iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
უჩა ნანუაშვილი

უჩა ნანუაშვილი (დაიბადა 23 აპრილი, 1974) — საქართველოს სახალხო დამცველი 2012 წლის 7 დეკემბრიდან 2017 წლის 7 დეკემბრამდე.

განათლება
2002 – ბირმინგემის უნივერსიტეტის ადამიანის უფლებათა სამართლისა და პრაქტიკის პროგრამა / ინგლისი;
2002 –საერთაშორისო და შედარებითი სამართლის ბრიტანული ინსტიტუტი /მკვლევარი/ ლონდონი / ინგლისი;
2002 – 2005 პოლიტოლოგიის ინსტიტუტი, მეცნიერებათა აკადემია /ასპირანტურა/ თბილისი, საქართველო;
2000 – ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო ინსტიტუტი /ადამიანის უფლებების პროგრამა/ სტრასბურგი, საფრანგეთი;
1994-1999 – ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი. საერთაშორისო სამართალმცოდნის დიპლომი;
1991-1996 – პოლიტოლოგიის ინსტიტუტი. პოლიტოლოგიის დიპლომი. / თბილისი, საქართველო.

პროფესიული გამოცდილება
2012 დეკემბრიდან – საქართველოს სახალხო დამცველი;
2010 – 2012 – ადამიანის უფლებათა სახლი / გამგეობის თავმჯდომარე;
2007 – 2012 – ადამიანის უფლებათა ცენტრი / დირექტორი;
2000 – 2002 – თბილისის პოლიტოლოგიის ინსტიტუტი / ლექტორი;
2003 – 2004 – საქართველოს შსს პოლიციის აკადემია / ლექტორი;
2000 – 2001 – ორგანიზაცია -ის თბილისის საინიციატივო ჯგუფი / კოორდინატორი;
1998 – 1999 – ჰელსინკის მოქალაქეთა ასამბლეა –ის საქართველოს ეროვნული კომიტეტი / ადამიანის უფლებათა ოფიცერი;
1996 – 2007 – ადამიანის უფლებათა საინფორმაციო და სადოკუმენტაციო ცენტრი / სხვადასხვა პოზიციები (თანამდებობები).

დამატებითი საქმიანობა
ევროკავშირის აღმოსავლეთ პარტნიორობის სამოქალაქო საზოგადოების ფორუმი / სამუშაო ჯგუფის კოორდინატორი / 2011–2012;

ორგანიზაცია –ის წევრი / 2000 წლის მარტიდან;

საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროსთან არსებული ადამიანის უფლებათა განათლების საკოორდინაციო საბჭოს წევრი / 1997–1999;

პოლიტიკურ მეცნიერებათა საერთაშორისო ასოციაციისთან არსებული შეიარაღებული ძალებისა და საზოგადოების კვლევის მრჩეველთა საბჭოს წევრი / 1999–2002;

ყოველთვიური გამოცემის „ადამიანის უფლებები საქართველოში“ მთავარი რედაქტორი / 2000–2003;

საინფორმაციო ანალიტიკური ცენტრი - კავკასიის ქსელი / გამგეობის წევრი / 2004-2006;

ორგანიზაცია -ის თბილისის საბჭოს წევრი / 2001–2012;

ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმების აკრძალვის საერთაშორისო კამპანიის საქართველოს კომიტეტის გამგეობის წევრი / 1998–1999;

 ’ -ის საქართველოს სექციის გამგეობის წევრი / 2001–მიმდინარე;

სამოქალაქო მედიუმის გამგეობის წევრი / 2010–2012;

გლობალური ინიციატივია ფსიქიატრიაში / გამგეობის წევრი / 2011–2012 პროფესიული გაერთიანებები;

საქართველოს პოლიტიკურ მეცნიერებათა ასოციაციის ვიცე პრეზიდენტი / 2000 - მიმდინარე.

პუბლიკაციები
35-ზე მეტი მოხსენება და პუბლიკაცია ადამიანის უფლებათა საკითხებზე.
იყო შაშვი მგალობელი

„იყო შაშვი მგალობელი“ — ოთარ იოსელიანის ფილმი, გადაღებული 1970 წელს.

ფილმის სიუჟეტი
ოპერის თეატრის ორკესტრანტი გია, ერთი შეხედვით, ნიჭიერი, გულისხმიერი და საქმიანი კაცია – უამრავ ადამიანს იცნობს, ცდილობს ყველას დაეხმაროს, მუდამ სადღაც ეჩქარება, ვიღაცას რაღაცას პირდება — ძმა-ბიჭებს, გოგონებს, მოხუცებს, სტუმრებს, უცნობს თუ ნაცნობს, მაგრამ კვალს არსად ტოვებს, მნიშვნელოვანს არაფერს ქმნის. მოფუსფუსე ახალგაზრდის ცხოვრება უქმად, წვრილმანებში იხარჯება, ვერც საკუთარ თავს რგებს, ვერც სხვას. გიას სიკვდილიც ისეთივე უაზროა, როგორც მის მიერ დახარჯული ყოველი წუთი.

