iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ვაკის პარკი მეგობრებთან ერთად

ვაკის პარკი მეგობრებთან ერთად — ქართული როკ-ჯგუფ ვაკის პარკის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2001 წელს. ალბომში შეტანილია პოპულარული სიმღერების ინტერპრეტაციები, სხვადასხვა შემსრულებელთან შესრულებული დუეტების სახით.

სიმღერების სია
ქარი კვლავ არხევს (ნანი ბრეგვაძე) - 4:21
მერი - 4:42
როცა მოგვწყინდება - 4:12
მუხამბაზი - 4:32
ფოთოლცვენის დღე (ეკა მამალაძე) - 4:58
წითელ ფეხება მტრედებო - 3:55
გაზაფხული შემოსულა ლენ - 3:46
მინდა ნავი - 3:53
ფოსტალიონის სიმღერა - 3:54
პატიების დღე - 6:13
Underground (ვაკის პარკის ალბომი)

— ქართული როკ-ჯგუფ ვაკის პარკის მეექვსე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2012 წელს, ლეიბლისგან დამოუკიდებლად.

ალბომში, გარდა ახალი სიმღერებისა, დამატებით შეტანილია სიმღერები „მე და შენ ორნი“, „ბრძოლა წესების გარეშე“ და „ახალი დღე“.

სიმღერების სია
ცრუთა ქვეყანა
წრე
შიშის ზარი
წესი
შრომის ბირჟა
რუსი მოდის!
მიშა მშია
ეს შენ გეხება!
სხვა საქართველო

დამატებები

მე და შენ ორნი
ბრძოლა წესების გარეშე
ახალი დღე
სილიჰემ-ტერიერი

სილიჰემ-ტერიერი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთშიში 1870_იან წლებში.

სილიჰემის მისაღებად გამოიყენეს რამდენიმე ჯიში. შედეგად გაჩნდა მაჩვზე და წავზე შეუდარებელი მონადირე, რომელიც თავის მსხვერპლს ერთნაირი დაჟინებით მისდევს სოროებშიც, მიწასა და წყალზეც. დღესდღეობით სილიჰემი გადაიქცა მიმზიდველ კომპანიონად დამოუკიდებელი და დესპოტური ხასიათით. სილიჰემის დანიშნულება იყო მაჩვის და წავის განადგურება მათ სოროებში, სწორედ ამით აიხსნება ამ ჯიშის ძაღლების აგრესიულობა სხვა ძაღლების მიმართ. დაახლოებით ასი წელია, რაც სილიჰემს მხოლოდ როგორც კომპანიონს ამრავლებენ, თუმცა დღემდე ამ ტერიერების პატრონებს პატრონის მხრიდან მკაცრი მოპყრობა სჭირდება.

1930-იან წლებში სილიჰემი ძალიან დიდი პოპულარობით სარგებლობს (განსაკუთრებით ჩრდილოეთ ამერიკაში). დღესდღეობით მათ შესახებ იციან მხოლოდ ინგლისურენოვან ქვეყნებში და თავის სამშობლოშიც კი იშვიათ ჯიშად გადაიქცა. სილიჰემ-ტერიერი კარგად ეგუება სიცივეს და სიცხეს, კარგი მოდარაჯეა, ძნელად იწვრთნება. აქვს გრძელი, მავთულისებრი ბალანი, რომელსაც პროფესიონალი პარიკმაჰერის მოვლა სჭირდება. დრუნჩზე განლაგებული გრძელი ბალანი მას ოთხკუთხა ფორმას აძლევს, ყურები საშუალო ზომისაა. აქვს წაგრძელებული ძლიერი თეძოები. საშუალო სიდიდის თვალები მუქია.
დენდი დინმონტ ტერიერი

დენდი დინმონტ ტერიერი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთშიში საუკუნეში.

როგორც ძველი მხატვრების ნახატებიდან ჩანს, დენდი დინმონტი სარგებლობდა ინგლისელი და შოტლანდიელი დიდგვაროვნების კეთილგანწყობით მრავალი საუკუნით ადრე, ვიდრე თავის უჩვეულო სახელს მიიღებდა. სახელი კი ვალტერ სკოტის რომანის "გაი მენერინგის" ერთ-ერთი პერსონაჟის პატივსაცემად დაერქვა. დენდი დინმონტი ძალიან დამჯერი ძაღლია, თუმცა ზოგჯერ უყვარს თავისი მაღალი ხმის მოსინჯვა, ხოლო აზარტში შესული შეიძლება სხვა ძაღლებსაც შეებას. მიმზიდველი და მშვიდობისმოყვარე, ის კარგად გრძნობს თავს ოჯახში და ძალიან დიდ სიამოვნებას იღებს პატრონების, დიდებისა და პატარების ყურადღებით.

