iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მაგიდა სამისთვის

მაგიდა სამისთვის — კოლუმბიური ტელენოველა, რომლის პროდიუსერმა ორლანდო ხიმენესმა გადაიღო 2004 წელს ტელეკომპანია -თვის. მთავარ როლებში ჰექტორ არენდონდო, დიეგო კადავიდი და კატალინა არისტისაბალი. სერიალის ახალი ვერსია ტელეკომპანია - იმ გადაიღო სახელწოდებით სურვილი: მაგიდა სამისთვის, რომლის ამერიკული რეიტინგი 14,2 დან 55,0-მდე მერყეობდა.

სიუჟეტი
ლუისი და მისი ძმა ალეხანდრო ტორო დედამისთან ერთად გადავიდნენ ბოგოტაში, რადგან მათ მშობლიურ ქალაქში რესტორანი ჰქონდათ, რომელიც დაეწვათ. ბოგოტაში ისინი კლასიკურ რესტორან -ში დაიწყებენ მუშაობას, სადაც ორივე ძმა ერთი ქალი ანდრეა საბატი შეუყვარდება, რომელიც რესტორნის მფლობელის ჰაროლდ საბატის ქალიშვილია. ჯორჯ ბრაუნი ანდრეას შეყვარებულია და ცდილობს ორივე ძმა მოაშოროს შეყვარებულს, რადგან მფლობელის ქალიშვილთან ურთიერთობით მას გარანტირებული აქვს მომავალი. ლუისს გაიტაცებენ და ყველა ჩათვლის რომ გარდაცვლილია, ალეხანდრო და ანდრეა ერთად არიან მაგრამ, როცა ლუისი ისევ დაბრუნდება უკან ალეხანდროს უღალატებს და ანდრეასთან დაახლოვებას დაიწყებს.

როლებში
მთავარ როლებში
დიეგო კადავიდი - ალეხანდრო ტორო
კატალინა არისტიბალი - ანდრეა საბატი
ჰექტორ არენდონდო - ლუის საბატი (†)

აგრეთვე მონაწილეობენ
დანიელ ოჩოა - ჯორჯ ბრაუნ სტივენსი

მირიამ დე ლორდესი - რიტა ტორო
ალვარო როდრიგესი - ფრანსისკო გუარინი "პაკო"
ესტეფანია ბორხე - კატი ნოგერა
ხერმან ქუინტერო - ჰაროლდ საბატი
ხენოვევა კარო - სუსანა მარულანდა გომესი "სუსი"
ორლანდო ვალენსუელა - რამონ ტავარნერო
ვალენტინა რენდონი - კლაუდია ნეირა
ფელიპე ნოგერა - დანიელ ალვარესი
ტანია ფალკესი - ანხელა ბარერა
სანდრა გუსმანი - მარტა კონსუელო სანდოვალი
ლუის ფერნანდო მუნერა - ხუსტო გამარა
მარია კრისტინა გალვესი - ვიქტორია სტივენს დე ბრაუნი
მაიტე ვილანი - ბლანკა პატრისია მელო
პატრისია გრისალესი - ლეონორ ტორესი "ლეიტო"
ფრანკ ბელტრანი - ვალენტინ გასტონი "გასტონი"
იული ფერერა - ვიოლეტა გამარა
კლემენსია გილენი - ხუსტოს და დავიოლეტას დეიდა
კარლოს ურტადო - გილერმინო ფლორესი - ალიას კაიმანი
დანიელ როჩა - კარმელო სეპულვედა
ანდრეს მარტინესი - ოსვალდო პინეროსი

ეპიზოდურ როლებში
ხორხე "ელ სალსა" სანჩესი - პოლიციელი

მიგელ ალფონსო მურილიო - შშმ მქონე პატიმარი
კრისტინა კამპუსანოსი - კალიქსტა დანსა
ჰერნან მენდესი - პედრასა
სანტიაგო მური - ხერარდო პისონი
მანოლო ორხუელა - ფარფანი
ივან როდრიგესი - ადალბერტო არბელესი "ელ ცოხო"
უგო არმანდო - ექიმი
ლუს მერი არიასი - ძიძა
ჯული პედრასა - ლუს ამასკეტა
ასტრიდ ხუნგიტო - ფიდელინა ტორესი (ლეიტოს და)
ნატალი უმანა - სანდრა
ანდრე ტორო - ანდრესი
ალვარო ბაიონა
ანდერსონ ბალასერო

საერთაშორისო ჩვენება
მაგიდა სამისთვის
საქართველოში ტელესერიალის პრემიერა 2006 წლის 1 ნოემბერს ტელეკომპანია მზეზე შედგა. სერიალი ტელეკომპანია მზის ეთერში ყოველდღე შაბათ კვირის გარდა 21:00 საათზე გადიოდა.

