iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
უნგრეთის კონსტიტუცია

უნგრეთის ფუნდამენტური კანონი − უნგრეთის კონსტიტუცია. იგი 2011 წლის 18 აპრილს უნგრეთის პარლამენტმა მიიღო. 1 კვირის შემდეგ კონსტიტუცია პრეზიდენტმა აამოქმედა და საბოლოოდ ძალაში შევიდა 2012 წლის 1-ელ იანვარს. იგი უნგრეთის პირველი კონსტიტუციაა, რომელიც დემოკრატიული ჩარჩოს ფარგლებში შეიქმნა.

კონსტიტუციის მიხედვით, უნგრეთი უნიტარული საპარლამენტო რესპუბლიკაა. სახელმწიფოს მეთაურია პრეზიდენტი. პარლამენტი ერთპალატიანია. აღმასრულებელ ხელისუფლებას მთავრობა წარმოადგენს, ხოლო სასმართლო ხელისუფლება უზენაესი და საკონსტიტუციო სასამართლოსგან შედგება. კონსტიტუციაში 13-ჯერ შევიდა ცვლილებები. უკანასკნელად 2024 წელს შევიდა დამატებები.

სტრუქტურა
უნგრეთის ფუნდამენტური კანონი სექციებად და მუხლებად იყოფა, რომლებიც ქვემოთ მოცემულ ცხრილშია წარმოდგენილი:
მაქსიმილიან ვილჰელმ ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგი

პრინცი მაქსიმილიან ვილჰელმ ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგი (, დ. 13 დეკემბერი, 1666, იბურგის ციხესიმაგრე — გ. 1 ივლისი, 1726, ვენა) — ავსტრიის გენერალ-ფელდმარშალი, დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ -ის ღვიძლი ძმა.

ბიოგრაფია
მაქსიმილიან ვილჰელმი ექვსი ძმიდან მესამე ძმა და ჰანოვერის (ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის) პირველი კურფიურსტის, ერნსტ ავგუსტის ვაჟი იყო. მისი უფროსი ძმა მოგვიანებით ბრიტანეთის ტახტს დაეუფლა, მაშინ როცა შუათანა ძმა, ფრიდრიხ ავგუსტი, და ორი უმცროსი – კარლ ფილიპი და კრისტიან ჰაინრიხი — იმ დროის მრავალი ომის დროს, შედარებით ახალგაზრდობაშივე დაიღუპნენ. ამის შემდეგ მაქსიმილიან ვილჰელმი მიიჩნევდა, რომ მემკვიდრეობის მიღებისას დაჩაგრეს, რადგან მისმა უფროსმა ძმამ არა მხოლოდ დიდი ბრიტანეთი, არამედ ჰანოვერიც მიიღო. ამის შედეგად, მან მთელი რიგი დიპლომატიური და პოლიტიკური ინტრიგები გააჩაღა, რათა ეჭვქვეშ დაეყენებინა მამის მთელი მემკვიდრეობის უფროსი ძმისთვის, ჯორჯისთვის, გადაცემა. ამასთან, მათი მეექვსე ძმა, ერნსტ ავგუსტი, რომელიც ბრიტანული იორკის ჰერცოგის ტიტულს, ასევე ლიუბეკის მმართველისა და ფაქტობრივად ჰანოვერის მეფისნაცვალის ტიტულს ფლობდა, ამ კონფლიქტში უფროს ძმას, ჯორჯს, უჭერდა მხარს მაქსიმილიან ვილჰელმის წინააღმდეგ. ინტრიგებში წარუმატებლობის, ზოგიერთი მოკავშირის დაკარგვისა და ერთი წლის პრუსიის ციხეში გატარების შემდეგ, მაქსიმილიან ვილჰელმი ავსტრიაში გადავიდა, სადაც პროტესტანტობიდან კათოლიციზმზე მოექცა და ავსტრიის არმიის სამსახურში ჩადგა.

მან მონაწილეობა მიიღო პფალცური მემკვიდრეობის ომში, სადაც კირასირთა პოლკის მეთაურად მსახურობდა. მოგვიანებით გენერალ-ფელდმარშლის წოდებას მიაღწია, მონაწილეობდა ესპანური მემკვიდრეობისთვის ომში და 1704 წელს, ჰოხშტედტის მეორე ბრძოლაში, პრინცი ევგენი სავოიელის არმიის კავალერიას მეთაურობდა.