პატრონისადმი თანდაყოლილი ყურადღების და ერთგულების გამო ის კარგი მოდარაჯეა. დენდი დინმონტს ძალიან უყვარს ინტენსიური ფიზიკური ვარჯიში, თუმცა შეუძლია დაკმაყოფილდეს ბინაში, ან პატარა ბაღში თამაშით. გრძელი ზურგი და მოკლე ფეხები ამ ძაღლებში ძრდის მალთშორისი დისკების დაავადებებისადმი მიდრეკილებას. დენდი დინმონტიკარგად ეგუება სიცხეს და სიცივეს, აქვს დაკუნთული კისერი. მსხვილ, მრგვალ, მუქ-ყავისფერ თვალებს სუფთა და მეტყველი გამოხედვა ახასიათებს.
ტაბარის კუნძულები

ტაბარის კუნძულები  — არქიპელაგი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. კუნძულოვანი რკალის ნაწილია, რომელიც გადაჭიმულია კუნძულ ახალი ირლანდიის სანაპიროდან 600 კმ-ზე. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის რეგიონ აილენდსის პროვინცია ახალ ირლანდიას.

გეოგრაფია
ტაბარის კუნძულები მდებარეობს 24 კმ-ში ჩრდილოეთში კუნძულ ახალი ირლანდიის აღმოსავლეთი სანაპიროს ცენტრალური ნაწილიდან და 51 კმ-ში ჩრდილო-აღმოსავლეთით ლიჰირის კუნძულებიდან. კუნძულები რკალ ტაბარი — ლიჰირი — ტანგა — ფენის ნაწილია. კუნძულების ჯგუფი შედგება სამი მთავარი კუნძულისაგან: ტაბარი (სამხრეთით), ტატაუ (ცენტრში) და სიმბერი (ჩრდილოეთით); პატარა მაბუასაგან და ძალიან პატარა მარუიუსაგან. კუნძულების ხმელეთის საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით 230 კმ²-ს.

ტაბარის კუნძული გაჭიმულია ხაზზე ჩრდილოეთი — სამხრეთი 20 კმ-ზე სიგანით სამხრეთ ნაწილში 9 კმ, ხოლო ცენტრალურში — დაახლოებით 2 კმ. კუნძულ ტატაუს ზომებია — 16 კმ 11 კმ-ზე, მაქსიმალური სიმაღლით 402 მ, სიმბერის კუნძულის — 8 კმ 7 კმ-ზე, მაქსიმალური სიმაღლით 299 მ. კუნძულები ტაბარი და ტატაუ ერთმანეთისგან გამოყოფილია ვიწრო სრუტით — სარაუარე, სიგანით 500 მეტრზე ნაკლები.

ეკონომიკა
სიმბერის კუნძულზე არსებობს ოქროს წიაღისეული. 2008 წელს ადგილობრივ საბადოზე მოიპოვეს 150 000 უნცია ოქრო. 2010 წლისთვის იგეგმება მოპოვების გაზრდა 75 000 — 80 000 უნციამდე. წარმოებს გეოლოგიურ-საკვლევი სამუშაოები კუნძულებზე ტაბარი და ტატაუ.
ლიჰირის კუნძულები

ლიჰირის კუნძულები  — არქიპელაგი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. კუნძულოვანი რკალის ნაწილია, რომელიც გადაჭიმულია კუნძულ ახალი ირლანდიის სანაპიროდან 600 კმ-ზე. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის რეგიონ აილენდსის პროვინცია ახალ ირლანდიას.

გეოგრაფია
ლიჰირის კუნძულები მდებარეობს 50 კმ-ში ჩრდილოეთში კუნძულ ახალი ირლანდიის აღმოსავლეთი სანაპიროს ცენტრალური ნაწილიდან. კუნძულები რკალ ტაბარი — ლიჰირი — ტანგა — ფენის ნაწილია. კუნძულები შედგება 5 კუნძულისაგან: ლიჰირი (არქიპელაგის მთავარი კუნძული, ოფიციალურად იწოდება ნიოლამი), სამბიეტი, მალი, მანური და მასაჰეტი. კუნძულების ხმელეთის საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით 205 კმ²-ს. კუნძულები შემოფარგლულია მარჯნული რიფებით. არის მრავალრიცხოვანი მოკლე მდინარეები.

გეოლოგიური თვალსაზრისით 4 ბოლო კუნძული წარმოადგენს მიოცენური ვულკანების ნანგრევებს, ხოლო პირველი — ორი ვულკანის ერთ ვულკანად შეერთებულ პლეისტოცენურ მასივს. პირველი უსახელო ვულკანი ქმნის ლიჰირის კუნძულის სამხრეთ დაბოლოებას. მეორე — სუმუნი — აქვს სიმაღლე 853 მეტრი (კუნძულების უმაღლესი წერტილი). დიამეტრია 20 კმ, ჩამოყალიბებულია ოლივინის ბაზალტით და ტრაქიტით. მის კალდერაში არსებობს სოლფატარული წყაროები. ვლინდება გეოთერმული აქტივობა. კალდერის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი ჩაძირულია ზღვით და გადაიქცა ყურე ლუიზა-ჰარბორად. კუნძულის ნაპირის გასწვრივ ასევე არსებობს 4 წყალქვეშა ვულკანური კონუსი
კუნძულების კლიმატი სუბეკვატორულია. ტემპერატურა წლის განმავლობაში მერყეობს ინტერვალში +19 — +35 °. ნალექების წლის საშუალო რაოდენობაა — 4800 მმ. მოსახლეობის 99 % კათოლიკეა, 1 % ტრადიციული სარწმუნოების აღმსარებელია. კუნძულების სოფლების უმრავლესობა მდებარეობს სანაპიროებზე. ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია ლონდოლოვიტი.

