iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ხასინჯუ

ხასინჯუ ( — საკუთრება ქონება სამფლობელო) — ილხანის სამფლობელო მიწები მონღოლთა ბატონობის ხანაში ირანში. ამ პერიოდში ირანში ინჯუ და ხასი სინონიმებად იქცა. ინჯუ დაერქვა ილხანისა და მისი ოჯახის წევრთ კუთვნილ მიწას. ხასინჯუს ძირითადად შეადგენდა ადგილობრივი ფეოდალებისგან ჩამორთმეული მიწები მემკვიდრეობით გადადიოდა მამიდან შვილზე და თავისუფლდებოდა სახელმწიფო გადასახადისგან. ხასინჯუს შემოსავალი ილხანთა პირადი საკუთრება იყო გადასახადთა აკრეფის უფლება კი მეტწილად იჯარით გაიცემოდა. ხასინჯუ ნიშნავდა აგრეთვე ცალკეული პირების თავისი სამფლობელოთი ნებაყოფლობით შესვლას მონღოლი ილხანის მფარველობაში. ასეთი პირი გარკვეული პოლიტიკური თავისუფლებით სარგებლობდა. მაგალითად 1266 წელს როცა სამცხის მთავარი სარგის ჯაყელი დავით ულუს წინაშე დააბეზღეს და ამის გამო საფრთხე დაემუქრა. მან ილხან აბაღას სთხოვა მფარველობა. სარგისის სამფლობელო საქართველოს გამოეყო ილხანის ხასინჯუ გახდა და შესაბამის უწყებას დაექვემდებარა. ამ პერიოდში ხასინჯუს სისტემა ძირს უთხრიდა საქართველოს სახელმწიფო მთლიანობას.
ხან იუი

ხან იუი (ტრადიციული ჩინური , ჩვეულებრივი ჩინური ; მეორე სახელი ტუი-ჯი, მეტსახელი ჩან-ლი; დ. 768 — გ.824) — ჩინელი ფილოსოფოსი, ლიტერატორი და საზოგადო მოღვაწე. ეკავა მაღალი თანამდებობები სამეფო კარზე. უდრეკი ხასიათის გამო ხშირად იმსახურებდა რისხვას, გადასახლებული იყო უკიდურეს სამხრეთში. ლიტერატურაში კონფუციანელობისა და რაციონალიზმის პოზიციებიდან თავს ესხმოდა ბუდიზმსა და დაოსიზმს.
იდეალის ძებნაში მიმართავდა წარსულს. საფუძველი ჩაუყარა „ძველისაკენ მობრუნებს“ მოძრაობას. წერდა ტრაქტატებს, ეპიტაფიებს, ფილოს, ლექსებს, ოდებს (ფუ). მისი შემოქმედების ცენტრშია ადამიანი და ადამიანურობა (ტრაქტატები: „გზის შესახებ“, „ადამიანის ბუნების შესახებ“, „ადამიანის შესახებ“, „ცილისწამების შესახებ“, „ეშმათა შესახებ“).

ლიტერატურაში ებრძოდა ცხოვრებისგან მოწყვეტას, ჩინურ ლიტერატურაში გაბატონებულ „პარალელურ პროზას“, რომის საპირისპიროდაც შემოიღო ე.წ. „ძველი სტილი“ - ენობრივად უბრალო, თავისუფალი ფორმა. განიცადა დუ ფუს გავლენა. ნ. კონრადი და სხვა მეცნიერები ხან იუის ჩინური რენესანსის წარმომადგენლად მიიჩნევენ.
ალია ალ-ჰუსეინი

ალია ბაჰა უდ-დინ ტოუკანი (; დ. 25 დეკემბერი 1948, კაირო, ეგვიპტე — გ. 9 თებერვალი 1977, ამანი, იორდანია) — იორდანიის ყოფილი დედოფალი და იორდანიის მეფე ჰუსეინის მეუღლე 1972 წლიდან მის 1977 წელს გარდაცვალებამდე, როდესაც ვერტმფრენის ჩამოვარდნის შედეგად გარდაიცვალა. ამანის საერთაშორისო აეროპორტი მის სახელს ატარებს.

