iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1630

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1630 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 14 ოქტომბერს, სომალიში არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების, განსაკუთრებით კი 733 (1992), 1519 (2003), 1558 (2004) და 1587 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ ხელახლა შექმნა ჯგუფი ქვეყნის წინააღმდეგ დაწესებული იარაღის ემბარგოს მონიტორინგისთვის კიდევ ექვსი თვის ვადით და დაგმო ქვეყანაში იარაღის ნაკადის ზრდა ემბარგოს დარღვევით.

უშიშროების საბჭოს მხრიდან ამ დაგმობიდან ერთ დღეზე ნაკლებ დროში, სომალიში უკანონო იარაღის შეტანა მაინც გაგრძელდა.

დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ მხარდაჭერა გამოუცხადა სომალის შერიგების პროცესს, მათ შორის მიმდინარე სომალის ეროვნულ შერიგების კონფერენციას. მან დაგმო იარაღის უკანონო შეტანა სომალიში და მისი ტრანზიტი ქვეყნის ტერიტორიაზე იარაღის ემბარგოს დარღვევით, მოუწოდა ემბარგოს მონიტორინგის გაუმჯობესებისკენ და მოუწოდა სახელმწიფოებს, აღასრულონ დაწესებული შეზღუდვებ

ქმედებები
გაეროს წესდების თავის შესაბამისად მოქმედმა საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ყველა ქვეყანამ უნდა დაიცვას ემბარგო. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა ხელახლა შეექმნა საზედამხედველო ჯგუფი სომალის წინააღმდეგ დაწესებული იარაღის ემბარგოს შესრულების მონიტორინგისთვის, სანქციების დამრღვევთა სიების განახლებისთვის, 751 (1992) რეზოლუციით შექმნილ კომიტეტთან თანამშრომლობისა და რეკომენდაციების შემუშავებისთვის. კომიტეტს ასევე ეთხოვა რეკომენდაციების წარდგენა ემბარგოს ეფექტურობის გაუმჯობესების გზების შესახებ.

საბოლოოდ, კომიტეტს ეთხოვა განეხილა სომალიში ვიზიტის შესაძლებლობა, რათა ეჩვენებინა საბჭოს სიმტკიცე იარაღის ემბარგოს აღსრულებასთან დაკავშირებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1631

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1631 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 17 ოქტომბერს, გაეროს წესდების თავის გახსენების შემდეგ, საბჭომ მიუძღვნა გაეროსა და რეგიონულ ორგანიზაციებს შორის თანამშრომლობას საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების შენარჩუნების საქმეში.

ეს რეზოლუცია იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც საბჭომ ასეთი თანამშრომლობის ძირითადი მიმართულებები ჩამოაყალიბა.

დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ გაიხსენა 1993 წლის იანვრიდან მოყოლებული წამოწყებული ინიციატივები, რომლებიც მიზნად ისახავდა გაეროსა და რეგიონულ ორგანიზაციებს შორის კოორდინაციის გაუმჯობესებას. მან ხაზგასმით აღნიშნა, რომ რეგიონული ორგანიზაციების წვლილს შეუძლია შეავსოს გაეროს მუშაობა საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების შენარჩუნების საქმეში. რეგიონული ორგანიზაციების შესაძლებლობები უნდა გაძლიერებულიყო, და საბჭომ აღიარა 2005 წლის მსოფლიო სამიტის გადაწყვეტილება რეგიონული ორგანიზაციების როლის გაზრდის შესახებ. ასევე მიესალმნენ გადაწყვეტილებას მშვიდობისმშენებლობის კომისიის შექმნის თაობაზე.

ქმედებები
კიდევ უფრო გამოხატა რა თავისი მტკიცე ნება გაეროსა და რეგიონულ ორგანიზაციებს შორის თანამშრომლობის გაზრდის თაობაზე, საბჭომ მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, გააძლიერონ ამ ორგანიზაციების შესაძლებლობები კონფლიქტების პრევენციისა და კრიზისების მართვის კუთხით, განსაკუთრებით აფრიკაში. ასევე მნიშვნელოვნად მიიჩნია, რომ რეგიონულმა ორგანიზაციებმა უზრუნველყონ სამშვიდობო ქვედანაყოფების სწრაფი განლაგება, ებრძოლონ იარაღის უკანონო ვაჭრობას, წაახალისონ რეგიონული თანამშრომლობა და გამართონ მაღალი დონის შეხვედრები გაეროსთან.

გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა წარედგინა ანგარიში რეგიონულ ორგანიზაციებსა და გაეროს შორის თანამშრომლობის შესაძლებლობებისა და გამოწვევების შესახებ, და რეგიონულ ორგანიზაციებთან თანამშრომლობის საკითხი შეეტანა თავის რეგულარულ ანგარიშებში, რომლებსაც საბჭოს სამშვიდობო და მშვიდობისმშენებლობის მისიების შესახებ წარუდგენს ხოლმე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1609

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1609 მიიღეს 2005 წლის 24 ივნისს. კოტ-დ’ივუარში არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების გათვალისწინებით, საბჭომ გაეროს ოპერაციას კოტ-დ’ივუარში და მის მხარდამჭერ ფრანგულ ძალებს მანდატი კიდევ შვიდი თვით, 2006 წლის 24 იანვრამდე გაუგრძელა.

დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა მხარდაჭერა ლინას-მარკუსის შეთანხმებისა და მისი სრული იმპლემენტაციის მიმართ. საბჭომ მადლობა გადაუხადა აფრიკის კავშირს, დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკურ თანამეგობრობას და ფრანგულ ძალებს კოტ-დ’ივუარში მშვიდობის დამყარების მცდელობისთვის. თუმცა, იქვე აღინიშნა, რომ ქვეყნის სტაბილურობას კვლავ ექმნებოდა საფრთხე, რაც რეგიონულ და საერთაშორისო უსაფრთხოებასაც უქმნიდა რისკს, განსაკუთრებით ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში განვითარებული მოვლენების გამო. საბჭომ ასევე განიხილა ანგარიში ტრანსსასაზღვრო ოპერაციების შესახებ, რომლებიც სიერა-ლეონეში , ლიბერიასა და კოტ-დ’ივუარში მოქმედ გაეროს მისიებს შორის კოორდინაციას ითვალისწინებდა.

დადგენილებები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ კოტ-დ’ივუარის მისიასა და მხარდამჭერ ფრანგულ ძალებს მანდატი შვიდი თვით გაუგრძელა. კერძოდ, მისიას დაევალა მუშაობა შემდეგი მიმართულებებით:
საბრძოლო მოქმედებების შეწყვეტისა და შეიარაღებული ჯგუფების გადაადგილების მონიტორინგი;

ყოფილი მებრძოლების განიარაღება, დემობილიზაცია, რეინტეგრაცია, რეპატრიაცია და განსახლება;

შეიარაღებული დაჯგუფებების (მილიციის) განიარაღება და დაშლა;

გაეროს პერსონალის, ინსტიტუტებისა და მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვა;

1572-ე რეზოლუციით (2004) დაწესებული იარაღის ემბარგოს მონიტორინგი;

ჰუმანიტარული დახმარების ხელშეწყობა;

სახელმწიფო ადმინისტრაციის აღდგენისა და ხელახალი განლაგების მხარდაჭერა;

ღია, თავისუფალი, სამართლიანი და გამჭვირვალე არჩევნების ორგანიზების ხელშეწყობა;

დახმარება ადამიანის უფლებების, საჯარო ინფორმაციისა და მართლწესრიგის სფეროებში.
მისიის ეფექტურობის გასაძლიერებლად, მისი შემადგენლობა 850 სამხედრო და 725 პოლიციელით გაიზარდა. გენერალურ მდივანს მიეცა უფლება, განეხორციელებინა მისიებს შორის თანამშრომლობისა და ტრანსსასაზღვრო ოპერაციების გეგმა. რეზოლუციაში დეტალურად გაიწერა სამშვიდობო ძალების გადანაწილების წესები სამივე მიმდინარე ოპერაციას შორის. დასასრულს, საბჭომ უფლება მისცა ფრანგულ ძალებს, გამოეყენებინათ ყველა საჭირო საშუალება გაეროს მისიის მხარდასაჭერად.

