iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია

სან-ხუანი-კაგვასი-გვანაიბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია ― აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიუროს მიერ შემუშავებული მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორია პუერტო-რიკოში, ქალაქ სან-ხუანის ირგვლივ. 2009 წლის 1-ელი ივლისის აღწერის მიხედვით, ტერიტორიის მოსახლეობა 2 617 089 ადამიანს შეადგენდა, რაც 2000 წლის მონაცემებთან შედარებით 4.31%-ით მეტია.

მუნიციპალიტეტები
სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია პუერტო-რიკოს უდიდესი მეტროპოლიტენური ტერიტორიაა მოსახლეობის მიხედვით და კუნძულის თითქმის ნახევარს მოიცავს. მთავარი ქალაქებია: სან-ხუანი, ბაიამონი და კაროლინა.

სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში 41 მუნიციპალიტეტი შედის. ტერიტორიის საერთო ფართობი 1 902.45 კვადრატული მილია. 2020 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის მიხედვით, სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია 35-ე ადგილზეა მეტროპოლიტენურ სტატისტიკურ ტერიტორიებს შორის (ჩამორჩება დიდი კლივლენდის ტერიტორიას და აღემატება სან-ხოსეს მეტროპოლიტენურ ტერიტორიას).

მუნიციპალიტეტები 100 000-ზე მეტი მოსახლით
პუერტო-რიკო ― 342 259 ადამიანი
ბაიამონი ― 185 187 ადამიანი
კაროლინა ― 154 815 ადამიანი
კაგუასი ― 127 244 ადამიანი

მუნიციპალიტეტები 50 000-დან 100 000-მდე მოსახლით
გვაინაბო ― 89 780 ადამიანი
არეკიბო ― 87 754 ადამიანი
ტოა-ბახა ― 75 293 ადამიანი
ტრუხილიო-ალტო ― 67 740 ადამიანი
ტოა-ალტა ― 66 852 ადამიანი
ვეგა-ბახა ― 54 414 ადამიანი
ჰუმაკაო ― 50 896 ადამიანი

მუნიციპალიტეტები 50 000-ზე ნაკლები მოსახლით
რიო-გრანდე ― 47 060 ადამიანი
კანოვანასი ― 42 337 ადამიანი
კაიეი ― 41 652 ადამიანი
გურაბო ― 40 662 ადამიანი
სიდრა ― 39 970 ადამიანი
მანატი ― 39 492 ადამიანი
ჰატილიო ― 38 486 ადამიანი
სან-ლორენსო ― 37 693 ადამიანი
ხუნკოსი ― 37 012 ადამიანი
დორადო ― 35 879 ადამიანი
ვეგა-ალტა ― 35 395 ადამიანი
ლას-პიედრასი ― 35 180 ადამიანი
კოროსალი ― 34 571 ადამიანი
კამუი ― 32 827 ადამიანი
იაბუკოა ― 30 426 ადამიანი
ნარანხიტო ― 29 241 ადამიანი
ბარანკიტასი ― 28 893 ადამიანი
მოროვისი ― 28 727 ადამიანი
აიბონიტო ― 24 637 ადამიანი
აგვას-ბუენასი ― 24 223 ადამიანი
ლოისა ― 23 693 ადამიანი
კებრადილიასი ― 23 638 ადამიანი
ნაგვაბო ― 23 386 ადამიანი
კატანიო ― 23 155 ადამიანი
ბარსელონეტა ― 22 657 ადამიანი
ოროკოვისი ― 21 434 ადამიანი
კომერიო ― 18 883 ადამიანი
სიალესი ― 16 984 ადამიანი
ფლორიდა ― 11 692 ადამიანი
მაუნაბო ― 10 589 ადამიანი
გვაინაბო (პუერტო-რიკო)

გვაინაბო — ქალაქი, სან-ხუანის გარეუბანი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზე, აგვას-ბუენასის ჩრდილოეთით, კატანიოს სამხრეთით, ბაიამონის აღმოსავლეთით და სან-ხუანის დასავლეთით. მოიცავს 9 ბარიოსა და გვაინაბო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში. მუნიციპალიტეტის ფართობი 70.3 კმ²-ია. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 89 780 ადამიანს უტოლდება.
ტოა-ბახა (პუერტო-რიკო)

