iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჰიუ ჰადსონი

ჰიუ ჰადსონი (; დ. 25 აგვისტო, 1936, უესტ-ენდი — გ. 10 თებერვალი, 2023, ჰამერსტიმი, გაერთიანებული სამეფო) — ბრიტანელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი.

ჰადსონმა განათლება მიიღო იტონის კოლეჯში.

1960 წელს, პარიზში გატარებული წლების შემდეგ, დაბრუნდა სამშობლოში და სათავეში ჩაუდგა დოკუმენტური ფილმების კომპანიას. თავიდან დგამდა დოკუმენტურ, შემდეგ მოკლემეტრაჟიან და სატელევიზიო ფილმებს. დიდ კინემატოგრაფში პოულარობა მოუტანა 1979-80 წლებში გადაღებულმა ფილმმა „ცეცხლოვანი ეტლები“, რომელმაც მოიპოვა კანის კინოფესტივალის (1981) 2 პრემია, 4 „ოსკარი“ (ნომინირებული 7-დან, 1982), 3 ბაფტა (1982) და სხვა მრავალი პრიზი.
მცირე წინტალა

მცირე წინტალა — ფრინველი მეჭვავიასნაირთა რიგისა.

აღწერა
ძალიან ჰგავს საყელოიან წინტალას, მაგრამ უფრო პატარაა. ზომასა და შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება თითქმის არაა გამოხატული. თავი შავი და თეთრი ზოლებითაა, მუცელი თეთრი, ფრთები ყავისფერი. საყელოიანი წინტალასაგან განსხვავებით, მცირე წინტალას პირველი რიგის პირველი მომქნევი ბუმბულის ღერო მთლიანად თეთრია, მისი წვეროს მცირე ნაწილის გარდა. დანარჩენი მომქნევების ღეროები კი მუქია. ქუთუთოების შიშველი კიდეები თვალის ირგვლივ წარმოქმნიან ყვითელ რგოლს. ნისკარტი შავია, ნისკარტქვედას მხოლოდ ძირია მოყვითალო. ფეხები მოყვითალოა.

საქართველოში მოიპოვება ჩრდილოური მცირე წინტალა (. . ).
Cantharellus cinnabarinus

— სოკოს სახეობა მიქლიოს გვარისა.

კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა. იზრდება დიდ ჯგუფებად ჩრდილოეთ ამერიკის ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

სოკო პირველად აღწერა ამერიკელმა მიკოლოგმა ლუის დეივიდ შვაინიცმა 1822 წელს როგორ .
1832 წელს შვაინიცმა სოკო მიქლიოს გვარში გადაიტანა.

სამეცნიერო სინონიმები:

აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 1-4 სმ, თავიდან ამოზნექილი, შემდგომში ჩაზნექილია, არათანაბარი ტალღოვანი კიდეებით. წითელი, ასაკთან ერთად მოვარდისფრო წითელი, ბოჭკოვანი.

რბილობი — შედარებით თხელი, ხორცოვან-ბოჭკოვანი. სასიამოვნო მოტკბო სუნითა და ოდნავ მომწარო გემოთი. დაზიანებისას ფერს არ იცვლის.

ფეხის სიგრძე —1,5-4 სმ, სიგანე 1 სმ, ცილინდრული, მოვარდისფრო ან წითელი.

ჰიმენოფორი — დანაოჭებული, დამავალი, კარგად განვითარებული ზედაპირით, ფირფიტების მსგავსი. ფსევდოფირფიტები სქელია, განტოტებული, ვარდისფერი.

სპორების ფხვნილი — მოვარდისფრო კრემისფერი. სპორები — 9×5 მკმ, ელიფსისებური.

ეკოლოგია და გავრცელება
იზრდება ნიადაგზე, დიდ ჯგუფებად, იშვიათად ერთეულებად ფართოფოთლოვან და შერეულ ტყეებში; მიკორიზას უპირატესად წარმოქმნის მუხასა და წიფელთან. ურჩევნია მჟავე ნიადაგი.

გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის აღმოსავლეთ ნაწილში (ძირითადად აშშ-ში), ასევე ცენტრალურ ამერიკაში (ძირითადად მექსიკაში). გავრცელების არეალი აგრეთვე მოიცავს აღმოსავლეთ აზიასა (იაპონია და მალაიზია) და ავსტრალიას.

სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

კვებითი ღირებულება
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა, ახასიათებს სასიამოვნო მოტკბო გემო და ოდნავ მომწარო გემო. თუმცა შეიცავს დიდი რაოდენობით წყალს (90%-დე).

გამოიყენება ახალი, შემწვარი, მოხარშული და გამხმარი სახით. მისგან ამზადებენ სხვადასხვა წვნიან კერძებს, აგრეთვე ახმობენ და სანელებელად იყენებენ.

