iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ია სუხიტაშვილი

იამზე (ია) სუხიტაშვილი (დ. 29 აგვისტო, 1980, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი.

2001 წელს დაამთავრა საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი და იმავე წლიდან შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია.
ფილმოგრაფია
2003: „პროლოგი გრძელი პიესისათვის“ რეჟ. ქეთევან გუჯაბიძე
2004: „აღსარება“ რეჟ. ზურაბ ქათამაძე
2009: „თბილისური “ (თიკა) რეჟ. ირაკლი ჩხიკვაძე
2009: „ბედნიერება“ რეჟ. სალომე (ნუცა) ალექსი-მესხიშვილი
2009: „კონფლიქტის ზონა (გასეირნება ყარაბაღში 2)“ (იანას მეგობარი) რეჟ. ვანო ბურდული
2010: „უშენოდ მგონი მოვკვდები“ რეჟ. ლევან თუთბერიძე
2011: „გული +“ რეჟ. ირაკლი ჩხიკვაძე
2012: „ერთ კაცს ვუყვარდი“ რეჟ. ანა ურუშაძე
2012: „გაიღიმეთ“ (გვანცა) რეჟ. რუსუდან ჭყონია
2013: „საზღვარზე“ (ჯულიეტა) რეჟ. გიორგი აგლაძე
2013: „შემთხვევითი პაემნები“ რეჟ. ლევან კოღუაშვილი
სერიალები
„ცხელი ძაღლი“ რეჟისორი ზაზა ურუშაძე, სცენარის ავტორები: ნუგზარ შატაიძე და კოტე ჯანდიერი
რეკლამები
2010: „ბარამბო“

ნათამაშები როლები
რუსთაველის თეატრი
უილიამ შექსპირის ტრაგედიაში „ჰამლეტი“ (ოფელია) რეჟ. რობერტ სტურუა
ლაშა ბუღაძის კომედიაში „ჯარისკაცი, სიყვარული, დაცვის ბიჭი და... პრეზიდენტი“ (ანგელოზი) რეჟ. რობერტ სტურუა
ირაკლი სამსონაძის ფანტასმაგორიულ კომედიაში „ვანილის მოტკბო, სევდიანი სურნელი“ (მაგდა ) რეჟისორები რობერტ სტურუა, ანდრო ენუქიძე
თამაზ ჭილაძის „ჭალას ჩიტი მომკვდარიყო“ (დელი) რეჟ. რობერ სტურუა
მაქს ფრიშის კომედიაში მორალის გარეშე „ბიდერმანი და ცეცხლისწამკიდებლები“ (ანა) რეჟისორები რობერტ სტურუა, გურამ ბრეგაძე
ვაჟა-ფშაველას ტრაგედიაში „სტუმარ-მასპინძელი“ (აღაზა) რეჟ. გოშა გორგოშიძე
თამაზ ჭილაძის „ნადირობის სეზონი“ (ია) რეჟ. რობერტ სტურუა
ჰაინრიხ ფონ კლაისტის „პრინცი ჰომბურგი“ (პრინცესა ნატალი ორანიელი) რეჟ. გოშა გორგოშიძე
მონაწილეა სპექტაკლებისა
“სტიქსი“, „ჯადოსნური ღამე“

თუმანიშვილის თეატრი
2002: უილიამ შექსპირის „რომეო და ჯულიეტა“, ( ჯულიეტა ) რეჟ. გიორგი მარგველაშვილი

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
2000: „საუკეთესო სტუდენტური ნამუშევარი“ ჯულიეტას როლის შესრულებისათვის („რომეო და ჯულიეტა“);
2002: „ოქროს ნიღაბი“ ნომინაციაში „საუკეთესო ახალგაზრდა მსახიობი ქალი“ რეჟისორ გია მარგველაშვილის დადგმულ სპექტაკლში „რომეო და ჯულიეტა“ ნათამაშები ჯულიეტას როლისათვის
2009: თეატრალური საზოგადოების ჯილდო „ახალგაზრდა მსახიობი ქალი“ დელის როლის შესრულებისათვის („ჭალას ჩიტი მომკვდარიყო“);
2012: თეატრალურმა საზოგადოებამ მიანიჭა გრანპრი სპექტაკლს „ნადირობის სეზონი“ (რეჟისორი რობერტ სტურუა), სადაც ქალის მთავარ როლს თამაშობს ია სუხიტაშვილი.
ზურაბ შარია

ზურაბ შარია (დ. 14 ივლისი, 1968) — ქართველი მსახიობი.

