iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ლისაბონის ალყა

ლისაბონის ალყა — სამხედრო კონფლიქტი ესპანური რეკონკისტის დროს, რის შედეგადაც ლისაბონი საბოლოოდ განთავისუფლდა მავრი დამპყრობლებისგან და მასზე აღდგა პორტუგალიელთა კონტროლი. მიმდინარეობდა 1147 წლის 1 ივლისიდან 25 ოქტომბრამდე. ჰელმოლდის თქმით „ეს იყო პილიგრიმთა არმიის ერთადერთი უნივერსალური წარმატებული ოპერაცია“, იგულისხმება მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობა. არსებობს მოსაზრებები, რომლებიც ამ ბრძოლას ჯვაროსნულ ლაშქრობებს არ უკავშირებენ. ლისაბონის ალყა რეკონკისტის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ბრძოლა იყო.

ედესის დაცემის შემდეგ (1144), პაპმა ევგენი -მ 1145 და 1146 წელს ევროპელებს მოუწოდა ახალი ჯვაროსნული ლაშქრობისკენ. ხოლო 1147 წელს მან ჯვაროსნული ლაშქრობა წამოიწყო იბერიის ნახევარკუნძულზე. მავრების წინააღმდეგ გაილაშქრა ალფონსო -მაც. 1147 წლის მაისში ინგლისის ქალაქ დართმუთი დატოვეს ჯვაროსნებმა, რომლებიც აპირებდნენ წმინდა მიწისკენ წასვლას, მაგრამ ცუდმა ამინდმა მათ აიძულა ქალაქ პორტუსთვის შეეფარებინათ თავი (1147 წლის 16 ივნისი). იქ ისინი აპირებდნენ ალფონსო -თან შეხვედრას.

ჯვაროსნები და პორტუგალიელები შეთანხმდნენ ერთიან ძალებით შეეტიათ ლისაბონისთვის. საზეიმოდ დადებული ხელშეკრულების თანახმად ჯვაროსნებს ქალაქის აღების შემდეგ შეეძლოთ მისი გაძარცვა და დატყვევებულების გამოსასყიდის აღება. ალყა დაიწყო 1 ივლისს. ოთხი თვის შემდეგ, შიმშილისგან დაუძლურებული ქალაქი ქრისტიანებს დანებდა. ბევრი ჯვაროსანი დასახლდა ახლადდაპყრობილ ქალაქში, უმრავლესობამ გზა გააგრძელა წმინდა მიწისკენ. ლისაბონი საბოლოოდ 1255 წელს გახდა პორტუგალიის დედაქალაქი.
დოროთი ჰოჯკინი

დოროთი მერი კროუფუტ ჰოჯკინი (; დ. 12 მაისი, 1910 — გ. 29 ივლისი, 1994) — ბრიტანელი ბიოქიმიკოსი, რომელმაც ცილის კრისტალოგრაფია შექმნა და ამისთვის 1964 წელს ქიმიის დარგში ნობელის პრემია მიიღო.

ჰოჯკინმა გააუმჯობესა რენტგენოლოგიური კრიტალოგრაფია, მეთოდი, რომლითაც ბიომოლეკულების სამგანზომილებიანი განსაზღვრა ხდება. მის ყველაზე დიდ აღმოჩენად ითვლება პენიცილინის სტრუქტურის დადასტურება, რომელზეც იდეის დონეზე საუბრობდნენ ერნესტ ჩეინი და ედვარდ აბრამი. მეორე მისი ყველაზე ცნობილი აღმოჩენაა ვიტამინ 12-ის სტრუქტურის აღმოჩენა, რის საფუძველზეც ჰოჯკინი ნობელის ლაურეატი გახდა.

