ჰაიდელბერგელი ადამიანი

ჰაიდელბერგელი ადამიანი — ჰომოს გვარის გამქრალი სახეობა, რომელიც ცხოვრობდა ევროპაში, აფრიკასა და დასავლეთ აზიაში, დაახლოებით, 600 000 – 200 000 წლის წინ. თავის ქალები აგებულებით ჰგავს, როგორც ჰომო ერექტუსს, ისე ჰომო საპიენსს. ჰაიდელბერგელი ადამიანის ტვინის მოცულობა, დაახლოებით, ჰომო საპიენსისას ემთხვეოდა. პირველად აღმოაჩინა 1907 წელს ჰაიდელბერგში, გერმანიაში, ოტო შოეტენსაკმა. სიმა დე ლოს ჰუესოს გამოქვაბული ატაპუერკაში ადასტურებს, რომ ნეანდერტალელი ადამიანის ნიშნები ჰაიდელბერგელი ადამიანის დროსაც არსებობდა და 300 000 წელს ითვლის.

ნეანდერტალელიც და თანამედროვე ადამიანიც ორივე განიხილება, როგორც მემკვიდრე ჰაიდელბერგელი ადამიანისა, რომელიც აფრიკაში 700 000 წლის წინ გაჩნდა. განამარხებული ნაშთები იპოვნეს ეთიოპიაში, ნამიბიასა და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. ჰაიდელბერგელი ადამიანების მეორე ჯგუფი გადაადგილდა დასავლეთით კონტინენტურ აზიაში, სადაც შემდეგ მივიღეთ დენისოვანები. აფრიკელი -ის (იგივე ) პოპულაცია გამოიყო ჰომო საპიენსად, დაახლოებით, 130 000 წლის წინ, შემდეგ მიგრირდა ევროპასა და აზიაში მეორე ტალღად, დაახლოებით, 125 000 – 60 000 წლის წინ.

ბევრი განამარხებული ნაშთის ცალ-ცალკე მიკუთვნება რომელიმე სახეობისთვის ძნელია და ხშირად დავის საგანიც ხდება პალეოანთროპოლოგებს შორის, რადგან არ არსებობს უნივერსალურად აღიარებული დაყოფის ხაზები ჰომო ერექტუსს, ჰაიდელბერგელ ადამიანსა და ნეანდერტალელ ადამიანს შორის. ზოგი მეცნიერი ფიქრობს, რომ ნაშთები, რომლებიც ჰაიდელბერგელ ადამიანს უკავშირდება, ჰომო ერექტუსის უფროა.

მორფოლოგია და ინტერპრეტაციები
მორფოლოგია
ამ სახეობას სახელი უწოდა ოტო შოეტენსაკმა 1908 წელს, რათა კლასიფიცირება მოეხდინა ქვედა ყბის, რომელიც ერთი წლით ადრე იპოვნა ჰაიდელბერგში, გერმანიაში. მეცნიერი გაკვირვებული იყო თავისი აღმოჩენის პრიმიტიული ხასიათით, მაგრამ მიხვდა, რომ ეს უნდა ყოფილიყო ადამიანი, რადგან ეშვები შემცირებული იყო ზომაში და კბილის გვირგვინები, ძირითადად, ემთხვეოდა თანამედროვე პოპულაციებისას. ატაპუერკაში ნაპოვნი 27 კიდურის მთლიანი ძვლის რეკონსტრუქცია დაეხმარა მეცნიერებს, რომ დაედგინათ ჰაიდელბერგელი ადამიანის სიმაღლე და შეედარებინათ ნეანდერტალელი ადამიანის სიმაღლესთან. შედეგი იყო ასეთი, რომ ჰაიდელბერგელი ადამიანი, დაახლოებით, 170 სმ სიმაღლის იყო და მხოლოდ ოდნავ მაღალი იყო, ნეანდერტალელთან შედარებით. ვიტვატერსრანდის უნივერსიტეტის პროფესორის განცხადებით, რამდენიმე განამარხებული ნაშთის ძვლები გვიჩვენებს, რომ ჰაიდელბერგელი ადამიანის ზოგიერთი პოპულაცია 213 სმ-საც კი აღწევდა სიმაღლეში და ისინი ცხოვრობდნენ სამხრეთ აფრიკაში, დაახლოებით, 500 000 – 300 000 წლის წინ.

