iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
საფრანგეთის გვიანის გეოგრაფია

საფრანგეთის გვიანა — საფრანგეთის უდიდესი ზღვისგადაღმა დეპარტამნეტი, მდებარეობს სამხრეთ ამერიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. დასავლეთიდან ესაზღვრება სურინამი, სამხრეთიდან და აღმოსავლეთიდან ბრაზილია, ჩრდილოეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ატლანტის ოკეანე.

ფართობი 86 504 კმ².

სახმელეთო საზღვრის სიგრძეა 1183 კმ, აქედან: ბრაზილიასთან — 673 კმ, სურინამთან — 510 კმ (სადავო).

საზღვაო საზღვრის სიგრძეა 378 კმ.

უმაღლესი მწვერვალი: ბელვიუ დე ლინინი 851 მ.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კაიენა.
სენა და მარნა

სენა და მარნა — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ილ-დე-ფრანსში.

დეპარტამენტში ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. სენა და მარნას მმართველია ვინსენტ ებლი.

გეოგრაფია
სენა და მარნას ფართობია 5,915 კმ². 2007 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,289,524 ადამიანს შეადგენს, რითაც საფრანგეთის დეპარტამენტთა შორის მე-11 ადგილი უკავია. დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 218 ადამიანს.

ისტორია
სენა და მარნა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
ერვე ბაზენი

ერვე ბაზენი (; დ. 17 აპრილი, 1911 — გ. 17 თებერვალი, 1996) — ფრანგი ნოველისტი, პოეტი.

ბიოგრაფია
ერვე ბაზანი დაიბადა 1911 წლის 17 აპრილს საფრანგეთის ქალაქ ანჟერში. ფილოლოგიური განათლება მიიღო შემდეგ ლექსების რამდენიმე კრებული გამოაქვეყნა, რომელთაც წარმატება არ გქონიათ, მაგრამ 1947 წელს გამოცემულმა ლექსთა კრებულმა „დღემ“ აპოლინერის ლიტერატურული პრემია დაიმსახურა. 1948 წელს გამოვიდა მისი რომანი „რეზოს ოჯახი“, რომელმაც მკითველთა დიდი მოწონება დაიმსახურა. რომანი ავტობიოგრაფიულ ხასიათს ატარებს და საკუთარი ოჯახის კრიტიკა ბურჟუაზიული ოჯახის კრიტიკად იქცევა. შემდეგ ბაზენი ისევ პოეზიას დაუბრუნდა და გამოსცა ლექსების კრებული „განწყობილებანი“. მის უკანასკნელ რომანთაგან აღსანიშნავია: „პატარა კვიცის სიკვდილი“, „აღდეგ და ვიდოდე“, „ვაჟიშვილის გულისთვის“ და სხვა.

ბაზენი ავტორია ნოველათა რამდენიმე კრებულისა: „ქორწინებათა ვიურო“, „ქუდი მოიხადეთ“ და სხვა. იგი გონკურის აკადემიის წევრი იყო. ლიტერატურული შემოქმედებისათვის მას მონაკოს დიდი ლიტერატურული პრემია მიენიჭა.

ერვე ბაზანი გარდაიცვალა 1996 წლის 17 თებერვალს, საფრანგეთის ქალაქ ანჟერში.
სენა-სენ-დენი

სენა-სენ-დენი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ილ-დე-ფრანსში.

ისტორია
სენა-სენ-დენი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
სენა-სენ-დენის ფართობია 236 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,491,970 ადამიანს შეადგენს და მას მე-6 ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 6,292 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. სენა-სენ-დენის მმართველია კლოდ ბარტოლონე.
ვალ-დე-მარნი

ვალ-დე-მარნი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ილ-დე-ფრანსში.

ისტორია
ვალ-დე-მარნი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ვალ-დე-მარნის ფართობია 245 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,298,340 ადამიანს შეადგენს და მას 10-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 5,278 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ვალ-დე-მარნის მმართველია კრისტიან ფაბიერი.

დეპარტამენტი იყოფა 3 ოლქად, 49 კანტონად და 47 კომნად.
ვალ-დ’უაზი

ვალ-დ’უაზი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ილ-დე-ფრანსში.

ისტორია
ვალ-დ’უაზი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ვალ-დ'უაზის ფართობია 1,246 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,198,273 ადამიანს შეადგენს და მას 14-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 926 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ვალ-დ’უაზის მმართველია დიდიე არნალი.
იველინი

იველინი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ილ-დე-ფრანსში.

