iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სანტა-კრუს-დუს-მილაგრისი

სანტა-კრუს-დუს-მილაგრისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 794 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3,87 კმ²-ზე. ფართობი 979 657 კმ²-ია.
სან-ფელის-დუ-პიაუი

სან-ფელის-დუ-პიაუი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 175 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 069 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4,9 კმ²-ზე. ფართობი 626 657 კმ²-ია.
სან-მიგელ-და-ბაიშა-გრანდი

სან-მიგელ-და-ბაიშა-გრანდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 110 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4,74 კმ²-ზე. ფართობი 445 599 კმ²-ია.
ვალენსა-დუ-პიაუი

ვალენსა-დუ-პიაუი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 308 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 279 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15,23 კმ²-ზე. ფართობი 1 334 629 კმ²-ია.
ვარეზა-გრანდი (პიაუი)

ვარეზა-გრანდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 245 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალენსა-დუ-პიაუის შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 417 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18,29 კმ²-ზე. ფართობი 237 013 კმ²-ია.
ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი (ტაგანროგი)

ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი — ცნობილი რუსი მწერლის ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი ტაგანროგში. ძეგლი მდებარეობს ქალაქში ზღვს სანაპიროზე, რომელსაც ასევე პუშკინის სახელი ეწოდება. მწერლის ძეგლი აღმართეს 1986 წელს და მისი ავტორები არიან მოქანდაკე გიორგი ნეროდა და არქიტექტორი პეტრე ბონდარენკო.

ძეგლი
მასალა: ბრინჯაო
მოქანდაკე: გიორგი ნეროდა (1895-1983 წწ.)
არქიტექტორი: პეტრე ბონდარენკო (1941-2013 წწ.; „სპეცპროექტრესტავრაცია“).
აღწერა: ძეგლი დგას მრგვალ კვარცხლბეკზე (რომელიც გადაადგილებამდე იყო მართკუთხედი). ალექსანდრე პუშკინი გამოსახულია ფეხზე მდგომი, რომელიც მარცხენა ხელის იდაყვით დაყრდნობილია პოსტამენტზე მდგარ სვეტზე, ამავე ხელზე გადაკიდებული აქვს ქურთუკი. ხოლო ოდნავ აწეულ მარჯვენა ხელში უჭირავს გრაგნილი.

ისტორია
დიდი რუსი მწერლის ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი დაიდგა როსტოვის ოლქში, კერძოდ ქალაქ ტაგანროგში 1820 წლის ივნისში მისი ვიზიტის უკვდავსაყოფად. ძეგლს გადაადგილებამდე ჰქონდა ოთხკუთხედი კვარცხლბეკი, ხოლო გადაადგილების შემდეგ იგი წრიულ კვარცხლბეკზე დადგეს.
ანდრეას კრიგერი

ანდრეას კრიგერი ( დ. 20 ივლისი 1965, აღმოსავლეთი ბერლინი, გდრ) ცნობილი გახდა როგორც ჰაიდი კრიგერი — გდრ-ის მძლეოსნობაში ბირთვის მკვრელ ქალთა გუნდის წევრი. ისევე როგორც გდრ-ის ბევრი სხვა სპორტსმენი კრიგერიც მოზარდობის პერიოდიდანვე იღებდა ანაბოლურ სტეროიდებს და კაცის ჰორმონებს, მწვრთნელის მითითებით.

კარიერა
1986 წელს ევროპის ჩემპიონატზე შტუტგარტში კრიგერმა მიიღო ოქროს მედალი ბირთვის კვრაში. მალევე მას დაეწყო ძლიერი ზურგის ტკივილები, რის გამოც იძულებული გახდა ვარჯიში შეეწყვიტა. გერმანიის გაერთიანების შემდეგ კრიგერმა სცადა დაბრუნებოდა დიდ სპორტს, მაგრამ არაფერი გამოუვიდა.

ახალი ცხოვრება
მან თანდათანობით გააცნობიერა თავისი ტრანსსექსუალობა. 1997 წელს ჰაიდი კრიგერმა ოპერაციის საშუალებით შეიცვალა სქესი, რის შემდეგაც შეიცვალა საბუთები. კრიგერმა ჩვენება მისცა ცნობილი ტრენერების საქმეში, რომლებიც ჩართული იყვნენ დოპინგთან დაკავშირებულ დანაშაულში. პროცესზე მოპასუხეები იყვნენ 74 წლის მანფრედ ევალდი ( , გდრ-ის სპორტულ-ტანვარჯიშის კავშირის პრეზიდენტი) და 66 წლის მანფრედ ჰიოპნერი ( , გდრ-ის სპორტული სამედიცინო სამსახურის ვიცე-დირექტორი). კრიგერი თვლის, რომ ჰორმონალური პრეპარატების მიღებამ გამოიწვია მისი ტრანსსექსუალობა. 2000 წელს ევალდი და ჰიოპნერი ცნობილ იქნენ დამნაშავეებად 142 ათლეტისთვის, მათ შორის არასრულწლოვნებისთვის ზიანის მიყენებაში.

