iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
პალუდამენტუმი

პალუდამენტუმი — რომის რესპუბლიკაში ან რომის იმპერიაში, მოსასხამი ან ლაბადა, რომელიც ჩვეულებრივ მაგრდებოდა მხარზე.

მას ძირითადად ატარებდნენ სამხედრო მეთაურები, უფრო იშვიათად კი მათი ქვეშევრდომები. როგორც რომაული არმიის მთავარსარდლებს, ისე რომაელ იმპერატორებს ბიუსტებსა და მონეტებზე ხშირად გამოსახავდნენ პალუდამენტუმით.

ავგუსტუსის მმართველობის შემდეგ პალუდამენტუმის ტარება შეზღუდული იყო იმპერატორთათვის. ცუდი ამინდის დროს პალუდამენტუმს ბავშვებიც ატარებდნენ ავდრისგან თავის დასაცავად. ჩვეულებრივ პალუდამენტუმი იყო ჟოლოსფერი, ალისფერი ან მეწამული, ზოგჯერ თეთრიც.

ის მიმაგრებული იყო მხარზე კაუჭის მეშვეობით, რომელსაც ეწოდება ფიბულა, მისი ფორმა და ზომა სხვადასხვა დროს განსხვავებული იყო.
აუსფალსკის კარიბჭე

აუსფალსკის კარიბჭე — კალინინგრადის შვიდი კარიბჭიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს გვარდიის პროსპექტისა და მთის ქუჩის კვეთის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში, 1200 გვარდიელის ძეგლის სიახლოვეს.

კალინინგრადის კარიბჭეებს შორის ეს ყველაზე კარგი ხარისხითაა აგებული.

ისტორია
პირველი კარიბჭე თანამედროვე კარიბჭის ადგილზე ააგეს საუკუნის 20-იან წლებში, ქალაქის გარშემო თავდაცვითი კედლის მშენებლობის დროს. მოგვიანებით, 1866 წელს, კარიბჭე ხელახლა ააშენეს აგურის გოთიკის სტილში. საუკუნეში აგებული აუსფალსკის ჭიშკარი გამოიყენებოდა მხოლოდ ფეხით მოსიარულეებისათვის და დანიშნულების მიხედვით ქალაქის კარიბჭეებს შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო. ახალი აუსფალსკის კარიბჭე დააპროექტა არქიტექტორმა ლუდვიგ ფონ ასტერმა.

თავდაპირველად კარიბჭე ჩაყოლებული იყო კედელში და პრაქტიკულად მდებარეობდა ზღვის დონის დაბლა. ისევე როგორც ქალაქის სხვა კარიბჭეები 1910 წელს აუსფალსკის კარიბჭეც გაყიდა ქალაქის სამხედრო უწყებამ.

ომის პერიოდში აუსფალსკის კარიბჭე გადააკეთეს სამხედრო ნაწლების მართვის პუნქტად. კარიბჭის ფართო ინტერიერი ცალკეულ მონაკვეთებად დაყეს ბეტონის კედლებით. ოთახები ერთმანეთს უკავშირდებოდა ჰერმეტული კარით.

ომის შემდეგ კარიბჭე გამოიყენებოდა, როგორც საწყობი, მოგვიანებით როგორც ბომბსაწინააღმდეგო თავშესაფარი, მოგვიანებით კი კანალიზაციის კოლექტორი დაამონტაჟეს.

1993 წელს კარიბჭის ზედა ნაწილში ააშენეს წმინდა გიორგის სამლოცველო, რომლებიც ეძღვნებოდა საბჭოთა ჯარისკაცებს, რომლებიც დაიღუპნენ კენიგსბერგის შტურმის პერიოდში.

2007 წლის გაზაფხულზე აუსფალსკისა და რკინიგზის კარიბჭეები გადაეცათ კალინინგრადის საოლქო ისტორიულ-სამხატვრო მუზეუმს. იგეგმება კარიბჭის რესტავრაცია და მასში სამუზეუმო ექსპოზიციის განთავსება. 1200 გვარდიელის ძეგლისა და გამარჯვების პარკთან ერთად კარიბჭე უნდა გახდეს სამხედრო-ისტორიული კომპლექსის ნაწილი.

არქიტექტურა
აუსფალსკის კარიბჭეს ჰქონდა მხოლოდ ერთი გასასვლელი, რომელსაც შიდა მხრიდან ჰქონდა კიბე და ვიწრო ხიდი. შესასვლელის კუთხეებში განთავსებული იყო კაზემატები. გასასვლელი გადახურული იყო თაღით.

ქალაქის მხრიდან კარიბჭის ფასადზე არაფერია ცნობილი, იგი მიწითაა ამოვსებული, ხოლო ფოტოები და ნახატები არ შემორჩენილა.
1200 გვარდიელის ძეგლი

1200 გვარდიელის ძეგლი — კენიგსბერგის ოპერაციის დროს დაღუპული 11-ე არმიის მებრძოლთა მემორიალი, ძმათა სასაფლაო და ძეგლი კალინინგრადში. 1200 გვარდიელის ძეგლი გაიხსნა 1945 წლის 30 სექტემბერს და გახდა ერთ-ერთი პირველი ძეგლი, რომელიც ააგეს დიდი სამამულო ომის შემდეგ საბჭოთა კავშირში.

ძეგლის არქიტექტორები არიან ინოკენტი მელჩაკოვი და ს. ნანუშიანი, მოქანდაკეები - პ. ვაივავა, ბ. პეტრაუსკასი, ბრონიუს პუნძიუსი, რაფალ იაკიმავიჩიუსი, კ. იაროშჩუნასი, კონსტანტინას ბოგდანასი, რომლებიც მუშაობდნენ იუოზას მიკენასის ხელმძღვანელობით.

მემორიალი მდებარეობს გვარდიელთა პროსპექტის იმ მონაკვეთში სადაც აკრძალულია ტრანსპორტის მოძრაობა. აღნიშნული მონაკვეთი სამხედრო აღლუმების ტრადიციული გამართვის ადგილია.

ისტორია
საბჭოთა მონაცემების მიხედვით, მესამე ბელორუსული ფრონტის საერთო დანაკარგები 1945 წლის 1-დან 10 აპრილამდე, როდესაც მიმდინარეობდა აქტიური საბრძოლო მოქმედებები კენიგსბერგის შტურმის დროს, იყო 3 700 კაცი.

ჯერ კიდევ ბოლომდე არ იყო ქალაქი გათავისუფლებული ომისაგან, როდესაც დაიწყო ძეგლის მშენებლობა. ძეგლის მშენებლობის გადაწყვეტილება მიიღო 11-ე არმიის სამხედრო საბჭომ გენერალ-პოლკოვნიკ კ. გალიცკის ინიციატივით. სამხედრო ნაწილებში, ქვეითებში, ტანკისტებში, არტილერისტებში, მესანგრეებში შეარჩიეს არქიტექტორები, მოქანდაკეები, მხატვრები და პოეტები ძეგლის მშენებლობისათვის.

მათ მისცეს საპასუხისმგებლო დავალება: მოეფიქრებინათ როგორი უნდა ყოფილიყო ძეგლი, რომელიც ასახავდა ფაშიზმზე გმირულ გამარჯვებას. მათ დახატეს ესკიზები, ააგეს მაკეტები, დაწერეს ეპიტაფიები.

პროექტის დასამუშავებლად მიიწვიეს მოსკოველი არქიტექტორები. მელჩაკოვი და ფ. ნარუშიანი, ლიტველი მოქანდაკეების ჯგუფი ი. მიკენასის ხელმძღვანელობით.

საბოლოო ვარიანტში ძეგლი შედგებოდა სამი ნაწილისაგან: ობელისკი, ორი სკულპტურული ჯგუფი და მემორიალური კედელი. მათ დაამატეს ბარელიეფები, ეპიტაფიები, საფლავები, ბიუსტები.

1200 გვარდიელის ძეგლი გახდა პირველი საბჭოთა ძეგლი კენიგსბერგში (რომელსაც ჯერ კიდევ არ ერქვა კალინინგრადი) და ზოგადად, პირველი ძეგლი, რომელიც ეძღვნებოდა დიდი სამამულო ომის მონაწილე საბჭოთა ჯარისკაცის ხსოვნას. მისი შექმნის გადაწყვეტილება მიიღო 11-ე არმიის სამხედრო საბჭომ 1945 წლის მაისის დასაწყისში. ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1945 წლის 30 სექტემბერს. 1946 წელს დააყენეს სკულპტურული ჯგუფი „გამარჯვება“ და „შტურმი“. 1960 წლის 9 მაისს ძეგლის წინ აანთეს მუდმივი ცეცხლი. 1961 წელს ყრილობის შემდეგ მოხსნეს სტალინის ფოტო და მისი ციტატა.

1995 წელს, გამარჯვების 50 წლისთავთან დაკავშირებით აუსფალსკის კარიბჭესთან ააგეს წმინდა გიორგის სამლოცველო, რომელიც მიეძღვნა ომში დაღუპულ ჯარისკაცებს.

2005 წელს მიმდინარეობდა მონუმენტის სარესტავრაციო სამუშაოები.

კომპოზიცია
ძეგლი წარმოადგენს ოვალური ფორმის მოედანს, რომელიც ესაზღვრება გვარდიელთა პროსპექტს. მოედნის ცენტრში აღმართულია კომპლექსის დომინანტი ობელისკი, რომელზეც შვიდი ქვის დანაყოფია ეპიტაფიებით. ობელისკის წინ ანთია მუდმივი ცეცხლი. ობელისკის სიმაღლეა 26 მეტრი.
აზერბაიჯანის შინაგანი ჯარები

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შინაგანი ჯარების ფუნქციები, მოვალეობები და ძირითადი პრინციპები განისაზღვრება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონით შინაგანი ჯარების სტატუსის შესახებ (1994 წელი).

კანონით გათვალისწინებული ვალდებულებები არის ერთ-ერთი აზერბაიჯანის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ერთიანი სისტემის მნიშვნელოვანი ნაწილი.

ისტორია
შინაგანი ჯარები შეიქმნა 1991 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებულებით. 12 მარტი, 1995 წლის 9 მარტის პრეზიდენტის განკარგულებით განისაზღვრება, როგორც  „შინაგანი ჯარების დღე“, შიდა ჯარების ძირითადი პრინციპები, ფუნქციები და მოვალეობები განისაზღვრება 1994 წლის შინაგანი ჯარების სტატუსის შესახებ კანონით.

2013 წლიდან აზერბაიჯანის შინაგანი ჯარების მეთაურია შაჰინ მამედოვი.

შინაგანი ჯარების ვალდებულებები
შინაგანი საქმეების სხვა ორგანოებთან ერთად მონაწილეობას იღებს საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვაში პოსტ-საპატრულო სამსახურის მეშვეობით ქალაქებსა და სხვა საცხოვრებელ ადგილებში, ასევე უზრუნველყოფს საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას მასობრივი მოვლენების დროს;
იცავს მნიშვნელოვან საზოგადოებრივ ობიექტებს, საკომუნიკაციო საშუალებებს, სპეციალური ტვირთებს;
მონაწილეობს დაცული ტერიტორიის ობიექტზე შემოჭრის ოპერაციებში;
იცავს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს შესყიდვების დეპარტამენტის სასაწყობო და სამხედრო ბაზებს;
ეხმარება შიდა ხელისუფლებას ხალხის გადასარჩენად, დაიცვას დაკარგული ქონება და დაიცვას საზოგადოებრივი წესრიგი უბედური შემთხვევების, ხანძრის, ბუნებრივი კატასტროფებისა და სხვა საგანგებო სიტუაციების, ასევე საგანგებო მდგომარეობის სამართლებრივი რეჟიმის დროს;
ეხმარება ციხეში არეულობის აღკვეთას;
საჭიროების შემთხვევაში მონაწილეობს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიის დაცვაში.

შინაგანი ჯარების სხვა მოვალეობები შეიძლება იყოს დელეგირებული მხოლოდ კანონით. შიდა ჯარის მეთაური პირდაპირ ემორჩილება შინაგან საქმეთა მინისტრსა და მის მოადგილეს.

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციისა და სამხედრო სამსახურის შესახებ დებულების თანახმად, უმაღლესი განათლებისთვის მსახურების ვადაა 12 თვე, 18 თვე სხვა პირთათვის.

შიდა ჯარები თანამშრომლობენ თურქეთთან, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკასთან, ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და სხვა სახელმწიფოებთან.

შინაგანი ჯარების უმაღლესი სამხედრო სკოლა
აზერბაიჯანის შინაგანი ჯარების უმაღლესი სამხედრო სკოლა დაარსდა 2011 წლის 25 თებერვლის პრეზიდენტის ბრძანებულების შესაბამისად, შინაგანი ჯარების პროფესიული სამხედრო სკოლის საფუძველზე. სამხედრო სკოლის დადგენილება 2012 წელს პრეზიდენტის ბრძანებულებით დადასტურდა.

შინაგანი ჯარების უმაღლესი სამხედრო სკოლა მდებარეობს ბაქოში და მას ხელმძღვანელობს ილქარ მამედოვი.

სამხედრო სკოლა პასუხობს სპეციალური სამხედრო განათლების კადრების მომზადებაზე, სამხედრო მოსამსახურეების სპეციალობების სრულყოფასა და სამეცნიერო კვლევითი სამუშაოების ჩატარებაზე. სწავლების ხანგრძლივობა ოთხი წელია, ხოლო ტრენინგები და საგნები განისაზღვრება ევროპის საკრედიტო ტრანსფერის სისტემის მიერ, რომელიც საზღვარგარეთ სწავლის აკადემიურ აღიარებას უზრუნველყოფს.

