iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ფარვიზ მამედრზაევი

ფარვიზ მამედრზაევი — აზერბაიჯანელი პანტომიმის მსახიობი. აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018).

ბიოგრაფია
ფარვიზ მამედრზაევმა 1994 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ხელოვნების ინსტიტუტის თეატრალური კოლექტივის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1994 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანის მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო თეატრთან არსებულ პანტომიმის თეატრ-სტუდიაში. თეატრ-სტუდიამ სახელმწიფო სტატუსი 2000 წელს მიიღო. ამ პერიოდში დიდი ნიჭის, სასცენო კულტურისა და იმპროვიზაციის უნარის მქონე მამედრზაევმა შეასრულა სხვადასხვა როლები.

1998 წელს ფარვიზ მამარზაევმა გაკვეთილები გაიარა მსოფლიოში ცნობილი ქართველი რეჟისორის რობერტ სტურუას მასტერკლასებზე. კოლექტივთან ერთად მონაწილეობდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში გამართულ სხვადასხვა ფესტივალებსა და სემინარებში. მან სხვადასხვა ქვეყნებში ჩატარებულ ფესტივალებზე ღირსეულად წარადგინა აზერბაიჯანი.

მამედრზაევმა დამოუკიდებლად დაიწყო მუშაობა 2010 წლის მარტში, ხოლო იმავე წლის მაისში შექმნა თეატრ-სტუდია „სიმსარი“. თეატრ-სტუდიამ 2011 წლის 27 იანვარს აჩვენა პირველი სპექტაკლი სახელწოდებით „ვაგა“.

2013-2016 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის აკადემიური ეროვნული დრამატული თეატრის სტუდიაში რიტმისა და პლასტიკის მასწავლებლად და იმავდროულად ამ თეატრის მსახიობად. 2017 წლიდან მუშაობს აზერბაიჯანის სახელმწიფო მუსიკალურ თეატრში მსახიობად.

2006 წლის 16 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის წოდება, ხოლო 2018 წლის 1 აგვისტოს მიენიჭა სახალხო არტისტის წოდება.
ლათიფა ალიევა

ლათიფა ალიევა (; დ. 1 ივლისი, 1944, იუხარი სალაჰლი, ყაზახის რაიონი) — აზერბაიჯანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2018), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ინდივიდუალური პენსიონერი (2006 წლიდან).

ბიოგრაფია
ლათიფა ჯაჰანდარ ყიზი ალიევა დაიბადა 1944 წლის 1-ლ ივლისს ყაზახის რაიონის სოფელ იუხარი სალაჰლიში.
სწავლობდა თეატრალურ ინსტიტუტში დრამისა და კინოს მსახიობობის განხრით (1964-1964 წწ.).
1964 წლიდან მუშაობს მოზარდ მაყურებელთა თეატრში.
ალიევა გახლავთ დედის როლების ერთ-ერთი დახელოვნებული შემსრულებელი.
ირანულ ფილმებში აქვს მიღებული მონაწილეობა.
2000 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება, 2018 წლის 10 დეკემბერს. 2006 წლიდან არის პრეზიდენტის პენსიონერი.
ანვარ ჰასანოვი

ანვარ ჰასანოვი (დ. 17 აგვისტო, 1950, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მსახიობი, რეჟისორი, ანვარი, რომელიც მე-7 კლასამდე სწავლობდა 190-ე სკოლაში, შემდეგ გადავიდა მუშათა ახალგაზრდულ სკოლაში. ამის მიზეზი ის იყო, რომ 1965 წელს ჩააბარა ადილ ისკენდეროვის მიერ გახსნილ კინომსახიობთა კურსზე ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის კინოსტუდიაში „აზერბაიჯანფილმი“. 1969 წელს დაამთავრა კინომსახიობის კურსი. 1969-1973 წლებში სწავლობდა მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის კინოსა და დრამის სამსახიობო ფაკულტეტზე. 1965 წლიდან მუშაობს კინოსტუდიაში „აზერბაიჯანფილმი“.
ანვარ ჰასაოვმა კინოში მსახიობობა პატარა ასაკიდან დაიწყო. მან მეუღლესთან, მსახიობ მომუნატ გურბანოვასთან ერთად ითამაშა ფილმებში „დარვიში აფეთქებს პარიზს“ და „უნაგირები ცხენებს“. რეჟისორის რანგში გადაიღო დოკუმენტური ფილმი ხოჯალიზე, ასევე ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევზე.
2000 წლის 18 დეკემბერს მიენიჭა აზერბაიჯანის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება, ხოლო 2018 წლის 1-ლ აგვისტოს აზერბაიჯანული კინოხელოვნების განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის. 2023 წლის 6 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის პირადი სტიპენდია აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის.
ნუბარ ნოვრუზოვა

ნუბარ ნოვრუზოვა (დ. 8 მარტი, 1958, ნახიჩევანი) — აზერბაიჯანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (2018).

