გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1325

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1325-ე რეზოლუცია (//1325), რომელიც ეხება ქალებს, მშვიდობასა და უსაფრთხოებას , გაეროს უშიშროების საბჭომ ერთხმად მიიღო 2000 წლის 31 ოქტომბერს, 1261 (1999), 1265 (1999), 1296 (2000) და 1314 (2000) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ. რეზოლუციაში აღიარებულია შეიარაღებული კონფლიქტის არაპროპორციული და უნიკალური გავლენა ქალებსა და გოგონებზე. იგი მოუწოდებს გენდერული პერსპექტივის მიღებისკენ, რათა გავითვალისწინოთ ქალებისა და გოგონების განსაკუთრებული საჭიროებები კონფლიქტის, რეპატრიაციისა და განსახლების, რეაბილიტაციის, რეინტეგრაციისა და კონფლიქტის შემდგომი რეკონსტრუქციის დროს.

1325-ე რეზოლუცია იყო უშიშროების საბჭოს პირველი ოფიციალური და სამართლებრივი დოკუმენტი, რომელიც კონფლიქტის მხარეებს ავალდებულებდა თავიდან აეცილებინათ ქალთა უფლებების დარღვევა, მხარი დაეჭირათ ქალთა მონაწილეობისთვის სამშვიდობო მოლაპარაკებებსა და კონფლიქტის შემდგომ რეკონსტრუქციაში და დაეცვათ ქალები და გოგონები ომის დროს სექსუალური ძალადობისგან. ეს ასევე იყო გაეროს უშიშროების საბჭოს პირველი რეზოლუცია, რომელშიც კონკრეტულად იყო ნახსენები კონფლიქტის გავლენა ქალებზე.
მას შემდეგ რეზოლუცია ქალთა, მშვიდობისა და უსაფრთხოების დღის წესრიგის ორგანიზების ჩარჩოდ იქცა, რომელიც 1325-ე რეზოლუციის კომპონენტების წინსვლაზეა ორიენტირებული.

გარდა იმისა, რომ 1325-ე რეზოლუციაზეა დაფუძნებული, ქალთა და უსაფრთხოების დღის წესრიგი გაეროს უშიშროების საბჭოს ცხრა სხვა, ურთიერთდაკავშირებულ თემატურ რეზოლუციას (1820, 1888, 1889, 1960, 2106, 2122, 2242, 2467 და 2493) და სხვა გადაწყვეტილებებს ეფუძნება.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
დაკვირვებები ხაზს უსვამს, თუ როგორ მიიჩნევს საბჭო ქალებისა და შეიარაღებული კონფლიქტის საკითხს საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის მნიშვნელოვნად. ისინი გამოხატავენ საბჭოს შეშფოთებას შეიარაღებულ კონფლიქტში მყოფი მშვიდობიანი მოსახლეობის, განსაკუთრებით ქალებისა და ბავშვების შესახებ, რომლებიც კონფლიქტის მსხვერპლთა უმეტესობას წარმოადგენენ და რომლებიც სულ უფრო ხშირად ხდებიან შეიარაღებული დაჯგუფებების სამიზნე. მშვიდობიანი მოსახლეობის, განსაკუთრებით ქალებისა და ბავშვების წინააღმდეგ თავდასხმები უარყოფითად მოქმედებს მშვიდობასა და შერიგებაზე.

უფრო კონკრეტულად, დაკვირვებები:
კიდევ ერთხელ დაადასტურეთ ქალების მნიშვნელოვანი როლი კონფლიქტების პრევენციაში, კონფლიქტების მოგვარებასა და მშვიდობის დამყარებაში.
ხაზი გაუსვით ქალთა თანაბარი ჩართულობის მნიშვნელობას მშვიდობასა და უსაფრთხოებაში და ქალთა მონაწილეობის გაზრდის აუცილებლობას კონფლიქტების პრევენციასა და მშვიდობის დამყარებაში.
კიდევ ერთხელ დაადასტურეთ საერთაშორისო ჰუმანიტარული და ადამიანის უფლებათა სამართლის მნიშვნელობა ქალთა და მათი უფლებების დაცვაში.
აღიარონ გენდერული პერსპექტივის გათვალისწინების აუცილებლობა სამშვიდობო ოპერაციებში და სამშვიდობო პერსონალის მომზადებაში კონფლიქტურ და ჰუმანიტარულ გარემოში ქალებისა და ბავშვების განსაკუთრებული საჭიროებების შესახებ.
აღიარებს, რომ ქალებისა და გოგონების დაცვა და მათი მონაწილეობა სამშვიდობო პროცესებში მნიშვნელოვანია საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის.