უმაღლესი სამხედრო სკოლა კურსდამთავრებულებს აძლევს ორ სპეციალობას, სამხედროსა და სამოქალაქოს. ამავე დროს, კურსდამთავრებულებს ეძლევათ ბაკალავრის ხარისხი და ლეიტენანტის წოდება.
სალმან ხანი

სალმან ხანი (; დ. 11 ოქტომბერი, 1976) — ამერიკელი განმანათლებელი და მეწარმე. უფასო, ონლაინ საგანმანათლებლო პლატფორმა ხანის აკადემიის დამაარსებელი.

ორგანიზაციას საიტზე წარმოდგენილი აქვს 6500-ზე მეტი ვიდეო გაკვეთილი. ასევე საიტზე შესაძლებელია სხვადასხვა აკადემიური საგნების ფართო სპექტრი ხილვა, ძირითადი ყურადღება კი მიპყრობილია მათემატიკასა და მეცნიერებებზე, ხანი ასევე არის თავისივე სახელობის ლაბორატორიული სკოლის დამაარსებელი.

2018 წლის ივნისის მონაცემებით აკადემიის არხს ჰყავს 4 მილიონზე მეტი გამომწერი, ხოლო ვიდეო გაკვეთილების ნახვის რაოდენობა 1.5 მილიარდს აღემატება.

2012 წელს ტაიმმა სალმან ხანი დაასახელა სიაში „წლის 100 ყველაზე გავლენიანი ადამიანი“, ჟურნალ „ფორბსმა“ კი მისი ფოტო გარეკანზე დაბეჭდა და სტატიაც მიუძღვნა სათაურით „1 ტრილიონ დოლარიანი შესაძლებლობა“.

ადრეული წლები და განათლება
სალ ხანი დაიბადა ლუიზიანის შტატ მეტარიში ერთ ბენგალურ ოჯახში .
მან ადრეული განათლება მიიღო თავის მშობლიურ ქალაქში, გრეის კინგის საშუალო სკოლაში, სადაც როგორც თავად ამბობს „რამდენიმე თანაკლასელი ციხიდან ახალგამოსული იყო, სხვები კი საუკეთესო უნივერსიტეტებში სწავლას ლამობდნენ“.
მოგვიანებით ხანი ესწრებოდა ლექციებს -ში, სადაც მან მიიღო მეცნიერების ბაკალავრის და მეცნიერების დოქტორის ხარისხები (ელექტრონულ ინჟინერიასა და კომპიუტერულ მეცნიერებებში).

ასევე ის ფლობს დოქტორის ხარისხს ბიზნესის მართვაში (ჰარვარდის ბიზნესის სკოლა).

კარიერა
2002 წლის ზაფხულში სალ ხანი მუშაობდა კომპანია -ში სტაჟიორად, ხოლო 2003 წლიდან გვიან 2009 წლამდე ის მუშაობდა ჰეჯ ფონდის ანალიტიკოსად -ში .

ხანის აკადემია
2003 წელს ხანი თავისი ბიძაშვილისთვის, რომელსაც ის მათემატიკაში ეხმარებოდა, იღებდა ვიდეოებს და უგზავნიდა მას ინტერნეტის მეშვეობით. ხანმა შემდგომში (2006 წ.) ვიდეოების განთავსება დაიწყო საკუთარ არხზე, მას შემდეგ რაც მისმა მეგობრებმა და ნათესავებმა შეიტყვეს ამ ყველაფრის შესახებ და ნახეს ვიდეოები.

საგანმანათლებლო ვიდეოების პოპულარულობამ ხანს სამსახურის დატოვებისკენ უბიძგა, მას შემდეგ რაც მან სამსახური დატოვა თავისი მეგობრის ჯოშ გეფნერის აქტიური ხელშეწყობით სალ ხანმა მთელი თავისი ყურადღება არხის განვითარებას მიაპყრო. შედეგად ხანის აკადემიამ მიიღო ფინანსური მხარდაჭერა ამერიკელი ინვესტორის ჯონ დაუერის მეუღლე ანა დაუერისგან.

ვიდეოებმა მსოფლიო მასშტაბით დიდი ინტერესი გამოიწვია, რაც აისახა კიდევაც ნახვების რაოდენობაში, მხოლოდ პირველ წლებში მისმა ვიდეოებმა 458 მილიონზე მეტი ნახვა დააგროვეს.

2018 წლის მონაცემებით ხანის აკადემიის ვიდეო გაკვეთილებს თავის არხზე ჯამში 1. 400 000 000-ზე მეტი ნახვა აქვს.

