iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
საქართველო-იმერეთის გუბერნიის გერბი

საქართველო-იმერეთის გუბერნიის გერბი — რუსეთის იმპერიის საქართველო-იმერეთის გუბერნიის გერბი 1840-1846 წლებში.

აღწერა
გერბს ფარის ფორმა ჰქონდა, რომელსაც დაყვებოდა ოქროსფერი ფონი. ფარი გაყოფილი იყო ოთხ ნაწილად: ზედა მარცხენა მხარეს გამოსახული იყო არარატის მთა, რომლის მწვერვალზეც ნოეს კიდობანი იდგა; ზედა მარჯვენა მხარეზე წარმოდგენილი იყო შავი ზღვა; ქვედა მარცხენა კვადრატში გამოსახული იყო ზედა მარჯვენა უჯრაში არსებული მსგავსი სიმბოლო, რომელიც აღნიშნავდა მდინარე მტკვარს; ქვედა მარჯვენა უჯრაში კი წარმოდგენილი იყო ყაზბეგის მთა. აღნიშნული გერბის ცენტრში განთავსებული იყო მცირე ფარი, რომელზედაც წითელ ფონზე გამოსახული იყო გველეშაპთან მებრძოლი წმინდა გიორგი. გერბს, მთავარი ფარის ზემოდან ედგა საიმპერატორო ორთავიანი არწივი, რომელიც თავისი ფრთებით გადაფარებული იყო გერბზე.
ლაქტატდეჰიდროგენაზა

ლაქტატდეჰიდროგენაზა — ფერმენტი ოქსიდორედუქტაზების კლასისა; აკატალიზებს პიროყურძნის მჟავას შექცევადი აღდგენის რეაქციას, რომლის შედეგად -რძემჟავა წარმოიქმნება. ამ რეაქციაში მონაწილეობს კოფერმენტი — აღდგენილი ნიკოტინამიდადენინდინუკლეოტიდი.

ლაქტატდეჰიდროგენაზა გამოყოფილია კუნთოვანი ქსოვილიდან კრისტალების სახეით; შედგება 4 პოლიპეპტიდური სუბერთეულისგან (ტეტრამერის მოლური მასა 140 000). ლაქტატდეჰიდროგენაზული რეაქციის წონასწორობა ძლიერ გადახრილია რძის მჟავას წარმოქმნისაკენ და ცხოველურ ქსოვილებში უმეტეს შემთხევავში ანაერობულად მიმდინარეობს. გამონაკლისს წარმოადგენს კიბოს უჯრედები, რომლებშიც რძის მჟავას დიდი რაოდენობა აერობულ პირობებში წარმოიქმნება. ცნობილია ლაქტატდეჰიდროგენაზის 5 იზოფერმენტი, რომლებიც განსხვავდებიან როგორც ამინომჟავური შედგენილობით, ისე ფიზიკურ-ქიმიური კატალიზური და იმუნოლოგიური თვისებებით. ლაქტატდეჰიდროგენაზის რაოდენობის განსაზღვრას სისხლის შრატში დიაგნოსტიკური მნიშვნელობა აქვს.
სერერი (ხალხი)

სერერი — ეთნორელიგიური ჯგუფი დასავლეთ აფრიკაში. ძირითადად ცხოვრობენ სენეგალის ტერიტორიაზე. რაოდენობით მესამე ეთნიკური ჯგუფი სენეგალში, შეადგენენ ამ ქვეყნის მოსახლეობის 15%-ს. სერერების გარკვეული ნაწილი ასევე ცხოვრობს ჩრდილოეთ გამბიასა და (32 ათასი ადამიანი) და სამხრეთ მავრიტანიაში.

სერერების ნაწილი საუბრობს ვოლოფის ენაზე.
ნენსი უილსონი

ნენსი ლამურე უილსონი (, დ. 16 მარტი, 1954) — ამერიკელი მომღერალი, გიტარისტი და პროდიუსერი, რომელიც საკუთარ დასთან ენთან და გიტარისტ როჯერ ფიშერთან ერთად შეადგენს სიეტლურ/ვანკუვერულ როკ-ჯგუფ -ის ბირთვს.

