iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კნუდ VI

კნუდ ვალდემარსონი (; დ. 1163 — გ. 12 ნოემბერი, 1202) — ესტრიდსენების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ვალდემარ -ის ვაჟი. დანიის მეფე 1182-1202 წლებში.

ბიოგრაფია
კნუდი დაიბადა 1163 წელს. იგი იყო დანიის მეფე ვალდემარ -ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ სოფია მინსკელის უფროსი ვაჟი. მას სახელი პაპის (მამის მამა), კნუდ ლავარდის პატივსაცემად დაარქვეს.

1176 წელს კნუდმა ცოლად შეირთო საღვთო რომის იმპერატორ ჰაინრიხ ლომისა და მისი პირველი ცოლის, ამ დროისათვის უკვე განსვენებული დედოფალ კლემენცია ფონ ცერინგენის ერთადერთი საერთო ასული — გერტრუდა ბავარიელი, რომელიც 1197 წელს ისე გარდაიცვალა, რომ ქმართან შვილები არ ჰყოლია. მიუხედავად უნაყოფობისა, მათ ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ, რის გამოც კნუდი მეორედ აღარ დაქორწინებულა. კნუდის უფროსი და, პრინცესა სოფია ცოლად ვაიმარ-ორლამიუნდის პრინც ზიგფრიდ -ს გაჰყვა, რომელიც ქორწინების შემდეგ დანიის სამეფო კარზე დასახლდა.

1182 წლამდე, კნუდი ჰალანდის პრინცის წოდებას ატარებდა, რის შემდეგაც მამამისი, მეფე ვალდემარ გარდაიცვალა და იგი სრულიად დანიის მეფე გახდა. მას ტახტზე ბევრი მოცილე ჰყავდა. 1185 წელს დაამარცხა პომერანიის ჰერცოგი ბოგისლავ , რომელიც 1187 წელს მისი ვასალი გახდა. 1189 წლიდან ომი გამოუცხადა შლეზვიგის საჰერცოგოს, რომელიც დანიას არ ემორჩილებოდა. მან მხოლოდ 1193 წელს აიღო მეამბოხე შლეზვიგი და დაიჭირა მისი მთავარეპისკოპოსი. 1200-1201 წლებში იგი ომებს აწარმოებდა ჩრდილო გერმანულ-სლავურ ხალხებთან, რომელშიც დიდ წარმატებას მიაღწია. ამის გამო, მას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც „გარდამტეხ მეფე“-ს.

1196 წელს, ესტონეთის ისტორიაში პირველად, კნუდმა დაიწყო მისი ჩრდილოეთ სანაპიროების კოლონიზაცია და აქ ქრისტიანობის გავრცელება. მისმა შემდეგ დანიელებმა აითვისეს და მიისაკუთრეს მთელი ჩრდილოეთ ესტონეთი, რომლის მთავარი ქალაქი, ტალინიც უკვე კნუდის ძმის მმართველობისას აიღეს.

1200 წლის 28 დეკემბერს კნუდმა სისხლის სამართლის სისტემაში რეფორმები გაატარა, რის შემდეგაც ძირეულად შეიცვალა დანიის კანონმდებლობა.

1202 წლის 12 ნოემბერს, კნუდ გარდაიცვალა. იგი დაკრძალეს ქალაქ ბენტის კათედრალში. მის შემდეგ ტახტზე მისი უმცროსი ძმა, მეფე ვალდემარ ავიდა.
ქისპორეთის ციხე

ქისპორეთი ციხე — ციხესიმაგრე თურქეთში. მდებარეობს ართვინის პროვინციაში, იუსუფელის რაიონის სოფელ ქისპორეთში; ზღვის დონიდან 750 მეტრზე. ნაგებია კირით. კომპლექსი მოიცავს 1 კოშკსა და ძირითად კონსტრუქციას.

მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 2,4 კმ-ში, მდინარე პარხლისწყლის მარჯვენა სანაპიროზე, მაღალ და ციცაბო კლდოვან ბორცვზე. ციხეს ეტყობა გადაკეთების რამდენიმე ფენა. როგორც ჩანს, სიმაგრეს მოგვიანებით ოსმალებიც იყენებდნენ. გოდოლი დასავლეთის მხარესაა. კარიბჭე სამხრეთიდან აქვს. შემორჩენილია კედლების ქონგურებიც.
ლონგოთხევის ციხე

ლონგოთხევი — ციხე თურქეთში. მდებარეობს ართვინის პროვინციაში, არტანუჯის რაიონის სოფელ ლონგოთხევში; ზღვის დონიდან 1220 მეტრზე. ნაგებია კირით. კომპლექსი მოიცავს კოშკსა და ძირითადი კონსტრუქციის ნანგრევებს.

მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, 2,2 კმ-ში, მდინარის მარჯვენა მხარეს, სამანქანო გზის თავზე, კლდეზე. ციხეს ჰქონდა რაბათიც. მის ადგილას დღეს სოფლის უბანია, რომელსაც ადგილობრივები ასეც მოიხსენიებენ – „რაბათი“. მოგვიანებით სახელი „იენი-რაბათად“ (ახალი რაბათი) გადააკეთეს. ამ ტერიტორიაზეა სამეცნიერო ლიტერატურაში იენი-რაბათის სახელწოდებით ცნობილი ეკლესიაც.
დაგმარ ბოჰემიელი

დაგმარ ბოჰემიელი , გათხოვებამდე ცნობილი იყო როგორც მარკეტა პრჟემისლოვნა (; დ. 1186 — გ. 24 მაისი, 1212) — პრჩემისლოვიჩთა დინასტიის წარმომადგენელი. ბოჰემიის მეფე პრჟემისლ ოტოკარისა და დედოფალ ადელჰეიდ მაისენელის ასული. დანიის დედოფალი 1205-12 წლებში როგორც ვალდემარ -ის პირველი მეუღლე.

ბიოგრაფია
მარკეტა დაიბადა 1186 წელს მაისენში. იგი იყო ბოჰემიის მეფე პრჟემისლ ოტოკარისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ ადელჰეიდ მაისენელის ასული. 1193 წელს მამამისი ტახტიდან ჩამოაგდეს, რის გამოც მან ცოლ-შვილთან ერთად დატოვა ბოჰემია. ის და მისი ცოლ-შვილი დედოფალ ადელჰეიდის ძმამ, მაისენის მარკგრაფმა ალბრეხტ -მა ჩეიფარათ. აქ ოტოკარმა გერმანული ჯარების შეკრება დაიწყო და 1197 წელს მეორედ ავიდა ტახტზე. ამის შემდეგ მან უარყო თავისი ცოლი, დედოფალი ადელჰეიდი და მასთან განქორწინდა კიდეც 1199 წელს. ამავე წელს, მან ცოლად შეირთო უნგრეთის მეფე ბელა -ისა და მისი ცოლის, დედოფალ აგნესა ანტიოქიელის ასულ კონსტანცია უნგრელი. აღსანიშნავია, რომ დედინაცვალი ძალზედ კეთილგანწყობილი იყო თავისი გერებისადმი.

მიუხედავად განქორწინებისა, ადელჰეიდს არ დაუკარგავს თავისი ძალაუფლება და პრივილეგიები. 1205 წელს იგი დროებით დაუბრუნდა პრაღას. სწორედ ამ დროს, მან და ოტოკარმა გადაწყვიტეს თავიანთი საერთო ქალიშვილის გათხოვება დანიაში. გადაწყდა მისი მითხოვება დანიის მეფე ვალდემარ -ზე. ამავე წელს, კონსტანციამ ოტოკარს ვაჟი გაუჩინა, რომელიც შემდგომში ბოჰემიის მეფე ვენეცელ გახდა. ამის შემდეგ, ადელჰეიდმა მალევე დატოვა ბოჰემია და რამდენიმე თვეში გარდაიცვალა.

მარკეტამდე ვალდემარი დანიშნული იყო საქსონიის ჰერცოგის ასულ რიჩეზა ბავარიელზე. მასთან ჩაშლილი ნიშნობის შემდეგ, იგი 1205 წელს ლიუბეკში დაქორწინდა მარკეტაზე, რომელსაც ქორწინების შემდეგ დაგმარი დაარქვეს. დანიაში გადასახლებიდან მალევე, დედოფალმა დაგმარ ბოჰემიელმა თავისი უდიდესი მტერი, შლეზვიგის ეპისკოპოსი შეიძინა, რომელიც წარმოშობით სამეფო ოჯახიდან იყო, როგორც მეფე კნუდ -ის ვაჟი, თუმცა უკანონოდ შობილი.

1209 წელს დაგმარმა თავისი პირველი ვაჟი გააჩინა, რომელსაც პაპის პატივსაცემად ვალდემარი დაარქვეს (თავად ვალდემარ -ის მამასაც ვალდემარ ერქვა). დედოფალი დაგმარი 1212 წლის 24 მაისს მშობიარობას გადაჰყვა, რა დროსაც მან მკვდარი ვაჟი გააჩინა. მისი დაღუპვიდან ორ წელიწადში, პორტუგალიასთან ალიანსის შექმნის მიზნით, ვალდემარ მეორედ დაქორწინდა ბერენგარია პორტუგალიელზე და თავისი ვაჟი, ვალდემარი კი ბერენგარიას ძმისწულზე, ელეანორა პორტუგალიელზე დააქორწინა.

