iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დათო ევგენიძე

დათო (დავით) ევგენიძე (დ. 2 დეკემბერი, 1958, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი კომპოზიტორი და მუსიკოსი. საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი (2000).

ბიოგრაფია
დათო ევგენიძე დაიბადა 1958 წელს თბილისში. 1982 წელს დაამთავრა მოსკოვის პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის სახელმწიფო კონსევატორია. 1983 წელს საბჭოთა კავშირის მუსიკოს შემსრულებელთა კონკურსზე დაჯილდოვდა გრან-პრით. 1985-1986 წლებში მისი ნაწარმოებები იდგმებოდა მოსკოვის დიდი თეატრის სცენაზე. იმავე წლებში დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორიის ასპირანტურა. 1987 წელს განახორციელა პირველი წარმოდგენები ნიუ-იორკში. დათო ევგენიძე წერს მუსიკას სპექტაკლებისათვის, ფილმებისათვის, მონაწილეობს საერთაშორისო კონკურსებში. თავისუფალ დროს დათო წერს ლექსებს, ხატავს.

კინომუსიკა
1987 — ავტოპორტრეტი
1989 — ზეიმი
1989 — მდგმურები
1990 — სტუმრები
1990 — მარტივი პასიანსი
1991 — სახლი
1992 — ანას დაბადების დღე
1994 — ხედვის ანბანი
1998 — არა, მეგობარო
2000 — სიყვარული ვენახში
2003 — მას შემდეგ, რაც ოთარი წავიდა
2005 — მეცხრე ასეული
2005 — ლოვიტორი
2005 — ღმერთის შემდეგ პირველი
2006 — 9 თვე
2006 — სიცხე
2009 — ჯაყოს ხიზნები
2010 — ნისლი
2010 — სეზონი
2010 — კაპიტნები
2010 — ამანდო 
2010 — კაცის გარეშე
2012 — სიყვარული აქცენტით
2013 — უკანასკნელი მაგიკიანი (ტელესერიალი)
2013 — სტალინგრადი

მსახიობი
1990 – მარტივი პასიანსი
2013 – ღია კარის დღე

ჯილდოები
1982 – მოსკოვის კონსერვატორიის პრიზი
1983 – საუკეთესო ახალგაზრდა კომპოზიტორი (საბჭოთა კავშირი)
1996 – „მანას“ პრიზი
1997 – საქართველოს საუკეთესო მუსიკოსი.
2005 – „ოქროს ვერძი“ მუსიკისთვის ფილმისთვის „მეცხრე ასეული“ (რუსეთი)
2005 – „ოქროს არწივი“ მუსიკისთვის ფილმისთვის „მეცხრე ასეული“ (რუსეთი)
2005 – ნიკა მუსიკისთვის ფილმისთვის „მეცხრე ასეული“ (რუსეთი)

დისკოგრაფია
1997 – « »
2003 – «»
მარკ ნობლი

მარკ ჯეიმზ ნობლი ( დ. 8 მაისი 1987) — ინგლისელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ცენტრალური ნახევარმცველის პოზიციაზე. 18 წლის განმავლობაში იცავდა „ვესტ ჰემ იუნაიტედის“ ღირსებას, რომლის გულშემატკივრებაც კლუბისადმი მრავალწლიანი ერთგულების გამო მას მეტსახელად „მისტერ ვესტ ჰემი“ შეარქვეს. 2023 წლის 2 იანვრიდან დაიკავა „ვესტ ჰემ იუნაიტედის“ სპორტული დირექტორის თანამდებობა.

კარიერა
დაიბადა კენინგ-თაუნში, აღმოსავლეთ ლონდონში. 11 წლის ასაკში თამაშობდა „არსენალის“ აკადემიაში, მისი თქმით მამამისი განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა ფეხბურთს და შვილს სწორედ ასე ზრდიდა. პირველი პროფესიონალური თამაში 2004 წელს ჩაატარა, ლიგის თასის 1/32 ფინალში, სადაც 2–0 გაიმარჯვეს „საუთჰემპტონის“ წინააღმდეგ. ჩემპიონშიპში მისი დებიუტი 2005 შედგა, როდესაც „ვოლვისის“ წინააღმდეგ მისი გუნდი 4–2 დამარცხდა.

კარიერა „ვესტ ჰემ იუნაიტედში“ დაიწყო, მაგრამ იჯარის წესით განათხოვრებული იყო „ჰალ სითიში“ და „იფსვიჩ თაუნში“. 2014 წელს მოხვდა თერთმეტმეტრიანების შემსრულებელთა საუკეთესო ხუთეულში.

სანაკრებო
იცავდა ინგლისის სხვადასხვა ასაკობრივ ნაკრებთა ღირსებას. იყო ინგლისის 18-წლამდელთა გუნდის კაპიტანი და ინგლისის 19-წლამდელთა ნაკრების წევრი, რომელმაც 2005 წლის ევროპის 19-წლამდელთა ჩემპიონატის ნახევარფინალში სერბეთისა და მონტენეგროს 19-წლამდელთა ნაკრები 3–1 დაამარცხა, თუმცა შემდგომში ფინალი დათმო საფრანგეთთან.

შემდგომში იყო ინგლისის 21-წლამდელთა ნაკრების კაპიტანი, რომლის შემადგენლობაშიც 20 მატჩი ჩაატარა და 3 გოლი გაიტანა.

მიღწევები
საკლუბო
ვესტ ჰემ იუნაიტედი
ჩემპიონშიპის პლეი-ოფები: 2005, 2012

ინგლისი 19-წლ.
ევროპის 19-წლამდელთა ჩემპიონატის ფინალისტი: 2005

ინგლისი 21-წლ.
ევროპის 21-წლამდელთა ჩემპიონატის ფინალისტი: 2009

ინდივიდუალური
ჩემპიონშიპის წლის გუნდის წევრი: 2011–12
„ვესტ ჰემ იუნაიტედის“ წლის ჩაქუჩი: 2011–12, 2013–14
„ვესტ ჰემ იუნაიტედის“ წლის ახალგაზრდა ჩაქუჩი: 2004–05
„ვესტ ჰემ იუნაიტედის“ ათწლეულის ჩაქუჩი: 2010–19

სტატისტიკა
ერაყის ქურთისტანი

ერაყის ქურთისტანი, ერაყის ფედერაციის კონსტიტუციის მიხედვით ოფიციალურად ქურთისტანის რეგიონი მდებარეობს ერაყის ჩრდილოეთით და წარმოადგენს ქვეყნის ერთადერთ ავტონომიურ რეგიონს. ქურთულ ტრადიციაში - სამხრეთი ქურთისტანი , რადგან მიჩნეულია დიდი ქურთისტანის ნაწილად, რომელიც ასევე მოიცავს ჩრდილოეთ ქურთისტანს (თურქეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთი), როჟავასა (სირიის ჩრდილოეთი) და აღმოსავლეთ ქურთისტანს (ირანი).
წყლის სურო

წყლის სურო — მცენარეთა გვარი წყლისსუროსებრთა ოჯახისა. წყლის ზედაპირზე მოტივტივე პატარა ბალახებია. უმეტესად ვეგეტატიურად მრავლდებიან; ივითარებენ მოზამთრე კვირტებს, რომელიც შემოდგომაზე ფსკერზე იძირება, გაზაფხულზე წყლის ზედაპირზე ამოტივტივდება და მათგან ახალი მცენარეები ვითარდება. კვირტებს ლორწოვანი გარსი აქვთ, ადვილად ეკვრის ცხოველებს და სხვა წყასაცავებშიც გადადის.

ცნობილია წყლის სუროს 2 სახეობა, რომლებიც გავრცელებულია ევროპისა და აზიის დამდგარსა და მდორე მტკნარ წყლებში. საქართველოში იშვიათად გვხვდება ჩვეულებრივი წყლის სურო (. -).
ჩორლულუ ალი-ფაშა

ჩორლულუ დამატ ალი-ფაშა (; დ. 1670, ჩორლუ, ოსმალეთის იმპერია — გ. 1711, ლესბოსი, საბერძნეთი) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე. დიდი ვეზირი 1706-1710 წლებში, სულთან აჰმედ -ის მმართველობის პერიოდში.

დაიბადა 1670 წელს, ჩორლუში. ალი ნიჭიერი დიპლომატი იყო და ეს სამეფო კარზე არ გამმოჰპარვიათ. საკუთარი ნიჭი მას ძალიან უწყობდა ხელს კარიერულ წინსვლაში. აჰმედ -მ 1703 წელს იგი დანიშნა ალეპოს ბეგლარბეგად. 1704 წელს იგი ოსმალეთის ფლოტის მეთაური, ანუ კაპუდან-ფაშა გახდა, ხოლო 1706 წლის 3 მაისს, სულთან აჰმედმა იგი ბალთაჯი მეჰმედ-ფაშას ნაცვლად ოსმალეთის იმპერიის დიდ ვეზირად დანიშნა.

1708 წელს ჩორლულუ ალი-ფაშა დაქორწინდა ოსმალეთის იმპერიის ყოფილი სულთნის, მუსტაფა -ის ქალიშვილ ემინე სულთანზე, რის შედეგადაც გახდა დამატი (სიძე) ოსმანების დინასტიისა.

შვედეთის მეფე კარლ -მ თავშესაფარი სთხოვა სულთან აჰმედ -ს პოლტავის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ. რუსეთის მეფე პეტრე ცდილობდა მის დატყვევებას ოსმალეთშიც კი. 1710 წელს კარლ -მ დაარწმუნა ოსმალები დაეწყოთ ომი რუსეთის წინააღმდეგ. ალი-ფაშამ ვერ მოახერხა კარგად ეხელმძღვანელა ოსმალეთის არმიისათვის. ამიტომ შვედებმა მას ბრალი დასდეს იმაში, რომ რუსეთისგან ქრთამი აიღო. 1710 წლის 15 ივნისს აჰმედმა იგი ამ პოსტიდან გაათავისუფლა და დანიშნა ფეოდოსიის მმართველად.

ჩორლულუ დამატ ალი-ფაშა გაეგზავრა ფეოდოსიაში, მაგრამ სულთანმა საკუთარი გადაწყვეტილება მოულოდნელად შეცვალა და მანამ ალი ფეოდოსიაში ჩავიდოდა, იგი საბერძნეთის კუნძულ ლესბოსზე გადაასახლა, სადაც რამდენიმე თვის შემდეგ სიკვდილით დასაჯეს.
მწვანე მუშტი

„მწვანე მუშტი“ — საქართველოში მოქმედი სოციალური მოძრაობა, რომელიც მემარცხენე და ეკოლოგიურ ღირებულებებზეა ორიენტირებული. მოძრაობა დაფუძნდა 2013 წელს. იგი ძირითადად სტუდენტებსა და ახალგაზრდებს აერთიანებს.

ისტორია
მოძრაობა „მწვანე მუშტის“ ჩამოყალიბება 2013 წლის ივლისში გადაწყდა. გაერთიანებაში 20 ივლისს „დედაენის ბაღში“ გამართული საპროტესტო აქციის მონაწილეები გაწევრიანდნენ. საპროტესტო აქციის მთავარი ლოზუნგი იყო „არა რესურსების მაქსიმალური ათვისების პოლიტიკას“. 2013 წლის შემოდგომიდან მოძრაობამ აქტიური კამპანია დაიწყო ხუდონის ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობის წინააღმდეგ. „მწვანე მუშტის“ ორგანიზებით სოფელ ხაიშსა და თბილისში რამდენიმე სტუდენტური გამოსვლა მოეწყო.

2013-2015 წლებში მოძრაობის წარმომადგენლები სამოქალაქო აქტივიზმის სხვადასხვა ფორმით მონაწილეობდნენ საპირველმაისო დემონსტრაციებში, მუშათა გაფიცვების მხარდამჭერ აქციებსა და შრომის უფლებების დასაცავად წარმოებულ კამპანიებში. ამასთანავე, „მწვანე მუშტი“ საყდრისის ოქროს მაღაროს არქეოლოგიური ძეგლის გადარჩენის მოძრაობის ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზატორი იყო და გამოდიოდა კაზრეთის საწარმოს ნაციონალიზაციის მოთხოვნით.

„მწვანე მუშტის“ ინიციატივით გაიმართა ნარჩენების დახარისხებისა თუ მდინარეების საერთაშორისო დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიებები

2015 წელს მემარცხენე-ეკოლოგიურმა ჯგუფმა მონაწილეობა მიიღო თბილისის კინოს მეთხუთმეტე საერთაშორისო ფესტივალშიც მოძრაობის ორი წევრი თსუ-ის წარმომადგენლობით საბჭოს დელეგატად არის არჩეული. „მწვანე მუშტის“ აქტივისტი ცოტნე ცხვედიანი კი 2015 წელს წარდგენილი იყო ლიტერატურულ პრემია „საბაზე“ ნომინაციაში „საუკეთესო დებიუტი“.

2014 წელს „მწვანე მუშტმა“ საკუთარი პოლიტიკური მანიფესტი გამოაქვეყნა.
ვლადიმერ დგებუაძე

ვლადიმერ დგებუაძე (დ. 2 ოქტომბერი, 1970, სოხუმი) — ქართველი ძიუდოისტი. მსოფლიოს ბრინჯაოს პრიზიორი. ახალგაზრდებში ევროპის ჩემპიონი (1989, 71 კგ; ათენი, საბერძნეთი) და მსოფლიოს ჩემპიონი (1990, 71 კგ; დიჟონი, საფრანგეთი). ევროპის ორგზის ჩემპიონი (1989, გუნდური; ვენა, ავსტრია; 1993, 71 კგ; ათენი, საბერძნეთი). სსრკ სპორტის ოსტატი, სსრკ საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი, 1996 წლის ატლანტის ოლიმპიადის მონაწილე ( ადგილი). მოგებული აქვს მრავალი საერთაშორისო ტურნირი.

ძირითადი შედეგები
ლაშა გობაძე

ლაშა გობაძე (დ. 10 იანვარი, 1994, ხულო) — ქართველი მოჭიდავე (ბერძნულ-რომაული სტილი). 2015 წელს, ლას-ვეგასში ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი, ხოლო 2019 წელს ნურ-სულთანში გახდა მსოფლიო ჩემპიონი 82 კგ. წონით კატეგორიაში. მსოფლიოსა და ევროპის პრიზიორი ჭაბუკებსა და ახალგაზრდებს შორის.

ძირითადი შედეგები
აშურ-დუგული

აშურ-დუგული — ასურეთის მეფე და შვიდი უზურპატორიდან ერთ-ერთი, რომელიც მეფობდა ძველი ასურული პერიოდის დროს. სავარაუდოდ აშურ-დუგული სამეფო ტახტზე პუზურ-სინის შემდეგ ავიდა, მასზე შემორჩენილი მწირი ინფორმაციის გამო უცნობია, თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა, ცნობილია, რომ აშურ-დუგული ძვ. წ. საუკუნეში მეფობდა და მხოლოდ ექვსი წელი იმეფა. აშურ-დუგულის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე კიდევ ერთი უზურპატორი აშურ-აპლა-იდი ავიდა.
აშურ-აპლა-იდი

აშურ-აპლა-იდი — ასურეთის მეფე და შვიდი უზურპატორიდან ერთ-ერთი, რომელიც მეფობდა ძველი ასურული პერიოდის დროს. სავარაუდოდ აშურ-აპლა-იდი სამეფო ტახტზე აშურ-დუგულის შემდეგ ავიდა, მასზე შემორჩენილი მწირი ინფორმაციის გამო უცნობია, თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა. აშურ-აპლა-იდის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე კიდევ ერთი უზურპატორი ნასირ-სინი ავიდა.
ნასირ-სინი

ნასირ-სინი — ასურეთის მეფე და შვიდი უზურპატორიდან ერთ-ერთი, რომელიც მეფობდა ძველი ასურული პერიოდის დროს. სავარაუდოდ ნასირ-სინი სამეფო ტახტზე აშურ-აპლა-იდის შემდეგ ავიდა, მასზე შემორჩენილი მწირი ინფორმაციის გამო უცნობია, თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა. ნასირ-სინის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე კიდევ ერთი უზურპატორი სინ-ნამირი ავიდა.
სინ-ნამირი

სინ-ნამირი — ასურეთის მეფე და შვიდი უზურპატორიდან ერთ-ერთი, რომელიც მეფობდა ძველი ასურული პერიოდის დროს. სავარაუდოდ სინ-ნამირი სამეფო ტახტზე ნასირ-სინის შემდეგ ავიდა, მასზე შემორჩენილი მწირი ინფორმაციის გამო უცნობია, თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა. სინ-ნამირის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე კიდევ ერთი უზურპატორი იპკი-იშტარი ავიდა.
იპკი-იშტარი

იპკი-იშტარი — ასურეთის მეფე და შვიდი უზურპატორიდან ერთ-ერთი, რომელიც მეფობდა ძველი ასურული პერიოდის დროს. სავარაუდოდ იპკი-იშტარი სამეფო ტახტზე სინ-ნამირის შემდეგ ავიდა, მასზე შემორჩენილი მწირი ინფორმაციის გამო უცნობია, თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა. იპკი-იშტარის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე კიდევ ერთი უზურპატორი ადად-შალულუ ავიდა.
ადად-შალულუ

ადად-შალულუ — ასურეთის მეფე და შვიდი უზურპატორიდან ერთ-ერთი, რომელიც მეფობდა ძველი ასურული პერიოდის დროს. სავარაუდოდ ადად-შალულუ სამეფო ტახტზე იპკი-იშტარის შემდეგ ავიდა, მასზე შემორჩენილი მწირი ინფორმაციის გამო უცნობია, თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა. ადად-შალულუს შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე შვიდიდან უკანასკნელი უზურპატორი ადასი ავიდა.
დასასრულის განცდა

დასასრულის განცდა — ცნობილი ინგლისელი მწერლის, ჯულიან ბარნსის 2011 წელს გამოცემული რომანი. ამ წიგნისთვის 2011 წელს ჯულიან ბარნსს ბუკერის პრემია მიენიჭა.

შინაარსი
ლონდონის ერთ-ერთ სკოლაში, სადაც ამბის მთხრობელი, ტონი ვებსტერი და მისი ორი მეგობარი სწავლობენ, ახალი მოსწავლე გადმოდის. ბიჭები მალევე უმეგობრდებიან ედრიენ ფინს, რომელიც ყველასგან გამორჩეულია. სკოლის დამთავრების შემდეგ ოთხივე საუკუნო ფიცს დებს და თავის გზას ადგება. წლების შემდეგ უკვე ხანში შესული ტონი ვებსტერი მოულოდნელ წერილს იღებს. წარსული, რომელშიც თითქოს ყველაფერი ნათელი იყო, ბევრ უცნაურობას მალავს.
ჭაობის იელი

ჭაობის იელი, წყლის იელი — მცენარეთა გვარი მანანასებრთა ოჯახისა. მარადმწვანე დაბალი ბუჩქებია. აქვთ აღმამდგომი და გართხმული ღეროები, ყლორტების ფარისებრ ყვავილედებად შეკრებილი ყვავილები; ნაყოფი კოლოფია.

10-მდე სახეობა იზრდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერი და ცივი კლიმატის ზონებში, ტორფიან ჭაობებში, ტუნდრასა და ნოტიო წიწვოვან ტყეებში. ამ გვარის მცენარეები გამოირჩევიან ძლიერი გამაბრუებელი სუნით, განსაკუთტებით ყვავილობის წინ.
ჭაობის ბამბა

ჭაობის ბამბა, წყლის ბამბა — მცენარეთა გვარი ისლისებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია, მხოხავი ან დამოკლებული ფესურები აქვთ. ფაშარ ან მკვრივ კორდს, ზოგჯერ კოლბოხებს ქმნიან.

ცნობილია 20 სახეობა, უმეტესობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ და ცივი კლიმატის ზონებში, 1 სახეობა გვხვდება სამხრეთ ნახევარსფეროშიც.

საქართველოში გვხვდება სუბალპურ და ქვედაალპურ სარტყელების ჭაობებში ზ. დ. 2600 მ-მდე. დიდი მნიშვნელობა აქვს ტორფის წარმოქმნის პროცესში. მათი ბუმბულა ჯაგრის (მატყლთან, ბამბასთან ან აბრეშუმთან შერეული) გამოყენება შეიძლება ქსოვილების წარმოებაში. მდარე ხარისხის საკვები ბალახებია, თუმცა ადრე გაზაფხულზე ირმებისა და ცხენირმების კარგ საძოვრად ითვლება.
ჭახრაკაული

ჭახრაკაული  — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ლაშქარასებრთა ოჯახისა. მისი ღეროს სიმაღლე 20 — 25 სმ-ს აღწევს,

იზრდება ბუჩქნარებში, ნათესებსა და რუდერალურ ადგილებზე მთის ზედა სარტყელამდე. საქართველოში თითქმის ყველგანაა გავრცელებული, საქართველოს გარეთ — კავკასიის ყველა რაიონში, ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და მცირე აზიაში.
ფითხანა

ფითხანა — ხეთების სამეფოს მმართველი (მეფე). ფითხანა სამეფო ტახტზე ფამბას შემდეგ ავიდა, უცნობია მისი მმართველობის ზუსტი წლებია, თუმცა ცნობილია, რომ ის დაახლოებით ძვ. წ. საუკუნისთვის მეფობდა. ანითას ტექსტიდან ვიგებთ, რომ ფითხანა ღამით შეიჭრა ნესაში (ქანესა), აიღო ქალაქი და თავის სამფლობელოს შემოუერთაა. ფითხანას შემდეგ სამეფო ტახტზე ანითა ავიდა, რომელმაც მამის დაპყრობითი პოლიტიკა გააგრძელა.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ კორეაში

2015 წლის მონაცემებით სამხრეთ კორეაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 12 ძეგლია, რაც საერთო რაოდენობის 1,1 %-ია (სულ 1031). 10 ობიექტი კულტურული კრიტერიუმის მქონეა, ხოლო 1 ბუნებრივი კრიტერიუმის მქონე. ამის გარდა, 2015 წლის მდგომარეობით სამხრეთ კორეაში მდებარეობს 15 მსოფლიოს მემკვიდრეობის კანდიდატი ძეგლი. პირველი ობიექტები მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში მე-149 სესიის დროს შეიტანეს, 1995 წელს.

ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.

ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
იოახიმი (პრუსიის პრინცი)

პრინცი იოახიმ ფრანც ჰუმბერტი (; დ. 17 დეკემბერი, 1890 — გ. 18 ივლისი, 1920) — გერმანიის იმპერატორ ვილჰელმ -ის და ჰერცოგინია ავგუსტა ვიქტორიას უმცროსი ვაჟი.

ტახტის კანდიდატი
1916 წლის აღდგომის აჯანყების დროს დუბლინში, ზოგერთ ირალნდიელ რესპუბლიკელს დამოუკიდებელი ირლანდიის ტახტზე პრინცი იოახიმის ხილვა სურდათ.

მას შემდეგ, რაც 1917 წლის რუსეთის რევოლუციას საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადება მოჰყვა, იოახიმი მცირე ხნით განიხილებოდა საქართველოს მეფის კანდიდატად გერმანიელი დელეგატ ფრედერიხ ვერნერის და ქართველი როიალისტების მიერ.

ქორწინება
1916 წლის 11 მარტს პრინცი იოახიმი დაქორწინდა პრინცესა მარია ავგუსტზე, რომელიც ანჰალტის ჰერცოგ ედუარდის და პრინცესა ლუისის ქალიშვილი იყო. წყვილს შეეძინათ ერთი ვაჟი პრინცი კარლ ფრანც იოსეფ ვილჰელმ ფრედერიხ ედუარდ პაული.

ბოლო წლები
მამამისი გადადგომის შემდეგ, იოახიმი უსიტყოვდ დათანხმდა მის სტატუსს, როგორც მდაბიო წარმოშობის ადამიანი და ჩავარდა დეპრესიაში, საბოლოოდ კი 1920 წლის 18 ივლისს თავი თვითმკვლელობით დაასრულა. ამის მიზეზად ფინანსურ კრიზისს და ცოლთან გაშორებას ასახელებენ.
ევრობასკეტი 2015: პლეი-ოფი

ევრობასკეტი 2015-ის პლეი-ოფის ეტაპი დაიწყო 12 სექტემბერს და გაგრძელდა 20 სექტემბრამდე. ყველა მატჩი გაიმართა -ზე ქალაქ ლილიში, საფრანგეთი.

ჯგუფური ეტაპიდან გასული გუნდები
ბადე
ოლიმპიური თამაშების საკვალიფიკაციო შეხვედრა
ნახევარფინალებში გამარჯვებულები საკვალიფიკაციო ტურნირზე ხვდებიან. ნახევარფინალებში დამარცხებულები ბოლო მონაწილის გასარკვევად ითამაშებენ მე-7 ადგილისთვის.

ყველა დრო მოცემულია ადგილობრივი დროით (+2).

მერვედფინალები
ლატვია — სლოვენია
საბერძნეთი — ბელგია
ესპანეთი — პოლონეთი
საფრანგეთი — თურქეთი
ხორვატია — ჩეხეთი
სერბეთი — ფინეთი
ისრაელი — იტალია
ლიეტუვა — საქართველო
მეოთხედფინალები
ესპანეთი — საბერძნეთი
საფრანგეთი — ლატვია
სერბეთი — ჩეხეთი
იტალია — ლიეტუვა
ოლიმპიური თამაშების საკვალიფიკაციო შეხვედრა
საბერძნეთი — ლატვია
ჩეხეთი — იტალია
მატჩი მეშვიდე ადგილისთვის
ნახევარფინალები
ესპანეთი — საფრანგეთი
სერბეთი — ლიეტუვა
მატჩი მესამე ადგილისათვის
ფინალი
ნაკაუმი

ნაკაუმი — სიდიდით მეხუთე ტბა იაპონიაში. მდებარეობს ტოტორის და სიმანეს პრეფექტურებს შორის. იგი მდებარეობს ზღვის დონეზე. ნაკაუმი ერთმანეთთან აკავშირებს სინჯის ტბასა და იაპონიის ზღვას.

ტბაში მდებარეობს ორი დიდი კუნძული — დაიკონი და ესიმა, რომლებთანაც მდინარის აღმოსავლეთ და დასავლეთ სანაპიროებს ხიდები და გზები აკავშირებს.

ნაკაუმი მლაშე ტბაა, რადგანაც მცირე არხით, საკაის არხით უკავშირდება იაპონიის ზღვას.

ნაკაუმი სიტყვასიტყვით ნიშნავს „შუა ზღვას“. მიუხედავად იმისა, რომ ნაკაუმი ტბაა, მაგრამ წყლის მარილიანობისა და ზღვასთან სიახლოვის გამო ხშირად მას ზღვად მოიხსენიებენ.
პეტრჟალკა

პეტრჟალკა (, , ) — ბრატისლავის ერთ-ერთი უბანი, რომელიც მდებარეობს ბრატისლავა -ის რაიონში. იგი წარმოადგენს ბრატისლავის ყველაზე დიდ უბანს და სლოვაკეთში ყველაზე დიდ საცხოვრებელ მასივს 117 000 მცხოვრებით. მდებარეობს უშუალოდ ავსტრიის საზღვართან.

ისტორია
პეტრჟალკა ისტორიულ წყაროებში პირველად 1225 წელს იხსენიება. საუკუნის ბოლოს აქ უკვე იყო დიდი სოფელი 500-ზე მეტი მცხოვრებით. პირველი სარკინიგზო ხიდი, რომელმაც პეტრჟალკა ბრატისლავასთან დააკავშირა 1891 წელს აიგო. 1970-იან წლებში აქ აიგო უზარმაზარი საცხოვრებელი მასივი.
ქაჩუს ციხე

ქაჩუს ციხე — კომპლექსი, არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს შატილის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ზე. მაღალი მიუვალი კლდის თავზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ძეგლის აღწერა
კომპლექსი გვერდიგვერდ განლაგებული ოთხი ციხისაგან შედგება, რომლებიც ერთ მთლიან თავდაცვით სისტემას ქმნიდა. შენობებს შორის კავშირი მათ შორის არსებული ვიწრო (სიგ. 1-1,3 მ) გასასვლელებით მყარდებოდა. ოთხივე ციხე-სახლი ფიქალითაა ნაშენი. კომპლექსის სამხრეთ ნაწილში დგას ორი ციხე-სახლი, მათ შორის გადასასვლელია დატოვებული. აღმოსავლეთით მდგარი ციხე-სახლი (7,76,4 მ) სამსართულიანია, გეგმით ხუთკუთხა. შემორჩენილია სართული და ზედა სართულების კედლების ნაწილი. კედლებზე შერჩენილია სართულშუა გადახურვის ხის კოჭების ბუდეების კვალი. სახლს მიწურბანიანი სახურავი ჰქონია. შიგნით, შუაში ქვის მასიური სწორკუთხა სვეტი დგას. სართულის შესასვლელი სამხრეთ კედელშია. კარი დასრულებულია ნახევარწრიული თაღით. ამავე მხარესაა სართულის შესასვლელიც. სართულზე შესასვლელის გარდა ორი სათოფური და ორი ნიშია. მეორე, დასავლეთით მდგარი ციხე-სახლი ოთხსართულიანია, გეგმით ოთხკუთხა (9,45,7 მ). სახლის , და სართულებზე, სამხრეთ კედელში, კარია გაჭრილი. და სართულების შემორჩენილ კედლებში რამდენიმე სარკმელი, ნიში და სათოფურია. სართულის დასავლეთის კედლის შუა ნაწილში დიდი ზომის ოთხკუთხა ღიობია. კომპლექსის ჩრდილოეთ ნაწილში მდგარი შეწყვილებული ციხე-სახლის აღმოსავლეთ ნაწილისაგან ორი სართულიღაა შემორჩენილი. იგი გეგმით ტრაპეციულია (105,5 მ). სართულშუა გადახურვა და სახურავი აქაც ხის კოჭებზე იყო გამართული. და სართულებზე, გარდა სამხრეთ კედელში გაჭრილი შესასვლელებისა, რამდენიმე სარკმელი, ნიში და სათოფურია. ორი სართულია შემორჩენილი ციხე-სახლის დასავლეთ ნაწილისგანაც (8,77,1 მ). შესასვლელი ორივე სართულს სამხრეთიდან აქვს. კედლებში რამდენიმე ნიში, სარკმელი და სათოფურია. ნაგებობის შუაში ქვის მასიური სვეტის ნაწილია შემორჩენილი. კომპლექსის სამხრეეთ კიდეში შემდგომ ციხე-სახლებზე სტრატეგიული მიზნით მიშენებულია სამსართულიანი ნაგებობა (სიმ. 9,5 მ), რომელიც რელიეფს მიჰყვება. შესასვლელი აღმოსავლეთ კედელშია, მიწიდან 3,25 მ სიმაღლეზე. კედლებში რამდენიმე ნიში, სარკმელი და სათოფურია. სართულშუა გადახურვა და სახურავი ხის კოჭებზე იყო გამართული. ამ ნაგებობის მიშენებამდე ციხე-სახლების ქვედა სართულს საქონლის სადგომად იყენებდნენ. მას შემდეგ რაც სამხრეთი მისადგომი ჩაიკეტა, ნაგებობები მხოლოდ თავშესაფრის ფუნქციას ატარებდა.
ანატორი (ნასოფლარი)

ანატორი — არქეოლოგიურ-არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს შატილიდან ჩრდილო აღმოსავლეთით, 2,3 კმ-ზე, მდინარეების არღუნისა და მუცოსწყლის შესართავთან, კლდოვან მთაზე.

1974-1976 წლებში ნასოფლარზე არქეოლოგიური გათხრები ჩაატარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი).

ნასოფლარის აღმოსავლეთ ნაწილში გამოვლინდა ტერასულად განლაგებული, ფიქლის ქვის მშრალი წყობით და ფიქლითა და ტალახით ნაგები - საუკუნეების ბანურსახურავიანი ნაგებობები. ადგილ ოჩიდალზე გაითხარა ოთხკუთხა ნაგებობა, რომელშიც დიდი რაოდენობით აღმოჩნდა გარეულ ცხოველთა (ირმების, არჩვების) რქები. გარდა ამისა აღმოჩნდა ლითონის სამკაულებიც.

ანატორის აკლდამები
ნასოფლარის აღმოსავლეთით ადგილ მეიდანზე, მდებარეობს - საუკუნეების სამაროვანი. სამაროვანზე გაითხარა ნატეხი ქვით ნაგები და ქვიშაქვის ფილებით გადახურული მიწისქვეშა, ამოშენებულკედლებიანი საგვარეულო სამარხი, რომელშიც მხოლოდ მიცვალებულთა ძვლები აღმოჩნდა. იქვე ახლოს განვითარებულ შუა საუკუნეების რამდენიმე მიწისზედა და ნახევრად მიწისზედა აკლდამაა. გაითხარა ნახევრად მიწისზედა ორი კამაროვანი აკლდამა. აკლდამების შიგნით, კლდეების გასწვრივ მიცვალებულთა დასასვენებლად ორ ან სამ იარუსად ფიქლის თაროებია მოწყობილი. აკლდამის ისრული ფორმის კამარა იატაკის დონიდან იწყება და წვერწაკვეთილია. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია ფიქალით. აკლდამებში დაკრძალული იყო რამდენიმე ათეული ადამიანი. ადრე დაკრძალულთა ძვლები იატაკზე და ქვედა ქვედა იარუსის თაროების ქვეშ იყო დაგროვილი. აღმოჩნდა ხის ჭურჭელი, სამკაულები, ისრისპირები, მონეტები და სხვა.

მარიამწმინდის ეკლესია
აკლდამების სამხრეთ დასავლეთით, მთის ციცაბო კალთაზე, დგას - საუკუნეების მარიამწმინდის ეკლესია. ამ ადგილს ტაბუ ადევს და გამოცხადებულია მკვრივად (შეუვალ ადგილად). ეკლესია დარბაზულია (8,44,5 მ). დასავლეთიდან გვიანდელი მინაშენი (7,25 მ) ეკვრის. ორივე ნაგებობა აგებულია ფიქლით. ეკლესიის გარეთა კუთხეების წყობაში გამოყენებულია შირიმის ქვის კვადრები. ძლიერ დაზიანებულია; ეკლესიის გადახურვა და კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამოშლილია. მინაშენის კედლები 0,5-0,6 მ სიმაღლეზეა შემორჩენილი. ეკლესიას შესასვლელი ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან (ამოშენებულია) აქვს. აღმოსავლეთით ფართო მხრებით გამოყოფილია ოდნავ ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე სარკმლის კვალი შეიმჩნევა. დანარჩენი სარკმლების კვალი არ ჩანს. საფეხურით შემაღლებული საკურთხევლის იატაკი ფიქლითაა მოგებული. დარბაზის სამივე კედელს, მთელ სიგრძეზე, საფეხური გასდევს. საკურთხევლის წინ დგას კუბური ფორმის პოსტამენტი. რომეზედაც ჯვრის ბაზა იყო დადგმული. პოსტამენტში ქვეყნის მხარეების მიმართულებით თითო გამჭოლი ხვრელია მოწყობილი. დასავლეთ წახნაგს ხვრელის ფუძის დონეზე საფეხური გასდევს. სამხრეთ კედელთან აღმოჩნდა შირიმის ერთ ქვაში გამოკვეთილი ოთხწახნაგა სანათლავი. ზემოდან სანათლავის სამ გვერდს რელიეფური სარტყელი გასდევს, რომლის გასწვრივ წრიული ღრმულებია ამოკვეთილი. სანათლავის ოთხივე წიბოს მთელ სიმაღლეზე თითო ნახევარსვეტი ასდევს, ხოლო ერთ-ერთ წახნაგზე ამოკვეთილია მცირედ შეღრმავებული დეკორატიული თაღი. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად ეკლესიაში არმოჩნდა - საუკუნეების პერიოდის მასალა (მოუჭიქავი და მოჭიქული თიხის ჭურჭლის ნატეხები, სამაჯურები, სათითეები, მონეტები და სხვა), რომელიც ინახება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა

ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა (; დ. ? — გ. 1819, ჩიოსი) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1798–1805 და 1809–1811 წლებში, სელიმ -ისა და მაჰმუდ -ის მმართველობის პერიოდში.

ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშას დაბადების თარიღი დღემდე უცნობია. ის იყო ქართული წარმოშობის. მოხვდა ოსმალეთის იმპერიის სამეფო კარზე. 1792 წელს მიიღო ვეზირის წოდება. 1793 წელს დაინიშნა დიარბაქირის ბეგლარბეგად. 1794 წელს იგი გახდა ერზურუმის მმართველი.

1798 წლის 30 აგვისტოს სულთან სელიმ -მ ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა ოსმალეთის იმპერიის დიდ ვეზირად დანიშნა საფრანბოლულუ იზეთ მეჰმეთ-ფაშას ნაცვლად.

ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშას დიდი ვეზირის პოსტი ოსმალეთის იმპერიის სტაგნაციის პერიოდში ეკავა. ამ პერიოდში მუდმივად მიმდინარეობდა იანიჩარების აჯანყებები და შესაბამისად, სულთებს საშუალება არ ჰქონდათ, რომ ეზრუნათ იმპერიის გაძლიერებასა და გაფართოებაზე.

სელიმ -ს შემუშავებული ჰქონდა გარდაქმნის პროგრამა „ნიზამი ჯედიდ“. ზიაუდინ-ფაშა არ იყო მისი წინააღმდეგი და ხელს უწყობდა კიდეც მის განხორციელებაში.

1805 წლის 24 აპრილს ზიაუდინ-ფაშა დაკავებული თანამდებობიდან გაათავისუფლეს და მის მაგივრად დიდ ვეზირად ჰაფიზ ისმაილ-ფაშა დაინიშნა. დანიშნა ტრაბზონის გამგებლად. ცოტა ხანში ერზურუმში დაიწყო აჯანყება და ზიაუდინ-ფაშა მის გამგებლად დანიშნეს, რათა ჩაეხშო აჯანყება და მან ეს მოახერხა კიდეც. 1808 წელს იგი სერასკერის გამგებლად დანიშნეს.

1809 წლის მარტში ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა კვლავ დანიშნეს იმპერიის დიდ ვეზირის თანამდებობაზე ჩავუშბაში მემიშ-ფაშას ნაცვლად.

ზიაუდინ-ფაშას ხელმეორედ მმართველობის პერიოდში ოსმალეთის სულთანი მაჰმუდ იყო. 1811 წლის 24 აპრილს ზიაუდინ-ფაშა კვლავ გაათავისუფლეს დიდი ვეზირის თანამდებობიდან და დანიშნეს როდოსის მმართველად.

1815 წელს ქორ იუსუფ ზიაუდინ-ფაშა დაინიშნა კუნძულ ეუბეას მმართველად. 1817 წელს კი ჩიოსზე გაგზავნეს.

იგი გარდაიცვალა 1819 წელს, ჩიოსზე.