ბიოგრაფია
ალია იყო ჰანან ჰაშიმის და საიდ ბაჰა უდ-დინ ტოუკანის ქალიშვილი, რომელიც იყო იორდანიის ყოფილი ელჩი ჯეიმზის სასამართლოში (გაერთიანებული სამეფო), იტალიაში, თურქეთსა და ეგვიპტეში. ალია დაიბადა 1948 წლის 25 დეკემბერს ეგვიპტის დედაქალაქ კაიროში. მამამისი პალესტინის ქალაქ ნაბლუსიდან იყო, რომელიც დასახლდა სალთში, იორდანიის დედაქალაქ ამანთან ახლოს. მუშაობდა მეფე აბდულა -თან, რომელსაც დაეხმარა დაეწერა იორდანიის კონსტიტუცია და იყო იორდანიის პირველი ელჩი გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში.

ბავშვობის უმეტესობა უცხოეთში გაატარა, როდესაც მამამისი იორდანიის დიპლომატიურ კორპუსში მუშაობდა: ის ცხოვრობდა ეგვიპტეში, თურქეთში, ლონდონში, შეერთებულ შტატებსა და რომში. ესწრებოდა ლონდონის საეკლესიო სკოლას უმცროსს ძმებთან, ალასა და აბდულასთან ერთად. განათლება მიიღო რომის ლიბერალური ხელოვნების ცენტრსა და ჩიკაგოს ლოიოლას უნივერსიტეტში. სწავლობდა პოლიტიკურ მეცნიერებას, სოციალურ ფსიქოლოგიასა და საზოგადოებასთან ურთიერთობას ნიუ-იორკის ჰანტერის კოლეჯში. იგი დაინტერესდა სპორტითა და წერით, ხოლო სურდა დიპლომატი გამხდარიყო. 1971 წელს დაბრუნდა იორდანიაში, სადაც მუშაობდა იორდანიის ავიახაზებში. მეფე ჰუსეინ ბინ თალალმა მას დაავალა პირველი საერთაშორისო წყლის სათხილამურო ფესტივალის ჩატარება, რომელიც 1972 წლის სექტემბერში აკაბაში ჩატარდა.

სიკვდილი
ალია 1977 წლის 9 თებერვალს ამანში, ვერტმფრენის ავარიის დროს დაიღუპა. ამანის ძირითადი აეროპორტი, დედაფალ ალიას ამანის საერთაშორისო აეროპორტის მშენებლობა 1983 წელს დასრულდა და მისი პატივსაცემად დასახელდა.
ხანი (ჩინეთი)

ხანი — ხალხი ჩინეთში, ძირითადად იუნანის პროვინციის სამხრეთ ნაწილში. რაოდენობა 1 660 932 ადამიანი (2010). მათი ენა განეკუთვნება ტიბეტურ-ბირმულ ენებს. იყოფიან სხვადასხვა ეთნიკურ ჯგუფებად. ინარჩუნებენ ძველ ანიმისტურ რწმენებს, რომელზედაც გავლენა აქვს დაოსიზმს. საუკუნეში გავრცელდა ქრისტიანობაც. ძირითადი საქმიანობა — მიწათმოქმედება, მეცხოველეობა, ნადირობა, თევზჭერა. განვითარებულია ხელოსნობა.
იაგოდინკა II

იაგოდინკა — უძველესი დასახლება ხუტორ იაგოდინკის მახლობლად, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.

ისტორია
მდინარე დონის ქვემო დინების ტერიტორია მდიდარია გვიანი ბრინჯაოს ხანის არქეოლოგიური ძეგლებით. მათ შორის აღსანიშნავია დასახლება იაგოდინკა .

უძველესი დასახლება იაგოდინკა მდებარეობს როსტოვის ოლქის ოქტომბრის რაიონის ხუტორ იაგოდინკას მახლობლად, მდინარე კადამოვკის მარჯვენა ნაპირზე მდებარე მაღალ კონცხზე. დასახლება, როგორც არქეოლოგიური ნივთების მიხედვით ირკვევა, არაერთხელ ყოფილა დასახლებული. დასახლებაში ადამიანები ცხოვრობდნენ ძელური კულტურის (გვიანი ბრინჯაოს ხანა) პერიოდში, რომელიც გავრცელებული იყო ძვ. წ. - საუკუნეებში აღმოსავლეთ ევროპის სტეპში და ტყე-სტეპში დნეპრსა და ურალს შორის.

