iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ტიგრან ხაჩატარიანი

ტიგრან ხაჩიტიანი (; დ. 11 დეკემბერი, 1970, ერევანი, სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, სსრკ) — სომეხი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. სომხეთის ფინანსთა მინისტრი 2021 წლის 3 აგვისტოდან.

განათლება
1987-1992 წლებში ხაჩატარიანი სწავლობდა ერევნის სახალხო ეკონომიკის ინსტიტუტში, შრომის ეკონომიკის ფაკულტეტზე. 1993-1996 წლებში სომხეთის რესპუბლიკის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ეკონომიკის დოქტორი, ეკონომიკის მენეჯმენტში. 1996 წელს გამოყენებით საბაზრო ეკონომიკას სწავლობდა ვენის ერთობლივ ინსტიტუტში, 1996-2001 წლებში გაიარა საერთაშორისო სავალუტო ფონდისა და მსოფლიო ბანკის ინსტიტუტების საკვალიფიკაციო კურსები საჯარო მენეჯმენტისა და ფინანსების სფეროში.

სამუშაო გამოცდილება
1995 წელს იყო სომხეთის ეკონომიკის სამინისტრო წამყვანი სპეციალისტი. 1995-1996 წლებში იკავებდა ფინანსთა სამინისტროს მთავარი ეკონომისტის პოსტს. 1996-1998 წლებში იკავებდა სომხეთის ფინანსთა სამინისტროს სახელმწიფო შემოსავლების სამმართველოს უფროსის თანამდებობას. 1998-1999 წლებში ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს საგადასახადო პოლიტიკის დეპარტამენტის უფროსი. 1999-2001 წლებში სომხეთის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს სახელმწიფო შემოსავლების პოლიტიკის დეპარტამენტის უფროსი. 2001-2006 ხაჩატარიანი წლებში იკავებდა სომხეთის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის მოადგილის თანამდებობას. 2006-2016 ფინანსური დირექტორი. 2008-2014 წლებში იყო სომხეთის განვითარების სააგენტოს საბჭოს წევრი. 2016 წელს პან-სომხური ბანკის საბჭოს წევრი. 2016-2018 ხაჩატარიანი იყო სომხეთის ეკონომიკური განვითარების და ინვესტიციების მინისტრის მოადგილე. 2018 წლის მარტიდან ამავე წლის მაისამამდე ეკონომიკური განვითარების და ინვესტიციების მინისტრის პირველი მოადგილე. 2018 წლის სექტემბრიდან ოქტომბრამდე - -ს დირექტორი. 2018-2019 წლებში სომხეთის ეკონომიკური განვითარების და ინვესტიციების მინისტრი. 2019-2020 წლებში სომხეთის ეკონომიკის მინისტრი. 2021 წლის მარტიდან ამავე წლის ივლისამდე „ “-ს საბჭოს წევრი. 2021 წლის 3 აგვისტოს ხაჩატარიანი დაინიშნა სომხეთის ფინანსთა მინისტრის თანამდებობაზე.

პირადი ცხოვრება
ტიგრან ხაჩატარიანს ჰყავს მეუღლე, ერთი ქალიშვილი და ორი ვაჟი. მშობლიური სომხური ენის გარდა ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.
მოსამართლე

მოსამართლე — სახელმწიფო მოსამსახურე, რომელსაც მინიჭებული აქვს უფლებამოსილება, მოისმინოს და გადაწყვიტოს საქმეები სასამართლოში.

მოსამართლე საქართველოში
საქართველოში სასამართლო ხელისუფლებას ახორციელებენ საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლო და საქართველოს საერთო სასამართლოები.

საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლე შეიძლება იყოს საქართველოს მოქალაქე 35 წლის ასაკიდან, რომელსაც აქვს უმაღლესი იურიდიული განათლება, სპეციალობით მუშაობის არანაკლებ ათი წლის გამოცდილება და გამორჩეული პროფესიული კვალიფიკაცია. საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლე არ შეიძლება იყოს პირი, რომელსაც ადრე ეკავა ეს თანამდებობა. საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლის თანამდებობაზე განწესების ვადაა ათი წელი.

საქართველოს საერთო სასამართლოს მოსამართლე შეიძლება იყოს საქართველოს მოქალაქე 30 წლის ასაკიდან, თუ მას აქვს უმაღლესი იურიდიული განათლება არანაკლებ მაგისტრის ან მასთან გათანაბრებული აკადემიური ხარისხით/უმაღლესი განათლების დიპლომით და სპეციალობით მუშაობის არანაკლებ ხუთი წლის გამოცდილება. საერთო სასამართლოს მოსამართლე თანამდებობაზე განწესდება უვადოდ, თუმცა 65 წლის ასაკის მიღწევამდე.

