iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჩიფჩიკოვო

ჩიპჩიკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 74 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (95%).
ჩიშმა (ბალტაჩევოს რაიონი)

ჩიშმა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 152 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (63%).
ჩიიატაუ

ჩიიატაუ — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 100 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (83%).
ჩუკალი (ბაშკირეთი)

ჩუკალი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 119 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 92 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (51%).
ჩურაპანოვო

ჩურაპანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 232 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (98%).
ჩურტანლიკული

ჩურტანლიკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 129 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 94 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (57%).
შავიადი

შავიადი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 269 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 61 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (37%).
შტანდი

შტანდი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 568 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 83 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
იავიაზი

იავიაზი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 87 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
იაგაფაროვკა

იაგაფაროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 55 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
იანტიმიროვო

იანტიმიროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 71 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (94%).
ფრენკ ბაინიმარამა

ჯოსაია ვორექე მბაინიმარამა, ცნობილი როგორც ფრენკ მბაინიმარამა (დ. 27 აპრილი, 1954) — ფიჯელი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე. ფიჯის პრემიერ-მინისტრი 2007 წლიდან. 2020 წლიდან საგარეო საქმეთა მინისტრი. 2006 წლის 5 დეკემბრიდან 2007 წლის 4 იანვრამდე ასრულებდა ფიჯის პრეზიდენტის მოვალეობას. 2016 წლის 31 აგვისტოდან 9 სექტემბრამდე ასრულებდა ფიჯის იმიგრაციის, ეროვნული უსაფრთხოებისა და თავდაცვის მინისტრის მოვალეობას. ჰყავს მეუღლე მარია მაკიტალენა და 5 შვილი.
სალომე ლევერაშვილი

სალომე ლევერაშვილი (დ. 1997, თბილისი) — ქართველი ბალერინა.

ბიოგრაფია
სალომე ლევერაშვილი დაიბადა 1997 წელს, ქალაქ თბილისში. მან 2016 წელს დაამთავრა ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის თბილისის საბალეტო ხელოვნების სახელმწიფო სასწავლებელი და იმავე წელს ჩაირიცხა ნიდერლანდების ნაციონალური ოპერისა და ბალეტის თეატრის ახალგაზრდულ დასში. სალომე ლევერაშვილი ასევე სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგში ვაგანოვას ბალერის სკოლაში.

ცეკვით სალომე პატარაობიდანვე დაინტერესდა. სალომეს დედა მარინა ბერიკაშვილი ქართული ხალხური ცეკვის შემსრულებელი იყო, მამა კი ტანმოვარჯიშე. პლასტიურობა და ცეკვის სიყვარულიც ალბათ მათგან გამოჰყვა. თავიდან სალომეც ქართულ ცეკვაზე შეიყვანეს, მაგრამ შემდეგ ბალეტის სიყვარულმა გადასძლია და საბალეტო სკოლაში დაიწყო სწავლა. მთელი ათი წლის განმავლობაში მისი პედაგოგები იყვნენ: ქეთევან მუხაშავრია, მარგარიტა ზერცალოვა, მაია ზურაშვილი და სხვები. განსაკუთრებით კი აღსანშნავია ლარისა ჩხიკვიშვილი, რომელმაც დიდი როლი შეასრულა მის ბალერინად ჩამოყალიბებასა და საერთოდ ცხოვრებაში.