როგორც მისი ძმა, იორკის ჰერცოგი ერნსტ ავგუსტი, მაქსიმილიან ვილჰელმიც არასდროს დაქორწინებულა და შვილები არ ჰყოლია. ის 1726 წელს ვენაში გარდაიცვალა.
სარა ზააფარანი

სარა ზააფარანი (; დ. 26 იანვარი, 1963) — ტუნისელი ინჟინერი და პოლიტიკოსი, რომელიც 2021 წლიდან არის აღჭურვილობისა და საცხოვრებლის მინისტრი, ხოლო 2025 წლის 21 მარტიდან ტუნისის პრემიერ-მინისტრი. იგი ტუნისის მესამე პრემიერ-მინისტრია ბოლო ორ წელზე ნაკლებ დროში. და ტუნისის მეორე ქალი პრემიერ-მინისტრი. იგი დაინიშნა ქვეყანაში მძიმე ფინანსური კრიზისის ფონზე.
კაის საიდი

კაის საიდი (; დ. 22 თებერვალი, 1958) — ტუნისელი პოლიტიკოსი, იურისტი და სამართლის ყოფილი დოცენტი, რომელიც 2019 წლის ოქტომბრიდან მოყოლებული ასრულებს ტუნისის მეშვიდე პრეზიდენტის მოვალეობას. იგი იყო ტუნისის კონსტიტუციური სამართლის ასოციაციის პრეზიდენტი 1995 წლიდან 2019 წლამდე.

1980-იანი წლებიდან სხვადასხვა იურიდიულ და აკადემიურ პოზიციებზე მუშაობის შემდეგ, საიდი 2019 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობდა როგორც დამოუკიდებელი სოციალ-კონსერვატორი, რომელსაც მხარს უჭერდა ტუნისის აღორძინების პარტია და სხვა პოლიტიკური სპექტრის წარმომადგენლები. მინიმალური საარჩევნო კამპანიით, საიდი ცდილობდა მოეზიდა ახალგაზრდა ამომრჩევლები და პირობა დადო, რომ შეებრძლებოდა კორუფციას და რეფორმირებას ჩაუტარებდა საარჩევნო სისტემას. მან გაიმარჯვა არჩევნების მეორე ტურში ხმების 72.71 %-ით, დაამარცხა ნაბილ კაროუი და ფიცი დადო როგორც პრეზიდენტმა 2019 წლის 23 ოქტომბერს.

2021 წლის იანვარში დაიწყო პროტესტები სავარაუდოდ პოლიციის სისასტიკის, ეკონომიკური სიძნელეებისა და -19 პანდემიის საპასუხოდ. 2021 წლის 25 ივლისს საიდმა დაითხოვა პარლამენტი და პრემიერ-მინისტრი ჰიშემ მეშიჩი, რითაც განახორციელა წარმატებული თვითგადატრიალება. მას შემდეგ, საიდი ზედამხედველობდა სასამართლოს დათხოვნას და პოლიტიკოსების დაკავებას. იგი დეკრეტით მართავდა ქვეყანას, სანამ არ მოახერხა ახალი კონსტიტუციის მიღება, რომელმაც მას მეტი უფლებამოსილება მიანიჭა და მოულოდნელი საკანონმდებლო არჩევნები გამოაცხადა. 2024 წლის 6 ოქტომბერს იგი ხელახლა აირჩიეს პრეზიდენტად მეორე ვადით პირველივე ტურში არჩევნებში რეკორდულად დაბალი მონაწილეობის ფონზე.
ნანგოლო მბუმბა

ნანგოლო მბუმბა (, დაბადების სახელი და გვარი — ჰეინრიხ კლაინ ნანგოლო, ; დ. 15 აგვისტო, 1941, ოვამბოლენდი, სამხრეთ-დასავლეთ აფრიკა) — ნამიბიელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. ნამიბიის ვიცე პრეზიდენტი (2018-2024); ნამიბიის პრეზიდენტი (2024-2025). -ს წევრი, გენერალური მდივანი (2012-2017).

ბიოგრაფია
1971 წელს დაამთავრა სამხრეთ კონექტიკუტის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ხოლო 1973 წელს კონექტიკუტის უნივერსიტეტი. შემდეგ ასწავლიდა ნიუ-იორკში ჰარლემის მოსამზადებელ სკოლაში. 1978 წელს დაბრუნდა ნამიბიაში.

