნები, რომელშიც მან გაიმარჯვა თაღლითობის გზით — საარჩევნო ყუთებთან ხმების გაყალბებით, პოლიტიკური აქციების რეპრესიებითა და ოპონენტების დაპატიმრებით. ქვეყანაში არსებული საზოგადოებრივი არეულობის გამო, ეს არჩევნები მხოლოდ 5 პროვინციაში ჩატარდა (მაშინდელი 12-დან). ამბოხებულების წინსვლისა და ჩრდილოეთ ამერიკის (აშშ) მთავრობის მხარდაჭერის დაკარგვის გამო, ბორდასი იძულებული გახდა გადამდგარიყო, რათა გზა დაეთმო რამონ ბაესის დროებითი მთავრობისთვის 1914 წლის 27 აგვისტოს.
ვასკო და გამას ნაპრალები

ვასკო და გამას ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -10, -55). სახელი ეწოდა ნაპრალების მახლობლად მდებარე კრატერ ვასკო და გამას მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1985 წელს). ვასკო და გამას ნაპრალების საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .
ალეხანდრო ვოს-ი-ხილი

ალეხანდრო ვოს-ი-ხილი (დ. 5 მაისი, 1856 – გ. 1 იანვარი, 1932) — დომინიკელთა რესპუბლიკის პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე.

იგი დაიბადა ელ-სეიბოში 1856 წლის 5 მაისს, კარლოს ვოსისა და მარია ლინარესის ოჯახში. ახალგაზრდობაში იგი გაგზავნეს სანტიაგო-დე-ლოს-კაბალიეროსში თავის ბიძასთან, გენერალ ევანგელისტა ხილთან საცხოვრებლად, რომელმაც ის იშვილა და ხელი შეუწყო სამხედრო სამსახურში შესვლაში.

ვოს ი ხილი იყო თავდაცვის მინისტრი და ვიცე-პრეზიდენტი პრეზიდენტ ფრანსისკო გრეგორიო ბილინის მმართველობისას. ბილინის გადადგომის შემდეგ, მან შეცვალა იგი და პრეზიდენტის თანამდებობა ეკავა 1885 წლის 16 მაისიდან 1887 წლის 6 იანვრამდე. ამ პერიოდში ქვეყნის პოლიტიკაში დომინანტურ ფიგურად კვლავ ყოფილი პრეზიდენტი ულისეს ერო რჩებოდა. 1903 წელს ვოს ი ხილმა სათავეში ჩაუდგა სახელმწიფო გადატრიალებას ხუან ისიდრო ხიმენესის წინააღმდეგ და კვლავ დაიკავა პრეზიდენტის თანამდებობა 23 მარტიდან, სანამ 1903 წლის 24 ოქტომბერს კარლოს ფელიპე მორალესმა არ გადააყენა.

ვოსი დაქორწინებული იყო მარია ალტაგრასია რიკარტზე. წყვილს სამი შვილი შეეძინა: ანა მარია, ფრანსისკო და სელესტე ვოს ი ხილი, რომელიც ცნობილი მხატვარი და ხელოვანი გახდა.

იგი გარდაიცვალა სანტო-დომინგოში 1932 წლის იანვარში.
ნანკინის ქვის ქალაქი

ნანკინის ქვის ქალაქი — უძველესი გამაგრებული ქალაქი ნანკინში, ძიანგსუს პროვინციაში, ჩინეთში. თავდაპირველი ქალაქი თითქმის მთლიანად განადგურებულია; მხოლოდ მასიური ქალაქის კედლის ნაწილებია შემორჩენილი.

ისტორია
თავდაპირველი ქალაქი მეომარი სახელმწიფოების პერიოდში (ძვ. წ. 475-221 წწ.) ჩუს სამეფოს მკვიდრებმა ააშენეს. ქალაქი ხანის დინასტიის გვიანდელი პერიოდის განმავლობაში გაფართოვდა და დაახლოებით 9000 მეტრის სიგრძის კედელი აშენდა. აშენდა ჩუს ეპოქის ქალაქის გარშემო.

ვუს სამეფოს მმართველმა სუნ ციუენმა (182-252) იანძის გადაღმა მდებარე ბორცვზე ააშენა ის, რასაც დღეს ქვის ქალაქს უწოდებენ. გენერალი ჭოუ იუ (175-210) უძველესი ქალაქი იმდენად მჭიდროდ არის დაკავშირებული ნანკინთან, რომ თავად ნანკინს ზოგჯერ „ქვის ქალაქსაც“ უწოდებენ.

პარკი
მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ღირსშესანიშნაობაა „მოჩვენების სახის კედელი“. უძველესი ქალაქის კედელი ცაოჩანგის კარიბჭიდან ცინგლიანგის კარიბჭისკენ გაძლიერდა მისი დაშლის თავიდან ასაცილებლად.

ტერიტორია ნანკინის მეტროს ხანჭუნგმენის სადგურიდან ჩრდილო-დასავლეთით ფეხით სავალ მანძილზეა.
ბაკალარის მუნიციპალიტეტი

ბაკალარის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 754 ადამიანს შეადგენს, მუნიციპალიტეტის ფართობია 6 058.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 2011 წლის 2 თებერვალს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ბაკალარი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23010.
ბენიტო-ხუარესის მუნიციპალიტეტი (კინტანა-როო)

ბენიტო-ხუარესის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 911 503 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 37.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 930.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 979.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 1975 წლის 12 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია კანკუნი. სახელი ეწოდა ბენიტო ხუარეს გარსიას პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23005.
ხოსე-მარია-მორელოსის მუნიციპალიტეტი

ხოსე-მარია-მორელოსის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 165 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 8.3 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 4 850 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 8.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 1975 წლის 12 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ხოსე-მარია-მორელოსი. სახელი ეწოდა მექსიკის ეროვნული გმირის, ხოსე მორელოსის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23006.
ისლა-მუხერესის მუნიციპალიტეტი

ისლა-მუხერესის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 686 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 40 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 862.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 26.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 1867 წლის 24 ივლისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ისლა-მუხერესი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23003.
ფელიპე-კარილიო-პუერტოს მუნიციპალიტეტი

ფელიპე-კარილიო-პუერტოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 83 990 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 12 938.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 1904 წლის 27 თებერვალს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ფელიპე-კარილიო-პუერტო. სახელი ეწოდა გუბერნატორ ფელიპე კარილიო პუერტოს (1874-1924) პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23002.
ტულუმის მუნიციპალიტეტი

ტულუმის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 721 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 65.3 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 2 018.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 23.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 2008 წლის 13 მარტს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტულუმი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23009.
სოლიდარიდადის მუნიციპალიტეტი

სოლიდარიდადის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 333 800 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 109.5 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 2 014.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 165.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 1993 წლის 28 ივლისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია პლაია-დელ-კარმენი. სახელი ეწოდა წმინდა კარმენის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23008.
პუერტო-მორელოსის მუნიციპალიტეტი

პუერტო-მორელოსის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 921 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 040.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 25.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 2016 წლის 6 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია პუერტო-მორელოსი. სახელი ეწოდა ხოსე მარია მორელოს ი პავონის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23011.
ოტონ-პ.-ბლანკო (კინტანა-როო)

ოტონ-პ.-ბლანკოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 233 648 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.5 %-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 9 909.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 23.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 1904 წლის 27 თებერვალს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ჩეტუმალი. სახელი ეწოდა ოტონ პომპეიო ბლანკო ნუნიეს დე კასერესის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23004.
ლასარო-კარდენასი (კინტანა-როო)

ლასარო-კარდენასის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 171 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 3 593.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 8.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 1975 წლის 12 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია კანტუნილკინი. სახელი ეწოდა მექსიკის პრეზიდენტ ლასარო კარდენას დელ რიოს პატვისაცემად. ადმინისტრაციული ცენტრის სახელწოდება მაიას ენაზე „მზის ყვითელ ქვას“ აღნიშნავს. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23007.
კოსუმელის მუნიციპალიტეტი

კოსუმელის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი კინტანა-როოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 88 626 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 488 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 181.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია კინტანა-როოს შტატის შემადგენლობაში 1862 წლის 21 აპრილს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სან-მიგელ-დე-კოსუმელი. სახელწოდება მაიას ენაზე „მერცხლების მიწას“ ნიშნავს. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 23001.
სინგაპურის ჩემპიონატი ჭადრაკში

სინგაპურის საჭადრაკო ჩემპიონატი — ყოველწლიური ინდივიდუალური ეროვნული საჭადრაკო ტურნირი, რომელსაც ატარებს სინგაპურის ჭადრაკის ფედერაცია. ტურნირი ასევე მოიცავს „ჩელენჯერს“ სექციას, რომელიც წარმოადგენს ფიდეს რეიტინგულ ტურნირს მოყვარული მოჭადრაკეებისთვის. 2015 წლიდან ეს სექცია „სინგაპურის მოყვარულთა საჭადრაკო ჩემპიონატის“ სახელით არის ცნობილი.

გამარჯვებულები
სომხეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში

პირველი ჩემპიონატი ჩატარდა 1934 წელს, როდესაც სომხეთი ამიერკავკასიის სფსრ-ის ნაწილი იყო. ჩემპიონატები სომხეთის სსრ-ში სპორადულად იმართებოდა 1945 წლამდე, რის შემდეგაც ტურნირი ყოველწლიური გახდა; ეს ტრადიცია დღესაც გრძელდება დამოუკიდებელ სომხეთში. ტურნირი, როგორც წესი, ქვეყნის საუკეთესო მოჭადრაკეებს შორის წრიული სისტემით იმართება.

ღია პირველობის გამარჯვებულები
ქალთა ჩემპიონატის გამარჯვებულები
პერილის სრუტე

პერილის სრუტე, ასევე ცნობილია როგორც ’, — სრუტე ალექსანდრეს არქიპელაგში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ალასკაზე. იგი მდებარეობს ჩრდილოეთით მდებარე ჩიჩაგოვას კუნძულს და სამხრეთით მდებარე ბარანოფისა და კეტრინის კუნძულებს შორის.
სრუტის სიგრძე დაახლოებით 80 კილომეტრია (50 მილი) და ვრცელდება დასავლეთით სალისბურის ყურედან აღმოსავლეთით ჩათემის სრუტემდე. ის მთლიანად სიტკის ქალაქისა და ოლქის ტერიტორიაზეა.

სახელი
„ ’“ მომდინარეობს „“-დან, რომელიც ბარანოფის კუნძულის თავდაპირველი სახელია. „’“ კი ნიშნავს „ზემოთ“ ან „ზედა მხარეს“ და წარმოადგენს ადგილის აღმნიშვნელ აღწერით ფორმას.

რუსებმა სრუტეს „პროლივ პოგიბში“ უწოდეს 1799 წელს ალექსანდრე ბარანოვის ხელმძღვანელობით გამართული ბეწვიანი ზღვის ლომების სანადირო ექსპედიციის დროს მომხდარი ფატალური ინციდენტის გამო.
იური ლისიანსკის ცნობით, ბარანოვმა ექსპედიციაში ალეუტი ადგილობრივი მონადირეები დაიქირავა. მათ სრუტეში ნაპოვნი შხამიანი მოლუსკები მიირთვეს, რის შედეგადაც დაახლოებით ას ორმოცდაათი ადამიანი დაიღუპა.
ამ მოვლენის გამო სრუტის მიმდებარე ადგილებსაც შესაბამისი სახელები ეწოდა — „ “ („შხამის ყურე“) და „’ “ („მკვდარი კაცის მონაკვეთი“).
სახელწოდება პერილის სრუტე წარმოადგენს რუსული სახელის, პროლივ პოგიბშის, ინგლისურ თარგმანს, რომელიც აშშ-ის სანაპირო და გეოდეზიურმა სამსახურმა დაამკვიდრა.

ნავიგაცია
ფერვეი აილენდის შუქურა, რომელიც მდებარეობს პერილის სრუტის აღმოსავლეთ შესასვლელში, საუკუნის დასაწყისში მნიშვნელოვან სანავიგაციო ნიშანს წარმოადგენდა.
ლიბანის ჩემპიონატი ჭადრაკში

ლიბანის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური ტურნირი ლიბანში, რომლის მიზანი ქვეყნის საუკეთესო მოჭადრაკის გამოვლენა. პირველი ოფიციალური ჩემპიონატი ჩატარდა 1953 წელს, თუმცა ლიბანელმა მოჭადრაკეებმა არაოფიციალური ჩემპიონის გამოსავლენად ტურნირი ჯერ კიდევ 1943 წელს გამართეს.

ტურნირები რეგულარულად ტარდება, გარდა 1969, 1973 წლებისა და 1975–1991 წლებისა (სამოქალაქო ომის პერიოდი). ჩემპიონატი ასევე არ ჩატარებულა 1963 წელს (ედგარ ჩალაბის გარდაცვალების გამო) და 2006 წელს. ქალთა ჩემპიონატების გამართვა 1994 წლიდან დაიწყო.

ტურნირის სისტემა
მამაკაცები და ქალები მონაწილეობენ ერთიან ტურნირში. საერთო რეიტინგში პირველ ადგილზე გასული მონაწილე ხდება მამაკაცთა (საერთო) ჩემპიონი, ხოლო საუკეთესო შედეგის მქონე ქალი — ქალთა ჩემპიონი.

2005 წელს 22 წლის საერთაშორისო ოსტატმა ქალთა შორის კნარიკ მურადიანმა გახდა პირველი ქალი, რომელმაც მოიგო მამაკაცთა ჩემპიონატი (9.5 ქულა 11-დან). 2007 წელს ფიდეს ოსტატმა აჰმად ნაჯარმა გაიმარჯვა, ხოლო მურადიანი მეორეზე გავიდა და ქალთა ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა.

შედეგები
ძუპუსის ნაპრალები

ძუპუსის ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -18, -74). სახელი ეწოდა ნაპრალების მახლობლად მდებარე კრატერ ძუპუსის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს). ძუპუსის ნაპრალების საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .
აისის სრუტე

აისის სრუტე — სრუტე ალექსანდრეს არქიპელაგში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ალასკაზე, დაახლოებით:

გეოგრაფია
აისის სრუტე ყოფს ჩიჩაგოვას კუნძულს სამხრეთით და ალასკის კონტინენტურ ნაწილს ჩრდილოეთით. სრუტე 64 კმ სიგრძისაა, მისი დასავლეთ სანაპირო, კროსის სრუტე და მყინვარ ბეის შეერთების ადგილიდან, მის აღმოსავლეთ სანაპირომდე, ჩატემის სრუტესა და ლინის არხამდეა.

ისტორია
1886 წლის 13 სექტემბერს, საღამოს 9:57 საათზე, ბორბლებიანი ორთქლმავალი ანკონი ყინულიან სრუტეში უცნობ კლდეზე გაიჭედა, როდესაც მყინვარ ბეიში შესვლას ცდილობდა. სამი საათის შემდეგ, 14 სექტემბერს, დილის 1:00 საათზე, მზარდი მიქცევისას ის თავისით გათავისუფლდა და ჩაძირვის თავიდან ასაცილებლად კაპიტანმა ის კლდიდან დაახლოებით 1.5 საზღვაო მილით (2.8 კმ; 1.7 მილი) დაშორებულ ქვიშიან სანაპიროზე გამოიყვანა.
სეიშელის კუნძულების ჩემპიონატი ჭადრაკში

სეიშელის კუნძულების ჩემპიონატი ჭადრაკში — ეროვნული საჭადრაკო ტურნირი, რომელსაც სეიშელის ჭადრაკის ფედერაცია ატარებს. ჩემპიონატი ტარდება როგორც მამაკაცთა და ქალთა შორის, ასევე სხვადასხვა ასაკობრივ კატეგორიაში. ტურნირში მონაწილეობა სეიშელის ყველა მოქალაქეს შეუძლია.

მამაკაცთა ჩემპიონების სია
1992 — ფრენკ მონთი
1993 — რალფ კიმენდე
1994 — რალფ კიმენდე
1995 — დივინო საბინო
1996 — ბენჟამინ სონონი
1997 — მიშელ ზიალორი
1998 — ბენჟამინ სონონი
1999 — ბენჟამინ სონონი
2005 — რიჩარდ ბატინი
2006 — ბენჟამინ ორო
2007 — ბენჟამინ ორო
2013 — ბენჟამინ ორო
2014 — ანდრე სტრატონოვიჩი
2015 — ანდრე სტრატონოვიჩი
2016 — ანდრე სტრატონოვიჩი
2017 — ანდრე სტრატონოვიჩი
2018 — ჰარტმუტ მეცი
საბერძნეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში

საბერძნეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში — საბერძნეთის უმთავრესი ინდივიდუალური ეროვნული ჩემპიონატი ჭადრაკში. ტიტულების რაოდენობით რეკორდსმენები არიან: მამაკაცთა შორის — ვასილიოს კოტრონიასი (10 ტიტული), ხოლო ქალთა შორის — მარინა მაკროპულუ (9 ტიტული).

გამარჯვებულები
მრავალგზის გამარჯვებულები
მამაკაცები (4+ ტიტული)
10 — ვასილიოს კოტრონიასი
8 — ხრისტოს ბანიკასი
7 — გეორგიოს მაკროპულოსი
4 — სპირიდონ სკემბრისი

ქალები
9 — მარინა მაკროპულუ
8 — ანა-მარია ბოცარი
4 — ევა კონდუ, ეკატერინი პავლიდუ
დოროთი ლავინია ბრაუნი

დოროთი ლავინია ბრაუნი (დ.7 იანვარი, 1914 – გ.13 ივნისი, 2004) — აფროამერიკელი ქირურგი, კანონმდებელი და პედაგოგი, ცნობილი როგორც „დოქტორი დ". წარმომადგენელთა პალატაში მოღვაწეობისას, ბრაუნი ქალთა და ფერადკანიანთა უფლებების დასაცავად იბრძოდა. 1956 წელს, ტენესის შტატში პირველ მარტოხელა ქალს წარმოადგენდა, რომელმაც შვილის აყვანის უფლება მოიპოვა. ხუთი თვის ასაკში დედამ, ედნა ბრაუნმა, ნიუ-იორკის შტატის ქალაქ ტროის ბავშვთა თავშესაფარში ჩააბარა. დოროთი აღნიშნულ დაწესებულებაში 12 წლის ასაკამდე ცხოვრობდა.

მიუხედავად დედის მცდელობისა, შვილი მასთან დაბრუნებულიყო საცხოვრებლად, ბრაუნი ხუთჯერ გაიქცა და ყოველჯერზე ტროის თავშესაფარს დაუბრუნდა. მისის უ. ფ. ჯარეტის ოჯახში დამხმარედ მუშაობდა.
.

საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ, ბრაუნმა ჩრდილოეთ კაროლინას შტატის ქალაქ გრინსბოროში მდებარე ბენეტის კოლეჯში, შავკანიანთა სასწავლებელში გააგრძელა სწავლა. ამ პერიოდში თანხას როჩესტერის არმიის საბრძოლო მასალების დეპარტამენტში ინსპექტორად მუშაობით მოიპოვებდა

კარიერა
კარიერის დასაწყისში ბრაუნი მეორე მსოფლიო ომის დროს ექიმის სტატუსით ეხმარებოდათ და როჩესტერის არმიის საბრძოლო მასალების დეპარტამენტში ინსპექტორად მუშაობდა. 1957 წლიდან 1983 წლამდე ნეშვილის ამჟამად გაუქმებულ რივერსაიდის ჰოსპიტალში მთავარ ქირურგად მუშაობდა. ერთწლიანი სტაჟირება ჰარლემის ჰოსპიტალში, ხოლო ზოგადი ქირურგიის ხუთწლიანი რეზიდენტურა მეჰარისა და ჰაბარდის ჰოსპიტალებში დაასრულა. 1959 წელს ამერიკის ქირურგთა კოლეჯის წევრ პირველი შავკანიანი ქალი ქირურგი გახდა.

1968 წელს ბრაუნმა ტენესის სენატში ადგილის მოპოვება სცადა, თუმცა აბორტის შესახებ კანონების მხარდაჭერის გამო დამარცხდა და ზოგად ჰოსპიტალებში მოწვეულ ქირურგად, რივერსაიდისა და მეჰარის ჰოსპიტალების კლინიკური როტაციის პროგრამის სასწავლო დირექტორად მუშაობდა . ამგვარად, ტენესის შტატში შვილის კანონიერად აყვანის უფლების მქონე პირველი ცნობილი მარტოხელა ქალი გახდა. ბავშვს სახელი, ლოლა დენიზ ბრაუნი, აღმზრდელი დედის პატივსაცემად დაარქვა. ბრაუნი გაერთიანებული მეთოდისტური ეკლესიის წევრი გახლდათ.
ეზრა

ეზრა , ეზდრა — ძველი აღთქმის რამდენიმე წიგნში (ნეშტთა, ეზრასა და ნეემისა) მოხსენიებული ბაბილონელი ებრაელი მღვდელი, რომელიც არტაქსერქსე -ის ნებართვით ძვ. წ. 458 წელს ბაბილონიდან იუდეაში დაბრუნებულა. ეზრამ იუდეის მმართველ ნეემიასთან ერთად მრავალი რელიგიური და ადმინისტრაციული რეფორმა გაატარა. ეზრას ძველი აღთქმის წიგნების ებრაული ტექსტის დადგენა-კანონიზაცია განუხორციელებია. ეზრას მიერ გამოცემული ერთ-ერთი დეკრეტი კრძალავდა იუდეველთა ქორწინებას სხვა ეროვნების წარმომადგენლებთან. იგი ცდილობდა იუდეაში თეოკრატიული რეჟიმი დემყარებინა.

არსებობს ეზრას აპოკრიფული წიგნები („წიგნი ეზრა ზორაბაბელისა“, ანუ „წიგნი მეორე ეზდრასი“ და წიგნი ეზრა სუთიელისა“, ანუ „წიგნი მესამე ეზდრასი“; გამოცემული ც. ქურციკიძის მიერ: ძველი აღთქმის აპოკრიფების ქართული ვერსიები, , თბ., 1970, გვ. 13-109, 320-414).