iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ნინო სალია

ნინო სალია (დ. 15 ოქტომბერი, 1898, ვარდისუბანი — გ. 1992) — ქართველი ისტორიკოსი.

ბიოგრაფია
ნინო სალია (ქალიშვილობის გვარი ქურციკაშვილი) დაიბადა კახეთში, სოფელ ვარდისუბანში. სწავლობდა თბილისსა და პეტერბურგში. აღსანიშნავია, რომ მსოფლიო ომის დროს მოწყალების დად მუშაობდა. 1926 წლიდან საფრანგეთში ცხოვრობდა. ნინო სალია იკვლევდა საქართველოს ისტორიისა და აგრეთვე ქართული კულტურის მნიშვნელოვან საკითხებს.

სწორედ საფრანგეთში, პარიზში გაიცნო და ცოლად გაჰყვა ცნობილ ისოტორიკოსსა და ქართველოლოგს კალისტრატე სალიას. პროფესიით ექიმი იყო, თუმცა ასევე დამთავრებული ჰქონდა ვარშავის უმაღლესი სასწავლებელი ისტორიის განხრით. 1948 წლიდან სალიების ინიციატივითა და სახსრებით და აგრეთვე საფრანგეთის სამეცნიერო კვლევის ეროვნული ცენტრის დახმარებით, პარიზში გამოვიდა ქართულენოვანი ისტორიული, ლიტერატურული და სამეცნიერო ჟურნალი – „ბედი ქართლისა“. 1958 წლიდან ჟურნალს ეწოდა ბედი „ქართლისა – რევიუ დე ქართელოლოჟი“ უფრო ზუსტად კი „ბედი ქართლისა – ქართველოლოგიური მიმოხილვა“. აღნიშნულ სამეცნიერო ჟურნალში სტატიები იბეჭდებოდა ფრანგულ, გერმანულ და აგრეთვე ინგლისურ ენებზე.
ასევე აღსანიშნავია, რომ ყოველწლიურად გამოდიოდა ჟურნალის ერთი ან ორი გაერთიანებული ტომი (1984 წელს გამოვიდა ბოლო – 41-ე ტომი).

„ბედი ქართლისამ“ თავის გარშემო შემოიკრიბა უცხოეთში მოღვაწე ქართველოლოგები. ჟურნალში იმ დროს, იბეჭდებოდა აგრეთვე: ქართველი, აზერბაიჯანელი და ჩრდილოეთკავკასიელი საბჭოთა მეცნიერების სტატიები.

აღნიშნული ჟურნალი მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა უცხოეთში ქართული კულტურის პოპულარიზაციის საქმეში. ჟურნალის სამეცნიერო საბჭოში, რომლის თავმჯდომარეც კალისტრატე სალია იყო, შედიოდა არაერთი ცნობილი მეცნიერი. ჟურნალის რედაქტორი იყო კალისტრატე სალია, საგამომცემლო და სარედაქციო საქმეში მას გვერდით ერთგულად ედგა მეუღლე – ნინო ქურციკაშვილი-სალია. ჟურნალის მიზანს შეადგენდა საზღვარგარეთ გაფანტული ქართველების გაერთიანება და ერთიანი ეროვნული სულისკვეთების სამსახური. რედაქცია თანამშრომლობისათვის იწვევდა ყველას, ვისაც საქართველოს აწმყო და მომავალი აღელვებდა.

ნინო და კალისტრატე სალიები აქტიურად ეხმარებოდნენ დამწყებ უცხოელ ქართველოლოგებს. აგრეთვე ისინი ცდილობდნენ, სამეცნიერო კვლევები ქართველ მეცნიერებთან მჭიდრო კავშირში ეწარმოებინათ. განსაკუთრებით აღსანიშნავია, რომ მათ 1980 წელს, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტს შესწირეს უძვირფასესი ბიბლიოთეკა, რომლის ბაზაზეც შეიქმნა სალიების კაბინეტი–ფონდი. აღნიშნული კაბინეტის წიგნადი ფონდი განსაკუთრებით მდიდარია ქართველოლოგიური და ორიენტალისტური ლიტერატურით, ლექსიკონებით, ენციკლოპედიებითა და სხვა უნიკალური გამოცემებით, რომლებიც მთელს მსოფლიოში ბიბლიოგრაფიულ იშვიათობად არის მიჩნეული.

