iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
თავკომბალა კუ

თავკომბალა კუ, ზღვის თავკომბალა კუ, კარეტა ან ლოგერჰედი — ზღვის კუების სახეობა, ერთადერთი თავის გვარში.

ზრდასრული კუ სიგრძეში 70–95 სმ აღწევს, მასა 80-დან 200 კგ-მდე მერყეობს. კარაპაქსი გულისებური ფორმისაა, ფერად ყავისფერი, მოწითალო ყავისფერი ან ზეთისხილისფერი. პლასტრონისა და ძვლოვანი ხიდის შეფერილობა კრემისფრიდან ყვითლამდეა. ზურგზე ხუთი წყვილი ნეკნის ფარია. მასიური თავი დაფარულია მსხვილი ფარებით. წინა კიდურებზე ბრჭყალები აქვს. იკვებება უპირატესად მოლუსკებითა და კიბოსნაირებით, აგრეთვე თევზებით, მედუზებით, ღრუბლებით.

დედალი კვერცხს ღამით დებს, 4–5-ჯერ სეზონზე, ზაფხულში და შემოდგომაზე. საერთო ჯამში მათი რაოდენობა 100–126 ცალს აღწევს, დაფარულია 4 სმ დიამეტრის კანისებრი გარსით. ნაშიერები 1–2 თვის შემდეგ იჩეკებიან, რამდენიმე საათს ბუდეში ატარებენ და შემდეგ, ყველანი ერთად ამოდიან ქვიშიდან და მიისწრაფიან ზღვისკენ. როგორც სხვა ზღვის კუებს, თავკომბალა კუსაც 56 დიპლოიდური ქრომოსომა აქვს კარიოტიპში: 32 მაკროქრომოსომა და 24 მიკროქრომოსომა. პირველი ქრომოსომა სტაბილური რჩება უკვე 66 მილიონი წლის განმავლობაში.

გავრცელებულია ინდოეთის, წყნარი და ატლანტის (ხმელთაშუა ზღვის ჩათვლით) წყლებში. ბუდობს სუბტროპიკულ და ზომიერ რაიონებში. უმსხვილესი ჯგუფი, რომელიც 30 000 დედალ კუს აერთიანებს, ბუდობს კუნძულ მასირაზე (ომანი). ფლორიდის სანაპიროზე მობუდარი კუების რაოდენობა 6–15 ათას ინდივიდს ითვლის. მსხვილი ბუდობები ცნობილია ავსტრალიაშიც.

2019 წლის 23 მარტს ხმელთაშუა ზღვიდან, შავი ზღვის აკვატორიაში, ფოთის სანაპირო ზოლში თავკომბალა კუს ერთ-ერთი ინდივიდი შემოვიდა. აღნიშნული ფაქტი გარემოს ეროვნულმა სააგენტომ დაადასტურა. მეთევზეობისა და შავი ზღვის მონიტორინგის სპეციალისტების შეფასებით, იგი საჭიროებდა რეაბილიტაციას. აღნიშნული სახეობისთვის საჭირო პირობები არ არსებობდა არც „ბათუმის დელფინარიუმში“ და არც „აკვარიუმში“, ამიტომ იგი მოათავსეს სასტუმრო „პარაგრაფის“ კუთვნილ აკვარიუმში. სარეაბილიტაციო კურსის გავლის შემდეგ, მას ბუნებაში დააბრუნებენ.

თავკომბალა კუს ხორცი არ ითვლება ძალიან გემრიელად, ამიტომ იშვიათად გამოიყენება საკვებად. კვერცხი პირიქით, გემრიელ საჭმელად მიიჩნევა და დიდი რაოდენობით მოიპოვებენ და იყენებენ. კვერცხების განუსაზღვრელი რაოდენობით მოპოვება ცუდად მოქმედებს ამ კუების რაოდენობაზე. შეტანილია -ის საერთაშორისო წითელ ნუსხაში. დაცულია აშშ-ის, კვიპროსის, იტალიის, საბერძნეთისა და თურქეთის ეროვნული კანონმდებლობით.
ბაბათაი (აყმოლის ოლქი)

ბაბათაი — სადგური ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის არნასაის სააულო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 22 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით და ქვეყნის დედაქალაქ ნურ-სულთანიდან 30 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113442200.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 371 კაცს, რომლის 53% ეთნიკურად ყაზახი იყო, ხოლო 25% — რუსი.

