ისრაელის ეკონომიკა

ისრაელის ეკონომიკა განვითარებული თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკაა. ქვეყნის სიმდიდრე ისრაელს კეთილდღეობის სახელმწიფოდ ჩამოყალიბების შესაძლებლლობას აძლევს, ძლიერი თანამედრო სამხედრო ქვეყანაა და მაღალი ტექნოლოგიების სექტორი სილიკონის ველს უწევს კონკურენციას. ამერიკულმა კომპანიებმა, როგორებიცაა , და , თავიანთი ზღვისგადაღმა კვლევითი დაწესებულებები პირველად ისრაელში დააფუძნეს. ისრაელში კვლევითი ცენტრები აქვთ მაღალტექნოლოგიურ მრავალეროვნულ კორპორაციებს, როგორებიც არიან: , , -, , და .

ისრაელის ეკონომიკის წამყვანი სექტორები მაღალგანვითარებული ტექნოლოგიები და მრეწველობაა. ისრაელის ალმასების მრეწველობის დარგი ერთ-ერთი უდიდესია მსოფლიოში. ისრაელის ალმასების დამამუშავებელ ცენტრებზე მსოფლიო ექსპორტის 23.2% მოდის. ქვეყანა ბუნებრივი რესურსებით ღარიბია, რის გამოც ნავთობის, ნედლეულის, დაუმუშავებელი ალმასების და სხვ. მასალების იმპორტზეა დამოკიდებული. ისრაელი მთლიანად იმპორტირებულ ენერგიაზეა დამოკიდებული, თუმცა ქვეყნის სანაპიროზე ბუნებრივი აირის რეზერვების აღმოჩენისა და მზის ენერგიის მრეწველობის განვითარების შედეგად, ენერგიის ეს სექტორები მნიშვნელოვნად ვითარდება.

2010 წლის სექტემბერში ისრაელი ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციაში მიიწვიეს. ისრაელს თავისუფალი სავაჭრო შეთანხმებები აქვს დადებული ევროპის კავშირთან, აშშ-სთან, ევროპის თავისუფალი ვაჭრობის ასოციაციასთან, თურქეთთან, მექსიკასთან, კანადასთან, უკრაინასთან, იორდანიასა და ეგვიპტესთან. 2007 წლის 18 დეკემბერს ისრაელი პირველი არალათინოამერიკული სახელმწიფო გახდა, რომელმაც მერკოსურის სავაჭრო ბლოკთან თავისუფალი სავაჭრო შეთანხმება გააფორმა.

ისრაელი მთავარი ტურისტული დანიშნულების ადგილია, განსაკუთრებით ებრაული წარმოშობის ადამიანებისთვის. 2019 წელს ქვეყანას 4.55 მილიონი უცხოელი ტურისტი ეწცია (2 ისრაელელზე 1 ტურისტი).

სექტორები
სოფლის მეურნეობა
2017 წელს ისრაელის მთლიანი შიდა პროდუქტის 2.4% სოფლის მეურნეობაზე მოდიოდა. მთლიანი სამუშაო ძალის (2.7 მილიონი ადამიანი) 2.6% სოფლის-მეურნეობის წარმმოებაში, ხოლო 6.3% სოფლის მეურნეობის მომსახურების სფეროშია დასაქმებული. მართალია ისრაელში მარცვლეულის დიდი ნაწილი იმპორტირებულია (ადგილობრივი მოხმარების დაახლოებით 80%), თუმცა სოფლის მეურნეობის სხვა პროდუქტების მხრივ ისრაელი მეტწილად აკმაყოფილებს მოსახლეობის მოთხოვნას. საუკუნეების მანძილზე ისრაელელ ფერმერებს სხვადასხვა სახის ციტრუსი მოჰყავდათ, მათ შორის: გრეიპფრუტი, ფორთოხალი და ლიმონი. ისრაელის მთავარი სასოფლო-სამეურნეო საექსპორტო საქონელი სწორედ ციტრუსია. ამასთან ისრაელი მსოფლიოში ერთ-ერთი მოწინავე სახელმწიფოა სათბურებში მოყვანილი პროდუქციის ექსპორტის მხრივ. ექსპორტზე გააქვთ ყვავილები და ბამბეული. ყოველწლიურად ისრაელის 1.3 მილიარდი ამერიკული დოლარის ღირებულების სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტი გააქვს ექსპორტზე.

ტურიზმი
ისრაელის შემოსავლების ერთ-ერთი მთავარი წყარო ტურიზმია. 2019 წელს ქვეყანას 4.55 მილიონი უცხოელი ტურისტი ეწვია, რაც 2016 წელთან შედარებით 25%-ით მეტი იყო და ისრაელის ეკონომიკას 20 მილიარდი ახალი შეკელი შემატა. ყველაზე პოპულარული ღირსშესანიშნაობა მასადაა.

