ჩოე რიონგ-ჰე

ჩოე რიონგ-ჰე — (კორ. ; დ. 15 იანვარი 1950) — ჩრდილოეთ კორეელი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე. 2019 წლის აპრილიდან იგი იკავებს უზენაესი სახალხო კრების მუდმივმოქმედი კომიტეტის თავმჯდომარისა და სახელმწიფოს საქმეების კომისიის პირველი ვიცე-პრეზიდენტის პოსტებს. ამასთან, ჩოე არის კორეის შრომის პარტიის პოლიტბიუროს პრეზიდიუმის წევრი და პარტიის ერთ-ერთი ვიცე-თავმჯდომარე. სხვადასხვა დროს ის ითვლებოდა ჩრდილოეთ კორეის ძალაუფლების იერარქიაში კიმ ჩენ ინის შემდეგ ყველაზე გავლენიანი ფიგურების ერთ-ერთად, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც გარკვეულ პერიოდში სამხედრო სფეროში კიმ ჩენ ინის „მეორე პირად“ მოიაზრებოდა.

ადრეული წლები
ჩოე რიონგ-ჰე დაიბადა 15 იანვარს 1950 წელს, სინჩონის ოლქში, სამხრეთი ჰვანგჰეს პროვინციაში, ჩოე ჰიონის ოჯახში.
რომელიც ჩრდილოაღმოსავლეთის ანტიააპონურ გაერთიანებულ არმიაში ( - ) კიმ ირ სენთან ერთად პარტიზანულ ბრძოლებში მონაწილეობდა და მოგვიანებით ჩრდილოეთ კორეის ეროვნული თავდაცვის მინისტრის პოსტს იკავებდა. ამ გარემოებების გამო, ჩოე მიიჩნევა „მეორე თაობის რევოლუციონერად“, პრივილეგირებული სოციალურად-პოლიტიკური წარმოშობით.

კარიერა
ჩოე რიონგ-ჰეს პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1970-იან წლებში, როდესაც კორეის შრომის პარტიის სახელით კიმ ირ სენის უნივერსიტეტში პარტიულ ინსტრუქტორად მუშაობდა.

1998 წლის იანვარში, ახალგაზრდული ლიგის ცენტრალური კომიტეტის მე–14 პლენუმზე, იგი პირველი მდივნის პოსტიდან რე ილ-ჰუანით შეცვალეს — ოფიციალური ფორმულირებით „გამოცდილ დაავადების გამო“. რეალურად, ეს პარტიული აუდიტების შედეგი იყო: შემოწმებებმა გამოავლინა, რომ ჩოე უცხოელ მყიდველებს უმართებულოდ ჰყიდდა ლითონის ნამსხვრევებს. ის სიკვდილით დასჯასაც კი ემუქრებოდა, თუმცა მას მხარი დაუჭირა და სიცოცხლე შეუნარჩუნა მაშინდელი ლიდერის, კიმ ჩენ ირ ერთადერთმა დაზე, კიმ კიონგ-ჰიმ.

ჩოე, რომელიც იანგ სონგ-თაეკის ერთ-ერთ პროტეჟედ მიიჩნეოდა, ხშირად განიხილებოდა როგორც კიმ ჩენ ინის მცდელობის ნაწილი, პარტიული კონტროლი სამხედროებზე კვლავ დაებრუნებინა — იმ „სონგუნის“ პოლიტიკის შემდეგ, რომელიც კიმ ჩენ ირიმ განახორციელა და რომელიც ფაქტობრივად სამხედრო დონის პრიორიტეტს ანიჭებდა პარტიას. თავად ჩოეს ვერ მიეწერება ძლიერი სამხედრო პროფესიული ბიოგრაფია, და იგი, როგორც ჩანს, მხარს უჭერდა სამხედროების ფართო გამოყენებას სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის მშენებლობებში. გაზეთი დიპლომატიურ წყაროზე დაყრდნობით იუწყებოდა, რომ ჩოე პარტიის ახალგაზრდული სოციალისტური ლიგის წევრებს ინიშნავდა სამხედრო ხელმძღვანელ პოზიციებზე და თანდათან საკუთარ კონტროლს აკისრებდა სხვადასხვა კომერციულ სტრუქტურებზე, რომლებიც ადრე უშუალოდ არმიის გავლენის ქვეშ იყო, რამაც სამხედროებში უნდობლობა და უკმაყოფილება გამოიწვია. ამასთანავე, 2012 წლის 14 დეკემბერს ჩატარებულ მასობრივი მიტინგისას, რომელიც „კვანგმიონსონგ-3“ თანამგზავრის მეორე ერთეულის გაშვებას აღნიშნავდა, ჩოე კვლავ ვიცე-მარშლის ნიშანს ატარებდა. ეს ცვლილებები ემთხვეოდა ჰიონ იონგ-ჩოლის ანალოგიურ დაქვეითებას და კიმ იონგ-გაკის თავდაცვის მინისტრის პოსტიდან მოცილებას და, როგორც ვარაუდობენ, უკავშირდებოდა სამხედროებში ჩოესადმი მზარდ უკმაყოფილებას. და მოგვიანებით კიმ ჩენ ინის სპეციალურ ელჩად დაინიშნა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკასთან სტრატეგიული ურთიერთობების საკითხებში.

2014 წლის აპრილში ჩოე ეროვნული თავდაცვის კომისიის პირველ ვიცე-თავმჯდომარედ დაინიშნა, რაც ფორმალურად კიდევ ერთხელ ადასტურებდა მის „მეორე პირის“ სტატუსს ჩრდილოეთ კორეის ხელმძღვანელობაში. თუმცა მალევე მას კაპ პოლიტბიუროს უფროსი პოლიტიული სამმართველოს ხელმძღვანელის პოსტზე შეცვალა ახლად დანიშნულმა ვიცე-მარშალმა ჰვანგ პიონგ-სომ, ხოლო რამდენიმე თვის შემდეგ იგი სრულიად ჩამოიშალა ეროვნული თავდაცვის კომისიის შემადგენლობიდან, რითაც მისი უშუალო ჩართვა სამხედრო მართვაში დასრულდა. მოგვიანებით ოფიციალურმა მასმედიამ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ჩოე პარტიის შრომითი ორგანიზაციების ხაზის მდივნის პოსტს იკავებდა, ხელმძღვანელობდა სახელმწიფო ფიზიკური კულტურისა და სპორტის ხელმძღვანელობის კომისიას (რომლის თავმჯდომარე ადრე იანგ სონგ-თაეკი იყო) და ინჩონის აზიის თამაშების დახურვის ცერემონიაზე ჩრდილოეთ კორეის მაღალი დონის დელეგაციას უწევდა სათავეში. 2014 წლის ოქტომბრის ბოლოს იგი ისევ დაუბრუნდა პოლიტბიუროს პრეზიდიუმის შემადგენლობას, თუმცა უკვე შემდეგი წლის თებერვალში კვლავ ოფიციალურად ჩამოიშალა ამ ორგანოდან, მიუხედავად იმისა, რომ პოლიტბიუროს მაღალი რანგის წევრად დარჩა. გამოცემების მიხედვით, მის დაქვეითებას ელიტურ წრეებში დაგროვილი უკმაყოფილება და ქედმაღლური ქცევის აღქმა უწყობდა ხელს. მიუხედავად ამისა, 2016 წლის მაისში, კორეის შრომის პარტიის მე–7 ყრილობაზე, იგი კვლავ აირჩიეს პოლიტბიუროს პრეზიდიუმის წევრად.

2014 წლის ნოემბერში ჩოე კიმ ჩენ ინის წერილით ეწვია რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტ ვლადიმირ პუტინს.

2015 წლის იანვარში გავრცელებული ცნობებით, ჩოეს მეორე ვაჟი — ჩოე სონი — 2014 წლის ბოლოს კიმ ჩენ ინის უმცროს დთან, კიმ ჯო იონგს, დაქორწინდა.

2017 წელს ჩოე პარტიის ცენტრალური სამხედრო კომისიის წევრად დაინიშნა.

2017 წლის ოქტომბერში იგი ორგანიზაციისა და ხელმძღვანელობის დეპარტამენტის დირექტორად დაინიშნა. ამ თანამდებობას ტრადიციულად ალურად ან არაფორმალურად კიმების დინასტიის წევრები იკავებდნენ; ჩოეს უშუალო წინამორბედი ამ პოსტზე თავად კიმ ჩენ ინი იყო.

უზენაესი სახალხო კრების მუდმივმოქმედი კომიტეტის თავმჯდომარე
2019 წლის აპრილში ჩოე უზენაესი სახალხო კრების მუდმივმოქმედი კომიტეტის თავმჯდომარად (პრეზიდიუმის პრეზიდენტად) აირჩიეს, რაც მას ფორმალურად სახელმწიფოს მეთაურის ფუნქციის მატარებელ პოზიციაზეც აყენებს.

2020 წელს, ჩოეს თავმჯდომარეობით, უზენაესი სახალხო კრების პრეზიდიუმის სესიამ მიიღო „რეკაქციული იდეოლოგიისა და კულტურის უარყოფის შესახებ კანონი“ . აღნიშნული კანონი ითვალისწინებს სასჯელის ფართო სპექტრს იძულებითი შრომიდან სიკვდილით დასჯამდე იმ პირთათვის, რომლებიც ინახავენ ან ავრცელებენ ისეთი ქვეყნებიდან (მათ შორის სამხრეთ კორეიდან, იაპონიიდან და შეერთებული შტატებიდან) შემოსულ კულტურულ პროდუქტებს, როგორიცაა ტელეპროგრამები, წიგნები და მუსიკალური ჩანაწერები.

სანქციები
2018 წლის დეკემბერში აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტმა და საფინანსო სანქციების პოლიტიკის განმახორციელებელმა ორგანომ — უცხოურ აქტივებზე კონტროლის ოფისმა — ჩოე რიონგ-ჰეს და ჩრდილოეთ კორეის კიდევ ორ ოფიციალურ პირს სანქციები დაუწესა ადამიანის უფლებების სავარაუდო დარღვევებისა და სახელმწიფოს მიერ ორგანიზებულ ცენზურულ საქმიანობაში მონაწილეობის გამო.

პირადი ცხოვრება
არსებული ცნობებით, ჩოე რიონგ-ჰეს ორი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი ჰყავს.

ჯილდოები და ღირსებები
ჩოე რიონგ-ჰეს ოფიციალურ პორტრეტზე იგი წარმოდგენილია მასზე მინიჭებული ყველა ორდენითა და მედლით.

თანამდებობები