iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 950

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 950 ერთხმად მიიღეს 1994 წლის 21 ოქტომბერს; მას შემდეგ, რაც კვლავ დაადასტურა 813-ე (1993), 856-ე (1993), 866-ე (1993) და 911-ე (1994) რეზოლუციები, საბჭომ აღნიშნა ლიბერიაში არსებული მდგომარეობის გაუარესება და გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი 1995 წლის 13 იანვრამდე გააგრძელა.

საბჭომ მუშაობა დაიწყო დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობის და მისი პრეზიდენტის, განის პრეზიდენტ ჯერი როულინგსის შექებით ლიბერიაში მათი როლისთვის. ხაზგასმით აღინიშნა ლიბერიის ეროვნული გარდამავალი მთავრობის ავტორიტეტის გაძლიერების მნიშვნელობა და მადლობა გადაუხადეს იმ სახელმწიფოებს, რომლებმაც წვლილი შეიტანეს დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობის მონიტორინგის ჯგუფის საქმიანობაში. თავად „“-მა შექება დაიმსახურა დედაქალაქ მონროვიაში „„-ის წინააღმდეგ სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობის აღკვეთისთვის. გამოითქვა შეშფოთება ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების დარღვევისა და უსაფრთხოების მხრივ არსებული მდგომარეობის გაუარესების გამო, რამაც საომარი მოქმედებების ინტენსივობის ზრდის შედეგად მძიმე გავლენა მოახდინა ლიბერიის სამოქალაქო მოსახლეობაზე.

გენერალურმა მდივანმა ბუტროს ბუტროს-გალიმ გამოთქვა განზრახვა, გაეგზავნა მაღალი დონის მისია „“-ის წევრ ქვეყნებთან კონსულტაციების გასამართად ლიბერიაში საერთაშორისო თანამეგობრობის როლის შესახებ. საბჭომ აღიარა, რომ „“-ის მანდატის გაგრძელების მიუხედავად, ადგილზე არსებული ვითარების გამო აუცილებელი იყო მისიის შემცირება. მისიის პერსონალის ზრდა დამოკიდებული იყო პირობების გაუმჯობესებასა და გენერალური მდივნის შემდგომ ანგარიშზე.

ლიბერიის ყველა ფრაქციას მოუწოდეს, შეეწყვიტათ საომარი მოქმედებები და შეთანხმებულიყვნენ ძალების დაშორიშორების, განიარაღებისა და დემობილიზაციის განრიგზე. ამავდროულად, ლიბერიის ეროვნულ გარდამავალ მთავრობასა და მოსახლეობას მოუწოდეს ეროვნული შერიგებისკენ და „“-ის თავმჯდომარესთან და გენერალური მდივნის სპეციალურ წარმომადგენელთან თანამშრომლობისკენ. ყველა სახელმწიფოს დაევალა, მკაცრად დაეცვათ ლიბერიის მიმართ დაწესებული საყოველთაო და სრული იარაღის ემბარგო, გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მიღებული 788-ე (1992) რეზოლუციის შესაბამისად.

რეზოლუციამ დაგმო მშვიდობიანი მოსახლეობის მასობრივი მკვლელობები, საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევები, აგრეთვე „“-ის დამკვირვებლების, „“-ის ჯარისკაცების, ჰუმანიტარული მისიის მუშაკებისა და სხვა პერსონალის დაკავებისა და მათდამი სასტიკი მოპყრობის ფაქტები. საბჭომ მოითხოვა, ლიბერიის ყველა ფრაქციას პატივი ეცა „“-ისა და „„-ის პერსონალის სტატუსისთვის, თავი შეეკავებინათ მათ მიმართ მუქარისა თუ ძალადობისგან და დაებრუნებინათ ყველა წართმეული აღჭურვილობა.

წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდეს, წვლილი შეიტანონ ლიბერიის სამშვიდობო პროცესში, ხოლო მათ, ვინც ქვეყანას ჰუმანიტარული დახმარება აღმოუჩინა, მადლობა გადაუხადეს. დასასრულს, გენერალურ მდივანს ეთხოვა, „“-ის მიმდინარე მანდატის ამოწურვამდე წარედგინა ანგარიში საბჭოს წინაშე ლიბერიაში მოვლენების განვითარებისა და ადგილზე არსებული ვითარების შესახებ.
მაჭახელას ხიდი

მაჭახელას ხიდი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ მაჭახლისპირში.

ლითონის კონსტრუქციის ხიდი, რომელიც მდინარეების მაჭახელისწყლისა და ჭოროხის შეერთების ადგილიდან 50 მეტრის დაშორებით მდებარეობს, გადებულია მდინარე მაჭახელისწყალზე.

