ლეილა და მეჯნუნი (ფიზული)

ლეილა და მეჯნუნი — ფუზულის საუკუნის ლირიკულ-ეპიკური პოემა. ნაწარმოებში აღწერილი ახალგაზრდა კაცის ქაის თიკუნით "მაჯნუნი" (გახელებული) და მშვენიერი ლეილას სიყვარული. ის დაიწერა აზერბაიჯანულ ენაზე 1536 წელს. ეს ნაწარმოები მიიჩნევა ფუზულის შემოქმედების მწვერვალად.

პოემის ანალიზი
ფუზულიმ თავისი პოემა შექმნა აზერბაიჯანული ზეპირსიტყვიერების ნიმუშის მიხედვით, თუმცა, ნიზამისგან განსხვავებით, ფუზულიმ ლექსები მოაქცია პოემის ფორმაში (22 ღაზალი, 2 მორაბი, 2 მონაჯატი), რაც ჰარმონიულად ჯდება თხრობაში და ამავდროულად რჩება დამოუკიდებელი.

პოემის გმირები არიან: პოეტი მეჯნუნი (ქაიზი), რომელიც ეძებს საკუთარი ცხოვრების აზრდ და ბედნიერებას რომანტიკულ სიყვარულში, თუმცა ფეოდალური და რელიგიური ტრადიციები მის სურვილებს ასრულებაში უშლიან ხელს. მის გარემოცვის თვალში ქაიზი არის მეჯნუნი (ჭკუიდან შეშლილი). მშვენიერი ლეილას მიმართ მისი სიყვარული იწვევს იმ სოციალური წრის მიერ დაგმობას, რომელსაც ის ეკუთვნის. ეს ხდება ტრაგიკული კონფლიქტის მიზეზი. მიუხედავად იმსა, რომ პოემის ბოლოს მისტიკური მოტივები მძაფრდება, ფუზული ახერხებს გადმოსცეს ნამდვილ ადამიანურ სიყვარული.

შინაარსი
ფიზული ნაწარმოებს ღმერთის მიმართ ლოცვით იწყებს. ის ლეილას უწოდებს მშვენიერების ნამდვილ განსახიერებას, ხოლო მენჯუნს იგნორირების უდაბნოში მოხეტიალეს. რუბაიში (ოთხი ხაზისგან შემდგარი კვადრატული ფორმის ლექსი) ღმერთს ის სიყვარულის წყაროს უწოდებს. ასევე აღწერი სამყარო , რასაც ღმერთი ფარდას უწოდებს, რომელიც ფარავს 7 ვარდს და 10 ყვავილოვან ბაღს . შესავალში ფიზული ასევე ახსენებს: აბუ ნუვასის, ალიშერ ნავოის და ნიზამი განჯევს. ის ამბობს არაფერია ცხოვრების გაჭირვება, თუმცა ის მაინც აღიარებს, რომ ღვინოს და ხელმწიფეთა შუამდგომლობას შეუძლია ხელი შეუწყოს პოეტის არსებობას.

ხანგრძლივი შესავლის შემდეგ ყვება ლეილას და მენჯუნის სიყვარულის ისტორიას. ისტორიას ნეჯდის შეიხის ოჯახში ბიჭის სახელად ქაიზის დაბადებით იწყებს. სკოლაში ბიჭს მშვენიერი ლეილი შეუყვარდება. დროთა განმავლობაში მისი სიყვარული მძაფრდება, რომელიც მის გონებას ბინდავს. გოგონას დედას ეშინია, რომ ამ სიყვარულმა შეიძლება დიდი შეურაცხყოფა და დამცირება მოუტანოს მათ. ლეილა იძულებულია სკოლა მიატოვოს და განმარტოვდეს. სკოლის დასრულების შემდეგ მენჯუნი სატრფოს ნახვის იმედი უდაბნოსი მიდის.

მენჯუნის შეწუხებუი მამა პოულობ შვილს უდაბნოში და არწმუნებს, რომ სახლში დაბრუნდეს. ის ცდილობს შვილი გამოიხსნას სიყვარული ტყვეობიდან. რახან ვერაფერს გააწყობს მიდის ლეილას მამასთან ხელის სათხოვნელად, თუმცა ის უარყოფს შვილი გიჟს მიათხოვოს. მამა უიმედოდ ცდილობს შვილის განკურნებას. საბოლოოდ ის მიიღებს რჩევას შეასრულოს ჰაჯი და განკურნება შავი ქვისგან გამოითხოვოს, თუმცა ამანაც არ მოუტანა განკურნება. მაჯნუნი მთებში პოულობს რაღაც ნუგეშს. ნოვფალი მომთაბარე თურქების რაზმის მეთაური პოულობს მენჯუნს უდაბნოში და თავის რაზმში აყავს და პირდება რომ ლეილას დააბრუნებინებს. ისინი ნოვფალის მეთაურობით და თურქების რაზმით თავს ესხმის ლეილას ტომს. ნოვფალი იმარჯვებს, თუმცა მანჯუნი იტანჯება ლეილას ნათესავების დაღუპვით და გამარჯვება არ ახარებს. დამარცხების მიუხედავად ლეილას მამა არ თანხმდება ქორწინებაზე და ითხოვს უკვე შერჩეულ საქმროსთან იბნ სალამთან ქორწინებას. მაჯნუნი იწყებს უდაბნოში ასკეტურ ცხოვრებას და მის გარშემო არსებული სამყაროს სისუსტის შესწავლას. მისი ლოცვებით იბნ სალამი გარდაიცვლება და ლეილა ქვრივდება. ლეილა აქლემით მიდის მენჯუნის საპოვნელად, თუმცა მას აღარ სურს მასთან ურთიერთობის აღდგენა რადგან მან "სრულყოფილი მდგომარეობა"-ს (-) მიაღწია. ლეილა სასოწარკვეთილებისგან ავადდება და გარდაიცვლება. ლეილას გარდაცვალებას რომ სეიტყობს მეჯნუნი მიდის მის საფლავზე და ისიც კვდება. ფიზული ამბობს, რომ მისი მეგობარი ზეიდი წყვილს სიზმარში სამოთხეში ერთად ხედავს.

გალერეა