უძველესი დასახლების იაგოდინკა -ის არქეოლოგიური გათხრები მიმდინარეობდა 2006 წლიდან 2007 წლამდე, რის შედეგადაც არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს ორი დიდი მჭიდრო დასახლების კომპლექსი, რომელიც დაფარული იყო მიწით. შენობები განლაგებული იყო მკაცრი წესრიგით, რაც ადასტურებს მის მუდმივ განახლებას. მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნულ ადგილზე შესაძლებელი იყო ქვის მასალით აეშენებინათ ნაგებობა, იაგოდინკის დასახლების ძირითადი სამშენებლო მასალა მაინც ხე იყო. დასახლება გაშენებული იყო 630 კვ. მ.-ის ფართობზე. შენობების ფუნდამენტიც ხისგან იყო დამზადებული.

როგორც ჩანს, შენობების დიდი ნაწილი დაიწვა ხანძრის შედეგად, რასაც ადასტურებს მთელ დასახლებაში აღმოჩენილი ხანძრის კვალი. დასახლების თავისებურებას წარმოადგენს ის, რომ აქ მცირე რაოდენობის არქეოლოგიური ნივთებია აღმოჩენილი.
ხანი (ტიტული)

ხანი (; , „მონარქი“) — თურქული და მონღოლური ტიტული. თავდაპირველად აღნიშნავდა ტომის ბელადს (მაგ. ირანისა და ავღანეთის მომთაბარე ტომებში). სელჩუკთა და ხვარაზმშაჰების დროს იყო თავადის ტიტული. მონღოლეთის იმპერიაში - საუკუნეებში – ულუსის გამგებელი. სახელმწიფოებში, რომლებიც წარმოიქმნენ მონღოლეთის იმპერიის დაცემის შემდგომ, ხანი ხელმწიფის ტიტული იყო, ოსმალეთის იმპერიაში – სულთნის ტიტული. ირანში სეფიანთა დროს ხანი იყო ოლქის გამგებელი, ასევე სამხედრო-ფეოდალურ დიდგვაროვანთა ერთ-ერთი ტიტული.
ნამა (ხალხი)

ნამა (ნამა , აფრიკაანსი ) — ეთნიკური ჯგუფი. ცხოვრობენ ნამიბიის ჩრდილოეთით და სამხრეთით, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის, კაპის პროვინციის ჩრდილოეთ ტერიტორიაზე და ბოტსვანაში. საერთო რაოდენობა — 324 000. საუბრობენ საკუთარ ნამა ენაზე, კოისანური ენების განშტოება ჰოტენტოტების მშობლიურ ენაზე. ნამიბიაში ეს ენა ითვლება მეორე ეროვნულ ენად. მიეკუთვნებიან კაპოიდურ (კოისანურ) რასას.
ისტორია
ნამა ხალხი ბუშმენების და მთლიანად კოისანური ტომების ეთნიკური მონათესავე ხალხია. ისინი წარმოადგენენ სამხრეთ აფრიკის ძირძველ, აბორიგენ მოსახლეობას. მრავალი მეცნიერის უახლოესი თეორიის მიხედვით, კოისანური ტომები წარმოადგენენ კაცობრიობის უძველეს წარმომადგენლებს.

 საუკუნეში ნამას ხალხი, როგორც ჰერერო და ჰოტენტოტები განდევნეს დასავლეთ აფრიკის ნაწილში.

 საუკუნის დასაწყისში მათ დიდი ზარალი განიცადეს გერმანული კოლონიური ადმინისტრაციისაგან. მოსახლეობის თითქმის მესამედი შეეწირა კოლონიზატორებთან ბრძჴლას.

წყეული კოლონისტებისაგან ხალხის დასაცავად აღდგა ნემას ბელადინამიბიის ეროვნული გმისი ჰენდრიკ ვიტბოი. თუმცა არათანაბარ ომში ნამას ხალხი დამარცხდა და შეეჯახა გენოციდს, რომელიც გერმანიამ 2004 წელს აღიარა.

