iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
არაშენდის წმინდა გიორგის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.897222
| გრძედი =44.793889
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
არაშენდის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ არაშენდაში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (5,6 4,1 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთის ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე დაბალი თაღით გადახურული სარკმელია, სარკმლის ორივე მხარეს - თითო მაღალი თაღოვანი ნიშია.
ნუევო-ლარედო

ნუევო-ლარედო — ქალაქი მექსიკაში, ტამაულიპასის შტატში, ნუევო-ლარედოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე რიო-გრანდეს ნაპირზე, აშშ-ის ტეხასის შტატის ქალაქ ლარედოს მოპირდაპირედ.

2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 373 725 ადამიანს შეადგენს. მიეკუთვნება ლარედო-ნუევო-ლარედოს მეტროპოლიას, რომლის მოსახლეობაც 636 516-ს აღწევს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 334,02 კმ²-ია. ქალაქიცა და მუნიციპალიტეტიც შტატში სიდიდით მესამე ადგილზეა.

აშშ-ის ქალაქ ლარედოსთან დაკავშირებულია მდინარე რიო-გრანდეზე გადებული სამი საერთაშორისო ხიდითა და ერთი სარკინიგზო ხიდით. იგი ამერიკელ სეხნიაზე დიდია, მაგრამ უფრო ახალგაზრდა. დაარსდა მას შემდეგ, რაც ტეხასის რესპუბლიკა მექსიკას გამოეყო.
სიუდად-ობრეგონი

სიუდად-ობრეგონი — ქალაქი მექსიკაში, სონორის შტატის სიდიდით მეორე ქალაქი. მდებარეობს შტატის აშშ-სთან საზღვრიდან (ჩრდილოეთით) 525 კმ-ით სამხრეთით, მდინარე იაკის ხეობაში. წარმოადგენს კახემეს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ ცენტრს.

ისტორია
ქალაქის ძველი სახელწოდებაა კახემე. ამჟამინდელი სახელი მექსიკელი რევოლუციონერის — ალვარო ობრეგონის პატივსაცემად ეწოდა, რომელიც წარმოშობით ახლომდებარე ქალაქ უატაბამპოდან იყო. რევოლუციის შემდეგ ალვარო ობრეგონი მექსიკის პრეზიდენტი გახდა, რის შემდეგაც და იაკის ხეობაში „აგრარული რევოლუცია“ წამოიწყო; გააუმჯობესა სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა და ხეობა ქვყნის ერთ-ერთ ყველაზე აყვავებულ აგროკლუტურულ რეგიონად აქცია. მას შემდეგ რაც გააუმჯობესა ხორბლის შემგუებლობითი უნარი, აქ მუშაობდა „მწვანე რევოლუციის“ არქიტექტორი, ამერიკელი აგრონომი ნორმან ბორლოუგი, რომელმაც შემდეგ ნობელის პრემია მიიღო.
ღაბერუნი

ღაბერუნი — ოაზისი და ტბა ვადი-ელ-ჰაიატისა და საბჰის რაიონებში, ფეცანის რეგიონში. მდებარეობს ლიბიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, საჰარაში. რუდიმენტული ტურისტული ბანაკი განლაგებულია ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, მათ შორის ღია პატიო და სუვენირების მაღაზია. ტბა მარილიანია, მრავლადაა კოღოები. ოქტომბრიდან მაისის ჩათვლით კლიმატი რბილია და ტერიტორია საუკეთესოა მოსანახულებლად. ტბის სანაპირო ადრე დასახლებული იყო ტომებით, რომელთა დასახლების ნანგრევები მიმოფანტულია ტბის ჩრდილოეთ-დასავლეთ სანაპიროზე.
ბიწმენდის ეკლესია

ბიწმენდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბიწმენდის ცენტრში, თარიღდება საუკუნით.

