iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 202

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 202 გადაწყვეტილება მიღეს 1965 წლის 6 მაისს, მას შემდეგ, რაც გაეროს გენერალური ასამბლეის ადრინდელი წინადადებები კიდევ ერთხელ დადასტურდა. უსაფრთხოების საბჭომ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, არ ეღიარებინათ სამხრეთ როდეზიის მიერ ცალმხრივად გამოცხადებული დამოუკიდებლობა და მოუწოდა გაერთიანებულ სამეფოს, მიეღო ყველა საჭირო ზომა მის აღსაკვეთად. რეზოლუცია ასევე მოითხოვდა პოლიტიკური პატიმრების გათავისუფლებას და მათთვის თავისუფლად მოქმედების უფლების უზრუნველყოფას. საბჭომ გაერთიანებულ სამეფოს მოუწოდა, იმუშაოს სამართლიანი კონსტიტუციის შემუშავებაზე და უზრუნველყოს უმრავლესობის მმართველობაზე დაფუძნებული დამოუკიდებელი სამხრეთ როდეზიის მომავალი.

რეზოლუცია მიიღეს შვიდი ხმით არცერთი წინააღმდეგი. ხმის მიცემაში თავი შეიკავა საფრანგეთმა, საბჭოთა კავშირმა, გაერთიანებულმა სამეფომ და შეერთებულმა შტატებმა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 226

გაერთიანებული ერების უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია 226 დამტკიცდა ერთხმად გაერთიანებული ერების უსაფრთხოების საბჭოს მიერ 1966 წლის 14 ოქტომბერს. საბჭომ მოუწოდა პორტუგალიის მთავრობას, რომ თავიდან აეცილებინა უცხო დაქირავებული ჯარისკაცების პორტუგალიის ტერიტორიაზე ანგოლიდან კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შიდა საქმეებში ჩარევას.
საბჭომ მოუწოდა ყველა წევრ სახელმწიფოს, თავი შეეკავებინათ ან შეეწყვიტათ კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შიდა საქმეებში ჩარევა.
ყუდრო (პოსოფის რაიონი)

ყუდრო — ისტორიული სოფელია სამცხეს რეგიონში თურქეთის დარჩენილ ნაწილში, დღეს არდაჰანის პროვინციის პოსოფის რაიონში და პოსოფის დაბის მახლობლად გამქრალი სოფელია. სოფლის სახელი ქართულიდან მყუდროდან (მყუდრო) შეიცვალა.

ისტორია
ქართული ადგილის სახელი ყუდრო ან მყუდრო ნიშნავს დაცულ ადგილს. დღესაც საქართველოში არსებობს ყუდროს სახელის მქონე სოფლები.

სოფელი ყუდრო მდებარეობდა ისტორიულ სამცხის რეგიონში, ერთი ნაწილის გარდა, დღესაც საქართველოს საზღვრებშია. ოსმალებმა ეს რეგიონი და სოფელი 1578 წელს სრულად დაიკავეს.

სოფელი ყუდრო 1595 წლის ოსმალური მუფასალ დეფთერში ყუდურა სახით არის მოცემული. ამ დეფთერის გამომცემელი ქართველი თურქოლოგი სერგი ჯიქია აღნიშნავს, რომ სოფლის სახელის ასეთი ჩაწერა ოსმალური მწერლობის წესებთან იყო დაკავშირებული. ყუდურაი სუფლა (ქვედა ყუდურა) და ყუდურა-ი ულია (ზედა ყუდურა) ამ სახელებით ორ დასახლებად არის რეგისტრირებული ყუდურა ამ დროს საქართველოს ვილაიეთში, პოსოფის ლივას ჩრდილოეთის ნაჰიას ეკუთვნოდა. მისი მოსახლეობა შედგებოდა 9 ქრისტიანი ოჯახისგან და ოჯახის უფროსები ქართულ სახელებს ატარებდნენ. სოფელში ხდებოდა ხორბლის, ქერის და წაბლის მოყვანა, ფუტკრის მეურნეობა, ცხვრისა და ღორის მოშენება.

სოფელი ყუდრო ჩილდირის ეიალეთის 1694-1732 წლების პერიოდის ოსმალური ჯებე დეფთერშიც ყუდურა-ი სუფლა (ქვედა ყუდურა) და ყუდურა-ი ულია (ზედა ყუდურა) სახელებით იყო რეგისტრირებული და ჰქონდა იგივე ადმინისტრაციული სტატუსი. ჰიჯრი 1117 (1705/1706) წელს სოფელი ალი სახელის პირს ჰქონდა მინიჭებული და განსაზღვრული იყო 9.000 აქჩეს გადასახადი.

