iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გორანის ღვთისმშობლის ეკლესია (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი)

გორანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გორანის სასაფლაოზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია, რომელსაც გვერდებიდან, მთელ სიგრძეზე ძველი მინაშენები ეკვრის. ეკლესიის კედლები ამოყვანილია სხვადასხვა ზომის, ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. კედლების წყობაში გამოყენებულია მოზრდილი, დაუმუშავებელი, თხელი ქვები, რომლებიც ისეა დაწყობილი, რომ ბრტყელი მხარე ფასადისკენ აქვს მოქცეული.

ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია ეკლესიის საბურავი, ლავდარდანი და გარეთა პერანგის დიდი ნაწილი. მინაშენებიდან კედლების ფრაგმენტებიღაა დარჩენილი.

ერთადერთი შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს. კარი გადახურულია თხელი, მოგრძო, ნატეხი ქვებით ნაწყობი, შესრული თაღით.

ეკლესიის შიდა სივრცე დადაბლებული პროპორციებისაა. აღმოსავლეთით მცირე სიღრმის აფსიდია, რომელშიც განიერი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის კედლებზე, აფსიდის ბოლოებთან, მოწყობილია თითო პატარა, ოთხკუთხა ნიშა. სარკმელი შიგნით თაღითაა გადახურული, გარედან კი თხელი ქვით - თარაზულად. აფსიდში დგას ნატეხი ქვით ნაგები, ოთხწახნაგა ტრაპეზი, რომელიც სარკმლის ქვემოთაა და კედლებზეა მიბჯენილი. აფსიდის სამხრეთ მხართან შემორჩენილია კანკელის ნაშთი. აფსიდი კონქითაა გადახურული. დარბაზი - კამარით. კონქიც და კამარაც ძირითადად თხელი, ნატეხი ქვითაა ნაწყობი; გამოყენებულია რიყის ქვაც. შიგნით ეკლესია შელესილი ყოფილა.

ჩრდილოეთ მინაშენიდან დასავლეთ კედელი და ჩრდილოეთ კედლის შუა ნაწილია დარჩენილი. დასავლეთ კედელში ბრტყელი თაღით გადახურული, განიერი ღიობია.

სამხრეთ მინაშენიდან აღმოსავლეთ კედლის მცირე ნაწილი და სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეა შემორჩენილი. ორივე მინაშენის კედლების მაქსიმალური სიმაღლეა 2,5 მეტრი.
გორანის წმინდა მარიამის ეკლესია

გორანის მარიამწმინდის ეკლესია (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი) — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გორანის ჩრდილო-დასავლეთით, ტყეში, პატარა ვაკეებად წოდებულ ადგილში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვითა და რიყის ქვით. დანგრეულია. კედლები მიწის დონიდან 50-60 სიმაღლეზეა შემორჩენილი. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია (იკითხება კვალი).
ნიკოლაი ლობაჩევსკი

ნიკოლაი ლობაჩევსკი ( დ. 1 დეკემბერი, 1792 — გ. 24 თებერვალი, 1856) — რუსი მათემატიკოსი. არაევკლიდური გეომეტრიის ერთ-ერთი შემქმნელი. საუნივერსიტეტო განათლებისა და სახალხო განათლების მოღვაწე. ინგლისელმა მათემატიკოსმა უილიამ კინგდონ კლიფორდმა ლობაჩევსკის „გეომეტრიის კოპერნიკი“ უწოდა. ლობაჩევსკი 40 წლის განმავლობაში ასწავლიდა ყაზანის საიმპერატორო უნივერსიტეტში, მათ შორის 19 წელი იყო ამ უნივერსიტეტის რექტორი. დაიბადა წვრილი მოხელის ოჯახში. თითქმის მთელი ცხოვრება ყაზანში გაატარა, სწავლობდა გიმნაზიაში (1802–07), შემდეგ უნივერსიტეტში (1807–1811). ყაზანის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მიიღო მაგისტრის ხარისხი (1811), ასწავლიდა იქვე, 1814 წლიდან ადიუნქტი, 1816 წლიდან ექსტრაორდინარული პროფესორი, 1822 წლიდან ორდინარული პროფესორი, 1820–25 წლებში ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის დეკანი, 1827–46 წლებში რექტორი. ნიკოლაი ზაგოსკინის გამოთქმით ლობაჩევსკი იყო ყაზანის უნივერსიტეტის „დიდი მშენებელი“.
Caleb

— „ბეიტსის მოტელის“ მეორე სეზონის მესამე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 2014 წლის 17 მარტს გავიდა.

მოკლე შინაარსი
დილანი ნორმასა და მისი ძმის, კელების დაახლოებას ცდილობს. ნორმა შემოვლითი გზის წინააღმდეგ ბრძოლაში თანამოკავშირეს შეხვდება. ემა ბრედლის სამახსოვროდ გამართულ საღამოზე ახალ ურთიერთობას დაიწყებს. ნორმანი ქალაქელი გოგონას გავლენის ქვეშ მოექცევა.