ეკავა არაერთი საპასუხისმგებლო თანამდებობა. 1985-1987 წლებში მუშაობდა განათლებისა და კულტურის მინისტრის მოადგილედ. ის იყო -ს თავმჯდომარის სემ ნუჯომას პირადი მდივანი.

1993 წლიდან ნამიბიის ეროვნული ასამბლეის წევრია. პარალელურად ხელმძღვანელობდა რამდენიმე სამინისტროს, მათ შორის სოფლის მეურნეობის, წყლის რესურსების და სოფლის განვითარების სამინისტროს (1993-1996), ფინანსთა სამინისტროს (1996-2003), ინფორმაციისა და მაუწყებლობის სამინისტროს (2003-2005), განათლების სამინისტროს (2005-2010) და უშიშროების სამინისტროს (2001).

2018 წლის 8 თებერვალს ნამიბიის პირველმა ვიცე-პრეზიდენტმა ნიკეი აიამბომ ავადმყოფობის გამო თანამდებობა დატოვა, მისი პოსტი კი ნანგოლო მბუმბამ დაიკავა. 2024 წლის 25 იანვარს, ჰაგე გეინგობის ავადმყოფობის გამო, იგი გახდა ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი, ხოლო 4 თებერვალს, გეინგობის გარდაცვალების შემდეგ, არჩეულ იქნა ნამიბიის ახალ პრეზიდენტად.
G7-ის 43-ე სამიტი

7-ის 43-ე სამიტი, დიდი შვიდიანის ორმოცდამესამე სამიტი (; 26-27 მაისი, 2017) — შვიდი უდიდესი ინდუსტრიული სახელმწიფოს არაოფიციალური შეხვედრა იტალიაში, სიცილიის კომუნა ტაორმინაში.

დიდი შვიდიანის (7) სამიტი იყო არაოფიციალური ფორუმი, რომელიც აერთიანებდა უდიდესი ინდუსტრიული ქვეყნების ხელმძღვანელებს: საფრანგეთი, დასავლეთ გერმანია, იტალია, იაპონია, დიდი ბრიტანეთი, შეერთებული შტატები, კანადა, და ევროკომისიის პრეზიდენტი (ოფიციალურად შეუერთდა 1981 წელს) და რუსეთი (1997 წლიდან 2014 წლის მარტამდე). როდესაც შვიდმა დამფუძნებელმა ქვეყანამ გადაწყვიტა მე-40 სამიტის ჩატარება რუსეთის გარეშე, მაშინ ის გახდა „დიდი შვიდეულის მე-40 სამიტი“. ეს და მომდევნო სამიტები, არ იყო თავდაპირველად ჩაფიქრებული, როგორც მისი უფრო ფართო საერთაშორისო ინსტიტუტებთან დაკავშირების მცდელობა. აღნიშნული სამიტები მოიტანა აუცილებლობამ, რომელთა ინიციატორები იყვნენ საფრანგეთის პრეზიდენტი — ვალერი ჟისკარ-დ’ესტენი და დასავლეთ გერმანიის კანცლერი — ჰელმუტ შმიდტი. სწორედ მათი ინიციატივით შედგა დიდი ექვსიანის (6) პირველი არაოფიციალური შეხვედრა 1975 წელს.

ლიდერები სამიტზე
7 იყო არაოფიციალური ყოველწლიური ფორუმი, კანადის, საფრანგეთის, გერმანიის, იტალიის, იაპონიის, გაერთიანებული სამეფოსა და შეერთებული შტატების ლიდერებისთვის.

7-ის 43-ე სამიტი პირველი იყო გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრის ტერეზა მეის, საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრის ემანუელ მაკრონისა და აშშ-ის პრეზიდენტის დონალდ ტრამპისათვის.

დიდი შვიდიანის ორმოცდამესამე არაოფიციალური სამიტის ძირითადი წევრები იყვნენ:

განხილული საკითხები
სამიტი ჩაფიქრებული იყო, როგორც მის წევრებს შორის არსებული უთანხმოების მოგვარების საშუალება. წმინდა პრაქტიკული თვალსაზრისით, სამიტის წევრებს მიეცათ საშუალება გაეწიათ ერთმანეთისთვის დახმარება რთული ეკონომიკური პრობლემების მოსაგვარებლად.