განსხვავება ჰომო ერექტუსისგან
ჰაიდელბერგელი ადამიანი ჰომო ერექტუსისგან განსხვავდება შედარებით პატარა ყბებით, კბილებით და უფრო მოზრდილი მოცულობის ტვინით, რომლის ზომაც, დაახლოებით, 1300 სმ³-ს შეადგენს. გარდა ამისა, ჰაიდელბერგელი ადამიანის თავის ქალას არ გააჩნია საგიტალური კილი (ერთგვარი წამონაზარდი) და კეფის ტორუსი. მისი წარბების რკალი იყოფა ცალკეულ თაღებად ორივე თვალის ზემოთ. ამასთან, მათი ჩონჩხი უფრო ძლიერია. მოკლედ რომ შევაჯამოთ, ჰაიდელბერგელი ადამიანი ჰომო საპიენსისგანაც განსხვავდება იმით, რომ შენარჩუნებული აქვს დიდი და პროგნატული სახე შედარებით დიდი კბილებითა და ყბებით, წარბების ხაზით, თავის ქალის გრძელი და დაბალი თაღით, დაქანებული შუბლითა და უფრო ძლიერი ჩონჩხით.

ინტერპრეტაციები
მეცნიერებს შორის დღემდე მწვავე განხილვის საგანია, ჰომო ერექტუსის მხოლოდ ერთი სახეობა არსებობდა თუ რამდენიმე. მათი ნაწილის აზრით, ჰომო ერექტუსის აზიურსა და აფრიკულ პოპულაციებს შორის საკმაოდ დიდი რაოდენობის განსხვავებაა საიმისოდ, რომ სხვადასხვა სახეობად ჩავთვალოთ. უფრო მეტიც, ჰომო ერექტუსის განამარხებული ძვლები ევროპაშიც არის აღმოჩენილი. პალეოანთროპოლოგების აზრით, ეს მასალა და მისი მსგავსი, ახლო აღმოსავლეთსა და სამხრეთ აფრიკაში აღმოჩენილი მასალა განსხვავებულ სახეობას ეკუთვნის და სწორედ მას უწოდებენ ჰაიდელბერგელ ადამიანს .

პალეოანთროპოლოგებისთვის შუა პლეისტოცენის ხანაზე მუშაობა საკმაოდ საინტერესოა. დასავლეთ ევროპის განამარხებული სხეულები თარიღდება, დაახლოებით, 500 000 წლით, კიდევ უფრო მეტით თუ არა.  რა თქმა უნდა, არის შეკითხვები ამ მასალების ნათესაობასთან დაკავშირებით, რადგან რამდენიმე ანატომიური „გასაღები“ შემონახულია. თუ მაუერის ქვედა ყბას დავაჯგუფებთ სხვა ნიმუშებთან ევროპიდან და აფრიკიდან, მაშინ მთელი ჯგუფი შეიძლება, განვიხილოთ, როგორც ჰაიდელბერგელი ადამიანი.

ჰომო ჰაიდელბერგენსისის აფრიკიდან ევროპაში მიგრაციის გამო ეს ორი დასახლება იყო გარკვეულწილად იზოლირებული ერთმანეთისგან და –ის სტადიის დროს და რადგანაც ამ ყველაფერს შემდგომში შუა გამყინვარებებს შორის მყოფი პერიოდი მოჰყვა, ამ დროს ჰომო ჰაინდელბერგენსის ორი პოპულაცია სამუდამოდ გამოეყო ერთმანეთს.  როგორც ზემოთ არის ნახსენები, ჰომო საპიენსი, როგორც ჩანს, განსხვავდა და განვითარდა აფრიკაში, დაახლოებით, 200 000 - 100 000 წლის წინ. ისეთი განამარხებული სხეულები, როგორებიც არიან ატაპუერკას თავის ქალა (800 ათასი წლის) ესპანეთში და აგრეთვე კაბვეს თავის ქალა თანამედროვე ზამბიაში, გვევლინებიან ჰომო ჰაიდელბერგენსის ორი სხვადასხვა განშტოების ნათელმხილველებად. აგრეთვე მნიშვნელოვანი ნამარხები აღმოაჩინეს: აფრიკაში, ნდუტუში (500-350 ათასი წლის), ბროკენ ჰილში(300 ათასი წლის), ევროპაში - მაუერში (500 ათასი წლის), სვანსკომბში (400 ათასი წლის), შტეინგეიმში (225 ათასი წლის), ვერტეშსელეში (200 ათასი წლის); აზიაში: ჩინიუშანში (280-200 ათასი წლის), დალიში (200 ათასი წლის) ნგანდონგში (200 ათასი წლის). სხვადასხვა ნაირსახეობის გამართულად მოსიარულე ადამიანის ერთ-ერთი ფართო გამოვლინება უფრო მეტად ჩანს ზოგიერთ ცალკეულ რაიონებში, ვიდრე სხვებში. ასეთი ნაირსახეობა გვხვდება ჩინეთში, განსაკუთრებით, მის დასავლეთში, სადაც ამ ადამიანების კვალი ქრება ადრეულ პერიოდში.

