გლობალიზმი

გლობალიზმი — აღწერს სხავადსხვა სისტემებს, რომლების ფართობიც უბრალოდ საერთაშორისობას სცდება. პოლიტიკის მეცნიერები, როგორებიცაა ჯოზეფ ნაი, ტერმინს იყენებენ „თანამედროვე მსოფლიოს ყველა ურთიერთკავშირის და იმ შაბლონებზე ხაზის გასმის გაგება, რომელიც ხსნის მათ.“

მანფრედ სტეგერი განასხვავებს გლობალიზმს, იურიდიულ გლობალიზმს, ჯიჰადურ გლობალიზმს და მარკეტულ გლობალიზმს მარკეტულ გლობალიზმში შედის ნეოლიბერალიზმის იდეოლოგიები. ზოგ შემთხვევაში გლობალიზმის მარკეტული გლობალიზმის ან ნეოლიბერალიზმის ერთ იდეოლოგიამდე შემცირება იწვევს დაბნეულობებს. მაგალითად, 2005 წლის წიგნში „გლობალიზმის დაცემა და მსოფლიოს ხელახლა გამოგონება“, კანადელი ფილოსოფოსი ჯონ რალსტონ საული გლობალიზმს ექცეოდა როგორც ნეოლიბერალიზმის და ნეოლიბერალური გლობალიზაციის კონტერმინს. მისი აზრით, გლობალიზაცია ,რომელიც შორსაა შეუჩერებელი ძალისაგან, უკვე დაშლილია სხვადასხვა ნაწილება და მოქალაქეები ხელახლა აყენებენ საკუთარ ნაციონალურ ინტერესებს როგორც პოზიტიური, ასევე დამანგრეველი გზებით.

ალტერნატიულად, ამერიკელმა პოლიტიკის მეცნიერმა, ჯოზეფ ნაიმ, ნეოლიბერალიზმის საერთაშორისო უმთიერთობების თეორიის თანადამფუძნებელი, მოახდინა ტერმინი „გლობალიზმის“ განზოგადება ისე რომ ახასიათებდეს ყველა მულტიკონტინენტური დამაკავშირებელი ქსელების ყვლა ახსნა-განმარტებას; ხოლო გლობალიზაცია ახასიათებდეს გლობალიზმის შემცირებას ან გაზრდას. ეს ტერმინი ჩამოყალიბდა და დღემდე გამოიყენება აკადემიურ დებატებში კონომიკური, სოციალური და კულტურული განვითარებების შესახებ რომლებიც ახასიათებენ გლობალიზაციას.

არგუმენტები გობალიზმის სასარგებლოდ
გლობალიზმის მხარდაჭერებს სჯერათ გლობალური მოქალქეობის; რაც ნიშნავს რომ კაცობრიობის პრობლემების გადაჭრა შეიძლება მოხდეს დემოკრატიული გლობალიზმით. დემოკრატიული გლობალიზმის არის იდეა რომ ყველა ხალხი მნიშვნელოვანია, საცხოვრებელი ადგილის განურჩევალდ, და რომ უნივერსალური თავისუფლებსა და უფლებებს შეუძლიათ ხელი შეუწყონ მთლიან კაცობრიობას. მსოფლიოს მოქალაქეებს სჯერათ სამოქალაქო გლობალიზმის და სჯერათ რომ გლობალურ ფიქრს და ადგილობრივ მოქმედებას შეუძლიათ პოზიტიურად შეცვალონ ყველა ბარიერი.