ეკონომიკა
1982 წელს კუნძულებზე გაიხსნა ოქროს შემცველი წიაღისეულის საბადო. 1983 წლიდან 1995 წლამდე პერიოდში ხდებოდა საბადოს მშენებლობა და მოპოვების პროცესის დამუშავება. 1995 წლიდან კუნძულებზე მოიპოვება ოქრო. ოქროს მოპოვება მუდმივად იზრდება, და 2008 წელს მიიღეს 771 000 უნცია ოქრო. მარაგი შეფასებულია 28,8 მილიონ უნციად; სარეზერვო მარაგები — 43 მილიონ უნციად.
იქ, სადაც მდინარე მიედინება (ფილმი)

იქ, სადაც მდინარე მიედინება — რობერტ რედფორდის 1992 წლის ფილმი. ფილმი დაფუძნებულია ამავე სახელწოდების ნახევრად ავტობიოგრაფიულ რომანზე. ფილმმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო ოპერატურისთვის.

როლებში
კრეიგ შეფერი — ნორმან მაკლინი
ბრედ პიტი — პოლ მაკლინი
ტომ სკერიტი — მოძღვარი მაკლინი
ბრენდა ბლეთინი — მისის მაკლინი
ემილი ლოიდი — ჯესი ბარნსი
ჯოზეფ გორდონ-ლევიტი — ახალგაზრდა ნორმანი
ტანგას კუნძულები

ტანგას კუნძულები  — კუნძულების ჯგუფი პაპუა-ახალი გვინეის შემადგენლობაში, რომელიც მდებარეობს 55 კმ-ში ჩრდილო-აღმოსავლეთით კუნძულ ახალი ირლანდიიდან. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის რეგიონ აილენდსის პროვინცია ახალ ირლანდიას, ასევე ბისმარკის არქიპელაგს.

გეოგრაფია
ყველაზე დიდი კუნძულებია მალენდოკი და ბოანგი, უფრო მცირე კუნძულებს მიეკუთვნება ლიფი, ტეფა, ბიტლიკი და ბიტბოკი. ტანგა — ყველაზე პატარა კუნძულების ჯგუფია, რომლებიც ეკუთვნის კუნძულების რკალს: ტაბარი — ლიჰირი — ტანგა — ფენი.

ისტორია
პირველი ევროპელი, რომელმაც 1643 წელს დაინახა კუნძულები, გახდა აბელ ტასმანი. 1885 წლიდან 1899 წლამდე კუნძულები იყო ეგრეთ წოდებული «გერმანიის პროტექტორატის» ნაწილი, ხოლო 1899 წლიდან 1914 წლამდე ეკუთვნოდა გერმანიის კოლონიას გერმანიის ახალი გვინეა. 1914 წელს კუნძულები დაიპყრო ავსტრალიურმა დესანტმა და პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ ერთა ლიგის მანდატით მართავდა ავსტრალია. 1975 წლიდან ტანგას კუნძულები დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის ნაწილია.
ფენის კუნძულები

ფენის კუნძულები , ზოგჯერ ანირის კუნძულები — არქიპელაგი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. კუნძულოვანი რკალის ნაწილია, რომელიც გადაჭიმულია კუნძულ ახალი ირლანდიის სანაპიროდან 600 კმ-ზე. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის რეგიონ აილენდსის პროვინცია ახალ ირლანდიას.

გეოგრაფია
ფენის კუნძულები მდებარეობს 150 კმ-ში დასავლეთით კუნძულ ახალი ირლანდიის სამხრეთი ნაწილიდან. კუნძულები რკალ ტაბარი — ლიჰირი — ტანგა — ფენის ნაწილია. კუნძულები შედგება ორი მომცრო კუნძულისაგან: ამბაიტლი (ჯგუფის მთავარი კუნძული, მისი ფართობია 87 კმ² და მდებარეობს სამხრეთით) და ბაბასე (მისი ფართობია 23 კმ², მდებარეობს ჩრდილოეთით). კუნძულებს ერთმანეთისგან ჰყოფს ვიწრო სრუტე — სალატი (სიგანით დაახლოებით 100 მ).

კუნძულებს აქვს ვულკანური წარმოშობა. კუნძული ამბაიტლი წარმოადგენს პლეისტოცენ-პლიოცენურ სტრატოვულკან ამბაიტლს ცენტრალური კალდერით დაახლოებით 3 კმ-იანი დიამეტრით. ბოლო ამოფრქვევა მოხდა დაახლოებით 350 წელს ჩვენს წელთაღრიცხვამდე. კუნძულის დასავლეთ სანაპიროზე არსებობს გეოთერმული წყაროები. კუნძული ბაბასე წარმოადგენს ადრეპლეისტოცენურ ვულკანს (ასაკით დაახლოებით 1,5 მილიონი წელი), რომელიც ჩამოყალიბებულია ოლივინური ბაზალტებით. არქიპელაგს აქვს საკმაოდ განვითარებული ჰიდროგრაფიული ქსელი მცირე მდინარეებისგან და წყაროებისგან. არქიპელაგის დიდი ნაწილი დაფარულია ნოტიო ტროპიკული ტყეებით.

