მარსელ პილე-გოლა

მარსელ პილე-გოლა (დ. 31 დეკემბერი, 1889 – გ. 11 აპრილი, 1959) — შვეიცარიელი პოლიტიკოსი, თავისუფალი დემოკრატიული პარტიის წევრი.

იგი იყო ფედერალური მრჩეველი 1929-დან 1944 წლამდე და კონფედერაციის პრეზიდენტი 1934 და 1940 წლებში.

ბიოგრაფია
მარსელ ედუარდ ერნესტ პილე დაიბადა 1889 წლის 31 დეკემბერს კოსონეში, ვოს კანტონში. იგი წარმოშობით შატო-დ'ეს (-') ძველი ბურჟუაზიული ოჯახიდან იყო, რომელიც ცნობილი იყო ნოტარიუსებით, პასტორებითა და მაგისტრატებით.

მამამისი, ედუარდ პილე, იყო იურისტი და კომერციული აგენტი, რომელიც 1910 წელს ლოზანის მუნიციპალური საბჭოს (საკანონმდებლო ორგანოს) პრეზიდენტი და ვოს კანტონის დიდი საბჭოს დეპუტატი გახდა. დედამისი იყო ელა შენკი.

1815 წელს მარსელ პილემ ცოლად შეირთო მათილდა გოლა (1887-1980), რომელიც იყო სახელმწიფო მრჩევლისა და კანტონთა საბჭოს წევრის, დონატ გოლას ქალიშვილი.

მარსელ პილე-გოლა იყო ედუარდ პილეს, კომერციული აგენტისა და ლოზანის მუნიციპალური საბჭოს პრეზიდენტის, და მისი მეუღლის, ელა შენკის ვაჟი. 1912 წელს მან მიიღო სამართლის დოქტორის ხარისხი ლოზანის უნივერსიტეტში და მუშაობდა ადვოკატად. შვეიცარიის არმიაში მან მაიორის ჩინს მიაღწია. 1915 წელს დაქორწინდა მატილდა გოლაზე, ლიბერალი პოლიტიკოსის, დონატ გოლას ქალიშვილზე, რომელთანაც შეეძინა ვაჟი, ჟაკი, 1920 წელს.

როგორც თავისუფალი დემოკრატიული პარტიის წევრი, იგი იყო ვოს კანტონის დიდი საბჭოს დეპუტატი 1921-1928 წლებში, მოგვიანებით კი ეროვნული საბჭოს წევრი 1925-1928 წლებში. 1926 წელს იგი დაუპირისპირდა საჯარო მოხელეების გაფიცვის უფლებას.

1928 წლის 13 დეკემბერს იგი აირჩიეს ფედერალურ საბჭოში ერნესტ შუარის ნაცვლად და ოთხჯერ აირჩიეს ხელახლა (1931 წლის 17 დეკემბერს, 1935 წლის 11 დეკემბერს, 1939 წლის 13 დეკემბერს და 1943 წლის 15 დეკემბერს). იგი ხელმძღვანელობდა შინაგან საქმეთა დეპარტამენტს 1930 წლამდე, რის შემდეგაც გადავიდა ფოსტისა და რკინიგზის დეპარტამენტში. 1940 წლის 2 მარტს, ჯუზეპე მოტას გარდაცვალების შემდეგ, მან ჩაიბარა პოლიტიკური დეპარტამენტი (საგარეო საქმეთა დეპარტამენტი), რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1944 წელს გადადგომამდე (გარდა 1940 წლის მიწურულს ფოსტისა და რკინიგზის დეპარტამენტში ხანმოკლე დაბრუნებისა). იყო ფედერალური საბჭოს ვიცე-პრეზიდენტი 1933, 1939 და 1944 წლებში და კონფედერაციის პრეზიდენტი 1934 და 1940 წლებში.

როგორც საგარეო პოლიტიკაზე პასუხისმგებელ პირს, პილე-გოლას მოუხდა ბალანსის პოვნა გერმანიის მოთხოვნებს, მოკავშირეთა პრეტენზიებსა და შვეიცარიის ნებას შორის დარჩენილიყო დამოუკიდებელი. მის მიერ არჩეული გზა, დაემყარებინა შედარებით კარგი ურთიერთობა მესამე რაიხთან, მეტად საკამათო იყო როგორც ომის დროს, ისე მის შემდეგ. მას მიიჩნევდნენ პრაგმატულ პოლიტიკოსად, რომელიც ცდილობდა შეთანხმებების მიღწევას გერმანულ და იტალიურ ფაშიზმთან. ამის გამო, მას ასევე ადანაშაულებდნენ ფაშიზმისადმი პერსონალურ სიმპათიებში. მან შექმნა „აქტიური ნეიტრალიტეტის“ კონცეფცია, რომელიც სხვა გარემოებებში საუკუნის პირველ წლებშიც გამოიყენეს.

როგორც კონფედერაციის პრეზიდენტმა, 1940 წლის 25 ივნისს მან მიმართა ერს, რომელიც საფრანგეთის კაპიტულაციის შემდეგ ნდობის კრიზისში იყო ჩაფლული. აღნიშნული მიმართვა, რომელიც მოწონებული იყო ფედერალური საბჭოს სრული შემადგენლობის მიერ, მიზნად ისახავდა მოსახლეობის დამშვიდებას, თუმცა მისმა წარუმატებელმა რიტორიკამ და ორაზროვანმა განცხადებებმა დემოკრატიის ავტორიტარული „რეგენერაციის“ სასარგებლოდ, მხოლოდ გაზარდა გაურკვევლობა. ომის დასრულების ირიბი აღიარების გარდა, მიმართვაში ნახსენები არ იყო არმიის როლი და ის არ შეიცავდა ისეთ ტერმინებს, როგორიცაა „წინააღმდეგობა“, „დამოუკიდებლობა“ ან „ნეიტრალიტეტი“. ეჭვები მის მიმართ კიდევ უფრო გაძლიერდა, როდესაც იმავე წლის სექტემბერში მან მიიღო „შვეიცარიის ნაციონალური მოძრაობის“ რამდენიმე წევრი, რომლებიც რაიხთან გასწორებას (ალინემენტს) უჭერდნენ მხარს. შედეგად, პილე-გოლას მოუხდა დაპირისპირება მკაცრ კრიტიკასთან საზოგადოებრივი აზრის ფართო წრეებისა და პარლამენტის მხრიდან.

1944 წელს მისი მცდელობა, დაემყარებინა ფარული კონტაქტები საბჭოთა კავშირთან (რომელიც მთავრობას ოფიციალურად არასოდეს ჰყავდა აღიარებული), ამ უკანასკნელის მიერ კატეგორიულად იქნა უარყოფილი; სსრკ-მ საჯაროდ დაადანაშაულა შვეიცარიის მთავრობა „პროფაშისტური პოლიტიკის“ გატარებაში. დაბალმა რეპუტაციამ და მხარდაჭერის არქონამ პილე-გოლა აიძულა 1944 წლის 7 ნოემბერს გადამდგარიყო. [3] იგი გადავიდა თავის მამულში, ესერტინ-სურ-როლში, ისე, რომ საკუთარ პოლიტიკურ ქმედებებზე განმარტება არასოდეს გაუკეთებია და გაქრა საზოგადოებრივი ცხოვრებიდან.