iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
აზერბაიჯანის მდგრადი და ოპერატიული სოციალური უსაფრთხოების სააგენტო (DOST)

აზერბაიჯანის მდგრადი და ოპერატიული სოციალური უსაფრთხოების სააგენტო არის სამთავრობო სააგენტო, რომელიც შეიქმნა პრეზიდენტის ბრძანებით, რათა გაუმჯობესდეს მმართველობა დასაქმების, სოციალური დაცვის, შრომის სფეროში. იგი ხელმძღვანელობს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციით, საერთაშორისო ხელშეკრულებებით, რესპუბლიკის კანონებით, პრეზიდენტის ბრძანებულებებით, აზერბაიჯანის მინისტრთა კაბინეტის გადაწყვეტილებებითა და დადგენილებებით, სხვა ნორმატიული სამართლებრივი აქტებითა და სააგენტოს წესდებით. იგი აგროვებს აზერბაიჯანის შრომისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს ყველა მომსახურებას ერთ ადგილზე ერთი ფანჯრის სისტემის გამოყენებით.

ისტორია
სააგენტო შეიქმნა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის # 229 ბრძანებით. ბრძანება გაფორმდა 2018 წლის 9 აგვისტოს.. ცენტრები შეიქმნა, რათა უზრუნველყოს დასაქმების მომსახურება, შრომა, სოციალური დაცვა და გარანტიები, ასევე სხვა მომსახურება აზერბაიჯანის შრომისა და მოსახლეობის სოციალური დაცვის სამინისტროს საქმიანობის შესაბამისად.

სააგენტოს საწყისი დაფინანსება იყო 10 მილიონი მანათი

უფლებები და მოვალეობები
სააგენტო ასრულებს თავის მოვალეობებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციით დადგენილ უფლებებზე დაყრდნობით

შრომა
დასაქმება
სოციალური უსაფრთხოება
პენსიების დანიშვნა
მიზნობრივი სოციალური დახმარება
ინვალიდობის შეფასება
შეზღუდული შესაძლებლობის განსაზღვრა
საბანკო მომსახურება
ადვოკატთა კონსულტაცია
სადაზღვევო მომსახურება და ა.შ.

 ცენტრები ასევე საშუალებას იძლევიან დამსაქმებლებსა და თანამშრომლებს მეთოდოლოგიური დახმარების გაწევაში. ცენტრებს აქვთ შრომითი ხელშეკრულებების რეგისტრაციის კომპეტენცია. გარდა ამისა, სპეციალურ შემთხვევებში, სააგენტო უშვებს უმუშევარ პირებს თვითდასაქმების შესაძლებლობას, უზრუნველყოფს ინვალიდობის განსაზღვრის ახალ სისტემას.

 ცენტრებს ასევე ევალებათ შექმნან და განაახლონ ვაკანსიების ერთიანი პორტალი, დაარეგისტრირონ იმ ადამიანებისა, რომლებიც ეძებენ სამუშაოს. სააგენტო მოქმედებს კომერციულ საფუძველზე (თვითდაფინანსების ავტონომიური პრინციპი) და მომსახურების უმეტესობა ფასიანია.
ყვარლის ეკლესია

ტერმინი ყვარლის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:

ყვარლის პირველი ეკლესია — ეკლესია ყვარელში
ყვარლის მეორე ეკლესია — ეკლესია ყვარელში
ყვარლის მესამე ეკლესია — ეკლესია ყვარელში
ყვარლის მეოთხე ეკლესია — ეკლესია ყვარელში
ყვარლის მეხუთე ეკლესია — ეკლესია ყვარელში
ყვარლის მეექვსე ეკლესია — ეკლესია ყვარელში
ყვარლის მეშვიდე ეკლესია — ეკლესია ყვარელში
ყვარლის მერვე ეკლესია — ეკლესია ყვარელში
საბუის მეხუთე ეკლესია

საბუის მეხუთე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტში, სოფელ საბუის ჩრდილოეთით, 2,5 კილომეტრზე, ტყეში, მდინარე არეშის ერთ-ერთი შენაკადი ღელის მარცხენა ნაპირზე, მისგან 30-40 მეტრის მანძილზე, განეკუთვნება ადრინდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (84,8 მ). ნაგებია ნატეხი ქვითა და თიხის ხსნარით — უსაძირკვლოდ. დანგრეულია. კედლები შემორჩენილია 0,9 მეტრ სიმაღლეზე.

ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს: ჩრდილოეთით, დასავლეთით და სამხრეთით. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. აფსიდის შუაში, იატაკიდან 0,2 მეტრ სიმაღლეზე, შემორჩენილია ნახევარწრიული შეღრმავების (სიგანე — 0,8 მ) ქვედა ნაწილი.

