კორფუს სრუტის ინციდენტი

კორფუს სრუტის ინციდენტი - შედგება სამი ცალკეული მოვლენისგან, რომლებიც მოიცავს სამეფო საზღვაო გემების ოპერაციებს კორფუს სრუტეში, რომელიც მოხდა 1946 წელს. კორფუს სრუტის ინციდენტი ცივი ომის ადრეულ ეპიზოდად ითვლება. პირველი ინციდენტის დროს სამეფო საზღვაო გემებმა ცეცხლი წაიღეს ალბანეთის ციხესიმაგრეებიდან. სასამართლომ მიიღო გადაწყვეტილება, რომლის თანახმად, ალბანეთს გაერთიანებული სამეფოსთვის 844 000 £ უნდა გადაეხადა. ეს თანხა 2015 წლის პირობებში უდრის 30 მილიონ ფუნტს. ინციდენტების გამო, ბრიტანეთმა, 1946 წელს, შეწყვიტა მოლაპარაკებები ალბანეთთან, რომელიც მიზნად ისახავდა ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარებას. დიპლომატიური ურთიერთობები მხოლოდ 1991 წელს აღადგინეს.

ისტორია
ინციდენტები დაიწყო 1946 წლის 15 მაისს, როდესაც სამეფო საზღვაო ძალების ორმა ხომალდმა ( და ), გადაკვეთეს კორფუს სრუტე, სანაპიროს წინასწარი შემოწმებისა და გასუფთავების შემდეგ.

მეორე ინციდენტი უფრო სერიოზული იყო. 1946 წლის 22 ოქტომბერს სამეფო ფლოტის შემადგენლობაში შედიოდა კრეისერები და და გამანადგურებლები და , რომელთაც ნაბრძანები ჰქონდათ კორფუს არხის ჩრდილოეთით გავლა და ალბანელთა რეაქციის შემოწმება. ეკიპაჟს დაევალა, რომ მოსალოდნელ შეტევაზე რეაგირება მოეხდინა. -ს დაევალა, რომ წაეყვანა საუმარესი ბუქსირით, სამხრეთით, კორფუს პორტისკენ.

დაახლოებით 4:16 სთ-ზე, ბუქსირების დროს, გამანადგურებელი ვოლაჟიც გაიჭედა მაღაროში და დიდი დაზიანება მიიღო. ორივე გემის წინა კორპუსი მთლიანად ააფეთქეს. არახალსაყრელი ამინდის პირობებში, ვიწრო სრუტიდან ორივე გემის გამოყვანა მეტისმეტად რთული აღმოჩნდა, მაგრამ თორმეტი საათის შემდეგ, ორივე გემმა მოახერხა კორფუს ნავსადგურამდე მიღწევა. ინციდენტის დროს 50 კაცი დაიღუპა და 42 კი დაშავდა.

დაღუპულთაგან უმეტესობა საუმარესის ეკიპაჟს ეკუთვნოდა. ალბანეთის სანაპირო ბატარეებმა ამ ინციდენტის დროს არ გაისროლეს. საზღვაო ხომალდი მიუახლოვდა ადგილს, რომელზეც ფრიალებდა ალბანეთის დროშა და თეთრი დროშა. ვინაიდან ალბანეთს იმ დროისთვის შესაბამისი გემები არ ჰყავდა, მაღაროებს 1946 წლის 20 ოქტომბერიდან, და მაღაროელები უძღვებოდნენ ალბანეთის თხოვნით.

ბრიტანეთის პენსიების მინისტრმა ინციდენტის დროს დაშავებულ ინვალიდებსა და დაღუპულთა ქვრივებს დაუნიშნა სრული სამხედრო პენსია.

მესამე და უკანასკნელი ინციდენტი მოხდა 1946 წლის 12–13 ნოემბერს, როდესაც სამეფო საზღვაო ძალებმა ჩაატარეს მაღაროების დამატებითი ოპერაცია კორფუს სრუტეში, სახელწოდებით საცალო ვაჭრობა. მოკავშირეთა მეთაურის ხელმძღვანელობით, ოპერაციები ჩატარდა ალბანეთის საზღვაო ტერიტორიებზე, მაგრამ ალბანეთის მთავრობის ნებართვის გარეშე.