მოცეკვავემ წარმატებას საერთაშორისო არენაზე არაერთხელ მიაღწია, მათ შორის 2016 წლის 20-24 აპრილს ქალაქ რიგაში სასწავლო პროფესიული ცენტრის „ევენტუსი“ ორგანიზებით, გაიმართა ბავშვთა საერთაშორისო ქორეოგრაფიული კონკურსი „გაზაფხული რიგაში 2016“. აღნიშნულ კონკურსში მონაწილეობა მიიღეს მსოფლიოს 21-ზე მეტი ქვეყნის წარმომადგენლებმა, საქართველოს გარდა, აღნიშნულ კონკურსში მონაწილეობდნენ ასევე ევროპის, რუსეთის, ბელარუსის, ყაზახეთის, ვიეტნამის, აშშ-ის, იაპონიისა და სხვა ქვეყნების წარმომადგენლები. „რიგის გაზაფხული 2016“-ის კონკურსში სალომე ლევერაშვილი „ვარიაციის“ კატეგორიაში“ ოქროს მედლის, გრან-პრისა და პირველი ადგილის მფლობელი გახდა. კონკურსზე ბალერინამ პუნის ბალეტიდან „ესმერალდა“, სწორედ ესმერალდას ვარიაცია იცეკვა. ამავე კონკურსში კიდევ ერთი საპრიზო ადგილი, კერძოდ მეორე ადგილი და ვერცხლის მედალი თანამედროვე ცეკვის კატეგორიაში დაიმსახურა ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის სასწავლებლის მოსწავლემ თათული თალაკვაძემ. მან ვარიაცია პოსოხოვის ბალეტიდან „საგალობელი“ შეასრულა.

ამსტერდამის საბალეტო თეატრის ახალგაზრდულ დასში მუშაობის პირველ წელს სალომემ დაახლოებით 70-მდე სპექტაკლში მიიღო მონაწილეობა. ასევე, ის ხშირად დადიოდა გასტროლებზე ნიდერლანდების გარშემო. მანვე თავი გამოსცადა არა მხოლოდ კლასიკაში, არამედ ის ცეკვავდა მოდერნს და აგრეთვე ნეო კლასიკას. სალომე ლევერაშვილი ინდივიდუალურად მუშაობდა ქორეოგრაფებთან. თავდაუზოგავმა შრომამ ნაყოფი გამოიღო და დღეს სალომე ლევერაშვილი ამსტერდამის ნაციონალური ბალეტის მთავარი დასის წამყვანი ბალერინაა, ის აგრეთვე თანამშრომლობს თანამედროვეობის უდიდეს ქორეოგრაფებთან, ცეკვავს ბალეტებში: „ბაიადერა“, „კოპელია“, „მძინარე მზეთუნახავი“, „დონ კიხოტი“, „მატა ჰარი“, „ტრისტანი და იზოლდა“ და სხვა. სალომეს აგრეთვე საშუალება ჰქონდა მონაწილეობა მიეღო საქართველოს სახელმწიფო ბალეტის მრავალ სპექტაკლში.
სანელებელა

სანელებელა — მიცეტინისის გვარის სოკო ომფალოტისებრთა ოჯახისა.

ახასიათებს ნივრის მძაფრი სუნი. გამოიყენება როგორც სუნელი სხვადასხვა კერძებისთვის არომატის მისაცემად. გავრცელებულია ევროპის მთელ ტერიტორიაზე, იზრდება ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

სოკო პირველად აღწერა ავტრიელმა ბოტანიკოსმა ნიკოლაუს იოზეფ ფონ ჟაკენმა 1773 წელს როგორც . მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიენიჭა 2005 წელს.

სამეცნიერო სინონიმები:
 ., 1762: ., 1821

აღწერა
ზრდასრული სოკოს ქუდის დიამეტრი — 1-6,5 სმ, კიდეები დაკვალულია, შიშველი გლუვი ზედაპირით, ახასიათებს განიერი ბორცვაკი. მუქი ყვითელი ან წითელ-ყავისფერი შეფერილობის, კიდებზე უფრო მკრთალი.

რბილობი — თხელი, ქუდში თეთრია, ფეხში ყვითელი, ნივრის მძაფრი სუნით.

ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები ხშირი, ფეხისგან თავისუფალი, მოვარდისფრო-თეთრი ან მონაცრისფრო, არასწორად დაკბილული კუთხეებით.