ხანს სჯერა, რომ ტრადიციული საკლასო განათლების თანამედროვე ტექნოლოგიებით აღჭურვა გაზრდის მასწავლებლის ეფექტურობას, მათი ტრადიციული გაკვეთილებისგან გათავისუფლების მეშვეობით და მისცემს მათ მეტ დროს, ცალკეული სტუდენტების განსაზღვრული საჭიროებების შესასწავლად.
მირზა ალი ასღარ-ხან ამინ ალ-სულთანი

მირზა ალი ასღარ-ხან ამინ ალ-სულთანი (; დ. 6 იანვარი 1858 — გ. 31 აგვისტო 1907), ასევე ცნობილია, როგორც ამინ ალ-სულთანის და ათაბაქის სახელით — ირანის პრემიერ-მინისტრი ნასერ ალ-დინ შაჰის მმართველობისას. იყო გავლენიანი პირი, წარმოშობით ქართველი

ადრეული წლები
ალი აღსარი დაიბადა 1858 წლის 6 იანვარს. როდესაც ალი ასღარი 15 წლის იყო, ის მამას ეხმარებოდა პოლიტიკურ საქმიანობაში. მომდევნო წელს ასღარი და მამამისი ნასერ ალ-დინ შაჰთან ერთად წმინდა შიიტური მიწების მოსალოცად წავიდნენ (ნაჯაფი, ქარბალა, კადიმია და სამარა).
კანტის ძეგლი (კალინინგრადი)

კანტის ძეგლი — გერმანელი ფილოსოფოსის იმანუელ კანტის ძეგლი, მის მშობლიურ ქალაქ კენიგსბეგში (ამჟამად კალინინგრადი).

ორიგინალური ძეგლი
იმანუელ კანტის ბრინჯაოს ქანდაკება შეიქმნა ბერლინში მოქანდაკე ქრისტიან დანიელ რაუხის პროექტის მიხედვით 1857 წელს, მაგრამ კენიგსბერგში ძეგლის გახსნა ფინანსური სიძნელეების გამო მოგვიანებით გაიმართა, რადგან ქალაქის მოსახლეობის მიერ შეგროვილი თანხა არასაკმარისი აღმოჩნდა. თანხები შეაგროვეს კარლ როზენკრანცის წყალობით, რომელიც არის წიგნის „კენიგსბერგი და თანამედროვე ქალაქთმშენებლობა“ ავტორი. ამ წიგნის ჰონორარი მან შესწირა ძეგლის დადგმას.

1864 წელს ძეგლი აღმართეს ქუჩა პრინცესიენშტრასეზე (ამჟამად აღარ არსებობს, შედის ამჟამინდელი ლენინის პროსპექტის რაიონში, სასტუმრო „კალინინგრადთან“ ახლოს). ძეგლის გახსნა შედგა ფილოსოფისი გარდაცვალებიდან 60 წლის თავზე. 1884 წელს ძეგლი გადაიტანეს პარადეპლატცზე კენიგსბერგის უნივერსიტეტის შენობის წინ (ამჟამად სკვერი ბალტიის ფედერალური უნივერსიტეტის წინ).

ძეგლი უკვალოდ გაქრა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, მაგრამ მისი კვარცხლბეკი შემონახულია და ომის შემდეგ იგი გამოიყენეს ერნსტ ტელმანის ძეგლისათვის, რომელიც დაამონტაჟეს ტელმანის ქუჩაზე.

ძეგლის აღდგენა
ძეგლის აღდგენა მოხდა 1992 წელს, ამ საქმეში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა გერმანელი ჟურნალისტის, წარმოშობით აღმოსავლეთ პრუსიელი გრაფინია მარიონ დენჰოფის ინიციატივამ. ძეგლი აღადგინა მოქანდაკე ჰარალდ ჰააკემ შემონახული მოდელის მიხედვით და გახსნა შედგა 1992 წლის 27 ივნისს უნივერსიტეტის შენობის წინ სკვერში, იმ ადგილის ახლოს, სადაც 1884 წელს იდგა ძეგლის ორიგინალური ვერსია.
ტარასკოვოს სამების მონასტერი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 57.123806
| გრძედი = 60.065194
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ტარასკოვოს სამების მონასტერი — მართლმადიდებლური მამათა მონასტერი სვერდლოვსკის ოლქის სოფელ ტარასკოვოში. მონასტერი დაარსებულია 1906 წელს.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.

ისტორია
ქვის, ერთსაკურთხევლიანი ტაძარი სოფლ ტარასკოვოში, ააშენეს და აკურთხეს 1906 წელს. ადრე მის ადგილზე აგებული იყო ხის ეკლესია, რომელიც ნაკურთხი იყო სულიწმინდის სახელზე. ახლად აშენებული აგურის ტაძარი აკურთხეს წმინდა სამების სახელზე.

