დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი

დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი (, ოფიციალურად: , ) — საჯარო ხელოვნების გალერეა იაპონიაში, რომელიც მოიცავს ნამუშევრებს დასავლეთიდან (ძირითადად ევროპიდან).

დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი მდებარეობს მუზეუმისა და ზოოპარკის კომპლექსში, უენოს პარკში, ტაიტო, ცენტრალური ტოკიო. 2016 წლის მონაცემებით მუზეუმს 1 162 345 ადამიანი ეწვია.

ისტორია
დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი 1959 წლის 10 ივნისს დაარსდა. მუზეუმი განვითარდა მაცუკატა კოჯიროს (1865–1950) კოლექციის გარშემო. მაცუკატა კოლექციის შეგროვებისას იმედოვნებდა, რომ მისი ნამუშევრებით დასავლური ხელოვნების მუზეუმი შეიქმნებოდა.

მუზეუმში წარმოდგენილია რენესანსის ეპოქის ნამუშევრები საუკუნის დასაწყისამდე, რომლებიც, ძირითადად, მუზეუმის ამუშავების შემდეგ შეიძინეს. მუზეუმის მიზანია საზოგადოებას დასავლური ხელოვნების ნამუშევრები წარუდგინოს და დასავლური კულტურა გააცნოს.

მუზეუმი იაპონიაში ერთადერთი საჯარო დაწესებულებაა, რომელიც დასავლურ ხელოვნებას ეღვნება. გახსნის დღიდან ეროვნული მუზეუმი მონაწილეობას იღებს გამოფენებში, დოკუმენტების შეგროვებაში, კვლევებში, რესტავრაციასა და კონსერვაციაში, განათლებასა და დასავლურ ხელოვნებასთან დაკავშირებული მასალების გამოქვეყნებაში.

2019 წელს ცნობილი გახდა, რომ ლონდონში არსებული ეროვნული გალერეა ტოკიოში მდებარე დასავლური ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმსა და ოსაკაში მდებარე ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმს 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებისათვის 60 ნახატს დროებით გადასცემდა. ამ კოლექციაში შევიდოდა ვან გოგის „მზესუმზირების“ ციკლი, რომელიც იაპონიაში პირველად მოხვდებოდა.

კოლექციები
დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი ყოველწლიურად ყიდულობს ნამუშევრებს კოლექციების შექმნისა და მათი განვითარების მიზნით. პეტერ პაულ რუბენსს, პიტერ ბრეიგელსა და ჟან ონორე ფრაგონარის. მათ ნახატებს შორის უმრავლესობა რელიგიური ხასიათისაა და, ძირითადად, გამოსახულია ქრისტიანული ნამუშევრები.

- საუკუნეები
დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმის ახალი ფრთის განყოფილებაში წარმოდგენილია - საუკუნეების ფრანგული ნამუშევრები, რომელთა ავტორებს შორისაა: ეჟენ დელაკრუა, გიუსტავ კურბე, ედუარ მანე, პიერ ოგიუსტ რენუარი, კლოდ მონე, ვინსენტ ვან გოგი, პოლ გოგენი და გუსტავ მორო. გალერეებში ასევე წარმოდგენილია შემდეგი თაობის მხატვრების ნამუშევრები, როგორებიცაა: ჟან დიუბიუფე, ალბერ მარკე, პაბლო პიკასო, ხაიმ სუტინი, მაქს ერნსტი, ჟოან მირო და ჯექსონ პოლოკი.

ნახატები
დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმის შავ-თეთრი ნახატების კოლექცია მოიცავს მე-18-მე-19 საუკუნეების ფრანგი ხელოვანების ნამუშევრებს, როგორებიცაა: ფრანსუა ბუშე, ალექსანდრ ევარისტ ფრაგონარი, ეჟენ დელაკრუა, გუსტავ მორო, ოგიუსტ როდენი და პოლ სეზანი.

ბეჭდური მასალა
მუზეუმის ბეჭდური მასალის კოლექცია მოიცავს: ჯოვანი ბატისტა პირანეზის, ფრანსისკო გოიას, რემბრანდტის, ალბრეხტ დიურერის, ჰანს ჰოლბაინ უმცროსის, ჟაკ კალოსა და მაქს კლინგერის ნამუშევრებს, რომლებიც შექმნილია საუკუნდან საუკუნემდე პერიოდში.

ლე კორბუზიეს ნაგებობა
მუზეუმის მთავარი შენობა შეიქმნა შვეიცარიელ-ფრანგი არქიტექტორის, შარლ ედუარ ჟანერეს (მეტად ცნობილი, როგორც ლე კორბუზიე, 1887–1965) მიერ. დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმის ნაგებობა ფრანგი არქიტექტორის ერთადერთ ნამუშევარს წარმოადგენს აღმოსავლეთში. ნიუ-იორკ ტაიმზის მოხსენების მიხედვით, ეს შენობა „მხატვრული მნიშვნელობითა და სილამაზით“ მასში დაცულ ნამუშევრებსაც კი უწევს კონკურენციას. მრავალსართულიანი რკინა-ბეტონის ნაგებობის მშენებლობა 1959 წლის მარტში დასრულდა. ნაგებობა იაპონიასა და საფრანგეთს შორის მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დიპლომატიური კავშირების განახლებას აღნიშნავს.

მსოფლიო მემკვიდრეობა
2007 წელს იაპონიამ იუნესკოს დროებითი მემკვიდრეობის სიაში დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმის ნაგებობის, როგორც მნიშვნელოვანი კულტურული დაწესებულების შეტანა გადაწყვიტა.

2016 წელს, იუნესკომ ლე კორბუზიეს დაპროექტებული 17 ნაგებობა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. ამ 17 შენობას შორის ერთ-ერთი 1959 წელს აშენებული დასავლური ხელოვნების ეროვნული მუზეუმის შენობაც გახლდათ.

გალერეა