iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 100

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 100 მიიღეს 1953 წლის 27 ოქტომბერს, პალესტინაში არსებული გაეროს საზავო ხელშეკრულებების მეთვალყურეობის ორგანიზაციის კადრების ხელმძღვანელისგან შეტყობინების მიღების შემდეგ, უშიშროების საბჭომ განაცხადა, რომ დემილიტარიზებულ ზონაში სასურველი იყო სამუშაოების შეჩერება. საბჭომ ასევე აღნიშნა, რომ იგი ენდობოდა -ს და შეასრულებდა აღნიშნულ მითითებას.

რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
კუნძულოვანი რეგიონი

კუნძულოვანი რეგიონი — ეკვატორული გვინეის რეგიონი. მასში შედის აფრიკაში ესპანეთის კოლონიური იმპერიის ყოფილი კუნძულები ბიოკო და ანობონი. მდებარეობს გვინეის ყურეში. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქვეყნის დედაქალაქი მალაბო.

ფართობი — 2034 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 339 695 ადამიანს.

ადმინისტრაციული თვალსაზრისით დაყოფილია 3 პროვინციად:

რეგიონში ყველაზე დიდი ქალაქია მალაბო, მაგრამ არსებობენ სხვა, უფრო მცირერიცხოვანი ქალაქებიც, როგორებიცაა: ლუბა, რიაბა, რებოლა, ბანეი და სან-ანტონიო-დე-პალე.
მაჯდ-ოს-სალტანე

მაჯდ-ოს-სალტანე – ირანელი გენერალი, „ქალაქ თბილისის აღწერის“ ავტორი, ყაჯართა დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი. მის შესახებ მწირი ცნობებია ჩვენამდე მოღწეული. ცნობილია, რომ იგი ურმიიდან მთელი ოჯახით თბილისში გადმოვიდა საცხოვრებლად. ამის მიზეზად ის თავის ქვეყანაში სწავლა-განათლებისათვის არასაკმარის პირობებს ასახელებდა.

ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრში დაცულია სპარსული ხელნაწერი წიგნების მნიშვნელოვანი კოლექცია, რომლის საფუძველს შეადგენს მაჯდ-ოს-სალტანეს მიერ შეკრებილი ხელნაწერები. ეს კოლექცია ფრიად საყურადღებო ერთეულებს შეიცავს. კოლექციაში მოიპივება თვით მისი მფლობელის და შემკრების ნაწარმოებები, რომლებიც ახასიათებენ მათ ავტორს, როგორც პროგრესულად მოაზროვნე ირანელს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 138

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 138 მიიღეს 1960 წლის 23 ივნისს. არგენტინის საჩივრის გამო ისრაელის შესახებ, რომელიც დაკავშირებული იყო აიხმანის გატაცებასთან. არგენტინის წარმომადგენლები აცხადებდნენ, რომ ეს იყო მათი ქვეყნის სუვერენიტეტის ძლიერი დარღვევა. საბჭომ მიიჩნია, რომ ამგვარი ქმედებები, თუ იგი განმეორდება, საფრთხეს უქმნის საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას და მოითხოვა, რომ ისრაელის გადაეხადა შესაბამისი კომპენსაცია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების და საერთაშორისო სამართლის შესაბამისად. ისრაელმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ აღნიშნული საკითხი სცილდება უშიშროების საბჭოს კომპენტენციას და უნდა გადაწყდეს ორმხრივი მოლაპარაკებების შედეგად.

რეზოლუცია მიიღეს 8 ხმით. საბჭოთა კავშირმა და პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკამ თავი შეიკავეს. არგენტინის წარმომადგენელი კენჭისყრას ესწრებოდა, როგორც საბჭოს წევრი, მაგრამ არ იღებდა მასში მონაწილეობას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 30

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 30 მიიღეს 1947 წლის 25 აგვისტოს. საბჭომ მოუწოდა ინდონეზიის დამოუკიდებლობისათვის ომში მონაწილე მხარეებს ნიდერლანდებსა და ინდონეზიას დიპლომატიური ურთიერთობისა და გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 27 შესრულებისაკენ.

რეზოლუცია მიიღეს 7 ხმით. თავი შეიკავეს კოლუმბიის, პოლონეთის, საბჭოთა კავშირის და გაერთიანებული სამეფოს წამომადგენლებმა.
რიო-მუნი

რიო-მუნი (; მეორე დასახელება — მბინი) — ეკვატორული გვინეის კონტინენტური რეგიონი, მოიცავს გეოგრაფიულ რეგიონს, რომლის ფართობია — 26 017 კმ². 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 882 747 ადამიანს.. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბატა.

