iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ტომსკის სინაგოგა

ტომსკის სინაგოგა — სინაგოგა ქალაქ ტომსკში. მდებარეობს ქალაქის ლენინის რაიონში, როზა ლუქსემბურგის ქუჩაზე № 38-ში. არის ციმბირში ყველაზე ძველი სინაგოგა.

ისტორია
ტომსკის სინაგოგის ისტორია იწყება 1850 წლიდან, როდესაც ააშენეს მისი პირველი ხის შენობა. იგი მოქმედებდა ნახევარი საუკუნე და მის ადგილზე 1902 წელს ვაჭარი ებრაელების და მრევლის ფინანსებით ააგეს ორსართულიანი აგურის სინაგოგა. სინაგოგა საზეიმოდ გაიხსნა 1902 წლის 15 სექტემბერს. სინაგოგის რაბინები იყვნენ ბერ ლევინი (1902–1907 წწ.), ბორუხ ბერი (1907–1915 წწ.), მეერ ბენ შლომო პევზნერი (1915–1929 წწ.).

1929 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ სინაგოგა დახურა და 1999 წლამდე გადადიოდა ერთი სახელმწიფო ორგანიზაციის ხელიდან მეორის ხელში. მის შენობაში სხვადასხვა დროს განთავსებული იყო კინოთეატრი, ბელოცერკოვის სამხედრო სასწავლებელი, ტომსკის საოლქო სასამართლო. 1999 წელს შენობა, რომელიც უკანასკნელი 70 წლის განმავლობაში არც ერთხელ არ გარემონტებულა, დაუბრუნდა ებრაულ საზოგადოებას 49 წელი უსასყიდლოდ გამოყენებისათვის.

2002 წლის დეკემბრისათვის შენობა გაამაგრეს, ხოლო 2010 წლის დეკემბრისათვის დასრულდა სინაგოგის სარესტავრაციო სამუშაოები. 2010 წლის 8 დეკემბერს სინაგოგა კვლავ გახსნეს. გახსნის ცერემონია დაიწყო ტრადიციული სანთლების ანთებით. შემდეგ ებრაული ტრადიციის მიხედვით სინაგოგაში შეიტანეს გრაგნილი თორა, რომელიც ცერემონიის დაწყებამდე ხელით დაწერეს. საზეიმო ღონისძიებაში მონაწილეობა მიიღო რუსეთის მთავარმა რაბინმა ბერლ ლაზარმა, დსთ-ის ებრაელთა ფედერაციის პრეზიდენტმა ლევ ლევაევმა, ტომსკის ოლქის მთავარმა რაბინმა ლევი კამინეცკიმ, ტომსკის მერმა ნიკოლოზ ნიკოლაიჩუკმა.

ცერემონიალის დასრულების შემდეგ სინაგოგის ეზოში საფუძველი ჩაუყარეს ებრაული საბავშვო ბაღისა და სკოლის მშენებლობას.
უტკინის აგარაკი

უტკინის აგარაკი მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი. აგარაკი მდებარეობს მდინარეების ოკერვილის და ოხადის შესართავთან. აგარაკი აშენდა მომღერალთა გუნდის დირექტორის, მარკ პოლტოროცკისა და მისი ცოლის აგაფოკლეა ალექსანდრეს ასული პალტარაცკაიასათვის, შემდგომში შენობა ეკუთვნოდა პრინცესა ზინაიდა შახოვსკაიას. 2017 წლის მდგომარეობით, შენობა წარმოადგენდა ურბანული ქანდაკების მუზეუმის ერთ-ერთ ფილიალს. დღეს, შენობაში დაგეგმილია სარემონტო სამუშაოები და შემდგომში მისი გამოყენება სამეცნიერო და საგანმანათლებლო საქმიანობისათვის.

ისტორია
 საუკუნის შუა რიცხვებში, მიწის მფლობელები გახდნენ მარკ თევდორეს ძე პოლტოროცკი და მისი ცოლი აგაფოკლეა ალექსანდრეს ასული პალტარაცკაია. 1790 წელს ა. ა. პოლტოროცკის ინიციატივით, აქ აშენდა ცენტრალური მერის შენობები კლასიკურ სტილში. არსებობს ვარაუდი, რომ პროექტის ავტორი არქიტექტორი ნ. ა. ლვოვი იყო. ოფიციალურად შენობა გაიხსნა 1820-1830-იან წლებში. 1814 წელს პოლტოროცკაიამ გადაწყვიტა გაეყიდა ქონება. 1828 წლის 21 დეკემბერს პრინცესა ზინაიდა შახოვსკაიამ იყიდა. ამის შემდგომ ფიქსირდება სწორედ სახელწოდება „უტკინი“.

