iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ენდიმიონი

ენდიმიონი — ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟი. ძილის იდუმალი შარავანდედით მოცული ყმაწვილი კაცი, რომელიც თავისი სილამაზის გამო ზევსმა განიმედივით გაიტაცა ოლიმპზე. იქ ჰერას შეუყვარდა და მრისხანე ზევსმა მარადიული ძილით დააძინა, ისე რომ სიჭაბუკე შეუნარჩუნა.

ენდიმიონის ჩამომავლობაზე აზრთა მთლიანობა არ არის. ერთი მითის მიხედვით ელიდელია, ამ ქვეყნის მეფე, ზევსის და კალიკეს შვილი, ან აეთლიოსის ძე. აეთლიოსი სირბილში (გასწრებაზე) შეჯიბრს, ჯაფას ნიშნავს. ენდიმიონმა ოლიმპიაში ტახტისთვის სირბილში შეაჯიბრა შვილები ეპეიოსი, ეტოლოსი და პაიონი (პეონი). გაიმარჯვა პირველმა. მეორე გადმოცემით, კარიელი მწყემსი თუ მონადირეა, შემპარავი ძილის განსახიერება (ენდიო ამ შემთხვევაში შეპარვას, შეღწევას ნიშნავს), სძინავს კარიაში, ლატმოსის მთის გამოქვაბულში. ამ მთის სახელიც კი შეუმჩნევლად, დავიწყებაში ყოფნას ნიშნავს (ლატმოსი — ლათმოსიდან) ნაღვლიანი სელენე, მთვარის ქალღმერთი, შემოივლის ქვეყნიერებას და ლატმოსის გამოქვაბულში ეშვება, სადაც მთვლემარე ენდიმიონი ეგულება, მასთან ატარებს დროს (სხვა თქმულებით, არტემიდე ეშვება ციდან და მძინარე ჭაბუკს კოცნის ყოველ ღამე). ჩანს, ხშირად იღვიძებს , რომ ძილის მიუხედავად სელენესთან 50 ასული გააჩინა. მითში რამდენადმე გაიგივებულია სელენე და არტემიდე. ერთი ვერსიით, მათ სთხოვეს ზევსს ევდემონისათვის მარადიული ძილი, რათა უკვდავად ექციათ. ზევსმა ეს სიჭაბუკე და სილამაზე შეუნარჩუნა.

ვერსიისთ, რაც თეოკრიტემ შემოგვინახა, ენდიმიონმა ჰერა შეიყვარა და ამისთვის მოჰგვარა ზევსმა უღვიძებელი ძილი, რაც საანდაზოდ იქცა. გამოქვაბული, სადაც მას სძინავს, ლატმოსის მთაშია, კარიაში.

ენდიმიონის საკულტო ცენტრებია კარია და ელიდა, სადაც მის სამარეს დღესაც უჩვენებენ.
ეპაფე

ეპაფე ( < ) — ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟი. ზევსის და იოს შვილი, ღმერთ აპისთან გაიგივებული გმირი, ეგვიპტის მეფე, მემფისის დამაარსებელი, ჰყავდა ასული ლიბია, რომლის შვილი ბელოსი დანაოსის და ეგვიპტოსის მამა იყო. მითის მიხედვით ზევსმა ის იოს ხელის შეხებით ჩასახა.

ეპაფე ნილოსის ნაპირას დაიბადა, კურეტებმა ჰერას ბრძანებით გადამალეს, რომ მოეკლათ, მაგრამ ზევსმა კურეტები დახოცა, ეპაფე სირიაში ნახეს, ეგვიპტის ტახტზე ავიდა, შეერთო ნილოსის ასული მემფისა, დააფუძნა ქალაქი მემფისი და ეყოლათ ასული, რომლის სახელიც უწოდეს ლიბიას. მამამთავარია გმირთა თაობისა, რომელსაც ჰერაკლეც ეკუთვნის, მითი ეგვიპტური თქმულების გამოძახილია: იო შეესატყვისება ისიდას, ეპაფე — შავსა და თეთრ ნიშნიან ხარს აპისს, რომლის საკულტო ცენტრიც მემფისი იყო.
იაკქოსი

იაკქოსი, იაკხოსი — ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟი; ბახუსი, ბაკქოსი, დიონისე — ასე ეძახდნენ ბგერითი მსგავსების შესაბამისად აურზაურიან ბახუსს, რომელიც დიდ ელევსინიებზე ათენიდან ელევსინის ველზე — „წმინდა გზაზე“ მიმავალ პროცესიას მიუძღვოდა, ნიშნავდა საკუთრივ „ხმაურიანს“, მოზეიმეს. იაკქოსი ბაკქოსის საკულტო სახელია.