დღისათვის ნამას ხალხი ცხოვრობს ნამიბიის ჩრდილოეთით და სამხრეთით, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის, კაპის პროვინციის ჩრდილოეთ ტერიტორიაზე და ბოტსვანაში. ისინი მისდევენ, ძირითადად, მიწათმოქმედებასა და მესაქონლეობას.
შერლოკი (ეპიზოდების სია)

„შერლოკი“ — სატელევიზიო კრიმინალური დრამატული ტელესერიალი, რომელიც ეფუძნება სერ ართურ კონან დოილის შერლოკ ჰოლმზის დეტექტივების სერიას. სტივენ მოფატის და მარკ გეტისის მიერ შექმნილ ამ სერიალში მთავარ როლებს ასრულებენ ბენედიქტ კამბერბეჩი (ჰოლმზი) და მარტინ ფრიმენი (ექიმი ჯონ უოტსონი). სერიალის პირველი სეზონი ეთერში 2010 წელს გავიდა, ხოლო მეორე - 2012 წელს. მესამე სეზონი 2014 წლის დასაწყისში გამოვიდა, ხოლო მეოთხე - 2017 წელს. ამასთან, მესამე სეზონი ბრიტანეთში 2001 წლის შემდეგ ნახვების მხრივ რეკორდსმენი გახდა. 2016 წელს გამოვიდა ცალკე ეპიზოდი, რომელიც აღწერს შერლოკის თავგადასავალს ვიქტორიანული ეპოქის პერიოდში. დღეისთვის „შერლოკი“ 200-ზე მეტ სხვა ქვეყანაშია ნაჩვენები.

სერიალის მთავარი პერსონაჟი არის „მრჩეველი დეტექტივი“ ჰოლმზი, რომელიც სხვადასხვა დანაშაულის გახსნაში ეხმარება მეტროპოლიტენის პოლიციას, ძირითადად - დეტექტივ გრეგ ლესტრეიდს (რუპერტ გრეივზი). ჰოლმზის თანაშემწეა ექიმი ჯონ უოტსონი, რომელიც სულ მცირე ხნის წინ ავღანეთიდან დაბრუნდა, სადაც ჯარში მსახურობდა, რის გამოც ხშირად ღამის კოშმარები აწუხებენ. მიუხედავად იმისა, რომ სერიალის განმავლობაში ბევრი უარყოფითი პერსონაჟი ჩნდება, მთავარი არის ჯიმ მორიარტი (ენდრიუ სკოტი). ჰოლმზს ხშირად ეხმარება მოლი ჰუპერი (ლუიზ ბრილი). სხვა პერსონაჟებს შორის აგრეთვე არის მისის ჰადსონი (უნა სტაბზი), ბეიკერ-სტრიტზე მდებარე სახლის და ჰოლმზის ერთგვარი შტაბ-ბინის პატრონი. მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მაიკროფტ ჰოლმზი (მარკ გეტისი), შერლოკის ძმა.

ცნობილია, რომ დაგეგმილია სერიალის მეხუთე სეზონის გამოშვება.

სერიალის მიმოხილვა
ეპიზოდები
სეზონი 1
კრასიუკოვსკოე-1

კრასიუკოვსკოე-1 — შუა ბრინჯაოს ხანისა (ძვ. წ. ათასწლეულის დასასრული) და შუა საუკუნეების (ახ. წ. - საუკუნეები) უძველესი დასახლება, მდებარეობს ოქტომბრის რაიონის სოფლების სოხრანოვკასა და ოქტიაბრსკაიას შორის, ოქტომბრის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. აღმოაჩინეს 2006 წელს.

ისტორია
უძველეს დროში მდინარე აიუტის ხეობა მჭიდროდ იყო დასახლებული.

დასახლება კრასიუკოვსკოე-1, სადაც მოსახლეობა ცხოვრობდა შუა ბრინჯაოს ხანაში (ძვ. წ. ათასწლეულის დასასრული), შუა საუკუნეებში (ახ. წ. - საუკუნეები) და - საუკუნეების მიჯნაზე, მდებარეობს მდინარე აიუტის მარჯვენა სანაპიროზე, როსტოვის ოლქის ოქტომბრის რაიონის სლობოდა კრასიუკოვსკოედან 4 კილომეტრში. დასახლება აღმოაჩინეს სოხრანოვკა-ოქტიაბრსკაიის გაზსადენის მაგისტრალური ხაზის გაყვანის დროს. დასახლებამ სახელწოდება მიიღო სლობოდა კრასიუკოვსკოესთან სიახლოვის გამო.

2006 წელს დასახლების ტერიტორიაზე მიმდინარეობდა არქეოლოგიური გათხრები. სულ გაითხარა 1 320 კვ. მ. ტერიტორია.