ფილმი არის ადამიანზე, რომელიც წვრილმანებზე ხარჯავს თავის ენერგიას და უაზროდ კარგავს დროს. ამით სურს გაექცეს „უაზრო სინამდვილეს“, რადგან არ უნდა იმ რეალობაში ცხოვრება, რომელშიც ის დაიბადა. გია აღლაძე, რომლის როლსაც გელა კანდელაკი ასრულებს საოპერო თეატრის ორკესტრის ლიტავრისტია. მას არც ერთი საქმე ბოლომდე არ მიჰყავს. არ შეუძლია კონცენტრაცია. ფილმი გვახსენებს, რომ „დამიანი ერთხელ მოდის ამქვეყნად და მოჩვენებით საქმეებზე არ უნდა დაიხარჯოს“.

როლებში
გელა კანდელაკი — გია აღლაძე
გოგი ჩხეიძე
ჯანსუღ კახიძე
ირინე ჯანდიერი (ლია)
ელენე (ჩიტო) ლანდია
ირინა მდივანი
მარინა ქარცივაძე
ნუგზარ ერქომაიშვილი
ირაკლი ქოქრაშვილი
ნათია ანჯაფარიძე
დ. ივანიძე
თამარ იშხნელი
თამარ გედევანიშვილი
რევაზ ბარამიძე
რობერტ სტურუა (სოსო)
გიორგი (გოგი) მარგველაშვილი
ზურაბ ნიჟარაძე
თეიმურაზ მთაწმინდელი
გ. გზირიშვილი
ვახტანგ ერემაშვილი
ოთარ ცომაია
გივი ძნელაძე
ი. მამიევი
ნ. კალატოზიშვილი
ლ. ენუქიძე
თეა ფირცხალავა
ვ. ყანჩელი
მედეა ჯაფარიძე
მიხეილ ბაკურაძე
რეზო კვესელავა
დიმიტრი თაყაიშვილი
ტარიელ კვაშალი
ს. ჯაფარიძე
ოთარ გეგეჭკორი
გიორგი ლომსაძე
თენგიზ მაღალაშვილი
ჯუმბერ შაქარაშვილი
მაკა მახარაძე﻿
რეზო კვესელავა

ფაქტები
ფილმის ჩვენების შემდეგ ოთარ იოსელიანს საუბარი ორ დარბაზში მოუხდა, სადაც ანალოგიური შეკითხვები მიიღო მაყურებლისგან: „რაზე გადაიღეთ ფილმი?“. პასუხი კი სხვადასხვა დარბაზში მყოფი ადამიანებისათვის განსხვავებული აღმოჩნდა: „ ეს არის ფილმი იმაზე, როგორ უნდა იცხოვრო“, „ეს არის ფილმი იმაზე, როგორ არ უნდა იცხოვრო“.
ოთარ იოსელიანის „იყო შაშვი მგალობელი“ ეკრანებზე გიორგი შენგელაიას „ფიროსმანთან“ ერთად გამოვიდა. იმხანად თითქმის არავინ მიაქცია ყურადღება, რომ ორივე ფილმში ხელოვანი წარმოდგენილი იყო არა როგორც ხალხის რჩეული, არამედ ჩვეულებრივი ადამიანი, რომლისთვისაც შემოქმედება არა მარტო ბედნიერება, არამედ მძიმე ჯვარიცაა. ითვლება, რომ შემთხვევით არ ჟღერს ბახის „პასიონი“, „მათეს ვნებანის“ მელოდია – „არა იმდენად მელოდია, არამედ მელოდიის მოლოდინი“, როგორც შენიშნა მაშინ ერთმა რეცენზენტმა. ბახის მუსიკა ფილმის პირველივე ეპიზოდში ისმის, როცა გია, სანამ ქალაქელთა ფორიაქს შეუერთდებოდეს, წევს ბალახზე, ხის ქვეშ, ჩანჩქერთან ახლოს. შემდეგ ეს მელოდია კიდევ რამდენიმეჯერ აჟღერდება და ისევ წყდება. ეს მელოდია არასდროს დასრულდება, რადგანაც „იყო შაშვი მგალობელი“ არის ფილმი არშემდგარ ხელოვანზე, და, ამავე დროს, ფილმი ცხოვრებისა და ხელოვნების, ადამიანური ურთიერთობების უსასრულობაზეა. სწორედ იმ უსასრულობაზე, რომლის დანახვა სურს გიას ტელესკოპში.

ჯილდოები
ფილმს რამდენიმე საერთაშორისო ჯილდო აქვს მოპოვებული. აღსანიშნავია, რომ მისი პრემიერა საფრანგეთში 1974 წელს გაიმართა, რასაც მალევე მოყვა იოსელიანის ემიგრაცია.
ალ-მაარი

აბულ ალა ალ-მაარი დაბადებული აბუ ალ-ალა აჰმად იბნ აბდ ალლაჰ იბნ სულაიმან ალ-ტანუჰი ალ-მაარი (დ. 973 – გ. 1057) — ბრმა არაბი ფილოსოფოსი, პოეტი და მწერალი. დაიბადა თანამედროვე სირიის ტერიტორიაზე. სწავლობდა ალეპოში, ტრიპოლიში და ანტიოქიაში. ალ-მაარი ხასიათდება როგორც "პესიმისტი მოაზროვნე". ალ-მაარი ხშირად თავს ესხმოდა რელიგიურ დოგმატიკას და უარყოფდა ისლამს. იგი ასევე თანაბრად აკრიტიკებდა ქრისტიანულ, იუდეველურ და ზოროასტრიულ რელიგიებსაც. ეწეოდა ასკეტურ ცხოვრებას. იყო მკაცრი ვეგეტარიანელი. გარდაიცვალა 83 წლის ასაკში დაუოჯახებელი. ალ-მაარი მიჩნეულია ერთ-ერთ საუკეთესო არაბ კლასიკოს პოეტად.
ზაირა არსენიშვილი

ზაირა ივანეს ასული არსენიშვილი (დ. 30 ნოემბერი, 1933, თელავი — გ. 9 აგვისტო, 2015, იქვე) — ქართველი სცენარისტი, მწერალი.

