iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჟან I (ლა მარშის გრაფი)

ჟან დე ბურბონი (; დ. 1344 — გ. 11 ივნისი, 1393) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ლა მარშის გრაფ ჟაკ -ის ვაჟი. ლა მარშისა და ვენდომის გრაფი.

ბიოგრაფია
ჟანი დაიბადა 1344 წელს. იგი იყო ლა მარშის გრაფ ჟაკ -ისა და ჟანა დე შატილონის მეორე ვაჟი. იგი ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, როდესაც პუატიეს ბრძოლაში მიიღო მონაწილეობა.

სულ რამდენიმე წელიწადში, გარდაიცვალა ჯერ მამამისი, ხოლო მას შემდეგ, რაც ბრინუას ბრძოლაში მისი ძმა მოკლეს, ჟან ლა მარშის გრაფი გახდა.

ჟანი აქტიურად ერეოდა ასწლიანი ომის მსვლელობაში. იგი საფრანგეთის ჯარებს სარდლობდა ლიმუზენის ინგლისისაგან გაწმენდის დროს. 1366 წელს, ბერნარ დუ გესკლინთან ერთად იბრძოდა კასტილიაში. 1374 წელს მისი ცოლის ძმა, ვენდომის გრაფი ბუშარ უშვილოდ დაიღუპა, რის გამოც ჟანი, როგორც მისი უახლოესი ნათესავი ვენდომის გრაფი გახდა.

1382 წელს იგი საფრანგეთის მეფე შარლ -თან ერთად იბრძოდა ფლანდრიაში, 1392 წელს კი ბრეტანში. იგი გარდაიცვალა 1393 წელს, ბრეტანის ლაშქრობისას.

შვილები
1364 წლის 28 სექტემბერს ცოლად შეირთო ვენდომის გრაფ ჟან -ის უფროსი ასული კატრინ ვენდომელი, რომელთანაც შეეძინა შვიდი შვილი:
ჟაკ (1370-1438), ლა მარშის გრაფი, ცოლად შეირთო ჯერ ბეატრის ნავარელი, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ნეაპოლის დედოფალი ჯოვანა , თუმცა მემკვიდრე ვერ დატოვა;
იზაბელი (1373-?), მონაზონი და პუასუს აბატისა;
ლუი (1376-1446), ვენდომის გრაფი, ცოლად შეირთო ჯერ ბლანშ დე რუა, შემდეგ კი ჟანა დე ლავალი, რომელთანაც შეეძინა ორი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი;
ჟანი (1378-1457), კრესის ლორდი, ცოლად შეირთო კატრინ არტუელი, რომელთანაც შვილები არ ჰყოლია, თუმცა მისი გარდაცვალების შემდეგ იქორწინა ჟანა დე ვენდომუაზე, რომელმაც მას ორი გოგონა გაუჩინა;
ანა (1380-1408), პირველად ცოლად გაჰყვა მონტპენსიერის გრაფ ჟან ბერელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი იქორწინა ბავარიის ჰერცოგ ლუდვიგ -ზე;
მარი (1386-1463), ცოლად გაჰყვა ბრენკურის ბარონ ჟან დე კრუას;
შარლოტი (1388-1422), ცოლად გაჰყვა კვიპროსის, კილიკიის სომხეთისა და იერუსალიმის მეფე იან -ს.
კატრინ ვენდომელი

კატრინ ვენდომელი (; დ. 1354 — გ. 1412) — ვენდომის გრაფ ჟან -ის ასული. ვენდომისა და ლა მარშის გრაფინია როგორც ჟან -ის მეუღლე.

ბიოგრაფია
კატრინი დაიბადა 1354 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ვენდომის გრაფ ჟან -ისა და მისი მეუღლის, ჟანა დე პუატიეს ასული. 1464 წელს ცოლად გაჰყვა ლა მარშის გრაფ ჟან -ს. ქორწინებიდან რამდენიმე წელიწადში კატრინის ძმა უშვილოდ დაიღუპა, რის გამოც ვანდომის საგრაფო კატრინსა და მის ქმარს დარჩათ.

1393 წელს კატრინის მეუღლე გარდაიცვალა, რის გამოც ლა მარშის გრაფი მათი უფროსი ვაჟი, ჟაკ გახდა, ხოლო კატრინმა ვანდომი თავის მეორე ვაჟს, ლუი -ს გადასცა, რომელთან ერთადაც მართავდა მას 1403 წლამდე. იგი გარდაიცვალა 1412 წელს.

