iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ვოლგოგრადის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = კათოლიციზმი
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ვოლგოგრადის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ფსევდოგოთიკა
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 48.611953
| გრძედი = 44.4314
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ვოლგოგრადის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი — კათოლიკური ტაძარი ვოლგოგრადში (ძველ ცარიცინში). იგი ააგეს 1899 წელს. ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება სარატოვის წმინდა კლიმენტის ეპარქიის ასტრახანის დეკანატს, რომელსაც ხელმძღვანელობს ეპისკოპოსი კლემენს პიკელი. მდებარეობს მისამართზე: ვოლგოგრადი, პრაღის ქუჩა, 14.

ისტორია
პირველი კათოლიკეები თანამედროვე ვოლგოგრადის ოლქის ტერიტორიაზე იყვნენ ვოლგისპირეთის გერმანელები, რომლებიც აქ გამოჩნდნენ საუკუნის დასასრულს ვოლგისპირეთის გერმანელი გადმოსახლებულების კოლონიზაციის პერიოდში. საუკუნის დასაწყისიდან ცარიცინის მრევლი მიეკუთვნებოდა ხერსონის ეპარქიას, რომელსაც შემდეგ ეწოდა ტირასპოლის კათოლიკური ეპარქია.

კათოლკური ეკლესია ვოლგოგრადში ააგეს 1899 წელს მთავარეპისკოპოს-მიტროპოლიტ ეჟი შემბეკის პირადი სახსრებით. ტაძარი ააგეს გამომწვარი აგურით ქვის ფუნდამენტზე, მთელი ეკლესია მოხატეს და მორთეს. მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე. კუთხის ეგვტერები აკურთხეს ღვთისმშობლისა და წმინდა სტანისლავის სახელებზე. 1917 წლისათვის ცარიცინის კათოლიკური მრევლი მოიცავდა 600 ადამიანს. შენობის რესტავრაცია მიმდინარეობდა ხუთი წელი, 1997 წლის 4 მაისს ეკლესია აკურთხეს წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 1999 წელს საზეიმოდ აღნიშნეს ტაძრის დაარსების 100 წლისთავი.

თემში მოღვაწეობს საქველმოქმედო ორგანიზაცია „კარიტასი“ და კათოლიკური მოძროაბა „ასოციაცია იოანე “.

ტაძარში დაცულია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სხეულის წმინდა ნაწილი, რომელიც ჩამოტანლია იტალიის ქალაქ ბარიდან.

არქიტექტურა
ტაძარი აგებულია გამომწვარი აგურით ფსევდორუსულ არქიტექტურულ სტილში. მთავარი შესასვლელის თავზე სამრეკლოიანი კოშკია გოთიკურ სტილში, რომელიც წვეტით ბოლოვდება.
გიიომ დე სონი

გიიომ დე სონი ან გიიომ სონელი (; გ. 1132) — სონის სენიორი, ანტიოქიის სამთავროს ვასალი. ცოლად ჰყავდა ბეატრის დე სონი, რომლისგანაც შვილი არ ჰყოლია.

იგი იყო რობერ ფულკუას ახლო ნათესავი, სავარაუდოდ ვაჟი და მისი გარდაცვალების შემდეგ მემკვიდრეობით მიიღო საონის ციხესიმაგრე. მისი მმართველობისას ციხესიმაგრე სახელდახელოდ გაფართოვდა.

ბოემონდ -ის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ცოლი ალისა, ჟოსლენ -ისა და პონს ტრიპოლელის დახმარებით, 1131 წელს აუჯანყდა მეფე ფულკს, რომელიც ამ დროს ანტიოქიის რეგენტი იყო. აჯანყების მიზეზი ანტიოქიაში ძალაუფლების მოპოვება გახდა. ამ პროცესში გიიომი და ძმა გარენტონი ჩართულნი აღმოჩნდნენ. მათ სხვა ანტიოქელი ბარონებისაგან განსხვავებით, მხარი დაუჭირეს ბეატრისს.

დაიღუპა 1132 წელს, მუსლიმებთან ბრძოლის დროს.

გარდაცვალების შემდეგ, მალევე მისი ქვრივი ცოლად ჟოსლენ -ს გაჰყვა. გიიომის მემკვიდრე მისი ძმა გახდა.
გურჯაანი (ღვინო)

გურჯაანი — ადგილწარმოშობის დასახელების, კონტროლირებადი უმაღლესი ხარისხის თეთრი მშრალი ღვინო. მზადდება რქაწითელის ჯიშის ყურძნიდან. დასაშვებია 15 %-მდე კახური მწვანეს ჯიშის ყურძნის გამოყენება.

