iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1878

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1878-ე რეზოლუცია, ერთხმად იქნა მიღებული 2009 წლის 7 ივლისს.

რეზოლუცია
გაეროს უშიშროების საბჭოს 1878-ე რეზოლუცია, ერთხმად იქნა მიღებული დღევანდელ სხდომაზე, რომლითაც საბჭომ მოუწოდა რუანდის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალს, მიიღოს ყველა შესაძლო ზომა თავისი მუშაობის ოპერატიულად დასასრულებლად, და ექვს მუდმივ მოსამართლეს უფლებამოსილების ვადა 2010 წლის 31 დეკემბრამდე გაუგრძელა, ან უფრო ადრე, იმ საქმეების დასრულებამდე, რომლებიც მათ აქვთ ან ექნებათ დაკისრებული.
ავსტრიის მიერ გაეროს წესდების თავის საფუძველზე წარდგენილი რეზოლუცია 1878-ის (2009) ერთხმად მიღებით, საბჭომ იმავე თარიღამდე გაუგრძელა უფლებამოსილების ვადა მოსამართლესაც.
საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამ ნაბიჯს პრეცედენტის შექმნის გარეშე დგამდა, და სხვა საკითხებთან ერთად ასევე დაადგინა, რომ ორ მოსამართლეს (მოსამართლე ასოკა დე სილვას შრი-ლანკიდან და მოსამართლე ემილ ფრენსის შორტს განადან) უფლება ეძლევათ, იმუშაონ არასრულ განაკვეთზე და მათი უფლებამოსილების დარჩენილი ვადის განმავლობაში დაკავდნენ სხვა დამოუკიდებელი სტატუსის მქონე სასამართლო საქმიანობით თავიანთ მშობლიურ ქვეყნებში.
საბჭომ გამოხატა მოლოდინი, რომ მოსამართლეთა უფლებამოსილების ვადის გაგრძელება ხელს შეუწყობს ტრიბუნალის მუშაობის დასრულების სტრატეგიის განხორციელებას, და შემდგომში გადაწყვიტა, 2009 წლის 31 დეკემბრამდე გადახედოს სააპელაციო პალატის წევრი მუდმივი მოსამართლეების უფლებამოსილების ვადის გაგრძელების საკითხს.
რუანდის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალი დაარსდა 1994 წელს 955-ე რეზოლუციით იმ პირთა სისხლისსამართლებრივი დევნის მიზნით, რომლებსაც ბრალი ედებათ გენოციდსა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის სხვა სერიოზულ დარღვევებში, რომლებიც ჩადენილი იყო რუანდის ტერიტორიაზე 1994 წლის 1 იანვრიდან 1994 წლის 31 დეკემბრამდე პერიოდში. მას ასევე შეუძლია განიხილოს რუანდის იმ მოქალაქეთა სისხლისსამართლებრივი დევნის საკითხი, რომლებმაც ჩაიდინეს გენოციდი და საერთაშორისო სამართლის სხვა მსგავსი დარღვევები მეზობელი სახელმწიფოების ტერიტორიაზე იმავე პერიოდში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1881

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1881-ე რეზოლუცია ერთხმად იქნა მიღებული 2009 წლის 30 ივლისს.