ისტორია
ხის ხიდი ჯერ კიდევ 1881 წელს ააშენეს. ეს იყო ხუთი გრძივი მონაკვეთისაგან შემდგარი ხის ხიდი. ამ ხუთი მონაკვეთიდან ოთხი, 1887 წლისთვის თოვლის სიმძიმისა და სიდამპლის შედეგად ჩავარდნილ-ჩაზნექილ იყო, რის გამოც აუცილებელი გახდა ახალი ხიდის მშენებლობა. 1887-1890 წლბის პერიოდში განიხილებოდა რკინის ხიდის მშენებლობა. შვედლერის სისტემის რკინის ხიდი აჭარისწყლის რკინის ხიდთან ერთად ინჟინერმა პასეკმა შეუკვეთა შეუკვეთია როსტოვის თუჯისა და ლითონის საჩამომსხმელო ქარხანას. შესაბამისი ხელშეკრულება 1890 წლის 15 აგვისტოსაა გაფორმებული. ხიდის ლითონის ნაწილებმა 1891 წლის 8 თებერვალს ქალაქ ნოვოროსიისკში გაიარა შესაბამისი ლაბორატორიული შემოწმება-გამოცდა საიდანაც შემდგომ დაშლილი სახით ჩაიტანეს ბათუმში. ხიდის წონა 4800 ფუთს შეადგენდა

რკინის ხიდი დაამონტაჟეს და საყრდენი ბურჯების ააშენეს 1891 წელს. რკინის ახალი ხიდის მშენებლობამ მოითხოვა ხიდთან მისასვლელი გზების გაფართოება, რომლის საერთო სიგრძე პროექტის მიხედვით 151,85 გრძივი საჟენით იყო განსაზღვრული. ხიდის სიგრძე 158 ფუტი იყო, მისი ღირებულება 18813 რუბლსა და 09 კაპიკს შეადგენდა. ხიდის სიგრძე ბურჯიდან ბურჯამდე 50 მეტრია, სიფართე 4.5 მეტრი ხოლო სიმაღლე წყლის ზედაპირიდან 5 მეტრია.

ამჟამად ხიდი უფუნქციოა, აყრილია სავალი ნაწილი. გამოიყენება ბეტონის ახალი ხიდი, რომელიც 1990-იან წლებშია აგებული.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 957

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 957 ერთხმად მიიღეს 1994 წლის 15 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა 782-ე (1992) რეზოლუცია და ყველა შემდგომი რეზოლუცია მოზამბიკის შესახებ, საბჭო მიესალმა 1994 წლის 27–29 ოქტომბერს რომის საყოველთაო სამშვიდობო შეთანხმებების შესაბამისად ჩატარებულ არჩევნებს და გააგრძელა გაეროს ოპერაციის მოზამბიკში მანდატი ახალი მთავრობის მიერ უფლებამოსილების შესრულებამდე (არაუგვიანეს 1994 წლის 15 დეკემბრისა), ხოლო მისიის სრული გაყვანის ვადად 1995 წლის 31 იანვარი განისაზღვრა.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა განზრახვა, მხარი დაეჭირა არჩევნების შედეგებისთვის მას შემდეგ, რაც გაერო კენჭისყრას თავისუფლად და სამართლიანად გამოაცხადებდა; ამასთან, საბჭომ მოუწოდა ყველა მოზამბიკურ მხარეს, ეღიარებინათ არჩევნების შედეგები. მოგვიანებით, ეს შედეგები 960-ე რეზოლუციით იქნა დამტკიცებული. საბჭომ ასევე მოუწოდა მხარეებს, დაესრულებინათ ეროვნული შერიგების პროცესი მრავალპარტიული დემოკრატიის ჩამოსაყალიბებლად და დაეცვათ დემოკრატიული პრინციპები.

-ს და სამოქალაქო ლოჯისტიკის სპეციალისტებს, განაღმვითი სამუშაოებისა და წვრთნების პერსონალს, სამხედრო სპეციალისტებს, შტაბის ოფიცრებსა და ქვეითთა მცირე დანაყოფს მიეცათ უფლება, დაესრულებინათ დარჩენილი ოპერაციები მისიის გაყვანამდე, რაც გენერალური მდივნის მიერ წარდგენილი განრიგის შესაბამისად, 1995 წლის 31 იანვარს ან უფრო ადრე უნდა მომხდარიყო. გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, დაევალა წარედგინა საბოლოო ანგარიში -ის მისიის დასრულების შესახებ.
მონტე ვერიტა

მონტე ვერიტა ( — „ჭეშმარიტების მთა“) — 350 მეტრი სიმაღლის ბორცვი შვეიცარიაში, ტიჩინოს კანტონის ქალაქ ასკონაში. სახელი გაითქვა საუკუნის დასაწყისში იქ მომხდარი კულტურული და პოლიტიკური მოვლენების წყალობით, რომელშიც მონაწილეობდნენ ანარქისტები, უტოპისტები და ხელოვანები „სიცოცხლის რეფორმის“ მოძრაობის გავლენით.

