iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კატანდუვასი (პარანა)

კატანდუვასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 762 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 202 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17,54 კმ²-ზე. ფართობი 581 756 კმ²-ია.
კორბელია

კორბელია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 895 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 312 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30,81 კმ²-ზე. ფართობი 529 384 კმ²-ია.
დიამანტი-დუ-სული

დიამანტი-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 620 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 510 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9,75 კმ²-ზე. ფართობი 359 946 კმ²-ია.
გუარანიასუ

გუარანიასუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 582 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11,9 კმ²-ზე. ფართობი 1 225 606 კმ²-ია.
იან დრდა

იან დრდა (; დ. 4 აპრილი, 1915, ავსტრია-უნგრეთი — გ. 28 ნოემბერი, 1970, დობრიჟიში, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხი პროზაიკოსი, დრამატურგი, რედაქტორი, სცენარისტი, საზოგადო მოღვაწე.

1915 წლის 4 აპრილს დაიბადა ჩეხეთში (მაშინ ავსტრია-უნგრეთი) მუშის ოჯახში. გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, 1934–1938 წლებში, სწავლობდა ფილოსოფიის ფაკულტეტზე პრაღის უნივერსიტეტში, რომელიც არ დაუმთავრებია. 1937 წლიდან დაიწყო ჟურნალისტური მოღვაწეობა — წერდა რეპორტაჟებს, ფელეტონებსა და სკეჩებს. 1948–1952 წლებში გაზეთის მთავარი რედაქტორი იყო. დაწერა რამდენიმე კინოსცენარი. 1945 წელს მონაწილეობდა ჩეხოსლოვაკიის წინააღმდეგობის მოძრაობასა და პრაღის აჯანყებაში. 1949–1956 წლებში ჩეხოსლოვაკიის მწერალთა კავშირის მდივანი იყო, 1968 წელს კი ღიად გამოვიდა ჩეხოსლოვაკიაში საბჭოთა არმიის შეჭრის წინააღმდეგ, რის გამოც მოხსნეს რედაქტორის თანამდებობიდან. ორი წლის შემდეგ, 1970 წლის 28 ნოემბერს, გარდაიცვალა დობრჟიშში. მწერალი ხშირად ეხებოდა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის საკითხს. მოთხრობა „უმაღლესი პრინციპიც“ პიროვნების პრინციპების დაცვასა და ღირსების საკითხებს ეხება ექსტრემალურ ვითარებაში, როცა ჩეხოსლოვაკიაში გერმანელი ნაცისტები ბატონობდნენ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1 მიიღეს კენჭისყრის გარეშე 1946 წლის 25 იანვარს, რომლის მიხედვითაც გამოაცხადეს, რომ სამხედრო შტაბის კომიტეტის პირველი შეხვედრა გაიმართებოდა ლონდონში 1946 წლის 1 თებერვალს. რეზოლუციის თანახმად კომიტეტი შედგებოდა უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრების არმიის შტაბის უფროსებისაგან. კომიტეტის ფორმირება განსაზღვრული იყო გაეროს წესდების 47-ე მუხლის შესაბამისად.

გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ პირველი რეზოლუცია მიიღო წინა დღეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2 მიიღეს 1946 წლის 30 იანვარს. რეზოლუციის მიხედვით მოუწოდეს ირანსა და სსრკ-ს მშვიდობიანად გადაეწყვიტათ მათ შორის არსებული კრიზისი. უშიშროების საბჭომ მოუწოდა ქვეყნებს მიემართათ მოლაპარაკებებისათვის ნებისმიერ დროს.

რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.

წინაპირობა
კონფლიქტის საფუძველი გახდა ირანის მიერ 1942 წელს დადებული შეთანხმება, რომლის მიხედვით ბრიტანულ და საბჭოთა ჯარებს შეეძლოთ ირანში დისლოცირება გერმანელთა თავდასხმისგან ირანული ნავთობის საბადოების დაცვის მოტივით. ამერიკის შეერთებული შტატების ჯარი ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ ასევე შევიდა ქვეყანაში. 1942 წლის ხელშეკრულების პირობის მიხედვით, უცხო ქვეყნის ყველა ჯარისკაცს უნდა დაეტოვებინა ირანი ომის დასრულებიდან ექვსი თვის მანძილზე. შეთანხმების მიუხედავად გაერთიანებულმა სამეფომ, შეერთებულმა შტატებმა და საბჭოთა კავშირმა ირანის ნავთობის საბადოების ექსპლუატაცია დაიწყეს.

