iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
თრიალეთის კულტურა

თრიალეთის კულტურა — ბრინჯაოს ხანის კულტურა, რომელიც გამოვლენილი და შესწავლილია ძირითადად თრიალეთის ტერიტორიაზე და მეზობელ რაიონებში. არქეოლოგიური გათხრები ჩატარდა 1936-1940 წლებში, 1947-1948 (ბორის კუფტინი).

თრიალეთის კულტურის ძეგლებად ითვლება უმთავრესად ყორღანული სამარხების (გორასამარხების) კულტურა. მათი ნაწილი ადრებრინჯაოს ხანის დასასრულით - ძვ. წ. ათასწლეულის ბოლო საუკუნეებით თარიღდება, ნაწილი კი შუა ბრინჯაოს ხანით - ძვ. წ. ათასწლეულის პირველი ნახევრით. გორასამარხების დროინდელი და მათთან კულტურით დაკავშირებული ნასახლარები ცნობილია კახეთში (თრიალეთში არ აღმოჩენილა). მდიდრული და კარგად ნაგები ყორღანები ტომთა ბელადებს და გვაროვნულ არისტოკრატიას ეკუთვნოდა, მომცრო და ღარიბი ყორღანები რიგითი მოსახლეობისა იყო. გორასამარხის ტიპებია: ორმოიანი, დასაკრძალავმოედნიანი, ქვით ნაგები დასაკრძალავდარბაზიანი, ორმოში ძელებით ნაგები აკლდამიანი, კლდეში ჩაჭრილი კამერიანი. მათ ფარავდნენ მიწაყრილით, ქვაყრილით ან ქვა-მიწაყრილით. სამარხი ორმო და დასაკრძალავი დარბაზი სქელი ძელებით იხურებოდა და გრძელი დრომოსი უკეთდებოდა (ორმოს ) გრუნტში ჩაჭრილი, დარბაზს - ქვით ამოყვანილი. ზურტაკეტის (თრიალეთი) უდიდესი გორასამარხების ქვაყრილის დიამეტრია 100 მ, სიმაღლე - 8 მ, დასაკრძალავი დარბაზის შიგა ფართობი 150 მ2 აღწევდა, კედლების სიმაღლე - 4-6 მ.

თრიალეთის გორასამარხის ორმოს სიღრმეა 8 მ; თრიალეთის გორასამარხის ორმოს ზომებია 14×8,5×6 მ. კუშჩის გორასამარხის დასაკრძალავი დარბაზის შიდა ფართობი 175 მ2 აღწევდა. მისი დარბაზის ხის სვეტები ფურცლოვანი ოქროთი ყოფილა გარშემოკრული (აღმოჩენილია ფრაგმენტები). ამ გორასამარხების აგება შესაძლებელი იყო მხოლოდ გვარებისა და ტომების ერთიანი ძალით. სამარხები ინდივიდუალურია. მიცვალებულების ნეშტი (კრემაციაქმნილი ან იშვიათად ინჰუმაციური) ხშირად დასაკრძალავ ოთხთვალა ეტლზე ესვენა. ნივთებთან ერთად ატანდნენ დაკლულ საქონელს ან მის ნაწილებს, ზოგჯერ - მსხვერპლად შეწირულ მსახურს ან მონას, რაც პატრიარქალურ-გვაროვნული წყობილების რღვევის პროცესზე მიუთითებს. სამარხებში აღმოჩენილია ჭურჭელი (თიხისა და ლითონის); იარაღ-საჭურველი (სპილენძისა, ბრინჯაოსი, ვერცხლისა, ობსიდიანისა და სხვა), სამკაული (ოქრო-ვერცხლის, ქვის, პასტისა და სხვა), რომელთა შორის მრავალი უტოლდება მსოფლიო ხელოვნებისა და ხელოსნობის საუკეთესო ნიმუშებს.

თრიალეთის კულტურა განეკუთვნება ეკონომიკურად დაწინაურებულ მესაქონლე-მიწათმოქმედ ტომებს, რომელთა განვითარებას ხელს უწყობდა სამხრეთ საქართველოს ბუნებრივი პირობები. თრიალეთის კულტურა მტკვარ-არაქსის კულტურის მემკვიდრეა. მსგავსი ძეგლები ცნობილია კახეთში, შიდა ქართლში, სამცხე-ჯავახეთსა და სომხეთში. მას საერთაშორისო მასშტაბითაც ფართო საგარეო ურთიერთობები ჰქონდა. ხელოსნური ნაწარმის თავისებური ფორმებით, მხატვრული სტილით, დამზადების ტექნიკით, დაკრძალვის წესითა და იდეოლოგიური მონაცემებით თრიალეთის კულტურა ძირითადად დამოუკიდებელ ხასიათს ატარებს.
თრიმლი (გვარი)

თრიმლი — მცენარის გვარი თუთუბოსებრთა ოჯახისა. შეიცავს 2 ან 7–8 სახეობას. ბუჩქი ან პატარა ფოთოლმცვივანი ხეა. ჩვეულებრივი თრიმლი გვხვდება თითქმის მთელ საქართველოში.