ოსმალური მუფასსალ დეფთერის გამომცემელი ქართველი თურქოლოგი სერგი ჯიქია აღნიშნავს, რომ სოფელი ყუდრო რუსულ წყაროებში თურქულის გავლენით ყუდრა სახით იწერებოდა. ჯიქიას მონაცემების მიხედვით, გერმანული წარმოშობის რუსი ადმინისტრატორი კარლ სისერმანი 1870 წლის დასაწყისში ოხსენებდა ყუდრას საგუშაგოს ფოშოვის მახლობლად და წერდა, რომ ამ საგუშაგოში 18 ჯარისკაცი იმყოფებოდა.
გაზაფხულის თოვლი (რომანი)

გაზაფხულის თოვლი — იაპონელი მწერლის, იუკიო მიშიმას 1969 წლის რომანი, რომელიც მისი ცნობილი სერიის — "ნაყოფიერების ზღვა" — პირველი ნაწილია. ნაწარმოები, თავდაპირველად, 1965-1967 წლებში, გაზეთში - "შინჩოში" - ქვეყნდებოდა, ხოლო სრული სახით 1969 წელს გამოიცა. ნაწარმოების შექმნაში მწერალს სხვადასხვა საკითხის ფუნდამენტური გამოკვლევა, მათ შორის ქალაქ ნარაში ბუდისტური ტაძრის მონახულება, დაეხმარა.

სიუჟეტი
რომანის სიუჟეტი 1912-1914 წლებში მიმდინარეობს და მოგვითხრობს 19 წლის განებივრებული და მეოცნებე ახალგაზრდა მამაკაცის, კიოაკისა და გაღარიბებული სამურაების ოჯახის წევრის, სატოკოს სიყვარულის ისტორიას. კიოაკი და სატოკო ერთმანეთს ბავშვობიდან იცნობენ, ჯერ კიდევ იმ დროიდან, როცა კიოაკი აღსაზრდელად სატოკოს ოჯახს მიაბარეს.

სატოკო ძლიერ იყო შეყვარებული კიოაკიზე, თუმცა საკუთარ გრძნობებს მანამ ვერ ავლენდა, სანამ კიოაკის მამის ჩარევით, იმპერატორმა სატოკოს პრინც ჰარუნორუზე დანიშნვა არ ბრძანა. მიუხედავად ინტრიგისა და შანტაჟისა, კიოაკი, ტადეშინას დახმარებით, სატოკოსთან საიდუმლო შეხვედრებს აწყობს. საბოლოოდ, საქმე იქამდე მიდის, რომ ჰარუნორუზე დანიშვნის ცერემონიამდე ცოტა ხნით ადრე სატოკო ფეხმძიმდება. ტადეშინა, რომელიც ვერ ახერხებს, სატოკო ნაყოფის მოცილებაში დაარწმუნოს, გამოსამშვიდობებელ წერილს უგზავნის მარკიზ მაცუგაეს, რომელშიც მას მოსალოდნელი კატასტროფის შესახებ აუწყებს.

კიოაკი მკაცრი ზედამხედველობის ქვეშ ექცევა, ხოლო სატოკო, მშობლების იძულებითი ჩარევით, აბორტს იკეთებს. ნაყოფის მოცილებიდან მალევე, სატოკო დედასთან ერთად, მიემგზავრება მონასტერში, აიაკურას ნათესავთან, რომელთანაც მონაზვნობის ფიცს დებს და იძლევა პირობას, რომ კიოაკის ცხოვრებაში აღარ შეხვდება. დაორსულების ამბის დამალვის მიზნით, სატოკოს ოჯახი არაერთ ხრიკს მიმართავს, მათ შორის, მარკიზ მაცუგაე ავრცელებს ჭორს იმის შესახებ, რომ, თითქოს, მისი ქალიშვილი შეიშალა.

მეგობარ და მთხრობელ ჰონდასგან ფულის სესხების შემდეგ კიოაკი მიემგზავრება მონასტერში, რათა უკანასკნელად იხილოს სატოკო, თუმცა მას იქ არაფრით არ უშვებენ. ტოკიოსკენ მიმავალ გზაზე მას პნევმონია უვითარდება და რამდენიმე დღეში გარდაიცვლება.

ადაპტაციები
1970 წელს იაპონურ ტელეარხზე – "ფუძი" – მაყურებელმა იხილა რომანის მიხედვით გადაღებული ექვსი სერიისგან შემდგარი სერიალი "გაზაფხულის თოვლი". 2005 წელს, რეჟისორმა იუკისადა ისაომ გადაიღო ამავე სახელწოდების სრულმეტრაჟიანი ფილმი, რომელიც მთლიანად ახალგაზრდა მსახიობებით იყო დაკომპლექტებული. 2006 წელს რიოკო იკედოიმ რომანზე დაფუძნებული ამავე სახელის მანგა გამოსცა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 218

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 218 დოკუმენტი, რომელიც მიიღეს 1965 წლის 23 ნოემბერს, წინა რეზოლუციების შეხსენებისა და მათი შესრულების პორტუგალიის მიერ გაუთვალისწინებლობის საფუძველზე, კიდევ ერთხელ მოითხოვდა, რომ პორტუგალიას კოლონიებიდან გაეყვანა სამხედრო ძალები და დამოუკიდებლობის საკითხზე მოლაპარაკებები დაეწყო ადგილობრივ პოლიტიკურ ძალებთან.