ამჟამად კრიგერი ცხოვრობს მაგდებურგში, ფლობს ქალაქში მდებარე ერთადერთ სამხედრო ტანსაცმლისა და აღჭურვილობის მაღაზიას, დაქორწინებულია ყოფილ მოცურავე უთა კრაუსზე და ზრდის ქალიშვილს.

დაწესებულია „ჰაიდი კრიგერის მედალი“ (გერმ. --) სპორტში დოპინგის მიღების წინააღმდეგ ბრძოლაში მნიშვნელოვანი წვლილის შეტანისთვის.
ანაგრამა

ანაგრამა — სიტყვა ან შესიტყვება, რომელიც წარმოიქმნება სხვა სიტყვის ან შესიტყვების ასოების გადაადგილებით; გამოიყენება გამოცანებში, თამაშებში. ასევე არის ლექსების შექმნის ხერხი, რომელშიც ლექსის საწყისი სიტყვის ცალკეული ფონემები მეორდება სხვა სიტყვებში. ანაგრამის მაგალითებია: მხალი – ხმალი, ტახი – ხატი, თავი – თივა და ა.შ.
მალაპროპიზმი

მალაპროპიზმი — სიტყვათა თამაშის სახეობა, რომლისთვისაც დამახასიათებელია სიტყვათა ჩანაცვლება მსგავსი ჟღერადობის სხვა სიტყვით, რის შედეგადაც ვიღებთ აბსურდულ ან კომიკურ სიტუაციას. მისი სინონიმია დოგბერიზმი. ტერმინი „მალაპროპიზმი“ და მისი ადრეული ვარიანტი მალაპროპ წარმოიშვა ირლანდიელი პოეტისა და დრამატურგის, რიჩარდ ბრინსლი შერიდანის პიესის მიხედვით „ “. კერძოდ, პერსონაჟის ქალბატონ მალაპროპის სახელთანაა დაკავშირებული. აღნიშნულ პერსონაჟს სურვილი აქვს მაღალ საზოგადოებაში დაიმკვიდროს თავი და ცდილობს გამოიყენოს მაღალფარდოვანი სიტყვები. ამის გამო, იგი ხშირად სხვა სიტყვის ნაცვლად, სრულიად სხვა სიტყვას იყენებს, რაც თავად მას სასაცილო მდგომარეობაში აგდებს, ნათქვამს კი აბსურდულ ან კომიკურ ეფექტს სძენს.
კეისი აფლეკი

კეისი აფლეკი ( დ. 12 აგვისტო, 1975) — ამერიკელი მსახიობი და რეჟისორი. ბენ აფლეკის ძმა.

კეისი აფლეკმა კარიერა როგორც მოზარდმა დაიწყო, როდესაც გამოჩნდა „“-ის სატელევიზიო ფილმში „ლიმონის ცა“ (1988) და „“-ის მინისერიალში „კენედი მასაჩუსეტსიდან“ (1990). მოგვიანებით მონაწილეობა მიიღო გას ვან სენტის სამ ფილმში: „სიკვდილის მიზეზი“ (1995), „ნიჭიერი უილ ჰანტინგი“ (1997) და „ჯერი“ (2002) და აგრეთვე სტივენ სოდერბერგის კომედიურ ტრილოგიაში: „ოუშენის თერთმეტი მეგობარი“ (2001), „ოუშენის თორმეტი მეგობარი“ (2004) და „ოუშენის ცამეტი მეგობარი“ (2007). პირველი მთავარი როლი მიიღო სტივ ბუშემის დამოუკიდებელ კომედიურ-დრამატულ ფილმში „მარტოხელა ჯიმი“ (2006). ნაყოფიერი აღმოჩნდა 2007 წელი, როდესაც კეისი აფლეკი გამოჩნდა ფილმში „როგორ მოკლა მშიშარა რობერტ ფორდმა ჯესი ჯეიმსი“; ბობ ფორდის როლის შესრულებისთვის იგი ნომინირებული იყო ოსკარსა და ოქროს გლობუსზე. ამავე წელს ითამაშა ფილმში „მშვიდობით პატარავ“, რომელიც მისმა ძმამ ბენ აფლეკმა გადაიღო.