ფეხის სიგრძე — 6-15 სმ, სისქე — 2-5 მმ, ცენტრალური, ცილინდრული ან გაბრტყელებული, მყარი, ხრტილოვანი ქუდისკენ დამტვერილ-ხავერდოვანი, ნაცრისფერ-ყავისფერი ან შავი, ძირისკენ უფრო მუქი ფერის.

სპორების ფხვნილი — თეთრი. სპორები — 9-12×5-7,5 მკმ, ფართოელიფსისებრი ან ნუშისებრი, ბაზიდიუმი ძირითად ოთხსპორიანი, ჰეილოცისტიდები — თითისტარისებრი ან ცილინდრული.

მსგავსი სახეობები
კვებითი ღირებულება
ახასიათებს ნივრის მძაფრი სუნი. გამოიყენება როგორც სუნელი, სხვადასხვა კერძებისთვის ნივრის არომატის მისაცემად, ეს განსაკუთრებით სასარგებლოა ადამიანებისთვის, რომლებსაც ალერგია აქვთ ნიორზე.

გავრცელება და ეკოლოგია
გავრცელებულია ევროპის მთელ ტერიტორიაზე. საპტროტროფია. იზრდება ფოთლოვან ან შერეულ ტყეებში, დამპალ წიფლის ხეებზე, წიფლის ძირნაყარ დამპალ ტოტებსა და ფოთლებზე.

სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

გალერეა
მანალ ალ-შარიფი

მანალ ალ-შარიფი (არაბ. ‎), საუდის ქალთა უფლებების დამცველი აქტივისტი (დ. 25 აპრილი, 1979, მექა, საუდის არაბეთი) — რომელმაც ერთ-ერთ ყველაზე რელიგიურ ქვეყანაში, ქალებისთვის ავტომობილის მართვის უფლების მინიჭებისათვის ბრძოლა დაიწყო.

ბიოგრაფია
მანალ ალ-შარიფს ბაკალავრის ხარისხი აქვს სამეცნიერო დარგში. ის იყო პირველი ქალი, რომელმაც მუშაობა ნავთობკომპანიაში უსაფრთხოების კონსულტანტად დაიწყო. იგი აგრეთვე მუშაობდა ბოსტონში, მასაჩუსეტსის შტატში, სადაც 30 წლის ასაკში მიიღო მართვის მოწმობა. ალ-შარიფის პირველი წიგნი, "გაბედე ტარება: საუდის ქალების გამოღვიძება" 2017 წლის ივნისში გამოიცა, რომელიც რამდენიმე ენაზეა თარგმნილი.

ალ-შარიფს ორი ვაჟი ჰყავს. მისი პირველი ვაჟი ბებიასთან ერთად საუდის არაბეთში ცხოვრობს, ხოლო მეორე ვაჟი ალ-შარიფთან ერთად ავსტრალიაში იმყოფება. ალ შარიფი პირველად საუდის არაბეთში დაქორწინდა და პირველი ქმრისგან 2005 წელს ვაჟი შეეძინა, რომელზე მეურვეობაც, განქორწინების შემდეგ საუდის არაბეთის წესების მიხედვით მისმა ყოფილმა ქმარმა შეინარჩუნა. განქორწინების შემდეგ, ალ-შარიფი დუბაიში გადავიდა საცხოვრებლად, მაგრამ მას მაინც უწევდა შვილის სანახავად საუდის არაბეთში დაბრუნება, რადგან მისი ქმარი წინააღმდეგი იყო, რომ შვილი დუბაიში გაეგზავნა. რადგანაც იმ დროს კანონით აკრძალული იყო ქალების სასტუმროში მარტო დარჩენა, ოჯახის წევრი მამაკაცის ნებართვის გარეშე, მას უწევდა, რომ დარჩენილიყო ყოფილი დედამთილის სახლში. ამ საკითხზე, მან სასამართლოში სარჩელი შეიტანა, თუმცა სასამართლომ მისი მოთხოვნების დაკმაყოფილებაზე უარი განაცხადა. 2014 წელს ალ-შარიფს, კიდევ ერთი ვაჟი შეეძინა მეორე ქორწინებიდან. საუდის წესების მიხედვით, ქალს არ შეუძლია დაქორწინება არა-საუდელ მამაკაცზე და რადგანაც მისი ქორწინება არ არის კანონიერად აღიარებული, საუდის მთავრობა მის მეორე შვილს არ აძლევს ვიზას. ამის გამო, მისი ვაჟები პირისპირ არასოდეს შეხვედრიან ერთმანეთს.