დღეს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში გახსნილი ნინო სალიას სახელობის ბიბლიოთეკით ბევრი მეცნიერი სარგებლობს. აქ დაცულია 4400 ერთეული წიგნი და პერიოდული გამოცემა ფრანგულ, ინგლისურ, გერმანულ, იტალიურ, ბერძნულ, ესპანურ, ლათინურ და სხვა ენებზე. მისივე მემორიალურ კაბინეტში ინახება კალისტრატე და ნინო სალიების პირადი ნივთები, რომლებსაც სამუზეუმო ექსპონატის სტატუსი აქვთ მინიჭებული.

ძირითადი სამეცნიერო შრომები
ქართული მატერიალური კულტურის ძეგლები, 1971.
წმინდა ნინოს მიერ ქართლის მოქცევის შესახებ, 1972.
საქართველო: (ისტორიულ–კულტურული მიმოხილვა), თანაავტორები: კალისტრატე სალია და ვახტანგ ბერიძე, 1972.
პორტუგალიური მასალები ქეთევან დედოფლის წამებაზე, 1973.
კეროლ კინგი

კეროლ კინგ კლეინი (; დაიბადა 1942 წლის 9 თებერვალი, მანჰეტენი, ნიუ-იორკი, აშშ) - ამერიკელი მომღერალი და კომპოზიტორი, რომელიც 1958 წლიდან მოღვაწეობს, თავდაპირველად, როგორც ბრილის კორპუსის ერთ – ერთი თანამშრომელი, მოგვიანებით კი, როგორც სოლო შემსრულებელი. ის არის მე -20 საუკუნის ბოლო ნახევრის ყველაზე წარმატებული ქალი კომპოზიტორი აშშ-ში, მას დაწერილი აქვს 118 პოპ ჰიტი 100-ში. კინგმა ასევე დაწერა 61 ჰიტი, რომელიც შედგა დიდ ბრიტანეთში. იგი გახდა ყველაზე წარმატებული ქალი კომპოზიტორი ბრიტანეთის სინგლების ჩარტებში 1962–2005 წლებში.

ადრეული ცხოვრება
კინგი დაიბადა 1942 წლის 9 თებერვალს, მანჰეტენში, ნიუ იორკში, მისი მშობლები იყვნენ ევგენია (ახალშობილი კამერი) მასწავლებელი და სიდნეი კლეინი, მეხანძრე. კინგის მშობლები ერთმანეთს შეხვდნენ, როდესაც მისი მამა, ქიმიის სპეციალისტი და დედა, ინგლისურისა და დრამის მაიორი, შეხვდნენ ლიფტში, როგორც ბრუკლინის კოლეჯის სტუდენტები, 1936 წელს.

მათ 1937 წელს იქორწინეს. კინგის დედამ მიატოვა კოლეჯი საყოფაცხოვრებო საქმის მოსაწყობად; მამამისმა ასევე მიატოვა კოლეჯი და ცოტა ხნით დაიკავა რადიოს მოსაუბრის თანამდებობა. ეკონომიკის გაჭირვებისთანავე მან უფრო უსაფრთხო სამსახური მიიღო მეხანძრედ. კინგის გაჩენის შემდეგ, მისი მშობლები დარჩნენ ბრუკლინში და საბოლოოდ შეძლეს პატარა ორსართულიანი დუპლექსის ყიდვა, სადაც მათ შეეძლოთ ზედა სართულის ქირაობა შემოსავლისთვის.

