iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ლეონიდ კანევსკი

ლეონიდ კანევსკი ( დ. 2 მაისი 1939, კიევი, უკრაინა) — საბჭოთა თეატრისა და კინოს მსახიობი. ტელეწამყვანი. რსფსრ სახალხო არტისტი. დაჯილდოებულია მეგობრობის ორდენით.

ლეონიდ კანევსკი დაიბადა უკრაინის დედაქალაქ კიევში. 17 წლის ასაკში საცხოვრებლად მოსკოვში გადავიდა, სადაც ჩააბარა თეატრალურ ინსტიტუტში. 1961 წელს როლებს ასრულებდა მოსკოვის თეატრში, სადაც მისი ხელმძღვანელი იყო რეჟისორი ანატოლი ეფროსი.
სახელი მოიხვეჭა სერიალ „გამოძიებას აწარმოებენ სპეციალისტები“ შესრულებული როლით.

1991 წელს ისრაელში იყო რეპატრიაცირებული, სადაც ერთ-ერთ რეჟისორთან ერთად თელ-ავივში ჩამოაყალიბა დრამატული თეატრი სახელწოდებით „გეშერი“. 2006 წლის იანვრიდან ლეონიდ კანევსკის მიჰყავს დოკუმენტური სერიალი – „გამოძიებას აწარმოებდნენ“. პარალელურად კანევსკი თამაშობს გეშერის თეატრშიც. 2009 წელს ითამაშა სერიალში „სემინი“.

კარიერის განმავლობაში კანევსკიმ კინოში შეასრულა 40-მდე როლი. მრავალი როლი აქვს შესრულებული ასევე თეატრალურ სპექტაკლებში.
ალექსი ბენაშვილი

ალექსი ბენაშვილი (დ. 20 მარტი, 1989) — ქართველი ფეხბურთელი, ქ.თბილისის საფეხბურთო კლუბის „ლოკომოტივის“ ნახევარმცველი.

ტიტულები
საქართველოს ჩემპიონი (2): 2010/2011, 2011/2012
საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2011/2012
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2011/2012, 2012/2013
საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2008/2009
კავკასიოლოგია

კავკასიოლოგია ან კავკასიის კვლევები — სამეცნიერო ინტერდისციპლინური დარგი, რომელიც დაკავებულია კავკასიელ ხალხებთან დაკავშირებული ყველა საკითხის მეცნიერული შესწავლა-დამუშავებითა და გაშუქებით; ენა, ლიტერატურა, ისტორია, ხელოვნება, კულტურა, პოლიტიკა და სოციოლოგია.

კავკასიოლოგიის შესწავლისა და კვლევის სფეროს ტრადიციულად წარმოადგენდა: იბერიულ-კავკასიური ენები, კავკასიის ხალხთა ისტორია, კულტურა, არქეოლოგია, ეთნოლოგია, ლიტერატურა და ფოლკლორი და სხვა. თუმცა კავკასიოლოგია მოიცავს ასევე ისეთი ენებისა და ხალხების მეცნიერულ კვლევასაც, რომლებიც ენობრივად არ შედიან კავკასიურ ენათა ოჯახში (ოსური, აზერბაიჯანული).

რუსეთში, რომელიც კავკასიური კვლევების ერთ-ერთი მთავარი ქვეყანაა დღესდღეობით რეგიონალური პრინციპით ხდება კავკასიოლოგიის მიმართულებების დარგებად გამოყოფა და შესაბამისად მათი დაფინანსება. დაღესტანისტიკა, ჩეჩენისტიკა, ინგუშისტიკა, ყარაჩაი-ბალყარისტიკა უკანასკნელ წლების კავკასიოლოგიაში გაჩენილი დარგების ახალი ნომინაციებია. აფხაზოლოგიის ფეხს იკიდებს ადიღეისტიკა.

კავკასიოლოგიის დარგად მიიჩნევა არმენოლოგია, მიუხედავად იმისა, რომ სომხური მიეკუთვნება ინდოევროპულ ენათა ოჯახს. კავკასიოლოგიას მიაკუთვნებენ ასევე ოსურ ფილოლოგიას, რომელსაც ოსთმცოდნეობა ანუ ოსოლოგია დაერქვა. გარდა ამისა, აზერბაიჯანული ფილოლოგია, რომელიც საკუთრივ თურქოლოგიური კვლევების არეალში შედის, კავკასიოლოგიას ეკუთვნის და აზერბაიჯანისტიკა ჰქვია.

1933 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დაარსდა მსოფლიოში პირველი კავკასიოლოგიური სკოლა (კავკასიურ ენათა კათედრა).

საქართველოში თსუს კავკასიურ ენათა კათედრა დაარსებისას სამი წევრისაგან შედგებოდა: ვარლამ თოფურია ასწავლიდა ლაკურ ენას, სიმონ ჯანაშია - აფხაზურს, არნოლდ ჩიქობავა - ხუნძურს.

დღესდღეობით საქართველოში შესაძლებელია კავკასიაში არსებული ყველა ენის, გლოსის, ან ენობრივი ვარიანტის, დიალექტის შესწავლა.