ბიოგრაფია
ნენსიმ დაამთავრა უმაღლესი სკოლა და შემდეგ ჩაირიცხა ორეგონის უნივერსტეტში და სიეტლის სამხატვრო კოლეჯში, სადაც ის დაეუფლა გერმანულ ლიტერატურასა და ხელოვნებას.
ისლაჰ ჯადი

ისლაჰ ჯადი (; დ. 1951, პალესტინა) — ბირზეიტის უნივერსიტეტის გენდერისა და განვითარების დარგის ასისტენტ-პროფესორი. ასევე არის ბირზეიტის ქალთა კვლევის ინსტიტუტის თანადამფუძნებელი და ამჟამინდელი დირექტორი, აგრეთვე არის არაბული ოჯახების სამუშაო ჯგუფის წევრი. პალესტინის ქალთა მოძრაობაში ცნობილი ფიგურა ჯადიმ, ასევე დაეხმარა ღაზასა და ნაბლუსში ქალთა საქმეთა ცენტრის შექმნას, ასევე , ელ-ბირეჰში ბავშვთა კუთხის პროექტის და -ის (ქალთა საქმეთა ტექნიკური კომიტეტი) შექმნას. ჯადი ახორციელებს გაეროს განვითარების პროგრამისთვის გენდერული კონსულტაციას და 2005 წლის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის არაბული ადამიანის განვითარების ანგარიშის თანაავტორი იყო. მიიღო ბაკალავრის ხარისხი პოლიტიკურ მეცნიერებაში კაიროს უნივერსიტეტში, მაგისტრის ხარისხი პოლიტიკურ თეორიაში ნანტის უნივერსიტეტში და დოქტორის ხარისხი გენდერისა და განვითარების კვლევებში ლონდონის უნივერსიტეტში. 2009 წლის ივლისში ჯადიმ „“-ის სწავლების ბრწყინვალების ჯილდო მიიღო.
გარბინიე მუგურუსა

გარბინიე მუგურუსა ბლანკო (; დ. 8 ოქტომბერი, 1993, კარაკასი, ვენესუელა) — ვენესუელური წარმოშობის ესპანელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი.

მუგურუსას ორი დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 2016 წელს, მან საფრანგეთის ღია პირველობის ფინალში სერენა უილიამსი ორ სეტში დაამარცხა, ხოლო 2017 წელს უიმბლდონის ფინალში მის დას – ვინუსს ასევე ორ სეტში სძლია. მუგურუსას ჯამში 6 -ის ტურნირი აქვს ერთეულთა თანრიგში მოგებული. იგი 4 კვირის განმავლობაში იკავებდა რეიტინგში პირველ ადგილს.

პირადი ცხოვრება
გარბინიე დაიბადა ვენესუელის დედაქალაქ კარაკასში. დედა სკარლეტ ბლანკო ვენესუელელია, ხოლო მამა ხოსე ანტონიო მუგურუსა ბასკია ესპანეთიდან. ჰყავს ორი ძმა – ასიერი (ინჟინერი) და იგორი (ეკონომისტი). გარბინიემ ჩოგბურთის თამაში სამი წლის ასაკში დაიწყო ძმებთან ერთად. გამოირჩევა აგრესიული სათამაშო სტილით. მისი ფავორიტი საჩოგბურთო საფარია ჰარდი. მისი ფავორიტი ჩოგბურთელები იყვნენ სერენა უილიამსი და პიტ სამპრასი. ფლობს ესპანურ და ინგლისურ ენებს. უყვარს კულინარია, წიგნების კითხვა და მუსიკის მოსმენა.

სტატისტიკა და მიღწევები
დიდი სლემის ტურნირების ფინალები: 3 (2–1)
წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალი: 1 (0–1)
(დ) – დახურული კორტი
ხმელევის კლდე

ხმელევის კლდე ან ზაიცევის კლდე — ბუნებრივი კლდების ფორმირება, რომელიც მდებარეობს კრასნოსულინის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია, ქალაქ შახტიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ხუტორ სადკის ჩრდილოეთით. წარმოადგენს ბუნებრივი კლდეების ერთობლიობას. კლდის სიმაღლეა 30 მეტრი, საერთო სიგრძე დაახლოებით ერთი კილომეტრი. ხმელევის იგივე ზაიცევის კლდეები ყველაზე მაღალია როსტოვის ოლქში.

ტურიზმი
ხმელევის კლდეები - ეს არის ადგილი სადაც იმართება საფრონოვის შეჯიბრება ალპინიზმში, რომელიც საერთო რუსულ ხასიათს ატარებს და მთელი ქვეყნის ალპინისტები იყრიან თავს. აქვე სხვა სპორტული ღონისძიებებიც იმართება. მთაზე ასვლის სხვადასხვა სირთულის მარშრუტებია მონიშნული. ეს მარშრუტებია: „სპარტაკი“, „ტაგანროგი“, „გემის კიჩო“, „გული“ და „ვორონეჟი“.