მოსამართლე თავის საქმიანობაში დამოუკიდებელია და ემორჩილება მხოლოდ კონსტიტუციასა და კანონს. რაიმე ზემოქმედება მოსამართლეზე ან ჩარევა მის საქმიანობაში გადაწყვეტილების მიღებაზე ზეგავლენის მიზნით აკრძალულია და ისჯება კანონით. არავის აქვს უფლება მოსთხოვოს მოსამართლეს ანგარიში კონკრეტულ საქმეზე. ბათილია ყველა აქტი, რომელიც ზღუდავს მოსამართლის დამოუკიდებლობას. მოსამართლე ხელშეუხებელია. დაუშვებელია მისი სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიცემა, დაკავება ან დაპატიმრება, საცხოვრებელი ან სამუშაო ადგილის, მანქანის ან პირადი გაჩხრეკა იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს, ხოლო საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლის შემთხვევაში — საკონსტიტუციო სასამართლოს თანხმობის გარეშე. გამონაკლისია დანაშაულზე წასწრების შემთხვევა, რაც დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს შესაბამისად იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს ან საკონსტიტუციო სასამართლოს. თუ შესაბამისად იუსტიციის უმაღლესი საბჭო ან საკონსტიტუციო სასამართლო არ მისცემს თანხმობას, თავისუფლებაშეზღუდული მოსამართლე დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდეს.
აისუნ ალიევა

აისუნ ალიევა (; დ. 19 ივლისი, 1997) — აზერბაიჯნაელი ფეხბურთელი. არის რუსული საფეხბურთო კლუბის, ყაზანის „რუბინის“ ფეხბურთელი. 2019 წელს თამაშობდა თურქეთის ქალთა პირველი ლიგის „ფათიჰ ვატან სპორის“ ფეხბურთელი. თამაშობდა 14 ნომრიანი მაისურით. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე. ალიევა იყო აზერბაიჯანის ქალთა 17, 19 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებების წევრი. 2017 წლიდან არის აზერბაიჯანის ქალთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი.

საფეხბურთო კარიერა
კლუბი
ალიევამ დაიწყო საფეხბურთო კარიერა ბაქოს კლუბ „ნეფჩის“ 19 წლამდელთა გუნდში. ამის შემდეგ 2016 წლის ნოემბერში შეუერთდა თურქეთის ქალთა პირველი საფეხბურთ ოლიგის კლუბ „1207 ანთალიასპორი“.

იჯეომა ქუინტ დენიელსი, კირეჩბუნრუ სპორის ნიგერიელი ფეხბურთელი, დაშავდა 2016 წლის 14 დეკემბერს „1207 ანთალიასპორთან“ საშინაო მატჩში. მან ვერ მოახერხა მოედნის დამოუკიდებლად დატოვება, ალიევა დაეხმარა მას და მოახერხა მისი მოედნიდან გაყვანა, მიუხედავად იმისა რომ ალიევა დენიელსზე გამხდარია. ამის გამო ალიევამ მიიღო „ფეირ პლეის“ ჯილდო სპორტული საქციელისთვის.

2016-17 წლების სეზონის მეორე ნახევარში სამსუნურმა საფეხბურთო კლუბმა „ილკადიმ ბელედიესი იაბანჯილარ ფაზარი სპორმა“ ალიევა იჯარით აიყვანა.

2019 წელს ალიევა დაბრუნდა თურქეთში, 1 ნოემბერს შეუერთდა სტამბოლურ კლუბ „ფატიჰ ვატან სპორს“.

საერთაშორისო
ალიევამ 2016 წლის 19 წლამდე ქალ ფეხბურთელთა ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე აზერბაიჯანის 19 წლამდე ქალთა ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში ჩაატარა 6 შეხვედრა.

აისუნ ალიევა აგრეთვე იყო აზერბაიჯანის 21 წლამდე ქალ ფეხბურთელთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. 2017 წელს მიწვეული იქნა აზერბაიჯანის ქალ ფეხბურთელთა ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. ალიევამ 2021 ევროპის ქალ ფეხბურთელთა ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე აზერბაიჯანის ნაკრების რიგებში ჩაატარა 4 შეხვედრა. 2021 წლის 23 თებერვალს ალიევამ გაიატანა პირველი გოლი აზერბაიჯანის ეროვნული ნაკრების რიგებში. მან გოლი 2021 წლის 23 თებერვალს, ბაქოში, მოლდოვის ქალთა ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთან გამართულ შეხვედრაში გაიტანა. აისუნ ალიევამ შეხვედრაში ანგარიში გახსნა და საბოლოო შედეგიც დააფიქსირა. მატჩი აზერბაიჯანის ქალთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების გამარჯვებით, ანგარიშით 1-0 დასრულდა.
ნუნე სარქისიანი

ნუნე სარქისიანი (; დ. 26 მარტი, 1954, ერევანი, სომხეთი, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი მწერალი, ხელოვნებათმცოდნე და სომხეთის პირველი ლედი 2018 წლის 9 აპრილიდან, როგორც პრეზიდენტ არმენ სარქისიანის მეუღლე.