სასიცოცხლო
ნუბარ ნოვრუზოვა დაიბადა 1958 წლის 8 მარტს ნახიჩევანში. 1979 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტის დრამისა და კინოს მსახიობის ფაკულტეტი. უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში ის სწავლობდა მასწავლებლებთან, როგორებიც იყვნენ ადილ ისკანდაროვი, რზა თაჰმასიბი და ზამინა ჰაჯიევა. 1980 წლის ივლისიდან იგი მიიღეს აზერბაიჯანის მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო თეატრის მსახიობებში. დაუღალავი მსახიობი მოკლე დროში თეატრის წამყვანი მსახიობი გახდა და წარმატებით შეასრულა მთავარი როლები.
თეატრალური ხელოვნების განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის 1991 წელს მიენიჭა დამსახურებული არტისტის საპატიო წოდება. 2021 წლის 7 მაისს დაჯილდოვდა პრეზიდენტის პრემიით.

2018 წლის 10 დეკემბერს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის საპატიო წოდება.

2022 წლის 10 მაისს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ინდივიდუალური სტიპენდია აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის.
თეიმურ მირზოევი

თეიმურ იბრაჰიმ ოღლი მირზოევი (, 1936 - 27 სექტემბერი, 2021) — საბჭოთა, აზერბაიჯანელი მუსიკოსი, მუსიკის მასწავლებელი. აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (1993). ვოკალური კონკურსის ლაურეატი მოსკოვში (1966).

ბიოგრაფია
თეიმურ იბრაჰიმ ოღლუ მირზოევი 1933 წელს აღდამში დაიბადა. დედამისი ბელა წარმოშობით ებრაელი იყო. ძმა - ტოფიკ მირზოევი ასევე მუსიკოსი და მსახიობი იყო.
თეიმურმა სწავლა დაასრულა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის საგუნდო დირიჟორობის ფაკულტეტზე. 1961 წელს გახდა სახელმწიფო ანსამბლ „გაიას“ შემოქმედი, სამხატვრო ხელმძღვანელი და სოლისტი. ანსამბლი იყო ერთ-ერთი აღიარებული ჯგუფი სსრკ-ში და ბევრ უცხო ქვეყანაში. 1966 წელს ამ ჯგუფს მიენიჭა მოსკოვის პოპ შემსრულებელთა გაერთიანებული კონკურსის ლაურეატის წოდება (1-ლი ადგილი). მან შეასრულა სიმღერები აზერბაიჯანულ, ესპანურ, პოლონურ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე.

გუნდთან ერთად, მუსიკოსმა მოახერხა აზერბაიჯანის ეროვნული კულტურის გადაცემა ცალკეული ერების წარმომადგენლებისთვის, ოსტატურად წარმოადგინა იგი მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში - გერმანიაში, ავსტრიაში, აშშ-ში, თურქეთში, ინდოეთში, აფრიკის ქვეყნებში, ჩეხოსლოვაკიაში, ისრაელში, კანადაში, საქართველოში, უკრაინასა და სხვა.

თეიმურ მირზოევმა 1998 წელს დატოვა აზერბაიჯანი და მუდმივ საცხოვრებლად გადავიდა ისრაელში, არადში. მისი წასვლის შემდეგ ანსამბლმა „გაიამ“ არსებობა შეწყვიტა.

2011 წლის ნოემბერში, „გაიას“ კვარტეტის 50 წლის იუბილეს ზეიმზე თეიმურ მირზოევმა მონაწილეობა მიიღო და ცხოვრებაში უკანასკნელად ეწვია აზერბაიჯანს.

გარდაიცვალა 2021 წლის 27 სექტემბერს ისრაელში.
მირნადი ზეინალოვი

მირნადირ მირალი ოღლი ზეინალოვი (, დ. 12 ნოემბერი, 1942, ბაქო - გ. 10 მარტი, 2021, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მხატვარი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო მხატვარი (2006).

