iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის

კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის (ფრან.: ' ) — კანის კინოფესტივალის ჯილდო. აღნიშნული ჯილდოს მფლობელს ირჩევს ჟიური ფესტივალის ოფიციალურ შერჩევაზე. ჯილდო დაწესებულია 1946 წლიდან.

ლაურეატები
1946: რეი მილანი ფილმში „დაკარგული უქმეები“
1952: მარლონ ბრანდო ფილმში „ვივა საპატა!“
1961: ენტონი პერკინსი ფილმში „გიყვართ ბრამსი?“
1962: ჯეისონ რობარდსი, რალფ რიჩარდსონი და დინ სტოკუელი ფილმში „გრძელი დღე ღამდება“
1969: ჟან-ლუი ტრენტინიანი ფილმში „ძეტა“
1974: ვიტორიო გასმანი ფილმში „ქალის სურნელი“
1977: ფერნანდო რეი ფილმში „ელიზა, ჩემი სიცოცხლე“
1979: ჯეკ ლემონი ფილმში „ჩინური სინდრომი“
1982: ჯეკ ლემონი ფილმში „დაკარგული“
1984: ფრანსისკო რაბალი ფილმში „უდანაშაულო წმინდანები“
1985: უილიამ ჰარტი ფილმში „ქალი-ობობას კოცნა“
1986: ბობ ჰოსკინსი ფილმში „მონა ლიზა“
1988: ფორესტ უიტეკერი ფილმში „ჩიტი“
1989: ჯეიმზ სპეიდერი ფილმში „სექსი, ტყუილები და ვიდეოჩანაწერები“
1990: ჟერარ დეპარდიე ფილმში „სირანო დე ბერჟერაკი“
1991: ჯონ ტურტურო ფილმში „ბარტონ ფინკი“
1992: ტიმ რობინსი ფილმში „მოთამაშე“
1993: დევიდ ტიულისი ფილმში „გაშიშვლებულები“
1996: დანიელ ოტეი ფილმში „მერვე დღე“
1997: შონ პენი ფილმში „ის ისე საყვარელია“
2005: ტომი ლი ჯონსი ფილმში „მელკიადეს ესტრადას სამი საფლავი“
2007: კონსტანტინ ლავროშენკო ფილმში „განდევნა“
2009: კრისტოფ ვალცი ფილმში „უსახელო ნაბიჭვრები“
2011: ჟან დიუჟარდენი ფილმში „არტისტი“
2012: მედს მიკელსონი ფილმში „ნადირობა“
2013: ბრიუს დერნი ფილმში „ნებრასკა“
2014: ტიმოთი სპოლი ფილმში „მისტერ ტერნერი“
ჯაბალპური

ჯაბალპური (; ხშირად ასევე მოიხსენიებენ როგორც სანსკაარდჰაანი) — ქალაქი ინდოეთში, მადჰია-პრადეშის შტატში. ფართობით ყველაზე დიდი აღნიშნულ შტატში, ასევე უდიდესი ურბანული აგლომერაცია შტატში და 38-ე ქვეყნის მასშტაბით (2011 წ).

ჩრდილოეთით ესაზღვრება ქალაქი კატნი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — უმარია, აღმოსავლეთით — დინდორი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — მანდლა, სამხრეთით — სეონი, სამხრეთ-დასავლეთით — ნარსიმჰაპური და ჩრდილო-დასავლეთით — დამოჰი.

ისტორიულად, ჯაბალპური კალაჩურისა და გონდის დინასტიების ცენტრი იყო და ვითარდებოდა მარატჰასა და მოგოლთა იმპერიების კულტურების გავლენით. ადრეულ საუკუნეში, იგი თანდათან ანექსირებულ იქნა ბრიტანეთის ინდოეთის მიერ და მთავარ სამხედრო ქალაქად იქცა.

1997 წელს მომხდარი დიდი მიწისძვრის ეპიცენტრი სწორედ ჯაბალპურში მდებარეობდა. ქალაქი ცნობილია თავის პიეზაჟური მარმარილოს კლდის ფორმაციებით მდინარე ნარმადის ნაპირების გასწვრივ. ქ განთავსებულია ხუთი შტატის არმიის შტაბ-ბინა. ქალაქის 1/6 ინდოეთის არმიას უჭირავს.

ჯაბალპურში ჩაისახა სამაგიდო თამაში სნუკერი. ქალაქი ჰინდის ლიტერატურული მოძრაობისა და რეგიონული საგანმანათლებლო კვანძია.
ჯამშედპური

ჯამშედპური — ქალაქი ინდოეთში, უდიდესი ურბანული კონგლომერაცია და ყველაზე ხალხმრავალი ქალაქი ჯარხანდის შტატში. ჯამშედპური ინდოეთის მოწინავე ინდუსტრიული ქალაქია და იგი ინდუსტრიალისტმა ჯამშედჯი ტატამ დააარსა. მას ხშირად ფოლადის ქალაქსაც უწოდებენ.