ბიოგრაფია
1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, ხოლო 1956 წელს სამუსიკო სასწავლებლის ვიოლინოს კლასი. მუშაობდა მუსიკის პედაგოგად, უკრავდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის ორკესტრში. 70-იანი წლების დასაწყისიდან მუშაობდა კინოში, კინორეჟისორ ლანა ღოღობერიძესთან თანაავტორობით დაწერა სცენარები ყველა მისი ფილმისთვის: „როცა აყვავდა ნუში“ (1972), „აურზაური სალხინეთში“ (1975), „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“ (1978, ერლომ ახვლედიანთან ერთად — სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1980), „დღეს ღამე უთენებია“ (1983 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია „ხუთწლედის მატიანე“, 1984), „ორომტრიალი“ (1986), „ვალსი პეჩორაზე“ (1992), აგრეთვე სცენარი ილია ჭავჭავაძის „კაცია-ადამიანის?!“ საეკრანო ვერსიისათვის (სიკო დოლიძე, ქეთი დოლიძე, 1979), მისი მოთხრობის მიხედვით დაიდგა კინონოველა „ბედნიერება“ (ნუცა ალექსი-მესხიშვილი, 2009). იყო ავტორი რამდენიმე რომანისა, მ. შ., „რეკვიემი ბანის, სოპრანოსა და შვიდი ინსტრუმენტისათვის“ (1997; საქართველოს სახელმწიფო პრემია – 1998).

ზაირა არსენიშვილი 2015 წელს გარდაიცვალა, დაკრძალეს თელავში.
აბდელ რაჰმან არეფი

აბდელ რაჰმან არეფი (; დ. 14 აპრილი, 1916, ბაღდადი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 24 აგვისტო, 2007, ამანი, იორდანია) — ერაყის პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტი (1966–1968) და პრემიერ-მინისტრი (1967).

პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა თავისი ძმის აბდულ სალამ არეფის გარდაცვალების შემდეგ. 1968 წლის 17 ივლისს დაამხეს პარტია ბაასის (არაბეთის სოციალისტური აღორძინების პარტია) მიერ მოწყობილი სამხედრო გადატრიალების შედეგად. ცხოვრობდა ემიგრაციაში, მოგვიანებით დაბრუნდა სამშობლოში. სადამ ჰუსეინის რეჟიმის დამხობის შემდეგ კვლავ ემიგრაციაშია. სიცოცხლის უკანასკნელი წლები ცხოვრობდა იორდანიაში, სადაც 2007 წლის 24 აგვისტოს გარდაიცვალა.
არაბას სამეფო

არაბას სამეფო ან არაბა — საუკუნის ნახევრად ავტონომიური რომის იმპერიასა და პართიას შორის არსებული ბუფერული სამეფო. მდებარეობდა დღევანდელი ერაყის ტერიტორიაზე და განიცდიდა პართიის ძლიერ გავლენას. სამეფოს დედაქალაქს წარმოადგენდა ქალაქი ჰათრა, რომელიც ძვ. წ. ან საუკუნეებში სელევკიდების სახელმწიფოს არსებობის დროს დაარსდა. და საუკუნეებში ჰათრას არაბი პრინცები განაგებდნენ.
ძირი, ფუძე, აფიქსი

ძირი, ფუძე, აფიქსი — სიტყვის შემდგენელი ნაწილთა აღმნიშვნელი ცნება-ტერმინთა სახელები სიტყვათა მორფოლოგიური ანალიზის დროს.

სიტყვათა მორფოლოგიური ანალიზის დროს ერთმანეთისგან გამოჰყოფენ ფუძეს და მაწარმოებელ ელემენტებს, რომელთაც თავ-თავისი მნიშვნელობა აქვთ. თვითეული მაწარმოებელი ელემენტი, რომელსაც გარკვეული ფუნქცია აქვს, წარმოადგენს მორფემას (ფორმანტს); მაგ., "შეაქებს" სიტყვაში, სხვადასხვა ფორმის შეპირისპირების ნიადაგზე (შეაქებს, შეაქებ, აქებ, უქებ, აქო, იქე და სხვა), გამოიყოფა შემდეგი ელემენტები: შე - ა - ქ - ებ - ს. თვითეულ მათგანს თავისი მნიშვნელობა ახლავს, რომელთა დადგენა მორფოლოგიის საქმეა. ერთი მათგანი იქნება ფუძე (ამ შემთხვევაში ქ ელემენტი), რომელთანაც დაკავშირებულია ძირითადი ლექსიკური მნიშვნელობა სიტყვისა. ფუძეს, რომელიც შემადგენელ ნაწილებად აღარ დაიშლება, ძირი ეწოდება.

