აცუში ნაკაჯიმა

აცუში ნაკაჯიმა ( დ. 5 მაისი, 1909 – გ. 4 დეკემბერი, 1942) — იაპონელი მწერალი, რომელიც ცნობილია თავისი უნიკალური სტილითა და თვითრეფლექსიური (ინტროსპექციული) თემებით. მისი ძირითადი ნამუშევრებია „ “ და „, “; მათგან პირველი იაპონიის ბევრ სასკოლო სახელმძღვანელოშია შეტანილი.

თავისი ცხოვრების განმავლობაში მან დაწერა დაახლოებით 20 ნაწარმოები (დაუსრულებელი ნაშრომების ჩათვლით), რომლებიც, როგორც წესი, შთაგონებული იყო კლასიკური ჩინური ისტორიებითა და მისი პირადი ცხოვრებისეული გამოცდილებით.

ადრეული წლები
აცუში ნაკაჯიმა დაიბადა ტოკიოში, იოცუიას რაიონში, 1909 წლის 5 მაისს, კონფუციანელი მეცნიერების ოჯახში — მამამისი, პაპა და სამი ბიძა თავადაც სწავლულები იყვნენ. ნაკაჯიმას ბავშვობა სავსე იყო მშფოთვარე პერიოდებით: მისი მშობლები ქორწინებიდან ორ წელიწადში განქორწინდნენ. ჩვილი ნაკაჯიმა საიტამის პრეფექტურაში გაგზავნეს აღსაზრდელად ბებიასთან და ბაბუასთან. სამწუხაროდ, ერთი წლის შემდეგ ბაბუა გარდაიცვალა.

1914 წლის თებერვალში აცუში მამასთან გაგზავნეს, რომელიც იმ დროისთვის უკვე ხელმეორედ იყო დაქორწინებული. მამამისი მასწავლებლად მუშაობდა და ხშირად უწევდა სხვადასხვა ადგილას გადასვლა. მამის სამსახურის გამო, 1918 წელს ნაკაჯიმა სეულში გადავიდა, მოგვიანებით კი, 1920 წელს — მანჯურიაში. ხშირი გადასვლების გამო პატარა ნაკაჯიმას სკოლების შეცვლა უხდებოდა, რამაც მას იზოლაციის განცდა გაუჩინა. მიუხედავად ამისა, ნაკაჯიმა ცნობილი იყო როგორც ნიჭიერი მოსწავლე, რომელიც სტაბილურად მაღალ ნიშნებს იღებდა. მისი სადიპლომო ნაშრომი ესთეტიზმის თემას ეხებოდა. ნაშრომი, სახელწოდებით „ესთეტიზმის შესწავლა“, იკვლევს ედგარ ალან პოს, ოსკარ უაილდისა და შარლ ბოდლერის გავლენას თანამედროვე იაპონურ ლიტერატურაზე. ნაშრომში ასევე გაანალიზებულია ტანიძაკი ჯუნიჩიროს, მორი ოგაის, უედა ბინისა და ნაგაი კაფუს შემოქმედება. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მან ტაკა ჰაშიმოტოზე იქორწინა. წყვილს სამი შვილი შეეძინა: ტაკეში, მასაკო (გარდაიცვალა დაბადებიდან სამ დღეში) და კაკუ.

ლიტერატურული კარიერა
მისი ლიტერატურული კარიერა ცხოვრების ძალიან ადრეულ ეტაპზე დაიწყო. სეულის სკოლის დამთავრების შემდეგ, იგი ჩაირიცხა ტოკიოს პირველი უმაღლესი სკოლის ლიტერატურულ პროგრამაზე, სადაც დაიწყო პროზაული ნაწარმოებების წერა. 1927 წლიდან მან დაიწყო ნამუშევრების გამოქვეყნება სკოლის ლიტერატურულ ჟურნალში, ხოლო 1929 წლისთვის უკვე სარედაქციო კოლეგიის წევრი გახდა. ამ პერიოდში ჩამოყალიბდა მისი ხელწერა: მოთხრობების მოქმედება ხშირად ისეთ ეგზოტიკურ ადგილებში ხდება, როგორიცაა ჩინეთი ან კორეა, ხოლო ძირითადი თემებია თვითგვემა, კითხვები ცხოვრების აზრის შესახებ, იზოლაცია, ბედისწერა და ადამიანის არსებობის ბუნება. მის ზოგიერთ გვიანდელ ნამუშევარში ირონია და სატირაც იგრძნობა. მოთხრობა პირველად 1942 წლის თებერვალში, ჟურნალ „ბუნგაკუკაის“ ნომერში დაიბეჭდა.

„ “ მოგვითხრობს იუან ცანის შესახებ, რომელმაც შეიტყო მის მხარეში მოხეტიალე კაციჭამია ვეფხვის შესახებ. ერთ დღეს ის შეეჩეხა ვეფხვს, რომელმაც მასთან ლაპარაკი დაიწყო. იუან ცანმა აღმოაჩინა, რომ ვეფხვი მისი მეგობარი, ლი ჯენგი იყო. ლი ჯენგი ჭკვიანი კაცი იყო და შეეძლო სახელმწიფო მოხელე გამხდარიყო, თუმცა მისი ნამდვილი ოცნება პოეტობა იყო. სამწუხაროდ, მან წარმატებას ვერ მიაღწია და იძულებული გახდა საჯარო მოხელედ ემუშავა.

ლი ჯენგი ჰყვება, რომ ერთხელ, სამსახურებრივი მივლინების დროს, ჭკუიდან შეიშალა და ვეფხვად გადაიქცა. მისი თქმით, ეს ტრანსფორმაცია გამოიწვია მასში არსებულმა „ლაჩრულმა სიამაყემ“ და „ამპარტავნულმა სირცხვილმა“. ლი ჯენგი ნანობს, რომ ვეფხვის ტყავში მყოფი ვეღარასდროს გახდება ცნობილი პოეტი. ამის შემდეგ მეგობრების გზები გაიყო.

პედაგოგიური მოღვაწეობა
1933 წელს მან იოკოჰამას გოგონათა უმაღლეს სკოლაში მასწავლებლად დაიწყო მუშაობა. სკოლაში მოღვაწეობის პერიოდში ნაკაჯიმა უფრო მეტად გაეცნო დასავლურ ლიტერატურას, მათ შორის ბლეზ პასკალის, ანატოლ ფრანსისა და რობერტ ლუის სტივენსონის შემოქმედებას. ამავე დროს, იგი პარალელურად წერდა მხატვრულ ლიტერატურას და იაპონურ ენაზე თარგმნიდა დეივიდ ჰერბერტ ლოურენსის, ოლდოს ჰაქსლისა და ფრანც კაფკას ნაწარმოებებს.

მიკრონეზია და პალაუ
1941 წელს მან დატოვა მასწავლებლის პოზიცია და მუშაობა დაიწყო იაპონიის მთავრობაში რედაქტორად იაპონური ენის სახელმძღვანელოსთვის, რომელიც პალაუში უნდა გამოცემულიყო. მას სჯეროდა, რომ პალაუს თბილი კლიმატი მის ასთმას განკურნავდა. ნაკაჯიმას გადაწყვეტილებაზე, სწვეოდა სამხრეთ ზღვებს, შესაძლოა გავლენა იქონია რობერტ ლუის სტივენსონის „ვაილიმას წერილებმა“, სადაც აღწერილია სტივენსონის ცხოვრება სამოაში.

პალაუში ყოფნის შემდეგ, 1941 წლის 15 სექტემბერს, მან გემით მიკრონეზიაში იმოგზაურა რეგიონის სკოლების შესამოწმებლად. პალაუში 1941 წლის 5 ნოემბერს დაბრუნდა. ცხოვრების ამ პერიოდში ნაკაჯიმა აწარმოებდა დღიურს, სადაც აღწერდა ადგილობრივ კულტურასა და ტრადიციებს.

თავის წერილებში ნაკაჯიმა გამოხატავდა უკმაყოფილებას იაპონიის მიერ კუნძულის მკვიდრთა ექსპლუატაციის გამო. მას სურდა, პალაუსა და მიკრონეზიის მოსახლეობისთვის სწავლებაზე მეტი გაეკეთებინა. იგი წერდა, რომ ასთმის შეტევები აღარ ჰქონია, თუმცა ტროპიკული სიცხისგან დაქანცულობას (ლეთარგიას) გრძნობდა. მიკრონეზიაში იაპონელების მიერ მიწოდებული საკვებიც არასაკმარისი იყო. ამ მიზეზით, მას სურდა რაც შეიძლება მალე დაეტოვებინა სამსახური. 1941 წლის ბოლოს ნაკაჯიმამ გადაყვანა ითხოვა და იაპონიაში 1942 წლის მარტში დაბრუნდა.

უკანასკნელი წლები
1942 წელს, პალაუდან დაბრუნების შემდეგ, ნაკაჯიმას პნევმონია დაემართა. ორი თვის განმავლობაში ის ლოგინად იყო მიჯაჭვული, რა დროსაც გამოაქვეყნა "სინათლე, ქარი და ოცნებები" — რობერტ ლუის სტივენსონის მხატვრული ბიოგრაფია. ნაწარმოებმა კრიტიკოსების დიდი აღიარება მოიპოვა და აკუტაგავას პრემიის ფინალისტიც კი გახდა.

ამ პერიოდში მან დატოვა სამსახური "სამხრეთის ზღვების სააგენტოში" და მთლიანად მწერლობას მიეძღვნა. თუმცა, ეს დიდხანს არ გაგრძელებულა. ასთმის წამლების გამო, რომლებსაც ის იღებდა, მისი ჯანმრთელობა მკვეთრად გაუარესდა. მწერალი სასწრაფოდ გადაიყვანეს საავადმყოფოში. ჰოსპიტალიზაციისას არავინ მოელოდა, რომ ის მოკვდებოდა. მამამისმა, რომელიც ფიქრობდა, რომ მკურნალობა ხანმოკლე იქნებოდა, შვილი საავადმყოფოში არც კი მოინახულა. ასთმის შეტევებით გატარებული ღამის შემდეგ, ნაკაჯიმა 1942 წლის 4 დეკემბრის დილას გარდაიცვალა.

პოპულარულ კულტურაში
აცუში ნაკაჯიმაზე დაფუძნებული პერსონაჟი გვხვდება მანგას სერიაში (ლიტერატურული ძაღლები), სადაც პერსონაჟებს იაპონიისა და მსოფლიოს გამოჩენილი მწერლების სახელები ჰქვიათ. სერიაში ნაკაჯიმა "შეიარაღებული დეტექტიური სააგენტოს" წევრია და ფლობს ზებუნებრივ უნარს, რომელსაც მისივე მოთხრობის, "მთვარე მთის ზემოთ", სახელი ჰქვია. ეს უნარი მას ვეფხვად გადაქცევის საშუალებას აძლევს.

ნაკაჯიმა ასევე ჩნდება ონლაინ თამაშში — ეს არის კოლექციური ბანქოს თამაში, რომლის პერსონაჟებიც ლიტერატურულ მოღვაწეებზეა დაფუძნებული.