იესოს უცნობი წლები

იესო ქრისტეს ცხოვრების უცნობი წლები (ასევე უწოდებენ იესოს ჩუმ, დაკარგულ ან გამოტოვებულ წლებს ) — ზოგადად ეხება იესოს ცხოვრების პერიოდს ბავშვობასა და ქადაგების დაწყებას შორის, პერიოდი, რომელიც არ არის აღწერილი ახალ აღთქმაში.

„იესოს დაკარგული წლების“ კონცეფცია ჩვეულებრივ გვხვდება ეზოთერულ ლიტერატურაში (სადაც ის ზოგჯერ ეხება მის შესაძლო საქმიანობას ჯვარცმის შემდგომ), მაგრამ არა სამეცნიერო ლიტერატურაში, ვინაიდან ვარაუდობენ, რომ გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იესო 12-დან 29 წლამდე მუშაობდა დურგლად გალილეაში იოსებთან ერთად.

მე-19 და მე-20 საუკუნეებში წარმოიშვა თეორიები იმის შესახებ, რომ ინდუიზმით შთაგონებული იესო 12-დან 29 წლამდე იმყოფებოდა ინდოეთსა და ნეპალში სულიერი განათლების მისაღებად, ან ეუფლებოდა სწავლებას ესენებთან იუდეის უდაბნოში . თანამედროვე ქრისტიანულმა მეცნიერებამ ზოგადად უარყო ეს თეორიები და ამტკიცებს, რომ არაფერია ცნობილი იესოს ცხოვრების ამ პერიოდის შესახებ.

„ სუნის ჰიპოთეზაში“ „ დაკარგული წლების“ შესახებ ნავარაუდევია, რომ იესო გადაურჩა ჯვარცმას და განაგრძო ცხოვრება, ნაცვლად ახალ აღთქმაში გადმოცემული ისტორიისა, რომ ის ამაღლდა სამოთხეში ორ ანგელოზთან ერთად. ამ ამბავმა და მასთან დაკავშირებულმა შეხედულებამ, რომ იესომ საერთოდ აირიდა ჯვარცმა, წარმოშვა სხვადასხვა ვერსია მისი სიცოცხლის დარჩენილი წლების შესახებ, თუმცა ეს საკითხი დავის საგანს წარმოადგენს და არ არის აღიარებული წამყვანი მკვლევარების მიერ.

ისტორიულ წყაროებში ქრისტეზე ძალიან ცოტა ცნობებია შემორჩენილი. ინგლისელი ისტორიკოსი საიმონ-სებაგ მონტეფიორე მას მხოლოდ ერთ თავს უთმობს წიგნში იერუსალიმზე. 12-29 წლამდე იესოს ცხოვრების შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი

ბურუსით მოცული 18 წელი
ახალი აღთქმის შუალედი
ახალ აღთქმაში იესოს ბავშვობის შემდეგ დაახლოებით 18 წელია შუალედი გარდა განცხადებისა „და როცა თორმეტი წლისა გახდა..“ ( ლუკა 2:42 ) „... იესოს ემატებოდა სიბრძნე და ასაკი და მადლი ღმრთისა და კაცთა წინაშე. ( ლუკა 2:52 ), ახალ აღთქმაში არ არის გადმოცემული სხვა დეტალები იმ კონკრეტულ წლებთან დაკავშირებით. თანამედროვე მეცნიერების აზრით, ძალიან მწირი ისტორიული ინფორმაციაა იესოს იმდროინდელი საქმიანობის შესახებ.

ტრადიციული ვერსიით, იოსები იყო დურგალი და იესოც მის ხელობას მიჰყვებოდა

მარკოზის 6:3 -ში მოხსენიებულია იესო „ განა ხურო არ არის, მარიამის ძე და იაკობის, იოსეს, იუდასა და სიმონის ძმა?“ , რაც იმის მანიშნებელია, რომ იგი 30 წლამდე დურგლად მუშაობდა. მათე 13:55 სვამს კითხვას: „ეს დურგლის შვილი არ არის?“ იგი ვარაუდობს, რომ პროფესია იყო საოჯახო ბიზნესი, რითაც იესო იყო დაკავებული სანამ ქადაგებას დაიწყებდა.

იესოს ბავშვობა აღწერილია თომას ჩვილობის სახარებაში, ფსევდო-მათეს სახარებაში და მაცხოვრის ბავშვობის სირიულ სახარებაში, სხვა წყაროებთან ერთად.

ახალგაზრდა იესო ინდოეთში და/ან ტიბეტში
ნიკოლას ნოტოვიჩი, 1887 წ
1887 წელს რუსი ომის კორესპონდენტი ნიკოლას ნოტოვიჩი ამტკიცებდა, რომ ლადაქში ჰემის მონასტერში ყოფნისას მან შეიტყო დოკუმენტის შესახებ, რომლის სახელწოდება იყო „ადამიანის საუკეთესო ძის წმინდა ისას ცხოვრება .“ ისა იესოს არაბული სახელია ისლამში . ნოტოვიჩის მოთხრობა „წმინდა ისას ცხოვრების“ ტექსტის თარგმანი ფრანგულად გამოიცა 1894 წელს სათაურით (იესო ქრისტეს უცნობი ცხოვრება). შემდეგ მიულერმა მისწერა ჰემის მონასტერს და წინამძღვარმა ლამამ უპასუხა, რომ ბოლო თხუთმეტი წლის განმავლობაში მონასტერში დასავლელი სტუმარი არ ყოფილა და ნოტოვიჩის ისტორიასთან დაკავშირებული დოკუმენტები არ არსებობდა. შემდეგ ჯ. არჩიბალდ დუგლასი ეწვია ჰემის მონასტერს და გაესაუბრა მთავარ ლამას, რომელმაც განაცხადა, რომ ნოტოვიჩი იქ არასდროს ყოფილა.