ქალაქის მოსახლეობა 2011 წლის მონაცემებით 1 337 131 ადამიანია და ამ მხრივ ის მესამეა აღმოსავლეთ ინდოეთში კოლკატისა და პატნას შემდეგ. ინდოეთის იმ 53 ქალაქს შორის, რომელთა მოსახლეობაც 1 მლნ-ს აღემატება, იგი 36-ე ადგილზეა. მდებარეობს ჩჰოტა-ნაგპურის პლატოზე და გარსშემორტყმულია პეიზაჟური დალმას ბორცვებით. ჩრდილოეთ და დასავლეთ ნაწილებს ესაზღვრებიან მდინარეები — სუბარნარეხა და ხარკაი.

ჯამშედპური აღმოსავლეთ ინდოეთის მთავარი ინდუსტრიული ცენტრია. აქ განთავსებულია მრავალი სამრეწველო საწარმო, ასევე უდიდესი ინდური სამრეწველო ზონა ადიტიაპური, რომელიც 1 200 პატარა თუ საშუალო ზომის წარმოებას მოიცავს.

ინდოეთის მთავრობამ, 2010 წლის მოხსენებაში ჯამშედპური ქვეყნის მე-7 ყველაზე სუფთა ქალაქად დაასახელა. 2007 წლის მოხსენებაში, იგი ინდოეთის მე-7 უმდიდრესი ქალაქი იყო. ასევე, მიჩნეულია 2006-2020 წლების მსოფლიოში 84-ე ყველაზე სწრაფად მზარდ ქალაქად.
დჰანბადი

დჰანბადი — ქალაქი ინდოეთში, ჯარხანდის შტატში. ზედმეტსახელად ხშირად მას ინდოეთის ნახშირის დედაქალაქსაც უწოდებენ. წარმოადგენს მსოფლიოში 96-ე ყველაზე სწრაფადმზარდ ქალაქს. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ინდოეთის იმ 53 ქალაქს შორის, რომელთა მოსახლეობაც 1 მლნ-ს აღემატება, იგი 42-ე ადგილზეა. შემოსავლების მხრივ, დჰანბადის რკინიგზა მეორე ადგილზეა ინდოეთში მუმბაის რკინიგზის შემდეგ.

დჰანბადი ცნობილია ქვანახშირის მოპოვებით. ფუნქციონირებს ამ მიმართულების რამდენიმე მსხვილი კომპანია.

ქალაქი ზღვის დონიდან 227 მეტრზეა გაშენებული. მისი გეოგრაფიული სიგრძე 24 კმ-ია, სიგანე კი 16 კმ. კლიმატი გარდამავალია ნოტიო სუბტროპიკულიდან ტროპიკულ ტენიან და მშრალში. ტემპერატურის პიკმა ზაფხულში შესაძლოა 47 °-ს მიაღწიოს. ზამთარში მინიმალური ტემპერატურა 12 ° ეცემა, მაქსიმალური კი 22 °-ია.
ინდორი

ინდორი (მარათჰ. ंू) — უმსხვილესი ქალაქი და კომერციული ცენტრი ინდოეთში, მადჰია-პრადეშის შტატში. მდებარეობს შტატის დედაქალაქ ბჰოპალიდან 190 კმ-ით დასავლეთით. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 1 960 631 ადამიანს შეადგენს. იგი მადჰია-პრადეშის უდიდესი, ინდოეთის მე-15 და მსოფლიოს სიდიდით 147-ე ქალაქია. ინდორს ასევე „მინი მუმბაის“ უწოდებენ მოსახლეობის ეთნიკური მრავალფეროვნების გამო. გარდა ამისა, მუმბაისთან ის სხვა მრავალ მსგავსებასაც ამჟღავნებს: ხშირი ბრბოები, შოპინგის სტილი, გართობა და საკვები.

ინდორი შტატის ფინანსური ცენტრი, იდნორის რაიონისა და ინდორის დივიზიონის ადმინისტრაციული ცენტრია.

ინდორი ერთადერთი ქალაქია ინდოეთში, რომელშიც ერთდროულად მდებარეობს როგორც ინდოეთის მენეჯმენტის ინსტიტუტი , ასევე ინდოეთის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი .

მარათჰას იმპერიის დროს, იდნორი მნიშვნელოვანი კვანძი იყო დეკანსა და დელის შორის. მადჰავრაო პეშვას სიკვდილის შემდეგ, მარათჰას იმპერია დაიშალა და ინდორი ჰოლკარის სახელმწიფოს დედაქალაქად გამოცხადდა, სანამ აჰილიაბაი ჰოლკარი დედაქალაქს მაჰეშვარში გადაიტანდა.
ბობონარუს ოლქი

ბობონარუს ოლქი — ოლქი აღმოსავლეთ ტიმორში, მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 1 368 კმ². დედაქალაქი – მალიანა. ოლქი დაყოფილია 6 რაიონად. ქვეყნის ოფიციალური ენების გარდა ოლქის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი საუბრობს ბუნაკის და კემაკის ენებზე, რომლებიც ქვეყნის კონსტიტუციის მიხედვით ითვლება ეროვნულ ენებად.
ოსკარი საუკეთესო მხატვრული გაფორმებისთვის

ამერიკული კინოაკადემიის ჯილდო საუკეთესო მხატვრული გაფორმებისთვის — ერთ-ერთი ჯილდო ოსკარის დაჯილდოებაზე, რომელიც იმართება ყოველწლიურად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ჯილდოს ამერიკის კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემია გადასცემს კინემატოგრაფიაში მომუშავე ხალხს.

