სევგიულ ულუდაღი

სევგიულ ულუდაღი (; გამოთქმა: უჰ-ლუ-დაჰ); დ. 15 ოქტომბერი 1958) — თურქი კვიპროსელი ჟურნალისტი, მშვიდობისა და გენდერული თანასწორობის აქტივისტი.

დაიბადა 1958 წელს ნიქოზიაში. თავდაპირველად მუშაობდა ბანკში, მოგვიანებით კორექტორად, ხოლო 1980 წლიდან დაიწყო ჟურნალისტური კარიერა. გამომძიებელ ჟურნალისტად მუშაობისას მან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ათასობით დაკარგული კვიპროსელის შესახებ ინფორმაციის გამოვლენაში. ულუდაღს ასევე აქვს გამოქვეყნებული რამდენიმე წიგნი.

2008 წელს სევგიულ ულუდაღი გახდა საერთაშორისო ქალთა მედიის ფონდის მიერ მინიჭებული სიმამაცის ჯილდო ჟურნალისტიკაში-ს პირველი კვიპროსელი ლაურეატი.

ულუდაღი არის ორი არასამთავრობო ორგანიზაციის — „ “ და „' “-ს თანადამფუძნებელი.

2019 წელს იგი ნომინირებული იყო ნობელის მშვიდობის პრემიაზე, კუნძულ კვიპროსზე დაკარგულ პირებზე და ლტოლვილებზე გაწეული სამუშაოსთვის.

გამომძიებელი ჟურნალისტიკის როლი დაკარგულ პირებზე მუშაობაში
სევგიულ ულუდაღი აღიარებულია როგორც ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი ფიგურა კვიპროსის კონფლიქტის პერიოდში დაკარგული პირების საკითხის გამოძიებაში. 1963 წლიდან 1974 წლამდე დაპირისპირებების შედეგად, ათასობით ბერძენ და თურქ კვიპროსელს ეძებდნენ დაკარგულად, რაც დღემდე ღრმა იარას წარმოადგენს კვიპროსის საზოგადოებაში.

ულუდაღმა საფუძველი ჩაუყარა მრავალწლიან ჟურნალისტურ გამოძიებას, რომლის შედეგადაც გამოავლინა დაკარგულ პირებთან დაკავშირებული არაერთი საიდუმლო საფლავი და გარდაცვლილთა ნეშტები. მისი სტატიები და რეპორტაჟები იწვევდა არამხოლოდ მედიის, არამედ საერთაშორისო ორგანიზაციებისა და გაუჩინარებული პირების კომიტეტის ყურადღებასაც.

განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია მისი მუშაობა ორენოვან ჟურნალისტიკაში. თანამშრომლობა ბერძნულენოვან გამოცემასთან და თურქულენოვან -თან მიუთითებდა, რომ ულუდაღი ცდილობდა როგორც ბერძენი, ასევე თურქი კვიპროსელების ცნობიერების ამაღლებას საერთო ტკივილისა და ჰუმანიტარული პრობლემების შესახებ. მისი სტატიები რეგულარულად მოიცავდა ორივე მხარის პერსპექტივას, რაც განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდა მისი ჟურნალისტიკის შერიგებით დატვირთულ ხასიათს.

ულუდაღის სამუშაომ მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი საზოგადოებრივ ცნობიერებას და პოლიტიკური დიალოგის გაღრმავებას კვიპროსში. მისი ძალისხმევის შედეგად გაჩნდა ახალი საინიციატივო ჯგუფები და სარეზოლუციო კომიტეტები, რომლებიც კონცენტრირებულნი იყვნენ დაკარგულთა საკითხებზე.

2019 წელს, როდესაც ულუდაღი ნობელის მშვიდობის პრემიაზე იყო ნომინირებული, მისი კანდიდატურა ხაზი უსვამდა იმას, რომ სამოქალაქო საზოგადოებისა და გამოძიების ძალისხმევას შეუძლია მოიტანოს შერიგება და სიმართლის პოვნა კონფლიქტური წარსულის მქონე საზოგადოებებში.

ულუდაღის მიდგომა ეყრდნობოდა უშუალო კონტაქტს დაზარალებულებთან, ინტერვიუებს მოწმეებთან და ფართო საზოგადოებრივ არქივებს, რასაც ის იყენებდა როგორც ხმის მიცემის საშუალებას მათთვის, ვისაც წლების განმავლობაში ჩუმად ტოვებდნენ. ამგვარად, ულუდაღმა დაამკვიდრა გამომძიებელი ჟურნალისტიკა როგორც ინსტრუმენტი შერიგებისა და სოციალური სამართლიანობის მოსაპოვებლად კვიპროსზე.

გენდერული თანასწორობის მხარდამჭერი საქმიანობა
სევგიულ ულუდაღი აქტიურად იყო ჩართული გენდერული თანასწორობის საკითხებში კვიპროსზე. ჟურნალისტური კარიერის გარდა, იგი მუდმივად მონაწილეობდა ქალთა უფლებების დაცვის, ქალების გაძლიერების და გენდერული ბარიერების გადალახვის ინიციატივებში. მისი საქმიანობა არ შემოიფარგლებოდა მხოლოდ პუბლიკაციებით — ულუდაღი იყო რამდენიმე მსხვილი პროექტის ინიციატორი, რომლებიც მიზნად ისახავდნენ ქალთა აქტივიზმის ხელშეწყობას როგორც ჩრდილოეთ, ისე სამხრეთ კვიპროსში.

იგი იყო თანადამფუძნებელი ორგანიზაციისა , რომლის მიზანი იყო კვიპროსის ორივე საზოგადოების ქალების დამაკავშირებელი პლატფორმის შექმნა. ეს ორგანიზაცია ასრულებდა საგანმანათლებლო პროგრამებს, რომლებშიც განხილული იყო მშვიდობის მშენებლობა, ტრავმის გადალახვა და გენდერული თანასწორობა კონფლიქტურ გარემოში.

ულუდაღის მცდელობა კვიპროსის საზოგადოებებში გენდერული ხმის გაძლიერებისა და მშვიდობის გზით კონფლიქტის დაძლევის მიმართულებით მნიშვნელოვანი წვლილია რეგიონალური შერიგებისა და თანასწორი საზოგადოების შექმნაში.

საერთაშორისო აღიარება
სევგიულ ულუდაღის მუშაობამ დიდი საერთაშორისო ყურადღება მიიპყრო, რაც ჟურნალისტიკისა და ადამიანის უფლებების სფეროებში მის განსაკუთრებულ წვლილს უსვამს ხაზს. 2008 წელს იგი გახდა პირველი კვიპროსელი, რომელმაც მიიღო საერთაშორისო ქალთა მედიის ფონდის სიმამაცის ჯილდო ჟურნალისტიკაში .

ეს აღიარება მოწმობს მის შეუპოვარ შრომას დაკარგულთა ბედის გამოძიებისა და საზოგადოების ინფორმირების მიმართულებით, ხშირად პირადი საფრთხეების ფასადაც.

2019 წელს მისი კანდიდატურა ნობელის მშვიდობის პრემიაზე კიდევ ერთხელ წარმოაჩენს, რომ ულუდაღის საქმიანობა გასცდა ადგილობრივ საზღვრებს და გახდა მშვიდობის, შერიგებისა და სამართლიანობის საერთაშორისო სიმბოლო.

შერჩეული ნაშრომები
 (2005)

 (2008)