ბიოგრაფია
ნუნე სარქისიანი დაიბადა 1954 წლის 26 მარტს ერევანში, სომხეთის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში. მამამისი ჟურნალისტი იყო, ხოლო დედა ― მასწავლებელი.

საჯარო სკოლის დასრულების შემდეგ ნუნემ სწავლა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში გააგრძელა რომანულ დეპარტამენტში, გერმანული ენების განხრით. შემდეგ ცოტა ხანს იგი ერევნის უძველეს ხელნაწერთა კვლევით ინსტიტუტში მუშაობდა.

1978 წელს ნუნე ფიზიკის პროფესორ არმენ სარქისიანზე დაქორწინდა, რომელთანაც ორი ვაჟი შეეძინა. 1991 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლასთან ერთად ნუნემ ოჯახთან ერთად დატოვა სომხეთი, რის შემდეგაც ის დიდ ბრიტანეთში, კერძოდ კი ლონდონში დასახლდა და ლონდონის უნივერსიტეტის გოლდსმიტის კოლეჯში მაგისტრის ხარისხიც აიღო ხელოვნებათმცოდნეობაში. ხარისხის აღების შემდეგ მან ლონდონშივე, უესტმინსტერის კოლეჯში გააგრძელა სწავლა ფერწერის მიმართულებით.

პროფესიონალური აქტივობები
მეშროპ მაშოტოცის სახელობის უძველეს ხელნაწერთა კვლევის ინსტიტუტში მუშაობისას ნუნემ არაერთი ესე და მიმოხილვა დაწერა ხელოვნების, კულტურისა და მუსიკის შესახებ, რომლებიც გამოქვეყნდა სომხეთში, ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და არაერთ ევროპულ სახელმწიფოში. ასევე უწევდა ორგანიზებას უამრავ კონცერტსა და გამოფენას. იგი არის ავტორი ორ ათეულზე მეტი საბავშვო წიგნისა. გარდა სომხური, ინგლისური და რუსული თარგმანებისა, ნუნეს ნამუშევრები თარგმნილია დასავლეთსომხურ, აღმოსავლეთსომხურ, ასევე ყარაბაღულ, გავარულ და გიუმრულ დიალექტებზე. მისი ზღაპარი, სახელად „მელოტი ზღარბი“ დაიდგა სომხეთის ეროვნულ თოჯინების თეატრში, ხოლო „წუკ-მზუკი“ კარაპეტის თეატრის სცენაზე დაიდგა. ნუნე სარქისიანი ასევე არის იუნისეფის ბავშვთა საგანგებო უფლებადამცველი.

ჯილდო
2018 წლის 25 ივლისს ნუნე სარქისიანს იტალიის რესპუბლიკისაგან გადაეცა მერიტის საპატიო ორდენი.
ვაჰე ტილბიანი

ვაჰე ტილბიანი (; დ. 17 თებერვალი; 1980) — სომხური წარმოშობის ეთიოპიელი მომღერალი. სოლო არტისტი, ის გახდა ეთიოპიის ჯგუფის -ის წამყვანი მომღერალი. მან გამოუშვა თავისი სადებიუტო სოლო ალბომი 2012 წელს. იყო პან-სომხური მუსიკალური ჯგუფის -ის წევრი, რომელიც წარმოადგენდა სომხეთს ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე, 2015 წელს, სიმღერით „ “.

ბიოგრაფია
ვაჰე ტილბიანი, სომხური წარმოშობის ეთიოპელი მომღერალი, დაიბადა 1980 წლის 17 თებერვალს, ეთიოპიაში. ეთიოპელ-სომეხი არტისტი ვაჰე ცნობილია თავისი მუსიკალური სტილით, რომელიც მოიცავს როკს, ტექნოს, რეგის. სიმღერებს ასრულებს, როგორც ამჰარულ, ასევე ლათინურ ენაზეც.