ისტორია
ფენის კუნძულები, 1616 წელს აღმოაჩინეს ნიდერლანდელმა მოგზაურებმა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა. 1885 წელს არქიპელაგი გახდა გერმანიის კოლონიის ნაწილი ოკეანეთში, ხოლო 1899 წლიდან კუნძულები ადმინისტრაციულად შეუერთდა გერმანიის ახალ გვინეას. 1914 წელს ფენის კუნძულები დაიკავა ავსტრალიის ჯარებმა. ხოლო პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კუნძულები მმართველობაში გადაეცა ავსტრალიას. 1975 წლიდან ფენის კუნძულები დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის წევრია.

მოსახლეობა
2003 წელს კომპანია -ის მონაცემებით კუნძულების მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 1500 — 2000 ადამიანს.

ეკონომიკა
ლიჰირის კუნძულებთან გეოლოგიური აგებულების მსგავსების გამო კუნძულებზე ვარაუდობენ ოქროს საბადოების არსებობას. პირველი გეოლოგიურ-სამძებრო ღონისძიებები ჩატარდა 1998—1999 წლებში. 2003 წლის მონაცემებით კუნძულ ამბაიტლის ცენტრალურ კალდერაში ოქროს შემცველობა შეადგენს 2,36 — 86 გრამს/ტონაში.
ნიკიას ზავი

ნიკიას ზავი — სამშვიდობო ხელშეკრულება სპარტას და ათენს შორის. ზავის შედეგად დასრულდა პელოპონესის ომის პირველი ეტაპი - არქიდამეს ომი.

ძვ. წ. 421 წლისათვის ორივე მებრძოლმა მხარემ (დელოსის კავშირი და პელოპონესის კავშირი) ამოწურა თავისი ძალები დამქანცველ ათწლიან ომში. ორივე კავშირი გამარჯვების მოლოდინში დამარცხებებს ითმენდა, მაგრამ ძირეული გარდატეხა ომში, რომელშიც დაუძლურდა ორივე მხარე, არ მომხდარა. ამფიპოლისის ბრძოლაში ომის მომხრეების, ათენელი კლეონისა და სპარტელი ბრასიდას სიკვდილმა ორივე პოლისში მშვიდობის მომხრეთა გავლენა გააძლიერა.

სამშვიდობო ზავის ინიციატორები იყვნენ სპარტის მეფე პლისტოანაქტი და ათენელი სახელმწიფო მოღვაწე და სარდალი ნიკია. მოლაპარაკებები დაიწყო ძვ. წ. 421 წლის ზამთარში. დიდი სჯა-ბაასისა და პრეტენზიების წაყენების შემდეგ მხარეები შეთანხმდნენ, რომ ომში დაპყრობილი ყველა ტერიტორია დაებრუნებინათ.

ნიკიას ზავმა ვერ დაძლია ის წინააღმდეგობები, რომელმაც ომს დასაბამი მისცა. ზავის მოქმედება გაგრძელდა სულ 6 წელი. ამის შემდეგ დაიწყო სამხედრო მოქმედებები, რომლშიც კვლავ ჩაერთნენ ათენიც და სპარტაც.
დასავლეთის კუნძულები (პაპუა-ახალი გვინეა)

დასავლეთის კუნძულები  — არქიპელაგი წყნარ ოკეანეში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. ბისმარკის არქიპელაგის უკიდურესი დასავლეთი ნაწილია. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის აილენდსის რეგიონის მანუსის პროვინციას.

გეოგრაფია
დასავლეთის კუნძულები ბისმარკის არქიპელაგის უკიდურესი დასავლეთი ნაწილია და მდებარეობს 400 კმ-ით დასავლეთით კუნძულ მანუსიდან და 900 კმ-ით ჩრდილოეთით ქვეყნის დედაქალაქ პორტ-მორზბიდან. კუნძულები შედგება დაახლოებით 70 კუნძულისაგან და ატოლისაგან. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ კუნძულების განლაგება ასეთია: ვუვულუ (არქიპელაგის მთავარი კუნძული), აუა, მანუ, ნინიგოს კუნძულები (7 ატოლი, რომელიც ქმნის 50 მოტუს, ზოგჯერ კუნძულებში შეჰყავთ მანუს კუნძულიც), ჰერმიტის კუნძულები (13 მომცრო კუნძული), კანიეტის კუნძულები. კუნძულების ყველაზე დასავლეთი და სამხრეთი კუნძულია ვუვულუ, ყველაზე აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი — კანიეტის კუნძულები.

