iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სელვირია

სელვირია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 357 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანაიბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 287 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1,93 კმ²-ზე. ფართობი 3 258 კმ²-ია.
აგუა-კლარა

აგუა-კლარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 303 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-ლაგოასის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 424 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1,31 კმ²-ზე. ფართობი 14 424 კმ²-ია.
ბრაზილანდია

ბრაზილანდია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 343 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-ლაგოასის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 826 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2,04 კმ²-ზე. ფართობი 5 806 კმ²-ია.
რიბას-დუ-რიუ-პარდუ

რიბას-დუ-რიუ-პარდუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 369 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-ლაგოასის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 946 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1,21 კმ²-ზე. ფართობი 17 308 კმ²-ია.
სანტა-რიტა-დუ-პარდუ

სანტა-რიტა-დუ-პარდუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-ლაგოასის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 259 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1,18 კმ²-ზე. ფართობი 6 143 კმ²-ია.
ტრეს-ლაგოასი

ტრეს-ლაგოასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 319 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-ლაგოასის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 101 791 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9,97 კმ²-ზე. ფართობი 10 206 კმ²-ია.
ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა

ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა (, ; დ. 1670, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 6 თებერვალი, 1719, ჰერაკლიონი, კრეტა) — ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი ორი თვის განმავლობაში, 1710 წელს, სულთან აჰმედ -ის მმართველობის პერიოდში.

ბიოგრაფია
ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა 1670 წელს სტამბოლში დაიბადა. იგი იყო ალბანური წარმოშობის, ოსმალეთში ძალიან ცნობილი და გავრცელებული გვარის, ქოფრიულიუს წარმომადგენელი, ქოფრიულიუ ფაზილ მუსტაფა-ფაშას შვილი. ნუმან-ფაშა არის თავისი გვარის ბოლო, მეექვსე წარმომადგენელი ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირის პოსტზე.

1696 წლიდან ის ოსმალეთის არმიაში მსახურობდა. მან მონაწილეობა მიიღო ავსტრიის წინააღმდეგ ბრძოლაში და 1697 წელს მიიღო ვეზირის წოდება. 1700 წელ ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა დანიშნეს ერზურუმის ბეგლარბეგად. 1703 წელს მას დაავალეს კუნძულ ეუბეას დაცვა.

1705 წლის თებერვალში ის კრეტის გამგებლად დაინიშნა. 1706 წელს ეს პოსტი დაატოვებინეს, მაგრამ 1707 წელს ის უკვე მეორედ გახდა კუნძულის გამგებელი.

ის ორი წელი იყო კრეტაზე, ხოლო 1709 წელს კიდევ უფრო დააწინაურეს და ბელგრადის გამგებლად დანიშნეს. ამ პოსტზე ის 1710 წლის ზაფხულამდე დარჩა.

დიდი ვეზირი
1710 წლის 16 ივნისს იგი ჩორლულუ ალი-ფაშას ნაცვლად გახდა დიდი ვეზირი. მმართველობის დასაწყისში მას როგორც სამეფო კარზე, ისე ხალხში ძალიან კარგი რეპუტაცია ჰქონდა, რადგან ცნობილი იყო, თუ როგორი პატიოსანი ადამიანი და გამოცდილი სამხედრო ლიდერი იყო ნუმან-ფაშა.

ამ დროს ოსმალეთის იმპერიაში დახმარების სათხოვნელად ჩამოსული იყო 1709 წელს პოლტავის ბრძოლაში დამარცხებული შვედეთის მეფე კარლ . მან დაარწმუნა აჰმედ , რომ დაეწყო ომი პეტრე -ის წინააღმდეგ (იხ. რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1710-1713). ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა დაჰპირდა კარლს, რომ გაუგზავნიდა დიდ არმიას ბალტიის ზღვის გავლით პოლონეთში, მაგრამ ეს გეგმა ძალიან სარისკო და რთულად განსახორციელებელი იყო.

ქიფრიულიუ ნუმან-ფაშას სისასტიკით გამოირჩა სტამბოლში მცხოვრები ქრისტიანების მიმართ, რის შედეგადაც ოსმალეთის იმპრიის საზღვრებს გარეთ მისით ძალიან უკმაყოფილონი იყვნენ.