ეკლესიას სამხრეთ მხრიდან მინაშენი ჰქონია, რომლისგანაც აღმოსავლეთ კედელი და სამხრეთ კედლის ნაწილია (სიმაღლე — 0,3 მ) შემორჩენილი.

ეკლესია გადახურული ყოფილა ბრტყელი და ღარისებრი კრამიტით.
კლეოპატრა V

კლეოპატრა ტრიაფენა (; დ. დაახლ. ძვ. წ. 69/68 — გ. ძვ. წ. 57) — ეგვიპტის პტოლემეური დედოფალი. ის არის ერთადერთი პტოლემე -ს დადასტურებულად ცნობილი ცოლი. მისი ერთადერთი ცნობილი შვილია ბერენიკა , თუმცა ასევე მიიჩნევა კლეოპატრა -ს შესაძლო დედადაც.

წარმოშობა და ქორწინება
მწირი ინფორმაციის გამო კლეოპატრა პტოლემეების დინასტიის ძალიან ბუნდოვანი წარმოამადგენელია. მის შესახებ მხოლოდ რამდენიმე დაუზუსტებელი ფაქტია ცნობილი. მისი ცხოვრების მრავალი ასპექტის შესახებ ურთიერთ საწინააღმდეგო თეორიები არსებიობს. ყველა ანტიკურ წყაროში მისი სახელია ტრიაფენა. ეს სავარაუდოდ, მისი დაბადების სახელია, რომელსაც იგი ტახტზე ასვლამდე ატარებდა (ტახტის მემკვიდრეები ტრადიციულად ღებულობდნენ სახელს კლეოპატრა). ზოგიერთი თანამედროვე მეცნიერი კლეოპატრა ტრიაფენას მიიჩნევს პტოლემე -ად და აიგივებს კლეოპატრა -სთან. ანტიკური ხანის გერმანელი პროფესორი ვერნერ ჰუსი მას კლეოპატრა ტრიაფენად მოიხსენიებს.

კლეოპატრა -ს მშობლები უცნობია. ერთი ვერსიით ის შესაძლებელია ყოფილიყო პტოლემე -ს კანონიერი ან უკანონო შვილი, ხოლო მეორე ვერსიით პტოლემე -ს კანონიერი შვილი. წყაროებში ნახსენებია, რომ ძვ. წ. 88 წელს პტოლემე -მ დატოვა ეგვიპტე მის მეუღლესთან ბერენიკა -სთან და ქალიშვილთან ერთად. კლეოპატრა ტრიაფენა შესაძლებელია იყოს მისი უსახელო შვილი.

კლეოპატრა პირველად ძვ. წ. 79 წლის ორ პაპირუსშია ნახსენები. ერთ ერთი მათგანი თარიღდება ძვ. წ. 79-ის 17 იანვრით. ამ წელს ის ეგვიპტის მეფე პტოლემე -ზე დაქორწინდა. მისი ტიტულები იძებნება ედფუში და ფილაიში. მთ შორის: რას და, ქალი მმართველი, ორი მიწის დედოფალი.

გარდაცვალება და იდენტიფიცირება
არ არის ცნობილი კლეოპატრა რამდენი ხანი ცხოვრობდა, ასევე პრობლებურია იდენტიფიცირება ისტორიაში მოხსენიებულ კლეოპატრათაგან კონკრეტულად რომელია. პტოლემეების ერთმანეთისგან გასარჩევად მათი ნუმერაცია თანამედროვე მიდგომაა და ანტიკურ პერიოდშ არ გამოიყენებოდა. კლეოპატრა ტრიაფენა დაახლოებით იმ პერიოდში ქრება ასპარეზიდან როდესაც კლეოპატრა დაიბადა (ძვ. წ. 69 ). მისი სახელი გამქრალია პაპირუსებიდან და მონუმენტებიდან.

არსებობს გარკვეული მინიშნებები, რომ ის შესაძლოა მშობიარობის დროს გარდაცვლილიყო ან საერთოდ მოეკლათ. მეორეს მხრივ ედფუს ტაძარზე, ძვ. წ. 57 წლის 5 დეკემბერს მისი სახელი კლეოპატრა ტრიაფენა პტოლემეი -ს სახელის გვერდითაა ამოკვეთილი. რაც იძლევა იმის ვარაუდის საშუალებას, რომ ის პტოლემეი -ს ცოლი იყო. ვერნელ ჰუსის მოსაზრებით ძვ. წ. 69 წელს კლეოპატრა -სა და პტოლემეი -ს შორის მოხდა განხეთქილება, რის გამოც კლეოპატრა იძულებული გახდა გაშორებოდა მას და უარი ეთქვა ტიტულზე.
ვახტანგ იაგორაშვილი

ვახტანგ იაგორაშვილი (დ. 5 აპრილი, 1964, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი, ოლიმპიური ბრინჯაოს მედლის მფლობელი თანამედროვე ხუთჭიდში ( ოლიმპიური თამაშები, 1988, სეული).