არქეოლოგიური ძეგლი კრასიუკოვსკოე-1 მდებარეობს მდინარე აიუტის ნაპირზე მდებარე ზეგანზე. დასახლების მცხოვრებლებს შემთხვევით არ უნდა ჰქონდეთ არჩეული აღნიშნული ადგილი საცხოვრებლად, რადგან დაცულები იქნებოდნენ სეზონური წყალდიდობისაგან.

არქეოლოგიური გათხრების შედეგად გამოვლინდა ოთხი კულტურული ფენა:

პირველი ფენა განეკუთვნება ადრე ბრინჯაოს ხანას. ამ ფენაში აღმოჩენილია ნაძერწი კერამიკის ნატეხები; შრომის იარაღები და ბრინჯაოს სადგისები.
მეორე კულტურულ ფენაში აღმოჩენილია გვიანი ბრინჯაოს ხანის კერამიკის ფრაგმენტები, ბრინჯაოს ნემსები და სადგისები.
მესამე კუტურულ ფენაში, რომელიც მიეკუთვნება - საუკუნეებს, აღმოჩენილია არტე-ფაქტების მცირე რაოდენობა.
მეოთხე კულტურული ფენა მიეკუთვნება ოქროს ურდოს (1224-1483 წწ.) და პოლოვეცკის პერიოდს. ამ ფენაში აღმოჩენილია: ლაგამის ფრაგმენტები, ამფორების ნატეხები, ძველი რუსული ქოთნები, დოქები. ასევე აღმოჩენილია ხაროები ცხოველების ძვლებით.

დასახლების ტერიტორიაზე ასევე გათხრილია კაზაკების პერიოდის კულტურული ფენაც (- სს.), რომელშიც აღმოჩენილია მინის და კერამიკის ფრაგმენტები, ლურსმნები და სხვ.
კირეევკა-2

კირეევკა-2 — ადრე ბრინჯაოს ხანისა (ძვ. წ. ათასწლეული) და შუა საუკუნეების (ახ. წ. - საუკუნეები) უძველესი დასახლება, მდებარეობს ოქტომბრის რაიონის ხუტორ კირეევკასთან, ოქტომბრის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. აღმოაჩინეს 2006 წელს.

ისტორია
არქოლოგიური ძეგლი, ძველი დასახლება კირეევკა-2, რომელიც მიეკუთვნება ადრე ბრინჯაოს ხანასა (ძვ. წ. ათასწლეული) და შუა საუკუნეების (ახ. წ. - საუკუნეები) ეპოქას, აღმოაჩინეს 2006 წელს სოხრანოვკა-ოქტიაბრსკაიის გაზსადენის მაგისტრალური ხაზის გაყვანის დროს. მდებარეობს როსტოვის ოლქის ოქტომბრის რაიონის ხუტორ კირეევკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,7 კმ-ში. სახელწოდება მიიღო ხუტორ კირეევკის მიხედვით.

არქეოლოგიური გათხრები გაიშალა 3 520 კვ. მეტრზე. არექეოლოგიური გათხრებისას აღმოჩენილი ნივთებზე დაკვირვების შედეგად გაირკვა, რომ ერთ-ერთი ნაგებობა სამლოცველოს წარმოადგენდა და იგი მრგვალი ფორმისა იყო. აღმოჩენილი არქეოლოგიური ნივთები თარიღდება ბრინჯაოს ხანით.

კულტურულ ძეგლზე აღმოჩენილია ოთხი არქეოლოგიური ფენა. პირველ ფენაში აღმოჩენილია ამფორების ნამტვრევები, რომელიც განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს — ძვ. წ. - საუკუნეები. ნაძერწი კერამიკის ნაშთები მიეკუთვნება გვიანი ბრინჯაოს ხანას - ძელური კულტურის პერიოდს (ძვ. წ. ათასწლეულის დასასრული და ათასწლეულის დასაწყისი).

გათხრების დროს აღმოჩნდა რამდენიმე კაჟის ნივთი, დანა, რომელიც დამზადებულია ვუკანური წარმოშობის ობსიდიანისაგან. დანა თარიღდება ადრე ბრინჯაოს ხანით. ასევე აღმოჩენილია - საუკუნეების კერამიკა.