საქმეები
რეზოლუცია 1325-ის ოპერატიული პუნქტები ზოგადად მოუწოდებს წევრ სახელმწიფოებს, გაუმკლავდნენ შეიარაღებულ კონფლიქტში მყოფი ქალებისა და გოგონების საჭიროებებს და მხარი დაუჭირონ მათ მონაწილეობას სამშვიდობო მოლაპარაკებებში. რეზოლუციის ძირითადი კომპონენტები და რეკომენდაციებია:
შეიარაღებულ კონფლიქტში სექსუალური და გენდერული ძალადობის პრევენცია: რეზოლუცია 1325 მოუწოდებს კონფლიქტის ყველა მხარეს, მიიღონ სპეციალური ზომები შეიარაღებულ კონფლიქტში ქალებისა და გოგონების ძალადობისგან, განსაკუთრებით სექსუალური და გენდერული ძალადობისგან დასაცავად. ის ასევე მოუწოდებს სახელმწიფოებს, დაასრულონ კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების, განსაკუთრებით სექსუალური ძალადობის, დაუსჯელობა და დამნაშავეები გასამართლონ.
სამშვიდობო მოლაპარაკებები: რეზოლუცია მოუწოდებს სამშვიდობო მოლაპარაკებებში გენდერული პერსპექტივის ჩართვისკენ და სამშვიდობო მოლაპარაკებებში ქალთა მონაწილეობის გაზრდისკენ, განსაკუთრებული ყურადღება უნდა დაეთმოს ადგილობრივი ქალთა სამშვიდობო ინიციატივების მხარდაჭერას.
ქალებისა და გოგონების დაცვა ლტოლვილთა გარემოში: რეზოლუცია მოუწოდებს კონფლიქტის მხარეებს, გაითვალისწინონ ქალებისა და გოგონების განსაკუთრებული საჭიროებები ლტოლვილთა ბანაკების დიზაინისა და ადმინისტრირებისას.
განიარაღება, დემობილიზაცია და რეინტეგრაცია : ის ასევე მოითხოვს -ში გენდერული თანასწორობის გათვალისწინებას, განსაკუთრებით მამაკაცი და ქალი ყოფილი მებრძოლების განსხვავებულ საჭიროებებს.
ქალთა პოლიტიკური მონაწილეობა: რეზოლუცია მოუწოდებს წევრ სახელმწიფოებს, გაზარდონ ქალთა მონაწილეობა გადაწყვეტილების მიღების ყველა დონეზე ეროვნულ, რეგიონულ და საერთაშორისო ინსტიტუტებში.
გენდერული პერსპექტივის ჩართვა სამშვიდობო ოპერაციებში, გენდერული საკითხის გათვალისწინება უშიშროების საბჭოს მისიებში და საერთაშორისო და ადგილობრივ ქალთა ორგანიზაციებთან კონსულტაციები.
გაეროს და წევრი სახელმწიფოებისთვის ტრენინგების ჩატარება ქალთა დაცვის, უფლებებისა და საჭიროებების, გენდერული მგრძნობელობის და მშვიდობის დამყარებისა და მშვიდობის დამყარების ღონისძიებებში ქალების ჩართვის მნიშვნელობის შესახებ.
გენდერული ბალანსი გაეროში: ქალთა წარმომადგენლობის გაზრდა სპეციალურ წარმომადგენლებად და ელჩებად, ასევე საველე ოპერაციებში, განსაკუთრებით სამხედრო დამკვირვებლებს, პოლიციას, ადამიანის უფლებათა და ჰუმანიტარულ პერსონალს შორის.
ანგარიშგება: რეზოლუცია მოუწოდებს გაეროს გენერალურ მდივანს, ჩაატაროს კვლევა შეიარაღებული კონფლიქტის ქალებსა და გოგონებზე ზემოქმედების, მშვიდობის დამყარებაში ქალების როლის, სამშვიდობო პროცესებისა და კონფლიქტების მოგვარების გენდერული ასპექტების და გაეროს სამშვიდობო მისიებში გენდერული თანასწორობის ინტეგრირების შესახებ. რეზოლუცია ასევე მოუწოდებს გენერალურ მდივანს, ამ კვლევების შედეგები უშიშროების საბჭოს წარუდგინოს.

რეზოლუცია ასევე მოუწოდებს ყველა ქვეყანას, სრულად დაიცვან ქალთა და გოგონათა უფლებებისა და დაცვის შესახებ საერთაშორისო სამართალი, კერძოდ, 1949 წლის ჟენევის კონვენციითა და მისი 1977 წლის დამატებითი ოქმით, 1951 წლის ლტოლვილთა კონვენციითა და მისი 1967 წლის ოქმით გათვალისწინებული ვალდებულებები, ქალთა მიმართ დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის შესახებ კონვენცია და მისი ფაკულტატიური ოქმი, ასევე ბავშვის უფლებათა კონვენცია და მისი ფაკულტატიური ოქმი შეიარაღებულ კონფლიქტში ბავშვების მონაწილეობის შესახებ და მისი ფაკულტატური ოქმი ბავშვებით ვაჭრობის, ბავშვთა პროსტიტუციისა და ბავშვთა პორნოგრაფიის შესახებ, და ბოლოს, გაითვალისწინონ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს რომის წესდების დებულებები.

ისტორია
რეზოლუცია ერთხმად იქნა მიღებული 2000 წლის ოქტომბერში, ქალთა, მშვიდობისა და უსაფრთხოების არასამთავრობო ორგანიზაციების სამუშაო ჯგუფის და გაეროს ქალთა განვითარების ფონდის (; ამჟამად მას გაეროს ქალთა ორგანიზაცია ცვლის). ნეტუმბო ნანდი-ნდაიტვაჰმა, ნამიბიის ქალთა საქმეთა მინისტრმა, რეზოლუციის ინიციატორი გახდა, როდესაც ქვეყანამ უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარეობა დაიწყო. საბჭოში ბანგლადეშს წარმოადგენდა ელჩი ანვარულ ჩოუდჰური, რომელმაც ასევე მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ბანგლადეშის, როგორც საბჭოს პრეზიდენტის როლის გამოყენებით, რათა ყურადღება მიეპყრო ქალთა წვლილს მშვიდობისა და უსაფრთხოების საქმეში. ჩოუდჰური კვლავ აქტიური და აქტიური დამცველია 1325 რეზოლუციის სრული განხორციელებისთვის. არასამთავრობო ორგანიზაციების სამუშაო ჯგუფმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა საბჭოს წარმატებით ლობირებაში, რათა ჩაეტარებინათ ღია სხდომები ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების საკითხებზე, კონსულტაციები გაეწიათ საბჭოს წევრებთან რეზოლუციასთან დაკავშირებით და მიეწოდებინათ მათთვის შესაბამისი ინფორმაცია.

1995 წლის პეკინის მოქმედების პლატფორმა მოიცავდა მთელ თავს, რომელიც ქალებზე, მშვიდობასა და უსაფრთხოებაზე იყო ორიენტირებული. 1990-იან წლებში არასამთავრობო ორგანიზაციების საზოგადოება სულ უფრო მეტად შეშფოთებული იყო ომის ქალებზე უარყოფითი ზემოქმედებით, განსაკუთრებით ბოსნიაში, დასავლეთ აფრიკასა და რუანდაში სამოქალაქო ომებში გავრცელებული სექსუალური ძალადობით. აქტივისტები ასევე შეშფოთებულნი იყვნენ იმით, რომ ქალებს მნიშვნელოვანი ბარიერები ექმნებოდათ სამშვიდობო მოლაპარაკებებში მონაწილეობისას და იმ ნეგატიური ზემოქმედებით, რასაც ქალები კონფლიქტის შემდგომ განიცდიდნენ. პეკინის კონფერენციის მე-5 წლისთავმა (პეკინი+5) კრიტიკული იმპულსი მისცა გაეროში ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების საკითხებში პროგრესისთვის.