ტოა-ბახა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზე, ტოა-ალტისა და ბაიამონის ჩრდილოეთით, დორადოს აღმოსავლეთითა და კატანიოს დასავლეთით. მოიცავს 5 ბარიოსა და ტოა-ბახა-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
სერგო პაჭკორია

სერგო პაჭკორია (დ. 31 მარტი, 1931, სოფ. ცაიში, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — გ. 29 ივნისი, 2020) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1989).

ბიოგრაფია
1950 წელს დაამთავრა ფოთის პირველი საშუალო სკოლა. სცენაზე მუშაობა დაიწყო ფოთის კულტურის სახლთან არსებულ დრამწრეში. 1953 წელს მიიწვიეს მსახიობად ფოთის თეატრში. 1964 წლიდან სოხუმის კ. გამსახურდიას სახელობის დრამატული თეატრის მსახიობია. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: კუკური (ვ. გაბესკირიას „უფსკრული“), ნუგზარ ერისთავი (ი. ვაკელის „გიორგი სააკაძე“), ჯონდო (ვ. პატარაიას „უჩა უჩარდია“), მილოვზოროვი (ა. ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“), სტიოპა (ა. კორნეიჩუკის „პლატონ კრეჩეტი“), ლეანდრო (მოლიერის „ძალად ექიმი“), ესკამილიო (ე. დემანუასა და ა. დენერის „დონ სეზარ დე ბაზანი“), ხრისტო (ნ. დუმბაძის „ერთი ცის ქვეშ“), ანტონიო (უ. შექსპირის „ვენეციელი ვაჭარი“), ნიკოლასი (ჰ. იბსენის „ბრძოლა ტახტისათვის“) და სხვა. გადაღებულია სატელევიზიო მხატვრულ ფილმში „მიზანი“ (ჰასანი, 1979).

ჯილდოები და აღიარება
1967 — აფხაზეთის დამსახურებული არტისტი
1971 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1989 — საქართველოს სახალხო არტისტი
ღირსების ორდენი
ტრუხილიო-ალტო (პუერტო-რიკო)

ტრუხილიო-ალტო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპირო ვაკეზე, კარსტულ ზონასა და სიერა-დე-ლუკილიოს საზღვარზე, კაგუასისა და გურაბოს ჩრდილოეთით, სან-ხუანის სამხრეთ-აღმოსავლეთითა და კაროლინას დასავლეთით. მოიცავს 6 ბარიოსა და ტრუხილიო-ალტო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.

კლიმატი
ტოა-ალტა (პუერტო-რიკო)

ტოა-ალტა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზე, ნარანხიტოს ჩრდილოეთით, დორადოსა და ტოა-ბახის სამხრეთით, ვეგა-ალტისა და კოროსალის აღმოსავლეთით და ბაიამონის დასავლეთით. მოიცავს 8 ბარიოსა და ტოა-ალტა-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
ვეგა-ბახა (პუერტო-რიკო)

ვეგა-ბახა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ ცენტრალურ სანაპიროზე, მოროვისის ჩრდილოეთით, მანატის აღმოსავლეთით და ვეგა-ალტის დასავლეთით. მოიცავს 14 ბარიოსა და ვეგა-ბახა-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
ჰუმაკაო (პუერტო-რიკო)

ჰუმაკაო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, იაბუკოის ჩრდილოეთით, ნაგვაბოს სამხრეთით, ლას-პიედრასის აღმოსავლეთით და ვიეკესის გასასვლელის დასავლეთით. მოიცავს 12 ბარიოსა და ჰუმაკაო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
რიო-გრანდე (პუერტო-რიკო)

