iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ბლანსკოს რაიონი

ბლანსკოს რაიონი — რაიონი სამხრეთ მორავიის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ბლანსკო. რაიონის ფართობი შეადგენს 862,65 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 104 535 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 121 ადამიანს.

ბლანსკოს რაიონის ქალაქები
ადამოვი
ბლანსკო
ბოსკოვიცე
ველკე-ოპატოვიცე
კუნშტატი
ლეტოვიცე
ოლეშნიცე
რაიეც-იესტრჟები
ბრჟეცლავის რაიონი

ბრჟეცლავის რაიონი — რაიონი სამხრეთ მორავიის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ბრჟეცლავი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 048,91 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 114 148 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 109 ადამიანს.
რაიონში შემავალი ქალაქები
ბრჟეცლავი
ვალტიცე
ველკე-ბილოვიცე
ველკე-პავლოვიცე
კლობოუკი-უ-ბრნა
ლანჟჰოტი
მიკულოვი
პოდივინი
ჰუსტოპეჩე
ნეკარი

ნეკარი — მდინარე სამხრეთ-დასავლეთ გერმანიაში. მიედინება ბადენ-ვიურტემბერგის მხარეში. სიგრძე 367 კმ, აუზის ფართობი 14,000 კმ². მდინარე რაინის ერთ-ერთი ყველაზე მთავარი მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს შვარცვალდისა და შვაბიის ალბის კალთებზე, ზღვის დონიდან 706 მ სიმაღლეზე. უმეტესწილად მიედინება ვიწრო, ადგილ-ადგილ კანიონისებურ ხეობაში. აქვს ჩრდილოეთური და ჩრდილოეთ-აღმოსავლური მიმართულება. ქალაქ პლოხინგენთან მოიხრება ჩრდილო-დასავლეთისაკენ და გაივლის ქალაქ შტუტგარტს. შემდეგ სვლას აგრძელებს ჩრდილოეთური მიმართულებით, აქ ხეობა ფართო და ღრმაა. ნაპირებზე ფეოდალური ციხე-სიმაგრეა. ძლიერ მეანდრირებულია. მკაცრ ზამთარში იყინება. მდინარე რაინს შეერთვის ქალაქ მანჰაიმის სიახლოვეს, ზღვის დონიდან 95 მ სიმაღლეზე. სანაპიროები მჭიდროდ არის დასახლებული. სანაოსნოა 200 კილომეტრამდე. წყლის საშუალო ხარჯი 145 მ³/წმ.

სახელწოდება „ნეკარი“ კელტური წარმოშობისაა და აღნიშნავს „ველურ წყალს“. ჯერ კიდევ საუკუნეში მოიხსენიება -ის სახით.
სარკა

სარკა — მდინარე ჩრდილოეთ იტალიაში. სათავე აქვს ადამელა-პრეზანელის ალპების კალთებზე, ზღვის დონიდან 770 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 78 კმ, აუზის ფართობი 2859 კმ². ერთვის გარდის ტბას. ტბიდან გამომავალი მდინარე მინჩოს სახელითაა ცნობილი, რომელიც მდინარე პოს მარცხენა შენაკადია. დამახასიათებელია სწრაფი დინება. ქმნის რამდენიმე წყალვარდნილს, ხოლო ტრენტოს პროვინციაში რენდენის ხეობას. აგებულია ჰიდროელექტროსადგური. ნაპირებზე არაერთი დასახლებული პუნქტია, მათ შორის აღსანიშნავია: კარიზოლო, პინცოლო და სხვ.
IRB-ის 20-წლამდელთა მსოფლიო ალაფი 2012

-ის ოცწლამდელთა მსოფლიო ალაფი 2012 – რაგბის რიგით მეხუთე ტურნირი 20 წლამდე მორაგბეთა ნაკრებებს შორის რომლის ორგანიზატორია რაგბის საერთაშორისო საბჭო . ტურნირის მასპინძელია აშშ. ტურნირის ყველა მატჩი გაიმართება ქალაქ სოლტ-ლეიკ-სიტიში მურეი რაგბი პარკზე.

ჯგუფური ეტაპი
ყველა დრო მოცემულია თბილისის დროით

ჯგუფი 

----

----

----

----

----

ჯგუფი 

----

----

----

----

----

პლეი-ოფის ეტაპი
მატჩი მეშვიდე ადგილისათვის
მატჩი მეხუთე ადგილისათვის
მატჩი მესამე ადგილისათვის
ფინალი
ტეპლიცე

ტეპლიცე — ქალაქი ჩეხეთში, უსტეცის მხარეში, ტეპლიცეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. წარმოადგენს რეგიონის მეორე უდიდეს საკურორტო ქალაქს. ტეპლიცეში მდებარეობდა ავსტრია-უნგრეთის კლარი-ანდრინგენის ოჯახის პრინცების ძირითადი რეზიდენცია.