შვილები
1364 წლის 28 სექტემბერს ცოლად გაჰყვა ლა მარშის გრაფ ჟან -ს, რომელთანაც შეეძინა შვიდი შვილი:
ჟაკ (1370-1438), ლა მარშის გრაფი, ცოლად შეირთო ჯერ ბეატრის ნავარელი, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ნეაპოლის დედოფალი ჯოვანა , თუმცა მემკვიდრე ვერ დატოვა;
იზაბელი (1373-?), მონაზონი და პუასუს აბატისა;
ლუი (1376-1446), ვენდომის გრაფი, ცოლად შეირთო ჯერ ბლანშ დე რუა, შემდეგ კი ჟანა დე ლავალი, რომელთანაც შეეძინა ორი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი;
ჟანი (1378-1457), კრესის ლორდი, ცოლად შეირთო კატრინ არტუელი, რომელთანაც შვილები არ ჰყოლია, თუმცა მისი გარდაცვალების შემდეგ იქორწინა ჟანა დე ვენდომუაზე, რომელმაც მას ორი გოგონა გაუჩინა;
ანა (1380-1408), პირველად ცოლად გაჰყვა მონტპენსიერის გრაფ ჟან ბერელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი იქორწინა ბავარიის ჰერცოგ ლუდვიგ -ზე;
მარი (1386-1463), ცოლად გაჰყვა ბრენკურის ბარონ ჟან დე კრუას;
შარლოტი (1388-1422), ცოლად გაჰყვა კვიპროსის, კილიკიის სომხეთისა და იერუსალიმის მეფე იან -ს.
ჟაკ II (ლა მარშის გრაფი)

ჟაკ დე ბურბონი (; დ. 1370 — გ. 1438) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ლა მარშის გრაფ ჟან -ისა და კატრინ ვენდომელის უფროსი ვაჟი. ლა მარშის გრაფი.

ბიოგრაფია
ჟაკი დაიბადა 1370 წელს, იგი იყო ლა მარშის გრაფ ჟან -ისა და მისი მეუღლის, კატრინ ვენდომელის პირველი შვილი. მან მონაწილეობა მიიღო ოსმალთა წინააღმდეგ მიმართულ ჯვაროსნულ ლაშქრობასა და ნიკოპოლის ბრძოლაში. საფრანგეთში დაბრუნებისთანავე, ჟაკი აქტიურად ჩაება ინგლისელთა წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1403 წელს ფრანგულ ფლოტს გაუძღვა ბრძოლაში, რომელიც ჯერ კიდევ ბრძოლამდე გაანადგურა ქარიშხალმა 1404 წელს.

საფრანგეთში ატეხილ ბურგუნდიელ-არმანიაკთა ომის დროს, იგი ბურგუნდიის ჰერცოგ ჟან -ის ერთგული მოკავშირე და არმანიაკების მოსისხლე მტერი იყო. 1415 წელს, პირველი დაქვრივების შემდეგ, ჟაკმა საფრანგეთი დატოვა, ჩავიდა იტალიაში და ასევე დაქვრივებული ნეაპოლის დედოფალი ჯოვანა შეირთო ცოლად. ამის შემდეგ იგი აქტიურად ებრძოდა დედოფლის მტრებს — მილანელ სფორცებსა და ტარანტოელ ალოპოებს. 1416 წელს სფორცასა და ალოპოს გაერთიანებულმა არმიამ სასტიკად დაამარცხა ჟაკი, რაც 1419 წელს მისი და ჯოვანას განქორწინებით დაგვირგვინდა.

განქორწინების შემდეგ იგი საფრანგეთში დაბრუნდა და კვლავ ინგლისელთა წინააღმდეგ ბრძოლას მიჰყო ხელი. 1428 წელს საფრანგეთის მეფე შარლ -მ ერთგული სამსახურისათვის ჟაკი ლანგედოკის გუბერნატორად დანიშნა.

ჟაკი გარდაიცვალა 1438 წელს ბეზანსონის ალყისას.

შვილები
ჟაკს შვილები მხოლოდ თავის პირველ ცოლთან, ბეატრის ნავარელთან ჰყავდა:
იზაბელი (1408-1445), მონაზონი და ბეზანსონის აბატისა;
მარი (1410-1445), მონაზონი და ამიენის აბატისა;
ალიენორი (1411-1464), ცოლად გაჰყვა პარდიაკის გრაფ ბერნარ არმანიაკს.
ლუი I (ვენდომის გრაფი)

ლუი დე ბურბონი (; დ. 1376 — გ. 21 დეკემბერი, 1446) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ლა მარშის გრაფ ჟან -ისა და კატრინ ვენდომელის შუათანა ვაჟი. ვენდომის გრაფი.

ბიოგრაფია და შვილები
ლუი დაიბადა 1376 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ლა მარშის გრაფ ჟან -ისა და მისი მეუღლის, კატრინ ვენდომელის შუათანა ვაჟი. მამის გარდაცვალების შემდეგ მის უფროს ძმას, ჟაკ -ს ლა მარშის გრაფობა, ხოლო ლუის ვენდომის გრაფობა ერგო.

