ნილ კინოკი

ნეილ გორდონ კინოკი, ლორდი კინოკი ( , ; დ. 28 მარტი 1942, ტრიდეგარი, უელსი) — უელსელი პოლიტიკოსი, რომელიც 1983–1992 წლებში იკავებდა გაერთიანებული სამეფოს ოპოზიციის ლიდერისა და ლეიბორისტული პარტიის ლიდერის პოსტს.

1970–1995 წლებში ის იყო თემთა პალატაში არჩეული წევრი — თავდაპირველად ბედველტის , შემდეგ კი ისლუინის ოლქის წარმომადგენელი. 1999–2004 წლებში კინოკი ასრულებდა ევროკომისიის ვიცე-პრეზიდენტის მოვალეობას. იგი მიეკუთვნება ლეიბორისტული პარტიის შიგნით არსებული „რბილი მარცხენის“ მიმართულებას.

სამხრეთ უელსიში დაბადებული და გაზრდილი კინოკი პირველად თემთა პალატაში 1970 წლის ზოგად არჩევნებში აირჩიეს. 1979 წლის არჩევნებში კონსერვატორების გამარჯვების შემდეგ, იგი ლეიბორისტული პარტიის ჩრდილოვანი განათლების მინისტრი გახდა. 1983 წლის არჩევნებში მაიკლ ფუტის ხელმძღვანელობით პარტიის მძიმე მარცხის შემდეგ, კინოკი აირჩიეს ლეიბორისტული პარტიის ლიდერად და გაერთიანებული სამეფოს ოპოზიციის ლიდერად.

ლიდერობისას კინოკმა დაიწყო პარტიის რადიკალურად მემარცხენე ფრთისაგან დისტანცირება, განსაკუთრებით — „მილიტანტის“ მიმდინარეობისგან, და მკვეთრი კრიტიკა გამოთქვა -ის ლიდერის, არტურ სკარგილის სტრატეგიის მიმართ 1984–1985 წლების მაღაროელთა გაფიცვის პერიოდში.

კინოკი ლეიბორისტულ პარტიას ხელმძღვანელობდა მარგარეტ ტეტჩერის მთავრობის უმეტეს პერიოდში. 1987 წლის არჩევნებში ლეიბორისტულმა პარტიამ მესამე თანმიმდევრული მარცხი განიცადა, თუმცა მანდატების რაოდენობის ზრდამ კინოკს მისცა შესაძლებლობა, ოპოზიციის ლიდერის პოსტზე დარჩენილიყო.

1992 წლის არჩევნებში ლეიბორისტული პარტია კვლავ დამარცხდა — უკვე მეოთხედ, მიუხედავად იმისა, რომ წინასაარჩევნო გამოკითხვების დიდი ნაწილი მცირე უპირატესობას ან „კიდევ ჩამოუყალიბებელ პარლამენტს“ პროგნოზირებდა. ამ შედეგის შემდეგ კინოკმა დატოვა პარტიის ლიდერის პოსტი, ხოლო მის შემცვლელად აირჩიეს ჯონ სმიტი.

1995 წელს კინოკმა დატოვა თემთა პალატა და გახდა ევროკომისარი. 1999–2004 წლებში, რომანო პროდის ხელმძღვანელობით, იგი ევროკომისიის ვიცე-პრეზიდენტი იყო. 2005 წელს კინოკს მიენიჭა ლორდის ტიტული და გახდა ლორდთა პალატის წევრი — ლორდი კინოკი. 2009 წლის ზაფხულამდე ის ბრიტანეთის საბჭოს თავმჯდომარე და კარდიფის უნივერსიტეტის პრეზიდენტი იყო.

ადრეული ცხოვრება
კინოკი ერთადერთი შვილი იყო ოჯახში. იგი დაიბადა ტრიდეგარიში, უელსი, 28 მარტი 1942 წელს. მისი მამა, გორდონ ჰერბერტ კინოკი, ყოფილი მაღაროელი იყო, რომელიც მოგვიანებით მუშად მუშაობდა, ხოლო დედა, მერი კინოკი (ქვემო გვარით ჰაუელსი), რაიონულ ექთანად საქმიანობდა. ოჯახი ცხოვრობდა მაღაროელთა დასახლებაში, სამხრეთ უელსის ველებისთვის დამახასიათებელ მჭიდრო, სოლიდარულ საზოგადოებაში.

გორდონ ჰერბერტ კინოკი გარდაიცვალა გულის შეტევით 1971 წლის ნოემბერში, 64 წლის ასაკში; მერი კინოკი კი — მომდევნო თვეში, 61 წლის ასაკში.

1953 წელს, 11 წლის ასაკში, ნეილ კინოკი გახდა ლუისის სკოლის მოსწავლე პენგამში — გრამატიკული ტიპის საშუალო სკოლაში, რომელსაც დევიდ ლოიდ ჯორჯი „ველების იტონს“ („ “) უწოდებდა. მოგვიანებით კინოკი აკრიტიკებდა ამ სკოლას სხეულობრივი სასჯელის ფართო გამოყენების გამო.

სკოლა გრანტით დაფინანსებულ გრამატიკულ სკოლას წარმოადგენდა და მოსწავლეებს იღებდა რიმნის ველიდან და მონმუთშირიდან. კინოკი განსაკუთრებით წარმატებული იყო ისტორიასა და ინგლისურ ენაში.

საშუალო განათლების დასრულების შემდეგ, კინოკმა სწავლა გააგრძელა სამხრეთ უელსისა და მონმუთშირის უნივერსიტეტის კოლეჯში, კარდიფში (დღევანდელი კარდიფის უნივერსიტეტი), სადაც 1965 წელს მიიღო ბაკალავრის ხარისხი სამრეწველო ურთიერთობებსა და ისტორიაში. 1966 წელს მიიღო პოსტდიპლომური კვალიფიკაცია განათლების მიმართულებით. 1966 წლის აგვისტოდან 1970 წლის მაისამდე კინოკი მუშაობდა ' -ში როგორც ტუტორი, რაც საშუალებას აძლევდა, უშუალოდ შეხებოდა სამხრეთ უელსის მუშათა კლასის პრობლემებს და განევითარებინა საჯარო გამოსვლის უნარები.

სტუდენტობის წლებში კინოკი აქტიურად ჩაერთო სტუდენტურ პოლიტიკაში, შეუერთდა ლეიბორისტულ პარტიას და მონაწილეობდა ბირთვული განიარაღების მომხრე კამპანიასა და ანტი-აპარტეიდის მოძრაობებში.

1967 წლის 25 მარტს კარდიფში იქორწინა გლენის პარისზე , რომელიც განათლების მიმართულების სტუდენტი იყო. ქორწინების შემდეგ იგი ცნობილია როგორც გლენის კინოკი. მათ ორი შვილი ჰყავთ:
სტივენ კინოკი — დ. 1970 წლის იანვარი, ლეიბორისტი პოლიტიკოსი და ბრიტანეთის პარლამენტის წევრი;
რეიჩელ ნერის ჰელენ კინოკი — დ. 11 დეკემბერი 1971.