საბჭომ ასევე დაადასტურა, რომ კოლონიების შენარჩუნების მიზნით მიმდინარე კონფლიქტით შექმნილი მდგომარეობა სერიოზულად არღვევს საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას. ამასთანავე, მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, თავი შეიკავონ პორტუგალიისთვის იარაღისა და სამხედრო მასალების მიწოდებისგან, რაც ხელს შეუწყობდა მის მიერ მმართველობის ქვეშ მყოფი ტერიტორიების მოსახლეობის ჩაგვრის გაგრძელებას.

რეზოლუცია მიიღეს შვიდი ხმით, ხოლო თავი შეიკავეს საფრანგეთმა, ნიდერლანდებმა, გაერთიანებულმა სამეფომ და ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 215

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 215 1965 წლის 5 ნოემბერს მიღებული დოკუმენტი, მას შემდეგ, რაც რეზოლუციებით 209, 210, 211 და 214 მოთხოვნილი ცეცხლის შეწყვეტა, რომელზეც ინდოეთი და პაკისტანი შეთანხმდნენ, არ განხორციელდა, საბჭო მოითხოვდა, რომ ინდოეთისა და პაკისტანის წარმომადგენლები შეხვედროდნენ გენერალური მდივნის წარმომადგენელს გასვლის გრაფიკის შესადგენად. საბჭო მოუწოდებდა, რომ ეს შეხვედრა რაც შეიძლება მალე გაემართათ, და სთხოვდა გენერალურ მდივანს, წარმოედგინა მოხსენება რეზოლუციის შესრულების შესახებ.

რეზოლუცია მიიღეს ცხრა ხმით ორის წინააღმდეგ, იორდანიამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს.
ვრბნო-პოდ-პრადედემი

ვრბნო-პოდ-პრადედემი — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის მორავია-სილეზიის მხარეში. ის ბრუნტალის რაიონში მდებარეობს.

სახელწოდება
ქალაქი თავდაპირველად „ვიურბენტალის“ სახელწოდებით დაარსდა, სიტყვის მეორე ნაწილი „ხეობას“ ნიშნავს, ხოლო პირველი ჩეხური სიტყვა „ვრბნოს“ გერმანული ვარიანტია. ჩეხურ ენაში სიტყვა „ვრბნო“ ტირიფს ნიშნავს. ჩეხური დასახელების გამოყენება საუკუნის შუა ხანებში დაიწყეს. ზედსართავი სახელი „პოდ პრადედემი“ 1954 წელს დაამატეს, რათა იგი იესენიკის რეგიონში ამ სახელის მქონე სხვა დასახლებებისგან განესხვავებინათ.

გეოგრაფია
ვრბნო-პოდ-პრადედემი რაიონულ ცენტრ ბრუნტალიდან ჩრდილო-დასავლეთით დაახლოებით 15 კილომეტრში მდებარეობს. მისი ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი ჰრუბი-იესენიკის ქედის ფერდობებზეა. ქალაქის უკიდურეს სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს ამ ქედის უმაღლესი პრედადის მთის ფერდობები. ქალაქის ტერიტორიაზე ყველაზე მაღლა მდებარე წერტილის სიმაღლე 1 478 მეტრია ზღვის დონიდან.

ვრბნო-პოდ-პრადედემის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე ოპავა.

ისტორია
ვრბნო-პოდ-პრადედემის ტეიროტირაზე პირველი დასახლება საუკუნეში დაარსდა. ოქროსა და რკინის მადნის მოპოვებამ ამ დასახლების ზრდა განაპირობა. ტერიტორია ბრუნტალის მამულს ეკუთვნოდა. 1473 - 1474 წლებში აქაურობას ვიეჟბნას თავადები ფლობდნენ, დღეს ვიეჟბნა პატარა სოფელია პოლონეთის ტერიტორიაზე. 1611 წელს ქალაქს თავისუფალი სამთო მოპოვების ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. აიგო სახლები მაღაროელთათვის და მოეწყო ქალაქის ცენტრალური მოედანი.

ოცდაათწლიანი ომის დასაწყისში წარმოებული ბოჰემიის აჯანყების (1618–1620) დროს ქალაქი ვრბნოელ თავადებს ჩამოართვეს და ტევტონთა ორდენს მიჰყიდეს. ეს რელიგიური ორდენი აქაურ მამულებს 1938 წლამდე ფლობდა.

1641 წელს, ოცდაათწლიანი ომის დროს, ქალაქი შვედეთის არმიის ფელდმარშლის ლენარტ ტორსტენსონის არმიის სამხედრო ბანაკად იქცა. საუკუნის მეორე ნახევარში ქალაქს თავს დაატყდა ჩრდილოეთ მორავიის ჯადოქართა სამსჯავრო.

ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის მოედნისა და მთელი ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობა წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიაა. პირველი ქვის ეკლესია აქ 1635–1637 წლებში აშენდა, თუმცა მოგვიანებით მისი ტევადობა საკმარისი აღარ იყო. ამჟამინდელი ამპირის სტილის ნაგებობა 1840–1843 წლებშია აგებული. ეკლესიის წინ 1825 წლით დათარიღებული მარმარილოს ჯვარი დგას.

გროჰმანის ციხე ყოფილი არისტოკრატიული რეზიდენციაა. ის ბაროკოსა და ამპირის სტილშია აგებული. შენობა და საუკუნეებში გაფართოვდა. ეს შატო ბაღში მდებარეობს, რომელიც საუკუნის გალავნით არის გარშემორტყმული. დღეს ის კერძო საკუთრებაშია.

ცნობილი ადამიანები
იოჰან კარლ ნესტლერი (1783–1842) - ავსტრიელი მეცნიერი

დაძმობილებული ქალაქები
გვოგუვეკის გმინა, პოლონეთი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 216

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 216 მიღებულია გაეროს უშიშროების საბჭოს მიერ 1965 წლის 12 ნოემბერს, — მეორე დღეს, რაც ბრიტანეთის კოლონიამ და სამხრეთ როდეზიამ ერთპიროვნულად გამოაცხადა დამოუკიდებლობა და თავი სახელმწიფო როდეზიად გამოაცხადა. რეზოლუციის მხარდასაჭერად ხმა მისცა ათმა წევრმა, არცერთი არ ყოფილა წინააღმდეგი, ხოლო ერთმა წევრმა — საფრანგეთმა — კენჭისყრაში მონაწილეობა არ მიიღო (თავი შეიკავა).

რეზოლუციის ორ ოპერატიულ პუნქტში, უშიშროების საბჭომ:
დაგმო სამხრეთ როდეზიაში „რასისტული უმცირესობის მიერ გაკეთებული“ დამოუკიდებლობის ცალმხრივი დეკლარაცია.
მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, უარი ეთქვა სამხრეთ როდეზიაში „არალეგალური რასისტული უმცირესობის რეჟიმის“ აღიარებაზე და თავი შეიკავონ მისთვის რაიმე სახის დახმარების გაწევისგან.

216-ე რეზოლუციას 20 ნოემბერს მოჰყვა გაეროს უშიშროების საბჭოს 217-ე რეზოლუცია, რომელშიც უშიშროების საბჭომ უფრო დეტალურად დაგმო -ს მთავრობა და შესთავაზა კრიზისის მოსაგვარებლად გადასადგმელი ნაბიჯები.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 208

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 208 1965 წლის 10 აგვისტოს მიღებული გადაწყვეტილების თანახმად, მას შემდეგ, რაც საბჭომ მწუხარებით აღნიშნა საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლის, აბდელ ჰამიდ ბადავის გარდაცვალება, მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება, რომ ვაკანსიის შესავსებად არჩევნები ჩატარდებოდა გენერალური ასამბლეის ოცდამე სხდომაზე.

რეზოლუცია კენჭისყრის გარეშე მიიღეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 207

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 207 1965 წლის 10 აგვისტოს, გენერალური მდივნის მიერ წარმოდგენილი ანგარიშის შემდეგ, რომელიც აღნიშნავდა, რომ კვიპროსში შექმნილმა ბოლო მოვლენებმა კუნძულზე დაძაბულობა გაამწვავა, უშიშროების საბჭომ ერთხმად მიიღო გადაწყვეტილება, კვლავ დაადასტურა მხარდაჭერა რეზოლუცია 186-ის მიმართ და მოუწოდა ყველა მხარეს, თავი შეეკავებინათ ნებისმიერი ქმედებისგან, რაც შეიძლება არსებულ ვითარებას კიდევ უფრო გააუარესებდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 209

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 209 მიღებულია 1965 წლის 4 სექტემბერს — ქაშმირში ცეცხლის შეწყვეტის ხაზთან მდგომარეობის გაუარესების ფონზე. საბჭომ ინდოეთსა და პაკისტანს მოუწოდა, დაუყოვნებლივ შეეწყვიტათ საბრძოლო მოქმედებები და დაბრუნებულიყვნენ თავიანთ პოზიციებზე ცეცხლის შეწყვეტის ხაზის შესაბამისად. ასევე, საბჭომ ორივე ქვეყანას მოუწოდა, სრულად ითანამშრომონ გაეროს სამხედრო სადამკვირვებლო მისიასთან პაკისტანში. გაეროს გენერალურ მდივანს დაევალა, სამი დღის განმავლობაში წარედგინა ანგარიში რეზოლუციის აღსრულების შესახებ.