რეზოლუციის ისტორია და მიღება აღსანიშნავია არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და სამოქალაქო საზოგადოების ჩართულობის დონით, რომლებმაც წვლილი შეიტანეს რეზოლუციის შემუშავებაში. რეზოლუციის ორდღიანი დებატები ასევე იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც საბჭომ დისკუსია ქალებს მიუძღვნა.

განხორციელება
გაერო
რეზოლუცია 1325-ის ორი ძირითადი კომპონენტია შეიარაღებული კონფლიქტის დროს სექსუალური ძალადობის საკითხის მოგვარება და სამშვიდობო პროცესებსა და პოლიტიკურ ინსტიტუტებში ქალთა მონაწილეობის გაზრდა. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში რეზოლუციამ გამოიწვია გენდერული მეინსტრიმინგისადმი ყურადღების გამახვილება, ანუ პოლიტიკის ქალებსა და მამაკაცებზე განსხვავებული გავლენის შეფასება. რეზოლუციის განმახორციელებელი ძირითადი პროგრამებია გაეროს ქალთა ორგანიზაცია და სამშვიდობო ოპერაციების დეპარტამენტი, თუმცა ბევრი სხვა პროგრამაც იყენებს მას თავის საქმიანობაში.

განხორციელების ოთხი საყრდენი
2009 წელს, 1889-ე რეზოლუციამ გენერალურ მდივანს მოუწოდა, შეემუშავებინა ინდიკატორების ნაკრები 1325-ე რეზოლუციის განხორციელების თვალყურის დევნებისთვის. ინდიკატორები გამოიყენება გაეროს პროგრამებისთვის, მაგრამ ასევე მიღებულია წევრი სახელმწიფოებისა და არასამთავრობო ორგანიზაციების მიერ. შემუშავებული ინდიკატორები წარმოადგენს ოთხ საყრდენს: პრევენცია, დაცვა, მონაწილეობა, დახმარება და აღდგენა.
პრევენცია ფოკუსირებულია სექსუალური და გენდერული ძალადობის პრევენციაზე, ასევე კონფლიქტების პრევენციისა და ადრეული გაფრთხილების სისტემებში გენდერული ცნობიერების ამაღლებაზე. ეს მოიცავს სამშვიდობო ძალების მიერ სექსუალური ექსპლუატაციისა და ძალადობის პრევენციას.
დაცვა გულისხმობს ქალებისა და გოგონების უსაფრთხოების, ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობის, ეკონომიკური უსაფრთხოებისა და საერთო კეთილდღეობის გაუმჯობესებას. ის ასევე ფოკუსირებულია ქალებისა და გოგონების უფლებების გაუმჯობესებასა და მათ სამართლებრივი დაცვის უზრუნველყოფაზე.
მონაწილეობა გულისხმობს ქალთა მონაწილეობის ხელშეწყობას სამშვიდობო პროცესებში, ქალთა რაოდენობის გაზრდას გადაწყვეტილების მიმღები ინსტიტუტების ყველა დონეზე და პარტნიორობის გაზრდას ადგილობრივ ქალთა ორგანიზაციებთან. მონაწილეობა ასევე მოიცავს ქალთა მონაწილეობის გაზრდას გაეროში მაღალ თანამდებობებზე, სპეციალურ წარმომადგენლებად და სამშვიდობო მისიებსა და ოპერაციებში.
დახმარებისა და აღდგენის ძალისხმევამ უნდა უზრუნველყოს დახმარების თანაბარი განაწილება ქალებსა და გოგონებს შორის და გენდერული პერსპექტივები უნდა გაითვალისწინოს დახმარებისა და აღდგენის ძალისხმევაში.

კონკრეტული ინდიკატორები მოიცავს შედეგებთან დაკავშირებულ ციფრებს, როგორიცაა სამშვიდობო მოლაპარაკებებში ქალების რაოდენობა, ქალთა დაცვის ზომების შემცველი სამხედრო სახელმძღვანელოების რაოდენობა ან ქალთა მიმართ ძალადობის შესახებ გამოძიებული საქმეების რაოდენობა.

ეროვნული სამოქმედო გეგმები
რეზოლუცია 1325-ის მიღებიდან ორი წლის შემდეგ, უშიშროების საბჭომ ეროვნული სამოქმედო გეგმების შემუშავების წახალისება დაიწყო, როგორც ინსტრუმენტი, რომლის გამოყენებაც წევრ სახელმწიფოებს შეეძლოთ რეზოლუციის მიზნების მისაღწევად გადადგმული ნაბიჯების დეტალურად განსაზღვრისთვის. 2016 წლის სექტემბერში 63 ქვეყანამ მიიღო ასეთი გეგმები. ცხრა წლის შემდეგ, 2025 წლის სექტემბერში, ეს რიცხვი 108 ქვეყანამდე გაიზარდა.

