iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ივანე ჯაში

ივანე ჯაში (დ. 23 აპრილი, 1901, ჭოგნარი, ახლანდ. სამტრედიის მუნიციპალიტეტი — გ. 10 მაისი, 1984) — ქართველი აგრონომი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1946), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1962).

ბიოგრაფია
ივანე ჯაში დაიბადა 1901 წლის 23 აპრილს, სოფელ ჭოგნარში. 1924 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტი.

1930–1935 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო და სასწავლო ნაწილში, 1941–1973 წლებში — პრორექტორი სამეცნიერო ნაწილში. 1931–1934 და 1941–1981 წლებში ეკონომიკისა და ორგანიზაციის კათედრის გამგე. ივანე ჯაშის მეთოდური მითითებები „სოციალისტურ სასოფლო-სამეურნეო საწარმოთა ორგანიზაცია“ (1957, 1963) გამოყენებულია სსრკ უმაღლესი სასწავლებლების შესაბამისი საგნის მეთოდურ მითითებებში. მისი მონაწილეობით შედგენილი მუხრანის სასწავლო მეურნეობის საორგანიზაციო გეგმა სანიმუშოდ იქნა აღიარებული სსრკ უმაღლესი სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებლებისათვის. თანაავტორი და რედაქტორია დამხმარე სახელმძღვანელოებისა: „მებაღეობისა და მევენახეობის ორგანიზაცია კოლმეურნეობებში“, „მემინდვრეობის ორგანიზაცია“, „მებოსტნეობის ორგანიზაცია კოლმეურნეობებში“ 1953, „სუბტროპიკული მეურნეობის ორგანიზაცია“ (1951) და სხვა.

დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, 2 შრომის წითელი დროშისა და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით, მიღებული აქვს ნ. ი. ვავილოვის ოქროს მედალი.
გიზო ღელეყვა

გიზო ღელეყვა (დ. 28 აგვისტო, 1948, ნატანები, ოზურგეთის რაიონი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი.

დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრალური ინსტიტუტი. 1971 წლიდან ქუთაისის სახელმწიფო დრამატული და სატირის თეატრების მსახიობია. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: მიდი-მოადე (არ. სულაკაურის „სალამურას თავგადასავალი“, რეჟ. ვ. ნიკოლაძე), ვოვა ვაჩეიშვილი (ლ. მიტროფანოვის „მკვლელობა სადგურზე“, რეჟ. თ. მესხი), ილარიონი (ნ. დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“, რეჟ. გ. ქავთარაძე), გირშელი (კ. გამსახურდიას „დიდოსტატის მარჯვენა“, რეჟ. გ. ქავთარაძე), აბესალო (დ. კლდიაშვილის „ირინეს ბედნიერება“, რეჟ. გ. ქავთარაძე), დათო (ა. სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“, რეჟ. მ. ფურცხვანიძე), არზაყან ზვამბაია (კ. გამსახურდიას „ზარები გრიგალში“, რეჟ. ი. კაკულია), გიორგი (ი. ჭავჭავაძის „ოთარაანთ ქვრივი“, რეჟ. ვ. ტაბლიაშვილი), ჰელიკონი (ა. კამიუს „კალიგულა“, რეჟ. ლ. სვანაძე), ფაილი (რ. ნეშის „წვიმის გამყიდველი“, რეჟ. ნ. ლორთქიფანიძე), ეფრაიმ ქებოტი (იუჯინ ო’ნილის „სიყვარული თელებქვეშ“, რეჟ. ა. სახამბერიძე), გიორგი მეცამეტე (ჯ. იოსელიანი, „საქართველოს უკანასკნელი დედოფალი“, რეჟ. გ. კაპანაძე).

გადაღებულია ფილმებში: „ბაკულას ღორები“ და „გაქცევა“. არის საქართველოს თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირის წევრი, ქუთაისის თეატრალური საზოგადოების წევრი

ჯილდოები და აღიარება
საქართველოს დამსახურებული არტისტი
2000 — ღირსების ორდენი
ქუთაისის საპატიო მოქალაქე
მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“
ავსტრიის ფედერალური მხარეები

ავსტრია ფედერაციული რესპუბლიკაა და 9 ფედერალურ მხარეს მოიცავს . გერმანულში სიტყვა ქვეყანასაც შეიძლება აღნიშნავდეს, რის გამოც ორაზროვნებისგან თავის ასაცილებლად სიტყვა (სიტყვა-სიტყვით ფედერალური მხარეები) გამოიყენება. ავსტრიის კონსტიტუციაში ორივე ტერმინია გამოყენებული.

მმართველობა
ფედერალურ მხარეებს გააჩნიათ საკუთარი კონსტიტუცია და კანონები, რომლებიც ავსტრიის კონსტიტუციის ფარგლებში ჯდება. ყოველ მხარეს ავსტრიის პარლამენტში საკუთარი წარმომადგენლები ჰყავს. ფედერალური მხარის პარლამენტი ლანდტაგი აირჩევა პირდაპირი წესით 5 ან 6 წლის ვადით. ის ნიშნავს მხარის გუბერნატორს ან მთავრობას.

