სკოტი პიპენი

სკოტი პიპენი ( დ. 25 სექტემბერი, 1965) — ყოფილი ამერიკელი კალათბურთელი, რომელიც 17 წელი თამაშობდა ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში და ჩიკაგო ბულზთან ერთად 6-ჯერ გახდა ჩემპიონი. პიპენმა მაიკლ ჯორდანთან წყვილში ბულზი საჩემპიონო გუნდად აქცია და უმნიშვნელოვანესი როლი შეასრულა 90-იან წლებში -ის პოპულარიზაციაში მსოფლიოს მასშტაბით.

სკოტი პიპენი მიიჩნევა -ს ისტორიაში ერთ-ერთ საუკეთესო მსუბუქ ფორვარდად. მრავალმხრივი უნარების წყალობით მას აგრეთვე შეეძლო რამდენიმე პოზიციის დაფარვა როგორც შეტევაში, ასევე დაცვითი ფუნქციების შესრულების დროს. უნივერსალიზმის გამო პიპენი იქცა მაიკლ ჯორდანისთვის იდეალურ პარტნიორად და ამ დუეტის გარშემო აწყობილი ჩიკაგო ბულზი 90-იან წლებში ჩამოყალიბდა -ს ისტორიაში ერთ-ერთ გამორჩეულ გუნდად.

პიპენი სამჯერ დაასახელეს -ს პირველ სიმბოლურ გუნდში და ზედიზედ რვაჯერ დაცვის პირველ სიმბოლურში. შვიდჯერ ითამაშა ყველა ვარსკვლავის შოუ-მატჩში და 1994 წელს გახდა ამ მატჩის საუკეთესო მოთამაშე. 1996 წელს -ს 50 წლისთავზე შეიყვანეს ლიგის ყველა დროის 50 საუკეთესო მოთამაშის სიაში, ხოლო 2021 წელს 75-ე წლისთავზე 75 საუკეთესო მოთამაშის სიაში. ჩიკაგომ მისი 33-ნომრიანი მაისური ამოიღო ხმარებიდან. ამ კლუბში მუდმივი ნომერის მინიჭების პატივი ერგო მის გარდა მხოლოდ სამ კალათბურთელს - ჯერი სლოუნს, ბობ ლავს და მაიკლ ჯორდანს.

პიპენი ორჯერ შეიყვანეს ნეისმიტის სახელობის კალათბურთის დიდების დარბაზში - პირველად გამორჩეული ინდივიდუალური კარიერის გამო, ხოლო მეორედ როგორც ლეგენდად ქცეული "ოცნების გუნდის" წევრი. 1992 წელს პიპენი აირჩიეს ამერიკის შეერთებული შტატების ნაკრებში, რომელმაც 1992 წლის ბარსელონის ოლიმპიურ თამაშებზე დიდი უპირატესობით დაამარცხა ყველა მეტოქე და იქცა განსაკუთრებულ მოვლენად კალათბურთის ისტორიაში. ვარსკვლავური შემადგენლობის გამო ამ გუნდს ერქვა "ოცნების გუნდი" . პიპენი ასევე მოხვდა 1996 წლის ოლიმპიურ ნაკრებში, რომელსაც მოიხსენიებენ როგორც "ოცნების გუნდი-3".