იზრდება მშრალ ქვიან და კლდოვან ფერდობებზე, ბუჩქნარებში, ზოგჯერ ქვეტყვედ — მუხნარსა, ჯაგრცხილნარსა, ღვიიანსა და ფიჭვნარში. სინათლის მოყვარული და გვალვაგამძლეა, ნიადაგისადმი ნაკლებად მომთხოვნი. მრავლდება ამონაყრითა და თესლით. ფოთლებს ხმარობენ ტყავის მოსათრიმლად. მერქანი მოყვითალო მწვანეა, იყენებენ სახარატო საქმეში, აგრეთვე მატყლისა და ტყავის შესაღებად.

დეკორატიულია, განსაკუთრებით ლამაზია შემოდგომაზე, როდესაც ფოთლები მთლიანად უწითლდება. იყენებენ ფერდობების გასამწვანებლად და გასამაგრებლად.
შამაია

შამაია, თრისა — თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. სახელწოდება მომდინარეობს სპარსულიდან: „შაჰ-მაჰი“ — სამეფო თევზი (ცხიმიანი და გემრიელი ხორცის გამო). აქვს წაგრძელებული სხეული, რომლის სიგრძე 40 სმ, მასა 800 გ-მდე აღწევს. გავრცელებულია შავი, აზოვის, კასპიისა და არალის ზღვების აუზებში. საქართველოში გვხვდება მტკვარში, ხრამში, ალაზანში, აგრეთვე თბილისის ზღვაში. შამაია სარეწაო თევზია, ხელოვნურადაც ამრავლებენ. იყენებენ ნედლს, შემჭკნარს და შებოლილს. გავრცელების არეალია: ირანი, ავსტრია, ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ბულგარეთი, ხორვატია, გერმანია, უნგრეთი, იტალია, რუმინეთი, სერბეთი, სლოვენია, თურქმენეთი და უზბეკეთი.
თრიფსები

თრიფსები, ბუშტფეხიანები — მწერების რიგი. აქვთ პატარა, 0,5-2 მმ (იშვიათად 5 მმ, ტროპიკებში 14 მმ-მდე) სიგრძის ვიწრო სხეული, ასიმეტრიული მჩხვლეტავი პირი; ფეხები სასიარულოა, ყოველი თათის ფუძეზე ბუშტია განვითარებული. ფრთები ვიწროა, ნაპირზე ბუსუსების ფოჩი აქვს შემოვლებული. ახასიათებთ რთული გარდაქმნა. რიგში 2 ათასამდე სახეობაა. თრიფსების უმრავლესობა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მავნებელია, მაგრამ ნაწილი — ენტომოფაგები, ანადგურებენ მავნე ტკიპებს, ბუგრებს, კოქციდებსა და სხვა.
თრუსოს ხეობა

თრუსოს ხეობა — მდინარე თერგის ხეობა კავკასიონის ჩრდილოეთ კალთაზე, კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედსა და ხოხის ქედს შორის, თრუსოს უღელტეხილიდან სოფელ კობამდე (სიგრძე 25 კმ).

ხეობის უდაბლესი ნაწილი 2000 მ-ზეა (სოფელ კობთან). თრუსოს ხეობა აგებულია ქვედა- და შუაიურული ფიქალ-ქვიშაქვების ძლიერ დანაოჭებული შრეებით, ზედაიურული კარბონატული წყებებით. ხოხის ქედზე გაშიშვლებულია დიორიტის ინტრუზივები. ფართოდაა გავრცელებული ზედაპლიოცენ-პლეისტოცენ-ჰოლოცენური ეფუზივები (ანდეზიტები და სხვა), მინერალური წყლებიდან გამოლექილი ტრავერიტინები, მყინვარული და მდინარეული ნაფენები. გარშემო ქედებზე თანამედროვე მყინვარებია (დასავლეთი, შუა და აღმოსავლეთი სუათისი, მნა, რესი და სხვა). კარგადაა გამოხატული ძველი გამყინვარების ტროგები, მყინვარული ცირკები, მორენები; ვულკანური კონუსები და ლავური ღვარები.

თრუსოს ხეობა მდიდარია ჰიდროკარბონატული მინერალური წყლებით. დიდდებიტიანი წყაროებია ქეთერისი და აბანო. ხეობაში თითქმის არ არის ხემცენარეულობა. შემოსილია სუბალპური და ალპური ბალახეულით.

მოსახლეობა
თრუსოს ხეობა მოსახლეობისგან თითქმის დაცლილია.
თუენი

თუენი (თთუენი, თვენი) — ქართული ჰიმნოგრაფიული კრებული , რომელშიც კალენდარული თანამიმდევრობითაა დალაგებული მთელი წლის ყოველდღიური საგალობლები.

