iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
შუშანა მგელაძე

შუშანა მგელაძე (დ. 27 აგვისტო, 1916, ოზურგეთი — გ. 29 ნოემბერი, 2008) — ქართველი საბავშვო პოეტი.

ბიოგრაფია
შუშანა მგელაძე დაიბადა 1916 წელს ქალაქ ოზურგეთში, ქართველი მწერლის საფო მგელაძისა და ვლადიმერ მგელაძის ოჯახში. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე, გერმანული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით. თბილისის სასულიერო სემინარიის დამთავრების შემდეგ იგი პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ოზურგეთის გიმნაზიაში. დიდი წვლილი შეიტანა რეგიონის, განსაკუთრებით კი კურორტ ბახმაროს აღორძინების საქმეში.

მისი შემოქმედებითი საქმიანობა დაიწყო რვა წლის ასაკში, როდესაც დაწერა პირველი ლექსი. 1930 წელს ჟურნალ „ოქტომბრელში“ დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსი „8 მარტი“, რომელმაც რუსი მწერლის ოლგა ფორშის ყურადღება დაიმსახურა. ამ დროისათვის შუშანა მგელაძე მეთოთხმეტე საცდელ-საჩვენებელი შრომის სკოლის მერვე კლასის მოსწავლე იყო. მისი ლექსი მალევე მეოთხე კლასის ქართული ენისა და ლიტერატურის სახელმძღვანელოში შეიტანეს. პოეტი ქალის პირველი წიგნი მხოლოდ 1969 წელს დაისტამბა.

გარდაიცვალა 2008 წლის 29 ნოემბერს. დაკრძალულია ვაკის სასაფლაოზე.
თათია მიქაძე

თათია მიქაძე (დ. 27 მარტი, 1988, თბილისი) — ქართველი ჩოგბურთელი. არის საქართველოს ფედერაციის თასის ნაკრების წევრი, ტურნირზე გამართული 14 შეხვედრიდან შვიდი მოიგო. ერთეულებში მისი საუკეთესო შედეგი იყო 281-ე ადგილი (სექტემბერი, 2010). კარიერაში საუკეთესო მაჩვენებელი წყვილებში დააფიქსირა 2011 წლის ივნისში (255-ე ჩოგანი მსოფლიო რეიტინგში).
ალიბაბა აბდულაევი

ალიბაბა აბდულა-ოღლუ აბდულაევი (; მარტი 1915, ბაქო — 9 აგვისტო 1980, აქვე), ზოგიერთ წყაროებში ალიბაბა აბდულაევი — აზერბიჯანელი საბჭოთა მოცეკვავე და ქორეოგრაფი, ხალხური ცეკვების შემსრულებელი, აზერბაიჯანის ფილარმონიის სიმღერისა და ცეკვის საცეკვაო ჯგუფის მხატვრული ხელმძღვანელი, აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული არტისტი (1943), აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1959).

ბიოგრაფია
თავისი პროფესიონალური საქმიანობა დაიწყო აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიაში 1936 წელს, ხოლო ორი წლის შემდეგ მოსკოვში აზერბაიჯანის ხელოვნების პირველ დეკადაში მიიღო მონაწილეობა.

ომის დასრულების შემდეგ აბდულაევი მუშაობდა ბაქოში მუსიკალური კომედიის თეატრში, აზერბაიჯანის მუსიკის კლასიკოსების ნაწარმოებების დამდგმდგმელად. 1960-იან წლებში სახელმწიფო ფილარმონიის ქორეოგრაფად ყოფნის პერიოდში, აზერბაიჯანის ლიტერატურის კლასიკოსთა ნაწარმოებთა მოტივების მიხედვით შექმნა მთელი რიგი საცეკვაო კომპოზიციები. ამას გარდა აბდულაევი მ. ა. ალიევის სახელობის ინსტიტუტში და ბაქოს ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში ასწავლიდა.

ალიბაბა აბდულაევი არა მარტო თეატრის სცენაზე დგავდა ცეკვებს, აზერბაიჯანის საბჭოთა პერიოდის მხატვრულ ფილმებში მთელი რიგი ინდივიდუალური და ჯგუფური ცეკვებისათვის ამზადებდა სცენებს. ამავდროულად აბდულაევი სასიმღერო შემოქმედებითაც იყო დაკავებული.

ალიბაბა აბდულაევის სახელს მისი მშობლიური ქალაქ ბაქოს ერთ-ერთი ქუჩა ატარებს, და იმ სახლში, რომელშიც ცხოვრობდა, კედელზე მემორიალური დაფა ჰკიდია. აბდულაევზე გადაღებულია დოკუმენტური ფილმი.
Suillellus queletii

(ადრე ) — სოკოს სახეობა ბოლეტუსისებრთა ოჯახისა. იშვიათი სოკოა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპის კონტინენტს.

