iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ლეონარდო არაუჟო

ლეონარდო ნასიმენტო დე არაუჟო (; დ. 5 სექტემბერი, 1969, ნიტეროი, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. იცავდა „ფლამენგოს“, „სან-პაულუს“, „ვალენსიას“, „კაშიმა ანტლერსის“, „პარი სენ-ჟერმენის“, „მილანის“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1994 წლის მსოფლიო ჩემპიონი ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

სანაკრებო კარიერა
1990–2002 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 56 მატჩი ითამაშა და 7 გოლი გაიტანა.

სამწვრთნელო კარიერა
2009–2010 წლებში იყო „მილანის“,. ხოლო 2010–2011 წლებში — „ინტერის“ მთავარი მწვრთნელი.

მიღწევები
საკლუბო
ფლამენგო
ბრაზილიის სერია : 1987
ბრაზილიის თასი: 1990

სან-პაულუ
საკონტინენტთაშორისო თასი: 1993
სამხრეთ ამერიკის რეკოპა: 1993, 1994
სამხრეთ ამერიკის სუპერთასი: 1993

კაშიმა ანტლერსი
იაპონის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 1996

მილანი
სერია : 1998–99
იტალიის თასი: 2002–03

სანაკრებო
ბრაზილია
მსოფლიო ჩემპიონატი: 1994
ფიფა-ს კონფედერაციის თასი: 1997
კოპა ამერიკა: 1997

ინდივიდუალური
 -ს მფლობელი: 1991
ფეხბურთში განსაკუთრებული მიღწევებისთვის დაწესებული „ოქროს კვალის“ ჯილდო: 2018
„მილანის“ დიდების დარბაზის წევრი

სამწვრთნელო
ინტერი
იტალიის თასი: 2010–11
ნაირიის რაიონი

ნაირიის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1972—1995 წლებში. ცენტრი — ქალაქი ეღვარდი.

ისტორია
ნაირიის რაიონი დაარსდა 1972 წელს.

1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა და კოტაიქის პროვინციის ნაწილი გახდა.
მეღრის რაიონი

მეღრის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1995 წლებში. ცენტრი — მეღრი.

ისტორია
რაიონი შეიქმნა 1930 წელს.
1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვარს, რაიონის ტერიტორიის ფართობი 664კმ²-ს შეადგენდა.

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წელს, რაიონში შედიოდა 13 სასოფლო საბჭო: ალდარინის, ვაღრავარის, ვანქსის, ვარდანაძორის, კარჩევანის, კურისის, ლერვაზის, ლიჩკის, მაღრინის, ნორ-არევიქის, ნიუვადინის, ტაშტუნის, შვანიძორის.
აბეს ტბა

აბეს ტბა — მლაშე ტბა აფრიკაში. მდებარეობს ეთიოპიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით და ჯიბუტის დასავლეთით. ტბაზე გადის სახელმწიფო საზღვარი ჯიბუტისა და ეთიოპიას შორის. წყლის სარკის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 320 კმ²-ს. მისი მაქსიმალური სიღრმეა 37 მეტრი. იგი მდებარეობს ზღვის დონიდან 243 მეტრზე, ხოლო წყლის მოცულობა შეადგენს 2752 კმ³-ს. ეს ტბა იკვებება მინერალური მარილებით გაჯერებული ცხელი წყაროებით. ტბა ცნობილია კირქვის კოლონებით, რომელთა სიმაღლე აღწევს 50 მეტრს.
თუმანიანის რაიონი

თუმანიანი რაიონი  — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1995 წლებში. ცენტრი — ქალაქი თუმანიანი.

ისტორია
რაიონი შეიქმნა 1930 წელს ალავერდის რაიონის სახელწოდებით.

1960-იან წლებში რაიონს სახელი შეეცვალა და ეწოდა თუმანიანი რაიონი. 1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა და არაგაწოტნის პროვინციის ნაწილი გახდა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით, რაიონის ტერიტორია 1121 კმ²-ს შეადგენდა.