საგარეო ვაჭრობა
2016 წელს ისრაელის მიერ ექსპორტირებული საქონლის ღირებულებამ 55.8 მილიარდი ამერიკული დოლარი შეადგინა.. იმავე წელს იმპორტირებული საქონლის ღირებულება 61.9 მილიარდ ამერიკულ დოლარს გაუტოლდა. 2017 წელს ექსპორტირებული საქონლისა და მომსახურების ღირებულება 102.3 მილიარდ ამერიკულ დოლარამდე გაიზარდა, ხოლო იმპორტირებული საქონლის ღირებულება 96.7 მილიარდი $ იყო. ისრაელს ჩვეულებრივ მცირე სავაჭრო დეფიციტი აქვს. იმპორიტრებულ საქონელში ნედლეული, ნედლი ნავთობი და სამომხმარებლო საქონელი ჭარბობს. საექსპორტო საქონელში მაღალხარისხიანი საქონელი ჭარობს, როგორებიცაა: ელექტრონიკის კომპონენტები, მაღალი ტექნოლოგიის მასალები, ხელსაწყოები და მანქანა-დანადგარები, დამუშავებული ალმასები, გადამუშავებული ნავთობქიმიკატები და მედიკამენტები. მომსახურების სექტორში ისრაელს უმეტესწილად ნამატი აქვს, რაც ტურიზმისა და მომსახურების სექტორის, განსაკუთრებით პროგრამული უზრუნველყოფის განვითარების, საინჟინრო მომსახურებისა და ბიოსამედიცინო და სამეცნიერო კვლევითი და განვითარების მრეწველობებითაა განპირობებული. ჯამში საგარეო ვაჭრობის მაჩვნებელი დადებითია და 2017 წელს მიმდინარე ანგარიშებზე მნიშვნელოვანი ნამატი შეადგინა.

სტატისტიკა
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის გლობალური კონკურენტუნარიანობის 2018 წლის ანგარიშის მიხედვით, ისრაელს მსოფლიოს 140 სახელმწიფოს შორის ე-20 ადგილი ეკავა. ქვეყანამ 2019 წლის ანგარიშშიც მსოფლიოს 141 სახელმწიფოს შორის მე-20 ადგილი დაიკავა. მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის 2019 წლის მონაცემებით, ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ სულ მოსახლეზე 41 644.1 ამერიკულ დოლარს შეადგენს. ქვეყნის მშპ მსოფლიოს მშპ-ის 0.25%-ია. ათწლიანი საშუალო წლიური მთლიანი შიდა პროდუქტის ზრდის მაჩვენებელი 3.4%-ს უტოლდება. უმუშევრობის დონე 3.4%-ია, გლობალური გენდერული სხვაობის ინდექსი - 0.7, ხოლო განახლებადი ენერგიის მოხმარების წილი 3.7%-ია. ისრაელში ჯინის კოეფიციენტი 38.9-ის ტოლია.

ინსტიტუტების მაჩვენებლებით ისრაელი 27-ე ადგილზეა: უსაფრთხოების დონით ქვეყანას 42-ე ადგილი უკავია, სოციალური კაპიტალის დონით ― 42-ე, ჩეკებისა და ბალანსების დონით ― 35-ე, საჯარო სექტორის საქმიანობით ― 35-ე, გამჭვირვალობით ― 32-ე, საკუთრების უფლებებით ― 29-ე, კორპორატიული მმართველობით ― მე-10, მთავრობის სამომავლო ორიენტაციით ― 59-ე,

ინფრასტრუქტურის მაჩვენებლებით ისრაელს მსოფლიოს 141 სახელმწიფოს შორის 23-ე ადგილი უკავია: სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის მიხედვით ― 26-ე, ხოლო კომუნალური ინსფრასტრუქტურით ― მე-13. საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების ათვისების მიხედვით ისრაელი 45-ე ადგილზეა. ქვეყანა მაკროეკონომიკურად ძალიან სტაბილურია და სხვა 32 სახელმწიფოსთან ერთად პირველ ადგილს იკავებს: ინფლაციის დონე 0.5%-ია, ხოლო ვალების დინამიკის ინდექსი 100-ს უტოლდება.

სასაქონლო ბაზრის მიხედვით ისრაელი 32-ე ადგილზეა: შიდა კონკურენციით 44-ე ადგილს იკავებს, ხოლო ვაჭრობის ღიაობით ― მე-17-ს; შრომის ბაზრის მიხედვით ― მე-18 ადგილზე: მოქნილობის ინდექსით 50-ე ადგილს იკავებს, ხოლო მერიტოკრატიისა და ინიციატივების მხარდაჭერით ― მე-9-ს.

ისრაელში კარგადაა განვითარებული საფინანსო სისტემა (23-ე ადგილი): სიღრმით 25-ე, ხოლო სტაბილურობით მე-18 ადგილზეა. ბაზრის ზომით ქვეყანა 56-ე ადგილს იკავებს. ისრაელში ძალიან კარგადაა განვითარებული ბიზნესის დინამიკის მაჩვენებლები (მე-4 ადგილი): ადმინისტრაციული მოთხოვნილებებით 29-ე ადგილს იკავებს, ხოლო სამეწარმეო კულტურით საუკეთესოა მსოფლიოში.