ლუი იყო ძლევამოსილი ორლეანის ჰერცოგის მომხრე და მისი მხარდამჭერი, რის გამოც ჰერცოგმა მას საფრანგეთის სამეფო საბჭოში ადგილი მისცა. მას შემდეგ, რაც ბურგუნდიელებსა და არმანიაკებს შორის სამოქალაქო ომი დაიწყო, ლუი ორივე მხარეს უჭერდა მხარს. 1414 წელს მან ცოლად შეირთო ბლანშ დე რუსი, თუმცა მომდევნო წელს იგი ინგლისელებს ტყვედ ჩაუვარდა აზენკურის ბრძოლაში და არც თუ ისე მცირე დრო გაატარა ტყვეობაში. მას ბლანშთან შვილები არ ჰყოლია, რადგან ბლანში 1421 წელს დაიღუპა, ლუი კი 1423 წელს გაანთავისუფლეს.

1424 წელს მან ცოლად შეირთო ჟანა დე ლავალი, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი:
კატრინი (1425-?);
გაბრიელი (1426-?);
ჟან (1425-1477), ვენდომის გრაფი, ცოლად შეირთო იზაბელ დე ბევე;

მრავალწლიანი ინგლისური ტყვეობის დროს, ლუის ერთ-ერთ ინგლისელ ქალთან, სიბილა ბოსტუმთან შეეძინა უკანონო შვილი:
ჯონი (1420-1496), ვენდომის ბასტარდი;

იგი იბრძოდა ლეგენდარული ჟანა დ'არკის მხარდამხარ 1429 ორლეანთან და დაესწრო შარლ -ის მეფედ კურთხევას რეიმსში. იგი გარდაიცვალა 1446 წლის 21 დეკემბერს.
შარლოტ დე ბურბონი

შარლოტ დე ბურბონი (, ; დ. 1388 — გ. 15 იანვარი, 1422) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ლა მარშის გრაფ ჟან -ისა და კატრინ ვენდომელის ქალიშვილი. კვიპროსის, სომხეთისა და იერუსალიმის დედოფალი 1411-22 წლებში როგორც იან -ის მეუღლე. მათი საერთო მრავალი შვილიდან აღსანიშნავია კვიპროსის მეფე იან და სავოიის ჰერცოგინია ანა კვიპროსელი, რომლის ქალიშვილი, შარლოტა სავოიელი შემდგომში საფრანგეთის დედოფალი გახდა. თავისი მმართველობის პერიოდში, ნიქოზიის სამეფო კარზე უამრავი ფრანგული წეს-ჩვეულება დაამკვიდრა.

ბიოგრაფია
ადრეული წლები და ოჯახი
შარლოტი დაიბადა 1388 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ლა მარშის გრაფ ჟან -ისა და მისი ცოლის, კატრინ ვენდომელის მეშვიდე შვილი. მას სამი უფროსი ძმა და სამი უფოსი და ჰყავდა, რომლების იყვნენ: ლა მარშის გრაფი ჟაკ , ვენდომის გრაფი ლუი , კრესის ლორდი ჟანი, მონტპენსიერის ჰერცოგინია ანა, ბრენკურის ბარონესა მარი და იზაბელი. მას ასევე ჰყავდა უკანონო ნახევარ-ძმა, რომელიც მამამისს საყვარლისგან ჰყავდა.

მამის მხრიდან შარლოტის ბებია-ბაბუა იყვნენ ლა მარშის გრაფი ჟაკ და ჟანა დე შატილონი, ხოლო დედის ხაზით ვენდომის გრაფი ჟან და ჟანა დე პუატიე.

კვიპროსის დედოფალი
1411 წლის 25 აგვისტოს, კვიპროსის დედაქალაქ ნიქოზიას წმინდა სოფიას კათედრალში შარლოტი დაქორწინდა კვიპროსის, სომხეთისა და იერუსალიმის მეფე იან -ზე, რომელიც იყო მეფე ჟაკ -ისა და ჰელვის ბრაუნშვაიგელის ვაჟი. იანისა და შარლოტის მარიონეტული ქორწინება 1409 წლის 2 აგვისტოს შედგა საფრანგეთის ქალაქ მელუნში. საქორწინო კონტრაქტი 1409 წლის 10 აგვისტოს გაფორმდა, რომლის მიხედვითაც, შარლოტი ჯერ პარიზიდან ვენეციაში უნდა ჩასულიყო, იქიდან კი გემით გაემგზავრებოდა კვიპროსში.

იანისათვის ეს მეორე ქორწინება იყო. თავდაპირველად იგი დაქორწინებული იყო მილანის ჰერცოგის ასულ ანგლესია ვისკონტზე, რომელიც ისე გარდაიცვალა, რომ მას შვილები ვერ გაუჩინა, სწორედ ეს გახდა მიზეზი იმისა, რომ იანმა შარლოტი შერითო ცოლად.

ცნობილია, რომ დედოფალმა შარლოტამ ნიქოზიის სამეფო კარზე ჩაიტანა და დაამკვიდრა უამრავი ფრანგული წეს-ჩვეულება. ასევე მის სახელს მიეწერება კვიპროსის სამეფოში ფრანგების გავლენების ზრდა და იქ ფრანგული კულტურის გავრცელება.

