iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
აზერბაიჯანის ფერწერის მუზეუმი

- საუკუნეების აზერბაიჯანული მხატვრობის მუზეუმი ('), ასევე ცნობილი როგორც ფერწერის მუზეუმი — ხელოვნების მუზეუმი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში.

მუზეუმის შექმნის ისტორია
ფერწერის მუზეუმი ორგანიზებული იყო ჰეიდარ ალიევის ფონდის მიერ და მისი გახსნა შედგა 2015 წლის ივნისში. გახსნის ცერემონიას ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი და პირველი ლედი მეჰრიბან ალიევა. 2018 წლის დასაწყისში მუზეუმი გადაეცა თანამედროვე ხელოვნების სივრცე -ს, რომელიც უზრუნველყოფს მუზეუმის მართვასა და ორგანიზაციულ საქმიანობას.

ექსპონატები და გამოფენები
მუზეუმი აზერბაიჯანელი მხატვრების ნამუშევრებს აერთიანებს. მრავალი ნამუშევარი წარმოდგენილია აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო გალერეისა და თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის კოლექციებიდან.

მუზეუმი აქტიურად თანამშრომლობს საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან და აწყობს ინტერაქტიულ საგანმანათლებლო პროგრამებს. სკოლის მოსწავლეებსა და სტუდენტებს საშუალება ეძლევათ გაეცნონ გამოფენებს და ისწავლონ ხელოვნების აღქმა და ინტერპრეტაცია.

გამოფენაზე წარმოდგენილია ისეთი ცნობილი აზერბაიჯანელი მხატვრების ნამუშევრები, როგორებიც არიან: სათარ ბაჰლულზადე, მიქაილ აბდულაევი, რასიმ ბაბაევი, ჯავად მირჯავადოვი, თაჰირ სალაჰოვი, ოქტაი სადიგზადე და სხვ.

მუზეუმი რეგულარულად აწყობს თემატურ გამოფენებს, რომელთა მიზანია აზერბაიჯანული ფერწერის სხვადასხვა ასპექტის წარმოჩენა.

მუზეუმი აქტიურად აგრძელებს აზერბაიჯანული ფერწერის მემკვიდრეობის შენარჩუნებასა და პოპულარიზაციას, რაც მას ერთ-ერთ მნიშვნელოვან კულტურულ ცენტრად აქცევს ბაქოში.
დალღა არენა

დალღა არენა — საფეხბურთო სტადიონი აზერბაიჯანში, რომელიც მდებარეობს სოფელ მარდაკიანში. სტადიონი ძირითადად გამოიყენება საფეხბურთო შეჯიბრებებისთვის და წარმოადგენს აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ერთ-ერთ საშინაო არენას.

„დალგა არენა“-მ უმასპინძლა სხვადასხვა საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირის მატჩებს, მათ შორის: -17 ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატის თამაშებს (2012 წელს), სამხედრო მსოფლიო ჩემპიონატის მატჩებს (2013 წელს).

გახსნა
სტადიონის მშენებლობა 2010 წლის 24 აპრილს დაიწყო და 2011 წლის ივნისში დასრულდა. გახსნა ოფიციალურად გაიმართა 2011 წლის 6 ივნისს. ღონისძიებას ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციის ასოციაციის პრეზიდენტი როვნაგ აბდულაევი, უეფას პრეზიდენტი მიშელ პლატინი, ფიფას პრეზიდენტი იოზეპ ბლატერი.
ბაილ არენა

ბაილ არენა — საფეხბურთო სტადიონი, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, საბაილის რაიონში. სტადიონი იტევს დაახლოებით 5000 მაყურებელს და წარმოადგენს აზერბაიჯანული საფეხბურთო კლუბის „რევანის“ საშინაო არენას.

სტადიონის მშენებლობა 2010 წლის 31 მარტს დაიწყო. „ბაილ არენა“ სპეციალურად -17 ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატისთვის აშენდა, რომელიც 2012 წლის შემოდგომაზე ჩატარდა.

2013 წლის 13 მაისს, „ბაილ არენაზე“ გაიმართა საიუბილეო, მე-100 მატჩი აზერბაიჯანის ჩემპიონატის ფარგლებში.