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლის მდგომარეობით, რაიონი მოიცავდა 1 ქალაქს (ალავერდი), 1 დაბას (შამლუღი), 2 მუშათა დასახლებასა (ახტალა და ძაგიძორი) და 23 სოფსაბჭოს: ჰაგვის, აიგეჰატის, აკნერის, აქორის, ათანის, აჰნიძორის, ახპატის, ჯილიზის, ქარინჯის, კაჩაგანის, კაჭაჭკუტის, ლორუტის, მარცის, მღართის, მეწ-აირუმის, თეღუტის, თუმანიანის, უვუნლის, წაღკაშატის, ჩკალოვის, ჭოჭკანის, შამუტის, შნოღის.
კამოს რაიონი

კამოს რაიონი  — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1995 წლებში. ცენტრი — ქალაქი კამო.

ისტორია
რაიონი შეიქმნა 1930 წელს ნორ-ბაიაზეთის რაიონის სახელწოდებით.

1959 წელს ნორ-ბაიაზეთის რაიონს სახელი შეეცვალა და ეწოდა კამოს რაიონი. 1962 წელს რაიონი გაუქმდა, მაგრამ 1964-ში ის კვლავ აღადგინეს. 1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა და გეღარქუნიქის პროვინციის ნაწილი გახდა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით, რაიონის ტერიტორია 611 კმ²-ს შეადგენდა.

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლის მდგომარეობით, რაიონი მოიცავდა 1 ქალაქსა (ნორ-ბაიაზეთი) და 13 სოფსაბჭოს: აირივანის, არწვაქარის, აღკალინის, აწარის, ბატიკის, გეღარქუნიქის, კარმირგიუღის, კიუზაჯიკის, ლჭაფის, მურანის, ნორატუსის, სარუხანის, წაღკაშენი.
არიგო საკი

არიგო საკი ( დ. 1 აპრილი, 1946) — იტალიელი მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. მთელი კარიერა გაატარა იტალიურ გუნდებში — „ფუსინანოსა“ და „ბელარიაში“. მან გაწვრთნა მრავალი გუნდი მათ შორის იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები, ატლეტიკო მადრიდი, რეალ მადრიდი და მილანი. არიგო საკი იყო იტალიის ეროვნულ ნაკრების მწვრთნელი 1994 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატში, ვისთან ერთადაც შეძლო ფინალში გასვლა, თუმცა დამარცხდა ბრაზილიის ნაკრებთან. მილანთან ერთად მოგებული აქვს: სერია ა 1-ჯერ, ჩემპიონთა ლიგა 2-ჯერ, საკონტინენტთაშორისო თასი 2-ჯერ, უეფა-ს სუპერთასი 2-ჯერ.

საკი მიჩნეულია ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო მწვრთნელად. 2017 წლის იანვარში, არიგო საკი უეფა-ს მიერ დასახელებული იქნა ათ ყველა დროის უდიდეს მწვრთნელთა შორის.

ტიტულები
საკლუბო
პარმა
სერია 1 (1): 1985–86

მილანი
სერია (1): 1987–88
იტალიის სუპერთასი (1): 1988
ევროპის ჩემპიონთა თასი (2): 1988–1989, 1989–1990
ევროპის სუპერთასი (2): 1989, 1990
საკონტინენტთაშორისო თასი (2): 1989, 1990
იტალიის თასი, მეორე ადგილი (1): 1989–90

სანაკრებო
იტალია
 -ის ყველა დროის მეექვსე საუკეთესო მწვრთნელი: 2013
წლის საუკეთესო ევროპელი მწვრთნელი — : 1989
სეზონის საუკეთესო ევროპელი მწვრთნელი: 1989–90
იტალიის ფეხბურთის დიდების დარბაზი: 2011
უეფა-ს 10 ყველა დროის საუკეთესო მწვრთნელი
გუნარ გრენი

იოჰან გუნარ გრენი (; დ. 31 ოქტომბერი, 1920 — გ. 10 ნოემბერი, 1991) — შვედი მწვრთნელი და ფეხბურთელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე.