აჰმედ იძულებული გახდა მოეხსნა ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა დიდი ვეზირის პოსტიდან, მმართველობის დაწყებიდან ორი თვის შემდეგ. 17 აგვისტოს იმპერიის დიდ ვეზირად ბალთაჯი მეჰმედ-ფაშა დაინიშნა.

დიდი ვეზირის პოსტიდან გათავისუფლების შემდეგ
მიუხედავად იმისა, რომ ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა აღარ იყო დიდი ვეზირი, მაინც საკმაოდ მნიშვნელოვანი ადგილი ეჭირა იმპერიაში და მაღალ თანამდებობებზე რჩებოდა. ის ხშირად მეთაურობდა იმპერიის არმიას. მისი მეთაურობით ოსმალეთის არმიამ ბრწყინვალე გამარჯვებები მოიპოვა ავსტრიასა და ბოსნიასთან, ავსტრიელთა მიერ ბელგრადის დაპყრობის შემდეგ (1717 წ.).

ნუმან-ფაშა მისივე თხოვნით, სულთან აჰმედ -მ მესამედ დანიშნა კრეტის გამგებლად. მაგრამ ის უკვე ავადმყოფობდა და ჰერაკლიონში ჩასვლიდან ცოტა ხნის შემდეგ, 1719 წლის 6 თებერვალს გარდაიცვალა.

ოჯახი
1710 წელს, როცა ქოფრიულიუ ნუმან-ფაშა იმპერიის დიდი ვეზირი გახდა, იგი დაქორწინდა ოსმალეთის იმპერიის ყოფილი სულთნის, მუსტაფა -ის შვილ აიშე სულთანზე. ამის შედეგად ნუმან-ფაშა გახდა დამატი (სიძე) ოსმანების დინასტიისა.
ქარა მეჰმედ-ფაშა

ქარა მეჰმედ-ფაშა ან ოქიუზ მეჰმედ-ფაშა (; დ. 1557, სტამბოლი — გ. 23 დეკემბერი, 1619, იქვე) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე. დიდი ვეზირი ორჯერ; 1614–1616 და 1619 წლებში, სულთან აჰმედ -ისა და მუსტაფა -ის მმართველობის პერიოდში.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1557 წელს, სტამბოლში. მანამ, სანამ ვეზირი გახდებოდა, იყო სილაჰდარი. 1607 წელს დანიშნეს ეგვიპტის მმართველად. ამ თანამდებობაზე დარჩა 1611 წლამდე, ხოლო 1611 წელს გამოიძახეს დედაქალაქში და იგი გახდა ვეზირი. ამ დროს ოსმალეთის სულთანი იყო აჰმედ , ხოლო დიდი ვეზირი — ნასუჰ-ფაშა.

1614 წლის 17 ოქტომბერს სულთანმა ნასუჰ-ფაშა გადააყენა, ხოლო დიდი ვეზირის ბეჭედი სწორედ ქარა მეჰმედ-ფაშას ჩააბარა. ის ორი წელი იყო დიდი ვეზირი, ხოლო 1616 წლის ნოემბერს იგი გადააყენეს.

მეჰმედ-ფაშა აიდინის სანჯაყის მმართველი გახდა. მისი სამ წლიანი მმართველობის პერიოდში საკმაოდ მნიშვნელოვნად განვითარდა და ოსმალეთში მნიშვნელოვანი ქალაქი გახდა ქუშადასი (რომელიც დღეს ერთ-ერთი საკურორტო ქალაქია თურქეთში). იქ აშენდა პორტი.

1619 წელს ის კვლავ იხმეს დედაქალაქში და 18 იანვარს მეორედ გახდა იმპერიის დიდი ვეზირი. ამ დროს ტახტი ეკავა აჰმედ -ის ძმა მუსტაფა -ს.

სულთანი მუსტაფა სულიერად დაავადებული იყო. მალევე დაიწყო იანიჩარების აჯანყება, რომელთაც სურდათ ტახტზე აეყვანათ აჰმედის 14 წლის ვაჟი ოსმან . ქარა მეჰმედ-ფაშა მხარს სულთან მუსტაფას უჭერდა, რის გამოც 23 დეკემბერს იანიჩარებმა მოკლეს.

