პორტრეტების ეროვნული გალერეა (აშშ)

პორტრეტების ეროვნული გალერეა — ისტორიული ხელოვნების მუზეუმი მე-7, მე-9, და ქუჩებს შორის, ვაშინგტონში, აშშ-ში. დაარსდა 1962 წელს და გაიხსნა საზოგადოებისთვის 1968 წელს, ის არის ვაშინგტონის სმიტთსონის ინსტიტუტის ნაწილი. მისი კოლექციები ფოკუსირებულია ცნობილი ამერიკელების სურათებზე. მუზეუმი განთავსებულია ისტორიულ ძველი ოფისის შენობაში, ისევე როგორც სმიტსონის ამერიკული ხელოვნების მუზეუმი .

ისტორია
მუზეუმის დაარსება
პირველი პორტრეტული გალერეა შეერთებულ შტატებში იყო ჩარლზ უილსონ პილის "ამერიკული პანთეონი" (ასევე ცნობილი როგორც "პიალის ამერიკელი პატრიოტთა პორტრეტების კოლექცია"), დაარსებული 1796 წელს. ის ორი წლის შემდეგ დაიხურა. 1859 წელს ლონდონში გაიხსნა პორტრეტების ეროვნული გალერეა, რომელიც რამდენიმე ამერიკელმა შენიშნა. ამერიკაში მსგავსი მუზეუმის გახსნის იდეა 1886 წელს გაჩნდა, როდესაც რობერტ უინტროპი, მასაჩუსეტსის ისტორიული საზოგადოების პრეზიდენტი, ეწვია ლონდონის პორტრეტების ეროვნულ გალერეას. შეერთებულ შტატებში დაბრუნებისთანავე მან მსგავსი მუზეუმის აშენება განიზრახა.

1919 წლის იანვარში სმიტსონის ინსტიტუტმა თანამშრომლობა დაიწყო ამერიკის ხელოვნების ფედერაციასთან , რათა შექმნილიყო ხელოვნების ეროვნული კომიტეტი. კომიტეტის მიზანი იყო რომ შეეგროვებინათ ყველა იმ ცნობილი ლიდერის პორტრეტი, რომელიც ჩართული იყო პირველ მსოფლიო ომში. კომიტეტის წევრებს შორის იყვნენ: ნავთობკომპანიის აღმასრულებელი დირექტორი ჰერბერტ პრეტი, ეთილ კროკერი და კროკერის ეროვნული ბანკის დამფუძნებელი, უილიამ ჰენრი კროკერი; არქიტექტორი აბრამ გარფილდი, მერი უილიამსონ ავერელი, ფინანსისტი ჯონ მორგანი , ადვოკატი ჩარლზ ფელპს ტაფტი (პრეზიდენტ უილიამ ჰოვარდ ტაფტის ძმა), ჰენრი კლეი ფრიკი და პალეონტოლოგი ჩარლზ დოლიტლ უოლკოტი. დაკვეთილი პორტრეტები გამოფინეს ბუნების ისტორიის ეროვნულ მუზეუმში ,1921 წლის მაისში. აღნიშული პორტრეტები პორტრეტების ეროვნული მუზეუმის კოლექციის ბირთვს წარმოადგენს.

1937 წელს ენდრიუ ვ. მელონმა კლასიკური და მოდერნისტული ხელოვნების თავისი დიდი კოლექცია გადასცა შეერთებულ შტატებს, რამაც გამოიწვია ხელოვნების ეროვნული გალერეის დაარსება. კოლექცია მოიცავდა პორტრეტების დიდ რაოდენობას. მელონის სურვილი იყო, რომ გალერეის შექმნის შემდეგ, ეს პორტრეტები მუზეუმისთვის გადაეცათ. დევიდ ე. ფინლი, უმცროსი, ადვოკატი და მელონის ერთ -ერთი უახლოესი მეგობარი, დასახელდა ხელოვნების ეროვნული გალერეის პირველ დირექტორად და მან მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში დიდი ძალისხმევა ჩადო პორტრეტების ეროვნული გალერეის აშენებაში. ცოტა ხნის შემდეგ, სმიტსონის ხელოვნების კომისიამ სმიტსონიის კანცლერს სთხოვა დაენიშნა კომიტეტი, ეროვნული პორტრეტების მუზეუმის ორგანიზებისა და ძველ შენობაში მუზეუმის მშენებლობის დაგეგმისთვის. ეს კომიტეტი შეიქმნა 1960 წელს.

პორტრეტების ეროვნული გალერეა ავტორიზებული და დაფუძნებულია კონგრესის მიერ, 1962 წელს. ხელშემწყობმა კანონმდებლობამ განსაზღვრა მისი მიზანი, წარმოედგინა „მამაკაცებისა და ქალების პორტრეტები, რომლებმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს შეერთებული შტატების ისტორიაში, განვითარებასა და კულტურაში“. სმიტსონის ხელოვნების ფართო კოლექციისა და მელონის კოლექციის მიუხედავად, ეროვნული პორტრეტების გალერეის კოლექცია მაინც ცოტა იყო. ის საზოგადოებისთვის გაიხსნა 1968 წლის 7 ოქტომბერს.

კოლექციის მშენებლობა
ძველი საპატენტო ოფისის შენობა გარემონტდა 1969 წელს ფოლკნერის, ფრაიერისა და ვანდერპულის არქიტექტურული ფირმის მიერ. განახლებამ 1970 წელს მიიღო არქიტექტორთა ამერიკული ინსტიტუტის ეროვნული ღირსების ჯილდო.1973 წლის 4 ივლისს პორტრეტების გალერეამ დააორგანიზა ჩვენება, სახელწოდებით „შავი ყოფნა ამერიკის რევოლუციის ხანაში, 1770–1800“, ეს მუზეუმში იყო პირველი გამოფენა, რომელიც მხოლოდ აფრიკელ ამერიკელებს ეძღვნებოდა. ქველმოქმედმა პოლ მელონმა 1974 წელს მუზეუმს გადასცა ფრანგი ამერიკელი გრავიურის -– ის პორტრეტები.

1978 წლის მაისში მუზეუმს ჟურნალმა – მა გადასცა 850 ორიგინალური პორტრეტი, რომელიც მის გარეკანს ამშვენებდა 1928-1978 წლებში. ამ ნამუშევრების მთავარი გამოფენის დებიუტი შედგა 1979 წლის მაისში.