მართალია იანს მისთვის არ უღალატია, თუმცა ქორწინებამდე საყვარლებთან უკვე ჰყავდა უკანონო შვილები.

შარლოტი გარდაიცვალა 1422 წლის 15 იანვარს. იგი შავი ჭირის ეპიდემიას ემსხვერპლა. იგი დაკრძალულია ნიქოზიის წმინდა დომინიკის სახელობის კათედრალში.

შვილები
შარლოტსა და იანს ერთად ექვსი შვილი ჰყავდათ:
ჟაკი (1416), გარდაიცვალა ჩვილი;
იან (1414-1458), კვიპროსის, სომხეთისა და იერუსალიმის მეფე, ცოლად შეირთო ამადეა პალეოლოგინა, რომელთანაც შეეძინა კვიპროსის დედოფალი შარლოტა, ხოლო თავის საყვარელთან, მარიეტა ბერძენთან ჰყავდა ერთი უკანონო ვაჟი, რომელიც შემდგომში კვიპროსის მეფე გახდა;
უსახელო ტყუპისცალი (1415), გარდაიცვალა ჩვილი;
უსახელო ტყუპისცალი (1415), გარდაიცვალა ჩვილი;
ანა (1418-1462), ცოლად გაჰყვა სავოიის ჰერცოგ ლუდოვიკოს, რომელთანაც შეეძინა ცხრამეტი ჩვილი;
მარი (?-1437), დანიშნული იყო ბეჟოს ლორდ ფილიპ დე ბურბონზე, თუმცა ქორწინებამდე გარდაიცვალა.
ჟან VIII (ვენდომის გრაფი)

ჟან დე ბურბონი (; დ. 1425 — გ. 6 იანვარი, 1477) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ვენდომის გრაფ ლუი -ის ვაჟი. მეფე შარლ -ის ბრძანებით იბრძოდა ინგლისელთა წინააღმდეგ და დაიბრუნა ნორმანდია და გიენი. იყო მეფე ლუი -ის ფავორიტი და ვენდომის გრაფი.

შვილები
1454 წელს ცოლად შეირთო პროვანსის მარშალ ლუი დე ბოვოსა და მარგარიტა დე შამბრეის ქალიშვილი იზაბელ დე ბოვო, რომელთანაც შეეძინა რვა შვილი:
ჟანა, ცოლად გაჰყვა გრანდპრეს გრაფ ლუის;
კატრინი, ცოლად გაჰყვა შაბანის გრაფ გილბერტს;
ჟანა, პირველად ცოლად გაჰყვა ბურბონის ჰერცოგ ჟან -ს, შემდეგ კი ოვერნის ჰერცოგ ჟან -ს, მისი შვილი იყო საფრანგეთის დედოფალი ეკატერინე მედიჩი;
რენე, ფონტევრუდის აბატისა;
ფრანსუა, ვენდომის გრაფი, ცოლად შეირთო მარი ლუქსემბურგელი, მისი შვილთაშვილი იყო საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი ;
ლუი, ლა როშე-სურ-იონის პრინცი;
შარლოტი, ცოლად გაჰყვა ნევერის გრაფ ენგელბერტს;
იზაბელი, ტრენტის აბატისა;

გარდა ამისა, ჟანს საყვარლისაგან ჰყავდა ორი უკანონო ვაჟი:
ლუი, ავრანშის ეპისკოპოსი;
ჟაკი, ვალუას გუბერნატორი, იგი იყო კატრინ დე ბურბონისა, რომელიც იყო ანრი -ის საყვარლის, გაბრიელ დესტრეს ბებია.
ჟანა დე ბურბონი (1465-1511)

ჟანა დე ბურბონი (; დ. 1465 — გ. 22 იანვარი, 1511) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ვენდომის გრაფ ჟან -ის ასული. ბურბონის ჰერცოგინია როგორც ჟან -ის, ხოლო ოვერნის გრაფინია როგორც ჟან -ის მეუღლე. ურბინოს, ბოლონიისა და ფლორენციის ჰერცოგინია მადლენ ოვერნელის დედა და საფრანგეთის დედოფალ ეკატერინე მედიჩის ბებია.

ბიოგრაფია
ჟანა დაიბადა 1465 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ვენდომის გრაფ ჟან -ისა და იზაბელ დე ბუვოს ქალიშვილი. წარმოშობით, იგი საფრანგეთის მეფე ლუი -ისა და დედოფალ მარგარიტა პროვანსელის შთამომავალი იყო.

1487 წელს ჟანა დააქორწინეს თავისსავე, ორჯერ დაქვრივებულ ბიძაშვილზე, ბურბონის ჰერცოგ ჟან -ზე. ამ დროს ამ დროს სიძე 61 წლის, ხოლო პატარძალი 22 წლის იყო. ჟანს მართალია აქამდე ორი ცოლი ჰყავდა, თუმცა ორივე მათგანი უშვილოდ დაიღუპა, რის გამოც იქორწინა მან ჟანაზე, რომელთანაც მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინა:
ლუი (1488), კლერმონის გრაფი, გარდაიცვალა ჩვილი.

