გაბონი

გაბონი — სახელმწიფო ცენტრალურ აფრიკაში. საფრანგეთის ყოფილი კოლონია. დედაქალაქი ლიბრევილი. სახელმწიფო ენა – ფრანგული. 2013 წლის აღწერით ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 811 079 ადამიანს, ტერიტორია — 267 668 კმ².

უნიტარული სახელმწიფო, რომელიც დაყოფილია 9 პროვინციად. საპრეზიდენტო რესპუბლიკა — 2009 წლის 30 აგვისტოს ქვეყნის პრეზიდენტად არჩეული იქნა ალი ბონგო ონდიმბა.

ქვეყანა მდებარეობს ცენტრალური აფრიკის დასავლეთში, დასავლეთიდან მას გარს ერტყმის გვინეის ყურის წყლები ატლანტის ოკეანეში. ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრება ეკვატორული გვინეა, ჩრდილოეთიდან – კამერუნი, აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან – კონგოს რესპუბლიკა.

მორწმუნეთა დიდი ნაწილი თავისი აღმსარებლობით სხვადასხვა მიმართულების ქრისტიანია (პირველ რიგში კათოლიკები).

ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე მდიდარ და სტაბილურ სახელმწიფოდ აფრიკაში. 2012 წლის შეფასებით, მთლიანი შიდა პროდუქტი შეადგენდა 24,5 მილიარდ ამერიკულ დოლარს. ფულადი ერთეული — აფრიკული ფრანკი.

სახელწოდება
ქვეყნის სახელწოდება „გაბონი“ წარმოშობილია მდინარე მბეს პორტუგალიური სახელისაგან: „“ (რაც ნიშნავს „თავსაბურავიან ქურთუკს“), რომელიც წარმოიშვა მდინარის შესართავის სპეციფიკური ფორმისაგან.

ისტორია
კოლონიამდელი პერიოდი
ლოპესის კონცხზე აღმოჩენილი კლდეზე დახატული ნახატების ასაკი სავარაუდოდ მიეკუთვნება 8000 წელს. ეს თანამედროვე გაბონის ტერიტორიაზე ადამიანთა არსებობის უძველესი მტკიცებულებაა.

ქვეყნის პირველი მაცხოვრებლები იყვნენ პიგმეები, რომლებიც აქ მოვიდნენ ცენტრალური აფრიკიდან. ისინი ცხოვრობდნენ მცირე ჯგუფებად ტროპიკულ ტყეებში, რომელთა ძირითადი საქმიანობა იყო ნადირობა და შემგროველობა.

 საუკუნის ბოლოს დაიწყო ბანტუს ხალხის ტომების მიგრაცია ატლანტის ოკეანის სანაპიროებისკენ. ისინი თანამედროვე გაბონის ტერიტორიაზე სახლდებოდნენ მტრებისგან თავდასაცავად ან ახალი მიწების მოსაპოვებლად. გაბონის აღმოსავლეთით და სამხრეთით დასახლდა ბატეკეს ტომის ხალხი, ჩრდილოეთით — მპონგვეს ტომის ხალხი. ორივე ტომი ჩრდილოეთიდან მოვიდა, თანამედროვე კამერუნის ტერიტორიიდან. მათი ცხოვრების შესახებ, ევროპელების მოსვლამდე, ცოტა რამ თუ იყო ცნობილი, მაგრამ შენარჩუნებული ხელოსნების მიერ დამზადებული ნაკეთობები და კულტურის ნიმუშები ლაპარაკობენ მდიდარ კულტურულ ტრადიციებზე.

 საუკუნეში გაბონში მოვიდა ფანგის ტომის ხალხი, რომლებმაც შეავიწროვეს არსებული მაცხოვრებლები და გახდნენ ქვეყნის მოსახლეობის ყველაზე მრავალრიცხოვანი ეთნიკური ჯგუფი.

გაბონში ევროპელების მოსვლის დროისთვის ადგილობრივი მოსახლეობა ცხოვრობდა პირველყოფილი საზოგადოების წყობის პირობებში და არ გააჩნდათ სახელმწიფოებრიობის ჩანასახიც კი.

თანამედროვე გაბონის ტერიტორიის სანაპიროზე ევროპელთაგან პირველები გამოჩნდნენ პორტუგალიელები. 1472 წელს კაპიტანმა რუი დი სიკეირამ აღმოაჩინა უბე მდინარე კომოს შესართავთან. ამ უბის ფორმის გამო მან ტერიტორიას უწოდა პორტუგალიური სიტყვა , რაც ნიშნავს თავსაბურავიან ქურთუკს. რუი დი სიკეირას მიერ აღმოჩენილი სანაპირო გახდა მონათვაჭრობის ცენტრი.

— საუკუნეებში გაბონის სანაპიროებთან მოცურავდნენ ნიდერლანდელები, ფრანგები, ესპანელები და ინგლისელები. ისინი საკუთარ საქონელს ცვლიდნენ (მარილი, კაჟიანი თოფი, დენთი, ალკოჰოლური სასმელი და სხვა) სპილოს ძვალზე, აბანოზის ხეზე, ცვილზე, თაფლზე, პალმის ზეთზე. სანაპირო რაიონებში იქმნებოდა სავაჭრო ფაქტორიები და კათოლიკური მისიები.

 საუკუნის დასაწყისში გაბონის სანაპიროზე აღმოცენდა ორუნგუს სამეფო, რომელიც აკონტროლებდა ევროპელებთან ვაჭრობას. ორუნგუს სამეფო გახდა მონების დიდი რაოდენობის მომწოდებლათ და მან იარსება თავის დაშლამდე 1873 წელს. მისი დაცემა დაკავშირებულია მონათვაჭრობის აკრძალვასთან.

კოლონიალური პერიოდი (1839 − 1960 წლები)
საფრანგეთის მიერ გაბონის ტერიტორიის კოლონიზაციის დასაწყისს საფუძველი დაუდო კაპიტანმა ლუი ედუარდ ბუე-ვილიომემ, რომელმაც გაბონის უბეში გემებისათვის დააარსა გაჩერება და 1839 წელს შეთანხმება დადო მპონგვეს ტომის ბელად ანჩუვე კოვე რაპონჩომბესთან, რომელიც ფრანგმა კაპიტანმა გააქრისტიანა და უწოდა «მეფე დენი».

1840-1860 წლებში ფრანგმა კოლონიზატორებმა შეთანხმებები დადეს სანაპიროზე მცხოვრები ადგილობრივი ტომების ყველა ბელადთან — «საფრანგეთის მხრიდან დაცვისა და მფარველობის შესახებ».

1849 წელს ფრანგებმა დაიპყრეს მონებით მოვაჭრე პორტუგალიური გემი და განთავისუფლებულმა შავკანიანებმა დააარსეს დასახლება ლიბრევილი, გაბონის თანამედროვე დედაქალაქი.

 საუკუნის შუა პერიოდიდან დაიწყო ფრანგების შეღწევა ქვეყნის სიღრმისეულ რაიონებში. 1875-1880 წლებში პიერ სავორნიან დე ბრაზამ, რომელმაც გამოიკვლია მდინარე კონგოს აუზი, დადა მთელი რიგი შეთანხმებები ადგილობრივი ტომების ბელადებთან. 1880 წელს დღევანდელი გაბონის აღმოსავლეთში დე ბრაზამ დააარსა ქალაქი ფრანსვილი. 1883 წელს დე ბრაზა დაინიშნა საფრანგეთის რესპუბლიკის სამთავრობო კომისრად დასავლეთ აფრიკაში (თანამედროვე გაბონისა და კონგოს რესპუბლიკის ტერიტორიები).

