iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ანვილი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ანვილი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრანგი გეოგრაფისა და კარტოგრაფის, ჟან ბატისტ ბურგინიონ დ’ანვილის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს). კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 10.26 კმ, სიღრმე — 1.69 კმ.

კრატერს აქვს სწორი წრიული ფორმა მკვეთრი კიდეებით და თასის ფორმის კრატერით. კიდეს აღმოსავლეთი ნაწილი შიდა ფერდობზე კოლაფსის ნიშნებს ავლენს. კიდე მიმდებარე რელიეფიდან 0.38 კმ-ით მაღლა ადის. კრატერის მოცულობა 43.20 კმ³-ია.

მისი მორფოლოგიური მახასიათებლების საფუძველზე, კრატერი კლასიფიცირდება, როგორც კრატერი (სახელი დაერქვა ამ კლასის ტიპიური წარმომადგენლის, ალ-ბატანი -ს მიხედვით). 1976 წლამდე კრატერს ეწოდებოდა თანამგზავრული კრატერი ტარუნტიუსი .

სატელიტური კრატერები
ანვილის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
ივანე რუსინოვი

ივანე რუსინოვი (; დ. 26 ნოემბერი, 1909, პავლოვსკი-პოსადი, მოსკოვის ოლქი — გ. 14 ივლისი, 1994, მოსკოვი) — საბჭოთა მსახიობი. მხატვრული კითხვის ოსტატი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1970).

ბიოგრაფია
ივანე რუსინოვი დაიბადა 1909 წლის 26 ნოემბერს ნიკოლაი რუსინოვის ოჯახში, რომელიც სასულიერო პირი და აღდგომის ტაძრის დეკანოზი იყო. შედეგად, იგი ორჯერ იქნა რეპრესირებული. ივანე ოჯახში მეცხრე შვილი იყო. მან დაამთავრა პავლოვსკის პოსადის რეალური სასწავლებელი, სადაც ხშირად თამაშობდა სახალხო თეატრის წარმოდგენებში. 1930 წელს ჩაირიცხა მ. ნ. ერმოლოვას სახელობის სახელმწიფო თეატრალურ სტუდიაში. იმავე წელს ივანე დააპატიმრეს. შემდეგ იყო ბანაკები: მედვეჟიეგორსკი, სოლოვკი, კემი, მურმანსკი, ნორილსკი, კრასნოიარსკი.

სასჯელის მოხდის პარალელურად, იგი დაქორწინდა ნინა რუსინოვაზე (დ. 1913; რუსი მსახიობი). ივანე ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს 1934 წლის 7 მარტს. 1936 წელს ის და მისი მეუღლე ტომსკში გაემგზავრნენ, სადაც 1937 წლამდე იმუშავეს. შემდეგ კიროვში გადავიდა საოლქო თეატრში სამუშაოდ. 1939 წელს მოლოტოვში გადავიდა, ხოლო 1940 წელს როსტოვში. 1940-1941 წლებში სწავლობდა როსტოვის პედაგოგიური ინსტიტუტის ლიტერატურის განყოფილებაზე.

1941 წლის ოქტომბერში, გერმანული ჯარების შეჭრის გამო, როსტოვი დატოვა და კუიბიშევში გადავიდა, სადაც 1943 წლამდე სამხარეო თეატრში მუშაობდა. 1943-1945 წლებში მოსკოვში, მოსსოვეტის თეატრში მუშაობდა. 1945 წლის მარტში მცირე თეატრში გადაიყვანეს.

1945 წლის 10 აპრილს მეუღლესთან ერთად ისევ დააპატიმრეს და ხუთწლიანი გადასახლება მიუსაჯეს. გადასახლების ადგილად ნორილსკი აირჩიეს. ავადმყოფი ქალიშვილის გამო კრასნოიარსკში დარჩენას ცდილობდა, მაგრამ ნებართვა არ მისცეს.

1950 წლის 10 აპრილს ივანე რუსინოვი გაათავისუფლეს.

1951-1952 წლებში როსტოვის მ. გორკის სახელობის დრამატული თეატრის მსახიობი იყო. 1953 წლიდან მუშაობდა თბილისის გრიბოედოვის თეატრში, პარალელურად სცენაზე გამოდიოდა – კითხულობდა ქართველი პოეტების: ვაჟა ფშაველას, ილია ჭავჭავაძის, ნიკოლოზ ბარათაშვილის, ირაკლი აბაშიძის ლექსებს და გახდა შოთა რუსთველის 800 წლის იუბილესადმი მიძღვნილი პოეზიის კონკურსის ლაურეატი.