ქალაქი მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთ ბოჰემიაში, გერმანიის საქსონიის მხარის საზღვართან. გაშენებულია მდინარე ბილინის ვაკეზე, რომელიც ორეს მთებს ცენტრალური ჩეხეთის მთებისგან გამოყოფს.

ისტორია
ამ ტერიტორიაზე იშვიათი თერმული წყლები ჯერ კიდევ 762 წელს აღმოაჩინეს, თუმცა მათი უტყუარი მოხსენიება საუკუნის დოკუმენტში ხდება. დასახლება პირველად 1158 წელსაა მოხსენიებული, როდესაც ბოჰემიის მეფე ვლადისლავ -ის კონსორტმა იუტა თიურინგიელმა ბენედიქტელი ბერებისთვის მონასტერი დააარსა, რომელიც შემდეგ ჰუსიტური ომების დროს დაინგრა. საუკუნეში, მეფე გეორგ პოდებრადელის კონსორტმა იოანა როზმიტალმა ნანგრევებზე ციხესიმაგრე აღმართა.

1895 წელს ტეპლიცეს გარეუბნები შეერწყა. მას შემდეგ რაც ავსტრია უნგრეთის იმპერია დაიშალა, პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, ახლადშექმნილ ჩეხოსლოვაკიაში შემავალ ქალაქში გერმანულენოვანი მოსახლეობა დასახლდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ჩეხოსლოვაკიის მთავრობამ ეთნიკურად გერმანული მოსახლეობა ტეპლიცედან განდევნა.
ბრნო-ვენკოვის რაიონი

ბრნო-ვენკოვის რაიონი — რაიონი სამხრეთ მორავიის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ბრნო. ბრნო-ვენკოვის რაიონში ჯამში 14 ქალაქი, 10 სავაჭრო ქალაქი და 187 მუნიციპალიტეტია. მუნიციპალიტეტების რაოდენობით ის პირველ ადგილზეა ჩეხეთის რაიონებს შორის.

გეოგრაფია
ბრნო-ვენკოვის რაიონი ქალაქ ბრნოს თითქმის ყველა მხრიდან აკრავს გარს და ამიტომ მას რუკაზე არასტანდარტული ფორმა აქვს. რაიონის ტერიტორია ჩრდილოეთ ნაწილში ბორცვიანი და ტყიანია, ხოლო სამხრეთ ნაწილში ვაკე რელიეფია ტყეებით დაფარული. ტერიტორია ექვს გეომორფოლოგიურ მეზორეგიონად არის დაყოფილი, ესენია: ზემო სვრატკას მთიანეთი (ჩრდილოეთით), კრჟიჟანოვის მთიანეთი (დასავლეთით), დიე-სვრატკას ხეობა (სამხრეთით), ბობრავას მთიანეთი (სამხრეთ-დასავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით), ბოსკოვიცეს ღრმული (ბობრავას მთიანეთის გასწვრივ) და დრაჰანის მთიანეთი (აღმოსავლეთით). რაიონის უმაღლესი წერტილია სიკორჟის ბორცვი, მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან 705 მეტრია. ყველაზე დაბალი წერტილია ნოვე-მლინის წყალსაცავი, რომელიც ზღვის დონიდან 169 მეტრზე მდებარეობს. რაიონის ტერიტორიის 31,6% ტყეებითაა დაფარული.
ინტრუზია

ინტრუზია (გვიანდ. ლათ. – ; < ლათ. – შევაგდებ) — დედამიწის ქერქში მაგმის შეჭრის პროცესი, რის შედეგადაც წარმოიქმნება ინტრუზიული ქანები, ეგრეთ წოდებული სიღრმის ქანები, რომელიც უპირისპირდება ეფუზიურ ქანებს.

ინტრუზია აგრეთვე არის დედამიწის ქერქში მაგმის გაცივებისა და კრისტალიზაციის შედეგად წარმოქმნილი მაგმური სხეული, ინტრუზივი. გარემომცველი ქანების სტრუქტურასთან დამოკიდებულების მიხედვით განარჩევენ თანხმობით (კონკორდანტულ) ინტრუზივებს, მაგ., ლაკოლითი, ლოპოლითი, ფაკოლითი, სილი (შრეინტრუზივი) და უთანხმო (დისკორტანტულ) ინტრუზივებს — შტოკი, დაიკი. ინტრუზივების კლასიფიკაციისას ითვალისწინებენ ფორმასა და სხეულის ზომას.