რსეუსრსები ინტერნეტში
 .
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1632

გაეროს
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1632 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 18 ოქტომბერს, კოტ-დ’ივუარში (სპილოს ძვლის ნაპირი) არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების, მათ შორის 1572 (2004), 1584 (2005) და 1609 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ იარაღის კონტროლის მონიტორინგის სამკაციანი ჯგუფის მანდატი 2005 წლის 15 დეკემბრამდე გააგრძელა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
საბჭო მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის, აფრიკის კავშირისა და დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობის პოლიტიკურ ძალისხმევას კოტ-დ’ივუარში მშვიდობისა და სტაბილურობის აღდგენის მიზნით. მან დაადგინა, რომ ქვეყანაში არსებული ვითარება კვლავინდებურად საფრთხეს უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას რეგიონში.

ქმედებები
გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, რეზოლუციამ იარაღის ნაკადის მონიტორინგის ექსპერტთა ჯგუფის მანდატი 2005 წლის 15 დეკემბრამდე გააგრძელა, ხოლო გენერალურ მდივანს დაავალა მიეღო აუცილებელი ადმინისტრაციული ზომები ამ განახლების ხელშესაწყობად. საბოლოოდ, ექსპერტთა ჯგუფს მოეთხოვა, 2005 წლის 1 დეკემბრამდე წარედგინა მოკლე ანგარიში 1572 რეზოლუციით დაწესებული ზომების იმპლემენტაციის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1486

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1486 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 11 ივნისს. კვიპროსის ვითარებასთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 1251 (1999) რეზოლუციის ხელახლა დადასტურების შემდეგ, საბჭომ კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2003 წლის 15 დეკემბრამდე გაახანგრძლივა.

უშიშროების საბჭომ გაითვალისწინა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის მოხსენებაში გაჟღერებული მოწოდება, რომლის თანახმადაც კვიპროსისა და ჩრდილოეთ კვიპროსის ხელისუფლებამ სასწრაფოდ უნდა მოაგვაროს უგზო-უკვლოდ დაკარგულ პირებთან დაკავშირებული ჰუმანიტარული ვითარება. საბჭო ასევე მიესალმა გაეროს სამშვიდობო პერსონალში აივ/შიდსისა და სხვა დაავადებების პრევენციისა და კონტროლის საკითხებზე ცნობიერების ამაღლებისკენ მიმართულ ძალისხმევას.

-ის მანდატის გაგრძელებასთან ერთად, რეზოლუციამ მხარი დაუჭირა -ის პოლიციური პერსონალის 34 თანამშრომლამდე გაზრდას, რაც კუნძულზე ბერძნულ და თურქულ მხარეებს შორის გადაადგილების თავისუფლებაზე დაწესებული შეზღუდვების ნაწილობრივ გაუქმებას მოჰყვა. საბჭომ ასევე აღნიშნა კვიპროსელი თურქების მიერ გადადგმული არასაკმარისი ნაბიჯები -ის ოპერაციებზე 2000 წლის 30 ივნისს დაწესებული გარკვეული შეზღუდვების შესამსუბუქებლად და მოითხოვა ყველა დარჩენილი შეზღუდვის მოხსნა. საბჭომ შეშფოთება გამოხატა კვიპროსელი თურქების მიერ ჩადენილი შემდგომი დარღვევების გამო და მათ სტროვილიაში არსებული სამხედრო სტატუს-კვოს სასწრაფოდ აღდგენისკენ მოუწოდა.

საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს დაევალა, 2003 წლის 1 დეკემბრამდე უშიშროების საბჭოს წარუდგინოს ანგარიში ამ რეზოლუციის იმპლემენტაციის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1641

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1641 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 30 ნოემბერს, ბურუნდიში არსებული ვითარების შესახებ 1545 (2004) რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ ბურუნდიში გაეროს ოპერაციის მანდატი 2006 წლის 15 იანვრამდე გააგრძელა.