ჰარი ტრუმენის პრეზიდენტად არჩევას ამერიკის შეერთებული შტატების მხრიდან საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ უფრო ხისტი პოლიტიკის გატარება მოჰყვა. მოსკოვმა ირანში ამბოხებულების მხარდაჭერა და მათი დახმარებით ირანის მთავრობის ჩამოგდების მცდელობა დაიწყო, რათა ამ გზით რეგიონში გავლენა შეენარჩუნებინა. ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა სარჩელით მიმართა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციას, რაც კრიზისის დაწყების მომენტად ითვლება.

შედეგი
უცხო ქვეყნის ჯარების საბოლოო გაყვანის თარიღად 1946 წლის 2 მარტი გამოცხადდა, თუმცა საბჭოთა ძალები ქვეყანაში ამ თარიღის შემდეგაც რჩებოდნენ. საბოლოოდ, საბჭოთა არმიამ ირანი 1946 წლის 25 მარტს დატოვა, მას შემდეგ, რაც ირანმა და საბჭოთა კავშირმა შეთანხმებას მიაღწიეს. ირანმა საბჭოთა კავშირს, ძალების გაყვანის სანაცვლოდ, ნავთობის საბადოების ექსპლუატაციის უფლება დართო.
ნიკოლოზ ჩხოტუა

ნიკოლოზ ჩხოტუა (დ. 24 სექტემბერი, 1905, ბათუმი, რუსეთის იმპერია — გ. 13 მაისი, 1984, ლოზანა, შვეიცარია) — ქართველი მწერალი, მალტის ორდენის წევრი და მისი ელჩი ჩილეში. მამამისი, შალვა ჭყონია, მდიდარი ბიზნესმენი იყო, რომელიც თავადიშვილ პელაგია ჩხოტუაზე დაქორწინდა. 16 წლის ნიკოლოზ ჩხოტუამ 1921 წელს, ქვეყანაში ბოლშევიკური არმიის შემოჭრის შემდეგ, დატოვა საქართველო და ევროპაში გაიქცა, 1940 წელს კი ის აშშ-ის მოქალაქე გახდა. 1954 წლიდან იგი ოჯახთან ერთად შვეიცარიაში გადავიდა და იქვე გარდაიცვალა 1984 წელს. ნიკოლოზ ჩხოტუას ოცნებად ჰქონდა ქცეული სამშობლოში დაბრუნება, რაშიც ბოლო წლებში ავადმყოფობამ შეუშალა ხელი. მან ითხოვა, მისი გული მაინც დაემარხათ ქართულ მიწაში. ეს სურვილი 1988 წელს შეუსრულეს - მოსკოვის საბაჟოს გამოაპარეს და თბილისში, ვერის სასაფლაოზე დაკრძალეს.

ნამუშევარი
„მარადიული“ ნიკოლოზ ჩხოტუას ერთადერთი ცნობილი რომანია. 1940-იან წლებში, აშშ-ში ცხოვრების პერიოდში, ინგლისურ ენაზე დაწერილი რომანი, რომელიც მწერალმა მეუღლეს მიუძღვნა, მარადიულ სიყვარულზე მოგვითხრობს და, სავარაუდოდ, ავტობიოგრაფიულია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 3

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 3 მიიღეს 1946 წლის 4 აპრილს. რეზოლუციამ აღიარა, რომ საბჭოთა ჯარები არ შეიძლება ყოფილიყვნენ სამხრივი მოლაპარაკებების ფარგლებში სხვა ქვეყნის ტერიტორიაზე და მოუწოდა სსრკ-ს გაეყვანა იგი რაც შეიძლება სწრაფად და არცერთ სახელმწიფოს არ შეეძლო შეეჩერებინა ეს პროცესი. იმ შემთხვევაში თუ საფრთხე შეექმნება ჯარების გაყვანას, უშიშროების საბჭო ითხოვდა საქმის კურსში ჩაყენებას.