რეზოლუცია
გაეროს უშიშროების საბჭოს 1881-ე რეზოლუცია, ერთხმად იქნა მიღებული დღევანდელ დილის სხდომაზე, რომლითაც საბჭომ ერთი წლით გააგრძელა დარფურში აფრიკის კავშირისა და გაეროს ჰიბრიდული ოპერაციის მანდატი და კონფლიქტის მონაწილე მხარეებს სუდანის დასავლეთ პროვინციაში ძალადობის, მათ შორის მშვიდობიან მოსახლეობაზე, მშვიდობისმყოფელებსა და ჰუმანიტარულ პერსონალზე თავდასხმების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა მოსთხოვა.
რეზოლუცია 1881-ის (2009) ერთხმად მიღებით, საბჭომ მოუწოდა მხარეებს საომარი მოქმედებების დაუყოვნებლივი შეწყვეტისა და ხანგრძლივი და მუდმივი ზავის დაცვისკენ. მან სთხოვა გენერალურ მდივანს, კონსულტაციები გამართოს მხარეებთან ცეცხლის შეწყვეტის მონიტორინგის უფრო ეფექტური მექანიზმის შესამუშავებლად და ასევე ხაზი გაუსვა -ის მიერ იმ ძალადობის ფაქტების შეტყობინების აუცილებლობას, რომლებმაც შესაძლოა ხელი შეუშალოს სამშვიდობო ძალისხმევას.
საბჭომ კიდევ ერთხელ აღნიშნა, რომ დარფურის კონფლიქტის სამხედრო გზით გადაჭრა შეუძლებელია და რომ „ყოვლისმომცველი პოლიტიკური მოწესრიგება და -ის წარმატებული განლაგება აუცილებელია მშვიდობის აღსადგენად“. მან დასძინა, რომ -ის წინააღმდეგ თავდასხმები ან მუქარა მიუღებელია, კიდევ ერთხელ დაგმო შეიარაღებული ჯგუფების მიერ წარსულში განხორციელებული თავდასხმები და მოითხოვა, რომ მსგავსი ფაქტები აღარ განმეორდეს.
მიესალმა რა სუდანის მთავრობის მხრიდან -თან თანამშრომლობის გაუმჯობესებას, საბჭომ ამავდროულად მოუწოდა მთავრობას, შეასრულოს ძალების სტატუსის შესახებ შეთანხმება, რომელიც 2008 წელს გაფორმდა -თან, განსაკუთრებით მისიის პერსონალისთვის ვიზების გაცემისა და ფრენებისა და აღჭურვილობის ნებართვების უზრუნველყოფის ნაწილში.
-ის პროგრესის შეფასებისა და თვალყურის დევნების მიზნით, საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივანს, განსახილველად წარადგინოს სტრატეგიული სამუშაო გეგმა შესაბამისი კრიტერიუმებით (ორიენტირებით). მას ასევე სთხოვეს, მომდევნო მოხსენებაში შეიტანოს ამ კრიტერიუმებთან მიმართებით მიღწეული პროგრესის შეფასება და ნებისმიერი რეკომენდაცია ოპერაციის მანდატსა და სტრუქტურასთან დაკავშირებით.
თეთრი ლექსი

თეთრი ლექსი — მეტრულად მოწესრიგებული, მაგრამ გაურითმავი ლექსი.

რითმიანი ლექსისგან განსხვავებით, თეთრ ლექსში სტრიქონთა დაბოლოებანი ბგერითი თანხმიერების თვალსაზრისით ცარიელია, „თეთრია“, ხოლო ვერლიბრისაგან განსხვავებით, თეთრი ლექსი ინარჩუნებს მეტრულ წესრიგს. ურითმობა მხოლოდ რითმიანი ლექსის ფონზე აღიქმება, ამიტომ იმ სალექსო სისტემების მიმართ, სადაც რითმა საერთოდ არ გამოიყენება ამ ტერმინის ხმარება მართებული არ არის.

თეთრი ლექსი განსაკუთრებით კარგად ეგუება დრამატულ ნაწარმოებთა სპეციფიკას. ევროპაში ამ ფორმის გავრცელება, ჩვეულებრივ, უილიამ შექსპირის პიესებს უკავშირდება. ქართულ პოეზიაში თეთრი ლექსის ნიმუშია შექსპირის პიესების ივანე მაჩაბლისეული თარგმანები, გრიგოლ ორბელიანის „მუშა ბოქულაძე“.

ნიმუში
თეთრი სამღვდელოება

თეთრი სამღვდელოება — მართლმადიდებელი ეკლესიის სასულიერო პირები, რომლებიც, შავი სამღვდელოებისაგან განსხვავებით, ცოლიანები არიან. ღვთისმსახურებისათვის გამორჩეულ კანდიდატს ჯვარი ხელდასხმამდე, ანუ დიაკვნად კურთხევამდე, უნდა ჰქონდეს დაწერილი. თეთრი სამღვდელოების წარმომადგენელს მეორედ ქორწინების უფლება არა აქვს.

იერარქიის მიხედვით, თეთრი სამღვდელოების წევრები არიან პროტოპრესვიტერი, დეკანოზი და დიაკონი. დადგენილი წესით, ისინი მუქი, უპირატესად შავი კაბით ან ანაფორით იმოსებიან და წვერთან ერთად მოზრდილ თმასაც ატარებენ. თეთრი სამღვდელოების ყველა წარმომადგენელი, გარდა დიაკვნისა, სამკერდე ჯვარს ატარებს. ამასთან დამსახურების მიხედვით მათ შეიძლება ენქერის, მიტრის ან გამშვენებული ჯვრის ტარების უფლებაც ჰქონდეთ მინიჭებული. თეთრი სამღვდელოების წევრს, საერო პირთა მსგავსად, შეუძლია ჰქონდეს საკუთარი, მათ შორის უძრავი ქონება. თეთრი სამღვდელოების ყველა წარმომადგენელი ვალდებულია იმ ეპარქიის ეპისკოპოსს დაემორჩილოს, რომელშიც მსახურობს და საეკლესიო საქმეთა აღსრულებისას მისი კურთხევით იმოქმედოს.
სალი შენადნობი

სალი შენადნობი — განსაკუთრებული კლასის მაღალი სისალის ცვეთამედეგი შენადნობი, რომლის სისალე გახურებისას უმნიშვნელოდ იცვლება. განასხვავებენ შეცხობილსა და სხმულ სალ შენადნობებს.