ოჯახი
1612 წელს ქარა მეჰმედ-ფაშა დაქორწინდა აჰმედ -ისა და ქიოსემ სულთანის სულთანის ქალიშვილ გევჰერჰან სულთანზე. ამის შედეგად ის ოსმანების დინასტიის დამატი (სიძე) გახდა.
კუზნეცის მრუდი

კუზნეცის მრუდი — ჰიპოთეზა ეკონომიკაში, რომლის მიხედვით ეკონომიკური განვითარების დაბალ საფეხურებზე მყოფ ქვეყნებში შემოსავლების უთანასწორობა ჯერ იზრდება, ხოლო შემდეგ ეკონომიკის ზრდასთან ერთად კლების ტენდენცია ახასიათებს. ჰიპოთეზა ეკონომისტმა საიმონ კუზნეცმა წამოაყენა 1954 წელს.

კუზნეცმა განიხილა ეკონომიკური განვითარების შედეგად გამოწვეული ცვლილებები შემოსავლების განაწილებისას, როგორც მისი შედეგი. გამოთქვა ჰიპოთეზა იმის შესახებ, რომ უთანასწორობას მწარმოებლურობაში მივყავართ შემოსავლების ზრდამდე ინდუსტრიულ სექტორში და ეკონომიკაში მისი როლის ზრდამდე, რომელიც ასევე უთანასწორობას უწყობს ხელს. სამუშაო ძალის ბუნებრივი გადანაწილება შრომის მწარმოებლურობის დაბალი დონიდან (მაგალითად: სოფლის მეურნეობა) შედარებით მაღალ დონეზე (მაგალითად: მრეწველობა) შემოსავლების უთანასწორობის კლების გამოვლინებასა და განმტკიცებას უწყობს ხელს..
კეთრინი (უელსის პრინცესა)

პრინცესა კეთრინი (; დ. 9 იანვარი, 1982, რიდინგი) — უელსის პრინცესა, პრინცი უილიამის მეუღლე. მაიკლ და კეროლ მიდლტონების ქალიშვილი.

კეთრინ (კეით) მიდლტონი დაიბადა 1982 წლის 9 იანვარს, რიდინგში. მან დაამთავრა წმინდა ენდრიუს უნივერსიტეტი და სწორედ აქ შეხვდა 2001 წელს უილიამს, რომელიც ამავე უნივერსიტეტში სწავლობდა. 2010 წლის 16 ნოემბერს ის და უილიამი დაინიშნნენ, ხოლო 2011 წლის 29 აპრილს დაქორწინდნენ.

უილიამსა და კეთრინს სამი შვილი ჰყავთ: პრინცი ჯორჯი (; დ. 22 ივლისი, 2013), პრინცესა შარლოტი (; დ. 2 მაისი, 2015) და პრინცი ლუი (; დ. 23 აპრილი, 2018).
შოშონები

შოშონები — ჩრდილოეთ ამერიკის ინდიელ ტომთა ჯგუფი. 2000 წლის მონაცემებით, მათი რაოდენობა 12 300 ადამიანს შეადგენდა. ლაპარაკობენ იუტო-აცტეკური ენების ოჯახში შემავალ შუშონურ ენებზე. იყოფიან 3 ტომობრივ ჯგუფად: შოშონები-პუებლო (ჰოპი), პლატოს შოშონები და სამხრეთ კალიფორნიის შოშონები; ისინი განვითარების სხვადასხვა სტადიაზე იყვნენ, თუ ერთი ჯგუფი მისდევდა ნადირობას, თევზჭერას, შემგროვებლობას, მეორე მიწათმოქმედებას ეწეოდა. საუკუნის შუა წლებში შოშონების მეურნეობის ძირითად დარგად იქცა ბიზონებზე ცხენით ნადირობა. საუკუნის შუა წლებში შოშონები გადაასახლეს რეზერვაციებში (ნევადის, იუტის, აიდაჰოს, ორეგონის შტატები). ცხოვრობენ ქალაქებშიც.
შპილმანი