ისტორია
1900 წელს, ანტვერპენელი ჰოლანდიელი მაგნატის 25 წლის ვაჟმა, ჰენრი ოდენკოვენმა, იდა ჰოფმანთან ერთად შეისყიდა მთა, რათა იქ დაეფუძნებინა „მონტე ვერიტას კოოპერატიული ვეგეტარიანული კოლონია“. თავდაპირველად კოლონია პრიმიტიული სოციალიზმის პრინციპებს ეფუძნებოდა, მოგვიანებით კი ინდივიდუალისტურ ვეგეტარიანელობას უწევდა პროპაგანდას. იქვე მდებარეობდა სანატორიუმი „მონტე ვერიტა“.

კოლონისტები „გაურბოდნენ კერძო საკუთრებას, იცავდნენ მკაცრ მორალურ კოდექსს, მკაცრ ვეგეტარიანელობასა და ნუდიზმს. ისინი უარყოფდნენ ქორწინებისა და ტანსაცმლის პირობითობებს, პოლიტიკურ პარტიებსა და დოგმებს: ისინი იყვნენ შემწყნარებლურად შეუწყნარებელნი“.

ანარქისტი ექიმი რაფაელ ფრიდებერგი, ერიხ მიუზამის რჩევით, 1904 წელს გადასახლდა მონტე ვერიტაში და თან მრავალი ანარქისტი გაიყოლა. სხვა გამოჩენილ სტუმრებს შორის იყვნენ: ჰერმან ჰესე, კარლ იუნგი, ერიხ მარია რემარკი, აისედორა დუნკანი, პაულ კლეე, კარლ ოიჰენ კელი, ალექსეი იავლენსკი, მარიანა ვერიოვკინა და მრავალი სხვა. რუსი პოლიტიკოსებიდან ასკონაში იმყოფებოდნენ ლენინი, ტროცკი და კროპოტკინი.

1917 წლის 15-25 აგვისტოს მონტე ვერიტაში ჩატარდა თეოდორ როისის მიერ მოწვეული „აღმოსავლეთის ტამპლიერთა ორდენის“ კონგრესი.

თანამედროვეობა
ასკონაში ფუნქციონირებს მონტე ვერიტასადმი მიძღვნილი მუზეუმი, რომელსაც ცოტა ხნის წინ რესტავრაცია ჩაუტარდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 958

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 958 მიიღეს 1994 წლის 19 ნოემბერს. ყოფილი იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკა|იუგოსლავიის სიტუაციის შესახებ მანამდე არსებული ყველა რეზოლუციის, მათ შორის 836-ე რეზოლუციის (1993) გახსენების შემდეგ, საბჭომ, გაეროს წესდების მე-7 თავის საფუძველზე, დაადგინა, რომ ყოფილ იუგოსლავიაში არსებული ვითარება კვლავ წარმოადგენდა საფრთხეს საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის.
გაეროს დამცავი ძალების მხარდასაჭერად, საბჭომ გასცა ნებართვა წევრი სახელმწიფოების მიერ საჰაერო დარტყმების განხორციელებაზე როგორც ბოსნია-ჰერცეგოვინაში, ისე ხორვატიაში, რათა -ს შეძლებოდა თავისი მანდატის შესრულება. -ს მიენიჭა უფლებამოსილება გამოეყენებინა საჰაერო ძალები დამოუკიდებლად, წევრი სახელმწიფოების პირდაპირი მხარდაჭერით ან რეგიონული ორგანიზაციების მეშვეობით. შემდგომი საჰაერო ინტერვენციები უდბინას აეროდრომზე და სხვა ლოკაციებზე ხორვატიასა და ბოსნიაში განხორციელდა ნატოს მხარდაჭერით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 872

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 872 ერთხმად იქნა მიღებული 1993 წლის 5 ოქტომბერს, რუანდაში არსებული ვითარების შესახებ 812 (1993) და 846 (1993) რეზოლუციების და გაეროს ოპერაციების უსაფრთხოების შესახებ 868 (1993) რეზოლუციების ხელახლა დადასტურების შემდეგ, საბჭომ ხაზი გაუსვა ქვეყანაში საერთაშორისო ძალების საჭიროებას და შესაბამისად, შექმნა გაეროს დახმარების მისია რუანდისთვის .