კინგის დედამ ბავშვობაში ისწავლა პიანინოზე დაკვრა და პიანინოს ყიდვის შემდეგ, ზოგჯერ ვარჯიშობდა. როდესაც კინგს მუსიკისადმი დაუოკებელი ცნობისმოყვარეობა გაუჩნდა სამი წლის ასაკში, დედამ დაიწყო პიანინოების ძირითადი უნარების სწავლება, მისი რეალური გაკვეთილების გარეშე. როდესაც კინგი ოთხი წლის იყო, მისმა მშობლებმა აღმოაჩინეს, რომ მას ჰქონდა აბსოლუტური სმენა, რამაც საშუალება მისცა მას სწორად დაერქმია სახელი ნაწარმოებისთვის მხოლოდ მისი მოსმენით. კინგის მამა სიამოვნებით აჩვენებდა ქალიშვილის უნარს მეგობრების მონახულებისას: "მამაჩემის ღიმილი ისეთი ფართო იყო, რომ მისი ქვედა ნახევარს მოიცავს. სიამოვნებდა მამაჩემის გახარება და შენიშვნების სწორად მიღება. ”

კარიერა
კინგის მთავარი წარმატება 1960-იან წლებში დაიწყო, როდესაც მან და მისმა პირველმა მეუღლემ, გერი გოფინმა, დაწერეს ორ ათზე მეტი ჩარტის ჰიტი, რომელთაგან მრავალი სტანდარტი გახდა, მრავალი არტისტისთვის. მას შემდეგ სხვა მომღერლებისთვის წერა განაგრძო. კინგის წარმატება, როგორც შემსრულებელი, თავისთავად არ მივიდა 1970-იან წლებში, როდესაც ის მღეროდა საკუთარ სიმღერებს, პიანინოს თანხლებით, ალბომებისა და კონცერტების სერიაში. სადებიუტო ალბომი – ით კომერციული იმედგაცრუების შემდეგ, კინგმა წარმატებას მიაღწია ალბომი – ით, რომელიც 1971 წელს 15 კვირის განმავლობაში ლიდერობდა აშშ – ს ალბომების ჩარტში და ჩარტებზე დარჩა 6 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში.

კინგმა 25 სოლო ალბომი შექმნა, ყველაზე წარმატებული იყო , რომელიც ინახავდა რეკორდს მრავალი კვირის განმავლობაში ნომერ პირველ ადგილზე ქალი მხატვრის მიერ 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. მისი რეკორდული გაყიდვები მთელ მსოფლიოში 75 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი იყო შეფასებული. მან მოიგო გრემის ოთხი ჯილდო და სიმღერების ავტორებისთვის შეირჩა სიმღერების ავტორთა დიდების დარბაზში და როკ როლის დიდების დარბაზში. იგი არის 2013 წლის კონგრესის ბიბლიოთეკის გერშვინის სახელობის პრიზის პოპულარული სიმღერის, პირველი ქალი, რომელსაც ასეთი პატივი მიენიჭა. ის ასევე არის 2015 წლის კენედის ცენტრის ლაურიანტი
მალოე-იბრაევო

მალოე-იბრაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 33 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (67%).
პირველი იტკულოვო

პირველი იტკულოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 926 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 71 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
მანეევო (ბაშკირეთი)

მანეევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლიტამაკი, რომელიც დაშორებულია 33 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (93%).
მარიანოვკა (ბაშკირეთი)

მარიანოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 227 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას უკრაინელები შეადგენენ (30%) ხოლო რუსები (28%) .
პირველი ტურკმენევო

პირველი ტურკმენევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1043 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ .
მეორე იტკულოვო

მეორე იტკულოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 853 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 84 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
რუსული ცისფერი

რუსული ცისფერი — კატის ჯიში. მისი ბეწვის შეფერილობა იცვლება ღია ვერცხლისფერიდან მუქ ნაცრისფერამდე. მოკლე და ხშირი ბეწვი საუკუნეზე მეტია რუსული ჯიშის გამორჩეულ ნიშნად ითვლება.

წარმოშობა
რუსული ცისფერი ბუნებრივად ჩამოყალიბებული ჯიშია, რომლის შესაძლო წარმოშობის ადგილად რუსეთის ქალაქ არხანგელსკის პორტი ითვლება. მათ ზოგჯერ „ლურჯ მთავარანგელოზსაც“ უწოდებენ (სიტყვა „“-ის მიხედვით). ითვლება, რომ მეზღვაურებმა 1860-იან წლებში მთავარანგელოზის კუნძულებიდან რუსული ცისფერი ჯიში ჩაიყვანეს დიდ ბრიტანეთსა და ჩრდილოეთ ევროპაში.
აბდულქარიმოვო (ბაიმაკის რაიონი)

აბდულქარიმოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 425 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 83 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
ნინო ყაუხჩიშვილი

ნინო ყაუხჩიშვილი (დ. 20 აგვისტო, 1919, ბერლინი, გერმანია — გ. 6 იანვარი, 2010, მილანი, იტალია) — ქართველი ფილოლოგი. საქართველოს საპატიო მოქალაქე (1999).

ბიოგრაფია
ნინო ყაუხჩიშვილი 1919 წლის 20 აგვისტოს ბერლინში, მიხეილ ყაუხჩიშვილის ოჯახში დაიბადა. ნინო ყაუხჩიშვილმა ბერლინში დაამთავრა კლასიკური გიმნაზია, შემდეგ სწავლობდა ჯერ ბერლინის, შემდგომ კი მილანის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე რომანისტიკის განხრით. მას ქართულ ენას მიხაკო წერეთელი ასწავლიდა.

ნინო ყაუხჩიშვილი წლების განმავლობაში იყო ბერგამოს უნივერსიტეტის სლავისტიკის კათედრის გამგე, ფილოლოგიის დეკანი და აგრეთვე პრორექტორი. იგი ასწავლიდა რუსულ ენასა და ლიტერატურას მილანის, ტურინის, ბერგამოს, პარმის, ბარის უნივერსიტეტებში და ყველგან ჩამოაყალიბა სლავისტიკის კათედრა.

1958 წლიდან ნინო ყაუხჩიშვილისა და მისი ძმის გიორგის ცხოვრება მჭიდროდ დაუკავშირდა საქართველოს. მათ თბილისში მცხოვრებ ნათესავებთან დაკავშირების საშუალება მიეცათ, ამას კონკრეტული საქმეც მოჰყვა. ქალბატონი ნინოს თაოსნობით საქართველოში სისტემატურად ჩამოდიოდნენ ხელოვნებათმცოდნეები, არქიტექტორები და ქართველოლოგები. მისივე ინიციატივითა და სპონსორობით იტალიაში გაიმართა არაერთი ქართული ხელოვნების სიმპოზიუმები: ბერგამოში — 1974 წელს, ბარისა და ლეჩეში - 1980 წელს და აგრეთვე პავიაში - 1986 წელს. 1979 წელს ნინო ყაუხჩიშვილის თაოსნობით ბერგამოში გაიმართა კავკასიოლოგთა სიმპოზიუმი. პარალელურად ის აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოში გამართულ ქართული ხელოვნების სიმპოზიუმებში (1977, 1983 და 1989 წლებში).

1999 წელს სამშობლოს წინაშე დიდი დამსახურებისათვის ნინო ყაუხჩიშვილს მიენიჭა საქართველოს საპატიო მოქალაქეობა.

2005 წლიდან ნინო ყაუხჩიშვილი შეუდგა იტალიაში გაფანტული ქართველების შემოკრებას. 2008 წელს დააფუძნა ქართულ–იტალიური საზოგადოება „სამშობლო გულით სატარებელი“, რომლის პრეზიდენტიც იყო გარდაცვალებამდე. ამ ორგანიზაციის საქმიანობა არაკომერციული ხასიათისაა და მიზნად ისახავს იტალიაში მცხოვრებ ქართველთა ეროვნული თვითმყოფადობის შენარჩუნებას, აგრეთვე იტალიაში ქართული ენისა და კულტურის პროპაგანდას, ქართველ და იტალიელ ხალხებს შორის მეგობრული, კულტურული ურთიერთობების განვითარებასა და გაღრმავებას.