გამოუცდელ მესოკოვეს იგი შესაძლოა აერიოს საჭმელად უვარგის სახეობაში , რომელიც განსხვავდება განტოტებული ფირფიტებითა და შედარებით თხელი კიდეებით.

მსგავსი სახეობები
სიმონ ხეჩინაშვილი (დ. 1859)

სიმონ ივანეს ძე ხეჩინაშვილი, ხეჩინოვი, (დ. 1859, ახალციხე, — გ. 1926, ბერლინი) — ქართველი ექიმი, საზოგადო მოღვაწე.

სიმონ ხეჩინაშვილი წარმოშობით იყო ახალციხელ კათოლიკეთა ოჯახიდან. დაამთავრა ქუთაისის გიმნაზია, შემდეგ — მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი (1884). დახელოვნდა საფრანგეთში, გერმანიაში, შვედეთში. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ ძირითადად ქუთაისში მოღვაწეობა. სხვადასხვა დროს იყო ქუთაისის ქალაქის ამბულატორიის, გიმნაზიის ექიმი, ქუთაისის სამედიცინო საზოგადოების თავმჯდომარე. მისი ინიციატივით (დ. ნაზარიშვილთან და გ. გოკიელთან ერთად) ქუთაისში აშენდა 250 საწოლიანი საავადმყოფო. უსასყიდლოდ მკურნალობდა ქუთაისის თეატრის დასს, დასავლეთ საქართველოს ღარიბ მოსახლეობას, კითხულობდა საგანმანათლებლო ლექციებს სამედიცინო თემებზე. მისი პუბლიკაციები ხშირად იბეჭდებოდა საქართველოს იმდროინდელ პრესაში.

სამედიცინო პრაქტიკის პარალელურად ეწეოდა საზოგადოებრივ საქმიანობას. იყო ქუთაისის გუბერნიის ღარიბ სტუდენტთა დამხმარე საზოგადოების თავმჯდომარე. 1892 წელს ქუთაისის სათათბიროს მესამე თანრიგის ხმოსნად აირჩიეს. 1912 წლიდან იყო „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ ქუთაისის განყოფილების გამგეობის წევრი. 1925 წელს სამკურნალოდ ჩავიდა ბერლინში, სადაც მისი ქალიშვილი მარიამი (მარუსა) და სიძე ტიტე მარგველაშვილი ცხოვრობდნენ. გარდაიცვალა იქვე. დაკრძალულია ქუთაისში.
შკანთის ხის ეკლესია

შკანთის ხის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფელ შკანთის სასაფლაოზე.

აღწერა
შკანთის ხის ეკლესია დგას მცირე შემაღლების მქონე ხელოვნურ სუბსტრუქციაზე, რომელიც მოწყობილია ნატეხი რიყის ქვით. ეკლესია სწორკუთხედს წარმოადგენს. კარი დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედელშია გაჭრილი. ცენტრალური შესასვლელი, სწორედ დასავლეთ მხრიდანაა. ამ მხარეს კარის წინ ბეტონის ცოკოლზე პორტიკია მოწყობილი, რომლის გადახურვაც ხის სვეტებს ეტრდნობა ორი მხრიდან. სამხრეთ კედელში დიდი ზომის სწორკუთხა ფანჯრის ღიობია დატანილი. ხის კედლები ნაგებია თანაბარი ზომის კარგად დამუშავებული ფიცრებისაგან. დარბაზს, ისევე როგორც დასავლეთ პორტიკს, ორქანობა გადახურვა აქვს. გადახურულია აზბოცემენტის ფილებით. დასავლეთ ფასადი, პორტიკის გადახურვის თავზე, ხისავე მასალით ამოყვანილი, თაღოვანი დეკორითაა გაფორმებული, რომლის ცენტრშიც ხის ჯვარია განთავსებული. პორტიკის სამხრეთ დასავლეთით ხის ბოძებზე გამართულ კონსტრუქციაზე, რომელიც სამრეკლოს ფუნქციას ასრულებს, ზარია განთავსებული.
გიგანების კომპლექსი

გიგანების კომპლექსი — კომპლექსური ძეგლი რაჭა-ლეჩხუმი-ქვემო სვანეთის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში

აღწერა
მისი ჩრდილოეთი და სამხრეთი ფასადი ყრუა, ხოლო აღმოსავლეთ ფასადზე - ერთი ტრაპეციის ფორმის სარკმელია დატანებული, რომლის ჭრილიც გარედან ვიწროა, ხოლო შიგნიდან გაფართოებული.კომპლექსი მოიცავს ერთმანეთის მიჯრით აგებულ ორ დარბაზ-მაჩუბსა და ორ კოშკს.სინი ნაშენია ქვის ირეგულარული წყობით, კირის დუღაბზე. აღმოსავლეთით, დამრეც ფერდობზე მდებარე კოშკი ოთხსართულიანია.ადრე ფასადები სრულად იყო შელესილი ხოლო ახლა ნალესობა მხოლოდ ადგილ-ადგილ არის შემორჩენილი. სახურავი მოწყობილია ხის კონსტრუქციაზე გამართული ფიქალის ფილებით. ეპატრონეს თქმით, სახურავი დაახლოვებით 10 წლის წინ არის შეკეთებული. ოშკი მასზე მიდგმულ დარბაზ-მაჩუბს დასავლეთ კედლის მეორე სართულზე გაჭრილი სწორკუთხა კარით უკავშირდება. აღნიშნული დარბაზ - მაჩუბის სახურავი, სართულშუა გადახურვა და კედლების ზედა ნაწილი ჩაქცეულია.მის აღმოსავლეთ ფასადზე, პირველი სართული დონეზე დატანებულია ორი საძელე ღიობი, მეორე სართულზე კი 2 კარი. ამხრეთ კედელზე დატანებულია ერთი სარკმელი, ერთი სწორკუთხა კარი, ერთი თაღჩა და ორი საძელი ფოსო. ოშკში საინტერესოა სარკმლის მოყვანილობა. ისი ჭრილი გარედან ვიწროა და სამკუთხა ფორმის, ხოლო შიგნიდან კი მკვეთრად გაფართოებული და სწორკუთხა მოყვანილობის. არკმელს გააჩნია საფეხუროვანი რაფა. ამხრეთი კედელი ყრუა. ოლო დასავლეთ კედლის შემორჩენილ ნაწილზე დატანებულია ორი ღიობი. სევე აღსანიშნავია ის ფაქტი რომ ზემოაღწერილ დარბაზ-მაჩუბს დასავლეთის მხრიდან მიდგმული აქვს ასევე დარბაზ-მაჩუბი და კოშკი, რომელთაგანაც მხოლოდ კედლების ნაწილია შემორჩენილი. ომპლექსის დასავლეთით, დაახლოვებით 40 მეტრში მდებარეობდა კოშკი და სატრაპეზო, რომელთაგანაც ახლა მხოლოდ მცირე ნაწილიღაა შემორჩენილი.
სიღნაღის წმინდა სტეფანეს ეკლესია

სიღნაღის წმინდა სტეფანეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სიღნაღის მუნიციპალიტეტში. ტაძარი ააგეს 1762 წელს. ტაძარი ციხესიმაგრის ნანგრევებში მდებარეობს, ერთ-ერთ დანგრეულ კოშკში. ნაკურთხია როგორც წმინდა სტეფანეს ტაძარი.

აღწერა
არქიტექტურული ძეგლი წმინდა სტეფანეს ეკლესია მდებარეობს კახეთის მხარეში, კერძოდ სიღნაღის მუნიციპალიტეტში, ილია ჭავჭავაძის ქუჩაზე დგას რიყის ქვით ნაშენი, ქონგურებიანი მრგვალი კოშკი და ციხის ნანგრევები. წმ. სტეფანეს ეკლესია ამ კოშკის შიგნით მდებარეობს. გარედან მისი დანახვა შეუძლებელია. კოშკის გვერდით, ქუჩიდან ქვის კიბე ადის, რომელიც სამრეკლოს ადგება. სამრეკლო კოშკის კედელშია ჩაშენებული. სამრეკლო ეკლესიის კარიბჭის ფუნქციასაც ასრულებს. კოშკის აღმოსავლეთი კედელი გაჭრილია და წმ. სტეფანეს მცირე ზომის, დარბაზული ეკლესიაა ჩაშენებული. გარედან ეკლესიი ირგვლივ საკმაოდ მცირე ადგილია. წმ. სტეფანეს ეკლესიის ინტერიერი ვიწრო და წაგრძელებულია, აღმოსავლეთით საკურთხევლის აფსიდით. დარბაზი შეისრული კამარითაა გადახურული. ასევე შეისრული პორმისაა საბჯენი თაღები. ინტერიერში ჩანს რესტავრაციის კვალი მაგალითად ადგილები რომელიც ახალი აგურით არის აღდგენილი. ტაძრის აღმოსავლეთი ნაწილი უფრო ძველია. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორი ვიწრო სარკმელია გაჭრილი აფსიდსა და დასავლეთის კედელში. გარედან ეკლესიისსადა ფასადი აქვს. ნაშენია რიყის ქვისა და აგურის შერეული წყობით. ფასადებზე ასევე შეიმჩნევა ახალი რესტავრაციის დროინდელი ახალი აგურიც. გადახურულია ორფერდა კრამიტის სახურავით. აქედან მიემართება კიბე, რომლითაც კოშკში ავდივართ, საიდანაც ეკლესიას ზევიდან დავყურებთ. წმ. სტეფანეს ეკლესიის საკურთხევლის აფსიდში მოხატულობის ფრაგმენტები გაირჩევა. სამრეკლო აგურითაა ნაშენი. მის ღიობებს შეისრული ფორმა აქვთ. სამრეკლოს თავზე ახალი ფანჩატური ადგას.
ქარსელაძე

