კემბრიჯის ტექნოლოგიის მუზეუმი

კემბრიჯის ტექნოლოგიის მუზეუმი — სამრეწველო მემკვიდრეობის მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს კემბრიჯში, ინგლისში. თავდაპირველი შენობა, დაგეგმილი უძველესი ძეგლი, განთავსებულია კომბინირებული საკანალიზაციო სატუმბის და ნარჩენების გამანადგურებელ სადგურში, რომელიც აშენდა 1894 წელს. მუზეუმი ეხმარება ხალხს შეისწავლონ, ისარგებლონ და გაეცნონ თავიანთ ინდუსტრიულ მემკვიდრეობას, ადგილობრივი ინდუსტრიების მიღწევებისა და მათში მომუშავე ადამიანების მიღწევების აღსანიშნავად. მდინარე კამზე არის ვრცელი მწვანე, მშვიდი ადგილი, პიკნიკებისთვის და მხიარული, განსატვირთი ატმოსფერო ოჯახებისთვის. აქ არის აუდიო-ვიზუალური ჩვენებები, პრაქტიკული ექსპონატები და ბავშვთა აქტივობები, ასევე ტრადიციული მუზეუმების ჩვენებები და ისტორიული შენობები. ვიქტორიანული სატუმბი სადგური თავისი ორიგინალური ტექნიკით აჩვენებს საუკუნის ინჟინერიასა და ტექნოლოგიას. კემბრიჯის დავიწყებული ინდუსტრიების ჩვენებები, ავლენენ ქალაქის ისტორიის ალტერნატიულ მხარეს, ასევე ცნობილ კოლეჯებს.

სატუმბი სადგურის ისტორია
“ “-ის სატუმბი სადგური თავდაპირველად გაიხსნა 1894 წელს, იმ სქემით, რომლის მიხედვითაც შეიქმნა საკანალიზაციო მეურნეობა მილტონში, ორი-მეოთხედი მილის მოშორებით. საყოფაცხოვრებო ნაგავი დაიწვა ორთქლის ასამაღლებლად, ძრავების გასაძლიერებლად, რომლებიც კანალიზაციას მილტონის საკანალიზაციო ფერმაში ასხამდნენ. ფერმაში იგი გამოიყენებოდა სასუქად მოსავლის გასაზრდელად, რომლითაც იკვებებოდნენ ცხენებით, რომლებიც აგროვებდნენ ნაგავს და ასე მივიდა სატუმბი, სადგურამდე. დამწვარი ნაგვის ნაცარიც კი შეიძლება გამოყენებულ იქნას გზის წარმოებაში.

1894 წლის ორიგინალური მოწყობილობა
თავდაპირველად, ქვაბები, რომლებიც გამოიყენებოდა საკანალიზაციო სატუმბი ძრავების ორთქლის უზრუნველსაყოფად, თბებოდა ქალაქის გარშემო დაგროვილი ნარჩენების დამწვრობით დესტრუქტორულ ღუმელებში, ეს არის ერთადერთი უახლოესი სრული მაგალითი, რომელიც შემორჩა. იგი წარმოადგენს კარგი საშუალო ზომის მუნიციპალური დესტრუქტორის, შენობების, მისი აღჭურვილობის, ბუხრის ტიპურ ადრეულ დიზაინს და განლაგებას.

მუზეუმის მთავარი ღირსშესანიშნაობაა ორი “ “-ის ორთქლის მანქანაა, რომელთაგან ერთი სრულად ფუნქციონირებს. ამ ძრავების დანიშნულება იყო მავნე წყლის (საკანალიზაციო და წვიმის წყლის) ამოღება. მილტონის საკანალიზაციო მეურნეობამდე საერთო ლიფტი დაახლოებით 43 ფუტი იყო 1992 წელს ფრედ დიბნამ მონაწილეობა მიიღო ბუხრის ფერწერისა და გარემონტებაში, ის ასევე გამოჩნდა ““–ის გადაცემაში.

შენობა, რომელიც ახლა გამოიყენება როგორც სტამბა, აშენდა როგორც საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სადეზინფექციო საშუალება დაახლოებით 1900 წელს. ნარჩენების ორთქლი გამოიყენებოდა თეთრეულისა და ტანსაცმლის სტერილიზაციისთვის, მუნიციპალური საავადმყოფოებისთვის, მოხუცთა თავშესაფრებისთვის და ბოლოს საამქრო სატუმბი სადგურისთვის.

1909 წლის გაზის ძრავები
კემბრიჯის გაფართოებით გამოწვეული ძლიერი წვიმის შემდეგ, სატუმბის მოთხოვნილების დასაძლევად, 1909 წელს სადგურს დაემატა ორი 94 ცხენის ძალის მქონე ეროვნული გაზის ძრავა. ეს ძრავები ამოძრავებდა, ბრტყელი ქამრით, ორ 15 ინჩიან “ “-ს ცენტრიდანულ ტუმბოს, მაგრამ ეს შეიცვალა 1935 წელს “ “-ის ტუმბოებით. მათ შეეძლოთ მილტონში ან ქარიშხლის წყლის ავზებში დროებით შენახვა, მაგრამ უმთავრესი საკანალიზაციო სისტემის ორთქლის ძრავები გადაუადგილებელი დარჩა. ქარიშხლის წყლის ავზებს ჰქონდა 1 085 275 გალონი. ამ გაზის ძრავებიდან, ამჟამად ერთი მუშაობს.

1923 წლის ახალი ქვაბი
1920-იანი წლებისთვის ნარჩენების კალორიულობის შემცირების კომბინაციამ და ნარჩენების კვირეულმა შეგროვებამ განაპირობა დამატებითი “ & “-ის ქვაბის დაყენება და გამოყენება, როდესაც არ იყო საკმარისი ნარჩენები დესტრუქტორის ღუმელებისთვის. ეს ქვაბი იკვებებოდა კოქსით, ქვანახშირის გაზის წარმოების პროცესის შედეგად, რომელიც ხშირად იღებდა კემბრიჯის გაზქურის სამუშაოებს, სატუმბი, სადგურის გვერდით. 1942 წლისთვის ეს ქვაბი უზრუნველყოფდა ორთქლის მთავარ მარაგს, დესტრუქციული უჯრედები გამოიყენება, მხოლოდ სავაჭრო ნარჩენებისა და მოლოდინისათვის. ლინოტიპის აპარატის ჩათვლით, ელექტრო მოწყობილობების დიდი კოლექცია და სხვა.