გეოგრაფია
რეგიონი ჩრდილოეთით ესაზღვრება კამერუნს, სამხრეთით გაბონს, დასავლეთიდან გარს ერტყმის გვინეის ყურის წყლები.

ისტორია
რიო-მუნის ტერიტორია აღმოაჩინეს პორტუგალიელებმა  საუკუნეში. დასახელება წარმოიშვა ესპანური სიტყვისაგან რიო — «მდინარე» და მუნი — «ჩუმი, მშვიდი». თავდაპირველად რიო-მუნი იყო პორტუგალიის კოლონია, მაგრამ შემდეგ, 1778 წელს, ელ-პარდოს შეთანხმების თანახმად გადავიდა ესპანეთის ხელში. ესპანელები იმედოვებდნენ, რომ ამ ტერიტორიიდან გასაყიდად და სხვა საჭიროებისთვის მონებს მოიპოვებდნენ, მაგრამ მოსახლეობის დიდი ნაწილი გარდაიცვალა ყვითელი ციებ-ცხელებისგან და ტერიტორია თითქმის უკაცრიელი გახდა. ადგილობრივ პლანტაციებში (კერძოდ ამ ტერიტორიაზე მრეწველობის ძირითადი დარგი იყო კაკაოს ექსპორტი) მუშა ძალა მნიშვნელოვნად შემცირდა და ამიტომ ამ ტერიტორიაზე გადმოასახლეს სხვა მაცხოვრებლები. რიო-მუნი ესპანეთის გვინეის პროვინცია გახდა მხოლოდ 1959 წელს.

მსხვილი ქალაქები
რიო-მუნის რეგიონის ყველაზე უფრო მსხვილი ქალაქია რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი — ბატა, მის გარდა რეგიონში არსებობს სხვა დიდი ქალაქები: ევინაიონგი, ებებიინი, აკალაიონგი, აკურენამი, მონგომო და სხვა.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით დაყოფილია 4 პროვინციად:
ალექსანდრე I (შოტლანდია)

ალექსანდრე (; დ. 1078, დანფერმლინი — გ. 23 აპრილი, 1124, სტირლინგი) — შოტლანდიის მეფე 1107–1124 წლებში. დანკელდების დინასტიის წარმომადგენელი.

ალექსანდრე 1078 წელს დანფერმლინში დაიბადა. მამამისი იყო მალკოლმ , ხოლო დედა — მარგარეტ უესექსელი. იგი მალკოლმისთვის მეხუთე ვაჟი იყო, მაგრამ სამი მათგანი ადრეულ ასეკში გარდაიცვალა. მალკოლმ -ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი ძმა დონალდ ავიდა, ხოლო მისი სიკვდილის შემდეგ შოტლანდიაში ალექსანდრეს უფროსი ძმა, ედგარი გამეფდა.

1107 წელს ედგარი გარდაიცვალა. მას მემკვიდრე არ დარჩენია, ამიტომ ტახტზე ალექსანდრე ავიდა ალექსანდრე -ის სახელით. ტახტზე ასვლის შემდეგ, მან თავის ძმასა და მემკვიდრეს, პრინცა დეივიდს სამხრეთ შოტლანდიის მართვის ნება დართო.

ალექსანდრე ფაქტობრივად, აღიარებდა ინგლისის მეფე ჰენრი -ისადმი მორჩილებას. მან იქორწინა ჰენრის არალეგალურ შვილზე, სიბილაზე. 1114 წელს ალექსანდრე პირადად მეთაურობდა შოტლანდიის არმიას, რომელიც მან ჰენრის მიერ მოწყობილ უელსის წინააღმდეგ განხორციელებული კამპანიისთვის დასახმარებლად შეკრიბა. მიუხედავად ასეთი მორჩილებისა, ალექსანდრე ცდილობდა შეენარჩუნებინა შოტლანდიის ეკლესიის დამოუკიდებლობა. ალექსანდრე გარდაიცვალა 1124 წელს. ძმის მსგავსად, არც მას დარჩენია მემკვიდრე და ტახტზე მისი უმცროსი ძმა დეივიდ ავიდა.
ლუბა (ეკვატორული გვინეა)

ლუბა ანუ სან-კარლოს-დე-ლუბა  — ქალაქი ეკვატორულ გვინეაში, სამხრეთ ბიოკოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.