მატჩში მონაწილეობდნენ „სუმგაითი“ და „ხაზარ ლენქორანი“, რომლებიც შეხვდნენ ჩემპიონატის 31-ე ტურში.
ბაქოს სროლის ცენტრი

ბაქოს სროლის ცენტრი — მრავალფუნქციური ცენტრი, რომელიც განკუთვნილია ტყვიით სროლაში ვარჯიშისა და შეჯიბრებების ჩასატარებლად. ცენტრი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, ბილაჯარის ტერიტორიაზე. ცენტრის საერთო ფუნქციონალური ზონების ფართობი 123 ათას კვადრატულ მეტრს აღემატება, ხოლო ცენტრის მთლიანი ტერიტორია 19,6 ჰექტარს შეადგენს.

ბაქოს სროლის ცენტრის ღია სროლის ზოლი იტევს 500 მაყურებელს, ხოლო დახურული სროლის დარბაზი — 1200 მაყურებელს.

მშენებლობა და სტრუქტურა
ბაქოს სროლის ცენტრი განკუთვნილია სროლის შეჯიბრებების ჩასატარებლად 10, 25, 50 და 300 მეტრის დისტანციებზე.

დახურული სროლის დარბაზში ერთდროულად 80 სპორტსმენს შეუძლია იასპარეზოს. ნახევრად დახურული ტირი — ერთდროულად 50 სპორტსმენი და 346 სკამი მაყურებლებისთვის, ნახევრად დახურული ტირი — ერთდროულად 80 სპორტსმენს ემსახურება.

ყველა დარბაზი აღჭურვილია -ის (შვეიცარია) უახლესი ელექტრონული სისტემებით, რომლებიც ავტომატურად ამუშავებენ სროლის შედეგებს, ქულებს და ინფორმაციას გადასცემენ მონიტორებსა და საკონტროლო ცენტრს.

ცენტრში განთავსებულია: კაფე და სადამკვირვებლო გემბანები, სავარჯიშო და შეჯიბრების დარბაზები, მოსამართლეთა ოთახები, სამედიცინო კაბინეტი და დოპინგის კონტროლის ოთახი.

ღონისძიებები
2015 წლის პირველი ევროპული თამაშები — ბაქოს სროლის ცენტრმა უმასპინძლა სროლის შეჯიბრებებს.
სერჰედჩის ოლიმპიური სპორტული ცენტრი

სერჰედჩი — აზერბაიჯანის სახელმწიფო საზღვრის სამსახურის ოლიმპიური სპორტული ცენტრი, რომელიც მდებარეობს ბაქოს ხატაის რაიონში.

მშენებლობა 2007 წელს დაიწყო, ხოლო 2009 წლის 31 აგვისტოს გაიხსნა.

ოლიმპიური ცენტრი 3250 მაყურებელს იტევს.

ცენტრმა უმასპინძლა ისეთ ღონისძიებებს, როგორიცაა 2010 წლის ახალგაზრდულ კრივში მსოფლიო ჩემპიონატი; 2011 წლის ტაეკვონდოს მსოფლიო საკვალიფიკაციო ტურნირს 2012 წლის ოლიმპიური თამაშებისთვის; 2014 წლის ევროპის ჩემპიონატი ტაეკვონდოში.

აღწერა
სერჰედჩის ოლიმპიური სპორტული ცენტრი აშენდა 3 ჰექტარ ფართობზე, ხოლო მისი საერთო მშენებლობის ფართობი 37,300 მ² შეადგინა. მულტიფუნქციური დარბაზი 3-სართულიანია. მისი გუმბათის დიამეტრი 53 მეტრია; გუმბათზე დამონტაჟებულია ფანჯრები, რომლებიც ავტომატურად იხსნება, რაც სუფთა ჰაერის შეღწევას უზრუნველყოფს.

სპორტის ცენტრში წარმოდგენილია — ჭიდაობისა და საბრძოლო ხელოვნების დარბაზები, ასევე გასახდელები, მწვრთნელების ოთახები, ექიმის კაბინეტი, ჩექმის, ჭადრაკის, მაგიდის ჩოგბურთისა და ბილიარდის ოთახები, საკონფერენციო დარბაზი, მუზეუმი და საპატიო სტუმრების ადგილი.

