iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
1976 წელი პაკისტანში

1976 წლის მოვლენები პაკისტანში.

მოქმედი პირები
ფედერალური მთავრობა
პრეზიდენტი: ფაზალ ილაჰი ჩოუჰური
პრემიერ-მინისტრი: ზულფიკარ ალი ბჰუტო
უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე: მუჰამედ იაქუბ ალი

გუბერნატორები
ბელუჯისტანის გუბერნატორი: აჰმად იარ ხანი
ხაიბერ-პახტუნხვას გუბერნატორი: სეიდ ღავასი (1 მარტამდე); ნასირულა ბაბარი (1 მარტიდან)
პენჯაბის გუბერნატორი: მოჰამედ აბას აბასი
სინდის გუბერნატორი: რაანა ლიაქათ ალი ხანი (28 თებერვლამდე); მუჰამედ დილავარ ხანჯი (1 მარტიდან)

მოვლენები
აღმოსავლეთ პაკისტანის გამოყოფიდან ხუთი წლის შემდეგ, პაკისტანმა ბანგლადეშთან დიპლომატიური ურთიერთობები დაამყარა.
მუშაობას იწყებს „ “, ერთადერთი სარკინიგზო ხაზი, რომელიც პაკისტანსა და ინდოეთს აკავშირებს.
პაკისტანის დამფუძნებლის დაბადებიდან მე-10 წლისთავზე დაარსდა „ქუაიდ-ი-აზამის აკადემია“ (-- ).

დაბადებულები
28 ოქტომბერი: ამერ განგატი, ყოფილი კრიკეტის მოთამაშე.

გარდაცვლილები
29 აპრილი: მუნავარ ზარიფი
ლამარა თურმანიძე

ლამარა თურმანიძე (დ. 3 იანვარი, 1912, სოფელი საღვინეთი, ზესტაფონის რაიონი — გ. 1986) —
ქართველი თეატრის მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1968).

ბიოგრაფია
1938 წელს ჯერ ჩოხატაურის სახელმწიფო თეატრში, ხოლო 1950 წლიდან გარდაცვალებამდე ოზურგეთის ალ. წუწუნავას სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია. თეატრში მოღვაწეობის თითქმის ნახევარი საუკუნის მანძილზე მან 150-მდე საპასუხისმგებლო როლი განასახიერა. ოზურგეთის სახელმწიფო თეატრში ლ. თურმანიძე იყო წამყვანი მსახიობი. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: ჯავარა (ვაჟა-ფშაველას „მოკვეთილი“), კრუჩინინა (ა. ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“), ანა ანდრეევნა (ნ. გოგოლის „რევიზორი“), ოლღა ბებია (ნ. დუმბაძის და გ. ლორთქიფანიძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“), ფრაუ ალვინგი (ჰ. იბსენის „მოჩვენებანი“), ნინო, ციცინო (გრ. ბერძენიშვილის „დაჭრილი არწივი“ და „ტირიფის ქვეშ“), მარია ტიუდორი (ვ. ჰუგოს „მარია ტიუდორი“), მალანია (მ. გორკის „ეგორ ბულიჩოვი და სხვები“), ქრისტინე (ა. წერეთლის „ქრისტინე“), დარო (ვ. შალიკაშვილის „უნიადაგონი“), ძიძია (ალ. ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“), სონა (ა. ცაგარელის „ხანუმა“), ლირსა (პ. კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“), ირინე (დ. კლდიაშვილის „ირინეს ბედნიერება“), ქეთევანი (შ. დადიანის „ნინოშვილის გურია“), დედა (გ. ხუხაშვილის „აღმართი“, ნ. დუმბაძის „საბრალდებო დასკვნა“), ფატი გურიელი (ალ. ჩხაიძის „შთამომავლობა“), მეცხოველეობის ფერმის გამგე (ა. აბდულინის „მეცამეტე თავჯდომარე“) და სხვა.

ჯილდოები და აღიარება
1960 : საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
1968 : საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
გაბრიელ მდინარაძე

გაბრიელ პლატონის ძე მდინარაძე (დ. 27 მარტი, 1928, ვაკიჯვარი, ოზურგეთის რაიონი — გ. 8 იანვარი, 2026, ოზურგეთი) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1988). საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი (1999).

ბიოგრაფია
1954 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.

1954 წლიდან ოზურგეთის თეატრის მსახიობია. მის მიერ განსახიერებული როლებიდან აღსანიშნავია: გაიოზი (გ. ბერძენიშვილის „სიყვარულის ძალა“), ჩინჩახელი (კ. ბუაჩიძის „ეზოში ავი ძაღლია“), დათიკო (ი. ჭავჭავაძის „გლახის ნაამბობი“), ნეზმანოვი (ა. ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“), პლატონი (დ. კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“), ხლესტაკოვი (ნ. გოგოლის „რევიზორი“), ექიმი (ნ. დუმბაძე, გ. ლორთქიფანიძე „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“), ჯილბერტო (ვ. ჰიუგოს „მარიამ ტიუდორი“), გაბრიელი (ი. ვაკელის „აპრაკუნე“), ქსანთე (გ. ფიგეირედოს „მელა და ყურძენი“), შილინი (ვ. დარასელის „კიკვიძე“), პორფირე ბიაშვილი (დ. კლდიაშვილის „ქამუშაძის გაჭირვება“) და სხვა.