1999 წელს სადგურში ცხოვრობდა 350 ადამიანი (174 მამაკაცი და 176 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 301 ადამიანს შეადგენს (157 მამაკაცი და 144 ქალი).
ბაიდალა (აყმოლის ოლქი)

ბაიდალა — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ბერსუათის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 22 კმ-ით სამხრეთით. ატოკ კოდი — 113437200.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 375 კაცს, რომლის 43% ეთნიკურად ყაზახი იყო, ხოლო 25% — რუსი.

1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 231 ადამიანი (117 მამაკაცი და 114 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 158 ადამიანს შეადგენს (87 მამაკაცი და 71 ქალი).
ბელოიარკა (აყმოლის ოლქი)

ბელოიარკა (, ყოფილი ბელოიარსკოე) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის კონსტანტინოვკის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 55 კმ-ით აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113445200.

ისტორია
სოფელი ბელოიარსკოე დაარსდა 1905 წელს. 1906 წელს აშენდა სამლოცველო სახლი. 1911 წელს გაიხსნა სკოლა.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 796 კაცს, რომლის 60% ეთნიკურად რუსი იყო.

1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 654 ადამიანი (320 მამაკაცი და 334 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 411 ადამიანს შეადგენს (215 მამაკაცი და 196 ქალი).
მონიკა ბროდკა

მონიკა მარია ბროდკა (; დ.7 თებერვალი, 1988) — პოლონელი მომღერალი, ხმისჩამწერი ფონდის წევრი.

ბიოგრაფია
2004 წელს მონიკა ბროდკა გახდა ცნობილი შოუს იდოლ მესამე სეზონის მონაწილე, შემდეგ კი გამარჯვებული. ამ დროიდან მან გამოუშვა რამდენიმე ალბომი, რომელმაც დიდი პოპულარობა მოიპოვა.

თავისი სადებიუტო ალბომი მომღერალმა პროექტის დასრულებისთანავე გამოუშვა, 2004 წელს. იგი გაიყიდა 35 ათას ეგზემპლარად.

შემდეგი ალბომი უფრო მეტად საავტორო იყო, თუმცა წინას მსგავსად რადიო ფორმატში. ბროდკა კლასიკურ ევროპულ პოპულარულ მუსიკავს მიმართავს - მისი სიმღერები ხდება შედარებით მოკლე და ლაკონიური, მოხდენილი და ენერგიული.
ბერექე (აყმოლის ოლქი)

ბერექე — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ვოლგოდონოვკის სასოფლო ოკრუგში. ატოკ კოდი — 113441300. გაუქმდა 2013 წელს და მისი მოსახლეობა მიეკუთვნა სოფელ ყოიქელდის.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 137 კაცს, საიდანაც ყველა ეთნიკურად ყაზახი იყო.

1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 75 ადამიანი (34 მამაკაცი და 41 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 28 ადამიანს შეადგენს (14 მამაკაცი და 14 ქალი).
ბერსუათი (აყმოლის ოლქი)

ბერსუათი (, 2007 წლამდე რაზდოლნოე) — აული ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. ბერსუათის სასოფლო ოკრუგში ცენტრი. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 30 კმ-ით სამხრეთით. ატოკ კოდი — 113437100.

ისტორია
სოფელი ბერსუათი დაარსდა 1943 წელს.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 1006 კაცს, რომლის 35% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 26% — ყაზახი.

1999 წელს აულში ცხოვრობდა 778 ადამიანი (382 მამაკაცი და 396 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 717 ადამიანს შეადგენს (355 მამაკაცი და 362 ქალი).
ბულაყსაი (აყმოლის ოლქი)

ბულაყსაი (, 2006 წლამდე ნოვოვლადიმიროვკა) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. ბულაყსაის სასოფლო ოკრუგის ცენტრი. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 70 კმ-ით ჩრდილოეთით. ატოკ კოდი — 113451100.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 1145 კაცს, რომლის 37% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 35% — ყაზახი.

1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 942 ადამიანი (492 მამაკაცი და 450 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 840 ადამიანს შეადგენს (416 მამაკაცი და 424 ქალი).
ვლადიმიროვკა (არშალის რაიონი)

ვლადიმიროვკა — ნასოფლარი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედიოდა სარიობის სასოფლო ოკრუგში.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 104 კაცს, რომლის 57% ეთნიკურად რუსი იყო.