ტერმინი თუენი ჩნდება საუკუნის მიწურულიდან. იადგარისაგან განსხვავებით თუენში ერთ დღეს ორი ან სამი წმინდანი მოიხსენიება, თუენს არც სამარხვო ნაწილი აქვს. ლიტერატურული ტრადიცია თუენის პირველ შემდგენლად მიიჩნევს გიორგი მთაწმიდელს, რომელმაც თავისი კრებულისათვის ქართულ-ბერძნული წყაროები ( საუკუნის ქართული იადგარები; აია-სოფიას, წმ. პეტრესა და წმ. სვიმეონის ეკლესიათა ბერძნული ჰიმნოგრაფიული კრებულები) გამოიყენა. მან თუენის კალენდარი თავის მიერვე თარგმნილ კონსტანტინოპოლური სვინაქსარის კალენდარს შეუფარდა, მაგრამ მისგან განსხვავებით, მსოფლიო ეკლესიის წმინდანებად აღიარებული იოანე და ექვთიმე მთაწმიდლებისა და ილარიონ ქართველის გვერდით შეიტანა სხვა ეროვნების წმინდანების — ნინოსა და იოდასაფის ხსენებანი. თუენის გიორგი მთაწმინდლისეულ რედაქციას საუკუნამდე კანონიკური ხასიათი ჰქონდა. საუკუნეში ალექსი-მესხიშვილმა და ანტონ -მა ქართული თუენი შეუფარდეს რუსულ ლიტურგიკულ პრაქტიკას, შეასწორეს რუსული ტიბიკონის მიხედვით. ასეთნაირად შესწორებული თუენის სამი თვის საგალობლები დაიბეჭდა კიდეც.
თუთა

თუთა, თუთის ხე, ბჟოლა ( — ფოთოლმცვივანი ხეებისა და იშვიათად ბუჩქების გვარი თუთისებრთა ოჯახისა. ორსახლიანი, იშვიათად ერთსახლიანი მცენარეა, ერთსქესიანი ყვავილები შეკრებილია თავაკებად ან თავთავისებრ ყვავილედებად. ნაყოფი სხვადასხვა ფერის ცრუ რთული კურკიანაა. გვარი შეიცავს 24-მდე სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთ ამერიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ნაწილობრივ აფრიკაში.

საქართველოში იზრდება თუთის 2 სახეობა თეთრი თუთა და ხართუთა . თეთრი თუთა ჩვენში უძველესი დროიდანაა მოშენებული. მის სამშობლოდ ჩინეთს მიიჩნევენ. აშენებენ საქართველოს დაბლობ რაიონებში, აგრეთვე იზრდება გაველერებულად მთელ ქვეყანაში, განსაკუთრებით ჭალის ტყეებში. სინათლის მოყვარული და საკმაოდ გვალვაგამძლეა, ეტანება ღრმა ნოყიერ ნიადაგს. ბუნებრივ პირობებში ცოცხლობს 200-300, იშვიათად 500 წელს. დეკორატიულია, ამრავლებენ თესლით, კალმით, მყნობითა და გადაწვენით.

თუთის ნაყოფს, რომელიც 10% და მეტ შაქარს შეიცავს, იყენებენ საკვებად (როგორც ნედლს, ასე გამხმარს), აგრეთვე სხვადასხვა საკვები პროდუქტისა და არყის დასამზადებლად. მერქანს იყენებენ სადურგლო და სახარატო საქმეში. ქართველი სელექციონერებმა გამოიყვანეს და წარმოებაში დანერგეს თუთის მაღალპროდუქტიული ჯიშები: „თბილისური“, „ქუთათური“, „ივერია“, „ჰიბრიდი-2“ და სხვა, რომლებიც შედარებით უკეთ იტანენ ისეთ საშიშ დაავადებას, როგორიცაა წვრილფოთოლა სიხუჭუჭე. სელექციური ჯიშის ერთი ხე იძლევა 8-15 კგ ფოთოლს — 1,5-2,5-ჯერ მეტს, ვიდრე არასელექციური. ხართუთა მოშენებულია ძირითადად აღმოსავლეთ საქართველოში, სადაც აგრეთვე გაველურებულად გვხვდება ჭალის ტყეებში. ნაკლებ ყინვა- და გვალვაგამძლეა, ფოთოლი აბრეშუმის ჭიის საკვებად უვარგისია. მისი სამშობლოა წინა აზია.
ჯორჯ გერშვინი

ჯორჯ გერშვინი ( , ნამდვილი სახელი — იაკობ, ან ჯეიკობ გერშოვიცი; დ. 26 სექტემბერი, 1898, ბრუკლინი, ნიუ-იორკი ― გ. 11 ივლისი, 1937, ჰოლივუდი) — ამერიკელი კომპოზიტორი და მუსიკოსი. მისი ვოკალური და თეატრალური ნამუშევრების დიდი ნაწილი უფროს ძმასთან, ტექსტების ავტორ აირა გერშვინთან ერთად აქვს დაწერილი. შექმნილი აქვს ნაწარმოებები როგორც ბროდვეისთვის, ასევე კლასიკური საკონცერტო დარბაზისთვის. იგი მრავალი ცნობილი სიმღერის ავტორია.

მის კომპოზიციათა დიდი ნაწილი გამოყენებული იყო ტელევიზიასა და კინოფილმებში, მრავალი მათგანი ჯაზის სტანდარტი გახდა. ჯაზის მომღერალმა ელა ფიცჯერალდმა გერშვინის სიმღერათა დიდი ნაწილი მის გერშვინის სიმღერების ალბომში ჩაწერა (ნელსონ რიდლის არანჟირებით). მისი სიმღერები ჩაწერილი აქვს ასევე მრავალ სხვა განთქმული მუსიკოსს, მათ შორის :ბინგ კროსბის, ჯონ კოლტრეინს, ფრენკ სინატრას, ბილი ჰოლიდეის, მაილს დეივისს, ჰერბი ჰენკოკს, ჯუდი გარლანდს, ნინა სიმონეს, ჯონ ფეისა და სტინგს.
ჯუდი გარლანდი

ჯუდი გარლანდი (; დაბადებით ფრანსის ეთელ გამი, ; დ. 10 ივნისი, 1922 — გ. 22 ივნისი, 1969) — ამერიკელი კინომსახიობი და მომღერალი, უკეთ ცნობილი დოროთი გეილის როლით კინოფილმში „ოზის ჯადოქარი“.

ბიოგრაფია
დაიბადა მოხეტიალე მსახიობების ოჯახში. სცენაზე გამოსვლა ბავშვობიდან დაიწყო - სიმღერებს ტრიოში ასრულებდა საკუთარ დებთან ერთად. 13 წლის ასაკში პირველი გრძელვადიანი კონტრაქტი დადო კინოსტუდია მეტრო-გოლდუინ-მაიერთან. 19 წლის ასაკში ცოლად გაჰყვა დევიდ როუზს, თუმცა ოთხ წელიწადში დაშორდა. 1945 წელს რეჟისორ ვინსენტ მინელის გაჰყვა, ვისგანაც ეყოლა ქალიშვილი - ლაიზა მინელი, თუმცა 1951 წელს ეს ქორწინებაც დასრულდა. მესამედ გარლანდი 1952 წელს პროდიუსერ სინდი ლუფტს გაჰყვა ვისგანაც ქალ-ვაჟი შეეძინა. 1965 წელს კვლავ განქორწინდა. შემდეგ კიდევ ორჯერ იქორწინა - მარკ ჰერონზე (1965-66) და მიკი დინზე (1969). 1969 წლის 22 ივნისს მეუღლემ აბაზანაში მკვდარი იპოვა. გარდაცვალების მიზეზი ბარბიტურატებით დოზის შემთხვევითი გადაჭარბება იყო. დაკრძალულია ნიუ-იორკის ფერნკლიფის სასაფლაოზე.

ფილმოგრაფია
ბინგ კროსბი

ჰარი ლილის „ბინგ“ კროსბი ( დ. 3 მაისი, 1903 — გ. 14 ოქტომბერი, 1977) — ამერიკელი მომღერალი და მსახიობი, რომლის კარიერა 1926 წლიდან მის გარდაცვალებამდე (1977) გრძელდებოდა.

ბიოგრაფია
ერთ-ერთი პირველი მულტიმედია ვარსკვლავი, 1934–1954 წლებში, ბინგ კროსბი თითქმის კონკურენტგარეშე იყო რადიო რეიტინგებში, ფირფიტების გაყიდვებსა და კინოფილმების გაქირავებაში. ის მოიაზრება, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მუსიკალური შემსრულებელი ისტორიაში და ამჟამად ყველაზე მეტად ელექტრონულად ჩაწერილი ადამიანის ხმაა ისტორიაში. მასვე მიაწერენ ყველა მისი მიმდევარი მამაკაცი მომღერლის შთაგონების წყაროს. მათ შორის იყვნენ ფრენკ სინატრა, პერი კომო და დინ მარტინი. 1962 წელს კროსბი პირველი ადამიანი გახდა, რომელმაც გრემის ცხოვრების მიღწევების ჯილდო მიიღო.

ფილმოგრაფია
როსი დე პალმა

როსი დე პალმა (; ნამდვილი სახელი როსა ელენა გარსია ეჩავე. დ. 16 სექტემბერი, 1964. პალმა დე მალიორკა, ესპანეთი) — ესპანელი მსახიობი.

თავდაპირველად იგი მუსიკალურ ჯგუფში „ “ მოცეკვავის და მომღერლის ამპლუაში მოღვაწეობდა. მოგვიანებით, 1986 წელს იგი ესპანელმა კინორეჟისორმა — პედრო ალმოდოვარმა აღმოაჩინა მადრიდის ერთ-ერთ კაფეში და თავის ფილმებში თამაში შესთავაზა. ამის ძირითადი მიზეზი მსახიობის უნიკალური, პიკასოსეული გარეგნობა გახდა.
სუ-24

სუხოი სუ-24 იყო საბჭოთა კავშირის უძლიერესი ნებიერმიერი ამინდის თავდაცვითი და მოიერიშე საბრძოლო თვითმფრინავი 1970-იან და 1980-იან წლებში. ითვლებოდა, რომ იგი აწყობილი იყო ამერიკული -111 „“-ის ტექნოლოგიის საფუძველზე, რომელიც საბჭოელებმა ვიეტნამის ომში შპიონაჟით მოიპოვეს. ორადგილიანი, ორძრავიანი თვითმფრინავი აღჭურვილი იყო სსრკ-ის პირველი ინტეგრირებული ციფრული სანავიგაციო/თავდასხმის სისტემით. მრავალ ასპექტში სუ-24-ის კონფიგურაცია მსგავსია -111-ის. ის დღემდე რჩება გამოყენებაში რუსეთის საჰაერო ძალებში და რამდენიმე ექსპორტიორ ქვეყანაში.
კარაოკე

კარაოკე (, სიტყვებისგან კარა, ცარიელი და ოკესუტორა, ორკესტრი) — გართობის ფორმა, რომლის დროსაც მოყვარული მომღერლები მღერიან მუსიკალური ჩანაწერის (ფონოგრამის) თანხლებით და მიკროფონის გამოყენებით. მუსიკა ხშირად პოპულარული პოპ სიმღერაა, სადაც ორიგინალური მომღერლის ხმა ამოღებულია, ან ჩაწეულია. სიმღერის ტექსტი ჩვეულებრივ ვიდეო ეკრანზე ჩნდება სიმღერის გასაადვილებლად, მოძრავი სიმბოლოების ან ცვალებადი ფერების თანხლებით.
აჰიმსა

აჰიმსა (სანსკ. िंा „არა-ძალადობა“) — ცნება ინდუიზმში, ბუდიზმსა და ჯაინიზმში, ქმედება ძალადობის გარეშე. ძირითადად კავშირშია ცხოველთა შეწყალებასა და მათი ხორცის საკვებად არ გამოყენებასთან.