შუა საუკუნეებში მოსახლეობა არ აშენებდა ქვის შენობებს და ცხოვრობდნენ მიწისპირზე აშენებულ დროებით საცხოვრებლებში, რომლებიც არ შემონახულა დღემდე. სწორედ ამის გამო მოსახლეობა თხრიდა ორმოებს სხვადასხვა დანიშნულებით. ერთ-ერთ ასეთ ორმოში აღმოჩენილია ამფორის ნატეხები და რკინის დანა კაუჭიანი ტარით.
ტურბუტა-1

ტურბუტა-1 — შუა საუკუნეების (ახ. წ. - საუკუნეები) უძველესი დასახლება, მდებარეობს ოქტომბრის რაიონის სოფელ ნოვოსვეტლოვსკიდან 3,5 კილომეტრის მანძილზე სამხრეთ-დასავლეთით, ოქტომბრის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. აღმოაჩინეს 2006 წელს.

ისტორია
როსტოვის ოლქის ტერიტორია ძველ დროში მჭიდროდ იყო დასახლებული.

არქეოლოგიური ძეგლი ტურბუტა-1, რომელიც მიეკუთვნება შუა საუკუნეებს ((- საუკუნეები), მდებარეობს როსტოვის ოლქის ოქტომბრის რაიონის სოფელ ნოვოსვეტლოვსკიდან სამხრეთ-დასავლეთით 3,5 კილომეტრში. იგი აღმოაჩინეს 2006 წელს სოხრანოვკა-ოქტიაბრსკაიის გაზსადენის მაგისტრალური ხაზის გაყვანის დროს.

დასახლების ადგილზე არქეოლოგიური გათრები მიმდინარეობდა 1 320 კვ. მეტრზე. არქეოლოგიური გათრების შედეგად გაირკვა, რომ აქ მოსახლეობა სხვა ისტორიულ ეპოქაშიც ცხოვრობდა.

გვიანი ბრინჯაოს ხანის ფენებში მრავალი არქეოლოგიური ნივთია აღმოჩენილი. მათ შორის გვხვდება გამოძერწილი კერამიკის ნიმუშები, რომლებიც მიკეუთვნება ძელური კულტურის პერიოდს. ჭურჭლის ნაწილი შემკულია ორნამენტებით. კერამიკულ ჭურჭელთნ ერთად არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს დამუშავებული ცხოველის ძვლებიც. ასევე აღმოაჩინეს ქვის ნამუშევრები საფხეკები და დანისებური ფირფიტები. არქეოლოგიურ მონაპოვარს შორისაა ასევე ბრინჯაოს სადგისები.

დასახლებაში მკვლევარებმა აღმოაჩინეს ორმოები. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად ასევე გამოვლინდა ძვ. წ. საუკუნის ამფორები, წითელლაქიანი ჭურჭლის ნამტვრევები.

- საუკუნეების შრეებში აღმოჩენილია ამფორები და თიხის ჭურჭელი, ხოლო - საუკუნეების მიჯნის შრეებში აღმოჩენილია ახალი დროის ნივთები.
გაბრიელა მისტრალის კულტურული ცენტრი

გაბრიელა მისტრალის კულტურული ცენტრი ( ) — კულტურული ცენტრი რომელიც მდებარეობს სანტიაგოში, 227-ე პროსპექტზე. თავიდან აშენდა, როგორც მესამე გაეროს ვაჭრობისა და განვითარების კონფერენციიის სათაო შენობა, რომელიც სანტიაგოში 1972 წელს ჩტარდა. შენობა სალვადორ ალიენდეს მთავრობის და მოხალისეთა დიდი ძალისხმევით 275 დღეში აშენდა. კონფერენციის შემდეგ 1973 წლის სამხედრო გადატრიალებამდე, გამოიყენებოდა როგორც კულტურული ცენტრი.

2006 წელს შენობის ნაწილი ცეცხლმა გაანადგურა, რის შემდეგაც მოხდა შენობის ძირეული რეკონსტრუქცია. განახლებული კულტურული ცენტრი 2010 წლის სექტემბერში გაიხსნა და მას გაბრიელა მისტრალის სახელი ეწოდა. დრეისთვის ცენტრი ღიაა ყველა სახის კულტურული ღონისძიებებისთვის. აქ მუდმივად ეწყობა სხვა და სხვა მიმდინარეობის გამოფენები და კულტურული ქტივობები.

გალერეა
ოსბერგის გემი

ოსბერგის გემი — მუხისგან აგებული ვიკინგების გემი (დრაკარი) და საფლავი, აღმოჩენილი 1904 წელს ტენსბერგთან, ოსლოდან 113 კმ.–ის დაშორებით, ნორვეგიულ ვესტფოლდში. ნაწილების რესტავრაციის შემდეგ გემი სრულიად აღადგინეს.

გემს ოცდაათი წყვილი ნიჩაბი აქვს, მაგრამ, როგორც ფიქრობენ, ის ზღვაში გასასვლელად არ იყო გამიზნული. დაახლოებით ახ.წ. 820 წელს აგებული გემი მეფის ასულისა და მისი მოახლეების საფლავად იქცა, რომლების მრავალ საყოფაცხოვრებო ნივთთან, მაგალითად, ქვაბებთან და საწოლთან ერთად დამარხეს.
ზეინ ალ-შარაფ თალალი

ზეინ ალ-შარაფ თალალი (; დ. 2 აგვისტო 1916, ალექსანდრია, ეგვიპტის სასულთნო — გ. 26 აპრილი 1994, ლოზანა, შვეიცარია) — იორდანიის დედოფალი და მეფე თალალის მეუღლე. ასევე იორდანიის მეფე ჰუსეინის დედა.

ოჯახი
ზეინა დაიბადა ალექსანდრიაში, შარიფი ჯამალ ბინ ნასერის, რომელიც ჰაურანის გუბერნატორი იყო და ვიჯდან ჰანიმის ოჯახში. მამამისი მექას შარიფის, ჰუსეინ ბინ ალის ძმისშვილი იყო, ხოლო დედამისი კვიპროსის გუბერნატორის, შაქირ ფაშას ქალიშვილი და ქამილ ფაშას ძმისშვილი იყო.

ქორწინება და ბავშვები
ზეინა 1934 წლის 27 ნოემბერს ცოლად გაყვა თავის პირველ ბიძაშვილს, პრინც თალალ ბინ აბდულაჰს, რომლისგან გააჩინა ოთხი ვაჟი და ორი ქალიშვილი:

მეფე ჰუსეინი (14 ნოემბერი 1935 – 7 თებერვალი 1999)
პრინცესა ასმა (გარდაიცვალა დაბადებისას 1937 წელს)
პრინცი მუჰამედი (დ. 2 ოქტომბერი 1940)
პრინცი ჰასანი (დ. 20 მარტი 1947)
პრინცი მუჰსინი (გარდაცვლილია)
პრინცესა ბასმა (დ. 11 მაისი 1951)

კარიერა
დედოფალი ზეინამ, 1950-იანი წლების დასაწყისში იორდანიის სამეფოს პოლიტიკურ განვითარებაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა, თავისი საქველმოქმედო საქმიანობისა და ქალთა უფლებების დაცვის განხრით.

დედოფალი მონაწილეობდა 1952 წლის კონსტიტუციის შემუშავებაში, რომელიც ქალებს გარკვეული უფლებები მისცა და ქვეყნის სოციალური განვითარება გააღრმავა. 1944 წელს შექმნა იორდანიის პირველი ქალთა კავშირი. დედოფალი ზეინა 1951 წელს აბდულა -ის მკვლელობის შემდეგ და ახლად გამოცხადებული მეფე თალალის საზღვარგარეთ მკურნალობის დროს, შეავსო კონსტიტუციური ვაკუუმი. დედოფალი კვლავ ასრულებდა ამ როლს 1952 წლის აგვისტოში, სანამ მისი ვაჟი — ჰუსეინი 1953 წლის მაისში არ გამოცხადდა მონარქად, რომელიც 18 წლის ასაკში კონსტიტუციურად მოვალეობა მიიღო.

1948 წლის არაბულ-ისრაელის ომის შემდეგ, პალესტინელი ლტოლვილთა ჩასვლასთან ერთად, მან ათი ათასობით დევნილის დასახმარებლად ეროვნული გეგმა შეადგინა. ასევე 1948 წელს ხელი შეუწყო იორდანიის ეროვნული წითელი ნახევარმთვარის საზოგადოების ფილიალის ჩამოყალიბებას. თავისი ცხოვრების განმავლობაში, დედოფალი ზეინა დიდი დრო და ენერგია დახარჯა ამანში მდებარე უმ ალ-ჰუსეინის ბავშვთა სახლისთვის.

