iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ფილიპინის ზღვა

ფილიპინის ზღვა — წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთი ნაწილის დასავლეთით მდებარე განაპირა ზღვა, რომელიც გადაჭიმულია ფილიპინის კუნძულების აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ნაწილებში. მისი ზედაპირის ფართობია 5 მლნ კმ². სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება ფილიპინის არქიპელაგი, აღმოსავლეთით მარიანას კუნძულები, სამხრეთ-აღმოსავლეთით კაროლინის კუნძულები, ჩრდილოეთით იაპონიის კუნძულები - ჰონსიუ, სიკოკუ, კიუსიუ, ჩრდილო-დასავლეთით რიუკიუს კუნძულები და ტაივანი უკიდურეს დასავლეთში.

ფილიპინის ზღვას საკმაოდ კომპლექსური და განსხვავებული წყალქვეშა რელიეფი აქვს. ამ ზღვის ერთ-ერთი განმასხვავებელი ნიშანი კიდევ ისაა, რომ აქ მდებარეობს ზღვის ღრმა ღარი, რომელიც მოიცავს ფილიპინისა და მარიანას ღარებს. ეს უკანასკნელი პლანეტის უღრმესი წერტილია.

1944 წლის ივნისში, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ ზღვაში მიმდინარეობდა საზღვაო შეტაკება იაპონიასა და აშშ-ს შორის, რომელსაც ფილიპინის ზღვის ბრძოლა უწოდეს.
სულუს ზღვა

სულუს ზღვა მდებარეობს ფილიპინების სამხრეთ-დასავლეთით. სამხრეთ ჩინეთის ზღვისგან გამოყოფილია კუნძულ პალავანით (ჩრდილო-დასავლეთით), ხოლო სულავესის ზღვისგან სულუს არქიპელაგით (სამხრეთ-აღმოსავლეთით). სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება კუნძული ბორნეო, ჩრდილო-აღმოსავლეთით კუნძული ვისაიასი.

სულუს ზღვაში მდებარეობს უამრავი კუნძული, და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ტუბატაფას რიფის ეროვნულ საზღვაო პარკი.
ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის ბიბლიოგრაფია

აქ წარმოდგენილია ჯ. რ. რ. ტოლკინის ბიბლიოგრაფია.

მხატვრული ლიტერატურა
შენიშვნა
 აღნიშნავს გამომცემლობას :
1937 – ჰობიტი ანუ იქით და აქეთ, 0-618-00221-9 .
1945 – ნიგლის ფოთოლი (მოთხრობა)
1945 – აოტრუს და იტრუნის ბალადა, დაბეჭდილი „ “-ში.
1949 – ფერმერი ჯაილზ ჰემელი (შუასაკუნოვანი იგავის ჟანრის)
1953 – ბეორტნოთის, ბეორთელმის ძის დაბრუნება (ალიტერატურული სტილის პიესა)
ბეჭდების მბრძანებელი
1954 – ბეჭდის საძმო: პირველი ტომი, 0-618-00222-7 .
1954 – ორი ციხე-კოშკი: მეორე ტომი, 0-618-00223-5 .
1955 – მეფის დაბრუნება: მესამე ტომი, 0-618-00224-3 .
1962 – ტომ ბომბადილის თავგადასავლები და სხვა ლექსები წითელი წიგნიდან
1964 – ხე და ფოთოლი („ზღაპრების შესახებ“ და „ნიგლის ფოთოლი“)
1966 – ბილბოს უკანასკნელი სიმღერა (ლექსი)
1966 – ტოლკინის მკითხველი („ბეორტნოთის, ბეორთელმის ძის დაბრუნება“, „ზღაპრების შესახებ“, „ნიგლის ფოთოლი“, „ფერმერი ჯაილზ ჰემელი“ და „ტომ ბომბადილის თავგადასავლები“)
1967 – ვერა და ვერ დაილია გზა, დონალდ სუონის მონაწილეობით
1967 – დიდვუტონელი მჭედელი (მოთხრობა)
1975 ბეჭდების მბრძანებლის სახელების მეგზური (შემოკლებული ვერსია) - გამოქვეყნდა გამოცემაში 
1975 თარგმანები - სერ გავეინი და მწვანე რაინდი, პერლი და სერ ორფეო
1976 შობის პაპის წერილები
1977 სილმარილიონი 0-618-12698-8 .
1979 ჯ.რ.რ.ტოლკინის ნახატები
1980 დაუსრულებელი თხზულებები 0-618-15405-1 .
1980 ლექსები და ზღაპრები (კრებული, შეტანილია ტომ ბომბადილის თავგადასავლები, ბეოტნოტის, ბეოთჰელმის ძის დაბრუნება, ზღაპრების შესახებ, ნიგლის ფოთოლი, ფერმერი ჯაილზ ჰემელი და დიდვუტონელი მჭედელი)
1981 ჯ.რ.რ. ტოლკინის წერილები (კრისტოფერ ტოლკინისა და ჰემპფრი კარპენტერის რედაქტირებით)
1981 ბიბლიური „გამოსვლა“, ძველ ინგლისურად - თარგმანი და კომენტარი - ჯ.რ.რ. ტოლკინი
1982 ფინი და ჰენგესტი: ნაწყვეტი და ეპიზოდი
1982 მისტერ ბლისი
1983 ურჩხულები და კრიტიკოსები (ესეების კოლექცია)
ბეოვულფი: ურჩხულები და კრიტიკოსები (1936)
ბეოვულფის თარგმნის შესახებ (1940)
ზღაპრების შესახებ (1947)
იდუმალი მანკი (1930)
ინგლისური და უელსური (1955)
1983–1996 შუახმელეთის ისტორია:
დაკარგული თხზულებების წიგნი, ნაწილი 1 (1983)
დაკარგული თხზულებების წიგნი, ნაწილი 2 (1984)
ბალადები ბელერიანდზე (1985)
შუახმელეთის მოწყობა (1986)
დაკარგული გზა და სხვა ნაწერები (1987)
წყვდიადის დაბრუნება (1988)
იზენგარდის ღალატი (1989)
ბეჭდის ომი (1990)
დამარცხებული საურონი (1992)
მორგოთის ბეჭედი (1993)
ძვირფასი ქვების ომი (1994)
შუახმელეთის ხალხები (1996)
1995 ჯ.რ.რ. ტოლკინი: მხატვარი და ილუსტრატორი
1998 როვერანდომი
2002 ტოლკინის კრებული - გამოუცემელი მასალა
2002 ბეოვულფი და კრიტიკოსები
2005 ბეჭდების მბრძანებლის სახელების მეგზური (სრული ვერსია)
2007 ჰურინის შვილები
2007 ჰობიტის ისტორია - ჯონ რეიტლიფის კვლევა
2008 ბნელი სამეფოს ზღაპრები (როვერანდომი, ფერმერი ჯაილზ ჰემელი, ტომ ბომბადილის თავგადასავლები, ნიგლის ფოთოლი და დიდვუტონელი მჭედელი)
2009 სიგურდისა და გუდრუნის ლეგენდა
2017 ბერენი და ლუთიენი
2018 გონდოლინის დაცემა
2021 შუახმელეთის ბუნება
2022 ნუმენორის დაცემა
ბოლესლავ I მამაცი