ისტორია
იველინი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
იველინის ფართობია 2,284 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,395,804 ადამიანს შეადგენს და მას მე-8 ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 612 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. იველინის მმართველია პიერ ბედი.
ოდის დეპარტამენტი

ოდი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში.

ისტორია
ოდი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ოდის ფართობია 6139 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 309,770 ადამიანს შეადგენს და მას 71-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 50 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ოდის მმართველია მარსელ რენო.
გარის დეპარტამენტი

გარის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში.

ისტორია
გარი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
გარის ფართობია 5853 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 623,125 ადამიანს შეადგენს და მას 34-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 106 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. გარის მმართველია დამიენ ალარი.
ეროს დეპარტამენტი

ეროს დეპარტამენტი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში.

ისტორია
ერო არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ეროს ფართობია 6101 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 896,441 ადამიანს შეადგენს და მას 22-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 147 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ეროს მმართველია ანდრე ვეზინე.
სათაფლიის სახელმწიფო ნაკრძალი

სათაფლიის სახელმწიფო ნაკრძალი — სახელმწიფო ნაკრძალი საქართველოში, იმერეთის მღვიმეების დაცული ტერიტორიების ნაწილი. მდებარეობს წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლების გუმბრას, ბანოჯასა და ხომულის ტერიტორიაზე, სათაფლიის მთაზე, ზღვის დონიდან 500 მ. დაარსდა 1935 წელს. ფართობი 330 ჰა. ნაკრძალი კომპლექსური ხასიათისაა და შეიცავს გეოლოგიურ, პალეონტოლოგიურ, სპელეოლოგიურ, ზოოლოგიურ და ბოტანიკურ ძეგლებს. რელიეფი მთაგორიანია. ტერიტორიის 95% დაფარულია რელიქტური კოლხური ტიპის ტყით, რომელსაც ქმნის წიფელი, წაბლი, რცხილა, თელა, ბზა, ძელქვა, მურყანი, ცაცხვი, მუხა, პანტა, მაჟალო და სხვა. ქვეტყე ქმნის გაუვალ რაყას. ბევრია ლიანებიც. ძუძუმწოვრებიდან აქ გავრცელებულია ტურა, კვერნა, მაჩვი, მელა, კურდღელი, ციყვი. იშვიათად შემოდის შველი, ბევრია ფრინველი. ნაკრძალის ტერიტორია მდიდარია კარსტრული მღვიმეებით. აქვე აღმოჩენილია მტაცებელი და ბალახიჭამია დინოზავრების 200-მდე ნაკვალევი, რომლებიც მერგელოვან კირქვებზეა აღბეჭდილი. ნაკრძალში არის ბიოსპელეოლოგიური მუზეუმი.
ლოზერის დეპარტამენტი

ლოზერი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში.

ისტორია
ლოზერი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ლოზერის ფართობია 5167 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 73,509 ადამიანს შეადგენს და მას 100-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 14 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ლოზერის მმართველია ჟან-პოლ პურკიე.
დაკარგული საუნჯე

დაკარგული საუნჯე — 1924 წლის ქართული საბჭოთა სამსერიიანი ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ამო ბეკ-ნაზაროვის მიერ. ფილმი შენახულია არასრულად.

სიუჟეტი
სამოქალაქო ომის დროს, მეგობრები ილია, ტანია და თევდორე კონტრრევოლუციონერთა მიერ გადამალული განძის პოვნას გადაწყვეტენ.მრავალი ფათერაკის შემდეგ შენიღბულები მტრის ბანაკში შეაღწევენ და თეთრგვარდიელების წვეულებაზე აღმოჩნდებიან. ტანია მათ მეთაურს, კლესჩუკს მოხიბლავს და მისი ბინის გასაღებს ჩაიგდებს ხელში. მეგობრები გადამალულ განძს გაიტაცებენ, კლეშჩუკის დევნას თავს დააღწევენ და განძეულს ხელისუფლებას ჩააბარებენ.

