ალ-ხაზინი

ალ-ხაზინი — ირანელი ასტრონომი, მექანიკოსი და ფიზიკოსი; ბიზანტიური წარმოშობის მეცნიერი, რომელიც ცხოვრობდა სელჩუკთა იმპერიის დროს. სრული სახელია აბუ ალ-ფათ აბდ ალ-რაჰმან მანსურ ალ-ხაზინი; მოღვაწეობდა 1115–1130 წლებში. ცნობილია მისი შედგენილი ასტრონომიული ცხრილები, დაწერილი სულთან სანჯარის მფარველობის ქვეშ (ზიჯ ალ-სანჯარი, 1115), აღნიშნული ითვლება მათემატიკური ასტრონომიის ერთ-ერთ ძირითად ნაშრომად შუა საუკუნეების პერიოდში. ალ-ხაზინს თვლიან თავისი ეპოქის ერთ-ერთ უდიდეს მეცნიერად, გამოარჩევენ ყველა დროის უდიდეს სამეცნიერო ნაშრომების შემქმნელთა შორის და უწოდებენ „ყველა ფიზიკოსთა ფიზიკოსს“.

ალ-ხაზინი არის ერთ-ერთი იშვიათი მეცნიერი ისლამურ ასტრონომებს შორის, რომლებიც ცნობილია ორიგინალური დაკვირვებების ჩატარებით. მან მოგვაწოდა ფიქსირებული ვარსკვლავების პოზიციები და ირიბი აღმავლობებისა და დროის განტოლებები მერვის გრძედის მიხედვით. ასევე ვრცლად დაწერა სხვადასხვა კალენდარული სისტემების შესახებ და კალენდრების რომელიც იკვლევდა სიმკვრივის თეორიებს, მეტალების, ძვირფასი ქვების და თხევადი ნივთიერებების სპეციფიკურ სიმძიმეებს, ასევე წონასწორობის პრინციპებს. ფიქრობენ, რომ ეს ნაშრომი იყო „ერთ-ერთი ყველაზე დახვეწილი სასწორი, რომელიც დამზადდა შუა საუკუნეების ისლამურ სამყაროში“ და „ყველაზე ყოვლისმომცველი ნაშრომი მასების გაზომვის შესახებ შუა საუკუნეებში, ნებისმიერი კულტურული არეალიდან“. რომელიც იმ დროს ხორასანის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ქალაქი იყო. მისმა ბატონმა უზრუნველყო, რომ ალ-ხაზინს მიეღო პირველი კლასის განათლება.

ალ-ხაზინი ცნობილი იყო როგორც მორიდებული ადამიანი. უარი თქვა ათასობით დინარზე თავისი ნაშრომების სანაცვლოდ. ამბობდა, რომ მას მცირე თანხა სჭირდებოდა საცხოვრებლად, რადგან მხოლოდ კატა და თვითონ იყვნენ მის შინამეურნეობაში. ალ-ხაზინი ისლამური ეპოქის დაახლოებით ოცი ასტრონომიდან ერთ-ერთია, რომელმაც ჩაატარა ორიგინალური დაკვირვებები. მისი ნაშრომების პოპულარობამ მე-14 საუკუნეში ბიზანტიამდეც მიაღწია, კერძოდ, ისინი შეისწავლა გიორგი ქრისოკოკესმა და მოგვიანებით - თეოდორე მელიტენიოტესმა.

მიღწევები
ალ-ხაზინს, როგორც ჩანს, მაღალი სამთავრობო თანამდებობა ეკავა სანჯარ იბნ მალიქშაჰის მმართველობისა და სელჩუკთა იმპერიის სულთნის დროს. ძირითადად მოღვაწეობდა მერვში, რომელიც ოდითგანვე ცნობილი იყო საოცარი ბიბლიოთეკებით. ალ-ხაზინის ყველაზე ცნობილი ნაშრომებია „სიბრძნის სასწორის წიგნი“, „ტრაქტატი ასტრონომიულ სიბრძნეზე“ და „ასტრონომიული ცხრილები სანჯარისთვის“. „სიბრძნის სასწორის წიგნი“ არის შუა საუკუნეების მექანიკისა და ჰიდროსტატიკის ენციკლოპედია, რომელიც შედგება რვა წიგნისგან, ჯამში - ორმოცდაათი თავი. წიგნში აღწერილია ჰიდროსტატიკური სასწორის, სტატიკისა და ჰიდროსტატიკის თეორიებისა და ექსპერიმენტების შეხაებ დაწვრილებითი ინფორმაცია, ამავდროულად მოიცავს ფიზიკის სხვა თემებს. „სიბრძნის სასწორის წიგნის“ ოთხი განსხვავებული ხელნაწერი შემორჩა.

სასწორი, რომელიც ალ-ხაზინმა ააგო აჰმედ სანჯარის ხაზინისთვის, მოდელირებული იყო ალ-ისფიზარის სასწორის მიხედვით, რომელიც ერთი თაობით უფროსი იყო ალ-ხაზინზე. აჰმედ სანჯარის ხაზინადარმა შიშით გაანადგურა ალ-ასფიზარის სასწორი; ალ-ხაზინი ამ ამბის მოსმენამ თურმე ძალიან დაამწუხრა. სწორედ ამიტომ თავის სასწორს უწოდა „კომბინირებული სასწორი“ ალ-ისფიზარის პატივსაცემად. სასწორს ხალხი ეძახდა „ჭეშმარიტი განსჯის სასწორს“. ამ სასწორის დანიშნულება იყო ხაზინას დახმარებოდა შემდეგ საკითხებში: დაედგინა რომელი მეტალები იყო ძვირფასი და რომელი თვლები იყო ნამდვილი და რომელი - ყალბი. „სიბრძნის სასწორის წიგნში“ ალ-ხაზინს ყურანიდან მრავალი სხვადასხვა მაგალითი მოჰყავს იმის შესახებ, თუ როგორ თანხვედრაშია მისი სასწორი რელიგიასთან. როდესაც ალ-ხაზინი ხსნის თავისი სასწორის უპირატესობებს, ამბობს, რომ სასწორი „ასრულებს გამოცდილი ხელოსნების ფუნქციებს“, ხოლო სარგებელი არის როგორც თეორიული, ისე პრაქტიკული სიზუსტე.

„ტრაქტატი ასტრონომიულ სიბრძნეზე“ შედარებით მოკლე ნაშრომია. შედგება შვიდი ნაწილისგან და თითოეული ნაწილი სხვადასხვა სამეცნიერო ინსტრუმენტს ეძღვნება. აღნიშნული ინსტრუმენტები სხვადასხვა ფუნქციით გამოირჩეოდა, მაგალითად, სინათლის სხივის არეკვლისთვის, გადიდებისთვის და სხვა. თან ახლდა ინსტრუქციები. ასევე მოიცავდა რჩევებს მარტივი ექსპერიმენტებისა და დაკვირვებების საწარმოებლად. ამბობენ, რომ „ასტრონომიული ცხრილები სანჯარისთვის“ შედგენილი იყო სულთან სანჯარისთვის, მერვის მმართველისთვის, ხოლო სასწორი დამზადდა სანჯარის ხაზინისთვის. ცხრილები „ასტრონომიული ცხრილები სანჯარისთვის“ არის დღესასწაულების, მარხვების და ა.შ. ერთგვარი კალენდარი. ასტრონომიულ ცხრილებში ორმოცდასამი სხვადასხვა ვარსკვლავის გრძედები და განედები, მათი მაგნიტუდები და „ასტროლოგიური ტემპერამენტები“ იყო აღწერილი. ამ ნაშრომისთვის ალ-ხაზინის დაკვირვებები, სავარაუდოდ, გაკეთდა მერვის სხვადასხვა ობსერვატორიაში მაღალი ხარისხის ინსტრუმენტებით.

ნაშრომები
--, . - ალ-ხაზინის ნაშრომის „სიბრძნის სასწორის წიგნი“ ინგლისური ვერსია. თარგმანი გაკეთებულია არაბული ხელნაწერიდან აღმოსავლეთის საზოგადოების ჟურნალის რედაქტორების მიერ 1859 წელს. 2015 წლამდე ეს იყო ერთადერთი ხელმისაწვდომი ინგლისური თარგმანი.