iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იმრენ აიქუთი

იმრენ აიქუთი ( დ. 1940 წელს, ადანა, თურქეთი) - თურქი ქალი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი და მთავრობის ყოფილი მინისტრი.

ადრეული წლები
აიქუთი დაიბადა ევკეტ ჩადისა და მისი მეუღლის ემინეს ოჯახში კოზანში, ადანა, თურქეთი 1940 წელს. მან დაასრულა დაწყებითი განათლება ათათურქის დაწყებით სკოლაში, ხოლო საშუალო განათლება ადანას ქალთა საშუალო სკოლაში მიიღო. 1964 წელს დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი.

აიქუთიმ შეისწავლა ინგლისური ინგლისში, ოქსფორდის უნივერსიტეტში "დამსაქმებელთა და თანამშრომელთა ურთიერთობებში", "საწარმოო ურთიერთობებსა" და პროფკავშირულ ურთიერთობებში. მან დაასრულა პროგრამა "მუშათა აღმასრულებელი მონაწილეობა" ნორვეგიის ოსლოს უნივერსიტეტში. მან ასევე ჩაატარა კვლევა "არბიტრაჟისა და შუამავლობის შესახებ" შეერთებულ შტატებში, "მშრომელთა კავშირის სტრუქტურა და მშრომელთა მომზადება" ინგლისში. გარდა ამისა, მან ჩაატარა სხვადასხვა კვლევები გაერთიანების კონფედერაციაში და გაერთიანებული სამეფოს შრომის დეპარტამენტში. მან მიიღო დოქტორის ხარისხი სტამბულის უნივერსიტეტში დისერტაციით აღნიშნული სახელწოდებით "გაცვლითი კურსი მუშებისთვის (თურქეთის გარეთ) და მისი ანალიზი თურქეთის ეკონომიკის თვალსაზრისით".

პროფესიული კარიერა
აიქუთი მსახურობდა ორ პროფკავშირში, 1964–1975 წლებში კოლექტიური მოლაპარაკებების და კვლევების განყოფილების მენეჯერად, 1975–1976 წლებში შიშეკამის საწარმოო ურთიერთობების სპეციალისტად და 1976-1983 წლებში ის ასევე იყო ქაღალდის ინდუსტრიის დამსაქმებელთა პროფკავშირის გენერალური მდივანი.

პოლიტიკა
აიქუთი დაინიშნა თურქეთის მრჩეველთა პარლამენტის წევრად 1981 წელს. იგი იყო ნაციონალისტური დემოკრატიული პარტიის დამფუძნებელ წევრთა შორის. 1983 წელს პარტიის დაშლის შემდეგ იგი შეუერთდა "სამშობლოს პარტიას" .

იგი პარლამენტში აირჩიეს დეპუტატად - სტამბოლის მასშტაბით 1987, 1991, 1995 წლების საყოველთაო არჩევნებში, ხოლო 1999 წლიდან ადანადას რეგიონიდან იქნა არჩეული. იგი შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრის თანამდებობას იკავებდა ტურგუთ ოზალისა და ილდირიმ აკბულუტის მთავრობის დროს 1987 წლის 21 დეკემბრიდან 1991 წლის 23 ივნისამდე. ამის შემდეგ ის დაინიშნა სახელმწიფო მინისტრად მესუთ ილმაზის მთავრობისას ორი ვადით 48-ე და 53-ე მთავრობებში. აიქუთი დაინიშნა გარემოს დაცვისა და ურბანული დაგეგმარების მინისტრად მესუტ ილმაზის მთავრობაში 1991 წლის 23 ივნისს. მისი ვადა დასრულდა 1991 წლის 20 ნოემბერს.

ის თურქეთის მთავრობის პირველი მინისტრია, რომელიც ამ თანამდებობაზე მოვიდა პარლამენტში საყოველთაო არჩევნების შემდეგ.
თურქან საილანი

თურქან საილანი ( დ. 13 დეკემბერი, 1935 - გ. 18 მაისი, 2009 წ.) იყო თურქი ექიმი დერმატოლოგი, აკადემიკოსი, მწერალი, პედაგოგი და სოციალური აქტივისტი. იგი ცნობილი იყო დაავადება კეთრთან ბრძოლით და საქველმოქმედო ფონდის დაფუძნებით, სახელწოდებით "თანამედროვე ცხოვრების მხარდაჭერის ასოციაცია" .

ცხოვრება და კარიერა
თურქან საილანი დაიბადა 1935 წლის 13 დეკემბერს. იგი იყო პირველი შვილი და დაიბადა ერთ-ერთი პირველი კონტრაქტორის და შვეიცარელი ლილი მინა რაიმანის ოჯახში. ამ უკანასკნელმა ქორწინების შემდეგ მიიღო ისლამი და შეიცვალა სახელი. შემდეგში ის იხსენიებოდა, როგორც ლეილა.

