iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
საგა იოსტა ბერლინგზე

„საგა იოსტა ბერლინგზე“ — შვედი მწერლის, სელმა ლაგერლოფის, ერთ-ერთი ყველაზე თვალსაჩინო ნაწარმოები. მწერალმა რომანზე მუშაობას ათ წელიწადზე მეტი მოანდომა. 1909 წელს ლაგერლოფმა ამ ნაწარმოებისთვის ნობელის პრემია მიიღო.

წიგნი თარგმნილია მსოფლიოს თითქმის ყველა ენაზე. არაერთხელ გადააკეთეს პიესად, მის მოტივებზე დაიწერა ათზე მეტი კინოსცენარი, რაც სხვადასხვა ქვეყნის კინემატოგრაფებმა ასახეს ეკრანზე.

„საგა იოსტა ბერლინგზე“ ქართულად თარგმნა აკაკი ბრეგაძემ.

შინაარსი
ნაწარმოები რომანტიკული ეპოსია, რომელშიც ორგანულად ერწყმის ერთმანეთს თანამედროვე მოვლენები და მითოლოგიური მოტივები. რომანი ეხება ყოფილ პასტორს, შემდეგ კი კავალერს, ახალგაზრდა, მეტისმეტად ლამაზ იოსტა ბერლინგს, რომელსაც არაერთი თავგადასავალი გადახდება ცხოვრების გზაზე. წიგნში აღწერილია იოსტას ცხოვრების არაერთი რომანტიკული მომენტი, მაგრამ, ნაჩვენებია, რომ ადამიანი რაც უფრო თავაშვებულად იქცევა, მით უფრო უბედურად გრძნობს თავს, თუმცა არც უადგილო თავშეკავებას მოაქვს ბედნიერება.
სოლტ-ლეიკ-სიტი

სოლტ-ლეიკ-სიტი — ქალაქი აშშ-ის დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ჯორდანის ნაპირზე, დიდი მლაშე ტბის მახლობლად. იუტას შტატის დედაქალაქი და მოსახლეობის მიხედვით უდიდესი ქალაქი. ქალაქს ხშირად შემოკლებით სოლტ-ლეიკს, ან .. (ინიციალები) უწოდებენ. ქალაქს თავიდან ერქვა (ქალაქი დიდ მარილიან ტბასთან).

მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძია ტრანსკონტინენტურ გზებზე. არის სასოფლო-სამეურნეო და სამრეწველო რაიონის ცენტრი. განვითარებულია ფერადი მეტალურგია, ნავთობგადასამუშავებელი, კვების, ავიასარაკეტო, ქიმიური მრეწველობები, სამთო და სატრანსპორტო მოწყობილობების წარმოება, შავი და ფერადი ლითონების დამუშავება.

დაარსდა 1847 წელს. ქალაქში მდებარეობს უნივერსიტეტი.

2002 წელს სოლტ-ლეიკ-სიტი მასპინძლობდა ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებს.
ბერგენი

ბერგენი  — ფიულკე ჰორდალანის დედაქალაქი და ნორვეგიის სიდიდით მეორე ქალაქია. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთში, ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროზე, მიდტჰორლანის რეგიონში. იკავებს ბერგენის ნახევარკუნძულს და ზღვიდან დაცულია კუნძულებით: ასკეით, ჰოლსნეითა და სუტრით. ბერგენის აეროპორტი ქალაქის ცენტრიდან 18 კმ-ით არის დაშორებული.

დაარსდა დაახლოებით 1070 წელს. შუა საუკუნეებში იყო ჩრდილო-დასავლეთ ევროპის ერთ-ერთი დიდი სავაჭრო ცენტრი. დაახლოებით 1350 წელს ჰანზის ვაჭრებმა ბერგენში დააარსეს თავიანთი ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ფაქტორია, ე. წ. „გერმანული ხიდი“ და საუკუნეში მთლიანად დაეუფლნენ ქალაქს. 1559 წელს ჰანზამ დაკარგა პრივილეგიები და 1630 წელს ბერგენი საბოლოოდ გადავიდა ნორვეგიელთა ხელში. 1755 წელს გაიყიდა ჰანზის უკანასკნელი ნაგებობები. 1940 წლის 9 აპრილიდან 1945 წლის 8 მაისამდე ბერგენი ოკუპირებული იყო ნაცისტური გერმანიის მიერ.

1299 წლამდე ნორვეგიის დედაქალაქი, ხოლო 1830 წლამდე კი ქვეყნის უდიდესი ქალაქი იყო. დღესდღეობით ქალაქი უმსხვილესი საპორტო და ნავთობსამრეწველო ცენტრია. ქალაქში არის უნივერსიტეტი. ბერგენის შუასაუკუნეების დროინდელი სანაპირო ზოლი იუნესკოს მსოფლიო ფონდის მემკვიდრეობის ნაწილია. 2000 წელს ბერგენი ევროპის ერთ-ერთ კულტურულ დედაქალაქად დასახელდა.