ბოლესლავ მამაცი (; დ. დაახლ. 967 — 17 ივნისი, 1025) — პოლონელი მთავარი (992—1025 წწ.) და მეფე (1025 წელი), მიეშკო -ისა და დებრავკას შვილი, პიასტების წარმომადგენელი.

ბოლესლავმა გააგრძელა მამის პოლიტიკა და პოლონეთის გაფართოება განაგრძო. მიეშკოს გარდაცვალების შემდეგ პოლონელთა მიწა რამდენიმე ნაწილად დაიყო, მაგრამ ბოლესლავმა შესძლო თავისი ძმების განდევნა და ერთიანი პოლონეთის ჩამოყალიბება. 997 წელს მან შემოიერთა კრაკოვი, განამტკიცა თავისი გავლენა პომერანიის მიწებზე, 999 წელს შემოიერთა მორავია. 1000 წელს შემოიერთა სლოვაკეთის მიწები.

თავისი ძალაუფლების გასამტკიცებლად მან დაიწყო პრუსების გაქრისტიანება.
ახმეტის ჯვარპატიოსნის ეკლესია

ახმეტის ჯვარპატიოსნის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ახმეტაში. დგას ჩოლოყაშვილების ციხე-დარბაზი ეზოში, მდინარე ორვილის მარცხენა ნაპირზე.

ეკლესია დარბაზულია (10,8 7,2 მ). ნაგებია რიყის ქვით. კამარა, კონქი, საბჯენი თაღები, კარ-სარკმლების წირთხლები და თაღები აგურითაა გამოყვანილი. ინტერიერი შელესილია.

შესასვლელები დასავლეთიდან, სამხრეთიდან (ამოშენებულია) და ჩრდილოეთიდანაა. სამივე კარი შეისრული თაღითაა გადახურული და შიგნიდან მაღალ შეისრულთაღოვან შეღრმავებაშია ჩასმული. აღმოსავლეთით ღრმა ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე ფართო თაღოვანი სარკმელია, სარკმლის ორივე მხარეს — ორ-ორი ნიში. მათგან სარკმელთან ახლოს მდებარე ნიშები გეგმით ნახევარწრიული და შეისრულთაღოვანია. ხოლო განაპირა ნიშები — სწორკუთხა. საკურთხევლის ბაქანი, რომელსაც შუაში მცირედ შვერილი სწორკუთხა ამბიონი აქვს, დარბაზის იატაკზე ერთი საფეხურით მაღალია. გრძივ კედლებზე და დასავლეთის ორივე კუთხეში თითო მარტივი პილასტრია, რომელსაც შეისრული ფორმის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. შეისრული ფორმისაა კამარაც.

კამარაში და კონქში ოთხ-ოთხი ქვევრი — რეზონატორია ჩასმული. გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში თითო თაღოვანი სარკმელია, სარკმლების ქვემოთ — თითო თაღოვანი ნიში. მსგავსი ორი სარკმელია დასავლეთ კედელში — შესასვლელის ორივე მხარეს. ინტერიერი შელესილია. კედლების ქვედა ნაწილში ზეთის საღებავით გამოსახულია კვადრატული წყობის იმიტაცია. დარბაზში სამი საფლავია, ერთ-ერთში დაკრძალულია ერეკლე -ის შვილიშვილი ლუარსაბ ჩოლოყაშვილი.