ბრიტანული მონობის ქვეშ მყოფი ინდოელი ხალხის ბელადმა მაჰატმა განდიმ (- საუკუნეები) ეს რელიგიური მცნება დამპყრობელთა წინააღმდეგ ბრძოლაში გამოიყენა, რომელიც პასიურ დაუმორჩილებლობასა და არაძალადობრივ წინააღმდეგობაში გამოიხატა.
მიშელ ფუკო

მიშელ ფუკო ( [ ]; დ. 15 ოქტომბერი, 1926, პუატიე — გ. 25 ივნისი 1984, პარიზი) — ფრანგი ფილოსოფოსი, კოლეჟ დე ფრანსის შემეცნებათა სისტემების ისტორიის კათედრის გამგე. ფუკოს ნამუშევრებმა მნიშვნელოვანი ბიძგი მისცა მეცნიერების განვითარებას: მისი გავლენა შეეხო ჰუმანიტარულ და საზოგადოებრივ მეცნიერებებს, ასევე მთელ რიგ გამოყენებითი და პროფესიული ცოდნის სფეროებს.

მიშელ ფუკო ყველაზე უკეთ ცნობილია სხვადასხვა სოციალური ინსტიტუტების/დაწესებულებების კრიტიკული ანალიზისთვის (მათ შორის ფსიქიატრიის, მედიცინისა და ციხეების სისტემის) და მისი შრომისთვის სექსუალობის ისტორიაში. ფუკოს ნაშრომი ძალაუფლებაზე და ურთიერთობაზე ძალაუფლებას, ცოდნასა და „დისკურსს“ შორის ფართო დისკუსიისა და გამოყენების საგანი გახდა. ხშირად მოიხსენიებენ როგორც პოსტმოდერნისტს ან პოსტსტრუქტურალისტს, თუმცა 1960-იან წლებში ის უფრო ხშირად სტრუქტურალისტურ მოძრაობასთან ასოცირდებოდა. ფუკო მოგვიანებით განუდგა სტრუქტურალიზმს, ამ უკანასკნელთა მიერ ფორმალიზმისკენ გადახრის გამო, და ყოველთვის უარყოფდა პოსტსტრუქტურალისტურ და პოსტმოდერნისტულ იარლიყს.
ელექტროტექნიკა

ელექტროტექნიკა — მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგი, რომელიც შეისწავლის ელექტროენერგიის გამომუშავებისა და პრაქტიკული გამოყენების საკითხებს. ელექტროტექნიკის ფართოდ გავრცელება იმით აიხსნება, რომ ელექტროენერგიას აქვს რამდენიმე უპირატესობა ენერგიის სხვა სახეობებთან შედარებით. კერძოდ, იგი იძლევა დიდი სიმძლავრის ელექტროენერგიის კონცენტრირებული გამომუშავების შესაძლებლობას; ადვილად გადაიცემა მოხმარების ადგილზე; მარტივი გასანაწილებელია ელექტრულ ქსელებში; იოლად გარდაიქმნება სხვა სახის ენერგიად და სხვა.
მუსიკალური ჩანაწერის გაყიდვების სერტიფიკაცია

მუსიკალური ჩანაწერის გაყიდვების სერიფიკაცია — სერტიფიკაციის სისტემა, რომელიც მუსიკალური ჩანაწერის გარკვეული რაოდენობის ასლის გაყიდვისას გამოიყენება.

თითქმის ყველა ქვეყანა სერთიფიკაციის სხვადასხვა კატეგორიას მიჰყვება, რომლებსაც ძვირფასი მასალების სახელები ქვიათ: ოქროს, პლატინის და ბრილიანტის (ზოგიერთ ქვეყანაში გამოიყენება ვერცხლის კატეგორიაც). გაყიდების რაოდენობა, რომლებიც კონკრეტული წოდებისთვისაა საჭირო, ცვალებადია სხვადასხვა ქვეყნის მიხედვით და ამ ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობაზეა დამოკიდებული.
პოსტსტრუქტურალიზმი

პოსტსტრუქტურალიზმი — ინტელექტუალური მიმართულება ევროპულ ფილოსოფიასა და კრიტიკულ თეორიაში, რომელიც მე-20 საუკუნის ფრანგული ფილოსოფიის წიაღში აღმოცენდა. პრეფიქსი ”პოსტ” მიუთითებს იმაზე, რომ მისი წარმომადგენლები (ჟაკ დერიდა, მიშელ ფუკო და იულია კრისტევა) წინათ სტრუქტურალისტები იყვნენ, რომელთაც შემდეგ სტრუქტურალიზმის მიმართ დამოკიდებულება შეიცვალეს. სტრუქტურალიზმის საპირისპიროდ, რომელიც კულტურას და მნიშვნელობას ერთმანეთისგან მიჯნავდა, პოსტრუქტურალისტები თვლიდნენ, რომ კულტურა მნიშვნელობისგან განუყოფელია. უპირველეს ყოვლისა, პოსტსტრუქტურალიზმი აბსოლუტურ ”ჭეშმარიტებებს” უარყოფს.