ბიოგრაფია
მირნადირ ზეინალოვი დაიბადა 1942 წლის 12 ნოემბერს ბაქოს სოფელ ბუზოვნაში. 1963 წელს დაამთავრა აზიმ აზიმზადეს სახელობის სამხატვრო სკოლა, შემდეგ კი 1973 წელს დაამთავრა მოსკოვის ბეჭდვის ინსტიტუტის გრაფიკული განყოფილება. იყო აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირისა და მსოფლიო სამხატვრო აკადემიის სრულუფლებიანი წევრი.
მხატვრის პროფესიული კარიერა 1970-იან წლებში დაიწყო. მასზე გავლენა მოახდინეს აფშერონის სამხატვრო სკოლის გამოჩენილმა წარმომადგენლებმა.
მხატვრის ნამუშევრებში ასახულია აფშერონის მკაცრი ბუნება და პეიზაჟები, სადაც ის დაიბადა და გაიზარდა. ამათგან გამოირჩევა ნაწარმოებები „მარტოხელა ხე“ (1974) და „ძველი სოფელი“ (1989 წ.). კარიერის პირველ წლებში მხატვარმა დაიწყო რეალიზმის სტილში ნახატების, მოგვიანებით კი აბსტრაქტული ნახატების შექმნა.
რამდენჯერმე მოეწყო მირნადირ ზეინალოვის პერსონალური გამოფენები. მხატვრის ნამუშევრები გამოიფინა მოსკოვში, კიევში, ჰიუსტონში, ლოს-ანჯელესსა და სხვა ქალაქებში. მისი გამორჩეული ნამუშევრები ინახება აზერბაიჯანის ეროვნული ხელოვნების მუზეუმისა და აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო გალერეის ფონდებში.
მხატვარი 2021 წლის 10 მარტს 78 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
ნადირ გასიმოვი

ნადირ სადიგ ოღლუ გასიმოვი (, დ. 22 მაისი, 1928, ბაქო - გ. 10 მარტი, 2000) — აზერბაიჯანელი მხატვარი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1992).

ბიოგრაფია
ნადირ გასიმოვი დაიბადა 1928 წლის 22 მაისს. 1941-1946 წლებში სწავლობდა აზიმ აზიზადეს სახელობის სამხატვრო სკოლაში. 1947-1953 წლებში სწავლა განაგრძო პეტერბურგის ილია რეპინის სახელობის სამხატვრო აკადემიაში, იოჰანსონის სახელოსნოში. პორტრეტებისა და პეიზაჟების ნამუშევრები წარმატებით გამოიფინა საერთაშორისო და რესპუბლიკურ გამოფენებზე 1953-1954 წლებში. მათ შორისაა სსრკ სახალხო არტისტების ბულბულისა და მარზია დავიდოვა პორტრეტები.

მხატვრის შემოქმედებაში ყველაზე ხშირად იგრძნობა რომანტიზმის მიმდინარეობა.
1990 წლის 20 იანვრის სისხლიანი ტრაგედია აისახა პეიზაჟურ ნაშრომში „1990 წელს კასპიის ზღვაზე“.
ხშირად აზერბაიჯანის სოფლებსა და რეგიონებში შემოქმედებით მოგზაურობაში მხატვარი ბუნებასთან ერთად აფასებდა ჩვეულებრივი ფერმის მუშებისა და ქალების შრომას და მათგან შთაგონებას იღებდა.

მხატვრის 50-მდე პეიზაჟი და პორტრეტი, რომელიც ეძღვნება ძველ და თანამედროვე ჩინეთს, წარმოდგენილი იყო მის პირველ პერსონალურ გამოფენაზე, რომელიც მოეწყო 1961 წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფო ხელოვნების მუზეუმში.
მისი ნამუშევრები არაერთხელ იქნა გამოფენილი მსოფლიოს 50-ზე მეტ ქვეყანაში
1958-1969 წლებში ნადირ გასიმოვი აირჩიეს აზერბაიჯანის ხელოვანთა კავშირის დირექტორთა საბჭოს წევრად, ხოლო 1967-1969 წლებში სამი ვადით აირჩიეს ბაქოს საქალაქო საბჭოს დეპუტატად. 1970-2000 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ხელოვნების უნივერსიტეტში, იყო ფერწერის განყოფილების პროფესორი.
ნადირ გასიმოვი გარდაიცვალა 2000 წლის 10 მარტს.
სლიტერეს ეროვნული პარკი

სლიტერეს ეროვნული პარკი ( ლათ . ) — ეროვნული პარკი ტალსის მუნიციპალიტეტში კურზემეს რეგიონში, ლატვიის დასავლეთ სანაპიროზე.

ისტორია
1910 წელს რიგის ნატურალისტთა საზოგადოებამ შუამდგომლობით მიმართა რუსეთის იმპერიის მიწის მართვის მთავარ დირექტორატს, კუნძულ მორიცაზე (ან მორიცალაზე) ნაკრძალის შექმნის მიზნით. ნებართვა მიიღეს და, ამრიგად, კუნძული მორიცა (80 ჰექტარი ფართობით) კურლანდის პროვინციის ვინდავას რაიონში მდებარე უსმას ტბაზე გახდა რუსეთის იმპერიის პირველი სახელმწიფო ნაკრძალი. ეს იყო უძველესი ნაკრძალი როგორც ლატვიის რესპუბლიკაში, ასევე სსრკ- ში.

ლატვიის მეორე ნაკრძალი იყო „ “ (მწვანე ბორცვები), რომელიც 1921 წელს მოეწყო ქალაქ დუნდაგას მიდამოებში 717 ჰექტარ ფართობზე.