როლებში
პავლე ესიკოვსკი — ილია
სოფია ჟოზეფი — ტანია
პეტრე მორსკოი — მეზღვაური თევდორე
ნ. ნიროვი — ბერი
ვლადიმერ ობოლენსკი — მოხუცი
მარია არნაზი — ჯაშუში
ივანე კრუჩინინი — კაპიტანი კლეშჩუკი

გადაღება
რეჟისორ ამო ბეკ-ნაზაროვს სურდა გაჯიბრებოდა ივანე პერესტიანის მეტად პოპულარულ ფილმს „წითელი ეშმაკუნები“. მან მთავარ როლებში „ეშმაკუნების“ მთავარი მსახიობები მიიწვია, მაგრამ ფილმმა არ ივარგა, მალე მოიხსნა კინოთეატრებიდან და მიეცა დავიწყებას.
აღმოსავლეთ პირენეის დეპარტამენტი

აღმოსავლეთი პირენეი (; ; ) — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში. მასში ასევე მოქცეულია მცირე ესპანური ექსკლავი ლივია.

ისტორია
1659 წელს პირენეს ზავის დადებამდე, დღევანდელი დეპარტამენტის უდიდესი ნაწილი წარმოადგენდა კატალონიის სამთავროს ნაწილს და შედიოდა ესპანეთის შემადგენლობაში. ისტორიული წარსულიდან გამომდინარე დეპარტამენტში მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი საუბრობს კატალონიურად და ხანდახან მას ჩრდილოეთ კატალონიასაც კი უწოდებენ.

აღმოსავლეთი პირენეი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. ის ფაქტობრივად იმეორებს რევოლუციამდელი პროვინციის რუსილონის საზღვრებს და დამატებით მოიცავს ფენოლედას, რომელიც მანამდე ლანგედოკის ნაწილი იყო.

1793 წლისაპრილში ესპანეთმა სცადა რეგიონის დაბრუნება, რამაც გამოიწვია პირენესის ომი. ომი ბაზელის ზავით და საფრანგეთის გამარჯვებით დასრულდა.

გეოგრაფია
აღმოსავლეთი პირენეის ფართობია 4116 კმ². 2005 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 422,000 ადამიანს შეადგენს და მას 57-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 95 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. აღმოსავლეთი პირენეის მმართველია კრისტიან ბურკინი.
კორეზი

კორეზი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ლიმუზენში.

ისტორია
კორეზი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
კორეზის ფართობია 5857 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 232,576 ადამიანს შეადგენს და მას 80-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 40 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. კორეზის მმართველია ფრანსუა ოლანდი.
სამი სიცოცხლე (ფილმი)

სამი სიცოცხლე — 1925 წლის ქართული საბჭოთა ორსერიიანი ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ივანე პერესტიანის მიერ, გადაღებულია გიორგი წერეთლის რომან „პირველი ნაბიჯის“ მიხედვით. ფილმი 1966 წელს აღადგინა და გაახმოვანა რეჟისორმა გიგა ლორთქიფანიძემ. პერესტიანი ამ ფილმს თავის საუკეთესო ნამუშევრად მიიჩნევდა.

სიუჟეტი
ფილმში აღწერილია საუკუნის მეორე ნახევარში ერთი ქართული ოჯახის დრამატული თავგადასავალი. ფოთელ ვაჭარს, ბახვა ფულავას ღარიბი მკერავი ქალი, ესმა შეუყვარდება და ცოლად მოიყვანს. ლამაზი ესმას ცდუნების სურვილი აზნაურ იერემია წარბას მოსვენებას დაუკარგავს, ბედნიერ ოჯახს თავს დაესხმება და ესმას გაიტაცებს. მდევრებისგან შევიწროებული იერემია, საწადელს რომ ვერ მიაღწევს, ქალს დაუნდობლად მოკლავს. გავლენიანი თავადის ქალის, ვალიდას წყალობით იერემია სასჯელს თავს დააღწევს. ბახვა მართლმსაჯულების იმედს დაკარგავს, იერემიას საძინებელში შეიპარება და დამნაშავეს თვითონ გაუსწორდება.

როლებში
ნატო ვაჩნაძე — ესმა
მიხეილ გელოვანი — ბახვა ფულავა
დიმიტრი ყიფიანი — იერემია წარბა
ანა ლაგზდე — ქალბატონი სალომე
ზაქარია ბერიშვილი — მეირა
თამარ ბოლქვაძე — ვალიდა
კოტე მიქაბერიძე — ბათუ
ვლადიმერ ობოლენსკი — პოლკოვნიკი ლებოვი
ივანე კრუჩინინი — სასამართლოს პალატის თავმჯდომარე
ცეცილია წუწუნავა — სასამართლოს მოსამსახურე
პატვაკან ბარხუდარიანი — შელია

გადაღება
იერემია წარბას როლზე პერესტიანმა არაპროფესიონალი მსახიობი დიმიტრი ყიფიანი ცოლის რეკომენდაციით აიყვანა. რეჟისორი ყიფიანის გამოხედვამ მოხიბლა. ესმას დაკრძალვის მასობრივი სცენები აბაშაში იქნა გადაღებული ხალხის უშუალო მონაწილეობით.გადაღებები მიმნდინარეობდა გურიაში, სამეგრელოში, ფოთსა და თბილისში.