ნოტოვიჩი გამოეხმაურა ბრალდებებს. მაგრამ მას შემდეგ, რაც მისი ამბავი ხელახლა გამოიკვლიეს ისტორიკოსებმა - ზოგიერთმა მისი არსებობაც კი ეჭვქვეშ დააყენა, ნოტოვიჩმა აღიარა მტკიცებულებების გაყალბება. ბარტ დ. ერმანი აცხადებს, რომ „დღეს პლანეტაზე არ არსებობს არც ერთი აღიარებული მეცნიერი, რომელსაც ეჭვი ეპარება ამ საკითხში. მთელი ისტორია გამოიგონა ნოტოვიჩმა, რომელმაც გამოიმუშავა საკმაოდ დიდი ფული და სოლიდური ცნობადობა თავისი ხუმრობით.“

1922 წელს, სვამი აბჰედანანდა, ნიუ-იორკის ვედანთა საზოგადოების პრეზიდენტი 1897-1921 წლებში და რამდენიმე წიგნის ავტორი, ფეხით გაემგზავრა ჰიმალაისკენ და მიაღწია ტიბეტს, სადაც შეისწავლა ბუდისტური ფილოსოფია და ტიბეტური ბუდიზმი . იგი წავიდა ჰემის მონასტერში და, სავარაუდოდ, იპოვა ნოტოვიჩის მიერ თარგმნილი ხელნაწერი, რომელიც წარმოადგენდა პალიზე დაწერილი გრაგნილების ტიბეტურ თარგმანს. ლამამ განაცხადა, რომ ეს იყო ასლი, ხოლო ორიგინალი ინახებოდა მარბურის მონასტერში, ლასასთან ახლოს. 1939 წელს აბჰედანანდას გარდაცვალების შემდეგ, მისმა ერთ-ერთმა მოწაფემ მოიკითხა დოკუმენტები ჰემის მონასტერში, თუმცა როგორც აღმოჩნდა, ისინი გაუჩინარდა.

ლევი ჰ. დოულინგი, 1908 წ
1908 წელს ამერიკელმა მქადაგებელმა ლევი ჰ. დოულინგმა გამოაქვეყნა იესო ქრისტეს მერწყულის სახარება, რომელიც, მისი თქმით , მას გადაეცა „ აკაშის ჩანაწერებიდან“, როგორც იესოს ცხოვრების ნამდვილი ამბავი "დაკარგული" თვრამეტი წლის ჩათვლით. ტექსტში გადმოცემულია ახალგაზრდა იესოს მოგზაურობა ინდოეთში, ტიბეტში, სპარსეთში, ასურეთში, საბერძნეთსა და ეგვიპტეში.

ახალი აღთქმის მკვლევარების უარყოფითი დამოკიდებულება
თანამედროვე მეცნიერება ქრისტიანობის შესახებ ზოგადად უარყოფს იესოს ნებისმიერ მოგზაურობას ინდოეთში, ტიბეტში ან მიმდებარე რაიონებში, ვინაიდან მას უსაფუძვლოდ მიიჩნევს.

რობერტ ვან ვორსტი აცხადებს, რომ თანამედროვე მკვლევარები „თითქმის ერთხმად შეთანხმდნენ“, რომ პრეტენზიები იესოს მოგზაურობის შესახებ ტიბეტში, ქაშმირში ან ინდოეთის დანარჩენ ნაწილში არ შეიცავს „რამე ღირებულს".

მარკუს ბორგი აცხადებს, რომ ვარაუდები ზრდასრული იესოს ეგვიპტეში ან ინდოეთში მოგზაურობისა და ბუდიზმთან კავშირის შესახებ მოკლებულია ყოველგვარ „ისტორიულ საფუძველს.“
ჯონ დომინიკ კროსანი აცხადებს, თანამედროვე მეცნიერება მხარს არ უჭერს არც ერთ თეორიას იესოს მოგზაურობის შესახებ უცნობი წლების შესავსებად მის ადრეულ ცხოვრებასა და მსახურების დაწყებას შორის.
ლესლი ჰოულდენი აცხადებს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ გავლებულია თანამედროვე პარალელები იესოსა და ბუდას სწავლებებს შორის, ეს შედარება წარმოიშვა მე-19 საუკუნეში მისიონერული კონტაქტების შემდეგ და არ არსებობს ისტორიულად სანდო მტკიცებულება ბუდიზმსა და იესოს შორის კონტაქტების შესახებ.

სხვა ვერსიები
იაპონია
იაპონიაში გარკვეული ადამიანების კატეგორია დარწმუნებული იყო, რომ ბუნდოვანი წლები იესომ სწორედ იქ გაატარა, შესაძლოა გადაურჩა ჯვარცმას და დარჩა სიცოცხლის ბოლომდე. სოფელ სინგოში არსებობს ლეგენდა ამის შესახებ.