1992 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი. რუსთაველის თეატრის მსახიობია 1993 წლიდან. განასახიერა: ლორდი („მარიამ სტიუარტი“), გერასიმე („მერე რა რომ სველია სველი იასამანი“), ვოლტმანდი („ჰამლეტი“), მეორე აბჯროსანი („კავკასიური ცარცის წრე“), სერ ენდრიუ („როგორც გენებოთ ანუ შობის მეთორმეტე ღამე“), „სტიქსი“.
ფილმოგრაფია
1995: „ოსკარი“ (მოსამართლე) რეჟ. რუსუდან გლურჯიძე
2000: „ვინ არისმოჩვენება“ (სანდრო) რეჟ. მალხაზ ასლამაზაშვილი
2000: „სამოთხე ჩვენი ქალაქის ქუჩებში“ რეჟ. გიორგი გაჩეჩილაძე
2004: „მთვარიანი ველის სერენადა“ რეჟ. ზაზა ბუაძე
2005: „ “
2010: „ქუჩის დღეები“ რეჟ. ლევან კოღუაშვილი
ნათამაშები როლები
რუსთაველის თეატრი
გეორგ ბიუხნერი „ვოიცეკი“ (ტამბურმაჟორი) რეჟ. ლევან წულაძე
ანტონ ჩეხოვი „თოლია“ (ილია აფანასევიჩ შამრაევი) რეჟ. გიორგი (გოგი) ქავთარაძე
ფრიდრიხ შილერი „მარიამ სტიუარტი“ (ლორდი ) რეჟ. გოჩა კაპანაძე
ლაშა თაბუკაშვილი „მერე რა, რომ სველია სველი იასამანი“ (გერასიმე) რეჟისორები რობერტ სტურუა, დავით ხინიკაძე
კარლო გოცი „ქალი-გველი“ ( მცველი) რეჟისორები რობერტ სტურუა, დავით საყვარელიძე
უილიამ შექსპირი „ჰამლეტი“ (ვოლტიმანდი) რეჟ. რობერტ სტურუა
ბერტოლტ ბრეხტი „კავკასიური ცარცის წრე“ (მეორე აბჯროსანი) რეჟ. რობერტ სტურუა
უილიამ შექსპირი „შობის მეთორმეტე ღამე ანუ როგორც გენებოთ“ (სერ ენდრიუ) რეჟ. რობერტ სტურუა
ოსკარ უაილდი „ვარსკვლავბიჭუნა“ (მცველი ) დამდგმელი რეჟისორი რობერტ სტურუა, რეჟ. დავით მღებრიშვილი
უილიამ შექსპირი „იულიუს კეისარი“ (ტრებონიუსი) რეჟ. რობერტ სტურუა
მონაწილეა სპექტაკლებისა: „ლამარა“ , „იაკობის სახარება“, „შორაპნელი ქალბატონები“, „სტიქსი“, „ბედი ქართლისა“

თეატრალური სარდაფი
„აი ეს სკამი, აი ეს საწოლი“
„ცხვირი“
„სამგროშიანი ოპერა“
„მარიო და ჯადოქარი“
ეკა მოლოდინაშვილი

ეკა მოლოდინაშვილი (დ. 3 მარტი, 1980) — ქართველი მსახიობი.

დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი 2001 წელს. 2004 წლიდან იყო მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის მსახიობი. შოტა რუსთაველის თეატრის მსახიობია 2005 წლიდან. განასახიერა ნატალია სპექტაკლში „დარისპანის გასაჭირი“ , მაგდა ( „ვანილის მოტკბო, სევდიანი სურნელი“ ). მონაწილეობა აქვს მიღებული ფილმებში: „სიყვარულის ცეცხლი“ (2003), „წმინდა მელა“ (2005), „ტყვიების ბაღი“ (2013).
ფილმოგრაფია
2003: „სიყვარულის ცეცხლი“ რეჟ. გოდერძი ჩოხელი
2005: „წმინდა მელა“ (დედოფალი) რეჟ. შადიმან ჭავჭავაძე
2013: „ტყვიების ბაღი“ რეჟ. ირაკლი ჩხიკვაძე
ტელესერიალები
„ასა“ რეჟ. ლაშა ცერიაშვილი
„დეტექტივები“ რეჟ. ლაშა ცერიაშვილი
ნათამაშები როლები
რუსთავის დრამატული თეატრი
დ. კლდიაშვილი ,,დარისპანის გასაჭირი’’ (ნატალია) რეჟისორები რ. სტურუა, ზ. პაპუაშვილი
შექსპირი ,,ჰამლეტი’’ (ოფელია) რეჟ. რ. სტურუა
ი. სამსონაძე ,,ვანილის მოტკბო, სევდიანი სურნელი’’, (მაგდა ) დამდგმელი რეჟისორები რ. სტურუა, რეჟისორი – ა. ენუქიძე
,,გაიღიმეთ, ჩიტი გამოფრინდება’’ (ქეთათო) ავტორი და რეჟ. გ. მგელაძე
მ. ფრიში ,,ბიდერმანი და ცეცხლისწამკიდებელნი” (მეხანძრე) რეჟ. რ. სტურუა
სოფოკლე “ელექტრა” (ელექტრა) დამდგმელი რეჟ. გრიგორის კარანტინაკისი, რეჟ. ნიკოლოზ ჰაინე-შველიძე
მონაწილეა სპექტაკლებისა
„სტიქსი“
„ჯადოსნური ღამე“
თუმანიშვილის თეატრი
„ჩემი პატარა ქალაქი“ (ნესტანი)
„ჯერ დაიხოცნენ, მერე იქორწინეს“ (მონავარდა)
„გმირი“ (სარა რული)
მარჯანიშვილის დრამატული თეატრი
„ნატაძრალი“ (ნათია)
დემო (მუსიკა)

სიმღერის დემო ან დემო ვერსია (სიტყვა "დემონსტრაციის" შემოკლებული ფორმა) არის ჩანაწერი, რომელიც უფრო განხილვისთვისაა, ვიდრე გამოსაშვებად გამზადებული. დემოს საშუალებით მუსიკოსები აჯამებენ თავიანთ იდეებს კასეტაზე ან დისკზე და ამ იდეებს მაგალითის სახით ხმისჩამწერ ლეიბლებს, პროდიუსერებს ან სხვა არტისტებს სთავაზობენ. მომღერლები დემოებს ხშირად ნაუცბადევი მონახაზებისთვის იყენებენ - იმისთვის, რომ გაუზიარონ ისინი თანაგუნდელებს ან არანჟირების ავტორებს; სხვა შემთხვევებში, კომპოზიტორს შეუძლია გააკეთოს დემო ჩანაწერი და გაუგზავნოს იგი შემსრულებელს იმ იმედით, რომ მისი სიმღერის პროფესიული ჩანაწერი გაკეთდება ან მუსიკის მწარმოებელს შეიძლება დასჭირდეს სახელდახელო ჩანაწერი გამოქვეყნებისთვის ან საავტორო უფლებების მოსაპოვებლად.

:#
პრესა

პრესა ( < ) — მასობრივი პერიოდული გამოცემების (გაზეთები, ჟურნალები) ერთობლიობა. თავდაპირველად პრესას უწოდებდნენ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ პერიოდულ გამოცემებს, რომლებიც განკუთვნილი იყო მკითხველისათვის. პერიოდული ბეჭდვითი სიტყვის შემდგომმა განვითარებამ და დიფერენციაციამ მასობრივი პერიოდული გამოცემები დაყო მიზნობრივ და სხვადასხვა ჯგუფებად (მაგალითად, სამეცნიერო პრესა, დარგობრივი პრესა, სპორტული პრესა და სხვა).

პრესა ტელევიზიასთან, რადიოსთან და ელექტრონულ მედიასთან ერთად განიხილება, როგორც მასმედიის შემადგენელი ნაწილი.

ტერმინი „პრესა“ მომდინარეობს პარიზში 1836 წელს გამოსული გაზეთის სახელწოდებიდან — „ “.
ბილბორდის ცხელი ასეული

ბილბორდის ცხელი ასეული — აშშ-ის მუსიკალურ ინდუსტრიაში სინგლების პოპულარობის განმსაზღვრელი სტანდარტული ჩარტი, რომელსაც ყოველკვირეული ჟურნალი „ბილბორდი“ აქვეყნებს. პოზიციები ჩარტში განისაზღვრება ამა თუ იმ სიმღერის რადიოეთერში გაშვების სიხშირის და გაყიდვების მიხედვით. გაყიდვებზე მონიტორინგი ორშაბათიდან კვირამდე წარმოებს. რადიოეთერში გასვლის მონიტორინგი კი, ოთხშაბათიდან სამშაბათამდე. ახალი ჩარტი დგინდება და ჟურნალ „ბილბორდის“ მიერ იბეჭდება ყოველ ხუთშაბათს. ყოველი ჩარტის ბოლო დღე დათარიღებულია უახლოესი შაბათით.
პერსონაჟი

პერსონაჟი (ფრანგ. < ლათ. - თეატრალური ნიღაბი, როლი, პიროვნება) — ეპიკური, დრამატული და ლირიკულ-ეპიკური ჟანრის თხზულებათა მოქმედი პირი. ლირიკაში, სადაც პოეტის სუბიექტური განცდებია გამოხატული, პერსონაჟს ცვლის ლირიკული გმირი. „პერსონაჟი“, როგორც მოქმედების სუბიექტის აღმნიშვნელი ტერმინი, უპირისპირდება „ლირიკული გმირის“ ცნებას, რომელიც განცდის სუბიექტს აღნიშნავს. პერსონაჟი უმთავრესად ადამიანია. მაგრამ, ადამიანის გარდა, მხატვრულ ნაწარმოებებში მოქმედ პირებად ხშირად ვხვდებით ბუნების მოვლენებსა და საგნებს, მცენარეებსა და ცხოველებს, რომელთაც გარკვეული ადამიანური თვისებები მიეწერება. თავისი ფუნქციის მიხედვით პერსონაჟი შეიძლება იყოს მთავარი და მეორეხარისხოვანი. როგორც ზოგადი, გვარეობითი ცნება, პერსონაჟი მოიცავს კერძოობით დეფინიციებს: გმირი, ხასიათი, ტიპი.
ტოლედოს საკათედრო ტაძარი

ტოლედოს საკათედრო ტაძარი — კათოლიკური ტაძარი ესპანეთში, ესპანეთში საუკუნის მაღალი გოტიკური სტილის სამი საკათედრო ტაძრიდან ერთ-ერთი და ამ ქვეყანაში გოტიკური სტილის უმნიშვნელოვანესი ნიმუში. მისი მშენებლობა 1226 წელს დაიწყო ფერდინანდ -ის მეფობის პერიოდში. მასში ბოლო გოტიკური დეტალები დამატებულ იქნა საუკუნეში, 1493 წელს, ხოლო გუმბათები და ცენტრალური ნავი კათოლიკე მონარქების პერიოდში დასრულდა. ტაძრის პროტოტიპად ბურგესის კათედრალი გამოიყენეს, თუმცა მისი ხუთნავიანი გეგმა მშენებელთა გამიზნული ცვლილება იყო, რათა კათედრალით მთლიანად დაეფარათ ქალაქის ყოფილი მეჩეთის წმინდა ადგილი. მასში ასევე შერწყმულია მუდეხარის სტილის ნიშნები, განსაკუთრებით თაღედში. განსაკუთრებით თვალშისაცემია სინათლის გამოყენება და ამბულატორული თაღების სტრუქტურული მიღწევები. ნაგებია ოლიჰუელას თეთრი ქვით (ტოლედოს შორიახლოს მდებარე მცირე დასახლება).
გირვანქა სტერლინგი

გირვანქა სტერლინგი (ინგლ. ) — გაერთიანებული სამეფოს ფულის ერთეული. 1 ფუნტი = 100 პენსს (1971 წლიდან). სიმბოლო: £ (ლათ. — ფუნტი). მიმოქცევაშია 5, 10, 20, 50 ფუნტის დენომინაციის ბანკნოტები, მონეტები 1/2 (თითქმის არ გვხვდება), 1, 2, 5, 10, 20, 50 პენსი, 1, 2, ფუნტი. ბრიტანეთის შემადგენელი ცალკეული ტერიტორიები (შოტლანდია, ოლსტერი, უელსი და ა. შ.) ბანკნოტებს საკუთარი დიზაინით ბეჭდავენ.

თავდაპირველად გირვანქა უტოლდებოდა 1 გირვანქა წმინდა ვერცხლს. ფულის ნიშნად იქცა ინგლისის ბანკის მიერ 1694 წელს ბანკნოტების გამოშვების შემდგომ. კაპიტალიზმის განვითარებასთან ერთად გირვანქა განმტკიცდა. საუკუნეში იქცა მსოფლიო ვალუტად. მეორე მსოფლიო ომმა და აშშ-ის სწრაფვამ, განემტკიცებინა დოლარი]ს საერთაშორისო პოზიცია, გირვანქა საგრძნობლად შეარყია.
ტრე სკილინგ ყვითელი

ტრე სკილინგ ყვითელი, ან 3 სკილინგ ბანკო (მცდარი ფერით - ) — შვედეთის საფოსტო მარკა, 2004 წლისთვის ყველაზე ძვირფასი საფოსტო მარკა მსოფლიოში. ფასით (აშშ)$71 მილიარდი/კილოგრამზე (1998 წლ. მონაცემებით) ეს ყველაზე ფასიანი ნივთია მსოფლიოში წონითა და მოცულობით.

1855 წელს შვედეთმა გამოუშვა მისი პირველი საფოსტო მარკები - ხუთი ნაირსახეობა შვედეთის გერბის გამოსახულებით 3-დან 24 სკილინგამდე დენომინაციით. 3-სკილინგიანი ჩვეულებრივ ლურჯ-მწვანე ფერით იბეჭდებოდა, ხოლო 8-სკილინგიანი კი ყვითელ-ნარინჯისფერით. გაურკვეველია თუ რა მოხდა, მაგრამ სავარაუდოდ 8-სკილინგიანი ყალიბი საბეჭდ დაზგაზე (რომელიც 100 ყალიბისგან შედგებოდა 1010-ზე წყობით) გაფუჭდა ან დაიმტვრა და შეცდომით შეცვლილ იქნა 3-სკილინგიანი ყალიბით. მარკების რაოდენობა დაბეჭდილი მცდარი ფერით უცნობია.
MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოება

-ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოება — -ს მიერ 1984 წელს დაარსებული წლის საუკეთესო მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოება. თავდაპირველად, იგი გრემის დაჯილდოების ერთგვარ ალტერტერნატივად შერაცხეს, მაგრამ დღეს -ს მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოება პოპ კულტურის ერთ-ერთი ყველაზე დამსახურებული მუსიკალური დაჯილდოების ცერემონიალია. ჯილდოები გადაიცემა ყოველწლიურად და მისი ყურება -ს პირდაპირ ეთერში შეიძლება. წარსულში, ცერემონიალი ტარდებოდა ნიუ-იორკში, ლოს-ანჯელესში და მაიამიში (ფლორიდა, აშშ).
თბილისის განათლების ცენტრები

თბილისის მოქმედი განათლების ცენტრები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი
ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
თბილისის სამედიცინო აკადემია
საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი
საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო აკადემია
საქართველოს პარლამენტის ბიბლიოთეკა
ახალი საინვესტიციო სკოლა
ვიქტორ ვაზარელი

ვიქტორ ვაზარელი (; ; დ. 9 აპრილი 1906, პეცსი — გ. 15 მარტი 1997, პარიზი) — ფრანგი-უნგრელი მხატვარი, ოპ-არტის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. 1930-იან წლებში გრაფიკაში ხატვისას მან შექმნა პირველი ოპ-არტისტული ნამუშევარი — ზებრა, რომელიც ტალღოვანი შავ-თეთრი ზოლებისგან შედგებოდა, და რამაც მიმართულება მისცა მის შემდგომ შემოქმედებას. შემდეგი ორი ათწლეულის განმავლობაში ვაზარელი მის სტილს ავითარებს გეომეტრიულ აბსტრაქტულ ხელოვნებაში.
ფრენკ სტელა

ფრენკ სტელა ( ; დ. 12 მაისი, 1936) — ამერიკელი მინიმალისტი მხატვარი და ლითოგრაფი. ოპ-არტის ერთ-ერთი მამამთავარი.

დაიბადა მალდენში, მასაჩუსეტსი. სწავლობდა პრინსტონის უნივერსიტეტში ისტორიის განხრით, სადაც აბსტრაქტი ექსპრესიონისტების ჯექსონ პოლოკისა და ფრანც კლაინის გავლენით ხატავდა. ნიუ-იორკის გალარეების ადრეულმა დათვალიერებამ გავლენა იქონია მისი ხელოვნების განვითარებაზე, რის გამოც ნიუ-იორკში გადადის 1958 წელს უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ.
რემედიოს ვარო

რემედიოს ვარო (; დ. 16 დეკემბერი, 1908, ანგლეს კატალუნია, ესპანეთი — გ. 8 ოქტომბერი, 1963, მეხიკო, მექსიკა) — ესპანელი სიურრეალისტი მხატვარი.

ბიოგრაფია
რემედიოს ვარო ინჟინერ-ჰიდრავლიკოსის ოჯახში დაიბადა. განათლება სამონასტრო სკოლაში მიიღო. 1934 წელს სან-ფერნანდოს აკადემიაში იწყებს სწავლას, რომლის დამთავრების შემდეგ ბარსელონაში მიემგზავრება, სადაც ის თავის მომავალ მეუღლეს, ფრანგ სიურეალისტ პოეტსა და მწერალს ბენჟამენ პერეს ხვდება.

იმ პერიოდში ბენჟამენ პერე ბარსელონაში ესპანეთის სამოქალაქო ომში რესპუბლიკელთა მხარდასაჭერად იმყოფებოდა. რემედიოს ვაროს გაცნობის შემდეგ, ისინი ერთად მიემგზავრებიან პარიზში, სადაც მასზე დიდ გავლენას ახდენს სიურრეალიზმი.

1942 წელს ნაცისტების მოსვლიდან რამდენიმე ხანში, ვარო ტოვებს საფრანგეთს და მექსიკაში მიდის.
ათენის ეროვნული არქეოლოგიური მუზეუმი

ათენის ეროვნული არქეოლოგიური მუზეუმი — საბერძნეთის უდიდესი და ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მუზეუმი. მასში მოთავსებულია საბერძნეთის ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრებით მოპოვებული ყველაზე მნიშვნელოვანი ნივთები წინაისტორიიდან გვიანდელ ანტიკურობამდე. ითვლება მსოფლიოს ერთ-ერთ უდიდეს მუზეუმად. აქ მოთავსებულია ბერძნული ანტიკური ხანის მსოფლიოში უმდიდრესი კოლექცია. მდებარეობს ეგზარხიას უბანში ცენტრალურ ათენში ეპირუსის, ბუბულინასა და ტოსიცას ქუჩებს შორის, მთავარი შესასვლელით პატისიონის გამზირზე ათენის პოლიტექნიკუმის ისტორიული შენობის გვერდით. მუზეუმის დირექტორია ნიკოლაოს კალტსასი.
ტფილისის გიმნაზიის ყვავილი

„ტფილისის გიმნაზიის ყვავილი“ — თბილისის ვაჟთა პირველი გიმნაზიის მოსწავლეთა ხელნაწერი ჟურნალი (რუსულ ენაზე). უშვებდნენ 1835 წელს. რედაქტორ-გამომცემელი — მიხეილ თუმანიშვილი, გამოვიდა სულ ხუთი ნომერი, ჩვენამდე მოაღწია ოთხმა. ჟურნალში აისახა გიმნაზიის მოსწავლეთა პატრიოტული და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი განწყობილებანი; გამოქვეყნებულია გიმნაზიის მასწავლებლის სოლომონ დოდაშვილის სტატიები; ნახსენებია ცნობები დეკაბრისტი, კავკასიაში ჯარისკაცად გადმოსახლებული ალექსანდრე ბესტუჟევ-მარლინსკი და სხვა. განსაკუთრებული ყურადღების ცენტრშია პოლიტიკური საკითხები, საქართველოს აწმყო და წარსული. ჟურნალში აქტიურად თანამშრომლობდა ნიკოლოზ ბარათაშვილი.
ტფილისის გუბერნია

} — 1917) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — ტფილისი.

ისტორია
ადმინისტრაციული დაყოფა
შექმნა 1846 წელს
1846 წლის 14 დეკემბერს ნიკოლოზ -ის ბრძანებით საქართველო-იმერეთის გუბერნიის დაშლის შედეგად ამიერკავკასიაში წარმოიქმნა ორი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული: ტფილისისა და ქუთაისის გუბერნია.

1846 წელს ტფილისის გუბერნია შედგებოდა:

ცვლილება 1849-1900 წლებში
1849 წლის 9 ივნისს ტფილისის გუბერნიას გამოეყო ერევნის, ნახიჩევნის და ალექსანდრაპოლის (ახალქალაქის უბნის გამოკლებით) მაზრები, რომლითაც შეიქმნა ერევნის გუბერნია, ხოლო ქუთაისის გუბერნიის ახალციხის მაზრას შეუერთეს, ტფილისის გუბერნიიდან გამოყოფილი ალექსანდროპოლის მაზრის ახალქალაქის უბანი.

1859 წლის 19 ივნისს ტფილისის გუბერნიის ოსეთის ოკრუგის ნარის უბანი გადაეცა კავკასიის ხაზის მარცხენა ფრთას, ხოლო ოსეთის ოკრუგი გაუქმდა და ნარჩენი ნაწილი მიერთებული იქნა გორის მაზრაზე ოსეთის უბნის სახელით.

1860 წლლის 23 სექტემბერს ბარიატინსკის ბრძანებით ტფილისის გუბერნიის თიანეთის ოკრუგს შატილის მხრიდან შეუერთდა არღუნის ხეობის ორი ქისტეთის მითხოსა და მალხის საზოგადოებები (სახანოს და მაისტის). მანამდე კი, 1854 წელს იქაური ქისტები მთიდან პანკისში გადაასახლეს, ხოლო 1912 წელს იყო მცდელობა აღნიშნული მიწები ტფილისის გუბერნიიდან თერგის ოლქისთვის გადაეცათ.

1868 წლის 12 თებერვალს ელიზავეტპოლის გუბერნიის შექმნასთან დაკავშირებით, ტფილისის გუბერნიას დარჩა 6 მაზრა: გორის, დუშეთის, თელავის [თიანეთის საბოქაულოთი], სიღნაღის [შირაქის საბოქაულოთი], ტფილისის [თრიალეთის და ლორეს საბოქაულოთი] და ახალციხის [ახალქალაქის საბოქაულოთი]. აქედან ახალციხის მაზრა ქუთაისის გუბერნიას ჩამოეჭრა, ხოლო ლორეს საბოქაულო — ერევნის გუბერნიას.

1900 წელს ტფილისის გუბერნია შედგებოდა:

ტფილისის, ახალქალაქის, ახალციხის, ბორჩალოს, გორის, დუშეთის, სიღნაღის, თელავის, თიანეთის მაზრებად და ზაქათალის ოკრუგად. ფართობი 44 607 კმ².

1897 წლის აღწერით თბილისის გუბერნიის მოსახლეობა შეადგენდა 966 808 ადამიანს, რომელთაგან ქართველები იყვნენ 455 237 სული. აქედან ქალაქებში (ზაქათალის ოკრუგის გარეშე) ცხოვრობდა 207 294 კაცი ( საუკუნის დასაწყისის მონაცემებით). ეროვნული შემადგენლობა: ქართველები, სომხები, რუსები, აზერბაიჯანელები და სხვა. ტფილისის გუბერნია გაუქმდა 1917 წელს.
ალექსანდრ კოკორინოვი

ალექსანდრ კოკორინოვი (1726-1772) — რუსი არქიტექტორი, რუსეთის ხელოვნების აკადემიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი.

დაიბადა ციმბირში არქიტექტორის ოჯახში. სწავლობდა ტობოლსკში, სანამ დმიტრი უხტომსკის კლასში ჩაირიცხებოდა მოსკოვში. გავლენიანი რაზუმოვსკის ოჯახის პატრონაჟით მას შექმნა რაზუმოვსკის სასახლე სანქტ-პეტერბურგში (1762-66) და პეტროვსკი-რაზუმოვსკის აგარაკი მოსკოვთან (1752-53).

1769 წელს კირილ რაზუმოვსკიმ უშუამდგომლა მის საიმპერატორო ხელოვნების აკადემიის დეკანად დანიშვნას, თანამდებობა, რომელიც კოკორინოვმა დიდი ენთუზიაზმით მიიღო. მისი მიღწევა იყო სასწავლო კურიკულუმისა და სწავლების მეთოდების გაუმჯობესება, ასევე აკადემიის ბრყინვალე შენობის აგებ მდინარე ნევაზე ზამთრის სასახლის მოპირდაპირე მხარეს. თუმცა მისმა მოპაექრემ ივან ბეტსკოიმ შექმნა კომისია მის მიერ მშენებლობის პერიოდში საზოგადო ფონდების არამიზნობრივი გამოყენების გამოსაძიებლად და გადმოცებით კოკორინოვი ამ ამბის გაგების გამო გულის შეტევით გარდაცვლილა.
უილიამ ორბიტი

უილიამ ორბიტი (დ. 15 დეკემბერი, 1956, ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო), ნამდვილი სახელი უილიამ მარკ უეინრაიტი — ინგლისელი მუსიკოსი და მუსიკალური პროდიუსერი, რომელიც ცნობილია თავისი თანამშრომლობით მომღერალ მადონასთან და მის ალბომზე , რომელმაც ოთხი გრემის ჯილდო დაიმსახურა. ის ასევე იყო რამდენიმე მადონას სიმღერის თანაპროდიუსერი, რომლებიც ოფიციალურად არასოდეს გამოსულა. იგი აგრეთვე ჯგუფ -ის ალმობ 13-ის პროდიუსერია და მას ალბომში შესული, რამდენიმე, სიმღერის რემიქსი ეკუთვნის.

დისკოგრაფია
ჩანაწერის პროდიუსერი

ჩანაწერის პროდიუსერი (ინგლ. ) — პიროვნება, რომელიც ხმის ჩაწერის პროცესზეა პასუხისმგებელი. როგორც წესი, მას ევალება მუსიკალური ნაწარმოების ჟღერადობის ხარისხის კონტროლი, რეპერტუარის შერჩევა და პროექტის (ალბომი, სინგლი, რადიოგადაცემა და ა.შ.) საერთო იდეოლოგია. პროდიუსერი ირჩევს მისთვის სასურველ ხმის ინჟინრებს, მემონტაჟეებს და ასისტენტებს. როგორც წესი, მსხვილ ლეიბლებს საკუთარი სტუდიური პროდიუსერები ყავთ. ხშირად, თავად მუსიკოსები იწვევენ უცხო, მათთვის საინტერესო პროდიუსერებს.
თბილისის თოჯინების რუსული თეატრი

თბილისის თოჯინების რუსული თეატრი, გაიხსნა 1936 წელს თბილისის მოზარდ მაყურებელთა რუსული თეატრის ბაზაზე. თეატრის დაარსების ინიციატორი და პირველი ხელმძღვანელი იყო ნ. მარშაკი, თავდაპირველად დასში ირიცხებოდნენ მოზარდ მაყურებელთა რუსული თეატრის მსახიობები: ა. ლევსკი, ო. სოკოლოვსკაია, ა. ვაცეკი, ნ. ქოქრაშვილი, ნ. ფედორჩენკო, ლ. კაზანეცი; თეატრის მთავარ რეჟისორად მუშაობდნენ ა. ენგელგარდტი, მ. დანიელაშვილი და სხვა. სპექტაკლებს დგამდნენ რეჟისორები მ. ვახნიანსკი, ვ. ვოლგუსტი, რ. შაფთოშვილი, თ. აბაშიძე, თ. შონია და სხვა. სპექტაკლებს აფორმებდნენ მხატვრები: ი. შტენბერგი, ვ. ჩერნიშოვი, ლ. გნატოვსკი, მ. ციციშვილი და სხვა. დადგებიდან აღსანიშნავია გ. მატვეევის "ორი პოტაპიჩი", ნ. ნაკაშიძის "ბაკი-ბუკი", ე. ჩეპოვეცკის "აბა, ჰე, მიციკ!", ი. ვოლკოვსკის "რიმტიმტის თავგადასავალი" და სხვა. 1975 წლიდან თეატრს სათავეში ედგა ს. ობრაზცოვის მოწაფე ვ. სმირნოვი; თეატრში მუშაობდნენ საქართველოს დამსახურებული არტისტები: რ. ტაგიროვი, კ. ეფიმოვი; მსახიობები ს. გოლოვანოვა, დ. ენუქაშვილი, ე. კუროჩკინა და სხვა.
ჟან-მიშელ ბასკია