მოგვიანებით, ლატვიის სსრ ტალსის რაიონში „ ზალი კალნის“ ბაზაზე შეიქმნა სლიტერეს ნაკრძალი 15060 ჰექტარი ფართობით, რომლის ადმინისტრაციის დაქვემდებარებაში შედიოდა ვენტსპილსის რეგიონში მდებარე უფრო მცირე ნაკრძალები „ მორიცალა“ ( იმ დროისთვის 818 ჰექტარი ფართობით) და ლიეპაიას რაიონში „გრინი“ (1076 ჰექტარი ფართობით).

2000 წელს ყოფილი ნაკრძალის ბაზაზე შეიქმნა სლიტერეს ეროვნული პარკი.

სლიტერეს ეროვნული პარკის ფართობია 265 კმ2 (აქედან 101 კმ2 ბალტიის ზღვაზე). სლიტერი ლატვიის ყველაზე პატარა ეროვნული პარკია.
ფლორა
ეროვნული პარკი ცნობილია თავისი ფოთლოვანი ტყეებით, რომლებიც ფარავს უძველეს სანაპირო ზოლს და დიუნების უნიკალური კომპლექსით (ლატვიურად ეგრეთ წოდებული კანგარი ) და დიუნთაშორისი დაბლობებით ( ვიგასი ), ნაწილობრივ ჭაობებით. ფართოფოთლოვანი ტყეების უმეტესობა მდებარეობს „ ზალი კალნიში“ (ანუ მწვანე ბორცვები), რომელიც გეოლოგიურად პარკის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ატრაქციონია. ათასობით წლის წინ "ზალი კალნი" იყო ბალტიის მყინვარული ტბის უძველესი სანაპირო.

პარკის ტერიტორიის დაახლოებით 30% დაფარულია წიწვოვანი ტყეებით. პარკის ფლორა მოიცავს ასობით სახეობის მაღალ მცენარეებსა და ხავსებს.

პარკში ასობით სხვადასხვა სახეობის მცენარე და ბრიოფიტია, რომელთაგან 29 სახეობა ლატვიაში სხვაგან არსად გვხვდება.

ფაუნა
სლიტერეს ეროვნული პარკი მდებარეობს ბალტიის ფრინველთა მიგრაციის მარშრუტის გასწვრივ. ამის წყალობით, პარკი ლატვიის ერთ-ერთი საუკეთესო ადგილია ფრინველებზე დაკვირვებისთვის. ლატვიაში ნაპოვნი ფრინველების თითქმის ყველა სახეობა ასევე ნაპოვნი იყო სლიტერაში. საგაზაფხულო და შემოდგომის მიგრაციების დროს საათში შესაძლებელია 60 ათასამდე გადამფრენი ფრინველზე დაკვირვება. ეროვნულ პარკში დიდი ძუძუმწოვრებიდან ბინადრობს მგელი, ფოცხვერი და ელა . მცენარეულობისა და ჰაბიტატების მაღალი მრავალფეროვნების გამო ეროვნულ პარკში ნაპოვნია მწერების და ხმელეთის მოლუსკების მრავალი იშვიათი სახეობა. ნაცრისფერი სელაპების დანახვა შესაძლებელია ბალტიის ზღვის სანაპიროზე და ასევე იშვიათად რგოლისებრი სელაპის ნახვაც არის შესაძლებელი.

ადამიანთა დასახლებები
სლიტერეს ეროვნული პარკი იცავს ლივონის სანაპიროს დიდ ნაწილს , რომელშიც განთავსებულია ლივონის სოფლები. კონცხი კოლკა და სოფლები ვაიდე, საუნაგები, პიტრაგები.

გალერეა
მარი პოპლენი

მარი პოპლენი (; დ. 16 დეკემბერი, 1846 ― გ. 5 ივნისი, 1913) ― ბელგიელი იურისტი, ადრეული ფემინისტური პოლიტიკური მოძრაობის წინამძღოლი. ქალთა განათლების საკითხების განვითარებისთვის პოპლენი ისაბელ გატი დე გამონთან ერთად მუშაობდა და პირველი ბელგიელი ქალი გახდა, რომელმაც სამართლის დოქტორის ხარისხი მიიღო. მას შემდეგ, რაც ადვოკატობის შესაძლებლობა არ მისცეს, პოპლენი ქალთა უფლებების ბელგიური ლიგის წინამძღოლი გახდა.

ბიოგრაფია
მარი პოპლენი დაიბადა სჰარბეკში, ბრიუსელის მახლობლად, საშუალო კლასის ოჯახში, 1846 წლის 16 სექტემბერს. მისი ძმებიდან ერთ-ერთი ექიმი იყო, მეორე ― სამხედრო ოფიცერი. პოპლენმა იმ დროისთვის კარგი განათლება მიიღო. დასთან, ლუიზთან ერთად ბრიუსელში სწავლობდა, სადაც ინსტიტუტს ცნობილი ფემინისტი პედაგოგი, ისაბელ გატი დე გამონი ხელმძღვანელობდა 1864 წლიდან 1875 წლამდე. გატისთან განსხვავებული პოზიციის გამო, დები მონსში გადავიდნენ, სადაც გოგონებისთვის ახალი სკოლა გახსნეს. 1882 წელს მარი პოპლენი ბრიუსელში დაბრუნდა, სადაც საშუალო სკოლას ხელმძღვანელობდა ლაკენში, თუმცა მომდევნო წელს თანამდებობიდან გადააყენეს.
ერვინ ბულკუ

ერვინ ბულკუ(დ. 3 მარტი, 1981) — ალბანელი პროფესიონალი ფეხბურთელი და ალბანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მოქმედი მწვრთნელი.

ადრეული წლები
ბულკუ დაიბადა ტირანაში, ალბანეთი. იგი გახლდათ ოჯახის მეორე ვაჟი, მისი უფროსი ძმა სოკოლ ბულკუს, ასევე -ს ყოფილი ფეხბურთელი იყო, იგი კლუბის რიგებში ასპარეზობდა 1998–2004 წლებში, მოგვიანებით კი გახდა -ს 19-წლამდე გუნდის მენეჯერი.

საკლუბო კარიერა
ტირანა
ბულკუმ კარიერა ჯერ კიდევ სიყრმის წლებში დაიწყო, -ს ახალგაზრდულ გუნდში. 18 წლის ასაკში, მან მთავარ გუნდში გადასვლა მოახერხა, ნაწილობრივ მწვრთნელი სულეიმან მემას დახმარებით და მიეცა შანსი კონკურენცია გაეწია ისეთი ფეხბურთელებისთვის, როგორებიც იყვნენ სოკოლ პრენგასთვის და არდიან მემასთვის, ერვინს უწვდა მათთან ბრძოლა ნახევარმცველის პოზიციისთვის. პროფესიონალური კარიერის პირველ სეზონში მან 13 თამაშში მიიღო მონაწილეობა. 1999–2000 წლების სეზონში, ბულკუმ მარტივად მოახერხა ავტორიტეტის მოხვეჭა პირველ გუნდში, კლუბის ახალ მენეჯერს, შელქიმ მუჩას სჯეროდა რომ ბულკუ პერსპექტიული ახალგაზრდა იყო, ამავრდოულად მისი შანსები საგრძნობლად გაიზარდა მას შემდეგ რაც მისმა თანამემამულე ნახევარმცველებმა ელდორადო მერკოჩმა, დევის მუკაიმ, კლოდიან დურომ და სოკოლ პრენგამ არც თუ ისე დიდ ინტერვალში დატოვეს კლუბი. მათი წასვლა ნიშნავდა, რომ ბულკუს უფრო ხშირად ექნებოდა პირველ გუნდში თამაშის შანსი. მან შთამბეჭდავი 21 მატჩი ჩაატარა მეორე სეზონში, ამავე სეზონში მან მოიგო პირველი თასი კარიერაში, ალბანეთის სუპერლიგის ტიტული.
შესანიშნავი სეზონის შემდეგ, მისი მიზანი იყო 2000-2001 წლების სეზონზე უკეთესად ეასპარეზა, მაგრამ მან ეს ვერ მოახერხა. ამის მიზეზი გახლდათ ორი ტრავმა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ ბულკუ სეზონის უმეტეს ნაწილს სათადარიგო სკამზე გაატარებდა. მიუხედავად ამისა, მან მაინც მოახერხა ალბანეთის სუპერთასის მოგება სეზონის დასაწყისში, მაგრამ ტირანამ წააგო ტიტულისთვის ბრძოლა -თან. კარიერის მომდევნო რამდენიმე სეზონის განმავლობაში ბულკუმ მოახერხა ავტორიტეტის დაბრუნება გუნდში, მან მედიისა და გულშემატკივრების ყურადღება მიიქცია, რადგან მისი განზრახვა წარმატებული კარიერა იყო და ამის განსახორციელებლად თავს არ ზოგავდა. იგი თითქმის ყველა ტურში ახერხებდა თამაშს, შემდეგ კი გახდა გუნდის გამორჩეული წევრი. 2001–02 სეზონში ის იყო გუნდის რეგულარული წევრი 2001–02 ალბანეთის თასის გათამაშებაში, გაიტანა ორი გოლი ფინალისკენ მიმავალ გზაზე, ტირანამ კი თასის მოპოვება შეძლო. ფინალური მატჩი ტირანას დინამოს წინააღმდეგ გაიმართა, სადაც მათ მოახერხეს გამარჯვება, ანგარიშით 1–0. ევროპულ თამაშებზე იგი საკვანძო მოთამაშედ მიიჩნეოდა და ასპარეზობდა ისეთი გუნდების წინააღმდეგ, როგორებიცაა დინამო თბილისი, ფერენცვაროში, სოფიას ცსკა და კეისერისპორი. მან ასევე ითამაშა ალბანეთის სუპერთასის ექვს ფინალში ტირანაში ყოფნის დროს და ექვსი ფინალიდან ხუთში გამარჯვება მოიპოვა, მათ შორის არის ცნობილი გამარჯვება, ანგარიშით 6-0, ტირანის დინამოსთან, რომელშიც ბულკუმ გოლის გატანა შეძლო. ტირანაში ასპარეზობის ბოლო სეზონში, ბულკუმ, რომელმაც მოიგო ალბანეთს სუპერლიგალიგა, თასი და სუპერთასი. მან 30 მატჩი ჩაატარა და ერთი გოლის გატანა მოახერხა, ითამაშა სუპერთასის ფინალში, სადაც -ის წინააღმდეგ გამარჯვება მოიპოვეს, ანგარიშით 2-0 . მან ასევე ითამაშა ალბანეთის თასის ფინალში –ს წინააღმდეგ, სადაც კლუბმა გაიმარჯვა, ანგარიშით 1-0.
დუნაი-დრავას ეროვნული პარკი