ცენტრის ღია ტერიტორიები განკუთვნილია კალათბურთის, ფრენბურთის, ხელბურთის და ჩოგბურთის ვარჯიშებისთვის. საფეხბურთო მოედანი კი 1850 კაცისთვისაა განკუთვნილი.

ცენტრში 32 ოთახიანი სასტუმრო მდებარეობს, რომელიც ხუთსართულიანი. ცენტრში აზერბაიჯანის კალათბურთის ჩემპიონატი ტარდება. 2024 წლის დეკემბერში ცენტრმა აზერბაიჯანის პარაოლიმპიურ ბოჩეს ჩემპიონატს უმასპინძლა.
პლაჟის არენა (ბაქო)

პლაჟის არენა — სპორტული ობიექტი, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, სახელმწიფო დროშის მოედნის სამხრეთ ნაწილში. არენა განკუთვნილია პლაჟის ფრენბურთისა და პლაჟის ფეხბურთის შეჯიბრებებისთვის.

არენა იტევს დაახლოებით 5,000-6,000 მაყურებელს. პლაჟის არენა აშენდა ბაქოს მშენებარე აკვატიკის ცენტრის გვერდით.

პლაჟის არენის მშენებლობა დაკავშირებულია 2015 წლის პირველი ევროპული თამაშების ორგანიზებასთან.

2013 წლის 3 თებერვალი – აზერბაიჯანის ვიცე-პრეზიდენტმა მეჰრიბან ალიევამ, ევროპული თამაშების საორგანიზაციო კომიტეტის პირველ სხდომაზე, პირველად განაცხადა ახალი არენის პროექტის შესახებ.

მშენებლობის პროექტი განხორციელდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის, ხელმძღვანელობით.

არენა ოფიციალურად გაიხსნა 2015 წლის 13 მაისს, ევროპული თამაშების დაწყებამდე.
შიზუე უკაჯი

შიზუე უკაჯი (იაპ. ) (დ. 13 მარტი, 1933) — აინუს ტომის წარმომადგენელი აქტივისტი, პოეტი და ხელოვანი.

ადრეული ცხოვრება
უკაჯი დაიბადა 1933 წლის 13 მარტს ურაკავაში, ჰოკაიდოში. ის და მისი და-ძმები ღარიბ ოჯახში იზრდებოდნენ. ისინი ხშირად აცდენდნენ სკოლას და ოჯახის სარჩენად ნახევარ განაკვეთზე მუშაობდნენ. როდესაც ის 20 წლის იყო, ის საპოროში გადავიდა საცხოვრებლად, რათა მიეღო საშუალო განათლება მიუხედავად იმისა, რომ იგი თანაკლასელებზე ბევრად უფროსი იყო.23 წლის შიზუე გადავიდა ტოკიოში იმ იმედით, რომ იქ აინუს ტომის წარმომადგენლების მიმართ ნაკლები დისკრიმინაცია იქნებოდა, ვიდრე ჰოკაიდოში. იგი მუშაობდა მიმტანად და აგრძელებდა განათლების მიღებას, რასაც უკაჯი აღწევდა კოლეჯის სტუდენტების მოსმენით, რომლებიც მიდიოდნენ და ის კითხულობდა იმას, რასაც ისინი კითხულობდნენ.

1990-იან წლებში მან დაიწყო ქარგვის შესწავლა. 1996 წელს იგი დაბრუნდა ჰოკაიდოში, რათა შეესწავლა ტრადიციული აინუს დიზაინები და გამოეყენებინა ისინი თავის შემოქმედებაში. ამ გობელენების მიხედვით მან ასევე გამოსცა საბავშვო წიგნები.

2006 წელს უკაჯიმ მონაწილეობა მიიღო „ტოკიო აინუს“ — ფილმის გადაღებაზე ტოკიოში მცხოვრებ აინუებსა და ცრურწმენაზე, რომელსაც ისინი განიცდიან თავიანთი ეთნიკური წარმომავლობის გაზიარებისას.