ის დადიოდა კანდილის დაწყებით სკოლაში 1944–1946 წლებში. ხოლო 1946–1953 წლებში ის განათლებას იღებდა კანდილის ქალთა საშუალო სკოლაში. მოგვიანებით კი მან დაამთავრა სტამბულის სამედიცინო სკოლა 1963 წელს.

პირადი ცხოვრება
იგი დაქორწინდა 1957 წელს და ორი შვილი ჰყავდა. ასევე მას ოთხი შვილიშვილი ჰყავს. 17 წლის განმავლობაში მას ჰქონდა ძუძუს კიბო და იგი გარდაიცვალა 2009 წლის 18 მაისს.
ნესლიჰან იითი

ნესლიჰან იითი ( დ. 26 თებერვალი, 1994, ბურსა, თურქეთი) - 178 სმ (5.84 ფუტი) სიმაღლის სპორტსმენი, თურქი ბადმინტონის მოთამაშე. , რომელიც თამაშობს მარჯვენა ხელით და ამჟამად მწვრთნელობს ჩაგატაი ტაშდემირი ანკას მიტროპოლიტის მუნიციპალიტეტის კლუბში . [1] [2] მან მოიგო ქალთა სინგლის ტიტული 2013 წლის ისლამური სოლიდარობის თამაშები 2013-შ, 2018 წლების ხმელთაშუაზღვის თამაშებში და ქალთა წყვილთა ტიტული 2013 წლის ხმელთაშუაზღვის თამაშებზე. იითმა ასევე მოიგო ბრინჯაოს მედლები 2015 წლის ევროპის თამაშებსა და 2021 წლის ევროპის ჩემპიონატებზე.

კარიერა
ნესლიჰან იითი გახდა ვერცხლის მედალოსანი, როგორც სინგლებში, ისე დუბლებში 17 წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატზე მედვედეში, სლოვენიაში, რომელიც ჩატარდა 2009 წლის. 2011 წლის ესპანეთის -ში მან ნახევარფინალს მიაღწია სინგლებში, მოიგო გოგონების დუბლის ტიტული და გახდა შერეული დუბლების მეორე ადგილის ტიტულის მფლობელი.

იგი მონაწილეობდა სხვადასხვა საერთაშორისო ტურნირზე როგორც მარტო, ისე დუბლებში თავის პარტნიორ ოზგე ბაირაკთან ერთად და მოიგო სხვადასხვა ტიტულები 2011–2012 წლებში. უკანასკნელმა წარმატებამ საშუალება მისცა 2015 წლის 20 აგვისტოს ქალთა დუბლებში მსოფლიო რეიტინგის სიაში 28-ე ადგილი დაეკავებინა ოზგე ბაირაკთან ერთად. ხოლო სიგლებშიმან 2019 წლის 1 ოქტომბერს მიაღწია მსოფლიოს 34-ე ნომერს თავის მსოფლიო კარიერაში. ხოლო მსოფლიოს ახალგაზრდა ბადმინტონელთა შორის მე -7 ადგილი დაიკავა.

ის იყო პირველი თურქი ბადმინტონის მოთამაშე, რომელმაც ოლიმპიადებში მიიღო მონაწილეობა.

მან მოიგო ოქროს მედალი სინგლებში და ბრინჯაოს მედალი ეროვნულ გუნდთან 2013 წელს ისლამური სოლიდარობის თამაშებში, რომელიც გაიმართა პალემბანგში, ინდონეზია. 2013 წლის ივნისში მან მოიგო ორჯერ ოქროს მედალი ქალთა სინგლებში და წყვილებში მერსინის ხმელთაშუაზღვის თამაშებში.

2021 წელს მან ასევე მოიგო ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც დამარცხდა მოქმედ ჩემპიონ კაროლინა მარინთან ნახევარფინალში პირდაპირ თამაშებში.
ლარისა ცერიჩი