ასევე იქ იმყოფებოდა ფრანგი საზღვაო ოფიცერი, რომელიც ხმელთაშუა ზღვის ზონის გამგეობის მოწვევით მოქმედებდა როგორც დამკვირვებელი. თვითმფრინავის გადამზიდავი , კრეისერი და სხვა ხომალდები უზრუნველყოფდნენ დაფარვას. ოცდაორი მაღარო აღმოაჩინეს და გამოჭრეს წყალქვეშა გემსაბმელებით.ამოჭრილი მაღაროებიდან ორი გაიგზავნა მალტაში შემდგომი შემოწმებისთვის.

შემდეგ გაირკვა, რომ მაღაროები გერმანული წარმოშობისა იყო, მაგრამ ისინი თავისუფალი არ იყო ჟანგისა და საზღვაო წარმონაქმნებისგან. ისინი ახლად შეღებილი იყვნენ და მათი წყალქვეშა გემსაბმელი კაბელები იყო სრულიად ახალი შეზეთილი. დაასკვნეს, რომ მაღაროები საუმარესისა და ვოლჟის შემოჭრამდე ცოტა ხნით ადრე იქნა დაფარული. - დან მაღაროების ფრაგმენტის ანალიზებით დადასტურდა, რომ ეს მაღაროები იყო მალტას მაღაროების მსგავსი.

შედეგები
1946 წლის 9 დეკემბერს ბრიტანეთმა წერილი გაუგზავნა ალბანეთის მთავრობას, რომელშიც ადანაშაულებდა ალბანეთს მაღაროების განთავსებაში და მოითხოვდა ანაზღაურებას მაისისა და ოქტომბრის ინციდენტების გამო. ბრიტანეთმა მოითხოვა პასუხი თოთხმეტი დღის განმავლობაში და ასევე აღნიშნა, რომ ალბანეთის უარყოფითი პასუხის შემთხვევაში, ეს საკითხი გაეროს უშიშროების საბჭოს გადაეცემოდა. ალბანეთის მთავრობამ თავის პასუხში, რომელიც ბრიტანელებმა მიიღეს 1946 წლის 21 დეკემბერს, უარყო ბრიტანეთის ბრალდებები და აღნიშნა, რომ მთელი ეს საკითხი ეხებოდა ყველა იმ ქვეყანას, რომელთაც არ სურდათ ალბანეთსა და ბრიტანეთს შორის ურთიერთობების ნორმალიზება. ფაქტობრივად, საბერძნეთიდან და სხვა ქვეყნებიდან წამოსულმა გემებმა ჩაიდინეს დანაშაული იმ მიდამოებში, სადაც მოგვიანებით მაღაროები აღმოაჩინეს.

ბრიტანეთის მთავრობა ამ პასუხით არ დაკმაყოფილებულა და საბოლოოდ საქმე იუსტიციის საერთაშორისო სასამართლომდე მიიყვანა, რადგან ვერ შეძლო უსაფრთხოების საბჭოს ჩარევა ამ საკითხში. ეს იყო პირველი სამართალწარმოება, რომელიც განიხილა საერთაშორისო სასამართლომ, 1949 წლის დეკემბერში სასამართლომ ბრიტანელებს მიანიჭა 843,947 ფუნტი ან 2,009,437 აშშ დოლარი. მას შემდეგ, რაც მაღაროები ახლოს იყო ალბანელების სანაპიროებთან, ვერ მოახერხდა ბრიტანელების ინფორმირება საფრთხის შესახებ. სასამართლომ ასევე უარყო გაერთიანებული სამეფოს მიერ შემუშავებული არგუმენტები და დაადგინა, რომ ბრიტანეთის მიერ განხორციელებული მაღაროების გაწმენდის ოპერაციები საცალო ვაჭრობის დროს, ალბანეთის წინასწარი თანხმობის არარსებობის შემთხვევაში, უკანონო იყო.

ალბანეთის მთავრობამ უარი თქვა სასამართლოს მიერ დაკისრებული ანაზღაურების გადახდაზე. ამის სანაცვლოდ კი ბრიტანელებმა ალბანეთის კუთვნილი 1574 კილოგრამი ოქრო მიისაკუთრეს. გაძარცვული ოქრო მეორე მსოფლიო ომის დროს, ინახებოდა ინგლისის ბანკის სარდაფებში.