2010 წელს კეისი აფლეკმა გადაიღო ფსევდოდოკუმენტური ფილმში „მე ჯერ აქ ვარ“, რომლის სიუჟეტის ცენტრშია მსახიობი ხოაკინ ფენიქსი, რომელმაც ახალი კარიერის დაწყება გადაწყვიტა. ამავე წელს შეასრულა სერიული მკვლელის როლი ფილმში „მკვლელი ჩემში“. 2013 წელს ერთბაშად ორ ფილმში ითამაშა: „ცოდვილები“ და „ფერფლიდან“. 2016 წელს გამოჩნდა კრიმინალურ თრილერში „სამი ცხრიანი“, კატასტროფულ დრამაში „შტორმი“ და დრამაში „მანჩესტერი ზღვასთან“. ლი ჩენდლერის როლის შესრულებისთვის ფილმში „მანჩესტერი ზღვასთან“ მოიპოვა ოქროს გლობუსი, და ოსკარი.
შავი ავაზა (კომიქსები)

შავი ავაზა — -ის ერთ-ერთი პერსონაჟი, რომელიც შექმნეს მწერალმა სტენ ლიმ და მხატვარმა ჯეკ კირბიმ. შავი ავაზას პერსონაჟი აგრეთვე ჩნდება ფილმში „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“, ხოლო ცალკე ფილმი მის შესახებ, მთავარ როლში ჩედუიკ ბოუზმენის მონაწილეობით, გამოვიდა 2018 წელს.

პირველად შავი ავაზა გამოჩნდა ფანტასტიკური ოთხეულის კომიქსების 52-ე ნომერში, შემდეგ კი შეიქმნა კომიქსები თავად პერსონაჟის შესახებ.

ბიოგრაფია
ზოგიერთი კომიქსის მიხედვით ალისფერი ჯადოქრის მიერ დამსხვრეული რეალობის აღდგენის შემდეგ მსოფლიოს მუტანტთა უმრავლესობა ძალას დაკარგავს და შტორმი აფრიკაში გადარჩენილ ყოფილ მუტანტებზე ზრუნვას იკისრებს. ამასობაში, შავი ავაზა მას ხელს სთხოვს. უაკანდაში დაბრუნების შემდეგ ორორო დედას შეხვდება და ტჩალას წინადადებაზე ყოყმანისას შეიტყობს, რომ ბიძამისი შეტანი აფრიკელ მუტანტებზე განხორციელებულ თავდასხმებშია დამნაშავე. მასთან გამკლავების შემდეგ შტორმი ბებიას ხვდება და წინაპართა შესახებ ბევრ რამეს შეიტყობს. საბოლოოდ იგი თანხმდება შავ ავაზას თხოვნას და წყვილი უაკანდაში ქორწინდება.

თაფლობის თვის შემდგომ ისინი მსოფლიო ტურნეს წამოიწყებენ და ისეთ გლობალურ ლიდერებს შეხვდებიან, როგორებიც არიან დოქტორი დუმი და ნეიმორი. ამის შემდეგ ისინი აშშ-ს ზეადამიანთა სარეგისტრაციო აქტის წინააღმდეგ გლობალური ალიანსის ჩამოყალიბებას გადაწყვეტენ. აშშ-ში ჩასვლის შემდეგ შავი ავაზა და ორორო პრეზიდენტთან შეხვედრას ისურვებენ. შტორმს ზეადამიანად დარეგისტრირებას მოსთხოვენ, სასტიკი უარის მიღების შემდეგ კი მის დასაპატიმრებლად რკინის კაცსა და მცველებს გააგზავნიან, რომლებიც მოგვიანებით შტორმის მხარეს გადავლენ. საბოლოოდ, სარეგისტრაციო აქტის წინააღმდეგ გალაშქრებას ორორო და შავი ავაზა შეერთებულ შტატებში დარჩენასა და ფაქტების მოძიებას ამჯობინებენ. სიუსა და რიდის შვებულებაში ყოფნისას ისინი დროებით შეუერთდებიან ფანტასტიკურ ოთხეულს.

მოგვიანებით ხელმწიფე-აჩრდილი შავი ავაზას გონებას ეუფლება. იგი მართავს ციკლოპსაც, რომელიც იქს-ადამიანების განადგურებას ცდილობს.

სხვა კომიქსების მიხედვით ავაზას მამა მოუკლა არნიმ ზოლამ, ამიტომ პერსონაჟი შურის საძიებლად დასდევს. ამ დროს იგი ხვდება შურისმაძიებლებს და მათთან ერთად ზოლას ამარცხებს. შემდეგ იგი ხდება შურისმაძიებლების ახალი წევრი.
ალექსანდრე I-ის ძეგლი (ტაგანროგი)

ალექსანდრე -ის ძეგლი — რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე -ის ძეგლი ტაგანროგში. ძეგლი აღმართეს 1831 წელს, მისი ავტორები არიან მოქანდაკე ივან მარტოსი და არქიტექტორი აბრაამ მელნიკოვი. იგი იყო პირველი ძეგლი ტაგანროგში და 2014 წლის ნოემბრამდე აღნიშნული იმპერატორის ერთადერთი ძეგლი რუსეთის ტერიტორიაზე.