რიო-გრანდე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპირო ხეობის აღმოსავლეთ კიდეში, ლას-პიედრასის, ნაგვაბოსა და სეიბის ჩრდილოეთით, ლოისისა და კანოვანასის აღმოსავლეთით და ლუკილიოს დასავლეთით. მოიცავს 8 ბარიოსა და რიო-გრანდე-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს ელ-იუნკეს ეროვნული ტყის დიდი ნაწილი, მათ შორის, ელ-იუნკეს მწვერვალი.
გურაბო (პუერტო-რიკო)

გურაბო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს ცენტრალურ აღმოსავლეთ რეგიონში, სან-ლორენსოს ჩრდილოეთით, ტრუხილიო-ალტოს სამხრეთით, კაგუასის აღმოსავლეთით და კაროლინასა და ხუნკოსის დასავლეთით. მოიცავს 9 ბარიოსა და გურაბო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.

კლიმატი
მანატი (პუერტო-რიკო)

მანატი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზე, მოროვისისა და სიალესის ჩრდილოეთით, ფლორიდისა და ბარსელონეტის აღმოსავლეთით, ვეგა-ბახის დასავლეთით. მოიცავს 8 ბარიოსა და მანატი-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
ჰატილიო (პუერტო-რიკო)

ჰატილიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზე. ჩრდილოეთიდან ატლანტის ოკეანე ესაზღვრება, სამხრეთიდან ― ლარესი და უტუადო, დასავლეთიდან ― კამუი, აღმოსავლეთიდან ― არესიბო. მოიცავს 8 ბარიოსა და ჰატილიო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
სან-ლორენსო (პუერტო-რიკო)

სან-ლორენსო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის აღმოსავლეთ ცენტრალურ რეგიონში, პატილიასიდან და იაბუკოდან ჩრდილოეთით, გურაბოდან სამხრეთით, კაგუასიდან და კაიეიდან აღმოსავლეთით და ხუნკოსიდან და ლას-პიედრასიდან დასავლეთით. მოიცავს 12 ბარიოსა და სან-ლორენსო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
ხუნკოსი (პუერტო-რიკო)

ხუნკოსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის აღმოსავლეთ ცენტრალურ ნაწილში. კაგუასის ხეობის დასავლეთით, კანოვანასისა და კაროლინას სამხრეთით, გურაბოს სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სან-ლორენსოს აღმოსავლეთით და ლას-პიედრასის დასავლეთით. მოიცავს 9 ბარიოსა და ხუნკოს-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.

კლიმატი
დორადო (პუერტო-რიკო)

დორადო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს დედაქალაქ სან-ხუანიდან 24 კმ-ის დაშორებით, კუნძულის ჩრდილოეთ რეგიონში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, ტოა-ალტის ჩრდილოეთით, ვეგა-ალტის აღმოსავლეთით და ტოა-ბახის დასავლეთით. მოიცავს 5 ბარიოსა და დორადო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.

კლიმატი
დორადო ტროპიკულ სარტყელში მდებარეობს. ზაფხული ცხელი, ხოლო ზამთარი თბილია. ტემპერატურა ზამთარში 16-დან 27 °-მდე იცვლება, ხოლო ზაფხულში ― 24-დან 35 °-მდე.
ვეგა-ალტა (პუერტო-რიკო)

ვეგა-ალტა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზე, მოროვისისა და კოროსალის ჩრდილოეთით, ვეგა-ბახის აღმოსავლეთით და დორადოს დასავლეთით. მუნიციპალიტეტის ფართობი 73 კმ²-ია. მოიცავს 7 ბარიოსა და ვეგა-ალტა-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
კოროსალი (პუერტო-რიკო)

კოროსალი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ცენტრალურ აღმოსავლეთ რეგიონში. მოიცავს 12 ბარიოსა და კოროსალ-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.

კლიმატი
კოროსალი ტროპიკულ სარტყელშია მოქცეული.
თავადი მიშკინი

თავადი ლევ ნიკოლაის ძე მიშკინი — ფიოდორ დოსტოევსკის რომანის, „იდიოტის“ პროტაგონისტი. დოსტოევსკის სურდა შეემნა პერსონაჟი რომელიც „სრულად პოზიტიური, აბსოლუტურად მშვენიერი ბუნების მქონე“, ნამდვილი ქრისტიანული ცხოვრების სახე იქნებოდა.

