iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ფრედეგარი

ფრედეგარი (, დ. უცნობია — გ. დაახლ. 660) — საუკუნის შუა წლების ნახევრადლეგენდარული ფრანკი მწერალი. ერთადერთი მისი ცნობილი ნამუშევარია ე. წ. „ფრედეგარის ქრონიკა“, რომელიც არის ისტორიული ქრონიკა და აღწერს მოვლენებს სამყაროს შექმნიდან ავტორის ცხოვრების პერიოდამდე. ქრონიკის პირველი სამი წიგნი ძველი ავტორების ნაწარმოებების შეჯერებული ვარიანტია (ძირითადად ეყრდნობა გრიგოლ ტურელი), თუმცა შეიცავს მთელ რიგ უნიკალურ ფაქტებს - საუკუნეების ფრანკების ისტორიიდან. ფრედერიკის ქრონიკის ყველაზე მეტად ღირებული ნაწილია მეოთხე წიგნი, რომელშიც მოთხრობილია ფრანკები სახელმწიფოს ისტორია 584-642 წლებში. მოგვიანებით ეს ნაშრომი სხვა ავტორებმა გააგრძელეს.
ევროპულ-ქართული ინსტიტუტი

ევროპულ-ქართული ინსტიტუტი — სამოქალაქო ორგანიზაცია საქართველოში. ორგანიზაცია 2015 წელს დააარსეს თავისუფალი უნივერსიტეტის მაშინდელმა სტუდენტებმა გიორგი მელაშვილმა, შალვა ჩხეიძემ და რევაზ თოფურიამ.

-ს დეკლარირებული მისია არის დემოკრატიის, კანონის უზენაესობისა და თავისუფალი ბაზრის პრინციპების მხარდაჭერა და ლიდერთა ახალი თაობის გაძლიერება, რაც აუცილებელია საქართველოს წინაშე არსებული პრობლემების გადასაჭრელად და კავკასიის საერთო მომავლის უზრუნველსაყოფად. ინსტიტუტის პრიორიტეტი არის ადამიანის უფლებები, მშვიდობის მშენებლობა, კარგი მმართველობის ხელშეწყობა და დემოკრატიულ პროცესებში ახალგაზრდების ჩართულობა.
კრისტინა შადობა

კრისტინა შადობა (დ. 1 იანვარი, 1987) — ქართველი ქალი ფეხბურთელი. თამაშობდა მეკარის პოზიციაზე. იგი თამაშობდა თბილისის „დინამოში“, ხოლო მოგვიანებით თურქულ „ტრაბზონსპორში“. ნათამაშები აქვს საქართველოს 19-წლამდელთა ნაკრებსა და საქართველოს ნაკრებში.

კარიერა
კარიერა დაიწყო თბილისის „დინამოში“ სადაც თამაშობდა 2005–2008 წლებში, მოგვიანებით შეუერთდა თურქულ „ტრაბზონსპორს“ სადაც თამაშობდა 2008-2011 წლებში.

საერთაშორისო
2011 წლის მსოფლიო თასის შესარჩევისათვის გამოძახებული იყო საქართველოს ნაკრებში, ნაკრებში ითამაშა 2013 წლის ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევზე.

ტიტულები
დინამო თბილისი:
საქართველოს ქალთა საფეხბურთო ჩემპიონატი (1): 2006–07
ტრაბზონსპორი:
თურქეთის ქალთა პირველი ლიგა (1): 2008–09
აფხაზეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნები (2011)

აფხაზეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნები 2011 — რიგით მეხუთე საპრეზიდენტო არჩევნები აფხაზეთის დე ფაქტო რესპუბლიკაში. არჩევნების პირველი ტური გაიმართა 2011 წლის 26 აგვისტოს და მასში გამარჯვება მოიპოვა ალექსანდრე ანქვაბმა. არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო სამმა კანდიდატმა.

არჩევნების შედეგები
პირველი ტურის მონაცემებით არჩევნებში ხმათა 54,90%-ით გაიმარჯვა ალექსანდრე ანქვაბმა, მეორე ადგილი დაიკავა სერგეი შამბამ ხმათა 21,02%-ით, მესამე ადგილზე გავიდა რაულ ხაჯიმბა 19,82%-ით.
სახელმწიფო უშიშროება (ჩეხოსლოვაკია)

ჩეხოსლოვაკიის სახელმწიფო უშიშროება (, შემოკლებით: , , ) — ჩეხოსლოვაკიის სოციალისტური რესპუბლიკის პოლიტიკური პოლიცია, საინფორმაციო სამსახური, რომელიც შექმნის დღიდანვე (1945) იყო ჩეხოსლოვაკიის კომუნისტური პარტიის კონტროლქვეშ და ემსახურებოდა ძლევამოსილი პოზიციების დაკავებას და კომუნისტური რეჟიმის მოწინააღმდეგეთა განადგურებას. შეიქმნა 1945 წლის 30 ივნისს, როგორც ეროვნული უშიშროების სამსახურის ერთ-ერთი არაუნიფორმირებული დანაყოფი. 1948 წლიდან იყო კომუნისტური ტერორის ერთ-ერთი მთავარი ბერკეტი. გაუქმდა მინისტრ რიხარდ სახერის განკარგულებით 1990 წლის 15 თებერვალს და მისი ზოგიერთი ფუნქცია გადაიბარა ახლად შექმნილმა დემოკრატიის პრინციპების დაცვის სამსახურმა (, მოგვიანებით ).
ალექსანდრე მანთაშევი

ალექსანდრე მანთაშევი (; დ. 1842, თბილისი — გ. 19 აპრილი 1911, სანქტ-პეტერბურგი) — უმსხვილესი ნავთობის მაგნატი და ფილანტროპი, თავისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი ადამიანი.

ბიოგრაფია
მანთაშევი დაიბადა თბილისში სომხურ ოჯახში. ბავშვობის დიდი ნაწილი გაატარა თავრიზში, სადაც მისი ოჯახი დაკავებული იყო ბამბისა და ტექსილის გაყიდვებით. იგი იყო ერთადერთი შვილი ოჯახში და აქტიურად ერთვებოდა მამის კომერციულ საქმეებში.

დაამთავრა ჰალუსტ პაპაზიანის კერძო სკოლა და გაემგზავრა სპარსეთში.1869 წელს გადავიდა მანჩესტერში. სამი წელი მანჩესტერში გაატარა, სადაც კომერციის ევროპულ პრაქტიკასთან ერთად ინგლისური, ფრანგული და გერმანული ენებიც შეისწავლა. 1872 წელს დაბრუნდა მამასთან თბილისში, მალევე სასტუმრო „კავკასიის“ პირველ სართულზე მათ გახსნეს ბამბის მაღაზია. 1887 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, მან მიიღო თბილისის ცენტრალური კომერციული ბანკის აქციების უმრავლესობა — 200 ათასი მანეთი. ამ ფულით მან თბილისში კომერციული ბანკის საკონტროლო პაკეტი შეიძინა, ჯერ მთავარი აქციონერი, მალე კი ბანკის ადმინისტრაციული საბჭოს თავმჯდომარე გახდა. საცალოს ნაცვლად, საბითუმო ვაჭრობაზე გადავიდა. ცოტა მოგვიანებით მანთაშევმა დღევანდელი კოტე აფხაზის ქუჩაზე ქარვასლა ააგო და შარდენის ქუჩაზე სავაჭრო რიგი დააფუძნა. 1890 წელს არჩეული იყო თბილისის სათათბიროს ხმოსნად. 1899 წელს ალექსანდრე მანთაშევმა მიქაელ არამიანცთან ერთად დააფუძნა ნავთობმომპოვებელი და სავაჭრო საზოგადოება „ა. ი. მანთაშევი და კომპანია“, რომლის საწყისი კაპიტალი 22 მილიონ მანეთს შეადგენდა.

გარდაცვალება
ალექსანდრე მანთაშევი 1911 წელს სანქტ-პეტერბურგში გარდაიცვალა. თბილისური სომხური გაზეთი „მშაკი“ ასე გამოეხმაურა მის გარდაცვალებას: „სომხური ქველმოქმედების სფეროდან წავიდა უდიდესი პიროვნება, რომლის მსგავს ადამიანს დიდხანს ვეღარ იხილავს სომხური სავაჭრო კლასი“. ანდერძის თანახმად, მანთაშევის ცხედარი თბილისში ჩამოასვენეს და ვანქის ტაძარში დაკრძალეს. როცა საბჭოთა ხელისუფლების წლებში ტაძარი დაანგრიეს, მისი საფლავიც დაიკარგა.
დავით წერედიანი

დავით წერედიანი (დ. 19 აგვისტო, 1937, სოფ. ქოლობანი, ახლანდ. აბაშის მუნიციპალიტეტი — გ. 30 დეკემბერი, 2019, თბილისი) — ქართველი პოეტი და მთარგმნელი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1937 წლის 19 აგვისტოს სოფელ ქოლობანში. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1963 წლიდან მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში.

1963 წლიდან ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობას. განსაკუთრებით ცნობილია ფრანსუა ვიიონის „დიდი ანდერძის“ და „მცირე ანდერძის“, ასევე ძმები გრიმების ზღაპრების და იოჰან ვოლფგანგ გოეთეს „ფაუსტის“ თარგმანები.

2012, 2014 და 2018 წლებში მიღებული აქვს ლიტერატურული პრემია „საბა“. 2017 წელს გოეთეს ინსტიტუტმა და -მა დავით წერედიანი გივი მარგველაშვილის სახელობის პრემიით დააჯილდოვა.
ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა

ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა (შემოკლებით „ბმა“) — მრავალბინიან სახლში მდებარე საცხოვრებელი და არასაცხოვრებელი, მათ შორის, კომერციული მიზნებისათვის გამოყენებული ფართობის მესაკუთრეთა გაერთიანება, შექმნილი საერთო ქონების მართვის, ექსპლუატაციისა და განვითარების მიზნით. ზოგიერთ ქვეყანაში ბმა წარმოადგენს იურიდიულ პირს, თუმცა საქართველოში მას ამგვარი სტატუსი არ გააჩნია. საქართველოში ბმა დაფუძნებულად ითვლება „ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის შესახებ“ საქართველოს კანონის ამოქმედებიდან (2007 წ) ისეთ მრავალბინიან სახლში, რომელიც განთავსებულია ერთ მიწის ნაკვეთზე და რომელშიც მდებარეობს ორზე მეტი ინდივიდუალურ საკუთრებაში არსებული ბინა.

საქართველოში ბმა შეიძლება ჰქონდეს საანგარიშგებო და სხვა ანგარიშები ბანკში, აგრეთვე სხვა საჭირო რეკვიზიტები, განცალკევებული ქონება. სამართლებრივ ურთიერთობებში ბმა წარმოადგენს თავმჯდომარე ან საამისოდ უფლებამოსილი სხვა პირი. ბმა პასუხს არ აგებს თავისი წევრების ვალდებულებებზე. მიზნის მისაღწევად ბმა უფლება აქვს ეწეოდეს არასამეწარმეო ეკონომიკური საქმიანობას.

საქართველო
სტატუსი და უფლებები
ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობა არ არის იურიდიული პირი. მას შეიძლება ჰქონდეს საანგარიშგებო და სხვა ანგარიშები ბანკში, აგრეთვე სხვა საჭირო რეკვიზიტები.
იწვევს და უძღვება ბინათმესაკუთრეთა ამხანაგობის წევრთა კრებას;
უზრუნველყოფს წევრთა კრების გადაწყვეტილებების შესრულებას;
წევრთა კრებასთან შეთანხმებით იღებს აუცილებელ ზომებს წევრთა საერთო ქონების სათანადო მოვლა-პატრონობის, ექსპლუატაციისა და განვითარების უზრუნველსაყოფად;
წევრთა კრებასთან შეთანხმებით განსაზღვრავს ბმა ხარჯებს მიმდინარე სამეურნეო წლისათვის;
წევრთა კრებასთან შეთანხმებით განსაზღვრავს წევრთა რეგულარული ხარჯებისა და წევრთა საერთო ქონების განვითარებასთან დაკავშირებული დამატებითი სადანახარჯო შენატანების ოდენობას ამ კანონის მე-5 მუხლის მე-6 პუნქტის შესაბამისად;
წევრთა კრებასთან შეთანხმებით უზრუნველყოფს წევრთა საერთო ქონების გასხვისებას, გაქირავებას, იჯარით გაცემას, დაგირავებას, აგრეთვე სერვიტუტისა თუ სხვაგვარი უფლებით სხვა პირებისათვის გადაცემას;
წევრთა კრებასთან შეთანხმებით უზრუნველყოფს სესხის აღებასა და გაცემას;
იღებს ზომებს, რომლებიც აუცილებელია რაიმე ვადის დასაცავად ან რომელიმე უარყოფითი სამართლებრივი შედეგის თავიდან ასაცილებლად;
იღებს და იხდის გაწეული ხარჯებისა თუ ვალების დასაფარავ თანხას, თუ ეს მესაკუთრეთა საერთო საქმეებს შეეხება;
დებს ხელშეკრულებებს და წარადგენს საჭირო დოკუმენტაციას, თუ ეს დაკავშირებულია წევრთა საერთო ქონების მოვლა-პატრონობასთან, ექსპლუატაციასთან და განვითარებასთან და წევრთა საერთო ინტერესებთან;
უზრუნველყოფს ბმა მიერ ნაკისრი სახელშეკრულებო პირობებისა და მოვალეობების შესრულებას;
გამოდის სასამართლოში ან სხვა ორგანოებში ბმა სახელით.

წევრთა კრება
ბმა მართვის უმაღლესი ორგანოა წევრთა საერთო კრება, სადაც მიიღება საერთო ქონების მართვასთან დაკავშირებული და აგრეთვე, საერთო და ინდივიდუალური ქონების განვითარებასტან დაკავშირებული ნებისმიერი გადაწყვეტილება.
ქორონიკონი სრული მისითა საუწყებლითა და განგებითა

ქორონიკონი სრული მისითა საუწყებლითა და განგებითა — ტბელი აბუსერისძის კალენდარულ-ასტრონომიული ტრაქტატი, დაწერილი 1233 წელს. ინახება ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში ( № 85, ფ. 306 ).

ხელნაწერ კრებულში ეს თხზულება იწყება 306-ე ფურცლის მეორე გვერდზე და მთავრდება 337-ე ფურცლის მეორე გვერდზე. ნაშრომს სულ უკავია 62 გვერდი (თითოეულ გვერდზე 62 სტრიქონია).

სათაური
ნაშრომს ხელნაწერში საერთო შინაარსის გამომხატველი სათაური არ უძღვის. იგი იხსნება პირველი პარაგრაფის სათაურით: „უკეთუ გინდეს ცნობის, ესე არს თავი დივანთ/ა/ჲ“.

ტრაქტატის პირველი გამომცემელი (მ. ბროსე) მას „საეკლესიო გამოთვლის ტრაქტატს“ უწოდებს. თ. ჟორდანიას ამაზე არაფერი აქვს ნათქვამი, ხოლო კ. კეკელიძემ მას შეარქვა „ქორონიკონი სრული მისითა საუწყებლითა და განგებითა“.

ასეთი დასათაურება თხზულების საერთო შინაარსიდან ამოდის, რომელიც კარგად გამოხატავს ამ თხზულების რაობას და ენობრივადაც ახლოს დგას ტექსტთან.

გამოცემები
ეს ნაშრომი 1868 წელს გამოსცა მარი ბროსემ. მის ნაშრომში ქართულ ტექსტს მოსდევს ფრანგული თარგმანი შენიშვნებით და უძღვის მცირე შესავალი წერილი.

ტრაქტატის ბროსესეული ტექსტი ხარვეზიანია, მასში გამოტოვილია სააღდგომო გამოთვლების ვრცელი ცხრილი, რომელსაც ხელნაწერში 23 გვერდი უკავია. რაც შეეხება ტექსტუალურ ხარვეზებს, ის თითქმის ყველა სტრიქონში გვხვდება.

აღნიშნული გარეომოება ჯერ კიდევ თ. ჟორდანიამ შენიშნა და განზრახული ჰქონდა მისი მეორე და სრულყოფილი გამოცემა.

ავტორი
აღნიშნული ასტრონომიული ტრაქტატის ავტორად მ. ბროსე და თ. ჟორდანია იოანე შავთელს მიიჩნევდნენ.

ბროსე-ჟორდანიას მოსაზრება ეჭვის ქვეშ პირველად კ. კეკელიძემ დააყენა. მისი აზრით, იოანე შავთელს ეკუთვნის არა მთელი ტრაქტატი, არამედ „მხოლოდ „საძიებელი და მასწავებელი“ ამ კჳნკლოსისა, რომელიც „იამბიკოდაა თქმული“ მის მიერ“.
ყასემ სოლეიმანი

ყასემ სოლეიმანი (; დ. 11 მარტი, 1957, ყანათ-ე მალექი, ქერმანი, ირანის იმპერიული სახელმწიფო — გ. 3 იანვარი, 2020, ბაღდადის საერთაშორისო აეროპორტი, ბაღდადი, ერაყი) — სპარსი სამხედრო მოღვაწე, ირანის შეიარაღებული ძალების გენერალ-მაიორი, ირანის რევოლუციის გუშაგთა კორპუსის ყუდსის ძალების მეთაური 1998 წლიდან სიკვდილამდე, რომელიც უპირველეს ყოვლისა პასუხისმგებელია საგარეო სამხედრო და სადაზვერვო ოპერაციებზე.

სოლეიმანიმ სამხედრო კარიერა 1980-იან წლებში ირან-ერაყის ომის დასაწყისში დაიწყო, რა დროსაც ის მეთაურობდა 41-ე დივიზიას. მოგვიანებით მონაწილეობდა საგარეო სამხედრო ოპერაციებში და დახმარებას უწევდა ლიბანში მოქმედ ჰეზბოლას. 2012 წელს სოლეიმანი დაეხმარა სირიის მთავრობას, რომელიც ირანის მთავარი მოკავშირეა რეგიონში, სირიის სამოქალაქო ომის დროს ისლამური სახელმწიფოს წინააღმდეგ ოპერაციებში. სოლეიმანი ასევე ეხმარებოდა ერაყის მთავრობისა და შიიტური მილიციის გაერთიანებული ძალების სარდლობას, რომლებიც 2014–2015 წლებში ისლამური სახელმწიფოს წინააღმდეგ ერთად იბრძოდნენ.