ისტორია
ლუბის ყურე 1471 წელს აღმოაჩინა პორტუგალიელმა ზღვაოსანმა ფერნანდო პომ. 1778 წლის 24 ოქტომბერს დონ ფერნანდო ფელიპე დე ლოს სანტოს ტორომ, რომელიც მეთაურობდა ექსპედიციას გემებით "სანტა კატალინა", "სოლედადი" და "სანტიაგო" გადასხდა ბოლოკოს ყურეში, რათა საკუთარი მეფის კარლ -ის სახელით დაეკავებინა კუნძული ბიოკო და გვინეის ყურის ყველა სხვა კუნძული და ეს ტერიტორიები სან-ილდეფონსოს და ელ-პარდოს შეთანხმებების თანახმად შეეყვანა ესპანეთის სამეფოს შემადგენლობაში, რის შემდეგაც პორტუგალიის სამეფო ამ მიწებს გადასცემდა ესპანეთის სამეფოს. აქ მან დააარსა პატარა დასახლება და მეფის პატივსაცემად დაარქვა სან-კარლოსი.

ფრანსისკო მასიას ნგემას დიქტატურის დროს ქალაქს სახელი გადაერქვა და ეწოდა სან-კარლოს-დე-ლუბა, ბელად ლუბას პატივსაცემად, რომელიც 1910 წელს მეთაურობდა აჯანყებას ესპანელების წინააღმდეგ.

დემოგრაფია
ქალაქის მოსახლეობა წლების მიხედვით:

ტრანსპორტი
ქალაქში მისვლა შესაძლებელია ან ზღვით, ან მთავარი გზით, რომელიც ლუბას აკავშირებს ქვეყნის დედაქალაქ მალაბოსთან. ცოტა ხნის წინ ქალაქის მახლობლად გაიხსნა თავისუფალი პორტი, რომლითაც შესაძლებელი გახდა იქ უფრო დიდი გემების შესვლა, კერძოდ ნავთობის მრეწველობის უზრუნველყოფის გემების.
იავური მარტორქა

იავური მარტორქა — ერთ-ერთი უიშვიათესი მარტორქისებრთა ოჯახის ხუთი, დღემდე შემორჩენილი სახეობიდან. მიეკუთვნება იმავე გვარს, რასაც ინდური მარტორქა. მისი საშუალო სიგრძეა 3,1-3,2 მეტრი, ხოლო სიმაღლე 1,4-1,7 მეტრი. რქების სიგრძე დაახლოებით 25 სმ-ია. რქები აქვთ მხოლოდ ზრდასრულ მამალ ინდივიდებს, დედლებს რქები საერთოდ არ აქვთ. დიდი ზომის ძუძუმწოვრებში ყველაზე იშვიათია. მას შემდეგ, რაც ევროპელთა რაოდენობა გაიზარდა იავური მარტორქის გავრცელების რაიონებში, გაიზარდა მასზე სანადავლო ნადირობა. ჰაბიტატის დაკარგვამ, განსაკუთრებით კი ვიეტნამის ომის დროს, ხელი შეუწყო როგორც რაოდენობრივ შემცირებას, ისე ხელახლა აღდგენის შენელებას. შემორჩენილი ინდივიდები მაინც საფრთხის ქვეშ იმყოფებიან მიუხედავად იმისა, რომ ეროვნული დაცვის ქვეშ იმყოფებიან, რადგან არსებობს ბრაკონიერობის, დაავადებების და სხვ. რისკები.

იავური მარტორქა ველურ ბუნებაში დაახლოებით 30-45 წელს ცოცხლობს. იგი ბინადრობს ბარის წვიმიან ტყეებში. იავური მარტორქები მარტოხელა ცხოვრებას ეწევიან, გარდა შეჯვარების სეზონისა და ახალშობილის აღზრდის დროს. ადამიანს თავს მხოლოდ მაშინ ესხმიან, როდესაც საფრთხეს გრძნობენ. 2011 წელს ფოტოხაფანგით დააფიქსირეს დედალი, მამალი და ახალშობილი მარტორქა, რაც იმას მოწმობს, რომ ჯერ კიდევ შესაძლებელია ამ სახეობის გადარჩენა. მოგვიანებით ფოტოზე აღბეჭდეს კიდევ 35 ინდივიდი.
ბიაფრის ყურე