წარმოქმნის სიღრმის მიხედვით გამოყოფენ: ზედაპირულ, მცირესიღრმულ და სიღრმულ ინტრუზივებს. მაგმის ორი, ან უფრო მეტი ამოწევის შედეგად წარმოიქმნება ეგრეთ წოდებული რთული ინტრუზია, რომლის მაგმის შედგენილობა ყოველ ჯერზე მკვეთრად იცვლებოდა. სიღრმული ინტრუზია აგებულია კრისტალური მაგმური ქანებით, იმ დროს, როდესაც მცირესიღრმული ინტრუზივები პორფირული სტრუქტურისაა.

სტრუქტურული ტიპები
ბათოლითი: მსხვილი ინტრუზიული სხეული
დაიკი: მაგმური ინტრუზიული სხეული
ლაკოლითი: ინტრუზიული მასივი
ლოპოლითი: თანხმობითი ჯამისებრი ინტრუზია
ფაკოლითი: თანხმობითი ინტრუზიული სხეული
შტოკი: ინტრუზიული სხეული
სილი: ინტრუზიული სხეული
დეჩინი

დეჩინი — ქალაქი ჩრდილოეთ ჩეხეთში, უსტეცის მხარეში. წარმოადგენს დეჩინის რაიონის უდიდეს ქალაქსა და ადმინისტრაციულ ცენტრს.

დეჩინი მდებარეობს ბოჰემიაში, მდინარე ელბისა და პლოუჩინცეს შერწყმის ადგილას, გერმანიასთან საზღვრის საიხლოვეს, პრაღა-დრეზდენი-ბერლინის სარკინიგზო მაგისტრალზე.

ქალაქი გაშენებულია ზღვის დონიდან საშუალოდ 135 მეტრზე და შესაბამისად ის ჩეხეთის ყველაზე დაბალი ქალაქია. განვითარებულია მრეწველობა.

ჰიტლერის მიერ ჩეხოსლოვაკიაში შეჭრამდე, 1939 წლის 13 მარტს, დეჩინის ანექსია პოლონელებმა მოახდინეს.

გალერეა
იჰლავა

იიჰლავა — ქალაქი ჩეხეთში, ვისოჩინის მხარეში. მდებარაობს მდინარე იიჰლავაზე, მორავიისა და ბოჰემიის ძველ საზღვარზე და წარმოადგენს ჩეხეთის უძველეს მაღაროელთა ქალაქს.

ქალაქის გერმანული სახელი — იგლაუ მომდინარეობს ამავე ენაში არსებული სიტყვისგან — , რაც ზღარბს აღნიშნავს, ქალაქის გერბზეც სწორედ ხსენებული ცხოველია გამოსახული. ლეგენდის თანახმად, ჯერ კიდევ 799 წელს ამ ტერიტორიაზე ვერცხლის მაღაროები არსებობდა.

ძირითად ნაგებობებს შორისაა წმინდა იაკობის, ღვთისმშობლის, დომინიკელთა წმინდა ჯვრის ადრეული გოტიკური ეკლესები, წმინდა იგნატიუს ლოიოლას ბაროკოს სტილის ეკლესია, მუნციპალური შენობა და სახვა ნაგებობები, რომლებიც გოტიკურ და რენესანსის დეტალებს შეიცავს. ქალაქში ასევე არის ებრაელთა სასაფლაო.

წერილობით დოკუმენტებში ქალაქი პირველად 1233 წელს იხსენიება.

1990-იან წლებში კომუნიზმის კოლაფსის შემდეგ, სწრაფად დაეცა განვითარებული სოფლის მეურნეობა. ამჟამად, ქალაქის მოსახლეობის 65 % მრეწველობის სექტორშია დასაქმებული.
კომპოზიტური მასალა

კომპოზიტური მასალა (კომპოზიტი) — ხელოვნურად შექმნილი მყარი მასალა, რომელიც შედგება ორი ან მეტი კომპონენტისაგან რომლებიც ზუსტი საზღვრებითაა ერთმანეთზე დაკავშირებული. კონსტრუქციული დანიშნულების კომპოზიტის ელემენტები ერთმანეთს უზრუნველყოფენ ტექნიკურ ხასიათს (სიმტკიცე, გამძლეობა).