იაკხოს-ბაკხოსს ჟრიამულითა და ცეკვა-სიმღერით მიჰყვებოდა ასობით, ათასობით სუროს და ვაზის გვირგვინით დამშვენებული ჩირაღდნოსანი, და ეს ხალხი მაინც გაურკვეველი წესრიგით შეკრული იყო, ქმნიდა სანახაობას და არ ივიწყებდა მოვალეობას. ბაკქოსი ელევსინში დემეტრეს ან პერსეფონეს შვილად ითვლებოდა. აგორაზე დაწყებული პროცესია ღამით ჩადიოდა ელევსინში. გათამაშებული იყო სცენაიაკხოსის ცხოვრებიდან: ოდესღაც, ზევსმა რომ ციურ ტახტზე დასვა, ტიტანებმა დაგლიჯეს, მაგრამ ღმერთებმა გააცოცხლეს, ზევსმა მფეთქავი გული შეუნახა და ის ხელახლა იშვა, დიონისეს სახით. ეს პოეტური წარმოსახვა გასცენირებული იყო მისტერიების სახით, ზვარაკის ხორცის დაგლეჯითა და უმად ჭამით. იაკხოსის ჩამომავლობა მაინც საკმაოდ ბუნდოვანია. ზოგი დიონისეს შვილად თვლის, ზოგი დემეტრას ქმრად, ან შვილად, ხან პერსეფონეს შვილს ძაგრევსს უტოლებდნენ, ხანაც ფრიგიელ საბაძიოსს.
(8) ფლორა

8 ფლორა (; სიმბოლო: ), ადრე 847  — მთავარი სარტყლის ასტეროიდი, რომელიც მიეკუთვნება ნათელ სპექტრულ კლასს და წარმოადგენს ფლორის ოჯახის ასტეროიდთა მთავარ. იგი აღმოაჩინა 1847 წლის 18 ოქტომბერს ინგლისელმა ასტრონომმა ჯონ ჰაინდმა დიდი ბრიტანეთის ბიშოპის ობსერვატორიაში და დაარქვეს ძველი რომაული ყვავილებისა და გაზაფხულის ქალღმერთის, ფლორას სახელი.

2013 წლის 26 ივლისს ასტეროიდმა ფლორამ დაფარა ვარსკვლავი 2 22807162, რომელიც დაფიქსირდა სამხრეთ ამერიკაში, აზიასა და აფრიკაში.
არენსბურგის ციხესიმაგრე

არენსბურგის ციხესიმაგრე , კურესაარეს ციხე , კურესაარეს ეპისკოპოსის ციხე – შუასაუკუნეების რეზიდენცია, რომელიც ეკუთვნოდათ ოზელის ეპისკოპოსებს. იგი მდებარეობს თანამედროვე კურესაარეში (ყოფილი არენსბურგი) ესტონეთის კუნძულ საარემაზე (ადრე ცნობილი, როგორც ოზელი). ეს არის ბალტიისპირეთის ქვეყნებში ყველაზე კარგად შემონახული შუასაუკუნეების ციხესიმაგრე. 1999 წელს ის შეიყვანეს ესტონეთის კულტურული მემკვიდრეობის სახელმწიფო რეესტრში, როგორც არქიტექტურული ძეგლი.

ციხე აშენდა ტევტონელი რაინდების მიერ ესტონეთში გერმანელი და დანიელი ფეოდალების წინააღმდეგ მიმართული მასიური აჯანყების (, 1343-1345) შემდეგ, როგორც ოზელის ეპისკოპოსების გამაგრებული რეზიდენცია და ბასტიონი, კუნძულის მოსახლეობის ქრისტიანობისკენ მოსაბრუნებლი შესაძლებლობა. ციხის პირველი ხსენება წყაროებში ცხადდება 1380-იანი წლებიდან. საუკუნის ბოლოს რეაბილიტაციის შემდეგ, არენსბურგი წარმოადგენდა დიდი მასშტაბის ციხესიმაგრეს, რომელიც იმ დროისთვის -ის ტიპის ციხეს (ეს ნიშნავს, რომ ციხეს ჰქონდა შიდა ეზო) მიეკუთვნებოდა.

ძველი ციხის ეზო შემოსაზღვრულია გადატანადი არკებით, რომლებიც გოთიკური ჯვრისკუთხა გუმბათებითაა გაფორმებული. ციხის ერთ კუთხეში აღმართულია სტურვოლტის სადღეგრძელო კოშკი, ხოლო სხვა კუთხეში — მაღალყბიანი დლინნი ჰერმანი (სწორედ ეს კოშკი იყო ციხის მთავარი საყრდენი). მეორე კოშკი გამიჯნულია სხვა ციხის ნაწილებისგან ღრმა ბურუსით, რომელზეც ადრე გადებული იყო ამოძრავებელი ხიდი.

ციხის კედლების პირასაა ღია თავდაცვითი გზები. საცხოვრებელი ოთახები და მისაღები დარბაზები განლაგებულია მეორე სართულზე, პირველი სართული გამოიყენებოდა როგორც საწყობი, ხოლო მესამე სართული მხოლოდ თავდაცვითი მიზნებისთვის იყო განკუთვნილი. სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში მოეწყო სალოცავი.