გადაღებულია ფილმში „ოჩაბამბა“ (მიხეილ ივანიჩი; რეჟ. ზაზა ჯორბენაძე; 1994).

2012 წელს ოზურგეთის თეატრის წინ გაბრიელ მდინარაძეს სახელობითი ვარსკვლავი გაუხსნეს.

ჯილდოები და აღიარება
1968 : საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1988 : საქართველოს სახალხო არტისტი
1999 : ღირსების ორდენი ქართული კულტურის განვითარებაში, მის პოპულარიზაციაში, კულტურულ - საგანმანათლებლო საქმიანობაში შეტანილი დიდი პირადი დიდი წვლილისათვის, ნაყოფიერი შემოქმედებითი, პედაგოგიური და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის
2015 : ოზურგეთის საპატიო მოქალაქე
2018 : უ. ჩხეიძის სახელობის პრემია
2018 : ხელოვნების ქურუმი ქართული კულტურის განვითარებაში შეტანილი წვლილისათვის
2021 : ა. ხორავას სახელობის პრემია
ვოლტერ უილიამ როუზ ბოლი

ვოლტერ უილიამ როუზ ბოლი (დ. 14 აგვისტო, 1850 — გ. 4 აპრილი, 1925) — ბრიტანელი მათემატიკოსი, იურისტი; მოღვაწეობდა ტრინიტის კოლეჯში (კემბრიჯი) 1878 წლიდან 1905 წლამდე. ვოლტერი ასევე იყო მოყვარული ილუზიონისტი; 1919 წელს დააფუძნა კემბრიჯის პენტაკლების კლუბი და გახდა ამავე კლუბის პრეზიდენტი; პენტაკლების გაერთიანება მსოფლიოში ერთ-ერთი უძველესი მაგიური საზოგადოებაა.

ცხოვრება და მოღვაწეობა
ვოლტერ უილიამ როუზ ბოლი დაიბადა 1850 წლის 14 აგვისტოს ჰემპსტედში, ლონდონში. ბოლი იყო ვოლტერ ფრედერიკ ბოლის ძე და მემკვიდრე, რომელიც ცხოვრობდა სამხრეთ ჰემპსტედში, ლონდონში, სენტ ჯონს პარკ ვილასის 3-ში.

განათლება მიიღო უნივერსიტეტის სკოლაში, რომლის დასრულების შემდეგაც 1870 წელს ჩააბარა ტრინიტის კოლეჯში, კემბრიჯში, გახდა სტიპენდიანტი და სმიტის პრემიის (პრემია, რომელსაც კემბრიჯის უნივერსიტეტი ყოველწლიურად გადასცემდა საუკეთესო მათემატიკოსსა და საუკეთესო ფიზიკოსს) პირველი ლაურეატი და მიიღო ბაკალავრის ხარისხი 1874 წელს, როგორც მეორე ვრენგლერმა (სტატუსი კემბრიჯის უნივერსიტეტში, რაც მოიაზრებს პირველი კლასის ჯილდოების დიდი რაოდენობით ფლობას მათემატიკაში). ვოლტერი გახდა ტრინიტი კოლეჯის მმართველი 1875 წელს და დარჩა ამ თანამდებობაზე სიცოცხლის ბოლომდე.

ვოლტერ როუზ ბოლი გარდაიცვალა 1925 წლის 4 აპრილს ელმსაიდში, კემბრიჯში,

ვოლტერის ხსოვნა უკვდავყოფილია პატარა პავილიონის სახელწოდებაში ჯეზუს გრინზე, კემბრიჯში.

წიგნები
მათემატიკის შესწავლის ისტორია კემბრიჯში; კემბრიჯის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1889 (ხელახლა გამოცემული გამომცემლობის მიერ, 2009, 978-1-108-00207-3)
მათემატიკის ისტორიის მოკლე მიმოხილვა პროექტ გუტენბერგზე (პირველი გამოცემა 1888 და შემდგომი გამოცემები). მეოთხე გამოცემის -ის 1960 წლის ხელახალი გამოცემა: *მათემატიკური გართობა და ესეები პროექტ გუტენბერგზე (პირველი გამოცემა 1892; შემდგომი გამოცემები ჰ.ს.მ. კოქსეტერთან ერთად)
ტრინიტის კოლეჯის პირველი სანაოსნო კლუბის ისტორია (1908)
კემბრიჯის ნაშრომები პროექტ გუტენბერგზე (პირველი გამოცემა 1918). ., 1918: [://..//54023.
სიმებიანი ფიგურები; კემბრიჯი, . & (პირველი გამოცემა 1920, მეორე გამოცემა 1921, მესამე გამოცემა 1929, ხელახლა დაბეჭდილი დამატებებით, როგორც გართობა სიმებიანი ფიგურებით -ის მიერ, 1971, 0-486-22809-6)
შავი ტიტა (ფილმი)

„შავი ტიტა“ — 1964 წლის ფრანგული სათავგადასავლო, კომედიური მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია კრისტიან-ჟაკი.

