iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სჭვალმომჭერი (სალიანდაგო ინსტრუმენტი)

სჭვალმომჭერი (ქანჩმომჭერი) — სარელსო სამაგრ სჭვლების, საკლემე და ჩასადგმელი ჭანჭიკების მომჭერი და მომხსნელი, ასევე შპლებზე და განძელებზე სჭვლებისა და ომბოხებისათვის ნახვრეტების გასაბურღი სალიანდაგო ინსტრუმენტი. გამოიყენება რკინიგზის ტრანსპორტზე მშენებლობაში, რემონტში და რკინიგზის ლიანდაგის მიმდინარე შეკეთების დროს.

გამოჩენის ისტორია
ხელის სჭვალმომჭერები გამოიყენება საუკუნის დასაწყისიდან, მოგვიანებით მუშა ორგანოს ამძრავისთვის გამოყენებული იქნა ელექტროძრავი ან შიდა წვის ძრავი. ელექტროსჭვალმომჭერების მასიური გამოშვება საბჭოთა კავშირში დაიწყო 1950-იან წლებში. საქართველოში 2000 წლიდან დაიწყო ფრანგული ფირმა -ის მიერ ნაწარმოები სჭვალმომჭერების შემოტანა და დღეისათვის ის რუსულ სჭვალმომჭერებთან ერთად ფართედაა გავრცელებული. თანდათანობით, წლების განმავლობაში, სულ უფრო იზრდება ფრანგული სჭვალმომჭერების რაოდენობა საქართველოში.

კონსტრუქცია და მუშაობის პრინციპი
ლილვაკებიანი ურიკა სჭვალმომჭერთან ერთად ლიანდაგზე გადაადგილდება მუშაობის დროს. ორი დამცავი ლილვაკი შესაძლებლობას იძლევა მოტრიალდეს სჭვალმომჭერი 180°-ით. მბრუნავი მომენტი ელექტროძრავიდან მოსახსნელი ბოლოებისკენ გადაეცემა რედუქტორის მეშვეობით, რომელსაც აქვს ორი გამომავალი ლილვი: ერთი კონუსიანი ბურღის დასამაგრებლად, მეორე — მუშა თავის დასამაგრებლად. სიჩქარის გადართვა ხორციელდება კაბელის მართვითი სახელურით. სჭვალზე განკუთვნილი მაქსიმალური ბრუნვის მომენტი, რომელიც დამოკიდებულია ხის შპლის სიმტკიცეზე, რეგულირდება რედუქტორის შპინდელზე დაყენებული დამცავი მუფთით. სჭვალმომჭერს აქვს პარალელოგრამის ფორმის საკიდარი ზამბარით, რომელიც აწონასწორებს ძრავ-რედუქტორის წონის დიდ ნაწილს, რაც ამცირებს სახელურზე დაწოლას.

ტექნიკური პარამეტრები
ელექტროძრავის სიმძლავრე — 1,7 კილოვატი
სჭვალის შპალში ჩაყვანის დრო:
ხის რბილ ჯიშებზე — 5 წამი
ხის მტკიცე ჯიშებზე — 11 წამი
შპლებში ნახვრეტის გაბურღვის დრო:
ხის რბილ ჯიშებზე — 2—4 წამი
ხის მტკიცე ჯიშებზე — დაახლოებით 6 წამი
ქანჩის მოჭერის დრო — დაახლოებით 4 წამი
მასა — 63 კილოგრამი
რელსის სახეხი ჩარხი

რელსის სახეხი ჩარხი — სალიანდაგო ინსტრუმენტი რელსების ზედაპირის და ისრული გადამყვანების ელემენტების გახეხვისთვის. გამოიყენება რკინიგზის ტრანსპორტზე რემონტის დროს და რკინიგზის ლიანდაგის მიმდინარე შენახვისას.

ჩარხის ტიპები
რელსის სახეხი ჩარხის მუშა ორგანო — სახეხი წრე ელექტროძრავის ლილვით ან შიგაწვის ძრავით. არსებობს სალიანდაგო ინსტრუმენტის რამდენიმე ნაირსახეობა, განკუთვნილი სახეხი სამუშაოების განსაზღვრული სახეობის ჩასატარებლად:
გადასატანი რელსის სახეხი ჩარხები ელექტროამძრავით — რელსების დადუღებული ბოლოების, ისრული გადამყვანების ჯვარედინების და კალმების გასახეხად
ურიკაზე დადგმული რელსის სახეხი ჩარხები მუშა ორგანოს ელექტროამძრავით — ყველა ტიპის რელსებზე, კალმებზე და ისრული გადამყვანების ჯვარედინებზე გვერდითი შვერილის გასახეხად
სასრიალებელი რელსის სახეხი ჩარხები — რელსების შედუღებული პირაპირების გასახეხად
რელსის სახეხი ჩარხები კოპირების მიხედვით — ჯვარედინების გასახეხად

ტექნიკური პარამეტრები
ევროპის ქვეყნებში და აშშ-ში გავრცელებულია რელსის სახეხი ჩარხები შიგაწვის ძრავის ლილვით.

