კლაუდია რენკინი

კლაუდია რენკინი ( დ. 4 სექტემბერი, 1963 ) — ამერიკელი პოეტი, ესეისტი, დრამატურგი და რამდენიმე ანთოლოგიის რედაქტორი. ავტორია ხუთტომეულისა, რომელიც შედგება ლექსების, ორი პიესისა და სხვადასხვა ესეებისგან.

ბიოგრაფია
კლაუდია რენკინი დაიბადა კინგსტონში, იამაიკაში. ბავშვობაში ემიგრაციაში წავიდა შეერთებულ შტატებში. გაიზარდა ნიუ-იორკში და განათლება მიიღო უილიამსის კოლეჯსა და კოლუმბიის უნივერსიტეტში.

2003 წელს რენკინმა დაიწყო მუშაობა ჯორჯიის უნივერსიტეტის ასოცირებულ პროფესორად.

იგი ასწავლიდა ინგლისურს პომონას კოლეჯში 2006 წლიდან 2015 წლამდე.

მისი ნამუშევარი გამოქვეყნდა ბევრ ჟურნალში, მათ შორისაა ', , და . ის არის აფრიკის ქალიშვილების კონტრიბუტორი, რომლის რედაქტორია მარგარეტ ბასბი. რენკინი თანარედაქტორია ( ჯულიანა სპართან ერთად) ანთოლოგიური სერიებისა ამერიკელი პოეტები 21-ე საუკუნეში: სადაც ლირიკა ხვდება ენას .

ამერიკელი პოეტების აკადემიის სტიპენდიის გამარჯვებულის, რენკინის, ექსპერიმენტული პროექტი-ნაშრომი ' (2004), აღიარებულია როგორც პოეზიის, ესეს, ლირიკისა და სატელევიზიო გამოსახულების უნიკალური ნაზავი.

2014 წელს -მა გამოსცა მისი წიგნი : .
პოეტი მარკ დოტი მწერლის ნამუშევრებზე წერდა: „კლაუდია რენკინის ფორმალურად გამომგონებელი ლექსები იკვლევს მრავალი სახის საზღვრებს: დაუსახლებელ ტერიტორიას პოეზიასა და პროზას შორის, სიტყვასა და ვიზუალურ გამოსახულებას შორის, ასევე იმას შორის, თუ როგორი შეიძლება იყოს სუბიექტი და ჩვენი გზები; თუ როგორ განისაზღვრება გარედან სუბიექტი კანის ფერით, ეკონომიკითა და გლობალური კორპორატიული კულტურით. ეს უშიშარი პოეტი ამერიკულ პოეზიას უყალიბებს ახალ მიმართულებებს.“

2023 წლის -ის მიმოხილვაში, მისი 2001 წლის კრებული -ის შესახებ, კრიტიკოსი ქეით კელავეი წერდა: „უსიამოვნო და რთულია მისი წაკითხვა, ნაწილობრივ იმიტომ, რომ არღვევს ტაბუს.“

რენკინმა დამატებით დააარსა და კურირებს „რასობრივი წარმოსახვის ინსტიტუტს“, რომელსაც მან უწოდა "მოძრავი თანამშრომლობა სხვა კოლექტივებთან, სივრცეებთან, მხატვრებთან და ორგანიზაციებთან, რათა გაიმართოს ხელოვნების გამოფენები, საჯარო კითხვა, დიალოგი, ლექციები, სპექტაკლები და ჩვენებები , რომლებიც მოიცავს რასის თემას.“

2017 წელს რენკინი თანამშრომლობდა ქორეოგრაფთან და შემსრულებელ უილ როულსთან ნაწარმოების რა რჩება გენერირებისთვის. თანამშრომლები იყვნენ ტარა აიშა უილისი, ჯესიკა პრეტი, ლესლი კუიჯეტი და ჯერემი ტუსან-ბაპტისტი. ნამუშევრის პრემიერა შედგა ბარდის კოლეჯში და შესრულდა სხვადასხვა ადგილას, მათ შორის ნიუ-იორკში. როულსთან ინტერვიუში რენკინმა აღწერა, თუ როგორ მანიპულირებდნენ ტექსტი და ენა სპექტაკლში: „ მწერალი დიდ დროს ხარჯავს იმისთვის, რომ ყველა სიტყვა გადმოსცეს გრძნობით ან მოქმედებით და შეძლოს სიტყვებისგან თავის დაღწევა. მაგრამ მაინც ახერხებს სიტყვებისგან განთავისუფლებას და ეს გრძნობა განმაცვფრებს მე."

რასობრივი წარმოსახვითი ინსტიტუტი
რასობრივი წარმოსახვითი ინსტიტუტი არის ინტერდისციპლინარული კოლექტივი, რომელიც დაარსდა 2017 წელს რენკინის მიერ 2016 წელს მიღებული მაკართურის სტიპენდიის სახსრებით. არის აზროვნების ცენტრი მხატვრებისა და მწერლებისთვის, რომლებიც სწავლობენ თეთრკანიანთა ისტორიას და განიხილავენ რასას, როგორც კონსტრუქციას. მისი მისიაა შეკრიბოს „კულტურული ლაბორატორია, სადაც აჩვენებენ ჩვენი დროის რასობრივ წარმოდგენებს, წაიკითხავენ, შეეწინააღმდეგებიან, ასევე, მოხდება კონტექსტუალიზაცია და დემისტიფიცირება“.

რენკინი ორგანიზაციის ფიზიკურ სივრცეს განიხილავს მანჰეტენში, მაგრამ სანამ შესაძლებელი იქნება, ინსტიტუტი მოძრაობს. 2017 წელს უიტნის ამერიკული ხელოვნების მუზეუმმა წარმოადგინა „რასის და წარმოდგენის პერსპექტივები: საღამო რასობრივ წარმოსახვით ინსტიტუტთან ერთად“, რათა განეხილა დანა შუტცის ნახატის „ღია ყუთის“ შესახებ გაჩაღებული დებატები. 2018 წლის ზაფხულში, -მ წარმოადგინა " ", გამოფენა, სიმპოზიუმი, ბიბლიოთეკა, რეზიდენციები და სპექტაკლები ნიუ-იორკში.