1957 წლიდან მოსკოვის სახელმწიფო ფილარმონიაში გამოდიოდა. გამოირჩეოდა სცენური მომხიბვლელობით, სასიამოვნო ტემბრის ხმით. მონაწილეობდა ლიტერატურულ საღამოებში. გამოდიოდა ესტრადაზე, როგორც მხატვრული კითხვის ოსტატი. მის რეპერტუარში შედიოდა ბლოკის, ესენინის, მაიაკოვსკის, ევტუშენკოს, პასტერნაკის, სიმონოვის პოეზია.

გარდაიცვალა 1994 წელს მოსკოვში მძიმე ავადმყოფობის შედეგად. დაკრძალულია პავლოვსკი პოსადის ცენტრალურ სასაფლაოზე.

ფილმოგრაფია
1956 — ეთერის სიმღერა — ვიქტორი
1958 — ფატიმა — ინჟინერი

ჯილდოები და აღიარება
1954 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
1970 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
აპიანუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი აპიანუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი მექანიკოსისა და ასტრონომის, პეტერ აპიანეს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 63.44 კმ, სიღრმე — 2.73 კმ.

კრატერის კიდე ძლიერ დაზიანებულია შემდგომი დარტყმების შედეგად და აქვს ტერასის მსგავსი სტრუქტურა; პატარა კრატერები ფარავს კიდეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილებს. კიდეს ჩრდილოეთი ნაწილი რელიეფში მცირე ჩაღრმავებით არის გაწყვეტილი. კიდე მიმდებარე რელიეფიდან 1.24 კმ-ით მაღლა ადის. ჩრდილო-დასავლეთით, ის დაახლოებით 3000 მ-ია. კრატერის თასის ფსკერი შედარებით ბრტყელია და სფერული პროფილი აქვს; ცენტრალური პიკი და შესამჩნევი სტრუქტურები არ არის. კრატერის მოცულობა 3467.66 კმ³-ია.

სატელიტური კრატერები
ეპლტონი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ეპლტონი , კრატერი 129 — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ინგლისელი ფიზიკოსის, ედვარდ ეპლტონის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 64.59 კმ,

ეპლტონი მდებარეობს თანამგზავრულ კრატერებს შორის, რომლებიც კიდის მოპირდაპირე მხარეს მდებარეობს. ეპლტონი მდებარეობს დასავლეთ-სამხრეთ-დასავლეთით და მის ჩრდილოეთ კიდის შიგნით კიდევ ერთ კრატერს შეიცავს. აპლტონის მოპირდაპირე მხარეს არის ეპლტონი , ეპლტონის -ის მსგავსი ზომის წარმონაქმნი.

სატელიტური კრატერები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 369

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 369 მიიღეს 1975 წლის 28 მაისს. საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა ისრაელსა და სირიას შორის არსებული დაძაბულობის გამო და კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ძალების განდევნის შესახებ ორი წინა შეთანხმება მხოლოდ 338-ე რეზოლუციის განხორციელებისკენ გადადგმული ნაბიჯი იყო. რეზოლუციამ გადაწყვიტა, მოეწოდებინა დაინტერესებული მხარეებისთვის დაუყოვნებლივ შეესრულებინათ 338-ე რეზოლუცია, გაეროს განთავისუფლების დამკვირვებელთა მანდატი კიდევ 6 თვით განაახლა და გენერალურ მდივანს სთხოვა ამ 6 თვის ბოლოს სიტუაციის შესახებ ანგარიშის წარდგენა.

რეზოლუცია 13 ხმით მიიღეს; ჩინეთმა და ერაყმა კენჭისყრაში მონაწილეობა არ მიიღეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 370

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 370 მიიღეს 1975 წლის 13 ივნისს. გაეროს სამშვიდობო ძალების განლაგება კვიპროსში კიდევ 6 თვით 1975 წლის 15 დეკემბრამდე გახანგრძლივდა. ეს გახანგრძლივება კვიპროსში თურქეთის შეჭრის შემდეგ მოხდა და საბჭომ მოუწოდა გენერალურ მდივანს, გაეგრძელებინა კეთილი სამსახურის მისია, რომელიც მას 367-ე რეზოლუციით დაევალა და წარედგინა მათთვის შუალედური ანგარიში 15 სექტემბრამდე, ხოლო საბოლოო ანგარიში არაუგვიანეს 15 დეკემბრისა.

რეზოლუცია მიიღეს 14 ხმით არცერთის წინააღმდეგ, ხოლო ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკას კენჭისყრაში მონაწილეობა არ მიუღია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 371

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 371 მიიღეს 1975 წლის 24 ივლისს. ეგვიპტის ოფიციალური პირების განცხადებებისა და გაეროს საგანგებო ძალების შესახებ გენერალური მდივნის ანგარიშის გახსენებით, საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა ახლო აღმოსავლეთში მდგრადი მშვიდობისკენ პროგრესის არარსებობის გამო.

