iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იოდა

იოდა — „ვარსკვლავური ომების“ ფრანშიზის პერსონაჟი, შექმნილი ჯორჯ ლუკასის მიერ. პირველად გამოჩნდა ფილმში „იმპერიის საპასუხო შეტევა“ (1980). ორიგინალურ ფილმებში იგი ლუკ სკაიუოკერის მასწავლებელია და ამზადებს გალაქტიკურ იმპერიასთან საბრძოლველად. წინარეისტორიის ტრილოგიაში იგი არის ჯედაების ორდენის უმაღლესი მასწავლებელი და კლონ მოიერიშეთა მაღალი რანგის გენერალი. გარდაცვალების დროისთვის („ჯედაის დაბრუნება“, 1983), 900 წლის ასაკში, იგი ითვლებოდა „ვარსკვლავური ომების“ კანონის უხუცეს პერსონაჟად („ძალის გამოღვიძებაში“ მაზ კანატას (1000 წელი) გამოჩენამდე.

კავშირები
ლიბერიის ადმინისტრაციული დაყოფა

ლიბერია ადმინისტრაციულად იყოფა 15 საგრაფოდ, რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 68 რაიონად, ხოლო რაიონები კლანებად.

1847 წელს, დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ლიბერია იყოფოდა ხუთ საგრაფოდ: გრანდ-კეიპ-მაუნტი, მონტსერადო, გრანდ-ბასა, სინო და მერილენდი. 1964 წელს პრეზიდენტმა უილიამ ტაბმენმა ჩამოაყალიბა შემდეგი საგრაფოები: გრანდ-ჯედე, ნიმბა, ბონგი და ლოფა.

1984 წელს სამუელ დოუმ შექმნა გრანდ-კრუს და ბომის საგრაფოები, ხოლო 1985 წელს მარგიბი და რივერ-სესი. უკანასკნელი ორი საგრაფო რივერ-გი (2000 წ.) და გბარპოლუ (2001 წ.) შეიქმნა პრეზიდენტ ჩარლზ ტეილორის მიერ.

გბარპოლუს საგრაფო გამოეყო ლოფის საგრაფოს 2001 წელს.
რივერ-გის საგრაფო გამოეყო გრანდ-ჯიდეს საგრაფოს 2000 წელს.

რაიონები
ბომის საგრაფო
დეუინის რაიონი
ქლეის რაიონი
მექის რაიონი
სენჯეჰის რაიონი
ბონგის საგრაფო
ფუამის რაიონი
ჯორკელეს რაიონი
კოკოიის რაიონი
პანტა-კრის რაიონი
სალალის რაიონი
სანაიის რაიონი
სუაკოკოს რაიონი
ზოტის რაიონი
გბარპოლუს საგრაფო
ბელეს რაიონი
ბოპოლუს რაიონი
ბოკომუს რაიონი
კონგბის რაიონი
გბარმის რაიონი
გრანდ-ბასის საგრაფო
რაიონი #1
რაიონი #2
რაიონი #3
რაიონი #4
ოუვენსგროვის რაიონი
სენტ-ჯონ-რივერის რაიონი
გრანდ-კეიპ-მოუნტის საგრაფო
კომონვილსის რაიონი
გარვულის რაიონი
გოლა-კონეს რაიონი
პორკპის რაიონი
ტევორის რაიონი
გრანდ-ჯედეს საგრაფო
გბარზონის რაიონი
კონობოს რაიონი
ჩიენის რაიონი
გრანდ-კრუს საგრაფო
ბუის რაიონი
ზემო კრუს სანაპიროს რაიონი
სასტაუნის რაიონი
ქვემო კრუს სანაპიროს რაიონი

ლოფის საგრაფო
ფოიის რაიონი
კოლაჰუნის რაიონი
სალაეის რაიონი
ვაჰუნის რაიონი
ვოინჯამის რაიონი
ქარდუ-გბონის რაიონი
ზორზორის რაიონი
მარგიბის საგრაფო
ფაირსტოუნის რაიონი
გიბის რაიონი
კაკატის რაიონი
მამბა-კაბის რაიონი
მერილენდის საგრაფო
ბარობოს რაიონი
პლიბო/სოდეკენის რაიონი
მონტსერადოს საგრაფო
ქეირსბურგის რაიონი
დიდი მონროვიის რაიონი
სენტ-პოლ-რივერის რაიონი
ტოდის რაიონი
ნიმბის საგრაფო
გბელაგეს რაიონი
საკლეპის რაიონი
სანიკელე-მანის რაიონი
ტაპიტის რაიონი
იარვეინ-მენსონეს რაიონი
ზოგეს რაიონი
რივერ-გის საგრაფო
გბეაპოს რაიონი
ვებოს რაიონი
რივერ-სესის საგრაფო
მორვეს რაიონი
ტიმბოს რაიონი
სინოს საგრაფო
ბუტოს რაიონი
დუგბე-რივერის რაიონი
გრინვილის რაიონი
ჯადა-ჯადეპოს რაიონი
ჯუარზონის რაიონი
კპაიანის რაიონი
პინესტონის რაიონი
ბომის საგრაფო

ბომის საგრაფო — საგრაფო ლიბერიაში. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. დაარსდა 1984 წელს საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტაბმენბერგი. ფართობი — 1 942 კმ², მოსახლეობა — 84 119 კაცი (2008 წ.).

დასავლეთიდან ესაზღვრება გრანდ-კეიპ-მაუნტის საგრაფო, ჩრდილოეთიდან — გბარპოლუს საგრაფო, აღმოსავლეთიდან მონტსერადოს საგრაფო, ხოლო სამხრეთიდან — ატლანტის ოკეანე.

ადმინისტრაციული დაყოფა
საგრაფო იყოფა ოთხ რაიონად:

დეუინის რაიონი
ქლეის რაიონი
მექის რაიონი
სენჯეჰის რაიონი
ელისაბედ წერეთელი

ელისაბედ გიორგის ასული წერეთელი (დ. 1857 — გ. 4 იანვარი, 1942, თბილისი) — ქართველი მეცენატი ქალი. იყო სალომე ერისთავის ასული წერეთელის (გ. 4 იანვარი, 1900, დაბა საჩხერე, დაკრძ. ჯრუჭის მონასტერში) რძალი.

ბიოგრაფია
1909 წელს ელისაბედ წერეთლის ინიციატივით საჩხერეში გაიხსნა ქალთა ორწლიანი სასწავლებელი. საჩხერეში მისი თაოსნობით აშენდა ეკლესია, სადაც მისი როგორც ქტიტორის ფრესკა არსებობს საჩხერის წმინდა ნინოს სახელობის საკათედრო ტაძარში.

ელისაბედის სახელს უკავშირდება საჩხერეში პირველი ბიბლიოთეკა-სამკითხველო, კლუბი, თეატრალური საზოგადოების ჩამოყალიბება, საავადმყოფო, მდინარე ყვირილაზე ხის ხიდის მშენებლობა, ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზა და რკინიგზის სადგურის შენობა.

საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ქონება ჩამოართვეს, თვითონ კი თბილისში ცხოვრობდა. 1942 წლის 4 იანვარს, 85 წლის ასაკში, საავადმყოფოში გარდაიცვალა, იქიდანვე გამოასვენეს და დაკრძალეს ვერის სასაფლაოზე.
ახალქალაქის მიწისძვრა

ახალქალაქის მიწისძვრა — ძლიერი მიწისძვრა თბილისის გუბერნიის ახალქალაქის მაზრაში 1899 წლის დეკემბერს. მიწისძვრის ძალა შეადგენდა 6.3 _\{}. დაიღუპა 247 ადამიანი.

ისტორია
მიწისძვრას ახალქალაქში მსხვერპლი არ მოჰყოლია. მნიშვნელოვნად დაზიანდა ბარალეთის სოფლის თემის სოფლები, სადაც კომპაქტურად იყვნენ ჩასახლებულნი ოსმალეთიდან დევნილი სომხები. სახლების ნგრევის მიზეზი ძირითადადგ განპირობებული იყო შენობების არამყარი კონსტრუქციით.

მიწისძვრის შემდეგ კატასტროფის ადგილზე სპეციალურად მივლენილი იყო ვალერიან ვებერი. 1900 წლის თებერვალში ვ. ვებერმა განმეორებით მოიარა დაზარებული რეგიონი და აღწერა მიწისძვრით დაზარალებული 50-ზე მეტი სოფელი. აღნიშნული კვლევა მან გამოაქვეყნა რუსეთის საიმპერატორო გეოგრაფიულ საზოგადოებაში და გამოთქვა ვარაუდი რომ მიწისძვრის ეპიცენტრი წარმოადგენდა სამსრის ქედი მერიდიანულ მიმართულებით.

ვებერის მიერ მოგროვებული მასალა გადასცეს ივანე მუშკეტოვს, რომელიც 1900 წლის აპრილის თვეში მივლინებულ იქნა დაზარალებულ რეგიონში. ამავდროულად კავკასიის განყოფილების მიერ რეგიონში 200-დე დასახლებულ პუნქტში დარიგდა კითხვარები, რის შედეგადაც შეგროვდა 250-მდე პასუხი. სწორედ აღნიშნული გამოკითხვა დაედო საფუძვლად შემდგომში მიწისძვრის დეტალური რუკის შექმნას.

განმეორებითი ბიძგები გრძელდებოდა, როგორც 19 დეკემბერს ასევე შემდეგი 2 კვირა. 19 დეკემბერს მიწისძვრა 4-ჯერ განმეორდა, რომელთაგან პირველი 5 წუთი გრძელდებოდა. მიწისძვრის შედეგების კვლევა გეოლოგიური კომიტეტის მიერ გამოქვეყნდა 1903 წელს.
Star Wars (Main Title)

„ “ — 1977 წლის ინსტრუმენტული კომპოზიცია და სინგლი. მისი ავტორია ჯონ უილიამსი. იგი არის „ვარსკვლავური ომების“ ფილმების სერიის მთავარი მუსიკალური თემა. კომპოზიცია შესრულებულია ლონდონის სიმფონიური ორკესტრის მიერ. იგი იქცა ჰიტად აშშ-ში (#10) და კანადაში (#13) იმავე წლის შემოდგომაზე.

სინგლის -მხარეზე შეტანილია „ “, კიდევ ერთი კომპოზიცია ფილმების სერიიდან, კერძოდ – პირველი ფილმიდან.

იმავე, 1977 წელს, მეკოს მიერ გამოშვებული კომპოზიციის საკუთარი, დისკო ვერსია მოხვდა ჩარტებში იმავე პერიოდში, რაც უილიამსის ორიგინალური ვერსია.

ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
პატრიკ გლისონის ვერსია
„ვარსკვლავური ომების“ მთავარი თემის საკუთარი ვერსია პატრიკ გლისონმა გამოუშვა ორიგინალური საუნდტრეკის გამოსვლის შემდეგ. ეს ვერსია გამოვიდა საფრანგეთში.
ბონგის საგრაფო

ბონგის საგრაფო — საგრაფო ლიბერიაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. დაარსდა 1964 წელს. საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გბარნგა. ფართობი — =8 754 კმ², მოსახლეობა — 328 919 კაცი (2008 წ.).

დასავლეთიდან ესაზღვრება გბარპოლუსა და მონტსერადოს საგრაფო, ჩრდილოეთიდან — ლოფის საგრაფო და გვინეა, აღმოსავლეთიდან ნიმბის საგრაფო, ხოლო სამხრეთიდან — გრანდ-ბასა, მარგიბი და მონტსერადო.

ადმინისტრაციული დაყოფა
საგრაფო იყოფა რვა რაიონად:

ფუამის რაიონი
ჯორკელეს რაიონი
კოკოიის რაიონი
პანტა-კრის რაიონი
სალალის რაიონი
სანაეის რაიონი
სუაკოკოს რაიონი
ზოტის რაიონი
მცხეთის ებრაული ეპიტაფია (1938)

მცხეთის ებრაული ეპიტაფია — ებრაული დამწერლობით შესრულებული წარწერა საფლავის ქვაზე, აღმოჩენილი მცხეთაში ბებრის ციხესთან 1938 წლის შემოდგომაზე. წარწერები ნაპოვნია საბეითლო პუნქტისათვის შენობის საძირკვლის ჩასაყრელად მუშაობის დროს. წარწერის პირვანდელი ადგილსამყოფელი დადგენილი არ არის.

აღწერა
წარწერა მოთავსებულია საფლავის ქვაზე, რომლის სიგრძე 82 სმ-ს აღწევს. სიგანე მერყეობს 36-46 სმ შორის. ქვის სისქე 12 სმ-ია. ქვა, რომელზედაც წარწერაა მოთავსებული, თავის ზედა ნაწილში წააგავს სამკუთხედს, რომელიც ბოლოვდება ზევით აშვერილი, დაახლოებით 2 სმ სიმაღლის მქონე წაწვეტილი თავებით.

ქვაზე ქვევით, მარცხენა მხარეს, ამოკვეთილია გამოსახულება პურისა, თასისა და სურისა. ქვის ზედა ნაწილში გამოსახული უნდა იყოს ხონჩა, რომლის ფარგლებშიაც მოთავსებულია წარწერა.

წარწერა, რომელსაც 1821 სმ სივრცე უჭირავს, ხუთი სტრიქონისაგან შედგება. სტრიქონების სიგრძე თანაბარი არ არის, მაშინ როდესაც პირველი ორი სტრიქონის სიგრძე 23-24 სმ-ს უდრის, მესამე სტრიქონის სიგრძე 22 სმ-ს არ აღემატება, ხოლო მეოთხისა — 16-ს. ყველაზე მოკლეა უკანასკნელი (მეხუთე) სტრიქონი, რომლის სიგრძე 12 სმ-ს უდრის.

 
 (?) 
 
 

ეს საფლავი (არის) იოსებ
ბარ ჰაზანისა (?). ხსენებულ (იყავნ იგი)
ნეტარად; და აგრეთვე შალლუმ,
ძმა მისი, ხსენებულ (იყავნ)
მშვიდობით.

აღნიშნული წარწერები გაშიფრულია აკადემიკოს გიორგი წერეთლის მიერ, რომელმაც მართლწერაში რიგი სხვაობები შეამჩნია და თავისსავე კვლევაში აღნიშნა.
სარაიბურნუ

სარაიბურნუ (; სიტყვასიტყვით სასახლის წვერი) — კონცხოვანი კვარტალი სტამბოლში, თურქეთში, რომელიც ოქროს რქასა და მარმარილოს ზღვას ერთმანეთისგან გამოყოფს. ამ ტერიტორიაზეა განლაგებული თოფქაფის სასახლე და გიულჰანეს პარკი. სარაიბურნუ შედის სტამბოლის ისტორიულ ნაწილში, რომელიც 1985 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.

ისტორია
პირველი დასახლება სარაიბურნუს ტერიტორიაზე ნეოლითის ხანით, ძვ. წ. დაახლოებით 6600 წლით თარიღდება, რომელიც თითქმის ათასი წლის მანძილზე არსებობდა, სანამ ზღვის მზარდმა დონემ არ დატბორა აღნიშნული ტერიტორია. თუმცა, შესაძლოა, რომ დასახლება კონტინენტის კიდევ უფრო სიღმეში გადაწეულიყო. რომლებიც პლინიუს უფროსმა თავის ისტორიულ ნაშრომებში მოიხსენია. დღემდე ლიგოსის დასახლებიდან მხოლოდ რამდენიმე კედელი და ნაგებობა გადარჩა, რომლებიც იმ ტერიტორიასთან ახლოს მდებარეობს, სადაც მდებარეობს ცნობილი თოფქაფის სასახლე. ბიზანტიონის პერიოდში აკროპოლისი იმ ადგილას მდებარეობდა, სადაც დღეს თოფქაფის სასახლე დგას.

ძვ. წ. 667 წელს, ძველი ბერძენი მაცხოვრებლები მეგარიდან (ათენის მახლობლად), მეფე ბიზასის მეთაურობით, სარაიბურნუს ტერიტორიაზე ბიზანტიუმი დააარსეს. უფრო ადრე კი, ძვ. წ. 685 წელს, ქალაქის აზიურ (ანატოლიურ) ნაწილში, ბოსფორის სრუტის ნაპირზე, მეგარელებმა ქალკედონი (დღევანდელი ქადიქიოი) დააარსეს. თუმცა სინამდვილეში, დღევანდელი სტამბოლის უძველესი დასახლებები, ქალაქის ანატოლიურ მხარეს გვხვდება, როგორიცაა ფიქირთეფეს ბორცვი, რომელიც ენეოლითის ხანით თარიღდება და რომლის ნიმუშები ძვ. წ. 5500-3500 წლითაა დათარიღებული. ახლომდებარე ქადიქიოიში (ძველი ქალკედონი), გათხრების შედეგად დიდი პორტი აღმოაჩინეს, რომელიც ფინიკიელების პერიოდითაა (რომელიც მეგარელების დასახლებამდე არსებობდა) დათარიღებულია.

უძველეს დროში, სარაიბურნუს რაიონთან ახლოს ორი ბუნებრივი ნავსადგური არსებობდა, სადაც დღევანდელი სირქეჯისა და ემინენიუს კვარტალი დგას (ფროსფორიონი და ნეორიონის ნავსადგურები, რომლებიც ოქროს რქის სანაპირო ზოლს ადგენდნენ). ზუსტად ამ ფორმირების გამო, სარაიბურნუს ტერიტორია უფრო თვალშისაცემი იყო, ვიდრე დღეს. მოგვიანებით, ეს ტერიტორია კონსტანტინოპოლის კედლის, ოქროს რქისა და მარმარილოს ზღვის გადაკვეტის წერტილი იყო. ბიზანტიის პერიოდში, ეს ტერიტორია ბერძნულ ენაზე ცნობილი იყო, როგორც ჰაგიოს დემეტრიოსი.

ოსმალეთის იმპერიის არსებობის ბოლო პერიოდში, 1871 წელს რკინიგზის ხაზის მშენებლობის დროს, სარაიბურნუს რაიონში არსებული ქალაქის კედლები ნაწილობრივ გაანადგურეს, მაგრამ კედლის ნაწილი კვლავ უცვლელად რჩება ზოგიერთ ადგილებში — განსაკუთრებით თოფქაფის სასახლესთან ახლოს, რომელიც საუკუნეში, ოსმალეთის სულთნებისთვის აშენდა. ცნობილი გიულჰანეს პარკი სასახლის გვერდით მდებარეობს.
აგრეგატი

არსებითი სახელი აგრეგატი ( — ვუერთებ) შეიძლება ნიშნავდეს შემდეგს:

ტექნიკაში
აგრეგატი — მანქანის ან მანქანათა კომპლექსის უნიფიცირებული კვანძი (ელექტროძრავა, რედუქტორი, ტუმბო და ა. შ.);
აგრეგატი — ორი ან რამდენიმე სხვადასხვა ტიპის მანქანის, მოწყობილობის ან აპარატის შეერთებით მიღებული დანადგარი (მილსაგლინავი აგრეგატი, ტურბოგენერატორი და სხვა);
აგრეგატი — მექანიკურად შეერთებული სასოფლო-სამეურნეო მანქანა-იარაღების ჯგუფი (სახნავი აგრეგატი, ტრაქტორი, გუთანი, ფარცხი).

მინერალოგიაში;
აგრეგატი — ერთი ან რამდენიმე მინერალის მარცვლების დაგროვებით ან შეზრდით წარმოქმნილი ქანი.
მინერალური აგრეგატი

აგრეგატი — მინერალოგიასა და პეტროგრაფიაში სხვადასხვა ფორმისა და აგებულების ერთი ან რამდენიმე მინერალის მარცვლების დაგროვებით ან შეზრდით წარმოქმნილი ქანი. განარჩევენ: შეცემენტებულ, ფაშარ, მიწისებრ, ფოროვან და მკვრივ აგრეგატს. მარცვლების ფორმის მიხედვით: მარცვლოვანს, კრისტალურს, ნემსისებრს, ჩხირისებრს, ბოჭკოვანს, აბლანდულ-ბოჭკოვანს, რადიალურ სხივოსნურს, თანაბრად მარცვლოვანს, ნაჭუჭისებრს, ნაჟონს და სხვა. შედგენილობის მიხედვით შეიძლება იყოს მარტივი და ერთმინერალიანი (მაგ., კვარციტი შედგება მხოლოდ კვარციტისაგან, მარმარილო მხოლოდ კალციტისაგან) და მრავალმინერალიანი ანუ რთული (მაგ., გრანიტი არის კვარცის, მინდვრის შპატისა და ქარსის აგრეგატი).
აგრეგატული უნიფიცირებული სისტემა

აგრეგატული უნიფიცირებული სისტემა — საერთო სამრეწველო დანიშნულების ავტომატიკის პნევმატიკურ საშუალებათა სისტემა, შედგენილი უნიფიცირებული შესასვლელი და გამოსასვლელი პარამეტრების მქონე ცალკეული ფუნქციური ბლოკებისაგან. ბლოკები და ხელსაწყოები უნიფიცირებულია კონსტრუქციულადაც (შეიცავს უნიფიცირებულ კვანძებს, დეტალებსა და მისაერთებელ არმატურას). აგრეგატული უნიფიცირებული სისტემა ისეა აგებული, რომ შედარებით მცირე რაოდენობის ბლოკების გარკვეული ურთიერთშეერთებით შეიძლება შედგეს საწარმოო პროცესთა ავტომატური კონტროლისა და რეგულირების ხვადასხვა სირთულისა და დანიშნულების სისტემები. ელექტრულ ხელსაწყოებთან ერთად მუშაობისათვის აგრეგატული უნიფიცირებული სისტემას აკომპლექტებენ ელექტროპნევმატიკური და პნევმოელექტრული გარდამქმნელებით. აგრეგატული უნიფიცირებული სისტემის ბლოკები და ხელსაწყოები ცეცხლგამძლე და საიმედოა. იყენებენ ქიმიური, ნავთობის, თბოენერგეტიკული, აირის, კვების მრეწველობასა და სხვა დარგებში საწარმოო პროცესის ავტომატური კონტროლისა და რეგულირებისათვის.
აგრეგატული ჩარხი

აგრეგატული ჩარხი — ნორმალიზებული, კინემატიკურად ერთმანეთთან დაუკავშირებელი კვანძებისაგან (აგრეგატებისაგან) შემდგარი სპეციალური ლითონსაჭრელი ჩარხი. იყენებენ მსხვილსერიულ და მასობრივ წარმოებაში ნახვრეტების ბურღვისა და შიგჩარხვისათვის, კუთხვილების მოსაჭრელად, ზედაპირების ფრეზვისათვის და სხვა აგრეგატული ჩარხზე შეიძლება რამდენიმე ზედაპირის ერთდროულად დამუშავება. დასამუშავებელი დეტალი ჩვეულებრივ უძრავად მაგრდება მაგიდაზე და მუშავდება ერთი ან რამდენიმე მხრიდან შპინდელებში ჩამაგრებული იარაღებით. ერთდროულად მომუშავე იარაღების რაოდენობა ზოგჯერ 100-მდე აღწევს. აგრეგატული ჩარხის ძალურ კვანძებს აქვს ინდივიდუალური ამძრავები, რომელთა მოძრაობის ურთიერთდამოკიდებულებასა და თანმიმდევრობას აწესრიგებს მართვის ერთიანი სისტემა. ძირითადი სტანდარტული კვანძი — ძალური თავი — აბრუნებს შპინდელებს და ხშირად მათ მოწოდებასაც უზრუნველყოფს. ძალური თავების სიდიდის მიხედვით აგრეგატული ჩარხი შიძლება იყოს მცირე, საშუალო და მსხვილი. აგრეგატული ჩარხის კონსტურირებისას განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა უნიფიცირებული კვანძების საიმედოობის გაზრდასა და სხვა დეტალების დასამუშავებლად ჩარხის სწრაფი გამართვის შესაძლებლობას.
ჰაზალ სუბაში

ჰაზალ სუბაში (დ. 1 ოქტომბერი, 1996, იზმირი, თურქეთი) — თურქი მოდელი და მსახიობი.

ბავშვობა
დაიბადა 1996 წლის 1 ოქტომბერს თურქეთის ქალაქ იზმირში. ჰაზალ სუბაში ბავშვობიდანვე განსაკუთრებული სილამაზით გამოირჩეოდა. ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლისას, როგორც ყველა მშვენიერი და ლამაზი გოგონა, მოდელობაზე ოცნებობდა. გარშემომყოფები დაუფარავად საუბრობდნენ ჰაზალ სუბაშის განსაკუთრებული სილამაზის შესახებ, რაც მისთვის ერთგვარი ბიძგი გახდა სამოდელო ბიზნესში ბედის საცდელად.

განათლება
ჰაზალ სუბაში ბრწყინვალედ სწავლობდა სკოლაში. არასოდეს უოცნებია მსახიობობაზე, როგორც მომავალ პროფესიაზე. თუმცა ყოველთვის სურდა — ცნობადი სახე გამხდარიყო. ჰაზალ სუბაშს უფრო პრაქტიკული, ცხოვრებისეული პროფესიები იტაცებდა.

სკოლის დამთავრების შემდეგ, სწავლობდა იზმირის ეკონომიკის უნივერსიტეტში, საზოგადოებასთან ურთიერთობისა და რეკლამირების ფაკულტეტზე, რომელიც წარმატებით დაამთავრა.

სამოდელო და სამსახიობო კარიერა
2015 წელს ჰაზალ სუბაშმა ეროვნული კონკურსის — "მის თურქეთი" შესარჩევი ტური გაიარა და ფინალში გავიდა, სადაც მესამე ადგილი დაიკავა და "ვიცე-მის თურქეთის" ტიტულიც მოიპოვა. სილამაზის კონკურსზე მიღწეული წარმატების შემდეგ, გოგონა იზმირიდან სტამბოლში გადავიდა.

ამ მომენტიდან, მისი კარიერა წინ წავიდა. ჰაზალ სუბაშს ზეჰრას როლი ცნობილ სერიალში "ტყუილი". ეს მისთვის, როგორც ამბობს: "სრულიად მოულოდნელი" რამ იყო. როლის ბრწყინვალედ განსახიერებამ ჰაზალ სუბაშს მსოფლიო მნიშვნელობის აღიარება მოუტანა.

ყოველგვარი სამსახიობო განათლების მიღების გარეშე, გოგონა ძალიან პოპულარული გახდა თურქულ კინემატოგრაფიაში, ხშირად იწვევენ სხვადასხვა პროექტებსა და სატელევიზიო ფორმატებში, ჟურნალისტები სიამოვნებით იღებენ მისგან ინტერვიუს. ჰაზალ სუბაში გამორჩეულ სილამაზესთან ერთად, ძალიან თავაზიანი და გახსნილად მოსაუბრე რესპოდენტია.

თავისი უბრალოებითა და პოზიტიური აურის წყალობით, ჰაზალ სუბაშმა, თაყვანიცმცემელთა დიდი არმია გაიჩინა მსოფლიო მასშტაბით.
უჯრედების აგრეგაცია

უჯრედების აგრეგაცია — მსგავსი უჯრედების შეწებება მრავალუჯრედიან წარმონაქმნად — აგრეგატად. უჯრედების აგრეგაცია ხდება როგორც ორგანიზმის ნორმალური განვითარების დროს ისე ექსპერიმენტის ჩატარებისას — უჯრედების ხელოვნური განცალკევების შემდეგ (მაგ., პროტოლიზური ფერმენტებისა და იმ ნივთიერებების გავლენით, რომელთაც კალციუმის იონების შეკავშირების უნარი აქვთ). უჯრედების აგრეგაციის უნარი დამოკიდებულია გარემოს იონურ შედგენილობასა და ტემპერატურაზე, ხოლო ზოგიერთი მონაცემით — იმ სპეციფიკური ცილოვანი ბუნების მქონე ნივთიერებებზეც, რომლებიც უჯრედის ზედაპირზე ჩნდება და მათ შეწებებას აიოლებს.
აგრემანი

აგრემანი ( — თანხმობა) — სახელმწიფოს თანხმობა მიიღოს უცხო სახელმწიფოს მიერ შემოთავაზებული პირი დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელად. აგრემანის გამოთხოვა გამოთხოვა და მიღება აუცილებლად წინ უსწრებს დიპლომატიური წარმომადგენელის დანიშვნას. აგრემანის გამოთხოვისას სახელმწიფოს ეგზავნება დასანიშნავი პირის ბიოგრაფიული ცნობა. უარი აგერმანის მიცემაზე დასაშვებია მიზეზთა დაუსახელებლად და არამეგობრულ აქტად არ მიიჩნევა. ზოგიერთი სახელმწიფოს პრაქტიკაში აგრემანი საჭიროა სამხედრო, სამხედრო-საზღვაო და სამხედრო-საჰაერო ატაშეს დასანიშნავადაც.
აგრესიული გარემო

აგრესიული გარემო, კოროზიული გარემო — თხევადი ან აირადი გარემო, რომელიც იწვევს მყარი სხეულების დაშლას ანუ კოროზიას. მაგ., ლითონებისათვის აგრესიული გარემო შეიძლება იყოს წყალი, ჰაერი, ქლორი, ელექტროლიტების წყალხსნარები და სხვა. ნებისმიერი გარემო მეტ-ნაკლებად მოქმედებს მასში მოთავსებულ ნივთიერებებზე, მაგრამ იგი შეიძლება აგრესიულად ჩაითვალოს მაშინ, თუ ნივთიერების დაშლა ძლიერ შესამჩნევია. ჩვეულებრივად გარემოს აგრესიულად თვლიან რომელიმე ნივთიერების მიმართ, მაგ., ტუტეთა და მჟავათა ხსნარები, ზღვის წყალი აგრესიული გარემოა ალუმინისათვის, მაშინ როცა ჰაერი, მტკნარი წყალი და კონცენტრირებული აზოტმჟავა ალუმინზე არ მოქმედებს. აგრესიული გარემოს ტემპერატურის ზრდასთან ერთად იზრდება მისი აგრესიულობაც.
გნეუს იულიუს აგრიკოლა

გნეუს იულიუს აგრიკოლა (; დ. 13 ივნისი, 40 — გ. 23 აგვისტო, 93) — რომაელი სახელმწიფო მოღვაწე და მხედართმთავარი. მოღვაწეობა დაიწყო როგორც სამხედრო ტრიბუნმა. 59 წელს პირველად მონაწილეობდა ბრიტანეთზე ლაშქრობაში. 64 წელს დაინიშნა აზიის კვესტორად. 74-76 წლებში იყო აკვიტანიის მმართველი. 77 წელს მიიღო კონსული წოდება. 77-84 წლებში კვლავ გაილაშქრა ბრიტანეთზე და დაიპყრო იგი. დიდი როლი ითამაშა ბრიტანეთის რომანიზაციაში.
კახაბერ ქოიავა

კახაბერ ქოიავა (დ. 1 იანვარი, 1976, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი. გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი (2006), აკადემიური დოქტორი (2007).

ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტი ნავთობისა და გაზის გეოლოგიის სპეციალობით 1998 წელს. ამავე წელს ჩაირიცხა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მაგისტრატურაში, რომლის დამთავრების შემდეგ 2000 წელს მიენიჭა მაგისტრის ხარისხი (სპეციალობა პალეონტოლოგია და სტრატიგრაფია). 1998–2000 წლებში იყო ალ. ჯანელიძის სახელობის გეოლოგიის ინსტიტუტის პალეონტოლოგიისა და სტრატიგრაფიის განყოფილების ლაბორანტი, 2000–2005 წლებში უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 2005–2008 წლებში მეცნიერ თანამშრომელი, 2009-2023 წლებში უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 2023 წლიდან არის გეოლოგიის ინსტიტუტის სტრატიგრაფიისა და პალეონტოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერი თანამშრომელი, ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრი. 2024 წელს არჩეულია ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აკადემიური საბჭოს წევრად. 1999–2001 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის, ზოგადი გეოლოგიის და პალეონტოლოგიის, კათედრაზე კითხულობდა ლაბორატორიულ კურს „ზოგად გეოლოგიაში“. 2022 წლიდან საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში კითხულობს ლექციებს მიწვეული პროფესორის რანგში. საერთაშორისო ჟურნალებსა და კონფერენციებზე გამოქვეყნებული აქვს 100-მდე სამეცნიერო წერილი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „აღმოსავლეთ საქართველოს სარმატული ნალექების ბიოსტრატიგრაფია ფორამინიფერების მიხედვით“.

ორგანიზაციები
მიკროპალეონტოლოგიის, მიკრობიოლოგიის და მეიობენტოლოგიის საერთაშორისო ასოციაცია, საქართველოს წარმომადგენლობის ხელმძღვანელი (2004–2009).
საქართველოს გეოლოგიური საზოგადოება, სწავლული მდივანი (2004–2008).

ჯილდოები
საქართველოს პრეზიდენტის სტიპენდიატი (2003).
ალექსანდრე თვალჭრელიძის სახელობის პრემია (2021)
ლეო დავითაშვილის სახელობის პრემია (2024)
მიქაელ აგრიკოლა

მიქაელ აგრიკოლა (, ნამდვილი გვარი სიმონსონი; დ. დაახლ. 1510 — გ. 9 აპრილი, 1557) — რეფორმაციის მეთაური ფინეთში. ფინური ლიტერატურის მამამთავარი.

ბიოგრაფია
1536-1539 წლებში იყო ლუთერისა და მელანთქორის მოწაფე ვიტერნბერგის უნივერსიტეტში. 1556-1557 წლებში მონაწილეობდა შვედეთის ელჩობაში მოსკოვს. 1542 წელს გამოსცა პირველი ფინური „ანბანი“, 1548 წელს თარგმნა ახალი აღთქმა, 1551-1552 წლებში — ძველი აღთქმის ნაწილი. შეიმუშავა ფინური დამწერლობის პრინციპები და საფუძველი ჩაუყარა სალიტერატურო ენას. ქრისტიანული ლიტერატურის მნიშვნელოვან ნაწარმოებათა თარგმანებს დაურთო ნარკვევები, ფინეთის ისტორიის, კულტურისა და წარმართული სარწმუნოების შესახებ.
რუდოლფ აგრიკოლა

რუდოლფ აგრიკოლა (, ნამდვილი გვარი ჰუისმანი; დ. 28 აგვისტო, 1443 — გ. 27 ოქტომბერი, 1485, ჰაიდელბერგი) — ადრეული გერმანული ჰუმანიზმის წარმომადგენელი, ფილოსოფოსი.

ბიოგრაფია
განათლება მიიღო ნიდერლანდებსა და გერმანიაში (ერფურტი, კიოლნი). 1468–1479 წლებში ცხოვრობდა იტალიაში. 1483 წლიდან ასწავლიდა ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში. გერმანიაში დაბრუნების შემდეგ ენერგიულად ავრცელებდა ჰუმანისტურ იდეებს. საჯარო ლექციებში, წერილებში, ლექსებსა და ფილოსოფიურ შრომებში მკაცრად აკრიტიკებდა სქოლასტიკას, მოითხოვდა მეცნიერული აზრის თავისუფალ განვითარებას. აგრიკოლა გამოირჩეოდა ინტერესთა მრავალმხრივობით (იცოდა ძველი და ახალი ენები, გატაცებული იყო მუსიკით, ფერწერით და სხვა). მის შრომებში ასახულია ეპოქის მოწინავე პედაგოგიური იდეებიც.
აგრიპა

აგრიპა (; საუკუნე) — ბერძენი ფილოსოფოსი, გვიანდელი სკეპტიციზმის წარმომადგენელი. ცდილობდა დაესაბუთებინა ჭეშმარიტი ცოდნის წვდომის შეუძლებლობა, სკეპტიკოსებთან ერთად მოითხოვდა თავის შეკავებას მეცნიერული მსჯელობისაგან. ჩვენამდე მოღწეულია აგრიპას ხუთი ტროპი — წინააღმდეგობის შესახებ, დასაბუთების უსასრულობაში სვლის შესახებ, ფარდობითობის შესახებ, დაუსაბუთებელი დებულების მიღების შესახებ, დაასბუთებაში ლოგიკური წრის შესახებ. ეს ტროპები აგრიპამ დაუმატა ენესიდემეს ათ ტროპს. აგრიპას ტროპებში გადმოცემულია შემეცნების პროცესისათვის დამახასიათებელი სიძნელეები.
აგრიპა ნეტესჰაიმელი

აგრიპა ნეტესჰაიმელი (, დ. 14 სექტემბერი, 1486, კიოლნი — გ. 18 თებერვალი, 1535, გრენობლი) — გერმანელი მოაზროვნე და ჰუმანისტი, თანაუგრძნობდა რეფორმაციას. აქტიურად იბრძოდა კლერიკალიზმის წინააღმდეგ. თეოლოგიური მოსაზრებით ცდილობდა შეეერთებინა ნეოპლატონიზმი, კაბალა, ალქიმია, ასტროლოგია და მაგია. მაგიას ბუნებაზე გაბატონების იარაღად თვლიდა. უნივერსუმში არჩევდა სამ სფეროს — ელემენტების, ვარსკვლავების ცისა და ინტელიგიბილურ ანუ ანგელოზების სფეროს. მისი აზრით, უნივერსუმის შინაგან კავშირს ქმნის მიწიერი სული, რომელიც მეოთხე ელემენტს წარმოადგენს. შემეცნების მიზანია ბუნებაზე გაბატონება. ადამიანი მიკროკოსმოსია და წილი აქვს მსოფლიო ქმედითს ძალაში, ამიტომ საკუთარი თავის შემეცნებით შეუძლია შეიმეცნოს სამყაროს უფრო მაღალი ძალები. მოგვიანო შრომებში აგრიპა ნეტესჰაიმელს დაკარგული აქვს როგორც მაგიის, ისე ფილოსოფიურიური რწმენა და მოითხოვს ღვთიური გამოცხადებით დაკმაყოფილებას. თავისუფალი აზროვნებისათვის აგრიპა ნეტესჰაიმელს ოფიციალური ეკლესია სდევნიდა.
წინააღმდეგობა (ვარსკვლავური ომები)

წინააღმდეგობა — გამოგონილი გაერთიანება „ვარსკვლავური ომების“ გამოგონილ სამყაროში. იგი უპირისპირდება პირველ ორდენს. ეს არის ახალი რესპუბლიკისგან წარმოშობილი გაერთიანება, შთაგონებული აჯანყებულთა ალიანსის კონცეფციით, რომლის მიხედვით გალაქტიკური სამოქალაქო ომის გალაქტიკურ იმპერიასთან ერთად დამყარდა დემოკრატია. წინააღმდეგობის მრავალი უფროსი წევრი 30 წლით ადრე იყო აჯანყებულთა ალიანსის წევრი, მათ შორის — გენერალი ორგანა და ადმირალი აკბარი. ალიანსში აგრეთვე მსახურობდნენ ახალგაზრდა თაობის ოფიცრების მშობლები (როგორც პო დემერონის შემთხვევაში).

გალაქტიკის უცნობ კუთხეებში დამარცხებული ძველი იმპერიის ახალი ფორმის, პირველი ორდენის დაარსების საპასუხოდ ლეია ორგანამ ჩამოაყალიბა წინააღმდეგობის მოძრაობის ასეთი ფორმა. თავად პირველი ორდენი ჩამოყალიბდა ძველი იმპერიის იდეების მიმდევართა მიერ. ახალი რესპუბლიკა მას არ თვლიდა მნიშვნელოვან საშიშროებად. ამიტომ სენატორი ორგანა და აჯანყების სხვა ვეტერანები გამოეყვნენ ახალი რესპუბლიკის სამხედრო ძალებს. 2015 წლის ფილმში „ვარსკვლავური ომები: ძალის გამოღვიძება“ ნაჩვენებია, რომ პირველმა ორდენმა შექმნა სტარკილერის ბაზა, რათა შეესუსტებინა ახალი რესპუბლიკის მმართველობა და ვარსკვლავური ფლოტი, რითაც გალაქტიკის დაპყრობა უფრო გამარტივდებოდა. მას მხოლოდ წინააღმდეგობა დაუპირისპირდა.

წინააღმდეგობა არის ვარსკვლავური ომების გაგრძელების ტრილოგიის მთავარი გაერთიანება. იგი კვლავ ჩნდება 2017 წლის ფილმში „ვარსკვლავური ომები: უკანასკნელი ჯედაი“ და გამოჩნდება 2019 წლის „ ეპიზოდში“.