ადრეული და სტუდენტური წლები
სკოტ მორის პიპენი დაიბადა 1965 წლის 25 სექტემბერს არკანზასის შტატის მცირე ქალაქ ჰამბურგში, ქაღალდის ფაბრიკის მუშის მრავალშვილიან ოჯახში. 12 და-ძმას შორის ყველაზე უმცროსი იყო, მაგრამ სიმაღლით ყველას აღემატებოდა და ცხოვრებაში გზის გაკვალვაში მას კალათბურთი დაეხმარა. და-ძმებს შორის მხოლოდ მან შეძლო სწავლის გაგრძელება ჰამბურგის სკოლის მაღალ კლასებში, სადაც ის კალათბურთის გუნდში ჩაირიცხა. სუსტ გუნდში მისი თამაში შეუმჩნეველი დარჩა მსხვილი საუნივერსიტეტო გუნდების სკაუტებისთვის და სკოლის დასრულების შემდეგ პიპენს არავინ შესთავაზა სპორტული სტიპენდია, რაც პერსპექტიულ სპორტსმენებს კოლეჯში უფასოდ სწავლის საშუალებას აძლევს. მას მოუხდა უმნიშვნელო კოლეჯის, ცენტრალური არკანზასის უნივერსიტეტის გუნდში ღრმა რეზერვში ყოფნა. ეს გუნდი არ გამოდიოდა ქვეყნის მთავარი სტუდენტურ ლიგაში და მეორეხარისხოვან ჩემპიონატში ასპარეზობდა. სწავლის ბოლო წელს პიპენმა ტანი 2.01 მეტრამდე აიყარა და მაღალი სათამაშო პროდუქტიულობით მიიქცია ყურადღება. იგი აგროვებდა მატჩში საშუალოდ 23.6 ქულას, 10 მოხსნას, 4.3 პასს და თამაშიდან სროლებს 60-პროცენტიანი სიზუსტით ასრულებდა. მაინც არალოგიკური იყო არარეიტინგული გუნდის მოთამაშის გარშემო წარმოქმნილი აჟიოტაჟი -ს 1987 წლის დრაფტზე, სადაც ძლიერი სტუდენტური გუნდების მრავალი ათეული პერსპექტიული მოთამაშე ელოდა პროფესიულ საკალათბურთო გუნდში მოხვედრის შანსს. პიპენი 1987 წლის დრაფტზე მეხუთე ნომრად აირჩია სიეტლ სუპერსონიქსმა და იქვე გაუცვალა ჩიკაგო ბულზს მერვე ნომრად არჩეულ ოლდენ პოლინაისში და მომავალი დრაფტის დაბალ ნომერში. მეხუთე ნომრად არჩევა დიდი ავანსი იყო, მაგრამ პიპენმა სრულად დაფარა მოლოდინის კრედიტი. რამდენიმე წელში იგი იქცა კლუბის ერთ-ერთ მთავარ ინსტრუმენტად და ჩიკაგოს ექვსი ჩემპიონობის მოპოვებაში დაეხმარა.

პროფესიული კარიერა
ჩიკაგო ბულზი (1987-1998)
პირველი წლები (1987-1990)
სკოტი პიპენს გარკვეული პერიოდი დასჭირდა გუნდში და ზოგადად ლიგაში ადგილის დასამკვიდრებლად. გამხდარ, ფიზიკურად სუსტ და არასრული სათამაშო უნარების მქონე ახალგაზრდას საწყის სეზონში სათადარიგოთა სკამიდან უხდებოდა თამაშში მცირე ხნით ჩართვა. ვარჯიშებზე პიპენს რეგულარულად უწევდა გუნდის ლიდერის მაიკლ ჯორდანის მეურვეობა და იმხნად -ს ერთ-ერთი უძლიერესი კალათბურთელის პირისპირ თამაში მას დახვეწაში დაეხმარა. პიპენმა გააუმჯობესა საშუალო და შორი დისტანციიდან სროლა, ზოგადად შეტევაში თამაში, გაზარდა სხეულის კუნთოვანი მასა და ჯორდანთან პაექრობაში ჩამოყალიბდა ლიგაში ერთ-ერთ საუკეთესო დამცველად. მეორეს მხრივ მაიკლ ჯორდანმაც გრძელხელება, დაუღლელ და ინტელექტუალ დამცველთან სპარინგში აიყვანა თავისი თამაში ახალ სიმაღლეზე. გუნდში ასევე საკვანძო როლს ასრულებდა იმავე დრაფტზე პიპენის პარალელურად მეათე ნომრად აყვანილი მძიმე ფორვარდი ჰორას გრანტი, რომელიც ფარქვეშ გუნდის მთავარ დასაყრდენად იქცა.