სოკო პირველად აღწერა ავსტრიელმა მიკოლოგმა შტეფან შულცერმა 1885 წელს როგორც .

სამეცნიერო სინონიმები:

აღწერა
ქუდის დიამეტრი 15 სმ-მდე აღწევს, მომრგვალებულია, ამოზნექილი წაბლისფერ-ყავისფერი, თავდაპირველად ხავერდოვანი, ასაკთან ერთად გლუვი ხდება, მშრალია, შეზრდილი.

რბილობი ხორციანია, მკვრივი, მოყვითალო, ფეხის რბილობი მოყავისფროა, გაჭრისას ლურჯდება.

ფეხის სიგრძე — 4-15 სმ, სიგანე — 1-3,5 სმ ცილინდრული, ძირში გამსხვილებული, მთლიანი. ზედაპირი ბადისა და ქერცლის გარეშე. თითქმის გლუვი, ყვითელ-ყავისფერი.

ჰიმენოფორი თავისუფალი, მილების სიღრმე — 1,5-3 სმ, ფორები წვრილი, მომრგვალებული, ქუდის ქვედა ზედაპირი ნარინჯისფერია, ხელის დაჭერისას ლურჯდება.

სპორების ფხვნილი — ზეთისხილისფერი, სპორები 10-14 × 5-7 მკმ, თითისტარისებრი, გლუვი.

გამოყენება
უფრო ხშირად არასაჭმელ სოკოდაა მიჩნეული. თუმცა სხვა ლიტერატურაზე დაყრდნობით, პირობითად საჭმელ სოკოდ ითვლება. მოხმარებამდე საჭიროა მისი სათანადოდ მომზადება, წინააღმდეგ შემთხვევაში შესაძლოა გამოიწვიოს მოწამვლა.

მსგავსი სახეობები
ეკოლოგია და გავრცელება
იშვიათი სოკოა. იზრდება ფართოფოთლოვან ტყეებში. მიკორიზას ქმნის მუხასთან, ასევე ნაწილობრივ რცხილასთან და ცაცხვთან,

გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას. ჩეხეთში გადაშენების პირასაა. აზიაში სოკო დაფიქსირებულია ტაივანში.

სეზონი — მაისი-ოქტომბერი.

გალერეა
ხუნანის საერისთავო

ხუნანის საერისთავო — ადმინისტრაციული ერთეული იბერიის სამეფოში. ამ სახელწოდების ტერიტორიული ერთეული პირველად ძვ. წ. საუკუნის 80-70-იან წლებში ჩნდება — ქართლის ცხოვრების თანახმად — ის იყო ერთ-ერთი ფარნავაზ -ის მიერ დაწესებულ საერისთავოთა შორის. საერისთავოს ცენტრი იყო ხუნანი. მდებარეობდა მტკვრის სამხრეთით. მოიცავდა ალგეთის ხეობას. გარდაბანი/ხუნანი და სამშვილდე/გაჩიანი ერთად ქმნიდნენ ქვემო ქართლის პროვინციას, რომელსაც ხშირად ტაშირსაც უწოდებდნენ. სომხური გეოგრაფიის — აშხარჰაცუიცის თანახმად საერისთავო მოიცავდა: პარუარს (თბილისის შემოგარენი), მანგლიაცფორს (მანგლისისხევი) და ხუნანს. ქართული ისტორიული ტრადიციის თანახმად მდინარე ბერდუჯი ხუნანი საერისთავოსა და ამასთანავე იბერიის სამეფოს აღმოსავლეთ საზღვარს წარმოადგენდა. ლეონტი მროველის - მეფეთა ცხოვრების თანახმად მირიან მეფემ ფეროზს მისცა „ქუეყანა ხუნანითგან ბარდავამდე, მტკუარსა ორივე კერძი, და დაადგინა იგი ერის-თავად მუნ“. შემდეგ ბაქარ მირიანის ძემ „გაუცვალა ქვეყანა... რომელსა აქუნდა რანი ბარდავამდის მიცემულად მირიანისგან, და მისცა მის წილ სამშჳლდითგან მიღმართ ქუეყანანი ვიდრე თავადმდე აბოცისა“. ჯუანშერ ჯუანშერიანის თანახმად საუკუნეში მეფე ვახტანგ გორგასლის დროს ხუნანის ერისთავად იხსენიება ნერსარანი. 485 წლის შემდეგ ვახტანგ მეფემ აგარაკთან (ვახუშტის თანახმად თანამედროვე ახტალა) ხუნანის საეპისკოპოსო კათედრა დააფუძნა. 505/506 წლის სომხურ წყაროებში ხუნანის ეპისკოპოსი იბერიის ერთ-ერთი პრელატია. ხუნანის საერისთავო სამშვილდისა და კახეთის საერისთავოსთან ერთად იბერიის სამეფოს აღმოსავლეთ საერისთავოებს წარმოადგენდა.