 საუკუნის განმავლობაში ციხის ირგვლივ გარე კედელი ააგეს, რომელიც - საუკუნეებში მიწის ნაგებობებად გადააკეთეს ოთხი ძლიერი კუთხის ბასტიონით. დაცვის შემდეგი ხაზი წარმოადგენს წყლით სავსე თხრილს. ლივონიის ომმა, რომელმაც ესტონეთის მატერიკულ ნაწილს მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა, კუნძულზე მდებარე ციხეს არ შეეხო. 1711 წელს რუსული ჯარების მიერ დაკავების დროს მიყენებული ზიანი სწრაფად აღდგა.

 საუკუნეში ციხემ თავისი ყოფილი სამხედრო მნიშვნელობა დაკარგა და სააღმზრდელოდ გამოყენების პერიოდში დაზიანდა. 1904 წელს ეზელის (საარემაას) დიდებულებმა გადაწყვიტეს ლივონიის რაინდების, ერთადერთი სრულიად შემონახული ციხის, რესტავრაცია. სარემონტო სამუშაოები, რომლებიც 1912 წლამდე გაგრძელდა, ვილჰელმ ნოიმანის ხელმძღვანელობით მიმდინარეობდა. შემდგომი, უფრო მასშტაბური რესტავრაცია 1968-1985 წლებში ჩატარდა. ამ სამუშაოების დროს დანგრეული კოშკების ზედა ნაწილები აღდგა.

დღეს ციხეში მდებარეობს საეარემას მუზეუმი, ხოლო ციხის წინ არსებული ფართო ტერიტორია გამოიყენება სხვადასხვა ღია ცის ქვეშ გამართულ ღონისძიებებისთვის. ციხის მიმდებარე ტერიტორია გადაკეთა თვალწარმტაც სივრცედ.
(9) მეტიდა

9 მეტიდა (; სიმბოლო: ), ადრე 848  — მთავარი სარტყლის ასტეროიდი. აღმოაჩინა 1848 წლის 25 აპრილს ირლანდიელმა ასტრონომმა ენდრიუ გრეჰემმა მარკრის ობსერვატორიაში (ირლანდია).

სახელი დაარქვეს ბერძნული მითოლოგიის სიბრძნის ქალღმერთის მეტიდას პატივსაცემად.

ასტეროიდი მზის გარშემო ბრუნავს 3.69 წელიწადში.

2007 წელს მეტისის მასა შეფასდა 1.6-დან 2.5⋅1019 კგ-მდე. სიმკვრივე ~6 (3.3-დან 8.9-მდე) გ/სმ³. ჯეიმს ბაერის 2010 წლის შეფასებით, მეტიდას მასა არის (1.47 ± 0.20)⋅1019 კგ, ხოლო სიმკვრივე 4.12 ± 1,33 გ/სმ³.
(46) ჰესტია

46 ჰესტია , ადრე 857  — მთავარი სარტყლის ასტეროიდი, რომელიც მიეკუთვნება ბნელ სპექტრულ კლასს . იგი აღმოაჩინა 1857 წლის 16 აგვისტოს ინგლისელმა ასტრონომმა ნორმან რ. პოგსონმა ოქსფორდის ობსერვატორიაში, ინგლისი და დაარქვეს ძველი ბერძნული მითოლოგიის კერის ქალღმერთის ჰესტიას სახელი. ეს არის ყველაზე დიდი ასტეროიდი, რომელიც ჰესტიას ოჯახის ნაწილია.
ტარტუს საკათედრო ტაძარი

}: ; ამჟამად ტარტუს უნივერსიტეტი) ხელახლა დაარსებასთან ერთად რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე -ის მიერ 1802 წელს, ბალტიისგერმანელ არქიტექტორს იოჰან ვილჰელმ კრაუზეს დაევალა კათედრალის ნანგრევებს შორის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკის მშენებლობა. სამსართულიანი შენობა აშენდა 1804-დან 1807 წლამდე. კრაუზემ ასევე დაგეგმა ობსერვატორია ერთ-ერთ ძველ კოშკში, თუმცა ობსერვატორიის მშენებლობა არ განხორციელებულა და ის ახლიდან აშენდა. მე-19 საუკუნის ბოლოს ჩრდილოეთის კოშკი წყლის კოშკად გადაკეთდა.
1960-იან წლებში ბიბლიოთეკის შენობა გაფართოვდა და ცენტრალური გათბობით აღიჭურვა. როდესაც ის 1981 წელს ჩანაცვლდა ახალი საუნივერსიტეტო ბიბლიოთეკის შენობით, ძველი ბიბლიოთეკა ტარტუს უნივერსიტეტის ისტორიული მუზეუმის (: ) სახლად იქცა. 1985 წელს მოხდა შენობის საფუძვლიანი გარდაქმნა, როცა მე-19 საუკუნის ინტერიერი დიდწილად აღდგა. დღეს მუზეუმი შეიცავს უნივერსიტეტის ისტორიის მნიშვნელოვანი არტეფაქტების, სამეცნიერო ინსტრუმენტებისა და იშვიათი წიგნების გამოფენებს. საკათედრო ტაძრის ნანგრევების დანარჩენი ნაწილი და საკურთხევლის გარე კედლები სტრუქტურულად დაცულია და კონსოლიდირებულია.
1990-იანი წლების ბოლომდე, საუნივერსიტეტო მუზეუმის გარდა, რეაბილიტირებული ნაწილი მოიცავდა უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის ოფისებს, და ეს შენობა ასევე გამოიყენებოდა ესტონეთის ევანგელურ-ლუთერული ეკლესიის ტარტუს უნივერსიტეტის მრევლის მიერ ღვთისმსახურებისთვის.1990-იან წლებში უნივერსიტეტის ხელოვნების დეპარტამენტიც ამ შენობაში მდებარეობდა.