გუნარ გრენმა კარიერის საუკეთესო წლები გაატარა მშობლიურ გეტერბორგში და იტალიაში, საფეხბურთო კლუბ მილანში, სადაც მასთან ერთად გამოდიოდნენ მისი თანამემამულეები, ნილს ლიდჰოლმი და გუნარ ნორდალი. შვედური სამეული 50-იანი წლების მილანის სიმბოლოებად ითვლებოდნენ და გულშემატკივრებში ცნობილი იყვნენ მათი ინიციალების კრებითი სახელი გრე-ნო-ლი.

კარიერის დასრულების მეტნაკლები წარმატებით მწვრთნელობას მოჰკიდა ხელი და სხვადასხვა გუნდებს, მათ შორის მილანს და იუვენტუსს ავარჯიშებდა.
არცახი

არცახი — ისტორიული პროვინცია, რომელიც შედიოდა დიდი სომხეთის შემადგენლობაში ძვ. წ. 189 წლიდან 387 წლამდე. ამის შემდეგ ის შედიოდა კავკასიის ალბანეთის შემადგენლობაში. საუკუნეში დაპყრობილ იქნა სასანიანთა იმპერიის მიერ. შემდეგ, არცახი იყო არაბების კონტროლის ქვეშ.

არცახის პროვინცია მდებარეობს თანამედროვე მთიანი ყარაბაღის ტერიტორიაზე და შედის მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის შემადგენლობაში.

დიდი სომხეთის შემადგენლობაში ყოფნისას არცახი მოიცავდა 12 კანტონას. მისი ფართობი იყო 11,528 კმ², ხოლო პროვინციის ცენტრი იყო ხაჩენი. ესაზღვრებოდა აირარატის, სიუნიქის, ვასპურაკანის, უტიქისა და გუგარქის პროვინციებს.
სტეფანავანის რაიონი

სტეფანავანის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1995 წლებში. ცენტრი — სტეფანავანი.

ისტორია
სტეფანავანის რაიონი შეიქმნა 1930 წელს.

1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვრისათვის რაიონის ფართობი იყო 635 კმ².

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლისათვის რაიონი მოიცავდა 1 ქალაქს (სტეფანავანი) და 19 სასოფლო საბჭოს: აგარაკის, არმანის, ვარდაბლურის, ღერღერის, გიულაგარაკის, კატნაღბიურის, კიროვის, კოღესის, კუიბიშევის, კურთანის, ლეჯანის, ლორე-ბერდის, მაქსიმ-გორკოვის, ოვანდარის, ონარწინის, პუშკინოს, სვერდლოვის, ურუტის, იაღდანის.

გალერეა
----
ქარაბაღლარის რაიონი

ქარაბაღლარის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ის შემადგენლობაში, არსებობდა 1937—1951 წლებში. ცენტრი — ჩიმაკენდი.

ისტორია
ქარაბაღლარის რაიონი დაარსდა 1937 წელს.

1951 წლის 19 მარტს, ქარაბაღლარის რაიონი გაუქმდა და მისი ტერიტორია არარატის რაიონის შემადგენლობაში შევიდა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვრისათვის რაიონის ფართობი იყო 521 კმ².

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლისათვის რაიონი მოიცავდა 15 სასოფლო საბჭოს: აზიზქენდის, ბაიბურთის, ბირალინის, გელაისორის, იმირზიქის, ქარაბაღლარის, ქარახაჩის, ქაშქინის, ქეთუზის, კელანლინის, მანქუკის, მეწ-გილანლარის, ჩანახჩის, ჩიმაკენდის, შაღაპლინის.
ღუკასიანის რაიონი

ღუკასიანის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1937—1995 წლებში. ცენტრი — აშოცქი.

ისტორია
ღუკასიანის რაიონი რაიონი შეიქმნა 1937 წელს.

1990 წლიდან ღუკასიანის რაიონს აშოცქის რაიონი ეწოდა.

1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვარს, რაიონის ტერიტორიის ფართობი 562კმ²-ს შეადგენდა.

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლისათვის რაიონი მოიცავდა 17 სასოფლო საბჭოს: ბავრინის, ვარდაღბიურის, ღუკასიანის, ძორაშენის, ზუიგაღბიურის, ილინის, კაზანჩინის, კრასარის, მეც-სებასარის, მუსაელიანის, ბალუტლინის, პოკრ-სარიარის, სარაღიუჰის, სარაბატის, თოროსგიუღის, წაღკაშენის, წოღამარგის.
შაუმიანის რაიონი (სომხეთის სსრ)

შაუმიანის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1939—1958 წლებში. ცენტრი — შაუმიანი.