საქართველოში 2000 წლიდან დაიწყო ფრანგული ფირმა -ის მიერ ნაწარმოები გადასატანი რელსის სახეხი ჩარხების შემოტანა და დღეისათვის ის რუსულ გადასატან რელსის სახეხ ჩარხებთან ერთად ფართედაა გავრცელებული. თანდათანობით, წლების განმავლობაში, სულ უფრო იზრდება ფრანგული რელსის სახეხი ჩარხების რაოდენობა საქართველოში. საქართველოში ყველაზე უფრო დიდი გავრცელება მიიღო გადასატანმა ჩარხებმა ელექტროძრავის წაგრძელებული ლილვით, რომელზეც დასმულია სახეხი წრე.
ელექტროძრავის სიმძლავრე — 0,4 კილოვატი
მასა — 9,5 კილოგრამი
ყველაზე უფრო სრულყოფილია ისეთი რელსის სახეხი ჩარხები, რომლებიც განკუთვნილია შემდეგი ოპერაციებისთვის:
ჯვარედინების გახეხვა კოპირების მიხედვით
რელსის დადუღებული ბოლოების გახეხვა
რელსებზე და ისრული გადამყვანების ელემენტებზე გვერდითი შვერილის გახეხვა
ასეთი ჩარხის წარმადობაა — 1,3 ჯვარედინი 1 სთ. მასა — 110 კილოგრამი.
კეფევსი (ეთიოპიის მეფე)

კეფევსი — პერსონაჟი ბერძნული მითოლოგიიდან. ეთიოპიის მეფე, ბელოსის შვილი, კასიოპეას ქმარი, ანდრომედეს მამა, სპარსთა ტომის მამამთავარ პერსევსის სიმამრი.

ლეგენდის თანახმად, კეფევსი იყო ეთიოპიის მეფე, კასიოპეა მისი ამაყი და ტრაბახა მეუღლე, რომელმაც დაიტრაბახა: ნერეიდებზე ლამაზი ვარო (სხვა ვერსიით: ჩემს ასულს ანდრომედას სილამაზით ნერეიდებიც ვერ შეედრებიანო). ამაზე აღშფოთებულმა ღვთაებებმა ზღვის ღმერთს პოსეიდონს შესჩივლეს და გათავხედებული დედოფლის სამაგალითოდ დასჯა მოითხოვეს. პოსეიდონმა ეთიოპიას მოუვლინა საშინელი ურჩხული, რომელიც აოხრებდა ქვეყანას და ნთქავდა ადამიანებს. მისნის რჩევით კეფევსმა და კასიოპეამ ზღვისპირა კლდეზე მიაჯაჭვეს მშვენიერი ასული ანდრომედა: ურჩხული მას შეჭამდა და ქვეყანას მოასვენებდა. მეფის ასულს დროზე მოუსწრო მედუზის მკვლელმა გმირმა პერსევსმა, მოკლა ურჩხული და შეირთო ანდრომედა.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად:
ცის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ერთ-ერთ თანავარსკვლავედს დაარქვეს ცეფევსი;
მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს კეფევსი.
ომბოხჩამჭედი

ომბოხჩამჭედი — სალიანდაგო ინსტრუმენტი ომბოხების ჩასარჭობად რკინიგზის ლიანდაგის სარელსო-საშპლე რგოლების ხის შპლებში და ისრული გადამყვანების განძელებში. გამოიყენება რკინიგზის ტრანსპორტში სალიანდაგო რგოლების შესაკერად, ასევე მშენებლობაში, რემონტში და ლიანდაგის მიმდინარე შენახვის დროს.

ისტორია
უვარგისი რელსების, შპლების, განძელების შესაცვლელად და ლიანდაგის შესაკერად გამოიყენებოდა ხელის სალიანდაგო ინსტრუმენტები (საომბოხე ჩაქუჩები და სხვები), რომლებიც 1950-იანი წლების დასაწყისიდან შეიცვალა ელექტროპნევმატური ომბოხჩამჭედებით.

ტექნიკური პარამეტრები
ერთ წუთში ინსტრუმენტი ასრულებს 1100 დარტყმას, რაც უზრუნველყოფს ომბოხის ჩარჭობას ფიჭვის შპალში 5 წამში
ელექტროძრავის სიმძლავრე — 0,6—0,75 კილოვატი
მასა — 24 კილოგრამი
კასიოპეა (მითოლოგია)

კასიოპეა ( პირმცინარი), კასიეპეა (, შედარებით ძველი ფორმა) — პერსონაჟი ბერძნული მითოლოგიიდან. ეთიოპიის დედოფალი, არაბოსის ასული, კეფევსის ცოლი, ანდრომედეს დედა.

ულამაზესი ქალი, რომელმაც აღაშფოთა ნერეიდები ტრაბახით, ქვეყნად ყველაზე უფრო მშვენიერი მე ვარო. ნერეიდებმა პოსეიდონს შესჩივლეს, იმან კი ქვეყანას ზღვის ურჩხული მიუგზავნა, რაც ეთიოპიას აპარტახებდა. მისნის რჩევით მისთვის შესაჭმელად ანდრომედა უნდა დაეთმო. მედუზას მკვლელმა პერსევსმა დროზე მოუსწრო, მეფის ასული იხსნა.

