iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ტომაზო როკი

ტომაზო როკი ( დ. 19 სექტემბერი, 1977, ვენეცია, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. 2006–2007 წლებში იცავდა იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას.

საკლუბო კარიერა
როკიმ კარიერა 9 ასაკში დაიწყო, როდესაც იგი მშობლიური ქალაქის ვენეციის გუნდში ჩაირიცხა, სადაც ძალიან მოაწონა თავი არა მარტო ვენეციელებს არამედ იუვენტუსის ხელმძღვანელობასაც, რომელთაც იგი თავისთან წაიყვანეს, თუმცა კარიერა იუვენტუსში როკის არ აეწყო, იმ 3 სეზონის განმავლობაში იგი სულ იჯარით იყო გაშვებული, ბოლოს კი 1998 წელს იგი „კომოს“ მიყიდეს, სადაც 2 ნორმალური სეზონი ჩაატარა. ამის შემდეგ იგი 1 სეზონით „ტრევიზოში“ გადაბარგდა სადაც 8 გოლის გატანა შეძლო 37 მატჩში.

როკი დიდ ფეხბურთში კარგად ემპოლიში გამოჩნდა, სადაც 2001 წელს გადავიდა და 3 კარგი სეზონი ჩაატარა.
2004-ში იგი რომის ლაციოში გადავიდა. რომაელებს მისი ტრანსფერი 2.5 მილიონი ევრო დაუჯდათ. პირველი გოლი ლაციოს შემადგენლობაში მან 2004-05 სეზონში გაიატანა ბრეშას წინააღმდეგ, ლაციომ კი 2:0 მოიგო. ეს სეზონი მისთვის წარმატებული აღმოჩნდა, მან 13 გოლის გატანა შეძლო + 2 გოლი უეფას თასზეც გაიტანა. ყველაზე მნიშვნელოვანი გოლი კი დერბიში რომას წინააღმდეგ იყო, რომელიც გუნდმა 3:1 მოიგო.

როკის მეწყვილე შეტევაში ლეგენდარული პაოლო დი კანიო იყო. მათ ძალზედ კარგი ტანდემი შექმნეს, თუმცა 2006 წელს დი კანიო წავიდა ლაციოდან და როკი პირველი და მთავარი ფორვარდი გახდა გუნდის, რაც მან ძალიან კარგად გაართვა თავი მაგ საქმეს.

2005-06 სეზონი ლაციომ მე-6 ადგილზე დაასრულა, თუმცა კალჩოპოლის სკანდალის გამო გუნდი ჯერ იყო სერია ბ-ში გააგდეს + 11 ქულაც ჩამოაკლეს, მაგრამ გადახედეს საქმეს და გუნდი ისევ დააბრუნეს სერია ა-ში, თუმცა მინუს 11 ქულა მაინც დაუტოვეს.

2006-07 სეზონში როკიმ 16 გოლი გაიტანა და დიდ წილად მისი დამსახურებაა რომ გუნდი ჩემპიონთა ლიგაზე გავიდა, თუმცა იმის ფონზე რომ გუნდში ფინანსური კრიზისი იყო და ტრანსფერები ლოტიტომ არ განახორციელა ლაციო ჯგუფში ჩარჩა, როკიმ კი მხოლოდ ერთი გოლი ვერდერის წინააღმდეგ გაიტანა, თუმცა ჩემპიონატში 14 გოლის გატანა შეძლო.

2008-09 ყველაზე ცუდი სეზონი იყო როკის კარიერაში ლაციოში, ჯერ იყოდა 2 თვე გაუცდა ტრავმის გამო, მერე კიდე ფორმაშიც ვერ შევიდა და საბოლოოდ დიდი ვერაფრით დაამახსოვრდა ფანებს.

2008-09 სეზონის ბოლოს როკიმ მე-200 თამაში ჩაატარა ლაციოში და 83 გოლის გატანა შეძლო. ამავე წელს მან 18 ნომერი 9 ნომრით შეიცვალა და გუნდის კაპიტანიც გახდა.

2009-10 სეზონი ნორმალურად ჩაიარა როკისთვის, საბოლოოდ მან 10 გოლის გატანა შეძლო, თუმცა ლაციოსთვის არცთუ ისე კარგი სეზონი გამოდგა, გუნდი მე-2 ადგილს დასჯერდა მხოლოდ ჩემპიონატში.

2010-2011 სეზონში როკიმ გოლით დაიწყო ბოლონიასთან, თუმცა ტრავმის მიღების შემდეგ ფორმიდან სულ ამოავრდნილი იყო და მთლად სეზონიც კარგად ვერ წაუვიდა.

2011-2012 სეზონი როკისთვის კარგი გამოდგა დაწყებით ეტაპში, ჩემპიონატშიც და ევროპა ლიგაზეც, თუმცა ლაციო ჩემპიონთა ლიგის გარეთ დარჩა.
2012-2013 სეზონი კი როკისთვის მგონი ბოლო იქნება ლაციოში, თუ რა თქმა უნდა სკამზე ჯდომა არ ისურვა მთელი სეზონი.

სანაკრებო კარიერა
როკის დებიუტი ნაკრებში 2006 წლის 16 აგვისტოს შედგა ხორვატიასთან ამხანაგურ მატჩში, სულ კი ნაკრებში მან 3 თამაში ჩაატარა.
2008 წელს როკი იტალიასთან ერთად ოლიმპიურ თამაშებზეც იყო პეკინში.

მიღწევები
იტალიის თასი (2008-09)
იტალიის სუპერ-თასი (2009)
გერმანული ენის ისტორიის პერიოდიზაცია

გერმანული ენის ისტორიული განვითარების უწყვეტი პროცესის ცალკეული, დროითად ხელმოსაჭიდი და დამაჯერებლად არგუმენტირებადი საფეხურების მიხედვით დაყოფას არაერთგვაროვნად უდგებიან ენის ისტორიკოსები. ამის მიზეზი ისაა, რომ არ არსებობს ერთიანი აზრი იმის შესახებ, თუ რომელი კრიტერიუმები უნდა დაედოს ენის პერიოდიზებას საფუძვლად, და რა წონა უნდა ჰქონდეს სხვადასხვა ასპექტთა შორის მოპოვებულ კრიტერიუმებს. ჯერ კიდევ არ მოიპოვება ენის განვითარების პერიოდიზაციის საყოველთაოდ აღიარებული თეორია (შდრ. თორსტენ როელკე 1995; 1998), თუმცა საკითხავი ის არის, არის თუ არა საერთოდ შესაძლებელი ოდესმე ისეთი უნივერსალური თეორიის გამომუშავება, რომელიც გამოდგებოდა ნებისმიერი ენის ისტორიული განვითარების საფეხურების დასადგენად. (შდრ. ვილჰელმ შმიდტი 2007).
დღემდე გამოყენებული, ან დისკუტირებული კრიტერიუმების ჩამოყალიბება კი შემდეგნაირად ჩამოყალიბების საშუალებას იძლევა:

1. ენობრივი კრიტერიუმები: ამ კრიტერიუმებში ერთმანეთისაგან უნდა გაიმიჯნოს ენის სისტემა და ენის გამოყენება (შესაბამისად ენის ცვალებადობის დონეები); თორსტენ როელკე (2000, 369) ამ თვალსაზრისით საუბრობს ენის ტიპოლოგიურ კრიტერიუმებზე.

2. სოციოლინგვისტური კრიტერიუმები: აქ ენის ვარიეტეტები (ანუ ენის სახესხვაობები) და მათი ურთიერთკავშირებია მნიშვნელოვანი, ანუ უცხოურ ენათა როლი და მათი გავლენა გერმანულ ენაზე, შედარებით ნაკლები, მაგრამ მაინც გასათვალისწინებელია აგრეთვე სხვა ენობრივი სივრცეების, ენობრივი ჯგუფების, გარკვეული პიროვნებების სამაგალითო (სანიმუშო) ზემოქმედება; ენობრივი ცნობიერების მქონე ენის თანამეწილეთა ენობრივი რეფლექსიები; (თორსტენ როელკე 1995; ვოლფი 1997)

3. გარეენობრივი კრიტერიუმები, განსაკუთრებით კი ისტორიული, სოციალ-ისტორიული, ეკონომიური და კულტურული ფაქტორები;

4. დღესდღეობით პრაგმატული და მედიაისტორიული კრიტერიუმებიც უფრო დიდი ყურადღების ქვეშ (შდრ. პეტერ პოლენცი 2000, 101) ექცევა, თუმცა აღსანიშნავია ისიც, რომ მათი თვალნათლივ ცხადი გამოყოფა მოცემული 2-ე ჯგუფის კრიტერიუმებისაგან ძალიან რთულია.

პეტერ ერნსტი (2005, 19) განასხვავებს ორ მთავარ ჯგუფს, შიდაენობრივი და გარეენობრივი კრიტერიუმებისა. პრობლემატურია მხოლოდ ამ ორი ჯგუფის კულტურის ისტორიის, ხელოვნების ისტორიის პოლიტიკურ და საზოგადოებრივი კრიტერიუმებში განთავსება, რადგან ამ ფაქტორების ერთმანეთისაგან დაცილება შეუძლებელია.
აგურის საყდარი

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = დანგრეული
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება = დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები = დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.881825
| გრძედი = 44.758156
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა =
აგურის საყდარი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. მდებარეობს ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმის სამხრეთით 3-4 კილომეტრზე, ხშირტყიან მთის ფერდობზე. აგურის საყდარი შედგება ორი ნაგებობისაგან: მცირე დარბაზული ეკლესიისა და მასზე ჩრდილოეთიდან მიშენებული სამეკლესიანი ბაზილიკისაგან.

ეკლესია დარბაზულია (5,6 3,6 მ) მიეკუთვნება ადრინდელ ფეოდალურ ხანას. ნაგებია ქვიშაქვით, თაღები ნატეხი ქვითაა ამოყვანილი, ზოგან (სატრიუმფო თაღი) კვადრატული აგურიცაა ჩართული. ფასადები მოპირკეთებულია კარგად შერჩეული, მოზრდილი რუხი, ღვინისფერი და მოყვითალო ჟანგმოკიდებული ქვებით. შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან არქიტრავით გადახურული შესასვლელი დასავლეთიდანაა. საკურთხეველი დარბაზისაგან ნახევარწრიული აფსიდის მხრებით და ბემითაა გამოყოფილი. სატრიუმფო თაღი გადაყვანილია აფსიდის მხრებზე. მას ქუსლის დონეზე თაროსებრი იმპოსტები ჰქონია. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. ეკლესიის დასავლეთ და გრძივ კედლებზე ერთსაფეხურიანი თაღოვანი შეღრმავებებია. ჩრდილოეთ კედლის თაღში სამეკლესიან ბაზილიკაში გასასვლელი კარია გაჭრილი. კედლებზე აქა-იქ შემორჩენილია შელესილობა. ეკლესიას შემორჩენილი აქვს თაღების მწკრივით დამუშავებული ქვის ლავგარდნის ფრაგმენტები.

სამეკლესიანი ბაზილიკა (12 10,7 მ) - საუკუნეებით თარიღდება. ნაგებია აგურით. შუა ეკლესიის გვერდი, ეკლესიებთან შედარებით, ფართო და მაღალია. არქიტრავით გადახურული ფართო შესასვლელი სამხრეთითაა. აღმოსავლეთით ფართო მხრებით გამოყოფილი ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სატრიუმფო თაღის ქუსლებთან გამოშვერილი აგური ომპოსტის დანიშნულებას ასრულებს. დარბაზის სამხრეთ კედელში ორი თაღოვანი სარკმელია, ჩრდილოეთ კედლებში კი სამკვეთლოში გასასვლელი, შიგნიდან სწორკუთხა, გარედან თაღოვანი კარია.

ჩრდილოეთ ეკლესია განივი კედლით გაყოფილია ორ არათანაბარ სწორკუთხა სათავსოდ. აღმოსავლეთის, უფრო მოკლე სათავსი სამკვეთლოა. სამკვეთლოს აღმოსავლეთ კედელში ერთი სარკმელია, სამხრეთ კედელში - ცრუთაღიანი ღრმა ნიში, ჩრდილოეთ კედლის გასწვრივ სხვა შენობის კედლის ნიში ჩანს.

სამხრეთ ეკლესიას აღმოსავლეთით მხრებით გამოყოფილი ნალისებრი აფსიდი აქვს. აგურის წყობით გამოყვანილი სატრიუმფო თაღი უშუალოდ აფსიდის მხრებს ებჯინება. დარბაზის ჩრდილოეთ კედლის მთელ სიგრძეზე შემორჩენილია კამარის ქუსლი.
ცისანა ტატიშვილი

ცისანა ტატიშვილი (დ. 30 დეკემბერი, 1937, თბილისი, — გ. 23 სექტემბერი, 2017) — ქართველი საოპერო პრიმადონა (ლირიკო-დრამატული სოპრანო), საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1973), სსრკ სახალხო არტისტი (1979).

ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (გულიკო ქართველიშვილის კლასი). ამავე წელს თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი გახდა. გასტროლებს მართავდა ევროპის მრავალ ქალაქში. ასეთებია: ვილნიუსი, რიგა, კიშინოვი, კიევი, ოდესა, მინსკი, სოფია, ბუდაპეშტი, ვარშავა, ბერლინი (დოიჩე ოპერა, კომიშე ოპერა), ბონი, მიუნხენი, კიოლნი, ზაარბრიუკენი, ბაზელი, ათენი, ლისაბონი, ლონდონი, პრაღა, ვენა, ბუსეტო. ასევე, თბილისთან დამეგობრებული ქალაქების საოპერო თეატრების სცენებზე ნამღერი აქვს ფართო ევროპული რეპერტუარი.

ხმა და პარტიები
აქვს სრული დიაპაზონის, მოქნილი, ტექნიკურად სრულყოფილი, ყველა რეგისტრში თანაბრად მჟღერი ხმა. გამოდიოდა მოსკოვის დიდი თეატრის, პეტერბურგის მარიას თეატრის, ბერლინის კომიშე ოპერისა და დოიჩე ოპრის სცენებზე. მღეროდა ერევნის, ბაქოს, ვილნიუსის, რიგის, კიშინიოვის, კიევის, ოდესის, მინსკის, სოფიის, ბუდაპეშტის, ვარშავის, ბონის, კიოლნის, ზაარბრიუკენის, მიუნხენის, ბაზელის, ათენის, ლისაბონის, ლონდონის, პრაღის სახელმწიფო ოპერის, ვენის თეატრების სცენებზე.

ცისანა ტატიშვილი პარტიები: ეთერი, მარო (ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“), თამარი (ოთარ თაქთაქიშვილის „მთვარის მოტაცება“), ლიზა (პეტრე ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), ლეონორა, აიდა, ამნერისი, დეზდემონა, ამელია (ჯუზეპე ვერდის „ტრუბადური“, „აიდა“, „ოტელო“, „ბალ-მასკარადი“), ტოსკა (ჯაკომო პუჩინის „ტოსკა“), სანტუცა (პიეტრო მასკანის „სოფლის პატიოსნება“) ელიზავეტა, ებოლი (ჯუზეპე ვერდის „დონ კარლოსი“), რენატა, (სერგეი პროკოფიევის, „ცეცხლოვანი ანგელოზი“), სენტა, ჰერტრუდა (რიხარდ ვაგნერის „მფრინავი ჰოლანდიელი“, „ლოენგრინი“), ჯუზეპე ვერდი „რეკვიემი“, ლაურეტა (ჯაკომო პუჩინი „ჯანის კიკი“), სალომეა (რიხარდ შტრაუსის „სალომეა“) და სხვა.

ცისანა ტატიშვილი, რიხარდ შტრაუსის „სალომეას“ პარტიის ერთ-ერთი პირველი და საუკეთესო შემსრულებელია ყოფილ საბჭოთა კავშირში, ამიტომ მსოფლიო მუსიკის ენციკლოპედიაში იგი სალომეს შემსრულებელთა მსოფლიოს საუკეთესო სამეულშია შესული.

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
ცისანა ტატიშვილი არის შოთა რუსთაველისა (1987) და ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის (1979) სახელმწიფო პრემიების, ასევე ზურაბ ანჯაფარიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი, ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი (2012), ღირსების ორდენოსანი (2010), საქართველოსა (1973) და საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1979), თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ვოკალური კათედრის პროფესორი, შვეიცერის საპატიო ორდენის კავალერი, ჰუმანიტარული აკადემიის აკადემიკოსი, ქ. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2012). ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის წინ, ცისანა ტატიშვილის სახელობითი ვარსკვლავი 2010 წელს გაიხსნა.
საგურამოს ეკლესია

საგურამოს ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. დგას მცხეთა - საგურამოს გზის მარჯვენა მხარეს. აგებულია გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში.

ეკლესია დარბაზულია (4,8 3,9 მ), ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია. სარკმლის ჩრდილოეთით პატარა ნიშია. აფსიდის მხრებზე გადაყვანილია სატრიუმფო თაღი.
საგურამოს ღვთისმშობელი

საგურამოს ღვთისმშობელი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 300-400 მეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (9,6 5,7 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კუთხეებში და კარ-სარკმლების წირთხლებად შირიმის ქვაა გამოყენებული. მოგვიანებით ეკლესია შეუკეთებიათ: გადაუხურავთ ხის ნახევარწრიული კამარით, აღუდგენიათ კედლების ზედა ნაწილები, ლავგარდანი, გადაუკეთებიათ გრძივი კედლების სარკმლები, დასავლეთ კედელში გაუჭრიათ მრგვალი სარკმელი. შეკეთების დროს ნახმარია კვადრატული აგური. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთ ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ჩრდილოეთით პატარა სწორკუთხა ნიშია, ხოლო სამხრეთით, კედლის სისქეში - პატარა სადიაკვნე, რომელსაც აღმოსავლეთით პატარა თაღოვანი სარკმელი აქვს. თითო სარკმელია ეკლესიის დასავლეთ და გრძივ კედლებში. ინტერიერი შელესილია. შელესილობის ქვეშ მოხატულობის კვალი შეიმჩნევა.

ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხესთან გვიანდელი მინაშენია. მისი სამხრეთ-აღმოსავლეთის კუთხე მომრგვალებულია, დანარჩენი კუთხეები სხვადასხვა დახრილობისაა. მინაშენის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია ფართო თაღოვანი გასასვლელი, ხოლო სამხრეთ კედელში - ვიწრო შესასვლელი და მცირე სწორკუთხა სარკმელი.
ლიბიელების უცხოური ბანკი

ლიბიელი არაბების უცხოური ბანკი — 1972 წელს ტრიპოლიში დაარსებული ლიბიის პირველი ოფშორული ბანკი, რომელსაც საერთაშორისო ოპერაციების განხორციელებით უფლება ჰქონდა. ბანკის 100%-ის მფლობელია ლიბიის ცენტრალური ბანკი. ბანკი ფლობს ბრიტანეთის არაბების კომერციული ბანკის 83.6%-ს.

ოპერაციები
ბანკი ახორციელებს საერთაშორიზსო ვაჭრობაში მომსახურების ფართო სერვისს. ბანკი აფინანსებს როგორც მთავრობებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებს ასევე კერძო სექტორსაც. საერთაშორისო ბაზარზე ის ახორციელებს ვაჭრობის დაზღვევა, აკრედიტივების გაცემას და საერთაშორისო ვაჭრობის ხელშეწყობას. 2007 წელს ჟურნალმა მას მიანიჭა აფრიკის მასშტაბით სიდიდით მეათე ბანკის, ხოლო ჩრდილოეთ აფრიკაში მეოთხეს სტატუსი.
ბიჭი ჩიბუხით

ბიჭი ჩიბუხით — უცნობი პარიზელი ბიჭის პორტრეტი, რომელიც დახატა 24 წლის პიკასომ ბატო-ლავუარის საერთო საცხოვრებელში 1905 წელს. ტილო ასახავს ბიჭს, რომელსაც მარცხენა ხელში ჩიბუხი უჭირავს, თავზე კი ყვავილებისგან დაწნული გვირგვინი ადევს. ის პიკასოს ვარდისფერი პერიოდის ერთ-ერთი უძვირფასესი ნიმუშია, რომელიც 2004 წელს სოთბის აუქციონზე იმ დროისთვის რეკორდულ ფასად - 104 მილიონ აშშ დოლარად შეიძინა ანონიმურმა მყიდველმა. „ბიჭი ჩიბუხით“ შესრულებულია ზეთის საღებავით.
სტეფან ელ შაარავი

სტეფან ელ შაარავი (; დ. 27 ოქტომბერი, 1992, სავონა) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს ჩინეთის სუპერლიგის გუნდ შანხაის „შენჰუაში“.

საკლუბო კარიერა
სტეფან ელ შაარავი, მამა ეგვიპტელი, დედა იტალიელი. ფეხბურთით ლეჯინოს აკადემიაში დაკავდა, თუმცა მალევე ჯენოას ახალგაზრდულს შეუერთდა. მისი დებიუტი გენუის კლუბში 2008 წლის 21 დეკემბერს შედგა კიევოს წინააღმდეგ, რომელიც 1:0 მოიგეს. თუმცა მაგ სეზონში შაარავი მეტს აღარ გამოდიოდა მთავარ გუნდში და ახალგაზრდულ გუნდში გაუშვეს, სადაც ერთ-ერთი საუკეთესო იყო.

2010 წელს იგი პადოვაში იჯარით გადავიდა სერია ბ-ში, სადაც თავისი პირველი პროფესიონალური გოლი გაიტანა რეჯინას კარში.

2011 წლის ივნისს შაარავი მილანის ფეხბურთელი გახდა, თუმცა სეზონის სტარტზევე მუხლის ტრავმა მიიღო. მისი დებიუტი კი სან-პაულუზე ნაპოლის წინააღმდეგ შედგა, თუმცა მარცხით. პირველი გოლი მან მილანის ფორმით უდინეზეს გაუტანა, რომელშიც მისმა გუნდმა 1:1 ითამაში, იგი კი შეცვლაზე ალეშანდრო პატოს ნაცვლად გამოვიდა.

2012-13 სეზონში შაარავიმ თავისი პირველი დუბლი შეასრულა კალიარის კარში. 3 ოქტომბერს კი პირველი გოლი გაიტანა ჩემპიონთა ლიგაზე ზენიტის კარში და ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი გახდა მილანის ისტორიაში რომელმაც ჩემპიონთა ლიგაზე გოლი გაიტანა.

27 ოქტომბერს თავის დაბადების დღეზე მან გოლი თავის ყოფილ კლუბს ჯენოას გაუტანა, რითაც გამარჯვება მოუტანა მილანელებს. ეს მისი მე-7 გოლი იყო ამ სეზონში. სეზონის სტარტზე მილანის კაპიტანი მასიმო ამბროზინი შეპირდა, რომ 7 გოლზე მეტის გატანის შემთხვევაში ზაფხულში არდადეგებს დაუფინანსებდა.

17 ნოემბერს სან-პაულუზე ნაპოლის წინააღმდეგ მან დუბლი შეასრულა და თავის გუნდს ქულა მოუტანა. 21 ნოემბერს კი ჩემპიონთა ლიგაზე მან ანდერლეხტის კარში გოლი გაიტანა და გუნდს გამარჯვებაში დაეხმარა.

სანაკრებო კარიერა
იტალიის 17 წლამდელ ნაკრებთან ერთად შაარავიმ 2009 წელს ევროპის ჩემპიონატი და მსოფლიო ჩემპიონატი ითამაშა. იტალიის 21 წლამდელებში კი დებიუტი უნგრეთის ნაკრებთან ჰქონდა. მთავარ გუნდში შაარავი 2012 წლის 15 აგვისტოს გამოჩნდა ინგლისთან ამხანაგურ მატჩში, ხოლო სადებიუტო გოლი კი მან საფრანგეთის ნაკრებს გაუტანა.

მიღწევები
საკლუბო
მილანი
იტალიის სუპერთასი: 2011
შანხაი შენჰუა
ჩინეთის საფეხბურთო თასი: 2019

სანაკრებო
იტალია
ფედერიკო მარკეტი

ფედერიკო მარკეტი ; დ. 7 თებერვალი, 1983, ბასანო დელ გრაპა, იტალია) — იტალიელი მეკარე, რომელიც ამჟამად თამაშობს იტალიის სერია -ს კლუბ „ჯენოასა“ და იტალიის ეროვნულ ნაკრებში.

საკლუბო კარიერა
მარკეტიმ პროფესიონალური კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ ტორინოში, თუმცა აქ ადგილი ვერ დაიმკვიდრა და იჯარით თამაშობდა სხვადასხვა კლუბებში.

2006/07 სეზონის დასაწყისში იგი სერია -ს კლუბ ალბინოლეფეში გადავიდა, სადაც გუნდის მთავარი მეკარე გახდა. სამი სეზონი მარკეტიმ კარგად ჩაატარა ბერგამოს კლუბში, თუმცა 2009 წელს იგი ჯერ იჯარით გაუშვეს „კალიარიში“, შემდეგ კი 5 მილიონ ევროდ მიყიდეს. სარდინიულ კლუბში მარკეტი წამყვან მეკარედ იქცა და დიდ წილად მისი დამსახურებაა, რომ გუნდი ქვედა დივიზიონში არ დაქვეითებულა, ეს შეუმჩნელი არც ნაკრების ხელმძღვანელობას დარჩა და ნაკრებშიც მიიწვიეს.

2011-12 სეზონში „კალიარიმ“ მარკეტი მე-3 მეკარედ გადაიყვანა, რადგან მას სარდინიიდან წასვლა სურდა. იმავე სეზონში, ფერნანდო მუსლერას წასვლის შემდეგ „ლაციო“ ახალ მეკარეს ეძებდა. არჩევანი მარკეტიზე შეჩერდა. ფედერიკო ლაციომ 5.2 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეიძინა. პირველი სეზონში ლაციოში ფედერიკომ დამაჯერებლად იმეკარევა.

2012-13 სეზონი მარკეტიმ კარგად დაიწყო, თუმცა ტრავმის გამო დროებით ჩამოშორდა ფეხბურთს. დაბრუნებისთანავე მარკეტიმ განაგრძო მეკარეობა. აღსანიშნავია 17 ნოემბერს გამართული მატჩი „იუვენტუსის“ წინააღმდეგ.

სანაკრებო კარიერა
2009 წელს „კალიარიში“ გამორჩეული სეზონის ფონზე ის მარჩელო ლიპიმ გამოიძახა ნაკრებში ჩრდილოეთ ირლანდიასთან ამხანაგურ შეხვედრაში.

მსოფლიო ჩემპიონატი 2010-ზე ჯანლუიჯი ბუფონის ტრავმის გამო ძირითადში მოხვდა. მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ორი შეხვედრა დამაჯერებლად ჩაატარა, სლოვაკეთის ნაკრებთან წინააღმდეგ მატჩში მან ბევრი შეცდომა დაუშვა, რაც ნაკრებს ძვირად დაუჯდა.
ქასური გიორგის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =დანგრეული
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.881825
| გრძედი =44.758156
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ქასური გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგურამოში. მდებარეობს საგურამოს სამხრეთით, ზედაზნის მონასტრისაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, მთა ზედაზნის ფერდზე, ტყეში. აგებულია საუკუნეში.

ქასური წმინდა გიორგის ეკლესია სამეკლესიანი ბაზილიკაა (10,5 12,9 მ, ნაგებია ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ეკლესიის ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია და პატარა ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებში წყვილ-წყვილი პილასტრია. სამხრეთ ეკლესიაში აღმოსავლეთით კვადრატული სათავსია, რომელიც ეკლესიას კარით უკავშირდება. ამავე ეკლესიაში დასავლეთით მდებარე სათავსი მისგან თაღითაა გამოყოფილი. ჩრდილოეთ ეკლესია განივი კედლით გაყოფილია ორ ნაწილად. დასავლეთ ნაწილი ორჯერ აღემატება აღმოსავლეთისას. ორივეს ცალ-ცალკე შესასვლელი აქვს შუა ეკლესიიდან. აღმოსავლეთის სათავსს აღმოსავლეთით ერთი სარკმელი აქვს, ხოლო ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში — თითო ნიში. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელს მარტივი თავსართი აქვს. ეკლესიის დასავლეთ კედლები დასრულებულია ლავგარდნით.
სასხორის იოანე მახარებლის ეკლესია

სასხორის იოანე მახარებლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. ეკლესია დგას სოფლის სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (8,2 5,7 მ), ნაგებია დიდი ზომის რიყის ქვითა და ქვიშაქვით, გამოყენებულია აგურიც. ფასადებზე საპირე ქვები ალაგ-ალაგ ამოცვენილია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი, სარკმლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. დასავლეთის კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. ფასადები მოპირკეთებულია ირეგულარულად ნაწყობი რიყის ქვითა და ქვიშაქვით. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის წირთხლის ქვაზე მხედრული წარწერაა.
სასხორის მთავარანგელოზის ეკლესია

სასხორის მთავარანგელოზის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, სამხრეთით (ნასოფლარში). შესასვლელის თავზე მოთავსებული წარწერის მიხედვით ეკლესია 1704 წელს აუგია ნიკოლოზ მაღალაძეს თავისი დის ხვარაშანის საფლავზე.

