iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იუზა ვასაძე

იუზა შალვას ძე ვასაძე (დ. 27 დეკემბერი, 1935, ქუთაისი, — გ. 7 ოქტომბერი, 2022) — ქართველი აგრონომი, ინჟინერ-ტექნოლოგი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1986), პროფესორი (2001), საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი (1995).

1959 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი, 1961 წელს — საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი. 1976–1992 წლებში, სხვადასხვა დროს, იყო სოფელ გალავნის, მცხეთის, საგურამოს ექსპერიმენტული მეურნეობების დირექტორი, 1992–1994 წლებში — კვებისა და გადამამუშავებელი მრეწველობის მინისტრის მოადგილე, 1994–1997 წლებში — სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოადგილე, 1997–1999 წლებში — მევენახეობისა და მეღვინეობის სახელმწიფო რეგულირების დეპარტამენტის „სამტრესტის” თავმჯდომარე, 1999–2002 წლებში — საქართველოს სოფლის მეურნეობისა და სურსათის სამინისტროს მრჩეველი ცხინვალის რეგიონში, 2002–2012 წლებში — საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის მეხილეობის ტექნოლოგიური კვლევის განყოფილების გამგე, 2011 წლიდან — საქართველოს „მევენახეთა, მეღვინეთა და მებაღეთა სამეცნიერო-კვლევითი საწარმოო კავშირის” პრეზიდენტი.

ვასაძემ შეისწავლა ხეხილოვანი კულტურების თანამედროვე მდგომარეობა და განვითარების პერსპექტივები, აღწერა 16-ზე მეტი ვაშლის ადგილობრივი ჯიში, რაც საფუძვლად დაედო ამ ჯიშების გამრავლებას საქართველოში. ავტორია 9 გამოგონების. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის ღირსების ორდენი (1997).
ასუნსიონ-ოკოტლანი

ასუნსიონ-ოკოტლანის ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 395 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 8.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 4.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 532.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
მაგდალენა-ოკოტლანი

მაგდალენა-ოკოტლანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 184 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 10.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 115 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
ოკოტლან-დე-მორელოსი

ოკოტლან-დე-მორელოსი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 751 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 119.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 198.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-ანტონინო-კასტილი-ველასკო

სან-ანტონიო-კასტილიო-ველასკო ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 064 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 11.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 536.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-ბალტასარ-ჩიჩიკაპამი

სან-ბალტასარ-ჩიჩიკაპამი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 576 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 92.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 27.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-დიონისიო-ოკოტლანი

სან-დიონისიო-ოკოტლანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 380 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 10.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 136.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-ხერონიმო-ტავიჩე

სან-ხერონიმო-ტავიჩე ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 046 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 72.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 28.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-ხოსე-დელ-პროგრესო

სან-ხოსე-დელ-პროგრესო ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 059 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 22.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 108.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 74.3 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1891 წლის 23 ოქტომბერს შევიდა.
სან-ხუან-ჩილატეკა

სან-ხუან-ჩილატეკა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 522 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 5.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 292.7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-მარტინ-ტილკახეტე

სან-მარტინ-ტილკახეტე ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 975 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 24.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 81.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
აჰმედ ვასიფი

აჰმედ ვასიფი (; გ. 1806, სტამბოლი) — თურქი ისტორიკოსი, სახელმწიფო მოხელე, დიპლომატი.

მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის 1768-1774 წლების ომში, რუსებს ტყვედ ჩაუვარდათ; შემდეგ მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის საზავო მოლაპარაკებებში, მიმოწერას აწარმოებდა რუსეთის იმპერატორ ეკატერინე -სა და დიდ ვეზირს შორის. შეადგინა 1772 წლის ქუჩუქ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულების ოქმი. 1783 წელს გახდა სულთნის კარის ისტორიკოსი, ოფიციალური ჟამთააღმწერელი. ერთხანს შერისხული იყო. 1786-1787 წლებში ელჩად იყო ესპანეთში. ვასიფი რეფორმისტული მიმართულების მოღვაწე იყო, რაც აისახა მის თხზულებებში.

ვასიფი თვითმხილველი და უშუალო მონაწილე იყო მრავალი მნიშვნელოვანი ისტორიული მოვლენისა, რომელთა შესახებაც დაწვრილებით გადმოგვცემს თავის ორტომიან თხზულებაში „მშვენიერი ძეგლები და სარწმუნო ცნობები“ (მოიცავს 1753–1774 პერიოდს). ვასიფისათვის ერთ-ერთი პირველხარისხოვანი წყაროა მუსტაფა ჩეშმი-ზადეს „ისტორია“. იგი ამოკლებს ჩეშმი-ზადეს ცნობებს საქართველოს შესახებ. ხშირ შემთხვევაში არ ასახელებს იმერეთ-გურია-სამეგრელოს მთავართა და წარჩინებულთა სახელებს. ტომში არის ცნობები 1766–1769 წლების საქართველოს შესახებ, კერძოდ, ჩილდირის ეიალეთზე, მის ურთიერთობაზე იმერეთთან; ოსმალების თავდასხმების შესახებ იმერეთზე, იმერეთის მეფის სოლომონ -ის ბრძოლაზე ოსმალებთან და სხვ.
სან-მიგელ-ტილკიაპამი

სან-მიგელ-ტილკიაპამი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 141 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.6%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 71.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 44.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-პედრო-აპოსტოლი

სან-პედრო-აპოსტოლი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 594 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 8.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 179.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-პედრო-მარტირი (ოახაკა)

სან-პედრო-მარტირი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 899 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 7.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 249.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-პედრო-ტავიჩე

სან-პედრო-ტავიჩე ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 441 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 22.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 98.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 14.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
იასე-მაგდალენა

იასე-მაგდალენა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 954 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 60 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 49.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1891 წლის 23 ოქტომბერს შევიდა.
დომინიკ სობოსლაი

დომინიკ სობოსლაი (; დ. 25 ოქტომბერი, 2000) — უნგრელი ფეხბურთელი. „ლივერპულისა“ და უნგრეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი.

კარიერა
2017 წელს სობოსლაიმ კარიერა ავსტრიულ „ლიეფერინგში“ დაიწყო, რომელიც ზალცბურგის „რედ ბულის“ სათადარიგო გუნდია. 2018 წლის იანვარში სობოსლაის დებიუტი შედგა „რედ ბულში“ სადაც 2018–19 წლების სეზონში ძირითადი შემადგენლობის მოთამაშედ ჩამოყალიბდა. სამი სეზონის განმავლობაში გუნდთან ერთად სამჯერ მოიგო ავსტრიის ბუნდესლიგა, ხოლო ორჯერ ავსტრიის საფეხბურთო თასი. 2021 წლის იანვარში სობოსლაი „ლაიფციგს“ €20 მილიონის სანაცვლოდ შეუერთდა, რითაც ყველაზე ძვირადღირებული უნგრელი მოთამაშე გახდა. გუნდში გატარებული სამი სეზონის მანძილზე ორჯერ მოიგო გერმანიის საფეხბურთო თასი. 2023 წლის ივლისში ინგლისურ „ლივერპულს“ €70 მილიონის სანაცვლოს შეუერთდა რითაც კლუბის მეოთხე ყველაზე ძვირადღირებული შენაძენი გახდა.

სანაკრებო სტატისტიკა
დარვინ ნუნიესი

დარვინ გაბრიელ ნუნიეს რიბეირო (დ. 24 ივნისი, 1999) — ურუგვაელი ფეხბურთელი. ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „ლივერპულისა“ და ურუგვაის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თავდამსხმელი.

ნუნიეზი „პენიაროლის“ აღზრდილია და პირველ გუნდში დებიუტი 2017 წელს ჰქონდა. 2019 წლის აგვისტოში სეგუნდა დივიზონის კლუბ „ალმერიას“ შეუერთდა. 2020 წელს €24 მილიონის სანაცვლოდ შეუერთდა „ბენფიკას“, რაც პორტუგალიური ფეხბურთის ისტორიაში ყველაზე ძვირადღირებული შენაძენი გახდა. კლუბში ყოფნის მეორე სეზონში მოიგა ბოლა დე პრატა, გახდა რა პრიმეირა ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი, გაიტანა 26 გოლი 28 შეხვედრაში. 2022 წელს „ლივერპულმა“ €75 მილიონის სანაცვლოდ შეიძინა (£64 მილიონი).
ვაქირის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი = სიღნაღის მუნიციპალიტეტი
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.642150
| გრძედი = 45.920009
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ვაქირის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი სოფელ ვაქირში (სიღნაღის მუნიციპალიტეტი). თარიღდება - საუკუნეებით. ის მეორედ აღუდგენია 1555 წელს კახეთის მეფე ლევანს.

