iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იაზიდ I

იაზიდ იბნ მუავია იბნ აბი სუფიანი (; უმეტესად ცნობილია, როგორც იაზიდ დ. 20 ივლისი, 647 — გ. 11 ნოემბერი, 683) — ომაიანთა სახალიფოს მეორე ხალიფა და პირველი ხალიფა, რომელმაც ტახტი მემკვიდრეობით მიიღო. მემკვიდრედ გამოაცხადა მამამისმა, მუავია -მა. სახალიფოს მართავდა მამის გარდაცვალებიდან, 680 წლიდან სიკვდილამდე, 683 წლამდე.
საქართველოს უფოლოგიური ასოციაცია

საქართველოს უფოლოგიური ასოციაცია სუფოა — დაარსდა 1994 წელს.

ასოციაციის კვლევის სფეროში შედის ამოუცნობი მფრინავი ობიექტებზე (ამო) დაკვირვება, ამო-ს დაჯდომის ადგილების კვლევა: (რადიაციის მზომით, მაგნიტომეტრით, მიწის სინჯების კვლევა, მცენარეულ საფარზე სხვადასხვა ზემოქმედების ფიქსაცია კვლევა) და ამო-ს გამოჩენის ფაქტების მონაცემთა ბაზის შექმნა. დაფინანსების უქონლობასთან დაკავშირებით სუფოა-მ 2007 წლიდან 2011 წლამდე კვლევითი სამუშაოები შეაჩერა. 2011 წლის მაისიდან სუფოა-მ გაანაახლა თვისი მუშაობა.

სუფოა-ს დაფუძნებული იყო პირველი ქართული უფოლოგიური გაზეთი „ამოუცნობი“ და ჟურნალი „ამო“.
ბისმარკის ქედი

ბისმარკის ქედი — ქედი პაპუა-ახალ გვინეაში. ცენტრალური მაღლობის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 4509 მ (მთა ვილჰელმი, პაპუა-ახალი გვინეის უმაღლესი წერტილი). დამახასიათებელია მაღალმთიანი ლანდშაფტი. უმაღლესი წერტილი თოვლით არის დაფარული. ზღვის დონიდან დაახლოებით 3400 მ სიმაღლეზე ტუნდრაა განვითარებული. კალთებიდან სათავეს იღებს მდინარე რამუ და მდინარეების სეპიკისა და პურარის შენაკადები. სახელი ეწოდა გერმანიის სახელმწიფო მოღვაწის ოტო ფონ ბისმარკის პატივსაცემად.
იაზიდ II

იაზიდ ბინ აბდ ალ-მალიქი ან იაზიდ (; დ. 687 — გ. 26 იანვარი, 724) — ომაიანთა სახალიფოს ხალიფა 720-724 წლებში. ტახტზე ავიდა მისი წინამორბედის, უმარ -ის გარდაცვალების შემდეგ.

721 წლის ივლისში იაზიდ -მ ბრძანა გაენადგურებინათ ყველა მხატვრული ნამუშევარი სახალიფოს ტერიტორიაზე, რადგან ისლამი კრძალავს ადამიანებისა და ცხოველების გამოსახვას. ზოგიერთი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ ხალიფას ამ ბრძანებამ გარკვეული გავლენა მოახდინა ბიზანტიის იმპერატორ ლეონ ისავრიელზე, როდესაც მან ხატთაყვანისცემა აკრძალა.

იაზიდ გარდაიცვალა 724 წლის 26 იანვარს ტუბერკულოზით.
ადამიანი ამფიბია (ფილმი)

ადამიანი ამფიბია — 1961 წლის საბჭოთა მხატვრული ფილმი. დამდგმელი რეჟისორები: გენადი კაზანსკი და ვლადიმერ ჩებოტარიოვი. გადაღებულია ალექსანდრე ბელიაევის ამავე სახელწოდების სამეცნიერო-ფანტასტიკური რომანის მიხედვით. ფილმის პრემიერა გაიმართა 1961 წლის 28 დეკემბერს, ხოლო 1962 წლის 3 იანვარს გამოვიდა ფართო გაქირავებაში. საბჭოთა კინოგაქირავების ლიდერი 1962 წელს 65 მილიონი მაყურებლით.
რენარს კაუპერსი

რენარს კაუპერსი (, დაიბადა 1974 წლის 1 სექტემბერს, ელგავაში) — ლატვიური როკ-ჯგუფ -ის ლიდერი და ვოკალისტი.

ბიოგრაფია
რენარს კაუპერსი დაიბადა 1974 წლის 1 სექტემბერს, ელგავაში, ისიდორ და მუდიტე კაუპერების ოჯახში.

1996 წელს კაუპერსმა დაამთავრა ლატვიის უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი ბაკალავრის ხარისხით.