გალერეა
მოწვეული სტუმრები (სახელმწიფოები)

მოწვეული სტუმრები (საერთაშორისო ორგანიზაციები)
ტაორმინა

ტაორმინა , ძვ. ტავრომენი  — კომუნა იტალიაში, სიცილიის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, ტაუროს მთის ფერდობზე, ზღვის დონიდან 206 მ სიმაღლეზე, მესინასა და კატანიას შორის.

მოსახლეობა — 10 471 კაცი (2023).

ტაორმინა მესინის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრის დაქვემდებარებაშია. ახლოს არის კუნძული იზოლა-ბელა და ვულკანი ეტნა.

2017 წლის 26-27 მაისს მსაპინძლობდა დიდი შვიდიანის სამიტს.
სარიკის მუნიციპალიტეტი

სარიკის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 058 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 23.9%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1353.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1862 წლის 3 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სარიკი.
სოიოპის მუნიციპალიტეტი

სოიოპის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 368 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 716.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 0.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1862 წლის 3 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სოიოპა.
სუაკი-გრანდეს მუნიციპალიტეტი

სუაკი-გრანდეს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 114 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.6%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 914.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1862 წლის 3 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სუაკი-გრანდე.
ტეპაჩეს მუნიციპალიტეტი

ტეპაჩეს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 178 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13.7%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 778.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1862 წლის 3 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეპაჩე.
ტრინჩერასის მუნიციპალიტეტი

ტრინჩერასის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 381 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 20.2%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 3 010.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა ადამიანი 0.5 კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1916 წლის 28 აპრილს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტრინჩერასი.
ტუბუტამის მუნიციპალიტეტი

ტუბუტამის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 473 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.1%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 725.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 0.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1862 წლის 3 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტუბუტამა.
ურესის მუნიციპალიტეტი

ურესის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 548 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.9%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 3 088.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 2.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1848 წლის 13 მაისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ურესი.
ვილია-იდალგოს მუნიციპალიტეტი

ვილია-იდალგოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 429 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 17.8%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 471.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1874 წლის 11 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-იდალგო.
ვილია-პესკეირის მუნიციპალიტეტი

ვილია-პესკეირის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 043 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 16.8%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 123.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 0.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1852 წლის 6 მაისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-პესკეირა.
იეკორის მუნიციპალიტეტი

იეკორის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი სონორის შტატში, მექსიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 793 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 20.7%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 2 667.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია შტატის შემადგენლობაში 1862 წლის 3 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია იეკორა.
G7-ის 44-ე სამიტი

7-ის 44-ე სამიტი, დიდი შვიდიანის ორმოცდამეოთხე სამიტი (; 8-9 ივნისი, 2018) — შვიდი უდიდესი ინდუსტრიული სახელმწიფოს არაოფიციალური შეხვედრა კანადაში, შარლევუა-ესტის რეგიონის ქალაქ ლა-მალბეში, სასტუმრო მანუარ რიშელიეში.

დიდი შვიდიანის (7) სამიტი იყო არაოფიციალური ფორუმი, რომელიც აერთიანებდა უდიდესი ინდუსტრიული ქვეყნების ხელმძღვანელებს: საფრანგეთი, დასავლეთ გერმანია, იტალია, იაპონია, დიდი ბრიტანეთი, შეერთებული შტატები, კანადა, და ევროკომისიის პრეზიდენტი (ოფიციალურად შეუერთდა 1981 წელს) და რუსეთი (1997 წლიდან 2014 წლის მარტამდე). როდესაც შვიდმა დამფუძნებელმა ქვეყანამ გადაწყვიტა მე-40 სამიტის ჩატარება რუსეთის გარეშე, მაშინ ის გახდა „დიდი შვიდეულის მე-40 სამიტი“. ეს და მომდევნო სამიტები, არ იყო თავდაპირველად ჩაფიქრებული, როგორც მისი უფრო ფართო საერთაშორისო ინსტიტუტებთან დაკავშირების მცდელობა. აღნიშნული სამიტები მოიტანა აუცილებლობამ, რომელთა ინიციატორები იყვნენ საფრანგეთის პრეზიდენტი — ვალერი ჟისკარ-დ’ესტენი და დასავლეთ გერმანიის კანცლერი — ჰელმუტ შმიდტი. სწორედ მათი ინიციატივით შედგა დიდი ექვსიანის (6) პირველი არაოფიციალური შეხვედრა 1975 წელს.

