iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზერტის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზერტის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (11,4 7,3 მ). ნაგებია რიყის ქვით. ნაოთხალებიანი შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნაოთხალები განიერია. ნალისებრი აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მცირე შვერილი მხრებით, რომლებიც ეყრდნობა სატრიუმფო თაღს. აფსიდის ღერძზე შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია (გაუქმებულია). აფსიდის სამხრეთ კედელში სწორკუთხა ნიშია. ჩრდილოეთ კედელზე მიდგმულია ქვის ტუმბო. ეკლესიის გრძივი კედლები წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. დასავლეთის კედელზეც კუთხის ორსაფეხურიანი პილასტრებია. შუა პილასტრების მარტივ იმპოსტზე გადაყვანილია კამარის საბჯენი თაღი. ეკლესიის დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სარკმელია. დასავლეთის სარკმელი შიგნიდან ამოშენებულია და შელესილია, გარეთ დარჩენილია მცირე ოთხკუთხა ნიში. სამხრეთისა გვიანდელი უნდა იყოს. იგი ორივე მხრიდან ამოშენებულია აგურით. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზევით, მოზრდილი სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიას თარაზულად შემოვლებული აქვს აგურის სამი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდანი.

 საუკუნეში ეკლესია გადააკეთეს საბრძოლო კოშკად, რის გამოც მისი კედლები ერთი მეტრით გააგანიერეს და თავზე ბანიანი საბრძოლო კოშკი დააშენეს. ნაგებობის კუთხეები მომრგვალებულია. კოშკის ზედა ნაწილები ჩამონგრეულია. მოგვიანებით ეკლესია აღადგინეს. ორფერდა სახურავის მოსაწყობად აამაღლეს განივი ფასადების ფრონტონები.
ლესტერ ტაიგერსი

ლესტერ ტაიგერსი — ინგლისური სარაგბო კლუბი, რომელიც თამაშობს პრემიერშიპში. მას თერთმეტჯერ აქვს მოგებული პრემიერშიპი, ორჯერ კი ჰეინიკენის თასი.

ლესტერ ტაიგერსი იმ ოთხ გუნდს შორისაა, რომლებიც არასოდეს გავარდნილან ინგლისის უმაღლესი დივიზიონიდან. მისი უდიდესი კონკურენტები და მეტოქეები არიან: ბასი, ლონდონის ბზიკები და ნორსამპტონ სეინტსი.

ლესტერ ტაიგერსი დაარსდა 1880 წელს. დაარსებისას გაერთიანდა რამდენიმე პატარა გუნდი: ლესტერის საზოგადოება, ლესტერი მოყვარულები, ლესტერი ალერტსი. ხუთი თვე არ იყო გასული, როდესაც ამ გუნდს „ვეფხვები“ უწოდეს.

ტაიგერსი ინგლისის ნაკრების საბაზისო გუნდად ითვლება. მაგალითად, 2019 წლის მსოფლიო თასზე ნაკრებში 8 „ვეფხვი“ (ტაიგერსის მოთამაშე) იყო მიწვეული, მათგან ხუთმა საფინალო მატჩშიც მიიღო მონაწილეობა: მანუ ტუილაგი (ძირათადი, 80 წუთი), ჯონი მეი (ძირითადი, 69 წ.), ჯორჯ ფორდი (ძირითადი, 49 წ.), ბენ იანგსი (ძირათადი, 75წ.), დენ კოული (მარქაფა, 2 წუთიდან).
სპილოს კუნძული

სპილოს კუნძული — ყინულით დაფარული მთიანი კუნძული ანტარქტიდის სანაპიროსთან. ის სამხრეთის ოკეანეში, სამხრეთ-შეტლანდის კუნძულების ჯგუფიდან ყველაზე მოშორებით მდებარეობს. მას სახელი ადრეულმა მკვლევარებმა უწოდეს, ამ კუნძულზე მობინადრე ზღვის სპილოების გამო. ის სამხრეთ ჯორჯიადან 1253 კილომეტრში, სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს, 935 კილომეტრში, სამხრეთით ფოლკლენდის კუნძულებიდან და 885 კილომეტრში სამხრეთ-აღმოსავლეთით ჰორნის კონცხიდან. კუნძული წარმოადგენს სადავო ტერიტორიას არგენტინას, ჩილესა და ბრიტანეთს შორის.