არგუმენტები გლობალიზმის წინააღმდეგ
არგუმენტები გლობალიზმის წინააღმდეგ მოიცავს, კულტურული იდენტობის დაკარგვას, საზოგადოებრივი ისტორიის წაშლა, ცივლიზაციის კონფლიქტს, პოლიტიკური წარმომადგენლობის დაკარგვას და დემოკრატიული პროცესის გაწირვას გლობალურად მართული საზოგადოებისათვის. მაგრამ, ტერმინი „გლობალისტი“ ასევე გამოიყენება პოლიტიკური ოპონენტების დსამცირებლად, მარცხნივ 1990-იანების ანტოგლობალისტური მოძრაობებისა და პროტესტებისას და მარჯვნივ როგორც „კოსმოპილიტანების“ ან სხვა ადამიანების დასახასიათებლად, რომლებსაც საერთაშორისო პროექტები ნაციონალურ პროექტებზე უფრო მნიშვნელოვანი მიაჩნდათ. მაგალითად, აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნებისა და დონალდ ტრამპის პრეზიდენტობისას, მან და მისმა ადმინისტრაციამ ტერმინი „გლობალისტი“ სხვადასხვა სიტუაციებში გამოიყენეს. ადმინისტრაციას ბრალს სდებენ ტერმინის ანტისემიტურ „ძაღლის შტვენად“ გამოყენებაში.

კონცეპტის ისტორია
ტერმინის პირველი ფართომასშტაბიანი გამოყენება აშშ-ში გაჩნდა. ტერმინი „გლობალისტის“ ადრეული გამოყენების უმეტესობა კუ-კლუქს-კლანისა და ნეონაცების მსგავსი ორგანიზაციების დამცირებაზე მოდიოდა.

გლობალიზმის თანამედროვე კონცეპტი 1940-იან წლებში, მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დებატებში გაჩნდა აშშ-ში. მანამდე არ ნახული ძალაუფლების მფლობელი აშშ გეგმავდა ომის შენდეგ სამყაროს ისე ფორმულირება როგორც მათ უნდოდათ, რაც, ეკონომიკურად, ნიშნავდა მსოფლიო მაშტაბის მქონე კაპიტალისტური ორდენს, რომელსაც აშშ გაუძღვებოდა. ეს იყო პერიოდი როდესაც აშშ-ის გლობალური ძალაუფლება პიკში იყო: სახელმწიფოს ჰქონდა მსოფლიოს ისტორიაში ყველაზე მყარი და დიდი ეკონომიკური ძალა კაცბრიობის ისტორიაში ყველაზე ძლევამოსილ არმიასთან ერთად. როგორც ჯორჯ კენანის პოლიტიკის დაგეგმვის შტაბმა განაცხადა 1948 წელს: „ჩვენ, მსოფლიოს მოსახლეობის 6.3%-ით ვაკონტროლებთ მსოფლიო სიმდიდრის დაახლოებით 50%. […] ჩვენი რეალური მიზანია შევიმუშავოთ ისეთი ურთიერთობები, რომლებიც მოყვებიან უთანასწორობის შენარჩუნების გეგმას.“ ამერიკის მოკავშირეები და მოწინააღმდეგეები ჯერ კიდევ სახელმწიფოების ხელახლა აშენების ფაზაში იყვნენ მეორე მსოფლიო ომით გამოწვეული ნგრევის შემდეგ.

თანამედროვე გლობალიზმი იყო დაკავშირებული სახელმწიფოების და ეკონომიკების ინტეგრაციასთან. პირველი ადამიანი რომელმაც ტერმინი „ეკონომიკური ინტეგრაცია“ (მისი თანამედროვე გაგებით, ესეიგი განსხვავებული ეკონომიკების შერწყმა უფრო დიდი ეკონომიკის შექმნის მიზნით) იყო ჯონ დე ბირსი, ეკონომისტი აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის სახაზინოში, 1941 წელს. უკვე 1948 წლისათვის, „ეკონომიკური ინტეგრაცია“ ჩნდებოდა უამრავ ამერიკულ დოკუმენტებსა და სიტყვით გამოსვლებში. პოლ ჰოფმანმა, მაშინ ეკონომიკური თანამშრომლობის ადმინისტრაციის მეთაური, ტერმინი გამოიყენა ევროპის ეკონომიკის თანამშროლმობის ორგაზიციის მიართ გაკეთებულ სიტყვით გამოსვლაზე 1949 წელს. 2010 წელს მანფრედ სტეგერმა და პოლ ჯეიმსმა, ეს პროცესი ოთხ დონედ დაყვეს: იდეების, შემდეგ იდეოლოგიების, წარმოსახვების და ბოლოს ონტოლოგიის შეცვლა.