კამადო

კამადო (, ან ) — ტრადიციული იაპონური მერქნის ან ნახშირის საწვავით მომუშავე ღუმელი.

ეტიმოლოგია და ისტორია
კამადოს წინამორბედი იაპონიაში კორეის ნახევარკუნძულიდან იაიოი ემიგრანტებმა კოფუნის პერიოდში შეიტანეს. დასახელება კამადო არის იაპონური სიტყვა, რომელიც აღნიშნავს „სამზარეულოს ღუმელს“. ეს ნიშნავს „ქვაბის ადგილს“. მოძრავი კამადო, დასახელებით „მუშიკამადო“, ამერიკელების ყურადღების ქვეშ მოიქცა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. ამჟანად აშშ-ში გვხვდება კამადოს სტილის გაზქურა ან მწვადის გრილი. მუშკამადო არის მრგვალი ფორმის თიხის ქოთანი მოსახსნელი გუმბათოვანი თიხის თავსახურით და ჩვეულებრივ სამხრეთ იაპონიაში გვხვდება.

კამადოს კანჯია . კანჯის სიმბოლო შეიძლება იყოს საუკეთესო სახელი ტრადიციული უძრავი კამადოების შესახებ ინფორმაციის მოსაძებნად. სხვაგან სიტყვა კამადი გახდა ზოგადი ტერმინი კერამიკული ან გაუცხელებელი თიხის ღუმელისთვის.

მუშიკამადო
კონსტრუქცია
მუშიკამადო დამზადებულია სხვადასხვა მასალისგან, მათ შორისაა მაღალის ცეცხლგამძლე კერმიკა, სხვა ცეცხლგამძლე მასალები, ორმაგი კედლის იზოლირებული ფოლადი, ტრადიციული ტერაკოტი ან პორტლანდცემენტისა და დაქუცმაცებული ლავის ნაზავი.

გარე ზედაპირი მაღალი სიპრიალის კერამიკული მინანქრისგან, საღებავისგან, ტექსტურირებული თაბაშირის მსგავსი ზედაპირისგან ან კერამიკული ფილებისგან. თანამედროვე კერამიკული და ცეცხლგამძლე მასალები ამცირებს ბზრარების შექმნას - ეს ხშირი ნაკლია ორიგინალური ორიგინალურ დიზაინში და დღემდეა ფაქტორი პორტლანდის ცემენტის დიზაინში. კერამიკის გარე ზედაპირის გარდა, მოწყობილობის შიგნით არის კერამიკული ან უჟანგავი ფოლადის თასი, რომელიც შეიცავს ნახშირს. ერთი ან მეტი ბადე ჩამოკიდებულია ცეცხლზე, რაც ქმნის სამზარეულოს ზედაპირს(ებს). მოწყობილობის ქვედა ნაწილში არსებული ჰაერის შემშვები ხვრელი უზრუნველყოფს საწვავისკენ ჰაერის ნაკადს, ხოლო გუმბათოვანი სახურავის ზედა ნაწილში არსებული რეგულირებადი ხვრელი ღუმელიდან ჰაერს გამოდევნის. ტემპერატურა რეგულირდება ამ ორი ხვრელის გამოყენებით, რომელთა კონტროლიც კამადოს ტიპის ღუმელების უმეტესობაში თავსახურში არსებული ხვრელიდან არის შესაძლებელი. ჰაერის ნაკადის რეგულირებისთვის შესაძლებელია ციფრული ტემპერატურის კონტროლერების დამონტაჟება პატარა ვენტილატორით. მაღალი ხარისხის კამადოებს აქვთ იზოლაციის ფენები, რომლებიც ქმნიან დაბალი ჰაერის ნაკადის მომზადების პირობებს და ავტომატურად იხსნება.

საწვავი
მუშიკამოდოს გრილები, როგორც წესი, იწვება ნახშირით, მაგრამ შეიძლება დაიწვას მშრალი ტოტები, ჩალა ან ხე. მიუხედავად ამისა, იყო მცდელობები მათი გაზის, ელექტროენერგიის ან გრანულების გამოყენების შეწვის. ერთ-ერთი პრეტენზია კერამიკული კონსტრუქციისთვის ია არის, რომ ის არ მოქმედებს გამოზ(არ აქვს მეტალის გემო) და იმავე მიზეზით, ნაყარი ხის ნახშირი მცირე ნაცარს წარმოქმნის და სასურველია.

გამოყენება
მუშიკამადო განკუთვნილია ბრინჯის ორთქლზე მოსამზადებლად და გამოიყენება იაპონური ოჯახების მიერ საზეიმო შემთხვევებისთვის. ის მრავალმხრივია და შეიძლება გამოიყენებოდეს გრილზე ან შებოლვისთვის. ბრტყელი პური, როგორიცაა პიცა, შეიძლება დამზადებული იყოს ბრტყელ კერამიკულ ან ქვის ლანგარზე (პიცის ქვა). ეს განაპირობებს კერამიკული გარსის სითბოს შენარჩუნებას, რომლის ტემპერატურა 750°-მდეა (400 °). ჰაერის ნაკადის (და ასევე ტემპერატურის) კონტროლი, რომელსაც განაპირობებს ვენტილაციის სისტემა, ნიშნავს, რომ კამადოს სტილის ქურები ძალიან ჰგვანან შეშის ღუმელს და შეიძლება გამოიყენებოდეს შესაწვავად ან გამოსაცხობად. კამადოს შეიძლება ჰქონდეს შემწვარი სადგამი ფრინველის კანის დასაჭყლეტად და ერთგვაროვნად შესაწვავად.