გეოგრაფია
კუნძულის ფართობია 558 კმ², ხოლო სიმაღლე, პარდოს ქედზე, ზღვის დონიდან მაქსიმალური სიმაღლეს, 853 მეტრს აღწევს. კუნძულის მნიშვნელოვან ობიექტებს წარმოადგენენ: იელჩოს კონცხი, ვალენტინის კონცხი და სათვალთვალო კონცხი, რომლებიც მის უკიდურეს ჩრდილოეთ, აღმოსავლეთ და სამხრეთ წერტილებს წარმოადგენენ. ასევე ვილდის წერტილი, წყალში შეჭრილი ხმელეთის პატარა ნაწილი კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზე. სიმტკიცის მყინვარი არის კუნძულის მთავარი მყინვარი.

ისტორია
კუნძული აღმოჩენილი იქნა 1820 წლის თებერვლის დასაწყისში ედვარდ ბრანსფილდის მოგზაურობის დროს. ზღვის სპილოს კუნძულს სახელი პირველად უწოდა ინგლისელმა ვეშაპდამჭერმა რობერტ ფაილდსმა კუნძულის სანაპიროზე შემჩნეული ამ ცხოველების სიმრავლის გამო.

1821 წლის 29 იანვარს კუნძულის კარტოგრაფია ჩაატარა ფადეი ბელინსგაუზენის ექსპედიციამ და მას ადმირალ სემიონ მორდვინოვის პატივსაცემად უწოდა მისი სახელი.

კუნძული ყველაზე უფრო ცნობილი გახდა შეკლტონის 1914-1917 წლების ტრანსანტარქტიკული საიმპერიო ექსპედიციის დამთავრების შემდეგ, როდესაც 1916 წლის 14 აპრილს იქ გადავიდა უედელის ზღვაში ავარიაგანცდილ გემ «ენდიურანსის» ჯგუფის 28 წევრი. 17 აპრილს ექსპედიციის წევრებმა უაილდის კონცხზე (სახელი დარქმეულია ერნესტ შეკლტონის მოადგილის — ფრენკ უაილდის პატივსაცემად) დააფუძნეს ბანაკი, სადაც მისი ხელმძღვანელობით გამოიზამთრეს 1916 წლის 30 აგვისტომდე, სანამ შეკლტონმა არ მოახდინა მათი ევაკუაცია პუნტა-არენასში.
თედოწმინდის წმინდა თევდორეს ეკლესია

თედოწმინდის წმინდა თევდორეს ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თედოწმინდის დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (8,2 5 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით, კუთხეებში გამოყენებულია ქვიშაქვაც. ძლიერ დაზიანებულია: გადაწოლილია სამხრეთ კედლის დიდი ნაწილი, აღმოსავლეთ კედლის ზედა ნაწილი, კამარა და კონქი, დაზიანებულია ჩრდილოეთ კედელიც. ჩრდილო-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლების კუთხეებში გამჭოლი ბზარებია. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ქვემოთ, კედელთან, ქვით ნაგები სატრაპეზოა. აფსიდში, ორივე მხარეს განიერი და ღრმა ნიშებია. სარკმელსა და ჩრდილოეთ ნიშს შორის მცირე თახჩაა. დარბაზის კამარა ეყრდნობა სატრიუმფო თაღს და გრძივი დასავლეთ კედლის საბჯენ თაღებს. თაღები დაფუძნებულია მარტივ თარო-იმპოსტებზე. დასავლეთის კედელში ერთი შეისრულთაღიანი სარკმელია, ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში - დიდი ზომის, შეისრულთაღიანი ნიში. ეკლესია გარედან შელესილი იყო. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, შემორჩენილია აგურის საფეხუროვანი რიგის მცირე ფრაგმენტები. შენობას შემოვლებული აქვს აგურის ოთხი რიგისაგან შემდგარი ლავგარდანი. სახურავი ღარიანი კრამიტისა იყო.
თორტიზის ღვთისმშობლის ეკლესია

თორტიზის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თორტიზის განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით. თარიღდება საუკუნით.

ეკლესია დარბაზულია (14 7,8 მ), ნაგებია რიყის ქვით და კვადრატული აგურით. სამხრეთით და დასავლეთით არქიტრავით გადახურული შესასვლელები და თაღოვანი სარკმლებია. ნახევარწრიული აფსიდის თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო წყვილი პილასტრია. კამაროვანი გადახურვა ეყრდნობა შუა საბჯენ, დასავლეთის კედლის მიმდებარე და აფსიდის მარტივპროფილიან იმპოსტებზე დაყრდნობილ თაღებს. სახურავი ღარიანი კრამიტითაა გადახურული. ფასადებს კვადრატული აგურის დაკბილული ორსაფეხურიანი ლავგარდანი აქვს.
თორტიზის წმინდა გიორგის ეკლესია