სიუჟეტი
ფილმს ალექსანდრ დიუმას ამავე სახელწოდების ისტორიულ რომანთან (1850) არაფერი აქვს საერთო, გარდა სათაურისა. რომანიდან მხოლოდ რამდენიმე სახელია გამოყენებული და სიუჟეტი სულ სხვაგვარად ვითარდება.

საფრანგეთის რევოლუციის წინა პერიოდი. პროვინციული ქალაქი, სადაც იდუმალი და ლეგენდარული შავი ტიტა ხალხის სახელით იბრძვის. ეს არისტოკრატი გიიომ დე სენ-პრეა. იგი ორმაგ ცხოვრებას ეწევა. შავი ტიტა მხოლოდ მდიდარ არისტოკრატებს ძარცვავს, ამიტომ ადგილობრივი გლეხები მას გმირად თვლიან. ბარონი ლა მუში დარწმუნებულია, რომ გიიომი შავი ტიტაა. ტიტასთან შებრძოლებისას მას სახეს უზიანებს და იმედოვნებს, რომ ამით გიიომს გამოააშკარავებს.

გიიომი თავის ტყუპისცალ ძმას — ჟულიენს, სთხოვს დახმარებას. ჟულიენი გაცილებით ნაზი და იდეალისტია, ვიდრე მისი ძმა. მიუხედავად იმისა, რომ თავიდან ყველაფერი კარგად მიდის, ჟულიენი შოკირებულია, როდესაც აღმოაჩენს, რომ გიიომი არისტოკრატებს ძარცვავს სიამოვნებისა და ფულის და არა პოლიტიკური მიზეზების გამო.

ჟულიენი შეუყვარდება გლეხის გოგონას, კაროლინას, რევოლუციონერი პლანტენის ქალიშვილს. კარო ეხმარება ჟულიენს, რომ უკეთესი მებრძოლი გახდეს.

ბარონი ლა მუში ჟიულიენს აპატიმრებს. გიიომი მას იხსნის, მაგრამ სანამ ჟიულიენი გაქცევას ახერხებს, მის ძმას იჭერენ და მალევე სიკვდილით სჯიან.

ჟიულიენი შავი ტიტა ხდება და სიტუაციის შესაბამისად იქცევა. ახლა ისეთივე კარგი მებრძოლია სამართლიანობისთვის, როგორც მისი ძმა იყო.

როლებში
ალენ დელონი — გიიომ დე სენ-პრე / ჟიულიენ დე სენ-პრე
ვირნა ლიზი — კაროლინა (კარო)
დოუნ ადამსი — მარკიზა კატრინ დე ვიგონი
აკიმ ტამიროვი — მარკიზ დე ვიგონი
ადოლფო მარსილიაკი — ბარონი ლა მუში
ფრენსის ბლანში — პლანტენი
რობერ მანუელი — თავადი დე გრაზიიაკი
არქიმედეს ნაპრალები

არქიმედეს ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილოეთ ნაწილში (კვადრანტები -11, -41). სახელი ეწოდა ნაპრალის მახლობლად არსებული, კრატერ არქიმედეს მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს).

არქიმედეს ნაპრალები გადაჭიმულია კრატერ არქიმედეს სამხრეთით 215.00 კმ-ზე, ხოლო მათი საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .
პიცის პრინციპი

პიცის პრინციპი ნიუ-იორკში, ანუ პიცა-მეტროს კავშირი — იუმორისტული, მაგრამ ზოგადად ისტორიულად ზუსტი „ეკონომიკური კანონი“, რომელიც შემოთავაზებულია ნიუ-იორკელი ერიკ მ. ბრემის მიერ. მან აღნიშნა, როგორც -მა 1980 წელს განაცხადა, რომ 1960-იანი წლების დასაწყისიდან „პიცის ნაჭრის ფასი გასაოცარი სიზუსტით უტოლდებოდა ნიუ-იორკის მეტროთი მგზავრობის ღირებულებას“. ტერმინი „პიცის კავშირი“, რომელიც ამ ფენომენს ეხება, 2002 წელს -ის მიმომხილველმა კლაიდ ჰაბერმანმა შემოიღო. მან კომენტარი გააკეთა ამ თეორიის ორ ადრინდელ პუბლიკაციაზე -ში და იწინასწარმეტყველა მეტროს მგზავრობის ფასის ზრდა.

2003 წლის მაისში ჟურნალმა -მა გამოაცხადა პიცის კავშირის (ახლა პიცის პრინციპის სახელით ცნობილი) ვალიდურობა, რომელმაც ზუსტად იწინასწარმეტყველა მეტროს (და ავტობუსის ) მგზავრობის ფასის 2 დოლარამდე ზრდა წინა კვირაში. მათ ასევე მოიხსენიეს ბრემი (იმ დროისთვის პატენტ-ადვოკატი), რომლის თქმითაც რადგან ნიუ-იორკის სატრანზიტო სამსახურმა გამოაცხადა მეტროს ჟეტონის გაუქმების შესახებ და შემოიტანა ცვლადი ტარიფის -ი (რომელიც იმ დროს ავტობუსებშიც გამოიყენებოდა), შესაძლოა, გარეთ ნაყიდი ყველის პიცის ნაჭრის ფასსა და მეტროს ჟეტონის ფასს შორის პირდაპირი კორელაცია აღარ გაგრძელებულიყო.

2005 წელს და კვლავ 2007 წელს ჰაბერმანმა აღნიშნა, რომ ნაჭრის ფასი კვლავ იზრდებოდა და პიცის კავშირის მიხედვით შეშფოთებული იყო, რომ მეტროს/ავტობუსის მგზავრობის ფასი მალე შეიძლება კვლავ გაზრდილიყო. მგზავრობის ფასი მართლაც გაიზარდა 2009 წლის ივნისში 2.25 დოლარამდე, ხოლო 2013 წელს კვლავ 2.50 დოლარამდე. 2014 წელს ჯარედ ლენდერმა, კოლუმბიის უნივერსიტეტის პროფესიონალმა სტატისტიკოსმა და ადიუნქტ-პროფესორმა, ჩაატარა კვლევა ნიუ-იორკში პიცის ნაჭრების ფასების შესახებ და დაასკვნა, რომ პიცის პრინციპი კვლავ ძალაში იყო. ნიუ-იორკის სხვა საინფორმაციო ორგანიზაციები ხანდახან ადასტურებენ პიცის პრინციპის შესაძლებლობას, იწინასწარმეტყველოს ქალაქში ერთჯერადად მეტროს/ავტობუსის მგზავრობის ღირებულების ზრდა.

2019 წელს -მა აღნიშნა, რომ მეტროთი მგზავრობის ტარიფის ბონუსის შემცირებისა და არა ტარიფის ზრდის (იმ დროს 2.75 აშშ დოლარი) და ნიუ-იორკში პიცის ღირებულების ცვალებადობის ზრდის გამო, „პიცის პრინციპი“ შესაძლოა აღარ ყოფილიყო ზუსტი. -19 პანდემიის შემდეგ ინფლაციამ, პლუს ტარიფების გაყინვის გადაწყვეტილებამ, 2022 წელს დივერგენციის გარკვეული მტკიცებულებები გამოაჩინა. მეტროს ტარიფი 2025 წელს 2.90 აშშ დოლარამდე, ხოლო 2026 წელს 3.00 აშშ დოლარამდე გაიზარდა; პიცის ნაჭრის საშუალო ფასი ამ პერიოდში კვლავ იზრდებოდა და თითქმის 4 დოლარს მიაღწია. დივერგენციის გამო, -მა 2025 წლის ბოლოს დაწერა, რომ „პიცის პრინციპი“ აღარ იყო ზუსტი.
1977 წელი პაკისტანში

1977 წლის მოვლენები პაკისტანში.

მოქმედი პირები
ფედერალური მთავრობა
პრეზიდენტი: ფაზალ ილაჰი ჩაუდრი
პრემიერ მინისტრი: ზულფიკარ ალი ბჰუტო (5 ივლისამდე)
მთავარი მოსამართლე: მუჰამედ იაკუბ ალი (22 სექტემბრამდე), შეიხი ანვარულ ჰაკი

გუბერნატორები
ბელუჯისტანის გუბერნატორი: აჰმად იარ ხანი (5 ივლისამდე); ხუდა ბახშ მარი (დაწყება 5 ივლისს)
ხეიბერ-პახტუნხვას გუბერნატორი: ნასერულა ბაბარი (6 ივლისამდე); აბდულ ჰაკიმ ხანი (დაწყება 6 ივლისს)
პენჯაბის გუბერნატორი: მოჰამად აბას აბასი (5 ივლისამდე); სავარ ხანი (დაწყება 5 ივლისს)
სინდის გუბერნატორი: მუჰამედ დილავარ ხანჯი (6 ივლისამდე); აბდულ კადირ შაიხი (დაწყება 6 ივლისს)

ღონისძიებები
10 იანვარი — ცხრა ოპოზიციური პარტია ქმნის ერთობლივ საარჩევნო ფორუმს, პაკისტანის ეროვნულ ალიანსს .
7 მარტი — ზულფიკარ ალი ბჰუტოს პოლიტიკურმა პარტიამ, პაკისტანის სახალხო პარტიამ , გაიმარჯვა არჩევნებში. იგებს 155 ადგილს, კი 200 ადგილიდან 35-ს. მალევე დაიწყო არეულობები -ის მიერ ხმის მიცემის გაყალბების ბრალდებების გამო.
1 ივლისი — პარასკევი გამოცხადდა ყოველკვირეულ დღესასწაულად, კვირას ჩაანაცვლებს.
5 ივლისი — გენერალ მუჰამედ ზია-ულ ჰაკის მეთაურობით პაკისტანის არმიამ სამხედრო გადატრიალება მოაწყო და ხელისუფლება ხელში ჩაიგდო. ამოქმედდა საომარი მდგომარეობა და შეჩერდა კონსტიტუცია.
14 აგვისტო — პაკისტანი დამოუკიდებლობის 30 წლისთავს აღნიშნავს.
17 სექტემბერი — ზულფიკარ ალი ბჰუტო დააკავეს საომარი მდგომარეობის გამოცხადების ბრძანებით.
2 ოქტომბერი — გენერალმა მუჰამედ ზია ულ-ჰაკმა აკრძალა ყველა ოპოზიციური პარტია; პოლიტიკური საქმიანობა აიკრძალა.