ჟან-მიშელ ბასკია ( დ. 22 დეკემბერი, 1960, ნიუ-იორკი, აშშ, — გ. 12 აგვისტო, 1988, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი მხატვარი. ნიუ-იორკში პოპულარობა მან, თავდაპირველად, როგორც გრაფიტის მხატვარმა მოიპოვა, ხოლო მოგვიანებით, როგორც 1980-იანი წლების წარმატებულმა ნეოექსპესიონისტმა. მისი ტილოები ბევრ თანამედროვე მხატვრის შემოქმედებაზე ახდენს გავლენას და მათ ნამუშევრებს ფასს უზრდის. ბასკიას შემოქმედება პირობითად სამ პერიოდად შეიძლება დაიყოს. ადრეულ პერიოდში, 1980 წლიდან 1982 წლამდე, იგი ხშირად გამოსახავდა ჩონჩხებსა და ნიღბისებურ სახეებს, რაშიც გამოიხატა მისი უჩვეულო ინტერესი სიკვდილიანობისადმი. სხვა გამოსახულებებს შორისაა: ავტომობილები, შენობები, პოლიცია, ბავშვების თამაში ტროტუარზე და გრაფიტი. შუა პერიოდი, 1982 წლის ბოლოდან 1985 წლამდე გაგრძელდა და აღინიშნა ინტერესით მისი ჰაიტური ფესვებისადმი. უკანასკნელი პერიოდი, 1986 წლიდან 1988 წლამდე გაგრძელდა ანუ მის გარდაცვალებამდე, სადაც განვითარდა მხატვრის ახალი მანერები და გამოსახულებები. ჟან-მიშელ ბასკია გარდაიცვალა თავის სამხატვრო სტუდიაში, ჰეროინის ჭარბი დოზის მიღების შედეგად, 27 წლის ასაკში.

რესურსები ინეტრნეტში
თბილისის თოჯინების სახელმწიფო თეატრი

გიორგი მიქელაძის სახელობის თბილისის თოჯინების პროფესიული სახელმწიფო თეატრი (თბილისის თოჯინების ქართული თეატრი) — თოჯინების პირველი პროფესიული სახელმწიფო თეატრი საქართველოში, დაარსდა 1934 წელს თბილისში გ. მიქელაძის თაოსნობით, რომელიც იყო პირველი ხელმძღვანელიც. თეატრის ჩამოყალიბებაში აქტიურად მონაწილეობდნენ ი. სარაული, ქ. ჯუღელი, ნ. მახარაძე, დასის პირველი წევრები იყვნენ მსახიობები: ე. სიბილა, გ. ლომაია, ე. ბარბაქაძე, ვ. ნიკოლაიშვილი. 1934 წლის 26 მაისს თეატრმა პირველი წარმოდგენა გამართა — ს. ფედორჩენკოს „ჭუჭრუტანაში გავძვრები, ჩემსას კი მაინც გავხდები“ (დადგმა მ. სარაულის).

1936 წელს თოჯინების სახელმწიფო თეატრს შეუერთდა გ. კოსტავას ხელმძღვანელობით მოქმედი ჩრდილების თეატრი და ეწოდა თბილისის თოჯინებისა და ლანდების სახელმწიფო ქართული თეატრი. აქ იდგმებოდა და იდგმება ზღაპრები, ფეერიები, სათავგადასავლო პიესები, თანამედროვე და კლასიკურ ნაწარმოებთა ინსცენირებები. რეპერტუარი ძირითადად განკუთვნილია ბავშვებისათვის.

სსრკ-გერმანიის ომის წლებში (1942–1945) თეატრში იდგმებოდა ომის თემაზე შექმნილი სპექტაკლები: კ. გოგიაშვილის „რუხი მგელი“, ს. სერპინსკის „როგორ მისყიდა ჰიტლერმა სული ეშმაკს“ და სხვა. 1940-50 წლებში იდგმებოდა აგრეთვე სპექტაკლები მოზრდილთათვის. უკვე ამ პერიოდში თეატრი წარმატებით ფლობდა თოჯინის მართვის ყველა სისტემასა და ყველა სცენურ ფორმას. თეატრი სისტემატურად წარმატებით მონაწილეობდა თოჯინების თეატრების საქართველოს, ამიერკავკასიის და საერთაშორისო ფესტივალებსა და სიმპოზიუმებში.

1960 წლიდან თოჯინების სახელმწიფო თეატრი უნიმას კოლექტიური წევრია.