ბურუნდის სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის დადასტურებასთან ერთად, ტექსტში ასევე აღნიშნული იყო ქვეყანაში არასტაბილურობის ხელშემწყობი მიმდინარე ფაქტორები, რაც საფრთხეს უქმნიდა მშვიდობასა და უსაფრთხოებას რეგიონში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1642

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1642 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 14 დეკემბერს, კვიპროსში არსებული ვითარების შესახებ ყველა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 1251 (1999) რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების მანდატი დამატებითი ვადით, 2006 წლის 15 ივნისამდე გააგრძელა.

დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ მოუწოდა როგორც კვიპროსს, ისე ჩრდილოეთ კვიპროსს, სასწრაფოდ გადაჭრან უგზო-უკვლოდ დაკარგულ პირთა ჰუმანიტარული საკითხი. მან მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის შეფასებას იმის თაობაზე, რომ კუნძულზე ძალადობის განახლება ნაკლებად სავარაუდო იყო და რომ მიმდინარეობდა განაღმვითი სამუშაოები. სამხედრო სწავლებებთან დაკავშირებით, ორივე მხარეს მოუწოდეს, თავი შეიკავონ ისეთი ქმედებებისგან, რომლებიც გაზრდიდა დაძაბულობას, და საბჭომ მწუხარება გამოთქვა პოლიტიკური გადაწყვეტის გაჭიანურების გამო. ასევე გამოითქვა შეშფოთება სამშენებლო საქმიანობაში არსებულ განსხვავებებზე, რაც დაკავშირებული იყო ლედრას ქუჩაზე დამატებითი გადასასვლელი პუნქტის შექმნასთან.

რეზოლუცია ასევე მიესალმა გენერალური მდივნის მიერ -ის ოპერაციების გადახედვას, იმ ფაქტს, რომ ბერძენი და თურქი კვიპროსელების მიერ გადასასვლელების ცხრა მილიონზე მეტი შემთხვევა დაფიქსირდა, და საბერძნეთისა და კვიპროსის წვლილს სამშვიდობო ოპერაციაში.

ქმედებები
-ის მანდატის გაგრძელებასთან ერთად, რეზოლუციამ სთხოვა გენერალურ მდივანს, წარედგინა ანგარიში საბჭოსთვის წინამდებარე რეზოლუციის შესრულების შესახებ, და კიდევ ერთხელ დაუჭირა მხარი -ის ძალისხმევას სექსუალური ექსპლუატაციის წინააღმდეგ მიმართული პოლიტიკის გატარებაში. მან მოუწოდა თურქულ კვიპროსულ მხარეს, აღადგინოს სტროვილიაში 2000 წლის 30 ივნისამდე არსებული სამხედრო სტატუს-კვო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1663

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1663 მიიღეს 2006 წლის 24 მარტს. სუდანში არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების, განსაკუთრებით 1627-ისა და 1653-ის გათვალისწინებით, საბჭომ სუდანში გაეროს მისიის მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2006 წლის 24 სექტემბრამდე გააგრძელა.
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭოს წევრებმა მიესალმნენ სუდანის მთავრობისა და სუდანის ხალხის განმათავისუფლებელი არმიის/მოძრაობის (/) მიერ ნაივაშის შეთანხმების შესრულებას და მხარეებს მოუწოდეს, შეასრულონ ამ ხელშეკრულებით ნაკისრი ყველა ვალდებულება. საბჭომ ასევე მადლობა გადაუხადა იმ ქვეყნებს, რომლებმაც საკუთარი სამხედრო კონტინგენტით მხარი დაუჭირეს გაეროს მისიის მუშაობას.

დოკუმენტში კიდევ ერთხელ გაესვა ხაზი დარფურში ძალადობისა და სასტიკი ქმედებების დასრულების აუცილებლობას და აღინიშნა, რომ რაც შეიძლება მალე უნდა გაფორმდეს სამშვიდობო შეთანხმება. საბჭო მიესალმა აფრიკის კავშირის მშვიდობისა და უსაფრთხოების საბჭოს გადაწყვეტილებას, რომლის მიხედვითაც მხარი დაეჭირა აფრიკის კავშირის სუდანის მისიის გაეროს სამშვიდობო ოპერაციად გარდაქმნას.