ამის შემდეგ საბჭომ მოუწოდა ყველა ჩართულ მხარეს, შეესრულებინა 338-ე რეზოლუცია და საგანგებო ძალებს მანდატი კიდევ 3 თვით, 1975 წლის 24 ოქტომბრამდე განუახლა და მოითხოვა, რომ გენერალურ მდივანს განახლებული მანდატის ვადის გასვლამდე წარედგინა ანგარიში სიტუაციასთან დაკავშირებული ნებისმიერი პროგრესის შესახებ.

რეზოლუცია 13 ხმით მიიღეს; ჩინეთმა და ერაყმა კენჭისყრაში მონაწილეობა არ მიიღეს.
(253) მატილდა

253 მატილდა , ადრე 885 — ასტეროიდი მთავარი სარტყლიდან. მისი დიამეტრი დაახლოებით 50 კილომეტრია. იგი აღმოაჩინა ავსტრიელმა ასტრონომმა იოჰან პალისამ ვენის ობსერვატორიაში 1885 წლის 12 ნოემბერს. მას შედარებით ელიფსური ორბიტა აქვს, რომელსაც მზის გარშემო ოთხ წელზე მეტი სჭირდება. ამ მოძრავ ასტეროიდს უჩვეულოდ ნელი ბრუნვის ტემპი აქვს, ღერძის გარშემო 360°-იანი ბრუნის დასასრულებლად 17.4 დღე სჭირდება. ეს არის პრიმიტიული ტიპის ასტეროიდი, რაც ნიშნავს, რომ ზედაპირზე ნახშირბადის მაღალი კონცენტრაციაა, რაც მას მუქ ზედაპირს აძლევს. ამის გამო მასზე დაცემული სინათლის მხოლოდ 4% აირეკვლება.

მატილდა, -ის ავტომატურმა საპლანეტათშორისო სადგურმა 1997 წლის ივნისში მოინახულა, ასტეროიდ (433) ეროსისკენ მიმავალ გზაზე. მოკლე გადაფრენის დროს, კოსმოსურმა სადგურმა ასტეროიდის ნახევარსფერო გადაიღო, რომლის დროსაც მრავალი დიდი კრატერი გამოვლინდა. ეს იყო პირველი ნახშირბადოვანი ასტეროიდი, რომელიც შესწავლილ იქნა და 2010 წელს (21) ლუტეციის მონახულებამდე, ის იყო ყველაზე დიდი ასტეროიდი, რომელსაც კოსმოსური სადგური ეწვია.

მატილდის კრატერები
ასტეროიდ (253) მატილდაზე 23 მსხვილი კრატერია. რომელთაც სახელები დაერქვა ნახშირის მსხვილი საბადოების მიხედვით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 379

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 379 რომელიც მიიღეს 1975 წლის 2 ნოემბერს, განიხილავდა გენერალური მდივნის მოხსენებას დასავლეთ საჰარასთან დაკავშირებული სიტუაციის შესახებ. საბჭომ კვლავ დაადასტურა რეზოლუცია 377, გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 1514 და შეშფოთებით აღნიშნა მძიმე სიტუაცია. რეზოლუცია მოუწოდებს ყველა დაინტერესებულ და მონაწილე მხარეს თავი შეიკავონ ისეთი ქმედებებისგან, რომლებმაც შეიძლება კიდევ უფრო გააძლიეროს დაძაბულობა რეგიონში და ითხოვს გენერალური მდივნისგან კონსულტაციების გაგრძელებას და ინტენსივობის გაზრდას ჩართულ მხარეებთან და რაც შეიძლება მალე მოხსენების წარდგენას. ხმის მიცემის დეტალები არ იყო მითითებული, გარდა იმისა, რომ ის "კონსენსუსით მიიღეს".
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 380

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 380 რომელიც მიიღეს 1975 წლის 6 ნოემბერს, მძიმედ აღნიშნავდა, რომ სიტუაცია დასავლეთ საჰარაში სერიოზულად გაუარესდა. საბჭომ სამწუხაროდ აღნიშნა, რომ მიუხედავად რეზოლუცია 377-ისა, რეზოლუცია 379-ისა და უშიშროების საბჭოს პრეზიდენტის მიმართვისა მაროკოს მეფე ჰასან -ს მიმართ, მარში მაინც შედგა.
რეზოლუცია განაგრძობს მარშის ჩატარების გმობას და მოუწოდებს მაროკოს, დაუყოვნებლივ გაიყვანოს მარშის ყველა მონაწილე დასავლეთ საჰარადან. საბჭო ბოლოს მოუწოდებს მაროკოსა და ყველა სხვა ჩართულ მხარეს, სრულად გაუწიონ თანამშრომლობა გენერალურ მდივანს და შეასრულონ მისთვის რეზოლუცია 377-სა და 379-ში მინდობილი მანდატი.
საბჭოს წევრების ხმის მიცემის დეტალები არ იყო მითითებული, გარდა იმისა, რომ ის "კონსენსუსით მიიღეს".
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 381

