iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ყაჩაღები. თავი VII

„ყაჩაღები. თავი “ — 1996 წლის დრამატული ფილმი, რომრლიც საქართველოს, საფრანგეთის, რუსეთის, იტალიის და შვეიცარიის ერთობლივი ნაწარმოებია. რეჟისორი და სცენარის ავტორია ოთარ იოსელიანი.
ფილმის პირველი ჩვენება 1997 წლის 29 მაისს შედგა უნგრეთში.

სიუჟეტი
როლებში
ამირან ამირანაშვილი — ვანო
დავით გოგიბედაშვილი — სანდრო
გია (გიო) ცინცაძე — სპირიდონი
ნინო ორჯონიკიძე — ეკა
ალექსი ჯაყელი — ვიქტორი
ნიკო ქარცივაძე — კოლა
ქეთი კაპანაძე — ლია
დათო ტარიელაშვილი
ნიკო ტარიელაშვილი — ნიკო
მარინა ქარცივაძე
კახი მაისურაძე
ემანუელ ჩაუვიგნი
ნარდა ბლანჩეტი
ანა–მარიე ეიზენშიცი

ჯილდოები
1996 — ვენეციის საერთაშორისო კინოფესტივალის სპეციალური პრიზი საუკეთესო რეჟისურისათვის
1996 — მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის ვენეციის კინოფესტივალის ჟიურის დიდი პრიზი ამირან ამირანაშვილს
1999 — რუსეთის კინომატოგრაფიული პრემია „ნიკა“ საუკეთესო სარეჟისორო ნამუშევრისათვის
ვერა ბესანტინა

ვერა ბესანტინა (, სრული სახელი: ; ) — ბაქოს შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი.

ბიოგრაფია
ვერა ბესანტინა დაიბადა 1973 წელს. ეროვნებით ებრაელი იყო . მამამისი ლევი სამხედრო ოფიცერი იყო, დედა ლუდმილა კი გამომცემლობა „აზერბაიჯანში“ მუშაობდა.

ვერა 258-ე საშუალო სკოლის მე-11 კლასის მოსწავლე იყო. დაამთავრა 23-ე სამუსიკო სკოლის ვიოლინოს კლასი.

მისი დედის, ლუდმილა ბესანტინას თქმით, იანვრის მოვლენების დროს საცხოვრებელი კორპუსის მე-5 სართულზე მყოფ ვერას ქუჩიდან ნასროლი ტყვია მოხვდა. საავადმყოფოში მიყვანის შემდეგ დაიღუპა. დაკრძალულია შეჰიდთა ხეივანში.
ზურაბ მექვაბიშვილი

ზურაბ მექვაბიშვილი (დ. 6 მარტი, 1948) — ქართველი რეჟისორი და სცენარისტი, საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი.

1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, კინო-ტელე დრამატურგის სპეციალობით. 1980 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრალური ინსტიტუტის კინოფაკულტეტი. დამდგმელი რეჟისორი და სცენარისტია ფილმების: „ექსპედიცია“ (1983) და „კალმასობა იოანესი“ (1993).
მიხეილ მამულაშვილი

მიხეილ მამულაშვილი (დ. 14 სექტემბერი, 1873, მცხეთა — გ. 6 იანვარი, 1973) — ქართველი მებაღე-დეკორატორი.

დაიბადა 1873 წლის 14 სექტემბერს, ქალაქ მცხეთაში. 7 წლის იყო, როცა ყვავილებისადმი განსაკუთრებული სიყვარული გაუჩნდა. სწავლობდა პიატიგორსკის პროგიმნაზიაში (1882), შემდეგ წინამძღვრიანთკარის სასულიერო სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებელში. 1890 წელს დაამთავრა თბილისის საბაღოსნო სასწავლებელი.

დაახლოებით 20 წლის ასაკში, თამამშევის ქარვასლაში მაღაზია გახსნა. მცხეთის ბაღში მოყვანილი ყვავილებისგან დამზადებულ გვირგვინებს, კალათებს და გირლანდებს სთავაზობდა მაშინდელ თბილისელებს. 1890-1898 წლებში მუშაობდა კავკასიის მეფისნაცვლის ბაღში. 1907 წელს ი. წინამძღვრიშვილის ინიციატივით თბილისში გახსნა ყვავილების სალონი. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ იყო საბაღოსნო საქმის ერთ-ერთი პოპულარიზატორი. დიდია მისი ღვაწლი მრავალი ველური ყვავილის გაკულტურებაში. მას სახელი გაუთქვა ორიგინალური სტილის მხატვრულმა კომპოზიციებმა. სისტემატურად მონაწილეობდა ყვავილების რესპუბლიკურ და საკავშირო გამოფენებში. მამულაშვილის მცხეთის ბაღში დაცულია მისი მხატვრული კომპოზიციები და კაბინეტ-მუზეუმები.

1959 წელს რეჟისორმა ოთარ იოსელიანმა მიხეილ მამულაშვილზე გადაიღო ფილმი „საპოვნელა“.