საბჭომ სუდანში შექმნილ ვითარებას „საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების საფრთხე“ უწოდა. ამასთანავე, შეშფოთება გამოხატა საზღვრებზე იარაღისა და შეიარაღებული ჯგუფების უკანონო გადაადგილების გამო; განსაკუთრებით აღინიშნა „უფლის წინააღმდეგობის არმიის“ ხანგრძლივი ამბოხება და ამ პროცესების მძიმე გავლენა სუდანის მშვიდობიან მოსახლეობაზე.

დადგენილებები
გაეროს მისიის მანდატი გაგრძელდა იმ პირობით, რომ საჭიროების შემთხვევაში მას მომავალშიც განაახლებდნენ. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა ყოველ სამ თვეში ერთხელ წარედგინა ანგარიში რეგიონში არსებული სიტუაციის, მათ შორის იმ ძალისხმევის შესახებ, რომელსაც გაეროს მისია აფრიკის კავშირის მისიის დასახმარებლად ეწეოდა. ამ კონტექსტში, გაეროს მისიას დაევალა -ის მხარდაჭერა 1590-ე რეზოლუციის შესაბამისად.

ამავდროულად, გენერალურ მდივანსა და აფრიკის კავშირს მოუწოდეს, დაეწყოთ მზადება დარფურში გაეროს ახალი მისიის დასაფუძნებლად. საბჭომ ასევე მკაცრად დაგმო სხვადასხვა შეიარაღებული დაჯგუფებისა და ისეთი მილიციის მოქმედებები, როგორიცაა „უფლის წინააღმდეგობის არმია“ , რომელიც კვლავ აგრძელებდა თავდასხმებს მშვიდობიან მოქალაქეებზე და არღვევდა ადამიანის უფლებებს სუდანში. საბჭომ აღნიშნა, რომ ელოდება გენერალური მდივნის რეკომენდაციებს ამ პრობლემის საუკეთესოდ გადაჭრის გზების შესახებ.

სუდანის კონფლიქტში ჩართულ მხარეებს მოუწოდეს, დროულად დაასრულონ იმ ეროვნული ინსტიტუტების ჩამოყალიბება, რომლებიც ყოფილი მებრძოლების განიარაღებაზე, დემობილიზაციასა და სოციალურ რეინტეგრაციაზე იქნებიან პასუხისმგებელნი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1646

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1646 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 20 დეკემბერს, უშუალოდ ამ რეზოლუციის წინ მიღებული 1645 (2005) რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ მიუძღვნა გაეროს მშვიდობისმშენებლობის კომისიის წევრობის საკითხს.

უშიშროების საბჭომ გადაწყვიტა, რომ უშიშროების საბჭოს ხუთი მუდმივი წევრი – ჩინეთი, საფრანგეთი, რუსეთი, დიდი ბრიტანეთი და ამერიკის შეერთებული შტატები – და ორი არამუდმივი წევრი მონაწილეობას მიიღებდნენ მშვიდობისმშენებლობის კომისიის საორგანიზაციო კომიტეტში. გარდა ამისა, რეზოლუციაში აღნიშნული იყო, რომ მშვიდობისმშენებლობის კომისიის ყოველწლიური ანგარიში ასევე წარედგინებოდა საბჭოს განსახილველად.

რეზოლუცია 1646 მიღებულ იქნა 13 მომხრე ხმით, არცერთის წინააღმდეგ, ხოლო არგენტინამ და ბრაზილიამ თავი შეიკავეს, ვინაიდან ორივე მათგანს ჰქონდა გარკვეული შეშფოთება მშვიდობისმშენებლობის კომისიის წევრობის სტრუქტურასა და მასში უშიშროების საბჭოს ჩართულობასთან დაკავშირებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1477

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1477 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 29 აპრილს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა 955 (1994), 1165 (1998), 1329 (2000), 1411 (2002) და 1431 (2002) რეზოლუციები, რუანდის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის მუდმივი მოსამართლეობის კანდიდატთა სია განსახილველად გენერალურ ასამბლეას გადაუგზავნა.

