კიმ ბონგ-ჰანი

კიმ ბონგ-ჰანი ( ; დ. 1916 — გ. 1966?) — ჩრდილოეთ კორეელი ქირურგი, ფხენიანის სამედიცინო უნივერსიტეტის პროფესორი, რესპუბლიკის სახალხო პრემიის ლაურეატი (1962), სამხრეთ კორეის დემოკრატიული პარტიის წევრი. ძირითადად ცნობილია აკუპუნქტურის მექანიზმის კვლევით: მან აღმოაჩინა პრიმო-ვასკულარული სისტემის მიკროსტრუქტურა, რომელიც ავლენს აკუპუნქტურის მუშაობის შესაძლო საფუძველს, თუმცა მისი აღმოჩენა არ მიიღო სამედიცინო საზოგადოებამ. კვლევისთვის მიანიჭეს სახალხო . პრიმო-სისხლძარღვთა სისტემა მეცნიერულად დადასტურებული იყო 2002 წელს, მაგრამ საკითხი კვლავ საკამათოა. 1966 წელს კიუნგ-რაკის ინსტიტუტი დაიხურა და კიმი გაუჩინარდა.

ადრეული წლები და განათლება
კიმ ბონგ ჰანი 1916 წელს დაიბადა ფარმაცევტის ოჯახში. სწავლობდა სეულის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1946 წელს. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ დაიწყო მუშაობა ფიზიოლოგიის კათედრაზე. 1945 წელს ან ერთი წლის შემდეგ კიმი დაინიშნა სეულის ქალთა სამედიცინო კოლეჯის საავადმყოფოში ასისტენტ პროფესორად. კორეის ომის დაწყების შემდეგ კიმი გადავიდა ჩრდილოეთ კორეაში. მისი ოჯახი საცხოვრებლად სამხრეთ კორეაში დარჩა. ჩრდილოეთ კორეაში ჩასვლამდე კიმი კორეის დემოკრატიულ პარტიასთან იყო დაკავშირებული.

პრიმო-ვასკულარული სისტემა
1957 წელს გამოაქვეყნა სტატია ჩონჩხის კუნთების რეაქციების შესახებ ტემპერატურის ცვლილებებზე. ამ პერიოდში ასევე შეიტანა მნიშვნელოვანი წვლილი სამედიცინო კვლევითი ცენტრის ჩამოყალიბებაში და გახდა ფხენიანის სამედიცინო სკოლის ფიზიოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი.

კიმი აცხადებდა, რომ არსებობს ჩინ-ლო, კიუნგრაკი ან ბონგანის სისტემა, მის მიერ შემოთავაზებული გზების სისტემა ქმნის საფუძველს აკუპუნქტურული წერტილებისა და მერიდიანებისთვის. 2010 წელს სამხრეთ კორეელმა მკვლევარებმა აღიარეს იგივე სისტემა, როგორც „პირველადი ვასკულარული სისტემა.“არის სანდო სამეცნიერო მტკიცებულება ამ სტრუქტურების არსებობის შესახებ.

ჩრდილოეთ კორეის ხელისუფლებამ ამ მიზნით დააარსა მერიდიანის (აკუპუნქტურის) კვლევითი ინსტიტუტი. მეცნიერის აღმოჩენამ შოკში ჩააგდო მსოფლიო სამედიცინო საზოგადოება. ექსპერიმენტების შემდეგ, ახალი „კენრაკის სისტემის“ არსებობის დამაჯერებელი მტკიცებულება არ იქნა ნაპოვნი.

1962 წლიდან 1965 წლამდე ჩრდილოეთ კორეის კიუნგ-რაკის ინსტიტუტის დირექტორად მუშაობისას, კიმმა გამოაქვეყნა ხუთი სტატია -ში, აკუპუნქტურის, კიუნგრაკის სისტემისა და „სანალის “ თეორიის შესახებ. ეს სტატიები ქმნიან შემოთავაზებულ პრიმო-ვასკულარული სისტემის საფუძველს, რომელმაც გარკვეული ინტერესი გამოიწვია 2010-იანი წლების დასაწყისში.

ჩრდილოეთ კორეის მთავრობა კიმის მხარს უჭერდა მეცნიერის კვლევებს. მის გუნდს მიაწოდა სხვადასხვა ანალიტიკური ინსტრუმენტები: მიკროსკოპები და რადიოაქტიური ტრასერები, რომელთა უმეტესობა იმპორტირებული იყო აღმოსავლეთ ევროპიდან . 1956 წლიდან დაწყებული, მთავრობა ასევე ხელს უწყობდა კვლევების ჩატარებას ჩინური მედიცინის მიმართულებით. 1962 წლის 2 თებერვალს მეცნიერს მიენიჭა სახალხო პრემია თავისი მოღვაწეობისთვის. კიმის წიგნი გიონგრაკის სისტემაზე თავდაპირველად გამოიცა ერთდროულად კორეულ და ჩინურ ენებზე 1963 წელს. 1962 წლის 2 თებერვალს დაჯილდოვდა სახალხო პრემიით. კიმის წიგნი კიუნგრაკის სისტემის შესახებ თავდაპირველად ერთდროულად გამოიცა კორეულ და ჩინურ ენებზე 1963 წელს.

გაუჩინარება
1966 წელს კიუნგ-რაკის კვლევითი ინსტიტუტი დაიხურა. იმავე წელს კიმი უკვალოდ გაუჩინარდა. არსებობს მოსაზრება, რომ მან სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა — შენობიდან გადახტა, ვინაიდან ვერ წარადგინა ვერანაირი კონკრეტული მტკიცებულება.