სიუჟეტი
კელები, მამაკაცი, რომელიც ამტკიცებს, რომ ნორმას ძმაა, მოტელში მიდის და მას ეძებს. დილანი კელებს სახლში შესვლას შესთავაზებს. როცა ნორმა ბრუნდება, კელების ნახვით განრისხდება და მას აგდებს. მოგვიანებით, კელები დილანს ეუბნება, რომ ბავშვობაში იგი ნორმას მათი მოძალადე მამისგან იცავდა.

ნორმა გაიგებს, რომ მიუზიკლში როლი ვერ მიიღო, მაგრამ ნორმანი გუნდში სამღერად აირჩიეს. ნორმა მას ამის შესახებ ეტყვის, თუმცა ნორმანი მიუზიკლით დაინტერესებული არაა. იგი საბოლოოდ გადაწყვეტს, დეკორაციების მოსაწყობად დაიწყოს მუშაობა. ნორმა დაუმეგობრდება კრისტინს, მიუზიკლის ყოფილ ორგანიზატორს, რომელმაც პროექტი მაშინ მიატოვა, როცა ჟიურის სხვა წევრებმა ნორმას არჩევაზე უარი განაცხადეს. ის ნორმას წვეულებაზე მიიწვევს, სადაც იგი გაიცნობს კრისტინის ძმას, ჯორჯს. წვეულებიდან წამოსვლისას, ნორმა შეხვდება ნიკ ფორდს, რომელიც შემოვლითი გზის მშენებლობის მოწინააღმდეგეა. ის ნორმას თავის საკონტაქტო ბარათს აძლევს და ურჩევს, რომ მდივანს შეხვედრა დაანიშნინოს.

ემა სანაპიროზე ბრედლის ხსოვნის საპატივსაცემო ცერემონიას გამართავს, რასაც ნორმანი დაესწრება. ცერემონიას ასევე ესწრება კოდი, გოგონა, რომელსაც ნორმანი სუპერმარკეტში და მიუზიკლის სამზადისისას შეხვდა. ღამით კოდის მეგობარი მასთან კოცნისას ნორმანს ფეხზე შეეხება, რაც ნორმანს თავს უხერხულად აგრძნობინებს და გააღიზიანებს. მოგვიანებით, ნორმანი კოდის ეუბნება, რომ მისი შეყვარებული შესაძლოა გეი იყოს, რაზეც კოდი პასუხობს, რომ იგი მისი შეყვარებული არაა. ამის შემდეგ კოდი ნორმანს ეკითხება, თავად თუ არის გეი, რაც ნორმანს გააკვირვებს და ამბობს, რომ არაა.

როცა ნორმა სახლში მიდის, ის და დილანი, რომელიც კელებს იცავს, კამათს დაიწყებენ. კამათი ჩხუბში გადაიზრდება, რა დროსაც სახლში ნორმანი ბრუნდება და დილანს სცემს. ნორმა მის შესაჩერებლად ამხელს, რომ კელები დილანის მამაა.

მსახიობები
მთავარი
ვერა ფარმიგა — ნორმა ბეიტსი
ფრედი ჰაიმორი — ნორმან ბეიტსი
მაქს ტირიოტი — დილან მასეტი
ოლივია კუკი — ემა დეკოდი

მოწვევით
რებეკა კრესკოფი — კრისტინ ჰელდენსი
მარტინ კამინსი — პიტერი
მაიკლ ეკლუნდი — ზეინ მორგანი
კენი ჯონსონი — კელებ კალჰუნი
პალომა კვიატკოვსკი — კოდი ბრენენი
მაიკლ ო'ნეილი — ნიკ ფორდი
იენ ტრეისი — რემო უოლესი
მაიკლ ვარტანი — ჯორჯ ჰელდენსი

ასევე მონაწილეობენ
კინენ ტრეისი — განერი
ჰარისონ მაკდონალდი — ფილიპი
ევანზ ჯონსონი — კეტი
დიანა პავლოვკსა — ჯოანა
ტედ კოლი — კენი
ჯენ ბირდი — ლორი
კამერონ მაკდონალდი — მშენებელი
კარტერ კინსელა — კამერდინერი
ფრანსისკო კანო — პაკო
ხოსე ვარგასი — ტონი
ელისონ გრანტი — მიმზიდველი ქალი
კრისტოფერ პირსი — მიმზიდველი მამაკაცი
ჭრელი ხავსის სოკო

ჭრელი ხავსის სოკო  — საჭმელი სოკო -ის გვარისა. წარსულში მიაკუთვნებდნენ ხავსის სოკოს გვარს, რომელიც დღესდღეობით რამდენიმე მცირე ზომის გვარად არის დაყოფილი.