დუნაი-დრავა — უნგრეთის სამხრეთით მდებარე ეროვნული პარკი, სამხრეთ ტრანსდანუბიის რეგიონში, სომოგის, ბარანიას და ტოლნას მიდამოებში. პარკის ტერიტორია შედგება 21 ნაწილისგან, რომლებიც მიმოფანტულია დიდ ტერიტორიაზე, ძირითადად დუნაის და დრავას გასწვრივ, ასევე ამ მდინარეების შუაში. პარკის საერთო ფართობია 494,79 კმ². მდინარე დრავასა და დუნაის შორის ყველაზე მდიდარი ბუნებრივი რეგიონები გარემოსდაცვითი კონტროლის ქვეშ 1962 წლიდან მოექცა. ეროვნული პარკი დაარსდა 1996 წელს.

მნიშვნელოვანი ტერიტორიები
ჭალის ტყის ტერიტორია განლაგებულია დუნაის მარჯვენა სანაპიროზე სეკსარდის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მოჰაჩის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ქალაქ ბაიას მოპირდაპირედ. გემენეცის ტერიტორიაზე, რომელიც შედის ეროვნული პარკის შემადგენლობაში, მოეწყო ზოოლოგიური ნაკრძალი.

გემენცი დასერილია დუნაის და მისი შენაკადი შიოს ტოტებით, გვერდითი არხებითა და ნამდინარევებით . ბევრ მათგანს აქვს უკიდურესად მკვეთრი ფორმა და ქმნის დიდი რაოდენობით კუნძულებს.

ნაკრძალში მოეწყო სადემონსტრაციო ზონა ტაფლოშ-გოგა კონცხზე შიოსა და დუნაის ერთ-ერთ ნამდინარევს შორის. ექსპოზიციის საშუალებით აღდგენილია ამ რეგიონში უნგრელი გლეხების ტრადიციულ ცხოვრების წესი. აქ ასევე შესაძლებელის უნგრული ტრადიციული შინაური ცხოველების ჯიშების ნახვა.

გემენეცის ფაუნა მდიდარია — აქ ბინადრობს ბევრი გარეული ცხოველი. ასევე ფრინველები — არწივები, ყანჩები, წეროები და ა.შ.

დრავას ველი
დრავა მიედინება სამხრეთ ტრანსდანუბის რეგიონის ტერიტორიაზე 150 კილომეტრზე მეტ მანძილზე. ბევრგან ის ქმნის საზღვარს ხორვატიასთან, ზოგჯერ მთლიანად შედის უნგრეთის ან ხორვატიის ტერიტორიაზე. უნგრეთის სხვა დიდი მდინარეების, მათ შორის, დუნაისა და ტიზასგან განსხვავებით, დრავაზე პრაქტიკულად არ ჩატარებულა ჰიდრავლიკური სამუშაოები, რამაც საშუალება მისცა მის ნაპირებზე ხელუხლებელი ბუნების ტერიტორიების შენარჩუნებას, რომელთაგან ბევრი პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს. ბევრ რაიონში დრავა ქმნის უამრავ ტბას, გვერდით არხებსა და კუნძულებს.

ნაპირებზე იზრდება მურყანი, იფანი და წიფელი ; მდინარის ტბებსა და გვერდით განშტოებებზე უხვადაა წარმოდგენილი ტირიფი . ნაპირების კლდეებში ბუდობენ მერცხლები, ჩვეულებრივი მეფისნარევები (ქინგფიშერი), და კვირიონი . მდინარე მნიშვნელოვან როლს ასრულებს გადამფრენი წყლის ფრინველებისთვის, მათი ნახვა შეიძლება ადრე გაზაფხულზე მდინარე დრავაზე.

ლანკოცის ტყე
ლანკოცის ტყე გადაჭიმულია ვიზვარიდან ჩრდილო-დასავლეთით, დრავას პარალელურად. ხეებიდან აღსანიშნავია მუხა, თელა, იფანი ბუჩქების ქვეტყითა და ვაზის ხეებით . წყალდიდობის დროს ტყე რეგულარულად იტბორება.

ბარჩის ტყე
ბარჩის ღვიის ტყე გადის დრავადან ქალაქ ბარჩის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. გამოირჩევა მდიდარი ფლორითა და ფაუნით.

მეჩეკისა და აბალიგეტის მღვიმე
პეჩის ჩრდილოეთით არის მეჩეკის მთიანი ტყიანი რეგიონი, რომლის მრავალი ნაწილი დაცულია. მეჩეკის ყველაზე ცნობილი ღირსშესანიშნაობაა აბალიგეტის სტალაქტიტების მღვიმე , რომელიც ღიაა საზოგადოებისთვის. მღვიმე ჩამოყალიბდა მიწისქვეშა ნაკადის ქანების ეროზიით. მასში დაცულია ღამურების სახეობები.
მაია ბლიაძე

მაია ბლიაძე (დ. 13 თებერვალი, 1965, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი. გეოგრაფიის დოქტორი.

ბიოგრაფია
1988 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. ქალაქ ლოძის (პოლონეთი) სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიური და სოციალური გეოგრაფიის ფაკულტეტი.

მუშაობდა ქ. თბილისის 126-ე საშუალო სკოლის პედაგოგად და დირექტორად; არის ბუნების 1-6 კლასების და გეოგრაფიის 7-12 კლასების სახელმძღვანლეობის, სამუშაო რვეულებისა და მასწავლებლის წიგნების ავტორი; ასევე გამოცემული აქვს გეოგრაფიის ცნობარი-ლექსიკონი, ილუსტრირებული ლექსიკონი ბუნებისმცოდნეობაში, ტესტების კრებულები გეოგრაფიაში, სასკოლო ატლასები, დამხმარე სახელმძღვანელოები „გარემოსდაცვითი და აგრარული განათლება“, „მდგრადი განვითარების მიზნები“, „კლიმატის ცვლილება“; გამოცემული აქვს მოთხრობების წიგნი „ანას დღიური“.

მაია ბლიაძე არის ევროპის და ქუთაისის უნივერსიტეტების პროფესორი; ასევე თანამშრომლობს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტორს მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ეროვნულ ცენტრთან ტრენერ-კონსულტანტად.

პრემია
რაფიელ დანიბეგაშვილის სახელობის პრემია
ფრედერიკე პეტრიდისი

ფრედერიკე პეტრიდესი (; დ. 26 სექტემბერი, 1903 ― გ. 12 იანვარი, 1983) ― ბელგიელი-ამერიკელი დირიჟორი და მევიოლინე. 1933 წელს მან ნიუ-იორკში კლასიკური ორკესტრი დააარსა და დირიჟორობდა. ორკესტრი ქალებით იყო დაკომპლექტებული და შედარებით უცნობი ამერიკელი კომპოზიტორების ნამუშევრებს ასრულებდა, როგორებიც იყვნენ: პოლ კრესტონი, სემიუელ ბარბერი და დეივიდ დაიმონდი, რომლებიც დღეს ძალიან ცნობილი კომპოზიტორები არიან. პეტრიდისი ასევე რედაქტორობდა და გამოსცემდა საინფორმაციო ბიულეტენს, „ქალები მუსიკაში“, რომელშიც წლების მანძილზე პროფესიონალი ქალი მუსიკოსების საქმიანობა იყო წარმოჩენილი.

პეტრიდისმა მანჰეტენზე კონცერტების სერიებიც დააფუძნა, მათ შორის: ვესტ-საიდის საორკესტრო კონცერტბი, ნიუ-იორკის სტუდენტური სიმფონიური საზოგადოება და კარლ ჩურცის პარკის კონცერტები.
ტარას ჩმუტი

ტარას ჩმუტი (უკრ. ; დაბადებული 1991 წლის 13 ოქტომბერს) — უკრაინელი სერჟანტი, მოხალისე და სამხედრო ანალიტიკოსი, რომელიც 2020 წლიდან მუშაობს საქველმოქმედო ორგანიზაციის „უკან ცოცხალი დაბრუნდი“ თავმჯდომარის პოზიციაზე. თავდაპირველად, 2015-დან 2017 წლამდე, იგი მსახურობდა უკრაინული საზღვაო კორპუსის ოფიცრად და მონაწილეობას იღებდა დონბასის ომში.

ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ტარას ჩმუტი დაიბადა ქალაქ კოროსტიშივიში 1991 წლის 13 ოქტომებრს. მამამისი იყო ბიზნესმენი, ხოლო დედამისი - გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის განვითარების პროგრამის თანამშრომელი. ტარასმა 16 წლის ასაკში დააარსა „უკრაინის სამხედრო პორტალი“. ის არის ეროვნული საავიაციო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული და სპეციალიზებულია კომპლექსური პილოტ-სანავიგაციო აღჭურვილობაში.