1969 წელს, 35 წლიანი მუშაობის შემდეგ ჰოჯკინმა გაშიფრა ინსულინის სტრუქტურა. რენტგენოლოგიური კრისტალოგრაფია ფართოდ გავრცელებული მეთოდი გახდა და არაერთი მოლეკულის სტრუქტურის გამოკვლევას დაუდო საფუძველი. ჰოჯკინი ბიომოლეკულების რენტგენოლოგიური კრისტალოგრაფიის ერთ-ერთი პიონერი იყო.
ცხოვრება
დოროთი ჰოჯკინი დაიბადა ეგვიპტის ქალაქ კაიროში, არქეოლიგისა და მეცნიერის, ჯონ ვინტერ კროუფუტის (1873-1959) და გრეის კროუფუტის (1877–1957), ასევე არქეოლოგისა და ანტიკური ეგვიპტური ქსოვილების ექსპერტის ოჯახში.
1921 წელს შევიდა სერ ჯონ ლემან გრამერის უმაღლეს სკოლაში. ამ დროს ის ინგლისში იმყოფებოდა, მარტო და მშობლებისგან მოწყვეტილი, რომლებიც ეგვიპტეში აგრძლებდნენ მუშაობას. უმაღლესი განათლება მიიღო ოქსფორდის უნივერსიტეტში. ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის მოსაპოვებლად ისწავლა კემბრიჯის ნიუჰემის კოლეჯში, მისი მასწავლებელი ჯონ ბერნალი იყო. ცხოვრების ამ ეტაპზე ის ცნობილი გახდა რენტგენოლოგიური კრისტალოგრაფით ცილების სტრუქტურის დადგენაში, მასწავლებელთან ერთად ეს მეთოდი პირველად გამოიყენა პეფსინის სტრუქტურის შესასწავლად..
1933 წელს ის დაჯილდოვდა სამერვილის კოლეჯის სტიპენდიით, 1934 წელს დაბრუნდა ოქსფორდში. 1936 წელს კოლეჯში დაიწყო ქიმიის სწავლება და 1977 წლამდე მასწავლებლის პოსტი ეკავა. მისი ერთ-ერთი მოსწავლე იყო ბრიტანეთის მომავალი პრემიერ მინისტრი მარგარეტ ტეტჩერი.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბანში

2016 წლის მონაცემებით ლიბანში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის 5 ძეგლია. ეს არის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საერთო რაოდენობის (1052) 0,5 %. 5 ძეგლიდან ყველა კულტურულ კრიტერიუმს აკმაყოფილებს.

გარდა ამისა, 2014 წელს ლიბანში მდებარე 9 ობიექტი შევიდა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების კანდიდატების საცდელ სიაში..

ლიბანმა მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1983 წლის 13 თებერვალს. ლიბანის ტერიტორიაზე მდებარე პირველი ობიექტი (ანჯარი) მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს 1984 წელს.

ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.

ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
ეროვნული ლიგა 2017

ეროვნული ლიგა 2017 — საქართველოს უმაღლესი დონის ჩემპიონატის ოცდამერვე გათამაშება. ამ სეზონამდე ჩემპიონატს ერქვა უმაღლესი ლიგა. ჩემპიონატი განსხვავებული ფორმატით დაიწყო. ასევე ჩემპიონატისთვის შეიქმნა ლოგო და ჰიმნი. შეიქმნა ოფიციალური საიტი, დაიწყო ყველა მატჩის გაშუქება. ჩემპიონატის საიტზე შესაძლებელია ფენტეზის თამაშიც. გამარჯვებული გახდა ტორპედო ქუთაისი, მეორე ადგილზე გავიდა დინამო თბილისი.

ფორმატი
2016 წლის საქართველოს გარდამავალ ჩემპიონატში 16-ის ნაცვლად 14-მა გუნდმა მიიღო მონაწილეობა. ჩემპიონატის დასრულბის შემდეგ 4 გუნდი დაქვეითდა, რის შემდეგადაც ეროვნულ ლიგაში დარჩა 10 კლუბი.

