iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ლავრენტი ბალუაშვილი

ლავრენტი იოსების ძე ბალუაშვილი (ბალუევი; დ. 6 თებერვალი, 1868 — გ. უცნობია) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი (1918).

თავდაპირველი განათლება სასულიერო სემინარიაში მიიღო. 1890 წლის ივნისიდან რუსეთის იმპერიის სამხედრო სამსახურში იყო. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი. 1893 წლიდან პოდპორუჩიკის წოდებით ერევნის მე-13 ლაიბგრენადერთა პოლკში ჩაირიცხა. მიიღო პორუჩიკის (1897), შტაბს-კაპიტნის (1901) და კაპიტნის (1905) წოდებები. მონაწილეობდა მსოფლიო ომში (1914-1918). 1915 წლიდან იყო იმავე პოლკის პოდპოლკოვნიკი, შემდეგ — პოლკოვნიკი. ომში დაიჭრა. 1917 წლის აპრილში დაინიშნა სუვოროვის გრენადერთა 22-ე პოლკის მეთაურად. 1918 წლიდან მსახურობდა ქართულ ჯარში. მეთაურობდა მე-5 ქვეით პოლკს, რომელმაც თავი გამოიჩინა 1918 წლის დეკემბერში სომხეთ-საქართველოს ომში, კერძოდ, ბრძოლაში მთა დელიხტაშთან. 1919 წლის 17 ოქტომბერს დათხოვნილ იქნა თადარიგში. 1920 წელს აირჩიეს კათოლიკოს-პატრიარქ ლეონიდეს ინიციატივით შექმნილი მორწმუნეთა საზოგადოების წევრად.

დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის (1900), წმ. ანას (1908) და (ხმლებით, 1915), წმ. ვლადიმერის (ხმლებითა და ბაბთით, 1915) ხარისხის ორდენებით, გიორგის იარაღით (1915, 1914 წლის ნოემბერში სოფ. ოლშანისა და პრჟეჩეს რაიონში ბრძოლებში თავის გამოჩენისთვის).
უბედური შემთხვევა

„უბედური შემთხვევა“ — ჯეიმზ ჯოისის მოთხრობა, რომელიც გამოქვეყნდა 1914 წელს გამოცემულ მოთხრობათა კრებულში დუბლინელები.

მოკლე აღწერა
მისტერ დაფი, შუა ხნის ბანკის მოლარე, თავისი სურვილით ცხოვრობს განცალკევებით დუბლინის გარეუბანში. ის არის ფრთხილი, მოწესრიგებული და სოციალურად ნაკლებად აქტიური. ერთ საღამოს კონცერტზე ის მისის ემილი სინიკოს გამოელაპარაკა, გათხოვლ და შვილიან ქალს. მალე ისინი ურთერთობასაც დაიწყებენ. ეს ურთიერთობა არ იყო იმდენად სუფთა და წმინდა რომ მისტერ სინოკო დათანხმებოდა, მას ეგონა რომ მისტერ დაფის მისი ქალიშვილის ხელის თხოვნა უნდოდა ამიტომ გულღიად ხვდებოდა მას და ვერც კი დაუშვებდა მის ცოლსა და მისტერ დაფის შორის შესაძლო ურთიერთობას. გარკვეული ხნის მანძილზე ისინი ხვდებობნენ ერთმანეთს, მისტერ დაფიმ ქალს გული გადაუშალა, გაანდო საკუთარი საიდუმლოებები და ფიქრები. თუმცა ერთ საღამოს, ქალის საქციელით განაწყენებულმა დაფიმ ეს ურთიერთობა მოულოდნელად დაასრულა.

ოთხი წლის შემდეგ, მისტერ დაფიმ სტატია წაიკითხა გაზეთში. სტატიაში ეწერა, რომ სიდნეი-პერედის სადგურზე მისის სინოკოს მატარებელი დაეჯახა და გარდაიცვალა. სტატიაში ეწერა რომ ქალმა, შემთხვევამდე ორი წლით ადრე სმა დაიწყო, ასევე აღწერილი იყო გარემოებები რომელთა მიხედვითაც უბედური შემთხვევა ქალის დაუდევრობით და გაუფრთხილებლობით იყო გამოწვეული.

პირველად მისტერ დაფის ამ ამბავზე საშინელი რეაქცია ჰქონდა. გაბრაზდა, რომ ასეთ სუსტ ქალს გაანდო თავისი საიდუმლოებები და დაასკვნა რომ სისუსტე სმისგან იყო გამოწვეული. თუმცა თანდათან მიხვდა რომ ქალი აქამდე მარტოსულობამ მიიყვანა.

ამბავი მთავრდება იმით რომ დაფი მეგეზინ-ჰილის წვერზეა, სიჩუმით გარშემორტყმული ღამის დუბლინს გადაჰყურებს, ადგილს სადაც მისის სინიკოსთან ერთად იჯდა და საუბრობდა ხოლმე და აანალიზებს რამდენად მარტოსულია.
შავი კუკლუქსკლანელი

„შავი კუკლუქსკლანელი“ — 2018 წლის ამერიკული ბიოგრაფიული კრიმინალური ფილმი, რომლის რეჟისორია სპაიკ ლი. სცენარი ფილმისთვის დაწერეს ჩარლი ვახტელმა, დევიდ რობინოვიჩმა, კევინ უილმოტმა და სპაიკ ლიმ. დაფუძნებულია რონ სტალვორთის 2014 წლის ავტობიოგრაფიულ რომანზე „შავი კლანსმენი“. ფილმში მონაწილეობენ: ჯონ დევიდ ვაშინგტონი, ადამ დრაივერი, ლორა ჰარიერი და ტოფერ გრეისი. ფილმის მოქმედება ვითარდება 1970-იან წლებში კოლორადო-სპრინგზში; სიუჟეტის ცენტშია პირველი აფრო-ამერიკელი დეტექტივი რონ სტალვორთი კოლორადო-სპრინგზის პოლიციის დეპარტამენტიდან, რომელიც ამხელს და გამოააშკარავებს კუ-კლუქს-კლანის ადგილობრივ ფილიალს.

ფილმის პროდიუსერები არიან: სპაიკ ლი, რეიმონდ მენსფილდი, შაუნ რედიკი, შონ მაკიტრიკი, ჯეისონ ბლუმი და ჯორდან პილი. პროდიუსერმა შონ რედიკმა შეიძინა უფლებები წიგნზე ფილმისთვის 2015 წელს, ხოლო სპაიკ ლი ფილმის რეჟისორად დაინიშნა 2017 წლის სექტემბერში. მსახიობთა დიდი ნაწილი ფილმს შეუერთდა მომდევნო თვეს და გადაღებები დაიწყო ნიუ-იორკის შტატში. „შავი კუკლუქსკლანელის“ პრემიერა შედგა 2018 წლის 14 მაისს კანის კინოფესტივალზე, სადაც მოიპოვა გრან-პრი. აშშ-ში ფილმის პრემიერა გაიმართა 2018 წლის 10 აგვისტოს და დაემთხვა გაერთიანებული მემარჯვენეების „თეთრების უპირატესობის“ პირველ წლისთავს. ფილმმა კრიტიკოსების მაღალი მოწონება დაიმსახურა, განსაკუთრებით ვაშინგტონისა და დრაივერის თამაშის გამო.

ოსკარის 91-ე დაჯილდოებაზე ფილმი 6 ნომინაციაზე იყო წარდგენილი, მათ შორის: საუკეთესო სურათისთვის, საუკეთესო რეჟისორისთვის, საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში, საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის, საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის და საუკეთესო მონტაჟისთვის. ოსკარი მოიპოვა კატეგორიაში საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის. „შავი კუკლუქსკლანელი“ ამერიკის კინოინსტიტუტმა 2018 წლის 10 საუკეთესო ფილმთა შორის დაასახელა. ოქროს გლობუსის 76-ე დაჯილდოებაზე ოთხ ნომინაციაზე იყო წარდგენილი, მათ შორის საუკეთესო დრამისთვის.
მებორნე

მებორნე — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 19–21 სმ, ფრთის შლილი 38–41 სმ; მასა 33–70 გ აღწევს. დედალი მცირედ აღემატება მამალს. აქვს მოხდენილი აგებულება. ფეხები გრძელია, ფერად ჭუჭყიანი ყვითელი. ნისკარტი სწორი, საშუალო სიგრძის, ფერად ყავისფერი და ბოლოში მუქია. საქორწინო შეფერილობაში ზურგი მომწვანო-ყავისფერია ყავისფერივე შტრიხებით, მუცელი — თეთრი. ზამთრის შეფერილობა ერთფეროვანი მურაა. ცხოვრობს მარტო, მცირე გუნდებად მიგრაციის დროს და დასვენების ადგილებში იკრიბებიან. ბუდობს თითქმის მთელი ჩრდილოეთი ევრაზიის ტყის მდინარებთან ახლოს, შედის ნახევარუდაბნებსა და სამხრეთ ტუნდრაში, მაღალ მთაში ადის 4000 მ სიმაღლეზე; საქართველოში მობუდარ ფრინველად გვხვდება. იზამთრებს აფრიკაში (საჰარის სამხრეთით), სამხრეთ-აღმოსავლეთ ინდოეთში, ინდონეზიასა და ავსტრალიაში. იკვებება მწერებით, მათი ლარვებით, ობობებით, მოლუსკებით, თავკომბალებით, პატარა თევზებითა და კიბოსნაირებით. მონოგამები არიან. ბუდე მიწა აკეთებენ, რომელიც ან ორმოა, ან ფოთლებისგანაა შემდგარი; დედალი დებს 4 კვერცხს, ინკუბაცია 21–22 დღე გრძელდება. ბარტყები თვითონ მოიპოვებენ საკვებს მშობელთა დაცვის ქვეშ; ფრენას 22–28 დღის ასაკში იწყებენ.
გიორგი სხირტლაძე

გიორგი სერგოს ძე სხირტლაძე (დ. 9 ნოემბერი (ან სექტემბერი), 1932, მთისკალთა, ახლანდელი ონის მუნიციპალიტეტი — გ. 25 მარტი, 2008, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1960).

ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი და 1966 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიური ფაკულტეტი. ოლიმპიადის ვიცე-ჩემპიონი (1960, რომი), ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი (1956, მელბურნი), მსოფლიოს ჩემპიონი (1959, თეირანი), მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (1957, სტამბოლი), მსოფლიო თასის გათამაშების ვიცე-ჩემპიონი (1958), სსრკ ხალხთა სპარტაკიადის ჩემპიონი (1956), სსრკ ხალხთა სპარტაკიადის ვიცე-ჩემპიონი (1959), სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1954, 1957, 1960), სსრკ ვიცე-ჩემპიონი (1953). შვედეთის, უნგრეთის, აშშ-ის საერთაშორისო ტურნირებში გამარჯვებული. საპატიო ნიშნის ორდენის კავალერი. სკკპ წევრი 1961 წლიდან.

1956 წლის 1 სექტემბერს სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და სსრ კავშირის 1956 წლის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.

ძირითადი შედეგები
თემურ ყაზარაშვილი

თემურ ყაზარაშვილი (დ. 7 დეკემბერი, 1959, ახმეტა) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი, ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1982).

ბიოგრაფია
დაიბადა სოფელ მატანში, ახმეტის რაიონში. 1981 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი და 1987 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. მსოფლიოს თასის მფლობელი (1980) და მსოფლიო უნივერსიადის ჩემპიონი (1981). საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1982, 1984) და მესამე პრიზიორი (1981, 1983). საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1984) და საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1983). ბულგარეთის (1983, 1985) და ივან პოდდუბნის სახელობის საერთაშორისო ტურნირში (1980, 1982, 1985) გამარჯვებული. საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი. საერთაშორისო კატეგორიის ექსტრა კლასის არბიტრი, საქართველოს ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტი (1994-იდან) და ღირსების ორდენის კავალერი.
გიორგი ყიზილაშვილი

გიორგი ყიზილაშვილი (დ. 14 მარტი, 1983, ახმეტა) — ქართველი ძიუდოისტი. საქართველოს სამგზის ჩემპიონი (2001, 2006, 2007 -100 კგ). მსოფლიო თასის ორგზის გამარჯვებული (2006, 2008 -100 კგ), ვერცხლისა (2006-100 კგ) და ორგზის ბრინჯაოს (2006, 2007 -100 კგ) პრიზიორი. 20 წლამდელთა შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2002 -100 კგ) და უნივერსიადის მესამე პრიზიორი (2004 -100 კგ).
დიმიტრი შანიძე

დიმიტრი (დიტო) შანიძე (დ. 8 თებერვალი, 1937, წყალტუბო, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 18 ნოემბერი, 2010) — ქართველი ძალოსანი. დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი. ოლიმპიადის ორგზის ვიცე-ჩემპიონი 1968 (მეხიკო), 1972 (მიუნხენი) და მსოფლიოს ჩემპიონი 1973 (ჰავანა). მსოფლიოს ორგზის ვიცე-ჩემპიონი 1968 (მეხიკო), 1972 (მიუნხენი) და მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი 1969 (ვარშავა). ევროპის ორგზის ჩემპიონი 1972 (კონსტანცა), 1973 (მადრიდი) და ევროპის ოთხგზის ვიცე-ჩემპიონი 1968 (ლენინგრადი), 1969 (ვარშავა), 1971 (სოფია), 1974 (ვერონა). სსრკ-ის ხალხთა სპარტაკიადის ჩემპიონი 1971. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974). სსრკ-ის ვიცე-ჩემპიონი (1968) და საბჭოთა კავშირის თასი მფლობელი (1971). საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1970) და საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1973).

ძირითადი შედეგები
მაია შილაკაძე

მაია შილაკაძე (დ. 17 თებერვალი, 1965, თბილისი) — ქართველი აკრობატი. სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1979, 1980, 1981). მსოფლიოს თასის გათამაშების ორგზის მეორე პრიზიორი (1981,1984). სსრკ თასის სამგზის მფლობელი (1980, 1981, 1982), მეორე პრიზიორი (1979) და სსრკ მოსწავლეთა სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1978). სსრკ ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1979). სსრკ საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. ევროპისა და მსოფლიოს ჩემპიონი (1980, პოზნანი, პოლონეთი).

1987 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი.

ძირითადი შედეგები
ალექსანდრე ტაბატაძე

ალექსანდრე ტაბატაძე (ფსევდონიმი გოკიელი) (დ. 15 მარტი, 1934, სოფ. გოკიო, ახლანდ. ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი, საქართველოს სსრ, სსრკ. — გ. 2004, ქ. გორი) — ქართველი მწერალი. 1957 წელს დაამთავრა ქალაქ გორის პედინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. იყო კორესპონდენტი და ლიტერატურის მუშაკი გაზეთებში: „სტალინელი“ და „ზარია ვოსტოკა“. დააარსა გაზეთები „შთაგონება“ და „ყაყაჩო“, აგრეთვე იყო მათი რედაქტორი. 1968 წლიდან არის საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი.
სანერწყვე ჯირკვლები

ძუძუმწოვრების სანერწყვე ჯირკვლები მიეკუთვნება ეგზოკრინულ ჯირკვლებს. ადამიანს სამი დიდი: ყბაყურა, ყბისქვეშა და ენისქვეშა და ასობით მცირე სანერწყვე ჯირკვალი აქვს. არსებობს სეროზული, ლორწოვანი და შერეული ტიპის სანერწყვე ჯირკვლები.

სეროზული სეკრეციისას სინთეზირდება ცილა-ფერმენტი ალფა-ამილაზა, რომელიც შლის სახამებელს მალტოზად და გლუკოზად, ხოლო ლორწოვანი სეკრეციისას სინთეზდება ცილა მუცინი, რომელიც საპოხი ნივთიერების როლს ასრულებს.

ადამიანში ყოველდღიურად 0.5-დან 1 ლიტრამდე ნერწყვი გამოიყოფა. ნერწყვის სეკრეცია (სალივაცია) კონტროლდება პარასიმპათიკური სტიმულაციებით; ამ დროს აცეტილქოლინი, აქტიური ნეიროგადამტანი ნივთიერება, უკავშირდება მუსკარინულ რეცეპტორს ჯირკვლებში და იწვევს ნერწყვის გამოყოფას.

სტრუქტურა
ყბაყურა ჯირკვლები
წყვილი ყბაყურა ჯირკვალი არის ყველაზე დიდი სანერწყვე ჯირკვლები, რომლებიც ქვედა ყბის ტოტს ეხებიან. ის მოთავსებულია ქვედა ყბის უკანა ტოტსა და საფეთქლის ძვლის დვრილისებრ მორჩს შორის. ყბაყურა ჯირკვალი სეროზული ტიპის ჯირკვალია, რომელიც ასინთეზებს ალფა-ამილაზას (პტიალინს). მისი სადინარი შეიჭრება პირის კარიბჭეში და იხსნება მესამე დიდი ძირითადი კბილის დონეზე.

ყბისქვეშა ჯირკვლები
ყბისქვეშა ჯირკვლები წყვილი სანერწყვე ჯირკვალია, რომელიც ქვედა ყბის ქვეშ მდებარეობს და იკავებს ორმუცელა კუნთის წინა და უკანა მუცლებს. მას ძირითადად ლორწოვანი სეკრეცია ახასიათებს, თუმცა შერეული სახის ჯირკვლად მიიჩნევენ. განსხვავებით ზემოთხსენებული ორი ჯირკვილისა, არ აქვს გამოყოფილი მთავარი სადინარი და მისგან გამოსული 8-20 მილაკი იხსნება პირის ღრუში, ენისქვეშა ნაოჭებსა და კორძებში. ნერწყვის რეზერვუარის 5% მოდის სწორედ ენისქვეშა ჯირკვლებზე.
AsianAve

ან — სოციალური ქსელი რომლითაც ძირითად აზიური წარმოშობის ამერიკელები სარგებლობენ. ქსელი არცთუ ისე პოპულარულია.

ისტორია
საიტი 1997 წლის 21 ივლისს გაეშვა, მისი დამაარსებლები იყვნენ ბენჟამინ სანი, პიტერ ჩენი, გრეის ჩანგი, მაიკლ მონტერო და კელვინ ვონგი. წევრები აქტიური იყვნენ პოლიტიკაში და აპროტესტებდნენ სხვადასხვა ღონისძიებებს, რომლებიც მათი აზრით აზიელებს „შეურაცხყოფდა“. 2007 წლის ოქტომბერში იმ დროისთვის აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატმა ბარაკ ობამამ შექმნა ანგარიში საიტზე. 2007 წლის მონაცემებით საიტზე დარეგისტრირებული იყო 1,4 მილიონზე მეტი ადამიანი. საიტის ინტერნეტ-დომენია ..

დაცვის დონე
საიტი არ არის დაცული, შეუძლებელია პროფილის დაცვა, მისი ხილვა შეუძლია ყველას („ფეისბუკისგან“ განსხვავებით).
მსევანი

მსევანი, წითელფეხა მენაპირე — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 28 სმ, მასა 120 გ, ფრთის შლილი 50 სმ. სხეულის ზედა ნაწილი შეფერილია მურა-რუხად, აყრია ჭრელი ლაქები, ხოლო ქვედა — თეთრად. ფეხები ნარინჯისფერ-წითელია. გავრცელებულია ევრაზიაში, სამხრეთი ტაიგიდან ნახევარუდაბნოებამდე, დასავლეთით ტყეტუნდრამდე აღწევს, აღმოსავლეთში არეალი წყვეტილია; გვხვდება საქართველოშიც, სადაც მობუდარია. ბინადრობს ნესტიან მდელოებზე, ბალახოვან ჭაობებში და ტბის ნაპირებზე, გვხვდება მთის ტუნდრაში, 4000 მ სიმაღლემდე. იზამთრებს ევრაზიის სამხრეთ ნაწილში, აფრიკის სანაპიროების გასწვრივ. ხშირად ბუდობენ ჯგუფებად, იშვიათად — მეთოვლიასებრთა კოლონიებში. დედალი დებს 4 კვერცხს, კრუხობს ორივე მშობელი. გადაფრენას ივლისში იწყებენ და შემოდგომამდე აგრძელებენ. სანადირო ობიექტია, ეტანება სასოფლო-სამეურნეო მიწებს.
თეკლე აბაშიძე

თეკლე აბაშიძე (სრული სახელი: თეკლე ჯამბაკურ-ორბელიანი; დ. 6 ივლისი, 1876, თბილისი, რუსეთის იმპერია — გ. 21 სექტემბერი, 1961, იქვე) — ქართველი დიდგვაროვანი. აქტიურად მონაწილეობდა საზოგადოებრივ საქმიანობაში, რომელსაც მისი მამიდა — მარიამ ვახტანგის ასული ორბელიანი და მეუღლე — კიტა აბაშიძე ხელმძღვანელობდნენ. იყო ქართული სკოლის უფასო სასადილოს კომიტეტის წევრი, აგრეთვე ქუთაისის ქალთა პირველი ქართული სკოლის, „სინათლის“ დამხმარე კომიტეტის თავმჯდომარე. გარდაიცვალა 1961 წელს.
ვასილ ბარბაქაძე

ვასილ ბარბაქაძე (დ. 1884) — ქართველი სოციალისტ-რევოლუციონერი. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) წევრი. დაიბადა გლეხის ოჯახში. განათლება სოფლის სამრევლო სკოლაში მიიღო. ხელმოკლეობის გამო, ადრეული ასაკიდან დაიწყო მუშაობა თბილისის რკინიგზის სადგურში მექვაბედ. 1899 შეუერთდა „მესამე დასს“. მონაწილეობას იღებდა გაფიცვებსა და რევოლუციურ გამოსვლებში. 1903 წლიდან შეურთდა სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიას. იყო პარტიის წითელი რაზმის წევრი. 1905 წლის რევოლუციის შემდეგ დათხოვნილ იქნა რკინიგზის სახელოსნოდან. შემდგომ პერიოდში აქტიურად იყო ჩართული კოოპერატივების ჩამოყალიბების საქმეში. იყო ქარეთველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების თბილისის განყოფილების წევრი. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ იყო კახეთის რკინიგზის კომიტეტის წევრი. 1918 საქართველოს სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის სიით გახდა საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი. იყო ეროვნული საბჭოს შრომის კომისიის წევრი. საბჭოთა ოკუპაციის შემდგომ ცნობები არ მოიპოვება.
სროლა კრაისტჩერჩის მეჩეთებში

სროლა კრაისტჩერჩის მეჩეთებში — ტერორისტული აქტი, რა დროსაც ტერორისტებმა თავდასხმა განახორციელეს ახალი ზელადნიის ქალაქ კრაისტჩერჩის ალ-ნურის მეჩეთსა და ლინვუდის ისლამურ ცენტრზე, 2019 წლის 15 მარტს.

დაიღუპა 50 და დაიჭრა ასევე 50 ადამიანი. 1997 წლის შემდეგ უდიდესი თავდასხმა იყო ახალ ზელანდიაში. ხელისუფლებამ იგი ტერორისტულ აქტად გამოაცხადა. პოლიციის ცნობით, დაკავებულია 4 ადამიანი, მათ შორის 3 კაცი და 1 ქალი.

დაკავებულთაგან ერთ-ერთი ავსტრალიის მოქალაქე ბრენტონ ტარანტია. მან თავდასხმამდე „ანტიიმიგრაციული მანიფესტი“ გამოაქვეყნა, სადაც განმარტავს თავის ქმედებებს და ტერორისტულ აქტად მოიხსენიებს მას. იგი თავდასხმის მომენტს სოციალურ ქსელში პირდაპირი ეთერის საშუალებით აქვენებდა.

ბრუტანულმა -მა გამოაქვეყნა ფოტოები, სადაც ტერორისტის იარაღის მჭიდებზე დატანილია ქართული წარწერები: „დავით აღმაშენებელი, დავით სოსლანი“. ამასთან დაკავშირებით სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურმა სტრატეგიულ პარტნიორებს მიმართა:
მერუე

მერუე, ჭაობის მენაპირე — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 22–25 სმ, ფრთის შლილი 55–59 სმ; მასა 55–120 გ. აქვს მოხდენილი აგებულება, გრძელი კისერი და სადგისისებური შავი ნისკარტი, მაღალი რუხ-მწვანე (ზაფხულში მოყვითალო) ფეხები, რომლებიც ფრენის დროს ძლიერ გამოწეულია კუდის გარეთ. საქორწინო შეფერილობაში სხეულის ზედა ნაწილი მურა-რუხია მუქი მურა ლაქებით, ქვედა — თეთრი, მუქი ჭრელი ლაქებით კისერზე, მკერდისა და ტანის გვერდებზე. არ ახასიათებს სქესობრივი დიმორფიზმი. ზრდასრულ ფრინველების ზამთრის და ახალგაზრდა ინდივიდების შეფერილობაში ზურგი ერთფეროვანი რუხია, მუცელი — თეთრი. მახვილის კუთხის თეთრი ფერის ზოლები ზურგზე გადასდევს. ბუდობს ევრაზიაში, ნესტიან მდელოებზე, ჭაობებში, ტბების ბალახოვან სანაპიროებზე, თევზით მდიდარ ტბორებში, ყველაზე ხშირად მდინარეთა ჭალებში სტეპებისა და ტყესტეპის ზონებში, ბელარუსისა და ბალტიისპირეთის ტყის ზონიდან პრიმორიემდე. იზამთრებს აფრიკაში (საჰარის სამხრეთით), ინდოეთში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიასა და ავსტრალიაში. ფრენისას დიდი გუნდები არ ახასიათებს. იკვებება წყალმარჩხ ადგილებში ან წყალსატევთა ნაპირებზე მწერებითა და მათი ლარვებით, მოლუსკებით, მცირე კიბოსნაირებით. მონოგამები არიან; ცხოვრობენ ცალკეულ წყვილებად. ბუდეს მიწაზე, ბალახებში აკეთებენ და იცავენ მას. დედალი დებს 4 (იშვიათად 3–8 კვერცხს), კრუხობს ორივე მშობელი მონაცვლეობით 21–23 დღის განმავლობაში. ღინღლით დაფარული ბარტყები გამოჩეკის მეორე დღიდან თვითონ მოიპოვებენ საკვებს.
კოხტა ჭოვილო

კოხტა ჭოვილო, სირბატონა, წინწკლებიანი მენაპირე — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 29–33 სმ, მასა 110–200 გ, ფრთების შლილი 48–52 სმ. შემოდგომით და ზამთარში კოხტა ჭოვილო რუხი ფერისაა მოთეთრო ქვედა მხარეთი, ფეხები წითელია; საქორწინო შეფერილობა თითქმის მთლიანად შავია, თეთრი „სოლით“ ზურგზე და ამავე ფერის ფრთის შიდა მხარეებით, ფეხები ამ დროს მუქია. ნისკარტი მუქია, ქვედა ნისკარტი ფუძეში წითელია. ბინადრობს ევრაზიის (სკანდინავიიდან ჩუკოტკამდე) ჩრდილოეთი ტაიგის სამხრეთ ტუნდრაში, ტყეტუნდრაში, ტუნდრისმაგვარ ჭაობებში. იზამთრებს სუბტროპიკებსა და ტროპიკებში, აგრეთვე დასავლეთი ევროპის სანაპიროებზე. მობუდარი დასახლებები არ აქვთ. დედალი დებს 4 კვერცხს; თავიდან მშობლები მორიგეობით კრუხავენ, ბოლოს — მხოლოდ მამალი. მცირერიცხოვანი, სპორადულად გავრცელებული სახეობაა.
შავულა

შავულა, შავი ჭოვილო — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 21–24 სმ, მასა შეადგენს 50–80 გ-ს, ფრთის შლილი — 41–46 სმ. ნისკარტი მოკლეა, ფერად შავი. სხეულის ზედა მხარე მოყავისფროა, აყრია წვრილი ლაქები. თავსა და კისერზე რუხ-ყავისფერი მორთულობა აქვს. კუდი ძირში თეთრია, ბოლოში — შავი. ფრენის დროს ქვევიდან თეთრი კუდი, შავი ფრთები და კუდს იქით ოდნავ გაცილებული ფეხები ჩანს. ბუდობს ზაფხულში, სკანდინავიიდან ციმბირამდე წიწვოვან ტყეებში. უპირატესობას ანიჭებს გაშლილ და ნოტიო ტყეებს, აგრეთვე ჭაობებს. გადაფრენა ახასიათებს. ზამთარს ზომიერ სარტყლებში ატარებს, მაგრამ წლის უმეტეს დროს ცენტრალურ აფრიკასა და სამხრეთ აზიაში გვხვდება. აქტიურია შებინდებისას. დამახასიათებელია მუდმივად მოძრავი კუდი. ხშირად ზის ხეებზე. იკვებება წყლის მწერებით, კიბოსნაირებითა და მცირე ზომის თევზებით. მეჭვავიასნაირთა უმრავლესობისაგან განსხვავებით, შავულა ბუდეს მიწაზე არ იკეთებს, არამედ იკავებს შაშვისებრთა მიტოვებულ ბუდეებს, უმთავრესად ბოლოშავასას. დედალი დებს 3–4 კვერცხს; ბარტყები გამოჩეკიდან მალევე ტოვებენ ბუდეს და მშობლებთან კიდევ მცირე ხნით რჩებიან. შავულას სიცოცხლის ხანგრძლივობა 8–11 წელს შეადგენს.
დიდი ჭოვილო

დიდი ჭოვილო, მწვანეფეხა მენაპირე — ფრინველი ჩიხუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 35 სმ-მდე, ფრთის შლილი 68–70 სმ, მასა 280 გ-მდე. აქვს გრძელი, რუხ-მწვანე ფეხები და გრძელი, ძლიერი და ოდნავ აღუნული ნისკარტი. სხეულის ზედა მხარე ყავისფერ-რუხია, ხოლო ქვედა თეთრი. არ გამოიხატება სქესობრივი დიმორფიზმი. მისი ბუნებრივი მტრები მტაცებელი ფრინველები არიან. საერთოდ, მშიშარა და ფრთხილი ფრინველია, კარგად ცურავს და ყვინთავს. ბინადრობს მცირე წყალსატევებთან ახლოს, მაგალითად ჭაობებთან და საგუბარებთან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ევროპასა (ისლანდიის გარდა) და აზიაში. ზამთარში გადაფრენა ახასიათებს ხმელთაშუაზღვისპირეთში, დასავლეთ და სამხრეთ აფრიკაში; საქართველოში გვხვდება გადაფრენისას. იკვებება ჭიაყელებით, კიბოსნაირებით, მწერებით და მათი ლარვებით. თავისი ნისკარტის წყალობით ადვილად იჭერს თევზს წყალში. გამრავლების პერიოდი მაისიდან ივლისამდე გრძელდება. ბუდე მიწაზე არსებული ჩაღრმავებაა, რომელიც ბალახითაა ამოფენილი. დედალი დებს 4–5 მოზრდილ კვერცხს; კრუხობს ორივე მშობელი 25 დღის განმავლობაში. ცხოვრების პირველივე დღიდან აქტიურები არიან.

გალერეა
დიმიტრი ერისთავი (სამხედრო პირი)

დიმიტრი ალექსის ძე ერისთავი (; დ. 1797 — გ. 9 ოქტომბერი, 1858, სანქტ-პეტერბურგი) — ქართული წარმოშობის რუსი მწერალი და სამხედრო მოხელე.

არაგვის ერისთავთა საგვარეულოს რუსეთში დამკვიდრებული შტოს წარმომადგენელი, საქართველოდან 1724 წელს გადასახლებული ოთარ გიორგის ძის შვილიშვილი. განათლება მიიღო ცარსკოე-სელოში, სადაც სწავლობდა ალექსანდრე პუშკინთან ერთად. 1820 წლიდან მსახურობდა არმიაში, შემდეგ ირიცხებოდა იმპერატორის პირადი კანცელარიის მე-2 განყოფილებაში და საზღვაო უწყებაში. 1856 წლიდან ერისთავი იყო ფლოტის გენერალ-აუდიტორი.

მონაწილეობა მიიღო „სამხედრო-ისტორიული ლექსიკონის“ პირველი ტომის (რომელიც გამოდიოდა გენერალ ლ. ლ. ზედელერის რედაქციით) შედგენაში. ავტორია ბიოგრაფიული ნარკვევებისა რუს ისტორიულ მოღვაწეებზე, სტატიებისა უკრაინის, საქართველოსა და კავკასიის ისტორიის შესახებ. 1842 წელს გამოსცა მონუმენტური ნაშრომი — „ისტორიული ლექსიკონი რუსეთის ეკლესიის წმინდანთა შესახებ“. მიღებული აქვს პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის დემიდოვის სახელობის პრემია.
ალექსანდრე მიხაილოვი

ალექსანდრე მიხაილოვი (დ. 1874, ბორჩალოს მაზრ — გ. უცნობია) — ქართველი მასწავლებელი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) წევრი. ეროვნებით ბერძენი.

ბიოგრაფია
უმაღლესი განათლება რუსეთში მიიღო. წლების განმავლობაში ეწოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ხელმძღვანელობდა საქართველოში მცხოვრებ ელინთა (ბერძენთა) ეროვნულ საბჭოს. 1918 წელს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის მიერ ბერძენთათვის გამოყოფილი კვოტით შევიდა პარლამენტში. 1919 წლის თებერვლის დამფუძნებელი კრების არჩევნებში კენჭს იყრიდა ელინთა დემოკრატიული პარტიიდან, იყო საარჩევნო სიის მესამე ნომერი, თუმცა დამფუძნებელი კრების წევრის მანდატი ვერ მოიპოვა. სხვა ბიოგრაფიული მონაცემები არ იძებნება.
საქართველოს მომარაგების და შრომის სამინისტრო

მომარაგების და შრომის სამინისტრო — სახელმწიფო ორგანო, რომელიც 1918 წლის მაისიდან მიწათმოქმედების სამინისტროსთან ერთად არსებობდა, მინისტრი ნოე ხომერიკი, რომელმაც ამ მიმართულებით თავის მოადგილედ გიორგი ერაძე დანიშნა. 1919 წლის ბოლოს შრომისა და მომარაგების სამინისტრო ცალკე უწყებად ჩამოყალიბდა და სამინისტროს ხელმძღვანელად გიორგი ერაძე დაინიშნა, მის მოადგილეებად კი — ივანე ჭავჭანიძე და ილია გოლდმანი. სამინისტრო მომარაგებისა და შრომის რეგულაციის მიმართულებით აქტიურად მუშაობდა, თუმცა ხშირად ოპოზიციის კრიტიკის მთავარი ადრესატი სოციალ-დემოკრატიულ მთავრობაში სწორედ მომარაგების მინისტრი იყო. მას ოპოზიცია არაკომპეტენტურობას სწამებდნენ და გამოცდილების არმქონედ მოიხსენიებდა, თუმცა ფაქტია, მთავრობაშიც და საკანონმდებლო ორგანოშიც დიდი ნდობით სარგებლობდა. სამინსიტროს დაქვემდებარებაში არსებული ორივე ძირითადი მიმართულება ძალზე პრობლემურად იდგა დამოუკიდებლობის პერიოდში. შრომის საკითხების მოგვარება სამინისტრომ პროფკავშირებთან ერთად, სატარიფო პალატის და შრომის კომისიების (საბჭოების) საშუალებით, მნიშვნელოვნად გადაჭრა. 1920-1921 წლების ბიუჯეტის თანახმად, შრომის სამინისტროს დაფინანსება 32 მილიონ მანეთს
აღემატებოდა, სამინისტროს ბიუჯეტი ძირითადად მუშათა შემწეობებს, მუშათა ჯილდოებს, კომისიების მუშაობაზე და ადმინისტრაციულ ხარჯებს ხმარდებოდა. სამინისტროს, სატარიფო პალატის, შრომის კომისიებისა და დამფუძნებელი კრების შესაბამისი კომისიის ეფექტიანი მუშაობის შედეგად მიღებულ იქნა შრომის ეფექტიანი კანონმდებლობა, რომელიც მოიცავდა: 8 – საათიან სამუშაო დროს, შრომის პირობების მონიტორინგს, დავების ეფექტურად გადაწყვეტის მექანიზმებს, ქალთა და არასრულწლოვანთა შრომის რეგულაციას. მომარაგების მიმართულებით სამინისტრო, საქართველოს გარშემო არსებული ვითარებიდან და ზოგადად მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებიდან გამომდინარე, დიდ პრობლემებს სწყდებოდა. საბჭოთა და თეთრგვარდიელთა რუსეთის მიერ საქართველოსათვის დაწესებულმა სასურსათო ბლოკადამ, საერთაშორისო კომუნიკაციების მოშლამ საქართველო მძიმე სასურსათო კრიზისის წინაშე დააყენა,
სამინისტროს მცდელობები მიეღო სტაბილური სასურსათო მარაგები, ხშირად უშედეგოდ სრულდებოდა. მომარაგების სამინისტროს ბიუჯეტი 1920 წლისთვის ქვეყნის ბიუჯეტის 29%-ს აღემატებოდა და მისი მნიშვნელოვანი ნაწილი არა მხოლოდ სურსათის, არამედ ნავთობ პროდუქტების, სხვა მასალებისა და იარაღის შესყიდვაზე იხარჯებოდა. მომარაგების სამინისტრო ებრძოდა ქვეყნის შიგნით არსებული მარცვლეულის სპეკულანტების ხელში ჩავარდნასა და კონტრაბანდის სახით ქვეყნიდან გატანას.