კშიშტოფ გავკოვსკი

}. ; დ. 11 აპრილი, 1980, ვარშავა, პოლონეთი) — პოლონელი პოლიტიკოსი, ადგილობრივი თვითმმართველობის მოღვაწე და მწერალი, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა დოქტორი, და მოწვევის სეიმის (პარლამენტის) წევრი (2019 წლიდან), მემარცხენეების საპარლამენტო კლუბის თავმჯდომარე (2019-2023), დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსის ვიცე-თავმჯდომარე (2016-2018) და ახალი მემარცხენეების ვიცე-თავმჯდომარე (2021 წლიდან), დონალდ ტუსკის მესამე მთავრობაში მინისტრთა საბჭოს ვიცე-პრეზიდენტი და ციფრიზაციის მინისტრი (2023 წლიდან).

ბიოგრაფია
განათლება და პროფესიული საქმიანობა
გაიზარდა ვოლომინში. სარკინიგზო ტექნიკუმის კურსდამთავრებული, მუშაობდა ვარშავის ევროპის ბაზრობაზე, შემდეგ ხელმძღვანელობდა სარეკლამო კომპანიას.
სწავლობდა სამართალს ვარშავის უნივერსიტეტში, რომელიც არ დაუსრულებია. 2006 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი პოლიტიკურ მეცნიერებებში ვარშავის კომუნიკაციებისა და სოციალური მედიის უმაღლეს სკოლაში. 2007-2008 წლებში იყო აკადემიური მასწავლებელი, რომელიც ასწავლიდა ადმინისტრაციულ სამართალს ვარშავის უსაფრთხოებისა და დაცვის უმაღლეს სკოლაში. 2011 წელს პულტუსკის ალექსანდრ გეიშტორის სახელობის ჰუმანიტარულ აკადემიაში მიიღო ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი პოლიტიკურ მეცნიერებებში დისერტაციის საფუძველზე სახელწოდებით „საარჩევნო კანონი ადგილობრივი თვითმმართველობისთვის პოლონეთის მესამე რესპუბლიკაში ევროპულ კონტექსტში“. მისი სადისერტაციო ნაშრომის ხელმძღვანელი იყო ლეშეკ მოჩულსკი. გახდა ვარშავაში ჰელენა ხოდკოვსკას სახელობის ტექნიკურ-სავაჭრო უნივერსიტეტის ლექტორი.
დეტექტიური რომანების ავტორი: „სიმართლის დაღი“ (2010), „წარსულის ჩრდილი“ (2018) და „განახლება“ (2021). ლეშეკ მილერთან ერთად დაწერა შესავალი "მემარცხენეობის ისტორიულ ცნობარში" (2013).

პოლიტიკური საქმიანობა
მოღვაწეობდა ახალგაზრდა სოციალ-დემოკრატების ფედერაციაში. 2000 წელს შეუერთდა დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსს . 2002 და 2006 წლების ადგილობრივ არჩევნებში არჩეულ იქნა ვოლომინის საქალაქო საბჭოს წევრად. 2010 წლის ადგილობრივ არჩევნებში მიიღო მაზოვიეცკის სავოევოდოს სეიმიკის (რეგიონული საბჭოს) მოწვევის წევრის მანდატი, რომელსაც ასრულებდა 2014 წლამდე. 2011 წლის საპარლამენტო არჩევნებში უშედეგოდ იბრძოდა საპარლამენტო მანდატისთვის დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსის სიის პირველი ნომრით საარჩევნო ოლქში №16 (პლოცკი).
იყო დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსის ეროვნული ხელმძღვანელობის წევრი, 2012 წელს გახდა პარტიის გენერალური მდივანი. 2014 წელს არ უბრძოლია ხელახალი არჩევისთვის სავოევოდოს არჩევნებში.
დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსის მხრიდან პასუხისმგებელი იყო -ის შტაბ-ბინაში ჩატარებულ მოლაპარაკებებზე გაერთიანებული მემარცხენეების საარჩევნო კოალიციის შექმნამდე (რომელიც ჩამოყალიბდა 2015 წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსს, -ის, -ის, -ის და მწვანეთა პარტიის მიერ).
ამ არჩევნებში უშედეგოდ იბრძოდა მანდატისთვის საარჩევნო ოლქში №4 (ბიდგოში). 2015 წლის დეკემბერში -ის ეროვნულ ყრილობაზე გამოცხადდა დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსის თავმჯდომარის პოსტის ათი კანდიდატიდან ერთ-ერთად.} პარტიის საყოველთაო არჩევნებში დაიკავა მესამე ადგილი 22%-იანი მხარდაჭერით. 2016 წლის 23 იანვარს შეწყვიტა დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსის გენერალური მდივნის თანამდებობა, მაგრამ არჩეულ იქნა პარტიის ვიცე-თავმჯდომარედ.
2018 წლის ადგილობრივ არჩევნებში უშედეგოდ იყრიდა კენჭს მაზოვიეცკის სავოევოდოს სეიმიკში. იმავე წლის 6 ნოემბერს წარადგინა განცხადება დემოკრატიული მემარცხენე ალიანსიდან გასვლის შესახებ. ათი დღის შემდეგ გამოაცხადა რობერტ ბიედრონთან თანამშრომლობის დაწყება მისი ახალი პარტიის სტრუქტურების შექმნის მიზნით. 2019 წელს ჩაერთო პარტია „გაზაფხულის“ საქმიანობაში, გახდა მისი გამგეობის მდივანი და ევროპარლამენტის კანდიდატი (მანდატი ვერ მოიპოვა).
2019 წლის საპარლამენტო არჩევნებში -ის სახელით (მემარცხენე პარტიების შეთანხმების ფარგლებში) არჩეულ იქნა მოწვევის სეიმში, ბიდგოშის ოლქში მიიღო 30,859 ხმა. სეიმში გახდა ციფრიზაციის, ინოვაციებისა და თანამედროვე ტექნოლოგიების კომისიის წევრი. 2019 წლის ნოემბერში დაინიშნა მემარცხენეების საპარლამენტო კლუბის თავმჯდომარედ. 2021 წლის ივნისში, „გაზაფხულის“ დაშლის შემდეგ, გახდა ახალი მემარცხენეების წევრი; იმავე წლის ოქტომბერში დაიკავა ამ პარტიის ვიცე-თავმჯდომარის თანამდებობა.
2023 წლის არჩევნებში წარმატებით იბრძოდა საპარლამენტო ხელახალი არჩევისთვის (21,831 ხმით). მემარცხენეების კოალიციური საპარლამენტო კლუბის სათავეში იდგა 2023 წლის 12 დეკემბრამდე, როდესაც მას შეცვალა ანნა მარია ჟუკოვსკა. იმავე დღეს მოწვევის სეიმმა აირჩია იგი ვიცე-პრემიერისა და ციფრიზაციის მინისტრის თანამდებობებზე დონალდ ტუსკის მესამე მთავრობაში. მეორე დღეს პოლონეთის პრეზიდენტმა ანჯეი დუდამ დანიშნა იგი ამ თანამდებობებზე.

პირადი ცხოვრება
აცხადებს, რომ არის კათოლიკე. დაქორწინებულია, ჰყავს ორი ქალიშვილი და ვაჟი.