iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ბოდოკო

ბოდოკო — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 443 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 158 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21,75 კმ²-ზე. ფართობი 1 616 502 კმ²-ია.
ეშუ (პერნამბუკუ)

ეშუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 523 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 636 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23,6 კმ²-ზე. ფართობი 1 337 495 კმ²-ია.
გრანიტუ (პერნამბუკუ)

გრანიტუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 447 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 855 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13,13 კმ²-ზე. ფართობი 521 942 კმ²-ია.
იპუბი

იპუბი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 535 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 120 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32,64 კმ²-ზე. ფართობი 861 419 კმ²-ია.
მორეილანდია

მორეილანდია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 502 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 132 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27,6 კმ²-ზე. ფართობი 403 392 კმ²-ია.
ორიკური

ორიკური — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 451 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 64 358 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26,56 კმ²-ზე. ფართობი 2 422 901 კმ²-ია.
სანტა-კრუსი (პერნამბუკუ)

სანტა-კრუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 515 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 594 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10,82 კმ²-ზე. ფართობი 1 255 936 კმ²-ია.
სანტა-ფილომენა (პერნამბუკუ)

სანტა-ფილომენა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 630 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 371 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13,3 კმ²-ზე. ფართობი 1 005 045 კმ²-ია.
ტრინიდადი (პერნამბუკუ)

ტრინიდადი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 518 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 116 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 113,77 კმ²-ზე. ფართობი 229 544 კმ²-ია.
ველიკანოვის სახლი

ველიკანოვის სახლი — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ძველი ყაზანის ქუჩაზე (ამჟამად სერაფიმოვიჩის ქუჩა № 10). აგებულია 1884-1890 წლებში როსტოველი არქიტექტორების ნიკოლაი დოროშენკოსა და ნ. სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. ამჟამად შენობაში განთავსებულია მ. გრეკოვის სახელობის როსტოვის სამხატვრო ტექნიკუმი. ველიკანოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

ისტორია
1884-1890 წლებში როსტოველმა ვაჭარმა სემიონ ველიკანოვმა თავისი ქალიშვილისთვის ააშენა სახლი ყაზანის (ამჟამად სერაფიმოვიჩის) ქუჩაზე.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. 1921 წელს შენობაში განათავსეს კარლ მარქსის სახელობის როსტოვის სახელმწიფო სახალხო ბიბლიოთეკა (ამჟამად დონის სახელმწიფო სახალხო ბიბლიოთეკა). ჟურნალისტი ბორის ოლენინი გაზეთ „-ში“ წერდა:

1994 წელს ბიბლიოთეკა გადავიდა ახალ შენობაში პუშკინის ქუჩაზე, ხოლო ველიკანოვის სახლში განთავსდა მ. გრეკოვის სახელობის როსტოვის სამხატვრო სასწავლებელი.
გერასიმოვის სახლი

გერასიმოვის სახლი — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს სოციალისტურ (ძველი ნიკოლსკის) ქუჩაზე. გერასიმოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

ისტორია
სახლი ნიკოლსკის (ამჟამად სოციალისტურ) ქუჩაზე, ააგეს საუკუნის ბოლოსა და საუკუნის დასაწყისში ნეოკლასიკური ეკლექტიკის სტილში. მშენებლობისთვის გამოიყენეს ა. ლევანიდოვის ქარხნის მიერ დამზადებული აგური. სახლის მფლობელები იყვნენ როსტოველი საშუალო კლასის წარმომადგენლები ცოლ-ქმარი სტეფან და ელისაბედ ნეცვეტაილენკოები. 1914 წელს სახლის მფლობელი გახდა იაკობ გერასიმოვი, რომელიც იყო ტყავის მაღაზიის მფლობელი ძველ ბაზარში (ამჟამად — ცენტრალური ბაზარი). იაკობ გერასიმოვმა დააფინანსა ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის ახალი ბაზრის ტერიტორიიდან ძმათა სასაფლაოზე გადატანის სამუშაოები.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და იგი ფუნქციონირებდა, როგორც საცხოვრებელი სახლი. შემდეგ მასში განათავსეს საბავშვო ბაღი № 14.

