iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კრამბამბულა (სასმელი)

კრამბამბულა — ალკოჰოლური სასმელი, რომელიც შეზავებულია სხვადასხვა ინგრედიენტებით ან კოქტეილით, რომელიც, როგორც წესი, შედგება წითელი ღვინისა და სხვადასხვა სახის სასმელისგან, მათ შორის ჯინი, არაყი ან რომი. სასმელის მომზადების ბევრი სხვადასხვა რეცეპტი არსებობს. კომერციულად წარმოებული ვერსიები შესაძლოა კონკრეტულ რაიონში იყოს ხელმისაწვდომი.

ბოლო წლების განმავლობაში, კრამბამბამბულა მზადდება არყის სასმელთან გაზავებული არომატიზატორი თაფლით და სანელებლებით, თაფლის სასმელის (მიდი) მსგავსად. კრამბამბულა უკვე კომერციულად ცნობილია, როგორც ბელარუსის ეროვნული სასმელი. სახელი კრამბამბულა ასევე უწოდეს ბელარუსულ ფოლკლორულ როკ ჯგუფს.

ეტიმოლოგია
სახელი, სავარაუდოდ, მომდინარეობს ძველი გერმანული სიტყვიდან ან („ყვავის ხე“, ღვიის სხვა სახელი) და სიტყვისგან (ალკოჰოლური სასმელი).

ისტორია
წითელი ფერის ალუბლის ლიქიორი, სახელად კრამბამბული, ადრე მზადდებოდა დანციგში (დღევანდელი გდანსკი) დისტილერიის მიერ, რომელიც დააარსა ამბროსიუს ვერმელენმა, მენონიტელმა ემიგრანტმა ჰოლანდიური დე ლიერიდან, რომელმაც დანციგის მოქალაქეობა მიიღო 1598 წლის 6 ივლისს. 1704 წელს წარმოება გადავიდა ახალ შენობაში ბრეიტგასეს ზოლში, რომელზეც გამოსახულია ორაგულის ცხოველის სიმბოლო ფასადზე. ამიტომ ბრენდს დაერქვა ორაგული გდანსკში. დისტილერიაში ასევე მზადდებოდა ცნობილი დანციგერ გოლდვასერის ლიქიორი. შენობა განადგურდა მეორე მსოფლიო ომის დროს და დღეს განახლებულ ადგილზე განთავსებულია რესტორანი.

დასახელების ეტიმოლოგიის სხვა ვერსიით, გერმანელი სტუდენტური საძმოების ჟარგონში გამოიყენებოდა სიტყვა კრამბამბული სხვადასხვა სასმელის აღსანიშნავად, როგორიცაა გლინტვეინი და ფეიერზანგებოვი . პოპულარული სიტყვა იყო დერ კრამბამბულისტი , რაც უკავშირდებოდა კარგ ხარისხს.

ორაგულის ლიქიორები უკვდავყო გოტჰოლდ ეფრაიმ ლესინგმა მისი პიესაში , რომლის პრემიერაც 1767 წელს შედგა. ის ასევე მოხსენიებულია ჰაინრიხ ფონ კლაისტის სცენოგრაფიაში გატეხილი გრაფინი. კრამბამბული ასევე არის სათაური მოთხრობისა, რომელიც მარი ფონ ებნერ-ეშენბახმა 1883 წელს დაწერა, სასმელის ბრენდის სახელობის ძაღლზე, რომელიც რამდენჯერმე გადაიღეს ფილმში. არაყითა და ლუდით დამზადებული ძლიერი კრამბამბულია ნახსენები ალექსანდრე ოსტროვსკის 1875 წლის კომედიაში „მგლები და ცხვარი“.
კირშვასერი

კირშვასერი ან კირში ( გერმ. „ალუბლის წყალი“) — გამჭვირვალე, უფერო ბრენდი, ტრადიციულად, დამზადებული ორმაგი დისტილაციით მორელოს ალუბალისგან, მუქი ფერის კულტივირებული ალუბალი. ამასთან, ახლა მას სხვა სახის ალუბლისგანაც ამზადებენ. ალუბალი მთლიანად დუღდება, მათ შორის შიგთავსიც. ალუბლის ლიქიორისა და ალუბლის კონიაკისგან განსხვავებით, კირშვასერი არ არის ტკბილი. კირშს ზოგჯერ აწარმოებენ ფერმენტირებული ალუბლის წვენის გამოხდის გზით.

საუკეთესო კირშვასერებს აქვთ დახვეწილი გემო ალუბლის დახვეწილი არომატით და ოდნავ მწარე-ნუშის გემოთი, რომელსაც ალუბლის თესლიდან იღებს.