სიტყვის ფუძეზე დართულ ყოველგვარ მ ო რ ფ ე მ ა ს ჰქვია ა ფ ი ქ ს ი (სართი). წინ დართულ აფიქსს პ რ ე ფ ი ქ ს ი (ქართ. თავსართი) ჰქვია, ბოლოში დართულს - ს უ ფ ი ქ ს ი (ქართ. ბოლოსართი), შუაში ჩართულს კი - ი ნ ფ ი ქ ს ი (ქართ. ჩასართი).
წყლის ბაღლინჯოები

წყლის ბაღლინჯოები — მწერების ქვერიგი ნახევრად ხეშეშფრთიანთა რიგისა. აქვთ კვერცხისებრი, ნაღმისებრი ან შებრტყელებული სხეული, რომლის სიგრძე 2 — 120 მილიმეტრს აღწევს. აქვთ საცურავი, ნიჩბისებრი ფეხები. ცხოვრობენ წყალში ან მის ზედაპირზე, მდინარეებისა და წყალსატევების ნაპირებზე. საქართველოში ცნობილია წყლის ბაღლინჯოების 50 სახეობა, რომლებიც 12 ოჯახს განეკუთვნება. უმრავლესობა მტაცებელია. იკვებებიან წვრილი კიბოსნაირებით, წყლის მწერების მატლებით, ასევე თევზის ლიფსიტებით.
წყლის ვაზი

წყლის ვაზი — მცენარეთა გვარი წყლისვაზისებრთა ოჯახისა. წყლის მრავალწლოვანი ბალახებია. ფსკერზე მიმაგრებული მოქნილი ღეროები აქვთ. 100-მდე სახეობა გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში დამდგარსა და მდოვარე მტკნარ წყლებში. საქართველოში იზრდება 12 სახეობა. გვხვდება ზღვისპირიდან მოყოლებული 2000 მეტრ სიმაღლეზე. ვიწროფოთოლა სახეობები ქმნის წყალქვეშა შალდამებს. ზოგიერთ სახეობას ხმარობენ რქოსანი საქონლისა და ღორის საკვებად, ზოგსაც — სასუქად.
ტიფლისი (ტელესერიალი)

„ტიფლისი“ — ქართული მრავალეპიზოდიანი სატელევიზიო დრამა. სერიალის მოქმედება საუკუნის საქართველოში ხდება. ბატონყმობის გადავარდნის შემდეგ, თავადები გავლენების სფეროებს ინაწილებენ – ვაჭრობენ ადამიანებით, აკონტროლებენ სავაჭრო გზას და ატერორებენ ხალხს. მათ წინააღმდეგ ტყეში გავარდნილი ყაჩაღები მოქმედებენ. ეს დაპირისპირება ტფილისში ინაცვლებს – ფანტასტიკურ ქალაქში, სადაც ირევიან მოგზაურები, ვაჭრები, აშუღები, ყარაჩოხელები, კინტოები და სხვადასხვა ჯურის ავაზაკები.

სერიალი ჯიდიესის ეთერში პირველად 2014 წლის შემოდგომაზე გავიდა და დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. თითოეულ სერიას საშუალოდ 500 000 ნახვა ჰქონდა. 2024 წლისათვის, -ზე სერიალმა 2,5 ათასი ხმიდან მიიღო 9,1 შეფასება. 2015 წელს გამოვიდა სერიალის მეორე სეზონი. ორივე სეზონის სერიების რაოდენობა 16-ს (7+9) შეადგენს. სერიალი ყურებადი იყო არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ მის ფარგლებს გარეთაც.

გადაღება
რეჟისორმა ლევან დაბრუნდაშვილმა და პროექტის სხვა მონაწილეებმა გადასაღებად ძველი თბილისის ქუჩები გამოიყენეს. სამშენებლო კომპანიამ ""-მ ააშენა ორბელიანების ორსართულიანი სახლი. ასევე გადაღებისთვის გამოიყენეს თბილისის მიმდებარე ტერიტორიები. სცენარის შექმნისთვის გამოიყენეს იმდროინდელი, ანუ მეცხრამეტეს ბოლოსა და მეოცე საუკუნის დასაწყისის ლიტერატურა და სხვადასხვა გადასახლებული ადამიანების ჩანაწერები. მეორე სეზონისთვის თბილისისგან არც ისე შორს ტყეში აშენდა სოფელი, რომელიც ციმბირის გადასაღებად გამოიყენეს.

ეპიზოდები
ორივე სეზონის სერიების რაოდენობა 16-ს (7+9) შეადგენს. სერიის საშუალო ხანგრძლივობა 50წთ–დან 1სთ და 20 წუთამდე მერყეობს.

მუსიკა
სერიალის კომპოზიტორი ნიაზ დიასამიძეა. ფილმის მთავარი თემაა „ნამი ველს“. სერიალის მუსიკა მალევე გახდა პოპულარული. დღეს მისი მოსმენა ინტერნეტის საშუალებით შეიძლება.
აჰმედ ჰასან ალ-ბაქრი

აჰმედ ჰასან ალ-ბაქრი (; დ. 1 ივლისი, 1914, თიქრითი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 4 ოქტომბერი, 1982, ბაღდადი, ერაყი) — ერაყის სამხედრო, პოლიტიკური და საზოგადოებრივი მოღვაწე. ერაყის პრეზიდენტი 1968-1979 წლებში. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი (1963 და 1968-1979 წლებში).