ისტორია
ტაგანროგში იმპერატორის ძეგლის დადგმის იდეა გაჩნდა ალექსანდრე -ის გარდაცვალებიდან ძალიან მალევე, 1825 წელს. ტაგანროგელების თხოვნა წარუდგინეს რუსეთის ახალ იმპერატორ ნიკოლოზ -ს. ძეგლის ავტორი იყო სამხატვრო აკადემიის რექტორი ივან მარტოსი. 1932 წელს ძეგლი ტაგანროგის საქალაქო საბჭოს გადაწყვეტილებით გააგზავნეს დონის როსტოვში და გადაადნეს „საბჭოთა ინდუსტრიის საჭიროებებისათვის“. დანგრეული ალექსანდრე -ის ძეგლის ადგილზე ააგეს სამოქალაქო ომის მონაწილე ტროფიმ დიშლოვოის ძეგლი.

თავდაპირველი ძეგლის აღწერა
მაღალ, მასიური გრანიტის ფლებით მოპირკეთებულ კვარცხლბეკზე, რომელსაც ხუთი საფეხური გააჩნდა, იდგა იმპერატორ ალექსანდრე -ის ბრინჯაოს ფიგურა მთელი ტანით, რომელსაც ფეხზე დახვეული ჰყავდა გველი.
პონს ტრიპოლელი

პონს ტრიპოლელი, ასევე პონს ტულუზელი — ტრიპოლის გრაფი 1112-1137 წლებში.

მან იქორწინა საფრანგეთის მეფე ფილიპ -ის ქალიშვილზე. 1118 წელს კავშირები დაამყარა ბალდუინ -სთან და ჩრდილოეთისკენ დაიძრა, რათა როჯერ სალერნოელს დახმარებოდა ილ-ღაზის წინააღმდეგ ბრძოლაში. როჯერი არ დაელოდა მათ ჯარებს და დამარცხდა სარმადის ბრძოლაში. ამის მიუხედავად, ბალდუინმა და პონსმა შეძლეს ილ-ღაზის დამარცხება ჰაბის ბრძოლაში. რამდენიმე წლის შემდეგ ბალდუინი დაატყვევა ბალაკ-იბნ ბრაჰამმა.

1124 წელს პონსმა დაეხმარა ჯვაროსნებს ტვიროსის ალყისას, რომელიც მუსლიმთა ერთ-ერთ უკანასკნელი სანაპირო ქალაქი იყო. 1125 წელს პონსმა მოიპოვა გადამწყვეტი გამარჯვება მუსლიმებთან აზაზის ბრძოლაში. 1131 წელს მას მოუხდა კონფლიქტი ფულკ იერუსალიმელთან.

1137 წელს ტრიპოლში შეიჭრა დამასკოს სულთანი და პონსი დაატყვევა. იგი სხვა ფრანგ ტყვეებთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს.
გარიბალდის ძეგლი (ტაგანროგი)

გარიბალდის ძეგლი — ძეგლი ქალაქ ტაგანროგში. ძეგლი აღმართულია 1961 წელს ცნობილი იტალიელი რევოლუციონერის ჯუზეპე გარიბალდის პატივსაცემად.

ჯუზეპე გარიბალდი ტაგანროგში
ჯუზეპე გარიბალდი დაიბადა მეზღვაურის ოჯახში. 1832 წელს გახდა სავაჭრო გემის კაპიტანი. იგი სტუმრობდა სხვადასხვა საპორტო ქალაქებს. ხშირად მისი შხუნა „კლორინდა“ იმყოფებოდა ტაგანროგშიც. არსებობს საარქივო ჩანაწერები იმის შესახებ, რომ იგი ნავსადგურში დააჯარიმეს სიგარეტის კონტრაბანდისთვის. 1833 წელს ფორთოხლით დატვირთული მისი შხუნა 10 დღე შეჩერებულა ნავსადგურში. ახალგაზრდა კაპიტანს ქალაქის ქუჩებში გაუვლია და მოუნახულებია იტალიელთა სახლები. ერთ-ერთი ასეთი გასეირნების დროს იგი შეხვდა იტალიელ პოლიტიკურ ემიგრანტს, იატაკქვეშა პოლიტიკური მოძრაობის ახალგაზრდა იტალიის წევრს ჯოვანი ბატისტა კუნეოს. ტაგანროგში ჯუზეპე გარიბალდი შეუერთდა აღნიშნულ მოძრაობას და დადო ფიცი, რომ სიცოცხლის ბოლომდე იბრძოლებდა საკუთარი ქვეყნის დამოუკიდებლობისათვის.