ბიაფრის ყურე — ყურე ატლანტის ოკეანეში, გვინეის ყურის ნაწილი. ყურის დასახელება წარმოიქმნა ევროპელების მიერ ეთნონიმ „მაფრას“ დამახინჯებით. გადაჭიმულია მდინარე ნიგერის შესართავიდან ლოპესის კონცხამდე (გაბონი). ჩაედინება მდინარე სანაგა. ბიაფრის ყურის წყლები გარს ერტყმის ნიგერიის, კამერუნის, ეკვატორული გვინეის და გაბონის სანაპიროებს. ყველაზე დიდი კუნძულია — ბიოკო. გამოიყოფა კამერუნის ყურე, რომელშიც ჩაედინებიან მდინარეები: კამერუნი, ვური, მუნგო, მუნგაზი.

1972 წელს ნიგერიის სამოქალაქო ომის შემდეგ ბიაფრის სახელმწიფოს გამოყოფის გამო ნიგერიის ხელისუფლებამ ყურეს სახელი შეუცვალა და უწოდა ბონის ყურე (სანაპიროზე მდებარე ქალაქ ბონის სახელის გამო) სეპარატისტული ტოპონიმის ლიკვიდაციის მიზნით.
ანტონიუ-ოლინტუ

ანტონიუ-ოლინტუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 802 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მატეუს-დუ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 351 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15,65 კმ²-ზე. ფართობი 469 620 კმ²-ია.
სან-ჟუან-დუ-ტრიუნფუ

სან-ჟუან-დუ-ტრიუნფუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მატეუს-დუ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 704 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19,02 კმ²-ზე. ფართობი 720 407 კმ²-ია.
სან-მატეუს-დუ-სული

სან-მატეუს-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 835 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მატეუს-დუ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 257 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30,75 კმ²-ზე. ფართობი 1 341 714 კმ²-ია.
ბიტურუნა

ბიტურუნა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 900 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნიან-და-ვიტორიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 880 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13,07 კმ²-ზე. ფართობი 1 214 912 კმ²-ია.
კრუს-მაშადუ

კრუს-მაშადუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 950 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნიან-და-ვიტორიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 040 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12,2 კმ²-ზე. ფართობი 1 478 350 კმ²-ია.
ჟენერალ-კარნეირუ (პარანა)

ჟენერალ-კარნეირუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 983 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნიან-და-ვიტორიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 669 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12,76 კმ²-ზე. ფართობი 1 071 183 კმ²-ია.
პაულა-ფრეიტასი

პაულა-ფრეიტასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 748 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნიან-და-ვიტორიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 434 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12,89 კმ²-ზე. ფართობი 421 409 კმ²-ია.
პაულუ-ფრონტინი

პაულუ-ფრონტინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 778 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნიან-და-ვიტორიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 913 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18,69 კმ²-ზე. ფართობი 369 862 კმ²-ია.
პორტუ-ვიტორია

პორტუ-ვიტორია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 983 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნიან-და-ვიტორიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 020 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18,87 კმ²-ზე. ფართობი 213 013 კმ²-ია.
უნიან-და-ვიტორია

უნიან-და-ვიტორია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 752 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნიან-და-ვიტორიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 52 735 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 73,24 კმ²-ზე. ფართობი 719 998 კმ²-ია.
ელ-ამადია

ელ-ამადია — სოფელი ერაყში. მდებარეობს დაჰუკის მუჰაფაზაში და განთავსებულია შემაღლებული ადგილის თხემზე, რომლის სიგრძეა 1 000 მეტრი, ხოლო სიგანე - 500 მ. ზღვის დონიდან მდებარეობს 1 400 მეტრზე. თურქეთის საზღვრიდან 17 კმ-ში.

ისტორია
დასახლების ისტორია იწყება ჯერ კიდევ ძვ. წ. ათასწლეულიდან. დიდი ხნის განმავლობაში სოფელში მოხვედრა შესაძლებელი იყო კლდეში გამოკვეთილი, ვიწრო ქვის კიბისებური საფეხურებით. თანამედროვე შენობებთან ერთად აქ შემონახულია ძველი ასურული შენობების, ასევე სინაგოგისა და ქრისტიანული ეკლესიის ნანგრევები.

