iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იან ბერზინი

იან კარლის ძე ბერზინი (ბერზინში, ლატვ. ; ნამდვილი სახელი და გვარი პეტერის კარლის ძე კიუზისი (ლატვ. ); პარტიული მეტსახელი — „სტარიკ“ (ქართ. ბებერი, მოხუცი); დ. 13 ნოემბერი, 1889, ხუტორი კლიგენე, იაუნპილის თემი, რიგის მაზრა, ლიფლანდიის გუბერნია, რუსეთის იმპერია, — გ. 29 ივლისი, 1938, დახვრეტით დასჯის პოლიგონი „კომუნარი ქალი“, მოსკოვის ოლქი, რსფსრ, სსრკ) — საბჭოთა სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, საბჭოთა სამხედრო დაზვერვის ერთ-ერთი შემქმნელი და ხელმძღვანელი, მე-2 რანგის არმიის კომისარი (1937). წაეყენა ბრალი „ტროცკისტულ ანტისაბჭოთა ტერორისტულ საქმიანობაში“ და დახვრეტილ იქნა 1938 წლის 29 ივლისს.

ბიოგრაფია
დაიბადა ლატვიელი მოჯამაგირის ოჯახში. 1905 წელს გახდა რუსეთის სდმპ წევრი. 1905-1907 წლების რევოლუციის აქტიური მონაწილე. 1907 წელს პოლიციელის მკვლელობისათვის მიესაჯა კატორღა 8 წლით, მაგრამ არასრულწლოვანების გამო სასჯელი შეუმცირდა 2 წლამდე. 1911 წელს კვლავ დაპატიმრეს რევოლუციური მოღვაწეობისათვის და გადაასახლეს ირკუტსკის გუბერნიაში, საიდანაც გაიქცა 1914 წელს ყალბი დოკუმენტებით იან კარლის ძე ბერზინის სახელზე.

პირველი მსოფლიო ომის დროს გაიწვიეს არმიაში, მაგრამ ის დეზერტირი გახდა. მუშაობდა პეტროგრადის ქარხნებში ზეინკლად. იყო თებერვლის რევოლუციის აქტიური მონაწილე. 1917 წლის ზაფხულში რედაქტორობდა ლატვიურ გაზეთს „პროლეტარიატა ცინია“.

1917 წლის ოქტომბრის შეიარაღებული აჯანყების დროს იყო ვიბორგის რაიონის პარტიული კომიტეტისა და პეტროგრადის კომიტეტის წევრი. 1917 წლის დეკემბრიდან მუშაობდა რსფსრ სსკ-ში .
1919 წლის იანვარ-მაისში იყო საბჭოთა ლატვიის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარის მოადგილე. 1920 წლის დეკემბერში სამუშაოდ გადაყვანილი იქნა მუშათა და გლეხთა წითელი არმიის (რუს. აბრევიატურა ) სადაზვერვო სამმართველოში. 1924 წლის მარტიდან 1935 წლის აპრილამდე იყო მუშათა და გლეხთა წითელი არმიის შტაბის მე-4-ე (სადაზვერვო) სამმართველოს უფროსი, საბჭოთა სამხედრო დაზვერვის სისტემის ფაქტობრივი შემქმნელი.

დანიის დედაქალაქ კოპენჰაგენში „რეზიდენტების თათბირის“ ჩავარდნის შემდეგ 1935 წლის თებერვალში (ერთდროულად იქნა შეპყრობილი დაზვერვის ცენტრალური აპარატის ოთხი პასუხისმგებელი მუშაკი) დაწერა პატაკი თანამდებობიდან განთავისუფლების თხოვნით. ამ ჩავარდნას ასახელებენ როგორც ყველაზე დიდ წარუმატებლობას საბჭოთა სპეცსამსახურების ისტორიაში.
1935 წლის აპრილიდან 1936 წლის ივნისამდე იყო შორეული აღმოსავლეთის საგანგებო წითელდროშოვანი არმიის (შასწა) სარდალის მოადგილე (ირიცხებოდა შასწა-ს სარდალის მოადგილედ სადაზვერვო სამმართველოს უფროსის თანამდებობაზე განმეორებით დანიშვნამდე). 1936-1937 წლებში იყო რესპუბლიკური ესპანეთის არმიის მთავარი სამხედრო მრჩეველი გენერალ დონიცეტის სახელით (საქმეები გადააბარა დივიზიის მეთაურ გრიგორი შტერნს).

1937 წლის მაისის ბოლოს დაბრუნდა სსრკ-ში და კვლავ დაიკავა სადაზვერვო სამმართველოს უფროსის პოსტი. ცაკ-მა და სახკომსაბჭომ დაამტკიცეს იგი მე-2-ე რანგის არმიის კომისარის წოდებით. 1937 წლის 1 აგვისტოს მოხსნილი იქნა სადაზვერვო სამმართველოს უფროსის პოსტიდან სსრკ თავდაცვის სახალხო კომისარის განკარგულებაში გადაცემით. 1937 წლის 27 ნოემბერს დააპატიმრეს „ტროცკისტული ანტისაბჭოთა ტერორისტული საქმიანობის“ ბრალდებით. დახვრეტილ იქნა 1938 წლის 29 ივლისს პოლიგონზე „კომუნარი ქალი“. რეაბილიტირებულია სიკვდილის შემდეგ 1956 წლის 28 ივლისს.

დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, წითელი დროშის 2 ორდენითა (19.., 20.02. 1928); და წითელი ვარსკვლავის ორდენით.
პრიზრენის ლიგა

პრიზრენის ლიგა — ალბანეთის ნაციონალური ორგანიზაცია. შეიქმნა 1878 წლის 10 ივნისს ეროვნული მოძრაობის ფარგლებში.

ლიგა დაარსდა ქალაქ პრიზრენში, ბერლინის კონგრესის გადაწყვეტილების საწინააღმდეგოდ, რომლის მიხედვითაც ოსმალეთის იმპერიის ზოგიერთი სასაზღვრო ტერიტორია გადაეცა მონტენეგროსა და საბერძნეთს. ამ ნაბიჯმა მნიშვნელოვანი რეზონანსი გამოიწვია იმ ტერიტორიებზე, რომლებიც ეთნიკური ალბანელებით იყო დასახლებული.

1878 წლის 10 ივნისის კრებას ესწრებოდნენ ფეოდალურ-პატრიარქალური საზოგადოების ზედა ფენები, თანამდებობის პირები და მსხვილი ვაჭრები. თავდაპირველად ორგანიზაცია მხარს უჭერდა ოსმალეთის იმპერიის მთავრობას, თუმცა ამავე წლის ნოემბრიდან ურთიერთობა დაიძაბა პრიზრენის ლიგასა და ოსმალეთის მთავრობას შორის.

1880 წელს ლიგის ხელმძღვანელი გახდა აბდულ ფრაშერი. ხალხის მასების ფართო მხარდაჭერის შედეგად ლიგამ ოსმალეთის მთავრობა გამოაძევა აღნიშნული ტერიტორიებიდან. 1881 წელს პრიზრენის ლიგა სათავეში ჩაუდგა აღნიშნული ტერიტორიების დროებით მთავრობას, მაგრამ ოსმალეთის მთავრობამ მოახერხა ცუდად შეიარაღებული ალბანელების დამარცხება.
იოჰანეს ვარესი

იოჰანეს ვარესი (; დ. 12 იანვარი, 1890, ვილიანდიმაა, ესტონეთი — გ. 29 ნოემბერი, 1946, ტალინი, ესტონეთის სსრ) — ესტონელი პოეტი და მწერალი, პოლიტიკური მოღვაწე.

ბიოგრაფია
იოჰანეს ვარესმა დაამთავრა პიარნუს გიმნაზია, 1910–1914 წლებში სწავლობდა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. პირველი მსოფლიო ომის დროს 1915–1918 წლებში მსახურობდა სამხედრო ექიმად.

მონაწილეობდა 1918–1920 წლების ესტონეთის განმათავისუფლებელ ომში, კონსტანტინ პიატსის მიერ შექმნილი დროებითი მთავრობის მხარეს. 1920–1930-იან წლებში მუშაობდა პიარნუში ექიმად. 20-იანი წლბის დასაწყისში იწყება მისი ლიტერატურული კარიერა. იგი წერდა იოჰანის ბარბარუსის სახელწოდებით, მიეკუთვნებდა ლიტერატურული დაჯგუფების სიურუს რიგებს.

1940 წლის ივნის-აგვისტოში ხელმძღვანელობდა ესტონეთის მთავრობას. ხოლო ესტონეთის გასაბჭოების შემდეგ სიკვდილამდე იყო ესტონეთის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. 1940 წლის სექტემბრიდან ესტონეთის კომპარტიის ცკ-ის წევრია. 1941 წლიდან სსრკ-ის უმაღლესი სბჭოს დეპუტატია. 1941–1944 წლებში ემიგრაციაშია. გერმანელების უკან დახევის შემდეგ ესტონეთში ბრუნდება.

1946 წლის 29 ნოემბერს იპოვეს გარდაცვლილი კადრიორგის რეზიდენციაში აბაზანის იატაკზე. სავარაუდოდ, მან სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. დაკრძალულია ტალინში.
ბოსნია და ჰერცეგოვინის კულტურა

ბოსნია და ჰერცეგოვინის კულტურა მოიცავს ამ ქვეყნის: ანტიკურ მემკვიდრეობას, არქიტექტურას, ლიტერატურას, ვიზუალურ ხელოვნებას, მუსიკას, კინოს, სპორტს და სამზარეულოს.

ანტიკური ხელოვნება
ბადანის გამოქვაბულის კედლის ნახატები თარიღდება პალეოლითის (ძვ. წ. 1400) ხანით. ის არის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპის უძველესი პალეოლითის ხანის ნიმუში. ბოსნია და ჰერცეგოვინაში ასევე მრავლად მოიპოვება ნეოლითის ხანის (ძვ. წ. 5000) ნიმუშები. ბრინჯაოს ხანაში ტერიტორია დასახლებული იყო ილირიული ტომებით. ილირიელები დაიპყრეს რომაელებმა, რომელი პერიოდიდანაც შემორჩა გზები, ხიდები და მოზაიკით გაწყობილი ვილების ნაშთები. პირველ ბოსნიურ ხელოვნების ნიმუშებად ითვლება საფლავის ქვებზე გაკეთებული ორნამენტები, რომლებიც თარიღდება საუკუნით და შექმნილია ქრისტიანული კულტურის გავლენით.
შენი თავგადასავალი

„შენი თავგადასავალი“ — ქართველი მწერლის, აკა მორჩილაძის 2003 წელს გამოცემული რომანი.