საკუთარი სახელი ქარსელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

გია ქარსელაძე — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი
ვახტანგ ქარსელაძე — ქართველი მოჭადრაკე, მწვრთნელი
ვახტანგ ქარსელაძე — ქართველი მრეწველი, პოლიტიკოსი
ვლადიმერ ქარსელაძე — ქართველი პოლიტიკოსი, სახელმწიფო მოხელე
ირაკლი ქარსელაძე — ქართველი ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე
ნინი ქარსელაძე — ქართველი საესტრადო მომღერალი
რუსუდან აფხაზავა-ქარსელაძე — ქართველი ექიმი, პედიატრი
თამარ რევია

თამარ რევია (დ. 1907 — გ. აგვისტო, 1983) — ქართველი ქველმოქმედი.

ბიოგრაფია
თამარ რევია დაიბადა 1907 წელს.

თამარის პირველი მეუღლე მანჯგალაძე საგარეო საქმეთა სამინისტროში მუშაობდა. რაღაც დანაშაულისათვის 32 კაცთან ერთად გაასამართლეს და დახვრეტა მიუსაჯეს. თამარი გადასახლებას რომ გადაერჩინა, მისმა ძმამ, ლევან რევიამ, აბელ ენუქიძეს სთხოვა დახმარება. მან ურჩია, სასწრაფოდ უცხოელზე გაეთხოვებინათ. მართლაც, ერთ ახალგაზრდა გერმანელ სამხედრო ინჟინერს, კარლ ტიცს გააყოლეს, რომელიც საქართველოში მუშაობდა. ამ პერიოდში ჰიტლერმა გამოსცა ბრძანება, ყველა გერმანელის სამშობლოში დაბრუნების შესახებ, ტიციც წავიდა გერმანიაში და ცოლიც თან წაიყვანა. მათ ორი შვილი ჰყავდათ — კარლი და ვივიანი. თამარი ქართულ შტაბში, გიორგი მაღალაშვილის სოციალურ განყოფილებაში მუშაობდა. ამ პერიოდში ქმარი გაეყარა და ბავშვებიც წაართვა.

აქტიურად ეხმარებოდა მეორე მსოფლიო ომის ბოლო პერიოდში პოლონეთიდან და ჩეხოსლოვაკიიდან ლტოლვილ ქართველებს. ამ საქმეში ამს ეხმარებოდა შოთა ბერეჟიანი, მისი მომავალი მეუღლე, რომელზეც დაქორწინდა 1945 წელს. ისინი ფლობდნენ რესტორან „ფრანკო-ჟორჟიენს“. რესტორანი გაკოტრდა და გაყიდეს. თამარმა შვილები მოძებნა და ამერიკიდან ახალგათხოვილი ქალიშვილი ჩამოიყვანა. ლევილში ერთ ოთახში ცხოვრობდნენ. ცოტა ხნის შემდეგ ლევილთან ახლოს, ლინასში დაიწყეს სახლის მშენებლობა, რომელიც ლატარიაში მოგებული 600 ათასი ფრანკის წყალობით დაამთავრეს.

1982 წელს თამარმა ოპერაცია გაიკეთა. 1983 წელს გარდაიცვალა. დაკრძალულია ლევილის ქართულ სასაფლაოზე
შვიდი საყვირი

შვიდი საყვირი ნახსენებია იოანეს გამოცხადებაში, სადაც აღწერილია აპოკალიფსის მოვლენები, რომელიც იოანე მოციქულმა საბერძნეთის კუნძულ პატმოსზე გადასახლებისას იხილა. შვიდი საყვირი შვიდ ანგელოზს მიეცემა, რომლებიც მას მეშვიდე ბეჭდის ახსნის შემდეგ ჩაბერავენ.

პირველი საყვირი
წამოვა სეტყვა და ცეცხლი, სისხლში არეული, რომელიც თავს დაატყდება მიწას, დაწვავს ხეთა მესამედს და გადაბუგავს მწვანე ბალახს.

მეორე საყვირი
ზღვაში ჩავარდება „თითქოს უზარმაზარი მთა, ცეცხლით მოლაპლაპე“. ამის შემდგომ ზღვის მესამედი სისხლით იქცევა წყლისქვეშ მცხოვრებთა ერთი მესამედი ამოწყდება, ხოლო ხომალდთა მესამედი დაიღუპება.

მესამე საყვირი
ჩამოვარდება ზეციდან „ლამპარივით მოელვარე ვეება ვარსკვლავი“, რომელიც წყაროებისა და მდინარეების მესამედს დაეცემა, ბევრი ადამიანი დაიღუპება მისი სიმწარისგან.