რევოლუციის შემდეგ, სამკვიდრო გადაეცა ჯანმრთელობის კომისარიატს და აქ განთავსდა მალოხტისნკის მეორე ფსიქიატრიული საავადმყოფოს განყოფილება. 1933 წელს, სარემონტო სამუშაოების დროს, მთავარი შენობის მხატვრობა განადგურდა. 2012 წლის 27 ოქტომბერს სანქტ-პეტერბურგის ვიცე-გუბერნატორის ვასილი კიჩეჯის დადგენილებით აქ განთავსდა ქალაქის ქანდაკების მუზეუმი.
კავალერიის სახლები (პუშკინი)

კავალერიის სახლები მდებარეობს ქალაქ პუშკინში. არის ისტორიული ნაგებობების კომპლექსი. სახლები აშენდა 1752-1753 წელს. კავალერიის სახლებს ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტის სტატუსი აქვთ მინიჭებული.

სახლების მშენებლობა დაიგეგმა ტერიტორიის გაწმენდის შემდეგ, რომელიც არ შეესაბამებოდა იმპერიული რეზიდენციის სტატუსს. 1748 წელს დედოფალმა ელიზაბეტმა ბრძანა აეშენებინათ 4 ქვისა და 1 ხის სახლი კავალერიისთვის. 1748 წლის 29 სექტემბრის ბრძანებით, სახლების მშენებლობა დაევალა არქიტექტორ ს. ი. ჩევაკინსკის. 1752-1753 წლებში აღნიშნულ ტერიტორიაზე აშენდა ბაროკოს სტილში შესრულებული ერთსართულიანი სახლები. 1784 წელს ისინი გაფართოვდა არქიტექტორის ი. ნეილოვის მიერ, რომელმაც შეინარჩუნა თავდაპირველი სტილი მეორე სართულზეც. მოგვიანებით სახლები გადაკეთდა სხვადასხვა გზით.

აღნიშნული სახლები ახლოს დგას საუკუნის 40-იან წლებში, ქალაქ პეტერბურგში აშენებული ქალაქის შენობების ტიპთან. სახლებში სართულები ერთმანეთთან გამოყოფილია ფართო პროფილით. აღნიშნული სახლებიდან აღსანიშნავია თავდაპირველად სამრეცხაო სახლი. სადაც ცხოვრობდა სამეფო ლიცეუმის დირექტორი. ასევე, სამკურნალო სახლის შტაბი, მოგვიანებით ცნობილი როგორც კარამზინის სახლი. მასში 1816 წლიდან ისტორიკოსი ნ. მ. კარამზინი ცხოვრობდა. ამ სახლს ხშირად სტუმრობდა ალექსანდრე პუშკინი, რომელიც მეგობრობდა მის მფლობელთან. 1811–1816 წლებში ორ სართულიანი კავალისის სახლი („ენგელგარდტის სახლი“) გადაკეთდა არქიტექტორის, ვ. პ. სტასოვის მიერ. კავალერიის სახლებიდან დღევანდელ დღემდე მოაღწია სამრეცხაო, გოფმარშალსკის, კაბინეტურმა და შტაბ-ლეკარსკის ქვის შენობებმა.
კავალერიის სახლები (პეტერგოფი)

კავალერიის სახლები — ისტორიული შენობების კომპლექსი პეტერგოფში. სახლები აშენებული 1799–1801 წლებში. აღნიშნულ შენობებს მინიჭებული აქვთ ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი სტატუსი. მდებარეობს პრავლენსკოის ქუჩის გასწვრივ.

ისტორია
არსებული სახლები აშენდა არქიტექტორ ფრანც ბრაუერის მიერ, სასამართლო თანამდებობის პირთა და ტექნიკური პერსონალისთვის. თავდაპირველად აქ იდგა ხის სახლები, რომელიც დაპროექტებული იყო 1732 წელს მ. ზემცევის მიერ. შემდგომში ისინი ჩანაცვლდა ქვის სახლებით. განსაკუთრებული ადგილი უკავია სახლს კოშკით, რომელიც გადაჰყურებს სანქტ-პეტერბურგის პროსპექტს. კოშკის კომპლექსში, განთავსებული იყო ზარი, რომელიც აუწყებდა მოსახლეობას დღის დასაწყისს. თავდაპირველად იყო ხის კომპლექსი, შემდეგ აშენდა ქვისგან. შეინარჩუნეს კოშკი, სადაც განთავსებული იყო ზარი. დიდი სამამულო ომის დროს ერთ-ერთი სახლი განადგურდა, მისი უწინდელი ადგილი ახლა მოედანზეა. - საუკუნეებში შენობა გამოყენებული იყო სხვადასხვა საჭიროებებისათვის, აქ განთავსებული იყო სასახლის გამგეობა, შემდეგ კი პეტერგოფის სასახლეთა დირექტორატი, მუზეუმები.

