iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (ვინოგრადოვო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი = ოფიციალური ვებგვერდი
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ვასილი ბაჟენოვი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ადრეული კლასიციზმი, ბაროკოს ელემენტებით
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები = დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა = 1
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.9425
| გრძედი = 37.546389
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის სევერნის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1772-1777 წლებში. აგებულია ადრეული კლასიციზმის სტილში, ბაროკოს ელემენტებით.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერგი რადონეჟელის სახელზე.

ტაძართან 2002 წლიდან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, რომელიც გათვლილია 40 მოსწავლეზე. ტაძრის წინამძღვარია დეკანოზი ვლადიმირ გოლოვკოვი.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძრის მთავარი სიწმინდეებია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატი და იოანე ნათლისმცემლისა და სერგი რადონეჟელის წმინდა ნაწილები.

ისტორია
ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის პირველი ხის ეკლესია, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერით ააშენა 1650 წელს გრიგოლ გავრილის ძე პუშკინმა, რის შემდეგაც დასახლება ვინოგრადოვომ სოფლის სტატუსი მიიღო. დღეს არსებული სატაძრო კომლექსი (ეკლესია, სამრეკლო, სამლოცველო და საკლესიო სახლი) შენდებოდა 1772 წლიდან 1777 წლამდე პერიოდში რუსი სახელმწიფო მოღვაწის ალექსანდრე ივანეს ძე გლებოვის ფინანსებით, რომელიც სოფელ ვინოგრადოვოს ახალი მფლობელი იყო.

1777 წელს ტაძარი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე აკურთხა მოსკოვის მიტროპოლიტმა პლატონ ლევშინმა. ამავე დროს, ტაძრის ახლოს გაიხსნა თავშესაფარი მოხუცებულებისათვის.

1930-იან წლებში ეკლესია არ დაუხურავთ, მაგრამ საეკლესიო სახლი დაანგრიეს. 1937 წელს მეორე ამჟამად არსებული ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს სერგი რადონეჟელის სახელზე.

რამდენიმე წყაროს ცნობით დიდი სამამულო ომის პერიოდში სერგი რადონეჟელის თავი სწორედ ამ ტაძარში ინახებოდა.

არქიტექტურა
იარუსებიანი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის ტაძარი, მთელი კომპლექსის ცენტრალური ფიგურაა, რომელიც აგებულია ადრეული კლასიციზმის სტილში.

ტაძრის კედლები მოხატული არ არის. მისი კედლების თეთრ ფონზე მკვეთრად ჩანს ცისფერი, მოოქროვილი კანკელი, რომელიც ლუი -ის სტილაშია დამზადებული და გაწყობილია საუკუნის ხატებით.

მარჯვენა ეგვტერის კანკელი დამზადებულია კლასიციზმის სტილში, ხოლო მარცხენა დამზადებულია 1901 წელს და გადმოტანილია 1936 წელს სოფელ კიოვა-სპასკიდან.
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (კალიტნიკოვის სასაფლაო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ნიკოლაი კოზლოვსკი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1834-1836
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.733173
| გრძედი = 37.688749
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტაგანის რაიონში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე. ეგვტერები კი ალექსანდრე ნეველისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძრის მთავარი სიწმინდეა ღვთისმშობლის ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული და სხვადასხვა 40 წმინდანის სხეულის წმინდა ნაწილები.

ისტორია
კალიტნიკოვის სასაფლაო დააარსეს 1771 წელს ქალაქის ფარგლებს გარეთ, როდესაც შავი ჭირის ეპიდემიის შედეგად დაღუპულების დაკრძალვა ქალაქის ფარგლებში აკრძალული იყო. 1773 წლის იანვარში სასაფლაოზე აკურთხეს პირველი ეკლესია, რომელიც ხისაგან იყო აგებული. იგი მალევე დაიწვა, ხოლო ახალი ეკლესია (ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ნაკურთხი) ააგეს 1780 წელს.