პირველად აღწერა ფრანგმა ბოტანიკოსმა პიერ ბიულიარმა 1789 წელს როგორც .

სამეცნიერო სინონიმები:

აღწერა
სოკოს ქუდის დიამეტრი 4-10 სმ-მდე აღწევს, ამოზნექილი ან ბალიშისებრია,
მშრალი. ზოგჯერ ცენტრში ჩაზნექილია, მქრქალი, ხავერდოვანი ან ტიტველი. ქუდის ფერი — შინდისფერ-წითელი, ყავისფერი, ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, ყავისფერ-წითელი, ჟანგმიწისფერ-ნაცრისფერი. მისი დამახასიათებელი ნიშანთვისებაა ბადისებრი-დამსკდარი ქუდი, ბზარებს შორის შესაძლოა ჰქონდეს ვარდისფერი შეფერილობა.

რბილობი — მოთეთრო ან მოყვითალო, კანქვეშ მოწითალოა, ჰაერზე ლურჯდება.

ფორების შრე შედგება განიერკუთხიანი ნასვრეტებისაგან, ფეხთან შეზრდილია. მილები — კრემისფერ-ყვითელი, ჟანგმიწისფერი-ყვითელი, ნაცრისფერ-მოყვითალო-მწვანე ან ზეთისხილისფერ-ყვითელი, მოგვიანებით — ზეთისხილისფერი, გაჭრისას ან ხელის დაჭერისას ლურჯდება.

ფეხის სიგრძე — 4-10 სმ-მდე, სისქე — 1-2 სმ, სწორი ან მოგრეხილი, წვრილი, გლუვი. ერთი სისქისაა ან ძირისკენ წვრილდება. ძირში სუსტად შეიმჩნევა მურა-ბოჭკოვანი ზოლები. ღია-ყვითელი ფერისაა, ძირში — წითელი.

სპორების ფხვნილი — ყვითელი-ზეთისხილისფერი-მურა ან მომწვანო-ზეთისხილისფერი, სპორის ზომა — 14×5 მკმ, თითისტარისებრი.

კვებითი ღირებულება
დაბალხარისხიან სოკოდ ითვლება. იჭმება ახალი. მომზადებისას ლორწოვანია. საჭმელად უმჯობესია ნორჩი. შესაძლებელია მისი დამარილება, ასევე გაყინვა ან გახმობა შემდგომში შემწვარი კერძების ან სუპების მოსამზადებლად.

მსგავსი სახეობები
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელებულია მთელ ჩრდილოეთ ზომიერ სარტყლებში. ინტროდუცირებულია ახალ ზელანდიაში. იზრდება ერთეულებად ან ჯგუფებად ფოთლოვან და შერეულ, ზოგჯერ წიწვოვან ტყეებში კარგად გაფხვიერებულ ნიადაგზე. მიკორიზას ქმნის ფოთლოვან ხეებთან, ხშირად მუხასთან. საკმაოდ გავრცელებული სახეობაა.

გალერეა
ქალები ნერვული აშლილობის ზღვარზე

ქალები ნერვული აშლილობის ზღვარზე ( ესპ. ) — ესპანელი კინორეჟისორ პედრო ალმადოვარის 1988 წლის დრამატული ფილმი, შავი იუმორის ელემენტებით. მთელი ფილმის განმავლობაში იკვეთება სასოწარკვეთილი ქალების იმპულსური ქმედებები წარუმატებელი სიყვარულის საფუძველზე (აივნიდან გადახტომა, ნივთების დაწვა და ა.შ).

სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირი, პეპა სატელეფონო ზარით მიატოვა საყვარელმა, ივანმა. ქალი მთელი ძალებით ცდილობს მის პოვნასა და სიტუაციაში გარკვევას, რაშიც ხელს უშლის ივანის ყოფილი ცოლი ლუისა, რომელიც ახალი გამოწერილი იყო ფსიქიატრიული კლინიკიდან. თავის მხრივ პეპას მეგობარი კანდელა აღმოაჩენს, რომ მისი შეყვარებული ტერორისტია, რომელიც თვითმფრინავის გატაცებას გეგმავს ამიტომ მიადგება პეპას, დარწმუნებული იმაში, რომ მას ეძებს პოლიცია. ამ დროს, მთავარი გმირის სახლში სადაც უკვე იმყოფება კანდელა მოვლენ ივანის შვილი, კარლოსი და მისი მეგობარი გოგონა, მარისა. დაქალის პრობლემის მოსაგავრებლად პეპა წავა ადვოკატთან, პაულინა მორალესთან, რომელიც როგორც ბოლოს გაირკვევა ივანის ახალი საყვარელი აღმოჩნდება. ფილმში განვითარებული ერთმანეთში ჩახლართული ისტორიები კიდევ უფრო აირევა, როდესაც გმირები აღმოაჩენენ, რომ კანდელას ყოფილი შეყვარებული სწორედ იმ თვითმფრინავის გატაცებას გეგმავს, რომლითაც მიფრინავს ივანი. ამიტომ, ყველა მის გადასარჩენად გაიქცევა. ყველაფერი მეტ-ნაკლებად მშვიდობიანად დასრულდება.