ისტორია
შაუმიანის რაიონი დაარსდა 1939 წლის 2 სექტემბერს, სახელწოდებით — ბერიენის რაიონი.

1953 წელს, რაიონს სახელი შეეცვალა და ეწოდა შაუმიანის რაიონი.

1958 წელს, შაუმიანის რაიონი გაუქმდა და მისი ტერიტორია ერევნის საქალაქო საბჭომ შეიერთა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვარს, რაიონის ტერიტორიის ფართობი 65კმ²-ს შეადგენდა.

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლის 1 იანვრისთვის შაუმიანის რაიონი მოიცავდა 1 დაბას (ბერია), 3 მუშათა დასახლებას (ნორ-კიანქის, სოვეტაშენის, თაიროვის) და 10 სასოფლო საბჭოს: ანასტასავანის, ჰაღთანაკის, დავიდაშენის, ნერქინ-ჩარბაჰის, ნორაღავიტის, ნორ-არეშტის, ნორ-კოღბის, სპანდარიანის, შენგავითის.
ჰოქტემბერიანის რაიონი

ჰოქტემბერიანის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1995 წლებში. ცენტრი — ქალაქი არმავირი.

ისტორია
ჰოქტემბერიანის რაიონი დაარსდა 1930 წელს, სახელწოდებით კურდუკულინის რაიონი.

1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა და კოტაიქის პროვინციის ნაწილი გახდა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვრისათვის რაიონის ფართობი იყო 677 კმ².

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლისათვის რაიონი მოიცავდა 1 ქალაქს (ჰოქტემბერიანი), 4 მუშათა დასახლებას და 26 სასოფლო საბჭოს: ჰაიკავანის, ამასიის, არაზაფის, არღავანის, არევიკის, არმავირის, არტაშარის, ბამბაკაშატის, ბახჩალარის, გეტაშენის, ჯანფიდინის, ეღეგნუტის, კარმრაშენის, კუზიღიდანის, კურუ-არაზის, მარკარინის, მეწ-შაღრიარის, მრგაშატის, ნორ-არმავირის, ნორქ-შაღრიარის, ნშატავანის, ჰოქტემბერის, სოვეტაკანის, ტანძუღის, ჰერბეკლინის, შენავანის.

გალერეა
----
სისიანის რაიონი

სისიანის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1995 წლებში. ცენტრი — ქალაქი სისიანი.

ისტორია
სისიანის რაიონი დაარსდა 1930 წელს.

1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა და კოტაიქის პროვინციის ნაწილი გახდა.

გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვრისათვის რაიონის ფართობი იყო 1719კმ².

ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლისათვის რაიონი მოიცავდა 26 სასოფლო საბჭოს: აღუდიის, ანგეღაკოთის, არავუსის, აღკენდის, აღლატიანის, ჰაცავანის, ბაზარჩაის, ბარწრავანის, ბორისოვის, ბრნაკოთის, ვაღუდიის, დარბასის, დასტაკერტის, ყიზილჯუკის, ლერნაშენის, ლწენის, სალვარდის, სარნაკუნქის, სისიანის, სპანდარიანის, სოფლინისტოლორსის, უზის, შაღატის, შაკის.

გალერეა
----
ზურაბ სეხნიაშვილი

ზურაბ სეხნიაშვილი (დ. 27 დეკემბერი, 1945, თელავი, საქართველოს სსრ) — ქართველი არქიტექტორი, მხატვარი-რეტავრატორი. აღგდენილი აქვს 60-ზე მეტი ისტორიული ძეგლი, მათ შორის მუშაობდა სვეტიცხოველზე, დავითგარეჯაზე. მონაწილეობა აქვს მიღებული მრავალ გამოფენაში.

ბიოგრაფია
1968 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი.