ღვინო „გურჯაანი“ ხასიათდება ღია ჩალისფერი შეფერვით, გემოზე ჰარმონიული, სრული, დახვეწილი, ჯიშური არომატით და განვითარებული ბუკეტით.

ღვინო „გურჯაანის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,5 %-ს, შაქრის მასიური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 3 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,5-7,5 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,0 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის, კონცენტრაცია — არანაკლებ 16 გ/დმ³, გოგირდოვანი მჟავის საერთო მასის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 210 მგ/დმ³, თავისუფალი გოგირდოვანი მჟავის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 30 მგ/დმ³.

გურჯაანის მიკროზონაში სანედლეულო ბაზის ფართობი შეადგენს 1151,5 ჰა-ს.

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა გურჯაანი მდებარეობს მდინარე ალაზნის შუა წელში. მიკროზონის უკიდურესი წერტილების სიმაღლეები ზღვის დონიდან 250-1000 მ-ის ფარგლებში იცვლება. მოიცავს შიდა კახეთის სოფლების: ბაკურციხის, კოლაგის, ვეჯინის, ძირკოკის, ჭანდარის, სოფელ გურჯაანის, გურჯაანის საგარეუბნო ზონის, კოტეხის, ჩუმლაყის, შაშიანის, კალაურის და ვაჩნაძიანის ტერიტორიის ზედა ნაწილს, ალაზნის ვაკის მეორე ტერასიდან დაწყებული და ვრცელდება ცივ-გომბორის მთების ჩრდილო-აღმოსავლეთის კალთებზე.
ვოლგოგრადის სინაგოგა

ვოლგოგრადის სინაგოგა — სინაგოგა ვოლგოგრადში, ვოლგოგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს მისამართზე: ბალახნინის ქუჩა, 2.

ისტორია
 საუკუნეში ცარიცინში ცხოვრობდა 800 ებრაელი, ამის გამო 1888 წლის 17 ოქტომბერს გაიხსნა პირველი სკოლა-სინაგოგა, რომელიც მდებარეობდა დღევანდელი ვოროშილოვის რაიონში.

ხელისუფლების ოფიციალურ კურსში ანტირელიგიური ტენდენციის ზრდამ გამოიწვია სამლოცველო სახლების დახურვა ქალაქის ტერიტორიაზე. ასევე დახურეს სინაგოგა პორტ-საიდის ქუჩაზე. იგი გადააკეთეს სამკურნალო დაწესებულებად. სინაგოგის დახურვით ადგილობრივი ხელისუფლება ცდილობდა ებრაული თემის დაშლას.

1999 წლიდან ვოლგოგრადის ებრაული რელიგიური თემი დარეგისტრირდა. დაიწყო საუბრები ებრაული საზოგადოებისათვის ყოფილი მეორე სინაგოგის შენობის დაბრუნების შესახებ. ადმინისტრაციას დაბრუნების პრობლემა არ ჰქონდა, მაგრამ პრობლემას წარმოადგენდა ის, რომ შენობა სრულიად იყო აღჭურვილი ფიზიოთერაპიული აპარატურით. ამის გამო გადაცემის პროცესი დროებით გადაიდო.

2001 წელს ებრაულმა თემმა კვლავ წამოაყენა შენობის გადაცემის წინადადება, მაგრამ ახლა განიხილეს სხვა ვარიანტი - ბალახნისნის სკოლა-სინაგოგა, რასაც დაეთანხმა ხელისუფლება.

2001 წლის 21 ივნისს თემმა გადაწყვიტა, რომ ახალი სინაგოგისათის ეწოდებინათ, ყოფილი რელიგიური ლიდერის დავიდ კოლოტილინის სახელის პატივისცემის ნიშნად ბეით-დავიდი (დავიდის სახლი).

2005 წელს სკოლა-სინაგოგის შენობაში დაიწყო მასშტაბური სარემონტო-აღდგენითი სამუშაოები. პროექტის ავტორი გახდა ვოლგოგრადის არქიტექტორ-რესტავრატორი სერგეი სენა და ისრაელის სინაგოგების მშენებლობისა და ურბანული განვითარების სპეციალისტი აარონ ოსტრაიხერი.