დალევის წესი
კირშვასერი ჩვეულებრივად მიირთმევენ სუფთად. იგი, ტრადიციულად, უნდა იყოს ცივი, ჩასხმული ძალიან პატარა ჭიქაში და მიიღება აპერიტივად. ამასთან, გერმანულენოვან რეგიონში, სადაც კირშვასერი წარმოიშვა, მას ჩვეულებრივ სადილის შემდეგ მიირთმევენ, როგორც საჭმლის მონელების საშუალებას.

კირშვასერი გამოიყენება ზოგიერთ კოქტეილში, როგორიცაა ლედიფნგერი, ფლორიდა, და როზე.

მაღალი ხარისხის კირშვასერი შეიძლება მიირთვათ ოთახის ტემპერატურით, ხელში გამთბარი როგორც კონიაკი .

წარმოშობა და წარმოება
იმის გამო, რომ მორელო თავდაპირველად გერმანიის შვარცვალდის რეგიონებში მოჰყავდათ, ითვლება, რომ კირშვასერი სწორედ იქ გაჩნდა.

კირშვასერი არის უფერო, იმიტომ, რომ ეს არ არის დაძველებული ხის ან ძველი იფანისგან დამზადებული კასრში. იგი შესაძლოა დაძველებული იყო პარაფინებით გაფორმებულ ხის კასრებში ან თიხის ჭურჭელში.

საფრანგეთში და ინგლისურენოვან ქვეყნებში სუფთა ხილის ბრენდები -ს სახელით არის ცნობილი. ევროკავშირი ადგენს მინიმუმ 37.5% ალკოჰოლის შემცველობას ამგვარი პროდუქციისთვის; კირშვასერს, როგორც წესი, აქვს ალკოჰოლის შემცველობა 40%–50%. დაახლოებით 10 კილოგრამი ალუბალი ქმნის კილშვასერის 750 მლ. ბოთლს.

ქიმიური შემადგენლობა
კირშის დამახასიათებელი ნიშნები კონიაკთან ან ვისკთან შედარებით არის: (ა) ის შეიცავს შედარებით დიდი რაოდენობით, უფრო მაღალ ალკოჰოლს და ნაერთ ეთერებს და (ბ) ამ სასმელში მცირე რაოდენობით არის ციანიდის წყალბადი და ნაწილობრივ კომბინირებული როგორც ბენზალდეჰიდი - ციანჰიდრინი, რომელსაც კირშის გამორჩეულ არომატს განაპირობებს.

საკვები
კირშს ზოგჯერ იყენებენ შვეიცარიულ ფონდუეში და ზოგიერთ ნამცხვარში, მაგალითად, ცუგერ კირშტორტეს შემადგენლობაშო. იგი ასევე ხშირად გამოიყენება ალუბლის საიუბილეო დესერტისთვის.

კირშის გამოყენება შესაძლებელია შოკოლადების შიგთავსშიც. ტიპური კირშის შოკოლადი შედგება არაუმეტეს ერთი ლიტრი კირშისგან, გარშემორტყმული რძით ან (უფრო ჩვეულებრივ) შავი შოკოლადით, რომელსაც აქვს ორ ნაწილად მყარი შაქრის ფენა.

პოპილარულ კულტურაში
სტილი დანის სიმღერაში „ “, მთხრობელი ვარაუდობს, რომ ის და მისი თანამგზავრი წავლენ სან ფრანცისკოში და „დალევენ კირშვასერს ჭურვიდან“.

1943 წელს ფილმში „პოლკოვნიკ ბლიმპის სიცოცხლე და სიკვდილი“, ინგლისელმა ოფიცერმა კლაივ კენდმა (როჯერ ლაივზი) და მისმა ყოფილმა მეტოქემ, თეო კრეტჩმარ-შულდორფმა, გერმანიის არმიის (ანტონ ვალბრუკი) კირშვასერის ჭიქების ნამსხვრევები ამოიღეს თავიანთი ჭრილობებიდან.

თომას პინჩონის რომანში „ლოტის 49 ტირილი“ კირშს ხსენებულ წინა სიტყვაში აღნიშნავენ, როდესაც პერსონაჟი ოიდიპა მაასი აინტერესებს, შესაძლოა -ის პარტიის დიასახლისმა ძალიან ბევრი ჩაყარა ფონდიში.