დრამატული დასასრული
ჩემპიონობისთვის ბრძოლა
მეტად დაძაბული გამოდგა ტურნირის უკანასკნელი ორი ტური. პირველ ადგილზე მყოფი თბილისის „დინამო“ ოთხი ქულით უსწრებდა მეორე ადგილზე მყოფ ქუთაისის „ტორპედოს“.„სამტრედიას“, რომელიც ამ გუნდებთან ყველაზე ახლოს იყო სატურნირო ცხრილში, ჩემპიონობის ყოველგვარი შანსი დაკარგული ჰქონდა. ბოლოს წინა ტურში „დინამო“ გასვლაზე „საბურთალოს“ უპირისპირდებოდა, რომელსაც ევროპა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზე გამოსვლის შესაძლებლობა უჩნდებოდა „ტორპედოს“ ჩემპიონობისას, ხოლო „ტორპედო“ - „ლოკომოტივს“, რომელიც მე-4 ადგილისთვის პაექრობდა „საბურთალოსთან“. თბილისურმა გუნდმა სენსაციურად თავისი თამაში ფრედ, 0:0 დაასრულა, ხოლო ქუთაისურმა 5:2 იმარჯვა, რითაც ლიგის მიგების შანსი დაიტოვა. ბოლო ტურის მატჩი ფინალის ტოლფასი იყო, რადგანაც „დინამო“ საკუთარ მოედანზე იღებდა „ტორპედოს“, რომელიც ორი ქულით ჩამორჩებოდა ლიდერს და მხოლოდ გამარჯვების შემთხვევაში მოიპოვებდა ჩემპიონის ტიტულს. თამაში 26 ნოემბერს შედგა. მე-18 წუთზე ქუთაისურმა გუნდმა ანგარიში გახსნა, თუმცა მსაჯმა თამაშგარის გამო ანგარიში უცვლელი დატოვა. პირველი ტაიმი უგოლოდ დასრულდა, მეორე ტაიმის 74-ე წუთზე კი ანგარიში თორნიკე კაპანაძემ გახსნა. როგორც მოსალოდნელი იყო, ამის შემდეგ მდგომარეობა მოედანზე უკიდურესად დაიძაბა. ბოლო წამებზე თბილისური გუნდის სასარგებლოდ პენალტი დაინიშნა. ოთარ კიტეიშვილს გოლი რომ გაეტანა, "დინამო" ჩემპიონი ხდებოდა, მაგრამ მეტოქეთა მეკარემ როინ კვასხვაძემ ბურთი მოიგერია და "ტორპედოს" ნანატრი, ისტორიაში მე-4 ჩემპიონის ტიტული მოუპოვა.

მონაწილე კლუბები
სატურნირო ცხრილი
ფინკენშტაინის ხელშეკრულება

ფინკენშტაინის ხელშეკრულება — ხელშეკრულება, რომელიც გაფორმდა საფრანგეთის იმპერიასა და სპარსეთს შორის 1807 წელს რუსეთ-ირანის ომის მიმდინარეობისას.

პოლიტიკური ვითარება
რუსეთთან ომში ირანმა განჯის, ერევნის, შირვანის, ყარაბახის და ბაქოს სახანოებზე დაკარგა კონტროლი, ასევე ვერ აღიდგინა ძალაუფლება ქართლ-კახეთზე. 1806-1807 წლების ზამთარში დაიდო ხელშეკრულება ბრძოლების შეწვეტის შესახებ, რადგან რუსეთს ამავდროულად ომი გამოუცხადა ოსმალეთის სულთანმა. 1807 წლის მაისში ირანმა და ნაპოლეონ ბონაპარტმა შეკრეს რუსეთის და დიდი ბრიტანეთის საწინააღმდეგო კოალიცია. დაიდო ფინკენშტაინის ხელშეკრულება. საფრანგეთი აღიარებდა ირანის ძალაუფლებას აზერბაიჯანსა და საქართველოზე, სამაგიეროდ სპარსეთი უნდა დახმარებოდა ნაპოლეონს ბრძოლაში ინდოეთის მოსაპოვებლად. ხელშეკრულების თანახმად, ირანმა საფრანგეთს დაუთმო კუნძული ხარგი, ასევე მოხდა სპარსეთის ჯარის ევროპულ ყაიდაზე რეფორმირება. მიუხედავად იმისა, თითქოს ეს შეთანხმება დიდ პოტენციალს აძლევდა ორივე ქვეყანას, იგი ბოლომდე ვერ განხორციელდა. 1808 წელს ირანმა პოლიტიკური კავშირი უკვე დიდ ბრიტანეთთან შეკრა.
ავოკადო

ავოკადო — მარადმწვანე ხეხილოვან მცენარეთა გვარი დაფნისებრთა ოჯახისა. ავოკადო 10–20 მ სიმაღლის ხეა. მისი ყვავილი ორსქესიანია, მოთეთრო, საგველა ყვავილედში შეკრებილი; ნაყოფი კურკიანაა, ერთთესლიანი, მსხვილი (სიგრძე 5–20 სმ, წონა 250–600 გ), სხვადასხვა ფორმისა, მუქი მწვანე ან თითქმის შავი. ავოკადოს გასახარებლად ხელსაყრელია ნაყოფიერი, ნეიტრალური ან სუსტი მჟავა რეაქციისა და კარგად დრენირებული ნიადაგი. საჭიროა ნარგავების ქარისაგან დაცვა. ავოკადო მსხმოიარობას იწყებს დარგვიდან 4-5 წლის შემდეგ. როგორც სამრეწველო კულტურა, გავრცელებულია დედამიწის მრავალ ტროპიკულ და სუბტროპიკულ რაიონში, განსაკუთრებით აშშ-ში, კერძოდ, კალიფორნიასა და ფლორიდაში, ბრაზილიასა და ჰავაის კუნძულებზე.