ნინო ყაუხჩიშვილი გარდაიცვალა მილანში, 2010 წლის 4 იანვარს.

ყოველი წლის 26 იანვარს, მილანის ქართული სათვისტომო წმინდა ნინოს ხსენების დღეს აღნიშნავს. ტრადიციისამებრ, ყოველწლიურად იწვევენ იმ სახელოვან იტალიელ მეცნიერებსა და სახელოვნებო წრეების წარმომადგენლებს, რომელთაც წვლილი მიუძღვით ქართული კულტურის პოპულარიზაციის საქმეში. სწორედ ამ დღეს საზოგადოებისათვის განსაკუთრებული დატვირთვა აქვს, ვინაიდან სწორედ ამ უდიდესი წმინდანის ხსენების დღეს ჩაეყარა საფუძველი საზოგადოებას „სამშობლო – გულით სატარებელს“. ნინო ყაუხჩიშვილის ხსოვნა სათვისტომოს იმ დიდი ვალის აღსრულებას აკისრებს, რაც მან ანდერძად დაუტოვა – „მარად და ყველგან გულით ვატაროთ სამშობლო, ყველგან და ყოველთვის ავახმიანოთ ქართული სიტყვა, ქართული სიმღერა და წარმოვაჩინოთ ქართული კულტურა“.
აბზაკოვო (ბაიმაკის რაიონი)

აბზაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 144 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 62 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 29 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
აქთაუ (ბაშკირეთი)

აქთაუ — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 266 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 42 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
ალგაზინო (ბაშკირეთი)

ალგაზინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 194 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 50 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 91 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
ამინევო (ბაიმაკის რაიონი)

ამინევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 277 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 54 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 98 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
ახმეროვო (ბაიმაკის რაიონი)

ახმეროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 543 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 66 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
დობროვოლნოე (ბაშკირეთი)

დობროვოლნოე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 64 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 47 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (41 %).
ბაიმოვო (ბაიმაკის რაიონი)

ბაიმოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 487 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 41 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 89 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტი

საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტი — ქართული ნაციონალისტური ორგანიზაცია ევროპაში. მოქმედებდა პირველი მსოფლიო ომის დროს და მის მიზანს წარმოადგენდა საქართველოს რუსეთის იმპერიისაგან განთავისუფლება გერმანიის იმპერიის დახმარებით. შეიქმნა 1914 წლის შემოდგომაზე ჟენევაში. კომიტეტის თავდაპირველი წევრები იყვნენ პეტრე სურგულაძე, ნესტორ მაღალაშვილი, გიორგი კერესელიძე და ლეო კერესელიძე.

დაარსებიდან მალევე კომიტეტი ჟენევიდან ბერლინში გადავიდა. იქ კომიტეტი ცდილობდა გერმანიის იმპერიის მთავრობასთან მოლაპარაკებას, რათა გერმანია,ს ომში გამარჯვების შემთხვევაში, მხარი დაეჭირა საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის. ამავე მიზნით კომიტეტის წევრები ჩავიდნენ სტამბოლში ოსმალეთის იმპერიასთან მოსალაპარაკებლად. შემოდსგომაზე გაგრძელდა მოლაპარაკებები ოსმალეთის იმპერიასთან, რაც საბოლოოდ შეთანხმებით დასრულდა. სტამბოლში კომიტეტის შემადგენლობას დაემატნენ მიხეილ წერეთელი, მელიტონ ქარცივაძე, გიორგი მაჩაბელი, ზია-ბეგ აბაშიძე და სხვები.