აღნიშნული რეზოლუცია მიიღეს ცხრა ხმით. ავსტრალიამ უარი თქვა კენჭისყრაში მონაწილეობაზე, ხოლო სსრკ-მ თავი შეიკავა.
ბუადის ტბა

ბუადის ტბა  — მცირედ მარილიანი, მტკნარწყლიანი ტბა ნაურუში. მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთში, ბუადის რაიონში. ტბის წყლის ზედაპირის ფართობი — დაახლოებით 30 ათასი მ². წყლის დონე ბუადის ტბაში დაახლოებით 5 მეტრით მაღალია წყნარი ოკეანის წყლის დონეზე, ტბის სიღრმე — 5 მეტრამდე. დღეისათვის ტბას ოკეანესთან არანაირი კავშირი არ გააჩნია, ძველად ის იყო ლაგუნა მარჯნის ატოლის ცენტრში. ტბის გარშემო არსებული ნაყოფიერი მიწა უზრუნველყოფს სოფლის მეურნეობის განვითარებას.

ტბა კუნძულზე, სადაც არანაირი მდინარე არ არსებობს, მტკნარი წყლის წყაროა, მაგრამ ის 13 ათასი ადამიანისთვის ვერ აკმაყოფილებს მის მოთხოვნილებებს, ამიტომ სასმელი წყალი შემოაქვთ ავსტრალიიდან.
აცეტილცელულოზა

აცეტილცელულოზა, ცელულოზის აცეტატები — ცელულოზის ძმარმჟავა ეთერები. აცეტილცელულოზას ღებულობენ ცელულოზის (ბამბის ღინღლი, მერქნის გაკეთილშობილებული ცელულოზა) ძმრის ანჰიდრიდის მოქმედებით სხვადასხვა კატალიზატორის და გამხსნელის თანაობისას:

რეაქციის საბოლოო პროდუქტს — ცელულოზის ტრიაცეტატს, ტექნიკაში ჩვეულებრივ ტრიაცეტილცელულოზას ან კიდევ პირველად აცეტატს უწოდებენ. ტრიაცეტატის ნაწილობრივი ჰიდროლიზისას ეგრეთ წოდებული მეორეული აცეტატი მიიღება.

აცეტილცელულოზა თეთრი ამორფული მასაა. აცეტილცელულოზა (განსაკუთრებით ტრიაცეტატი) მცირედ ჰიგროსკოპულია, შუქმედეგია, კარგი ფიზიკურ-მექანიკური თვისებები აქვს და პრაქტიკულად არ იწვის. 190–210°-ზე აცეტილცელულოზის ნაკეთობა ფერს იცვლის, ხოლო 230°-ზე იწყებს დაშლას. ტუტეები და მინერალური მჟავები აცეტილცელულოზის თანდათანობით გასაპვნას იწვევს. პირველადი აცეტილცელულოზა იხსნება ძმარმჟავაში, მეთილენქლორიდში, ქლოროფორმში, დიქლორეთანში, ანილინში, პირიდინში; მეორეული აცეტატი — აცეტონში, აცეტონისა და სპირტის ნარევში, ეთილაცეტატში, დიოქსანში და სხვა ორგანულ გამხსნელში. აცეტილცელულოზას იყენებენ აცეტატური ბოჭკოს, აფსკების (კერძოდ, ელექტროსაიზოლაციო), პლასტმასების წარმოებაში.
აშაღი-ასქიფარა

აშაღი-ასქიფარა — სოფელი აზერბაიჯანშო. აზერბაიჯანის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის თანახმად შედის ყაზახის რაიონის შემადგენლობაში.

ისტორია
ყარაბაღის ომის დროს სოფელი გადავიდა სომხეთის შეიარაღებული ძალების კონტროლის ქვეშ. სოფელს 2024 წლის 24 მაისამდე აკონტროლებდა სომხური მხარე. ორ ქვეყანას შორის დელიმიტაციისა და დემარკაციის შესახებ მიღწეული შეთანხმების ფარგლებში 24 მაისს აზერბაიჯანის მესაზღვრეებმა სოფელზე კონტროლი დაამყარეს.
ბაღანის-აირუმი

ბაღანის-აირუმი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონში.

ისტორია
ყარაბაღის ომის დროს სოფელი გადავიდა სომხეთის შეიარაღებული ძალების კონტროლის ქვეშ. სოფელს 2024 წლის 24 მაისამდე აკონტროლებდა სომხური მხარე. ორ ქვეყანას შორის დელიმიტაციისა და დემარკაციის შესახებ მიღწეული შეთანხმების ფარგლებში 24 მაისს აზერბაიჯანის მესაზღვრეებმა სოფელზე კონტროლი დაამყარეს.
ხეირიმლი

ხეირიმლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონში.