თოომემიაგი
კათედრალის გარშემო ტერიტორია - კათედრალის ბორცვი ან თოომემიაგი - მე-19 საუკუნეში მოეწყო პარკად. კაფეს გარდა, პარკი ამჟამად შეიცავს მრავალ ძეგლს იმ ადამიანებისა, რომლებიც დაკავშირებულნი არიან ტარტუს სამეცნიერო და ლიტერატურულ ტრადიციებთან. მათ შორის არიან: კარლ ერნსტ ფონ ბაერი (1792-1876), ტარტუს სახელგანთქმული ბუნებისმეტყველების სპეციალისტი; კრისტიან იააკ პეტერსონი (1801-1822), პირველი ესტონელი პოეტი; ნიკოლაი პიროგოვი (1810-1881), ცნობილი რუსი ექიმი და ფრიდრიხ რობერტ ფელმანი (1798-1850), ესტონური ეროვნული ეპოსის, კალევიპოეგის, ინიციატორი.
ქალაქისკენ მიმავალ გზას გადაჰკვეთს ინგლისილდი , ანუ ანგელოზის ხიდი, სახელი, რომელიც, სავარაუდოდ, წარმოადგენს პირველადი „ “ ან „ინგლისური ხიდის“ ვარიანტს, რომელიც აშენდა 1814-დან 1816 წლამდე. შუაში არსებული პორტრეტული ბარელიეფი აღნიშნავს 1802 წელს ხელახლა დაარსებული უნივერსიტეტის პირველ რექტორს, გეორგ ფრიდრიხ პაროტს (1767-1852), და ატარებს წარწერას („დასვენება აღადგენს ძალებს“). ასევე თოომემიაგზე მდებარეობს ესტონეთის უზენაესი სასამართლო, დორპატის ობსერვატორია (ტიაჰეტორნი), აშენებული 1811 წელს, საუნივერსიტეტო აუდიტორიები და უნივერსიტეტის ძველი ანატომიის თეატრი.
ჰინდ კაბაუატი

ჰინდ კაბაუატი (; დ. 1974) — სირიელ-კანადელი პოლიტიკოსი, მკვლევარი, საერთაშორისო მრჩეველი და აქტივისტი, რომელიც 2025 წლიდან სირიის სოციალური და შრომის საქმეთა მინისტრის თანამდებობაზე დაინიშნა. იგი პირველი ქალია, რომელიც სირიის მთავრობის წევრი გახდა. ასადის რეჟიმის დაცემის შემდეგ, 2025 წლის თებერვალში იგი სირიის პრეზიდენტის მიერ დაინიშნა სირიის ეროვნული დიალოგის კონფერენციის მოსამზადებელი კომიტეტის წევრად.

განათლება
ჰინდ კაბაუატს აქვს ეკონომიკის ბაკალავრის ხარისხი დამასკოს უნივერსიტეტიდან და იურიდიული განათლება ბეირუთის არაბული უნივერსიტეტიდან. მას აქვს საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრის ხარისხი ტაფტსის უნივერსიტეტის ფლეტჩერის სამართლისა და დიპლომატიის სკოლიდან, ასევე კონფლიქტების მოგვარებისა და სტრატეგიული ლიდერობის სერტიფიკატები ტორონტოს უნივერსიტეტიდან და მოლაპარაკებების წარმოების სერტიფიკატი ჰარვარდის უნივერსიტეტიდან.

კარიერა
ჰინდ კაბავატი არის სირიის მოლაპარაკებების კომისიის ჟენევის ოფისის მოადგილე, რომელსაც ხელმძღვანელობს ელჩი აბდულატიფ დაბაღი, ყოფილი სირიის ელჩი არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. სირიის მოლაპარაკებების კომისია ადრე ცნობილი იყო როგორც უმაღლესი მოლაპარაკებების კომიტეტი . მაშინდელ -ში თავისი პოზიციიდან გამომდინარე, იგი მონაწილეობდა სირიის საკითხზე 2017 წლის ჟენევის სამშვიდობო მოლაპარაკებების ყველა რვა რაუნდში. ჰინდ კაბაუატი ასევე მსახურობს ინტერრელიგიური მშვიდობის მშენებლობის დირექტორად ჯორჯ მეისონის უნივერსიტეტის მსოფლიო რელიგიების, დიპლომატიისა და კონფლიქტების მოგვარების ცენტრში . -ში თავისი პოზიციიდან გამომდინარე, იგი ხელმძღვანელობს -ის სირიის პროგრამას, რომელიც მოიცავს ყოველწლიურ საზღვარგარეთულ სემინარებს, სადაც იგი მუშაობს როგორც ადიუნქტ-პროფესორი მაგისტრატურისა და ბაკალავრიატის სტუდენტებისთვის, რათა მათ შეისწავლონ კონფლიქტების მოგვარების გზები და სამოქალაქო საზოგადოების განვითარება. ამ პროგრამის მეშვეობით, მან ასევე უხელმძღვანელა სამოქალაქო საზოგადოებისა და ინტერრელიგიური თანამშრომლობის ტრენინგებს სხვადასხვა ასაკის სირიელებისთვის, რომლებიც იძულებით გადაადგილებული პირებისა და ლტოლვილის სტატუსით სარგებლობენ.