1914 წელს კომიტეტიის წევრები მიხეილ წერეთელი და მელიტონ ქარცივაძე წყალქვეშა ნავით საიდუმლოდ ჩავიდნენ საქართველოში. წერეთელი ქუთაისში ფარულად შეხვდა ნოე ჟორდანიას. წერეთელთან ფარული შეთანხმებით ჟორდანიამ მხარი დაუჭირა დამოუკიდებლობის იდეას, მაგრამ ტაქტიკის შესახებ განსხვავებული შეხედულებები ჰქონდა. 21 ოქტომბერს თბილისში ჩავიდა გიორგი მაჩაბელი და დაიწყო ადგილობრივი ორგანიზაციის შექმნა. კომიტეტის თბილისის ფილიალში მუშაობდა დავით ვაჩნაძე. მაჩაბელი და ვაჩნაძე დაკავებული იყვნენ გერმანული წყალქვეშა ნავებით საქართველოში იარაღის შეტანით. ნოემბერში გიორგი მაჩაბელი ვენაში ჩავიდა და გერმანიასა და ოსმალეთთან დადებული შეთანხმების ანალოგიური შეთანხმება დადო ავსტრია-უნგრეთთან. 1915 წლის მეორე ნახევარში განთავისუფლების კომიტეტის წევრები რეზო გაბაშვილი და შალვა ამირეჯიბი ქუთაისში საიდუმლოდ შეხვდნენ საქართველოში მოქმედი პარტიების წარმომადგენლებს ჟორდანიას და ევგენი გეგეჭკორს სოციალ დემოკრატებიდან და სამსონ ფირცხალავას და გრიგოლ რცხლაძეს სოციალისტ-ფედერალისტებიდან.

ოსმალეთის იმპერიაში კომიტეტმა ოსმალეთისა და გერმანიის დახმარებით შექმნა სამხედრო ფორმირება ქართული ლეგიონი. კომიეტს დაწესებული ჰქონდა ჯილდო თამარ მეფის ორდენი.

1917 წელს კომიტეტთან კავშირის დასამყარებლად დანიასა და შვედეთში იმყოფებოდა ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე სპირიდონ კედია. კომიტეტის წევრები პეტრე სურგულაძე, დავით ვაჩნაძე და სხვები იყვნენ ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თანადამფუძნებლები და ლიდერები. საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ 1918 წლის ივნისში კომიტეტი თვითლიკვიდირდა.
ბაიშევო (ბაიმაკის რაიონი)

ბაიშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 505 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 45 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
ბაიმურზინო (ბაიმაკის რაიონი)

ბაიმურზინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 82 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 123 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
დუბროვკა (აურგაზის რაიონი)

დუბროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 150 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 29 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (97%).
გუმეროვო (ბაიმაკის რაიონი)

გუმეროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 367 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 68 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
ბახტიგარეევო (მერიასოვოს სოფსაბჭო)

ბახტიგარეევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 84 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
იარატოვო

იარატოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 516 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 71 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
იანზიგიტოვო

იანზიგიტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 362 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
ზელიმოვო

ზელიმოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 254 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 57 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 98 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
ბეკეშევო (ბაიმაკის რაიონი)

ბეკეშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 711 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 70 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (68 %).
იანგაზინო

იანგაზინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 130 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 57 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
ისლამოვო (ბაიმაკის რაიონი)

ისლამოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 79 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
ბეტერია

ბეტერია — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 323 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 70 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 115 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
ისიანბეტოვო

ისიანბეტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 239 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 53 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
ბილიალოვო

ბილიალოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 557 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 70 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 109 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
დიურტიული (აურგაზის რაიონი)

დიურტიული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 9 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (100%)..
ბოგაჩიოვო (ბაშკირეთი)

ბოგაჩიოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 254 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 67 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (80 %).
იშბერდა

იშბერდა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 638 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 56 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 97 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99 %).
ბოლშებასაევო

ბოლშებასაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 267 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 74 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
შულკა

შულკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 181 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 46 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 91 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (100 %).
იშეი

იშეი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 239 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 75 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 130 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94 %).