ნორვეგიული სამზარეულო

ნორვეგიული სამზარეულო ტრადიციული ფორმით ძირითადად ემყარება ნედლეულს, რომელიც ადვილად ხელმისაწვდომია ნორვეგიასა და მის მთებში, უდაბნოსა და სანაპიროებზე. იგი მრავალი თვალსაზრისით განსხვავდება კონტინენტური სამზარეულოსგან, უფრო მეტად ფოკუსირებულია ნადირობასა და თევზაობაზე . მრავალი ტრადიციული კერძი არის კონსერვირებული მასალების გამოყენების შედეგი, რაც გამოწვეულია ხანგრძლივი ზამთრით.

თანამედროვე ნორვეგიულ სამზარეულოზე, მიუხედავად იმისა, რომ კვლავ ძლიერი გავლენა აქვს მის ტრადიციულ ფონს, დიდი გავლენა მოახდინა გლობალიზაციამ : მაკარონი, პიცა, ტაკო და მსგავსი კერძები საკმაოდ გავრცელებულია,როგორც ძირითადი საკვები.

ტიპური მთავარი კერძები
ნორვეგიელთა უმეტესობა დღეში სამ ან ოთხჯერადი რეგულარული კვება აქვს. იგი ჩვეულებრივ, შედგება ცივი საუზმისგან ყავასთან ერთად, ცივი (ჩვეულებრივ შეფუთულ) სადილი სამუშაოზე და ცხელი სადილი ოჯახთან ერთად. ოჯახური სადილის (და პირადი ჩვევის) დროიდან გამომდინარე, ზოგიერთმა შეიძლება დაამატოს ცივი საჭმელი გვიან საღამოს კვებასაც, ჩვეულებრივ ეს არის უბრალო სენდვიჩი.

საუზმე ( ფროკოსტი )
ნორვეგიული ძირითადი საუზმე შედგება რძის ან ხილის წვენისგან, ყავისგან (ან უფრო იშვიათად ჩაისგან) და ღია სენდვიჩებით ხორცის ნაჭრებით, სპრედებით, ყველით ან მურაბით. ასევე პოპულარულია მარცვლეული, როგორიცაა სიმინდის ფანტელები, მიუსლი და შვრიის ფაფა, ისევე როგორც იოგურტი, განსაკუთრებით ბავშვებში.

სადილი 
ჩვეულებრივ შედგება ღია სახის სენდვიჩებისგან. კაფეტერიებში ასევე გავრცელებულია სალათი, თბილი ლანჩი ან რძის პროდუქტები, როგორიცაა იოგურტი და კვარგი.

ვახშამი 
ჩვეულებრივ, ნორვეგიელები სადილობენ საღამოს 4 საათზე. ეს არის დღის ყველაზე მნიშვნელოვანი კვება და როგორც წესი, შეიცავს ნახშირწყლებით მდიდარ საკვებს, როგორიცაა კარტოფილი და ცილებით მდიდარი საკვები, როგორიცაა ხორცი ან თევზი.

საღამოს კვება 
ჩვეულებრივ, ნორვეგიელები ძალიან მცირე საჭმელს ჭამენ საღამოს, ძილის წინ. ეს შეიძლება შედგებოდეს ისეთი საკვებისგან, როგორიცაა საუზმეზე მომზადებული.

ხორცი
დაკონსერვებული ხორცი და ძეხვი მრავალფეროვანია რეგიონალური ვარიაციებით და მათ თან ახლავს არაჟნის კერძები და პურის ან ხორბლის / კარტოფილის სახვევები. კერძოდ, განსაკუთრებულ დელიკატესებში შედის ფენალარი, კურნავდა, ცხვრის ფეხი და მორო-ჩვეულებრივ შებოლილი ძეხვია, თუმცა ზუსტი განმარტება შეიძლება განსხვავდებოდეს რეგიონალურად.