აგატა კრისტის რომანში „სპილოები მახსოვს“, ერკიულ პუარო შეინიშნავს რომ პერსონაჟი არიადნა ოლივერი კირშის სმას ამჯობინებს.
ფრანგული კრეპი

კრეპი ფრანგული დესერტია. იგი ძალიან თხელ ბლინს წარმოადგენს. კრეპი საფრანგეთში შეიქმნა, კერძოდ "ბრიტანიში". ეს რეგიონი მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთ საფრანგეთში. ფრანგული კრეპი პოპულარულია სხვა ბევრ ქვეყანაშიც მსოფლიოს მასშტაბით: ბელგიაში, კანადაში, ნიდერლანდებში, ბრაზილიასა და არგენტინაში, ჩრდილოეთ აფრიკის კონტინენტზე არსებულ ქვეყნებში. უამრავი სახის შიგთავსი არსებობს, რომლითაც კრეპი მიირთმევა. იგი შეიძლება იყოს უმარტივესი, მაგალითად, მხოლოდ შაქრის შიგთავსი. თუმცა არსებობს მრავალი ინგრედიენტისგან შემდგარი კრეპის გაფორმებაც. ზოგჯერ გამოყენებულია ალკოჰოლიც (ძირითადად ლიქიორი).

ტრადიციები
საფრანგეთში 2 თებერვალი "კრეპის დღეა". 2 თებერვალი რელიგიური დღესასწაულია, ამ დღეს ფრანგები აუცილებლად მიირთმევენ კრეპს.

ასევე ფრანგებში გავრცელებულია მოსაზრება, რომ თუ კრეპის მომზადებისას, მას ჰაერში ააგდებთ და შემდეგ დაიჭერთ მარჯვენა ხელით, მაშინ როცა მარცხენა ხელში ოქროს მონეტა გიჭირავთ, თქვენ გამდიდრდებით მიმდინარე წელს.

ხალხს მიაჩნია, რომ კრეპი თავისი მრგვალი ფორმითა და ოქროსფერი ფერით მზეს ჰგავს.

ვარიაციები
ტკბილი კრეპი ხორბლის ფქვილისაგან მზადდება. ტკბილ კრეპს მიირთმევენ საუზმის დროს ან დესერტად. ტკბილი კრეპის შიგთავსი შეიძლება იყოს: (ნუტელა), მურაბა ან ჯემი, შაქრის ფხვნილი, ნეკერჩხლის სიროფი , ლიმონის წვენი, ათქვეფილი კრემი, შაქრის სიროფი, დაჭრილი ხილის ნაჭრები.

კრეპებისგან შესაძლებელია კრეპის ტორტის გაკეთება. მის მოსამზადებლად საჭიროა, რომ კრეპები ერთმანეთზე დაეწყოს. ყოველი ორი ფენა კრეპის შემდეგ უნდა განთავსდეს ერთი ფენა კრემი. კრეპის ტორტი დაახლოებით 15-30 ფენისგან შედგება. მისაღებია დაბადების დღის ტრადიციული ტორტის, ამ განსხვავებული სტილის ტორტით ჩანაცვლება. მის მოსართავად იყენებენ ხილს, შოკოლადს, ორცხობილებს.

კრეპერი
"კრეპერი" არის ადგილი, რომელიც სპეციალურად კრეპების გასაკეთებლადაა შექმნილი. კრეპერი შესაძლოა იყოს მცირე ზომის ქუჩაში მდგარი სტენდი, სადაც შესაძლებელია კრეპის შეძენა და წაღება, სწრაფი კვების ობიექტის მსგავსად. ან იგი შესაძლოა იყოს უფრო ფორმალური ადგილი, მაგალითად, კაფე ან რესტორანი.

კრეპერები ძირითადად საფრანგეთში გვხვდება, თუმცა ისინი სხვა ქვეყნებშიც ფუნქციონირებს. იმიტომ რომ კრეპი შესაძლოა საუზმის დროს მიირთვათ, კრეპერებში უმეტესწილად იყიდება ყავა, ჩაი, ვაშლის ღვინო. კრეპისა და ვაშლის ღვინის ერთად მირთმევა ერთ-ერთი პოპულარული ტრადიციაა.

კრეპები ევროპის საზღვრებს გარეთ
მექსიკელებმა კრეპის შესახებ მე-19 საუკუნეში გაიგეს ფრანგების მიერ. ისინი კრეპს, როგორც დესერტს, შესქელებულ კარამელთან ერთად მიირთმევენ. არგენტინასა და ურუგვაიშიც კრეპს შესქელებულ კარამელის სოუსს უმატებენ. ეს სოუსი რძისგან მზადდება.

პილიპინებსა და სამხრეთ ინდოეთში კრეპის შიგთავსის ერთ-ერთი ინგრედიენტი ბრინჯია.

ინგრედიენტები
ფრანგული კრეპის მოსამზადებლად საჭირო ინგრედიენტებია: კარაქი, ფქვილი, შაქარი, მარილი, რძე, კვერცხი.

ინგრედიენტების ასათქვეფად იყენებენ ბლენდერს.

