iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ვახტანგ ლემონჯავა

ვახტანგ ლემონჯავა (დ. 10 თებერვალი, 1962, სოფ. ლესიჭინე, ჩხოროწყუს რაიონი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1962 წლის 10 თებერვალს. 1986 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, სამკურნალო საქმის სპეციალობებით და 1995 წელს — ასპირანტურა. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩხოროწყუს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა —„მეტი სარგებელი ხალხს“ “.
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
2008: ღირსების ორდენი
გიორგი ხეჩინაშვილი

გიორგი ხეჩინაშვილი (დ. 17 ივნისი, 1952, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1952 წლის 17 ივნისს. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი სამკურნალო საქმის სპეციალობებით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
გიორგი ფეიქრიშვილი

გიორგი ფეიქრიშვილი (დ. 1 იანვარი, 1958, სოფ. წავკისი, გარდაბნის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1958 წლის 1 იანვარს. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, საავტომობილო გზებისა და აეროდრომების მშენებლობის სპეციალობებით. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში გარდაბნის მაჟორიტარობის კანდიდატი იყო („ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“), სადაც ხმათა 57,26% მიიღო (21 109 ხმა) და პირველი ადგილი დაიკავა. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარდაბნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“ .
ზურაბ ჩილინგარაშვილი

ზურაბ ჩილინგარაშვილი (დ. 5 იანვარი, 1965, გორი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1965 წლის 5 იანვარს. დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი საავტომობილო ტრანსპორტის ინჟინერ-მექანიკოსის კვალიფიკაციით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.
კოხოძის სათიბის ნამოსახლარი

კოხოძის სათიბის ნამოსახლარი –– არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში. ნასაბაჯვარის ბინებიდან ჩრდილო-დასავლეთით 1,5 კილომეტრითაა დაშორებული. ადგილი სადაც ფიქსირდება ნასახლარის კედლის წყობები „კოხოძის სათიბის“ სახელითაა ცნობილი. ნამოსახლარის ტერიტორია მცირედით დამრეც ფერდზე არსებულ მოვაკებაზეა წარმოდგენილი. შემორჩენილია სწორკუთხა ფორმის სათავსი თუ საცხოვრებელი ნაგებობების ნაშთები. ისინი ნაგებია კლდის ფლეთილი ქვებითა და მოზრდილი ზომის დაუმუშავებელი ლოდებისაგან მშრალი წყობით. ნამოსახლარის ცენტრალურ ნაწილში ფიქსირდება ქვევრების ნაშთები, ასევე ხაროს მსგავსი ჩაღრმავება. ტერიტორიაზე მრავლად ფიქსირდება კერამიკული ფრაგმენტები. აღნიშნული ტერიტორიიდან ტყის ბილიკი ჩადის კურცხანის ხეობაში არსებულ ნამოსახლარამდე.
ჯაფარის დაბრუნება

ჯაფარის დაბრუნება (ასევე ალადინი: ჯაფარის დაბრუნება ან ალადინი 2:ჯაფარის დაბრუნება) - 1994 წლის " "-ის სტუდიის მიერ შექმნილი ამერიკული ანიმაციური ფანტასტიკური, მუსიკალური და სათავგადასავლო ფილმი. 1992 წლის "ალადინის" პირველი გაგრძელება და "ალადინის" მოტივით შექმნილი ანიმაციური სერიალის პილოტური ეპიზოდი. გამოვიდა 1994 წლის 20 მაისს, რაც მას პირველ ამერიკულ ფილმად ხდის, რომელიც პირდაპირ ფორმატში გამოვიდა ორიგინალური ფილმის როლების რეპრიზა შეასრულეს გილბერტო გოტფრიდმა, ჯონათან ფრიმანმა, სკოტ ვეინერმა და ლინდა ლარკინმა, ჯეისონ ალექსანდრემ და დენ კასტელანეტა (რობინ უილიამსის ნაცვლად ჯინის როლში) ახალი როლები შეასრულეს. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმმა ძირითადად უარყოფითი შეფასებები მიიღო, გაიყიდა ფილმის 15 მილიონი კოპია, მან შეაგროვა დაახლოებით 300 მილიონი $ 5 მილიონი $-ის ბიუჯეტით, რაც მას ერთ-ერთ ყველაზე გაყიდვად სახლის ფორმატში გამოშვებულ ფილმად ჰქმნის.