კავკასიოლოგიის ცენტრები
არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტი
ენათმეცნიერების ინსტიტუტი
აფხაზეთის ჰუმანიტარული კვლევების ინსტიტუტი — 
ადიღეს თემბოთ მაჰომეტის ძე კერაშის სახელობის ჰუმანიტარული კვლევების რესპუბლიკური ინსტიტუტი — 
ყაბარდო-ბალყარეთის ჰუმანიტარული კვლევების ინსტიტუტი — 
ჩრდილოეთ კავკასიის ეკონომიკური და სოციალური პრობლემების სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი — (სამხრეთ ფედერალური უნივერსიტეტის ქალაქ დონის როსტოვის სისტემური რეგიონული კვლევებისა და პროგნოზირების ცენტრი, გადამზადების და კვალიფიკაციის ამაღლების ინსტიტუტი — ( . --)
სამხრეთ ფედერალური უნივერსიტეტის სოციოლოგიისა და რეგიონთმცოდნეობის ინსტიტუტი — 
ჰამზათ წადასას სახელობის ენის, ლიტერატურის და ხელოვნების ინსტიტუტი — 
რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის სოციალურ-პოლიტიკური კვლევების ინსტიტუტი (დონის როსტოვი) — 
რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის კავკასიურ ენათა განყოფილება (მოსკოვი) — 
იენის ფრიდრიხ შილერის სახელობის უნივერსიტეტი (გერმანია) — 
ყაბარდო-ბალყარეთის ხატუტა მუტას ძე ბერბეკოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — 

ცნობილი კავკასიოლოგები
აკაკი შანიძე
ვარლამ თოფურია
სიმონ ჯანაშია
თამაზ გამყრელიძე
ქეთევან ლომთათიძე
თეიმურაზ გვანცელაძე
ცირა ბარამიძე
ჰაინც ფენრიხი
დიმიტრი გულია
ვლადისლავ არძინბა
ბაგრატ შინკუბა
კარენ იუზბაშიანი
რუსუდან ორბელი
იოსებ ორბელი
ენდი სერკისი

ენდრიუ „ენდი“ სერკისი (დ. 20 აპრილი, 1964) — ინგლისელი მსახიობი და რეჟისორი. ის ცნობილია გოლუმის განსახიერებით ბეჭდების მბრძანებლის ტრილოგიაში, რომლისთვისაც მიიღო რამდენიმე ნომინაცია და სატურნის პრემია საუკეთესო მსახიობისთვის მეორეხარისხოვან როლში (2002). 2005 წელს მან ითამაშა კინგ კონგი პიტერ ჯექსონის ამავე სახელწოდების ფილმში. 2006 წელს გამოსულ ბრიტანულ სატელევიზიო ფილმში, ლონგფორდი, მან შეასრულა ცნობილი ინგლისელი მკვლელის იენ ბრედის როლი, რამაც ოქროს გლობუსის ნომინაცია მოუტანა.

2011 წელს სერკისმა ითამაშა მაიმუნების პლანეტის ფრენჩაიზის ახალ ფილმში, მაიმუნების პლანეტის აღზევება. ის ასევე მიიღებს მონაწილეობას სტივენ სპილბერგის სურათში ტენტენის თავგადასავლები: მარტორქის საიდუმლო, 2012 წელს კი კვლავ განასახიერებს გოლუმს ჯ. რ. რ. ტოლკინის ჰობიტის ეკრანიზაციაში.
ნატალია ნეგოდა

ნატალია ნეგოდა ( დ. 12 ნოემბერი 1963, მოსკოვი) — საბჭოთა და ამერიკელი კინოსა და თეატრის მსახიობი. ყველაზე მეტად პოპულარობა მოუტანა ფილმმა „პატარა ვერა“.

ბიოგრაფია
ნატალია ნეგოდა დაიბადა 1963 წლის 12 ნოემბერს, მოსკოვში, რეჟისორ თამარა პავლიუჩენკოს ოჯახში. 1986 წელს დაამთავრა მოსკოვის სამხატვრო თეატრი. 1986-1988 წლებში მუშაობდა მოსკოვის ახალგაზრდულ თეატრში. 1987 წელს შედგა მისი დებიუტი ფილმში „ხვალ ომი იქნება“. 1988 წელს გამოვიდა საბჭოთა ფილმი „პატარა ვერა“, რომლის შემდეგ ნატალია ნეგოდა გახდა სექს-სიმბოლო.

1980-იანი წლების ბოლოს მონაწილეობა მიიღო ამერიკული ჟურნალის — „“-ის ფოტოსესიაში. 1990-იანი წლების დასაწყისში ნეგოდა აშშ-ში გაემგზავრა, იქ ცოლად გაჰყვა რუს ემიგრანტს. აშშ-ში ცხოვრებისას მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე ფილმში. ამჟამად მოსკოვში ცხოვრობს. 2009 წელს ითამაშა ფილმში „დაირა, დოლი“.