ფასადები შელესილი და შეთეთრებულია. სამივე შესასვლელი ცასმულია ოდნავ შეღრმავებულ, სწორკუთხა არეში, რომელსაც ზემოდან საფეხურებად ნაწყობი აგურის ფრიზი აქვს. დასავლეთ კარის თავზე, მცირე თაღოვან ნიშში ჩადგმულ მარმარილოს ფილაზე ამოკვეთილია ათსტრიქონიანი მხედრული სამშენებლო წარწერა, რომელშიც მოხსენიებული არიან სახლთუხუცესი გრიგოლ ჩოლოყაშვილი, მისი მეუღლე (ქიზიყის მოურავის ასული) მარიამი და მათი შვილები — გივი, ქაიხოსრო და აბელი. წარწერიდან ირკვევა, რომ გრიგოლს ციხე და ეკლესია აუგია 1755–1756 წელს. აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადებზე თითო შეღრმავებული ჯვარია გამოსახული. დასავლეთ კედელზე დაშენებულია ოთხ წრიულ სვეტზე დაყრდნობილი ნახევარწრიული თაღებით გახსნილი, გეგმით წრიული სამრეკლო, რომელიც თუნუქით შემოსილი კონუსური სახურავითაა დასრულებული. ეკლესიას ლეკალური აგურით ნაწყობი რთული პრიფილის მაღალი ლავგარდანი აქვს. გადახურულია ღარიანი კრამიტით.
ფარცხისის ციხე

ფარცხისის ციხე — ციხესიმაგრე თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდ. ალგეთის მარცხენა მხარეს მაღალ გორაკზე. ფარცხისის აგების შესახებ ცნობა არ მოიპოვება. მართალია, იგი მატიანეთა ფურცლებზე მხოლოდ ბაგრატ -ის (1027-1072 წწ.) მეფობის დროიდან იხსენიება, მაგრამ იგი გაცილებით უფრო ადრე უნდა იყოს აგებული.

ციხის ამგებთათვის, როგორც ეტყობა, მისი მიუდგომლობა არ იყო განმსაზღვრელი, არამედ მთავარი იყო სტრატეგიულად შერჩეული ადგილი. ციხე ქვემო ქართლის ერთ-ერთ მაგისტრალურ გზაზე მდებარეობდა. აქედან კარგად მოჩანდა ისეთი სახელგანთქმული ციხეები, როგორიცაა ბირთვისი, ორბეთი და სამხრეთ-აღმოსავლეთით კოჯრის მიდამოებიც. ციხე ნანგრევებადაა ქცეული და მხოლოდ აქა-იქ შერჩენილია კედლები. გათხრების ჩატარებამდე გეგმაც არ იკითხება მთლიანად. ციხეს გრძელი გეგმა ჰქონია, ბოლოებში მომრგვალებით. როგორც ეტყობა, ციხე ორ ნაწილისაგან შედგებოდა. ცენტრალური ნაწილი მთელ სიგრძეზე მოკავებული ჰქონდა ციტადელს, ხოლო მის ირგვლივ, თითქმის კონცენტრულად, გადიოდა გალავანი, რომელთა კვალი ამჟამად მხოლოდ დასავლეთით და ჩრდილოეთი ჩანს. ციხის გარე კედლებში შესასვლელი არ ჩანს, ხოლო ზედაში ჩრდილოეთითაა. ჭიშკარი განიერია და თაღით ყოფილა გადახურული. განსხვავებით სხვა მონაკვეთებისაგან აქ აგურია გამოყენებული და რესტავრაციის აშკარა კვალს ატარებს. ციხის ძველი კედლები კი ამოყვანილია რიყისა და ყორე ქვით. ზოგან ზედა ფენებში თლილი ქვაცაა ნახმარი. ციტადელის დასავლეთის მონაკვეთი გამოყოფილი ყოფილა. ეს მონაკვეთი ორმაგი კედლებითაა შემოზღუდული. საკოჭავების მიხედვით სამი თუ ოთხსათულიანი დიდი ზომის კოშკი უნდა ყოფილიყო. ჭიშკრის აღმოსავლეთით პატარა სათავსოა, საიდანაც იწყება გვირაბი.
ფიჯის ზღვა

ფიჯის ზღვა — კუნძულთშორისი ზღვა წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მის ჩრდილოეთით მდებარეობს კუნძული ფიჯი, აღმოსავლეთით — კერმადეკის კუნძულები, სამხრეთით — ახალი ზელანდია და ტასმანიის ზღვა, დასავლეთით — მარჯნის ზღვა.

ზღვის ფართობია 3177 კმ². საშუალო სიღრმეა 2741 მ, მაქსიმალური 7633 მ. წყალქვეშა რელიეფი საკმაოდ რთულია, ბევრია ვულკანი. ზღვაზე მთავარი პორტია ფიჯის დედაქალაქი სუვა.
სარგასოს ზღვა

სარგასოს ზღვა — რეგიონი ჩრდილოეთ ატლანტის ოკეანის ცენტრალურ ნაწილში, შემოსაზღვრულია დინებებით. დასავლეთით გოლფსტრიმის დინებით, ჩრდილოეთით ჩრდილოატლანტიკური დინებით, აღმოსავლეთით კანარის დინებით, სამხრეთით ჩრდილოეკვატორული დინებით.