მეოთხე საყვირი
მზის, მთვარისა და ვარსკვლავების სინათლის ერთი მესამედი დაბნელდება. ამის შემდგომ მოდის უბედურების მომასწავლებელი საყვირები (მეხუთე, მეექვსე და მეშვიდე).

მეხუთე საყვირი
გაიღება უფსკრულის ჯურღმული და მიეცა მისი გასაღები ანგელოზს. გააღებს ანგელოზი ჯურღმულს და ამოვა იქიდან კვამლი, რომელიც მზეს და ჰაერს დააბნელებს. კვამლიდან გამოვლენ კალიები, რომელთაც მორიელთა მსგავსი ძალაუფლება მიეცემათ. ეთქმევათ მათ, რომ არ დაეზიანებინათ ბალახეულობა, მწვანილეულობა და ხე, შეხებოდნენ მხოლოდ იმ ადამიანებს, რომელთაც ღვთის ბეჭედი არ ექნებათ შუბლზე. მიეცათ უფლება ეწამებინათ ისინი ხუთ თვეს, მაგრამ არ დაეხოცათ. მათი წამება ჰგავდა მორიელისგან ადამიანის დაგესვლას.
და მიეცემათ მათ უფლება, რომ არ დახოცონ, არამედ მხოლოდ აწამონ ისინი ისინი ხუთ თვეს; და მათი წამება ემგვანება მორიელისგან ადამიანის დაგესვლას. კალიებს ადამიანთა მსგავსი სახეები ექნებათ, ემგვანებიან „საომრად გამზადებულ ცხენს“, ექნებათ ქალის მსგავსი თმა და ლომის ეშვების მსგავსი კბილები. კალიებს რკინის მსგავსი ჯავშანი და მორიელის მსგავსი კუდი ექნებათ. მათი მეფე იქნება უფსკრულის ანგელოზი აბადონი.

მეექვსე საყვირი
მეშვიდე საყვირი
კარდინალური ნიშანი

კარდინალური ნიშანი — საზღვაო ნიშანი (ბუი ან სხვა მოტივტივე ან ფიქსირებული სტრუქტურა), რომელიც საზღვაო საპილოტე მომსახურებაში გამოიყენება საფრთხის მდებარეობისა და უსაფრთხო წყლების მიმართულების მისათითებლად.

კარდინალური ნიშნები მიუთითებენ ნაოსნობისთვის უსაფრთხო წყლების მიმართულებას ნავიგაციურ საფრთხესთან მიმართებაში, ჰორიზონტის ძირითადი მიმართულებების (ჩრდილოეთი, სამხრეთი, აღმოსავლეთი, დასავლეთი) შესაბამისად. სწორედ ამიტომ, ლატერალური სისტემისგან განსხვავებით, ხომალდის მოძრაობის მიმართულების ან მდებარეობის მიუხედავად, კარდინალური ნიშნები ნაოსნობის უსაფრთხო მიმართულების განსასაზღვრად ყოველთვის ერთნაირად იკითხება.

მახასიათებლები
კარდინალური ნიშანი ჰორიზონტის ოთხი მხრიდან ერთ-ერთზე მიუთითებს და ნაოსნობისთვის უსაფრთხო წყლებს აღნიშნავენ.
ნიშნის თავზე დამაგრებულია ორი კონუსი. ზემოთ მიმართული კონუსები ჩრდილოეთზე მიუთითებს, ქვემოთ მიმართული კონუსები კი ― სამხრეთზე. წვეროებით ერთმანეთისკენ მიმართული კონუსები დასავლეთს აღნიშნავს, ხოლო ერთმანეთის მიმართ ფუძეებით განლაგებული კონუსები ― აღმოსავლეთს.
კარდინალური ნიშნები გამოირჩევა შავი და ყვითელი ზოლებით, რომლებიც კონუსების მიმართულების შესაბამისია ― შავი ზოლი ისეა განლაგებული, როგორც კონუსების წვერები (მაგალითად, ჩრდილოეთის კარდინალური ნიშანი შეფერილია ქვემოთ ყვითელი და ზემოთ შავი ზოლით, ხოლო აღმოსავლეთის კარდინალური ნიშანი შავია, შუაში ყვითელი ზომით).
კარდინალური ნიშნები შეიძლება აღჭურვილი იყოს მოელვარე (ელვარე) შუქით, რომელიც ხშირი ან ძალიან ხშირი გაელვებებისგან შედგება, რომელთა რაოდენობები საათის ისრის მიმართულებით ნიშნების მდებარეობის შესაბამისია (მაგ: ჩრდილოეთის კარდინალური ნიშანი განუწყვეტლივ ელვარებს, აღმოსავლეთის კარდინალური ნიშანი ციკლის განმავლობაში სამჯერ გამოანათებს, სამხრეთის კარდინალური ნიშანი კი 6 საათის შესაბამისად 6-ჯერ ანათებს, რომელსაც 1 ხანგრძლივი შუქი სდევს თან, რათა დასავლეთის კარდინალური შუქისგან უფრო მარტივად გასარჩევი იყოს).

