iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სემიკარაკორსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

სემიკარაკორსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი — ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი როსტოვის ოლქის სემიკარაკორსკის რაიონი ქალაქ სემიკარაკორსკში.

მუზეუმის მისამართი: როსტოვის ოლქი, სემიკარაკორსკი, ვ. ზაკრუტკინის პროსპექტი № 25.

ისტორია
სემიკარაკორსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი შეიქმნა 1997 წელს. 2000 წლიდან იგი ოფიციალურად გაიხსნა დამთვალიერებლებისათვის, როგორც კულტურული და სასწავლო-საგანმანათლებლო განყოფილება.

მუზეუმის ექსონატების რაოდენობა შეადგენს 16 000 ერთეულს, რომლებიც თავმოყრილია ძირითად და სასწავლო-საგანმანათლებლო ფონდებში. ამ თვალსაზრისით იგი როსტოვის ოლქის მუზეუმებს შორის უმსხვილესია. ოთხ დარბაზში განთავსებულია ლიტერატურულ-მონოგრაფიული ექსპოზიცია „მწერალ ბორის კულიკოვის ცხოვრება და შემოქმედება“. მუზეუმის ექსპოზიციებში დამთვალიერებლებს შეუძლიათ გაეცნონ სახვით ხელოვნებას, სემიკარაკორსკის ყოფა-ცხოვრებასა და ეთნოგრაფიას საუკუნის დასასრულიდან საუკუნის პირველ ნახევრამდე, ასევე სემიკარაკორსკის სამხედრო და შრომის ისტორიას.

მუზეუმთან მოქმედებს სამი ლიტერატურულ-ისტორიული გაერთიანება კოჩეტოვსკაიაში „ტატიანას დღე“, „სილამაზის მოყვარულთა კლუბი“ და „სამშობლოს ისტორიის მოყვარულთა კლუბი“ ქალაქ სემიკარაკორსკში. 2004 წლიდან მუზეუმის შემადგენლობაში, როგორც სტრუქტურული ქვედანაყოფი, შედის ვიტალი ზაკრუტკინის სახლ-მუზეუმი, რომელიც გაიხსნა 1986 წელს. სახლ-მუზეუმის სამუზეუმო ფონდი მოიცავს 6 000 მეტ ექსპონატს.

2013 წელს სემიკარაკორსკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი როსტოვის ოლქიდან პირველად შეიტანეს რუსეთის ფედერაციის სამუზეუმო ფონდის კატალოგში, რომელიც შეიქმნა კულტურის სამინისტროს მხარდაჭერით.

მუზეუმში ყოველწლიურად იმართება ღონისძიება, რომელიც ეძღვნება დიდი სამამულო ომის სამახსოვრო თარიღებს.
Kaukasus TV

— ყოველთვიური გერმანულენოვანი კულტურულ-შემეცნებითი ტელეგადაცემა ავსტრიულ ტელეკომპანია „“-ს ეთერში. გადაცემის მიზანია გააცნოს ავსტრიის მოსახლეობას კავკასიური კულტურა და მის წარმომომადგენლები და აგრეთვე კავკასიასთან დაკავშირებული ავსტრიელი საზოგადო მოღვაწეები. გადაცემა ეთერში გადის 2017 წლის 4 ივნისიდან.

გადაცემის იდეის ავტორია ივერი მოდებაძე. გადაცემის დირექტორია თეა ცაავა. შემოქმედებითი ჯგუფის სხვა წევრები არიან გეორგ ლაშა აბლინგერი, გიორგი მახარაძე, ნია დავითაშვილი, მარიკა კეჭაყმაძე.
ბოტსვანის გეოგრაფია

ბოტსვანის რესპუბლიკა — სახელმწიფო სამხრეთ აფრიკაში. რომლის ფართობია 600 370 კმ².

სახელმწიფო საზღვრის საერთო სიგრძე შეადგენს 4013 კმ-ს. სასაზღვრო ზოლი ნამიბიასთან 1360 კმ სიგრძისაა, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკასთან — 1840 კმ-ის, ხოლო ზიმბაბვესთან — 813 კმ-ის.

ქვეყნის დიდ ნაწილს იკავებს კალაჰარის მშრალი უდაბნო. საშუალო სიმაღლე 800—1000 მეტრია, რომელიც დასავლეთით 1200 მეტრამდე აღწევს. რელიეფი ძირითადად ვაკეა, აღმოსავლეთისკენ კი შედარებით გორაკბორცვული. ქვეყნის დიდი ნაწილი დაფარული ქვიშიანი დიუნებითა და ბარხანებით, რომელთა სიმაღლეც სამხრეთით 4-5 მეტრია და ჩრდილოეთით 30 მეტრსაც აღწევს.

მდინარეები
ბოტსვანის უდიდესი მდინარეა ოკავანგო. ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით იგი მდორედ მიედინება და შიდაკონტინენტურ დელტას ქმნის (ფართობი დაახლოებით 16 ათასი კმ²-ა). ოკავანგოს დელტაში რამდენიმე ტბაა, მათ შორის უდიდესია ნგამი.

ქვეყნის სამხრეთ აღმოსავლეთით მდინარე ლიმპოპოს მარცხენა შენაკადები მიედინება, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით _ მდინარე ჩობეს მარჯვენა შენაკადები. ქვეყნის დანარჩენ ტერიტორიაზე არსებობს შრობადი მდინარეები, რომელნიც მხოლოდ წვიმიანი სეზონების შემდეგ ჩნდებიან.

კლიმატი
ბოტსვანის კლიმატი ძირითადად ტროპიკულია, უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთით კი სუბტროპიკული, მკვეთრად გამოხატული კონტინენტური ჰავის მახასიათებლებით. იანვრის საშუალო ტემპერატურა 22-დან 27 °-მდე მერყეობს, ხოლო ივლისის 14—16 °-ია; ტემპერატურის დღეღამური ამპლიტუდა აღწევს 22 °-ს. ქვეყნის ბევრ რაიონში ყველაზე ცხელ თვედ ოქტომბერი ითვლება, ხოლო წვიმიანი სეზონის დასაწყისში, რომელიც უმეტეს რაიონებში ნოემბერ-მარტის პერიოდშია, საშუალო ტემპერატურა 1,5—2 °-მდე ეცემა. წლიური საშუალო ნალექიანობა 200—700 მმ-ია. ყველაზე მეტი სიმშრალით გამოირჩევა სამხრეთ-დასავლეთი ოლქი (250 მმ-ზე ნაკლები წელიწადში). ყველაზე მეტი ნალექი კი სამხრეთ-აღმოსავლეთ რაიონებში მოდის (500—700 მმ წელიწადში).

ფლორა
ქვეყნის დიდი ნაწილი გაუდაბნოებულ სავანებს უჭირავს. ბოტსვანის სამხრეთ-დასავლეთით ქვიაშიანი ნახევარუდაბნოა, სადაც გვხვდება ეკლიანი ბუჩქნარები და ნახევარბუჩქნარები. სამხრეთ აფრიკის საზღვართან ვხვდებით „ცოცხალ ქვებს“, ლითოპსებს. ბოტსვანის აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ნაწილების სავანებში ხარობს მარცვლოვანი მცენარეები, რომლებსაც ნაწილობრივ ცხოველების გამოსაკვებად და მიწათმოქმედებისთვის იყენებენ. ამ რაიონებში განვითარებულია ეროზია. ქვეყნის უკიდურეს ჩრდილოეთ რაიონებს იკავებს მეჩხერტყიანი სავანები, სადაც გავრცელებულია აკაცია, ბაობაბი, კომიფორა, პურის ხე და სხვ. ოკავანგოს დელტის ჭაობებში იზრდება ლერწამი, პაპირუსი და სპილოს ბალახი.
ეკვილიბრიუმი

ეკვილიბრიუმი — საგანმანათლებლო მოძრაობა, რომელიც დაფუძნებულია 2012 წელს. იდეის ავტორი და ინიციატორია ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორი გიორგი კეკელიძე.

მიზნები
საგანმანათლებლო მოძრაობის მიზანია საქართველოში წიგნიერების დონის ამაღლება. ეკვილიბრიუმი გულისხმობს სადისკუსიო სივრცეების შექმნას, რეგიონული, სასოფლო ბიბლიოთეკების წიგნადი ფონდით შევსებას, სოციალური საწარმოებების შექმნას, საგანმანათლებლო ღონისძებების გამართვას. ბოლო მონაცემებით ორგანიზაციამ, 400-მდე სოფელს გადასცა წიგნები და ქვეყნის გარეთ 15-მდე ბიბლიოთეკაში გახსნა ქართული წიგნის კუთხე.

რეგიონში, ეკვილიბრიუმი „სკვერის ბიბლიოთეკებს“ ე. წ. მინი-ბიბლიოთეკებს აწყობს, სადაც განთავსებული წიგნებით, ნებისმიერი მსურველი ისარგებლებს. მოქალაქეებს შეუძლიათ მათთვის სასურველი წიგნი წაიღონ და შემდეგ უკან დაააბრუნონ, სურვილის შემთხვევაში ახალი წიგნიც დატოვონ. ამგვარი მოდელი მსოფლიოს წარმატებულ ქვეყნებშია გავრცელებული.

ეკვილიბრიუმის პარტნიორებ არიან: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა; საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტრო; რეგიონული მუნიციპალიტეტები; რუსთაველის თეატრი.

ჯილდო
2016 წელს მოძრაობა ეკვილიბრიუმი საზოგადოებრივი მაუწყებლის სახალხო გამოკითხვაში „წლის საუკეთესო“ (ნომინაცია „წლის ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა განათლებაში“) ხალხის რჩეული გახდა.

გალერეა
მაჰმუდლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

მაჰმუდლუ შეიძლება აღნიშნავდეს:

მაჰმუდლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში
მაჰმუდლუ— სოფელი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონში
მაჰმუდლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯაბრაილის რაიონში
ბირინჯი-მაჰმუდლუ— სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
იქინჯი-მაჰმუდლუ— სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
იუჩიუნჯიუ-მაჰმუდლუ— სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
კოჩეტოვსკაიის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია

კოჩეტოვსკაიის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი სემიკარაკორის რაიონის სოფელ კოჩეტოვსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, სემიკარაკორის რაიონი, სოფელი კოჩეტოვსკაია, სანაპიროს ქუჩა № 7.

ისტორია
როგორც კონსისტორიის არქივის ერთ-ერთი საქმიდან ირკვევა, 1720 წელს სტანიცაში უკვე იყო ხის ეკლესია, რომელიც ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე იყო ნაკურთხი და იქ მოღვაწეობდა მღვდელი ფედოტ ზახაროვი. მონაცემები იმის შესახებ თუ როდის ააგეს იგი არ მოგვეპოვება.

ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე ნაკურთხი ახალი ხის ეკლესია, რომლის გვერდითა საკურთხეველიც წმინდა ნიკოლოზის სახელზე იყო ნაკურთხი ააშენეს 1743 წელს და მომდევნო წელს აკურთხეს. 1758 წელს კოჩეტოვსკაიის მკვიდრმა მოსახლეობამ მიმართა ვორონეჟის სასულიერო კონსისტერიას და მოითხოვეს ახალი ეკლესიის აშენება, რადგანაც ძველი ამინდის ზემოქმედების შედეგად დაზიანდა. ახალი, რიგით მესამე (ესეც ხის) ეკლესია ააშენეს 1762 წელს და აკურთხეს 1763 წელს. ეს ეკლესია მოქმედება 1816 წლამდე, მანამდე სანამ იგი დაიწვებოდა. სოფლის მაცხოვრებლებმა ააშენეს სამლოცველო სახლი, რომელიც აკურთხეს 1817 წლის 20 ივლისს. მომდევნო წელს დაიწყეს ქვის ეკლესიის მშენებლობა, რომელიც დასრულდა 1825 წელს და აკურთხეს 1827 წლის 27 სექტემბერს. აღნიშნული ეკლესია მოქმედებს დღემდე. ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე ნაკურთხია ეკლესიის ცენტრალური საკურთხეველი, ხოლო დანარჩენი ორი პეტრესა და პავლეს და წმინდა ნიკოლოზის სახელზე.

კოჩეტოვსკაიის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია გადაურჩა ოქტომბრის რევოლუციასა და სამოქალაქო ომს. იგი გახდა სემიკარაკორსკის რაიონში ერთადერთი ეკლესია, რომელიც კომუნისტების დროს არ დაიხურა. მასში არ შეწყვეტილა ღვთისმსახურება მეორე მსოფლიო ომის დროსაც კი. 1942 წელს ეკლესიის სამრეკლოს გერმანული ბომბი დაეცა. ომის დროს ეკლესიამ დაკარგა ზარები. სტანიცის გერმანული ოკუპაცია გრძელდებოდა 1942 წლის აგვისტოდან 1943 წლის იანვრამდე. გათავისუფლების შემდეგ ეკლესია ისევ ამოქმედდა. ხრუშჩოვის მმართველობის პერიოდში 1963 წლიდან 1967 წლამდე იგი დახურული იყო.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ დაიწყო ეკლესიის აღორძინება. მრევლის შემოწირულობით ეკლესია შიგნიდან კეთილმოაწყვეს, დადგეს კანკელი. ასევე შემოღობეს და კეთილმოაწყვეს ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორიაც.
UTC+08:00

+08:00 — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:

მთელი წლის განმავლობაში
(ნაწილი):
ირკუტსკის ოლქი
ბურიატეთი
(ნაწილი:  — დასავლეთ ავსტრალიის სტანდარტული დრო)
დასავლეთი ავსტრალია (შტატის დიდი ნაწილი, უკიდურესი სამხრეთ-აღმოსავლეთის გარდა)

, (კონტინენტური ჩინეთის, ჰონგ-კონგის და მაკაოს ჩათვლით)

(ქვეყნის ცენტრალური ნაწილი)
კუნძული კალიმანტანი (ნაწილი):
აღმოსავლეთი კალიმანტანი
სამხრეთი კალიმანტანი
კუნძული სულავესი (სულ):
დასავლეთი სულავესი
ჩრდილოეთი სულავესი
ცენტრალური სულავესი
სამხრეთი სულავესი
სამხრეთ-აღმოსავლეთი სულავესი
გორონტალო
მცირე ზონდის კუნძულები (სულ):
ბალი
დასავლეთი მცირე ზონდის კუნძულები
აღმოსავლეთი მცირე ზონდის კუნძულები
(უვსის, ხოვდის და ბაიან-ულგიის აიმაკების გარდა)
მირზაღა ალი-ოღლუ ალიევი

მირზაღა ალი-ოღლუ ალიევი (დ. 1883, სოფ.გოვსანი — გ. 25 ოქტომბერი, 1954, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა მსახიობი, სსრკ სახალხო არტისტი (1949). სკკპ წევრი 1943 წლიდან. მეორე ხარისხის სტალინური პრემიის ორგზის ლაურეატი (1943, 1948). აზერბაიჯანული თეატრის ფუძემდებლის ჯ. ზეინალოვის მოწაფე. სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო ბაქოში (1906). 1920-იდან იყო ბაქოს აზიზბეკოვის სახელობის სახალხო თეატრის მსახიობი. აქტიურად მონაწილეობდა აზერბაიჯანის საბჭოთა თეატრის ჩამოყალიბებაში, იყო ბაქოს სატირულ-აგიტაციური თეატრის ერთ-ერთი ორგანიზატორი (1921—1924). განასახიერა ჰაჯი ყარას, ვეზირის (მირზა ფათალი ახუნდოვის „ჰაჯი ყარა“ და „ლენქორანის სახანოს ვეზირი“), სულთან-ბეის (უზეირ ჰაჯიბეკოვის „არშინ მალ ალან“), ოდამდის (ჯაბარლის „ცეცხლოვანი საპატარძლო“), მეშადი გულამ ჰუსეინის (იბრაჰიმოვის „მუჰაბეთი“), ნაჯაფ-ბეის (მამედხანლის „აღმოსავლეთის დილა“), ოსიპის (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ლუკას (მაქსიმ გორკის „ფსკერზე“) და სხვა როლები. დაჯილდოებულია ორი ორდენით.
კონტინენტური ჩინეთი

კონტინენტური ან მატერიკული ჩინეთი (ჩინ: — ; ტრადიციული ჩინური: — ; ფინინი — ) — ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ტერიტორია ჰონგ-კონგის და მაკაოს გარდა. მასში ასევე არ შედის ტაივანი.

სამოქალაქო ომში ჩინეთის კომუნისტური პარტიის გამარჯვების და გომინდანის შეიარაღებული ძალების კუნძულ ტაივანზე უკანდახევის შემდეგ ორივე მხარე მატერიკსაც და კუნძულსაც თვლიდა ჩინეთის ტერიტორიად და „კონტინენტური ჩინეთი“ უწოდეს ჩინეთის ძირითად ტერიტორიას. 1997 და 1999 წლებში ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის იურისდიქციაში ჰონგ-კონგისა და მაკაოს გადასვლის შემდეგ მათ „ერთი ქვეყანა, ორი სისტემის“ პოლიტიკის ჩარჩოებში მიიღეს ჩინეთის სპეციალური ადმინისტრაციული რაიონების სტატუსი, შეინარჩუნეს საკუთარი ეკონომიკური და პოლიტიკური სისტემები და ამიტომ ტერმინი „კონტინენტური ჩინეთი“ მათ არ ეხებათ.
UTC+07:00

+07:00 — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:

მთელი წლის განმავლობაში
(ციმბირი):
ალთაის რესპუბლიკა (სულ)
ხაკასეთი (სულ)
ტუვა (სულ)
ალთაის მხარე (სულ)
კრასნოიარსკის მხარე (სულ)
კემეროვოს ოლქი (სულ)
ნოვოსიბირსკის ოლქი (სულ)
ტომსკის ოლქი (სულ)

(დასავლეთი ნაწილი):
იავა (სულ)
ჯაკარტა
ჯოკიაკარტის სპეციალური რეგიონი
ბანტენი
აღმოსავლეთი იავა
დასავლეთი იავა
ცენტრალური იავა
სუმატრა (სულ)
აჩეჰი
ბანკა-ბელიტუნგი
ბენკულუ
ჯამბი
ლამპუნგი
რიაუ
რიაუს კუნძულების პროვინცია
დასავლეთი სუმატრა
ჩრდილოეთი სუმატრა
სამხრეთი სუმატრა
კალიმანტანი (დასავლეთი და სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი):
დასავლეთი კალიმანტანი
ცენტრალური კალიმანტანი

(დასავლეთი (ალთაის) ნაწილი)
უვსის აიმაკი
ხოვდის აიმაკი
ბაიან-ულგიი
UTC+06:00

+06:00 — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:

მთელი წლის განმავლობაში
(ნაწილი):
ომსკის ოლქი

ასტანა
ალმათი
აკმოლის ოლქი
ალმათის ოლქი
აღმოსავლეთ ყაზახეთის ოლქი
ჟამბილის ოლქი
ყარაღანდის ოლქი
კოსტანაის ოლქი
ყიზილორდის ოლქი
პავლოდარის ოლქი
ჩრდილოეთ ყაზახეთის ოლქი
სამხრეთ ყაზახეთის ოლქი

სინძიანი (არაოფიციალურად)

(იხ. ბჰუტანის დრო)
(ჩაგოსის არქიპელაგი)
რაზდორსკოე I

რაზდორსკოე — მრავალფენიანი არქეოლოგიური დასახლება როსტოვის ოლქის უსტ-დონეცკის რაიონის სოფელ რაზდორსკაიის ტერიტორიაზე.

აღწერა
როსტოველმა მხარეთმცოდნეებმა ძველი დასახლება ჯერ კიდევ საუკუნის 50-იან წლებში აღმოაჩინეს. არქეოლოგიურმა ჯგუფმა ტ. ბელანოვსკის ხელმძღვანელობით, მოახდინა ტერიტორიის შურფირება და 1959 წელს შემთხვევით აღმოაჩინეს შუა ბრინჯაოს ხანის დასაკრძალი მოედანი.

ხანგრძლივი ძიების შემდეგ 1981 წლის გაზაფხულზე მდინარე დონის მარჯვენა სანაპიროზე აღმოაჩინეს კულტურული ფენების ერთობლიობა. ამავე წელს დაიწყო დასახლების საგულდაგულო გამოკვლევა როსტოვის უნივერსიტეტის ექსპედიციის მიერ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ვ. კიაშკო.

დასახლება ჩამოყალიბდა პატარა ხევის შესართავთან, მოგვიანებით აღნიშნული დასახლება მდინარე დონის გასწვრივ გაიზარდა, მაგრამ თავდაპირველად ჩამოყალიბებულ ცენტრში ხალხი ყოველთვის ცხოვრობდა, ამიტომ დასახლება სავსე იყო კულტურული ფენებით.

რაზდორსკოე -ის (იგივე კრასნი-იარი) კულტურული ფენების სისქე 5,5-6 მეტრი იყო. კარგად ჩანს შემდეგი ფენები: ნეოლითური ფენა (ე. წ. ნიჟაროვანი კულტურა), ენეოლითის ფენა (ე. წ. მარიუპოლის კულტურა); განვითარებული ენეოლითის ფენა, გვიანდელი ენეოლითის ფენა (ე. წ. კონსტანტინოვსკის კულტურა); ადრე ბრინჯაოს ხანის ფენა (ე. წ. რეპინის ტიპის); შუა ბრინჯაოს ხანის (ე. წ. კატაკომბური ტიპის); გვიანი ბრინჯაოს ხანის; ადრე რკინის ხანის (ძვ. წ. - სს.), სალტოვო-მაიაცკის კულტურა; კაზაკური (- სს.).

არქეოლოგიური დასახლებები რაკუშეჩნი-იარი და კრასნი-იარი ნეოლითის პერიოდში მშვიდობიანად თანაარსებობდნენ, ხოლო ადრეულ ბრინჯაოს ხანაში კი სხვადასხვა ფაქტორები გამო ძირითადი დასახლება გახდა რაზდორსკოე , ხოლო კუნძულების დასახლება დაეცა.

2005 წელს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის მატერიალური კულტურის ისტორიის ინსტიტუტის ექსპედიციამ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა გ. პოპლეევკო, რუსეთის ფუნდამენტალური კვლევების ფონდის გრანტით „დონის არქეოლოგიური საზოგადოების“ და ეთნო-არქეოლოგიური კომპლექსის „დაკარგული მსოფლიოს“ და ასევე მათი თანამშრომლების ა. ციბრიემისა და ვ. ციბრიემის მონაწილეობით დაიწყეს რაზდორსკოე -ის გათხრები. გამოიკვლიეს 48 მ² ფართობი. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოაჩინეს სხვადასხვა არქეოლოგიური ნივთები ნეოლითისა და ენეოლითის ეპოქიდან. მოპოვებული ნივთები ინახება როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
რაზდორსკოე II

რაზდორსკოე — არქეოლოგიური ძეგლი, უძველესი ადამიანების სადგომი როსტოვის ოლქის უსტ-დონეცკის რაიონის სოფელ რაზდორსკაიის ტერიტორიაზე.

აღწერა
არქეოლოგიური ძეგლი რაზდორსკოე აღმოაჩინა ვ. კიაშკომ 1984 წელს და შეისწავლა როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რაზდორსკოეს არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, აღნიშნული ექსპედიცია მას სწავლობდა ორი წლის განმავლობაში (1989-1990 წწ.). 2002 წელს მნიშვნელოვანი პაუზის შემდეგ სამუშაოები აღსდგა და გაგრძელდა 2003 წლამდე, ასევე იგეგება მისი აღდგენა.

უძველესი ადამიანის დასახლება მდებარეობს დონის დიდი ტერასის ძირში. კუნძულ გოსტევოის ჩრდილოეთი ნაწილის პირდაპირ. დასახლების კულტურული ფენა 1 მეტრ სიღრმემდე ვრცელდება. კულტურული ფენების გამოკვლევის შედეგად გამოვლინდა, რომ დასახლება გაუნადგურებია ტექტონიკურ კატასტროფას.

დასახლებაში აღმოჩენილი ნივთების უდიდესი ნაწილი დამზადებულია კაჟის, ქვისა და ძვლისაგან. აღმოჩენილია სოლისებური ფორმის ცულები, ნუკლეუსები და სხვადასხვა სახის ნივთები.

ზოგჯერ ნივთების დასამზადებლად გამოიყენებენ ძვალსაც, რომელთაგანაც რამდენიმეს გააჩნდა ამოჭრილი მოხატულობა. მოპოვებული მასალის დიდი ნაწილი გვაძლევს საშუალებას თვალი გავადევნოთ ნედლეულისა და ნახევრად მზა პროდუქტების მომზადების პროცესს.

აღნიშნულ არქეოლოგიურ ძეგლზე აღმოჩნილია ცხოველების ძვლებიც: თევზის ფხები, გარეული ფრინველის ძვლები, რომლებიც ადასტურებენ, რომ მოსახლეების ძირითადი საქმიანობა იყო ნადირობა და მეთევზეობა.

პირველყოფილი ადამიანის აღნიშნული სადგომის ისტორია მოიცავს 10 000 წელს. არქეოლოგმა ვ. კიაშკომ გამოთქვა მოსაზრება რაზდორსკოე -სა და რაკუშეჩნი-იარს შორის ცხოვრების უწყვეტობის შესახებ.
სქესების ბრძოლა

სქესების ბრძოლა — მატჩი ჩოგბურთში, რომელიც 1973 წელს გაიმართა ვეტერან ჩოგბურთელ ბობი რიგსსა და ერთ-ერთ პროფესიონალ ქალ ჩოგბურთელ, ბილი ჯინ კინგს შორის, ტეხასის ქალაქ ჰიუსტონში. ცნობილია როგორც მამრობით და მდედრობითი სქესის წარმომადგენელთა ბრძოლა. მატჩი მიმდინარეობდა დიდი პომპეზურობით და შეაგროვა რეკორდული მაყურებელი. იგი გაიმართა ქალ ჩოგბურთელთა მოთხოვნით მამაკაცთა უფლებებთან გათანაბრების მიზნით. ამას ხელმძღვანელობდა ბილი ჯინ კინგი და მატჩი დამთავრდა მისი გამარჯვებით, მაგრამ მისი ამ მიზნის განხორციელებას ხელს უწყობდა მისი მეტოქე, ბობი რიგსი. მოგვიანებით კინგმა თავისი პოპულარობა გამოიყენა აშშ-ს კანონმდებლობის ცვლილებების შეტანაში, რომელიც გულისხმობდა უნივერსიტეტში სწავლის დროს სპორტული სტიპენდიების მიღების უფლებას. შემდეგში, ვრცელდებოდა ხმები, რომ რიგსმა შეგნებულად დაუთმო გამარჯვება ჩოგბურთელ ქალს, მაგრამ დოკუმენტურად ეს არ დამტკიცებულა.

ათწლეულების განმავლობაში, ჩოგბურთის მესვეურები ხელს უწყობდნენ ჩოგბურთის იმიჯს, როგორც თავისუფალ თამაშს ფინანსებისგან. პრესტიჟული ტურნირების უმეტესობა, 1968 წლამდე დახურული იყო პროფესიონალ ჩოგბურთელებისგან, რომლებიც ფულს, თავისი თამაშის გამო ღებულობდნენ. რაც იყო მკაცრი გაყოფის მიზეზი ჩოგბურთელ პროფესიონალ მამაკაცების და მოყვარულების ჯგუფებად. მიუხედავად უიმბლდონის ტურნირზე თამაშის შესაძლებლობების დაკარგვისა, ამერიკის ჩემპიონატზე და სხვა ცნობილ ტურნირებზე არ მონაწილეობისა, მამაკაცი ჩოგბურთელების ნაწილი მუდმივად გადიოდა პროფესიონალურ სპორტში, რადგან სთავაზობდნენ მონაწილეობისთვის მნიშვნელოვან ჰონორარს. პირველი პროფესიონალური ტურების მონაწილეთა შორის, მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, უიმბლდონის ტურნირის აბსოლუტური ჩემპიონი და აშშ-ს ორგზის ჩემპიონი იყო ბობი რიგსი, რომელმაც 1947 წელს წაართვა საუკეთესო ჩოგბურთელის წოდება პროფესიონალთა შორის განთქმულ, დონ ბაჯს. მოგვიანებით, რიგსმა დაიკავა ამ ტურნირის მენეჯერის ადგილი. თავის მხრივ, მან დაუთმო მთავარი ვარსკვლავის როლი ჯეკ კრეიმერს ხოლო რამდენიმე წლის შემდეგ, თვითონ კრეიმერი გადავიდა მენეჯერის თანამდებობაზე, რიგსი კი დარჩა ტურნირის მთავარ ორგანიზატორებს შორის.
UTC+05:45

+05:45 — ნეპალის დრო 1986 წლიდან. ეს დრო დაახლოებით ედრება ნეპალის დედაქალაქის — კატმანდუს დროის საშუალო სარტყელს. 1986 წლამდე ნეპალში მოქმედებდა ამ სარტყელთან კიდევ უფრო ზუსტი დროის მიახლოება — +05:40 (ზუსტი დრო კატმანდუში — +05:41:16).

+5:45 — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:

მთელი წლის განმავლობაში
UTC+05:00

+05:00 — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:

მთელი წლის განმავლობაში
(2014 წლის 26 ოქტომბრიდან)
ბაშკირეთი
კურგანის ოლქი
პერმის მხარე
სვერდლოვსკის ოლქი
ტიუმენის ოლქი
ხანტი-მანსის ავტონომიური ოკრუგი
იამალ-ნენთა ავტონომიური ოკრუგი
ჩელიაბინსკის ოლქი
ორენბურგის ოლქი

დასავლეთ ყაზახეთის ოლქი
აქტობეს ოლქი
ატირაუს ოლქი
მანგისთაუს ოლქი

:
ამსტერდამის და სენ-პოლის კუნძულები
კერგელენის არქიპელაგი
მიკონოსი (ქალაქი)

მიკონოსი — ქალაქი და ყოფილი მუნიციპალიტეტი საბერძნეთის კუნძულ მიკონოსზე. 2011 წლიდან, ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის შედეგად, შედის კერკირის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში. წარმოადგენს საბერძნეთის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეულის - იონიის კუნძულების პერიფერიის დედაქალაქს. 2001 წელს მისი მოსახლეობა 6467 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი საბერძნეთის მნიშვნელოვან ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს და მნიშვნელოვან როლს თამაშობს საუკუნიდან მოყოლებული. ძველად ის ცნობილი იყო, როგორც კასტროპოლისი (ციხესიმაგრის ქალაქი), მისი ორი ციხესიმაგრის გამო.

ქალაქის კლიმატი ხმელთაშუაზღვიურია. ზაფხული თბილი და ზოლიერად ტენიანია ტემპერატურა 33 ° (91 °). ზამთარი რბილია, ტემპერატურა 10 ° (50 °) ფარგლებშია.
ზაკინთოსი (ქალაქი)

ზაკინთოსი — ქალაქი და ყოფილი მუნიციპალიტეტი საბერძნეთის კუნძულ ზაკინთოსზე. 2011 წლიდან, ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის შედეგად, შედის კერკირის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში. წარმოადგენს საბერძნეთის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეულის - იონიის კუნძულების პერიფერიის დედაქალაქს. 2011 წელს, მისი მოსახლეობა 9773 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი საბერძნეთის მნიშვნელოვან ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს და მნიშვნელოვან როლს თამაშობს საუკუნიდან მოყოლებული. ძველად ის ცნობილი იყო როგორც კასტროპოლისი (ციხესიმაგრის ქალაქი), მისი ორი ციხესიმაგრის გამო.

ქალაქის კლიმატი ხმელთაშუაზღვიურია. ზაფხული თბილი და ზოლიერად ტენიანია ტემპერატურა 33 ° (91 °). ზამთარი რბილია, ტემპერატურა 10 ° (50 °) ფარგლებშია.
ოზურგეთის ტროლეიბუსი

ოზურგეთის ტროლეიბუსი — გაუქმებული ტროლეიბუსის სისტემა, რომელიც მოქმედებდა 1980-2006 წლებში.

ისტორია
ოზურგეთში ტროლეიბუსის სისტემა 1980 წლის 29 ნოემბერს გაიხსნა. თავდაპირველად ექსპლუატაციაში იყო რუსული -9 და ჩეხოსლოვაკიური 14 მოდელის ტროლეიბუსები. ოზურგეთის ტროლეიბუსის სისტემამ თავისი განვითარების პიკს 1990 წელს მიაღწია, როცა 4 მარშრუტზე ექსპლუატაციაში იყო 22 ტროლეიბუსი. ტროლეიბუსის დეპო ქალაქში არ ყოფილა, ამ ფუნქციას ასრულებდა ბოლო გაჩერება დვაბზუ სადაც იყო ტექდათვალიერების ორმო, მწყობრიდან გამოსული მოძრავი შემადგენლობის სადგომი და ინსტრუმენტებისა და ნაწილების შესანახი სათავსო.

სსრკ-ს დაშლამ და სამოქალაქო ომებმა ოზურგეთის ტროლეიბუსზეც იქონია გავლენა. 1992-1993 წლებში ტროლეიბუსის მოძრაობა შეწყდა და 1994 წელს კვლავ განახლდა, თუმცა მხოლოდ ორ მარშრუტზე: № 1 და № 4. მარაგნაწილების არქონის გამო მოძრავი შემადგენლობის რიცხვმა მკვეთრად იკლო, უფრო ცუდ მდგომარეობაში მყოფი ტროლეიბუსები ჩამოწერეს და მათი ნაწილები სხვა ტროლეიბუსებისთვის გამოიყენებს. 2003 წელს ფოთისგან იყიდეს 1 ტროლეიბუსი 9. მდგომარეობა არც ვარდების რევოლუციის შემდეგ გაუმჯობესებულა რაც 2006 წლის შემოდგომაზე ტროლეიბუსის სისტემის დახურვით დასრულდა. მოძრავი შემადგენლობა ჯართად გაიყიდა და ამჟამად ტროლეიბუსის ნაკვალევი მხოლოდ დვაბზუში და ლიხაურშია შემორჩენილი, მოსაბრუნებელი მარყუჟების ადგილზე.