მანდატი
არუშას შეთანხმებების ხელმოწერა დადებითად იქნა შეფასებული და მადლობა გადაუხადეს აფრიკის ერთიანობის ორგანიზაციის და ტანზანიის მიერ ამ მხრივ გაწეული ძალისხმევისთვის. გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის დასკვნა იყო, რომ მხარეთა სრული თანამშრომლობა ერთმანეთთან აუცილებელია გაეროს მანდატის შესასრულებლად. ამ მხრივ, შეიქმნა -ის სახელწოდებით სამშვიდობო ოპერაცია ექვსი თვის ვადით იმ პირობით, რომ ის გახანგრძლივდებოდა საწყისი ოთხმოცდაათი დღის შემდეგ, საბჭოს მიერ არუშას შეთანხმებების განხორციელების პროგრესის განხილვის შემდეგ. უშიშროების საბჭომ გადაწყვიტა, რომ -ს უნდა ჰქონოდა შემდეგი მანდატი:
(ა) კიგალის უსაფრთხოების ხელშეწყობა;
(ბ) ცეცხლის შეწყვეტის მონიტორინგი, რომელიც ითვალისწინებდა კანტონაციის, შეკრების ზონების შექმნას და ახალი დემილიტარიზებული ზონის დემარკაციას;
(გ) უსაფრთხოების მდგომარეობის მონიტორინგი გარდამავალი მთავრობის მანდატის ბოლო პერიოდში, არჩევნებამდე;
(დ) დახმარება განაღმვაში;
(ე) არუშას შეთანხმებების შეუსრულებლობის გამოძიება;
(ვ) რუანდელი ლტოლვილების რეპატრიაციისა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა განსახლების მონიტორინგი;
(ზ) ჰუმანიტარული დახმარების კოორდინაციაში დახმარება;
(თ) ჟანდარმერიისა და პოლიციის საქმიანობასთან დაკავშირებული ინციდენტების გამოძიება და მათ შესახებ ანგარიშის მომზადება.

გაეროს დამკვირვებელთა მისია უგანდა-რუანდაში გაერთიანდებოდა -ში და საბჭომ ასევე დაამტკიცა ბუტროს-გალის გადაწყვეტილება, რომელშიც ნათქვამი იყო, რომ -ის განლაგება და გაყვანა ეტაპობრივად უნდა განხორციელებულიყო და ამასთან დაკავშირებით, რომ -ის მანდატი, გახანგრძლივების შემთხვევაში, სავარაუდოდ, შეწყდებოდა ეროვნული არჩევნების და რუანდაში ახალი მთავრობის დამყარების შემდეგ, რაც 1995 წლის ოქტომბრისთვის იყო დაგეგმილი. გენერალურ მდივანს უფლება მიეცა კიგალიში 2,548 ჯარისკაცის პირველი კონტინგენტი ექვსი თვის განმავლობაში გაგზავნოს, რაც მას საშუალებას მისცემს შექმნას გარდამავალი ინსტიტუტები და განახორციელოს არუშას სამშვიდობო შეთანხმების სხვა დებულებები.

იქ მას ასევე სთხოვეს -ის პროგრესისა და მისი შემდგომი მასშტაბისა და შემადგენლობის მოთხოვნების შესახებ ანგარიშის წარდგენა. ასევე სთხოვეს, რომ მისიის მაქსიმალური შემადგენლობა რაც შეიძლება დაბალი ყოფილიყო, მაგალითად, ეტაპობრივი განლაგების გზით, და ასევე განხილულიყო დაგეგმვის შემცირება. გენერალური მდივნის განზრახვას, დანიშნულიყო სპეციალური წარმომადგენელი, რომელიც მისიას უხელმძღვანელებდა, მიესალმნენ. უშიშროების საბჭომ მას სთხოვა შეთანხმება ტრანზაქციის სტატუსთან დაკავშირებით, რომელიც 30 დღის ვადაში უნდა ამოქმედებულიყო.