„იდიოტის“ დასაწყისში, თავადი მიშკინი შვეიცარიაში ოთხწლიანი ყოფნის შემდეგ, სადაც ეპილეფსიის სამკურნალოდ სანატორიუმში იყო, 26 წლის ასაკში, მას შემდეგ რაც გამოჯანმრთელდა და გააჩნდა იურიდიული დოკუმენტი, რომელიც მიუთითებს მნიშვნელოვანი მემკვიდრეობის უფლებაზე, ის ბრუნდება რუსეთში. პეტერბურგში მის პატიოსნებას, უგუნორობას და ძველ სამკურნალო ისტორიას ბევრი მიჰყავს ცრუ დასკვნამდე, რომ ის „იდიოტია“. სინამდვილეში, მიშკინს გააჩნია ღრმა აზროვნების უნარი, კომპლექსური ინტელექტი და სიბრძნე, რომლის მსგავსაც რომანის სხვა პერსონაჟში ვერ შევხვდებით.
იაბუკოა (პუერტო-რიკო)

იაბუკოა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის აღმოსავლეთ რეგიონში, მაუნაბოს ჩრდილოეთით, სან-ლორენსოს, ლას-პიედრასისა და ჰუმაკაოს სამხრეთით და პატილიასის აღმოსავლეთით. მოიცავს 9 ბარიოსა და იაბუკოა-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
ფლორიდა (პუერტო-რიკო)

ფლორიდა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს სიალესის ჩრდილოეთით, კარსტულ რეგიონში, ბარსელონეტის სამხრეთით, არესიბოს აღმოსავლეთით და მანატის დასავლეთით. პუერტო-რიკოს სხვა მუნიციპალიტეტებისგან განსხვავებით ფლორიდა ბარიოებად არ იყოფა. მუნიციპალიტეტი ერთადერთ ბარიოს, ფლორიდა-ადენტროს და კიდევ ორ დანაყოფს: ფლორიდა-ზონა-ურბანასა და პახონალ-კომუნიდადს მოიცავს. შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
მაუნაბო (პუერტო-რიკო)

მაუნაბო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს მაუნაბოს ხეობაში, კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, პატილიასის ჩრდილო-აღმოსავლეთით და იაბუკოის სამხრეთით. მოიცავს 8 ბარიოსა და მაუნაბო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
კულებრა (პუერტო-რიკო)

ისლა-კულებრა (; ითარგმნება როგორც გველის კუნძული) — კუნძული, ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. გეოგრაფიულად ესპანური ვირჯინის კუნძულებს მიეკუთვნება. მდებარეობს კუნძულ პუერტო-რიკოდან 27 კმ-ის დაშორებით, სენტ-ტომასიდან 19 კმ-ით დასავლეთით და ვიეკესიდან 14 კმ-ით ჩრდილოეთით. კულებრა 5 ბარიოსა და კულებრა-პუებლოს (კუნძულის ადმინისტრაციული ცენტრი) მოიცავს. 2020 წლის აღწერით, კულებრის მოსახლეობა 1 792 ადამიანს შეადგენს და პუერტო-რიკოს ყველაზე ნაკლებად დასახლებული მუნიციპალიტეტია.
რუსუდან რუხაძე

რუსუდან რუხაძე (დ. 13 აგვისტო, 1957, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, ექიმი-ჰისტოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1999), პროფესორი (2004).

ბიოგრაფია
1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1980–1983 წლებში — იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰისტოლოგიის, ციტოლოგიის და ემბრიოლოგიის კათედრის ასპირანტი. 1984–1993 წლებში — ამავე კათედრის ასისტენტი. 1993 წლიდან — აღნიშნული კათედრის დოცენტი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ადამიანის ფარისებური ჯირკვლის სტრუქტურის რაოდენობრივი ანალიზი სხვადასხვა სახის ჩიყვის დროს“, დაიცვა 1986 წელს.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ფარისებრი ჯირკვლისა და ზოგიერთი ორგანოს სტრუქტურულ-ფუნქციური თავისებურებანი ჰიპერ-, ეუ-, და ჰიპოთირეოზის დროს“, დაიცვა 1999 წელს.
კორსნიასი