მარშრუტები
№ 1 — სოფელ დვაბზუს საკონსერვო ქარხნიდან საქალაქო საავადმყოფომდე.
№ 2 — ბაზრიდან სოფელ ლიხაურამდე.
№ 3 — რკინიგზის სადგურიდან კოსტავას ქუჩის ბოლომდე
№ 4 — წრიული მარშრუტი ქალაქის ცენტრში.

საქართველოს ტროლეიბუსის სისტემების სია
ბათუმი (გაუქმებულია)
გორი (გაუქმებულია)
ზესტაფონი (შეწყდა მშენებარე)
ზუგდიდი (გაუქმებულია)
თბილისი (გაუქმებულია)
ოზურგეთი (გაუქმებულია)
რუსთავი (გაუქმებულია)
სამტრედია (გაუქმებულია)
სოხუმი (მოქმედია)
ფოთი (გაუქმებულია)
ქობულეთი (შეწყდა მშენებარე)
ქუთაისი (გაუქმებულია)
ცხინვალი (გაუქმებულია)
ჭიათურა (გაუქმებულია)
აუდიტორია 115

აუდიტორია 115 — ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პირველი კორპუსის 115-ე აუდიტორიაში 2016 წლის გაზაფხულზე დაფუძნებული მემარცხენე მოძრაობა. მოძრაობის შემადგენლობაში სხვადასხვა სასწავლებლის სტუდენტები, ლექტორები და სამოქალაქო აქტივისტები ირიცხებიან.

ისტორია
მოძრაობა 2016 წლის გაზაფხულზე დაფუძნდა. მის ჩამოყალიბებას ხელი შეუწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კანცლერის არჩევნებში სტუდენტთა ნაწილისათვის მიუღებელი კანდიდატის მონაწილეობამ. კონკრეტული კანდიდატის წინააღმდეგ დაწყებული სტუდენტური გამოსვლები წარმატებით დასრულდა და სასწავლებელში დაგეგმილი კენჭისყრა ჩაიშალა. არჩევნების გადავადების მიუხედავად, სტუდენტები მაინც არ დაშლილან და მთელი გაზაფხულის განმავლობაში განათლების სისტემის ფუნდამენტური რეფორმისა და უნივერსიტეტიდან სახელმწიფო უშიშროების სამსახურის წევრების გათავისუფლების მოთხოვნით აქციებს მართავდნენ. ერთ-ერთი დემონსტრაციის მიმდინარეობისას „აუდიტორია 115“-ის წევრებმა თსუ-ის მეექვსე კორპუსის შენობაც დაიკავეს, რომელიც რამდენიმე დღეში პრემიერ-მინისტრ გიორგი კვირიკაშვილის მოწოდების შემდეგ გაათავისუფლეს. პრემიერ-მინისტრი სტუდენტებს „კანონში უმაღლესი განათლების შესახებ“ ცვლილებების განხორციელებას დაპირდა.

მოძრაობის წევრთა მტკიცებით პრემიერ-მინისტრმა ნაკისრი ვალდებულებები არ შეასრულა და საკანონმდებლო ცვლილებების პროცესის დაწყებას ხელი არ შეუწყო. პროტესტის ნიშნად „აუდიტორია 115„-ის წევრებს 2016 წლის ბოლოსა და 2017 წლის დასაწყისში რამდენიმე თვის განმავლობაში ჰქონდათ ოკუპირებული თსუ-ის სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ადმინისტრაციული შენობა

განათლების სისტემის რეფორმის მოთხოვნით გამართული კამპანიების გარდა, მოძრაობა მონაწილეობდა გიგანტური ჰესების მშენებლობის საწინააღმდეგო აქციებსა და დასაქმებულთა სოლიდარობის ღონისძიებებში. მშრომელთა უფლებების დაცვის მოთხოვნით მიმდინარე გამოსვლების დროს მოძრაობამ მოახერხა საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის, რუსთავის აზოტის, საქართველოს რკინიგზისა და „პალიტრა ჰოლდინგის„ შენობების დროებითი ბლოკირება. „აუდიტორია 115“-მა ჩაშალა თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზში მიმდინარე საქართველოს კონსტიტუციის რეფორმის განხილვაც.

შემადგენლობა
მოძრაობას ვერტიკალური სტრუქტურა არ გააჩნია. ის ფართო მემარცხენე პლატფორმის საფუძველზე არაერთ ურთიერთგანსხვავებულ ჯგუფს აერთიანებს.
აბელარდუ-ლუსი

აბელარდუ-ლუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 760 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შანშერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 100 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17,94 კმ²-ზე. ფართობი 953 058 კმ²-ია.