iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ულანები

ულანები ( < — ჭაბუკი, ყმაწვილი, ვაჟკაცი) — მსუბუქი კავალერიის სახეობა. წარმოიშვნენ – საუკუნეების თურქულ-მონღოლურ ჯარებში, როდესაც შეიქმნა მშვილდ-ისრის ნაცვლად შუბით შეიარაღებულ ცხენოსანთა განსაკუთრებული რაზმები. ულანებს უწოდებდნენ ფლუგერიანი შუბებით შეიარაღებულ ცხენოსან მებრძოლებს. საუკუნეში გაჩნდნენ ლიტვის დიდ სამთავროსა და პოლონეთში საომარ მოქმედებებში მათ მხარეზე მებრძოლი თათრებისაგან. საუკუნეში ულანების პოლკები შეიქმნა ავტრიაში, პრუსიაში და სხვა დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში, საუკუნის დასაწყისში — საფრანგეთში. შეიარაღებულნი იყვნენ ჯერ ხმლებითა და ფლუგერიანი შუბებით, მოგვიანებით — ფისტოლეტებით, საუკუნის შუა წლებიდან — კარაბინებით. ჰქონდათ განსაკუთრებული ჩაცმულობა, ძირითადად გამოირჩეოდნენ კვადრატულთავიანი თავსაბურავით.

რუსეთის არმიაში პირველი ულანთა პოლკი 1803 წელს შეიქმნა, 1807–1827 წლებში მათი რაოდენობა 19-მდე გაიზარდა, 1830 წლისთვის არსებობდა ულანთა 21 საარმიო და 2 გვარდიის პოლკი. 1882 წელს ყველა მათგანი, გარდა გვარდიისა, გარდაიქმნა დრაგუნებად. 1907 წელს კვლავ აღდგა. 1914 წლისთვის რუსეთის კავალერიაში შედიოდა ულანთა 17 საარმიო და 2 გვარდიის პოლკი. გაუქმდა 1918 წლის დასაწყისში.
ნუგზარ ლობჟანიძე

ნუგზარ ლობჟანიძე (დ. 7 სექტემბერი, 1971) — ქართველი ვეტერანი ფეხბურთელი, მცველი. თამაშობდა ხუთ საფეხბურთო კლუბში, კარიერა დაასრულა 1999 წელს.

ტიტულები
უმაღლესი ლიგა (4): 1994, 1995, 1996, 1998
საქართველოს საფეხბურთო თასი (3): 1993-94, 1994-95, 1995-96
საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი (2): 1996, 1997
ადიგეისკი

ადიგეისკი — ქალაქი რუსეთში, ადიღეის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ადიგეისკის საქალაქო ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი. 12 728 მცხოვრები (2019). მდებარეობს კავკასიონის ჩრდილოეთ კალთაზე, კრასნოდარის წყალსაცავის სანაპიროზე, რკინიგზის სადგურ პსეკუპსიდან 8 კმ-ში. საავტომობილო კვანძი. დაარსდა 1969 წელს როგორც დაბა ადიგეისკი, 1976 წელს გარდაიქმნა ქალაქად და ტეუჩეჟსკი ეწოდა, 1990 წლიდან ახლანდელ სახელს ატარებს. იყო ტეუჩეჟსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქში მდებარეობს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, ცენტრალურ ნაწილში — კრასნოდარის წყალაცავის აშენების შემდეგ დატბორილი აულების ძეგლი (1999). განვითარებულია ასფალტისა და ბეტონის წარმოება; არის ავეჯისა და მეფრინველეობის ფაბრიკა. წარმოადგენს სასოფლო-სამეორნეო რაიონის ცენტრს.
აკ-დოვურაკი

აკ-დოვურაკი — ქალაქი რუსეთში, ტუვის დასავლეთ ნაწილში. 13 580 მცხოვრები (2018). მდებარეობს ტუვის ქვაბულის დასავლეთ მხარეში, მდინარე ხემჩიკზე (ენისეის შენაკადი), რკინიგზის სადგურ აბაკანიდან 450 კმ-ში. საავტომობილო გზით უკავშირდება კიზილსა და აბაკანს. ქალაქში მდებარეობს აეროპორტი. დაარსდა 1964 წელს კომბინატ „ტუვააზბესტის“ მშენებლობასთან დაკავშირებით (მაღალხარისხოვანი ქრიზოლით-აზბესტის საბადოს ბაზაზე); კომბინატთან მუზეუმია.
თიურქლარი (ლაჩინი)

თიურქლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992-2020 წლებში დე ფაქტოდ შედიოდა მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.