ეკლესია დარბაზულია (13,6 7,8 მ), ნაგებია რიყის ქვით, გამოყენებულია აგურიც (კარ-სარკმლების წირთხლები, სარკმლის ზღუდარები, ლავგარდანი, იატაკი). შიგნიდან და გარედან თაღოვან შეღრმავებაში ჩასმული სწორკუთხა შესასვლელი დასავლეთითაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც უშუალოდ ერწყმის ნავის გრძივ კედლებს, ისევე როგორც კონქი კამარას. საკურთხეველში სამი ფართო სწორკუთხა სარკმელია. ასეთივე ფართო სწორკუთხა სამ-სამი სარკმელია გაჭრილი ეკლესიის გრძივ კედლებშიც. ერთი პატარა სარკმელი შესასვლელის თავზეა. ჩრდილოეთ სარკმელი მოგვიანებით ნიშად გადაუკეთებიათ.

გრძივი კედლები გარედან გამაგრებულია ოთხ-ოთხი სწორკუთხა კონტრფორსით. დასავლეთ ფასადზე კარი დასრულებულია აგურით ნაწყობი მუზარადისებრი თაღით და მოჩარჩოებულია რელიეფური სწორკუთხოვანი საპირით. ამავე ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, ტოლმკლავა ჯვარია გამოსახული.
შენობის დასავლეთ ფრონტზე აღმართულია აგურით ნაგები სწორკუთხოვანი, ოთხივე მხრიდან თაღოვანი მალებით გახსნილი სამრეკლო, რომელსაც პირამიდული სახურავი აქვს.
ბიწმენდის კვირაცხოველი

ბიწმენდის კვირაცხოველი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბიწმენდში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (5 4,4 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთ ნახევარწრიულ აფსიდში ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია. სარკმლის ქვემოთ კედელზე მიდგმულია სატრაპეზო ქვა. აფსიდის სამხრეთ მხარეს, იატაკიდან 2 მეტრის სიმაღლეზე, მცირე სწორკუთხა ნიშია. საკურთხეველი გადახურულია დადაბლებული კონქით. აფსიდის მხრები კონქის ქუსლის დონეზე წაკვეთილია, კონქი უშუალოდ ერწყმის კამარას. კონქის ქუსლის დონეზე ჩასმულია ორი პატარა ქვევრი (რეზონატორები). ეკლესიას ქვემოთ, მთელ პერიმეტრზე, საფეხური (სიმაღლე 0,7 მ) გასდევს. დასავლეთ კედელში ერთი პატარა სწორკუთხა სარკმელია. სამხრეთ ფასადზე შემორჩენილია შირიმის ლავგარდნის ნაწილები.
ტექტოგენური რელიეფი

ტექტოგენური რელიეფი — რელიეფის ტიპი. დაკავშირებულია დედამიწის ზედაპირის ვერტიკალურ მოძრაობასთან. იგი ფართოდ არის გავრცელებული და ძირითადად წარმოდგენილია მსხვილი და საშუალო ფორმებით. საქართველოში ქედებისა და მთათაშორისი ქვაბულების არსებობა და მათი ჰიფსომეტრიული მდებარეობა სწორედ ტექტონიკური პროცესებითაა გამოწვეული. ტექტოგენური რელიეფით განპირობებულია დედამიწის ქერქის ზედაპირის ძირითადი თავისებურებანი. იგი უშუალოდ არის დაკავშირებული გეოლოგიურ ფაქტორებთან, რომლებიც განსაზღვრავენ რელიეფის დადებითი ან უარყოფითი ფორმების მიმართულებას. ტექტონიკურ პროცესებს შორის მორფოგენეზისათვის უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ტექტონიკურ მოძრაობათა მდგენელს, რომელზეც დამოკიდებულია ეროზიული დანაწევრების სიღრმე და ზედაპირის დახრილობათა გაბატონებული კუთხეების სიდიდე.
ჰიფსომეტრია

ჰიფსომეტრია ( — სიმაღლე და — ვზომავ) — გეოდეზიის განხრა; დედამიწის ზედაპირის რელიეფის გეოგრაფიულ რუკებზე ჰორიზონტალების საშუალებით გამოხატვის ერთ-ერთი საშუალება. განსაზღვრავს ადგილის სიმაღლეს (ნიველირების ხარჯზე) და მათ გამოხატულებას პროფილში, რუკებსა და გეგმებზე. ჰიფსომეტრიული რუკა საშუალებას გვაძლევს მივიღოთ რელიეფის ზუსტი გეომეტრიული გამოსახულება.
საქართველოს წყალსაცავები