სპორტი
კრიკეტი
4 მარტი — კოლინ კროფტი პორტ-ოფ-სპეინში პაკისტანის წინააღმდეგ 8-29 იგებს.
18 თებერვალი — კოლინ კროფტისა და ჯოელ გარნერის დებიუტი პაკისტან ბრიჯთაუნის წინააღმდეგ.
18 იანვარი — იმრან ხანმა სიდნეის კრიკეტ-გრაუნდზე პაკისტანის გამარჯვებისთვის მატჩში 12 ვიკეტი აიღო.

დაბადებულები
1 მარტი — შაჰიდ აფრიდი, კრიკეტის მოთამაშე
5 ივნისი — საიედ ამირ ალი, განათლების სპეციალისტი, მწერალი და მიმომხილველი
4 დეკემბერი — შაჰიდ ნაზირი, კრიკეტის მოთამაშე
შამშე ლეჟავა

შამშე (სიმონ) კონსტანტინეს ძე ლეჟავა (დ. 1 დეკემბერი, 1876, სოფ. წკადისი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 20 სექტემბერი, 1938) — ქართველი ექიმი-კურორტოლოგი, რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე, კურორტ შოვის დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
1896 წელს დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია და სწავლა განაგრძო ოდესის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი 1896 წლიდან. 1904 წელს დააპატიმრეს ოდესის სტუდენტთა საგაფიცვო მოძრაობაში აქტიური მონაწილეობისათვის. 1905 წელს პოლიციის ზედამხედველობით დააბრუნეს მშობლიურ სოფელში. 1905 წელის რევოლუციის დროს რაჭის მაზრაში ჩამოაყალიბა ბოლშევიკური ორგანიზაციები, ხელმძღვანელობდა „წითელ რაზმს“.

1906 წელს ლეჟავა არალეგალურად გაემგზავრა ვენაში და 1910 წელს დაამთავრა ვენის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულეტეტი, შემდეგ ცხოვრობდა ჟენევაში. აქ დაინტერესდა და შეისწავლა ავსტრიის, გერმანიისა და შვეიცარიის კურორტები. 1909 წელს დაბრუნდა საქართველოში და კვლავ დააპატიმრეს. 1912 წლიდან პარტიული მუშაობა განაგრძო პეტროგრადში, მოსკოვში, რაჭის მაზრაში. 1917 წლის თებერვლის გადატრიალების შემდეგ ფოთში ხელმძღვანელობდა ადგილობრივ ბოლშევიკურ ორგანიზაციას. მონაწილეობდა პირველი რესპუბლიკის წინააღმდეგ გამოსვლებში, რისთვისაც დააპატიმრეს.

1921 წელს საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მუშაობდა სხვადასხვა სამეურნეო და პარტიულ თანამდებობაზე. მისი ინიციატივით შვეიცარიის კურორტების სტილში დაიწყო კურორტ შოვის მშენებლობა, რისთვისაც მოსკოვიდან ჩამოიყვანა რუსი არქიტექტორი ი. კოლჩინი. 1925 წელს 15 ივლისს საძირკველი ჩაეყარა პირველი სანატორიუმის მშენებლობას. 1928 წლის 18 სექტემბერს კურორტი ოფიციალურად გაიხსნა და მისი დამაარსებლის პატივსაცემად თავდაპირველად „შამშოვი“ ეწოდა. ლეჟავა მის დირექტორად დაინიშნა. 1937 წლის ივნისში ლეჟავა ანტისაბჭოთა მოღვაწეობის ბრალდებით დააპატიმრეს და 1938 წლის 20 სექტემბერს დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1956 წელს.
KFC-ის ინდექსი

ინდექსი — არაფორმალური სახელმძღვანელო აფრიკის ქვეყნებში მსყიდველობითი უნარის პარიტეტის გასაზომად, ვალუტის კურსების შედარების გზით. ეს საზომი ინდექსითაა შთაგონებული. ორ ინდექსს შორის მთავარი განსხვავება ისაა, რომ ინდექსი მხოლოდ აფრიკაზეა ორიენტირებული; ინდექსის დაფარვა მსოფლიო მასშტაბითაა, მაგრამ არა აფრიკისთვის, რადგან ' კონტინენტზე ნაკლებად არის წარმოდგენილი, მაშინ როცა -ის ქსელები კონტინენტის დაახლოებით ნახევარ კონტინენტზე ოპერირებენ.

მიმოხილვა
 ინდექსი შეიქმნა -ის (პანაფრიკული პირველადი ბაზრის კვლევითი ფირმა) მიერ, როგორც არაფორმალური გზა იმის შესაფასებლად, არის თუ არა აფრიკის ქვეყნებში ვალუტები „სწორად შეფასებული“. ის ეფუძნება მსყიდველობითი უნარის პარიტეტის თეორიას, რომლის მიხედვითაც, გაცვლითი კურსები უნდა მოძრაობდეს იმ კურსისკენ, რომელიც გაათანაბრებს საქონლისა და მომსახურების იდენტური კალათის ფასებს ორ ქვეყანას შორის. ამ შემთხვევაში, შესაბამისი საქონელი წარმოადგენს -ის ორიგინალურ 12/15 ცალიან ვედროს და გეოგრაფიულად დამახასიათებელია აფრიკის ქვეყნებისთვის. ინდექსი ასევე მოიცავს ამერიკის შეერთებულ შტატებს, საფრანგეთს, ესპანეთს და გაერთიანებულ სამეფოს.

