გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1468

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1468 მიიღეს ერთხმად 2003 წლის 20 მარტს, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებულ ვითარებაზე წინა რეზოლუციების გახსენების შემდეგ. საბჭო მიესალმა შეთანხმებას გარდამავალი მთავრობის ჩამოყალიბების შესახებ და მოითხოვა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გაეროს მისიის ყოფნის გაზრდა ქვეყნის აღმოსავლეთით მდებარე იტურის რეგიონში, მზარდი ძალადობის ფონზე.
რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ დადებითად შეაფასა გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისის ანგარიში იტურის პროვინციაში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით. გარდა ამისა, საბჭომ მადლობა გადაუხადა ანგოლის მთავრობას იტურის სიტუაციის მოწესრიგების შესახებ შეთანხმების იმპლემენტაციის უზრუნველყოფისთვის, ხოლო სამხრეთ აფრიკის მთავრობას — კონგოურ მხარეებს შორის გარდამავალი ღონისძიებების შესახებ შეთანხმების მიღწევაში გაწეული დახმარებისთვის. ქვეყანაში არსებული ვითარება კვლავაც წარმოადგენდა საფრთხეს საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის აფრიკის დიდი ტბების რეგიოში.
ქმედებები
რეზოლუცია მიესალმა 2003 წლის 6 მარტს კონგოურ პარტიებს შორის მიღწეულ შეთანხმებას გარდამავალი მთავრობის ჩამოყალიბების შესახებ და მოუწოდა, ეს გაეკეთებინათ რაც შეიძლება მალე, ყოველგვარი დაყოვნების გარეშე.დაგმო მასობრივი მკვლელობები და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლისა და ადამიანის უფლებების სხვა დარღვევები, განსაკუთრებით ქალებისა და გოგონების მიმართ, ასევე იტურის რეგიონში „კონგოს განთავისუფლების მოძრაობის“, „კონგოს დემოკრატიის გაერთიანებისა“ და „კონგოელი პატრიოტების კავშირის“ საქმიანობა. საბჭომ მოითხოვა, რომ -ის ანგარიშში ნახსენები სამხედრო ოფიცრები წარდგენილიყვნენ მართლმსაჯულების წინაშე. ამასთან დაკავშირებით, კონგოურ პარტიებს მოუწოდეს, გაეთვალისწინებინათ გარემოება ახალი მთავრობის წევრების დანიშვნისას, ჩამოეყალიბებინათ ჭეშმარიტებისა და შერიგების კომისია და პატივი ეცათ ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლისთვის.

გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა -ის ადამიანის უფლებათა კომპონენტის გაძლიერება და ოპერაციის წარმომადგენლობის გაზრდა იტურის ზონაში. უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოხატა ქალაქ ბუნიაში მიმდინარე ბრძოლების გამო და მოითხოვა ცეცხლის შეწყვეტა და საომარი მოქმედებების დაუყოვნებლივ დასრულება.მოითხოვა დიდი ტბების რეგიონის ყველა მთავრობისგან, შეეწყვიტათ სამხედრო და ფინანსური მხარდაჭერა იტურის შეიარაღებულ კონფლიქტში ჩართული მხარეებისთვის, ასევე უგანდას გაეყვანა ჯარები, ხოლო რუანდას თავი შეეკავებინა ძალების კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში დაბრუნებისგან.შეშფოთება გამოითქვა უგანდას, რუანდას და მარიონეტებს შორის კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში დაძაბულობის გამო და ყველა მხარეს მოუწოდეს, უზრუნველყონ იტურის რეგიონში მშვიდობიანი მოსახლეობისა და -ის პერსონალის უსაფრთხოება.

საბჭომ კვლავ დაადასტურა შეშფოთება ბავშვი ჯარისკაცების გამოყენებისა და რეკრუტირების, ასევე ბავშვთა დაცვის შესახებ ინფორმაციის ნაკლებობის გამო, როგორც ეს ნახსენები იყო 1460-ე (2003), 1261-ე (1999), 1314-ე (2000) და 1379-ე (2001) რეზოლუციებში მოცემულ მოთხოვნებში.გარდა ამისა, რეზოლუციამ მოითხოვა შეუფერხებელი წვდომა მესამე მხარის ვერიფიკაციის მექანიზმისა და -ისთვის, რათა შეფასდეს ბრალდებები კონგოს ტერიტორიაზე რუანდის ჯარების ყოფნისა და კონგოს მთავრობის მიერ ქვეყნის აღმოსავლეთში არსებული შეიარაღებული ჯგუფების მხარდაჭერის შესახებ.

საბოლოოდ, სრული მხარდაჭერა გამოეცხადა -ის განლაგების მესამე ფაზას 1445-ე (2002) რეზოლუციის შესაბამისად.