ცივი ომის დასრულებისთანავე, 1992 წელს ალბანეთის სახალხო სოციალისტურმა რესპუბლიკამ შეწყვიტა არსებობა. დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1991 წელს 29 მაისს. მალევე, 1992 წლის 8 მაისს, ბრიტანეთმა და ალბანეთმა განაცხადეს, რომ მიაღწიეს შეთანხმებას კორფუს არხის საქმესთან დაკავშირებით, ერთობლივად განაცხადეს, რომ "ორივე მხარე გამოთქვამდა სინანულს კორფუს არხის ინციდენტის შესახებ 1946 წლის 22 ოქტომბერს". მხოლოდ 1996 წელს ხანგრძლივი მოლაპარაკებების შემდეგ, ოქრო საბოლოოდ დაუბრუნდა ალბანეთს მას შემდეგ, რაც შეთანხმდნენ, რომ გადაიდო 2,000,000 აშშ დოლარი დაგვიანებული ანაზღაურებისთვის.

ენვერ ჰოჯა, თავის მოგონებებში იოსებ სტალინთან პირველი შეხვედრის შესახებ, წერს, რომ მთელი საქმე ბრიტანელებმა გაიტაცეს, როგორც საბაბი, ქალაქ ჩარტაში სამხედრო ჩარევისთვის. მან ასევე თქვა, რომ იონიის ზღვაში არასდროს უნახავს მაღაროები. გერმანელებმა ააფეთქეს მაღაროები ომის დროს. მან გააკრიტიკა სამეფო საზღვაო ძალების განლაგება და თქვა, რომ არ ყოფილა მიზეზი იმისა, რომ ეს გემები გადიოდნენ თავიანთი ნაპირის გასწვრივ, მათ არ მოუწოდებიათ ასეთი მოძრაობის შესახებ. ჰოჯამ ასევე აღწერა მოვლენები, როგორც ”უპრეცედენტო პროვოკაცია ჩვენს ქვეყანაში ”. 2013 წლის მაისში, არქეოლოგიური ჟურნალის სპეციალური გამოცემა სახელწოდებით "გემების გზავნილები" გაეცნო ახალ აღმოჩენებს. ალბანეთის საზღვაო კვლევების ცენტრის დირექტორმა, აერონ ტარმა მოიძია კადრები კალიფორნიის გაერთიანებული სამეფოს ეროვნული არქივიდან ინციდენტის შესახებ, სადაც ნაჩვენებია , რომელიც ძალიან ახლოს იყო სანაპიროსთან, როდესაც ინციდენტი მოხდა. ეს აზრი კიდევ უფრო გაამყარა ოკეანისა და ატმოსფერული ადმინისტრაციის საზღვაო მემკვიდრეობის დირექტორმა ჯეიმზ დელგადომ. მან კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ნგრევა მოხდა –ის გამო.

საერთაშორისო სამართალი
კურფუს სრუტის საქმეზე იუსტიციის საერთაშორისო სასამართლომ განაჩენი გამოიტანა. აღნიშნა, თუ რატომ არის გამართლებული ჩარევა ტერიტორიული სუვერენიტეტის დარღვევაში. გაერთიანებული სამეფოს განცხადებით, ეს გამართლებულია 1946 წლის 12 და 13 ნოემბერს ალბანეთის საზღვაო ტერიტორიაზე შესვლასთან დაკავშირებით.

სსჯ-მ უპასუხა, რომ სასამართლო ვერ მიიღებს თავდაცვის ამგვარ ზომებს. დამოუკიდებელ სახელმწიფოებს შორის ტერიტორიული სუვერენიტეტის პატივისცემა საერთაშორისო ურთიერთობების აუცილებელი საფუძველია. საერთაშორისო სამართლის უზრუნველსაყოფად, სასამართლომ უნდა განაცხადოს, რომ ბრიტანეთის საზღვაო ძალების მოქმედება წარმოადგენდა ალბანეთის ტერიტორიული სუვერენიტეტის დარღვევას.