გენერალური მდივნის, კოფი ანანის მიერ მიღებული 35 კანდიდატის სია შემდეგნაირი იყო:

აშტა საკერ აბდული (ჩადი)

აიდინ სეფა აქაი (თურქეთი)

ფლორენს რიტა არეი (კამერუნი)

აბდულაი ბარი (ბურკინა-ფასო)

მიგელ ანტონიო ბერნალი (პანამა)

სოლომი ბალუნგი ბოსა (უგანდა)

რობერტ ფრემრი (ჩეხეთის რესპუბლიკა)

სილვიო გერა მორალესი (პანამა)

თაღრიდ ჰიკმატი (იორდანია)

კარინ ჰოკბორგი (შვედეთი)

ვან იოენსენი (დანია)

გბერდაო გუსტავ კამი (ბურკინა-ფასო)

ჟოზეფ-მედარ კაბა კაშალა კატუალა (კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა)

ენგერა ა. კილეო (ტანზანია)

ნატალია პ. კიმარო (ტანზანია)

აგნიეშკა კლონოვიეცკა-მილარტი (პოლონეთი)

ფლავია ლატანცი (იტალია)

კენეთ მაჩინი (გაერთიანებული სამეფო)

ჟოზეფ ედუარდ ჩიონდო მასანჩე (ტანზანია)

პატრიკ მატიბინი (ზამბია)

ედუარ ნგარტა მბაიურუმი (ჩადი)

ანტუან კეზია-მბე მინდუა (კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა)

ტან სრი დატო ჰჯ. მოჰდ. აზმი დატო ჰჯ. კამარუდინი (მალაიზია)

ლი გაცუიგა მუთოგა (კენია)

ლორან ნგაუნდი (ჩადი)

ბერადინგარ ნგონიამე (ჩადი)

დანიელ ნსერეკო (უგანდა)

სეონ კი პარკი (სამხრეთ კორეა)

ტატიანა რადუკანუ (მოლდოვა)

მპარანი მამი რიშარ რაჯონსონი (მადაგასკარი)

ედუარდ მუკანდარა კ. რუტაკანგვა (ტანზანია)

ემილ ფრენსის შორტი (განა)

ალბერტუს ჰენრიკუს იოანეს სვარტი (ნიდერლანდები)

ქსენოფონ ულიანოვსკი (მოლდოვა)

აურა ემერიტა გერა დე ვილიალასი (პანამა)

აღნიშნულ ტრიბუნალში სამუშაოდ უნდა შერჩეულიყო 18 მოსამართლე, ხოლო თავად ტრიბუნალს, იმ პერიოდის გეგმით, მუშაობა 2008 წლისთვის უნდა დაესრულებინა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1724

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1724 მიიღეს 2006 წლის 29 ნოემბერს. სომალის ვითარებასთან დაკავშირებული წინა რეზოლუციების (კერძოდ 733-ე, 1519-ე, 1558-ე, 1587-ე, 1630-ე და 1676-ე რეზოლუციების) გათვალისწინებით, საბჭომ კიდევ ექვსი თვით აღადგინა ქვეყნის წინააღმდეგ დაწესებული იარაღის ემბარგოს მონიტორინგის ჯგუფი და მკაცრად დაგმო სომალიში იარაღის ნაკადის ზრდა.

კატარის მიერ ინიციირებული ტექსტი საბჭოს წევრებმა იმ ფონზე მიიღეს, როდესაც პარალელურად განიხილებოდა სხვა რეზოლუციის პროექტიც. ეს უკანასკნელი იარაღის ემბარგოს ნაწილობრივ გაუქმებას ითვალისწინებდა, რათა განვითარების სამთავრობათაშორისო ორგანიზაციის ძალებს სომალიში განლაგების შესაძლებლობა მიცემოდათ. აღნიშნული მისია მოგვიანებით 1725-ე რეზოლუციით დამტკიცდა.

დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ მოუწოდა სომალელ ლიდერებს, გაეგრძელებინათ პოლიტიკური დიალოგი, ხოლო გარდამავალ ფედერალურ მთავრობას — გაეფართოებინა მმართველობა მთელ ქვეყანაზე. საბჭომ დაგმო იარაღის უკანონო შეტანა და ტრანზიტი სომალის ტერიტორიაზე, რაც მკაცრად არღვევდა დაწესებულ ემბარგოს. ორგანიზაციამ მოითხოვა მონიტორინგის მექანიზმების გაუმჯობესება და მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, უზრუნველეყოთ ამ შეზღუდვების ეფექტური აღსრულება.

დადგენილებები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ყველა ქვეყანამ უნდა დაიცვას დაწესებული ემბარგო და განაცხადა, რომ განიხილავს დამატებით ზომებს ამ მოთხოვნების შესასრულებლად. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა მონიტორინგის ჯგუფის ხელახლა ჩამოყალიბება, რომლის მოვალეობაც იქნება იარაღის ემბარგოს კონტროლი, სანქციების დამრღვევთა სიების განახლება და 751-ე რეზოლუციით (1992) შექმნილ კომიტეტთან თანამშრომლობა. ჯგუფს ასევე დაევალა რეკომენდაციების მომზადება რეგიონული სახელმწიფოების შესაძლებლობების გასაძლიერებლად, რათა მათ უკეთ შეძლონ შეზღუდვების გატარება. თავად კომიტეტს კი დაევალა წინადადებების შემუშავება ემბარგოს ეფექტურობის ასამაღლებლად.

კომიტეტს მიეცა რეკომენდაცია, განეხილა სომალიში სამუშაო ვიზიტის მოწყობის საკითხი, რათა პრაქტიკაში ეჩვენებინა უშიშროების საბჭოს მტკიცე ნება იარაღის ემბარგოს მკაცრ აღსრულებასთან დაკავშირებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1490

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1490 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 3 ივლისს. ერაყსა და ქუვეითს შორის არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებული 687 (1991), 689 (1991), 806 (1993), 833 (1993) და 1483 (2003) რეზოლუციების განხილვის შემდეგ, საბჭომ ორ ქვეყანას შორის არსებული საზღვრის მონიტორინგის მიზნით შექმნილი გაეროს სადამკვირვებლო მისიის მანდატი საბოლოო ვადით, 2003 წლის 6 ოქტომბრამდე გააგრძელა.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ყველა სახელმწიფოს ერთგულება როგორც ერაყის, ისე ქუვეითის სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის მიმართ. საბჭომ აღიარა, რომ -ის ოპერაცია და ორ სახელმწიფოს შორის 1991 წელს შექმნილი დემილიტარიზებული ზონა აღარ იყო საჭირო ქუვეითის ერაყის ქმედებებისგან დასაცავად.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა უშიშროების საბჭომ, რეზოლუციით ბოლოჯერ გაახანგრძლივა -ის მანდატი და ორ ქვეყანას შორის არსებული დემილიტარიზებული ზონა გააუქმა. საბჭომ დაავალა გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეწარმოებინა მოლაპარაკებები ერაყსა და ქუვეითთან -ის იმ უძრავი ქონებისა და აქტივების გადაცემის თაობაზე, რომელთა სხვაგვარად განკარგვაც შეუძლებელი იყო.
ექსომეტოხი

ექსომეტოხი სოფელი კვიპროსში, ნიქოზიის რაიონში, პალაიკითროდან 2 კმ-ით აღმოსავლეთით. დე ფაქტოდ, იგი ჩრდილოეთ კვიპროსის კონტროლის ქვეშაა და ლეფკოშის რაიონის შემადგენლობაში შედის.

2017 წელს დაიწყო „ჩრდილოეთ კვიპროსის 15 ნოემბრის უნივერსიტეტის“ მშენებლობა, რომლის სახელიც ჩრდილოეთ კვიპროსის დაარსების თარიღს უკავშირდება.

„დიუზოვას კულტურისა და ხელოვნების ფესტივალი“ ყოველწლიურად იმართება დიუზოვას მუქთარის (სოფლის მამასახლისის) მიერ..
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1492

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1492 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 18 ივლისს. სიერა-ლეონეს ვითარებასთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ დაამტკიცა სიერა-ლეონეში გაეროს მისიის ოთხეტაპიანი შემცირების გეგმა, რომელიც 2004 წლის დეკემბერში მისიის სრული გაყვანით უნდა დასრულებულიყო.