2005 წლის 9 სექტემბერს პეტერგოფის 300 წლისთავისადმი მიძღვნილ ღონისძიების ფარგლებში სახლის კოშკი გაიხსნა. დღეს სახლი ნაწილობრივ რჩება საცხოვრებლად. სახლის ფასადი გლუვია, აქვს გრძელი კუთხის ფანჯრები. სახლებს არ აქვს დეკორი. სახლების რეკონსტრუქციის შემდგომ შენარჩუნდა ფასადების და ინტერიერის თავდაპირველი იერსახე. ამჟამად, სახლების საერთო ტექნიკური მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია.
ვალტერ სანაია

ვალტერ სანაია (დ. 24 სექტემბერი, 1925, ოჩამჩირე, აფხაზეთის სსრ, ამიერკავკასიის სფსრ — გ. 29 ოქტომბერი, 1999, მოსკოვი, რუსეთი) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, მეკარე. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1946).

ბიოგრაფია
იცავდა სოხუმის „დინამოს“, თბილისის „დინამოს“, მოსკოვის „დინამოსა“ და ბაქოს „ნეფტიანიკის“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ბრინჯაოს პრიზიორი (1946) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1949), ვიცე-ჩემპიონი (1950), ბრინჯაოს პრიზიორი (1952) და საბჭოთა კავშირის თასის გათამაშების (1950) ფინალისტი მოსკოვის „დინამოს“ შემადგენლობაში.

ორჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.

თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ფარგლებში პირველად 1945 წლის 13 მაისს, საკავშირო პირველობის მე-8 ტურის კალენდარულ მატჩში, ლენინგრადის „დინამოს“ წინააღმდეგ გამოვიდა მინდორზე. შეხვედრა თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა და მას 30 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი დაესწრო. დინამოელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: ვალტერ სანაია, გრიგოლ გაგუა, ბორის ფროლოვი, არჩილ კიკნაძე, მიხეილ ბერძენიშვილი, გრიგოლ ჭელიძე, გაიოზ ჯეჯელავა, გიორგი ანთაძე, ვიქტორ პანიუკოვი, ვიქტორ ბერეჟნოი და ავთანდილ ღოღობერიძე. დაპირისპირება ვიქტორ პანიუკოვის დუბლის წყალობით თბილისელთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 2–1 დამთავრდა.

ვალტერ სანაია 74 წლის ასაკში, 1999 წლის 29 ოქტომბერს გარდაიცვალა. დაკრძალულია მოსკოვში, ტროეკუროვის სასაფლაოზე.

მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1946
დინამო მოსკოვი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1949
ვიცე-ჩემპიონი: 1950
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1952
საბჭოთა კავშირის თასი
ფინალისტი: 1950
ინდივიდუალური

№2: 1950
№3: 1952

ფაქტები
2015 წლის 24 სექტემბერს ბორის პაიჭაძის სახელობის სტადიონზე „დინამო-არენა“ ვალტერ სანაიას 90 წლისადმი მიძღვნილი საღამო გაიმართა. ფეხბურთელის იუბილე დამსწრე საზოგადეობას მიულოცეს აფხაზეთის მთავრობის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელმა ვახტანგ ყოლბაიამ, ვეტერანმა ფეხბურთელებმა და ვალტერ სანაიას მეგობრებმა. ღონისძიება ოჩამჩირელების კავშირის „ერთობის“ ორგანიზებით გაიმართა.
კლოდ პაპი

კლოდ პაპი (; დ. 16 აპრილი 1949, პორტო-ვეკიო, სამხრეთი კორსიკა, საფრანგეთი — გ. 28 იანვარი, 1983, იქვე) — ფრანგი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა „ბასტიისა“ და საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საფრანგეთის თასისა და საფრანგეთის სუპერთასის მფლობელი, უეფა-ს თასის ფინალისტი (1978) „ბასტიის“ შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. ითვლება „ბასტიის“ ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად.

საკლუბო სტატისტიკა
მსოფლიო ჩემპიონატზე
პაპიმ 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის ერთ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა უნგრეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ.

მიღწევები
საკლუბო
ბასტია
ლიგა 2
ჩემპიონი: 1967–68
ლიგა 1
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1976–77
საფრანგეთის თასი
თასის მფლობელი: 1980–81
საფრანგეთის სუპერთასი
თასის მფლობელი: 1972
უეფა-ს თასი
ფინალისტი: 1978
შვაბები

შვაბები — გერმანელთა სუბეთნიკური ჯგუფი. განსახლებულნი არიან შვაბიაში, სამხრეთ-დასავლეთ გერმანიაში. საუბრობენ გერმანული ენის შვაბურ დიალექტზე.

ისტორიულად შვაბები არიან სვებების შთამომავლები, რომლებიც ცხოვრობდნენ დღევანდელი გერმანიის სამხრეთ-დასავლეთ ტერიტორიაზე. გვიან შუა საუკუნეებში აქ არსებობდა შვაბიის საჰერცოგო, რომლის მმართველებიც პერიოდულად საღვთო რომის იმპერატორის ტიტულსაც ფლობდნენ. საჰერცოგო 1313 წელს გაუქმდა.
ეკვადორი-საქართველოს ურთიერთობები

საქართველოსა და ეკვადორის რესპუბლიკას შორის დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1998 წლის 28 იანვარს.

საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩები ეკვადორის რესპუბლიკაში:
ოთარ ბერძენიშვილი (რეზიდენციით ქ. ბრაზილია) — 2012 წლის 15 მარტიდან 2014 წლის 26 მარტამდე;
გელა სეხნიაშვილი (რეზიდენციით ქ. ბუენოს-აირესი) — 2014 წლის 23 ოქტომბრიდან 2017 წლის 1 ივნისამდე;
ირაკლი ყურაშვილი (რეზიდენციით ქ. ბუენოს-აირესი) — 2018 წლის 7 მაისიდან დღემდე.

ეკვადორის რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩები საქართველოში:
აგუსტო საა კორიერე (რეზიდენციით ქ. ანკარა) — 2013–2015;
რობერტო ბეტანკური რუალესი (რეზიდენციით ქ. ანკარა) — 2016 წლის 29 ნოემბრიდან დღემდე.

ურთიერთობა
ორმხრივი პოლიტიკური დიალოგის გაღრმავებასთან ერთად, ეკვადორსა და საქართველოს შორის მიმდინარეობს თანამშრომლობა ეკონომიკის, სოფლის მეურნეობის, გარემოს დაცვის, კულტურისა და განათლების სფეროებში. 2011 და 2012 წლებში, ნაცვალგების პრინციპის საფუძველზე, თავდაპირველად გაიმართა ეკვადორის კულტურის დღეები საქართველოში, ხოლო შემდეგ — საქართველოს კულტურის დღეები ეკვადორში. მხარეები თანამშრომლობენ საერთაშორისო ორგანიზაციების ფარგლებში. რეგულარულად ხორციელდება მაღალი და უმაღლესი დონის ორმხრივი შეხვედრები სხვადასხვა ფორუმების ფარგლებში.
საქართველოს პრეზიდენტის მეუღლე

საქართველოს პრეზიდენტის მეუღლე (ასევე - საქართველოს პირველი ქალბატონი ან პირველი ბატონი, ან საქართველოს პირველი ლედი ან ჯენტლმენი,) — საქართველოს პრეზიდენტის მეუღლის საპატიო წოდება. ამჟამინდელი პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის, პოსტზე ყოფნის პერიოდში წოდება ვაკანტურია მისი მეუღლის, ჟურნალისტისა და პუბლიცისტის, ჯანრი კაშიას 2012 წელს გარდაცვალების გამო.

სია
მემარჯვენეობა

მემარჯვენეობა — ტერმინი თანამედროვე პოლიტიკურ მეცნიერებასა და დისკურსში. იგი აერთიანებს პოლიტიკურ იდეოლოგიებსა და თეორიებს, რომლებიც გარკვეულ იერარქიებს და მათზე დაფუძნებულ წყობილებებს მიიჩნევენ გარდაუვლად, ბუნებრივად, ნორმალურად ან სასურველად, როგორც წესი ბუნებითი წესრიგის, ეკონომიკის ან ტრადიციის საფუძველზე.

მემარჯვენეობა, როგორც პოლიტიკური პლატფორმის აღმნიშვნელი ტერმინი, წარმოიშვა საფრანგეთის რევოლუციის დროს. დამფუძნებელი კრების პირველ ყრილობაზე (1789 წ.) დეპუტატებმა ადგილები გადაინაწილეს თავიანთი პოლიტიკური შეხედულებების შესაბამისად. მეფისგან მარცხნივ ადგილები დაიკავეს იაკობინელებმა, რომლებიც ყველაზე რევოლუციურად განწყობილი პარტიული დაჯგუფების წევრები იყვნენ. ისინი მხარს უჭერდნენ რადიკალურ გარდაქმნებს და რესპუბლიკის ჩამოყალიბებას. ცენტრალური ადგილები დაიკავეს ჟირონდისტებმა, რესპუბლიკის ზომიერმა მომხრეებმა. მეფისგან მარჯვნივ განლაგდნენ ფეიანები, რომლებიც არსებული წყობის (მონარქიის) შენარჩუნების მომხრეები იყვნენ. ადგილთა ასეთი განლაგება შენარჩუნდა მომდევნო თავყრილობებზეც.

ტერმინმა „მემარჯვენემ“ მალევე დაიმკვიდრა რეაქციულის ან კონსერვატიულის გაგება, ხოლო „მემარცხენემ“ — რევოლუციის ან რადიკალური გარდაქმნების მომხრე მიმართულების მნიშვნელობა. თუმცა, თანამედროვე პოლიტიკურ ცხოვრებაში მემარცხენედ და მემარჯვენედ დაყოფა სულ უფრო რთული ხდება და აღარ გამოხატავს უბრალო არჩევანს რევოლუციასა და რეაქციას შორის. ბევრი პოლიტიკური მეცნიერის აზრით, ასეთი დაყოფა სირთულეებს წარმოშობს, რადგან პოლიტიკური იდეების უაღრესად კომპლექსური სისტემების გამარტივებისა და განზოგადებისკენაა მიმართული.