სიუჟეტი
პირველი ფილმის მსგავსად ფილმის მოქმედების ადგილია გამოგონილი არაბული სამეფო აგრაბა. პირველი ფილმის მოვლენებიდან ერთი წელი გავიდა. ალადინი და აბუ სასახლეში დასახლდნენ პრინცესა ჟასმინთან და მამამისთან, სულთანთან ერთად. ალადინი მაინც თავგადასავლებს დაეძებს, კრიმინალურ დაჯგუფებას ებრძვის და მათ ნაძარცვს აბრუნებს. ამ დროს უდაბნოში იაგო - დატყვევებული ჯაფარის მოსამსახურე - ლამპარიდან გარბის. ის დაიღალა ჯაფარის უმადურობით და არ ანთავისუფლებს მას, იაგო ბრუნდენა სასახლეში ალადინთან დამეგობრების და სასახლეში ცხოვრების გაგრძელების იმედით. ალადინთან და აბუსთან დაპირისპირების დროს, სამივეს თავს ესხმიან ქურდები; იაგო უნებლიედ ალადინის ცხოვრებას გადაარჩენს. მადლობის ნიშნად, ალადინი იაგოს სასახლეში დარჩენას უშვებს და სულთანის დაჯერებასაც ჰპირდება.

ამასობაში ქურდების ლიდერი აბის მალი ჯაფარის ლამპარს პოულობს. ჯაფარისთვის ეს დაბრუნების შანსია - ის აბის მალს მაპიპულირებს და პირველ ორ სურვილს ტყუილად ახარჯინებს, შემდეგ კი ალადინზე შურისძიებაში დახმარებას სთხოვს განსაკუთრებული მესამე სურვილის სანაცვლოდ. აბის მალი თანახმაა, მასაც სურს შურისძიება ალადინზე. სასახლეში კი მსოფლიოში მოგზაურობის შემდეგ ჯინი ბრუნდება. ვახშამზე იაგო ჩნდება, ალადინი არწმუნებს დანარჩენებს მის კეთილ ზრახვებში და იაგოს დროებით ტოვებენ სასახლეში ალადინის ზედამხედველობის ქვეშ. სასახლეში ჯაფარი ჩნდება და იაგოს მანიპულირებს, ის მეგობრებს ატყუებს და ჯაფარის მახეში მიჰყავს. იაგო ათავისუფლებს მეგობრებს და ანადგურებს ჯაფარს ლამპართან ერთად. იაგო სასახლეში რჩება, ალადინი და ჟასმინი კი სამოგზაუროდ მიდიან.

კრიტიკა
ფილმმა უმეტესად ნეგატიური შეფასება მიიღო. ფილმების შეფასების ვებსაიტზე " " ფილმის რეიტინგია 3.91/10. " "-ს ჟურნალისტმა სტივ დეილმა აღნიშნა, რომ ფილმი "დისნეის სახელს ატარებს და "ალადინის" ფასი ადევს, მაგრამ პირველივე დაბალი ხარისხის კადრიდან ჩანს, რომ ფილმი არ არის თავისი წინამორბედივით კრეატიული და ხარისხიანი, მასში არ იყო ჩადებული იმდენივე დრო, ზრუნვა და სიყვარული". [://..///0,,302275,00.
ომარ ნიშნიანიძე

ომარ ნიშნიანიძე (დ. 3 აგვისტო, 1952, სოფ. ჭოგნარი, თერჯოლის რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი, ისტორიკოსი.

1973 ჩაირიცხა ალექსანდრე წულუკიძის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია–ფილოლოგიის ფაკულტეტის ისტორიის სპეციალობაზე, 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის სპეციალობა 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
როსტომ ხალვაში

როსტომ ხალვაში (დ. 9 მაისი, 1953, ბათუმი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი.

დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი სუბტროპიკული მეურნეობის სწავლული აგრონომის კვალიფიკაციით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხელვაჩაურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
თამაზ შიოშვილი

თამაზ შიოშვილი (დ. 29 თებერვალი, 1976, გორი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა გორის სახელმწიფო სასწავლო უნივერსიტეტი, აღრიცხვის, ეკონომიკური ანალიზისა და აუდიტის სპეციალობით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“, პარტიული სიით.
მალხაზ წერეთელი

მალხაზ წერეთელი (დ. 26 მარტი, 1959, ჭიათურა) — ქართველი პოლიტიკოსი, ექიმი.

1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი, პედიატრის სპეციალობით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჭიათურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
თამაზ ჯაფარიძე

თამაზ ჯაფარიძე (დ. 3 აპრილი, 1956, ონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, მსახიობი.

დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი, დრამატული თეატრისა და კინოს მსახიობის სპეციალობებით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
მიმაროპა

მიმაროპა (ფილიპინების სამთავრობო საბუთებში დიდი ასოებით იწერება; ოფიციალურად ცნობილი როგორც სამხრეთ-დასავლეთ ტაგალოგის რეგიონი) — ადმინისტრაციული რეგიონი ფილიპინებში. 2016 წლამდე - რეგიონი ეწოდებოდა. ფილიპინების ორი რეგიონიდან ერთ-ერთი, რომელსაც სხვა რეგიონებთან სახმელეთო საზღვარი არ აქვს (მეორე აღმოსავლეთი ვისაიასის რეგიონია). რეგიონის სახელწოდება აკრონიმია და შემადგენელი პროვინციების პირველი მარცვლებისგან შედგება: მინდორო (იყოფა ორ ნაწილად: აღმოსავლეთი მინდორო და დასავლეთი მინდორო), მარინდუკე, რომბლონი და პალავანი.

რეგიონი ადრე სამხრეთ ტაგალოგი შემადგენლობაში შედიოდა, რომელიც 2002 წლის 17 მაისს გაუქმდა. 2005 წლის 23 მაისს 429-ე აღმასრულებელი ბრძანების საფუძველზე პალავანი და მაღალურბანიზებული ქალაქი პუერტო-პრინსესა დასავლეთ ვისაიასის რეგიონს მიეკუთვნა. იმავე წლის 19 აგვისტოს მაშინდელმა პრეზიდენტმა, გლორია მაკაპაგალ-აროიომ ხელი მოაწერა 129-ე ადმინისტრაციულ ბრძანებას, რომელიც 429-ე აღმასრულებელი ბრძანების გადახედვას ითვალისწინებდა. 2016 წლის 17 ივლისს 10879-ე რესპუბლიკური აქტის საფუძველზე ოფიციალურად ჩამოყალიბდა სამხრეთ-დასავლეთ ტაგალოგის რეგიონი, რომელსაც მიმაროპა ეწოდა და - რეგიონი ჩაანაცვლა. სახელწოდების ცვლილებას ტერიტორიული ცვლილებები არ მოჰყოლია. და ბიუჯეტისა და მენეჯმენტის დეპარტამენტი, ეროვნული დედაქალაქის რეგიონში, კესონ-სიტიშია განთავსებული.

ისტორია
2002 წლის 17 მაისს 103-ე აღმასრულებელი ბრძანების შესაბამისად მიმაროპის რეგიონი კალაბარსონთან ერთად შეიქმნა როგორც რეგიონი (სამხრეთი ტაგალოგი). - რეგიონის შემადგენლობაში სამხრეთ ტაგალოგის კუნძულოვანი პროვინციები შევიდა: მინდორო (აღმოსავლეთი და დასავლეთი მინდორო), მარინდუკე, რობლონი და პალავანი. - რეგიონს კალაბარსონი ეწოდა. 1 შემადგენელ ქალაქს (კალაპანი), 71 მუნიციპალიტეტს და 1 458 ბარანგაის მოიცავს.
კალაპანი

კალაპანი (ოფიციალურად ქალაქი კალაპანი; ტაგ: ) — მესამე კლასის შემადგენელი ქალაქი და აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციის დედაქალაქი ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 133 893 ადამიანს შეადგენს.

კალაპანის ნავსადგური კუნძულ მინდოროს უდიდესი და ყველაზე დატვირთული ნავსადგურია. ბატანგასის საერთაშორისო ნავსადგურიდან კალაპანის პორტამდე მანძილის დაფარვა ბორნებით 45 წთ-ში შეიძლება. კალაპანი მიმაროპის რეგიონის ორი ქალაქიდან ერთ-ერთია (მეორე პუერტო-პრინსესაა, რომელიც პალავანზე მდებარეობს). კალაპანი რეგიონის ადმინისტრაიცული ცენტრის ფუნქციას ასრულებს. ქალაქი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციის კომერციული, ინდუსტრიული, სატრანსპორტო, საკომუნიკაციო, რელიგიური და საგანმანათლებლო ცენტრია.

ისტორია
კალაპანი თავდაპირველად პატარა სოფელი იყო. პირველი რელიგიური რაიონი ბაკოში შეიქმნა, რომელიც 1733 წელს კალაპანს მიეკუთვნა და მისი იურისდიქცია ჩრდილოეთ მინდოროს საეკლესიო ტერიტორიებზე გავრცელდა.

1837 წელს პროვინციის დედაქალაქი პუერტო-გალერიდან კალაპანში გადავიდა. 1902 წლის 13 ივნისს მინდორო მარინდუკეს ნაწილი გახდა, რის შემდეგაც პროვინციული დედაქალაქი კიდევ ერთხელ პუერტო-გალერაში გადავიდა. იმავე წლის 10 ნეომბერს მინდორო მარინდუკეს გამოეყო და 1903 წელს კალაპანი კიდევ ერთხელ პროვინციულ დედაქალაქად გამოცხადდა.
ვისი და რამინი

ვისი და რამინი ( სპარსული: , ) - სპარსული კლასიკური სამიჯნურო ეპოსი. დაწერა საუკუნეში ფახრ-ალ-დინ ასად გორგანმა. მოგვითხრობს ვისის და რამინის სიყვარულის ისტორიას პრეისლამურ სპარსეთში. გორგანი ისტორიას სასანიდურ წარმოშობას მიაწერდა, მაგრამ ახლა ის პართიისდროინდელ ისტორიად არის მიჩნეული, სავარაუდოდ ჩვენი წელთაღრიცხვის საუკუნიდან.

სიუჟეტი
პოემა მოგვითხრობს დასავლეთ ირანის შაჰის (მედიას) მმართველი წყვილის - შაჰრუსა და კარენის ქალიშვილზე ვისზე და რამინზე, ჩრდილოეთით ირანის მარვის მეფის მეფის, მუბად მონიკანის ძმაზე. მონიკანი ხედავს შაჰრუს სამეფო წვეულებაზე, ქალის სილამაზე აოცებს მას და ის შაჰრუს ცოლობას სთხოვს. ის პასუხობს, რომ ქმარი უკვე ჰყავს, მაგრამ ჰპირდება, რომ თუ გოგონა შეეძინა აუცილებლად ცოლად მისცემს.

შაჰრუ აჩენს გოგონას - ვისს და აღმზრდელთან აგზავნის, რომელიც ასევე რამინს ზრდის. წამოზრდილ ვისს დედასთან აბრუნებენ და მის ძმაზე - ვირუზე აქორწინებენ, მაგრამ ქორწინების კონსუმმაცია ვერ ხდება ვისის მენსტრუაციის გამო. მუბადი იგებს ქორწილის შესახებ და თავის ძმას ზარდს შაჰრუსთან აგზავნის დაპირების შესახსენებლად. შაჰრუც და ვისიც უარზე არიან და მუბადი ომს იწყებს. ომში იღუპება ვისის მამა, მჯბადი ცდილობს ვისი დაითანხმოს, თუმცა უშედეგოდ. საბოლოოდ მუბადი ვისს იტაცებს.

ვისი გულმოკლულია. სასახლეში ის და რამინი ერთმანეთს იყვარებენ, ვიცი ღალატობს მუბადსს რამინთან. მუბადი ამის შესახებ იგებს და ვისს უბრძანებს გაიაროს ცეცხლით გასამართლება და დაამტკიცოს თავისი ღირსება, მაგრამ ვისი და რამინი იპარებიან. მუბადი და რამინი რიგდებიან და ისინი უკან ბრუნდებიან, მუბადი ცდილობს ვისი სასახლეში გამოკეტის, მაგრამ რამინი მაინც პოულობს მას. მუბადი ცოლს ცემს. რამინი ვისთან განშორებას წყვეტს და სხვა ქალთან ქორწინდება, მაგრამ მაინც ვისთან ბრუნდება. საბოლოოდ ისინი ერთად რჩებიან და ქორწინდებიან, მუბადი კი ნადირობისას იღუპება.

გავლენა
ვისის და რამინის ამბავმა შესამჩნევი გავლენა იქონია სპარსულ ლიტერატურაზე. ნეზამი, სპარსული რომანტიკული ტრადიციის მნიშვნელოვანი პოეტი, თავისი რიტორიკის საფუძველს გორგანისგან იღებს. ნაწარმოებს გავლენა ჰქონდა სპარსეთის გარეთაც - "ვისი და რამინი" პოპულარული გახდა საქართველოში. მისმა საუკუნის პროზაულმა თავისუფალმა თარგმანმა "ვისრამიანმა" ქართულ ლიტერატურაზე საგრძნობი გავლენა იქონია. "ვისრამიანი" ნაწარმოების უძველესი ცნობილი ხელნაწერია და ორიგინალზე უკეთ არის შემონახული,, მას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს სპარსული ტექსტის ისტორიისთვის და სპარსულ ხელნაწერებში რამდენიმე დაზიანებული სტრიქონის აღდგენას შეუწყო ხელი.