რეზოლუცია ერთხმად მიიღეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 232

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 232 მიიღეს გაეროს უშიშროების საბჭოს მიერ 1966 წლის 16 დეკემბერს.

საბჭომ განაცხადა, რომ ყველა წევრმა სახელმწიფომ უნდა აღკვეთოს ასბესტის, რკინის მადნის, ქრომის, თუჯის, შაქრის, თამბაქოს, სპილენძისა და ცხოველური წარმოშობის პროდუქტების იმპორტი სამხრეთ როდეზიიდან. ასევე, წევრ სახელმწიფოებს ევალებოდათ ხელი შეეწყოთ იმ საქმიანობის აღკვეთისთვის, რომელიც ამ საქონლის ექსპორტის წახალისებას ან იარაღის, საბრძოლო მასალის, სამხედრო თვითმფრინავების, სამხედრო ტექნიკისა და აღჭურვილობის, ტექნიკური მომსახურებისთვის საჭირო მასალების იმპორტს ისახავდა მიზნად. გამოცხადდა ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების სრული ემბარგოც, თუმცა გამონაკლისი გაკეთდა იმ კონტრაქტებისთვის, რომლებიც ამ რეზოლუციის მიღებამდე იყო დადებული.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა სამხრეთ როდეზიის მოსახლეობის განუყოფელი უფლება თავისუფლებასა, დამოუკიდებლობაზე და აღიარა მათი ბრძოლის ლეგიტიმურობა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 227

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 227 გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უსაფრთხოების საბჭომ მიიღო 1966 წლის 28 ოქტომბერს დახურულ სხდომაზე. საბჭომ რეკომენდაცია გაუწია გენერალურ ასამბლეას, გაეგრძელებინა უ ტანის გენერალური მდივნის თანამდებობაზე დანიშვნა გენერალური ასამბლეის 21-ე რეგულარული სესიის დასრულებამდე.
ტაქიკარდია

ტაქიკარდია — სამედიცინო ტერმინია და წარმოადგენს არითმიის ტიპს, რომლის დროსაც გულისცემის სიხშირე წუთში 100 დარტყმას აჭარბებს. სტრესმა, ტრავმამ ან დაავადებამ შესაძლოა გულისცემა გაზარდოს, მაგრამ ტაქიკარდიისას მსგავსი ფიზიკური აქტივობების გარეშე გული არაბუნებრივად ჩქარდება. ტაქიკარდია მკურნალობის გარეშე გულის ნორმალური ფუნქციონირების მოშლას იწვევს, მათ შორის გულის უკმარისობას, ინსულტს, გულის მოულოდნელ გაჩერებას ან სიკვდილსაც კი.

გამომწვევი მიზეზი
გულის დაავადების გამო გულის ქსოვილის დაზიანება
პათოლოგიური იმპულსის კერების არსებობა
გულის დაავადება ან თანდაყოლილი პათოლოგია
ანემია
ვარჯიში
უეცარი სტრესი, მაგალითად შიში
სისხლის მაღალი წნევა
მოწევა
ტემპერატურის მომატება
ალკოჰოლის ჭარბი მიღება
კოფეინის შემცვლელი სასმელის ჭარბი მიღება
მედიკამენტების გვერდითი ეფექტები
ნარკოტიკების, მაგალითად კოკაინის გამოყენება
ელექტროლიტების დისბალანსი. ელექტროლიტები საჭიროა ელექტრული იმპულსების გატარებისთვის
ზეაქტიური ფარისებრი ჯირკვალი (ჰიპერთირეოდიზმი)

სიმპტომები
სწრაფი გულისცემა
მკერდის ტკივილი
გულმკერდის არეში ძლიერი ფრიალი (გულისცემის შეგრძნება)
თავბრუსხვევა
დაღლილობის
ქოშინი
ოფლიანობა
გულის წასვლასთან ახლოს ან გულის წასვლა (სინკოპე)
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 229

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 229 მიღებულია 1966 წლის 2 დეკემბერს, გენერალური მდივნის არჩევის შესახებ დახურული შეხვედრის შემდეგ. საბჭო აცნობიერებდა უ ტანის მაღალი პასუხისმგებლობის გრძნობას და დარწმუნებული იყო იმაში, რომ მისი ხელახლა დანიშვნა შეუწყობდა ხელს ორგანიზაციის მიზნებისა და ინტერესების უკეთ განხორციელებას, რეკომენდაცია მისცა მისი გენერალურ მდივნად ხელმეორედ დანიშვნის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 228

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 228 მიღებულია 1966 წლის 25 ნოემბერს, იორდანიისა და ისრაელის წარმომადგენელთა განცხადებების და გენერალური მდივნის, უგო ტანტის ანგარიშის მოსმენის შემდეგ. საბჭომ დაასკვნა, რომ ინციდენტი წარმოადგენდა ისრაელის შეიარაღებული ძალების მიერ იორდანიის ტერიტორიის წინააღმდეგ განხორციელებულ მასშტაბურ და წინასწარ დაგეგმილ სამხედრო მოქმედებას.

საბჭომ მწუხარება გამოხატა ადამიანის სიცოცხლისა და ქონების დაკარგვის გამო და დაგმო ისრაელი გაეროს წესდებისა და ზავის შეთანხმებების დარღვევისთვის. ასევე, საბჭომ მკაცრად გაუსვა ხაზი იმას, რომ ისრაელის მიერ მომავალი სამხედრო მოქმედებები დაუშვებელი იქნება.

რეზოლუცია 14 ხმით არცერთის წინააღმდეგ მიიღეს. ახალმა ზელანდიამ თავი შეიკავა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 238

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 238 მიიღეს 1967 წლის 19 ივნისს. მან დაადასტურა თემასთან დაკავშირებული წინა რეზოლუციები და გაახანგრძლივა გაეროს სამშვიდობო ძალების ყოფნა კვიპროსში დამატებით 6 თვით — 1967 წლის 26 დეკემბრამდე. საბჭო ასევე მოუწოდებდა უშუალოდ დაკავშირებულ მხარეებს, გამოიჩინონ მაქსიმალური თავშეკავება და სრულად ითანამშრომონ სამშვიდობო მისიის წარმომადგენლებთან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 233

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 233 გაეროს უშიშროების საბჭომ ერთხმად მიიღო 1967 წლის 6 ივნისს, გენერალური მდივნის ზეპირი მოხსენების შემდეგ საბრძოლო მოქმედებების დაწყებისა და ახლო აღმოსავლეთში არსებული ვითარების შესახებ. საბჭომ მოითხოვა ამ ტერიტორიაზე ყველა სამხედრო მოქმედების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა და სთხოვა გენერალურ მდივანს, რომ საბჭოსთვის დროულად და მუდმივად ეცნობებინა ვითარების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 244

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 244 მიიღეს 1967 წლის 22 დეკემბერს, ადასტურებს ამ თემაზე ადრე მიღებულ რეზოლუციებს და აცილებს კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების ყოფნის ვადას დამატებით 3 თვით, რომელიც სრულდებოდა 1968 წლის 26 მარტს. საბჭო ასევე მოუწოდებს უშუალოდ მხარეებს, რომ იმოქმედონ მაქსიმალური თავშეკავებით და სრულად ითანამშრომლონ სამშვიდობო ძალებთან.

ეს არის 1965 წლის შემდეგ ძალების განლაგებასთან დაკავშირებული პირველი რეზოლუცია, რომელშიც არ იყო გამოთქმული იმედი, რომ ისინი მოიხსნებოდნენ გახანგრძლივებული განლაგების დასრულების შემდეგ.
სუპერმენი (2025)

სუპერმენი — 2025 წლის ამერიკული ფილმი; დაფუძნებულია იმავე სახელის მქონე -ის პერსონაჟზე. ფილმი პირველია ახალ -სამყაროს სერიებში რომელსაც ამ ფილმის ავტორი და რეჟისორი ჯეიმს განი უხელმძღვანელებს. ფილმში მონაწილეობენ დევიდ კორენსვეტი (როგორც კლარკ კენტი/სუპერმენი), რეიჩელ ბროსნაჰანი, ნიკოლას ჰოლტი, ედი გათეგი, ანტონი კარიგანი, ნათან ფილიონი და იზაბელა მერსედი. სცენარის მიხედვით სუპერმენი მოულოდნელ ნეგატიურ შედეგებსა და საზოგადოების მხრიდან სიძულვილს უმკლავდება მას შემდეგ რაც ის ბილიონერ ლექს ლუთორს (ჰოლტს) ინტერნაციონალური კონფლიქტის დაგეგმვაში ხელს შეუშლის. სუპერმენი ხალხის მხარდაჭერის დაბრუნებას ჟურნალისტი და სუპერგმირი კოლეგების დახმარებით ცდილობს. ფილმი შეიქმნა -ში, განისა და პიტერ საფრანის მიერ.

-ს (-ის გაფართოებული სამყაროს) ფილმ „ფოლადის კაცის“ (2013) მეორე ნაწილზე მუშაობა 2014 წლის ოქტომბრიდან დაიწყო, როდესაც სუპერმენის როლისათვის სტუდიას კვლავ ჰენრი კავილი ჰყავდა გათვალისწინებული. გეგმები 2017 წლის „სამართლიანობის ლიგის“ პრობლემურმა გადაღებამ შეცვალა, და 2020 წლისათვის „ფოლადის კაცის“ მეორე ნაწილის გადაღება უკვე აღარ იგეგმებოდა. განმა ახალი სუპერმენის ფილმისათვის მზადება 2022 წელს დაიწყო. იმავე წლის ოქტომბერში ის -ის მთავარი აღმასრულებელი ხელმძღვანელი გახდა (პიტერ საფრანთან ერთად) და ახალი სამყაროს იდეაც შეიქმნა. განმა 2022 წლის დეკემბერში პირველად ისაუბრა ამ ფილმზე მუშაობის შესახებ. მომდევნო თვეში (შემდგომში გამოუყენებელი) სათაური - „სუპერმენი: მემკვიდრეობა“ გამოცხადდა და ჯეიმს განი 2023 წლის მარტში საზოგადოდ დამტკიცდა რეჟისორად. ამავე წლის ივნისში როლებზე აიყვანეს კორენსვეტი და ბროსნაჰანი (ლოის ლეინი). გადაღება დაიწყო 2024 წლის თებერვალში, სვალბარდში, ნორვეგიაში, შემდეგ კი ატლანტაში, ჯორჯიის შტატსა და ოჰაიოს შტატში გადაინაცვლა. ამ პროცესმა ექვსი თვე გასტანა. რეჟისორზე (და შესაბამისად, ფილმზე) დიდი გავლენა იქონია 2005-2008 წლების კომიქსების სერიამ - „- “, გრანტ მორისონისა და ფრანკ კვიტელის ავტორობით.

„სუპერმენი“ პირველად გრაუმანის ჩინურ თეატრში, 2025 წლის 7 ივლისს გავიდა და აშშ-ში . -მა 11 ივლისს გაუშვა. ის პირველ ფილმს წარმოადგენს ახალ 'ს პირველ თავში: „ღმერთები და მონსტრები“. ფილმმა $507 მილიონიანი მოგება მოიტანა, რამაც ის 2025 წლის მერვე უდიდესი შემოსავლის მქონე ფილმი გახადა. მაყურებლის შეფასება უმეტესად პოზიტიური იყო. კრიტიკოსებმა ფილმი სახალისოდ და ფერადად მიიჩნიეს, თუმცა ზოგიერთმა ის ზედმეტად დატვირთულობისათვის გააკრიტიკა. კორენსვეტის, ბროსნაჰანისა და ჰოლტის შესრულებას დიდი ქება მოჰყვა კრიტიკოსებისა და საზოგადოების მხრიდან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 234

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 234 გაეროს უშიშროების საბჭომ ერთხმად მიიღო 1967 წლის 7 ივნისს. საბჭომ მოითხოვა ახლო აღმოსავლეთში ყველა სამხედრო მოქმედების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა 1967 წლის 7 ივნისს, -ით 20:00 საათისთვის.

სხდომა მოიწვია საბჭოთა კავშირმა. იორდანიამ, ისრაელმა და არაბთა გაერთიანებულმა რესპუბლიკამაც მიიღო ცეცხლის შეწყვეტის გადაწყვეტილება, ურთიერთობის პირობით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 235

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 235 მიიღეს 1967 წლის 9 ივნისს, მას შემდეგ რაც აღინიშნა, რომ ისრაელისა და სირიის მთავრობებმა მიიღეს საბჭოს მოთხოვნა ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ, საბჭომ მოითხოვა, რომ მტრული მოქმედებები დაუყოვნებლივ შეწყდეს და სთხოვა გენერალურ მდივანს, რომ დაუყოვნებლივ დაუკავშირდეს ისრაელისა და სირიის მთავრობებს ცეცხლის შეწყვეტის დაუყოვნებლივ შესრულების მოსაწყობად და ამ რეზოლუციის მიღებიდან 2 საათის განმავლობაში ეცნობებინა უშიშროების საბჭოს.

სხდომამ, რომელიც მოითხოვა საბჭოთა კავშირმა და შეერთებულმა შტატებმა, ერთხმად მიიღო რეზოლუცია. იმავე დღეს სირიამ და ისრაელმა მიიღეს რეზოლუციის პირობები.
უინსლოუს სახლი (რივერ ფორესტი, ილინოისი)

ვინსლოუს სახლი -ფრენკ ლოიდ რაიტის მიერ დაპროექტებული სახლი, რომელიც მდებარეობს ოვერნ პლეისის 515 ნომერში, რივერ ფორესტი, ილინოისი. აშენდა 1894–95 წლებში და იყო მისი, როგორც დამოუკიდებელი არქიტექტორის, პირველი მნიშვნელოვანი შეკვეთა. მიუხედავად იმისა, რომ დიზაინი ვალშია ადრინდელი ჯეიმს ჩარნლის სახლის მიმართ, რაიტი ყოველთვის მიიჩნევდა ვინსლოუს სახლს მისი კარიერისთვის უაღრესად მნიშვნელოვნად. 1936 წელს, როდესაც მას იხსენებდა, მან ის აღწერა, როგორც „პირველი 'პრერიის სახლი'“.

პირველი მფლობელი, უილიამ უინსლოუ, რაიტის ჩიკაგოელი კლიენტების სამაგალითო იყო, რომლებსაც არქიტექტორი აღწერდა, როგორც „ამერიკელ ბიზნესმენებს ხელუხლებელი ინსტინქტებითა და იდეალებით“. დეკორატიული რკინის ნაკეთობების მწარმოებელი უინსლოუ მოგვიანებით რაიტთან ერთად მუშაობდა არაერთ საგამომცემლო პროექტზე, კერძოდ, ჯონ კიტსის „წმინდა აგნესის წინა დღეს“ (1896) და უილიამ ს. განეტის „მშვენიერი სახლი“ (1896–97). მამაკაცები პირველად გაიცნეს უინსლოუს ურთიერთობის შედეგად თან და -თან, რაიტის ყოფილ დამსაქმებლებთან. ის დეკორატიული რკინის ბიზნესით იყო დაკავებული და მისმა ფირმამ რაიტის წინა დამსაქმებლისთვის კარსონ პირი სკოტის შენობის ფასადი გააკეთა. ადლერი და სალივანი არ იყვნენ დაინტერესებულნი საცხოვრებელი არქიტექტურული სამუშაოების შესრულებით, ამიტომ უინსლოუმ რაიტს მიმართეს.

სახლის დიზაინი რაიტის მენტორის, ლუი სალივანის ნამუშევრებითაა შთაგონებული და მომდევნო ათწლეული რაიტის მიერ აშენებული „პრერიის სკოლის“ მოწიფული შენობების პროგნოზს წარმოადგენს. ფართო კარნიზებით დაფარული დაბალი დახრილი სახურავის ქვეშ განთავსებული სახლი სიმეტრიულია და ჰორიზონტალურად დაყოფილია ქვის მონაკვეთად, ოქროს რომაული აგურის მონაკვეთად და სალივანის სტილის ორნამენტებით მოპირკეთებულ ტერაკოტას ფრიზად.
მშვიდი და დაბალანსებული წინა ფასადისგან განსხვავებით, უკანა მხარე არარეგულარული გეომეტრიული ფორმების მასას წარმოადგენს. ინტერიერი როგორც რაიტის საკუთარ სახლს, ასევე ჩარნლის სახლს იმეორებს, ცენტრში ბუხრით, რომელიც შესასვლელისკენაა მიმართული, ორივე მხარეს ოთახებით და ფარული მთავარი კიბით.

სახლი ისტორიული ადგილების ეროვნულ რეესტრში 1970 წლის 17 აპრილს შევიდა.
2016 წელს სახლი 1.375 მილიონ დოლარად გაიყიდა. მისი წინა მფლობელის, ადგილობრივი ტელევიზიის გენერალური მენეჯერის, ოჯახი სახლს 57 წლის განმავლობაში ფლობდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 236

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 236 მიიღეს 1967 წლის 11 ივნისს, გენერალური მდივნის ზეპირი მოხსენებების გაცნობის შემდეგ, საბჭომ დაგმო რეზოლუცია 234-ით გათვალისწინებული ცეცხლის შეწყვეტის ნებისმიერი დარღვევა. საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივანს გაეგრძელებინა გამოძიება და რაც შეიძლება მალე ეცნობებინა და დაედასტურებინა მისი მოთხოვნა ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ. საბჭომ მოითხოვა ნებისმიერი ჯარის დაუყოვნებელი დაბრუნება ცეცხლის შეწყვეტის პოზიციებზე, რომლებიც შესაძლოა წინ გადაადგილდნენ 1967 წლის 10 ივნისს 16:30 საათის შემდეგ და მოუწოდა გაეროს ზავის ზედამხედველობის ორგანიზაციის შტაბის უფროსთან და დამკვირვებლებთან სრული თანამშრომლობისკენ ცეცხლის შეწყვეტის განხორციელებისთვის.

სხდომამ, რომელიც მოითხოვა სირიამ, ერთხმად მიიღო რეზოლუცია 236.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 237

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 237 მიიღეს ექვსდღიანი ომის შემდეგ, 1967 წლის 14 ივნისს. ის მოუწოდებდა ისრაელის მთავრობას უზრუნველეყო იმ ტერიტორიებზე მცხოვრები მოსახლეობის უსაფრთხოება და კეთილდღეობა, სადაც ჩატარდა სამხედრო ოპერაციები და ხელი შეეწყო დევნილი მოსახლეობისათვის. რეზოლუციაში ასევე რეკომენდირებულია, რომ შესაბამისმა მთავრობებმა დაიცვან ჰუმანიტარული პრინციპები, რომლებიც განსაზღვრულია ჟენევის კონვენციებში და ეხება სამხედრო ტყვეებისადმი მოპყრობასა და სამოქალაქო პირების დაცვას ომის დროს. საბჭო მოუწოდებს გენერალურ მდივანს, გააკონტროლოს რეზოლუციის ეფექტიანი განხორციელება და მოხსენებით დაბრუნდეს.