ისტორია
ყარაბაღის ომის დროს სოფელი გადავიდა სომხეთის შეიარაღებული ძალების კონტროლის ქვეშ. სოფელს 2024 წლის 24 მაისამდე აკონტროლებდა სომხური მხარე. ორ ქვეყანას შორის დელიმიტაციისა და დემარკაციის შესახებ მიღწეული შეთანხმების ფარგლებში 24 მაისს აზერბაიჯანის მესაზღვრეებმა სოფელზე კონტროლი დაამყარეს.
ყიზილჰაჯილი (ყაზახი)

ყიზილჰაჯილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონში.

ისტორია
ყარაბაღის ომის დროს სოფელი გადავიდა სომხეთის შეიარაღებული ძალების კონტროლის ქვეშ. სოფელს 2024 წლის 24 მაისამდე აკონტროლებდა სომხური მხარე. ორ ქვეყანას შორის დელიმიტაციისა და დემარკაციის შესახებ მიღწეული შეთანხმების ფარგლებში 24 მაისს აზერბაიჯანის მესაზღვრეებმა სოფელზე კონტროლი დაამყარეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 5

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 5 მიიღეს 1946 წლის 8 მაისს. რეზოლუცია ითვალისწინებდა გადაწყვეტილებას ირანში მყოფი საბჭოთა ჯარების ყოფნის შესახებ, მანამ სანამ ირანის მთავრობა არ გამონახავდა დროს საბჭოთა კავშირთან მოლაპარაკებებისათვის. გაეროში ირანს უნდა უზრუნველეყო ანგარიში და წარედგინა ინფორმაცია საბჭოთა ჯარების ქვეყანაში ყოფნასთან დაკავშირებით.

რეზოლუცია მიიღეს 10 ხმით, საბჭოთა კავშირმა ხმის მიცემისაგან თავი შეიკავა.
მეჰმედი (აჰმედ I-ის ვაჟი)

შეჰზადე მეჰმედი (; დ. 8 მარტი 1605, სტამბოლი — გ. 12 იანვარი 1621, იქვე) — ოსმალეთის სულთნის, აჰმედ -ისა და მისი კანონიერი მეუღლის, ქიოსემ სულთნის ვაჟი. ითვლებოდა იმპერიის ტახტის მემკვიდრედ 1618–1621 წლებში.

ბიოგრაფია
შეჰზადე მეჰმედი 1605 წელს სტამბოლში დაიბადა. იგი აჰმედ -ისა და ქიოსემ სულთნისთვის პირველი შვილი იყო. მეჰმედი ტრადიციისამებრ, თოფქაფის სასახლეში აღიზარდა. 1617 წელს აჰმედ -ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე უნდა ასულიყო მეჰმედის უფროსი ნახევარძმა ოსმან . მისი გამეფების შემდეგ კი, წესის მიხედვით ყველა შეჰზადე სიკვდილით უნდა დასჯილიყო. მიუხედავად იმისა, რომ აჰმედ -მა 14 წლის წინ ეს ტრადიცია დაარღვია და ძმა მუსტაფა სიკვდილით არ დასაჯა, ქიოსემ სულთანს მაინც ეშინოდა ოსმანის. ამიტომ, ვარაუდობენ, რომ ქიოსემმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა იმაში, რომ ტახტზე მეჰმედის ბიძა, მუსტაფა ასულიყო.

მუსტაფა გონებრივად სუსტი იყო, ამიტომ მისი მმართველობა მხოლოდ სამ თვეს გაგრძელდა. 1618 წელს ტახტზე ოსმან ავიდა. მან მიბაძა მამას და მეჰმედი და სხვა ძმები სიკვდილით არ დასაჯა. გამომდინარე იქიდან, რომ ოსმანი მხოლოდ 14 წლის იყო და შვილები არ ჰყავდა, ტახტის მემკვიდრედ სწორედ შეჰზადე მეჰმედი ითვლებოდა.