უფლებამოსილებები
ფედერალური მხარის უფლებამოსილებებში შედის ენერგეტიკა, მართლწესრიგი, ჯანმრთელობის დაცვა, სპორტი და დასვენება, გარემოს დაცვა, ტრანსპორტი.

მხარეების სია
ავსტრიის ცხრა ფედერალური მხარეა :
რევაზ ჯიბუტი

რევაზ ჯიბუტი (დ. 31 აგვისტო, 1934, ჩოხატაური — გ. 27 მარტი, 1992) — ქართველი ფიზიკოსი, საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1971), პროფესორი (1980). საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1985), სკკპ-ის წევრი 1976 წლიდან.

ბიოგრაფია
რევაზ ჯიბუტი დაიბადა ჩოხატაურში. 1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი . 1960-1962 და 1964-1980 წლებში მუშაობდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტში. 1962-1964 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, 1980 წლიდან ფიზიკის ინსტიტუტში ბირთვული ფიზიკის განყოფილების ხელმძღვანელი იყო, ხოლო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში — კათედრის გამგე. იკვლევდა მსუბუქი ბირთვების სტრუქტურასა და ბირთვულ რეაქციებს. მაღალი ენერგიების -კვანტებით მსუბუქი ბირთვების ფოტოგახლეჩის თეორიაში შრომათა ციკლისათვის მიენიჭა სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია (1977).
ოდესის ფერისცვალების ტაძარი

ოდესის ფერისცვალების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი უკრაინის ქალაქ ოდესაში. ტაძარი უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის (მოსკოვის საპატრიარქო) დაქვემდებარებაში იყო. 2023 წლის 23 ივლისს ოდესაზე რუსული სარაკეტო თავდასხმის შედეგად ტაძარი მნიშვნელოვნად დაზიანდა.

ისტორია
ოდესის პირველი და ყველაზე მნიშვნელოვანი ეკლესია ქალაქ ოდესაში 1794 წელს არქიტექტორმა გავრილ ბანულესკუ-ბოდონიმ ააშენა. მშენებლობა გეგმას რამდენიმე წლით ჩამორჩა, რის გამოც ახალი რუსეთის ახლად დანიშნულმა გუბერნატორმა, არმან-ემანუელ დე ვინიერო დუ პლესისმა, ჰერცოგი დე რიშელიემ, შენობის დასასრულებლად იტალიელი არქიტექტორი ფრანჩესკო ფრაპოლი დაიქირავა.

შენობა კომუნისტებმა 1936 წელს დაანგრიეს. მისი აღდგენა 1999 წელს დაიწყო. ახალი შენობა 2003 წელს აკურთხეს. უფლისწულ ვორონცოვისა და მისი მეუღლის ნეშტი საკათედრო ტაძარში ხელახა გადაასვენეს. ვორონცოვის ძეგლი ტაძრის წინ, მოედანზე დაიდგა. ფერისცვალების ეკლესიის ზარები ირეკებოდა ელექტრონული მოწყობილობით, რომელსაც შეეძლო 99 მელოდიის დაკვრა.

2023 წლის 23 ივლისს საკათედრო ტაძარი მნიშვნელოვნად დაზიანდა რუსეთის მიერ სარაკეტო დაბომბვის შემდეგ.
დიუკის უნივერსიტეტი

დიუკის უნივერსიტეტი — ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ჩრდილოეთი კაროლინას შტატის ქალაქ დარემში მდებარე კერძო კვლევითი უნივერსიტეტი. თავდაპირველად მეთოდისტებმა და კვაკერებმა უნივერსიტეტი 1838 წელს, ქალაქ ტრინიტიში დააარსეს, თუმცა 1892 წელს უნივერსიტეტი დარემში გადავიდა. 1924 წელს აშშ-ის თამბაქოსა და ელექტროენერგიის ინდუსტრიის ერთ-ერთმა დამფუძნებელმა, ჯეიზმ ბიუკენენ დიუკმა შექმნა დიუკის ფონდი, რომელიც უნივერსიტეტს სათავეში ჩაუდგა და უნივერსიტეტმა მისი მამის, ვაშინგტონ დიუკის პატივსაცემად დიუკის სახელი მიიღო.
სტანდარტული ატომური წონა

ქიმიური ელემენტის სტანდარტული ატომური წონა (აღნიშვნა: ° ელემენტისთვის "") — მოცემული ელემენტის ბუნებაში არსებული ყველა სტაბილური და შედარებით მდგრად იზოტოპტთა საშუალო შეწონილი ატომური მასა, მათი დედამიწის ქერქსა და ატმოსფეროში გავრცელების პროპორციულად, 2021 წლის სამეცნიერო მონაცემების შესაბამისად.