ლაურეატები
1940-იანები
1950-იანები
1960-იანები
1970-იანები
1980-იანები
1990-იანები
2000-იანები
2010-იანები
ქვემო აძვისის ღვთისმშობლის ეკლესია

ქვემო აძვისის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო აძვისში. ეკლესია დგას სოფლის აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (10,25,8 მ), ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვიშაქვით. შესასვლელები სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. დასავლეთის შესასვლელი ამოშენებულია და მის ადგილზე სამი პატარა სათოფურია გაკეთებული. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე შიგნიდან შეისრული, ხოლო გარედან ნახევარწრიული თაღით გადახურული სარკმელია. სარკმლის ჩრდილოეთით სწორკუთხა, ხოლო სამხრეთით თაღოვანი ნახევარწრიული ნიშია. თითო სარკმელია დასავლეთის კედლის ღერძზე და სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთში. დარბაზის გრძივ კედლებზე და დასავლეთ კედლის კუთხეებში ორსაფეხურიანი პილასტრებია. პილასტრების პირველ საფეხურს კედლის დეკორატიული თაღები ეყრდნობა, ხოლო მეორეს - დარბაზის ნახევარწრიული კამარის საბჯენი თაღი, რომლის შეზნექილი ქუსლის ქვა შემორჩენილია ჩრდილოეთ პილასტრზე. თაღების ქუსლებთან მთლიანი ქვიშაქვის ომპოსტებია, რომელთა პროფილს თარო და უმნიშვნელოდ შეზნექილი სიბრტყე შეადგენს. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელი ოთხლილვიან ჩარჩოშია ჩასმული. მის მარჯვნივ გეომეტრიული ორნამენტით შემკული ქვიშაქვის ფილაა. დასავლეთის შესასვლელი დასრულებულია რელიეფური არქიტრავით. დასავლეთ ფრონტონის ჩრდილოეთ ქანობზე და გრძივ კედლებზე შემორჩენილია თაროსებრი ლავგარდნის ფრაგმენტები.
ინდოეთის გენერალ-გუბერნატორი

ინდოეთის გენერალ-გუბერნატორი — ტიტული, რომლითაც იწოდებოდა ბრიტანეთის ინდოეთის ხელმძღვანელი, ხოლო დამოუკიდებლობის შემდეგ ინდოეთის მონარქის წარმომადგენელი რომელიც ასევე იყო ქვეყნის დე ფაქტო მმართველი. თანამდებობა შეიქმნა 1773 წელს, მისი ტიტული იყო ბრიტანეთის ინდოეთის პროვინციების გენერალ-გუბერნატორი და მდებარეობდა ფორტ-უილიამში. თავიდან მისი პირდაპირი მმართველობა მხოლოდ ფორტ-უილიამზე ვრცელდებოდა, თუმცა ასევე აკონტროლებდა ბრიტანეთის ოსტინდოეთის კომპანიას, მხოლოდ 1833 წლიდან გავრცელდა მისი ძალაუფლება მთელს ბრიტანულ ინდოეთზე და ეწოდა ინდოეთის გენერალ-გუბერნატორი.
ოსკარი საუკეთესო მონტაჟისთვის

ამერიკული კინოაკადემიის ჯილდო საუკეთესო მონტაჟისთვის — ერთ-ერთი ჯილდო ოსკარის დაჯილდოებაზე, რომელიც იმართება ყოველწლიურად ამერიკის შეერთებულ შტატებში.