არის მსოფლიოს ჩემპიონი (1990, ლაჰტი, ფინეთი; გუნდური), მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (1989, ბუდაპეშტი, უნგრეთი; გუნდური), მსოფლიოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1989, ბუდაპეშტი, უნგრეთი), ევროპის ჩემპიონი (1987, 1989; გუნდური), ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1987), კეთილი ნების თამაშების ჩემპიონი (1986), სსრკ ჩემპიონი (1986, 1988, 1989), ასევე სსრკ თასის მფლობელი (1986, 1988). ვახტანგ იაგორაშვილს 1990 წელს მიენიჭა საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება. 1991–2014 წლებში ცხოვრობდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში და 1997 წლიდან ასპარეზობდა ამ ქვეყნის სახელით. 1997, 1999 და 2013 წლებში აშშ-ის ჩემპიონატში გაიმარჯვა, 2000 წელს კი პანამერიკული თამაშების ოქროს მედალი მოიგო, 1998 წელს მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი გახდა.

ძირითადი შედეგები
ბონი ბლერი

ბონი ბლერი ( დ. 18 აპრილი, 1964) — ამერიკელი მოციგურავე. თავისი ეპოქის ერთ-ერთი საუკეთესო და ყველაზე ტიტულოვანი სპორტსმენი ოლიმპიური თამაშების ისტორიაში; მის ანგარიშზეა ხუთი ოქროს და ერთი ბრინჯაოს მედალი. ბლერის ოლიმპიური დებიუტი შედგა სარაევოში 1984 წელს, სადაც 500 მეტრ დისტანციაზე მერვე ადგილზე გავიდა. დროს ბლერი ვარჯიშობდა როგორც მოკლე, ისე გრძელი სიჩქარით სრიალში. გაიმარჯვა 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატში. 1988 წელს მიიღო თავისი პირველი ოლიმპიური ოქროს მედალი 500 მეტრზე და ბრინჯაოს მედალი 1000 მეტრზე სრიალში. ბლერმა ორი ოქროს მედალი მოიპოვა 1992 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე ალბერტვილში და მისი ბოლო ორი ოლიმპიური ოქროს მედალი 1994 წლის ლილეჰამერის თამაშებზე. ბლერის კარიერა 1995 წლამდე გაგრძელდა, როდესაც მსოფლიო ჩემპიონატი მილვუკში ჩატარდა, საბოლოოდ კარიერა 1995 წლის მარტში დაასრულა.
ბაკურციხის წმინდა ბარბარეს პირველი ეკლესია

ბაკურციხის წმინდა ბარბარეს პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაკურციხეში. ეკლესია დგას მაღალაურად წოდებულ ადგილზე, კერძოდ კი, ქუმსიაშვილების უბანში.

ეკლესია მთლიანადაა დანგრეული, თუმცა შემორჩენილია მხოლოდ რიყის ქვისა და კირის დუღაბით ნაგები ჩრდილოეთ კედლის პატარა მონაკვეთი.

2004 წელს, ეკლესიის დასავლეთით, ათიოდე მეტრზე, აშენდა თავისუფალი ჯვრის ტიპის ეკლესია ქუმსიაშვილების ოჯახის ინიციატივითა და ხარჯებით.
ბლანშ ლინკოლნი

ბლანშ მეიერს ლამბერტ ლინკოლნი (დ. 30 სექტემბერი, 1960 წელი) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და ადვოკატი, მსახურობდა აშშ-ის სენატში არკანზასიდან 1999-დან 2011 წლამდე. დემოკრატიული პარტიის წევრი, ლინკოლნი პირველად სენატში 1998
წელს აირჩიეს 38 წლის ასაკში რის შემდეგაც გახდა აშშ-ის სენატის ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა ქალი სენატორი, ის იყო პირველი ქალი სენატორი არკანზასის შტატიდან, ჰეითი ქერევეის შემდეგ (1932 წელი). სენატში არჩევამდე მსახურობდა წარმომადგენელთა პალატაში სადაც არკანზასის პირველ უბანს წარმოადგენდა.
ვაზისუბნის მეორე ეკლესია