2000 წელს -მა მესამე ადგილი დაიკავა ევროვიზიაზე სიმღერით « ». 2003 წელს კაუპერსი ევროვიზიის შემდეგი ფესტივალის გამარჯვებულთან, მარია ნაუმოვასთან ერთად იყო ევროვიზიის წამყვანი რიგაში, ხოლო 2005 წელს წაიყვანა ტელეშოუ , ევროვიზიის 50-ე იუბილესთან დაკავშირებით.

კაუპერსი გადაიღეს კინოში. 2000 წელს მან მთავარი როლი ითამაშა იანის სტრეიჩის ფილმში და ამ როლისთვის მიიღო ლატვიის უმაღლესი კინოპრემია, როგორც ლატვიის წლის მსახიობმა. მან აგრეთვე ითამაშა მეორეხარისხოვანი როლი ფილმში „გეორგი“ რომელიც ოპერის მომღერალ გეორგ ოტსზეა გადაღებული 2006 წელს.

2005 წელს კაუპერსი დაჯილდოვებულ იქნა ესტონური თეთრი ვარსკვლავის ორდენით.

პირადი ცხოვრება
1995 წლიდან რენარსი დაქორწინებულია სტილისტ აგნესა კაუპერსზე (დაბ. 1977). მათ სამი შვილი ჰყავთ — ტყუპები ედგარსი და ემისი, რომლებიც 1995 წლის 8 სექტემბერს დაიბადნენ, და აარონსი, (დაბ. 2011).
დაუ

დაუ (‎) — ტრადიციული იალქნიანი გემი, რომელსაც აქვს ერთი ან ორი ანძა, სამკუთხა იალქანი და სპორტული — გრძელი და თხელი კორპუსი. მისი გამოყენების არეალი, ძირითადად, წითელი ზღვა და ინდოეთის ოკეანე იყო. ზოგი ისტორიკოსი ამტკიცებს, რომ დაუ არაბებმა ან ინდოელებმა გამოიგონეს, თუმცა უმრავლესობა მეცნიერებისა ამას ჩინელებს მიაწერს. დაუ არის სავაჭრო გემი, რომელიც გამოიყენებოდა უხვი ტვირთის — ხილის, მტკნარი წყლისა და სავაჭრო საქონელის გადასატანად, აღმოსავლეთ არაბეთის, აღმოსავლეთ აფრიკის, იემენისა და სამხრეთ აზიის ზოგიერთი ქვეყნის (პაკისტანი, ინდოეთი, ბანგლადეში) სანაპიროების გასწვრივ. დიდი ზომის დაუებს დაახლოებით 30 კაციანი ეკიპაჟი ჰყავს, ხოლო შედარებით პატარებს — 12.
ასა (ფილმი)

ასა — 1987 წლის საბჭოთა საკულტო ფილმი. დამდგმელი რეჟისორი სერგეი სოლოვიოვი. მთავარ როლებში თამაშობენ: სტანისლავ გოვორუხინი, ტატიანა დრუბიჩი და სერგეი ბუგაევი. ფილმში მონაწილეობა მიიღეს აგრეთვე ცნობილმა როკ-მუსიკოსებმა, მათ შორის ვიქტორ ცოიმ. ფილმის გადაღება მიმდინარეობდა იალტაში 1987 წლის ზამთარში. ისტორიული სცენები გადაღებულია მიხაილოვის სასახლეში. 2008 წელს გამოვიდა ფილმი 2-ასა-2.
პამელა ლინდონ ტრევერსი

პამელა ლინდონ ტრევერსი , ნამდვილი სახელი და გვარი — ჰელენ ლინდონ გოფი (; დ. 9 აგვისტო, 1899 — გ. 23 აპრილი, 1996) — ავსტრალიელი მწერალი, მსახიობი და ჟურნალისტი, რომელიც ბრიტანეთში დასახლდა. სახელი გაითქვა წიგნების სერიით მერი პოპინსის შესახებ. 1924 წელს ნამდვილი სახელი და გვარი ჰელენ ლინდონ გოფი შეცვალა პამელა ტრევერსით და 1933 წელს დაიწყო პოპინსზე წიგნების გამოცემა. ცნობილია უოლტ დისნეის სტუდიების მიერ გადაღებული ამ წიგნების ეკრანიზაციაც.