-ები ეხება პოლიტიკურ, სოციალურ და ადამიანური უსაფრთხოების პოლიტიკას და ხშირად მოითხოვს სააგენტოთაშორის კოორდინაციას. ბევრი დონორი ქვეყნის , როგორც წესი, გარეგან საკითხებზეა ორიენტირებული, რაც ასახავს და დოკუმენტურად ადასტურებს მათ ვალდებულებებს რეზოლუცია 1325-ის პრინციპების ხელშეწყობის შესახებ ფოკუსურ ქვეყნებში; განვითარებადი და კონფლიქტით დაზარალებული ქვეყნები, როგორც წესი, -ებს იყენებენ პოლიტიკასა და სამშვიდობო პროცესებში ქალთა შიდა მონაწილეობის მხარდასაჭერად, ასევე სექსუალური და გენდერული ძალადობისგან დაცვის შიდა ვალდებულებების გამოსაკვეთად. ამჟამად, ევროპა (27) და აფრიკა (19) არის რეგიონები, რომლებსაც ყველაზე მეტი ეროვნული სამოქმედო გეგმა აქვთ. მიუხედავად იმისა, რომ 1325-ე რეზოლუციის მე-10 (2010 წელს) და მე-15 (2015 წელს) წლისთავამდე ეროვნული სამოქმედო გეგმის ქვეყნების რაოდენობა სწრაფად გაიზარდა, გაეროს წევრი სახელმწიფოების მხოლოდ 32%-მა განახორციელა ეროვნული სამოქმედო გეგმები 2016 წელს, ხოლო 2024 წლის დასაწყისისთვის - 101 ქვეყანამ. მნიშვნელოვანი ხარვეზია სამშვიდობო მისიებში ჯარისკაცების და პოლიციის მიერ გაგზავნილ ქვეყნებს შორის - ოთხ ქვეყანას, რომლებიც პოლიციის, სამხედრო ექსპერტებისა და ჯარების მიერ გაგზავნილ ქვეყნებს უმსხვილესს წარმოადგენენ, ჯერ არ გააჩნიათ ეროვნული სამოქმედო გეგმები.

განხორციელების სირთულეები
იმისათვის, რომ განმახორციელებლები ანგარიშვალდებულნი იყვნენ, რეზოლუცია 1325-ის ეროვნული სამოქმედო გეგმები უნდა შეიცავდეს მონიტორინგისა და შეფასების ჩარჩოს, რომელიც ასახავს კონკრეტულ პროგრესის ინდიკატორებს და აწესებს მკაფიო როლებსა და პასუხისმგებლობებს მონიტორინგისა და ანგარიშგების საქმიანობისთვის. ასევე, რამდენიმე ეროვნული სამოქმედო გეგმით რეალურად არის გამოყოფილი დაფინანსება განვითარების ან განხორციელებისთვის: 2014 წელს ეროვნული სამოქმედო გეგმების კვლევამ აჩვენა, რომ დაფინანსება ყველაზე ხშირად იხარჯებოდა სექსუალური და გენდერული ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლასა და ქალთა ჩართულობის გაზრდაზე სამშვიდობო პროცესებში, ხოლო ყველაზე გავრცელებული დაფინანსების ხარვეზი იყო უსაფრთხოების სექტორის რეფორმა და სამართლიანობაზე წვდომა.

ადგილობრივი სამოქმედო გეგმები და რეგიონული სამოქმედო გეგმები
ადგილობრივი სამოქმედო გეგმები წარმოადგენს რეზოლუციის ადგილობრივ და საზოგადოებრივ დონეზე განხორციელების საშუალებას. ისეთმა ქვეყნებმა, როგორიცაა სერბეთი, სიერა-ლეონე და ფილიპინები, დანერგეს ადგილობრივი დონის მექანიზმები რეზოლუციისა და -ების განსახორციელებლად. რამდენიმე რეგიონულმა ორგანიზაციამ მიიღო რეგიონული სამოქმედო გეგმები , მათ შორის ევროკავშირმა, ჩრდილო-ატლანტიკური ხელშეკრულების ორგანიზაციამ , დასავლეთ აფრიკის სახელმწიფოების ეკონომიკურმა საზოგადოებამ და წყნარი ოკეანის კუნძულების ფორუმმა. კოორდინაციას უწევს რეგიონულ პრიორიტეტებს ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების საკითხებში და ხელს უწყობს რეგიონული ორგანიზაციების პროგრამებისა და დაფინანსების მიმართულებასა და პრიორიტეტულობის დადგენას ამ თემაზე. ნატომ გამოიყენა რეზოლუცია 1325 სამხედრო ძალებში ქალთა მონაწილეობის დონის გასაზრდელად და გავლენა მოახდინა ნატოს შვიდ წევრ სახელმწიფოზე, რათა რეზოლუციის განხორციელების მიზნად სამხედრო ძალებში ქალთა მონაწილეობის გაზრდა დაესახათ.

არასამთავრობო ორგანიზაციები
არასამთავრობო ორგანიზაციები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ რეზოლუცია 1325-ის განხორციელებაში. არასამთავრობო ორგანიზაციები ლობირებენ თავიანთ ეროვნულ მთავრობებს ეროვნული სამოქმედო გეგმების შემუშავების საკითხებში და ბევრ ეროვნულ სამოქმედო გეგმას აქვს არასამთავრობო ორგანიზაციების ზედამხედველობის ორგანო, რათა მთავრობები ანგარიშვალდებულნი იყვნენ მათი ვალდებულებების შესრულების მიმართ. ადგილობრივი არასამთავრობო ორგანიზაციები, განსაკუთრებით ქალთა ორგანიზაციები, ასევე იყენებენ გაეროს უშიშროების საბჭოს 1325-ე რეზოლუციას კონფლიქტით დაზარალებულ ქვეყნებში, რათა ლობირებდნენ თავიანთ მთავრობებს რეზოლუციის შესრულებისკენ კონფლიქტის მოლაპარაკებებში ქალების ჩართვის ან სამშვიდობო მისიების სექსუალური ძალადობისა და ექსპლუატაციისთვის პასუხისმგებლობის დაკისრების საკითხებში. დამკვიდრებული საერთაშორისო არასამთავრობო ორგანიზაციები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ რეზოლუციის შესახებ ინფორმაციის ადგილობრივ ორგანიზაციებში გავრცელებასა და ადგილობრივი აქტორების რეზოლუციისა და მისი გამოყენების შესახებ ტრენინგში.

