ჟოზეფინ მაცენბაკერი

ჟოზეფინ მაცენბაკერი ან მის მიერ მოყოლილი ვენის მეძავის ამბავი – ეროტიკული რომანი, რომელიც პირველად ანონიმურად გამოიცა ვენაში, ავსტრია 1906 წელს. რომანი ცნობილია გერმანულენოვან სამყაროში, 100 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იბეჭდებოდა როგორც გერმანულ, ასევე ინგლისურ ენაზე და გაიყიდა 3 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი, რომანი გახდა ეროტიული ბესტსელერი.

მართალია, არცერთ ავტორს არ აქვს რომანზე სალიცენზიო უფლებები, მაგრამ ნაწარმოებს ვენის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკარებს ფელიქს სალტენს და არტურ შნიცლერს მიაწერეს. დღეს კრიტიკოსები, მეცნიერები, აკადემიკოსები და ავსტრიის მთავრობა ასახელებენ სალტენს, როგორც "პორნოგრაფიული კლასიკის" ერთადერთ ავტორს. ორიგინალ რომანში დიალოგებში გამოიყენება იმ დროის ვენის სპეციფიკური ადგილობრივი დიალექტი და ამიტომ იგი ენათმეცნიერებისათვის ამ დიალექტის იშვიათ წყაროდ გამოიყენება. იგი გარკვეულწილად აღწერს იმ დროის დაბალი კლასის სოციალურ და ეკონომიკურ პირობებს. რომანი ითარგმნა ინგლისურ, ფრანგულ, ესპანურ, იტალიურ, უნგრულ, ებრაულ, ჰოლანდიურ, იაპონურ, შვედურ და ფინურ ენებზე და მრავალი ფილმის, თეატრის სპექტაკლის, პაროდიისა და უნივერსიტეტის კურსების თემა გახდა,

შინაარსი
სიუჟეტი
ავტორის წინასიტყვაობა – ფორმატირებული, როგორც ნეკროლოგია და 2018 წლამდე ამოღებული ყველა ინგლისურ თარგმანში - ამბობს, რომ ჟოზეფინმა დატოვა ექიმთან გაგზავნილი ხელნაწერი, სანამ იგი გარდაიცვლებოდა. ჟოზეფინი არ იყო მისი ნამდვილი სახელი. ამბობენ, რომ მთავარი გმირი დაიბადა 1852 წლის 20 თებერვალს ვენაში და გარდაიცვალა 1904 წლის 17 დეკემბერს სანატორიუმში.

რომანში გამოყენებული სიუჟეტური მოწყობილობა არის პირველი პირის თხრობა, სტრუქტურირებული მემუარების ფორმაში. ამბავი მოთხრობილია 50 წლის ვენის კურტიზანის მიერ, რომელიც უყურებს ვენაში აღვირახსნილ ახალგაზრდობაში სექსუალურ ესკადებს. წიგნში ამბის ნაწილი მოთხრობილია პერიოდი, როდესაც ჟოზეფინი 5–13 წლის ასაკშია, სანამ ის რეალურად გახდება ლიცენზირებული მეძავი ვენის სახლებში. წიგნი იწყება როდესაც ის ხუთი წლისაა და მთავრდება, როდესაც ის ცამეტი წლისაა და იწყებს თავის კარიერას, როგორც არალიცენზირებული მეძავი მეგობართან ერთად, უმუშევარი მამის დასახმარებლად. მიუხედავად იმისა, რომ გერმანულენოვან ტექსტში იყენებენ მახვილგონივრული მეტსახელებს - მაგალითად, სასქესო ორგანოს უწოდებენ "წყალობის ჩაქუჩს" - ადამიანის ანატომიისა და სექსუალური ქცევისთვის, მისი შინაარსი მთლიანად პორნოგრაფიულია. მოვლენების რეალური პროგრესი სულ უფრო მეტია, ვიდრე ჰეროინის მიერ გამოვლენილი უგუნური სექსუალობის გრაფიკული, არაპოლოგეტური აღწერილობა. რომანის სტილი ჰგავს მარკიზ დე სადის ,,სოდომის 120 დღეს", სადაც აღწერილია ტაბუდადებული სექსუალური ქცევა ყველა სახის ბავშვთა სექსუალური კავშირიდან, ინცესტიდან და გაუპატიურებიდან დაწყებული ბავშვთა პროსტიტუციით, ჯგუფური სექსით, სადო- მაზოხიზმი, ლესბოსელობით და ფელაციოთი. ზოგიერთ ეპიზოდში სექსი, როგორც წესი, წარმოჩენილია, როგორც გაურთულებელი, დამაკმაყოფილებელი გამოცდილება.

ილუსტრაციები
ორიგინალური ავსტრიული გამოცემა იყო ილუსტრირებული, მაგრამ მოგვიანებით პირატული გამოცემა 1922 წელს შეიცავდა შავ-თეთრ ნახატებს, რომლებიც მთლიანად პორნოგრაფიულია. ეს ილუსტრაციები ინახებოდა ავსტრიის ეროვნული ბიბლიოთეკის პირველი გამოცემის საარქივო ასლში. კიდევ ერთი ილუსტრირებული გერმანულენოვანი გამოცემა გამოიცა 1960-იანი წლების ბოლოს ლიხტენშტაინში, ჟან ვეენენბოსის (1932–2005) სურათებით. ასევე შეიქმნა სხვა ილუსტრაციებიც. 1931 წლის პირველ ინგლისურ თარგმანს ილუსტრაცია გაუწია მაჰლონ ბლეინმა (1894–1969). 1973 წლის თარგმანი, ოჰ! ოჰ! ჟოზეფინა, ილუსტრირებულია ფოტოგრაფიული კადრებით 1970 წლის ფილმიდან. ასევე 1967 წლის დანიის თარგმანი შეიცავს ილუსტრაციებს. 1983 წლის შვედური არასრული თარგმანი შეიცავს მეძავების შემთხვევით ფოტომასალას მწვავე კომენტარებით.