ლიტერატურაში შეტანილი წვლილისთვის ტრევერსი 1977 წელს ბრიტანეთის იმპერიის ორდენით დაჯილდოვდა.
კონსტანტინე VIII

კონსტანტინე (; დ. 960 — გ. 11 ნოემბერი, 1028) — ბიზანტიის იმპერატორი (რეალურად) 1025-1028 წლებში. ოფიციალურად გამეფდა 963 წელს სამი წლის ასაკში, თუმცა რეალური ძალაუფლება მხოლოდ 1025 წლს, 65 წლის ასაკში მოიპოვა. ტახტზე შეცვალა ძმა, ბასილი . სასტიკად უსწორდებოდა საეჭვო პირებს, ახლობლების მიმართ კი ძალიან გულუხვი იყო. გატაცებული იყო რიტორიკითა და ნადირობით. ჰყავდა სამი ქალიშვილი, რომელთაგან ზოია ცოლად შერთო ერთ-ერთ სენატორს — რომანოზს, რომელსაც მოგვიანებით ტახტიც უანდერძა.
დუბაი-შარჯა-აჯმანის მეტროპოლიტენის არეალი

დუბაი-შარჯა-აჯმანი — მეტროპოლიტენის არეალი, რომელიც მდებარეობს არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. იგი შედგება დუბაის, შარჯასა და აჯმანის ურბანული რაიონების კომბინაციით. დუბაის ურბანული რაიონი ჩრდილო–აღმოსავლეთით გადადის შარჯაში, რომლით თავის მხრივ, ესაზღვრება აჯმანს. 2008 წლის მონაცემებით, მთლიანი მოსახლეობა შეადგენდა 3 მილიონ კაცს.
იული კიმი

იული კიმი ( დ. 23 დეკემბერი 1936, მოსკოვი) — რუსი პოეტი, კომპოზიტორი, დრამატურგი, სცენარისტი, მომღერალი და კომპოზიტორი. მამით კორეელია, ხოლო დედით — რუსი. სსრკ-ში დისიდენტური მოძრაობის მონაწილე. კინემატოგრაფისტთა კავშირის (1987), მწერალთა კავშირისა (1991) და პენ-კლუბის (1997) წევრი. მისი საავტორო სიმღერები გამსჭვალულია იუმორით, სადაც განვითარებულია ლიტერატურული სტილიზაციის ტრადიციები პაროდიული და სატირული ელემენტებით ჩათვლით. ბულატ ოკუჯავას სახელობის პრემიის ლაურეატი (1999).
სარკინიგზო მაგისტრალი

სარკინიგზო მაგისტრალი — რკინიგზის ის ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს მთავარ არტერიას ქვეყნის სარკინიგზო სისტემაში. როგორც წესი სარკინიგზო მაგისტრალზე იწყობა დანარჩენი მეორადი სარკინიგზო ხაზები, რომლებიც ერთიანობაში რკინიგზის ერთიან ქსელს ქმნიან.

პირველი სარკინიგზო მაგისტრალი გაერთიანებულ სამეფოში ჯერ კიდევ 1825 წელს ამოქმედდა. დღეს ტრანსპორტირების ეს სახეობა მსოფლიოს 140-მდე ქვეყანაში მოქმედებს.

რკინიგზის მშენებლობის ტემპები თანდათან მცირდება სხვა სატრანსპორტო საშუალებებთან კონკურენციის შედეგად. თუმცა ის მაინც რჩება ტრანსპორტის ერთ-ერთ ყველაზე ენერგოეფექტურ საშუალებად, რადგან მატარებელს მძიმე ტვირთების სწრაფად გადატანა შეუძლია.

ამიერკავკასიის სარკინიგზო მაგისტრალი
ორი კონტინენტის ერთმანეთთან დაკავშირების იდეა ჯერ კიდევ საუკუნის 30-იან წლებში გაჩნდა. ამიერკავკასიის სხვა ქვეყნებისაგან განსხვავებით, საქართველო პრივილეგირებულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა. შავი და კასპიის ზღვების დამაკავშირებელი სარკინიგზო მაგისტრალის მშენებლობა 1865 წელს დაიწყო. პირველმა მატარებელმა, რომელიც დამზადებული იყო საფრანგეთში „ბონეფონდის“ ქარხანაში (. ), 1871 წელს გაიარა რკინიგზის მონაკვეთი ფოთი-ყვირილა, ხოლო 1872 წლის 10 ოქტომბერს თბილისიდან ფოთში პირველი მატარებელი ჩავიდა. რკინიგზის ხაზი თბილისი - ბაქო ექსპლუატაციაში 1883 წელს შევიდა. 1899 წელს გაიხსნა რკინიგზის ხაზი, რომელიც საქართველოს სომხეთთან აკავშირებდა.
როლანდ გილიგაშვილი

როლანდ გილიგაშვილი (დ. 18 მარტი 1952, არაშენდა, ახლანდ. გურჯაანის მუნიციპალიტეტი, — გ. 13 ივნისი, 2023) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი.

1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1978-1983 წლებში მუშაობდა თბილისის პროკურატურის სასამართლოებში სისხლის სამართლის საქმეებზე ზედამხედველობისა და საგამოძიებო განყოფილების პროკურორად. 1983-1986 წლებში იყო თბილისის კალინინის რაიონის პროკურორი. 1986-1997 წლებში მუშაობდა საქართველოს პროკურატურის საგამოძიებო სამმართველოს უფროსის მოადგილის თანამდებობაზე. 1987-1999 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 1999 -2001 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “ და საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის თავმჯდომარეა. 2001-2003 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი.
ოშაკანი

ოშაკანი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში, აშტარაკიდან სამხრეთით 4 კმ-ზე. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 020 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 815 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 343 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 16.96 კმ²-ია.