ლეგენდის თანახმად, სოფლის გარშემო ცხოვრობდნენ სპარსელი მოგვები და ქურუმები, რომლებიც ცნობილი იყვნენ ჯადოქრობით. სწორედ აქედან, ზოგიერთი მკვლევარის თანახმად, გაიგზავნა ბეთლემში სამი მოგვი მცირეწლოვანი იესო ქრისტეს თაყვანისსაცემად.

ასევე აქ დაიბადა მეამბოხე ებრაელი დავით ალროი ( საუკუნე), რომელმაც საკუთარი თავი მესიად გამოაცხადა.

ისტორიკოს ჯოზეფ ჰა-კოენის (1496-1575 წწ.) ცნობით 1163 წელს სოფლის ებრაული მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 1 000-ს ოჯახს. ალროი ჩაუდგა რევოლუციას სათავეში ამადიის წინააღმდეგ, მაგრამ მოკლეს მისი მსვლელობის პერიოდში.

 საუკუნის დასასრულის მონაცემებით მოსახლეობის საერთო რაოდენობაა 6 000 ადამიანი, საიდანაც 2 500 იყო ქურთი, 1 900 — ებრაელი, 1 600 — ქალდეველი. მოსახლეობის რაოდენობა პრაქტიკულად არ შეცვლილა. აქ ერთმანეთის გვერდით კეთილმეზობლურად ცხოვრობენ ქრისტიანები და მუსულმანები.
აზიური ლომი

აზიური ლომი, ასევე ცნობილია როგორც ინდური ლომი — ძუძუმწოვარი კატისებრთა ოჯახისა, ლომის ორი ქვესახეობიდან ერთ-ერთი. იგი ბინადრობს ინდოეთში. დღეისთვის შემორჩენილია მისი მხოლოდ ერთი პოპულაცია ინდოეთის გუჯარათის შტატში. იგი შეტანილია -ის წითელ ნუსხაში, რადგან გამოირჩევა საკმაოდ მცირე რაოდენობით.

აზიური ლომი გავრცელებული იყო თურქეთში, სპარსეთში, მესოპოტამიაში, ინდოეთში, ცენტრალურ აზიაში, აღმოსავლეთით მდინარე ინდამდე. 2010 წლიდან მისი რაოდენობა სტაბილურად იზრდება გირის ტყის ეროვნულ პარკში. 2015 წლის მონაცემებით პარკში 523 ლომი იყო. აქედან 109 ზრდასრული მამალი, 201 ზრდასრული დედალი და 213 ბოკვერი.

აზიური ლომი შეფერილობით მუქი ყავისფერია. მამლებს აქვთ ფაფარი. ზრდასრული ლომის სიგრძეა დაახლოებით 1,95-2 მეტრი. მისი კუდი 80 სმ-მდეა. მამლის საშუალო წონაა 160-190 კგ. ხოლო დედლის 110-120 კგ.

გალერეა
ტურინის პაპირუსის რუკა

ტურინის პაპირუსის რუკა — ძველეგვიპტური რუკა, რომელიც ჩვეულებრივ განიხილება, როგორც მსოფლიოში უძველესი დღემდე შემონახული გეოგრაფიული და გეოლოგიური რუკა.

რუკაზე გამოსახულია ჰაზი-ჰამამამათის 15 კილომეტრიანი ხეობა. მასზე მითითებულია ასევე მიმდებარე სოფლები, მთები, ოქროს საბადოები და კარიერები. რუკა დასრულებულია ძვ. წ. 1600 წელს რამსეს -ის მიერ ორგანიზებული ექსპედიციის მონაწილეებისათვის.

რუკა, რომელიც ამჟამად გამოფენილია ტურინის ეგვიპტურ მუზეუმში, აღმოაჩინა ნაპოლეონის ელჩმა ეგვიპტეში საფრანგეთის გენერალურმა კონსულმა ბერნარდინო დროვეტიმ დეირ-ელ-მედინაში, თებეს ხელოსანთა სოფელში.

აღდგენის შემდეგ მისი ზომებია 28014 სმ.
ბიოკო

ბიოკო , 1973 წლამდე — ფერნანდო-პო , 1973—1979 წლებში — მასიას-ნგემა-ბიიოგო  — კუნძული ატლანტის ოკეანის ბიაფრის ყურეში (გვინეის ყურის შემადგენელი ნაწილი), ყველაზე დიდი იმ კუნძულებში, რომლებიც ეკუთვნის ეკვატორულ გვინეას; აქ მდებარეობს ამ ქვეყნის დედაქალაქი — მალაბო.