ვაჰე დაიბადა და გაიზარდა ეთიოპიაში. მისი ორივე მშობელი (გარო ტილბიანი და ანი ასლანიანი) წარმოშობით სომეხია. მისი მამა ბაბუა გადაურჩა სომეხთა გენოციდს 1923 წელს და სირიის გზით საბოლოოდ დასახლდა ეთიოპიაში. მისი დედის ოჯახმა დატოვა დასავლეთ სომხეთის უძველესი მიწები 1890 -იანი წლების ბოლოს ან 1900-იანი წლების დასაწყისში. ვაჰე აფასებს საკუთარ სომხურ ფესვებს და მიიჩნევს, რომ ეს სომხეთის სასტიკი ისტორია იყო.

ვაჰემ დაამთავრა ბრიტანეთის კოლუმბიის უნივერსიტეტი ვანკუვერში, კანადაში, შეისწავლა ბიოლოგია და ბაკალავრის ხარისხი მიიღო ზოგად მეცნიერებაში. ვაჰე ყოველთვის იყო აქტიური ცეკვაში, მოგვიანებით გახდა პროფესიონალი საერთაშორისო ლათინური ამერიკის სამეჯლისო მოცეკვავე. ის იყო სალსენოჩუს საცეკვაო ჯგუფის თანადამფუძნებელი და ქორეოგრაფი. ამ დროს ვაჰე მღეროდა ადის აბაბას გუნდში წამყვან ტენორად, სახელწოდებით, გუნდის სახელწოდება იყო .

მას შემდეგ, რაც 3 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში მუშაობდა ბიზნეს სექტორში, როგორც კოლეჯის ახალგაზრდა კურსდამთავრებული, დატოვა სამსახური 2008 წელს და დაიწყო მუშაობა მუსიკალურ სფეროში, ამჯერად სრულ განაკვეთზე. მისი მეგობრების, ბიტიკ ემლაელუს და ლეჯ ლეოს მხარდაჭერით, შეუერთა ჯგუფს, -ს. მალე, კენი ალენმა, ეთიოპიაში მცხოვრებმა შემსრულებელმა და პროდიუსერმა, მოისმინა ვაჰეს ნამღერი ერთ-ერთ ადგილობრივ ბარში და სთხოვა ემღერა თავის ალობმში, 251 ბენდთან ერთად. ვაჰე დათანხმდა ამ შემოთავაზებას და შემდეგ გახდა მისი მუდმივი დამხმარე ვოკალისტი და მრავალი წლის განმავლობაში ერთად მუშაობდნენ ქალაქში და ადგილობრივ მუსიკალურ ფესტივალებზე. ამის შემდეგ, ვაჰე გაწევრიანდა ჯგუფში, სახელად , სადაც მუშაობდა ეთიოპიური სიმღერების ორიგინალურ რემიქსებზე.

ვაჰემ დაწერა თავისი პირველი სიმღერის ტექსტი სახელწოდებით ცხოვრება ან რაღაც მსგავსი, მელოდია მაიკლ ჰაილუს ეკუთვნის, სიმღერა 2010 წელს ჩაიწერა. ამან ვაჰეს მისცა მეტი ენთუზიაზმი და გამბედაობა, რომ დაეწერა ტექსტები და შექმნა სიმღერები. ვაჰეს სინგლი ' , 2012 წელს ნომინირებული იყო სომხური პულსის მუსიკალურ ჯილდოზე, სომეხის მიერ შექმნილი საუკეთესო ინგლისური სიმღერისთვის. სიმღერამ მე-3 ადგილი მოიპოვა ონლაინ კენჭისყრის მიხედვით.

2012 წლის ნოემბერში ვაჰემ დაასრულა ალბომი სახელწოდებით . .

2013 წლის მაისში ვაჰემ გამოუშვა მუსიკალური ვიდეო სიმღერისთვის „ “, რაც ნიშნავს ნოსტალგიას ან მოგონებებს, კლიპის რეჟისორი და პროდიუსერები არიან არამაზტ კალაიჯიანი და მულუგეტა ამარუ.

2015 წლის თებერვალში ვაჰე გამოცხადდა სომხური მუსიკალური ჯგუფის -ის წევრად. ჯგუფის სხვა წევრებთან ერთად მან წარმოადგინა სომხეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე, 2015 წელს.
ელის მანოლოვა

ელის მანოლოვა (დ. 17 იანვარი, 1996) — აზერბაიჯანელი-ბულგარელი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე. 2019 წელს, ნურ-სულთანში, ყაზახეთში გამართულ ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი (65 კგ წონით კატეგორიაში). არის ევროპის ჩემპიონატის ერთგზის გამარჯვებული და ორგზის ვერცხლის მედლის პრიზიორი. წარადგინა აზერბაიჯანი იაპონიაში, ტოკიოში გამართულ 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე.

კარიერა
2015 წელს აზერბაიჯანში გადასვლამდე წარმოადგენდა ბულგარეთს რამდენიმე კადეტთა ტურნირზე. როგორც ერთ-ერთი უმაღლესი დონის შეჯიბრი, რომელშიც მან მონაწილეობა მიიღო იყო ქალთა თავისუფალ სტილში 69 კგ წონით კატეგორიაში 2015 წლის ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზი, რომელიც ლას-ვეგასში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაიმართა. მანოლოვა პირველივე შეხვედრაში დამარცხდა ყაზახ ელმირა სიზდიკოვასთან. მან ვერ მოახერხა ოლიმპიურ თამაშებზე გასვლა. ბრინჯაოს მედლისთვის შეხვედრაში დამარცხდა უკრაინელ ალინა ბერეჟნასთან. მისმა მეტოქე მიჩალიკამა მოახერხა ოლიმპიურ თამაშებზე გასვლა და მოგვიანებით 63 კგ წონით კატეგორიაში 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი.

2017 წელს მან მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი 69 კილოგრამ წონით კატეგორიაში, ივან იარიგინის ოქროს გრან პრიზე, რომელიც გაიმართა კრასნოიარსკში, რუსეთში. რამდენიმე თვის შემდეგ, 2017 წლის მაისში, დამარცხდა ბრინჯაოს მედლისთვის მატჩში თავისუფალ სტილში 69 კილოგრამ წონით კატეგორიაში, 2017 წლის ჭიდაობის ევროპის ჩემპიონატზე, რომელიც გაიმართა სერბეთში, ნოვი სადში. იმავე თვეში, 2017 წლის ისლამური სოლიდარობის თამაშებზე, რომელიც გაიმართა ბაქოში, აზერბაიჯანში, მან მოიპოვა ოქროს მედალი 69 კგ წონით კატეგორიაში. ფინალში მან დაამარცხა ყაზახეთის ჟამილა ბაქბერგენოვა. მან ასევე იასპარეზა 2017 წლის ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე, რომელიც ჩატარდა პარიზში, საფრანგეთში.

2018 წელს, დაღესტანში, რუსეთში, კასპიისკში გამართულ ჭიდაობის ევროპის ჩემპიონატზე 65 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი მოიპოვა. 2019 წელს მანოლოვამ მოახერხა ევროპის ჩემპიონატზე ოქროს მედლის მოპოვბება შემდეგ წელს 2020 წელს, 65 კგ წონით კატეგორიაში რომში, იტალიაში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე მოიპოვა ვერცხლის მედალი. ამავე წელს მოიგო ბრინჯაოს მედალი 65 კგ წონით კატეგორიაში, 2020 წლის ინდივიდუალურ ჭიდაობის თასზე, რომელიც ბელგრადში, სერბეთში გაიმართა.

2021 წლის მარტში მონაწილეობა მიიღო ევროპის საკვალიფიკაციო ტურნირზე ბუდაპეშტში, უნგრეთში, იმ იმედით, რომ მიიღებდა იაპონიაში, ტოკიოში გასამართი 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშების ლიცენზიას. მანოლოვოამ ტურნირზე პირველი ორი შეხვედრის მოგების შემდეგ, ნახევარ-ფინალში ხანუმ ვალიევასთან წააგო. 2021 წლის მაისში მოახერხა გასულიყო ოლიმპიადის მსოფლიო საკვალიფიკაციო ტურნირზე, საიდანაც ჰქონდა შანსი წარედგინა აზერბაიჯანი 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე.

2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე იასპარეზა 68 კგ წონით კატეგორიაში. პირველ მატჩში დამარცხდა მომავალ ვერცხლის მედალოსან ნიგერიელ ბელსინგ ობორუდუდუსთან. ამის შემდეგ რეპეშაჟში დამარცხდა მომავალ ბრინჯაოს მედლის პრიზიორ ყირგიზ მერიმ ჟუმანაზაროვასთან.
ანტონ პოლიაკოვი

ანტონ ედუარდის ძე პოლიაკოვი (დ. 11 ნოემბერი, 1987 – გ. 8 ოქტომბერი, 2021) — უკრაინელი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი. დაიბადა ჩერნიგოვში. პოლიაკოვი იყო უკრაინის უმაღლესი რადის დეპუტატი 2019 წლიდან გარდაცვალებამდე. პოლიტიკური პარტია „ხალხის მსახურის“ წევრი.