 საუკუნის ბოლოდან ფრანგმა კოლონიზატორებმა გაბონში შექმნეს საექსპორტო კულტურების — ყავის და კაკაოს პლანტაციები, ხე-ტყის მასალის დამამზადებელი საწარმოები, ასევე ააშენეს გზები და საზღვაო პორტები.

1910 წელს გაბონი გახდა ოთხიდან ერთ-ერთი ტერიტორია, რომელიც შედიოდა საფრანგეთის ეკვატორულ აფრიკაში.

პირველი მსოფლიო ომის დროს გაბონელი ჯარისკაცები მონაწილეობდნენ საბრძოლო მოქმედებებში საფრანგეთის საჯარისო ნაწილების შემადგენლობაში. ვოლო-ნტემის პროვინციაში ხდებოდა შეტაკებები სენეგალელ მსროლელებსა და კამერუნიდან გადმოსროლილ გერმანულ ქვედანაყოფეფს შორის.

მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში გაბონში მიმდინარეობდა ბრძოლები ადგილობრივ კოლონიურ ჯარებსა (შავკანიანთა რაზმები) და 1940 წლის ნოემბერში გადმოსხმულ გენერალ შარლ დე გოლის ჯარებს შორის. გაბონელები გამოვიდნენ შარლ დე გოლის წინააღმდეგ, რადგანაც ისინი მას თვლიდნენ ამბოხებულად, რომელიც იბრძოდა საფრანგეთის კანონიერი ხელისუფლების წინააღმდეგ.

დამოუკიდებლობის პერიოდი
გაბანმა დამოუკიდებლობა მიიღო 1960 წელს. მას შემდეგ გაბონი რჩება კონტინენტის ერთ-ერთ ყველაზე უფრო სტაბილურ ქვეყნად, სადაც შემოსავალი ერთ სულ მოსახლეზე ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მაღალია აფრიკაში.

გაბონის დამოუკიდებლობის მთელი ისტორიის განმავლობაში ქვეყანაში სულ სამი პრეზიდენტი შეიცვალა. პირველი იყო ლეონ მბა, რომელმაც 1961 წლის თებერვალში გამოქვეყნებული კონსტიტუციის თანახმად მიიღო პრაქტიკულად შეუზღუდავი უფლებამოსილება.

1964 წლის თებერვალში ქვეყანაში მოხდა სამხედრო გადატრიალება. შეთქმულებმა ხელისუფლების სადავეები შესთავაზეს გაბონის დემოკრატიული და სოციალური კავშირის პარტიის ლიდერს ჟან-ილერ ობამს. მაგრამ სენეგალიდან და კონგოს რესპუბლიკიდან გადმოსროლილმა საფრანგეთის ჯარის ორმა ქვედანაყოფმა აღადგინა პრეზიდენტ ლეონ მბას ხელისუფლება.

1967 წლის ნოემბერში ლეონ მბას გარდაცვალების შემდეგ პრეზიდენტი გახდა 32 წლის ომარ ბონგო (1973 წელს მან ქრისტიანული რელიგია შეცვალა ისლამით და სახელად გახდა ელ-ხაჯ ომარ ბონგო). ბონგო იყო ბატეკეს ტომის ხალხის ბელადის შვილი, 1964 წლიდან ასრულებდა თავდაცვის მინისტრის მოვალეობას და იყო სპეციალური სამთავრობო კომისარი სახელმწიფო უსაფრთხოების დარგში. შემდეგ მან ასევე მიიღო ინფორმაციის მინისტრისა და ტურიზმის მინისტრის პოსტები, ხოლო 1967 წლის მარტიდან კიდევ ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტის პოსტი.

1968 წელს ბონგომ ქვეყანაში ოფიციალურად დაამტკიცა ერთპარტიული რეჟიმი, მხოლოდ გაბონის დემოკრატიულ პარტიას მიეცა არსებობის უფლება (საკუთარი თავი დანიშნა ამ პარტიის გენერალურ მდივნად). ტომებს შორის დაპირისპირების შესასუსტებლად ბონგომ გაზარდა მინისტრების პოსტების რაოდენობა, ამ პოსტებზე დანიშნა გაბონის ყველაზე უფრო დიდი ტომების ბელადები.

1991 წლის მარტში ბონგომ გამოაქვეყნა ქვეყნის ახალი კონსტიტუცია, რომლის თანახმადაც გაბონში ნებადართული იქნა მრავალპარტიული სისტემა.

2005 წლის 29 ნოემბერს გამოცხადდა მორიგი საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები. ამ არჩევნებზე მორიგი გამარჯვება მოიპოვა პრეზიდენტმა ომარ ბონგომ, რომელმაც ხმების თითქმის 80 % მოიპოვა და ეს პოსტი უკვე 38 წელი უკავია.

ომარ ბონგო ესპანეთის კლინიკაში გარდაიცვალა 2009 წლის 8 ივნისს, რის შემდეგაც პრეზიდენტის მოვალეობას 16 ოქტომბრამდე ასრულებდა როზა როგომბე.

2009 წლის 30 აგვისტოს გაიმართა საპრეზიდენტო არჩევნები, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო დაახლოებით ორმა ათეულმა კანდიდატმა. იმავე დღეს საკუთარი გამარჯვების შესახებ გამოაცხადა გარდაცვლილი პრეზიდენტის ვაჟმა — ალი ბონგო ონდიმბამ, რომელმაც თანამდებობა დაიკავა 2009 წლის 16 ოქტომბერს. მისი ძირითადი მოწინააღმდეგე იყო შინაგან საქმეთა ყოფილი მინისტრი ანდრე მბა ობამე.

გეოგრაფია
გეოგრაფიული მდგომარეობა
გაბონი მდებარეობს ცენტრალური აფრიკის დასავლეთში. აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან ესაზღვრება კონგოს რესპუბლიკა (სახელმწიფო საზღვრის სიგრძე — 1903 კმ), ჩრდილოეთიდან — კამერუნი (298 კმ), ჩრდილო-დასავლეთიდან — ეკვატორული გვინეა (350 კმ), დასავლეთით ქვეყანა გადის ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურის წყლებზე.

სახელმწიფო საზღვრის საერთო სიგრძეა 2551 კმ, სანაპირო ზოლის სიგრძე — 885 კმ. ქვეყნის სანაპირო ზოლს ორ ნაწილად ჰყოფს ლოპესის კონცხი. მისგან სამხრეთით ნაპირი სწორხაზოვანი და ვაკიანია, წყალმარჩხი ლაგუნებით. კონცხიდან ჩრდილოეთით სანაპირო ზოლს აქვს უფრო რთული მოხაზულობა, აქ მდებარეობენ მოსახერხებელი უბეები — მდინარეების ესტუარები.

გაბონის საერთო ფართობია 267 667 კმ², საიდანაც წყლის ზედაპირზე მოდის 10 000 კმ² (მთლიანი ფართობის 3,7 %), ხოლო ხმელეთს უკავია 257 667 კმ². მიწის ფონდის დიდი ნაწილი დაკავებულია ტყეებით (77 %), საძოვრებზე მოდის მიწის 18 %, ხოლო 2 % გამოყოფილია სახნავ-სათესად.