ჯილდო
-ის ჯილდო
საუკეთესო მთავარი როლის შემსრულებელი კაცი მსახიობი: დიეგო კადავიდი
საუკეთესო ქალი მსახიობი წარდგენილი: კატალინა არისტიბალი

 -ის ჯილდო
საერთაშორისო პროექტირება მსახიობი ქალი: კატალინა არისტიბალი
საერთაშორისო პროექტირება მსახიობი კაცი: დიეგო კადავიდი

სხვა ვერსიები
ტელეკომპანია -ის ეთერში გავიდა ტელესერიალი სახელწოდებით სურვილი: მაგიდა სამისთვის, რომელიც -მა გადაიღო სან-დიეგო, კალიფორნიაში.
ახატნის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

ახატნის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახატანიდან ჩრდილოეთით, ტყეში. ძეგლის შემადგენლობაში შედის ორი ეკლესია.

ეკლესიას 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

არქიტექტურული აღწერა
იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია
იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია გეგმით ოდნავ მოგრძო სწორკუთხედია და აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი აფსიდითაა დასრულებული (10.76 მ). ნაგებია დაუმუშავებელი ქვიშაქვითა და ქართული კვადრატული აგურით. კედლები ძირითადად ქვიშაქვისაა. კონქი, კამარა, თაღები და ლავგარდანი აგურითაა ნაწყობი. შესასვლელები სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდანაა – ნავის შუაში. ორივე კარი დასრულებულია ნახევარწრიული ტიმპანით.ჩრდილოეთ შესასვლელის წინ ორფერდა სახურავიანი, შიგნიდან ნახევრადწრიული კამარით გადახურული პატარა კარიბჭეა. აღმოსავლეთ აფსიდის ღერძზე ფართო და მაღალი თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ორივე მხარეს თითო მცირე სწორკუთხოვანი ნიშია.

აფსიდს თითქმის მთელ სიგრძეზე ჩამოსაჯდომი საფეხური გასდევს, რომლის შუაში სარკმლის ქვემოთ – გამოყოფილია წინამძღვრის დასაჯდომი ადგილი. ნავის გრძივი კედლები და ცილინდრული ფორმის კამარა, ერთსაფეხურიანი ორი წყვილი პილასტრითა და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღებით სამ თანაბარ ნაწილადაა დაყოფილი. თითო საბჯენი თაღია კამარის ორივე კიდეში, რომლებიც კუთხის პილასტრებზეა დაყრდნობილი. საკურთხევლის სარკმლის გარდა თითო თაღოვანი სარკმელია გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში და დასავლეთი კედლის ღერძზე.

ეკლესიის მოხატულობა
მოხატულობა ეკლესიის თანადროულია. საკურთხევლის კონქში წარმოდგენილია ვედრება, ქვემოთ – ეკლესიის მამები (ათი ფრონტალური ფიგურა), სარკმლის წირთხლებზე – ორი დიაკვანი. ნავის სამხრეთ კედელზე მხატვრობის სამი რეგისტრია შემორჩენილი. ზედა რეგისტრის აღმოსავლეთ ნაწილში იოანე ნათლისმცემლის შობაა გამოსახული, მის ქვემოთ – მთელი ტანით მოცემულია ორი წმინდა მეომარი. ამავე კედლის დასავლეთით ნაწილში, მეორე და მესამე რეგისტრების მთელ სიმაღლეზე ქტიტორის გამოსახულებაა. დასავლეთ კედლის მხატვრობა დაყოფილია ორ რეგისტრად. ზემოთ გამოსახულია დიდი ზომის სცენა – იერუსალიმს შესვლა.