ისტორია
რომანი 1999 წელს გაგრძელებებით იბეჭდებოდა ლიტერატურულ გაზეთ „ქომაგში“ სათაურით „გენერალი როდიონოვი და პორტობელოელი შავი სემი“. სხვადასხვა მიზეზთა გამო, რომანის წიგნად გამოცემა გადაწყდა სულ სხვა სათაურით - „შენი თავგადასავალი“. წიგნისათვის ავტორმა ტექსტი ოდნავ გადაამუშავა. რომანს დაემატა, აგრეთვე, ხელნაწერის რამდენიმე გვერდი, რომელიც ტექნიკური მიზეზების გამო თავის დროზე ვერ მოხვდა გაზეთში. რომანი საბოლოო სახით 2003 წელს გამოსცა ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ.

ჯილდოები
2003 წელს პირველად ჩატარდა ლიტრატურული პრემია „საბა“, სადაც რომანმა გაიმარჯვა ნომინაციაში - „წლის საუკეთესო რომანი - 2003“
ტალანგი

ტალანგი — მოქმედი სტრატოვულკანი დასავლეთ სუმატრაში, ინდონეზიაში. სიმაღლე 2597 მ. მის კალთებზე ორი კრატერული ტბაა, რომელთაგან უდიდესის ზომებია 1 2 კმ და ტალანგის ტბა ეწოდება. სმითსონის ინსტიტუტის გლობალური ვულკანიზმის პროგრამის თანახმად, ტალანგს ჰქონდა რვა დადასტურებული ამოფრქვევა 1833-1968 წლებს შორის. მცირე ამოფრქვევა მოხდა 2005 წლის მარტში, რის გამოც 25 000-ზე მეტი ადგილობრივი ადამიანი იქნა ევაკუირებული ვულკანის შესაძლო შემდგომი ამოფრქვევის გამო. გეოლოგების თქმით, 2005 წლის ამოფრქვევა დაკავშირებული იყო ინდოეთის ოკეანეში მოხდარ დამანგრეველ მიწისძვრასთან, რომელიც მოხდა 2004 წლის დეკემბერს. ვულკანის კალთებზე გვხვდება ენდემური მცენარე , რომელმაც სახელი ტალანგის მიხედვით მიიღო.
ბატუ-ტარა

ბატუ-ტარა — ჰოლოცენური ასაკის მოქმედი სტრატოვულკანი ინდონეზიაში. მდებარეობს ფლორესის ზღვის ამავე სახელწოდების კუნძულზე. სიმაღლე 748 მ. კრატერის დიამეტრია 900700 მ. ვულკანის წყალქვეშა ნაწილი წყლის ქვეშ მიდის 3000 მ-ზე. ზღვის დონიდან 700 მ-მდე დაფარულია მცენარეულობით. აგებულია ვულკანური ქანებით. პირველი ამოფრქვევა მოხდა 1852 წელს, რომელსაც თან ახლდა აფეთქებები და ლავური ღვარი.
აფრიდუნ II

აფრიდუნ , აგრეთვე ცნობილი როგორც აფრიდუნ ლომგული (დ. ? — გ. 1160, შემახა) — შირვანის მე-20 დამოუკიდებელი შაჰი 1160 წელს, ქესრანიდების დინასტიიდან.

1160 წელს, შირვანშაჰ მანუჩაჰრ -ის გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი აფრიდუნ გახდა. მისი მმართველობა ხანმოკლე აღმოჩნდა, რადგანაც, იმავე წელს, იგი სახელმწიფო გადატრიალების დროს გარდაიცვალა. ამის შემდეგ, შირვანშაჰის თანამდებობა აფრიდუნ -ის ძმამ — ახსითან -მა დაიკავა.
გზების მთავარი სამმართველო (თურქეთი)

თურქეთის რესპუბლიკის გზების მთავარი სამმართველო — სახელმწიფო სააგენტო, პასუხისმგებელი მშენებლობასა და ტექნიკურ მხარდაჭერაზე ყველა გზების, თურქეთის ქალაქგარეთ. დაარსდა 1950 წლის 1 მარტს, მას შემდეგ, რაც მიიღეს საერთაშორისო საავტომობილო გზების აქტი 1949 წელს. სააგენტო თურქეთის ტრანსპორტის, ზღვაოსნობის და კომუნიკაციების სამინისტროს ქვედანაყოფია. დღეისთვის სააგენტოს უფროსია ისმაილ ქართალი.