გავლენა
აღიარება და მასშტაბი
რეზოლუცია 1325 მთელ მსოფლიოში გამოიყენება, როგორც პოლიტიკური ინსტრუმენტი გენდერულად მგრძნობიარე კონფლიქტებთან დაკავშირებული პოლიტიკის განსახორციელებლად. ის ასევე გამოიყენება, როგორც ორგანიზების ჩარჩო გაეროს გარეთ მოქმედი პირებისთვის, როგორიცაა სახელმწიფოები, არასამთავრობო ორგანიზაციები და მკვლევარები, ისე, როგორც უშიშროების საბჭოს არცერთი სხვა რეზოლუცია არ გამოუყენებიათ. მაგალითად, ეს არის ერთადერთი რეზოლუცია, რომლის იუბილე აღინიშნება უშიშროების საბჭოს ანგარიშებით, კონფერენციებითა და სპეციალური სესიებით, ასევე ერთადერთი რეზოლუცია, რომლის განხორციელებასაც არასამთავრობო ორგანიზაციები ეძღვნებიან. 2000 წლიდან ქალები, მშვიდობა და უსაფრთხოება საერთაშორისო პოლიტიკაში მნიშვნელოვან თემად იქცა, რასაც უდავოდ განაპირობებდა რეზოლუციის მიღება და მისი განხორციელების შემდგომი ადვოკატირება, ასევე შეიარაღებულ კონფლიქტებში სექსუალური ძალადობისადმი გაზრდილი ყურადღება. კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო 2011 წლის ნობელის მშვიდობის პრემია, რომელიც მიენიჭათ ელენ ჯონსონ სირლიფს, ლეიმა გბოვის და თავაკოლ კარმანს „ქალთა უსაფრთხოებისა და მშვიდობის დამყარების საქმეში ქალთა სრული მონაწილეობის უფლებებისთვის არაძალადობრივი ბრძოლისთვის“. რადგან ქალებისა და ომის თემა უფრო თვალსაჩინო გახდა, პოლიტიკის შემმუშავებელი ორგანოების უმეტესობამ მიმართა რეზოლუციას და მხარი დაუჭირა მას.

გაეროში რეზოლუციამ ქალებისა და კონფლიქტის საკითხისადმი ყურადღების გამახვილება გამოიწვია. 1325-ე რეზოლუციამდე უშიშროების საბჭო იშვიათად განიხილავდა ქალებს, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ქალები და ბავშვები კონფლიქტში მყოფ დაუცველ ჯგუფებად მოიხსენიებოდნენ, რომლებსაც დაცვა სჭირდებოდათ. რეზოლუციის მიღების შემდეგ, უშიშროების საბჭომ ქალებისა და შეიარაღებული კონფლიქტის თემასთან დაკავშირებული კიდევ ექვსი რეზოლუცია მიიღო. გარდა ამისა, რიტორიკაში მნიშვნელოვანი ცვლილება მოხდა, გაეროს სულ უფრო მეტი სააგენტო, წარმომადგენელი და წევრი სახელმწიფო განიხილავს, თუ როგორ მოქმედებს გენდერული უთანასწორობა მშვიდობასა და უსაფრთხოებაზე. თუმცა, ვარაუდობენ, რომ ეს ცვლილებები შეზღუდული იყო, რადგან 1325-ე რეზოლუციის მიღებიდან სამი წლის განმავლობაში მიღებული უშიშროების საბჭოს 225 რეზოლუციიდან მხოლოდ 33-ში იყო ნახსენები სიტყვები „გენდერი“ ან „ქალები“.

შედეგები
რეზოლუცია 1325-ის შეფასებები მოიცავს გენერალური მდივნის 2013 და 2014 წლების ყოველწლიურ ანგარიშებს და სამშვიდობო ოპერაციების დეპარტამენტის მიერ ჩატარებულ რეზოლუცია 1325-ის განხორციელების ათწლიან მიმოხილვას, რომელიც მოიცავს გაეროს თორმეტ სამშვიდობო მისიას და რეზოლუციის კომპონენტების მიხედვით მოხსენებულ შედეგებს.დასკვნები მოიცავს:
ქალთა პოლიტიკურ მონაწილეობას ძირითადად დადებითი შედეგები მოჰყვა, მასპინძელ ქვეყნებში ქალი ამომრჩევლებისა და პოლიტიკოსების უფრო მაღალი მაჩვენებელი დაფიქსირდა, ასევე გაიზარდა გენდერული თანასწორობის მხარდასაჭერად სამართლებრივი დებულებები.
სამშვიდობო მოლაპარაკებებში ქალების წარმომადგენლობის დაბალი მაჩვენებელი კვლავ ფიქსირდებოდა, სადაც ქალები ყველა მისიაში ოფიციალურად ჩართულთა 10%-ზე ნაკლებს შეადგენდნენ.
აკადემიურმა კვლევამ აჩვენა, რომ 1325-ე რეზოლუციის შემდეგ ქალების ხსენება სამშვიდობო პროცესებსა და შეთანხმებებში მნიშვნელოვნად უფრო ხშირად ხდებოდა
2011–2013 წლებში გაეროს მიერ მხარდაჭერილი სამშვიდობო პროცესების უმეტესობა ქალთა ორგანიზაციებთან რეგულარულ კონსულტაციებს მართავდა და 2012 და 2013 წლებში გაეროს ყველა დამხმარე ჯგუფში ქალები შედიოდნენ.
უსაფრთხოების სექტორის ინსტიტუტებმა ფორმიანი ქალი პერსონალის მხრივ შეზღუდული ზრდა დააფიქსირეს, მიუხედავად სამშვიდობო მისიებში ფორმიანი ქალების რაოდენობის ზრდისა.
სამშვიდობო ოპერაციების მისიებში გენდერული მრჩევლები უფრო მეტს არიან — 2014 წლის მონაცემებით, თექვსმეტი მისიიდან ცხრას ჰყავს გენდერული მრჩევლები.
გენდერული თანასწორობის ინტეგრირებას რეგრესიული და დემოკრატიული განვითარების პროცესში არაერთგვაროვანი შედეგები აქვს — ზოგიერთმა მისიამ დემობილიზებული ქალების რაოდენობა გაზარდა, თუმცა ეს მიღწევები არათანაბარი იყო სხვადასხვა მისიას შორის და რეინტეგრაცია კვლავ გამოწვევად რჩება.
სექსუალური და გენდერული ძალადობა კვლავ ფართოდ არის გავრცელებული და დაუსჯელად რჩება მათი ჩამდენი პირებისთვის, ტრენინგებისა და კანონმდებლობის გაზრდის მიუხედავად.
სამშვიდობო ძალების მიერ სექსუალური ძალადობისა და ექსპლუატაციის შესახებ ცნობები კვლავ იზრდება, მიუხედავად გაეროს ფარგლებში ამ პრობლემისადმი გაზრდილი ყურადღებისა.
გარდა ამისა, ქალი მშვიდობის მშენებლები და აქტივისტები რეგულარულად ხდებიან ძალადობის მსხვერპლნი და არ არიან დაცულნი.
მისიებმა უფრო მეტი ძალისხმევა გაიღეს ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა ადგილებში ქალების დასაცავად პატრულირებისა და ესკორტების გაზრდის გზით, თუმცა ამ დაცვის რესურსები შეზღუდული იყო.