2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ.
მონაცემთა სტრუქტურები

მონაცემთა სტრუქტურები კომპიუტერულ მეცნიერებაში გამოიყენება კომპიუტერში მონაცემთა შენახვისთვის და მათზე გარკვეული მოქმედებების განხორციელებისთვის. ერთი და იმავე გამოყენებითი ამოცანის გადაჭრა ხშირად შესაძლებელია რამდენიმე განსხვავებული მონაცემთა სტრუქტურის გამოყენებით. ასეთ შემთხვევაში, მონაცემთა სტრუქტურის შერჩევისთვის განმსაზღვრელი მნიშვნელობა აქვს თუ რომელი სტრუქტურის ოპერაციები უფრო სწრაფად იმუშავებს მოცემულ ამოცანაში.

თანამედროვე მიდგომით, მონაცემთა სტრუქტურების დიზაინისთვის (აგებისთვის) ძირითად კონცეფციას წარმოადგენს მონაცემთა აბსტრაგირება, ანუ მონაცემთა აბსტრაქტული ტიპი . მონაცემთა აბსტრაქტული ტიპი გვთავაზობს ობიექტების სიმრავლეს და ამ ობიექტებზე განსაზღვრული ოპერაციების სიმრავლეს. ტერმინი აბსტრაქტული ნიშნავს, რომ მომხმარებლისთვის ცნობილია მხოლოდ -ს ინტერფეისი (ანუ ღია წვდომის მეთოდების აღწერილობები), მაგრამ ოპერაციების იმპლემენტაცია მისთვის დახურულია), რასაც ++ ენის კლასის ცნება ადვილად უზრუნველყოფს. ასეთი მიდგომა აზღვევს პროგრამისტებს, რომ მათ მიერ შექმნილ კოდში არ გამოჩნდეს იმპლემენტაციის დეტალებზე დამოკიდებული წვრილმანები, რაც თავის მხრივ უზრუნველყოფს რომ მონაცემთა აბსტრაგირების საფუძველზე შექმნილი პროგრამული უზრუნველყოფა იქნება მოქნილი, ადვილად დაექვემდებარება მოდიფიკაციას და გათანამედროვეობას პროგრამული პროდუქტის შექმნიდან მისი მთელი არსებობის დროის განმავლობაში. დროთა განმავლობაში ტიპის შინაგანი წარმოდგენა და იმპლემენტაცია იცვლება, მაგრამ მისი ინტერფეისი უცვლელია, რაც ძალიან კომფორტულია პროგრამისტებისთვის. მაგალითად, ადრე ის ერთი ობიექტი (ცვლადი) იკავებდა ორ ბაიტს, ამჟამად ძირითადად გავრცელებულია 4 ბაიტიანი წრმოდგენა, უკვე ხდება გადასვლა 8 ბაიტიანზე. ცხადია, წარმოდგენის შეცვლა იწვევს იმპლემენტაციის შეცვლას. მაგრამ ეს არ იგრძნობა — მხოლოდ ინტერფეისის გამოყენებით დაწერილი პროგრამა იმუშავებს განსხვავებული წარმოდგენების მქონე კომპიუტერებზე.

მონაცემთა სტრუქტურების იმპლემენტაცია დამოკიდებულია იმ ენის შესაძლებლობებზე, რომლითაც მიმდინარეობს პროგრამირება. ობიექტზე ორიენტირებულ ენებში (++, #, და სხვ.) აბსტრაგირებისთვის გამოიყენება კლასი. ამ ენებს აქვთ დამატებითი შესაძლებლობები, რაც გამოიხატება ობიექტზე ორიენტირებულ პროგრამირების სტილთან ერთად მის მიერ განზოგადებული დაპროგრამების სტილის მხარდაჭერაში.

თანამედროვე ენები საშუალებას იძლევიან ერთდროულად მიმდენარე პროცესების დამუშავების შესაძლებლობას მრავალი დინების გამოყენებით. ძალიან აქტურალურია ისეთი მონაცემთა სტრუქტურების დამუშავება, ან არსებული იმპლემენტაციების გამოყენება, რომლებიც მრავალდინებიან გარემოში კორექტულად ფუნქციონირებენ და მრავალი დინების არსებობას იყენებენ შედეგის უფრო სწრაფად მისაღწევად.
მიშა მშვილდაძე

მიშა მშვილდაძე (დ. 18 თებერვალი, 1975) — ქართველი რეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. ტელეკომპანია "ფორმულას" დირექტორი და "ფორმულა კრეატივის" დამფუძნებელი.

კარიერა
სცენარის ავტორი
რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს (2008)
რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს 2 (2009)
ჭამა და სექსი (2011)
პროდიუსერი
რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს (2008)
რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს 2 (2009)
საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები (2010)
ჭამა და სექსი (2011)
რეჟისორი
ჩემი ცოლის დაქალები
ნათია და ნათია
ქართველები ბელარუსში

ქართველები ბელარუსში — ეთნიკური ქართველები, რომელთა რიცხვიც მერყეობს 2400-ს და 4000-ს შორის. ქართველთა დიდი ნაწილი ბელარუსში ჩავიდა საბჭოთა კავშირის არსებობის პერიოდში. ისინი იქნენ დევნილნი, გადასახლებულნი ან უბრალოდ სხვა ქვეყანაში საცხოვრებლად წასულნი. ისინი არ ივიწყებენ ქართულ კულტურას, საუბრობენ ქართულ ენაზე და არიან საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის მრევლი.
კრონოცკაია-სოპკა