მსახიობები
კარმენ მაურა - პეპა.
ანტონიო ბანდერასი - კარლოსი, ივანის შვილი.
როსი დე პალმა - მარისა, კარლოსის მეგობარი გოგო.
კიტი მანვერი - პაულინა მორალესი, ადვოკატი.
ფერნანდო გილენი - ივანი.
ჯულიეტა სერანო - ლუსია, ივანის ყოფილი ცოლი.
მარია ბარანკო - კანდელა, პეპას მეგობარი.

ჯილდოები და ნომინაციები
ოსკარი
1988 - საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი.

1990- საუკეთესო არაინგლისურენოვანი ფილმი.

ოქროს გლობუსი
1989 - საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი.

ვენეციის კინოფესტივალი
1988 საუკეთესო სცენარის ავტორი. ჯილდო გადაეცა პედრო ალმადოვარს

გოიას დაჯილდოება
1989 საუკეთესო წამყვანი მსახიობი ქალის ჯილდო გადაეცა - კარმენ მაურას
1989 საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი ქალის ჯილდო გადაეცა - მარია ბარანკოს
გიორგი პიპინაშვილი

გიორგი (გოგა) პიპინაშვილი (დ. 28 აგვისტო, 1958, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი.

ბიოგრაფია
გიორგი პიპინაშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი 1980 წელს.

1982 წლიდან დღემდე არის მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის დასის წევრი და მსახიობი. 1996 წლიდან სათავეში უდგას ხელოვნების საყმაწვილო ცენტრს „ართ ჰოლს“, რომლის დამფუძნებელიც თავადაა, ასევე არის მეტყველების და მსახიობის ოსტატობის პედაგოგი. იგი ასევე მონაწილეობდა მხატვრულ ფილმებში: „მიზერერე“, „დონ ჟუანის დაბადება“. ასევე მონაწილეობა აქვს მიღებული სპექტაკლებში: „ჩვენი პატარა ქალაქი“, „ბაკულას ღორები“, „ამფიტრიონი“, „ზაფხულის ღამის სიზმარი“ - რეჟისორი მიხეილ თუმანიშვილი, „წუთისოფელი ასეა" - რეჟისორი ნუგზარ ლორთქიფანიძე და სხვა.

გოგა პიპინაშვილს თეატრში, მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის სცენაზე, ასევე შესრულებული აქვს დაახლოებით 20-მდე როლი, მათ შორის: იაკობ ხუცესი - იაკობ ცურტაველის „შუშანიკის წამება“, რეჟისორი ნუგზარ ბაგრატიონი; ლისანდრი - უილიამ შექსპირის „ზაფხულის ღამის სიზმარი“ რეჟისორი მიხეილ თუმანიშვილი; ვრონსკი - ლევ ტოლსტოის „ანა კარენინა“, რეჟისორი გიორგი სიხარულიძე. გოგა პიპინაშვილს ნათამაშები აქვს ასევე ათონელის თეატრის სცენაზე და ასევე კოტე მარჯანიშვილის სახელობის აკადემიურ თეატრშიც „მოლი სუინი“ ბრაიან ფრილის როლი რეჟისორი თემურ ჩხეიძე.

გოგა პიპინაშვილს აქვს ნათამაშები ქართულ ცნობილ ფილმებში, მათ შორის „ორმაგი სახე" - რეჟისორი ლევან ანჯაფარიძე; „მიდიოდა მატარებელი" - რეჟისორი გიორგი შენგელაია; „მარადისობის კანონი" - რეჟისორი ვალერიან კვაჭაძე. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმი კი არის რეჟისორ ზაზა კოლელიშვილის „გარიგება". აღნიშნული ქართული მხატვრული ფილმი, კომედიური ჟანრისაა, ეკრანებზე გამოვიდა 1993 წელს. სცენარის ავტორები - ნუნუ მატარაძე, ნათია გოგოჭური. დამდგმელი ოპერატორი - დავით გოგოლაშვილი. მთავარ როლებში: ნანული სარაჯიშვილი (მარო), გოგა პიპინაშვილი (მიტო), მარინა საღარაძე (ქეთინო).

1995 წელს მან მოიპვა პრიზი მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის - პარუნ ოსეფა, სპექტაკლი „ჯერ დაიხოცნენ, მერე იქორწინეს“.