ჰინდ კაბავატი არის „ტასტაკელის“ დამფუძნებელი წევრი, ქალთა ცენტრისა, რომელიც ეძღვნება არაძალადობრივი და დიალოგის გზით სირიაში მიმდინარე კონფლიქტის მოგვარებას. ორგანიზაცია სირიაში მრავალ ქალთა ცენტრის მართვას, რომლებიც უზრუნველყოფენ განათლებისა და კონსულტაციის სერვისებს, ასევე სემინარების ჩატარებას პოლიტიკურ ჩართულობასა და მშვიდობის მშენებლობაზე სირიელი ქალებისთვის, როგორც სირიის შიგნით, ასევე მეზობელ ქვეყნებში ლტოლვილებად მცხოვრები ქალებისთვის.

2015 წლამდე, ჰინდ კაბაუატი იყო ამერიკის შეერთებული შტატების მშვიდობის ინსტიტუტის უფროსი პროგრამის ოფიცერი. ადრე იგი მუშაობდა მსოფლიო ბანკის საკონსულტაციო საბჭოს წევრად და კონსულტანტად, ხშირად აქვეყნებდა სტატიებს -ში. 1989 წლიდან 2014 წლამდე, ჰინდი მუშაობდა საერთაშორისო მრჩევლად ტორონტოს სხვადასხვა იურიდიულ ფირმაში.

2025 წლის თებერვალში, ასადის რეჟიმის დაცემის შემდეგ, სირიის პრეზიდენტის მიერ კაბაუატი დაინიშნა სირიის ეროვნული დიალოგის კონფერენციის მოსამზადებელი კომიტეტის წევრად. 2009 წელს ჰინდმა მიიღო საჯარო დიპლომატიის ჯილდო ჯორჯ მეისონის უნივერსიტეტში.
ლუიჯი მანჯონე

ლუიჯი ნიკოლას მანჯონე (ინგლ. ; დ. 6 მაისი, 1998, ტაუსონი, აშშ) — ამერიკელი, რომელიც ეჭვმიტანილია ბრაიან ტომპსონის, -ის აღმასრულებელი დირექტორის მკვლელობაში.

ტომპსონს ესროლეს ნიუ-იორკში 2024 წლის 4 დეკემბერს. ეროვნული მასშტაბით ძებნის შემდგომ, მანჯონე დააკავეს და დააპატიმრეს პენსილვანიის ქ. ალტუნაში, სროლიდან ხუთი დღის შემდეგ. ხელისუფლებამ განაცხადა, რომ როდესაც ის დააკავეს, მას თან ჰქონდა 3-ბეჭდვითი პისტოლეტი და 3-ბეჭდვითი დამხშობი, რომელიც შეესაბამებოდა თავდასხმაში გამოყენებულ შეიარაღებას; მოკლე წერილი, რომელიც აკრიტიკებს ამერიკის ჯანდაცვის სისტემას; პასპორტი; და თაღლითური პირადობის მოწმობები, მათ შორის ერთ-ერთი დაფიქსირებული იქნა ჰოსტელში ჩექინის დროს მანჰეტენის ზემო ვესტ-საიდზე. პენსილვანიაში ექსტრადირებაზე უარის თქმის შემდეგ, მანჯონე ნიუ-იორკში ფედერალურ სასამართლოში გამოჩნდა. მანჯონე ნიუ-იორკის უზენაეს სასამართლოში გაასამართლეს, თუმცა მან მის წინააღმდეგ ბრალდებები არ აღიარა. მის წინააღმდეგ წაყენებული ბრალდება მოიცავს პირველი ხარისხის მკვლელობას, მკვლელობას ტერორიზმის ხელშეწყობის მიზნით, იარაღის უკანონო შენახვას და თვალთვალს.