ზღვის სიგრძეა 3 200 კმ, სიგანე 1 100 კმ. გადაჭიმულია დასავლეთის 70 გრადუსი მერიდიანიდან დასავლეთის 40 გრადუს მერიდიანამდე და ჩრდილოეთის 25 გრადუსი პარალელიდან ჩრდილოეთის 35 გრადუს პარალელამდე. სარგასოს ზღვა ერთადერთი „ზღვაა“ პლანეტაზე, რომელსაც სანაპიროები არ გააჩნია. ოკეანის წყალი სარგასის ზღვაში განსაკუთრებით გამორჩეულია მისი ლურჯი ფერით და გამჭვირვალობით. წყალქვეშა მხედველობა აქ 61 მეტრს შეადგენს.

სახელი ეწოდა მის ზედაპირზე დიდი რაოდენობით მცურავი წყალმცენარეების გამო (იხ. სარგასუმისებრნი).
ანდამანის ზღვა

ანდამანის ან ბირმის ზღვა — ინდოეთის ოკეანის ნაწილი, მდებარეობს ბენგალის ყურის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ესაზღვრება ქვეყნები: სამხრეთით - ბირმისთვის (მიანმარი), დასავლეთით - ტაილანდისთვის, აღმოსავლეთით - ინდოეთისთვის (ანდამანის კუნძულები). ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილი უერთდება მალაკის სრუტეს.

ტრადიციულად, ეს ზღვა ყოველთვის გამოიყენებოდა სანაპირო ქვეყნებს შორის საქონლის გადაზიდვებში, განვითარებული იყო თევზჭერა. დღეს აქ მდებარე კუნძულები და მარჯნის რიფები ტურისტებს შორის საკმაოდ პოპულარულია. თევზჭერისა და ტურისტული ინფრასტრუქტურა მნიშვნელოვნად დააზიანა 2004 წლის ინდოეთის ოკეანის მიწისძვრამ და ცუნამიმ.

ანდამანის ზღვის ფართობია 600 000 კმ², სიგრძე 1 200 კმ, სიგანე 645 კმ, საშუალო სიღრმე 1 096 მ, მაქსიმალური სიღრმე 4 198 მ.
ტირძნისის ციხე

ტირძნისის ციხე ― ციხესიმაგრე გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტირძნისში, სოფლის ცენტრში, მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე, ვაკეზე. გალავნის არქიტექტურულ კომპლექსში შედის: ციხე-გალავანი კოშკებით, ეკლესია და სამრეკლო.

ციხე-გალავანი თარიღდება საუკუნის ნახევრით. ნაგებობა გეგმით კვადრატულია (30 30 მ), ნაგებია რიყის ქვით. გალავნის კუთხეებში რამდენიმე ცილინდრული კოშკი მდგარა. ორი მათგანი ადრეა დანგრეული, სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდგარი საუკუნის 40-იან წლებში დაინგრა. შედარებით უკეთ არის შემონახული ჩრდილო-დასავლეთის კოშკი. იგი ორსართულიანია, საბრძოლობანიანი. ორივე სართულს ცალკე შესასვლელი აქვს ეზოდან. პირველი სართულის კედლებში რამდენიმე, კვეთით ზევით მიმართული სარკმელია. მეორე სართულის კედლებში, სარკმლებს გარდა, ცალმაგი და ორმაგი სათოფურებიცაა. სართულები გადახურულია გუმბათოვანი კამარით. ციხე-გალავნის კედლები ორსართულიანია (სიმაღლე 5-6 მ). ქვედა იარუსი ყრუა. ზედაზე ხის საბრძოლო ბილიკი და სათოფურები იყო.

გალავნის შიგნით დგას რიყის ქვით და აგურით ნაგები დარბაზული ეკლესია (10 8 მ). ეკლესიის სამრეკლოს დასავლეთ კედელზე არსებული წარწერის თანახმად, ეკლესია და სამრეკლო ერთად 1830 წელს აუგია დავით სულხანოვს (სულხანიშვილს). ეკლესიაზე დასავლეთით მიდგმულია ორსართულიანი სამრეკლო. მისი პირველი სართული კარიბჭეა, მეორე ― ზარების ჩამოსაკიდი ფანჩატური.

გალერეა
ჰალმაჰერის ზღვა

ჰალმაჰერის ზღვა მდებარეობს წყნარი ოკეანის ცენტრალური ნაწილის დასავლეთით, მალაის არქიპელაგში. გადაჭიმულია სამხრეთის 1 ° პარალელსა და აღმოსავლეთის 129 ° მერიდიანს შორის. ჩრდილოეთით ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, დასავლეთით კუნძული ჰალმაჰერა, აღმოსავლეთით კუნძულები ვაიგეო და ირიან-ჯაია, სამხრეთით - სერამის ზღვა. ფართობი შეადგენს 75.000 კმ²-ს, საშუალო სიღრმე 747 მ, მაქსიმალური სიღრმე 2072 მ.
ჩილეს ზღვა