მაგალითად, იზოტოპი ^{63} ( = 62.929) შეადგენს დედამიწაზე სპილენძის 69%-ს, დანარჩენი ^{65} ( = 64.927), მაშასადამე

_(_{29})=0.69 \ 62.929 + 0.31 \ 64.927 = 63.55

იმის გამო, რომ ფარდობითი იზოტოპური მასები უგანზომილებო სიდიდეებია, ეს შეწონილი საშუალო ასევე უგანზომილებოა. ის შეიძლება გარდაიქმნას მასის საზომად (განზომილებით ) დალტონთან გამრავლებით, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც ატომური მასის მუდმივი.

მეცნიერთა მიერ გამოყენებული ატომური წონის ცნების (, ასევე ცნობილი როგორც ფარდობითი ატომური მასის) სხვადასხვა ვარიანტებს შორის, სტანდარტული ატომური წონა (°) ყველაზე გავრცელებული და პრაქტიკულია. თითოეული ქიმიური ელემენტის სტანდარტული ატომური წონა განისაზღვრება და გამოქვეყნებულია წმინდა და გამოყენებითი ქიმიის საერთაშორისო კავშირის იზოტოპური სიმრავლისა და ატომური წონის კომისიის მიერ, ელემენტის ბუნებრივი, სტაბილური, ხმელეთის წყაროებზე დაყრდნობით. განმარტება განსაზღვრავს ნიმუშების გამოყენებას დედამიწის მრავალი წარმომადგენლობითი წყაროდან, ასე რომ, მნიშვნელობა შეიძლება ფართოდ იქნას გამოყენებული, როგორც "ატომური წონა" ნივთიერებებისთვის, როგორც ისინი გვხვდება სინამდვილეში - მაგალითად, ფარმაცევტულ და სამეცნიერო კვლევებში. ელემენტის არასტანდარტიზებული ატომური წონა სპეციფიკურია წყაროებისა და ნიმუშებისთვის, როგორიცაა ნახშირბადის ატომური წონა კონკრეტულ ძვალში კონკრეტული არქეოლოგიური ადგილიდან. სტანდარტული ატომური წონა საშუალოდ აფასებს ისეთ მნიშვნელობებს ატომური წონის დიაპაზონში, რომელსაც ქიმიკოსი შეიძლება მოელოდეს დედამიწის მრავალი შემთხვევითი ნიმუშიდან. ეს დიაპაზონი არის ატომური წონის ზოგიერთი სტანდარტული მნიშვნელობისთვის მოცემული ინტერვალის აღნიშვნის დასაბუთება.

118 ცნობილი ქიმიური ელემენტიდან 80-ს აქვს სტაბილური იზოტოპი და 84-ს აქვს დედამიწის გარემოზე დაფუძნებული ეს მნიშვნელობა. როგორც წესი, ასეთი მნიშვნელობაა, მაგალითად, ჰელიუმი: ° = 4.002602(2). "(2)" მიუთითებს გაურკვევლობაზე ნაჩვენები ბოლო ციფრზე, წასაკითხად 4.002602±0.000002. იუპაქი ასევე აქვეყნებს შემოკლებულ მნიშვნელობებს, რომლებიც დამრგვალებულია ხუთ მნიშვნელოვან ციფრამდე. ჰელიუმისთვის, , შემოკლებული° = 4.0026.

თოთხმეტი ელემენტისთვის ნიმუშები განსხვავდება ამ მნიშვნელობით, რადგან მათი ნიმუშის წყაროებს განსხვავებული დაშლის ისტორია ჰქონდათ. მაგალითად, დანალექ ქანებში ტალიუმს აქვს განსხვავებული იზოტოპური შემადგენლობა, ვიდრე ცეცხლოვან ქანებსა და ვულკანურ აირებში. ამ ელემენტებისთვის სტანდარტული ატომური წონა აღინიშნება როგორც ინტერვალი: ° = [204.38, 204.39]. ასეთი ინტერვალით, ნაკლებად მომთხოვნი სიტუაციებისთვის, იუპაქი ასევე აქვეყნებს ჩვეულებრივ მნიშვნელობას. ტალიუმისთვის, , ჩვეულებრივი° = 204.38.

სტანდარტული ატომური წონების სია (2021)
სია წარმოდგენილია თეორიული და გამოყენებითი ქიმიის საერთაშორისო კავშირის მიერ 2021 წლის სტანდარტული ატომური წონების ანგარიშებში.
კოლხიდმშენი

კოლხიდმშენი — ერთ-ერთი უდიდესი ინფრასტრუქტურული საბჭოთა პროექტი და საწარმოთა გაერთიანება (ტრესტი), რომელიც მიზნად ისახავდა კოლხეთის დაბლობის დაშრობას, მალარიის მოსპობას რეგიონში და დამშრალი ფართობების ათვისებას.