შპილმანი ( — „მოთამაშე ადამიანი“) — შუასაუკუნეების მოხეტიალე მსახიობი, მომღერალი და მუსიკოსი გერმანიასა და ავსტრიაში. შპილმანები ქმნიდნენ და ასრულებდნენ ეპიკურ სიმღერებს, გამოდიოდნენ ფეოდალთა კარზე, ბაზრობებზე ქალაქებსა თუ სოფლებში; ამან განაპირობა მათი რეპერტუარის თემატური მრავალფეროვნება. ამუშავებდნენ ძველ თქმულებებს, იყენებდნენ აღმოსავლური და ბიზანტიურ ზღაპრის მოტივებს. შპილმანების ხელოვნებამ მწვერვალს მიაღწია საუკუნის მეორე ნახევარში. საუკუნიდან შპილმანები ძირითადად ქალაქებში დამკვიდრდნენ და გაერთიანდნენ მომღერალთა ამქრებად.
ჩეხი ძმები

ჩეხი ძმები, ბოჰემიელი ძმები (მორავიაში — მორავიელი ძმები; , ) — ჩეხური რელიგიური სექტა, შეიქმნა საუკუნის შუა წლებში ტაბორიტების დამარცხების შემდეგ. ჩამოყალიბდა რომის პაპისგან დამოუკიდებელ საეკლესიო ორგანიზაციად. ჩეხი ძმების პირველი თემები გაჩნდა 1457 წელს კუნვალდში. ქადაგებდნენ სიღარიბეს, მორჩილებას, სიბოროტის შემწყნარებლობას, უარყოფდნენ საერო ცხოვრებას. თავდაპირველად ჩეხი ძმების თემებში გლეხები და ხელოსნები ერთიანდებოდნენ, შემდეგ შეძლებული მოქალაქეები, რაინდები და პაპებიც შედიოდნენ. საუკუნის ბოლოდან ქადაგებდნენ განათლების გავრცელებას: აარსებდნენ სკოლებს, სტამბებს. ჩეხიის 1618-20 წლების აჯანყების ჩახშობის შემდეგ ჩეხი ძმები გაანადგურეს და ვინც გადარჩა, მორავიაში გადაასახლეს.
სამხრეთ კორეის დროშა

სამხრეთ კორეის დროშა — სამხრეთ კორეის ეროვნული დროშა რომელიც შედგება სამი ნაწილისგან: თეთრ ფონზე წრეში წითელი და ლურჯი ოთხი მხრიდან შავი ტრიგრამებით. თეთრი ფონი არის სამხრეთ კორეის ტრადიციული ფერი რომელიც მათ ტრადიციულ სამოსსაც ამკობს. თეთრი სამხრეთ კორეაში არის სიწმინდისა და მშვიდობის ფერი. წრეში ლურჯი ფერი წარმოადგენს უარყოფით კოსმიურ ძალებს ხოლო წითელი დადებითს. აზრი კი არის ის რომ ეს ორი ძალა უპირისპერდება ერთმანეთს. ოთხი ტრიგრამი ერთად წარმოადგენს პრინციპულ და ჰარმონიულ მოძრაობას. თვითონ ეს ტრიგრამები კორეული ტრადიციული ელემენტებია.

ისტორია
1876 წლამდე არ არსებობდა სახელმწიფო დროშა. ჟოზეონების დინასტიას ჰქონდა დიპლომატიური ურთიერთობა იაპონიასთან მათ კი ჰქონდათ დროშა. ამან გამოიწვია წინადადებები დროშის შექმნაზე. მაგრამ მთავრიბისთვის ეს უმნიშვნელო გამოდგა. 1880 წლისთვის საგარეო ურთიერთობისთვის აუცილებელი გამოდგა დროშის შექმნა. იყო წინადადება რომ წინა დინასტიის დროშა გადაეტანათ. საბოლოოდ მთავრობამ გაგზავნა დელეგატები ქინგების დინასტიის წარმომადგენლებთან. არ თანხმდებოდნენ ამაზე მაგრამ საბოლოოდ 1883 წლის 27 იანვარს ჟოზეონების დინასტიამ სახელმწიფო დროშად სწორედ წარადგინა.ამ დროის განმავლობაში 4-ჯერ შეიცვალა თუმცა მხოლოდ ტრიგრამებში იქნა შეტანილი ცვლილება.
ენდრიუ მაუნტბატენ-უინძორი

ენდრიუ ალბერტ კრისტიან ედვარდ მაუნტბატენ-უინძორი (; დ. 19 თებერვალი, 1960, ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო), წინათ ცნობილი, როგორც პრინცი ენდრიუ — იორკის ყოფილი ჰერცოგი, ელისაბედ -ისა და ჰერცოგ ფილიპეს მე-2 ვაჟი და მე-3 შვილი. გაერთიანებული სამეფოს ტახტის ყოფილი მე-7 მემკვიდრე.