2007 წელს შედგა სინაგოგის გახსნა, რომელსაც ესწრებოდა რუსეთის მთავარი რაბინი ბერლ ლაზარი, ისრაელის საელჩოს წარმომადგენლები, ვოლგოგრადის ოლქისა და ქალაქის ადმინისტრაციის წარმომადგენლები.

ამჟამად სინაგოგის მახლობლად მდებარეობს საგანმანათლებლო და კულტურული ცენტრი, კომპიუტერული კლას-კაბინეტები თემის მუშებისთვის, სასტუმრო ოთახები, ასევ დიდი დარბაზი საზეიმო ღონისძიებებისთვის.
ვაზისუბანი (ღვინო)

ვაზისუბანი — ადგილწარმოშობის დასახელების კონტროლირებადი უმაღლესი ხარისხის მშრალი თეთრი ღვინო. იგი მზადდება რქაწითელისა (85 %) და კახური მწვანეს (15 %) ყურძნისაგან, ტკბილის სრული დადუღებით.

ღვინო „ვაზისუბანი“ ხასიათდება ღია ჩალისფერი შეფერვით, ჰარმონიული გემოთი, ხალისიანი, განვითარებული ბუკეტით, ყვავილების ტონებით.

ღვინო „ვაზისუბნის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,5 %-ს, შაქრების მასიური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,5–7,5 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,0 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არანაკლებ 16 გ/დმ³.

„ვაზისუბნის“ სპეციფიკური ზონის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 62 კმ².

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „ვაზისუბანი“ მდებარეობს მდინარე ალაზნის დინების შუა წელში, ჩრდილო განედის 41°49' და აღმოსავლეთ გრძედის 45°43' კოორდინატებზე, ცივ-გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ 5-60 დაქანების ერთ-ერთ შლეიფზე მდებარე სავენახე ფართობზე. დასავლეთიდან და ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრება ცივ-გომბორის ქედის მაღალი განშტოება, ხოლო აღმოსავლეთიდან და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან – მუკუზნის ვენახიანი ფართობები. ზღვის დონიდან ფართობის სიმაღლე საშუალოდ 550 მეტრს შეადგენს. იგი მოიცავს სოფლებს: ვაზისუბანი, კალაური, შაშიანი და ვაჩნაძიანი.
თელიანი (ღვინო)

თელიანი — ადგილწარმოშობის დასახელების კონტროლირე­ბადი უმაღლესი ხარისხის მშრალი წითელი ღვინო. მზადდება კაბერნე სოვინიონის ჯიშის ყურძნისაგან, დურდოს სრული დადუღებით.

ღვინო „თელიანი“ ხასიათდება მუქი წითელი შეფერვით, სუფთა ჯიშური არომატით, პიკანტური, ჰარმონიული, განვითარებული ბუკეტით.

ღვინო „თელიანის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,0%-ს, შაქრების მასიური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,5-7,0 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არანაკლებ 20 გ/დმ³.

„თელიანის“ სპეციფიკური ზონის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 10,5 კმ².

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „თელიანი“ მდებარეობს კახეთში, მდინარე ალაზნის დი­ნების შუა წელში, ჩრდილო განედის 41°54' და აღმოსავლეთ გრძედის 45°35' კოორდინატებზე. სავენახე ფართობები გავრცელებულია ცივ-გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთებზე და მოქცეულია მდინარე ალაზნის მარჯვენა შენაკადებს: კისისხევსა და ვანთისხევს შორის, ზღვის დონიდან 560 მ სიმაღლეზე.
კარდენახი (ღვინო)

კარდენახი — ადგილწარმოშობის დასახელების კონტროლირებადი უმაღლესი ხარისხის თეთრი შემაგრებული ღვინო. იგი მზადდება რქაწითელის, ხიხვის და მწვანე კახურის ჯიშის ყურძნის დურდოს დაყოვნებით და მისგან მიღებული მადუღარი ტკბილის დასპირტვით.

ღვინო „კარდენახი“ ხასიათდება ქარვისფერი, ჯიშური არომატით, თაფლის ტონებით, ჰარმონიულობითა და ზომიერი ექსტრაქტულობით.

ღვინო „კარდენახის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 18%-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — 100 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,0-6,0 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,0 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 18 გ/დმ³.

„კარდენახის“ სპეციფიკური ზონის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 12 კმ².

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „კარდენახი“ მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარდენახის ადმინისტრაციულ ტერიტორიაზე ცივ-გომბორის ქედის, ჩრდილო-აღმოსავლეთი დაქანების დადაბლებულ 3-40 დახრილობის ექსპოზიციაზე – მდინარე ალაზნის მარჯვენა სანაპიროზე, ჩრდილო განედის 41°48' და აღმოსავლეთი გრძედის 45°44'კოორდინატებზე, ზღვის დონიდან 350-750 მ სიმაღლეზე. ნაკვეთები მოქცეულია გურჯაანი-წნორის რკინიგზისა და საავტომობილო ტრასებს შორის, სოფელ ბაკურციხისა და სოფელ ანაგის ადმინისტრაციულ საზღვრებს შორის. იგი მოიცავს სამ მასივს რომლის საერთო ფართი 345 ჰა-ს აღწევს.
კახეთი (ღვინო)

კახეთი — ადგილწარმოშობის დასახელების თეთრი მშრალი ღვინო. იგი მზადდება რქაწითელის და კახური მწვანეს ჯიშის ყურძნისაგან, დურდოს სრული დადუღებით.

ღვინო „კახეთი“ ხასიათდება ქარვისფერი შეფერვით, ხილის არომატით, სასიამოვნო სიმწკლატით, ხავერდოვნებით და ჰარმონიულობით.

ღვინო „კახეთის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-13,5%-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5-6 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 18 გ/დმ³.

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „კახეთი“ მდებარეობს საქართველოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდინარეების ალაზნისა და იორის აუზში და უკავია 11,300 კმ² ფართობი, ჩრდილო განედის 410-42015' და აღმოსავლეთ გრძნ­ედის 450-46030'კოორდინატებზე.
ხვანჭკარა (ღვინო)

ხვანჭკარა — ადგილწარმოშობის დასახელების, კონტროლირებადი, უმაღლესი ხარისხის წითელი ბუნებრივად ნახევრადტკბილი ღვინო. იგი მზადდება ალექსანდროულისა და მუჯურეთულის ჯიშის ყურძნისაგან.

ღვინო „ხვანჭკარა“ ხასიათდება მუქი ლალისფერი შეფერვით, გემოზე ჰარმონიული, ხავერდოვანი, დახვეწილი, სასიამოვნო სიტკბოთი, ხილის ტონებით და ჯიშური არომატით.

ღვინო „ხვანჭკარის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,0 %-ს, შაქრის მასური კონცენტრაცია — 30-50 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5-7 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა არაუმეტეს — 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არანაკლებ 20 გ/დმ³, გოგირდოვანი მჟავის საერთო მასის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 210 მგ/დმ³, თავისუფალი გოგირდოვანი მჟავის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 30 მგ/დმ³.

„ხვანჭკარის“ მიკროზონაში სანედლეულო ბაზის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 903 ჰა-ს.

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „ხვანჭკარა“ მდებარეობს რაჭაში, ამბროლაურის ადმინისტრაციულ რაიონში, ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ დაქანებებზე, ჩრდილოეთ განედის 42°30' და აღმოსავლეთი გრძედის 43°00' კოორდინატებს შორის არსებულ ფართობებზე. სამრეწველო ვენახები ძირითადად განლაგებულია ზღვის დონიდან 450-750 მეტრი სიმაღლის საზღვრებში. მიკროზონა ვრცელდება მდინარე რიონის მარჯვენა სანაპიროზე განედური მიმართულების ხეობის გასწვრივ 35-40 კმ მანძილზე, მაღალი ქედებით დაცულ ქვაბულში. ვენახები გვხვდება, აგრეთვე, მდინარე რიონის მარცხენა სანაპიროზე — რაჭის ქედის ჩრდილო დაქანებებზე.
კოტეხი (ღვინო)

კოტეხი — ადგილწარმოშობის დასახელების კონტროლირებადი უმაღლესი ხარისხის მშრალი ღვინო.

„კოტეხის“ თეთრი ღვინო მზადდება რქაწითელის ჯიშის ყურძნისაგან ტკბილის სრული დადუღებით, ხოლო წითელი — საფერავის ჯიშის ყურძნისაგან, დურდოს სრული დადუღებით.

თეთრი „კოტეხი“ ხასიათდება ღია ჩალისფერი შეფერვით, ჯიშური არომატით, სასიამოვნო გემოთი.

წითელი „კოტეხი“ ხასიათდება წითელი ფერით, ჯიშური არომატით, ნაზი, ხავერდოვანი გემოთი.

თეთრი „კოტეხის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,0%-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,5-7,5 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,0 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 16 გ/დმ³.

წითელი „კოტეხის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,0%-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა – 5,0-7,0 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 20 გ/დმ³.

„კოტეხის“ სპეციფიკური ზონის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 14 კმ².

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „კოტეხი“ მდებარეობს კახეთში, მდინარე ალაზნის შუა წელში, მარჯვენა სანაპიროზე, ჩრდილო განედის 41°45' და აღმოსავლეთ გრძედის 45°48' კოორდინატებზე. მიკ­რო­­ზონის ტერიტორია მოიცავს ცივ-გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთი დაქანების ტყიან კალთებზე მიბჯენილ მთისწინებს და ალაზნის ვაკეს ზღვის დონიდან 250-700 მ-ის ფარგლებში.
ყვარელი (ღვინო)

ყვარელი — ადგილწარმოშობის დასახელების კონტ­რო­­ლირებადი უმაღლესი ხარისხის მშრალი წითელი ღვინო. ღვინო მზადდება საფერავის ჯიშის ყურძნისგან, დურდოს სრული დადუღებით.

ღვინო „ყვარელი“ ხასიათდება მუქი წითელი შეფერვით, ჯიშური არომატით, ექსტრაქტულობით, ჰარმონიულობით, განსაკუთრებული ბუკეტით.

ღვინო „ყვარელის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,0%-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,5-7,0 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არანაკლებ 20 გ/დმ³.

„ყვარლის“ სპეციფიკური ზონის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 100 კმ².

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „ყვარელი“ მდებარეობს შიდა კახეთში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ალაზნის მარცხენა სანაპიროზე (გაღმამხარი), მდინარე ბურსას მარ­ც­ხენა სანაპიროზე, კახეთის კავკა­სიო­ნის სამხრეთ დაქანებაზე, ჩრდილო განედის 41°58' და აღმოსავლეთ გრძედის 45°50'კოორდინატებზე, ზღვის დონიდან საშუალოდ 450 მ სიმაღლეზე. ბარისძირი უკავია ალაზნის ვაკეს, რომელიც ჩრდი­ლო­ეთისაკენ მაღლდება – გადადის მთისწინეთის ზოლში და მიბჯენილია კავ­კასიონის ძირზე.
ვოლგოგრადის საოლქო მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

ვოლგოგრადის საოლქო მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — საოლქო მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ ვოლგოგრადში, ვოლგოგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. დაარსდა 1914 წლის 15 ნოემბრს, როგორც ცარიცინის ქალაქის მუზეუმი ქალაქის სკოლის მუზეუმის ბაზაზე. მუზეუმის ფონდი შეადგენს 143 000 ერთეულ ექსპონატს.

ისტორია
მუზეუმის დაარსების ორგანიზატორებს შორის იყვნენ ვაჭარი და მეცენატი, ცარიცინის საპატიო მოქალაქე, სარატოვის საარქივო კომისიის წევრი ა. რეპნიკოვი, მასწავლებლები პ. კურლინი, კ. ვინოგრადოვი, ა. ლებედევი, სარატოვის საარქივო კომისიის წევრი ბ. ზაიკოვსკი, ვორონეჟელი პროფესორი ბორის კელერი.

1915 წლიდან განთავსდა მეცნიერებისა და ხელოვნების სახლში. 1924 წელს მიიღო საგუბერნიო მუზეუმის სტატუსი და განათავსეს ყოფილი ფერისცვალების ეკლესიის შენობაში (1925-1942 წწ.).

სტალინგრადის ბრძოლის პერიოდში მუზეუმი დაინგრა, კოლექცია თითქის მთლიანად განადგურდა. 1942-1946 წლებში ევაკუირებული იყო სტალინგრადის ოლქის გმელინსკის რაიონში, შემდეგ ქალაქ ურიუპინსკში, 1946-1954 წლებში - ქალაქ კამიშინში. 1954 წელს დაუბრუნდა სტალინგრადს და 1986 წლამდე განთავსდა სატყეო ტექნიკუმის შენობაში. ამჟამად უკავია ორი შენობა ყოფილი ზემსკის საბჭოსა და ვოლგა-კამის კომერციული ბანკის შენობა (ორივე შენობა არის - საუკუნეების არქიტექტურისა და ისტორიის ძეგლი).

1990 წლიდან 2015 წლამდე მუზეუმის დირექტორი იყო ალექსანდრე მატერიკინი. ამჟამად კი მუზეუმის დირექტორია ირინა კარევა.

მუზეუმს გააჩნია ორი ფილიალი კალაჩიოვის რაიონული მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ვოლგოგრადის ოლქის ქალაქ დონის კალაჩზე, კრავჩენკოს შესახვევი, 5 და ილოვლიის სახალხო არქიტექტურისა და დონის კაზაკების ცხოვრების მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ვოლგოგრადის ოლქის დაბა ილოვლიაში, რკინიგზის ქუჩა, 2.
მანავი (ღვინო)

მანავი — ადგილწარმოშობის დასახელების უმაღლესი ხარისხის თეთრი მშრალი ღვინო. მზადდება მწვანე კახურის ჯიშის ყურძნიდან. დასაშვებია 15 %-მდე რქაწითელის ჯიშის ყურძნის გამოყენება.

ღვინო „მანავი“ ხასიათდება ღია ჩალისფერიდან ჩალისფრამდე, მომწვანო ელფერით, გემოზე ნაზი, ჰარმონიული, დახვეწილი, ხალისიანი. ხილის ტონებით, ჯიშური არომატით, განვითარებული ბუკეტით.

ღვინო „მანავის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5–12,5 %-ს, ტიტრული მჟავიანობა — 5–7 გ/დმ³, აქროლადი მჟავები — არაუმეტეს 1 გ/დმ³, შაქრების მასური კონცენტრაცია — 0,3 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია – არანაკლებ 16 გ/დმ³, გოგირდოვანი მჟავის საერთო მასის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 210 მგ/დმ³, თავისუფალი გოგირდოვანი მჟავის კონცენტრაცია — არაუმეტეს 30 მგ/დმ³.

„მანავის“ მიკროზონაში სანედლეულო ბაზის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 346 ჰა-ს.

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „მანავი“ მდებარეობს გარეკახეთში, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში, გომბორის ქედის სამხრეთ და მის მიმდებარე ფერდობების მთისწინებზე ჩრდილო განედის 41°44' და აღმოსავლეთის გრძედის 45°27' და მათ მახლობლად მდებარე კოორდინატებზე. სამრეწველო ვენახები ძირითადად განლაგებულია ზღვის დონიდან 450–800 მეტრ სიმაღლის საზღვრებში. ივრის ზეგანის ამ ნაწილის ფიზიკურ-გეოგრაფიულ ინდივიდუალობას განსაზღვრავს მისი ერთობლივი შემაღლებულ-ვაკისებრი, დატალღული, სუსტად დანაწევრებული რელიეფი და კონტინენტური კლიმატიდან ზღვის კლიმატზე გარდამავალ ოლქში მდებარეობა.

ღვინო „მანავის“ მიკროზონა მოიცავს შემდეგ სოფლებს: თოხლიაური, მანავი, ბურდიანი, გიორგიწმინდა, ანთოკი, მარიამჯვარი, დიდი ჩაილური, პატარა ჩაილური, კაკაბეთი და ვერხვიანი.
ნაფარეული (ღვინო)

ნაფარეული — ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინო.

თეთრი ღვინო „ნაფარეული“ მზადდება რქაწითელის ჯიშის ყურძნისაგან ტკბილის სრული დადუღებით. ხასიათდება ღია ჩალისფერი შეფერვით, გემოზე სასიამოვნო, ხალისიანი, ჯიშური არომატით, კარგად გამოხატული ბუკეტით და მინდვრის ყვავილების ტონით.

თეთრი ღვინო „ნაფარეულის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,5 %-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,5-7,5 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 16 გ/დმ3.

წითელი ღვინო „ნაფარეული“ მზადდება საფერავის ჯიშის ყურძნისაგან, დურდოს სრული დადუღებით. ხასიათდება მუქი წითელი შეფერვით, ჯიშური არომატით, ექსტრაქტული, ხავერდოვანი, განვითარებული ბუკეტით.

წითელი ღვინო „ნაფარეულის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10,5-12,0 %-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,5-7,0 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 20 გ/დმ³.

„ნაფარეულის“ სპეციფიკური ზონის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 52 კმ².

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „ნაფარეული“ მდებარეობს კახეთის რეგიონში, მდინარე ალაზნის ზემო წელში, მის მარცხენა სანაპიროზე. სავენახედ ასათვისებელი ფართობები მოქცეულია მდინარე ალაზნის მარცხენა შენაკადების, კავკასიონის სამხრეთი ტოტებიდან ჩამონადენ სტორისა და დიდხევ-ლოპოტას ხეობების ქვემო წელში.

სავენახე ფართობები ზღვის დონიდან 400-500 მეტრ სიმაღლის საზღვრებში იცვლება. ნაფარეულის გრძედზე კახეთის ვაკის საერთო სიგანე დაახლოებით 20 კმ უდრის.

კავკასიონის მთიანი სისტემის სამხრეთულ დაქანებებზე არსებული სავენახე ფართობების დახრილობა 3-50 ფარგლებში იცვლება. ნაფარეულის სპეციფიკური ზონა მდებარეობს ჩრდილო განედის 42°03' და აღმოსავლეთ გრძნ­ედის 45°31' კოორდინატებზე. იგი მოიცავს სოფლებს: ნაფარეული, სანიორე, ჯუგაანი, არტანა, ფშაველი და ლალისყური.
ტიბაანი (ღვინო)

„ტიბაანი“ — ადგილწარმოშობის დასახელების კონტროლირებადი უმაღლესი ხარისხის თეთრი მშრალი ღვინოა. იგი მზადდება რქაწითელის ჯიშის ყურძნისაგან დურდოს სრული დადუღებით.

ღვინო „ტიბაანი“ ხასიათდება მუქი ქარვისფერით, ჯიშური არომატით, კარგად გამოხატურლი ბუკეტით, ექსტრაქტულობით, ხავერდოვნებით და ქიშმიშის ტონებით.

ღვინო „ტიბაანის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 11,5-13,0%-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 4 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა — 5,0-6,0 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,2 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 18 გ/დმ³.

„ტიბაანის“ სპეციფიკური ზონის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 28 კმ².

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „ტიბაანი“ მდებარეობს შიდა კახეთში, ალაზნის ვაკის მარჯვენა მხარის აღმოსავლეთ ნაწილში, გომბორის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ დაბლობზე სიღნაღის მუნიციპალიტეტის ჩრდილო განედის 41°35' და აღმოსავლეთ გრძედის 46°00' კოორდინატებზე. სავენახედ ასათვისებელი ფართობის აბსოლუტური სიმაღლე ზღვის დონიდან საშუალოდ 350-550 მეტრს უდრის. მოიცავს სოფლების ტიბაანის, ქვემო მაჩხაანისა და ძველი ანაგის ნაწილს.
ტვიში (ღვინო)

ტვიში — ადგილწარმოშობის დასახელების კონტროლირებადი უმაღლესი ხარისხის თეთრი ნახევრადტკბილი ღვინო. იგი მზადდება ცოლიკოურის ჯიშის ყურძნისაგან, ტკბილის არასრული დადუღებით.

ღვინო „ტვიში“ ხასიათდება ღია ჩალისფერიდან ჩალისფერამდე შეფერვით, ნაზი ჰარმონიული გემოთი, ხილის ტონებით, ჯიშური არომატით და სასიამოვნო სიტკბოთი.

ღვინო „ტვიშის“ მოცულობითი სპირტშემცველობა უნდა შეადგენდეს 10-11,5 %-ს, შაქრების მასური კონცენტრაცია — არაუმეტეს 30-50 გ/დმ³, ტიტრული მჟავიანობა – 5,5-7,0 გ/დმ³, აქროლადი მჟავიანობა — არაუმეტეს 1,0 გ/დმ³, დაყვანილი ექსტრაქტის მასის კონცენტრაცია — არა ნაკლებ 16 გ/დმ³.

„ტვიშის“ სპეციფიკური ზონის ფართობი შეადგენს დაახლოებით 15 კმ²-ს.

მევენახეობის სპეციფიკური ზონა „ტვიში“ მდებარეობს ლეჩხუმში, ცაგერის მუნიციპალიტეტში, მდინარე რიონის მარჯვენა სანაპირო ზოლში; ჩრდილო განედის 42° 31' და აღმოსავლეთ გრძედის 42° 54' კოორდინატებზე, ზღვის დონიდან 435 მ სიმაღლეზე. სპეციფიკური ზონა მოიცავს რაჭის ქედის უკიდურესი დასავლეთი დაბოლოებისა და ხვამლის აღმოსავლეთ დაქანებებს. იგი მოიცავს სოფლებს ტვიშსა და ალპანას.
ბოემონდ VII

ბოემონდ ანტიოქელი (; დ. 1261 — გ. 19 ოქტომბერი, 1287), ტრიპოლისათვის ბოემონდ — ანტიოქიის მთავარი და ტრიპოლის გრაფი 1275–1287 წლებში. ძველი ანტიოქიის სამთავროდან იგი მხოლოდ ნავსადგურ ლატაკიას აკონტროლებდა. ზეობის დიდი დრო ტამპლიერებთან ბრძოლაში გაატარა (1277–1282).