დონბასის ომი
2014 წელს დონბასის ომის დაწყებიდან მოყოლებული, ტარას ჩმუტმა „უკრაინული სამხედრო პორტალის“ საშუალებით დაიწყო მოხალისეობა უკრაინის შეიარაღებულ ძალებში. 2015 წელს ეროვნული საავიაციო უნივერსიტეტის დასრულების შემდგომ, იგი შეუერთდა უკრაინის საზღვაო კორპუსს და 501-ე ცალკეული საზღვაო ქვეითების ბატალიონის წევრი გახდა. ასევე, მან განაგრძო საჯარო რეპორტების წერა შეიარაღებული ძალების პრობლემების შესახებ, რამაც გამოიწვია ურთიერთობების დაძაბვა მეთაურებთან და საბოლოოდ, 2015 წლის სექტემბერში იგი გაიწვიეს დონბასიდან. პირად შემადგენლობაში მიკოლაევში მუშაობის დაწყების შემდგომ, ჩმუტმა გააპროტესტა დონბასიდან მისი უკან გაწვევა და 2016 წლის მაისში შეუერთდა 137-ე საზღვაო ბატალიონს. შესაბამისად, ჩმუტმა გაიარა წვრთნები სამხედრო თეორიასა და უპილოტო საფრენი აპარატების გამოყენებაში ბრიტანელ და ამერიკელ ინსტრუქტორებთან ერთად. ასევე, იგი მონაწილეობდა სამხედრო წვრთნებში ( -2016) და იმოგზაურა ლიეტუვაში, სადაც გაიარა დამატებითი მომზადება.

ლიეტუვაში დაბრუნებიდან მოყოლებული, ტარას ჩმუტი კიდევ ერთხელ ჩაერთო დონბასის საბრძოლო მოქმედებებში და ასრულებდა თავის ვალდებულებას 2016 წლის ოქტომბერსა და 2017 წლის ივნისში. მიანიჭებდნენ სერჟანტის წოდებას. იგი, ასევე იყო 137-ე ბატალიონის სადაზვერვო რაზმის მეთაური საკუთარი პოზიციის დატოვებამდე. რომელზეც ჩმუტმა მოგვიანებით განაცხადა, რომ აპარატმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ომის დაწყებისას უკრაინის დამოუკიდებლობის შენარჩუნებაში.

ტარას ჩმუტი, ასევე არის სამხედრო ანალიტიკოსი. მას არაერთხელ უსაუბრია დასავლეთის მედია-საშუალებებთან, სადაც განიხილავდა რუსეთ-უკრაინის ომს.

აღიარება
2022 წელს, -მა აღიარა ტარას ჩმუტი და შეიყვანა გამოჩენილი 30 წლამდელი ახალგაზრდების სიაში. ასევე, 2022 წლის 23 აგვისტოს, ტარას ჩმუტმა მიიღო სამშობლოს მცველის მედალი, უკრაინის სამხედრო ძალების გაძლიერების საქმეში შეტანილი ძალისხმევის გამო, ხოლო მოგვიანებით, 2023 წელს, უკრაინის კათოლიკური უნივერსიტეტის მიერ დაჯილდოვდა სამართლიანობის სინათლის შემკული მედლით.
თინა იველაშვილი

თინათინ ვლადიმერის ასული იველაშვილი (დ. 8 აგვისტო, 1948, სარო) — ქართველი ისტორიკოსი, ეთნოლოგი, პროფესორი.

ბიოგრაფია
თინათინ იველაშვილი დაიბადა ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფელ საროში. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1976-1979 წლებში ირიცხებოდა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში. არის ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. ფლობს რუსულ, გერმანულ, ინგლისურ და თურქულ ენებს.

1979–1992 წლებში მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში. 1991 წელს დაიცვა სადოქტორო ნაშრომი თემაზე: "საქორწილო წეს-ჩვეულებები საქართველოში". 1992 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მესხეთის ფილიალის პროფესორი, 1994–2005 წლებში – ისტორიის ფაკულტეტის დეკანი, 1995–2005 – ეთნოგრაფიის კათედრის გამგე. 2008 წლიდან არის სამცხე-ჯავახეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი.

2009 წელს გახდა კავკასიის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი. 2000 წელს დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით, 2015 წელს სამცხე-ჯავახეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მედლით.

მისი კვლევის სფეროა ეთნოსო­ცი­ა­ლური, ეთნორელიგიური ურთი­ერთობები, რელიგიური კონფესიები, რელიგიური კონფლიქტები და ქალთა უფლებრივი მდგომარეობის საკითხები. ავტორია 50-ზე მეტი სამეცნიერო სტატიისა და 10-ზე მეტი მონოგრაფიის.

ამჟამად ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალციხის ფილიალში.