ბავშვის დაბადებიდან მალევე ჟანიც გარდაიცვალა, რომელსაც მათი ჩვილი ვაჟიც მიჰყვა.

დაქვრივების შემდეგ, ჟანა განიხილებოდა საფრანგეთის ახალგაზრდა მეფე შარლ -ის საცოლედ. მოლაპარაკებები ძალიან კარგად და ინტენსიურად მიმდინარეობდა, თუმცაღა საბოლოოდ შარლმა ცოლად ანა ბრეტონელი შეირთო და ჟანას დედოფლობის იმედი სამუდამოდ გადაეწურა.

1495 წლის 11 იანვარს იგი დაქორწინდა ოვერნის გრაფ ჟან -ზე, რომელთანაც ორი გოგონა შეეძინა:
ანა (1496-1524), ოვერნის გრაფინია, ცოლად გაჰყვა შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ -ის შვილიშვილს, ალბანის ჰერცოგ ჯონ სტიუარტს, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
მადლენი (1498-1519), ცოლად გაჰყვა ფლორენციის, ურბინოსა და ბოლონიის ჰერცოგ ლორენცო მედიჩის, იგი პირველივე მშობიარობას გადაჰყვა, რა დროსაც გააჩინა საფრანგეთის მომავალი, ლეგენდარული დედოფალი ეკატერინე მედიჩი.

ჟან 1501 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც, მეორედ დაქვრივებულმა ჟანამ მესამედ ქორწინება გადაწყვიტა. 1503 წლის 27 მარტს იგი ცოლად გაჰყვა გარდის ბარონ ფრანსუა დე ლა პუზეს, თუმცა მასთან შვილები არ ჰყოლია.

ჟანა გარდაიცვალა 1511 წლის 22 იანვარს, 45-46 წლის ასაკში.
ამერიკული ტბის კუ

ამერიკული ტბის კუ — კუს სახეობა ჭაობის კუების ოჯახისა. გავრცელებულია აშშ-სა და კანადაში. დიდ ინტერესს იწვევს ის ფაქტი, რომ ამერიკულ ტბის კუზე არ მოქმედებს დაბერების პროცესი და შთამომავლობას მთელი სიცოცხლის განმავლობაში ტოვებს. მისი სხეულის სიგრძეა 18–27 სმ. კარაპაქსი ზეთისხილისფერია წვრილი ღია ლაქებით, პლასტრონი კი — ყვითელი. ბინადრობს მცირედ გამდინარე წყალსატევებში. ძირითადად იკვებება კიბოსნაირებითა და მწერებით, უმნიშვნელოდ — თევზითა და მცენარეებით. სქესობრივ სიმწიფეს 14–20 წლის ასაკში აღწევს. წყვილდებიან მარტიდან ოქტომბრამდე. დედალი დებს 6–12 კვერცხს, საიდანაც გამოჩეკილი კუები გაზაფხულამდე მიწის ქვეშ რჩებიან. ცოცხლობენ 77 წელზე მეტს. ამერიკული ტბის კუს ხორცი საჭმელად ვარგისია.
ფრანსუა I (ვენდომის გრაფი)

ფრანსუა დე ბურბონი (; დ. 1470 — გ. 30 ოქტომბერი, 1495) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. გრაფ ჟან -ის ვაჟი და ვენდომის გრაფი.

ბიოგრაფია და შვილები
ფრანსუა დაიბადა 1470 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ვენდომის გრაფ ჟან -ისა და იზაბელ დე ბუვოს ვაჟი. მამის გარდაცვალების შემდეგ, შვიდი წლის ფრანსუა ვენდომის გრაფი ხდება. სრულწოვანებამდე, მის მაგივრად ადმინისტრაციულ მოვალეობებს ბიძამისი ასრულებდა.

ფრანსუა იყო საფრანგეთის მეფე შარლ -ისა და მისი რეგენტის, ანა ვალუას უერთგულესი ქვეშევრდომი.

1487 წელს ფრანსუამ ცოლად შეირთო სუასონის გრაფ პიერ -ისა და მარგერიტა სავოიელის უფროსი ქალიშვილი, რომონის გრაფ ჟაკ სავოიელის ქვრივი მარი ლუქსემბურგელი. მას მზითვში მოჰყვა უამრავი საოცარი სასახლე და ადგილ-მამული, რომელთა შორისაც იყო სენ-პოლის, სუასონისა და პიკარდიის საგრაფოები და ასევე კონდეს სასახლე. სწორედ ამ კონდეს სასახლიდან წამოვიდა ბურბონთა განშტოება — კონდეები, რომელიც ფრანსუას შვილიშვილმა დააარსა.

ფრანსუასა და მარის სულ ექვსი შვილი ჰყავდათ:
შარლ (1489-1537), ვენდომის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ფრანსუაზ ალანსონელი, რომელთანაც შეეძინა ნავარის მეფე ანტუან დე ბურბონი;
ჟაკი (1490-1491), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ფრანსუა (1491-1545), ესტუტენვილის ჰერცოგი, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
ლუი (1493-1557), სენის არქიეპისკოპოსი;
ანტუანეტი (1493-1575), ცოლად გაჰყვა გიზის ჰერცოგ კლოდ დე გიზს, რომელთანაც შეეძინა შოტლანდიის დედოფალი მარი დე გიზი;
ლუიზი (1495-1575), ფონტერვუდის აბატისა;

გარდა ამისა, ფრანსუას ჰყავდა ერთი უკანონო ვაჟი:
ჟაკ დე ბურბონი, ვენდომის ბასტარდი;

ფრანსუა დაიღუპა 1495 წლის 30 ოქტომბერს, 25 წლის ასაკში, ჩრდილო იტალიურ ქალაქ ვერჩილში, ბრძოლისას.
ანეგრეტ კრამპ-კარენბაუერი

ანეგრეტ კრამპ-კარენბაუერი დაბ. კრამპი (; დ. 9 აგვისტო 1962, ვიოლკლინგენი, ზაარბრიუკენი, ზაარლანდი) — გერმანელი პოლიტიკური მოღვაწე, 2011 წლის 10 აგვისტოდან 2018 წლის 28 თებერვლამდე ზაარლანდის მხარის მინისტრ-პრეზიდენტი, 2018 წლის 26 თებერვლიდან 2018 წლის 7 დეკემბრამდე ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის გენერალური მდივანი, 2018 წლის 7 დეკემბრიდან არის ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის თავმჯდომარე. გერმანიის თავდაცვის მინისტრი 2019 წლის 17 ივლისიდან.
ინგლისის სანაპირო

ინგლისის სანაპირო — სანაპირო სანქტ-პეტერბურგის საადმირალოს რაიონში. სიგრძე 1 260 მეტრი. მდებარეობს მდინარე დიდი ნევის სანაპიროზე სენატის მოედანსა და ახალი საადმირალოს არს შორის. 1918-1994 წლებში ეწოდებოდა წითელი ფლოტის სანაპირო.

ისტორია
სანაპირო დააარსეს საუკუნის დასაწყისში მდინარე დიდი ნევის ქვემო დინებაში. აქედან მომდინარეობს მისი ძველი სახელწოდება „ “. ისააკის ტაძრისაგან, რომელიც აღმართულია ბრინჯაოს მხედრის სიახლოვეს, წარმოიშვა მისი მეორე სახელწოდება „ისააკის სანაპირო“. მისი მესამე სახელწოდება გალერის სანაპირო, წარმოიქმნა მას შემდეგ, რაც ახალ საადმირალო არხზე ააშენეს გალერების ასაშენებლი ქარხანა. საუკუნეში აქ დასახლება დაიწყეს ინგლისელმა ვაჭრებმა და გაიხსნა იესო ქრისტეს ანგლიკანური ეკლესია (სახლი № 56) — საიდანაც წარმოსდგება მისი მეოთხე და ამჟამინდელი სახელწოდება.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1918 წელს უწოდეს წითელი ფლოტის სანაპირო, რომელიც მას 1994 წლამდე ერქვა. აღნიშნული სახელი ბალტიის ფლოტის მეზღვაურების პატივისცემის ნიშნად უწოდეს, რომლებმაც აქტიური მონაწილეობა მიიღეს ოქტომბრის რევოლუციაში. სანაპიროს ქუჩაზე № 44 სახლის ახლოს დგას სტელა, რომლითაც მონიშნულია კრეისერ „ავრორას“ სადგომი ადგილი 1917 წლის 7 ნოემბერს. სტელა დაამონტაჟეს 1939 წელს არქიტექტორ ალექსანდრე გეგელოს პროექტის მიხედვით. ინგლისის სანაპიროს ისტორიული სახელწოდება დაუბრუნდა 1994 წელს სანქტ-პეტერბურგში დიდი ბრიტანეთის დედოფლის, ელისაბედ -ის ვიზიტისთვის მზადების პერიოდში.
შარლ IV (ვენდომის გრაფი)

შარლ დე ბურბონი (; დ. 2 ივნისი, 1489 — გ. 25 მარტი, 1537) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ვენდომის გრაფ ფრანსუა -ისა და მარი ლუქსემბურგელის ვაჟი. ვენდომის გრაფი და ნავარის მეფე ანტუან დე ბურბონის მამა.

ბიოგრაფია
შარლი დაიბადა 1489 წლის 2 ივნისს საფრანგეთში. იგი იყო ვენდომის გრაფ ფრანსუა -ისა და მისი მეუღლის, მარი ლუქსემბურგელის უფროსი ვაჟი.

