ლედი სუზან ჰამილტონი

ლედი სუზან ჰარიეტ კეტრინ ჰამილტონი (დ. 9 ივნისი, 1814 — გ. 28 ნოემბერი, 1889) — შოტლანდიელი არისტოკრატი. ალექსანდრე ჰამილტონის, ჰამილტონის მე-10 ჰერცოგის და სუზან ევფემია ბეკფორდის ორი შვილიდან ერთ-ერთი, აგრეთვე მათი ერთადერთი ქალიშვილი. იყო თავისი დროის მაღალი საზოგადოების ერთ-ერთი წამყვანი ფიგურა. ფლობდა დიდ სილამაზესა და სტილის საოცარ შეგრძნებას, და მისმა ნიუკასლის მომავალ ჰერცოგთან განქორწინების სკანდალმა საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო და დიდი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია.
ქორწინება
დაქორწინდა ჰენრი პელჰემ-კლინტონზე, ნიუკასლის მე-4 ჰერცოგის მემკვიდრეზე, 1832 წლის 27 ნოემბერს, ჰამილტონის სასახლეში, ლანრკშირში. მას შემდეგ ცნობილი გახდა, როგორც „გრაფინია ლინკოლნი“. „გრაფი ლინკოლნი“ იყო ტიტული, რომელსაც ნიუკასლის ჰერცოგის უფროსი ვაჟი - ამ შემთხვევაში მისი მეუღლე ატარებდა.

მათ ამ ქორწინების ფარგლებში შეეძინათ ხუთი შვილი:
ჰენრი პელჰემ-კლინტონი, ნიუკასლ-ანდერ-ლაინის მე-6 ჰერცოგი (დ. 25 იანვარი, 1834 — გ. 22 თებერვალი, 1879), რომელიც დაქორწინდა ჰენრიეტა ადელა ჰოუპზე (1843 წლის 11 აპრილი - 1913 წლის 8 მაისი) 1861 წლის 11 თებერვალს და ჰყავდა ხუთი შვილი.

ლორდი ედვარდ უილიამ პელჰემ-კლინტონი (დ. 11 აგვისტო, 1836 — გ. 9 ივლისი, 1907), რომელიც დაქორწინდა მატილდა ჯეინ კრედოკ-ჰარტოპზე (გ. 1892 წლის 23 ოქტომბერს) 1865 წლის 22 აგვისტოს.

ლედი სიუზან შარლოტა კეტრინ პელემ-კლინტონი (დ. 7 აპრილი, 1839 — გ. 6 სექტემბერი, 1875), რომელიც დაქორწინდა ლორდ ადოლფუს ვეინ-ტემპესტზე (2 ივლისი 1825 - 11 ივნისი 1864) 23 აპრილს, 1860 წელს. ერთი პერიოდის განმავლობაში მეფე ედუარდ -ის საყვარელი იყო, როდესაც ეს უკანასკნელი გაერთიანებული სამეფოს პრინცი ბრძანდებოდა.

ლორდი არტურ პელჰემ-კლინტონი (დ. 23 ივნისი, 1840 — გ. 18 ივნისი 1870), რომელიც გარდაიცვალა, შესაძლოა თვითმკვლელობით, ან ქუნთრუშის გართულებით, მას შემდეგ, რაც ბრალი წაუყენეს ბულტონისა და პარკის ჰომოსექსუალურობის ბრალდებების საქმეში.

ლორდი ალბერტ სიდნი პელემ-კლინტონი (დ. 22 დეკემბერი 1845 — გ. 1 მარტი 1884), რომელიც დაქორწინდა ქალბატონ ფრენსის ეველინ სტოტერდზე 1870 წლის 17 ნოემბერს; ისინი განქორწინდნენ 1877 წელს.

განქორწინება და შემდგომი ცხოვრება
ლედი ლინკოლნმა ქმრის მიმართ ინტერესი დაკარგა და ჰორაციო უოლპოლთან მეტად საშიში რომანი გააბა. ისინი გაიქცნენ, რათა გაშორებოდნენ ქალის მესაკუთრე და უხეშ მეუღლეს, რომელიც სუზანს მეტად ვნებდა და მაშინაც კი არ ინდობდა, როდესაც ეს უკანასკნელი თავს ცუდად გრძნობდა. მიუხედავად სკანდალისა, მის ქმარს სურდა გაქცეული ცოლის დაბრუნება და უილიამ გლადსტონმა შუამავლის როლი იკისრა, რომელმაც სუზანი იპოვა, მაგრამ საქმეს თავი დაანება, როდესაც გაიგო, რომ ჰამილტონი დაორსულებულიყო.

სუზანს ამ ურთიერთობის შედეგად უკანონო ვაჟი შეეძინა, რომელსაც ასევე ჰორაციო დაარქვა. ამ ხანმოკლე რომანს მეტად მძიმე აღსასრული ჰქონდა - აღშფოთებულმა ჰერცოგმა დაუყოვნებლივი განქორწინება მოითხოვა.

განქორწინების პროცესი მრავალი წლის განმავლობაში გაჭიანურდა, და, ამის გამო, მარტოდ დარჩენილმა სუზანმა ათი წლის განმავლობაში გათხოვება ვეღარ შეძლო. ამ ათი წლის შემდეგ, მეტად უბედური ლედი სუზანი უბრალო ბელგიელს, ჟან ალექსის ოპდებეკს, 1862 წლის 6 დეკემბერს, ნეაპოლში გაჰყვა ცოლად. მისი ყოფილი ქმარი 1864 წლის ოქტომბერში გარდაიცვალა და მის საჰერცოგოს მისი და სუზანის ვაჟი, ჰენრი დაეპატრონა.

ლედი სუზანი იყო ერთ-ერთი მათგანი, რომელიც გლადსტონის აქტიურმა ქალებზე ძალადობის წინააღმდეგ მოღვაწეობამ გადაარჩინა. არ არის ცნობილი, ზუსტად როგორ უნდა ყოფილიყო აქტივისტი სუზანის ცხოვრებაში ჩართული, მაგრამ ერთი რამ აშკარაა, რომ 1880-იანებისათვის, უილიამი უკვე ფიქრობდა, რომ მის დროს ჩაევლო, და რომ ის ახალგაზრდებს ფეხს ვეღარ უწყობდა. დროდადრო ის საკუთარი ქალიშვილის, მერის (მისის დრიუს) ნათქვამსაც კი არასწორად იგებდა. სწორედ ამ დროს, 1889 წლის 28 ნოემბერს, ლედი ჰამილტონი გარდაიცვალა, რა ამბის გაგებამაც მოხუცი გლადსტონი მეტად დაანაღვლიანა, რომელიც სუზანის ტრაგედიაზე უკვე ისედაც ღელავდა. სტატია ჟურნალ „არგუსში“, გამოქვეყნებული მხოლოდ სამი დღის შემდეგ ქალის გარდაცვალებიდან, დატრიალებულ ამბავს უოლპოლის ოჯახს აბრალებდა, მათ ქმედებებს „საზიზღრად“, „გამაღიზიანებლად“ მოიხსენიებდა და იმასაც აღნიშნავდა, რომ მსგავსი „უჯიშობა“ ამ საგვარეულოს სისხლში უნდა ჰქონოდა.