შეფასება
ლიტერატურული პირველწყაროსგან განსხვავებით ფილმში გამარტივებულია მხატვრული სახეები. ნაჩვენებია ორი სოციალური კლასის, არისტოკრატიისა და ვაჭართა ჭიდილი, რასაც ეწირება პატიოსანი მშრომელი ქალი ესმა, რომლის უბრალოება და სისადავე მაყურებელში თანაგრძნობას და სიყვარულს იწვევს.

მთავარმა სარეპერტუარო კომისიამ ფილმი თავიდან დაიწუნა. ფილმის ნაკლად ებრაელი მეირას სახეში დანახული ანტისემიტური ტენდენციები დასახელდა., მაგრამ ფილმი ბევრმა დაიცვა, მათ შორის სსრკ განათლების პირველმა კომისარმა ანატოლი ლუნაჩარსკიმ., რომელმაც ფილმს გზა გაუკვალა კინოეკრანებისკენ. ფილმში ისეთმა მახასიათებლებმა, როგორებიცაა სექსუალობა, ძალადობა, მკვლელობა და მოვლენათა სინქრონულობა, განაპირობა მისი პოპულარობა.ფილმის შემოსავლებმა სამჯერ გადააჭარბა დანახარჯებს.
გაერთიანება საფრანგეთისათვის

გაერთიანება საფრანგეთისათვის — მემარჯვენე გოლისტური პარტია საფრანგეთში, დააარსა შარლ პასკუამ 1999 წელს. იმავე წელს კოალიციასთან "მოძრაობა საფრანგეთისათვის" ერთად მონაწილეობა მიიღო ევროპარლამენტის არჩევნებში, რომელშიც მიირეს ხმების 13,06% და 13 ადგილი ევროპარლამენტში.

პარტიის პოლიტიკური პლატფორმაა ანტიგლობალიზმი და ეროვნული სუვერენიტეტის დაცვა. პარტიის ლიდერი ცნობილია როგორც ევრო-სკეპტიკოსი.
კრეზის დეპარტამენტი

კრეზის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ლიმუზენში.

ისტორია
კრეზი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
კრეზიის ფართობია 5565 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 124,470 ადამიანს შეადგენს და მას 97-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 22 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. კრეზის მმართველია ჟან-ჟაკ ლოზაში.
ზემო ვიენა

ზემო ვიენა — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ლიმუზენში.

ისტორია
ზემო ვიენა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ზემო ვიენას ფართობია 5520 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 353,893 ადამიანს შეადგენს და მას 62-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 64 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო ვიენას მმართველია მარი-ფრანსუა პეროლ-დიუმონი.
ქარიშხლის წინ

ქარიშხლის წინ — კოტე მარჯანიშვილის პირველი ქართული მხატვრული ფილმი. ფილმი დაკარგულია. მასში ასახული იყო 1905 წლის რევოლუციის წინა პერიოდი, მუშათა და გლეხების ცხოვრება, მიგრაცია ქალაქებში და რევოლუციის დაწყება. ფილმში ასევე ასახული იყო ყეენობის დღესასწაული. მარჯანიშვილის ასისტენტი იყო ნიკოლოზ შენგელაია.

სიუჟეტი
ფაბრიკის მეპატრონესთან კონფლიქტის გამო თადე და გიჟუა ქალაქს ტოვებენ და სოფელში ბრუნდებიან. გიჟუას თადეს და ტასია შეუყვარდება. მათი ქორწილის წინა დღეს, თავად როსტომის ბრძანებით, საპატარძლოს თავადის სახლში წაიყვანენ. მეგობრები ქალს დაიხსნიან და გლეხობაში მჩაგვრელი თავადების საწინააღმდეგო პროპაგანდას წამოიწყებენ. ამბოხებული გლეხები თავად როსტომს მოკლავენ. პოლიციისგან დევნილი თადე და გიჟუა ქალაქში დაბრუნდებიან და რევოლუციურ მოძრაობაში ჩაებმებიან. მოქანდაკე კრილოვა, რომლის ბინაშიც არალეგალურ კრებებს ატარებენ, რევოლუციონერებს გასცემს. მათ დააპატიმრებენ.