ლაურეატები
1938 - რალფ დოუსონი, ფილმისთვის „რობინ ჰუდის თავგადასავლები“
1939 - ჰოლ ს. კერნი, ჯეიმზ ე. მიუკომი, ფილმისთვის „ქარწაღებულნი“
1941 - უილიამ ჰოლმსი, ფილმისთვის „სერჟანტი იორკი“
1946 - დენიელ მალდენი, ფილმისთვის „ჩვენი ცხოვრების საუკეთესო წლები“
1950 - რალფ უინტერსი, ცონრად ნერვიგი, ფილმისთვის „მეფე სოლომონის საბადო“
1951 - უილიამ ჰორნბეკი, ფილმისთვის „ადგილი მზეზე“
1952 - ელმო უილიამსი, ჰარი გერსტარდი, ფილმისთვის „ზუსტად შუადღეს“
1953 - უილიამ ა. ლიონი ფილმისთვის „ამიერიდან და უკუნითი უკუნისამდე
1954 - ჯინ მილფორდი, ფილმისთვის „ნავსადგურში“
1956 - ჯინ რუჯიერო და პოლ ვეზერვაქსი, ფილმისთვის „ოთხმოცი დღე დედამიწის გარშემო“
1958 - ედრიან ფაზანი, ფილმისთვის „ჟიჟი“
1959 - რალფ ე. ვინტერსი, ჯონ დ. დანინგი, ფილმისთვის „ბენ-ჰური“
1960 - დენიელ მენდელი, ფილმისთვის „ბინა“
1962 - ენ ვ. კოატესი, ფილმისთვის „ლოურენს არაბი“
1964 - კოტონ ვარბარტონი, ფილმისთვის „მერი პოპინსი“
1965 - უილიამ რეინოლდსი, ფილმისთვის „მუსიკის ჰანგები “
1966 - ფრედრიკ სტაინკამპი, ჰენრი ბერმანი, სტიუარტ ლინდერი, ფრენკ სანტილიო, ფილმისთვის „გრან პრი“
1967 - ჰელ ეშბი, ფილმისთვის „შუაღამის მხურვალება“
1969 - ფრანსუა ბონო, ფილმისთვის „ძეტა“
1970 - ჰიუ ფაულერი, ფილმისთვის „პატონი“
1976 - ვერნა ფილდსი, ფილმისთვის „ყბები“
1977 - პოლ ჰირში, მარშა ლუკასი, რიჩარდ ჩიუ, ფილმისთვის „ვარსკვლავური ომები“
1978 - პეტერ ზინერი, ფილმისთვის „ირმებზე მონადირე“
1980 - თელმა სქუნმეიქერი, ფილმისთვის „ცოფიანი ხარი“
1982 - ჯონ ბლუმი, ფილმისთვის „განდი“
1987 - გაბრიელა კრისტიანი, ფილმისთვის „უკანასკნელი იმპერატორი“
1988 - არტურ შმიდტი, ფილმისთვის „ვინ გაყიდა კურდღელი როჯერი“
1989 - დევიდ ბრენერი, ჯო ჰაჩინგი, ფილმისთვის „დაბადებული ოთხ ივლისს“
1990 - ნეილ ტრევისი, ფილმისთვის „მგლებთან მოცეკვავე“
1991 - ჯონ ჰაჩინგი, პიეტრო სკალია, ფილმისთვის „ჯფკ“
1993 - მაიკლ კანი, ფილმისთვის „შინდლერის სია“
1994 - არტურ შმიდტი, ფილმისთვის „ფორესტ გამპი“
1995 - მაიკ ჰილი, დენიელ ჰენლი, ფილმისთვის „აპოლო 13“
1996 - უოლტერ მარჩი, ფილმისთვის „ინგლისელი პაციენტი“
1997 - კონრად ბაფი, რიჩარდ ა. ჰარისი, ჯეიმზ კამერონი, ფილმისთვის „ტიტანიკი“
1998 - მაიკლ კანი, ფილმისთვის „რიგითი რაიანის გადასარჩენად“
2000 - სტივენ მირიონე, ფილმისთვის „ვაჭრობა“
2001 - პიეტრო სკალია, ფილმისთვის „შავი ქორის დაცემა“'
2002 - მარტინ უოლში, ფილმისთვის „ჩიკაგო“
2003 - ჯემი სელკრიკი, ფილმისთვის „ბეჭდების მბრძანებელი: მეფის დაბრუნება“
2004 - თელმა სქუნმეიქერი, ფილმისთვის „ავიატორი“
2007 - კრისტოფერ როუზი, ფილმისთვის „ბორნის ულტიმატუმი“
2008 - კრის დიკენსი, ფილმისთვის „ღარიბი მილიონერი“
2009 - კრის ინისი, ბობ მურავსკი, ფილმისთვის „ქარიშხლის მბრძანებელი“
2010 - აგნუს ვალი, კირკ ბაქსტერი, ფილმისთვის „სოციალური ქსელი“
2011 - აგნუს ვალი, კირკ ბაქსტერი, ფილმისთვის „გოგონა დრაკონის ტატუთი“
2012 - უილიამ გოლდენბერგი, ფილმისთვის „არგო“
2013 - ალფონსო კუარონი, მარკ სენგერი, ფილმისთვის „გრავიტაცია“
2014 - ტომ კროსი, ფილმისთვის „შეპყრობილი“
გიდეონ სანდბექი

გიდეონ სანდბექი — შვედ-ამერიკელი ინჟინერი და გამომგონებელი. ის დაიბადა 1880 წლის 24 აპრილს და გარდაიცვალა 1954 წლის 21 ივნისს. მისი ყველაზე აღიარებული გამოგონებაა ელვა შესაკრავი, რომელიც გამოიყენება ტანსაცმლის შესაკრავად, თუმცა თავიდან ის გამოიყენებოდა მხოლოდ ტომარების ან ფეხსაცმლის შესაკრავად, მოდიფიკაციების შემდეგ კი ელვას უფრო ფართო გამოყენება მიეცა.
კანპური

კანპური (; ურდუ ) — ქალაქი ინდოეთში, უტარ-პრადეშის შტატის სამრეწველო დედაქალაქი. იგი ინდოეთის მე-11 ყველაზე ხალხმრავალი ქალაქი.

კანპური ჩრდილოეთ ინდოეთის ერთ-ერთი უძველესი ინდუსტრიული ქალაქია. მისი მეტროპოლიური არეალის ფართობი 1 640 კმ²-ია, ქალაქის ფართობი კი 829 კმ², მოსახლეობა კი დაახლოებით 3 მლნ ადამიანი. ადმინისტრაციულად იყოფა 6 ზონად.

