iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სანდიის პროვინცია

სანდია -— პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოლივია, ხოლო ჩრდილოეთიდან მადრე-დე-დიოსის რეგიონი. სანდიას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სანდია. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 65 431 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 5,5 ადამიანს. სანდიას ფართობია 11 862,41 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად.
სან-რომანის პროვინცია

სან-რომანი — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება კუსკოს და არეკიპას რეგიონები. სან-რომანის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხულიაკა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 236 315 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 103,8 ადამიანს. სან-რომანის ფართობია 2 277,63 კმ². პროვინცია იყოფა 4 რაიონად.
სან-ანტონიო-დე-პუტინის პროვინცია

სან-ანტონიო-დე-პუტინა — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოლივია. სან-ანტონიო-დე-პუტინას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუტინა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 44 853 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 14.0 ადამიანს. სან-ანტონიო-დე-პუტინას ფართობია 3 207,38 კმ². პროვინცია იყოფა 5 რაიონად. სან-ანტონიო-დე-პუტინას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1989 წლის 12 ივნისს.
მოოს პროვინცია

მოო — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ტიტიკაკას ტბა, ხოლო აღმოსავლეთიდან ბოლივია. მოოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მოო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 28 149 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 28 ადამიანს. მოოს ფართობია 1 005,25 კმ². პროვინცია იყოფა 4 რაიონად.
მელგარის პროვინცია

მელგარი — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება კუსკოს რეგიონი. მელგარის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი აიავირი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 84 739 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 13,1 ადამიანს. მელგარის ფართობია 6 446,85 კმ². პროვინცია იყოფა 9 რაიონად.
ლამპის პროვინცია

ლამპა — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება კუსკოს და არეკიპას რეგიონები. ლამპას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლამპა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 48 239 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 8,3 ადამიანს. ლამპას ფართობია 5 991,73 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად.
უანკანეს პროვინცია

უანკანე — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოლივია. პროვინციას სამხრეთიდან ესაზღვრება ტიტიკაკას ტბა. უანკანეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი უანკანე. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 74 542 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 26,6 ადამიანს. უანკანეს ფართობია 2 805,85 კმ². პროვინცია იყოფა 8 რაიონად.
გერმანიის საპრეზიდენტო არჩევნები (1925)

1925 წლის გერმანიის საპრეზიდენტო არჩევნები იყო რაიხსპრეზიდენტის პირველი პირდაპირი არჩევნები. პირველი პრეზიდენტი ფრიდრიხ ებერტი 1925 წლის 28 თებერვალს გარდაიცვალა. ებერტი არაპირდაპირი გზით იყო არჩეული ნაციონალური ასამბლეის მიერ, მაგრამ ვაიმარის კონსტიტუციის მიხედვით შემდეგი პრეზიდენტი მოსახლეობას უნდა აერჩია. ორი ტურის შემდეგ პაულ ფონ ჰინდენბურგი გერმანიის მეორე პრეზიდენტი გახდა.

საარჩევნო სისტემა
ვაიმარის რესპუბლიკის დროინდელი კანონმდებლობის მიხედვით თუ საპრეზიდენტო არჩევნების პირველ ტურში ვერცერთი კანდიდატი ვერ მოიპოვებდა ხმების აბსულუტურ უმრავლესობას (ე. ი. ნახევარზე მეტს), ინიშნებოდა მეორე ტური, სადაც კანდიდატი, რომელიც ყველაზე მეტ ხმას მიიღებდა პრეზიდენტი ხდებოდა. მეორე ტურში დაშვებული იყო ალტერნატიული კანდიდატის ნომინირება.

შედეგები
ელ-კოლიაოს პროვინცია

ელ-კოლიაო — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ტაკნას და მოკეგას რეგიონები, ხოლო დასავლეთიდან ესაზღვრება ბოლივია. პროვინციას მცირე ნაწილი გაშენებულია ტიტიკასას ტბაზე. ელ-კოლიაოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლიავე. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 76 749 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 13,7 ადამიანს. ელ-კოლიაოს ფართობია 5 600,51 კმ². პროვინცია იყოფა 5 რაიონად.
ქუთაისის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა

ქუთაისის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა — თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა (თიზ) შეიქმნა 2009 წელს სამთავრობო დადგენილებით და მდებარეობს ქუთაისის ყოფილი საავტომობილო ქარხნის ტერიტორიაზე. საერთო ფართობია 27 ჰექტარი. შექმნის ინიციატორია ტერიტორიის მეპატრონე, შპს ”ჯორჯიან ინტერნეშნლ ჰოლდინგი”, რომელიც ამავდროულად არის თიზ-ის ადმინისტრატორიც. შექმნილია 100%-იანი კერძო კაპიტალით და მისი დამფუძნებლები საქართველოს მოქალაქე კერძო პირები არიან. კომპანია-ადმინისტრატორის მიზანია თავისუფალი მეწარმეობის პრინციპზე აგებული ინდუსტრიული ზონის ჩამოყალიბება როგორც ადგილობრივ, ასევე უცხოელ ინვესტორთა ძალებით.

ქუთაისის თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში ფუნქციონირებს კომპანია - .

საქმიანობის სახეა საყოფაცხოვრებლო გაზისა და ელექტრო ტექნიკის გამოშვება-რეალიზაცია. განხორციელებულმა ინვესტიციამ 2009 წელს შეადგინა 55 750 580 აშშ. დოლარი. სრული საწარმოო ციკლის შესაქმნელად კომპანია აპირებს დამატებით ინვესტირებას:
2010 წელს - 269 685 250 აშშ დოლარის ოდენობით.
2011 წელს - 126 541 250 აშშ დოლარის ოდენობით.

ინვესტიციის განხორციელების შედეგად: - დღეისათვის ფუნქციონირებს საყოფაცხოვრებო გაზისა და ელექტრო ტექნიკის საამწყობო საამქრო. პროდუქციის რეალიზაცია ხორციელდება საქართველოში. რეალიზებული პროდუქციის ღირებულებაა 107 ათასი ლარი. გადასატვირთად მზადაა პროდუქცია აზერბაიჯანისა და უკრაინისთვის.

ინვესტიციების სრული მოცულობით (451 977 080 აშშ. დოლარი) განხორციელების შემდეგ შეიქმნება წარმოების სრული ციკლი, რომელიც უზრუნველყოფს მაკომპლექტებელი დეტალების ადგილზე დამზადებას ადგილობრივი და იმპორტული ნედლეულის ბაზაზე.
წარმოების მოსალოდნელი მოცულობაა 75-90 მლნ აშშ. დოლარი წლიურად.

ქუთაისი სიდიდით და სამრეწველო მნიშვნელობით საქართველოს მეორე ქალაქია. მისი მოსახლეობა ბოლო აღწერით 186 000 ათასი კაცია და საქართველოს მოსახლეობის თითქმის 4%-ს შეადგენს. მასში წარმოებული პროდუქცია იმერეთის რეგიონთან ერთად 1990 წლისათვის საქართველოს მთლიანი შიდა პროდუქტის და ეროვნული შემოსავლის 14-15 %-ს შეადგენდა. ქუთაისში იწარმოებოდა საქართველოს სამრეწველო პროდუქციის 16%.

საბჭოთა პერიოდში რეგიონი გამოირჩეოდა საკავშირო დაქვემდებარების საწარმოთა სიმრავლით. რეგიონი გარკვეულწილად გამოირჩევა საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული წიაღისეული სიმდიდრეების მრავალფეროვნებით. ამჟამად იმერეთში 100-ზე მეტი მინერალურ-სანედლეულო რესურსების საბადოა აღრიცხული, რომელთა გარკვეული ნაწილი საექსპორტოა (მანგანუმი, ქვანახშირი, სამშენებლო და მოსაპირკეთებელი ქვები).

ამან განაპირობა რეგიონში მოპოვებული და გადამამუშავებელი საწარმოების განვითარება 90-იანი წლების დასაწყისში რეგიონში 1000-ზე მეტი დასახელების სამრეწველო პროდუქცია იწარმოებოდა, რომლის საკმაოდ დიდი ნაწილი 30-ზე მეტ ქვეყანაში იგზავნებოდა.

იმერეთი მდიდარია ენერგეტიკული რესურსებით, რის გამოც მის ტერიტორიაზე 5 ჰეს-ია განთავსებული. წარმოების მოცულობაში მათი ხვედრითი წილი 13-18%-ის ფარგლებშია, ხოლო გამომუშავებულმა ელექტროენერგიამ 2003 წელს 137,8 მლნ კვტ. საათი შეადგინა, რაც 44% ით აღემატება 2002წლის მაჩვენებელს.

იმერეთი შეიძლება ექსპორტზე ორიენტირებულ რეგიონად ჩაითვალოს. 2003 წელს ექსპორტზე 69,8 მლნ. ლარის, ხოლო 2004 წელს 94,4 მლნ ლარის პროდუქცია გადაიტვირტა, რაც მთლიანი გადატვირთული პროდუქციის 54%-ია.
ჩუკუიტოს პროვინცია

ჩუკუიტო — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ბოლივია. პროვინციას მცირე ნაწილი გაშენებულია ტიტიკაკას ტბაზე. ჩუკუიტოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხული. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 110 083 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 27,7 ადამიანს. ჩუკუიტოს ფართობია 3 978,13 კმ². პროვინცია იყოფა 7 რაიონად.
კარაბაიის პროვინცია

კარაბაია — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მადრე-დე-დიოსის რეგიონი, ხოლო დასავლეთიდან კუსკოს რეგიონი. კარაბაიას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მაკუსანი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 66 316 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 5,4 ადამიანს. კარაბაიას ფართობია 12 266,4 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად.
პუნოს პროვინცია

პუნო — პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება მოკეგას რეგიონი. პროვინციას მცირე ნაწილი გაშენებულია ტიტიკაკას ტბაზე, პროვინციას ეკუთვნის რამდენიმე კუნძული ამ ტბაში, რომელთაგანაც აღსანიშნავია ესტევესი. პუნოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუნო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 221 800 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 35,2 ადამიანს. პუნოს ფართობია 6 494,76 კმ². პროვინცია იყოფა 15 რაიონად. პუნოს პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1956 წლის 16 მარტს.
ევტერპე (მუზა)

ევტერპე ან ევტერპა („გამამხიარულებელი“) — ბერძნულ მითოლოგიაში ერთ-ერთი 9 მუზათაგანი, ზევსისა და ტიტანიდი მნემოსინეს ქალიშვილი, ლირიკული პოეზიისა და მუსიკის მუზა. გამოხატავდნენ ფლეიტითა და ლირით ხელში.

რესის დედა რომელიც მდინარის ღვთაების სტრიმენოსისაგან შეეძინა. დიოდოროსის ეტიმოლოგიის მიხედვით, სახელი მიიღო მაყურებელთა „სიამოვნება“ საგან (ტერპეინ), რომლებიც განათლების სიკეთეს იღებდნენ.
(27) ევტერპე

27 ევტერპე , ადრე 853 — მთავარი სარტყლის ასტეროიდი. აღმოჩენილია 8 ნოემბერს 1853 წ. ინგლისელი ასტრონომის ჯონ ჰინდის მიერ ლონდონში, დიდ ბრიტანეთში. ასტეროიდს სახელი მიენიჭა ევტერპეს, ლირიკული პოეზიისა და მუსიკის მუზის პატივსაცემად.

ასტეროიდი არ კვეთს დედამიწის ორბიტას, და მზის ირგვლივ ბრუნავს 3.60 იულიანური წელი.
სეჩურის პროვინცია

სეჩურა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, ხოლო სამხრეთიდან ლამბაიეკეს რეგიონი. სეჩურას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სეჩურა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 6 369,93 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 7,4 ადამიანს. სეჩურას ფართობია 6 369,93 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. სეჩურას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1993 წლის 23 დეკემბერს.
ტალარის პროვინცია

ტალარა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, ხოლო ჩრდილოეთიდან ტუმბესის რეგიონი. ტალარას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტალარა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 122 162 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 43,6 ადამიანს. ტალარას ფართობია 2 799,49 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. ტალარას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1956 წლის 16 მარტს.
სულიანის პროვინცია

სულიანა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ტუმბესის რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ეკვადორი. სულიანას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სულიანა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 290,000 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 51,3 ადამიანს. სულიანას ფართობია 5 423,61 კმ². პროვინცია იყოფა 8 რაიონად. სულიანას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1861 წლის 20 მარტს.
პაიტის პროვინცია

პაიტა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პაიტას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პაიტა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 105 151 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 58,9 ადამიანს. პაიტას ფართობია 1 785,16 კმ². პროვინცია იყოფა 7 რაიონად. პაიტას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1861 წლის 20 მარტს.
მოროპონის პროვინცია

მოროპონი — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ლამბაიეკეს რეგიონი. მოროპონის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩულუკანასი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 163 181 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 42,7 ადამიანს. მოროპონის ფართობია 3 817,92 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად. მოროპონის პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1857 წლის 2 იანვარს.
უანკაბამბის პროვინცია

უანკაბამბა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ლამბაიეკეს რეგიონი, აღმოსავლეთიდან კახამარკას რეგიონი, ხოლო ჩრდილოეთიდან ეკვადორი. უანკაბამბას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი უანკაბამბა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 123 456 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 29 ადამიანს. უანკაბამბას ფართობია 4 254 კმ². პროვინცია იყოფა 8 რაიონად. უანკაბამბას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1861 წლის 20 მარტს.
აიაბაკის პროვინცია

აიაბაკა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეკვადორი. აიაბაკას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი აიაბაკა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 38 245 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 26,5 ადამიანს. აიაბაკას ფართობია 5 230,68 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად. აიაბაკას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1865 წლის 14 იანვარს.
პიურის პროვინცია

პიურა — პროვინცია პერუში, პიურის რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ლამბაიეკეს რეგიონი. პიურას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პიურა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 642 428 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 130,4 ადამიანს. პიურას ფართობია 6 211,61 კმ². პროვინცია იყოფა 9 რაიონად. პიურას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1861 წლის 20 მარტს.
ჩრდილოარაბული დამწერლობა

ჩრდილოარაბული დამწერლობა — ჩრდილოეთ და ცენტრალურ არაბეთში (თანამედროვე საუდის არაბეთი, იორდანია, სირია) ძვ. წ. საუკუნიდან წლამდე გამოყენებული კონსონანტური დამწერლობა. შეიცავდა 29 ასო–სინშანს. ჩრდილოარაბული დამწერლობა ახლოს ენათესავება სამხრეთარაბულ დამწერლობას და კავშირი არ აქვს თანამედროვე არაბულ შრიფტთან. სამხრეთარაბულთან ერთად მიეკუთვნება სემიტური დამწერლობების სამხრეთულ შტოს.

ასო–ნიშნები არაერთსახოვანია. ხშირად ხდება სხვადასხვა ფონემის გადმოსაცემად იდენტური ნიშნის გამოყენება. წერის მიმართულებაც არაა ერთიანი და განსაზღვრული: გვხვდება როგორც ბუსტროფედონის წესით შესრულებული წარწერები, ისე მარჯვნიდან მარცხნივ მიმართულებით დაწერილი ტექსტები. სიტყვებს გამოყოფს სპეციალური სიტყვათშორისი შტრიხი, თუმცა ხშირად მისი ადგილი გამოტოვებულია.
პასკოს პროვინცია

პასკო — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ხუნინის რეგიონი, ჩრდილოეთიდან უანუკო, ხოლო დასავლეთიდან ლიმის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სერო-დე-პასკო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 147 126 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 39,9 ადამიანს. ფართობი 4 758,57 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 13 რაიონად.
დანიელ-ალსიდეს-კარიონის პროვინცია

დანიელ-ალსიდეს-კარიონი — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება უანუკოს რეგიონი, ხოლო დასავლეთიდან ლიმის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჯანაუანკა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 41 530 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 22 ადამიანს. ფართობი 1 887,23 კმ²-ს შეადგენს . პროვინცია იყოფა 8 რაიონად.
ოსაპამპის პროვინცია

ოსაპამპა — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ხუნინის რეგიონი, ჩრდილოეთიდან უანუკო, ხოლო აღმოსავლეთიდან უკაიალის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოსაპამპა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 78 108 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 4,2 ადამიანს. ფართობი 18 673,79 კმ²-ს შეადგენს . პროვინცია იყოფა 7 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1944 წლის 27 ნოემბერს.
ილოს პროვინცია

ილო — პროვინცია პერუში, მოკეგის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, ჩრდილოეთიდან არეკიპას რეგიონი, ხოლო სამხრეთიდან ტაკნას რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ილო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 63 037 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 45,7 ადამიანს. ფართობი 1 380,68 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 3 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1970 წლის 26 მაისს.
ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინცია

ხენერალ-სანჩეს-სერო — პროვინცია პერუში, მოკეგის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება არეკიპას რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან პუნოს რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ომატე. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 25 809 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 4,5 ადამიანს. ფართობი 5 681,71 კმ²-შეადგენს. პროვინცია იყოფა 11 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1936 წლის 3 აპრილს.
მარისკალ-ნიეტოს პროვინცია

მარისკალ-ნიეტო — პროვინცია პერუში, მოკეგის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება არეკიპას რეგიონი, აღმოსავლეთიდან პუნო, ხოლო სამხრეთიდან ტაკნას რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მოკეგა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 70 460 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 8,1 ადამიანს. ფართობი 8 671,58 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1936 წლის 3 აპრილს.
ერატო (მუზა)

ერატო  — სასიყვარულო პოეზიის მუზა. მისი ატრიბუტია - კიფარა (ლირის ერთ ერთი სახეობა). ძველი ბერძნული მითოლოგიის პოპულარული პერსონაჟი; ხშირად გამოყენებადი სახე და სიმბოლო ხელოვნებაში. მას მიმართავენ პოემებში აპოლონი როდოსელი და ვერგილიუსი .

ზევსისა და მნემოსინეს ქალიშვილი .
დიოდოროსის მიხედვით, სახელი მიიღო - სწავლულთა შესაძლებლობა გახდე სიყვარულში სასურველი (ეპერასტო) .
სადახლო

სადახლო — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ხულდარა, მოლაოღლი, თაზაქენდი, ბურმა). მდებარეობს მდინარეების, დებედასა და ბანოშისწყლის შესართავთან, სომხეთის საზღვართან, ზღვის დონიდან 500 მ, მარნეულიდან 32 კმ. სოფელში ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი. სოფლის ზემოთ, 3 კმ-ში სათავეს იღებს სადახლოს არხი.

ისტორია
საბჭოთა პერიოდში სადახლოს სასოფლო საბჭოში შედიოდა აგრეთვე სოფლები დამია, დამია-გიაურარხი, მამაი, ახლო ლალალო. მოქმედებდა მეთამბაქოეობის მეურნეობა.

წოფის ციხე
სოფლის დასავლეთით 7 კმ-ზე, მდ. ბანოშისწყლის (ძვ. ხოჟირნა) მარცხენა ნაპირზე მდებარეობს შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე. ციხე ფუნქციონირებდა - საუკუნეებში. სიმაგრე კლდოვან მთაზეა აგებული. შემორჩენილია ზედა ციხის ნანგრევები და გალავნის ფრაგმენტები. აქვეა საცხოვრებელი კომპლექსების ნაშთები და მცირე ეკლესიის ნანგრევები. წოფის ციხესთან ნასოფლარია. შემორჩენილია ორი დარბაზული ტიპის საყდარი, რომლებიც - საუკუნეებით თარიღდება. ციხეს ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის ძეგლის სტატუსი აქვს.

მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7337 ადამიანი.
ეპიგონიონი

ეპიგონოინი — ძველი ბერძნული საკრავი ინსტრუმენტი.

ეპიგონიონი სიმებიანი ინსტრუმენტია, რომელიც თანამედროვე არფას ჰგავს. მეცნიერებმა ზუსტად არ იციან, როგორ გამოიყურებოდა ეპიგონიონი, თუმცა წყაროებზე დაყრდნობით განსაზღვრეს როგორ ჟღერდა. „მას ნამდვილად საინტერესო ჟღერადობა აქვს: ლითონისებური, უხეში და ნათელი”, — აღნიშნავს დომენიკო ვიჩინანცა, პროექტ -ს თანამშრომელი, რომელმაც ინსტრუმენტი აღადგინა.

სპეციალისტის თქმით, ეპიგონიონი შესანიშნავად ჟღერს შუასაკუნეების ანსამბლის შემადგენლობაში, კარგად ერწყმის სასულე და სიმებიან ინსტრუმენტებს. ჯერჯერობით, ეპიგონიონის რეალური მოდელი მეცნიერებმა ვერ წარმოადგინეს: მისი ხმა სინთეზატორზე იქმნება.

„ეპიგონიონი არის არფის ან ფსალტერიონის 40-სიმიანი ანალოგი“, ამბობს თავის ნაშრომში ძვ. წ. 183 წელს ძველი ბერძენი რიტორი აფინეი. ისტორიკოსების აზრით, მოცემული ინსტრუმენტი გამოიგონა და საბერძნეთში ჩაიტანა მუსიკოსმა ეპიგონმა.

არასრული მონაცემებით, მეცნიერებმა შეძლეს განესაზღვრათ, როგორ ჟღერდა ეპიგონიონი და ჩაეწერათ კომპოზიცია მისი შესრულებით, იუწყება .
სკილა

სკილა, სცილა — ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში ზღვის ურჩხული. ერთ-ერთი ლეგენდის მიხედვით სკილა იყო პოსეიდონის შვილის ფორკისისა და ჰეკატეს — საშინელების ქალღმერთის ქალიშვილი.

ოვიდიუსის პოემის მეტამორფოზების მიხედვით, გლავკოსი ზღვის ღმერთი ძლიერ იყო შეყვარებული ამ მშვენიერ ნიმფაზე. მაგრამ ჯადოქარი კირკე (ცირცეა) გლავკოსზე შეყვარებული ეჭვიანობის ნიადაგზე ის ზღვის ურჩხულად გადააქცია.

მითის სხვა ვერსიით, სკილა იყო გარეული ძაღლი, რომელმაც მოჰპარა ხარები ჰერაკლეს. მან კი ის სიკვდილით დასაჯა. სიკვდილის შემდეგ მამამისმა ფორკისმა აღადგინა მკვდრეთით.

ოვიდიუსი აღაფრთოვანა ჰომეროსის ეპოპეამ, სადაც სკილა აღწერილია როგორც საშინელი არსება, მეზღვაურთა რისხვა. მისი 6 თავი 6 კისერზე იდგა, ხოლო ყოველს პირში სამ-სამი რიგი კბილები ჰქონდა, გადაადგილდებოდა ის 12 თათზე. ის ბინადრობდა მაღალი კლდის სიღრმეში არსებულ გამოქვაბულში და იყურება დასავლეთისაკენ — ერებასაკენ წყვდიადის სამეფოსაკენ. როგორც კი მსხვერპლს იგრძნობდა გამოვარდებოდა თავის სამყოფელიდან და ძაღლივით ყმუილს იწყებდა. იმ კლდის მოპირდაპირედ, სადაც ყმუანა სკილა ცხოვრობდა ერთი ისრის სროლის მანძილზე იყო მეორე ურჩხულის — ქარიბდას სამყოფელი, კლდე, რომლის ქვეშაც ის ცხოვრობდა, სკილას გამოქვაბულზე დაბლა იყო. როდესაც ოდისევსი ამ ორ ურჩხულს შორის მიცურავდა 6 მისი ამხანაგი სკილამ იმსხვერპლა.

იმისდა მიუხედავად, რომ ჰომეროსის ნაწარმოებში არაა უფრო კონკრეტულობა მათი ლოკალიზირებისათვის, ლეგენდები მათ მესინის სრუტის ორ კლდესთან აიგივებენ აპენინის ნახევარკუნძულსა და სიცილიის კუნძულს შორის, რომელიც ყოველთვის საშიშია მეზღვაურებისათვის.
ტაუამანუს პროვინცია

ტაუამანუ — პროვინცია პერუში, მადრე-დე-დიოსის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება უკაიალის რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ბოლივია. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ინიაპარი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 7 429 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 0,4 ადამიანს. ფართობი 21 196,88 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 3 რაიონად.
მანუს პროვინცია

მანუ — პროვინცია პერუში, მადრე-დე-დიოსის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება კუსკოს რეგიონი, ხოლო სამხრეთიდან პუნოს რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სალვასიონი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 17 297 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 0.6 ადამიანს. ფართობი 27 835,17 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 4 რაიონად.
ტამბოპატის პროვინცია

ტამბოპატა — პროვინცია პერუში, მადრე-დე-დიოსის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება უკაიალის რეგიონი, სამხრეთიდან კუსკოს რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ბოლივია. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუერტო-მალდონადო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 67 298 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 1.9 ადამიანს. ფართობი 36 268,49 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 4 რაიონად.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მექსიკაში

2016 წლის მონაცემებით მექსიკაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 34 ძეგლია.

მათ შორის:
28 კულტურის ობიექტი
6 ბუნების ძეგლი

12 მათგანი ადამიანის გენიის შედევრია (კრიტერიუმი ), 3 კი ბუნების ქმნილებაა (კრიტერიუმი ).

ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.

ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
დატემ-დელ-მარანიონის პროვინცია

დატემ-დელ-მარანიონი — პროვინცია პერუში, ლორეტოს რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეკვადორი, სამხრეთიდან სან-მარტინის რეგიონი, ხოლო დასავლეთიდან ამასონასის რეგიონი. დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სან–ლორენცო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 49 446 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 1,1 ადამიანს. დატემ-დელ-მარანიონის ფართობია 46 609,9 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. დატემ-დელ-მარანიონს პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 2005 წლის 2 აგვისტოს.
უკაიალის პროვინცია

უკაიალი — პროვინცია პერუში, ლორეტოს რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება სან-მარტინის რეგიონი, ხოლო სამხრეთიდან უკაიალის რეგიონი. უკაიალის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კონტამანა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 57 669 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 2 ადამიანს. უკაიალის ფართობია 29 293,47 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. უკაიალის პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1990 წლის 13 ოქტომბერს.
რეკენის პროვინცია

რეკენა — პროვინცია პერუში, ლორეტოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება უკაიალის რეგიონი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ბრაზილია. რეკენას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რეკენა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 67 927 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 1,4 ადამიანს. რეკენას ფართობია 49 477,8 კმ². პროვინცია იყოფა 11 რაიონად. რეკენას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1943 წლის 2 ივლისს.
მარისკალ-რამონ-კასტილიის პროვინცია

მარისკალ-რამონ-კასტილია — პროვინცია პერუში, ლორეტოს რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბრაზილია. მარისკალ-რამონ-კასტილიას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კაბალიოკოჩა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 55 294 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 1,5 ადამიანს. მარისკალ-რამონ-კასტილიას ფართობია 37 412,94 კმ². პროვინცია იყოფა 4 რაიონად. მარისკალ-რამონ-კასტილიას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1979 წლის 18 ოქტომბერს.
ალტო-ამასონასის პროვინცია

ალტო-ამასონასი — პროვინცია პერუში, ლორეტოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება სან-მარტინის რეგიონი. ალტო-ამასონასის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იურიმაგასი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 101 934 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 5,4 ადამიანს. ალტო-ამასონასის ფართობია 18 764,32 კმ². პროვინცია იყოფა 6 რაიონად. ალტო-ამასონასის პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1866 წლის 7 თებერვალს.
მაინასის პროვინცია

მაინასი — პროვინცია პერუში, ლორეტოს რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეკვადორი და კოლომბია. მაინასის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იკიტოსი. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 536 423 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 4,3 ადამიანს. მაინასის ფართობია 119 859,4 კმ². პროვინცია იყოფა 13 რაიონად.
მანუელ ოდრია

მანუელ აპოლინარიო ოდრია (; 26 ნოემბერი 1896, ტარმა — 18 თებერვალი 1974, ლიმა) — პერუელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. პერუს ორგზის პრეზიდენტი 1948-1950 წწ. და 1950-1956 წწ.

ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ტარმაში. 1915 წელს დაამთავრა სამხედრო აკადემია და მუშაობა დაიწყო პერუს შეიარაღებულ ძალებში. მონაწილეობდა ეკვადორთან ომში პოდპოლკოვნიკის წოდებით, ხოლო ომის დამთავრების შემდეგ (1942) მიიღო გენერლის წოდება.