თორტიზის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თორტიზის ჩრდილოეთით ერთი კილომეტრის მანძილზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (9,5 5,3 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და ქვიშაქვით. შენობის კუთხეებში, კარისა და სარკმლების წირთხლებზე გამოყენებულია კვადრატული აგურიც. სამხრეთის კედელში არქიტრავით გადახურული კარი და თაღოვანი სარკმელია. თითო ასეთივე სარკმელი აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებშიცაა. ნახევარწრიული აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. კამაროვანი გადახურვა - დარბაზის შუა საბჯენ, დასავლეთ კედლის მიმდებარე და აფსიდის ორსაფეხურიან იმპოსტებზე დაყრდნობილ თაღებს ემყარება. დასავლეთ ფასადზე აგურის წყობით გამოსახულია ჯვარი. შენობას აგურისავე თაროსებრი ლავგარდანი აქვს. სახურავი კვადრატული აგურისაა: დასავლეთით ეკლესიას აგურის ოთხსვეტიანი სამრეკლო ადგას.
კარალეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

კარალეთის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარალეთის განაპირას, ჩრდილოეთით სასაფლაოზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (7,9 5,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით. დაზიანებულია შენობის კედლები, თლილი ქვის ლავგარდანი და კრამიტის სახურავი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწიული აფსიდის ღერძზე ვიწრო სწორკუთხოვანი, ხოლო დასავლეთ კედელში შედარებით განიერი სარკმელია. საკურთხევლის წინ, ზემოთკენ გაგანიერებული სატრაპეზო ქვა დგას. აფსიდის მხრებიდან წინ გამოწეული, შეკიდული სატრიუმფო თაღი კედლის იმპოსტებს ეყრდნობა, ცილინდრული კამარა - გრძივ კედლებს.
სოლიდუსი

სოლიდუსი (ლათ: - მყარი, მტკიცე, მასიური) — რომაული ოქროს მონეტა. მისი წონა შეადგენდა 4,5 გრ. სუფთა ოქროს. მისი მოჭრა უკავშირდება რომის იმპერატორ კონსტანტინე დიდს. მოიჭრა 309 წელს. თავდაპირველად მიმოიქცეოდა იმპერიის დასავლეთ ნაწილში, 324 წლიდან გავრცელდა მთელ იმპერიაში. მან შეცვალა ძველი რომაული მონეტა აურეუსი, რომელიც მიმოქცევაში იყო თითქმის 500 წელი. სოლიდუსის ბერძნული დასახელებაა „ნომიზმა“, ევროპაში მას უფრო იცნობდნენ „ბეზანტი“-ს სახელით. ის ხანგრძლივი დროის განმავლობაში წარმოადგენდა რომის იმპერიის, ხოლო შემდგომში ბიზანტიის, ძირითად მონეტას და ფულად-საანგარიშსწორებო ერთეულს. მიმოქცევაში იყო ასევე ოქროს მონეტები 1/2 სოლიდუსის („სემისისი“) და 1/3 სოლიდუსის („ტრემისისი“) ღირებულებით. სოლიდუსი პოპულარული იყო მთელ მაშინდელ მსოფლიოში. ეს გამოწვეული იყო ბიზანტიის ბიუჯეტის სიმყარით. „ბიზანტიის ბიუჯეტს, რომლის პრეცედენტიც დღემდე არ არსებობს, მხოლოდ წმინდა ოქროს ზოდებით ითვლიდნენ“. სოლიდუსი წარმოადგენდა მაშინდელი ევროპის მატერიალური, მოძრავი, სიმდიდრის უდიდეს ნაწილს. თავისი მნიშვნელობით და მსყდველუნარიანობაით, გაცილებით აღემატებოდა დღევანდელი მნიშვნელობით აშშ დოლარს. „ისტორიკოსები აღნიშნავენ ბეზანტის მაღალ მსყიდველუნარიანობას ბენიამინ ტუდელელისა და ვენეციელი ვაჭრების ჩანაწერების მიხედვით“. სოლიდუსი (ნუმიზმა) მიმოქცევაში იყო იმპერატორ ალექსი კომნენოსის მიერ განხორციელებულ რეფორმამდე (1092), როდესაც მიმოქცევაში შემოვიდა პერპერა.
კარბის წმინდა სამების ეკლესია

კარბის წმინდა სამების ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარბის განაპირას, სამხრეთით. თარიღდება - საუკუნეებით.