მაგალითად, -ის კლასიკური 12-ცალიანი ვედრის საშუალო ფასი შეერთებულ შტატებში 2016 წლის იანვარში 20,50 აშშ დოლარი იყო; ნამიბიაში კი საბაზრო კურსით მხოლოდ 13,40 აშშ დოლარი. შესაბამისად, ინდექსი მიუთითებს, რომ ნამიბიური დოლარი იმ დროს 33%-ით დაუფასებელი იყო.

შთაგონება
ინდექსი საერთაშორისო სწრაფი კვების ქსელ კენტუკის შემწვარი ქათმის სახელწოდებას იღებს და მოდელირებულია -ის „ “-ის მიხედვით, რომელიც მოიცავს ქვეყნებს, სადაც ' არის წარმოდგენილი (დაახლოებით 60 ქვეყანა). აფრიკაში '-ის ქსელი მხოლოდ მაროკოში, სამხრეთ აფრიკაში, ეგვიპტესა და მავრიკიშია წარმოდგენილი. მეორეს მხრივ, -ს ოპერაციები თითქმის 20 აფრიკულ ქვეყანაში აქვს, რაც ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია ნებისმიერი საერთაშორისო სწრაფი კვების ქსელს შორის და, შესაბამისად, უფრო გამოსაყენებელი საორიენტაციო მაჩვენებელია. ინდექსი არ იყო განკუთვნილი ვალუტის არასწორი განლაგების ზუსტ საზომად, არამედ უბრალოდ ინსტრუმენტი იყო, რათა გაცვლითი კურსის თეორია უფრო ადვილად აღსაქმელი გამხდარიყო.

შეზღუდვები
როგორც -ის ინდექსის შემთხვევაში, -ის ინდექსი არ შეიქმნა იმ მიზნით, რომ ყოფილიყო მსყიდველობითი უნარის პარიტეტის გაზომვის უაღრესად ზუსტი ინსტრუმენტი და მისი შეზღუდვები მოიცავს ისეთ ფაქტორებს, როგორიცაა ინფლაცია, კვების პრეფერენციები, სოციალურ-ეკონომიკური კლასიფიკაციები, კონკურენციის დონე და ადგილობრივი ხარჯები (მაგ. რეკლამა, წარმოება და გადასახადები).

ვალუტის ცვალებადობა - განვითარებადი ეკონომიკის (ამ შემთხვევაში აფრიკის ყველა ქვეყნის) ბუნებიდან გამომდინარე, ვალუტების მაღალი ცვალებადობის ალბათობა უფრო მაღალია, ამიტომ ამ ანალიზის ერთიდან სამ თვემდე პერიოდულობით ჩატარებამ შეიძლება დიდი ცვლილებები და განსხვავებული დასკვნები გამოიწვიოს.

შავი ბაზარი - რადგან ზოგიერთ ქვეყანაში აშშ დოლარის ბაზარი აყვავებულია, შესაძლოა, ოფიციალურ გაცვლით კურსთან შედარებით წინააღმდეგობრივი შედეგები გამოვიდეს. ამ ტიპის ბაზრების მაგალითებია ანგოლა და ნიგერია. -ის მიერ მომზადებული ანგარიში შავი ბაზრის გაცვლით კურსებს ითვალისწინებს.

ფიგურები
2016 წლის მონაცემების მიხედვით:

ყველაზე გადაფასებული ვალუტები
72%
30%

ყველაზე დაუფასებელი ვალუტები
-48%
-34%
-32%

2016 წლის ივნისის პუბლიკაცია:
1978 წელი პაკისტანში

1978 წლის მოვლენები პაკისტანში.

მოქმედი პირები
ფედერალური მთავრობა
პრეზიდენტი: ფაზალ ილაჰი ჩაუდჰრი (16 სექტემბრამდე), მუჰამედ ზია-ულ ჰაკი (დაწყება 16 სექტემბერს)
მთავარი მოსამართლე: შეიხი ანვარულ ჰაკი

გუბერნატორები
ბელუჯისტანის გუბერნატორი: ხუდა ბახშ მარი (18 სექტემბრამდე); რაჰიმუდინ ხანი (18 სექტემბრიდან)
ხაიბერ-პახტუნხვას გუბერნატორი: აბდულ ჰაკიმ ხანი (11 ოქტომბრამდე); ფაზლე ჰაკი (11 ოქტომბრიდან)
პენჯაბის გუბერნატორი: ასლამ რიაზ ჰუსეინი (11 ოქტომბრამდე); სავარ ხანი (11 ოქტომბრიდან)
სინდის გუბერნატორი: აბდულ კადირ შეიხი (6 ივლისამდე); ს.მ. აბასი (6 ივლისიდან)

ღონისძიებები
მონტგომერის რაიონის სახელი შეიცვალა საჰივალის რაიონად
2 იანვარი — მუჰამედ ზია-ულ-ჰაკის ბრძანებით, პარამილიტარულმა ძალებმა ცეცხლი გაუხსნეს მულტანში მშვიდობიან მომიტინგე მუშებს. ეს ცნობილია, როგორც 1978 წლის ხოცვა-ჟლეტა მულტანის კოლონიის ტექსტილის ქარხნებში.
18 ივნისი — დასრულდა კარაკორამის გზატკეცილის მშენებლობა.