იგი იყო ბოემონდ -ისა და სობილა სომეხის ვაჟი. მამის გარდაცვალებისას ბოემონდ ჯერ კიდევ არასრულწლოვანი იყო და რეგენტად დედამისი დაინიშნა. ამავდროულად რეგენტობა უშედეგოდ მოითხოვა კვიპროსის მეფე ჰუგო -მ, რომელიც ბოემონდის უახლოესი მამაკაცი ნათესავი იყო. სიბილამ ტორტოსის ეპისკოპოსი ბართლომე დანიშნა ქალაქის მოსამართლედ (ბეილიფად). ბოემონდმა მცირეწლოვნობის ასაკი კილიკიის მეფე ლევონ -ის მფარველობის ქვეშ, მისსავე სამეფო კარზე გაატარა. 1277 წელს დაბრუნდა ტრიპოლში და მაშინვე დადო ზავი კალაუნ ალ-მანსურთან, მამლუქების სულთანთან. აგრეთვე როჟე დე სან სევერინო აღიარა შარლ -ის რეგენტად აკრაში.
გერჰარდტის წისქვილი

გერჰარდტის წისქვილი ან გრუდინინის წისქვილი — საუკუნის დასაწყისის წისქვილი ვოლგოგრადში, ვოლგოგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. დაინგრა სტალინგრადის ბრძოლის დროს და არ აღუდგენიათ ომის სამახსოვროდ. შედის მუზეუმ-ნაკრძალ „სტალინგრადის ბრძოლის“ შემადგენლობაში.

ისტორია
წისქვილის ისტორია იწყება 1899 წელს, როდესაც მეწარმე გერჰარდტების ოჯახმა მიიღო გადაწყვეტილება ხორბლის გადამამუშავებელი კომპლექსის აშენების შესახებ. მშენებლობისათვის გამოყოფილი ადგილს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრებოდა ტამბოვის (ახლანდელი ნაუმოვის) ქუჩა, ვოლგის მხარეს, აღმოსავლეთიდან არხანგელსკის (ამჟამად - ჩუიკოვის) ქუჩა, სამხრეთიდან ყაზანის (ომამდე სოლნეჩნაია, ხოლო ამჟამად მე-13 გვარდიის დივიზიის) ქუჩა, ხოლო დასავლეთიდან პენზის (ახლანდელი საბჭოთა) ქუჩა. სატრანსპორტო თვალსაზრისით იყო საკმაოდ მოხერხებულ ადგილზე დასავლეთიდან ესაზღვრებოდა გრიაზ-ცარიცინის რკინიგზა, საიდანაც წისქვილამდე შედიოდა რკინიგზის ხაზი (დაშალეს მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ), აღმოსავლეთიდან რამდენიმე მეტრში გადიოდა სამხრეთ-აღმოსავლეთის რკინიგზა (დაშალეს 1930-იან წლებში).

წისქვილის მშენებლობა დაიწყო 1899 წელს. 1900 წლის 20 ივლისს წისქვილი ექსპლუატაციაში შევივა, ხოლო ფქვილის გაყიდვა დაიწყო 1900 წლის 1 აგვისტოდან. წისქვილი მუშაობდა 1907 წლის 8 აგვისტოს ხანძრამდე, რომლის შედეგად წისქვილიდან მხოლოდ ქვის ნარჩენებიღა დარჩა.

ამავე ადგილზე 1908 წელს ააშენეს ახალი შენობა, მიუხედავად იმისა, რომ შენობას კვლავ წისქვილს უწოდებდნენ, შენობა უკვე მრავალფუნქციური იყო აქ ამუშავებდნენ თევზს, ხორცს, ასევე აქ იყო მზა პროდუქტების საწყობი.

წისქვილი მუშაობდა 1942 წლის 14 სექტემბრამდე, ამ დღეს მას ფუგასური ბომბი დაეცა, რამაც გამოიწვია ხანძარი და მუშაობის შეჩერება.