iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მარგარეტ ჰამილტონი (მეცნიერი)

მარგარეტ ჰიფილდ ჰამილტონი (დ. 17 აგვისტო, 1936) — ამერიკელი კომპიუტერული მეცნიერი, პროგრამების ინჟინერი და ბიზნესმენი. ის იყო პროგრამული ინჟინერიის განყოფილების დირექტორი მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ინსტრუმენტალურ ლაბორტორიაში, სადაც შექმნა კიდეც აპოლოს კოსმოსში გასაფრენად საჭირო პროგრამა. ჰამილტონმა გამოაქვეყნა 130-ზე მეტი ნაშრომი, 60-ზე მეტი პროექტის მოხსენება და 6 ძირითადი პროგრამა, რაშიც თვითონ უშუალოდ მონაწილეობდა. 2016 წლის 22 ნოემბერს მარგარეტ ჰამილტონი -ს აპოლოს მთვარის მისიაში წამყვანი როლისათვის აშშ-ის პრეზიდენტ ბარაკ ობამას მიერ დაჯილდოვდა თავისუფლების საპრეზიდენტო მედლით.

ადრეული ცხოვრება
მარგარეტ ჰიფილდი დაიბადა პაოლიში, ინდიანას შტატში, კინეტ ჰიფილდისა და რუთ ესთერის ოჯახში. ჰენკოკის უმაღლესი სკოლის დამთავრების შემდეგ 1955 წელს სწავლობდა მათემატიკას მიჩიგანის უნივერსიტეტში, სადაც ბაკალავრის ხარისხი მოიპოვა. მოკლე პერიოდის განმავლობაში უმაღლეს სკოლაში ასწავლიდა მათემატიკასა და ფრანგულს, რათა დაეფინანსებინა ქმრის განათლება ჰარვარდის უნივერსიტეტში. გარკვეული ხნის შემდეგ კი გადასახლდა ბოსტონში, მასაჩუსეტსში, ბრანდეისის უნივერსიტეტში აბსტრაქტული მათემატიკის შესასწავლად. მას ტექნოლოგიური სამყაროს შეცნობის გარდა სხვა ინტერესიც ჰქონდა და თვლიდა, რომ მამამისმა, რომელიც იყო ფილოსოფოსი და პოეტი და ბაბუამ (სკოლის დირექტორი) მნიშვნელოვანი ზეგავლენა მოახდინეს მისი ფილოსოფიისკენ სწრაფვაზე. 1961 წლიდან 1963 წლამდე მარგარეტი მუშაობდა პროექტზე ლინკოლნის ლაბორატორიაში, სადაც პროგრამა /-7 ( -1)-ის ერთ-ერთი შემქმნელთაგანი იყო, იმ მოწყობილობისათვის, რომელსაც უნდა აღმოეჩინა მტრულად განწყობილი სამხედრო თვითმფრინავები.

ჰამილტონი შემდგომში შეუერთდა ჩარლზ სტარკ დრეიპერის ლაბორატორიას მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში, სადაც მიმდინარეობდა აპოლოს კოსმოსურ მისიაზე მუშაობა. ჰამილტონის გუნდის მიზანი იყო შეექმნათ ხომალდის შიდა საფუნქციონირო პროგრამა, რომელიც შეიცავდა სხვადასხვა მეცნიერის მიერ დამუშავებულ ალგორითმებს. გუნდის მეორე ნაწილი კონცენტრირებული იყო პროგრამის შეცდომის აღმომჩენი და გამომოსწორებელი ნაწილის დამუშავებასა და დახვეწაზე. მარგარეტმა შესანიშნავი გამოცდილება მიიღო იმ პერიოდში, როდესაც კომპიუტერული მეცნიერების შემსწავლელი კურსები არც ისე აქტუალური იყო, ხოლო პროგრამული ინჟინერიის კურსები არც კი არსებობდა სხვა მეცნიერების დაცინვის ობიექტი გახდა, რადგან სხვა ინჟინერიის ტიპებთნან შედარებით პროგრამულ ინჟინერიას სერიოზულად არავინ აღიქვამდა. დროთა განმავლობაში მანაც ისეთი პატივისცემა და აღიარება დაიმსახურა, როგორც სხვა დისციპლინებმა. მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში მარგარეტი ეხმარებოდა კომპიუტერული პროგრამირების ძირითადი პრინციპების შემუშავებაში, პარალელურად კი თავის კოლეგებთნ ერთდ წერდა კოდს მსოფლიოში პირველი პორტატული კომპიუტერის შესაქმნელად. ჰამილტონის ინოვაციურმა მეთოდებმა უმნიშვნელოვანესი წვლილი შეიტანეს მთვარეზე პირველი კოსმოსური მისიის განხორციელებაში. მარგარეტმა, სხვა ქალ ინჟინრებთან ერთად წერტილი დაუსვა მამაკაცთა დომინირებას ტექნოლოგიების სფეროში.

პირადი ცხოვრება
მარგარეტმა ერლემის კოლეჯში გაიცნო მისი მომავალი მეუღლე ჯეიმზ ჰამილტონი. მას შემდეგ რაც 1950-იანი წლების ბოლოს ბაკალავრის ხარისხი მოიპოვა, ისინი დაოჯახდნენ. ჰყავთ ერთი შვილი - ლორენი. შაბათ-კვირას ლორენი დედამისთან ერთად დიდ დროს ატარებდა ლაბორატორიაში. მაშინ, როცა ქალიშვილს ლაბორატორიის იატაკზე ეძინა, დედა აპოლოსთვის ქმნიდა პროგრამებს.
მოსკოვის სამების ტაძარი (ტროიცე-გოლენიშჩევო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ანტიპ კონსტანტინოვი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.721944
| გრძედი = 37.521667
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის სამების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის რამენკის რაიონში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სამების სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
სოფელი გოლენიშჩევო, პირველად მოიხსენიება 1406 წელს. იგი იყო კიევის მიტროპოლიტის კიპრიანეს ქალაქგარე საზაფხულო რეზიდენცია. 1474 წელს მიტროპოლიტმა გერონტიმ ააგო იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია. საუკუნეში უკვე არსებობდა ხის სამების ეკლესია წმინდა ლეონტის ეგვტერით. 1644-1645 წლებში ლარიონ უშაკოვმა ნიჟნი-ნოვგორედელი ხუროთმოძღვარის ანტიპ კონსტანტინოვის პროექტის მიხედვით მის ადგილზე ააშენეს ქვის ტაძარი. სამრეკლო და სატრაპეზო ააშენეს 1660 წელს. 1860 წელს სამრეკლო გადააკეთეს, ხოლო წმინდა აღაპის ეგვტერი გააგრძელეს ახალი სატრაპეზოს შენობით.

1812 წლის რუსეთ-საფრანგეთის ომის დროს სოფელი დაიპყრო ნაპოლეონის ჯარებმა, ტაძარში კი განათავსეს საჯინიბო. მოსკოვის დიდმა ხანძარმა გაანადგურა ხის კანკელი, მაგრამ რამდენიმე ხატი გადარჩა, რადგან მიმდინარე მოვლენებამდე ცოტა ხნით ადრე გატანილი ჰქონდათ განახლებისათვის. 1898-1902 წლებში ტაძარი რამდენჯერმე განაახლეს. 1970-იან წლებში ეკლესია გაარემონტეს. 1990 წელს დაიწყო ეკლესიის გადაცემის ცერემონიალი. მომდევნო წლის 8 იანვარს შედგა პირველი ლოცვა. ღვთისმსახურება კი აღსდგა 1992 წელს.

ამჟამად ყოველ შაბათსა და კვირას ეკლესიაში იმართება ლიტურგია, მოქმედებს საკვირაო სკოლა, სამრევლო ბიბლიოთეკა.

არქიტექტურა
სამების ეკლესია არის კარვისებური გუმბათის მქონე ნაგებობა. მსგავსი ტაძრების მშენებლობა დაიწყო საუკუნეში და აკრძალეს პატრიარქ ნიკონის რეფორმების დროს 1653 წელს. მთავარი ტაძრის კარვისებური გუმბათი რვაკუთხაა. ეგვტერებს გააჩნია ცალკე აფსიდები.
მოსკოვის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი (პოკროვსკის თავშესაფარი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.781139
| გრძედი = 37.695306
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში, ბაკუნინის ქუჩა 81/55-ში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ალექსანდრე ნეველის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
მოსკოვის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი დაარსდა 1858 წელს პოკროვსკის თავშესაფარში. ახლადდაარსებულ ტაძარს კი უწოდეს ალექსანდრე ნეველის სახელი. წლის ბოლოსთვის ეკლესია აკურთხა მოსკოვისა და კოლომენსკის მიტროპოლიტმა ფილარეტმა (დროზდოვი). 1883 წელს შენობა გააფართოვეს. ტაძარს მიაშენეს ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს ქსენია პეტერბურგელის სახელზე. ეგვტერი 7 ნოემბერს აკურთხა მოსკოვისა და კოლომენის პატრიარქმა ინოკენტმა (ბენიამინოვი). ქსენია იყო იმპერატორ ალექსანდრე -ის ქალიშვილი, რომელიც წმინდანად შერაცხეს 1988 წელს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ადგილობრივ კრებაზე.

საბჭოთა ხელისუფლების ანტირელიგიური კამპანიის პერიოდში თავშესაფარი დახურეს. 1920 წელს მისი შენობა ეკლესიასთან ერთად გადაეცა ხალხს. თავშესაფრის შენობას იყენებდნენ საცხოვრებლად, აქვე განათავსეს ტექნიკუმი, ფაბრიკის საამქრო და ასევე ტექნო-სავაჭრო ცენტრი. 1998 წელს თავშესაფარი ეკლესიასთან ერთად მიაწერეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარს. ამავე წელს ტაძარში დაარსდა საპატრიარქო მეტოქი.

ამჟამად სადღესასწაულო დღეებში ტაძარში მიმდინარეობს ლიტურგია. მიმდინარეობს აღდგენითი სამუშაოები. ტაძრის წინამძღვარია არქიმანდრიტი დიონისე (შიშიგინი). ტაძარზე მიბმულ შენობაში განთავსებულია საკვირაო სკოლა და მოსკოვის საპატრიარქოს გამომცემლობის მაღაზია. ტაძრის დღესასწაულია ალექსანდრე ნეველის ხსენების დღე - 6 დეკემბერი.
ნინო ხუბულავა

ნინო ბესარიონის ასული ხუბულავა (დ. 29 ოქტომბერი, 1917, სოფელი ეკი, სენაკის მუნიციპალიტეტი, — გ. 27 მაისი, 1935, თბილისი) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი მფრინავი ქალი. საკ. ალკკ. წევრი 1931 წლიდან. ნინო ხუბულავა დაიბადა 1917 წლის 29 ოქტომბერს ხელმოკლე ოჯახში. ოჯახის მეოთხე შვილი იყო. მშობლები მაშინ გარდაეცვალა როდესაც 4 წლისა იყო. ხოლო ინიციატორი იზოლდა ჩიკვაიძე.
მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი (ტროპარიოვო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.655833
| გრძედი = 37.479167
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ტროპარიოვო-ნიკულინოს რაიონში.

მას შემდეგ, რაც იგი დაუბრუნდა მრევლს, გახდა საპატრიარქო მეტოქი.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
მიქაელ მთავარანგელოზის ხის ტაძარი სოფელ ტროპარიოვოში ორჯერ გადააკეთეს, უკანასკნელად 1669 წელს. საუკუნის ბოლოს დამწვარი ხის ეკლესიის ადგილზე დაიწყეს ქვის ტაძრის მშენებლობა, რომელიც დაასრულეს 1694 წელს. ტაძარი ააშენეს ნოვოდევიჩის მონასტრის ფინანსებით, რომელსაც მაშინ ეკუთვნოდა სოფელი ტროპარიევო. ტაძროს პროექტის ავტორის შესახებ ზუსტი მონაცემები ისტორიულ დოკუმენტებს არ შემოუნახავს. 1694 წლის 25 ოქტომბერს დაამზადეს ოდიკი. 1812 წლის საფრანგეთ-რუსეთის ომის შედეგად ტაძარი უმნიშვნელოდ დაზარალდა. 1823 წელს ეკლესია გაარემონტეს.

1939 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. გალავანი დაანგრიეს (დატოვეს მხოლოდ ჭიშკარი), ეკლესიის შიდა აღჭურვილობა განდგურდა, სამრეკლო მოანგრიეს. 1960-იან წლებშიშენობაში განათავსეს „მოსფილმის“ დეკორაციების საწყობი.1970-იან წლებში ტაძრის ფასადი გაარემონტეს.

1988 წელს რუსეთის გაქრისტიანების 1000 წლისთავთან დაკავშირებით გამოვიდა მოსკოვის ხელისუფლების დადგენილება, რომლის მიხედვითაც მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია გამოსაყენებლად გადასცეს მოსკოვის საპატრიარქოს. გადაწყვეტილება მაშინვე არ შესრულებულა, შენობა კვლავ ეკავა მოსკოვის სამხატვრო კომბინატს. ტაძრის კურთხევა შედგა 1989 წლის 23 თებერვალს.

მომავალ წლებში ააშენეს ეკლესიის მსახურთათვის სახლი, სანათლავი ტაძარი და ბიბლიოთეკა, საკვირაო სკოლა, საეკლესიო ჭურჭლის მაღაზია აღმოსავლეთ მხარეს დააყენეს სამახსოვრო ნიშანი, რომელზეც ჩამოთვლილი იყო სოფელ ტროპარიევოს იმ ადამიანების სია, რომლებიც დაიღუპნენ დიდ სამამულო ოში.

ეკლესიის ტერიტორიაზე ააშენეს წმინდა ვიტალის სამლოცველო, სადაც დილის მსახურების შემდეგ იწყებოდა პანაშვიდები.

ტაძრის დღესასწაულები არის:
23 თებერვალი - წმინდა ხარლამპის ხსენების დღე.
14 აგვისტო - შემოყვანება პატიოსანთა ძელთა ცხოველმყოფელისა ჯვარისა უფლისა.
19 სექტემბერი - ხსენება საკვირველებისა, ქმნილისა მთავარანგელოზისა მიქაელის მიერ კოლასეს შინა, რომელ არს ხონა.
21 ნოემბერი - მთავარანგელოზობა. კრება წმიდისა მთვარანგელოზისა მიქაელისა და სხვათა უხორცოთა ზეცისა ძალთა;
ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეობა

ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეობა — პიროვნების პოლიტიკური და იურიდიული სტატუსი, რომლის დროსაც მის უფლებებს იცავს ამერიკის შეერთებული შტატების კონსტიტუცია, ხოლო მას იმავე კონსტიტუციით განსაზღვრული ვალდებულებები გააჩნია აშშ-ის მიმართ.

ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქე ავტომატურად ხდება ნებისმიერი აშშ-ის დაქვემდებარებაში მყოფ ტერიტორიაზე დაბადებული ინდივიდი (აშშ-ის 50 შტატის და კოლუმბიის ოლქის გარდა იგულისხმება აშშ-ის სხვა ტერიტორიებიც: პუერტო-რიკო, გუამი, ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულები, ვირჯინის კუნძულები და სხვ.). ინდივიდის ნატურალიზაციისთვის უნდა დაიცვას შემდეგი პუნქტები:
ინდივიდის ასაკი უნდა აღემატებოდეს 18 წელს (ეს პუნქტი არ მოქმედებს, თუ ინდივიდის ერთ-ერთი მშობელი უკვე არის აშშ-ის მოქალაქე).
ინდივიდს უნდა ჰქონდეს ნაცხოვრები აშშ-ში ხუთი წლის განმავლობაში მუდმივი მაცხოვრებლის სტატუსით (თუ ინდივიდის ცოლი ან ქმარი აშშ-ის მოქალაქეა, ეს დრო სამ წლამდე მცირდება).
ინდივიდი უნდა ფლობდეს „მაღალ მორალურ თვისებებს“.
ინდივიდმა უნდა წარმატებით ჩააბაროს ტესტი ინგლისური ენის და აშშ-ის ისტორიის ცოდნის დასამტკიცებლად.
ინდივიდმა უნდა დადოს აშშ-ის ერთგულების ფიცი.
მოსკოვის ღვთისმშობლის ხარების ტაძარი (პეტროვსკის პარკი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ფიოდორ რიხტერი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.795689
| გრძედი = 37.552881
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ღვთისმშობლის ხარების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციული ოლქის აეროპორტის რაიონში.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ეგვტერები კი ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატის, სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველისა და ღირსი ქსენოფონტეს, მისი მეუღლე მარიამისა და მათი ძეების არკადი და იოანეს სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
1841 წელს ანა დიმიტრის ასულმა ნარიშკინამ თხოვნით მიმართა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ -ს, რათა თავის დასასვენებელ სახლთან, პეტროვსკის პარკში აეშენებინა ეკლესია. ნარიშკინამ თანხმობა მიიღო და ტაძრის პროექტი დაუკვეთა არქიტექტორ ევგრაფ ტიურინს. არქიტექტორის ჩანაფიქრის მიხედვით ეკლესია უნდა ყოფილიყო ორსართულიანი, გალერეით და ორი სამრეკლოთი დამშვენებული. ტაძრის შენობა პროექტის მიხედვით ძალიან ჰგავდა პეტროვსკის სასახლეს, მაგრამ შემცირებულ ზომებში, რაც არ მოეწონა ნიკოლოზ -ს და პროექტი არ დაამტკიცა. ახალი პროექტი დაუკვეთეს ფიოდორ რიხტერს. პროექტი დაამტკიცეს. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1844 წელს ნარიშკინების ფინანსებით. მშენებლობა დაასრულეს 1847 წელს, ზემო ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხეს ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ხოლო ქვემო ეკლესიის ეგვტერებიდან ერთი სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველის სახელზე, ხოლო მეორე ღირსი ქსენოფონტეს, მისი მეუღლე მარიამისა და მათი ძეების არკადი და იოანეს სახელზე.

1904 წელს ტაძარი გააფართოვეს მრევლის ფინანსებით. საკურთხეველი აკურთხეს 1904 წლის 25 ნოემბერს. 1916-1917 წლებში ეკლესია მოხატა მხატვარმა ალექსანდრე ბოროზდინმა.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგი ტაძრის ისტორიის შესახებ სანდო წყაროები არ არსებობს. სავარაუდოდ იგი საბოლოოდ დახურეს 1934 წლის შუა პერიოდში და გადაეცა ჟუკოვის აკადემიას. ზუსტადაა ცნობილი დოკუმენტების მიხედვით, რომ 1970 წლიდან 1990 წლამდე შენობაში განთავსებული იყო აკადემიის საწყობი. 1991 წლის 22 სექტემბერს ეკლესია გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1997 წლის 6 სექტემბერს, ტაძრის კურთხევიდან 150 წლისთავის აღსანიშნავად ეკლესიაში დასრულდა სარემონტო სამუშაოები.
მოსკოვის ბორისისა და გლების ტაძარი (დეგუნინო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ვლადისლავ გრუძინი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ეკლექტიკა
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.866775
| გრძედი = 37.534261
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ბორისისა და გლების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციული ოლქის დასავლეთ დეგუნინოს რაიონში.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ბოსისისა აკურთხეს და გლების სახელზე, ხოლო ეგვტერები ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ისტორიულ დოკუმენტებში ბორისისა და გლების ტაძარი სოფელ დეგუნინოში პირველად მოიხსენიება 1585 წელს, პოლონურ-ლივონიური ჯარების მიერ სოფლის განადგურებასთან დაკავშირებით, მაგრამ თავად დასახლება სოფლად ითვლება უკვე 1339 წლიდან. ტაძრის განადგურებასთან დაკავშირებით საუკუნეში დეგუნინო მოიხსენიება როგორც სოფელი. 1633 წელს დამწვარი ეკლესიის ადგილზე ააგეს ახალი, ისევ ხის ტაძარი, რომლის ეგვტერიც აკურთხეს იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე. 1676 წლის დოკუმენტებში ეკლესია მოიხსენიება, როგორც წმინდა მოციქულის იოანე ღვთისმეტყველის სახელობისა, რომელსაც აქვს ბორისისა და გლების სახელობის ეგვტერი.

პეტრე ალექსის ძის მეფოსბის დასაწყისში დეგუნინო და მისი ტაძარი პატრიარქ ადრინეს ბრძანებით მიაწერეს მოსკოვის ალექსეევკის მონასტერს. 1812 წლის საფრანგეთ-რუსეთის ომის შედეგად ტაძარი არ დაზიანებულა, მაგრამ 1820 წლის დოკუმენტებში უკვე მოიხსენიება, როგორც ერთსაკურთხევლიანი. თუ რატომ გადააკეთეს ეკლესია ერთსაკურთხევლიანად ამის შესახებ სანდო წყაროები არ არსებობს. 1847-1850 წლების დოკუმენტებში კვლავ მოიხსენიება, როგორც ერთსაკურთხევლიანი, ხის, მაგრამ ქვის საფუძველზე აგებული. მას ასევე ჰქონდა სამრეკლოც.

ნიკოლაევსკის რკინიგზის მშენებლობის პერიოდში საეკლესიო მიწის ნაკვეთი სახელმწიფომ გამოიყენა, ხოლო ტაძარმა მიიღო კომპენსაცია. 1863 წელს ითხოვეს ქვის ეკლესიის აგების უფლება, რაზეც 1863 წლის 12 ნოემბერს მიტროპოლიტი ფილარეტისაგან მიიღეს თანხმობა. ტაძარი ააშენეს კომპენსაციის თანხით და შემოწირულობებით. მშენებლობა დასრულდა 1866 წელს და ამავე წელს საკურთხეველი აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ სახელზე.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია მოქმევებდა 1930 წლამდე, რის შემდეგაც ღვთისმსახურება შეწყდა. ტაძარი ოფიციალურად დახურეს 1941 წელს და შენობა ამბულატორიად გადააკეთეს. 1960-იან წლებში ეკლესია გადააკეთეს ინვალიდების არტელად.

ტაძრის აღდგენა დაიწყო 1991 წელს, როდესაც მისი შენობა გადაეცა მართლმადიდებელ თემს.
დიდი ბორბალო

დიდი ბორბალო — მთა საქართველოში, კახეთისა და მცხეთა-მთიანეთის მხარეების ადმინისტრაციულ საზღვარზე, დუშეთისა და ახმეტის მუნიციპალიტეტებში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3294 მ. აგებულია ზედა ლიასის თიხაფიქლებითა და წვრილმარცვლოვანი ქვიშაქვებით. ჩრდილოეთი კალთა ციცაბო და ქარაფოვანია, სხვა კალთები — დამრეცი. განსაკუთრებით დამრეცია სამხრეთი კალთა, რომელიც თანდათანობით უერთდება ქართლის ქედს. დიდ ბორბალოს მცირედ შეეხო მეოთხეული გამყინვარება, რელიეფის მყინვარული ფორმა — მყინვარული ცირკი — მხოლოდ აქა-იქაა შემორჩენილი. კალთების ძირას ბევრგან ქვაყრილებია.

დიდი ბორბალო საკვანძო მასივია, მის კალთებზე რადიალურად ეშვება მდინარეების ანდაქის (ჩრდილოეთით), ფშავის არაგვის (ჩრდილოეთით და სამხრეთით) და ალაზნის (აღმოსავლეთით) ზემოთები. მთა შემოსილია ალპური და სუბალპური მდელოებით, რომელთა ქვეშ მთა-მდელოს კორდიანი ნიადაგია, სუბალპურ ზონაში, ბალახოვანი მცენარეულობის გარდა, გვხვდება ბუჩქნარიც — კავკასიური დეკა და ღვია (უკანასკნელი უფრო სამხრეთ კალთაზე).

დიდი ბორბალოს დასავლეთ კალთაზე გადის საცალფეხო გზა, რომელიც ანდაქის უღელტეხილით აკავშირებს უკანაფშავსა (ფშავის არაგვის აუზი) და პირიქითა ხევსურეთს (მდინარე ანდაქის აუზი).
პატარა ბორბალო

პატარა ბორბალო — მთა საქართველოში, კახეთის მხარის ახმეტის მუნიციპალიტეტისა და მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3134 მ. მოქცეულია დიდი ბორბალოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით. აგებულია ზედა ლიასის თიხაფიქლებითა და წვრილმარცვლოვანი ქვიშაქვებით. პატარა ბორბალოდან იწყება მდინარეების — ალაზნის (სამხრეთით), ანდაქის (ჩრდილოეთით), თუშეთის ალაზნის (აღმოსავლეთით) შემადგენელი შენაკადები. მთა შემოსილია ალპური და სუბალპური მდელოებით. პატარა ბორბალოზე გადის საყორნისა და ანდაქის უღელტეხილების დამაკავშირებელი გზა.
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი (ხამოვნიკი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.732
| გრძედი = 37.5915
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ხამოვნიკის რაიონში, მეტროსადგურ „კულტურის პარკის“ ახლოს ფრუნზეს სანაპიროზე.

ეკლესია აგებულია 1679-1682 წლებში. ტაძარი არის მოსკოვის არქიტექტურული ძეგლი. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა და მართლმადიდებლური ეკლესია.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ხის ეკლესიის შესახებ პირველი ცნობები ჩნდება 1625 წელს, ხოლო 1657 წლისათვის ის უკვე ქვისა იყო, 1677 წელს კი ეკლესიას უკვე მოიხსენიებენ წმინდა ნიკოლოზის სახელწოდებით.

ამჟამად არსებული ეკლესიას საფუძველი ჩაუყარეს 1679 წელს მეფე თედორე -ის დროს, ხოლო ტაძრის კურთხევა შედგა 1682 წლის 25 ივნისს. ერთნავიანი სატრაპეზო, ეგვტერები და სამრეკლო ააშენეს მოგვიანებით.

1812 წელს საფრანგეთ-რუსეთის ომის დროს ეკლესიის ინტერიერი ნაწილობრივ განადგურდა, მაგრამ აღადგინეს 1849 წელს. 1845 წელს ეკლესიის კედლები მოხატეს. საუკუნის დასასრულს შემოავლეს გალავანი და დაუყენეს ჭიშკარი.

ტაძარი გაარემონტეს 1896, 1949 და 1972 წლებში. ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებას არ დაუხურავს და ყოველთვის მოქმედი იყო. 1912 წლიდან 1960 წლამდე ტაძარში შეუნაცვლებლად მსახურობდა ღვთისმეტყველების კანდიდატი პავლე ლეპიოხინი (1880-1960 წწ.)

1992 წელს ეკლესიის სამრეკლოზე დაკიდეს ზარები, რომელთა საერთო მასაც 108 ფუტი იყო.

2008 წელს ხამოვნიკის რაიონში მდებარე ტაძარმა აღნიშნა ტაძარში ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატის გადატანის 160 წლისთავი.

ტაძრის ცნობილი მრევლი იყო ლევ ტოლსტოი, რომელიც ახლოს ცხოვრობდა ეკლესიასთან.

2018 წლის 5 თებერვლიდან ტაძრის წინამძღვარია ანდრეი ოვჩინიკოვი.
დიდი მეფისკალო

დიდი მეფისკალო — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ცენტრალურ კავკასიონზე, ყელის ვულკანურ ზეგანზე, მდინარეების დიდი ლიახვისა და მთიულეთის არაგვის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3694 მ. აღმართულია ყელის ზეგნის ჩრდილოეთ ნაწილში. აგებულია ანდეზიტებითა და ლიპარიტ-დაციტური ლავებით. კარგად არის გამოხატული მეოთხეული გამყინვარების კვალი. კალთები მოკლებულია მცენარეულ საფარს.
პატარა მეფისკალო

პატარა მეფისკალო — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტისა და ახალგორის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ცენტრალურ კავკასიონზე, ყელის ვულკანურ ზეგანზე, მდინარეების დიდი ლიახვისა და მთიულეთის არაგვის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3519 მ. აღმართულია ყელის ზეგნის ჩრდილოეთ ნაწილში. აგებულია ანდეზიტებითა და ლიპარიტ-დაციტური ლავებით. კარგად არის გამოხატული მეოთხეული გამყინვარების კვალი. კალთები მოკლებულია მცენარეულ საფარს.