ზღვის პროდუქტები
ერთი ტრადიციული ნორმანდიული კერძი, რომელსაც საერთაშორისო პოპულარობა აქვს, არის შებოლილი ორაგული . ახლა ის წარმოადგენს მნიშვნელოვან ექსპორტს და შეიძლება ჩაითვალოს, როგორც ყველაზე მნიშვნელოვანი სკანდინავიური წვლილი თანამედროვე საერთაშორისო სამზარეულოში. შებოლილი ორაგულის ტრადიციულად მრავალ ჯიში არსებობს და მას ხშირად ათქვეფილი კვერცხი, კამა, სენდვიჩების და მდოგვის სოუსით მიირთმევენ. კიდევ ერთი ტრადიციული ორაგულის პროდუქტია გრავილაკი, (სიტყვასიტყვით "დამარხული ორაგული"). ტრადიციულად, გრავიკას ამარინადებენ 24 საათის განმავლობაში შაქრისა და მარილისა და მწვანილის ნაზავში. შემდეგ ორაგული შეიძლება გაყინული იყოს ან შეინახოს გაციებულ ადგილას. რადგან სახელში ურევია "დამარხული", ბევრს გონია, რომ იგი მიწაში იმარხება. დღეს ეს ასე არ ხდება. ასე იყო შუასაუკუნეების ხანაში, რადგან დუღილის პროცესი მნიშვნელოვანი იყო. – ი საერთაშორისო მასშტაბით ხშირად იყიდება. უფრო თავისებური ნორვეგიული თევზის კერძია რაკფისკი, რომელიც შედგება ფერმენტირებული კალმახისგან, ანალოგიურია შვედური სურსტრემინგისა .

პური ნორვეგიული რაციონის მნიშვნელოვანი ელემენტია. პური, რომელიც შეიცავს მთლიანი მარცვლეულის ფქვილის დიდ ნაწილს ( , ან "უხეში პური"), პოპულარულია, რადგან პური ნორვეგიის რაციონის მნიშვნელოვან ნაწილს წარმოადგენს. ნორვეგიელთა 80% რეგულარულად მიირთმევს პურს, ღია სენდვიჩების სახით. კარაქით საუზმეზე და ლანჩზე. რბილი ბრტყელი პური, სახელწოდებით ლეფსი, მზადდება კარტოფილის, რძის ან ნაღების (ან ზოგჯერ ღორის ქონის ) და ფქვილისგან.

ასმელი
ყავა
ნორვეგიაში განსაკუთრებით ძლიერი დამოკიდებულებაა ყავის მიმართ და ყავის მეორე ყველაზე მაღალი მომხმარებელია მსოფლიოში. საშუალოდ, ნორვეგიელი სვამდა 142 ლიტრ ყავას 2011 წელს. ნორვეგიაში მსოფლიოში ერთ სულ მოსახლეზე ყავის მოხმარება მეოთხე ადგილზეა და ის დიდ როლს თამაშობს ნორვეგიის კულტურაში. ხშირია ხალხის მოწვევა ყავაზე და ნამცხვრებზე და ყავის დალევა დესერტთან შეხვედრების, ძირითადი კურსების დასრულების შემდეგ. ყავას ტრადიციულად შავი ფერის, უფრო ხშირად ჭიქით მიირთმევენ. ისევე როგორც დასავლეთის დანარჩენ ქვეყნებში, პოპულარული გახდა იტალიური სტილის ყავის ბარები. ყავა შედის ნორვეგიის ერთ – ერთ ყველაზე ტრადიციულ ალკოჰოლურ სასმელში, რომელიც კარსკის სახელით არის ცნობილი, – დან.

ალკოჰოლი
როგორც ინდუსტრიულ, ასევე მცირე ზომის სახარშებს დიდი ხნის ტრადიციები აქვს ნორვეგიაში. ბოლო წლების განმავლობაში, მიკროპროდუქტები და ხელნაკეთი ლუდი სულ უფრო პოპულარული გახდა. ალკოჰოლის შემზღუდველი პოლიტიკის მიუხედავად, ალკოჰოლის მომხმარებელი დიდი საზოგადოებაა და სასმელების ფერადი მრავალფეროვნებაა. ზოგი ლეგალური, ზოგი ნაკლებად. ჩვეულებრივ, ყველაზე პოპულარული ინდუსტრიული ლუდი პილზნერია და წითელი ლუდი ( ბაიერი ), ხოლო ტრადიციული ლუდი გაცილებით მდიდარია, მაღალი ალკოჰოლითა და ალაოთი. (საშობაო ლუდი) ხარშვის უძველესი პრაქტიკა დღესაც არსებობს და ამის შეძენა შესაძლებელია შობამდე, მაღაზიებსა და შემდგომ, სახელმწიფო მონოპოლიურ ობიექტებში. სიდრის წარმოებას სერიოზული ბარიერები შეექმნა კომერციული წარმოებისთვის ალკოჰოლის რეგულაციების გამო. ცნობილი თაფლიანი ღვინო, ( მიდამი ), ძირითადი სასმელის სახელით სარგებლობს. კლიმატი ათასწლეულების განმავლობაში არ იყო სტუმართმოყვარე ყურძნისთვის და ღვინოები და უფრო ძლიერი სასმელები მხოლოდ ღვინის მონოპოლიებისგან მიიღება.