ვაქირის „ნათლისმცემელი“ სამეკლესიანი ბაზილიკაა, რომელსაც გვიანდელი გადაკეთებების კვალი ეტყობა. ნაგებია რიყის ქვისა და აგურის შერეული წყობით მთავარი (შუა) ეკლესიის გვერდებზე. ნაგებობა ხასიათდება მკვეთრად გამოხატული სიგრძივი ღერძით. გვერდითა ეკლესიები მცირედით მოკლეა, მთავარ ნავთან შედარებით. მოწყობილია შუა ეკლესიასთან დაკავშირებული მცირე სათავსები (სადიაკვნე და სამკვეთლო). მთავარი ეკლესიის კედელი წინწამოწეულია. მთავარი – შუა ეკლესიის იატაკი თითქმის 1 მეტრამდეა შემაღლებული, მოწყობილია დამატებითი საბჯენები თაღებისათვის, შეცვლილია გვერდითი ეკლესიების თავდაპირველი სახე. შესასვლელი ორია — დასავლეთითა და სამხრეთით. კედლებზე გამოსახულია წრეში ჩასმული ბოლნური ჯვარი. ეკლესიას დასავლეთიდან საუკუნეში აგებული სამსართულიანი სამრეკლო აქვს მიდგმული.
ვაქირის კვირაცხოვლის ეკლესია

ვაქირის კვირაცხოვლის ეკლესია, „ძველი კვირაცხოველი“ — ადრეული შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი სოფელ ვაქირში (სიღნაღის მუნიციპალიტეტი).

ზომით მცირე დარბაზული ტიპის ეკლესიაა. ნაგებია შირიმისა და რიყის ქვით. გადაკეთებულია. დასავლეთის სარკმლის თავზე ბოლნური ჯვარია. სამხრეთის ფასადზე, კარის მარჯვნივ შვიდსტრიქონიანი დაზიანებული ასომთავრული წარწერაა, რომელიც პალეოგრაფიული ნიშნებით - საუკუნეებით თარიღდება. ამავე ხანებში უნდა იყოს აგებული ეკლესიაც.
სანტა-ანა-სეგაჩე

სანტა-ანა-სეგაჩე ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 981 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.8-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 26.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 148.5 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-კატარინა-მინასი

სანტა-კატარინა-მინასი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 067 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 36.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 56.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-ლუსია-ოკოტლანი

სანტა-ლუსია-ოკოტლანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 173 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 11.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 356.7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტიაგო-აპოსტოლი

სანტიაგო-აპოსტოლი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 421 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 17.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 251.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტო-ტომას-ხალიესა

სანტო-ტომას-ხალიესა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ოკოტლანის რაიონში, ცენტრალური ხეობის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 923 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 70.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 56 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
ლეგნიცის მენეჯმენტის უნივერსიტეტი

ლეგნიცის მენეჯმენტის უნივერსიტეტი — უნივერსიტეტი ლეგნიცაში, პოლონეთში. უნივერსიტეტი წამყვანი საგნები მენეჯმენტთანაა დაკავშირებული.

ისტორია
უნივერსიტეტი 1997 წელს დაარსდა. უნივერსიტეტში მოქმედი კურსების დიაპაზონი დროთა განმავლობაში გაფართოვდა. უახლესი კურსებია: ტრანსპორტი და კომპიუტერული მეცნიერება (2001) და სოციოლოგია, არქიტექტურა და ქალაქდაგეგმარება (2004). ლეგნიცის მენეჯმენტის უნივერსიტეტის ქალაქის ერთ-ერთი უდიდესი უნივერსიტეტია. 2016 წლის იანვრის მონაცემებით, უნივერსიტეტში 1 927 სტუდენტი სწავლობდა. 2018 წელს უნივერსიტეტი დაიხურა.
ვაშლოვნის ბრძოლა

ვაშლოვნის ბრძოლა — ქართველთა ბრძოლა მცირეაზიელ თურქთა ტომებთან. გაიმართა სამხრეთ საქართველოში საუკუნის 80-იან წლებში თურქთა ტომების ხელმეორედ შემოსევის დროს აზატ მოსეს მეთაურობით.

ბექა -მა ჯაყელმა ვაშლოვნის სანახებში თურქთა 10000 კაციან რაზმს 500 კაცი დაახვედრა. ქართველებმა მუსრი გაავლეს მტერს. განრისხებულმა აზატ მოსემ 3000 ჯარისკაცი გამოყო და „წარემართა ვაშლოვანს ძებნად სისხლთა სპათა მისთასა“. ბექამ წინასწარ გაიგო მისი განზრახვა და თურქებს რჩეული ლაშქარი დაადევნა სარგის ბექას ძე ჯაყელის მეთაურობით. ვაშლოვანში გაიმართა უთანასწორო ბრძოლა, რომელმაც სასტიკი ხასიათი მიიღო. ქართველებმა ბრძოლაში გამარჯვება მოიპოვეს.
ვაშლოვანი (ტაო)

ვაშლოვანი — ისტორიული მხარე და ციხესიმაგრე სამხრეთ საქართველოში, ტაოში (ახლანდ. თურქეთი).

ვაშლოვანი პირველად იხსენიება თამარის პირველ ისტორიკოსთან, ძეგლში „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“, როდესაც საუბარია გუზან ტაოს ერისთავზე: „გამტანელი ტაოსკარისა და ვაშლოვანისა და სხვათა ციხეთა მრავალთა“. ხშირად გვხვდება ჟამთააღმწერელთან საუკუნის მიწურულისა და საუკუნის დასაწყისის ამბებთან დაკავშირებით. ჟამთააღმწერელი წერს: „მაშინ ბექამან (ჯაყელ-ციხიჯვარელი) დაიპყრა... უმრავლესი ტაო, ვაშლოვანი“... ამ კონტექსტში ვაშლოვანი უკვე მხარის მნიშვნელობით იხსენიება.

გვიანდელ წყაროებში (– სს.) ვაშლოვანი, როგორც ცოცხალი ტოპონიმი, აღარ ჩანს. ყველა მონაცემის მიხედვით ლოკალიზდება ოლთისისწყლის (ახლანდ. ოლთუჩაი) სათავის მიდამოებში, სადაც მდებარეობს სოფლები ქვემო და ზემო ხნძორქები. „ხნძორქ“ ქართული ვაშლოვანის სომხური თარგმანია. ვახუშტი ბატონიშვილი ( ს.) წერს: „თორთომის ციხის ზეით არს ხენძორეთი დაბა დიდი და გზა არზრუმისა“. წყაროებით დასტურდება, რომ საუკუნიიდან ტაოში იწყება ლტოლვილების შემოსვლა მეზობელი სომხეთის პროვინციებიდან. ამაზე ცხადად მეტყველებს ტაოს ერთ-ერთ სოფელში გადაწერილი სომხური ხელნაწერის მინაწერი. მოსული მოსახლეობის მიერ სიტყვასიტყვით თარგმნის შედეგად გაჩნდა ახალი, თუმცა ძველთან სემანტიკურად დაკავშირებული „ხნძორქ” (ვაშლოვანი), რაც შეეხება ვახუშტისთან დაცულ ფორმას „ხენძორეთის“ გავრცობას „ეთ“ სუფიქსით, როგორც ჩანს, ტოპონიმმა ასეთი სახე მიიღო ამ მხარის ხელახალი ქართიზაციის შემდეგ.
სამდინარო ტრანსპორტი

სამდინარო ტრანსპორტი — წყლის ტრანსპორტის სახეობა, რომლის დანიშნულებაა მგზავრების გადაყვანა და ტვირთის გადაზიდვა ძირითადად შიგა წყლებში (მდინარეები, ტბები, არხები).

საქართველოში სამდინარო ტრანსპორტი მოქმედებდა მხოლოდ მდინარე რიონზე, ქ. ფოთიდან სოფელ ორპირამდე (ახლანდელი სოფელი საჯავახო, სამტრედიის მუნიციპალიტეტი). საუკუნის პირველი მეოთხედის ბოლოს, გადაზიდვები მდინარე რიონზე შეწყდა.
წარწერებისა და სიტყვაკაზმული მწერლობის აკადემია

წარწერებისა და სიტყვაკაზმული მწერლობის აკადემია  — საფრანგეთის ინსტიტუტის ხუთი შემადგენელი ნაწილიდან ერთ-ერთი. დაარსდა 1663 წელს, თანამედროვე სახელწოდებას ატარებს 1716 წლიდან. აკადემიის შესწავლის სფეროებია: ისტორიული ძეგლები და დოკუმენტები, ანტიკური ხანის, შუა საუკუნეებისა და ახალი ევროპული კლასიციზმის ენები და კულტურები, ასევე არაევროპული ცივილიზაციები.

დაარსდა 1663 წელს ლუი -ის დროს ჟან-ბატისტ კოლბერის ინიციატივით. 1805 წლიდან განთავსებულია ინსტიტუტის სასახლეში (ყოფილ ოთხი ერის კოლეჯში). თავდაპირველად ეწოდებოდა „წარწერებისა და მედლების აკადემია“ და მისი საქმიანობა იყო ლათინური და ფრანგული წარწერების შედგენა სამეფო შენობებზე, მედლებსა და მონეტებზე განსათავსებლად. 1716 წელს აკადემიამ მიიღო თავისი დღევანდელი სახელწოდება. მისი შესწავლის სფეროში მოექცა ის საკითხები, რომლებიც დღემდე აქტუალურია აკადემიისათვის. ნაშრომები ეხება ისტორიას, არქეოლოგიას, ხელოვნებათმცოდნეობას, ფილოლოგიას, ენათმეცნიერებას, ლიტერატურას, იდეის ისტორიას, ასევე მომიჯნავე დისციპლინებს (ეპიგრაფიკა, ნუმიზმატიკა, დიპლომატიკა და სხვ.).

თავისი წესდების შესაბამისად, წარწერებისა და სიტყვაკაზმული მწერლობის აკადემია რეგულარულად ანიჭებს პრემიებს საუკეთესო სამეცნიერო ნაშრომებს სამეცნიერო საქმიანობის წახალისებისა და მსოფლიოში მისი ავტორიტეტის ამაღლების მიზნით. აქტიური საგამომცემლო საქმიანობით საფრანგეთში სამეცნიერო პუბლიკაციების ერთ-ერთ უმსხვილესი ცენტრია. როგორც სახელმწიფო ორგანიზაცია, იგი კონსულტანტისა და ექსპერტის როლში გამოდის მთავრობასთან მისი კომპეტენციის სფეროში შემავალ საკითხებზე. გარდა ამისა, ახორციელებს კონტროლს საზღვარგარეთ არსებულ ფრანგულ სამეცნიერო-კვლევით დაწესებულებებზე და იძლევა გამოხმაურებებს იმ კანდიდატებზე, რომლებიც პასუხსაგებ თანამდებობებზე არიან წამოყენებულნი ფრანგულ უმაღლეს სასწავლებლებსა და მსხვილ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტებში.
საფრანგეთის ინსტიტუტი

საფრანგეთის ინსტიტუტი — ოფიციალური აკადემიური დაწესებულება პარიზში. არსებობს 1795 წლიდან. აერთიანებს მეცნიერების, ლიტერატურისა და ხელოვნების გამოჩენილ მოღვაწეებს, ასევე ფრანგული პოლიტიკური სამყაროს ცალკეულ ვეტერანებს. საფრანგეთის ინსტიტუტში შედის 5 აკადემია:
საფრანგეთის აკადემია
წარწერებისა და სიტყვაკაზმული მწერლობის აკადემია
მეცნიერებათა აკადემია
ნატიფი ხელოვნების აკადემია
მორალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა აკადემია

ისტორია
მე-18 საუკუნის საფრანგეთის რევოლუციამდე ქვეყანაში არსებობდა 6 სამეფო აკადემია: საფრანგეთის, წარწერებისა და მედლების, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების, ფერწერისა და ქანდაკების, არქიტექტურის, მუსიკის. 1793 წელს ეროვნულმა კონვენტმა გააუქმა ისინი, ხოლო 1795 წელს დირექტორიამ დააარსა მეცნიერებათა და ხელოვნების ეროვნული ინსტიტუტი, რომელიც შედგებოდა 3 კლასისგან (განყოფილებისგან): 1) ფიზიკური და მათემატიკური მეცნიერებები; 2) მორალური და პოლიტიკური მეცნიერებები; 3) ლიტერატურა და ხელოვნება. მეცნიერებათა და ხელოვნების ეროვნული ინსტიტუტი განთავსდა შენობაში, რომელიც აგებული იყო არქიტექტორ ლუი ლევოს პროექტით და რომელშიც 1790 წლამდე მდებარეობდა მაზარინის კოლეჯი (ოთხი ერის კოლეჯი). 1803 წელს ნაპოლეონ -ის განკარგულებით დაიხურა მეორე კლასი, ხოლო მესამის ნაცვლად დაარსდა 3 ახალი: ფრანგული ენისა და სიტყვიერების, ძველი ისტორიისა და ლიტერატურის, ხელოვნების. 1806 წელს მეცნიერებათა და ხელოვნების ეროვნულ ინსტიტუტს ეწოდა საფრანგეთის ინსტიტუტი. 1816 წელს ლუი -მა შესაბამის კლასებს (განყოფილებებს) დაუბრუნა აკადემიების სახელწოდება. თანამედროვე სტრუქტურა საფრანგეთის ინსტიტუტმა შეიძინა ლუი-ფილიპის დროს, რომელმაც 1832 წელს აღადგინა მორალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა აკადემია (დაარსებული 1795 წელს; დახურული 1803 წელს). საფრანგეთის ინსტიტუტის ამჟამინდელი სტატუსი დაზუსტებულია 2006 წლის 18 აპრილის კანონით, ხოლო მისი საერთო რეგლამენტი დამტკიცებულია 2007 წლის 11 მაისის სამთავრობო დეკრეტით.

სტრუქტურა
საფრანგეთის ინსტიტუტში შემავალ თითოეულ აკადემიას აქვს თავისი საქმიანობის სფერო, წესდება, ფონდი; ირჩევს პრეზიდენტს (მუდმივ მდივანს) და სამეცნიერო მდივანს. ერთი აკადემიის წევრები შეიძლება აირჩიონ სხვა აკადემიებშიც.

საფრანგეთის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი ორგანოებია:
კანცლერი, რომელსაც სამი წლით ირჩევს ცენტრალური ადმინისტრაციული კომისია და ამტკიცებს საფრანგეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტი;
ცენტრალური ადმინისტრაციული კომისია 6 მუდმივი მდივნის (აკადემიას ჰყავს ორი მუდმივი მდივანი) და თითოეული აკადემიიდან არჩეული ორი დელეგატის შემადგენლობით;
გენერალური ასამბლეა აკადემიების ყველა მოქმედი წევრის შემადგენლობით, გარდა მეცნიერებათა აკადემიისა, რომელიც ასამბლეაში აგზავნის თავის 50 წარმომადგენელს;
ბიურო, რომელიც შედგება პრეზიდენტის, კანცლერისა და თითოეული აკადემიის ხელმძღვანელისგან;
პრეზიდენტი, რომელიც ყოველწლიურად აირჩევა როტაციის წესით ხუთი აკადემიის ხელმძღვანელებისგან;
ტექნიკური, სპეციალური და საკონკურსო კომისიები.

უდიდესი, უპირველეს ყოვლისა ფინანსური, უფლებამოსილებები აქვთ კანცლერსა და ცენტრალურ ადმინისტრაციულ კომისიას.

საქმიანობა
საფრანგეთის ინსტიტუტი ისმენს და განიხილავს სამეცნიერო მოხსენებებს, გამოსცემს სამეცნიერო შრომებს, ანიჭებს პრემიებს. პრემიები ფინანსდება სახელმწიფო და კერძო ფონდებიდან, რომელთა მართვასაც ახორციელებს საფრანგეთის ინსტიტუტი. ახალი წევრების მიღება ხდება თითოეული აკადემიის კრებებზე. არჩევნების შედეგებს ამტკიცებს საფრანგეთის პრეზიდენტი.
კუკაკის მთა

კუკაკის მთა — ყინულით დაფარული სტრატოვულკანი აშშ-ში, ალასკაში. მდებარეობს ალასკის ნახევარკუნძულზე, ჰალოს ყურის დასავლეთით, კატმაის მთასთან მდებარე მყინვარების ქედის უკიდურეს ნაწილში. კუკაკის ბოლო ამოფრქვევის თარიღი უცნობია. 1959 წელს ჰანტკემ ვულკანის ორი ამოფრქვევა აღწერა, მაგრამ ორივე მცდარად. კუკაკის მთა ინტენსიურ ფუმაროლურ აქტივობას ავლენს.
კოსტას ციმიკასი

კონსტანტინოს ციმიკასი (დ. 12 მაისი, 1996) — ბერძენი ფეხბურთელი. ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „ლივერპულისა“ და საბერძნეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მარცხენა მცველი.

უთამაშია „ოლიმპიაკოსის“, „ესბიერგისა“ და „ვილემ “-ის რიგებში. ნათამაშები აქვს საბერძნეთის 19 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნულ ნაკრებებში.