ფილმოგრაფია
ჟორჟ შარლ დანტესი

ჟორჟ შარლ დანტესი (უფრო სწორად — დ’ანტესი), გაშვილების შემდეგ ატარებდა გვარს ჰექკერნი (, რუსულ საბუთებში — გეორგ კარლ დე ჰექკერნი ; 5 თებერვალი 1812, კოლმარი — 2 ნოემბერი 1895, სულცი) — ფრანგი მონარქისტი, ოფიცერ-კავალერგარდი, კათოლიკე. 1830-იან წლებში ცხოვრობდა რუსეთის იმპერიაში, შემდეგ იყო საფრანგეთის სენატორი. ცნობილია, როგორც ალექსანდრე პუშკინის ბოლო დუელის ოპონენტი და მკვლელი.
ეტოლია და აკარნანია

ეტოლია და აკარნანია  — ნომი საბერძნეთში, დასავლეთ საბერძნეთის პერიფერიაში. ერთ-ერთი მეჩხრად დასახლებული ნომია საბერძნეთში. ისტორიული მიზეზებით ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მესოლონგი, ხოლო დიდი ქალაქი და ფინანსური ცენტრია  — ქალაქი აგრინიო.

მოსახლეობა — 223,188 ადამიანი.
ფართობი — 5,461 კმ².

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული ეტოლია და აკარნანია იყოფა 7 მუნიციპალიტეტად.
ალექსანდრე კუპრინი

ალექსანდრე ივანეს ძე კუპრინი (; დ. 7 სექტემბერი [ ძვ. სტ. 26 აგვისტო], 1870 , ნაროვჩატი, პენზის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 25 აგვისტო, 1938, ლენინგრადი, სსრკ) — რუსი მწერალი.

ალექსანდრე კუპრინის პირველი გამოქვეყნებული ნაწარმაოები იყო მოთხორბა „ბოლო დებიუტი“ (« »; 1889).

შემოქმედება
ძირითადი მოთხრობები და რომანები
1898 — „ოლესია“
1900 — „გარდატეხზე“
1909—1915 — „ორმო“
1907 — „გამრინუსი“
1908 — „სულამიფი“
1911 — „ძოწის სამაჯური“
1913 — „თხევადი მზე“
1917 — „სოლომონის ვარსკვლავი“
1929 — „დროის ბორბალი“
1928—1932 — „იუნკერები“
1933 — „ჟანეტ“

ნოველები
1889 — „ბოლო დებიუტი“
1892 — „ფსიქეა“
1900 — „საუკუნის სული“
1905 — „შავი ნისლი“, „ქურუმი“, „სადღეგრძელო“
1907 — „ზურმუხტი“
1908 — „ბოლო სიტყვა“
1912 — „ბალახი“, „შავი ელვა“
1913 — „ანათემა“
1926 — „დიდი ბარნუმის ასული“
1927 — „ლურჯი ვარსკლავი“
1928 — „ინა“
მაიკლ ფასბენდერი

მაიკლ ფასბენდერი ( დ. 2 აპრილი, 1977, ჰაიდელბერგი) — გერმანული წარმოშობის ირლანდიელი მსახიობი. ის ცნობილია ლეიტენანტ არჩი ჰიკოქსის როლის განსახიერებით კვენტინ ტარანტინოს „უსახელო ნაბიჭვრებში“ (2009), ასევე მარველის კომიქსების პერსონაჟის, მაგნეტოს თამაშით ფილმში „იქს-ადამიანები: პირველი კლასი“ (2011). 2001 წლიდან ფასბენდერი თამაშობდა სატელევიზიო სერიალებსა და ფილმებში, მათ შორის „ჯარისკაცთა საძმოსა“ და „ჰექსში“. მას ასევე მონაწილეობა აქვს მიღებული ზაკ სნაიდერის „300-ში“ (2007) და სტივ მაკ-კუინის ფილმებში.

ფილმოგრაფია
ტომ ჰარდი

ედვარდ ტომას „ტომ“ ჰარდი (, დ. 15 სექტემბერი, 1977) — ინგლისელი მსახიობი. მისი პირველი კინოროლი იყო რიდლი სკოტის სამხედრო ფილმში „შავი ქორი ჩამოვარდა“. ჰარდი ცნობილია მთავარი პერსონაჟის განსახიერებისთვის 2009 წლის ფილმში „ბრონსონი“, ასევე კრისტოფერ ნოლანის სურათიდან „დასაწყისი“. 2012 წელს მან ითამაშა -ის პერსონაჟი, ბეინის როლი კრისტოფერ ნოლანის ფილმში, „ბნელი რაინდი: აღზევება“ და ფორესტ ბონდურანტის როლი კრიმინალურ თრილერში „უკანონო“. 2014 წელს კი ის მთავარ პერსონაჟს განასახიერებს შეშლილი მაქსის ფრენჩაიზის მეოთხე ნაწილში, „შეშლილი მაქსი: მრისხანების გზა“.
დემიან უეინი

დემიან უეინი — კომიქსების გამოგონილი პერსონაჟი. დემიანი არის ბრიუს უეინის და ტალია ალ გულის
შვილი. ასევე ბეტმენის მეტოქე რას ალ გულის შვილიშვილი.