საქართველოში ავოკადო პირველად 1904 წელს შემოიტანეს, სოხუმის ბოტანიკურ ბაღში, 1913 წელს ბათუმის ბოტანიკურ ბაღში და შემდეგ თანდათან მოიკიდა ფეხი. საქართველოს ჰავა მისთვის ხელსაყრელი აღმოჩნდა. საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროზე იყო გაშენებული საცდელი ნარგავები, კერძოდ, გავრცელებული იყო ჯიშები: მექსიკოლა, პუებლა და ფუერტე.

ერთი ძირი ავოკადო 150–300 კგ მოსავალს იძლევა. ნაყოფი შეიცავს 30%-მდე ცხიმებს, 1,6–2,1% პროტეინს, ვიტამინებს 1, 2, , და სხვა; შაქარს თითქმის არ შეიცავს. იყენებენ საკვებად, პარფიუმერიაში და სამკურნალოდ.

ავოკადო ძალიან სასარგებლო პროდუქტია. მასში უჯერი ცხიმოვანი მჟავები, დაახლოებით 20 ვიტამინი და მინერალური ნივთიერებაა. ავოკადოს რბილობს უმატებენ სალათებსა და სენდვიჩებს. დიეტოლოგების აზრით კი, ავოკადოს კურკა შეიცავს სასარგებლო ნივთიერებების ძირითად ნაწილს (70%). მასში ბევრია ანტიოქსიდანტი და უჯრედისი.
კრაკენის ზღვა

კრაკენის ზღვა — სითხის უდიდესი აუზი სატურნის თანამგზავრ ტიტანის ზედაპირზე. 2008 წელს აღმოაჩინა კოსმოსურმა ხომალდმა „კასინიმ“; სახელი ეწოდა ნორვეგიული მითოლოგიის ზღვის მონსტრის, კრაკენის პატივსაცემად.

აღწერა
კრაკენის ფართობი 400 000 კმ²-ია და მიჩნეულია სითხის უდიდეს აუზად ტიტანის ჩრდილოეთ პოლარულ რეგიონში. მისი, როგორც ნახშირწყალბადების (ძირითადად თხევადი მეთანი) ზღვის სტატუსი რადარული ფოტოგრაფიის გზით განისაზღვრა. სავარაუდოდ, კრაკენის ზღვა დედამიწის კასპიის ზღვაზე დიდია.

ზღვაში მდებარეობს კუნძული — მაიდა-ისნულა. შესაძლებელია, რომ კრაკენის ზღვა ჰიდროლოგიურად დაკავშირებული იყოს ტიტანის მეორე უდიდეს ზღვასთან — ლიგეიასთან.

ერთ ადგილას, ზღვა დაახლოებით 17 კმ სიგანემდე ვიწროვდება და გიბრალტარის სრუტის ზომას იღებს; ამ ადგილს კრაკენის ხორხს უწოდებენ და სავარაუდოდ, იქ მნიშვნელოვანი დინებებია. ტიტანის ორბიტული ექსცენტრიულობა შესაძლოა განაპირობებდეს ზღვის 1-მეტრიან მოქცევებს 0,5 მ/წმ სიჩქარით, ასევე მორევებსაც.

სამომავლოდ, -სა და ევროპის კოსმოსური სააგენტოს ერთობლივი, სატურნის სისტემის მისიის ფარგლებში, კრაკენის ზღვაში დაგეგმილია ზონდის დასმა, რომელიც შეისწავლის მის შემადგენლობას, სიღრმესა და მრავალ სხვა მახასიათებელს.

გალერეა
დემინა-კაჩონის სახლი

დემინა-კაჩონის სახლი — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1860-იანი წლების დასაწყისში. სახლი 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით არის რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. ნაგებობამ სახელი მიიღო მისი ყველაზე ცნობილი ორი მფლობელის მიხედვით. ეს მფლობელები იყვნენ: მარგარიტა კაჩონი (ზოგიერთ ვერსიით გვარი იკითხება როგორც კაჩუონი) და ალექსანდრა დემინა.

მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 47.