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 381 რომელიც მიიღეს 1975 წლის 30 ნოემბერს, განიხილავდა გენერალური მდივნის მოხსენებას გაეროს განყოფის დამკვირვებელი ძალების შესახებ და აღნიშნავდა იმ განხილვებს, რომლებიც გენერალურ მდივანს ჰქონდა ახლო აღმოსავლეთის სიტუაციაში ყველა ჩართულ მხარესთან. საბჭომ გამოხატა შეშფოთება რეგიონში მიმდინარე დაძაბულობის გამო და გადაწყვიტა:

(ა) კვლავ შეიკრიბოს 1976 წლის 12 იანვარს, რათა განაგრძოს დებატები ახლო აღმოსავლეთის პრობლემაზე, პალესტინის საკითხის ჩათვლით, გაითვალისწინოს გაეროს ყველა შესაბამისი რეზოლუცია;
(ბ) განაახლოს გაეროს განყოფის დამკვირვებელი ძალების მანდატი ექვსი თვის ვადით;
(გ) მოითხოვოს გენერალური მდივნისგან, რომ უშიშროების საბჭო ინფორმირებული იყოს შემდგომი განვითარებების თაობაზე.

რეზოლუცია მიღებული იქნა 13 ხმით ნულის წინააღმდეგ; ჩინეთი და ერაყი არ მონაწილეობდნენ ხმის მიცემაში.
ზბიშოვი

ზბიშოვი — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ მორავიის მხარეში. ზბიშოვი ბრნო-ვენკოვის რაიონში მდებარეობს.

გეოგრაფია
ზბიჟოვი ქალაქ ბრნოდან დასავლეთით, დაახლოებით 18 კილომეტრში მდებარეობს. ის კრიჟანოვის მმთიანეთისა და ბოსკოვიცეს ღრმულის საზღვარზეა გაშენებული. ზბიშოვის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარე ყველაზე მაღალი წერტილის სიმაღლე 407 მეტრია ზღვის დონიდან.

ისტორია
ზბიშოვი ისტორიულ წყაროებში პირველად 1280 წელს არის მოხსენიებული. ამ წყაროს მიხედვით მარშალმა დრაჰოტუშეს ბოჰუშმა ზბიშოვის დასახლება ოსლავანის მონასტერს გადასცა. სოფელი საუკუნეების მანძილზე სწორედ ოსლავანის მამულს ეკუთვნოდა. 1790 წლის ისტორიული ცნობებით ზბიშოვში 53 სახლი იდგა და სოფელს 313 მცხოვრები ჰყავდა. საუკუნის ბოლომდე ის უმნიშვნელო დასახლებას წარმოადგენდა, მისი მნიშვნელობა საგრძნობლად გაიზარდა აქ ქვანახშირის აღმოჩენის შემდეგ. ზბიშოვში 1820 წელს დაარსდა სამთო მომპოვებელი კომპანია „ლასკა-ბოჟი“ („ღვთის კურთხევა“). მას შემდეგ ზბიშოვის და მისი შემოგარენის მნიშვნელობა საგრძნობლად გაიზარდა.

ქალაქში „სიმსონის“ მაღარო 1848 წელს დაარსდა და ამ მაღაროში ქვანახშირის მოპოვება 1853 წლიდან 1925 წლამდე მიმდინარეობდა. საუკუნის შუა ხანებში სოფელმა სამრეწველო ხასიათი შეიძინა. 1950 წელს აქ მცხოვრები მაღაროელებისთვის საცხოვრებელი სახლების მშენებლობა დაიწყეს. 1960-იან და 1970-იან წლებში ქალაქში სკოლა, საბავშვო ბაღი და პოლიკლინიკა აშენდა. 1965 წელს ზბიშოვს ქალაქის სტატუსი მიანიჭეს.

ღირსშესანიშნაობები
ზბიშოვის მთავარი ღირსშესანიშნაობა წმინდა მარტინ ტურელის ეკლესიაა. იგი ნეო-რომანულ სტილში 1893–1894 წლებში აშენდა. მის ადგილზე არსებული ძველი ეკლესია შედარებით მცირე ზომის იყო და ქვანახშირის მოპოვების შედეგად დაზიანდა.