სოლეიმანი აშშ-ის მიზნობრივი ავიაიერიშის შედეგად, 2020 წლის 3 იანვარს მოკლეს. მასთან ერთად ასევე დაიღუპნენ ერაყის სახალხო მობილიზაციის ძალების წევრები და მისი ხელმძღვანელის მოადგილე აბუ მაჰდი ალ-მუჰანდისი. სოლეიმანის სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა გენერალ-ლეიტენანტის წოდება, ხოლო ყუდსის ძალების ხელმძღვანელად, მის ნაცვლად, ესმაილ ღანი დაინიშნა.
რეა (მრავალმნიშვნელოვანი)

რეა (რეი)  — რანჰოუტის ჰორიზონტალური ნაწილი, შუა ადგილით ანძაზე ან სტენგზე ჩამოკიდებული და განკუთვნილი მასზე პირდაპირი იალქნების მისაბმელად.
რეა — ბერძნულ მითოლოგიაში ღმერთების დედა.
რეა — სატურნის მეხუთე თანამგზავრი.
(577) რეა — ასტეროიდი, აღმოჩენილი 1905 წელს.
რეა — სოფელი ბერდიჩევის რაიონში, ჟიტომირის ოლქში, უკრაინა.
რეა, ედოარდო (დ. 1945) — იტალიელი ფეხბურთელი, მწვრთნელი.
ოჰრიდის წმინდა სოფიას ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = მაკედონიის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ბიზანტიური
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1035
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =2
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.112222
| გრძედი = 20.794167
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ოჰრიდის წმინდა სოფიას ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ ოჰრიდში, ჩრდილოეთი მაკედონია. ჩრდილოეთ მაკედონიის ყველაზე მთავარი ისტორიული ძეგლი.

ისტორია
ეკლესია ააშენეს ბულგარეთის პირველი იმპერიის დროს, მას შემდეგ რაც მოხდა ბულგარეთის გაქრისტიანება. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით ეკლესია აგებულია თავად ბორის -ის (852-889 წწ.) მმართველობის პერიოდში.

ტაძარი იყო ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის კუთვნილება და მოგვიანებით გახდა ოჰრიდის სამთავარეპისკოპოსოს საკათედრო ტაძარი. ოსმალების ოკუპაციის პერიოდში გადააკეთეს მეჩეთად. ეკლესიის ინტერიერში კარგადაა შემონახული — საუკუნეების ფრესკები, რომელიც ამ პერიოდის ბიზანტიური ხატწერის საუკეთესო ნიმუშებია. ეკლესიის ძირითადი ნაწილი აგებულია საუკუნეში. დამატებით, მიშენებები ააგო მთავარეპისკოპოსმა გრიგორი -მ საუკუნეში.
სერგეი ხაჩიროვი

სერგეი ივანეს ძე ხაჩიროვი (; დ. 1 მარტი, 1918, ქვემო წუბენი (ახლანდ. ახალგორის მუნიციპალიტეტი) — გ. 15 ოქტომბერი, 2007, ვლადიკავკაზი) — ოსი პოეტი, პროზაიკოსი და დრამატურგი.

დაიბადა ახალგორის რაიონის სოფელ ქვემო წუბენში. ადრეულ ბავშვობაში დაობლდა და ბებიამ გაზარდა. საშუალო განათლება ქვემო ზახორის სკოლაში მიიღო. 1933 წელს ჩრდილოეთ ოსეთში გადავიდა და სწავლა ალაგირის შვიდწლედში განაგრძო. 1934 წელს ჩააბარა ჩრდილოეთ ოსეთის პიდაგოგიურ ტექნიკუმში, რომლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ კულტურისა და ხელოვნების განყოფილების გამგედ. 1937 წელს გამოაქვეყნა პირველი ლექსები. 1942 წელს უმაღლესი განათლება მიიღო ჩრდილოეთ ოსეთის პედაგოგიურ ინსტიტუტში და მუშაობა დაიწყო სოფელ ცრაუს საშუალო სკოლის დირექტორად. 1943–1945 წლებში იყო ქალაქ ორჯონიკიძის გაზეთ „რასთძინადის“ კომკავშირული ცხოვრების განყოფილების გამგე; 1945–1948 წლებში მუშაობდა ჩრდილოეთ ოსეთის გლავლიტში; 1948–1951 წლებში სწავლობდა ჩრდილოეთ ოსეთის პედაგოგიური ინსტიტუტის ასპირანტურაში.

1955 წელს დაბრუნდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში, საქართველოში. მუშაობა დაიწყო გამომცემლობა „ირისთონში“, ქალაქ ცხინვალში. მოგვიანებით მუშაობდა სამხრეთ ოსეთის რადიოს ლიტერატურულ-მუსიკალური მაუწყებლობის რედაქტორად, ლიტერატურულ ჟურნალ „ფიდივაგის“ პროზის გამგედ.

