iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1936

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1936 მიღებულია 2010 წლის 5 აგვისტოს, მას შემდეგ რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ყველა წინა რეზოლუცია მათ შორის 1500-ე (2003), 1546-ე (2004), 1557-ე (2004), 1619-ე (2005), 1700-ე (2006), 1770-ე (2007), 1830-ე (2008) და 1883-ე (2009) ერაყში არსებული ვითარების შესახებ. მან 12 თვის ვადით, 2011 წლის 31 ივლისამდე გააგრძელა ერაყში გაეროს დამხმარე მისიის მანდატი.

რეზოლუციის სპონსორები იყვნენ იაპონია, თურქეთი, გაერთიანებული სამეფო და ამერიკის შეერთებული შტატები.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა ერაყისა და მისი ხალხის, რეგიონისა და საერთაშორისო თანამეგობრობის სტაბილურობისა და უსაფრთხოების მნიშვნელობას. ერაყის მთავრობას მოუწოდეს დემოკრატიისა და კანონის უზენაესობის შემდგომი გაძლიერებისკენ. საბჭო მიესალმა ქვეყანაში უსაფრთხოების კუთხით მდგომარეობის გაუმჯობესებას, თუმცა აღნიშნა, რომ გამოწვევები კვლავ რჩებოდა. მან ხაზი გაუსვა ინკლუზიური პოლიტიკური პროცესის აუცილებლობასა და გაეროს როლს ამ პროცესში.

საბჭო ასევე მიესალმა 2010 წლის 7 მარტის საპარლამენტო არჩევნებს და მოუწოდა ინკლუზიური მთავრობის რაც შეიძლება მალე ფორმირებისკენ. საბჭომ მოითხოვა მეტი ძალისხმევა ერაყელი ხალხის ადამიანის უფლებებისა და ჰუმანიტარული საკითხების მოგვარების მიმართულებით. მან კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ყველა მხარეს უნდა გადაედგა ნაბიჯები სამოქალაქო პირების დასაცავად და ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნებისთვის პირობების შესაქმნელად.

პრეამბულა დასრულდა გენერალური მდივნის სპეციალური წარმომადგენლის, ად მელკერტისადმი მადლობის გადახდით -ს ხელმძღვანელობისთვის და იმის აღიარებით, რომ მნიშვნელოვანი იყო ერაყს დაებრუნებინა ის საერთაშორისო სტატუსი, რომელიც მას 661-ე რეზოლუციის (1990) მიღებამდე ჰქონდა.

ქმედებები
-ისა და სპეციალური წარმომადგენლის მანდატი ერთი წლით გაგრძელდა. აღინიშნა -ის პერსონალის უსაფრთხოების დაცვა ოპერაციის შეუფერხებელი მუშაობისთვის; ერაყის მთავრობასა და სხვა ქვეყნებს კი მოუწოდეს ქვეყანაში გაეროს მხარდაჭერისკენ. საბჭომ მადლიერება გამოხატა იმ ქვეყნების მიმართ, რომლებმაც -ს ფინანსური, ლოგისტიკური და უსაფრთხოების რესურსები მიაწოდეს.

ბოლოს, 1936-ე რეზოლუცია დასრულდა გენერალური მდივნის, ბან კი-მუნისადმი თხოვნით, რომ ყოველ ოთხ თვეში ერთხელ წარედგინა ანგარიში -ის მიერ ნაკისრი ვალდებულებების შესრულების პროგრესის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1496

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1496 გაეროს უშიშროების საბჭომ რეზოლუცია მიიღო ერთხმად 2003 წლის 31 ივლისს. ისრაელსა და ლიბანთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის 425 (1978), 426 (1978) და 1461 (2003) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, გაეროს უშიშროების საბჭომ ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების მანდატის გაგრძელება დაადგინა დამატებით ექვსი თვით, 2004 წლის 31 იანვრამდე.

გაეროს უშიშროების საბჭომ გაიხსენა გაეროს გენერალური მდივნის კოფი ანანის დასკვნა: ისრაელმა შეიარაღებული ძალები ლიბანიდან 2000 წლის 16 ივნისისთვის გაიყვანა, 425 რეზოლუციის შესაბამისად. გაეროს უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების ოპერაციის დროებით ხასიათს და აღნიშნა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების მანდატის სამი ნაწილიდან ორი ნაწილის შესრულების ფაქტი.