შეცხობილი სალი შენადნობი, კომპოზიციური მასალები, ლითონით ან შენადნობით დაცემენტებული ნაერთებია. მათი ფუძეა უმთავრესად ვოლფრამის ან ტიტანის კარბიდები, ვოლფრამისა და ტიტანის რთული კარბიდები და ტიტანის კარბონიტრიდები. მაცემენტებელ ლითონად ჩვეულებრივ იყენებენ კობალტს, უფრო იშვიათად — ნიკელს, მის შენადნობს მოლიბდენთან, ფოლადს. ვოლფრამის კარბიდებისაგან კობალტით შეცხობილი სალი შენადნობები პირველად მიიღეს გერმანიაში 1923-1925 წლებში. სსრკ-ში პირველი სალი შენადნობი „პობედიტი“ ვოლფრამის კარბიდისა (90%) და კობალტისაგან (10%) შექმნეს 1929 წელს, ხოლო 1935 წელს დაიწყეს ვოლფრამისა და ტიტანის კარბიდებისა (21, 15 და 5% შენადნობში) და კობალტისაგან (8.6-8% ) შენადნობ „ალფას“ წარმოება. სსრკ-ში 1975 წლიდან ამზადებდნენ 20-ზე მეტი მარკის სალი შენადნობის, 1300 ფორმისა და ზომის ნაკეთობას. გამოშვებულ პროდუქციას ძირითადად შეადგენდა ვოლფრამიანი (ვოლფრამ-კობალტიანი) 3-25% , ტიტან-ვოლფრამიანი 4-40% და 4-12% და ტიტან-ტანტალ-კობალტიანი სალი შენადნობები. ამ ჯგუფის სალი შენადნობებს აღნიშნავენ რუსული ასოებით:

 ;
 ;
 .

ციფრებით კი — ასო -ს შემდეგ ტიტანის კარბიდის შემცველობას (%), -ს შემდეგ — ტიტანისა და ტანტალის კარბიდების ჯამს, ხოლო -ს შემდეგ — კობალტის შემცველობას; შენადნობებში ციფრების შემდეგ ზოგჯერ დასმულია ვოლფრამის კარბიდის მარცვლის სისხოს აღმნიშვნელი ასოები: , ან (მსხვილი, წვრილი და განსაკუთრებით წვრილი). დასახელებულ შენადნობებს ახასიათებს დიდი სისალე (86-92 ), სიმტკიცე, ცვეთამედეგობა, მაღალი ელექტრო- და თბოგამტარობა. ამ თვისებებს ისნი 800-900° ტემპერატურამდე გახურების დროსაც კი ინარჩუნებენ. შენადნობების სიმკვრივეა 13000-15000 კგ/მ³, და -სი — 9600-15000 კგ/მ³.

სალი შენადნობებს შეაცხობენ ფხვნილთა მეტალური მეთოდებით; იყენებენ ლითონების, შენადნობებისა და არალითონური მასალების ჭრით და უბურბუშელო (ადიდვა, გლინვა, შტამპვა) დამუშავებისას, საბურღი იარაღის, სამუშაო ნაწილების დასამზადებლად, საკონსტრუქციო მასალად.

სხმულ სალი შენადნობებს ღებულობენ დნობისა და ჩამოსხმის მეთოდით. მათ განეკუთვნება რელიტი: -2 შენადნობი (შეიცავს 3.7-4.0% ), მისი სისალეა 91-92 ; უმთავრესად იყენებენ დიდი ძალებით მომუშავე საბურღი იარაღის იმ ნაწილების ლასამზადებლად, რომლებიც ქანებს ეხება. ამავე მიზნებისათვის შემუშავებულია უვოლფრამო სალი შენადნობები ბორიდებისა და სხვა ცვეთამედეგი სალი ნაერთების ფუძეზე. სხმული სალი შენადნობებია სტელიტები (, , , ; ფუძე ), სორმაიტი (, , ; ფუძე ), სტელიტის მსგავსნი (ფუძე ) და სხვა. შენადნობებს დააფრქვევენ ან დაადუღებენ მექანიზმებისა და მანქანების იმ დეტალების ზედაპარზე, რომლებიც განიცდიან აბრაზიულ ცვეთას, ეროზიას ან კოროზიას.
ვერონიკ ტაჯო

ვერონიკ ტაჯო (; დ. 21 ივლისი, 1955, პარიზი, საფრანგეთი) — კოტ-დ’ივუარელი პოეტი, რომანისტი, მხატვარი და საბავშვო წიგნების ავტორი, რომელიც ფრანგულ ენაზე წერს. ის თანამედროვე აფრიკული ფრანკოფონიური ლიტერატურის თვალსაჩინო ფიგურაა. ის არის შავი აფრიკის 2005 წლის დიდი ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი.

ბიოგრაფია
ვერონიკ ტაჯო დაიბადა 1955 წლის 21 ივლისს, პარიზში, კოტ-დ’ივუარელი საჯარო მოხელის და ფრანგი მხატვრისა და მოქანდაკის ოჯახში. მან ბავშვობა ძირითადად აბიჯანში გაატარა, მაგრამ მამის პროფესიული საქმიანობის გამო ოჯახი საცხოვრებელ ადგილს ხშირად იცვლიდა. ბაკალავრის განათლება მიიღო ფელიქს უფუეტ-ბუანის უნივერსიტეტში, აბიჯანში, რის შემდეგაც სწავლა განაგრძო სორბონაში, სადაც დაიცვა დისერტაცია აფროამერიკულ ლიტერატურაზე. 1983 წელს სწავლობდა ჰაუარდის უნივერსიტეტში, ვაშინგტონში, ფულბრაიტის სტიპენდიანტად.

ტაჯოს კარიერა მჭიდროდ არის გადაჯაჭვული სწავლებასა და აკადემიურ წრეებთან. ის ასწავლიდა კოტ-დ’ივუარის ლიცეუმებში და კითხულობდა ლექციებს აბიჯანის უნივერსიტეტში. 2007 წლიდან ასწავლის იოჰანესბურგის ვიტვატერსრანდის უნივერსიტეტში. სხვადასხვა დროს ის ასევე ცხოვრობდა ლაგოსში, მეხიკოში, ნაირობიში და ლონდონში.

ვერონიკ ტაჯოს შემოქმედება მოიცავს პოეზიას, პროზასა და საბავშვო ლიტერატურას. ის თავად ილუსტრირებს მრავალ საბავშვო წიგნს, აერთიანებს ლიტერატურულ და მხატვრულ საქმიანობას. მისი პირველი პოეტური კრებული გამოიცა 1984 წელს ფრანგულ და ინგლისურ ენებზე.

ტაჯოს შემოქმედება იკვლევს იდენტობის, მეხსიერების, აფრიკის ისტორიის, კოლონიური მემკვიდრეობის, ქალთა სტატუსისა და სოციალური კონფლიქტის თემებს.

აღიარება და ჯილდოები
ვერონიკ ტაჯოს ლიტერატურულმა შემოქმედებამ საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. 1983 წელს მას მიენიჭა კულტურული და ტექნიკური თანამშრომლობის სააგენტოს პრემია, ხოლო 1993 წელს - -ის პრემია. 2005 წელს მის რომანს „დედოფალი პუკუ“ მიენიჭა აფრიკის დიდი ლიტერატურული პრემია.
მატარებელთა შემადგენელი

მატარებელთა შემადგენელი — რკინიგზის სატრანსპორტო საწარმოს თანამშრომელი, პასუხისმგებელი მატარებლების და სხვადასხვა შემადგენლობის ფორმირებაზე და დაშლაზე, სამანევრო სამუშაოების წარმოების დროს უსაფრთხოებაზე. მატარებელთა შემადგენელი შეიძლება იყოს, როგორც მატარებელთა სამანევრო გადაადგილების ხელმძღვანელი, ასევე ასეთი სამუშაოების შემსრულებელი. არასაერთო სარგებლობის ლიანდაგებზე სამუშაოდ მე-3-ე და მე-4-ე თანრიგის მატარებელთა შემადგენლებზე დაშვება გაიცემა ერთიანი სატარიფო-საკვალიფიკაციო ცნობარის თანახმად. საერთო სარგებლობის ლიანდაგებზე სამუშაოდ მე-5-ე, მე-6-ე და მე-7-ე თანრიგის მატარებელთა შემადგენლებზე დაშვება გაიცემა ერთიანი სატარიფო-საკვალიფიკაციო ცნობარის თანახმად.

მატარებელთა შემადგენელი სამუშაო პროცესში ასრულებს შემდეგ ოპერაციებს:
რადიოკავშირით, ასევე ხელის და ხმოვანი სიგნალებით აძლევს ბრძანებებს მოძრაობაზე სამანევრო ლოკომოტივს, სპეციალურ თვითმავალ მოძრავ შემადგენლობას ვაგონებით და მის გარეშე;
ვაგონების ჩახსნას და მიბმას;
სამუხრუჭე სახელურების შეერთებას და გადახსნას;
შემადგენლობის დამაგრებას მისი გაჩერებისას;
არაცენტრალიზებული ისრული გადამყვანების გადაყვანას;
ჩახსნილი ვაგონების დამუხრუჭებას (ანუ ერთი ვაგონის ან ვაგონთა ჯგუფის მოძრაობის სიჩქარის რეგულირება, 1) საკუთარი წონის ზემოქმედების შედეგად ლიანდაგზე მიმავალი პროფილირებული დამხარისხებელი გორაკიდან მსვლელობისას წინსვლის მეშვეობით; 2) ინერციის ძალის ზემოქმედების შედეგად ლიანდაგზე მიმავალი ერთეული ბიძგების მეთოდით შემადგენლობების დაშლისას).

სამანევრო ბრიგადის ხელმძღვანელი მატარებელთა შემადგენელი ვალდებულია სამანევრო გადაადგილებების დაწყების წინ მიაწოდოს სამანევრო სამუშაოების გეგმა სამანევრო ბრიგადის წევრებს, რომელშიც, მატარებელთა შემადგენელთან ერთად, ასევე შედიან: ლოკომოტივის მემანქანე და მისი თანაშემწე, საისრე პოსტების მორიგეები, სიჩქარის მარეგულირებლები და სიგნალისტები. მატარებელთა შემადგენელი იმყოფება სადგურის მორიგის, სამანევრო დისპეტჩერის, იშვიათად პარკის მორიგის ან გორაკის მორიგის ოპერატიულ დაქვემდებარებაში.

ძირითად ნორმატიულ დოკუმენტებს, რომლებითაც სამანევრო სამუშაოების პროცესში ხელმძღვანელობს მატარებელთა შემადგენელი, წარმოადგენენ რკინიგზის ექსპლოატაციის ტექნიკური წესები, სიგნალიზაციის ინსტრუქცია, მატარებლების მოძრაობისა და სამანევრო მუშაობის ინსტრუქცია, ასევე სადგურის ტექნიკურ-განმკარგულებელი აქტი, რომლის მიხედვითაც ის ასრულებს სამანევრო სამუშაოებს, „მემანქანის მოლაპარაკებების რეგლამენტი, სადგურის მორიგეები და მატარებელთა შემადგენლები სამანევრო სამუშაოების დროს“, „მატარებელთა შემადგენელის და მისი თანაშემწის თანამდებობრივი ინსტრუქცია“, ასევე სხვა განკარგულებები, ბრძანებები და ტელეგრამები.
ფრანსისკო ესტებან გომესი

ფრანსისკო ესტებან გომესი (; 26 დეკემბერი, 1783, ნუევა-ესპარტა, ვენესუელა — 6 აგვისტო, 1853, ლა ასუნსიონ, ვენესუელა) —ვენესუელელი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი და ვენესუელის დამოუკიდებლობის ომის მონაწილე. ცნობილია, როგორც კუნძულ მარგარიტაზე პატრიოტული მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი და მატასიეტას ბრძოლის გმირი.

ბიოგრაფია
ფრანსისკო ესტებან გომესი დაიბადა 1783 წლის 26 დეკემბერს, კუნძულ მარგარიტაზე, სანტა-ანაში, დღევანდელი ნუევა-ესპარტა. სამხედრო სამსახური გრენადერთა კაპიტნად დაიწყო. ლათინურ ამერიკაში ესპანეთის სამფლობელოებში დამოუკიდებლობის მოძრაობის დაწყების შემდეგ, 1810 წლის მაისში, ის შეუერთდა ესპანეთთან გაწყვეტის მომხრეებს, რამაც როიალისტების მხრიდან დევნა გამოიწვია. ის გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იმალებოდა და 1815 წელს დააპატიმრეს. გათავისუფლების შემდეგ გომესმა მხარი დაუჭირა ხუან ბაუტისტა არიზმენდის აჯანყებას, რის შედეგადაც ესპანური ძალები კუნძულ მარგარიტიდან განდევნეს.

1816 წლის მაისში სიმონ ბოლივარმა იგი პოლკოვნიკად დააწინაურა. გომესმა ფართო აღიარება მოიპოვა 1817 წლის 31 ივლისს მატასიეტის ბრძოლაში მონაწილეობისთვის, სადაც მისი მეთაურობით პატრიოტულმა ძალებმა ესპანელი გენერალ პაბლო მორილოს ჯარები დაამარცხეს. გაწეული სამსახურისთვის ის ბრიგადის გენერალად დააწინაურეს. 1817 წლიდან 1820 წლამდე გომესი კუნძულ მარგარიტას გუბერნატორად მსახურობდა. 1821 წელს ის კუნძულის ინტერესებს წარმოადგენდა კუკუტას კონგრესზე, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო დიდი კოლუმბიის პოლიტიკური სისტემის ფორმირებაში. 1820-იანი წლების ბოლოს პოლიტიკური კონფლიქტების დროს გომესმა მხარი დაუჭირა გენერალ ფრანსისკო დე პაულა სანტანდერს, რომელიც სიმონ ბოლივარის პოლიტიკას ეწინააღმდეგებოდა. კიურასაოში ყოფნისას მან დაამყარა კონტაქტები ბოლივარის მოწინააღმდეგეებთან და მონაწილეობა მიიღო ბროშურის (კოლუმბიის ტანჯვა) გავრცელებაში, რომელიც აკრიტიკებდა „განმათავისუფლებელს“ მთელ ვენესუელაში. 1828 წლის ოქტომბერში იგი პოლიტიკურმა პოლიციამ დააკავა ლა გუაირას პორტში. სასამართლოს გადაწყვეტილებით, იგი გადაასახლეს ეკვადორის კუნძულ ლა პუნაზე. იგი გაათავისუფლეს დიდი კოლუმბიის დაშლის შემდეგ, რის შემდეგაც შეუერთდა სეპარატისტულ მოძრაობას.

1830-იან და 1840-იან წლებში გომესმა განაგრძო საჯარო და სამხედრო სამსახური. 1830 წელს, ხოსე ანტონიო პაესის დანიშვნით, იგი გახდა მარაკაიბოს მთავარსარდალი. 1835 წელს იგი გახდა კუმანას პროვინციის შეიარაღებული ძალების მეთაური. ​​1837 წელს კუმანას, მარგარიტას და ბარსელონას რეგიონების მთავარი ოპერატიული ოფიცერი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ 1847 წელს მიიღო ინვალიდობის მოწმობა, გომესი აქტიურად აგრძელებდა საზოგადოებრივ და სამხედრო ცხოვრებას. 1853 წელს იგი კვლავ დაინიშნა მარგარიტას კუნძულის გუბერნატორად. გარდაიცვალა 1853 წლის 6 აგვისტოს, ლა ასუნსიონის ფრანცისკანულ მონასტერში.

ფრანცისკო ესტებან გომესის ხსოვნა ვენესუელაში ეროვნულ და რეგიონულ დონეზეა დაცული. 1880 წელს მისი ნეშტი საზეიმოდ გადაასვენეს ვენესუელას ეროვნულ პანთეონში, კარაკასში. ნუევა ესპარტას შტატში, გომესის მუნიციპალიტეტს მისი სახელი ჰქვია. 1982 წელს დაარსდა ფრანცისკო ესტებან გომესის ორდენი, რომელიც გადაეცემა სამხედრო და სამოქალაქო პერსონალს რეგიონისთვის გაწეული განსაკუთრებული დამსახურებისთვის.
დაჩია არენა

დაჩია არენა , ასევე ცნობილი როგორც ფრიული არენა — მრავალფუნქციური სპორტული სტადიონი, რომელიც მდებარეობს იტალიის ქალაქ უდინეში, ქალაქის ისტორიული ცენტრიდან დაახლოებით 4 კილომეტრში. ეს არის უდინეზეს კალჩოს საშინაო სტადიონი, რომელიც 2012 წლიდან ფლობს ამ ობიექტს.

სტადიონი აშენდა 1971 წელს არქიტექტორ ლორენცო ჯაკომუცი-მურას პროექტების მიხედვით და ოფიციალურად გაიხსნა 1976 წელს. მისი თავდაპირველი ტევადობა 41,652 მაყურებელს შეადგენდა. 2013 წლიდან 2015 წლამდე სპორტულ კომპლექსს ჩაუტარდა მასშტაბური რემონტი, რომლის დროსაც დაიშალა სპორტული ტრასები და ახალი ტრიბუნები აშენდა სათამაშო მოედნის მახლობლად. მოდერნიზაციის შემდეგ, სტადიონის ტევადობა შემცირდა 25,144 მაყურებელამდე, მაგრამ კომფორტი და ინფრასტრუქტურა მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა.

სტადიონი ძირითადად საფეხბურთო მატჩებისთვის გამოიყენება. სათამაშო მოედნის ზომებია 105 68 მეტრი. მთავარი არენის გარდა, სპორტული კომპლექსი მოიცავს ფარიკაობის, ტანვარჯიშისა და საბრძოლო ხელოვნების ობიექტებს, ასევე დახურულ სპორტულ დარბაზს.

ფრიულის სტადიონი იყო თორმეტი ადგილიდან ერთ-ერთი, რომელმაც 1990 წლის -ს მსოფლიო ჩემპიონატის მატჩები უმასპინძლა.