დაიბადა 1914 წელს თიქრითში. 1938 წელს შევიდა სამხედრო აკადემიაში. 1941 წელს აქტიურად მონაწილეობდა რაშიდ ალი ალ-გაილანის ანტიარაბულ აჯანყებაში. 1963 წლის სამხედრო გადატრიალების შემდეგ დაიკავა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა. 1968 წლის უსისხლო გადატრიალების შემდეგ კვლავ ხელისუფლებაშია და ასრულების ქვეყნის მეთაურის მოვალეობას. 1979 წელს ავადმყოფობის გამო პრეზიდენტი ალ-ბაქრი გადადგა თანამდებობიდან. მისი შემცვლელი კი გახდა სადამ ჰუსეინი.

გარდაიცვალა 1982 წელს.
გაზი მაშალ აჯილ ალ-იავერი

გაზი მაშალ აჯილ ალ-იავერი (; დ. 11 მარტი, 1958, მოსული, ერაყი) — ერაყი სახელმწიფო მოღვაწე. ერაყის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2004-2005 წლებში.

დაიბადა 1958 წელს მოსულში. უმაღლესი განათლება მიიღო აშშ-ში, სწავლობდა საინჟინრო საქმეს ვაშინგტონის ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტში. ერაყის ომის დაწყების შემდეგ მხარი დაუჭირა კოალიციის ჯარებს და სადამ ჰუსეინის დამხობას. 2004-2005 წლებში ასრულებდა პრეზიდენტის მოვალეობას.
დიდმოწამე ევსტათე

დიდმოწამე ევსტათე (; ევსტათე პლაკიდა, ევსტათე რომაელი) ცხოვრობდა საუკუნეში, რომში, მოკვდინებულ იქნა 118 წელს, აღიარებულია წმინდანად მართლმადიდებლური და კათოლიკური ეკლესიების მიერ. მისი ხსენების დღეა 20 სექტემბერი (მართლმადიდებლებისთვის 3 ოქტომბერი), ითვლება მეომრების, მონადირეების და მიწათმოქმედების მფარველად.

ცხოვრება
ევსტათე მხედართმთავარი იყო ტიტუსი და ტრაიანე იმპერატორების დროს. გადმოცემის თანახმად, მან ქრისტიანობა ნადირობის დროს მიიღო, როცა ირემს დადევნებულმა მის რქებში გამოსახული, ჯვარზე გაკრული, მაცხოვარი იხილა, რომელმაც ჰკითხა: „პლაკიდა რატომ მდევნი მე, მე ვისაც შენი გადარჩენა მსურს?“. ნადირობიდან დაბრუნებული ევსტათე, ოჯახთან ერთად, ქრისტიანად მოინათლა (ევსტათეს ოჯახის წევრებიც, ცოლი - თეოპისტია, შვილები - აღაპი და თეოპისტე, წმინდანებად არიან შერაცხულნი).

ევსტათე, ძველი აღთქმის იობის მსგავსად, მრავალ განსაცდელს გადაიტანს - მისი მსახურნი დაიხოცნენ, საქონელი გაუნადგურდა, თავად კი გემით ეგვიპტიკენ მიმავალი, დააშორეს ჯერ ცოლს, მერე შვილებს. წმინდა ევსტათე ყოველგვარ განსაცდელს რწმენის შეურყევლად შეხვდა და გადაიტანა, რის შემდეგაც აღუდგა ოჯახი და როგორც სახელოვანი მხედართმთავარი, იმპერატორი ტარაიანეს მიერ, მიწვეულ იქნა ომის საწარმოებლად.

ომის შემდეგ, წმინდა ევსტათე, კიდევ უფრო პატივდებული, დაბრუნდა რომში, სადაც უკვე ტრაიანე ადრიანემ შეცვალა იმპერატორის ტახტზე. წმინდა ევსტათე, ოჯახთან ერთად, მიწვეული იყო იმპერატორის სასახლეში, სადაც მოსთხოვეს, ბარბაროსებზე გამარჯვების აღსანიშნავად, მსხვერპლი შეეწირა წარმართული კერპებისთვის, რაზეც წმინდანმა უარი განაცხადა და თავი ქრისტიანად გამოაცხადა.

მთელი ოჯახი მხეცებს მიუყარეს დასაგლეჯად, მაგრამ პირუტყვებმა წმინდანებს პირი არ დააკარეს, მაშინ გახელებულმა ადრიანემ ბრძანა მათი გახურებულ სპილენძის ხარში შესმა. 3 დღის შემდეგ, როცა ცეცხლოვანი სარკოფაგი გახსნეს, სასწაულის მოწმენი აღმოჩნდნენ - მოწამეთა ცხედრები ცეცხლს არ დაეზიანებინა. სასწაულის მრავალმა მხილველმა ირწმუნა ქრისტე. მორწმუნეებმა ცხედრები პატივით დაკრძალეს და როცა ქრისტიანების დევნა ჩაცხრა, სალოცავი აუშენეს.