პესონაჟის დებიუტი შედგა ისტორიაში „ბეტმენი: დემონის შვილი“, 1987 წელს. 2006 წელს ის სცენარისტმა გრანტ მორისონმა ხელახლა შექმნა და დემიან უეინი დაარქვა. პირველად ის ბეტმენის 655-ე ნომერში გამოჩნდა, რომელიც იყო „ბეტმენი და შვილი“ს პირველი ნომერი.

დემიენმა დედა მიატოვა და წინააღმდეგობის მიუხედავად შეძლო მამასთან დარჩენა. დემიენი არის მოძალადე და დამოუკიდებელი ადამიანი. იგი გაწვრთნილია ასასინების ლიგის მიერ. მამამისმა აუკრძალა ბრძოლის დროს ისეთი მეთოდების გამოყენება, როგორიცაა მეტოქის მოკვლა.ისტორიების „ბეტმენი ...“ და „ბრძოლა მოსასხამისთვის“ შემდეგ, ათი წლის ასაკში' დემიანი გახდა, მეხუთე რობინი. ის მუშაობს დიკ გრეისონთან ერთად, პირველი რობინი, რომელიც შემდეგ გახდა ბეტმენი.

ალტერნატიული ვერსია
ბეტმენის 666-ე ნომერში (2007წ.) გამოჩნდა მოწიფული დემიან უეინი, როგორც ბეტმენი. მან ბეტმენის მოსასხამი მოირგო მას შემდეგ, რაც მისი გადარჩენა ვერ შეძლო. ეს ბეტმენი მამამისზე უფრო ბნელია და მზადაა დამნაშავეებთან ბრძოლისას მათი დაზიანების ან მოკვლისათვის, გასამართლების შემდეგ(მიუხედავად იმისა რომ მამას დაპირდა არავის მოკლავდა.). დემიენის ბაზა უეინების კოშკის ქვეშაა, სადაც ინახება მამამისის რესურსები. მას ასევე ჰყავს კატა, რომელსაც ეძახის ალფრედს. დემიანს აქვს კონკურენცია კომიქსარ ბარბარა გორდონთან და ასევე ფლობს ზეადამიანურ შესაძლებლობებს. მათგან ყველაზე თვალსაჩინოა ძლიერი ჭრილობებისგან, სწრაფად განკურნების უნარი. ეს ნიშნავს რომ შესაძლო მომავალში დემიანმა დადო გარიგება დემონთან, რითაც მისი სული, გოთემის მარადიულ მცველობაზე გაცვალა. დემიანმა იცის რომ ვერ მიბაძავს მის წინამორბედებს, ბრიუს უეინს და დიკ გრეისონს, მაგრამ მისივე სიტყვებით: „თაღლითობს“. ამ მომავალში ის აღზრდის ტერი მაგგინესს, რომელიც შემდეგ გახდება ბეტმენი. დემიანის ეს ვერსია ასევე გამოჩნდა სუპერმენი/ბეტმენის 75-ე ნომერში, კონერ კენტთან ერთად.
ტობინ ბელი

ტობინ ბელი ( დ. 7 აგვისტო 1942, კუინზი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. თავისი პირველი მნიშვნელოვანი როლი მიიღო ფილმში „მისისიპი ცეცხლში“ (1988). პოპულარობა მოუტანა რამდენიმე ნაწილისაგან შემდგარმა ფილმმა „ხერხი“, სადაც განასახიერა ბოროტმოქმედ ჯონ კრამერის სახე. აგრეთვე წარადგინა თავისი ხმა ვიდეო თამაშებისთვის, რომელიც ფილმ „ხერხზეა“ დაფუძნებული. ბელის მიერ განსახიერებულმა სახემ ფილმში „ხერხი“, მოუტანა მას ხუთი სხვადასხვა ნომინაცია, რომელთაგან ორი ხვდა წილად.

ბიოგრაფია
ტობინ ბელი დაიბადა კუინზში, ეილინ ბელ ტობინისა და ჯოზეფ ტობინის ოჯახში. გაიზარდა ქალაქ უეიმუთში.
მომავალი მსახიობი კოლეჯში სწავლობდა ჰუმანიტარულ საგნებსა და ჟურნალისტიკას. მის ინტერესთა სფეროში შედიოდა ასევე გარემოს დაცვის
პრობლემებისადმი მიძღვნილი საკითხები.

მონტკლერის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მინიჭებული აქვს გარემოს დაცვის საკითხებში სპეციალისტის დიპლომი. მუშაობდა ნიუ-იორკის ბოტანიკურ ბაღში.
ბოსტონის უნივერსიტეტში ისმენდა ჰიუმ კრონინისა და ჯესიკა ტენდის სემინარებს, რომელთა საუბრებმა შთააგონა ბელს სამსახიობო კარიერის დაწყებაზე. მოგვიანებით შეუერთდა სამსახიობო სტუდიას, სადაც სწავლობდა ლი სტრასბერგსა და ელენ ბერსტინთან. შემდეგ შეუერთდა სენფორდ მეისნერს მოსამზადებელ თეატრში.

1970-ინი წლების ბოლოსა და 1980-იანი წლების დასაწყისში ტობინ ბელმა კინოში არაერთი ეპიზოდური როლი შეასრულა,
მათ შორის იყო ვუდი ალენისა და მარტინ სკორსეზეს პროექტები.