კლდეების თავზე მდებარეობს დიდი ვაკე, რომელსაც იყენებენ კემპინგისათვის. კლდეებთან ახლოს მიედინება პატარა მდინარე კუნდრიუჩია. მდინარესა და კლდეებს შორის დაბლობი გადადის სქელ კორომში, რომელიც ოაზისს წარმოადგენს. აქედან გამომდინარე ამ ადგილებში მუდმივად სიგრილეა, ზაფხულის ცხელ დღეებშიც კი. კორომებთან ახლოს მდებარეობს დიდი მოედანი, სადაც კარგი ადგილია კარვების გასაშლელად. მთელი კორომის გაყოლებაზე ქვემოთ მიემართება ბილიკები სადაც უხვადაა სასმელი წყლები.

სატრანსპორტო საშუალებები
კლდეებამდე მისვლა შესაძლებელია მანქანით, დონის როსტოვიდან -4 გზატკეცილით, მოსკოვის მიმართულებით. მგზავრმა უნდა იაროს 100 კმ. სანამ არ შეხვდება გზის მაჩვენებელი „“. მასთან მოუხვევს მარჯვნივ და ივლის ცენტრალური გზით. 4,5 კმ-ის შემდეგ გაუხვევს მარცხნივ ხუტორ „სადკის“ მხარეს. ხუტორის გავლის შემდეგ იწყება გლუვი გრუნტიანი გზა. კლდეებამდე ბევრი ბილიკი მიდის შესაძლებელია ნებისმიერს გაყვეს. ხმელევის კლდეებამდე მისვლა კარგია მზიიანი ამინდის შემთხვევაში, არ შეიძლება წასვლა გადაუღებელი წვიმების შემდეგ.

გალერეა
თურქაშენის ეკლესია

თურქაშენის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, საქართველოს ისტორიულ მხარე კოლაში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე, სოფელ თურქაშენთან (დღევანდელი იიღითქონაღი). ნაწილობრივ დანგრეულია. შემორჩენილი ფრაგმენტების მიხედვით საუკუნით ათარიღებენ.

ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია კარგად თლილი, ფერადი ქვებით. ჰორიზონტალები დაცულია. შენობის გადახურვა ჩამოქცეულია. აღმოსავლეთისა და სამხრეთის კედლების შუა ნაწილები გამონგრეულია. აფსიდში სარკმლის აქეთ-იქით მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშებია. დარბაზს სამხრეთით ჰქონდა კარი, დასავლეთით – სარკმელი. დარბაზი წყვილი პილასტრით ორად იყოფა.
ალმინუ-აფონსუ

ალმინუ-აფონსუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 236 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 871 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 38,04 კმ²-ზე. ფართობი 128 038 კმ²-ია.
ანტონიუ-მარტინსი

ანტონიუ-მარტინსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 907 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28,2 კმ²-ზე. ფართობი 244 897 კმ²-ია.
ფრუტუოზუ-გომისი

ფრუტუოზუ-გომისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 235 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 233 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66,89 კმ²-ზე. ფართობი 63 279 კმ²-ია.
ჟუან-დიასი

ჟუან-დიასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 474 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 601 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29,5 კმ²-ზე. ფართობი 88 173 კმ²-ია.
ლუკრესია (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

ლუკრესია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 209 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 633 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 117,45 კმ²-ზე. ფართობი 30 931 კმ²-ია.
მარტინსი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

მარტინსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 690 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 218 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 48,49 კმ²-ზე. ფართობი 169 464 კმ²-ია.
ოლიუ-დ’აგუა-დუ-ბორჟისი

ოლიუ-დ'აგუა-დუ-ბორჟისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 154 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 295 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30,42 კმ²-ზე. ფართობი 141 170 კმ²-ია.
რაფაელ-გოდეირუ

რაფაელ-გოდეირუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 31 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 063 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30,61 კმ²-ზე. ფართობი 100 073 კმ²-ია.
სერინია-დუს-პინტუსი

სერინია-დუს-პინტუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 511 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 540 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37,1 კმ²-ზე. ფართობი 122 375 კმ²-ია.
უმარიზალი

უმარიზალი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 659 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 49,91 კმ²-ზე. ფართობი 213 584 კმ²-ია.
ლაქტონები

ლაქტონები — ოქსიმჟავათა შიგა ციკლური ეთერები, რომელთა რგოლები შეიცავს -— დაჯგუფებას. ლაქტონების წარმომქმნელი ოქსიმჟავების ტიპის მიხედვით განასხვავებენ -, -, -, - ლაქტონებს და ა.შ. მაგალითად, -პროპიოლაქტონი (დუღილის ტემპერატურა 155°), -ბუტიროლაქტონი (დუღ 203—204 °), -ვალეროლაქტონი (დუღ 218—220 °).
თვისებები
ლაქტონებს ახასიათებს არაციკლური რთული ეთერების თვისებები; მაგალითად, მჟავებთან ან ტუტეებთან გახურებისას ყოველი ლაქტონები ჰიდროლიზდება სათანადო ოქსიმჟავად, ხოლო ამინთან წარმოქმნის ამიდს. ლაქტონების პოლიმერიზაციის შედეგად მიიღება ხაზობრივი პოლიეთერები.
გამოყენება
ლაქტონებს იყენებენ ორგანულ სინთეზში, წამლებისა და სურნელოვან ნივთიერებათა წარმოებაში.
ლაქტონების მაგალითები
ჯიჯორის ეკლესია