გალერეა
ბერენგარია პორტუგალიელი

ბერენგარია პორტუგალიელი (, ; დ. 14 დეკემბერი, 1194 — გ. 27 მარტი, 1221) — კაპეტინგების დინასტიის ბურგუნდიული სახლის პორტუგალიური შტოს წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე სანშუ -ისა და დედოფალ დულკა არაგონელის ასული. დანიის დედოფალი 1214-21 წლებში როგორც ვალდემარ -ის მეორე ცოლი. დანიის სამი მეფის: ერიკ -ის, აბელისა და კრისტოფერ -ის დედა.

ბიოგრაფია
ადრეული წლები
ბერენგარია დაიბადა 1194 წლის 14 დეკემბერს. იგი იყო პორტუგალიის მეფე სანშუ -ისა და მისი ცოლის, დედოფალ დულკა არაგონელის მეათე შვილი თორმეტიდან. 1198 წელს, ჯერ ბერენგარიას დედა, ხოლო 1211 წელს კი მამაც გარდაიცვალა.

ქორწინება
ბერენგარიას დანიის მეფე ვალდემარ თავისი დის, საფრანგეთის მეფე ფილიპ -ის ცოლის, დედოფალ ინგებორგ დანიელის შუამავლობით დაუკავშირდა. იგი მშობლების დაღუპვის შემდეგ, თავის ძმასთან, ფერანტესთან ერთად საფრანგეთის სამეფო კარზე ცხოვრობდა.

მეფე ვალდემარ -ის პირველი მეუღლე, დედოფალი დაგმარ ბოჰემიელი 1212 წელს გართულებულ მშობიარობას გადაჰყვა და მართალია მეფეს მემკვიდრე დარჩა, თუმცა სუსტი ჯანმრთელობის, ამიტომაც მეორედ დაქორწინება სწორედ ბერენგარიაზე განიზრახა. ცნობილია, რომ დიდებულები მას ბერენგარიას ნაცვლად კრისტენ რაიზზე დაქორწინებას ურჩევდნენ, თუმცა ამაოდ.

დედოფლობა
ბერენგარია და ვალდემარი 1214 წლის 18 მაისს დაქორწინდნენ. ვალდემარის პირველი ცოლი, დედოფალი დაგმარ ბოჰემიელი დანიაში მეტად პოპულარული იყო არა მხოლოდ ხასიათით, არამედ თავისი ქერა და თეთრი გარეგნობითაც, რომელსაც სკანდინავიური აღნაგობაც ჰქონდა, ბერენგარია კი მისი საპირისპირო იყო — „შავგვრემანი, ყორნის თვალებითა და თმით.“

დანიელებს ახალი დედოფალი არ მოსწონდათ და მასზე ფოლკლორული სიმღერებიც შეთხზეს, სადაც ძირითადად ბოროტი ქალის სახით ჰყავდათ გამოყვანილი. ისინი დედოფალს ადანაშაულებდნენ იმაში, რომ მეფემ გადასახადები გაზარდა. ბევრი ფიქრობდა, რომ ეს ყველაფერი ბერენგარიას კაპრიზების დასაკმაყოფილებლად გაკეთდა, მაგრამ რეალურად ვალდემარმა გადასახადები ესტონეთთან ომების გამო გაზარდა. ყოფილი დედოფლის დაჩრდილვა და ხალხის სიყვარულის დამსახურება ახალი დედოფლისთვის რთული იყო. ამის გამო ბერენგარიამ ქველმოქმედებას მიჰყო ხელი — აღადგინა დანგრეული ტაძრები და ფინანსურად ეხმარებოდა ღატაკებს. აღსანიშნავია, რომ ბერენგარია დანიის პირველი დედოფალი იყო, რომელიც წინამორბედის ნახმარ გვირგვინს ატარებდა და თავისთვის ახალი არ დაამზადებინა. ამგვარმა თავმდაბლობამ, მას გარკვეულწილად მოუტანა ხალხის კეთილგანწყობა, თუმცა პოპულარობით მაინც ვერ სარგებლობდა.

1221 წლის 27 მარტს, 27 წლის ბერენგარია მეხუთე მშობიარობას გადაჰყვა, მსგავსად წინამორბედისა. მან დანიას სამი მეფე გაუჩინა, რის გამოც ვალდემარი მეორედ აღარ დაქორწინებულა. იგი დაკრძალეს წმ. ბენედიქტეს ეკლესიაში, რინგსტენში.