ზოგიერთი მოსაზრების მიხედვით, კრეპის ცომის მომზადების შემდეგ, უმჯობესია იგი მაშინვე არ გამოვაცხოთ. ასეთ შემთხვევაში ცომი ბევრად უფრო გემრიელი გამოვა, რადგან მასში არომატი უკეთესად გამოიკვეთება.
მირ ჯალალი

მირ ჯალალი (; დ. 13 აპრილი, 1908, არდებილი — გ. 28 სექტემბერი, 1978, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მწერალი და ლიტერატურათმცოდნე, აზერბაიჯანის სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1947). ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1928 წელს. აღწერდა აზერბაიჯანული სოფლის პატრიარქალურ ყოფას, რევოლუციის შემდგომი პერიოდის გარდაქმნებს. მირ ჯალალის შვილიშვილია მეჰრიბან ალიევა.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1908 წელს არდებილთან ახლოს გლეხის ოჯახში. მოგვიანებით ოჯახი განჯაში გადავიდა. 1918 წელს მამა გარდაეცვალა და მირ ჯალალი უფროსი ძმის მეურვეობით ცხოვრობდა. 1918–1919 წლებში საქველმოქმედო საზოგადოების დახმარებით მან დაწყებითი განათლება მიიღო. 1923 წელს განჯის პედაგოგიურ ტექნიკუმში შევიდა, რომელიც 1928 წელს დაამთავრა. რამდენიმე ხანს განჯისა და გადაბეის სკოლებში ასწავლიდა.
1930 წელს ქ. ყაზანის აღმოსავლურ - პედაგოგიურ ინსტიტუტში ჩააბარა (თათრეთის ავტონომიური სსრ, რსფსრ). აზერბაიჯანში დაბრუნების შემდეგ ბაქოში აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამეცნიერო - კვლევითი ინსტიტუტში ასპირანტურაში ჩააბარა.
1930 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე, როგორც პროფესორი პედაგოგიური საქმიანობით იყო დაკავებული, ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანული ლიტერატურის ისტორიის კათედრას აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1940 წელს მან დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „ფიზულის პოემების პოეტური თავისებურებები“. 1947 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „აზერბაიჯანის ლიტერატურული სკოლები“.

შემოქმედება
მ.ფაშაევს საპატიო ადგილი უკავია თანამედროვე აზერბაიჯანულ ლიტერატურაში. არის 50-მდე მხატვრული, სამეცნიერო და ჟურნალისტური ნაშრომის, 500-ზე მეტი სტატია - რეცენზიისა და სხვა სამეცნიერო თეორიული ნაშრომის და სახელმძღვანელოს ავტორი.

მწერლის რომანებია: „მკვდრეთით აღმდგარი", „ახალგაზრდის მანიფესტი", „ღია წიგნი", „თანატოლები", „ახალი ქალაქი", „საით მივდივართ?". თითოეულ მათგანში ავტორი ასახავს რამდენიმე გმირის ბედს, ავლენს მათ ინდივიდუალურ ფსიქოლოგიას, დამაჯერებელი, დასამახსოვრებელი შტრიხებით ხატავს მათ შინაგან ფსიქოლოგიურ სამყაროს.

ნაწარმოებები
მკვდრეთით აღმდგარი, 1935
ახალგაზრდა კაცის მანიფესტი, 1937-1937
გადაშლილი წიგნი, 1944
ახალი ქალაქი, 1951
საქართველოს პარლამენტის მეათე მოწვევის დეპუტატები

საქართველოს პარლამენტის მეათე მოწვევის დეპუტატები — საქართველოს პარლამენტის წევრები 2020 წლიდან.

მეათე მოწვევა შედგება 150 დეპუტატისაგან. 29 ივნისის საკონსტიტუციო ცვლილებების პროექტის თანახმად, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები შერეული საარჩევნო სისტემითა (120 პროპორციული, 30 მაჟორიტარული) და 1%-იანი ბარიერით ჩატარდა. კანონპროექტი გულისხმობს ე.წ. 40%-იან ჩამკეტ მექანიზმსაც. კერძოდ, პარტია, რომელიც 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე პროპორციული სისტემით 40,54%-ზე ნაკლებ მხარდაჭერას მიიღებდა, მთავრობის დამოუკიდებლად ფორმირებას ვერ შეძლებდა.

საარჩევნო კანონმდებლობით დადგენილი ბარიერი 9 საარჩევნო სუბიექტმა გადალახა. „ქართულმა ოცნებამ“ 60 პროპორციული და 30 (ყველა) მაჟორიტარული მანდატი მიიღო და საპარლამენტო უმრავლესობა მოიპოვა. ოპოზიციურმა პარტიებმა არჩევნები გაყალბებულად გამოაცხადეს და პარლამენტში შესვლაზე უარი თქვეს. ისინი ახალი არჩევნების ჩატარებას მოითხოვენ.