რელიეფი, გეოლოგიური აგებულება და სასარგებლო წიაღისეული
გაბონის შიდა ნაწილს უკავია სამხრეთ-გვინეის მაღლობის მთიანეთი და პლატო. ყველაზე უფრო მაღალ სიმაღლეებს აღწევენ შაიიუს ქედის მთები (მილონდო (1020 მეტრი),), რომლებიც მდებარეობენ გაბონის ცენტრალურ ნაწილში და აგებულია ადრეული პრეკამბრიული პერიოდის მეტამორფული მთის ქანებით და გრანიტებით. აქ არსებობენ მანგანუმის და ოქროს საბადოები. მისგან ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობენ ბროლის მთები (დანის მთა, 1000 მეტრი), აგებული პრეკამბრიული პერიოდის კრისტალური ქანებით. მიუხედავად ამისა ზღვის დონიდან ქვეყნის ყველაზე უფრო მაღალი წერტილია ბენგუს მთა (1070 მეტრი), რომელიც მდებარეობს გაბონის ჩრდილო-აღმოსავლეთში.

სამხრეთ-დასავლეთიდან შაიიუს ქედთან შეხებაშია დაბალი სიმაღლის მთების და ბორცვების რამდენიმე ჯაჭვი — გვიანპროტეროზოური დასავლეთი კონგოლიდის ნაოჭა სისტემის ჩრდილოეთი დაბოლოება. ხოლო აღმოსავლეთიდან — თანდათან დადაბლებული ფრანსვილის ჩანაზნექი, შევსებული იმავე დასახელების შუაპროტეროზოური დანალექი ქანებისაგან, რომელიც შეიცავს მანგანუმის მადანს. ფრანსვილის რაიონში მდებარეობს მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი მანგანუმის საბადო, რომლის საერთო მარაგი შეფასებულია 225 მილიონ ტონად. აქვე მდებარეობს ურანის მადნის საბადოები (დადასტურებული მარაგი — 5830 ტონა). რკინის მადნის საბადოები (1400 მილიონი ტონა) მდებარეობენ ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთში (ბელინგა), ძირითადად მაგიდა მთაზე (სიმაღლე 500—600 მეტრი), და სამხრეთ-დასავლეთში (ჩიბანგა).

ქვეყნის დასავლეთში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროს გასწვრივ, გადაჭიმულია 200 კმ-მდე სიგანის დაბლობი ვაკე. ის წარმოადგენს ინტენსიურ ოლქს, რომლის ჩაძირვაც ცარცული პერიოდის დროს დაიწყო და გამოიწვია დანალექი ქანების რამდენიმეკილომეტრიანი ფენის დაგროვება, ჯერ კონტინენტურ-ლაგუნიანი, შემდეგ მარილოვანი და ზღვის. ჭრილის ქვედა ნაწილში მარილების არსებობამ გამოიწვია მარილოვანი ტექტონიკის გამოვლენა. ამ ადგილას მდებარეობენ ნავთობის (ჯამური დადასტურებული მარაგი — 275 მილიონი ტონა) და ბუნებრივი აირის (28 მილიარდი მ³) ძირითადი საბადოები.

შიდა წყლები
გაბონის სამდინარო ქსელი საკმაოდ ხშირი და ბევრწყლიანია. მთავარი მდინარეა — ოგოუე, მის აუზს მიეკუთვნება ქვეყნის ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი. მისი ყველაზე უფრო დიდი შენაკადებია — ივინდო და ნგუნიე. უფრო ნაკლებად მნიშვნელოვანია სანაპირო მდინარეები — ნიანგა და კომო. მდინარეები წყალუხვია მთელი წლის განმავლობაში, ზედა დინებაში ჭორომიანია, ქვედა დინებაში უმეტესწილად სანაოსნოა. ჰიდროენერგიის წარმოების პოტენციალური შესაძლებლობები შეფასებულია, როგორც 48 მილიარდი კვტ/სთ წელიწადში.

ქვეყნის ყველაზე დიდი ტბებია: ნდუგუ, ნკომი და ონანგი.

კლიმატი
კლიმატი ცხელი და ნოტიოა, ჩრდილოეთის ეკვატორული სარტყლიდან გადადის დასავლეთის და სამხრეთის სუბეკვატორულ სარტყელში მოკლე მშრალი სეზონით (ივნის-ივლისიდან აგვისტო-სექტემბრამდე).

ტემპერატურის საშუალო თვიური მაჩვენებელია 22 °-დან 24 °-მდე ივლისში და 25 °-დან 27 °-მდე აპრილში, სამხრეთ-აღმოსავლეთში ცხელ თვეებში აჭარბებს 32 °-ს. ატმოსფერული ნალექების წლის საშუალო რაოდენობა 1500—2000 მმ-ია წელიწადში, ჩრდილოეთის სანაპირო ზოლში 2500-4000 მმ-მდე.

ბუნება
გაბონი მდებარეობს ეკვატორულ და სუბეკვატორულ გეოგრაფიულ სარტყლებში. ცხელი და ნოტიო კლიმატის გამო ქვეყნის ტერიტორიის დაახლოებით 80 % უკავიათ ხშირ ტროპიკულ მარადმწვანე ტყეებს. ტერიტორია მაღლდება დასავლეთიდან, სადაც მდებარეობს 30-200 კმ-ის სიგანის დაჭაობებული ზღვისპირა დაბლობი, აღმოსავლეთისკენ, სადაც მდებარეობენ ზეგნები და მთის მასივები.

მცენარეულობა და ნიადაგი
გაბონის ტერიტორიის დაახლოებით 80 % დაფარულია ხშირი, ნოტიო მარადმწვანე და ფოთლოვან-მარადმწვანე ტროპიკული ტყეებით წითელ-ყვითელ ლატერიტულ ნიადაგზე. ტყეებში გავრცელებულია ხეების ბევრი ჯიში, რომლებსაც აქვთ ფასიანი მერქანი — ოკუმე, ოზიგო, ლიმბა, წითელი და ყვითელი ხეები, აბანოზი, სანტალი და სხვა. სამხრეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტყეები ნაწილობრივ შეთხელებულია და მასში შერეულია მაღალბალახოვანი სავანები. სანაპიროზე არსებობენ მანგროს ტყეები.

ცხოველთა სამყარო
გაბონის ცხოველთა სამყარო თავისი სახეობების შემადგენლობით დამახასიათებელია აფროტროპიკის ოლქის დასავლეთ-აფრიკული ქვეოლქისათვის. დიდი ცხოველებიდან ბინადრობენ: სპილოები, მეჭეჭებიანი ღორები, აფრიკული კამეჩები, ტყის ანტილოპების რამდენიმე სახეობა; მტაცებლებიდან — ჯიქები, აფთრები და სხვა. ფართედაა გავრცელებული მაიმუნები, მათ შორის ადამიანის მსგავსი მაიმუნები — გორილა (ყველაზე დიდი პოპულაცია მსოფლიოში) და შიმპანზე. მდინარეებში ბინადრობენ ბეჰემოთები, ნიანგები; გაბონის უბეში, სანაპირო ლაგუნებში და მდინარე ოგოუეში გვხვდება ლამანტინები. ქვეყანაში საკმაოდ ბევრი ფრინველები და გველებია, რომელთა შორის ბევრი შხამიანია. ფართედაა გავრცელებული მწერები, მათ შორის სახიფათო დაავადებების გადამტანები — ბუზი ცეცე, ქინქლა .

ბუნების რაიონები
გაბონის ტერიტორია შეიძლება დაიყოს 4 ფიზიკურ-გეოგრაფიულ რაიონად. ნაპირის ზონის გასწვრივ გადაჭიმულია სანაპირო რაიონი. მთიანი რაიონები მოიცავენ მდინარე ოგოუეს ჩრდილოეთით მდებარე ბროლის მთებს და ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში მდებარე შაიიუს ქედს. გაბონის სამხრეთ-აღმოსავლეთში მდებარეობს ბატეკეს პლატო, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთში — ვოლო-ნტემის პლატო.