ქვედა რეგისტრი ცალკეულ გამოსახულებებს და ერთ სცენას შეიცავს. აქვე შემორჩენილია ერთადერთი ასომთავრული წარწერა – “წ-აი ზოსიმენ”. ფასადები სხვადასხვა ფორმისა და ზომის სრულიად დაუმუშავებელი ქვიშაქვითაა ნაწყობი, რომელშიც ჩართულია თანაბარი მანძილებით დაცილებული აგურის თითო რიგიანი შრეები. ქვებს შორის დარჩენილი არეები აგურითაა შევსებული, რომელიც ზოგან შვეულად, ხოლო ზოგან თარაზულადაა განლაგებული. ერთადერთი დეკორატიული ელემენტი აგურის კომბინირებული წყობით გამოყვანილი რელიეფური ჯვარია დასავლეთის ფასადის ფრონტონზე. ფასადები სავეხუროვანი ლავგარდნითაა დასრულებული, რომლის მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამოშლილია.

მცირე ეკლესია
მცირე ეკლესია (85,9 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა, ნავის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხესთან. ნახევარწრიულ აფსიდში, სწორკუთხა სარკმლის ქვემოთ კედელზე მიშენებულია ტრაპეზი. აფისიდის სამხრეთ ნახევარში მცირე სწორკუთხა ნიშია. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. კედლებზე შიგნით და გარედან ბათქაშის კვალია.
იუვასკიულიის უნივერსიტეტი

იუვასკიულიის უნივერსიტეტი — უნივერსიტეტი ცენტრალურ ფინეთში, ქალაქ იუვასკიულიაში. უნივერსიტეტი შეიქმნა ქვეყნის პირველი ფინურენოვანი მასწავლებელთა კოლეჯის საფუძველზე საუკუნის დასაწყისში. ამჟამად უნივერსიტეტში მუშაობს 2 500 თანამშრომელი, და სწავლობს 15 000-მდე სტუდენტი.

ისტორია
იუვასკიულიის უნივერსიტეტის ისტორია სათავეს იღებს 1863 წლიდან, როდესაც „ფინური დაწყებითი სასკოლო სისტემის მამად“ წოდებულმა უნო სიგნეუსმა ქალაქში დააარსა იუვასკიულიის მასწავლებელთა სემინარია. პედაგოგიური განათლება დღემდე რჩება უნივერსიტეტის ერთ-ერთ ძირითად მიმართულებად. 1930-იანი წლებისთვის სემინარიას გარდაიქმნა იუვასკიულიის პედაგოგიურ კოლეჯად. კოლეჯს ამავე დროს ნება დაერთო მიენიჭებინა დოქტორის ხარისხები. 1960-იან წლებში სასწავლებლის პროფილი გაცდა პედაგოგიურ განათლებას, რის შედეგადაც კოლეჯის სახელი შეიცვალა და დაერქვა იუვასკიულიის უნივერსიტეტი.

უნივერსიტეტის სტრუქტურა
ხელმძღვანელობა
უნივერსიტეტის ადმინისტრაციული მხარე იმართება უმაღლესი საბჭოს მიერ, რომელიც შედგება შვიდი წევრისგან. საბჭოს ხელმძღვანელობს პრეზიდენტი. აკადემიური კოლეგია შედგება 30 წევრისგან. კოლეგიის მოვალეობებში შედის, უმაღლესი საბჭოს წევრების რაოდენობის დადგენა და ფინანსური გადაწყვეტილებების დამტკიცება.

უნივერსიტეტის რექტორი უშუალოდ ხელმძღვანელობს ექვს ფაკულტეტს და უნივერსიტეტში შემავალ სხვა ორგანიზაციებს. უნივერსიტეტის ექვსივე ფაკულტეტს ჰყავს საკუთარი დეკანი, რომელსაც ექვემდებარება ფაკულტეტში შემავალი დეპარტამენტების თავმჯდომარეები. 2012 წლიდან იუვასკიულიის უნივერსიტეტის რექტორი არის პროფესორი მატტი მანნინენი.
განათლების და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი
ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
ინფორმაციული ტექნოლოგიების ფაკულტეტი
მათემატიკის და ზუსტ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
სპორტისა და ჯანდაცვის ფაკულტეტი
იუვიასკიულიას უნივერსიტეტის ბიზნესისა და ეკონომიკის სკოლა

ორგანიზაციები და გაერთიანებები
უნივერსიტეტის ბაზაზე მოქმედებს რამდენიმე ორგანიზაცია და კვლევითი ინსტიტუტი:
კოკკოლას უნივერსიტეტთა კონსორციუმი - ჩიდენიუსი
ფინეთის განათლების კვლევის ინსტიტუტი
იუვიასკიულიას ღია უნივერსიტეტი
ენების ცენტრი
უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა
უნივერსიტეტის მუზეუმი