ფოთის მიმდებარე ფართობების დაშრობაზე ოციან წლებშიც გამოიყო გარკვეული სუბსიდიები, მაგრამ ტექნიკის და მუშა ძალის არარსებობის გამო, ასევე ადგილობრივ მოსახლეობაში მალარიით მაღალი ავადობის გამო საქმე ძალიან ნელა მიიწევდა. ამიტომ, 1932 წელს დამტკიცდა მრავალწლიანი პროექტი, რომელსაც დაერქვა კოლხიდმშენი.

1932-1982 წლებში ჭაობებისგან განთავისუბლდა 80 000 ჰექტარზე მეტი ფარტობი, რომელზეც გაშენდა ფერმები, მანდარინის და სხვა ციტრუსის პლანტაციებიი, ჩაის კულტურა, საძოვრები და სხვა. შუა სამოციანებში საბოლოოდ დამარცხებულ იქნა მალარია რეგიონში.

1979 წელს ფოთის მაცხოვრებელთა ინიციატივით, მეორე მსოფლიო ომში დაღუპული გმირების ხსოვნის პატივსაცემად აშენდა დიდების მემორიალი. მემორიალის ავტორები არიან მოქანდაკე, საქართველოს სახალხო არტისტი ელგუჯა ამაშუკელი და ცნობილი არქიტექტორი, პროფესორი ვახტანგ დავითაია, სამშენებლო სამუშაოები კოლხიდმშენის საწარმოთა გაერთიანებამ შეასრულა. მემორიალის შესასვლელში, ცენტრალური სკულპტურული ჯგუფის წინ, გამოსახულია გრანიტის ფილა, რომელზედაც ომის ყველა ცენტრალური ფილაა გამოსახული. არის სამი ელემენტისგან შემდგარი კომპოზიცია ზღვის ტალღების სახით, რომლის წინ არის ახალგაზრდა კაცის სკულპტურა ტოტი ხელში, რომელიც განასახიერებს მსოფლიოს კეთილი ძალების გამარჯვებას ომის ბოროტ ძალებზე.
ვალერიან ელანიძე

ვალერიან აბრამის ძე ელანიძე (დ. 11 იანვარი, 1931, სოფ. ჩიღო, ახმეტის მუნიციპალიტეტი, — გ. 2017) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1991), პროფესორი (1999).

დაამთავრა ი. გოგებაშვილის სახელობის თელავის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი (1960). 1961-1999 წლებში მუშაობდა ამავე დაწესებულებაში (შემდგომში თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტი) სხვადასხვა სამეცნიერო-პედაგოგიურ თანამდებობაზე. ძირითადად იკვლევდა თუშეთისა და კახეთის ისტორიის საკითხებს. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2003).
მიხეილ გარაგაში

მიხეილ გარაგაში (; დ. 1890, ტფილისი — გ. 1940, თბილისი) — სომეხი მსახიობი, სომხეთის სსრ-ის და საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1939).

ბიოგრაფია
დაიბადა ტფილისში. 1922 წლიდან მუშაობდა ერევნის პირველ სახელმწიფო თეატრში (ამჟამად გ. სუნდუკიანის სახელობის ეროვნული აკადემიური თეატრი) მსახიობად. ძირითადად მეორეხარისხოვან როლებს ასრულებდა.

გარკვეული პერიოდის შემდეგ იგი გადავიდა თბილისში, სადაც მუშაობდა თბილისის სომხურ თეატრში მსახიობად. გადაღებულია ფილმებში: „ნამუსი“, „პეპო“, „ზანგეზური“ და სხვა. 1933 წელს მიენიჭა სომხეთის სსრ-ის, ხოლო 1939 წელს კი საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტის წოდება.

ფილმოგრაფია
1925 : „ნამუსი“ — მედუქნე
1926 : „ზარე“ — თემურ-ბეკი
1926 : „ნათელა“ — დურსუნ-ბეი
1927 : „ავი სული“ — ვაჭარი
1929 : „სახლი ვულკანზე“ — მმართველი
1930 : „ქურდი“ — უფროსი ოსტატი
1935 : „პეპო“ — ზიმზიმოვის მსახური
1938 : „ზანგეზური“ — სამსონი
ფიოდორ ხარებათი

ფიოდორ ხარებათი (; დ. 2 სექტემბერი, 1930, სოფელი ისაკაუ, (ზნაურის რაიონი) — გ. 5 ივნისი, 2022, ცხინვალი) — საბჭოთა და ოსი მსახიობი, რეჟისორი, მწერალი, მთარგმნელი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი.