მეცნიერმა ვლადიმირ მინორსკიმ შეისწავლა თხზულება ოთხ ნაწილად და დარწმუნდა მის პართიურ წარმოშობაში. ზოგი მეცნიერი ამ სიუჟეტს "ტრისტანის და იზოლდის" ფუძედ თვლის, თუმცა ამ საკითზე სხვადასხვა აზრი არსებობს.
ივეტა ტონოიანი

ივეტა ტონოიანი (დ. 22 ნოემბერი, 1981, ერევანი) — სომეხი პოლიტიკოსი და ჟურნალისტი. 2017 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. 2002 წელს დაამთავრა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 2002-2010 წლებში მუშაობდა „კენტრონ “-ზე. არის პოლიტიკური პარტია „აყვავებული სომხეთის“ წევრი.
ენტონი ბლინკენი

ენტონი ჯონ ბლინკენი , ასევე ტონი ბლინკენი (; დ. 16 აპრილი, 1962) — ამერიკელი საჯარო მოხელე და დიპლომატი. 2015-2017 წლებში მსახურობდა ბარაკ ობამას ადმინისტრაციის სახელმწიფო მდივნის მოადგილედ და ეროვნული უსაფრთხოების მრჩევლის მოადგილედ (2013-2015 წწ.). აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი 2021-2025 წლებში.

2001–2002 წლებში ბლინკენი იყო სტრატეგიული და საერთაშორისო კვლევების ცენტრის მკვლევარი, შეერთებული შტატების სენატის დემოკრატების თანამშრომელთა კოორდინატორი 2001-2008 წლებში და ბარაკ ობამას ტრანზიციული გუნდის წევრი 2008 წლის ნოემბრიდან 2009 წლის იანვრამდე.

2009 - 2013 წლებში ბლინკენი თეთრ სახლში მუშაობდა. 2002 - 2008 წლებში ბლინკენს ეკავა შეერთებული შტატების სენატის საგარეო კომიტეტის დემოკრატების თანამშრომელთა კოორდინატორის თანამდებობა. კლინტონის ადმინისტრაციის დროს ბლინკენს ეკავა სხვადასხვა მაღალი თანამდებობი სახელმწიფო დეპარტამენტსა და ეროვნული უშიშროების საბჭოში.

ობამას ადმინისტრაციის დასრულების შემდეგ ბლინკენი -ის გლობალურ ანალიტიკოსად მუშაობდა. 2020 წლის ნოემბერში ჯო ბაიდენმა, აშშ-ის არჩეულმა პრეზიდენტმა, ბლინკენი სახელმწიფო მდივნის პოსტზე წარადგინა.

2021 წლის 19 იანვარს აშშ-ის სენატშის საგარეო საქმეთა კომიტეტის წინაშე მოსმენისას რესპუბლიკელმა სენატორმა კენტუკის შტატიდან, რენდ პოლმა, რომელიც ჩრდილოატლანტიკური ხელშეკრულების ორგანიზაციის ღია კარის პოლიტიკას უკვე წლებია ეწინააღმდეგება, სახელმწიფო მდივნობის კანდიდატს საქართველოს ნატოში წევრობის შესახებაც კითხვა. ბლინკენმა განაცხადა, რომ ის საქართველოს წევრობას ემხრობა, თუ „ქვეყანა წევრობის კრიტერიუმს დააკმაყოფილებს და ჩვენს საერთო უსაფრთხოებაში წვლილს შეიტანს“.
ზაზალოს ციხე

ზაზალოს ციხე — ციხესიმაგრე ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაზალოს დასავლეთით 2 კილომეტრში, კლდოვან გორაკზე. შემონახულია მხოლოდ აღმოსავლეთი და დასავლეთი კოშკები, კედლები კი ნანგრეევების სახითაა შემორჩენილი. შესასვლელი ჩრდილოეთის მხრიდან აქვს. სამხრეთი კედელი მონგრეულია. ასევე ნაწილობრივ დანგრეულია ორივე კოშკის კედლები.