როლებში
ლადო კავსაძე (გიჟუა – მუშა – რევოლუციონერი)
ლილი ღოღობერიძე (ტასია – გიჟუას საცოლე)
ლ. ქართველიშვილი (თადე – გიჟუას მეგობარი)
ივლიტა ჯორჯაძე (მარო)
ლ. სოკოლოვი (გადმოსახლებული რევოლუციონერი)
ნიკო გოცირიძე (მოხუცი)
მარია არნაზი (კრილოვა – პროვოკატორი)
ალექსანდრე იმედაშვილი (პეტუა)
ა. ალშიბაია (თავადი გიგო)
სიმონ ჟივიძე (საქუა)
უშანგი ჩხეიძე (ნიკო)
დიმიტრი მჟავია (გოროდოვოი)
ქეთევან ანდრონიკაშვილი (კატინე)
გიორგი ფრონისპირელი (კინტო)
დავით ჩხეიძე (მღვდელი)
ვლადიმერ ადამიძე (ჯაშუში)
შალვა დადიანი
ზაალ ტერიშვილი
ვლადიმერ გვიშიანი (იმერელი)﻿

გადაღება
კინოში გამოუცდელი რეჟისორი ვერ ასცდა ტექნიკურ ლაფსუს, კადრებში ალაგ-ალაგ ჩანს გადამღები ჯგუფის წევრები. მან წინასწარ საგაზეთო სტატიითაც მოუწოდა მაყურებელს, მომავალ ფილმში ბევრი შეცდომა იქნება და მკაცრად არ განმსაჯოთო.

პრემიერა გაიმართა კინოთეატრ „აისში“,სხვა ვერსიით კი კონსერვატორიის დარბაზში. მაშინდელმა პრესამ ფილმი მოიწონა.
მერთი და მოზელი

მერთი და მოზელი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ლოთარინგიაში.

ისტორია
მერთი და მოზელი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
მერთი და მოზელის ფართობია 5246 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 713,779 მცხოვრებს შეადგენს და მას 28-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 136 მცხოვრებს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. მერთი და მოზელის მმართველია მიშელ დინე.
მეზის დეპარტამენტი

მეზი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ლოთარინგიაში.

ისტორია
მეზი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
მეზის ფართობია 6211 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 192 198 ადამიანს შეადგენს და მას 88-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 136 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. მეზის მმართველია კრისტიან ნამე.
მოზელი

მოზელი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ლოთარინგიაში.

ისტორია
მოზელი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
მოზელის ფართობია 6216 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,036,776 ადამიანს შეადგენს და მას 20-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 165 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. მოზელის მმართველია ფილიპ ლერუა.
ვოგეზების დეპარტამენტი

ვოგეზების დეპარტამენტი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ლოთარინგიაში.

ისტორია
ვოგეზების დეპარტამენტი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ვოგეზების დეპარტამენტის ფართობია 5874 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 380,952 ადამიანს შეადგენს და მას 60-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 65 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ვოგეზების დეპარტამენტის მმართველია კრისტიან პონსელი.
არეჟის დეპარტამენტი

არეჟი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.

ისტორია
არეჟი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
არეჟის ფართობია 4890 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 137,205 ადამიანს შეადგენს და მას 96-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 28 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. არეჟის მმართველია ოგუსტინ ბონრეპო.
ავერონი

ავერონი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.

ისტორია
ავერონი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ავერონის ფართობია 8735 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 263,808 ადამიანს შეადგენს და მას 78-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 30 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ავერონის მმართველია ჟან-კლოდ ლუშე.
ლილი (საფეხბურთო კლუბი)

საფეხბურთო კლუბი ლილ მეტროპოლი — საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლილიდან, დაარსდა 1944 წელს ორი კლუბის შეერთებით. განსაკუთრებულ წარმატებებს კლუბმა 40-იანი წლების დასასრულში და 50-იანი წლების დასაწყისში მიაღწია. სწორედ ამ პერიოდში მოიგო გუნდმა ორჯერ საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი (1946, 1954). ამის შემდეგ კლუბის ისტორიაში ხანგრძლივი კრიზისი დაიწყო და გარკვეულ ხანს მეორე დივიზიონშიც გადავიდა.

