სისხლიანი შობა (1963)

სისხლიანი შობა — ეთნიკური ძალადობის ეპიზოდი, რომელიც მოხდა კვიპროსელ ბერძნებსა და კვიპროსელ თურქებს შორის 1963-1964 წლებში კვიპროსის კრიზისის დროს, 1963 წლის 20-21 დეკემბრის ღამეს. ინციდენტის შედეგად დაიწყო შეტაკებების ტალღა. მდგომარეობა მივიდა სამოქალაქო ომამდე. შედეგად დაიღუპა 364 კვიპროსელი თურქი და 174 კვიპროსელი ბერძენი. 104 სოფლის მაცხოვრებელმა დაახლოებით 25000 კვიპროსელმა, ანუ კუნძულის მთელი თურქული მოსახლეობის მეოთხედმა, დატოვა სოფლები და გადავიდა ანკლავებში. ათასობით მიტოვებული სახლი გაიძარცვა ან მთლიანად განადგურდა. 1200-მდე სომეხი და 500 კვიპროსელი ბერძენი ასევე გადაადგილებული იქნა იძულებით . ძალადობის შედეგად კვიპროსელი თურქების წარმომადგენლობამ ნაჩქარევად დაასრულა მოღვაწეობა კვიპროსის რესპუბლიკის მთავრობაში.

წინაისტორია
კვიპროსის რესპუბლიკა ჩამოყალიბდა უნიტარულ სახელმწიფოდ 1960 წელს. კუნძულზე მაცხოვრებელი ორი უდიდესი თემიდან არც ერთი არ იყო კმაყოფილი არსებული მდგომარეობით: ბერძნები საკუთარ უფლებად მიიჩნევდნენ კვიპროსის საბერძნეთთან ( ენოზისი ) გაერთიანებას, ხოლო თურქები დაყოფას (ტაქსიმი ) ემხრობოდნენ. შედარებით მშვიდობიანი თანაცხოვრებიდან ორი წლის შემდეგ, დაძაბულობა გაიზარდა 1963 წლის ნოემბერში, როდესაც პრეზიდენტი და არქიეპისკოპოსი მაკარიოს წინადადებით გამოვიდნენ 13 საკონსტიტუციო ცვლილების შესახებ, რამაც კვიპროსელების აღშფოთება გამოიწვია.

მოვლენები
21 დეკემბერი: დასაწყისი
ინციდენტი, რომელმაც გამოიწვია სისხლიანი შობის მოვლენები, მოხდა 1963 წლის 21 დეკემბრის დილას. ნიქოზიის ძველ ვენეციურ კედლებში მოქმედმა ბერძნულმა პოლიციამ, რამდენიმე თურქს, რომლებიც საღამოს გასეირნების შემდეგ ტაქსით სახლში ბრუნდებოდნენ, პირადობის დამადასტურებელი საბუთების წარდგენა მოსთხოვა. როდესაც პოლიციამ მანქანაში მყოფი ქალების გაჩხრეკა სცადა, მძღოლმა წინააღმდეგობა გაუწია და მოხდა შელაპარაკება. მალე ხალხი შეიკრიბა და გაისმა სროლები. გამთენიისას დაიღუპა ორი თურქი, დაიჭრა რვა ბერძენი და თურქი მოქალაქე.

21 დეკემბრიდან 23 დეკემბრამდე
სროლის შემდეგ, კვიპროსელ თურქთა ნაწილი შეიკრიბა ნიქოზიის ჩრდილოეთ ნაწილში, თურქეთის თავდაცვის ორგანიზაციის მებრძოლების მეთაურობით. 22 დეკემბერს ორი მოკლული თურქის დაკრძალვამ ექსცესების გარეშე ჩაიარა . თუმცა, 22 დეკემბრის საღამოს დაიწყო სროლები. შეიარაღებული ბერძნებით სავსე მანქანები ნიქოზიის ქუჩებში დაქროდნენ და განურჩევლად ისროდნენ, ხოლო თურქებმა პოლიციის საპატრულო მანქანებს გაუხსნეს ცეცხლი. თურქმა სნაიპერებმა სარაიონუს მოედანზე სასტუმრო სარაის მინარეთებიდან და სახურავიდან ატეხეს სროლები. შეტაკებები მოედო გარეუბნებსა და ლარნაკას. საბერძნეთის ადმინისტრაციამ გაწყვიტა სატელეფონო და სატელეგრაფო ხაზები, რომლებიც ქალაქ ნიქოზიაში თურქულ კვარტალამდე მიდიოდა. პოლიციის კონტროლის ქვეშ მოექცა ნიკოსიის საერთაშორისო აეროპორტი . გააქტიურდნენ ბერძნული გასამხედროებული ჯგუფები ნიკოს სამსონისა და ექიმი ვასოს ლისარიდისის ხელმძღვანელობით.

23 დეკემბერს მაკარიოს და თურქების ლიდერები შეთანხმდნენ ცეცხლის შეწყვეტაზე. თუმცა, ბრძოლა გაგრძელდა და გაძლიერდა კიდეც ნიქოზიასა და ლარნაკაში. თურქებით დასახლებულ რაიონებში მეჩეთებიდან ტყვიამფრქვევებიდან ისროდნენ. მოგვიანებით, 23 დეკემბერს, კვიპროსელი ბერძნების არალეგულარულმა ნაწილებმა სამსონის მეთაურობით ომორფიტეში ხოცვა-ჟლეტა მოაწყვეს: თავს დაესხნენ გარეუბნებს და "როგორც ჩანდა, განურჩევლად"დახოცეს თურქები, მათ შორის ქალები და ბავშვები. კვარტალში მაცხოვრებელი თურქები სახლებიდან გააძევეს.

გვიანდელი მოვლენები მოვლენები
შეურაცხყოფილი იქნა არაერთი მეჩეთი, სალოცავი და თურქებისთვის მნიშვნელოვანი სხვა წმინდა ადგილები.

ბერძენთა არარეგულარული შეიარაღებული ძალები თავს დაესხნენ თურქებს შერეულ სოფლებში მათიატისში 23 დეკემბერს და აგიოს ვასილიოსში 24 დეკემბერს. მათიატისის მთელი თურქული მოსახლეობა, 208 პირი, გაიქცა ახლომდებარე თურქულ სოფლებში .

რეპორტიორ მაჰარი სკოტ გიბონსმა გაავრცელა ინფორმაცია შობის ღამეს ნიქოზიის საავადმყოფოში 21 კვიპროსელი თურქი პაციენტის მკვლელობის შესახებ. ეს გარემოება როგორც ფაქტი მიღებულია თურქულ ისტორიოგრაფიაში, მაგრამ ბერძნები სადავოდ მიიჩნევენ. "ძალიან სანდო" ბერძნული წყაროს მიერ გამოძიების შედეგად დადგინდა, რომ დაიღუპა სამი თურქი, რომელთაგან ერთი გარდაიცვალა გულის შეტევით, ხოლო დანარჩენი ორი მოკლა "მარტოხელა ფსიქოპათმა ".

24 დეკემბერს თურქეთის, საბერძნეთისა და ბრიტანეთის მთავრობებმა ერთობლივი მიმართვა გაავრცელეს და მოსახლეობას სიმშვიდისკენ მოუწოდეს.

როდესაც კვიპროსი ქაოსში ჩაეფლო, საბერძნეთმა, თურქეთმა და დიდმა ბრიტანეთმა, მაკარიოსის თანხმობით, შექმნეს ერთობლივი სამშვიდობო ძალები გენერალ პიტერ იანგის მეთაურობით, რომლის მიზანი იყო კვიპროსში კანონის, წესრიგისა და მშვიდობის შენარჩუნება ან, სავარაუდოდ, აღდგენა. 31 დეკემბრისთვის 49 თურქი და 20 ბერძენი დაიღუპა, კიდევ 30 თურქი და 4 ბერძენი უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლებოდა. უფრო მეტიც, ზოგიერთმა თურქმა, რომლებიც ბერძნული სამხედრო ძალებისგან თავის დასაღწევად სახლებიდან გაიქცნენ, ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქულ სოფლებს შეაფარეს თავი. ეს იყო ერთ-ერთი პირველი ნაბიჯი კუნძულის გაყოფისკენ .

ლონდონში იანვარში გამართული კონფერენცია ორი მხარის წარმომადგენლებს შორის ჩაიშალა მათი მაქსიმალისტური პოზიციების გამო .

კვიპროსის რესპუბლიკის მთავრობა აცხადებდა, რომ 1963 წლის 21 დეკემბრიდან 1964 წლის 10 აგვისტომდე 191 თურქი დაიღუპა და 173 უგზო-უკვლოდ დაიკარგა (სავარაუდოდ დაიღუპა), ხოლო ბერძნების მხარეს იყო 133 დაღუპული ადამიანი და 41 დაკარგული (სავარაუდოდ დაღუპული ). საერთო ჯამში, 1963-1964 წლების კონფლიქტის დროს დაიღუპა 364 თურქი და 174 ბერძენი . დაახლოებით 25,000 კვიპროსელმა თურქმა 104 სხვადასხვა სოფლიდან დატოვა სახლები. ისინი იყვნენ 72 შერეული და 24 თურქულ- კვიპროსული სოფლიდან, რომლებიც მთლიანად ევაკუირებული იყო და 8 შერეული სოფლიდან, რომლებიც ნაწილობრივ იყო ევაკუირებული. დევნილები შეადგენდნენ კუნძულის მთელი თურქული მოსახლეობის მეოთხედს. დევნილებს შორის იყო 1200-მდე სომეხი და 500 ბერძენი,.

