iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (იზმაილოვო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1671-1679
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.791222
| გრძედი = 37.764806
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის იზმაილოვოს რაიონში. აგებულია 1671-1679 წლებში.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ღვთისმშობლის კვართის ტაძრის ადგილზე ჯერ კიდევ - საუკუნეებში იდგა ხის ტაძარი. სავარაუდოდ, იგი დაიწვა ყირიმის ხანის დევლეთ გირეის თავდასხმის დროს. ახალი ხის ტაძარი ააგო ბოიარინმა ნიკიტა რომანოვმა 1610-იანი წლების დასასრულს და 1620-იანი წლების დასაწყისში.

ქვისგან აგებული ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია შენდებოდა სამეფო მამულში, იზმაილოვოში მეფეების ალექსი მიხეილის ძისა და თევდორე ალექსის ძის მეფობის პერიოდში. ტაძარი ააშენეს კოსტრომელმა ხელოსნებმა, ძმებმა მედვედევებმა. ტაძრის კურთხევა შედგა 1679 წელს პატრიარქ იოაკიმეს ხელმძღვანელობითა და მეფე თედორე -ის მონაწილეობით. სამნავიანი ნაგებობა აგებული იყო აგურისაგან. ცენტრალური გუმბათის დიამეტრი 8,5 მეტრი იყო.

1812 წლის ფრანგთა თავდასხმის შემდეგ ტაძარი ძლიერ დაზარალდა. ამავე წელს ტაძართან ააგეს სათნოების სახლი სამამულო ომის ინვალიდებისათვის. 1840 წელს გაარემონტეს კანკელი. 1854-1922 წლებში იზმაილოვოს ტაძარში ინახებოდა იერუსალიმის ხატი.

საბჭოთა პერიოდში, 1918 წელს, ტაძარი დახურეს სათნოების სახლთან ერთად. 1928 წლიდან ტაძრის შენობაში განათავსეს შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის არქივი, რამდენიმე ძვირფასი ხატი დაიკარგა. შემდეგ ეკლესიის შენობაში განთავსეს ხილის საწყობი, კანკელის კონსტრუქცია განადგურდა, შედარებით დიდ ხატებს იყენებდნენ ხილის დასაწყობად. 1970-1980 წლებში ტაძარში განთავსებული იყო „ინფორმელექტროს“ საწყობი, შემდეგ კი ინტერიერის რესტავრაციია მოხდა და მას გამოიყენებდნენ, როგორც საკონცერტო დარბაზს.

ტაძარი კვლავ ამოქმედდა 1990-იან წლებში და დააბრუნეს საბჭოთა პერიოდს გადარჩენილი ხატები. 2001-2002 წლებში დააყენეს ახალი კანკელი. ტაძრის წინამძღვარია ვლადიმირ (ბუშუევი).

გალერეა
მარგარეტ პარმელი

მარგარეტ პარმელი (; ; დ. 5 ივლისი, 1522 — გ. 18 იანვარი, 1586) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ კარლ -ისა და მისი საყვარლის, იოჰანა მარია ვან დერ გჰეინისტის უკანონო ქალიშვილი. ნიდერლანდების შტატჰალტერი 1559-1567 წლებში, ფლორენციის ჰერცოგინია 1536-1537 წლებში როგორც ალესანდრო მედიჩის, ხოლო პარმისა და პიაჩენცას ჰერცოგინია 1547-1586 წლებში როცორც ოტავიო ფარნეზეს მეუღლე.

ბიოგრაფია
მარგარეტი იყო საღვთო რომის იმპერატორ კარლ -ის უკანონო ქალიშვილი. მარგარეტი იზრდებოდა მეხლენში, მას ზრდიდა მისი დაქვრივებული მამიდა, წარსულში უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიის დედოფალი მარია ჰაბსბურგი, რომელიც იმ დროს ნიდერლანდების შტატჰალტერი იყო.

იგი ძალიან მკაცრად იზრდებოდა, ხოლო როდესაც წამოიზარდა მამამისმა მისი გათხოვება განიზრახა თავისი მმართველობის განსამტკიცებლად.