ეკლესია დარბაზულია (8 11 მ). ფასადები შემოსილია წითელი ტუფის თლილი კვადრებით, აქა-იქ ჩართულია უფრო მუქი, მოყავისფრო კვადრები და რამდენიმე თეთრი ფერის ძალზე პატარა, თავისი ზომით სხვებთან შეუსაბამო, თუმცა ფერით ინტენსიური ქვა. ჩრდილოეთის ფასადის ქვები ნაკლებადაა დამუშავებული. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა - სადა ტიმპანიანი, თაღოვანი კარი მის დასავლეთ ნაწილში, უშუალოდ პილასტრის გვერდითაა გაჭრილი. ტაძრის შიდა სივრცე სამი თაღოვანი სარკმლით ნათდება: მათგან ერთი საკურთხევლის აფსიდშია, ორი - სამხრეთი კედლის ზედა მონაკვეთზე. აფსიდი საკმაოდ ღრმაა. მაღალი დარბაზის გრძივი კედლები წყვილი პილასტრით გამოყოფილია ორ ნაწილად. ეკლესიის შიდა კედლები მოგვიანებით შეულესავთ. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის თავსართის ზემოთ, წრეში ჩასმულ ჯვარს ირგვლივ შემოვლებული აქვს გრეხილი. სამხრეთის ფასადზე, მარცხენა სარკმლის თავზე, ამოკვეთილია ჯვარი. დასავლეთით, მაღლა ქვაზე კტიტორის რელიეფური გამოსახულებაა. რელიეფის ზემოთ - ასომთავრული წარწერაა. რელიეფიც და წარწერაც გამოფიტულია და ცუდად იკითხება. შენობას მარტივპროფილიანი ლავგარდანი აქვს. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია თუნუქით (თავდაპირველად ჰქონია კრამიტის სახურავი).

 საუკუნის დასაწყისში, 1911 წელს ტაძრისათვის გალავანი მიუშენებიათ. ამჟამად მისგან მხოლოდ ნაშთებიღა შემორჩა. გალავნის განახლებაზე მოგვითხრობს ნაცრისფერი ტუფის ქვაზე შესრულებული მხედრული წარწერიდან, რომელიც ტაძრის გარეთ, მის კართან დაუდვიათ: სავარაუდოდ, ამავე პერიოდში ეკლესიის დასავლეთ კეხზე დაუდგამთ ოთხსვეტიანი სამრეკლო.
კარბის ღვთისმშობლის ეკლესია

კარბის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარბის ცენტრში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (8,3 4,8 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. შემორჩენილია თითქმის პირვანდელი სახით. შესასვლელი სამხრეთითაა. სწორკუთხა საკურთხეველში, შუაში, ერთი სარკმელია, სამხრეთ-აღმოსავლეთით - მცირე ზომის სწორკუთხა, ხოლო ჩრდილოეთით უფრო დიდი თაღოვანი ნიშია. აღმოსავლეთ კედელთან კუთხეში, ტრომპისმაგვარი კონსტრუქციაა. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის თავზე, ნალისებრი დეკორატიული თაღია, რომელსაც ქვის რელიეფური ჯვარი ადგას. სახურავი კრამიტისაა, ორფერდა. სახურავზე, დასავლეთით, აგურის მცირე ოთხსვეტიანი სამრეკლო ადგას.
კარბის წმინდა მარინეს ეკლესია

კარბის წმინდა მარინეს ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარბის განაპირას, სამხრეთით, მდინარე პატარა ლიახვის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება - საუკუნეების მიჯნით.

ეკლესია დარბაზულია(6,7 4,6 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი აქვს სამხრეთით და დასავლეთით. სწორკუთხა აფსიდში ერთი სარკმელი და ორი სწორკუთხა ნიშია. საკურთხევლის სარკმლის ქვეშ ოთხკუთხა სატრაპეზო ქვა დგას. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. ასეთივე ფორმისაა აფსიდის კონქიც. სახურავი ორფერდაა და კრამიტითაა გადახურული.
მენდოსა (ქალაქი)

მენდოსა — ქალაქი არგენტინაში, მენდოსის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს პროვინციის ჩრდილო-ცენტრალურ ნაწილში. ანდების აღმოსავლეთ კალთების მთისწინეთში. 2001 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 110,993 ადამიანს. წარმოქმნის დიდი მენდოსის მეტროპოლიას, რომლელიც არგენტინის სიდიდით მეოთხე მეტროპოლიაა. (მოსახლეობა 848,660 ადამიანი 2001 წ.).