ჯიჯორის ეკლესია — ტაძარი ისტორიულ მხარე კოლაში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე. შემორჩენილია ნანგრევების სახით არტაანი-კოლას საავტომობილო გზის მარცხენა ფერდზე. ნაშენებია საუკუნეში.

ეკლესია დარბაზულია. სამხრეთ და აღმოსავლეთ ნაწილების ცენტრალური ნაწილები გამონგრეული, თაღები და კამარები ჩამოქცეული, პერანგის საპირე წყობა კი შემოძარცვულია. გააჩნია მინაშენი ჩრდილოეთის მხარეზე, რომელიც დიდწილად დანგრეულია.

დარბაზს აღმოსავლეთით ბემიანი ნახევარწრიული საკურთხეველი ედგმის, რომლის სამხრეთ ნაწილში ღრმა, აღმოსავლეთისკენ წაგრძელებული ნიშაა. დარბაზის სივრცე პილასტრებით ორ ნაწილად იყოფა. თითოეული ნაწილიდან ჩრდილოეთ მინაშენში გასასვლელი კარია. მინაშენი ორნაწილადაა გაყოფილი. დასავლეთის სწორკუთხაა, ხოლო აღმოსავლეთისას დაბოლოება აფსიდალური აქვს.
ლისოგორკის ბუნების ძეგლი

ლისოგორკის ბუნების ძეგლი — რეგიონული მნიშვნელობის კომპლექსური დაცული ტერიტორია - ბუნების ძეგლი. მდებარეობს კუიბიშევის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ლისოგორკამ ბუნების ძეგლის სტატუსი მიიღო როსტოვის ოლქის მთავრობის 2006 წლის 19 ოქტომბრის № 418 გადაწყვეტილების შესაბამისად.

აღწერა
ლისოგორკის რაიონი მიეკუთვნება სამხრეთრუსული ქსეროფიტების გავრცელების არეალს - ზეგანის მშრალი გარემოს მცენარეები, რომელთაც შეუძლიათ გაუძლონ ხანგრძლივ გვალვას და მაღალ სიცხეს. მრავალი სახეობა, რომელიც ბუნების ძეგლის ტერიტორიაზე გვხვდება იშვიათი სახეობაა და შეტანილია როსტოვის ოლქის წითელ წიგნში. ესენი არიან: ვაციწვერა, ავშანი, რუსული ხახვისთავა, დონის ონოსმა, ტერესკენი და სხვა.

როსტოვის ოლქის ტერიტორია გეოლოგიურ წარსულში წარმოადგენდა ნაოჭა მთათა ქედს. ბუნების ძალების მოქმედების შედეგად ქედი თანდათან დაიშალა. ეს მოვლენები ხდებოდა შუა კარბონულ სისტემაში (311 მლნ წლის წინ) ალბურ სართულზე (103 მლნ წლის წინ) და ნეოგენური სისტემის ბურდიგალურ სართულზე (18 მლნ წლის წინ). ამ პერიოდში ლისოგორკის ტერიტორია, თბილი და თავთხელი ზღვის ფსკერს წარმოადგენდა.

კაინოზოური ერის მეოთხეულ სისტემაში გამყინვარებამ ვერ მიაღწია როსტოვის ოლქის ტერიტორიამდე. მწვერვალებზე ყინულების დნობის შედეგად დაიტბორა ტერიტორია და ჩამოყალიბდა რელიეფი.

ლისოგორკამ სოფელ ლისოგორკასთან ერთად, ბუნების ძეგლის სტატუსი მიიღო როსტოვის ოლქის მთავრობის 2006 წლის 19 ოქტომბრის № 418 გადაწყვეტილების შესაბამისად. ბუნების ძეგლს გააჩნია ბუნებისდაცვითი და სასწავლო დანიშნულება.
სენეგალის გეოგრაფია

სენეგალი მდებარეობს დასავლეთ აფრიკაში. ესაზღვრება ატლანტის ოკეანეს. სანაპირო ზოლის სიგრძე 531 კილომეტრია.

მთლიანი ფართობი — 196 190 კმ².