ჯილდოები
ეროვნული
ალ-ჰუსეინ ბინ ალის ორდენი.
საგარეო
მამულის დამცველის ორდენის საპატიო მეთაური (24 აპრილი 1965).
ავთანდილ ქუთათელაძე

ავთანდილ ქრისტეფორეს ძე ქუთათელაძე (დ. 24 აგვისტო, 1947, თბილისი — გ. 27 ოქტომბერი, 2016) — ქართველი მხატვარი, ოქრომჭედელი, გრაფიკოსი, ქართველი ოქრომჭედლების - ძმები ქუთათელაძეების - უმცროსი ძმა.

ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა თბილისის მე-8-ე საშუალო სკოლა.

1970-1975 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ხის, ლითონისა და სხვა მასალის მხატვრული დამუშავების განყოფილებაზე. მისი პედაგოგები იყვნენ მისი ძმა მ. ქუთათელაძე, ნ. კანდელაკი, დ.მიქატაძე, დ. ციციშვილი, ნ. ერგემლიძე, ზ. პეტუაშვილი. სადიპლომო ნამუშევარი იყო „ძველი ქართული სარიტუალო სასმისები“ (ყარყარა).

სკოლის ასაკიდანვე ეზიარა ჭედურ ხელოვნებას. ძმებთან ერთად მუშაობდა საუკუნის ოქრომჭედლობის სტილში. ითვლება, რომ მათ ერთად აღადგინეს ძველი ოსტატების მივიწყებული ხელოვნება და დაუღალავი შრომისა და მხატვრული ნიჭის წყალობით მას ახალი სიცოცხლე შესძინეს.

ავთანდილი უკვე 1966 წლიდან ხალხური შემოქმედების რესპუბლიკური სახლის სახვითი ხელოვნების განყოფილების მიერ აყვანილი იქნა აღრიცხვაზე
როგორც ხალხური ოსტატი.

მისი ნამუშევრები (ოქროსა და ვერცხლის სამკაულები, მხატვრული იარაღები, ჭურჭელი) დაცულია თბილისის, მოსკოვის, ყაბარდო-ბალკარეთის, იტალიის, აშშ-ის კერძო კოლექციებში და მუზეუმებში.

გარდა ოქრომჭედლობისა, მისი ნამუშევრებია: დეკორატიული პანოები (სასტუმრო „მოსკოვი“), მხატვრული ჭაღები (სასტუმრო „ვოსტოკი“)
ინტერიერის გაფორმება ჟელეზნოვოდსკის და ჩერკესსკის კულტურის სასახლეებში; შადრევნები ჩერკესკში.

საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი 1981 წლიდან. ყოფილი სსრკ მხატვართა კავშირის წევრი 1981 წლიდან.

გამოფენები
მოსკოვი, ლენინგრადი, თბილისი (1966), მილანი, მონრეალი (1967), ბელგრადი, დორტმუნდი (1968), პარიზი, დრეზდენი (1970), ტალინი, ლვოვი, ნოვოსიბირსკი, ომსკი, ვილნიუსი, მოსკოვი (1971), ალჟირი, ბელგია, ბერლინი (1975), ჩეხოსლოვაკია (1976), იაპონია, კანადა, აშშ (1978), გფრ, იტალია (1979), საფრანგეთი, ლიტვა (1982).
ბარა-მანსა

ბარა-მანსა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 381 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 177 813 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 324,95 კმ²-ზე. ფართობი 547 196 კმ²-ია.
იტაიტაია

იტაიტაია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 695 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 783 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 117,41 კმ²-ზე. ფართობი 245 147 კმ²-ია.
პინეირალი

პინეირალი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 345 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 719 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 296,86 კმ²-ზე. ფართობი 76 530 კმ²-ია.
პირაი

პირაი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 387 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 314 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 52,07 კმ²-ზე. ფართობი 505 375 კმ²-ია.
პორტუ-რეალი

პორტუ-რეალი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 385 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 592 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 326,75 კმ²-ზე. ფართობი 50 779 კმ²-ია.
კუატისი

კუატისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 415 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 793 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44,72 კმ²-ზე. ფართობი 286 093 კმ²-ია.
რეზენდი (რიო-დე-ჟანეირო)

რეზენდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 407 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 119 769 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 109,44 კმ²-ზე. ფართობი 119 769 კმ²-ია.
რიუ-კლარუ (რიო-დე-ჟანეირო)

რიუ-კლარუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 446 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 425 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20,81 კმ²-ზე. ფართობი 837 264 კმ²-ია.