ჩილეს ზღვა (ესპ. ) წარმოადგენს წყნარი ოკეანის ნაწილს, გადაჭიმულია კონტინენტური ჩილეს დასავლეთით, ქვეყნის მთელ სიგრძეზე. ამ ზღვის სტატუსი განისაზღვრა ჩილეს საგარეო საქმეთა სამინისტროს 1974 წლის 30 მაისის #346 ბრძანებულებით, რომლის მიხედვითაც, "წყლები, რომლებიც გარს აკრავს ან ეხება ჩილეს სანაპიროებს, ეწოდოს ჩილეს ზღვა".
ალასკის ყურე

ალასკის ყურე მდებარეობს წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთით, ალასკის ნახევარკუნძულის მოღუნვის ადგილში. გადაჭიმულია ალასკის ნახევარკუნუძლისა და კოდიაკის კუნძულებიდან აღმოსავლეთისაკენ, ალექსანდრეს არქიპელაგამდე. მაქსიმალური სიღრმეა 5659 მ.

ალასკის ყურის სანაპირო ხაზი მთიანია, გამოირჩევა ტყეებითა და მყინვარებით.

მეტეოროლუგიურად, ეს ყურე შტორმების დიდი გენერატორია, რომლებიც სამხრეთამდე, კანადის შტატ ბრიტანეთის კოლუმბიამდე და აშშ-ის ვაშინგტონისა და ორეგონის შტატებემდე გადაადგილდება.
ტაილანდის ყურე

ტაილანდის, იგივე სიამის ყურე (ტაილ. ่) - სამხრეთ ჩინეთის ზღვის საკმაოდ თავთხელი ყურე. შემოსაზღვრულია კამბოჯის, ტაილანდისა და ვიეტნამის სანაპიროებით. ფართობი შეადგენს 320,000 კმ²-ს.

ყურე საკმაოდ წყალმარჩხია, მისი საშუალო სიღრმე 45 მეტრია, მაქსიმალური კი მხოლოდ 85 მ. წყლის ასეთი ნაკლებობა განაპირობებს ყურის წყლების მსოფლიო ოკეანის წყალთან ნაკლებ შერევას. მძლავრი მდინარეების ჩამონადენი და ყოველივე ეს კი განაპირობებს ძალიან დაბალ მარილიანობას (3.05-3.25%)

ყურის ჩრდილოეთ ნაწილი, მდინარე ჩაო-პრაიას შესართავი ბანგკოკის ყურის სახელითაა ცნობილი.
ოქროს ციხე

ოქროს ციხე — ციხესიმაგრე ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოლაჯურის მახლობლად. იგი უზარმაზარ კლდოვან მასივზე დგას და ძნელი მისადგომია (ზოგიერთი მხრიდან მიუდგომელიც). ეს ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ციხეთაგანია საქართველოში.

არქიტექტურა
ციხის ზემო ნაწილი კლდოვანი ქედის კეხზეა. მისი კედლები ჩრდილოეთითაც და სამხრეთითაც ეშვება. ციხის უდიდესი ნაწილი სამხრეთის ფრთაზეა, სადაც კედლების რამდენიმე (თითქმის პარალელური) მწკრივია. კედლების მცირე ბურჯების გარდა, ციხის ფარგლებში რამდენიმე უფრო მოზრდილი კოშკიცაა. ერთი მათგანი უმაღლეს კლდეზე დგას და მთელ ციხეს დაჰყურებს. ციხის გეგმა რთულია. დონე ყოველ ნაბიჯზე იცვლება. კედლები კლდეებთანაა შეზრდილი, მათი საძირკვლის ხაზი აღმა-დაღმა მისდევს კლდეებს.

კედლები უხეშად დამუშავებული ლოდებითაა ნაშენი და ზოგან 10 მეტრზე მეტ სიმაღლეზეა შენარჩუნებული. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. იგი ოთხივე მხრივ დიდი ლოდებითაა შემოფარგლული, სიმაღლით დაახლოებით 1,5 მეტრია, სიგანით კი - უფრო ნაკლები. კედლის სისქე შესასვლელთან ორ მეტრს აღემატება. დარჩენილი ბუდეები მოწმობს, რომ აქ ორფრთიანი კარი იყო. საკეტად უზარმაზარი ურდული ჰქონდათ. კედელში დარჩენილია მისი ბუდე. შესასვლელის წინ დამატებითი კედელია აშენებული, ხოლო ზედ შესასვლელის თავზე გაკეთებულია დიდი სალოდე; ამ ადგილამდის შემოჭრილ მტერს ზედ თავზე აყრიდნენ ქვებს, ასხამდნენ ცხელ ფისს. შიგ ციხის ფარგლებში შეღწევის შემდეგაც თავდამსხმელს ბევრი სიძნელე ეღობებოდა წინ. დამცველებს ცალკეულ კოშკებშიც შეეძლოთ გამაგრება.