ბრძოლა ქალთა უფლებებისთვის
მრავალი წლის განმავლობაში ალ-შარიფი აწარმოებდა კამპანიას ქალთა უფლებების დაცვისათვის საუდის არაბეთში. მან გაარკვია, რომ საუდის არაბეთში ქალებისათვის მანქანის ტარება კანონით არ იკრძალებოდა და ეს მხოლოდ ღრმა ფესვების მქონე საზოგადოებრივი ნორმა იყო. მან გადაიღო ვიდეო სადაც იგი მართავდა მანქანას და -ზე განათავსა, რომელმაც პირველ დღეს 700 000 ნახვა დააგროვა. ამის გამო, ალ-შარიფი 9 დღით დააპატიმრეს, რომლის განმავლობაშიც ის გაუპატიურებისა და სიკვდილის მუქარებს იღებდა. 30 მაისს ალ-შარიფი გირაოთი გაანთავისუფლეს. გათავისუფლებისთანავე მან ისევ განაახლა ბრძოლა მართვის უფლებების მოპოვებისათვის. მალე მის კამპანიას სხვა ქალებიც შეუერთდნენ. მრავალი ძალისხმევის შედეგად კი ქალებმა საბოლოოდ მოიპოვეს უფლება, რომ შიშის გარეშე მართონ მანქანა. ალ-შარიფი დღემდე საუდის არაბეთის მთავრობის აქტიურ კრიტიკოსად რჩება.

აღიარება
ჟურნალ " -მა" ალ-შარიფი 2011 წლის ტოპ 100 გლობალურ მოაზროვნეთა შორის დაასახელა. ამავე წელს, ის "-მა" ტოპ 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანთა შორის დაასახელა. ოსლოს თავისუფლების ფორუმზე განსხვავებული აზრის ქონისათვის მიენიჭა ყოველწლიური პრემია. 2012 წელს " - მა" ალ-შარიფი წლის ერთ-ერთი უშიშარ ქალად დაასახელა. ეს კი მცირე ჩამონათვალია იმ პრიზებისა, რომლებიც მას აქვს მიღებული.
შარლ მიშელი

შარლ ივ ჟან გიზლენ მიშელი (; დ. 21 დეკემბერი, 1975, ნამიური, ბელგია) — ბელგიელი პოლიტიკოსი. 2014-2019 წლებში იყო ბელგიის სამეფოს პრემიერ-მინისტრი. 2019 წლის 1 დეკემბრიდან ევროპული საბჭოს პრეზიდენტი.

ბელგიის ფრანგული საზოგადოების წარმომადგენელი. პარტია „რეფორმატორთა მოძრაობის“ ლიდერი 2011-2019 წლებში, ბელგიის პრემიერ-მინისტრი 2014-2019 წლებში.

ბიოგრაფია
შარლ მიშელი დაიბადა 1975 წლის 21 დეკემბერს ვალონიაში, ნამიურის პროვინციის დედაქალაქ ნამიურში, მარტინ და ლუი მიშელების ოჯახში. 16 წლის ასაკშ გახდა „ჟოდუანის ახალგაზრდა რეფორმატორ-ლიბერალების“ ორგანიზაციის წევრი. 1992-1999 წლებში იყო ამ ორგანიზაციის პრეზიდენტი. 1998 წელს დაასრულა ბრიუსელის თავისუფალი უნივერსიტეტის (ფრანგულენოვანი) იურიდიული ფაკულტეტი და ამსტერდამის უნივერსიტეტი, რის შემდეგაც გახდა ადვოკატი.

