ხოსე მარია ალფარო სამორა

ხოსე მარია ალფარო სამორა (დ. 20 მარტი, 1799 — გ. 12 ივნისი, 1856) — კოსტა-რიკელი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი, რომელიც კოსტა-რიკის სახელმწიფოს მეთაურის პოსტს 1842 წლიდან 1844 წლამდე და 1846 წლიდან 1847 წლამდე იკავებდა.

ადრეული ცხოვრება
იგი დაიბადა 1799 წლის 20 მარტს ქალაქ ალახუელაში, რომელიც იმ პერიოდში ახალი ესპანეთის ვიცე-სამეფოს შემადგენლობაში შედიოდა. მისი მშობლები იყვნენ ხუან ანტონიო ალფარო არიასი და მარია დამიანა სამორა ფლორესი.

მან 1825 წლის 19 მაისს მარია ხოსეფა სანდოვალ ხიმენესსზე იქორწინა. ამ ქორწინებიდან მათ შეეძინათ სამი შვილი: ხოსე ხოაკინ ალფარო სანდოვალი, ქალიშვილი, რომელიც ადრეულ ბავშვობაშივე გარდაიცვალა, და კალიქსტო ალფარო სანდოვალი.

პოლიტიკაში მოსვლამდე და სახელმწიფო მოღვაწეობის პარალელურად, ალფარო სამორა აქტიურ სამეწარმეო საქმიანობას ეწეოდა. იგი იყო ფერმერი და ბიზნესმენი, რომელიც ფლობდა ყავის დიდ პლანტაციებს. მის მფლობელობაში იყო ასევე ხის სახერხი საწარმო იტიკისში, რომელიც ალახუელას მახლობლად მდებარეობდა. მისი ბიზნეს ინტერესები კოსტა-რიკის საზღვრებსაც სცდებოდა. კერძოდ, იგი მონაწილეობდა ხე-ტყის დამამუშავებელი კომპანიის საქმიანობაში ნიკარაგუაში, ქალაქ ხინოტეპეში . სწორედ მისმა სამეწარმეო გამოცდილებამ და ეკონომიკურმა ინტერესებმა განაპირობა მოგვიანებით მისი პოლიტიკური გადაწყვეტილებები, რომლებიც მიმართული იყო ქვეყნის ინფრასტრუქტურის განვითარებისა და ყავის ექსპორტის გაზრდისკენ.

საზოგადოებრივი აქტივობები
ხოსე მარია ალფარო სამორას საზოგადოებრივი და პოლიტიკური მოღვაწეობა გამოირჩეოდა მრავალფეროვნებითა და ქვეყნის ინსტიტუციურ განვითარებაში შეტანილი უდიდესი წვლილით. მისი კარიერა ეტაპობრივად ვითარდებოდა: თავდაპირველად იგი მსახურობდა ალახუელას შემცვლელ დეპუტატად (1825-1827), რასაც მოჰყვა ამავე ქალაქის მეორე მერის პოსტი (1828). მოგვიანებით იგი კვლავ აირჩიეს დეპუტატად, ჯერ ალახუელას (1829-1831), ხოლო შემდგომ ერედიას სახელით (1834-1836). 1841 წლისთვის მას უკვე ეკავა დასავლეთ დეპარტამენტის პოლიტიკური ლიდერის პოზიცია, ხოლო 1841-1842 წლებში სასამართლო პალატის მაგისტრატად მოღვაწეობდა.

1842 წლის 27 სექტემბერს, მაშინდელი სახელმწიფოს მეთაურის, ანტონიო პინტო სოარესის მიერ მოწვეულ ხუნტაზე, ალფარო სამორა სახელმწიფოს დროებით მეთაურად დაინიშნა. მისი პირველი ადმინისტრაცია უაღრესად ნაყოფიერი აღმოჩნდა ქვეყნის მოდერნიზაციისთვის. სწორედ მან ააგო სტრატეგიული მნიშვნელობის გზა, რომელიც დედაქალაქ სან-ხოსეს წყნარი ოკეანის მთავარ პორტთან, პუნტარენასთან აკავშირებდა. მის სახელს უკავშირდება სანტო ტომასის უნივერსიტეტის დაარსება და 1844 წლის კონსტიტუციის გამოცემა. გარდა ამისა, მან საფუძველი ჩაუყარა გაზეთს „ “. მიუხედავად ამ მიღწევებისა, მან 1844 წლის არჩევნები ფრანსისკო მარია ორეამუნო ბონილასთან წააგო და იმავე წლის 29 ნოემბერს ოფიციალურად გადააბარა ძალაუფლება, რომელიც წესით 1848 წლამდე უნდა გაგრძელებულიყო.

თუმცა, პოლიტიკურმა რყევებმა იგი კვლავ დააბრუნა ხელისუფლებაში. 1846 წლის 7 ივნისს, სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ, ალფარო მეორედ გამოცხადდა სახელმწიფოს დროებით მეთაურად. ამ მმართველობის პერიოდში მან პუნტარენას თავისუფალი პორტის სტატუსი მიანიჭა, გამოსცა 1847 წლის კონსტიტუცია და წამოიწყო დიპლომატიური მისია ნიკარაგუასთან საზღვრის შესახებ შეთანხმების მისაღწევად, რაც, ბრაულიო კარილიოს 1838 წლის მცდელობის მსგავსად, წარუმატებლად დასრულდა. 1847 წლის არჩევნებში იგი ხოსე მარია კასტრო მადრისთან დამარცხდა, თუმცა მოახერხა ვიცე-პრეზიდენტის პოსტის მოპოვება მომდევნო ვადით. ახალი კონსტიტუციის შესაბამისად, 1847 წლის 1-დან 8 მაისამდე იგი ატარებდა „სახელმწიფოს პრეზიდენტის“ ტიტულს, სანამ მას კასტრო ოფიციალურად ჩაანაცვლებდა. სულ რამდენიმე თვეში, კორუფციაში დადანაშაულების გამო, მას თანამდებობის დატოვება მოუხდა. იგი ჯერ ტერაბაში გადაასახლეს, მოგვიანებით კი პანამაში გადავიდა.

ცხოვრების ბოლო წლებში ალფარო სამორა კოსტა-რიკაში დაბრუნდა, თუმცა პოლიტიკაში ჩართვაზე კატეგორიული უარი განაცხადა. მისი სიცოცხლე ტრაგიკულად დასრულდა: იგი 1856 წლის 11 ივნისს, ალახუელაში, იმ პერიოდში მძვინვარე ქოლერის ეპიდემიას ემსხვერპლა.