გიორგი პიპინაშვილმა 2011 წელს მოიპოვა იპოლიტე ხვიჩიას სახელობის პრემია - პარუნ ოსეფა, სპექტაკლი „ჯერ დაიხოცნენ, მერე იქორწინეს“.
ებრუ შაჰინი

ებრუ შაჰინი (დ. 18 მაისი, 1994, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი და მოდელი. ცნობილია რეიან შადოღლუს როლის შესრულებით -ის ტელესერიალში, „“.

ბიოგრაფია
ებრუ შაჰინი დაიბადა თურქეთში ქალაქ სტამბოლში. სწავლობდა სტამბოლის უნივერსიტეტში, დაამთავრა ამავე უნივერსიტეტის სპორტის მეცნიერებათა ფაკულტეტი. ცხოვრობდა დედასთან და ბებიასთან ერთად. 11 წლის ასაკში კი სპორტით დაკავდა და მონაწილეობა მიიღო არაერთ მარათონში.

შაჰინი არის სტამბოლის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული, სპორტის მეცნიერებათა ფაკულტეტის სტუდენტი. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდგომ კი გადაწყვიტა სამსახიობო გაკვეთილების გავლაც. მისი დებიუტი კინოში შედგა 2016 წელს ფილმში „ “. ებრუ შაჰინის სატელევიზიო დებიუტი შედგა 2017 წელს მეორეხარისხოვანი როლით სერიალში „“.

2017-2018 წლებში ასახიერებდა ადვოკატ -ის როლს სერიალში „ “.

2018 წელს აქტიურად თანამშრომლობდა კომპანია „“-თან, თმის მოვლის ამერიკულ კომპანიასთან. 2018 წელს მან ასევე ითამაშა სერიალ „ “-ის პირველი სეზონის 10 ეპიზოდში.

2019 წლის დასაწყისში იგი მიდიატში გაემგზავრა დრამატული სერიალში „თავქარიანი“ გადასაღებად, რომელიც -ზე გადის 2019 წლის გაზაფხულიდან. პროექტი წარმატებული აღმოჩნდა, როგორც თურქეთში, ისე საზღვარგარეთ და მსახიობს დიდი პოპულარობა მოუტანა .

2019 წელს, მიდიატის კულტურისა და ხელოვნების მე-2 საერთაშორისო ფესტივალის გახსნისას, რომელიც ორგანიზებული იყო მიდიატის რაიონის მთავრობისა და მიდიატის მუნიციპალიტეტის მიერ და მხარს უჭერდა ასევე თურქეთის კულტურის სამინისტრო, ებრუ დაინიშნა კულტურისა და ხელოვნების ელჩად მიდიატში, სადაც მიმდინარეობდა სერიალის გადაღება.

2019 წელს მიენიჭა წლის საუკეთესო თურქი მსახიობი ქალის წოდება.

2020 წელს საუკეთესო მსახიობი ქალის როლის შესრულებისთვის მიენიჭა „ოქროს პეპლის“ პრემია..

2020 წლის ივლისში დაიწყო ურთიერთობა თურქ პროფესიონალ კალათბურთელ, კლივლენ კავალიერსის მოთამაშესთან ჯედი ოსმანთან.

2022 წლის ივლისში ებრუ დაქორწინდა თურქ პროფესიონალ კალათბურთელზე, ჯედი ოსმანზე.

ფილმოგრაფია
მარიამ ლაშხი

მარიამ ლაშხი (დ. 1 აგვისტო, 1988, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. იკავებდა საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს, სსიპ-საქართველოს ინოვაციების და ტექნოლოგიების სააგენტოს თავმჯდომარის მოადგილის თანამდებობას. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან.

ბიოგრაფია
დამთავრებული აქვს საქართველოს უნივერსიტეტის ინფორმაციული და საინჟინრო ტექნოლოგიების ფაკულტეტი და საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი ბიზნეს ინჟინერინგის სპეციალობით. 2006-2012 წლებში იყო შპს „იეს-ან“-ის დირექტორის მოადგილე. 2007-2009 წლებში იყო „საქ. ეკონ. პროგნოზი“-ის უმცროსი მკვლევარი. 2009 წელს იყო საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს სტატისტიკის სამსახურის სპეციალისტი. 2011 წელს სტაჟირებას გადიოდა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატში ევროპული და ევროატლანტიკური სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში. 2012-2014 წლებში იყო ახალგაზრდული ასოციაცია „უკეთესი მომავლისთვის“ დამფუძნებელი. ამავე წლებში მუშაობდა მსოფლიო ბანკში. 2014-2018 წლებში მუშაობდა საქართველოს ინვესტიციებისა და ტექნოლოგიების სააგენტოში. 2018-2020 წლებში მუშაობდა საქართველოს ინოვციების და ტექნოლოგიების სააგენტოში.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მხარი დაუჭირა კანონპროექტს „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“.
ემილ კობახიძე

ემილ დავითის ძე კობახიძე (დ. 11 აპრილი, 1935 — გ. 26 მარტი, 1991) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1979).