ქალაქის ეკონომიკური საქმიანობის მთავარ დარგებს ზეითუნის ზეთისა და ღვინის წარმოება წარმოადგენს. ეს რეგიონი უდიდესია მთელი ლათინური ამერიკის ღვინის მწარმოებელ რეგიონებს შორის.
ეკლესია შუბნიშანი

ეკლესია შუბნიშანი — ეკლესია კასპში, ყაზბეგის ქუჩაზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (6,5 × 5 მ), ნაგებია მოყვითალო ფერის უხეშად დამუშავებული ქვის დიდი კვადრებით, გამოყენებულია ნატეხი ქვა და აგურიც. ეკლესია დაზიანებულია. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. საკურთხევლის ქვედა ნაწილი სარკმლის ძირამდე სწორკუთხაა, შემდეგ - ნალისებრი. აფსიდი კონქითაა გადახურული, საკურთხეველში დგას სატრაპეზო ქვა, ჩრდილოეთით ორი ნიშია, სამხრეთით - ერთი. სატრიუმფო თაღი იმპოსტებს ეყრდნობა. დასავლეთ კედლის სამხრეთ ნაწილში ერთი სარკმელია. დასავლეთ ფასადზე, კარის თავზე აგურის წყობით გამოყვანილია ჯვარი.
კასპის კვირაცხოვლის ეკლესია

კასპის კვირაცხოვლის ეკლესია – ეკლესია კასპში, ყაზბეგის ქუჩაზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (16,65 7,3 მ), ნაგებია სხვადასხვა ფორმისა და ზომის რუხი ფერის დამუშავებული ქვით, გამოყენებულია აგური, შირიმისა და რიყის ქვაც. შენობა ძლიერ დაზიანებულია: დანგრეულია კამარა და საბჯენი თაღები, კედლების ზედა ნაწილი, სამხრეთ პილასტრების ქვედა ნაწილი, სამხრეთ კარის ხვრელი, სამხრეთ კედლის დასავლეთ სარკმლიდან გადარჩენილია მხოლოდ მარჯვენა წირთხლის ნაშთი. დასავლეთ შესასვლელი ამოშენებულია; ლავგარდანი აღარა აქვს. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ნახევრად ოვალური ღრმა აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, მის სამხრეთით - ერთი პატარა ოთხკუთხა ნიში. კამარის საბჯენი თაღები უჩვეულო ფორმის (ზემოთ ოდნავ გამოწეულია კედლიდან, ქვემოთ მეტად) ორი წყვილ პილასტრს ეყრდნობა. სატრიუმფო თაღის იმპოსტების დონე დარბაზის ქუსლის დონეზე დაბალია. სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ და დასავლეთ ნაწილში გაჭრილი ყოფილა თითო თაღოვანი სარკმელი.
კასპის მაცხოვრის ეკლესია

კასპის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი კასპის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ლეხურის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (7,93 5 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის მოყვითალო ფერის ნატეხი ქვით, გამოყენებულია რიყის ქვა და აგურიც. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. კარი შიგნიდან და გარედან სწორკუთხაა. ნახევარწრიულ აფსიდს წინ არდაბაგი აქვს. აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, მის ჩრდილოეთით თაღოვანი ნიშია, სამხრეთით - სწორკუთხა. საკურთხევლის კედელზე მოდგმულია სატრაპეზო ქვა. დარბაზის დასავლეთ კედელში სწორკუთხა სარკმელია. კამარა საბჯენ თაღს ეყრდნობა, თაღი - წყვილ პილასტრს. გრძივ კედლებს მთელ სიგრძეზე ერთსაფეხურიანი ჩამოსაჯდომი გასდევს.
კასპის მთავარანგელოზის ეკლესია

კასპის მთავარანგელოზის ეკლესია – ეკლესია კასპის სამხრეთ-დასავლეთით სამ კილომეტრზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (10,7 5 მ), დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე, ნაგებია სხვადასხვა ზომისა და ფორმის რუხი ფერის ნატეხი ქვით, გამოყენებულია შირიმის ქვაც. სარკმლის საპირები მოცისფრო ქვისაა. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან არქიტრავულია, გარედან - თაღოვანი. ნალისებრი აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, მის ჩრდილოეთით ორი ნიშია, სამხრეთით - ერთი. კამარა ეყრდნობა ორსაფეხურიან პილასტრებზე დადგმულ საბჯენ თაღს. პილასტრები დასრულებულია სადა იმპოსტებით. პილასტრების პირველ საფეხურებს კედლის მიმდებარე დეკორატიული თაღები ეყრდნობა. სამხრეთ კედელში გაჭრილია ორი ფართო თაღოვანი სარკმელი. ეკლესია შიგნიდან მთლიანად შელესილია. შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის საპირე მორთულია წრეში ჩაწერილი ჯვრებით. სათაურის ჩუქურთმა დაზიანებულია. სარკმლის თავზე იყო რელიეფი, რომელიც ბათქაშითაა დაფარული. ეკლესიას თაროსებრი ლავგარდანი ჰქონია.