1999 წელს აირჩიეს ბელგიის წარმომადგენელთა პალატის დეპუტატად. 2000 წელს შარლი 25 წლის ასაკში დანიშნეს შინაგან საქმეთა მინისტრად და გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მინისტრი ბელგიის ისტორიაში. ამავე წელს აირჩიეს ქალაქ ვავრის საქალაქო საბჭოში, 2004 წელს გახდა პარტია რეფორმატორთა მოძრაობის პრეს-მდივანი, ხოლო 2006 წელს — ქალაქის მერი. 2007 წლისა და 2010 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგების მიხედვით შარლ მიშელი ხელახლა აირჩიეს წარმომადგენელთა პალატაში.

შარლის მამა ლუი მიშელი 2004-2009 წლებში იყო ბელგიის საგარეო საქმეთა მინისტრი და განვითარების საკითხებში ევროკომისარი.

პოლიტიკური კარიერა
2007-2011 წლებში იყო ბელგიის განვითარებისა და თანამშრომლობის მინისტრი. ამავდროულად ქალაქ ვავრის მერიც.

2014 წლის 11 ოქტომბერს მეფე ფილიპემ ოფიციალურად დანიშნა პრემიერ-მინისტრად.

ევროპული საბჭოს პრეზიდენტი
2019 წლის 2 ივლისს ევროკავშირის ლიდერების სამიტზე ბრიუსელში შარლ მიშელი აირჩიეს ევროპული საბჭოს პრეზიდენტად. მოვალეობის შესრულებას შეუდგა ამავე წლის 1 დეკემბრიდან და თანამდებობაზე დარჩება მომდევნო 2,5 წლის განმავლობაში.

პირადი ცხოვრება
სამოქალაქო ქორწინებაშია ამელი დერბაუდერენგენთან. ჰყავთ ორი შვილი ჟანა და ლიუსი.
გიორგი ხახანაშვილი

გიორგი ხახანაშვილი (დ. 24 ივნისი, 1906, გორი — გ. 14 იანვარი, 1957, თბილისი) — ქართველი ლოტბარი, საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1949).

ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია, 1935 წელს კი მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორიის საგუნდო–სადირიჟორო ფაკულტეტი. 1935 წელს მისი ინიციატივით თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში გაიხსნა საგუნდო–სადირიჟორო განყოფილება, 1948 წლიდან ის უკვე იყო საგუნდო–სადირიჟორო კათედრის გამგე; შემდეგ წლებში გაიხსნა სამუსიკო სასწავლებლებისა და ცენტრალური სამუსიკო სკოლის საგუნდო–სადირიჟორო განყოფილებები; 1939–1943 წლებში იყო საქართველოს რადიოკომიტეტთან არსებული საგუნდო კაპელის მთავარი ლოტბარი, 1947–1952 წლებშისაქართველოს სახელმწიფო კაპელის მთავარი დირიჟორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი; მისი მოწაფეები იყვნენ: ვ. ფალიაშვილი, ა. კავსაძე, გ. ბაქრაძე, ჯ. კახიძე.
ხახმატისმთა

ხახმატისმთა — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, მდინარეების გუდანისჭალისა და არღუნის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3010 მ. აგებულია იურული ქვიშაქვების შუაშრეებიანი თიხაფიქლებით. აქვს ციცაბო კალთები. შემოსილია სუბალპური და აპლური მდელოს ბალახეულით.
ადელკინო

ადელკინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 304 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 22 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (90 %).
სოფიკო შევარდნაძე