1621 წელს ოსმან ლაშქრობაში უნდა წასულიყო პოლონეთთან საბრძოლველად. როცა იგი დედაქალაქში არ იქნებოდა, შანსი იყო, რომ ქიოსემ სულთანს ეს გამოეყენებინა და ტახტზე სწორედ შეჰზადე მეჰმედი აეყვანა. გამომდინარე იქიდან, რომ მეჰმედია ქოსემის შვილი იყო, იგი იანიჩარების დიდი სიყვარულითაც სარგებლობდა, ამიტომ ოსმანისთვის მისი ლაშქრობაში წაყვანაც სახიფათო იყო. სულთანს შეეშინდა ტახტის დაკარგვის და ბრძანა, რომ მეჰმედი სიკვდილით დაესაჯათ. 1621 წლის 12 იანვარს შეჰზადე მეჰმედი სიკვდილით დასაჯეს. იგი დაკრძალულია ცისფერ მეჩეთში, მამის გვერდით.
ნოვა-აურორა (პარანა)

ნოვა-აურორა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 520 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 866 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25,03 კმ²-ზე. ფართობი 474 011 კმ²-ია.
სანტა-ლუსია (პარანა)

სანტა-ლუსია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 441 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 925 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33,59 კმ²-ზე. ფართობი 116 858 კმ²-ია.
სანტა-ტერეზა-დუ-უესტი

სანტა-ტერეზა-დუ-უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 749 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 332 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31,67 კმ²-ზე. ფართობი 326 190 კმ²-ია.
ტრეს-ბარას-დუ-პარანა

ტრეს-ბარას-დუ-პარანა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 392 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 824 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23,45 კმ²-ზე. ფართობი 504 171 კმ²-ია.
არლის ხედი, ბაღების ყვავილობა

არლის ხედი, ბაღების ყვავილობა — ჰოლანდიელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული 1889 წლის გაზაფხულზე, ზეთის საღებავებით ტილოზე, ერთ-ერთი ნახატთაგანი, რომელიც მან არლში ცხოვრებისას დახატა.

ნახატის აღწერა
ის წარმოაჩენს ხედს არხის გასწვრივ, არლის ისტორიული ცენტრისაკენ, სადაც მდეობარეობს წმინდა ტროფიმეს ეკლესია და ნოტრ-დამ-ლე-მაჟორი მის მარცხნივ, რასაც ემატება ზუავეს ლეგიონის საცხოვრბელი.

გამოფენები
ვინსენტ ვან გოგის ეს ნახატი ერთ-ერთია იმ ნამუშვრებს შორის, რომელიც გამოფენილ -ის გამოფენაზე ბრიუსელში 1890 წელს.
შუშის ციხესიმაგრე

შუშის ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე ქალაქ შუშაში. ოფიციალურად მდებარეობს აზერბაიჯანში, ფაქტობრივად დე-ფაქტო მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში.

ისტორია
ციხესიმაგრე დააარსა ჯევანშირების დინასტიის დამაარსებელმა ფანახ ალი-ხანმა, რომელიც მოღვაწეობდა ნადირ-შაჰის მმართველობის პერიოდში და მოგვიანებით თავი გამოაცხადა ყარაბაღის სახანოს მმართველად, სახანოს განაგებდა 1748-1759 წლებში.

ციხესიმაგრეს თავდაპირველად დამაარსებლის პატივსაცემად ფანახაბადი ეწოდებოდა. მოგვიანებით ეწოდა შუშა, ახლომდებარე დასახლების შუშიქენდის მიხედვით, რომლის მოსახლეობის ნაწილიც დასახლდა ახალ ქალაქში.

1977 წელს ქალაქი შუშა ციხე-სიმაგრესთან ერთად აზერბაიჯანის სსრ ისტორიულ-არქიტექტორულ ნაკრძალად გამოცხადდა. 1992 წლის მაისში ციხე-სიმაგრე, ქალაქთან ერთად, არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის კონტროლის ქვეშ გადავიდა. 2020 წლის 8 ნოემბერს ქალაქი შუშა და შუშის ციხესიმაგრე მთლიანად დაბრუნდა აზერბაიჯანის კონტროლის ქვეშ.

2021 წლის 12 თებერვალს, აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და ურბანული დაგეგმარების სახელმწიფო კომიტეტის დადგენილების თანახმად, 22 სპეციალისტის შემადგენლობით ციხე-სიმაგრის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები დაიწყო.

გალერეა
უბუნდუ

უბუნდუ — ქალაქი ჩოპოს პროვინციაში, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა.

უბუნდუ განლაგებულია მდინარე კონგოზე, სტენლის ჩანჩქერის მაღლა.

კონგოს მეორე ომის დროს უბუნდუში სასტიკი ბრძოლა მიმდინარეობდა. 2003 წლამდე უბუნდუ სახიფათო ადგილად ითვლებოდა, აქ იყო ძალიან ცოტა ობიექტი და მათ ელექტროენერგია არ მიეწოდებოდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 8

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 8 მიიღეს 1946 წლის 29 აგვისტოს.

უშიშროების საბჭომ განიხილა ალბანეთის, მონღოლეთის, ავღანეთის, ტრანსიორდანიის ჰაშიმიტების სამეფოს, ირლანდიის, პორტუგალიის, ისლანდიის, სიამისა და შვედეთის განცხადებები წევრობის შესახებ. საბჭომ გენერალურ ასამბლეას მისცა რეკომენდაცია წევრად მიეღოთ ავღანეთი, ისლანდია და შვედეთი. სიამის (ტაილანდის) მიღება გადაიდო წლის ბოლომდე და განისაზღვრა 1946 წლის 13 დეკემბრის რეზოლუციით.
ოპტიკური ასტრონომია

ოპტიკური ასტრონომია — მეცნიერების ერთ-ერთი ყველაზე ძველი დარგია. ჩვენს წელღაღრიცხვამდე რამდენიმე ათასი წლის წინ ციურ სხეულებს აკვირდებოდნენ ბაბილონში, ეგვიპტეში, ჩინეთსა და ინდოეთში. უძველესი დროიდანვე ადამიანთა წარმოდგენამ ვარსკვლავები გააერთიანა თანავარსკვლავედებში, შეიქმნა ვარსკვლავთა და თანავარსკვლავედთა მდებაორებების ამსახველი პირველი ცხრილები, აღმოჩენიი იქნა ვარსკვლავებისა და პლანეტების მოძრაობებს შორის განსხვავება. თუმცა ამ განსხვავებისა და საერთოდ ციური სხეულების მოძრაობის სხვადასხვა ასპექტების ახსნის ჩვენამდე მოღწეულ პირველ მცდელობას ძველი საბერძნეთის მეცნიერების ნაშრომებში ვხვდებით. ქვემოთ მიმოვიხილოთ ადრეული ასტრონომის ძირითად ეტაპებს იმ დროს მოღვაწე მეცნიერების ღვაწლის აღნიშვნით.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სირიაში

2016 წლის მონაცემებით სირიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 6 ძეგლია, რაც საერთო რაოდენობის 0,6 %-ია (სულ 1052).

2013 წლიდან სირიის ყველა ობიექტი საფრთხის ქვეშ მყოფი ძეგლების სიაშია. ამის მიზეზი გახდა 2011 წლიდან ქვეყანაში მიმდინარე სამოქალაქო ომი, რომლის მსვლელობისას ისლამურმა სახელმწიფომ დაიკავა ქვეყნის ტერიტორიის დიდი ნაწილი, რომლის წარმომადგენლებმაც გაანადგურეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები არა მარტო სირიაში, არამედ ერაყშიც. ძეგლები სერიოზულად დაზიანდა ან საერთოდ განადგურდა.

ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.

ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
სტამბოლის ღამის კლუბზე თავდასხმა (2017)

2017 წლის 1 იანვარს, სტამბოლის ბეშიქთაშის რაიონის რეინა-ს ღამის კლუბზე თავდასხმის შედეგად, ბოლო ინფორმაციით 39 ადამიანი დაიღუპა. თავდასხმა, ადგილობრივი დროით, დაახლოებით ღამის 01:15 საათზე (+3), ბეშიქთაშის ორთაქიოის კვარტალში მოხდა, სადაც ასობით ადამიანი ახალი წელს ზეიმობდა. ინციდენტის დროს, მინიმუმ 70 ადამიანი დაშავდა. მომდევნო დღეს, დაეშის მიერ კონტროლირებადმა საინფორმაციო სააგენტომ გაავრცელა განცხადება, სადაც დაეშმა თავდასხმაზე პასუხისმგებლობა აიღო.

