არიელ ლევი (მწერალი)

არიელ ლევი (დ. 1974 ) — ამერიკელი მწერალი ჟურნალ ნიუ-იორკერში და ავტორი წიგნების წესები არ გამოიყენება და ქალი შოვინისტი ღორები : ქალები და რაუნჩის კულტურის აღზევება . მისი ნამუშევრები გამოჩნდა შემდეგ ჟურნალ-გაზეთებში: ვაშინგტონ პოსტი, ნიუ-იორკერი, ვოგი, სლეიტი და ნიუ-იორკ ტაიმზი . ლევი დასახელდა „ორმოცი 40 წლამდე“ ყველაზე გავლენიან ადამიანთა, რომელთაც კამინგ-აუტი აქვთ დაფიქსირებული ღიად, ადვოკატის 2009 წლის ივნისი/ივლისის ნომერში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
არიელ ლევი დაიბადა 1974 წელს და გაიზარდა ებრაულ ოჯახში, ლარჩმონტი, ნიუ-იორკი. სწავლობდა ვესლეანის უნივერსიტეტში 1990-იან წლებში, რომელიც დაამთავრა 1996 წელს. ის ამბობს, რომ მისმა გამოცდილებამ ვესლეანში, რომელსაც ჰქონდა „საერთო საშხაპეები, პრინციპულად“, ძლიერ გავლენას ახდენდა მის შეხედულებებზე თანამედროვე სექსუალობასთან დაკავშირებით. ვესლეანის დამთავრების შემდეგ, იგი მცირე ხნით დასაქმდა - ში, მაგრამ ამტკიცებს, რომ სამსახურიდან გაათავისუფლეს, რადგან ის არის "ძალიან სუსტი მბეჭდავი". იგი დაიქირავა ჟურნალ ნიუ-იორკმა ამის შემდეგ მალევე.

ნაწერები
ჟურნალ ნიუ-იორკერში ლევი 2008 წლიდან თანამშრომლების მწერალი იყო. მან დაწერა სინდი მაკკეინის, სილვიო ბერლუსკონის, ედიტ ვინდსორის, კასტერ სემენიას, ლამარ ვან დიკის, მაიკ ჰაკაბის და კალისტა გინგრიჩის პროფილები. ჟურნალ ნიუ-იორკში, სადაც ლევი 12 წლის განმავლობაში იყო დამხმარე რედაქტორი, იგი წერდა ჯონ უოტერსზე, სტენლი ბოსვორთზე , დონატელა ვერსაჩეზე , მწერალ რაიან მაკგინლის შესახებ . ლევიმ გამოიკვლია საკითხები ამერიკული ნარკოტიკების მოხმარებასთან , გენდერულ როლებთან, ლესბოსელების ისტორიასთან და კულტურასთან და აშშ-ს პოპ კულტურის ძირითადი საშუალებების პოპულარობასთან დაკავშირებით, როგორიცაა სექსი და ქალაქი . ამ სტატიებიდან ზოგიერთი მიუთითებს ლევის პირად აზრებზე თანამედროვე ფემინიზმის სტატუსზე.

ლევიმ გააკრიტიკა პორნოგრაფიული ვიდეოსერიალი მას შემდეგ, რაც სამი დღის განმავლობაში ადევნებდა თვალს მის გადამღებ ჯგუფს. ინტერვიუ ჩაუტარდა როგორც სერიალის შემქმნელებს, ისე ქალებს, რომლებიც გამოჩნდნენ ვიდეოებში და კომენტარი გააკეთა სერიალის კონცეფციასა და იმ გარყვნილებაზე, რომელსაც ის ხედავდა.

ლევის გამოცდილება - ში კვლავ ჩნდება ქალი შოვინისტ ღორებში, სადაც ის ცდილობს ახსნას, „რატომ თანხმდებიანნ დღეს ახალგაზრდა ქალები ჩვენი კულტურის უსიამოვნო ასპექტებს, რაც სავარაუდოდ მათი წინამორბედი ფემინისტებისგან ღებინებას გამოიწვევდა“. დღევანდელ კულტურაში, ლევი წერს, ქალის სველი მაისურების კონკურსში მონაწილეობის ან აშკარა პორნოგრაფიის ყურების კომფორტულად ყოფნის იდეა სიძლიერის სიმბოლოდ იქცა; ის ამბობს, რომ გაკვირვებული იყო იმით, თუ რამდენმა ადამიანმა, როგორც ქალმა, ისე მამაკაცმა, რომლებიც მუშაობდნენ ისეთ პროგრამებში, როგორიცაა , უთხრა, რომ ეს ახალი „რაუნდის“ კულტურა აღნიშნავს არა ფემინიზმის დაცემას, არამედ მის ტრიუმფს, მაგრამ ლევი არ იყო დარწმუნებული ამ აზრის ჭეშმარიტებაში.

ლევის ნამუშევარი ანთოლოგიზებულია 2008 წლის საუკეთესო ამერიკულ ნარკვევებში, ნიუ-იორკის ისტორიებსა და ჰილარის ყურების 30 გზაში .

2013 წელს ნიუ-იორკერმა გამოაქვეყნა ესსე, „მადლიერების დღე მონღოლეთში“ მონღოლეთში მარტო მოგზაურობის დროს მისი ახლად დაბადებული შვილის დაკარგვის შესახებ მე-19 კვირაში. 2017 წლის მარტში, -მა გამოაქვეყნა ლევის წიგნი „წესები არ ვრცელდება: მემუარები“ მისი აბორტის, რომანის, მეუღლის ალკოჰოლიზმისა და მათი საბოლოო განქორწინების შესახებ.

ლევი იყო დემი მურის 2019 წლის ავტობიოგრაფიის, -ის თანაავტორი.

2020 წლის აპრილში ლევიმ დაწერა საკამათო სტატია - ისთვის რენე ბახის შესახებ, თეთრკანიანი ამერიკელი მისიონერი, რომელსაც ბრალი ედებოდა სამედიცინო პროფესიონალად თავის გასაღება და უგანდელი ბავშვებისათვის ნებართვის გარეშე პროცედურების ჩატარება. ლევიმ თანაგრძნობა გამოიჩინა ბახის მიმართ.

პირადი ცხოვრება
ლევი ღიად ბისექსუალია. იგი დაქორწინდა ემი ნორკისტზე 2007 წელს. ისინი 2012 წელს დაშორდნენ. ლევიმ განქორწინება თავის მემუარებში აღწერა. 2017 წელს იგი დაქორწინდა ჯონ გასონზე, ექიმი სამხრეთ აფრიკიდან, რომელიც მასზე ზრუნავდა მონღოლეთში აბორტის დროს.