პირველ, 1987-88 წლების რეგულარულ სეზონში პიპენი საშუალოდ აგროვებდა მატჩში საშუალოდ 7.9 ქულას, 3.8 მოხსნას, 2.1 პასს და 1.2 ჩაჭრას. ჩიკაგომ რეგულარული სეზონი 50-32 მოგება-წაგებით დაასრულა, აღმოსავლეთ კონფერენციაში მესამე ადგილი დაიკავა და პლეი ოფში კლივლენდ კავალიერზს დაუპირისპირდა. პიპენს სასტარტო ხუთეულში ადგილი ანდეს, მისმა შედეგიანობამ რამდენადმე იმატა. ჩიკაგომ კლივლენდი 3-2 დაამარცხა და ეს იყო ათწლეულში პირველი შემთხვევა, როცა "ხარებმა" პლეი ოფში პირველი ეტაპის გადალახვა შეძლეს. მეორე წრეში ჩიკაგო 1-4 დამარცხდა დეტროიტ პისტონზთან და საჩემპიონო ბრძოლას გამოეთიშა, მაგრამ -მ იგრძნო, რომ ტიტულისთვის მებრძოლი გუნდების სიას ერთი დაემატა.

მეორე სეზონში პიპენი ხშირად ხვდება სასტარტო ხუთეულში. გაიზარდა მისი სათამაშო დრო და შედეგიანობა. ჩიკაგომ რეგულარულ სეზონში 47 თამაში მოიგო, პლეი ოფში კიდევ ერთხელ დაამარცხა კლივლენდი, მეორე ეტაპზე 4-2 მოუგო ნიუ იორკ ნიქსს და გავიდა აღმოსავლეთის ფინალში (-ს პლეი ოფის ნახევარფინალი), სადაც სერია 2-4 ანგარიშით კვლავ დათმო მომავალ ჩემპიონ დეტროიტთან.

სკოტი პიპენისთვის კარიერაში გარდამტეხად იქცა 1989-90 წლების სეზონი, როდესაც ჩიკაგოს სათავეში ჩაუდგა ფილ ჯეკსონი. ახალმა მწვრთნელმა გუნდში ძირეულად შეცვალა თამაშის სტილი. მან სკოტი პიპენში გამთამაშებელი დაინახა და ნომინალური ფორვარდი შეტევის ორგანიზატორად აქცია. თავის მხრივ ბურთის ფლობის დრო შეუმცირა მაიკლ ჯორდანს, რამაც გუნდს მხოლოდ არგო. ფუნქციები თანაბრად გადანაწილდა, ჯორდანის შემტევ თამაშში წუნმა იკლო და ეფექტურობამ მოიმატა, ხოლო გუნდმა პიპენის სახით კიდევ ერთი ვარსკვლავი მიიღო. სკოტი პიპენის შედეგიანობა გაიზარდა 16.5 ქულამდე, 6.7 მოხსნამდე, 5.4 პასამდე, 2.6 ჩაჭრამდე და 1.2 დაფარებამდე. ჩაჭრებში ლიგაში მესამე იყო. იგი პირველად შეიყვანეს ყველა ვარსკვლავის მატჩში (-), ანუ აირჩიეს აღმოსავლეთ კონფერენციაში 12 საუკეთესო მოთამაშეს შორის. ეს უკვე ნიშნავდა ვარსკვლავის ოფიციალურ სტატუსს. ჩიკაგომ რეგულარულ სეზონში 82-დან 55 თამაში მოიგო და საკლუბო რეკორდი დაამყარა. "ხარებმა" პირველ წრეში 3-1 მოუგეს მილუოკი ბაქსს, შემდეგ 4-1 დაამარცხეს ფილადელფია სიქსერზი და აღმოსავლეთის ფინალში კიდევ ერთხელ შეხვდნენ დეტროიტს. ჩიკაგო კვლავ დამარცხდა, თუმცა დეტროიტს ამჯერად თამაშების მაქსიმალური ოდენობა დაჭირდა - 4:3.

პირველი ტრიპლეტი (1991-93)
1991 წელს ჩიგაკო ბულზი -ს უძლიერეს გუნდად იქცა და ზედიზედ სამი სეზონი დაუმარცხებლად იასპარეზა პლეი ოფებში. მაიკლ ჯორდანმა და სკოტი პიპენმა იდეალური წყვილი შექმნეს, სადაც ერთმანეთს ავსებდნენ და აზღვევდნენ. ჯორდანი შეტევაში დომინირებდა, პიპენი კი შეტევაში პასებს ანაწილებდა, ხოლო დაცვაში მეტოქე გუნდის საუკეთესო მოთამაშეს მეურვეობდა და გადამწყვეტი მნიშვნელობა არ ჰქონდა, მისი ოპონენტი რა ამპლუის იყო - 1.90 მ სიმაღლის გამთამაშებელი თუ 2.10-მეტრიანი მძიმე ფორვარდი. 1990-91 წლების რეგულარული სეზონი ჩიკაგომ 61 გამარჯვებით, ახალი საკლუბო რეკორდით დაასრულა, პლეი ოფში კი იოლად დაამარცხა აღმოსავლეთის ყველა ძლიერი გუნდი - ნიუ იორკი (3-0), ფილადელფია (4-1) და ბოლო ორი სეზონის ჩემპიონი დეტროიტი (4-0). დიდ ფინალში პირველად გასული ჩიკაგო დაუპირისპირდა დასავლეთ კონფერენციის მომგებ ლოს ანჯელეს ლეიკერსს, რომელიც 1980-1988 წლებში 5-ჯერ გახდა ჩემპიონი. ფინალური სერიის პირველი მატჩი ლეიკერსმა მოიგო 93-91, მაგრამ შემდეგ თამაშებში ფილ ჯეკსონმა ლეიკერსის ლიდერ მეჯიქ ჯონსონის მეურვეობა სკოტი პიპენს დაავალა. ჩიკაგოს თამაში აღარ წაუგია, შემდეგი ოთხი შეხვედრა მოიგო და კლუბის ისტორიაში პირველი ჩემპიონობა მოიპოვა.

ჩიკაგო კიდევ ორი წელი დომინირებდა -ში და პლეი ოფებში მხოლოდ ერთხელ დადგა ეჭვქვეშ მისი გამარჯვება. 1992 წელს პლეი ოფის მეორე წრეში ნიუ იორკ ნიქსმა დიდი წინააღმდეგობა გაუწია. ექვსი თამაშის შემდეგ სერიაში ანგარიში თანაბარი იყო - 3-3. მაგრამ მეშვიდე, გადამწყვეტ მატჩში მაიკლ ჯორდანმა 42 ქულა ჩააგდო, სკოტი პიპენმა კი 17 ქულა, 11 მოხსნა და 11 პასი მოაგროვა და სამმაგი დუბლი შეასრულა. ჩიკაგომ ის თამაში110-81 მოიგო და სერია 4-3 გამარჯვებით დახურა.

1992 წლიდან პიპენი რეგულარულად ხვდება ყველა ვარსკვლავის მატჩში, ინდივიდუალური პრიზების მფლობელების და სიმბოლური გუნდების გამოკითხვებში საპატიო ადგილებს იკავებს. განსაკუთრებული აღიარება იყო 1992 წლის ბოლოს მისი მიწვევა აშშ-ს ოლიმპიურ ნაკრებში, რომელმაც 1992 წლის ბარსელონას ოლიმპიურ თამაშებზე ფურორი მოახდინა და კალათბურთისადმი მსოფლიოს დამოკიდებულება ძირეულად შეცვალა.

პიპენი, უჯორდანო ჩიკაგოს ლიდერი (1994-95)
1993 წლის შემოდგომაზე მაიკლ ჯორდანის კალათბურთიდან წასვლის შემდეგ ჩიკაგო ბულზის ლიდერობა სკოტი პიპენმა გადაიბარა. მოლოდინი არაერთგვაროვანი იყო. მანამდე იგი გუნდში ყოველთვის მეორე ნომერი იყო და ახლა ბევრად მძიმე ტვირთის ზიდვა მოუწევდა. მეორეს მხრივ ბევრი სპეციალისტის ვარაუდით ჯორდანის "ჩრდილიდან გამოსვლის" შანსი მიეცა და მისთვის ეს გარემოება ახალი გასაქანი უნდა გამხდარიყო. პიპენმა დაამტკიცა, რომ ჯორდანის გარეშეც ძლიერი მოთამაშე იყო. 1993-94 წლების სეზონში იგი აგროვებდა საშუალოდ 22.0 ქულას (პირადი რეკორდი), 8.7 მოხსნას (პირადი რეკორდი), 5,6 პასს და 2.9 ჩაჭრას (პირადი რეკორდი). ჩიკაგომ მისი ლიდერობით რეგულარულ სეზონში მოიგო 55 თამაში, მხოლოდ ორით ნაკლები ვიდრე წინა წელს ჯორდანთან ერთად. პიპენი პირველად დაასახელეს -ს პირველ სიმბოლურ ხუთეულში, ხოლო სეზონის ყველაზე ღირებული მოთამაშის გამოკითხვაში მხოლოდ ჰაკიმ ოლაჯუონს და დევიდ რობინსონს ჩამორჩა და მესამე ადგილი დაიკავა. იმავე წელს პიპენმა ყველა ვარსკვლავის მატჩში მეოთხედ ითამაშა, ყველაზე მეტი, 29 ქულა მოაგროვა და მატჩის ყველაზე ღირებულ მოთამაშედ დასახელდა.

პლეი ოფში ჩიკაგომ კლივლენდი 3-0 დაამარცხა და მეორე წრეში ნიუ იორკს დაუპირისპირდა. ეს სერია ძალზე დაძაბული გამოდგა და ნიუ იორკის 4-3 გამარჯვებით დასრულდა. სერიის მესამე მატჩში მოხდა პიპერის კარიერაში ყველაზე უსიამოვნო ინციდენტი. ჩიკაგოს პირველი ორი მატჩი წაგებული ჰქონდა და ამ შეხვედრის მოგება უკიდურესად სჭირდებოდა. 102-102 ანგარიშზე წუთშესვენებისას მწვრთნელმა ფილ ჯეკსონმა გადამწყვეტი სროლის შესრულება გუნდის ხორვატ ლეგიონერ ტონი კუკოჩს დაავალა, რასაც გუნდის ლიდერის გაღიზიანება მოყვა. ასეთ მნიშვნელოვან მომენტში იგნორირების გამო პიპენმა მოედანზე შესვლაზე უარი განაცხადა. კუკოჩმა მატჩის დასრულებამდე 1.8 წამით ადრე ზუსტად შეასრულა გადამწყვეტი სროლა და ჩიკაგომ მოიგო ის შეხვედრა, ხოლო სკოტი პიპენმა მოგვიანებით ბოდიში მოიხადა. იმავე სერიაში, მეექვსე მატჩში იყო კიდევ ერთი დასამახსოვრებელი ეპიზოდი, ამჯერად ჰაილაითი, როდესაც პიპენმა მაღალ, თამამ ნახტომში ნიუ იორკის გიგანტ ცენტრს, პატრიკ იუინგს თავსზემოდან ჩაუგდო ბურთი. ეს ჩატენვა -ს ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე დამამცირებლად ითვლება დამცველი ოპონენტისთვის.

1994-95 წლების სეზონი შედარებით რთული გამოვიდა. მძიმე ფორვარდი ჰორას გრანტი ორლანდო მეჯიქში გადავიდა და ჩიკაგოს ფარქვეშ არცერთი ღირებული მოთამაშე არ დარჩა. პიპენი გახდა ამ სენონში ჩიკაგოს ლიდერი ხუთივე ძირითად სტატისტიკურ კომპონენტში (ქულა, მოხსნა, პასი, ჩაჭრა, დაფარება). -ს ისტორიაში ასეთი რამ მის გარდა მხოლოდ ოთხმა კალათბურთელმა შეძლო - დეივ კოუენსმა, კევინ გარნეტმა, ლებრონ ჯეიმსმა და იანის ანტეტოკუმპომ. ჩიკაგოს უჭირდა და პიპენს ამიტომ უხდებოდა ყველაფრის კეთება. სეზონის მიწურულს კალათბურთში და ბულზში დაბრუნდა მაიკლ ჯორდანი და შემდეგი სეზონიდან ჩიკაგომ დაიბრუნა უძლიერესი კლუბის სტატუსი.

მეორე ტრიპლეტი (1996-98)
1995-96 წლების სეზონი საოცარი გამოვიდა ჩიკაგო ბულზისთვისაც კი. გუნდს დაემატა ექსენტრიკული მძიმე ფორვარდი დენის როდმანი, რომელმაც ფარქვეშ ეფექტურად ჩაანაცვლა ჰორას გრანტი. პიპენი, როგორც -ს საუკეთესო მსუბუქი ფორვარდი კიდევ ერთხელ მოხვდა სეზონის პირველ სიმბოლურ ხუთეულში, ისევე როგორც ჯორდანი (პოზიციით მსროლელი). როდმანმა ლიგაში პირველი ადგილი დაიკავა მატჩში საშუალოდ მოგროვებულ მოხსნებში. ასეთი ძლიერი ტრიოს წყალობით ჩიკაგო ბულზმა რეგულარული სეზონი 72-10 ბალანსით დაასრულა და დაამყარა -ს რეკორდი, რომელიც 2015-16 სეზონში ერთი მოგებით გააუმჯობესა გოლდენ სტეიტ უორიორზმა. ჩიკაგომ პლეი ოფში მარტივად გაიარა აღმოსავლეთში სამივე მეტოქე და ფინალში 4-2 აჯობა სიეტლ სუპერსონიქსს.

ჩიკაგო შემდეგ წელსაც პრაქტიკულად დაუმარცხებელი იყო, მაგრამ რამდენიმე მოთამაშის ტრავმის გამო ოდნავ ნაკლები, 69 თამაშის მოგება შეძლო. 1997 წლის 18 თებერვალს სკოტი პიპენმა დენვერ ნაგეტსს ჩაუგდო 47 ქულა და კარიერის რეკორდი დაამყარა და ითამაშა თავისი მეშვიდე და უკანასკნელი ყველა ვარსკვლავის მატჩი. ჩიკაგომ პლეი ოფის ფინალში იუტა ჯაზი 4-2 დაამარცა და მეხუთედ გახდა ჩემპიონი.

1997-98 წლების სეზონი პიპენისთვის იყო ჩიკაგოში უკანასკნელი და რამდენადმე დაძაბული. პიპენი თვლიდა რომ კლუბის ხელმძღვანელობის მხრიდან აშკარად დაუფასებელი იყო. ჯორდანის შემდეგ რანგით მეორე მოთამაშეს ჰქონდა კლუბში სიდიდით მეექვსე ანაზღაურება - მხოლოდ 2.7 წლიური მილიონი დოლარი, როდესაც იმავ ჯორდანის წლიური ხელფასი 33 მილიონს შეადგენდა. ამას გარდა ტერფის ტრავმის გამო პიპენმა სეზონის საწყისი 35 თამაში გამოტოვა. იყო დაძაბულობის სხვა მიზეზებიც, ჯორდანი უკვე 35 წლის იყო და დიდი ალბათობით ამ სეზონის შემდეგ დაასრულებდა კარიერას, ხოლო მწვრთნელი ფილ ჯეკსონი გუნდში გაჩერებას აღარ აპირებდა. ამ ფაქტორების მიუხედავად ყველამ პირნათლად შეასრულა თავისი როლი, ჩიკაგომ კიდევ ერთხელ დაამარცხა ფინალში იუტა ჯაზი შემდეგ კი დაიშალა ისე, რომ რამდენიმე წელი პლეი ოფში ვეღარ მოახერხა გასვლა. 1998 წელი ითვლება -ში ერთი დიდი ეპოქის დასასრულად.

ბოლო წლები (1999-2004)
ჩიკაგო ბულზში გატარებული 11 სეზონის შემდეგ 33 წლის სკოტი პიპენი 1999 წლის იანვარში გადავიდა ჰიუსტონ როკეტსში, რომელმაც ერთწლიანი 11-მილიონიანი კონტრაქტი გაუფორმა დამსახურებულ ვეტერანს. კიდევ ერთი წლის შემდეგ პიპენმა მიაშურა პორტლენდ თრეილ ბლეიზერსს, სადაც ოთხი სოლიდური სეზონი ითამაშა. დასამახსოვრებელი გამოდგა 2000 წლის პლეი ოფი, როდესაც პორტლენდი ერთ ნაბიჯში იყო სენსაციურ გამარჯვებასთან. პლეი ოფის პირველ და მეორე რაუნდში პორტლენდმა დაამარცხა მინესოტა ტიმბერვულვზი (3-1) და იუტა ჯაზი (4-1) და დასავლეთ კონფერენციის ფინალში დაუპირისპირდა გამოკვეთილ ფავორიტ ლოს ანჯელეს ლეიკერსს. სერიაში ანგარიში თანაბარი იყო - 3-3 და მეშვიდე, გადამწყვეტი თამაშის ბოლო მეოთხედში პორტლენდი 15 ქულით ლიდერობდა, მაგრამ ფორმის პიკზე მყოფი შაკილ ონილის და კობი ბრაიანტის გადამწყვეტი თამაშის წყალობით ლეიკერსმა შეხვედრის შემობრუნება შეძლო და 89-84 გამარჯვებით მოიპოვა ფინალის საგზური.