პოლიტიკურ სუბიექტთა გადანაწილება
არჩევნების შედეგების გამოცხადების მომენტში
შემდეგ პერიოდში
პარტიები და პოლიტიკური სუბიექტები, რომლებიც ბოიკოტს უცხადებენ არჩევნებს და პარლამენტში შესვლაზე უარს აცხადებენ.
ენოლა ჰოლმზი

„ენოლა ჰოლმზი“ — 2020 წლის ამერიკული მისტიკური ჟანრის ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია ნენსი სპრინგერის ამავე სახელწოდების სერიის პირველ წიგნზე. ფილმის სიუჟეტი ვითარდება შერლოკ ჰოლმზის თინეიჯერი დის — ენოლა ჰოლმზის გარშემო. ფილმის რეჟისორია ჰარი ბრედბირი, სცენარი ეკუთვნის ჯეკ თორნს, პროდიუსერები არიან მერი პერენტი, ალექს გარსია, ალი მენდესი, პეიჯ ბრაუნი და მილი ბობი ბრაუნი, რომელიც აგრეთვე მთავარი პერსონაჟის, ენოლა ჰოლმზის როლს ასახიერებს. ფილმში მეორეხარისხოვან როლებს ასრულებენ ჰენრი კევილი, სემ კლაფლინი, ჰელენა ბონემ კარტერი, ადილ ახტარი, ფიონა შოუ, ფრენსის დე ლა ტური, ლუი პარტრიჯი და სუზი ვოკომა.

2020 წლის აპრილში ფილმის დისტრიბუციაზე უფლება კომპანია -მა მოიპოვა. „ენოლა ჰოლმზი“ გამოვიდა 2020 წლის 23 სექტემბერს.

ფილმმა მიიღო დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან, რომლებმაც მაღალი შეაფასება მისცეს ბრაუნის შესრულებას. საერთო განხილვების საიტ -ზე მისი საერთო რეიტინგი 92% შეადგენს (131 მიმოხილვაზე დაყრდნობით).
საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების შუალედური არჩევნები 2020

2020 წლის საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების შუალედური არჩევნები — საქართველოს ზოგიერთი თვითმმართველი ერთეულის (მუნიციპალიტეტის) მერებისა და საკრებულოების ვადამდელი არჩევნები. გაიმართა 2020 წლის 31 ოქტომბერს, საპარლამენტო არჩევნებთან ერთად.

ჩატარდება 4 მუნიციპალიტეტის საკრებულოს (ზოგიერთ მაჟორიტარ დეპუტატს დროზე ადრე შეუწყდა უფლებამოსილება) შუალედური და 5 მუნიციპალიტეტის მერების (დროზე ადრე შეუწყდათ უფლებამოსილება) რიგგარეშე არჩევნები. ცესკოში რეგისტრაცია 13-მა საარჩევნო სუბიექტმა გაიარა. შუალედური არჩევნები ქალაქ თბილისის, თელავის, თეთრიწყაროსა და ონის მუნიციპალიტეტების ადგილობრივ მაჟორიტარულ საარჩევნო ოლქებში, ჯამში 39 საარჩევნო უბანზე გაიმართება. მერების რიგგარეშე არჩევნები კი კასპის, ონის, ხარაგაულის, თერჯოლისა და ქუთაისის მუნიციპალიტეტებში, ჯამში — 254 საარჩევნო უბანზე.

შედეგები
მერების არჩევნები
საკრებულოების არჩევნები
საკრებულოებში მაჟორიტარული დეპუტატების შუალედური არჩევნები ჩატარდა ონის №16, თელავის №7, თეთრიწყაროს №2 და თბილისში კრწანისის №7 მაჟორიტარულ ოლქებში. ყველგან „ქართული ოცნების“ კანდიდატებმა გაიმარჯვეს.
კოტ-დ’ივუარის სამზარეულო

კოტ-დ’ივუარის სამზარეულო — ტრადიციული კოტ-დ’ივუარული კერძების ერთობლიობა, რომელიც ემყარება მარცვლეულ კულტურებს, ღორისა და ქათმის ხორცს, თევზსა და ზღვის პროდუქტებს, ახალ ხილს, ბოსტნეულსა და სანელებლებს. იგი ძალიან ჰგავს დასავლეთ აფრიკის სხვა სახელმწიფოების, განსაკუთრებით კი მეზობლების გასტრონომიებს. კოტ-დ’ივუარი მსოფლიოში კაკაოს ერთ-ერთი უდიდესი მწარმოებელია. მას ასევე დიდი რაოდენობით პალმის ზეთი და ყავა გააქვს ექსპორტზე.

