სიბელ კეკილი

სიბელ კეკილი (, დ. 16 ივნისი, 1980) — თურქული წარმოშობის გერმანელი მსახიობი. მან საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო 2004 წლის ფილმში, „სახით კედლისკენ“ შესრულებული როლისთვის. მან მოიგო ორი ლოლ, ყველაზე პრესტიჟული გერმანული კინო პრემია, ფილმებ „სახით კედლისკენ“ და „როცა ჩვენ წავალთ“ (2010) შესრულებული როლებისთვის. 2011 წლიდან იგი უფრო ცნობილი გახდა -ის სერიალში „სატახტოთა თამაში“ შეის როლის შესრულების გამო.

ადრეული წლები
კეკილი დაიბადა და გაიზარდა ჰაილბრონში თურქული წარმოშობის ოჯახში. მისი მშობლები გერმანიაში ჩამოვიდნენ თურქეთიდან 1977 წელს და კეკილის სიტყვებით ეს „საკმაოდ ლიბერალური“ იყო. 16 წლის ასაკში მას სკოლაში კარგი შეფასებები ჰქონდა და დასრულების შემდეგ ის 30 თვიანი კომბინირებულ ტრენინგ პროგრამაში ჩაერთო, რათა საზოგადოებრივი ადმინისტრაციის სპეციალისტი გამხდარიყო. კურსის წარმატებით დასრულების შემდეგ, ის კიდევ ორი წელიმუშაობდა ადმინისტრაციულ ასისტენტად ჰეილბრონის მერიაში, შემდეგ კი გადავიდა ესენში, სადაც სხვადასხვა ადგილებში მუშაობდა. ის მუშაობდა: დაცვად, დამლაგებლად, მიმტანად, ღამის კლუბების მენეჯერად, გამყიდველად და პორნოგრაფიის მსახიობად.

კარიერა
2001–2002 წლებში, ექვსი თვის განმავლობაში, კეკილი გამოჩნდა მრავალ პორნოგრაფიულ ფილმში და მუშაობდა სხვადასხვა რეჟისორებთან, როგორებიცაა: იოსეფ ბაუმბერგერი და ჰარი მორგანი.

2002 წელს, კელნის სავაჭრო ცენტრში ყოფნის დროს, იგი შენიშნა კასტინგის დირექტორმა, რომელმაც სიბელი ფილმის კასტინგზე მიიწვია. მან კასტინგზე 350 მსურველს აჯობა და მოიპოვა მთავარი როლის შესრულების უფლება ფილმში „სახით კედლისაკენ“ (. ფილმი 2004 წელს გამოვიდა და დიდ წარმატებას მიაღწია. პირადად კეკილისთვის გადაღებები მძიმე აღმოჩნდა და თურქეთში გადაღებების დროს მან აპენდექტომია გაიკეთა.

„სახით კედლისკენის“ გამოსვლიდან მალევე, გერმანულმა ტაბლოიდურმა გაზეთმა --მა გამოაქვეყნა კეკილის ადრინდელი ნამუშევრები პორნოგრაფიაში. მოგვიანებით --ს გერმანიის პრესის საბჭომ საყვედური გამოუცხადა ამ ამბის გაშუქებისთვის.

კეკილმა მონაწილეობა მიიღო თურქულ ფილმში სახელწოდებით დაბრუნება , რომელშიც პუტჩია აღწერილი. ფილმში სიბელმა განასახიერა იმ კაცის ცოლი, რომელიც უსამართლოდ დააპატიმრეს და აწამეს. მისმა შესრულებამ მას 2006 წელს ანტალიის ოქროს ფორთოხლის კინოფესტივალის საუკეთესო მსახიობი ქალის ჯილდო მოუტანა. იმავე წელს, მან ითამაშა ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკისკენ მიმავალი ებრაელი ქალის როლი 2006 წელს გადაღებულ ფილმში ბოლო მატარებელი . 2009 წელს მან ითამაშა უმაის, ახალგაზრდა თურქი ქალის, როლი, ფილმში „როცა ჩვენ წავალთ“ . სიბელის პერსონაჟი ტოვებს სტამბოლს და ბერლინში თავის ოჯახთან მიემგზავრება. ამ როლის შესრულებისთვის 2010 წელს კეკილს ლოლა მიენიჭა საუკეთესო მსახიობი ქალის კატეგორიაში. 2010 წელს კეკილი შეირჩა შეის როლის შემსრულებლად –ის „სატახტოთა თამაშში“, ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერა“ რომანების ეკრანიზაციაში.

2011 წელს, მრავალსერიანი კრიმინალური სერიალის „დანაშაულის ადგილი“ მეორეხარისხოვან როლში პირველი გამოჩენიდან ერთი წლის შემდეგ, სიბელი სამსახიობო ჯგუფის მუდმივი წევრი გახდა და ახალი გამომძიებლის, სარა ბრანდტის როლი მოირგო. 2017 წელს მან დატოვა „დანაშალის ადგილის“ ფრენჩაიზი, 14 მხატვრული ეპიზოდის შემდეგ, ცვლილებების საჭიროების მიზეზით.

პირადი ცხოვრება
კეკილი ამჟამად ჰამბურგში ცხოვრობს.

პოლიტიკური აქტივიზმი
კეკილი მხარს უჭერს ორგანიზაციას -ს და ეხმარება მას ქალთა მიმართ ძალადობის წინააღმდეგ მუშაობაში.

2006 წლის დეკემბერში, ოჯახში ძალადობის წინააღმდეგ მოწყობილ ღონისძიებაზე, კეკილმა ბერლინში მოქმედ თურქულ გაზეთს -ს განუცხადა: „მე პირადად მაქვს გამოცდილი ფიზიკურ და ფსიქოლოგიური ძალადობა ჩემს ოჯახში, რომელიც მუსლიმანთათვის ნორმალურადაა მიჩნეული, სამწუხაროდ, ეს ისლამის კულტურის ნაწილია“. ამის საპასუხოდ თურქეთის გენერალურმა კონსულმა ოთახი პროტესტის ნიშნად დატოვა.