ხაკობო მახლუტა

ხაკობო მახლუტა ასარი ( დ. 9 ოქტომბერი, 1934 – გ. 2 მარტი, 1996) – დომინიკელთა რესპუბლიკის 47-ე პრეზიდენტი 1982 წელს, ერთი თვის განმავლობაში. მანამდე, 1978 წლიდან პრეზიდენტობამდე, იგი გახლდათ 32-ე ვიცე-პრეზიდენტი პრეზიდენტ ანტონიო გუსმან ფერნანდესის დროს. 1982 წლის ივლისში ფერნანდესის გარდაცვალების შემდეგ, მახლუტამ დაასრულა მისი ვადა და მომდევნო თვეში ძალაუფლება სალვადორ ხორხე ბლანკოს გადააბარა.

მახლუტა ეკუთვნოდა დომინიკელთა რესპუბლიკის პოლიტიკოსთა იმ თაობას, რომელთა ამბიციებსაც მუდმივად აფერხებდა სექტანტიზმი და ქვეყნის ლაბირინთული ბრძოლა ძალაუფლებისთვის.

ბიოგრაფია
ხაკობო მახლუტა დაიბადა 1934 წელს ლიბანური წარმოშობის ვაჭართა ოჯახში. მახლუტა ფინანსებს სწავლობდა სანტო-დომინგოს ავტონომიურ უნივერსიტეტში , რის შემდეგაც ბუღალტრად მუშაობდა საბანკო და სახელმწიფო სექტორებში. იგი დაქორწინდა ანა ელისა ვილიანუევაზე 1962 წლის 17 აპრილს. წყვილს შეეძინა ერთი ქალიშვილი - კონსუელო ელენა. როდესაც იმავე წელს მთავრობა სამხედრო გადატრიალების შედეგად დაემხო, მახლუტა ემიგრაციაში წავიდა. დაბრუნების შემდეგ მან აღადგინა პოლიტიკური კარიერა და 1978 წლის არჩევნებისთვის -ის ვიცე-პრეზიდენტობის კანდიდატი გახდა.

ხელისუფლებაში ყოფნისას მახლუტა არ იზიარებდა -ის უფრო რადიკალური სოციალ-დემოკრატიული ფრთის შეხედულებებს. როგორც -ს (ერთ-ერთი მსხვილი სახელმწიფო კომპანია) ხელმძღვანელი, იგი ასევე სავარაუდოდ ჩართული იყო კორუფციაში, თუმცა ბრალდებები არასოდეს დამტკიცებულა. მისი რეალური საზრუნავი, იყო -ის შიგნით კონკურენტი კაუდილიოების ან ძლიერი ლიდერების გამოწვევის მოგერიება და სწორედ ეს ბრძოლა დომინირებდა მისი კარიერის დარჩენილ ნაწილზე.

გუსმანის თვითმკვლელობის შემდეგ მახლუტა იმედოვნებდა -ის საპრეზიდენტო ნომინაციის მოპოვებას, მაგრამ სალვადორ ხორხე ბლანკოსთან დამარცხდა. როდესაც ხორხე ბლანკომ 1982 წლის არჩევნებში გაიმარჯვა, მახლუტა სენატის პრეზიდენტი გახდა და თავის პოზიციას ოპოზიციის მხარდასაჭერად და მეტოქის პოლიტიკური პროგრამის ბლოკირებისთვის იყენებდა. მას შემდეგ, რაც ხორხე ბლანკოს ადმინისტრაცია თანდათან გაკოტრებასა და სკანდალებში ჩაიძირა, მან კვლავ -ის ნომინაციისკენ გაიშვირა ხელი. თუმცა, ამჯერად იგი ძლევამოსილ ხოსე ფრანსისკო პენია გომესს დაუპირისპირდა და ამ ორ მამაკაცს შორის ღია ომი დაიწყო. მას შემდეგ, რაც რამდენიმე მხარდამჭერი შეიარაღებულ შეტაკებებში დაიღუპა, მახლუტამ საბოლოოდ მოიპოვა 1986 წლის ნომინაცია. მიუხედავად მნიშვნელოვანი პოლიტიკური უნარებისა, მან იმ წლის არჩევნები წააგო ხუაკინ ბალაგერთან, დომინიკური პოლიტიკის ძველ კაუდილიოსთან. ბალაგერმა მცირე უპირატესობით დაამარცხა მახლუტა და 80 წლის ასაკში პრეზიდენტობას დაუბრუნდა. სასტიკმა შიდა ბრძოლამ, რომლითაც მახლუტამ -ის საგზური მოიპოვა, პარტიის დიდი ნაწილი განაწყენა და ბევრმა ერთგულმა ამომრჩეველმა ხმა საკუთარი კანდიდატის წინააღმდეგ მისცა.

მახლუტას რეპუტაციას არც ის დახმარებია, რომ ხმის მიცემის დასრულებისთანავე გამარჯვება გამოაცხადა და არჩევნების ხელახლა ჩატარება მოითხოვა. საბოლოოდ, სამხედროებისა და ეკლესიის ემისრებთან გამართულმა შეხვედრებმა იგი აიძულა, დამარცხება ეღიარებინა.

პოსტ-პრეზიდენტობა
1987 წელს მახლუტა გარიცხეს -დან, რადგან პენია გომესმა გავლენა აღიდგინა, თუმცა საარჩევნო სასამართლომ ეს ნაბიჯი უკანონოდ ცნო. 1989 წელს მან დატოვა პარტია საკუთარი „დამოუკიდებელი რევოლუციური პარტიის“ ჩამოსაყალიბებლად — ორგანიზაციის, რომელიც სპეციალურად მისი საარჩევნო ამბიციებისთვის იყო შექმნილი. -ს არასოდეს მოუპოვებია ნამდვილი სახალხო მხარდაჭერა, თუმცა 1990 წლის არჩევნებში მიღებული 7 პროცენტი საკმარისი აღმოჩნდა პენია გომესის შანსების შესასუსტებლად.

ირონიულია, რომ გარდაცვალებამდე რამდენიმე კვირით ადრე მახლუტა თავის ძველ მეტოქესთან დაახლოებას ცდილობდა და მხარიც კი დაუჭირა პენია გომესის კანდიდატურას მოახლოებული მაისის არჩევნებისთვის. ეს იყო უჩვეულო ჟესტი მკაცრი, ცინიკური მებრძოლის მხრიდან, რომელიც პირად ძალაუფლებას ყოველთვის ბევრად მაღლა აყენებდა, ვიდრე პარტიულ დემოკრატიას.

იგი გარდაიცვალა 1996 წელს ტამპაში, ფლორიდაში, ფილტვის კიბოთი.