კომპოზიტური მასალის უპირატესობები
კომპოზიტური მასალის მთავარი უპირატესობა არის იმაში, რომ მასალა და კონსტრქცია იქმნება ერთდროულად, თუმცა გამონაკლისია „პრე-პრეგები“ (, რომელიც არის ნახევრად მზა, კონსტრუქციის დამზადებისათვის. ცალკეული კომპოზიტი მზადდება ცალკეული მიზნისათვის, ამიტომ შეუძლებელია ერთ სახის კომპოზიტში ყველა უპირატესობის ჩადება. თუმცა, კომპოზიტის უპირატესობებია: მაღალი გამძლეობა, მაღალი სიმტკიცე, სიმარტივე, და სხვა.
კემპერი

კემპერი — ქალაქი ბრეტანში, დასავლეთ საფრანგეთში. ფინისტერის დეპარტამენტისა და კემპერის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარეების სტეირის, ოდეს და ჟეს შესართავის დასავლეთ მხარეს. მისი სახელიც სწორედ აქედან მომდინარეობს, რაც მდინარეების შესართავს ნიშნავს. ქალაქში არის დასავლეთ ბრეტანის უნივერსიტეტი.
კარლოვი-ვარის საერთაშორისო კინოფესტივალი

კარლოვი-ვარის საერთაშორისო კინოფესტივალი — ყოველწლიური კინოფესტივალი, რომელიც ტარდება ჩეხეთის ქალაქ კარლოვი-ვარში. აღიარებულია მსოფლიო მასშტაბით როგორც ევროპის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კინომოვლენა. უძველესი კინოფესტივალია. ტარდება 1946 წლიდან. 1956 წლიდან კინოფესტივალია. ჩეხოსლოვაკიაში კომუნიზმის გამარჯვების შემდეგ ათწლეულების მანძილზე მოქცეული იყო პოლიტიკური გავლენის ქვეშ. 1989 წლის ნოემბერში ხავერდოვანი რევოლუცის შემდეგ ქვეყანაში დაიწყო სოციალური და პოლიტიკური ცვლილებები. 1990 წლიდან კინოფესტივალზე უჩვენეს ტაბუ დადებული ჩეხოსლოვაკიური ფილმები. კინოფესტივალს ესწრებოდნენ მსოფლიო მასშტაბის კინოვარსკვლავები: რეჟისორები მილოშ ფორმანი და ლინდზი ანდერსონი, მსახიობები: ანეტ ბენინგი და რობერტ დე ნირო. 1990-იანი წლების დასაწყისში ფინანსური პრობლემებისა და მთავრობის მხრიდან ნაკლები ინტერესის გამო კინოფესტივალმა დაკარგა თავისი მნიშვნელობა. 1994 წელს კარლოვი-ვარის საერთაშორისო კინოფესტივალში დაიწყო სრულიად ახალი ტრადიციები.

ამიერიდან კინოფესტივალი ისევ ყოველწლიურად იმართებოდა. 1993 წელს შეიქმნა კარლოვი-ვარის საერთაშორისო კინოფესტივალის ფონდი. დღეისათვის იქცა ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან კინომოვლენად. საუკეთესო მხატვრული ფილმებისთვის გასცემს პრემია „ბროლის გლობუსს“.
ვიშკოვის რაიონი

ვიშკოვის რაიონი — რაიონი სამხრეთ მორავიის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ვიშკოვი. რაიონის ფართობი შეადგენს 876,06 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 86 763 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 99 ადამიანს.
რაიონში შემავალი ქალაქები
ბუჩოვიცე
ვიშკოვი
ივანოვიცე-ნა-ჰანე
როუსინოვი
სლავკოვ-უ-ბრნა
ზნოიმოს რაიონი

ზნოიმოს რაიონი — რაიონი სამხრეთ მორავიის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ზნოიმო. რაიონის ფართობი შეადგენს 1,590,44 კმ²-ს. 2025 წლის მონაცემებით რაიონში 116 047 ადამიანი ცხოვრობს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 73 ადამიანს.

ზნოიმოს რაიონში 144 მუნიციპალიტეტი, 5 ქალაქი და 15 საბაზრო ქალაქია.

რაიონის ქალაქები
ზნოიმო
იევიშოვიცე
მიროსლავი
მორავსკი-კრუმლოვი
ჰრუშოვანი-ნად-იევიშოვკოუ
მდინარის ჩამონადენი

მდინარის ჩამონადენი — წყლის გადაადგილება ნაკადის სახით მდინარის კალაპოტში. იქმნება გრავიტაციის ზემოქმედების შედეგად. წარმოადგენს წყლის წრებრუნვის უმნიშვნელოვანეს ელემენტს, რის შედეგადაც ხდება წყლის გადაადგილება ხმელეთიდან ოკეანეში ან გაუდინარ არეში. დროის ერთეულში ჩამონადენის რაოდენობრივ მაჩვენებელს ეწოდება წყლის ხარჯი, რომელიც წარმოადგენს ნაკადის ცოცხალ კვეთში გავლილ წყლის საშუალო, მინიმალურ ან მაქსიმალურ ხარჯს. ზედაპირულ ჩამონადენში განარჩევენ კალთურ ჩამონადენსა და კალაპოტურ ჩამონადენს.