2014 წლის გენერალური მდივნის 1325-ე რეზოლუციის შესრულების შესახებ მოხსენებაში აღნიშნულია, რომ მიუხედავად იმისა, რომ გენდერული საკითხები, როგორც ჩანს, სულ უფრო მეტად ინტეგრირდება გაეროს ოპერაციებში, ოპერატიულ დონეზე რეზოლუციის სრულად განხორციელებისას კვლავ რჩება გამოწვევები. გაეროს ფარგლებში ქალები, მშვიდობა და უსაფრთხოება მშვიდობისა და უსაფრთხოების შესახებ რიტორიკის ნაწილია: უშიშროების საბჭოს რეზოლუციებში სულ უფრო ხშირად არის ნახსენები გენდერი, გაეროს მისიის ანგარიშებში ხშირად არის ნახსენები ქალები, მშვიდობა და უსაფრთხოება და გაეროს ორგანოებში ამ საკითხებზე გაზრდილია ანგარიშგებები. თუმცა, სამშვიდობო ოპერაციების მიერ სექსუალური ძალადობისა და ექსპლუატაციის შესახებ ფართოდ გავრცელებული ცნობები კვლავ ვრცელდებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ გაეროს ფარგლებში ამ საკითხზე ყურადღება გაიზარდა.

2015 წელს რეზოლუციის 15 წლის იუბილეს აღსანიშნავად, გაერომ 2015 წლის 13 ოქტომბერს უშიშროების საბჭოს ღია დებატებზე ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების შესახებ რეზოლუცია 1325-ის მაღალი დონის მიმოხილვა ჩაატარა. დებატების შემდეგ, გაეროს ქალთა ორგანიზაციამ გამოაქვეყნა „კონფლიქტის პრევენცია, სამართლიანობის ტრანსფორმაცია, მშვიდობის უზრუნველყოფა: გლობალური კვლევა გაეროს უშიშროების საბჭოს 1325-ე რეზოლუციის განხორციელების შესახებ“. ანგარიში მოიცავს პროგრესსა და გამოწვევებს და იძლევა რეკომენდაციებს რეზოლუციის მიზნების საზოგადოებრივ სექტორებში წინსვლისთვის.

2016 წლის აპრილში, გაეროს ქალთა ორგანიზაციამ და ინკლუზიური მშვიდობისა და გარდამავალი პერიოდის ინიციატივამ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა სამშვიდობო პროცესის ექსპერტი თანია პაფენჰოლცი, გამოაქვეყნეს ანგარიში, რომელიც თავდაპირველად მომზადებული იყო მაღალი დონის მიმოხილვისთვის შეტანილი წვლილისთვის და აფასებდა ქალთა ჩართულობას და გავლენას სამშვიდობო მოლაპარაკებებზე.

კრიტიკა
გენდერული ესენციალიზმი
ზოგიერთი ფემინისტი აკრიტიკებს 1325-ე რეზოლუციას იმის გამო, რომ ის ეყრდნობა ქალების ესენციალისტურ წარმოჩენებს, წარმოაჩენს მათ, როგორც მუდმივ მსხვერპლს და უგულებელყოფს ქალთა აქტივობის როლს როგორც ძალადობის, ასევე მშვიდობის მისაღწევად. მაგალითად, მშვიდობიანი მოსახლეობის მიმართ ძალადობის შესახებ ცნობებში, როგორც წესი, ხაზგასმულია „ქალები და ბავშვები“, როგორც მსხვერპლები, რათა ილუსტრირებული იყოს ძალადობის სასტიკი ბუნება. პირიქით, ეს ჩარჩო ასევე გულისხმობს, რომ მამაკაცები არ არიან მსხვერპლნი, მიუხედავად იმისა, რომ მამაკაცი მსხვერპლნი არიან სექსუალური ძალადობის ან გენდერული ძალადობის მსხვერპლნი, რაც მამაკაცების მკვლელობის გენდერული ძალადობის მსხვერპლნი არიან იმის გამო, რომ ისინი მამაკაცები არიან.

გენდერული ესენციალიზმი ასევე ვარაუდობს, რომ ქალები ბუნებით მშვიდობიანები არიან, როგორც წესი, დედობის გამოცდილების გამო, რაც ერთ-ერთი მთავარი მიზეზია, რის გამოც ადამიანები იყენებენ ქალების სამშვიდობო პროცესებში ჩართვის მხარდასაჭერად. კიდევ ერთი ხშირად მოყვანილი გენდერული ესენციალისტური არგუმენტი არის ის, რომ ქალები ბუნებრივი კოალიციების შემქმნელები არიან და უფრო მეტად არიან მიდრეკილნი სხვა ჯგუფების წევრებთან თანამშრომლობისკენ. 1325-ე რეზოლუცია მოიცავს ამ ვარაუდებს და ისინი ხშირად მოიხსენიება გენერალური მდივნის ანგარიშებში, ადვოკატირების მოძრაობებსა და ეროვნულ სამოქმედო გეგმებში. შედეგად, ქალები ხშირად გრძნობენ გარკვეულ სტერეოტიპებთან შესაბამისობის აუცილებლობას და ქალები, რომლებიც არ შეესაბამება ამ იდეალებს, მარგინალიზებულნი არიან პოლიტიკასა და პოლიტიკაში.