ეკლესიაზე სამხრეთიდან მიშენებულია ოთხსართულიანი კოშკი (9,9 3,35 მ), რომელიც უფრო მცირე ზომის ქვებითაა ნაგები, ვიდრე ეკლესია. კოშკის პირველი სართული ეკლესიის სამლოცველოს წარმოადგენს. შესასვლელი სამხრეთიდანაა, მეორე სართულის დონეზე. ნახევარწრიულ აფსიდში ორი თაღოვანი სარკმელია, აღმოსავლეთის სარკმელი ვიწროა, დასავლეთისა - უფრო ფართო. სართული გადახურულია საბჯენ თაღებზე დაყრდნობილი კამარით. კოშკის ზედა სართულები საცხოვრებელი და სათავდაცვო დანიშნულებისაა. მეორე და მესამე სართულის კედლებში სათოფურები, ფართო ოთხკუთხა სარკმლები და ორ-ორი ბუხარია. მეოთხე სართული, რომელიც გაერთიანებული იყო ეკლესიაზე დაშენებულ სათავსთან, წარმოადგენდა გახსნილ საბრძოლო ბანს.
კასპის ღვთისმშობლის ეკლესია

კასპის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია კასპში, ყაზბეგის ქუჩაზე, კვირაცხოვლის ეკლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 150 მეტრზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (7,85 4,97 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით. თაღები ამოყვანილია აგურით. შენობა დაზიანებულია. შიგნიდან და გარედან არქიტრავით გადახურული შესასვლელი დასავლეთითაა. ნალისებრი აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია, მის გვერდებზე — ნახევარწრიული ნიშები. დარბაზის კამარა ეყრდნობა საბჯენ თაღს. დარბაზის დასავლეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია.
კასპის თეოდორე ტირონის ეკლესია

კასპის თეოდორე ტირონის ეკლესია — ეკლესიის კომპლექსი კასპში, შედგება ეკლესიის, მინაშენის, გალავნისა და ცილინდრული კოშკისაგან. კომპლექსი თარიღდება ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (13,4 6,3 მ), ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვით, ფასადებზე გამოყენებულია სხვადასხვა ზომის ყვითელი და მოყავისფრო თლილი ქვა. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს — დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. დასავლეთის კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან — არქიტრავული. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ერთი თაღოვანი სარკმელია. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. ორსაფეხურიან პილასტრებზე გადადის თაღი, რომელიც დასავლეთ კედელთან ვიწროვდება და ეყრდნობა კრონშტეინებს. დასავლეთით და სამხრეთით თითო დიდი სარკმელია. სამხრეთის სარკმელი თაღოვანია, დასავლეთისა სწორკუთხა. ინტერიერი შელესილია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელი აგურითაა ამოყვანილი. აგურისაა ეკლესიის გვიანდელი ლავგარდანიც. სამხრეთ ფასადის აღმოსავლეთ კუთხესთან, ქვაზე ამოკვეთილია მცირე ჯვარი. ეკლესიის სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. ეკლესია მოქმედია, ტაძარი მოიხატა გია მაისაშვილის მიერ, დამშვენდა მისი კედლები მრგლოვანი დამწერლობით.

ეკლესიას ორი მინაშენი აქვს: ჩრდილოეთისა და სამხრეთისა, რომელიც ზედ ეკლესიის კედელზეა მიშენებული. სამხრეთ მინაშენში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ვიწრო თაღოვანი სარკმელია. მინაშენი გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომელიც ჩრდილოეთ კედლის ორ თაღს ეყრდნობა.

ეკლესიას ჩრდილოეთიდან გალავანი აქვს მიშენებული. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით (შემორჩენილია კედლის სიგრძის 17,55 მ, სიმაღლის დაახლოებით 5,3 მ). გალავანი დაზიანებულია: შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ კედლის ნაწილი და ჩრდილოეთ კედლის ქვედა ნაწილი, მონგრეულია ქონგურები. მოგვიანებით ჩრდილოეთ კედლის გადარჩენილ ქვედა ნაწილზე სამეურნეო დანიშნულების ნაგებობები დაუშენებით, გალავნის კედელში გაუჭრიათ კარი (ამჟამად ამოქოლილია) და ფართო სარკმლები. გალავანში ორრიგად დატანებულია რვა წყვილი სათოფური. ქვედა რიგის სათოფურები დიდი ზომისაა.

გალავნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში ცილინდრული კოშკი დგას (დიამეტრი 3,8 მ, კედლის სისქე 1 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კოშკი დაზიანებულია: შეიმჩნევა სამი სართულის ნაშთი. ქვედა სართულები მიწითაა ამოვსებული. სამი სათოფურიდან ერთი ჩამოშლილია. კოშკში შესასვლელი არ ჩანს. კედელში დატანებულია სართულების დამაკავშირებელი კიბის საფეხურები. ფასადებზე ჩანს სართულშუა გადახურვის ხის ძელის ფრაგმენტები.
კვარხითის წმინდა გიორგის ეკლესია

კვარხითის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კვარხითის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (6,5 5,1 მ), ნაგებია რიყის ქვით. დაზიანებულია: გადახდილი აქვს სახურავი, მორღვეულია შესასვლელისა და აღმოსავლეთ სარკმლის გვერდის საპირე წყობა. სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთ კედელშია. ნახევარწრიული აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მცირე შვერილიანი მხრებით, რომლებიც თარო-იმპოსტით მთავრდება. იმპოსტზე ქვის სატრიუმფო თაღია გადაყვანილი. აფსიდის ღერძზე შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი სარკმელია (ამოქოლილია), რომლის ქვემოთ, კედელთან ქვით ნაწყობი სატრაპეზოა. აფსიდის სამხრეთ კედელში მცირე სწორკუთხა თახჩაა, ჩრდილოეთ კედელზე ქვით ნაშენი ტუმბოა მოდგმული. თითო სარკმელი ეკლესიის ჩრდილოეთის (სანახევროდ ამოშენებულია) და სამხრეთის კედელშიცაა. დაახლოებით საუკუნეში ეკლესიის კედლები 0,5 მეტრით გააგანიერეს და შენობას ბანიანი საბრძოლო კოშკი დააშენეს. ეკლესიის კამარაში, ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში დატანებულია კოშკში ასასვლელი ხვრელი. კოშკის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლის შუაში თაღოვანი ნიში-ბუხრებია. აღმოსავლეთ კედელში, ბუხრის ორივე ზედა მხარეს ვიწრო და მაღალი სარკმლებია. დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ მხარეს სათოფურებია. კოშკის კედლების ზედა ნაწილები ჩამონგრეულია.
თამარი (დავით აღმაშენებლის ასული)

თამარი (გ. 1156 ან 1161 წლის შემდეგ) – საქართველოს მეფის დავით აღმაშენებლის ასული.

დაახლ. 1105/1106 წელს დავითმა იგი შირვანშაჰ მანუჩაჰრ -ს მიათხოვა. ეს ნაბიჯი გამიზნული იყო შირვანშაჰების სახელმწიფოსთან კეთილი დამოკიდებულების დასამყარებლად და მის ჩასაბმელად თურქ-სელჩუკთა წინააღმდეგ ბრძოლაში. დავითის ისტორიკოსის მიხედვით,

მოგვიანებით, როგორც ჩანს ქმრის გარდაცვალების შემდეგ, თამარი სამშობლოში დაბრუნდა და მის მიერვე აგებულ თიღვის ტაძარში აღიკვეცა მონაზვნად. ამას გვამცნობს ე. წ. ლაშა-გიორგის დროინდელი მემატიანე და თავად თიღვის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძრის ფასადის წარწერები. ნიკორწმინდის სულთა მატიანის მიხედვით, თამარის სამონაზვნო სახელი უნდა ყოფილიყო თომაჲ („თამარ თომაჲ დასა დედოფლისა და მეფისა მონაზონებისა ზეშთა განბრწყინვებულისა“).

მემატიანის მიხედვით, თამარი მისი ძმის დემეტრე -ის სიკვდილიდან მალევე გარდაცვლილა: თამარის პირველ ისტორიკოსთან დაცულია სხვა ცნობაც, რომლის მიხედვით თამარი ცოცხალი ჩანს 1161 წელს, როდესაც მას ხვდება მისი გაზრდილი გიორგი ანისზე ძლევამოსილი ლაშქრობის შემდეგ:
ნეუკენი

ნეუკენი — ქალაქი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს პროვინციის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარეების — ლიმაისა და ნეუკენის შერწყმის ადგილას. ნეუკენი პატაგონიის უდიდესი ქალაქია, მოსახლეობა შეადგენს 265,000 ადამიანს (2001).