ისტორია
ტაგანროგში, ბერძნების ქუჩა № 47-ში მდებარე დემინოი-კაჩონის სახლი ააგეს 1860-იან წლების დასაწყისში აგურის სტილში. მისი პირველი მფლობელი იყო მარგარიტა კაჩონი - რუსეთ-ოსმალეთის მეორე ომში შავი ზღვის ფლოტის გმირის ქვრივი. მისი ქმარი ალექსანდრე კაჩონი იყო წარმოშობით ბერძენი, ლამბროს კაცონის შვილიშვილი. 1906 წელს სახლი შეიძინა და მისი ახალი მფლობელი გახდა თავადის ცოლი ალექსანდრა ვასილის ასული დემინა, რომელიც ერთი ვერსიით სახლს ფლობდა 1915 წლამდე, ხოლო მეორე ვერსიით სახლი მის მფლობელობაში იყო 1925 წლამდე. 1926 წელს შენობაში მოქმედებდა ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა ქალაქ ტაგანროგში მცხოვრები პოლონელებისათვის. სკოლაში სწავლა იწყებოდა 27 სექტემბერს. 1992 წლიდან სახლი კულტურულ ძეგლადაა გამოცხადებული და დაცულია კანონის მიერ.

აღწერა
ფასადი გაფორმებულია სანდრიკებით და კლდის ქვით.
სებასტიანიზმი

სებასტიანიზმი — რწმენა პორტუგალიურ და ბრაზილიურ მითოლოგიაში, რომლის მიხედვითაც პორტუგალიის მეფე სებასტიან პორტუგალიისთვის ყველაზე მძიმე სიტუაციაში დაბრუნდება ქვეყნის გადასარჩენად. სებასტიანიზმი თავიდან გაავრცელა მღვდელმა, ანტონიო ვიეირამ, რომელსაც ბევრი თანამოაზრე გამოუჩნდა და მალევე მთელს პორტუგალიასა და მის კოლონიებში დაამკვიდრა მითი მეფის შესაძლო დაბრუნებაზე.

გმირის დაბადება და მითი
სებასტიან პორტუგალიის სამეფოს სათავეში იდგა 1554-1578 წლებში. მმართველობის პირველი 15 წელი მცირეწლოვნობის გამო იეზუიტების გავლენის ქვეშ იყო მოქცეული. ის გატაცებული იყო სამხედრო კამპანიებით და გეგმავდა ჯვაროსნული ლაშქრობებს მაროკოში მცხოვრები მავრების წინააღმდეგ. 1578 წელს სათავეში ჩაუდგა პორტუგალიელთა ფლოტს, გადალახა გიბრალტარის სრუტე და მცირე ბრძოლების შემდეგ მიადგა ტანჟერს. უშედეგო ალყის შემდეგ გაიმართა ბრძოლა, რომელშიც მეფე სებასტიანი დაიღუპა. მისი ცხედარი ვერ აღმოაჩინეს 1598 წლამდე.

ავისის დინასტია გაწყვეტის პირას იდგა, რადგან სებასტიანი უშვილოდ დარჩა. მისი გარდაცვალებიდან 2 წელში პორტუგალიაში გაბატონდნენ ჰაბსბურგები. მათი მმართველობით უკმაყოფილო პორტუგალიელები ხშირად აჯანყებებს აწყობდნენ. 1584, 1585, 1595 და 1598 წლებში მრავალმა პორტუგალიელმა დაიბრალა „სებასტიანობა“, თუმცა უშედეგოდ.

სებასტიანიზმის გავრცელება
1630-ინაი წლებიდან ანტონიო ვიეირამ საბოლოოდ დააფუძნა სებასტიანიზმი და პორტუგალიელ ხალში უფრო განამტიკცა იმის იმედი, რომ ერთ დღეს მათი "დაკარგული" მეფე დაბრუნდებოდა და ყველა მტერს გაუსწორდებოდა ქვეყნის გადასარჩენად. 1640 წელს ჰაბსბურგების ჩამოგდებისა და სამეფოს აღდგენი შემდეგ მრავალი პორტუგალიელი ამტკიცებდა იმას, რომ სებასტიანი ქვეყნის ახალი მეფის, ჟუან -ის სახელით დაბრუნდა.
1755 წელს, ლისაბონში მომხდარი კატასტროფული მიწისძვრა ხალხის აზრით სწორედ სებასტიანის განრისხება იყო ქვეყნის იმდროინდელი სამეფო ხელისუფლების მიმართ.