2011 წელს უკაჯიმ მოიგო ეიჯი იოშიკავას კულტურული ჯილდო.
აზერბაიჯანის ფრენბურთის ცენტრი

აზერბაიჯანის ფრენბურთის ცენტრი — სპორტული კომპლექსი, რომელიც მდებარეობს ბაქოში. ცენტრი აშენდა როგორც აზერბაიჯანის ფრენბურთის ფედერაციის, ასევე ადგილობრივი და საერთაშორისო სპორტული ღონისძიებების გასამართად. ის 2012 წლის 18 ოქტომბერს, აზერბაიჯანის ეროვნული დამოუკიდებლობის დღეს გაიხსნა.

საერთო ცნობები
კომპლექსის მშენებლობა 2011 წლის თებერვალში დაიწყო და 2012 წელს დასრულდა. პროექტი განახორციელა -მა.

გახსნის დღეს ქალთა ფრენბურთის სუპერლიგის მატჩები ჩატარდა.

ცენტრში აზერბაიჯანის ფრენბურთის ფედერაცია და კლუბების „აზერიოლი“ და „აზერრეილი“ ბაზებია განთავსებული.

შენობა სამსართულიანია და აღჭურვილია თანამედროვე ინფრასტრუქტურით: საკონფერენციო დარბაზი, სასწავლო ოთახები, სამედიცინო ცენტრი და სასადილო ოთახი.

სტადიონი აკმაყოფილებს ევროპის ფრენბურთის კონფედერაციისა და ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაციის სტანდარტებს. ტრიბუნების ტევადობა: 2,000 მაყურებელი. დარბაზი აღჭურვილია მონიტორებითა და თანამედროვე ტაბლოთი, რომელიც რეკომენდირებულია ევროპული სტანდარტებით.

ცენტრი მასპინძლობს აზერბაიჯანის ქალთა ფრენბურთის სუპერლიგის მატჩებს; ბაქოს ფრენბურთის კლუბების „აზერიოლის“, „აზერრეილის“ და „ლოკომოტივის“ საერთაშორისო თამაშებს; ევროლიგის შეხვედრებს, სემინარებსა და კონფერენციებს.
მადინა გიასბეილი

მადინა გიასბეილი (; დ.1889-გ.1938) — გამოჩენილი აზერბაიჯანელი საზოგადო მოღვაწე, განმანათლებელი და ჟურნალისტი.

გიასბეილიმ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა აზერბაიჯანის განათლების სისტემის განვითარებაში. მან დააარსა და უხელმძღვანელა რამდენიმე საგანმანათლებლო დაწესებულებას. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი როლი ჟურნალ „შარგ გადინის“ თანადამფუძნებლისა, რომელიც მნიშვნელოვან პლატფორმას წარმოადგენდა ქალთა საკითხების განხილვისთვის.

სამწუხაროდ, სტალინური რეპრესიების პერიოდში, შსსკ-მ იგი დააკავა „მუსავათის“ კონტრრევოლუციურ ორგანიზაციასთან კავშირის ბრალდებით. მიუხედავად იმისა, რომ იგი 12-ჯერ დაკითხეს და მთელი ქონება ჩამოართვეს, გიასბეილი არ გატყდა. 1938 წელს იგი ბაქოში დახვრიტეს.

ბიოგრაფია
მადინა გიასბეილი 1889 წლის აპრილში ყაზახის რაიონის სოფელ იუხარი-სალაჰლიში დაიბადა. ტფილისის წმინდა ნინოს ქალთა საგანმანათლებლო დაწესებულებაში სწავლობდა. 1905 წელს ტფილისის ქალთა გიმნაზია წარჩინებით დაამთავრა.

1906 წელს იუხარი-სალაჰლიში გახსნა პირველი ერთკლასიანი სკოლა გოგონებისთვის, სადაც თავად ასწავლიდა არითმეტიკას, რუსულს, ბუნების ისტორიას და სიმღერას, ხოლო მშობლიური ენის გაკვეთილებს ახმედ-აღა გულმამედოვი უძღვებოდა.

1910 წელს დაოჯახების შემდეგ სოფელ დაღ ქესამანში გადავიდა, სადაც ასევე გახსნა გოგონათა სკოლა და პედაგოგიური საქმიანობა განაგრძო.