კასიოპეას სახელი ეწოდა ირმის ნახტომის ერთ-ერთ თანავარსკვლავედს.
ომბოხამომღები

ომბოხამომღები — სალიანდაგო ინსტრუმენტი ომბოხების ამოსაღებად ხის შპლებიდან და განძელებიდან. გამოიყენება რკინიგზის ლიანდაგის რემონტისა და მიმდინარე შენახვის დროს.

ნაირსახეობა და მუშაობის პრინციპი
ომბოხამომღები გამოიყენება ძველვარგისი რგოლების დაშლის, ასევე უვარგისი რელსების, შპლების, გადამყვანი და ხიდის განძელების შეცვლის დროს, ასევე ლიანდაგის გადაკერვისას.

1950-იანი წლების ბოლომდე გამოიყენებოდა ხელის ომბოხამომღებები და პნევმატიური ომბოხამომღები, რომლებიც ხელით გადაადგილდებოდნენ 4 ბორბლიანი ურიკებით. ომბოხამომღებებს ქონდათ ბენზინის ძრავები. ასეთი ომბოხამომღებების მასაა 45 კილოგრამი.

1960-იან წლებში დაიწყო ელექტროჰიდრავლიკური ომბოხამომღების გამოყენება, რომლებიც წარმოადგენდნენ კომპაქტური აგრეგატების პლუნჟერული ნასოსის ელექტრულ ამძრავს, რომლებიც ავსებენ მუშა სითხეს ჰიდროცილინდრში, რომელიც კინემატიკურად დაკავშირებულია მარწუხების ჩავლებაში. პლუნჟერის დამაბრუნებელ-შემავსებელი მოძრაობისას ჰიდროცილინდრის დგუშები კორპუსთან ერთად გადაადგილდება ზემოთ, რის შედეგადაც ომბოხი მაღლა ამოიწევა, რომლის თავი იმყოფება მარწუხჩავლებულ მდგომარეობაში.

ტექნიკური პარამეტრები
ელექტროძრავის სიმძლავრე — 0,4 კილოვატი
მასა — 24 კილოგრამი
ერთი ომბოხის ამოძრობის დრო — 5 წამი
შილა

შილა — ქალაქი და კომუნა კალაბრიაში, იტალიაში, ადმინისტრაციულად რეჯო-კალაბრიას მეტროპოლიტენის ნაწილი. ბერძნული მითოლოგიის მიხედვით შილა ზღვის ურჩხულის, სკილას, ტრადიციული ადგილსამყოფელია.

აღწერა
ქალაქი რეჯო-დი-კალაბრიადან 22 კილომეტრში, მესინის სრუტის ჩრდილოეთ ბოლოში მდებარეობს და შედგება ორი ნაწილისგან: ქალაქის ცენტრი, სადაც ქალაქის ადმინისტრაცია და მფარველი წმინდანის ეკლესიაა განთავსებული და მარინა დი შილა, სანაპირო ზოლი, რომელიც ძირითადად სასტუმროებითა და რესტორნებით გამოირჩევა. მისი პლაჟი რეჯო-დი-კალაბრიადან ჩრდილოეთით პირველი ადგილია, სადაც სრუტის დინება წყლებს არ აგრილებს.

შილას სანაპირო რაიონი კიანალეა შეტანილია ისტორიული მნიშვნელობის მქონე იტალიის პატარა ქალაქების ასოციაციის „ '“ სიაში.

კალაბრიის ჰერცოგების მიერ აშენებული რუფოს ციხესიმაგრე სანაპიროს გადაჰყურებს. ზღვისკენ მიმართულ ტერასაზე მდებარეობს შილას შუქურა, რომელიც მნიშვნელოვან დახმარებას უწევდა ჩრდილოეთიდან მესინას სრუტეში შესულ გემებს.

ისტორია
ამბობენ, რომ ტირენელი მეკობრეები იყვნენ პირველები, ვინც სანაპიროს ტერიტორიაზე ძვ.წ. 493 წელს დასახლდნენ, თუმცა სხვები ამტკიცებენ, რომ ის უკვე დასახლებული იყო ტროას ომის დროს, ძვ.წ. საუკუნეში.

ქალაქის წარმოშობის ისტორია ძირითადად ტროას განადგურების პერიოდს უკავშირდება და ოდისევსის სკილასთან და ქარიბდასთან, ჰომეროსთან და დანტე ალიგიერთან შეჯახების მითებსა და ლეგენდებს მოგვაგონებს. მისი სახელი მომდინარეობს სკილას მითოლოგიური ფიგურისგან, ახალგაზრდა ნიმფისგან, რომელმაც გლავკოსის სიყვარულზე უარი თქვა. ამგვარად, ის მივიდა ჯადოქარ კირკესთან, რომელიც მასზე შეყვარებული იყო და სთხოვა, სკილას გულის მოგებაში დახმარებოდა. განაწყენებულმა ჯადოქარმა მოწამლა ზღვა, სადაც ნიმფა ბანაობდა და საშინელ, ექვსთავიან ურჩხულად აქცია, რომელიც მესინის სრუტეზე გადამკვეთ ყველა გემს ანადგურებდა. ამბობენ, რომ სკილა შილას კლდეში ცხოვრობს, რომელზეც რუფოს ციხესიმაგრე დგას.

1806 წელს, ნეაპოლში საფრანგეთის შემოსევის წინააღმდეგ სიცილიაში ბრიტანული ექსპედიციის დროს, შილას ციხე ორჯერ ალყაში მოექცა.

გეოგრაფია
მუნიციპალიტეტი მოიცავს ფავაცინას, მელიას და სოლანო სუპერიორეს რაიონებს.

შილა ესაზღვრება ბაღნარა კალაბრასა და ვილა-სან-ჯოვანის მუნიციპალიტეტებს.

შილა სიცილიიდან მესინის სრუტის გადაღმა მდებარეობს, რაც ქალაქიდანაც ჩანს. კარგი ხილვადობისას სტრომბოლის კუნძულიც ჩანს.

დაძმობილებული ქალაქები
შილა დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქთან:

ჰამრუნი, მალტა

პოპულარულ კულტურაში
შილა ლორი ფაბიანოს 2009 წლის ისტორიული რომანის, „ელიზაბეტ სტრიტის“, ორი ძირითადი ადგილიდან ერთ-ერთია. ის მოგვითხრობს ოჯახის გამოცდილებაზე, რომელიც მე-20 საუკუნის დასაწყისში შილადან ნიუ-იორკის პატარა იტალიის უბანში ემიგრირებს. ავტორის ოჯახის ისტორიაზე დაყრდნობით, ის მოიცავს 1908 წლის მიწისძვრისა და ცუნამის დეტალურ აღწერას.

ტრანსპორტი
ქალაქს ემსახურება სალერნო-რეჯიო-კალაბრიას რკინიგზის სადგური.

მთავარი გზები მოიცავს 2 სალერნო-რეჯიოს მაგისტრალს და ტირენა ინტერიორეს მე-18 სახელმწიფო მაგისტრალს.

გალერეა
ეთერ სამხარაძე

ეთერ სამხარაძე–ჯღამაძე (დ. 11 მარტი, 1928, რგანი, ჭიათურის რაიონი — ოქტომბერი, 1993, სოხუმი) — ქართველი პოეტი, საუკუნის ნახევრის აფხაზეთის ქართული მწერლობის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენელი.

ბიოგრაფია
ეთერ სამხარაძე სწავლობდა რგანის საშუალო სკოლაში. იგი მხოლოდ ათი წლისა იყო, როცა პირველი ლექსი დაწერა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ქუთაისის ერთ-ერთ სამხედრო ჰოსპიტალში მედდად მუშაობდა, სადაც მისი მომავალი მეუღლე გაიცნო. სოხუმელი ახალგაზრდა — ხუტა (ანტონ) ჯღამაძე ჰოსპიტალში ჭრილობებს იშუშებდა. მათ ოჯახი შექმნეს და 1945 წლიდან 17 წლის გოგონა სოხუმში დასახლდა.

1966 წელს დაამთავრა სოხუმის მასწავლებლის სახლთან არსებული პედაგოგიური ცოდნისა და ესთეტიკური აღზრდის სახალხო უნივერსიტეტი. ერთხანს რადიოშიც მუშაობდა და გაზეთ „საბჭოთა აფხაზეთის“ რედაქციაშიც. სწორედ ამ გაზეთში დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსი „დედა“ 1956 წელს, ხოლო ათი წლისთავზე, 1966 წელს გამოიცა პოეტის პირველი წიგნი — „ალუბლის ტოტი“.

1993 წლის 27 სექტემბერს სოხუმის დაცემისას აფხაზმა სეპარატისტმა „ბოევიკებმა“ ეთერ სამხარაძე-ჯღამაძის მეუღლე — ხუტა სახლიდან გამოიყვანეს და ქუჩაში დახვრიტეს. ქალბატონი ეთერი აფხაზმა მეგობრებმა ერთხანს თითქოს საიმედოდ გადამალეს, მაგრამ სეპარატისტებისაგან საბოლოოდ ვერ დაიცვეს. 1993 წლის ოქტომბრის ბოლოსთვის ეთერ სამხარაძე-ჯღამაძე ჯერ აწამეს, შემდეგ კი დახვრიტეს.

ხსოვნა
ეთერ სამხარაძე-ჯღამაძის ლექსების კრებულის პრეზენტაცია გაიმართა ვალერი არქანიას სახელობის არტ-გალერეაში. კრებული, პოეტის ხსოვნის უკვდავსაყოფად, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის განათლებისა და კულტურის სამინისტროს ხელოვნებისა და მიმდინარე ღონისძიებების სამსახურის ქვეპროგრამის „ბეჭვდითი გამოცემების“ ფარგლებში გამოიცა. კრებულის შემდგენელ-რედაქტორია ტიტე მოსია, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.
სისხლძარღვოვანი წნულის კარცინომა

სისხლძარღვოვანი წნულის კარცინომა — სისხლძარღვოვანი წნულის ავთვისებიანი სიმსივნე. წარმოიქმნება სისხლძარღვოვანი წნულის ეპენდიმური უჯრედებისგან, რომლებიც გარედან ფარავს წნულის კაპილარებს და მონაწილეობს სისხლისგან ცერებროსპინალური სითხის წარმოქმნაში. სისხლძარღვოვანი წნულის სიმსივნეებს შორის (პაპილომა, ატიპური პაპილომა, კარცინომა) მას ახასიათებს ყველაზე ცუდი პროგნოზი. კარცინომა ზრდის ლიქვორის წარმოქმნას და, შესაბამისად, ვითარდება ჰიდროცეფალია და მომატებული შიდაქალის წნევა. პაპილომასთან შედარებით, კარცინომა მეტად აზიანებს თავის ტვინის მიმდებარე ჯანმრთელ ქსოვილს.
ფარის დაავადება

ფარის დაავადება (ინგ. ' . ასევე ცნობილი, როგორც ფარის სინდრომი ან ტვინის პირველადი ოჯახური კალციფიკაცია) — ნერვული სისტემის გენეტიკური დაავადება, რომელიც ხასიათდება კალციუმის დაგროვებით თავის ტვინის იმ უბნებში, რომლებიც აკონტროლებს მოძრაობას. სიმპტომების გამოვლინება უმეტესად ხდება 30-50 წლის ასაკში, თუმცა, ზოგჯერ ბავშვობაში ან ხანდაზმულ ასაკშიც. კლინიკური გამოვლინებებია არათანაბარი სიარული, დაღლილობა, მეტყველებისა და ყლაპვის პრობლემები, უნებლიე მოძრაობები, კუნთების სპაზმი, ზოგჯერ - გულყრა. კალციფიკატების დაგროვება ყველაზე ხშირია ბაზალურ განგლიასა და ქერქში.
ნეკერჩხლის სიროფის დაავადება

ნეკერჩხლის სიროფის დაავადება (ინგ. . ასევე ცნობილი, როგორც ლეიცინოზი) — იშვიათი მეტაბოლური დაავადება, რა დროსაც დარღვეულია ამინომჟავების დაშლის პროცესი. შესაბამისად, აღნიშნული ამინომჟავები და მათი ტოქსიკური ნაერთები გროვდება და ზიანდება ძირითადად ნერვული სისტემა. ლეიცინოზის კლასიკური ფორმისას, სიმპტომები ვლინდება დაბადებიდან 24-48 საათის განმავლობაში, რაც მოიცავს ცუდ კვებას, ლეთარგიას, ჰიპერტონიას, ოპისტოტონუსს. ზოგჯერ შარდსა და ყურის გოგირდს აღენიშნება ნეკერჩხლის სიროფისათვის დამახასიათებელი სუნი. იმ შემთხვევაში, თუ მკურნალობა არ ჩატარდება, შესაძლოა განვითარდეს მეტაბოლური კრიზისი და სიკვდილი.
სალიანდაგო გასაღები

სალიანდაგო გასაღები — სალიანდაგო ინსტრუმენტი საპირაპირე, საკლემე და ჩასადგმელი ჭანჭიკების ქანჩების მოსაჭერად და მოსაშვებად. გამოიყენება სალიანდაგო სამანქანო სადგურების საწარმოო ბაზებში, ასევე რკინიგზის ლიანდაგის რემონტისა და მიმდინარე შეკეთების დროს.

მუშაობის პრინციპი
1960-იანი წლების დასაწყისიდან ფართე გავრცელება მოიპოვეს სალიანდაგო გასაღებებმა ელექტრული ძრავით. ასეთი ინსტრუმენტის მოქმედების პრინციპი დაფუძნებულია ელექტროძრავის ლილვის ბრუნვითი მოძრაობის გასაღების თავის იმპულსურ-დარტყმით მოძრაობად გარდაქმნაზე, რომელიც ქანჩს ან მოუჭერს, ან მოუშვებს. გასაღების თავის ყბები იმყოფება გარდამქმნელი ჩაქუჩის ყბებზე ჩაჭიდებული. ჭანჭიკების მოჭერის დროს წინააღმდეგობის გაზრდისას ჩაქუჩი გადაადგილდება, ყბების მოჭიდება იხსნება და ჩაქუჩი ახდენს დარტყმას გასაღების თავის ყბაზე. ასე ხდება ქანჩზე დარტყმით-მოსაბრუნებელი ზემოქმედება, რომელიც გადალახავს დამატებით წინააღმდეგობას ქანჩების დაჭერისას და განსაკუთრებით მათი მოშვების დროს. საქართველოში 2000 წლიდან დაიწყო ფრანგული ფირმა -ის მიერ ნაწარმოები სალიანდაგო გასაღებების შემოტანა და დღეისათვის ის რუსულ სალიანდაგო გასაღებებთან ერთად ფართედაა გავრცელებული. თანდათანობით, წლების განმავლობაში, სულ უფრო იზრდება ფრანგული სალიანდაგო გასაღებების რაოდენობა საქართველოში.

ტექნიკური პარამეტრები
ელექტროძრავის სიმძლავრე — 0,4 კილოვატი
მოჭერის და მოშვების დრო — 5-6 წამი
სალიანდაგო გასაღების მასა — 27 კილოგრამი

ნაირსახეობები
ხელით მუშაობის დროს იყენებენ რელსის ტიპზე დამოკიდებულ სხვადასხვა ზომის ქანჩის გასაღებს. გამოშვებულია ჰორიზონტალურთავიანი სალიანდაგო ელექტროქანჩმომჭერი გასაღებები საპირაპირე ჭანჭიკებისათვის და ვერტიკალურთავიანი სალიანდაგო ქანჩის გასაღებები საკლემე და ჩასადგმელი ჭანჭიკებისათვის.
ბიურგის ნაპრალები

ბიურგის ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილოეთ ნაწილში (კვადრანტები -05, -26). სახელი ეწოდა ნაპრალების მახლობლად მდებარე კრატერ ბიურგის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს). ბიურგის ნაპრალების საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .
იოჰან ტობიას ბიურგი

იოჰან ტობიას ბიურგი (; დ. 24 დეკემბერი, 1766, ვენა — გ. 15 ნოემბერი, 1835, ვიზენაუ, კლაგენფურტის მახლობლად) — ავსტრიელი ასტრონომი.

ბიოგრაფია
იოჰან ტობიას ბიურგი იყო ფრანც ქსავერ ფონ ზაკის ასისტენტი გოთას ობსერვატორიაში, შემდეგ კი გარკვეული პერიოდი კლაგენფურტში ასწავლიდა. 1791 წელს ის ვენაში გადავიდა და მომდევნო წელს ვენის ობსერვატორიის ხელმძღვანელი გახდა, ამავდროულად ვენის უნივერსიტეტში ასტრონომიის პროფესორიც იყო. 1813 წელს პენსიაზე გავიდა.

ბიურგის ყველაზე ცნობილი ნამუშევარი მისი მთვარის ცხრილები იყო. მას ასევე უკავშირდება ანტარეს -ს აღმოჩენა, ანტარესის თანამგზავრი ვარსკვლავი, რომელიც ხილული ხდება მაშინ, როდესაც სისტემაში მთავარი ვარსკვლავი მთვარეს ფარავს.

ბურგი იყო არაერთი საერთაშორისო აკადემიური ინსტიტუტის წევრი, მათ შორის 1801 წლიდან მეცნიერებათა და ხელოვნების საიმპერატორო აკადემიის (სანქტ-პეტერბურგი) უცხოელი წევრი-კორესპონდენტი.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს ბიურგი.
მანიგი

მანიგი ან მანი (ხანდახან უწოდებენ ვულფმერსაც; გ. 6 იანვარი, 1066) — ინგლისელი ბერი და მხატვარი, რომელიც, 1044 წელს, ივშამის აბატი გახდა. 1058 წელს დამბლა დაეცა და პოზიციიდან გადადგა.
ადრეული მოღვაწეობა
იქიდან გამომდინარე, რომ მას ორი სახელი ჰქონდა (დანიური: მანი; ინგლისური: ვულფმერი;), სავარაუდოდ, მისი მშობლები სხვადასხვა ეროვნებისანი უნდა ყოფილიყვნენ. ნაშრომზე, „ “ („ევშამის სააბატოს ქრონიკები“), დაყრდნობით, მანი ნიჭიერი მომღერალი, მწერალი, მხატვარი და ოქრომჭედელი იყო. აბატ ელფვერდის დროს ის უკვე ბერად იყო აღკვეცილი. ამ პერიოდისათვის ივშამი მაღალხარისხოვანი, ილუსტრირებული, ოქროთი შემკული ხელნაწერების წარმოების ერთ-ერთი ცენტრი გახდა. ამ ნაშრომების დამზადებას მანიგი უწევდა მეთვალყურეობას. მისი ხელმძღვანელობით დამზადდა ახალი ოქრო-ვერცხლის ლუსკუმა ეგვინის, სააბატოს დამაარსებლის წმინდა ნაწილებისათვის. წმინდა ნაწილები ახალ საცავში 1040 წლის 10 სექტემბერს გადააბრძანეს.
აბატი
აბატად აირჩიეს ელფვერდის გარდაცვალებიდან სამ კვირაში, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ მანიგი მის სიკვდილამდეც მემკვიდრე აბატად მოიაზრებოდა. აკურთხეს 1044 წლის 10 აგვისტოს, ედუარდ აღმსარებლის თანხმობის მიღების შემდეგ.

აბატობას მანიგის, როგორც შემოქმედის, კარიერისათვის ხელი არ შეუშლია. მან განაგრძო ილუსტრირებული ხელნაწერების დამზადება და უხელმძღვანელა ოდულფისა და კრედანის წმინდა ნაწილებისათვის ლუსკუმების დამზადებას. ახლიდან ააშენა სააბატოს ეკლესია და გააფართოვა ის. ახალი ეკლესია 1054 წლის 10 ოქტომბერს ლიჩფილდის ეპისკოპოსმა, ლეოფვინმა აკურთხა.

1058 წელს აბატს დამბლა დაეცა, რამაც ის აიძულა, გადამდგარიყო. მის მემკვიდრედ აირჩა ეთელვიგი, სააბატოს პრიორი და მანიგის მრჩეველი იურიდიულ და ადმინისტრაციულ საკითხებში. მანიგმა დარჩენილი ცხოვრება ივშამში გაატარა და გარდაიცვალა 6 იანვარს, 1066 წელს.
დაიკ-დავიდოვ-მასონის სინდრომი

დაიკ-დავიდოვ-მასონის სინდრომი (ინგ. -- ) — პათოლოგიური ნევროლოგიური მდგომარეობა, რა დროსაც გამოხატულია თავის ტვინის ერთი ჰემისფეროს ატროფია და იმავე მხარეს - ქალას ჰიპერტროფია. ატროფიის უხშირესი მიზეზია ინსულტი ფეტალურ ან ახალშობილობის პერიოდში, რის საპასუხოდაც ვითარდება ძვლოვანი ჰიპერტროფია თავის ტვინის ქსოვილის დანაკარგის კომპენსაციისათვის. კლინიკური გამოვლინებებია გულყრა, სახის ასიმეტრია, კონტრალატერალური ჰემიპარეზი (სისუსტე), გონებრივი ჩამორჩენა. დაიკ-დავიდოვ-მასონის სინდრომი ზოგჯერ შეიძლება იყოს შეძენილი - განვითარდეს ტრავმის, ინფექციის, ჰემორაგიის, გახანგრძლივებული ფებრილური გულყრის შედეგად.
ადრენოლეიკოდისტროფია

ადრენოლეიკოდისტროფია — გენეტიკური მეტაბოლური დაავადება, რა დროსაც პეროქსისომული დეფექტის გამო სხვადასხვა ორგანოში გროვდება ძალიან გრძელი ჯაჭვის მქონე ცხიმოვანი მჟავები. ყველაზე მეტად ზიანდება ცენტრალური ნერვული სისტემა, თირკმელზედა ჯირკვალი და სათესლე ჯირკვალი. ადრენოლეიკოდისტროფია არის -ქრომოსომასთან შეჭიდული დაავადება, კონკრეტულად კი გამომწვევია მისი 1 გენის მუტაცია. თავის ტვინში დაგროვილი ცხიმოვანი მჟავები აზიანებს მიელინის გარსს და ვითარდება დემიელინაციური პროცესები თეთრ ნივთიერებაში, რაც ხილულია მაგნიტურ-რეზონანსულ გამოსახულებაზე. დაავადების სახელი გამომდინარეობს იმ ორგანოებისგან, რომლებიც ყველაზე ხშირად ზიანდება: (ლათ.) - თირკმელზედა ჯირკვალი, (ლათ.) - თეთრი ნივთიერება (თავის ტვინის), - მეტაბოლიზმის დარღვევა.
სჭვალი

სჭვალი — სამაგრი ნაკეთობა ღეროს ფორმის ექვსწახნაგიანი ან კვადრატული თავით

მისი დანიშნულებაა მასიური ნივთების ერთმანეთთან შეერთება, რომლებიც სამაგრ ნაკეთობებზე მნიშვნელოვან დატვირთვებს ახორციელებენ.

აღწერა
ექვსწახნაგა თავიანი სჭვლები, რომლებიც დამზადებულია 11473—75-ის სტანდარტის შესაბამისად) ფართედ გამოიყენება განძელების, დაფების, ფიცრების დასამაგრებლად და სანტექნიკის ხის საფუძველზე მიმაგრებისას. მერქანზე მისამაგრებლად წინასწარ იხვრიტება სჭვლის დიამეტრის 70 %-ის ტოლი დიამეტრის ხვრელი მოჭრილი ნაწილის სიგრძეზე და სჭვლის დიამეტრის მიხედვით მისი პრიალა ნაწილის მთელ სიგრძეზე. მოეჭირება ქანჩის გასაღებით.

ჩარჩო დუბელი და ფასადური დუბელი შედგება გრძელი დუბელისგან და გრძელი თვითმოსახსნელი ხრახნისგან, რომელსაც შეუძლია ქონდეს ექვსწახნაგა თავი. გამოიყენება ფანჯრების, კარებების, სხვადასხვა ხის და ლითონის კონსტრუქციების, ვენტილირებადი ფასადების დასამაგრებლად.

ანკერ-სჭვალი ან საანკერო სჭვალი, რომელსაც იყენებენ უდუბელო დამაგრებისას ქვის მასალებში, აქვს ფორმა, რომელიც გვაგონებს სჭვალს. სჭვლისგან განსხვავებით, ანკერ-სჭვალს აქვს გასქელებული ღერო და დაბალი ორშესასვლელიანი ან ერთშესასვლელიანი ხრახნი, ყელი არ არის გაფართოებული. თავის ფორმა შეიძლება იყოს ყველაზე უფრო მრავალფეროვანი: ექვსწახნაგიანი, ნახევრადწრიული, ჩაღრმავებული, ასევე შეიძლება გაგრძელდეს ქანჩით ან საკინძით.
პლზენის დიდი სინაგოგა

პლზენის დიდი სინაგოგა — მოქმედი სინაგოგა პლზენში, ჩეხეთის რესპუბლიკაში. ის სიდიდით მეორე სინაგოგაა ევროპაში, ბუდაპეშტის დოჰანის ქუჩის სინაგოგის შემდეგ და მესამე ადგილზეა მსოფლიოში. პლზენის დიდი სინაგოგა აქტიური სინაგოგაა, სადაც ადგილობრივი ებრაული თემი რეგულარულად ატარებს მსახურებებს.

ისტორია
თავდაპირველად სინაგოგის მშენებლობის გოტიკური სტილის გეგმა ავსტრიელმა არქიტექტორმა მაქს ფლეიშერმა შეადგინა.

სინაგოგა გრანიტით უნდა აგებულიყო და 65 მეტრი სიმაღლის ორი კოშკი ქონოდა. საძირკვლის ქვა 1888 წლის 2 დეკემბერს დაიდო და ამ პროექტის ფარგლებში ეს იყო ბოლო, რაც განხორციელდა.

ქალაქის ხელისუფლების წარმომადგენლები შეშინდნენ, რომ ახალი გრანდიოზული სინაგოგა პლზენის ცენტრალურ მოედანზე მდგარ წმინდა ბართლომეს კათედრალს დაჩრდილავდა და მისი მშენებლობის ნებართვა შეაჩერეს.

ემანუელ კლოცმა 1890 წელს ახალი დიზაინი წარადგინა, რომელშიც შენარჩუნებული იყო თავდაპირველი გეგმარება, თუმცა კოშკები 20 მეტრით დაადაბლეს. ახალი დიზაინი რომანტიკულ და რენესანსულ სტილების აერთიანებდა, ექსტერიერი აღმოსავლური დეკორაციებითა და დავითის გიგანტური ვარსკვლავით იყო დაფარული.

პროექტი სწრაფად დამტკიცდა და მთავარმა მშენებელმა რუდოლფ შტეხმა სამუშაოები 1893 წელს 162 138 ფლორინის სანაცვლოდ დაასრულა. იმ დროს პლზენში ებრაული თემი დაახლოებით 2 000 ადამიანს შეადგენდა.

სინაგოგის მშენებლობისას გამოყენებული არქიტექტურული სტილების ნაზავი ნამდვილად განსაცვიფრებელია. რუსული მართლმადიდებლური ეკლესიის ხახვისებრი გუმბათებიდან დაწყებული, არაბული სტილის ჭერითა და ინდური იერის მკაფიოდ გამოკვეთილი თორას კიდობნით დამთავრებული. სინაგოგა შეუფერხებლად გამოიყენებოდა მეორე მსოფლიო ომის ნაცისტურ ოკუპაციამდე. ომის დროს სინაგოგა საწყობად გამოიყენებოდა და ამით განადგურებას გადაურჩა.

ებრაული თემი, რომელმაც საომარი მოქმედებების დასრულების შემდეგ სინაგოგა დაიბრუნა, ჰოლოკოსტის მიერ იყო განადგურებული. ბოლო რეგულარული წირვა 1973 წელს ჩატარდა, როდესაც სინაგოგა კომუნისტური მმართველობის დროს დაიხურა და დაზიანდა.

სინაგოგის რესტავრაცია 1995 წლიდან 1998 წლამდე მიმდინარეობდა და ხელახლა გაიხსნა 1998 წლის 11 თებერვალს. რესტავრაციაზე ჯამში 63 მილიონი ჩეხური კორუნა დაიხარჯა. ცენტრალური დარბაზი ამჟამად ხშირად გამოიყენება კონცერტებისთვის, ხოლო კედლები სხვადასხვა სახის გამოფენებს მასპინძლობს. ინტერიერის რემონტი 2019-დან 2022 წლამდე პერიოდში განხორციელდა.

სინაგოგა კვლავ გამოიყენება ღვთისმსახურებისთვის, თუმცა მხოლოდ მისი მცირე ნაწილი. 2024 წლის მონაცემებით პლზენში მცხოვრები ებრაელების ამჟამინდელი რაოდენობა დაახლოებით 200 ადამიანს შეადგენს.
კვინტუს ცერვიდიუს სცევოლა

კვინტუს ცერვიდიუს სცევოლა — რომაელი იურისტი მხედართა წოდებიდან, რომელიც მოღვაწეობდა დაახლოებით ახ. წ. 160-180 წწ. როგორც ავგუსტუსების ისტორია და ბანასიტანას ტაბულა გვიდასტურებს, სცევოლა იყო
მარკუს ავრელიუსის, (მეფობდა ახ. წ. 161-180 წწ.) კონსილიუმის, ანუ მრჩევლების შინაგანი წრის წევრი.

სცევოლას ცხოვრების შესახებ მცირე რამ არის ცნობილი, იმის გარდა, რომ პაპინიანე იყო მისი მოწაფე.

ნაშრომები
სცევოლას მიეწერება რამდენიმე ნაშრომის დაწერა, რომელთაგან ამონარიდები შემორჩენილია იუსტინიანეს დიგესტაში:

40 წიგნად; მიუხედავად იმისა, რომ 1-29 წიგნებიდან არსებობს უამრავი ამონარიდი, ბოლო 10 წიგნის შესახებ ინფორმაცია მცირეა. ამასპაულ იორსი ხსნის იმით, რომ სცევოლას -ს ნაწილი დაკარგული იყო უკვე მეექვსე საუკუნისთვის.
6 წიგნად.
20 წიგნად.
.
4 წიგნად.