შვილები
ერიკ (1216-1250), დანიის მეფე 1241-50 წლებში, ცოლად შეირთო იუტა საქსონიელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები, მათ შორის შვედეთის დედოფალი სოფია დანიელი და ნორვეგიის დედოფალი ინგებორგ დანიელი;
სოფია (1217-1247), ცოლად გაჰყვა ბრანდენბურგის მარკგრაფ იოჰან -ს, რომელთანაც ექვსი შვილი შეეძინა;
აბელი (1218-1252), დანიის მეფე 1250-52 წლებში, ცოლად შეირთო მატილდა ჰოლშტაინელი, რომელთანაც სამი ვაჟი შეეძინა, მაგრამ ვერცერთი ვერ გახდა მეფე;
კრისტოფერ (1219-1259), დანიის მეფე 1252-59 წლებში, ცოლად შეირთო მარგარეტ სამბირია, რომელთანაც შეეძინა ერთი ვაჟი, დანიის მეფე ერიკ ;

გალერეა
ვალდემარ უმცროსი

ვალდემარ უმცროსი (; დ. 1209 — გ. 28 ნოემბერი, 1231) — ესტრიდსენების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ვალდემარ -ისა და დედოფალ დაგმარ ბოჰემიელის ვაჟი. მამის თანამმართველი 1215-31 წლებში.

ბიოგრაფია
ვალდემარი დაიბადა 1209 წელს. იგი იყო დანიის მეფე ვალდემარ -ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ დაგმარ ბოჰემიელის ერთადერთი საერთო ვაჟი. მას სახელი ბაბუის, დანიის მეფე ვალდემარ -ის პატივსაცემად დაარქვეს. მას დაბადებისთანავე მიანიჭეს შლეზვიგის ჰერცოგის წოდება. 1212 წელს დედამისი მშობიარობას გადაჰყვა, 1214 წელს კი მამამისი მეორედ დაქორწინდა ბერენგარია პორტუგალიელზე.

1215 წელს, ექვსი წლის ვალდემარი მამამისმა თავის თანამმართველად დანიშნა, რის შემდეგაც იგი დანიის უმცროს მეფედ გვევლინება, რის გამოც ხალმა მას ვალდემარ „უმცროსი“ შეარქვა. მეფედ დასმისას, ვალდემარმა დანიელი მაგნატებისა და დიდებულების წინაშე ერთგულების ფიცი დადო და მათაც ანალოგიურად შეჰფიცეს ერთგულება. 1218 წელს იგი შლეზვიგში ოფიციალურად ეკურთხა მეფედ.

1223 წელს, ვალდემარი და მამამისი გრაფმა ჰედრიკ შვერინელმა დაატყვევათ ნადირობისას და დანენბერგის ციხესიმაგრეში გამოამწყვდია. რეალურად ჰედრიკს მეფეთა განთავისუფლება უნდოდა, თუმცა მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ისინი მას იმ მიწებს დაუბრუნებდნენ, რომლებიც ბოლო ოცი წლის მანძილზე გერმანელთა დახმარებით წაართვეს და ბოლოს საღვთო რომის იმპერატორთან გაიყვეს. ყოველივე ეს დანიის მეფეებმა უარყვეს, რის შემდეგაც დანიამ ომი გამოუცხადა შვერინს. მეფეთა ტყვეობისას, დანიის ხელში მყოფი გერმანული მიწების დიდი ნაწილი დაიკარგა. დანიის შეიარაღებული ძალები დამარცხდნენ, რის გამოც ვალდემარ 1226 წელს იძულებული გახდა ჰედრიკისთვის მიწები დაეთმო. ამასთან, მეფეთა განთავისუფლებისთვის გრაფს სამეფო ოჯახმა 40,000 გირვანქა ვერცხლი გადაუხადეს. მეფეებმა მალევე სცადეს მასზე შურიძიება, მაგრამ დამარცხდნენ.

1229 წლის 24 ივნისს, პორტუგალიასთან ალიანსის განსაახლებლად ვალდემარ უმცროსმა ცოლად შეირთო პორტუგალიის მეფე აფონსუ -ის ასული — ელეანორა პორტუგალიელი, რომელიც ვალდემარის დედინაცვლის ღვიძლი ძმის შვილი იყო. 1231 წელს ელეანორამ გოგონა გააჩინა, თუმცა თავად მასზე მშობიარობას გადაჰყვა. მისი დაღუპვიდან მალევე გარდაიცვალა გოგონაც.

1231 წლის 28 ნოემბერს, სოფელ რეფსნაეს ტყეებში ნადირობისას ვალდემარი მძიმედ დაიჭრა და ამავე დღეს გარდაიცვალა. თავისი კეთილშობილი ხასიათის გამო იგი ძალიან პოპულარული იყო, რის გამოც, მისი გარდაცვალების შემდეგ დანიელ ხალხში გლოვა დაიწყო. იგი დაკრძალეს მისი მეუღლის გვერდით, წმ. ბენედიქტეს ტაძარში, ქალაქ რინგსტედში. ამის შემდეგ ტახტის მემკვიდრე მისი ნახევარ-ძმა, ერიკ გახდა.
ელეანორა პორტუგალიელი

ელეანორა პორტუგალიელი (, ; დ. 1211 — გ. 28 აგვისტო, 1231) — ბურგუნდიული დინასტიის პორტუგალიური შტოს წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე აფონსუ -ისა და დედოფალ ურაკა კასტილიელის ასული. დანიის დედოფალი 1229-31 წლები როგორც ვალდემარ უმცროსის მეუღლე.