ლიდერები სამიტზე
7 იყო არაოფიციალური ყოველწლიური ფორუმი, კანადის, საფრანგეთის, გერმანიის, იტალიის, იაპონიის, გაერთიანებული სამეფოსა და შეერთებული შტატების ლიდერებისთვის.

7-ის 44-ე სამიტი პირველი იყო იტალიის პრემიერ-მინისტრის ჯუზეპე კონტესა და ბოლო — გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრის ტერეზა მეისა და ევროკომისიის პრეზიდენტის ჟან-კლოდ იუნკერისათვის.

დიდი შვიდიანის ორმოცდამეოთხე არაოფიციალური სამიტის ძირითადი წევრები იყვნენ:

განხილული საკითხები
სამიტი ჩაფიქრებული იყო, როგორც მის წევრებს შორის არსებული უთანხმოების მოგვარების საშუალება. წმინდა პრაქტიკული თვალსაზრისით, სამიტის წევრებს მიეცათ საშუალება გაეწიათ ერთმანეთისთვის დახმარება რთული ეკონომიკური პრობლემების მოსაგვარებლად.

გალერეა
მოწვეული სტუმრები (სახელმწიფოები)

მოწვეული სტუმრები (საერთაშორისო ორგანიზაციები)
აკაკოიაგვის მუნიციპალიტეტი

აკაკოიაგვის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი ჩიაპასის შტატში, მექსიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 994 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 248.92 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 72.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ჩიაპასის შტატის შემადგენლობაში 1882 წლის 11 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია აკაკოიაგვა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 07001.
ამატენანგო-დე-ლა-ფრონტერა

ამატენანგო-დე-ლა-ფრონტერის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი ჩიაპასის შტატში, მექსიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 735 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 254.46 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 124.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ჩიაპასის შტატის შემადგენლობაში 1884 წლის 16 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ამატენანგო-დე-ლა-ფრონტერა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 07006.
აკალის მუნიციპალიტეტი

აკალის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი ჩიაპასის შტატში, მექსიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 187 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 26.8%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 295.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 71.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ჩიაპასის შტატის შემადგენლობაში 1882 წლის 11 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია აკალა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 07002.
აკაპეტაუა

აკაპეტაუის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი ჩიაპასის შტატში, მექსიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 899 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 2.5%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 561.81 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 47.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ჩიაპასის შტატის შემადგენლობაში 1882 წლის 11 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია აკაპეტაუა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 07003.
ალდამის მუნიციპალიტეტი (ჩიაპასი)

ალდამის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი ჩიაპასის შტატში, მექსიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 480 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 67.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 26.90 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 315.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ჩიაპასის შტატის შემადგენლობაში 1899 წლის 28 ივლისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ალდამა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 07113.
ალტამირანოს მუნიციპალიტეტი

ალტამირანოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი ჩიაპასის შტატში, მექსიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 160 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 21.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 958.34 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 34.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ჩიაპასის შტატის შემადგენლობაში 1882 წლის 11 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ალტამირანო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 07004.
ამატანის მუნიციპალიტეტი

ამატანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი ჩიაპასის შტატში, მექსიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 512 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.2%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 316.97 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 77.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ჩიაპასის შტატის შემადგენლობაში 1882 წლის 11 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ამატანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 07005.
ხოპეში

ხოპეში ასევე გამოითქმის როგორც ხეპეში — ეგვიპტური ნამგლისებრი ფორმის ხმალი, რომელიც საბრძოლო ცულებისგან განვითარდა. ხმლის ეს სტილი წარმოიშვა დასავლეთ აზიაში ბრინჯაოს ხანაში და ეგვიპტეში შემოვიდა შუა სამეფოს მეორე პერიოდში. ხოპეში უფრო გავრცელებული გახდა ახალი სამეფოს პერიოდში და ხშირად გამოისახებოდა მეფეებთან ერთად ქანდაკებებსა და კედლის მხატვრობაში.

ეტიმოლოგია
სიტყვა ხოპეში შესაძლოა წარმოდგებოდეს სიტყვისგან „ფეხი“, როგორც „საქონლის ფეხი“, მათი ფორმის მსგავსების გამო. იეროგლიფი -ისთვის („ფეხი“) გვხვდება ჯერ კიდევ კუბოს ტექსტების პერიოდში (პირველი შუა პერიოდი). თუმცა, ძვ. წ. 196 წლის როზეტის ქვაზე ის მოხსენიებულია როგორც „ხმლის“ განმსაზღვრელი იეროგლიფური ბლოკით, სადაც დაწერილია ასოები ხ, პ და შ.

აღწერა
ტიპური ხოპეში არის 50-60 სმ სიგრძის, თუმცა უფრო მცირე ზომის ნიმუშებიც არსებობს. იარაღის შიდა მრუდე ნაწილი შეიძლება გამოყენებული ყოფილიყო მოწინააღმდეგის მკლავის დასაჭერად, ან მოწინააღმდეგის ფარის ჩამოსაცილებლად. ახალი სამეფოს პერიოდში ეს იარაღი ბრინჯაოდან რკინით შეიცვალა. პირი მხოლოდ მოღუნული ნაწილის გარე მონაკვეთზეა გალესილი. ნაპოვნია ბლაგვპირიანი ნიმუშები, რაც სავარაუდოდ იმაზე მიუთითებს, რომ ისინი ცერემონიალური დანიშნულებისა იყვნენ. ხოპეში განვითარდა ეპსილონის ან მსგავსი ნახევარმთვარისებრი ცულებისგან, რომლებიც ომში გამოიყენებოდა. ხოპეში ასევე განვითარდა ნახევარმთვარისებრი ხმლებისგან, რომლებიც დასავლეთ აზიიდან მოსახლეებთან ერთად მოვიდა დელტის რეგიონში. ხოპეში ასევე იყო ცერემონიალური ობიექტი, რომელიც ნაჩვენებია მეფეების გამოსახულებებთან ერთად და წარმოადგენს ძალაუფლებისა და დაპყრობის სიმბოლოს.

ისტორია
ხოპეში არ წარმოქმნილა ეგვიპტეში და წარმოადგენდა უცხო ტექნოლოგიას, რომელიც ეგვიპტეში შემოვიდა შუა სამეფოს მეორე პერიოდში, როდესაც ჰიქსოსები მართავდნენ ქვემო ეგვიპტეს. ჰიქსოსები სავარაუდოდ ლევანტიდან იყვნენ წარმოშობით და ეგვიპტეში ახალი ტექნოლოგიური მიღწევები შემოიტანეს. ჰიქსოსებმა შემოიტანეს ახალი ტექნიკები კერამიკაში, ბრინჯაოს დამუშავებასა და ქსოვაში, ასევე შემოიტანეს ახალი იარაღები, როგორიცაა კომპოზიტური მშვილდები, ეტლები და მოღუნული ხმლები, რომლებიც იყვნენ ხოპეშის წინამორბედები. ხოპეში გამოყენებიდან გავიდა დაახლოებით ძვ. წ. 1300 წელს. ძველი ეგვიპტელი ჯარისკაცები ხოპეშთან ერთად ატარებდნენ სხვადასხვა იარაღს, როგორიცაა ცული, შუბი, კომბალი, სატევარი, მშვილდი და საბრძოლო ეტლები. აქტიური საბრძოლო მოქმედებების გარდა, ხოპეში ხშირად გამოისახება მეფეების გამოსახულებებთან ერთად, როგორც ძალაუფლებისა და დაპყრობის სიმბოლო.

მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთ ნიმუშს აქვს ნათლად გალესილი პირი, ბევრ ნიმუშს აქვს ბლაგვი პირი, რომელიც, როგორც ჩანს, არასოდეს ყოფილა გამიზნული გასალესად. შესაძლებელია, რომ ზოგიერთი ხოპეში, რომელიც ნაპოვნია მაღალი სტატუსის მქონე ადამიანების სამარხებში, იყო ცერემონიალური ვარიანტები. სხვადასხვა ფარაონი გამოსახულია ხოპეშთან ერთად და ზოგიერთი ნაპოვნია სამეფო სამარხებში, როგორიცაა ორი ნიმუში, რომელიც ნაპოვნია ტუტანხამონთან ერთად.

ხოპეშის გამოსახულებები ასევე ფართოდაა გავრცელებული ახალი სამეფოს პერიოდის ქვაზე ნაკვეთ ნიმუშებში. ნაკვეთები ტიპიურად გვიჩვენებს ხოპეშს, რომელსაც მეფე იყენებს ბრძოლაში ან ცერემონიალურ გარემოში. ხოპეშის ასეთი გამოყენება ემსახურება მეფეების დაკავშირებას ძალაუფლებისა და დაპყრობის კონცეფციებთან.
აივორ ნოველო

აივორ ნოველო (; დ. 15 იანვარი, 1893,კარდიფი, უელსი - გ. 6 მარტი, 1951, უესტმინსტერი, ინგლისი) — უელსელი მსახიობი, დრამატურგი, მომღერალი და კომპოზიტორი, რომელიც საუკუნის პირველი ნახევრის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ბრიტანელი მომღერალი გახდა.

ბიოგრაფია
ნოველო დაიბადა მუსიკალურ ოჯახში და მან პირველ წარმატებას მიაღწია როგორც სიმღერების ავტორმა. მისი პირველი დიდი ჰიტი „ “ (1914), ძალიან პოპულარული იყო პირველი მსოფლიო ომის დროს. მისი 1917 წლის შოუ, „ & “, ომის დროს წარმატებული იყო. ომის შემდეგ ნოველომ რამდენიმე წარმატებულ მუსიკალურ კომედიაში შეიტანა თავისი წვლილი და შედეგად, დაევალა პარტიტურების დაწერა სრული შოუებისთვის. ის წერდა თავის მიუზიკლებს ოპერეტის სტილში და ხშირად ქმნიდა თავის მუსიკას კრისტოფერ ჰასალის ლიბრეტოებზე.

1920-იან წლებში მან მსახიობობა დაიწყო: ჯერ ბრიტანულ ფილმებში, შემდეგ კი სცენაზე. ორივეგან მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია. მან ითამაშა ალფრედ ჰიჩკოკის ორ მუნჯ ფილმში, „მდგმური“ („ “, 1927)
და „მცდარ გზაზე“ („“, 1927). ნოველო მცირე ხნით გაემგზავრა ჰოლივუდში, მაგრამ მალევე დაბრუნდა ბრიტანეთში, სადაც მან უფრო მეტი წარმატება მიაღწია, განსაკუთრებით სცენაზე, გამოჩნდა მის მდიდრულ მიუზიკლებში.

1930-იანი წლებიდან ის ხშირად გამოდიოდა ზენა დერთან ერთად, წერდა ნაწილებს მისთვის თავის ნამუშევრებში. მან განაგრძო კინოსთვის წერა, მაგრამ შემდგომ კარიერაში მას ყველაზე დიდი წარმატება სასცენო მიუზიკლებში ჰქონდა.

ნოველო მოულოდნელად გარდაიცვალა კორონარული თრომბოზით 58 წლის ასაკში.

1955 წელს ბრიტანეთის კომპოზიტორთა და ავტორთა აკადემიამ დააწესა აივორ ნაველოს პრემია, რომელიც გადაეცემა ბრიტანელ კომპოზიტორებსა და სიმღერების ავტორებს, ასევე გამოჩენილ საერთაშორისო მუსიკის ავტორს.
დიდი (ჩამლიჰემშინის რაიონი)

დიდი — სოფელი ჩამლიჰემშინის რაიონში, რიზეს პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს რიზედან 62 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ ჩამლიჰემშინიდან 9 კილომეტრში.

ისტორია
სოფელი, რომელიც თავდაპირველად ჩაირდუზუს უბანი იყო, 2022 წლის თებერვალში ჩატარებული რეფერენდუმის შედეგად ჩაირდუზუსგან გამოეყო და ჩამოყალიბდა დერეჯიქის, ჯამის, დუზის და ფინდიკლიკის უბნების გაერთიანებით. სოფლის სახელი ლაზურად ნიშნავს „დიდს“. დიდი და კომილო არიან თურქეთში ის იშვიათი გამონაკლისი, რომლებსაც ლაზური სახელები აქვთ.
დერეჯიქი (ჩამლიჰემშინის რაიონი)

დერეჯიქი — სოფელი ჩამლიჰემშინის რაიონში, რიზეს პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს რიზედან 62 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ ჩამლიჰემშინიდან 9 კილომეტრში.

ისტორია
სოფლის ძველი სახელია ლაზური წარმოშობის კოკოვათი. თავდაპირველად ჩაირდუზუს სოფლის უბანი იყო, 2022 წლის თებერვალში ჩატარებული რეფერენდუმის შედეგად ჩაირდუზუსგან გამოეყო და სოფლის სტატუსი მიიღო. ამ სოფელს ეკუთვნის ჩემრონას უბანი.