ისტორია
ოქროს ციხე ჯაყელთა ერთ-ერთი უმთავრესი სიმაგრეთაგანი იყო და იგი სხვა ციხეებთან ერთად დამცველ სიმაგრეთა მთელ სისტემას ქმნიდა ათაბაგთა სამფლობელოს შუაგულის გარშემო. ციხის აშენების ზუსტი თარიღი უცნობია. სავარაუდოდ იგი აგებულია საუკუნის დასასრულს ან საუკუნის დასაწყისში და მის შესახებ ადრინდელი წერილობითი ცნობებიც არ მოგვეპოვება. - საუკუნეებში კი, თურქების მომძლავრების დროს, იგი დიდ როლს თამაშობდა მესხთა თავდაცვის საქმეში. აქ გამაგრებულნი ძალიან დიდ ტერიტორიას უწევდნენ კონტროლს, კარგად უთვალთვალებდნენ გზებსაც და ციხის მდებარეობისა და სიმტკიცის გამო, ალყასაც დიდხანს უძლებდნენ. ოქროს ციხე ხშირად იხსენიება ე. წ. მესხური დავითნის ქრონიკაში ( ს.), რომელშიც სამცხის სამთავროს არსებობის ბოლო ხანების ამბებია მოთხრობილი. 1578 წელს, თურქი სარდლის ლალა-ფაშას შემოჭრის დროს, ოქროს ციხეში იყო გამაგრებული ქაიხოსრო ათაბაგის მეუღლე დედისიმედი, რომელიც ამაოდ ცდილობდა სამცხის გადარჩენას დამპყრობელთაგან.
წარმოიდგინეთ მშვიდობა (კოშკი)

წარმოიდგინეთ მშვიდობის კოშკი (ისლ: , „მშვიდობის სვეტი“) არის მემორიალი, რომელიც ჯონ ლენონს მიუძღვნა თავისმა ქვრივმა იოკო ონომ. მდებარეობს ქოთლაფიორზურის ყურეში, ვიზეის კუნძულზე რეიკიავიკთან ახლოს, ისლანდიაში. შედგება თეთრი ქვის მონუმენტისგან დაპროექტებული მაღალი „შუქურისგან“, რომელზეც წაწერილია სიტყვები „წარმოიდგინეთ მშვიდობა“, 24 ენაზე. სახელი დაერქვა ჯონ ლენონის მშვიდობის ჰიმნ „“-ის მიხედვით.

დამატებით პანელზე წერია:

კოშკი შედგება 15 პროჟექტორისგან, პრიზმებით, რომლებიც სარკეების როლს ასრულებენ. შუქი ზოგჯერ ღრუბლებსაც აღწევს. მოწმენდილი ღამით 4000 მ სიმაღლეზე აღწევს. შუქურის ქვეშ ჩამარხულია 500 000-ზე მეტი დაწერილი სურვილები, რომელიც იოკო ონომ პროექტ „სურვილის ხეებით“ („ “) წლების განმავლობაში შეაგროვა. იოკო გეგმავს, რომ შუქურა იყოს განათებული ყოველ წელს 9 ოქტომბრიდან (ჯონის დაბადების დღე) 8 დეკემბრამდე (ჯონის მკვლელობის დღე). ისლანდია მისი სილამაზისა და გეოთერმული ენერგიის ეკო-მეგობრული მოხმარების გამო შეირჩა.

კოშკის შენება დაიწყო 9 ოქტომბრიდან 2006-ში და ოფიციალურად გაიხსნა 2007-ის იგივე რიცხვში. ცერემონია მსოფლიოს მრავალი ტელევიზიით გადაიცა. ონოსთან ერთად ესწრებოდნენ ვაჟი შონ ლენონი, ჯგუფის წევრი რინგო სტარი, ჯორჯ ჰარისონის ქვრივი ოლივია ჰარისონი და მისი ვაჟი დჰანი ჰარისონი. პოლ მაკ-კარტნი მოიწვიეს, თუმცა სასამართლოს გამო ვერ შეძლო დასწრება. ინაუგურაციაზე იოკომ თქვა, რომ კოშკი საუკეთესო რამ იყო, რაც კი ოდსმე მას და ჯონს გაუკეთებიათ.

კოშკის ენები
კოშკზე სიტყვები 24 ენაზე წერია:

პანელის ფოტოები ნახეთ ვიკისაწყობში.
ავსტრალიის დიდი ყურე

ავსტრალიის დიდი ყურე — მდებარეობს ავსტრალიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, გადაჭიმულია დასავლეთის კონცხიდან (დასავლეთ ავსტრალია) სამხრეთ-აღმოსავლეთ კონცხამდე (სამხრეთი ავსტრალია), 1,160 კილომეტრის მანძილზე. ყურის ფართობი შეადგენს 1335 ათას კვ. კმ-ს. ყველაზე მნიშვნელოვანი საპორტო ქალაქია ადელაიდა.