საქართველოს წყალსაცავები — საქართველოს ტერიტორიაზე არის 51 წყალსაცავი, რომელთა საერთო მოცულობა უდრის 345,7 მლნ. მ³-ს. საქართველოს წყალსაცავების წყალი ძირითადად გამოყენებულია ჰიდროელექტროსადგურების ასამუშავვებლად და საირიგაციოდ. იყენებენ აგრეთვე თევზის მეურნეობის ობიექტებად. საქართველოს წყალსაცავები წარმოდგენილია კასკადების (გალი-ჯვარის, შაორი-ტყიბულის, სამგორის) ან წყალსატევების (წალკის, ჟინვალის) სახით. დასავლეთ საქართველოს კაშხლიანი წყალსაცავები მხოლოდ ენერგეტიკაში, ჰიდროელექტროსადგურებისთვის წყლის რესურსების დასაგროვებლადაა შექმნილი. მათ შორის უდიდესი — ჯვრის წყალსაცავი — სპეციალურად ენგურჰესისთვის აშენდა. წყალსაცავების დიდი ნაწილი მდინარის ხევებშია განლაგებული, ზოგი მეორეული მდინარეების შესართავებთან.

დასავლეთ საქართველოში უმნიშვნელოვანესია ჯვრის წყალსაცავი, რომლის ზედაპირის ფართობია 13,5 კმ². წყლის მოცულობა 1090 მლნ. მ³. შეიქმნა მდინარე ენგურის ჩამონადენის რეგულირებისა და ენერგეტიკული მიზნებისათვის. წარმოადგენს საქართველოში ყველაზე ღრმა წყალსაცავს (226 მ). მიეკუთვნება გალი-ჯვრის წყალსაცავების კასკადს. მნიშვნელოვანია აგრეთვე რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე მდებარე შაორის წყალსაცავი, რომელიც შექმნილია მიწაყრილის კაშხალით. წყლის მოცულობა 90,6 მლნ მ³.

მდინარე ივრის შუა წელში გაშენებულია სიონის წყალსაცავი, რომელსაც უკავია სიონის ქვაბულის ფსკერი. წყლის საერთო მოცულობა 325,4 მლნ. მ³. სასარგებლო მოცულობა 290 მლნ. მ³. განკუთვნილია მდინარე ივრის ჩამონადენის მრავალწლიური რეგულირებისათვის. იყენებენ სარწყავად. სიონის ჰიდროკვანძი მცირე ჰესების კასკადის მოქმედებასაც განაპირობებს.

ქალაქ თბილისთან აღსანიშნავია თბილისის ზღვა, რომლის წყალს იყენებენ სარწყავად, თბილისის წყალმომარაგებისათვის, თევზის სარეწად, წყლის სპორტისათვის. წყლის მოცულობა 308 მლნ. მ³. მაქსიმალური სიღრმე 45 მ. საზრდოობს მდინარე ივრის წყლით.

საქართველოს მნიშვნელოვანი წყალსაცავები
ზაქაროს კვირაცხოვლის ეკლესია

ზაქაროს კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაქაროში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით, სოფელ გალავნისაკენ მიმავალი საავტომობილო გზის პირას. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანის დასაწყისით.

ეკლესია დარბაზულია (6,5 6,4 მ), ნაგებია დიდი ზომის ქვიშაქვისა და რიყის ქვის შერეული წყობით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. მის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო მაღალი თაღოვანი ნიშია. ჩრდილოეთ ნიშის გვერდით, აფსიდის მხართან კიდევ ერთი მცირე სწორკუთხა ნიშია. ერთი ჰორიზონტალურზედანიანი სარკმელი სამხრეთ კედელშია. აფსიდის მხართან გაჭრილია სწორკუთხა კარი, რომელიც ჩრდილოეთ მინაშენში გადის.
შინდიანის ხატი

შინდიანის ხატი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაქაროში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით 1,5 კილომეტრზე. აგებულია - საუკუნეებში.