ვაზისუბნის მეორე ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით 5-6 კილომეტრზე, ტყეში, ეგრეთ წოდებული მიჯნის საყდრიდან აღმოსავლეთით, ხუთასიოდე მეტრზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვით. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია გადახურვა, დანგრეულია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების დიდი ნაწილი; აღმოსავლეთ და დასავლეთ ძეგლები დაახლოებით 3 მეტრ სიმაღლეზე დგანან. აღმოსავლეთ კედელს მთელ სიმაღლეზე განიერი ბზარი დაუყვება; ეკლესიის შიგნით ხეებია ამოსული.
ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომელშიც მაღალი და ფართო, ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან ჰქონია (შემორჩენილია წირთხლების მცირე ნაწილები). აღმოსავლეთ კედელში, სარკმლის ორივე მხარეს კვადრატული ნიშაა. საკურთხეველი გადახურულია კონქით, რომლის ნახევარწრიული თაღი თაროსებრ იმპოსტებს ეყრდნობა.
ვაზისუბნის კვირაცხოვლის ეკლესია

ვაზისუბნის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით 2 კილომეტრზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია,ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. წყობაში აქა-იქ ლოდებია ჩართული. დაზიანებულია: აყრილია სახურავის საფარი, აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლებს მთელ სიმაღლეზე ბზარები დაუყვება, ჩამოშლილია ლავგარდანი. ეკლესიის განივ ფასადებზე აშკარად ჩანს გვიანდელი გადაკეთების კვალი, რომლის დროსაც გრძივი კედლები ოდნავ (დაახლოებით 0.5 მეტრით) აუმაღლებიათ, რამაც სახურავის ფერდების დახრილობა რამდენამდე შეამცირა. როგორც ჩანს ამავე დროსაა გამოყვანილი დასავლეთ შესასვლელიც.
ვაზისუბნის მესამე ეკლესია

ვაზისუბნის მესამე ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის, სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით 8-9 კილომეტრზე, ტყეში. ფშავლების ნაბინავრად წოდებულ ადგილზე. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვითა და დუღაბით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიულ აფსიდში მცირე ზომის სარკმელია გაჭრილი.
ვაზისუბნის მთავარანგელოზის ეკლესია

ვაზისუბნის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის თავში, მამარდაშვილების ეზოში. განეკუთვნება გარდამავალ ხანას. გვიანდელ შუა საუკუნეებში ნაწილობრივ გადაუკეთებიათ. სოფლის მაცხოვრებელთა გადმოცემით მამარდაშვილების კარმიდამო ადრე თავად გულბათ ჭაჭავაძის კუთვნილება ყოფილა და ეკლესიაც ჭავჭავაძეების კარის ეკლესიად მიიჩნევენ.

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. გამოყენებულია აგურიც. ნაგებობა ძლიერ დაზიანებულია -კედლები შემორჩენილია 2-2,5 მ სიმაღლეზე.

შესასვლელი ორია, დასავლეთ კედლის შუაში და სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეში. აღმოსავლეთით ნათლისებრი აფსიდია, რომელიც დარბაზისგან მოკლე მხრებითაა გამოყოფილი. აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში თაღოვანი ნიშაა. დასავლეთ კუთხეებში ერთსაფეხურიანი პილასტერებია.
ვაზისუბნის მიჯნის საყდარი

ვაზისუბნის მიჯნის საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ ვაზისუბნის ჩრდილო-დასავლეთით 5-6 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია საშუალო ზომის რიყის ქვითა და კირის დაღუბით. წყობა ირეგულარულია. კუთხეებში გამოყენებულია ყვითელი ფერის შირიმის კვადრები. ძლიერაა დაზიანებული: ჩამოქცეულია დარბაზის კამაროვანი, გადახურვა და კონქი, დანგრეულია კედლების ზედა ნაწილები, ჩამოშლილია ლავგარდანი და საპირე ქვების მნიშვნელოვანი ნაწილი. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია (შემორჩენილია კარის წირთხლების მცირე ნაწილი). ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომლის შუაში რიყის ქვით ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა.
ვაზისუბნის თამარის ეკლესია

ვაზისუბნის თამარის ეკლესია, ფრთამოქცეული საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის სამხრეთ-დასავლეთით სამიოდე კილომეტრზე, განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. კონსტრუქციის ნაწილებში გამოყენებულია კვადრატული აგური და შირიმი, წყობა ირეგურალურია. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა და კონქი, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილები, აღმოსავლეთ კედელი დაახლოებით 4 მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი, დანარჩენი კედლები კი – 2.5-3 მეტრის სიმაღლეზე. ეკლესიის შიგნით ხეებია ამოსული.

შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა. ორივე კარი აგურით ნაწყობი ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რაშიც შირიმის ნათალი ქვებით ნაწყობი სარკმელია (შემორჩენილია ქვედა ნაწილი). აფსიდის გვერდებში თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშაა. დარბაზის გრძივ კედლებზე, აქა-იქ, შემორჩენილია კამარის ქუსლის წყობის მცირე ნაწილი.
ვაზისუბნის კოჭლიაანთ კოშკი

ვაზისუბნის კოჭლიაანთ კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანის თავში, კოჭლიაანთ უბანში. განეკუთვნაბა გვიან შუა საუკუნეებს.

აღწერა
კოშკი გეგმით კვადრატულია (6,6 6,6 მ) ნაგებია რიყის ქვით, კირის სქელი ხსნარით. შემორჩენილია დაახლოებით 5 მეტრის სიმაღლეზე, სართულზე ორი კარია ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით თაღოვანი და სამხრეთ-აღმოსავლეთით სწორკუთხა. ჩრდილოეთ აღმოსავლეთით კარის აყოლებაზე კედელი განგრეულია სართულის აღმოსავლეთ კუთხესთან სამხრეთ-აღმოსავლეთ კედელში განიერი ბრტყელი გადახურული ნიშაა, ხოლო დანარჩენ კედლებში ასევე სწორკუთხა, ოღონდ გაცილებით მცირე ნიშნები. მათგან ორი სამხრეთ-დასავლეთ კედელშია თითო-თითო, დანარჩენ ორში ნიშების გარდა ამ კედლებში თითო სათაო ფურიცაა. სართულშუა გადახურვა ხის ყოფილა. შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები კოშკის მეორე სართულის კედლები მცირე სიმაღლეზეა შემორჩენილი.
ბაკურციხის წმინდა ბარბარეს მეორე ეკლესია

ბაკურციხის წმინდა ბარბარეს მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ბაკურციხის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.

აღწერა
ეკლესიის ტიპი დარბაზულია. ის ნაგებია რიყისა და აგურის ქვებით. აგურის ორ ძირითად სახეს ვხვდებით, რომელთა უმრავლესობაც კვადრატული ფორმისაა. კედლების ძირითადი ნაწილი რიყის ქვითაა ნაგები, რომელთა წყობა ირეგულარულია. აგური გამოყენებულია კარ-სარკმლის ღიობების გამოსაყვანად და ფასადის მოსართავ ელემენტად. ინტერიერის კედლების გასწორება ბათქაშის გამოყენებით ხორციელდებოდა.

ეკლესიაა ძლიერაა დაზიანებული, რისი თქმის საფუძველს ჩამონგრეული გადახურვა და ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილის, სამხრეთის კედლის ნანგრევების და ფასადის დაზიანებები გვაძლევს.

დასავლეთით მდებარეობს ეკლესიის შესასვლელი, რომლის ღიობი აგურითაა გამოყვანილი. მას გარედან თაღი ამშვენებდა, რომლის მხოლოდ გვერდებია დღეს შემორჩენილი. ის ჩასმულია საფეხურით შეღრმავებულ არეში. შეღრმავებული არის აღდგენა ვერ ხერხდება, ვინაიდან და რადგანაც მის ზემოთ არსებული კედელი დანგრეულია. შესასვლელი გადახურული იყო ხის ძელებით, რომელთა მხოლოდ საყრდენი ბუდეებია დღეს-დღეობით შემორჩენილი.

აღმოსავლეთ ნაწილში ნახევარწრიული აფსიდია მდებარეობს, რომლის ღერძზე აგურით ნაშენები სარკმლის ძირია შემორჩენილი, ამასთან წირთხლების მცირე ნაწილი. მის ორივე გვერდს მოზრდილი ნიშა ამშვენებს. რომელთაგან სამხრეთით მყოფი თაღოვანი ფორმისაა, ხოლო ჩრდილოეთით მდებარე ნიშას ზედა ნაწილი მონგრეული აქვს. მისგან შემორჩენილი კვალის მიხედვით ადგენენ, რომ თაღით უნდა ყოფილიყო გადახურული.

საფეხურით შეღრმავებული არით იყო დამუშავებული გრძივი ფასადები და ეკლესიის აღმოსავლეთ ნაწილი. არის ზედა ნაწილი აგურით ნაშენი, ერთმანეთზე გადაბმული თაღებით გვხვდება. ეკლესიის უდიდესი ნაწილის აღდგენა ვერ ხერხდება.
გურჯაანის მიქელ მთავარანგელოზის ეკლესია

გურჯაანის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფელ ხევისუბნის ცენტრში. განეკუითვნება საუკუნეს.

2009 წელს ეკლესიას ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები და დაუბრუნდა პირვანდელი სახე. კეთილმოწყობილია მისი მიმდებარე ტერიტორია. ეკლესიის სამხრეთით, 10 მეტრზე აშენდა ორსართულიანი სამრეკლო და ერთსართულიანი ნაგებობა, რომელიც სამრეკვლოს სამხრეთიდან ეკვრის.

ეკლესია დარბაზულია (14.9 8.9 მეტრზე), ნაგებია აგურითა და კირის დუღაბით. აქვს ორი თაღოვანი შესასვლელი: დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. ორივე კარი ხისაა. აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომელშიც განიერი და მაღალი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ამ სარკმლის გარდა, ინტერიერს კიდე შვიდი თაღოვანი სარკმელი აშუქებს. მათგან ერთი დასავლეთ კედელშია შესასვლელის ზემოთ, ხოლო სამ-სამი - ერთმანეთის სიმეტრიულად გრძივ კედლებში. ამ უკანასკნელთაგან განაპირები, შუა სარკმელთან შედარებით უფრო დაბალია და კედლის ქვედა ნაწილშია მოქცეული. შიგნით, ოთხივე სარკმლის ქვემოთ მოწყობილია თითო სწორკუთხა ნიშა. შიდა სივრცე ერთიანია, გადახურულია შეისრული კამარით რომელიც ეყრდნობა იგივე ფორმის ოთხ საბჯენ თაღს, ხოლო თაღები-ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილებით დაცილებულ პილასტრებს. პილასტრებს შორის კედელი საფეხურით ღრმავდება და დასრულებულია შეისრული თაღით. საკურთხეველი დანარჩენის სივრცისგან ხის მოჩუქუღთმებული კანკელითაა გამოყოფილი. საკურთხეველში, აღმოსავლეთ სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ოთხკუთხა ტრაპეზია მიდგმული, ჩრდილოეთ კედელზე კი, მსგავსი ფორმის სამსხვერპლო. საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკზე ორი საფეხურით მაღალია და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი.

იატაკი მოგებულია მარმარილოს ფორმებით (რესტავრაციის დროინდელია).

2005-2006 წლებში ეკლესიის საკურთხეველი მოხატა ეკლეიის წინამძღვარმა მამა მიქაელმა.

ეკლესიის ოთხივე ფასადი ერთმანეთის მსგავსადაა გაფორმებული. ნახევარსვეტებზე დაყრდნობილი თითო განიერი და მაღალი თაღით. გრძივ ფასადებზე თაღები გამოყვანილია კედლის ოდნავ შვერილ ნაწილზე, რომელიც განაპირა სარკმლებს შორისაა მოქცეული და სიგანით განივი ფასადის ტოლია. ოთხივე თაღის არეში ჩასმულია გაცილებით მცირე ზომის თაღები. სამხრეთ და დასავლეთ ფასადებზე ამ თაღებში ეკლესიის შესასვლელებია მოქცეული, ხოლო დანარჩენ ორში-საფეხურით შეღრმავებული ყრუ თაღი. მათგან აღმოსავლეთ ფასადის თაღში წყობის შეღრმავებით გამოსახულია საფეხურებიან ბაზისზე დაყრდნობილი მაღალი ჯვარი. ამ ჯვრის გარდა ფსადზე კიდევ ორი ჯვარია, რომლებიც მცირე თაღის ორივე მხარეს ოდან ზემოთ არიან განლაგებულნი. ორივე ჯვარს წაწვეტებული მკლავები აქვს და ირგვლივ ორსაფეხურიანი საპირე ევლება. ფასადის ზედა ნაწილში, ღერძზე საკურთხევლის სარკმელია, რომელსაც ასევე საპირე აქვს შემოვლებული. საპირე დაყრდნობილია წყობიდან გამოშვერილი აგურებისა ორი რიგით გამოყვანილ სამკუთხედზე, რომელიც წვერით პატარა როზეტზეა დაბჯენილი. ანალოგიურადაა გაფორმებული დასავლეთით და გრძივი ფასადების ზედა ნაწილში გაჭრილი სარკმლებიც, წყობიდან საფეხურით შვერილი საპირე ევლება გრძივი ფასდადების ქვედა ნაწილში მოქცეულ სარკმლებსაც, თუმცა მათი ძირი გახსნილია.

ეკლესიის ოთხივე ფასადზე, ერთ დონეზე, სიმეტრიულად განლაგებულია საჰაერო ხვრელები.

კედლები დასრულებულია ლეკალური აგურით ნაწყობი ლავგარდნით რომლის პროფილს შეადგენს ლილვი და წრეთარგი. ეკლესიის სახურავის კეხზე (დასავლეთ კიდეში) შემორჩენილია აგურის სამრეკლოს წრიული საფუძველი.
ემა რობერტსი

ემა როუს რობერტსი (; დ. 10 სექტემბერი, 1991) — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი. მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა 2001 წლის ფილმში „კოკაინი“ , რომელშიც ქრისტინა ჯანგის როლი შეასრულა. ამის შემდეგ მან განასახიერა ედი სინგერი -ის 2004-2007 წლების ტელესერიალში „“. 2005 გამოუშვა თავისი პირველი ალბომი „ “. ამის შემდეგ რობერტსი გადაიღეს ფილმებში: „აქვამარინი“ (; 2006), „ნენსი დრიუ“ (; 2007), „ველური ბავშვი“ (; 2008), „ძაღლების სასტუმრო“ (; 2009), „ვალენტინობის დღე“ (; 2010), „ეს ამბავი ძალიან სახალისოა“ (; 2011), „საშინაო დავალება“ (; 2011) და სხვა.