1934 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა, ხოლო 1989 წელს იგი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.

2002 წლის 31 დეკემბერს წმინდა სამების ტაძართან შეიქმნა სამონაზვნო თემი და 2003 წლის 6 ოქტომბერს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდმა სოფელ ტარასკოვოში გახსნა მამათა მონასტერი.

2003 წლის 22 ნოემბერს მამათა მონასტერი აკურთხა ეკატერინბურგისა და ვერხოტურეს ეპარქიის მთავარეპისკოპოსმა ბიკენტი მორარმა.

სიწმინდეები
2000 წლიდან მონასტერში დაცულია ღვთისმშობლის ხატი „პანტანასა“, რომელიც ითვლება სასწაულთმოქმედად და რომლის გამოც სოფელ ტარასკოვოს უამრავი მოლოცველი სტუმრობს.

მორწმუნეებს შორის ასევე ცნობილია სოფელ ტარასკოვოს სამკურნალო წყაროები, მათ შორის ყველაზე მეტად ცნობილია ღვთისმშობლის ხატის „პანტანასას“ სახელზე ნაკურთხი, რომელიც მდებარეობს სავანის ეზოში. აღნიშნულ სამკურნალო წყაროზე ეკატერინბურგისა და ვერხოტურეს მთავარეპისკოპოსის, ბიკენტის ლოცვა-კურთხევით ააგეს მცირე, ხის ტაძარი და აკურთხეს ღვთისმშობლის ხატის „პანტანასას“ სახელზე.
ველი ხულუფლუ

ველი მამედჰუსეინ ოღლუ ხულუფლუ, ცნობილია როგორც ველი ხულუფლუ, 1894–1937 წლებში (დ. 26 მაისი, 1894 — გ. 13 ოქტომბერი, 1937) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა მწერალი, ლიტერატურადმცოდნე, აღმოსავლეთმცოდნე, ფოლკლორისტი, ფილოლოგი, თურქოლოგი, ლინგვისტი, პუბლიცისტი, პროფესორი (1931), მწერალთა კავშირის წევრი 1934 წლიდან.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1894 წლის 26 მაისს ელიზავეტპოლის გუბერნიის სოფელ ხულუფლუში, (შამქირის რაიონი აზერბაიჯანი).

მუშაობდა ცენტრალური არქივის უფროსად (1933). 1937 წლის იანვარში დაპატიმრებამდე ბოლო სამუშაო ადგილი - ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. იგი დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა აზერბაიჯანის ზეპირმეტყველობით ლიტერატურას და დიდ დროს უთმობდა მის შეგროვებას. იგი დაკავებული იყო ფოლკლორის შეგროვებით საუკუნის 20-30 წლებში. ველი ხულუფლუ ითვლება აზერბაიჯანული ფოლკლორისტიკის ფუძემდებლად და «პიონერად». 1927-წელს გამოსცა წიგნი «სახალხო აშუღები“, ასევე პირველმა აზერბაიჯანში გამოსცა დასთანი „ქიოროღლუ“, ხოლო 1929 წელს გამოსცა მეორედ.

იგი რეპრესირებული იყო. ველი ხულუფლუ დაპატიმრებულ იქნა 1937 წლის იანვარში კონტრრევოლუციური მოღვაწეობის ეჭვით და დახვრეტილ იქნა იმავე წლის ოქტომბერში. აზერბაიჯანის სს რესპუბლიკის ცეკა–ს დადგენილებით „კონტრევოლუციური, პანთურქული და ნაციონალისტური ლიტერატურის ამოღების შესახებ“ ველი ხულუფლუ შეყვანილ იქნა იმ მწერალთა რიცხვში, რომელთა ნაშრომებიც ამოღებული იქნა, როგორც ანტისაბჭოთა.

ველი ხულუფლუ რეაბილიტირებული იქნა 1956 წლის 17 ნოემბერს (გარდაცვალების შემდეგ).
არიფ ფაშაევი

არიფ მირ ჯალალ ოღლუ ფაშაევი ( დ. 15 თებერვალი 1934, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, აკადემიკოსი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1991).

ბიოგრაფია
არიფ ფაშაევი დაიბადა 1934 წლის 15 თებერვალს ბაქოში. დაამთავრა ოდესის ელექტროტექნიკისა და კავშირების ინსტიტუტის რადიოფიზიკის ფაკულტეტი. 1959 წლიდან დაიწყო მუშაობა აზერბაიჯანის საბჭოთა რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტში. 1960–1964 წლებში იყო მოსკოვის „გირედმეტ“-ის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1971 წლიდან 1996 წლამდე არიფ ფაშაევი ხელმძღვანელობდა მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტის „ცდომილებების გარეშე ფიზიკური კონტროლის“ ლაბორატორიას. 1989 წელს არჩეულ იქნა წევრ-კორესონდენტად, ხოლო 2001 წელს აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის მოქმედ წევრად.

არიფ მირ ჯალალ ოღლუ ფაშაევი — აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი, მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ მუშაკია. 1996 წლიდან დღემდე არის ავიაციის ეროვნული ინსტიტუტის რექტორი. აზერბაიჯანის დამსახურებული მეცნიერმუსაკი, აზერბაიჯანის საინჟინრო აკადემიის პრეზიდენტი, საერთაშორისო საინჟინრო აკადემიის აკადემიკოსი, საერთაშორისო სატრანსპორტო აკადემიის აკადემიკოსი, საერთაშორისო ეკოენერგიის აკადემიის აკადემიკოსი, საერთაშორისო ინფორმატიკის აკადემია. აკადემიკოს იუსიფ მამედალიევის სახელობის პრემია. 2009 წელს დაჯილდოებულია „შიარაფის“ ორდენით აზერბაიჯანის მეცნიერებაში შეტანილი ღვაწლისთვის.

2014 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ოფიციალური საიტის შეტყობინებით აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა დააჯიკლდოვა არიფ ფაშაევი „ისტიგალის“ ორდენით. შეტყობინებაში მითითებული იყო, რომ იგი დაჯილდოვდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მეცნიერებაში შეტანილი ღვაწლისათვის.
აგროსატყეო მელიორაცია (მრავალმნიშვნელოვანი)

აგროსატყეო მელიორაცია შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:

აგროსატყეო მელიორაცია — მეტყევეობის ღონისძიებათა სისტემა, რომელიც მიმართულია, უხვი და მყარი მოსავლის მიღებისათვის არახელსაყრელი ბუნებრივი პირობების წინააღმდეგ.
აგროსატყეო მელიორაცია — სამეცნიერო დისციპლინა, რომელიც იკვლევს და ამუშავებს, სატყეო-მელიორაციულ სამუშაოთა თეორიულ საფუძვლებს.
აგროსატყეო მელიორაცია

აგროსატყეო მელიორაცია — მეტყევეობის ღონისძიებათა სისტემა, რომელიც მიმართულია, უხვი და მყარი მოსავლის მიღებისათვის არახელსაყრელი ბუნებრივი პირობების (გვალვის, ხორშაკის, წყლისმიერი და ქარისმიერი ეროზიის და სხვა) წინააღმდეგ.

აგროსატყეო მელიორაცია ხორციელდება კომპლექსურად ორგანიზაციულ-სამეურნეო, აგროტექნიკურ, ჰიდროტექნიკურ და სხვა ღონისძიებებთან ერთად. აგროსატყეო მელიორაციის ძირითადი ღონისძიებებია მინდვრად, მთის ფერდობებზე, ხევისა და ხრამების ნაპირებზე, ქვიშობ ან სხვა ნიადაგებზე დამცავი ტყის გაშენება, გუბურების მოწყობა, დატერასება, ნიადაგდაცვითი თესლბრუნვა და სპეციალური აგროტექნიკა.

საქართველოში დამცავი ტყეების გაშენება საუკუნის 70-იან წლებში დაიწყო. 1917 წელს დამცავი ტყეები 130 ათას ჰა-ს შეადგენდა, ხოლო 40-იანი წლების დასაწყისში 500 ათას ჰა-ს მიაღწია. მეორე მსოფლიო ომის დროს მრავალი ნარგავი განადგურდა, მაგრამ 1948-1952 წლებში საქმის ახალი აღმავლობა დაიწყო და 1967 წელს დამცავი ტყეების ფართობმა 2 მლნ ჰა-ს გადააჭარბა. 1969 წელს გაშენებული იყო 5932 ჰა სახელმწიფო დამცავი ზოლი, 7700 ჰა ხევების, ხრამებისა და ეროზიის საწინააღმდეგო დამცავი ზოლი.

რუსეთში დამცავი ტყეების გაშენება საუკუნიდან დაიწყო.
აგროსატყეო მელიორაცია (დისციპლინა)

აგროსატყეო მელიორაცია — სამეცნიერო დისციპლინა, რომელიც იკვლევს და ამუშავებს, სატყეო-მელიორაციულ სამუშაოთა თეორიულ საფუძვლებს, ორგანიზაციულ ფორმებსა და ტექნიკას. აგროსატყეო მელიორაცია მჭიდროდ უკავშირდება აგრონომიას, ბოტანიკას, მიწათმოქმედებას, გეოლოგიას, მეტეოროლოგიას, აგრეთვე მეტყევეობის მრავალ დარგს.
ვარსკვლავის დაბადება (2018 წლის ფილმი)

„ვარსკვლავის დაბადება“  — 2018 წლის ამერიკული რომანტიკული დრამა-მიუზიკლი, რომლის რეჟისორია ბრედლი კუპერი. გადაღებულია უილ ფეტერის, კუპერის და ერიკ როთის მიერ დაწერილი სცენარის მიხედვით. ამავე სახელწოდების 1937 წლის ფილმის რიმეიკი. მონაწილეობენ კუპერი, ლედი გაგა, სემ ელიოტი, ენდრიუ დაის კლეი და დეივ ჩაპმელი. ფილმში ნაჩვენებია ალკოჰოლიკი მუსიკოსის (კუპერი) და ახალზგახრდა მომღერლის (გაგა) სიყვარულის ისტორია. ეს არის რიგით მესამე რიმეიკი 1937 წელს გადაღებული მხატრული ფილმის (მონაწილეობენ ჯენეტ გეინორი და ფრედრიკ მარჩი), რომელიც შემდგომ 1954 წელს ადაპტირებული იქნა მიუზიკლად (მონაწილეობენ ჯუდი გარლანდი და ჯეიმზ მეისონი) და მისი მომდევნო 1976 წლის როკ მიუზიკლი (მონაწილეობენ ბარბრა სტრეიზანდი და კრის კრისტოფერსონი).

ახალი რიმეიკის გადაღების შესახებ ცნობილი გახდა 2011 წელს, რომელიც უნდა გადაეღო კლინტ ისტვუდს მთავარ როლზე კი განიხილებოდა ბიონსე. რამდენიმე წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა ფილმზე მუშაობა, ამ პერიოდის განმავლობაში მამაკაცის მთავარ როლზე განიხილებოდნენ კრისტიან ბეილი, ლეონარდო დიკაპრიო, უილ სმითი და ტომ კრუზი. 2016 წლის მარტში გახდა ცნობილი, რომ ფილმს გადაიღებდა ბრედლი კუპერი, რომელიც ასევე შეასრულებდა მთავარ როლს, იმავე წლის აგვისტოში ლედი გაგა ჩაერთო პროექტში. ფილმის გადაღებები დაიწყო 2017 წლის აპრილში კოაჩელას ფესტივალზე.

ფილმის პერმიერა შედგა რიგით 75-ე ვენეციის კინოფესტივალზე 2018 წლის 31 აგვისტოს, ხოლო კინოგაქირავებაში გამოვიდა .-ის მიერ იმავე წლის 5 ოქტომბერს. მსოფლიო მასშტაბით მისმა შემოსავალმა 255 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს კუპერის, გაგას და ელიოტის სამსახიობო შესრულება. ასევე კუპერის სარეჟისორო დებიუტი, სცენარი, კინემატოგრაფია და მუსიკა.

როლებში
ბრედლი კუპერი — ჯექსონ მაინი, შემდგარი მუსიკოსი და ალკოჰოლური. იგი არის ელის მენტორი და სიყვარულის ინტერესი.
ლედი გაგა — ელი კამპანა-მაინი, ღამის კლუბის მომღერალი რომელიც აღმოაჩინა ჯექსონმა.
სემ ელიოტი — ბობი მაინი, ჯექსონის უფროსი ძმა და მენეჯერი.
დეივ ჩაპმელი — ჯორჯ სტოუნი, ჯექსონის ახლო მეგობარი და ყოფილი მუსიკოსი.
ენდრიუ დაის კლეი — ლორენცო კამპანა, ელის მამა.
ენტონი რამოსი — რამონი, ელის მეგობარი.
მაიკლ ჰარნი — ვოლფი, ჯექსონის ლიმუზინის მძღოლი.
რაფი გავრონი — რეზ გავრონი, მუსიკალური პროდიუსერი და ელის მენეჯერი
რებეკა ფილდი — გეილი.
 & — ჯექსონის მუსიკალური ჯგუფი.
შანტელა — დრაგ-კუინი
ვილემ ბელი — ზურმუხტი, დრაგ-კუინი.
გრეგ გრანბერგი — ფილი, ჯექსონის მძღოლი.
რონ რიფკინი — კარლი.
ედი გრიფინი — ადგილობრივი მქადაგებელი.
ლუენელი — მაღაზიის მოლარე.
მარლონ უილიამსი, ბრენდი კარლილე, ჰალსლი, ალეკ ბოლდუინი და დონ როი კინგი – კამეა გამოჩენა, საკუთარითავი.

მუსიკა