მდინარის ჩამონადენის რეგულირება ეწოდება მდინარის ჩამონადენის მოცულობის განაწილებას დროის განმავლობაში, მისი რეჟიმის შეცვლას სახალხო მეურნეობის სხვადასხვა დარგის მოთხოვნათა შესაბამისად.
ქვიშხეთის წმინდა ელიას ეკლესია

ქვიშხეთის წმინდა ელიას ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთის სამხრეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (7,8 4,3 მ) შეკეთებულია, ნაგებია რიყის ქვითა და ნატეხი ქვიშაქვით. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. ასეთივე სარკმელია დასავლეთით. აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. საკურთხეველში შემორჩენილია თლილი ქვიშაქვით ამოყვანილი კონქის თაღის ქუსლების თითო ქვა.
ქვიშხეთის ფერისცვალების ეკლესია

ქვიშხეთის ფერისცვალების ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთში, სასაფლაოზე. თარიღდება ადრინდელი და შუა ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (8,1 5 მ), ნაგებია ქვიშაქვის თლილი კვადრებით და რიყის ქვით. ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია - შემორჩენილია აღმოსავლეთი კედელი ნახევარწრიული აფსიდით, ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლების ქვედა ნაწილი, ინტერიერში ცისფერი ტუფის პერანგის ნაწილი და ჩრდილოეთ კედლის თლილი ქვის წყობა. შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან ჰქონდა.
მონასტრის ღვთისმშობლის ეკლესია

მონასტრის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მონასტრის დასავლეთით ერთ კილომეტრზე, ძველ სასაფლაოზე. თარიღდება - საუკუნეებით. ძეგლი დაზიანებულია.

ნაგებობა სამეკლესიანი ბაზილიკაა (14,7 12,5 მ), ნაგებია დიდი ზომის კირქვებით. მთავარი შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. ნახევარწრიულ აფსიდის ღერძზე გაჭრილი ფართო და მაღალი სარკმელი გადახურულია მთლიან ქვაში გამოკვეთილი თაღით. სარკმლის მარცხნივ სამკუთხა ნიშია. ფასადებზე ქვების წყობა სწორხაზოვანი და ჰორიზონტალურია. ჩრდილოეთ ნავის აღმოსავლეთ კედელზე თაროთი და ოდნავ შეზნექილი სიბრტყით შედგენილი ქვიშაქვის ლავგარდნის ფრაგმენტია შემორჩენილი.
რუსაანთუბნის წმინდა ანდრიას ეკლესია

რუსაანთუბნის წმინდა ანდრიას ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ რუსაანთუბნის ჩრდილოეთით, ფერდობზე, მუხნარში, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანის დასაწყისით. დაზიანებულია.

ეკლესია დარბაზულია (12 5,9 მ), ნაგებია ტლანქად დამუშავებული, არაწესიერი ფორმის ქვიშაქვით და შირიმის თლილი კვადრებით. შესასვლელი ორი აქვს, სამხრეთით და დასავლეთით. სამხრეთის შესასვლელი შიგნიდან არქიტრავით არის გადახურული, ხოლო გარედან შირიმის კვადრებით ნაწყობი თაღით. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდი ფართო მხრებითაა გამოყოფილი დარბაზისგან. ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელში 1,2 მეტრის სიმაღლეზე ჩასმულ ფილაზე დაბალი რელიეფური კომპოზიციაა - დანიელი ლომების ხაროში. შენობა დგას ცოკოლზე, რომელიც თითქმის მთლიანად მიწითაა დაფარული.
სავანისუბნის წმინდა ელიას ეკლესია

სავანისუბნის წმინდა ელიას ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ სავანისუბნის სასაფლაოზე. სამშენებლო წარწერის თანახმად აგებულია 1856 წელს სავანელების, ელისაშვილების, მარგველაშვილების, რამიშვილების, რევაზიშვილების, ციყელაშვილებისა და ორთოიძეების საგვარეულოთა დაკვეთით. 1975 წელს ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია შეაკეთა და გადახურა თუნუქით.