ძეგლის ისტორია
1961 წელს ტაგანროგის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა გარიბალდის სახელი, ხოლო ნავსადგურის იმ ადგილში სადაც ერთხელ იდგა გარიბალდის შხუნა დაიდგა ობელისკი. მისი საზეიმო გახსნა მოხდა 1961 წლის 2 ივნისს, იტალიის გათავისუფლებიდან 100 წლის თავზე.

2007 წელს მოხდა ძეგლის რესტავრაცია და მისი ხელახალი გახსნა მოხდა ქალაქის დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიებების ფარგლებში. საზეიმო გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდა იტალიელი რევოლუციონერის შვილიშვილი ანიტა გარიბალდი-ჟალე და მოსკოვში იტალიის საელჩოს წარმომადგენლები.

ეს არის ჯუზეპე გარიბალდის ერთადერთი ძეგლი ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში.
კოროლიოვისა და გაგარინის ძეგლი

კოროლიოვისა და გაგარინის ძეგლი — იური გაგარინისა და სერგეი კოროლიოვის ბრინჯაოს ძეგლი ქალაქ ტაგანროგში. ძეგლის ავტორია ოლეგ კომოვი.

მისამართი: ტაგანროგი, ჩეხოვის ქუჩა, № 22.

ძეგლი
იური გაგარინი კოროლიოვისაგან განსხვავებით საკმაოდ დაბალი იყო. მისი სიმაღლე სულ რაღაც 165 სმ იყო. ძეგლის ავტორი თვლიდა, რომ ადამიანი ვინც პირველმა შემოუფრინა დედამიწას და მსოფლიო მასზე საუბრობს, არ შეიძლებოდა რომ გამოესახა ტავის რეალურ სიმაღლეში და გადაწყვიტა გაგარინი კოროლიოვზე დიდი გამოესახა. ქანდაკების მარჯვენა წინა კუთხეზე ავტორის ინიციალები და წელია მითითებული „. 75 .“

ისტორია
სკულპტურის დადგმის მთავარი ინიციატორი იყო ტაგანროგის საპატიო მოქალაქე ე. ზაიცევი, ტაგანროგის რადიოტექნიკური ინსტიტუტის ყოფილი თანამშრომელი, შემდეგ პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე, რსფსრ-ის მომავალი კულტურის მინისტრის მოადგილე, შემდეგ სსრკ-ის კულტურის მინისტრის მოადგილე. 1978 წელს ე. ზაიცევმა ხელი შეუწყო ტაგანროგელებისათვის ძეგლის გადაცემას.

1975 წელს ქანდაკება „გაგარინი-კოროლიოვა“ წარადგინეს მოსკოვის გამოფენაზე. გამოფენის დახურვის შემდეგ საბჭოთა კულტურის ფონდმა ეს ძეგლი ტაგანროგის სურათების გალერეას გადასცა საჩუქრად. ძეგლი შედიოდა გალერეის პარკის ძეგლების კოლექციაში.

2002 წელს, რადიოტექნიკური ინსტიტუტის 50-ე წლისთავისდმი მიძღვნილი ღონისძიებების პერიოდში, ძეგლი დადგეს იმ ადგილზე სადაც მაჟამად დგას, ხოლო მის ყოფილ ადგილზე ცენტრალური საბავშვო მოედანია.
TRAPPIST-1e

-1 (აგრეთვე ცნობილი როგორც 2 23062928-0502285) — სავარაუდოდ კლდოვანი ეგზოპლანეტა, რომელიც ბრუნავს ულტრაცივი ჯუჯა ვარსკვლავის 1-ის დასახლებად ზონაში. პლანეტის აღმოჩენა მოხერხდა ტრანზიტული მეთოდით. -1 არის ერთ-ერთი იმ შვიდი ეგზოპლანეტიდან, რომელიც აღმოაჩინეს სპიცერის კოსმოსური ტელესკოპის მეშვეობით. აღსანიშნავია, რომ პლანეტა დასახლებად ზონაში მდებარეობს. -1 არის დედამიწის ზომის პლანეტა, რაც იმას ნიშნავს რომ მისი მასა და რადიუსი მიახლოებულია დედამიწის ანალოგიურ მაჩვენებელთან. მისი წონასწორობის ტემპერატურა ახლოსაა დედამიწის წონასწორობის ტემპარატურასთან და შეადგენს 251,3 (-22 °; -7 °). მისი რადიუსია დაახლოებით 0.92 ⊕, მასა 0.62 ⊕. აღნიშნული იძლევა საშუალებას დადგინდეს მისი გრავიტაცია, რაც დედამიწის გრავიტაციის 74 % შეადგენს პლანეტის ორბიტალური პერიოდი დაახლოებით 6 დღეა. ეგზოპლანეტა გამოცხადდა დასახლებად ზონაში მბრუნავ პლანეტად, რადგან ის თავის დედა ვარსკვლავისგან დაშორებულია ისეთ მანძილზე, სადაც სხვა პირობების და ატმოსფერული თვისებების არსებობის შემთხვევაში, მის ზედაპირზე შეიძლება არსებობდეს წყალი თხევად მდგომარეობაში. პლანეტის რადიუსი რომელიც 0.92 დედამიწის რადიუსია, მეცნიერებს ავარაუდებინებს რომ ეს კლდოვანი პლანეტაა.
რაიმონ IV ტრიპოლელი

რაიმონ ტრიპოლელი — ტრიპოლის გრაფი 1187-1189 წლებში და ანტიოქიის რეგენტი 1193-1194 წლებში.

1187 წელს რაიმონ უმემკვიდროდ გარდაიცვალა და ტახტი მის ნათლულ რაიმონს დაუტოვა. ორი წლის შემდეგ მამამისმა, ანტიოქიის მთავარმა ბოემონდ -მ ტრიპოლის ტახტზე თავისი მეორე ვაჟი — ბოემონდ (ტრიპოლისათვის ბოემონდ ) აიყვანა, ხოლო ლევონ -ის მიერ მისი დატყვევების შემდეგ რაიმონი გახდა ანტიოქიის რეგენტი.

1195 წელს რაიმონმა იქორწინა ალისა სომეხზე — ლევონ -ის ძმისშვილზე და რუბენ -ის ქალიშვილზე, რის შედეგადაც მათ შორის მშვიდობა დამყარდა. რაიმონდის გარდაცვალების შემდეგ, მისი შვილი რაიმონ რუპენი იბრძოდა მამამისის მემკვიდრეობისთვის.
მამრუხის ტაძარი

მამრუხის ტაძარი — ეკლესია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, ზაქათალის რაიონის სოფელ მამრუხის სიახლოვეს, რომელიც ამჟამად ლეკებითაა დასახლებული. იგი აღმართულია უღრანი ტყით დაფარული არმატაის მთის წვერზე. ძეგლის კედლები მეტწილად სუროს ლიანებითაა დაფარული და მხოლოდ აღმოსავლეთის მხარეა ნაწილობრივ შემორჩენილი.

ტაძარი წარმოადგენს ორიგინალური ფორმის ნაგებობას, რომელთა მშენებლობა გარდამავალი ხანისთვის მიღებული პრაქტიკა იყო და სავარაუდოდ - საუკუნეებს უნდა განეკუთვნებოდეს. წრიული ფორმის ტაძარს სამი მხრიდან – ჩრდილოეთიდან, დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს კარი გაჭრილი, რომელთაგან ჩრდილოეთისას და სამხრეთისას მცირე სათავსები აკრავთ აღმოსავლეთისკენ მიმართული. ცენტრალურ სივრცეში ოთხი მძლავრი ბურჯია რომელზეც გუმბათი იყო დაყრდნობილი. აღმოსავლეთით წრიულად შვერილი აფსიდის გარდი-გარდმო, ასევე წრიული ფორმის სამკვეთლო და სადიაკვნეა განლაგებული, რომლებიც ნახევარსფერული გადახურვებითაა დასრულებული. მათში ორ-ორი სარკმელი და თითო ღრმა ნიშია განთავსებული. ტაძრის კუთხეები და კონსტრუქციული ნაწილები ნაგებია შირიმის ქვის კარგად თლილი კვადრებით.

ძეგლის გარშემო სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობათა კვალია, რომლებიც შესწავლას საჭიროებენ.
პეტრე I-ის ძეგლი (ტაგანროგი)

პეტრე -ის ძეგლი — რუსეთის იმპერატორის პეტრე დიდის ძეგლი ტაგანროგში. ამჟამინდელი ძეგლი აღმართულია 1903 წელს და მისი ავტორია მოქანდაკე მარკ ანტოკოლსკი. არის ერთადერთი დღემდე შემორჩენილი სრული ზომის ეგზემპლარი, რომელიც უშუალოდ ავტორის მიერაა შესრულებული.

ძეგლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

აღწერა
ძეგლის სკულპტურული ნაწილის ავტორია ცნობილი რუსი მოქანდაკე მარკ ანტოკოლსკი.

პეტრე -ის ბრინჯაოს ფიგურის სიმაღლეა 3,44 მეტრი, სულ — 1 232 კგ. იგი ავტორის უშუალო მონაწილეონით ჩამოსხმული ერთადერთი ჩვენამდე მოღწეული ძეგლია. თაბაშირის მცირე ზომის მოდელი, რომლის მიხედვითაც შემდეგ ჩამოასხეს იმპერატორის ძეგლი, ინახება რუსეთის სახელმწიფო მუზეუმში.

ისტორია
პეტრე -ის ძეგლზე, რომელიც ჩაიფიქრეს რუსეთში, ანტოკოლსკი მუშაობდა რომში. 1871 წელს ანტოკოლსკი წერდა ვ. სტასოვს, რომ უკვე მზადაა დაიწყოს ძეგლის ჩარჩოს დამზადება. ქანდაკებაზე მუშაობის პერიოდში ავტორს დასჭირდა კოსტიუმის დეტალები. ვლადიმირ სტასოვი აქტიურად ეხმარებოდა მას და გაუგზავნა მას პეტრე პირველის ფოტოები პროფილში და ანფასში. ასევე პრეობრაჟენის პოლკის სამხედრო მუნდირის ფოტო. სტასოვის თხოვნით მხატვარმა ივან კრამსკოიმ შექმნა პეტრე -ის ბიუსტის ფოტო პროფილში და გაუგზავნეს მოქანდაკეს რომში.

1872 წელს ძეგლი დაასრულეს. მოაქციეს თაბაშირში (სიმაღლე 2,5 მ.) და გააგზავნეს მოსკოვის გამოფენაზე, რომელიც ეძღვნებოდა პეტრე -ის დაბადებიდან 200 წლის იუბილეს. ამჟამად ეს ნამუშევარი ინახება რუსეთის მხატვართა აკადემიის მუზეუმში, სანქტ-პეტერბურგში. ზოგიერთი მონაცემებით თაბაშირის ეს ასლი დაკარგულია.

ტაგანროგის ძეგლის შექმნის ისტორია
ქალაქის დამაარსებლის პეტრე -ის ძეგლის დადგმა გადაწყდა ქალაქის დაარსების 200 წლისთავზე. ქალაქის საბჭომ გადაარჩია შემოთავაზებული პროექტები და დაიწყო შემოწირულობების შეგროვება. ძეგლის დადგმის საკითხს მუდმივად განიხილავდა ანტონ ჩეხოვთან თავის მიმოწერაში პავლე იორდანოვი. ძეგლის ასაგებად თვით ანტონ ჩეხოვმა გაიღო თანხები. მარსელიდან იგი გემით „დესპინა“ გააგზავნეს ფეოდოსიაში. 21 ივლისს კი ძეგლი გააგზავნეს ტაგანროგში.

ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1903 წლის 14 მაისს.
ბიდეიზის საყდარი

ბიდეიზის საყდარი — ნატაძრალი ისტორიული ჰერეთის (გვიანდელი პერიოდის საინგილოს) უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთში, დღევანდელ აზერბაიჯანში. ნაშთები აღმართულია შაქის რაიონის სოფელ ბიდეიზის მახლობლად.

დარბაზული ტიპის საყდარს მკვეთრად გამოხატული ნალისებრი აფსიდი აქვს. უნაოთხალო კარებები დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა გაჭრილი. ნაგებია მოზრდილი ქვის კვადრებით და კონსტრუქციულ ადგილებში შირიმის ქვებია გამოყენებული. კედლის პერანგი ჰორიზონტალურ წყობაშია გამოყვანილი. ყოველივე ეს ფაქტორი ნათლად მიუთითებს ძეგლის აგების ადრეულ ხანაზე, სავარაუდოდ საუკუნეზე.
მონღოლეთის დემოკრატიული რევოლუცია

მონღოლეთის დემოკრატიული რევოლუცია — 1990 წელს მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკაში მიმდინარე მოვლენა. მიტინგებისა და დემონსტრაციების მთელი რიგი მონღოლეთის დედაქალაქ ულან-ბატორში, რომელსაც შედეგად მოჰყვა მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციური პარტიის მთავრობის გადადგომა, მრავალპარტიული საარჩევნო სისტემის დანერგვა და ახალი კონსტიტუციის მიღება. რევოლუცია ატარებდა აბსოლუტურად მშვიდობიან ხასიათს.

წინაპირობები
მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციური პარტიის ხელისუფლება ქვეყანაში დამყარდა 1921 წლის სახალხო რევოლუციის შედეგად. მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში პოლიტიკურად და ეკონომიკურად მონღოლეთმა მჭიდრო ურთიერთობები დაამყარა სსრკ-სთან და ეკონომიკური ურთიერთდახმარების საბჭოსთან. 1984 წელს მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციური პარტიის ცკ-ის გენერალური მდივნის იუმჟაგიინ ცედენბალის გადადგომის შემდეგ მისი თანამდებობა დაიკავა ჟამბინ ბატმუნხმა დაიწყო სახელმწიფო რეფორმების გატარება საბჭოთა მოდელის მიხედვით.

მოვლენების მსვლელობა
საჯარო გამოსვლები
პირველი საჯარო გამოსვლა გაიმართა 1989 წლის 10 დეკემბერს ულან-ბატორში, ახალგაზრდობის სასახლის პირდაპირ, როდესაც ცაჰიაგინ ელბეგდორჟმა გამოაცხადა მონღოლეთის დემოკრატიული კავშირის შექმნის შესახებ. დემონსტრანტებმა მოუწოდეს მთავრობას, რომ გაჰყოლოდნენ სსრკ-ში მიმდინარე გარდაქმნისა და საჯაროობის პოლიტიკას და ქვეყანაში ჩაეტარებინათ მრავალპარტიული არჩევნები. მათი იდეების მხარდაჭერა გაიზარდა, როგორც ქალაქში ასევე სოფლის მოსახლეობაშიც.

რეფორმები
1990 წლის 7 მარტს სუხე-ბატორის მოედანზე გაიმართა მრავალათასიანი შიმშილობა. მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციური პარტიის პოლიტბიურო წავიდა მოლაპარაკებებზე დემოკრატიული მოძრაობის ლიდერებთან. 9 მარტს პრემიერ-მინისტრმა ჟამბინ ბატმუნხმა დაშალა პოლიტბიურო და გადადგა თანამდებობიდან, რის შემდეგაც მონღოლეთში გამოცხადდა პირველი მრავალპარტიული არჩევნები, რომელიც დაინიშნა ივლისისათვის.

მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციურმა პარტიამ პარლამენტში უმრავლესობა შეინარჩუნა. მათ უდიდესი მხარდაჭერა მიიღეს ქვეყნის სოფლის მეურნეობის რაიონებში. პარტიამ მიიღო 357 ადგილი დიდ ხურალში და 31 ადგილი (51-დან) მცირე ხურალში.

მიუხედავად ამისა დემოკრატიული რეფორმები გრძელდებოდა. 1992 წლის 12 თებერვალს მიიღეს ახალი კონსტიტუცია,რომლის მიხედვითაც მონღოლეთი გადავიდა საბაზრო ეკონომიკის პრინციპებზე. ეკონომიკურმა რეფორმებმა გამოიწვია საბჭოთა კავშირიდან საბჭოური ინვესტიციების შეწყვეტა. რთულ პირობებში დაიწყო საწარმოების მასობრივი დახურვა და ინფლაცია.

მონღოლეთის პირველი პრეზიდენტი გახდა პუნსალმაგიინ ოჩირბატი, რომელიც ქვეყანას მეთაურობდა 1997 წლამდე.
ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის მიძინების კათოლიკური ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = კათოლიციზმი
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება = დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ბრონისლავ როგუისკი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1902-1906
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 47.416
| გრძედი = 40.0878
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის მიძინების კათოლიკური ეკლესია — კათოლიკური ეკლესია როსტოვის ოლქის ქალაქ ნოვოჩერკასკში.

ადმინისტრაციულად განეკუთვნება სარატოვის წმინდა კლიმენტის ეპარქიის როსტოვის დეკანატს, რომელსაც ხელმძღვანელობს ეპისკოპოსი კლიმენტი პიკელი.

ისტორია
ნოვოჩერკასკში პირველი კათოლიკური თემი, ჩამოაყალიბეს პოლონელმა ლტოლვილებმა რომლებიც გადმოსახლებულნი იყვნენ დონზე პოლონეთში ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ჩახშობის შემდეგ საუკუნის მეორე ნახევარში. მრევლის მეორე მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენდნენ სომეხი კათოლიკეები, რომლებიც საუკუნიდან ცხოვროვდნენ ქალაქში.

ტაძრის მშენებლობა 1902 წელს დაიწყო და 1906 წელს არქიტექტორმა ბ. ს. როგუნსკიმ დაასრულა. 1907 წელს ტაძარი აკურთხეს. 1917 წელს ეკლესიის კათოლიკური მრევლი 4 231 ადამიანს შეადგენდა.

1929 წელს საბჭოთა ხელისუფლების ანტირელიგიური კამპანიის პერიოდში ტაძარი დახურეს და გამოიყენებოდა, როგორც ნოვოჩერკასკის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის სასადილო. 1937 წელს მასში განათავსეს სპორტული დარბაზი და საცხოვრებელი ოთახები, ასევე საბავშვო ბაგა. მღვდელი, იოან ლანგი, რომელიც ემსახურებოდა მრევლს გააძევეს 1941 წელს და გარდაიცვალა გადასახლებაში 1944 წელს.

1994 წელს ტაძარი გადაეცა კათოლიკე მრევლს, რომელიც ერთი წლით ადრე იყო დარეგისტრირებული.

წინამძღვრები
იაროსლავ ვიშნევსკი (1993)
ედვარდ მაცკევიჩი (1993-1996 და 2000-2002)
ეჟი კროლიაკი (1996-1998)
ტომაშ ვიოსნა (2002-2013)
ალექსეი პოლისკო (2013-2014)
მაცეი რუსეცკი (2014 - დღემდე)