მთავარი კერძები
კოტ-დ’ივუარულ სამზარეულოში განსაკუთრებულად დიდი ადგილი უკავია კასავასა და ბანანს. სიმინდის ფქვილი, რომელსაც ადგილობრივები აიტიუს უწოდებენ, გამოიყენება სიმინდის ბურთების მოსამზადებლად, რომელიც ერთ-ერთი მთავარი კერძია ამ ქვეყანაში. საჭმელების მზადებისას აგრეთვე აქტიურად გამოიყენება არაქისი. კიდევ ერთი კოტ-დ’იუვარული ტრადიციული კერძია ატიეკე, რომელიც მზადდება გახეხილი კასავით და გემოთი ძალიან ჰგავს კუსკუსს. სწრაფი კვების საჭმელებიდან ყველაზე პოპულარულია ალოკო, პალმის ზეთში შემწვარი მწიფე ბანანი, ხახვისა და ჩილის სანელებლებით. როგორც წესი, მას როგორ მთავარ კერძს ისე არასოდეს მიირთმევენ და ატანენ სხვა საჭმელს, ძირითადად კი მოხარშულ კვერცხს.

კოტ-დ’ივუარში შემწვარი თევზი და შემწვარი ქათამი ყველაზე პოპულარული არავეგეტარიანელური კერძებია. აღსანიშნავია, რომ ქვეყანაში ყველაზე პოპულარული საჭმელია მჭლე, უცხიმო, შემწვარი ციცარი. ზღვის პროდუქტებიდან გავრცელებულია ტუნა, სარდინები და ხამანწკები. როგორც კოტ-დ’ივუარში, ისე მთელს დასავლეთ აფრიკაში გავრცელებული საჭმელია შებოლილი თევზი.

კიდევ ერთი ტრადიციული და პოპულარული კერძია მაფია, არაქისის სოუსში შემწვარი ხორცი. აღსანიშნავია კეჟენოუც, ცოტა სითხეში, დალუქულ ქვაბში მოხარშული ქათმის ხორცი და ბოსტნეული. ამ ტექნიკით კოტ-დ’ივუარელები ცდილობენ, რომ მაქსიმალურად შეინარჩუნონ ქათმის ხორცის არომატი. ჭურჭელი, რომელიც სპეციალურად ამ კერძისთვისაა შექმნილი, ეწოდება კანარი. როგორც წესი, იგი დაბალ ცეცხლზე, ან სულაც ღუმელში მზადდება.

ბევრი ამას ფრანგული კულინარიის გავლენად მიიჩნევს, რომელიც საფრანგეთის მეორე იმპერიის პერიოდში უნდა დამკვიდრებულიყო, თუმცა ადგილობრივებს ძალიან უყვართ ლოკოკინები და მათ ერთობ აფასებენ. ვინაიდან კოტ-დ’ივუარში ლოკოკინის არაერთი სახეობა ბინადრობს, მათი მოპოვება მარტივადაა შესაძლებელი. როგორც წესი, კოტ-დ’ვუარელები ლოკოკინას გრილზე წვავენ და შემდეგ სპეციალური სოუსით მიირთმევენ.

ხილ-ბოსტნეული
კოტ-დ’ივუარში დიდი რაოდენობით მანდარინს, მანგოს, ქოქოსს, გრავიოლასა და ე.წ. „ვნების ხილს“ მოიხმარენ. ასევე, ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ბოსნეულია ბადრიჯანი, რომელსაც მრავალ კერძში იყენებენ. ფუფუ არის ტრადიციული კერძი, რომელსაც ამზადებენ ბანანის პიურისა და პალმის ზეთისაგან, ხოლო ფუტუ ბანანის პიურისა და იამისაგან კეთდება. ფუტუში ბანანთან ერთად შეიძლება ასევე გამოყენებულ იქნეს თხილი, ან კაკალი.

გომბო-ფრე კიდევ ერთი კოტ-დ’ივუარული ვეგეტარიანული კერძია, რომელიც მზადდება ბამიის, პალმის ზეთისა და პომიდვრისგან. მას მიირთმევენ როგორც ალკოჰოლურ სასმელებთან, ისე რიზ-გრასთან (ხორციანი და ცხიმიანი კოტ-დ’ივუარული ფლავი) ერთად.

აღსანიშნავია ატიეკეც, რომელიც მზადდება გახეხილი კასავის მოხარშული რბილობებისაგან და აქვს კუსკუსის მსგავსი შესახედაობა. ხასიათდება მსუბუქი გემოთი, თუმცა ხშირად ვისკთან ერთად მიირთმევენ. იგი ასევე პოპულარულია წიწაკასთან, ან ბულიონთან ერთად.
მამუკა გაჩეჩილაძე

მამუკა გაჩეჩილაძე (დ. 10 აპრილი, 1967, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს დიპლომატიური აკადემია, ილია ჭავჭავაძის სახელობის საქართველოს ეროვნული უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
ვლადიმერ გეგელაშვილი

ვლადიმერ გეგელაშვილი (დ. 7 ივნისი, 1978, გორი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი.

2000 წელს დაამთავრა გორის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების სპეციალობით. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.
საქართველოს მაგიდის ჩოგბურთის ფედერაცია

საქართველოს მაგიდის ჩოგბურთის ფედერაცია — მაგიდის ჩოგბურთის მმართველი ორგანო საქართველოში. დაფუძნდა 1991 წლის 19 ივლისს. 1992 წლის 15 სექტემბრიდან მაგიდის ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაციისა და ევროპის მაგიდის ჩოგბურთის ფედერაციის წევრია. ფედერაცია აკონტროლებს პარა მაგიდის ჩოგბურთს.

საქართველოს მაგიდის ჩოგბურთის ფედერაციის პრეზიდენტები
მანფრედ ეიგენი

მანფრედ ეიგენი (; დ. 9 მაისი, 1927 — გ. 6 თებერვალი, 2019) — გერმანელი ბიოფიზიკური ქიმიკოსი. 1967 წელს სწრაფი ქიმიური რეაქციების გაზომვაზე მუშაობით მოიპოვა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში.

ეიგენის კვლევამ მნიშვნელოვანი პრობლემები გადაჭრა ფიზიკურ ქიმიაში და ხელი შეუწყო ცოცხალ ორგანიზმებში ქიმიური პროცესების გაგებას.

ბიოგრაფია
გერმანელი მეცნიერი მანფრედ ეიგენი დაიბადა 1927 წლის 9 მაისს, ბოხუმში, გერმანიაში. იყო ჰედვიგ და ერნსტ ეიგენის ვაჟი. ბავშვობაში გატაცებული იყო მუსიკით, სწავლობდა ფორტეპიანოზე დაკვრას.

1951 წელს გოტინგემის უნივერსიტეტისგან მიენიჭა დოქტორის ხარისხი. 1953 წლის დასაწყისში მუშაობდა მაქს პლანკის ინსტიტუტში, 1964 წელს გახდა ინსტიტუტის დირექტორი. ბრაუნშვაიგის ტექნოლოგიების უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორი. 1982 წლიდან 1993 წლამდე გერმანიის ეროვნული დამსახურების ფონდის პრეზიდენტი. ასევე იყო ატომური მეცნიერების ბიულეტენის სპონსორთა საბჭოს წევრი. 1967 წელს, რონალდ ნორიშთან და ჯორჯ პორტერთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიაში.

ეიგენმა დააარსა ორი ბიოტექნოლოგიური კომპანია, ევოტექი და დირევო.

1981 წელს გახდა მსოფლიოს კულტურული საბჭოს თანადამფუძნებელი. მიუხედავად ათეისტობისა, იყო პაპის სახელობის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. გარდაიცვალა 2019 წლის 6 თებერვალს, 91 წლის ასაკში.

ეიგენი პირველად ქორწინებაში იყო ელფრიდ მულერთან, რომელთანაც ორი შვილი ეყოლა. მოგვიანებით იგი დაქორწინდა ავსტრიელ ბიოქიმიკოსზე, რუთილდ ვინკლერ-ოსვატიჩზე, რომელთანაც ხანგრძლივი სამეცნიერო პარტნიორობა აკავშირებდა.
რონალდ ნორიში

რონალდ ჯორჯ ვრეიფორდ ნორიში (; დ. 9 ნოემბერი, 1897 — გ. 7 ივნისი, 1978) — ბრიტანელი ქიმიკოსი და 1967 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიაში.

ბიოგრაფია
ცნობილი ბრიტანელი ქიმიკოსი რონალდ ნორიში დაიბადა 1897 წლის 9 ნოემბერს, კემბრიჯში. საშუალო განათლება მიიღო პერსის სკოლაში, სწავლა გააგრძელა კემბრიჯის უნივერსიტეტში, ემანუელის კოლეჯში.

ნორიში 1936 წელს გახდა სამეფო საზოგადოების წევრი. ფლეშ ფოტოლიზის განვითარებისთვის და სწრაფი ქიმიური რეაქციების შესწავლისთვის, 1967 წელს მანფრედ ეიგენთან და ჯორჯ პორტერთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიაში. მან ასევე გამოიგონა ნორიშის რეაქცია.
ჯორჯ პორტერი

ჯორჯ პორტერი (; დ. 6 დეკემბერი, 1920 — გ. 31 აგვისტო, 2002) — ბრიტანელი ქიმიკოსი და 1967 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიაში.