დღეს არსებული ქვის ეკლესია შენდებოდა 1834 წლიდან 1838 წლამდე, ეკლექტიკის ეპოქის არქიტექტორ ნიკოლაი ილიას ძე კოზლოვსკის პროექტის მიხედვით.

 საუკუნის ბოლოსკენ ეკლესია გადააკეთეს. 1890-იან წლებში ეკლესიის ინტერიერი (საკურთხევლის ნაწილი, კანკელი) მოაწყო არქიტექტორმა ივან ტიმოთეს ძე ბარიუტინმა.

1905 წლიდან 1912 წლამდე მიმდინარეობდა ეკლესიის შენობის ინტერიერის განახლება, მაგრამ ეგვტერების კანკელები კვლავ ძველი დატოვეს.

1930 წელს ეკლესია არ დაუხურავთ, მაგრამ ჩავარდა რუსული მართლმადიდებელი ეკლესიის სექტანტების, ობნოველცების ხელში და 1937 წელს შედიოდა შვი ობნოვლენცური ტაძრის სიაში, რომელიც ამ პერიოდისათვის მოსკოვში არსებობდა. რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას ტაძარი დაუბრუნდა მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს, 1944 წელს. ეკლესიას ასევე დაუბრუნდა მოსკოვში მდებარე სხვა სასაფლაოს ტაძრები.

ტაძრის სიწმინდეები არიან ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარული და 40 წმინდანის ნაწილები.
მოსკოვის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (ალექსეევო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი = ოფიციალური ვებგვერდი
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები = დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა = 5
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.818056
| გრძედი = 37.644167
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ალექსეევკის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1673-1680 წლებში. აგებულია რუსულ სტილში.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო ეგვტერები სერგი რადონეჟელის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ალექსი ღვთისკაცისა და წმინდა ტრიფონის სახელზე.

ტაძართან მოქმედებს საკვირაო და საგუნდო სკოლა ბავშვებისათვის.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძრის მთავარი სიწმინდეებია სასწაულმოქმედი ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატი და ქრისტეს საფლავის ზუსტი ასლი.

ისტორია
1673 წელს რუსეთის მეფე ალექსი მიეილის ძემ გადაწყვიტა სასახლის კუთვნილ სოფელ ალექსეევოში (ადრე კოპიტოვო), საგზაო სასახლის გვერდით აეშენებინა ეკლესია ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. სოფელში უკვე არსებობდა ეკლესია ალექსი ღვთისკაცის სახელზე ნაკურთხი, რომელიც სოფლის უკანასკნელმა მფლობელმა ანა ვასილის ასულმა ტრუბეცკაიამ ააგო 1646-1648 წლებში.

1680 წელს, ალექსი -ის გარდაცვალებიდან ოთხი წლის შემდეგ, შედგა ტიხვინის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიის კურთხევა. კრემლიდან ლიტანიობით გაემართა ტაძრისკენ მეფე თედორე და პატრიარქი, რომლებმაც ეკლესიას აჩუქეს მთავარი სიწმინდე - ტიხვინის ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი. 1824 წელს ტაძართან სამრეკლო ააშენეს 1824 წელს.

ეკლესიის ეზოში მდებარეობს ალექსეევოს სასაფლაო.

 საუკუნე
 საუკუნის დასაწყისში ეკლესიას ღობე შემოავლეს და ააშენეს ეკლესიის მსახურთათვის სახლი. 1922 წელს ტაძრის ქვედა სართულზე განათვასეს იერუსალიმში ქრისტეს აღდგომის წმიდა ტაძრის განახლების სახელობის ეკლესია.

საბჭოთა პერიოდში ეკლესია არ დახურულა. 1922 წელს ეკლესიიდან გაიტაცეს საეკლესიო ფასეულობები და ჩამოართვეს ქვედა ეკლესია, რომელშიც განათავსეს ბოსტნეულის ბაზა, ხოლო შემდეგ 1998 წლამდე სამხატვრო სახელოსნო. ზარები სამრეკლოზე კი ეკიდა, მაგრამ დიდი ხნის მანძილზე არავინ რეკავდა.

პეტრე პალამარჩუკი თავის წიგნში „ორმოცი კაჭკაჭი“ წერს, რომ ლეგენდის თანახმად სასწაულმოქმედმა ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატმა მოსკოვი 1941 წელს გადაარჩინა გერმანელებისაგან. თუმცა ისტორიკოს მიხეილ შკაროვსკის აზრით ეს ლეგენდა ცუდად შეესაბამება ისტორიულ სინამდვილეს.

1945 წელს ეკლესია გაარემონტეს. 1970-1980 წლებში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები, რომლის მშენელობის პერიოდშიც აღმოჩნდა ძველი კედლის მხატვრობის კვალი.
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (ბარაში)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =უმოქმედო
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ელისაბედის ბაროკო
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.759861
| გრძედი = 37.649167
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში ბასმანის რაიონში.

ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
აღწერის წიგნში აღდგომის ხის ეკლესია ბარაშში მოიხსენიება 1620 წლიდან. ისტორიულ დოკუმენტში ასევე ჩაწერილია, რომ ეკლესია ამ ადგილზე არსებობდა ჯერ კიდევ რომანოვების ეპოქამდე. 1652 წელს ხის ეკლესია დაიწვა.

ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1733 წელს და გაგრძელდა 1773 წლამდე. 1745-1746 წლებში დაშალეს ძველი და ააგეს ახალი სამრეკლო. 1773 წელს დაასრულეს მეორე სართული, სადაც გადაიტანეს აღდგომის საკურთხეველიც.

1769 წელს ქვემოთ მოაწყვეს მთავარი კვართის სახელობის საკურთხეველი, ააშენეს ახალი ეგვტერი სიმეონისა და ანას სახელზე. ზემო ეკლესიაში სებასტისა და ელისაბედის ეგვტერებს გადაარქვეს სახელი და უწოდეს წმინდა ალექსი ღვთისკაცისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელი.

 საუკუნე
1929 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა, დაიწყო ეკლესიის შენობის დაშლა. 1930 წელს სამრეკლოს მოანგრიეს ზედა ნაწილი, ტაძრის გუმბათიდან ჩამოაგდეს მოოქროვილი გვირგვინი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში დაგორავდა ეკლესიის ახლოს. დახურვის შემდეგ ეკლესიის შენობა უყურადღებოდ იყო მიტოვებული.

1960 წლიდან 1990 წლამდე შენობაში განთავსებული იყო სახანძრო დაცვის სამმართველო და მოსკოვის ქალაქის აღმასკომის საპენსიო განყოფილება. ახსნეს ღობის ნახევარი, ეკლესიის გარშემო ყველაფერი შეცვალეს.

მიუხედავად იმისა, რომ სამრეკლო დაანგრიეს, ტაძრის შენობა კარგ მდგომარეობაში იმყოფებოდა. იგი ინარჩუნებდა უაღრესად მნიშვნელოვან როლს ქალაქმშენებლობაში და წარმოადგენდა დიდ ისტორიულ და მხატვრულ ღირებულებას.

2016 წლის 27 იანვარს შენობა საბოლოოდ გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (არბატი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.750167
| გრძედი = 37.598833
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში არბატის რაიონში. ეკლესიაში მოქმედებს იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეტოქი.

ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
თავდაპირველად ტაძარს ეწოდებოდა „ფილიპე მოციქულის სახელობის ეკლესია“ მოსკოვის მიტროპოლიტის ფილიპეს პატივისცემის ნიშნად, რომლის ქალაქგარეთ სახლიც იდგა ტაძრის სიახლოვეს. ასევე არსებობს ვერსია, რომლის მიხედვითაც ეკლესია დააარსა თავად ფილიპემ, მაგრამ ჩანაწერთა წიგნებში ამის შესახებ არაფერია ნათქვამი.

ამჟამად არსებული ტაძარი აგებულია ივან კოსმინის მიერ და ნაკურთხია 1688 წელს მოციქულ ფილიპეს სახელზე.

1812 წელს ტაძარი გაძარცვეს ფრანგებმა და ძლიერ დაზარალდა მოსკოვის დიდი ხანძრის დროს. ამის შემდეგ ორწელიწადნახევარი ტაძარში ღვთისმსხურება აღარ აღევლინებოდა. 1815 წელს ტაძარი აღადგინეს, მაგრამ საკუთარი მრევლი აღარ ჰყავდა, ამიტომ მიაწერეს ამჟამად უკვე დანგრეულ წმინდა ტრიფონ ამაფუნტელის ტაძარს, რომელიც მდებარეობდა არბატის მოედანზე. 1818 წელს ტაძარში ჩამოყალიბდა იერუსალიმის საპატრიარქოს მეტოქი და შენობაც მათ გადაეცათ. 1819 წელს ტაძრის მთავარი ეგვტერი აკურთხეს აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე. საუკუნის ბოლოდან ბერძნული დასპორის არაერთგზის თხოვნის შემდეგ შაბათის ღვთისმსახურება ტრადიციულად მიმდინარეობს ბერძნულ ენაზე.

1917 წელს იერუსალიმის მეტოქი გაუქმდა, მაგრამ ეკლესია საბჭოთა პერიოდშიც არ დახურულა. 1989 წლიდან აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი კვლავ იერუსალიმის ეკლესიის მეტოქია.

2003 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია სტეფან (დისპირაკისი).
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (ვაგანკოვის სასაფლაო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ათანასე გრიგორიევი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ამპირი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.768333
| გრძედი = 37.598833
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში პრესნენის რაიონში.

ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე. ეგვტერები წმინდა თეოდორ სიკეოტის, იოანე მოწყალეს, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და წმინდა აკვილინას სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძრის საფუძველი ჩაყარეს 1819 წელს, ხის იოანე მოწყალის სახელობის ხის ეკლესიის ახლოს, რომელიც აგებული იყო 1773 წელს, რომლის ადგილზეც ამჟამად როტონდა მდებარეობს. პროექტზე მუშაობდა არქიტექტორი ათანასე გრიგორიევი. მშენებლობა მიმდინარეობდა 12 წლის მანძილზე.

1831 წლის 26 სექტემბერს მიტროპოლიტმა ფილარეტმა აკურთხა ახალი ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე.

მთავარი შენობა აგებულია ამპირის სტილში, რომელიც რუსული კლასიციზმის ნიმუშია არქიტექტურაში. ეკლესიის შესასვლელი გაფორმებულია ორსვეტიანი თეთრი ქვის პორტიკით.

1864 წელს აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი გააფართოვეს და მიაშენეს კიდევ ორი ეგვტერი. ჩრდილოეთისა აკურთხეს იოანე მოწყალის სახელზე, ხოლო სამხრეთის ეგვტერი თეოდორ სიკეოტის სახელზე. ტაძარში ასევე იყო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელობის და მოწამე აკვილინას სახელობის ეგვტერებიც.

ტაძარი არასოდეს არ დახურულა, ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგაც კი იგი ღია იყო მორწმუნეებისათვის. 1922 წელს ბოლშევიკების მიერ საეკლესიო ფასეულობების დატაცების ფარგლებში, მოახდინეს დაახლოებით 18 ფუთი ოქროსა და ვერცხლის საეკლესიო ჭურჭლის ნაციონალიზაცია. 1925 წლიდან 1944 წლამდე ეკლესია ობნოველცების ხელში იყო. 1945 წელს ეკლესია გადაეცა მოსკოვის საპატრიარქოს.

2018 წლის თებერვალში ეკლესიის შენობა გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებლ ეკლესიას.
გელა ჩქვანავა

გელა ჩქვანავა (დ. 1967, სოხუმი) — ქართველი მწერალი, ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი 2004 წელს.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1986-1988 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში. აფხაზეთის ომის შემდეგ ცხოვრობს თბილისში დევნილის სტატუსით. ომის შემდეგ გამოიცვალა მრავალი პროფესია. 2002 წლიდან მისი მოთხრობები იბეჭდება ქართულ პერიოდულ პრესაში. 2007-2009 წლებში გელა ჩქვანავას ნაწარმოებები დაიბეჭდა რუსულ ლიტერატურულ პერიოდიკაშიც.

