ან დე როშუარ დე მორტემარი

ან დე როშუარ დე მორტემარი, უზესის ჰერცოგინია (დ. 10 თებერვალი, 1847 ― გ. 3 თებერვალი, 1933) — მდიდარი ფრანგი არისტოკრატი. მან დიდი ბებიისგან მემკვიდრეობით დიდი ქონება მიიღო, ქვრივი კლოკოს შამპანურის სახლის დამფუძნებელი. ცნობილი იყო მისი აქტიური ჩართულობით: ფემინისტურ მოძრაობაში, ქველმოქმედებაში, პოლიტიკაში, სპორტულ ნადირობაში, ავტოსპორტში და ხელოვნებაში. ასევე იყო წარმატებული მწერალი და მოქანდაკე.

ადრეული ცხოვრება
მარი ადრიენ ან ვიქტიურნიენ კლემანტინ დე როშუარ დე მორტემარი 1847 წლის 10 თებერვალს პარიზში დაიბადა. ის მორტემარის გრაფის ლუი დე როშუარის და მარი კლემენტინ დე შევინის (რომელიც 1877 წლის 24 ოქტომბერს გარდაიცვალა) ქალშვილი იყო.

ნეო-რენესანსის სტილის ბურსოს ციხე მადამ კლიკო პონსარდინის (ქვრივი კლოკოს შამპანურის სახლის დამფუძნებელი) მიერ, 1839 წელს მისი შვილიშვილის მარი კლემენტინს ლუი დე როშჩუარზე დაქორწინწბის აღსანიშნავად არქიტექტორ ჟან-ჟაკ არვეუფ-ფრანსკინის მიერ აშენენდა.

ანნამ ბურსოს ციხე 1866 წელს მადამ კლიკო პონსარდინის გარდაცვალების შემდეგ მიიღო მემკვიდრეობად.

ქორწინება
1867 წლის 10 მაისს ანნა უზესის ჰერცოგ ემანუელ დე კრუსოლზე (1840–1878) დაქორწინდა.ის საკანონმდებლო ორგანოში 1871 წელს აირჩიეს. მემარჯვენე ფრთის მხარდამჭერი იყო და რესპუბლიკის შექმნის წინააღმდეგი იყო. მისი შვილები იყვნენ: ჟაკ მარი ჟერო დე კრუსოლი (1868–1893), რომელიც 1893 წელს მის მიერ აფრიკაში მოწყობილ ექსპედიციაში გარდაცვალებამდე გახდა უზესის ჰერცოგი; სიმონა ლუიზა ლორ დე კრუსოლი (1870–1946), რომელიც ლუინსის ჰერცოგ ჰონორე დ'ალბერტზე (1868–1924) დაქორწინდა და თავის მხრივ იყო ფილიპ დ'ალბერტ დე ლუინსის ლუინსის ჰერცოგის მშობელი; ლუი-ემანუელ დე კრუსოლი (1871–1943), რომელიც 1893 წელს მისი ძმის გარდაცვალების შემდეგ უზესის ჰერცოგი გახდა. ის პირველად მარი ტერეზა დ'ალბერ დე ლუინსზე დაქორწინდა, ხოლო მოგვიანებით 1939 წელს ამერიკელ ჯოზეფინა ანგელაზე (1886–1966) დაქორწინდა. მათი შვილიშვილი ემანუელ დე კრუსოლ დ'უზესი 1943 წელს გახდა უზესის ჰერცოგი; მატილდა რენე დე კრუსოლი (1875-1908), რომელიც ბრისაკის მე-11 ჰერცოგ ფრანსუა დე კოსე ბრისაკზე დაქორწინდა.

1878 წელს მისი მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ ანნა უზეს ჰერცოგინიად დარჩა. ის გახდა სპორტსმენი, მწერალი, მხატვარი, სკულპტორი, ღარიბების შემწე და სოციალისტი.

კარიერა და ქველმოქმედება
უზეს ჰერცოგინია იყო კონსერვატიული და როიალისტი პოლიტიკოსის ჟორჟ ერნესტ ბულანჟეს (1837–1891) ძლიერი მხარდამჭერი, რომელის პოლიტიკურ საქმიანობასაც სამი მილიონი ფრანკი შეწირა რაც იმ დროისთვის მნიშვნელოვანი თანხა იყო. მან ფილიპ ორლეანელი დაარწმუნა ბულანჟესთვის მონარქიის აღდგენისთვის ბრძოლაში დახმარებოდა. ანნა ეხმარებოდა საფრანგეთის ყვითელების ეროვნული ფედერაციას. „ყვითლების“ მოძრაობა ორგანიზებული იყო პროფკავშირების გაფიცვების წინააღმდეგ. ის ასევე აფინანსებდა რამდენიმე ანტისემიტურ გაზეთს. მოგვიანებით მან თავი დაანება რესპუბლიკური მთავრობისთვის წინააღმდეგობის გაწევას და ანარქისტი ლუიზ მიშელის მეგობარი გახდა.

ანა პარიზის საზოგადოების აქტიური წევრი იყო და ხშირიად მონაწილეობდა საქველმოქმედო ღონისძიებებში. ის ასევე ჩერტული იყო ფემინისტურ და სუფრაჟისტურ მოძრაობებში.

1893 წლის იანვარში ჟანა შმალმა დააფუძნა ასოციაცია - (წინამორბედი), რომელიც ხელს უწყობდა ქალების უფლებებს საზოგადოებრივ და კერძო საქმეებში, ასევე დაქორწინებული ქალების უფლებას ქონოდათ და თავისუფლად განეკარგათ საკუთარი ქონება. კამპანიის მიზანი იყო კონსერვატიული შეხედულების საშუალო და მაღალი კლასის ქალების მობილიზება გაეკეთებინა. ანნა და ჯულიეტა ადამი მალე შეუერთდნენ --ს (1836–1936). ჟანა შმალმა ასევე მიიღო მხარდაჭერა ჯეინ მისმისგან (1865–1935), რომელმაც მოგვიანებით დააფუძნა ჟურნალი , და ჟანა შოვინისგან (1862–1926), რომელიც ისტორიაში პირველი ქალი სამართლის დოქტორი იყო. ანნა იყო სოფლისა და სოფლის მეურნეობის მრეწველობის ეროვნული ლიგის პრეზიდენტი (' ').