ამ მომენტიდან რობერტსი დაინტერესდა ზრდასრული პერსონაჟების შესრულებით და მონაწილეობა მიიღო ისეთ ფილმებში, როგორებიცაა: „დიდებული ცხოვრება“ (; 2008), „4.3.2.1“ (2010), „კივილი 4“ (; 2011), „ზრდასრული სამყარო“ (; 2013), „ჩვენ მილერები ვართ“ (; 2013), „პალო ალტო“ ; 2013), „თებერვალი“ (; 2015), „ნერვი“ (; 2016), „ვინ ვართ ჩვენ ახლა“ (; 2017), „სამოთხის გორაკები“ (; 2019) და „დღესასწაული“ (; 2020). რობერტსმა დიდი აღიარება მოიპოვა საშინელებათა ჟანრის ტელესერიალით „ამერიკულ საშინელებათა ისტორია“ (; 2013-დღემდე). ასევე მან მთავარი როლი შეასრულა კომედიურ-საშინელებათა სერიალში „კივილის დედოფლები“, (; 2015-2016 წწ).

ბიოგრაფია
ემა როუს რობერტსი 1991 წლის 10 სექტემბერს, ნიუ-იორკის შტატის ერთ-ერთ სოფელში დაიბადა. არის მსახიობ ერიკ რობერტსისა და კელი კანინგჰამის ქალიშვილი. ემას მშობლები მაშინ განქორწინდნენ, როდესაც ემა ახალშობილი იყო, იგი დედამისთან იზრდებოდა. ჰყავს ნახევარ და-ძმები, მამამისის ქორწინებიდან ელზა რობერტსი, დევიდ რეიფალი და ლილა გარეტი, ხოლო დედის ქორწინებიდან, ორი ნახევარ-და, გრეისი და კელი ნიკელსი, ნიკელსი მომღერალია. ემას დეიდები-ჯულია და ლიზა რობერტსი ასევე მსახიობები არიან. ემა, ბავშვობაში ხშირად უყურებდა ფილმებს, რომელშიც დეიდა-ჯულია რობერტსი მონაწილეობდა, სწორედ დეიდა და მამა-ერიკი გახდა ემასთვის შთაგონების წყარო, რომ მამასა და დეიდას კინოინდუსტრიას გაჰყოლოდა. დედამის კელის, სურდა რომ ემას ნორმალური ბავშვობა ჰქონოდა.

მუსიკალური კარიერა
2005 წელს რობერტსმა მისი პირველი ალბომი შექმნა, სახელით „ “, ალბომი, ამავე წლის 27 სექტემბერს გამოვიდა, ეს ალბომი სატელევიზიო სერიების „“-ის საუნდთრეკიც იყო. 2005 წლის სექტემბერში, ალბომის ორი სინგლი გამოვიდა: „ “ და „“. ორივე მათგანი შემდეგ მუსიკალურ ვიდეოდ გამოაქვეყნეს. ემამ ფილმ „აქვამარინის“ საუნდთრეკიც ჩაწერა, სწორედ ამ ფილმში მონაწილეობდა ემა, მთავარი როლით.

2007 წლის ინტერვიუზე ემამ თქვა: „სწორედ ახლა, მე ვკონცენტრირდები ფილმებზე, მე ვემზადები რომ მონაწილეობა მივიღო ახალ ფილმებში, ამ ზაფხულს, რომელზედაც, ჩემს ბევრ დროს ვხარჯავ“.

პირადი ცხოვრება
2011 წლის სექტემბერში, მან სწავლა „სარა ლოვრენცის კოლეჯში“ დაიწყო, თუმცა მალევე შეწყვიტა, რადგან მას სურდა ყურადღება სამსახურზე გაემახვილებინა.

2012 წელს მან ურთიერთობა მსახიობ ივან პიტერსთან დაიწყო, მას შემდეგ, რაც მათ, ფილმ „ზრდასრულ სამყაროში“ ერთად მოუხდათ მუშაობა. 2019 წლის მარტში ისინი დაშორდნენ.

რობერტი ახლა ურთიერთობაშია, ამერიკელ მსახიობთან, გარეტ ჰედლანდთან. 2020 წლის ივნისში გავრცელებული ინფორმაციით, წყვილი პირველ შვილს ელოდება.
პატრიცია ჰარისი

პატრიცია რობერტს ჰარისი (; დ. 31 მაისი, 1924, მატუნი, ილინოისი, აშშ — გ. 23 მარტი, 1985, ვაშინგტონი, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის საბინაო და ურბანული განვითარების მეექვსე მდივანი და აშშ-ის ჯანმრთელობის დაცვის, განათლებისა და სოციალური უზრუნველყოფის მე-13 მდივანი (რომელსაც მისი თანამდებობაზე ყოფნის დროს ეწოდა აშშ-ის ჯანმრთელობის დაცვისა და სოციალური უზრუნველყოფის მდივანი) პრეზიდენტ ჯიმი კარტერის ადმინისტრაციაში. იგი იყო პირველი აფრო-ამერიკელი, რომელიც მუშაობდა აშშ-ის სამდივნოში და ასევე შედიოდა შეერთებული შტატების საპრეზიდენტო უფლებამოსილების მემკვიდრეობის სიაში. მანამდე იგი იყო აშშ-ის ელჩი ლუქსემბურგში (1965—1967 წწ.) ლინდონ ჯონსონის პრეზიდენტობის დროს, ამ კუთხითაც პირველი აფრო-ამერიკელი იყო, რომელიც მსახურობდა ელჩად.

ბიოგრაფია
პატრიცია რობერტსი დაიბადა ილინოისის შტატის ქალაქ მატუნში. იგი იყო ვაგონ-რესტორნის ოფიციანტის შვილი. 1945 წელს დაასრულა ჰოვარდის უნივერსიტეტი, მანამდე იგი აირჩიეს ორგანიზაცია „ფი-ბეტა-კაპა“-ს საზოგადოების წევრად და მიიღო მონაწილეობა ერთ-ერთ პირველ ეროვნულ მჯდომარე აქციაში. აქ იგი შეხვდა უილიამ ბისლი ჰარისს, ჰოვარდის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის სტუდენტს, რომელსაც ცოლად გაჰყვა 1955 წელს. 1949 წელს დაასრულა ჩიკაგოსა და ამერიკული უნივერსიტეტების ასპირანტურა. 1953 წლამდე მუშაობდა ადამიანის უფლებათა ამერიკული საბჭოს დირექტორის ასისტენტად. პატრიცია ჰარისი იყო ქალთა საზოგადოება „დელტა-სიგმა-ტეტა“-ს პირველი ხელმძღვანელი. 1960 წელს ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლაში მიიღო იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი.

ჰარისი მცირე ხნით მუშაობდა აშშ-ის იუსტიციის სამდივნოში, 1961 წელს დაუბრუნდა ჰოვარდის უნივერსიტეტს და მუშაობა დაიწყო დეკანის მოადგილედ. 1963 წლამდე იგი სრული პროფესორიოს წოდებამდე დაწინაურდა, ხოლო 1969 წელს დანიშნეს ჰოვარდის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დეკანად.

აშშ-ის მთავრობაში მისი პირველი სამსახური იყო იუსტიციის სამინისტრო, სადაც იურისტად მუშაობდა. აქვე გაიცნო და დაუმეგობრდა რობერტ კენედის — ახალ მთავარ პროკურორს.

1964 წელს ჰარისი აირჩიეს დემოკრატიული ეროვნული კონვენციის დელეგატად კოლუმბიიდან. იგი მუშაობდა პრეზიდენტ ლინდონ ჯონსონის საპრეზიდენტო კამპანიაში. მალევე, ჯონსონის გამარჯვების შემდეგ დანიშნეს აშშ-ის ელჩად ლუქსემბურგში (1965-1967 წწ.).

1977 წელს, პრეზიდენტ ჯიმი კარტერის პრეზიდენტობის დროს წარადგინეს აშშ-ის კაბინეტში და გახდა აშშ-ის პრეზიდენტის რიგით მე-13 და პირველი აფრო-ამერიკელი სამართალმემკვიდრე. 1977-1979 წლებში მუშაობდა აშშ-ის საბინაო და ურბანული განვითარების მდივნად, ხოლო 1979 წელს გახდა აშშ-ის ჯანმრთელობის დაცვის, განათლებისა და სოციალური უზრუნველყოფის მდივანი. 1980 წლის 4 მაისს ჩამოყალიბდა ცალკე სამდივნოდ განათლების მიმართულება და თანამდებობა რომელიც ჰარისს ეკავა გახდა აშშ-ის ჯანმრთელობის დაცვისა და სოციალური უზრუნველყოფის მდივანი. ეს თანამდებობა ეკავა ჯიმი კარტერის უფლებამოსილების ვადის გასვლამდე (1981 წ.).

პატრიცია ჰარისმა წარუმატებლად სცადა კენჭისყრა ვაშინგტონის მერის თანამდებობაზე 1982 წლის 14 სექტემბერს. ჰარისი გარდაიცვალა 1985 წლის 23 მარტს მკერდის კიბოს დიაგნოზით, 60 წლის ასაკში. დაკრძალულია ვაშინგტონში, როკ-კრიკის სასაფლაოზე.