ფარუხ ლეგარი

სარდარ ფარუხ აჰმად-ხან ლეგარი (; დ. 29 მაისი, 1940, დერა-გაზი-ხანი, პენჯაბი, ბრიტანეთის ინდოეთი — გ. 20 ოქტომბერი 2010, რავალპინდი, პენჯაბი, პაკისტანი) — პაკისტანელი პოლიტიკოსი და პაკისტანის მერვე პრეზიდენტი 1993 წლის 14 ნოემბრიდან, გადადგომამდე, 1997 წლის 2 დეკემბრამდე. ის არის პაკისტანის პირველი არჩეული ბელუჯელი პრეზიდენტი.

ლეგარი დაიბადა ბელუჯელი ტომის და გავლენიან ფეოდალთა ოჯახში, მიიღო განათლება პაკისტანის ფორმანის ქრისტიანის კოლეჯში და ოქსფორდის უნივერსიტეტში, გაერთიანებულ სამეფოში. დიდი ბრიტანეთიდან დაბრუნების შემდეგ, თავისი კარიერა დაიწყო, როგორც სამოქალაქო მოხელე, სანამ 1973 წელს არ გახდა პოლიტიკოსი, როდესაც ბელუჯისტანიდან სენატორი გახდა პაკისტანის სახალხო პარტიიდან. 1980 წელს, მონაწილეობდა დემონსტრაციებში, რომელიც ზია-ულ ჰაკის ადმინისტრაციის წინააღმდეგ იყო მიმართული და წარმატებით იასპარეზა 1988 წლის საერთო არჩევნებში. 1990—1993 წლებში მუშაობდა ოპოზიციის ლიდერის, ბენაზირ ბჰუტოს მოადგილედ და მონაწილეობა მიიღო 1993 წლის არჩევნებში.

მისმა ტემპერამენტმა და რეპუტაციამ, საბოლოოდ დაარწმუნა პრემიერ-მინისტრი ბენაზირ ბჰუტო, როგორც პრეზიდენტობის კანდიდატი და 1993 წელს ლეგარი პრეზიდენტად აირჩიეს. თუმცა, მალევე მიიღო კრიტიკა პაკისტანის უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეების პოსტზე საკამათო კანდიდატების დანიშვნის გამო და მისი „მეჰრან ბანკის სკანდალში“ ჩართულობის გამო. 1995 წელს უთანხმოება წარმოიშვა პრემიერ-მინისტრ ბენაზირ ბჰუტოსთან პოლიტიკურ საკითხებზე და 1996 წელს, ის უეცრად გაათავისუფლა თავისი ლიდერის მთავრობა. მისი პოლიტიკური ამბიციები შემდეგ, პრემიერ-მინისტრის, ნავაზ შარიფისას შეეჯახა, როდესაც იგი ცდილობდა შეინარჩუნოს უზანაესი სასამართლოს მთავარი მოსამართლედ საჯად ალი შაჰი, რომელიც საბოლოოდ 1997 წელს მისი გადადგომით დასრულდა. პრეზიდენტობის შემდეგ, დარჩა აქტიურ პოლიტიკაში და 2004 წელს შეუერთდა მუსლიმთა ლიგას, მაგრამ მალევე წავიდა პოლიტიკიდან. ლეგარი გარდაიცვალა 2010 წლის 20 ოქტომბერს, ხანგრძლივი გულის ავადმყოფობით, რავალპინდის სამხედრო ჰოსპიტალში.

ბიოგრაფია
ოჯახი და ადრეული წლები
ფარუხ ლეგარი დაიბადა 1940 წლის 2 მაისს დერა-გაზი-ხანის რაიონის სოფელ ჩოტი ზარენში, რომელიც მდებარეობს პენჯაბში, ბრიტანეთის ინდოეთში. პრეფიქსი სარდარი, რომელიც მისი სახელის სათავეშია, მიუთითებს იმაზე, რომ ის თავისი საგვარეულოს თუმანდარია (უფროსია). მისი მამა, ნავაბ მუჰამედ ლეგარი და მისი ბაბუა ნავაბ ჯამალ ლეგარი, ორივე იყო პროგრესული ლიდერი, რომლებიც თავიანთ ტომს გააზიარეს თანამედროვე იდეები. მამამისმა, აქტიური მონაწილეობა მიიღო პაკისტანის განმათავისუფლებელ მოძრაობაში, რომელიც 1946 წელს დააკავეს, როგორც პოლიტიკური პატიმარი. ინდოეთის დაშლის შემდეგ, 1949-1955 წლებში, მამამისმა დაიკავა მინისტრის თანამდებობა, პენჯაბის პროვინციის მთავრობში.

ფარუხ ლეგარი თავდაპირველად სწავლობდა სახელგანთქმულ ლაჰორის „აიტჩისონის კოლეჯში“, რომელიც 1957 წელს დაამთავრა. შემდეგ ჩააბარა ფორმან ქრისტიანის უნივერსიტეტში, რომელიც 1960 წელს ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა, ეკონომიკის დარგში. შემდეგ გადავიდა გაერთიანებულ სამეფოს ოქსფორდის უნივერსიტეტში, სადაც მან მიიღო მაგისტრის ხარისხი ფილოსოფიის, პოლიტიკისა და ეკონომიკის განხრით.

ლეგარის უყვარდა და თამაშობდა ჩოგბურთს, ასევე იყო რეგულარული მოთამაშე პოლოს სფეროში. 1974 წელს, იგი წარმოადგენდა პაკისტანს მე-7 აზიურ თამაშებზე, რომელიც გაიმართა თეირანში, ირანში. ფარუხ ლეგარი ქვეყანის მსხვილი მიწის მფლობელი იყო, რომლის კუთვნილებაში დაახლოებით 40,500 ჰექტარი მიწის ნაკვეთი იყო. ლეგარის სიკვდილის შემდეგ, მისი ვაჟი ჯამალ ლეგარი გახდა ლეგარის ტომის 23-ე მთავარი.