1982 წელს შეასრულა ეპიზოდური როლი სიდნი პოლაკის ფილმში „ტუტსი“. ბელმა -ს განუცხადა: 1982 წელს ასევე მიიღო მცირე როლი ფილმში „ვერდიქტი“, სადაც მთავარი როლი პოლ ნიუმანმა შეასრულა. 1988 წელს მოუწია თამაში ფილმში „მისისიპი ცეცხლში“, რომლის რეჟისორი იყო ალან პარკერი.

1993 წელს ასრულებს როლს სიდნი პოლაკის ფილმში „ფირმა“. ამავე წელს მიიღო მცირე როლი ფილმში „ცეცხლის ხაზზე“, სადაც მთავარი როლი შეასრულა ჰოლივუდის ვარსკვლავმა კლინტ ისტვუდმა. 1999 წელს ითამაშა ფილმში „მეოთხე სართული“.

2004 წელს ტობინ ბელმა მიიღო როლი ფილმში „ხერხი“, სადაც თითქმის მთელი ფილმის განმავლობაში წევს. წარმატებული გაქირავების შემდეგ გადაწყდა „ხერხის“ მეორე ნაწილის გადაღებაც. ამრიგად შეიქმნა ამ საშინელებათა ფილმის სიკველი. საერთო ჯამში 6 წლის განმავლობაში შვიდი ფილმი შეიქმნა. ტობინ ბელმა შვიდივე ფილმში მიიღო მონაწილეობა.

პირადი ცხოვრება
ტობინ ბელი დაქორწინებულია და ჰყავს ორი შვილი. აქვს ჰობი ფეხით მოგზაურობა და გიტარაზე დაკვრა.

ფილმოგრაფია
ნომინაციები
მორგან ფრიმენი

მორგან ფრიმენი ( დ. 1 ივნისი, 1937) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი და მთხრობელი. ფრიმენს მიღებული აქვს ოსკარის ნომინაციები ფილმებისთვის „ქუჩის ბიჭი“, „მის დეიზის მძღოლი“, „გაქცევა შოუშენკიდან“ და „უძლეველი“, 2005 წელს კი მოიგო პრემია ფილმით „გოგონა მილიონ დოლარად“. მას ასევე მიღებული აქვს ოქროს გლობუსი და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო.

ფრიმენი გამოჩნდა ბევრ სხვა კომერციულად წარმატებულ ფილმში, მათ შორისა „მიუტევებელი“, „დიდება“, „შვიდი“, „ყოვლისშემძლე ბრიუსი“, „ბეტმენი: დასაწყისი“, „ყოვლისშემძლე ევანი“, „განსაკუთრებით საშიში“, „ბნელი რაინდი“ და „რედი“.

ფილმოგრაფია
ლაპუტა: ციური კოშკი

} — 1986 წლის სრულმეტრაჟიანი ანიმე. მისი რეჟისორი და სცენარის ავტორია ჰაიაო მიაძაკი. გამოუშვა -მ. მუსიკის ავტორია ჯო ჰისაისი.

სიუჟეტი
ალტერნატიული რეალობა, ევროპის ტექნიკური განვითარება საუკუნის დასაწყისში (ე.წ. ’დიზელპანკი’). ლაპუტა არის მფრინავი კუნძული, რომელსაც ზოგიერთი მილიტარული სიმძლავრის ობიექტად თვლის, ზოგი კი - დიდი განძის სამალავად. მაგრამ მისი მოძებნა მხოლოდ მფრინავი ქვის დახმარებით არის შესაძლებელი. გოგონა სიტას ეს ქვა აქვს და ამიტომ მას ყველა ეძებს. ხომალდზე, რომლითაც იგი მიფრინავს, მფრინავი მეკობრეების თავდასხმა ხორციელდება. გოგონა ეცემა მაღაროელების ქალაქში, სადაც გაიცნობს ბიჭუნა პაზუს. მეკობრეები არ კარგავენ ქვის მოპოვების იმედს და მათ ამ საქმეში კონკურენციას უწევენ სამხედროები. ისინი იჭერენ სიტას. მოულოდნელად თილისმა აცოცხლებს გიგანტურ საბრძოლო რობოტს და სიტა გარბის საპყრობილედან. სამხედროებთან რჩება ქვა. ისინი პოულობენ კუნძულს. მაგრამ მათ ასევე მისდევენ მეკობრეები, რომლებიც უკვე პაზუსა და სიტას ეხმარებიან. სამხედროებს კი მართავს მუსკა - ლაპუტის მემკვიდრე. მას სურს სამყაროს დაპყრობა.

პერსონაჟები
სიტა - მთავარი პერსონაჟი, გოგონა. მფრინავი ქვის მფლობელი.
პაზუ - ბიჭუნა მაღაროელთა ქალაქიდან. ეხმარება სიტას.
დორა - მფრინავი მეკობრეების მეთაური.
მუსკა - მთავარი უარყოფითი პერსონაჟი. ოცნებობს მსოფლიოს დაპყრობას.
გენერალი - ეძებს ლაპუტას.