მუშაობდა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა რუსულ თეატრში. ათობით როლი შეასრულა ცხინვალის ოსური თეატრის სცენაზე. 1980 წლიდან მან თეატრის დამდგმელ რეჟისორად დაიწყო მუშაობა. ასევე აქტიურად მოღვაწეობდა ლიტერატურულ და პუბლიცისტიკის სფეროში. მის კალამს ეკუთვნის რეცენზიები, მოთხრობები, პიესების თარგმანები და სხვა.
კურსკი

კურსკი — ქალაქი რუსეთში, კურსკის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარეების სეიმისა და მისი შენაკადის ტუსკარის ნაპირებზე. მოსახლეობა 450 977 ადამიანი (2021). რუსეთის ერთ-ერთი კულტურული და რელიგიური ცენტრია. დაარსდა სავარაუდოდ საუკუნეში როგორც სევერიანების გამაგრებული დასახლება. პირველად მოიხსენიება 1032 წელს, ხოლო ქალაქია 1095 წლიდან. მეორე მსოფლიო ომის დროს, კერძოდ, 1941 წლის 4 ნოემბერს ხელში ჩაიგდეს გერმანელებმა; ხარკივის ოპერაციის შედეგად 1943 წლის 8 თებერვალს ქალაქი გათავისუფლდა. კურსკის ბრძოლის დროს 1943 წლის 5 ივლისიდან 23 აგვისტოს ჩათვლით კურსკის შვერილზე საკვანძო სტრატეგიულ პუნქტს წარმოადგენდა, ომში გერმანელებმა ქალაქზე მასიური ავიადარტყმები მიიტანეს.
ბოიგარ რაზიკაშვილი

ბოიგარ (ბერო) რაზიკაშვილი – ცნობილი ქართველი პოეტისა და პროზაიკოსის, ვაჟა-ფშაველას ბიძა. ბოიგარს, ასევე, უწოდებდნენ ბეროსაც, თავისი პაპის სახელს. ის ჩარგლის ზემოთ მდებარე სოფელ ბოწახში ცხოვრობდა (დღეს იქ უკვე ნასოფლარია) და ადგილობრივებში იცნობდნენ, როგორც „სამი აზარის ამთავებელი ბერო“. ბოიგარი უიშვიათესი და უძველესი სახელია და მის შესახებ ინფორმაცია 1886 წლის „ივერიის“ თებერვლის თვის ნომერში მოიპოვება.

ბიოგრაფიული და ლიტერატურული ცნობები
ბოიგარ რაზიკაშვილი ფშავში ფიზიკური სიძლიერით იყო განთქმული. ის ვაჟა-ფშაველას მამის, პავლე რაზიკაშვილის ძმა იყო. რაზიკაშვილების წინაპრები ხევიდან, კერძოდ კი სნოდან იყვნენ წარმოშობით, საიდანაც მტერთან გარიდების მიზნით, ფშავში, ცაბაურთა თემში დასახლდნენ. თავიდან ამ გვარზე გადავიდნენ, ხოლო, შემდგომ, გვარში დაწინაურებული კაცის, რაზიკას პატივსაცემად, რაზიკაშვილების გვარზე გადასულან.

რაზიკას შვილი იყო ქუმსი, ქუმსის შვილი იყო იმედა, იმედას შვილი იყო ბერო, ბეროს შვილი იყო გივი, რომელსაც ჰყავდა სამი ვაჟი: ბოიგარი, ნადირა და პავლე.

ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებაში
ვაჟას „მოგონებაში“ ბიძის პერსონაჟი ნინიას სახელით გვხვდება:

ამავე ნაწარმოებში აღწერილია ბიძის პერსონით აღფრთოვანებული ძმისშვილი, რომელიც მუდამ აღტაცებით უსმენს ბიძის მოყოლილ ისტორიებს და დიდი სურვილი აქვს, მას დაემსგავსოს:

აკა მორჩილაძის შემოქმედებაში
ვაჟა-ფშაველას ფიზიკურად სწორედ ბოიგარს ამსგავსებდნენ. ამას ფშავში ვაჟას თანამედროვე მოხუცებიც ადასტურებდნენ და ამბობდნენ, რომ სიარულიც კი ბიძამისის მსგავსი ჰქონდა. ამ მსგავსებაზე ლაპარაკობდა ვაჟას მამა, პავლე რაზიკაშვილიც:

ბოიგარის ფიზიკურობის გარდა, აკა მორჩილაძე თავის წიგნში „ლუკა და ძმები“ მის ხასიათზეც საუბრობს:

გერონტი ქიქოძის შემოქმედებაში
ბოიგარ რაზიკაშვილს გერონტი ქიქოძე თავის ლიტერატურულ წერილებში „რჩეული თხზულებანი“ ახსენებს:

გიორგი შატბერაშვილის შემოქმედებაში
ბოიგარ რაზიკაშვილზე ისტორიას გიორგი შატბერაშვილიც წერს:
ლუქსემბურგის სასახლე

ლუქსემბურგის სასახლე – სასახლე პარიზში, საფრანგეთი. თავდაპირველად სასახლე აშენდა (1615–1645) ფრანგი არქიტექტორის, სალომონ დე ბროსეს დიზაინით, როგორც მეფე ლუი - ის დედის, დედოფალ-რეგენტ მარი დე მედიჩის სამეფო რეზიდენცია. რევოლუციის შემდეგ (1799–1805) არქიტექტორმა ჟან შარგრინმა ის საკანონმდებლო ორგანოსთვის გადააკეთა. 1835–1856 წლებში შენობა მნიშვნელოვნად გაფართოვდა არქიტექტორ ალფონს დე ჟიზორის ხელმძღვანელობით.

