განათლება სამხრეთ კორეაში

განათლება სამხრეთ კორეაში განათლება უზრუნველყოფილია საჯარო სკოლებისა და კერძო სკოლების მიერ. სკოლების ორივე ტიპის დაფინანსება ხდება მთავრობისგან, თუმცა კერძო სკოლებისთვის მიღებული თანხა სახელმწიფო სკოლების ოდენობაზე ნაკლებია . ბოლო წლებში ინჩონის გლობალური კამპუსი ამუშავდა. იონსეს უნივერსიტეტმა გახსნა საერთაშორისო კოლეჯი , რათა უზრუნველყოს სრული ინგლისური ენის სასწავლო სქემა.
სამხრეთ კორეა - ის მიხედვით ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი დონის ქვეყანაა, რომელიც მოსწავლე-ახალგაზრდობის განათლების მაჩვენებელი საშუალოდ 542 ქულას ადგენს. - ის ქვეყნებში ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი განათლებული შრომითი ქვეყანაა.

რესურსებით ღარიბი ერი მუდმივად რჩება განათლების მაძიებელ ერთა სათავეში. 2014 წლის ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის მიერ ჩატარებულ სტუდენტთა ცოდნა მათემატიკასა და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებაში სამხრეთ კორეა ქულების რეიტინგით სინგაპურის შემდეგ მსოფლიოში მეორე ადგილზეა.

უმაღლესი განათლება სამხრეთ კორეის საზოგადოებაში ძალიან სერიოზული საკითხია. განათლება სამხრეთ კორეის ოჯახებისთვის მაღალი პრიორიტეტით არის განპირობებული, რადგან ადამიანისთვის წარმატება განათლების მიღებაში აუცილებელია სამხრეთ კორეის საზოგადოების სოციალურ ეკონომიკური მდგომარეობის დამკვიდრებისთვის. აკადემიური წარმატება ხშირად ოჯახების სიხარულის წყაროა და უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრება წარმოადგენს პრესტიჟის, მაღალი სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის, ქორწინების პერსპექტივების და პატივსაცემი კარიერის გზას.

2015 წელს ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტის 4.7% განათლებაზე დაიხარჯა - ეს თითქმის თანაბარი იყო ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის საშუალოსი. სამხრეთ კორეის სტუდენტების მცდელობა მიიღონ განათლება ქვეყნის პრესტიჟულ უნივერსიტეტებში, მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერია, რადგან მათ უსაფრთხო და კარგად ანაზღაურებადი სამუშაო ელით მთავრობაში, ბანკებში, მსხვილი სამხრეთ კორეის ინდუსტრიული ცენტრები, როგორიცაა , ან . სამხრეთი კორეის უმაღლეს სასწავლებლები, რომლებსაც ხშირად მოიხსენიებენ როგორც , არიან სეულის ეროვნული უნივერსიტეტი, კორეის უნივერსიტეტი და იონის უნივერსიტეტი. ინტენსიური შეჯიბრი და ზეწოლა მიაღწიონ უმაღლეს კლასს სამხრეთ კორეის ახალგაზრდებში მცირე ასაკიდანვეა ფსიქიკაში ღრმად ჩამჯდარი. ბევრი ახალგაზრდა იმედგაცრუებულია თავიანთი მიღწევების გამო და წარუმატებლობის დამთრგუნველი შეგრძნება აქვთ. სამხრეთი კორეის საზოგადოებაში დამკვიდრებულია კულტურული ტაბუ, რომ ვისაც არ მიუღია საუნივერსიტეტო განათლება, სოციალურად დაბალ დონედ არიან მიჩნეულები. მათ ზემოდან უყურებენ, როგორც მეორეხარისხოვან მოქალაქეებს სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესების და ქორწინების ნაკლები პერსპექტივით.
ისტორია
გაყოფის წინა პერიოდი
განათლება კორეის მთელი ისტორიის განმავლობაში ( საუკუნიდან დღემდე) აქტუალური იყო. საჯარო და კერძო სკოლები უკვე არსებობდა. რეფორმები განათლებაში მე -19 საუკუნის ბოლოს დაიწყო.

ომის შემდგომი პერიოდი
იაპონიის გავლენიდან გათავისუფლების შემდეგ კორეის ხელისუფლებამ განათლების ახალი ფილოსოფიისთვის იმსჯელა. ეს იყო პერიოდი ამერიკის შეერთებული შტატების არმიის მთავრობისა კორეაში და აქცენტები გაკეთდა დემოკრატიულ განათლებაზე. განათლება ყველა მსურველისთვის იყო შესაძლებელი და საგანმანათლებლო მმართველობა საკმაოდ თვითმართული იყო. სპეციფიკური პოლიტიკაში იგულისხმებოდა მასწავლებლების გადამზადება. რესურსების ნაკლებობის გამო კი განათლება სავალდებულო იყო მხოლოდ მეექვსე კლასამდე.

სტუდენტური აქტივობა
სტუდენტურ აქტივობას კორეაში გრძელი და ღირსეული ისტორია აქვს. ჩოსონის (დინასტია) პერიოდის ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლების მოსწავლეები ხშირად ჩართულნი იყვნენ სამეცნიერო-ოფიციალური კლასის ინტენსიურ ფრაქციულ ბრძოლებში. განსაკუთრებით 1919 წლის 1 მარტს. 1950-იან, 1960-იან და 1970-იან წლებში სტუდენტებმა გააპროტესტეს ლი სინ მანის და პაკ ჩონ ჰის რეჟიმები. თუმცა აღნიშნავენ, რომ წარსულში სტუდენტების აქტივისტები ლიბერალურ და დემოკრატიულ ღირებულებებს ატარებდნენ, 1980-იან წლებში კი მებრძოლების ახალი თაობა ბევრად უფრო რადიკალური იყო.

დიდი კრიზისი
2007-2008 წლების ფინანსური კრიზისისა და სამრეწველო საქმიანობის დაშლის შედეგად მკვეთრად და სწრაფად იცვლება სამუშაო ბაზარი, სამხრეთ კორეის ბევრმა ახალგაზრდა კურსდამთავრებულმა უკვე გააცნობიერა, რომ მისაღები გამოცდის მაღალი ზღვარი მომავალი კარიერის წარმატებით დაწყებას აღარ ჰპირდება, როგორც ეს ერთდროს იყო. 2013 წელს ოციდან ოცდაათ წლამდე ასაკის 43,000-მა და ოცდაათიდან ორმოც წლამდე 21,000-მა 43,000-მა სამხრეთ კორეელმა დაკარგა სამუშაო. 2013 წელს კიდევ უფრო ნაკლებმა სამხრეთ კორეელებმა აირჩია უნივერსიტეტში სწავლის გაგრძელება. უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულთა უმუშევრობის დონე კვლავ იზრდება, კოლეჯის კურსდამთავრებულთა შემოსავლის შემცირება გრძელდება და კოლეჯის ხარისხი ახლა უფრო მეტად ხდება ეჭვქვეშ.

სწავლის დონეები