ფაქტები
კუნძულის სახელწოდება აღებულია რომანის გულივერის თავგადასავალი ერთ-ერთი ნაწილიდან, სადაც ასე ეწოდება მსგავს მფრინავ კუნძულს. იაპონურ ვერსიაში ’ლაპუტა’ ჟღერს, როგორც ’რაპუტა’, ვინაიდან იაპონურ ენაში ასო-ბგერა ’ლ’ არ წარმოითქმის.
ბევრი თვლის, რომ პერსონაჟების სახელების ნაწილი აღებულია მიაძაკის ტელესერიალიდან მომავლის ბიჭუნა კონანი
რობოტი, რომელიც მონაწილეობს ამ ფილმში, ასევე ჩნდება მიაძაკის ტელესერიალის ლუპენ ერთ-ერთ სერიაში. ამ რობოტის მოდელი ნატურალური ზომით წარმოდგენილია -ს მუზეუმში.
ციყვი-მელიები პირველად გამოჩნდნენ მიაძაკის სხვა ფილმში, ნაუსიკაა ქარების ხეობიდან.
მუსიკალური გაფორმების ელემენტები ასევე შეტანილია ფილმში აჩრდილწაღებული.
გოჩა აბაშიძე

გოჩა ალექსანდრეს ძე აბაშიძე (დ. 26 მაისი, 1937, სოფ. ჭალა, ახლანდელი საჩხერის მუნიციპალიტეტი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 8 ოქტომბერი, 1961, თბილისი) — ქართველი მსახიობი.

ბიოგრაფია
დაიბადა საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭალაში, თუმცა ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა თბილისში. დაამთავრა თბილისის 62-ე საშუალო სკოლა. 1961 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ფილმებში მან სრულიად განსხვავებული, შთამბეჭდავი სახეები შექმნა, რომლებმაც აშკარა გახადეს მისი მდიდარი შემოქმედებითი პალიტრა, გატაცებული იყო მხატვრობით, მუსიკით, პოეზიით. წერდა ლექსებს. გარდაიცვალა 24 წლის ასაკში.

ფილმოგრაფია
1954: „ისინი ჩამოვიდნენ მთიდან“ (დათო) რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი
1955: „ცისკარა“ (ბადრი) რეჟ. სერგო ჭელიძე
1956: „აბეზარა“ (მილიციელი) რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი
1956: „ჩრდილი გზაზე“ (თედო) რეჟ. დავით რონდელი
1956: „ჩვენი ეზო“ (ვაჟა) რეჟ. რევაზ (რეზო) ჩხეიძე
1959: „სად არის შენი ბედნიერება, მზია?“ (ელგუჯა) რეჟ. კონსტანტინე პიპინაშვილი
1959: „მაია წყნეთელი“ (მანუჩა) რეჟ. რევაზ (რეზო) ჩხეიძე
1961:„გლახის ნაამბობი“ (გაბრო) რეჟ. ლეო ესაკია
ალექსანდრე და ილზე მელამიდების მედალი

ალექსანდრე და ილზე მელამიდების მედალი — ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების მედალი, რომელიც დაწესებულია 2002 წელს. ნაბოძებია ელზა მელამიდისაგან.
მედალს აკუთვნებს მხოლოდ ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება „გამორჩეული სამუშოებისათვის, რომელიც მიმართულია დინამიკური ურთიერთობის დამყარებაზე საზოგადოების კულტურულ და ბუნებრივ რესურსებს შორის“.

ალექსანდრე მელამიდი იყო ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების წევრი 1975 წლიდან 2001 წლამდე. ა. მელამიდს ეკავა „აგს“
ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა (1980-1992) და იყო კომიტეტის თავმჯდომარე (1981-1988) წწ.

1991 წელს იგი დაჯილდოვდა სემუელ ფინლი ბრის მორზეს მედლით.

ილზე მელამიდი არჩეულია როგორც მმართველი პოლიტიკური და სოციალური მეცნიერებების ფაკულტეტებისა. იგი წევრია საქველმოქმედო ფონდისა.
მიღებულლი აქვს ბაკალავრის ხარისხი მელბურნის უნივერსიტეტში (ავსტრალია).
ჩხიკვთა ქორწილი (ანიმაციური ფილმი)

ჩხიკვთა ქორწილი — 1957 წლის ქართული ანიმაციური ფილმი. გადაღებულია ვაჟა-ფშაველას ამავე სახელწოდების ნაწარმოების მიხედვით, სტუდიაში ქართული ფილმი. რეჟისორი - კაკო ხინთიბიძე, როლებს ახმოვანებენ სესილია თაყაიშვილი და აკაკი ხორავა.

ფილმში ჟღერს სიმღერები, დაწერილი კომპოზიტორ მერი დავითაშვილის მიერ.

2010 წელს ცნობილი გახდა, რომ ამ და სხვა ქართულ ანიმაციური ფილმების ორიგინალურ ესკიზებს ჩაუტარდა რესტავრაცია.

სიუჟეტი
მას შემდეგ, რაც ზაქარას შეუყვარდება ქეთევანი და მისგან ცოლობაზე უარს მიიღებს, ის დასახმარებლად არწივს ეწვევა. არწივის რჩევით ზაქარა და მისი მეგობრები მიდიან ქეთევანის ბუდესთან და უმღერიან მას. ყოყმანის შემდეგ ქეთევანი თანხმდება ქორწინებაზე.

საქორწინო სამზადისის შემდეგ ჩნდებიან მეფე-დედოფალი. ტყეში გაშლილ სუფრაზე უამრავი სტუმარია თავმოყრილი.

ქორწილში ასევე ჩნდება დაუპატიჟებელი სტუმარიც - ყვავი. იგი გამოიცეკვებს პატარძალს, შემდეგ კი მას მელას გადაუგდებს. ყველა დაედევნება მათ. არწივი თავად იჭერს მელას და მდინარეში აგდებს მას. ზაქარა იბრუნებს ქეთევანს. ღამის დადგომას ისინი ერთად, წიფლის ტოტზე შემომსხდარები ხვდებიან.

ჯილდოები
1958 წელს, მოსკოვში, საკავშირო ფესტივალზე, ფილმს მიღებული აქვს სპეციალური პრიზი და მესამე პრემია ანიმაციური ფილმების კატეგორიაში.
ელისი

ელისი ან ელია ( ან , ) — ნომი საბერძნეთში, დასავლეთ საბერძნეთის პერიფერიაში. ელისის ნომის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქალაქი ოლიმპია, სადაც ტარდებოდა ოლიმპიური თამაშები.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პირგოსი.

გეოგრაფია
ელისის ჩრდილოეთი წერტილი არის 38 ° 06', დასავლეთი 22 ° 12', სამხრეთი 37 ° 18', და აღმოსავლეთი 21 ° 54'. ელისის ნომის ნაწილია ორი პატარა ნახევარკუნძული.

ყველაზე გრძელი მდინარეა ალფეოსი. სხვა მდინარეები ერიმანთოსი, პინეიოსი და ნედა. ალფეოსი, პინეიოსი და ნედა ერთვის იონიის ზღვას ელისის ნომის ტერიტორიაზე.

პერიფერიული ერთეულის აღმოსავლეთი ნაწილი ტყითა დაფარული, სამხრეთში ძირითადად ფიჭვით . მთათა სისტემა მოიცავს: მოვრი (400 მ), დივრი (დაახლოებით 1500 მ), მინთე (დაახლოებით 1100 მ), და სხვა.
ნიადაგის დაახლოებით ერთი მესამედი ნაყოფიერია, დანარჩენი მთიანია და გამოუსადეგარია სოფლის მეურნეობის კულტურებისთვის.ჭაობები დაშრობილი იქნა სასოფლო სამეურნეო დანიშნულებისათვის, ჭაობების მხოლოდ 10 კმ ² შემონახული და არის დაცული.

კლიმატი
ელისის ნომში არის ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი, ცხელი, მზიანი ზაფხულით. ტემპერატურა 40 °-ზე მაღლა არ დაფიქსირებულა. მაღალმთიანი რაიონები ზამთარში თოვლითაა დაფარული. ელისი უფრო ტენიანი, ვიდრე აღმოსავლეთი პელოპონესი.

მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული აქაია იყოფა 7 მუნიციპალიტეტად.

ისტორია
ანტიკურ დროში ელისი იყო დამოუკიდებელი სახელმწიფო, რომლის ცენტრი იყო ქალაქი ელისი და წმინდა ადგილი — ქალაქი ოლიმპია, სადაც ანტიკური ოლიმპიური თამაშები ტარდებოდა ძვ. წ. 776-დან 394 წლამდე. ძვ.წ. 146 წლიდან ელისი აქაიას პროვინციის ნაწილი იყო რომის იმპერიის ფარგლებში. რომის იმპერიის დაშლის შემდეგ ელისი გადავიდა ბიზანტიის იმპერიის მმართველობის ქვეშ.

მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ, ჯვაროსნებმა დასავლეთ ევროპიდან შექმნეს აქაიას სამთავრო, რომელშიც შედიოდა ელისი. სამთავრო არსებობას აგრძელებდა 1204-წლიდან 1460 წლამდე, როდესაც ის დაიპყრო ოსმალეთის იმპერიამ.

ოსმალეთის იმპერია მართავდა საბერძნეთის დიდ ნაწილს 1821 წლის საბერძნეთის რევოლუციამდე.

მეორე მსოფლიო ომის დროს დიდი ზარალი მიადგა ელისს, დაზიანდა სახლები, ადამიანები დარჩნენ უსახლკაროდ, და ამის შემდეგ საბერძნეთის სამოქალაქო ომმა კიდევ უფრო დიდი ნგრევა და ეკონომიკური ვარდნა მოუტანა რეგიონს და მთლიან ქვეყანას.
სენ-ლუი (სენეგალი)

სენ-ლუი ან ნდარი როგორც მას ვოლოფის ენაზე ეძახიან — სენეგალის სენ-ლუის რეგიონის დედაქალაქი. მდებარეობს სენეგალის ჩრდილო-დასავლეთში, მდინარე სენეგალის ატლანტის ოკეანესთან შესართავის სიახლოვეს, დედაქალაქ დაკარიდან 320 კმ-ით ჩრდილოეთით. 2023 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 254 171 ადამიანს შეადგენს. სენ-ლუი იყო საფრანგეთის კოლონია სენეგელის დედაქალაქი 1673 წლიდან ქვეყნის დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე, 1960 წლამდე. 1920-1957 წლებში ის ასევე წარმოადგენდა მეზობელი მავრიტანიის კოლონიის დედაქალაქს.