ავტორია მრავალი მოთხრობის, ლექსის, პიესის, რომანისა და კრიტიკული სტატიისა. 1988 წელს გამოაქვეყნა ლექსთა კრებული. გარდაიცვალა ვლადიკავკაზში.
ვილემ V ორანელი

ვილემ ორანელი (; დ. 8 მარტი, 1748, ჰააგა, ნიდერლანდები — გ. 9 აპრილი, 1806, ბრაუნშვაიგი, გერმანია) — ორან-ნასაუს დინასტიის წარმომადგენელი. ორანის პრინცი 1751-1806 წლებში და ნიდერლანდების გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკის შტატჰალტერი 1751-1795 წლებში.

მის დროს განხორციელდა ბატავიის რევოლუცია, რის გამოც ოჯახთან ერთად დევნილობაში წავიდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც. რევოლუციური ტალღის ჩაცხრობისა და ნაპოლეონის ჩამოგდების შემდეგ, 1813 წელს ნიდერლანდების მეფე მისი ვაჟი, ვილემ გახდა, რომლის შთამომავლებიც დღემდე მეფობენ ნიდერლანდებში.

ბიოგრაფია
ვილემი დაიბადა 1748 წლის 8 მარტს ჰააგაში. იგი იყო ორანის პრინც ვილემ -ისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ანა ბრიტანელის უფროსი ვაჟი. დედის ხაზით ბებია-პაპად დიდი ბრიტანეთის, ირლანდიისა და ჰანოვერის მეფე ჯორჯ და მისი ცოლი, დედოფალი კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელი ერგებოდნენ. ასევე დედის ხაზით, მისი ბიძაშვილები იყვნენ მეფე ჯორჯ და აგრეთვე დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი კაროლინა მატილდა ბრიტანელი.

1751 წლის 22 ოქტომბერს, მამამისის გარდაცვალების შემდეგ მცირეწლოვანი ვილემ გახდა ორანის პრინციც და ამასთან ნიდერლანდების გაერთიანებული პროვინციების შტატჰალტერიც. სრულწლოვანებამდე ქვეყანა დედამისს, ანა ბრიტანელს უნდა ემართა, როგორც რეგენტს, თუმცა იგი 1759 წელს გარდაიცვალა, რის გამოც ეს პოსტი ბებიამისმა, მარია ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელმა დაიკავა, რომელიც 1765 წელს გარდაიცვალა. ამის გამო მისი რეგენტი მისივე უფროსი და, პრინცესა კაროლინა გახდა, თუმცა მალევე, 1766 წელს ვილემ სრულწლოვანი გახდა და დამოუკიდებლად დაიწყო ქვეყნის მართვა.

1767 წლის 4 ოქტომბერს, ბერლინში ცოლად შეირთო პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ -ის შვილიშვილი და მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ -ის და, პრინცესა ვილჰელმინა პრუსიელი. მას დიდი გავლენა ჰქონდა ვილემზე, რის გამოც ქვეყანას ფაქტობრივად მთლიანად ვილჰელმინა მართავდა. იგი უკმაყოფილო იყო იმით, რომ ნიდერლანდების მთავარსარდლის პოზიცია ბრაუნშვაიგის ჰერცოგს ეკავა, რის გამოც 1781 წლიდან მის წინააღმდეგ შეთქმულებების ქსელის ხლართვა დაიწყო, რომელიც მალევე გადაიზარდა რევოლუციაში.

1787 წელს ვილჰელმინამ ამბოხებული ნიდერლანდელების დასარბევად თავის ძმას დიდი გერმანული ჯარი გამოაგზავნინა, რის გამოც ათასობით ნიდერლანდელმა დატოვა სამშობლო და საფრანგეთში გაიქცა. 1795 წელს, რევოლუციური საფრანგეთის დახმარებით ამბოხებულები უკან დაბრუნდნენ და ხელისუფლების წინააღმდეგ ბრძოლა დაიწყეს. ამგვარი ვითარების გამო ვილემმა დატოვა ქვეყანა და თავის ბიძაშვილს, დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ -ს შეაფარა თავი, რომელმაც იგი კიუს სასახლეში დააბინავა.

მალევე მას შეუერთდა ვილჰელმინაც, რომელთან ერთადაც კიუში 1802 წლამდე ცხოვრობდა, რის შემდეგაც მათ დატოვეს ბრიტანეთი და გერმანიაში გაემგზავრნენ, სადაც ჯერ ნასაუში, საბოლოოდ კი თავიანთ ქალიშვილ ლუიზასთან, ბრაუნშვაიგში დასახლდნენ, რომელიც ადგილობრივ პრინცზე იყო დაქორწინებული. ვილემმა სწორედ აქ გაატარა უკანასკნელი წლები და გარდაიცვალა 1806 წლის 9 აპრილს, 58 წლის ასაკში.