დაკრძალულია თავისივე ბაღში.
ტარიელ აბდულაევი

ტარიელ აბდულაევი (, სრული სახელი: ; ) — შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1967 წლის 8 დეკემბერს ლენქორანში.ჯერ 10 წლიანი დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო ლენქორანის 2-ე საშუალო სკოლაში, შემდეგ დაამთავრა 169-ე ტექნიკურ-პროფესიული სასწავლებელი. სამხედრო სამსახურიდან დაბრუნების შემდეგ, კალინინის სახელობის ტექნიკის მწარმოებელ ქარხანაში მუშაობდა მუშად.

1990 26 იანვარს ლენქორანში, ჰაფთონის ტყეში სამხედროებმა სახალხო ფრონტის ხუთი წევრი დახვრიტეს, 46 ადამიანი დააკავეს და ვერტმფრენით ბაქოში გაგზავნეს. დაკავებულთა შორის იყო ტარიელიც. ჯარისკაცებმა დაკავებულებს ხელ-ფეხი მავთულით კისრებზე მიუბეს. ტარიელი მავთულის მოჭერით ვერტმფრენში გაიგუდა. ერთი დღის შემდეგ მისი ცხედარი ბაქოს ცენტრალურ მორგში გადაასვენეს.

31 იანვარს შეჰიდთა ხეივანში დაკრძალეს. თავდაპირველად ის ალის სახელით დაკრძალეს, მაგრამ რადგანაც მისი ფოტო დაკრძალვამდე გადაღებული ჰქონდათ, ტარიელის ვინაობა მოგვიანებით გაირკვა. მშობლებმა მისი გარდაცვალების შესახებ მხოლოდ 12 თებერვალს შეიტყვეს.
აკაცინგო

აკაცინგოს მუნიციპალიტეტი (; ნაუატლი: ) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 61 377 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტი ფართობია 125.02 კმ². მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 21004.

კლიმატი
როდიონ რასკოლნიკოვი

როდიონ რომანის ძე რასკოლნიკოვი — ფიოდორ დოსტოევსკის 1866 წელს გამოქვეყნებული რომანის, „დანაშაული და სასჯელის“ პროტაგონისტი.

როდია (როგორც მას დედა იხსენიებს) ყოფილი სტუდენტია („ნასტუდენტარი“), რომელიც სანქტ-პეტერბურგში სასწავლებლად ჩავიდა მაგრამ უსახსრობის გამო სწავლის გაგრძელება ვეღარ მოახერხა. უშემოსავლოდ დარჩენილი გადაწყვეტს მოკლას მოხუცი მევახშე (ალიონა ივანოვნა), რომელთანაც მამისგან დატოვებული ნივთები აქვს დაგირავებული. რასკოლნიკოვი საბოლოოდ მოახერხებს მევახშის მკვლელობას, თუმცა მოუწევს მოწმის მოშორებაც, რომელიც მოკლულის ნახევარდაა. მკვლელობის შემდგომ რასკოლნიკოვი იწყებს თავის თავში ჩაღრმავებას და უჩნდება პარანოიული შიში იმისა რომ ყველაფერი გაცხადდება. როდია ერთ-ერთ დუქანში გაიცნობს სემიონ მარმელადოვს, სახელმწიფო სამსახურში ნამუშევარ კაცს, რომელიც როდიას გულს გადაუშლის და თავისი ცხოვრების შესახებ უამბობს, მათ შორის საკუთარ ქალიშვილზე, სონია მარმელადოვაზე, რომელიც ოჯახის რჩენის გამო პროსტიტუციას მიყოფს ხელს. რასკოლნიკოვი ნასვამ მარმელადოვს სახლშიც მიიყვანს, სადაც ფარულად თანხას დატოვებს. უმუშევარი როდია დახმარების იმედით გადაწყვეტს თავის ყოფილ კურსელს დმიტრი ვრაზუმიხინს მიაკითხოს (რომელსაც ყველა „რაზუმიხინად“ იხსენიებს), თუმცა მოგვიანებით ინანებს მასთან მისვლას და სახლს დატოვებს. ვრაზუმიხინი შეძლებს როდიას კვალის პოვნას და აღმოაჩენს რომ ის გაურკვეველ სენს ჰყავს შეპყრობილი. ქალაქში ჩამოდიან მისი დედა (პულხერია რასკოლნიკოვა) და და (ავდოტია „დუნია“ რასკოლნიკოვა), რომელთაგანაც როდიამ მანამდე მიიღო წერილი რომელშიც დედა ატყობინებდა მისი დის პიოტრ ლუჟინზე ნიშნობის შესახებ, რომელიც პულხერია რასკოლნიკოვამ „გავლენიან, შეძლებულ“ კაცად დაახასიათა, თუმცა როდია თვლის რომ მის დას ქორწინება ძმის და ოჯახის მატერიალური მდგომარეობის გამოკეთების გამო სურს და ამის წინააღმდეგი ხდება.
მუსა ადილოვი

მუსა ადილოვი (; სრული სახელი: ; ) — შავი იანვრის ხოცვა-ჟლეტის დროს დაღუპული.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1959 წლის 5 სექტემბერს დავაჩიში. 10 წლის ასაკში იგი მარცხენა ბარძაყის დაზიანებით, დიდი ხნის განმავლობაში მკურნალობდა ბაქოს სამედიცინო სარეაბილიტაციო ცენტრში.