პრინცი ენდრიუ 1960 წლის 19 თებერვალს, ლონდონში, ბაკინგემის სასახლეში დაიბადა. 1986 წელს ის დაქორწინდა სარა ფერგიოსუნზე და 1986 წლის 23 ივლისიდან იგი ატარებს იორკის ჰერცოგის ტიტულს. სარასა და ენდრიუს ქორწინებიდან ორი ქალიშვილი ეყოლათ, მაგრამ 1996 წელს განქორწინდნენ.

დიდი ხნის განმავლობაში ენდრიუ პილოტად მუშაობდა (როგორც მისი ძმიშვილი უილიამი). 2015 წლის თებერვლიდან პრინცი ენდრიუ აგრეთვე არის სამეფო ფლოტის ვიცე-ადმირალი.

2025 წლის ოქტომბერში, ენდრიუს ეპშტეინთან კავშირის ირგვლივ მიმდინარე სკანდალის ფონზე, ბუკინგემის სასახლემ განაცხადა, რომ ჩარლზ -მ დაიწყო მისი ტიტულებისა და ჯილდოების ჩამორთმევის „ფორმალური პროცესი“.
Ҕ

, ( გამოთქმა — „ღ“) — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.

ისტორია
1844 წელს პირველად შეიქმნა ოსური ენისათვის ა. შეგრენის მიერ, რომელიც წარმოადგენდა კირილური -სა და გოთური ასოების ლიგატურას.

გამოიყენებოდა აფხაზურ ენაში, მოგვიანებით შეიცვალა ასო -თი.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
Ӑ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ბრევისის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „“-სა და „ბრევისი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӓ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის დიაერეზის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „“-სა და „დიაერეზი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӛ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӭ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის დიაერეზის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „“-სა და „დიაერეზი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӯ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „მაკრონი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӱ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის დიაერეზის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „დიაერეზი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӳ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ორმაგი აკუტის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „ორმაგი აკუტი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӵ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის დიაერეზის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „დიაერეზი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
Ӹ

, — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის მაკრონის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.

დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:

კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „“-სა და „მაკრონი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
ხუცაუ-ძუარი

ხუცაუ-ძუარი („ღვთაების სამლოცველო“) — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ისტორიულ დვალეთში. მდებარეობს სოფლების ალლაგ-ქომისა და რეგახის სიახლოვეს, ფერდობზე.

ძეგლის აღწერა
ძეგლი დარბაზული ტიპისაა, შემორჩენილია ნანგრევების სახით. გარს ევლება ფიქლით ნაგები ოთხკუთხა ზღუდე. იქვე შეინიშნება სამარხთა კვალი. ეკლესია დამხრობილია ჩრდილო-აღმოსავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ ხაზზე. ძირითადად ნაგებია ფიქლით, თიხის ხსნარით, ალაგ-ალაგ გამოყენებულია დამუშავებული ტუფის ქვაც. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილში აქვს. ჩრდილოეთის, აღმოსავლეთისა და სამხრეთის კედლებში დატანებულია დამრეცრაფიანი სარკმლები. ნახევარწრიული აფსიდა დარბაზისაგან საფეხურითაა შემაღლებული. ოთხკუთხა ნიშები მოწყობილია აფსიდის სარკმლის ორსავე მხარეს (ჩრდილოეთ ნაწილში ორი, ხოლო სამხრეთ ნაწილში — ერთი ნიში). პატარა ნიშები დატანებულია დარბაზის სამხრეთ კედელსა და გარედან დასავლეთის კედელში.

