დოროთი ლოურენსი

დოროთი ლოურენსი (; დ. 4 ოქტომბერი 1896, ჰენდონი, ინგლისი — გ. 29 აგვისტო 1964) — ინგლისელი ჟურნალისტი, რომელიც პირველი მსოფლიო ომის დროს ფრონტის ხაზზე იყო, როგორც მამაკაცი ჯარისკაცი.

ბიოგრაფია
დოროთი დაიბადა 1896 წლის 29 აგვისტოს, ინგლისში. მისი მშობლების ვინაობა უცნობია, იგი იშვილა ინგლისის ეკლესიის მცველმა. არსებობს შეუსაბამობა მის წარმოშობაში. ოქსფორდის ეროვნული ბიოგრაფიის ლექსიკონი იუწყება, რომ ლოურენსი დაიბადა პოლსვორტში, უორვიკშირში და იყო თომას ჰარცჰორნ ლოურენსის და მერი ჯეინ ბედდალის მეორე ქალიშვილი.

როდესაც დედამისი გარდაიცვალა 1909 წელს, სოლსბერიში ლოურენსი იშვილეს მდიდარმა და პატივცემულმა ეკლესიის მცველებმა, ქალბატონმა ჯოზეფინ ფიცჯერალდმა და მისმა ქმარმა.

ომის კორესპონდენტი
დოროთის ჟურნალისტობა სურდა, მან მოახერხა რამდენიმე სტატიის გამოქვეყნება -ში და ' -ში. როდესაც ომი დაიწყო, მან მიწერა -ის მთელ რიგ გაზეთებს, და სთავაზობდა მის მომსახურებას, როგორც ომის კორესპონდენტი. მას სჯეროდა, რომ ეს საუკეთესო გზა იქნებოდა მისი ნიჭის აღიარების მოსაპოვებლად, მაგრამ არავინ არ გაგზავნიდა ქალს ფრონტის ხაზზე.

1915 წელს საფრანგეთში მოგზაურობისას, იგი ცდილობდა გაწევრიანებულიყო ნებაყოფლობითი დახმარების რაზმში, მაგრამ უარი მიიღო. როდესაც ფრონტზე შეპარვას ცდილობდა ის საფრანგეთის პოლიციამ დააკავა და ქალაქის დატოვება უბრძანა. ღამე გაათია ტყეში, ეძინა თივის ზვინში. დაბრუნდა პარიზში, სადაც დაასკვნა, რომ მხოლოდ კაცად შენიღბვით შეეძლო შეექმნა თავისი ამბავი:
„ვნახავ, რისი მიღწევა შეუძლია ჩვეულებრივ ინგლისელ გოგონას, სერთიფიკატებისა და ფულის გარეშე“.

1915 წელს მოახერხა სამხედრო ფორმისა და ყალბი პირადობის მოპოვება. ალბერტში, სომში ჩასვლისთანავე მან იპოვა ჯარისკაცი, რომელმაც იგი ფრონტის ხაზზე წაიყვანა. თუმცა, სანგარში ცხოვრებამ გავლენა მოახდინა მის ჯანმრთელობაზე და ათი დღის შემდეგ აღიარა რომ მდედრობით სქესს მიეკუთვნებოდა, იმის შიშით, რომ თუ სამედიცინო დახმარება დასჭირდებოდა, მისი ნამდვილი ვინაობა გაირკვევოდა და ვინც დაეხმარებოდა, ის დაისჯებოდა. დოროთი დააკავეს და დაკითხეს, როგორც ეჭვმიტანილი ჯაშუში. შემდეგ იგი გაგზავნეს სახლში მკაცრი შეთანხმების საფუძველზე, რომ არაფერს დაწერდა ამ ფაქტის შესახებ. ომის შემდეგ ლოურენსმა გამოაქვეყნა მემუარები, მაგრამ ის იყო ძალიან უცენზურო და არც თუ ისე წარმატებული.
მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა გაუარესდა და ის ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში გადაიყვანეს, სადაც 40 წლის შემდეგ გარდაიცვალა. 2003 წელს მისი ისტორია ხელახლა აღმოაჩინეს. მისი წიგნი ხელახლა დაიბეჭდა და საიმპერატორო ომის მუზეუმმა ნამუშევარი გაიტანა ომში მყოფ ქალების გამოფენაზე. 2015 წლიდან, მისი მოთხრობის მიხედვით გადაიღეს რამდენიმე სპექტაკლი და ფილმი.

ტრანსფორმაცია
ლოურენსმა დაარწმუნა ბრიტანული არმიის ორი ჯარისკაცი, რომლებსაც შეხვდა პარიზის კაფეში, რომ კონტრაბანდულად გადაეტანათ მისთვის ხაკის ფორმა. იმ ათ მამაკაცს, რომლებიც საბოლოოდ იზიარებდნენ ამ ექსპლუატაციას, დოროთიმ მისი „ხაკი თანამზრახველები“ უწოდა. შემდეგ ის ვარჯიშობდა თავის გარდაქმნისთვის მამაკაც ჯარისკაცად, სახლში დამზადებული კორსეტით. მან სახის ფერი გაიუფერულა „' “-ით, კალიუმის პერმანგანატისგან დამზადებული სადეზინფექციო საშუალებით.

მან სახის ფერი გაიუფერულა, რათა საპარსის გამონაყარი გამოეჩინა. შემდეგ მან სთხოვა თავის ჯარისკაც მეგობრებს ესწავლებინათ ბურღვა და ლაშქრობა.

ფრონტის ხაზი
დოროთი ველოსიპედით გაემგზავრა სომის ბრიტანულ სექტორში. გზაში იპოვა მიტოვეული სახლი. ფრონტზე ყოფნის დროს ის ყოველ ღამე ბრუნდებოდა იქ, რათა დაეძინა ნესტიან ლეიბზე, იკვებებოდა ნებისმიერი რაციონით, რომელიც დანს და მის კოლეგებს შეიძლებოდა დაეზოგათ. ლოურენსი წერდა, რომ იგი ჩართული იყო გვირაბების გათხრაში.

დოროთი ლოურენსის დაბრუნება ინგლისში
მიიყვანეს -ის შტაბ-ბინაში და ჯაშუშად დაკითხეს, იგი ომის ტყვედ გამოცხადდა. იქიდან ცხენებით გადაიყვანეს მესამე არმიის შტაბ-ბინაში, კალეში, სადაც დაკითხა ექვსმა გენერალმა და დაახლოებით ოცმა სხვა ოფიცერმა.

ერთხელ ლონდონში, მან სცადა დაეწერა თავისი გამოცდილების შესახებ -სთვის, მაგრამ იძულებული გახდა გაეუქმებინა მისი პირველი წიგნი, კანონის გამო, რომელიც მოითხოვდა მის გაჩუმებას.

ეროვნულ არქივს ლოურენსისთვის აქვს ორი მედლის ინდექსის ბარათი, რომელიც ადასტურებს მის მონაწილეობას ომში: ერთი, რომელიც გვიჩვენებს მის წოდებას სამეფო ინჟინრებთან ერთად და მეორე აჩვენებს მას, როგორც მუშას დედოფალ მარიამის არმიის დამხმარე კორპუსში.

მოგვიანებით ცხოვრება
1919 წელს გადავიდა ქენონბერიში, ისლინგტონში და გამოაქვეყნა თავისი გამოცდილების ანგარიში: „ : ერთადერთი ინგლისელი ქალი ჯარისკაცი“. მიუხედავად იმისა, რომ კარგად მიიღეს ინგლისში, ამერიკასა და ავსტრალიაში, ნაწარმოები მძიმე ცენზურას ატარებდა ომის ოფისის მიერ და კომერციულად ვერ გახდა მომგებიანი და წარმატებული, რისი დიდი სურვილიც ჰქონდა ლოურენსს.