სხვადასხვა დროს სასახლეში იყო განთავსებული საფრანგეთის საკანონმდებლო ორგანოების ზედა პალატები.

1958 წელს, მეხუთე რესპუბლიკის დაფუძნების დღიდან სასახლეში განთავსებულია საფრანგეთის სენატი.

სასახლის დასავლეთით -ზე მდებარეობს პატარა ლუქსემბურგი, რომელიც ამჟამად სენატის პრეზიდენტის რეზიდენციას წარმოადგენს. აქვე, ყოფილ ორანჟერეაში განთავსებულია მუზეუმი. სამხრეთ მხრიდან სასახლეს გარს ერტყმის ლუქსემბურგის ბაღი — 25 ჰექტარი ხრეშისა და გაზონის მწვანე პარტერი, ქანდაკებებითა და წყლის დიდი შადრევნებით.

გალერეა
პეტრე დონაური (შვილი)

პეტრე პეტრეს ძე დონაური (რუს. ; დ. 24 იანვარი, 1842 — გ. 1891) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი. წარმოშობით ქართველი.

ბიოგრაფია
პეტრე დონაური (დონაუროვი), ვლადიმირისა და სანქტ-პეტერბურგის სამოქალაქო გუბერნატორის პეტრე მიხეილის ძე დონაურის ვაჟი, დაიბადა 1842 წლის 24 იანვარს. მოინათლა მოსკოვის ლუბიანკას ეკლესიაში.

1857 წლის 20 თებერვალს ჩაირიცხა პაჟთა კორპუსში, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1860 წლის 16 ივნისს კორნეტის ჩინით მოხვდა ნარვის ჰუსართა პოლკში. 1862 წლის 25 თებერვალს მიიღო პორუჩიკის ჩინი. 1866 წლის 12 მარტს გახდა შტაბს-როტმისტრი. 1867 წლის 12 თებერვალს დააჯილდოვეს წმინდა სტანისლავის მე-3 ხარისხის ორდენით. 1868 წლის 19 თებერვალს მიენიჭა როტმისტრის წოდება და იმავე წლის მარტში დაინიშნა პოლკის აუდიტორად.
1870 წლის 12 აპრილს დაინიშნა ვილნოს სამხედრო ოლქის შტაბის უფროს ადიუტანტად და ჩაირიცხა არმიის კავალერიაში. 1873 წლის 30 აგვისტოს დააწინაურეს პოდპოლკოვნიკად. 1875 წლის ივლისიდან იყო სპეციალური დავალებების ოფიცერი ვილნოს სამხედრო ოლქის მეთაურის განკარგულებაში. ზოგიერთი წყაროს ცნობით, მას ჰქონდა გენერალ-მაიორის ჩინი.

სამხედრო სამსახურიდან გადადგომის შემდეგ მიანიჭეს „კოლეჟსკი სოვეტნიკის“ სამოქალაქო წოდება. 1886 წელს პეტრე დონაური იყო ნოვგოროდის სახელმწიფო პალატის მე-2 განყოფილების საგადასახადო ინსპექტორი სტარორუსკისა და დემიანსკის ოლქებში.

დაქორწინებული იყო ნამდვილი სახელმწიფო მრჩევლის, გროდნოს გუბერნატორის, ასულ ევდოკია ბაზილევსკაიაზე, რომლისგანაც შეეძინა ორი ქალიშვილი — მარია და ევდოკია.

პეტრე დონაური გარდაიცვალა 1891 წელს. სავარაუდო დაკრძალვის ადგილად მიჩნეულია ნოვგოროდის წმინდა ანტონის მონასტრის ტერიტორია.
ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია

ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქალაქ ბათუმში. ტაძარი ააგეს საუკუნის ბოლოს, საუკუნის დასაწყისში. ტაძარიდარბაზული ტიპისაა.
ისტორია
ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია ააგეს საუკუნის ბოლოს, საუკუნის დასაწყისში ძველი ჰოსპიტალის ტერიტორიაზე. ტაძარს 1996 წელს ჩაუტარდა რესტავრაცია. 2014 წელს ტაძარი მთლიანად გადამოსეს და გაუკეთეს ძველი ქართული ხუროთმოძღვრებისათვის დამახასიათებელი ორნამენტით შემკული თბილი ყვითელი ფერის ქვის პერანგი.
აღწერა
ტაძარიდარბაზული ტიპისაა. მართკუთხა ფორმის შენობა აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი აფსიდით ბოლოვდება, ხოლო დასავლეთიდან კარიბჭე აქვს მიდგმული. ეს იყო სადა, შელესილი და თეთრად შეღებილი შენობა. კარიბჭის თავზე ჰქონდა ეკლესიის ფრონტონის არეში შეჭრილი, ოთხივე მხრიდან თაღებით გახსნილი სამრეკლო. გრძივი ფასადების კიდურა ნაწილებში კედლის სიბრტყიდან ჩაწეული, სწორკუთხა ჩარჩოში ჩასმული თაღოვანი ნიშები იყო მოწყობილი. ფასადების დეკორს შენობის პროფილირებული კარნიზის ძირში და სამკუთხა ნიშების თავზე გამოყვანილი ორსაფეხუროვანი კბილანები ქმნიდა. კედლებს ლილვებით გამოყვანილი ცრუ თაღედი შემოუყვება. სარკმლებს მცენარეული ორნამენტით შემკული საპირეები აქვს, ხოლო აფსიდის ცენტრალური სარკმლის თავზე დეკორატიულად გაფორმებული ჯვარია გამოყვანილი. ამავე რეკონსტრუქციის ფარგლებში დაანგრიეს თაღოვანი გალერეა და ეკლესიის დამხმარე ნაგებობის სამხრეთი კარიბჭე.
მიხეილ გარაყანიძე

მიხეილ გარაყანიძე (დ. 2 აგვისტო, 1910, თბილისი — გ. 1981, ოდესა) — ქართველი არქიტექტორი. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1957), პროფესორი (1959), საქართველოს სსრ დამსახურებული არქიტექტორი (1959) საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966).

ბიოგრაფია
დაიბადა 1910 წლის 2 აგვისტოს თბილისში. 1938 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი არქიტექტორ-მშენებლის სპეციალობით. 1941 წლამდე მუშაობდა თბილისის საპროექტო ორგანიზაციებში. იგი 1941–1945 წლებში მონაწილეობდა მსოფლიო ომში. 1946 წლიდან პედაგოგიური მოღვაწეობა დაიწყო. სწავლობდა და იკვლევდა ხალხური ხის ხუროთმოძღვრებას. მუშაობდა არქიტექტურულ–სამშენებლო ტერმინოლოგიის საკითხებზე. 1963–1964 წლებში აქტიურად მონაწილეობდა სსრკ მეცნირებათა აკადემიის საცხოვრებელი სახლების ტიპიზაციის განყოფილების ფილიალის შექმნაში, რომლის ხელმძღვანელადაც დაინიშნა. შემდგომში ამ განყოფილებისა და „ქალაქმშენპროექტის“ ერთ-ერთი განყოფილების ბაზაზე ჩამოაყალიბა თბილისის ზონალური სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტი, სადაც დაარსების დღიდან 1970 წლამდე იყო დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1971 წლიდან გადავიდა ოდესაში, სადაც გარდაცვალებამდე განაგებდა სამშენებლო ინსტიტუტის არქიტექტურის კათედრას.

ნამუშევრები: საცხოვრებელი სახლები წყალტუბოში (1938–1940), ჟინვალის დასახლების გენგეგმა (1946), სოფლის ჰიდროელექტროსადგურები (1947–1950).
სალომე ჯინჯოლავა

სალომე ჯინჯოლავა (დ. 18 ოქტომბერი, 1975) — ქართველი პოლიტიკოსი, სტომატოლოგი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2023 წლიდან.

ბიოგრაფია
დაამთავრა 1975 წლის 18 ოქტომბერს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი (სტომატოლოგის სპეციალობით). 1998-2001 წლებში მუშაობდა სტომატოლოგის სპეციალობით. 2014 წელს სტაჟიორი თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიაში. 2014-2015 წლებში თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის წამყვანი სპეციალისტი. 2015-2016 წლებში თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის მთავარი სპეციალისტი. 2023 წლის 27 მაისიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“
ნიკოლოზ აკერმანი

ნიკოლოზ აკერმანი (დ. 11 თებერვალი, 1908, სტეფანწმინდა — გ. 23 მაისი, 1986, თბილისი) — ქართველი ბიბლიოგრაფი, ბიბლიოთეკარი.

ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ–ეკონომიური ფაკულტეტი.

1926 წლიდან — გარდაცვალებამდე მუშაობდა რესპუბლიკის საჯარო ბიბლიოთეკის(ახლანდელ საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკა) საცნობარო–ბიბლიოგრაფიული განყოფილების მთავარ ბიბლიოგრაფად. შეადგინა ბიბლიოგრაფიული ნაშრომები: „სსრკ ხალხთა ლიტერატურა ქართულ ენაზე. 1921–40“ (დ. ეგორაშვილთან ერთად, თბ., 1941), „ქართული ლიტერატურა. რევოლუციამდელი პერიოდი“ (ტ. საპატოვასთან ერთად, მოსკოვი, 1986), ქართველ და რუს მწერალთა სარეკომენდაციო ბიბლიოგრაფიული საძიებლები თანაავტორებთან ერთად და სხვა.