მოგვიანებით საერისთავოს ტერიტორია არაბთა ბატონობის ქვეშ მოექცა. თბილისის საამიროს (736) დაარსების შემდეგ ხუნანის ამირა თბილისის ამირას დაემორჩლა, რომელიც ფაქტობრივად ქართლის გამგებელი იყო. გარდაბნელები აქტიურად მონაწილეობდნენ კახეთის სამთავროს შიდა პოლიტიკაში, რასაც მოწმობს დონაურების მიერ კახეთის სამთავროში ძალაუფლების მოპოვება. კახეთის სამთავრო უშუალოდ კახეთის გარდა, მოიცავდა გარდაბანს და კუხეთს. - საუკუნეებში ყოფილი ხუნანის ტერიტორია გაგის საერისთავოში შედიოდა. მონღოლთა შემოსევების ( ს.) შემდეგ ხუნანი წყაროებში აღარ იხსენიება.
Chad

, ჩადი — ქსელური ჟარგონი, რომელიც აღნიშნავს სექსუალურად აქტიურ „ალფა მამრს“. ტერმინი გამოიყენება ინცელ ფორუმებსა და მენოსფერულ ჯგუფებში. მოზარდთა შორის ის წარმოადგენს სლენგურ ტერმინს, რომელიც აღნიშნავს განსაკუთრებით მამაც და კომპეტენტურ მამრს. ტერმინი წარმოიშვა ჩიკაგოში და თავდაპირველად ატარებდა დამამცირებელ შინაარს, რათა აღენიშნათ ახალგაზრდა ქალაქელი ამერიკელი მამაკაცი, როგორც წესი მარტოხელა, რომელიც ოც ან ადრეულ ოცდაათი წლის ასაკში იმყოფება.
მენოსფერო
ტერმინი გამოიყენება ინცელ ფორუმებზე, რათა აღნიშნონ სექსუალურად აქტიური „ალფა მამრები“. მენოსფეროში ჩადებად ითვლება გენეტიკურ ფიტნესში უმაღლესი შედეგის მქონე პირები. მენოსფეროს ონლაინ ანიმაციურ მხატვრობაში, ჩადი ხშირად მონიშნულია საკუთარი სახელი -ით და გამოსახავენ მასკულინურად, გამოკვეთილი ფეხთაშორის ამოზნექილობით. ერთ-ერთი ასეთი გამოსახულება, 2010 წლიანების მიმი — „ . “ ან ე.წ. „ “-ია, სადაც დაბალი თვითშეფასების მქონე პერსონაჟი, რომელსაც ხშირად ალტერნატიულად „ბეტა“ ან „ომეგა“ მამრს უწოდებენ, შედარებულია ჩადთან. ინტერნეტ მიმებში ჩადის თავი გამოსახულია იმავე სახელობის ქვეყნის ფორმით. ეს გამოსახულება მოგვაგონებს 1980-იანი წლების ამერიკული მოდის სტერეოტიპებს და გარკვეულწილად ესაბამება სტერეოტიპულ -ს. ჩადები არიან გენეტიკურად დაჯილდოვებული და პრივილეგირებული კატეგორია — ზედაპირული, თავქარიანი და აშკარად სექსუალური — ტერმინი ჩადი ინცელ ფორუმებზე გამოიყენება, როგორც პერორატიულ და ასევე კომპლიმენტური გზით.

ჩადის მდედრული ვერსია არის სტეისი ან ტრიქსი.

გიგაჩადი
სახელწოდება გიგაჩადი ყველაზე ხშირად ასოცირდება ''-ის რუს მოდელ ერნესტ ხალიმოვთან. ინცელთა მოსაზრებით, გიგაჩადი ინცელდომის საპირისპირო პოლუსია. მათ გიგაჩადი მიაჩნიათ ისეთ მამრად, რომელმაც არ იცის თუ რა არის , სექსუალური იმედგაცრუება ან თუნდაც უარყოფა.
ტატიანა ნავკა

ტატიანა ნავკა (დ. 13 აპრილი, 1975, მოსკოვი) — რუსი მოციგურავე. სხვადასხვა დროს ასპარეზობდა სამი ქვეყნის სახელით, ესენია: საბჭოთა კავშირი, ბელარუსი და რუსეთი. კარიერა დაიწყო 1980 წელს და დაასრულა 2006 წელს. პარტნიორ, რომან კოსტრომანოვთან ერთად 2006 წელს მოიგო ზამთრის ოლიმპიური თამაშები. არის მსოფლიოს ორგზის (2004, 2005) და მსოფლიოს სამგზის (2004, 2005, 2006) ჩემპიონი. 2015 წლიდან არის რუსეთის პრეზიდენტის პრეს-მდივანის, დიმიტრი პესკოვის მეუღლე.
ანასტასია რეშეტოვა

ანასტასია რეშეტოვა (დ. 23 იანვარი, 1996, მოსკოვი) — რუსი მოდელი და მსახიობი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1996 წლის 23 იანვარს, მოსკოვში. როდესაც იგი პატარა იყო მისი მშობლები დაშორდნენ. მისი უმცორის და გაზარდა მამამ. და თვრამეტი წლის ასაკში მონაწილოება მიიღო კონკურსში „მის რუსეთი“, და მიიღო პირველი „მის ვიცე რუსეთის“ ტიტული. 2018 წლის აპრილის მონაცემებით, მისი ტანის ფიგურაა — 91−60−100, სიმაღლე 180 სანტიმეტრი, წონა 58 კილოგრამი. სწავლობდა მოსკოვის ეკონომიკის, პოლიტიკისა და სამართლის ინსტიტუტში. . იგი ეუფლებოდა მსახიობობას მოსკოვის კინო-სკოლაში. 2016 წელს გახსნა საკუთარი სილამაზის კლინიკა „ “. 2017 წელს შედგა მისი წიგნის პრეზენტაცია. ის არის სოციალური ქსელი -ის აქტიური მომხმარებელი. ჰყავს 3 800 000-ზე მეტი მიმდევარი. მოხმარებლები მას ხშირად ადარებენ კიმ კარდაშიანს. მის პროფილზე სარეკლამო პოსტის გამოქვეყნება 100 000 რუბლი ღირს.. 2015 წლიდან დანიშნულია რუს რეპერ ტიმატიზე. 2019 წელს მათ შეეძინათ შვილი.
აშშ-ის კაპიტოლიუმში შეჭრა (2021)

აშშ-ის კაპიტოლიუმში შეჭრა (2021) — აშშ-ის 45-ე პრეზიდენტის, დონალდ ტრამპის მხარდაჭერების შეჭრა ამერიკის შეერთებული შტატების კაპიტოლიუმში.

2021 წლის 6 იანვარს აშშ-ს კონგრესის სენატს და წარმომადგენელთა პალატას ერთობლივ სხდომაზე უნდა დაეთვალა საარჩევნო კოლეგიის ხმები, რაც იქნებოდა 2020 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების ოფიციალური შედეგების დადასტურების საბოლოო ნაბიჯი. სხდომას უნდა გაძღოლოდა აშშ-ს მოქმედი ვიცე-პრეზიდენტი მაიკ პენსი.

5-6 იანვარს მოქმედი პრეზიდენტის, დონალდ ტრამპის მხარდაჭერები ვაშინგტონში შეიკრიბნენ, რათა მოეთხოვათ საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგების ბათილად ცნობა და არჩეული პრეზიდენტის, ჯოზეფ ბაიდენის გამარჯვების უარყოფა კონგრესისგან. თავდაპირველად პროტესტის მონაწილეები „გადაარჩინე ამერიკის“ მარშისთვის შეიკრიბნენ, ეს იყო ელიფსის პარკში დაგეგმილი ღონისძიება, სადაც მათ მოისმინეს ტრამპისა და რუდი ჯულიანის სიტყვით გამოსვლა. დონალდ ტრამპმა კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ არჩევნები გაყალბდა ჯოზეფ ბაიდენის სასარგებლოდ და მოუწოდა კონგრესს შეაჩეროს „აღმაშფოთებელი თავდასხმა ჩვენ დემოკრატიაზე“. გამოსვლების დამთავრებამდე ტრამპის მომხრეები კონგრესის მიმართულებით დაიძრნენ. ამ დროს კონგრესში სხდომა და დებატები მიმდინარეობდა. დებატების აუცილებლობა ტეხასის სენატორ ტედ კრუზისა და არიზონის კონგრესმენ პოლ გოსარის მიერ საარჩევნო კოლეგიის არიზონას ხმების დათვლის გაპროტესტების შემდეგ დადგა. პროტესტის ესკალაციის დროს, აშშ-ს კაპიტოლიუმის კომპლექსის რამდენიმე ნაგებობის ევაკუაცია მოხდა. პროტესტის მონაწილეებმა გაარღვიეს დაცვა, რათა კაპიტოლიუმის შენობაში შესულიყვნენ, მათ შორის ეროვნული ქანდაკების დარბაზში. მოგვიანებით, კაპიტოლის კომპლექსის ყველა შენობა ჩაიკეტა. გავრცელებული ინფორმაციით, შეიარაღებული დაპირისპირება მოხდა წარმომადგენელთა პალატის კარებთან. კაპიტოლიუმის შენობაში ცეცხლსასროლი იარაღით მინიმუმ ერთი ადამიანი დაშავდა, რომელიც მიღებული ჭრილობებისგან გარდაიცვალა. გავრცელებული ინფორმაციით, მინიმუმ ერთი თვითნაკეთი ასაფეთქებელი მოწყობილობა აღმოაჩინეს კაპიტოლიუმის მიდამოებში, ხოლო მეორე — რესპუბლიკური პარტიის შტაბბინაში.

მოვლენების დროს დაიღუპა ხუთი ადამიანი, ხოლო ათეულობით — დაშავდა. ერთ-ერთი მათგანი აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში შეჭრისას დაიღუპა. კაპიტოლიუმის პოლიციის ოფიცერი ბრაიან სიკნიკი გარდაიცვალა შეჭრილთა მიერ ცეცხლჩამქრობით მასზე თავდასხმის შემდეგ., ნაწილმა კი როგორც „ტრამპის პუტჩი“. ტრამპმა თავდაპირველად დაგმო მაიკ პენსი, რადგან, პრეზიდენტის თქმით, „[პენსმა ვერ გააკეთა] რაც უნდა გაკეთებულიყო ჩვენი ქვეყნისა და ჩვენი კონსტიტუციის დასაცავად“, მიუხედავად იმისა, რომ პენსს არ აქვს კონსტიტუციური უფლება, რომ უარყოს ბაიდენის გამარჯვება. დროით 16:22 საათზე ტრამპმა -ს მეშვეობით თავის მომხრეებს მოუწოდა „მშვიდად წასულიყვნენ სახლში“, ამასთანავე მან კიდევ ერთხელ გამოხატა თავისი სიყვარული მათ მიმართ.

ეს არის მეორე შემთხვევა აშშ-ის ისტორიაში მას შემდეგ, რაც 1812 წლის ინგლის-ამერიკის ომის დროს ბრიტანეთის ჯარმა 1814 წელს გადაწვა ვაშინგტონი, როდესაც კაპიტოლიუმში შეჭრა მოხდა.
ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტი

ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტი  — კვლევითი უნივერსიტეტი ქუთაისში, საქართველო. მისი მშენებლობის შესახებ 2016 წლის 12 სექტემბერს საქართველოს პრემიერ მინისტრმა გიორგი კვირიკაშვილმა განაცხადა. უნივერსიტეტი მოიცავს 180 ჰექტარ ფართობს. უნივერსიტეტი ოფიციალურად გაიხსნა 2020 წლის 21 ოქტომბერს. უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს მეცნიერებათა საბაკალავრო პროგრამები მენეჯმენტის, მათემატიკისა და კომპიუტერულ მეცნიერებების დარგში. უნივერსიტეტი წარმოადგენს განათლების სექტორში ერთ-ერთ ყველაზე მასშტაბურ პროექტს, რომელიც ხორციელდება საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდ „ქართუს“ მხარდაჭერით, 1 მილიარდი ევროს ოდენობის საგრანტო დაფინანსებით ფონდიდან.

საქართველოს მთავრობის განცხადებით, დაგეგმილია, რომ ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტი იქნება ყველაზე დიდი, რეგიონული საგანმანათლებლო და კვლევითი კერა კავკასიაში, რომელსაც ასევე ექნება თანამედროვე საუნივერსიტეტო კამპუსი.

სასწავლო პროგრამები
უნივერსიტეტმა სტუდენტების პირველი ნაკადი 2020–2021 სასწავლო წელს მიიღო სამ საგანმანათლებლო პროგრამაზე:

მეცნიერებათა ბაკალავრი მენეჯმენტში
მეცნიერებათა ბაკალავრი მათემატიკაში
მეცნიერებათა ბაკალავრი კომპიუტერული მეცნიერებების დარგში.

სამომავლოდ დაგეგმილია ახალი პროგრამების დამატება, როგორიცაა:

ფიზიკა
ქიმია
ბიოლოგია
განათლება
ხელოვნება და ჰუმანიტარული მეცნიერებები
მედიცინა
ლეილა ისმაილოვა

ლეილა რიზვანაუნა ისმაილოვა (, ; დ. 28 ივლისი, 1991) — ბელარუსი მოდელი და ჟურნალისტი, მიჰყავს მუსიკალური ტელე-გადაცემები. მას ჰყავდა აზერბაიჯანელი წინაპრები. იგი იყო 2010 წლის საბავშვო ევროვიზიის თანაწამყვანი, კონკურსი მინსკში გაიმართა (მიჰყავდა ძიანის კურიანთან ერთად). ისმაილოვა აქტიურად იღებდა მონაწილეობას 2012 წელს, ევროვიზიის კონკურსისათვის ბელარუსის წარმომადგენლის შერჩევაში.

2006 წელს ლეილამ დაამთავრა ბელარუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლიცეუმი (ისტორიის ფაკულტეტი), შემდეგ მან დაამთავრა ბელარუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ინსტიტუტი (აუდიოვიზუალური ჟურნალისტიკა, საპატიო დიპლომი, 2011 წლის საუკეთესო კურსდამთავრებული).
ნოდიკო ტატიშვილი

ნოდიკო (ნოდარ) ტატიშვილი (დ. 5 ნოემბერი, 1986, თბილისი) — ქართველი მომღერალი. 2009 წელს მოიგო პროექტი „ჯეოსტარი“. 2013 წელს მან და სოფო გელოვანმა წარადგინეს საქართველო ევროვიზიის კონკურსზე მალმეში, შვედეთში. 2015 წლის ევროვიზიაზე, რომელიც ვენაში, ავსტრიაში გაიმართა, იგი და სოფო გელოვანი ხუთკაციანი ქართული ჟიურის წევრები იყვნენ.
ფეროზიანები

ფეროზიანები, მიჰრანიდები — ირანული წარმოშობის დინასტია - საუკუნის საქართველოში, ქვემო ქართლის (გოგარენეს) მფლობელები. ფეროზის შთამომავლების ოფიციალური ტიტული იყო სამშვილდის ერისთავობა და ამასთანავე ატარებდნენ პიტიახშის საპატიო ტიტულს.

ისტორია
მართალია ოჯახი სპარსელი სასანიდებისგან წარმოშობას იბრალებდა, მაგრამ, რეალურად ის მიჰრანიდების სახლს გამოეყო, ერთ-ერთი ირანის შვიდი დიდ სახლთა შორის. პირველი პიტიახში იყო ფეროზი, რომელმაც გოგარენეში გუშარიდები ჩაანაცვლა, რამაც იქ ფეროზიანების (მიჰრანიდების) მმართველობას დაუდო საფუძველი.

ქვემო ქართლში (გოგარენე) ფეროზის დამკვიდრება 370-იანი წლების დასასრულს ან 380-იანი წლების დასაწყისში უნდა მომხდარიყო, მაშინ როცა ქართლში ორმეფობას ბოლო მოეღო და მთელი სამეფო ირანის ქვეშევრდომ ასფაგურ მეფეს დარჩა. არ არის გამორიცხული, რომ მანამდე ის ალბანეთში, ან მის მომიჯნავე ქვეყანაში პროვინციის გამგებელი ყოფილიყო. ა. ბოგვერაძის მოსაზრებით ფეროზის დანიშვნა 387 წელს უნდა მომხდარიყო და მას პიტიახშობაც თან უნდა მოეტანა. თუმცა ისტორიკოსთა ნაწილი არ იზიარებს ამ მოსაზრებას, რადგან მიაჩნიათ, რომ მას შემდეგ რაც ბაქარ მირიანის ძემ ფეროზს სამართავად სამშვილდის საერისთავო გადასცა, ამავე დროსვე უნდა მიეღო ფეროზს პიტიახშობა. ის პიტიახშობა, რომელიც ქართლში - საუკუნეებში არსებობდა.

ფეროზიანებს ახლო ურთიერთობა ჰქონდათ იბერიაში ახლად დამყარებულ ხოსროვიანთა დინასტიასთან, რომლებიც ასევე მიჰრანიდებს სახლს გამოეყვნენ. ფეროზი იბერიის, პირველი ქრისტიანი მეფის, მირიან სიძე იყო, თუმცა თავად ქრისტიანობის მღებაზე უარი განაცხადა, მაგრამ განაგრძობდა იბერიის მეფის მიმართ ერთგულებას. ფეროზი და მისი მიმდევრები ქრისტიანობაზე მირიან მეფის ვაჟისა და მემკვიდრის ვარაზ-ბაკურის მეფობისას მოქცნენ.

470 წელს ვარსქენი ირანის კარზე წარსდგა, სადაც მაზდეანობა მიიღო, ასევე უარყო იბერიის მეფისადმი მორჩლება და უშალოდ სასანიდებს დაემორჩილა. რისთვისაც მას კავკასიის ალბანეთის სამეფისნაცვლო უბოძეს და პეროზის ქალიშვილი მიათხოვეს. პრო-ირანული პოზიციების გასატარებლად, ის შეეცადა მისი ოჯახის წევრების მაზდეანობაზე მოქცევას, მათ შორის მისი ცოლი შუშანიკის (ვარდანის ქალიშვილი), რაც საბოლოოდ ამ უკანასკნელის მოწამეობრივი სიკვდილით დასრულდა. ვარსქენის პოლიტიკა მიუღებელი აღმოჩნდა ვახტანგ გორგასლისთვის, რომელმაც ის მოკლა და 482 წელს ირანის წინააღმდეგ აჯანყდა. ვახტანგ მეფის გარდაცვალების მერე ფეროზიანებს არ უნდა გასჭირვებოდათ ძველი „პატივის“ დაბრუნება. (ბახტაძე)

 საუკუნეში ფეროზიანების/მიჰრანიდების სამფლობელო და ტიტულები სომეხმა ბაგრატუნებმა დაისაკუთრეს, რამაც დაასრულა მათი მმართველობა.