სანაპირო რაიონი მოიცავს სამხრეთში მდებარე დაბლობ, ტყით დაფარულ მაიომბეს მთებს და მთელი სანაპიროს გასწვრივ გადაჭიმულ დაბლობს, სიგანით 30 კმ-დან 200 კმ-მდე. მას კვეთავენ რამდენიმე მდინარის ქვედა დინებები, მათ შორის ქვეყნის მთავარი სავაჭრო არტერია ოგოუე. ოგოუეს შესართავის ჩრდილოეთით ნაპირი დაკლაკნილია მდინარის ესტუარებით, სადაც მდებარეობენ მოხერხებული ბუნებრივი ნავსაყუდლები. მდინარე ოგოუეს სამხრეთით ნაპირი ქვიშოვანია, განცალკევებული მდინარის ხეობებით. აქ მდებარეობენ ლაგუნები, დაგრეხილი ლერწმის მცენატრრბით და მანგროს ტყეებით. მცენარეულობიდან სჭარბობენ ვრცელი ტროპიკული ტყეები, ნაკლებადაა წარმოდგენილი სავანები. ატმოსფერული ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა მერყეობს სამხრეთში 1500 მმ-დან ჩრდილოეთის 4000 მმ-მდე. თვის საშუალო ტემპერატურა სამხრეთში შეადგენს 21-27 °-ს, ჩრდილოეთში 25-28 °-ს. წლის განმავლობაში ხდება ოთხი სეზონის ცვალებადობა — ნოტიო და მშრალის, თანაც მშრალი სეზონი სამხრეთში გამოირჩევა დიდი ხანგრძლივობით და უფრო მკვეთრად გამოკვეთილია. ბენგელის დინება დიდ ზიანს აყენებს სანაპიროს კლიმატზე.

ბროლის მთები, რომლებიც მდებარეობენ მდინარე ოგოუეს ჩრდილოეთით, საკმაოდ დაცალკევებულია. სიმაღლეები მერყეობს 150 მეტრიდან 600 მეტრამდე. მდინარეები, რომლებიც ამ მთებს კვეთავენ, ქმნიან ჭორომებს და ჩანჩქერებს. ტყის საფარი ხშირია, მაგრამ ეროზიის განვითარების ადგილებში გაიშვიათებულია. გაბონის ყველაზე მაღალი და ვრცელი მთებია — შაილუ, რომელიც სამხრეთ ნაწილში აღწევს ყველაზე უფრო დიდ სიმაღლეს. აქ მდებარეობს შაიიუს უმაღლესი წერტილი — მილონდოს მთა (1020 მეტრი). ამ ადგილებში იკვეთება კლიმატის და ლანდშაფტის სიმაღლის ზოლი.

ვოლო-ნტემის პლატო — მკვრივი ძველი მთის ქანებისგან აგებული, 760 მეტრამდე სიმაღლის პლატო. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთში — ბროლის მთების აღმოსავლეთით და მდინარე ოგოუეს ჩრდილოეთით. პლატოს ზედაპირში ღრმად შეჭრილი მდინარეები ქმნიან მრავალრიცხოვან ჭორომებს. ფართედაა გავრცელებული ნოტიო ტროპიკული ტყეები. ნალექების წლის საშუალო რაოდენობაა 1800 მმ, ტემპერატურის თვის საშუალო მაჩვენებელი მერყეობს 23 °-დან 27 °-მდე, სამხრეთში გავრცელებულია მაღალბალახოვანი სავანები დაბალი სიმაღლის ხეებით.

ბატეკეს პლატო — ქვიშაქვებით აგებული, 830 მეტრამდე სიმაღლის დაბალი პლატო, მდებარეობს გაბონის სამხრეთ-აღმოსავლეთში. ეს ქვეყნის ყველაზე უფრო ცხელი და მშრალი რაიონია. ცხელ თვეებში საშუალო ტემპერატურა აჭარბებს 32 °-ს, ხოლო ნალექების წლის საშუალო რაოდენობა შეადგენს 1500 მმ-ს. სჭარბობს მაღალბალახოვანი სავანები და მხოლოდ ნელი დინების მდინარეების გასწვრივაა გადაჭიმულია ტყეები.

ეკოლოგიური პრობლემები
ბუნებრივი გარემოს დაბინძურება მნიშვნელოვან ზარალს აყენებს გაბონის ბუნებას. მყარი სამრეწველო და საყოფაცხოვრებო ნარჩენები (დაახლოებით 100 ათასი ტონა წელიწადში) ქალაქებში იწვევენ მიწების დაჭუჭყიანების ზრდას. ქვეყნის წყლის რესურსებზე ნეგატიურ გავლენას ახდენს ნავთობმომპოვებელი მრეწველობის ნარჩენები.

საკმაოდ გაზრდილი ხე-ტყის მრეწველობა ხელს უწყობს გაბონის სანაპირე რაიონების ტყეების გამეჩხერებას. სიტუაციის გამოსასწორებლად ხელისუფლება ახორციელებს ტყეების აღდგენის ეროვნულ პროგრამას. ქვეყნის შიდა ტერიტორიის დიდი ნაწილი ჯერ კიდევ დაფარულია ტყის ხშირი საფარით.

ტყის გაჩეხვას და ბრაკონიერობას მოაქვს ცოცხალი სამყაროს რაოდენობის და მრავალფეროვნების შემცირება. 2001 წლისთვის გაბონში გაქრობის საფრთხის ქვეშ იმყოფებოდა ძუძუმწოვრების 12 სახეობა, ფრინველების 466 სახეობა, ქვეწარმავლების ორი სახეობა და მცენარეების 78 სახეობა. გაქრობის პირას მყოფი ცხოველების დასაცავად 2 ეროვნულ პარკში და 4 ნაკრძალში აკრძალულია ნადირობა. დაცული ტერიტორიებისათვის გამოყოფილია ქვეყნის მიწის ფონდის 2,7 %.

სახელმწიფო წყობა
გაბონი — რესპუბლიკა მმართველობის საპრეზიდენტო ფორმით. მოქმედი კონსტიტუცია მიღებულია 1961 წელს (ცვლილებები შეტანილია 1975, 1991 და 2003 წლებში).

აღმასრულებელი ხელისუფლება
სახელმწიფოს მეთაური — რესპუბლიკის პრეზიდენტი, რომელსაც მოსახლეობა ირჩევს 7-წლიანი ვადით. 2003 წლის კონსტიტუციის ცვლილების თანახმად გაუქმდა შეზღუდვა საპრეზიდენტო ვადის რაოდენობაზე. პრეზიდენტი ნიშნავს და ხსნის პრემიერ-მინისტრს, მინისტრთა კაბინეტს და უზენაესი სასამართლოს დამოუკიდებელ მოსამართლეებს. პრეზიდენტს აქვს უფლება დაშალოს ეროვნული ასამბლეა, შეაჩეროს კანონების ძალაში შესვლა და დანიშნოს რეფერენდუმი.