შვილები
მკვდარშობილი ვაჟი (1769);
ლუიზა (1770-1819), ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის პრინც კარლს, რომელთანაც შეეძინა მომავალი ჰერცოგი;
მკვდარშობილი ვაჟი (1771);
ვილემ (1772-1843), ნიდერლანდების მეფე 1813-1840 წლებში. ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, ვილჰელმინა პრუსიელი, რომელთანაც შეეძინა მომავალი მეფე;
ფრედერიკი (1774-1799), გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
ლევან ქართლელიშვილის ქუჩა

ლევან ქართლელიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); ვლადიმერ ალექსი მესხიშვილის ქუჩიდან, ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟენის ქუჩამდე. წარმოიქმნა საუკუნეში. ადრე ერქვა დიდი მთავრის დიმიტრის სახელი. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 1923 წელს — თომა კამალოვის, 1999 წელს კი ლევან ქართლელიშვილის სახელი ეწოდა.
ქედის შესახვევი

ქედის შესახვევი — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი); ელენე ახვლედიანის ქუჩიდან ნიკო ლომოურის ქუჩამდე. წარმოიქმნა საუკუნის დასაწყისში. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ქედაბეკის შესახვევი, თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში — როგორც ქედის შესახვევი. აქვს 2 ჩიხი.
ნაპოლეონ ლუი ბონაპარტი

ნაპოლეონ ლუი ბონაპარტი , აგრეთვე ცნობილია როგორც ლუი (; დ. 11 ოქტომბერი, 1804, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 17 მარტი, 1831, ფორლი, იტალია) — ბონაპარტების დინასტიის წარმომადგენელი. ნიდერლანდების მეფე ლუი -ისა და დედოფალ ჰორტენზია დე ბოარნეს ვაჟი. საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ -ის ძმისწული და იმპერატორ ნაპოლეონ -ის უფროსი ძმა. ნიდერლანდების მეფე 1810 წლის 1 ივლისიდან 13 ივლისამდე. ბერგისა და კლევის დიდი ჰერცოგი 1809-1813 წლებში.

ბიოგრაფია
ნაპოლეონ ლუი დაიბადა 1804 წლის 11 ოქტომბერს პარიზში. იგი იყო საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ -ის ძმის, ლუი ბონაპარტისა და მისი ცოლის, ნაპოლეონის პირველი მეუღლის, დედოფალ ჟოზეფინ ბოარნის ასულ ჰორტენზია დე ბოარნეს მეორე ვაჟი. 1806 წელს ნაპოლეონმა მამამისი ნიდერლანდების მეფედ დანიშნა, 1807 წელს კი მისი უფროსი ძმა გარდაიცვალა, რითაც ნაპოლეონ ლუი ნიდერლანდების ტახტის პირველი მემკვიდრე გახდა.

1809 წელს ნაპოლეონმა იგი ბერგისა და კლევის დიდ ჰერცოგად დანიშნა. 1810 წელს ნაპოლეონმა მამამისი ჩამოაგდო და დროებით ნაპოლეონ ლუი დასვა ნიდერლანდების მეფედ ლუი -ის სახელით, თუმცა ორ კვირაში ისიც ჩამოაგდო. მას შემდეგ, რაც ნაპოლეონის მეორე ცოლმა, დედოფალმა მარია ლუიზა ავსტრიელმა იმპერატორს მემკვიდრე გაუჩინა, ნაპოლეონ ლუიმ დაკარგა საფრანგეთის ტახტის მემვკიდრის წოდება. 1813 წელს ჩამოერთვა ბერგისა და კლევის ჰერცოგობაც.

მას შემდეგ, რაც 1815 წელს ნაპოლეონი ვატერლოოს ბრძოლაში დამარცხდა ბონაპარტებმა დაკარგეს ძალაუფლება, რის შემდეგაც საფრანგეთში ბურბონთა რესტავრაცია განხორციელდა ლუი -ის მეთაურობით. ამის გამო ბონაპარტები მთელ ევროპაში მიმოიფანტნენ და დევნილებად იქცნენ, თავად ნაპოლეონი კი წმინდა ელენეს კუნძულზე გადაასახლეს.

ძალაუფლებადაკარგული ნაპოლეონ ლუი მარტო დასახლდა ჩრდილოეთ იტალიაში მდებარე ქალაქ ფორლში, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება. აქ მან ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი შარლოტ ბონაპარტი, რომელიც იყო წარსულში ესპანეთისა და ნეაპოლის მეფე ჟოზეფ ბონაპარტისა და მისი ცოლის, დედოფალ მარი ჯულია კლარის ქალიშვილი. მათი ქორწინება ხანმოკლე და უნაყოფო, მაგრამ ჰარმონიული აღმოჩნდა.

1831 წლის 17 მარტს ნაპოლეონ ლუი ბონაპარტი გარდაიცვალა, 26 წლის ასაკში, უშვილოდ. იგი ვეღარ მოესწრო 1852 წელს ბონაპარტების რესტავრაციას საფრანგეთში, რა დროსაც მისი უმცროსი ძმა, ნაპოლეონ იმპერატორი გახდა.

გალერეა
ოჰრიდის წმინდა იოანე კანეოს ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = მაკედონიის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ბიზანტიური
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =1
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.111086
| გრძედი = 20.788658
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ოჰრიდის წმინდა იოანე კანეოს ეკლესია , ასევე ცნობილია, როგორც წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ ოჰრიდში, ჩრდილოეთი მაკედონია. მდებარეობს ოჰრიდის ტბის ნაპირზე. ტაძარი აგებულია იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე, რომელიც საეკლესიო ლიტერატურაში იოანე პატმოსელის სახელითაა ცნობილი. ტაძრის აგების ზუსტი თარიღი უცნობია, მაგრამ საეკლესიო დოკუმენტების მიხედვით იგი აგებული უნდა იყოს 1447 წლამდე. არქეოლოგიურმა გათხრებმა დაადასტურა, რომ ეკლესია აგებულია საუკუნეში, ჯერ კიდევ ოსმალთა იმპერიის დაარსებამდე.

ეკლესია ჯვარ-გუმბათოვანია. აღმოსავლეთ ნაწილში სამგვერდა აფსიდია. ტაძარი აგებულია ბიზანტიურ სტილში. საუკუნეში ოსმალების მაკედონიაში შეჭრამდე ცოტა ხნით ადრე ეკლესიას ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია. ოსმალების მიერ ქვეყნის დაპყრობის შემდეგ საეკლესიო ცხოვრება შეწყდა.

ეკლესიას რამდენიმე რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა - საუკუნეებში. 1964 წელს მორიგი რესტავრაციის დროს აღმოაჩინეს რამდენიმე ფრესკა.
წმინდა ნაუმის მონასტერი

წმინდა ნაუმის მონასტერი — მართლმადიდებლური მონასტერი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ოჰრიდის ტბის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაპირზე. ალბანეთის საზღვართან ახლოს (ოჰრიდიდან სამხრეთით 30 კმ-ზე). წარსულში მონასტერში განთავსებული იყო ოჰრიდის სამთავარეპისკოპოსოს რეზიდენცია, ამჟამად მონასტერი შედის არაკანონიკური მაკედონიის მართლმადიდებელი ეკლესიის იურისდიქციაში.

ისტორია
მონასტერი 893-900 წლებში ბორის -ისა და სიმეონ -ის თანადგომით დააარსა ნაუმ ოჰრიდელმა, რომელიც იყო კირილესა და მეთოდეს მოსწავლე. 910 წლის 23 დეკემბერს წმინდა ნაუმი გარდაიცვალა და მისი ცხედარი დაკრძალეს მონასტრის ერთ-ერთ ეკლესიაში.

შუა საუკუნეებში მონასტერი იყო მნიშვნელოვანი კულტურული ცენტრი და ფლობდა მიწის დიდ ფართობს.

წმინდა ნაუმი ოსმალეთის ბატონობის პერიოდში დიდი პატივისცემით სარგებლობდა მუსულმანებს შორისაც, მისი ცხედრის მოსალოცად მოდიოდნენ ალბანელებიც და ტორბეშებიც. ითვლებოდა, რომ წმინდა ნაუმი კურნავდა ადამიანებს ფსიქიკური აშლილობისაგან და დაავადებებისაგან.

1875 წლის 2-3 თებერვალს მონასტერი ძლიერ დაზიანდა ხანძრის შედეგად. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში მონასტრის საძმო გადავიდა ალბანეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის შემადგენლობაში. 1942 წლის 1 თებერვალს სწორედ ამ მონასტერში აპოლონიის ეპისკოპოსად გამოაცხადეს ილია ბანუში (ირინეი). ომის შემდგომ პერიოდში ეკლესია გადავიდა მაკედონიის მართლმადიდებელი ეკლესიის ხელში.

მონასტრის დღესასწაულები
წმინდა ნაუმის ხსენების დღე — 20 ივნისი
წმინდა ნაუმის გარდაცვალების დღე — 23 დეკემბერი
შვიდმოწამეთა დღე — 27 ივლისი
მთავარანგელოზების დღე