iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჰაინალკა ბაბირაქი

ჰაინალკა ბაბირაქი (უნგრ. ; დ. 26 ნოემბერი, 1958, ოროსლანი) — უნგრელი ლიტერატურათმცოდნე, კავკასიოლოგი, ქართველოლოგი, მთარგმნელი, პოეტი.

ბიოგრაფია
ჰაინალკა ბაბირაქი დაიბადა 1958 წლის 26 ნოემბერს ქალაქ ოროსლანში. დაამთავრა ოროსლანის გიმნაზიის რუსული განყოფილება. შემდეგ ჩაირიცხა უნივერსიტეტში ფილოლოგიის ფაკულტეტის რუსულ-უნგრულ განყოფილებაზე.

ქალბატონი ბაბირაქი პირველად 1985 წელს ეწვია საქართველოს რამდენიმე დღით. 1990 წელს იგი საქართველოს მწერალთა კავშირთან არსებული მხატვრული თარგმანისა და ლიტერატურული ურთიერთობების მთავარი სარედაქციო კოლეგიის მოწვევით თბილისში ჩამოვიდა და აქ ერთი თვე დაჰყო. გაეცნო ქართულ კულტურას და ლიტერატურას. შემდეგ უნგრეთის კულტურის სამინისტრომ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მოავლინა ათთვიან სტაჟირებაზე, სადაც მან შეისწავლა ქართული ენა და ლიტერატურა. მალევე ჰაინალკამ დაიწყო ქართველი პოეტების თარგმნა უნგრულ ენაზე. მას თარგმნილი აქვს გალაკტიონ ტაბიძის, ტიციან ტაბიძის, გიორგი ლეონიძის, კონსტანტინე გამსახურდიას, ირაკლი აბაშიძის, მუხრან მაჭავარიანის და ანა კალანდაძის ლექსები.

ჰაინალკა ბაბირაქის სადისერტაციო ნაშრომის თემაა „უნგრეთ-საქართველოს ლიტერატურული ურთიერთობები საუკუნეში“, რომელიც 1992 წელს დაიცვა ჯერ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ხოლო მოგვიანებით – უნგრეთის მეცნიერებათა აკადემიაში. მისი კვლევის საგანია: საქართველო უნგრულ ლიტერატურაში; კავკასია უნგრულ ლიტერატურაში დასაწყისიდან დღემდე (პროზა, ლირიკა, პრესის სამეცნიერო ლიტერატურა); საქართველოსა და კავკასიის ისტორია, განსაკუთრებით საუკუნის მოვლენები; უნგრულ-ქართული ლიტერატურული ურთიერთობები; უნგრეთი ქართულ ლიტერატურაში; უნგრული დასახლების კვალი კავკასიაში – კავკასიურ და უცხოურ წყაროებზე დაყრდნობით. იგი აქტიურად აქვეყნებს უნგრულ პრესაში თარგმანებსა და წერილებს საქართველოს ისტორიის, ქართული კულტურისა და ლიტერატურის შესახებ. ქალბატონი ბაბირაქი უნგრეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრია.

1990 წელს გამომცემლობა „მერანმა“ გამოსცა ჰაინალკა ბაბირაქის ლექსების კრებული „ცხოვრებიდან ცხოვრებამდე“. კრებული თარგმნეს ქართველმა პოეტებმა: ვაჟა ხორნაულმა, ვახტანგ ხარჩილავამ და ბაღათურ არაბულმა. ლექსების ქართული პწკარედი მოამზადა მარინა ჩადუნელმა.

1997 წელს ბუდაპეშტში გამოიცა ჰაინალკა ბაბირაქის წიგნი „უნგრეთ-საქართველოს ლიტერატურული ურთიერთობები“ (- ).

2013 წელს ბუდაპეშტში უნგრულ ენაზე გამოიცა მისი მეორე წიგნი „საქართველო კავკასიაში“ . წიგნი ეხება საქართველოსა და უგრეთს შორის არსებულ კულტურულ, ლიტერატურულ, ისტორიულ და სამეცნიერო ურთიერთობებს.

2011 წლის 13 დეკემბერს უნგრეთში, საქართველოს საელჩოში, ცნობილი უნგრელი მხატვრის, ვეფხისტყაოსნის ილუსტრაციების ავტორის, მიხაი ზიჩის ხსოვნისადმი მიძღვნილ საღამოზე საქართველოს ელჩმა ზვიად ჭუმბურიძემ ჰაინალკა ბაბირაქს გადასცა საელჩოს მედალი – „საქართველოს მეგობარი“, საქართველო-უნგრეთს შორის მეგობრული ურთიერთობების განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის.

2019 წლის მაისში თბილისში გამართულ ღონისძიებაზე – „დიასპორისა და საქართველოს უცხოელი მეგობრების მიღწევების აღიარება“ – საქართველოს ელჩმა უნგრეთში ზაალ გოგსაძემ ჰაინალკა ბაბირაქს გადასცა მედალი – „საქართველოს უცხოელი მეგობარი“, საზღვარგარეთ საქართველოს პოზიტიური იმიჯის პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი წვლილისთვის.
აბრაჰამ ვან ვიკევორტი

აბრაჰამ ვან ვიკევორტი (დ. 24 დეკემბერი, 1606 – 23 თებერვალი, 1682) — ჰოლანდიელი დიპლომატი.

დაიბადა ამსტერდამში. მისი ძმა იყო იოკაიმ დე ვიკევორტი, რომელიც აგრეთვე დიპლომატიურ მოღვაწეობას ეწეოდა.

1626-1658 წლებში ფრანგულ სასამართლოში წარმოადგენდა ბრანდებურგს, თუმცა მოგვიანებით კარდინალმა ჯულიო მაზარინიმ წერილების საეჭვო მიმოცვლის გამო ციხეში გამოკეტა. ერთი წლის შემდეგ ვიკევორტი პატიმრობიდან გათავისუფლდება, დაენიშნა ფრანგული პენსია და ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის საჰერცოგოს წარმომადგენლის რანგში დასახლებული იქნა ჰააგაში. 1675 წელს ჰოლანდიის მთავრობამ ციხეში ჩასვა ფრანგებთან მოღალატური ურთიერთობისთვის გამო. მას სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს და ქონება ჩამოართვეს. თუმცა მოგვიანებით ვიკევორტი სელეში გაიქცა, სადაც გარდაიცვალა.
ღვთის ძე (ქრისტიანობა)

ღვთის ძე — ტერმინი ქრისტიანობაში, რომელიც უკავშირდება იესოს, როგორც მამა ღმერთის ღვთაებრივი ძის სტატუსს. სამების ქრისტიანობაში, ასევე უკავშირდება მის სტატუსს, როგორც ძე ღმერთს, წმინდა სამების მეორე პიროვნებას(ღვთაებას) ან სამების ჰიპოსტასს.

ტერმინი მომდინარეობს რამდენინე გამოყენების შედეგად ახალ აღთქმისა და ადრეულ ქრისტიანულ თეოლოგიიდან. ტერმინებს "ღვთის ძე"-ს და "უფლის ძე"-ს ვხვდებით ძველი აღთქმის რამდენიმე ნაწილში.

ძველი აღთქმის გამოყენება
დაბადება
დაბადების წარღვნის თხრობის შესავალში, დაბადება 6:2 ეხება "ღმერთის შვილებს" რომლებიც ქორწინდებიან კაცის ასულებზე და გამოიყენება პოლითეიზმურ კონტექსტში ანგელოზების მიმართ.

გამოსვლა
გამოსვლა 4:22-ში, ისრაელებს, როგორც ხალხს, ღმერთი უწოდებს "ჩემს პირმშო შვილს", მხოლობითი ფორმის გამოყენებით.

მეორე რჯული
მეორე რჯულის ზოგიერთ ვერსიაში, მკვდარი ზღვის გრაგნილები ეხება ღმერთის ძეებს და არა ისრაელის ძეებს, რაც ალბათ უკავშირდება ანგელოზებს.

ფსალმუნნი
ფსალმუნნი 89:26-28-ში, დავითი ღმერთს თავის მამას უწოდებს. ღმერთი საპასუხოდ ეუბნება დავითს, რომ იგი გახდის დავითს თავის პირმშოსა და უმაღლეს მეფეს დედამიწაზე.

ფსამუნნი 82:1-8-ში, ბიბლიურ მსაჯულებს უწოდებენ ღმერთებს და ღვთის შვილებს.

მეფეთა
2 მეფეთა 7:13-16-ში, ღმერთი ჰპირდება დავითს თავის შთამომავლობასთან დაკავშირებით რომ "მე მამა ვიქნები მისთვის, ის კი შვილი იქნება ჩემთვის.", ეს პირობა ეხება მარადიულ მეფობას.

ესაია
ესაია 9:6-ში, მომავალ მეფეს ესალმებიან, ისე როგორც ფსალმუნების ნაწყვეტებშია. მსგავსად ფსალმუნნები 54:7-8-ისა იგი გადატანითი მნიშვნელობით შედარებულია უზენაეს მეფე ღმერთთან.