საკანონმდებლო ხელისუფლება
საკანონმდებლო ხელისუფლება ეკუთვნის ორპალატიან პარლამენტს, რომელიც შედგება ეროვნული ასამბლეისაგან და სენატისაგან. ეროვნული ასამბლეის 120 დეპუტატი ირჩევა საყოველთაო არჩევნების გზით, 5 წლიანი ვადით. სენატი შედგება 102 წევრისაგან, რომლებსაც ირჩევს მუნიციპალური საბჭოები და რეგიონალური ასამბლეები 6 წლის ვადით. სენატი შეიქმნა 1990—1991 წლებში, კონსტიტუციაში შესული ცვლილებების შემდეგ, ფუნქციონირება დაიწყო 1997 წლის არჩევნების შემდეგ. სენატის პრეზიდენტი ცვლის პრეზიდენტს, თუ მას არ შეუძლია შეასრულოს თავისი მოვალეობები.

შეიარაღებული ძალები
გაბონის შეიარაღებული ძალები — გაბონის რესპუბლიკის სამხედრო ორგანიზაცია, რომლის დანიშნულებაა თავისუფლების, დამოუკიდებლობის და ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის დაცვა. შედგება სახმელეთო ჯარებისაგან, სამხედრო-საზღვაო ძალებისაგან, სამხედრო-საჰაერო ძალებისაგან, ეროვნული ჟანდარმერიისაგან და ეროვნული პოლიციისაგან.

გაბონის შეიარაღებული ძალები დაკომლექტებულია 20 წლის ასაკს მიღწეული გაბონის მოქალაქეებისგან, მხოლოდ ნებაყოფლობით საფუძველზე; სამხედრო სამსახურში გაწვევა არ არსებობს. სამხედრო ხარჯები — მთლიანი შიდა პროდუქტის 0,9 %, 141-ე ადგილი მსოფლიოში (2009 წლის მდგომარეობით).

ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა
გაბონი დაყოფილია 9 პროვინციად, რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 50 დეპარტამენტად.

დემოგრაფია
მოსახლეობის რაოდენობა — 1 811 079 ადამიანი (2013) ფანგის ტომის ხალხი ითვლება ყველაზე უფრო მრავალრიცხოვან წარმომადგენლად, რაოდენობის მიხედვით შემდეგ მოდიან მპონგვეს (15 %), მბამას (14 %) და პუნუს (12 %) ხალხი.

მეორე მსოფლიო ომამდე ფრანგულ ენას ფლობდა გაბონის მოსახლეობის საკმაოდ მცირე ნაწილი. მათი დიდი უმრავლესობა მუშაობდა ბიზნესის სფეროში ან ხელისუფლების ადმინისტრაციაში. ომის შემდეგ ფრანგული ენა ქვეყანაში გახდა საგანმანათლებლო ენა. 1960-1961 წლების აღწერის თანახმად 14 წელზე უფროსი ასაკის გაბონელების 47 %-ს შეეძლოთ ელაპარაკათ ფრანგულად, მაგრამ მხოლოდ 13 % იყო განათლების მქონე. 1990 წლისთვის განათლების დონე გაიზარდა 60 %-მდე.

ამასთან, საკმაოდ მცირე პროცენტს, სულ რამდენიმე ათას ადამიანს, აქვთ საშუალო და უმაღლესი განათლება და შეუძლიათ გამართულად ილაპარაკონ ფრანგულად. სავარაუდოდ, გაბონის მოსახლეობის რაოდენობის დაახლოებით 80 %-ს შეუძლია ფრანგულ ენაზე ლაპარაკი. დედაქალაქ ლიბრევილის მოსახლეობის მესამედი ფრანგულ ენას მშობლიურ ენად თვლის. გაბონში ასევე ცხოვრობს 10 000-ზე მეტი ფრანგი. საზღვარგარეთ ფრანგული ენა ჭარბობს გაბონის სავაჭრო და კულტურულ კონტაქტებში.

გაბონის ყველა ადგილობრივი ენა მიეკუთვნება ბანტუს ენების ოჯახს, ქვეყანაში ლაპარაკობენ დაახლოებით 40 ენაზე. ძირითადად ეს დამწერლობის არ მქონე სალაპარაკო ენებია. 1840 წლიდან დაწყებული, ფრანგმა და ამერიკელმა მისიონერებმა ბევრი ადგილობრივი ენისთვის დაამუშავეს ფონეტიკური ტრანსკრიფცია და ლათინურ ენაზე დაფუძნებული ალფავიტი, მათ ასევე გადათარგმნეს ბიბლია ზოგიერთ ამ ადგილობრივ ენაზე. მაგრამ საფრანგეთის კოლონიალური ადმინისტრაციის პოლიტიკამ გამოიწვია ის, რომ ადგილობრივმა აფრიკულმა ენებმა ვერ გაუწია კონკურენცია ფრანგულ ენას და ის აბსოლუტურად დომინანტური გახდა განათლების, ბიზნესის და კულტურის სფეროში.

ადგილობრივი ენები შთამომავლობას გადაეცემა ოჯახის, სანათესაოს და ტომის შიგნით. როგორც წესი, გაბონის მაცხოვრებლები ლაპარაკობენ ბანტუს რამდენიმე ენაზე. 1970-იანი წლებიდან დაწყებული გაბონის ხელისუფლება აფინანსებს ბანტუს ენების კვლევებს. 1989 წელს შემუშავდა გაბონის ენების სამეცნიერო ალფავიტი.

გაბონში არსებობს სამი ყველაზე მრავალრიცხოვანი სალაპარაკო ენა: ფანგი, მბერე და სირა. თითოეულ მათგანს ფლობს მოსახლეობის 25-30 %. დანარჩენ ენებს ფლობენ რამდენიმე ათასობით ადამიანი, რაც შეადგენს ერთეულ პროცენტებს.

რელიგია
გაბონის მოსახლეობის დიდი ნაწილი ქრისტიანია (კათოლიციზმი და პროტესტანტიზმი), არცთუ ისე ცოტანი არიან ადგილობრივი ტრადიციული რელიგიის მიმდევრები, ასევე არსებობენ მუსლიმთა და იუდაველთა თემები. ბევრი მაცხოვრებელი ერთდროულად აღასრულებს, როგორც ქრისტიანული, ასევე ტრადიციული რელიგიის ელემენტებს.

მოსახლეობის დაახლოებით 73 % ქრისტიანული რელიგიის მიმდევარია. 12 % ისლამს სცემს თაყვანს (მათ შორის 90 %-მდე ადამიანი გაბონში მცხოვრები უცხოელია), 10 % თაყვანს სცემს ადგილობრივ ტრადიციულ რელიგია ბვიტის, 5 % არც ერთი რელიგიის მიმდევარი არაა ან არიან ათეისტები. საინტერესოა, რომ გაბონის ყოფილი პრეზიდენტი ომარ ბონგო ეკუთვნოდა მუსულმანურ უმცირესობას.

გაბონის კონსტიტუციის თანახმად, ქვეყნის ყველა მოქალაქეს გააჩნია რელიგიური თავისუფლება, მთლიანობაში ხელისუფლება პატივს სცემს მორწმუნეთა რელიგიურ უფლებებს.

გაბონში საკმაოდ აქტიურები არიან უცხოელი მისიონერები.