მალე სებასტიანიზმი გავრცელდა ბრაზილიაშიც. 1889 წელს ბრაზილიის ძველი რესპუბლიკის დაფუძნების დროს, მისი ახალი პრეზიდენტი, დეოდორუ და ფონსეკა ხალხმა სებასტიანად ჩათვალა. ეს ცრურწმენა საუკუნეშიც აქტუალური იყო, მაგრამ მალევე მისი მიმდევრების რიცხვი საკმაოდ შემცირდა. დღეს სებასტიანიზმი იმდენად გავრცელებული აღარ არის პორტუგალიურ ენებზე მოსაუბრე ქვეყნებში, მაგრამ მაინც არ კარგავს აქტუალურობას მისი მრავალწლიანი ისტორიის გამო.
ვიოშენსკაიის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი = მოქმედი
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება = დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი = ჯვარ-გუმბათოვანი
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები = დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა = 1
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 49.626949
| გრძედი =41.725747
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ვიოშენსკაიის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ვიოშნევსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.

მისამართი: 346130, როსტოვის ოლქი, შოლოხოვის რაიონი, სტანიცა ვიოშნევსკაია, მესამე პოდტელკოვის ქუჩა, № 63.

ისტორია
მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი მდებარეობს სოფელ ვიოშენსაკაიის ცენტრში. ტაძარი აგებულია საუკუნის შუა წლებში. 1786 წელს ეკლესია აკურთხეს. ეკლესიაში დაცულია 1701 და 1744 წლების ბიბლია, 1695 წლის მარხვანი, 1707 წლის ბიბლია და 1777 წლის ბარძიმი (ჭურჭელი ქრისტიანული ღვთისმსახურებისთვის, კერძოდ ზიარებისთვის). ეკლესია ორი საკურთხევლისაგან შედგება. მეორე საკურთხეველი ნაკურთხია სახარების ავტორის, მოციქულ იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე.

1937 წელს სტანიცა ვიოშენსკაიის სამების ტაძარი დაანგრიეს, ხოლო მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი გამოიყენებოდა ხორბლის საწყობად. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ტაძარს ბომბი დაეცა, შენობა ძლიერ დაზიანდა. გერმანელთა მიერ ჩამოგდებულმა ბომბმა დააზიანა საკურთხეველი და ტაძრის სამრეკლო, თუმცა ბომბი არ აფეთქებულა და ჩავარდა ხორბალში.

სოფლის ხელისუფლებამ სცადა მოქმედებაში მოეყვანა ბომბი, მაგრამ ამის ნება მიხეილ შოლოხოვმა არ მისცა.

1990 წელს მრევლის წინამძღვრად დაინიშნა მამა ვლადიმერი. 1991 წელს დაიწყო ტაძრის აღდგენითი სამუშაოები. გამოცვალეს მთავარი გუმბათის სახურავი. 1992 წლიდან 1995 წლამდე მიმდინარეობდა საკურთხევლის აღდგენა.

ამჟამად ტაძარი მოქმედია. მასთან ფუნქციონირებს საკვირაო სკოლა. ეკლესიის წინამძღვარია ვლადიმერ ალექსანდრეს ძე პოლიაკოვი. ტაძართან ახლოს დგას მიხეილ შოლოხოვის ძეგლი.
ვოლჩენსკის სამების ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი = მოქმედი
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება = დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1892
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 48.236205
| გრძედი =40.116885
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ვოლჩენსკის სამების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ხუტორ ვოლჩენსკიში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს დონის როსტოვის ეპარქიას. სამების ეკლესია აგებულია აგურითა და ადგილობრივი ქვით 1892 წელს. ამჟამად მიმდინარეობს ეკლესიის რესტავრაცია.

მისამართი: როსტოვის ოლქი, კამენის რაიონი, ხუტორი ვოლჩენსკი, მოლოდიოჟნაიის ქუჩა, № 35.

ისტორია
ხუტორ ვოლჩენსკიში მდებარე სამების ეკლესია გაიხსნა 1892 წელს. ეკლესია დაგეგმარების მიხედვით არის არსწორმკლავებიანი ჯვრის ფორმის. ეკლესიას გააჩნია ორსართულიანი სამრეკლო. ამავე წელს მოსკოვის საპატრიარქოს სინოდის გადაწყვეტილებით შეიქმნა დამოუკიდებელი, თვითმმართველის სამრევლო. პირველი ღვთისმსახურება ეკლესიაში არევლინა სამების დღესასწაულზე და ამიტომ ეკლესიას სამების სახელი. 1894 წელს ეკლესიასთან მუშაობა დაიწყო სამრევლო სკოლამ, რომელიც საბჭოთა პერიოდში გადაკეთდა შვიდწლიანად.

ეკლესიის მშენებლობა ადგილობრივი მოსახლეობის ხარჯებით გაგრძელდა დაახლოებით რვა წელი. პირველი მღვდელი იყო მამა მიხეილი.