ეკლესია დარბაზულია (12,1 7 მ), ნაგებია ქვიშაქვის კვადრებით. შიგნიდან თაღოვან შეღრმავებებში ჩასმული შესასვლელი ორია - სამხრეთით და დასავლეთით. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე და დასავლეთით თითო თაღოვანი სარკმელია. ორ-ორი ასეთივე სარკმელი გრძივ კედლებში ერთმანეთის სიმეტრიულადაა განლაგებული. აფსიდში სამი ნიშია, თითო სწორკუთხა ნიში გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილშია, სარკმლებს ქვემოთ. შესასვლელები მორთულია სწორკუთხა პროფილირებული არქიტრავით. სამხრეთ შესასვლელის არქიტრავზე ჯვარია ამოკვეთილი, ხოლო მოჩარჩოების თაღოვან არეში შვიდსტრიქონიანი წარწერაა. ეკლესიას წრეთარგისა და ლილვისაგან შედგენილი ქვიშაქვის ლავგარდანი აქვს, სახურავი ორფერდაა. დასავლეთ ფრონტონზე დაშენებულია თაღებით გახსნილი და პირამიდული სახურავით დასრულებული პატარა სამრეკლო.
გოტარდის მასივი

გოტარდის მასივი — მთის მასივი შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის, ტიჩინოს, ვალესა და ურის კანტონების ტერიტორიაზე. უმაღლესი მწვერვალია დამასტოკი (3630 მ). სახელი ეწოდა ალპების მაღალმთიანი უღელტეხილის სენ-გოტარდის სახელის მიხედვით. -ს კლასიფიკაციით, გოტარდის მასივი აერთიანებს მონტელეონე-სენტ-გოტარდის ალპებს. ჩრდილოეთით ვრცელდება ზუსტენის უღელტეხილი (2224 მ), დასავლეთით გრიმზელის უღელტეხილია (2164 მ). უმეტესწილად აგებულია გნაისებით. გოტარდის მასივზე გეოლოგიურ გამოკვლევებს ატარებდა გერმანელი გეოლოგი და პალეონტოლოგი კარლ ფონ ფრიტჩი.
ფლევის წმინდა გიორგის დიდი ეკლესია

ფლევის წმინდა გიორგის დიდი ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდი ფლევის აღმოსავლეთით სასაფლაოზე. აგებულია საუკუნის ბოლოს.

ეკლესია დარბაზულია (14,6 8,7 მ), ნაგებია თლილი კირქვით, ნატეხი ქვითა და აგურით. შესასვლელი სამხრეთითაა. კარები შიგნიდან აგურის თაღებითაა გადახურული, გარედან - კირქვით. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე მოზრდილი თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის გვერდებზე თითო ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშია. აფსიდის მხრებით დარბაზისგან გამოყოფილი საკურთხევლის ბაქანი ამაღლებულია და წინ არდაბაგი ეკვრის. გრძივ კედლებში ორ-ორი სარკმელია. ყველა სარკმელს აგურით ამოყვანილი ნახევარწრიული თაღი აქვს. გრძივ კედლებზე წყვილი პილასტრია, დასავლეთით - კუთხის პილასტრები. დასავლეთ ფასადზე, კარის თავზე აგურის წყობით გამოყვანილია ჯვარი. ეკლესია გადახურულია ორფერდა სახურავით.
ფლევის წმინდა გიორგის მცირე ეკლესია

ფლევის წმინდა გიორგის მცირე ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდი ფლევის აღმოსავლეთით სასაფლაოზე დიდი ეკლესიის გვერდით, თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ნაგებობა დაზიანებულია.

ეკლესია დარბაზულია (7,4 8 მ), აგებულია თლილი კირქვით. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. ასეთივე სარკმელია სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში. საკურთხეველი, რომელიც კონქით იყო დასრულებული, დარბაზისგან აფსიდის მხრებითაა გამოყოფილი. გრძივი კედლები წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით ორ პატარა თანაბარ სათავსად იყოფა.ინტერიერი შელესილია. კედლებზე მოხატულობის ფრაგმენტების კვალი ჩანს. დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია თლილი ქვების სწორხაზოვანი წყობა.
ფლევის ღვთისმშობლის ეკლესია

ფლევის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა ფლევის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება - საუკუნეებით. ძეგლი დაზიანებულია.

ეკლესია დარბაზულია (8,2 4,9 მ), ნაგებია კირქვის დიდი ზომის თლილი კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა ქვით გადახურული პატარა სარკმელია. მეორე სარკმელი სამხრეთ კედელში აფსიდის მხართან ახლოს იყო გაჭრილი. აფსიდის სარკმლის გვერდებზე თითო ღრმა და სწორკუთხა ნიშია. კამარის საბჯენი თაღი დარბაზის გრძივი კედლების შეკიდულ პილასტრებს ეყრდნობოდა.
სამყვირალოს წმინდა გიორგის ეკლესია

სამყვირალოს წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა ფლევის ჩრდილო-დასავლეთით 3 კილომეტრზე, ადგილ სამყვირალოზე. გადმოცემით, საჭიროების დროს აქედან საყვირებით უხმობდნენ ახლომდებარე სოფლების მცხოვრებთ. სტილისტური ნიშნებით ეკლესია გვიანდელი ფეოდალური ხანით თარიღდება. ძლიერ დაზიანებულია.