ისტორია
ოშაკანს პირველად მოიხსენიებს ისტორიკოსი ფავსტოს ბუზანდი საუკუნის ამბების თხრობის დროს. ამ პერიოდში იგი იყო არშაკიდების სამფლობელო. ისტოიკოსი აღწერს 336 წლის ბრძოლას სპარსელებსა და სომხებს შორის, რომელიც გაიმართა ამ სოფელში. ბრძოლაში გამოჩენილი მამაცობისათვის, სომხეთის მეფე ხოსროვ -მ ოშაკანი ვაჰან ამატუნს გადასცა. ამატუნების ინიციატივით აქ დაკრძალეს მესროპ მაშტოცი. 442 წელს მის საფლავზე ააშენეს გუმბათოვანი ეკლესია.

სოფლის ტერიტორიაზე არის აღმოჩენილი უფრო ადრეული პერიოდის ნაშთები. დიდის ბორცვზე აღმოჩენილია ძვ. წ. - საუკუნის დროინდელი ურარტუული ციხესიმაგრის ნაშთები, რომლის ფართობია 0,25 ჰა. ციხესიმაგრე აშენებულია დიდი ქვებით. გათხრილია სასახლის 40 ოთახი. აღმოჩენილია სამლოცველოს ნაშთები, ქვისა და ძვლისაგან დამზადებული კერამიკის ნიმუშები, ოქროს, ვერცხლის, ბრინჯაოს ნივთები. ციხესიმაგრეზე ასევე აღმოჩენილია ძვ. წ. საუკუნეში ცხოვრების კვალი, რაც ამ ციხესიმაგრის საუკუნეების მანძილზე დასახლებას ადასტურებს.

მდინარე ქასაღის ნაპირებზე აღმოჩენილია რამდენიმე ნეკროპოლისი, მათ გარშემო კი მრავალი ხაჩკარი.

ღირსშესანიშნაობები
ოშაკანის ცენტრში მდებარეობს მესროპ მაშტოცის სახელობის ეკლესია, რომელიც 1875-1879 წლებში გევორქ -ის მიერაა აშენებული ვაჰაან მატუნის მიერ საუკუნეში დაარსებული ძველი ეკლესიის ადგილზე. ეკლესიის საკურთხევლის ქვეშ დაკრძალულია მესროპ მაშტოცი. 1960 წელს ტაძრის შიდა ნაწილი მოიხატა. ეკლესიას აღმოსავლეთის მხრიდან მიდგმული აქვს სამრეკლო იგი სომხეთში ერთდერთია, როგორც ეკლესიის მიმართ თავისი მდებარეობით (იგი აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს), ასევე თავისი ცილინდრისებული ფორმით. ეკლესიის ეზოში მდებარეობს ანბანის ბაღი, სადაც სომხური ანბანის ყველა ასოს ადამიანის სიმაღლის ქანდაკება დგას. ყოველ წელს სომხეთის სხვადასხვა კუთხიდან მოჰყავთ პირველკლასელები ანბანის პირველი ასოს შესწავლის პერიოდში.

ოშაკანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ადგილზე, რომელსაც ეწოდება „მანკანოცი“, მდებარეობს წმინდა სიონის სახელობის საუკუნის გუმბათოვანი ეკლესია, რომელიც აშენებულია ვარდისფერი ტუფისაგან.

ოშაკანში არის ადრეული შუა საუკუნეების (- სს.) მონუმენტი, რომელიც ლეგენდის თანახმად ითვლება იმპერატორ მავრიკიოსის ან დედამისის საფლავად.

ოშაკანში და მის გარშემო მდებარეობს სურბ თადეოზ არაქელის, სურბ-გრიგოლის, სურბ-სარქისის, სურბ-ასტვაწაწინის, ტუხ-მანუქის ( ს.) სამლოცველოები. ოშაკანის სამხრეთით მდინარე ქასაღზე, კათოლიკოსმა ნააპეტმა 1706 წელს წითელი ტუფისაგან ააგო ხიდი.