და ბოლოს, რეზოლუცია მოუწოდებდა მხარეებს, უზრუნველყონ გაეროს პერსონალის უსაფრთხოება, ხოლო წევრ სახელმწიფოებს, სპეციალიზებულ სააგენტოებსა და არასამთავრობო ორგანიზაციებს - ხელი შეუწყონ ეკონომიკური, ფინანსური და ჰუმანიტარული დახმარების გაწევაში ხალხისთვის და რუანდის დემოკრატიზაციისთვის.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1474

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1474 ერთხმად მიიღეს 2003 წლის 8 აპრილს. სომალიში არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების, კერძოდ 733-ე (1992), 1407-ე (2002) და 1425-ე (2002) რეზოლუციების განხილვის შემდეგ, საბჭომ ხელახლა შექმნა ექსპერტთა ჯგუფი ქვეყნის წინააღმდეგ დაწესებული იარაღის ემბარგოს დარღვევების გამოსაძიებლად.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა 1992 წლიდან სომალის წინააღმდეგ დაწესებული იარაღის ემბარგოს მუდმივი დარღვევებისა და მასთან დაკავშირებული უკანონო ქმედებების გამო. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა მხარდაჭერა ქვეყანაში შერიგების პროცესისადმი, მათ შორის ბოლოდროინდელი შერიგების კონფერენციისადმი და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ყველა სახელმწიფომ, განსაკუთრებით რეგიონის ქვეყნებმა, თავი უნდა შეიკავონ სომალის საშინაო საქმეებში ჩარევისგან, რადგან ასეთი ჩარევა ქვეყნის დესტაბილიზაციას იწვევს. გარდა ამისა, გამოითქვა შეშფოთება გარე წყაროებიდან სომალიში და მისი გავლით იარაღისა და საბრძოლო მასალის უწყვეტი დინების გამო, რის გამოც მნიშვნელოვნად მიიჩნიეს იარაღის ემბარგოს მონიტორინგის გაგრძელება და გაუმჯობესება. გარდა ამისა, ჯგუფს უნდა ჰქონოდა წვდომა ექსპერტიზაზე სამოქალაქო ავიაციის, საზღვაო ტრანსპორტის, რეგიონული საკითხებისა და ქვეყნის სპეციფიკური ცოდნის სფეროებში და ანგარიში წარედგინა 751-ე (1992) რეზოლუციით შექმნილი კომიტეტისთვის.

რეზოლუციამ მოითხოვა მეზობელი სახელმწიფოების, სომალის გარდამავალი ეროვნული მთავრობისა და სხვა უწყებებისა თუ ფიზიკური პირების სრული თანამშრომლობა ექსპერტთა ჯგუფისთვის ინფორმაციაზე შეუფერხებელი წვდომის უზრუნველყოფის გზით. ასევე, სახელმწიფოებს დაევალათ ინფორმაციის მიწოდება იარაღის ემბარგოს დარღვევის შესახებ. შეუსრულებლობის შემთხვევები უნდა მოხსენებოდა საბჭოს. რეგიონში გაიგზავნებოდა კომიტეტის მისია, რათა დაედასტურებინა მტკიცე განზრახვა იარაღის ემბარგოს ამოქმედებასთან დაკავშირებით, ხოლო ყველა მეზობელ სახელმწიფოს ეთხოვა კვარტალური ანგარიშების წარდგენა. რეგიონულ ორგანიზაციებს, აფრიკის კავშირსა და არაბული ქვეყნების ლიგას მოუწოდეს, დახმარებოდნენ სომალის მხარეებს ემბარგოს იმპლემენტაციაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2022

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2022 ერთხმად იქნა მიღებული 2011 წლის 2 დეკემბერს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა რეზოლუცია 2009.

რეზოლუცია
რეზოლუციამ ხაზი გაუსვა ლიბიის გარდამავალი მთავრობისადმი გაეროს მხარდაჭერის გაგრძელების მნიშვნელობას პრიორიტეტული საკითხების გადაჭრაში, უშიშროების საბჭომ ლიბიაში გაეროს დამხმარე მისიის მანდატი 2012 წლის 16 მარტამდე გაახანგრძლივა.

რეზოლუცია 2022 (2011)-ის ერთხმად მიღებით, საბჭომ ასევე დაადგინა, რომ -ის მანდატი, გარდამავალ მთავრობასთან კოორდინაციითა და კონსულტაციით, უნდა მოიცავდეს მხარდაჭერასა და დახმარებას იმ ეროვნული ძალისხმევის მიმართ, რომელიც მიმართულია ყველა სახის იარაღისა და მასთან დაკავშირებული მასალების გავრცელების საფრთხის აღმოსაფხვრელად, რაც განსაკუთრებით ეხება გადასატან საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსებს.