კორსნიასი — მუნიციპალიტეტი ვაასის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 023 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 424.71 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.58 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის უმრავლესობის ენაა შვედური ენა, ხოლო უმცირესობის ― ფინური.
იკაალინენი

იკაალინენი — მუნიციპალიტეტი ჩრდილო-დასავლეთ პირკანმაის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 783 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 843,4 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.04 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. იკაალინენი დამოუკიდებელი მუნიციპალიტეტი 1641 წელს გახდა.
პარკანო

პარკანო — მუნიციპალიტეტი ჩრდილო-დასავლეთ პირკანმაის ქვერეგიონში, ფინეთში. მდებარეობს ტამპერედან 84 კმ-ით ჩრდილოეთით. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6236 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 852,16 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7,32 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
სასტამალა

სასტამალა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სამხრეთ-დასავლეთ პირკანმაის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 722 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1531,75 კმ²-ია და უდიდესი მუნიციპალიტეტია რეგიონის მასშტაბით. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18,37 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
ალიქეიხალი

ალიქეიხალი  — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში.

1993 წლიდან ოკუპირებული იყო სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. 2020 წლის 19 ოქტომბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შეიარაღებულმა ძალებმა სოფელი დაიბრუნეს.

ტოპონიმიკა
ოიკონიმის სხვადასხვა ვარიანტებია: ალიქეიხალი/ალიქოიხალი/ალიქოვხალი. გაშენებულია უწინ „ბეიდილი“-დ წოდებულ ადგილზე. სახელწოდება უკავშირდება მამაკაცის სახელს — ალის.
ფარიდ გაიბოვი

ფარიდ ფაზილ ოღლუ გაიბოვი (; დ. 1979, 24 აპრილი, ბაქო) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი (2021), აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი (2021), ევროპის ტანვარჯიშის კავშირის პრეზიდენტი, ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაციის აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი, იუნესკოს ფიზიკური კულტურისა და სპორტის მთავრობათაშორისი კომიტეტის თავმჯდომარე (2022).

ბიოგრაფია
განათლება
1995 წელს დაამთავრა ბაქოს #1 საშუალო სკოლა. 1999 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტთან არსებული ეროვნული ეკონომიკის მენეჯმენტის ინსტიტუტი, ბიზნესის მართვის ფაკულტეტი. აქვს ბაკალავრის ხარისხი ბიზნესის მენეჯმენტში. 2001-ლ წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი.

სამეცნიერო საქმიანობა
2014 წელს მიენიჭა დოქტორის ხარისხი ლესგაფტის სახელობის ფიზიკური კულტურის, სპორტისა და ჯანმრთელობის ეროვნულ სახელმწიფო უნივერსიტეტში (სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი).

საქმიანობა სპორტის სფეროში
2003-2005 წლებში იყო აზერბაიჯანის ტანვარჯიშის ფედერაციის სპორტისა და ლოგისტიკის მენეჯერი.

2005 წლიდან 2006 წლამდე იყო აზერბაიჯანის ტანვარჯიშის ფედერაციის გენერალური მენეჯერი.

2006 წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის ტანვარჯიშის ფედერაციის გენერალურ მდივნად.

2006-2007, 2008-2009 და 2013-2014 წლებში იყო ბაქოში გამართული რიტმული ტანვარჯიშის ევროპის ჩემპიონატის საორგანიზაციო კომიტეტების აღმასრულებელი დირექტორი.

მას აქვს დიდი გამოცდილება ეროვნულ და საერთაშორისო დონეზე სპორტული შეჯიბრებების ორგანიზებაში რიტმულ ტანვარჯიშში, მამაკაცთა მხატვრულ ტანვარჯიშში, ტამბინგისა და აკრობატულ ტანვარჯიშში 2003 წლიდან; ქალთა ტანვარჯიში, ბატუტობა და აერობული ტანვარჯიში 2013 წლიდან.

