აკვავიტი

აკვავიტი — გამოხდილი სპირტი, რომელიც ძირითადად იწარმოება სკანდინავიაში, სადაც იგი მზადდება საუკუნიდან. აკვავიტი გამოხდილია მარცვლეულისა და კარტოფილისგან და არომატიზირებულია მრავალფეროვანი მწვანილით. ასევე პოპულარულია გერმანიაში.
აკვავიტი თავის გამორჩეულ არომატს სუნელების და მწვანილისგან იღებს და დომინანტი არომატი ( ევროკავშირის თანახმად ) უნდა იყოს ძირას და / ან კამას თესლის დისტილატიდან. ის, როგორც წესი, შეიცავს 40% ალკოჰოლს (აშშ). ევროკავშირმა ალკოჰოლის მინიმალურ ნორმად დაადგინა 37.5% .

ეტიმოლოგია
სიტყვა აკვავიტი მომდინარეობს ლათინური -დან, რაც ნიშნავს „სიცოცხლის წყალი“. ასევე სიტყვა ვისკი, რომელიც გალური სიტყვებისგან მომდინარეობს , იგივე მნიშვნელობა აქვს. ანალოგიურად, ხილის სუფთა კონიაკს უწოდებენ „ “ ( ფრანგულად „სიცოცხლის წყალი“).

დალევის კულტურა
აკვავიტი ნორდიკული სასმელის კულტურის მნიშვნელოვანი ნაწილია, სადაც მას ხშირად სვამენ სადღესასწაულო შეკრებების დროს, როგორიცაა საშობაო სადილები და ქორწილები, და როგორც აპერიტივები. ისლანდიაში, შვედეთში, დანიასა და გერმანიაში აკვავიტს სვამენ ცივად და ნელა, მომცრო ზომის ჭიქებიდან. ნორვეგიაში ზოგადად არ არის გაცივებული, მაგრამ ანალოგიურად ნელა სვამენ. შვედეთში ჩვეულებრივ აკვავიტს მოიხმარენ სიმღერის შემდეგ, რომელსაც უწოდებენ სნაპსვისა. ყველაზე ცნობილი სიმღერაა ჰელან გარი. ფინეთსა და შვედეთში, აკვავიტი ხშირად ასოცირდება წვეულებებთან, რომლებიც ტრადიციულად ტარდება აგვისტოს ბოლოს. დანიაში აკვავიტს ძირითადად მოიხმარენ დეკემბერში საშობაო ლანჩების დროს ან აღდგომის სადილების დროს. თუმცა, მას მთელი წლის განმავლობაში მოიხმარენ, დანიაში, ტრადიციული კერძების სადილზე, სადაც ლუდიც ყოველთვის დგას სუფრაზე. მისი დალევა საჭმლის გარეშე ან ბარში ცოტა უცნაურად ჩაითვლება. ნორვეგიაში, სადაც აკვავიტის უმეტესი რიცხვი მწიფდება მუხის კასრებში, სასმელს მიირთმევენ ოთახის ტემპერატურაზე ტიტების ფორმის ჭიქებში ან პატარა ჭიქებში. აკვავიტი, სავარაუდოდ, კარგად უთავსდება მუქ ლუდს და მის მოხმარებას ძალიან ხშირად წინ უსწრებს ლუდის სმა.

წარმოება
აკვავიტს გამოხდიან მარცვლეულისგან ან კარტოფილისგან. დისტილაციის შემდეგ, მას არომატიზირებენ მწვანილით, სანელებლებით ან ხილის ზეთით. ხშირად არომატიზატორებია კვლიავი, ილი, ძირა, ანისული, ცერეცოს და ლიმონის ან ფორთოხლის კანი. ასევე გამოიყენება კამა.

რეცეპტები და არომატიზატორები განსხვავდება ბრენდებს შორის, მაგრამ კვლიავი ჩვეულებრივ დომინანტური არომატია. აკვავიტს, ჩვეულებრივ, აქვს მოყვითალო ელფერი, მაგრამ ეს შეიძლება განსხვავდებოდეს მკაფიოდან ღია ყავისფერამდე, რაც დამოკიდებულია იმაზე, თუ რამდენი ხნის დაძველებულია მუხის კასრებში (ნორვეგია) ან გამოყენებული ფერადი მასალის ოდენობით. ჩვეულებრივ, მუქი ფერი უფრო მაღალ ასაკს ან ახალგაზრდა კასრის გამოყენებას გულისხმობს, თუმცა ნებადართულია კარამელისფრად ხელოვნური შეღებვა .

„აკვავიტის“ შესახებ ყველაზე ადრეული ცნობები ნაპოვნია 1531 წელს ბერგენშუსის ციხესიმაგრეის დანიელი მბრძანებლის, ესკე ბილის წერილში, რომელიც ნორვეგიის კათოლიკე მთავარეპისკოპოსს ოლავ ენგელბრეკსტსონს გაუგზავნა. წერილი, რომელიც 13 აპრილით თარიღდება და თან ახლავს პაკეტს, მთავარეპისკოპოსს სთავაზობს „წყალს, რომელსაც აქუა ვიტი ჰქვია და ყველანაირი დაავადების სამკურნალო საშუალებაა, რაც შეიძლება ჰქონდეს კაცს როგორც შინაგანად, ისე გარედან“.

მიუხედავად იმისა, რომ სასმელის სამკურნალო თვისებების შესახებ ეს პრეტენზია შეიძლება საკმაოდ გაბერილი იყოს, გავრცელებული აზრით, აკვავიტი ამარტივებს საკვების მონელებას. დანიაში ის ტრადიციულად საშობაო და სააღდგომო სადილებს უკავშირდება. ნორვეგიაში ის არის სადღესასწაულო ღონისძიებებზე, განსაკუთრებით შობის დღესასწაულზე, აღდგომის დღესასწაულზე ან 17 მაისს (ნორვეგიის კონსტიტუციის დღე). შვედეთში, ეს არის ზაფხულის სადღესასწაულო ტრადიციული სადილის ძირითადი ნაწილი, რომელიც ჩვეულებრივ სვამენ ერთ-ერთი სიმღერის შესრულებისას.

სასმელს მიირთმევენ ნორვეგიის ტრადიციულ საშობაო კერძებთან ერთად, მათ შორის ღორის ხორცის შემწვარ ნეკნთან და ცხვრის ნეკნთან ერთად . ამბობენ, რომ სანელებლები და ალკოჰოლი ხელს უწყობენ ცხიმებით მდიდარი საკვების მონელებას.