ბიოგრაფია
ელეანორა დაიბადა 1211 წელს. იგი იყო პორტუგალიის მეფე აფონსუ -ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ურაკა კასტილიელის ერთადერთი ასული და ამავდროულად მესამე შვილი ოთხიდან.

თავდაპირველად ვიბორგის ეპისკოპოსმა წამოჭრა წინადადება ელეანორას ისევე გათხოვებაზე როგორც მამიდამისი, ბერენგარია პორტუგალიელი გაათხოვეს, ანუ დანიის სამეფო კარზე. რადგანაც ბერენგარია 1221 წელს მშობიარობას გადაჰყვა, დანია-პორტუგალიის ალიანსი შეირყა, მის განსამტკიცებლად კი კიდევ ერთი დინასტიური ქორწინება გახდა საჭირო. ამრიგად, გადაწყდა ელეანორას მითხოვება დანიის მეფე ვალდემარ -ის უფროს ვაჟსა და მის თანამმართველ ვალდემარ უმცროსზე. მათი ქორწილი 1229 წლის 24 ივნისს შედგა ქალაქ რიბეში. ცნობილია, რომ ქორწილის ადგილი დანიაში ელეანორამ გადაატანინა, როგორც მისი ქმრისთვის საჩუქარი. ამის შემდეგ იგი წესით უმცროსი დედოფალი უნდა გამხდარიყო, როგორც თანამმართველი მეფის ცოლი, თუმცა ვინაიდან უფროს მეფეს ცოლი არ ჰყავდა არც უფროსი დედოფალი არსებობდა, ამიტომაც ელეანორას დედოფლის ყველა პრივილეგია მიანიჭეს.

ქორწინებიდან მხოლოდ ორი წლის შემდეგ, 1231 წლის 28 აგვისტოს ელეანორა მშობიარობას გადაჰყვა, რა დროსაც გოგონა გააჩინა, სახელად ინგებორგი, თუმცა იგი ექვსი თვის ასაკში გარდაიცვალა. მისი დაღუპვიდან სულ რამდენიმე თვეში გარდაიცვალა ვალდემარ უმცოსიც. ისინი გვერდი-გვერდ დაკრძალეს წმ. ბენედიქტეს ტაძარში, ქალაქ რინგსტედში.
ერიკ IV (დანია)

ერიკ მეპატრონე (; დ. 1216 — გ. 9 აგვისტო, 1250) — ესტრიდსენების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ვალდემარ -ისა და დედოფალ ბერენგარია პორტუგალიელის უფროსი ვაჟი და მამის თანამმართველი 1232-41 წლებში. დანიის მეფე 1241-50 წლებში.

ბიოგრაფია
ერიკი დაიბადა 1216 წელს. იგი იყო დანიის მეფე ვალდემარ -ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ ბერენგარია პორტუგალიელის პირველი საერთო შვილი, თუმცა მამამისს პირველი ცოლისგან ჰყავდა ვაჟი, სახელად ვალდემარი, რომელიც მისი თანამმართველი იყო. 1231 წელს პრინცი ვალდემარი ნადირობისას დაიღუპა, ისე, რომ მემკვიდრე არ დარჩა, ამიტომაც ვალდემარ -მ თავის თანამმართველად ერიკი დანიშნა, როგორც ყველაზე უფროსი ვაჟი. ამის შემდეგ კონფლიქტი ჩამოვარდა მასსა და მის ძმას, აბელს შორის, რომელიც აქამდე შლეზვიგის ჰერცოგის წოდებას ფლობდა.

1241 წელს, ვალდემარის გარდაცვალების შემდეგ მეფე ერიკ გახდა, თუმცა კონფლიქტი არ შეწყვეტილა. საბოლოოდ ეს 1244 წელს დასრულდა, როდესაც მან აბელი ესტონეთში გაუშვა ჯვაროსნული ლაშქრობისთვის მოსამზადებლად. ამ ლაშქრობაში ჩაბმას დიდი სახსრები სჭირდებოდა, რის გამოც ერიკმა მიწათმფლობელთა დიდი გადასახადი დააწესა, ხოლო ვინც ვერ გადაიხდიდა მის მიწას მეფე ეპატრონებოდა. სწორედ ამის შემდეგ შეარქვა მას ხალხმა მეტსახელად „მეპატრონე“. აღსანიშნავია, რომ გადასახადის სიდიდე დამოკიდებული იყო მიწის ჰექტარულ სივრცეზე. მართალია ხალხს მისი გადახდა დიდად არ უჭირდა, მაგრამ გადასახადის აკრეფის ხერხები იმდენად უხეში იყო, რომ ხალხში დიდ უკმაყოფილებას იწვევდა. საბოლოოდ გაბრაზებული ფერმერები მთელი დანიის მასშტაბით აჯანყდნენ, ერიკს კი სასახლის დატოვება და დროებით გაქცევა მოუწია.

გარდა ამისა, იგი ასევე კონფლიქტში იყო კათოლიკურ ეკლესიასთანაც. მან პაპს წერილიც მისწერა, რათა ეპისკოპოსებისათვის ჩამოერთმია და მისთვის მიენიჭებინა მღვდელმთავრების დანიშვნის უფლება, უარის მიღებამ კი გაანაწყენა. მიუხედავად იმისა, რომ მან საკუთარი სახსრებით აღადგინა როსკილეს კათედრალი, გაუთავებელი არეულობა და კონფლიქტები მის მუშაობას შეუძლებელს ხდიდა.

1250 წელს იგი საბოლოოდ შეურიგდა აბელს, რაც მისთვის სამხრეთ იუტლანდიური მიწების გადაცემით იყო გამოწვეული. ამ შეხვედრის შემდეგ მალევე, 9 აგვისტოს ერიკ უკან მიმავალ გზაზე მოკლეს. მის შემდეგ დანიის მეფე აბელი გახდა, რადგანაც ერიკს ვაჟები არ ჰყოლია.

ქორწინება და შვილები
1239 წლის 17 ნოემბერს ერიკმა ცოლად შეირთო საქსონიის ჰერცოგ ალბრეხტ -ის ასული იუტა საქსონიელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები:
კნუდი, დაიღუპა ჩვილობაში;
კრისტოფერი, დაიღუპა ჩვილობაში;
სოფია (1241-1286), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფე ვალდემარ -ს, რომელთანაც შეეძინა ექვსი შვილი, მათ შორის პოლონეთის დედოფალი რიჩეზა შვედი;
ინგებორგი (1244-1287), ცოლად გაჰყვა ნორვეგიის მეფე მაგნუს -ს, თუმცა შვილები არ ჰყავადა;
იუტა (1246-1284), როსკილეს წმ. ანეტას მონასტრის აბატისა;
აგნესა (1249-1295), თავდაპირველად იყო როსკილეს წმ. ანეტას მონასტრის აბატისა, თუმცა შემდეგ ცოლად გაჰყვა ლანგელანდის ლორდ ერიკ ლონგბონს;
ეკა აბშილავა

ეკა აბშილავა (დ. 1 ნოემბერი, 1988) — ქართველი მსახიობი. კარიერა დაიწყო 2008 წელს „კომედი შოუში“ და ცნობილი გახდა აქ შესრულებული როლებით. ამავე წელს გადაიღეს ფილმში „იდიოტოკრატია“. ამის შემდეგ კი ფილმებში: „დეტექტივები“ (2010), „სოლოხუთეული“ (2012) და „ხუთი ნახვით შეყვარება“ (2015). 2015 წელს დაქორწინდა ბაჩო კაპანაძეზე. 2016 წელს დატოვა „კომედი შოუ“. 2019 წელს დაბრუნდა „კომედი შოუში“.

ფილმოგრაფია
მეძროხე ტრუპიალი

მეძროხე ტრუპიალი — ფრინველთა გვარი ბეღურასნაირთა რიგის ტრუპიალისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 17–25 სმ. შეფერილობაში მუქი მურა ტონები ჭარბობს. ცნობილია 5 ან 6 სახეობა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობენ ბუჩქნარში, მეჩხერ ტყეებში, ტყისპირებსა და ნაკაფებში. იკვებებიან მწერებითა და თესლებით; ხშირად კენკავს მწერებსა და ტკიპებს მსხვილი რქოსანი საქონლის ზურგიდან (აქედან სახელწოდება). ცხოვრობენ 25–40 წევრისაგან შემდგარ ჯგუფებად, ზოგჯერ 500-ფრინველიან გუნდებად. მეძროხე ტრუპიალებს მიეკუთვნებიან დასავლეთ ნახევარსფეროს ყველაზე მეტად ცნობილი პარაზიტი ფრინველები, როგორიცაა დედალი თავმურა მეძროხე ტრუპიალი (. ), რომელიც კვერცხს 200-ზე მეტი სახეობის ფრინველის ბუდეში დებს; რა დროსაც იგი ხშირად მასპინძლის კვერცხის ნაჭუჭებსაც აზიანებს.
წიწკანურა

წიწკანურა — ფრინველთა გვარი წივწივასებრთა ოჯახისა. მათ სხეულის სიგრძეა 11–14 სმ, მასა 7–19 გ; დედლები მცირედ ჩამორჩებიან მამლებს. ფრთები და ბოლო მუქი მურაა; ზურგი — რუხი, მურა ან მოწითალო-ყავისფერი; გვერდები — თეთრი, ჟანგმიწოვანი, იშვიათად რუხი; სხეულის ქვედა ნაწილი — თეთრი ან ჟანგმიწოვანი. წიწკანურებისათვის დამახასიათებელია შავი ან ყავისფერი „ქუდის“, ჩვეულებრივ თეთრი „ლოყებისა“ და ნიკაპსა და ყელზე არსებული შავი ან მუქი მურა სამკუთხა ლაქის შეხამება. ნისკარტი მცირე ზომის, კონუსისებრი ფორმისა და წვეტიანია. ფეხები და თითები მოკლე, ძლიერი. ბინადრობენ ევრაზიის, ჩრდილოეთ და ცენტრალური ამერიკის ტყეებში. იკვებებიან ფეხსახსრიანებით (მათ შორის მრავალი სახეობის მავნე მწერით), კენკრითა და თესლებით. მკვიდრი ფრინველებია, მაგრამ წიწვოვან მცენარეთა გირჩების მოუსავლობის შემთხვევაში შესაძლებელია მათი გადანაცვლებები სხვა ადგილებისაკენ. ბუდეს აკეთებენ კლდეების ფუღუროებსა და ნაპრალებში. მრავალი სახეობის წყვილის ორივე წევრი რეტორტისებრ ფუღუროებს ღრუტნის ხის ან ჯირკვის დამპალ ტანში. დედლი დებს 3–12 (ჩვეულებრივ 4–8) კვერცხს; კრუხობს დედალი 11–14 დღე-ღამის განმავლობაში. ბარტყები 16–21 დღის შემდეგ ბუდეს ტოვებენ და კიდევ 3–4 კვირა მშობლების გვერდით იმყოფებიან.

ცნობილია 15 სახეობა. ადრე ეს სახეობები წივწივას გვარში იყვნენ გაერთიანებული, თუმცა 2005 წელს ამერიკელი ბიოლოგების მიერ მიტოქონდრიულ დნმ-ში ციტოქრომა -ს თანამიმდევრობაზე ჩატარებული ანალიზების შემდეგ დადგინდა წიწკანურების არაახლონათესავობა წივწივებთან.
ლურჯფერა შაშვი

ლურჯფერა შაშვი — ფრინველი შაშვისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 31–35 სმ, მასა 170–200 გ. აქვს მაგარი ნისკარტი, ძლიერი, გრძელი ფეხები და საკმაოდ გრძელი მომრგვალებული ბოლო. შეფერილობა მუქია, დაჰკრავს ლურჯ-იისფერი ელფერი, აყრია ღია ლურჯი ლაქები, ნისკარტის ფერი გეოგრაფიულად იცვლება ყვითლიდან უფრო მუქ ფერამდე; დედალი უფრო მკრთალია. ხმა ძლიერი და ლამაზია. კარგი იმიტატორია, ტყვეობაში რთულ მელოდიებსაც სწავლობს.

გავრცელებულია აზიის მთათა სისტემებში — პამირ-ალაიდან და ტიან-შანიდან ჰიმალაიმდე, აღმოსავლეთ ჩინეთამდე, სუმატრისა და იავის კუნძულებამდე. ახასიათებს სეზონური ვერტიკალური მომთაბარეობები; ზამთარში მთისწინებისკენ ეშვება, ზაფხულში ზღვის დონიდან 5100 მეტრამდე ადის. ეტანება ნაკადულთა ქვიან სანაპიროებს, კალაპოტისპირა ტყეებსა და ბუჩქნარებს. გადაადგილდება დიდი ნახტომებით, თავს კუდით აბალანსებს.

კვების რაციონში შედის კენკრა, თესლები, ჭიები, მოლუსკები, ფეხსახსრიანები; ბარტყებს უპირატესად ლოქორებით კვებავს. დედალი მასიურ ჯამისებურ ბუდეს აშენებს, რომელიც ძნელადმისაღწევ ადგილზე მდებარეობს (იგი შესაძლოა რამდენიმე წლის განმავლობაშიც გამოიყენოს). დებს 3–6 კვერცხს, კრუხობს მხოლოდ დედალი. ტროპიკებში ერთ სეზონზე 2 თაობას ჩეკს. ხშირად ჰყავთ ტყვეობაში.
გიორგი ბახუტაშვილი

გიორგი ბახუტაშვილი (დ. 18 მარტი, 1990) — ქართველი მსახიობი და ტელეწამყვანი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1990 წლის 18 მარტს. 2012 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ამავე წლიდან არის მუსიკისა და დრამის სახელმწიფო თეატრის მსახიობი. 2015 წელს დაქორწინდა თაკო შოშიაშვილზე. ჰყავს ერთი შვილი. პოპულარობა მოუტანა სერიალ „ჩემი ცოლის დაქალებში“ ნათამაშებმა „ცოტნე ცოტაშვილის“ როლმა, 2016 წელს მან სერიალი დატოვა, 2018 წელს კი დაბრუნდა.