ლარისი ცერიჩი (დ. 26 იანვარი, 1991, ტრავნიკი, იუგოსლავია) — ბოსნიელი ძიუდოისტი 2014 წლის ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატზე, რომელიც მონპელიეში ჩატარდა, მოიპოვა ვერცხლის მედალი. ფინალში დამარცხდა ფრანგ ემილი ანდეოლთან. 2009 წელს მოიგო ახალგაზრდული ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატი. მას დამარცხებული ჰყავს მსოფლიოს ყოფილი ჩემპიონი იუ სონგი და ოლიმპიური ჩემპიონი, ემილი ადეოლი. ამჟამად 78+ კგ წონითი კატეგორიის მსოფლიო რეიტინგში იკავებს მეთორმეტე ადგილს, 4147 ქულით. 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, +78კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. მესამე ადგილისთვის ბრძოლაში დაამარცხა სარა ადლინგტონი. ამავე წელს ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დამარცხდა ფრანგ რომანა დიკოსთან. ერთი წლით ადრე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2017 წელს, თელ-ავივში გამართულ ჩემპიონატზე, მესამე ადგილისთვის ბრძოლაში დაამარცხა თურქი ძიუდოისტი, ქაირა საითი. 2009 წელს პესკარაში გამართულ ხმელთაშუა ზღვის თამაშებში მოიპოვა ვერცხლის მედალი, ფინალში დამარცხდა სლოვენიელ ლუცია პოლავდერთან. 4 წლის შემდეგ, 2013 წელს თამაშები მერსინში ჩატარდა, მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2016 და 2017 წლებში ცერიჩმა ზედიზედ ორჯერ მოიგო ზაგრების გრან-პრი. 2017 და 2018 წლებში ზედიზედ ორჯერ მოახერხა გასულიყო ანტალიის გრან-პრის ფინალში, მაგრამ ორივეჯერ დამარცხდა. 2019 წელს მოიპოვა ვერცხლის მედალი ზაგრების გრან-პრი. 2013 წელს რიეკას გრან-პრიეზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2014 წელს ბუდაპეშტის გრან-პრიზე მოიპოვა ბრინაჯოს მედალი. 2016 წელს აგრეთვე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა ალმა-ატას გრან-პრიე. 2017 წელს დიუსელდორფის გრან-პრიზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. ერთი წლის შემდეგ, 2018 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ჰააგის გრან-პრიზე. 2018 წელს +78კგ წონით კატეგორიაში მოიგო ეკატერინბურგის გრანდ-სლემი. 2019 წელს დამარცხდა ბაქოს გრანდ-სლემის ფინალში. 2016 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ტიუმენის გრანდ-სლემზე, ერთი წლით ადრე, 2015 წელს აგრეთვე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა პარიზის გრანდ-სლემზე. 2016, 2017 და 2018 წლებში ზედიზედ სამჯერ მოიპოვა ბრინაჯოს მედალი მსოფლიოს მასტერსზე.
ასფოდელინე

ასფოდელინე — მცენარეთა გვარი ასფოდელოსებრთა ოჯახისა. სახელი ეწოდება ასფოდელოსთან მსგავსების გამო, უმეტესად მრავალწლიანი ბალახებია, აქვთ სქლად შეფოთლითი, ზოგჯერ დატოტვილი ღერო. ფოთლები ხაზურია. ყვავილები თეთრი ან ყვითელი, შეკრებილია მტევნისებრ ყვავილედში. ცნობილია 15–16 სახეობა. გავრცელებული არიან აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთში, ყირიმში, დასავლეთ აზიაში. იზრდებიან მთებსა და ვაკეებზე, მშრალ ქვიან ან ღორღიან ადგილებში, სტეპის ფერდობებზე, მშრალ ნათელ ტყეებში. კარგი თაფლოვანი მცენარეებია. ყვითელი ასფოდელო გამოიყენება როგორც დეკორატიული მცენარე. ყირიმული ასფოდელო შეტანილი იყო საქართველოს „წითელ ნუსხაში“ (2003 წლის რედაქცია).
ტეტიანა დანილენკო

ტეტიანა დანილენკო (დ. 30 ოქტომბერი, 1983, ჟიტომირი) — უკრაინელი ტელეჟურნალისტი და ტელეწამყვანი. მუშაობს მეხუთე არხზე და „.“-ზე. არის „უკრაინსკა პრავდას“ რედაქტორი.

ტეტიანა დანილენკო დაიბადა უკრაინელი მწერლისა და უკრაინული ენის მასწავლებლის, ვლადიმერ დანილენკოს ოჯახში. ხანდახან 1998-2001 წლებში ოჯახთან ერთად სტუმრობდა კიევს. შემდეგ კიევში დასახლდა და დაიწყო სწავლა კიევის უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ინსტიტუტში. 2002 წელს, სწავლის მეორე წელს მოიპოვა თანხმობა რომ გამხდარიყო „“-ს კორესპონდენტი. ის ამ არხზე 2004 წლამდე მუშაობდა.

2007-2008 წლებში ურთიერთობა ჰქონდა ვლადისლავ კასკივთან.

2010 წელს დანიელენკო მონაწილეობდა ქსენოფობიურ საქმეში სადაც უკრაინულმა მილიციამ (ბერკუტთან ერთად) უკრაინელი ჟურნალისტის, მუსტაფა ნაიემის მანქანა შეაჩერეს.

2011 წლის 23 აგვისტოდან 25 აგვისტომდე პავლო კუჟეევთან ერთად მოაწყო უკრაინის დამოუკიდებლობის ტელემარათონი მე-5 არხზე, რომელიც უკრაინის დამოუკიდებლობას ეძღვნებოდა. ეთერი 52 საათს გაგრძელდა. ამის გამო, ის მოხვდა უკრაინის გინესის რეკორდების წიგნში, რადგან მიჰყავდა ყველაზე დიდხნიანი ტელეგადაცემა ისტორიაში.

მას მიჰყავდა საღამოს გადაცემები „ “-ზე, მიჰყავდა გადაცემა „ 2 “ „ “-ზე, მოგვიანებით მიჰყავდა გადაცემა „კვირის შედეგი“ მე-5 არხზე და სხვ..