2015 წელს შენობის სარემონტო სამუშაოების მიმდინარეობის დროს, ნაგებობის შიგნით გათხარეს ორმო, რომელიც ფატალურად დასრულდა. ფასადის კედელი, რომელიც არ ჰქონდათ ხიმინჯებით გამაგრებული, მთლიანად ჩამოიქცა.

არქიტექტურა
ნაგებობა მდებარეობს დონის როსტოვის ისტორიულ ნაწილში. სახლს აქვს საუკუნის ტიპური ნაგებობის ფორმა. მთავარი ფასადი გადიოდა სოციალიზმის ქუჩაზე. ნაგებობა ერთსართულიანი, სარდაფიანი აგურის შენობა იყო. ნაგებობა თარიღდება 1900-1904 წლებით. მისი პროექტი ეკუთვნის ნიკოლაი დოროშენკოს. სახლის მშენებლობა გრძელდებოდა დოროშენკოს გარდაცვალების შემდეგაც, არქიტექტორ ნიკოლაი დურბახის მეთვალყურეობით.
რამლის ბრძოლა (1101)

რამლის პირველი ბრძოლა გაიმართა 1101 წლის 7 სექტემბერს, იერუსალიმის სამეფოსა და ფატიმიანებს შორის. ქალაქი რამლა მდებარეობდა იერუსალიმის და ასკალონის, (ეგვიპტელთა უკანასკნელი ქალაქი პალესტინაში) გზაზე. ფატიმიანები ასკალონიდან ახორციელებდნენ შეტევებს იერუსალიმის მიმართულებით და რამლის მიდამოებში სამჯერ გაიმართა მათ შორის ბრძოლა.

რამლის პირველ ბრძოლაში ფატიმიანთა სარდალი იყო საად ელ-დავლეჰი და მისი არმია 10 000 ჯარისკაცს შეადგენდა. ჯვაროსანთა არმია ბევრად ნაკლები იყო: 260 რაინდი და 900 ქვეითი. მათ მეთაურობდა ბალდუინ . მან თავისი ჯარი ექვს დივიზიად დაყო. პირველი შეტევის შემდეგ ორი დივიზია განადგურდა. ბალდუინმა ბრძანა კონტრშეტევაზე გადასვლა. ძლიერი შეტევის შემდეგ მუსლიმები პანიკამ მოიცვა და უკან ასკალონისკენ დაიხიეს. ჯვაროსნებმა გაძარცვეს ეგვიპტელთა ბანაკი და იერუსალიმში დაბრუნდნენ.
ასლაევო (აბზელილოვოს რაიონი)

ასლაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 397 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 85 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
ატავდი

ატავდი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 614 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 52 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
აუმიშევო

აუმიშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 107 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 32 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
ახმეტოვო (აბზელილოვოს რაიონი)

ახმეტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 145 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 100 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონი (კამერუნი)

უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონი  — ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე რეგიონი კამერუნში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ჩრდილოეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ჩადს და დასავლეთიდან ნიგერიას. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მარუა.

მოსახლეობა
რეგიონში ცხოვრობს 50-ზე მეტი სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფი, მათ შორის ბაგარები, ფულბე (მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი) და ჩადის ენაზე მოლაპარაკე ხალხი. სხვადასხვა ერებს შორის ერთმანეთში სასაუბრო ენაა — ფულანი, განათლებულ მოსახლეობას შორის ასევე გავრცელებულია ფრანგული ენა. მოსახლეობის რელიგიური აღმსარებლობაა ისლამი, ქრისტიანობა და ტრადიციული აფრიკული სარწმუნოება.

ადმინისტრაციული დაყოფა
რეგიონი იყოფა 6 დეპარტამენტად:

გალერეა
რამლის ბრძოლა (1105)

რამლის მესამე ბრძოლა გაიმართა 1105 წლის 27 აგვისტოს, იერუსალიმის სამეფოს ჯვაროსნებსა და ფატიმიანებს შორის. ჯვაროსნების მეთაური იყო ბალდუინ , ხოლო ეგვიპტელების ალ-აფდალ შაჰანშაჰი.

ჯვაროსანთა არმია შედგებოდა კავალერიისგან და ქვეითებისგან. ფატიმიანთა არმიის შემადგენლობაში შედიოდნენ დამასკოელი თურქ სელჩუკები და ასევე ცხენოსანი მშვილდოსნები. ჯვაროსანმა რაინდებმა შეძლეს ეგვიპტელების გაყრა ბრძოლის ველიდან და გაძარცვეს მათი ბანაკი. ბალდუინმა გაანადგურა სელჩუკებიც, ხოლო შემდეგ თავს დაესხა ეგვიპტელთა უკან დახეულ არმიას. დიდი ბრძოლის შემდეგ ეგვიპტელები დამარცხდნენ.

ამ ბრძოლის შემდეგ მაინც გაგრძელდა მუსლიმთა თარეში პალესტინაში. რამლის ბრძოლის შემდეგ პირველი დიდი დაპირისპირება ჯვაროსნებსა და ფატიმიანებს შორის იყო იბნის ბრძოლა 1123 წელს.
სანაპირო რეგიონი (კამერუნი)

სანაპირო რეგიონი — რეგიონი კამერუნის დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება კამერუნის დასავლეთის რეგიონს, სამხრეთიდან სამხრეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ცენტრალურ რეგიონს, დასავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონს და სამხრეთ-დასავლეთიდან გარს ერტყმის ბიაფრის ყურის წყლები. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი დუალა.

ადმინისტრაციული დაყოფა
რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად:
ნიკოლაი პანინის საცხოვრებელი სახლი

ნიკოლაი პანინის საცხოვრებელი სახლი — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1910 წელს არქიტექტორ ევგენი გულინის პროექტის მიხედვით მოდერნის სტილში. მდებარეობს მისამართზე: ულიანოვსკის ქუჩა № 39. ეკუთვნოდა ვაჭარ ნიკოლაი პანინს.

ისტორია
სახლი აგებულია არქიტექტორ ევგენი გულინის პროექტის მიხედვით, ვაჭარ ნიკოლაი პანინის დაფინანსებით. სახლი დგას სტაროობრიადცების ეკლესიის მახლობლად.

არქიტექტურა
ნიკოლაი პანინის საცხოვრებელი სახლი მდებარეობს ულიანოვის ქუჩაზე სტაროობრიადცების ეკლესიის ფასადის პირდაპირ. ორსართულიან ნაგებობას სწორკუთხა გეგმა აქვს. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში ნაგებობას ადგას წვეტიანი გუმბათი. არქიტექტურულ-მხატვრული თვალსაზრისით ნაგებობის იერსახე ხასიათდება თაბაშირის გაფორმებით. პირველი სართულის ფანჯრები სწორკუთხა ფორმისაა, ხოლო მეორე სართულისას გააჩნია ნახევრადწრიული ფორმა. ფანჯრის მიდამოები მორთულია გეომეტრიული ფიგურებით. ნაგებობას მთავარი შესასვლელი აქვს ფასადის მარჯვენა მხარეს.
რამლის ბრძოლა (1102)

რამლის ბრძოლა გაიმართა 1102 წლის 17 მაისს, იერუსალიმის სამეფოსა და ფატიმიანებს შორის.

ცუდი სადაზვერვო სისტემის გამო, იერუსალიმის მეფე ბალდუინ მხოლოდ 500 რაინდით დაუპირისპირდა 30 000 მუსლიმს. როდესაც ბალდუინმა შეცდომის შესახებ შეიტყო უკვე ძალიან გვიანი იყო. ბრძოლაში თითქმის ყველა რაინდი დაიღუპა, მაგრამ რამდენიმემ მოახერხა გაქცევა და რამლაში თავის შეფარება. ბალდუინი ღამით ჩუმად გაიპარა და არსუფისკენ წავიდა. იქ მან ერთ-ერთი ინგლისელი გემის კაპიტანი დაარწმუნა, რომ გაერღვია იაფის ბლოკადა, რომელიც ხმელეთიდანაც მიმდინარეობდა. გერმანელი და ფრანგი ჯვაროსნების წყალობით ბალდუინმა შეკრიბა რვა ათასიანი არმია და დაამარცხა მოალყე ფატიმიანები. გადარჩენილებმა ასკალონში დაიხიეს.
ჩრდილოეთის რეგიონი (კამერუნი)

ჩრდილოეთის რეგიონი — რეგიონი კამერუნის ჩრდილოეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება კამერუნის უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონს, სამხრეთიდან ადამავის რეგიონს, დასავლეთიდან ნიგერიას, აღმოსავლეთიდან ჩადს და სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი გარუა.

ფლორა და ფაუნა
რეგიონის დიდი ნაწილი დაფარულია ტყიანი სავანებით, ჩრდილოეთით მცენარეულობა უფრო მეჩხერია, ბალახოვანი საფარი უფრო იშვიათია, ხეები უფრო იზოლირებულია. ყველაზე უფრო გავრცელებული სახეობებია — აკაცია, ბაობაბი, პალმების ზოგიერთი სახეობა. ცხოველებს შორის ყველაზე უფრო მრავალრიცხოვანია ბეჰემოთი, ტურა, მაიმუნების ზოგიერთი სახეობა, ქვეწარმავლების სხვადასხვა სახეობა. ქალაქ გარუას სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს ბენუეს ეროვნული პარკი.

მოსახლეობა
მთავარი ეთნიკური ჯგუფი — მომთაბარე მუსლიმი ფულბეს ტომის ხალხი, მათ გარდა ასევე ცხოვრობს ბევრი ტომის ხალხი, რომლებიც ლაპარაკობენ ადამავის, ჩადის და ნილო-საჰარულ ენებზე. სხვადასხვა ეთნოსს შორის სასაუბრო ენაა ფულანი, საგანმანათლებლო ენა — ფრანგული.

ადმინისტრაციული დაყოფა
რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად:
დიმიტრი როსტოველის ეკლესია (დონის როსტოვი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = როსტოვის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ჟ. ვოლოშინა
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 2000
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =1
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 47.231314
| გრძედი =39.672731
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
დიმიტრი როსტოველის ეკლესია — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანად შერაცხული მიტროპოლიტის დიმიტრი როსტოველის სახელობის მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მშენებლობა მიმდინარეობდა 2000-2008 წლებში არქიტექტორ ჟ. ვოლოშინას პროექტის მიხედვით. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.

წინარე ისტორია
დიმიტრი როსტოველის აღნიშნული ეკლესია არაა პირველი ეკლესია დონის როსტოვში, რომელიც ამ წმინდანისადმია მიძღვნილი. 1751 წელს ქალაქში ააშენეს პატარა სამლოცველო, რომელმაც 1761 წელს ვორონეჟისა და ელეცკის ეპისკოპოსის კირილეს კურთხევით და ციხესიმაგრის კომენდანტის, გენერალ-მაიორ დიმიტრი სომოვის თანხმობით, მიიღო ეკლესიის სტატუსი. მაგრამ 1786 წელს ეს ეკლესია ძალიან დაძველდა და ამ მიზეზის გამო ადგილობრივმა ხელისუფლებამ მიიღო ეკლესიის დახურვის გადაწყვეტილება. 1796 წელს ეკლესია დაშალეს და მისი საღი მასალა გამოიყენეს ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიის ასაშენებლად.

ისტორია
ქალაქ დონის როსტოვში ახალი მართლმადიდებლური მრევლი ჩამოყალიბდა 2000 წელს. 2000 წლის 4 ოქტომბერს როსტოვის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა (ერისკაცობაში დოლგანოვი) ჩადო პირველი ქვა დიმიტრი როსტოველის სახელობის მომავალი ეკლესიის ფუნდამენტში. ტაძარი შენდებოდა რვა წლის განმავლობაში. 2001 წელს, ჯერ კიდევ მშენებარე ტაძარში დაარსდა დროებითი სამრევლო გაერთიანება. 2004 წლის 17 სექტემბერს მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა მოინახულა მშენებარე ტაძარი და აკურთხა მისი გუმბათი და ჯვარი. ამის შემდეგ მალევე დასრულდა ტაძრის მშენებლობა და ეკლესიაში დაიწყო ღვთისმსახურება. მცირე სამშენებლო და დეკორაციული სამუშაოები მიმდინარეობდა 2008 წლამდე. 2004 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.

ეკლესიასთან ასევე მოქმედებს საქველმოქმედო სამზარეულო. ეკლესიის ხელმძღვანელობა აქტიურად თანამშრომლობს როსტოვის მხარეთმცოდნეობის საოლქო მუზეუმთან, ასევე მასობრივი ინფორმაციის ადგილობრივ საშუალებებთან.
დონის როსტოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = როსტოვის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი = ://../
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = კონსტანტინ ტონი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1854-1860
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები = დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა = 5
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 47.217222
| გრძედი =39.711944
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ღვთისმშობლის შობის ეკლესია — საკათედრო, მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.

წინარე ისტორია
 საუკუნის ბოლოს, როდესაც დაიწყო ქალაქის გარეუბნის აქტიური დასახლება, მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ გარეუბანში, თანამედროვე ბაზრის მიმდებარე ტერიტორიაზე აეშენებინათ ღვთისმშობლის შობის ეკლესია. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1781 წლის 20 თებერვალს და გაიხსნა ამავე წლის 5 სექტემბერს. 1791 წლის 27 დეკემბერს მეხის დაცემის შედეგად ეკლესია მთლიანად დაიწვა. მალევე გადაწყდა ახალი ეკლესიის მშენებლობა და 1795 წელს ამავე ადგილზე კვლავ ააშენეს ღვთისმშობლის შობის ეკლესია. 1822 წელს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით ეკლესია საკათედრო გახდა.

ისტორია
მოსახლეობის სწრაფ ზრდასთან დაკავშირებით, 1854 წელს დამტკიცდა ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობის პროექტი. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1854 წელს და გაგრძელდა 1860 წლამდე არქიტექტორ კონსტანტინ ტონის პროექტის მიხედვით.

1887 წელს ააშენეს ოთხსართულიანი სამრეკლო. 1937 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა და მის ადგილზე განათავსა ზოოპარკი, ხოლო მოგვიანებით საწყობი. ეკლესია კვლავ გაიხსნა 1942 წელს, გერმანელთა ოკუპაციის შემდეგ. 1950 წელს ეკლესიაში რემონტი ჩატარდა, აღადგინეს ფრესკები. 1999 წელს დონის როსტოვის დაარსების 250 წლისთავთან დაკავშირებით აღადგინეს სამრეკლო.

1999 წელს ეკლესიის წინ აღმართეს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსისა და როსტოვისა და იაროსლავის ეპარქიის მიტროპოლიტის დიმიტრი როსტოველის ძეგლი.
სერგეი მარკოვის ძეგლი

სერგეი მარკოვის ძეგლი — რუსული საიმპერატორო არმიის გენერალ-ლეიტენანტის, რუსეთ-იაპონიის ომის და პირველი მსოფლიო ომის გმირის და თეთრების მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერის — სერგეი მარკოვის ძეგლი. აღიმართა 2003 წლის 13 დეკემბერს, სალსკში (როსტოვის ოლქი). იგი თეთრების მოძრაობის ლიდერისადმი მიძღვნილი პირველი მონუმენტია.

მონუმენტის არქიტექტორია ალექსეი ბიგანი, ხოლო სკულპტორები — ვლადიმირ და დანიელ სუროვცევები არიან. ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსა და გრანიტისგან.

ისტორია
2001 წელს, ძეგლის განთავსების მიზნით, საინიციატივო ჯგუფი შეიქმნა. მათი ძალისხმევის შედეგად, ორი წლის შემდეგ, ქალაქის ადმინისტრაციამ, მონუმენტის განთავსება გენერლის გარდაცვალების ადგილთან ახლოს გადაწყვიტა. 1918-1920 წლებში, მის საპატივცემოდ, ქალაქ სალსკს მარკოვი ეწოდებოდა. პროექტისთვის მხარდაჭერა, მრავალმა რუსმა ოფიციალურმა პირმა, მათ შორის, საპრეზიდენტო ადმინისტრაციამ და საგარეო საქმეთა სამინისტრომ გამოხატა. ამასთანავე, ძეგლი დალოცეს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა.

საწყის ეტაპზე, ძეგლის აღმართვა დონის როსტოვში, იმ შენობის მახლობლად იყო დაგეგმილი, სადაც, მოხალისეთა არმიის მთავარსარდლები განლაგდნენ და გენერლებმა — ლავრ კორნილოვმა და მიხაილ ალექსეევმა, თავიანთი ცნობილი „ყინულის მარში“ დაიწყეს. თუმცა, უწყებათაშორის კომისიასთან შეხვედრის შემდეგ, ქალაქში ქუჩების, მოედნებისა და სხვა საზოგადოებრივი ინტერესის მქონე ადგილების სახელწოდებების შესახებ, მონუმენტის განთავსება სალსკში გადაწყდა. როსტოვის რეგიონში, ჩატარდა სატელევიზიო გამოკითხვა, იმ მიზნით, რომ განესაზღვრათ, რა რეაქცია მოჰყვებოდა რეგიონში მარკოვის ძეგლის აღმართვის. გამოკითხულთა უმეტესობამ, დადებითი რეაქცია გამოხატა.

კონსტრუქციული სამუშაოები, ძირითადად, ადგილობრივმა მოსახლეობამ დააფინანსა.

მონუმენტის გახსნის ცერემონია, 2003 წლის 13 დეკემბერს, სერგეი მარკოვის გარდაცვალებიდან ზუსტად 85 წლის გასვლის შემდეგ გაიმართა, რომელსაც ესწრებოდნენ როსტოვის ოლქის გუბერნატორის მოადგილე, დონის დიდი არმიის ატამანი ვ. ვოლოდაცკი და სხვა ოფიციალური პირები.
სამხრეთის რეგიონი (კამერუნი)

სამხრეთის რეგიონი — რეგიონი კამერუნის სამხრეთ ნაწილში. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება კამერუნის აღმოსავლეთის რეგიონს, ჩრდილოეთიდან ცენტრალურ რეგიონს და ჩრდილო-დასავლეთიდან სანაპირო რეგიონს, გარდა ამისა, იგი ესაზღვრება ეკვატორულ გვინეას, გაბონს და კონგოს რესპუბლიკას, დასავლეთიდან გარს ეკვრის ბიაფრის ყურის წყლები. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ებოლოვა

მოსახლეობა
მოსახლეობის დიდი ნაწილი წარმოადგენს ბანტუს ხალხს, რომლებიც ბეტის ენის დიალექტზე ლაპარაკობენ.

ადმინისტრაციული დაყოფა
რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად:

ეკონომიკა
ეკონომიკის მთავარი დარგებია: ხე-ტყის წარმოება, სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვება და ოკეანის სანაპიროზე ნავთობის მოპოვება. რეგიონის თითქმის მთელი ტერიტორია, ოკეანის სანაპიროზე მდებარე მანგროს ტყეების გარდა, დაკავებულია ტროპიკული ტყეებით.
დონის როსტოვის ამაღლების ტაძარი

}
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = გრიგორ ვასილევი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1910-1913
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები = დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =1
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 47.239086
| გრძედი =39.716928
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ამაღლების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1910-1913 წლებში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა ვაჭრების გერასიმოვის, მიასნიკოვისა და საფონოვის დაფინანსებით და არქიტექტორ გრიგორ ვასილევის პროექტის მიხედვით. ძეგლს აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

ისტორია
1892 წელს, ქოლერის ეპიდემიის შემდეგ ქალაქგარეთ დააარსეს სასაფლაო რომელსაც უწოდეს „საძმო სასაფლაო“. იგი გახდა ყველაზე დიდი სასაფლაო დონის როსტოვში. თავდაპირველად იქ პატარა სამლოცველოც კი არ იდგა.

1990-იანი წლების ბოლოს ეკლესიას ჩაუტარდა რესტავრაცია, რომლის დროსაც აღადგინეს სამრეკლო და გუმბათი. 2000-იანი წლების ბოლოს მოხდა ეკლესიის შიდა სივრცის რესტავრაცია.
ენდრიუ გარფილდი

ენდრიუ რასელ გარფილდი ( დ. 20 აგვისტო 1983) — ამერიკელ-ბრიტანელი მსახიობი.

დაიბადა ლოს-ანჯელესში, გაიზარდა დიდი ბრიტანეთის ქალაქ ეპსომში. კარიერა დაიწყო ბრიტანეთის სატელევიზიო პროგრამებში გამოსვლით. პირველი ცნობილი როლი მიიღო ფილმში „ლომები ბატკნებისთვის“, რომელიც გადაიღო რობერტ რედფორდმა 2007 წელს. საერთაშორისო ყურადღება 2010 წელს მიიპყრო, როდესაც ითამაშა დევიდ ფინჩერის ფილმში „სოციალური ქსელი“. ამ ფილმში გარფილდმა განასახიერა -ის ერთ-ერთი დამაარსებლის ედუარდო სავერინის სახე. შესრულებული როლისთვის გარფილდი ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსსა და ბაფტაზე. შესრულებული როლისთვის ფილმში „არ გამიშვა“ მოიპოვა სატურნის ჯილდო.

2012 წელს გადაიღეს სუპერგმირულ ფილმში „საოცარი ადამიანი ობობა“, სადაც ითამაშა ადამიანი ობობას როლი. 2016 წელს ერთბაშად ორ ფილმში მიიღო მონაწილეობა: მარტინ სკორსეზეს ფილმში „დუმილი“ და მელ გიბსონის ფილმში „ჰაქსოს გმირი“. დეზმონდ დოსის როლის შესრულებისთვის ფილმში „ჰაქსოს გმირი“ ნომინირებული იყო ოსკარსა და ოქროს გლობუსზე.
აფოგადუს-და-ინგაზეირა

აფოგადუს-და-ინგაზეირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 525 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 088 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 92,9 კმ²-ზე. ფართობი 377 696 კმ²-ია.
ბრეჟინიუ (პერნამბუკუ)

ბრეჟინიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 737 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 307 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 68,75 კმ²-ზე. ფართობი 106 276 კმ²-ია.
კალუმბი

კალუმბი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 446 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 648 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31,5 კმ²-ზე. ფართობი 179 314 კმ²-ია.
კარნაიბა

კარნაიბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 485 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 574 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43,42 კმ²-ზე. ფართობი 427 802 კმ²-ია.
ფლორისი (პერნამბუკუ)

ფლორისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 466 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 169 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22,27 კმ²-ზე. ფართობი 995 558 კმ²-ია.