1965-1989 წლებში მუშაობდა ძეგლთა დაცვისა და რესტავრაციის სახელოსნოში. ამ დროის განმავლობაში, ნამუშევარი აქვს 60 ძეგლზე, მათ შორის სვეტიცხოველზე, ქსნის ციხეზე, დადიანების სასახლეზე ზუგდიდში, დრანდის ტაძარზე, შატილის კომპლექსზე, სამშვილდის ნაქალაქარზე, წმნინდა შიოს მონასტერზე რუისპირში, ყვარლის ეკლესიაზე, დავითგარეჯის მონასტერზე, ბერთუბანზე, უდაბნოზე, თელავის ერეკლე -ის სასახლეზე და სხვა.

გამოფენები
1975-1991 წლებში „საგაზაფხულო“ და „საშემოდგომო“ გამოფენები მხატვრის სახლში;
1986 — „საგნობრივი ხელოვნების გამოფენა“;
1988 — „პოპ არტი“;
1990 — შვეიცარია, გამოფენა „ქართველი მხატვრები“;
1994 — გერმანია, გამოფენა „ქართველი მხატვრები“;
1996-1998 — „ცისფერი გალერეა“, საშობაო გამოფენა;
2004 — „ბაია გალერეა“, „ნონკონფორმიზმის კლასიკოსები“;
2005 — „ვერნისაჟი“, სამოცდაათიანი წლების ქართველ ავანგარდისტთა ჯგუფური გამოფენა „რეპრესირებული ხელოვნება 17 წლის შემდეგ“;
2005 — საგამოფენო დარბაზი „უნივერსი“ — გამოფენა „მოხატული თეფშები“;
2009 — „ქარვასლა“, „მაისის თბილისი“;
2010 — „ვერნისაჟი“, „ტროტუარების მემუარები“.

პერსონალური გამოფენები
2000 წლის 18 ივნისი — „ვერნისაჟი“, „მე ვხედავ სიზმრებს არათქვენებურს“;
2000 წლის ნოემბერი — გამოფენა გაეროს სახლში;
2015 წლის 23 ივნისი — „შარდენი“

სეხნიაშვილის ნახატები დაცულია კერძო კოლექციებში.

გალერეა
ზურაბ სეხნიაშვილის ნამუშევრები:
კონსტანტინე ორბელიანი

კონსტანტინე ორბელიანი (დ. 29 ივლისი, 1928 — გ. 24 აპრილი, 2014) — სომეხი პიანისტი, დირიჟორი, კომპოზიტორი, სომხეთის სსრ-ის სახალხო არტისტი (1974), სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1979).

ბიოგრაფია
კონსტანტინე ორბელიანი დაიბადა 1928 წლის 29 ივლისს არმავირში (სხვა მონაცემებით ბაქოში) სომხეთის ორბელიანების სამეფო დინასტიის შთამომავალის, სიუნიქის მმართველის ოჯახში.

ადრეულ ასაკში მან გამოამჟღავნა მუსიკალური ნიჭი და მოხვდა ბაკინის კონსერვატორიასთან არსებულ ნიჭიერთა სკოლაში, მაგრამ 1936 წელს მისი ოჯახი რეპრესირებულ იქნა და იგი გაირიცხა სკოლიდან. იგი იძულებული იყო ემუშავა პიანისტად ბაკინის სპორტის საზოგადოება — „ბურევესტნიკში“.
1942 წელს, იგი მიიღეს პიანისტად და აკორდეონისტად მერვე ავიაციური კორპუსის სამხედრო ორკესტრში. 1943 წელს ერევანში გასტროლის დროს, ნიჭიერ მუსიკოსს ყურადღება მიაქცია საესტრადო ორკესტრის ხელმძღვანელმა არტემ აივაზიანმა და მიიწვია იგი თავის კოლექტივში, სადაც 1943-1952 კონსტანტინე ორბელიანი თავდაპირველად პიანისტი, შემდეგ კი დირიჟორი იყო.

1945 წლიდან იწყებს მუშაობას როგორც კომპოზიტორი. ორკესტრისათვის იგი ამუშავებს ხალხური სიმღერებს და თხზავს. მისი პირველი ნაწარმოებია - „იავნანა“.

1952 წელს იგი მოეწყო რომანოს მელიქიანის სამუსიკო სასწავლებელში. სწავლასთან ერთად მუშაობდა კონცერტმაისტერად ერევნის ოპერისა და ბალეტის თეატრში.

1954 წელს წარმატებით დაამთავრა სასწავლებელი და მოეწყო [ერევნის კონსერვატორიაში (დაამთავრა 1961 წელს დაამთავრა ე.მ. მირვოიანის კლასი კომპოზიციის განხრით).

1954 წელს რადიოში დააფუძნა ინსტრუმენტული კვინტეტი.

1956 წელს დაინიშნა ერევნის სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრის დირიჟორად და სამხატვრო ხელმძღვანელად. ამ თანამდებობაზე ორბელიანი 36 წლის განმავლობაში იმყოფებოდა, შეიყვანა იგი სსრკ წამყვანი ჯაზური კოლექტივის რიგებში. ორკესტრთან ერთად, კონსტანტინე ორბელიანი გასტროლებზე იმყოფებოდა მსოფლიოს 40-ზე მეტ ქვეყანაში.
იგი არაერთხელ მიუწვევიათ ჟიურის წევრად საერთაშორისო ჯაზის კონკურსებზე. როგორც კომპოზიტორი უხამებს თანამედროვე კლასიკურ და „მსუბუქი მუსიკის“ ჟანრებს. მისმა სიმფონიურმა და კამერულმა ნაწარმოებებმა, მუსიკამ თეატრისა და კინოსათვის, სიმღერებმა და ჯაზურმა მუსიკამ მიიღო ფართო საზოგადოებრივი აღიარება, შეფასებული მაღალი საერთაშორისო პრემიებით. კომპოზიტორი აქტიურად და ნაყოფიერად მუშაობს ნაციონალურ-პატრიოტული მუსიკის ჟანრშიც. იგი სომხეთის კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრია.
აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი

აზერბაიჯანის ახუნდოვის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი , უწინ ცნობილი, როგორც მაილოვის თეატრი — ოპერის სახლი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. აიგო 1911 წელს.

ისტორია
თეატრი აშენდა მაგნატების, დანიელ მაილოვის თხოვნითა და ზეინალაბდინ თაღიევის დაფინანსებით. 1910 წელს ბაქოს ეწვია ცნობილი რუსი სოპრანო ანტონინა ნეჟდანოვა, რომელმაც კლუბებსა და სხვა საშემსრულებლო ადგილებში რამდენიმე კონცერტი გამართა. ნეჟდანოვას გამგზავრებასთან დაკავშირებით ადგილობრივ სამორინეში გამართულ ბალზე მას ჰკითხეს კიდევ ეწვეოდა თუ არა ბაქოს. მომღერლის პასუხი უარყოფითი იყო, რაც გამოწვეული იყო მისი აღშფოთებით, რომ ქალაქში, სადაც ამდენი მდიდარი პიროვნება ცხოვრობდა, არავის ჰქონდა სურვილი დაეფინანსებინა ღირსეული ოპერის თეატრის მშენებლობა, სადაც მომღერლებს საშუალება მიეცემოდათ მთლიანად გამოევლინათ მათი მუსიკალური ნიჭი. დანიელ მაილოვმა, რომელიც აღფრთოვანებული იყო ნეჟდანოვას ხმითა და პიროვნებით, გადაწყვიტა გამოეყენებინა ეს შანსი და მომღერლისათვის შეეთავაზებინა ერთ წელში კვლავ სწვეოდა ბაქოს ახალი ოპერის თეატრის გახსნაზე დასასწრებად, რომლის მშენებლობასაც იგი მის პატივსაცემად დაიწყებდა.

სომხური წარმოშობის რუსმა არქიტექტორმა და სამოქალაქო ინჟინერმა ნიკოლაი ბაიევმა თეატრის არქიტექტურული ესკიზი შექმნა.

თეატრის თანამედროვე დასი
თეატრის თანამედროვე დასი მოიცავს ვოკალურ დასს, საბალეტო დასს, გუნდს, სიმფონიურ ორკესტრს.

თანამედროვე რეპერტუარი
თეატრის რეპერტუარი შედგება მსოფლიოში ცნობილი ოპერებისა და ბალეტებისაგან, ასევე ეროვნული ავტორების მიერ შექმნილი ნაწარმოებებისაგან. რეპერტუარში ასევე შედის საბავშვო სპექტაკლები, მაგალითად, ნაზიმ ალივერდიბეკოვის ოპერა-ზღაპარი „ჯირტდანი“. პერიოდულად იდგმება პრემიერები, ასევე ხდება სპექტაკლებში მონაწილეობის მისაღებად საზღვარგარეთის არტისტების მოწვევა, მათ შორის მოლდოვიდან, უკრაინიდან.

2008 წლიდან თეატრის სიმფონიური ორკესტრი (მათ შორის 2012, 2013 წლებში) მონაწილეობას ღებულობს გერმანიაში (მოწვევით) „გუტ იმლინგ“-ის საოპერო ხელოვნების ფესტივალზე. თეატრი ასევე გადის გასტროლებზე. ტრადიციისამებრ, ყოველ სეზონს უზეირ ჰაჯიბეკოვის დადგმით ხსნის.
ერევნის ოლქი

ერევნის ოლქი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ყოფილ სომხეთის სსრ-ში. არსებობდა 1952—1953 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ერევანი.

ოლქი შეიქმნა 1952 წლის 17 იანვარს, როდესაც სომხეთის სსრ-ის მთელი ტერიტორია 3 ოლქად დაიყო. ესაზღვრებოდა სომხეთის სსრ-ში შემავალ კიროვაკანისა და ლენინაკანის ოლქებს, აზერბაიჯანის სსრ-ს, ნახიჩევანის ასსრ-ს, ასევე თურქეთსა და ირანს.

იყოფოდა 15 რაიონად:
აზიზბეკოვის — სოფელი აზიზბეკოვი
არტაშატის — დაბა არტაშატი
ახტის — დაბა ახტა
აშტარაკის — დაბა აშტარაკი
ბერიას — დაბა ბერია
ვედის — სოფელი ვედი
გორისის — ქალაქი გორისი
ზანგიბასარის — სოფელი მასისი
კაფანის — ქალაქი კაფანი
კოტაიქის — სოფელი ელარი
მეღრის — სოფელი მეღრი
მიქოიანის — სოფელი მიქოიანი
ჰოქტემბერიანის — ქალაქი ჰოქტემბერიანი
სისიანის — სოფელი სისიანი
ეჩმიაძინის — ქალაქი ეჩმიაძინი
და რესპუბლიკური დაქვემდებარების 1 ქალაქი
ერევანი

1953 წლის 18 აპრილს სომხეთის სსრ-ის ყველა ოლქი გაუქმდა.
კიროვაკანის ოლქი

კიროვაკანის ოლქი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ყოფილ სომხეთის სსრ-ში. არსებობდა 1952—1953 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კიროვაკანი.

ოლქი შეიქმნა 1952 წლის 17 იანვარს, როდესაც სომხეთის სსრ-ის მთელი ტერიტორია 3 ოლქად დაიყო. ესაზღვრებოდა სომხეთის სსრ-ში შემავალ ერევნისა და ლენინაკანის ოლქებს, ასევე აზერბაიჯანის სსრ-ს.

იყოფოდა 12 რაიონად:
ალავერდის — დაბა თუმანიანი
ბასარგეჩარის — სოფელი ბასარგეჩარი
იჯევანის — სოფელი იჯევანი
კალინინის — სოფელი კალინინო
კიროვაკანის — ქალაქი კიროვაკანი
კრასნოსელსკის — სოფელი კრასნოე-სელო
მარტუნის — სოფელი მარტუნი
ნოემბერიანის — სოფელი ნოემბერიანი
ნორ-ბაიაზეთის — ქალაქი ნორ-ბაიაზეთი
სევანის — სოფელი სევანი
სტეფანავანის — ქალაქი სტეფანავანი
შამშადინის — სოფელი ბერდი

1953 წლის 18 აპრილს სომხეთის სსრ-ის ყველა ოლქი გაუქმდა.
ლენინაკანის ოლქი (1952-1953)

ლენინაკანის ოლქი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ყოფილ სომხეთის სსრ-ში. არსებობდა 1952—1953 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლენინაკანი.