2024 წლის დეკემბერში, სტადიონი ოფიციალურად შეირჩა 2025 წლის უეფას სუპერთასის მასპინძლად.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1634

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1634 მიღებულია 2005 წლის 28 ოქტომბერს. დასავლეთ საჰარის საკითხზე ყველა წინა დადგენილების, მათ შორის 1495 (2003), 1541 (2004) და 1598 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩატარების გაეროს მისიის მანდატი 2006 წლის 30 აპრილამდე გაახანგრძლივა.

აღნიშნული რეზოლუციით -ს მანდატი უკვე 28-ედ გაგრძელდა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა დასავლეთ საჰარის პრობლემის გრძელვადიანი და ორმხრივი გადაწყვეტის აუცილებლობა, რაც ამ ტერიტორიის მოსახლეობის თვითგამორკვევას უზრუნველყოფდა. საბჭომ მოუწოდა მაროკოს, პოლისარიოს ფრონტსა და რეგიონის სახელმწიფოებს, თანამშრომლობა გაეწიათ გაეროსთვის პოლიტიკური ჩიხიდან გამოსასვლელად და ამ ხანგრძლივი დავის მოსაგვარებლად.

საბჭომ აღნიშნა საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის შესაბამისად 404 მაროკოელი სამხედრო ტყვის გათავისუფლების ფაქტი და ხაზი გაუსვა, რომ მხარეებს, მაროკოსთან ერთად, მჭიდროდ უნდა ეთანამშრომლათ წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტთან კონფლიქტის დაწყებიდან დღემდე უგზო-უკვლოდ დაკარგული პირების ბედის დასადგენად. გარდა ამისა, საბჭო მიესალმა პიტერ ვან ვალსუმის დანიშვნას გენერალური მდივნის პირად წარმომადგენლად დასავლეთ საჰარაში.

დადგენილებები
საბჭომ მოუწოდა ყველა მხარეს, პატივი სცენ -სთან მიღწეულ სამხედრო შეთანხმებებს. წევრ სახელმწიფოებს კი სთხოვეს, განიხილონ ნდობის აღდგენის ღონისძიებებში წვლილის შეტანა, რაც ხელს შეუწყობს ადამიანებს შორის კონტაქტების გაღრმავებას, მათ შორის ოჯახურ ვიზიტებს. რეზოლუციით -ს მანდატი ოფიციალურად გაგრძელდა, ხოლო გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს დაევალა დასავლეთ საჰარაში არსებული ვითარების შესახებ ანგარიშის წარდგენა. ამასთანავე, მის პირად წარმომადგენელს ეთხოვა, სამი თვის ვადაში მოამზადოს ბრიფინგი ტერიტორიაზე მიღწეული პროგრესის თაობაზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1635

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1635 მიღებულია 2005 წლის 28 ოქტომბერს. კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებულ ვითარებაზე ყველა წინა დადგენილების, მათ შორის 1565 (2004), 1592 (2005), 1596 (2005), 1621 (2005) და 1628 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გაეროს მისიის მანდატი 2006 წლის 30 სექტემბრამდე გაახანგრძლივა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში ხაზგასმული იყო არჩევნების გადამწყვეტი მნიშვნელობა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში მშვიდობისა და სტაბილურობის აღდგენის საქმეში. საბჭო მიესალმა კონგოს ხელისუფლების მზადყოფნას, ხელი შეუწყოს ეფექტიან მმართველობასა და ეკონომიკურ მართვას. ამასთანავე, შეშფოთება გამოიწვია ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში საომარი მოქმედებების გაგრძელებამ, ასევე ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევის ფაქტებმა.

საბჭომ აღიარა კავშირი ბუნებრივი რესურსების უკანონო მოპოვებასა და იარაღის კონტრაბანდას შორის, რაც ქვეყანაში კონფლიქტის გაღვივების ერთ-ერთ უმთავრეს ფაქტორს წარმოადგენს.

დადგენილებები
გაეროს წესდების თავის შესაბამისად მოქმედმა საბჭომ გაახანგრძლივა -ის მანდატი და 2006 წლის 1 ივლისამდე მისიის პერსონალის რაოდენობა დროებით 300 თანამშრომლით გაზარდა. კონგოელ მხარეებს მოუწოდეს, უზრუნველყონ თავისუფალი, სამართლიანი და გამჭვირვალე არჩევნების ჩატარება და განახორციელონ უსაფრთხოების სექტორის რეფორმა. ამავდროულად, საერთაშორისო საზოგადოებას ეთხოვა დახმარება პოლიციისა და შეიარაღებული ძალების რეფორმირებაში, ხოლო -ს დაევალა, კვლავაც აღმოუჩინოს მხარდაჭერა პოლიტიკური გარდამავალი პერიოდის პროცესს.

