გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 925

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 925 მიღებულია 1994 წლის 8 ივნისს,მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა რუანდაში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუცია (განსაკუთრებით 912-ე და 918-ე) და 868-ე რეზოლუცია გაეროს სამშვიდობოების უსაფრთხოების შესახებ, საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება დამატებითი ბატალიონების განლაგებისა და გაეროს დამხმარე მისიის მანდატის 1994 წლის 9 დეკემბრამდე გაგრძელების შესახებ.

დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ აღნიშნა, რომ საომარი მოქმედებები კვლავ გრძელდებოდა, ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება არ არსებობდა და მოსახლეობის წინააღმდეგ მიმართული ძალადობა არ შეჩერებულა. კერძოდ, ვრცელდებოდა ინფორმაცია მიმდინარე გენოციდის შესახებ. საბჭომ მკაცრად დაგმო ათასობით მშვიდობიანი მოქალაქის სისტემატური მკვლელობა და ძალადობა, რასაც დამნაშავეები სრული დაუსჯელობის პირობებში სჩადიოდნენ. საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ -ის მიზანი არ იყო ორ მხარეს შორის ბუფერის როლის შესრულება და მისი გაფართოებული სამხედრო კომპონენტი იარსებებდა მხოლოდ მანამ, სანამ ეს საჭირო იქნებოდა დევნილი მოქალაქეების, ლტოლვილებისა და ჰუმანიტარული დახმარების მუშაკების დასაცავად.

დაახლოებით 1.5 მილიონი რუანდელის იძულებითი გადაადგილება, რომელთაც შიმშილისა და დაავადებების საფრთხე ემუქრებოდათ, ლტოლვილთა მასობრივ გადინებასთან ერთად, უზარმაზარ ჰუმანიტარულ კრიზისს წარმოადგენდა. რეგიონს ეწვია გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისი და დაინიშნა სპეციალური მომხსენებელი რუანდის საკითხებში. საბჭო მიესალმა აფრიკის ერთობის ორგანიზაციისა და მეზობელი ქვეყნების წვლილს ვითარების მოგვარებაში.

რეზოლუციამ კიდევ ერთხელ გაუსვა ხაზი არუშის შეთანხმებების მნიშვნელობას, როგორც რუანდის კონფლიქტის მშვიდობიანი მოგვარების საფუძველს, და დაადასტურა ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობა და ერთიანობა.
ძირითადი დადგენილებები
საბჭომ მხარი დაუჭირა გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის, რეკომენდაციებს გაფართოებული -ის განლაგების შესახებ, კერძოდ:

(ა) მე-2 ფაზის ორი ბატალიონის განლაგებას პირველ ფაზასთან სინქრონიზაციით;

(ბ) სასწრაფო მომზადებას მე-3 ფაზის ორი ბატალიონის განსათავსებლად;

(გ) სამივე ფაზის მოქნილ იმპლემენტაციას.

მას შემდეგ, რაც საბჭომ -ის მანდატი ცეცხლის შეწყვეტის შუამავლობის მიზნით გააგრძელა, მან კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ მისიას უნდა:

(ა) წვლილი შეიტანოს ლტოლვილთა და დევნილთა უსაფრთხოებაში;

(ბ) უზრუნველყოს ჰუმანიტარული მუშაკებისა და ტვირთების მიწოდების უსაფრთხოება.

აღიარებულ იქნა, რომ -ს შეიძლება დასჭირვებოდა მოქმედება თავდაცვის მიზნით მათ წინააღმდეგ, ვინც საფრთხეს უქმნიდა დაცულ ობიექტებს, მოსახლეობასა და ჰუმანიტარულ პერსონალს. მისიას დაევალა დამატებითი ჯარებისა და აღჭურვილობის მიწოდების დაჩქარება, ასევე სპეციალური მომხსენებლის მხარდაჭერა და მასთან თანამშრომლობა.

საბჭომ მოითხოვა ყველა მხარისგან საომარი მოქმედებების, მკვლელობებისა და სახელმწიფო მედიით ეთნიკური შუღლის გაღვივების შეწყვეტა და ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება. ორივე მხარემ პირობა დადო, რომ ითანამშრომლებდა -თან, რაც კრიტიკულად მნიშვნელოვანი იყო მისიის მთელი პერსონალის უსაფრთხოების გარანტირებისთვის.

საბჭო მიესალმა გენერალური მდივნის განზრახვას რუანდისთვის სპეციალური ფონდის შექმნის შესახებ. დადგინდა, რომ რუანდაში არსებული ვითარება და -ის როლი მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ იქნებოდა, ხოლო გენერალურ მდივანს სთხოვეს 1994 წლის 9 აგვისტოსა და 9 ოქტომბრისთვის წარედგინა ანგარიშები მისიის პროგრესის, მოსახლეობის უსაფრთხოების, ჰუმანიტარული მდგომარეობისა და შერიგების პერსპექტივების შესახებ.