კამპუსები
იუვიასკიულიას უნივერსიტეტის მთავარი, ისტორიული კამპუსი განლაგებულია სემინარიმიაკიზე . სემინარიმიაკის კამპუსი არის პირველი ფინურ-ენოვანი მასწავლებელთა კოლეჯის დაარსების ადგილი, საიდანაც სათავეს იღებს იუვიასკიულიას უნივერსიტეტი. საუკუნის განმავლობაში კამპუსი ფართოვდებოდა. ამ პროცესში მონაწილეობდა ცნობილი ფინელი არქირექტორი ალვარ აალტო. 1970-იან წლებში დაიწყო უნივერსიტეტის ახალი კამპუსების, აგორას და იულისტიონრინნეს, მშენებლობა. კამპუსები აშენდა ტბა იუვიასიარვის ორ ნაპირზე, სემინარიმიაკიდან 10 წუთის სავალზე. ახალი კამპუსების დიზაინი ეკუთვნის არქიტექტორ არტო სიპინენს.
ჯეიმზ მეთიუ ბარი

სერ ჯეიმზ მეთიუ ბარი (, დ. 9 მაისი, 1860 — გ. 19 ივნისი, 1937) — შოტლანდიელი მწერალი და დრამატურგი, ყველაზე კარგად ცნობილი, როგორც პიტერ პენის შემქმნელი. დაიბადა და განათლება მიიღო შოტლანდიაში, მაგრამ ლონდონში გადავიდა, სადაც რომანების და პიესების მთელი რიგი დაწერა. იქ მან გაიცნო ლიუელინ დეივისის შვილები, რომლებმაც შთააგონეს, დაეწერა ამბავი ბიჭუნაზე, რომელიც მოგზაურობდა კენსინგტონის პარკში, მოგვიანებით კი გახდა პიტერ პენი. პენის შესახებ დაწერილი პირველი მნიშვნელოვანი მოთხრობა იყო „პიტერ პენი, ანუ ბიჭუნა, რომელიც არ იზრდებოდა“.

მიუხედავად იმისა, რომ ბარის ნაშრომები წარმატებული იყო, „პიტერ პენმა“ დაჩრდილა მისი ყველა დანარჩენი ნამუშევარი და, სხვადასხვა წყაროს თანახმად, სახელ „ვენდისაც“ მეტი პოპულარობა მოუტანა. როდესაც მშობლები გარდაეცვალათ, ბარიმ არაოფიციალურად აიღო საკუთარ თავზე დეივისის ბიჭუნებზე მეურვეობა. ჯორმ -მ მწერალს 1913 წლის 14 ივნისს ბარონეტის წოდება მიანიჭა, ხოლო 1922 წელს — ორდენი დამსახურებებისთვის. გარდაცვალებამდე ბარიმ უფლებები პიტერ პენის გამოქვეყნებაზე გადასცა ორმონდ სტრიტის საბავშვო ჰოსპიტალს.
ნატალია არსიენიევა

ნატალია არსიენიევა (; დ. 20 სექტემბერი, 1903 — გ. 25 ივლისი, 1997) — ბელარუსი სცენარისტი, პოეტი და თარჯიმანი. დაქორწინებული იყო ფრანც კუშელზე.

ბიოგრაფია
არსეინიევამ ბავშვობა გაატარა ვილნიუსში და იქ დაამთავრა ბელარუსიული გიმნაზია 1921 წელს. ის სწავლობდა ხელოვნების ფაკულტეტში ვილნიუსის უნივერსიტეტში. 1922 წელს არსიენიევა დაქორწინდა ფრანც კუშელზე. შემოდგომაზე ის დააპატიმრეს და დაადეპორტეს ყაზახეთში. მისი გათავისუფლების შემდეგ ის მინსკში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ის მუშაობდა ბელარუსული გაზეთისთვის მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. 1944 წელს არსიენიევა გადასახლდა გერმანიაში, ხოლო 1950-იან წლებში გადავიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, აქ ის მუშაობდა გაზეთ „-ისა“ და რადიო თავისუფალი ევროპა/რადიო თავისუფლებასთვის. არსიენიევა დაიღუპა 1997 წლის 25 ივლისს როჩესტერში, ნიუ-იორკში.
ვალეს წმინდა ევსტათი მცხეთელის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა = ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.616207
| გრძედი =42.865511
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ვალეს წმინდა ევსტათი მცხეთელის ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია ვალეში. აგებულია 2001-2003 წლებში.

უჩვეულო გეგმის მცირე ზომის სამლოცველო ნაგებია ტუფის სუფთად გათლილი კვადრებით (გარე ზომებია: 3,84,63 მ.). ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. საკურთხეველი ბრტყელია, აფსიდური მომრგვალების და საკურთხევლის სარკმლის გარეშე. ტაძარი ორი სარკმლით ნათდება, თითო-თითო ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლებშია გაჭრილი.

სწორკუთხა შესასვლელის ღიობს ლილვი შემოუყვება და არქიტრავზე ტიმპანის მაგვარ არეს შემოსაზღვრავს, სადაც ტოლმკლავა ჯვარია ამოკვეთილი. არქიტრავის ქვის კიდეებში ვაზის რელიეფური ჩუქურთმებია ამოკვეთილი.

თაროსებრი კარნიზი შემკულია ორი ერთმანეთში გადაჭდობილი ზონარით მიღებული რომბების გრაფიკული ორნამენტაციით. სამლოცველოს ორქანობიანი სახურავი შემოსილია კრამიტით.
ზემო კოდისწყაროს სასახლე

ზემო კოდისწყაროს სასახლე — არქიტექტურული კომპლექსი, მდებარეობს საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მისგან დასავლეთით 17 კმ-ში მდებარე სოფელ ზემო კოდისწყაროს ჩრდილოეთით, სასაფლაოსთან. თარიღდება საუკუნით. კომპლექსის შემადგენლობაში შედის სასახლე, კოშკი, ეკლესია და რამდენიმე ნაგებობა.

ისტორია
1976 წელს, ძეგლზე არქეოლოგიური დაზვერვა ჩაატარა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის (იაე) ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი).

სასახლის კომპლექსს 2006 წელს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

არქიტექტურული აღწერა
სასახლე
სასახლე გეგმით სწორკუთხაა (30 17 მ). ნაგებია ძირითადად აგურით. წყობაში გამოყენებულია რიყის ქვაც, რომლის რიგები აქა-იქ ენაცვლება აგურისას. კამარები და საბჯენი თაღები მთლიანად აგურით ყოფილა ნაწყობი. შემორჩენილია მხოლოდ პირველი სართულის კედლების ნაწილები. სადგომები ორ მწკრივადაა განლაგებული. წინა მწკრივში ოთხი ოთახია, უკანაში — სამი. წინა მწკრივის ოთახები ბევრად უფრო ღრმაა. ოთხივეს გრძივი ღერძი მართობულია შენობის გრძივი ღერძისა. უკანა მწკრივის ოთახებიდან შუა ძლიერ დაგრძელებულია შენობის გრძივი ღერძის გასწვრივ, განაპირა ოთახები კი, თითქმის კვადრატულია. ყველა ოთახში ბუხარი და შეისრულთაღიანი ორსართულიანი ნიშებია. შემორჩენილია შეისრული საბჯენი თაღების ნაწილები. საბჯენი თაღები ორივე მწკრივის გრძელ დარბაზებში ერთმანეთისაგან არათანაბარი მანძილითაა დაშორებული, რომელთაგანაც განაპირებს, განივი კედლებიდან გადმოყვანილი ორ-ორი პერპენდიკულარი საბჯენი თაღი ერყწმის. კედლების ზედაპირის დამუშავება-მორთულობის არავითარი კვალი აღარ ჩანს. შენობის უკანა მწკრივის შუა ოთახის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნახევარზე და აღმოსავლეთ კედელზე, კამარებს ზემოთ, შემორჩენილია რიყის ქვის სრულიად დაუმუშავებელი კედელი (სიმ. 1,7 მ). იგი ალბათ სხვენს ეკუთვნოდა.

კოშკი
კოშკი (8 7,6 მ) სასახლის აღმოსავლეთითაა 20-25 მეტრზე, ნაგებია რიყის ქვით. შესასვლელი პირველ სართულზეა ჩრდილოეთიდან. ამ მეოთხე სართულზე თითო სარკმელია, ხოლო მესამეზე — ორი. ყოველ სართულზე თითო თაღოვანი ბუხარი და ოთხი-ექვსი სათოფურია, რომლებსაც გადახურვა და ძირი ჰორიზონტალური აქვს. სართულშუა გადახურვა ხის ყოფილა, ორმაგი. კოჭების საყრდენ ბუდეებში შემორჩენილია მათი დანახშირებული ნაწილების ბოლოები. პირველი, მეორე და მესამე სართულები ერთმანეთს უკავშირდებოდა კედლებს აყოლებული ქვის კიბით, ხოლო მეოთხე სართულს — ხის მიდგმული კიბით. კოშკი შიგნით და გარედან შელესილია. გადახურული ყოფილა ორფერდა სახურავით. არქეოლოგიური დაზვერვების დროს აიკრიფა შორენკეცებისა და კრამიტის ნამტვრევები.