სოფი (სოფიკო) შევარდნაძე (დ. 23 სექტემბერი, 1978) — ქართველი-რუსი ჟურნალისტი, ტელეწამყვანი, ავტორი და პროდიუსერი. საქართველოს მე-2 პრეზიდენტ, ედუარდ შევარდნაძის შვილიშვილი. 2006-2015 წლებში იყო რადიო „მოსკოვის ექოს“ წამყვანი.
შევარდნაძე თავისუფლად ფლობს ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, ფრანგულ, იტალიურ და იაპონურ ენებს. ჰყავს ერთი შვილი.
გიორგი წიტაიშვილი

გიორგი წიტაიშვილი (დ. 18 ნოემბერი, 2000, რიშონ-ლე-ციონი, ისრაელი) — ქართველი ფეხბურთელი. საქართველოს ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „მეცის“ ნახევარმცველი. 2024 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე საქართველოს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

ადრეული ცხოვრება
დაიბადა რიშონ-ლე-ციონში, ისრაელში, სადაც მისი მამა, ფეხბურთელი კლიმენტი წიტაიშვილი თამაშობდა. წიტაიშვილი არის კიევის „დინამოს“ ახალგაზრდული სპორტული სკოლის აღზრდილი. მისი პირველი მწვრთნელები იყვნენ იური იესკინი და ალექსი დროცენკო.

საკლუბო კარიერა
წიტაიშვილის დებიუტი „დინამოში“ შედგა 2018 წლის 9 მაისს, უკრაინის თასის ფინალში, დონეცკის „შახტარის“ წინააღმდეგ. წიტაიშვილი მოედანზე შეცვლაზე 86-ე წუთზე შევიდა. კიევის „დინამო“ ანგარიშით 0–2 დამარცხდა. ამავე სეზონში შედგა მისი დებიუტი ევროტურნირებზე. შეცვლაზე შემოვიდა „დინამოს“ მიერ ანგარიშით 0–1 წაგებულ შეხვედრაში „იაბლონეცის“ წინააღმდეგ, უეფა-ს ევროპა ლიგაზე.

2024 წლის 26 ივლისს, ის იჯარის წესით ესპანურ „გრანადას“ შეუერთდა.

სანაკრებო კარიერა
წიტაიშვილმა 2019 წელს უკრაინის 20-წლამდე ფეხუბრთელთა ნაკრებთან ერთად მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი. მან ტურნირზე 5 შეხვედრა ჩაატარა. ჩემპიონატის ფინალში სამხრეთ კორეის წინააღმდეგ მოახერხა გოლის გატანა.

რაც შეეხება საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს, მისი დებიუტი ეროვნულ გუნდში 2021 წლის 2 სექტემბერს, მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის ფარგლებში, კოსოვოს ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ შედგა. წიტაიშვილმა შეხვედრა ძირითად შემადგენლობაში დაიწყო და შეუცვლელად ითამაშა.

სანაკრებო სტატისტიკა
სანაკრებო მატჩები და გოლები
მიღწევები
საკლუბო
დინამო კიევი
უკრაინის თასი: 2019–20
უკრაინის სუპერთასი: 2019, 2020

სანაკრებო
უკრაინა 20-წლ.
ფიფა-ს 20 წლამდე ფეხბურთელთა მსოფლიო ჩემპიონატი: 2019

ინდივიდუალური
უკრაინის ოქროს ტალანტი: 2019

ჯილდოები
ღირსების ორდენი: 2024
უკრაინის ღირსების ორდენი (მე-3 ხარისხი): 2019
ავთო მოსიაშვილი

ალექსანდრე (ავთო) მოსიაშვილი (დ. 10 სექტემბერი, 1939, დუშეთი — გ. 10 მარტი, 2023) — ქართველი მხატვარი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1990). მისი ნამუშევრები დაცულია მოსკოვის ტრეტიაკოვის გალერეაში და აღმოსავლეთის ხელოვნების მუზეუმში.

ბიოგრაფია
ალექსანდრე (ავთო) მოსიაშვილი, დაიბადა ქ. დუშეთში 1939 წლის 10 სექტემბერს. სწავლობდა დუშეთის საშ. სკოლაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის ი. ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელში ფერწერის განხრით. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ იგი აგრძელებს სწავლას თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში.