2014 წლის აგვისტოში ის გახდა რუსული პროპაგანდის აქტიური სამიზნე მას შემდეგ რაც მან ისაუბრა ბელარუსში არსებულ სიტუაციაზე და განაცხადა რომ ისინი „ჰომო სოვიეტიკუსები“ იყვნენ (ნეო-სოვიეტიზმი).

2017 წელს უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრმა არსენ ავაკოვმა უჩივლა ტეტიანა დანილენკოს, რისი მიზეზიც მიხეილ სააკაშვილთან ინტერვიუს დროს მის მიერ გაკეთებული კომენტარები იყო.

2018 წლის ზაფხულში მისი სახელი გამოჩნდა უკრაინის გენერალური პროკურორის მოხსენებაში, რომელიც ეხებოდა არკადი ბაბჩენკოს მკვლელობის წარუმატებელ მცდელობას. სავარაუდოდ დანილენკოს გვარი მოსაკვლელთა სიაში ფიგურირებდა.

2018 წლის 4 სექტემბერს მან ხელი მოაწერა საპროტესტო წერილს მას შემდეგ, რაც უკრაინის გენერალურმა პროკურორმა „რადიო თავისუფლების“ კიდევ ერთი უკრაინელი ჟურნალისტის ნატალია სედლეცკას პირადი ტელეფონიდან ინფორმაციის ამოღების უფლება გასცა.
ნევინ იანითი

ნევინ იანითი ( დ. 1986 წლის 16 თებერვალს, მერსინი, თურქეთი) — თურქი სპორტსმენი. ყოფილი სპრინტერი (რაც გულისხმობს სირბილით მცირე დისტანციის დაფარვას მაქსიმალური სიჩქარით).

2013 წლის 29 აგვისტოს იანითს აეკრძალა ატლეტური შეჯიბრი ორი წლის განმავლობაში 2013 წლის თებერვალში დოპინგ – ტესტის ჩავარდნის გამო. მას შემდეგ რაც – მა აკრძალვის ხანგრძლივობა გაასაჩივრა საარბიტრაჟო სასამართლოში, მისი აკრძალვა კიდევ ერთი წლით გაგრძელდა.

ადრეული ცხოვრება და კარიერა
იანითმა მოიგო 100 მეტრიანი დაბრკოლებები 2007 წლის ევროპის 23 წლამდე მძლეოსნობის ჩემპიონატზე. მან ასევე მოიგო ვერცხლის მედალი 2007 წლის საზაფხულო უნივერსიადაზე, ბანგკოკში, ტაილანდი.

2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, პეკინში, ჩინეთში, მან ნახევარფინალამდე მიაღწია 100 მეტრის სიგრძის დაბრკოლების გადალახვისას. იანითი მონაწილეობდა 2009 წლის ხმელთაშუა ზღვის თამაშებში, პესკარაში, იტალია და მოიგო ოქროს მედალი ქალთა შორის 100 მეტრიან დისტანციაზე. მან 2006 წლის 18 ივნისს საბერძნეთში, სალონიკში, ევროპის თასის პირველი ლიგის ჯგუფში 100 მეტრიან დისტანციაზე დაბრკოლებებით გაიმარჯვა. 2010 წლის ბარსელონაში ჩატარებულ მძლეოსნობის ევროპის ჩემპიონატზე მან მოიგო ოქროს მედალი იმავე სახეობაში.

ლონდონში, 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, მან ფინალს მიაღწია, მეხუთე ადგილი დაიკავა, თუმცა ამის შემდეგ იგი მოხსნეს. 2013 წელს შვედეთში, გოტენბურგში, მძლეოსნობის დახურულ ჩემპიონატზე, მოიგო მან ოქროს მედალი - მედალი, რომელიც შემდეგ მას ჩამოართვეს.

დოპინგ დისკვალიფიკაცია
2013 წელს თურქეთის მძლეოსნობის ფედერაციამ გამოაცხადა, რომ იანითმა დოპინგ ტესტი ვერ ჩააბარა, მას შემდეგ რაც ტესტოსტერონის კვალი და ანაბოლური სტეროიდი სტანოზოლოლი აღმოჩნდა ტესტირების ნიმუშში. 2013 წლის 29 აგვისტოს თურქეთის ფედერაციამ მიიღო ორწლიანი აკრძალვის გადაწყვეტილება, რაც იანითს უშლიდა ხელს მონაწილეობა მიეღო შეჯიბრებში 2015 წლის 5 აგვისტომდე. – ის მიერ სპორტის საარბიტრაჟო სასამართლოს მიმართვის შემდეგ, მისი აკრძალვა დამამძიმებელი გარემოებების გამო 3 წლამდე გაგრძელდა. ორ აკრძალულ ნივთიერებაზე დადებითის გარდა, მისმა ბიოლოგიურმა მონაცემებმა აჩვენა, რომ მის სისხლში ნივთიერებები იყო 2012 წლის ივნისიდან 2013 წლის თებერვლამდე.

მოგვიანებით - მა დაადასტურა, რომ 2012 წლის 28 ივნისის შემდეგ მისი შედეგები გაუქმდა და მას ჩამოართვეს ევროპის ჩემპიონის ტიტული და 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მე -5 ადგილზე გასვლა.