ძველი კოლონიური ქალაქის გული მდებარეობს ვიწრო კუნძულზე (2 კმ სიგრძე და 400 მ სიგანე) მდინარე სენეგალში, შესართავიდან 25 კმ-ის მოშორებით, მავრიტანიის საზღვრის სიახლოვეს. ამ ადგილიდან მდინარე ოკეანისგან გამოყოფილია ვიწრო ქვიშის ზოლით, ბარბარის ენით ( , სიგანე 300 მ), რომელიც ასევე ურბანიზებულია.

სენ-ლუის მხოლოდ ორი სეზონი გააჩნია, წვიმიანი — ივნისიდან ოქტომბრამდე, ხასიათდება სიცხით, ტენიანობით და შტორმებით და მშრალი სეზონი ოქტომბრიდან მაისამდე, ხასიათდება ცივი ოკეანური ბრიზითა და მტვრიანი ქარებით. -ის დოკუმენტური ფილმის თანახმად, 2011 წელს ის პლანეტის ყველაზე დატბორვად ქალაქად დასახელდა, რისი მიზიზიც წვიმიან სეზონში ინტენსიური ნალექებია.

ქალაქი 1659 წელს ფრანგი ვაჭრების მიერ დაარსდა დაუსახლებელ კუნძულზე, რომელსაც ნდარს უწოდებდნენ. მას სენ-ლუი-დიუ-ფორტი უწოდეს საფრანგეთის მეფე ლუი -ის პატივსაცემად. ის იყო პირველი პერმანენტული ფრანგული დასახლება სენეგალში. მდინარე სენეგალის გასწვრივ განლაგებულმა ფაბრიკებმა განაპირობა ვაჭრობის განვითარება.

სენ-ლუი ხასიათდება კოლონიური არქიტექტურით გალაგის რეგულარული გეგმის გასწვრივ. მისი მდებარეობა კუნძულზე, მდინარე სენეგალის შესართავთან და რიგების სისტემა, ქალაქს განსხვავებულ წარმოსახვას და იდენტურობას სძენს, რის გამოც 2000 წლიდან კუნძული შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
გორე

ილ-დე-გორე ( - კუნძული გორე) — ქალაქ დაკარის ერთ-ერთი კომუნა სენეგალში. მისი ფართობი 0.182 კმ²-ია. კუნძული მდებარეობს დაკარის ნავსადგურიდან 2 კმ-ის მოშორებით.

2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 1 056 ადამიანს შეადგენს, სიმჭიდროვე 5 802 ადამიანი კმ²-ზე, რაც დაკარის საშუალო სიმჭიდროვის ნახევარია. გორე ყველაზე პატარა და ამავე დროს ყველაზე ნაკლებ დასახლებული კომუნაა დაკარის 19 კონუნას შორის.

გორე ცნობილი დესტინაციაა ატლანტიკური მონებით ვაჭრობით დაინტერესებულ ადამიანებს შორის. მაგრამ მონებით ვაჭრობის უფრო მნიშვნელოვანი ცენტრი სენეგალში მდებარეობდა ჩრდილოეთით, ქალაქ სენ-ლუისთან, გამბიის სამხრეთით, მთავარი მდინარეების ოკეანესთან შესართავთან.

გორე პატარა კუნძლია. მისი სიგრძე 900 მეტრია, სიგანე 350 მ. იგი წარმოადგენდა პატარა პორტს და ევროპელთა დასასხლების არეალს სანაპიროს გასწვრივ. იმის გამო, რომ თითქმის მთლიანად მოკლებულია სასმელ წყალს, კუნძული დაუსახლებელი რჩებოდა ევროპელთა მოსვლამდე. პირველად აქ პორტუგალიელები მოვიდნენ (ახ. წ. 1450 წ.), რომლებმაც დააარსეს პატარა სამლოცველო, მიწას კი სასაფლაოდ იყენებდნენ.

გორე ყველაზე მეტად ცნობილია იმით, რომ აქ მდებარეობდა მონათა სახლი , რომელიც 1780–1784 წლებში აფრო-ფრანგულმა მეტისთა ოჯახმა დააარსა. იგი კუნძულის ერთ-ერთი უძველესი სახლია. ამჟამად ის გამოიყენება ტურისტულ ღირსშესანიშნაობად, რათა აჩვენონ მონებით ვაჭრობის საშინელება.

კუნძულის სხვა ღირსშესანიშნაობებს განეკუთვნება მუზეუმები, რომელთაგან ერთი ეძღვნება ქალებს, ერთი სენეგალის ისტორიას და ერთიც ზვას. ტურისტებს შორის ასევე ინტერესს იწვევს საუკუნის გორეს პოლიციის სადგური, გორეს ციხესიმაგრე და პატარა პლაჟი.

1978 წლიდან კუნძული შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.