არქიტექტურა
შემორჩენილია ციხესიმაგრის, სამეფო დარბაზ ,,ჰოკონსჰალენისა" (1246–1261) და როზენკრანცის კოშკის (1560-იანი წლები) ნანგრევები, მარიამის ეკლესია ( ს.), – საუკუნეების ბაროკოს სტილის საცხოვრებელი სახლები. 1855 წლის შემდეგ აქვს განაშენიანების რეგულარული გეგმა. ახალი გეგმით გაშენდა 1940–1945 წლებში დანგრეული რაიონები, შეიქმნა ახლები (სტრიმელენის რაიონი, 1959, არქიტ. ჰ. გრიგი). ბერგენში არის გამოყენებითი ხელოვნების და სამხატვრო მრეწველობის დასავლეთ ნორვეგიის მუზეუმი (დაარსდა 1887 წელს), სამხატვრო გალერეა, მუზეუმები. კომპოზიტორ ედვარდ გრიგის სახლ-მუზეუმი — ტროლჰაუგენხი.
ალტას კლდის მხატვრობა

ალტას კლდის მხატვრობა დაბა ალტასთან მდებარე კლდეზე არქეოლოგიური გათხრების შედეგად გახდა ცნობილი. ალტა ფინმარკის მხარეში, ნორვეგიის ჩრდილოეთით მდებარეობს. 1972 წელს პირველი ნახატის, უფრო სწორად კი, პირველი პეტროგლიფის აღმოჩენის შემდეგ, 5000-ზე მეტი ნიმუშია ნაპოვნი. ალტადან 4 კილომეტრში, -სთან 3000 პერსონალური ამონაკვეთია დათვლილი, ამიტომ, ეს ადგილი ღია მუზეუმად არის გამოცხადებული. ალტას მხატვრობის ნიმუშები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში 1985 წელს შეიტანა.

ამ მიდამოებში პირველი ნახატების გაჩენა ძვ. წელთ აღ-ით 4200 წლით თარიღდება. უახლესი პეტროგლიფები კი ქრისტეშობამდე 500 წელს არის შექმნილი, თუმცა, ზოგიერთი მკვლევარი მიიჩნევს, რომ ამ ნიმუშების შექმნა ჩვენი წელთა აღ-ით კიდევ ხუთი საუკუნე გაგრძელდა. სურათ-ხატების დიდი ნაწილი მათ შემქმნელთა ნადირობა-შემგროვებლობის სცენებს ასახავს, სადაც ნათლად იკვეთება ქურუმების არსებობა და რელიგიური რიტუალების გამართვის იმდროინდელი ფორმები. დახატულ ცხოველთა შორის, დათვი ლიდერობს.

ზოგიერთი მკვლევრის ვარაუდით, ალტას კლდის მხატვრობა საამებს, ანუ თანამედროვე ლაპლანდიელებს ეკუთვნის.
რაიან რეინოლდსი

რაიან როდნი რეინოლდსი (; დ. 23 ოქტომბერი, 1976, ვანკუვერი, ბრიტანეთის კოლუმბია, კანადა) — კანადელი ტელე- და კინომსახიობი. ჩრდილოეთ ამერიკაში ცნობილი გახდა სიტკომ „ორი ბიჭი და გოგოში“ შესრულებული როლის შემდეგ (1998—2001), ხოლო მოგვიანებით კარიერა ჰოლივუდში განაგრძო, სადაც როგორც კომედიურ, ისე დრამატულ როლებს ანსახიერებდა.
ანდები

ანდები — ყველაზე გრძელი (9000 კმ) და მსოფლიოში სიმაღლით მეორე (აკონკაგუა 6962 მ) მთათა სისტემა დედამიწაზე (ჰიმალაის მთათა სისტემის შემდეგ). მდებარეობს სამხრეთ ამერიკაში და კონტინენტის მთელ დასავლურ ტერიტორიას იკავებს. ანდებს მსოფლიოში მთავარ და ყველაზე დიდ წყალგამყოფ სისტემად მიიჩნევენ. ანდებში სათავეს იღებს სამხრეთ ამერიკის ყველაზე დიდი მდინარეები: ამაზონი, ორინოკო, პარაგვაი, რიო-ნეგრო და ა.შ.

ანდებში მდებარეობს რამდენიმე უდიდესი სამხრეთამერიკული ქალაქი: კიტო, ბოგოტა, ლა-პასი, სუკრე, არეკიპა, მედელინი.

აქ მდებარე ალტიპლანოს ზეგანი, მსოფლიოში სიმაღლით მეორეა ტიბეტის ზეგანის შემდეგ. ანდები კონტინენტის შვიდ სახელმწიფოს მოიცავს, ესენია: არგენტინა, ბოლივია, ჩილე, კოლომბია, ეკვადორი, პერუ და ვენესუელა. ზოგიერთ მათგანს ანდურ ქვეყანას უწოდებენ.