სოფელში ასევე შემონახულია მთელი რიგი სომხეთის მონუმენტალური ხელოვნების ნიმუშები.
კონსტანტინე IX მონომახი

კონსტანტინე მონომახი (; დ. დაახლ. 1000 — გ. 11 იანვარი, 1055) — ბიზანტიის იმპერატორი 1042 წლის 11 ივნისიდან 1055 წლის 11 იანვრამდე. მიხეილ -მ მის წინააღმდეგ მოწყობილ შეთქმულებაში მონაწილეობის გამო კონსტანტინე კუნძულ ლესბოსზე გადაასახლა. 1042 წელს დედოფალ ზოიასთან ქორწინების შედეგად გახდა მისი თანაიმპერატორი და ერთად მართავდნენ იმპერიას 1050 წელს ზოიას გარდაცვალებამდე. 1055 წელს კონსტანტინეს გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა კონსტანტინე -ის ქალიშვილი და ზოიას და თეოდორა.
გიორგი ხიმშიაშვილი

თავადი გიორგი სპირიდონის ძე ხიმშიაშვილი (; დ. 14 ივნისი, 1836 — გ. 16 ივლისი, 1917, ბორჯომი) — რუსეთის არმიის არტილერიის გენერალი(13. 04. 1908).

დაამთავრა პავლოვის კადეტთა კორპუსი. სამხედრო სამსახური დაიწყო 1855 წლიდან. მონაწილეობდა ყირიმის (1853–56) და რუსეთ-თურქეთის (1877–78) ომებში. მსახურობდა საველე არტილერიის მეცამეტე ბრიგადაში. 23.10.1874 – 27.04.1878 – 21-ე საარტილერიო ბრიგადის მეორე ბატარეის მეთაური. 03.10.1877 წ. – პოლკოვნიკი. 13.01.1892–1893 – არტილერიის მე-6-ე ბრიგადის მეთაური. 1893–1897 – 39-ე საარტილერიო ბრიგადის მეთაური. 09.02.95–1905 – გრენადერთა ბრიგადის არტილერიის მეთაური. 13.04.1899 – კავკასიის 1-ლი საარმიო კორპუსის საარტილერიო მეთაური. 07.03.1905 წ. – ალექსანდროვის კომიტეტის წევრი. 12.10.1892 – გენერალ-მაიორი. 06.12.1900 – გენერალ-ლეიტენანტი. 1908 წელს მიიღო არტილერიის გენერლის წოდება.

1906–13 წ.წ. – გენერალ-ლეიტენანტმა ხიმშიაშვილმა გადასცა 339 კვადრატული საჟენი მიწა მთაწმინდაზე ეპარქიის სასულიერო-განმანათლებელ საძმოს, მიხეილ ტვერელის ეკლესიის ასაშენებლად. გარდაიცვალა 1917 წლის 16 ივლისს ბორჯომში. დასაფლავებულია თბილისში წმინდა მიხეილ ტვერელის ეკლესიის ეზოში (საფლავი დაკარგულია).

ჯილდოები
ბრძოლაში სიმამაცისათვის დაჯილდოვებული იყო 2 ბატარეისა და 21 საარტილერიო ბრიგადის მუნდირით. ასევე მედლებით:
წმ. გიორგის – 4 ხარისხის. (19. 04. 1878).
წმ. ანნას – 3 ხარისხის. (1896), 2 ხარისხის. (1874), 1 ხარისხის. (1899).
წმ. სტანისლავის – 3 ხარისხის. (1860), 2 ხარისხის. (1871), 1 ხარისხის. (02. 04. 1895).
წმ. ვლადიმერის – 2 ხარისხის. (50 წელი ოფიცრის უმწიკვლო სამსახურისათვის – 1906).
თეთრი არწივის (1911).
წმ. ალექსანდრე ნევსკის (1913).
სერგეი შერემეტევი

სერგეი ალექსანდრეს ძე შერემეტევი (; დ. 24 მარტი, 1837 — გ. 15 დეკემბერი, 1896, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი კავალერიის გენერალი, კავკასიის მთავარმართებელი 1890–1895 წლებში.

სამხედრო მოღვაწეობის პერიოდში მონაწლეობა აქვს მიღებული არაერთ სამხედრო ბრძოლაში. დაჯილდოებულია მედლებით. მონაწილეობდა რუსეთ-თურქეთის ომში. 1890–1895 წლებში დანიშნული იყო კავკასიის მთავარ მმართველად . გარდაიცვალა სანქტ-პეტერბურგში 1896 წელს.
თეოდორ ობერლენდერი

თეოდორ ობერლენდერი (; დ. 1 მაისი, 1905, მაინინგენი — გ. 4 მაისი, 1998, ბონი) — გერმანელი პოლიტიკოსი, აგრონომი, ეკონომიკისა და თეოლოგიის დოქტორი, აღმოსავლეთ ევროპის საკითხის ექსპერტი.

პროფესიული კარიერა
თეოდორ ობერლენდერი დაიბადა პროტესტანტულ ოჯახში. 1923 წელს დაამთავრა მაინინგის ჰუმანიტარული გიმნაზია და ჩააბარა მიუნხენის ლუდვიგ-მაქსიმილიანის სახელობის უნივერსიტეტში სასოფლო სამეურნეო ფაკულტეტზე. 1927 წელს მიიღო აგრონომის დიპლომი. შემდგომ გააგრძელა ეკონომიკის სწავლა კენიგსბერგის უნივერსიტეტში. ერთი წლის შემდეგ გახდა პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორი.

მეორე მსოფლიო ომის პერიოდი
1938 წლიდან ობერლენდერი გახდა აბვერის თანამშრომელი. ობერლენდერის ძირითად საქმიანობაში აღმოსავლეთ ევროპის საკითხის შესწავლა შედიოდა. ომის პერიოდში იყო ბატალიონ ნახტიგალის პოლიტიკური ხელმძღვანელი. 1941–1943 წლებში ბატალიონ ბერგმანის მეთაური.

ომის შემდგომ
1945-1946 წლებში ობერლენდერი ამერიკელთა სამხედრო ტყვეობაში იმყოფებოდა. გათავისუფლების შემდეგ 1948 წლიდან იყო ბავარიის თავისუფალ დემოკრატიული პარტიის წევრი. 1953-1961 წლებში იყო გერმანიის ბუნდესტაგის წევრი

ობერლენდერი და საქართველო
ობერლენდერმა 6 ენა იცოდა და დაინტერესებული იყო აღმოსავლეთ ევროპის საკითხით. 1938 წელს ადმირალმა კანარისმა იგი აბვერში მიიწვია. ობერლენდერის აზრით გერმანია იმ შემთხვევაში გახდებოდა დიდი სახელმწიფო თუ კაცობრიობას მნიშვნელოვან სამსახურს გაუწევდა და მსოფლიოს ბოლშევიზმისგან იხსნიდა. მაგრამ ნაცისტები მის შეხედულებებს არ იზიარებდნენ. 1941 წლის 30 ივნისს, როდესაც უკრაინული ბატალიონი ნაჰთიგალი ლვოვში შევიდა, უკრაინელებმა მაშინვე დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს. ობერლენდერის წინააღმდეგობის მიუხედავად მეორე დღეს გესტაპომ უკრაინული მთავრობის ყველა წევრი დააპატიმრა და დახვრიტა. ობერლენდერზე კი თვალთვალი დააწესა. კანარისმა რის ვაი-ვაგლახით მოახერხა ხელქვეითის დახსნა. მალე "ნაჰთიგალის" შემქმნელი "ბერგმანის" (მთის კაცი) მეთაურად დაინიშნა - ასე ერქვა ქართველი ტყვეებით დაკომპლექტებულ ქვედანაყოფს. როცა გერმანული არმია კავკასიას მიუახლოვდა, დღის წესრიგში დადგა თბილისის დაბომბვის საკითხი. ობერლენდერი და რაინჰარდ გელენი ამას წინ აღუდგნენ, მოახერხეს გერმანული სარდლობის დარწმუნება, რომ თბილისის დაბომბვა გერმანიას ზიანის მეტს არაფერს მოუტანდა. მალე ობერლენდერი „ბერგმანის“ მეთაურის თანამდებობიდან გადააყენეს. გესტაპომ ის შინაპატიმრობაში აიყვანა. დაჭერას კი სასწაულით გადაურჩა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ობერლენდერი დასავლეთ გერმანიაში დამკვიდრდა, სადაც აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას ეწეოდა, იყო პარლამენტის დეპუტატი, მინისტრი. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ქართულ ემიგრაციასთან. პარლამენტის ტრიბუნიდან მან არაერთხელ ამხილა რუსეთის იმპერიული პოლიტიკა საქართველოში. ობერლენდერი მოესწრო გერმანიის გაერთიანებასა და საბჭოთა იმპერიის დაშლას.
სამწუხაროდ, ამას აღსრულება არ ეწერა. გერმანიაში აღმოჩნდნენ ძალები, რომლებმაც უკვე მოხუც ობერლენდერს ომის დროს ებრაელთა ხოცვა-ჟლეტაში დასდეს ბრალი და სასამართლოში უჩივლეს.
სიცოცხლის უკანასკნელი წლები საკუთარი უდანაშაულობისთვის ბრძოლას შესწირა და დაამტკიცა კიდეც.

თეოდორ ობერლენდერი 1998 წელს გარდაიცვალა.
მშრალი ყინული

მშრალი ყინული — მყარი ნახშირორჟანგი (2). ჩვეულებრივ პირობებში „მშრალი ყინული“ აქროლადია (გალღობის გარეშე გადადის აირად მდგომარეობაში). გარეგნულად ყინულის მსგავსია. ტექნიკური „მშრალი ყინულის“ სიმკვრივეა დაახლოებით 1560 კგ/კუბ.მ.; იყენებენ საკვები პროდუქტების გასაცივებლად (მაგ. ნაყინის), დაბალი ტემპერატურების მისაღებად და ა.შ.
გოგი ხიმშიაშვილი

გიორგი (გოგი) ნიკოლოზის ძე ხიმშიაშვილი (დ. 1892 — გ. 20 მაისი, 1923, თბილისი) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, პოლკოვნიკი (1918), საქართველოს ეროვნული გმირი.

ბიოგრაფია
მამამისი, თავადი ნიკოლოზ ხიმშიაშვილი (ხიმშიევი) 1910 წელს მოკლეს ილია იმერ­ლიშ­ვილ­მა, გიგ­ლა ბერ­ბი­ჭაშ­ვილ­მა და ლა­დო ფე­იქ­რიშ­ვილ­მა. გამოძიების დასკვნით, მკვლელობის მოტივი იყო „ნი­კო­ლოზ ხიმ­ში­ე­ვის ქმე­დი­თი მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა თა­ვად ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძის მკვლე­ლე­ბის ძებ­ნა­ში“.

გოგი ხიმშიაშვილმა დაამთავრა ნიკოლაევის საკავალერიო სასწავლებელი. რუსეთის იმპერიის არმიის ნიჟეგოროდის დრაგუნთა მე-17 პოლკის რიგებში იბრძოდა პირველი მსოფლიო ომის კავკასიის ფრონტზე (იყო პორუჩიკი), 1916-1917 წლებში მონაწილეობდა გენერალ ბარათოვის ექსპედიციაში სპარსეთში; იყო ქართული ცხენოსანი პოლკის ოფიცერი. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას , და , წმ. სტანისლავის და წმ. ვლადიმერის ხარისხის ორდენებით. 1918-1921 წლებში მეთაურობდა საქართველოს სახალხო გვარდიის ცხენოსან დივიზიონს, რომლის ერთ-ერთი ესკადრონის უფროსი იყო პორუჩიკი ქაიხოსრო ჩოლოყაშვილი. ჰქონდა პოლკოვნიკის წოდება. განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი 1918 წლის სომხეთ-საქართველოს ომში, 1919 წელს დენიკინელთაგან გაგრის გათავისუფლებაში და 1920 წელს აზერბაიჯანის საზღვარზე წითელი არმიის ნაწილების წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1920 წლის ივლისში ბათუმში საქართველოს ჯარების შესვლისას იყო გვარდიული ნაწილების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1921 წლის თებერვალში, რუსეთთან ომის დაწყების წინ ის სომხეთთან საზღვრის ერთ-ერთ მიმართულებას (ბობკაირის მთა) იცავდა. ომის მიმდინარეობის დროს გაურკვეველი მიზეზით გადაყენებულ იქნა თანამდებობიდან.

საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ, ბოლშევიკურმა ხელისუფლებამ ქართული წითელი არმიის ბრიგადის სასწავლო ბატალიონის მეთაურად დანიშნა. მონაწილეობდა საბჭოთა რეჟიმის წინააღმდეგ იატაკქვეშა მოძრაობაში; საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის „სამხედრო ცენტრში“ წარმოადგენდა სოციალ-დემოკრატიულ პარტიას. 1923 წლის მაისში დააპატიმრეს და „სამხედრო ცენტრის“ სხვა წევრების მსგავსად დახვრეტა მიუსაჯეს. განაჩენის გამოცხადების შემდეგ მისი ბოლო საჯარო სიტყვები იყო: „თქვენ კარგად იცით რომ ბანდიტები არა ვართ! მალე დადგება დრო და თეთრი გიორგი მრისხანედ მოგთხოვთ პასუხს. გაუმარჯოს საქართველოს!“ სიკვდილით დასჯის ადგილას (ახლანდელი ვაკის პარკი თბილისში) მიმავალ გზაზე გაქცევა სცადა, მაგრამ დაჭრეს, შეიპყრეს და დახვრიტეს.
სემ ელერდაისი

სემუელ „სემ“ ელერდაისი ( დ. 19 ოქტომბერი, 1954, დადლი) — ინგლისელი საფეხბურთო მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. 2011 წლის შემდეგ ის არის ვესტ ჰემ იუნაიტედის თავკაცი.

როგორც ფეხბურთელმა, ელერდაისმა მონაწილეობა მიიღო 400-ზე მეტ შეხვედრაში და ითამაშა ბოლტონ უონდერერსის, სანდერლენდის, მილუოლის, ტამპა ბეი როუდისის, ქოვენთრი სიტის, ჰადერსფილდ თაუნის, პრესტონ ნორს ენდის, ვესტ ბრომვიჩ ალბიონის და ლიმერიკის რიგებში. სამწვრთნელო კარიერაში გადაბარგების შემდეგ ის თავკაცობდა ლიმერიკს, ბლექპულსა და ნოთს ქაუნთის, საიდანაც გადაბარგდა ბოლტონ უონდერერსში და ამ გუნდის მწვრთნელი იყო 1999-დან 2007 წლამდე. მან ბოლტონი გაიყვანა ინგლისის ლიგის თასის ფინალში და ისტორიაში პირველად მოაპოვებინა გუნდს უეფას თასის საგზური.