ზბიშიოვის სამრეწველო რკინიგზის მუზეუმი ინდრჟიხ -ის ყოფილ მაღაროშია განთავსებული. ამ მაღაროდან ბაბიცე-უ-როსიცემდე მიმავალი ვიწროლიანდაგიანი სარკინიგზო ხაზი კვლავ ფუნქციონირებს და მისი განვრცობაა დაგეგმილი.

ცნობილი ადამიანები
ივან ჰონლი (1866–1936) — ბაქტერიოლოგისტი და სეროლოგი
პეტერის დიდფეხა თაგვი

პეტერის დიდფეხა თაგვი — მადაგასკარული მღრღნელი გვარიდან. თავისა და სხეულის 150 მმ (5.9 ინჩი) სიგრძითა და 105 გ (3.7 ინჩი) სხეულის მასით, ის ამ გვარის ყველაზე დიდი სახეობაა. მისი ზედა ნაწილი ყავისფერია, ყველაზე მუქი ზურგის შუა ნაწილში, ხოლო ქვედა ნაწილი თეთრიდან მოყვითალოა. ცხოველს აქვს გრძელი ულვაშები, მოკლე წინა კიდურები და გრძელი უკანა ფეხები. კუდი მთავრდება გამოკვეთილი კონით გრძელი, ღია თმებისა. თავის ქალა მტკიცეა და მოლარები დაბალგვირგვინიანი და კბილოვანია.
პეტერის დიდფეხა თაგვი ახლა მხოლოდ სამხრეთ-დასავლეთ მადაგასკარის მიკეას ტყეშია ნაპოვნი, მაგრამ განამარხებული ნაშთები მიუთითებს, რომ ის ოდესღაც სამხრეთ მადაგასკარში უფრო ფართოდ იყო გავრცელებული. კლიმატურმა ცვლილებებმა და შემოტანილ სახეობებთან კონკურენციამ შეიძლება გამოიწვია მისი გავრცელების ცვლილება. მიკეას ტყე, ერთადერთი ადგილი, სადაც ის ჯერ კიდევ ცნობილია, რომ არსებობს, საფრთხეშია ადამიანის განვითარების გამო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 434

გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია 434 მიიღეს 1978 წლის 18 სექტემბერს. იგი ადასტურებს წინა რეზოლუციებს, მათ შორის 425 (1978), 426 (1978) და 427 (1978). საბჭომ დადებითი რეაქცია გამოხატა გაეროს დროებითი ძალების საქმიანობის შესახებ ლიბანის სამხრეთ ნაწილში, თუმცა გამოთქვა შეშფოთება მთლიანად ლიბანში არსებულ მდგომარეობასთან დაკავშირებით. აღნიშნული გადაწყვეტილება მიღებულია ლიბანის სამოქალაქო ომისა და პალესტინელი ამბოხებულების ფონზე, რომლებიც მოქმედებდნენ ლიბანის სამხრეთ რეგიონში.

საბჭომ ასევე შეშფოთებით აღნიშნა ის ფაქტი, რომ გაეროს დროებით ძალებს არ შეეძლოთ თავისუფლად მოქმედება მთელ ტერიტორიაზე, ამასთანავე, გამოთქვა მწუხარება ზოგიერთი მისი წევრის დაღუპვის გამო. შესაბამისად, ლიბანის მთავრობის თხოვნის საფუძველზე საბჭომ:

გაეროს დროებითი ძალების მანდატი ოთხი თვით, 1979 წლის 19 იანვრამდე გააგრძელა;
მოუწოდა ისრაელს, ლიბანს და სხვებს, განახორციელონ წინა რეზოლუციები;
გენერალურ მდივანს სთხოვა ორ თვეში მოეხსენებინა რეზოლუციის განხორციელების პროგრესის შესახებ.

რეზოლუცია მიღებულია 12 ხმით — არცერთის წინააღმდეგ. ჩეხოსლოვაკიამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს, ხოლო ჩინეთმა მონაწილეობა არ მიიღო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 422

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 422 მიღებულია 1977 წლის 15 დეკემბერს. იგი აღნიშნავდა გენერალური მდივნის ანგარიშს არსებული გარემოებების შესახებ, კერძოდ, გაეროს მშვიდობისმყოფელი ძალების ყოფნა კვიპროსში კვლავ აუცილებელი იქნებოდა მშვიდობიანი მდგომარეობის შესანარჩუნებლად.

საბჭომ გენერალურ მდივანს სთხოვა კვლავ წარედგინა ანგარიში 1978 წლის 31 მაისამდე რეზოლუციის შესრულების კონტროლისთვის.

საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის რეზოლუცია 365 (1974), გამოხატა შეშფოთება არსებულ სიტუაციასთან დაკავშირებით, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს, რომ ერთად ემუშავათ მშვიდობის შენარჩუნებისათვის და კიდევ ერთხელ გააგრძელა ძალების განლაგება კვიპროსში, რომელიც დადგინდა რეზოლუცია 186-ით (1964), 1978 წლის 15 ივნისამდე.

რეზოლუცია მიღებულია 14 ხმით, წინააღმდეგი არავინ ყოფილა. კენჭისყრაში ჩინეთი არ მონაწილეობდა.
ლევან მაჭავარიანი

ლევან მაჭავარიანი (დ. 5 დეკემბერი, 1986) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს მე-10 და მე-11 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. პარლამენტის ფრაქცია „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარის მოადგილე.

2007 წელს დაამთავრა კავკასიის უნივერსიტეტი ბიზნეს ადმინისტრირების ფაკულტეტი (სპეციალობა ფინანსები), ხოლო 2010 წელს გაიარა თავისუფალი უნივერსიტეტის ჯორჯ ვაშინგტონის სახელობის სამაგისტრო პროგრამა (პროექტების მენეჯმენტი).

2015 - 2021 წლებში კი შპს „სეტანტა ჯორჯიას“ დამფუძნებელი.
2012 - 2017 წლებში იყო „ქართული ოცნების“ საბურთალოს რაიონული ორგანიზაციის წევრი. 2017 - 2021 წლებში იყო "ქართული ოცნების" მხარდამჭერთა კოორდინაციის სამსახურის უფროსი. 2021 - დღემდე არის "ქართული ოცნების" რეგიონალური მდივნის მოადგილე/თბილისის ხელმძღვანელი.
დოგონის ხალხი

დოგონები — მალის ცენტრალური პლატოს რეგიონის მკვიდრი ხალხი. აგრეთვე ცხოვრობენ დასავლეთ აფრიკაში, მდინარე ნიგერის მოსახვევთან, ბანდიაგარას ქალაქის მახლობლად და ბურკინა-ფასოში. დოგონთა მოსახლეობა დაახლოებით 400 000-800 000 სულს უნდა ითვლიდეს. საუბრობენ დოგონის ენებზე, რომლებიც ნიგერ-კონგოს ენათა ოჯახის ცალკეულ შტოს მიეკუთვნებიან და არც ერთ სხვა ენას მჭიდროდ არ ენათესავებიან.

დოგონები ცნობილნი არიან თავიანთი რელიგიური ტრადიციებით, შენიღბული ცეკვებით, ხის ქანდაკებებით და არქიტექტურით. საუკუნეში ტომებმა მნიშვნელოვანი ცვლილებები განიცადეს სოციალურ ორგანიზირებაში, მატერიალურ კულტურასა და რწმენაში - ნაწილობრივ იმიტომ რომ დოგონთა საცხოვრებელი ტერიტორია მალის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალშემოსავლიანი ტურისტული ლოკაციას გახდა.
მირიამ ბატისტა

მირიამ ბატისტა (14 ივლისი, 1912 — 22 დეკემბერი, 1980) — ამერიკელი მსახიობი. თავი დაიმკვიდრა და უმეტესად ცნობილია ადრეულ ასაკში მუნჯ ფილმებში თამაშით. 1916 წელს, ოთხი წლისამ ბროდვეის თეატრში ყურადღება მიიქცია და მალევე ფილმებშიც ათამაშეს. 1920 წელს შეასრულა საკუთარი ყველაზე ცნობილი როლი ფილმ „იუმორესკაში“, სადაც ყავარჯნებიანი გოგონა ითამაშა. 1930-იანებში ის გამოჩნდა იტალიურ ფილმებში, აგრეთვე ბროდვეიზე. ის წერდა, მღეროდა, ქმნიდა მუსიკას, და მიჰყავდა სატელევიზიო თოქ-შოუ მეორე ქმართან ერთად.
შანონ დეი

შანონ დეი (დაბადებით სილვია დეი; 5 აგვისტო, 1896 — 4 თებერვალი, 1977) — ამერიკელი მუნჯი კინოს მსახიობი, რომელიც ფილმებში ძირითადად მეორეხარისხოვან როლებს ასრულებდა.

დაიბადა 5 აგვისტოს, 1896 წელს, ავსტრია-უნგრეთის იმპერიაში. განათლება მიიღო ნიუ-იორკის საჯარო სკოლასა და ხელოვნების სტუდენტთა ლიგაში.

დეიმ სამსახიობო კარიერა ბავშვობიდან დაიწყო. პირველ ფილმში („აკრძალული ხილი“) 1921 წელს, სესილ დემილმა გადაიღო.

მსახიობობის შეწყვეტის შემდეგ დეიმ მანჰეტენზე დრამის მასწავლებლობა გადაწყვიტა. გარდაიცვალა 24 თებერვალს, 1977 წელს, ნიუ-იორკში, 80 წლის ასაკში.
გლადის ფეირბანკსი

გლადის ფეირბანკსი (15 აპრილი, 1892, კალიფორნია — 2 ნოემბერი, 1958, ალამედა, კალიფორნია) — ამერიკელი მუნჯი კინოს მსახიობი 1910-იან წლებში. ცნობილია როლებით ფილმებში „საბრალო პატარა მდიდარი გოგონა“ (1917), „გზა შუაში“ (1917) და „სანაპიროს აკრები“ (1914).

ფეირბანკსის ბროდვეის როლებში შედის „საბრალო პატარა მდიდარი გოგონა“ (1913), „გზა ბედნიერებისაკენ“ (1915) და „ხსნა“ (1918) (რომელშიც ჯონ ბარიმორიც თამაშობდა).
ფილმოგრაფია
„სანაპიროს აკრები“ (1914) — ანას როლში;
„საბრალო პატარა მდიდარი გოგონა“ (1917) — ჯეინის როლში;
„გზა შუაში“ (1917) — სარა ებოტის როლში;
„ვინ არის შენი მეზობელი?“ (1917) — მის ბაუერსის როლში;
„აუტსაიდერი“ (1917) — მის პრაისის როლში;
„ჩვენი პატარა ცოლი“ (1917) — ეპიზოდური როლი;
კარმენ დე რუე

კარმენ დე რუე (ხშირად „ბეიბი“ კარმენ დე რუე და ხანდახან ფრედი დე-რუე; 6 თებერვალი, 1908 — 28 სექტემბერი, 1986) — ამერიკელი მსახიობი და მოცეკვავე რომელმაც 1910-იან წლებში 200-ზე მეტ ჰოლივუდის ფილმში ითამაშა.

ბიოგრაფია
კარმენი პუებლოში, კოლორადოში, იუჯინ დე-რუესა და გრეის ბუტნერის ოჯახში დაიბადა. წყვილი კარმენის პატარაობაშივე გადასახლდა ლოს-ანჯელესში და კარმენმა ჰოლივუდის ფილმებში თამაში მალევე დაიწყო. მამამისი, რომელიც ლოს-ანჯელეს-ტაიმზის ჟურნალისტად მუშაობდა, მოგვიანებით პროდიუსერი და რეჟისორი გახდა.

როდესაც კარმენი წამოიზარდა, სამსახიობო კარიერაზე უარი თქვა, თუმცა მცირე დროით პროფესიონალ მოცეკვავედ მუშაობდა. 1928 წელს გათხოვდა იგლ-როკ სუპერმარკეტის მფლობელ ჰაროლდ ბიორგოზე, თუმცა წყვილი ერთ წელიწადში განქორწინდა. მოგვიანებით ცოლად გაჰყვა ფრედ შკროტს.

გარდაიცვალა 1986 წელს გულის შეტევით, ჩრდილოეთ ჰოლივუდში, კალიფორნიაში.

მნიშვნელოვანი ფილმოგრაფია
„სკვაუს კაცი“ (1914);
„პირდაპირ სიარული“ (1916);
„ექვსის და“ (1916);
„პატარები ტყეში“ (1917);
„გოგონა შამპანურის თვალებით“ (1918);
„ფან ფანი“ (1918);
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 396

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 396 რომელიც მიიღეს 1976 წლის 22 ოქტომბერს, განიხილავდა გენერალური მდივნის მოხსენებას გაეროს განცალკევების დამკვირვებელი ძალების შესახებ და აღნიშნავდა იმ მოლაპარაკებებს, რომლებიც გენერალურ მდივანს ჰქონდა ახლო აღმოსავლეთის სიტუაციაში ყველა დაინტერესებულ მხარესთან. საბჭომ გამოთქვა შეშფოთება რეგიონში მიმდინარე დაძაბულობის გამო და გადაწყვიტა:

(ა) განეახლებინა გაეროს განცალკევების დამკვირვებელი ძალების მანდატი კიდევ ერთი წლით, 1977 წლის 24 ოქტომბრამდე;
(ბ) მოეთხოვა გენერალური მდივნისგან, რომ უშიშროების საბჭო ინფორმირებული ყოფილიყო შემდგომი განვითარების შესახებ;
(გ) მოუწოდებდა ყველა მხარეს, დაუყოვნებლივ განეხორციელებინა 338 (1973) რეზოლუცია.