ჯილდოები
2004 - ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო დებიუტის ნომინაციაში კოლორიტები : მოთხრობები / გელა ჩქვანავა .- თბილისი : დიოგენე, 2004 - 380 გვ.
2002 - ლიტერატურული ასოციაცია „კვალის“ კონკურსი, მესამე ადგილი
2002 - ლიტერატურული პრემია „პენ-მარათონი“, პირველი ადგილი
გიორგი შერვაშიძის სახელობის სახელმწიფო პრემია
მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი (კრასნოე-სელო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.782778
| გრძედი = 37.665
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი — ნოვო-ალექსეევის სტავროპიგიალური მამათა მონასტრის მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის კრასნოე-სელოს რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1887-1891 წლებში.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ყველა წმინდანის სახელზე. ეგვტერები ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი ააგეს კრასნოე-სელოში 1853 წელს, ერთ-ერთ უძველეს მოსკოვისპირა სოფელში, რომელიც ჯერ კიდევ - საუკუნეებში არსებობდა. პირველი ისტორიული წყარო რომელშიც კრასნოე-სელო მოიხსენიება მიეკუთვნება 1480 წელს. 1837 წელს მოსკოვის ცენტრიდან გარეუბანში ალექსეევის მონასტერი. 1887-1891 წლებში ახალ სასაფლაოზე ააშენეს ყველა წმინდანის ტაძარი, რომლის ეგვტერიც იყო ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ნაკურთხი.

 საუკუნის დასაწყისში ნოვო-ალექსეევკის მონასტერში ოთხი ტაძარი არსებობდა: ჯვართამაღლების, ალექსი ღვთისკაცის, ყველაწმინდისა და მიქაელ მთავარანგელოზის. ამათგან საბჭოთა პერიოდს გადაურჩა მხოლოდ ორი: ყველაწმინდისა და ალექსი ღვთისკაცის.

ყველა წმინდანის სახელობის ტაძარს გამოიყენებდნენ როგორც არქივს. ალექსი ღვთისკაცის ეკლესია გადააკეთეს პიონერთა სახლად, ხოლო ყოფილი სასაფლაოს ადგილზე მოაწყვეს პიონერთა პარკი.

1991 წელს ყველა წმინდანის ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ამავე წელს ტაძარში დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 1990 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა სალავური გიმნაზია (სკოლა № 1305).

ამჟამად ტაძართან მოქმედებს თავშესაფარი კარის ეკლესიით (გაიხსნა 1994 წელს), საკვირაო სკოლა (1991 წლიდან), საეკლესიო-სამრევლო სკოლა (1995 წლიდან), ხატწერის სახელოსნო (1995 წლიდან), საქველმოქმედო ფონდი „ართოსი“ (2002 წლიდან).

გალერეა
ეშვი (ფილმი)

ეშვი — იორგოს ლანთიმოსის გადაღებული დრამა. სცენარის ავტორები არიან ეფთიმის ფილიპუ და იორგოს ლანთიმოსი. ფილმი შეეხება ცოლ-ქმრის თანაცხოვრებას, რომლებიც თავიანთ მოზრდილ შვილებს გარესამყაროსგან იზოლირებულად ამყოფებენ.

„ეშვი“ იორგოს ლანთიმოსის რიგით მეოთხე ფილმია, რომელიც 2009 წელს კანის კინოფესტივალის პრიზიორი გახდა და ოსკარის რიგით 83-ე კინოფესტივალის ნომინანტი „საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის“ კატეგორიაში.

როლებში
ქრისტო სტერიოგლუ – მამა
მიშელ ველი – დედა
ანგელიკი პაპულია – უფროსი ქალიშვილი
მარი ცონი – უმცროსი ქალიშვილი
ქრისტოს პასალისი – ვაჟი
ანა კალაიძიდუ – ქრისტინა
ალფრედ შმიდტი (ძალოსანი)

ალფრედ შმიდტი (; დ. 1 მაისი, 1898, ჰაგერი — გ. 5 ნოემბერი, 1972, ტალინი) — ესტონელი ძალოსანი, 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის პრიზიორი.

სპორტული კარიერის დასაწყისში შმიდტი შორ მანძილზე მორბენალი იყო, ხოლო 1919 წლიდან, როცა ესტონეთის არმიაში ჩაირიცხა, გადაწყვიტა ძალოსნობაში ეცადა ბედი. 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე, ესტონეთში, მან მსუბუქ წონით კატეგორიაში ვერცხლის მედალი მიოპოვა. იგი არ დაუშვეს 1922 წლის ოლიმპიადაზე წონის გადაჭარბების გამო. მოგებული აქვს ბრინჯაოს მედალი ბალტიის ჩემპიონატზე 1923 წელს. მსაჯობდა ჭიდაობის მატჩებსაც.

ალფრედ შმიდტი გარდაიცვალა 1972 წლის 5 ნოემბერს.
მოსკოვის ზოსიმესა და საბატის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = კლასიციზმი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.818333
| გრძედი = 37.814167
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ზოსიმესა და საბატის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის გოლიანოვოს რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1842 წელს.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ზოსიმე და საბატი სოლოვკელების სახელზე. ეგვტერები კი წმიდა მოწამენის ადრიანეს და ნატალიას, ასევეა ღვთისმშობლის ხატის ცხოველმყოფელი წყაროს სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
პირველი ხის ეკლესია სოფელ გოლიანოვოში ააშენეს საუკუნის 60-იან წლებში. ამ პერიოდში სოფელი წარმოადგენდა მეფე ალექსი მიხეილის ძის სამემკვიდრეო მამულს.

1811 წლიდან მოყოლებულია გოლიანოვო უკვე თავად ი. ტრუბეცკის ეკუთვნის, რომელიც ასევე ფლობდა ახლო მდებარე სხვა სოფლებსაც. 1842 წელს ხის ეკლესიის ადგილზე ტრუბეცკიმ წამოიწყო და ამპირის სტილში ააშენა ახალი აგურის ეკლესია. ეკლესია ორი ნაწილისაგან შედგებოდა - ცივი ტაძარი და თბილი, ზამთრის ეგვტერი, რომლის საკურთხეველიც ნაკურთხი იყო ადრიანესა და ნატალიას სახელზე. 1889 წელს არქიტექტორ ვასილი ბარანოვის პროექტის მიხედვით ეკლესია გადააკეთეს.

 საუკუნის 30-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა, ხოლო შენობა გადასცეს მაკარონის ფაბრიკას. ახალმა მფლობელმა მოაშორა გუმბათი და მასში ქარხნის მილი ამოაყოფინა. დიდი ხნის განმავლობაში შენობის ერთ-ერთი მეიჯარე იყო ქიმიური ლაბორატორია, რის გამოც საუკუნის 90-იან წლებში ეკლესიის შენობა საშინელ მდგომარეობაში იყო. ტაძრის სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედელთან ნაგვის გორები იდგა. მიუხედავად ამისა, ეკლესიის შენობა კვლავ რჩებოდა სოფელში საუკუნის პირველი მეოთხედის ყველაზე ღირებულ ნაგებობად.

75 წლიანი უმოქმედობის შემდეგ ეკლესია დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ეკლესია კვლავ გაიხსნა 1990 წლის 31 მარტს. აქედან იწყება ტაძრის აღდგენის პროცესიც. ეკლესიის ინტერერი მოხატეს საუკუნის ფრესკების სტილში. ეკლესიაში მიმდინარე აღდგენითი სამუშაოები დასრულდა 2005 წელს.

ტაძარში ყოველდღიურად მიმდინარეობს ღვთისმსახურება. კვირას და სადღესასწაულო დღეებში მიმდინარეობს საღვთო ლიტურგია.