ეკლესია დარბაზულია (7 5,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით და აგურით. აქა-იქ წყობაში თლილი ქვაც არის ჩართული. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან შეისრულია, ხოლო გარედან კედლის ჩაღრმავებით მიღებულ სწორკუთხა ჩარჩოში ზის. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, სწორკუთხა ნიშებია, თითო სწორკუთხა ნიში საკურთხევლის ორივე მხართანაა. დარბაზის დასავლეთისა და სამხრეთის კედლებში თითო შეისრული სარკმელია. გრძივ კედლებზე თითო შეისრული დეკორატიული თაღია. ინტერიერში შემორჩენილია ეკლესიის თანადროული მოხატულობის ფრაგმენტები. საკურთხევლის მხატვრობა მოწითალო-ყავისფერი ხაზით ოთხ რეგისტრად იყოფა. კონქში მანდორლის ფრაგმენტია, რომლის გარშემო მედალიონში ჩასმულია წმინდანთა ფიგურები. მომდევნო რეგისტრში გამოსახულია მოციქულთა ზიარება. ქვედა რეგისტრი მთლიანად ჩამორეცხილია. საკურთხევლის მხატვრობა დასრულებულია ორნამენტის (მარმარილოს იმიტაცია) ფართო ზოლით. სამხრეთის და ჩრდილოეთის კედლებზე გამოსახულია მახარობლები. ამავე კედლების თაღებში მხატვრობა დაყოფილია ორ რეგისტრად: სამხრეთის კედელზე, ზემოთ წმ. თევდორე სტრატილატის და წმ. თეოდორას წელზედა გამოსახულებებია, ქვემოთ - წმ. პეტრესა და წმ. პავლესი ეკლესიის მოდელით ხელში; ჩრდილოეთ კედელზე, გამოსახულია: ზემოთ - ხატი მანდილისაი, ქვემოთ - ახალგაზრდა წმინდანი მთელი ტანით და მისკენ მობრუნებული ორი ფიგურა. დასავლეთ კედლის მხატვრობა ოთხი რეგისტრისგან შედგება. სარკმლის ორივე მხარეს, ზემოთ, მედალიონებში ჩასმულია ორი წმინდანის ფიგურა; ქვემოთ პეიზაჟის ფონზე გამოსახულია რამდენიმე ფიგურა და მინიატურული ზომის ცხვრები. მომდევნო რეგისტრი მედალიონებში ჩასმულ წმინდანთა წელზედა გამოსახულებებს უკავია; უკანასკნელ რეგისტრში, მარცხნივ წარმოდგენილია წმ. დიმიტრი, მარჯვნივ - წმინდა გიორგის მიერ ყრმის ტყვეობიდან დახსნის სასწაული. ეკლესიის თაღები და წმინდანთა შორის დარჩენილი თავისუფალი არე შემკულია მცენარეული ორნამენტით. ყველა გამოსახულებას ახლავს თეთრი საღებავით შესრულებული ბერძნული წარწერა. მხატვრობა შესრულებულია მუქი ლურჯი, ყვითელი, მოწითალო-ყავისფერი, თეთრი და შავი საღებავებით.

ეკლესიის დასავლეთის ფასადზე, სარკმლის თავზე ჩაღრმავებული ჯვარია გამოსახული.
უკუღმა ეკლესია

უკუღმა ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, ციცაბო ფერდობზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება - საუკუნეებით.

ეკლესია დარბაზულია (7,5 4,8 მ), ნაგებია ღია ფერის კირქვისა და ქვიშაქვის სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ქვებით. ეკლესია სამხრეთით კლდოვან ფერდობშია შეჭრილი, ამიტომ შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. აქედან მომდინარეობს სახელწოდებაც - „უკუღმა ეკლესია“. შესასვლელი სწორკუთხაა, შიგნიდან არქიტრავით გადახურული. აღმოსავლეთით მხრებით გამოყოფილი ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე ფართო სარკმელია გაჭრილი. მის ჩრდილოეთით სწორკუთხა ნიშია. შენობა დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე, რომლის ფრაგმენტები შემორჩენილია ჩრდილო-დასავლეთ კუთხესთან.
სასხორის ღვთისმშობლის ეკლესია

სასხორის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით, მთავარი გზიდან 200 მეტრზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (9,48 5,26 მ), ნაგებია ქვიშაქვით. ეკლესია დგას წინასწარ მომზადებულ სუბსტრუქციაზე. აქვს ორი შესასვლელი - დასავლეთით და სამხრეთით. დასავლეთის შესასვლელი სწორკუთხაა, სამხრეთისა თაღოვანი. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. ორი თაღოვანი სარკმელი სამხრეთის კედელშია. დარბაზის კამარის საბჯენი თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. პილასტრებიდან ორივე მხარეს დეკორატიული თაღები გადადის. ეკლესიის სამხრეთ მინაშენს აღმოსავლეთით აფსიდი აქვს.
სასხორის წმინდა გიორგის ეკლესია

სასხორის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სასხორში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 500 მეტრზე, მთაზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (8,65 5,55 მ), ნაგებია დიდი ზომის ნატეხი ქვით; შიგნიდან შეისრულთაღოვანი, გარედან კი სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიული აფსიდის ცენტრში სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ქვემოთ სატრაპეზო ქვა დგას. ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლებში, აფსიდის მხართან სწორკუთხა ნიშია. სამხრეთით და დასავლეთით ეკლესიას მიშენებული აქვს სწორკუთხა სათავსები; ორივეს აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდი აქვს. ეკლესიის სამხრეთის ფასადზე, კარის ზემოთ მარმარილოს ქვაზე მხედრული წარწერაა.