სპორტი
კრიკეტი
16 ოქტომბერი – კაპილ დევის დებიუტი კრიკეტში, ინდოეთი პაკისტანის წინააღმდეგ ფეისალაბადში.
19 ივნისი – იან ბოთამმა 8-34 მოიგო პაკისტანის წინააღმდეგ, რაც მისი საუკეთესო ტესტ-კრიკეტ-ბოულინგის თამაში იყო.
1 ივნისი – დევიდ გოუერის დებიუტი კრიკეტში პაკისტანის წინააღმდეგ ედგბასტონის კრიკეტ-გრაუნდში, 58 ქულით.

ჰოკეი
24 ნოემბერი – ლაჰორში გამართული პირველი ჩემპიონთა თასი პაკისტანმა მოიგო.

დაბადებულები
18 მარტი – ირფან მანან ხანი, გენერალური მდივანი
ლი ქეციანგის ინდექსი

ლი ქეციანგის ინდექსი ან ქეციანგის ინდექსი — ეკონომიკური საზომი ინდექსი, რომელიც შეიქმნა -ის მიერ 2010 წელს, ჩინეთის ეკონომიკის სამი ინდიკატორის გამოყენებით გასაზომად. ამას, როგორც ამბობენ, უპირატესობას ანიჭებდა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი ლი ქეციანგი, როგორც მშპ-ის ოფიციალურ მაჩვენებლებზე უკეთეს ეკონომიკურ მაჩვენებელს

სახელმწიფო დეპარტამენტის მიერ გაჟონილი მემორანდუმის თანახმად, ლი ქეციანგმა (მაშინდელი ჩინეთის კომუნისტური პარტიის კომიტეტის მდივანი ლიაონინგის პროვინციაში) 2007 წელს აშშ-ის ელჩს, კლარკ რენდტს, რომელიც ლიაონინგში იმყოფებოდა, განუცხადა, რომ ლიაონინგში მშპ-ს მაჩვენებლები არასანდო იყო და რომ ის თავად იყენებდა სამ სხვა მაჩვენებელს: რკინიგზის ტვირთების მოცულობას, ელექტროენერგიის მოხმარებას და ბანკების მიერ გაცემულ სესხებს.
1979 წელი პაკისტანში

1979 წლის მოვლენები პაკისტანში.

მოქმედი პირები
ფედერალური მთავრობა
პრეზიდენტი: მუჰამედ ზია-ულ ჰაკი
პაკისტანის მთავარი მოსამართლე: შეიხ ანვარულ ჰაქი

გუბერნატორები
ბელუჯისტანის გუბერნატორი: რაჰიმუდინ ხანი
ხაიბერ-პახტუნხვას გუბერნატორი: ფაზლე ჰაქი
პენჯაბის გუბერნატორი: სავარ ხანი
სინდის გუბერნატორი: ს.მ. აბასი

მოვლენები
4 აპრილი: პაკისტანის გადაყენებული პრემიერ-მინისტრი, ზულფიკარ ალი ბჰუტო, სიკვდილით დასაჯეს რავალპინდში.
21 ნოემბერი: მას შემდეგ, რაც აიათოლა ხომეინიმ რადიოთი ცრუ ინფორმაცია გაავრცელა, თითქოს ამერიკელებმა მექაში დიდი მეჩეთი დაიკავეს, პაკისტანის დედაქალაქ ისლამაბადში აშშ-ის საელჩოს განრისხებული ბრბო თავს დაესხა და ცეცხლი წაუკიდა, რის შედეგადაც 4 ადამიანი დაიღუპა. (იხ. პაკისტანის საგარეო ურთიერთობები)
10 დეკემბერი: აბდუს სალამი ქვეყნის ისტორიაში პირველად ხდება ნობელის პრემიის ლაურეატი.

დაბადებულები
18 აპრილი: ტასქინ ქადირი, კრიკეტის მოთამაშე
30 ივნისი: ფაისალ შაჰზადი, ტერორისტი (ბომბდამშენი)
1980 წელი პაკისტანში

1980 წლის მოვლენები პაკისტანში.

მოქმედი პირები
ფედერალური მთავრობა
პრეზიდენტი: მუჰამედ ზია-ულ ჰაკი
პაკისტანის მთავარი მოსამართლე: შეიხ ანვარულ ჰაქი

გუბერნატორები
ბელუჯისტანის გუბერნატორი: რაჰიმუდინ ხანი
ხაიბერ-პახტუნხვას გუბერნატორი: ფაზლე ჰაქი
პენჯაბის გუბერნატორი: სავარ ხანი (1 მაისამდე); ღულამ ჯილანი ხანი (1 მაისიდან)
სინდის გუბერნატორი: ს.მ. აბასი

მოვლენები
ავღანეთში საბჭოთა ინტერვენციის შემდეგ, ამერიკის შეერთებული შტატები პაკისტანს სამხედრო დახმარებას ჰპირდება.
ჩამოყალიბდა პაკისტანის საექსპორტო დამამუშავებელი ზონების ადმინისტრაცია .
მაისი: დაარსდა ფედერალური შარიათის სასამართლო.
1981 წელი პაკისტანში

1981 წლის მოვლენები პაკისტანში.