ლიბანის მთავრობა მიესალმა სამხრეთ ლიბანში მთავრობის ავტორიტეტის აღსადგენად შეიარაღებული ძალების განლაგების კუთხით გადადგმულ ნაბიჯებს. მხარეებს მოუწოდეს, უზრუნველყონ ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების გადაადგილების სრული თავისუფლება და ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების უსაფრთხოება. ისრაელსა და ლიბანს მოუწოდეს, შეასრულონ ვალდებულებები გაეროს მიერ იდენტიფიცირებული გასვლის ხაზის პატივისცემასთან დაკავშირებით, ხოლო გასვლის ხაზის ყველა საჰაერო, საზღვაო და სახმელეთო დარღვევა დაგმეს. აღნიშნული დარღვევები გაეროს უშიშროების საბჭოს შეშფოთებას იწვევს.

რეზოლუციამ მხარი დაუჭირა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების ძალისხმევას გასვლის ხაზის დარღვევების მონიტორინგისა და ნაღმების გაწმენდის მიმართულებით, რადგან მნიშვნელოვანია ნაღმების მდებარეობის ამსახველი რუკების უზრუნველყოფა. გაეროს გენერალურ მდივანს კოფი ანანს დაევალა ლიბანის მთავრობასთან და კონტინგენტის გამომგზავნ ქვეყნებთან კონსულტაციების გაგრძელება აღნიშნული რეზოლუციის შესრულებასთან დაკავშირებით. გაეროს უშიშროების საბჭომ გაეროს გენერალურ მდივანს კოფი ანანს დაავალა ანგარიშის წარდგენა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების საქმიანობისა და გაეროს ზავის ზედამხედველობის ორგანიზაციის მიერ შესრულებული დავალებების შესახებ.

დასასრულს, რეზოლუციამ ხაზი გაუსვა ახლო აღმოსავლეთში სამართლიანი და მდგრადი მშვიდობის მნიშვნელობას, გაეროს უშიშროების საბჭოს შესაბამისი რეზოლუციების, მათ შორის 242 (1967) და 338 (1973) საფუძველზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 880

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 880 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1993 წლის 4 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს რეზოლუცია 745 (1992) და სხვა შესაბამისი რეზოლუციები კამბოჯის შესახებ, საბჭომ განიხილა კამბოჯაში გაეროს გარდამავალი ორგანოს ქვეყნიდან გაყვანის საკითხი.

უშიშროების საბჭო მიესალმა გარდამავალ პერიოდს, რომლის დროსაც მშვიდობას, სტაბილურობას და შერიგებას მიაღწიეს ნოროდომ სიანუკის, კამბოჯის ამჟამინდელი მეფის ხელმძღვანელობით. მოიწონეს ახლად მიღებული კონსტიტუცია, მთავრობის ჩამოყალიბება და პარიზის შეთანხმებების შესაბამისად ჩატარებული არჩევნების დასრულება, რამაც საბჭოს საშუალება მისცა განეცხადებინა, რომ შეთანხმებების მიზნები შესრულდა.

მადლიერება გამოეცხადა იმ წევრ სახელმწიფოებს, რომლებმაც -ში პერსონალი წარადგინეს, ხოლო სამძიმარი გამოეცხადა მათ, ვინც საკუთარი მოქალაქეები დაკარგა. ხაზი გაესვა კამბოჯის რეაბილიტაციის, რეკონსტრუქციისა და განვითარებისკენ, ასევე მშვიდობის მშენებლობისკენ მიმართული საერთაშორისო დახმარების სწრაფი მიწოდების აუცილებლობას; ისევე როგორც -ის გამსვლელი პერსონალის უსაფრთხოების უზრუნველყოფასა და განაღმვითი სამუშაოების უწყვეტობას.

რეზოლუცია კვლავ მიესალმა მეფე ნოროდომ სიანუკის ტახტზე ასვლას, რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა სამშვიდობო პროცესში. მან ასევე მოიწონა ახალი მთავრობის ფორმირება და აღნიშნა -ის მუშაობის მნიშვნელობა კამბოჯაში. ამავდროულად, წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდეს, პატივი სცენ კამბოჯის სუვერენიტეტს, ტერიტორიულ მთლიანობასა და ნეიტრალიტეტს, და მოითხოვეს ქმერული ფრაქციების მხრიდან კამბოჯის მთავრობაზე ან -ზე განხორციელებული ყველა თავდასხმის შეწყვეტა. კამბოჯის ისტორიის გათვალისწინებით, დადასტურდა ქვეყანაში საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დაცვის აუცილებლობა და სახელმწიფოებს ეთხოვათ ტექნიკური ექსპერტების, აღჭურვილობისა და ნებაყოფლობითი შენატანების უზრუნველყოფა.