გაიბოვი იყო ევროპის ტანვარჯიშის კავშირისა და ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაციის კონგრესების წევრი; პეკინის (2008), ლონდონის (2012) და რიო-დე-ჟანეიროს (2016) ოლიმპიურ თამაშებზე დელეგაციების წევრი; ევროპისა და მსოფლიოს ჩემპიონატებზე დელეგაციის ხელმძღვანელი ტანვარჯიშის სხვადასხვა სახეობაში; 2014 წლიდან 2018 წლამდე იყო ტანვარჯიშის ევროპის ჩემპიონატზე სააპელაციო მსაჯთა კოლეგიის პრეზიდენტი (დანიშნულებით).

2023 წლის 11 მარტს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის მიერ ხელმოწერილი ბრძანებულებით, ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი ფარიდ გაიბოვი დაინიშნა საერთაშორისო მინისტრთა კონფერენციის საორგანიზაციო კომიტეტის თავმჯდომარედ.

ფიზიკურ კულტურასა და სპორტზე პასუხისმგებელი მინისტრებისა და ლიდერების საერთაშორისო კონფერენციას , რომელიც გაიმართა ბაქოში 2023 წლის 26-29 მაისს, თავმჯდომარეობდა ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი ფარიდ გაიბოვი.

ჯილდოები და პრიზები
2018 და 2022 წლებში სპორტის კვლევის ცენტრის პროექტის „წლის გამარჯვებულები“ ფარგლებში აირჩიეს „წლის სპორტულ მოღვაწედ“.
დასაქმების სახელმწიფო სამსახური (აზერბაიჯანი)

აზერბაიჯანის დასაქმების სახელმწიფო სამსახური — სახელმწიფო უწყება, რომელიც ახორციელებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოსახლეობის დასაქმების სფეროში სახელმწიფო პოლიტიკას. საქმიანობა დაიწყო 1991 წლის 1 აგვისტოს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 1991 წლის 12 ივნისის #211 დადგენილების შესაბამისად.

ისტორია
2011 წლის 16 თებერვალს დასაქმების მთავარი დეპარტამენტის საფუძველზე შეიქმნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შრომისა და მოსახლეობის სოციალური დაცვის სამინისტროს დასაქმების სახელმწიფო სამსახური.

2019 წლის 30 დეკემბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შრომისა და მოსახლეობის სოციალური დაცვის სამინისტროს დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ბაზაზე შეიქმნა დასაქმების სახელმწიფო სააგენტო.

2020 წლის 13 თებერვალს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა დაამტკიცა „დასაქმების 2020-2025 წლების სტრატეგიის განხორციელების სამოქმედო გეგმა“.

2020 წლის 30 ივნისს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით დამტკიცდა დასაქმების სახელმწიფო სააგენტოს წესდება.

დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ფარგლებში შეიქმნა რესპუბლიკური დონის დასაქმების ხელშეწყობის ფონდი.

აზერბაიჯანის რესპუბლიკა შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის (შსო) წევრია 1992 წლიდან. ამ დროისთვის რატიფიცირებულია ამ ორგანიზაციის 57 კონვენცია.

შრომისა და დასაქმების სფეროში ქვეყნის კანონმდებლობის მომზადებისა და დახვეწისას გათვალისწინბულია საერთაშორისო სამართლებრივი ნორმები, რომლებიც გამომდინარეობს შსო-ს რატიფიცირებული კონვენციებიდან, ევროპული სოციალური ქარტიიდან, სოციალური უზრუნველყოფის ევროპული კოდექსი, აგრეთვე დოკუმენტებიდან, რომლებიც ხელმოწერილია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მიერ.