ანდებში მდებარეობს მსოფლიოს ყველაზე მაღალი ვულკანი ოხოს-დელ-სალადო (6 893 მ) არგენტინა-ჩილეს საზღვარზე, ასევე 50 სხვა ვულკანი, რომელთა მწვერვალებიც ზღვის დონიდან 6 000 მეტრზე მაღლა მდებარეობენ.
კლონი (ტელენოველა)

კლონი — ბრაზილიური ტელესერიალი. გადაღებულია 2001—2002 წლებში ტლეკომპანია -ს მიერ. ტელესერიალმა რამდენიმე ჯილდო მიიღო, გახდა 2004-2005 წლების საუკეთესო სერიალი. საქართველოში ტელესერიალს სამაუწყებლო კომპანია იმედი საღამოს ეთერში აჩვენებდა. 2009 დასაწყისში ტელეკომპანია იმედმა კლავ წარმატებულად განახორციელა ტელესერიალის ტრანსლირება.

შინაარსი
სერიალში მოთხრობილია მუსლიმი გოგონას ჰადესა (პორტ. ჟაძი) და ბრაზილიელი ლუკასის შესახებ, რომლებსაც ერთმანეთი მაროკოში შეუყვარდებათ, მათ მრავალი დაბრკოლების გადალახვა უწევთ ერთად ყოფნისთვის, თუმცა მათი სიყვარული ყველაფერს სძლევს, მანამდე კი გამოჩნდება ლუკასის 20 წლის კლონი ლეო, რომელსაც ჰადე შეუყვრდება, ჰადეს ქმართან, საიდთან(დალტონ ვიგი) ჰყავს ქალიშვილი კადიჰა (კარლა დიასი) (პორტ. ხადიჯა) ლუკასს კი ცოლთან მაისასთან (დანიელა ესკობარი) ქალიშვილი მელი (დებორა ფალაბელა). ლუკასს ჰყავდა ასევე ტყუპისცალი ძმა დიოგო, რომელიც ავიაკატასტროფაში დაიღუპა, ჰადეს უწევს არჩევანი გააკეთოს ლუკასსა და ლეოს შორის, თუმცა ყველაფერი კარგად მთავრდება, ლუკასი და ჰადე ერთმანეთს პოულობენ და ქორწინდებიან, ზორაიდე და ალი ასევე ქორწინდებიან, ნაზირა მიროსთან ერთად ცხოვრობს, ლეო და ალბიერი გაიქცევიან უდაბნოში, სამირა ბრაზილიელ ბიჭს მიყვება ცოლად, საიდის ცოლები ერთმანეთს ვერ იტანენ და საიდის სახლში გამუდმებით სკანდალებია, ლატიფა და მუჰამედი ბედნიერები არიან, კარლა შვილთან და დედასთან ერთად ცხოვრობს, შანდესა და მელს ვაჟიშვილი ყავთ და მაისას ნაჩუქარ სახლში ცხოვრობენ, ხოლო ლეონიდასს ივეტთან ტყუპი ბიჭები შეძინება და მის სახლში ყველაფერი თავიდან იწყება.

მსახიობები
მურილო ბენისიო — ლუკასი / ლეონარდუ / დიეგო
ჯოვანა ანტონელი — ჰადე
რეჟინალდო ფარია — ლეონიდას ფერასი
ვერა ფიშერი — ივეტი
დალტონ ვიგი — საიდი
დანიელა ესკობარი — მაისა
ნივეა მარია — ედნა
ჟუკა დე ოლივიერა — დოქტორი ავგუსტო ალბიერი
სტენიო გარსია — ალი
ელიანა ჟიარდინი — ნაზირა
ლეტისია საბატელა — ლატიფა
ანტონიო კალონი — მოჰამედი
ჟანდირა მარტინი — ზორაიდე
სებასტიან ვასკონსელა - აბდული
დებორა ფალაბელა - მელ ფერაზი
ნეუზა ბორჟესი - დალვა
ოსმარ პრადო - ლობატო
ნივეა სტელმანი - რანია
მარსელო ნოვაესი - შანდე
რაულ გასოლო - მირო
სოლანჟე კოუტო - დონა ჟურა
რობერტო ბომფიმი - ედვალდო
სილვიო გუინდანე - ბაზილიო
სტეფანი ბრიტო - სამირა
ტიაგო ოლივიერა - ამინი
კარლა დიასი - კადიჰა
ჟულიანა პაესი - კარლა
ელიზანჯელა - დონა ნოემია
მარა მანსონი - დონა ოდეტი
ვიქტორ ფაზანო - ტავინიო
სერხიო მარონე - სისეუ
ტაის ფერსოზა - ტელმინია
ბეს გომარტი - ლიდიანა
კისსა გუიმარეს - კლარისი
მარკოს ფროტა - ესკობარი
კრისტინა ოლივიერა - ალისინია
ლუსიანო სზარიფი - ზეინი
მირიამ რიოსი - ანიტა
ფრანკოს ფრონტინი - ექიმი სიმონე
მურილო გროსი - ექიმი ხულიო
ტალმა დე ფრეიტა - კეროლი
ტოტია მეიერელს - ლაურინდა
ერი ჯონსონ - ლიგეირო
გილერმე კარანი - რაპოსაო
ფრანკელე ფრედეჩსკი - ბერტა
ვალდერეზ დე ბაროსი - სალუა (ჰადეს დედა)
ანდრე შემბრი

}
|დაბადების ადგილი = ფლორიანა მალტა
|გარდაცვალების თარიღი =
|გარდაცვალების ადგილი =
|სიმაღლე = 178 სმ
|პოზიცია = თავდამსხმელი
|მიმდინარე კლუბი =
|ახალგაზრდული წელი1 =
|ახალგაზრდული კლუბი1 =
|წელი1 = 2002–2005
|კლუბი1 = ჰიბერნიანსი
|მატჩი1 = 44
|გოლი1 = 10
|წელი2 = 2005–2009
|კლუბი2 = მარსაშლოკი
|მატჩი2 = 51
|გოლი2 = 24
|წელი3 = 2007–2008
|კლუბი3 = აინტრაჰტი
|მატჩი3 = 29
|გოლი3 = 9
|წელი4 = 2008–2009
|კლუბი4 =
ანდრე შემბრი ( დ. 27 მაისი, 1986, ფლორიანა, მალტა) — მალტელი ფეხბურთელი. კვიპროსის საფეხბურთო კლუბის — „აპოლონ ლიმასოლის“ და მალტის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თავდამსხმელი.

კარიერა
საკლუბო კარიერა
ანდრე შემბრის პირველი კლუბი მალტის „ჰიბერნიანსია“, სადაც იგი 2002 წლიდან 2005 წლამდე 44 შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას და ათჯერ იღებს მეტოქეთა კარს. 2005 წლიდან 2009 წლამდე მალტის მეორე კლუბის „მარსაშლოკის“ ღირსებას იცავს, რომლის რიგებშიც 51 მატჩს ატარებს და 24 ბურთი გააქვს. ამ კლუბთან ერთად მალტის ჩემპიონატში იმარჯვებს.

სანაკრებო კარიერა
2006 წლიდან არის მალტის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი, რომლის რიგებშიც 84 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და სამი ბურთი გაიტანა.
ოთარ თუშიშვილი

ოთარ თუშიშვილი (დ. 14 ივნისი, 1978, გორი) — ქართველი სპორტსმენი, მოჭიდავე, ბრინჯაოს მედლის მფლობელი თავისუფალ ჭიდაობაში 66 კგ წონით კატეგორიაში 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, ღირსების ორდენის კავალერი. 2000 წელს, სიდნეის ოლიმპიადაზე — ადგილი, ხოლო 2004 წელს, ათენის ოლიმპიადაზე ადგილი დაიკავა.

ტიტულები
ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი: 2008 (პეკინი; -66 კგ)
მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი: 2006 (გუანჟოუ, ჩინეთი; -66 კგ)
მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 2005 (ბუდაპეშტი, უნგრეთი; -66 კგ), 2007 (ბაქო, აზერბაიჯანი; -66 კგ)
ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1999 (მინსკი, ბელარუსი; -58 კგ), 2001 (ბუდაპეშტი, უნგრეთი; -63 კგ), 2010 (ბაქო, აზერბაიჯანი; -66 კგ)
მსოფლიო უნივერსიადის ბრინჯაოს პრიზიორი: 2005 (66 კგ)
მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (ახალგაზრდები): 1996 (54 კგ)
მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (ჭაბუკები): 1993 (43 კგ)
ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (ახალგაზრდები): 1998 (56 კგ)
ევროპის ჩემპიონი (ჭაბუკები): 1996 (54 კგ)
ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (ჭაბუკები): 1995 (50 კგ)

ძირითადი შედეგები
თავისუფალი ჭიდაობა

თავისუფალი ჭიდაობა — ორთაბრძოლის სახეობა, რომელიც სხვადასხვა სახის ილეთებს იყენებს (მოჭიდება, დაგდება, გადატრიალება, ფეხის დასმა, მოცელვა და სხვა.) და რომელშიც ყოველი მონაწილე ცდილობს მოწინააღმდეგე ბეჭზე დააგდოს და მოიგოს. თავისუფალი ჭიდაობის თანამედროვე ფორმა ინგლისსა და აშშ-ში ჩამოყალიბდა საუკუნის პირველ ნახევარში.

ოლიმპიური თამაშების პროგრამაში თავისუფალი ჭიდაობა 1904 წელს ჩართეს, ქალებისთვის კი მხოლოდ 2004 წელს. მსოფლიო ჩემპიონატები ამ სახის სპორტში 1951 წლიდან ტარდება, ევროპის ჩემპიონატები – 1928 წლიდან. შესულია ჭიდაობის საერთაშორისო ფედერაციაში (120 ქვეყანა).

ცნობილი ქართველი სპორტსმენები
თავისუფალ ჭიდაობაში ცნობილი ქართველი სპორტსმენები არიან ლევან თედიაშვილი, არსენ მეკოკიშვილი, დავით ციმაკურიძე, ვახტანგ ბალავაძე, მირიან ცალქალამანიძე, გიორგი სხირტლაძე, შოთა ლომიძე, გურამ საღარაძე, ვლადიმერ რუბაშვილი, ზარბეგ ბერიაშვილი, ელდარ კურტანიძე, რევაზ მინდორაშვილი, გიორგი გოგშელიძე, ოთარ თუშიშვილი, ვლადიმერ ხინჩეგაშვილი, დათო მარსაგიშვილი, გენო პეტრიაშვილი
რევაზ მინდორაშვილი

რევაზ მინდორაშვილი (დ. 1 ივლისი, 1976, სოფ. კოლაგი, ახლანდელი გურჯაანის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი სპორტსმენი, მოჭიდავე, ოლიმპიური ჩემპიონი, ოქროს მედლის მფლობელი თავისუფალ ჭიდაობაში 84 კგ წონით კატეგორიაში პეკინის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე (2008). არის მსოფლიოს ჩემპიონი (2005) და მეორე პრიზიორი (2006), ევროპის ჩემპიონი (2003), ორგზის მეორე (2004, 2008) და მესამე პრიზიორი (2002), მსოფლიოს ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი (2003). მრავალ საერთაშორისო ტურნირში გამარჯვებული. ათენის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (2004, ადგილი). ღირსების ორდენის და მედლის კავალერი. 2012-2017 წლებში საქართველოს მოჭიდავეთა ნაკრებს წვრთნიდა. 2011 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა ოთარ მაღლაკელიძის წიგნი „რევაზ მინდორაშვილი“. სპორტის რაინდი (2005), ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი (2018).

ძირითადი შედეგები
ლევან ყენია

ლევან ყენია (დ. 18 ნოემბერი, 1990, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი, თამაშობდა შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე.

კარიერა
საკლუბო
ყენია ბუნდესლიგის კლუბ „შალკე 04“-ში თამაშობდა, რომელსაც ოფიციალურად 2008 წლის 4 იანვარს შეუერთდა, ხოლო 2012 წლის ზაფხულში კლუბი დატოვა.

2013 წლამდე ირიცხებოდა ლვივის „კარპატის“ შემადგენლობაში, 2013 წლის ივლისიდან დიუსელდორფის „ფორტუნას“ რიგებში ჩაირიცხა.

2013–14 წლის სეზონში ჩატარებულ 15 მატჩში ერთი გოლი გაიტანა. სეზონის ბოლოს კლუბმა ლევანი ტრანსფერზე დააყენა. 2014 წლის ოქტომბრიდან 2017 წლამდე პრაღის „სლავიას“ ღირსებას იცავდა.

2018 წელს სამი მატჩი ჩაატარა თბილისის „ლოკომოტივში“. თბილისის „ლოკომოტივიდან“ ლუქსემბურგულ კლუბ „დუდელანჟში“ გადავიდა, რომლის მაისურით გამართულ 11 მატჩში, ქართველმა ფეხბურთელმა მხოლოდ ერთი გოლის გატანა შეძლო.

ყენია, რომელსაც ტრავმების გამო, საკმაოდ დიდი პერიოდი გაუცდა, 2021 წლის დეკემბერში გერმანიის ქვედალიგელ კრეფელდის „იურდინგენში“ ჩაირიცხა და თამაშის პარალელურად გუნდის მწვრთნელის ასისტენტობასაც ითავსებდა.

სათამაშო კარიერა 2024 წელს, ამავე კლუბში, 33 წლის ასაკში დაასრულა.

სანაკრებო
ეროვნულ ნაკრებში დებიუტი ჰქონდა 2007 წლის 8 სექტემბერს, უკრაინის წინააღმდეგ მატჩში, შეცვალა რა დავით სირაძე. საქართველოს ნაკრების ყოფილი მთავარი მწვრთნელი, კლაუს ტოპმიოლერი ლევან ყენიას ახასიათებდა, როგორც ნაკრების წევრებს შორის ერთ-ერთ ყველაზე უფრო ტექნიკურ და მაღალი კლასის მოთამაშეს.

ლევანმა თავისი პირველი სანაკრებო გოლი 2008 წლის 28 მაისს, ესტონეთის წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში გაიტანა.

ნაკრებში ბოლო მატჩი 2013 წლის 23 მარტს, საფრანგეთის წინააღმდეგ ჩაატარა, თემურ ქეცბაიას მას შემდეგ არ გამოუძახია. ეროვნული ნაკრების თავკაცად კახაბერ ცხადაძის დანიშნვის შემდეგ, ლევან ყენია ეროვნულ გუნდს დაუბრუნდა.

საერთო ჯამში, 2007–2016 წლებში ეროვნული გუნდის მაისურით 29 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 4 გოლი შეაგდო.

სანაკრებო სტატისტიკა
მიღწევები
შალკე 04
გერმანიის ვიცე-ჩემპიონი: 2009–10
გერმანიის თასის მფლობელი: 2010–11
გერმანიის სუპერთასის მფლობელი: 2011–12
გერმანიის სუპერთასის ფინალისტი: 2010–11

საბურთალო
საქართველოს თასის მფლობელი: 2019
საქართველოს სუპერთასის მფლობელი: 2020

ფაქტები
ლევან ყენია „ფრაიბურგისა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების ყოფილი ნახევარმცველის — გიორგი კიკნაძის დისშვილია.
გოთები (სუბკულტურა)

გოთები — ერთ–ერთი თანამედროვე სუბკულტურის წარმომადგენლები, რომლებიც მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში არსებობენ. სუბკულტურა აღმოცენდა გაერთიანებულ სამეფოში ადრეულ 1980–იან წლებში გოთიკური როკის სცენაზე, როგორც პოსტ პანკის ჟანრის განშტოება. გოთური სუბკულტურა ასოცირებულია განსაკუთრებულ მუსიკალურ გემოვნებასთან, ესთეტიკასთან, მოდასთან. გოთები იცვამენ პანკურ, ანდროგენულ, შუა საუკუნეების, რენესანსისა და ვიქტორიანული ეპოქისათვის დამახასიათებელი სტილის ტანისამოსს. ეს ყველაფერი კი კომბინაციაში მოჰყავთ ძირითადად შავ მორთულობასთან, სპეციფიკურ მაკიაჟთან და თმის ვარცხნილობასთან.

იდეოლოგია
ყველაზე რთული და საინტერესო გოთურ სუბკულტურაში არის მათი იდეოლოგია. მისი ზუსტი განსაზღვრება მეტად რთულია სხვადასხვა მიზეზის გამო. საზოგადოების ნაწილს მიაჩნია, რომ ისინი მუდამ დეპრესიულები, უჩვეულოდ შეუწყნარებლები, მოძალადეები, თვითმკვლელობისაკენ მიდრეკილები, ვამპირები, სადომაზოხისტები არიან. სატანისტები, მუსიკოსები, მხატვრები თუ სხვა სახის არტისტები, ატარებენ შავს (ზოგი, პირიქით, თეთრს), იღებავენ თმას, იკეთებენ თეთრ მაკიაჟს მთელ სახეზე.

გოთების სიმბოლოდ ანხი მიიჩნევა. ძველი ეგვიპტური ჯვარი ან ”ნილოსის გასაღები”, როგორც მას ეგვიპტელები ეძახდნენ, სუბკულტურის მოდაში ფილმ «შიმშილის» შემდეგ დაიმკვიდრა თავი.
გოტიკა

გოტიკური ხელოვნება — შუასაუკუნოვანი ხელოვნების სტილი, რომელიც ჩრდილოეთ საფრანგეთში, ჩ.წ. საუკუნეში ჩამოყალიბდა. იგი ჩაენაცვლა რომანულ სტილს. ტერმინი გოტიკა უფრო ხშირად გამოიყენება არქიტექტურულ ნაგებობებთან. თუმცა, იგი მოიცავს ამავე პერიოდის ხელოვნების სხვა სფეროებსაც — ქანდაკებას, ფერწერას, ვიტრაჟს, ფრესკას და ა.შ.

გოტიკა გერმანიაში, საუკუნის შუა პერიოდში წარმოიშვა. საუკუნეში იგი გავრცელდა საფრანგეთის, ჩეხეთის, ავსტრიის, ესპანეთისა და ინგლისის ტერიტორიებზე. იტალიაში იგი უფრო მოგვიანებით მოხვდა და გამოიწვია ე.წ. „იტალიური გოტიკის“ წარმოშობა. საუკუნის დასაწყისში ევროპა მოიცვა ე.წ. „ერთაშორისო გოტიკამ“. აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში გოტიკამ მოგვიანებით შეაღწია და დაახლოებით საუკუნემდე იარსება.

ხელოვნების ამ განხრის შენობებთან და ზოგადად, ნამუშევრებთან მიმართებაში, რომლებიც შეიქმნა საუკუნის შუა პერიოდში, გამოიყენება ტერმინი „ნეოგოტიკა“.

 საუკუნის დასაწყისიდან ტერმინი „გოტიკური რომანი“ აღნიშნავს რომანტიზმის ეპოქის ლიტერატურულ ჟანრს — „იდუმალებისა და საშინელებათა“ ლიტერატურას (ასეთი ნაწარმოებების განვითარება ხშირად მიმდინარეობდა გოტიკურ სასახლეებსა თუ მონასტრებში). 1980-იან წლებში ტერმინ გოტიკის გამოყენება დაიწყეს ახლად წარმოშობილ ჟანრთან, გოტიკურ როკთან მიმართებაში, მოგვიანებით კი ასე უწოდებდნენ სუბკულტურასაც („გოტიკური სუბკულტურა“).
გრაფემა

გრაფემა - კონკრეტულ ენაში დამწერლობის ძირითადი ერთეული. გრაფემის ვიზუალური და ფონეტიკური რეალიზება დამწერლობის ტიპზეა დამოკიდებული. ეს ტიპებია:

ანბანური დამწერლობა: გრაფემა = ერთი ასო = ერთი ფონემა;
მარცვლოვანი დამწერლობა: გრაფემა = მარცვალი;
ანბანურ-მარცვლოვანი დამწერლობა: გრაფემა = თანხმოვანი და ხმოვანი ან ერთი ფონემა;
კონსონანტური დამწერლობა: გრაფემა = ერთი ასო = ერთი თანხმოვანი;
ლოგოგრაფიკული დამწერლობა: გრაფემა = ერთი ნიშანი = იდეა, სიტყვა, მორფემა და ა.შ.
იზოლირებული ენები

იზოლირებული ენები — უაფიქსო ენები, რომლებიც სხვა ენათაგან მორფოლოგიურადაა გარჩეული. სიტყვა მეტწილად ერთი მარცვლისაგან შედგება. საგანთა შორის გრამატიკული მიმართებები გამოიხატება დამხმარე სიტყვებისა და ნაწილკაკების მეშვეობით, ინტონაციით (ჩინური), სიტყვათა თანმიმდევრობით ან მახვილით. ისევე როგორც სხვა ტიპის ენები (მორფოლოგიურ კლასიფიკაციაში), აქაც წმინდა სახის იზოლირებული ენა არ გვხვდება. ზოგ იზოლირებულ ენაში შეიძლება შეგვხვდეს ფუძის საწარმოებელი აფიქსები.

იზოლირებულია ჩინური, ვიეტნამური და ბირმული ენები.

იზოლირებულ ენებში მორფემები ცალ-ცალკე, ერთმანეთისგან იზოლირებულად არსებობს. აქედან გამომდინარე ყოველი იზოლირებული სიტყვა მორფემას წარმოადგენს. ამრიგად, თითოეული იზოლირებული სიტყვა გრამატიკული მნიშვნელობის მატარებელი აფიქსია, რომელიც ლექსიკური მნიშვნელობის სიტყვის გარეთ დგას. გრამატიკული კატეგორიები განისაზღვრება სიტყვათა თანმიმდევრობით (მაგ. შემასმენლისა და ქვემდებარის ინვერსია კითხვით ფრაზაში) ან დამატებითი სიტყვების შემოტანით. ასეთ ენებში კონტექსტი და სინტაქსი უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე მორფოლოგია.
აგლუტინაციური ენები

აგლუტინაციური ენები ( — შეწებება) — ენები, რომლებშიც სიტყვათცვლილება ხდება აგლუტინაციის გზით. გამორიცხული არ არის აგლუტინაციურ ენებში დადასტურდეს ფლექსიური ან ანალიზური ენებისთვის დამახასიათებელი წყობა, ანდა პირიქით სხვა ტიპის ენებში დაიძებნოს აგლუტინაციის შემთხვევები. მაგალითად, ქართულში ფუძედრეკადი ზმნებისთვის (თვით სიტყვა დრეკაც დრეკადია: ვდრეკ - ვდრიკე) დამახასიათებელია ფუძის ფლექსია; ძველ ქართულში გვხვდება ანალიზური წყობაც, მაგალითად, აბრაჰამ შვა ისააკ (სუბიექტი და ობიექტი არაა გარჩეული მორფოლოგიურად)
მორფოლოგიური ტიპოლოგიის მიხედვით აგლუტინაციურია ენა, რომელშიც ყოველი გრამატიკული მნიშვნელობა ერთი ფონეტიკური ფორმით გამოიხატება, მორფემები ფუძის შემდეგ ერთიმეორის გვერდითაა განლაგებული და სიტყვა ადვილად იშლება შემადგენელ ნაწილებად. ენათა ეს ტიპი სინთეზურ ენებს განეკუთვნება.

ტერმინი აგლუტინაციური ენა 1836 წელს შემოიტანა გერმანელმა ენათმეცნიერმა ვილჰელმ ფონ ჰუმბოლდტმა.

აგლუტინაციური ენების კლასიკურ მაგალითს თურქული წარმოადგენს, რომელშიც ერთი სიტყვის ფარგლებში მრავალი მორფემის თავმოყრაა შესაძლებელი. ამავე ტიპს ეკუთვნის ალთაური, ფინურ-უნგრული, ქართველური, მთის იბერიულ კავკასიური ენები, ამერიკელ ინდიელთა ენების ნაწილი, ზოგიერთი აფრიკული ენა, კორეული, იაპონური, ესპერანტო.
ბასრა

ბასრა — სიდიდით მეორე და მთავარი საპორტო ქალაქი ერაყში. ბასრის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი.

ისტორია
ქალაქი დაარსდა 636 წელს ხალიფა ომარის მიერ როგორც არაბების დასაყრდენი პუნქტი მესოპოტამიის დაპყრობის დროს. - საუკუნეებში სახალიფოს მნიშვნელოვანი კულტურული და ეკონომიკური ცენტრია. 1258 წელს დაიპყრეს მონღოლებმა. 1538 წელს დაიპყრეს ოსმალებმა სულთან სულეიმან -ის მეთაურობით და შევიდა ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში.

თანამედროვე ქალაქი ბასრა ჩამოყალიბდა საუკუნეში ძველი ბასრიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 15 კმ-ში. 1914 წლამდე ოსმალეთის იმპერიის ხელშია. 1914 წელს ინგლისის ჯარებმა მოახდინეს მისი ოკუპაცია. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ გადავიდა ერაყის ხელში. 1980-1987 წლებში სერიოზულად დაზარალდა ირანის საჰაერო ძალების მიერ ირან-ერაყის ომის დროს.

ცნობილი ბასრელები
ჰასან ალ-ბასრი — - საუკუნეში მოღვაწე ისლამის ღვთისმეტყველი.
რაბია ალ-ადავია — საუკუნის ბასრელი ასკეტი.
იბნ ჰიშამი — არაბი სწავლული.
იბნ დურაიდი — არაბი ფილოლოგი და პოეტი.
ალ-ასმაი — არაბი გრამატიკოსი.