მანჯონე აღწერილია, როგორც უახლეს ისტორიაში ყველაზე განხილული და პოლარიზებული მკვლელობის ეჭვმიტანილი. დაკავების დღიდან ის ხალხის გმირად იქცა. გამოკითხვამ აჩვენა, რომ ზრდასრულ რესპონდენტთა უმრავლესობა მანჯონეს მიმართ ნეგატიურად არის განწყობილი, ხოლო ახალგაზრდები და მემარცხენე რესპონდენტები უფრო ხშირად მას მხარს უჭერენ. ლუიჯის მხარდაჭერა უკავშირდება ჯანმრთელობის დაზღვევის ინდუსტრიის და ზოგადად აშშ-ის ჯანდაცვის სისტემის მიმართ უარყოფით შეხედულებებს, განსაკუთრებით დაზღვევით სამედიცინო დახმარების გაწევის უარყოფის პრაქტიკას. აშშ განვითარებული დასავლური ქვეყნების შორის ერთ-ერთია, რომელსაც არ გააჩნია უფასო უნივერსალური ჯანდაცვის სისტემა. ტომპსონის საქმემ გამოიწვია ჯანმრთელობის დაზღვევის რეფორმის მზარდი მოწოდებები.
კორუფცია რუსეთში

კორუფცია რუსეთში ითვლება ძალიან სერიოზულ პრობლემად, რომელიც გავლენას ახდენს ცხოვრების სხვადასხვა ასპექტებზე, მათ შორის ეკონომიკაზე, ბიზნესზე, პოლიტიკაზე, საჯარო ადმინისტრაციაზე, სამართალდამცავ ორგანოებზე, ჯანდაცვასა და განათლებაზე. კორუფცია აფერხებს ქვეყნის ეკონომიკურ განვითარებას, იწვევს უთანასწორობას, ძირს უთხრის დემოკრატიის პრინციპებსა და ადამიანის უფლებებს. რუსეთში კორუფციის ფენომენი მტკიცედ არის დამკვიდრებული საჯარო მმართველობის ისტორიულ მოდელში და ქვეყნის სამართლის უზენაესობის საერთო სისუსტის შედეგად მიიჩნევა. საერთაშორისო გამჭვირვალობამ 2022 წელს განაცხადა, რომ "კორუფცია რუსეთში ენდემური" ფენომენია. ორგანიზაციის მიერ გამოქვეყნებულ 2024 წლის კორუფციის ინდექსის მონაცემებში რუსეთმა ევროპის ქვეყნებს შორის ბოლო ადგილზე იყო. ვლადიმირ პუტინის რეჟიმის პირობებში, კორუფციის ფერომენს ხშირად აღწერენ, როგორცკლეპტოკრატიაა, ოლიგარქიასა და პლუტოკრატიას, რაც კრონიზმის ეკონომიკური სისტემითაა განპირობებული.

კორუფციის გავრცელება რუსეთში
რიჩარდ პალმერის თანახმად, რომელიც 1990-იანი წლების დასაწყისში იყო აშშ-ის საელჩოს -ს სადგურის ხელმძღვანელი მოსკოვში, სსრკ-ის დაშლას თან მოჰყვა სახელმწიფო ხაზინიდან მილიარდობით დოლარის არალეგალური გადარიცხვა კერძო ანგარიშებზე ევროპასა და აშშ-ში. ეს განახორციელეს საბჭოთა ელიტის წარმომადგენლებმა, რომლებმაც კგბ-ის მიერ ცივი ომის პერიოდში დასავლური საბანკო სისტემების შესახებ მოპოვებული ცოდნასთან ჰქონდათ წვდომა. პალმერმის შეფასებით, ყველა სახელმწიფო ორგანო ჩართული იყო „მასობრივ კორუფციაში.“

რუსეთში ქრთამის საშუალო ოდენობა გაიზარდა დიმიტრი მედვედევის პრეზიდენტობის დროს. რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ეკონომიკური დანაშაულების წინააღმდეგ ბრძოლის დეპარტამენტის მონაცემების მიხედვით, 2008 წელს საშუალო ქრთამი 9,000 რუბლს შეადგენდა; 2009 წელს 23,000 რუბლი იყო; 2010 წელს — 61,000 რუბლი, ხოლო 2011 წელს — 236,000 რუბლი. ეს უკანასკნელი 2008 წლის მაჩვენებელზე 26-ჯერ მეტია, რაც მნიშვნელოვნად აღემატება იმ პერიოდის ინფლაციის დონეს.

2004 წელს რუსეთი კორუფციის აღქმის ინდექსში ქვეყნებს შორის 90-ე ადგილზე იყო, ხოლო 2005 წელს, ვლადიმირ პუტინის მეორე პრეზიდენტობის ვადების დაწყებისას, რუსეთმა კორუფციის დონით 36 ქვეყანას გადაუსწრო და 126-ე ადგილზე გადაინაცვლა. 2024 წლის კორუფციის აღქმის ინდექსში რუსეთმა დაიკავა 154-ე ადგილი 22 ქულით, რაც მისი ყველაზე დაბალი მაჩვენებელია.