სახელწოდება
ევროპელთაგან პირველმა კუნძული 1471 წელს აღმოაჩინა პორტუგალიელმა ფერნანდო პომ და მას დაარქვა ფორმოზა. მოგვიანებით კუნძულს მისი პირველი აღმომჩენის პატივსაცემად უწოდეს ფერნანდო-პო. ევროპული გეოგრაფიული სახელწოდებების აფრიკულით შეცვლის კამპანიის დროს კუნძულს 1973 წელს ეკვატორული გვინეის პირველი პრეზიდენტის — ფრანსისკო მასიას ნგემას პატივსაცემად დაარქვეს მასიას-ნგემა-ბიიოგო, რომლის ჩამოგდების შემდეგ დაარქვეს ბიოკო (1979 წელს).

გეოგრაფია
კუნძულის სიგრძეა 70 კმ, სიგანე — 32 კმ, ფართობი — 2017 კმ². ნაპირები დაკლაკნილია, გადაჯდომისთვის სახიფათო. კუნძული მთიანია, ვულკანური წარმოშობის. წარმოიქმნა რამდენიმე ვულკანური კონუსების შეერთებისას სიმაღლით 3008 მეტრამდე (პიკო ბაზილეს მთა, მთელი ქვეყნის უმაღლესი წერტილი). შემდგომში დაიფარა ჩამქრალი ვულკანის ფერფლით, რის გამოც კუნძულის ნიადაგი განსაკუთრებით მდიდარია მიკროელემენტებით, რაც ხელს უწყობს ხეების და ვაზის სწრაფ ზრდას. ადგილობრივი ფერმერები დიდ ძალისხმევას ხარჯავენ, რომ შეეწინაღმდეგონ ვაზის სტიქიურ ზრდას, რომლებიც ხელს უშლიან კაკაოს პლანტაციებს. მთის ფერდოები დაფარულია ნოტიო ტროპიკული ტყეებით. კლიმატი ეკვატორული და ნოტიოა (ნალექები 2500 მმ-მდე წელიწადში).

ისტორია
კუნძული ევროპელების აღმოჩენის მომენტიდან 1778 წლამდე ეკუთვნოდა პორტუგალიას, რის შემდეგაც 1778 წლის ელ-პარდოს შეთანხმების თანახმად გადაეცა ესპანეთს. ესპანეთი მას ფლობდა 1968 წლამდე, შემდეგ კი ის შევიდა ეკვატორული გვინეის შემადგენლობაში.

მოსახლეობა
2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 334 463 ადამიანს. კუნძულის მკვიდრი მოსახლეობაა — ბუბის ტომის ხალხი. ისინი კოლონიალურ პერიოდში ალკოჰოლიზმისა და სხვადასხვა ავადმყოფობების გამო იმყოფებოდნენ გაქრობის პირას, დღეისათვის თანდათანობით ზრდიან საკუთარ რაოდენობას და შეადგენენ კუნძულის 330 ათასიანი მოსახლეობის უმრავლესობას — დაახლოებით 58 %-ს. კუნძულზე ასევე ცხოვრობს ფანგის და იგბოს ხალხი, რომელთა რაოდენობა შეადგენს კუნძულის მთლიანი მოსახლეობის 7 %-ს და ფერნანდინო (ინგლისურენოვანი განთავისუფლებული მონების შთამომავლები, რომლებიც დასახლდნენ კუნძულზე საუკუნეში). მათ გარდა კუნძულის მოსახლეობას შეადგენენ ესპანელები, ემიგრანტები მბინიდან, ნიგერიიდან და კამერუნიდან.

ადმინისტრაციული დაყოფა
კუნძულზე მდებარეობს 2 პროვინცია — ჩრდილოეთ ბიოკო და სამხრეთ ბიოკო.

ეკონომიკა
აწარმოებენ კაკაოს. მთავარი პორტი — მალაბო.
აზირუ

აზირუ — ამარნის წერილიდან ცნობილი მმართველი ახლო აღმოსავლეთის ქვეყანა ამურუდან. მისი მმართველი იყო ძვ. წ. 1340 წლიდან ძვ. წ. 1315 წლამდე. ხეთების რეფორმატორი ფარაონის ეხნატონის (ამენჰოტეპ -ის) თანამედროვე. თავი გაითავისუფლა ეგვიპტელების ბატონობისაგან, მაგრამ შემდეგ გახდა ხეთების ვასალი და გახდა მათი ინტერესების გამტარებელი რეგიონში.