ბიზანტიური, ქართული და რუსული ტექსტები წმინდა ევსტათეს ცხოვრებაზე
ბიზანტიური ტექსტი - წარმოადგენს ეგრეთ წოდებულ რიტორიკულ ტექსტს, ორიენტირებულს მრავალფეროვან ფრაზეოლოგიაზე და რელიგიურ სიმბოლიზმზე. ჩვენამდე მოხწეულია საუკუნის ხელნაწერი, როგორც ჩანს, სემიონ მეტაფრასტის მიერ შედგენილი, რომელიც მოიცავს ბერძენი წმინდანების 148 ტექსტს. ხელნაწერს აქვს ორი მცირე ზომის დაზიანებული ფრაგმენტი.

ძველი ქართული ტექსტი წარმოადგენს ბერძნულის ზუსტ თარგმანს და რადგან მასში არ არის ამოუკითხავი ადგილები, საშუალებას იძლევა ბერძნული ტექსტის აღდგენის. ამ ტექსტის მიხედვით, ბიზანტიურისგან განსხვავებით, ცხადი ხდება, რომ უფროსი ვაჟი მოიტაცა ლომმა, უმცროსი კი მგელმა.

ძველი რუსული ტექსტი ( საუკუნე) თარგმანზე მსჯელობის საშუალებას იძლევა. აღსანიშნავია, რომ ამ ტექსტში ბევრი რამ შეცვლილია. ტექსტის დიდი ნაწილი ორ-სამ წინადადებაში არის ჩატეული, ზოგან აზრია შეცვლილი (მაგალითად - დამწუხრებული ევსტათე ვერც კი ტიროდა, გადათარგმილია, როგორც - ევსტათე მწარედ ტიროდა). თარგმანში მოყვანილია გამონათქვამები, რომლებიც არ მოიპოვება საწყის ტექსტში.
ლევან დაბრუნდაშვილი

ლევან დაბრუნდაშვილი — ქართველი კინორეჟისორი, სცენარისტი და ოპერატორი. განათლებით არის ოპერატორი.მისი სარეჟისორო დებიუტი 2011 წელს „ანოს და ვანოს თავგადასავლით“ დაიწყო. ცნობილი გახდა სერიალ „ტიფლისის“ გადაღებით.

ფილმოგრაფია
გადაღებული აქვს სერიალები
გოგონა გარეუბნიდან (2010)﻿ — მხოლოდ ოპერატორი.
პანიკის გარეშე (2013)﻿ — ასევე პროდიუსერი, ოპერატორი და მემონტაჟე.
ტიფლისი (2014)﻿ — ასევე სცენარისტი, პროდიუსერი და ოპერატორი (პირველი სეზონი).
ქერჩი (2015) – იდეის ავტორი და რეჟისორი.
გადაღებული აქვს ფილმები
ანოს და ვანოს თავგადასავალი (2011)﻿ — ასევე სცენარისტი და ოპერატორი.
კახა კინწურაშვილი

კახა კინწურაშვილი (დ. 18 ოქტომბერი, 1984, სოხუმი) ― ქართველი მსახიობი, გამხმოვანებელი და წამყვანი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1984 წლის 18 ოქტომბერს ქალაქ სოხუმში.

2006 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური უნივერსიტეტის დრამისა და კინოს სამსახიობო ფაკულტეტი. მიწვევით მუშაობს თბილისის სხვადასხვა თეატრებში.

აგრეთვე, წლების მანძილზე მიჰყავდა არაერთი გადაცემა ტელეკომპანიების „იმედისა“ და „“-ის ეთერებში 2023 წელს საინფორმაციო პოლიტიკის მიმართ პროტესტის გამო დატოვა ტელეკომპანია „იმედი“ (იხ. საქართველოს საპროტესტო გამოსვლები (2024)).

ფილმოგრაფია
2005: „თბილისი-თბილისი“ (თედო) რეჟ. ლევან ზაქარეიშვილი
2007: „ეს ერთჯერადი ნივთები“ რეჟ. ანდრო ჭიაურელი
2008: „რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს“ (ფოტოგრაფი)
2009: „თბილისური “ (ნიკა) რეჟ. ირაკლი ჩხიკვაძე
2009: „რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს 2“ (ფოტოგრაფი) რეჟ. რატი რამიშვილი
2010: „ყაზბეგელი მფრინავი“ (ირაკლი) რეჟ. ი. სმიტი
2010: „უშენოდ მგონი მოვკვდები“ (რიგლი) რეჟ. ლევან თუთბერიძე
2011: „სიყვარულის ბალადა“ რეჟ. ირაკლი კაკაბაძე
2011: „ანოს და ვანოს თავგადასავალი“ (ცალთვალა) რეჟ. ლევან დაბრუნდაშვილი
2012: „ბაბაზი“ რეჟ. ივა ფეზუაშვილი

სატელევიზიო სერიალი
2007-2011: „შუა ქალაქში“ (ბექა)
2014-2015: „ტიფლისი“ (ლუკა მაისურაძე)
2024: „უხილავი თამაში“ (გიორგი ჩიქოვანი)

ნათამაშები როლები
მარჯანიშვილის თეატრი
რიჩარდ ნეში „წვიმის გამყიდველი“ (სტარბაკი) რეჟ. ლილი იოსელიანი

თუმანიშვილის კინომსახიობთა თეატრი
უილიამ შექსპირი „ჰამლეტი“ (ჰამლეტი) რეჟ. ამირან ამირანაშვილი