უწყების ფუნქციები
აზერბაიჯანის დასაქმების სახელმწიფო სამსახურის ფუნქციებია:

- არეგისტრირებს პირს როგორც უმუშევარსა და სამუშაოს მაძიებელს;

- ორგანიზებას უწევს უმუშევართა დასაქმებას;

- მოსახლეობის დროებითი დასაქმების უზრუნველყოფა შრომითი ბირჟის გზით შრომის ბაზრის შეთავაზებებზე დაყრდნობით;

- სამუშაო ბაზრობების ორგანიზება;

- უმუშევართა დამატებითი პროფესიული გადამზადების ხელშეწყობა;

- უმუშევართა ჩართვა ანაზღაურებად საზოგადოებრივ სამუშაოებში;

- დასაქმების დამხმარე იურიდიული პირების ელექტრონული რეესტრის წარმოება.
ოლეგ ტაბაკოვი

ოლეგ ტაბაკოვი (, დ. 17 აგვისტო, 1935, სარატოვი — 12 მარტი, 2018, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, რეჟისორი, პედაგოგი. სსრკ სახალხო არტისტი (1988), რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის (1998) ლაურეატი. „მოსკოვის თეატრის ოლეგ ტაბაკოვის ხელმძღვანელობით“ („ტაბაკერკა“) დამაარსებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი (1987-2018).

ბიოგრაფია
ოლეგ ტაბაკოვი დაიბადა 1935 წლის 17 აგვისტოს სარატოვში, ექიმების ოჯახში. ადრეული ბავშვობა მშობლებთან და ბებიებთან გაატარა. დიდი სამამულო ომის დროს მამა ფრონტზე წავიდა და სამხედრო-სანიტარულ მატარებელს ხელმძღვანელობდა, დედა კი სამხედრო ჰოსპიტალში მუშაობდა. ომის შემდეგ ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ.

1953 წელს ოლეგ ტაბაკოვმა სკოლა დაამთავრა და -თან არსებულ სკოლა-სტუდიაში შევიდა, სადაც ერთ-ერთი საუკეთესო სტუდენტი იყო. მესამე კურსზე სწავლის პერიოდში ითამაშა თავისი პირველი კინოროლი მიხეილ შვეიცერის ფილმში „მჭიდრო კვანძი“. 1957 წელს ოლეგ ეფრემოვმა სკოლა-სტუდიის შენობაში შექმნა ახალგაზრდა მსახიობთა სტუდია, შემდგომში თეატრი „“. თეატრში ოლეგ ტაბაკოვი 1983 წლამდე წამყვანი მსახიობი იყო. შემდეგ ოლეგ ეფრემოვის მიწვევით -ში გადავიდა. 1965 წლიდან იყო სკკპ წევრი.

1977 წელს ოლეგ ტაბაკოვს თეატრისთვის ჩაპლიგინის ქუჩაზე (№1-ა) არსებული ყოფილი ქვანახშირის საწყობის შენობა გადაეცა. მისი გასუფთავებისა და გარემონტების შემდეგ ჩამოყალიბდა ცნობილი სარდაფი „ტაბაკერკა“.

2000 წელს ტაბაკოვი სათავეში ჩაუდგა მოსკოვის ჩეხოვის სახელობის თეატრს .

ოლეგ ტაბაკოვი გარდაიცვალა 2018 წლის 12 მარტს გულის შეტევით. დაკრძალულია მოსკოვში, ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე. მსახიობისთვის პატივის მისაგებად მის საფლავზე დაიდგა ძეგლი, რომლის გახსნა შედგა 2021 წლის 27 სექტემბერს. ძეგლი შეიქმნა ნიკოლაი სიმონოვის პროექტით, რომელიც მთავარ მხატვრად მუშაობდა -ში.

ფილმოგრაფია
ჯილდოები და აღიარება
1967 — სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია ლიტერატურის, ხელოვნებისა და არქიექტურის დარგში
1967 — საპატიო ნიშანი
1969 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი
1977 — რსფსრ სახალხო არტისტი
1982 — შრომის წითელი დროშის ორდენი
1988 — სსრკ სახალხო არტისტი
1993 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი
1998 — რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემია
2013 — საპატიო ლეგიონის ორდენი (საფრანგეთი)

გალერეა
ბუბისწყალი

ბუბისწყალი, ბუმბურა — მდინარე საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტში. სათავე აქვს რაჭა-ლეჩხუმის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, ბუბის მყინვარზე, ზღვის დონიდან 2970 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 9,97 კმ, აუზის ფართობი 41,3 კმ². ერთვის მდინარე ჭანჭახს მარჯვენა მხრიდან. აქვს სამხრეთ-დასავლური მიმართულება. ზემო დინებაში ერთვის რამდენიმე მდინარე, რომელთა შორის გამოიყოფა მდინარე თბილისა. ხეობა რთული რელიეფით ხასიათდება, რომლის ფარგლებში გამომუშავებულია ფიზიკური და ქიმიური გამოფიტვის მძლავრი მასალა.