უშიშროების საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა მანოს მდინარის რეგიონში უსაფრთხოების მხრივ არსებული არასტაბილური ვითარება, კერძოდ, მეზობელ ლიბერიაში მიმდინარე სამოქალაქო ომი და სიერა-ლეონეს შეიარაღებული ძალებისა და პოლიციის პოტენციალის გაზრდის საჭიროება. საბჭომ მხარი დაუჭირა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის გადაწყვეტილებას, რომელიც 2004 წლის ბოლოსთვის სიერა-ლეონეში გაეროს მისიის ეტაპობრივ შემცირებასა და გაყვანას ითვალისწინებდა.

მისიის შემცირების ძირითად ეტაპებს თვალყურს უშიშროების საბჭო ადევნებდა, ხოლო გენერალურ მდივანს დაევალა, ოთხივე ფაზიდან თითოეულის დასრულებისას წარედგინა ანგარიში მიღწეული პროგრესის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1557

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1557 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 12 აგვისტოს. ერაყის შესახებ წინა რეზოლუციების, კერძოდ, 1500 (2003) და 1546 (2004) რეზოლუციების დადასტურების შემდეგ, საბჭომ გაეროს დახმარების მისიის მანდატი კიდევ თორმეტი თვით გააგრძელა. რეზოლუცია შეიმუშავეს გაერთიანებულმა სამეფომ და ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ერაყის სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა, ასევე გაეროს როლი ქვეყანაში. ის მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის მიერ გენერალური მდივნის, აშრაფ ყაზიის სპეციალური წარმომადგენლის დანიშვნას. გაეროს უშიშროების საბჭოს მანდატის კიდევ თორმეტი თვით გახანგრძლივებით საბჭომ განაცხადა, რომ აპირებდა მანდატის გადახედვას, თუ ამას ერაყის მთავრობა მოითხოვდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1505

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1505 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 4 სექტემბერს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა რეზოლუცია 1503 (2003), რუანდის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის პროკურორად ჰასან ბუბაკარ ჯალოუ დანიშნა.

უშიშროების საბჭომ აღნიშნა 1503 (2003) რეზოლუციის საფუძველზე -ში პროკურორის ახალი თანამდებობის შექმნის ფაქტი და, შესაბამისად, დაამტკიცა ჰასან ბუბაკარ ჯალოუს კანდიდატურა აღნიშნულ პოსტზე ოთხი წლის ვადით, უფლებამოსილების ათვლით 2003 წლის 15 სექტემბრიდან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1605

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1605 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 17 ივნისს. გენერალური მდივნის, კოფი ანანის, მიერ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის განშტოების დამკვირვებელთა ძალების შესახებ წარდგენილი ანგარიშის განხილვის შემდეგ, საბჭომ მისი მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2005 წლის 31 დეკემბრამდე გააგრძელა.

რეზოლუცია მოუწოდებდა დაინტერესებულ მხარეებს დაუყოვნებლივ შეესრულებინათ რეზოლუცია 338 (1973) და მოითხოვდა გენერალური მდივნისგან ამ პერიოდის დასრულების შემდეგ სიტუაციის შესახებ ანგარიშის წარდგენას.

გაეროს გენერალური მდივნის ანგარიშში, რომელიც -ის შესახებ წინა რეზოლუციას ეფუძნებოდა, ნათქვამი იყო, რომ ისრაელსა და სირიას შორის სიტუაცია ზოგადად მშვიდი დარჩა, თუმცა მთლიანობაში ახლო აღმოსავლეთის სიტუაცია სახიფათო დარჩებოდა მანამ, სანამ კონფლიქტი არ მოგვარდებოდა.

საბჭო ასევე მიესალმა -ის მცდელობებს სექსუალური ექსპლუატაციის ნულოვანი ტოლერანტობის პოლიტიკის განსახორციელებლად.