საბჭომ რეზოლუცია მიიღო 13 ხმით 0-ის წინააღმდეგ;ჩინეთი და ლიბია არ მონაწილეობდნენ კენჭისყრაში.
იორამ ქემერტელიძე

იორამ ქემერტელიძე (დ. 21 მაისი, 1936, მერჯევი, საჩხერის რაიონი — გ. 1995) — ქართველი პოეტი.

ბიოგრაფია
1961 წელს დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტი.

პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1958 წელს. ლექსების პირველი კრებული „მზე ფოთლებში“ 1965 წელს. ეკუთვნის პოეტური კრებულები: „თეთრი თოვლი და თეთრი მაისი“ (1969), „ლექსები“ (1975, 1979, 1980), „ჩრდილების ცეკვა“ (1976), „თურმე“ (1983), „ხიდები“ (1985), საბავშო წიგნები, ჰ. ჰაინეს „რჩეული ლირიკის“ (1983) თარგმანი, ლექსთა თარგმანები და სხვა. მისი ლექსთა კრებული „ექსპრომტი შეყვარებულთათვის“ ითარგმნა და 1985 წელს გამოიცა რუსულ ენაზე.

იყო სკკპ წევრი 1969 წლიდან.

იორამ ქემერტელიძე გარდაიცვალა 1995 წელს. დაკრძალულია თბილისში, დიდუბის პანთეონში.
Buta Palace

ბუთას სასახლე — ბაქოს ერთ-ერთი მთავარი ხელოვნების ცენტრი და საკონცერტო დარბაზია. შედგება ორი საღონისძიებო დარბაზისა და 800 მანქანისთვის განკუთვნილი ავტოსადგომისგან. დიდ დარბაზში 2000-მდე ვიზიტორი თავსდება. პატარა დარბაზი კონფერენციებისა და პრეზენტაციებისთვისაა განკუთვნილი, სადაც 400 ვიზიტორის განთავსებაა შესაძლებელი. დიდი დარბაზის ფართობი 1572 კვადრატული მეტრია, ხოლო პატარა დარბაზის - 652 კვადრატული მეტრი.

ბუთას სასახლემ არაერთ მნიშვნელოვანი ღონისძიება უმასპინძლა, მათ შორის ისეთი არტისტებს, როგორებიც არიან დევიდ ვენდეტა, პიტბული, 50 , -, , კრის უილისი და სხვები.
აზერბაიჯანის სახელმწიფო საბავშვო ფილარმონია

აზერბაიჯანის სახელმწიფო ბავშვთა ფილარმონია — კულტურული-საგანმანათლებლო დაწესებულება ბაქოში, რომელიც სხვადასხვა სახეობის ხელოვნებაში ბავშვებისა და მოზარდების შემოქმედებით განვითარებასა და სამოყვარულო მოღვაწეობას ხელს უწყობს. ფილარმონია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში მოქმედებს.

ისტორია
დაარსდა 1991 წლის 2 სექტემბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის გადაწყვეტილებით და ოფიციალურად დამტკიცდა 1991 წლის 18 ოქტომბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს ბრძანებით.

დაწესებულებას ჰყავს ორი ძირითადი ორკესტრი — ბავშვთა სიმფონიური ორკესტრი და ხალხური ინსტრუმენტების ბავშვთა ორკესტრი. გარდა ამისა, მის სტრუქტურაში ფუნქციონირებს საცეკვაო ჯგუფი (დაარსდა 1991 წელს), თეატრალური სტუდია, ბავშვთა გუნდი, კამერული ანსამბლი „შამსი“, ჩასაბერი ინსტრუმენტების ანსამბლი, სამხატვრო სტუდია და სხვა შემოქმედებითი კოლექტივები.

ფილარმონიაში ყოველწლიურად 4–18 წლამდე ასაკის 500-ზე მეტი ბავშვი იღებს განათლებას ხელოვნების სხვადასხვა დარგში. მათი ნაწილი მონაწილეობს საერთაშორისო ფესტივალებსა და კონკურსებში, ასევე გამოდის მსოფლიოს სხვადასხვა საკონცერტო დარბაზში. ფილარმონიის კურსდამთავრებულებს შორის არიან აზერბაიჯანის სახალხო არტისტები ზაბით ნაბიზადე, რუფატ ხალილოვი, აიგუნ ბეილერი და აზერბაიჯანის დამსახურებული არტისტი რამილ გასიმოვი.

ფილარმონიის შენობა მთლიანად რეაბილიტირდა 2018–2019 წლებში. განახლებული შენობის ოფიციალური გახსნა შედგა 2019 წლის 21 მაისს.

2025 წლიდან ფილარმონიის დირექტორია პიანისტი, საერთაშორისო კონკურსების ლაურეატი საიდა თაღიზადე.