მოქმედი პირები
ფედერალური მთავრობა
პრეზიდენტი — მუჰამედ ზია-ულ ჰაკი
უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე — შეიხ ანვარულ ჰაკი (25 მარტამდე), მოჰამედ ჰალიმი (25 მარტიდან)

გუბერნატორები
ბელუჯისტანის გუბერნატორი: რაჰიმუდინ ხანი
ხაიბერ-პახტუნხვას გუბერნატორი: ფაზლე ჰაქი
პენჯაბის გუბერნატორი: გულამ ჯილანი ხანი
სინდის გუბერნატორი: ს.მ. აბასი

მოვლენები
მარტი
1981 წლის, 2 მარტი – დაჯგუფება „ალ-ზულფიკარის“ შეიარაღებულმა წევრებმა გაიტაცეს „პაკისტანის საერთაშორისო ავიახაზების“ რეისი 326. იმ დროისთვის ეს იყო ისტორიაში ყველაზე ხანგრძლივი თვითმფრინავის გატაცება.
1982 წელი პაკისტანში

1982 წლის მოვლენები პაკისტანში.

მოქმედი პირები
ფედერალური მთავრობა
პრეზიდენტი — მუჰამედ ზია-ულ ჰაკი
უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე — მოჰამედ ჰალიმი

გუბერნატორები
ბელუჯისტანის გუბერნატორი: რაჰიმუდინ ხანი
ხაიბერ-პახტუნხვას გუბერნატორი: ფაზლე ჰაქი
პენჯაბის გუბერნატორი: გულამ ჯილანი ხანი
სინდის გუბერნატორი: ს.მ. აბასი

მოვლენები
პაკისტანი ქმნის თავის პირველ მუშა (ფუნქციურ) ბირთვულ მოწყობილობას.

დაბადებულები
3 იანვარი – სალმან აქბარი, ბალახის ჰოკეის მოთამაშე.
13 იანვარი – კამრან აქმალი, კრიკეტის მოთამაშე.
1 თებერვალი – შოაიბ მალიკი, კრიკეტის მოთამაშე.
18 დეკემბერი – ამირ ხანი, კრიკეტის მოთამაშე.
ხვითი (გორის მუნიციპალიტეტი)

ხვითი — ისტორიული სოფელი შიდა ქართლში, ლიახვის ხეობაში, ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ხვითისა და ქვემო ხვითის ძველი საერთო სახელწოდება.

ისტორია
სოფელი ხვითი ისტორიულ წყაროებში საუკუნიდან იხსენიება. მისი სახელწოდების თავდაპირველი ფორმაა „რხვითი“ („რხუითი“). 1573 წლის უცნობი პირის მიერ ნიქოზის ეკლესიისადმი შეწირულობის წიგნიდან ირკვევა, რომ მას ნიქოზის ტაძრისადმი რხვითის მამულები შეუწირავს. სხვადასხვა დროს აქ მამულებს და ყმებს ფლობდნენ თაქთაქიშვილები, მაჩაბლები, ხერხეულიძეები, ფავლენიშვილები, თუმანიშვილები, ასევე ეკლესია და სამეფო სახლის წევრები. ხვითის მიმდებარე ტერიტორია საუკუნეში იერუსალიმის მაცხოვრის წმინდა საფლავის ეკლესიისათვის ვინმე დაღლაძეს შეუწირავს, 1624 წელს კი სიმონ -ს ეს შეწირულობა განუახლებია.

ხვითი და მისი მოსახლეობა აქტიურად იყო ჩართული „ლეკიანობის“ წინააღმდეგ თავდაცვით ბრძოლებში. ერეკლე -ის მიერ 1772 წლის 28 აგვისტოს გამოცემული „სამდევროების“ განჩინებით, ხვითი მესამე სამდევროში იყო გაერთიანებული დიდი ლიახვის სხვა სოფლებთან (ძარწემი, ქურთა, თამარაშენი, ცხინვალი, ნიქოზი, ფხვენისი, შინდისი) ერთად.

ოსმალების მიერ 1728 წელს შედგენილი „თბილისის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ მიხედვით ქვემო ხვითში გადასახდის გადამხდელი 48 მამაკაცი (კომლის უფროსი) ცხოვრობდა, ზემო ხვითში — 32. გორის მაზრის სახაზინო და საბატონო სოფლების 1804 წლის პირველი კამერალური აღწერის მონაცემებით ქვემო ხვითში იყო 301 მცხოვრები, ზემო ხვითში — 191; 1886 წლის საოჯახო სიების მიხედვით, ქვემო ხვითში — 413, ზემო ხვითში — 411.

ხვითის ტერიტორიაზე დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლები: ქვემო ხვითის ღვთისმშობლისა (აგებულია 1672 წელს) და ქვემო ხვითის წმინდა ნიკოლოზის (აგებულია 1794 წელს), ზემო ხვითის სამებისა და წმინდა გიორგის ეკლესიები, ორი ხვითის გასაყარზე — თუმანიშვილების კოშკი.