სასაზღვრო ზოლის სიგრძე გამბიასთან — 740 კმ, გვინეასთან — 330 კმ, გვინეა-ბისაუსთან — 338 კმ, მალისთან — 419 კმ, მავრიტანიასთან — 813 კმ.

სენეგალის უმაღლესი მწვერვალი მდებარეობს ზღვის დონიდან 581 მეტრზე.
რულა ჰალავანი

რულა ჰალავანი (; დ. 1964) — პალესტინელი ფოტოგრაფი და პედაგოგი, რომელიც ცხოვრობს და მოღვაწეობს იერუსალიმში.

ჰალავანი დაიბადა აღმოსავლეთ იერუსალიმში. ბაკალავრის ხარისხი ფოტოგრაფიაში სასკაჩევანის უნივერსიტეტში, ხოლო მაგისტრის ხარისხი ფოტოგრაფიულ კვლევებში ვესტმინსტერის უნივერსიტეტში მიიღო. ჰალავანი ბირზეტის უნივერსიტეტში ფოტოგრაფიის განყოფილების დირექტორია.
ალექსეევკის ტყე

ალექსეევკის ტყე — ტყის მასივი, რომელიც მდებარეობს მატვეევო-კურგანის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია, იქ სადაც ერთდებიან მდინარეები კრინკა და მიუსი. ტყის ფართობია 1 000 ჰა. მნიშვნელოვანია, როგორც ნიადაგის დაცვის, ასევე წყლის დაცვის კუთხითაც, რის გამოც შეტანილია საოლქო მნიშვნელობის ბუნების ძეგლების სიაში.

აღწერა
ალექსეევკის ტყის პირველი ნაწილი გააშენეს 1840 წელს დაახლოებით 33 დესეტინა მიწის ფართობზე. გადაწყვეტილება ტყის გაშენების შესახებ მიიღო ტაგანროგის ქალაქის თავმა. ტყის გაშენებაში მონაწილეობდა ადგილობრივი მემამულე ფურსოვი, რადგანაც ხეები დარგეს მისი ნაკვეთებიდან მოყოლებული ატამან ალექსი ილივაისკოს ადგილებამდე. ამ უკანასკნელის პატივისცემის ნიშნად სოფელსაც და ტყესაც უწოდეს ალექსეევკა, ალექსეი ილოვაისკი იყო ატამან ალექსეი ივანეს ძე ილოვაისკოს შვილიშვილი, რომელიც ხელისუფლებაში იყო 1775 წლიდან 1796 წლამდე. მისი შვილიშვილი ასევე ალექსეი, თავის დროზე ყურადღებას ამახვილებდა არა სამხედრო საქმეებზე, არამედ ცდილობდა დონის მხარეში სტაბილური ცხოვრებისათვის შეეწყო ხელი. ატამანი ალექსი ვასილის ძე ილოვაისკი ხელისუფლებაში იყო 1821 წლიდან 1826 წლამდე. სწორედ მან შეუწყო ხელი ტყის მელიორაციის საქმიანობას.

1992 წელს ალექსეევკის ტყის გამოკვლევის შედეგად, მონიშნეს ბევრი მუხა, რომელიც 150 წლის ასაკში იყვნენ. ისინი იმყოფებოდნენ კარგ მდგომარეობაში, სიმაღლით 25-30 მეტრი, რომელთა დიამეტრიც 20 მეტრს შეადგენდა. ალექსეევკის ტყე მდებარეობს ტაგანროგიდან სარკინიგზო გზით ერთი საათის სავალზე. ომის შემდეგ ტყე პოპულარული დასასვენებელი ადგილი გახდა ტურისტებისთვის.
ფულბე

ფულბე ან ფულა (ფულანი:; ; ჰაუსა: ან ; ; ვოლოფი: ; ბამბარა: ) — დასავლეთ აფრიკის ერთ-ერთი უმსხვილესი ეთნიკური ჯგუფი. ტრადიციულად მიიჩნევა, რომ მათი ფესვები მოდის ჩრდილოეთი აფრიკიდან და შუა აღმოსავლეთიდან. მათ აერთიანებთ საერთო: ენა (ფულანი), რელიგია (ისლამი), ისტორია და კულტურა.

ფულბეს დაახლოებით მესამედი მომთაბარე მესაქონლეობას მისდევს, ფულბეს უმეტესობა წარმოადგენს არა-მომთაბარე ფერმერებს, ხელოსნებს და თავადაზნაურობას. ისინი სხვა და სხვა ქვეყნებში ცხოვრობენ, ძირითადად დასავლეთ აფრიკაში.

- მრავალი ფულბე ამერიკაში მონად გაყიდეს. მათ უმეტესობას სენეგალში და გვინეაში იჭერდნენ.

ცნობილი ფულბე
აჰმადუ აჰიჯო - კამერუნის სახელმწიფო მოღვაწე. კამერუნის პირველი პრეზიდენტი 1960–1982 წწ.
თომას სანკარა - ბურკინა-ფასოს პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტი 1983-1987 წლებში.
მაკი სალი - სენეგალის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტი 2012 წლიდან.
ნენე ჩერი - მომღერალი, პოეტი, სიმღერების ავტორი, რეპერი და .
მანუელ სერიფო ნამაჯო - გვინეა-ბისაუს პოლიტიკური მოღვაწე. ეროვნული სახალხო ასამბლეის პრეზიდენტი.
ამადუ ტუმანი ტურე - მალელი პოლიტიკური მოღვაწე. მალის პრეზიდენტი 2002 წლიდან.
მუჰამადუ ბუჰარი - ნიგერიის არჩეული პრეზიდენტი და ნიგერიის არმიის გადამდგარი გენერალ-მაიორი.
მილეროვოს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

მილეროვოს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ მელეროვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.

მუზეუმი განთავსებულია შემდეგ მისამართზე: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქალაქი მილეროვო, კომუნალურის შესახვევი № 4-ბ.

ისტორია
1967 წელს ქალაქ მილეროვოში, როსტოვის ოლქის მილეროვოს რაიონის სახალხო დეპუტატთა კრების დადგენილებით დაარსდა საბრძოლო დიდების მუზეუმი, რომელსაც მოგვიანებით ეწოდა მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. 1993 წელს შენობისათვის გამოიყო 300 მ² ფართობი ახალი მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის საგამოფენო დარბაზებისათვის. თანამედროვე ეტაპზე მუზეუმს აქვს ხუთი საგამოფენო დარბაზი.

მუზეუმის ექსპოზიციაში თავმოყრილია უნიკალური ექსპონატების დიდი რაოდენობა, რომელიც მოგვითხრობს ქალაქის ცხოვრებაზე და მისი განვითარების ისტორიის შესახებ და სხვადასხვა ეპოქაში ადგილობრივი მაცხოვრებლების ცხოვრების წესის შესახებ. 2013 წლის მონაცემებით მუზეუმის ფონდებში დაცული იყო 2 400 ერთეული ექსპონატი.

მუზეუმში რეგულარულად ეწყობა სხვადასხვა თემატიკური გამოფენები, რომელიც ეძღვნება როსტოვის ოლქის მოსახლეობის ყოფა-ცხოვრებას სხვადასხვა წლებში. გამოფენების დროს ასევე წარმოდგენილია ცნობილი მხატვრების ნამუშევრები, დიდი სამამულო ომის ღირსსახსოვარი თარიღებისადმი მიძღვნილი გამოფენები და სხვადასხვა სახის გამოფენები. მუზეუმი მონაწილეობს ყოველწლიურ აქციაში „ღამე მუზეუმში“.

მუზეუმის დირექტორია გალინა მიხეილის ასული ლიუბჩენკო.
პოლნოე (დასახლება)

პოლნოე — ალანურ-სლავური დასაახლება, მდებარეობდა ჩრდილოეთის დონეცის აუზში - საუკუნეების მიჯნაზე.

ისტორია
დასახლება პოლნოე მდებარეობს მდინარე პოლნაიას ნაპირზე, იქ სადაც მას ერთვის ნაკადული ბოგუჩაროვსკაია, ქალაქ მილეროვოდან დასავლეთით 20 კმ-ის დაშორებით. დასახლება მდებარეობდა ორ, დასავლეთ და აღმოსავლეთ პლატოზე. დასახლების აღმოსავლეთი ნაწილი უფრო დიდია ვიდრე დასავლეთი. დასავლეთ ნაწილში 500 მ²-ზე დაიწყეს არქეოლოგიური გათხრები. შეისწავლეს ერთი საცხოვრებელი და ხუთი საყოფაცხოვრებო დანიშნულების ორმოები.

კერამიკა
კერამიკული ნაწარმიდან აღმოჩენილია ე. წ. „სალტოვის ტიპის“ ამფორები. მათზე გამოყვანილია ასოები, რომლებიც უნდა იყოს ბერძნული. კერამიკაზე ასევე გამოსახულია სლავური ეთნიკური ელემენტები, ძვლის ამულეტები.

მეცხოველეობა
დასახლების ცხოველთა სახეობრივი შემადგენლობა მნიშვნელოვნად განსხვავდება სხვა ამ პერიოდის, როგორც ზემო, ისე ქვემო დონის დასახლებებისაგან. დასახლების ცხოველებს შორის სჭარბობს ღორი, სხვა დასახლებებში მათი რიცხვი მცირეა და გვხვდება ძირითადად ლონაკინში და ნოვოლიმარევკაში. ღორი სჭარბობს მხოლოდ ზემო დონის და ოკის სლავურ დასახლებებში.

დასახლებაში აღმოჩენილი შინაური ცხოველების პროცენტული განაწილება ასეთია: ღორი — 25 %, თხა, ცხვარი — 24,9 %, შინაური ხარი — 19,5 %, ცხენი — 16,6 %, ძაღლი, შველი, გარეული ღორი, თახვი, ზაზუნა — 2,8 %.

ეთნიკური შემადგენლობა
პოლნოეს დასახლების ეთნიკური შემადგენლობა შესწავლილია აღმოჩენილი კერამიკის მეშვეობით, რომლის მიხედვითაც ირკვევა, რომ მოსახლეობის ძირითადი შემადგენლობა იყო ალანები და სლავები.

დასახლებაში ცხოვრობდნენ მიწის მფლობელები და მწყემსები, ასევე აქვე ცხოვრობდნენ ხელოსნები.
მილეროვოს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

მილეროვოს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ მილეროვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ასევე მოიხსენიებოდა ნიკოლაევის ეკლესიის სახელით.

ისტორია
1903 წლამდე დასახლება მილეროვ-გლუბოკინსკში (ამჟამად ქალაქი მილეროვო) იდგა მხოლოდ ხის სამლოცველო, რომელიც აგებული იყო 1891 წელს. დასახლების მაცხოვრებლები ითვლებოდნენ სლობოდა გრეკოვო-პოლნენსკის ჟენო-მირონოსის ეკლესიის მრევლად.

1900 წელს სოფელში დაიწყეს ხის ეკლესიის მშენებლობა, რომლის მშენებლობაც დასრულდა 1903 წელს და აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ეკლესიის პირველი მღვდელი გახდა პეტრე ლადკოვსკი, რომელიც იყო სლობოდა გრეკოვო-პოლნენსკიდან. 1904 წელს ნოვოჩერკასკიდან გამოგზავნეს ვლადიმირ ვოლაგურინი.

ეკლესიის ასაშენებლად მილერომის მემამულეებმა გაიღეს შემოწირულობა და მრევლს გადასცეს 3 დესეტინა მიწა. ხისგან აშენებული წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია იდგა ცოკოლის ფუნდამენტზე, გადახურული იყო რკინის ფირფიტებით. ეკლესიას გარს ერტყა რკინის ღობე. ეკლესიაში იყო ერთი საკურთხეველი, რომელიც ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე აკურთხეს. ეკლესიის შტატში ირიცხებოდა ორი ადამიანი, მღვდელი და მეფსალმუნე, რომლებიც ცხოვრობდნენ კელიებში.

ტაძართან ასევე არსებობდა შენობა სკოლისათვის. ძველი რევოლუციამდელი წესის თანახმად, მრევლში გარდაცვლილ წარჩინებულ ადამიანებს კრძალავდნენ არა ჩვეულებრივ სასაფლაოზე, არამედ ეკლესიის ეზოში. ეკლესიასთან ახლოს დაკრძალეს მილეროვის პროვიზორის შვილი დიონისე ივანეს ძე მეშკომაევი.

ოქტომბრის რევოლუციას, სამოქალაქო ომსა და სამამულო ომს გადარჩენილი ეკლესია 1950-იან წლებში, რელიგიური დევნის პერიოდში, დაანგრიეს.
საკირის ეკლესია (არტაანი)

საკირის ეკლესია — საუკუნის ერთნავიანი დარბაზული ეკლესია ისტორიულ არტაანში. თურქეთის დაყოფით მდებარეობს არტაანის პროვინციის, ჩილდირის რაიონის სოფელ ქოთანლიში (ყოფილი სიკიარები). ტაძარი დგას სოფლის შუაგულში და გარშემორტყმულია სახლებითა და საკარმიდამო მიწებით.

ხუროთმოძღვრება და შემკულობა
ნაგებია მოწითალო და რუხი ფერის ბაზალტის ქვით. პერანგის ქვა კარგად არის გათლილი და სწორ მწკრივებად დალაგებული. ფასადებზე ბოლნურჯვრიანი ქვებია ჩატანებული. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის თავზე და ქვედა ნაწილში, ასომთავრული ლაპიდარული წარწერებია.

ეკლესიას ტიმპანიანი კარი აქვს დასავლეთით. სამხრეთ კედელში მოწყობილია მიჰრაბი. აფსიდის სარკმლის აქეთ-იქით სწორკუთხა ნიშებია. შემორჩენილი თაღის იმპოსტი მარტივი გეომეტრიული ფორმისაა.

შენობის გადახურვა ჩამოქცეულია. ტიმპანის დიდი ქვა მეზობელი სახლის ეზოში დევს.
ჰონოლულუ (აეროპორტი)

ჰონოლულუს საერთაშორისო აეროპორტი — კომერციული და სამხედრო აეროპორტი. მდებარეობს ხუთი მილის ჩრდილო - დასავლეთით ქალაქის ბიზნეს-ცენტრიდან.

ჰონოლულუ არის მთავარი აეროპორტი ჰავაიში და ერთ-ერთი ყველაზე დატვირთული ამერიკის შეერთებულ შტატებში. მგზავრთბრუნვამ ჰონოლულუს აეროპორტში 2007 წელს შეადგინა 21 მილიონზე მეტი ადამიანი და მუდმივად იზრდება.

ტერმინალი შიდა ხაზებზე (კარიბჭე 49-64)
მთავარი ტერმინალი (კარიბჭე 6-34)
დივოპუს აეროპორტი

ურუმჩის საერთაშორისო აეროპორტი დივოპუ — აეროპორტი ჩინეთში. მდებარეობს სინძიანის რაიონში, ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით, 16 კმ დაშორებით ურუმჩის ცენტრიდან.

ეს არის ყველაზე დიდი აეროპორტი დასავლეთ ჩინეთში და 2012 წლიდან მას უკავია მე-15 ადგილი ყველაზე გადატვირთულ აეროპორტებს შორის (13.3 მილიონი ადამიანი).

აეროპორტის ტერიტორია შეადგენს 4.84 კმ²-ს. ასაფრენი ბილიკის სიგრძეა 3,600 მეტრი. საფრენი ტერიტორიის ფართობი 11 ჰექტარია და იტევს 30 თვითმფრინავს.
ლისაბონის ღამე

ლისაბონის ღამე (გერმ. ) — ერიხ მარია რემარკის რომანი. იგი პირველად 1961 წელს გამოქვეყნდა ჟურნალში " ". ცალკეული გამოცემა მოხდა 1962 წელს. ეს არის ემიგრაციის, პაციფიზმის, ფაშიზმთან შეურიგებლობის, ტრაგიკული სიყვარულის ამბავი,სადაც ვერ შეხვდებით პოლიტიკურ ლოზუნგებსა და პათეტიკას.

სიუჟეტი
1942 წელს პორტუგალიის დედაქალაქში ლისაბონში ახალგაზრდა კაცი ცდილობს იშოვოს ბილეთი, თავისთვის და თავისი ცოლისთვის -რუთისთვის, გემზე, რომელიც მეორე დღეს მიემგზავრება ამერიკაში. ისინი გერმანელი ემიგრანტები არიან, რომლებიც ნაცისტებისგან გარბიან. როდესაც მთავარი გმირი ფიქრებში გართული იყო მას მიუახლოვდა უცხო კაცი. გამოლაპარაკების შემდეგ ამ უკანასკნელმა შესთავაზა მას ბილეთები იმ გემზე, მაგრამ ერთი პირობით: მთელი ღამის მანძილზე რომანის მთავარ გმირს უნდა მოესმინა მისი ცხოვრების ისტორია. თავიდან მთხრობელი უარზე იქნება, თუმცა შემდეგ ცდუნებას ვერ გაუძლებს და დათანხმდება.
ლესი (2005 წლის ფილმი)

ლესი — 2005 წლის ბრიტანულ-ამერიკულ-ფრანგულ-ირლანდიური სათავგადასავლო დრამატული ფილმი, რომელიც ეფუძნება ერიკ ნაიტის 1940 წლის რომანს „ლესი ბრუნდება“. იგი აღწერს ჯო კერაკლაფის და მისი გრძელბალნიანი კოლის, ლესის მეგობრობას. ფილმის რეჟისორი, სცენარის ავტორი და თანაპროდიუსერია ჩარლზ სტერიჯი, მწარმოებელი კომპანია კი – . პერსონაჟებს განასახიერებენ ჯონათან მეისონი, პიტერ ო'ტული, სამანთა მორტონი, ჯონ ლინჩი, პიტერ დინკლიჯი და ედვარდ ფოქსი. ფილმის პრემიერა ბრიტანეთში 2005 წლის 16 დეკემბერს გაიმართა. გადაღება მიმდინარეობდა შოტლანდიაში, ირლანდიაში და მენის კუნძულზე. კრიტიკოსებმა იგი ძირითადად დადებითად შეაფასეს, მაგრამ საერთო შემოსავალი მცირე იყო.