iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
აზერბაიჯან-მექსიკის ურთიერთობები

აზერბაიჯან-მექსიკის ურთიერთობები აღნიშნავს დიპლომატიურ ურთიერთობებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და მექსიკის შეერთებულ შტატებს შორის. ორივე სახელმწიფო გაერთიანებული ერების ორგანზიაციის წევრია. აზერბაიჯანის საელჩო მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოშია განთავსებული, ხოლო მექსიკის საელჩო ბაქოში მდებარეობს.

ისტორია
1978 წლის მაისში მექსიკის პრეზიდენტი ხოსე ლოპეს პორტილიო სსრკ-ში მოგზაურობისას ბაქოშიც იმყოფებოდა. 1982 წლის აპრილში პრეზიდენტი ჰეიდარ ალიევი მექსიკაში იმყოფებოდა, როგორც საბჭოთა დელეგაციი მეთაური. ვიზიტისას ის პრეზიდენტ ხოსე ლოპეს პორტილიოს შეხვდა. 1991 წლის დეკემბერში მექსიკამ აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა აღიარა. 1992 წლის 14 იანვარს ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობა დამყარდა. თავდაპირველად ქვეყნებს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები წარმომადგენელი საელჩოების მეშვეობით ხორციელდებოდა: აზერბაიჯანის საელჩო ვაშინგტონში (აშშ), ხოლო მექსიკის საელჩო ანკარაში (თურქეთი) მდებარეობდა.

მექსიკის დამოუკიდებლობის 200 წლისთავზე მექსიკამ რიგ ქვეყნების ძეგლების შესაბამისად პარკებისა და მოედნების ხელახალი მოდელირება გადაწვყიტა. აზერბაიჯანის მთავრობამ პასეო-დე-ლა რეფრომის გამზირზე ჰეიდარ ალიევის ძეგლის დადგმა გადაწყვიტა, ხოლო მექსიკის ისტორიულ ცენტრში ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტისადმი მიძღვნილი ძგლის აგება გადაწყვიტა. 2012 წლის ნოემბერში ქალაქში აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ქანდაკების გახსნას მაცხოვრებელთა უკმაყოფილება მოჰყვა. ქალაქის მკვიდრები „დიქტატორის“ ძეგლის გახსნა აპროტესტებდნენ. ერთ-ერთი ვერსიით ადგილობრივ მთავრობას ძეგლი სხვა ადგილას უნდა გადაეტანა, თუმცა აზერბაიჯანის საელჩომ განაცხადა, რომ ძეგლის სხვა ადგილას გადატანის შემთხვევაში „აზერბაიჯანს შესაძლოა მექსიკასთან დიპლომატიური ურთიერთობები შეეწყვიტა“. 2018 წლის დეკემბერში აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრი ელმარ მამედიაროვი მექსიკის პრეზიდენტის, ანდრეს მანუელ ლოპეს-ობრადორის ინაუგურაციას დაესწრო.

ორმხრივი შეთანხმებები
ქვეყნებს შორის არაერთი ორმხრივი შეთანხმებაა დადებული, მათ შორის: „შეთანხმება აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და მექსიკის საგარეო საქმეთა სამდივნოს შორის აკადემიური დიპლომატიური თანამშრომლობის შესახებ“ (2008); „მემორანდუმი საერთო ინტერსებზე კონსულტაციის მექანიზმების დაარსების შესახებ“საერთო ინტერესების შესახებ“ (2008); „შეთახმება დიპლომატიურ პასპორტთა მფლობელებისთვის სავიზო გამონაკლისების შესახებ“ (2008); „შეთანხმება ორივე ქვეყნის საფოსტო სამსახურების საერთო ბრენდებთან დაკავშირებით“ (2010) და „შეთანხმება ტელეკომუნიკაციების, საინფორმაციო და კომუნიკაციური ტექნოლოგიების სფეროში ურთიერთთანამშრომლობის შესახებ“ (2010).