ეკლესია დაიხურა 1938 წელს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში,გერმანელთა ოკუპაციის დროს კვლავ გაიხსნა, ხოლო 1963 წელს კვლავ დახურეს. ეკლესიაში განთავსებული იყო ხორბლის საწყობი.

2003 წელს, სოფლის მართველის კაზაკ ნ. კუდინოვის ინიციატივით ოფიციალურად დაარეგისტრირეს მრევლი და დაიწყეს ეკლესიის რესტავრაცია. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის, დონის როსტოვის ეპარქიის კამენის რაიონის სოფელ ვოლჩენკის ადგილობრივი მართლმადიდებლური რელიგიური ორგანიზაცია დარეგისტრირდა 2006 წელს.

2008 წლის 3 სექტემბერს ეკლესიის გუმბათზე დაამონტაჟეს ჯვარი, 2010 წელს კი სამრეკლოზე. 2011 წლის 13 სექტემბერს მამა პავლემ აღავლინა საზეიმო ლიტურგია.

ამჟამად ეკლესია რესტავრაციაშია და მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს დონის როსტოვის ეპარქიას.
საქართველოს ქალთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

საქართველოს ქალთა ეროვნული საფეხბურთო გუნდი წარმოადგენს საქართველოს მსოფლიოს საფეხბურთო ჩემპიონატებში და მას ადმინისტრირებას საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია უწევს. გუნდმა ევროპის ჩემპიონატზე პირველად 1999 წელს მიიღო მონაწილეობა, ორივე მატჩი დათმო საკვალიფიკაციო ეტაპზე, იუგოსლავიასთან (11-0) და თურქეთთან (1-0).

ტურნირები
მსოფლიო ჩემპიონატის შედეგბი
ევროპის ჩემპიონატის შედეგები
რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1568-1570)

რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1568-1670), ასტრახანის ლაშქრობა, ასტრახანის კამპანია — პირველი საბრძოლო დაპირისპირება ოსმალეთსა და რუსეთს შორის. განახორციელა ოსმალეთმა 1568 წელს თავისი ვასალის — ყირიმის ხანის ლაშქრის მონაწილეობით.

წინარეისტორია
რუსეთის სამეფოს პირველმა ცარმა, ივანე მრისხანემ, 1552 და 1556 წლებში მოახდინა ყირიმელი თათრების მფლობელობაში მყოფი ყაზანისა და ასტრახანის სახანოების ანექსირება, რის შემდეგაც მთლიანად დაეუფლა კასპიის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილს. ამის შემდეგ მდინარე ვოლგას ნაპირზე ქალაქის გაშენებას შეუდგა. კასპიის ზღვის სანაპიროებს უზბეკი ხანები აკონტროლებდნენ, მაგრამ იმ პერიოდში ისინი თურქმენეთში იბრძოდნენ სეფიანთა ირანის წინააღმდეგ. საუკუნეში მოძლიერებული ოსმალეთის იმპერია კი ევროპული ქვეყნების დამარცხების შემდეგ ჩრდილოეთში ექსპანსიას გეგმავდა.

მიმდინარეობა
1568 წელს, ოსმალეთის დიდმა ვეზირმა, სოკოლუ მეჰმედ-ფაშამ სულთან სელიმ -ს ურჩია რუსეთთან ომი დაეწყო ოკუპირებული ყაზანისა და ასტრახანის სახანოების დასაკავებლად. საბრძოლო გეგმა 1569 წლის ზაფხულში დაისახა. იმავე წლის ოქტომბერში, ოსმალეთის ვასალმა, ყირიმის ხანმა, დევლეთ გირეიმ დაარბია და გადაწვა კიევი. ივანე მრისხანემ ოსმალეთს ომი გამოუცხადა.

1570 წელს სელიმ -მ 20,000 კაციან არმიას სათავეში ქაზიმ-ფაშა ჩაუყენა და ჩდილოეთისკენ დაძრა. ყირიმში მათ დევლეთ გირეი შეუერთდა. ყირიმელთა არმია 30-50 ათას ჯარისკაცს ითვლიდა. ოსმალები ელვისებური სისწრაფით დაიძრნენ. გზად მათ გაძარცვეს ლეკების სოფლები და 4,000-მდე მეომარიც დაიმატეს არმიაში. ქაზიმ-ფაშა მალე ასტრახანს მიადგა. ქალაქზე ალყა უშედეგო გამოდგა, რადგან ცარის გენერალს, პიტერ სერებრიანის 30,000 კაციანი გარნიზონი ჰქონდა ჩაყენებული.