-ის სამხედრო კომპონენტის გაყვანა 1993 წლის 15 ნოემბრისთვის, როგორც ეს გათვალისწინებული იყო რეზოლუციით 860 (1993), გაგრძელდებოდა; ამასთანავე, განაღმვისა და მომზადების დანაყოფის მანდატი გახანგრძლივდა 1993 წლის 30 ნოემბრამდე, ხოლო სამხედრო პოლიციისა და სამედიცინო კომპონენტებისა 1993 წლის 31 დეკემბრამდე.

ჩამოყალიბდა 20 სამხედრო დამკვირვებლისგან შემდგარი ჯგუფი, რომელიც ცნობილია როგორც გაეროს სამხედრო მეკავშირე ჯგუფი , -ის გასვლის შემდეგ ქვეყანაში არსებულ ვითარებაზე დაკვირვების მიზნით. მოიჭონეს გენერალური მდივნის, [[ბუტროს ბუტროს-გალი]ს განზრახვა იმ პირის დანიშვნის შესახებ, რომელიც კოორდინაციას გაუწევდა გაეროს ყოფნას [[კამბოჯა|კამბოჯაში]], ისევე როგორც მისი განზრახვა, მოემზადებინა ანგარიში -ის მთელი ოპერაციის განმავლობაში მიღებული გამოცდილების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1550

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1550, მიღებული ერთხმად 2004 წლის 29 ივნისს, მას შემდეგ რაც განიხილა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის ანგარიში გაეროს განდგომის მეთვალყურეობის ძალის შესახებ, საბჭომ მისი მანდატი კიდევ ექვსი თვით გაახანგრძლივა — 2004 წლის 31 დეკემბრამდე.

რეზოლუციამ მოუწოდა შესაბამის მხარეებს დაუყოვნებლივ განეხორციელებინათ 338 (1973) რეზოლუცია და სთხოვა გენერალურ მდივანს, აღნიშნული პერიოდის ბოლოს წარმოედგინა ანგარიში არსებული მდგომარეობის შესახებ.

გენერალური მდივნის ანგარიში, რომელიც წინა რეზოლუციის საფუძველზე მომზადდა -ის შესახებ, აღნიშნავდა, რომ ისრაელსა და სირიას შორის ვითარება ძირითადად მშვიდი რჩებოდა, თუმცა ახლო აღმოსავლეთში საერთო მდგომარეობა კვლავ საშიში იყო, სანამ საბოლოო შეთანხმება არ იქნებოდა მიღწეული.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 983

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 983, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 1995 წლის 31 მარტს, და რომელიც იხსენებდა 1992 წლის რეზოლუცია 795-ს მაკედონიის შესახებ, საბჭომ გამოხატა შეშფოთება ქვეყნის სტაბილურობისთვის არსებული საფრთხეების გამო და დააარსა გაეროს პრევენციული განთავსების ძალა , მაკედონიაში არსებული გაეროს სამშვიდობო ძალების ქვედანაყოფის გადარქმევით, რომლის მანდატიც გაგრძელდებოდა 1995 წლის 30 ნოემბრამდე.

საბჭო მტკიცედ მიიჩნევდა მაკედონიის სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობისა და დამოუკიდებლობის დაცვის აუცილებლობას და მიესალმა -ის როლს ქვეყანაში. გადაწყდა, რომ მაკედონიაში -ის ქვედანაყოფს ეწოდებოდა და მისი მანდატი გაგრძელდებოდა 1995 წლის 30 ნოემბრამდე.

ასევე მოუწოდეს თანამშრომლობის გაგრძელებას ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციასთან და წევრ სახელმწიფოებს ნებისმიერი საჭირო დახმარების გაწევისკენ.

გენერალურ მდივანს დაევალა საბჭოს რეგულარულად მიეწოდებინა ინფორმაცია განვითარებების შესახებ. მანამდე საბჭომ დააარსა გაეროს ნდობის აღდგენის ოპერაცია ხორვატიაში რეზოლუცია 981-ით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1390

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1390, მიღებულია 2002 წლის 16 იანვარს, 1267 (1999), 1333 (2000), 1363 (2001), 1368 (2001), 1373 (2001), 1378 (2001) და 1383 (2001) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, რომლებიც შეეხებოდა ავღანეთის მდგომარეობას და ტერორიზმს, საბჭომ დამატებითი სანქციები დააწესა ოსამა ბინ ლადენის, ალ-კაიდას, თალიბანისა და მათთან დაკავშირებული პირების მიმართ.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ აღნიშნა ოსამა ბინ ლადენისა და ალ-კაიდას ქსელის მიმდინარე საქმიანობა საერთაშორისო ტერორიზმის მხარდაჭერაში. მან კვლავ დაგმო 2001 წლის 11 სექტემბრის თავდასხმები შეერთებულ შტატებში და ოსამა ბინ ლადენისა და მისი თანამზრახველების წინააღმდეგ გამოტანილი ბრალდებები 1998 წელს კენიასა და ტანზანიაში განხორციელებული აფეთქებების გამო.

გარდა ამისა, რეზოლუციის პრეამბულაში დადგინდა, რომ თალიბანი არ გამოეხმაურა უშიშროების საბჭოს მოთხოვნებს. საბჭომ დაგმო თალიბანი იმის გამო, რომ მან ავღანეთი გამოიყენა ალ-კაიდას ქსელის ტერორისტული საქმიანობისა და სწავლების ბაზად.

ასევე გააკრიტიკა ალ-კაიდა და მასთან დაკავშირებული ტერორისტული დაჯგუფებები მრავალი ტერორისტული თავდასხმის გამო, რომლებმაც გამოიწვია უდანაშაულო მოქალაქეების დაღუპვა და ქონების განადგურება.
ქმედებები
გაეროს წესდების მეშვიდე თავზე დაყრდნობით, საბჭომ გადაწყვიტა გაეგრძელებინა ალ-კაიდისა და თალიბანის ფინანსური აქტივების შეზღუდვის ღონისძიებები და გააუქმა ღონისძიებები, რომლებიც შეეხებოდა თალიბანის მიერ ადრე კონტროლირებად საჰაერო ხომალდებს რეზოლუცია 1388 (2002)-ის შესაბამისად. შემდეგ მან გადაწყვიტა დამატებითი ღონისძიებების დაწესება ოსამა ბინ ლადენის, თალიბანისა და ალ-ქაიდის მიმართ და მოსთხოვა ყველა სახელმწიფოს:

(ა) დაუყოვნებლივ შეეზღუდათ ეკონომიკური რესურსები და სხვა ფინანსური აქტივები;

(ბ) აეკრძალათ შესაბამისი პირებისა და ორგანიზაციების შესვლა მათ ტერიტორიებზე ან ტრანზიტი მათი ტერიტორიების გავლით;

(გ) დაეწესებინათ იარაღის ემბარგო.

ღონისძიებები განხილული იქნებოდა 12 თვის განმავლობაში და ყველა სახელმწიფოს მოეთხოვა რეზოლუცია 1373-ის სრულად შესრულება. რეზოლუცია 1267-ით უშიშროების საბჭოს კომიტეტს დაევალა საბჭოს წარუდგინოს რეგულარული მოხსენებები მიმდინარე რეზოლუციის შესრულების შესახებ, ქვეყნების მიერ მის მიმართ წარდგენილი ინფორმაციის საფუძველზე.

ყველა სახელმწიფოს მოეთხოვა ანგარიში წარედგინა 90 დღის განმავლობაში და შემდგომ კომიტეტის მიერ დადგენილი გრაფიკის შესაბამისად.

ყველა ქვეყანას სთხოვეს გაეძლიერებინათ და შეეცავთ სანქციები შიდა კანონმდებლობის საფუძველზე, რათა გამკლავებოდნენ მათ ტერიტორიაზე მოქმედ პირების მხრიდან ამ ღონისძიებების დარღვევებს.

გარდა ამისა, მათ შემდგომში მოიწვიეს გამოეგზავნათ კომიტეტისთვის გამოძიების შედეგები, თუ ეს არ საფრთხეს შეუქმნიდა მათ გამოძიებებს. გაეროს გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს დაევალა შეექმნა სამონიტორინგო ჯგუფი, რომლის მანდატი 2002 წლის 19 იანვარს იწურებოდა, გაეკონტროლებინა მიმდინარე რეზოლუციაში მოცემული სანქციების შესრულება. ჯგუფს ევალებოდა ანგარიშის წარდგენა 2002 წლის 31 მარტამდე და ყოველი ოთხი თვის შემდეგ.

აგრეთვე იხილეთ
ავღანეთის სამოქალაქო ომი (1989-1992)
ავღანეთის ომი (2001–2021)
თაჯნისი

თაჯნისი, ჯინასი — ომონიმური რითმის აღმნიშვნელი ტერმინი არაბულ-სპარსულ პოეტიკაში.

განასხვავებენ თაჯნისის 7 ნაირსახეობას: სრული (დაწერილობით და გამოთქმით იდენტური), ნაკლული (დაწერილობით იდენტური, გამოთქმით განსხვავებული), ნამატი (ერთ სიტყვას ასო აქვს დამატებული), შედგენილი (ერთ სიტყვას ეწყობა ორი ან მეტი სიტყვა), განმეორებული ან დაწყვილებული (ომონიმური რითმები ერთიმეორის გვერდით არის წარმოდგენილი ან ერთი სიტყვის დაბოლოება ემთხვევა მომდევნო სიტყვას), ცალმხრივი (სიტყვათა ყოველი ასო ემთხვევა, გარდა უკანასკნელისა) და მოხაზულობის (სიტყვის შემადგენელ ასოთა მოხაზულობა იდენტურია და განსხვავებას ქმნის მხოლოდ ასოების წერტილთა განლაგება).

ეს პოეტიკური ტერმინი გვხვდება ქართულ პოეზიაშიც (თეჯლისი), ოღონდ, სპარსულისაგან განსხვავებით, აქ იგი უფრო სალექსო ფორმის აღმნიშვნელია (ბესიკი, ა. ჭავჭავაძე). პირველი სტროფი ჯვარედინი რითმებით არის შეკრული, ხოლო შემდეგი — სამჯერადით, ამასთან, ყოველი სტროფის ბოლო სტრიქონის სარითმო ერთეულად ომონიმია შერჩეული.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1975

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1975 მიღებულია 2011 წლის 30 მარტს, რომელიც იხსენებს წინა რეზოლუციებს კოტ-დ’ივუარის სიტუაციის შესახებ, მათ შორის რეზოლუციებს 1572 (2004), 1893 (2009), 1911 (2010), 1924 (2010), 1933 (2010), 1942 (2010), 1946 (2010), 1951 (2010), 1962 (2010), 1967 (2011) და 1968 (2011), საბჭომ მოითხოვა, რომ ლორან გბაგბო გადამდგარიყო პრეზიდენტის თანამდებობიდან (რითაც შესაძლებელი გახდებოდა საერთაშორისო დონეზე აღიარებული პრეზიდენტის ალასანე უატარას ხელისუფლებაში მოსვლა) და მასა და მის ახლო გარემოცვაზე სანქციები დააწესა. რეზოლუციის ინიციატორები იყვნენ საფრანგეთი და ნიგერია.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭო გამოთქვამდა სურვილს კოტ-დ’ივუარში კრიზისის მშვიდობიანი, მდგრადი და დემოკრატიული გზით გადაწყვეტის შესახებ. რეზოლუცია აქებდა აფრიკის კავშირის და დასავლეთ აფრიკის ქვეყანების ეკონომიკური თანამეგობრობის ძალისხმევას კრიზისის მოგვარების მიმართულებით და კიდევ ერთხელ ადასტურებდა ალასანე უატარას საერთაშორისო აღიარებას კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტად.
სერიოზული შეშფოთება გამოითქვა ქვეყანაში სწრაფად გაუარესებული ვითარებისა და სამოქალაქო ომში შესაძლო დაბრუნების გამო.

საბჭომ დაგმო ყველა პროვოკაციული ქმედება და ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევები ნებისმიერი მხარის მხრიდან და მოუწოდა თავშეკავებისა და დავების მშვიდობიანი გზით გადაწყვეტისკენ. ყველა ასეთი დარღვევა უნდა ყოფილიყო გამოძიებული და პასუხისმგებელი პირები უნდა გადაცემულიყვნენ მართლმსაჯულებას, ხოლო საბჭო მიიჩნევდა, რომ სამოქალაქო მოსახლეობაზე თავდასხმები შესაძლოა კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილ დანაშაულად შეფასებულიყო.

მოქმედებები
გაეროს ქარტიის თავის საფუძველზე მოქმედებით, საბჭომ მოუწოდა ყველა ივუარელ მხარეს, პატივი სცენ ხალხის ნებას და აღიარონ ალასანე უატარა პრეზიდენტად, როგორც ამას აღიარებდნენ ეკოვასი, აფრიკის კავშირი და საერთაშორისო საზოგადოება. ასევე მოითხოვა სამოქალაქო მოსახლეობაზე ძალადობის დაუყოვნებლივი შეწყვეტა.

მხარეებს მოუწოდეს, გაეგრძელებინათ აფრიკის კავშირის მიერ შეთავაზებული პოლიტიკური გადაწყვეტის პროცესი, ხოლო ლორან გბაგბო გააკრიტიკეს მისი უარის გამო და მოუწოდეს გადადგომისკენ.

ყველა მხარეს მოუწოდეს თანამშრომლობა გაეროს მისიასთან და მის მხარდამჭერ საფრანგეთის ძალებთან (ოპერაცია „ლიკორნი“), ასევე ადამიანის უფლებათა დამოუკიდებელ გამოძიებასთან. ივუარის სახელმწიფო მედია, მათ შორის , დაგმობილ იქნა ძალადობის წაქეზებისთვის, და მოითხოვეს გამოხატვის თავისუფლების შეზღუდვების გაუქმება.

გამოითქვა შეშფოთება ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა რაოდენობის ზრდაზე, განსაკუთრებით ლიბერიაში. ასევე მოითხოვეს გბაგბოს მიერ ალასანე უატარას დაცვის მიზნით სასტუმროს ბლოკადის დაუყოვნებლივი შეწყვეტა.

სანქცირებული პირები
საბოლოოდ, საბჭომ დააწესა ფინანსური და სამოგზაურო სანქციები შემდეგ პირებზე მშვიდობის პროცესის ხელის შეშლის გამო:

ლორან გბაგბო (კოტ-დ’ივუარის ყოფილი პრეზიდენტი);
სიმონ გბაგბო (ივუარის სახალხო ფრონტის საპარლამენტო ჯგუფის თავმჯდომარე);
დეზირე ტაგრო (ლორან გბაგბოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის გენერალური მდივანი);
პასკალ აფი ნ’გესანი (ივუარის სახალხო ფრონტის თავმჯდომარე);
ალსიდე ჯეჯე (ლორან გბაგბოს ახლო მრჩეველი).

ასევე იხილეთ
კოტ-დ’ივუარის მეორე სამოქალაქო ომი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1576

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1576, მიღებული ერთხმად 2004 წლის 29 ნოემბერს, მას შემდეგ რაც გაიხსენა ჰაიტიში არსებული მდგომარეობის შესახებ რეზოლუციები 1529 (2004) და 1542 (2004), საბჭომ გაახანგრძლივა გაეროს სტაბილიზაციის მისიის მანდატი 2005 წლის 1 ივნისამდე.

რეზოლუციის პრეამბულაში ხაზგასმულია ქვეყანაში პოლიტიკური შერიგებისა და ეკონომიკური აღდგენის აუცილებლობა. იგი გმობს ძალადობის აქტებს, ადამიანის უფლებების დარღვევებს და ზოგიერთი შეიარაღებული ჯგუფის მცდელობებს, არაუფლებამოსილად განახორციელონ სამართალდაცვითი ფუნქციები ქვეყანაში; აღნიშნული ჯგუფები უნდა განიარაღდნენ რაც შეიძლება სწრაფად.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედებით, საბჭომ გაახანგრძლივა -ის მანდატი, რომელიც საჭიროების შემთხვევაში უნდა განახლებულიყო. ჰაიტის გარდამავალ მთავრობას მოუწოდეს, შექმნას ინკლუზიური დემოკრატიული და საარჩევნო პროცესი. საბჭომ ასევე მოითხოვა საერთაშორისო დახმარება და სთხოვა გენერალურ მდივანს, კოფი ანანის, ყოველ სამ თვეში ერთხელ წარმოადგინოს ანგარიში -ის მანდატის შესრულების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 898

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 898 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1994 წლის 23 თებერვალს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს რეზოლუცია 782 (1992) და ყველა შემდგომი რეზოლუცია მოზამბიკის შესახებ, საბჭომ განიხილა რომის საერთო სამშვიდობო შეთანხმების იმპლემენტაცია და ჩამოაყალიბა მოზამბიკში გაეროს ოპერაციის საპოლიციო კომპონენტი 1144 თანამშრომლის შემადგენლობით.

-ის მისიის სტატუსის განხილვის შემდეგ, კიდევ ერთხელ გაესვა ხაზი საერთო სამშვიდობო შეთანხმების მნიშვნელობასა და ყველა მხარის მიერ მისი დროული შესრულების აუცილებლობას. საბჭო მიესალმა პოზიტიურ ძვრებს, თუმცა აღნიშნა, რომ კვლავ რჩებოდა გარკვეული შეფერხებები. მხედველობაში მიიღეს მოზამბიკის მთავრობისა და „რენამოს“ თხოვნა პოლიციის საქმიანობაზე დაკვირვების შესახებ; ამასთან დაკავშირებით, გენერალურმა მდივანმა ბუტროს ბუტროს-გალიმ გასცა რეკომენდაცია -ის საპოლიციო კომპონენტის შექმნის შესახებ, სამხედრო კომპონენტის შემცირების მიზნით.

ჩამოყალიბდა საპოლიციო კომპონენტი 1144-მდე პერსონალის შემადგენლობით. გენერალურ მდივანს ეთხოვა მოემზადებინა სამხედრო კომპონენტის ნაწილის გაყვანის პროცესი და შეემუშავებინა გეგმები -ის მანდატის დასასრულებლად 1994 წლის ნოემბრისთვის, როდესაც ხელისუფლებაში არჩეული მთავრობა იქნებოდა. ასევე უნდა მომზადებულიყო განრიგი დემილიტარიზაციის შემდეგ სამხედრო დამკვირვებლების გაყვანისა და სატრანსპორტო დერეფნებიდან სამხედრო ძალების გაწვევის შესახებ, მას შემდეგ, რაც თავდაცვის ახალი ეროვნული ძალები ამოქმედდებოდა.

საბჭო მიესალმა ბოლოდროინდელ პოზიტიურ მოვლენებს, მათ შორის ჯარების შეკრების დაწყებას, გასამხედროებული ფორმირებების დაშლას, საარჩევნო კანონსა და ეროვნული საარჩევნო კომისიის დანიშვნას. ამავდროულად, გამოითქვა შეშფოთება დაგვიანებების გამო, მათ შორის დემობილიზაციისა და ეროვნული არმიის ფორმირების საკითხებში. ორ მხარეს მოუწოდეს სამშვიდობო შეთანხმების იმპლემენტაციისკენ, განსაკუთრებით ცეცხლის შეწყვეტის, ძალების დემობილიზაციისა და განლაგების (კანტონმენტის) კუთხით. მათ ასევე სთხოვეს არჩევნებისთვის მომზადება არაუგვიანეს 1994 წლის ოქტომბრისა.

საერთაშორისო თანამეგობრობას ეთხოვა დახმარება ჯარების დემობილიზაციასა და მოზამბიკის თავდაცვის ახალი არმიის მომზადებაში. ასევე მნიშვნელოვნად მიიჩნიეს ლტოლვილებისა და იძულებით გადაადგილებული პირების დაბრუნების უზრუნველყოფა. გენერალურ მდივანს ეთხოვა -ის ოპერაციებში მაქსიმალური ეკონომიის დაცვა; საბჭო დაელოდება მის მომდევნო ანგარიშს პროგრესისა და იმ განრიგის შესახებ, რომლითაც გადაიხედება -ის მანდატი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1419

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1419 ერთხმად მიიღეს 2002 წლის 26 ივნისს. ავღანეთში არსებული მდგომარეობის შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით რეზოლუცია 1383 (2001)-ისა და ტერორიზმთან დაკავშირებული რეზოლუციების 1368 (2001) და 1373 (2001) დადასტურების შემდეგ, საბჭომ შეაქო ქვეყანა საგანგებო ლოია ჯირგას წარმატებით ჩატარებისთვის და მოუწოდა ავღანელ ხალხს ეთანამშრომლათ გარდამავალ ადმინისტრაციასთან.

უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი მხარდაჭერა ბონის შეთანხმების მიმართ და მზადყოფნა, დახმარებოდა ავღანელ ხალხს ქვეყანაში სტაბილურობისა და მშვიდობის დამყარებაში, ასევე ადამიანის უფლებების დაცვის უზრუნველყოფაში. ის მიესალმა 2002 წლის 11–19 ივნისს ჩატარებულ საგანგებო ლოია ჯირგას და აღნიშნა ქალთა ფართო მონაწილეობა.
ამასთან, საბჭომ წაახალისა ავღანელი ხალხი თავად განესაზღვრათ საკუთარი პოლიტიკური მომავალი, მიესალმა ჰამიდ ქარზაის არჩევას სახელმწიფოს მეთაურად და გარდამავალი ხელისუფლების შექმნას. ყველა ავღანურ ჯგუფს მოუწოდა ეთანამშრომლათ ახალ ხელისუფლებასთან, ხოლო გარდამავალ ხელისუფლებას გაეგრძელებინა დროებითი ადმინისტრაციის ძალისხმევა ქალებისა და გოგონების მდგომარეობის გაუმჯობესების, ბავშვთა განათლების განვითარების მიმართულებით და ყოველწლიური ოპიუმის ყაყაჩოს მოსავლის აღმოსაფხვრელად.

რეზოლუციამ შეაქო გაეროს ძალისხმევა ავღანელი ხალხის მხარდაჭერის საქმეში, ასევე ავღანეთში გაეროს დახმარების მისიის, გენერალური მდივნის სპეციალური წარმომადგენლის ლახდარ ბრაჰიმის და საერთაშორისო უსაფრთხოების დახმარების ძალების როლი უსაფრთხო გარემოს უზრუნველყოფაში. მან მოუწოდა საერთაშორისო საზოგადოებას გაეზარდა მხარდაჭერა და დახმარება ავღანეთის პროცესის მიმართ, აგრეთვე ავღანელი ლტოლვილებისა და იძულებით გადაადგილებული პირების დიდი რაოდენობისთვის.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1568

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1568, მიღებული ერთხმად 2004 წლის 22 ოქტომბერს, მას შემდეგ რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა კვიპროსში არსებული მდგომარეობის შესახებ ყველა რეზოლუცია, განსაკუთრებით 1251 (1999), საბჭომ გაახანგრძლივა გაეროს სამშვიდობო ძალის მანდატი დამატებითი პერიოდით — 2005 წლის 15 ივნისამდე.

უშიშროების საბჭომ მოუწოდა როგორც კვიპროსს, ისე ჩრდილოეთ კვიპროსს, სასწრაფოდ მოეგვარებინათ უგზო-უკვლოდ დაკარგული პირების ჰუმანიტარული საკითხი. მან მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის მიერ ჩატარებულ -ის მიმოხილვას, რომელიც მოთხოვნილი იყო რეზოლუციით 1548 (2004), და მის შეფასებას, რომ კუნძულზე ძალადობის განახლება სულ უფრო ნაკლებად მოსალოდნელი იყო. გენერალური მდივანი ასევე გეგმავდა გაეროს ოპერაციის დამატებით გადახედვას კვიპროსში, ადგილზე არსებული ვითარებისა და მხარეთა პოზიციების გათვალისწინებით.

მანდატის გახანგრძლივებით, რეზოლუციამ გენერალურ მდივანს სთხოვა, საბჭოსთვის წარედგინა ანგარიში მიმდინარე რეზოლუციის შესრულების შესახებ, ასევე მხარი დაუჭირა მის მიერ შეთავაზებულ ცვლილებებს ოპერაციის კონცეფციასა და ძალების რაოდენობაში — ჯარის რაოდენობის შემცირებასა და პოლიციის ოდნავ გაზრდას. მან მოუწოდა თურქულ-კვიპროსულ მხარეს, აღედგინა სტროვილიაში სამხედრო სტატუს-კვო 2000 წლის 30 ივნისამდე არსებულ მდგომარეობამდე და მოითხოვა შეზღუდვების მოხსნა, რომლებიც -ის ოპერაციებზე ვრცელდებოდა.