გალერეა
ლეონ მახარაძე

ლეონ მახარაძე (დ. 3 აგვისტო, 1938, თბილისი — გ. 11 დეკემბერი, 2022) — ქართველი გამომგონებელი, ინჟინერი და ელექტრომექანიკოსი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1985), პროფესორი (1986).

ბიოგრაფია
ლეონ მახარაძე დაიბადა, 3 აგვისტოს, 1938 წელს, ქალაქი თბილისიში და გარდაიცვალა 11 დეკემბერს, 2022 წელს. 1961 წელს, დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტი, სპეციალობით სამთოელექტრომექანიკა,ასევე 1966 – 1968 წლებში, დაამთავრა საქართველოს მეცნიერებათ აკადემიისს გიორგი წულუკიძის სამთო მექანიკის ინსტიტუტი, და 1982 – 1985 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სამთო ინსტიტუტში. 1962 წლიდან მუშაობა დაიწყო გ.წულუკიძის სახელობის სამთო ინსტიტუტში სხვადასხვა თანამდებობებზე: ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1989 – 2012 წლებში მუშაობდა ტრანსპორტის სპეციალური სახეობების, საიმედოობის და დიაგნოსტიკის განყოფილების ხელმძღვანლად. 2012 წლიდან - კომპლექსური მექანიზაციის ლაბორატორიის ხელმძღვანელიც იყო. ასევე საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არპირანტი, 1963 – 1966 წლებში. ლეონ მახარაძე იყო სამთო მანქანების, მაღროს სტაციონალური დანადგარებიდა და ტრანსპორტის კათდრის დოცენტი 1974 – 1986 წლებში. 2012 წლიდან - კომპლექსური მექანიზაციის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. ლეონ მახარაძემ, ჩამოაყალიბა და განავითარა საპრობლემო სამეცნიერო მიმართულებები: მაგისტრალური და ტექნოლოგიური დანიშნულების მილსადენი ჰიდროსატრანსპორტო სისტემების გარდამავალი რეჟიმები და დაუმყარებელი პროცესები მათი წარმოქმნისა და განვითარების განსხვავებული პირობებისათვის. მრავალფაზიანი ჰიდროაერონარევების ჰიდროაეროდინამიკა, ჰიდრავლიკური დარტყმები მილსადენებში მრავალფაზიანი თხევადი მასების ტრანსპორტირებისას, ჰიდრავლიკური დარტყმების მადემპფირებული ეფექტური საშუალებების დამუშავება, მათი გაანგარიშების თეორია და კომპიუტერული პროგრამები, ეფექტიანობის დადგენა და ანალიზი; ცენტრიდანული ტუმბოების, მილსადენების, სამილსადენო არმატურის ჰიდროაბრაზიული ცვეთის თეორია. იდროაბრაზიული ცვეთის საწინააღდეგო ეფექტური ხერხების და საშუალებების დამუშავება და რეალიზების სფეროების დადგენა. მილსადენი ჰიდროსატრანსპორტო სისტემების საიმედოობის ამაღლებისა და ტექნიკურ-ეკონომიკური მაჩვენებლების ამაღლების ღონისძიების დამუშავება და რეალიზება. მაგისტრალური და ტექნოლოგიური დანიშნულების მილსადენი ჰიდროსატრანსპორტო სისტემების ტექნიკური დიაგნოსტიკა და რეაბილიტაციის ღონისძიებების დამუშავება. მის მიერ შესრულებული თეორიული კვლევის შედეგები შეტანილია "სითხის მექანიკის ენციკლოპედიაში", რომელიც გამოიცა ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ლეონ მახარაძის ძირითადი მონაცემები სამეცნიერო მოღვაწეობის შესახებ შეტანილია "სამთო მექანიკის ენციკლოპედია"-ში, რომელიც გამოიცა უკრაინაში 2008 წელს.
ჯილდოები
2014 - არჩილ ძიძიგურის პრემია.
2013 - ელიზბარ მინდელის პრემია.
1986 - საბჭოთა კავშირის გამომგონებელი.
1984 - საქართველოს დამსახურებული გამომგონებელი.
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
ეკოლოგიისა და სიცოცხლის უნარიანობის უსაფრთხოების საერთაშორისო აკადემიის წევრი, 2002 წელი.
მინერალური რესურსების საერთაშორისო აკადემიის წევრი, 1994 წელი.
საქართველოს საინჟინრო აკადემიის წევრი, 1996 წელი
საქართველოს ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, 2009 წელი
თენგიზ შუბლაძე

თენგიზ შუბლაძე (დ. 7 ივლისი, 1953, სამტრედია) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, სამხედრო პირი.

ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა თბილისის საარტილერიო სასწავლებელი. 1989 წელს ქალაქი მოსკოვის სამხედრო-საინჟინრო აკადემია.

1975-1992 წლებში მუშაობდა საბჭოთა კავშირის თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებული სხვადასხვა სამეთაურო და საშტატო თანმდებობებზე. 1992-2000 წლებში საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებული სამხედრო აკადემიის რექტორად. 2000-2002 წლებში სამშენებლო ძალების სარდლად ცხინვალის რეგიონში. 2002-2004 წლებში საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საგანგებო სიტუაციების და სამოქალაქო თავდაცვის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილედ. 2004 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ნაგებობების, სპეციალური სისტემებისა და საინჟინრო უზრუნველყოფის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „საქართველოს შეიარაღებული ძალების ისტორია და მისი ჩამოყალიებების პრობლემები თანამედროვე ეტაპზე“, დაიცვა 1998 წელს.

ჯილდოები
1993 — ვახტანგ გორგასლის ხარისხის ორდენი
ნუგზარ ბერაძე

ნუგზარ ბერაძე (დ. 5 დეკემბერი, 1955 — გ. 14 დეკემბერი, 2002) — ქართველი პოეტი და პუბლიცისტი.

ბიოგრაფია
ნუგზარ ბერაძე დაიბადა ქალაქ თბილისში.

დაამთვრა ფილოლოგიის ფაკულტეტი თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.

მუშაობდა ჟურნალ „სინათლეში“ ტელევიზიის ხალხური შემოქმედების რედაქციაში. მისი ნაწარმოებები იბეჭდებოდა პერიოდულ გამოცემებში 1974 წლიდან. დააარსა ლიტერატურული სალონი „მაჯახელა“ 2000 წელს. გამოსცა ალმანახი ამავე სახელწოდებით 2000 წელს, „უსინათლო პოეტი“ - ამ სიტყვის ინტელექტუალური და ყოფითი გაგებით. მისი მცირე ბიოგრაფია სულ რამდენიმე სტრიქონში ეტევა. მის ხსოვნას მიუძღვნეს ლექსების კრებული „სიყვარული ღვთიური“ 2008 წელს.
ელია წინასწარმეტყველის სახელობის ტაძარი

ელია წინასწარმეტყველის სახელობის ტაძარი - კვადრატისებრი ფორმის ნაგებობა აშენებულია
ძველი ეკლესიის ნაშთებზე. მასში მოქცეულია აფსიდის მოყვანილობა და არდაბაგი. აფსიდის კედლის სიმაღლე დაახლოებით ნახევარი მეტრიდან ერთ მეტრამდეა. ის აგებულია ნატეხი ქვით, კირის დუღაბზე. აფსიდის ჩრდილოეთ კედელზე კედლის მოხატულობის მცირე კვალი შეინიშნება. შესასვლელი ღიობი გაჭრილია დასავლეთიდან. ნაგებობის კედლები გალესილი და შეთეთრებულია ფითხით. გადასახურ მასალად გამოყენებულია თუნუქი და აქვს ოთხფერდა გადახურვა. ეკლესიის გარშემო, ჩრდილოეთითა და დასავლეთით, ფრაგმენტულად, ადგილ-ადგილ ფიქსირდება ძველი ნაგებობისა და გალავნის ნაშთები.
იოანე ქააძე

იოანე ქააძე (დ. 1883, ზემო ალვანი — გ. 1937) — ქართველი სასულიერო პირი.

ბიოგრაფია
იოანე ქააძემ სად მიიღო საერო ან სასულიერო განათლება უცნობია. 1916 წლის საბუთებში მღვდლად იხსენიება. იგი თუშეთში, სოფელ ომალოში მსახურობდა. 1917 წელს მღვდელი იოანე ახმეტის ოლქის მთავარხუცესის მოადგილეა. შემდგომში, როგორც სანიმუშო კალიგრაფიის მქონე, სოფელ ქვემო ალვანის საბჭოს კანცელარიაში მდივნის მოვალეობასაც ასრულებდა. 1926 წლიდან ახმეტის ოლქის მთავარხუცესი იყო.

1927 წლიდან მამა იოანე მსახურობდა თუშეთის პირიქითა ხეობაში – ფარსმის თემში. 1935 წლის ნოემბერში დეკანოზი იოანე მხოლოდ ზემო ალვანის სამების ეკლესიის მღვდლად იხსენიება. 1937 წელს დეკანოზი იოანე ქააძე ადგილობრივმა ხელისუფლებამ დააპატიმრა, მოათავსეს თელავის ციხეში. 1937 წელს ალვანში მისმა ოჯახმა შეტყობინება მიიღო: „იოანე ქააძე მძიმე ავადმყოფობის გამო გარდაიცვალა.“ მისი არქივის ნაწილი, კანცელარიის წერილები, ხელნაწერი წიგნები, რომელიც მას თავისი ხელით ჰქონდა გადაწერილი დაიკარგა. 1917 წლის 12 (25) მარტს დეკანოზმა იოანე ქააძემ ხელი მოაწერა საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის აქტს.
განცალკევებული საშიშროების ნიშანი

განცალკევებული საშიშროების ნიშანი (განმხოლოებული საშიშროების ნიშანი; ) ― საზღვაო ნიშანი, რომელიც გამოიყენება მცირე ზომის სანავიგაციო საფრთხის აღსანიშნად, როგორიცაა ნაწილობრივ დაფარული კლდე, წყალმარჩხები და ა.შ. დამაგრებულია საფრთხის ცენტრში. სანავიგაციო რუკებზე დატანილი სიმბოლო სახიფათო ადგილის შუაგულს მიუთითებს.

განცალკევებული საშიშროების ნიშანს აქვს ბურჯისებრი ან სვეტისებური ფორმა. იგი შავი ფერისაა და ერთი ან რამდენიმე წითელი ჰორიზონტალური ზოლი აქვს. ქიმზე ორი შავი სფერო აქვს დამაგრებული. განცალკევებული საშიშროების ნიშნის დამახასიათებელი შუქია თეთრი ჯგუფური გაელვება ციკლში 2 გამონათებით. ძალიან ხშირი შუქის შემთხვევაში 2-ჯერ ანათებს 5 წამში ერთხელ, ხოლო ხშირი შუქის შემთხვევაში 2-ჯერ ანათებს 10 წამში ერთხელ.
ზურაბიანი

საკუთარი სახელი ზურაბიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალბეგ ზურაბიანი — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
გრიგოლ ზურაბიანი — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
დავით ზურაბიანი — ქართველი ფეხბურთელი
ოლეგ ზურაბიანი — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო)
ცოტნე ზურაბიანი — ქართველი დიპლომატი, პოლიტიკოსი
კვიციანი

საკუთარი სახელი კვიციანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ბაია კვიციანი — ქართველი პოლიტიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე
ემზარ კვიციანი — ქართველი პოლიტიკოსი, სამხედრო პირი
ვახტანგ კვიციანი — ქართველი პოლიტიკოსი, თანამდებობის პირი
კანდიდ კვიციანი — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი
ტარიელ კვიციანი — ქართველი ჰიდროტექნიკოსი
ნატალია ზუმბაძე

ნატალია ზუმბაძე (დ. 7 თებერვალი, 1957) — ქართველი მეცნიერი, მუსიკოსი და ფოლკლორისტი.

ნატალია ზუმბაძე დაიბადა ქალაქ თბილისში.

1976 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი მუსიკალური სასწავლებელი. 1981 წელს ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.

1991-2002 წლებში მუშაობდა პედაგოგად თბილისის 16 მუსიკალურ სკოლაში, მუსიკალურ სასწავლებელში. ერთ-ერთი მუსიკალური ხელმძღვანელი ფოლკლორულ-ეთნოგრაფიული საყმაწვილო სტუდიის სახელწოდებით „ამერ-იმერი“. ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი, ასოცირებული პროფესორი, თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ქართული ხალხური მუსიკალური შემოქმედების მიმართულების ხელმძღვანელი 2005 წლიდან. საქართველოს ფოლკლორის ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელი 2006 წლიდან. ქალთა ფოლკლორული ანსამბლის „მზეთამზე“-ს წევრი. ნატალია ზუმბაძე არის დამაარსებელი და ხელმძღვანელი ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის სტუდენტთა ფოლკლორული ანსამბლის. მუსიკოლოგიის აკადემიის დოქტორი. ასევე მრავალი ფოლკლორული ექსპედიციის წევრი და ორგანიზატორი.
თინათინ ვარდანაშვილი

თინათინ ვარდანაშვილი (დ. 18 მაისი, 1956, თბილისი — გ. 6 ივნისი, 2016, იქვე) — ქართველი მსახიობი, გეოფიზიკოსი.

კინოში სკოლის მერხიდან მოხვდა — როცა სხვადასხვა ფილმებისთვის სკოლებში ეძებდნენ ახალგაზრდებს, მათ შორის აღმოჩნდა. დაიბარეს სინჯებზე და დაამტკიცეს ხათუნას როლზე ფილმში „როცა აყვავდა ნუში“. ფილმმა დიდი პოპულარობა მოუტანა და კიდევ რამდენიმე მხატვრულ ფილმში გადაიღეს. შემდეგ თავის ძირითად პროფესიას დაუბრუნდა და კინოში აღარ გამოჩენილა.

ფილმოგრაფია
1972 — „როცა აყვავდა ნუში“ — ხათუნა
1972 — „ჩარი რამა“ — ნელი
1980 — „მშობლიურო ჩემო მიწავ!“ — ქალიშვილი ვიოლინოთი
1989 — „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ — ეპიზოდი