იერემია
იერემია 31:9-ში, ღმერთი თავის თავს ისრაელის მამად მოიხსენიებს, ეფრემს კი მის პირველ შვილად. ეფრემი იერემიაში ერთობლივად ეხება ჩრდილოეთ სამეფოს.

აპოკრიფი
სიბრძნე
წიგნი სიბრძნისა მართალ ადამიანს უწოდებს ღვთის ძეს.

ეკლესიასტე
ეკლესიასტე 4:10-ში, ებრაულ ტექსტში, ღმერთი ისეთ ადამიანებს უწოდებს თავის ძეს, რომელიც სამართლიანად იქცევა. ბერძნულ ტექსტში კი ოდნავ განსხვავებულად წერია; აქ, მათ ეწოდება "ძე უზენაესისა".

თეოლოგიური განვითარება
საუკუნეების განმავლობაში, თეოლოგიური განვითარება ღმერთის ძის კონცეფციისა, ურთიერთქმედებდა ქრისტოლოგიურ ელემენტებთან, როგორიცაა წინასწარი არსებობა ქრისტესი, კაცის ძისა, ჰიპოსტატური გაერთიანებისა და ა.შ.
კფარ-აზა

კფარ-აზა — კიბუცი ისრაელში, სამხრეთის რაიონის შაარ-ჰა-ნეგევის რეგიონულ საბჭოში. მდებარეობს ქალაქებს ნეთივოთსა და სდეროთს შორის, ქალაქ ღაზიდან 5 კმ-ში. 2021 წლის მონაცემებით კიბუცის მოსახლეობა შეადგენს 765 ადამიანს.

ისტორია
კიბუცი დააარსეს ეგვიპტიდან და მაროკოს ქალაქ ტანჟერიდან დაბრუნებულმა ებრაელებმა 1951 წლის აგვისტოში. 2023 წლის ხოცვა-ჟლეტამდე სოფელში 700-ზე მეტი რეზიდენტი ცხოვრობდა, რომლებსაც ჰქონდათ სკოლა და სინაგოგა.

2023 წლის ხოცვა-ჟლეტა
2023 წლის 7 ოქტომბერს სამხრეთ ისრაელის 20-ზე მეტ ქალაქსა და კიბუცზე განხორციელებული მოულოდნელი თავდასხმის ფარგლებში, ჰამასის დაახლოებით 70-მა მებრძოლმა შეაღწია კფარ-აზაში, დახოცა მოსახლეობა და სოფელი ნანგრევებად აქცია. ჰამასის წევრებმა სოფელს ოთხი მხრიდან შეუტიეს. მათ ასაკისა და სქესის განურჩევლად დახოცეს მოსახლეობა, დაწვეს მანქანები და სახლები. ისრაელის თავდაცვის ძალებმა კიბუცი 2023 წლის 11 ოქტომბერს გაათავისუფლეს.
ფეხებზე დაკიდების ნატიფი ხელოვნება

„ფეხებზე დაკიდების ნატიფი ხელოვნება: ბედნიერების მიღწევის პარადოქსები“ — ამერიკელი ბლოგერისა და ავტორის, მარკ მენსონის 2016 წლის თვითდახმარების წიგნი. წიგნი მოიცავს მენსონის რწმენას, რომ ცხოვრებისეული ბრძოლები მას აზრს ანიჭებს და ამტკიცებს, რომ ტიპიური თვითდახმარების წიგნები გვთავაზობენ უაზრო პოზიტიურობას, რომელიც არც პრაქტიკულია და არც გამოსადეგი, რითაც არასწორად უახლოვდება იმ პრობლემებს, რომლებსაც ბევრი ადამიანი აწყდება. ეს იყო -ისა და -ის ბესტსელერი.

გამოშვების ისტორია
ფეხებზე დაკიდების ნატიფი ხელოვნება გამოქვეყნდა -ის, -ის განყოფილების ანაბეჭდით და გამოვიდა 2016 წლის 13 სექტემბერს.
2019 წლის მაისში, წიგნის 8 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი გაიყიდა.

შინაარსი
წიგნი არის რეაქცია თვითდახმარების ინდუსტრიაზე და რასაც მენსონი ხედავდა, როგორც უგუნური პოზიტიურობის კულტურა, რომელიც არ არის პრაქტიკული ან გამოსადეგი ადამიანების უმეტესობისთვის. მენსონი იყენებს ბევრ საკუთარ პირად გამოცდილებას იმის საილუსტრაციოდ, თუ როგორ ანიჭებს მას ცხოვრებისეული ბრძოლები ხშირად უფრო მეტ მნიშვნელობას, რაც, მისი მტკიცებით, უკეთესი მიდგომაა, ვიდრე მუდმივი ბედნიერების მცდელობა. მენსონის მიდგომა და წერის სტილი ზოგიერთმა კატეგორიულად დაასახელა, როგორც ზოგადი თვითდახმარების ინდუსტრიის საწინააღმდეგოდ, მისი იდეების საილუსტრაციოდ გამოიყენა უხეშ პატიოსნება და უხამსობა.

წიგნს აქვს ცხრა თავი. პირველი თავი, ნუ ცდილობ, დაარქვეს ჩარლზ ბუკოვსკის ფილოსოფიის გამო, რომელიც მთელი წიგნის მთავარი ინსპირაცია იყო.
ვალერიან კილაძე

ვალერიან კილაძე (დ. 23 აპრილი, 1913, სილაური — გ. 31 აგვისტო, 1986, მუხათგვერდის საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონი, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოსოფოსი.

ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა პედაგოგიური ტექნიკუმი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი ფილოსოფოსის სპეციალობით 1935 წელს, ასპირანტურა (1938).

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სწავლისას დიმიტრი უზნაძის განსაკუთრებული ყურადღება მიიპყრო და მისი რეკომენდაციით, ასპირანტურაში სწავლის პარალელურად, მუშაობა დაიწყო მეცნიერ მუშაკად იაკობ გოგებაშვილის სახ. პედაგოგიკის სამეცნ-კვლევით ინსტიტუტში, სადაც მუშაობდა 80-იან წლებამდე. 1938–1955 წლებში შეთავსებით მუშაობდა ქუთაისის, სოხუმისა და ბათუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში. 1947 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა თსუ-ში ფილოსოფიის ისტორიის კათედრაზე. 1966-1974 წლებში იყო თსუ-ის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი. მისი (და შ. გაბელაიას) ინიციატივით 60-იანი წლების შუა პერიოდში ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტზე შემოიღეს მათემატიკური ლოგიკის და უმაღლესი მათემატიკის გაღრმავებული სწავლება. არის მრავალი სამეცნიერო შრომის ავტორი. იკვლევდა ლუდვიგ ფოიერბახის შემეცნების თეორიას, გიორგი პლეხანოვის ფილოსოფიურ შეხედულებებს, ახლებურად გააშუქა განმანათლებლების მსოფლმხედველობა და მათი როლი კაცობრიობის ისტორიაში. აღსანიშნავია ვ. კილაძის ნარკვევები არაბულენოვანი, რუსული, დას. ევროპული და ქართული ფილოსოფიური აზრის ისტორიაში. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1968). აღმოსავლეთმცოდნის, მთარგმნელისა და პედაგოგის ნანა კილაძის მამა.
ლეილა ერაძე

ლეილა უშანგის ასული ერაძე (დ. 14 თებერვალი, 1933, თბილისი, — გ. 5 თებერვალი, 1998, იქვე) — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი და პოეტი.

დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი 1953 წელს. 1995-1998 წლებში იყო საქართველოს საელჩოს პირველი მდივანი აზერბაიჯანში, ატაშე კულტურის საკითხებში, საქართველო-აზერბაიჯანის მეგობრობისა და თანამშრომლობის საზოგადოების ვიცე-პრეზიდენტი. მუშაობდა, შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში, საქართველოს ტელე-რადიო კომიტეტში, ჟურნალ „დილას“ რედაქციაში. იგი არის სამეცნიერო ნაშრომების, პოეტური და საბავშვო ლექსების კრებულების ავტორი.

ლეილა ერაძის ლექსები ნათარგმნია აზერბაიჯანულ, რუსულ, იტალიურ და სლოვაკურ ენებზე. მან თარგმნა და ცალკე წიგნებად გამოსცა აზერბაიჯანელ ავტორთა - სამედ ვურღუნის, ნაბი ხაზრის, ნარიმან ჰასანზადეს, ისმაილ შიხლის, მირზა იბრაჰიმოვის და სხვა ოცდაათზე მეტი პოეტური და პროზაული ნაწარმოებები, რომანები. უმთავრესად თარგმნიდა აზერბაიჯანელ მწერალთა ლექსებს და მოთხრობებს. 1957 წელს წიგნად გამოსცა პირველი ნათრგმნი „აზერბაიჯანული მოთხრობები“. დაჯილდოვდა პენკლუბის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემიით 1995 წელს, ხოლო 1996 წელს რასულ რზას სახელობის პრემიით.
ნუცა კობახიძე

ნუცა კობახიძე (დ. 29 იანვარი, 1981) — ქართველი მკვლევარი, პედაგოგი და სოციოლოგი.
დაიბადა ქალაქ თბილისში.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფია-სოციოლოგიის ფაკულტეტის ბაკალავრიატი და მაგისტრატურა, ასევე, კოლუმბიის უნივერსიტეტის საერთაშორისო განათლების პოლიტიკის მაგისტრატურა და ჰონკონგის უნივერსიტეტის განათლების ფაკულტეტის დოქტორანტურა. მუშაობდა საჯარო სკოლაში მასწავლებლად, განათლების სამინისტროს მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ცენტრსა და შეფასებისა და გამოცდების ეროვნულ ცენტრში. მას ეკუთვნის არაერთი საერთაშორისო პუბლიკაცია. ნუცა კობახიძე არის ჰონკონგის უნივერსიტეტის განათლების ფაკულტეტის ასისტენტ-პროფესორი და განათლების პოლიტიკის მკვლევარი.
ქეთინო დადიანი

ქეთევან (ქეთინო) დადიანი (დ. 22 აპრილი, 1958) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.
დაიბადა ქალაქ ფოთში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰიგიენური ფაკულტეტი. 1983 წლიდან არის საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს გ. ნათაძის სახელობის სანიტარიისა და ჰიგიენის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის თანამშრომელი. ავტორია 8 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება მიკროტოქსინების პრობლემებს. მონაწილეობდა სოროსისა და მსოფლიო ბანკის მოპოვებულ გრანტებში. იგი მუშაობდა ჩიყვის პრევენციის პრობლემებზე. ასწავლის თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტზე. ქეთევან დადიანი არის ექიმი–ჰიგიენისტი და მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
ლაშა გოცირიძე

ლაშა გოცირიძე (დ. 30 ოქტომბერი, 1975) — ქართველი ეკონომისტი.

დაიბადა ქალაქ სოხუმში. 1997 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1998-1999 წლებში იყო პარლამენტის საბიუჯეტო ოფისის წამყვანი სპეციალისტი. 2000-2003 წლებში კი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს განყოფილების უფროსის მოადგილე და დეპარტამენტის უფროსი. 2004 წელს შპს „საქართველოს რკინიგზის“ კორპორაციული მართვის დირექტორი, ხოლო 2004-2007 წლებიდან საქართველოს ფინანსთა მინისტრის პირველი მოადგილე. არის საქართველოს მუნიციპალური განვითარების ფონდის აღმასრულებელი დირექტორი 2007 წლიდან. 2009 წელს დაინიშნა საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროს მინისტრის მოადგილედ. იყო აგრარული უნივერსიტეტის რექტორი 2016 წლამდე. ლაშა გოცირიძე არის რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომის თანაავტორი.
ლიანა გოგოლაძე

ლიანა გოგოლაძე (დ. 3 თებერვალი, 1933 — გ. 27 მაისი, 1993) — ქართველი მეცნიერი, მუსიკოსი, პედაგოგი და ხელოვნებათმცოდნე.

დაიბადა ქალაქ ბათუმში. 1953 წელს დაამთავრა ბათუმის მუსიკალური სასწავლებელი, ხოლო 1958 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. ასწავლიდა თეორიულ საგნებს თბილისის მუსიკალურ სასწავლებელში. 1959–1993 წლებში იყო ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი.
აზერბაიჯანის სამოქალაქო ავიაციის მუშაკთა დღე

აზერბაიჯანის სამოქალაქო ავიაციის მუშაკთა დღე აღინიშნება ყოველწლიურად 2 ივნისს. დაწესდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2006 წლის 18 მაისის ბრძანებულებით.

სწორედ ამ დღეს, 1938 წლის 2 ივნისს, აზერბაიჯანში შეიქმნა პირველი საავიაციო ჯგუფი, რამაც განაპირობა რესპუბლიკის სამოქალაქო ავიაციის განვითარება.
მარინა აროშიძე

მარინა აროშიძე (დ. 7 აგვისტო, 1958) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი და ფილოლოგი.