ტრადიციულად მემარჯვენე იდეოლოგიებს მიაკუთვნებენ: კლასიკურ ლიბერალიზმს, ლიბერტარიანიზმს, ანარქო-კაპიტალიზმს, კონსერვატიზმს, ნაციონალიზმსა და მონარქიზმს. რადიკალურ მემარჯვენე (ულტრამემარჯვენე) იდეოლოგიებს მიეკუთვნება ფაშიზმი, ნაციონალ-სოციალიზმი, ფალანგიზმი და სხვა.

აგრეთვე იხილეთ
მემარცხენეობა
მალკომი

მალკომ ფილიპე სილვა დე ოლივეირა (, ან უბრალოდ მალკომი; დ. 26 თებერვალი, 1997, სან-პაულუ, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. თამაშობს რუსეთის პრემიერლიგის კლუბ „ზენიტი სანქტ-პეტერბურგში“ თავდამსხმელის პოზიციაზე.

მან კარიერა დაიწყო ბრაზილიის კლუბ „კორინთიანსში“, რომელიც 2015 წელს გახდა ბრაზილიის ჩემპიონი. 2016 წლის იანვარში იგი გადავიდა „ბორდოში“, სადაც 96 შეხვედრაში 23 გოლი გაიატანა. 2018 წელს იგი გადავიდა „ბარსელონაში“. კლუბს ტრანსფერი 41 მილიონი ევრო დაუჯდა.

საკლუბო კარიერა
კორინთიანსი
დაიბადა სან-პაულუში, მან დაიწყო კარიერა თავისი მშობლიური ქალაქის კლუბ „კორინთიანსში“, 2013 წელს მისმა კლუბმა დაიკავა მეორე ადგილი კოპა სან-პაულუ დე ფუტბოლ ჟუნიორის თასზე.

იგი რეგულარულად ხვდებოდა კლუბის ძირითად შემადგენლობაში და 70 შეხვედრაში 10 გოლის გატანაც მოასწრო.

ბორდო
მან ფრანგულ კლუბთან კონტრაქტს 2016 წლის 31 იანვარს მოაწერა ხელი, კლუბმა მასში 5 მილიონი ევრო გადაიხადა.

ერთი კვირის შემდეგ შედგა მისი ფრანგული (ლიგა 1) დებიუტი, მისმა კლუბმა „სენ-ეტიენი“ დაამარცხა, მან კი 21 წუთი გაატარა მოედანზე. 10 თებერვალს გაიტანა თავისი პირველი გოლი, კლუბმა 3-4 წააგო „ნანტთან“.

მისი ფრანგული კარიერა 2018 წელს დასრულდა. კლუბის მაისურით 96 შეხვედრაში 23 გოლი გაიტანა.

ბარსელონა
2018 წლის 24 ივლისს გააფორმა ხუთწლიანი კონტრაქტი კლუბ „ბარსელონასთან“, რომელსაც იგი 41 მილიონი ევრო დაუჯდა, თუმცა კორინთიანსმა მიიღო თანხის 2.5%.

სანამ „ბარსაში“ გადავიდოდა, მას ყველა „რომას" უკავშირებდა, თუმცა მოულოდნელად „ბარსელონაში“ გადაბარგდა. ვრცელდებოდა ცნობა, თითქოს მან „რომასთან“ გააფორმა კონტრაქტი, მაგრამ ეს ინფორმაცია ცრუ აღმოჩნდა.

მისი დებიუტი შედგაა 25 აგვისტოს, „რეალ ვალიადოლიდის“ წინააღმდეგ, კლუბმა 1-0 მოიგო

ზენიტი
2019 წლის 2 აგვისტოს მალკომი შეუერთდა „ზენიტს“. ხელი მოაწერა ხუთწლიან კონტრაქტს. ამის სანაცვლოდ „ბარსელონამ“ მიიღო €40 მილიონი. მისი დებიუტი შედგა მეორე დღეს, „კრასნოდარის“ წინააღმდეგ, იგი შეხვედრაში 71-ე წუთზე, ალექსეი სუტორმინის ნაცვლად ჩაერთო. შეხვედრა ანგარიშით 1–1 დასრულდა. ტრავმების გამო 4 ოქტომბრისათვის მას მხოლოდ 64 წუთი ჰქონდა ნათამაშები. იგი მოედანს 2020 წლის 29 თებერვალს დაუბრუნდა და ითამაშა მოსკოვის „ლოკომოტივის“ წინააღმდეგ. სადებიუტო სეზონში გუნდთან ერთად სამი ტიტული მოიგო.

პირადი ცხოვრება
მალკომის მამამ შვილს სახელი აფრო-ამერიკელი აქტივისტის, მალკოლმ იქსის პატივსაცემად დაარქვა.

მიღწევები
კორინთიანსი:(1)
კამპანიტო ბრაზილიერო სერი : 2015

ბარსელონა:(2)
ესპანეთის ლა ლიგა: 2018–19
ესპანეთის სუპერთასი: 2018

ზენიტი: (3)
რუსეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა: 2019–20
რუსეთის საფეხბურთო თასი: 2019–20
რუსეთის საფეხბურთო სუპერთასი: 2020

ბრაზილია 20
 -20 მსოფლიო ჩემპიონატი ფინალისტი: 2015

ინდივიდუალური
ლიგა 1 წლის გოლი : 2017-18
გიორგი ჭილაია

გიორგი ჭილაია (დ. 26 ივნისი, 1957, სტალინირი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა თბილისის „დინამოსა“ და ქუთაისის „ტორპედოს“ ღირსებას. ევროპის თასების მფლობელთა თასის (1981) მფლობელი თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1981).

2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს“ სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — გიორგი ჭილაიას საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.

საკლუბო კარიერა
გიორგი ჭილაიამ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო პირველობის 52 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. ამას გარდა, ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 6 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან 3 მატჩი — ევროპის ჩემპიონთა თასის და 3 მატჩიც თასების მფლობელთა თასის გათამაშებაში.

რაც შეეხება ქუთაისის „ტორპედოს“, მის შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო პირველობის 77 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 4 ბურთი გაიტანა.

ევროთასებზე
ქვემოთ წარმოდგენილია ევროპის ქვეყნების საკლუბო გუნდების ოფიციალური ტურნირების ფარგლებში გიორგი ჭილაიას მონაწილეობით გამართული მატჩების სტატისტიკური მონაცემები.

მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის თასი
ფინალისტი: 1980
ევროპის თასების მფლობელთა თასი
თასის მფლობელი: 1981
სანაკრებო
საქართველოს სსრ ნაკრები

ვიცე-ჩემპიონი: 1979
იოანეს ხიდი

იოანეს ხიდი — კრონვერის სრუტეზე გადებული ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, პეტროგრადის რაიონში. აკავშირებს ზაიაჩის და პეტროგრადის კუნძულებს. 1887 წლამდე პეტრეს ხიდის სახელით იყო ცნობილი, თუმცა შემდგომში მას დაერქვა იოანეს ხიდი. ხიდთან უახლოესი მეტროსადგურია „გორკოვსკაია“.

ისტორია
სანქტ-პეტერბურგის ისტორია 1703 წელს დაიწყო პეტრესა და პავლეს ციხეების ჩამოყალიბებით. პირველი ხიდი ახლადაშენებულ ქალაქში იყო ხის, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებდა ზაიაჩისა და პეტროგრადის კუნძულებს. ხიდი განთავსებული იყო ჯერ კიდევ 1705 წელს დათარიღებულ ქალაქ სანქტ-პეტერბურგის გეგმაზე.

1738 წელს, როდესაც დამატებითი საფორტიფიკაციო ნაგებობების საჭიროება საბოლოოდ აღმოიფხვრა, ხიდი თავიდან აშენდა. სწორედ ამ დროისათვის აშენდა იოანეს რაველინი, აქტიურად შენდებოდა იოანეს კარიბჭეც, რომელიც დასრულდა 1740 წელს. სწორედ ამ კარიბჭეზე იყო მიმართული ხიდი.

თანამედროვე იოანეს ხიდი ფეხით მოსიარულეთათვის არის განკუთვნილი და დღემდე ძველი ხიდის ქვის საძირკველს ეყრდნობა.

2003 წლის 7 მაისს ხიდის მახლობლად დაიდგა კურდღლის ფიგურა. არაოფიციალურად მას უწოდებენ „წყალდიდობისგან გადამრჩენელს“. 2016-2017 წლებში ხიდის უკანასკნელი რემონტი განხორციელდა, ხიდის მოპირკეთებაც განხორციელდა. შეიღება ასევე ლითონის სტრუქტურა. აღდგენილ იქნა დაზიანებული დეკორები.
სამნაწილიანი ხიდი

სამნაწილიანი ხიდი — ორიგინალური დიზაინის მქონე ხიდი, რომელიც გადებულია აღდგომის არხზე, მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში.

ისტორია
სამნაწილიანი ხიდი აშენდა 1797-1800 წლებში ინჟინერ პ. პ. საკენის მიერ, არქიტექტორ ვ. ბრენის პროექტით, მიხაილოვსკის სასახლის მშენებლობის დროს. ოფიციალურად გაიხსნა 1800 წელს. 1879–1882 წლებში ხიდი ამოივსო აღდგომის არხთან ერთად, მაგრამ მისი კონსტრუქცია არ დაუნგრევიათ, იგი მიწის ქვეშ მოხვდა.

არქიტექტურა
სამნაწილიანი ხიდი აიგო სანქტ-პეტერბურგის უძველესი ქვის ხიდების მსგავსად. მისი სიგრძე დაახლოებით 22 მეტრია, ვიწრო ნაწილში სიგანე დაახლოებით 9,2 მეტრია, ფართო ნაწილში — დაახლოებით 30,5 მეტრი.

სამნაწილიანი ხიდი დაკავშირებულია ზამკოვაიას ქუჩასთან, სადაც პეტრე პირველის ძეგლი იყო განთავსებული. ხიდი გრანიტის მოაჯირებით არის გაფორმებული, რომლებიც ჰორიზონტალური ლითონის ძელებით ერთმანეთს უკავშირდებიან.

2003 წლის რესტავრაციის დროს (რა დროსაც ხიდი და აღდგომის არხი გაითხარა) ცენტრალური ხიდის თაღები შეიცვალა რკინაბეტონის თაღებით და მოპირკეთდა გრანიტით. რეკონსტრუქციის დროს გამაგრდა სანაპიროს საძირკველი, დაიდგა გრანიტის ბოძკინტის მსგავსი ზღუდეეები ლითონის ჰორიზონტალურ ძელებთან ერთად. რეკონსტრუქცია ჩაატარა კომპანია „პროფილმა“.

ხიდი და მასთან მდებარე ადგილი ძალიან საინტერესო და მიმზიდველია ფოტომოყვარულთათვის, ასევე ტურისტებისთვის. ხიდმა მოაღწია ჩვენამდე თავდაპირველი სახით უვნებლად, გაფორმებულია მაღალ დონეზე, წარმოადგენს უჩვეულო დიზაინის მქონე ხიდს.
ალფონსო დეივისი

ალფონსო ბოილ დეივისი (; დ. 2 ნოემბერი, 2000) — კანადელი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს მარცხენა მცველის და გარემარბის პოზიციაზე მიუნხენის „ბაიერნსა“ და კანადის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. იგი არის პირველი -ის ფეხბურთელი, რომელმაც იქ ითამაშა როგორც დაბადებულმა 2000-იანებში. 2019 წლის იანვარში „ვანკუვერ უაიტკეპიდან“ გადავიდა მიუნხენის „ბაიერნში“ და გუნდთან 4-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა.

ადრეული ცხოვრება
დეივისი დაიბადა ბუდუბურამში, განაში, გომოას აღმოსავლეთ რაიონში. მისი მშობლები ცხოვრობდნენ ლიბერიაში, თუმცა როდესაც დეივისი ხუთი წლის იყო, ლიბერიაში სამოქალაქო ომი დაიწყო. მისი ოჯახიც გადმოსახლდა კანადაში და დასახლდა უინძორში, ონტარიოში, ერთი წლის შემდეგ კი ედმონტონში. 2017 წლის 6 ივნისს ოფიციალურად მიიღო კანადის მოქალაქეობა.

საკლუბო კარიერა
ახალგაზრდული კარიერა
„ედმონტონ ინთერნეიშენალასა“ და „ედმონტონ სტრაიკერსში“ თამაშის შემდეგ, 2015 წელს იგი გადავიდა „უაიტკეპს რეზიდენსი“-ში.

ვაითკეპს-ის მეორე გუნდი
გუნდში გადასვლის შემდეგ, 2016 წელს მიიღო მონაწილეობა -ის პრე-სეზონის ტურში. იგი მეორე გუნდში გადავიდა 2016 წლის 23 თებერვალს, მისი პროფესიონალური დებიუტი შედგა, როდესაც ის იყო 15 წლისა და 5 თვის, 2016 წლის აპრილში. 2016 წლის 15 მაისს მან გაიტანა პირველი გოლი თავის კარიერაში და გახდა ყველაზე ახალგაზრდა გოლის ავტორი -ის ისტორიაში. 2016 წლის სეზონში ითამაშა 11 შეხვედრა.

ვანკუვერ ვაითკეპის პირველი გუნდი
იგი დასახელდა გუნდის განაცხადში 2016 წლის კანადის ჩემპიონატის დროს და გაუფორმდა კონტრაქტი, ეს მოხდა 2016 წლის 1 ივნისს. მისი დებიუტი შედგა „ოტავა ფარის“ წინააღმდეგ. მან მოედანზე 45 წუთი გაატარა (ჩაერთო მეორე ტაიმში).

2016 წლის 15 ივლისს გაახანგრძლივა კონტრაქტი 2018 წლამდე. ამ დროისთვის ის იყო ყველაზე ახალგაზრდა -ის ფეხბურთელი და მესამე (ყველაზე ახალგაზრდა) მათ შორის, ვინც კონტრაქტი გააფორმა ამ ლიგის კლუბთან. იგი არის მეორე ადგილზე (ახალგაზრდა) ამ ლიგის დებიუტანტებს შორის. დეივისის დებიუტი შედგა 2016 წლის 16 ივლისს, 2016-17 წლებში გაიტანა თავისი პირველი გოლი კონკაკაფის ჩემპიონთა ლიგაზე, „სპორტინგ კანზას სიტის“ წინააღმდეგ.

მისით მალევე დაინტერესდნენ ევროპული გრანდები: „მანჩესტერ იუნაიტედი“, „ჩელსი“ და „ლივერპული“. 2017 წელს იგი დასახელდა მსოფლიოს 60 საუკეთესო ტალანტს შორის. იგი დასახელდა გუნდის წლის ფეხბურთელად.

მიუნხენის ბაიერნი
2018 წლის 25 ივლისს გადაწყდა მისი გადასვლა ბაიერნში, გუნდმა იგი შეიძინა 13 მილიონ ევროდ.

ეროვნული გუნდი
მისი დებიუტი ნაკრებში შედგა კურასაოს წინააღმდეგ, იასპარეზა 2017 წლის ოქროს თასზე, ტურნირზე კი ორი გოლი გაიტანა.

ტიტულები
ბაიერნი:(10)
ბუნდესლიგა (6): 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021-22, 2022-23, 2024-25
გერმანიის საფეხბურთო თასი (2): 2018–19, 2019–20
გერმანიის საფეხბურთო სუპერთასი (3): 2020, 2021, 2022
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (1): 2019–20
უეფა-ს სუპერთასი (1): 2020
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (1): 2020
ჰაროლდი და კუმარი თეთრ სასახლეში მიდიან

„ჰაროლდი და კუმარი თეთრ სასახლეში მიდიან“, იგივე „დაბოლილები“ — 2004 წლის ამერიკული კომედიური ფილმია. იგი მიეკუთვნება ჰაროლდისა და კუმარის ფილმების სერიას. ფილმის სცენარის ავტორები არიან ჯონ ჰურვიცი და ჰაიდენ შლოსბერგი.

სიუჟეტი
ჰაროლდი მიდის კოლეჯში, რათა იმუშაოს მშვიდად. იგი სწორედ აქ ხვდება კუმარს, რომელიც, თავის მხრივ, ვინმესგან მარიხუანას შესყიდვას ცდილობს. ჰაროლდი შეყვარებულია სტუდენტ და მოდელ მარიაზე. მოწევის შემდეგ, კუმარი გადაწყვეტს მეგობართან ერთად წავიდეს რესტორან „თეთრ სასახლეში“. ამის შემდეგ მათი თავგადასავალი მრავალფეროვნად ვითარდება. ჰაროლდი კუმარის გამო ციხეშიც კი მოხვდება, სადაც გაიცნობენ ცნობილ მსახიობ ნილ პატრიკ ჰარისს, რომელიც მათ მანქანას მიისაკუთრებს, თუმცა მოგვიანებით დაუბრუნებს და რესტორნის ფულსაც გადაუხდის. საბოლოოდ, მარია მიდის ნიდერლანდებში. ჰაროლდი მზადაა მას აშშ-ში დაელოდოს, თუმცა კუმარი სხვა აზრზეა, რადგან მარიხუანა ნიდერლანდებში ლეგალურია.
მალენა (თეთრი ყარყატი)

მალენა ( — ერთი ციცქნა) — თეთრი ყარყატი, რომელიც ხორვატმა სტეპან ვოკიჩმა იპოვა და გაზარდა. ხორვატიის სოფელ ბროდსკი-ვაროშის მკვიდრმა სტეპანმა მონადირის მიერ ფრთაში დაჭრილი ყარყატი იპოვა. აღმოჩნდა, რომ მას ფრენა აღარ შეეძლო და ამიტომ იგი დაიტოვა და მალენა დაარქვა. სახლის სახურავზე აუშენა ბუდე, ზამთარს კი სახლის გარაჟში ატარებს. კვებავს ძირითადად თევზით.

დაახლოებით 15 წლის წინ, მალენას ბუდეში მამალი ყარყატი მოფრინდა, რომელიც გაზაფხულზე აფრიკიდან მოფრინავდა. სტეპანმა მას კლეპეტანი დაარქვა. ყარყატები შეწყვილდნენ და მთელ ამ დროის მანძილზე 59-ზე მეტი ბარტყი გამოჩიკეს. ცნობილია, რომ ყოველწლიურად იგი 13 000 კმ-ზე მეტს ფარავს, რათა აფრიკიდან ხორვატიაში დაბრუნდეს და პირიქით. იგი ხორვატიაში ორ თვეს ატარებს და შემდეგ უკან ბრუნდება.

ყოველ წელს, მილიონობით ადამიანი ადევნებს თვალს ხორვატიაში პირდაპირ ეთერში კლეტეპანის დაბრნუბის კადრებს.