ეკლესია დარბაზულია (6,25 4 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვითა და რიყის ქვით. კონსტრუქციულ ნაწილებში (კამარა, სატრიუმფო თაღი, შესასვლელის წირთხლები) აგურია გამოყენებული. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან სწორკუთხაა, გარედან თაღოვანი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. აფსიდის ღერძზე ქვის ბრტყელი ზღუდარით გადახურული სწორკუთხა სარკმელია, მის ორივე მხარეს - თითო სწორკუთხა ნიში. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია პილასტრებზე დაყრდნობილი ნალისებრი საბჯენი თაღით.

მოხატულობა
ეკლესია მოხატული ყოფილა. მხატვრობა გვიანდელი ფეოდალური ხანისაა. ამჟამად შემორჩენილია მხატვრობის უმნიშვნელო ფრაგმენტები: ტახტის ნაწილი და ღვთისმშობლის ფეხი კონქში, ეკლესიის მამები ქვედა რეგისტრში და ყვავილოვანი ორნამენტი აფსიდის მხრებზე; მცენარეული ორნამენტები საკურთხევლის სარკმლისა და სამხრეთ შესასვლელის წირთხლებზე. მხატვრობის კოლორიტში გაბატონებულია ოქროსფერი ოქრა, მოწითალო-აგურისფერი, ყავისფერი და ლურჯი.
ცაცხვიანის ხატი

ცაცხვიანის ხატი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაქაროში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 2-3 კილომეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (4,7 4,1 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვიშაქვით. სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხეველია. საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია ვიწრო სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს თითო პატარა სწორკუთხა ნიშია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე მიდგმულია სატრაპეზო ქვა, საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკზე ერთი საფეხურით მაღალია. გარედან კედლები დასრულებულია ქვიშაქვის თაროსებრი ლავგარდნით. შემორჩენილია რიყის ქვით ნაგები გალავნის ფრაგმენტები.
კოლუმბიის შეერთებული შტატები

კოლუმბიის შეერთებული შტატები — სახელმწიფო ცენტრალური ამერიკის სამხრეთ და სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთ ნაწილში, რომელიც საუკუნის მეორე ნახევარში არსებობდა. ძირითადად მოიცავდა თანამედროვე პანამისა და კოლუმბიის ტერიტორიას, ასევე პერუსა და ბრაზილიის მცირე ნაწილს.

ისტორია
1860-1862 წლის სამოქალაქო ომი გრანადის კონფედერაციის დაშლით დასრულდა; კონსერვატორების მხრიდან იზრდებოდა ფედერალური სახელმწიფოების ცენტრალიზებული მართვის მცდელობა. 1862 წელს, სამოქალაქო ომში ლიბერალთა ლიდერმა, გენერალმა ტომას სიპრიანო დე მოსკერამ დაამარცხა პრეზიდენტ ბარტოლომეო კალვოს კონსერვატიული მთავრობა და ახალ ლიდერად იქცა. ბოგოტის მთავრობიდან ძალაუფლების უდიდესი ნაწილი შემადგენელ სახელმწიფოებს დაუბრუნდათ.

ადრეული წლების რეფორმების შემდეგ, ახალი ფედერაციის შექმნამდე, ლიბერალებმა განიზრახეს კოლუმბიის შეერთებული შტატების შექმნა, რომელიც იქნებოდა დეცენტრალიზებული, თავისუფალი ბაზრის სისტემის მქონე. წინა ლიბრალი პრეზიდენტების მსგავსად, მოსკერას პრეზიდენტობის პირველი ორი ვადაც კათოლიკურ ეკლესიასთან დაპირისპირებით წარიმართა, რაც კონსერვატორთა შეშფოთებას იწვევდა. ეკლესიის კუთვნილი მიწები შემცირდა და ის ინდუსტრიალისტებს გადაეცა, ეკლესიის გავლენა და უფლებები გარკვეულწილად შეიზღუდა.

1871 წელს, მოდერნიზაცია და ეკონომიკური რეფორმაა მიმართული იყო კოლუმბიური პესოს ფრანგულ ფრანკთან, როგორც საერთაშორისო ოქროს სტანდარტთან მიბმისკენ.

დაშლა
დროდადრო განახლებადი სამოქალაქო ომიდან რამდენიმე წლის შემდეგ, 1886 წელს, კოლუმბიის კონსერვატორულმა პარტიამ, რომლის სათავეშიც პრეზიდენტი რაფაელ ნუნიესი იყო, გამოსცა ახალი ცენტრალიზაციის მომხრე ხასიათის კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც გაუქმდა კოლუმბიის შეერთებული შტატები და შეიქმნა კოლუმბიის რესპუბლიკა. კონსერვატორებმა დაუყოვნებლივ ჩამოაცილეს კოლუმბია ოქროს სტანდარტს და გაზარდეს ვალუტის ბეჭვდა, რამაც ინფლაციის დონე გაზარდა. ამასობაში, ახალ სახელმწიფოში კვლავ გრძელდებოდა ლიბერალთა და კონსერვატორტა კონფლიქტი, რამაც საბოლოოდ 1903 წელს ქვეყნის დაშლა გამოიწვია, კოლუმბიის შეერთებული შტატების ტერიტორიაზე ორი სახელმწიფო ჩამოყალიბდა — კოლუმბია და პანამა.
კოტორაანთკარის ეკლესია

კოტორაანთკარის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოტორაანთკარში. მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით 1,5 კილომეტრზე, პატარა ხევის პირას. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (5,2 3,2 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხეველია, რომლის ღერძზე ვიწრო და პატარა სარკმელია, სარკმლის ორივე მხარეს - თითო პატარა სწორკუთხა ნიში. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე მიდგმულია სატრაპეზო ქვა.
ორლოვკის ტბა

ორლოვკის ტბა, ახმაზის ტბა — ტბა სამხრეთ საქართველოში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანზე, სოფელ ორლოვკის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ზღვის დონიდან 2035 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,22 კმ², აუზის ფართობი 1,2 კმ². საშუალო სიღრმე 1,71 მ, მაქსიმალური სიღრმე 2,6 მ, წყლის მოცულობა 0,37 მლნ. მ³.
ნავდარაანთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია

ნავდარაანთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნავდარაანთკარში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1,5 კილომეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (12,4 8,05 მ), ნაგებია რიყის ქვით. მოგვიანებით ეკლესია შეუკეთებიათ: დარბაზი ახალი კამარით გადაუხურავთ, სამხრეთ კედელში გაჭრილი სარკმელი დაუდაბლებიათ და დაბალი თაღით გადაუხურავთ. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან არქიტრავითაა გადახურული, ხოლო გარედან ტიმპანი აქვს. აღმოსავლეთით მცირე მხრებით გამოყოფილი აფსიდია, რომლის ღერძზე ერთი ფართო სარკმელია. ერთი სარკმელი ეკლესიის სამხრეთ კედელშიცაა. ამავე კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში შემორჩენილია კედლიდან გამოშვერილი საფეხურები.

ეკლესიას ჩრდილოეთით სწორკუთხა მინაშენი აქვს. იგი ეკლესიაზე მოკლეა. მინაშენში ეკლესიიდან შეიძლება შესვლა. მინაშენს აღმოსავლეთით ვიწრო სწორკუთხა სარკმელი აქვს, გადახურულია დამრეცი კამარით.
სანთის ტბა

სანთის ტბა — ტბა აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს წალკის წყალსაცავის ჩრდილოეთით, სოფელ სანთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ზღვის დონიდან 1736 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,20 კმ², აუზის ფართობი 0,73 კმ², საშუალო სიღრმე 2,5 მ, მაქსიმალური სიღრმე 4,2 მ, წყლის მოცულობა 0,50 მლნ. მ³.
ბერების საყდარი

ბერების საყდარი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამძღვრიანთკარში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით ტუხალდის ხევის მარჯვენა ნაპირზე, ხშირ ტყეში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია აგურით. მისთვის მოგვიანებით სამხრეთის მხრიდან მეორე ეკლესია მიუშენებიათ, ხოლო უფრო გვიან დასავლეთიდან კოშკური ნაგებობა. დარბაზული ეკლესიისგან შემორჩენილია მხოლოდ საკურთხევლის ნახევარწრიული ნაწილი და სამხრეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთი, სამხრეთის ეკლესიიდან - აღმოსავლეთ კედლის მცირე ნაწილი.

დარბაზულ ეკლესიას სამხრეთით ფართო და თაღოვანი შესასვლელი აქვს. საკურთხეველში თაღოვანი სარკმელია, მის ქვემოთ - ნახევარწრიული თაღოვანი ნიში. სამხრეთ ეკლესიაში აფსიდის ღერძზე ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია. კოშკური ნაგებობის პირველი სართული ორივე ეკლესიას თაღოვანი გასასვლელებით უკავშირდება.
ახალი გრანადის რესპუბლიკა

ახალი გრანადის რესპუბლიკა — ცენტრალიზებული მმართველობის რესპუბლიკა თანამედროვე კოლუმბიისა და პანამის ტერიტორიაზე, რომელიც ასევე მოიცავდა თანამედროვე ეკვადორისა და ვენესუელის მცირე ნაწილებს. შეიქმნა 1830 წელს, დიდი კოლუმბიის დაშლის შემდეგ.

რესპუბლიკის პოლიტიკური კლიმატის ერთ–ერთი მთავარი მახასიათებელი იყო კათოლიკური ეკლესიის პოზიცია და შემადგენელი სახელმწიფოების ავტონომიის დონე. 1839 წელს, ახალი გრანადის კონგრესის მიერ მონასტრების დახურვასთან დაკავშირებული დავა წარმოიშვა, რაც მალევე გადაიზარდა სასტიკ ომში, რომელიც მომდევნო ორი წლის მანძილზე მძვინვარებდა და შემდეგ რეგიონულ ავტონომიასთან დაკავშირებულ კონფლიქტში გადაიზარდა.

დეცენტრალიზებული სახელმწიფოს მოთხოვნის საფუძველზე, 1858 წელს ახალი გრანადის რესპუბლიკა გრანადის კონფედერაციად გარდაიქმნა.

პროვინციები
რესპუბლიკის ტერიტორიები დაყოფილი იყო პროვინციებად. თითოეული მათგანი შედგებოდა ერთი ან მეტი კანტონისაგან, თითოეული კანტონი კი რამდენიმე რაიონულ სამრევლოდ იყოფოდა.

გარდა ამისა, რესპუბლიკა ფლობდა რამდენიმე პერიფეიულ ტერიტორიას.
ორთვალას ეკლესია

ორთვალას ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამძღვრიანთკარში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით 700-800 მეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (5,6 4 მ), ნაგებია რიყის ქვით. საკურთხევლის აფსიდი შებრტყელებული ნახევარწრის ფორმისაა. აფსიდში სწორკუთხა სარკმელია, მის ორივე მხარეს - თითო პატარა სწორკუთხა ნიში. ეკლესიის სამხრეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია.
კლდეზე მიკრული ეკლესია

კლდეზე მიკრული ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამძღვრიანთკარში. მდებარეობს ტუხალდის ხევის ნაპირას, ციცაბო კლდის ტერასაზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (6,85 4,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შიგნიდან თაღოვანი, ხოლო გარედან სწორკუთხა შესასვლელი დასავლეთითაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, შიგნიდან თაღოვანი, ხოლო გარედან სწორკუთხა სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. საკურთხეველში შემორჩენილია სატრაპეზო ქვის ფრაგმენტები. დარბაზი გადახურულია ნახევარწრიული კამარით. ხის ძელებზე გამართული იატაკი ეკლესიის ქვეშ მოწყობილი სათავსის ჭერს წარმოადგენდა. სათავსი გეგმით სწორკუთხაა. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. მის აღმოსავლეთ კედელში პატარა სწორკუთხა სარკმელია, ხოლო დასავლეთ კედელში - სწორკუთხა ნიში.

დასავლეთიდან ეკლესიას მთელ სიგრძეზე აგურით ნაგები კარიბჭე ეკვრის. კარიბჭის ოთხივე კუთხეში მდგარ სწორკუთხა ბოძებს საბჯენი თაღები ეყრდნობა. კარიბჭე გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომლის ღერძი აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენაა მიმართული. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე შემორჩენილია თაროსებრი ლავგარდნის ფრაგმენტები.
გრანადის კონფედერაცია

გრანადის კონფედერაცია — მცირე ისტორიის მქონე ფედერალური სახელმწიფო ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკის ტერიტორიაზე. შეიქმნა 1858 წელს, ახალი გრანადის რესპუბლიკის კონსტიტუციის ცვლილების შედეგად, როდესაც ეს უკანასკნელი ჩაანაცვლა. მოიცავდა თანამედროვე კოლუმბიის, პანამისა და ჩრდილო–დასავლეთ ბრაზილიის ტერიტორიებს. 1863 წელს განხორციელებული მორიგი საკონსტიტუციო ცვლილების შედეგად ჩაანაცვლა კოლუმბიის შეერთებულმა შტატებმა.

ისტორია
მოკლე, მაგრამ არეულ-დარეული არსებობის მანძილზე გრანადის კონფედერაცია გამოირჩეოდა კონსერვატიული და ლიბერალური პარტიების სასტიკი ოპონირებით, რაც საბოლოოდ სამოქალაქო ომში გადაიზარდა. ასევე იყო კათოლიკური ეკლესიის წინააღმდეგ ბრძოლისა და რეგიონალიზმის წინ წამოწევის პერიოდები.

გრანადის კონფედერაციის პედერალური სისტემის პოლიტიკური ატმოსფერო გამოირჩეოდა პრო–ფედერალიზმითა და ცენტრიზმ–ფედერალიზმით, მეტი ავტონომია ეძლეოდათ პროვინციებს, რომელთა რიცხვმაც პრეზიდენტ მანუელ მარია მალარინოს ადმინისტრაციის დროს (1855–1857) 35–ს მიაღწია; თითოეულ მათგანს საკუთარი პროვინციული კონსტიტუცია ჰქონდა.
წინამძღვრიშვილების ეკლესია

წინამძღვრიშვილების ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამძღვრიანთკარში. აგებულია საუკუნეში.

ეკლესია (17,25 10,5 მ) თავისუფალი ჯვრის ტიპისაა. ნაგებია ქვიშაქვის კვადრებით. ეკლესიის აღმოსავლეთ-დასავლეთ ღერძი განივ ღერძზე გრძელია. სამხრეთ და დასავლეთ მკლავის ღერძებზე გაჭრილია მაღალი თაღოვანი შესასვლელები. აღმოსავლეთ მკლავი დასრულებულია ღრმა ნახევარწრიული აფსიდით. საკურთხეველში სამი ფართო თაღოვანი სარკმელი და ერთი ფართო თაღოვანი ნიშია. ეკლესიის ჯვრისებრი სივრცის ცენტრალურ მონაკვეთში აღმართულია გუმბათი. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათზე გადასასვლელად აფრებია გამოყენებული. ეკლესიის სწორკუთხოვანი მკლავები გადახურულია ნახევარწრიული კამარით. კამარის ქუსლის დონეზე დარბაზს მთელ პერიმეტრზე სამსაფეხურიანი ერთიანი სარტყელი გასდევს. ჩრდილოეთ მკლავში ერთი ფართო თაღოვანი სარკმელია. თითო ასეთივე სარკმელი დასავლეთის მკლავის გრძელ კედლებშიცაა. სამხრეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ მკლავების ფასადები ერთნაირია. ორივე შესასვლელს სწორკუთხა პილასტრებზე დაყრდნობილი თაღი აქვს და მოჩარჩოებულია მაღალი ლილვით, რომელიც ზემოთ დასრულებულია ოდნავ შევიწროებული თაღით. თაღებს შორის სამი მრგვალი ყრუ სარკმელი და ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. გარედან აფსიდი აღმოსავლეთის მოკლე მკლავისაგან გამოყოფილია პატარა მხრებით და დასრულებულია ნახევარკონუსური სახურავით. სარკმლების საპირეები ბრტყელია. დასავლეთ ფასადზე მათ ფართო სწორკუთხოვანი მოჩარჩოებაც აქვთ. ეკლესიას შემოვლებული აქვს ქვიშაქვის რთულპროფილიანი (თარო, შეწყვილებული ლილვი, წრეთარგი, ლილვი და თარო) ლავგარდანი.
ცილინდრული გუმბათი დასრულებულია მაღალი ლავგარდნითა და მახვილპროფილიანი კონუსური სახურავით. გუმბათის ყელი შეწყვილებული ნახევარსვეტებით დაყოფილია რვა თანაბარ მონაკვეთად, რომელთა ღერძებზე გაჭრილია ლილვებით მოჩარჩოებული თითო ფართო თაღოვანი სარკმელი. ყოველი სარკმლის თავზე თითო პატარა რელიეფური ჯვარია გამოსახული.
წინამძღვრიანთკარის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

წინამძღვრიანთკარის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამძღვრიანთკარში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით 500-600 მეტრზე, ნაქვრიმის ხევის მარჯვენა მხარეს.

ეკლესია დარბაზულია (7,6 4,8 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვისა და რიყის ქვებით. წყობაში აქა-იქ კრამიტიცაა გამოყენებული.

სწორკუთხა, შიგნიდან მაღალი ნალისებრი ფორმის ტიმპანით დასრულებული შესასვლელი სამხრეთითაა. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში მთლიანი ქვის ბრტყელი ზღუდარით გადახურული ერთი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. აფსიდის კედლებს საფეხური გასდევს. მის შუა ნაწილში, სარკმლის ქვემოთ, კედელთან აგურით ნაწყობი სატრაპეზო დგას. საკურთხევლის ბაქანი ერთი საფეხურითაა შემაღლებული. დარბაზს მთელ პერიმეტრზე საფეხური გასდევს. სამხრეთ კედელში ერთი თაღოვანი სარკმელია. ფასადების ფრონტონებზე გამოსახულია თითო ტოლმკლავა რელიეფური ჯვარი.
წინამძღვრიანთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია

წინამძღვრიანთკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამძღვრიანთკარში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით 700-800 მეტრზე, ნაქვრიმის ხევის მარჯვენა მხარეს. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (6,25 4,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კონსტრუქციულ ნაწილებში (სატრიუმფო თაღი, საბჯენი თაღი, კრონშტეინები, სარკმლის თაღი) გამოყენებულია კარგად გათლილი შირიმის ქვა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. ნახევარწრიული აფსიდი გადახურულია დამრეცი კონქით. კონქის თაღი რთულპროფილიან (თარო, ორი ლილვი და ცერად ჩამოკვეთილი სიბრტყე) იმპოსტებს ეყრდნობა. საკურთხეველში თაღოვანი სარკმელია, მის მარცხნივ — პატარა სწორკუთხა ნიში. ერთი სწორკუთხა სარკმელი სამხრეთ კედელშია. დარბაზის ნახევარწრიული კამარა კრონშტეინებზე დაყრდნობილ შეკიდულ საბჯენ თაღს ემყარება.
ძეგვის დედაღვთისმშობლის ეკლესია

ძეგვის დედაღვთისმშობლის ეკლესია, ძეგვის კარის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს შუა სოფელში, შემაღლებულ ადგილზე მთავარი გზის პირას. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (13,5 6,25 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. ეკლესიას ორი შიგნიდან სწორკუთხა და გარედან თაღოვანი შესასვლელი აქვს: ერთი დასავლეთ კედლის ღერძზეა გაჭრილი, მეორე - სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში. ფართო მხრებით გამოყოფილი ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია. საკურთხევლის ბაქანი მაღალი და წინწამოწეულია. შუა ნაწილში ოთხსაფეხურიანი კიბეა ჩაჭრილი. ეკლესიის დარბაზის დასავლეთ კედელში ერთი თაღოვანი სარკმელია, გრძივ კედლებში ორ-ორი; ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ სარკმლის ძირი დაწეულია და მასში სანათლავია ამოკვეთილი. ფასადზე, დასავლეთ შესასვლელის თავზე შემორჩენილია აგურის სამრეკლოს ფრაგმენტები.
ძეგვის ეკლესია

ძეგვის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგვში. მდებარეობს სოფლის სასაფლაოს აღმოსავლეთით, ბორცვზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (4,34 3,28 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. აღმოსავლეთის, დასავლეთის და ჩრდილოეთის კედლებში თითო სარკმელია. სამხრეთის, დასავლეთის და ნაწილობრივ აღმოსავლეთის ფასადები ბორცვის ფერდშია ჩამჯდარი.