დაძმობილებული ქალაქები
, ბაღდადი
, ბაქო
, დუბაი
, ნიშაპური
ხონჭიორი

ხონჭიორი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ნამანევის თემი), მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ამბროლაურიდან 22 კილომეტრი.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 91 ადამიანი.

ისტორია
წყაროებში პირველად იხსენიება საუკუნეში. სოფელში დგას საუკუნის გუმბათოვანი ეკლესია, ასევე 1901 წელს აშენებული ეკლესია.
ოთარ ლორთქიფანიძე

ოთარ ლორთქიფანიძე (დ. 30 ოქტომბერი, 1930 — გ. 19 მაისი, 2002) — ქართველი არქეოლოგი, ანთროპოლოგი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი, ქართული არქეოლოგიის ინსტიტუტის დამფუძნებელი.

1957 წლიდან ოთარ ლორთქიფანიძე კითხულობდა ლექციებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1966 წელს მას ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი მიენიჭა, ხოლო სამ წელიწადში პროფესორი გახდა. 1972 წლიდან იყო ისტორიის, არქეოლოგიის და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1977 წლიდან ხელმძღვანელობდა მისივე ინიციატივით შექმნილ არქეოლოგიური კვლევის ცენტრს.

1966 წლიდან ოთარ ლორთქიფანიძე სათავეში ჩაუდგა ვანის არქეოლოგიურ ექსპედიციას. მისი კვლევის საგანი იყო ძველი კოლხეთისა და იბერიის ისტორია არქაული ეპოქიდან გვიანდელ ანტიკურ ხანამდე. 1977 წლიდან ლორთქიფანიძის ინიციატივით ეწყობოდა შავიზღვისპირეთის ძველი ისტორიული და არქეოლოგიური საკითხებისადმი მიძღვნილი საერთაშორისო სიმპოზიუმები. 1985 წელს აკადემიკოსის ინიციატივით დაფუძნდა ვანის არქეოლოგიური მუზეუმი, რომელშიც განთავსებულია ვანის ნაქალაქარზე ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული მასალის უმეტესობა (4000-ზე მეტი ექსპონატი).

ოთარ ლორთქიფანიძე ავტორია მრავალი სამეცნიერო შრომისა, რომელთაგან ზოგიერთს მიღებული აქვს სხვადასხვა სახის პრემია, მათ შორის ჰუმბოლტის სახელობის საერთაშორისო პრემია (2000). ოთარ ლორთქიფანიძე არჩეული იყო პოლონეთის არქეოლოგიური სამეცნიერო საზოგადოების წევრად, კლასიკური არქეოლოგიის საერთაშორისო ასოციაციის წევრად (რომი), ასევე გერმანიის არქეოლოგიური ინსტიტუტის (ბერლინი) წევრ-კორესპონდენტად. იყო სხვადასხვა საერთაშორისო ჟურნალის რედაქციებისა და კლასიკური მითოლოგიის იკონოგრაფიული ლექსიკონის საერთაშორისო სამეცნიერო კომიტეტის წევრი.

არის ქალაქ ვანის საპატიო მოქალაქე. მისი სახელი მინიჭებული აქვს ვანის არქეოლოგიურ მუზეუმ-ნაკრძალს და ქუჩას რომელზეც მუზეუმი მდებარეობს.
In the Court of the Crimson King

— ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ -ის პირველი სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1969 წელს. ალბომი მოხვდა ბრიტანეთის ჩარტების #3 ადგილზე. დისკს აშშ-ში მინიჭებული აქვს ოქროს სტატუსი.

როგორც წესი, ამ ალბომს თვლიან პროგრესული როკის ყველაზე ცნობილ დისკად, რომელიც უშუალოდ ამ ჟანრის მთავარი კანონმდებელია. მასში შერწყმულია ჯაზი, კლასიკური ევროპული მუსიკა, სიმფონიური ელემენტები.

დისკი 1980-იან და 1990-იან წლებში გამოიცა ახალი ჟღერადობით. სტერეო ფირები აღმოჩენილი იქნა 2003 წელს, რის შემდეგაც 2004 წელს გამოიცა დისკის საუკეთესო რემასტერი.

დისკი შედგება ხუთი კომპოზიციისგან. რამდენიმე მათგანი დაყოფილია ქვენაწილებად.

ალბომის ყდა
ალბომის გარეკანის ავტორი იყო ბარი გოდბერი (1946–1970), მხატვარი და კომპიუტერული პროგრამისტი. იგი 1970 წელს გარდაიცვალა, გულის შეტევით. გარეკანზე გამოტანილი ნახატის ერთადერთი ასლი რობერტ ფრიპს აქვს.

სიმღერების სია
პერსონალი
რობერტ ფრიპი – გიტარა
იან მაკდონალდი – ფლეიტა, საქსოფონი, კლავიშები, მელოტრონი, ვოკალი
გრეგ ლეიკი – ბას გიტარა, ვოკალი
მაიკლ ჯაილზი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, ვოკალი
პიტერ სინფილდი – ლირიკა

ჩარტები
სერტიფიცირებები