გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1925

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1925 მიღებულია 2010 წლის 28 მაისს, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების დადასტურების შემდეგ. საბჭომ გაეროს მისიის მანდატი 2010 წლის 30 ივნისამდე გააგრძელა, ამასთან გასცა ნებართვა 2000 სამხედრო მოსამსახურის გაყვანაზე და დაადგინა, რომ 2010 წლის 1 ივლისიდან -ს ეწოდებოდა გაეროს ორგანიზაციის სტაბილიზაციის მისია კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში , რომლის მანდატიც 2011 წლის 30 ივნისამდე განისაზღვრა.

კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტმა, ჯოზეფ კაბილამ, მოითხოვა ძალების ქვეყნიდან გაყვანა 2011 წლისთვის, თუმცა ადამიანის უფლებათა დამცველი ჯგუფები აფრთხილებდნენ, რომ ჯარების მოულოდნელი გაყვანა გამოიწვევდა კიდევ უფრო მეტ კონფლიქტსა და არასტაბილურობას.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
1925-ე რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ აღნიშნა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ბოლო 15 წლის განმავლობაში მიღწეული პროგრესი და ხაზი გაუსვა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის პასუხისმგებლობას ადამიანის უფლებების, კანონის უზენაესობისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დაცვაზე, ისევე როგორც კონგოელი და უცხოელი სამხედროების განიარაღებაზე, დემობილიზაციასა და რეინტეგრაციაზე. ქვეყნის აღმოსავლეთით, განსაკუთრებით კივუსა და ორიენტალის რეგიონებში, კვლავ არსებობდა უსაფრთხოების მნიშვნელოვანი პრობლემები. დიდი ტბების რეგიონში არსებული ზოგადი ვითარების განხილვისას, საბჭომ ხაზი გაუსვა ბუნებრივი რესურსებით უკანონო ვაჭრობასა და იარაღის კონტრაბანდას, როგორც რეგიონში კონფლიქტების ხელშემწყობ ძირითად ფაქტორებს. აღინიშნა, რომ ამ საკითხის მოსაგვარებლად საჭირო იყო მეტი რეგიონული ძალისხმევა, მათ შორის სამართლებრივი ზომების გატარება რუანდის განთავისუფლების დემოკრატიული ძალების წინააღმდეგ.

საბჭომ მხარი დაუჭირა მთავრობის ძალისხმევას ადგილობრივი, საყოველთაო და საპრეზიდენტო არჩევნების გეგმების დასასრულებლად. გამოითქვა შეშფოთება სამოქალაქო მოსახლეობაზე შეიარაღებული კონფლიქტების გავლენის გამო, რაც მოიცავდა მიზანმიმართულ თავდასხმებს, ფართოდ გავრცელებულ სექსუალურ ძალადობასა და ბავშვი ჯარისკაცების გამოყენებას. საბჭომ დაგმო თავდასხმები გაეროს მშვიდობისმყოფელებსა და ჰუმანიტარულ პერსონალზე და მიესალმა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის ვალდებულებას, პასუხისგებაში გადაეცა ინფორმაცია დამნაშავეების შესახებ.

ქმედებები
რეზოლუციის ტექსტი მიღებულია გაეროს წესდების თავის საფუძველზე, რაც მის დებულებებს იურიდიულად სავალდებულო ძალას ანიჭებს.

უშიშროების საბჭომ გააგრძელა -ის მანდატი და 2010 წლის ივლისიდან მას სახელი შეუცვალა -თი. დადგინდა, რომ -ს შემადგენლობაში იქნებოდა მაქსიმუმ 19,815 სამხედრო მოსამსახურე, 760 სამხედრო დამკვირვებელი, 391 პოლიციელი და პოლიციის ფორმირებული დანაყოფების 1,050 თანამშრომელი. გაიცა ნებართვა იმ ტერიტორიებიდან 2,000 სამხედროს გაყვანაზე, სადაც ვითარება ამის საშუალებას იძლეოდა; აღნიშნული რაოდენობა იმაზე ნაკლები იყო, ვიდრე კონგოს მთავრობა ითხოვდა. მისია ძირითადად ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში იყო კონცენტრირებული სამი მთავარი მიზნით:

(ა) კივუსა და ორიენტალის პროვინციებში სამხედრო ოპერაციების დასრულება;
(ბ) უსაფრთხოების ისეთი ძალების ჩამოყალიბება, რომლებიც გადაიბარებდნენ -ს როლს და გააძლიერებდნენ კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის შესაძლებლობებს სამოქალაქო პირების დასაცავად;
(გ) სახელმწიფო ხელისუფლების განმტკიცება მთელ ტერიტორიაზე.

-ს მანდატი ხაზს უსვამდა სამოქალაქო პირების, გაეროსა და ჰუმანიტარული პერსონალის დაცვას, აგრეთვე -ის, „უფლის წინააღმდეგობის არმიისა“ და სხვა დაჯგუფებების წინააღმდეგ ოპერაციების დასრულებას. ის ასევე მოიცავდა კონგოს პოლიციის, სამხედრო, საკანონმდებლო და სასამართლო სისტემების რეფორმას, არჩევნებისთვის მზადებასა და განაღმვით სამუშაოებს. -ს მოეთხოვა ინფორმაციის შეგროვება ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევების შესახებ და სამოქალაქო მოსახლეობასთან რეგულარული კონტაქტის უზრუნველყოფა მისი საქმიანობისა და მანდატის თაობაზე. საბჭომ ასევე მოითხოვა -ისა და -სგან მოსახლეობის წინააღმდეგ ძალადობის, მათ შორის გაუპატიურებისა და სექსუალური შევიწროების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა.

რეზოლუციის დასასრულს, გენერალურ მდივანს, პან გი მუნს, მოსთხოვეს სამი ანგარიშის წარდგენა (2010 წლის 11 ოქტომბერს, ასევე 2011 წლის 21 იანვარსა და 13 მაისს) ადგილზე არსებული ვითარების განვითარების შესახებ.