iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
საერთაშორისო პოლარული წელი

საერთაშორისო პოლარული წელი — პერიოდი, რომლის განმავლობაში სხვადასხვა ქვეყნის მეცნიერები ერთდროულად, ერთიანი პროგრამითა და მეთოდიკით ატარებდნენ გეოფიზიკურ დაკვირვებებს არქტიკაში.

 საერთაშორისო პოლარული წელი ჩატარდა 1882 წლის აგვისტოდან 1883 წლის აგვისტოს ჩათვლით. დაკვირვებები მიმდინარეობდა ჩრდილოეთ პოლარული მხარის 13 პუნქტში (რუსეთში, აშშ-ში, კანადაში, ნორვეგიაში, ფინეთში, გრენლანდიაში, შპიცბერგენის კუნძულებსა და კუნძულ იან-მაიენზე) და სამხრეთ პოლარული მხარის 2 პუნქტში (ჰორნის კონცხსა და კუნძულ სამხრეთი ჯორჯიაზე). საერთაშორისო პოლარული წლის ჩატარებაში, გარდა ჩამოთვლილი სახელმწიფოებისა, მონაწილეობდნენ აგრეთვე დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, გერმანია, ავსტრია, დანია, ნიდერლანდები და შვეცია.

 საერთაშორისო პოლარული წელი ჩატარდა 1932 წლის აგვისტოდან 1933 წლის აგვისტოს ჩათვლით. ამჯერად გამოკვლევები მეტად ფართო პროგრამით წარმოებდა, გაიზარდა დაკვირვების პუნქტთა რიცხვი (15-იდან 92-მდე), ატმოსფეროს მაღალი ფენების შესასწავლად გამოიყენესს რადიოტექნიკკურ მიღწევებზე დაფუძნებული კვლევის ახალი მეთოდები. კვლევის მნიშვნელოვანი შედეგები მოიპოვეს გემებით ჩატარებულმა ექსპედიციებმა. კავკასიაში, პამირსა და ალთაიზე მიმდინარეობდა მყინვართა ინტენსიური კვლევა. ანტარქტიკაში დაიზამთრა რ. ბერდის ექსპედიციამ.

 საერთაშორისო პოლარულ წელს უწოდეს საერთაშორისო გეოფიზიკური წელი და მიმდინარეობდა 1957 წლის 1 ივლისიდან 1958 წლის 31 დეკემბრამდე (18 თვე), რომლის განმავლობაში 67 ქვეყანა მთელ დედამიწაზე ერთიანი პროგრამითა და მეთოდიკით ატარებდა გეოფიზიკურ დაკვირვებებსა და გამოკვლევებს. საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის წინამორბედი იყო ადრე ჩატარებული ორი საერთაშორისო პოლარული წელი. საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის ჩატარებას ხელმძღვანელობდა სპეციალური კომიტეტი, რომლის თავმჯდომარე იყო ს. ჩეპმენი.

 საერთაშორისო პოლარული წელი მიმდინარეობდა 2007 წლის 1 მარტიდან 2008 წლის 1 მარტამდე, მოიცავდა კლიმატისა და ატმოსფეროს, ოკეანოგრაფიასა და მსოფლიო ოკეანეს, მარადმწვანე ხმელეთის, ბიოსფეროსა და ოკეანის ბიოლოგიის პრობლემებისა და სოციალურ-ეკონომიკური საკითხების კვლევას.

 საერთაშორისო პოლარული წელი, საერთაშორისო არქტიკული მეცნიერების კომიტეტსა და ანტარქტიდის კვლევის სამეცნიერო კომიტეტს შორის მიღწეული შეთანხმების შემდეგ, 2032-2033 წლებშია დაგეგმილი.
წყნარი მზის საერთაშორისო წელი

წყნარი მზის საერთაშორისო წელი — მზის აქტიურობასა და მასთან დაკავშირებულ გეოფიზიკურ მოვლენებზე დაკვირვების და კვლევის ურთიერთშეთანხმებული საერთაშორისო პროგრამა, რომელიც ხორციელდება მზის მოქმედების მინიმუმის, ე. წ. „წყნარი მზის“ დროს. 1964-1965 წლებში ჩატარებული წყნარი მზის საერთაშორისო წლის კვლევაში მონაწილეობდა 70-ზე მეტი ქვეყანა. დაკვირვება ტარდებოდა დედამიწის ზედაპირზე გამართულ რამდენიმე ასეულ სადგურზე, აგრეთვე ხელოვნურ თანამგზავრებსა და გეოფიზიკურ რაკეტებზე. კვლევას ხელმძღვანელობდა სამეცნიერო კავშირების საერთააშორისო საბჭოს სპეციალური კომიტეტი. წყნარი მზის საერთაშორისო წლის დაკვირვებათა შედეგები ინახება მონაცემების მსოფლიო ცენტრებში. წყნარი მზის საერთაშორისო წლის მონაცემების საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის (1957-1958) მონაცემებთან შედარების დროს გამოვლინდა დედამიწისა და მზის მოვლენების ცვლის კავშირი მზის მოქმედების ციკლებთან, საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის მეცნიერული შედეგები შეჯამდა 1967 წლის წყნარი მზის საერთაშორისო წლის შემაჯამებელ საერთაშორისო სიმპოზიუმზე ლონდონში.
თბილისის სახაზინო პალატა