სავაჭრო ურთიერთობები
2018 წელს ორ ქვეყანას შორის სავაჭრო მოცულობა 10 მილიონ აშშ დოლარს გაუტოლდა. აზერბაიჯანიდან მექსიკაში ძირითადი საექსპორტო პროდუქტები: კომპიუტერული აღჭურვილობა, ზოოლოგიური ნიმუშები და ელექტრული ნაწილები. მექსიკიდან აზერბაიჯანში ძირითადი საექსპორტო პროდუქტებია: საყოფაცხოვრებო ნივთები, მოტორიანი ნავები და სამბორბლიანი მოტოციკლები.
ალექსანდრე მენაბდე

ალექსანდრე მენაბდე (დ. 29 სექტემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
ლევან მენაბდე (პოლიტიკოსი)

ლევან მენაბდე (დ. 20 მარტი, 1963, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1985 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
ლევან მეტრეველი

ლევან მეტრეველი (დ. 15 თებერვალი, 1966, თელავი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.

1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
ალექსანდრე მირზაშვილი

ალექსანდრე მირზაშვილი (დ. 27 ივნისი, 1960) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1982 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2007-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.
დავით მუმლაძე

დავით მუმლაძე (დ. 24 აგვისტო, 1964 , ხონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი, პედაგოგი.

1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004 წლის 22 აპრილიდან 4 მაისამდე წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზესტაფონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბურჯანაძე — დემოკრატები“.
სომხეთ-ეგვიპტის ურთიერთობები

სომხეთ-ეგვიპტის ურთიერთობები აღნიშნავს ორმხრივ ურთიერთობებს სომხეთსა და ეგვიპტეს შორის. ეგვიპტე ერთ-ერთი პირველი ქვეყანა იყო არაბულ სამყაროში, რომელმაც სომხეთის დამოუკიდებლობა აღიარა (1991). 1992 წელს ორ ქვეყანა შორის დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა. 1992 წლის მაისში კაიროში სომხეთის პირველი დიპლომატიური მისია გაიგზავნა. ეგვიპტის საელჩო ერევანში მდებარეობს.

დიპლომატიური ურთიერთობები
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ეგვიპტე ერთ-ერთი პირველი იყო, რომელმაც სომხეთის დამოუკიდებლობა აღიარა. ომრხრივი დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების შესახებ ორ ქვეყანას შორის კონვენცია 1992 წელს მოეწერა ხელი. სომხეთის სახელჩო კაიროში 1992 წლის მარტში, ხოლო ეგვიპტის საელჩო ერევანში 1993 წლის მაისში გაიხსნა. ორ ქვეყანას შორის პოლიტიკური ურთიერთობების ყველაზე მნიშვნელოვანი ელემენტი მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტში ეგვიპტის ნეიტრალური პოზიციაა.

ეგვიპტე და სომხეთი ურთიერთთანამშრომლობენ ისეთ სფეროებში, როგორიცაა: პოლიტიკური, ეკონომიკური, კულტურული, საგანმანათლებლო და სამეცნიერო სფეროები. სომხეთსა და ეგვიპტეს შორის 40-ზე მეტი ორმხრივი შეთანხმებაა დადებული. ორივე ქვეყანაში მრავალი კულტურული და საჯარო ღონისძიება იმართება და არაერთი ეკონომიკური პროექტი ხორციელდება.

სომხების გენოციდის აღიარება
სომხურ-ამერიკული გაზეთის, -ის მიხედვით, 2013 წლის ივლისში ეგვიპტის პრეზიდენტის, მუჰამედ მურსის თანამდებობიდან გადაყენების შემდეგ თურქეთ-ეგვიპტეს შორის ურთიერთობის დაძაბვის მიზნით, არაერთი ეგვიპტელი რედაქტორი თურქეთის მთავრობას სომხების გენოციდის უარყოფაში ადანაშაულებდა.

ეგვიპტის პარლამენტის დამოუკიდებელმა წევრმა, მუსტაფა ბაქრიმ სომხების გენოციდის ცნობასთან დაკავშირებით საკანონმდებლო ორგანოს რეზოლუციის მიღებისკენ მოუწოდა. რეზოლუციის მიღების შემთხვევაში ეგვიპტე პირველი არაბული ქვეყანა იქნება, რომელიც გენოციდს აღიარებს. ეგვიპტეში გადაიღეს არაბულენოვანი დოკუმენტური ფილმი „ვინ მოკლა სომხები?“, რომლის ჩვენებაც ჰელიოპოლისის ბიბლიოთეკაში შედგა.

2019 წლის მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციაზე ეგვიპტის პრეზიდენტმა, აბდულ-ფათაჰ ალ-სისიმ ირიბად აღიარა სომხების გენოციდი, როცა აღნიშნა, რომ ასი წლის წინ, „გენოციდის შემდეგ“ ეგვიპტიდან ლტოლვილი სომხები შეიფარა. პრეზიდენტის კომენტარი ეგვიპტის სომხურმა თემმა მოიწონა.