სერგეი ივანოვის, კრემლის მთავარი მდივნის, თქმით, რუსეთში ყველაზე კორუმპირებული სფეროებია ჯანდაცვა, განათლება, საცხოვრებელი და კომუნალური მომსახურებები. შედარებისთვის, დამოუკიდებელი ექსპერტები გამოცემა -დან რუსეთში ყველაზე კორუმპირებულ სფეროდ სამართალდამცავი ორგანოებს ასახელებენ, რასაც მოჰყვება ჯანდაცვა, განათლება, საცხოვრებელი და კომუნალური მომსახურებები და სოციალური დაცვის სერვისები. თუმცა, სახელმწიფოს დონეზე, კორუფციის ძირითადი სფეროები შემდეგნაირად ნაწილდება: სახელმწიფო კონტრაქტები და შესყიდვები; ნებართვის და აკრედიტაციის გაცემის პროცესი; სამართალდამცავი ორგანოები; მიწის განაწილება და მიწასთან დაკავშირებული ურთიერთობები; მშენებლობა.
ჰემერა

} ) — დღის სინათლის ქალღმერთია, რომელიც დღეს განასახიერებს. ჰესიოდეს მიხედვით ის იყო ერებოსის (სიბნელის) და ნიქსის (ღამე) შვილი და ეთერის და.
გენეალოგია
ჰესიოდეს „თეოგონიაში“ ჰემერა და მისი ძმა ეთერი ერებოსისა და ნიქსის შვილები იყვნენ. ბაკხილიდეს მიხედვით, ჰემერა ქრონოსის (დრო) და ნიქსის ქალიშვილი იყო. დაკარგულ ეპოსში „ტიტანომაქია“ (ძვ. წ. საუკუნე) იგი შესაძლოა ეთერთან ერთად ურანოსის (ზეცის) დედა ყოფილიყო. ზოგიერთი ვერსიით, ჰემერა ჰელიოსის (მზის) ქალიშვილი იყო, თუმცა მისი დედა უცნობია.
მითოლოგია
ჰესიოდეს „თეოგონიის“ მიხედვით, ჰემერა ტარტაროსს ტოვებდა იმ დროს, როცა ნიქსი (ღამე) იქ შედიოდა, ხოლო ჰემერას დაბრუნებისას ნიქსი ტოვებდა ტარტაროსს:
კარლოს ბალინიო

კარლოს ბალინიო (; დ. 13 თებერვალი, 1848 — გ. 18 ივნისი, 1926) — კუბელი რევოლუციონერი, მარქსიზმის პროპაგანდისტი.

ბიოგრაფია
მონაწილეობდა განმათავისუფლებელ მოძრაობაში ესპანეთის ბატონობის წინააღმდეგ (1868-1978). 1892 წელს ჰავანაში დააარსა მუშათა კონგრესი. იმავე წელს მოაწყო პირველი საპირველმაისო დემონსტრაცია ჰავანაში, ხ. მარტისთან ერთად იყო კუბის რევოლუციური პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1892). აქტიურად იბრძოდა აშშ-ის პოლიტიკის წინააღმდეგ. 1901 წელს დააარსა სოციალისტური პროპაგანდის კლუბი. მიესალმა რუსეთში ოქტომბრის რევოლუციის გამარჯვებას, დიდად აფასებდა ვ. ი. ლენინის მოღვაწეობას. 1919 წელს საბჭოთა რუსეთთან სოლიდარობის მოძრაობის ორგანიზაციისა და მარქსიზმ-ლენინიზმის იდეების პროპაგანდის მიზნით დააარსა პირველი „კომუნისტური გაერთიანება“ კუბაზე. კ. ბალინიო კუბის კომუნისტური პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელია (1925).
ტიპის სისტემა

კომპიუტერულ პროგრამირებაში, ტიპის სისტემა არის ის ლოგიკური სისტემა, რომელიც ანიჭებს ტიპს ყოველივე ტერმინს გარკვეული წესების მიხედვით. ტიპის სისტემა კარნახობს იმ ოპერაციებს, რომლებიც შეიძლება შესრულდეს ტერმინზე. ცვლადებისთვის, ტიპის სისტემა განსაზღვრავს მათთვის დაშვებულ მნიშვნელობებს.

ტიპის სისტემები ხშირად მოიხსენიება როგორც პროგრამირების ენების ნაწილი და ჩაშენებულია ინტერპრეტატორებსა და კომპილატორებში, თუმცა ენის ტიპის სისტემა შესაძლებელია განივრცოს.
OC Media

— დამოუკიდებელი ინგლისურენოვანი ონლაინ მედია, დაფუძნდა 2017 წელს, აშუქებს სამხრეთ და ჩრდილოეთ კავკასიის რეგიონის სიახლეებს.

საქმიანობა
მიზნები და ხედვები
 თბილისში დაფუძნებული მედია ორგანიზაციაა, რომელიც 2017 წელს ჟურნალისტებმა მარიამ ნიკურაძემ და დომინიკ ცაგარამ დააარსეს. გამოცემა აერთიანებს დამოუკიდებელ ჟურნალისტებს კავკასიის რეგიონიდან. აშუქებს საქართველოს (მათ შორის ოკუპირებული აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის), აზერბაიჯანის (მათ შორის მთიანი ყარაბაღის), სომხეთისა და ჩრდილოეთ კავკასიის რესპუბლიკების ახალ ამბებს. მისი მასალები ოთხ ენაზე ვრცელდება გამოცემის პარტნიორი მედიების საშუალებით.