პიტიახშების სია
არსებულ წყაროებზე დაყრდნობით კირილ თუმანოვმა გამოაქვეყნა გოგარენეს მმართველი მიჰრანიდი პიტიახშების სია, თუმცა იგი არასრულია.
კურკუასები

კურკუასები (, , „გურგენი“) — სომხური წარმომავლობის საგვარეულო, რომლებიც სხვა ნახარარებთან (დიდებულები) ერთად – საუკუნეებში ბიზანტიის იმპერიაში გადასახლდნენ მას შემდეგ, რაც სომხეთი არაბთა ბატონობის ქვეშ მოექცა. საუკუნეში ისინი ანატოლიის სამხედრო არისტოკრატიის ნაწილი გახდნენ და ბიზანტიას რამდენიმე მაღალი რანგის მთავარსარდალი და იმპერატორი შესძინეს. ისინი ძირითადად ფოკებისა და სკლეროსების არისტოკრატიულ ოჯახებთან ქორწინდებოდნენ. და საუკუნისთვის მათ სამოქალაქო ბიუროკრატიაში გადაინაცვლეს.

ცნობილი წარმომადგენლები
იოანე კურკუასი (დაახლ ს.) — ჰიკანატების რაზმის დომესტიკოსი და ბასილი -ის წინააღმდეგ შეთქმულების მონაწილე.
იოანე კურკუასი (დაახლ. ს.) — ზემოთხსენებულის შვილიშვილი, აღმოსავლეთის სხოლათა დომესტიკოსი და რომანოზ ლაკაპენოსის განთქმული მთავარსარდალი.
თეოფილოს კურკუასი — იოანეს ძმა, ხალდიის სატრატეგოსი და შემდეგ სხოლათა დომესტიკოსი.
რომანოზ კურკუასი — იოანე კურკუასის ვაჟი და დასავლეთის სხოლათა დომესტიკოსი.
იოანე კურკუასი — რომანოზის ვაჟი, აღმოსავლეთის სხოლათა დომესტიკოსი, დაიღუპა დოროსტოლონის ალყის დროს.
იოანე ციმისკე (დაახლ. 925–976) — თეოფილო კურკუასის შვილიშვილი, ბიზანტიის იმპერატორი 969–976 წწ.
იოანე კურკუასი (დაახლ. ს.) — იტალიის კატეპანი 1008–1010 წწ.
გრიგორი კურკუასი — ფილიპოპოლის დუქსი 1089–1091 წწ.
მიხეილ კურკუასი — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 1143–1146 წწ.
ბრეილა

ბრეილა (რუმ. ; ბერძ. ; თურქ. ) — ქალაქი მუნტენიაში, აღმოსავლეთ რუმინეთში, დუნაის სანაპიროზე. ქალაქი არის ბრეილის ჟუდეცის დედაქალაქი.

2011 წლის რუმინეთის მოსახლეობის აღწერის თანახმად, ქალაქ ბრეილაში ცხოვრობდა 180 302 ადამიანი, რითაც ის ქვეყანაში სიდიდით მე-11 ქალაქია.

ისტორია
მე −14 საუკუნემდე დღევანდელი ბრეილას ადგილას პატარა სოფელი არსებობდა, სადაც სავარაუდოდ მეთევზეები და ვაჭრები ცხოვრობდნენ. სოფელი მონღოლების ხელში აღმოჩნდა 1241 წელს.

დაახლოებით ამავე პერიოდში ბერძნულ დოკუმენტებში ქალაქი მოიხსენიება, როგორც პროილაბუმი ან პროილავა, ხოლო სლავურში როგორც ბრაილოვი. სახელის წარმოშობა და მნიშვნელობა უცნობია, მაგრამ ფიქრობენ, რომ ეს ანთროპონიმია.

პირველი დოკუმენტი, რომელშიც ნახსენებია ბრეილა, არის პრივილეგიური აქტი, რომელიც ვლადიკატ ვლადისლავ - მა მიანიჭა საბაჟო გადასახადებისგან განთავისუფლებულ ბრაშოველ გერმანელ ვაჭრებს.

ვლახეთის ნავსადგური
ვიკინას (მდინარე დუნაიზე მდებარე ქალაქი) დაცემის შემდეგ, ბრეილა განვითარდა როგორც ვლახეთის მთავარი ნავსაგური. მან ქალაქის სტატუსი დაახლოებით 1400 წელს მოიპოვა.

1396 წელს იოჰან შილტბერგერმა დაწერა, რომ ბრეილა იყო ის ადგილი, სადაც ხომალდები ჩერდებოდნენ და „საქონელი წარმართული ქვეყნებიდან მოჰქონდათ“. 1520 წლის ოსმალურ წყაროში საუბარია 70-დან 80-მდე გემის ჩასვლის შესახებ ბრეილაში, რომლებსაც მცირე აზიიდან და ყირიმიდან საქონლი გადაჰქონდათ.