2021 წლის 8 ოქტომბერს 33 წლის ასაკში გარდაიცვალა გულის გაჩერების შედეგად. დაიღუპა მაშინ როდესაც კიევში, ტაქსიში იჯდა.
მაქსიმ მედვედევი

მაქსიმ მედვედევი (დ. 29 სექტემბერი, 1989) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. აღდამის „ყარაბაღისა“ და აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი და კაპიტანი. თამაშობს მარჯვენა მცველის პოზიციაზე.

მედვედევმა მთელი საფეხბურთო კარიერა ერთ საფეხბურთო კლუბში, აღდამის „ყარაბაღში“ გაატარა. მედვედევი გუნდს 2006 წელს შეუერთდა ამის შემდეგ არის გუნდის ისტორიაში ყველაზე მეტი მატჩის მონაწილე ფეხბურთელი. არის აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის 7-გზის ჩემპიონი და აზერბაიჯანის საფეხბურთო თასის 4-გზის გამარჯვებული. მედვედევის დებიუტი ნაკრების რიგებში 2009 წელს შედგა. ამ დროს მედვედევი 19 წლის იყო. არის ნაკრებში ჩატარებული მატჩების რაოდენობით მე-7 ფეხბურთელი. მისი ძირითადი პოზიციაა მარჯვენა მცველი ,მაგრამ აგრეთვე შეუძლია ითამაშოს როგორც ცენტრალურ, ისე მარცხენა მცველად.

საკლუბო კარიერა
ყარაბაღი
დაიბადა ბაქოში, აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში (ამჟამად აზერბაიჯანი). მედვედევი იყო „ყარაბაღის“ ახალგაზრდული აკადემიის პროდუქტი და ითველობდა ქვეყანაში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი საფეხბურთო ტალანტის მქონე ფეხბურთელად.

საერთაშორისო კარიერა
მედვედევის დებიუტი აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში 2008 წელს შედგა. მანამდე მედვედევს ჰქონდა აზერბაიჯანის 17 წლამდე ფეხბურთელთა და 19 წლამდე ფეხბურთელთ ნაკრებებში თამაშის გამოცდილება.

2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის დროს მედვედევი გახდა ნაკრების ძირითადი შემადგენლობის წევრი. ამის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი იყო მისი მონაწილეობა „ყარაბაღის“ მიერ წარმატებულ გამოსვლაში 2009 წლის უეფა-ს ევროპა ლიგაზე. 2016 წლის 3 ივნისს მან კანადის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ შეხვედრაში პირველად ითამაშა ეროვნული ნაკრების კაპიტნის რანგში. პირველი გოლი ნაკრების რიგებში გაიტანა 2016 წლის 8 ოქტომბერს გაიტანა პირველი გოლი ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მაისურით. 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის ფარგლებში გამართულ შეხვედრაში გაიტანა ნორვეგიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ. შეხვედრა აზერბაიჯანის გამარჯვებით, 1-0 დასრულდა. 2018 წელს, მას შემდეგ რაც კარიერა დაამთავრა რაშად სადიკოვმა, მაქსიმ მედვედი არჩეული იქნა აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ახალ კაპიტნად. ნაკრების მასიურით გოლი აგრეთვე გატანილი აქვს 2018 წლის 29 მაისს ყირგიზეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთან გამართულ შეხვედრაში, აზერბაიჯანის მიერ ანგარიშით 3-0 მოგებულ შეხვედრაში მედვედევმა ანგარიში გახნა. რამდენიმე დღეში, 9 ივნისს ამხანაგურ შეხვედრაში გაუტანა ლატვიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ. აზერბაიჯანის მიერ ანგარიშით 3-1 მოგებულ შეხვედრაში მედვედმა ანგარიში გახსნა. 2020 წლის 8 სექტემბერს ერთა ლიგაზე გაუტანა კვიპროსის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებს. შეხვედრა აზერბაიჯანის ნაკრების გამარჯვებით, 1-0 დასრულდა.
მეორე ობჩის წმინდა გიორგის ეკლესია

მეორე ობჩის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ მეორე ობჩაში.