თბილისის მუსიკისა და დრამის სახელმწიფო თეატრი
იუკიო მისიმა „მარკიზა დე სადი“ (შარლოტა) რეჟ. მანანა ბერიკაშვილი
„ბედნიერი ერი“ (მთხრობელი) რეჟ. მანანა ბერიკაშვილი
ედნა მაზია „აკრძალული თამაშები“ (სელა ბოროხოვი) რეჟ. მანანა ბერიკაშვილი
ედმონ როსტანი „სირანო დე ბერჟერაკი“ (ვიკონტ დე ვალვერი) რეჟ. დავით დოიაშვილი
ერიკ ემანუელ შმიდტი „წერილები ღმერთს“ (ოსკარი) რეჟ. მამუკა ტყემალაძე
უილიამ შექსპირი „(შუა)ზაფხულის ღამის სიზმარი“ (თეზევსი/ობერონი) რეჟ. დავით დოიაშვილი
„მუსიკის ჰანგები“ (ფაშისტი ოფიცერი) რეჟ. დავით დოიაშვილი
უილიამ შექსპირი „მაკბეთი“ (მაკდაფი) რეჟ. დავით დოიაშვილი
ჰენრიკ იბსენი „მოჩვენებები“ (ოსვალდი) რეჟ. მიშა ჩარკვიანი
მაქსიმ გორკი „ფსკერზე“ (მსახიობი) რეჟ. დავით დოიაშვილი
ევრიპიდე „მედეა“ (იასონი) რეჟ. მიშა ჩარკვიანი
მარტინ მაკდონა „ბალიშის კაცუნა“ (კატურიენი) რეჟ. დავით დოიაშვილი
ოიდიპოს მეფე (ოიდიპოს მეფე) რეჟ. დავით დოიაშვილი

გადაცემები
„აივანი“ – წამყვანი (საზოგადოებრივი მაუწყებელი)
„ცეკვავენ ვარსკვლავები“ – წამყვანი (ტელეკომპანია „იმედი“)
„ისწავლე ჯდს-თან ერთად“ – წამყვანი 
„ჯორჯიან დრიმერსი“ – წამყვანი 
„ დილა“ – წამყვანი 
„ერთი-ერთში“ – წამყვანი

ჯილდოები
2017: თეატრალური პრემია „დურუჯი“
ერბილი

ერბილი, იგივე ჰავლერი (; ; ; ) — ერაყის ქურთისტანის დედაქალაქი. მდებარეობს რეგიონის ცენტრალურ ნაწილში, ბაღდადიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით. 2013 წლის მონაცემებით ქვეყნის მოსახლეობა 1 500 000 ადამიანს შეადგენს. შედის ერბილის მუჰაფაზის შემადგენლობაში და წარმოადგენს მის ცენტრს.

სავარაუდოდ აქ პირველი დასახლება ქრისტეს შობამდე 5000 წელს უნდა გაჩენილიყო. ამის გამო ერბილი ერთ-ერთ ყველაზე ძველ მუდმივად დასახლებულ პუნქტს წარმოადგენს. ქალაქი მნიშვნელოვანია ისლამური არტეფაქტების სიუხვით და არქეოლოგიური პროექტების ცენტრს წარმოადგენს. ქალაქი მოხსენიებულია მესამე ათასწლეულის შუმერულ ნაწერებში როგორც „ურბელუმი“ ან „ურბილუმი“. სავარაუდოდ წარმოსდგება სახელიდან „არბილო“, რაც შუმერულად ოთხ ღმერთს ნიშნავს.

გალერეა
ლახმიდები

ლახმიდები , ბანუ ლახმ , ან მუნთერიდები — ქრისტიანი არაბების სამეფო, რომელიც მდებარეობდა დღევანდელი ერაყის ტერიტორიის სამხრეთში. მის დედაქალაქს წარმოადგენდა ალ-ჰირა. ალ-ჰირას არაბი პოეტები უწოდებდნენ სამოთხეს დედამიწაზე, დღეს მისი ნანგრევები მდებარეობს ქალაქ კუფადან სამხრეთით სამ კილომეტრში, ევფრატის დასავლეთ სანაპიროზე. ლახმიდების შთამომავალი რამდენიმე ტომი დღეს ცხოვრობს ომანის ერაყის და არაბთა გაერთიანებული საამიროების ტერიტორიაზე. ყველა ეს ტომე დღეისთვის არიან აბადიტი ან სუნიტი მუსლიმები.

საინტერესო ფაქტები
ალ-ჰირა წარმოადგენს არაბული დამწერლობის აკვანს.
სამეფოში დაიბადნენ ცნობილი პოეტები: ალ-ნაბიგა და ალქამა იბნ აბადა, ქვეყანას ასევე სტუმრობნენ: ტარაფა და ამრ იბნ კულთუმი.
სამეფოს მმართველმა ალ-მუნდჰირ იბნ ალ-ნუმანმა სასანიანების არმიის დახმარებით 531 წელს კალინიკუმის ბრძოლაში დაამარცხა ცნობილი ბიზანტიელი გენერალი ველისარიუსი.
ალ-ნუმან -ის გარდაცვალების შემდეგ დი-ქარის ბრძოლაში სასანიანები დაამარცხეს.
სასანიანი მეფე ბაჰრამ ცხოვროდა ალ-ჰირაში, სადაც განათლებას იღებდა მოსამართლე ალ-მუნდირ იბნ ან-ნუმანთან. ვისი დახმარებითაც ბაჰრამ -მ მამამისის მკვლელობის შემდეგ ტახტის დაკავება შეძლო.
ლეონარდ ნიმოი

ლეონარდ საიმონ ნიმოი (დ. 26 მარტი, 1931 — გ. 27 თებერვალი, 2015) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, ფოტოგრაფი, მწერალი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი. ყველაზე მეტად ცნობილია ვარსკვლავური გზის სერიალებსა და მხატვრულ ფილმებში განსახიერებული მისტერ სპოკის როლით.

ნიმოის კარიერა ახალგაზრდობისას დაიწყო, როდესაც იგი დამწყებ მსახიობებს ჰოლივუდში ასწავლიდა და 1950-იან წლებში ეკრანზე ჩნდებოდა. მთავარი როლი ითამაშა ფილმში . სპოკამდე, 1952 წლის სერიალში სტრატოსფეროს ზომბები განასახიერა ნარაბი, მარსიანელი უცხოპლანეტელი.

1964 წლის დეკემბერში პირველად გამოჩნდა ვარსკვლავური გზის გაუქმებულ საპილოტო ეპიზოდში „გალია“ და სპოკის როლს ასრულებდა 1969 წლამდე, რასაც მოჰყვა ამ პერსონაჟის რვა სრულმეტრაჟიან ფილმსა და დამატებით სერიალებში განსახიერება. პერსონაჟს თანამედროვე კულტურაზე მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდა. სპოკის როლმა ნიმოის ემის სამი ნომინაცია მოუპოვა, ხოლო -მა სპოკი ყველა დროის 50 უდიდეს სატელევიზიო პერსონაჟს შორის დაასახელა. ვარსკვლავური გზის ორიგინალური სერიალების შემდეგ ნიმოი თამაშობდა შეუსრულებელი მისიის ორ სეზონში, იყო დოკუმენტური სერიალის ძიებაში წამყვანი, კითხულობდა ტექსტს ცივილიზაცია -ში და რამდენიმეჯერ წარმატებულად გამოვიდა სასცენო დადგმებში. დროდადრო ჩნდებოდა სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ ზღვარში.

ნიმოის მიერ შექმნილ სპოკს მიეძღვნა ორი ავტობიოგრაფია - „მე არ ვარ სპოკი“ (1975) და „მე ვარ სპოკი“ (1995). 2015 წლის 1 ივნისს ასტეროიდს, რომელიც 1988 წელს აღმოაჩინეს, მიენიჭა სახელი „4864 ნიმოი“.
ნაჯაფი

ნაჯაფი  — ქალაქი სამხრეთ ერაყში. ნაჯაფის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ბაღდადიდან სამხრეთით 160 კმ-ზე, მდინარე ევფრატის მარჯვენა ნაპირზე. 2014 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 800 137 კაცს.

გადმოცემის თანახმად დაარსებულია 791 წელს ხალიფა ჰარუნ არ-რაშიდის მიერ. ქალაქი მუსლიმი-შიიტების წმინდა ქალაქია, აქ განისვენებს მუჰამედის ბიძაშვილი და სიძე, შიიტების პირველი იმამი ალი. ქალაქი წარმოადგენს შიიტების პოლიტიკურ ცენტრს ერაყში. მექასა და მედინას შემდეგ ნაჯაფში ყველაზე მეტი მუსლიმი მომლოცველი ჩადის.

ქალაქის მთავარი არქიტექტურული ღირსშესანიშნაობაა იმამ ალის მეჩეთი.
ალექსანდრე აბდულოვი

ალექსანდრე აბდულოვი (დ. 29 მაისი, 1953, ტობოლსკი, ტიუმენის ოლქი — გ. 3 იანვარი, 2008, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი კინოსა და თეატრის მსახიობი, რეჟისორი, სცენარისტი, ტელეწამყვანი. რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1986) და რსფსრ-ის სახალხო არტისტი (1991)..

მსახიობი 100-ზე მეტ საბჭოთა კინოფილმშია გადაღებული. მათ შორის აღსანიშნავია: დათვი („ჩვეულებრივი სასწაული“), ჰენრიხ რამკოლფი („ისევ ის მიუნჰაუზენი“), რობერ დე შარანსი („ეძიეთ ქალი“), ჟაკობი („სიყვარულის ფორმულა“), ფაგოტი/კოროვიევი („ოსტატი და მარგარიტა“).

ალექსანდრე აბდულოვი 2008 წლის 3 იანვარს გარდაიცვალა. დაკრძალულია მოსკოვში, ვაგანკოვოს სასაფლაოზე.

ფილმოგრაფია
ჯილდოები და აღიარება
სსრკ სპორტის ოსტატი (ფარიკაობა)
1986 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი
1991 — რსფსრ სახალხო არტისტი
1997 — რუსეთის ფედერაციის ღირსების ორდენი
2007 — ხარისხის ორდენი „მამულის წინაშე დამსახურებისათვის“
2008 — რუსეთის კინოპრემია „ნიკა“
2008 — რუსეთის ეროვნული კინოპრემია „ოქროს არწივი“