ბოლო წლებში, ქალაქი ვითარდება როგორც ტექსტილის, ტყავის, ელექტრონიკის, ქიმიური, კვების, ავტომობილების, კომუნიკაციების, უძრავი ქონების, საინფორმაციო ტექნოლოგიების, კოსმოსური და საინჟინრო წარმოების ცენტრი. ქალაქი ასევე მნიშვნელოვან საინფრასტრუქტურო ცენტრად იქცა. კანპური სპეციალიზდება ერთსართულიან სახლებზე, მოსახლეობის დაახლოებით 50% ცხოვრობს სწორედ ასეთ სახლებში, რაც კანპურს ინდოეთში ერთადერთ ქალაქად აქცევს, სადაც მოსახლეობის უმრავლესობა კერძო სახელბში ცხოვრობს და არა აპარტამენტებში.

მიჩნეულია, რომ კანპური საჩენდის სახელმწიფოს კანდელას დინასტიამ დააარსა.
კოიამპუტური

კოიამპუტური (ტამილ. ோ்ு்ூ்), აგრეთვე ცნობილი როგორც კოვაი — მეორე უმსხვილესი ქალაქი ინდოეთის ტამილნადუს შტატში, რომლის აგლომერაციის მოსახლეობა 2 მლნ-ს შეადგენს. იგი მთავარი კომერციული ცენტრია და ხშირად „სამხრეთ ინდოეთის მანჩესტერსაც“ უწოდებენ.

ვიჯაიანაგარისა და მადურაი-ნაიაკის იმპერიების დროს კოიამპუტურის რეგიონს ჩერას, ჩოლას და პანდიას დინასტიები მართავდნენ და მიჩნეულია, რომ სახელი ტომის მეთაურ კოიანის პატივსაცემად ეწოდა. საუკუნეში, ქალაქი მაისურის სამეფოს ნაწილი გახდა და ასე რჩებოდა სანამ 1799 წელს ბრიტანეთის ოსტ-ინდოეთის კომპანია დაიპყრობდა. ქალაქის თანამედროვე ისტორია 1930-იანი წლებიდან იწყება, როდესაც მისი სწრაფი ზრდა დაიწყო ტექსტილის ბუმის შედეგად. ამის შემდეგ, იგი მტკიცედ იზრდებოდა ნაყოფიერი მიწის, კლიმატისა და პოლიტიკურ-ეკონომიკური პირობების წყალობით.

ქალაქი გაშენებულია მდინარე ნოიალის ნაპირებზე, ტამილნადუს შტატის დასავლეთ ნაწილში და გარსშემორტყმულია დასავლეთ გჰატის ქედით. ინდოეთის სხვა ძირითად ქალაქებთან კარგადაა დაკავშირებული საავტომობილო, სარკინიგზო და საჰაერო მაგისტრალებით.

კოიამპუტური ტამილნადუს ტექსტილისა და მანუფაქტურის კვანძია. სხვა მნიშვნელოვანი ინდუსტრიები მოიცავს პროგრამულ უზრუნველყოფას, განათლებისა და ჯანდაცვის სფეროებს. ინდოეთის ინვსეტირების კონფედერაციის მიერ, კოიამპუტური საინვესტიციო გარემოს მხრივ ინდოეთის ქალაქებს შორის მე-4 ადგილზეა დასახელებული.

გალერეა
კოჩი

კოჩი (მალაიალ. ൊ്ി), წარსულში კოჩინი — მთავარი საპორტო ქალაქი ინდოეთის დასავლეთ სანაპირო ზოლზე, არაბეთის ზღვაზე. მდებარეობს კერალის შტატში.

კოჩის ხშირად ერნაკულამს უწოდებენ, რაც მის დასავლეთ ნაწილს აღნიშნავს. ქალაქს მართავს სამოქალაქო მმართველობა — 1967 წელს შემქნილი კოჩინის კორპორაცია და სამართლებრივი უწყება, რომელიც მის განვითარებას კურირებს — დიდი კოჩის განვითარების სამმართველო, ასევე გოშრის კუნძულების განვითარების სამმართველო.

კოჩი კერალის შტატის მეორე უდიდესი ქალაქია და უდიდესი ურბანული აგლომერაციაა. ამავე დროს, იგი შტატში ყველაზე მჭიდროდ დასახლებულია და მიეკუთვნება დიდი კოჩინის რეგიონს. ინდოეთის მთავრობის მიერ კლასიფიცირდება -1 რანგის ქალაქად, რაც შტატში უმაღლესი მაჩვენებელია. კოჩი შტატში პირველია საშნიაო და საერთაშორისო ტურისტების მიღების მხრივ. ნილსენის კომპანიამ ჟურნალ -ში კოჩი ინდოეთის მე-6 საუკეთესო ტურისტულ დესტინაციად დაასახელა.