2010 წლის 17-22 სექტემბერს ეგვიპტეში სომხური კულტურის დღეები გაიმართა, რომლის ორგანიზატორებიც ეგვიპტის კულტურის სამინისტრო და ეგვიპტეში სომხეთის საელჩო იყო. სომხური კულტურის დღეები ეგვიპტესა და სომხეთს შორის უფრო ფართო ორმხრივი ინიციატივის ნაწილი იყო, რომელიც კულტურული გაცვლის ხელშეწყობას ისახავს მიზნად. 2011 წლის 6 ოქტომბერს სომხეთის დამოუკიდებლობის 20 წლისთავისადმი მიძღვნილი ჩარჩო-შეთანხმების ფარგლებში კაიროს ოპერის სახლში სომხური ფოლკლორის ღონისძიება გაიმართა, რომლის დროსაც კონცერტები გამართეს არსენ გრიგორიანმა, ანნა ხარატიანმა და სხვებმა. იმავე წლის 27 სექტემბერს ალექსანდრიაში საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციაზე სომხეთს სპეციალური სტატუსი მიენიჭა. ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორიისა და ენების მეოთხე საერთაშორისო სიმპოზიუმზე სომხეთი საპატიო სტუმრის სტატუსით იყო წარმოდგენილი. სიმპოზიუმზე აღინიშნა სომხური ნაბეჭდი წიგნის 500 წლისთავიც და იუნესკომ ერევანი 2012 წელს წიგნის მსოფლიო დედაქალაქად გამოაცხადა. სამდღიანი სამეცნიერო კონფერენციის ფარგლებში ალექსანდრიის ბიბლიოთეკაში ანტიკური სომხური წიგნების გამოფენაც გაიმართა.
კამალ მურადხანოვი

კამალ მურადხანოვი (დ. 19 აგვისტო, 1950) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა მოსკოვის ნიკოლოზ შვერნიკის სახელობის უმაღლესი სკოლა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
ლევან მხეიძე

ლევან მხეიძე (დ. 14 მარტი, 1976, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

1997 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნესის ფაკულტეტი. 2004 წლის 24 აპრილიდან 26 ოქტომბრამდე იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.
ყანობილის ნამოსახლარი

ყანობილის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმნის ტერიტორიაზე. იგი 1972 წელს ობსერვატორიის საბაგირო გზის ქვემო სადგურთან, შემთხვევით იქნა ნაპოვნი გზის გაყვანის დროს. 1973 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ისტორიული გეოგრაფიის ექსპედიციის (ხელმძღვანელი დავით მუსხელიშვილი) აბასთუმნის ჯგუფმა აღნიშნულ ნამოსახლარზე ჩაატარა მცირე მასშტაბის გათხრები, რომლის მიზანი იყო ძეგლის გადარჩენა განადგურებისაგან, მისი საერთო ხასიათის გარკვვა, კულტურული ფენების გავრცელების საზღვრების დადგენა და სტრატიგრაფიის შესწავლა. მდ.ოცხეს მარჯვენა ნაპირას 15 მეტრ სიმაღლეზე მდებარე 1 ჰექტარი ფართობის მქონე ამ ნამოსახლარზე საკონტროლო თხრილის გავლების შედეგად, ერთმანეთთან მჭიდროდ მიჯრილი, ტერასულად განლაგებული, ქვის მშრალიწყობით ნაგები ხუთი სწორკუთხა ფორმის ბანურგადახურვიანი შენობა გამოვლინდა. გზის ჭრილის ჩამოწმენდისას კიდევ ორი შენობის კედლის ნაშთი გამოვლინდა. აქედან მთლიანად მხოლოდ ერთის გათხრა მოხერხდა, მის წითლად შეღებილი იატაკის ცენტრში თიხალესილი კერა დაფიქსირდა. ნამოსახლარზე მოპოვებულია მრავალრიცხოვანი კერამიკული და ოსტეოლოგიური მასალა, ქვისა და ძვლის იარაღები.
არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება მთიანი ყარაბაღის ქალაქ სტეპანაკერტში.

დაარსდა 1969 წელს, როგორც ლენინის აზერბაიჯანის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილიალი. 1973 წელს მას ეწოდა სტეპანაკერტის პედაგოგიური ინსტიტუტი, მოგვიანებით მას საბჭოთა აზერბაიჯანის 60 წლისთავის სახელი მიენიჭა. 1988 წელს კიროვაკანის პედაგოგიური ინსტიტუტის სტეპანაკერტის ფილიალად გამოცხადდა. 1992 წელს გადაკეთდა და მიღო შემდეგი სახელი - არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

80-იანი წლების მეორე ნახევარში, არცახის სომეხთა განმათავისუფლებელი ბრძოლის ახალი ეტაპის დაწყების დღეებში, უნივერსიტეტი გახდა ეროვნული ბრძოლის მეცნიერული დასაბუთების ცენტრი.

დღეს, უნივერსიტეტს აქვს 5 ფაკულტეტი, 3000 სტუდენტი და ბაკალავრიატი სწავლობს აქ, 200 მასწავლებელი მუშაობს (მათგან 110 - საათობრივად). უნივერსიტეტს აქვს 18 განყოფილება, არის ელექტრონული ბიბლიოთეკა, სამეცნიერო ცენტრები, თანამედროვე სპორტული დარბაზები, ობსერვატორია, აუდიტორია დისტანციური სწავლებისთვის, სპეციალური ლაბორატორიები და ა.შ .

ისტორია
1988 წლის თებერვალში უნივერსიტეტში დაწყებული სტუდენტური მოძრაობები ხელს უწყობდა აზერბაიჯანული სომხების მშობლიურ სომხეთთან შეერთების სამართლიან მოთხოვნას ქვეყნის იდეის გადაკეთებაში. სტეპანაკერტის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში მეცადინეობები დროებით შეწყდა, ხოლო უნივერსიტეტის სომხური და რუსული განყოფილებები ვანაძორში გადავიდნენ იმავე წლის ნოემბერში ადგილობრივ პედაგოგიურ ინსტიტუტში სწავლის გასაგრძელებლად.

არცახის ომის ცხელ წლებში, 1992 წლის ოქტომბერში, სომხეთის რესპუბლიკის მთავრობამ მიიღო გადაწყვეტილება ვანაძორის პედაგოგიური ინსტიტუტის სტეპანაკერტის ფილიალის ერევნის საინჟინრო უნივერსიტეტის სტეპანაკერტის ფილიალთან შერწყმის შესახებ.

სწავლება
2011 წელს, არცახის განვითარების ჯგუფის, არაკომერციული ორგანიზაციის დახმარებით, რომელიც ეხმარება ამერიკის შეერთებულ შტატებში ცნობიერების ამაღლებას არაბული პრობლემების შესახებ, უნივერსიტეტმა დაიწყო საზღვარგარეთ სწავლების პროგრამა.

პროგრამა დაიწყო კალიფორნიის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან, დომინგეს ჰილსში, რათა 12-15 სტუდენტი გაემგზავრებინათ ზაფხულში არცახში პოლიტიკის, ისტორიისა და ეკონომიკის საკითხებში.

2006 წელს, საერთაშორისო არქეოლოგთა გუნდმა დაიწყო კვლევა სოფელ აზოხში, სადაც გასული საუკუნის 70-იან წლებში აღმოაჩინეს, რომ აქ ძველ მკვიდრთა, მათ შორის ნეანდერტალელების სახლია. სომეხი მეცნიერები, მათ შორის არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ორი სტუდენტი, აქტიური მონაწილეები იყვნენ კვლევის განმავლობაში.

სტრუქტურა
არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მოქმედებს შემდეგი ფაკულტეტები, ესენია:
საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი
ფილოლოგიის ფაკულტეტი
პედაგოგიკისა და სპორტის ფაკულტეტი
ისტორიისა და სამართლის ფაკულტეტი
ეკონომიკის ფაკულტეტი
უდივლების ნამოსახლარი

უდივლების ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეს სამხრეთით ადგილ უდივლებზე, რომელიც ზღვის დონიდან 1390 მეტრზე მდებარეობს.

აღნიშნული ადგილი ხასიათდება გაშლილი რელიეფით, სადაც სოფლის სათეს-საძოვრებია, უდივლების სამხრეთით აღმართულია ბუნებრივი ბორცვი, რომელიც სტრატეგიულად ხელსაყრელ ადგილს წარმოადგენს. უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ადგილას რელიეფი მნიშვნელოვნად არის დარღვეული ადამიანის ზემოქმედების შედეგად, პირველ რიგში საბჭოთა პერიოდში გათხრილი სანგრებით და შემდეგ მოსახლეობის მიერ სათესი სავარგულების მოწყობით, გაჭრილია ტერასები და საირიგაციო არხები, რომელიც მნიშვნელოვნად აზიანებდა აქ არსებულ კულტურულ ფენებს. რაც შეეხება კერამიკული მასალის გავრცელებას, მათი აბსოლუტური უმრავლესობა გვხვდება დამუშავებულ ნაკვეთებში, შედარებით ნაკლებადაა მინდვრებსა და ბორცვის ჩრდილოეთ ფერდობზე. მასალის რაოდენობისა და მისი გავრცელების კონტექსტის გათვალისწინებით აშკარაა, რომ საქმე გვაქვს დარღვეულ, მძლავრ კულტურულ ფენასთან. აქ წარმოდგენილი თიხის ჭურჭლის ნატეხების დიდი ნაწილი განეკუთვნება ძვ. წ. - საუკუნეებს, ანტიკურ ხანას. ეს კერამიკა ცნობილია „კოლხური კერამიკის სახელით“ და თითქმის არ არსებობს არცერთი ამ პერიოდის ძეგლი დასავლეთ საქართველოში, სადაც აღნიშნული მასალა არ დასტურდებოდეს.

უდივლებზე მიკვლეულ კერამიკის დიდი ნაწილი შავზედაპირიანია, ასევე არის მოყავისფო-მონაცრისფროდ გამომწვარი ჭურჭლის ნატეხებიც. წარმოდგენილია სამეურნეო, სამზარეულო თუ სუფრის ჭურჭელი. ქვევრების, დერგების, ქოთნების, ფიალების, ჯამების და სხვათა პირის, ყელის, ძირისა და კედლის ფრაგმნეტებით. მათი უმრავლესობა შემკულია, რელიეფური ხაზებით, ქედებით, ამოღარული მრავალრიცხოვანი სხვადასხვა სახის ხაზებით და სხვა. როგორც ცნობილია დეკორის ეს ტიპი ერთ-ერთი დამახასიათებელია კოლხური კერამიკისათვის, მით უფრო ღარები, რომლებიც რიგ შემთხვევაში უსისტემოდ არის განლაგებული. უდივლებზე გარდა კოლხური კერამიკისა გვხვდება შუასაუკუნეების მასალაც, აღსანიშნავია თონის პირის ფრაგმენტი. შესაძლოა აქ სამოსახლო წარმოქმნილი ძვ. წ. ათასწლეულში ან უფრო ადრეც, არსებობას შუასაუკუნეებამდე განაგრძობს.
ბაქოს საინჟინრო უნივერსიტეტი

ბაქოს საინჟინრო უნივერსიტეტი (აზერბ. , ინგლ. ) — არის აზერბაიჯანის სახელმწიფო უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება. უნივერსიტეტის რექტორი არის ხავერ მამედოვი .

ისტორია
ბაქოს საინჟინრო უნივერსიტეტი დაარსდა 2016 წლის 8 ნოემბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებით . უნივერსიტეტის წესდება დამტკიცდა 2017 წლის 21 თებერვალს. სტუდენტთა პირველი მიღება ჩატარდა 2017 წელს .

სტრუქტურა
აზერბაიჯანის ეკონომიკის განვითარების ამჟამინდელი დონის შესაბამისად, უნივერსიტეტი ითვალისწინებს სპეციალისტების მომზადებას, რომლებსაც შეუძლიათ წარმოების პროცესების ორგანიზება და ინოვაციურ ტექნოლოგიებთან მუშაობა მეცნიერებაზე დაფუძნებულ სამრეწველო საწარმოებში. ბაქოს საინჟინრო უნივერსიტეტში ბაკალავრის, მაგისტრატურისა და დოქტორანტურის სპეციალობებზე სწავლება მიმდიანრეობს სამ ენაზე: აზერბაიჯანულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე.

აღნიშნულ უნივერსიტეტში მოქმედებს ოთხი ფაკულტეტი, ესენია:
საინჟინრო ფაკულტეტი
განათლების ფაკულტეტი
ეკონომიკისა და მენეჯმენტის ფაკულტეტი
არქიტექტურისა და მშენებლობის ფაკულტეტი

თანამედროვე და გამოცდილი მატერიალურ-ტექნიკური აკადემიური ბაზა, რომელიც საშუალებას აძლევს უნივერსიტეტს მოამზადოს სტუდენტები თეორიული და პრაქტიკული უნარებისა და ცოდნისთვის, რომლებიც ეხება პროფესიას, პრობლემების გადაჭრას, გუნდურ მუშაობას, საინჟინრო პრაქტიკის ტექნიკურ უნარებს, ხელმძღვანელობის უნარს, ინოვაციურ აზროვნებას და ა.შ.

ბაქოს საინჟინრო უნივერსიტეტი ამზადებს ახალგაზრდა პედაგოგებსა და სპეციალისტებს, როგორც თეორიული, ასევე პრაქტიკული ცოდნით მათემატიკისა და ინფორმატიკის, ფიზიკის, ქიმიისა და ბიოლოგიის დარგებში.

აღსანიშნავია ასევე ისიც, რომ ფინანსთა და ბუღალტრული აღრიცხვის, ბიზნესის ადმინისტრირების, საჯარო მმართველობის განყოფილებების სტუდენტებს საშუალება ექნებათ ანალიტიკური ანალიზი გაუწიონ ეკონომიკურ პროცესებს.

უნივერისტეტში სტუდენტებს შეუძლიათ მოიპოვონ მაგისტრის ხარისხი კომპიუტერული ინჟინერიის, ინფორმაციული ტექნოლოგიისა და სისტემის ინჟინერიის, მანქანათმშენებლობის, ქიმიური ინჟინერიის, სამრეწველო ინჟინერიის სპეციალობებზე.

მოქმედებს სადოქტორო პროგრამა მათემატიკაში, მექანიკაში, ფიზიკაში, ტექნიკურ მეცნიერებაში, ეკონომიკურ მეცნიერებაში, ფილოლოგიურ მეცნიერებებში, მსოფლიო ლიტერატურაში და ასევე პედაგოგიკაში.

აქ არის სემინარების დარბაზი 150 კაცზე და ასამბლეის დარბაზი 360 კაცზე, სასადილო 700 ადამიანზე გათვლილი მასწავლებლებისა და სტუდენტებისთვის, კაფეტერია და სამედიცინო ცენტრი.

ბაქოს საინჟინრო უნივერსიტეტი მუშაობს დიდ კამპუსში, რომელიც მდებარეობს აფშერონის ნახევარკუნძულზე.

სტუდენტების საერთო საცხოვრებლები აკმაყოფილებს ყველაზე თანამედროვე მოთხოვნებს. 300 კაცზე განთავსებულია ვაჟთა და გოგონების საერთო საცხოვრებლები. საერთო საცხოვრებლის 77 ოთახიდან თითოეული 4 ადამიანისთვისაა განკუთვნილი. ყველა სართული აღჭურვილია დასვენების ზონით და სასწავლო ოთახებით. შენობაში ფუნქციონირებს მდიდარი ბიბლიოთეკა, საკონფერენციო და ფიტნეს დარბაზები, კვების და საყოფაცხოვრებო მომსახურება.

უნივერსიტეტში 335 ლექტორი ასწავლის 4897 სტუდენტს.
ქაბალა (აეროპორტი)

ქაბალას აეროპორტი — აზერბაიჯანის ჩრდილოეთით, ქალაქ ქაბალას საერთაშორისო აეროპორტი. აეროპორტი გაიხსნა 2011 წლის 18 ნოემბერს. გახსნით ცერემონიაზე აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი გამოვიდა სიტყვით:

„დაბოლოს, გაბალაში საერთაშორისო აეროპორტი იწყებს მუშაობას. ამ აეროპორტს შეუძლია მიიღოს ნებისმიერი თვითმფრინავი. ყველაზე მძიმე სატვირთო თვითმფრინავებს აქ ჩამოსვლა შეუძლიათ. ასაფრენი ბილიკი საკმარისად დიდია ნებისმიერი თვითმფრინავის წონის შესანარჩუნებლად. აეროპორტი აკმაყოფილებს ყველა საერთაშორისო სტანდარტს. ამრიგად, დარწმუნებული ვარ, რომ ამ აეროპორტის მომავალი ძალიან წარმატებული იქნება. იმედი მაქვს, რომ მომავალში ამ აეროპორტიდან საერთაშორისო ფრენების ორგანიზება მოხდება, ჩვენი ტრანსპორტის სექტორი ვითარდება. ვითარდება როგორც საჰაერო, ასევე საზღვაო ტრანსპორტი. ბაქოში შენდება ახალი გემთსაშენო ქარხანა, რომელიც საერთაშორისო სტანდარტებს დააკმაყოფილებს. ბაქოს მახლობლად - სოფელ ალათში, კასპიის ზღვაზე ყველაზე დიდი ახალი საერთაშორისო სავაჭრო პორტი შენდება. პორტის ტვირთის გადაზიდვის მოცულობა 10 მილიონიდან 25 მილიონ ტონამდე გაიზრდება. ამ აეროპორტის მშენებლობა და მისი გახსნა ასეთ ლამაზ ისტორიულ დღეს სიმბოლურია. ეს არის ერთ–ერთი წარმატება, რომელიც მიღწეულია დამოუკიდებლობის 20–წლიან პერიოდში. კიდევ ერთხელ გილოცავთ ამ მშვენიერ ღონისძიებას, ვუსურვებ გაბალას ყველა მაცხოვრებელს ჯანმრთელობას და ახალ წარმატებებს“.

პირველი რეისი ბაქოდან ქაბალაში განხორციელდა 2012 წლის 1 ივნისს .

2012 წლის 15 ნოემბრიდან რუსულმა ავიაკომპანიამ დაიწყო ფრენები მოსკოვი-ქაბალა-მოსკოვი (დომოდედოვო), კვირაში ერთხელ ხუთშაბათობით, -320 თვითმფრინავით .

აეროპორტი გათვლილია ყველა ტიპის თვითმფრინავისთვის. მათი მაქსიმალური ასაფრენი წონა შეზღუდვების გარეშეა. ასაფრენი ზოლის კლასიფიკაციის ნომერი 150 / / / / .

აეროპორტი მდებარეობს ზღვის დონიდან 935 ფუტის სიმაღლეზე.

ასაფრენი ბილიკი 16 აღჭურვილია კატეგორიის -ით, რაც საშუალებას აძლევს თვითმფრინავებს იმუშაონ დაბალ ჭერზე (30 მეტრი) და ხილვადობაზე (350 მეტრი).

2016 წლის მარტიდან ოქტომბრამდე ქაბალა იყო აზერბაიჯანის კარიბჭე პეგასუსის ფრენებისთვის სტამბოლიდან . 2017 წელს -მ დაიწყო ზაფხულის ფრენები დუბაის საერთაშორისო აეროპორტიდან . 2018 წელს –მ გამოსცადა ქაბალა, ფრენებისთვის როგორც საზაფხულო დანიშნულების ადგილი–დან .

სამწუხაროდ ყველა მიმართულებით ერთი სეზონის შემდეგ შეჩერდა ფრენები.
მარსელო დელ პილარი

მარსელო დელ პილარი (დ. 30 აგვისტო, 1850 — გ. 4 ივლისი, 1896) — ფილიპინელი რევოლუციონერი და მწერალი, ესპანეთის ბატონობის წინააღმდეგ განმათავისუფლებელი ბრძოლის ორგანიზატორი. პროფესიით იყო ადვოკატი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1850 წელს. დელ პილარი ბავშვობა ბულაკანი გაატარა. მას ჰყავდა ხუთი და და ოთხი ძმა. სწავლობდა მანილაში, მიიღო ბაკალავრის ხარისხი სამოქალაქო სამართალში. 1878 წლის თებერვალში ცოლად ირთავს მარსიანა დელ პილარს, რომელთანაც 7 შვილი შეეძინება. 1888 წლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ესპანეთში ფილიპინელთა რეფორმატორულ მოძრაობაში. დელ პილარმა ბოლო წლები სიღარიბეში გაატარა. 1896 წლის 4 ივლისს, 45 წლის ასაკში, გაუარესებული ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო გარდაიცვალა.
მარელი

მარელი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეს სამხრეთით, ის ადგილ უდივლებისაგან პატარა ხევით გამოიყოფა და წარმოადგენს ფერდობს, რომელიც ჩრდილოეთის მიმართულებით საქართველო-თურქეთის სასაზღვრო ზონამდე თანდათანობით მაღლდება. ტერიტორია დატერასებულია და სოფელ უდეს მოსახლებას სამეურნეო სავარგულები აქვთ მოწყობილი, თუმცა გვიან შუასაუკუნეებში აქ სოფელი არსებულა, რომელიც გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარშიც იხსენიება ამავე სახელწოდებით. მარელში საკმაოდ ვრცელ ტერიტორიაზე გვხვდება ფეოდალური ხანის ერთგვაროვანი კერამიკა. აღსანისნავია, რომ ერთ-ერთ სამეურენო ნაკვეთში აღმოჩნდა მტკვარ-არაქსული კერამიკის ფრაგმენტები, გვხვდება ყურის, ძირის, პირ-ყელისა და ტანის ფრაგმენტები, მოჩალისფრო-მონაცრისფრო პრიალა ზედაპირით, აღსანიშნავია ხუფის პირის ფრაგმენტის აღმოჩენა, რომელის მსგავსიც არა ერთია ამ პერიოდის ძეგლებზე.
მონოგანივი შრიფტი

მონოგანივი შრიფტი, ან არაპროპორციული შრიფტი — შრიფტის სახეობა, რომელშიც ასოების და სიმბოლოების კეგელური მოედნები იკავებენ ერთსა და იმავე ჰორიზონტალურ სივრცეს. ამით იგი განსხვავდება ცვალებადი სიგანის, ანუ პროპორციული შრიფტებისგან, რომლებშიც ასოებს და სიმბოლოებს აქვთ ერთმანეთისაგან განსხვავებული სიგანე.

მონოგანივი შრიფტი ჩვეულებრივი მოვლენაა საბეჭდ მანქანებში და კომპიუტერული კოდის ბეჭდვისას.

მონოგანივი შრიფტის მქონე ფონტები ფართოდ გავრცელებული იყო ადრინდელ კომპიუტერებსა და კომპიუტერულ ტერმინალებში, რომლებსაც, ხშირ შემთხვევაში ძალზედ შეზღუდული გრაფიკული შესაძლებლობები ჰქონდათ. აპარატურული რეალიზაცია გამარტივებული იყო ტექსტური რეჟიმის ხარჯზე, რომლის დროსაც, ეკრანის გაწყობა წარმოდგინდებოდა ჩვეულებრივი ფილათა ბადის სახით, რომელთაგან თითოეული მომართული იყო სიმბოლოს გამოსასახად მოწყობილობის სიმბოლოთა რუკაში ინდექსირების გზით. ზოგიერთ მოწყობილობაში მხარდაჭერილი იყო ფერადი ტექსტის ჩვენება, რომლის უზრუნველყოფა ხდებოდა თითოეული ფილის წინა და უკანა პლანების ფერის ცვალებით. მხარდაჭერილ სხვა ეფექტებს შორის იყო მოციმციმე ტექსტი და შებრუნებული ვიდეო. ამისდა მიუხედავად, ადრინდელი კომპიუტერული სისტემები შეზღუდული იყო მხოლოდ ერთი კონსოლური ფონტით.

მიუხედავად იმისა, რომ კომპიუტერებს ამ დროისთვის უკვე შეუძლიათ ფონტების ფართო არჩევანის გამოყენება, ინტეგრირებული შემუშავების გარემოების უმეტესობა და ტექსტური რედაქტორები საწყისად გაწყობილია მონოგანივი ფონტების გამოყენებაზე. ეს ზრდის საწყისი კოდის კითხვადობას, რომელთანაც ხშირად დაკავშირებულია ცალკეული სიმბოლოების სწორად ამოცნობა და მკაფიო ხდება განსხვავება ასოებს შორის, რომელიც აუცილებელია მაგალითად პაროლების ჩასაწერ ველებში, როდესაც შეცდომის დაშვება მიუღებელია. მონოგანივი ფონტები ასევე გამოიყენება ტერმინალის ემულატორებში და ჩვეულებრივ ტექსტურ რედაქტორებში ცხრილური სახის მონაცემების წარმოდგენისას. ტექნიკურ დოკუმენტაციაში, განსაკუთრებით პროგრამირების ენების მიმართულებით, მონოგანივი შრიფტი გამოიყენება კოდის გამოსაყოფად ჩვეულებრივი ბუნებრივი ენით დაწერილი ტექსტისაგან.

სიმბოლოთა ოპტიკურ ამოცნობას უკეთესი სიზუსტე აქვს მონოგანივი შრიფტის ამოცნობისას. მაგალითად, ასეთი ტიპის შრიფტები მოცემულია - და - ფონტებში.