დაიბადა ქალაქ ბათუმში. მისი განათლების მიმართულებებია: ჰუმანიტარული მეცნიერებები, ფილოლოგია და რუსული ფილოლოგია. იყო ბათუმის №17 საშუალო სკოლაში 1979-1980 წლებში, ხოლო ბათუმის №4 საშუალო სკოლაში 1980-1993 წლებში რუსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი. 1993-1997 წლებში ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რუსული ენის კათედრის მასწავლებელი. ამავე უნივერსიტეტის რუსული ენის კათედრის დოცენტი და კათედრის გამგის მოადგილე 1997-2004 წლებში. 2004-2006 წლებში რუსული ენის კათედრის პროფესორი. ლიცეუმის „ევრო–2000“-ის დირექტორი 2004-2006 წლებში. მარინა აროშიძე იყო შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სლავისტიკის დეპარტამენტის სრული პროფესორი 2006-2009 წლებში. იგი ხელმძღვანელობდა ამავე უნივერსიტეტის სლავისტიკის დეპარტამენტს 2008-2013 წლებში და 2008-2014 წლებში იყო შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის წარმომადგენლობითი საბჭოს წევრი. იგი იყო სლავისტიკის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი 2014-2016 წლებში და 2020 წლიდან არის საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აჭარის რეგიონალური განყოფილების სწავლული მდივანი. მარინა აროშიძე არის სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი.
რონა ბუბუტეიშვილი

რონა ბუბუტეიშვილი (დ. 3 ოქტომბერი, 1966) — ქართველი იურისტი და პოეტი.

დაიბადა ქალაქ ფოთში. დაამთავრა ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტი და სოხუმის ი. ვეკუას სახელობის ინსტიტუტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. რონა ბუბუტეიშვილი მუშაობდა ქ. ფოთის მერის მრჩევლად მოსახლეობასთან ურთიერთობის საკითხებში, შემდგომ მერიის იურისტად, სოხუმის ი. ვეკუას სახელობის ინსტიტუტის პრორექტორად, ასევე, საქართველოს კონტროლის პალატის ქ. ფოთის ბიუროს აპარატის უფროსად და საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის ადვოკატია საერთო სპეციალიზაციით. იგი არის სამი პოეტური კრებულის ავტორი: „დარდიანი ფოთოლცვენა“, „რატომ მოვედი“, „მესამე ნაპირი“.
მარგალიტა არაბიძე

მარგალიტა არაბიძე (დ. 22 მარტი, 1980) — ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი.

დაიბადა ქალაქ ზესტაფონში. 1999 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი ინჟინერ-ენერგეტიკოსის სპეციალობით, ხოლო 2002 წელს მაგისტრატურა სპეციალობით საინჟინრო მენეჯმენტი. მუშაობდა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკის ფაკულტეტზე ლაბორანტად და ასისტენტ-პროფესორად 2000-2008 წლებში. 2004-2009 წლებში საქართველოს ენერგეტიკის სამინისტროს საერთაშორისო ურთიერთობისა და ტრანზიტული გადაზიდების პოლიტიკის დეპარტამენტის მთავარ წამყვან სპეციალისტად. 2011-2012 წლებში ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების დეპარტამენტი-ენერგორესურსების სამმართველოს მთავარ სპეციალისტად. მარგალიტა არაბიძე 2013 წლის მაისიდან არის საქართველოს ენერგეტიკის სამინისტროს ენერგოეფექტურობისა და ალტერნატიული ენერგიების სამმართველოს უფროსი და საინჟინრო მეცნიერებათა დოქტორი.
გოჩა მაცაბერიძე

გოჩა მაცაბერიძე (დ. 5 ივნისი, 1955) — ქართველი ინჟინერი.

დაიბადა სოფელ ასურეთში, თეთრიწყაროს რაიონში. 1982 წელს დაამთავრა მოსკოვის კავშირგაბმულობის ელექტრონული ინსტიტუტის ავტომატური ელექტროკავშირის ფაკულტეტი. 1988-1991 წლებში იყო კავშირგაბმულობის მინისტრის მოადგილე, 1991-1992 წლებში კი შპს ბანკ „რესპუბლიკის“ გენერალური დირექტორი. სს ბანკ „რესპუბლიკის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე 1991-2004 წლებში. გოჩა მაცაბერიძე 2004 წლიდან არის სს ბანკ „რესპუბლიკის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე.
გვანცა ღვინჯილია

გვანცა ღვინჯილია (დ. 19 ივნისი, 1972) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი და ხელოვნებათმცოდნე.

დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1996 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1994–2000 წლებში იყო საქართველოს ტელერადიოს არხის გადაცემების ავტორი და სცენარისტი. 1998–2005 წლებში კი თბილისის თეატრალურ ინსტიტუტში მიწვეული პედაგოგი. 1999–2005 წლებში ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში საერთაშორისო განყოფილების კოორდინატორი, 1999 წლიდან პედაგოგი, 2004 წლიდან ასოცირებული პროფესორი, 2005 წლიდან კი აკადემიის დოქტორი.

გვანცა ღვინჯილია 2015 წლიდან არის ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის ლიტერატურული ნაწილის უფროსი, მუსიკისმცოდნე და ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი.
ხალხთა კარიბჭე

ხალხთა კარიბჭე, ასევე ცნობილი, როგორც ქსერქსეს კარიბჭე — არქიტექტურული ძეგლი პერსეპოლისის ტერიტორიაზე, ირანი. ხალხთა კარიბჭის აგების ბრძანება გასცა დარიოს -ის (ძვ. წ. 522-486 წწ.) ვაჟმა ქსერქსე -მა (ძვ. წ. 486-465 წწ.), რომლის შესახებაც ირკვევა -ს სახელით ცნობილი წარწერის მიხედვით.

ნაგებობა შედგებოდა ერთი დიდი ოთახისგან, რომლის სახურავი ეყრდნობოდა ზარის ფორმის საყრდენების მქონე ქვის ოთხ სვეტს. გარე კედლები, ფართო ბლოკით იყო მორთული, ხშირი ნიშებით. სამივე კედლიდან თითოეულს, აღმოსავლეთით, დასავლეთით და სამხრეთით, ქვის ძალიან დიდი კარი ჰქონდა. დასავლეთის კართან აღმართული იყო წყვილი მასიური ხარის გამოსახულება. სამხრეთით მდებარე კარი ყველაზე დიდია და იხსნება აპადანის მხარეს. ყველა კარის შიდა კუთხეებზე აღმოჩენილი მბრუნავი მოწყობილობები მიუთითებს იმაზე, რომ მათ უნდა ჰქონოდათ ორფრთიანი კარები, რომლებიც შესაძლოა ხისგან ყოფილიყო დამზადებული და დაფარული იყო ორნამენტირებული ლითონის ფურცლებით.
ანა კარენინა (1967 წლის ფილმი)

„ანა კარენინა“ — 1967 წელს რეჟისორ ალექსანდრე ზარხის მიერ კინოსტუდია „მოსფილმში“ გადაღებული ფილმი, რომელიც ეფუძნება ლევ ტოლსტოის ამავე დასახელების რომანს.

როლებში
ტატიანა სამოილოვა — ანა კარენინა
ვასილი ლანოვოი — გრაფი ალექსეი ვრონსკი
ნიკოლოზ გრიცენკო — ალექსეი კარენინი
იური იაკოვლევი — სტეპან ობლონსკი, ანას ძმა
ბორის გოლდაევი — კონსტანტინე ლიოვინი
ია სავინა — დარია (დოლი) შჩერბაცკაია
ანასტასია ვერტინსკაია — ეკატერინა (კიტი) შჩერბაცკაია
მაია პლისეცკაია — ბეტსი ტვერსკაია
სოფია პილიავსკაია — გრაფინია ვრონსკაია, ვრონსკის დედა
ლიდია სუხარევსკაია — გრაფინია ლიდია
ანდრეი ტუტიშკინი — ადვოკატი
13 მიზეზი რატომ

13 მიზეზი რატომ — ამერიკული თინეიჯერული დრამატული ტელესერიალი. იგი -ისთვის შექმნა ბრაიან იორკმა და დაფუძნებულია ჯეი აშერის 2007 წლის ამავე სახელწოდების რომანზე. სერიალის მთავარი პერსონაჟია საშუალო სკოლის მოსწავლე კლეი ჯენსენი (დილან მინეტი) და მოქმედება ვითარდება სკოლის მოსწავლის ჰანა ბეიკერის (კატერინა ლენგფორდი) თვითმკვლელობის შემდეგ. ის სიკვდილამდე ტოვებს ჩანაწერებით სავსე ყუთს, სადაც საუბრობს მიზეზებზე, რის გამოც აირჩია თვითმკვლელობა და ადამიანებზე, რომელთაც მის გარდაცვალებაში ბრალი მიუძღვით.
გრიგოლ ჭაჭია

გრიგოლ ჭაჭია (დ. 9 ნოემბერი, 1949, თბილისი) — ქართველი
ქირურგი.

ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა სტავროპოლის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1974-1975 წლებში იყო გროზნოს ქალაქის საავადმყოფოს ქირურგი-ორდინატორი. 1975-1983 წლებში თბილისის რესპუბლიკური ცენტრალური საავადმყოფოს ნეიროქირურგიული განყოფილების ორდინატორი. 1983 წლიდან თბილისისსახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ნეიროქირურგიის კურსის ასისტენტი და დოცენტი. თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული კლინიკის ნეიროქირურგიული განყოფილების გამგე. ავტორია 45 სამეცნიერო ნაშრომის. ჰეიროქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თავის ტვინის,მოცულობა-წნევის ურთიერთდამოკიდებულებების გამოკვლევის შედეგები ქალაშიდა ტრავმული დაზიანების და ინტრაცერებრული სიმსივნის მქონე ავადმყოფებში“ დაიცვა 1982 წელს კიევში.
ჟუჟუნა დუგლაძე

ჟუჟუნა დუგლაძე (დ. 4 ოქტომბერი, 1928, ყვარელი — გ. თებერვალი, 2017) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1967).

ბიოგრაფია
1946-1948 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. 1950 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.

1950-1970 წლებში იყო თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობი. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: ქსენია (ბ. ლავრენიოვის „რღვევა“), გაიანე (პ. კაკაბაძის „ბედნიერი სამჭედლო“), თამრო (ილია ჭავჭავაძის „გლახის ნაამბობი“), კლარა (ბ. ნუშიცის „ფილოსოფიის დოქტორი“), ამარანტა (ჯ. ფლეჩერის „ესპანელი მღვდელი“), კეკე (გ. სუნდუკიანის „პეპო“). 1955 წლიდან იღებდნენ კინოში. შესრულებული აქვს როლები: თამარი („აბეზარა“), ჩიტო („ორი ოჯახი“), მასწავლებელი ქალი („ვიღაცას ავტობუსზე აგვიანდება“) და სხვა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

ფილმოგრაფია
1956 : აბეზარა (თამარი)
1958 : ორი ოჯახი (ჩიტო)
1962 : თოჯინები იცინიან (ოლღა)
1967 : ვიღაცას ავტობუსზე აგვიანდება (მასწავლებელი ქალი)
1981 : დები წყვდიადში
1982 : არაჩვეულებრივი რეისი (მგზავრი)
1984 : უკვდავების თეთრი ვარდი

ჯილდოები
1967 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
გურამ კალანდია

გურამ კალანდია (დ. 14 თებერვალი, 1935, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.

ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი ხიდებისა და გვირაბების მშენებლობის სპეციალობით.

1958 წლიდან მუშაობდა სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „ხიდმშენში“ ოსტატად, სამუშაოთა მწარმოებლად, ტრესტის ტექნიკური განყოფილების უფროსად, მმართველის მოადგილედ, მოგვიანებით, სააქციო საზოგადოება „ხიდმშენის“ მთავარ ინჟინრად. მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით აშენდა და საექსპლუატაციოდ გადაეცა ვახხუშტის სახელობის ხიდი თბილისში, სარკინიგზო ხიდები მდინარეებზე — ნატანებსა და ძირულაზე, ე. წ. „წითელი ხიდი“ საქართველო-აზერბაიჯანის საზღვართან და მრავალი სხვა. 1971-1973 წლებში. მივლინებული იყო ნეპალში ავტომაგისტრალ „ჯანაკპურ-სიმრას“ მშენებლობის უფროსად. სომხეთში მომხდარი მიწისძვრის შემდეგ პირველივე დღეებში აქტიურად ჩაერთო მაშველი რაზმის შექმნისა და ლენინაკანისა და სპიტაკის მიწისძვრის შედეგად სალიკვიდაციო სამუშაოებში.

ჯილდოები
ღირსების მედალი
საქართველოს დამსახურებული მშენებელი
ელეონორა კაკაურიძე

ელეონორა კაკაურიძე (დ. 1925, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1949–1953 წლებში მუშაობდა ტებერდის №1 სანატორიუმში ფტიზიატრად. 1953 წლიდან საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ნ. მახვილაძისა სახელობის შრომის ჰიგიენისა და პროფ. დაავადებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის სწავლული მდივანად. ავტორია 50–მდე სამეცნიერო ნაშრომისა პროფესიული პათოლოგიის აქტუალურ საკითხებზე, პროფპათოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1972 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ფენოლით ქრონიკული ინტოქსიკაციის საკითხისათვის.“

ჯილდოები
1963 - ჯანმრთელობის დაცვის წარჩინებული