ეკონომიკა
მრეწველობა
გაბონის მრეწველობის მთავარი აქცენტია ნავთობის, მანგანუმის მოპოვება და ხე-ტყის გადამუშავება. სამრეწველო საწარმოების უმრავლესობა მდებარეობს დედაქალაქ ლიბრევილის და პორტ-ჟანტილის გარშემო. თითქმის ყველა სამრეწველო საწარმო სახელმწიფო სუბსიდიებით შეიქმნა 1970-იან წლებში ნავთობის ბუმის დროს. ხე-ტყის გადამამუშავებელი საწარმოები მოიცავენ ხუთ მცირე და ერთ დიდ, 50 წლის ძველ ფაბრიკას პორტ-ჟანტილში, ორ სხვა პატარა ფანერის ფაბრიკასთან ერთად. მრეწველობის სხვა დარგები შედგება ტექსტილის, ცემენტის, ქიმიური, ლუდსახარში, სიგარეტის და გემების ქარხნებისაგან. გაბონის მრეწველობა საკმაოდ ძლიერად არის დამოკიდებული უცხოურ რესურსებზე. იმპორტის ხარჯები მნიშვნელოვნად გაიზარდა 1994 წელს, როდესაც აფრიკული ფრანკი დევალვირებული იქნა. გადამამუშავებელ მრეწველობაში ხარჯების გაზრდამ იგი უფრო ნაკლებად კონკურენტუნარიანი გახადა და მისი პროდუქცია მხოლოდ შიდა ბაზარს მიეწოდება. ხელისუფლება ღონისძიებებს იღებს სახელმწიფო საწარმოების პრივატიზაციაზე გასატანად.

იმის გამო, რომ გაბონის ეკონომიკა დამოკიდებულია ნავთობზე (ნავთობზე მოდის ქვეყნის ექსპორტის 80 %-ზე მეტი, მთლიანი შიდა პროდუქტის 43 % და სახელმწიფო შემოსავლების 65 %), ის დაკავშირებულია მთელ მსოფლიოში მისი ფასების მერყეობასთან. გაბონი აფრიკაში მესამეა ნავთობის წარმოების და ექსპორტის მოცულობის მიხედვით, თუმცა არსებობს საფრთხე, რომ დადასტურებული მარაგი მცირდება, თანაც წარმოება შემცირდა აფრიკის სუბსაჰარულ ქვეყნებში. შედეგად ქვეყანაში მიღებული იქნა ეკონომიკის დივერსიფიკაციის და ნავთობის შემდგომი დაზვერვის ზომები. 2014 წელს ქვეყანაში ნაწარმოები იქნა 240 000 ბარელი (38 000 მ³) ნავთობი დღეში, რაც 35 %-ით ნაკლებია 1997 წლის პიკურ დონესთან შედარებით. გაბონში 2015 წელს ნავთობის დადასტურებული მარაგი შეფასებულია 2,0 მილიარდ ბარელად (320×106 მ³), ხოლო მისი ბუნებრივი აირის დადასტურებული მარაგი შეფასებულია 1,0 ტრილიონ კუბურ ფუტად (28 კმ³).

-ს ნავთობგადამამუშავებელი ქარხანა პორტ-ჟანტილში ერთადერთი ნავთობგადამამუშავებელი ქარხანაა გაბონში, რომელიც 1968 წელს ააშენა კონსორციუმმა, რომელშიც შედიან: , , , და . ეკუთვნის გაბონის ხელისუფლებას (25 %), -ს (43,8 %), -ს (17 %) და -ს (2,5 %). 2012 წელს გაბონმა ხელი მოაწერა შეთანხმებას -თან ახალი ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნის აშენებაზე პორტ-ჟანტილში.

გაბონში 2004 წელს ასევე აწარმოებდნენ დაახლოებით 350 000 ტონა კლინკერს და ცემენტს. იმავე წელს ასევე ნაწარმოები იქნა დაახლოებით 500 კარატი (100 გრ) ალმასი (ძვირფასი ქვა და დამუშავებული), 70 კგ ოქროსთან ერთად.

გაბონის ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარე ქალაქ მეკამბოს და ბელინგის რკინის მადნის სამთო საბადოები შედიან მსოფლიოს ყველაზე უფრო მდიდარი საბადოების რიცხვში. მადნის მარაგი შეფასებულია 1 მილიარდ ტონად, 60-65 % რკინის შემცველობით და წარმოებამ შეიძლება მიაღწიოს 20 მილიონ ტონას წელიწადში. მიუხედავად იმისა, რომ რკინის მადანი იქ აღმოჩენილია 1895 წელს, მისი წარმოება 1955 წლამდე არ დაწყებულა, სანამ მათ მოპოვებაზე არ იქნა გაცემული კომერციული ლიცენზია. მისი სრული ექსპლოატაცია ჯერ კიდევ ელოდება ტრანსგაბონის რკინიგზის 225 კმ-იანი მონაკვეთის აშენებას ქალაქ ბოუედან ბელინგის რკინის მადნის სამთო საბადოებამდე; რკინიგზის მშენებლობა არარენტაბელურად იქნა მიჩნეული არასაიმედო საბაზრო პირობების გამო.

ნიობიუმის, ოქროს, მანგანუმის, და სავარაუდოდ, ფოსფატების ახალი მოპოვების პოტენციალმა გააძლიერა სამთომომპოვებელი მრეწველობის როლი ქვეყნის ეკონომიკაში. ადეკვატური ინფრასტრუქტურის არქონა ამუხრუჭებს ახალ გეოლოგიურ დაზვერვებს და რჩება სერიოზულ ფაქტორად, რომელიც აფერხებს ბელინგის რკინის მადნის სამთო საბადოს სრულ ამოქმედებას.

ჰიდროენერგეტიკა
2013 წელს ჰიდროენერგია შეადგენდა გაბონის ელექტროენერგიის მოხმარების 11 %-ს.

2002 წელს გაბონში ჰიდროელექტროსადგურები ფუნქციონირებდა მდინარე მობუს კინგელეს და ტშიმბელე კაშხლებზე და მდინარე ოგოუეზე, ქალაქ მაკოკუს სიახლოვეს მდებარე მცირე პუბარის კაშხალზე. ელექტროენერგიის წარმოებას და განაწილებას ახორციელებს კომპანია , რომელიც შეიქმნა 1963 წელს და მოიცავს მთელ რიგ უფრო მცირე კერძო და საერთო-სახალხო ობიექტებს. 2002 წელს ელექტროენერგიის გამომუშავებამ შეადგინა 1,16 მილიარდი კვტ/სთ, 2002 წლის იანვრის მდგომარეობით სიმძლავრით 406 მგვტ. 2002 წელს ელექტროენერგიის მოხმარება შეადგენდა 1,275 მილიარდ კვტ/სთ-ს. ბუნებრივი აირი ძირითადი საწვავია თბოელექტროსადგურებისთვის.

ხე-ტყის წარმოება
გაბონის ტყეები, რომლებსაც უკავიათ მისი მიწის ფართობის დაახლოებით 77 %, მუდამ აწვდიდა ქვეყანას არსებობისთვის ბევრ აუცილებელ პროდუქტს, განსაკუთრებით საწვავს და დასაბინავებელ ხე-ტყის მასალას. ტყეები შეიცავენ 400-ზე მეტი სახეობის ხეებს, აქედან დაახლოებით 100 სახეობა გამოსადეგია სამრეწველო გამოყენებისთვის. კომერციული ექსპლუატაცია დაიწყო ჯერ კიდევ 1892 წელს, მაგრამ მხოლოდ 1913 წელს, გაბონში ყველაზე უფრო ფასიანი ხის ჯიში — , გავიდა საერთაშორისო ბაზარზე.

ხე-ტყის წარმოება ქვეყნის ეკონომიკური აქტივობის ძირითადი წყარო იყო 1968 წლამდე, სანამ ის არ ჩამოიშორა ნავთობმა, როგორც უცხოური ვალუტის ძირითადმა წყარომ. გაბონი რეგიონში დაუმუშავებელი ხე-ტყის მსხვილი ექსპორტიორია და მისი გაყიდული რაოდენობა შეადგენს აფრიკის საექსპორტო ხის ნედლეულის 20 %-ს. საექსპორტო შემოსავლებში ხე-ტყის წარმოებას უკავია მეორე ადგილი ნავთობის სექტორის შემდეგ — 2003 წელს 319,4 მილიონი დოლარი. გაბონში დასამუშავებლად გამოსადეგი ხე-ტყის მარაგი შეადგენს: — 100 მილიონი მ³; — 25-35 მილიონი მ³; — 20-30 მილიონი მ³; — 15-25 მილიონი მ³ და — 10-20 მილიონი მ³.

გაბონი მსოფლიოში აწარმოებს -ს 90 %-ს, რომლისგანაც მზადდება საუკეთესო ფანერები, ასევე აწარმოებს ფოთლოვანი ხის ჯიშებს, როგორებიცაა წითელი ხე, და აბანოზი. სხვა ჯიშებია: (აფრიკული კაკალი), (ნიგერიული წითელი ხე) და (ზებრანო ანუ ზებრანოს ხე). მრგვალი ხის გატანის მოცულობა 2004 წელს შეფასებულია, როგორც 4 მილიონი მ³, ქვეყნის ხე-ტყის 13 % გამოიყენება საწვავის სახით.

კეთილმოუწყობელი სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის გამო ხე-ტყის ექსპლოატაცია გაძნელებული იყო, რომელიც დღეისათვის შესამჩნევად გამოსწორებულია ტრანსგაბონის რკინიგზის და ნჯოლე-ბიტამის ავტოგზის საშუალებით. მუდმივად მიმდინარეობს ხე-ტყის სელექციური აღდგენის პროცესი, რამაც შეიძლება განდევნოს სხვა ჯიშებმა. გაბონის ტყეების ექსპლოატაციას ახორციელებს 50-ზე მეტი ფირმა. დაახლოებით 50 000 კმ² ფართობზე ხე-ტყის დამამზადებელი კონცესიები ყველაზე უფრო მისადგომ ადგილებში დასამუშავებლად ხელისუფლებამ ძირითადად გადასცა უცხოურ ფირმებს. უკანასკნელ წლებში ევროპაში აფრიკულ პროდუქციაზე ტრადიციული მოთხოვნა შემცირდა, 1980-იან წლებში -ზე ევროპული მოთხოვნა შემცირდა თითქმის მესამედით. სამაგიეროდ იაპონიის, მაროკოს და ისრაელის ბაზრები უფრო დაინტერესდენ აფრიკული იმპორტით.

თევზჭერა
მიუხედავად უახლოეს პერიოდში თევზჭერის დარგში მიღწეული წარმატებებისა, იგი ჯერ კიდევ დაბალ დონეზე დგას. ტრადიციული მეთევზეობისგან მიღებული პროდუქტი შეადგენს საერთო რეწვის ორ მესამედს. გაბონის სანაპიროს წყლებში დაცურავს დიდი რაოდენობით თევზი. სავარაუდოდ გაბონის წყლებს შეუძლიათ ქვეყანას ყოველწლიურად მისცეს 15 000 ტონა თინუსი და 12 000 ტონა სარდინი. თევზსაჭერი ფლოტის დიდი ნაწილი ადრე ბაზირებდა ლიბრევილში. ახალი თევზსაჭერი პორტი 1979 წელს აშენდა პორტ-ჟანტილში, რომელიც დღეისათვის სამრეწველო ფლოტის ძირითადი ოპერაციების ცენტრია. იგეგმება საკონსერვო ქარხნების, თევზის გადამამუშავებელი ქარხნების და გასაცივებელი საცავების მშენებლობა. 2003 წელს თევზჭერის მთლიანი რაოდენობა შეადგენდა 44 855 ტონას, აქედან 80 % ატლანტის ოკეანიდან. გაბონის კანონმდებლობით და საერთაშორისო შეთანხმებებით განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა ვრცელდება სანაპიროდან 320 კმ-ზე, რომელიც უკრძალავს ნებისმიერ უცხოურ კომპანიას ხელისუფლების ნებართვის გარეშე ამ ზონაში აწარმოოს თევზის რეწვა. მაგრამ იმის გამო, რომ გაბონს არ გააჩნია საპატრულო კატერები, უცხოური ტრაილერები (განსაკუთრებით ფრანგული და ესპანური) გაბონის წყლებში ხშირად უკანონოდ იჭერენ თევზს.

ტრანსპორტი
რკინიგზა
1970-იან წლებამდე გაბონში არ არსებობდა რკინიგზა. პროექტით დაგეგმილი 936 კმ-იანი ტრანსგაბონის რკინიგზის მშენებლობა დაიწყო 1974 წლის ოქტომბერში. 1983 წელს დამთავრებულ პირველ ეტაპზე პორტი ოუენდო (ლიბრევილთან ახლოს) შეუერთდა ქვეყნის სიღრმეში არსებულ ქალაქ ბუეს (332 კმ). 1986 წლის დეკემბერში დამთავრებულმა მეორე ეტაპმა ქალაქ მოანდის გავლით ქალაქი ბუე დააკავშირა ფრანსვილთან (357 კმ), რითაც გააადვილა მანგანუმის ექსპორტი და ხე-ტყის წარმოების პროდუქციის გატანა ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილიდან. დაგეგმილმა მესამე ეტაპმა უნდა გააგრძელოს რკინიგზის ხაზი ქალაქ ბუედან ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარე ბელინგის რკინის მადნის სამთო საბადოსკენ. 2014 წლისთვის რკინიგზის ხაზის სიგრძე შეადგენს 669 კმ-ს (1435 მმ-იანი სიგანის ლიანდაგი).

გაბონს სარკინიგზო კავშირი მეზობელ ქვეყნებთან არ გააჩნია.

ავტოგზები
მთავარი ავტოგზები ერთმანეთს უკავშირებს პრაქტიკულად ყველა დიდ ქალაქს, მაგრამ მათი მომსახურება გართულებულია ხშირი თავსხმა წვიმების გამო. 2007 წელს ავტოგზების ქსელი მოიცავდა 9170 კმ-ს, რომელთაგან 1097 კმ მყარსაფარიანია და 8073 კმ გრუნტიანი მიუხედავად ამისა ქვეყანას გააჩნია ბევრი ისეთი ღირსშესანიშნაობა, როგორებიცაა: პლაჟები, შიდა და საოკეანო თევზჭერის მიმზიდველი ადგილები, ჩანჩქერი მდინარე ოგოუეზე და ბროლის მთები. მაგრამ 2000 წელს გაბონის ხელისუფლებამ შეიმუშავა ამ დარგის განვითარების გეგმა, რომელიც მოიცავდა, როგორც ლუქს კლასის, ასევე ყველასთვის მოსახერხებელი ტურიზმის სფეროების გაუმჯობესებას. მასში ასევე შედიოდა ექსპედიციები ბუშის და საფარის ზონებში. ადრე ქვეყანას არ გააჩნდა ეროვნული პარკები, დღეისათვის იგი თანამშრომლობს ორგანიზაცია ველური ბუნების დაცვის საზოგადოებასთან ბუნების შენარჩუნების სისტემის საკითხებზე. 2009 წლის მდგომარეობით შიდსით დაავადებული იყო დაახლოებით 46 000 ადამიანი. იმავე წლის მონაცემებით შიდსის დაავადებისგან გარდაიცვალა დაახლოებით 2400 ადამიანი, როდესაც 2003 წელს იყო 3000 გარდაცვალების ფაქტი.

განათლება
გაბონის განათლების სისტემა იმყოფება ორი სამინისტროს მართვის ქვეშ. განათლების სამინისტრო აკონტროლებს სკოლამდელ და სასკოლო განათლებას. უმაღლესი განათლების და ინოვაციური ტექნოლოგიების სამინისტრო მართავს უნივერსიტეტებს პროფესიონალურ სასწავლებლებს.

გაბონში განათლების სისტემის საფუძვლად აღებულია ფრანგული მოდელა, თუმცა ის ნაწილობრივ შეცვლილია, მისი ადგილობრივ მოთხოვნებსა და ტრადიციებთან შესათავსებლად.

განათლების შესახებ აქტის თანახმად, განათლება სავალდებულოა 6-დან 16 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის და იგი უფასოა. გაბონში ბავშვების უმრავლესობა დადის ბაგა-ბაღებში („“), შემდეგ გადადიან საბავშვო ბაღებში, ხოლო 6 წლის ასაკიდან შედიან დაწყებით სკოლაში („ “), რომელიც მოიცავს 6 კლასს. შემდეგი დონეა საშუალო სკოლა („ “), რომელიც 7 კლასისგან შედგება. როგორც წესი ამ სისტემით ბავშვები სკოლას ამთავრებენ 19 წლის ასაკში. სწავლების მთლიანი კურსის დამთავრების შემდეგ მათ შეუძლიათ სწავლა განაგრძონ უმაღლესი განათლების სისტემის უნივერსიტეტებში და პროფესიონალურ სასწავლებლებში. გაბონში მოსახლეობის განათლების დონე შეადგენს 83,2 %-ს.

ქვეყნის მთავარი უნივერსიტეტი მდებარეობს მის დედაქალაქ ლიბრევილში და ატარებს ომარ ბონგოს სახელს. მის შემადგენლობაში არსებობს იურისპრუდენციის, ბუნებისმეტყველების და ჰუმანიტარული მეცნიერებების ფაკულტეტები. ასევე არსებობს პროფესიონალური სასწავლებლები, რომლებიც ამზადებენ მასწავლებლებს, ინჟინრებს, ხე-ტყის მეურნეობის და ჰიდრავლიკის სპეციალისტებს, ადმინისტრატორებს და მენეჯერებს.

განათლების სფეროში იხარჯება სახელმწიფო ბიუჯეტის დაახლოებით 9,6 %. განათლების სრული კურსი შედგება 13 კლასისაგან, 1-დან 13-ს ჩათვლით. სასკოლო განათლების ენა ფრანგულია.

ხელისუფლება ნავთობიდან მიღებულ შემოსავლებს იყენებს სკოლების ასაშენებლად, სკოლის მასწავლებლებისთვის ხელფასის დასარიგებლად და განათლების სფეროს გასავითარებლად, მათ შორის სოფლებში. მაგრამ სკოლის შენობების მოვლა-შენახვა, ასევე მასწავლებელთა ხელფასი მცირდება. 2002 წელს დაწყებითი განათლების სკოლებში მოსწავლეთა საერთო რაოდენობამ შეადგინა 132 %, ხოლო 2000 წელს დაწყებითი განათლების სკოლებში მოსწავლეთა რეალურმა რაოდენობამ შეადგინა 78 %. საერთო და რეალური მაჩვენებლები დამოკიდებულია დაწყებით სკოლებში ფორმალურად დარეგისტრირებულ მოსწავლეთა რაოდენობაზე და ამიტომ ყოველთვის ვერ ასახავს სკოლებში ბავშვების დასწრების ნამდვილ მაჩვენებლებს. 2001 წლიდან დაწყებული ბავშვთა 69 %-მა, რომლებმაც დაიწყეს სიარული დაწყებით სკოლებში, მიაღწიეს მხოლოდ მე-5 კლასს. განათლების სისტემის პრობლემები მოიცავს ცუდ მართვას და დაგეგმვას, კონტროლის არქონას, მასწავლებელთა დაბალ კვალიფიკაციას და მოსწავლეებით გადაჭედილ კლასებს.

მასმედია
გაბონის მასმედიას მთლიანად აკონტროლებს ქვეყნის ხელისუფლება. მიუხედავად იმისა, რომ მთავარი გაზეთები დაკავშირებულია ხელისუფლებასთან, ქვეყანაში იბეჭდება კერძო ყოველდღიური და ყოველკვირეული გაზეთები, რომლებსაც ძირითადად აკონტროლებენ ოპოზიციური პარტიები. ფუნქციონირებს ორი დიდი სატელევიზიო სადგური. ერთი ფრანგული რადიოქსელი და სხვა პროვინციული სადგურები. მასმედიის ძირითადი კატეგორიებია: პრესა, ტელევიზია, რადიო და ინტერნეტი.

ეროვნული პრესის სერვისია , რომელშიც იბეჭდება ყოველდღიური გაზეთები. ხელისუფლების მიერ კონტროლირებადი ყოველდღიური გაზეთი ' გამოიცემა ლიბრევილში, რომლის საშუალო ყოველდღიური ტირაჟი 2002 წელს იყო 40 000. ყოველკვირეულ '-ს გამოსცემს კავშირგაბმულობის სამინისტრო. იბეჭდება დაახლოებით 9 კერძო პერიოდული გამოცემა, რომლებიც დამოუკიდებელია და არ არიან დამოკიდებულები პოლიტიკურ პარტიებზე. ისინი გამოიცემა მცირე რაოდენობით და ხშირად მათი გამოცემა ყოვნდება ფინანსური სიძნელეების გამო. ეს გამოცემებია: , , , , და სხვა

გაბონის კონსტიტუცია მიღებული იქნა 1991 წლის 26 მარტს. კონსტიტუცია იცავს სიტყვის და პრესის თავისუფლებას. კონსტიტუციის ფუნდამენტური პრინციპების და უფლებების მეორე თავში ნათქვამია: „სინდისის, აზრების, შეხედულების, თვითგამოხატვის, ურთიერთობის და რელიგიური წეს-ჩვეულებების თავისუფალი გამოხატვის თავისუფლება გარანტირებული აქვთ ყველას, საზოგადოებრივი წესრიგის მყარი დაცვის პირობებში“.

კულტურა
გაბონის კულტურა მოიცავს მდიდარი ზეპირსიტყვიერების ტრადიციებს, თვითმყოფად მუსიკას, ტრადიციული ნიღბების დამზადების ხელოვნებას. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდგომ პერიოდში ვითარდება ლიტერატურა და კინო.

სამზარეულო
გაბონის სამზარეულო — ესაა ცენტრალური აფრიკის დასავლეთ სანაპიროზე მდებარე სუვერენულ ქვეყანასთან დაკავშირებული კულინარიული ტრადიციები, წეს-ჩვეულებები, პროდუქტები და კერძები. ფრანგული სამზარეულო ქვეყანაში ფართედაა გავრცელებული და მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს მასზე. გაბონის დიდ ქალაქებში ფრანგული სამზარეულოს სხვადასხვა კერძები ყველასთვის ხელმისაწვდომია. სოფლებში ხშირად გამოიყენება კვების ისეთი პროდუქტები, როგორებიცაა მანიჰოტი, ბრინჯი და იამსი. ხორციანი კერძები შედგება ქათმისაგან, თევზისაგან და ნადირობის შედეგად მოპოვებული ანტილოპის, გარეული ღორის და მაიმუნის ხორცისაგან. ასევე გამოიყენება პლანტანი, პომიდორი, სიმინდი და ბადრიჯანი.