სკოტი პიპენმა -ს კარიერა იმ კლუბში დაასრულა, რომელსაც საუკეთესო წლები დაახარჯა და რომელსაც 6 ჩემპიონობის მოპოვებაში დაეხმარა. -ში მისი ბოლო თამაში იყო ჩიკაგო ბულზის მაისურით 2004 წლის 2 თებერვალს სიეტლ სუპერსონიქსის წინააღმდეგ.

2008 წელს 43 წლის ასაკში პიპენმა ოთხი თამაში ჩაატარა ფინურ კლუბ ტორპან პოიატსა და შვედურ სუნდსვალ დრაგონზში. 2007 წელს იგი გეგმავდა მაიამი ჰითში თამაშს, მაგრამ ასაკის და მანამდე გადატანილი ტრავმების გამო ვერ შეძლო -ს შესაბამისი ფიზიკური ფორმის აღდგენა.

პიპენი ოლიმპიურ ნაკრებში
1992 წლის ოლიმპიადისთვის ამერიკელებმა ისტორიაში პირველად საკალათბურთო ნაკრები -ს ვარსკვლავებით დააკომპლექტეს. მანამდე ოლიმპიურ თამაშებზე აშშ სტუდენტური ასაკის მოთამაშეებისგან შემდგარ გუნდებს აგზავნიდა, მაგრამ ამჯერად პროფესიონალებს უხმეს და განსაკუთრებული ვარსკვლავური სტატუსის გამო ამ გუნდს ეწოდა - "ოცნების გუნდი" . საუკეთესოთა შორის პიპენისთვისაც მოიძებნა ადგილი და იგი ამ ვარსკვლავური კრებულის ერთ-ერთ მშვენებად იქცა მაიკლ ჯორდანის, მეჯიქ ჯონსონის, ლარი ბერდის, ჩარლზ ბარკლის და -ს სხვა სუპერმოთამაშეების მხარდამხარ. პიპენს, როგორც უნივერსალური უნარების მქონე კალათბურთელს დაევალა შეტევების ორგანიზება მეჯიქ ჯონსონის პარალელურად. იგი "ოცნების გუნდში" საუკეთესო იყო პასებში, დაცვაში საიმედოდ კეტავდა პერიმეტრს და შეტევაში მისი სწრაფი გარღვევები არაერთხელ მოხვდა ჰაილაითებში. "ოცნების გუნდმა" ყველა თამაში უდიდესი უპირატესობით (საშუალოდ 44 ქულით) მოიგო და იოლად მოიპოვა ოლიმპიური ჩემპიონობა.

სკოტი პიპენმა და ამერიკის ნაკრებმა ეს წარმატება 4 წლის შემდეგ გაიმეორეს. 1996 წლის ატლანტას ოლიმპიადაზე მოასპარეზე ნაკრებს ეწოდა "ოცნების გუნდი 3", სადაც 1992 წლის ვარსკვლავებიდან იყვნენ დევიდ რობინსონი, კარლ მელოუნი, ჯონ სტოქტონი, ჩარლზ ბარკლი და პიპენი.

მემკვიდრეობა
სკოტი პიპენი საყოველთაო მოსაზრებით ითვლება -ს ისტორიაში ერთ-ერთ საუკეთესო დამცველად მსუბუქ ფორვარდებს შორის. ნიუ იორკ ტაიმსის სპორტულმა დამატებამ -მა -ს ყვედა დროს 75 კალათბურთელს შორის 23-ე ადგილზე დაასახელა. -ს რამდენიმე ლეგენდარული მოთამაშე - მათ შორის მაიკლ ჯორდანი, კარლ მელოუნი, ჯეისონ კიდი - პიპენს ასახელებს ლიგის ყველა დროის საუკეთესო ხუთეულში. ფილ ჯეკსონმა პიპენს უწოდა "ერთკაციანი ავარიული ბრიგადა".