ბიოგრაფია
ემილ კობახიძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეოგრაფიის სპეციალობით 1958 წელს. მუშაობა დაიწყო ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა. იყო რეკრეაციული გეოგრაფიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი.

საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა ბაქოში 1963 წელს თემაზე: „საქართველოს მთიანი რაიონების ეკონომიკური გეოგრაფიის ძირითადი საკითხები“. მის საკანდიდატო ნაშრომში წინა პლანზე წამოწეულია მთიანი მხარეების დემოგრაფიული პრობლემები, მათი ბუნებრივი რესურსების რაციონალური გამოყენება და საწარმოო ძალების განვითარება.
იოანე ოძუნელი

იოანე ოძუნელი — სომხური სამოციქულო ეკლესიის კათოლიკოსი 718-729 წლებში. მანასკერტში მოიწვია საეკლესიო კრება, რომლითაც სომხური ეკლესია საბოლოოდ დაუბრუნდა მონოფიზიტობას. მან ერთ კრებულად მოუყარა თავი სომხურ ენაზე არსებულ კანონიკურ ძეგლებს. მის კრებულში შევიდა პირველი სამი მსოფლიო საეკლესიო კრების და ადგილობრივი კრებების გადაწყვეტილებები. სომხური ეკლესიის მიერ წმინდანადაა შერაცხული.
ნოე უკლება

ნოე უკლება (დ. 15 თებერვალი, 1906 — გ. 16 ივლისი, 1979) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1950), დოცენტი (1954). ნოე უკლებამ შექმნა პირველი ქართული სახელმძღვანელოები ჰიდროლოგიის განხრით: „ზოგადი ჰიდროლოგია“ (1967) და „ჰიდრომეტრია“ (1972).

ბიოგრაფია
ნოე უკლებამ დაამთავრა ქუთაისის საშუალო სკოლა 1925 წელს და მუშაობა დაიწყო ჭიათურის მანგანუმის მაღაროებში. 1928–32 წლებში წითელი არმიის რიგებშია, ხოლო 1932 წლიდან პარტიულ სამუშაოზე. 1939 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის კათედრაზე. 1940–43 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი. 1946–50 წლებში მუშაობდა აგრეთვე, ფაკულტეტის დეკანის მოადგილედ. გამოქვეყნებული აქვს 40-ზე მეტი ნაშრომი. მისი შრომების დიდი ნაწილი პრაქტიკული ხასიათისაა.
ჯანო იზორია

ჯანო იზორია (დ. 17 მაისი, 1980, გალის რაიონი, ოტობაია, აფხაზეთი, საქართველო) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი.

ბიოგრაფია
ჯანო იზორია დაიბადა 1980 წლის 17 მაისს. აფხაზეთში, გალის რაიონის, სოფელ ოტობაიაში. 2003 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი — კინოსამსახიობო ფაკულტეტი.

2005 წლიდან მუშაობდა ფოთის ვალერიან გუნიას სახელობის სახელმწიფო პროფესიულ თეატრში. მსახიობი გარდა ფოთის თეატრისა თანამშრომლობს სხვადასხვა თეატრებთან.

მისი მნიშვნელოვანი როლები — ილიაუნის თეატრი: ჯუზეპე „ოპერა მაფიოზო“, რეჟისორი გაგა გოშაძე; ფოთის ვალერიან გუნიას სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი: ექიმი პოლიაკოვი „მორფი“, რეჟისორი ირაკლი გოგია, ბაბუა - „ზვავი“, რეჟისორი გაგა გოშაძე, გენრიხი „451 გრადუსი ფარენჰაიტი“, რეჟისორი ზურაბ ბეგლარიშვილი, „ყვითელი დღეები“ რეჟისორი დავით მღებრიშვილი, „ვირთხებზე ნადირობა“ რეჟისორი რალფ ზიბელტი; კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი: სალიერი „ “, რეჟისორი დავით ჩხარტიშვილი, ადვოკატი „კრამერი კრამერის წინააღდმეგ“ რეჟისორი დავით ჩხარტიშვილი, რაბინი „ურიელ აკოსტა“ რეჟისორი კოტე მარჯანიშვილი. ჯანო იზორიას აგრეთვე ნათამაშები აქვს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის სცენაზეც, აფხაზი ბიჭის როლი სპექტაკლ „თავისუფლების შუაღამეში“, რომლის რეჟისორი არის გოგა მაისურაძე.

