ალფრედო დი სტეფანო

ალფრედო დი სტეფანო ლაულიე (; დ. 4 ივლისი, 1926, ბუენოს-აირესი, არგენტინა — გ. 7 ივლისი, 2014, მადრიდი, ესპანეთი) — არგენტინელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. იცავდა „რივერ პლეიტის“, „ურაკანის“, „მილიონარიოსის“, მადრიდის „რეალის“, „ესპანიოლის“, არგენტინის, კოლუმბიისა და ესპანეთის ეროვნულ ნაკრებთა ღირსებას. ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ფეხბურთელად. დი სტეფანომ საფუძველი ჩაუყარა თანამედროვე მრავალფუნქციური ფეხბურთელის კონცეფციას, რომელსაც მოედანზე ერთდროულად რამდენიმე ამოცანის შესრულება შეუძლია.

ადრეული წლები და კარიერის დასაწყისი
ალფრედო დი სტეფანო 1926 წლის 4 ივლისს დაიბადა ბუენოს-აირესში, არგენტინაში. ფეხბურთით დაინტერესდა ბავშვობიდან და კარიერა დაიწყო „რივერ პლეიტში“, სადაც 1945 წელს დებიუტი ჰქონდა. თუმცა, საკმარისი სათამაშო დროის არქონის გამო, 1946 წელს იჯარით გაუშვეს „ურაკანში“, სადაც თავი მაღალი კლასის ფორვარდად წარმოაჩინა.

წარმატება სამხრეთ ამერიკაში
1947 წელს დი სტეფანო „რივერ პლეიტში“ დაბრუნდა და გუნდთან ერთად არგენტინის ჩემპიონატი მოიგო.

1949 წელს კოლუმბიურ „მილიონარიოსს“ შეუერთდა, სადაც გუნდის ლიდერი გახდა და კოლუმბიის ლიგაში არაერთი ტიტული მოიგო. „მილიონარიოსის“ მაისურით ყველა ტურნირზე 292 მატჩი ჩაატარა და 269 გოლი გაიტანა. ამ პერიოდის განმავლობაში მან შეიძინა გამოცდილება და ჩამოყალიბდა უნივერსალურ ფეხბურთელად, რომელსაც ნებისმიერ პოზიციაზე შეეძლო თამაში.

1982–84 და 1990–91 წლებში დი სტეფანო მადრიდის „რეალს“ ედგა სათავეში. მისი ხელმძღვანელობით კლუბმა 1990 წელს ესპანეთის სუპერთასი მოიპოვა, როდესაც იოჰან კრუიფის მიერ გაწვრთნილი „ბარსელონა“ ორი მატჩის ჯამში, ანგარიშით 5–1 დაამარცხა.

თამაშის სტილი და შეფასებები
დი სტეფანო მრავალმხრივი და უნივერსალური მოთამაშე იყო. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად ფორვარდად მოიაზრებოდა, მას შეეძლო თითქმის ყველა პოზიციაზე თამაში. მისი განსაკუთრებული ნიჭი იყო მოედნის ხედვა და თამაშის კონტროლი, რაც იმ პერიოდისთვის იშვიათი თვისება იყო თავდამსხმელებისთვის. გააჩნდა ბრწყინვალე დრიბლინგი, პასი და დარტყმის სიზუსტე. ხშირად ასრულებდა ცენტრალური ნახევარმცველის ფუნქციას, აკავშირებდა დაცვას და შეტევას.

დი სტეფანო გამოირჩეოდა ტაქტიკური სიღრმითა და თამაშის წაკითხვის უნარით. ის ყოველთვის ერთი ნაბიჯით წინ იყო მეტოქეებზე და ეს თვისება დაეხმარა მადრიდის „რეალს“ დამოუკიდებელი სტილის ჩამოყალიბებაში, სადაც შეტევა იწყებოდა დაცვის ხაზიდან. შეეძლო მეტოქის ტაქტიკური გეგმების ამოცნობა და მყისიერი ადაპტაცია. შესანიშნავად იყენებდა თამაშის სივრცეს, რაც რთულად გასანეიტრალებელს ხდიდა. შესანიშნავად გრძნობდა თამაშის ტემპის მართვის ხელოვნებას. გამოირჩეოდა განსაკუთრებული ფიზიკური მომზადებითა და გამძლეობით, სისწრაფითა და მოქნილობით. მაშინ, როდესაც ბევრი ფეხბურთელი მხოლოდ შეტევაში ან დაცვაში იყო ძლიერი, დი სტეფანო მოედნის მთელ სიგრძეზე მოქმედებდა.

იოჰან კრუიფი: „დი სტეფანო იყო პირველი სრულყოფილი ფეხბურთელი, რომლის თამაშიც ოდესმე მინახავს. ის იყო გუნდური ფეხბურთის იდეალური განმასახიერებელი.“

ფრანც ბეკენბაუერი: „მიუხედავად იმისა, რომ პელე და მარადონა უდიდესი ფეხბურთელები იყვნენ, დი სტეფანო სრულიად განსხვავებული კლასი იყო. ის ერთადერთი იყო, ვინც რეალურად თამაშობდა მთელი მოედნის მასშტაბით.“

ეუსებიო: „დი სტეფანო იყო ჩემი პირველი შთაგონება, ადამიანი, რომელიც მთელ თამაშს აკონტროლებდა და ყველას სჯობნიდა.“

ფაქტები
1957 და 1959 წლებში დი სტეფანო ფრანს ფუტბოლმა ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელად დაასახელა და ოქროს ბურთი გადასცა. 1989 წელს ფრანგულმა გამოცემამ ფორვარდი შესანიშნავი კარიერისთვის სპეციალური ოქროს ბურთით დააჯილდოვა.

1994 წელს ალფრედო დი სტეფანო ფიფას პრეზიდენტის სპციალური პრიზით დაჯილდოვდა, 2010 წლის 18 თებერვალს კი უეფას პრეზიდენტის სპეციალური პრემიით.

2000 წლის 5 ნოემბერს ალფრედო დი სტეფანო მადრიდის „რეალის“ საპატიო პრეზიდენტად აირჩიეს.

2003 წლის ნოემბერში, უეფას 50 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, ევროპის ყველა ქვეყანამ ბოლო 50 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი დაასახელა. ესპანეთის ფეხბურთის ფედერაციამ ასეთად ალფრედო დი სტეფანო აღიარა.

ალფრედო დი სტეფანო ამ დროისთვის მეხუთე საუკეთესო ბომბარდირია ესპანეთის უმაღლესი დივიზიონის ისტორიაში. ის არის მადრიდის „რეალის“ ყველა დროის მეორე საუკეთესო ბომბარდირი 216 გოლით 282 მატჩში, 1953 წლიდან 1964 წლამდე და „ელ კლასიკოს“ ისტორიაში მეორე საუკეთესო ბომბარდირი.

დი სტეფანოს მეტსახელად „ “ შეარქვეს, მისი თმის ფერის, დომინაციის უნარის, დიდი გამძლეობის, ტაქტიკური მოქნილობისა და ხედვის გამო, რომელსაც შეეძლო ყველგან, მოედნის ნებისმიერ მონაკვეთსა და პოზიციაზე ეთამაშა.
ყველა დროის 100 უდიდესი ფეხბურთელი -ის ვერსიით: 1999
ფიფა-ს ასეული ( 100): 2004
უეფა-ს საიუბილეო ჯილდო – ესპანეთის ოქროს ფეხბურთელი: 2004
 -ის ჯილდო (ნომინაციაში ფეხბურთის ლეგენდა): 2004
უეფა-ს საპრეზიდენტო ჯილდო: 2007
ყველა დროის უდიდესი თერთმეტეულის წევრი -ის ვერსიით: 2013
ფეხბურთის ისტორიისა და სტატისტიკის საერთაშორისო ფედერაციის ლეგენდა