ეკლესია დარბაზულია (8,6 5,3 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვიშაქვით. ორი შესასვლელი აქვს: დასავლეთის შესასვლელი შიგნიდან თაღოვანია, ხოლო გარედან გადახურულია ქვიშაქვის დიდი არქიტრავით (2,5 1,2 მ); სამხრეთის შესასვლელისაგან შემორჩენილია მხოლოდ დასავლეთის წირთხლი და თაღის ქუსლის წყობა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე მაღალი თაღოვანი სარკმელია, რომლის გვერდებზე თითო პატარა სწორკუთხა ნიშია. დარბაზის გრძივი კედლების შუა ნაწილში და დასავლეთ კედლის კუთხეებში ორსაფეხურიანი პილასტრებია.
ჩიკორის ეკლესია

ჩიკორის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაშისკარის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, რკინიგზის მარჯვენა მხარეს, ძველ სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება - საუკუნეებით.

ეკლესია დარბაზულია (7 4,9 მ), ნაგებია რიყის ქვით, ქვიშაქვის კვადრებით და აგურით. სამხრეთით თაღოვანი შესასვლელია, აღმოსავლეთით კი ნახევარწრიული აფსიდი, რომლის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი. სარკმელი მოგვიანებით გაუფართოვებიათ და ამჟამად თანამედროვე აგურით ნაწყობი შეისრული თაღითაა დასრულებული. სარკმლის გვერდებზე თითო თაღოვანი ნიშია. დარბაზი ცილინდრული კამარით ყოფილა გადახურული. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის მარცხენა მხარეს შემორჩენილია წყობაში ჩასმული პატარა ქვევრის ნაწილი, ხოლო ფრონტონზე - ქვიშაქვის თაროსებრი ლავგარდნის ფრაგმენტი.
ტაუსას ეკლესია

ტაუსას ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაშისკარის სამხრეთ-დასავლეთით, აკვანას სერის ძირში, სასაფლაოზე. აგებულია 1897 წელს, აქ ადრე არსებული სამნავიანი ეკლესიის (შემორჩენილია უმნიშვნელო ფრაგმენტები) ადგილზე. დაზიანებულია.

ეკლესია დარბაზულია (11 6,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვითა და უხეშად დამუშავებული ქვიშაქვის კვადრებით. სამხრეთით შიგნიდან თაღოვანი, ხოლო გარედან სწორკუთხა შესასვლელია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია შიგნიდან თაღოვანი და გარედან სწორკუთხა სარკმელი. ორი ასეთივე სარკმელი სამხრეთის, ხოლო თითო ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებშია. აფსიდში სარკმლის გვერდებზე თითო თაღოვანი ნიშია. საკურთხეველი და არდაბაგი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. საკურთხევლის სარკმლის წინ სატრაპეზო ქვა დგას. აღმოსავლეთ ფასადზე ფრონტონში ქვიშაქვის კვადრზე ამოკვეთილია რელიეფური ჯვარი და ეკლესიის აგების თარიღი. სამხრეთის შესასვლელი ორლილვიან თაღოვან ჩარჩოშია ჩასმული, კარის არქიტრავზე გამოსახული ჯვრის მარცხნივ ამოკვეთილია ეკლესიის აგების თარიღი, ხოლო მარჯვნივ გამოსახულია ხელის გაშლილი მტევანი. ქვიშაქვის ლავგარდნის ქვები ჩამოღებულია და ეკლესიაში დევს. ეკლესია გადახურულია ორფერდა სახურავით.
ხახუტის ღვთისმშობლის ეკლესია

ხახუტის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტეზრის სასაფლაოზე. აგებულია საუკუნეში.

ეკლესია დარბაზულია (13,5 8 მ), ნაგებია თლილი ქვიშაქვის კვადრებით, კამარა, კონქი და საბჯენი თაღები ხისაა. თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ფართო თაღოვანი სარკმელია. ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში ორ-ორი, ხოლო დასავლეთისაში ერთი ასეთივე სარკმელია. აფსიდში სარკმლის მარცხენა მხარეს ორი თაღოვანი ნიშია. საკურთხევლის იატაკი შემაღლებულია და შუაში ნახევარწრიული არდაბაგი აქვს. დარბაზის დასავლეთ ნაწილში ხის პატრონიკეა, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში - პატრონიკეზე ასასვლელი ხისავე კიბე. კარის არქიტრავზე გამოყოფილია მცირე სამკუთხედი, რომლის თავზე ხატის ჩასადგმელი თაღოვანი ნიშია. მსგავსი ნიშია კარის მარჯვნივ, ერთი მეტრის სიმაღლეზე. შენობა დასრულებულია წრეთარგით და ლილვით შედგენილი ლავგარდნით. მოგვიანებით ეკლესიისთვის მიუშენებიათ სამრეკლო.
ხომუტოვი

ხომუტოვი — ქალაქი ჩეხეთში, უსტეცის მხარეში. მოიცავს 29,26 კმ² ფართობს და მოსახლეობა 2010 წლის მონაცემებით 50 782 ადამიანს შეადგენს. შედეგად, ხომუტოვი ჩეხეთის სიდიდით მე-20 და რეგიონის მე-4 ქალაქია. მეტროპოლიურ არეალში 80 000-მდე კაცი სახლობს.

ქალაქში განვითარებულია ქვანახშირის მოპოვება, ფოლადის, სამანქანო ნაწილების, ქიმიური და კვების მრეწველობა. ასევე აწარმოებენ საათებსა და კერამიკას.

ჩეხეთის ეს სავაჭრო დასახლება 1252 წლიდან ტევტონთა ორდენის მფლობელობაში იყო. 1396 წელს ქალაქის სტატუსი მიიღო. 1416 წელს იგი საღვთო რომის იმპერატორ ვაცლავ -ს მიჰყიდეს. 1421 წლის 16 მარტს ხომუტოვი ტაობრიტებმა დაანგრიეს, 1588 წელს კი აქ ებრაელები დასახლდნენ. 1605 წელს თავისუფალი სამეფო ქალაქი გახდა. ოცდაათწლიანი ომის მანძილზე, ქალაქი ორჯერ იქნა ოკუპირებული შვედების მიერ 1645 და 1647 წლებში.
ჩეხეთის დემოგრაფია

ჩეხეთში ცხოვრობს 10 467 542 ადამიანი (31 დეკემბერი, 2012). მათ შორის ჩეხია 90.4%, მორავია 3,7%, სლოვაკია 1.9%, პოლონელია 0,6%, გერმანელია 0.5%, ბოშია 0,3% და სხვა. 2008 წელს ჩეხეთის რესპუბლიკაში დაიბადა ყველაზე მეტი ბავშვი 1993 წლიდან, — 119 570. 2008 წლისთვის სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა არის 74 წელი კაცებისათვის და 80,1 წელი ქალებისათვის.
კრე-დიუ-ვანი

კრე-დიუ-ვანი — ბუნებრივი წარმოშობის კლდოვანი ცირკი იურის მთებში. სიგანე 1400 მ, სიღრმე 150 მ. მდებარეობს შვეიცარიის ნევშატელის კანტონის ტერიტორიაზე. გამომუშავებულია ეროზიისა და მყინვარის მოქმედების ხარჯზე. ეს უკანასკნელი დაკავშირებული იყო რონის მყინვართან. ამფითეატრისებრი ფორმისაა.

1965 წელს ამ ტერიტორიაზე შეიყვანეს ჯიხვი. 2009 წლის მდგომარეობით კრე-დიუ-ვანის ფარგლებში ბინადრობს სულ 17 ჯიხვი, რომელთა ხილვა ადვილადაა შესაძლებელი.
დამასტოკი

დამასტოკი — მთა შვეიცარიაში. ურნერის ალპების უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 3630 მ. თხემი წარმოადგენს ურისა და ვალეს კანტონების საზღვარს. დაფარულია მძლავრი ყინულის მასებით. დასავლეთ მხარეზე ჩამოწოლილია რონის მყინვარი, აღმოსავლეთით დამის მყინვარია, ხოლო ჩრდილოეთით ტრიფტის მყინვარი.

პირველად დაიპყრეს 1864 წლის 28 ივლისს.
ურნერის ალპები

ურნერის ალპები — ქედი დასავლეთ ალპებში, ცენტრალურ შვეიცარიაში. შეჭრილია ობვალდენის, ვალეს, ლუცერნის, ბერნის, ურისა და ნიდვალდენის კანტონების ტერიტორიაზე. დასავლეთით ესაზღვრება ბერნის ალპები, სამხრეთით ლეპონტინის ალპები, ხოლო აღმოსავლეთით გლარნის ალპები. უმაღლესი მწვერვალის სიმაღლეა 3630 მ (მთა დამასტოკი). ბევრია მყინვარი. -ს მიხედვით წარმოადგენს ბერნის ალპების შტოქედს. აგებულია კრისტალური ქანებით, უმეტესწილად გრანიტებით, ამფიბოლიტებით, გნაისებითა და ფიქლებით.