ანტონიო იმბერტ ბარერა

ანტონიო იმბერტ ბარერა( დ. 3 დეკემბერი, 1920 – გ. 31 მაისი, 2016) – დომინიკელი სამხედრო ოფიცერი და დომინიკელთა რესპუბლიკის 44-ე პრეზიდენტი 1965 წლის მაისიდან აგვისტომდე.

იმბერტი, რომელიც 1961 წელს მონაწილეობდა დიქტატორ რაფაელ ტრუხილიოს მკვლელობის შეთქმულებაში, იყო დომინიკელთა რესპუბლიკის ორი მეტოქე მმართველიდან ერთ-ერთი 1965 წლის 7 მაისიდან 30 აგვისტომდე, დომინიკის სამოქალაქო ომის დროს. მან შეცვალა გენერალი პედრო ბ. ბენუა ვან დერ ჰორსტი, რომელიც ერთ კვირაზე ნაკლები ხნის განმავლობაში მართავდა ქვეყანას. სამოქალაქო ომის დასრულების შემდეგ, გენერალი იმბერტიც და მისი მეტოქე, პოლკოვნიკი ფრანსისკო კაამანიოც გადადგნენ, ხოლო დროებით პრეზიდენტად სამოქალაქო პირი, ჰექტორ გარსია-გოდოი დაინიშნა.

იმბერტის თქმით, მან ესროლა ტრუხილიოს სასიკვდილო ტყვია.

ადრეული ცხოვრება
იმბერტი დაიბადა სამხედრო ტრადიციების მქონე გავლენიან ოჯახში: მამამისს, ბრიგადის გენერალ სეგუნდო მანუელ იმბერ მესნიეს, წამყვანი როლი ჰქონდა დომინიკელთა რესპუბლიკის ჩრდილოეთ რეგიონში; ბრიგადის გენერალი სეგუნდო ფრანსისკო იმბერტი, იმბერტ ბარერას პაპა, იყო დომინიკელთა რესპუბლიკის ვიცე-პრეზიდენტი, პრეზიდენტობის კანდიდატი და იბრძოდა დომინიკის რესტავრაციის ომში; ხოლო მისი დიდი პაპა, გენერალ-მაიორი ხოსე მარია იმბერტი, რომელიც ფრანგი მიგრანტი იყო, მნიშვნელოვან გამარჯვებებს მიაღწია ჰაიტის წინააღმდეგ დომინიკის დამოუკიდებლობისათვის ომში.

იმბერტის პირველი მნიშვნელოვანი თანამდებობა იყო პუერტო-პლატას გუბერნატორის თანამდებობა 1940 წელს. იგი გარეული იყო 1943 წელს დომინგო მარიონის მკვლელობაში.

ტრუხილიოს მკვლელობა
1961 წლის 30 მაისს ტრუხილიო დახვრიტეს, როდესაც მისი ავტომობილი ჩასაფრებაში მოჰყვა დომინიკის დედაქალაქის გარეთ, გზაზე. იმბერტს, რომელიც ჩასაფრებაში მონაწილე ავტომობილის მძღოლი იყო, თან ახლდნენ ანტონიო დე ლა მასა, სალვადორ ესტრელა სადჰალა და ამადო გარსია გერერო — შეთქმულების აქტიური მონაწილეები. მკვლელობის შეთქმულებაში მონაწილეთა უმეტესობა შემდგომში შეიპყრეს და სიკვდილით დასაჯეს, იმბერტისა და ლუის ამიამა ტიოს გარდა. იმბერტი იმალებოდა 2 დეკემბრამდე.

მას შემდეგ, რაც 1962 წელს ტრუხილიოს მარიონეტი პრეზიდენტი, ხუაკინ ბალაგერი დაემხო და ტრუხილიოს ოჯახი ქვეყნიდან გააძევეს, იმბერტი „ეროვნულ გმირად“ გამოცხადდა და მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება სპეციალური სტატუსით — სამუდამოდ . 1965 წლის დომინიკელთა რესპუბლიკის სამოქალაქო ომში იგი ხელმძღვანელობდა ერთ-ერთ ფრაქციას, რომელიც უპირისპირდებოდა პოლკოვნიკ ფრანსისკო კაამანიოს მეთაურობით არსებულ კონსტიტუციონალისტურ მთავრობას, რომელიც ხუან ბოშის პრეზიდენტად დაბრუნებას ცდილობდა. იმბერტის ფრაქციას, სახელწოდებით „ეროვნული რეკონსტრუქციის მთავრობა“, მხარს უჭერდნენ აშშ-ის ჯარების ინსპექტორები. გარდა ამისა, იგი თანამშრომლობდა ამერიკელებთან და საბოლოოდ ხელი მოაწერა სამშვიდობო აქტს, რომელმაც დაასრულა აპრილის ომი.

შემდგომი ცხოვრება
1967 წლის 21 მარტს სანტო-დომინგოში მარინო გარსიასთან ერთად მგზავრობისას მას ესროლეს,

იმბერტი იყო დომინიკელთა რესპუბლიკის თავდაცვის მინისტრი 1986 წლიდან 1988 წლამდე (პერიოდი, როდესაც მას ეკავა გენერალ-ლეიტენანტის წოდება, როგორც თავდაცვის უწყების ხელმძღვანელს); იმავე ათწლეულის დასაწყისში თავდაცვის მინისტრი იყო მისი ბიძაშვილი მარიო იმბერტ მაკგრეგორიც. 1989 წელს იგი დაინიშნა -ს დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარედ. 2013 წლის სექტემბერში კი „1965 წლის 25 აპრილის კონსტიტუციონალისტ ჯარისკაცთა ფონდმა“ დომინიკელთა რესპუბლიკის ეროვნულ კონგრესს სთხოვა, განეხილა იმბერტისთვის ეროვნული გმირის სტატუსის ჩამორთმევის შესაძლებლობა, რადგან მიიჩნევდნენ, რომ იგი წავიდა კონსტიტუციური პრინციპების წინააღმდეგ, როდესაც მხარი დაუჭირა ბოშის წინააღმდეგ მოწყობილ გადატრიალებას და ქვეყნის ოკუპაციას აშშ-ის მიერ, სხვა ბრალდებებთან ერთად.

იმბერტი გარდაიცვალა 2016 წლის 31 მაისს, ტრუხილიოს მკვლელობის ორმოცდამეთხუთმეტე წლისთავის მომდევნო დღეს, 95 წლის ასაკში. დომინიკის პრეზიდენტმა დანილო მედინამ სამდღიანი გლოვა გამოაცხადა. მისმა დისშვილმა, კარმენ იმბერტ ბრუგალმა განაცხადა, რომ გარდაცვალების მიზეზი პნევმონიის გართულება გახდა.

მისი ცოლი 1970 წელს ავიაკატასტროფაში დაიღუპა. დაქვრივების შემდეგ იმბერტ ბარერამ მეორედ იქორწინა ჟირალდა ბუსტო სანჩესზე, თუმცა ამ ქორწინებიდან შვილები არ ჰყოლია.

კულტურული მითითებები
ანტონიო იმბერტი მარიო ვარგას ლიოსას რომანის, „ვაცის ნადიმის“ პერსონაჟია. ფილმის ადაპტაციაში მისი როლი კარლოს მირანდამ შეასრულა.