ხუცაუ-ძუარის ზუსტად დათარიღება ხელოვნებათმცოდნეობითი თვალსაზრისით ჭირს. იგი, სავარაუდოდ, დვალეთის ტერიტორიაზე საქართველოს საერო და სასულიერო მესვეურთა მიერ აგებული ეკლესიების — ზრუგის ხოზიტა მად-მაირამის, სოფელ თლის, სოფელ ნარის შემდეგ აშენებული პატარა სამლოცველოა. სოფლებში გავრცელებული მცირე ეკლესიებიდან გამომდინარე თუ ვიმსჯელებთ, ძეგლი შესაძლებელია, შუაფეოდალური ხანით (- საუკუნეები) დათარიღდეს.
ძილეს-ძუარი

ძილეს-ძუარი („ძლევის ჯვარი“) — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, ისტორიულ დვალეთში, მდებარეობს კოშკოვანი სოფლის „ქალაქის“ აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე.

ძეგლის აღწერა
ეკლესია დანგრეულია, ნაშენი ყოფილა ფიქლით, რიყის ქვითა და ტუფით. შემორჩენილია მისი აღმოსავლეთი კედლის ნაწილი, რომელშიც ერთმანეთის გვერდით მოწყობილია ორი ოთხკუთხა ნიში. ამ ნიშში იყო ტუფისაგან გამოქანდაკებული ცხოველის (ცხვარი?) თავის ორი გამოსახულება. აღსანიშნავია, რომ კედლის ძირში შეიმჩნევა უფრო ადრინდელი ნაგებობის, კირის ხსნარით შედუღაბებული წყობა, აფსიდისებრი მომრგვალებით. შესაძლებელია, რომ ტუფის ქვები, რომლებიც იქვე ყრია, იმ თავდაპირველი ნაგებობისაა (ნაეკლესიარი?), ცხოველის თავის ქანდაკოვანი გამოსახულებები კი მისი სახურავის დამაგვირგვინებელი იყოს (შდრ. სოფელ გავეთის ეკლესია, სოფელ ღულის ეკლესია და სხვა). ასეთ ვარაუდს ადგილობრივთა გადმოცემაც ადასტურებს — მამაპაპათაგან გაუგიათ, რომ ეს სალოცავი ასიოდე წლის წინ აუგიათ და რომ მისი მშენებლობისას, ნანგრევებში, ოქროს დიდი ჯვარი და საეკლესიო ნივთები უპოვნიათ. მათი აზრით იქ ადრე ეკლესია უნდა არსებულიყო.

ძილეს-ძუარის წარწერები
აღსანიშნავია რომ ძილეს-ძუარიდან მომდინარეობს ხუთი ქვა ქართული წარწერით. ისინი შესწავლილია თ. ბარნაველისა და ვ. გამრეკელის მიერ და დათარიღებულია - საუკუნეებით. იმ წარწერებიდან ორი სამლოცველოს აღმოსავლეთ კედელში, ნიშებს ქვემოთ ჩაშენებულ ფიქლებზეა ამოკვეთილი.

ძილეს-ძუარის წარწერების პალეოგრაფიულ თავისებურებებიდან გამომდინარე ასოების: „ძ“-ანის, „ჲ“-სა და „ჯ“-ანის მოხაზულობანი, ორი უკანასკნელი ასო — ზურგზე დაწოლილი ასო „ჲ“ და მოკლე და მარჯვნივ აზიდულფეხიანი „ჯ“-იანი მსგავსებას პოულობს ვანის ოთხთავის ( საუკუნის დამდეგი), იენაშის ოთხთავის ( საუკუნე), შიომღვიმის ოთხთავის (1304 წ.) დამწერლობაში. ამაზე დაყრდნობით შეიძლება ვიფიქროთ, რომ ძილეს-ძუარის აღნიშნული წარწერები შესაძლებელია - საუკუნეებით დათარიღდეს.

წარწერა 
აღნიშნული ქვა (0,900,15 მ.) თავდაყირა იყო ჩაშენებული. შერეული ასომთავრულითა და ნუსხურით ორ სტრიქონად ამოკვეთილია დაქარგმებული ტექსტი:

ქარაგმების გახსნით წარწერა შეიძლება ასე წავიკითხოთ: „დიდებაჲ, ძლევის ჯვრის დიდებაჲ. წმინდა გიორგჲ, შემიწყალე. ძლევის ჯვარო, გიორგჲ, სეჲა შეიწყალე“.