თავისი 18 ქვედანაყოფით ქვეყნის მასშტაბით, ინარჩუნებს საგზაო ქსელს 2,080 კმ, აქედან: საავტომობილო გზები 31.395 კმ, სახელმწიფო მაგისტრალები და 31.390 კმ პროვინციის გზები დაკავშირებული ხიდებით, გზაგამტარებით და გვირაბებით. არსებობს მხოლოდ ერთი ძირითადი გზატკეცილი თურქეთში, იტალიელების მიერ აშენებული.
დიულმენი

დიულმენი — ქალაქი გერმანიაში, ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის კესფელდის რაიონში. 2016 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, დიულმენში ცხოვრობდა 47432 ადამიანი. იყოფა შვიდ საქალაქო რაიონად. პირველად ეს ადგილი მოიხსენიება დულმენის სახელით 889 წელს. ქალაქის სტატუსი მიიღო 1311 წელს.

დამეგობრებული ქალაქები
დიულმენი დამეგობრებულია შემდეგ ქალაქებთან:
ფერბელინი
შარლევილ-მეზერი

ცნობილი ადამიანები
ფრანც ფონ პაპენი
ფრენკა პოტენტე
მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი 2016

მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი 2016 — ახალგაზრდა მორაგბეთა რიგით მე–9 მსოფლიო ჩემპიონატი, რომელიც მსოფლიო რაგბის ხელმძღვანელობით იმართება. ჩემპიონატში მონაწილეობას 12 ნაკრები მიიღებს. ჩემპიონატის მასპინძლები ინგლისის ქალაქები მანჩესტერი და სელფორდი იქნებიან, ხოლო მატჩები -სა და -ზე გაიმართება. ამ ტურნირზე ახალი ზელანდია ჩემპიონის ტიტულის დაცვას შეეცდება.

ნაკრებები
შემდეგი ნაკრებები მონაწილეობას მიიღებენ 2016 წლის მსოფლიო რაგბის ოცწლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატში:

მსაჯები
აღნიშნული მსაჯები მოემსახურებიან 30 მატჩს:

მსაჯები
ენდრიუ ბრეისი
ტომას შარაბა
გრემ კუპერი
კრეიგ ევანზი
კვენგილე იადეზვენი
კრეიგ მაქსველ-კისი
ელია რიცო
ხუან სილვესტრე
პოლ უილიამსი

მსაჯის ასისტენტები
პიტერ ალანი
პოლ დიქსი
ტომ ფოული
გრეგ გარნერი
ენდრიუ ჯექსონი
გრეგ მაკდონალდი
ჯონ მერედითი
მეთიუ ო’გრეიდი
იან ტემპესტი
ფილ უოტერსი

ვიდეო მსაჯები
პოლ ადამსი
ტრევორ ფიშერი
დევიდ გრეშოფი
როუენ კიტი
კეით ლიუისი
ჯონ მეისონი
დევიდ როუზი
დევიდ სეინსბერი
სტიუარტ ტერიჯი
ჯეფ უორენი

ჯგუფური ეტაპი
2015 წლის დეკემბერში გამოქვეყნებული მონაცემებით.

ჯგუფი 

ჯგუფი 

ჯგუფი 

მიმდინარე საერთო ცხრილი
პლეი-ოფები
მე-9 – მე-12 ადგილების პლეი-ოფი
ნახევარფინალები
მატჩი მე-11 ადგილისათვის
მატჩი მე-9 ადგილისათვის
მე-5 – მე-8 ადგილების პლეი-ოფი
ნახევარფინალები
მატჩი მე-7 ადგილისათვის
მატჩი მე-5 ადგილისათვის
ფინალები
ნახევარფინალები
მატჩი მე-3 ადგილისათვის
ფინალი
შაჰანშა

შაჰანშა, აგრეთვე ცნობილი როგორც შაჰანშა იბნ მანუჩაჰრი (დ. ? — გ. 1200, შემახა) — შირვანის 22-ე შაჰი 1197-1200 წლებში, ქესრანიდების დინასტიიდან.

1197 წელს, ახსითან -ის გარდაცვალების შემდეგ, შირვანშაჰის თანამდებობა შაჰანშამ დაიკავა. ეს თანამდებობა მას 3 წლის განმავლობაში, გარდაცვალებამდე, 1200 წლამდე ეკავა. შაჰანჰას გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი ფარიბურზ გახდა.
საშინელებათა ლიტერატურა

საშინელებათა ლიტერატურა — მხატვრული ლიტერატურის ჟანრი, რომლის მთავარი ფუნქციაა მკითხველთა შეშინება, დაზაფვრა და გაოცება. ჯონ კადონი მას ახასიათებს როგორც სულის შემძვრელ, ზოგჯერ კი ზიზღისა და სიძულვილის გამომხატველ ლიტერატურად. საშინელებათა ლიტერატურა, გოთიკური პროზიდან იღებს საწყისს და მას, ძირითადად მიაკუთვნებენ ფანტასტიკას, რადგან ფანტასტიკის მონოდეფინიციური განმარტება არ არსებობს და მრავალ ჟანრს მოიცავს. საშნელებათა ლიტერატურაში ფანტასტიკის ელემენტები ხშირადაა გამოყენებული, თუმცა გვხვდება ნიმუშებიც, სადაც ყველაფერი რეალურია.

ისტორია
საშინელებათა ჟანრი უძველესი დროიდან იღებს სათავეს, როცა იბადებოდნენ მითები სიკვდილზე, საიქიოსა და ბნელ ძალებზე. უძველესი ხალხები თხზავდნენ ისტორიებს მკვდრეთით აღმდგარ ადამიანებზე, მითების უმეტესობა კი მოგვითხრობდა ვამპირებზე, მაქციებსა და მოჩვენებებზე. ასევე საშინელებათა ჟანრს შეიძლება მივაკუთვნოთ დრაკონები.

 საუკუნის გოთიკური პროზა იწყება ჰორაციუს უოლპოლის რომანიდან „ოტრანტოს ციხე-კოშკი“. უოლპოლი პირველი იყო, ვინც რეალიზმს გასცდა და თანამედროვეობაში შემოიტანა ზებუნებრივი ელემენტები. თავდაპირველად, ავტორმა იცრუა და ფსევდონიმის ქვეშ გამოაქვეყნა წიგნი, როგორც შუა საუკუნეების იტალიური სასიყვარულო რომანი, გამოგონილი მთარგმნელის მიერ აღმოჩენილი. წიგნი, მკითხველთა ნაწილმა მდაბიურად მონათლა, ნაწილმა კი მალევე აიტაცა და პოპულარობაც მოუპოვა. მას შემდეგ გოთიკურ რომანს ისეთი წიგნების ტალღა მოაწვა, როგორებიცაა უილიამ ბექფორდის — ვატეკი (1786), ენ რედკლიფის უდოლფოს საიდუმლოება (1794), იტალიელი (1796) და მეთიუ ლიუსის — ბერი (1797). გოთიკური პროზის უმეტესობა მდედრი ავტორების ნამუშავარია და მიჩნეულია ქალურ ლიტერატურად, რადგან პროტაგონისტები, ძირითადად არიან პირქუშ სასახლეში გამომწყვდეული ქალები.

 საუკუნეში გოთიკური ლიტერატურა დააგვირგვინა საშინელებათა ჟანრმა. სწორედ ამ საუკუნის ნამუშევრებზეა დაყრდნობილი თანამედროვე საშინელებათა ლიტრეტურა და ისინი ამ ჟანრის მაგნუმ ოპუსად ითვლებიან. ესენი არიან მერი შელის „ფრანკენშტეინი“ (1818), ედგარ ალან პოს მოთხრობები, შერიდენ ლე ფანუს ნამუშევრები, რობერტ ლუის სტივენსონის დოქტორი ჯეკილისა და მისტერ ჰაიდის უცნაური ისტორია (1886), ოსკარ უაილდის დორიან გრეის პორტრეტი (1890) და ბრემ სტოკერის დრაკულა (1897). თანამედროვე დროში ამ ჟანრის ცნობილი წარმომადგენლები არიან სტივენ კინგი, დინ კუნცი, უილიამ პიტერ ბლეტი, აირა ლევინი და სხვა.
მიმი

მიმი ან მემი — კულტურული ინფორმაციის ფრაგმენტი. მიმი შეიძლება იყოს ნებისმიერი იდეა ან ქცევა, რომელიც შეგნებულად თუ შეუგნებლად ადამიანიდან ადამიანზე ვრცელდება საუბრით, წერით, ვიდეოთი, რიტუალით, ჟესტებით და ა.შ. არსებითად მიმი არის ინფორმაცია, მაგრამ მისი ფუნქციონირება აღნიშნავს ქცევით გამოვლინებას.

მიმის კონცეფცია და თვითონ ტერმინი რიჩარდ დოკინზმა, 1976 წელს საკუთარ წიგნ "ეგოისტური გენი"-ში ჩამოაყალიბა. დოკინზმა ივარაუდა, რომ მთელი კულტურული ინფორმაცია შედგება მიმის საბაზო ფრაგმენტებისგან, ზუსტად ისე, როგორც ბიოლოგიური ინფორმაცია შედგება გენებისგან და როგორც გენები, მიმი ასევე ექვემდებარება ბუნებრივ გადარჩევას, მუტაციას და ხელოვნურ გადარჩევას. დოკინზის ამ იდეის საფუძველზე, წარმოიქმნა ახალი სწავლება მემეტიკა, რომელიც მიჩნეულია ფსევდომეცნიერებად.
ზოგადი ინფორმაცია
მიმის კონცეფცია თავდაპირველად რიჩარდ დოკინზის მიერ იყო ჩამოყალიბებული, დოკინზმა კონცეფცია აღწერა 1976 წელს წიგნ "ეგოისტური გენი"-ში, ხოლო 1982 წელს კი განავრცო "გაფართოებული ფენოტიპი"-ში. ტერმინ "მიმი"-ს საფუძვლად, მან ბერძნული სიტყვა  - "მსგავსება" აიღო.

დოკინზის მოსაზრებით, გენების მსგავსად, მიმი არის რეპლიკატორები (ინგლ. ), ანუ ობიექტები, რომლებიც გამრავლებისთვის იმეორებენ საკუთარ თავს. მიმი შესაძლოა გავრცელდეს სურვილისამებრ ან მის მატარებლის საწინააღმდეგოდ. მიმის გადარჩენა დამოკიდებულია მინიმუმ ერთ მატარებელზე, ხოლო მისი წარმატებით გავრცელება დამოკიდებულია გარშემო არსებულ კულტურულ გარემოზე და ისეთი მატარებლის არსებობაზე, რომელიც ცდილობს შეგნებულად გაავრცელოს მიმი. მიმი შესაძლოა შეიცვალოს ან გაიყოს და წარმოქმნას ახალი მიმი. ისინი იბრძვიან ერთმანეთის წინააღმდეგ რესურსებისთვის (ხალხის გონება) არსებულ ბრძოლაში, ხოლო, შედეგად ექვემდებარებიან ბუნებრივ გადარჩევას.

ინტერნეტ მიმი
საჯარო კომპიუტერული ქსელების პოპულარიზაციასთან ერთად (თავდაპირველად ფიდონეტი, შემდეგ ინტერნეტი) მიმმა ახალი ადგილი შეიძინა გავრცელებისთვის, რითიც საფუძველი ჩაუყარა ინტერნეტ-მიმებს. ინტერნეტ-მიმები წარმოადგენენ (ბმულებს, ტექსტებს, ნახატებს და ა.შ.), ჩვეულებრივ გადაიცემა მომხმარებლების მიერ პირდაპირი ქსელის მეშვეობით. ჩვეულებრივ ეს კეთდება გართობის მიზნით, მაგრამ იმავე ხერხით შესაძლოა გავრცელდეს სხვა ინფორმაციაც, მათ შორის პროვოკაციული ხასიათის (მაგ. კეშინიზმი).

ბოლო დროს, როგორც წესი, ინტერნეტ-მიმის გავრცელების არეალი არის ბლოგები და ფორუმები, მაგრამ მიმი ასევე შესაძლოა გავრცელდეს ვებგვერდებით, ელექტრონული ფოსტით და  ასევე გასცდეს ინტერნეტს, მაგალითად მედიაში მოხვედრით (ასეთ შემთხვევაში ასევე გამოიყენება მცნება "მედიავირუსი").
ფარიბურზ II

ფარიბურზ (დ. ? — გ. 1204, შემახა) — შირვანის 23-ე შაჰი 1200-1204 წლებში, ქესრანიდების დინასტიიდან.

1200 წელს, შაჰანშას გარდაცვალების შემდეგ, შირვანშაჰის თანამდებობა ფარიბურზ -მ დაიკავა. ინფორმაცია მისი მმართველობის შესახებ არ არსებობს, თუმცა, მის სახელზე მოჭრილი მონეტები ნაპოვნია ხალიფა ალ-ნასირის მონეტებთან ერთად. 1204 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი ფარუხზად გახდა.
პანდეიზმი

პანდეიზმი — თეოლოგიური მოძღვრება, რომელიც პანთეიზმის პრინციპებს დეიზმთან აერთიანებს. პანდეიზმი მიიჩნევს, რომ შემოქმედი ღმერთი თავად გახდა სამყარო და შეწყვიტა არსებობა, როგორც ცალკეულმა ცნობიერმა არსმა. პანდეიზმი წინადადებას აყენებს ახსნას, ერთი მხრივ, დეიზმის გადმოსახედიდან - რატომ შექმნიდა ღმერთი სამყაროს და შემდეგ ხელს აიღებდა მასზე, და, მეორე მხრივ, პანთეიზმის გადმოსახედიდან - სამყაროს წარმოშობა და პირველმიზეზი გამოარკვიოს.

„პანდეიზმი“ ორი ძირის - „პანთეიზმის“ და „დეიზმის“ შეერთებით მიღებული ჰიბრიდული სიტყვაა, აერთიანებს რა ბერძნულიდან — „ყველაფერს“ და ლათინურიდან  — „ღმერთს“. სავარაუდოდ, ეს სიტყვა დღევანდელი გაგებით მორიც ლაზარუსმა და ჰეიმან სთეინთელმა შექმნეს 1859 წელს.
მონეგასკური დიალექტი

მონეგასკური — თანამედროვე ლიგურიული ენის დიალექტი, რომელზე საუბრობენ მონაკოში.

ენათა ოჯახი
როგორც დასავლეთ-რომანული ენების წარმოამდგენელს, მონეგასკურს ბევრი საერთო აქვს გენუაში გავრცელებულ სასაუბრო ლიგურიულთან, თუმცა განსხვავდება მისი მეზობელი ინტემელიოს და მონტონასკის დიალექტებისგან. მონეგასკურმა განიცადა ნიზარდის და ოქსიტანურის გავლენა, რომლებიც ასევე გამოიყენება მონაკოში სასაუბროდ.

მონეგასკური სხვა ლიგურიულ დიალექტებთან ერთად სავარაუდოდ შუა საუკუნეებში ჩრდილოეთ იტალიური ენებიდან წარმოიშვა და მის გრამატიკას აქვს როგორც ფრანგულის ასევე სხვა დაკავშირებული გალურ-იტალიური ენების გავლენა. 1860 წელს, საფრანგეთის მიერ ნიცის საგრაფოს ანექსიამდე ნიცაშიც გამოიყენებოდა მონეგასკურის მსგავსი დიალექტი.
ნუნე თუმანიანი

ნუნე თუმანიანი (; დ. 23 ოქტომბერი, 1963, ერევანი, სომხეთი) — სომეხი მხატვარი და მოქანდაკე.

ბიოგრაფია
ნუნე თუმანიანი დაიბადა 1963 წლის 23 ოქტომბერს, ერევანში, სომხეთი. დაამთავრა ხელოვნების სკოლა, ხოლო მოგვიანებით — სამხატვრო კოლეჯი. 1984-1985 წლებში, იგი სამხატვრო აკადემიაში, ლენინგრადში (დღევანდელი სანქტ-პეტერბურგი), სკულპტურის განყოფილებაში სწავლობდა. თუმანიანმა მაგისტრის ხარისხი ერევნის სამხატვრო-თეატრალურ ინსტიტუტში (დღევანდელი სახვითი ხელოვნების აკადემია) მიიღო.

1995-2009 წლებში, ნუნე თუმანიანი ერევნის სახვითი ხელოვნების აკადემიაში პროფესორი იყო, 1996 წლიდან, იგი სომხეთის მხატვართა კავშირის წევრია, ხოლო 2014 წლიდან — მხატვართა კავშირის სკულპტურის განყოფილების ხელმძღვანელი. თუმანიანი რამდენიმე ეროვნული და საერთაშორისო გამოფენისა თუ კონკურსის მონაწილეა. 1998 წელს, მან რამდენიმე საერთაშორისო ჯილდო მიიღო, ხოლო 2014 წელს — იგი შარჯაში, არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში გამართულ გამოფენაზე, მთავარი პრიზით დაჯილდოვდა.

ნუნე თუმანიანის ნამუშევრები წარმოდგენილია კერძო და საჯარო კოლექციებში, მსოფლიოს მასშტაბით, მათ შორის — სომხეთის ეროვნულ გალერეაში. მისი ნამუშევრები, უმეტესად ბრინჯაოსგან არის დამზადებული და ამავდროულად, მინის, ხის, ქვის და სხვა მასალათა კომბინაციით. თუმანიანის ნამუშევრები გამოხატავს ადამიანის უსაზღვრო, მრავალფეროვან სულიერ სამყაროს.

გამოფენები
თუმანიანის ნამუშევრები გამოფენილია სომხეთის და საზღვარგარეთის სხვადასხვა ქვეყნების სამხატვრო გალერეებში: სომხეთის სამხატვრო გალერეა, ჩარენცის მუზეუმი, სომხეთის მხატვართა კავშირი, ბოიაჯიანის გალერეა, სანქტ-პეტერბურგი, იტალია, შარჯა, არაბთა გაერთიანებული საამიროები.

გალერეა
დიანა აბგარი

დიანა აბგარი (დ. 12 ოქტომბერი, 1859, იანგონი, მიანმარი — გ. 8 ივლისი, 1937, იოკოჰამა, იაპონია) — სომეხი მწერალი, პუბლიცისტი და დიპლომატი. სომხეთის პირველი ელჩი იაპონიაში. მსოფლიოში პირველი ქალი-ელჩი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1859 წლის 12 ოქტომბერს ქალაქ რანგუნში (ამჟამად იანგონი). მიეკუთვნება იმ სომეხთა ოჯახს, რომელთა წინაპრებიც ჯულფიდან სპარსეთში გადასახლდნენ საუკუნეში, საიდანაც შემდეგ გადავიდნენ ინდოეთში. ოჯახში დიანა ყველაზე პატარა იყო შვიდ დედმამიშვილს შორის. კალკუტაში გადასახლების შემდეგ დიანა სწავლობდა სასულიერო სემინარიაში, სადაც მან მიიღო ინგლისურენოვანი განათლება და შეისწავლა სანსკრიტი, ხოლო სომხურს სწავლობდა ოჯახში.

1889 წელს ჰონგ-კონგში დიანა ცოლად გაყვა მიქაელ აბგარს, რომლის ოჯახიც ასევე სპარსეთიდან იყო ემიგრირებული ინდოეთში.

დიანა აბგარი გარდაიცვალა 1937 წლის 8 ივლისს იოკოჰამაში. დაკრძალეს იქვე უცხოელების სასაფლაოზე, მეუღლის გვერდით.
ჯულიეტა ლანტერი

ჯულიეტა ლანტერი (დ. 22 მარტი, 1873 — გ. 25 თებერვალი, 1932) — იტალიელი-არგენტინელი ფიზიკოსი, მოაზროვნე, არგენტინაში ქალთა უფლებების დამცველი და სოციალური მოძრაობის მხარდამჭერი.

ბიოგრაფია
ჯულიეტა დაიბადა იტალიის სამეფოში პროვინცია კუენოს სოფელში (დღეს საფრანგეთი - ლა-ბრიგი). მისი მშობლები 1879 წელს არგენტინაში წავიდნენ ემიგრაციაში, სადაც ის ბუენოს-აირესში და ლა-პლატაში იზრდებოდა.

1891 წელს, ის პირველი ქალი გახდა, რომელიც რაფაელ ერნანესის სახელობის ეროვნულ კოლეჯში ჩაირიცხა. 1898 წელს ფარმაკოლოგიაში მიიღო ბუენოს-აირესის უნივერსიტეტის ხარისხი.

1932 წლის 23 თებერვალს ბუენოს-აირესში მას ავტომოგბილი დაეჯახა. ორი დღის შემდეგ ჯულიეტა 58 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მის დასაფლავებას 1000-ზე მეტი ადამიანი დაესწრო.
საქართველო 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

საქართველო, ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში იასპარეზებს.

მედალოსნები
მშვილდოსნობა
მძლეოსნობა
კაცები
ღონისძიებები ტრეკსა და გზაზე

მძლეოსნობის სახეობები

ქალები
მძლეოსნობის სახეობები

ნიჩბოსნობა ბაიდარითა და კანოეთი
სპრინტი
კვალიფიკაციის ლეგენდა: = კვალიფიკაცია ფინალში (მედალი); = კვალიფიკაცია ფინალში (არამედალი)

ტანვარჯიში
მხატვრული
ბატუტი
ტყვიის სროლა
კვალიფიკაციის ლეგენდა: = კვალიფიკაცია შემდეგ ეტაპზე; = კვალიფიკაცია ბრინჯაოს მედალზე (შაშხანა)

ფარიკაობა
ჩოგბურთი
ცურვა
ძალოსნობა
ძიუდო
კაცები

ქალები

ჭიდაობა
თავისუფალი
ბერძნულ-რომაული
მასობრივი კულტურა

მასობრივი, პოპულარული კულტურა, ანუ პოპ კულტურა წარმოადგენს იდეების, პერსპექტივების, დამოკიდებულებებისა და სხვა ფენომენების ერთობლიობას, რომლებიც ბატონობენ მეოცე საუკუნის შუიდან დასავლურ კულტურაში, იმავე საუკუნის ბოლოდან კი გლობალურ მეინსტრიმ კულტურაში. მასმედიის გავლენის დამსახურებით პოპ კულტურა აღწევს ინდივიდების ყოველდღიურ ცხოვრებაში. პოპ კულტურის ყველაზე გავრცელებული კატეგორიებია გართობა (ფილმები, მუსიკა, ტელევიზია, თამაშები), სპორტი, სიახლეები, პოლიტიკა, მოდა და ტექნოლოგია.

განმარტებები
"მაღალი" და "ოფიციალური" კულტურისგან განსხვავებით, პოპ კულტურა ტრადიციულად ასოცირებული იყო დაბალ სოციალურ კლასებთან და გაუნათლებლობასთან. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, მასმედიის განვითარებას მოჰყვა დიდი საზოგადოებრივი ცვლილებები, რამაც პოპულარული კულტურა დაბალ სოციალურ სტატუსსა და გაუნათლებლობას ჩამოაშორა.

დღესდღეობით არსებობს პოპულარული კულტურის 6 განმარტება:
რაოდენობრივი განმარტება - ყველაფერი რაც საზოგადოების უმრავლესობის დაინტერესებას იწვევს.
კლასიკური განმარტება - კულტურის ის ელემენტები, რომლებიც "მაღალ კულტურას" არ ეკუთვნის. ეს განმარტება პრობლემატურია რადგან ზოგ შემთხვევაში რთულია გაავლო ზღვარი "მაღალ კულტურასა" და "პოპ კულტურას შორის" (მაგალითად უილიამ შექსპირის პიესები უდავოდ უმაღლესი კულტურის ნაწილა, მაგრამ ამავდროულად პოპულარულ კულტურასაც ეკუთვნის).
დასავლურ ევროპული განმარტება - კომერციული კულტურა, რომელიც დასავლურ ევროპული გადმოსახედიდან ასოცირებულია მასიურ მოხმარებასთან, ამერიკულ კონსუმერიზმთან და მასიურად წარმოებულ პროდუქტებთან. (მაგალითად პოპ მუსიკა, ჰოლივუდის ფილმები, მაკდონალდსი...)
"ჭეშმარიტი" კულტურა. ის რაც ხალხს აწუხებს, და რასაც ხალხი აქტუალურად თვლის. (ეს დეფინიციაც პრობლემატურია, რადგან რთულია განმარტო "ხალხი")
კრიტიკულ თეორისტთა პერსპექტივა- საზოგადოებაში შევიწროვებული ჯგუფებისა და გაბატონებული ჯგუფების ჭიდილის არეალი. შევიწროვებული ჯგუფები პოპ კულტურით წინააღმდეგობას უწევენ გაბატონებულ ჯგუფებს. გაბატონებული ჯგუფები კი, თავის მხრივ, ცდილობენ შევიწროვებული ჯგუპების შერევას, შეერთებას.
პოსტმოდერნისტული პერსპექტივა - "უბრალოდ კულტურა". ეს პერსპექტივა აღარ ახდენს დიფერენციაციას "მაღალ" და "პოპულარულ" კულტურებს შორის.

ფოლკლორი და ინტერნეტ კულტურა
სოციოლოგთა აზრით ფოლკლორი პოპულარული კულტურის წინაპარს წარმოადგენს. კულტურული მეინსტრიმის ეს ადრეული ფორმა დღესაც არსებობს - ანეგდოტების, ჭორების, სლენგისა და სხვა ფორმებით. ინტერნეტის დამსახურებით დღესდღეობით რთულია ზღვარი გაავლო ფოლკლორსა და პოპ კულტურას შორის.