საერთაშორისო ჰიდროგრაფიის ორგანიზაციაზე დაყდნობით, იგი მიეკუთვნება ინდოეთის ოკეანის აუზს. ყურე პირველად ევროპელმა მკვლევრებმა აღმოაჩინეს 1627 წელს, როდესაც კაპიტანი ტისენი მოგზაურობდა ავსტრალიის დასავლეთ კიდეების გასწვრივ. საზღვრები ზუსტად იქნა მონიშნული ინგლისელი მკვლევრის, კაპიტან მეთიუ ფლინდერსის მიერ, 1820 წელს. ყურის სანაპირო ზოლს ახასიათებს 60 მეტრის სიმაღლის კლდეები, სასერფინგო პლაჟები. ადგილი ასევე იდეაულურია ვეშაპის მაძიებელთათვის.
მფარავი ქსოვილი

მფარავი ქსოვილი, ეპიდერმისი — ქსოვილი, რომელიც მცენარის მთელს ზედაპირს, ყველა ორგანოს ფარავს გარედან, იგი იცავს მის ქვეშ მოთავსებულ უჯრედებს გამოშრობისა და დაზიანებისაგან. მფარავი ქსოვილი შედგება უჯრედის ერთი ან რამდენიმე შრისაგან. უჯრედები მცირე ზომისაა, აქვს სქელი გარსი და მჭიდორდაა გაწყობილი. ზოგიერთი მფარავი ქსოვილი მკვდარი უჯრედებითაა წარმოდგენილი.მაგ: ხე მცენარეებისა და ბუჩქებისა მრავალწლიანი ღეროს ქერქის საფევი.

მფარავი ქსოვილი, გარდა დაცვითი ფუნქციისა, სხვა ფუნქციასაც ასრულებს. მაგ: ფოთლის კანის შორის მოთავსებულია ლობიოს თესლის მოყვანილობის პატარა, წყვილ წყვილად დაწყობილი უჯრედები — ბაგეები, რომელიც შემოსაზღვრავს ბაგის ხვრელს. ბაგეები ემსახურება ფოთოლში აირთა ცვლას და ფოთლის ზედაპირზე წყლის აორთქლებას.
წარმომშობი ქსოვილი

წარმომშობი ქსოვილი, მერისტემა ( — გაყოფადი) — ქსოვილი, რომელიც შედგება წვრილი უჯრედებისაგან და ჩვეულებრივ არ შეიცავს ვაკუოლებს. მოზრდილ მცენარეში მერისტემა შენარჩუნებულია სხეულის მხოლოდ ცალკეულ, მზარდ ნაწილებში. მაგალითად, კენწრული მერისტემა განაპირობებს ღეროსა და ფესვის სიგრძეში ზრდას. გვერდითი მერისტემა კი–სისქეში მატებას.
მცენარე არსებობის მანძილზე იზრდება სწორედ მერისტემის უჯრედების გაყოფით.
გამტარი ქსოვილი

გამტარი ქსოვილი — მცენარეთა ქსოვილის სახე, რომელიც მცენარეში ძლიერ დატოტვილ, ერთიან გამტარ სისტემას ქმნის. გამტარი ქსოვილი ორგვარია: ჭურჭლები — რომელშიც მოძრაობს წყალი და მასში გახსნილი მინერალური მარილები და საცრისებური მილები — რომელშიც მოძრაობს ორგანული ნივთიერებები.

ორივე სახის გამტარი სისტემა წარმოდგენილია გრძელი უჯრედებით. ჭურჭლების უჯრედები მკვდარია, მათი განივი ტიხრები ჩაშლილია და წარმოქმნილია ერთიანი მილი. ჭურჭლების კედლებს კი აქვს გასქელებები, რაც მათ გაჭიმვის უნარს და დრეკადობის ანიჭებს. საცრისებრი მილები შედგება ცოცხალი უჯრედებისაგან, მათი განივი ტიხრები დასვრეტილია.
სქელი კედლების გამო გამტარი სისტემის უჯრედები, საყრდენ–მექანიკურ ფუნქციას ასრულებენ.
შემაერთებელი ქსოვილი

შემაერთებელი ქსოვილი — მეზენქიმიდან განვითარებული ცხოველური ორგანიზმის ქსოვილი, რომელიც ასრულებს საყრდენ-მექანიკურ, ტროფიკულ, დამცველობით და რეპარაციულ ფუნქციას. აგებულებისა და ფუნქციების მიხედვით მრავალგვარია, ქსოვილის ამ ტიპს მიეკუთვნება ძვალი, ხრტილი, მყესები, ცხიმოვანი ქსოვილი, აგრეთვე სისხლი, ლიმფა და საკუთრივ შემაერთებელი ქსოვილი, რომელიც გარს აკრავს სხვადასხვა ორგანოებს და მიჯნავს ერთმანეთისაგან, ასევე შედის სხვადასხვა ორგანოების აგებულებაში.

ნებისმიერი სახის შემაერთებელი ქსოვილის დამახასიათებელი ნიშან თვისებაა რომ, შემედგენელი უჯრედები შორი-შორს არიან განლაგებული და ქსოვილის მოცულობის დიდი ნაწილი უჯრედთაშორის ნივთიერებას უჭირავს. ეს ნივთიერება შეიძლება ქვასავით მაგარი, ლაბისებრი ან თხევადი იყოს. ამ ქსოვილის უჯრედების უმეტესობისათვის დამახასიათებელია უჯრედშორისი ნივთიერების დიდი რაოდენობით სეკრეცია, რასაც ძირითადი ნივთიერება ეწოდება. ძირითადი ნივთიერებაა მაგალითად კოლაგენი, რომელსაც გამოყოფენ შემაერთებელქსოვილოვანი უჯრედები — ფიბრობლასტები და ფიბროციტები.

საკუთრივ შემაერთებელი ქსოვილის ორი ტიპი არსებობს: მკვრივი და ფაშარი.
ბისმარკის ზღვა

ბისმარკის ზღვა მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, კუნძულ ახალი გვინეის ჩრდილოეთით და ბისმარკისა და საადმირალოს კუნძულების სამხრეთით. ისევე როგორც ბისმარკის არქიპელაგს, ამ ზღვასაც სახელი ეწოდა პრუსიის კანცლერის — ოტო ფონ ბისმარკის პატივსაცემად. ბისმარკის არქიპელაგი ზღვას ერტყმის ჩრდილოეთით და სამხრეთით და გამოყოფს მას წყნარი ოკეანისგან. სამხრეთით, ვიტიაზის სრუტის საშუალებით უკავშირდება სოლომონის ზღვას.

ზღვის ფართობი შეადგენს 310 000 კმ²-ს. საშუალო სიღრმეა 1700 მ, მაქსიმალური სიღრმე 2665 მ.

1943 წლის 3 და 4 მარტს, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ ზღვაში იაპონიის საზღვაო ძალებმა სრული მარცხი განიცადეს. ბრძოლა ისტორიაში „ბისმარკის ზღვის ბრძოლის“ სახელით შევიდა.
კამოტესის ზღვა

კამოტესის ზღვა — პატარა ზღვა, მდებარეობს ფილიპინის არქიპელაგის შიგნით. გადაჭიმულია ფილიპინების ორ რეგიონს — აღმოსავლეთ ვისაიასსა და ცენტრალურ ვისაიასს შორის. ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ესაზღვრება კუნძული ლეიტე, სამხრეთით — ბოჰოლი და დასავლეთით სებუ. ზღვა დაკავშირებულია ვისაიანისა და ბოჰოლის ზღვებთან.
ფლორესის ზღვა

ფლორესის ზღვა მდებარეობს მალაის არქიპელაგში, ინდონეზიის აკვატორიაში. დასავლეთით ესაზღვრება ბალის ზღვა, ჩრდილო-დასავლეთით - იავის ზღვა, აღმოსავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით - ბანდის ზღვა. სამხრეთით მდებარეობს ინდოეთის ოკეანე და სავუს ზღვა, რომლებიც ფლორესის ზღვისგან კუნძულებითაა გამოყოფილი.

ზღვის ფართობი შეადგენს 240,000 კმ²-ს.
მოლუკის ზღვა

მოლუკის ზღვა (ინდონ. ) — მდებარეობს წყნარი ოკეანის დასავლეთ ნაწილში, ინდონეზიის აკვატორიაში. სამხრეთით ესაზღვრება ბანდის ზღვა, ჩრდილოეთით სულავესის ზღვა. შემოსაზღვრულია კუნძულებით: ჰალმაჰერა, ბურუ, სერამი, სულავესი, ტალაუდის კუნძულები.

ზღვის ფართობი შეადგენს 291 000 კმ²-ს, მაქსიმალური სიღრმეა 4180 მ.

რეგიონი მდიდარია მარჯნის რიფებით.
სავუს ზღვა

სავუს ზღვა — პატარა ზღვა, მდებარეობს მალაის არქიპელაგში, ინდონეზიის აკვატორიაში. სახელი მიიღო მის სამხრეთით მდებარე კუნძულ სავუსგან. შემოსაზღვრულია კუნძულებით: სავუ, რაი-ჯუა, როტე, ტიმორი, ფლორესი, სუმბა და ალორის არქიპელაგი. სამხრეთითა და დასავლეთით ესაზღვრება ინდოეთის ოკეანე, ჩრდილოეთით — ფლორესის ზღვა, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით — ბანდის ზღვა.

ზღვის ფართობი შეადგენს 35.000 კმ²-ს. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 600 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 200 კმ-ზე. მაქსიმალური სიღრმეა 3500 მ. ზღვაზე მდებარე უმსხვილესი ქალაქია ინდონეზიის ქალაქი კუპანგი.
ვიქტორ ვალდესი

ვიქტორ ვალდესი არიბასი (; დ. 14 იანვარი 1982, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა მეკარის პოზიციაზე.

კარიერა
არის ყველაზე წარმატებული მეკარე „ბარსელონას“ ისტორიაში, რომელსაც მოგებული აქვს 4 ლა ლიგის თასი, 2 ჩემპიონთა ლიგის თასი და 1 კოპა დელ რეი. სანამ იგი გააფორმებდა კონტრაქტს „ბარსელონასთან“, 2002–2003 იგი თამაშობდა „ბარსელონას“ ახალგაზრდულ კლუბში. 2014 წლის 26 მარტს „სელტა ვიგოსთან“ თამაშში მიიღო ტრავმა, რის შედეგადაც ვერ მიიღო მონაწილეობა 2014 წლის მუნდიალზე და დაასრულა კარიერა „ბარსელონაში“.

მიღწევები
საკლუბო
ბარსელონა:(21)
ესპანეთის ლა ლიგა (6):
2004–05, 2005–06, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13
ესპანეთის თასი (2):
2008–09, 2011–12
ესპანეთის სუპერთასი (6):
2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (3):
2005–06, 2008–09, 2010–11
უეფა-ს სუპერთასი (2):
2009, 2011
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (2):
2009, 2011

სანაკრებო
ესპანეთის ეროვნული ნაკრები:(2)
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2010
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2012