ისტორია
პირველი ევროპელი, რომელმაც დაინახა არქიპელაგის ზოგიერთი კუნძული გახდა ესპანელი ზღვაოსანი ინიგო ორტის დე რეტესი . 1543 წლის 19 აგვისტოს მან დაინახა კუნძულები ვუვულუ და აუა. მან ამ კუნძულებს დაარქვა «თეთრი ადამიანების კუნძულები» ადგილობრივი მაცხოვრებლების სახის თეთრი ფერის გამო. 1767 წლის 19 სექტემბერს ეს კუნძულები ხელმეორედ აღმოაჩინა ინგლისელმა ლეიტენანტმა ფილიპ კარტერეტმა. აუას კუნძულს მან დაარქვა «დურუორი», ერთ-ერთი თავისი ოფიცრის პატივსაცემად, ხოლო ვუვულუს — «მეიტის კუნძული» მეტიუ მეიტის პატივსაცემად , რომელიც იყო სამეფო გეოგრაფიული საზოგადოების წევრი. 1768 წელს ლუი ბუგენვილმა ისევ «აღმოაჩინა» ზემოთაღნიშნული კუნძულები, ასევე «ანოჰორეტის» კუნძულები (, დღეისათვის კანიეტის კუნძულები) და «ჩეკიეს კუნძულები» (, დღეისათვის ნინიგოს კუნძულები). 1781 წელს ესპანელმა კაპიტანმა ფრანსისკო მორელმა გემით აღმოაჩინა კუნძული ჰერმიტი.

1896 წლის 14 აგვისტოს გერმანულმა გემმა შეადგინა კუნძულ ვუვულუს პირველი რუკა. კუნძულები გახდა გერმანიის კოლონია. 1899 წლიდან დასავლეთის კუნძულები ადმინისტრაციულად დაექვემდებარა გერმანიის ახალ გვინეას. 1914 წელს არქიპელაგი დაიკავა ავსტრალიის ჯარებმა, ხოლო პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კუნძულები გადაეცა ავსტრალიას მმართველობაში. 1975 წელს დასავლეთის კუნძულები დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის ნაწილია.
ოფი (საფეხბურთო კლუბი)

ოფი ( — ჰერაკლიონის გულშემატკივართა კლუბი — საბერძნეთის საფეხბურთო კლუბი, დაარსდა ჰერაკლიონში, კუნძულ კრეტაზე. საბერძნეთს გარეთ კლუბი ცნობილია, როგორც „ოფი კრეტა“, თუმცა კრეტა რეალურად არ არის კლუბის ოფიციალური სახელის ნაწილი. საბერძნეთის ორი მთავარი ქალაქის, ათენის და სალონიკის გარეთ დაარსებულ კლუბებს შორის „ოფის“ ყველაზე მეტი მატჩი აქვს ჩატარებული საბერძნეთის სუპერლიგაში.

ტიტულები
საბერძნეთის სუპერლიგა
მეორე ადგილი (1): 1985/1986

საბერძნეთის თასი
გამარჯვებული (1): 1986/1987
ფინალისტი (1): 1989/1990

საბერძნეთის სუპერთასი
ფინალისტი (1): 1987

ბალკანეთის თასი
გამარჯვებული (1): 1988/1989

მიმდინარე შემადგენლობა
ევროტურნირებზე
იორკშირ-ტერიერი

იორკშირ ტერიერი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთშიში საუკუნეში.

მსოფლიოში ყველაზე პოპულარული ტერიერების ჯიში საუკუნეში უესტრაიდინგის მხარეში (ინგლისი, იორკშირის საგრაფო) გაჩნდა. ის მიიღეს ადგილობრივმა მეშახტეებმა, რომლებსაც უნდოდათ პატარა ტერიერის მიღება, რომლის ჯიბით ტარებას შეძლებდნენ. შესაძლოა მის მისაღებად შეაჯვარეს შავი-ხორბლისფერი ტერიერი, პეისლი და ქლაიდსდეილ ტერიერები. დღესდღეობით ეს სიცოცხლისმოყვარული „ენერგიის გროვა“ ერთ-ერთი ყველაზე მრავალრიცხოვანი ძაღლია დიდ ბრიტანეთში. თითქმის ასევე პოპულარულია იორკშირი ევროპის ქვეყნებში და ჩრდილოეთ ამერიკაში: ის ჰარმონიულად ითავსებს მინიატურული ძაღლების საუკეთესო თვისებებს. ზოგიერთი პატრონი, არასწორი მოპყრობით უკარგავს მათ რაიმეს სწავლის სურვილს. გარდა ამისა, ძალიან ინტენსიურმა მომრავლებამ გამოიწვია ნერვული, ან ძალიან რბილი ხასიათის მქონე, ძაღლების გაჩენა, მაგრამ ჯერჯერობით მათი რაოდენობა დიდი არ არის.

