გერმანული ღვინო

გერმანული ღვინო — გერმანიაში წარმოებული ღვინო, მდინარე რაინის და მისი შენაკადების პირას, სადაც გაშენდა უძველესი პლანტაციები ძველი რომის ეპოქაში. გერმანიის ღვინის წარმოების დაახლოებით 60 % მოდის რაინლანდ – პფალცის ფედერალურ მხარეზე, სადაც განლაგებულია ხარისხიანი ღვინის მწარმოებელი 13 რეგიონიდან 6 . გერმანიას აქვს გაშენებული დაახლოებით 103,000 ჰექტარი ვენახი, რაც ვენახის ზედაპირის დაახლოებით მეათედია ესპანეთში, საფრანგეთსა და იტალიაში. ღვინის მთლიანი წარმოება, როგორც წესი, ყოველწლიურად დაახლოებით 10 მილიონი ჰექტოლიტრია, რაც შეესაბამება 1.3 მილიარდ ბოთლს. ამ მონაცემებით გერმანია ღვინის მერვე მწარმოებელი ქვეყანაა მსოფლიოში. თეთრი ღვინო მთლიანი წარმოების თითქმის ორი მესამედია.

როგორც ღვინის ქვეყანას, გერმანიას არაერთგვაროვანი რეპუტაცია აქვს საერთაშორისო მასშტაბით: საექსპორტო ბაზრებზე მყოფი მომხმარებლები გერმანიას მსოფლიოს ყველაზე ელეგანტურ და არომატულად სუფთა თეთრ ღვინოებს უკავშირებენ, სხვა ქვეყანის წარმომადგენლები კი ძირითადად იაფ, მასობრივი ბაზრის ნახევრადტკბილი ღვინოების მწარმოებელ წყაროდ მიიჩნევენ. ენთუზიასტებს შორის, გერმანიის რეპუტაცია ძირითადად ემყარება რისლინგის ყურძნის ჯიშებს, რომელიც საუკეთესო შემთხვევაში გამოიყენება არომატული, ხილისა და ელეგანტური თეთრი ღვინოებისათვის, რომლებიც ძალიან მკაცრი და სიმშრალით დაბალანსებული, ტკბილი და მკვეთრად არომატული კონცენტრაციით გამოირჩევა. მიუხედავად იმისა, რომ ძირითადად თეთრი ღვინის ქვეყანაა, წითელი ღვინის წარმოება გაიზარდა 1990–იან წლებში და 2000–იანი წლების დასაწყისში, რაც პირველ რიგში, შიდა მოთხოვნილებამ განაპირობა. წითელ ღვინოებში შპატბურგუნდერი ლიდერობს, რომლის ადგილობრივი დასახელებაა პინო ნუარი.

ისტორია
გერმანიაში მევენახეობა პირველად მოზელზე განვითარდა. ავსონიუსის აღწერითა და არქეოლოგიური მასალების მიხედვით მოზელის აუზში - საუკუნეებში მევენახეობა ფართოდ იყო განვითარებული. მევენახეობა უცნობი არ იყო არც რაინის მარჯვენა სანაპიროსთვის. ბავარიაში პირველი ვენახები საუკუნეში გაჩნდა. ხალხთა დიდი გადასახლების დროს მოზელზე, რაინზე, პფალცსა და ელზასში მევენახეობა შეფერხდა, თუმცა ბოლომდე არ განადგურებულა. შუა საუკუნეების შემდეგ მევენახეობა დაკნინდა, ხოლო ოცდაათწლიანი ომის დროს შუა და ჩრდილოეთ გერმანიაში სრულიად მოისპო ან არავითარ შემოსავალს არ იძლეოდა. საუკუნეში მევენახეობა-მეღვინეობის აღადგინა რაინის მონასტრებმა.

მევენახეობა გერმანიაში
გერმანიის შედარებით მკაცრი კლიმატური პირობების გამო მევენახეობას მცირე ფართობები უჭირავს. ვაზის კულტურა გაშენებულია მხოლოდ შედარებით რბილი კლიმატური პირობების მქონე რაიონებში, ზღვის დონიდან 40-450 მეტრი სიმაღლეზე. ვენახების საერთო ფართობი დაახლოებით 103 ათასი ჰექტარია. ვენახებისთვის გამოყენებულია ალაგ-ალაგ თითქმის მიუვალი ფერდობები, რომელთა დაქანებაზე, დატერასებულ ზოლებზე გაშენებულია სამხრეთისკენ მიმართული ვენახები. ასეა ვენახები გაშენებული რაინისა და მოზელის ნაპირებზე. ოდნავ უფრო თბილი კლიმატის პფალცის რაიონში ვენახები გაშენებულია ნაკლებ დაფერდებულ ვაკე ადგილებშიც. ნალექების რაოდენობაა 500-600 მმ. ყვავილობის დროს სიცივეები და წვიმები, ან შემოდგომაზე ნაადრევი წვიმები ხშირად აფუჭებს მოსავალს.

ვაზის ჯიშები
გერმანიაში არსებობს ვაზის 135 ჯიში - 100 გამოიყოფა თეთრი ღვინის წარმოებისთვის, 35 კი წითელი ღვინის წარმოებისთვის. საერთაშორისო იმიჯის თანახმად, გერმანია მიიჩნევა თეთრი ღვინის წარმოების რეგიონად. 1980-იანი წლებიდან გერმანულ წითელ ღვინოზე მოთხოვნა მუდმივად იზრდება, რამაც გამოიწვია წითელყურძნიანი ჯიშების ვენახების გაორმაგება. დღეს ვენახების 35% -ზე მეტი გაშენებულია წითელი ყურძნით. ზოგიერთი წითელი ყურძენი ასევე გამოიყენება ვარდისფერი ღვინის წარმოებისთვის. გერმანიაში არსებული ყურძნის ჯიშებიდან მხოლოდ 20-ს აქვს მნიშვნელოვანი წილი ბაზარზე.

გავრცელებული ჯიშებია რისლინგი, სილვანერი, პინო, ტრამინერი, შასლა, პორტუგიზერი, ტროლინგერი.

ღვინის სახეობები
გერმანია აწარმოებს ღვინოს მრავალ სახეობას: მშრალი, ნახევრადტკბილი და ტკბილი თეთრი ღვინოები, ვარდისფერი, წითელი და ცქრიალა ღვინოები, სახელწოდებით სეკტი (ერთადერთი ღვინის სახეობა, რომელიც ჩვეულებრივ არ იწარმოება და სპირტიანი ღვინოა). გერმანიის ვენახების ჩრდილოეთით მდებარეობის გამო, ქვეყანამ ევროპაში წარმოებული ღვინოებისგან საკმაოდ განსხვავებული ღვინო აწარმოა, რომელთაგან ბევრი გამოჩენილი ხარისხისაა. 1950-იან და 1980-იან წლებში გერმანული ღვინო საზღვარგარეთ იყო ცნობილი იაფი, ტკბილი ან ნახევრადტკბილი, დაბალი ხარისხის მასობრივი წარმოების ღვინოებით, როგორიცაა ლიბფრაუმილხი.

ისტორიულად ღვინოები ძირითადად თეთრია და საუკეთესო მათგანი მზადდება რისლინგის ჯიშისგან. ღვინოების დიიდ ნაწილი არის ტკბილი და დაბალი ალკოჰოლით, მსუბუქი, რომელსაც არ ათავსებდნენ მუხის კასრში. ისტორიულად ბევრი ღვინო (გარდა გვიანი მოსავლის ღვინოებისა) გამოირჩეოდა სიმშრალით (ტროქენი), რადგან დუღილის შეჩერების ტექნიკა არ არსებობდა. ბოლო პერიოდში გერმანული თეთრი ღვინო კვლავ მშრალი სტილით მზადდება. გერმანიაში გაყიდული ღვინის დიდი ნაწილი მშრალია, განსაკუთრებით რესტორნებში. ამასთან, ექსპორტის უმეტესობა მაინც ტკბილი ღვინოებია, განსაკუთრებით ტრადიციულ საექსპორტო ბაზრებზე, აშშ-ში, ნიდერლანდებსა და დიდი ბრიტანეთში, რომლებიც ლიდერობენ საექსპორტო ბაზრებზე როგორც მოცულობით, ასევე ღირებულებით.

გერმანული ღვინოების გამორჩეული მახასიათებელია მჟავიანობის მაღალი დონე, რაც გამოწვეულია როგორც ჩრდილოეთის კლიმატით, რის შედეგედაც ყურძენი ნაკლებად მწიფეა, ასევე ისეთი ყურძნის შერჩევით, როგორიცაა რისლინგი, რომელიც ინარჩუნებს მჟავიანობას სიმწიფის მაღალ დონეზეც კი.