1974 წლიდან არის მხატვართა კავშირის წევრი. გამოფენებში მონაწილეობას იღებს 1969 წლიდან. 1990 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული მხატვრის წოდება. თბილისში გამართულ საერთაშორისო საშობაო ფესტივალის გამოფენებში დაჯილდოვდა პირველი, სამჯერ მეორე პრემიით.

1990 წელს გაიმართა პირველი პერსონალური გამოფენა ქ. მოსკოვში. 2004 წელს მხატვრის პერსონალური გამოფენა საქართველოს ეროვნლ გალერეაში.

2009 წელს მოეწყო პერსონალური გამოფენა გალერეა „დი-არტში“. იგი მონაწილეობდა ჯგუფურ გამოფენებში: პოლონეთში, ლიეტუვა, ლატვია, ბულგარეთი, მოსკოვი. მისი ნამუშევრები დაცულია მოსკოვის ტრეტიაკოვის გალერეაში და აღმოსავლეთის ხელოვნების მუზეუმში.

მისი ნამუშევრები გამოფენილი იყო: საფრანგეთში, ნორვეგიაში, პოლონეთში, იტალიაში, საბერძნეთში, ინგლისში, მალტაში, შვეიცარიაში, უკრაინაში, სომხეთში.

2017 წელს დაჯილდოვდა „საამაყო დიდუბელის“ წოდებითა და მედლით. 2018 წელს საქართველოს მხატვართა კავშირის წარდგინებით იგი დაჯილდოვდა „ღირსების ორდენით“.

ნაშრომები, ფერწერა
„ნისლიანი დღე“
„წვიმამ გადაიღო“
„ძველი სახლი“
„კომპოზიცია“
„დები“
„ძველი გემი“
„თეთრი ოთახი“
„ნოსტალგია“
„ზამთრის მიწურული“
„წვიმის შემდეგ“
„თეთრი სახლი“
„ოცნება“
„თეთრი ლაქა“
„სოფლის ბოლო“
„სიზმარი“
„თბილი დღე“
„ძველი წისქვილი“
„ჩემი სალოცავი“
„თავისუფლება“
„ქალი ჭიშკართან“
„შემოდგომა“
„დაბადება“
„მუსიკოსები“ და სხვა მრავალი
აკბასარი

აკბასარი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 149 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 42 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (56 %) ბაშკირები (43 %) .
ალექსეევკა (ბელებეის რაიონი)

ალექსეევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 574 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 17 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (29 %) რუსები (26 %) .
ანოვკა (ბელებეის რაიონი)

ანოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 325 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (49 %) თათრები (30 %) .
ბაიმურზინო (ბელებეის რაიონი)

ბაიმურზინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 409 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 29 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (46 %).
ბაირაკი (ბელებეის რაიონი)

ბაირაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (53 %) თათრები (31 %) .
ბრიკ-ალგა

ბრიკ-ალგა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 50 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 2 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (61 %).
ვეროვკა (ბაშკირეთი)

ვეროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 357 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (70 %).
ვერხნეერმოლგი

ვერხნეერმოლგი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (71 %) რუსები (29 %) .
ვესიოლაია-როშჩა (ბაშკირეთი)

ვესიოლაია-როშჩა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 73 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 14 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (54 %).
რაზეზდა-რიაბაში

რაზეზდა-რიაბაში — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 47 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 12 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (31 %).
კუეზბაშევო

კუეზბაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 618 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 16 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (83%).
კულტურა (აურგაზის რაიონი)

კულტურა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 47 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 36 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (98%).
კურმანაევო (აურგაზის რაიონი)

კურმანაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 306 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია დავლეკანოვო, რომელიც დაშორებულია 50 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (96%).
კუშკული (აურგაზის რაიონი)

კუშკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 58 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 48 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (46%).