ქალაქი მდებარეობს შტატის დედაქალაქ ტირუვანანტაპურამიდან 220 კმ-ით ჩრდილოეთით. ახ. წ. 1102 წელს, კოჩი კოჩინის სამეფოს ცენტრი გახდა, რომელიც კულაშეხარის იმპერიისგან წარმოიშვა. საუკუნიდან ქალაქი არაბეთის ზღვის დედოფლად მონათლეს და იგი ამ ზღვის სანაპიროზე სანალებლებით ვაჭრობის უმნიშვნელოვანეს ცენტრს წარმოადგენდა. 1503 წელს კოჩი პორტუგალიის იმპერიამ აიღო და ის პირველი ევროპული კოლონია გახდა ინდოეთში. 1530 წალმდე, იგი პორტუგალიის ინდოეთის მთავარ ცენტრად რჩებოდა, სანამ ეს სტატუსი გოას გადაეცემოდა. ქალაქი შემდეგში ნიდერლანდელებმა და ბრიტანელებმა აიღეს.
შვრია

შვრია  — ბალახოვანი მცენარის გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. შვრიის ფესვთა სისტემა ფუნჯაა, ფოთოლო ხაზური, ყვავილი — საგველა, ნაყოფი — მარცვალა. პოლიმორფული გვარია, აერთიანებს 70-მდე სახეობას, რომელთა შორისაც არის ერთწლოვანი, მრავალწლოვანი, კულტურული და ველური მცენარეები. მათგან პრაქტიუკლი მნიშვნელობა აქვს 11 სახეობას.

საქართველოში გავრცელებული შვრია განეკუთვნება 2 სახეობას: ჩვეულებრივი შვრია და ბიზანტიური შვრია , ორივე გვალვაგამძლეა და კარგად ეგუება მლაშე ნიადაგს. შვრიის თესლი შეიცავს ცხიმებს, ცილებს, ვიტამინებს, ამიტომ სამეურნეო თვალსაზრისით მეტად სასარგებლო კულტურაა. შვრია მნიშვნელოვანი საფურაჟე მარცვლოვანი მცენარეა. მისი ჩალა და ბზე შეუცვლელი საკვებია ცხენისა და სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთა მოზარდეულისათვის.

ჩრდილოეთ და ნაწილობრივ სამხრეთ ნახევარსფეროს ქვეყნებში, სადაც ზომიერი ჰავაა, კულტურაშია უმთავრესად სათესი შვრია, ხოლო ხმელთაშუაზღვისპირეთში, აშშ-ში, არგენტინაში, ავსტრალიაში და სხვ. მოჰყავთ ბიზანტიური შვრია.
კურიტიბის ბოტანიკური ბაღი

კურიტიბის ბოტანიკური ბაღი — პარკი, რომელიც მდებარეობს ქალაქ კურიტიბაში, სამხრეთ ბრაზილიის უდიდეს ქალაქსა და პარანის შტატის დედაქალაქში.

იგი წარმოადგენს ტურისტებისთვის უმთავრეს მიმზიდველ ქალაქს, (ეს არის არაოფიციალური სიმბოლოა სამხრეთ ბრაზილიაში) სადაც ასევე მდებარეობს პარანის ფედერალური უნივერსიტეტის კამპუსის ნაწილი. მისი საერთაშორისო საიდენტიფიკაციო კოდი არის „კურიტი“ („”).

ბოტანიკური ბაღი გაიხნსა 1991 წელს, რომელიც წარმოდგენილი იყო ფრანგული ბაღების სტილში. ჭიშკარში შესვლისთანავე, შადრევნების, ჩანჩქერების, ტბების და 458 მ² ფართობის მქონე სათბურის (რომლის ინტერიერშიც თავმოყრილია მცენარეთა ასლები, რომლებიც დამახასიათებელია ტროპიკული რეგიონებისთვის) შუაგულში, იშლება ვრცელი, ფრანგული სტილის ბაღები. შესვლისთანავე, ვიზიტორებს გადმოეშლებათ ყვავილების ხალიჩა. იგი იკივებს 240 000 მ² ფართობს. მთავარი სათბური, არტ-ნუვოს სტილში, თანამედროვე მეტალის სტრუქტურით, ჰგავს შუა მე -19 საუკუნის კრისტალ პალასს, რომელიც მდებარეობს ლონდონში. ბოტანიკური მუზეუმი, რომელშიც წარმოდგენილია ადგილობრივი ფლორის ეროვნული კოლექცია, იზიდავს მკვლევარებს მთელი მსოფლიოდან. იგი მოიცავს უამრავ ბოტანიკურ სახეობებს აღმოსავლეთ ბრაზილიის ტენიანი ატლანტიკური ტყიდან.

ადგილობრივ ტყეში მრავლადაა სასეირნო ბილიკები.
სათბურის უკან მდებარეობს პოლონელი ბრაზილიელი ხელოვანის, ფრანც კრაბერგის მუზეუმი, რომელიც ჩაბმული იყო ბუნების დაცვის საქმეში; 1,320 კვადრატული მეტრი ტერიტორია, დაყოფილია მულტიმედიურ საკლასო ოთახებად. აუდიტორიაში განლაგებულია 60 სავარძელი, სადაც ხდება სხვადასხვა ნაშრომების გამოფენები, წარმოდგენილი სკულპტურებით ფოტოგრაფიებით, ვიდეოებით, პუბლიკაციებით და საგანმანათლებლო მასალებით.

მეორე მხარეს მდებარეობს ბოტანიკური მუზეუმი. ეს არის ხის შენობა, რომელსაც გააჩნია ხიდის შესასვლელი, რომელიც ასევე არის ხის მასალისგან დამზადებული. კურიტიბას ბოტანიკურ ბაღს გააჩნია ქვეყანაში სიდიდით მეოთხე ჰერბარიუმი. შენობის წინ მდებარეობს აუზი, რომელიც სავსეა კობრებით, კუებით, იხვინჯებით, ყანჩებით და ა. შ. აქვე მდებარეობს ტბა, აუდიტორია, ბიბლიოთეკა, საგამოფენო ფართი, თეატრი, ჩოგბურთის კორტები და საველოსიპედო გზა.

გალერეა
ლაქნაუ

ლაქნაუ — ქალაქი ინდოეთში, უტარ-პრადეშის შტატის დედაქალაქი, ლაქნაუს რაიონისა და ლაქნაუს დივიზიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს აუდის რეგიონის სახელით ცნობილ ტერიტორიაზე. ლაქნაუ ყოველთვის ცნობილი იყო, როგორც მულტიკულტურული ქალაქი. - საუკუნეებში იგი ყვაოდა როგორც ჩრდილოეთ ინდოეთის კულტურისა და ხელოვნების დედაქალაქი. დახვეწილი იერი, ულამაზესი ბაღები, პოეზია, მუსიკა და გამორჩეული სამზარეულო, რომელსაც ირანელი შიიტ ნაბობები მფარველობდნენ, განთქმულია ინდოელებსა და სამხრეთ აზიის კულტურისა და ისტორიის სტუდენტებს შორის. ლაქნაუ ხალხში ნაბობების ქალაქის, ჰინდის შირაზისა და ინდოეთის კონსტანტინოპოლის სახელითაა ცნობილი.

2011 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2 815 601 ადამიანს შეადგენს.
ინდოეთის დამოუკიდებლობის აქტი (1947)

ინდოეთის დამოუკიდებლობის აქტი (10 & 12 6 . 30) — დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის აქტი რომლის მიხედვითაც მოხდა ბრიტანეთის ინდოეთის ორ დამოუკიდებელ დომინიონად (ინდოეთის და პაკისტანის) გაყოფა. აქტმა სამეფო სანქცია 1947 წლის 18 ივლისს მიიღო.

კანონის ფომულირება მოხდა პრემიერ მინისტრ ეტლი კლემენტის მთავრობის მიერ, მას შემდეგ რაც ინდოეთის ეროვნული კონგრესის სრულიად ინდოეთის მუსლიმთა ლიგის და სიქების წარმომადგენლებმა შეძლეს ინდოეთის გენერალ-გუბერნატორ ლუის მაუნტბეტენთან შეთანხმების მიღწევა, რომელიც ცნობილია როგორც 3 ივნისის გეგმა.
რობინ ვან პერსი

რობინ ვან პერსი (; დ. 6 აგვისტო, 1983, როტერდამი) — ჰოლანდიელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე.

კარიერა
ხშირად ადარებენ მარკო ვან ბასტენს. არის ნიდერლანდის ნაკრების ყველა დროის საუკეთესო მეგოლე. 8 წლის მანძილზე ასპარეზობდა ლონდონის „არსენალში“, იყო ამ კლუბის კაპიტანი. 2012 წელს დაასახელეს პრემიერ ლიგის 2011-2012 წლის სეზონის საუკეთესო მოთამაშედ.

მონაწილეობა აქვს მიღებული მსოფლიოს 2006, 2010 და 2014, ასევე ევროპის 2008 და 2012 წლის ჩემპიონატებში.

სანაკრებო სტატისტიკა
მიღწევები
საკლუბო
ფეიენორდი
ევროპის ლიგა: 2001–02

არსენალი
ინგლისის ასოციაციის თასი: 2004–05
ინგლისის სუპერთასი: 2004

მანჩესტერ იუნაიტედი
პრემიერ ლიგა: 2012–13
ინგლისის საფეხბურთო სუპერთასი: 2013

სანაკრებო
ნიდერლანდები
მსოფლიო ჩემპიონატი, მეორე ადგილი 2010
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი, მესამე ადგილი: 2014
ბორცვი

ბორცვი — რელიეფის დადებითი ფორმები. წარმოადგენს შედარებით მცირე ამაღლებას სუსტად გამოკვეთილი ფერდობებითა და ძირით. შეფარდებითი სიმაღლე არ აღემატება 200 მ-ს. მომრგვალო ან ოვალური მოყვანილობისაა.

წარმოიქმნება დადაბლებულ მხარეებში დანაწევრების შედეგად, მაშინ, როდესაც დაბლდება მთიანი მხარეები და ეს უკანასკნელი გადადის დენუდაციურ დაბლობებში, რომელიც გვირგვინდება აკუმულაციური პროცესებით: მყინვარისა და ქარის მოქმედებით და სხვა. ბორცვი დენუდაციური პროცესების შედეგია.