1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 54 ადამიანი (28 მამაკაცი და 26 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, აქ აღარ არის მუდმივი მოსახლეობა.
ვოლგოდონოვკა

ვოლგოდონოვკა — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. ვოლგოდონოვკის სასოფლო ოკრუგის ცენტრი. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 21 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით. ატოკ კოდი — 113441100.

გაშენებულია მდინარე იშიმის მარცხენა სანაპიროზე, ვიაჩესლავკის წყალსაცავიდან 8 კმ-ში.

ისტორია
სოფელი დაარსდა 1913 წელს. სახელი ეწოდა იმ ადგილის მიხედვით, საიდანაც პირველი მოსახლეები იყვნენ წარმოშობით (სარატოვის გუბერნია, დონი).

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 1148 კაცს, რომლის 43% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 30% — გერმანელი.

1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 941 ადამიანი (459 მამაკაცი და 482 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 1004 ადამიანს შეადგენს (516 მამაკაცი და 488 ქალი).
დონეცკოე (აყმოლის ოლქი)

დონეცკოე — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ანარის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 26 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113435500.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 584 კაცს, რომლის 37% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 27% — ყაზახი.

1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 565 ადამიანი (281 მამაკაცი და 284 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 420 ადამიანს შეადგენს (210 მამაკაცი და 210 ქალი).
ჟალთირქოლი (აყმოლის ოლქი)

ჟალთირქოლი (, 2007 წლამდე მარტინოვკა) — აული ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის ჟიბექ-ჟოლის სააულო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 30 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით. ატოკ კოდი — 113433200.

მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 452 კაცს, რომლის 32% ეთნიკურად რუსი იყო, 26% — ყაზახი, ხოლო 26% — გერმანელი.

1999 წელს აულში ცხოვრობდა 406 ადამიანი (196 მამაკაცი და 210 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 593 ადამიანს შეადგენს (290 მამაკაცი და 303 ქალი).
იენს ჰოფერი

იენს ჰოფერი (; დ. 1 ოქტომბერი 1997) — ლიხტენშტაინელი ფეხბურთელი. თამაშობს შვეიცარიულ „ვადუცი“-სა და ლიხტენშტაინის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში.

კარიერა
ახალგაზრდული კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ „აარბერგში“, ხოლო პროფესიონალური — 2015 წელს „იანგ ბოიზის“ მეორე გუნდში.

სანაკრებო კარიერა
მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2018 წლის 19 ნოემბერს, ერთა ლიგის დივიზიონის შეხვედრაში, სომხეთის წინააღმდეგ. შეხვედრა დასრულდა ანგარიშით 2 : 2.

კარიერული სტატისტიკა
სანაკრებო:
ალექსანდრე ნიკურაძე

ალექსანდრე ნიკურაძე (დ. 10 ოქტომბერი, 1900, სამტრედია — გ. 13 ივნისი, 1981, მიუნხენი) — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი პირველი სტუდენტი, ფიზიკის მეცნიერებათა დოქტორი, გეოპოლიტიკოსი, ქართული ემიგრაციის ცნობილი წარმომადგენელი.

ბიოგრაფია
დაიბადა რკინიგზის დეპოს უფროსის ოჯახში.დაამთავრა ქუთაისის გიმნაზია 1917 წელს. 1918 წელს სწავლა დაიწყო თბილისში ახლად გახსნილი ქართული უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. პეტრე მელიქიშვილის რეკომენდაციითა და საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის ფინანსური თანადგომით, თავის უფროს ძმასთან, ივანე ნიკურაძესთან, ერთად გაიგზავნა გერმანიაში სწავლის გასაგრძელებლად 1919 წელს. საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ მიიღო გერმანიის მოქალაქეობა. დაამთავრა მიუნხენის უმაღლესი ტექნიკური სასწავლებელი და იქვე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ფიზიკის სპეციალობით 1928 წელს. მუშაობდა მყარი სხეულების ფიზიკისა და ენერგეტიკის დარგში. სწავლობდა ნაწილაკებს (იონებს, ელექტრონებს). მისი ნაშრომები იბეჭდებოდა გერმანიაში გამომავალ ავტორიტეტულ სამეცნიერო ჟურნალებში. მათი თანაავტორი ზოგჯერ იყო მისი უახლოესი მეგობარი, ქიმიის მეცნიერებათა დოქტორი რაჟდენ რუსიშვილი. გამოსცა ფუნდამენტური გამოკვლევა „თხევადი დიელექტრიკები“ 1934 წელს. მოღვაწეობდა მიუნხენის უმაღლეს ტექნიკურ სასწავლებელსა და ბერლინის უნივერსიტეტში ჯერ პრივატ-დოცენტის, ხოლო შემდეგ პროფესორის რანგში. ამის პარალელურად, ნაყოფიერად მუშაობდა გეოპოლიტიკის სფეროშიც. იზიარებდა გეოპოლიტიკის ფუძემდებლის, კარლ ჰაუსჰოფერის, შეხედულებებს. ზოგჯერ წერდა ფსევდონიმით: . . ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ქართული და სხვა კავკასიელი ერების ემიგრაციის ცნობილ წარმომადგენლებთან. ხელმძღვანელობდა თავის მიერვე დაარსებულ კონტინენტური ევროპის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტს, რომელიც 1941–1944 წლებში ფუნქციონირებდა მიუნხენში, ხოლო 1944–1945 წლებში — შვარცენფელდში. იყო გერმანიის მეშვეობით კავკასიის განთავისუფლების მთავარი იდეოლოგი, რომლის ძირითადი მიზანი იყო კავკასიური კონფედერაციის ჩამოყალიბება საქართველოს ჰეგემონიითა და გერმანიის პროტექტორატით. მისი ძალისხმევით დაღუპვას გადაურჩა გერმანელთა ტყვეობაში ჩავარდნილი ათასობით ქართველი, ყოფილი საბჭოთა სამხედრო მოსამსახურე. თანამშრომლობდა გერმანიაში მოქმედ ქართულ ეროვნულ კომიტეტთან და ცალკეულ ემიგრანტულ ორგანიზაციებთან, ასევე პრესასთან, ძირითადად ჟურნალთან „ბედი ქართლისა“. შალვა მაღლაკელიძე იგონებდა, რომ ალექსანდრე ნიკურაძე წერდა:
მისი არქივი დაცულია კ. კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში.
ავთანდილ ცინცაძე

ავთანდილ ცინცაძე (დ. 31 ივლისი, 1982, თბილისი, საქართველო) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). 2011 წლის მსოფლიო ჩემპიონი სამბოში, 2011 წლის საუკეთესო სამბისტი და სამბოს დამსახურებული მწვრთნელი. 2012-2014 წლებში იყო საქართველოს სამბოს ახალგაზრდული ნაკრების უფროსი მწვრთნელი. 2014-2016 წლებში ეკავა საქართველოს სამბოს ეროვნული ფედერაციის ვიცე პრეზიდენტის თანამდებობა. 2016 წლიდან დღემდე საქართველოს სამბოს ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტია.

ძირითადი შედეგები
მაქსიმილიან გეპელი

მაქსიმილიან გიოპელი (; დ. 31 აგვისტო 1997) — ლიხტენშტაინელი ფეხბურთელი. თამაშობს შვეიცარიულ „ვადუცი“-სა და ლიხტენშტაინის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში

კარიერა
ახალგაზრდული კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ „შაანში“ 2010 წელს, ხოლო პროფესიონალური — 2014 წელს „ბალცერსში“.

2016 წლის 9 ოქტომბერს ჩაატარა პირველი პროფესიონალური შეხვედრა („ვადუცის“ რიგებში) „იანგ ბოიზის“ წინააღმდეგ.

სანაკრებო კარიერა
2014–2017 წლებში თამაშობდა ლიხტენშტაინის 21-წლამდელთა ეროვნულ ნაკრებში, რომლის რიგებშიც 9 შეხვედრა ჩაატარა.

მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2016 წელს ისლანდიის წინააღმდეგ, ხოლო პირველი გოლი გაიტანა 2016 წლის 9 ოქტომბერს ისრაელის წინააღმდეგ.

კარიერული სტატისტიკა
სანაკრებო:
2019 წლის 23 მარტის მონაცემებით:

სანაკრებო გოლ(ებ)ი:

ტიტულები
ვადუცი:
ლიხტენშტაინის საფეხბურთო თასი (2): 2016–17; 2017–18.
მარტინ ჰები

მარტინ ჰები (; დ. 5 ნოემბერი, 1969) — ლიხტენშტაინელი ფეხბურთელი, მეკარე.

კარიერა
კარიერა დაიწყო 1993 წელს, ხოლო დაასრულა 2009 წელს.

საერთაშორისო კარიერა
იყო ლიხტენშტაინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი 1994–2004 წლებში, ამ პერიოდში ნაკრებში 24 შეხვედრა ჩაატარა.

მიღწევები
1993 და 1995 წლებში გახდა ლიხტენშტაინის წლის ფეხბურთელი.
ენერგომაში (საფეხბურთო კლუბი)

„ენერგომაშ ბელგოროდი“  — რუსული საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 2014 წელს, როდესაც კლუბი „სალიუტი“ გაკოტრდა. 2015–2016 წლებში პირველად ითამაშა პროფესიონალურ დონეზე — სამდონიან რუსეთის პროფესიონალურ საფეხბურთო ლიგაში. 2017–2018 წლის სეზონის შემდეგ, 18 ივნისს დაიშალა. ამის შემდეგ, „სალიუტი“ ისევ დაუბრუნდა პროფესიონალურ შეჯიბრებას.
ნათიშვილი

საკუთარი სახელი ნათიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე ნათიშვილი — ქართველი ექიმი, მეცნიერი
ალექსანდრე ნათიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
დავით ნათიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი, სამხედრო მწერალი
ზურაბ ნათიშვილი — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი
ოთარ ნათიშვილი — ჰიდროტექნიკოსი.
ლივიო მაიერი

ლივიო მაიერი (; დ. 10 იანვარი, 1998) — ლიხტენშტაინელი ფეხბურთელი. შვეიცარიულ „ეშენ-მაურენი“-სა და ლიხტენშტაინის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრების ფეხბურთელი.

სანაკრებო კარიერა
მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2017 წლის 14 დეკემბერს, ყატარის წინააღმდეგ. მანამდე, მაიერმა 13-ჯერ ითამაშა ლიხტენშტაინის 21-წლამდელთა ეროვნული გუნდში.
ტოკუსაცუ

ტოკუსაცუ (; სიტყვასიტყვით „სპეცეფექტები“) — კინოჟანრი, რომელიც თავის თავში მოიცავს ისტორიას სუპერგმირების შესახებ, სადაც ფიგურირებს დიდი რაოდენობით სპეცეფექტები. აღნიშნული ჟანრი არსებობს იაპონიაში (ყველაზე მასიურად), აშშ-ში, ფილიპინებსა და ბრაზილიაში.

ტოკასაცუ აგრეთვე შეიძლება გაინისაზღვროს როგორც „ფანტასტიკური ფილმი ვიზუალური ეფექტებით სუპერგმირების შესახებ“.

ჟანრი წარმოიშვა 1950-იან წლებში. როგორც წესი, ტოკასაცუს ჟანრის ნამუშევრებში მოთხრობილია იმის შესახებ, თუ როგორ გამოიყენებს ერთი ან რამდენიმე გმირი ზეშესაძლებლობებს ბოროტებასთან საბრძოლველად (დაწყებული ტერორისტული ორგანიზაციებით, დამთავრებული დემონებითა და უცხოპლანეტელებით). მთავარი გმირები ზეშესაძლებლობებს ღებულობენ თავიანთი სუპერკოსტიუმებისგან ან მაღალტექნოლოგიური ფს მაგიური ხელსაწყოებისაგან. გმირების ბრძოლა მონსტრებთან დატვრითულია საბრძოლო ხელოვნების გამოყენებით, ფანტასტიკური იარაღებითა და მაგიით. ამ ჟანრის ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია ფილმები გოძილას და გამერას შესახებ, აგრეთვე სუპერგმირული ტელესერიალები: „ “, „ “ და „ “.
მასტორავა

მასტორავა — მორდვული ეპოსი დაფუძნებული მორდვულ მითოლოგიასა და ფოლკლორზე, შეკრებილი ფოლკლორისტ ალეკსანდრ შარონოვის მიერ. გამოქვეყნდა 1994 წელს ერზიას ენაზე, დაანონსებულია გამოცემა მოკშას ენაზეც.

პოემა შედგება ხუთი ნაწილისაგან, რომელთაც სახელებიც ითარგმნება როგორც: „სამყარო“, „ძველი დრო“, „მეფე ტიუშტიას ხანა“, „გმირული ხანა“, „ახალი ხანა“. მასტორავა მიწის ღვთაებაა მორდვულ მითოლოგიაში. სახელი „მასტორ-ავა“ სიტყვასიტყვით ნიშნავს მიწის ქალს.

მასტორავას ეპოსში ტიუშტია არის გლეხი, რომელსაც ირჩევენ მოკშას და ერზიული კლანების მეფედ და მათი გაერთიანებული ჯარების მთავარსარდლად. მისი მმართველობისას მორდვეთი გადაჭიმული იყო ვოლგადან დნეპრამდე და ოკადან შავ ზღვამდე.

მითების მიხედვით ტიუშტია არის მთვარის ღმერთი, ჭექა-ქუხილის ღმერთისა და მოკვდავი გოგოს, ლიტოვას, ვაჟი. მისი ასაკი იცვლება მთვარის ფაზების ცვლასთან ერთად.
პურგაზი

პურგაზი, იგივე ინიაზორ პურგაზი (ერზ. , ) — საუკუნის პირველი ნახევრის ერზიელი მმართველი. პურგაზის სამთავროს დიდი მთავარი (ინიაზორი). ვოლგის ბულგარეთთან მოკავშირეობისას ის წინ აღუდგა სუზდალის რუსული სამთავროს გაფართოებას რეგიონში. შემდგომში პურგაზი ერზიული დამოუკიდებლობის სიმბოლოდ და ლეგენდების ნაწილად იქცა.

პურგაზი რუსულ ქრონიკებში რამდენიმეჯერაა მოხსენიებული. 1229 წლის იანვარში მისმა ჯარმა გააძევა რუსი მთავრების მარბიელი ლაშქარი. შემდგომ მან დაამარცხა მოკშანელი მთავარი პურეში. ამავე წლის აპრილში პურგაზმა სცადა რუსებისაგან გაენთავისუფლებინა ნიჟნი-ნოვგოროდი, ყოფილი ერზიული დასახლება, ორბან-ოში. მისმა ჯარმა დაწვა ქალაქი, მაგრამ ციტადელი უვნებელი გადარჩა. რამდენიმე თვეში პურგაზი პურეშის მიერ დამარცხდა. 1237 წლის ზაფხულში პურგაზი წარმატებით აღუდგა წინ მონღოლებს თუმცა 1238-1239 წლების შემოდგომასა და ზამთარში ის დამარცხდა. ცნობილია, რომ ერზიელი მთავრის მმართველობისას რუსი გლეხები მის სამფლობელოში ილტვოდნენ.

 საუკუნის შემდეგ ის გააკერპეს და მითიურ გმირად აქციეს. მას შეცდომით ასევე მოიხსენებდნენ როგორც მორდვეთის მეფეს.
სირია (რეგიონი)

სირია (, ; თანამედროვე ლიტერატურაში იხმარება ტერმინები „დიდი სირია“, „სირია-პალესტინა“ ან ლევანტი) — რეგიონი ახლო აღმოსავლეთში, ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ისტორიის განმავლობაში მას ნაწილობრივ ან მთლიანად აკონტროლებდა მრავალი ხალხი და სახელმწიფო: ძველი ეგვიპტელები, ქანაანელები, ისრაელიტები, ასურელები, ბაბილონის სამეფო, აქემენიდთა იმპერია, ძველი მაკედონელები, რომის იმპერია, ბიზანტიის იმპერია, ომაიანთა სახალიფო, აბასიანთა სახალიფო, ფატიმიანთა სახალიფო, ჯვაროსნები, აიუბიდები, მამლუქების სასულთნო, ოსმალეთის იმპერია, გაერთიანებული სამეფო, საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკა.
მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალი

მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალი — კინოფესტივალი, რომელიც ტარდება მოსკოვში. გააჩნია კინოპროდიუსერთა ასოციაციის საერთაშორისო ფედერაციის აკრედიტაცია.

პირველად ჩატარდა 1935 წელს და 1959 წლიდან რეგულარული ღონისძიებაა. 2017 წლამდე ფესტივალი ტარდებოდა ივნისის ბოლოს, ხოლო 2018 წლიდან დღემდე ტარდება აპრილის შუარიცხვებში. გრძელდება 8-დან 10-დღემდე.

იგი მეორე ყველაზე ძველი კინოფესტივალია ვენეციის კინოფესტივალის შემდეგ. მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალის მთავარი პრიზი არის (დაწესდა 1989 წელს) „ოქროს წმინდა გიორგი“.
რომან პროდიუსი

რომან პროდიუსი (; დ. 12 აპრილი, 1981, სელემეტი, ჩიმიშლიის რაიონი) — მოლდოველი პროფესიონალი ათლეტი, შორ დისტანციაზე მორბენალი.

კარიერა
დაიბადა მოლდოვის სოფელ სელემეტში, ჩიმიშლიის რაიონში. ვარჯიში დაიწყო სოფლის სკოლაში სწავლის პერიოდში, მისი ფიზკულტურის მასწავლებლის, კონსტანტინ ფიოდოროვის მეთვალყურეობის ქვეშ. შემდეგ სოფელ ლიპოვენის სპორტ ლიცეუმში, ჯორჯ რუსოს დახმარებით. რამდენიმე წლის შემდეგ კი ჩაირიცხა მოლდოვის რესპუბლიკის სპორტისა და ფიზკულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.

პროდიუსი საერთაშორისო ასპარეზზე 2004 წელს გამოჩნდა, ნიდერლანდების ქალაქ დეურნში, სადაც მან ნახევარ-მარათონი მოიგო. 2005 წელს, მიიღო მონაწილეობა მის პირველ მარათონში, რომელიც ვალენსიაში გაიმართა. 2008 წელს გაიმარჯვა მაკედონიის ქალაქ სკოპიეში გამართულ მარათონში.

2009 წელს მიიღო წოდება „მასტერი საერთაშორისო სპორტის კლასებში“ და ამავე წელს დააფიქსირა მისი პერსონალური რეკორდი, 2:12:31. მას შემდეგ პროდიუსი ყოველწლიურად იღებდა მონაწილეობას ნახევარ-მარათონებში და მარათონებში.

2012 წლამდე, რომანი იწრთვნებოდა ვალენტინ სიტნიკის მიერ. ამჟამად კი მას ლაზარ აგენდა ავარჯიშებს..

პროდიუსმა ორჯერ იასპარეზა ოლიმპიურ თამაშებში. პირველად 2012 წელს შედგა მისი დებიუტი ლონდონში, სადაც მან ვერ შეძლო მარათონის დასრულება და 25 კილომეტრის გავლის შემდეგ დანებდა. 2013 წელს მონაწილეობა მიიღო მოსკოვში, მსოფლიო ათლეტების ჩემპიონატში სადაც მან 45-ე ადგილი დაიკავა, 2:29:08 დროით.

2015 წლის აპრილში, მე-8 ადგილი დაიკავა ვენაში გამართულ საერთაშორისო ჩემპიონატში. შემდეგ 2016 წელს მონაწილეობა მიიღო რიო-დე-ჟანეიროში გამართულ ოლიმპიურ თამაშებში, სადაც მან 105-ე ადგილი დაიკავა და გახდა პირველი მოლდოველი, რომელმაც სპორტის ამ სახეობაში იასპარეზა ოლიმპიურ თამაშებზე.

ამავე წელს დაიკავა მე-7 ადგილი რომში გამართულ საერთაშირისო ნახევარ-მარათონში. 2016 წლის ბეიჯინგის მსოფლიო ათლეტების ჩემპიონატზე, მან დაასრულა მარათონი 2:26:46 დროში და 31-ე ადგილი დაიკავა..

პირადი ცხოვრება
ჰყავს ცოლი და ერთი შვილი.
ნიშნიანიძე

გვარი ნიშნიანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

გიზო ნიშნიანიძე — ქართველი მწერალი და პოეტი
გიორგი ნიშნიანიძე — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი
გურამ ნიშნიანიძე — ქართველი ფეხბურთელი
კონსტანტინე ნიშნიანიძე — ქართველი სამხედრო პირი, პოლკოვნიკი
ომარ ნიშნიანიძე — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი
შოთა ნიშნიანიძე — ქართველი პოეტი
გურამ ლორთქიფანიძე (არქეოლოგი)

გურამ ლორთქიფანიძე (დ. 14 სექტემბერი, 1938, ბათუმი — გ. 24 მარტი, 2019, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, არქეოლოგი; საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2009 წ.).

დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1961 წელს. 1961–1968 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1968-1977 წლებში — უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1975 წელს, ანდრია აფაქიძის შემდეგ, სათავეში ჩაუდგა ბიჭვინთის არქეოლოგიურ ექსპედიციას. 1977-1978 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის კათედრის პროფესორი; 1979-1981 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის არქეოლოგიის კათედრის პროფესორი; 1985-2006 წლებში — კულტურის ისტორიისა და თეორიის კათედრის გამგე, პროფესორი; 2006 წლიდან არჩეული იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სრული პროფესორად. გამოქვეყნებული აქვს 120-მდე სამეცნიერო ნაშრომი.
ზაურ ცხადაძე

ზაურ ცხადაძე (დ. 1964, სოფ. სვირი, ზესტაფონის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). 1998 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. საქართველოს ისტორიაში პირველი ევროპისა და მსოფლიო ჩემპიონი მკლავჭიდში. სპორტის ოსტატი ხელბურთსა და კლასიკურ ჭიდაობაში.

ძირითადი შედეგები
ბადრი ჯანიაშვილი

ბადრი ჯანიაშვილი (დ. 23 იანვარი (ან 20 ნოემბერი), 1972 (ან 1971), სოფ. ზემო ჩოჩეთი, კასპის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). 1998 წელს დაამთავრა შსს აკადემია. იყო ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1992) და მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (1993). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის (1995) და ბრინჯაოს (2003) მედლის მფლობელი, მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (1996). მსოფლიო ჩემპიონი სამბოში (1997). ღირსების მედლის მფლობელი (1997).

ძირითადი შედეგები
ალექსანდრუ შპაკი

ალექსანდრუ შპაკი (; დ. 21 ნოემბერი, 1989, მოლდოვა) — მოლდოველი პროფესიონალი ძალოსანი.

კარიერა
შპაკს 2012 წლის ევროპის ძალოსანთა ჩემპიონატზე მოპოვებული აქვს ბრინჯაოს მედალი, -77 კგ კატეგორიაში.

2013 წლის ევროპის ძალოსნათა ჩემპიონატში მან მეორე ადგილი დაიკავა, თუმცა მოგვიანებით პრეპარატ სტანოზოლოლზე შემოწმების შედეგად მას დოპინგის მიღება დაუმტკიცდა და ძალოსნობის საერთაშორისო ფედერაციამ 2 წლიანი დისკვალიფიკაციით დასაჯა.

შემდგომში მან 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიურ თამაშებში მიიღო მონაწილეობა, სადაც მეხუთე ადგილი დაიკავა.
ტრიკონქი

ტრიკონქი (ტრი... და კონქი) — ქრისტიანული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ტიპი. მის ძირითად მახასიათებელს სამაფსიდიანი კომპოზიცია წარმოადგენს. გუმბათქვეშა სივრცის გარშემო ჯვრულად განლაგებულია ოთხი მკლავი, ამათგან ჩრდილოეთ, აღმოსავლეთ და სამხრეთ ფასადებს აფსიდის ფორმა აქვს. საქართველოს გარდა ტრიკონქი ფართოდ არის გავრცელებული ქრისტიანული აღმოსავლეთის ქვეყნებში, განსაკუთრებით კი საბერძნეთში. იგი ასევე გვევლინება სომხეთშიც.

საქართველოში ტრიკონქის ტიპის უადრესი ძეგლის თარიღად მიჩნეულია - საუკუნეები, ხოლო აქტიური მშენებლობის ხანა საუკუნემდე გრძელდებოდა. ამ ტიპის გამორჩეული ტაძრებია ოშკი, ბაგრატი და ალავერდი. ტრიკონქის ტიპისაა ათონის ივერთა მონასტრის ეკლესია.

გალერეა
დენის მანი

დენის მანი (; დ. 26 აგვისტო, 1997) — რუმინელი ფეხბურთელი. თამაშობს რუმინულ „სტიაუა“-სა და რუმინეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში

კარიერა
ახალგაზრდული კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ „ატლეტიკო არადში“ 2005 წელს, ხოლო პროფესიონალური — 2015 წელს „უტა არადში“. მისი კარიერული დებიუტი შედგა „უტას“ რიგებში „გაზ მეტიან მედიაშის“ წინააღმდეგ 2015 წლის 29 აგვისტოს, 17 წლის ასაკში, მისი გუნდი დამარცხდა ანგარიშით 1–2.

სანაკრებო კარიერა
მისი სანაკრებო დებიუტი შედგა შვედეთის წინააღმდეგ. იგი შევიდა შეცვლაზე მატჩის 87-ე წუთზე, რუმინეთმა გაიმარჯვა ანგარიშით 1–0.

კარიერული სტატისტიკა
სანაკრებო:
2019 წლის 26 მარტის მონაცემებით:

პირადი ცხოვრება
მისი მამა კრისტიან მანი არის საფეხბურთო მწვრთნელი.