1919 წელს გადავიდა ბაქოში. 1920 წელს მოაწყო საღამოს კურსები, რომლებიც მოგვიანებით ოფიციალურად დარეგისტრირდა. კურსებზე ასწავლიდნენ უზეირ ჰაჯიბეოვი, ხადიჯა აღაევა და შაფიგა ეფენდიზადე. იმავე წელს, საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ, დაინიშნა პედაგოგიური საგანმანათლებლო დაწესებულების დირექტორად, რომელიც ქალთა სკოლების მასწავლებლებს ამზადებდა. 1926 წელს დირექტორის თანამდებობიდან გაათავისუფლეს, მაგრამ რუსულის სწავლება მაინც განაგრძო. იყო ჟურნალის „შარგ გადინის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ავტორი.

მედინა ასწავლიდა ბაქოს სხვადასხვა სკოლაში და აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტში მუშაობდა. თარგმნიდა ლექსებსა და რომანებს რუსულ ენაზე, მათ შორის სამედ ვურღუნის, სულეიმან რუსტამისა და მამედ საიდ ორდუბადის ნაწარმოებებს. 1956 წელს რეაბილიტირდა.

მედინას ჰყავდა მეუღლე შაჰრიარ-ბეი გიასბეკოვი და სამი შვილი: გულზარი, გიულენდამი და მეჰდი.

მისი მეხსიერება აღბეჭდილია ბაქოს პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლთა მუზეუმში. 2022 წელს მის ცხოვრებაზე სპექტაკლი დაიდგა აზერბაიჯანის მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო თეატრში.
არეთუსა

არეთუსა  — ნერეიდთაგან ერთ-ერთი, ელიდაში მისი თანამოსახელე წყაროების ფერია; მისი კულტი შეერწყა არტემიდესას.

მითი
გვიანდელი მითების თანახმად, მდინარის ღმერთ ალფეოსს შეუყვარდა არეთუსა და დევნა დაუწყო. იგი არ ეშვებოდა არეთუსას, ამიტომ ეს უკანასკნელი თავდაცვის მიზნით წყაროდ იქცა; მაგრამ ალფეოსიც მდინარედ გადაიქცა და თანაც ისე, რომ არეთუსას წყალი ჩადიოდა მასში.

მოცემული მითი პენელოპესური წარმოშობისაა და იგი სიცილიაში გაავრცელეს ბერძენმა კოლონიზატორებმა. ხელოვნებაში არეთუსა გამოსახული იყო თევზებით გარშემორტყმული ახალგაზრდა, ლამაზი ქალის სახით. არეთუსას და ალფეოსის მითმა მრავალი კომპოზიტორი და მხატვარი შთააგონა.

გალერეა
ტაისონ ფიური

ტაისონ ფიური (დ. 12 აგვისტო, 1988) — ბრიტანელი პროფესიონალი მოკრივე. მან იასპარეზა მრავალ მსოფლიო ჩემპიონატზე მძიმე წონაში, მათ შორის ერთიანი ტიტული 2015 წლიდან 2016 წლამდე, ჟურნალის რინგის ტიტული ორჯერ 2015-2022 წლებში და მსოფლიო კრივის საბჭოს ტიტული 2020 წლიდან 2024 წლამდე. იგი ასევე ფლობდა კრივის საერთაშორისო ორგანიზაცია ტიტულს მისი პირველი მეფობის დროს, როგორც ჩემპიონი.

რეგიონულ დონეზე, მან ჩაატარა რამდენიმე ჩემპიონატი მძიმე წონაში, მათ შორის ბრიტანეთის ტიტული ორჯერ 2011 და 2015 წლებში, ევროპის ტიტული 2014 წლიდან 2015 წლამდე და -ის ტიტული 2011 წლიდან 2012 წლამდე. როგორც მოყვარულმა მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი 2006 წლის ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატზე, ოქრო 2007 წლის ევროკავშირის ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე, ვერცხლი 2007 წლის ახალგაზრდულ ევროპის ჩემპიონატზე და 2008 წელს მოიგო სუპერმძიმე წონით კატეგორიაში.
სიმონ გალეგაშვილი

სიმონ გალეგაშვილი (დ. 1946 — გ. 1991, სამაჩაბლო) — ქართველი პედაგოგი, სპორტსმენი.