თბილისის სახაზინო პალატა — რუსეთის იმპერიის ფინანსთა სამინისტროს ადგილობრივი დაწესებულება (სახაზინო პალატა) თბილისის გუბერნიაში. მისი ძირითადი ფუნქცია გადასახადების გადამხდელი მოსახლეობისა და სახაზინო ქონების აღწერა იყო.

ჩამოყალიბდა 1802 წლის 8 მაისს, ქართლ-კახეთში რუსეთის მმართველობის სისტემის შემოღების დროს, და მას „სახაზინო ექსპედიცია“ დაერქვა. 1840 წლის ადმინისტრაციული რეფომის შემდეგ ეწოდა „საქართველო-იმერეთის სახაზინო პალატა“, 1846 წლის 14 დეკემბერის ახალ ადმინისტრაციულ მოწყობასთან დაკავშირებით კი შეიქმნა თბილისის სახაზინო პალატა. საუკუნის მიწურულს თბილისის სახაზინო პალატა განთავსებული იყო ხაზინის ქუჩაზე (ახლანდ. ანატოლი სობჩაკის ქუჩა). გაუქმდა 1918 წლის 19 ნოემბერს. თბილისის სახაზინო პალატასთან დაკავშირებული დოკუმენტები ინახება საქართველოს ეროვნული არქივის საისტორიო ცენტრალურ არქივში (ფონდი №400).
ვლადიმერ მარკოვნიკოვი

— რუსი ქიმიკოსი. ა. ბუტლეროვის მოწაფე.

ბიოგრაფია
1860 წელს დაამთავრა ყაზანის უნივერსიტეტი. ბუტლეროვის ტინადადებით, ის დატოვებულ იქნა ქიმიური ლაბორატორიის ლაბორანტად. 1867 წელს აირჩიეს დოცენტად ქიმიის კათედრაზე. კითხულობდა ლექციებს და 1869 წელს დაიცვა საპროფესორო დისერტაცია თემაზე „მასალები ქიმიურ ნაერთებში ატომთა ურთიერთგავლენის შესახებ“, რომელიც ანაგობის თეორიის შემდგომ განვითარებას წარმოადგენდა. 1871 წელს მარკოვნიკოვმა მოწინავე მეცნიერთა ჯგუფთან ერთად მიატოვა ყაზანის უნივერსიტეტი პროფესორ პ. ლესგაფტის უნივერსიტეტიდან განთავისუფლების გამო პროტესტის ნიშნად. ნოვოროსიის უნივერსიტეტის (ოდესაში) პროფესორი (1871-1873). 1873 წელს მარკოვნიკოვი მოსკოვის უნივერსიტეტშის მიიწვიეს. აქ თავის მოწაფეებთან ერთად იწყებს ნავთის საფუძვლიან შესწავლას. ბუტლეროვის შეხედულებებისა და დიდი ფაქტობრივი მასალის საფუძველზე მარკოვნიკოვმა დაადგინა კანონზომიერებანი, ორგანულ ნაერთთა ჩანაცვლების, დაშლისა და მიერთების (მარკოვნიკოვის წესი) რეაქციებში.

1880 წლიდან მარკოვნიკოვი იკვლევდა კავკასიის ნავთობს, აღმოაჩინა და შეისწავლა ნახშირწყალბადების ახალი კლასი, ე. წ. „ნაფთენების“ კლასი და გამოიკვლია მათი გარდაქმნა არომატულ ნახშირწყალბადებად. მარკოვნიკოვმა პირველად მიიღო შვიდ- და რვაწევრიანი ციკლური ნაერთები. მარკოვნიკოვი იყო რუსული ქიმიური საზოგადოების ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ხოლი (კვიპროსი)

ხოლი ( — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში რომელიც პოლის ქრისოხუდან სამხრეთით 7 კილომეტრში მდებარეობს. სოფელში სამი ეკლესიაა: საუკუნის მიწურულით ან საუკუნის დასაწყისით დათარიღებული მთავარანგელოზ მიქაელის ეკლესია, საუკუნის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის (პანაგია ოდიგიტრიას) მართლმადიდებლური ტაძარი და საუკუნის წმინდა გიორგის ეკლესია.

მახლობელი დასახლებები
სოფლის აღმოსავლეთი მხარე სკულის მეშვეობით უკავშირდება პაფოსი-პოლის ქრისოხუსის მთავარ ავტომაგისტრალს. ჩრდილოეთი მხრიდან კი სოფელ გუდის ესაზღვრება. გუდიდან სულ რაღაც 2 კილომეტრში მდებარეობს, ხოლო სკულიდან 1.5 კილომეტრში, რაც ფაქტობრივად პაფოსთან დამაკავშირებელ ხიდს წარმოადგენს.