საბოლოოდ, საბჭო მიესალმა -ის ძალისხმევას სექსუალური ექსპლუატაციის მიმართ ნულოვანი ტოლერანტობის პოლიტიკის გატარების საქმეში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1647

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციით 1647 ერთხმად იქნა მიღებული 2005 წლის 20 დეკემბერს. ლიბერიასა და დასავლეთ აფრიკაში არსებული ვითარების შესახებ მანამდე არსებული ყველა რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ გააგრძელა სანქციები, რაც მოიცავს იარაღის ემბარგოს, ალმასითა და მერქნით ვაჭრობის აკრძალვასა და გადაადგილების შეზღუდვას გარკვეული თანამდებობის პირებისთვის.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ ლიბერიაში არჩევნების წარმატებით ჩატარებას მიესალმა და ეს ქვეყნის მშვიდობისა და სტაბილურობისკენ გადადგმულ მნიშვნელოვან ნაბიჯად მიიჩნია. საბჭომ მიესალმა ელენ ჯონსონ-სირლიფის მზაობას, აღადგინოს ლიბერია ხალხის კეთილდღეობისთვის.

ამავდროულად, საბჭომ დაასკვნა, რომ „არასაკმარისი პროგრესი“ იყო მიღწეული 1521 (2003) და 1532 (2004) რეზოლუციებით განსაზღვრული პირობების შესრულების თვალსაზრისით, რომლებითაც ლიბერიას სანქციები დაუწესდა.

აქტები
გაეროს წესდების თავის შესაბამისად მოქმედმა საბჭომ იარაღის ემბარგო და გადაადგილების შეზღუდვები თორმეტი თვის ვადით გააგრძელა, ხოლო ალმასითა და მერქნით ვაჭრობაზე დაწესებული შეზღუდვები — ექვსი თვის ვადით. აღნიშნული ზომები გადაიხედებოდა ლიბერიის მთავრობის მოთხოვნის საფუძველზე.

რეზოლუცია მიესალმა პრეზიდენტ ელენ ჯონსონ-სირლიფის გადაწყვეტილებას, დააკმაყოფილოს საჭირო კრიტერიუმები და მოუწოდა ქვეყნის ახალ მთავრობას, ჩაერთოს სატყეო მეურნეობის რეფორმირებასა და ალმასის რესურსების მართვაში. გარდა ამისა, საბჭომ მიესალმა ლიბერიაში გაეროს მისიის მიერ ლიბერიის მთავრობისთვის გაწეულ დახმარებას.

ქვეყნის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციების შესრულების მონიტორინგის ექსპერტთა ჯგუფს მანდატი 2006 წლის 21 ივნისამდე გაუგრძელდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1664

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1664 ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 29 მარტს. 1595 (2005), 1636 (2005) და 1644 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, კონსულტაციები გაემართა ლიბანის მთავრობასთან საერთაშორისო ტრიბუნალის შექმნის თაობაზე, რომელიც გაასამართლებდა 2005 წლის თებერვალში პრემიერ-მინისტრ რაფიკ ჰარირისა და კიდევ 22 ადამიანის მკვლელობაზე პასუხისმგებელ პირებს.

რეზოლუცია 1664-ის მიღებამ დაადასტურა საბჭოს მზაობა, შეექმნა პირველი ტრიბუნალი, რომელიც გაასამართლებდა გაეროს მიერ „ტერორიზმად“ კლასიფიცირებულ დანაშაულს.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ გაითვალისწინა ლიბანელი ხალხის მოთხოვნა მკვლელობაზე პასუხისმგებელ პირთა მართლმსაჯულების წინაშე წარდგენის შესახებ, ხოლო ლიბანის მთავრობამ მიმართა თხოვნით საერთაშორისო ტრიბუნალის შექმნის თაობაზე, რომელიც პასუხისმგებელ პირებს გაასამართლებდა. უშიშროების საბჭომ გამოხატა მზადყოფნა, კვლავაც აღმოუჩინოს დახმარება ლიბანს თავდასხმაზე პასუხისმგებელ პირთა ძებნაში.

აქტები
გენერალური მდივნისა და ლიბანის მთავრობისადმი საერთაშორისო ტრიბუნალის თაობაზე კონსულტაციების გამართვის მოწოდებით, საბჭოს წევრებმა აღიარეს, რომ ტრიბუნალისთვის სამართლებრივი ჩარჩოს მიღება ზიანს არ მიაყენებდა მისი კომპონენტების ეტაპობრივ ამოქმედებას და არც მისი საქმიანობის დაწყების ვადებს განსაზღვრავდა წინასწარ. გენერალურ მდივანს დაევალა მოხსენების წარდგენა მოლაპარაკებების მიმდინარეობის შესახებ, დაფინანსების შესაძლო ვარიანტების ჩათვლით.