ნაგებია ლოდებითა და კირხსნარით კლდის მასივზე. კლდის თხემი მთლიანად ციხესიმაგრეს უკავია. აღმოსავლეთ კოშკის ნაშთი მრგვალია, დასავლეთისა — ოთხკუთხა, გარედან კუთხეებმომრგვალებულია. იგი ოთხსართულიანია, შემორჩენილია ბუხარი, სალოდეები და სამზერები. გარედან დასავლეთის კედლის ქვედა წყობაში ერთ ლოდზე გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. მისადგომი ადგილები კლდეზე კედლებითაა გამაგრებული. კოშკებს შორის სადგომების ნაშთები ჩანს. კოშკის კედლების ქვედა რიგები ჰორიზონტალური წყობისაა, ზოგან ვერტიკალურად ჩაშენებული ქვებით. ციხე აგებული ჩანს თოფ-ზარბაზნის შემოღებამდე, იგი აქ გამავალ გზებს მოხერხებულად აკონტროლებდა. 1870 წელს ციხის მახლობლად იყო საკორდონო პოსტი, რომელიც დღემდე შემორჩა.
დოსთ მუჰამადი

დოსთ მუჰამადი (პუშტუ: ‎, 23.12. 1793-09.06.1863, ჰერათი)— ავღანეთის ამირა (1834 წლიდან). ბარაქზაის დინასტიის დამფუძნებელი და ავღანეთის ერთ-ერთი გამოჩენილი მმართველი პირველი ინგლის-ავღანეთის ომის დროს.

ბიოგრაფია
ეთნიკურად პუშტუნი, დოსთ მუჰამადი ბარაქზაის ტომის უფროსის მე -11 ვაჟი. მისი დედა ყიზილბაშების ტომიდან იყო. მშობლიური ენის გარდა, დოსთ მოჰამედმა იცოდა თურქული, ურდუ, პენჯაბური და ქაშმირული. 1799 წელს ზემან შაჰ დურანის ბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს დოსთ მუჰამადის მამა პაინდა მუჰამედ ხანი.

ბარაქზაის ტომის მეთაური გახდა პაინდა ხანის მემკვიდრე, მისი  უფროსი ვაჟი ფათჰ ალი ხანი (1778-1819).  დოსთ მუჰამადი პირველად მოიხსენიება 1803 წელს. ამ დროს ფათჰ ალი ხანი  მაჰმუდ შაჰ დურანის გავლენიანი მინისტრი იყო, ხოლო დოსთ მუჰამადი მისი თანაშემწე გახდა. 1818 წელს მაჰმუდ შაჰ დურანმა თვალები დასთხარა და სიკვდილით დასაჯა. ამის შესახებ რომ შეიტყო, დოსთ მუჰამადმა მოულოდნელად აიღო ქაბული და ტახტზე აიყვანა სულთან ალი, თიმურ შაჰ დურანის ვაჟი, და თავი ვაზირად დიანიშნა. მაჰმუდ შაჰ დურანი 30 000-იანი ჯარით ჰერათიდან დაიძრა დოსთ მუჰამადის წინააღმდეგ. მაჰმუდი დამარცხდა და თავი დროებით ჰერათს შეაფარა.

ამ მოვლენების შემდეგ სადოზაის დინასტიას ფაქტობრივად ბოლო მოეღო. ქაბულში, ფეშავარში, ყანდაარში , ქაშმირში გაბატონდნენ ბარაქზაის დინასტიის წარმომადგენლები. ყველაზე მეტად გაძლიერდა და დაწინაურდა დოსთ მუჰამადი.

დურანის სახელმწიფოს დაშლის  (1818) დაშლის შემდეგ განაგებდა (1826/27-იდან) ქაბულისა და ღაზნის სამთავროებს. 1834 წელს თავი ამირად გამოაცხადა და ბარაქზაის დინასტია დააარსა. დოსთ მუჰამადის გამაერთიანებელი პოლიტიკის განხორციელების მცდელობისას წააწყდა დიდი ბრიტანეთის წინააღმდეგობას. 1838 წელს დიდმა ბრიტანეთმა ავღანეთის წინააღმდეგ ომი გააჩაღა. ომოს პირველ ეტაპზე დოსტ მუჰამადი აქტიურად მონაწილეობდა აგრესორებთან ბრძოლაში. 1840 წელს ის ტყვედ ჩაბარდა და გადაასახლეს ინდოეთში. ომში დამარცხვებული ინგლისელები იძულებულბი გახდნენ 1842 წელს ის გაეთავისუფლებინათ. დოსთ მუჰამადი დაბრუნდა ავღანეთში და კვლავ ამირას პოესტი დაიკავა.1855-1863 წლებში შემოიერთა ყანდაარი, აღმოსავლეთ სისტანი, მდინარე ამუდარიის მარცხენა სანაპიროს მიწები, ჰერათი.

დოსთ მუჰამადი ავღანეთის პირველი მმართველი იყო, რომელმაც გადადგა ქმედითი ნაბიჯი რეგულარული არმიის შესაქმნელად და ცენტრალური ხელისუფლების განსამტკიცებლად. მან ხელი მიჰყო ავღანეთის ტერიტორიის გაფართოებას, მაგრამ ვინაიდან ინდოეთისაკენ გზა დახურული იყო, მან ექსპანსიის ობიექტად ჰინუიქუშსა და ამუ-დარიას შორის მდებარე ვრცელი ტერიტორია აქცია, სადაც რამდენიმე ათეული წვრილი და საშუალო უზბეკური და ტაჯიკური სახანო არსბობდა. 1850-1856 წლებში მან ათეული ლაშქრობა მოაწყო ამ სახანოთა წინააღმდეგ და დაიმორჩილა მათი უმრავლესობა. 1863 წელს მან აიღო ჰერათი და ამით თავის ბატონობას დაუმორჩილა თითქმის მთელი ავღანეთი.

დოსთ მუჰამადი გარდაიცვალა 1863 წლის 9 ივნისს  70 წლის ასაკში.  საკუთარუ ანდერძის თანახმად, ტახტი მემკვიდრეობით გადაეცა მის შვილს შირ ალი ხანს (1863-1866).

დოსთ მოჰამედს ჰყავდა 14 კანონიერი  და ერთი უკანონო ცოლი, რომელთაგან შეეძინა 52 შვილი (29 ვაჟი და 23 ქალიშვილი) .
მაიმუნთა მეფე

მაიმუნთა მეფე (სუნ ვუკონი; / ) — ლეგენდარული ფიგურა ჩინეთში, ყველაზე ცნობილია, როგორც საუკუნის ჩინური რომანის „მოგზაურობა დასავლეთში ( / )“ და მისი სხვადაახვა ადაპტაციის ერთ-ერთი მთავარი გმირი. მაიმუნთა მეფე რომანის დაწერამდეც არსებობდა ჩინეთის ფოლკლორში, მისი პერსონაჟი შთაგონებულია მაიმუნის ღმერთის, ჰანუმანმას მიერ ინდური „რამაიანადან“ და ასევე სხვა წყაროებით . რომანში ის ქვისგან დაბადებული მაიმუნია, რომელიც ზებუნებრივ ძალებს იძენს დაოსისტური პრაქტიკების მეშვეობით. ის სამოთხეს წინააღმდეგ აჯანყდა და ბუდას მთის ქვეშ იყო დატყვევებული, შემდეგ მან გაიცნო ბერი ტანგ სუნზუნგი , რომელთანაც ერთად გაემგზავრა ბუდისტური სუტრების საპოვნელად დასავლეთში (ინდოეთის ნახევარკუნძული), სადაც ბუდა და მისი მიმდევრები ცხოვრობენ. სუნ ვუკონგი ზებუნებრივად ძლიერი და სწრაფია, შეუძლია სხვადასხვა ცხოველის და ნივთის ფორმის მიღება, ადამიანების ჯადოსნურად გაჩერება და ნაწილობრივი ამინდის მართვა. მისი თმა ჯადოსნურია და შეუძლია მისი კლომების ან სხვადასხვა იარაღის გამოძახენა. ასევე ის უძლიერესი მეომარია.

წარმოშობა
მაიმუნთა მეფე ინდური და ჩინური ფოლკლორის შერწყმად ითვლება. მისი შთაგონების მთავარ
წყაროდ ითვლება ინდური ეპოსის „რამაიანას“ მაიმუნთა ღმერთი ჰამანმანა, რომელზეც ისტორიებს ჩინეთში ჩამოსული ბუდისტები ავრცელებდნენ. ჰამანმანა ქარის ღმერთის შვილია, მაიმუნთა მეფის დაბადების ისტორია კი ქვაზე ქარის დაბერვას აღწერს.

მის პერსონაჟზე ასევე გავლენა იქონია ლეგენდებმა თეთრ მაიმუნზე და, შესაძლოა, ფუჟოუს პროვინციის ხალხურმა რწმენამ მაიმუნ ღმერთებში. მისი ბუდისტური რელიგიური სტატუსი არ არის აღიარებული, მაგრამ ბუდისტების და არაბუდისტების შორისაც ის ძალზე პოპულარულია და კულტურულ გმირად ითვლება.

მოგზაურობა დასავლეთში
მაიმუნთა მეფე დაიბადა ქვისგან. ქვაზე ზეგავლენას ახდენს როგორც სამოთხეს პოზიტიური ენერგია, ასევე დედამიწის ნეგატიური, ამიტომ (დაოსისტური ფილოსოფიის თანახმად) მას ცოცხალი არსებების წარმოშობა შეუძლია ქვისგან ჩნდება კვერცხი, კვერცხზე უბერავს ქარი და იბადება მაიმუნი. ის უმეგობრდება მთის სხვა ცხოველებს, მაიმუნის სიმამაცის ჩვენების შემდეგ ისინი მას მეფედ აღიარებენ. ერთ-ერთი მისი მეგობარი კვდება და მაიმუნს უკვდავების საიდუმლოს გაგება უნდა. ხანგრლივი მოგზაურობის შემდეგ ის პოულობს დაოსისტ ბერს, რომელიც მას საიდუმლო ძალებს უმხელს, მათ შორის უკვდავებას. დრაკონთა მეფე მას უძლიერეს იარაღს აძლევს.

მიუხედავად ახალი ძალების მაიმუნი ალკოჰოლური მოწამლვისგან კვდება, მიწისქვეშა სამყაროში ის სკანდალით შლის თავის სახელს სიკვდილის წიგნიდან და დედამიწაზე ბრუნდება. ეს ამბავი შეიტყო სამოთხის იმპერატორმა და სამოთხეში ცხენების მომვლელად დანიშნა. თავისი პოზიციით უკმაყოფილო მაიმუნი დაუკითხავად დედამიწაზე ბრუნდება, ამარცხებს იმპერატორის ჯარს და თავის თავს „სამოთხის სწორად“ ასახელებს. ამისთვის და დაუმორჩილების ბევრი სხვა გამოვლენისთვის ბუდა მას მთის ქვეშ ატყვევებს. ხუთასი წლის შემდეგ მას ათავისუფლებს ბერი ტან სუნზუნგი, მაიმუნი მისი მოსწაბლე ხდება და მასთან ერთად დასავლეთში მიდის ბუდისტური სუტრების მოსაპოვებლად. მგზავრობისას ის მასწავლებელს იცავს, გზის ბოლოს დასავლეთის ბუდა მას „ყოვლისდამმარცხებელი ბუდის“ წოდებას აძლევს და მაიმუნი ციურ სტატუსს იღებს. მისი შემდგომი ბიოგრაფია ჩვეულებრივი მოკვდავებისთვის მიუწვდომელია.
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლ. ასათიანის 13)

აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი –– არქიტექტურული ძეგლი დაბა აბასთუმანში. აგებულია საუკუნის დასაწყისში. შენობა დგას ოთხი მეტრის სიმაღლის და 80 სანტიმეტრის სიგანის მქონე, საყრდენი კედლით შემაგრებულ ტერასაზე საიდანაც შესანიშნავად მოჩანს ყაზარმების რიგი. ნაგებობის წინ უსახური მინაშენია ბლოკით ამოყვანილი. საყრდენი კედელი აგებულია ჰორიზონტალურ რიგებად დალაგებული კარგად თლილი ქვით. შესანიშნავად ნაწყობი კედლის კვადრების ნაპირები ცერადაა ჩაკვეთილი. თავად შენობა, რომელსაც ამჟამად საცხოვრებელი ფუნქცია აქვს, უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. კუთხეებში და ღიობების ირგვლივ თლილი ქვის გრძელ-მოკლედ დალაგებული ქვებია დაწყობილი. ერთ-ერთ ღიობს, ვერტიკალურად დაყენებული ძველი აგურით გადაყვანილი ზედანი აქვს. შენობა სრულდება მსუბუქი ხის ფლიგელით, რომელიც სახეცვლილი და ამოშენებულია, მაგრამ ჯერ კიდევ შერჩენილი აქვს ხისაგან გამოკვეთილი კბილანისებური კარნიზი. საცხოვრებელი სახლი, თავისი საყრდენი კედლითურთ, აშკარად კომპლექსის შემადგენელი ნაწილია და საინტერესო არქიტექტურულ ნიმუშს წარმოადგენს.