გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1341

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1341 მიღებულია 2001 წლის 22 თებერვალს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა 1234 (1999), 1258 (1999), 1265 (1999), 1273 (1999), 1279 (1999), 1291 (2000), 1296 (2000), 1304 (2000), 1323 (2000) და 1332 (2000) რეზოლუციები კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებული ვითარების შესახებ. ის მოითხოვდა, რომ ქვეყანაში არსებული კონფლიქტის ყველა მხარეს განეხორციელებინა ძალების დაშორების გეგმები, და 2001 წლის 15 მაისამდე მიეღო უცხოური ჯარების გაყვანის გეგმები.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
1341-ე რეზოლუციის პრეამბულაში უშიშროების საბჭომ გამოხატა შეშფოთება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ბუნებრივი რესურსების უკანონო ექსპლოატაციის შედეგების გამო უსაფრთხოების მდგომარეობასა და საომარი მოქმედებების გაგრძელებაზე. კონფლიქტმა მძიმე გავლენა მოახდინა სამოქალაქო მოსახლეობაზე და გამოიწვია ლტოლვილთა რაოდენობის ზრდა. საბჭო შეშფოთებული იყო ადამიანის უფლებების დარღვევის, განსაკუთრებით კი ქვეყნის აღმოსავლეთში, მოსახლეობის მიმართ ძალადობის, ქალებსა და გოგონებში აივ/შიდსის გავრცელებისა და ბავშვი ჯარისკაცების გამოყენების გამო.

საბჭომ ხაზი გაუსვა ლუსაკას ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებით გათვალისწინებული სამშვიდობო პროცესის წინსვლის მნიშვნელობას.

ქმედებები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა რეზოლუციამ აღნიშნა, რომ მიღწეული იყო პროგრესი ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დაცვაში და ყველა მხარეს მოუწოდა საომარი მოქმედებების შეწყვეტისკენ. მან მოითხოვა რუანდისა და უგანდის ძალების დაუყოვნებლივ გაყვანა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკიდან. ლუსაკას ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების მონაწილე მხარეებს მოუწოდეს, 2001 წლის 15 მაისამდე მიეღოთ გეგმები ყველა უცხოური ჯარის გაყვანის, განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის, შეიარაღებული ჯგუფების რეპატრიაციისა თუ განსახლების შესახებ და თავი შეეკავებინათ ყოველგვარი სამხედრო მოქმედებისგან ამ პროცესის განმავლობაში.

კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ჩადენილი ყველა ჟლეტა დაიგმო და გაჟღერდა მოწოდება ბავშვი ჯარისკაცების რეკრუტირების პრაქტიკის დასრულების შესახებ. დაინტერესებულ მხარეებს მოუწოდეს ადამიანის უფლებების პატივისცემისკენ, ჰუმანიტარული დახმარების ორგანიზაციებისთვის უსაფრთხო და შეუფერხებელი წვდომის უზრუნველყოფისა და მათი გადაადგილების თავისუფლების გარანტირებისკენ. საბჭომ შეახსენა მათ ჟენევის მეოთხე კონვენცია შეიარაღებული კონფლიქტის დროს სამოქალაქო პირების დაცვის შესახებ საოკუპაციო ძალებთან მიმართებით.

რეზოლუციამ მოუწოდა ყველა მხარეს, ეთანამშრომლათ გაეროს მისიასთან კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში , რათა შემდგომში განვითარებულიყო დიალოგი მხარეებს შორის. მან დაადასტურა -ის ოპერაციის გაფართოება და გადაჯგუფება, ამასთან ხაზი გაუსვა იმას, რომ განიხილებოდა შემდგომი გადახედვა უცხოური ჯარების გაყვანის, ზემოხსენებული გეგმების განხორციელების მონიტორინგისა და რუანდის, უგანდისა და ბურუნდის სასაზღვრო რაიონებში უსაფრთხოების გაძლიერების მიზნით. საბჭო მხარს დაუჭერდა გენერალურ მდივანს კოფი ანანს, თუ იგი გადაწყვეტდა ჯარების განლაგებას სასაზღვრო რაიონებში, განსაკუთრებით გომასა და ბუკავუში.

საბჭო მიესალმა ჟოზეფ კაბილას მთავრობის ვალდებულებას შიდაკონგოური დიალოგის, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკასა და ბურუნდის შორის დიალოგის განახლებისა და რუანდისა და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტების ბოლო შეხვედრების შესახებ. მან აღნიშნა, რომ რუანდის ყოფილი შეიარაღებული ძალებისა და „ინტერაჰამვეს“ განიარაღება ხელს შეუწყობდა კონფლიქტის მოგვარებას. მნიშვნელოვანი იყო ბუნებრივი რესურსების უკანონო ექსპლოატაციის დასრულება. განიხილებოდა შემდგომი ზომები და იგეგმებოდა მისია რეგიონში, სავარაუდოდ, 2001 წლის მაისში.