აზირუ იყო ამურუს მეფის, აბდი-აშირტას ვაჟი და მამის მსგავსად ისიც ატარებდა პოლიტიკას, რომელიც მიზნად ისახავდა ქვეყნის დამოუკიდებლობას. თავის წერილებში ფარაონ ამენჰოტეპ -ისადმი, მან დაარწმუნა ეს უკანასკნელი ეგვიპტის ერთგულებაში. აზირუს დანაყოფებმა აიღეს ჩრდილოეთ ბიბლოსის ქალაქები ამია, არდატა ირკატა და ვახლია. შემდეგ იგი დაემუქრა სირიის ქალაქებს კატნას, ტუნიპს, ნიიას და სიმირას. ქალაქი სიმირა იყო ბიბლოსის მეფე რიბ-ადის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ცენტრი. აზირუს მიერ ქალაქ სიმირის აღების შემდეგ, მან მოახერხა და ქალაქიდან გააძევა მეფე რიბ-ადი, რომელიც ასევე ითვლებოდა ფარაონის მოკავშიირედ რეგიონში.

მიუხედავად იმისა, რომ რიბ-ადი მრავალ წერილს აგზავნიდა ეგვიპტის ფარაონის კარზე, რათა ეჩვენებინა აზირუს მაქინაციები და მის წინააღმდეგ აემხედრებინა ფარაონი, მაინც ვერაფერი ვერ მოახერხა, რადგან აზირუს ეგვიპტეში ძლევამოსილი მფარველი ჰყავდა — „ჩრდილოეთის ქვეყნების მმართველი“ დუდუ. მისი დახმარებით ფარაონმა აზირუ დანიშნა ამურუს ახალ მმართველად. ამავე დროს მან მიიღო ფარაონის მოწვევა თებეს სასახლეში, რათა დაემტკიცებინა მისადმი მორჩილება. მიზეზად წერილში ასახელებდა ხეთების მეფე სუფილულიუმა -ის სიახლოვეს, რომელიც მიდიოდა სალაშქროდ სირიაში.

ეგვიპტეში ხანგრძლივად ყოფნის პერიოდში, დუდუს დახმარებით საბოლოოდ მოახერხა ფარაონის დარწმუნება მისადმი ერთგულებაში და გაათავისუფლეს. დაახლოებით ძვ. წ. 1320 წელს მან ხეთების სამეფოსთან დადო ვასალური ხელშეკრულება.

აზირუ გარდაიცვალა ხეთების მეფე მურსილი -ის მმართველობის მეშვიდე წელს. გარკვეული დროით ტახტზე ავიდა მისი ვაჟი არი-ტესუპი, ხოლო შემდეგ შვილიშვილი დუპი-ტესუპი.
კორისკო

კორისკო (ყოფილი მანდი ) — კუნძული ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურეში, ეკუთვნის ეკვატორულ გვინეას. მდებარეობს მბინიდან 29 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით (ქვეყნის კონტინენტურ ნაწილში). ფართობი — 14 კმ², სიმაღლე ზღვის დონიდან 35 მეტრამდე.

ისტორია
კოლონიალური პერიოდი
ევროპელების მიერ აღმოჩენამდე კუნძული კორისკო პრაქტიკულად დაუსახლებელი იყო, თუმცა მეთევზეები კონტინენტიდან მას ხშირად სტუმრობდნენ, მაგრამ რაიმე მუდმივი დასახლება აქ არასოდეს არ შექმნილა.

ევროპელთაგან პირველმა კუნძული კორისკო 1472 წელს აღმოაჩინა პორტუგალიურმა ექსპედიციამ ფერნანდო პოს მეთაურობით, რომელმაც მანამდე კუნძული ბიოკო აღმოაჩინა.

1648 წელს პორტუგალიამ შექმნა კორისკოს კომპანია, რომლის სპეციალიზაციაც იყო მონების ვაჭრობაზე მუშაობა, რომელმაც ფაქტობრივად ხელში ჩაიგდო კუნძული და იქ ააშენა პუნტა-ჯოკოს ფორტი. დროთა განმავლობაში პორტუგალიელებმა საკუთარ რუკებზე ამ კუნძულის დატანა დაიწყეს პუნტა-ჯოკოს სახელწოდებით. კორისკოს კომპანია მჭიდრო ურთიერთობებს ამყარებდა კონტინენტური აფრიკის სახელმწიფოების ადგილობრივ მეფეებთან, რომლებიც მას მონებს უგზავნიდნენ, ამიტომ კომპანიის ბიზნესი დიდი ხნის განმავლობაში იზრდებოდა.

