ალი ქარიმლი

ალი ქარიმლი (; დ. 28 აპრილი, 1965, აზადქენდი, საათლი, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი, აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის პარტიის რეფორმისტული ფრთის ლიდერი.

ბიოგრაფია
ქარიმლი დაიბადა აზერბაიჯანის საათლის რაიონის სოფელ აზადქენდში. 1985 წელს საბჭოთა არმიაში სამხედრო სამსახურის გავლის შემდეგ, სწავლა გააგრძელა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. სწავლის პერიოდში დააარსა და ხელმძღვანელობდა მოძრაობა „“ (სამშობლო), რომელიც მხარს უჭერდა დემოკრატიულ რეფორმებს. 1988 წლის ნოემბერში, ინტელექტუალების მხარდაჭერით, მოძრაობა „“-მა ბაქოში კომუნისტური რეჟიმის წინააღმდეგ სტუდენტური პროტესტები მოაწყო. ამ დემონსტრაციების ჩასახშობად უსაფრთხოების სამსახურებმა სპეციალური დანაყოფები გამოიყენეს. სხვა აზერბაიჯანელი ნაციონალისტების მსგავსად, ქარიმოვმაც შეიცვალა გვარი, სადაც გვარიდან წაშალა რუსული დაბოლოება „-“ (-ოვ) და გახდა „ალი ქარიმლი“.

პოლიტიკური კარიერა
მთავრობაში
1989 წლის ივლისში, ქარიმლიმ მოძრაობა „“-ი ახლადშექმნილ აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის პარტიაში (სფპ) შეიყვანა. ის თავის უნივერსიტეტში პარტიულ ფრთას ხელმძღვანელობდა და მონაწილეობა მიიღო პარტიის წესდების შექმნაში.

1991 წელს, დიპლომის აღების შემდეგ, მუშაობა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე მასწავლებლად დაიწყო. პარალელურად კორესპონდენტად მუშაობდა დამოუკიდებელ გაზეთ „თავისუფლებაში“.

1992 წლის იანვარში ქარიმლი სფპ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ აირჩიეს. 1993 წლის აპრილში სფპ-ის ლიდერმა და აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა აბულფაზ ელჩიბეიმ (საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ აზერბაიჯანის პირველი არჩეული პრეზიდენტი) ქარიმლი სახელმწიფო მდივნად დანიშნა.

1993 წლის ზაფხულში მომხდარი სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ, რომლის დროსაც ჰეიდარ ალიევი ხელისუფლებაში მოვიდა, ქარიმლიმ თანამდებობიდან გადადგა.

ოპოზიციაში
1995 წელს სახალხო ფრონტის პარტიას სახელი შეეცვალა და ელჩიბეი კი მის თავმჯდომარედ დარჩა. 1995-2000 წლებში ქარიმლი ელჩიბეის პირველი თანაშემწე იყო. 1995 და 2000 წლების საპარლამენტო არჩევნების შედეგად ასევე აზერბაიჯანის პარლამენტის წევრიც გახდა. 2000 წელს, ელჩიბეის გარდაცვალების შემდეგ, პარტია „კონსერვატიულ“ და „რეფორმისტულ“ ფრთებად დაიშალა. ქარიმლი „რეფორმატორთა“ ლიდერი გახდა, რომელიც ძირითადად „“-ის ყოფილი აქტივისტებისგან შედგებოდა.

2003 წლიდან ქარიმლი ოპოზიციურ პარტიებს ბლოკის შექმნისკენ მოუწოდებდა. 2005 წლის გაზაფხულზე, მისი ინიციატივით სამი პარტიისგან შემდგარი „თავისუფლების“ ბლოკი შეიქმნა, რომელიც სფპ-ის (რეფორმატორებს), მუსავათის პარტიასა და დემოკრატიულ პარტიას მოიცავდა.

ოპოზიციის წინააღმდეგ კამპანიის ფარგლებში, მისი პასპორტი ჩამოერთვა, რამაც ქარიმლი მსოფლიოში იმ მცირერიცხოვან ოპოზიციურ ლიდერთაგან აქცევს, რომლებსაც მოქმედი საერთაშორისო პასპორტი არ გააჩნიათ.

ქარიმლი აქტიურად აწყობდა საპროტესტო აქციებს, რომლებიც ბაქოში 2011 წლის მარტიდან მიმდინარეობდა და რეგიონული საპროტესტო ტალღის ნაწილი იყო. ამასთან დაკავშირებით, იმავე წლის 16 აპრილს, იგი რვა საათის განმავლობაში გენერალური პროკურორის ზაქირ კარალოვის მიერ დაიკითხა.

2016 წლის აპრილში, მას შემდეგ, რაც ქარიმლიმ გააკრიტიკა აზერბაიჯანის მთავრობა 2016 წლის სომხურ-აზერბაიჯანული შეტაკებების დროს ხელისუფლების ქმედებების გამო, იგი საპროტესტო აქციათა სერიის სამიზნე გახდა, რომლებიც, სავარაუდოდ, ხელისუფლების მიერ იყო ორგანიზებული. მომიტინგეებმა ასევე მოითხოვეს მისი ქვეყნიდან გაძევება. უფლებადამცველი ადვოკატის, ინთიგამ ალიევის თქმით, ქარიმლის წინააღმდეგ თავდასხმები უბრალოდ ყურადღების გადასატანად იყო ჭეშმარიტად მნიშვნელოვანი საკითხებიდან.

კრიტიკა
აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის პარტიის თავმჯდომარის ყოფილმა მოადგილემ, რაზი ნურულაევმა, ქარიმლი პარტიის წევრებისთვის ასობით ყალბი „“ პროფილის შექმნის მითითებაში დაადანაშაულა და ასევე მისგან მოითხოვა, გაემჟღავნებინა მისი შვილის ბრისტოლის უნივერსიტეტში სწავლის დაფინანსების წყარო.

პირადი ცხოვრება
ქარიმლი თავს ელჩიბეისტად მიიჩნევს. მის შვილს, თურქელ ქარიმლის, ადგილობრივი მედია ლონდონის ძვირადღირებულ კლუბებში სიარულსა და უყურადღებო ცხოვრებაში ადანაშაულებს.