iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ნოდარ გრიგოლია

ნოდარ გრიგოლია (დ. 1 ივნისი, 1944, ჭოგნარი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1968–1971 წლებში იყო ყაზახეთის სსრ ცელინოგრადის ოლქის ათბასარის რაისაავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ორდინატორი. 1971–1974 წლებში ასპირანტი. 1975–1982 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის საფაკულტეტო ქირურგიის კათედრის ასისტენტი. 1982–1991 წლებში დოცენტი. 1992–1994 წლებში პროფესორი. 1994 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის ქირურგიულ სნეულებათა №3 კათედრის გამგე. ავტორია 152 სამეცნიერო ნაშრომის, გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია: „კარდიოსპაზმი“ და „კლინიკური ქირურგია.“ მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 4 საკანდიდატო დისერტაცია. წლების განმავლობაში მუშაობდა აკადემიკოს ე. ფიფიას ხელმძღვანელობით და ითვლება მის მოწაფედ.

1975 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „წყლულოვანი დაავადების თავისებურება მოხუცთა და ხანში შესულთა ასაკში.“

1989 წელს დაიცვა მოსკოვის სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიულ საბჭოზე სადოქტორო დისერტაციის თემა — „წყლულოვანი დაავადების კლინიკა და მკურნალობა ქალებში.“
თაისა გრძელიძე

თაისა გრძელიძე (დ. 9 სექტემბერი, 1948, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1975–1976 წლებში მუშაობდა თბილისის რესპუბლიკურ კლინიკურ საავადმყოფოში. 1976–1983 წლებში იყო ქუთაისის პათოლოგანატომიური სამსახურის რაიონთაშორისო ცენტრის მთავარი ექიმი. 1983–1992 წლებში ქუთაისის ქალთა კონსულტაციის ენდოსკოპიური კაბინეტის ექიმი. 1992 წლიდან ამავე სამშობიარო სახლის ორდინატორი. ავტორია 14 სამეცნიერო ნაშრომის. ექიმი–მეან–გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეორიული მედიცინის კათედრის გამგე.

1985 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საშვილოსნოს ლორწოვანი გარსის მორფოლოგიური თავისებურებები მენსტრუალური ყვითელი სხეულის ფუნქციის მოშლილობის და ორსულობის ყვითელი სხეული პირობებში მისი განვითარების ადრეულ ფაზებში.“
ლეილა გრძელიძე

ლეილა გრძელიძე (დ. 1952, დიმი — გ. 21 ნოემბერი, 2022) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, ტექნოლოგი, ქიმიკოსი.

1975 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიური ტექნოლოგიის ფაკულტეტი და 1979 წელს ელექტროქიმიურ წარმოებათა ტექნოლოგიის კათედრის ასპირანტურა.

1976-1984 წლებში უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად მუშაობს მაგნიუმის საპრობლემო ლაბორატორიაში. 1990-1994 წლებში იყო განყოფილების უფროსი მრეწველობის სამინისტროში, 1994-2004 წლებში სახელმწიფო სამსახურშია, ჯერ საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში განყოფილების, შემდეგ სამსახურის უფროსად, ხოლო 2004-2005 წლებში თბილისის პრემიერის მთავარი მრჩეველია. პარალელურად აგრძელებს სამეცნიერო-კვლევით და პედაგოგიურ საქმოანობას საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. მის მიერ პირველად, თვისობრივად ახალი ნედლეულის ტალკისა და პერლიტის გამოყენებით დადგენილ იქნა შემადგენლობა, რომლის საფუძველზეც მიღებულია საყოფაცხოვრებო დანიშნულების გამოწვის დაბალი ტემპერატუერის მქონე მხურვალმდეგი კერამიკული მასალა. წლების მანძილზე ლექციებს კითხულობს გარემოს საცვის კათედრაზე და დიდი წვლილი მიუძღვის ინჟინერ-ეკოლოგების აღზრდის საქმეში. 2004-2007 წლებში როგორც გაეროს განვითარების პროგრამების ექსპერტი საქმის წაროების საკითხებში, ხელმძრვანელობდა გაეროს სახელმწიფოს მოხელეთათვის ორგანიზებულ ტრეინინგების კურსს. გამოქვეყნებული აქვს 9 სამეცნიერო შრომა, რამდენიმე სახელმძვანელო და ლექსების კრებული.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პერლიტისა და ტალკის შემცველი ახალი შემადგენლობის კერამიკული მასალების მექანიკური და მხურვალმედეგობის საკითხები.“
ცისია გუგუტიშვილი

ცისია გუგუტიშვილი (დ. 26 აპრილი, 1933, თიანეთი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1957-1960 წლებში იყო ადიგენის რაისაავადმყოფოს ექიმი-პედიატრი. 1960-1961 წლებში საქართველოს სსრ ჯანდაცვის სამინისტროს საბიუჯეტო ტუპერკულოზური და ბავშვთა სანატორიუმების უფროსი ინსპექტორ-პედიატრი. 1961-1964 წლებში პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი. 1963-1964 წლებში მოსკოვის ი. სეჩენოვის სახელობის სამედიცინო ინსტიტუტის მიზნობრივი ასპირანტი. 1965-1979 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მოზრდილ ბავშვთა განყოფილების უმცროსი, მოგვიანებით1979-1988 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1988 წლიდან ამავე ინსტიტუტის კარდიორევმატოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი. ავტორია 135 სამეცნიერო ნაშრომის. მისი ხელმძღვანელობით მომზადდა 10 საკანდიდატო დისერტაცია. არის ექიმი-პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, ი. ფაღაღავას სახელობის პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის კარდიო-რევმატოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი, პროფესორი.
პატარა ანიუი

პატარა ანიუი — მდინარე რუსეთში, ძირითადად ჩუკოტკის ავტონომიურ ოკრუგში. დიდ ანიუისთან ერთად წარმოქმნის მდინარე ანიუის. სათავეს იღებს ანადირის ზეგანზე. სიგრძე 750 კმ. აუზის ფართობი 49,8 ათასი კმ². იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით. წყალდიდობა იცის მაის-ივნისში, ზაფხულში წვიმების შემდეგ არის წყალმოვარდნები. გაყინულია სექტემბრის ბოლოდან ივნისის დასაწყისამდე.
დიდი ანიუი

დიდი ანიუი — მდინარე რუსეთში, ძირითადად ჩუკოტკის ავტონომიურ ოკრუგში. პატარა ანიუისთან ერთად წარმოქმნის მდინარე ანიუის. სათავეს იღებს ანადირის ზეგანზე. სიგრძე 693 კმ. აუზის ფართობი 57,2 ათასი კმ². საზრდოობს თოვლისა და წვიმის წყლით. წყალდიდობა ახასიათებს მაის-ივნისში, ზაფხულში წვიმების შემდეგ იცის წყალმოვარდნები. იყინება სექტემბრის ბოლოს, ლღვება ივნისის დასაწყისამდე.
მანანა გუგუშვილი

მანანა გუგუშვილი (დ. 1944, თბილისი ) — ქართველი ბიოლოგი.

1966 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი ადამიანისა და ცხოველთა ფიზიოლოგიის სპეციალობით.

1967-1970 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ი.ბერიტაშვილის სახელობის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1971-1977 წლებში ამავე ინსტიტუტის ჰემისფეროთა ურთიერთობის შემსწავლელი ლაბორატორიის უმცროსი, 1978-1988 წლებში უფროსი, 1989-2002 წწ. წამყვანი მეცნიერი თანამშრომელი. 2002 წლიდან - ამავე ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი.

ჯილდოები
საქართველოს სახელმწიფო პრემია , მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში
ანიუი (კოლიმის შენაკადი)

ანიუი — მდინარე რუსეთში, იაკუტიაში (სახა), კოლიმის მარჯვენა შენაკადი. წარმოიქმნება მდინარეების დიდი და პატარა ანიუის შეერთებით. სათავეს იღებენ ანადირის ზეგანზე. სიგრძე სულ 8 კმ (შემდგენლების შერთვის შემდეგ). აუზის ფართობი (შემდგენლების ჩათვლით) 107 ათასი კმ². იკვებება წვიმისა და თოვლის წყლით. წყალდიდობა იცის მაის-ივნისში, ზაფხულის წვიმების შემდეგ კი წყალმოვარდნები. ქვემო წელზე წყლის საშუალო წლიური ხარჯია 650 მ³/წმ. გაყინულია დაახლოებით 9 თვე. ანიუის აუზში 7 ათასზე მეტი ტბაა საერთო ფართობით 705 კმ². ანიუის სისტემა გამოიყენება სანაოსნოდ, ხე-ტყის დასაცურებლად, სათევზაოდ (მუქსუნი, ნელმა და სხვ.) და წყალმომარაგებისათვის.
კულუ (მდინარე)

კულუ — მდინარე რუსეთში, ხაბაროვსკის მხარესა და მაგადანის ოლქში. მდინარე კოლიმის მარჯვენა შემდგენელი. წარმოიქმნება მდინარეების ხუჯახისა და კენიელიჩის შეერთებით, რომლებიც სათავეს იღებენ სუნტარ-ხაიატის ქედის აღმოსავლეთ განშტოებებზე. სიგრძე 300 კმ (მდ. კენიელიჩის სათავიდან — 384 კმ). იკვებება შერეულად. ქვემო წელზე წყლის საშუალო ხარჯია 92 მ³/წმ. იყინება ოქტომბერში, ლღვება მაისის ბოლოს.
ბალიგიჩანი

ბალიგიჩანი — მდინარე რუსეთში, მაგადანის ოლქში. კოლიმის მარჯვენა შენაკადი. წარმოიქმნება მდინარეების ლევი-ბალიგიჩანისა და პრავი-ბალიგიჩანის შეერთებით. სიგრძე 352 კმ (ლევი-ბალიგიჩანის სათავიდან — 400 კმ), აუზის ფართობი 17 600 კმ². მიედინება კოლიმის მთიანეთში. ძირითადად იკვებება წვიმის წყლებით. იყინება ოქტომბრის დასაწყისში, ლღვება მაისის ბოლოს. იყენებენ ხე-ტყის დასაცურებლად.
აარონ რამსდეილი

აარონ რამსდეილი (; დ. 14 მაისი, 1998, სტოკ-ონ-ტრენტი) — ინგლისელი ფეხბურთელი. ინგლისის პრემიერ ლიგის „არსენალისა“ და ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი.

რამსდეილმა პროფესიონალური საფეხბურთო კარიერა „შეფილდ იუნაიტედში“ დაიწყო, 2017 წელს შეუერთდა „ბორნმუთს“. მომდევნო სეზონები იჯარით „ჩესტერფილდსა“ და „უიმბლდონში“ გაატარა. 2020 წელს „შეფილდმა“ 18 მილიონ გირვანქა სტერლინგად დაიბრუნა.

2021 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯარაზე „არსენალმა“ ის 30 მილიონ გირვანქა სტერლინგად შეიძინა, რითიც რამსდეილი კლუბის ისტორიაში ყველაზე ძვირადღირებული მეკარე გახდა.

მიღწევები
საკლუბო:
არსენალი:
ინგლისის საფეხბურთო სუპერთასი: 2023

პირადი ჯილდოები:
 პრემიერ ლიგის სეზონის საუკეთესო გუნდი: 2022-23
ჩემი ბოშები

ჩემი ბოშები — კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ 1987 წლის კინოფილმი, რეჟისორი — ლეილა გორდელაძე. ფილმი გადაღებულია ნოდარ დუმბაძის მოთხრობების მიხედვით.

სიუჟეტი
მეორე მსოფლიო ომის დროს გურიის ერთ-ერთ სოფელს მის მახლობლად დაბანაკებული ბოშების ხმაური გამოაცოცხლებს. ბოშები სოფლის მოსახლეობისთვის ბევრ სასიკეთო საქმეს აკეთებენ.

როლებში
მიტო მაჭუტაძე — ნოდარი
ნაზი კეჭაყმაძე — ბებია
სვეტლანა ტომა
არტურ ჟუკოვი — სავკა
რედიკა სანდუ — მარიანკა
მიხაი ფუსუ — მიხალა
ვლადიმერ საკიზჩი
გელა გიორგაძე — გენო
კახა გიორგაძე — ჯემალი
რუსუდან ქვლივიძე
მიხეილ ვაშაძე — ლევარსი ბერეჟიანი
სონია გორშკოვა — დუსია
გულჩინა დადიანი
გოვენ ჭეიშვილი
ცისანა გოქსაძე
გოჩა ყურაშვილი
თამარ მამულაშვილი
იური ჯიჯეიშვილი
დღესასწაული დღესასწაულის მოლოდინში

დღესასწაული დღესასწაულის მოლოდინში — კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ 1989 წლის ფილმი, რეჟისორი — ლეილა გორდელაძე. ფილმი გადაღებულია ფაზილ ისკანდერის მოთხრობების მიხედვით.

სიუჟეტი
ფილმი ასახავს საუკუნის 30-იანი წლების ერთი სოხუმური ოჯახის ისტორიას.

როლებში
თამაზ ბოკერია — ჩიკი
ვერა ივლევა — ჩიკის დეიდა
გია აბესალაშვილი — ჩიკის ძია
ჯემალ კალოიანი — ონიკა
ფილიპე ძიკევიჩი — ლესიკა
ნინო ნიჟარაძე — ლიკა
ოლესია მარჩენკო — სონკა
დიონის სტილიდი — ბოჩო
იური ცანავა — სურენი
ვალენტინა ტელიჩკინა — ვალია, სურენის ცოლი
არმაის სარქისიანცი — ალიხანი
ვლადიმერ ანტონიკი — მოტია
გარეგინ აბრამიანი — კეროპკინი
გალინა ივლევა — ფაინა
ნოდარ მასხულია — მასწავლებელი
ია ფარულავა — როზა
პეტია კარინი — შურიკა
ანდრეი პიმენიდი — ანდრეი
ნატო შავლაყაძე

ნატო შავლაყაძე (დ. 15 იანვარი, 1966 ) — ქართველი სამოქალაქო უფლებების დამცველი.

დაიბადა ქ. თბილისში.

დაამთავრა თბილისის აგრარული უნივერსიტეტის ტექნოლოგიური ფაკულტეტი დაკონსერვების ტექნოლოგიის სპეციალობით და ამავე უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. მუშაობდა უფროს ლაბორანტად ეკონომიკისა და მართვის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. არის ქალთა კლუბ „პეონის“ თავმჯდომარე 1998 წლიდან და 2003 წლიდან ხელმძღვანელობს „ძალადობისაგან დაცვის ეროვნულ ქსელს“. ნატო შავლაყაძე არის საქართველოს ქალთა კოალიციის, პატიმართა ვადამდე გათავისუფლების კომისიის, სახელმწიფო და არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლებისაგან შემდგარი ანტიტრეფიკინგული სამუშაო ჯგუფის, ოჯახში ძალადობის აღკვეთის ღონისძიებათა განმახორციელებელი საუწყებათაშორისო საბჭოს წევრი და ადამიანის უფლებათა დაცვის ექსპერტი.
ნელი მუტი

ნელი ბუტეტე ქაშუმბა მუტი (; დ. 30 აგვისტო, 1956) — ზამბიელი პოლიტიკოსი და ადვოკატი. ზამბიის ეროვნული ასამბლეის სპიკერი 2021 წლის 3 სექტემბრიდან. ზამბიის ისტორიაში პირველი ქალი აღნიშნულ თანამდებობაზე.

2023 წლის 5 ოქტომბერს მუტის მიენიჭა თანამეგობრობის პარლამენტის 2023 წლის ჯილდო თანამეგობრობის 66-ე საპარლამენტო კონფერენციაზე აკრაში, განა.
დონატილ მუკაბალისა

დონატილ მუკაბალისა (; დ. 30 ივლისი, 1960) — რუანდელი პოლიტიკოსი და ადვოკატი. რუანდის დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარე. დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარედ აირჩიეს 2013 წელს საპარლამენტო არჩევნების შედეგად.

ბიოგრაფია
დონატილ მუკაბალისა დაიბადა 1960 წლის 30 ივლისს ნიამატაში. სწავლობდა სამართალს კიგალის დამოუკიდებელ უნივერსიტეტში.

იგი მუშაობდა ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციაში და 16 წელი გაეროს განვითარების პროგრამაში.

მუკაბალისამ პოლიტიკაში ჩართვა გადაწყვიტა 2000 წელს, რაც დაემთხვა გენოციდის შემდეგ გარდამავალ და პოლ კაგამეს პრეზიდენტობის პერიოდს. 2003 წელს აირჩიეს რუანდის პარლამენტის დეპუტატად და ამ თანამდებობაზე დარჩა 2008 წლამდე. 2011 წლიდან 2013 წლამდე იგი რუანდის სენატორია. 2013 წლის საკანონმდებლო ორგამოს არჩევნების შემდეგ იგი კვლავ აირჩიეს პარლამენტის წევრად და გახდა დეპუტატთა პალატის პრეზიდენტი, მიუხედავად იმისა, რომ მისმა პარტიამ რამდენიმე ადგილი დაიკავა პარლამენტში.
გაეროს გენერალური ასამბლეის პირველი საგანგებო რიგგარეშე სესია

გაეროს გენერალური ასამბლეის პირველი საგანგებო სპეციალური სესია — მოიწვიეს 1 ნოემბერს და დასრულდა 1956 წლის 10 ნოემბერს სუეცის კრიზისის გადაწყვეტით და გაეროს საგანგებო ძალების შექმნით. საგანგებო რიგგარეშე სესია მოიწვიეს იმის გამო, რომ უშიშროების საბჭომ ვერ გადაჭრა სუეცის არხის კრიზისი, გამოიყენეს რეზოლუცია „გაერთიანება მშვიდობისთვის“, რომელმაც საკითხი უშიშროების საბჭოდან გადაიტანა გენერალურ ასამბლეაზე. სესიის მეოთხე დღეს კანადის წარმომადგენელმა ლესტერ პირსონმა წარმოადგინა გაეროს პოლიციის კონცეფცია. გაეროს საგანგებო ძალების (პირველი სამშვიდობო ძალების) შექმნა გენერალურმა ასამბლეამ დაამტკიცა 57 ხმით და ნული მოწინააღმდეგით, კენჭისყრისას თავი შეიკავა 19-მა ქვეყანამ, მათ შორის გაერთიანებულმა სამეფომ, საფრანგეთმა, ეგვიპტემ, საბჭოთა კავშირმა და აღმოსავლეთ ევროპის რამდენიმე ქვეყანამ.

ფონი
საკითხი წარმოისვა ეგვიპტის მიერ ისრაელზე მრავალწლიანი თავდასხმების შემდეგ. ეგვიპტემ გააუქმა 1936 წლის ანგლო-ეგვიპტური ხელშეკრულება, დაიწყო ისრაელის გემების შეზღუდვა და 1955 წელს იარაღის შესაძენად მიმართა ჩეხოსლოვაკიას. 1956 წლის ივლისში შეერთებულმა შტატებმა გააუქმა ფინანსური დახმარება ეგვიპტის ასვანის კაშხლის პროექტისთვის, რამაც ეგვიპტეს უბიძგა სუეცის არხის კომპანიის ნაციონალიზაციისკენ. სექტემბერში უშიშროების საბჭო შეიკრიბა, რათა განეხილა „სიტუაცია, რომელიც შეიქმნა ეგვიპტის მთავრობის ცალმხრივი ქმედებით სუეცის არხზე მოქმედი საერთაშორისო რეჟიმის დასასრულებლად“ და „ზოგიერთი სახელმწიფოს, განსაკუთრებით საფრანგეთისა და გაერთიანებული სამეფოს მიერ განხორციელებული ეგვიპტის წინააღმდეგ მიმართული ქმედებები, რომლებიც წარმოადგენს საფრთხეს საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის და წარმოადგენს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების სერიოზულ დარღვევას“. თუმცა მალე ისრაელი ეგვიპტეში შეიჭრა. რეზოლუციის ამერიკულ პროექტს, რომელიც ისრაელს ეგვიპტიდან საზავო ხაზების მიღმა გასვლისკენ მოუწოდებდა, ვეტო დაადეს საფრანგეთმა და გაერთიანებულმა სამეფომ, რომლებიც შეუერთდნენ ისრაელის ძალებს შეჭრაში. უშიშროების საბჭოს 31 ოქტომბერს მიღებულმა 119-ე რეზოლუციამ აღიარა მისი წარუმატებლობა საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების შენარჩუნებაში, როგროც ეს მოცემულია 1950 წლის „გაერთიანება მშვიდობისთვის“ რეზოლუციაში, რამაც გამოიწვია გენერალური ასამბლეის საგანგებო სესიის გამართვა.

საგანგებო სესია
საგანგებო სესიის პირველ დღეს გენერალურმა ასამბლეამ მიიღო ამერიკული რეზოლუცია, რომელიც მოუწოდებდა ისრაელს სასწრაფოდ გაეყვანა თავისი ჯარები ეგვიპტიდან საზავო ხაზების მიღმა. რეზოლუციას მხარუ დაუჭირა 64-მა სახელმწიფომ, 5 წინააღმდეგი იყო და 6-მა თავი შეიკავა. დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, ისრაელი, ავსტრალია და ახალი ზელანდია — ყველა წინააღმდეგი იყო. კანადამ თავი შეიკავა და დაასახელა გაეროს როლის ნაკლებობა სამშვიდობო მოლაპარაკებებში, რაც ცეცხლის შეწყვეტას მხოლოდ დროებით გახდის.

საგანგებო რიგგარეშე სესია დასრულდა 1956 წლის 10 ნოემბერს გაეროს ახალი საპოლიციო ძალების (სამშვიდობოების) შექმნით კონფლიქტის დასასრულებლად.
გაეროს გენერალური ასამბლეის მეათე საგანგებო რიგგარეშე სესია

გაეროს გენერალური ასამბლეის მეათე საგანგებო რიგგარეშე სესია — ეძღვნება ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტს: დასავლეთ სანაპიროს და ღაზას სექტორის მიმდინარე ოკუპაციას. სხდომა პირველად მოიწვიეს 1997 წელს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტის, მალაიზიელი რაზალი ისმაილის ხელმძღვანელობით, მას შემდეგ, რაც უშიშროების საბჭომ ვერ მიიღო გადაწყვეტილება ამ საკითხთან დაკავშირებულ ორ სხვადასხვა სესიაზე. სესია 2023 წლის 26 ოქტომბრის მდგომარეობით ამჟამად მიმდინარეობს.

საგანგებო სპეციალური სესია არის გაეროს გენერალური ასამბლეის დაუგეგმავი სესია, რომელიც იღებს გადაუდებელ, მაგრამ არასავალდებულო გადაწყვეტილებებს (რეკომენდაციებს) კონკრეტულ საკითხთან დაკავშირებით. ისინი იშვიათია - 2022 წლის აპრილის მდგომარეობით, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ისტორიაში მხოლოდ თერთმეტი რიგგარეშე სესია ყოფილა.

სპეციალური რიგგარეშე სესიების უმეტესობა მოიცავს ერთ სხდომას — მეათე არის პირველი , რომელიც განახლდა არაერთხელ (მეშვიდე საგანგებო სპეციალური სესია განახლდა ზუსტად ერთხელ). ათზე მეტი ცალკეული „შეხვედრა“ გაიმართა ასამბლეის მიერ მეათე -ზე ყოფნისას, 2000 წლიდან. ის, რომ მეათე სესიაზე ამდენი სხდომა ჩატარდა, საერთაშორისო პოლიტიკაში საკითხის მნიშვნელობის მაჩვენებელია. მას დღემდე აქვს ჩატარებული 30-ზე მეტი შეხვედრა, თითქმის ყოველწლიურად 1997 წლიდან 2009 წლამდე. უახლესი სხდომა ამჟამად მიმდინარეობს 2023 წლის 26 ოქტომბრის მდგომარეობით.

საგანგებო საგანგებო სესიის მექანიზმი შეიქმნა 1950 წელს გენერალური ასამბლეის მიერ, „გაერთიანება მშვიდობისთვის“ რეზოლუციით, რომელმაც აუცილებელი ცვლილებები შეიტანა ასამბლეის იმდროინდელ რეგლამენტში.

რეზოლუციაში ნათქვამია:... თუ უშიშროების საბჭო, მუდმივი წევრების ერთსულოვნების არარსებობის გამო, ვერ ახორციელებს თავის ძირითად პასუხისმგებლობას საერთაშორისო მშვიდობისა და უშიშროების შენარჩუნებასთან დაკავშირებით ნებისმიერ შემთხვევაში, როდესაც ჩანს, რომ საფრთხე ემუქრება მშვიდობას, მშვიდობის ირღვევა ან აგრესიის აქტი, გენერალური ასამბლეა დაუყოვნებლივ განიხილავს საკითხს, რათა წევრებს მიაწოდოს შესაბამისი რეკომენდაციები კოლექტიური ზომების შესახებ, მათ შორის მშვიდობის დარღვევის ან აგრესიის აქტის შემთხვევაში სამხედრო ძალის გამოყენებასთან დაკავშირებით საჭიროების შემთხვევაში, საერთაშორისო მშვიდობისა და უშიშროების შენარჩუნებასა და აღდგენისთვის. თუ იმ დროს არ არის სესიაზე, გენერალური ასამბლეა შეიძლება შეიკრიბოს საგანგებო რიგგარეშე სესიაზე მისი მოთხოვნიდან ოცდაოთხი საათის განმავლობაში. ასეთი გადაუდებელი საგანგებო სესია დაინიშნება თუ ამას მოითხოვს უშიშროების საბჭო შვიდი წევრის კენჭისყრით ან გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წევრთა უმრავლესობით ...
გამურვა-დათვობია

გამურვა-დათვობია  — ქვემო სვანეთის სოფელ ჩიხარეშში (ახალშენის უბანი) ბოსლობის მეორე დღეს (ე.ი. კვირას) გამართული დღესასწაული.

ამ დღეობაზე მონადირეების დასწრება სავალდებულო იყო.

კვირა საღამოს სოფლის ახლოს „ყაენის ყანაში“ (სვ. ყაინი) იკრიბებოდა მთელი „სუმრა“, რომელიც ირჩევდა ორ ყაენს. მათ ხელში ხის დაშნებს აკავებინებდნენ და მთელი ღამის განმავლობაში წესრიგს იცავდნენ. „სუმრა“ ირჩევდა „დათვებად“ ორ მამაკაცს. მათ აცმევდნენ დათვის ტყავებს და ფეხებზე და ხელებზე ამაგრებდნენ მოკლე თხილამურებს (თათების მაგიერ). მამალ „დათვს“ (სვ. კურ დეშდუ) ხისგან გამოთლილ მამაკაცის სარცხვინელი ასოს გამოსახულებას ჰკიდებდნენ და ხელში აძლევდნენ ხის დაშნას.

მამალ და დედალ „დათვებს“ შემოახვევდნენ ხოლმე ცერცვის ჩენჩოს, ნამჯის ნარჩენებს ჩვრებს. მამალი „დათვი“ ხის სარცხვინელ ასოზე ილესავდა დაშნას. დედალი დათვი "წაიქცეოდა და ახდენდნენ სქესობრივი აქტის სიმულაციას. ამ წესს მოჰყვებოდა „მურის წასმა“ (სვ. ლიგუნაშალ//ლიირი) სუმრის ყველა წევრი (ქალი და კაცი) ერთმანეთს სახეზე უსვამდა მურს, პურის ცომს, ნახშირს. სახე გაუმურავი არავინ უნდა დარჩენილიყო. თუ ვინმეს მალული სატრფო ჰყავდა ამ ღამეს, ცდილობდა მასთან შეხვედრას.

ამ დღეობას მოჰყვებოდა ქეიფი უზომო სმითა და ცეკვა-სიმღერით.

„გამურვა-დათვობია“ ბოსლობის დღესასწაულის უშუალო გაგრძლებას წარმოადგენდა და თავიდან ბოლომდე სექსუალური ურთიერთობის ინსცენირების გამომხატველი იყო. მამალი „დათვის“ ბერიკას და საქმისაის მსგავსად მორთვა, ასევე სქესობრივი ექსცესების დემონსტრირება (საქმისაისა და მელია-ტელეფიას მსგავსად).

ორი ყაენის არჩევა, ამ დროს შესრულებული „ლიგუნაშალის“ რიტუალი: სახის შავად შეღებვა, ნახშირით ან მურით, წყალში აზელილი ნაცრის და პურის ცომის სახეზე წასმა, რომელიც მიწის ნაყოფიერების გაზრდის მიზანს ემსახურებოდა, გვაფიქრებინებს, რომ „დათვობია“ / ლიდეშდუნალი/ „მურყვამობა-კვირიაობის“ ციკლში შემავალი დღესასწაული იყო და გენეტურად კვირიას კულტს უკავშირდებოდა.
ზურაბ მეძმარიაშვილი

ზურაბ (ილამაზ) მეძმარიაშვილი (დ. 28 აგვისტო, 1924, ს. ბაში, სამტრედიის რაიონი — გ. 2 აპრილი, 2012) — ქართველი მხატვარი, პედაგოგი. საქართველოს სახალხო მხატვარი (1985).

ბიოგრაფია
1944 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო ტექნიკუმი ფერწერის განხრით, 1950 წელს კი — საქართველოს სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი.

1951 წელს წავიდა სიმფეროპოლში, სადაც სამხატვრო სასწავლებელში ასწავლიდა. 1952 წელს დაბრუნდა თბილისში, ასწავლიდა სამხატვრო სასწავლებელში. 1953 წლიდან მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მულტიპლიკაციურ საამქროში დამდგმელ მხატვრად. 1954 წლიდან გადავიდა მხატვრული ფილმების მხატვრად. 1981 წლიდან იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მთავარი მხატვარი. იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. დამდგმელი მხატვარია ისეთი ცნობილი ფილმებისა, როგორიცაა: „ჩრდილი გზაზე“ (1956), „საბუდარელი ჭაბუკი“ (1957), „ჯარისკაცის მამა“ (1964), „ნერგები“ (1972), „მშობლიურო ჩემო მიწავ! (რაიკომის მდივანი)“ (1980), „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ (1989), „მაცხოვრის საფლავზე ანთებული სანთელი“ (2008) და სხვა.

ჯილდოები და აღიარება
1969 — საქართველოს დამსახურებული მხატვარი
1978 — სსრკ წარჩინებული კინემატოგრაფისტის ნიშანი
1985 — საქართველოს სახალხო მხატვარი

ფილმოგრაფია
დამდგმელი მხატვარი
1954 — ყურშა
1956 — ჩრდილი გზაზე
1957 — საბუდარელი ჭაბუკი
1957 — მე ვიტყვი სიმართლეს
1959 — ზვიგენის კბილი
1959 — ყვავილი თოვლზე
1960 — კარდაკარ
1961 — ჭიაკოკონა
1963 — ცეროდენა რაინდები
1964 — ჯარისკაცის მამა
1969 — ღიმილის ბიჭები
1969 — დიდედები და შვილიშვილები
1972 — ნერგები
1975 — აურზაური სალხინეთში
1975 — კიბე
1976 — გასეირნება თბილისში (ნამდვილი თბილისელი და სხვები)
1977 — დაუვიწყარი დღე
1980 — მშობლიურო ჩემო მიწავ! (რაიკომის მდივანი)
1981 — ძნელი დასაწყისი
1989 — ზმანებანი აღლუმებს შორის
1989 — ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი
1989 — დღესასწაული დღესასწაულის მოლოდინში
2008 — მაცხოვრის საფლავზე ანთებული სანთელი
თომას ფრენსის დიქსი

თომას ფრენსის დიქსი (; დ. 13 დეკემბერი, 1819, ლონდონი, ინგლისი — გ. 6 ნოემბერი, 1895, იქვე) — ინგლისელი მხატვარი. პორტრეტისტი, ისტორიული ფერმწერი.

განათლება ლონდონის სამხატვრო აკადემიაში მიიღო. მისი ნამუშევრების გამოფენა ეწყობოდა ხელოვნების სამეფო აკადემიაში 1941 წლიდან მის გარდაცვალებამდე, 1895 წლამდე.

გალერეა
ავდის ტბა

ავდის ტბა — ნამდინარევი ტბა უკრაინაში, ჩერნიჰივის ოლქის კორიუკივკის რაიონის სოფელ მაქსაკის სიახლოვეს, მდინარე დესნის მარჯვენა ნაპირზე. დესნასთან დაკავშირებულია ტოტით, რომელიც ზაფხულში ზოგჯერ შრება. ტბის ქვაბული წაგრძელებული ფორმისაა, სიგრძით 1400 მ, სიგანით 100 მ. ნაპირები მაღალი და ციცაბოა. გარშემო ტყეები და ბუჩქნარებია. ფართობი 0,14 კმ², სიღრმე 4 მეტრი, გამჭვირვალობა 1 მეტრამდე. ძირითადად იკვებება ატმოსფერული და მიწისქვეშა ტბებით, ასევე წყალს იღებს დესნიდანაც. ზამთარში იყინება. ზაფხულში წყლის ტემპერატურა +18–19 °-მდე თბება. ფსკერი დაფარულია ლამით, ნაპირზე იზრდება ლელი, გავრცელებულია თეთრი დუმფარაც. მდიდარია თევზით (ლოქორია, კარჩხანა, წერი, ქორჭილა); ნაპირებზე ბუდობენ ლელწამები, ბულბულისებრი ჭრიჭინა მეჩალია და სხვა ფრინველები.
ავერიანის ტბა

ავერიანის ტბა , ბურიაკი — ტბა უკრაინაში, ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონის სოფელ ზაოზერნეს სიახლოვეს. სიგრძე 2 კმ, სიგანე 1 კმ-მდე, ფართობი 1,7 კმ², სიღრმე 1,5 მეტრამდე. ნაპირები დაცემული და დაჭაობებულია. ტბის ქვაბული ლაგუნური წარმოშობისაა, აქვს მოგრძო-ოვალური ფორმა. იკვებება მიწისქვეშა წყლებით და, ნაწილობრივ, ატმოსფერული ნალექებით. წყალი მინერალიზებულია (20-ზე მეტი გ/ლ). ფსკერი დაფარულია ლამით. ნაპირებზე იზრდება ლელი, ისლი; ტბაში — წყალმცენარეები, ბევრია მოლუსკები და სხვა უხერხემლოები. წყალს იყენებენ ტექნიკური საჭიროებებისთვის.
თომას გეინსბორო

თომას გეინსბორო (; დ. 14 მაისი, 1727, სადბერი, საფოლკის საგრაფო, ინგლისი — გ. 2 აგვისტო, 1788, ლონდონი) — ინგლისელი მხატვარი. პეიზაჟისტი, პორტრეტისტი, გრავიორი.

გეინსბორო მის ერთ-ერთ კონკურენტ, სერ ჯოშუა რეინოლდზთან ერთად (რომელთან ერთად ხელოვნების სამეფო აკადემიის დამფუძნებელი წევრი იყო) საუკუნის მეორე ნახევრის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ბრიტანელ მხატვრად არის მიჩნეული. რიჩარდ უილსონთან ერთად ითვლება საუკუნის ბრიტანული პეიზაჟის სკოლის შემქმნელად.

ბიოგრაფია
თომას გეინსბორო მეცხრე შვილი იყო ჯონ და მერი გეინსბოროების მრავალშვილიან ოჯახში. ბავშვობაში გატაცებული იყო ცხოველების ფიგურების ძერწვით და ხატვით. 13 წლის ასაკში მშობლები დაითანხმა, რომ ლონდონში გაეშვათ ხელოვნების შესასწავლად. ამის შემდეგ ის დამოუკიდებლად ირჩენდა თავს.

მხატვარი თავს პეიზაჟისტად თვლიდა, მაგრამ აკადემიურ ხელოვნებაში „დაბალ ჟანრად“ მიჩნეული პეიზაჟი იმ პერიოდში ინგლისში პოპულარული არ იყო და მისთვის საკმარისი შემოსავალი არ მოჰქონდა. 1949 წელს მან შექმნა პორტრეტისა და პეიზაჟის კომპოზიციით „ენდრიუსების საოჯახო პორტრეტი“. გეინსბორო ცნობილი გახდა ქალთა პორტრეტებით, რომლებიც შექმნილი იყო ვან დეიკის ძლიერი გავლენით.

1784 წელს გეინსბოროს კონფლიქტი მოუვიდა ხელოვნების სამეფო აკადემიასთან, სადაც მისი ნახატები იყო გამოფენილი. ის თვლიდა, რომ მისი სურათები მაღლა ეკიდა და დაბლა ჩამოწევა მოითხოვა. აკადემიამ უპასუხა, რომ ეს ეწინააღმდეგებოდა საერთო წესებს და სხვა მხატვრების ინტერესებს შელახავდა. შედეგად, გეინსბორომ ყველა თავისი სურათი აკადემიიდან წამოიღო და სახლში აწყობდა გამოფენებს. აკადემიის გამოფენებში კი სიცოცხლის ბოლომდე აღარ მიუღია მონაწილეობა.

ხსოვნა
ლონდონის ერთ-ერთ რაიონში (კიუ) ქუჩას გეინსბოროს სახელი დაერქვა.

სადბერიში, სახლში, სადაც მხატვარი დაიბადა, 1958 წელს გაიხსნა გეინსბოროს სახლ-მუზეუმი.

გალერეა