კრისტიან ვიერი

კრისტიან ვიერი (; დ. 12 ივლისი, 1973), ცნობილი როგორც ბობო ვიერი, — იტალიელი ყოფილი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც ცენტრალური თავდამსხმელის პოზიციაზე თამაშობდა. მიუხედავად იმისა, რომ იგი იტალიაში დაიბადა, ბავშვობაში ოჯახთან ერთად ავსტრალიაში გადავიდა საცხოვრებლად, მოგვიანებით კი იტალიაში დაბრუნდა, რათა პროფესიონალური კარიერა დაეწყო. კარიერის უდიდესი ნაწილი მან სერია -ში გაატარა. 2004 წლის მარტში ვიერი შეიყვანეს ფიფა 100-ის სიაში — მსოფლიოს 125 უდიდესი ცოცხალი ფეხბურთელის ჩამონათვალში, რომელიც პელემ -ს ასწლეულის აღსანიშნავად შეადგინა.

ვიერი გამოირჩეოდა განსაკუთრებული შედეგიანობით და მრავალი წლის განმავლობაში თავისი თაობის ერთ-ერთ საუკეთესო თავდამსხმელად ითვლებოდა. ამის შედეგად, 1999 წელს, როდესაც „ინტერმა“ „ლაციოს“ მის სანაცვლოდ 32 მილიონი გირვანქა სტერლინგი (43 მილიონი ევრო) გადაუხადა, იგი იმ დროისთვის მსოფლიოს ყველაზე ძვირადღირებული ფეხბურთელი გახდა.

კარიერის განმავლობაში ვიერიმ 12 სხვადასხვა კლუბში ითამაშა — უმეტესად იტალიაში, თუმცა ასევე ესპანეთსა და საფრანგეთში. პროფესიონალური კარიერა 1991 წელს „ტორინოში“ დაიწყო, თუმცა მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი და წარმატებული პერიოდები დაკავშირებულია „იუვენტუსთან“, მადრიდის „ატლეტიკოსთან“, „ლაციოსა“ და „ინტერთან“, რომლებთან ერთადაც ფეხბურთელმა არაერთი ტიტული მოიპოვა.

გუნდური წარმატებების გარდა, ვიერიმ კარიერის განმავლობაში მრავალი ინდივიდუალური ჯილდოც მოიგო, მათ შორის პიჩიჩის ჯილდო, ესპანეთისა და იტალიის ჩემპიონატების საუკეთესო ბომბარდირის ჯილდოები. ასევე ორჯერ გახდა სერია -ს წლის იტალიელი ფეხბურთელი. საერთაშორისო დონეზე, 1997–2005 წლებში, მან იტალიის ნაკრების შემადგენლობაში 49 მატჩში 23 გოლი გაიტანა. ვიერი იტალიის ეროვნული ნაკრების ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო ბომბარდირიცაა — 23 გოლით იგი ფრანჩესკო გრაციანისთან ერთად მეცხრე ადგილს იკავებს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი შედეგიანობა მსოფლიო ჩემპიონატებზე: 1998 და 2002 წლების ტურნირებზე ჩატარებულ ცხრა მატჩში გატანილი ცხრა გოლით ვიერი იტალიის ნაკრების საუკეთესო მსოფლიო ჩემპიონატის ბომბარდირთა შორის რობერტო ბაჯოსა და პაოლო როსისთან ერთად ლიდერობს. მან ასევე მონაწილეობა მიიღო ევროპის 2004 წლის ჩემპიონატში.

ადრეული წლები
კრისტიან ვიერი იტალიის ქალაქ ბოლონიაში, პროფესიონალი ფეხბურთელის რობერტო ვიერისა და კრისტიანე „ნატალი“ რივოს ოჯახში დაიბადა.

ვიერი იტალიური და ფრანგული წარმოშობისაა, რადგან მისი დედა კასაბლანკაშია დაბადებული. ფეხბურთელი თავდაპირველად პარიზიში იზრდებოდა.

ცხოვრების პირველი წლები მან ემილია-რომანიას რეგიონის დედაქალაქ ბოლონიაში გაატარა. მამამისი პრატოში იყო დაბადებული, თუმცა „ბოლონიაში“ თამაშობდა. 1977 წელს, რობერტო ვიერის „მარკონი სტელიონსში“ გადასვლის შემდეგ, ოჯახი სიდნეიში, ავსტრალიაში გადავიდა საცხოვრებლად. ისინი სამხრეთ-დასავლეთ სიდნეიში დასახლდნენ, სადაც ახალგაზრდა კრისტიანი კოლეჯში სწავლობდა. სწორედ მამისგან მიიღო მან ზედმეტსახელი „ბობო“, რომელიც მთელი კარიერის განმავლობაში გაჰყვა.

ავსტრალიაში ცხოვრების პერიოდში ვიერის შეუყვარდა როგორც ფეხბურთი, ასევე კრიკეტი, სპორტი, რომელსაც დღემდე აქტიურად ადევნებს თვალს. ერთ-ერთ ინტერვიუში მან განაცხადა, რომ სურდა პროფესიონალი კრიკეტის მოთამაშე გამხდარიყო. მისი უმცროსი ძმა, მასიმილიანო „მაქს“ ვიერი, ასევე პროფესიონალი ფეხბურთელი იყო და 2004 წელს ავსტრალიის ეროვნული ნაკრების რიგებშიც ითამაშა.

ბავშვობაში კრისტიანი „მარკონი ჯუნიორსში“ თამაშობდა, თუმცა მოგვიანებით ოჯახი კვლავ იტალიაში დაბრუნდა. 1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის დროს მიცემულ ინტერვიუში ვიერიმ განაცხადა, რომ მისი ყველა დროის სპორტული გმირი ავსტრალიელი კრიკეტისტი ალან ბორდერი იყო, და ასევე აღნიშნა, რომ ბავშვობაში კრიკეტს ფეხბურთზე უკეთ თამაშობდა.

საკლუბო კარიერა
ადრეული კარიერა
ვიერი თავისი სათამაშო კარიერა დაიწყო „მარკონი სტელიონსში“. 1988 წელს იტალიაში დაბრუნების შემდეგ მისი პირველი კლუბი გახდა „სანტა ლუჩია“ პრატოში, სადაც მისი პირველი მწვრთნელი იყო ლუჩიანო დიამანტი — ფეხბურთელის ალესანდრო დიამანტის მამა. მომდევნო წელს იგი შეუერთდა „პრატოს“ და რამდენიმე გოლი გაიტანა დანტე ბერეტის ეროვნული ჩემპიონატში.

მომდევნო წელს იგი გადავიდა „ტორინოში“ სერინო რამპანტის რეკომენდაციით, რომელმაც იგი მწვრთნელ სერჯო ვატას წარუდგინა. „პრატოს“ პრეზიდენტ ანდრეა ტოკაფონდს არ სურდა პერსპექტიული თავდამსხმელის გაყიდვა. ვიერის გაყიდვაზე დასათანხმებლად, „ტორინომ“ ასევე შეიძინა თავად ტოკაფონდის შვილი, პაოლო, რომელიც მეკარე იყო. „ტორინოს“ ახალგაზრდულ გუნდში ერთი წლის გატარების შემდეგ ვიერის პირველ გუნდში დებიუტი 18 წლის ასაკში, 1991 წლის 30 ოქტომბერს იტალიის თასზე შედგა. მან მეორე გოლი გაიტანა „ლაციოს“ წინააღმდეგ 2–0 მოგებულ მატჩში. 15 დეკემბერს მისი ოფიციალური დებიუტი შედგა სერია -ში. ის მოედანზე „ფიორენტინასთან“ საშინაო მატჩის ბოლო წუთებში (2–0) ჩაერთო. მოგვიანებით მან პირველი გოლი გაიტანა ჩემპიონატში „ჯენოას“ წინააღმდეგ 4–0 მოგებულ შეხვედრაში. 1991–92 წლების სეზონის ბოლოს ვიერიმ მიიღო ვიცე-ჩემპიონის მედალი, როგორც გამოუყენებელმა სათადარიგო ფეხბურთელმა, 1992 წლის უეფას თასის ფინალში, სადაც მისი გუნდი დამარცხდა სტუმრად გატანილი გოლების წესით „აიაქსთან“.

1992 წლის ნოემბერში ვიერი გაიყიდა სერია -ს კლუბ „პიზაში“, სადაც ჩატარებულ 18 მატჩში მან 2 გოლი გაიტანა. იგი ერთ სეზონს დარჩა „პიზაში“ და შემდეგ გადავიდა ასევე სერია -ის გუნდ „რავენაში“ 1993–94 სეზონისთვის, სადაც 32 მატჩში 12 გოლი გაიტანა. შემდეგ იგი კვლავ გადავიდა სერია -ის კლუბ „ვენეციაში“ და 29 შეხვედრაში 11 გოლით გამოირჩა.

სერია 
სერია -ში გატარებული სამი სეზონის შემდეგ, ვიერი სერია -ში დაბრუნდა 1995–96 წლების სეზონში, ამ დროს ის „ატალანტას“ შეუერთდა. ვიერიმ ყველა ტურნირზე ჩატარებულ 21 მატჩში 9 გოლი გაიტანა და ასევე მიაღწია 1996 წლის იტალიის თასის ფინალს, სადაც მისი გუნდი „ფიორენტინასთან“ დამარცხდა.

მისი პირველი დიდი ტრანსფერი „ატალანტადან“ „იუვენტუსში“ განხორციელდა. „ბებერმა ქალბატონმა“ ის 2,5 მილიონ ევროდ შეიძინა.

ვიერიმ სერია -ში 23 მატჩი ჩაატარა და 8 გოლი გაიტანა, ხოლო ევროტურნირებზე 10 შეხვედრაში 6 გოლი დააგროვა, რის შედეგადაც ის ალენ ბოქშიჩთან ერთად „იუვენტუსის“ სეზონის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა. სეზონის ბოლოს მან სკუდეტო მოიგო და ძირითად შემადგენლობაში ითამაშა უეფას ჩემპიონთა ლიგის ფინალში, სადაც „იუვენტუსი“ 1–3 დამარცხდა „ბორუსია დორტმუნდთან“.