1778 წელს ელ-პარდოს შეთანხმების საფუძველზე კუნძული კორისკო გადაეცა ესპანეთს, რომელმაც აქ განათავსა მცირე სამხედრო გარნიზონი.

1859 წლიდან 1875 წლამდე ესპანეთის გარნიზონი გადავიდა კუნძულ პატარა ელობეიზე.

კუნძულ კორისკოზე პუნტა-ჯოკოს ფორტის ნარჩენები 1885 წელს გამოიყენეს კათოლიკური მისიის ასაშენებლად.

მთლიანობაში ესპანეთი ნაკლებ ყურადღებას აქცევდა კუნძულ კორისკოს. საუკუნის დასაწყისში კორისკო შევიდა ელობეი, ანობონი და კორისკოს კოლონიალური ადმინისტრაციის შემადგენლობაში.

დამოუკიდებლობის პერიოდი
1968 წელს ეკვატორული გვინეის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ კუნძული შევიდა ქვეყნის შემადგენლობაში.

1981 წელს კომპანია «ელფ აკვიტანიამ» კუნძულ კორისკოს სანაპიროზე აღმოაჩინა ნავთობის მარაგი, რომლის მოპოვება დაიწყო მიმდინარე საუკუნის დასაწყისში.

მიუხედავად იმისა, რომ დღეისათვის კუნძული კორისკო იმყოფება ეკვატორული გვინეის რესპუბლიკის შემადგენლობაში, მისი ადგილმდებარეობა გაცილებით უფრო ახლოა გაბონთან და ამიტომ ნავთობის მარაგის აღმოჩენის შემდეგ იგი ტერიტორიულ პრეტენზიებს გამოთქვამს მასზე და მიმდებარე კუნძულებზე.
ექინ ქოჩი

ექინ ქოჩი (; დ. 21 ივნისი 1992, ანტალია) — თურქი მსახიობი. სერიალ დიდებული საუკუნე: ქიოსემის ერთ-ერთი ვარსკვლავი.

ექინი 1992 წელს, ანტალიაში დაიბადა. საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, იგი ანტალიის ათილა ქონუქის სახელობის ლიცეუმში სწავლობდა. ლიცეუმის დამთავრების შემდეგ, ექინი სტამბოლში ჩავიდა, სადაც ბილგის უნივერსიტეტში სოციოლოგიის ფაკულტეტზე ჩააბარა. პარალელურად, ექინმა სამსახიობო კურსები გაიარა სტამბოლის ხელოვნების აკადემიაში.

მალევე, ექინ ქოჩმა საბოლოოდ გადაწყვიტა, რომ მსახიობი უნდა გამხდარიყო. მისი დებიუტი 2013 წელს შედგა სერიალში „ “ („მე გეტყვით საიდუმლოს“). 2015 წელს ექინმა ითამაშა ფილმში „ყველაფერი, რაც შენგან დამრჩა“ და იქ ოზგურის როლი შეასრულა. ამის შემდეგ, იგი მიიწვიეს ისტორიულ სერიალ დიდებული საუკუნის გაგრძელებაში, სადაც მან სულთან აჰმედ -ის როლი შეასრულა. ამ სერიალმა მსახიობს განსაკუთრებული წარმატება და აღიარება მოუტანა. 2016 წელს ექინმა ითამაშა ყურბან საიდის რომანის მიხედვით გადაღებულ ფილმში „ალი და ნინო“ და მეჰმედის როლი შეასრულა.

ფილმოგრაფია
ბარიუმის სულფატი

ბარიუმის სულფატი ან ბარიუმ სულფატი — ქიმიური ნივთიერება ფორმულით 4 . არის გოგირდმჟავას ბარიუმის მარილი. გვხვდება მინერალ ბარიტის სახით. წყალში პრაქტიკულად უხსნადია. ბარიუმსულფატის მოლური მასაა 233.38 გ/მოლი, სიმკვრივე — 4.49 გ/სმ³. დნობის ტემპერატურაა 1,580 °, დუღილის — 1,600 °.

გამოყენება
ბარიუმსულფატს იყენებენ ქაღალდის, რეზინის, მუშამბის, ლინოლეუმის წარმოებაში, თეთრ საღებავად, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის რენტგენული გამოკვლევის დროს.