2023 წელს გამოცემამ თავისუფალი მედიის ჯილდო მიიღო. აღნიშნული ჯილდო გადაეცემათ იმ გამოცემებს, რომლებიც ხარისხიანი მასალით, პასუხისმგებლიანობითა და სამოქალაქო გამბედაობით გამოირჩევიან.

2023 წლის სექტემბერში, პარლამენტის თავმჯდომარე შალვა პაპუაშვილმა მიკერძოებულობაში დაადანაშაულა და გამოცემის დონორ ორგანიზაციებს დაფინანსებასთან დაკავშირებით კითხვებით მიმართა მას შემდეგ, რაც მედიისგან მის მიერ დაწერილი ოპ-ედის გამოქვეყნებაზე უარი მიიღო. მედიასაშუალების რედაქტორების უარს წინ უძღოდა თხოვნა, მიეღოთ ოპ-ედის სრული ვერსია, რაც შალვა პაპუაშვილის წარმომადგენლებმა არ დააკმაყოფილეს. საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიამ დაგმო პარლამენტის თავმჯდომარის ქმედებები და აღნიშნა, რომ ეს ფაქტი ხელისუფლების მიერ თავისუფალი მედიის დევნის კიდევ ერთი გამოვლინებაა.

2024 წელს -ს თანადამფუძნებელმა და ჟურნალისტმა მარიამ ნიკურაძემ პრემია „ლექსო — უფლებადამცველი მედია პროფესიონალებისთვის“ მიიღო.

2024 წლის ნოემბერში საპროტესტო აქციების გაშუქებისას მარიამ ნიკურაძეს სამართალდამცავთა თავდასხმის შედეგად ორჯერ დაუზიანდა კამერა. 2025 წლის მარტში რუსთაველის გამზირზე პროტესტის გაშუქების დროს გზის გადაკეტვის ბრალდებით იგი ორჯერ დააჯარიმეს 5000 ლარით.
კატერინა სკაპი

კატერინა სკაპი (გ. 20 ივნისს, 1643 წლის) — შეძლებული და მაღალი რეპუტაციის მქონე ქველმოქმედი ქალი, რომელიც მჭიდროდ იყო დაკავშირებული კარმელიტთა ეკლესიასთან მალტაზე. მისი წარმომავლობისა და ადრეული ცხოვრების შესახებ ცნობები მწირია, თუმცა კარგად არის ცნობილი მისი მასშტაბური ქველმოქმედება ქალთა დახმარების მიმართულებით. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ის, რომ მან დააარსა მალტაზე პირველი საავადმყოფო, რომელიც ექსკლუზიურად ქალებისთვის იყო განკუთვნილი.

ადრეული ცხოვრება
სკაპი წარმოშობით სიენიდან იყო (იტალია), რაც მის მეტსახელშიც აისახა — „ლა სენეზე“ . მან ცხოვრების დიდი ნაწილი მალტაზე გაატარა. იგი ასევე აქტიური ბიზნესქალი იყო და, შესაძლოა, სწორედ ამ საქმიანობით დააგროვა ქონება. მისი დაბადების ადგილი, თარიღი და ოჯახური კავშირები უცნობია — არც ერთ მის მიერ შედგენილ ნოტარიულ აქტში ან ანდერძში ამ საკითხებზე არაფერი აღნიშნულია. 1597 წელს მან მნიშვნელოვანი თანხა შეწირა მონასტერს , რომლის მიზანიც ყოფილ მეძავთა დახმარება იყო. ანდერძში სკაპი აღნიშნავდა თავისი მოტივაციის შესახებ:

სკაპის ცხოვრებისა და საქმიანობის მკვლევარმა, ჯოვანი ბონელომ, მას უწოდა „პირველი ფემინისტი მამაკაცთა დომინანტურ მალტურ ისტორიაში“.

ჩარლზ სავონა-ვენტურა თავის წიგნში „გინეკოლოგიის ისტორია მალტაზე“ განმარტავს, რომ იოანიტთა რაინდების 1530 წელს გამოჩენამ და მალტის საზღვაო ბაზად ჩამოყალიბებამ გამოიწვია მეძავობის ზრდა კუნძულზე, რამაც ვენერიული დაავადებების სწრაფ გავრცელებას შეუწყო ხელი. მალტას ვენერიული დაავადებების მაღალი გავრცელების გამო შავი რეპუტაციაც კი ჰქონდა. 1979 წელს ანონიმურმა ავტორმა დაწერა:

სწორედ ამიტომ, სკაპის მიერ დაარსებულ დაწესებულებას მალე დაერქვა „ “ — „უკურნებელი ქალების საავადმყოფო“. ამ ქალთა უმეტესობა მეძავები იყვნენ, რომლებსაც ვენერიული დაავადებები ჰქონდათ, რაც იმ დროისთვის უკურნებლად ითვლებოდა.