კრონოცკაია-სოპკა, კრონოცკი — მოქმედი სტრატოვულკანი რუსეთში, კამჩატკის მხარეში. მდებარეობს კამჩატკის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, კრონოცკოეს ტბის ნაპირთან. სიმაღლე 3527 მ. მწვერვალი სწორი წიბოვანი კონუსია. დანაწევრებულია ღრმა, 200 მ-მდე სიღრმის რადიალური ბარანკოსებით; მწვერვალი დაგვირგვინებულია რთული ვარსკვლავისებრი მყინვარითა და თოვლნარებით. კრატერში მძლავრი ექსტრუზიული საცობია. ვულკანს აქვს სწორი კონუსის ფორმა, რომლის დიამეტრია 10 კმ. ჰოლოცენური ასაკისაა. აგებულია ბაზალტებითა და ანდეზიტური ლავებით, შლაკითა და ფერფლით. მწვერვალი წარმოიქმნა ანდეზიტური ექსტრუზიის ყელით. უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა 1923 წლის თებერვალში.
აზავრეთის დარბაზული ეკლესია

აზავრეთის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრებისა და ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ აზავრეთში. მდებარეობს ახალქალაქიდან 21 კილომეტრზე, თრიალეთის ქედის სამხრეთ კალთებზე, ზღვის დონიდან 2100 მეტრზე. ტაძარი სტილისტური ნიშნებით თარიღდება საუკუნის ნახევრით, შეინიშნება უფრო ადრინდელი, - საუკუნეების სამშენებლო ფენაც.

ეკლესია ერთნავიანი, დარბაზული ტიპისაა. ნაგებია ძირითადად სუფთად გათლილი ქვის კვადრებით, გამოყენებულია აგრეთვე ყორე და ნატეხი ქვა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი აფსიდი აქვს. სამხრეთით მთელს სიგრძეზე გასდევს მინაშენი. განსაკუთრებული ყურადღებით არის დამუშავებული ინტერიერი. გრძივ კედლებზე ორ-ორი პილასტრია, რომლებსაც კედლის თაღები ეყრდნობოდა. კამარას აქვს ერთმანეთთან ახლო-მახლო განლაგებული 6 საბჯენი თაღი, რომლებიც უჭირავს 6 წყვილ სხვადასხვაგვარად პროფილირებულ კონსოლს. დასავლეთ კედელში ზემოთ ორი დიდი თაღოვანი ღიობია. თაღები დაყრდობილია შუაში მოთავსებულ მრგვალ სვეტზე, რომლის კაპიტელი ვოლუტებით არის გაფორმებული. საფიქრებელია, რომ აქ პატრონიკე იყო მოთავსებული. შენობას თითო კარი აქვს დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან.

ეკლესიაზე გარედან წარწერა არ ჩანს. შიგნით, ჩრდილოეთ კედელზე მოთავსებული ასომთავრული წარწერა კი დაზიანებულია და ნაწილობრივ იკითხება: მოგვიანებით ეკლესიისათვის სამხრეთ მხრიდან მიუდგამთ კარიბჭე. ფასადები ძუნწადაა მორთული, მაგრამ მაინც გამოირჩევა ჩუქურთმებით. განსაკუთრებით აღსანიშნავია სარკმლის თავების ჩუქურთმები. აზავრეთის ეკლესია რესტავრირებულია 1981 წელს.

აზავრეთის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
დიდოური ენები

დიდოური ენები — ნახურ-დაღესტნურ ენათა ოჯახის დაღესტნური ენების ხუნძურ-ანდიურ-დიდოური ქვეჯგუფის ენები.