ბიოგრაფია
ოცდახუთი წელი იმუშავა სოფელ ერედვის ცხრაწლიან სკოლაში. იყო სარაიონო მეთოდგაერთიანების ხელმძღვანელი, მინიჭებული ჰქონდა უფროსი მეთოდისტის წოდება, დაჯილდოებული იყო სახალხო განათლების წარჩინებულის სამკერდე ნიშნით, განათლების სამინისტროს დიპლომებით.
სამურის ოკრუგი

სამურის ოკრუგი (; 1839-1928) — ადმინისტრაციული ერთეული რუსეთის იმპერიის კასპიის ოლქში (1841-1846), დერბენტის გუბერნიასა (1846-1860) და დაღესტნის ოლქში (1860-1921) და რსფსრ-ს დაღესტნის ასსრ-ში (1921-1928). რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი — ახტი.

გეოგრაფია
სამურის ოკრუგი მდებარეობდა დაღესტნის ოლქის მაღალმთიან რეგიონში. ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრებოდა გუნიბის ოკრუგი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — კაზიკუმისა და კიურის ოკრუგები, აღმოსავლეთიდან — ბაქოს გუბერნიის ყუბის მაზრა, სამხრეთ-დასავლეთიდან — ელიზავეტპოლის გუბერნიის ნუხის მაზრა და ზაქათალის ოკრუგი.

ისტორია
სამურის ოკრუგი ჩამოყალიბდა 1839 წელს. 1840 წლიდან შედიოდა კასპიის ოლქის ყუბის მაზრის შემადგენლობაში, 1846 წლიდან — დერბენტის გუბერნიაში, 1860 წლიდან - დაღესტნის გუბერნიაში.

1921 წელს იგი გახდა დაღესტნის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ნაწილი. 1928 წლის ნოემბერში დაღესტნის ავტონომიურ საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში შემოიღეს კანტონის დაყოფა, რომლის ფარგლებში გაუქმდა ყველა ოკრუგი.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ოკრუგი დაყოფილი იყო 4 სანაიბოდ: ახტის (სოფელი ახტი), დოკუზის (სოფელი მისკინჯა), რუტულისა (სოფელი რუთული) და იჰრეკის (სოფელი იჰრეკი). უკანასკნელი შემდგომში გაუქმდა და მისი მთელი ტერიტორია შევიდა რუთულის სანაიბოში.

1899 წელს სანაიბოები გადაკეთდა უბნებად.

ოკრუგის მეთაურები
ინდაპარაპეო

ინდაპარაპეოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 385 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 176.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 104.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1831 წლის 10 დეკემბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 040.
ირიმბო

ირიმბოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 043 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 8.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 126.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 126.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1831 წლის 10 დეკემბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 041.
ისტლანი (მიჩოაკანი)

ისტლანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 302 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 123.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 115.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1831 წლის 10 დეკემბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 042.
ხაკონა (მიჩოაკანი)

ხაკონის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 68 781 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 118.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 579.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1831 წლის 10 დეკემბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 043.
ხიმენესი (მიჩოაკანი)

ხიმენესის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 946 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 2.5%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 194.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 66.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1921 წლის 1-ელ მაისს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 044.
ხიკილპანი (მიჩოაკანი)

ხიკილპანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 158 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 243.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 148.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 045.
ხოსე-სისტო-ვერდუსკო

ხოსე-სისტო-ვერდუსკოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 158 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 243.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 148.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 113.
ხუარესის მუნიციპალიტეტი (მიჩოაკანი)

ხუარესის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 213 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 2.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 219.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 119.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1974 წლის 25 იანვარს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 046.
ხუნგაპეო

ხუნგაპეოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 834 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.8%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 265.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 74.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1863 წლის 12 ივნისს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 047.
ლაგუნილიასის მუნიციპალიტეტი (მიჩოაკანი)

ლაგუნილიასის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 745 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 72.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 79 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1950 წლის 21 სექტემბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 048.
ლა-პიედადი (მუნიციპალიტეტი)

ლა-პიედადის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 106 490 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 284.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 374 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 069.
ლასარო-კარდენასი (მიჩოაკანი)

ლასარო-კარდენასის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 196 003 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 150.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 170.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1947 წლის 27 მაისს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 052.
ლოს-რეიესი (მიჩოაკანი)

ლოს-რეიესის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 78 935 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 23.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 480.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 164.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1831 წლის 10 დეკემბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 075.
მადერო (მიჩოაკანი)

მადეროს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 086 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1019.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 18.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1914 წლის 18 ოქტომბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 049.
მარავატიო

მარავატიოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 89 311 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 697.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 128 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1831 წლის 10 დეკემბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 050.
მარკოს-კასტელიანოსი

მარკოს-კასტელიანოსი მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 983 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 233 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 60 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1968 წლის 9 აგვისტოს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 051.
გლადის ფრეიზინი

გლადის ფრეიზინი (დ. 21 ივნისი, 1900 — გ. 9 მარტი, 1939) — ამერიკელი მსახიობი. ნათამაშები აქვს ამერიკულ და ბრიტანულ ფილმებში.

ბროდვეიზე, ფრეიზინმა ფილმში „ნიღბიანი ქალი“, პერსონაჟი, სახელად მიმი შეასრულა; სცენაზე მონაწილეობა მიიღო ედგარ უოლესის 1930 წლის ვესტ-ენდის პოპულარულ პიესაში - „სპონტანურად.“

ფრეიზინი მისტერ და მისის ლუის ფრეიზინის ქალიშვილი გახლდათ. ის ოთხჯერ იყო გათხოვილი - მათგან პირველ მეუღლესთან, ლეო ლოუენშტეინთან ვაჟი, ლეო ლოუენშტეინ ჯუნიორი შეეძინა, ხოლო მისი მეოთხე მეუღლე - 1929 წლიდან 1932 წლამდე, კომიკოსი მონტი ბანკსი იყო.

1939 წლის 9 მარტს, 38 წლის ასაკში, ფრეიზინი ნიუ-იორკის აპარტამენტის ფანჯრიდან გადმოხტა და სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.

ფილმოგრაფია
„არ მისცე კაცს დაშლის უფლება" (1924)
„მომგებიანი ნიჩაბი“ (1927)
„ინსპირაცია“ (1928)
„ლურჯი პიტერი“ (1928)
„სპანგელსი“ (1928)
„ვირთხის დაბრუნება“ (1929)
„აუცილებელი მეუღლე“ (1930)
„მაკოცე, სერჟანტო“ (1930)
„სხვა ქალი“ (1931)
მოტივაცია

მოტივაცია—წარმოადგენს მიზეზთა ერთობლიობას. მოტივაცია განსაზღვრავს ადამიანის სხვადასხვა მოქმედებას. სიტყვა მომდინარეობს ლათინური ""-დან,რაც მოძრაობას,მიზნისკენ ნაბიჯების გადადგმას ნიშნავს. მოტივაცია ფსიქოლოგიურ სფეროშიც განიხილება. ის არის ფიზიკური და ფსიქიკური აქტივობების განხორციელებისადმი ბიძგი. მოტივაციაში შესაძლოა ვიგულისხმოთ შინაგანი მდგომარეობები/ფიქრები. ყველაფერი ის,რაც სხეულს უბიძგებს მოქმედებისკენ. ეს ვრცელდება ყოველდღიურ,ანუ რუტინულ და განსხვავებულ მოქმედებებზე. ასეთი შეიძლება იყოს საკვების მიღება,გაღვიძება. ან უფრო დიდ მასშტაბებზე:მოტივაცია დანაშაულისთვის,მოტივაცია სწავლისთვის და ა.შ.

არსებობს მოტივაციის თეორიები,რომელთა მიხედვითაც ცდილობენ ახსნან და იწინასწარმეტყველონ ადამიანის ქცევები და მიზნები. ამით ფსიქოლოგები გვაწვდიან ინფორმაციას  ჩვენი ზოგადი ფუნქციონირებისა და პრიორიტეტების შესახებ.
მორელოსი (მიჩოაკანი)

მორელოსის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მიჩოაკანის შტატში, მექსიკის დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 983 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 183.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 43.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მიჩოაკანის შტატის შემადგენლობაში 1831 წლის 10 დეკემბერს შევიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 054.