მისია, რომელიც უშიშროების საბჭოს 2011 წლის 16 სექტემბრის 2009-ე რეზოლუციით თავდაპირველი სამთვიანი ვადით შეიქმნა, მიზნად ისახავდა დახმარებოდა ლიბიის ეროვნულ ძალისხმევას საზოგადოებრივი უსაფრთხოების აღდგენის, კანონის უზენაესობის განმტკიცების, ინკლუზიური პოლიტიკური დიალოგისა და ეროვნული შერიგების ხელშეწყობის, ასევე საკონსტიტუციო და საარჩევნო პროცესების დაწყების საქმეში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1676

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1676-ე რეზოლუციით, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 10 მაისს, სომალიში არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების, კერძოდ, 733 (1992), 1519 (2003), 1558 (2004), 1587 (2005) და 1630 (2006) გახსენების შემდეგ, საბჭომ ხელახლა შექმნა ჯგუფი, რომელიც კიდევ ექვსი თვის განმავლობაში აკონტროლებდა ქვეყნის წინააღმდეგ იარაღის ემბარგოს.

დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ მოუწოდა სომალის ლიდერებს, გაეგრძელებინათ პოლიტიკური დიალოგი და გარდამავალ ფედერალურ მთავრობას, გაეგრძელებინა ქვეყნის მმართველობის დამყარება. მან დაგმო იარაღის უკანონო შემოტანა სომალიში და მის გავლით, რაც იარაღის ემბარგოს დარღვევას წარმოადგენს, და მეკობრეობის აქტები სომალის სანაპიროსთან, მოუწოდა ემბარგოს მონიტორინგის გაუმჯობესებისკენ და მოუწოდა სახელმწიფოებს, აღასრულონ შეზღუდვები.

აქტები
გაეროს წესდების თავის შესაბამისად მოქმედებისას, საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ყველა ქვეყანამ უნდა დაიცვას ემბარგო და განაცხადა, რომ განიხილავს შემდგომ ქმედებებს შესაბამისობის უზრუნველსაყოფად. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, სთხოვეს ხელახლა შეექმნა მონიტორინგის ჯგუფი, რომელიც დააკვირდებოდა სომალის წინააღმდეგ იარაღის ემბარგოს განხორციელებას, განაახლებდა სანქციების დამრღვევთა სიებს, ითანამშრომლებდა 751 (1992) რეზოლუციით შექმნილ კომიტეტთან, მის დასკვნებზე დაყრდნობით შესთავაზებდა რეკომენდაციებს და შესთავაზებდა რეგიონის სახელმწიფოების შესაძლებლობების გაუმჯობესების გზებს ემბარგოს განხორციელების კუთხით.კომიტეტს ასევე სთხოვეს რეკომენდაციების წარდგენა ემბარგოს ეფექტურობის გაუმჯობესების გზებთან დაკავშირებით.

და ბოლოს, კომიტეტს სთხოვეს სომალიში ვიზიტის განხილვა, რათა ეჩვენებინა საბჭოს გადაწყვეტილება იარაღის ემბარგოს აღსრულების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1679

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1679-ე რეზოლუციით, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 16 მაისს, სუდანში არსებული ვითარების შესახებ 1556 (2004), 1564 (2004), 1574 (2004), 1590 (2005), 1591 (2005), 1593 (2005), 1663 (2005) და 1665 (2006) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ, საბჭომ მხარი დაუჭირა აფრიკის კავშირის მშვიდობისა და უსაფრთხოების საბჭოს გადაწყვეტილებას, გაეროს სამშვიდობო ძალების დარფურში რაც შეიძლება მალე განლაგების შესახებ.

1679-ე რეზოლუციის მიღების შემდეგ, ჩინეთმა განაცხადა, რომ არ დაუჭერს მხარს სუდანის წინააღმდეგ მეშვიდე თავის უფლებამოსილების ფარგლებში რაიმე შემდგომ რეზოლუციებს, თუ სუდანის მთავრობა არ დაამტკიცებს ამას.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა დარფურში გაჭიანურებული კონფლიქტის მშვიდობიან მოსახლეობაზე შედეგების გამო და კიდევ ერთხელ გაიმეორა, რომ ყველა მხარემ დაუყოვნებლივ უნდა შეწყვიტოს ძალადობა. ასევე გამოითქვა შეშფოთება, რომ კონფლიქტმა შესაძლოა გავლენა მოახდინოს სუდანის დანარჩენ ნაწილზე და მეზობელ ჩადზე, საბჭომ აღნიშნა ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობების გაუარესება.

ამასობაში, საბჭოს წევრებმა შეაქეს აფრიკის კავშირის ხელმძღვანელობით დარფურში კრიზისის მოსაგვარებლად გაწეული პოლიტიკური ძალისხმევა. გარდა ამისა, მიესალმნენ სუდანში აფრიკის კავშირის მისიის ძალისხმევას, „განსაკუთრებით რთული გარემოებების“ მიუხედავად. საბჭომ გაითვალისწინა გაეროს შემდგომი ოპერაცია დარფურში აფრიკის მონაწილეობით.