მაიკ ჯორდანთან და ჰაკიმ ოლაჯუონთან ერთად სკოტი პიპენი შედის იმ სამ მოთამაშეს შორის, რომელთაც ერთ სეზონში მოაგროვეს ერთდროულად 200 ჩაჭრა (დაბალი, სხარტი მოთამაშეების დამახასიათებელი კომპონენტი) და 100 დაფარება (ტანმაღალი მოთამაშეების საკვანძო კომპონენტი). ჩაჭრების საშუალო მაჩვენებლით იგი საუკეთესოა 2 მეტრზე მაღალ კალათბურთელებს შორის, ხოლო პასებში ფორვარდებს შორის მესამეა ლებრონ ჯეიმსის და ლარი ბერდის შემდეგ. იგი იყო ერთ-ერთ პირველი ფორვარდი, რომელიც შეტევაში სრულფასოვნად ასრულებდა გამთამაშებლის ფუნქციას და ამით თავისი გუნდის შემტევ პოტენციალს ზრდიდა. მისი თამაშის სტილი გახდა ინსპირაციის წყარო მომავალი თაობის მოთამაშეებისთვის, მათ შორის ლებრონ ჯეიმსისთვის, რომელიც ასევე ითვლება კლასიკურ ფორვარდ-გამთამაშებლად.

2010 წელს პიპენი ორჯერ შეიყვანეს კალათბურთის დიდების დარბაზში - ერთი როგორც გამორჩეული კალათბურთელი და მეორე როგორც "ოცნების გუნდის" წევრი. დიდების დარბაზის ვებ-გვერდის დასახიათება - "მრავალწახნაგოვანი პიპენი მოედანზე დარბოდა როგორც გამთამაშებელი, კალათს უტევდა როგორც მძიმე ფორვარდი და ბურთს ტყორცნიდა როგორც მსროლელი."

პირადი ინფორმაცია
სკოტი პიპენი ორჯერ იყო დაქორწინებილი. არის შვიდი შვილის მამა, რომლებიც ეყოლა ქორწინებაში ყოფნის დროს და ასევე არაოფიციალურ ურთიერთობაში მეგობარი გოგონებისგან. მისი ერთ-ერთი შვილი, 2000 წელს, მეორე ქორწინებაში დაბადებული სკოტი პიპენ უმცროსი არის მოქმედი კალათბურთელი და თამაშობს მემფის გრიზლიზში.

პიპენმა რამდენჯერმე წარუმატებლად სცადა არასაკალათბურთო სფეროში ბიზნესის წარმოება. კარიერის დასრულებიდან მოკლე ხანში აღმოაჩინა, რომ გაკოტრების პირასაა თავისი ფინანსური მრჩეველის რობერტ ლუნის მაქინაციების გამო. პიპენმა მისი რჩევით 20 მილიონი დოლარი დააბანდა სხვადასხვა საქმეში. ლუნი ციხეში აღმოჩნდა, მოგვიანებით კი გაირკვა, რომ ფინანსისტმა კალათბურთელის კუთვილი ფულიდან 1,4 მილიონი გადარიცხა თავისი პირადი ვალების დასაფარად, დანარჩენი სახსრების დიდი ნაწილი კი წარუმატებელმა ბიზნესმა შთანთქა.

ჩიგაგოში თამაშის პერიოდში პიპენი ითვლებოდა ერთ-ერთ ყველაზე ძუნწ კალათბურთელად შონ კემპსა და კევინ გარნეტთან ერთად.

მისი მეტსახელებიდან ყველაზე პოპულარული იყო "ბეტმენი".

2013 წელს პიპენს შეემთხვა ინციდენტი პაპარაცთან, რომელმაც იგი ძალადობაში დაადანაშაულა და უჩივლა 4 მილიონი დოლარის კომპენსაციის მოთხოვნით. საქმე სასამართლოში აქტიურ განხილვამდე არ მისულა.

პიპენი ბოლო წლებში ქველმოქმედებას ეწევა და აფინანსებს სიმსივნით დაავადებული ბავშვების მკურნალობას.