ეკლესია გუმბათიანია. გეგმით წაგრძელებულ სწორკუთხედს წარმოადგენს, რომელიც აღმოსავლეთით დასრულებულია სამმაგი ნახევარწრიულად შვერილი აფსიდით. დასავლეთით თაღედიან კარიბჭეზე მდგომი ღია ფანჩატურიანი სამრეკლო აქვს მიდგმული. ეკლესია დგას სამსართულიან ცოკოლზე. კედლები ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით, სქელ დუღაბზე. ფასადები მოპირკეთებულია ეკლარის მოყვითალო თლილი კვადრებით. ეკლესიის შიდა სივრცე დანაწევრებულია ოთხი სვეტით, რომლებზეც რვაწახნაგა გუმბათია აღმართული. გუმბათის ყელი ეფუძნება სვეტების კაპიტელებიდან გრძივად და განივად გადასულ ნახევარწრიულ თაღებს. აფსიდის სატრიუმფო თაღი აფსიდის წინ მდგარ ოთხკუთხა სვეტების კაპიტელებს ეყრდნობა. გვერდითი აფსიდების მცირე თაღები კი ამ სვეტებსა და კედლების პილასტრების იმპოსტებს. აფსიდის კონქები ამოყვანილია ქვის რადიუალური რიგებით. საკურთხევლის წინ ცენტრში ორსაფეხურიანი სოლეაა მოწყობილი. ეკლესიას თითო ფასადზე თითო თაღოვანი შესასვლელი აქვს, სულ სამი. შესასვლელებზე სარკმლებია გაჭრილი. დამატებით ორ-ორი მაღალი თაღოვანი სარკმელია სიმეტრიულად დატანილი შესასვლელების გვერდებზე. დასავლეთ მხარეს – ორი ცრუ სარკმელია. აფსიდის თითო შვერილში გაჭრილია თითო მაღალი თაღოვანი სარკმელი. სამსართულიანი სამრეკლოს პირველი სართულს თაღებით გახსნილი კარიბჭე წარმოადგენს, მეორე სართულზე დახურული სათავსოა მოწყობილი, ხოლო მესამე სართულზე თაღებით გახსნილი ფანჩატურია. დასავლეთ კედელშივეა მოწყობილი სამრეკლოზე ასასვლელი კიბის უჯრედი. რვაწახნაგა გუმბათში რვა სარკმელია გაჭრილი, გუმბათზე თუნუქის მცირე ზომის ჯვარია აღმართული. ეკლესიის საბურავი თუნუქისაა. ტაძრის მორთულობა სადაა. ეკლესიის ოთხივე კედელი მოპირკეთებულია ეკლარის თლილი ქვით. ტაძრის დასავლეთ ფასადზე კი ქვის ჩაკვეთილი წყობით გამოყვანილია სხვადასხვა გეომეტრიული ფორმის ორნამენტები და ჯვარი.
Infundibulicybe geotropa

— სოკოს სახეობა ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევროპას.

საჭმელი სოკოა. იხმარება მხოლოდ ნორჩობაში, აგრეთვე ძმარში ან ცხიმში დამარინადებული. იზრდება ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ნათელ ბალახიან ადგილებში, ტყის პირებსა და ბუჩქნარში. ხშირად გვხვდება ჯგუფებად ან რიგებად. ქმნის „ქაჯის წრეს“.

სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა მიკოლოგმა პიერ ბიულიარმა 1792 წელს როგორც . მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა ფინელმა მიკოლოგმა ჰარი ჰარმაჯამ 2003 წელს.

სამეცნიერო სინონიმები:

აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 4-12 (20) სმ, ხორციანი, თავდაპირველად ფართოზარისებრი, სიმწიფეში ფართოძაბრისებრი ან ოდნავ ჩაჭყლეტილი, ბორცვაკით ცენტრში, კიდეები თხელი, შეკეცილი. კანი გლუვი და მბრწყინავი, მოგვიანებით მშრალი და მქრქალი, მოწითურო ან მოყვითალო-მურა; შესაძლოა ჩალისფრამდე ან მოთეთრომდე გახუნდეს. ზოგჯერ ჟანგისფერი ლაქებით.

რბილობი — თეთრი (მოგვიანებით — ჩალისფერი), მშრალი, მყარი, გაჭრისას ფერს არ იცვლის, ნუშის მსგავსი სუნით.

ფეხის სიგრძე — 5-10 (15) სმ, სისქე — 2-3 სმ, მყარი, სიგრძივ-ბიჭკოვანი, ცილინდრული, ძირში ოდნავ გასქელებული, ნორჩობაში — ღია-ყვითელი, სიმწიფეში — ქუდის ფერია, ძირში მომუროა.

ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტების სისქე — 0,4-0,8 სმ, ხშირი, თხელი,ძლიერ დაღმავალი; თავიდან თეთრი, შემდგომში ჟანგმიწისფერ-კრემისფერი.

სპორების ფხვნილი — თეთრი. სპორები — , თითქმის ბურთისებრი, გლუვი, უფერული.

ეკოლოგია და გავრცელება
საპროტროფია. იზრდება კირიან ნიადაგზე ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ნათელ ბალახიან ადგილებში, ტყის პირებსა და ბუჩქნარში. ხშირად გვხვდება ჯგუფებად ან რიგებად, ქმნის „ქაჯის წრეს“.

