ომანის კულტურა

ომანის კულტურა — ისლამის რელიგიით გაჟღენთილი კულტურა ომანის ტერიტორიაზე. ომანმა შეიმუშავა ისლამის საკუთარი ქვეჯგუფი, რომელიც ცნობილია როგორც აბადიზმი, თუმცა ისლამის სხვა მიმართულებები, როგორიცაა სუნიზმი და შიიზმი, ასევე გამოიყენება. ამის გათვალისწინებით, ისლამური მარხვის თვე, რამადანი და სხვა ისლამური დღესასწაულები ძალიან მნიშვნელოვანი მოვლენაა ომანის კულტურაში. ომანს ყველაზე მრავალფეროვანი კულტურა აქვს ყურის თანამშრომლობის საბჭოში .

ჩაცმულობა
მამაკაცისთვის ნაციონალური სამოსია ტერფის სიგრძემდე, გრძელი მკლავების გარეშე შეკერილი ტანსაცმელი, რომელსაც დიშდაშა ეწოდება. ჩვეულებრივ, ტანსაცმელი თეთრია, თუმცა ზოგჯერ სხვა ფერიც შეიძლება იყოს: ყავისფერი, იასამნისფერი და შავი. არსებობს უამრავი აქსესუარი, რომლებსაც მამაკაცები ატარებენ, მაგალითად, მუზარი ( თავსაბურავი ) და ასსა (ლერწამი ან ჯოხი გამოიყენება ძირითადად ფორმალური შემთხვევებისთვის) და ხანჯარი. ხანჯარი არის საზეიმო, მოღუნული ხანჯალი, რომელსაც ატარებენ ოფიციალურ შემთხვევებში. მას ხშირად აღწერენ, როგორც „მამაკაცის ელეგანტურობის მნიშვნელოვან სიმბოლოს“. უფრო შეძლებული ფენის კაცები ატარებენ თეთრი ფერის პერანგებს.

ომანელი ქალების ნაციონალურ სამოსში შედის შარვალი ( სირვალი ) და თავსაფარი ( ლიჰაფი ). ჩვეულებრივ, გამოყენებული მასალები ძალიან ფერადი, მკვეთრი ფერებია. ტრადიციულად, ომანელი ქალები ერთგვარ ხის პლატფორმის ფეხსაცმელს ატარებდნენ, მაგრამ დღეს უმეტესობას სანდლის ტარება ურჩევნია. ტანსაცმლის ჭრა განსხვავდება სხვადასხვა რეგიონში, ისევე როგორც ფერი, ნაქარგები და მასალები. ქალები სახეს და ხელებს ლურჯი ფერით იხატავენ, ატარებენ სამაჯურებს ხელებსა და ფეხებზე, ყურებსა და ცხვირზე - საყურეს. ქალები თავიანთ სამოსს ოქროს სამკაულებით და კოსმეტიკური საშუალებებით ავსებენ, ან ბრენდულ, ან ტრადიციულად დამზადებული ნივთებს არჩევენ. საზოგადოებაში ყოფნისას, ქალაქებში ქალების უმეტესობას აცვია აბაია, მოკრძალებული შავი კაბა ან მოსასხამი ტანსაცმელზე და ჰიჯაბი, ტიპური მუსლიმური თმის საფარი.

დაუ
როგორც მეზღვაური ერი, ომანის მნიშვნელოვანი სიმბოლოა დაუ. ამ მცურავ გემებს საუკუნეების განმავლობაში იყენებდნენ არაბეთის ნახევარკუნძულის, ინდოეთისა და აღმოსავლეთ აფრიკის გასწვრივ ვაჭრობის მიზნით. სინამდვილეში, დაუს ადრეული გამოყენება ომანის ტერიტორიაზე ჯერ კიდევ საუკუნეში შეინიშნებოდა, ჩინეთში ჩასვლისას. თანამედროვე გამოყენებისას, დაუ ფუნქციონირებს ვაჭრობის, ტურიზმისა და თევზაობის მიზნით და მათი ნახვა ომანის სანაპირო ზოლის გასწვრივ არის შესაძლებელი. დიდი ფლოტის მთავარი ნავსადგურები, მაგალითად სური, ინარჩუნებს დაუს სამშენებლო ფართო ინდუსტრიას.

სამზარეულო
ომანის სამზარეულო ზოგადად ძალიან მარტივია. კერძები ძირითადად შედგება მრავალი სანელებლისა და მარინადისგან, რომელიც ჩვეულებრივ მზადდება ქათმის, თევზისა და ბატკნისგან . აზიის მრავალი სხვა ქვეყნისგან განსხვავებით, ომანის სამზარეულო არ არის ცხარე და განსხვავდება რეგიონის სხვა ქვეყნებისგან. ჩვეულებრივ, ყოველდღიურ კერძებს აქვს ისეთი კომპონენტები, როგორიცაა ბრინჯი, მრავალფეროვანი სუპები, სალათი, კარრი და ახალი ბოსტნეული . დესერტად, ბევრ ომანელს აქვს ერთგვარი ტკბილეული, რომელსაც უწოდებენ ომანის ჰალვას . ყავა ილთან ერთად ძალიან პოპულარულია და რჩება სტუმართმოყვარეობის სიმბოლოდ . სხვა პოპულარულ სასმელებს მიეკუთვნება ჩაი, ლაბანი (ერთგვარი მარილიანი რძე ), იოგურტის სასმელები და გამაგრილებელი სასმელები, როგორიცაა მთის ნამი.

სადღესასწაულო შემთხვევებისთვის სპეციალური კერძები მზადდება, განსაკუთრებით ისლამური ტრადიციისთვის. სადღესასწაულო სუფრის მთავარი კერძია შემწვარი ცხვარი ან ფლავი ცხვართან ერთად. ომანელებისათვის (სხვა არაბული ქვეყნებისაგან განსხვავებით) ყველაზე გემრიელ კერძად აფთრის ხორცი ითვლება. აკრძალვის დროს კატეგორიულად არ მიირთმევენ კვერცხს და ფრინველის ხორცს.კერძების ასორტიმენტი ძალიან მრავალფეროვანია და გარკვეული კერძები მხოლოდ რამადანის პერიოდში მზადდება.