1495 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ შარლი ვენდომის გრაფი ხდება. იგი მეფე ლუი -ის გვერდით იბრძოდა იტალიური ომების დროს, რის გამოც მეფემ იგი ვენდომის გრაფობიდან ვენდომის ჰერცოგობამდე აამაღლა. 1515 წელს იგი ასევე იბრძოდა მარინიანოს ბრძოლაშიც, ფლანდრიაში. თავისი უმაღლესი არისტოკრატიული წარმომავლობისა და სამეფო გვართან ნათესავობის გამო, მეფე ფრანსუა -მა იგი თავის კონსულად დანიშნა და გარდა ამისა, პავიის ბრძოლის დროს საფრანგეთის ჯარებს სწორედ შარლი სარდლობდა.

1513 წლის 18 მაისს ცოლად შეირთო ალანსონის ჰერცოგ რენე დე ვალუასა და მარგარიტა ალანსონელის ქალიშვილი ფრანსუაზ ალანსონელი, რომელთანაც ცამეტი შვილი შეეძინა.

1525 წელს ალანსონის ჰერცოგ შარლ -ის, ხოლო 1527 წელს ბურბონის ჰერცოგ შარლ -ის გარდაცვალების შემდეგ, შარლი პირველი ადამიანი გახდა სამეფო ტახტის რიგში თავად მეფის ვაჟების შემდეგ. ასევე ცნობილია ისიც, რომ ალანსონის ჰერცოგი შარლ დაქორწინებული იყო მეფე ფრანსუა -ის დაზე, მარგარიტა ანჟულიმელზე, თუმცა იგი უშვილოდ დაიღუპა, რის გამოც მარგარიტა ნავარის მეფეს შერთეს ცოლად. წლების შემდეგ, მარგარიტას ქალიშვილი, ნავარის დედოფალი ჟანა დაქორწინდა შარლის უფროს ვაჟზე, ანტუან დე ბურბონზე, რითაც ნავარაში ბურბონთა დინასტია გამეფდა. 1527 წლიდან, შარლი ასევე იყო საფრანგეთის კონეტაბლიც. იგი გარდაიცვალა 1537 წელს ამიენში, 47 წლის ასაკში.

შვილები
ლუი (1514-1516), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
მარი (1515-1538), დანიშნული იყო შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ -ზე, თუმცა ქორწინებამდე გარდაიცვალა;
მარგარიტა (1516-1589), ცოლად გაჰყვა ნევერის გრაფ ფრანსუა -ს;
ანტუანი (1518-1562), ვენდომის ჰერცოგი და ნავარის მეფე-კონსორტი, ცოლად შეირთო ნავარის დედოფალი ჟანა დ'ალბრე, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი:საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი და ლოთარინგიისა და ბარის ჰერცოგინია კატრინი;
ფრანსუა (1519-1546), ენგიენის ჰერცოგი, გარდაიცვალა უცოლ-შვილო;
მადლენი (1521-1561), სენ-კრუასა და პუატიეს აბატისა;
ლუი (1522-1525), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
შარლი (1523-1590), რუანის არქიეპისკოპოსი;
კატრინი (1525-1594), სუასონის აბატისა;
რენე (1527-1583), შელის აბატისა;
ჟანი (1528-1557), სუასონისა და ენგიენის გრაფი, ცოლად შეირთო მარი ესტუატევილი, თუმცა შვილები არ ჰყოლიათ;
ლუი (1530-1569), კონდეს პრინცი, პირველად იქორწინა ელეონორ დე როიზე, რომელთანაც შეეძინა რვა შვილი, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ცოლად შეირთო ფრანსუაზ ორლეანელი, რომელთანაც შეეძინა სამი ვაჟი;
ელეონორი (1532-1611), ფონტერვუდის აბატისა.
ინგლისური სასახლე

ინგლისური სასახლე ახალი პეტერგოფის სასახლე — სასახლე პეტერგოფის სამხრეთით, მდებარეობს ინგლისურ პარკში. აგებულია იმპერატორ ეკატერინე -ის დაკვეთით არქიტექტორ ჯაკომი კვარნეგის პროექტის მიხედვით 1781-1789 წლებში. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში განადგურდა გერმანიის ფეხოსანთა 291-ე დივიზიის საარტილერო დარტყმის შედეგად.

ისტორია
ახალი სასახლე პეტერგოფში, რომელსაც მოგვიანებით ინგლისური სასახლე უწოდეს, ჯაკომო კვარნეგის პირველი ნამუშევარია რუსეთში. ისევე როგორც მისი ყველა შემდეგი ნაგებობა, ინგლისური სასახლეც სამსართულიანი შენობაა, მრავალკოლონიანი ფრონტონით.

მთავარი შესასვლელი მდებარეობდა მეორე სართულზე, რომელსაც აუყვებოდა ფართო გრანიტის კიბე. კიბე სრულდებოდა რვაკოლონიანი კორინთული ორდენის პორტიკით და სამკუთხა ფრონტონით. დასავლეთ ფასადს ჰქონდა ლოჯი ექვსი კოლონით. ცოკოლის სართული მოპირკეთებული იყო გრანიტით. ინგლისური სასახლის მშენებლობა გაგრძელდა 15 წელი და დასრულდა 1796 წელს.

სასახლის დამკვეთი ეკატერინე ფიქრობდა აქ გაეტარებინა სასახლის კარისაგან განსხვავებული ცხოვრების წლები. პავლე -ის დროს სასახლემ სხვა სასახლეების ბედი განცადა:გადააკეთეს ყაზარმებად. მოგვიანებით ალექსანდრე -ის მეფობის პერიოდში (1802-1825 წწ.), კვარნეგის პირდაპირი ზედამხედველობის ქვეშ, სასახლე მთლიანად გარემონტდა; ამავე წელს დასრულდა ინტერიერის გაფორმება კლასიციზმის სტილში.

თებერვლის რევოლუციამდე ინგლისურ სასახლეში იკრიბებოდნენ უცხოელი დიპლომატები და სხვა სტუმრები. აქ იმართებოდა საზოგადოებრივი ღონისძიებები, გამოფენდნენ ნახატებს.

რევოლუციის შემდეგ მოქმედებდა როგორც სანატორიუმი. დიდი სამამულო ომის დროს, 1942 წელს სასახლე დაინგრა. ომის შემდეგ მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ აღარ აღედგინათ სასახლე.
ანტუანეტ დე ბურბონი

ანტუანეტ დე ბურბონი (; დ. 25 დეკემბერი, 1494 — გ. 22 იანვარი, 1583) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ვენდომის გრაფ ფრანსუა -ის ქალიშვილი. გიზის ჰერცოგინია როგორც კლოდ დე გიზის მეუღლე. შოტლანდიის დედოფალ მარი დე გიზისა და გიზის ჰერცოგ ფრანსუას დედა.

ბიოგრაფია
ანტუანეტი დაიბადა 1494 წლის 25 დეკემბერს შატო დე ამში, ქალაქ სომში, პიკარდიეში, საფრანგეთში. იგი იყო ვენდომის გრაფ ფრანსუა -ისა და მარი ლუქსემბურგელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ ვენდომის გრაფი ჟან და იზაბელ დე ბუვო, ხოლო დედის ხაზით სენ-პოლის გრაფი პიერ და მარგერიტა სავოიელი.

ანტუანეტი აღწერილია როგორც შესანიშნავი ქალი, რომელშიც გაერთიანებული იყო სიამაყე, იუმორის გრძნობა და ინტელექტი. მან აგრეთვე გამოავლინა საოცარი ნიჭი ეკონომიკურ და პოლიტიკურ დარგებში. 1513 წელს ანტუანეტი ცოლად გაჰყვა ლოთარინგიის ჰერცოგ ჟან -ის ვაჟს, გიზის ჰერცოგ კლოდ დე გიზს. მისი და კლოდის უფროსი ასული, მარი დე გიზი შოტლანდიის დედოფალი გახდა, ხოლო მისი ქალიშვილი მერი სტიუარტი შოტლანდიის დედოფალი, რომელიც საფრანგეთში იზრდებოდა, როგორც დოფინ ფრანსუა დე ვალუას საცოლე. მერის აღზრდას კი თავად ანტუანეტი აკონტროლებდა. სწორედ მან გაუწია ორგანიზება 1558 წელს ფრანსუასა და მერის ქორწინების ცერემონიას.

ანტუანეტი გარდაიცვალა 1583 წლის 22 იანვარს, 89 წლის ასაკში, იგი დაკრძალეს წმინდა პიერი სახელობის სააბატოში, იონვილში.

შვილები
მარი (1515-1560), ცოლად გაჰყვა შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ -ს, რომელთანაც შეეძინა შოტლანდიისა და საფრანგეთის დედოფალი მერი , რომლის ვაჟიც იყო შოტლანდიის, ინგლისისა და ირლანდიის მეფე ჯეიმზ ;
ფრანსუა (1519-1563), გიზის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ფერარას ჰერცოგის ასული ანა დ'ესტე, რომელთანაც შეეძინა შვიდი შვილი;
ლუიზი (1520-1542), ცოლად გაჰყვა არშოს ჰერცოგ შარლ -ს;
რენე (1522-1602), სენ პიერის აბატისა;
შარლი (1524-1574), შევრეზის ჰერცოგი, რეიმსის არქიეპისკოპოსი და კარდინალი;
კლოდი (1526-1573), ომალის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ლუიზ დე ბრიზი, საფრანგეთის მეფე ანრი -ის საყვარელ დიანა დე პუატიეს ასული, რომელთანაც შეეძინა 11 შვილი;
ლუი (1527-1578), კარდინალი;
ფილიპი (1529), გარდაიცვალა ჩვილი;
პიერი (1530), გარდაიცვალა ჩვილი;
ანტუანეტი (1531-1561), ფარემუტიეს აბატისა;
ფრანსუა (1534-1563), მალტის ორდერის დიდი პრიორი;
რენე (1536-1566), ელბოს მარკიზი, ცოლად შეირთო ლუიზ დე რიუ, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი.