iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ძინგხაის ტაძარი

ძინგხაის ტაძარი — საუკუნის ბუდისტური ტაძარი, რომელიც მდებარეობს ნანკინში, ძიანგსუს პროვინციაში, ჩინეთში, შიწის მთის სამხრეთ-დასავლეთით . აშენდა მინგის დინასტიის დროს ჩენგ ხეს მოგზაურობის აღსანიშნავად. ნანკინის ხელშეკრულების პირობები ტაძარში განიხილეს. სამჯერ დაანგრიეს და აღადგინეს, თაიფინგის აჯანყებისა და ჩინეთ-იაპონიის მეორე ომის დროს. 1988 წელს თავის პირვანდელ ადგილას აღადგინეს. 1990 წელს ტაძარი ნანკინის ხელშეკრულების ისტორიული გამოფენის სამუზეუმო სახლად იქცა. 1996 და 2005 წლებში ორი გაფართოების შემდეგ, ძინგხაის ტაძრის მემორიალი გახდა, სადაც ინახება როგორც ჩენგ ხეს მოგზაურობასთან, ასევე ნანკინის ხელშეკრულებასთან დაკავშირებული მასალები. ტაძარს მინიჭებული აქვს არის ეროვნული 4 დონის ძეგლი. ამასთანავე, ტაძარი არის ეროვნული პატრიოტიზმის საგანმანათლებლო ბაზისა და ნანკინის რელიქვიების დაცვის დანაყოფის ნაწილი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1465

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1465 ერთხმად მიირეს 2003 წლის 13 თებერვალს, გაეროს წესდების პრინციპებისა და რეზოლუცია 1373-ის (2001) ხელახლა დადასტურების შემდეგ, საბჭომ დაგმო 2003 წლის 7 თებერვალს ბოგოტაში, კოლუმბიაში, კლუბ „ელ-ნოგალის“ გარეთ მომხდარი აფეთქება.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ტერორისტული აქტებით გამოწვეული საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების საფრთხეებთან ბრძოლის აუცილებლობა და დაგმო კოლუმბიის დედაქალაქში მომხდარი ბომბის აფეთქება, რომლის დროსაც მრავალი ადამიანი დაიღუპა და დაშავდა.თანაგრძნობა და სამძიმარი გამოუცხადა მსხვერპლთა ოჯახებს, კოლუმბიის მთავრობასა და მოსახლეობას.

რეზოლუციამ მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, ითანამშრომლონ და დახმარება გაუწიონ კოლუმბიის ხელისუფლებას დამნაშავეების მართლმსაჯულების წინაშე წარსადგენად, 1373-ე რეზოლუციით ნაკისრი ვალდებულებების შესაბამისად.საბოლოოდ, საბჭომ მუშაობა დაასრულა ტერორიზმის ყველა ფორმასთან ბრძოლის მზადყოფნის გამოხატვით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1476

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1476 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 24 აპრილს, ერაყის შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის ერაყელი ხალხისთვის ჰუმანიტარული დახმარების გაწევის შესახებ 661 (1991), 986 (1995), 1409 (2002), 1454 (2002) და 1472 (2003) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ, საბჭომ „ნავთობი სურსათის სანაცვლოდ“ პროგრამა 2003 წლის 3 ივნისამდე გააგრძელა.

გაფართოება განხორციელდა გაეროს წესდების თავის შესაბამისად და საბჭოს მიერ შემდგომ განახლებას ექვემდებარებოდა. ამ თემასთან დაკავშირებული წინა რეზოლუცია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალურ მდივანს პროგრამის ადმინისტრირების უფრო მეტ უფლებამოსილებას ანიჭებდა. 1476-ე რეზოლუციის მიღების დროისთვის ერაყში გადასაზიდად განკუთვნილი პრიორიტეტული ტვირთების ღირებულებამ 548,6 მილიონ აშშ დოლარს მიაღწია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1522

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1522 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 15 იანვარს, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებული ვითარების შესახებ მანამდე მიღებული ყველა რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, მიესალმა კისანგანიში პირველი ინტეგრირებული და ერთიანი ბრიგადის შექმნის მცდელობებს, როგორც ეროვნული არმიის ჩამოყალიბებისკენ გადადგმულ ნაბიჯს. ეს იყო უშიშროების საბჭოს მიერ 2004 წელს მიღებული პირველი რეზოლუცია.

უშიშროების საბჭოს იმედი ჩაესახა ქვეყანაში კონგოს სამშვიდობო პროცესში მიღწეული პროგრესით და მიიჩნია, რომ უსაფრთხოების სექტორის რეფორმა, შეიარაღებული ძალების რესტრუქტურიზაცია და ინტეგრაცია, და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ეროვნული პოლიციის შექმნა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი იყო გარდამავალი პროცესის წარმატებისთვის. მან კვლავ დაადასტურა ეროვნული ერთიანობისა და გარდამავალი მთავრობის პასუხისმგებლობა და მიესალმა უმაღლესი სარდლობის შექმნას.

რეზოლუცია მიესალმა კისანგანიში ინტეგრირებული და ერთიანი ბრიგადის შექმნისკენ გადადგმულ ნაბიჯებს, როგორც კონგოს ეროვნული არმიის საერთო ფორმირების ნაწილს. ვინაიდან მთავრობა უკვე მოქმედებდა, 1304 (2000) რეზოლუციით გათვალისწინებული მოთხოვნები კისანგანის დემილიტარიზაციის შესახებ არ გავრცელდებოდა რესტრუქტურიზებულ და ინტეგრირებულ ძალებზე. მთავრობას მოუწოდეს, მიეღო შესაბამისი ზომები ქვეყნის შეიარაღებული ძალების რესტრუქტურიზაციისა და ინტეგრაციისთვის, ხოლო საერთაშორისო საზოგადოებას ეთხოვა ამ საკითხში დახმარების გაწევა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1527

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1527 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 4 თებერვალს, კოტ-დ’ივუარში (სპილოს ძვლის ნაპირი) არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით წინა რეზოლუციების, განსაკუთრებით კი 1464 (2003), 1498 (2003) და 1514 (2003) რეზოლუციების ხსენების შემდეგ, საბჭომ კოტ-დ’ივუარში გაეროს მისიის მანდატი 2004 წლის 27 თებერვლამდე გაახანგრძლივა.

უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი მხარდაჭერა ლინას-მარკუსის შეთანხმებისა და მისი სრული იმპლემენტაციის მიმართ. საბჭომ შეაქო დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობა და საფრანგეთის ძალები კოტ-დ’ივუარში მშვიდობიანი მოგვარების ხელშეწყობისთვის გაწეული ძალისხმევისთვის, თუმცა აღნიშნა ქვეყნის სტაბილურობის წინაშე არსებული გამოწვევები.

გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, -ის მანდატი გახანგრძლივდა იმ უფლებამოსილებასთან ერთად, რომელიც ქვეყანაში მოქმედ -ისა და საფრანგეთის ძალებს მიენიჭათ. ამავდროულად, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა, საბჭოს მიერ გადაწყვეტილების მიღებიდან ხუთი კვირის ვადაში მოემზადებინა კოტ-დ’ივუარში სამშვიდობო მისიის განლაგება.
ერმა ბოსი

ერმა ბოსი (იტალ. ; 9 ივნისი, 1875 — 14 აპრილი, 1952) — იტალიელი მხატვარი, რომელიც გერმანული ექსპრესიონიზმის სტილში მუშაობდა.

ბიოგრაფია
ერმა ბოსი 1875 წელს პულაში დაიბადა. მან ხელოვნება მიუნხენში შეისწავლა და დაკავშირებული იყო ისეთ მხატვრებთან, როგორებიც იყვნენ გაბრიელე მიუნტერი და ვასილი კანდინსკი. ბოსი იყო მიუნხენის ახალ მხატვართა გაერთიანების წევრი.

იგი გარდაიცვალა 1952 წელს იტალიის ქალაქ მილანში. მისი ნამუშევრები წარმოდგენილია თანამედროვე პინაკოთეკის, ბრემენის კუნსტჰალესა და ემდენის კუნსტჰალეს კოლექციებში. 2013 წელს მურნაუს ციხის მუზეუმმა მისი ნამუშევრების რეტროსპექტივა გამართა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1541

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1541 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 29 აპრილს, დასავლეთ საჰარაში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 1495 (2003) რეზოლუციის ხსენების შემდეგ, დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩატარების მიზნით გაეროს მისიის მანდატი 2004 წლის 31 ოქტომბრამდე გაახანგრძლივა, მისი შემადგენლობის შემცირების მიზნით.

უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა დასავლეთ საჰარის პრობლემის მყარი და ორმხრივი გადაწყვეტის აუცილებლობა, რაც უზრუნველყოფდა ტერიტორიის მოსახლეობის თვითგამორკვევას. საბჭომ ასევე მხარი დაუჭირა ბეიკერის გეგმას, როგორც პოლიტიკურ შეთანხმებას მაროკოსა და პოლისარიოს ფრონტს შორის. ორსავე მხარეს მოუწოდეს, ეთანამშრომლათ გენერალურ მდივან კოფი ანანთან და მის პირად წარგზავნილ ჯეიმზ ბეიკერ -სთან.

საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს ეთხოვა, -ს მანდატის ამოწურვისას წარედგინა ანგარიში არსებული ვითარების შესახებ და მოემზადებინა შეფასება იმის თაობაზე, თუ რა რაოდენობის პერსონალი ესაჭიროებოდა მისიას დაკისრებული ამოცანების შესასრულებლად, მისი ეტაპობრივი შემცირების გათვალისწინებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1548

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1548 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 11 ივნისს, კვიპროსში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით ყველა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 1251 (1999) რეზოლუციის კვლავ დადასტურების შემდეგ, საბჭომ კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2004 წლის 15 დეკემბრამდე გაახანგრძლივა.

უშიშროების საბჭომ ყურადღება გაამახვილა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის მოხსენებაში გაჟღერებულ მოწოდებაზე, რომლის თანახმადაც კვიპროსისა და ჩრდილოეთ კვიპროსის ხელისუფლებამ სასწრაფოდ უნდა მოაგვაროს უგზო-უკვლოდ დაკარგულ პირებთან დაკავშირებული ჰუმანიტარული ვითარება. ის მიესალმა ძალისხმევას, რომელიც მიმართულია გაეროს სამშვიდობო პერსონალის ცნობიერების ამაღლებისკენ აივ/შიდსისა და სხვა დაავადებების პრევენციისა და კონტროლის კუთხით, ასევე გენერალური მდივნის განზრახვას — გადახედოს ოპერაციას 2004 წლის 24 აპრილს „ანანის გეგმის“ შესახებ გამართული რეფერენდუმის შემდეგ.

-ის (კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების) მანდატის გაგრძელებასთან ერთად, რეზოლუციამ გენერალურ მდივანს სთხოვა უშიშროების საბჭოსთვის ანგარიშის წარდგენა მიმდინარე რეზოლუციის შესრულების შესახებ და აღნიშნა, რომ საბჭო განიხილავდა გენერალური მდივნის რეკომენდაციებს აღნიშნულ ძალებთან დაკავშირებით. რეზოლუციაში შეშფოთება გამოიხატა სტროვილიაში კვიპროსელი თურქების მხრიდან ჩადენილი დარღვევების გამო და გაჟღერდა მოწოდება — შეწყდეს 2000 წლის 30 ივნისს -ის ოპერაციებზე დაწესებული შეზღუდვები და აღდგეს მანამდე არსებული სამხედრო სტატუს-კვო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1558

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1558 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 17 აგვისტოს, სომალიში არსებულ ვითარებაზე წინა რეზოლუციების, განსაკუთრებით კი 733 (1992) და 1519 (2003) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ კიდევ ექვსი თვით აღადგინა ჯგუფი, რომელიც ქვეყნის წინააღმდეგ დაწესებულ იარაღის ემბარგოს აკონტროლებს.

უშიშროების საბჭომ მხარდაჭერა გამოუცხადა სომალის შერიგების პროცესს, მათ შორის მიმდინარე სომალის ეროვნულ საორიენტაციო-საშერიგებო კონფერენციას. საბჭომ დაგმო იარაღის ემბარგოს დარღვევით სომალიში და მისი გავლით იარაღის უკანონო ნაკადების მოძრაობა და მოითხოვა ემბარგოს მონიტორინგის გაუმჯობესება. გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ყველა ქვეყანამ უნდა დაიცვას ემბარგოს პირობები. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა ხელახლა შეექმნა მონიტორინგის ჯგუფი, რომელიც თვალყურს ადევნებდა სომალის წინააღმდეგ იარაღის ემბარგოს იმპლემენტაციას, განაახლებდა სანქციების დამრღვევთა სიებს, ითანამშრომლებდა 751 (1992) რეზოლუციით შექმნილ კომიტეტთან და შეიმუშავებდა შესაბამის რეკომენდაციებს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1480

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1480 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 19 მაისს, აღმოსავლეთ ტიმორის შესახებ წინა რეზოლუციების, კერძოდ, 1410 (2002) და 1473 (2003) რეზოლუციების დადასტურების შემდეგ, საბჭომ გაეროს აღმოსავლეთ ტიმორის მხარდაჭერის მისიის მანდატი თორმეტი თვის ვადით, 2004 წლის 19 მაისამდე გააგრძელა.

უშიშროების საბჭომ შეაქო აღმოსავლეთ ტიმორის მთავრობისა და ხალხის ძალისხმევა დემოკრატიულ ღირებულებებზე დაფუძნებული დამოუკიდებელი სახელმწიფოს ინსტიტუტების განვითარებაში. ასევე შეაქეს ინფრასტრუქტურის, საჯარო ადმინისტრირების, სამართალდამცავი ორგანოებისა და თავდაცვის შესაძლებლობების განვითარებისთვის. გარდა ამისა, მიესალმნენ აღმოსავლეთ ტიმორსა და ინდონეზიას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების პროგრესს და ხაზი გაუსვეს უსაფრთხოების, საზღვრის დემარკაციისა და 1999 წელს ჩადენილ ქმედებებზე პასუხისმგებელი პირების პასუხისგებაში მიცემის კუთხით მიღწეულ პროგრესს.

რეზოლუციაში ხაზგასმული იყო აღმოსავლეთ ტიმორის ეროვნული პოლიციის შესაძლებლობების გაუმჯობესების, უფლებამოსილების -დან აღმოსავლეთ ტიმორის მთავრობისთვის გადაცემის და მთელი პროცესის განმავლობაში საერთაშორისო მხარდაჭერის პრიორიტეტულობა. საბჭომ აღნიშნა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის, ანგარიშში ასახული სამხედრო სტრატეგია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1561

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1561 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 17 სექტემბერს, ლიბერიაში არსებულ ვითარებაზე წინა ყველა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 1497 (2003), 1503 (2003), 1521 (2003) და 1532 (2004) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ კიდევ ერთი წლით — 2005 წლის 19 სექტემბრამდე — გააგრძელა ლიბერიაში გაეროს მისიის მანდატი.

უშიშროების საბჭომ აღიარა ის მნიშვნელოვანი როლი, რომელსაც დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობა თამაშობდა ლიბერიის პროცესში, აფრიკის კავშირისა და გაეროს როლთან ერთად. ასევე, მნიშვნელოვანი პროგრესი იქნა მიღწეული განიარაღების, დემობილიზაციის, რეინტეგრაციისა და რეაბილიტაციის პროცესში განიარაღების კუთხით.

ლიბერიის მხარეებს მოუწოდეს, ერთგულნი დარჩენილიყვნენ სამშვიდობო პროცესისადმი და უზრუნველეყოთ თავისუფალი, სამართლიანი და გამჭვირვალე საყოველთაო არჩევნების ჩატარება 2005 წლის ოქტომბრისთვის. ამავდროულად, საერთაშორისო საზოგადოებას ეთხოვა, შეესრულებინა 2004 წლის თებერვალში ლიბერიის საერთაშორისო სარეკონსტრუქციო კონფერენციაზე დადებული პირობები და გამოეყო სახსრები რეინტეგრაციისა და რეაბილიტაციის პროცესისთვის. საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა ანგარიშის წარდგენა იმ პროგრესის შესახებ, რომელსაც მიაღწია ლიბერიაში გაეროს მისიამ თავისი მანდატის შესრულების პროცესში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1569

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1569 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 26 ოქტომბერს, გაეროს წესდების 28-ე მუხლის საფუძველზე, საბჭომ გადაწყვიტა სუდანში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით ორდღიანი შეხვედრა ნაირობიში (კენია) გაემართა.

შეხვედრა გაიმართებოდა 2004 წლის 18-19 ნოემბერს და მასზე განხილული იქნებოდა დარფურის კონფლიქტი და სამოქალაქო ომი სამხრეთ სუდანში. გარდა ამისა, რეზოლუციაში აღნიშნული იყო, რომ შეხვედრას დაესწრებოდნენ აფრიკის კავშირისა და განვითარების სამთავრობათაშორისო ორგანოს წარმომადგენლები, და მასზე ასევე იმსჯელებდნენ რეგიონში მიმდინარე სხვა სამშვიდობო ძალისხმევებზე.

ეს შეხვედრა იყო მეთერთმეტე შემთხვევა, როდესაც უშიშროების საბჭო ნიუ-იორკში მდებარე საკუთარი შტაბბინის გარეთ შეიკრიბა, ხოლო ნაირობიში ეს პირველად მოხდა.
ვახტანგ თევაზაძე

ვახტანგ ისმაილის ძე თევზაძე (დ. 24 ოქტომბერი, 1933, თბილისი, — გ. 6 მარტი, 2013, იქვე) — ქართველი ინჟინერ-ჰიდროტექნიკოსი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1987), პროფესორი (1991), საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1995).

1957 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი და იმავე წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს ჰიდროტექნიკისა და მელიორაციის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (ამჟამინდელი საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის წყალთა მეურნეობის ინსტიტუტი) უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1973 წელს ხანგრძლივი მივლინებით იმყოფებოდა იაპონიაში, ხოლო 1979–1980 წლებში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიწვევით ლექციებს კითხულობდა გარემოს დაცვის პრობლემებზე ნოვოჩერკასკსა და მოსკოვში. 1980–1990 წლებში საქართველოს ჰიდროტექნიკისა და მელიორაციის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ხელმძღვანელობდა სამთო მელიორაციის განყოფილებას, ხოლო 1991–1993 წლებში ბუნებრივი კატასტროფული მოვლენების ლაბორატორიას. 1993 წლიდან იყო წყალთა მეურნეობისა და საინჟინრო-ეკოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში.

თევზაძის სამეცნიერო კვლევის სფერო მოიცავდა ჰიდრავლიკის, ჰიდროლოგიის, ჰიდროტექნიკისა და საინჟინრო ეკოლოგიის, წყალთა მეურნეობისა და მელიორაციის დარგებს, აგრეთვე კულტურულ ძეგლთა დაცვასთან დაკავშირებულ საინჟინრო საკითხებს. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2003).
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1570

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1570 ერთხმად მიიღეს 2004 წლის 28 ოქტომბერს, დასავლეთ საჰარაში არსებულ ვითარებაზე წინა ყველა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 1495 (2003) და 1541 (2004) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ 2005 წლის 30 აპრილამდე გააგრძელა დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩატარების გაეროს მისიის მანდატი.

უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა დასავლეთ საჰარის პრობლემის გრძელვადიანი და ორმხრივი გადაწყვეტის აუცილებლობა, რაც უზრუნველყოფდა ამ ტერიტორიის მოსახლეობის თვითგამორკვევას. საბჭომ მოუწოდა როგორც მაროკოს, ისე პოლისარიოს ფრონტს, ითანამშრომლონ გაეროსთან პოლიტიკური ჩიხიდან გამოსასვლელად და ამ ხანგრძლივი დავის გადასაჭრელად.

ამავდროულად, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა ანგარიშის წარდგენა არსებული ვითარებისა და -ს შესახებ, მისი პერსონალის შესაძლო შემცირების ჩათვლით. წევრ ქვეყნებს კი მოუწოდეს, განიხილონ წვლილის შეტანა ნდობის აღდგენის ღონისძიებებში, რათა ხელი შეეწყოს ადამიანებს შორის უფრო მჭიდრო კონტაქტს, მაგალითად, ოჯახურ ვიზიტებს.

თავის მოხსენებაში გენერალურმა მდივანმა უშიშროების საბჭოს განსახილველად ორი ვარიანტი შესთავაზა: ცეცხლის შეწყვეტის ხაზის მონიტორინგისთვის არსებული 203 დამკვირვებლის შენარჩუნება ან მათი რაოდენობის 37-მდე შემცირება.
თამაზ თევზაძე (არქიტექტორი)

თამაზ ვლადიმერის ძე თევზაძე (დ. 1 აპრილი, 1928, თბილისი, — გ. 15 ნოემბერი, 2020) — ქართველი არქიტექტორი, საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1967).

1952 წელს დაამთავრა მოსკოვის არქიტექტურის ინსტიტუტი. 1953–1964 წლებში მუშაობდა არქიტექტორად საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“, ხოლო 1964–1971 წლებში — ტიპობრივი და ექსპერიმენტული დაპროექტების თბილისის ზონალურ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში („თბილზნიეპი“). 1973–1978 წლებში მას ეკავა თბილისის მთავარი არქიტექტორის პოსტი, 1978–1987 წლებში იყო „თბილქალაქპროექტის“ დირექტორი, ხოლო 1987–2002 წლებში მუშაობდა ამავე საპროექტო ინსტიტუტის მთავარ არქიტექტორად.

თამაზ თევზაძის ძირითადი ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია თბილისში განხორციელებული პროექტები: სკოლა 880 მოსწავლეზე (ტიპობრივი პროექტი, 1954, არქიტექტორ მ. კობახიძესთან ერთად); სასტუმრო „კოლხეთი“ (1962, არქიტექტორ ნ. ჯობაძესთან ერთად); თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურ „ნაძალადევის“ (ყოფილი „ოქტომბერი“) მიწისზედა ნაგებობა და ქვედა ვესტიბიული (1966, არქიტექტორ რ. კიკნაძესთან ერთად, მხატვარი ნ. იგნატოვი); მეტროპოლიტენის სადგურ „300 არაგველის“ მიწისზედა ნაგებობა (1967) და კონსტანტინე გამსახურდიას ძეგლის არქიტექტურული ნაწილი (1983, მოქანდაკე თ. კიკალიშვილი). დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998).
თამაზ თევზაძე (მათემატიკოსი)

თამაზ შოთას ძე თევზაძე (დ. 24 აგვისტო, 1942, დაბა აბასთუმანი) — ქართველი მათემატიკოსი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1997), პროფესორი (2000).

1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1970–1990 წლებში იგი მუშაობდა თსუ-ში სხვადასხვა სამეცნიერო თანამდებობაზე, ხოლო 1990–2006 წლებში იკავებდა მათემატიკის დაფუძნებისა და მეთოდიკის კათედრის გამგის პოსტს, სადაც კითხულობდა ლექციების კურსს მათემატიკურ ანალიზსა და უმაღლეს მათემატიკაში. 2006 წლიდან თამაზ თევზაძე მოღვაწეობს საქართველოს საპატრიარქოს წმიდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართულ უნივერსიტეტში, სადაც ლექციებს კითხულობს კალკულუსსა და მათემატიკურ ანალიზში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1571

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1571 კენჭის ყრის გარეშე მიიღეს 2004 წლის 4 ნოემბერს, მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლის, ჟილბერ გიომის გადადგომის შესახებ ცნობის მიღების შემდეგ, რაც ძალაში შედიოდა 2004 წლის 11 თებერვალს, საბჭომ გადაწყვიტა, რომ სასამართლოში არსებული ვაკანტური ადგილის შესავსებად არჩევნები გაიმართებოდა 2005 წლის 15 თებერვალს, უშიშროების საბჭოსა და გენერალური ასამბლეის 59-ე სესიის პლენარულ სხდომაზე.

გიომი, ფრანგი იურისტი, სასამართლოს წევრი 1987 წლის სექტემბრიდან იყო, ხოლო 2000-დან 2003 წლამდე მისი პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებდა. მისი უფლებამოსილების ვადა 2009 წლის თებერვალში იწურებოდა. იგი რონი აბრაჰამმა შეცვალა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1585

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1585 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 10 მარტს, სუდანში არსებულ ვითარებაზე 1547 (2004), 1556 (2004) და 1574 (2004) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ ერთი კვირის ვადით გააგრძელა სუდანში გაეროს წინასწარი მისიის მანდატი.

მანდატი 2005 წლის 17 მარტამდე გაგრძელდა, რათა უშიშროების საბჭოს ამ საკითხზე დამატებითი მსჯელობის შესაძლებლობა ჰქონოდა. მომდევნო ორი კვირის განმავლობაში კი სუდანში გაეროს მისია უნდა ჩამოყალიბებულიყო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1481

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1481 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 19 მაისს, 827 (1993), 1166 (1998), 1329 (2000), 1411 (2002) და 1431 (2002) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ, საბჭომ შეცვალა ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის წესდება, რათა დროებით მოსამართლეებს საშუალება მიეცათ, სასამართლოში დანიშვნამდე სხვა საქმეებში წინასწარი სასამართლო წარმოებისას გადაწყვეტილება მიეღოთ.

უშიშროების საბჭო დარწმუნებული იყო, რომ საჭიროა გაძლიერდეს -ის მოსამართლეების უფლებამოსილებები სასამართლოში, რათა მათ საშუალება მიეცეთ, სასამართლოში დანიშვნამდე მიიღონ გადაწყვეტილება სხვა წინასასამართლო პროცესებში და გაეროს წესდების თავის შესაბამისად შეიტანა ცვლილებები სტატუტში. ცვლილება შემოგვთავაზა -ის პრეზიდენტმა, თეოდორ მერონმა, რომელმაც დასძინა, რომ ეს ღონისძიება ეფექტურად გამოიყენებს დროებითი მოსამართლეების დროს და არ გამოიწვევს დამატებით ხარჯებს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციისთვის.
იური თევზაძე

იური ბენიამინის ძე თევზაძე (დ. 14 იანვარი, 1941, თბილისი, — გ. 2019) — ქართველი ფიზიკოსი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1994), პროფესორი (1995).

1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი და იმავე წლიდან მუშაობა დაიწყო ბირთვული ფიზიკის კათედრაზე. 1967–1974 წლებში სამეცნიერო მივლინებით იმყოფებოდა ბირთვული გამოკვლევების გაერთიანებული ინსტიტუტის (დუბნა, რუსეთი) მაღალი ენერგიების ფიზიკის ლაბორატორიაში. 1974–2005 წლებში მოღვაწეობდა თსუ-ის ფიზიკის ფაკულტეტის მაღალი ენერგიების (ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკის) კათედრაზე, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1988–2005 წლებში, ხოლო 2006 წლიდან იყო თსუ-ის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკის სასწავლო-სამეცნიერო ლაბორატორიის გამგე. თევზაძის კვლევის ძირითადი მიმართულებებია: ექსპერიმენტული ბირთვული ფიზიკა, ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკა და მაღალი ენერგიების ფიზიკა. 1977 წელს მიიღო პ. მელიქიშვილის სახელობის სამეცნიერო პრემია. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2003).
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1588

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1588 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 17 მარტს, სუდანში არსებულ ვითარებაზე 1547 (2004), 1556 (2004), 1574 (2004) და 1585 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ ერთი კვირის ვადით გააგრძელა სუდანში გაეროს წინასწარი მისიის მანდატი.

მანდატი 2005 წლის 24 მარტამდე გაგრძელდა, რათა უშიშროების საბჭოს ამ საკითხზე დამატებითი მსჯელობის შესაძლებლობა ჰქონოდა. მისი მიზანი იყო რეგიონში სამშვიდობო ოპერაციის დაწყების მომზადება. ერთ კვირაში კი სუდანში გაეროს მისია უნდა ჩამოყალიბებულიყო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1594

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1594 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 4 აპრილს, კოტ-დ’ივუარში (სპილოს ძვლის ნაპირი) არსებულ ვითარებაზე წინა რეზოლუციების, განსაკუთრებით კი 1528 (2004), 1572 (2004) და 1584 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ 2005 წლის 4 მაისამდე გააგრძელა კოტ-დ’ივუარში გაეროს ოპერაციის მანდატი.

უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი მხარდაჭერა ლინა-მარკუსის შეთანხმებისა და მისი სრული იმპლემენტაციის მიმართ. საბჭომ შეაქო დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობა და ფრანგული ძალები კოტ-დ’ივუარში მშვიდობიანი მოგვარების ხელშეწყობისთვის გაწეული ძალისხმევის გამო, თუმცა აღნიშნა ქვეყნის სტაბილურობის წინაშე არსებული გამოწვევები და საფრთხე, რომელსაც ეს ვითარება უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას რეგიონში.

გაეროს წესდების თავის შესაბამისად მოქმედმა საბჭომ ერთი თვით გააგრძელა -ს მანდატი და ასევე ძალაში დატოვა ქვეყანაში მოქმედი -ისა და ფრანგული ძალების უფლებამოსილება. კოტ-დ’ივუარის მხარეებს მოუწოდეს, იმუშაონ კრიზისის გრძელვადიანი გადაწყვეტისთვის, განსაკუთრებით აფრიკის კავშირის ეგიდითა და სამხრეთ აფრიკის ყოფილი პრეზიდენტის, თაბო მბეკის ხელმძღვანელობით მიმდინარე მედიაციის გზით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1597

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1597 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 20 აპრილს, ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის შესახებ 827 (1993), 1166 (1998), 1329 (2003), 1411 (2002), 1431 (2002), 1481 (2003), 1503 (2003) და 1534 (2004) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ ცვლილებები შეიტანა ტრიბუნალის წესდებაში, რათა შესაძლებელი გამხდარიყო დროებითი მოსამართლეების ხელახლა არჩევა.

უშიშროების საბჭომ მიიღო ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის დროებითი მოსამართლეობის კანდიდატთა ახალი სია, ხოლო ნომინაციების წარდგენის ვადა 2005 წლის 31 მარტამდე გაგრძელდა, რის შემდეგაც გენერალურმა მდივანმა ვადის კიდევ უფრო გახანგრძლივება ითხოვა. გენერალური ასამბლეის მიერ არჩეულ 27 მოსამართლეს, რომელთა უფლებამოსილების ვადაც 2005 წლის 11 ივნისს იწურებოდა, მიეცათ ხელახლა არჩევის შესაძლებლობა და, გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, ტრიბუნალის წესდებაში სათანადო ცვლილებები შევიდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1598

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1598 ერთხმად მიიღეს 2005 წლის 28 აპრილს, დასავლეთ საჰარაში არსებულ ვითარებაზე ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის 1495 (2003), 1541 (2004) და 1570 (2004) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ 2005 წლის 31 ოქტომბრამდე გააგრძელა დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩატარების მიზნით გაეროს მისიის მანდატი.

უშიშროების საბჭომ კვლავ დაადასტურა დასავლეთ საჰარის პრობლემის გრძელვადიანი და ორმხრივად მისაღები გადაწყვეტის აუცილებლობა, რაც უზრუნველყოფდა ამ ტერიტორიის მოსახლეობის თვითგამორკვევას. მაროკოსა და პოლისარიოს ფრონტს მოუწოდეს, ითანამშრომლონ გაეროსთან პოლიტიკური ჩიხიდან გამოსასვლელად და ამ ხანგრძლივი დავის გადასაჭრელად. პოლისარიოს ფრონტს დამატებით მოუწოდეს, საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის შესაბამისად გაათავისუფლოს ყველა სამხედრო ტყვე, ხოლო ორივე მხარეს (მაროკოსთან ერთად) დაეკისრა ვალდებულება, ითანამშრომლოს წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტთან დაკარგული პირების ბედის დასადგენად. ამასთან, დაცული უნდა ყოფილიყო ყველა სამხედრო შეთანხმება, რომელიც გაფორმდა -სთან.

ამავდროულად, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს ეთხოვა ანგარიშის წარდგენა არსებულ ვითარებასა და -ს შესახებ, რაც ასევე მოიცავდა მისიის სტრუქტურის გადახედვას. წევრ სახელმწიფოებს კი მოუწოდეს, განიხილონ წვლილის შეტანა ნდობის აღდგენის ღონისძიებებში ადამიანებს შორის უფრო მჭიდრო კონტაქტის ხელშესაწყობად, როგორიცაა, მაგალითად, ოჯახური ვიზიტები.