ტიპური იორკშირი დინამიური ძაღლია და ბოლომდე გააზრებული არ აქვს თავისი პატარა ზომები. არაჩვეულებრივად ცოცხალი და თამაშის მოყვარული, მას, როგორც ჩანს, მართლაც უშრეტი ენერგია აქვს. ძაღლის ზომის შემცირებამ განაპირობა მიდრეკილება სხვადასხვა დაავადების მიმართ (ღრძილების დაავადებები, ტრაქეის შევიწროება და სხვა). იორკშირული ტერიერი კარგად ეგუება სიცხეს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ძნელად იწვრთნება, ძნელად ეგუება სხვა ძაღლებს, კარგი მოდარაჯეა. აქვს გრძელი წვერი და ულვაშები, ბალანი საერთოდ სწორი და გრძელია მთელ სხეულზე და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. ბალანმა თვალები რომ არ დაუფაროს, შუაზე ყოფენ ან ლენტით კრავენ.
ავსტრალიური აბრეშუმისებრი ტერიერი

ავსტრალიური აბრეშუმისებრი ტერიერი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ავსტრალიაში საუკუნეში.

ავსტრალიური სილქი საუკუნის ბოლოს გაჩნდა, როგორც ჩანს, ავსტრალიური ტერიერისა და იორკშირ ტერიერის, შესაძლოა სკაიტერიერის შეჯვარების შედეგად. ჯიშს თავიდანვე კომპანიონის დანიშნულება ჰქონდა, ავსტრალიური სილქი გარეგნულად ჰგავს იორკშირ ტერიერს, მაგრამ შედარებით მსხვილია, მან წარმატებით მოახდინა აშშ_სა და კანადის „ოკუპაცია“, შემდეგ „შეიჭრა“ ევროპის კონტინენტზეც. სილქი ძლიერი აღნაგობის მქონე ძაღლია, რომელიც თავგამოდებით იცავს თავისი ტერიტორიის საზღვრებს და ხმამაღალი ყეფით ატყობინებს პატრონს უცნობი ადამიანის მოახლოებას.

პატარა ზომების მიუხედავად, სილქი ადვილად ერევა პატარა მღრღნელებს. დროთა განმავლობაში ძაღლი შეიძლება ძალიან დამოუკიდებელი გახდეს, ამიტომ, მეგობრული შინაური კომპანიონის აღსაზრდელად, პატარაობიდანვე უნდა გამოუმუშაოთ პატრონისადმი მორჩილების თვისებები. ლეკვობის პერიოდში გაუწვრთნელი სილქები შემდგომში ზოგჯერ ვერ აღიქვამენ მკაცრ ბრძანებებს. სილქის ბალანს ყოველდღიური დავარცხნა სჭირდება. ის ძალიან ცუდად იტანს სიცივეს. სამაგიეროდ კარგად ეგუება სიცხეს. კარგი მოდარაჯეა. ძნელად იწვრთნება და ვერ ეგუება სხვა ძაღლებს. სილქის აქვს გრძელი მოვერცხლისფრო-ნაცრისფერი ბალანი (რომელსაც ცისფერს უწოდებენ), ძლიერი თეძოები, -ს ფორმის ყურები.
სახიფათო მეთოდი

სახიფათო მეთოდი — დევიდ კრონენბერგის 2011 წლის ბიოგრაფიული ფილმი. ეს კრონენბერგის და ვიგო მორტენსენის ზედიზედ მესამე ერთობლივი ნამუშევარია.

სიუჟეტი
ფილმი ასახავს ზიგმუნდ ფროიდისა და კარლ გუსტავ იუნგის ცხოვრების ისტორიულ ფაქტებს. მასში აღწერილია იუნგის ცხოვრება 1904-1913 წლებში და მისი ურთიერთობა ფროიდთან და საბინა შპილრაინთან. საბრინა იყო რუსი ანალიტიკოსი, რომელიც იყო იუნგის საყვარელი, ხოლო მოგვიანებით, მისი მოსწავლე გახდა.

როლებში
კირა ნაიტლი — საბრინა შპილრაინი
ვიგო მორტენსენი — ზიგმუნდ ფროიდი
მაიკლ ფასბენდერი — კარლ გუსტავ იუნგი
ვენსან კასელი — ოტო გროსი
სტოკ სიტი (საფეხბურთო კლუბი)

საფეხბურთო კლუბი „სტოკ სიტი“ — ინგლისური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ სტოკ-ონ-ტრენტიდან. ასპარეზობს ინგლისის პრემიერლიგაში.

კლუბი დაარსდა 1863 წელს, როგორც „სტოკ რამბლერსი“, 1878 წელს კლუბს „სტოკი“ ერქვა, ხოლო 1925 წლიდან სტოკ-ონ-ტრენტს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი, რის შემდეგაც კლუბს „სტოკ სიტი“ დაერქვა.
„სტოკ სიტი“ მეორე უძველესი საფეხბურთო კლუბია მსოფლიოში, „ნოტს ქაუნთის“ შემდეგ. კლუბი აგრეთვე არის ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ერთ-ერთი დამფუძნებელი.

კლუბის პირველი და ამ დროისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ჯილდო, ლიგის თასი „სტოკ სიტიმ“ მოიგო 1972 წელს, ფინალში დაამარცხა „ჩელსი“. უმაღლეს ლიგაში საუკეთესო შედეგი იყო მე-4 ადგილი, რომელიც 1935-36 და 1946-47 წლების სეზონებში დაიკავა. 2011 წელს „სტოკ სიტიმ“ ითამაშა ასოციაციის თასის ფინალში, სადაც „მანჩესტერ იუნაიტედთან დამარცხდა. 3-ჯერ გავიდა ამავე თასის ნახევარფინალში, 1889 წელს და ზედიზედ 1971-1972 წლებში. „სტოკ სიტი“ არის საფეხბურთო ლიგის თასის 2-გზის გამარჯვებული, 1992 და 2000 წლების სეზონებში.
3-ჯერ ითამაშა ევროტურნირებზე, 1972-73, 1974-75 და ბოლოს 2011-12 წლების სეზონში. ამ უკანასკნელში შეძლო ევროპის ლიგის ჯგუფური ეტაპის დაძლევა, შემდეგ „ვალენსიასთან“ დამარცხდა.

საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ „ბეთ365“-ზე, რომელიც გაიხსნა 1997 წელს, „ბრიტეანია სთედიუმის“ სახელით. მანამდე კლუბი თამაშობდა „ვიქტორია გრაუნდზე“.
ვინაიდან სტოკ-ონ-ტრენტში ქოთნების ინდუსტრია იყო, კლუბის მეტსახელია „მექოთნეები. „სტოკ სიტის“ ტრადიციულ საშინაო ფორმაზე არის წითელი და თეთრი ვერტიკალური ზოლები. კლუბის ტრადიციული მეტოქეები არიან მიდლენდსის კლუბები, „ვესტ ბრომვიჩ ალბიონი“ და „ვულვერჰემპტონ უონდერერსი“, ხოლო ლოკალური მტერი არის „პორტ ვეილი“, მატ დაპირისპირებას მექოთნეთა დერბი ეწოდება.

მიმდინარე შემადგენლობა
ტიტულები
„სტოკ სიტის“ ტიტულები:

ლიგა
საფეხბურთო ლიგის ჩემპიონატი
მეორე ადგილი: 2007/08

საფეხბურთო ლიგის მეორე დივიზიონი: 3
ჩემპიონი: 1932/33, 1962/63, 1992/93
მე-2 ადგილი: 1921/22
მე-3 ადგილი: (აღზევდა) 1978/79
პლეი-ოფის გამარჯვებული: 2001/02

ჩრდილოეთის მესამე დივიზიონი: 1
ჩემპიონი: 1926/27

საფეხბურთო ალიანსი: 1
ჩემპიონი: 1890/91

უესტ-მიდლენდსის რეგიონალური ლიგა: 1
ჩემპიონი: 1910/11

სამხრეთის ლიგის მე-2 დივიზიონი: 2
ჩემპიონი: 1909/10, 1914/15
მეორე ადგილი: 1910/11

თასები
ასოციაციის თასი
ფინალისტი: 2010/11
ნახევარფინალისტი: 1898/99, 1970/71, 1971/72

ლიგის თასი: 1
გამარჯვებული: 1971/72
ფინალისტი: 1963/64

საფეხბურთო ლიგის ტროფი: 2
გამარჯვებული: 1991/92, 1999/00

უოტნის თასი: 1
გამარჯვებული: 1973/74

რეგიონალური
სტეფორდშირის თასი: 15
გამარჯვებული: 1877–78, 1878–79, 1903–04 , 1913–14, 1933–34, 1964–65, 1968–69 , 1970–71, 1974–75, 1975–76, 1981–82, 1992–93, 1994–95, 1998–99, 2016–17
ფინალისტი: 1882–83, 1885–86, 1894–95, 1900–01, 1902–03, 2002–03, 2005–06, 2010–11

ბირმინგემის თასი: 2
გამარჯვებული: 1901, 1914
ფინალისტი: 1910, 1915, 1920, 1921

მენის კუნძულის თასი: 3
გამარჯვებული: 1987, 1991, 1992
ფინალისტი: 1985

ბასის საქველმოქმედო ვაზა: 5
გამარჯვებული: 1980, 1991, 1992, 1995, 1998
ფინალისტი: 1890, 1894, 1990, 1996

ევროტურნირებზე
სომხეთის გერბი

სომხეთის გერბი (სომხ. ) — სომხეთის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასა და ჰიმნთან ერთად. გერბი შედგება ჰერალდიკური ფარისა და ფარმჭერი ლომისა და არწივისაგან. ის აერთიანებს ძველ და ახალ სიმბოლოებს. არწივისა და ლომის უძველესი სომხური სიმბოლოები თარიღდება ქრისტეშობამდე არსებული უძველესი სომხური სამეფოების პერიოდით. მათ, ასევე, იყენებდნენ სომხეთის სამეფო დინასტიები.

არსებული გერბი მიიღეს 1992 წლის 19 აპრილს სომხეთის უზენაესი საბჭოს გადაწყვეტილებით. 2006 წლის 15 ივნისს სომხეთის პარლამენტმა დაამტკიცა კანონი სახელმწიფო გერბის შესახებ.

სიმბოლური მნიშვნელობა
ხუთი ელემენტი
ხმალი წარმოადგენს ერის ძალასა და ძლევამოსილებას, რომელიც ამსხვრევს ჯაჭვებს.
გატეხილი ჯაჭვი წარმოადგენს ერის ძალისხმევას დამოუკიდებლობისა და თავისუფლების მოსაპოვებლად.
ხორბლის თავთავები წარმოადგენს სომეხი ხალხის მძიმე სამუშაო პირობებს.
ბუმბული აღნიშნავს სომეხი ხალხის კულტურულ და ინტელექტუალურ მემკვიდრეობას.
ლენტი აღნიშნავს სომხეთის დროშის ფერებს.

ისტორია
სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბი
სომხეთის დღევანდელი გერბი სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბის საფუძველზეა შექმნილი. სომხეთის დრ-ის ხელისუფლების მიერ 1918 წელს მიღებულ გერბზე იგივე სიმბოლოებია გამოსახული, რომლებიც დღევანდელზეა, თუმცა განსხვავებული იყო მათი ფერები (დღევანდელ გერბზე, ძველისაგან განსხვავებით, პრაქტიკულად ყველა სიმბოლო სპილენძისფერია), პოზიციური განლაგება და თანმიმდევრობა (განსაკუთრებით ფარის დაბლა გამოსახული ხუთი სიმბოლოსი). აღსანიშნავია, რომ ლომსა და არწივს ენები გამოყოფილი ჰქონდათ, რაც მათ უფრო მებრძოლ გამომეტყველებას სძენდათ; ამავდროულად, ცენტრში არსებულ მცირე ფარზე გამოსახული იყო მხოლოდ არარატი (მცირე არარატთან ერთად) ნოეს კიდობნის გარეშე.

ამიერკავკასიის სოციალისტური ფედერაციული საბჭოთა რესპუბლიკის გერბი
1922 წელს სომხეთი საქართველოსა და აზერბაიჯანთან ერთად ამიერკავკასიის სოციალისტური ფედერაციული საბჭოთა რესპუბლიკის შემადგენლობაში შევიდა. ასფსრ-ის გერბი მიიღო მისმა მთავრობამ, თუმცა ზუსტი თარიღი უცნობია. გერბი აერთიანებდა ასფსრ-ის შემადგენლობაში შემავალი სამივე ქვეყნის სიმბოლოებს.

გერბის საბოლოო ვერსია მთლიანად კომუნისტური სიმბოლოებით იყო შექმნილი, თუმცა თავდაპირველი ვერსია ბევრად მეტ ეროვნულ ელემენტს შეიცავდა. სომხეთს ამ გერბზე არარატის მთა წარმოადგენდა, საქართველოს გერბის ხუთქიმიანი ვარსკვლავის ფორმის შემქმნელი ორნამენტი (რომელიც აშკარად საქართველოს დრ-ის გერბიდანაა აღებული), აზერბაიჯანს კი ნახევარმთვარე. გერბზე, ასევე, გამოსახული იყო კომუნისტური სიმბოლოები — ნამგალი, ურო და ხუთქიმიანი ვარსკვლავი. ამ გერბმა ასფსრ-სთან ერთად 1936 წლამდე იარსება.

სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის გერბი
1936 წელს ასფსრ-ის დაშლის შემდეგ მიიღეს ახალი გერბი, რომელზეც გამოსახული იყო სომხეთის ტრადიციული სიმბოლო — არარატის მთა საბჭოურ სიმბოლოებთან სხივოსან ხუთქიმიან ვარსკვლავთან, ნამგალსა და უროსთან ერთად. საბჭოთა კავშირის დაშლისა და სომხეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ საბჭოური გერბი სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბის კორექტირებულმა ვერსიამ ჩაანაცვლა.
კირივინა

კირივინა  — დასახლებული კუნძული პაპუა-ახალ გვინეაში. შედის ტრობრიანის კუნძულების ჯგუფში. ფართობი — 290,5 კმ². ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება პაპუას რეგიონის პროვინცია მილნ-ბეის.

ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის დროს მოკავშირეთა ძალები, რომელსაც ერქვა , 1943 წლის 30 ივნისს გადასხდნენ კუნძულ კირივინაზე და კუნძულ ვუდლარკზე. მათ შემდგომ გადასხმულმა აშშ-ის არმიის საინჟინრო ძალებმა კუნძულ კირივინაზე ააშენეს ორკილომეტრიანი ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლის აეროდრომი მარჯნებზე. 1943 წლის აგვისტოში აქ ჰქონდა ბაზა სამეფო სამხედრო საჰაერო ძალების 73-ე ავიაფრთას.

ჰიდროგეგმების ბაზა აშენდა ლოსუიაში, სადაც არსებობს პირსი და ნავსაყუდელი.

მოსახლეობა
2000 წლის აღწერის მონაცემების თანახმად, კუნძულზე ცხოვრობდა 28 776 ადამიანი. კუნძულზე გამოიყენება ენა კილივია, აგრეთვე ცნობილი როგორც კირივინა. კუნძულის ადმინისტრაციული ცენტრია - ლოსუია.