ბიოგრაფია
განათლება და ადრეული წლები
ჯორჯ პორტერი დაიბადა სტეინფორტში, სამხრეთ იორკშირში, ინგლისში. განათლება მიიღო ტორნის გრამატიკის სკოლაში, სტიპენდიის მოპოვების შემდეგ სწავლა გააგრძელა ლიდზის უნივერსიტეტში, სადაც გახდა ქიმიის ბაკალავრი. 1949 წელს კემბრიჯის უნივერსიტეტმა მიანიჭა დოქტორის ხარისხი.

ჯილდოები
1960 წელს გახდა სამეფო საზოგადოების წევრი, 1985 წლიდან 1990 წლამდე იყო მისი პრეზიდენტი. 1971 წელს მიიღო „დევის მედალი“, 1978 წელს „რუმფორდის მედალი“, 1991 წელს „ელისონ-კლიფის მედალი“, ხოლო 1992 წელს „კოპლის მედალი“.

1971 წელს ჰერიოტ-ვოტის უნივერსიტეტმა მიანიჭა საპატიო დოქტორანტის წოდება. 1972 წელს დაჯილდოვდა რაინდის მედლით. იყო ლეიზტერის უნივერსიტეტის კანცლერი.

ოჯახი
1949 წელს დაქორწინდა სტელა ბრუკზე.

პუბლიკაციები
ქიმია თანამედროვე მსოფლიოსთვის (1962)
ქიმია მიკრო დროში (1996)
ხერესი

ხერესი (ესპ: ) – გამაგრებული ღვინო, რომელიც ანდალუსიის (ესპანეთი) ქალაქ ხერეს დე ლა ფრონტერას სიახლოვეს მოყვანილი თეთრი ყურძნით მზადდება. ხერესის უამრავი სახესხვაობა არსებობს, რომლებიც ძირითადად პალომინოს ჯიშის ყურძნისგან მზადდება. შეხვდებით როგორც მანსანიასა და ფინოს, ანუ მსუბუქსა და თეთრ სუფრის ღვინოებს, ასევე ამონტიადოსა და ოლოროსოს, რომლებიც კასრში დაძველებასთან ერთად, უფრო მუქი და ძლიერია გამხდარი. პედრო ხიმენესისა და მოსკატელის ჯიშის ყურძნებისგან დამზადებულ სადესერტო ღვინოებს, ზოგჯერ პალომინოსგან დამზადებულ ხერესს ურევენ. ევროპაში ხერესს დაცული წარმოშობის სტატუსი აქვს და ესპანეთის კანონმდებლობის მიხედვით, ღვინო რომელიც დახარისხებულია როგორც ხერესი, უნდა მოდიოდეს ე.წ ხერესის სამკუთხედიდან. ეს არის არეალი კადისის პროვინციაში, ხერეს დე ლა ფრონტერას, სანლუკარ დე ბარამედასა და ელ პუერტო დე სანტა მარიას შორის.

ფერმენტაციის პროცესის დასრულების შემდეგ, ღვინოს ყურძნის სპირტი ემატება რათა ალკოჰოლის შემცველობა მოემატოს. ღვინოები კლასიფიცირებული, როგორც შესაფერისი ფინოსა და მანსანიასთვის "მაგრდება" იქამდე სანამ 15,5 % ალკოჰოლს არ მიაღწევს. კასრში დაძველების გამო, ისინი საფუარის მაგვარ ფლორას იკეთებენ რაც ღვინოს ზედმეტი ჟანგვითი რეაქციებისგან იცავს. ღვინოები, რომლებიც როგორც ოლოროსო ისე უნდა დაძველდნენ, 17 %-მდე მაგრდებიან. ისინი ფლორას არ იკეთებენ, შესაბამისად დროსთან ერთად ჟანგვითი რეაქციები მიმდინარეობს და ღვინო შედარებით მუქ შეფერილობას იღებს. ვინაიდან ღვინოთა გამაგრება ფერმენტაციის შემდეგ ხდება, ხერესის ღვინოთა უმეტესობა თავდაპირველად მშრალია და მხოლოდ შემდეგ ხდება მათში სიტკბოს დამატება. შედარებისთვის პორტვაინს, ფერმენტაციის პროცესის შუაში ამაგრებენ, რაც აღნიშნულ პროცესს აჩერებს და შესაბამისად მთელი შაქრის ალკოჰოლად გარდაქმნა ვეღარ ხდება.