1527 წელს მარგარეტი მიათხოვეს რომის პაპ კლემენტ -ის უკანონო ვაჟს, ფლორენციის მომავალ ჰერცოგ ალესანდრო დე მედიჩის. ამ დროს მარგარეტი მხოლოდ 5 წლის იყო. 1529 წელს მას მამამისმა გვარი მისცა. 1533 წელს 11 წლის მარგარეტი ფლორენციაში გადასახლდა და იტალიურის სწავლა დაიწყო. ფლორენციის ინტრიგებით სავსე სამეფო კარზე მარგარეტმა ისეთი უნარ-ჩვევები აითვისა, რამაც ის დამოუკიდებელ და ძლიერ ქალად აქცია. მარგარეტი ქმართან დიდ დროს არ ატარებდა. მიუხედავად იმისა, რომ მარგარეტმა უამრავი ენა იცოდა, ცხოვრების ბოლომდე უჭირდა იტალიურად მეტყველება.

1536 წელს ალესანდრო მედიჩი ფლორენციის ჰერცოგი გახდა. სულ რაღაც ერთ წელიწადში, 1537 წელს მისი მმართველობით გატანჯულმა ფლორენციელებმა ალესანდრო მოკლეს. ამ დროს მარგარეტი 15 წლის იყო, ხოლო ოტავიო 14-ის. ეს ქორწინებაც კარლ -ის მმართველობის განსამტკიცებლად იყო, ვინაიდან ფარნეზეს დინასტიის თანადგომა მას წყალივით სჭირდებოდა.

1567 წელს მარგარეტი კვლავ იტალიაში დაბრუნდა თავის ქმართან. 1578 წელს მისი ვაჟი, ალესანდრო ფარნეზე დაინიშნა ნიდერლანდების შტატჰალტერად. ფილიპმა მას ნიდერლანდებში სტაბილურობის დაცვა და პროტესტანტიზმის აღმოფხვრა დაავალა თუმცა დავალებას თავი ვერ გაართვა, 1582 წელს მარგარეტი ქალაქ ნამიურში ჩავიდა რათა შვილს მართვაში დახმარებოდა. 1583 წელს ფილიპეს ბრძანებით მარგარეტი იტალიაში დაბრუნდა. 1586 წლის 18 იანვარს მარგარეტ პარმელი გარდაიცვალა, 63 წლის ასაკში.

შვილები
მარგარეტს ოტავიოსთან 2 ვაჟი შეეძინა:
კარლო ფარნეზე (27 აგვისტო 1545 - სექტემბერი 1545);
ალესანდრო ფარნეზე (27 აგვისტო 1545 - 3 დეკემბერი 1592), პარმისა და პიაჩენცას ჰერცოგი, ნიდერლანდების შტატჰალტერი, იქორწინა პორტუგალიის პრინცესა მარია ავისზე;
აშშ-ის პირველი ლედი

ამერიკის შეერთებული შტატების პირველი ლედი — ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის მეუღლის არაფორმალური, მაგრამ საყოველთაოდ მიღებული წოდება. აგრეთვე, მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ლედი ერის პოლიტიკურ და სოციალურ სფეროში მოწინავე როლს ასრულებს, მისი როლი კოდიფიცირებული ან ოფიციალურად განსაზღვრული არასდროს ყოფილა. საუკუნის დასაწყისიდანვე პირველ ლედის ოფიციალური პერსონალთან ერთად მუშაობს, რომელიც ცნობილია, როგორც პირველი ლედის ოფისი და მთავარი ოფისი თეთრი სახლის დასავლეთ ნაწილში აქვთ. ამჟამინდელი პირველი ლედი არის მელანია ტრამპი.

მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ლედის წოდება გაცილებით გვიან გამოიყენეს, ამერიკის შეერთებული შტატების პირველ ქალბატონად ჯორჯ ვაშინგტონის (1789–1797) მეუღლე, მართა ვაშინგტონი მიიჩნევა. მას ხშირად მიმართავდნენ, როგორც ლედი ვაშინგტონს.

1790-იანი წლებიდან პირველი ლედის როლი მნიშვნელოვნად შეიცვალა. ამ დროიდან მოყოლებული პირველმა ლედიმ პოლიტიკურ კამპანიებში ჩართვა, თეთრი სახლის მართვა, და ოფიციალურ და ცერემონიალურ შეხვედრებზე პრეზიდენტის წარმოდგენა შეითავსა. რადგანაც პირველი ქალბატონები ჩვეულებრივ მემუარებს წერენ ხოლმე, რაც მათი მეუღლეების ადმინისტრაციის შესახებ დამატებით წყაროს წარმოადგენს და რადგანაც საზოგადოება დამოუკიდებელი ქალების უფლებების შესახებ ინტერესს არ კარგავს, პირველი ქალბატონები ხშირ შემთხვევაში მეუღლეების საპრეზიდენტო ვადის გასვლის შემდეგაც ყურადღების ცენტრში არიან.
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (ფილიევსკი-პარკი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ნარიშკინების სტილი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1690-1694
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.750833
| გრძედი = 37.51
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ფილიევსკი-პარკის რაიონში. აგებულია 1690-1694 წლებში. ტაძრის შენობა ეკუთვნის ე. წ. მოსკოვის (ნარიშკინების) ბაროკოს სტილს.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ტაძრის ამჟამინდელი ნაგებობა აგებულია 1690-1694 წლებში ლევ ნარიშკინის ფინანსებით. ადრე ტაძრის ტერიტორიაზე მდგარა ამავე სახელწოდების ხის ტაძარი, რომელიც 1619 წელს აუგიათ, როვესაც სოფელი ეკუთვნოდათ მილოსლავსკებს.

დოკუმენტი ტაძრის პროექტის ავტორის შესახებ არ შემონახულა, თუმცა ტაძრის ფორმების გათვალისწინებთ, ვარაუდობენ, რომ ტაძრის ავტორი უნდა იყოს ხუროთმოძღვარი იაკობ ბუხვოსტოვი. თუმცა ტაძრის სტილისტური ნიშნები მნიშვნელოვნად განსხვავდება ბუხვოტოვის ავთენტური ნამუშევრებიდან, მაგრამ ისინი აშკარად მსგავსებას აჩვენებენ არქიტექტორ პიტერ პოპოპოვის ნამუშევრებთან, რომელიც მოსკოვის ნოვოდევიჩის მონასტრისა და პოკროვკაში მიძინების ეკლესიის ავტორია.

თავად მოსკოვის ცენტრში, მანეჟის მოედნისა და რომანოვის შესახვევს შორის დგას ღვთისმშობლის ხატის, ზეციური სასწაულის ეკლესია, რომელიც ძალიან ჰგავს ფილიევსკი-პარკის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარს. ეს ორი ტაძარი უსტყვოდ ერთი და იგივე ავტორის ქმნილება უნდა იყოს.

ფილიევსკი-პარკის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი ხუთიარუსიანი ცენტრალური ტაძარია. პირველ სართულზე განთავსებულია ზამთრის თბილი ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი. მის ზემოთ მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარია, რომელიც მიეძღვნა ლ. ნარიშკინას გადარჩენას სტრელცების აჯანყების პერიოდში.

მოგვიანებით ეკლესიის გარშემო მოაწყვეს რეგულარული პარკი. განაშენიანების ავტორი იყო კარპ ზოლოტარიოვი.

ქვედა ტაძრის თავდაპირველი სახე არ არის შემონახული, რადგან ნაპოლეონის ჯარისკაცებმა თავდასხმის დროს აქ თავლა მოაწყვეს.

1941 წლის ივლისში ეკლესია დახურეს, უკანასკნელი ღვთისმსახურება აქ აღევლინა 12 ივლისს. 1943 წლამდე ქვედა ტაძარში მოქმედებდა ლაზარეთი, შემვეგ 1963 წლამვე ქაღალდის სტამბა. 1955 წელს დაიწყო და 1980-იან წლებში დასრულდა ეკლესიის სარესტავრაციო სამუშაოები. 1971 წელს ეკელსია გადაეცა ანდრეი რუბლიოვის სახელობის ძველი რუსული ხელოვნებისა და კულტურის მუზეუმს. მუზეუმის ფილიალი გაიხსნა 1980 წლის ოლიმპიადისათვის.

2017 წელს ტაძარი სრულიად გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.