ეკლესია
ეკლესია, დგას სასახლის აღმოსავლეთით, 100 მეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5.3 7.6 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვის ირეგულარული წყობით. კედლები შიგნით და გარედან მობათქაშებული ყოფილა. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია კამარა, კონქის მნიშვნელოვანი ნაწილი და განივი კედლების ზედა ნაწილები. თითქმის მთლიანადაა დანგრეული გრძივი კედლები. შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე და დასავლეთ კედელში თითო სწორკუთხა სარკმელია. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, თითო პატარა სწორკუთხა ნიშია.
ვალეს წმინდა იოანე ნათლისმცემელის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა = ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.616207
| გრძედი =42.865511
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ვალეს წმინდა იოანე ნათლისმცემელის ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია ვალეში. აგებულია 2002-2003 წლებში.

მცირე ერთნავიანი ეკლესია (გარე ზმომებია 5,37,1 მ.) შიგნიდან აფსიდით, გარედან კი სწორკუთხაა, მინაშენისა და კარიბჭის გარეშე. ეკლესია მდებარეობს ღია ველზე. ნაგებია ნაცრისფერი და სხვადასხვა ტონალობის მოწითალო ტუფით. გარშემო მოშანდაკებულია ბაზალტის ფილებით. შესასვლელი ერთი აქვს დასავლეთიდან, სარკმელი სამი — თითო-თითო აღმოსავლეთის, სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კედლებშია გაჭრილი. აფსიდი გრძივ კედლებს უშუალოდ, საფეხურის გარეშე აგრძელებს. აფსიდში საკურხევლის სარკმლის გვერდებზე ორი სწორკუთხა ნიშია, რომლებიც იატაკიდან იწყება. ტაძრის დარბაზი პილასტრებისა და საბჯენი თაღის გარეშეა და ცილინდრული კამარიტ არის გადახურული. ფასადი სადაა, გრძივ ფასადზე თითო თაღოვანი სარკმელი ცენტრშია გაჭრილი. სარკმლებს და შესასვლელს გლუვი ლილვები შემოუყვება.

ფასადებს გრეხილი ლილვებითა და მათ შორის ორბაფთიანი წნული ორნამენტით შედგენილი კარნიზი ასრულებს. ორქანობიანი სახურავი შემოსილია კრამიტით.

ტაძარს დასავლეთ ფასადზე კარის ზემოთ, სწორკუთხა ქვაზე ამშვენებს ცხრასტრიქონიანი წარწერა:

ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთით სალოცავ ნიშად და სასანთლედ სარკმლის თაღოვანი ნაწილის ქვა დევს გარდამავალი ხანისათვის დამახასიათებელი ჰორიზონტალურ კიდეებიანი თავსართით.
შემსიშაჰ სულთანი

შემსიშაჰ სულთანი (; დ. 1619, საქართველო — გ. 1698, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის იმპერიის სულთნის, მურად -ის კანონიერი ცოლი. წარმოშობით ქართველი.

ბიოგრაფია
ზილიხანი დაიბადა 1619 წელს, სამეგრელოში. იგი იყო ოდიშის მთავრის, ლევან დადიანისა და მისი მეორე ცოლის ნესტან-დარეჯან ჭილაძის ქალიშვილი.

მოგვიანებით იგი მოხვდა სულთან მურად -ის ჰარემში. მან მურადს ორი ქალიშვილი გაუჩინა: ჰაფსა სულთანი (1634–1636) და ფატმა სულთანი (1636–1640).

შემსიშაჰი გარდაიცვალა 1698 წელს, სტამბოლში.
წყალთბილის ეკლესია

წყალთბილის ეკლესია — ქართული არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ წყალთბილაში. ძეგლი ცუდადაა შემონახული, მას საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის №03/44 ბრძანების საფუძველზე 2013 წლის 12 მარტს მიენიჭა კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი.

ამჟამად ტაძრის ნანგრევებში ჩაშენებულია სომხური ეკლესია.
ლიუდმილა პეტრუშევსკაია

ლიუდმილა პეტრუშევსკაია ( დ. 26 მაისი, 1938, მოსკოვი) — რუსი პროზაიკოსი, მომღერალი, პოეტი და დრამატურგი.

ბიოგრაფია
ლიუდმილა პეტრუშევსკაია დაიბადა 1938 წლის 26 მაისს, მოსკოვში, მოსამსახურის ოჯახში. იგი არის ენათმეცნიერ ნიკოლაი ფეოფანოვიჩის შვილიშვილი. ნიკოლაის ნაშრომები თარგმნილია სხვადასხვა ენებზე. ომის დროს იგი ცხოვრობდა ნათესავებთან, ასევე ბავშვთა სახლში ქალაქ უფასთან.

ომის შემდეგ იგი დაბრუნდა მოსკოვში, დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობდა მოსკოვური გაზეთების კორესპონდენტად. 1972 წლიდან ის არის ცენტრალული სატელევიზიო სტუდიის რედაქტორი.

ლიუდმილა პეტრუშევსკაიამ ადრე დაიწყო ლექსების წერა. წერდა სცენარებს სტუდენტთა საღამოებისთვის და სერიოზულად არც ფიქრობდა, რომ გამხდარიყო მწერალი.

მისი პირველი გამოქვეყნებული მოთხრობა იყო „ “, რომელიც გამოიცა 1979 წელს ჟურნალ „ავრორა“-ში. ამის შემდეგ სტეფანოვნას პროზა აღარ იბეჭდებოდა 10 წელი და მისი გამოშვება დაიწყეს მასშტაბური გარდაქმნებისას. ლუდმილას შემოქმედება საკმაოდ მრავალფეროვანია და მან ძალიან ბევრი ადამიანი მოხიბლა, რამაც გამოიწვია მისი პოპულარობა.

მისი შემოქმედება მოიცავს ქალთა ცხოვრებას ახალგაზრდობიდან სიბერემდე.
ლუსი მილებუ ობიუსონი

ლუსი მილებუ ობიუსონი, ასევე ცნობილია როგორც ლუსი მბუსუ (დ. 25 თებერვალი, 1957) — გაბონელი ოფთალმოლოგი და პოლიტიკოსი. გაბონის სენატის პრეზიდენტი 2015 წლიდან.

ბიოგრაფია
ლუსი მილებუ ობიუსონი დაიბადა 1957 წლის 25 თებერვალს ქალაქ ფუგამუში. იგი არის ფილოსოფიის დოქტორი მედიცინაში. ოფთალმოლოგიას სწავლობდა ექს-მარსელის უნივერსიტეტში, საფრანგეთში. იგი არის სენატის საგარეო საქმეთა, ფინანსებისა და რეგიონალური დაგეგმარების მუდმივმოქმედი კომისიის წევრი.
ვიდეო თამაშების კონსოლი

ვიდეო თამაშების კონსოლი, სათამაშო კონსოლი — ელექტრონული, ციფრული ან კომპიუტერული მოწყობილობა, რომელსაც ეკრანზე გამოაქვს ვიდეო სიგნალი ან ვიზუალური გამოსახულება და განკუთვნილი არის ვიდეო თამაშების სათამაშოდ. სახლის სათამაშო კონსოლები გამოიყენებენ ტელევიზორს, პროექტროს და კომპიუტერულ მონიტორს გამოსახულების მისაღებად.

არსებობს სხვადასხვა სახის ვიდეო თამაშების კონსოლები, მათ შორის: სახლის ვიდეო თმაშების კონსოლები, პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები, მიკროკონსოლები და გამოყოფილი კონსოლები

თავდაპირველად სათამაშო კონსოლები პერსონალური კომპიუტერებისგან განსხვავდებოდნენ რიგი მნიშვნელოვანი ნიშანთვისებებით — ისინი ითვალისწინებდნენ მხოლოდ ტელევიზორის გამოყენებას და არ გააჩნდათ სტანდარტული პერიფერიული მოწყობილობების მხარდაჭერა, მაგალითად, როგორებიცაა კლავიატურა და მოდემი.

სათამაშო კონსოლები განვითარდა შედარებით მარტივი ელექტრონული სატელევიზიო სათამაშო სისტემებისგან, მაგალითისთვის, როგორიც არის და ჩვენს დროში იქცა მძლავრ მრავალფუნქციურ სათამაშო სისტემებად, რომლებსაც დაემატა სხვადასხვა ფუნქციები და მოწყობილობები, მათ შორის -პლეიერი, -პლეიერი, -, ვებ-ბრაუზერი და სხვა.

სახლის კონსოლები
პორტატიული კონსოლები
მიკროკონსოლები
გამოყოფილი კონსოლები
ახალციხის მაცხოვრის ამაღლების ეკლესია

ახალციხის მაცხოვრის ამაღლების ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია, მდებარე ახალციხეში მერაბ კოსტავას და ზაქარია დიდიმამიშვილის ქუჩების კვეთაზე. ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 2010 წელს.

ეკლესია ცენტრალურ-გუმბათოვანია, ნაგებია სუფთად გათლილი თეთრი ეკლარის ფილებით (გარე ზომებია: 17,1 10,5 მ.). ტაძრის გეგმას ჯვრისებრი მოხაზულობა აქვს, სადაც ჯვრის სამი მკლავი — აღმოსავლეთის, სამხრეთისა და ჩრდილოეთის ნახევარწრიული აფსიდებით მთავრდება. მეოთხე მკლავი — დასავლეთისა — სწორკუთხაა. აგებულია ტრიქონქი სამსიბრტყიანი ნაწილობრივ შვერილი აფსიდებით. გეგმაზე მკვეთრად გამოიყოფა ცენტრალური ნავი. საკურთხევლის აფსიდი დაგრძელებულია ბემით, საიდანაც სადიაკვნესა და სამკვეთლოშია შესასვლელები. მცირე სათავსოები დარბაზული ეკლესიის გეგმას იმეორებენ: დარბაზი და მასთან უშუალოდ დაკავშირებული აფსიდიანი აღმოსავლეთის ნაწილი, რომელიც აღმოსავლეთით გაჭრილი სარკმლით ნათდება. სამნაწილიანი საკურთხეველი დარბაზის სივრციდან გალესილი კანკელით გამოიყოფა. დარბაზში ყველაზე ნათელი ნავების გადაკვეთაზე მოწყობილი გუმბათქვეშა სივრცეა, რომლებიც გუმბათის ყელის 12 სარკმლით და აფსიდებში გაჭრილი სარკმლებით ნათდება. გუმბათის ყელში შიდა მხრიდან წრიულია, გარედან თორმეტწახნაგა. დასავლეთის მკლავი სწორკუთხაა. ტაძარში ორი შესასვლელია, ორივე დასავლეთის მკლავიდან, კარიბჭის გავლით დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. დასავლეთის მკლავის ჩრდილოეთის მონაკვეთში ტაძრის სივრციდან ტიხრებით აფსიდიანი სანათლავია გამოყოფილი.

გარედან საგრძნობია ტაძრის აღმოსავლეთ-დასავლეთის ღერძის დაგრძელება, რასაც დასავლეთიდან მიშენებული კარიბჭეც აძლიერებს. ფასადებზე შვერილი აფსიდები სამსიბრტყიანია, შუა ნაწილში ჩაწეული კედლის ნიშებით. სარკმლები თაღოვანია, გარედან გლუვი ლილვებით შემოსაზღვრული. მთელი ნაგებობის დომინანტი გუმბათის ყელია. აღმოსავლეთის ფასადზე საკურთხევლის მოცულობა შუა საუკუნეების ქართულ ხუროთმოძღვრებაში შემუშავებული სამკუთხა ნიშებით არის აქცენტირებული. თითოეული ფასადის გამორჩეულ ადგილზე ქვაზე კვეთილი თითო ხატია განთავსებული. დასავლეთის თაღოვანი კარიბჭის ფრონტონში ორქანობიან ქვაზე ანგელოზთა მიერ ქრისტეს ამაღლების სცენაა დაქარაგმებული ასომთავრული წარწერით.

ტაძრის ფასადები და გუმბათის ყელი ლილვისა და წრეთარგისაგან შედგენილი გლუვი კარნიზებით სრულდება, ტაძარი თუნუქით არის გადახურული.

ტაძარს ქვისა და აგურის გალავანი უვლის, რომლის დასავლეთ ნაწილში ორიარუსიანი სამრეკლო-კარიბჭეა (გარე ზომებია: 4,4 6,7 მ.). სამრეკლოს ქვედა სართული სწორკუთხა მოცულობის თაღოვანი კარიბჭე-გასასვლელია, სამრეკლო წრიულ რვა სვეტზე აღმართული ფანჩატურია.