ხმელეთის სხვადასხვა ადგილში შესაძლებელია წარმოიქმნას ე.წ. ხელოვნური ბორცვი, რომელიც ტექნიკური მუშაობის შედეგია. ბორცვებზე ხშირად ქმნიდნენ ქალაქებს, რამაც გავლენა იქონია მათ სახელებზე (მაგალითად კაპიტოლიუმის ბორცვი).
ვულკანური პლატო

ვულკანური პლატო, ლავური პლატო — ვულკანური მოქმედების შედეგად შექმნილი ვრცელი პლატოები ან ვაკეები. წარმოიქმნება უმთავრესად ფუძე — ბაზალტური ლავის ამონთხევის შედეგად, რომელიც იღვრება აფეთქებითი პროცესების გარეშე, რამეთუ, ბაზალტური ლავისთვის ნიშანდობლივია მცირე სიბლანტე და აირების სიმცირე. შედეგად, ნაკადის გავლენით იქმნება ხმელეთის ზედაპირის რელიეფის უსწორმასწორო ფორმები. მასზე შესაძლოა წარმოიქმნას ფარისებრი ვულკანი, შლაკური კონუსი და სხვა ვულკანური რელიეფის ფორმები. ზოგჯერ, ვულკანური პლატო არის კონკრეტულად რომელიმე ვულკანის ნაწილი. ვულკანური პლატოები ხშირად დაკავებულია ტბებით. დამახასიათებელია კანიონისებური ხეობები.

სავარაუდოდ, ხმელეთის ყველაზე ვრცელი სუბაერული ბაზალტური პლატო არსებობდა ატლანტის ოკეანის რეგიონის ჩრდილო ნაწილში, პალეოგენში და შესაძლოა მისი ფართობი აღწევდა 1,800,000 კმ²-ს. ეს რეგიონი ცნობილია როგორც თულეანის პლატო ან ჩრდილო-ატლანტიკური მაგმური პროვინცია. პიროკლასტური ნაკადის შედეგად წარმოიქმნება პიროკლასტური პლატო.

ვრცელი პლატოებიდან აღსანიშნავია აშშ-ში მდებარე კოლუმბიის პლატო, რომლის ფართობია 260 ათ. კმ². ცნობილია აგრეთვე სომხეთის მთიანეთი, დეკანის ზეგანი, კორაზიმის პლატო და სხვა.

ვულკანური პლატოები გავრცელებულია საქართველოშიც. აღსანიშნავია ქვედა მეოთხეული დოლერიტული ლავებით და მათთან დაკავშირებული ტბიურ-მდინარეული ნაფენებით აგებული ახალქალაქის ვულკანური პლატო, რომელიც შეადგენს ჯავახეთის ზეგნის ცენტრალურ ნაწილს.
სომანეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

სომანეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაყის სამხრეთით 1,5 კმ-ზე, ნასოფლარ სომანეთზე. თარიღდება საუკუნით.

ეკლესია დარბაზულია (7,85,3 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, რიყის ქვითა და აგურით ძველ ნაეკლესიარზე, რომლის მხოლოდ ნაშთია შემორჩენილი. დასავლეთით სწორკუთხა შესავლელია. არაწესიერი ფორმის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია. მსგავსი სარკმლებია სამხრეთით და დასავლეთით. აფსიდში სამი პატარა ნიშია. საკურთხევლის დამრეც კონქში ჩასმულია პატარა სარეზონატორო ქვევრი. დარბაზის ნახევარწრიული კამარის საბჯენი თაღები გრძივი კედლების და დასავლეთის კუთხის მარტივ პილასტრებს ეყრდნობა.აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონზე აგურის წყობით გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვარი. შემორჩენილია სამსაფეხურიანი აგურის ლავგარდნის ფრაგმენტები.
ლუდჰიანა

ლუდჰიანა (პენჯაბ. ੁਿਾ) — ქალაქი ინდოეთის პენჯაბის შტატში. 1 613 878 მცხოვრებით (2011), იგი შტატის უდიდესი ქალაქია. მოსახლეობა კიდევ უფრო იზრდება მოსავლის აღების სეზონზე, მუშათა მიგრაციის გამო უტარ-პრადეშის, ბიჰარის, ორისისა და დელის შტატებიდან. ფართობი დაახლოებით 310 კმ²-ია. ქალაქი გაშენებულია მდინარე სატლეჯის ძველ ნაპირზე, მისი ამჟამინდელი დინებიდან 13 კმ-ით სამხრეთით. წარმოადგენს ჩრდილოეთ ინდოეთის ერთ-ერთ მთავარ სამრეწველო ცენტრს. აწარმოებენ ტექსტილს, საინჟინრო ნაწარმს, მეტალურგიასა და ტყავს.

ლუდჰიანა შტატის დედაქალაქ ჩანდიგარჰიდან 100 კმ-ით დასავლეთით, ეროვნულ გზატკეცილ 1-ზე მდებარეობს, რომელიც ქვეყნის დედაქალაქ დელის არმისტართან აკავშირებს.

კლიმატი ტროპიკულია, მკვეთრად განსხვავებული მშრალი და წვილიანი სეზონებით. იანვრის საშუალო ტემპერატურა — +13 °, ივნისის — + 32 °.