გალერეა
სუმუგ-გალა

სუმუგ-გალა (; წახური ენა: ' ') — თავდაცვითი კოშკი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კახის რაიონის სოფელ ილისუში. აღმართულია საუკუნეში. მთიელი კავკასიელებისათვის დამახასიათებელი თავდაცვითი ნაგებობა. იგი შენდებოდა სახლის მომიჯნავედ და გამოიყენებოდა ოჯახის შესახიზნად მტრების შემოსევის დროს.

აშენების დროს გამოყენებულია რიყის ქვა, კირი და გამომწვარი აგური.

ამ კოშკის დასახელებასთან დაკავშირებით არსებობს რიგი მოსაზრება. თქმულების მიხედვით კოშკი აშენდა ილისუის მმართველის სუმუ ხანის ბრძანებით, მაგრამ ისტორიულ წყაროებში გვხდება არა სუმუ ხანის, არამედ უსმი ხანის სახელი, ამ წოდებას კი ატარებდა ილისუს სულთანი მაგომედ ხანი.

სუმუგ-გალა კი საბჭოთა კავშირში ცნობილი იყო ფილმით „ნუ გეშინია მე შენთან ვარ“. ეს მუსიკალურ-სათავგადასავლო ფილმი გადაიღო იული გუსმანმა. ფილმში მონაწილეობენ ისეთი ცნობილი საბჭოთა მსახიობები როგორებიც არიან: ფოლად ბულბულ ოღლი და ლევ დუროვი.
ჩაფკანი

ჩაფკანი — აზერბაიჯანული ეროვნული სამოსი.

„ჩაფკანი“ — აზერბაიჯანელების მხრებზე ზედა მოსასხამია მატყუარა გრძელი მკლავებით. ჩაფკანს ძირითადად კერავდნენ ხავერდისგან, ასევე სხვადასხვა აბრეშუმის ნაჭრებისგან. ჩაფკანს ძირითადად ქალბატონები ატარებდნენ, მაგრამ ასევე არსებობს მამაკაცის ჩაფკანიც.

ქალბატონის ასაკიდან გამომდინარეობს ჩაფკანის ფერი. ახალგაზრდა გოგონები და ქალბატონები ატარებდნენ ყვითელს, წითელს, მწვანეს, ხოლო ხნიერები კი — თეთრს და შავს.

ჩაფკანს ხშირად შიდა სარჩულითაც კერავდნენ, რომელიც მჭიდროდ ედებოდა ტანს. ქვედა გვერდით ნაწილში იყო დეტალი, რომელსაც ეწოდებოდა „ჩაფიგი“ , რაც ქალბატონის სხეულს უფრო ელეგანტურს ხდიდა.

ჩაფკანს იცვამდნენ მაისურზე, ასე ის უფრო მჭიდროდ ედებოდა სხეულს. გვერდითა მხარეები ბოლოვდებოდა სამაჯურებით. ხშირად სამაჯურებს ღილებს აკერებდნენ. ჩაფკანს ხშირად კერავდნენ სხვადასხვა „თირმეს“ ნაჭრებისგან, ველიურისგან და სხვა ბრჭყვიალა ნაჭრებისგან.
ლუთერანული ეკლესია (განჯა)

ლუთერანული ეკლესია — კირხე, რომელიც აშენდა ელიზავეტპოლში 1885 წელს. დღეს გამოიყენება, როგორც თოჯინების თეატრი.

ისტორია
თანამედროვე აზერბაიჯანის რუსეთთან შეერთების შემდეგ, აქ დაიწყეს ჩამოსახლება გერმანელებმა. მათ მიერ რეგიონში დაფუძნებულ იქნა რამდენიმე კოლონია. ზოგიერთი მათგანი კი ცხოვრობდა გუბერნიის ცენტრში (1893 წელს ელიზავეტპოლში ცხოვრობდა 103 გერმანელი). 1885 წელს კრებების ჩატარების მიზნით მათ მიერ აშენებულ იქნა სამლოცველო. ეკლესია ფუნქციონირებდა 1941 წლამდე.
ჯავად ხანის აკლდამა

ჯავად ხანის აკლდამა — აკლდამა აზერბაიჯანში. განლაგებულია განჯაში, შაჰ აბასის მოედანზე, შაჰ აბასის მეჩეთის მახლობლად.

ისტორია
1962 წელს სსრკ-ს არსებობის ხანაში განადგურებულ იქნა მოედნის რეკონსტრუქციის დროს. გათხრების დროს ექსკავატორი რაღაცას გამოედო. გათხრის შედეგად აღმოჩნდა აკლდამა და ფილა, რომელიც დამზადებული იყო მარმარილოსგან. მასზე იკითხებოდა სპარსულ ენაზე გაკეთებული წარწერა.

წარწერის მიხედვით ეს აკლდამა მიეკუთვნებოდა ჯავად ხანს. აკლდამა აღადგინეს უამრავი პროტესტისა და დაბრკოლებების მიუხედავად.

2005 წელს, ჰეიდარ ალიევის ფონდის მხარდაჭერით, აშენდა ახალი აკლდამა, რითიც ჯავად ხანის სახელი უკვდავყეს. აშენებულია ოთხკუთხა ფორმის მავზოლეუმი. იგი აშენებულია გამომწვარი აგურით და გადახურულია გუმბათით არანის სკოლის არქიტექტურული სტილის დაცვით. ჯავად ხანის საფლავი განლაგებულია მავზოლეუმის შუა ნაწილში.

მთავარი ქვა კი ინახება ეთნოგრაფიის ისტორიულ მუზეუმში როგორც ძვირფასი ექსპონატი.
ხანის აკადემია

ხანის აკადემია  — არაკომერციული საგანმანათლებლო ორგანიზაცია, რომელიც 2006 წელს დააარსა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტისა და ჰარვარდის კურსდამთავრებულმა სალმან ხანმა. აკადემიის მიზანია, „მიაწოდოს მაღალხარისხიანი განათლება ყველას, ყველგან“. აკადემიის საიტზე ხელმისაწვდომია 4200-ზე მეტი უფასო მიკროლექცია მათემატიკაში, ისტორიაში, ჯანდაცვასა და მედიცინაში, ფინანსებში, ფიზიკაში, ქიმიაში, ბიოლოგიაში, ასტრონომიაში, ეკონომიკაში, კოსმოლოგიაში, ორგანულ ქიმიაში, ამერიკის მოქალაქეობრიობაში, ხელოვნების ისტორიაში, მაკრო- და მიკროეკონომიკებში, კომპიუტერულ მეცნიერებებში.

ლექციები ინგლისურ ენაზეა წარმოდგენილი, თუმცა მიმდინარეობს მათი სხვა ენებზე თარგმნა, რაშიც მოხელისეები იღებენ მონაწილეობას. საგანმანათლებლო ფონდ -ს მხარდაჭერით ხანის აკადემია ქართულ ენაზეც ითარგმნება — 2019 წლისთვის ხელმისაწვდომია მათემატიკის, ფიზიკის, ბიოლოგიისა და კომპიუტერული მეცნიერებების ქართულენოვანი მასალები.
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი (ივანოვსკოე)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = კლასიციზმი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.769056
| გრძედი = 37.839028
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთი ადმინისტრაციული ოლქის ივანოვსკოეს რაიონში.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია იოანე ნათლისმცემლის შობის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ბასილი დიდისა და წმინდა გიორგის სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ხის ტაძარი ააშენეს სოფელ კოლიევეში (ასე ერქვა სოფელ ივანოვსკოეს ადრე) 1667 წელს. 1700 წელს ეკლესია მოითვლიდა 10 მრევლის ოჯახს. 1801 წელს ააგეს ქვის ეკლესია რუსული კლასიციზმის სტილში. საუკუნის 80-იან წლებში სამრეკლოს ორ მხარეს მიაშენეს ნაგებობები.

1917 წლის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიამ გააგრძელა მოქმედება, მასში გადაიტანეს დახურული მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის გირეევოს ეკლესიის საკურთხეველი.

1926 წლისათვის ივანოვსკოეში ირიცხებოდა 1275 ადამიანი. კოლექტივიზაციის პერიოდში სოფელში ჩამოყალიბდა კოლმეურნეობა „“, მაგრამ სოფლის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი მუშაობდა რეუტოვისა და პეროვის ფაბრიკაში. ეკლესია გახდა სოფლიოს სასულიერო ცენტრი.

1989 წლიდან ტაძრის წინამძღვარი გახდა პეტრე ზახაროვი. 1991 წელს ტაძრის წინამძღვარი მიხაილ შევჩენკო გარდაიცვალა და დაკრძალეს ტაძრის საკურთხევლის კედელთან.

1990 წელს დაიწყო ტაძრის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები, მისი მოედნის გაფართოების მიზნით. განახლებულ ტაძარს 1991 წლის 9 მარტს ესტუმრა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი ალექსი . პატრიარქის ლიტურგიას დაესწრო 200 ადამიანი.

2000 წელს ტაძარს მიაწერეს ზეციური სასწაულის ეკლესია. ასევე მიაწერეს წმინდა ლუკას სამლოცველო.

2013 წლის 7 ივლისს ტაძრის დღესასწაულზე საღვთო ლიტურგია აღავლინა პატრიარქმა კირილმა.

ტაძრის ტერიტორიაზე 1800-იანი წლებიდან მოქმედებს სასაფლაო. აქ დაკრძალულია წინამძღვარი თეოდორ კაზანსკი და მისი დედა მ. კაზანსკაია. გარდა ამისა, სასაფლაოზე დაკრძალულია ხუთი საეკლესიო მოღვაწე.

ტაძარში დაცულია რამდენიმე სიწმინდე. ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული, იოანე ნათლისმცემლისა და ბასილი დიდის ხატები მათი წმინდა ნაწილებით.

გალერეა
მიჟირგი

მიჟირგი, მიჟირგი-თაუ — მწვერვალი რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთში. აღმართულია ცენტრალურ კავკასიონზე, ბეზენგის კედელზე. აქვს ორი მწვერვალი: დასავლეთის (5018.7 მ) და აღმოსავლეთის (4992.1 მ). მიჟირგი კავკასიონის ერთ-ერთი უმაღლესი მწვერვალია. აგებულია კრისტალური ქანებით. დაფარულია მარადი თოვლით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. სიახლოვესაა ბოროვიკოვის პიკი (4909.1 მ).
მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი (იზმაილოვო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ბაროკო
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.800833
| გრძედი = 37.769444
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ისტორიულ რაიონ იზმაილოვოში, აღმოსავლეთი ადმინისტრაციული ოლქის ივანოვსკოეს რაიონში. ტაძარი ქრისტიანების ერთ-ერთი ყველაზე დიდი დღესასწაულის შობის სახელზეა აგებული. ეკლესია აკურთხა 1676 წელს პატრიარქმა იოაკიმემ. ტაძარი იყო იზმაილოვოს სამეფო რეზიდენციის ეკლესია.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძარი ამჟამად მდებარეობს მისამართზე: 105122, იზმაილოვოს გასასვლელი, სახლი 28.

ისტორია
ეკლესია აკურთხა 1676 წელს პატრიარქმა იოაკიმემ. ტაძარი იყო იზმაილოვოს სამეფო რეზიდენციის ეკლესია.

საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში ეკლესია მოქმედი რჩება. 1935-1937 წლებში ეკლესიაში მსახურობდა დეკანოზი პავლე გიორგის ძე ანსიმოვი, რომელიც დახვრიტეს 1937 წელს და რუსეთის მართლმადივებელმ ეკლესიამ 2005 წელს მღვდელმოწამის ხარისხში მოახდინა მისი კანონიზაცია. 1940-იან წლებში ეკლესიაში მსხურობდა მომავალი არქიმანდრიტი იოანე (კრესტიანკინი) (1945 წლის ოქტომბერში მას აქ დაასხეს ხელი). არქიმანდრიტი იოანე 1950 წელს დააპატიმრეს აქტიური საგანმანათლებლო მოღვაწეობისათვის. მოგვიანებით არქიმანდრიტმა თავისი საეკლესიო მოღვაწეობის აკვანს საჩუქრად გაუგზავნა ხატი. ამავე წლებში ეკლესიაში მედავითნის პრაქტიკაზე გაიგზავნა მომავალი დიაკვანი ნიკოლოზ გოლუბცოვი. იერუსალიმმის ღვთისმშობლის ხატის დღესასწაულზე (ახ. სტ. 25 ოქტომბერი) ტაძარში მსახუობდნენ პატრიარქები ალექსი , პიმენი და ალექსი .

ეკლესიის ახლოს მდებარეობს იზმაილოვოს სასაფლაო, სადაც დაკრძალულია მრავალი მღვდელი და ეკლესიის სხვა მსახურნი. ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა და საბავშვო ქორო.

1982 წლიდან წინამძღვარია ლეონიდ როლდუგინი.

არქიტექტურა
ტაძარი არქიტექტურის ძეგლია. აგებულია კოსტრომელი მუშების ჯგუფის მიერ დროებითი ხის ეკლესიის ადგილზე. აქვს ხუთი გუმბათი. ტაძარს ჩრდილოეთით და სამხრეთით ეკვრის კუბის ფორმის ეგვტრები. საუკუნეში მიაშენეს სატრაპეზო, ხოლო საუკუნის დასაწყისში ბაროკოს სტილში აგებული სამრეკლო. ტაძრის სამი კანკელიც ასევე შექმნეს კოსტრომელმა ხელოსნებმა 1678 წელს. 1735 წელს, ანა ივანეს ასულის ბრძანებით განახლდა ხატები (ხატმწერი ფ. ფიშუკინი).

ხატები
1804 წლიდან ეკლესიაში ინახება იერუსალიმის სასწაულმოქმედი ღვთისმშობლის ხატი. ტაძარი ორჯერ გაძაარცვეს: 1812 წელს (ფრანგებმა) და რევოლუციის შემდეგ (ბოლშევიკებმა).
ქორისნაირნი

ქორისნაირნი — ფრინველთა რიგი ახალსასიანების ქვეკლასისა. მოიცავს 4 (ან 5) ოჯახის 74 გვარის 263 ან 264 სახეობას. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, ამერიკული სვავისებრნი გაერთიანებულია ამერიკულ სვავისნაირთა რიგში. ადრე ეს ოთხი ოჯახი (ქორისებრნი, ამერიკული სვავისებრნი, შაკისებრნი და ფრინველმდივანისებრნი) და შავარდნისებრნი ერთიანდებოდნენ შავარდნისნაირთა რიგში.

ოჯახები
(67 გვარის 254 სახეობა)
(5 გვარის 7 სახეობა)
(1 გვარის 1 ან 2 სახეობა)
(1 გვარის 1 სახეობა)
სასამთლისწვერი

სასამთლისწვერი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, თელავისა და ყვარლის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს კახეთის კავკასიონზე, მდინარე ალაზნის მარცხენა შენაკადის — ლოპოტის ზემოთში, საქართველოსა და რუსეთის დაღესტნის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3100,7 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. შემოსილია ალპური და სულალპური მდელოებით.
ხაშურის მეექვსე საჯარო სკოლა

ხაშურის მეექვსე საჯარო სკოლა (სრული სახელი - სსიპ - გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის ქალაქ ხაშურის №6 საჯარო სკოლა) — ქალაქ ხაშურის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. 1893 წ. არსებობდა ორ კლასიანი დაწყებითი სასწავლებელი.

ისტორია
1918 წლიდან ორ კლასიანი სასწავლებელი გადაკეთდა რკინიგზის უმაღლეს პირველდაწყებით სკოლად. ამავე დროს მის ბაზაზე ჩამოყალიბდა და დაწყებითი სკოლები.

1921 წლიდან რკინიგზის მეორე პირველიდაწყებითი სკოლა გადაკეთდა რკინიგზის მეორე არასრულ შვიდ წლიან საშუალო სკოლად, შემდეგ რკინიგზის მეორე საფაბრიკო-საქარხნო სკოლად. 1938 წლიდან იგი იწოდებოდა ამიერკავკასიის რკინიგზის №16 საშუალო სკოლად.

1945-1946 წლებში სკოლაში 513 მოსწავლე სწავლობდა, 1948 წლისთვის მათი რაოდენობა 728-მდე გაიზარდა, 1950 წლისთვის 822-ს მიაღწია. 1956 წლიდან ეწოდა ამიერკავკასიის რკინიგზის ხაშურის №3 საშუალო სკოლა. 1959 წლიდან სკოლა გადავიდა ახალ შენობაში, რომელიც დღემდე ფუნქციონირებს.
საქსონიის შვეიცარია

საქსონიის შვეიცარია — პლატოსებრი დაბალმთიანეთი და ეროვნული პარკი გერმანიაში, საქსონიაში, ქალაქ დრეზდენის სიახლოვეს. ჩეხეთის შვეიცარიასთან ერთად ქმნის ელბის ქვიშაქვიან მთებს. სიმაღლე 500-600 მ. უმაღლესი წერტილია მთა გროსერ-ცშირნსტაინი (562 მ). საქსონიის შვეიცარია უმთავრესად აგებულია მეზოზოური ქვიშაქვებითა და კონგლომერატებით. დანაწევრებულია მდინარე ელბითა და მისი შენაკადებით. განვითარებულია რელიეფის ეროზიული ფორმები, ზოგიერთი ადგილი მიემსგავსება შვეიცარიის ლანდშაფტს. საქსონიის შვეიცარიის ფარგლებში არის 1000-მდე ასასვლელი მთა. რაიონი პოპულარულია დრეზდენის მაცხოვრებელთა და ალპინისტებს შორის. მოიცავს საქსონიის შვეიცარიის ეროვნულ პარკს. მნიშვნელოვანი ღირსშესანიშნაობაა კენიგშტაინის ციხესიმაგრე. განვითარებულია ტურიზმი.
უღურლუ ხანის ქარავან-სარაი

უღურლუ ხანის ქარავან-სარაი — აღმართულია საუკუნეში აზერბაიჯანის ქალაქ განჯაში.

ქარავან-სარაი აშენდა საუკუნის დასაწყისში არქიტექტორ შეიჰ ბაჰ ად დინ მოჰამედ ამილის პროექტის საფუძველზე. მშენებლობაში გამოყენებულია კირისა და კვერცხის გულის ხსნარი წითელი აგურის გასამაგრებლად. საბჭოთა ხანაში ამ შენობაში განთავსებული იყო მაჰსეთი განჯევის სახელობის კიროვაბადის პედაგოგიური სკოლა. შენობა ახლა განლაგებულია ალიბეი ჰუსეინზადეს ქუჩაზე.
ხანის ბაღი

ხანის ბაღი — ბაღი აზერბაიჯანის ქალაქ განჯაში. მაცხოვრებლებისა და ტურისტების დასასვენებელი ადგილი.

ისტორია
ბაღის მესაკუთრე იყო ჯავად ხანი, ყაჯართა დინასტიის წევრი და განჯის სახანოს უკანასკნელი ხანი 1786-1804 წწ. ბაღის სახელწოდება მის სახელს უკავშირდება. მას გააჩნდა 52 ჰექტარზე გაშენებული ბაღი. იგი ვაჭრებს უკვეთავდა სხვადასხვა ჯიშის ხეებს. უცხოელი სტუმრები მას საჩუქრად სხვადასხვა სახის ყვავილებსა და ხეებს ართმევდნენ.

1847 წელს, ვორონცოვის ინიციატივით, ხანის ბაღის ქვედა ნაწილში, დაახლოებით ექვს ჰექტარზე, გაშენებულ იქნა სარდარის სახელობის პარკი. რუსი ჯარისკაცების შემოჭრის შემდეგ ბაღი, რომელშიც უყვარდა სეირნობა ჯავად ხანს გააუქმეს, უამრავი ხე მოთხარეს და გადარგეს სარდარის პარკში.

ხანის ბაღში ჩატარდა რესტავრაცია. ახლა იგი წარმოადგენს თანამედროვე ევროპულ ბაღს განათებითა და თანამედროვე ქანდაკებებით. მასში ასევე არის მინი-ზოოპარკი, რომელშიც წარმოდგენილნი არიან ირმები, ქურციკები, ციყვები, რამდენიმე სახის ჩიტი, მათ შორის ფლამინგოებიც. რეკონსტრუქციის შემდეგ ბაღს დაუბრუნდა ძველი სახელწოდება. დღესდღეობით ბაღი არის ქალაქ განჯის მაცხოვრებლებისა და ტურისტების დასასვენებელი ადგილი.