ნიუკასლ იუნაიტედსა და ბლექბერნ როვერსში მოღვაწეობის შემდეგ 2011 წელს ელერდაისმა ვესტ ჰემ იუნაიტედი ჩაიბარა, რომელიც იმხანად ახალი გავარდნილი იყო პრემიერ ლიგიდან. ამჟამად არსენ ვენგერის შემდეგ სემი პრემიერ ლიგაში მეორე მწვრთნელია, რომელიც ყველაზე დიდ ხანს უდგას სათავეში ერთ კლუბს.
სამხრეთ სუდანის ადმინისტრაციული დაყოფა

სამხრეთი სუდანი დაყოფილია 10 შტატად. შტატები გაერთიანებულია სამ ისტორიულ რეგიონში: ბაჰრ-ელ-ღაზალი (ჩრდილო–დასავლეთი), ეკვატორია (სამხრეთი), ზემო ნილოსი (ჩრდილო–აღმოსავლეთი). შტატები თავის მხრივ იყოფა 86 მუნიციპალიტეტად.

რეგიონები
ბაჰრ-ელ-ღაზალი
ბაჰრ-ელ-ღაზალი სამხრეთ სუდანის ჩრდილო–დასავლეთი რეგიონია, მოიცავს 4 შტატს:
ჩრდილოეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალი
დასავლეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალი
ტბები
ვარაბი

დასავლეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალი ყველაზე ნაკლებად დასახლებული შტატია.

ეკვატორია
ეკვატორია სამხრეთ სუდანის სამხრეთი რეგიონია, მოიცავს სამ შტატს:
დასავლეთი ეკვატორია
ცენტრალური ეკვატორია
აღმოსავლეთი ეკვატორია

ცენტრალურ ეკვატორიაში მდებარეობს დედაქალაქი ჯუბა და ის ფართობით ყველაზე პატარაა.

ზემო ნილოსი
ზემო ნილოსი ქვეყნის ჩრდილო–აღმოსავლეთი რეგიონია, მოიცავს სამ შტატს:
ჯონგლი
ერთობა
ზემო ნილოსი

ჯონგლი ფართობის მიხედვით სამხრეთ სუდანის უდიდესი შტატია.

სადავო სტატუსის ტერიტორიები
აბიეის რაიონი ვარაბის შტატში, დღეისათვის მას აკონტროლებს სუდანის ხელისუფლება და ადმინისტრაციულად ეკუთვნის სამხრეთი კორდოფანის შტატს. ნაივაშის შეთანხმების თანახმად ტერიტორიის სტატუსი უნდა განისაზღვროს რეფერენდუმის გზით.
ილემის სამკუთხედი მდებარეობს აღმოსავლეთი ეკვატორიის შტატში, დღეისათვის მას აკონტროლებს კენიის ხელისუფლება. სტატუსი გაურკვეველია კოლონიალური ეპოქის დროინდელი დოკუმენტების წინააღმდეგობების გამო.
კაფია-კინგის რაიონი დასავლეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალის შტატში, დღეისათვის მას აკონტროლებს სუდანის ხელისუფლება და ადმინისტრაციულად ეკუთვნის სამხრეთი დარფურის შტატს. რაიონი იყო ბაჰრ-ელ-ღაზალის ნაწილი 1956 წელს, დარფურის შემადგენლობაში გადასცეს 1960 წელს. 2011 წლის 9 ივლისს სუდანის ხელისუფლებამ აღიარა სამხრეთ სუდანის დამოუკიდებლობა 1956 წლის 1 იანვრის საზღვრებში, ამასთან, ნაივაშის შეთანხმების შესაბამისად, ლაპარაკია იმ დროის არა ადმინისტრაციულ საზღვარზე, არამედ ჩრდილოეთსა და სამხრეთს შორის გამყოფ ხაზზე, რომელიც არსებობდა 1956 წლის 1 იანვარს სუდანის დამოუკიდებლობის მოპოვების მომენტში. კერძოდ, ცნობილია, რომ ეს ხაზი როგორც მინიმუმ ერთ ადგილას (აბიეის რაიონში) არ ემთხვევა პროვინციის საზღვარს, რომელიც არსებობდა 1956 წელს. რომელი ადმინისტრაციული საზღვარი (1956 წლის ან 1960 წლის) თავის დასავლეთ ნაწილში შეესაბამება გამყოფ ხაზს, უცნობია, და შესაბამისად თითოეული სახელმწიფო აღიარებს იმ საზღვარს, რომელსაც იგი მიიჩნევს საჭიროდ. აშშ აღიარებს 1956 წლის საზღვარს (ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს რუკებზე განსახილველი ტერიტორია აღნიშნულია, როგორც სამხრეთ სუდანის ნაწილი).