ქალაქი საკმაოდ მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო ცენტრია, შემოსაზღვრულია რა ნაყოფიერი მიწებით, რომლებსაც მდინარე ლიმაისა და ნეუკენის წყლები რწყავს. მრეწველობის ასევე მნიშვნელოვან დარგს წარმოადგენს ნაბთობქიმიური მრეწველობა, რაც მოიცავს პროვინციის სხვადასხვა ადგილებში ნავთობის მოპოვებას და გადამუშავებას.
პარანა (არგენტინა)

პარანა — ქალაქი არგენტინაში, ენტრე-რიოსის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს მდინარე პარანას აღმოსავლეთ სანაპიროზე, მეზობელი სანტა-ფეს პროვინციის დედაქალაქ სანტა-ფეს მოპირდაპირედ. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 237 968 ადამიანს (2001).

პარანა არა მარტო პროვინციის პოლიტიკური ცენტრია. ამავე დროს, ის მნიშვნელოვანი სამდინარო პორტია, რასაც დიდი მნიშვნელობა აქვს მეზობელი პროვინციებიდან ტვირთების გადაზიდვაში. მრეწველობის მნიშვნელოვანი დარგებია ცემენტის, ავეჯისა და კერამიკის წარმოება.

ქალაქის ცენტრში თავს იყრის კოლონიური პერიოდის მრავალი ეკლესია. პარანა ქალქ სანტა-ფესთან დაკავშირებულია გვირაბით, რომელიც 1969 წელს გაიხსნა.
პოსადასი (ქალაქი)

პოსადასი — ქალაქი არგენტინაში, მისიონესის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს პროვინციის ჩრდილოეთში, მდინარე პარანას მარცხენა სანაპიროზე, პარაგვაის ქალაქ ენკარნასიონის მოპირდაპირე მხარეს. მოსახლეობა შეადგენს 255,052 ადამიანს (2001).

პოსადასი პროვინციის პოლიტიკური, ეკონომიკური და კულტურული ცენტრია. მრეწველობსი მნიშვნელოვანი დარგებია ავეჯის, თამბაქოს, საფეიქრო და კვების მრეწველობა. ასევე ვაჭრობა და მომსახურების სფერო.
ნორმალური განაწილება

\; ^{ -\{(-\)^2}{2\^2} },

სადაც \ პარამეტრი წარმოადგენს განაწილების მათემატიკურ ლოდინს, ანუ -ის იმ მნიშვნელობას, რომლის გარშემოც კონცენტრირდება განაწილება (რომლის მოხდენის ალბათობაც ყველაზე დიდია), ხოლო \^2 ახასიათებს განაწილების დისპერსიას (იგივე ვარიაციას), ანუ გაფანტულობას. რაც უფრო დიდია ამ უკანასკნელის მნიშვნელობა, მით უფრო "ბრტყელია" განაწილების სიმკვრივის გრაფიკი და პირიქით. ფუნქცია სიმეტრიულია =\ წრფის მიმართ და სრულდება პირობა →0, როდესაც →±∞, ანუ რაც უფრო გადახრილია მნიშვნელობა მათემატიკური ლოდინიდან, მით უფრო ნაკლებია მისი მოხდენის ალბათობა.

კერძო შემთხვევაში, თუ \=0 და \^2=1 მაშინ გვაქვს სტანდარტული ნორმალური განაწილება.

ნორმალური განაწილება ერთი-ერთი ყველაზე ხშირად გამოყენებადი და ფართოდ გავრცელებული განაწილებაა, რაც განპირობებულია მისი დიდი როლით ცენტრალურ ზღვარით თეორემაში. ცენტრალური ზღვარითი თეორემის მიხედვით, დამოუკიდებელი და ერთნაირად განაწილებული გარკვეული ტიპის შემთხვევითი სიდიდეების საშუალო არითმეტიკული მიისწრაფის სტანდარტული ნორმალური განაწილებისკენ, როდესაც ამ შემთხვევითი სიდიდეების რაოდენობა უსასრულოდ იზრდება. პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ იმ მოვლენათა განაწილება, რომლებზეც ბევრი დაახლოებით ერთნაირი ფაქტორი მოქმედებს, შეიძლება ჩაითვალოს სტანდარტულ ნორმალურ განაწილებად. მაგალითად, რაიმე ობიექტის სიგრძის გაზომვის ცდომილებები განაწილებულია სტანდარტული ნორმალური განაწილებით.

ნორმალური განაწილება პარამეტრებით და 2 აღინიშნება როგორც (\,\^2). კერძოდ, სტანდარტული ნორმალური განაწილება აღინიშნება, როგორც (0,1).