ექსკლუზიურად ქალებზე ფოკუსირება
გენდერული ესენციალიზმის კრიტიკასთან დაკავშირებული კრიტიკა ის არის, რომ ქალებზე ექსკლუზიურად ფოკუსირებით მამაკაცის როლი იგნორირებულია. კრიტიკის ამ ხაზის თანახმად, როგორც მამაკაცებში, ასევე ქალებში არსებული ღირებულებები და დამოკიდებულებები ძალადობისა და მშვიდობისთვის ბიოლოგიურ სქესზე უფრო მნიშვნელოვანია. როგორც მამაკაცები, ასევე ქალები, რომლებიც ფემინისტურ ღირებულებებს იცავენ და შესაბამისად, დადებითად არიან განწყობილნი გენდერული თანასწორობის მიმართ, ნაკლებად მეომრები და შეუწყნარებლები არიან. რადგან გენდერი არ უდრის ბიოლოგიურ სქესს, უფრო მიზანშეწონილია მამაკაცურობასა და ქალურობაზე ფოკუსირება. მაგალითად, ტაილანდში პოლიტიკური აქტივისტების კვლევამ აჩვენა, რომ მამაკაცები, რომლებიც იდენტიფიცირდებიან მამაკაცურობის იდეალებთან, ხაზს უსვამენ მამაკაცის უპირატესობას ქალებზე და რეალური მამაკაცების სასტიკი და მკაცრი ყოფნის აუცილებლობას, უფრო მეტად არიან მიდრეკილნი პოლიტიკურ ძალადობაში მონაწილეობისკენ.

გენდერული მეინსტრიმინგი
რეზოლუცია 1325 მხარს უჭერს გენდერული მეინსტრიმინგის, ანუ გენდერული პერსპექტივის ინტეგრირებას ყველა პოლიტიკასა და პროგრამაში, სამშვიდობო მისიებსა და მშვიდობასა და უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სხვა პროგრამებში. კრიტიკოსები ამტკიცებენ, რომ რეზოლუციების სხვა ნაწილები, როგორიცაა უფროსი გენდერული მრჩევლის ყოლა, იწვევს ქალთა უფლებების გამიჯვნას მშვიდობისა და უსაფრთხოების ყველა სხვა საკითხისგან, რის შედეგადაც ქალთა საკითხები „გენდერულ გეტოში“ იკეტება და მეინსტრიმის გარეთ რჩება. ქალთა საკითხების გენდერული მრჩევლებით ან ოფისებით შეზღუდვით, უსაფრთხოების ინსტიტუტები კვლავ გენდერულ საკითხებს ნიშურ თემად მიიჩნევენ და ინსტიტუტები მამაკაცების მიერ დომინირებულ სისტემებად რჩებიან. თავდაპირველად, გერმანიამ ამ მიზეზით არ განახორციელა 1325 წლის ეროვნული სამოქმედო გეგმა, იმ მოტივით, რომ მან გენდერული საკითხები თავის სამთავრობო სააგენტოებსა და პოლიტიკაში შეიტანა, თუმცა მოგვიანებით, 2012 წელს, ერთი დანერგა.

ზეგავლენა
მიუხედავად რეზოლუცია 1325-ის განხორციელებისა და ინდიკატორების შემუშავებისადმი ყურადღებისა, კონფლიქტით დაზარალებულ ქვეყნებში ზემოქმედების მცირე მტკიცებულება არსებობს. გაეროს საკუთარი შეფასებები მხოლოდ რამდენიმე სფეროში აჩვენებს შეზღუდულ პროგრესს, განსაკუთრებით ქალთა პოლიტიკურ მონაწილეობაში. გარდა ამისა, რეზოლუცია დამოკიდებულია მრავალ დაუმტკიცებელ ვარაუდზე, როგორიცაა ქალთა მონაწილეობის პოტენციალი, მოახდინოს ტრანსფორმაციული გავლენა მშვიდობასა და უსაფრთხოებაზე.თუმცა, ბოლოდროინდელმა ინიციატივებმა ხაზგასმით აღნიშნა შედეგების თვალყურის დევნებისთვის მეტი მონაცემების საჭიროება, მათ შორის რეზოლუციის მომავალი მაღალი დონის მიმოხილვა, რომელიც, სავარაუდოდ, უზრუნველყოფს მისი განხორციელებისა და შედეგების უფრო საფუძვლიან ანალიზს.

ასევე არსებობს კვლევაზე დაფუძნებული მტკიცებულებები, რომლებიც მიუთითებს კავშირზე გენდერულ უთანასწორობასა და კონფლიქტების ალბათობას შორის.

დაკავშირებული ჯგუფები
ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების საკითხებზე მომუშავე არასამთავრობო ორგანიზაციების ჯგუფი თვრამეტი არასამთავრობო ორგანიზაციისგან შემდგარი კოალიციაა, რომლებიც ერთობლივად ემხრობიან ქალთა თანასწორ და სრულ მონაწილეობას საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების შექმნისა და შენარჩუნების ყველა მცდელობაში. ჯგუფი შეიქმნა 2000 წელს, რათა მოეთხოვათ უშიშროების საბჭოს მიერ ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების შესახებ რეზოლუციის მიღება. მისი თავდაპირველი წევრები იყვნენ:
მშვიდობისა და თავისუფლებისთვის ქალთა საერთაშორისო ლიგა
ამნისტია ინტერნეშენალი
საერთაშორისო განგაში
ლტოლვილი ქალებისა და ბავშვების ქალთა კომისია
ჰააგის მშვიდობისკენ მოწოდება
არასამთავრობო ორგანიზაციების სამუშაო ჯგუფი ამჟამად ფოკუსირებულია უშიშროების საბჭოს ყველა რეზოლუციის განხორციელებაზე, რომელიც ეხება ქალებს, მშვიდობასა და უსაფრთხოებას. ჯგუფი კვლავ აქტიურია და ყოველთვიურად ამზადებს სამოქმედო გეგმებს ქალთა, მშვიდობისა და უსაფრთხოების საკითხებზე, რომლებიც გავლენას ახდენს საბჭოს დღის წესრიგში არსებულ ქვეყნებზე.

„მშვიდობის ქალები“ ​​- არასამთავრობო ორგანიზაციების სამუშაო ჯგუფის ერთ-ერთი დამფუძნებელი წევრი - არის პროექტი, რომელსაც აფინანსებს მშვიდობისა და თავისუფლებისთვის ქალთა საერთაშორისო ლიგა, რათა ხელი შეუწყოს 1325 რეზოლუციის განხორციელებას, ქალებთან, მშვიდობასა და უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული ინფორმაციის ცენტრალიზებული ცენტრის უზრუნველყოფის გზით.

„1325-ის მეგობრები“ არის გაეროს წევრი სახელმწიფოების არაფორმალური ან ჯგუფი, რომელიც შეიქმნა 1325 რეზოლუციის განხორციელების ადვოკატირებისთვის; მას ორგანიზებას უწევს კანადა.

2020 წლის ოქტომბერში გამოიცა ტერმინთა ლექსიკონი სახელწოდებით „გაეროს უშიშროების საბჭოს 1325-ე რეზოლუციასა და მასთან დაკავშირებულ რეზოლუციებში ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების დღის წესრიგის შესახებ გამოყენებული ტერმინთა ლექსიკონი“, რომელიც ორიგინალიდან (ფრანგული) ინგლისურ ენაზე თარგმნა კლერ მაზუჰელმა, რედაქტორები ტოვე ივერგორდი და ლინა ჰიარტსტრომი არიან მშვიდობისა და თავისუფლების ქალთა საერთაშორისო ლიგიდან შვედეთიდან, ავტორი ენი მატუნდუ მბამბი, გენდერისა და განვითარების კონსულტანტი, მშვიდობისა და თავისუფლების ქალთა საერთაშორისო ლიგის აფრიკის რეგიონალური წარმომადგენელი და იმავე ორგანიზაციის დირექტორთა საბჭოს ყოფილი პრეზიდენტი კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში .

დაკავშირებული რეზოლუციები
რეზოლუცია 1325 დაკავშირებულია 2000 წლიდან მიღებულ რამდენიმე სხვა რეზოლუციასთან, რომლებიც ეხება ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების თემას. ესენია:
რეზოლუცია 1820 (2008), რომელიც გმობს სექსუალურ ძალადობას, როგორც ომის იარაღს და აცხადებს გაუპატიურებას და სექსუალური ძალადობის სხვა ფორმებს ომის დანაშაულებად.
რეზოლუცია 1888 (2009), რომელიც ავალდებულებს სამშვიდობო მისიებს, თავიდან აიცილონ სექსუალური ძალადობა და უპასუხონ მას და რომელმაც გამოიწვია შეიარაღებული კონფლიქტის დროს სექსუალური ძალადობის საკითხებში სპეციალური წარმომადგენლის შექმნა.
რეზოლუცია 1889 (2009) სამშვიდობო პროცესებში ქალთა მონაწილეობის გაზრდის შესახებ. ეს რეზოლუცია გენერალურ მდივანს სთხოვს შეიმუშაოს ინდიკატორები 1325-ე რეზოლუციის განხორციელების თვალყურის დევნებისთვის და ადგენს ქალთა დაცვის მრჩევლებს, რომლებიც განლაგდებიან სამშვიდობო მისიებში.
რეზოლუცია 1960 (2010) ფოკუსირებულია შეიარაღებულ კონფლიქტში სექსუალური ძალადობის დაუსჯელობის დასრულებაზე, მოუწოდებს გენერალურ მდივანს, „დაასახელოს და შეარცხვინოს“ შეიარაღებული ჯგუფები, რომლებიც სჩადიან სექსუალურ ძალადობას და დააწესოს სანქციები კონფლიქტთან დაკავშირებული სექსუალური ძალადობის შესაჩერებლად.
რეზოლუცია 2106 (2013) შეიარაღებულ კონფლიქტში სექსუალური ძალადობის დაუსჯელობის საკითხის გადასაჭრელად და წარსული რეზოლუციების ამოქმედების მიზნით. ის ასევე აღიარებს, რომ კონფლიქტის დროს სექსუალურმა ძალადობამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს მამაკაცებსა და ბიჭებზე, ასევე იმ ტრავმაზე, რომელსაც სექსუალური ძალადობა იწვევს საზოგადოების მასშტაბით.
რეზოლუცია 2122 (2013)კიდევ ერთხელ ადასტურებს საბჭოს ერთგულებას შეიარაღებული კონფლიქტის დროს სექსუალური ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლისა და 1325-ე რეზოლუციისა და ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების შესახებ სხვა რეზოლუციების სრულად განხორციელების მიმართ.
რეზოლუცია 2242 (2015) ქმნის უშიშროების საბჭოს არაფორმალურ ექსპერტთა ჯგუფს ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების საკითხებში და ყურადღებას ამახვილებს ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების დღის წესრიგის უფრო ფართო ინტეგრაციაზე გაეროს ტერორიზმის წინააღმდეგ ბრძოლასა და ძალადობრივ ექსტრემიზმთან ბრძოლაში.
რეზოლუცია 2467 (2019) კონფლიქტთან დაკავშირებულ სექსუალურ ძალადობას მტკიცედ ფესვგადგმულად მიიჩნევს ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების უფრო ფართო დღის წესრიგში, მოუწოდებს ქალთა სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების მხარდაჭერისა და დაცვისკენ და მოუწოდებს ყურადღების მიპყრობას გაუპატიურების შედეგად დაბადებული ბავშვების საკითხზე. რეზოლუცია 2493 (2019) მოუწოდებს ქალებთან, მშვიდობასა და უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის სრულად განხორციელებისკენ და მოუწოდებს გაეროს, შეიმუშაოს კონტექსტიდან გამომდინარე მიდგომები ქალთა მონაწილეობისთვის გაეროს მიერ მხარდაჭერილ ყველა სამშვიდობო პროცესში.