პირადი ცხოვრება
იანითი 2007-2008 წლებში იბრძოდა ვესტელის მძლეოსნობისთვის. 2008 წელს იგი შეუერთდა - ს. მან დაამთავრა ფიზიკური აღზრდის კურსი მერსინის უნივერსიტეტში.

2011 წელს, მის პატივსაცემად დასახელდა მერსინში 4500 ადგილიანი ტევადობის ადგილი, რომელიც აშენდა 2010 წელს.
ჰამზა იერლიკაია

ჰამზა იერლიკაია ( დ. 6 ივნისი, 1976, კადიკოი, სტამბოლი) - თურქი ბერძნულ-რომაული სტილის მოჭიდავე. იგი არის ორგზის (1996 და 2000 წლებში) ოლიმპიური ჩემპიონი, სამგზის მსოფლიო ჩემპიონი (1993, 1995 და 2005) და პირველი თურქი მოჭიდავე, ვინც გახდა ევროპის ჩემპიონი, იმ დროისთვის რეკორდული რაოდენობით - რვაჯერ, რაც შემდეგ გაუმჯობესდა რიზა კაიაალპის მიერ. ჰამზა 1996 წელს ჭიდაობის ასოციაციის საერთაშორისო ფედერაციის მიერ დასახელდა საუკუნის მოჭიდავედ.

სტამბოლის გაზიოსმანპაშას რაიონში სპორტულ კომპლექსს მისი სახელი მიენიჭა.

2007-2011 წლებს შორის ის იყო -ის ხელმძღვანელი. 2020 წლის დეკემბერში, თურქეთის სასამართლომ დაადასტურა, რომ იერლიკაიას საშუალო სკოლის დიპლომი ყალბი იყო და მას საშუალო სკოლა არ დაუმთავრებია, რაც პრობლემას წარმოადგენდა, ვინაიდან ვინაიდან იგი იმ დროს - ს თავმჯდომარის მოადგილე იყო.

ადრეული წლები
მისი ოჯახი სივასიდან იყო, მაგრამ ისინი ჰამზას დაბადებამდე სამი თვით ადრე გადავიდნენ სტამბოლში. მისი მამა მუსტაფა იერლიკაია ასევე მოჭიდავეა, მაგრამ ჰამზას დაბადებამდე აქტიურად აღარ იყო ჩართული. მამის მიერ წაქეზებულმა ჰამზამ ჭიდაობა 11 წლის ასაკში დაიწყო, აღნიშნულში მონაწილეობა მისმა უფროსმა ძმამაც მიიღო, რომელიც ასევე საერთაშორისო წარმატების მქონე მოჭიდავეა.

საერთაშორისო კარიერა
ჰამზა იერლიკაიას პირველი საერთაშორისო შეჯიბრი 1991 წელს ჩატარდა იუნკერთა ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატში კვებეკში, კანადა, რომელშიც მან მეოთხე ადგილი დაიკავა. მისი პირველი საერთაშორისო ღონისძიება იყო 1993 წლის სტამბოლის ჭიდაობის ევროპის ჩემპიონატი, სადაც მან მიიღო მეორე ადგილი, ფინალში დამარცხდა თომას ზანდერთან. მან გააკვირვა ზოგიერთი მაყურებელი, რომლებიც თვლიდნენ, რომ ეს დამთხვევაა - 1993 წელს შვედეთის ქალაქ სტოკჰოლმში ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე 17 წლის ასაკში მან შეძლო ოქროს მედლის მოპოვება და, შესაბამისად, ჭიდაობაში ყველაზე ახალგაზრდა მსოფლიო ჩემპიონი გახდა.

როგორც მისმა ასაკმა დაუშვა, ზოგიერთ წლებში ის მონაწილეობდა უფროსების, იუნიორების და იუნკერების ღონისძიებებში. მან 1995 წელს კვლავ მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი და პირველი ოლიმპიური ოქროს მედალი მოიგო 1996 წელს ატლანტაში, 20 წლის ასაკში. მან წარმატება გაიმეორა ოთხი წლის შემდეგ სიდნეიში 2000 წელს და დროშა აიღო თურქეთისთვის სიდნეის 2000 წლის გახსნის ცერემონიალზე. მას შემდეგ მან მოიგო კიდევ სამი მსოფლიო ჩემპიონატი (2002, 2003 და (96 კგ) 2005). მან რვაჯერ გაიმარჯვა ევროპის უფროსთა ჩემპიონატში (1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2005 და 2006).

მან საბერძნეთში, ათენში, ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში 84 კილოგრამ წონით კატეგორიაში ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში თურქეთის სახელით იასპარეზა და მე-4 ადგილი დაიკავა.

2007 წლის აპრილში მან თავი დაანება საერთაშორისო კონკურენციას კისრის მოტეხილობების გამოსასწორებლად გადაუდებელი ოპერაციის გამო, რომელთაგან ზოგიერთი სავარაუდოდ ოთხი წლის იყო და მათზე არასოდეს განხორციელებულა მკურნალობდა.
სემიჰ საიგინეში

სემიჰ საიგინეში ( დ. 12 ნოემბერი, 1964, ადაფაზარი, თურქეთი), მოიხსენიებენ, როგორც მისტერ საოცრება ან თურქეთის პრინცი. ის არის თურქეთის მსოფლიო ჩემპიონი პროფესიონალურ ბილიარდში.

ადრეული წლები
სემიჰ საიგინეში 1964 წლის 12 ნოემბერს თურქეთში, ადაპაზარში, მკერავ მამუკმა ფარუქის და დიასახლისის დედამ სურეიას ოჯახში დაიბადა. ის ექვსი და-ძმიდან მეხუთეა. მისი მშობლები დაიღუპნენ საგზაო შემთხვევის შედეგად 1978 წელს, როდესაც ის 14 წლის იყო. ამის შემდეგ საიგინეშმა დაიწყო ბილიარდის თამაში. მას საშუალო სკოლაში ჰქონდა კარგი გამოსვლა, მაგრამ დეპრესიაში გადაეშვა დედისა და მამის დაკარგვის გამო.

საიგონერმა გახსნა ბილიარდის დარბაზი და ასწავლიდა სპორტის სახეობებს. 1995 წელს ის დაქორწინდა აიგენ ბერკზე, რომელიც იყო მისი სტუდენტი, თურქეთის ქალთა ბილიარდის ჩემპიონი და თურქეთის ბილიარდის ფედერაციის თანადამფუძნებელი. მათი ქორწინება რამდენიმე წლის შემდეგ დასრულდა.

1996 - 1997 წლებში იგი მუშაობდა თურქეთის ბილიარდის ფედერაციის პრეზიდენტად.

კარიერა
სემიჰმა 16 წლის ასაკში დაიწყო ბილიარდის თამაში. ერთი წლის შემდეგ, მან მონაწილეობა მიიღო სტამბოლის ჩემპიონატში და მოიგო თურქეთის პირველი ტიტული. მრავალი წლის განმავლობაში მეორე ადგილზე იყო ეროვნულ დონეზე, იგი საბოლოოდ გახდა თურქეთის ჩემპიონი 1987 წელს.

1991 წელს მონაწილეობა მიიღო გერმანიის ღია პირველობაზე. შემდეგ წელს მან მერვე ადგილი დაიკავა, როდესაც ბერლინში 3-0 დაამარცხა მსოფლიოს ჩემპიონი რაიმონდ ცულემანსი. 1994 წელს იგი გადავიდა ნიდერლანდების – ში, ბილიარდის ერთ – ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ლიგაში. საიგონერმა მოიგო მსოფლიო თასი, რომელიც ჩატარდა 1998 წელს ანტალიაში, ჰოლანდიელი გერვინ ვალენცინის ფინალში დამარცხების შემდეგ.

სემიჰი გადავიდა პორტუგალიაში და თამაშობდა -ის გუნდში. ის გუნდს სამ წელიწადს მეთაურობდა და გუნდთან ერთად ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა 2004–05 წლებში ევროპის თასზე.

ის სულ თურქეთის გრან-პრის გამარჯვებულია 25 – ჯერ. მან თურქეთის ჩემპიონის ტიტული 14-ჯერ მოიგო --ში. გარდა ამისა, მას აქვს ათი ჩემპიონის ტიტული "ქარუმ" ბილიარდში. 2006 წელს იგი მოხვდა მსოფლიოს საუკეთესოთა კავშირის მე-8 ადგილზე. მატჩში მისი ყველაზე მაღალი საშუალოა 3,571 ქულაა (50 ქულა 14 დროის განმავლობაში).

2009 წელს საიგინეშმა გააფორმა ხელშეკრულება - პროდიუსერ - სთან.

სემიჰმა 2006 წელს აქტიური სპორტის დატოვების შესახებ განაცხადა, რომ მხოლოდ ზოგიერთ საერთაშორისო შეჯიბრში მიიღებდა მონაწილეობას. მისი ბოლო საერთაშორისო მონაწილეობა 2007 წელს იყო. ამასთან, ის 2015 წელს დაუბრუნდა თურქეთის ჩემპიონატს კვლავ გამარჯვებით. ჩემპიონატის შემდეგ ის მონაწილეობდა თურქეთის ნაკრებში.
მონიკ ვიტიგი

მონიტ ვიტიგი (დ. 13 ივლისი, 1935 — 3 იანვარი, 2003) — ფრანგი ავტორი, ფილოსოფოსი და ფემინისტი თეორიტიკოსი, რომელიც სოციუმის ზეწოლით ჩამოყალიბებულ გენდერულ როლებსა და ჰეტერონორმატიულობას აკრიტიკებდა. მისი ყველაზე გახმაურებული რომანია „პარტიზანი ქალები“ (1969), რომელიც ლესბოსური ფემინიზმის საეტაპო ნამუშევრად მიიჩნევა.

პირდაპირი აზროვნება
ვიტიგი მხოლოდ ქალების შესახებ წერდა, თუმცა იგი უარყოფდა იდეას, რომლის მიხედვითად ის „ქალების მწერალი“ იყო. იგი თავს რადიკალ ფემინისტად მიიჩნევდა.

ვიტიგისთვის კატეგორია „ქალი“ არსებობს მხოლოდ კატეგორია „კაცთან“ მიმართებით და ამ უკანასკნელის გაქრობის შემთხვევაში „ქალის“ კატეგორიაც აღარ იარსებებს. იგი მხარს უჭირდა უნივერსალიზმს და ამბობდა, რომ ადამიანისთვის საკუთარი იდენტობისა და სურვილების თავისუფლად გამოხატვა შესაძლებელია მხოლოდ გენდერული კატეგორიების გაუქმების შემთხვევაში.

ვიტიგი, როგორც რადიკალი ფემინისტი, წერდა, რომ ლესბოსელები არ არიან ქალები, ვინაიდან ლესბოსელობა ქალად ყოფნის ჰეტეროსექსუალური ნორმიდან გამოსვლას გულისხმობს, რომელიც კაცების მიერაა შექმნილი და მათივე საჭიროებებზეა მორგებული.

ვიტიგი მარქსიზმის კრიტიკოსი იყო. მისი აზრით, ეს იდეოლოგია კითხვის ნიშნის ქვეშ არ აყენებდა ჰეტეროსექსუალობის დოგმას, რითაც ხელს უშლიდა არა მარტო ფემინისტთა ბრძოლას, არამედ ზოგადად ფემინიზმსაც. ვიტიგი ჰეტეროსექსუალობას პოლიტიკურ რეჟიმს უწოდებდა.
ბრაზილია (რომანი)

„ბრაზილია“ — ამერიკელი მწერლის, ჯონ აპდაიკის 1994 წლის რომანი. ნაწარმოები, რომელიც მაგიური რეალიზმის ელემენტებს შეიცავს, ტრისტანისა და იზოლდას უძველესი თქმულების სიუჟეტზეა აგებული.

სიუჟეტი
ტრისტაო რაპოსო, ცხრამეტი წლის რიო-დე-ჟანეიროს ღარიბულ უბანში მცხოვრები მეძავის შავკანიანი ვაჟი, კოპაკაბანას სანაპიროზე იზაბელ ლემს, ცნობილი ბრაზილიელი პოლიტიკოსის თვრამეტი წლის თეთრკანიან ქალიშვილს, გაიცნობს. სხვადასხვა რასისა და სოციალური წრისადმი კუთვნილებისა და განსხვავებული აღზრდის მიუხედავად, ახალგაზრდებს შორის ლტოლვა იმდენად მძაფრია, რომ ტრისტაო და იზაბელი გადაწყვეტენ — ისინი ბედისწერის ძალამ შეახვედრა ერთმანეთს და მათი გრძნობები ყველა გამოცდას გაუძლებს. შეყვარებულებს ერთად ყოფნისთვის არაერთი განსაცდელის გადატანა მოუწევთ, ისინი გამოცდიან გაჭირვებას, ძალადობასა და ტყვეობას, მშობლები მათ დაშორებას სხვადასხვა გზებით ეცდებიან. ტრისტაოსა და იზაბელის სიყვარულის ამბავი ურბანული გარემოს ბანალურობიდან ბრაზილიის ველური დასავლეთის უკიდურეს წერტილებში გადადის, სადაც ჯერ კიდევ მაგიური ძალები ბატონობენ. უძველესი ჯადო ტრისტაოს თეთრკანიანად, იზაბელს კი შავკანიანად აქცევს. მიუხედავად ამისა, ისინი ინარჩუნებენ რწმენას, რომ ერთმანეთისთვის არიან შექმნილნი.
ისთვიქელი ალქაჯები

„ისთვიქელი ალქაჯები“ — ამერიკელი მწერლის, ჯონ აპდაიკის 1984 წლის რომანი. მისი მომდევნო ნაწილი, „ისთვიქელი ქვრივები“ 2008 წელს გამოქვეყნდა.

სიუჟეტი
რომანში მოქმედება როდ-აილენდის გამოგონილ ქალაქ ისთვიქში 1960-იანი წლების მიწურულს ვითარდება. ნაწარმოები სამი ალქაჯი ქალის შესახებ მოგვითხრობს, რომლებიც ზებუნებრივ შესაძლებლობებს ქმრებთან განქორწინების შემდეგ იძენებ. ამ დროს ქალაქში დერილ ვან ჰორნი ჩამოდის, რომელიც მიტოვებულ მდიდრულ სახლს ყიდულობს. იგი სამივე ალქაჯს აცდუნებს და მათ ჯადოქრულ უნარების გამოვლენაში დაეხმარება. ქალების ძალა იმდენად გაიზრდება, რომ ისინი გაუცნობიერებლად მოაჯადოებენ მათთან ინტერაქციაში შესულ ქალაქის ყოველ მცხოვრებს.

ალქაჯები და დერილი ბედნიერად ცხოვრობენ, სანამ ეს უკანასკნელი მათ უმცროს მეგობარზე, ჯენიზე, არ დაქორწინდება. ქალები შურისძიებას გადაწყვეტენ და ჯადოქრობის საშუალებით ჯენის სიმსივნით დააავადებენ. ჯადო კლავს ჯენის, რის შემდეგაც დერილი ქალაქიდან მიდის და ალქაჯებს ეჭვების ქვეშ, გაურკვევლობაში ტოვებს. წიგნის დასასრულს, სამივე ქალი თავისი ოცნების მამაკაცს იძახებს და ტოვებს ისთვიქს.

ლიტერატურული მნიშვენლობა და კრიტიკა
აპდაიკმა „ისთვიქელი ალქაჯები“ აღწერა, როგორც რომანი „ქალების ძალის შესახებ, იმ ძალის, რომელსაც ახშობენ პატრიარქალური საზოგადოებები.“ არაერთმა მეცნიერმა რომანს მკვეთრად ფემინისტური უწოდა, „ფემინიზმის ინტელექტუალური გამოვლინება, იშვიათი შემთხევვა, როცა კაცი რომანისტი ქალის პერსპექტივიდან წერს.“ ზოგიერთის აზრით, წიგნი მიზოგინურია, რადგან აძლიერებს პატრიარქალურ შეხედულებებს ქალებზე, რომელთა მიხედვითაც ქალები ალქაჯები არიან და პირადი ზრდისთვის მამაკაცის დახმარებას საჭიროებენ. კრიტიკოსთა ნაწილი კი რომანს სატირულად თვლის.

ადაპტაციები
კინო
1987 წელს გამოვიდა რომანის მიხედვით გადაღებული ამავე სახელწოდების ფილმი, რომელშიც მთავარ როლების ჯეკ ნიკოლსონი, შერი, სუზან სარანდონი და მიშელ პფაიფერი ასრულებენ. კინოადაპტაციის სიუჟეტი წიგნის სიუჟეტისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.
თოლია ჯონათან ლივინგსტონი

„თოლია ჯონათან ლივინგსტონი“ — ამერიკელი მწერლის, რიჩარდ ბახის იგავის ტიპის ნოველა. ნაწარმოები თოლიის შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც ფრენის სხვადასხვა ტექნიკის შესწავლის საშუალებით სრულყოფილების მიღწევას ცდილობს. ნოველა წიგნის სახით პირველად 1970 წელს გამოქვეყნდა და 37 კვირის მანძილზე ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერების სიაში იყო.
ამერიკელი ფსიქოპათი

„ამერიკელი ფსიქოპატი“ — ბრეტ ისტონ ელისის 1991 წლის რომანი. ნაწარმოები, რომელიც პირველ პირშია დაწერილი, უოლ-სტრიტის ბანკირი და სერიული მკვლელი პატრიკ ბეიტმენის შესახებ მოგვითხრობს. როგორც წერს, „ზოგიერთმა ქვეყანამ რომანი იმდენად შემაშფოთებლად ჩათვალა, რომ მისი გამოცემა მხოლოდ შემოკლებული სახით დაუშვა,“ ხოლო „აკადემიკოსები მისი ტრანსგრესიული და პოსტმოდერნისტული ღირებულებებით აღფრთოვანდნენ.“ 2000 წელს რომანის კინოადაპტაცია გამოვიდა, რომელშიც პატრიკ ბეიტმენის როლს კრისტიან ბეილი ასრულებს.
ალმერიის მუნიციპალიტეტები

ალმერიის პროვინცია შედის ანდალუსიის ავტონომიურ გაერთიანებაში და შედგება 103 მუნიციპალიტეტისაგან. ესპანეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის კანონის თანახმად მუნიციპალიტეტი წარმოადგენს სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ძირითად სუბიექტს, რომლის ძირითადი ელემენტებია ტერიტორია, მოსახლეობა და ადგილობრივი ადმინისტრაცია. თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს საბჭო, კომისია (მინისტრთა კაბინეტის მსგავსი) და ყავს მერი (ალკალდი). მუნიციპალური საბჭოს წევრებს ირჩევენ პროპორციული არჩევნების გზით.

ალმერიის მუნიციპალიტეტები ერთიანდებიან 7 კომარკაში: ალმერია, ალპუხარა-ალმერიენსე, ლოს-ფილაბრეს-ტაბერნასი, ლევანტე-ალმერიენსე, პონიენტე-ალმერიენსე, ვალიე-დელ-ალმანსორა, ლოს-ვალესი.

ალმერიის პროვინციის ფართობია 8774 კმ² და 2019 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 716 820 მაცხოვრებელს. დედაქალაქია ალმერია, რომელიც მოსახლეობის მიხედვით ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია. ფართობით ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია ნიხარი (601 კმ²), ხოლო ყველაზე პატარა — ალიკუნი (6 კმ²) .

მუნიციპალიტეტების სია
რუკა