ბუბისწყლის ხეობაში არის რამდენიმე მცირე და დიდი ზომის ხეობის ტიპის მყინვარი, რომელთა შორის გამოიყოფა თბილისა და ბუბა. გეომორფოლოგიური თვალსაზრისით, ბუბისწყლის ხეობის ზემო წელი მიეკუთვნება ცენტრალური კავკასიონის მაღალმთიანი რელიეფის ზონის ჰორსტ-ანტიკლინურ ღერძულ ქვეზონას, ხოლო ხეობის შუა და ქვემო წელი საშუალო და მაღალმთიანი რელიეფის სუბგანედური მიმართულების შეფარდებითი დაძირვის ქვეზონას.
გრიგოლ კოსტავა

გრიგოლ (გრიშა) კოსტავა (დ. 4 იანვარი, 1907, ქუთაისი — გ. 10 ივნისი, 1979) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1965). მერაბ კოსტავას ბიძა.

ბიოგრაფია
მუშაობდა ქუთაისის ლ. მესხიშვილის სახელობის დრამატულ თეატრში (1924–1928, 1931–1934, 1955–1956); იყო მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობი (1928–1931, 1935–1945, 1956–1979). წარმატებით ასრულებდა როგორც დრამატულ, ისე სახასიათო როლებს. მის მიერ შესრულებული როლები: იაგო (უ. შექსპირის „ოტელო“), დე სანტოსი (კ. გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“), გაიოზი (ლ. ქიაჩელის „ტარიელ გოლუა“), აპრაკუნე, შამილი (ი. ვაკელის „აპრაკუნე ჭიმჭიმელი“, „შამილი“), ლომკაცა (პ. კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), ილარიონი (ნ. დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“) და სხვა. 1934-1940 წლებში შეთავსებით მუშაობდა თბილისის თოჯინების თეატრში, სადაც დააარსა ჩრდილების თეატრი. გადაღებულია ფილმებში „ქალიშვილი გაღმიდან“, „ნინო“, „ბაში-აჩუკი“, „მაია წყნეთელი“ და სხვა.

რეპრესიები
1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში მონაწილეობის გამო იჯდა სახელმწიფო პოლიტიკურ სამმართველოში. 1945 წლის 30 მარტს გაიცა გრიგოლ ქრისტეფორეს ძე კოსტავას დაპატიმრების ორდერი. ბრალად ედებოდა 1942 წელს დაარსებული „საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტის“ წევრობა და ანტისაბჭოთა პროკლამაციების გავრცელება (ე.წ. „ვ. დვალიშვილის საქმე“). 4 აგვისტოს საქართველოს სამხედრო ტრიბუნალმა მიუსაჯა დახვრეტა. 13 სექტემბერს დახვრეტა ათწლიანი პატიმრობით შეეცვალა.

ფილმოგრაფია
1941 — „ქალიშვილი გაღმიდან“ — ჯაშუში
1956 — „ბაში-აჩუკი“ — ფარნა
1957 — „მე ვიტყვი სიმართლეს“ — მოსამართლე
1958 — „ფატიმა“ — თავადი
1958 — „მამლუქი“ — ზაიდოლი
1959 — „მაია წყნეთელი“ — თავადი ამილახვარი
1959 — „ნინო“ — არჩილი
1961 — „გლახის ნაამბობი“ — დიტო
1969 — „ღიმილის ბიჭები“ — მღვდელი
1977 — „ესკულაპეს მოწაფე“

ჯილდოები და აღიარება
1961 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1965 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი