ციფრული ვალუტა

ციფრული (ელექტრონული) ვალუტა — ნებისმიერი ვალუტა, ფული ან ფულის მსგავსი აქტივი, რომელიც ინახება, იმართება და იცვლება ციფრულ კომპიუტერულ სისტემებში, ძირითადად ინტერნეტით.

ევროპის ცენტრალური ბანკი ციფრულ ვალუტად თვლის ნებისმიერი სახის ვალუტას ციფრულ (არამატერიალურ) ფორმატში. ციფრული ვალუტა შეიძლება ჩაიწეროს ინტერნეტში გამოყოფილ მონაცემთა ბაზაში, კომპანიის ან ბანკის ცენტრალიზებულ ელექტრონულ-კომპიუტერულ მონაცემთა ბაზაში, ციფრულ ფაილებში ან წინასწარი გადახდის ბარათებზე.

ციფრულ ვალუტას აქვს ტრადიციული ვალუტის მსგავსი თვისებები, მაგრამ როგორც წესი, მათ არ აქვთ ფიზიკური ფორმა დაბეჭდილი ბანკნოტებისა და მონეტებისაგან განსხვავებით. სწორედ ფიზიკური ფორმის არ არსებობა იძლევა მყისიერი ტრანზაქციების საშუალებას ინტერნეტით. ამასთანავე იზოგება ბანკნოტებისა და მონეტების ბეჭდვაზე და გავრცელებაზე გაწეული ხარჯები. ვირტუალური ვალუტა, რომელიც არ გამოუშვია სახელმწიფო ორგანოს, არ ითვლება კანონიერ საგადასახადო საშუალებად და შეიძლება მათი სახელმწიფოს გარეთ გადაცემა. ვალუტის ასეთი ტიპის გამოყენება შესაძლებელია რაიმე საქონლის ან მომსახურების შესაძენად. შესაძლებელია გარკვეული ორგანიზაციების მიერ შეზღუდვები იყოს მის გამოყენებაზე (მაგ. ონლაინ-თამაშებში). მათი ღირებულება ხშირად მიბმულია ეროვნულ ვალუტაზე, მაგრამ არსებობს სხვა ალტერნატივაც (მაგ. ძვირფასი მეტალები). ასევე გვხვდება მერყევი სავალუტო კურსი (მაგ. ბიტკოინი და სხვა კრიპტოვალუტები)

ციფრული ვალუტა შეიძლება იყოს ცენტრალიზებული, როცა არსებობს ფულის ნაკადზე კონტროლის ცენტრალური წერტილი (მაგ. ბანკი), ან არაცენტრალიზებული, როცა ფულის ნაკადზე კონტროლი განსაზღვრულია ან შეთანხმებულია დემოკრატიული გზით. კრიპტოვალუტების გარდა ყველა ციფრული ვალუტა ცენტრალიზებულია, რაც მთავრობას საშუალებას აძლევს გააუქმოს ის ნებისმიერ დროს. კრიპტოვალუტების (ბიტკოინი, ლაიტკოინი, დოჯკოინი და ა.შ.) ემისია და აღრიცხვა დაფუძნებულია კრიპტოგრაფიაზე და და დაცვის მეთოდებზე, თან ეს ხდება დეცენტრალიზებულად 2 ქსელში.

ციფრული ვალუტების საგადასახადო სისტემები

 (წარსულში . )

 

კრიტიკა
ბევრი არსებული ციფრული ვალუტა ჯერ კიდევ არ არის ფართოდ გავრცელებული და შესაძლოა, მათი გამოყენება ან გაცვლა მარტივი არ იყოს. ბანკები, როგორც წესი, არ იღებენ მათ და არ უზრუნველყოფენ მათთვის მომსახურებას. ამ ციფრულ ვალუტებს მომსახურებას სთავაზობენ.

არსებობს შეშფოთება, რომ კრიპტოვალუტები ძალიან სარისკოა მათი უკიდურესად მაღალი ცვალებადობის და მანიპულაციური „ტუმბო და დემპინგის“ სქემების პოტენციალის გამო.

რამდენიმე ქვეყნის მარეგულირებლებმა გააფრთხილეს მათი გამოყენების წინააღმდეგ და ზოგიერთმა გადადგა კონკრეტული მარეგულირებელი ნაბიჯები მათი გამოყენების თავიდან ასაცილებლად.

არაკრიპტოვალუტები ყველა ცენტრალიზებულია. შესაბამისად, მათი დახურვა ან ჩამორთმევა მთავრობებს ნებისმიერ დროს შეუძლიათ.

რაც უფრო ანონიმურია ვალუტა, მით უფრო მიმზიდველია ის კრიმინალებისთვის, მისი შემქმნელების განზრახვების მიუხედავად.

ბიტკოინი ასევე გააკრიტიკეს მისი -256-ზე დაფუძნებული მუშაობის დამადასტურებელი დოკუმენტის ენერგოეფექტურობის გამო.
ანონი
2001 წლიდან ევროკავშირმა შემოიღო ელექტრონული ფულის დირექტივა (- ) „ელექტრონული ფულის ინსტიტუტების საქმიანობის დაწყების, წარმოებისა და ზედამხედველობის შესახებ“, რომელიც განახლდა 2009 წელს. ევროკავშირის ელექტრონულ ფულთან დაკავშირებით რეალური ეჭვები გაჩნდა, რადგან გაჩნდა მოთხოვნები, რომლებიც დაკავშირებული იყო 2007 წლის ევროკავშირის გადახდის მომსახურების დირექტივასთან, რომელიც მხარს უჭერდა გადახდის ინსტიტუტებისა და ელექტრონული ფულის ინსტიტუტების გაერთიანებას. ამ გაერთიანებამ განაპირობა ის, რომ ელექტრონულ ფულს აქვს იგივე თვისებები, რაც საბანკო ფულს.

შეერთებულ შტატებში ელექტრონული ფული რეგულირდება ერთიანი კომერციული კოდექსის ( / ) მე-4 მუხლით საბითუმო ტრანზაქციებისთვის და ელექტი სახსრების გადარიცხვის აქტით სამომხმარებლო ფინანსური ტრანზაქციებისთვის, რომელიც ასევე არეგულირებს მომსახურების მიმწოდებლის პასუხისმგებლობასა და მომხმარებლის ვალდებულებებს.