თურქების მიერ დატოვებული ქონების უმეტესი ნაწილი ბერძნებმა გაძარცვეს, დააზიანეს ან გაანადგურეს. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 1964 წლის მოხსენებამ აერო ფოტოსურათების გამოყენებით დაადგინა, რომ სულ მცირე 977 კვიპროსელი თურქების სახლი განადგურდა და კიდევ 2000 სახლი სერიოზულად დაზიანდა და გაიძარცვა. .გაეროს გენერალური მდივნის 1964 წლის 10 სექტემბრის მოხსენებაში დანგრეული სახლების რაოდენობა შეფასდა 527,-ით, ხოლო გაძარცული სახლების რაოდენობა ― 2000 -ით. მათ შორის 50 სახლი  მთლიანად იყო დანგრეული  და 240 ― ნაწილობრივ  ომორფიტში და მიმდებარე გარეუბნებში, ასევე 38 მთლიანად დანგრეული სახლი და 122 ნაწილობრივ დანგრეული სახლი და მაღაზია ქალაქ პაფოსში .

მასობრივი დაკრძალვა აგიოს ვასილიოსში
1964 წლის 12 იანვარს აგიოს-ვასილიოსში გათხარეს მასობრივი საფლავი უცხოელი ჟურნალისტების, ბრიტანეთის არმიის ოფიცრებისა და საერთაშორისო წითელი ჯვრის წარმომადგენლების თანდასწრებით, სადაც იპოვეს 21 კვიპროსელი თურქის ცხედარი. როგორც გამოძიებამ დაადგინა, ისინი მოკლეს 1963 წლის 24 დეკემბერს აგიოს -ვასილიოსთან ან მის მახლობლად. დამკვირვებლებმა დაადასტურეს, რომ ზოგიერთი მსხვერპლი აშკარად აწამეს და დახვრიტეს ხელ-ფეხის შებოჭვის შემდეგ .

საგამოძიებო კომისიამ, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ დამოუკიდებელი ბრიტანელი ექსპერტები, მომხდარი დაუკავშირა კვიპროსელი თურქი პაციენტების გაუჩინარებას ნიქოზიის საავადმყოფოში. თუმცა, მხოლოდ ათწლეულების შემდეგ დადგინდა, რომ ბევრი გარდაცვლილი სხვაგან იქნა მოკლული, მათი ცხედრები დიდხანს ინახებოდა საავადმყოფოში და მხოლოდ ამის შემდეგ დაკრძალეს აგიოს ვასილიოსში. თუმცა მოკლულ კვიპროსელ ბერძნებს შორის იყო სოფლის რამდენიმე მცხოვრებიც. ამოთხრილი ცხედრები კვიპროსის თურქეთის ხელისუფლებამ ნიქოზიაში, მევლევის თეკეს ეზოში დაკრძალა. ცხედრები 2010-იან წლებში კომიტეტმა, რომელიც ეძებდა უგზო-უკვლოდ დაკარგულებს, მოახდინა დაღუპულთა ექსჰუმაცია: სოფელ აგიოს ვასილიოსის რვა მცხოვრები იდენტიფიცირებული იქნა. ისინი ცალკე დაკრძალეს .

ისტორიოგრაფია და ხსოვნა
კონფლიქტის ორივე მხარე აღიარებს, რომ მოვლენა ტრაგიკულია.

კვიპროსელი თურქები 1963 წლის 21 დეკემბერს დაღუპულთა ხსოვნას ოფიციალურად აღნიშნავენ ყოველწლიურად; ბერძნებს არ აქვთ ასეთი ჩვეულება. იუბილე აღინიშნება კვიპროსელი თურქების მიერ, როგორც "ხსოვნის კვირა" და "1963-1974 წლების წამებულთა ბრძოლა" და მოსდევს 15 ნოემბერს -ის დამოუკიდებლობის დღეს და კუნძულის სამხრეთით საპროტესტო აქციებით აღინიშნება.

ორივე მხარეს არიან ისეთებიც, რომლებიც კვიპროსის სამშვიდობო მოლაპარაკებების დროს ამ თარიღის აღნიშვნას საკამათო საგანად მიიჩნევენ.