ტერაქტამდე
თავდასხმა მოხდა იმ პერიოდში, როდესაც ქალაქში მოქმედებს უსაფრთხოების გაძლიერებული ზომები, რომელსაც 17,000 პოლიციელი უზრუნველყოფს. ამ თავდასმამდე, სტამბოლში, 2016 წლის განმავლობაში რამდენიმე ტერაქტი მოხდა. ბოლო ტერაქტი დეკემბრის თვეში მოხდა, ხოლო პასუხისმგებლობა ტერაქტზე ქურთმა ტერორისტებმა აიღეს. ბოლო დროს, თურქეთში მომხდარ ტერაქტებზე პასუხისმგებლობა დაეშმა და ქურთმა ბოევიკებმა აიღეს.

ტერაქტი
შეიარაღებული მამაკაცმა, რომელსაც სავარაუდოდ სანტა-კლაუსის ფორმა ეცვა, ცეცხლი გახსნა დაახლოებით 1:15 საათზე. გავრცელებული ინფორმაციით, თავდამსხმელი შეიარაღებული იყო აკ-47-ით და ღამის კლუბში შევიდა პოლიციის ოფიცრის მკვლელობის შემდეგ. სავარაუდოდ, იგი არაბულად საუბრობდა. ოფიციალური ვერსიით, თავდამსხმელი მხოლოდ ერთი იყო, რომელიც თავდასხმის შემდეგ, თავისი ჩაცმულა შეცვალა და გაიქცა. ამ დროისთვის, თურქეთის ძალოვანი უწყებები, თავდასხმელს ეძებენ.

თავდამსხმელის ღამის კლუბში შეჭრის დროისთვის, იქ დაახლოებით 700 ადამიანი იყო ახალი წლის აღსანიშნავად. მოკლულია მინიმუმ 39 ადამიანი, აქედან 15 უცხოელი და დაშავებულია მინიმუმ 69 ადამიანი. ხალხის გარკვეული რაოდენობა გადახტა ბოსფორის სრუტეში თავდამსხმელისგან გაქცევის მიზნით. პოლიციამ ალყაში მოაქცია ღამის კლუბი, თუმცა დამნაშავის დაკავება ვერ მოახერხა.

სტამბოლის მერის, ვასიფ შაჰინის განცხადებით, ეს იყო ტერაქტი. თურქეთის სპეცსამსახურების ვარაუდით, თავდამსხმელი იყო ისლამური სახელმწიფოს მებრძოლი.

მსხვერპლი
რეაქცია
– პრეზიდენტმა ობამამ, ჰავაიდან, სადაც ის ისვენებს, მიუსამძიმრა თურქ ხალხს.
– პრეზიდენტმა პუტინმა დაურეკა ერდოღანს და დაგმო ტერაქტი.
რიცურინის ბაღი

რიცურინის ბაღი — ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ისტორიული ბაღი იაპონიაში. ბაღი მდებარეობს ქალაქ ტაკამაცუში. ბაღში მდებარეობს ჩაის სახლი, სხვადასხვა ხალხური ხელოვნებისა და ხელოსანთა ნამუშევრების გამოფენები (მათ შორის სანუკის ხალხური რეწვის მუზეუმი).

ბაღში დაგეგმილია ტურები, რომელიც გრძელდება ორი საათის განმავლობაში. აქვე არის მრავალი ხიდი, ბილიკები და პატარა მთები, რომელიც ერთიანობაში ქმნის საინტერესო ლანდშაფტს.

ბაღების მშენებლობის დაწყება თარიღდება საუკუნით. 1625 წელს ტაკამაცუელმა ფეოდალმა იკომა ტაკატოშიმ დაიწყო ბაღის მშენებლობა, რომელიც დასრულდა 1745 წელს. მოსახლეობისათვის ბაღი გაიხსნა 1875 წელს. 1953 წლიდან ბაღს სილამაზის განსაკუთრებული ადგილის სტატუსი მიენიჭა.
მედიანეირა

მედიანეირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 402 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფოს-დუ-იგუასუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 817 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 127,21 კმ²-ზე. ფართობი 328 732 კმ²-ია.
სანტა-ტერეზინია-დი-იტაიპუ

სანტა-ტერეზინია-დი-იტაიპუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფოს-დუ-იგუასუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 841 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 80,35 კმ²-ზე. ფართობი 259 393 კმ²-ია.
სან-მიგელ-დუ-იგუასუ

სან-მიგელ-დუ-იგუასუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 312 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფოს-დუ-იგუასუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 769 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30,27 კმ²-ზე. ფართობი 851 301 კმ²-ია.
სერანოპოლის-დუ-იგუასუ