ფილმოგრაფია
ფაშისტური ერა

ფაშისტური ერა — კალენდარული ერა (წელთაღრიცხვა), რომელიც გამოიყნებოდა ფაშისტურ იტალიაში. რომზე ლაშქრობის დროს, 1922 წლის 29 ოქტომბერს, ბენიტო მუსოლინის პრემიერ-მინისტრად დანიშვნის წელი გამოაცხადეს ფაშისტური ერის პირველ წლად. კალენდარი შეიქმნა 1926 წელს, რომელიც ოფიციალურად ძალაში შევიდა ერის მეხუთე წელს (1927 წ.). ფაშისტური ერის ყოველ წელს ერქვა ფაშისტური წელი , შემოკლებით . . მრავალი იტალიური ძეგლი აქამდე კვლავ ფაშისტური ერით თარიღდება.

ფაშისტური ერის თარიღები ხშირად შედგებოდა გრიგორიანული თარიღებისაგან და მისი წელი აღინიშნებოდა, რომაული ციფრებით. წლები ზოგჯერ იწერებოდა, როგორც , , ან თან ახლდა ასოები . .. ფაშისტური კალენდრის მიზანი იყო „ბურჟუაზიული“ გრიგორიანული კალენდრის შეცვლა იტალიურ საზოგადოებრივ ცხოვრებაში.

რომზე მარშის ათ წლისთავს უწოდეს . ფაშისტური ერის მეხუთე წლის ცენტრალური ელემენტი იყო ფაშისტური რევოლუციის გამოფენა.

იტალიის უდიდეს ტერიტორიაზე კალენდარმა მოქმედება შეწყვიტა 1943 წელს ფაშისტური რეჟიმის დაცემის შემდეგ , მაგრამ მის გამოყენებას განაგრძობდნენ მარიონეტულ იტალიის სოციალურ რესპუბლიკაში მუსოლინის სიკვდილამდე, ანუ 1945 წლის აპრილამდე .
წყვილრქოსანი რქაცხვირა

წყვილრქოსანი რქაცხვირა, წყვილრქოსანი კალაო — ფრინველი რქაცხვირასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა დაახლ. 100 სმ, მასა 3,4 კგ-მდე; დედალი მამალზე პატარაა. თავზე აქვთ -სებური, წყვილრქოვანი (აქედან სახელწოდება) „ჩაფხუტი“, დამახასიათებელი ღრუბლოვანი ძვლოვანი წანაზარდით, რომელიც რქოვანი საფარითაა დაფარული. ნისკარტი გრძელი და ნამგლისებურია. შეფერილია შავ-თეთრად. თეთრი ბუმბულები კეფასა და კისერზე, ნისკარტი და „ჩაფხუტი“ გაპოხილია კუდუსუნის ჯირკვლის ცხიმით, რის შედეგადაც კაშკაშა ყვითელი ფერის ხდება. ბოლო გრძელია (30 სმ-მდე სიგრძის), ფერად თეთრი და გასდევს ფართო შავი ზოლი; ფრთები ფართო, თეთრი, განივი შავი ზოლებითაა; მომქნევი ბუმბულის ბოლოები ასევე თეთრია. ბინადრობს სამხრეთი აზიის ნოტიო ტროპიკულ ტყეებში, ინდოსტანიდან ინდოჩინეთამდე, სამხრეთით სუმატრამდე; მთებში გვხვდება ზღვის დონიდან 2000 მეტრ სიმაღლემდე. უმთავრესად იკვებება ხილით, აგრეთვე მცირე ზომის ხერხემლიანებითა და მსხვილი მწერებით. ახასიათებს სამუდამო წყვილები. ბუდობენ ხეების ფუღუროებში მიწიდან 18–30 მეტრზე. დედალი ჩვეულებრივ 2 კვერცხს დებს. ინკუბაცია 38–40 დღე-ღამე გრძელდება; ამ დროს დედალი ბუდის შესასვლელს სკინტლის, ხილის ნარჩენების, ხის ნაფშვენებისა და თიხის ნარევით ქოლავს; ტოვებს მხოლოდ ვიწრო ხვრელს, საიდანაც იგი და შემდეგ უკვე ბარტყები მამლისაგან საკვებს იღებენ. გამოჩეკიდან 40–50 დღეში დედალი ბუდეს ტოვებს, ხოლო კიდევ 1 თვის შემდეგ ახალი თაობაც ფრინდება აქედან. შეტანილია -ის წითელ ნუსხაში, როგორც გადაშენების საფრთხესთან ახლოს მყოფი სახეობა.