გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2002

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2002 მიიღეს ერთხმად 2011 წლის 29 ივლისს. სომალისა და ერიტრეას შესახებ არაერთი წინა რეზოლუციის, მათ შორის 733 (1992), 1519 (2003), 1558 (2004), 1587 (2004), 1630 (2005), 1676 (2006), 1724 (2006), 1744 (2007), 1766 (2007), 1772 (2007), 1801 (2008), 1811 (2008), 1844 (2008), 1853 (2008), 1862 (2009), 1907 (2009), 1916 (2010) და 1972 (2011) გახსენების შემდეგ, საბჭომ გაამკაცრა სანქციები ერითრეისა და სომალის წინააღმდეგ. სანქციები გავრცელდა იმ ფიზიკურ და იურიდიულ პირებზე, რომლებიც სომალის სამოქალაქო ომში ბავშვ-ჯარისკაცებს ასაქმებდნენ ან იყენებდნენ, აგრეთვე მათზე, ვინც პასუხისმგებელი იყო სომალის სკოლებსა და საავადმყოფოებზე თავდასხმებში.
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ჯიბუტის სამშვიდობო შეთანხმებისა და გარდამავალი ფედერალური ქარტიის მნიშვნელობა, როგორც სომალის კონფლიქტის მოგვარების საფუძველი. დაგმო ერიტრეასა და სომალის წინააღმდეგ დაწესებული იარაღის ემბარგოს დარღვევის ფაქტები და მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, განსაკუთრებით კი რეგიონის ქვეყნებს, თავი შეეკავებინათ ემბარგოს დარღვევისგან. საბჭოს წევრებმა ხაზი გაუსვეს იარაღის ემბარგოზე მონიტორინგის გაძლიერების აუცილებლობას და შეშფოთება გამოხატეს მონიტორინგის ჯგუფის მიმართ განხორციელებული დაშინების აქტების გამო.

რეზოლუცია 2002 გამოთქმულია შეშფოთება სომალიში ჰუმანიტარული ვითარების გაუარესების გამო. საბჭომ დაგმო შეიარაღებული დაჯგუფებების მიერ დაწესებული შეზღუდვები ქვეყანაში ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდებაზე და თავდასხმები ჰუმანიტარულ პერსონალზე. ამავდროულად, საბჭომ ხაზი გაუსვა ფინანსური რესურსების ანგარიშვალდებული და გამჭვირვალე განაწილების მნიშვნელობას და მოითხოვა სახსრების მითვისების შეწყვეტა.

საბჭომ დაადგინა, რომ სომალიში არსებული ვითარება, ერიტრეას ქმედებები, რომლებიც „ძირს უთხრის მშვიდობასა და შერიგებას“ სომალიში, ისევე როგორც დავა ერიტრეასა და ჯიბუტის შორის, კვლავ წარმოადგენს საფრთხეს საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის.
ქმედებები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა უშიშროების საბჭომ გადაწყვიტა, რომ გადაადგილების აკრძალვა, ეკონომიკური სანქციები და იარაღის ემბარგო გავრცელდება კომიტეტის მიერ განსაზღვრულ იმ ფიზიკურ და იურიდიულ პირებზე, რომლებიც აფერხებენ სამშვიდობო პროცესს, ახორციელებენ ბავშვების რეკრუტირებას ან საერთაშორისო სამართლის დარღვევით თავს ესხმიან სკოლებსა და საავადმყოფოებს. აღნიშნული ქმედებები ასევე მოიცავს ფინანსური სახსრების მითვისებას.

რეზოლუციამ მიიჩნია, რომ ყოველი არალოკალური ვაჭრობა, რომელიც ალ-შაბააბის მიერ კონტროლირებად პორტებზე გადიოდა, წარმოადგენდა საფრთხეს სომალის მშვიდობის, სტაბილურობისა და უსაფრთხოებისთვის, ხოლო ვაჭრობის მონაწილეებს სანქციები დაუწესდებათ. ამასთან დაკავშირებით, გარდამავალ ფედერალურ მთავრობას ეთხოვა, აეკრძალა მსხვილი გემებით ყოველგვარი ვაჭრობა მეამბოხე ჯგუფის მიერ კონტროლირებად პორტებთან.

რეზოლუცია 2002 მოითხოვა ჰუმანიტარული დახმარების შეუფერხებელი მიწოდება ყველა გაჭირვებული პირისთვის სომალის მასშტაბით. საბჭომ მიმართა გენერალურ მდივანს, პან გი მუნს, კიდევ თორმეტი თვით გაეგრძელებინა რეზოლუცია 1558 (2004) შექმნილი რვაკაციანი მონიტორინგის ჯგუფის მანდატი; ჯგუფის პრიორიტეტებს შორის იყო სანქციების ზედამხედველობა, ზომების დარღვევის ფაქტების გამოძიება, ალ-შაბააბის მიერ კონტროლირებად პორტებში შემოსავლების შესწავლა და საბჭოსთვის ვითარების შესახებ ანგარიშების წარდგენა.

საბოლოოდ, ყველა საერთაშორისო ორგანიზაციასა და რეგიონის სახელმწიფოს, მათ შორის ერიტრეასა და სომალის გარდამავალ მთავრობას, მოუწოდეს, უზრუნველყოთ მონიტორინგის ჯგუფის უსაფრთხოება.