ჯილდოები
საფრანგეთის ჩემპიონი: 1946, 1954, 2011, 2021
ვიცე-ჩემპიონი: 1936, 1948, 1949, 1950, 1951, 2005
მესამე ადგილი: 1952, 2001, 2006

საფრანგეთის ლიგის თასი: 1946, 1947, 1948, 1953, 1955, 2011
ფინალისტი: 1939, 1945, 1949

საფრანგეთის სუპერთასის მფლობელი: 2021
საფრანგეთის სუპერთასის ფინალისტი: 1955, 2011

ინტერტოტოს თასის მფლობელი: 2004
ინტერტოტოს თასის ფინალისტი: 2002
ჟერის დეპარტამენტი

ჟერი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.

ისტორია
ჟერი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ჟერის ფართობია 6257 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 172,335 ადამიანს შეადგენს და მას 89-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 28 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ჟერის მმართველია ფილიპე მარტინი.
ზემო გარონა

ზემო გარონა — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.

ისტორია
ზემო გარონა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ზემო გარონას ფართობია 6,309 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,186,330 ადამიანს შეადგენს და მას მე-15 ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 185 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო გარონას მმართველია პიერ იზარი.
ზემო პირენეები

ზემო პირინეი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.

ისტორია
ზემო პირინეი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ზემო პირინეის ფართობია 4464 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 222,368 ადამიანს შეადგენს და მას 84-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 50 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო პირინეის მმართველია ჟოზე დურიე.
ლოს დეპარტამენტი

ლო — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.

ისტორია
ლო არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ლოს ფართობია 5217 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 160,197 ადამიანს შეადგენს და მას 90-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 31 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ლოს მმართველია ჟერარდ მიკელი.
ტარნის დეპარტამენტი

ტარნი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.

ისტორია
ტარნი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ტარნის ფართობია 5758 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 343,402 ადამიანს შეადგენს და მას 65-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 60 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ტარნის მმართველია ტიერი კარსენაკი.
ტარნი და გარონა

ტარნი და გარონა — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.

ისტორია
ტარნი და გარონა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ტარნი და გარონას ფართობია 3718 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 206,034 ადამიანს შეადგენს და მას 86-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 55 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ტარნი და გარონას მმართველია ჟან-მიშელ ბაილე.
პა-დე-კალე

პა-დე-კალე — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ნორდ-პა-დე-კალეში.

ისტორია
პა-დე-კალე არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომელიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
პა-დე-კალეს ფართობია 6671 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,453,387 ადამიანს შეადგენს და მას მე-7 ადგილი უკავია; დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 216 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. პა-დე-კალეს მმართველია დომინიკ დუპილე.
შარლ გულადი

შარლ გულადი (ფრანგ. , დაბადებით შარლ მარტენი; დ. 10 ნოემბერი, 1433, დიჟონი — გ. 5 იანვარი, 1477, ნანსთან) — ბურგუნდიის ჰერცოგი, ფილიპ კეთილის, ბურგუნდიის ჰერცოგის, ვაჟი.

მტრებისთვის შარლ მრისხანედ ცნობილი, ის იყო ბურგუნდიის ბოლო ჰერცოგი ვალუას დინასტიიდან. მისი ადრეული გარდაცვალება გადამწყვეტი მომენტი გახდა ევროპის ისტორიისთვის. მისი გარდაცვალების შემდეგ შარლ გულადის სამფლობელოები საფრანგეთმა და ჰაბსბურგებმა დაინაწილეს. ეს უკანასკნელები შარლ გულადის ქალიშვილ მარი ბურგუნდიელთან ქორწინებით მისი მემკვიდრეები გახდნენ. თუმცა მხარები დანაწილებით კმაყოფილი არ დარჩნენ, რაც მომდევნო ორი საუკუნის განმავლობაში დასავლეთ ევროპაში მთავარი ომების გამომწვევი ძირითადი ფაქტორი გახდა.

ტიტულები
1433 – 5 იანვარი 1477: ჩაროლაიზის გრაფი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ბურგუნდიის ფერცოგი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ბრაბანტის ფერცოგი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ლიმბურგის ჰერცოგი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ლოთერის ჰერცოგი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ლუქსემბურგის ფერცოგი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ნამურის მარკგრაფი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ბურგუნდიის გრაფი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: არტოის გრაფი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ფლანდრიის გრაფი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ენოს გრაფი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ჰოლანდიის გრაფი - შარლ 
15 ივნისი 1467 – 5 იანვარი 1477: ზალანდიის გრაფი - შარლ 
23 თებერვალი 1473 – 5 იანვარი 1477: გელდერნას ჰერცოგი - შარლ 
23 თებერვალი 1473 – 5 იანვარი 1477: ციუტფენის გრაფი - შარლ