iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ამელია ბრიტანელი (1711-1786)

ამელია ბრიტანელი (; დ. 10 ივნისი, 1711, ჰანოვერი, გერმანია — გ. 31 ოქტომბერი, 1786, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — ჰანოვერის დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ -ისა და დედოფალ კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელის ქალიშვილი. მეფე ჯორჯ -ის მამიდა.

ბიოგრაფია
პრინცესა ამალია დაიბადა 1711 წლის 10 ივნისს ჰერენჰაუზენის სასახლეში, ჰანოვერში. იგი იყო ჰანოვერის მეფე გეორგ ლუდვიგის ვაჟის, პრინცი გეორგისა და მისი ცოლის, პრინცესა კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელის შუათანა ქალიშვილი.

1714 წელს დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ანა უშვილოდ აღესრულა, რითაც შეწყდა სტიუარტთა დინასტია. ამის გამო ტახტი ჯეიმზ -ის შვილთაშვილმა, ამელიას ბაბუამ დაიკავა ჯორჯ -ის სახელით. ამის შემდეგ მათი ოჯახი ლონდონში გადასახლდა, მისი მშობლები კი უელსის პრინცი და პრინცესა გახდნენ. 1727 წელს, ჯორჯ -ის დაღუპვის შემდეგ ტახტზე ამელიას მამა, ჯორჯ ავიდა.

დედამისმა ამელიას საუკეთესო განათლება მისცა, რასაც წესით მისი სარფიანად გათხოვებისათვის ხელი უნდა შეეწყო. თავიდან იგი საფრანგეთის მეფე ლუი -ის საცოლედ მოიაზრებოდა, თუმცა ამელიამ რელიგიის შეცვლაზე უარი თქვა, რის გამოც ლუიმ პოლონეთის მეფე სტანისლავ -ის ასული მარია ლეშჩინსკა შეირთო ცოლად.

ამის შემდეგ, რიგით მეორე საქორწინო წინადადება წამოვიდა თავად ამელიას მამიდის, პრუსიის დედოფალ სოფია დოროთეა ჰანოვერელისაგან, რომელმაც მას თავის ვაჟ ფრიდრიხზე (შემდგომში მეფე ფრიდრიხ დიდი) დაქორწინება შესთავაზა, თუმცა აქ მოლაპარაკებები სასიძოს მამამ, მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ -მა ჩაშალა, რომელსაც აღარ სურდა კიდევ ერთი ბრიტანული ქორწინება, ამიტომაც თავისი ვაჟი გერმანელ პრინცესაზე — ელიზაბეთ კრისტინა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელ-ბევერნელზე დააქორწინა.

ამის შემდეგ საქორწინო წინადადებები აღარ წამოსულა, მას სასურველ მამაკაცზე ქორწინების ნებაც არ დართეს, რის გამოც იგი გაუთხოვარი დარჩა.

რამდენადაც ცნობილია, პრინცესა ამელიას რომანი ჰქონდა მდაბიო წარმომავლობის მქონე თომარ არნოლდთან, რომლისგანაც მან 1740 წელს გააჩინა თავისი პირველი და უკანასკნელი უკანონო ვაჟი, გამოჩენილი ინგლისელი კომპოზიტორი სამუელ არნოლდი.

პრინცესა ამელიას სახელს მიეწერება ლონდონში რიჩნოლდისა და ჩარლზ -ის სახელობის პარკების გაშენება. იგი ასევე ცნობილი იყო თავისი ქველმოქმედებებით, რომელთა უმეტესობაც ეკლესიების აღდგენასა და ღარიბ ავადმყოფებს ხმარდებოდა, რომელთაც სამკურნალოდ თანხები არ ჰქონდათ.

1760 წელს ამელიას მამა, მეფე ჯორჯ გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტზე მისი ძმისწული, ჯორჯ ავიდა, რომელსაც იგი ძალიან უყვარდა, ამიტომაც 1761 წელს მიდსექსში დიდი მამული აჩუქა, სადაც ამელიამ კიდევ ერთი: გუნერსბურის პარკი გააშენა. ასევე მის მფლობელობაში იყო დიდი მამულები და რამდენიმე სასახლე ლონდონში კავენდიშისა და სოჰოს ქუჩებზე, სადაც ცხოვრობდა სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში. იგი 1786 წლის 31 ოქტომბერს გარდაიცვალა 75 წლის ასაკში, სოჰოს სასახლეში.
კაროლინა ბრიტანელი

კაროლინა ბრიტანელი (; დ. 10 ივნისი, 1713, ჰანოვერი, გერმანია — გ. 28 დეკემბერი, 1757, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — ჰანოვერის დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ -ისა და დედოფალ კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელის ქალიშვილი. მეფე ჯორჯ -ის მამიდა.

ბიოგრაფია
პრინცესა ამალია დაიბადა 1713 წლის 10 ივნისს ჰერენჰაუზენის სასახლეში, ჰანოვერში. იგი იყო ჰანოვერის მეფე გეორგ ლუდვიგის ვაჟის, პრინცი გეორგისა და მისი ცოლის, პრინცესა კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელის შუათანა ქალიშვილი.