წარწერა 
მეორე წარწერა მდებარეობს პირველის მარჯვნივ, ქვაზე (0,580,19 მ). შერეული ასომთავრულითა და ნუსხურით ოთხ სტრიქონად ამოკვეთილია დაქარგმებული ტექსტი:

ქარაგმების გახსნით და ნაკლოვანი ადგილების სავარაუდო შევსებით წარწერა შეიძლება ასე წავიკითხოთ: „ძლევაი (?), ...დიდებაჲ ძლევის (?) ... ჯვრის (ან ჯვარო), ამისი მწერალი, შრჲ (?) გიორგჲ (?) შეიწყალე“.

1963 წელს ეპიგრაფიკოსმა თ. ბარნაველმა წარწერა შემდეგნაირად წაიკითხა:

წარწერა 
ამავე სალოცავის უკანა კედელში ჩატანებულია ქვის გრძელი მონაპობი, რომლის ვიწრო გვერდზე შემორჩენილია ექვსი ასო: ჯ?გნდზ. ასოები შესრულებულია ამოკოდვით, საკმაოდ წესიერად და მკვეთრად.

წარწერა 
ქვა (1,540,40 მ.) ეგდო ნაეკლესიარის წინ მიწაზე. ქარაგმების გახსნისას შესაძლებელი გახდა ტექსტის წაკითხვა:

ქრისტე შეიწყალე იოანე გ(?) დიდებაი ძლევის ჯვრის წმინდაო ძვ... ვრა მიქელისძე დიდებაი წმინდა იოანე შეიწყალე იოვანე.

წარწერა
1962 წელს ნაეკლესიარის მახლობლად ქვების გროვაში აღმოჩნდა კიდევ ერთი ქვა (0,480,20 მ.) ასომთავრული წარწერით, რომელზედაც ეწერა:
სპირიტუალიზმი (რელიგია)

სპირიტუალიზმი  — რელიგიური და ფილოსოფიური მიმდინარეობა. ის მოიაზრებს, რწმენას სიკვდილის შემდეგ არსებულ ცხოვრებაზე და მკვდრებთან კონტაქტებს მედიუმების საშუალებით (სპირიტიზმი), მიუხედავად იმისა რომ, მკვდრებთან კომუნიკაციების პრაქტიკა არსებობდა უძველესი დროიდან. სპირიტუალისტები თვლიან რომ მათი მოძრაობა 1848 წლის 31 მარტს ჩამოყალიბდა, როცა გაჩნდა პირველი შეტყობინება, დები ქეითისა და მარგარეტ ფოქსის მიერ სულთან კომუნიკაციის დაამყარების შესახებ. მათ კონტაქტი სახლის ყოფილ პატრონთან ჰქონდათ, სავარაუდოდ მოკლული ასევე ყოფილი სახლის პატრონის მიერ და დამარხული სახლის სარდაფში. 1904 წელს სახლის ნანგრევებში რეალურად აღმოაჩინეს ადამიანის ნაშთები.

თითქმის ასი წლის განმავლობაში მოძრაობა ვითარდებოდა, 1897 წლისთვის ის მოიცავდა 8 მილიონამდე მიმდევარს (მხოლოდ აშშ-ში და ევროპაში). პიკს კი პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ მიაღწია, საუკუნის მეორე ნახევარში სპირიტუალიზმა თანდათან დაკარგა პოპულარობა.

სპირიტუალიზმის რელიგიური პრაქტიკა მოიცავს კოლექტიური და ინდივიდუალური სპირიტუალური სეანსებით, რომლის მიზანია გარდაცვლილი სულის გამოძახება და მათან კონტაქტი. სპირიტუალიზმის უმთავრესი წესდება პრინციპების დეკლარაციაში არის ასახული, მიღებული 1899 წელს სპირიტუალური ეკლესიის ეროვნული ასოციაციის მიერ, ჩამოყალიბდა 1893 წელს ჩიკაგოში, რომელიც ითვლიდა 20 ათასამდე წევრს. დღეს მსოფლიოში აღირიცხება 20 მილიონამდე სპირიტუალიზმის მიმდევარი.

