ლოს-ანჯელესის საგრაფოს ხელოვნების მუზეუმი

ლოს-ანჯელესის საგრაფოს ხელოვნების მუზეუმი — ხელოვნების მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ვილშირის ბულვარში, ლოს-ანჯელესში.

დაარსდა 1961 წელს, გამოეყო ლოს-ანჯელესის ისტორიის, მეცნიერებისა და ხელოვნების მუზეუმს. ოთხი წლის შემდეგ, დაწესებულება გადავიდა ვილშირის ბულვარის კომპლექსში, რომელიც შექმნილია უილიამ პერეირას მიერ. მუზეუმის სიმდიდრე და კოლექციები გაიზარდა 1980-იან წლებში და მას შემდეგ დაწესებულების კონსტრუქციამ მრავალი ცვლილება განიცადა. 2020 წელს კამპუსში ოთხი შენობა დაანგრიეს, რათა პიტერ ზუმთორის მიერ შემუშავებული რეკონსტრუქციული ობიექტი დაემატებინათ. დიზაინმა საზოგადოებისგან უარყოფითი შეფასებები მიიღო, ხოლო გალერეის შემცირებულ სივრცეს, ცუდ დიზაინს და გადაჭარბებულ ხარჯებს, მუზეუმის კურატორები აპროტესტებდნენ.

მუზეუმები არის უდიდესი ხელოვნების მუზეუმი დასავლეთ შეერთებულ შტატებში. ის ყოველწლიურად იზიდავს თითქმის მილიონ ვიზიტორს. მასში დაცულია 150 000 -ზე მეტი ნამუშევარი, რომელიც მოიცავს ხელოვნების ისტორიას უძველესი დროიდან დღემდე. ხელოვნების ექსპონატების გარდა, მუზეუმში წარმოდგენილია ფილმები და საკონცერტო სერიები.

ისტორია
ადრეული წლები
ლოს-ანჯელესის საგრაფო ხელოვნების მუზეუმი შეიქმნა 1961 წელს. მანამდე, დაწესებულება იყო ლოს -ანჯელესის ისტორიის, მეცნიერებისა და ხელოვნების მუზეუმის ნაწილი, რომელიც დაარსდა 1910 წელს სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტთან მდებარე პარკში. ჰოვარდ აჰანსონი, ანა ბინგ არნოლდი და ბარტ ლიტონი მუზეუმის პირველი მთავარი მფარველები იყვნენ. პირველი შემოწირულობა 2 მილიონი აშშ დოლარის სახით ჰივარდ აჰანსონიმ შეიტანა, რომელმაც მუზეუმის საბჭო დაარწმუნა, რომ დაწესებულების ახალი შენობის ასაშენებლად შესაძლებელი იქნებოდა ფულადი სახსრების ძიება. 1965 წელს მუზეუმი გადავიდა ვილშირის ბულვარის ახალ კომპლექსში, როგორც დამოუკიდებელი, ხელოვნებაზე ორიენტირებული დაწესებულება. არის ყველაზე დიდი ახალი მუზეუმი, რომელიც აშენდება შეერთებულ შტატებში ხელოვნების ეროვნული გალერეის შემდეგ.

უილიამ პერეირას შენობები
მუზეუმი, რომელიც აშენებულია ლინკოლნის ცენტრისა და ლოს-ანჯელესის მუსიკალური ცენტრის მსგავსი სტილით, შედგებოდა სამი შენობისგან: აჰამსონის შენობა, ბინგ ცენტრი და ლიტონის გალერეა (1968 წელს დაარქვეს ფრენსის და არმან ჰამერის შენობა). საბჭომ არქიტექტორად უილიამ პერეირა აარჩია. 1965 წლის – ის თანახმად, სამი შენობის საერთო ღირებულება შეადგენდა 11.5 მილიონი აშშ დოლარი. მშენებლობა დაიწყო 1963 წელს და განახორციელეს . -მა . მშენებლობა დასრულდა 1965 წლის დასაწყისში.

1980-იანი წლები
1980-იანი წლები მუზეუმისთვის აღმავლობის პერიოდი აღმოჩნდა. 209 მილიონი აშშ დოლარი კერძო შემოწირულობებით დირექტორ ერლ პაუელის მმართველობის პერიოდში შეგროვდა. თანამედროვე ხელოვნების მზარდი კოლექციების შესანახად და გამოფენებისთვის მეტი სივრცის უზრუნველსაყოფად, მუზეუმმა დაიქირავა - ის არქიტექტურული ფირმა, რომ შეექმნა 35,3 მილიონ დოლარიანი, 115,000 კვადრატული ფუტის რობერტ ო. ანდერსონის შენობა, რომელიც განკუთვნილი იქნებოდა მე-20 საუკუნის ხელოვნებისთვის. შენობა საზოგადოებისთვის 1986 წელს გაიხსნა (2007 წელს დაარქვეს ამერიკის შენობების ხელოვნება).

მუზეუმის იაპონური ხელოვნების პავილიონი, შექმნილია არქიტექტორის, ბრიუს გოფის მიერ, გაიხსნა 1988 წელს, ისევე როგორც ჯერალდ კანტორის მიერ შემუშავებული ოგიუსტ როდენის ბრინჯაოების სკულპტურული ბაღი.

1999 წელს დასრულდა ჰენკოკის პარკის გაუმჯობესების პროექტი და მუზეუმის მიმდებარე პარკი (ლანდშაფტის არქიტექტორის ლაური ოლინის დიზაინი) გაიხსნა უფასო საჯარო ზეიმით.

ასევე 1994 წელს, დაწესებულებამ შეიძინა მეი კომპანიის ყოფილი მაღაზიის მიმდებარე შენობა, ალბერტ მარტინ უფროსის მიერ შემუშავებული სტრიმლაინ-მოდერნის არქიტექტურის შთამბეჭდავი მაგალითი, რომელმაც ლოს-ანჯელესის საგრაფოს ხელოვნების მუზეუმის ზომა 30%-ით გაზარდა. ახალი გაფართოებული ნაწილი გაიხსნა 1998 წელს.

გამოფენები
1971 წელს კურატორმა მორის ტუჩმანიმ გახსნა გამოფენა სახელწოდებით, "ხელოვნება და ტექნოლოგია". იმავე წელს მუზეუმმა მოაწყო თავისი პირველი გამოფენა თანამედროვე შავკანიანი მხატვრების მიერ, რომელშიც წარმოდგენილი იყო ჩარლზ ვილბერტ უაიტი, ტიმოთი ვაშინგტონი და დევიდ ჰამონსი, ეს მხატვრები მაშინ ნაკლებად ცნობილები იყვნენ. 1978 წელს გაიხსნა მუზეუმის ყველაზე დიდი შოუ, ტუტანხამონის საგანძური, რომელმაც 1978 წელს ოთხი თვის განმავლობაში 1,2 მილიონი ვიზიტორი მიიზიდა. 2005 წლის გამოფენამ, "ტუტანხამონმა და ფარაონების ოქროს ხანა" 137-დღიანი მუშაობის განმავლობაში 937,613 ვიზიტორის ყურადღება მიიპყრო. ვინსენტ ვან გოგის შედევრების ჩვენება, მუზეუმის მესამე ყველაზე წარმატებული გამოფენაა, ხოლო 1984 წლის ფრანგი იმპრესიონისტების ნამუშევრების გამოფენა მეოთხე. 1994 წელს გაიხსნა გამოფენა, სახელწოდებით "პიკასო და ატირებული ქალები: მარი ტერეზ ვალტერისა და დორა მაარის წლები" რომელმაც დადებითი შეფასებები მიიღო და მთლიანობაში 153,000-ზე მეტი ვიზიტორი ჰყავდა.

ამჟამინდელი დირექტორის მაიკლ გოვანის მოსვლის შემდეგ, 100-ზე მეტი ჩატარებული დროებითი გამოფენის დაახლოებით 80% თანამედროვე ხელოვნების შესახებ იყო. ხოლო მუდმივ გამოფენებზე წარმოდგენილია ანტიკური დროის ნამუშევრები, მათ შორის კოლუმბამდელი, ასურული და ეგვიპტური ხელოვნება.

უახლესი ექსპონატები, რომლებიც ფოკუსირებულია პოპულარულ კულტურასა და გართობაზე, კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს. კინორეჟისორების ტიმ ბარტონისა და სტენლი კუბრიკის ნამუშევრებისადმი მიძღვნილ ექსპონატებს განსაკუთრებით დადებითი შეფასებები და გამოხმაურება მოჰყვა.

მუზეუმს გააჩნია 120 000-ზე მეტი ობიექტი, რომლებიც განთავსებულია მუზეუმის სხვადასხვა ნაწილში.