პოსტსტრუქტურალიზმი 1960-იან წლებში, საფრანგეთში ჩაისახა. ამ პერიოდისთვის ნიშანდობლივი იყო პოლიტიკური მღელვარებები, როდესაც 1968 წლის მაისში სტუდენტები და მშრომელები მთავრობას დაუპირისპირდნენ, რამაც კინაღამ საფრანგეთის მთავრობის დაშლა გამოიწვია. იმავდროულად, საფრანგეთის კომუნისტური პარტია მხარს უჭერდა საბჭოთა კავშირის პოლიტიკას, რამაც ორთოდოქსული მარქსიზმის მიმართ იმედგაცრუება გამოიწვია. ამიტომაც გამძაფრდა ინტერესი ისეთი ალტერნატიული, რადიკალური ფილოსოფიური შეხედულებების მიმართ, როგორიცაა ფემინიზმი, დასავლური მარქსიზმი, ფენომენოლოგია და ნიჰილიზმი. ამგვარი განსხვავებული პოზიციები, რასაც ფუკომ მოგვიანებით ”დამორჩილებული ცოდნა” უწოდა, გაბატონებულ ფილოსოფიასა და კულტურას უპირისპირდებოდა. ამგვარ დამოკიდებულებას ამართლებდნენ იმით, რომ ბევრი დასავლური ნორმის მიღმა დაფარულ სიმახინჯეებს ამხელდნენ.

პოსტსტრუქტურალიზმის ორი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელია ჟაკ დერიდა და როლან ბარტი.
ნიუ-იორკ სიტი ბალეტი

ნიუ-იორკ სიტი ბალეტი — საბალეტო კომპანია დაფუძნებული 1948 წელს ქორეოგრაფების ჯორჯ ბალანჩინისა და ლინკოლნ კირსტეინის მიერ მუსიკალურ დირექტორ ლეონ ბარზინთან ერთად. კომპანია ადრე არსებული დასისგან "ბალეტის საზოგადოება" გაიზარდა. სახელწოდება შეიცვალა ქალაქის მუსიკისა და დრამის ცენტრის რეზიდენტ კომპანიად ქცევის გამო 1948 წელს. 1964 წლის 20 აპრილს კომპანიამ გადაინაცვლა ნიუ-იორკის სახელმწიფო თეატრში, რომელიც ფილიპ ჯონსონმა დააპროექტა ბ-ნი ბალანჩინის მითითებებით.

ნიუ-იორკ სიტი ბალეტი პირველი საბალეტო კომპანია გახდა აშშ-ში, რომელსაც ორი მუდმივი საკონცერტო დარბაზი ჰქონდა: ერთი ლინკოლნის ცენტრის ნიუ-იორკის სახელმწიფო თეატრში 63-ე ქუჩაზე მანჰეტენზე და მეორე სარატაოგას საშემსრულებლო ხელოვნების ცენტრში, სარატოგა სპრინგსი, ნიუ-იორკის შტატი. ამერიკული ბალეტის სკოლა ნიუ-იორკ სიტი ბალეტთან ასოცირებული სკოლაა.

სახელმწიფო თეატრში გადასვლის შემდეგ დასის რეპერტუარში ბალანჩინის ნამუშევრები დომინირებს, რომელიც ბალეტის ხელმძღვანელი დარჩა მის გარდაცვალებამდე 1983 წელს. თუმცა მათ ასევე ავსებდა ქორეოგრაფი ჯეორმ რობინსის ნაწარმოებები, რომელიც კომპანიას 1969 წელს დაუბრუნდა. სიტი ბალეტს, როგორც მას შემოკლებით უწოდებენ, დღემდე ყველაზე ვრცელი რეპერტუარი აქვს ამერიკულ საბალეტო კომპანიებს შორის და ხშირად 60-მდე ბალეტს დგამს ყოველწლიურად ზამთარ-გაზაფხულის სეზონზე ლინკოლნ ცენტრში და 20 ბალეტზე მეტს ზაფხულის სეზონზე სარატოგა სპრინგსში.

ბალეტის ამჟამინდელი ხელმძღვანელია პიტერ მარტინსი (რომელმაც კომპანიაში პირველად 1967 წელს იცეკვა).
გიუნთერ უეკერი

გიუნთერ უეკერი (; დ. 13 მარტი, 1930, ვენდორფი, მეკლენბურგი) — გერმანელი მოქანდაკე, ოპ-არტისტი.

ბიოგრაფია
დაიბადა დასავლეთ გერმანიაში 1930 წელს. ხელოვნებაში განათლება 1949 წელს დაიწყო ვისმარში. შემდეგ ბერლინ-ვაიენზიში გადადის, ხოლო 1955 წელს კი დიუსელდორფში, სადაც ოტო პანკოკთან სწავლობდა დიუსელდორფის ხელოვნების აკადემიაში. 1956 წელს დაიწყო მის ნამუშევრებში ლურსმნების გამოყენება. ჯგუფი ზეროს ჰაინც მაკთან და ოტო პიენთან 1960 წელს ხვდება. ისინი გერმანული ინფორმელის საწინააღმდეგოდ ხელოვნების ახალ დასაწყისს ქადაგებდნენ. უეკერი ამ პერიოდში დაკავებულია სინათლის ექსპერიმენტებით, სწავლობს იპტიკურ ფენომენს.

უეკერი, მაკი და პიენი ერთობლივად იწყებენ მუშაობას შტედელიიკის მუზეუმში ამსტერდამში 1962 წელს და პარიზის ნატიფი ხელოვნების სასახლეში „ “ დაამონტაჟეს. ამას მოყჰვა სხვა „სინათლის სალონები“ კრეფელდსა და ფრანკფურტში. 1966 წელიდან, მას შემდეგ რაც ჯგუფი „ზერო“ დაიშალა და ბოლო ერთობლივი გამოფენა დაიხურა, უეკერი სულ უფრო ხშირად იწყებს ლურსმნების გამოყენებას როგორც გამოხატვის შემოქმედებით მედიუმს — მასალა, რომელიც დღემდე მისი შემოქმედების ქვაკუთხედს წარმოადგენს.

1960-იანების დასაწყისში ის იწყებს ლურსმნების ჩაჭედებას ავეჯში, მუსიკალურ ინსტრუმენტებში და საყოფაცხოვრებო ნივთებში. მოგვიანებით კი იწყებს ლურსმნების შეხამებას სინათლის თემასთან, რითად ქმნის სერია სინათლის ლურსმნების, კინეტიკური ლურსმნებისა და სხვა ნამუშევრების.

შუქი და ელექტრობა რჩება მთავარ თემად მის შემოქმედებაში, რასაც ემატაბა ბუნებრივი მასალა — ქვიშა, წყალი — მის ინსტალაციებში, რამაც შედეგად სხვადასხვა ელემენტებთან სინათლის, სივრცის, მოძრაობისა და დროის ურთიერთქმედება ასახა

უეკერის შემოქმედების მწვერვალი მის მიერ 2000 წელს ბერლინში რაიხსტაგის შენობაში სამლოცველო ოთახის დიზაინია.
კრასნოდარი

კრასნოდარი — ქალაქი სამხრეთ რუსეთში მდინარე ყუბანზე; კრასნოდარის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი (აგრეთვე ცნობილი როგორც ყუბანი). 2025 წლის მდგომარეობით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1,154,885 ადამიანს.

დამეგობრებული ქალაქები
კრასნოდარს ჰყავს ხუთი დამეგობრებული ქალაქი:
ტალაჰასი, ფლორიდა, აშშ
კარლსრუე, გერმანია
ბურგასი, ბულგარეთი
ხარბინი, ჩინეთი
ფერარა, იტალია

ცნობილი ადამიანები
ანა ნეტრებკო (დ. 1971) ოპერის მომღერალი
ხ-58

ხ-58 (-58 „რადუგა“, ნატოს საიდენტიფიკაციო სახელი „-11 “) — ტაქტიკური ანტისარადარო მართვადი რაკეტა დამუშავებული საბჭოთა კავშირის მიერ. მისი კოდური სახელი რუსეთში არის „იზდელიე 112“. რაკეტა პროგრამირებულია სამიზნის მიმართვაზე გასროლამდე მატარებელი თვითმფრინავის საბორტო სენსორებით ან გარე სერსორული მოწყობილობით.

ხ-58 დამუშავდა ხ-28-ის შესაცვლელად 1978 წელს. 1992 წელს ის განაახლეს. იმავე წელს დამუშავდა ხ-58ა ვარიაცია, რომელიც სპეციალურად საზღვაო სამიზნეებისთვის იყო განკუთვნილი.
აშრამა

აშრამა, აშრამი (სანსკ. ् ”შრომა”) - ცნება ინდუიზმში, ადამიანის განვითარების სტადია. არსებობს ოთხი აშრამა: ყმაწვილობის და მოსწავლეობის პერიოდი 25 წლამდე (ბრაჰმაჩარი), დაოჯახება (გრიჰასთა) 50 წლამდე, განდეგილად წასვლა (ვანაპრასთა) 75 წლამდე და გასხივოსნების ძიება სიკვდილის ბოლომდე (სანიასა).

ოთხი ვარნა (კასტა) და ოთხი აშრამა ქმნის ინდუიზმის საზოგადოებრივი წყობილების სისტემას - ვარნაშრამა დჰარმას.

აშრამას უწოდებენ ასევე რომელიმე წმინდანის მიერ დაარსებულ მონასტერს.
ნატალური ასტროლოგია

ნატალური ასტროლოგია ( „დაბადება“), გენეტლიალოგია (ბერძნ. - "ჰოროსკოპების შედგენა, ბედის წინასწარმეტყველება), გენეტლიალური ასტროლოგია, გენიტურალური ასტროლოგია (ლათ. - "მნათობების განლაგება დაბადებისას"), დაბადების ასტროლოგია - ასტროლოგიის სფეროა, რომელიც დაბადების მონაცემების (თარიღი, დრო, ადგილმდებარეობა) და ნატალური რუკის შედგენის საფუძველზე, შეისწავლის ადამიანების ფსიქოლოგიურ თავისებურებებს, მიდრეკილებებს, ინტერესებს, ცხოვრებისეულ გარემოებებს და ა.შ. ნატალურ ასტროლოგიას შეიძლება შევხვდეთ ინდურ, ჩინურ და დასავლურ ასტროლოგიურ ტრადიციებში.

ჰოროსკოპულ ასტროლოგიაში პიროვნების ხასიათი განისაზღვრება კონკრეტული პიროვნებისთვის ჰოროსკოპის, ან დაბადების რუკის შედგენის მიხედვით, რომელიც მოიცავს მზის, მთვარის, პლანეტების, ასცენდენტების, შუასკნელის და მათ შორის კუთხეების ან ასპექტების განლაგებას.

ნატალური ასტროლოგიის მთავარი თავისებურება, პრინციპში, ასტროლოგიური ფაქტორების გამოვლინებათა სტატიკურ შესწავლას ითვალისწინებს (დაბადების წამი, საერთოდ, დაბადებულის თავისებურებებს გულისხმობს), ხოლო პოტენციის რეალიზების საკითხს, რომელსაც ნატალური რუკა მოიცავს, ასტროლოგიის სხვა სფეროები შეისწავლის (დროში განვითარებას სწავლობს პროგნოზული მეთოდები, სივრცობრივ ცვლილებებს შეისწავლის ასტროლოკალურობის მეთოდიკები; გარემოში ციკლური ცვლილებების შესწავლა მუნდანური ასტროლოგიის საგანია).

ზოგჯერ ტერმინი "ნატალური ასტროლოგია" ადამიანისგან განსხვავებული სხვა ობიექტების დაბადების რუკათა აგებასა და შესწავლაზე ვრცელდება (ცხოველთა, შენობების, ორგანიზაციის და ა.შ.).
Dope Wars

— ონლაინ-თამაში. მისი საწყისი იდეა მოდის ორიგინალური -იდან. არსებობს ამ თამაშის უამრავი სხვადასხვა ვერსია: ვინდოუსისთვის, ლინუქსისთვის, მაკ ოს -ისთვის და მობილური ტელეფონებისთვისაც კი.

თუმცა ონლაინ-ვერსია საკმაოდ განსხვავებული თამაშია. თამაში იწყება ყოველი თვის 1 ან 15 რიცხვში და გრძელდება 1 თვის განმავლობაში - მომდევნო თვის შესაბამის რიცხვამდე. 1-ში იწყება და თამაშები, 15-ში - . , და არის ონლაინის 3 მეტნაკლებად განსხვავებული სახეობა.

თამაშის მახასიათებლები
თამაშის მიზანია მაქსიმალური ქონების დაგროვება სათამაშო პერიოდის ბოლოსთვის. იმის გამო, რომ ამ თამაშში ჩართულია ათასობით ადამიანი, , და თამაშები დაყოფილია რამდენიმე ანალოგიურ ნაწილად. და თამაშებს აქვთ 12-12 ოთახი, -ს - 2. ამჟამად 1-4 და 1-4 თამაშებში მოგებულებს — როგორც ცალკეულ მოთამაშეს, ასევე კარტელს' (იხ. ქვემოთ) — გადაეცემათ „ოქროს“, „ვერცხლის“ და „ბრინჯაოს“ მედლები და ასევე 50-50 ამერიკული დოლარი. დანარჩენი ოთახები (5-12, 5-12, 1-2), ასე ვთქვათ, არაოფიციალური თამაშებია, მედლების გარეშე, თუმცა ფულადი პრემია მათშიც მოქმედებს. 2007 წლის სექტემბრიდან თამაშის სერვერზე მოხდა მცირეოდენი ცვლილებები: უმნიშვნელოდ შეიცვალა თამაშის ზოგიერთი მონაცემი და წესი, შეიცვალა საიტის გარეგნული სახე და მისამართიც.

თამაში აგებულია როგორც პიროვნულობაზე, ასევე გუნდურ პრინციპზე. იქმნება 20-კაციანი ჯგუფები (კარტელები). კარტელს ჰყავს ერთი ან მეტი ბრიგადირი, რომელსაც ჩვეულებრივ მოთამაშესთან შედარებით მეტი საშუალება აქვს, მართოს კარტელი. გარდა თავისი წყალობით მოპოვებული ქონებისა, კარტელის წევრები იღებენ დამატებით მოგებას, კარტელ ბონუსს . თუ კარტელი არასრულია, ე.ი. ვერ შეივსო 20 წევრამდე, მაშინ დამატებითი მოგებაც მცირეა და კარტელის წევრების საერთო ძალაც — თავდასხმისა თუ თავდაცვის დროს — კლებულობს.

არსებობს თამაშის რამდენიმე რადიკალურად განსხვავებული სტრატეგია, თითოეულს გააჩნია თავისი პლიუსები და მინუსები. დამწყები მოთამაშეებისთვის სასარგებლო იქნება, გაეცნონ ამ სტრატეგიებს და თამაშთან დაკავშირებულ უამრავ წვრილმანს ონლაინის ფორუმზე.

თამაში აგებულია ზუსტ გათვლებზე და სტრატეგიის შემუშავებაზე, ამიტომ მოითხოვს მათემატიკაში საკმაო ცოდნას და დაგეგმარების უნარს.