1714 წელს დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ანა უშვილოდ აღესრულა, რითაც შეწყდა სტიუარტთა დინასტია. ამის გამო ტახტი ჯეიმზ -ის შვილთაშვილმა, ამელიას ბაბუამ დაიკავა ჯორჯ -ის სახელით. ამის შემდეგ მათი ოჯახი ლონდონში გადასახლდა, მისი მშობლები კი უელსის პრინცი და პრინცესა გახდნენ. 1727 წელს, ჯორჯ -ის დაღუპვის შემდეგ ტახტზე კაროლინას მამა, ჯორჯ ავიდა.

ჯერ კიდევ 1722 წელს პრინცესა კაროლინას ვარიოლა, იგივე ყვავილი შეეყარა. მართალია იგი გამოჯანმრთელდა, რაც სასწაულის ტოლფასი იყო, მაგრამ სახე დაუმახინჯდა, რამაც მისი უცხოელ მონარქზე დაქორწინების პერსპექტივა მოსპო. მეფე ჯორჯს შეეძლო თავისი ქალიშვილისათვის ნება მიეცა სასურველ მამაკაცზე დაქორწინებულიყო, თუმცა არ სურდა თავისი შვილები უფრო დაბალი სოციალური წრის ხალხს დანათესავებოდნენ, რის გამოც კაროლინა, ისევე როგორც მისი უფროსი და, პრინცესა ამელია, გაუთხოვარი დარჩა.

კაროლინა აღწერილია როგორც: „სამართლიანი, კეთილი, სრულყოფილი და უბედური“. მისი უბედურების უმთავრეს მიზეზს ის წარმოადგენდა, რომ თავისზე გაცილებით დაბალი წოდების მქონე ბარონი ჯონ ჰერვი შეუყვარდა. გარდა იმისა, რომ მასზე ქორწინება არ შეეძლო, მის უბედურებას ისიც ემატებოდა, რომ ჰერვის რომანი ჰქონდა კაროლინას უფროს, ბისექსუალ ძმასთან, უელსის პრინც ფრედერიკთან, რომელსაც პარალელურად ცოლიც ჰყავდა პრინცესა ავგუსტა საქსენ-გოთელის სახით და მასთან ცხრა შვილიც ჰყავდა.

ფრედერიკისა და ჰერვის რომანის შესახებ ამბავი მხოლოდ 1743 წელს გახმაურდა, რამაც საშინელი გავლენა იქონია კაროლინაზე, რომელიც დეპრესიაში ჩავარდა. ამის შემდეგ მან დატოვა წმინდა ჯეიმზის სასახლე (სადაც მისი ძმა ცხოვრობდა) და უესტმინსტერის სააბატოში გადასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება. ცნობილია, რომ კაროლინამ ძმას ეს ყველაფერი არასოდეს აპატია და 1751 წელს მის დაკრძალვაზეც კი არ მივიდა.

პრინცესა კაროლინა გარდაიცვალა 1757 წლის 28 დეკემბერს უესტმინსტერში, ლონდონში, 44 წლის ასაკში, გაუთხოვარი და უშვილო.
ევა ბოურინგი

ევა კელი ბოურინგი (; დ. 9 იანვარი 1892, ვერნონი მისური, აშშ — გ. 8 იანვარი 1985, შერიდანი, ნებრასკა, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის სენატის წევრი ნებრასკის შტატიდან 1954 წლის 16 აპრილიდან 7 ნოემბრამდე. ამერიკელი პოლიტიკოსის არტურ ბოურინგის მეუღლე.

ბიოგრაფია
ევა კელი დაიბადა 1892 წლის 9 იანვარს მისურის შტატის ვერნონის ოლქში. 1928 წელს ცოლად გაჰყვა ამერიკელ რანჩოს მფლობელსა და პოლიტიკოს არტურ ბოურინგს და მასთან რანჩოზე გადავიდა საცხოვრებლად ჩერის ოლქში, ნებრასკის შტატი. თავისი მომავალი მეუღლე ევამ შემთხვევით გაიცნო, როდესაც არტური საკუთარ რანჩოს სიახლოვეს დაეხმარა ევას, რომელსაც მანქანა ჰყავდა გაფუჭებული. არტური და ევა ერთად ცხოვრობდნენ 16 წელი. 1944 წლის 19 მარტს ნებრასკის შტატის ქალაქ ჩადრონის საავადმყოფოში არტური გარდაიცვალა გულის შეტევის შედეგად.

ცოლ-ქმარი ბოურინგები ნებრასკის შტატში აქტიური რესპუბლიკელი პოლიტიკოსები იყვნენ. არტური მუშაობდა საოლქო კომისაში, რომელიც ოლქის მმართველი ორგანო იყო. 1927-1929 წლებში იგი იყო ნებრასკის შტატის წარმომადგენელთა პალატის წევრი რესპუბლიკური პარტიის რიგებიდან, ხოლო 1930 დან 1933 წლამდე შტატის სენატის წევრი იყო.

მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ ევა ბოურინგმა რანჩოს დამოუკიდებლად მართვა დაიწყო, ისე რომ პოლიტიკა არ მიუტოვებია. 1954 წელს იგი შტატის გუბერნატორმა რობერტ ბერკი კროსბმა დანიშნა აშშ-ის სენატის წევრად, რათა დაეკავებინა ვაკანტური ადგილი, რომელიც გაჩნდა სენატორ დუაიტ გრიზუოლდის გარდაცვალების შემდეგ. ამრიგად ევა ბოურინგი გახდა პირველი ქალი, რომელიც ნებრასკის შტატიდან მოხვდა სენატში. მისი სენატის წევრობა არ იყო ხანგრძლივი, იგი გაგრძელდა 1954 წლის 16 აპრილიდან 7 ნოემბრამდე. საერთოდ უნდა აღინიშნოს, რომ ნებრასკაში მე-15 სენატის ვადა, რომელიც გაგრძელდა 1949 წლის 3 იანვრიდან 1955 წლამდე, იყო უჩვეულო, რადგან ამ პერიოდში შეიცვალა ექვსი სენატორი, ევა ბოურინგი მათ შორის იყო მეოთხე.

აშშ-ის სენატში მსახურების შემდეგ ევა ბოურინგი რანჩოს დაუბრუნდა. 1956 წლიდან 1964 წლამდე პარალელურად ნახევარ განაკვეთზე მუშაობდა აშშ-ის იუსტიციის სამინისტროს ვადაზე ადრე გათავისუფლების საბჭოში.

ევა ბოუირინგი გარდაიცვალა 1985 წლის 8 იანვარს, ერთი დღით ადრე 93-ე დაბადების დღემდე. ნებრასკის შტატის თამაშებისა და პარკების კომისიამ ბოურინგების რანჩოს ისტორიული პარკის სტატუსი მიანიჭა. რანჩოში დღემდე მოქმედებს მესაქონლეობის მეურნეობა, სადაც გამოჰყავთ ჰერიფორდული ჯიში. რანჩოს სახლი და ეზოს სხვა ნაგებობები შემონახულია და დაცულია. ასევე აქვე ფუნქციონირებს ვიზიტორების ცენტრი, სადაც დოკუმენტურად შესაძლებელია ვიზიტორი გაეცნოს ბოურინგების ცხოვრებას.
გუარამ IV

გუარამ ან გურგენი, გუარამიდების დინასტიიდან, იყო ხოლარძენე-ჯავახეთის ერისთავი დაახლოებით 748 წლიდან.

ბიოგრაფია
კირილ თუმანოვის თანახმად, 748 წელს გუარამ იღებს მამამისის, გუარამ -ის მემკვიდრეობას, ხოლარძენე-ჯავახეთის საერისთავოს. იგი ქართლის ერისმთავრად არ აღიარეს, რადგან კურაპალატის ტიტული და ქართლის საერისთავო, ბიზანტიის იმპერატორის მიერ, გადაეცა მის მამინაცვალს, ნერსიანიდების საგვარეულოს წარმომადგენელ ადარნასეს. ის უჩინარდება გაურკვეველ დროს.

მემკვიდრეობა
კირილ თუმანოვის მიხედვით, გუარამ -ს და ადარნასე -ის ასულს შეეძინათ ძე:

სტეფანოზი
აფხაზეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნები (2020)

აფხაზეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნები 2020 — რიგით მერვე საპრეზიდენტო არჩევნები აფხაზეთის დეფაქტო რესპუბლიკაში. არჩევნები ჩატარდა 2020 წლის 22 მარტს. ეს იყო რიგგარეშე არჩევნები რომლის დანიშვნაც მოჰყვა რაულ ჰაჯიმბას გადადგომას. 2020 წლის 13 იანვრიდან პრეზიდენტის მოვალეობას ასრულებდა ე.წ. პრემიერ-მინისტრი ვალერი ბგანბა. არჩევნებში გამარჯვება მოიპოვა ასლან ბჟანიამ. არჩევნებს არ აღიარებს საერთაშორისო საზოგადოება.

შედეგები
ქალები აშშ-ის სენატში

ამერიკის შეერთებული შტატების სენატის დაარსებიდან, 1789 წლიდან, დღემდე მის რიგებში მხოლოდ 56 ქალი წევრს მოითვლიან. პირველი ქალი აშშ-ის ისტორიაში, რომელმაც დაიკავა ადგილი სენატში გახდა რებეკა ლატიმერ ფელტონი ჯორჯიის შტატიდან. 1922 წელს გუბერნატორმა ტომას უილიამ ჰარდვიკმა 87 წლის ფელტონი დანიშნა სენატორად ჯორჯიის შტატიდან, გარდაცვლილი ტომას უოსტონის ნაცვლად. ფელტონი სენატორი გახდა 21 ნოემბერს და მისი უფლებამოსილება გაგრძელდა მხოლოდ ერთი დღე. თავის მხრივ, პირველ, დემოკრატიულად არჩეული ქალი სენატორი გახდა ჰეთი კარაუეი არკანზასის შტატიდან. 1932 წლის აშშ-ის სენატის არჩევნებზე მან დამაჯერებელ გამარჯვებას მიაღწია, მიიღო ამომრჩეველთა 31 133 ხმა, ანუ საერთო რაოდენობის 91,62 %. 1938 წელს მან გაიმეორა თავისი წარმატება, მიიღო 122 883 ხმა ანუ 89,58 % და აირჩიეს მეორე ვადით.

სენატში მოხვედრილი 56 ქალიდან 36 დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენელია, ხოლო 20 — რესპუბლიკური პარტიის.

პირველი ქალი სენატორი გახდა რებეკა ლატიმერ ფელტონი, რომელიც ერთი დღის განმავლობაში წარმოადგენდა ჯორჯიის შტატს სენატში 1922 წელს. 1932 წელს ჰეთი კარაუეი გახდ აპირველი ქალი, რომელმაც სენატში ადგილი არჩევნების გზით მოიპოვა. მარგარეტ ჩეიზ-სმიტი გახდა პირველი ქალი, რომელიც არჩეული იყო, როგორც წარმომადგენელთა პალატაში (1940-1949 წწ.), ასევე სენატში (1949-1973 წწ.). 1978 წლის 25 იანვარს მიურელ ჰამფრი-ბრაუნი დანიშნეს სენატორად მინესოტის შტატიდან გარდაცვლილი მეუღლის, ჰიუბერტ ჰამფრის ნაცვლად და გახდა პირველი და ჯერჯერობით ერთდერთი აშშ-ის მეორე ლედი (ვიცე-პრეზიდენტის მეუღლე), რომელიც გახდა სენატორი. 1978 წელს ნენსი კასებაუმი გახდა პირველი ქალი, რომელიც სენატში აირჩიეს ისე, რომ კონგრესში მისი მეუღლე მანამდე არ მუშაობდა.

მოყოლებული 1978 წლიდან თითოეულ სენატში მინიმუმ ერთი ქალი მაინც არის წევრი.

1992 წელს აშშ-ში უწოდეს „ქალების წელი“ . რადგან ეს წელი აღმოჩნდა ისტორიული: ამ წელს პარლამენტის ზედა პალატაში აირჩიეს ხუთი სენატორი ქალი. ჰილარი კლინტონმა მიიღო 3 747 310 ხმა და 57 %-ით გაიმარჯვა. 2006 წელს ჰილარიმ მეორე ვადითაც იყარა კენჭი, მიიღო 3 008 428 ხმა 1 392 189 ხმის წინააღმდეგ და დაამარცხა ჯონ სპენსერი. 2008 წელს ჰილარი კლინტონი გადადგა თანამდებობიდან, რადგან გახდა აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი.

2012 წელს სენატში ერტდროულად აირჩიეს 11 ქალი, აქედან ექვსი ხელმეორედ აირჩიეს. ამ სიახლემ მოხსნა 1992 წლის რეკორდი, როდესაც სენატში ერთდროულად აირჩიეს ხუთი ქალი კანდიდატი.

აშშ-ის ქალი-სენატორების სია
ელიზაბეთ ბრიტანელი (1741-1759)

ელიზაბეთ ბრიტანელი (; დ. 10 იანვარი, 1741, უესტმინსტერის სასახლე, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 4 სექტემბერი, 1759, კიუს სასახლე, სურეი, დიდი ბრიტანეთი) — ჰანოვერის დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ -ის შვილიშვილი, ჯორჯ -ის და, ჯორჯ -ისა და უილიამ -ის მამიდა.

ბიოგრაფია და ნათესაური კავშირები
ელიზაბეთი დაიბადა 1741 წლის 10 იანვარს უესტმინსტერის სასახლეში, ლონდონში, დიდი ბრიტანეთის სამეფოში. იგი იყო უელსის პრინც ფრედერიკისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ავგუსტა საქსენ-გოთელის ცხრა შვილიდან მეოთხე შვილი და მეორე ქალიშვილი ოთხიდან. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია დიდი ბრიტანეთის, ირლანდიისა და ჰანოვერის მეფე ჯორჯ და მისი მეუღლე, დედოფალი კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელი იყვნენ, ხოლო დედის მხრიდან საქსენ-გოთა-ალტენბურგის ჰერცოგი ფრიდრიხ და მისი ცოლი, პრინცესა მაგდალენა ავგუსტა ანჰალტ-ცერბსტელი. მისი და-ძმებიდან აღსანიშნავია დიდი ბრიტანეთის, ირლანდიისა და ჰანოვერის მეფე ჯორჯ და დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი კაროლინა მატილდა ბრიტანელი.

იგი მამიდად და დეიდად ერგებოდა ევროპის შემდეგ მონარქებს: დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ -სა და უილიამ -ს, ასევე ჰანოვერის მეფე ერნესტ ავგუსტ -ს, დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -სა და დიდი ბრიტანეთის დედოფალ კაროლინა ბრაუნშვაიგელს.

როდესაც 25 დღის გახდა, იგი ნორფოლკის სასახლეში ანგლიკანად მონათლა ოსქფორდის ეპისკოპოსმა თომას სეკერმა. მისი ნათლიები იყვნენ: ბრანდენბურგ-ანსბახის მარკგრაფი კარლ ვილჰელმ ფრიდრიხი (პირველი თაობის ბიძაშვილი მამის მხრიდან, წარმოადგენდა ლორდი ბალტიმორი), დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი სოფია მაგდალენა ბრანდენბურგ-კულმბახელი (წარმოადგენდა ვიკონტესა ანა ირვინი) და საქსენ-გოთას ჰერცოგინია ლუიზა დოროთეა საქსენ-მაინინგენელი (მისი ბიცოლა, წარმოადგენდა ლედი ჯეინ ჰამილტონი).

მან ბავშვობა მშობლებთან და და-ძმებთან ერთად კიუს სასახლეში გაატარა, რადგან მამამისს მეფესთან ცუდი ურთიერთობა ჰქონდა და იგი სამეფო კარიდან გაძევებული იყო.

მისი ხანმოკლე ცხოვრების შესახებ ცოტა რამაა ცნობილი. 1751 წელს მამამისი, პრინცი ფრედერიკი გარდაიცვალა. აგრეთვე უცნობია აპირებდნენ თუ არა მის გათხოვებას. იგი 1759 წლის 4 სექტემბერს, სურეიში მდებარე კიუს სასახლეში გარდაიცვალა 18 წლის ასაკში. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს უესტმინსტერის სააბატოში, ლონდონში.

ელიზაბეთ ბრიტანელის ცხოვრებაზე ერთადერთ და მნიშვნელოვან წყაროდ გვევლინება ჰორაციო უოლპოლის წერილები, რომლებშიც იგი პრინცესა ელიზაბეთზე საუბრობდა ხოლმე. განსაკუთრებით დიდი ინფორმაციის წყაროა მისი ჰორაციო მანთან მიწერილი წერილი, რომელიც ელიზაბეთის გარდაცვალების შემდეგ დაწერა.

წოდება
10 იანვარი, 1741 - 4 სექტემბერი, 1759: მისი სამეფო უდიდებულესობა პრინცესა ელიზაბეთი;
ლუიზა ბრიტანელი (1749-1768)

ლუიზა ბრიტანელი (; დ. 19 მარტი, 1749, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 13 მაისი, 1768, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — ჰანოვერის დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ -ის შვილიშვილი, ჯორჯ -ის და, ჯორჯ -ისა და უილიამ -ის მამიდა.

ბიოგრაფია
ლუიზა დაიბადა 1749 წლის 19 მარტს ლესტერის სასახლეში, ლონდონში. იგი იყო უელსის პრინც ფრედერიკისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ავგუსტა საქსენ-გოთელის პირველი შვილი ცხრიდან. მისი მრავალი და-ძმიდან აღსანიშნავია დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის მეფე ჯორჯ და დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი კაროლინა მატილდა ბრიტანელი. მას სახელი მამიდის, დანიისა და ნორვეგიის დედოფალ ლუიზა ბრიტანელის პატივსაცემად დაარქვეს. აღსანიშნავია, რომ მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა დიდი ბრიტანეთის, ირლანდიისა და ჰანოვერის მეფე ჯორჯ და დედოფალი კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელი იყვნენ.

1751 წელს ჯერ მამამისი, შემდეგ კი 1760 წელს ბაბუამისიც გარდაიცვალა. ამის გამო ტახტზე მისი ძმა, ჯორჯი ავიდა, რომელმაც თავად შარლოტა მეკლენბურგ-შტრელიცელი შეირთო ცოლად და მალევე მოისურვა დების დაქორწინებაც.

იგი განსაკუთრებულად ახლოს იყო თავის უმცროს დასთან, კაროლინა მატილდასთან, რომელიც თითქმის მისი ტოლი იყო. ამის გამო დები ფაქტობრივად სულ ერთად იყვნენ და ერთად იზრდებოდნენ. 1764 წელს ბრიტანეთისა და დანიის სამეფო კარებს შორის ახალი საქორწინო მოლაპარაკებები დაიწყო: მეფე ფრედერიკ თავისი ვაჟის, კრისტიანისათვის საცოლეს ეძებდა. საქმე იმაში იყო, რომ მათი მამიდა, დედოფალი ლუიზა იმდენად დიდი პოპულარობით სარგებლობდა დანიაში, რომ დანიელები ფიქრობნდნენ, რომ ავტომატურად სხვა ბრიტანელი პრინცესებიც ასე იქნებოდნენ. პრინცესა ავგუსტა საქსენ-გოთელმა დანიაში თავისი ორი ქალიშვილის: ლუიზასა და კაროლინა მატილდას პორტრეტები გააგზავნა, რათა ვიზუალური მხრითაც შეერჩიათ საცოლე, სადაც უპირატესობა ისევ კაროლინას მიანიჭეს. 1765 წლის 10 იანვარს კაროლინა მატილდა ცოლად დანიის მეფე კრისტიან -ს შერთეს (მოლაპარაკებების პროცესში გარდაიცვალა მეფე ფრედერიკი).

იმავე 1764 წელს ლუიზას მეორე საქორწინო შეთავაზება მოუვიდა თავისი ძმის ცოლის ძმის, პრინცი ადოლფ ფრიდრიხ მეკლენბურგ-შტრელიცელისგან, თუმცა მოლაპარაკებები მალევე ჩაიშალა ლუიზას ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო. მაშინ, როდესაც 1766 წელს კაროლინა მატილდა დანიაში გაემგზავრა, ლუიზას ტუბერკულოზის დიაგნოზი დაუსვეს.

პრინცესა ლუიზა 1768 წლის 13 მაისს, 19 წლის ასაკში გარდაიცვალა ლონდონში, ტუბერკულოზისგან, გაუთხოვარი და უშვილო. დაკრძალეს უესტმინსტერის სააბატოში.
მიურიელ ჰამფრი-ბრაუნი

მიურიელ ჰამფრი-ბრაუნი (, დ. 20 თებერვალი, 1912, ჰიურონი, სამხრეთი დაკოტა, აშშ — გ. 20 სექტემბერი, 1998, მინეაპოლისი, მინესოტა, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის მეორე ლედი და სენატორი მინესოტის შტატიდან. იგი არის აშშ-ის 38-ე ვიცე-პრეზიდენტის ჰიუბერტ ჰამფრის მეუღლე. მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ დაიკავა მისი ადგილი სენატში და გახდა მეორე ქალი მინესოტის შტატიდან, რომელსაც ეკავა სენატორის თანამდებობა.

ბიოგრაფია
ადრეული წლები
მიურიელ ფეი ბაკი დაიბადა 1912 წლის 20 თებერვალს ქალაქ ჰიურონში, სამხრეთი დაკოტა, ენდრიუ და ჯესი მეი ბაკების პრესვიტერიანიულ ოჯახში. მამამისი დაკავებული იყო პროდუქტების ყიდვა-გაყიდვით, ძირითადად ხილს, კვერცხსა და შინაურ ფრინველებს ყიდდა. მიურიელმა დაამთავრა სახელმწიფო სკოლა, ხოლო შემდეგ ჰიურონის კოლეჯი.

აშშ-ის სენატორი
1978 წლის 25 იანვარს მიურიელ ჰამფრი დანიშნეს აშშ-ის სენატორად გარდაცვლილი მეუღლის ადგილზე. იგი იყო მე-12 ქალი სენატში და მე-5 ქალი, რომელმაც დაიკავა გარდაცვლილი მეუღლის ადგილი სენატში, თუმცა დანიშვნის მომენტში 100 სენატორს შორის იყო ერთადერთი ქალი. იგი მინესოტის შტატს სენატში წარმოადგენდა 1978 წლის 7 ნოემბრამდე, მომავალ არჩევნებამდე. ამ ათთვიანიი მოღვაწეობის დროს მონაწილეობდა საერთაშორისო ურთიერთობებისა და სახელმწიფო საქმეების კომიტეტში. წყვილი ცხოვრობდა პლიმუტში, მინესოტა. მაქს ბრაუნი გარდაიცვალა 2004 წელს 93 წლის ასაკში. მიურიელი აქტიურად მონაწილეობდა გონებრივად ჩამორჩენილი ბავშვების დასახმარებელ სამუშაოებში (მისი უფროსი შვილიშვილი დაუნის სინდრომით დაიბადა).

მიურიელ ჰამფრი-ბრაუნი გარდაიცვალა 1998 წლის 20 სექტემბერს, 86 წლის ასაკში. დაკრძალულია მინეაპოლისში, ლეიკვუდის სასაფლაოზე.
ჰილდა სოლისი

ჰილდა ლუსია სიოლისი (; დ. 20 ოქტომბერი, 1957, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის 25-ე შრომის მინისტრი, აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრი, ცნობილია თავისი მოღვაწეობით მოსამსახურეებისა და ქალების უფლებების დაცვის საქმეში. 2001 წლიდან 2009 წლამდე აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრია კალიფორნიის 32-ე საარჩევნო ოლქიდან. 1994-2000 წლებში კალიფორნიის შტატის სენატის წევრია. 1985-1992 წლებში რიო-ხონდოს კოლეჯის საბჭოს წევრია. ეკოლოგიური აქტიურობისათვის გადაეცა ჯონ კენედის ბიბლიოთეკის სპეციალური საპატიო ჯილდო.

ბიოგრაფია
ჰილდა ლუსია სოლისი დაიბადა 1957 წლის 20 ოქტომბერს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია.

1991 წელს სოლისი დანიშნეს ლოს-ანჯელესის ოლქის დაზღვევის კომისიაში. სენატში შედიოდაბიუჯეტისა და ფისკალური პოლიტიკის, ენერგეტიკის, ჯანმრთელობის დაცვისა და ფინანსების კომისიებში. იბრძოდა ჯანმრთელობის დაცვისა და ქალთა უფლებების გაძლიერებისათვის, დახმარებას უწევდა ოჯახური ძალადობის მსხვერპლთ. რესპუბლიკელებმა განაცხადეს, რომ ლობირებდა პროფკავშირების ინტერესებს. არჩევნებში სოლისმა მიიღო ხმების 79 % და 2001 წლის 3 იანვრიდან დაიკავა წარმომადგენელთა პალატაში კუთვნილი ადგილი.

წარმომადგენელთა პალატაში იგი გახდა ენერგეტიკისა და კომერციის კომიტეტის პირველი ლათინოამერიკელი წევრი.

2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების დროს იყო ჰილარი კლინტონის აქტიური მომხრე. მას შემდეგ, რაც თანამდებობაზე მოვიდა ახალი პრეზიდენტი ბარაკ ობამა, მან მიიღო შეთავაზება შრომის მინისტრის თანამდებობაზე, რომელზეც მუშაობდა 2013 წლის 22 იანვრამდე.

სოლისი გათხოვილია ბიზნესმენ სემ საიადზე, რომელიც არის ავტომობილების მაღაზიის მფლობელი. შვილები არ ჰყავთ.
კეტრინ კორტეს-მასტო

კეტრინ კორტეს-მასტო , დაბადებით კეტრინ მარი კორტესი (; დ. 29 მარტი, 1964, ლას-ვეგასი) — ამერიკელი იურისტი და პოლიტიკოსი, აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრი, ნევადის შტატის წარმომადგენელი აშშ-ის სენატში 2017 წლის 3 იანვრიდან. ესპანურენოვანი მოსახლეობის პირველი ქალი წარმომადგენელი სენატში. 2007-2015 წლებში იყო ნევადის გენერალური პროკურორი.

ბიოგრაფია
კეტრინ კორტესი დაიბადა 1964 წლის 29 მარტს ლას-ვეგასში, ნევადა. მენი კორტესისა და ჯოანა მუსოს ღარიბ ოჯახში, რომლებიც ცხოვრობდნენ ლას-ვეგასის ღარიბთა რაიონში, კეტრინის მამა მონაწილეობდა კორეის ომში, რომლის დასრულების შემდეგაც დაოჯახდა იტალიური წარმოშობის ჯოანა მუსოზე. გარდა კეტრინისა მათ ყავდათ კიდევ ერთი გოგონა — სინტია. მენი კორტესმა მოგვიანებით მიიღო მთავარი აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობა კომპანიაში , რომელიც ემსახურებოდა ლას-ვეგასში ჩასულ ტურისტებს.

1986 წელს კეტრინმა მიიღო ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი ნევადის უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ, ხოლო 1990 წელს გონზაგის უნივერსიტეტის სამართლის დოქტორის ხარისხი.

1990 წელს მონაწილეობდა ნევადის ადვოკატთა კოლეგიაში და მიიღო სამუშაო ლას-ვეგასის იურიდიულ ფირმაში, მუშაობდა სამოქალაქო სამართალზე. 1995 წელს გუბერნატორმა ბობ მილერმა დანიშნა სამხრეთ ნევადაში გუბერნატორის ოფისის ხელმძღვანელად, ხოლო შემდეგ — გუბერნატორის ადმინისტრაციის მეთაურად. 2000 წელს ვაშინგტონში გახდა პროკურორის ასისტენტი, 2002 წელს — კლარკის ოლქის მმართველის ასისტენტი.

2007-2015 წლებში ეკავა ნევადის პროკურორის თანამდებობა. მან საზოგადოებრივი პოპულარობა მოიპოვა მას შემდეგ, რაც ჩაატარა გამოძიება ამერიკის ბანკის მიერ „ფინანსურად არასტაბილური კლიენტებისათვის“ პროცენტის გაზრდის გამო.

2016 წლის 8 ნოემბერს თანამდებობიდან გადადგა სენატორი ნევადის შტატიდან ჰარი რიდი, რომელიც 3 წლის განმავლობაში (1987 წლიდან 2017 წლამდე) წარმოადგენდა შტატს აშშ-ის სენატში. კეტრინ კორტესმა მონაწილეობა მიიღო სენატორის არჩევნებში და დაამარცხა რესპუბლიკელი ჯო ჰეკი. თავისი წინასაარჩევნო კამპანია ააგო აშშ-ის საპრეზიდენტო კანდიდატის, დონალდ ტრამპის საარჩევნო კამპანიის ძირითადი დებულებების საწინააღმდეგოდ, მათ შორის მექსიკიდან არალეგალური იმიგრაციის ჩახშობასთან დაკავშირებით, ასევე ხაზს უსვამდა მის ორაზროვან განცხადებებს ვეტერანებსა და ქალებთან დაკავშირებით. არჩევნების შედეგად მიიღო 521 994 ამომრჩევლის ხმა, ანუ 47,1 %, ხოლო მისმა მოწინააღმდეგემ 44,67 %. ამრიგად, კორტეს-მასტო გახდა ნევადის შტატიდან პირველი სენატორი ქალი და პირველი ესპანურენოვანი საზოგადოების ქალი წარმომადგენელი აშშ-ის სენატში.

2017 წლის ოქტომბერში კორტეს-მასტომ დაგმო მიანმარში როჰინჯების მუსლიმური უმცირესობის გენოციდი და მოუწოდა ქვეყნის ხელისუფლებას კრიზისის უფრო ძლიერი რეაგირებისკენ. იგი ასევე მხარს უჭერს ერთსქესიანთა ქორწინებას.
კეტრინ კორტეს-მასტო დაოჯახებულია აშშ-ის საიდუმლო სამსახურის ყოფილ აგენტზე პოლ მასტოზე.
ფრანსუაზ ბარე-სინუსი

ფრანსუაზ ბარე-სინუსი ( ; დ. 30 ივლისი, 1947, პარიზი) — ფრანგი ვირუსოლოგი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიის ან მედიცინის დარგში (2008, ლუკ მონტანიესთან და ჰარალდ ცურ ჰაუზენთან ერთად). ბარე-სინუსიმ და მისმა ყოფილმა მენტორმა, ლუკ მონტანიემ პრემია მიიღეს ფუნდამენტური შრომებისთვის, რომელმაც გამოავლინა შეძენილი იმუნური დეფიციტის სინდრომის გამომწვევი — ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსი (აივ).

ბიოგრაფია
ფრანსუაზ ბარე-სინუსი დაიბადა 1947 წელს პარიზში. ბუნებით და ცოცხალი ორგანიზმებით ბავშვობიდანვე იყო დაინტერესებული. თავდაპირველად ბარე-სინუსის მედიცინის შესწავლა სურდა, თუმცა, ოჯახისთვის თანხის დაზოგვის მიზნით გადაწყვიტა აერჩია განათლების ყველაზე მოკლე და მატერიალურად ხელმისაწვდომი გზა და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების შესწავლას შეუდგა. პარიზის უნივერსიტეტში სწავლის პარალელურად მან მოხალისედ დაიწყო მუშაობა პარიზის პასტერის ინსტიტუტში და იქვე მიიღო დოქტორის ხარისხი 1975 წელს. დოქტურანტურის შემდგომი სამეცნიერო მუშაობა განაგრძო ამერიკის შეერთებულ შტატებში, კიბოს ეროვნულ ინსტიტუში (ბეთესდა, მერილენდი). საფრანგეთში დაბრუნების შემდეგ პასტერის ინსტიტუტში მუშაობდა და იქვე 1996 წელს გახდა რეტროვირუსების ბიოლოგიის განყოფილების (შემდგომში რეტროვირუსული ინფექციების რეგულირების განყოფილება) ხელმძღვანელი. ის აქტიურად იყო ჩართული ლუკ მონტანიეს გუნდის საქმიანობაში, რომელიც 1982 წელს შიდსის მიზეზის დადგენას ცდილობდა. 1983 წელს ინფიცირებული პაციენტის ლიმფური კვანძის დისექციის გზით მათ გამოყვეს რეტროვირუსი, რომელიც ადამიანის ლიმფოციტებს ესხმოდა თავს და რომელსაც მოგვიანებით ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსი (აივ) ეწოდა. ამ აღმოჩენამ შესაძლებელი გახადა შესაბამისი ანტივირუსული პრეპარატებისა და დიაგნოსტიკური მეთოდების განვითარება.

1988 წელს ბარე-სინუსიმ პასტერის ინსტიტუტში საკუთარი ლაბორატორია დააფუძნა. მისი ერთ-ერთი მიზანი შიდსის შესაძლო ვაქცინის შექმნა იყო. შემდგომ წლებშიც განაგრძობდა მუშაობა ვირუსული ინფექციების წინააღმდეგ შეძენილი იმუნური პასუხის სხვადასხვა ასპექტზე, აივ/შიდსის დროს მასპინძელ ორგანიზმში თანდაყოლილი იმუნური მექანიზმების როლზე, აივ-ინფექციის დედიდან შვილზე ვერტიკალური გადაცემის ფაქტორებზე და აივ-დადებითი ინდივიდების მცირე ჯგუფში გამოვლენილ ფენომენზე, რომელიც ხასიათდება ანტირეტროვირუსული მედიკამენტების გარეშე ვირუსის რეპლიკაციის დათრგუნვით („ელიტური სუპრესორები“).

ბარე-სინუსი არის ასობით სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. აქტიურად იყო ჩართული შიდსთან დაკავშირებული სხვადასხა ორგანიზაციის საქმიანობაში, კონსულტირებას უწევდა ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციას და გაეროს აივ/შიდსის გაერთიანებულ პროგრამას ( /). 1980-იანი წლებიდან აივ/შიდსის საკითხებზე თანამშრომლობდა განვითარებ ქვეყნებში მომუშავე ჯგუფებთან. 2008 წელს ბარე-სინუსმა და მონტანიემ მიიღეს ნობელის პრემია ფიზიოლოგიის და მედიცინის დარგში. გარდა ამისა, ბარე-სინუსმი არის მრავალი სხვა ჯილდოსა და საპატიო ხარისხის მფლობელი, მათ შორის საფრანგეთის საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი (2006).