2015 წელს მეტის მეიერი, რომელიც არის მაქს პლანკის ინსტიტუტის წარმომადგენელი და ისევე, როგორც ერთ-ერთი თანამედროვე ევოლუციის მკვლევარი, კრის სტინგერი, ისიც ემხრობა იმ მოსაზრებას, რომ ჰომო ჰაიდელბერგენსისი უნდა აღიარონ, როგორც დამოუკიდებელი ხაზი,  რადგანაც ზოგიერთს ადრეულ პერიოდში მიაჩნდა, რომ, კლასისტიკის მიხედვით, იგი წინაპარი იყო არასწორად მიწერილი ჰომოების სხვა ფორმებისა, რაც განსხვავებულ სახეობებთან პოპულაციური გენეტიკის თვალსაზრისით მოხდა.

თუმცა ყველაფერ ზემოთ ხსენებულთან ერთად, არსებობს ერთგვარი ჩიხი და აზრთა სხვადასხვაობა. ეს ეხება იმას, მართლა არსებობდა თუ არა ჰომო ჰაიდელბერგენსისი, როგორც ცალკე სახეობა. მისი გამოვლენა მოხდა 1907 წელს ნაპოვნი ქვედა ყბით, რომელიც მართლაც რომ განსხვავებული იყო და წლოვანებით ემთხვეოდა ამ სახეობის არსებობის წლებს. თუმცა ამის შემდეგ მსგავსი არაფერი აღარ იყო ნაპოვნი იქამდე, სანამ რამდენიმე ათწლეულის შემდეგ რაიტმაიერმა და კრის სტრინგერმა ლონდონის მუზეუმიდან არ აღმოაჩინეს მსგავსება არაგოსა და პეტრალონის (საბერძნეთი), ბოდოში (ეთიოპიაში), იუნიკსიანში (ჩინეთში) არქეოლოგიური გათხრების შედეგად ნაპოვნ ნაშთებში. ამ ჰომოების ტვინის მოცულობა გაცილებით აღემატებოდა ჰომო ერექტუსისას, ამიტომაც 1970 იან წლებში მათ გადაწყვიტეს, რომ გამოექვეყნებინათ თეორია ერთ სახეობაზე, რომელმაც მოიცვა აზიის, აფრიკისა და ევროპის კონტინენტები და მიეცათ მისთვის სახელი - ჰომო ჰაიდელბერგენსისი. ამ საკითხთან დაკავშირებით სამხრეთ საფრანგეთში მოხდა მეცნიერების შეკრება მსოფლიოს ყველა ნაწილიდან იმისათვის, რომ განეხილათ ამ შეუცნობელი და იდუმალებით მოცული სახეობის საკითხი.

განამარხებული სხეულები
მაუერ 1
ჰომო ჰეიდელბერგენსის პირველი განამარხებული ნიმუშის, მაუერ 1-ის, ქვედა ყბა 1907 წლის 21 ოქტომბერს გერმანიაში, მაუერში, ჰაიდელბერგისგან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 10 კილომეტრის დაშორებით აღმოაჩინეს. აქ ერთ-ერთმა მუშამ, დანიელ ჰარტმანმა, მღვიმეში შენიშნა ქვედა ყბის ნაშთი. მუშამ ის ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის პროფესორს, ოტო სკოენტესაკს, გადასცა და მანვე დაადგინა, რომ განამარხებული ნიმუში იყო. ყბა კარგ მდგომარეობაში იყო, აკლდა მხოლოდ ერთი პრემოლარული კბილი, რომელიც საბოლოოდ ამავე ადგილას იპოვეს. ყბის ძვალი ძალიან მაგარია, რაც მის ძლიერ საღეჭ კუნთებზე მეტყველებს. განამარხებულ ნიმუშს ჰომო ერექტუსისა და თანამედროვე ადამიანის დამახასიათებელი ნიშნები აქვს. ევროპელმა მკვლევარებმა კლასიფიკაცია გაუკეთეს, როგორც ჰომო ერექტუს ჰეიდელბერგენსის, რაც ჰომო ერექტუსის ქვესახეობას წარმოადგენს. დღემდე არ წყდება კამათი ამის შესახებ, რადგან ზოგი ჰომო ჰეიდელბერგენსისს ნეანდერტალესისა და თანამედროვე ადამიანის უკანასკნელ წინაპრად მიიჩნევს ევროპასა და აფრიკაში, ხოლო დანარჩენი ფიქრობს, რომ ჰომო ჰეიდელბერგენსისი მხოლოდ ნეანდერტალელის წინაპარია და ის ევროპელი იყო. თავდაპირველად მისი ასაკი განსაზღვრეს 609 000-დან 40 000 წლამდე, ხოლო უკანასკნელი კვლებით დადგინდა, რომ ის დაახლოებით 600 000 ან 500 000 წლის არის.

კაბვეს თავის ქალა
კაბვე 1 შვედმა მეცნიერმა, ტომ ზვიგლარმა, 1921 წელს ზამბიის ქალაქ კაბვეს ტყვიისა და თუთიის მაღაროში იპოვა. 1921 წელს არტურ სმიტ ვუდვარდმა დადგინა, რომ თავის ქალა ჰომო რჰოდესიენსისს ეკუთვნოდა. დღეს მეცნიერთა უმეტესობა თანხმდება, რომ ის ჰომო ჰეიდელბერგენსისია. ასევე თავის ქალაზე დაყრდნობით თვლიან, რომ ჰომო ჰეიდელბერგენსისი ანატომიურის მსგავსების გამო თანამედროვე ადამიანის პირდაპირი შთამომვალია. ამას გარდა, აქვე სხვა ინდივიდის ზედა ყბა, გავის ძვალი, დიდი წვივის ძვალი და ორი მენჯის ფრაგმენტიც იპოვეს. თავდაპირველად, ის “რჰოდესელ კაცად“ დაასახელეს, მაგრამ დღეს ის კაბვეს ქალად მოიხსენიება.

სალდანას თავის ქალა
სალდანას თავის ქალა ჰომო ჰეიდელბერგის განამარხებული ნიმუშია, რომელიც 1953 წელს არქეოლოგ კეიტ ჯოლმა სამხრეთ აფრიკაში, ელანდსფონტეინში, იპოვა. ეს ყველაზე სამხრეთული ჰომინიდის ნიმუშია, რომელიც თარიღდება 500,000-დან 200,000 წლამდე. სალდანას თავის ქალა ძალიან ჰგავს კაბვეს თავის ქალას, რადგან მათ ორივეს აქვს დიდი წარბის რკალი, ფართო და ირიბი შუბლი და მოგრძო თავის ქალა.

პეტრალონა 1
პეტრალონა 1-ის თავის ქალა საბერძნეთში, პეტრალონას გამოქვაბულში 1959 წელს იპოვეს და ის,  დაახლოებით, 350,000-დან 150,000 წლამდე თარიღდება. 1997 წელს თავის ქალას „გამოუცნობი“ დაარქვეს, რადგან მას ერთად აქვს ჰომო ერექტუსის, ჰომო ჰეიდელბერგენსის, ნეანდერტალელისა და ჰომო საპიენსის დამახასიათებელი ნიშნები. კერძოდ, მას აქვს ჰომო ერექტუსის ნაკვთები - გამოწეული წარბის რკალი, სქელი თავის ქალა. ასევე, სხვა დამახასიათებელ ნიშნებთან ერთად, დიდი ტვინი, რომელიც უფრო გვიანდელ ჰომოებს ახასიათებდათ, როგორც ნეანდერტალელს და თანამედროვე ადამიანს (ჰომო საპიენსს). ასევე აქვე იპოვეს ცხოველის განამარხებული ნიმუში, რომელიც, დაახლოებით, 350,000 წლით თარიღდება. მიუხედავად იმისა, რომ ქვედა ყბა დაკარგულია, თავის ქალა თითქმის მთლიანია და ძალიან ჰგავს არგოს (საფრანგეთი), ბოდოსა (ეთიოპია) და კაბვეს (ზამბია) თავის ქალებს. ბევრი მკვლევარი მას ჰომო ჰეიდელბერგენსისად მიიჩნევს, როგორც ნეანდერტალელისა და ჰომო საპიენსის საერთო წინაპარს. საბერძნეთის მთავრობამ უარი თქვა გამოკვლევაზე, მის ასაკსა და წარმოშობაზე დავა უკვე ნახევარ საუკუნეზე მეტია გრძელდება.

არგო 21
1971 წლის 22 ივლისს აღმოსავლეთ პირინეის დეპარტამენტში, სოფელ ტაუტაველში, პროფესორ ჰენრი დე ლუმლის გუნდმა 7 წლიანი გათხრების შედეგად გამოქვაბულ კონ დე ლარგოში აღმოაჩინა 450 000 წლის განამარხებული თავის ქალა. მას შემდეგ, რაც ტაუტაველი კაცი აღმოაჩინეს, ყოველწლიური გათხრების შედეგად იპოვეს ასზე მეტი განმარხებული ნიმუში, რაც ერთ-ერთ უმდიდრეს პრეისტორიულ გამოქვაბულს ხდის ევროპაში. არგოს გამოქვაბული, რომელიც ძალიან ახლოს არის სოფელთან, პერიოდულად იყო დასახლებული 690 000 და 35 000 წლის წინ. თუმცა, მეცნიერები ზუსტად ვერ ამბობენ, იყო თუ არა არგო 1 ჰომო ჰეიდელბერგენსისი, რადგან მისი მორფოლოგიური დამახასიათებელი ნიშნები ეკუთვნის ჰომოს, რომელიც წინ უძღოდა ნეანდერტალელს.

ბოდოს თავის ქალა
ბოდოს თავის ქალა ჯონ კალბის ექსპედიციის ჯგუფმა 1976 წელს მდინარე ავაშის დაბლობთან ეთიოპიაში აღმოაჩინა. თავდაპირველად ალემაიუ ასფავმა და ჩარლზ სმარტმა იპოვა სახის ქვედა ნაწილი, ხოლო ორი კვირის შემდეგ პოლ ვაითჰედმა და კრეიგ ვუდმა აღმოაჩინეს სახის ზედა ნაწილი. თავის ქალა 600,000 წლით თარიღდება და ჰომო ერექტუსისა და ჰომო საპიენსის შუალედური ფორმები აქვს, თუმცა ბევრ პალეოანთროპოლოგს ის ჰომო ჰეიდელბერგენსად მიაჩნია, რადგან თავის ქალა ძალიან ჰგავს კაბვესა (ზამბია) და პეტრალონას (საბერძნეთი), რომლებსაც ასევე ჰომო ჰეიდელბერგენსისად თვლიან. თავის ქალას უჩვეულო გარეგნობა აქვს, რამაც მის კლასიფიცირებაზე დავა გამოიწვია. ჰომო ერექტუსის მსგავსად, მასაც აქვს განიერი მასიური სახე და დიდი წარბის რკალი. მისი სახე ყველა აღმოჩენილ განამარხებულ ნიმუშებს შორის უდიდესია. ტვინის მოცულობა კი ჰომო საპიენსისას უტოლდება, ასევე ცხვირის ძვალიც თანამედროვე ადამიანის მსგავსია. აქვეა ნაპოვნი დიდი რაოდენობით ცხოველთა განამარხებული ნიმუშები და ასევე ქვის ხანის იარაღები.

ბოქსგრუველი კაცი
1993 წელს ბრიტანელმა მეცნიერებმა ლა-მანშის სრუტისგან რამდენიმე მილის მოშორებით ბოქსგრუვში აღმოაჩინეს ბოქსგრუველი კაცის დიდი წვივის ძვალი, რამდენიმე კბილთან, უამრავ ცხოველის განამარხებულ ნიმუშთან და ასობით ანატკეჩთან ერთად. ძვალი დათარიღებულია 478 000-დან 524 000 წლამდე. იმ დროისთვის ჰომო ჰეიდელბერგენსისი ბინადრობდა დღევანდელი საფრანგეთისა და ინგლისის ტერიტორიაზე (იმ დროს ეს ადგილები ერთ მთლიანობას წარმოადგენდა). დაადგინეს, რომ ბოქსგრუველი კაცი ცხოველმა, სავარაუდოდ, ლომმა ან მგელმა, დაღრღნა და მისგან მხოლოდ დიდი წვივის ძვალი შემორჩა. ძვალზე დაყრდნობით დაასკვნეს, რომ ინდივიდს ძალიან ძლიერი ფეხის კუნთები ჰქონდა. რაც შეეხება მის კბილებს, ისინი წვივის ძვლის აღმოჩენის  ადგილიდან, დაახლოებით, ერთი მეტრის დაშორებით იპოვეს. სავარაუდოდ, წვივის ძვალიც და კბილებიც ერთ ინდივიდს ეკუთვნოდა. კბილები ძალიან ჰგავს პირველად აღმოჩენილ ჰომო ჰეიდელბერგენსისს, მაუერ 1-ს.

ძვლების მაღარო
1992 წელს ესპანურმა გუნდმა ჩრდილოეთ ესპანეთში, ატაპუერკის მთების ძველების მაღაროში აღმოაჩინა 5500-ზე მეტი ჰომინიდის ძვალი. აქვე აღმოაჩინეს გადაშენებული დათვისა და სხვა ხორცის მჭამელთა ძვლები. აქ საჭმლისა თუ რამე ხელსაწყოს არანაირი კვალი არ არის, გარდა ერთადერთი ანატკეჩისა, რომელსაც, სავარაუდოდ, რიტუალური დატვირთვა ჰქონდა დაკრძალვის ცერემონიალში. ჰომო ჰეიდელბერგენსისის განამარხებული ნაშთების 80%-ზე მეტი სწორედ ამ ადგილას არის აღმოჩენილი.

28 ინდივიდის განამარხებული ნაშთი, დაახლოებით, 430 000 წლით თარიღდება. მეცნიერებს შორის დღემდე მიდის კამათი მათს კლასიფიკაციაზე. აქ აღმოჩენილი ნიმუშები მორფოლოგიურად ჰგავს ნეანდერტალელს, ჰომო ჰაბილისის შთამომავალს. მიტოქონდრიული დნმ-ის ანალიზის საფუძველზე დაასკვნეს, რომ ისინი არა ნეანდერტალელებს, არამედ დენისოვანებს ენათესავებოდნენ. ჯერჯერობით მიტოქონდრიული დნმ არ ასახავს ამ პოპულაციების კავშირის სრულ სახეს. ბირთვული დნმ ამ ორი სახეობის თანმიმდევრობას გვამცნობს, რის თანახმადაც ძვლების მაღაროს ჰომინიდები ნეანდერტალელებთან იყვნენ დაკავშირებული და არა დენისოვანებთან, რაც მიგვანიშნებს, რომ ნეანდერტალელები და დენისოვანები ერთმანეთს 430 000 წლის წინ დაშორდნენ.

თავის ქალა 5 „მიგელონი“ - მიგელონი, დაახლოებით, 30 წლის იყო, რომელიც სეფსისით გარდაიცვალა. მის მარცხენა ზედა ყბაზე მნიშვნელოვანი ცვლილება შეინიშნება. სავარაუდოდ, კბილები ძლიერი დარტყმისგან ჩაემსხვრა, შემდეგ კი ღრძილში ანთება განვითარდა.

მხრის ძვალი 2 - ეს ეკუთვნოდა 1,75 მ ზრდასრულ მამაკაცს. გაყოფილი იყო სამ ნაწილად და აღადგინეს. ერთ-ერთია აქ აღმოჩენილ მწირე რაოდენობის ძვლებს შორის.

ხელი იქსი - ხელი 22 ძვლისგან აღადგინეს. ძალიან ჰგავს თანამედროვე ადამიანის ხელს, თუმცა მთავარი განსხვავება უფრო ფართო დისტალურ ფალანგებში ჩანს. ინდივიდისთვის ხელი ძალიან მოსახერხებელი უნდა ყოფილიყო.

მენჯი „ელვისი“ - ეს მენჯის ძვალი დაახლოებით 45 წლის მამაკაცს ეკუთვნოდა. ეს ყველაზე კარგად შემონახული განამარხებული მენჯია. მისი სიგანე მამაკაცის ახოვან აღნაგობაზე მეტყველებს. დაახლოებით, 1,70 მ და 100 კგ უნდა ყოფილიყო.

დიდი წვივის ძვალი 1 - ძვალი არის საკმაოდ მსხვილი, რაც ინდივიდის სიძლიერეზე მიგვანიშებს.

ფეხი „ვისენტე დელ ბოსკე“ - აღდგენილი მარჯვენა ფეხი, რომელიც 1,73 მ და 90 კგ მამაკაცს ეკუთვნოდა.