ოლქი შეიქმნა 1952 წლის 17 იანვარს, როდესაც სომხეთის სსრ-ის მთელი ტერიტორია 3 ოლქად დაიყო. ესაზღვრებოდა სომხეთის სსრ-ში შემავალ ერევნისა და კიროვაკანის ოლქებს, ასევე საქართველოს სსრ-სა და თურქეთს.

იყოფოდა 7 რაიონად:

ანის — სოფელი მარალიკი
აპარანის — სოფელი აპარანი
ართიკის — ქალაქი ართიკი
ახურიანის — სოფელი ახურიანი
ღუკასიანის — სოფელი ღუკასიანი
სპიტაკის — სოფელი სპიტაკი
თალინის — სოფელი თალინი

1953 წლის 18 აპრილს სომხეთის სსრ-ის ყველა ოლქი გაუქმდა.
იმერეთის ოლქი

იმერეთის ოლქი — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1811-1841 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქუთაისი.

ისტორია
იმერეთის ოლქი შეიქმნა იმერეთის სამეფოს გაუქმების შედეგად 1811 წლის 19 აპრილს. თავდაპირველად იყოფოდა 6 ოკრუგად:
ქუთაისის ოკრუგი
ვაკის ოკრუგი
რაჭის ოკრუგი
საჩხერის ოკრუგი
ჩხერის ოკრუგი
ბაღდათის ოკრუგი

იმერეთის ოლქის გაუქმება დამტკიცდა ნიკოლოზ -ის ბრძანებით 1840 წლის 10 აპრილს, ხოლო ძალაში შევიდა 1841 წლის 1 იანვრიდან. იმერეთის ოლქის ბაზაზე შეიქმნა ქუთაისის მაზრა, რომელიც საქართველო-იმერეთის გუბერნიის ნაწილს წარმოადგენდა.
კონსეისან-და-ბარა-დი-მინასი

კონსეისან-და-ბარა-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 930 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 954 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14,48 კმ²-ზე. ფართობი 273 014 კმ²-ია.
კორონელ-შავიერ-შავისი

კორონელ-შავიერ-შავისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 930 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 301 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23,42 კმ²-ზე. ფართობი 140 954 კმ²-ია.
დორის-დი-კამპუსი

დორის-დი-კამპუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 926 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 299 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 74,49 კმ²-ზე. ფართობი 124 842 კმ²-ია.
ლაგოა-დორადა

ლაგოა-დორადა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 080 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 256 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25,71 კმ²-ზე. ფართობი 476 693 კმ²-ია.
მადრი-დი-დეუს-დი-მინასი

მადრი-დი-დეუს-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 990 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 904 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9,95 კმ²-ზე. ფართობი 492 909 კმ²-ია.
ნაზარენუ

ნაზარენუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 930 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 954 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24,17 კმ²-ზე. ფართობი 329 128 კმ²-ია.
პიედადი-დუ-რიუ-გრანდი

პიედადი-დუ-რიუ-გრანდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 709 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14,59 კმ²-ზე. ფართობი 322 814 კმ²-ია.
პრადუსი (მინას-ჟერაისი)

პრადუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 979 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 391 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31,77 კმ²-ზე. ფართობი 264 115 კმ²-ია.
რეზენდი-კოსტა

რეზენდი-კოსტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1140 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 913 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17,65 კმ²-ზე. ფართობი 618 312 კმ²-ია.
სომხეთის ოლქი

სომხეთის ოლქი — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1828-1840 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ერევანი.

ისტორია
სომხეთის ოლქი შეიქმნა ერევნისა და ნახიჩევანის სახანოების გაუქმების შედეგად 1828 წლის 21 მარტს.

1829 წლის 10 სექტემბერს დამტკიცდა დროებითი მმართველობა.

სომხეთის ოლქის გაუქმება დამტკიცდა ნიკოლოზ -ის ბრძანებით 1840 წლის 10 აპრილს, ხოლო ძალაში შევიდა 1841 წლის 1 იანვრიდან. საქართველოს გუბერნიის, იმერეთის ოლქისა და სომხეთის ოლქის ბაზაზე შეიქმნა საქართველო-იმერეთის გუბერნია.

კომენტარები