ვიქტორინო მარკეს ბუსტილიოსი

ვიქტორინო მარკეს ბუსტილიოსი ( დ. 2 ნოემბერი, 1858 — გ. 10 იანვარი, 1941) — ვენესუელელი იურისტი და პოლიტიკოსი. იგი მსახურობდა ვენესუელის დროებით პრეზიდენტად 1914 წლიდან 1922 წლამდე. მიუხედავად იმისა, რომ ბუსტილოსი კონგრესმა აირჩია, პრეზიდენტობის მიღმა რეალურ ძალაუფლებას კვლავ გენერალი ხუან ვისენტე გომესი ფლობდა. ვიქტორინო მარკესი გარდაიცვალა კარაკასში 1941 წლის 10 იანვარს, 82 წლის ასაკში.

ადრეული ცხოვრება
მარკესი იყო ვიქტორინო მარკესისა და ვირხინია ბუსტილოსის ვაჟი. მან ცოლად შეირთო ენრიკეტა ირაგორი ბრისენიო.

პოლიტიკური კარიერა
ლოს-ანდესის შტატი
მარკესის პოლიტიკური კარიერა დაიწყო თანამედროვე ტრუხილიოში ხუან ბაუტისტა არაუხოსა და ლეოპოლდო ბაპტისტას მმართველობის დროს. ტრუხილიოში ყოფნისას იგი ათი წლის განმავლობაში, 1877 წლიდან 1887 წლამდე, მუშაობდა გაზეთ -ს დირექტორად. [[1890] წელს ლოს-ანდესის შტატმა – რომელიც დღეს მოიცავს [[მერიდა (ვენესუელა)|მერიდას]], ტრუხილიოსა და [[ტაჩირის შტატი|ტაჩირის შტატებს]] – მარკესი თავის დეპუტატად აირჩია.

კრესპოს მთავრობა
[[1892]] წელს, მიუხედავად იმისა, რომ იგი ახლახან დამხობილი პრეზიდენტის, [[რაიმუნდო ანდუესა პალასიო|რაიმუნდო ანდუესა პალასიოს]] ბიძაშვილი იყო, მარკესი შეუერთდა „ლეგალისტურ რევოლუციას“, რომელსაც [[ხოაკინ კრესპო]] ხელმძღვანელობდა. ერთი წლის შემდეგ, [[1893]] წელს, კრესპომ იგი ბრიგადის გენერლის წოდებამდე დააწინაურა.

კასტროს მთავრობა
[[1898]] წელს პრეზიდენტმა კრესპომ თანამდებობა დატოვა და მოგვიანებით ბრძოლაში დაიღუპა თავისი მემკვიდრის, პრეზიდენტ ინასიო ანდრადეს დაცვისას. ერთი წლის შემდეგ, [[1899]] წელს, პრეზიდენტი ანდრადე დაამხო სიპრიანო კასტრომ, რომელმაც თავი ვენესუელის პრეზიდენტად და უზენაეს სამხედრო სარდლად გამოაცხადა.

[[1902]] წლიდან [[1904]] წლამდე მარკესი მსახურობდა ტრუხილიოს შტატის მთავრობის მდივნად, ხოლო [[1904]]-დან [[1906]] წლამდე იყო ტრუხილიოს ოლქის დეპუტატი შტატის ასამბლეაში.

გომესის მთავრობა
გენერალმა ხუან ვისენტე გომესმა ძალაუფლება პრეზიდენტ კასტროს [[1908]] წლის დეკემბერში წაართვა, როდესაც ეს უკანასკნელი [[ევროპა|ევროპაში]] მკურნალობდა. გომესი ვენესუელას, როგორც ძლიერი კაუდილიო, [[1935]] წელს გარდაცვალებამდე მართავდა.

მარკესი [[1909]] წელს [[სულიას შტატი|სულიას შტატის]] სამთავრობო მდივნად აირჩიეს. [[1910]] წელს, როგორც ტრუხილიოს შტატის დროებითი პრეზიდენტი, იგი დაპირისპირებოდა ლეოპოლდო ბაპტისტას მას შემდეგ, რაც ამ უკანასკნელმა უარი თქვა მისი თანამდებობაზე ხელახლა დამტკიცებაზე. მოგვიანებით მარკესი მსახურობდა ტრუხილიოს შტატის სენატორად (1910–1914), ფედერალური ოლქის გუბერნატორად (1911–1912) და ომისა და საზღვაო ფლოტის მინისტრად (1913–1914).

ვენესუელის დროებითი პრეზიდენტი
[[1914]] წლის აპრილში ხუან ვისენტე გომესი კონგრესის პრეზიდენტის მიერ აირჩა ვენესუელის პრეზიდენტად [[1915]]–[[1922]] წლების პერიოდისთვის, თუმცა გომესმა უარი თქვა და ამის ნაცვლად დარჩა [[მარაკაი|მარაკაიში]] ვენესუელის არმიის მთავარსარდლის რანგში. ამის შედეგად, მარკესი დაინიშნა რესპუბლიკის დროებით პრეზიდენტად და თანამდებობა შეინარჩუნა დროებითი კონსტიტუციური სტატუტის მიღების შემდეგ, რომელმაც მისი ვადა შვიდი წლით განსაზღვრა.

ამის შედეგად, ვენესუელას ჰყავდა ორი პრეზიდენტი: ვიქტორინო მარკეს ბუსტილოსი, როგორც დროებითი პრეზიდენტი, რომელიც ბრძანებებს მირაფლორესის სასახლიდან გასცემდა, და ხუან ვისენტე გომესი, არჩეული პრეზიდენტი, რომელიც მართავდა არმიას მარაკაიში. ამ დროის განმავლობაში მარკეს ბუსტილოსი გომესს აწვდიდა ინფორმაციას თავისი ადმინისტრაციის შესახებ და აძლევდა გადაწყვეტილებების მიღების უფლებას. მარკესის დროებითი პრეზიდენტობა დასრულდა მას შემდეგ, რაც იგი ჩაერთო სკანდალში, როდესაც გომესი [[1921]] წლის ბოლოს დაავადდა.

ლოპეს კონტრერასის მთავრობა
[[1935]] წელს გომესის გარდაცვალების შემდეგ, ძალაუფლება ვენესუელაში არმიისა და საზღვაო ფლოტის მინისტრმა [[ელეასარ ლოპეს კონტრერასი|ელეასარ ლოპეს კონტრერასმა]] მიიღო. იმავე წელს პრეზიდენტმა ლოპეს კონტრერასმა მარკესი სახელმწიფო მდივნად დანიშნა, თუმცა მარკესი მალევე გადადგა მას შემდეგ, რაც ანტი-გომესურმა მოძრაობებმა მასზე ზეწოლა მოახდინეს. [[1940]] წელს ლოპეს კონტრერასი შეეცადა მარკესის დანიშვნას, ამჯერად მისი კანდიდატურის წარდგენით [[1941]] წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად, თუმცა ვენესუელელებმა ეს არ მოიწონეს მარკესის გომესთან კავშირების გამო და მოგვიანებით ვენესუელის პრეზიდენტად [[ისაიას მედინა ანტარიგა|ისაიას მედინა ანტარიგა]] დასახელდა.

მარკესი გარდაიცვალა მალევე, [[1941]] წლის 10 იანვარს, მანამ, სანამ შესაძლოა ვენესუელის პრეზიდენტად დაედო ფიცი, არჩევნებში მონაწილეობის შემთხვევაში. მის დაკრძალვის ცერემონიას ესწრებოდნენ პრეზიდენტი ლოპეს კონტრერასი, ისაიას მედინა ანტარიგა და სხვები, რომლებიც გომესის მთავრობის ნაწილს წარმოადგენდნენ.