აქტები
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების თავის შესაბამისად მოქმედებისას, საბჭომ მოუწოდა დარფურის სამშვიდობო შეთანხმების მხარეებს, პატივი სცენ მათ მიერ აღებულ ვალდებულებებს და დაუყოვნებლივ განახორციელონ შეთანხმება, ხოლო მათ, ვინც შეთანხმებას ხელი არ მოაწერა, მოეთხოვათ ამის გაკეთება.მან გამოთქვა განზრახვა, განიხილოს სანქციები ნებისმიერი მხარის ან პირის მიმართ, რომელიც ხელს შეუშლის შეთანხმების განხორციელებას.

აფრიკულ კავშირს მოეთხოვა კონსულტაციები გაეროსთან, საერთაშორისო ორგანიზაციებთან და ქვეყნებთან დარფურის სამშვიდობო შეთანხმებით გათვალისწინებული უსაფრთხოების ზომების აღსრულების -ის შესაძლებლობების გაძლიერების ზომებთან დაკავშირებით, ამავდროულად მხარი დაეჭირა აფრიკის კავშირის გადაწყვეტილებას მისი ოპერაციის გაეროს ოპერაციად გარდაქმნის შესახებ. ახალ ოპერაციასთან დაკავშირებული ყველა გადაწყვეტილება განხილული იქნებოდა სამშვიდობო შეთანხმების მხარეებთან.

და ბოლოს, რეზოლუციამ გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, სთხოვა, შეფასების მისიის დაბრუნებიდან ერთი კვირის ვადაში წარედგინა რეკომენდაციები გაეროს ოპერაციის მანდატის, სტრუქტურის, ძალების, ხარჯებისა და პოტენციური მონაწილეების შესახებ დარფურში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 902

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 902 ერთხმად მიიღეს 1994 წლის 11 მარტს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის ანგარიში, წარდგენილი 880-ე (1993) რეზოლუციის შესაბამისად. საბჭომ იმსჯელა ნდობის აღდგენის ღონისძიებებზე კვიპროსის რესპუბლიკასა და ჩრდილოეთ კვიპროსს შორის, რაც მიზნად ისახავდა კვიპროსის კონფლიქტის მოგვარებას.

საბჭომ მხარდაჭერა გამოუცხადა გენერალურ მდივანს მისი ძალისხმევისთვის, რათა მიღწეულიყო შეთანხმება ნდობის აღდგენის ღონისძიებებზე, რომლებიც ეხებოდა ვაროშასა და ნიქოზიის საერთაშორისო აეროპორტს. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ეს ღონისძიებები თავისთავად საბოლოო მიზანს არ წარმოადგენს, ისინი მნიშვნელოვან სარგებელს მოუტანს კუნძულზე მცხოვრებ ორივე თემს და ხელს შეუწყობს პოლიტიკურ პროცესს კონფლიქტის საბოლოო მოგვარებისკენ. საბჭოსთვის არსებული სტატუს კვო მიუღებელი იყო და მან მიესალმა ორივე მხარის პრინციპულ თანხმობას ნდობის აღდგენის ღონისძიებებთან დაკავშირებით.ინტენსიურმა დისკუსიებმა გენერალური მდივნის წარმომადგენლებს საშუალება მისცა, წამოეყენებინათ იდეები, რომლებიც ხელს შეუწყობდა მოლაპარაკებებს ნდობის აღდგენის ღონისძიებების იმპლემენტაციისთვის საჭირო საკვანძო საკითხებზე შეთანხმების მისაღწევად.

დასასრულს, გენერალურ მდივანს ეთხოვა, 1994 წლის მარტის ბოლომდე წარედგინა დამატებითი ანგარიში შეთანხმების მისაღწევად გაწეული ძალისხმევის შედეგების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 875

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 875 ერთხმად მიიღეს 1993 წლის 16 ოქტომბერს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა 841 (1993), 861 (1993), 862 (1993), 867 (1993) და 873 (1993) რეზოლუციები, საბჭომ, ჰაიტის მხარეების მიერ „გავერნორს აილენდის“ შეთანხმების მუდმივი შეუსრულებლობის გამო, გააფართოვა საერთაშორისო სანქციები და ქვეყნის წინააღმდეგ საზღვაო ბლოკადა დააწესა.

სანქციები წარმოადგენდა დამატებით ზომას, რომელიც მიზნად ისახავდა ჰაიტიში სამხედრო ხუნტის ჩამოშორებას და დემოკრატიის აღდგენას. გაეროს წესდების და თავების საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, საჭიროებისამებრ შეეჩერებინათ შემავალი საზღვაო გადაზიდვები ტვირთებისა და დანიშნულების ადგილების შემოწმებისა და ვერიფიკაციის მიზნით. ასევე, ძალაში დატოვა შეზღუდვები ნავთობსა და თხევად ბუნებრივ აირზე, წინა რეზოლუციების შესაბამისად.

რეზოლუციის დასასრულს აღინიშნა, რომ საჭიროების შემთხვევაში მიღებული იქნებოდა დამატებითი ზომები დადგენილი მოთხოვნების შესრულების უზრუნველსაყოფად.
ინფიქსი

ინფიქსი (ქართ. ჩასართი) — აფიქსი, რომელიც ჩასმულია სიტყვის ფუძის შიგნით ზმნის გრამატიკული ფორმების შესაქმნელად, იმ აფიქსებისგან განსხვავებით, რომლებიც დაერთვის ფუძეს გარედან (მაგ., როგორიცაა პრეფიქსი ან სუფიქსი).

მაგალითად, ლათინურში ნიშნავს „მან გახლიჩა“, ხოლო , -- ინფიქსის გამოყენებით, ნიშნავს „ის ხლეჩს“. ეტიმოლოგიურად, ინფიქსი პროინდოევროპულ (ლინგვისტების მიერ რეკონსტრუირებული ინდოევროპული ენების წინაპარი) ენაში უღლების ნაშთია. თანამედროვე ენები, როგორც წესი, არ იყენებენ ინფიქსებს, მაგრამ ლიეტუვურ ენაში შემორჩენილია ინფიქსი — (მიწებება), (ვეწებები). ინფიქსი ასევე გავრცელებულია ტაგალურ ენაში. მაგალითად, წარსული დროის ფორმა მომდინარეობს ზმნის განუსაზღვრელი ფორმიდან .

ინგლისურ ენაში თითქმის არ გამოიყენება ინფიქსი და ის, რაც გვხვდება, მხოლოდ მარგინალურ კონტექსტშია. მათი უმეტესობა სასაუბრო მეტყველებაში ისმის. თუმცა არსებობს სხვა მაგალითებიც, მაგალითად, ტექნიკურ ტერმინოლოგიაში, ეს მაგალითები ხშირად უფრო ზუსტად არის აღწერილი, როგორც .

პორტუგალიურ ენაში ზოგიერთ ნაცვალსახელურ ზმნის ფორმას აქვს ინფიქსი, მაგალითად -- „(მე) ვეტყვი მას“, სადაც არის „მას“ ნაცვალსახელი.

ინფიქსი ასევე ფართოდ გამოიყენება ჩინურ ენაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1094

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1094 მიიღეს 1997 წლის 20 იანვარს, მხარდაჭერას უცხადებდა გვატემალის სამშვიდობო პროცესს, რომელსაც გაერო 1994 წლიდან აკვირდებოდა. საბჭომ გასცა ნებართვა, რომ სამოქალაქო ომის დასრულების შემდეგ გაეროს გვატემალის ვერიფიკაციის მისიაში 155 სამხედრო დამკვირვებელი ჩართულიყო.

საბჭომ გაიხსენა გვატემალის მთავრობასა და გვატემალის ეროვნულ რევოლუციურ ერთობას შორის დადებული შეთანხმებები, რომელთა ფარგლებშიც მხარეები შეთანხმდნენ, ნება დაერთოთ გაეროსთვის, განეხორციელებინა სამშვიდობო ხელშეკრულებების შესრულების ვერიფიკაცია. ვერიფიკაციის პროცესი ითვალისწინებდა გაეროს სამხედრო პერსონალის განლაგებას.

გადაწყდა, რომ სამი თვის ვადით -ს შემადგენლობაში 155 სამხედრო დამკვირვებელი და სამედიცინო პერსონალი განლაგდებოდა. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა, ოპერაციის დაწყებამდე ორი კვირით ადრე ეცნობებინა საბჭოსთვის. ორივე მხარეს მოუწოდეს, სრულად შეესრულებინათ ნაკისრი ვალდებულებები და ეთანამშრომლათ ცეცხლის შეწყვეტის, ძალების დაშორიშორების, განიარაღებისა და -ის მებრძოლთა დემობილიზაციის საკითხებში. ამავდროულად, საერთაშორისო თანამეგობრობას ეთხოვა, გაეგრძელებინა დახმარების გაწევა სამშვიდობო პროცესის იმპლემენტაციის განმავლობაში.

მანამდე ჩინეთმა ვეტო დაადო გვატემალის შესახებ წარდგენილ რეზოლუციას, რაც განპირობებული იყო გვატემალელი ოფიციალური პირების განცხადებებით, რომლებიც მხარს უჭერდნენ ტაივანის დამოუკიდებლობას.