გავრცელებული ინფორმაციით, ყველაზე დიდი ქაჯის წრე მდებარეობს ბელფორტში, საფრანგეთში, რომლის დიამეტრი ნახევარ მილს აღწევს, ხოლო მისი ასაკი 800 წლით თარიღდება.

ფართოდაა გავრცელებული ევროპაში, გავრცელების არეალი აგრეთვე მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკასა და იაპონიას.

სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე (მასიურად — აგვისტოს შუა პერიოდიდან სექტემბრის ბოლომდე).

გამოყენება
საჭმელი სოკოა. საკვებად იხმარება მხოლოდ ნორჩობაში. მოგვიანებით უხეში და უგემურია. გამოიყენება აგრეთვე ძმარში ან ცხიმში დამარინადებული. სოკო პოპულარულია ჩრდილოეთ იტალიაში.

ზოგიერთი სახელმძღვანელო გამოუცდელ მესოკოვეებს ურჩევს თავი შეიკავონ მისი შეგროვებისაგან, რადგანაც იგი მეტად წააგავს ბევრ შხამიან სახეობას.

მსგავსი სახეობები
შხამიანი:
 — მომაკვდინებლად შხამიანია, ზომით უფრო მცირეა, მოთეთრო, ქუდზე ფქვილისებრი ზედაპირით.

საკვები:
 — გაცილებით დიდი ზომისაა. ბორცვაკის გარეშე.

გალერეა
ველი ახუნდოვი

ვალი იუსიფ ოღლუ ახუნდოვი (; დ. 14 მაისი, 1916 – გ. 22 აგვისტო, 1986), ცნობილი როგორც ვალი ახუნდოვი — აზერბაიჯანელი საბჭოთა პოლიტიკოსი და მეცნიერი. აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის მე-10 პირველი მდივანი 1959-1969 წლებში.

ადრეული ცხოვრება
ახუნდოვი დაიბადა ბაქოში, რუსეთის იმპერიის ბაქოს გუბერნიაში 1916 წელს. 1941 წელს მან დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი და დაასრულა კვლევა 1964 წელს, მიიღო მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორის, პროფესორისა და აკადემიკოსის წოდება 1964 და 1966 წლებში. 1946 წლიდან 1949 წლამდე ახუნდოვი მუშაობდა სამედიცინო მუშაკთა პროფკავშირის კომიტეტის თავმჯდომარედ. 1949 წელს დაინიშნა აზერბაიჯანის სსრ საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილედ და დატოვა პოსტი აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის უფროსის მოადგილის თანამდებობაზე. 1953 წელს და 1954 წელს დაინიშნა აზერბაიჯანის სსრ საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მინისტრად. თანამდებობაზე მუშაობდა 1958 წლამდე. ახუნდოვი მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე იყო ერთი წლის განმავლობაში და საბოლოოდ დაინიშნა აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველ მდივნად, თანამდებობა ეკავა 1969 წლამდე, როდესაც იგი შეიცვალა ჰეიდარ ალიევის მიერ.

აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის პირველი მდივანი
ველი ახუნდოვმა პირველი მდივნის თანამდებობაზე შეცვალა იმამ მუსტაფაევი, რომელიც პირველი მდივანი იყო 1954 წლის თებერვლიდან 1959 წლამდე. მისი კარიერის განმავლობაში ახუნდოვს ეკონომიკურ კრიზისში და კორუფციაში ადანაშაულებდნენ..1960 -იანი წლების შუა ხანებში აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის რიგებში ეთნიკური აზერბაიჯანელების რიცხვი გაიზარდა 61%-ით, თუმცა, ბევრ ძირითად თანამდებობაზე კვლავ ეთნიკური რუსები და სომხები იყვნენ დანიშნულები.ახუნდოვს მიეწერება, რომ მან უარყო სომხური პრეტენზიები მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის მიმართ 1965 წელს, როდესაც ის იყო თანამდებობაზე.

პოლიტიკური კარიერის დასრულების შემდეგ, ახუნდოვი მუშაობდა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტად 1972 წლამდე. ის იყო ვირუსოლოგიის, მიკრობიოლოგიისა და ჰიგიენის ინსტიტუტის დირექტორი გარდაცვალებამდე, 1986 წლამდე.

ჯილდოები
ახუნდოვს მიღებული ჰქონდა ლენინის ორდენი, წითელი ვარსკვლავის ორდენი, სამამულო ომის ორდენი და სხვა ორდენები და საპატიო მედლები მთელი თავისი პოლიტიკური და სამეცნიერო კარიერის განმავლობაში..