დამარცხებული ოსმალები მალევე უკუიქცნენ, მაგრამ ქაზიმ-ფაშას სტამბოლიდან მოუვიდა ბრძანება, აზოვის ზღვის პირას მცხოვრები რუსებისთვის შეეტია. მან გადარჩენილი არმია ორ ნაწილად გაყო, 10,000 მეომრით თავად დაიძრა აღმოსავლეთით და მარბიელი ლაშქრობა მოაწყო რუსულ სოფლებში, ხოლო დევლეთ გირეი 12,000 ყირიმელით კასპიის ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილს მიადგა და რუსები აიძულა მდინარე თერგზე არსებული ფლოტი გაენადგურებინათ. ამ ლაშქრობებში ოსმალეთის არმიამ უამრავი მებრძოლი დაკარგა, რის გამოც სულთანმა, სოკოლუ მეჰმედ-ფაშას რჩევით ომის დამთავრება გადაწყვიტა.

წარუმატებელი ლაშქრობების შემდეგ, 1570 წლის ბოლოს, კონსტანტინოპოლში (სტამბოლში) სულთნისა და ცარის ელჩებმა ხელი მოაწერეს სამშვიდობო ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვითაც რუსეთმა შეინარჩუნა მის კუთვნილებაში მყოფი ქალაქები ასტრახანში მუსლიმი ვაჭრების შეშვებისა და მდინარე თერგის პორტის განადგურების პირობით.

მოგვიანებით რუსეთის წინააღმდეგ ბრძოლა გააგრძელა ყირიმის სახანომ, მაგრამ ოსმალეთსა და მას შორის საომარი კონფლიქტი 1676 წლამდე არ მომხდარა.
ოლგინსკაიის მიძინების ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება = დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 2008-2014
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 47.193801
| გრძედი =39.942168
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ოლგინსკაიის მიძინების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ოლგინსკაიაში, აქსაის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.

მისამართი: 346702, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, სტანიცა ვოლჩენსკი, ლენინის ქუჩა, № 65.

ისტორია
1812 წელს სტანიცა ოლგინსკაიაში ააგეს და აკურთხეს ხის ტაძარი, რომელიც 1942 წელს დაანგრიეს. ეკლესია, რომელიც ააგეს მრევლის შემოწირულობებით ერთსაკურთხევლიანი იყო. 1876 წლამდე შედიოდა კაგალნიცკის საეკლესიო ოლქში, ხოლო 1877 წლამდე აქსაის საეკლესიო ოლქში. ეკლესიის გარშემო ააშენეს საგუშაგო, სეაკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობა. 1855 წელს ეკლესია გახდა სამსაკურთხევლიანი. 1893 წელს ხის ნაგებობა უკვე ვეღარ იტევდა მრევლს, გადაწყვიტეს სტანიცაში აეშენებინათ ახალი, ქვის ეკლესია.

1895 წელს მრევლმა შექგროვეს ტანხები და დაიწყეს ეკლესიის მშენებლობა. 1902 წელს ტაძარი დაასრულეს და მოაწყვეს ინტერიერიც. ახალი ეკლესია იყო ხუთგუმბათიანი. ტაძართან დაკავშირებული იყო სამრეკლო. მიძინების ტაძარში შემონახული იყო ვერცხლის მოოქროვილი საწინამძღვრო ჯვარი.

1918 წელს, როდესაც მიირეს ეკლესიის სახელმწიფოსაგან გამოყოფის დეკრეტი ტაძარი დახურეს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში იგი აფეთქდა. ტაძრის სამშენებლო მასალა გამოიყენეს დონის გადასასვლელის ასაშენებლად. ტაძრის დანგრევის შემდეგ მის ადგილზე, მისსავე ფუნდამენტზე ააშენეს ფეხბურთის მოედანი.

1996 წელს სტანიცის ადმინისტრაციამ მრევლს გადასცა რეპრესირებული კაზაკის, რაბოჩენკოვის სახლი. დიდი ხნის მანძილზე აქ მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება, ამავდროულად შენდებოდა ახალი აგურის ტაძარი.

2008 წლის 1 მაისს აკურთხეს საძირკვლის ქვა, 2014 წლისათვის ტაძარს დაადგეს ოქროს გუმბათი. 2014 წლიდან ტაძარში რეგულარულად მიმდინარეობს ღვთისმსახურება, მიძნების ტაძრის ძველ შენობაში მუშაობს საკვირაო სკოლა.