სერანოპოლის-დუ-იგუასუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფოს-დუ-იგუასუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 568 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9,44 კმ²-ზე. ფართობი 483 658 კმ²-ია.
ვერა-კრუს-დუ-უესტი

ვერა-კრუს-დუ-უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფოს-დუ-იგუასუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 973 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27,43 კმ²-ზე. ფართობი 327 090 კმ²-ია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 7

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 7 მიიღეს 1946 წლის 26 ივნისს. განიხილავდა საკითხს თუ რა გავლენა ჰქონდა ფრანკოს დიქტატურას საერთაშორისო მშვიდობაზე და უსაფრთხოებაზე. მეორე მსოფლიო ომში ფაშისტური რეჟიმის დამარცხების შემდეგ ფრანსისკო ფრანკო ერთადერთი ნაციონალისტური ფაშისტური მმართველი იყო მსოფლიოში.

ქვეკომიტეტის განხილვის შემდეგ რეზოლუციამ დაადასტურა და დაგმო ფრანკოს ხელისუფლება. შეინარჩუნა სიტუაცია, რომელიც ითვალისწინებდა „მუდმივი მეთვალყურეობის“ ქვეშ მის არსებობას.

რეზოლუცია მიიღეს ნაწილ-ნაწილ და შესაბამისად მთლიანი დოკუმენტისათვის არ უყრიათ კენჭი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 9

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 9 მიიღეს 1946 წლის 15 ოქტომბერს, რომლის მიხედვითაც დაადგინეს, რომ სახელმწიფო რომელიც არ არის გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს სტატუტის წევრი, შეუძლია ნებაყოფლობით მიმართოს საერთაშორისო სასამართლოს სტატუტის წევრობის შესახებ, იმ პირობით, რომ იგი აღიარებს სასამართლოს იურისდიქციას გაეროს წესდებისა და სასამართლოს რეგლამენტის მიხედვით და დაეკისრება ყველა ვალდებულება, რომელსაც ითვალისწინებს გაეროს წესდების 94 მუხლი.

რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 12

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 12 მიიღეს 1946 წლის 10 დეკემბერს. რეზოლუციით გადაწყდა რომ მიეცათ საბერძნეთისა და იუგოსლავიისათვის მონაწილეობის მიღება ხმის გარეშე, ასევე ალბანეთი და ბულგარეთი გამოსულიყვნენ სიტყვით სხდომის დაწყებამდე იმ პირობით რომ შემდგომში ალბანეთი და ბულგარეთი მიიღებდნენ მონაწილეობას ხმის უფლების გარეშე.

1 და 2 პუნქტები ერთსულოვნად იყო მიღებული ხოლო პუნქტი 3 გავიდა უმრავლესობით. საერთო ჯამში არცერთი კენჭისყრა არ იქნა მიღებული.

„საბერძნეთის საკითხი“ პირველად წამოწეულ იქნა 1946 წლის იანვარში საბჭოთა კავშირის მიერ, როდესაც საბერძნეთის შინაგან საქმეებში ჩაერია ბრიტანეთის არმია, რამაც მეზობელ ქვეყნებში დაძაბულობა გამოიწვია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 15

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 15 მიიღეს 1946 წლის 19 დეკემბერს. საბჭოზე შეიქმნა სპეციალური კომისია რომელსაც ევალებოდა საბერძნეთს, ალბანეთს, ბულგარეთსა და იუგოსლავიას შორის სავარაუდო საზღვრის დარღვევების ხასიათის დადგენა. კომისია ადგილზე უნდა მისულიყო არაუგვიანეს 1947 წლის 15 იანვრისა და დაუყოვნებლივ წარედგინა მოხსენება უშიშროების საბჭოს წინაშე.

რეზოლუცია მიიღეს 11 ხმით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 17

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 17 მიიღეს 1947 წლის 10 თებერვალს. რეზოლუცით აღიარებული იქნა რომ გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 15-ს არ ჰქონდა უფლება მიემართა თხოვნით აბანეთის, საბერძნეთის, ბულგარეთისა და იუგოსლავიის მთავრობებისადმი გადაედოთ სიკვდილით დასჯა იმ პოლიტპატიმრებისა რომლებთაც შეეძლოთ დახმარება გაეწიათ კომისიისათვის დასახული ამოცანების გადასაჭრელად.

რეზოლუცია მიიღეს 9 ხმით. პოლონეთმა და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს.