თორნიკე მარჯანიშვილი

თორნიკე მარჯანიშვილი (დ. 11 ივლისი, 1960) — ქართველი რეჟისორი. ქუთაისის მოზარდ-მაყურებელთა დამოუკიდებელი ახალგაზრდული თეატრის „მარჯანიშვილელების“ დირექტორი.

ბიოგრაფია
სწავლობდა ქუთაისის №23 საშუალო სკოლაში. 1982 წელს დაამთავრა ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტი. პირველი დამოუკიდებელი ნაბიჯები რეჟისურაში გააკეთა პოლიტექნიკური ინსტიტუტში. 1982 წლიდან მუშაობდა ქუთაისის სატრაქტორო ქარხანაში ინჟინერ–ტექნოლოგად. 1982–1984 წლებში სამხედრო-სავალდებულო სამსახური გაიარა გორის სატანკო ნაწილში. 1985–86 წლებში ქუთაისის განათლების მუშაკთა სახლის განყოფილების გამგე იყო, ხოლო 1986–88 წლებში ქუთაისის მესხიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრში რეჟისორის ასისტენტად მუშაობდა. 1993 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი მიხეილ თუმანიშვილის ჯგუფი. ინსტიტუტში სწავლის პარალელურად მუშაობდა ცხინვალის ივანე მაჩაბლის სახელობის სახელმწიფო თეატრში დამდგმელ რეჟისორად და განახორციელა შემდეგი დადგმები: სუმბათაშვილ–იუჟინის „ღალატი“ (თანარეჟისორი) და რ. გაბრიაძის „მარშალ დე ფანტიეს ბრილიანტი“. 1993 წლიდან იგი უკვე პროფესიონალი რეჟისორია. ინსტიტუტის დამთავრებისთანავე დაუბრუნდა მშობლიურ ქალაქსა და ქუთაისის მესხიშვილის სახელობის დრამატულ თეატრს დამდგმელ რეჟისორად, სადაც დადგა შემდეგი სპექტაკლები: სლ. მროჟეკის და ე. იონესკოს „სახლი საზღვარზე“ (1993), ალეხანდრო კასონას „ხეები ზეზეულად კვდებიან“ (1995), ლ. გოთუას „დავით აღმაშენებელი–აღმოცისკრება“ (1995), რ. ჭეიშვილის „ყაჩაღები“ (თანარეჟისორი; 1996), დ. კლდიაშვილის „მსხვერპლი“ (საკუთარი ინსცენირება; 1997), ჟან ანუის „ანტიგონე“ (1998), ე. ეგაძის „მომთაბარენი–ბრმები“ (2001), გ. დოჩანაშვილის „ვატერ(პო)ლოო“ (საკუთარი ინსცენირება; 2004), ანა მხეიძის „არჩევანი მე“ (საკუთარი ინსცენირება; „მცირე სცენის გახსნა“; 2008), ნ.დუმბაძის „დიდრო“ (თანარეჟისორი, საკუთარი ინსცენირება; 2008), ედუარდო დე ფილიპოს „ცილინდრი“ (2008), გ. თავაძის „ინტერვიუ ფესვებთან“ (თანარეჟისორი, საკუთარი ინსცენირება; 2011).

მესხიშვილის თეატრის პარალელურად სპექტაკლებს დგამდა სხვადასხვა, კერძოდ, ხონის, ვანისა და წყალტუბოს სახელმწიფო თეატრებში. 1995–96 წლებში შექმნა მოდებისა და პლასტიკის თეატრი, სადაც დაიდგა ორი სპექტაკლი– „სულის პალიტრა“ და პ. კაკაბაძის „სამი ასული“. 2014-2021 წლებში იყო ქუთაისის მელიტონ ბალანჩივაძის სახელობის ოპერისა და ბალეტის პროფესიული სახელმწიფო თეატრის დირექტორი. დირექტორის პოსტი საკუთარი განცხადების საფუძველზე დატოვა და სამუშაოდ მერიაში, ქუთაისის კულტურულ, სახელოვნებო და საგანმანათლებლო დაწესებულებათა აიპში გადავიდა.

2000–01 წლებში ჩამოაყალიბა თეატრალური ლაბორატორია, სადაც ნიჭიერ ახალგაზრდებს მოუყარა თავი და დადგა ორი სპექტაკლი: „წვიმიდან მოსული“ (ლაშა თაბუკაშვილის ორი პიესის გაერთიანებით) და ედუარდო დე ფილიპოს „ცილინდრი“.
ხელოვნების ინსტიტუტში დ.კლდიაშვილის „ირინეს ბედნიერება“, შ. იამანაძის „ერთხელ მხოლოდ ისიც ძილში“, პ. კაკაბაძის „სამი ასული“. ქუთაისისა და იმერეთის რეგიონში პროფესიულ, სამოყვარულო თუ ახალგაზრდულ დასებთან დადგმული აქვს ასამდე სპექტაკლი.

„წითელ ჯვართან“ თანამშრომლობით გადაიღო ორი დოკუმენტური ფილმი და დადგა შ. იამანაძის „ღია შუშაბანდი“. დადგმული აქვს უამრავი სასკოლო სპექტაკლი და საქალაქო ღონისძიება. 12 წლის მანძილზე, ქუთაისის იოანე პეტრიწის სახელობის ხელოვნების ინსტიტუტში მსახიობის ოსტატობას ასწავლიდა, ხოლო წლების მანძილზე – ხელოვნების ლიცეუმში სამსახიობო ჯგუფს ხელმძღვანელობდა. ორი წელი ქუთაისის უნივერსიტეტში მეტყველების კურსს კითხულობდა. 2007–2010 წლებში ქუთაისის საკრებულოს წევრი იყო, როგორც მაჟორიტარი დეპუტატი (უპარტიო).

ოჯახი
მეუღლე – მარინა გვეტაძე (1989 წლიდან), ფილოლოგი, ქართული ენისა და ლიტერტურის სპეციალისტი. წლების განმავლობაში მუშაობდა საერო ინსტიტუტ „გელათში“ უმცროს მეცნიერ-მუშაკად და კითხულობდა ქართული ენა–ლიტერატურის სალექციო კურსს. მოგვიანებით, სასკოლო თეატრალური ფესტივალი დააარსა, სათავეში ჩაუდგა და დღემდე ხელმძღვანელობს.