სპირიტუალიზმის იდეოლოგიური საფუძვლები (სპირიტიზმი)
ბევრის თვალსაზრისით სპირიტუალიზმის იდეოლოგიური და მეთოდოლოგიური საფუძვლები მის ნაშრომებში ემანუელ სვედერბერგმა (1688-1772), ფრანს მესმერი (1734-1815) და ენდრიუ ჯექსონ დეივისმა (1826-1910) ჩამოაყალიბა. ყველა საკუთარი შეხედულებებით იკვლევდა კითხვებს,  გარდაცვლილ სულების და მათან ურთიერთობის დამყარების საშუალებების შესახებ.

სვედენბერგი, რომელიც აღწერდა საკუთარ გამოცდილებას სულებთან კონტაქტის შესახებ, ერთადერთმა უახლეს ისტორიაში აღწერა სულების სამყაროს სტრუქტურა, რომელიც განსხვავდებოდა ქრისტიანული შეხედულებებისგან. ის წარმოადგენდა გარკვეულ გამა სფეროს, სადაც სიკვდილის შემდეგ სული უნდა აღემართოს განსაწმენდელში. სვედენბრგის აზრით, სული არის ადამიანსა და ღმერთს შორის შუამავალი.

მესმერს არ შეუმუშავებია მეტაფიზიკური თეორია, მაგრამ პრაქტიკული წვლილი შეიტანა სპირიტუალიზმის ჩამოყალიბებაში. მან ჩამოაყალიბა გიპნოტიზმის (მესმერიზმი) ტექნიკა, რომელიც გზას უხსნის ტრანსულ მდგომარეობას და ამგვარად, როგორც ვარაუდობდნენ, ამარტივებდა პროცესის დაჩქარებას და კონტაქტის დამყარებას სულების სამყაროსთან. საუკუნის შუა წლებში მესმერიზმის მიმდევრებმა გამოაჩინეს მათი შესაძლლებლობა სცენაზე.

ენრდიუ ჯექსონ დეივისმა შექმნა თავისებური სინთეზი სვენდენბერგის ფილოსოფიისა და მესმერის მეთოდებს შორის. შემქმნელი ე.წ ჰარმონიული ფილოსოფიის მესზმერიზმის პრაკტიკოსი ნიუ-იორკის შტატიდან, დეივისი ფლობდა ნათელმხილველობისა და მკურნალობის შესაძლებლობას. წიგნი ბუნების პრინციპები, მისი ღვთაებრიობა და შეტყობინება კაცობრიობას (1847), ტექსტი რომელიც იყო ნაკარნახევი ტრანსში, ითვლება ერთ-ერთ ფუნდამენტალურ ნაშრომად სპირიზუალიზმის ეპოქაში.
ლიბანის პრეზიდენტი

ლიბანის პრეზიდენტი — თანამდებობა შეიქმნა 1926 წელს. 1943 წელს მიღებული ეროვნული პაქტის მიხედვით პრეზიდენტი უნდა აირჩიონ მარონიტი-ქრისტიანების რიგებიდან. 1943 წლამდე რამდენიმე პრეზიდენტი იყო ქრისტიანი, მაგრამ არა მარონიტი. შარლ დებასი და პეტრო ტრადი იყვნენ მართლმადიდებელი ბერძნები, ანტუან პრივა-ობუარი კათოლიკე, ხოლო აიუბ ტაბიტი - პროტესტანტი. 1943 წლის შემდეგ მუსლიმი პრეზიდენტი მხოლოდ სამჯერ იყო: სელიმ ჰოსი - 1988 წელს, ფუად სინიორა - 2007 წელს და თამამ სალამი - 2014 წელს.

ამჟამად პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელია თამამ სალამი. 2014 წლის 25 მაისის შემდეგ, პრეზიდენტ მიშელ სულეიმანის ვადის გასვლის შემდეგ ლიბანის პარლამენტმა ვერ შეძლო პრეზიდენტის არჩევა. მოვალეობას ასრულებს ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი.

ლიბანის პრეზიდენტების სია
ცოცხალი ყოფილი პრეზიდენტები