ჯილდოები
1963 — საქართველოს დამსახურებული ბიბლიოთეკარი
კვირადღე კუნძულ გრან-ჟატზე

კვირადღე კუნძულ გრან-ჟატზე ან კვირა პარკში ფრანგი ფერმწერის, ჟორჟ სერას ნახატი, რომელიც 1884-1886 წლებში იქმნებოდა. ნამუშევარი ავტორის მაგნუმ ოპუსადაა აღიარებული და წარმოადგენს პუანტილისტური ტექნიკის ნათელ მაგალითს, რითაც საფუძველი ჩაეყარა ნეოიმპრესიონისტულ მოძრაობას. ამჟამად, ნახატი ჩიკაგოს ხელოვნების ინსტიტუტში ინახება.

ნახატზე მდინარე სენას განაპირას, პარკში მყოფი ფრანგული საზოგადოებაა ასახული. კუნძული გრან-ჟატი მდინარე სენაზე გაშენებულ დასახლებას ქმნის, რომელიც, ერთ დროს, ინდუსტრიულ და საწარმო ლოკაციას წარმოადგენდა, თუმცა, მოგვიანებით, საზოგადოებრივი განსახლების არეალად იქცა.

სერამ ნახატის შექმნას 2-3 წელი მოანდომა, ამ პერიოდში კი იგი დეტალიზებულად აღწერდა პარკის ლანდშაფტებს საკუთარ ჩანახატებში და მათ გაუმჯობესებაზე მუშაობდა. სტილის დასახვეწად ის უამრავ დროს ატარებდა ბაღებსა თუ სკვერებში და განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებდა ფერების, შუქ-ჩრდილებისა და ფორმების სტრუქტურას. საჯარო გამოფენაზე იგი, თავდაპირველად, 1886 წელს, მერვე იმპრესიონისტულ გამოფენაზე გამოჩნდა.

ფერის ოპტიკური თეორიის შესწავლის საფუძველზე, სერამ მცირე წერტილებით ნახატის მთლიანი სტრუქტურის შექმნის ტექნიკა შეიმუშავა, რამაც პუანტილიზმს დაუდო სათავე ტექნიკას, რომლის დახმარებითაც ნახატზე გამოსახული წერტილთა სიმრავლეები ერთ მთლიან გამოსახულებას ქმნიან.
პოპ კულტურაში
ნახატი იქცა შთაგონების წყაროდ 1984 წლის მიუზიკლისთვის კვირა პარკში ჯორჯთან ერთად , რომელიც ბროდვეის თეატრში დაიდგა. მიუზიკლის გავლენით, აშშ-ში ზემოხსენებულ ნახატს, ხშირად, მოიხსენიებენ ხოლმე, როგორც „კვირა პარკში“.
რობინ დანიგანი

რობინ დანიგანი — ამერიკელი დიპლომატი, აშშ-ის ელჩი საქართველოში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
დანიგანს მეცნიერების მაგისტრის ხარისხი აშშ-ის თავდაცვის ეროვნულმა უნივერსიტეტმა მიანიჭა, რომელშიც სწავლა მან წარჩინებით დაასრულა. იგი ასევე არის ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტის მაგისტრი და ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტის ბაკალავრი.

კარიერა
დანიგანი არის აშშ-ის საგარეო სამსახურის უფროსი წევრი, მინისტრ-მრჩეველის რანგით. საქართველოში დანიშვნამდე დანიგანს ეკავა სახელმწიფო მდივნის თანაშემწის მოადგილის თანამდებობა ევროპისა და ევრაზიის საქმეთა ბიუროში და ის ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპას კურირებდა. მანამდე იგი მუშაობდა ვენაში აშშ-ის საელჩოს მისიის უფროსის მოვალეობის შემსრულებლის, დროებითი მოვალეობის შემსრულებლისა და მისიის ხელმძღვანელის მოადგილის თანამდებობებზე. დანიგანი ასევე მსახურობდა ენერგეტიკული რესურსების ბიუროს მდივნის თანაშემწის მოადგილედ.

დანიგანი მუშაობდა სხვადასხვა ქვეყნებში, მათ შორის ვიეტნამში, ჩილეში, თურქეთში, კუბასა და სალვადორში. აშშ-ში, დანიგანი მსახურობდა ევროპის, დასავლეთ ნახევარსფეროსა და აფრიკის ოფისის დირექტორად სახელმწიფო დეპარტამენტის ენერგეტიკის ბიუროში, ასევე სხვადასხვა როლს ასრულებდა ახლო აღმოსავლეთის საქმეთა ბიუროში და სახელმწიფო მდივნის აღმასრულებელ სამდივნოში. ამავე წლის 12 ოქტიმბერს რობინ დანიგანმა საქართველოს პრეზიდენტ სალომე ზურაბიშვილს რწმუნებათა სიგელი გადასცა.

ჯილდოები და აღიარებები
დანიგანს მიღებული აქვს სახელმწიფო დეპარტამენტის არაერთი აღიარება, მათ შორის საგარეო სამსახურის ორი უმაღლესი ჯილდო.