კლიმატი
ნალექების საშუალო რაოდენობა წელიწადში 580 მმ-ს შეადგენს.
ხულუ

ხულუ — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც აგიოს ფოტიოსიდან დასავლეთით 6 კილომეტრში (3.7 მილი), ზღვის დონიდან დაახლოებით 350 მეტრის (1,150 ფუტი) სიმაღლეზე მდებარეობს. იგი მდებარეობს რეგიონის ცენტრში, სოფელ ლემონას გვერდით, სტატოს-აგიოს ფოტიოსისა და ლეტიმვუს მახლობლად. ხულუ გაშენებულია მდინარე ეზუსასა და მისი შენაკადის, ხალარასის აღმოსავლეთით.

კვიპროსში ფრანკების ბატონობის პერიოდში ხულუ მცირე ფეოდალურ ქალაქს წარმოადგენდა. 1950 წელს სოფლის მოსახლეობა დაახლოებით 1,000 ადამიანს შეადგენდა, თუმცა დღეს აქ მხოლოდ 150-მდე მცხოვრებია და სოფლის დიდი ნაწილი მიტოვებულია.

სოფლის განაპირას მდებარეობს ამატის ტყე. ტრადიციული კვიპროსული თქმულება „აროდაფნუსა“ სწორედ ხულუში დაიბადა.

ხულუში ხუთი ეკლესიაა: წმინდა ჯვრის, წმინდა კონონასის, ვენეციური ეკლესია, წმინდა თეოდორეს და წმინდა გიორგის სახელობის ბიზანტიური ტაძარი. სოფელში ასევე ფუნქციონირებს 2 ტავერნა, 2 ყავის მაღაზია და ერთი სნეკ-ბარი.
ალადარ გერევიჩი

ალადარ გერევიჩი (დ. 16 მარტი, 1910 – გ. 14 მაისი, 1991) — უნგრელი მოფარიკავე, მიჩნეულია, როგორც „ყველა დროის უდიდეს ოლიმპიურ მოფარიკავედ“.ექვს სხვადასხვა ოლიმპიურ თამაშებზე ხმლით ფარიკაობაში შვიდი ოქროს მედალი მოიპოვა.
ბიოგრაფია
გერევიჩი იყო პირველი სპორტსმენი, რომელმაც ექვსჯერ გაიმარჯვა ერთსა და იმავე ოლიმპიურ სახეობაში (მიუხედავად იმისა, რომ მეორე მსოფლიო ომის გამო ორი ოლიმპიადა გაუქმდა), პირველ და ბოლო მედლებს შორის რეკორდული, 28-წლიანი შუალედით. (ორივე რეკორდი მოხსნა იზაბელ ვერტმა, რომელმაც 1992-დან 2024 წლამდე გუნდურ სვლაში შვიდი ოქროს მედალი მოიპოვა).

გერევიჩის მეუღლემ, ერნა ბოგენმა (ასევე ცნობილი, როგორც ერნა ბოგათი), ვაჟმა, პალ გერევიჩმა და სიმამრმა, ალბერტ ბოგენმა (რომელმაც 1912 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ავსტრიის სახელით ხმლით ფარიკაობაში გუნდური ვერცხლის მედალი მოიპოვა), ყველამ მოიპოვა ოლიმპიური მედლები ფარიკაობაში.

1960 წლის რომის ოლიმპიადის უნგრეთის საკვალიფიკაციო ეტაპზე, ფარიკაობის კომიტეტმა გერევიჩს უთხრა, რომ ასპარეზობისთვის ზედმეტად მოხუცი იყო. გერევიჩმა ხმლით მოფარიკავეთა მთელი გუნდი ინდივიდუალურ ორთაბრძოლებში გამოიწვია და ყველა მათგანი დაამარცხა.1960 წლის ოლიმპიადის ინდივიდუალურ პირველობაზე მხოლოდ ერთი შეხება დააკლდა ფინალამდე და შესაძლო ინდივიდუალურ ოქროს მედალამდე. სპორტიდან წასვლის შემდეგ ფარიკაობის მწვრთნელად მუშაობდა ბუდაპეშტის სპორტულ კლუბ „ვასასში“, სადაც 81 წლის ასაკში გარდაიცვალა.2003 წელს პისკეშტეტოს სადგურზე კრისტიან სარნეცკის და ბრიგიტა სიპოცის მიერ აღმოჩენილ ასტეროიდ 228893-ს, ალადარის საპატივსაცემოდ, „გერევიჩი“ ეწოდა. ოფიციალური სახელი გამოქვეყნდა მცირე პლანეტების ცენტრის მიერ 2014 წლის 16 იანვარს (... 86716).
დრინია

დრინია ან ზოგჯერ თრინია — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც აგიოს-დიმიტრიანოსიდან ჩრდილოეთით 3 კილომეტრში მდებარეობს. სოფელი გაშენებულია ზღვის დონიდან 550 მეტრის სიმაღლეზე, ვენახებს, მარცვლეულ კულტურებს, პარკოსნებსა და ნუშის ხეებს შორის, მრავალი ნაკადულით დასერილ რეგიონში. ეს მცირე დასახლება, სადაც დაახლოებით 50 ადამიანი ცხოვრობს, მიეკუთვნება ლიმასოლ-პაფოსის „ამპელოხორიას“ (კვიპროსის მეღვინეობის სოფლების გეოგრაფიული რეგიონი). ხალხური არქიტექტურის ტრადიციული ქვის სახლებით, ვენახებითა და ველური მცენარეულობით, დრინია იზიდავს იმ სტუმრებს, რომლებიც კვიპროსის ხმაურიანი ურბანული ცენტრებისგან მოშორებით სიმშვიდესა და დასვენებას ეძებენ. დრინია საფეიქრო ხელოვნების შენარჩუნების ერთ-ერთი ბოლო „ციხესიმაგრეა“. აქ კვლავ, თუმცა მცირე მასშტაბით, მისდევენ ცნობილი ფიტიოტური“ ქსოვილების დამზადებას, რომლებმაც სახელწოდება მეზობელი სოფლის, ფიტისგან მიიღეს. სოფელი შუა საუკუნეებით თარიღდება და ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება სახელით „თრინია“. ზოგიერთი მკვლევარი მის სახელს მეზობელ სოფელ დრიმუს უკავშირებს და მიიჩნევს, რომ იგი მომდინარეობს სიტყვისგან „“ (მუხის მცირე ტყე).
ეპისკოპო (პაფოსი)

ეპისკოპო — სოფელი კვიპროსში, ქალაქ პაფოსიდან 11 კილომეტრით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ის მდებარეობს ზღვის დონიდან 188 მეტრ სიმაღლეზე. პაფოსის ეპისკოპი ერთ-ერთია „მინთის სოფლებს“ შორის (კალეპიასთან, წადასთან და ტურისტულ პროექტ „მინთის ჰილსთან“ ერთად). ეს პროექტი წარმოადგენს თემების თანამშრომლობას საერთო ეგიდით, რომლის მიზანია მათი ისტორიის, ტრადიციებისა და უნიკალური ბუნებრივი გარემოს წარმოჩენა. „მინთის სოფლებმა“ გამოსცეს ტურისტული გზამკვლევი, რომელიც მოიცავს ინფორმაციას ეზუსას ხეობაში საფეხმავლო მარშრუტების შესახებ და რეგიონს აგროტურიზმის ზონად წარმოაჩენს.

ეპისკოპი გაშენებულია მდინარე ეზუსას ხეობის დასავლეთ მხარეს. ტერიტორიის გეოლოგიურმა თავისებურებებმა და წყლით მუდმივმა მომარაგებამ განაპირობა ფლორისა და ფაუნის სახეობების მრავალფეროვნება.

ისტორიული ძეგლები
სოფელში შემონახულია ძველი ქვის სასმელი წყლის შადრევანი. ასევე, აქ მდებარეობს ეპისკოპის კლდე და საუკუნის სინდის მონასტერი, რომელმაც 1997 წელს რესტავრაციის ხარისხისთვის „ევროპა ნოსტრას“ ჯილდო დაიმსახურა.
ელედიო

ელედიო — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში. იგი მდებარეობს აქსილუს ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ქალაქ პაფოსიდან აღმოსავლეთით 23 კილომეტრში. სოფელი მნიშვნელოვნად დააზიანა 1953 წლის პაფოსის მიწისძვრამ. ამ თარიღამდე დასახლება დღევანდელი მდებარეობიდან დაახლოებით 1 კილომეტრით ჩრდილოეთით იმყოფებოდა. მოსახლეობის მხრივ, სოფელი ადრე შერეული იყო (კვიპროსელი ბერძენები და თურქები). თუმცა, 1953 წლის მიწისძვრის შემდეგ, როდესაც მოსახლეობა ახალ ადგილზე გადასასვლელად ემზადებოდა, სოფლის თურქმა მცხოვრებლებმა აქსილუში გადასახლება ამჯობინეს. ამის გამო, ელედიო მთლიანად ბერძნული სოფელი გახდა.
ევრეტუ

ევრეტუ — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც ლისოსიდან 6 კილომეტრით სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს.

1962 წელს სოფლის მოსახლეობა 125 კვიპროსელ თურქს შეადგენდა. რიჩარდ პატრიკის მონაცემებით, 1971 წლისთვის ევრეტუში ჯერ კიდევ ცხოვრობდა სოფელ ლუკურნუდან დევნილი 22 კვიპროსელი თურქი. 1963-1964 წლებში თემთაშორისი დაპირისპირების გამო სოფელი სახიფათო ზონად ითვლებოდა ყველასთვის, გარდა კვიპროსელი თურქებისა. სოფლის სახელწოდება ნიშნავს ადგილს, სადაც რაიმე ღირებულს პოულობენ. 1958 წელს მას სახელი შეუცვალეს და დერებოიუ დაარქვეს, რაც „მდინარის გასწვრივ მდებარეს“ ნიშნავს.

1974 წლის მოვლენების შემდეგ, ადგილობრივთაგან ორმოცდაათმა მცხოვრებმა სოფელში დარჩენა ვერ გაბედა და ტროოდოსის მთების გავლით ფარულად გადავიდა ჩრდილოეთით, ოკუპირებულ ტერიტორიებზე. დარჩენილი 112 მცხოვრები კი 1975 წლის 3 სექტემბერს გაეროს სამშვიდობო ძალების კოლონის მეშვეობით გადაიყვანეს ჩრდილოეთში.

სოფლის ადმინისტრაციული შენობა რესტავრირებულია, თუმცა ამჟამად ცუდ მდგომარეობაშია. სკოლა და მეჩეთი, რომლებიც ევროკავშირის დაფინანსებით აღადგინეს, უკეთესადაა შენარჩუნებული. სიმინდის წისქვილი ევრეტუს კაშხლის წყალმა დაფარა, სოფლის სხვა ნაგებობები კი ნელ-ნელა ინგრევა და, თუ რესტავრაცია არ ჩაუტარდათ, რამდენიმე წელიწადში საბოლოოდ გაქრება.
ფასლი (კვიპროსი)

ფასლი — კვიპროსელი თურქების მიტოვებული სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც ანდროლიკუდან 2 კილომეტრით სამხრეთით მდებარეობს.

სახელწოდება
ფასლი მდებარეობს აკამასის ნახევარკუნძულთან, ქალაქ პოლისიდან ცხრა კილომეტრით სამხრეთ-დასავლეთით და დრუშას ჩრდილო-დასავლეთით. ბევრს მიაჩნია, რომ სახელი „ფასლი“ მომდინარეობს სიტყვიდან , რაც „მიწის ნაკვეთს“ ნიშნავს. ანდროლიკუსა და ფასლის მცხოვრებლებს შორის არსებული გადმოცემით, ანდროლიკუში მომხდარი მიწის დავის შემდეგ, სოფლის აღამ ერთ-ერთ მოწინააღმდეგეს შესთავაზა ერთი „ფასლა“ (ნაკვეთი), თუ ის იქ გადავიდოდა საცხოვრებლად, სადაც ახლა სოფელია. მან წინადადება მიიღო, დასახლებას კი „ფასლა“ ეწოდა. მოგვიანებით კვიპროსელმა თურქებმა სახელი ოდნავ შეცვალეს და „ფასლი“ დაარქვეს. მეორე მხრივ, ოსმალური სიტყვა შეიძლება ითარგმნოს, როგორც „გადასარგავად გამზადებული ფინიკის პალმის ნერგი“.

სახელი „ფასლი“ ხშირად შეცდომით იწერება, როგორც .

სიმაღლე და კლიმატი
ფასლი მდებარეობს ზღვის დონიდან 515 მეტრ სიმაღლეზე.

ლაონას რეგიონში ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა 450-დან 650 მილიმეტრამდე მერყეობს. 1951-1980 წლების მონაცემებით, ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი სმიგიესში 534 მმ-ს შეადგენდა, დრუსიაში — 614 მმ-ს, ხოლო კათიკასში — 651 მმ-ს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1141

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1141 ერთხმად მიიღეს 1997 წლის 28 ნოემბერს, ჰაიტის შესახებ უშიშროების საბჭოსა და გენერალური ასამბლეის ყველა შესაბამისი რეზოლუციის გახსენებისა და 1123-ე რეზოლუციის (1997) შესაბამისად ჰაიტიში გაეროს გარდამავალი მისიის დასრულების გათვალისწინების შემდეგ, საბჭომ დააფუძნა გაეროს სამოქალაქო პოლიციის მისია ჰაიტიში , რათა ერთი წლის განმავლობაში გაეგრძელებინა ჰაიტის პოლიციის დახმარება.

უშიშროების საბჭომ აღიარა, რომ გაეროს საპოლიციო მისიებმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ჰაიტის ეროვნული პოლიციის პროფესიონალიზაციასა და ქვეყანაში მართლმსაჯულების აღდგენაში, ისევე როგორც „ჰაიტის ეროვნული პოლიციის განვითარების 1997–2001 წლების გეგმის“ შესრულებისკენ გადადგმულ ნაბიჯებში. საბჭომ ასევე ხაზგასმით აღნიშნა საერთაშორისო თანამეგობრობის მხარდაჭერის აუცილებლობა ჰაიტის ეკონომიკური, სოციალური და ინსტიტუციური განვითარებისათვის.

ჰაიტიში დემოკრატიის განსამტკიცებლად და მართლმსაჯულების სისტემის გამოსაცოცხლებლად გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭებოდა საკმარისი რაოდენობისა და სტრუქტურის მქონე პროფესიული და სრულფასოვნად მოქმედი პოლიციის არსებობას. ამასთან დაკავშირებით, ჩამოყალიბდა 300 სამოქალაქო პოლიციელისგან შემდგარი მისია , რომელსაც 1998 წლის 30 ნოემბრამდე მიენიჭა ერთიანი მანდატი ჰაიტის ეროვნული პოლიციის პროფესიონალიზაციის მხარდასაჭერად.

შემდგომი დახმარება უნდა გაწეულიყო სხვადასხვა უწყების, მათ შორის, გაეროს განვითარების პროგრამის მეშვეობით. დასასრულს, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა, ყოველ სამ თვეში ერთხელ მოეხსენებინა საბჭოსთვის წინამდებარე რეზოლუციის იმპლემენტაციის შესახებ, -ის მანდატის ამოწურვამდე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1142

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1142 ერთხმად მიიღეს 1997 წლის 4 დეკემბერს, 1105-ე (1997) და 1110-ე (1997) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ მაკედონიაში გაეროს პრევენციული განლაგების ძალების მანდატი 1998 წლის 31 აგვისტოს ჩათვლით გააგრძელა.

რეზოლუციაში აღნიშნული იყო, რომ -ის მისიამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა მაკედონიაში მშვიდობისა და სტაბილურობის შენარჩუნებაში, თუმცა გამოხატული იყო შეშფოთება ალბანეთში არსებული ვითარების გამო, როგორც ეს 1101-ე (1997) და 1114-ე (1997) რეზოლუციებში იყო ნათქვამი. გარდა ამისა, მაკედონიასა და სერბეთსა და ჩერნოგორიას მოუწოდეს, განეხორციელებინათ შეთანხმება მათი საერთო საზღვრის დემარკაციის შესახებ. საბჭომ მიესალმა -ის ჯარების რაოდენობის ეტაპობრივ შემცირებასა და რესტრუქტურიზაციას. გენერალურმა მდივანმა, კოფი ანანმა, აღნიშნა ზოგიერთი პოზიტიური ცვლილება, როგორიცაა ალბანეთში ვითარების სტაბილიზაცია, თუმცა დასძინა, რომ მაკედონიაში მშვიდობა და სტაბილურობა ასევე დამოკიდებული იყო რეგიონის სხვა ნაწილებში მიმდინარე მოვლენებზე.

უშიშროების საბჭომ -ის მანდატი 1998 წლის 31 აგვისტომდე გააგრძელა იმ დათქმით, რომ ამ ვადის გასვლის შემდეგ იგეგმებოდა მისი სამხედრო კომპონენტის გაყვანა.დასასრულს, კოფი ანანს დაევალა, 1998 წლის 1 ივნისამდე მოემზადებინა ანგარიში -ის მისიის შეწყვეტის ფორმების, მისი სამხედრო კომპონენტის გაყვანისა და მაკედონიაში მომავალი საერთაშორისო ყოფნის შესახებ.
ხლორაკა

ხლორაკა — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, პაფოსიდან ჩრდილოეთით 3 კმ-ში (1.9 მილი). ქალაქში ბაზირებულია აკრიტას ქლორაკასი, კვიპროსის პირველი დივიზიონის საფეხბურთო გუნდი.

სახელი
შუა საუკუნეების ცნობების თანახმად, სოფელს ადრე პრასკიუროსი ერქვა, რადგან იგი ძალიან მწვანე იყო და შორიდან მწვანე კუდს ჰგავდა. მას ასევე უწოდებდნენ პრასტიონს, რადგან პაფოსის გვერდით მდებარეობდა და, ამგვარად, მის გარეუბანს წარმოადგენდა. სახელი ქლორაკა, კი სავარაუდოდ, მომდინარეობს ამ ტერიტორიის ფრანკი მფლობელის სახელიდან.

მდებარეობა და გარემო
ქლორაკასი მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის კუნძულ კვიპროსის დასავლეთით, დაახლოებით 70 მეტრის სიმაღლეზე, პაფოსიდან ჩრდილო-დასავლეთით დაახლოებით 5 კილომეტრში, ნიქოზიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 150 კილომეტრში და ლიმასოლიდან დაახლოებით 70 კილომეტრის დაშორებით. სოფლის ტერიტორია, რომლის ფართობი 5,65464 კვადრატული კილომეტრია, ჩრდილოეთით ესაზღვრება ლემბას, აღმოსავლეთით — ემბას, ხოლო სამხრეთით — პაფოსის მუნიციპალიტეტს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1144

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1144 ერთხმად მიიღეს 1997 წლის 19 დეკემბერს, ბოსნია და ჰერცეგოვინაში გაეროს მისიისა და გაეროს საერთაშორისო პოლიციის სამუშაო ჯგუფის (-) შესახებ 1103-ე (1997) რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ ორივეს მანდატი 1998 წლის 21 ივნისამდე გააგრძელა.

საბჭომ აღიარა ბოსნია და ჰერცეგოვინაში გაეროს მისიის , და განსაკუთრებით საერთაშორისო პოლიციის სამუშაო ჯგუფის მიერ გაწეული მნიშვნელოვანი სამუშაო, რაც მოიცავდა პოლიციის რესტრუქტურიზაციას, წვრთნას, იარაღის ინსპექტირებას, გადაადგილების თავისუფლების ხელშეწყობასა და დახმარებას არჩევნების ჩატარებისას. -ის მონიტორების ყოფნა დამოკიდებული იყო უსაფრთხოების ზომებსა და საიმედო საერთაშორისო სამხედრო ძალის არსებობაზე.

-ის მანდატი გაგრძელდა მისი შემდგომი განახლების პერსპექტივით, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ შეიცვლებოდა სტაბილიზაციის ძალების მიერ უზრუნველყოფილი უსაფრთხოების ზომები. მხარდაჭერა გამოეცხადა ბონის მშვიდობის იმპლემენტაციის კონფერენციის რეკომენდაციებს, ხოლო გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, მიეცა რეკომენდაცია, განეხორციელებინა -ის რესტრუქტურიზაცია, მუდმივად მიეწოდებინა საბჭოსთვის ინფორმაცია მიმდინარე პროგრესის შესახებ და ყოველ სამ თვეში ერთხელ წარედგინა ანგარიში -ის მანდატის შესრულების თაობაზე. სხვა ღონისძიებები მოიცავდა პოლიციის მომზადებას მასების მართვის , ლტოლვილთა დაბრუნების, ორგანიზებული დანაშაულის, კორუფციის, ტერორიზმისა და კონტრაბანდის წინააღმდეგ საბრძოლველად. წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდეს, უზრუნველეყოთ ადგილობრივი პოლიციის ძალების წვრთნა, აღჭურვა და სხვა სახის დახმარება.

დასასრულს, რეზოლუციით პატივი მიაგეს 1997 წლის 17 სექტემბერს მომხდარი შვეულმფრენის კატასტროფის მსხვერპლთა ხსოვნას; დაღუპულთა შორის იყვნენ უმაღლესი წარმომადგენლის ოფისის, საერთაშორისო პოლიციის სამუშაო ჯგუფის და ორმხრივი დახმარების პროგრამის წევრები.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1152

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1152 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 5 თებერვალს, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით 1125-ე (1997) და 1136-ე (1997) რეზოლუციების დადასტურების შემდეგ, საბჭომ გასცა ბანგის შეთანხმებების იმპლემენტაციის მონიტორინგის ინტერაფრიკული მისიის ქვეყანაში გაგრძელების ნებართვა 1998 წლის 16 მარტამდე.

უშიშროების საბჭომ შეაქო აფრიკული ქვეყნების მონიტორინგის მისია ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის სტაბილიზაციაში შეტანილი წვლილისთვის, მათ შორის იარაღის ჩაბარების პროცესისთვის. მისიაში მონაწილე ქვეყნებმა გააგრძელეს მისი მანდატი იმ მიზნით, რომ ქვეყანაში გაეროს სამშვიდობო მისია ჩამოყალიბებულიყო. საბჭომ ასევე ხაზგასმით აღნიშნა ბანგის შეთანხმების ყველა მხარის მიერ აღებული ვალდებულებების სრულად შესრულების აუცილებლობა.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ -ში მონაწილე ქვეყნებს მისცა უფლებამოსილება, 1998 წლის 16 მარტამდე უზრუნველეყოთ საკუთარი პერსონალის უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება. გარდა ამისა, გენერალურმა მდივანმა, კოფი ანანმა, გამოთქვა განზრახვა, დაენიშნა სპეციალური წარმომადგენელი, რომელიც მხარეებს შეთანხმებების იმპლემენტაციაში დაეხმარებოდა. მას ასევე დაევალა, 1998 წლის 23 თებერვლამდე წარედგინა რეკომენდაციები ქვეყანაში სამშვიდობო ოპერაციის დაფუძნების ყველა ასპექტთან დაკავშირებით, რაზეც საბოლოო გადაწყვეტილება 1998 წლის 16 მარტს უნდა მიღებულიყო.
ხოლეტრია

ხოლეტრია — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს კუკლიადან 10 კმ-ით ჩრდილოეთით.

სახელი
ადგილის სახელწოდების წარმოშობის შესახებ ორი ვერსია არსებობს. ერთი ვერსიით, სახელი მომდინარეობს სოფლის მდებარეობიდან, რაც დიდ -ს („თხრილს“) ჰგავს. სახელის წარმოშობის მეორე ვერსია კი მიუთითებს ძველი, სავარაუდოდ შუა საუკუნეების დროინდელი აკვედუკის არსებობაზე.

მდებარეობა და გარემო
ხოლეტრია მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის კუნძულ კვიპროსის სამხრეთ-დასავლეთით, დაახლოებით 150 მეტრის სიმაღლეზე, პაფოსიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 23 კილომეტრში, ლიმასოლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 61 კილომეტრში და ნიქოზიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 143 კილომეტრში. იგი მდებარეობს ორ პატარა ბორცვზე, ასევე ორ — ქსეროპოტამოსისა და დიარიზოსის მდინარეებს შორის. სოფლის ტერიტორია, რომლის ფართობი 7,23653 კვადრატული კილომეტრია, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ესაზღვრება სტავროკონუს, აღმოსავლეთით — მამონიას, სამხრეთით — სუსკიუს, ხოლო დასავლეთით — ფინიკასსა და ნატას. სოფელში მოხვედრა შესაძლებელია 617 გზის საშუალებით.
ანდრია სემიონოვ-ტიან-შანსკი

}, პეტერბურგი — გ. 8 მარტი, 1942, ლენინგრადი) — საბჭოთა ენტომოლოგი. პეტრე სემიონოვ-ტიან-შანსკის შვილი.

ბიოგრაფია
1888-1889 წლებში იმოგზაურა იმიერკასპიისპირეთის ოლქში და დასავლეთ თურქმენეთში, სადაც იკვლევდა ენტომოლოგიურ ფაუნას. 1890 წლიდან მუშაობდა პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის მუზეუმში. სემიონოვ-ტიან-შანსკი იყო რუსული ენტომოლოგიური საზოგადოების საპატიო წევრი (1909). დაამუშავა ხოჭოების მრავალრიცხოვანი კოლექცია, რომელიც ეკუთვნოდა ენტომოლოგიურ საზოგადოებას და მუზეუმს. მისი ძირითადი ნაშრომები ეხება მწერების სისტემატიკის, ზოოგეოგრაფიისა და ფაუნისტიკის საკითხებს, აგრეთვე სახეობის თეორიას. სემიონოვ-ტიან-შანსკიმ. თარგმნა ჰორაციუსის ლექსები.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1154

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1154 ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 2 მარტს, 687-ე (1991) და ყველა სხვა შესაბამისი რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ მოიწონა ურთიერთგაგების მემორანდუმი, რომელიც გაფორმდა გენერალურ მდივან კოფი ანანსა და ერაყის ვიცე-პრემიერ ტარიკ აზიზს შორის.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ მოიწონა გენერალური მდივნის ინიციატივა, მიეღო ერაყის მთავრობისგან თანხმობა შესაბამისი რეზოლუციებით ნაკისრი ვალდებულებების შესრულებაზე და მოელოდა მათ სრულ იმპლემენტაციას. მემორანდუმით ჩამოყალიბდა სპეციალური ჯგუფი, რომელიც შედგებოდა დიპლომატებისგან, გაეროს სპეციალური კომისიის და ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოს წევრებისგან, იარაღის ობიექტების ინსპექტირების მიზნით.
ფოინიკასი (კვიპროსი)

ფოინიკასი — მიტოვებული სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს ანარიტადან 3 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით.

სახელი
ფინიკას თარგმანში ნიშნავს „ფინიკის პალმას“. მეორე მხრივ, კვიპროსელი თურქები სოფელს ყოველთვის ფინიკეს უწოდებდნენ და მათ სჯერათ, რომ სოფელს სახელი სამხრეთ თურქეთის ქალაქ ფინიკეს პატივსაცემად დაერქვა. ისინი ამბობენ, რომ ფინიკასის თურქი მოსახლეობის უმეტესობა წარმოშობით იქიდან იყო.

ძველ რუკებზე სოფელი აღნიშნულია, როგორც ფინიხა .

მდებარეობა და გარემო
ფინიკასი მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის კუნძულ კვიპროსის სამხრეთ-დასავლეთით, მდინარე ქსეროპოტამოსზე მდებარე ასპროკრემოსის წყალსაცავის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე, 105 მეტრის სიმაღლეზე. იგი პაფოსიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით დაახლოებით 25 კილომეტრში, ლიმასოლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 66 კილომეტრში და ნიქოზიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 130 კილომეტრში მდებარეობს. სოფლის ტერიტორია, რომლის ფართობი 5,02384 კვადრატული კილომეტრია, ჩრდილოეთით ესაზღვრება ნატას, აღმოსავლეთით — ხოლეტრიასა და სუსკიუს, სამხრეთით — ნიკოკლიასა და მანდრიას, ხოლო დასავლეთით — ანარიტას. სოფელში მოხვედრა შესაძლებელია 622 გზის ერთ-ერთი განშტოების საშუალებით.