ცნობები დიდოელებისა და დიდოეთის შესახებ მოიპოვება „ქართლის ცხოვრებაში". დიდოური ენებზე მოლაპარაკენი (12000 კაცზე მეტი) ცხოვრობენ სამხრეთ-დასავლეთ დაღესტანში და მდინარე სულაკის ხეობის მიმდებარე რაიონებში. დიდოური ენებია დიდოური (ანუ ცეზური), ჰინუხური, ხვარშიული, კაპუჭური (ანუ ბეჟიტური) და ჰუნზიბური. ზოგ მკვლევარს ჰინუხური ენა დიდოურის დიალექტად მიაჩნია; ხოლო კაპუჭურ-ჰუნზიბური – ერთ ენად (ე. ლომთაძე). დიდოური ენების ხმოვანთა სისტემისათვის საერთოა მარტივი (ა, ე, ი, ო, უ) ხმოვნები. რთულ ხმოვანთაგან ყველგანაა სათანადო გრძელი სახეობანი; ზოგ ენაში დასტურდება ვიწრო, ლაბიალიზებული, უმლაუტიანი და ნაზალიზებული ხმოვნები. თანხმოვანთა სისტემაში თავისებურებას ქმნიან ნუნისმიერი ლატერალები (ლ, ლ‘, ტ) და ფარინგალიზებული თანხმოვნები (ღ‘, ხ‘, პ‘, ყ‘). ხუნძურ-ანდიური ენებისაგან განსხვავებით, აქ დაკარგულია კორელაცია „ინტენსიური-არაინტენსიური“. სახელთა მორფოლოგიაში აღსანიშნავია ძირითად ბრუნვებში ინსტრუმენტალისი; გვაქვს ერთდა რამდენიმეთანდებულიანი ბრუნვა, ერთ- და ორფუძიანი ბრუნება. გრამატიკულ კლასთა სისტემა ოთხწევრაა; მხ. და მრ. რიცხვების ფორმათა შეხამება ქმნის ექვსწევრა სისტემასაც (ჰუნზიბურში). ზმნური კატეგორიები ძირითადად ერთი და იგივეა: საერთო ინფინიტივი და დრო-კილოთა ერთი წყება, ზმნის კლასოვანი უღვლილება; ზმნაში შეიმჩნევა გვარის ჩანასახი [მაგ., დიდოურში – ჭარა-კა (გარდამავალი), ჭარა-ლ-ა (გარდაუვალი) – „გამოღვიძება“]. დიდოური ენებში წინადადება შეიძლება იყოს ნომინატიური, ერგატიული, დატიური, ლოკატიური ან პოსესიური კონსტრუქციისა. არა აქვს რთული ქვეწყობილი წინადადება, მის მაგივრობას ზმნის საგარემოებო ფორმები ეწევა. დიდოური ენებში ისტორიულად მახვილი მოძრავი და დინამიკური იყო, თანაც ინტენსიური. ამჟამად სიძლიერის მხრივ საკმაოდ დასუსტებულია, მოძრავი ხასიათი კი შენარჩუნებული აქვს. ლექსიკაში ბევრია ხუნძურიდან შეთვისებული სიტყვები. შეიმჩნევა ქართული ენის გავლენაც. დიდოური ენები უმწერლობო ენებია. ამ ენებზე მოლაპარაკე ტომები სამწერლობო ენად ხუნძურს იყენებენ და ეროვნებითაც ხუნძებად აღირიცხებიან.
დიმიტრი ნევეროვსკი

დიმიტრი პეტრეს ძე ნევეროვსკი (დ. 1 ნოემბერი [ძვ. სტ. 21 ოქტომბერი], 1771, პოლტავის გუბერნია — გ. 2 ნოემბერი [ძვ. სტ. 21 ოქტომბერი], 1813, ჰალე) — რუსი გენერალ-ლეიტენანტი, ნაპოლეონის ომების მონაწილე.

ჯილდოები
რუსული:

ოქროს ჯვარი პრაღის აღებისათვის (1794)
მე-3 ხარისხის წმინდა ვლადიმირის ორდენი (1804)
მე-4 კლასის წმინდა გიორგის ორდენი (1810 წლის 26 ნოემბერი)
მე-3 კლასის წმინდა გიორგის ორდენი (გადაეცა 1813 წლის 6 ოქტომბერს ლაიფციგის ბრძოლისთვის, თუმცა გარდაცვალების შემდეგ და წმინდა გიორგის მე-3 კლასის ორდენის ოფიციალურ კავალერთა სიაში არ ირიცხება).
1-ლი ხარისხის წმინდა ანას ორდენი (1812)
კრაშენინიკოვის ვულკანი

კრაშენინიკოვის ვულკანი — სტრატოვულკანი რუსეთში, კამჩატკის მხარეში. მოქცეულია კრონოცკაიას ნაკრძალის ტერიტორიაზე, ტბა კრონოცკოედან სამხრეთით 13 კმ-ში. სიმაღლე 1856 მ. შედის კამჩატკის აღმოსავლეთ ვულკანური სარტყელის შემადგენლობაში და მისი უშუალო მეზობელია ვულკანი კიხპინიჩი (1552 მ).

მიაკუთვნებენ მოქმედ ვულკანთა ჯგუფს, რის დამამტკიცებელ საბუთად უახლეს ლავურ ნაკადებს იშველიებენ. ამასთან, ვულკანის ირგვლივ არაფერი იზრდება, რაც აგრეთვე არაშორეულ ამოფრქვევაზე მიუთითებს. კრაშენინიკოვის ვულკანი წარმოდგენილია ორი შერწყმული კონუსით, რომლებიც ჩაქცევით კალდერაშია განლაგებული და წარმოქმნილია კატასტროფული ამოფრქვევის შედეგად. კალდერის დიამეტრია 9 კმ, სიღრმე 400 მ. სამხრეთი კონუსის აბსოლუტური სიმაღლეა 1856 მ, შეფარდებითი — 850 მ, ჩრდილოეთისა — 1760 და 760 მ შესაბამისად.