შავი იანვრის ტრაგედიის დღეს, როდესაც ის და მისი მეზობელი ბაქოს სოფელ საბუნჩიდან აეროპორტისკენ მიემგზავრებოდნენ, მას ზურგში ცეცხლსასროლი იარაღიდან ესროლეს. ის საბუნჩის საავადმყოფოში გადაიყვანეს და მიუხედავად ჩატარებული ოპერაციისა, სხეულში ტყვიის ნამსხვრევები დარჩა. შედეგად მუსა ჯგუფის ინვალიდი გახდა და მკურნალობის მიუხედავად, მისი ჯანმრთელობა ყოველწლიურად უარესდებოდა. გარდაიცვალა 2004 წლის 19 მარტს, მუცლის ღრუში არსებული ჭრილობის შედეგად გამოწვეული გართულებით.

დაკრძალეს შაბრანის გალაგას სასაფლაოზე.
კრისტიან ოლივერი

კრისტიან ოლივერი (; დ. 3 მარტი, 1972, ცელე, ქვემო საქსონია, გერმანია — გ. 4 იანვარი, 2024, კარიბის ზღვა) — გერმანელი მსახიობი.

ბიოგრაფია
კრისტიან ოლივერი დაიბადა 1972 წლის 3 მარტს ცელში (ქვემო საქსონია), მაგრამ ოჯახთან ერთად ფრანკფურტში გადავიდა, სადაც იზრდებოდა. შემდეგ საცხოვრებლად აშშ-ში გადავიდა, სადაც ჯერ მოდელად დაიწყო მუშაობა, შემდეგ ნიუ-იორკში და ლოს-ანჯელესში სწავლობდა სამსახიობო ხელოვნებას. 2002-2004 წლებში ეპიზოდურ როლებში გამოდიოდა სერიალში „სიგნალი კობრა-11-ისთვის“.

ავიაკატასტროფა
2024 წლის 4 იანვარს ოთხადგილიანი კერძო თვითმფრინავი, რომელზეც მსახიობი, მისი ორი ქალიშვილი და თავად პილოტი იმყოფებოდნენ, კარიბის ზღვაში ჩამოვარდა.

ფილმოგრაფია
საპიენსი: კაცობრიობის მოკლე ისტორია

„საპიენსი: კაცობრიობის მოკლე ისტორია“ — იუვალ ნოა ჰარარის წიგნი, რომელიც პირველად გამოიცა ებრაულად ისრაელში 2011 წელს, 2014 წელს იერუსალიმის ებრაულ უნივერსიტეტში ჰარარის ლექციების სერიის საფუძველზე. წიგნი, რომელიც ყურადღებას ამახვილებს ჰომო საპიენსზე, იკვლევს კაცობრიობის ისტორიას, დაწყებული ქვის ხანიდან ოცდამეერთე საუკუნემდე.

მოკლე შინაარსი
ჰარარის ნამუშევარი კაცობრიობის ისტორიას ათავსებს ჩარჩოში, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებები აწესებს საზღვრებს ადამიანის საქმიანობისთვის და სოციალური მეცნიერებები აყალიბებს იმას, რაც ხდება ამ საზღვრებში.

ჰარარი იკვლევს კაცობრიობის ისტორიას ქვის ხანიდან 21-ე საუკუნემდე, ფოკუსირებულია ჰომო საპიენსზე. ის საპიენსის ისტორიას ოთხ ძირითად ნაწილად ყოფს:

კოგნიტური რევოლუცია (დაახლოებით ძვ. წ. 70000 წ., როდესაც წარმოსახვა განვითარდა საპიენსში).
სასოფლო-სამეურნეო რევოლუცია (დაახლოებით ძვ. წ. 10000 წ., სოფლის მეურნეობის განვითარება).
კაცობრიობის გაერთიანება (ახ. წ. 34, ადამიანური პოლიტიკური ორგანიზაციების თანდათანობითი კონსოლიდაცია გლობალიზაციისკენ).
სამეცნიერო რევოლუცია (ძვ. წ. 1543, ობიექტური მეცნიერების გაჩენა).

ჰარარის მთავარი არგუმენტი არის ის, რომ საპიენსი მოვიდა მსოფლიოზე დომინირებისთვის, რადგან ის არის ერთადერთი ცხოველი, რომელსაც შეუძლია მოქნილად ითანამშრომლოს საკუთარი ტიპის ადამიანებთან. ის ამტკიცებს, რომ პრეისტორიული საპიენები იყვნენ სხვა ადამიანთა სახეობების გადაშენების მთავარი მიზეზი, როგორიცაა ნეანდერტალელები და მრავალი სხვა მეგაფაუნა. ის ასევე ამტკიცებს, რომ საპიენსის უნარი ითანამშრომლოს დიდი რაოდენობით, გამომდინარეობს მისი უნიკალური უნარიდან, დაიჯეროს მხოლოდ წარმოსახვაში არსებული საგნების, როგორიცაა ღმერთები, ერები, ფული და ადამიანის უფლებები. ის ამტკიცებს, რომ ეს რწმენა იწვევს დისკრიმინაციას - რასობრივი, სექსუალური თუ პოლიტიკური - და პოტენციურად შეუძლებელია გქონდეს სრულიად მიუკერძოებელი საზოგადოება. ჰარარი ამტკიცებს, რომ ყველა ფართომასშტაბიანი ადამიანური თანამშრომლობის სისტემა - მათ შორის რელიგიები, პოლიტიკური სტრუქტურები, სავაჭრო ქსელები და იურიდიული ინსტიტუტები - მათი გაჩენა განპირობებულია საპიენსის გამორჩეული შემეცნებითი შესაძლებლობებით მხატვრული ლიტერატურისთვის. შესაბამისად, ჰარარი აღწერს ფულს, როგორც ურთიერთნდობის სისტემას და პოლიტიკურ და ეკონომიკურ სისტემებს, როგორც რელიგიების მსგავსს.
ნურადინ აღაჰუსეინოვი

ნურადინ აღაჰუსეინოვი (, სრული სახელი: ; ) — შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1951 წელს ნეფთჩალის რაიონის სოფელ ჰასანაბადში. 8-წლიანი სკოლის დაამთავრობის შემდეგ სამხედრო სამსახურში იყო ლენინგრადში (ახლანდელი სანქტ-პეტერბურგი).1972 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის მსუბუქი მრეწველობის ტექნიკური კოლეჯი და მუშაობდა სხვადასხვა სფეროში. იმ სოფელში ცხოვრობდა, სადაც დაიბადა.

შავი იანვრის დღეს, დაახლოებით 19:00 საათზე მან ნეფთჩალის ცენტრალური უნივერმაღის წინ ტანკები დაინახა, ამ დროს სამუშაოდან ბრუნდებოდა თავისი მანქანით. ესროლეს, როდესაც უკან წასვლას ცდილობდა. ტყვია კისერში შევიდა და შუბლიდან გამოვიდა. იმავე დღეს საავადმყოფოში გარდაიცვალა.

დაკრძალეს ნეფთჩალის რაიონის სოფელ ჰასანაბადის სასაფლაოზე.
ციხელაშვილი

საკუთარი სახელი ციხელაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

დავით ციხელაშვილი — სპორტსმენი (ძიუდო)
ზაურ ციხელაშვილი — ინჟინერი
თეიმურაზ ციხელაშვილი — სამეურნეო მოხელე, პოლიტიკოსი
მამუკა ციხელაშვილი — დიპლომატი, მკვლევარი
ნოდარ ციხელაშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
ტარიელ ციხელაშვილი — პოლიციის მოხელე, პოლიტიკოსი
ქეთევან ციხელაშვილი — დიპლომატი, მკვლევარი
ალბინო-სერტუჩე

ალბინო-სერტუჩეს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2010 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 790 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 79.51 კმ². მდებარეობს ზღვის დონიდან 900-1800 მეტრის სიმაღლეზე. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 21011.
ამოსოკის მუნიციპალიტეტი

ამოსოკის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2010 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 100 964 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 135.18 კმ². მუნიციპალიტეტის სახელწოდება ნაუატლიდან მომდინარეობს და „ტალახისგან თავისუფალ ადგილს“ („ადგილი, სადაც ტალახი არაა“) ნიშნავს. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 21015.
პუებლის მუნიციპალიტეტები

პუებლა შტატია მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. იყოფა 217 მუნიციპალიტეტად. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, პუებლა მეხუთე ადგილზეა მოსახლეობის რაოდენობით (6 583 278 ადამიანი) და 21-ე ადგილზეა ფართობის (34 309.6 კმ²) მიხედვით.

მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით უდიდესი მუნიციპალიტეტია პუებლა, სადაც შტატის მოსახლეობის 25.70% (1 692 181 ადამიანი) ცხოვრობს, ხოლო ყველაზე პატარა მუნიციპალიტეტია სან-მიგელ-ისიტლანი (526 ადამიანი).
სინალოის მუნიციპალიტეტები

სინალოა შტატია მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. იყოფა 18 მუნიციპალიტეტად. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, სინალოა მე-17 ადგილზეა მოსახლეობის რაოდენობით (3 026 943 ადამიანი) და მე-18 ადგილზეა ფართობის (22 148.9 კმ²) მიხედვით.

მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით უდიდესი მუნიციპალიტეტია კულიაკანი, სადაც შტატის მოსახლეობის 33.15% (1 003 530 ადამიანი) ცხოვრობს, ხოლო ყველაზე პატარა მუნიციპალიტეტია კოსალა (17 012 ადამიანი).
ატემპანი

ატემპანი მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2005 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 342 ადამიანს შეადგენს. მიეკუთვნება სიერა-ნორტე-დე-პუებლის (პუებლის ჩრდილოეთი მთიანეთი) რეგიონს. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 21017.
ატლისკო

ატლისკოს მუნიციპალიტეტი (, ასევე ცნობილი როგორც ატლისკო-დე-ლას-ფლორესი) ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის შტატ პუებლაში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 89 314 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის სახელწოდება ნაუატლიდან ითარგმნება როგორც „წყლის ხეობის ადგილი“. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 21019.
მარტოხელა ქალაქი

მარტოხელა ქალაქი: მარტოობის ხელოვნების თავგადასავალი – ოლივია ლეინგის მიერ დაწერილი წიგნი. წიგნი პირველად -მა 2016 წელს გამოსცა და ლეინგის წინა ნამუშევრების მსგავსად, ის აერთიანებს კვლევას, ბიოგრაფიასა და მემუარებს.
წიგნის კვლევის უმეტესი ნაწილი ჩატარდა მაშინ, როდესაც ლეინგი მარტო ცხოვრობდა ნიუ-იორკში, პარტნიორის მოულოდნელად მიტოვების შემდეგ. მისი აზრები იმ იზოლაციაზე, რომელიც მან ამ დროს იგრძნო, წიგნში განათავსა. როდესაც ოლივია ლეინგი ოცდაათიანი წლების შუა ხანებში ნიუ-იორკში გადავიდა საცხოვრებლად, ის ყოველდღიურად ცხოვრობდა მარტოობაში. სულ უფრო მეტად მოხიბლული ამ ყველაზე სამარცხვინო გამოცდილებით, მან დაიწყო მარტოხელა ქალაქის შესწავლა ხელოვნების გზით. ნაწარმოებებსა და ცხოვრებას შორის უწყვეტად მოძრაობა - ედვარდ ჰოპერის ღამის ქოხებიდან ენდი უორჰოლის დროის კაფსულებამდე, ჰენრი დარგერის განძარცვიდან შიდსის კრიზისის განადგურებამდე - ლეინგი ატარებს ელექტრულ, კაშკაშა გამოძიებას იმის შესახებ, თუ რას ნიშნავს მარტო ყოფნა, აშუქებს არა მხოლოდ მარტოობის მიზეზებს, არამედ ის, თუ როგორ შეიძლება ამისათის წინააღმდეგობის გაწევა და ა.შ. წიგნმა დიდი მოწონება დაიმსახურა და ზოგადად დადებითი შეფასებები დაიმსახურა.

მიმოხილვა
წიგნი დაყოფილია რვა თავად, ყოველი თავი იწყება ლეინგის ნიუ-იორკში მარტო ყოფნის გამოცდილებით, სანამ გადაიქცევა მხატვრებზე და იმ გზაზე, რომლითაც მარტოობა გავრცელდა მათ შემოქმედებაში. თანმიმდევრობით, განხილული მხატვრები არიან:
ედვარდ ჰოპერი
ენდი ვარჰოლი
დევიდ ვოინაროვიჩი
ნენ გოლდინი
ჰენრი დარგერი
ვივიენ მაიერი
კლაუს ნომი
ჯოშ ჰარისი
ზოი ლეონარდი
ეროვნებათა საბჭო

ეროვნებათა საბჭო შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:

სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს ეროვნებათა საბჭო — პარლამენტის ზედა პალატა, 1937-1991 წლებში. უმაღლესი საბჭოს ერთ-ერთი პალატა, ორგანო, რომელიც მოქმედებდა სსრკ სახალხო დეპუტატთა ყრილობებს შორის.
რუსეთის ფედერაციის უმაღლესი საბჭოს ეროვნებათა საბჭო — უმაღლესი საბჭოს ერთ-ერთი პალატა, ორგანო, რომელიც მოქმედებდა რუსეთის ფედერაციის სახალხო დეპუტატთა ყრილობებს შორის.
ეროვნებათა საბჭო (რსფსრ, 1920-1922) — რსფსრ-ის სახალხო კომისართა საბჭოსთან არსებული ეროვნების წარმომადგენლობითი ორგანო, რომელიც შედგებოდა ეროვნებათა საქმეთა სახალხო კომისრისგან, მისი გამგეობის წევრებისაგან, ასსრ-ის ეროვნებათა წარმომადგენლობითი ოფისების თავმჯდომარეებისგან, ავტონომიური ოლქებისა და შრომითი კომუნები და ეროვნებათა განყოფილების ხელმძღვანელებისაგან.
ეროვნებათა საბჭო (შარ) — ეროვნებათა წარმომადგენლობის ორგანო შორეული აღმოსავლეთის რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოსთან 1921-1922 წლებში.
ღამის ცირკი

„ღამის ცირკი“ — ერინ მორგენშტერნის 2011 წლის ფანტასტიკური ჟანრის რომანი. იგი თავდაპირველად დაიწერა მწერლობის ყოველწლიური კონკურსისთვის. ღამის ცირკი წარმოდგენებს გაუფრთხილებლად მართავს. მისი განრიგი არავინ იცის. ის უბრალოდ იქ ჩნდება, სადაც წინა დღეს არაფერი იყო. ცირკის შავ-თეთრი კარვების მიღმა მაგიური სანახაობა იმალება, რომელიც იღბლიან სტუმარს ცხოვრების ბოლომდე დაამახსოვრდება. მაყურებლებმა არ იციან, რომ წარმოდგენების უკან ბევრად უფრო მნიშვნელოვანი მოვლენები მიმდინარეობს. აქ, ორ ჯადოქარს შორის, საუკუნოვანი დაპირისპირების კულმინაცია უნდა შედგეს. ღამის ცირკი შეადარეს ჰარი პოტერს და „ბინდის“ საგას, ასევე ნილ გეიმანს, " " ჯონათან სტრეინჯს და მისტერ ნორელს.

მოკლე შინაარსი
ღამის ცირკი არის ზღაპარი, რომელიც ვითარდება არაისტორიულ ვიქტორიანულ ლონდონთან, მოხეტიალე, ჯადოსნურ ცირკში, რომელიც ღიაა მხოლოდ მზის ჩასვლიდან მზის ამოსვლამდე. მასში წარმოდგენილია ისეთი გამოფენები, როგორიცაა ილუზიონისტები, მკითხავები და ატრაქციონები, რომლებიც ეწინააღმდეგებიან ფიზიკისა და რეალობის კანონებს. ცირკს არ აქვს დადგენილი გრაფიკი, ჩნდება და ქრება შემთხვევით ქალაქებსა და ქალაქებში გაფრთხილების გარეშე. ცირკი იკვებება ნამდვილი მაგიით, შემსრულებლები ხშირად აკეთებენ ისეთ საქმეებს, რომლებიც მაყურებლისთვის შეუძლებელი ჩანს. მსოფლიოს საუკეთესო ჯადოსნური ნიჭის წარმოჩენის გარდა, ცირკი მოქმედებს როგორც სპარინგი ორი ძლიერი ჯადოქრის მფარველებისთვის. მსოფლიო დონის ილუზიონისტი პროსპერო ჯადოქარი და იდუმალი ბატონი . . შეთანხმდნენ, რომ აღზარდონ და გაწვრთნან ახალგაზრდა ჯადოქარი, რომელიც საბოლოოდ დაუპირისპირდება მეორეს ნებასა და მაგიის ბრძოლაში. არც ერთ პროტეჟეს არ აქვს უფლება გაიგოს კონკურენტის ვინაობა. ამ საიდუმლო კონფლიქტს მარიონეტული პირით მოიხსენიებენ, როგორც "თამაშს". პროსპერო აიძულებს თავის ქალიშვილს, სელია ბოუენს, დაასრულოს საკუთარი ილუზიური უნარები მკაცრი და ხშირად სასტიკი ვარჯიშის მეთოდებით. ამასობაში, ბატონი . .- ავარჯიშებს თავის ობლების პალატას, მარკო ალისდაირს, რათა შექმნას ფანტასტიკური სცენები, რომლებიც მხოლოდ მისი ჯადოსნური სამიზნის გონებაში არსებობს.

როდესაც სელია და მარკო მიაღწიეს შეთანხმებულ ასაკს, ორივენი ნიჭიერ ჯადოქრებად ჩამოყალიბდნენ, ისინი ცალ-ცალკე აიყვანეს სიზმრების ცირკში გასაწევრიანებლად. სელია იყენებს თავის მაგიას ხალხის გასართობად და ცირკის კარვებისა და სხვა სამყაროს ექსპონატების რთული ქსელის შესანარჩუნებლად. იმავდროულად, მარკო მუშაობს ცირკის პროდიუსერის თანაშემწედ, რაც ხელს უშლის მას პირდაპირ ცირკთან მოგზაურობაში. როგორც თამაში გრძელდება, სელია და მარკო ეჭვობენ, რომ მათი კონკურენტი ოცნებების ცირკში მუშაობს. თითოეული მათგანი აშენებს გამოფენებს ცირკისთვის, რომლებიც აჩვენებენ მათ ძალას, იმ იმედით, რომ ეს მათ თამაშის მოგების საშუალებას მისცემს. მარკო ასევე იწყებს რომანტიკულ ურთიერთობას ცირკის მკითხავთან, მაგრამ მას და სელიას საბოლოოდ შეუყვარდებათ ერთმანეთი მას შემდეგ, რაც გაიგეს, რომ ისინი ერთმანეთის კონკურენტები არიან. თუმცა, სხვა შემსრულებლებს ეჭვი ეპარებათ ცირკის ძალებზე: ისინი არასოდეს ბერდება, როგორც ჩანს, უფლება აქვთ ცირკის დატოვება. ანსამბლში დაძაბულობა იზრდება, როდესაც ცირკის ერთ-ერთი საწყისი ინვესტორი იღუპება იდუმალ გარემოებებში და საქმეები არასწორად მიდის. როდესაც მაყურებელს შემთხვევით დაჭრიან გამოფენაზე, სელია გადაწყვეტს, რაც შეიძლება სწრაფად დაასრულოს თამაში და ასევე შეინარჩუნოს ცირკი და მასში მონაწილე პირები.
იანვარ ნასიროვი

იანვარ ნასიროვი (, სრული სახელი: ; დ. 6 იანვარი 1957, გულაბლი,აღდამის რაიონი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — გ. 20 იანვარი 1990, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) – ბაქოს შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1957 წლის 1 იანვარს აღდამის რაიონის სოფელ გულაბლიში. 1974 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1974 წელს შევიდა ბაქოს საგანმანათლებლო-საკურსო კომბინატში და 1975 წელს დაამთავრა მებათქაშე-მღებავის სპეციალობით. 1976-1978 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში ლენინგრადში. 1979 წლიდან მუშაობდა „კომსომოლსკვოდსტროის“ ტრესტში სარატოვის ოლქში. 1980-1983 წლებში მუშაობდა სარატოვის ოლქის მარქსის რაიონში, კოლმეურნეობა „პობედაში“ საწარმოო ობიექტების მშენებლობაში.
ილია აბულაძე (ფოტოგრაფი)

ილია დარისპანის ძე აბულაძე — ქართველი ფოტოგრაფი, მოღვაწეობდა დაღესტანში, თემირხანშურაში.

ბიოგრაფია
ილია თავის ბიძასთან ალექსანდრე როინაშვილთან ერთად თემირხანშურაში 14 წლის ჩავიდა. ის აქტიურად ეხმარებოდა ბიძამის ფოტოგრაფიულ საქმიანობაში. მალე ისე გაიწაფა ხელი, რომ ცნობილი გახდა, როგორც დაღესტანში ისე მთელს კავკასიაში. შემორჩენილია მისი შესრულებული არაერთი ფოტო, როგორც სალონური ისე კავკასიის მთიანი ხედების.
მარი თაბაგარი

მარი თაბაგარი (დ. 1975, ჭიათურა) — ქართველი პოეტი.

დაამთავრა სულხან-საბა ორბელიანის პედაგოგიური უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

სტუდენტობიდანვე მუშაობდა „ქალთა გაზეთში“ კორესპონდენტად. ასევე მუშაობდა ტელეკომპანია პირველი არხის შოუ-პროგრამა „ჩემი მშვენიერი ლედის“ სცენარისტად. მისი ლექსები დაიბეჭდა „მზის არილის“ სამ ტომში, ასევე გაზეთ „ლიტერატურულ საქართველოში“, ჟურნალ „ოლეში“. მისი სცენარით დაიდგა სპექტაკლი „სიზმარა“ საბავშვო თეატრ „მეორე სახლში“.
რამის ალიმოვი

რამის ალიმოვი (, სრული სახელი: ; ) — ბაქოს შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1958 წლის 21 ივლისს ბაქოში. ეროვნებით თათარი იყო. 1976-1978 წლებში მსახურობდა სსრკ-ს არმიაში. 1973 წლიდან მუშაობდა ბაქოს მილსადენის სამმართველოში ზეინკლად.

შავი იანვრის ტრაგედიის დროს, სროლის შემდეგ დაჭრილების დასახმარებლად გავიდა სახლიდან. 20 იანვარს მისმა ძმამ შამილმა სემაშკოს საავადმყოფოში იპოვა ცხედარი რამისის ცხედარი. დაიღუპა გულმკერდის მარცხენა მხარეს მოხვედრილი ტყვიით. დაკრძალეს შეჰიდთა ხეივანში.
თეიმურ ალიმამედოვი

თეიმურ ალიმამედოვი (, სრული სახელი: ; ) — ბაქოს შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 19272 წლის 20 ოქტომბერს შაჰბუზის რაიონის სოფელ ქეჩილიში. 1989 წელს საშუალო სკოლის დაამთავრობის შემდეგ თეიმური ჩაირიცხა ნ. ნარიმანოვის სახელობის სამედიცინო უნივერსიტეტის ფარმაციის ფაკულტეტზე. სწავლობდა კურსზე.

პირველი გამოცდის წარმატებით ჩაბარების შემდეგ, 23 იანვარს, სალაროში იყიდა ბილეთი მშობლიურ სოფელში წასასვლელად. ტრაგიკული მოვლენების დროს თეიმურს ყბაში მოხვდა. იგი მე-4 კლინიკურ საავადმყოფოში გადაიყვანეს. ექიმი ნიზამი მამედოვი შვიდი დღის განმავლობაში მუშაობდა დაჭრილის გადასარჩენად, მაგრამ 31 იანვარს 03:45 საათზე ისე დაიღუპა, რომ გონზე არ მოსულა.

დაკრძალეს შაჰბუზის რაიონის სოფელ ქეჩილის სასაფლაოზე.
ქაიხოსრო (ქაქუცა) ჩოლოყაშვილის ქუჩა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქაიხოსრო (ქაქუცა) ჩოლოყაშვილის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს:
თბილისში:
ქაქუცა ჩოლოყაშვილის ქუჩა — ყოფილი ქუჩა, ახლანდ. ბერი გაბრიელ სალოსის გამზირის ნაწილი;
ქაქუცა ჩოლოყაშვილის ქუჩა — ქუჩა წყნეთში;
ქაქუცა ჩოლოყაშვილის ქუჩა — ქუჩა ტაბახმელაში;
ქაქუცა ჩოლოყაშვილის ქუჩა — ქუჩა შინდისში;
ქაქუცა ჩოლოყაშვილის ქუჩა — ქუჩა დიდ ლილოში.
ილჰამი და ფარიზა

ილჰამი და ფარიზა ალაჰვერდიევები (, სრული სახელები: (12.6.1962–20.1.1990) და (11.8.1970–21.1.1990) ) - ბაქოში შავი იანვრის ტრაგედიის მსხვერპლი აზერბაიჯანული ოჯახის წყვილი. ბაქოს შეჰიდთა ხეივანში დაკრძალეს. 2004 წლიდან მათი ქორწილის დღე (30 ივნისი) არაოფიციალურად ითვლება „ვალენტინობის დღედ“ ყოველწლიურად აზერბაიჯანში.

ბიოგრაფია
ადრეული წლები
ილჰამ ალაჰვერდიევი დაიბადა 1962 წლის 12 ივნისს აღდამის რაიონში. 1972 წელს გადავიდა ბაქოში. მამა ადრეულ ასაკში გარდაიცვალა.

მათი გარდაცვალება
1990 წლის იანვარში ილჰამმა და ფარიზამ გადაწყვიტეს ეცხოვრათ ოჯახებისგან განცალკევებით. როდესაც ილჰამი და მისი მეგობრები დახმარებისთვის მიდიან, ისინი ხვდებიან ტანკებს, რომლებიც სროლას ახდენენ ახლანდელ 20 იანვრის რაიონში.
2010 წლის 20 იანვარს ბაქოს იასამალის რაიონში შავი იანვრის ტრაგედიის დროს დაღუპულთა ხსოვნისადმი მიძღვნილი 20 იანვრის ძეგლი-კომპლექსი გაიხსნა. კომპლექსზე ოქროს ასოებით ამოტვიფრულია ტრაგედიის დროს დაღუპული 147 ადამიანის სახელი და გვარი. 2017 წელს აზერბაიჯანის ხალიჩების მუზეუმმა წარმოადგინა სამად თაბრიზლის ხალიჩა „ერთგულება“, რომელიც ეძღვნებოდა ილჰამ ალავერდიევს და ფარიზა ნაბიევას. ხალიჩის მოხატვას 3 თვე დასჭირდა, ქსოვას კი 7 თვე. ქსოვის დროს გამოიყენებოდა 15 სხვადასხვა მაკრატელი, რაც დაეხმარა ხალიჩაზე ნიმუშებს რელიეფური ფორმის მიღებაში. 2 თვე დასჭირდა. მიუხედავად იმისა, რომ 182 შალის ძაფი იყო შეხებით შეღებილი, ხალიჩაში შერეული ფერების გარდა 290-ზე მეტი ფერი იყო გამოყენებული. ხალიჩას ზომით 1,05 1,55 მეტრი აქვს 532 მარყუჟი 100 კვადრატულ სმ-ზე, მთელ ხალიჩაზე 8 ას ათასი მარყუჟია. ხალიჩის მრავალი წლის გაძლების უზრუნველსაყოფად ხალიჩის ძაფები დამზადებულია აბრეშუმისგან.
ბუბა (ნასოფლარი)

ბუბა — ნასოფლარი საქართველოში, ზემო რაჭაში, ახლანდელი ონის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდებარეობს კურორტ შოვის ჩრდილო-დასავლეთით, ბუბის მთის კალთებზე.

სოფელი ბუბა, თავისი ოცდახუთი კომლი გლეხით, ეკლესიითა და ციხით მოხსენიებულია საუკუნის ერთ-ერთ სიგელში. ნასოფლარის ტერიტორიაზე შეიმჩნევა შუა საუკუნეების საცხოვრებელი სახლების, ნაკალოვარისა და კოშკის (სავარაუდოდ, საუკუნის საბუთებში მოხსენიებული ბუბის ციხის) ნაშთები, შუა საუკუნეების „ბუბას ჯვრის“ ეკლესიის ნანგრევები. 1964 წლის არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩნდა, რომ ეს უკანასკნელი – საუკუნეებში აგებული გუმბათიანი ეკლესია იყო.