ჯანო იზორიას აქვს ნათამაშები ქართულ ცნობილ ფილმებში, მათ შორის: „არის ასეთი ქვეყანა“ (2003 წელი); „მაცხოვრის საფლავზე დანთებული სანთელი“ (2008 წელი); გაღმა ნაპირი მისი ერთ-ერთი გამორჩეული როლი სადაც ის ასრულებს ინაგულის როლს; მსახიობის კიდევ ერთი ცნობილი ფილმია „კომა“ - ბესოია; „სახლი გზაჯვარედინზე“; ლტოლვილი ბიჭი - „შემთხვევითი პაემნები“; მხედრიონელი ბიჭის როლი - ნანა ექვთიმიშვილის ფილმში გრძელი ნათელი დღეები; მოირა; „ცუდი ხალხი“; „ჰორიზონტი“ (2018 წელი). ჯანო იზორიას ერთ-ერთი გამორჩეული როლია აფხაზი ჯარისკაცი, მხატვრულ ფილმ მანდარინებში, რომლის რეჟისორიც არის ზაზა ურუშაძე; ასევე გრიგოლის როლი – სერიალ „ტიფლისი“, რეჟისორი ლევან დაბრუნდაშვილი.

2016 წელს მან აგრეთვე მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო შოუში „ცეკვავენ ვარსკვლავები“.

2019 წელს კანადაში მსახიობი -ის ერთ-ერთი გამარჯვებული გახდა. ფესტივალზე გიორგი თავართქილაძის ფილმი „ცუდი ხალხი“ იყო წარდგენილი სამ ნომინაციაში, სამივე პრიზი ამ ფილმა მოიპოვა. საუკეთესო მსახიობი ვახო ჩაჩანიძე გახდა; საუკეთესო რეჟისორი – გიორგი თავართქილაძე, საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი მსახიობი კი ჯანო იზორია.
ნიგოზეთის მღვიმე

ნიგოზეთის მღვიმე, ჯიხურას მღვიმე — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე საძალიხევის მარცხენა ნაპირზე, სოფელ ნიგოზეთის ტერიტორიაზე, ზღვის დონიდან 650 (70) მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ზედაცარცულ კირქვებში, წარმოადგენს ჰორიზონტალურფსკერიან დახშულ გვირაბს; მთავარ გვირაბს აღმოსავლური მიმართულება აქვს. აქვს განშტოებები. ჯამური სიგრძე 310 მ, სიგანე მერყეობს 2–4 მ, ხოლო სიმაღლე 4–5 მ ფარგლებში. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება სტალაქტიტები და კალციტით მოფარდაგებული ზედაპირები. მექანიკურიდან ნგრევის ადგილობრივი პროდუქტები. მღვიმე მშრალია. შეიმჩნევა დროებითი ღვარების მოქმედების მკაფიო კვლები. შესასვლელთან კულტურული ნაფენებია, მათ შორის: კერამიკა, ცხოველის ძვლები და სხვა.
ია ნინიძე

ია ნინიძე (დ. 8 სექტემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1995).

ბიოგრაფია
დაიბადა ტელევიზიის რეჟისორისა და რუსული ენის მასწავლებლის ოჯახში. ია ნინიძე სწავლობდა თბილისის ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში. 1981 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1981-1996 წლებში იყო რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრის მსახიობი.

კინოში მისი დებიუტი შედგა რვა წლის ასაკში, ციცინოს როლი შეასრულა გიორგი დანელიას კომედიაში არ იდარდო! (1968 წელი, პრემიერა 1969 წელი). 1976 წელს გახდა პუპულარული საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში — ბრწყინვალედ ითამაშა დენის ფლორინის როლი ლეონიდ კვინიხიძის სატელევიზიო მუსიკალურ კომედიაში „ზეციური მერცხლები“.

მსახიობს შესრულებული აქვს არაერთი ცნობილი და დასამახსოვრებელი როლი როგორც თეატრში, ასევე კინოში. ფილმოგრაფიიდან საინტერესეოა, შემდეგი როლები: არ იდარდო! (1968 წელი) — ციცინო; ვერის უბნის მელოდიები (1973 წელი) — თამრო; პირველი მერცხალი (1975 წელი) — ელენე; მშობლიურო ჩემო მიწავ (რაიკომის მდივანი) — სალომე; „ცრემლები ცვიოდა“ (1982 წელი); აქედანა და შენამდე (1984 წელი); მონანიება (1985 წელი); „ოპერაცია ვუნდერლანდი“ (1988 წელი); „ომი ყველასათვის ომია“ (1990 წელი); „უბრალო ჭეშმარიტებანი“ ტელესერიალი (1999 წელი) „გამოსათხოვარი ექო“ ტელესერიალი (2004 წელი); „მაძებარი ლიცენზიის გარეშე“ ტელესერიალი (2007 წელი); „ბერიაზე ნადირობა“ ტელესერიალი (2008 წელი) და ასევე „წყნარი საგუშაგო“ ტელესერიალი (2011 წელი).

1997 წლიდან ცხოვრობს რუსეთის დედაქალაქ მოსკოვში, მუშაობდა თეატრ-კაბარე „ღამურაში“. ია ნინიძე 2000 წელს სცენაზე მიღებული მძიმე ტრავმის (პრემიერის რეპეტიციის დროს მსახიობს 300 კილოგრამიანი დეკორაცია დაეცა) შედეგად იძულებული გახდა სასცენო კარიერაზე უარი ეთქვა.

ამჟამად მონაწილეობს სატელევიზიო პროგრამებში, კონკურსებში, ფესტივალებში და სერიალებში .

პირადი ცხოვრება
ია ნინიძე სამჯერ იყო დაქორწინებული. მისი პირველი მეუღლე იყო ნიკუშა შენგელაია — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას და მსახიობ სოფიკო ჭიაურელის ვაჟი; მეორე მეუღლე — სერგეი მაქსაჩევი (მსახიობი, მოგვიანებით კურსკის რაიონის ვიცე-გუბერნატორი) მისგან ჰყავს შვილი გიორგი და შვილიშვილი ნიკოლი. ია ნინიძის მესამე მეუღლე კი მიხეილ ბუჩენკოვია, მისგან ჰყავს ქალიშვილი, რომელიც აგრძელებს დედის პროფესიას.
ცუცხვათის მღვიმოვანი

ცუცხვათის მღვიმოვანი — მრავალსართულიანი კარსტული მღვიმე საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ცუცხვათის სამხრეთით, ოკრიბა-არგვეთის სერზე, ზღვის დონიდან 250–400 მ სიმაღლეზე. მღვიმური კომპლექსი გამომუშავებულია ცუცხვათის ქვაბულში გამდინარე პატარა მდინარე შაბათაღელის მიერ 6–7 ჰა ფართობზე, ქვედაცარცული ასაკის მასიურ კირქვებში. ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის და საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის კომპლექსურმა ექსპედიციამ, რომლის ხელმძღვანელი იყო პროფესორი ლევან მარუაშვილი მღვიმოვანის 75 მეტრიან ვერტიკალურ ჭრილში 13 სართული გამოყო. მდინარის დონიდან ყველაზე მაღალ მღვიმემდე 60–70 მ-ია.

თავისი სიძველითა და სართულების რაოდენობით ცუცხვათის მღვიმოვანს ანალოგი არ აქვს მსოფლიოში. ადგილობრივები „მაღარას“ უწოდებენ. ქვევიდან პირველი სართული ადამიანისთვის გაუვალი ვიწრო ხვრელია, რომელშიც გაედინება მუდმივი ნაკადი — მდინარე შაბათაღელე. მღვიმის ქვემოთ მდინარეს ჭიშურა ეწოდება. მეორე სართული (მთავარი ტალანი) ატარებს უზარმაზარი ბუნებრივი გვირაბის ხასიათს (სიგრძე 200 მ, სიგანე 10–30 მ, სიმაღლე 10–28 მ). მასში წყალი მხოლოდ შაბათაღელის წყალდიდობის დროს გაედინება. ტალანის განშტოებებში არის წყაროები, პატარა ტბა, კალციტის ნაწვეთი ფორმები. ჭერთან შენახულია ადამიანის მიერ დამაგრებული ძელები, ძველი საკულტო ნაგებობის ნაშთი. მეოთხე სართულიდან დაწყებული და უფრო ზევით მღვიმეები უწყლოა. მათში ნაპოვნია არქეოლოგიური ძეგლები შუა პალეოლითიდან ბრინჯაოს ხანამდე და ისტორიულ ეპოქამდე, ცხოველთა ორმოცამდე სახეობის ძვლები.

განსაკუთრებით ყურადღებას იპყრობს: 1. ბრინჯაოს მღვიმე ( სართული), რომლის ნაფენთა საერთო სიმძლავრე 12–13 მეტრს აღწევს; მათში აღბეჭდილია უკანასკნელი 140 000 წლის განმავლობაში მომხდარი კლიმატური ცვლილებები; 2. ზედა მღვიმე ( სართული), სადაც აღმოჩენილი იქნა პირველყოფილი საკულტო საგნები: საგანგებოდ დალაგებული მღვიმური დათვის თავის ქალები, ბარძაყის ძვლები და კბილები, მსხვერპლად შეწირული სხვა ცხოველთა ძვლები; 3. ქარაფში გახსნილი სამი მღვიმე (მოაჯირიანი, ღამურებისა და დათვის — – სართულები), რომლებიც ატარებენ ფეოდალიზმის ხანაში სიმაგრეებად გამოყენების ნიშნებს — შენახულია ქვითკირის კედლები, გამოჭრილი საფეხურები, ქვევრების ნატეხები. აქვე ღამურების დიდი კოლონიაა. თავისი სიძველითა და სართულების რაოდენობით ცუცხვათის მღვიმოვანი ერთ-ერთი პირველია მსოფლიოში. ცუცხვათის მღვიმოვანი ბუნების ძეგლია.