სამხრეთი კონუსი დაგვირგვინებულია 800 მ დიამეტრისა და 140 მ სიღრმის კრატერით. ჩრდილოეთი კონუსი შედარებით ახალგაზრდაა, აქვს რთული ტელესკოპური აგებულება, მისი მწვერვალი გარშემორტყმულია ორკილომეტრიანი კალდერით, რომელშიც განლაგებულია შუა კონუსი და მის კრატერში — ლავური კონუსი. სამხრეთი კონუსის ამოფრქვევის პროდუქტების მოცულობაა 15,5 კმ³, ჩრდილოეთისა — 10 კმ³. უმეტესწილად აგებულია ბაზალტებითა და ანდეზიტებით. კალდერულ კომპლექსებში გვხვდება ქანების ყველაზე მარტივი სხვაობები. კალდერის ასაკის დაახლოებით 39 600 წელი. უკანასკნელი ამოფრქვევა მოხდა 1550 წელს.

სახელი ეწოდა ციმბირისა და კამჩატკის მკვლევრის — სტეფანე კრაშენინიკოვის (1711-1755) პატივსაცემად.
ანა სოფია დანიელი

ანა სოფია დანიელი (, ; დ. 1 სექტემბერი, 1647 — გ. 1 ივლისი, 1717) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -ისა და დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის ასული. საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ -ის მეუღლე 1680-91 წლებში. საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ -ისა და პოლონეთ-ლიტვის მეფე ავგუსტ -ის დედა.

ბიოგრაფია
ანა სოფია დაიბადა 1647 წლის 1 სექტემბერს. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -ისა და მისი ცოლის, დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის მეორე შვილი და პირველი ქალიშვილი. იგი მისი მშობლების ტახტზე ასვლამდე ერთი წლით ადრე დაიბადა.

ანა სოფიას ძალიან თავშეკავებული და მარტივი ხასიათი ჰქონდა. მას სძულდა სამეფო კარის აღვირ ახსნილი და ხმაურიანი ცხოვრება, რის გამოც ხშირად ქალაქგარე რეზიდენციებში იყო. მას ძალიან უყვარდა წერა, რის გამოც იგი ხშირად წერდა წერილებსა და დღიურებს. მას მაღალი დონის განათლება ჰქონდა და გარდა დანიურისა, იგი გამართულად საუბრობდა გერმანულად, ესპანურად, ფრანგულად, იტალიურად და ლათინურად. იგი ღრმად მორწმუნე ლუთერანი იყო, რის გამოც თავისი სახსრების დიდ ნაწილს ეკლესია-მონასტრებს სწირავდა. გათხოვების შემდეგ კი მან მთელი თავისი ცხოვრება ქმარსა და შვილებს მიუძღვნა.

1666 წლის 9 ოქტომბერს, ანა სოფია დაქორწინდა საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ -ზე. მათ ბედნიერ ქორწინებაში მხოლოდ ორი ვაჟი დაიბადა:
იოჰან გეორგ (1668-1694), საქსონიის კურფიურსტი, ცოლად შეირთო ელეონორა ერმენტრუდა საქსენ-აიზენახელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
ავგუსტ (1670-1733), საქსონიის კურფიურსტი, პოლონეთის მეფე და ლიტვის დიდი მთავარი, ცოლად შეირთო კრისტიანა ებერჰარდინა ბრანდენბურგ-ბაიროითელი, რომელთანაც შეეძინა ერთი ვაჟი, ვინც იგი გარდაცვალების შემდეგ ჩაანაცვლა სამივე ტახტზე;

მას შემდეგ, რაც მისი ქმარი გარდაიცვალა, ტახტზე მისი ვაჟი იოჰან გეორგ ავიდა, რომელიც მალევე უშვილოდ აღესრულა, ამიტომაც ტახტი მისმა ძმამ ავგუსტ -მ დაიკავა. 1697 წელს ავგუსტი პოლონეთ-ლიტვის მეფედ აირჩიეს, რის გამოც კათოლიციზმზე გადანათვლა დასჭირდა, რამაც ანა სოფია გაანადგურა. მის აზრს იზიარებდა ავგუსტის ცოლის, კრისტიანა ებერჰარდინაც, რომელიც პროტესტის მიზნით ერთხელაც კი არ ჩავიდა კათოლიკურ პოლონეთში, რომლის დედოფლადაც ითვლებოდა და ანა სოფიასთან ერთად საქსონიაში დარჩა. ანა სოფია და მისი რძალი ყველანაირად ცდილობდნენ ავგუსტ -ის ერთადერთი ვაჟის საქსონიაში ლუთერანად აღზრდას, მაგრამ ამაოდ. იგი პოლონეთში გადაიყვანეს, კათოლიკედ მონათლეს და კათოლიკე ქალზე დააქორწინეს. ამის გამო, 1712 წელს ანა სოფიამ სამუდამოდ დატოვა საქსონია, სადაც მისი ვაჟი კათოლიკობის გავრცელებას ცდილობდა.

უკანასკნელი წლები მან თავის ასევე დაქვრივებულ დასთან, ვილჰელმინა ერნესტინასთან ერთად გაატარა პფალცის სამეფო კარზე. მათგან ოდნავ მოშორებით ცხოვრობდა კრისტიანა ებერჰარდინაც. ანა სოფია დანიელი გარდაიცვალა 1717 წლის 1 ივლისს, დევნილობაში, 69 წლის ასაკში.
გომარეთის სტელები

გომარეთის სტელები — არქეოლოგიური და ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი ქვემო ქართლის მხარეში, დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ გომარეთში. განეკუთვნებიან

ადრექრისტიანული ხანის ქართული კულტურის უმნიშვნელოვანეს ნიმუშებს წარმოადგენენ ქვის სტელები და ქვაჯვრები, რომლებიც აღმოჩენილია სოფელ გომარეთის მიდამოებში. მათ განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვთ არა მარტო ქართული ხელოვნების, არამედ საქართველოს ეკლესიის ისტორიისთვის და წარმოადგენენ უნიკალურ წყაროთმცოდნეობით მასალას, რადგან ისინი თანადროული ეპოქისათვის დამახასიათებელი ორნამენტების გარდა შეიცავენ ლაპიდარულ წარწერებსაც და წარმოადგენენ ეპიგრაფიულ ძეგლებს. საქართველოში ქვაჯვრების ძირითადი კერა ქვემო ქართლია და ქვემო ქართლში კონკრეტულად გომარეთი.

გომარეთიდანაა ტყემლიანის ნაქალაქარზე მდებარე სტელა, რომელიც მდებარეობს სოფელ გომარეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთ მხარეს, 7 კმ-ის მანძილზე. ეს არის ხელის გამოსახულებიანი ასომთავრულ წარწერიანი სტელა, რომელიც ეკლესიიდან ჩრდილო-დასავლეთით ასიოდე მეტრში ერთ-ერთ ნანგრევის გვერდით აღმოჩნდა. სტელა წარმოადგენს რუხი ფერის მართკუთხა მონოლითს (165×60×45 სმ), რომლის პირის გვერდზე, ცენტრში გამოსახულია გაშლილი ხელის მტევანი, ხოლო ზემოთ — წრეში ჩასმული რელიეფური ჯვარი. სტელის ქვედა ნაწილი და მარცხენა მხარეს მთლიანად ასმოთავრული წარწერებით არის დაფარული. რელიეფური ჯვარი ფონიდან ოდნავ ამოწეულია, „ხელი“ კი პირიქით სიბრტყეშია ჩაკვეთილი ორმაგი ხაზების საშუალებით. კოროზიის შედეგად წარწერები ძლიერ დაზიანებულია. გაწმენილ ზედაპირზე გაირჩევა ჯვრის მარცხნივ მხოლოდ რამდენიმე ასო და მათ შორის ე.ე. (შესაძლოა ერისთავ-ერისთვი). „ხელის“ ქვემოთ კი რამდენიმე ნაკლული სიტყვაა.

სოფლის წივილაანთ უბანში, მცირე ბორცვზე, შეკრებილია მოზრდილი სტელების ფრაგმენტები, რომლებზეც რელიეფურად გამოყვანილია მცენარეული ორნამენტები.

გომარეთის სტელებს 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
აკრი (ერთეული)

აკრი (; საერთაშორისო აღნიშვნა: ) — ფართობის საზომი ერთეული, რომელიც იხმარება ქვეყნებში, რომელთაც აქვთ ინგლისური საზომი სისტემა, მაგალითად, დიდი ბრიტანეთი, აშშ, კანადა, ავსტრალია და ა. შ.

შედარება ფართობის სხვა ერთეულებთან
1 აკრი ტოლია:
4046.8564224 მ²
≈ 1/247 ≈ 0.004 კმ²
0.4046856 ჰა
40.46856 არი
4 რუდი
4840 კვ. იარდი
888.97 კვ. საჟენი
0.37 დესიატინა
1/30 მიწის იარდი
1/640 კვ. მილი
ვილჰელმინა ერნესტინა დანიელი

ვილჰელმინა ერნესტინა დანიელი (, ; დ. 20 ივნისი, 1650 — გ. 22 აპრილი, 1706) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -ისა და დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის ქალიშვილი. პფალცის კურფიურსტ კარლ -ის მეუღლე 1680-85 წლებში.

ბიოგრაფია
ვილჰელმინა ერნესტინა დაიბადა 1650 წლის 20 ივნისს. იგი იყო დანიისაა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის შუათანა ქალიშვილი. მისი დაბადებიდან რამდენიმე წელიწადში, ჰანოვერის დედოფალმა სოფია პფალცელმა მისი ძმისწულის, კურფიურსტ კარლ -ის საქორწინო მოლაპარაკებები წამოიწყო დანიელებთან. საქორწინო მოლაპარაკებები 1669 წელს დაიწყო და კარლისთვის ვილჰელმინას მითხოვება გადაწყდა. 1671 წლის 24 ივნისს, ამალიაბორგის სასახლეში შედგა ვილჰელმინასა და კარლის ნიშნობა. ამავე წლის 14 აგვისტოს, ვილჰელმინამ თავისი დიდი ამალით დატოვა დანია და ჰაიდელბერგში გაემგზავრა, სადაც 1671 წლის 20 სექტემბერს იგი კარლზე დაქორწინდა.

ვილჰელმინა ერნესტინას დანიელებმა უძვირფასესი მზითვი გაატანეს, რომელშიც შედიოდა ქალაქები: გერმენჰაიმი და ოპენჰაიმი. 1679 წელს, დანიასა და შვედეთს შორის მიმდინარე ომის დროს, ვილჰელმინა თავის ძმას ფულით ეხმარებოდა.

ქორწინება უიღბლო აღმოჩნდა. კარლი ვილჰელმინაზე რეალურად მხოლოდ მამამისის დაძალების გამო დაქორწინდა, რის გამოც მისდამი თავიდანვე სკეპტიკურად იყო განწყობილი. ერნესტინას მორცხვი ხასიათისა და არც ისე ბრწყინვალე გარეგნობის გამო, კარლი სულ უფრო უკმაყოფილო იყო მისით. აქტიური ცხოვრების მოყვარული კარლი ზედაც არ უყურებდა მას. ვილჰელმინა დიდად არ ცდილობდა ქმრის გულის მოგებას, რასაც ისიც დაერთო, რომ წყვილს შვილი არ უჩნდებოდა, რასაც რაღათქმაუნდა მას მიაწერდნენ. 1677 წლიდან, კარლი მასთან განქორწინებას გეგმავდა, თუმცა მისი „ოცნება“ არასდროს ასრულებულა.

1680 წელს კარლ პფალცის კურფიურსტი გახდა. ტახტზე ასვლისთანავე, მან უამრავი საყვარელი გაიჩინა, რომლებთან რომანსაც არასდროს მალავდა. კარლი 1685 წელს ისე გარდაიცვალა, რომ შვილი არ ჰყოლია. დაქვრივებული ვილჰელმინა თავის დასთან, საქსონიის კურფიურსტის ქვრივ ანა სოფია დანიელთან ერთად დასახლდა ლიხტენბურგის სასახლეში, სადაც გარდაიცვალა 1706 წელს. აქვე გარდაიცვალა ანა სოფიაც 1717 წელს.
ევრობასკეტი 2022

ევრობასკეტი 2022 — ევროპის 41-ე საკალათბურთო ჩემპიონატი, რომელიც ფიბა ევროპის ორგანიზებით იმართება. ეს არის პირველი ჩემპიონატი, რომელიც ოთხწლიან ციკლზე გადასვლის შემდეგ ტარდება. თავდაპირველად ევროპის ჩემპიონატი 2021 წლის 2-დან 19 სექტემბრამდე უნდა გამართულიყო, მაგრამ -19-ის პანდემიის გამო ჩემპიონატის ჩატარების ვადებმა ერთი წლით გადაიწია და 2022 წლის 1-დან 18 სექტემბრამდე გაიმართება.

მასპინძლის შერჩევა
ევრობასკეტი 2015-ისა და 2017-თვის ფიბა ევროპამ მასპინძლობის განაცხადის გაკეტების სამი ვარიანტი დაამტკიცა: ჯგუფური ეტაპის, ფინალური რაუნდის ან მთლიანი ტურნირის მასპინძლობის შესაძლებლობით. ორივე აღნიშნულ ტურნირს ოთხი ქვეყნის ოთხმა ქალაქმა უმასპინძლა. ეს არის უკვე მესამე შემთხვევა, როცა ტურნირი ოთხ ქვეყანაში ჩატარდება.

ევრობასკეტი 2022-ის მასპინძლობაზე განაცხადი შვიდმა ქვეყანამ გააკეთა:

(კიოლნი, ჯგუფური ეტაპი და ბერლინი, ფინალი)
(ტალინი)
(მილანი)
(თბილისი)
(ლიუბლიანა)
(ბუდაპეშტი)
(პრაღა)

2019 წლის 15 ივლისს, გერმანიის ქალაქ მიუნხენში ცენტრალურმა ბორდმა ტურნირის მასპინძლებად გერმანია, იტალია, საქართველო და ჩეხეთი გამოაცხადა.

ჩატარების ადგილი
კვალიფიკაცია
ევრობასკეტის შესარჩევი ეტაპი 2017 წლის ნოემბერში დაიწყო. ოთხმა მასპინძელმა ქვეყანამ (გერმანია, იტალია, საქართველო და ჩეხეთი) ჩემპიონატზე მონაწილეობის უფლება ავტომატურად მოიპოვა. 2022 წელს რუსეთის უკრაინაში შეჭრის გამო, რუსეთის ნაკრებს ტურნირზე მონაწილეობა აეკრძალა და ის მონეტენეგრომ ჩაანაცვლა.

ჩემპიონატზე გასული გუნდები
კენჭისყრა
კენჭისყრა 2021 წლის 29 თებერვალს გვერმანიის დედაქალაქ ბერლინში გაიმართა.

კომერციული და მარკეტინგული კრიტერიუმების გათვალისწინებით, თითოეულ მასპინძელს უფლება მიეცა აერჩია პარტნიორი ფედერაცია. ეს წყვილები ავტომატურად ერთი და იგივე ჯგუფებში მოხვდნენ.

განთესვა
ტურნირზე კვალიფიცირებული 24 ნაკრების განთესვა ფიბა-ს მსოფლიო რეიტინგის მიხედვით მოხდა.

რუსეთის ნაკრები მონტენეგრომ შეცვალა.

ჯგუფური ეტაპი
ჯგუფი 
ჯგუფი 
ჯგუფი 
ჯგუფი 
პლეი-ოფის ეტაპი
ფინალი
იოსებ გოგიჩაიშვილი

იოსებ „სოსო“ გოგიჩაიშვილი (დ. 11 თებერვალი, 1938, ბათუმი, საქართველოს სსრ — გ. 9 დეკემბერი, 2024, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1979).

ბიოგრაფია
სოსო გოგიჩაიშვილი დაიბადა 1938 წლის 11 თებერვალს ბათუმში, 1960 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.

1960-1961 წლებში გორის თეატრის, 1962-1963 წლებში სანკულტურის თეატრის, 1963-1967 წლებში მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის, 1967-1976 წლებში რუსთავის თეატრის, 1976 წლიდან მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის მსახიობია. გადაღებულია ფილმებში: „ერთი ცის ქვეშ“ (ვასიკო, 1961), „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ (აგიტატორი, 1962), „შეხვედრა წარსულთან“ (აკია, 1966), „დათა თუთაშხია“ (ნიკიფორე ბუბუტეიშვილი, 1978), „ხსოვნა“ (1989), „თეთრი ბაირაღები“ (ზედამხედველი, 1990), „ღმერთო, რისი გულისთვის“ (უმადური, 2003) და სხვა.

დაქორწინებული იყო მსახიობ ნანა დათუნაშვილზე, მათი შვილი იყო ცნობილი ტელეწამყვანი გიორგი გოგიჩაიშვილი, გიორგის შვილები ცნობილი მოდელები ნანუკა და ნინი არიან. ნანუკა ვიცე მის-საქართველო 2015-ის, ნინი კი მის-საქართველო 2018-ის ტიტულის მფლობელია.

ფილმოგრაფია
1961 : ერთი ცის ქვეშ
1965 : ვინ შეკაზმავს ცხენს
1966 : შეხვედრა წარსულთან
1966 : გიორგობისთვე
1971 : გათენების წინ
1971 : წუთისოფელი
1972 : მშვიდობით, ინესა!
1978 : მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი
1978 : დათა თუთაშხია

1983 : წიგნი ფიცისა
1985 : ერთ პატარა ქალაქში
1988 : წყრომა
1994 : ერთაწმინდა
1990 : თეთრი ბაირაღები
1989 : ხსოვნა
1989 : გიგა, ანგელოზი და სხვები
1998 : აქ თენდება
2003 : ღმერთო, რისი გულისთვის… – უმადური
სკოტ მერფი

მეთიუ სკოტ მერფი (; დ. 26 იანვარი, 1970) — ამერიკელი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი, ნიუ-იორკის მეოცე საარჩევნო ოლქის წარმომადგენელი აშშ-ის კონგრესში 2009 წლის აპრილიდან 2011 წლის 3 იანვრამდე. კონგრესის წევრობისას, იყო კონსერვატორ დემოკრატთა „ლურჯი ძაღლის კოალიციის“ წევრი. 2010 წლის ნოემბერში, შუალედურ არჩევნებში დამარცხდა რესპუბლიკელ კრის გიბსონთან.
ჯიმ ტედისკო

ჯეიმზ „ჯიმ“ ნიკოლას ტედისკო (; დ. 15 ივლისი, 1950) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, 2017 წლიდან ნიუ-იორკის შტატის სენატის წევრი 49-ე ოლქიდან. რესპუბლიკელი.

1983–2017 წლებში იყო შტატის ასამბლეის წევრი, უმცირესობის ლიდერი 2005 წლის ნოემბრიდან 2009 წლის აპრილამდე. 2009 წლის აპრილში იყო რესპუბლიკელთა კანდიდატი მე-20 ოლქის სპეციალურ არჩევნებში, დამარცხდა დემოკრატ სკოტ მერფისთან.