1462 წელს მეჰმედ დამპყრობლის ფლოტმა 25 ტრირემითა და 150 სხვა გემით ქალაქი გადაწვა. ბრეილა ასევე წარმოადგენდა კონფლიქტის ზონას ვლახეთსა და მოლდავეთის პრინც შტეფან დიდს შორის. ამის მიუხედავად, ბრეილაში მდგომარეობა დასტაბილურდა და მალევე ვლახეთისლევანტური საქონლის კარიბჭე გახდა. ქალაქი იმპერიის ჩრდილოეთი თავდაცვითი ქსელის ნაწილი იყო და აქ ოსმალებმა ქვის თავდაცვითი ნაგებობები ააშენეს.

ოსმალეთის იმპერია ქალაქს მართავდა 1538–1540 წლებიდან 1829 წლამდე; ოსმალეთში მას იბრაილს ან იბრაილას ეძახდნენ. მას მცირე ხნით ასევე მართავდა ვლახეთის პრინცი მიქაელ მამაცი (1595–1596).

თანამედროვე ისტორია
1711 წელს, ქალაქის ალყაში მოაქციეს და დაიპყრეს ვლახეთ-რუსეთის არმიამ მდინარე პრუთის ოპერაციის დროს. 1829 წელს ქალაქი აკერმანის კონვენციის თანახმად გადაეცა ვლახეთს.

 საუკუნის განმავლობაში ქალაქი მდინარე დუნაიზე მდებარე სამი ყველაზე მნიშვნელოვანი პორტიდან ერთ – ერთი უმნიშვნელოვანესი გახდა (დანარჩენი ორი იყო ტურნუ და ჯურჯუ). საუკუნის დასაწყისში ქალაქი ექსპორტისთვის და იმპორტისთვის მნიშვნელოვან ცენტრს წარმოადგენდა.

მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1944 წლის 28 აგვისტოს ბრეილა დაიპყრო მე-3 უკრაინული ფრონტის საბჭოთა ჯარებმა ჯასი-კიშინვის შეტევის შედეგად.

დემოგრაფია
2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, ბრეილას მოსახლეობა 180 302 ადამიანი იყო, რაც შემცირებული მაჩვენებელია 2002 წლის აღწერის მონაცემებთან შედარებით. ქალაქში მცხოვრებლების ეთნიკური შემადგენლობა შემდეგნაირია:

რუმინელები : 97,21%
ლიპოვანები : 1,14%
ბოშები : 0,97%
ბერძნები : 0,1%
სხვა: 0,3%

ეკონომიკა
მცირე და საშუალო ზომის საოკიანო გემებისთვის ბრეილაში არსებობს დიდი სასაწყობო ობიექტები. ქალაქი ასევე არის მნიშვნელოვანი სამრეწველო ცენტრი, სადაც მუშაობს მეტალურგიული, საფეიქრო და გადამამუშავებელი ქარხნები. საზღვაო ინდუსტრია ბრეილას ეკონომიკისთვის მთავარ შემოსავლის წყაროს წარმოადგენს.

საერთაშორისო ურთიერთობები
დაძმობილებული ქალაქები
ბრეილა დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან:

გალერეა
ორლოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ორლოვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:

ორლოვკა — სოფელი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე;
ორლოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ალშეევის რაიონში;
ორლოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, არხანგელის რაიონში;
ორლოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში.
ბერძნულ-რომაული სამყარო

ბერძნულ-რომაული სამყარო, ასევე ცნობილი როგორც ბერძნულ-რომაული კულტურა — თანამედროვე მეცნიერებისა და მწერლების მიერ დამვკდრებული ტერმინი, რომელიც იმ გეოგრაფიული რეგიონებისა და ქვეყნების ერთობლიობას აღნიშნავს, სადაც კულტურულად და ისტორიულად, პირდაპირ ან უშუალოდ ძველბერძნული და რომაული ენის, კულტურის, მთავრობის და რელიგიის გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა. უკეთესად ცნობილი ტერმინია კლასიკური ცივილიზაცია. ტერიტორიულად ის შემოიფარგლება „ხმელთაშუაზღვისპირა სამყაროთი“ — ხმელთაშუაზღვისპირეთისა და შავი ზღვის აუზის მიმდებარე ფართო ტერიტორიებით, სადაც ბერძნული და რომაული კულტურული წარმოდგენები და იდეები დომინირებდა. ამას ხელს უწყობდა ბერძნული ენის ინტელქტუალური და კომერციის ენად, ხოლო ლათინურის სამართალწარმოებისა და ადმინისტრაციულ ენად გადაქცევა. ბერძნული და ლათინური ენები არასდროს იყო ფართოდ გავრცელებული საზოგადოების დაბალ ფენებში, რომლებიც იმპერიის უმრავლესობას წარმოადგენდა, მაგრამ ის იყო ურბანული და კოსმოპოლიტური ელიტის ენები და მაშასადამე იმპერიის ლინგუა ფრანკა. რომის მოქალაქეები, მათი ეთნიკური წარმომავლობის მიუხედავად, საუბრობდნენ და წერდნენ ბერძნულად ან ლათინურად. ამის შესანიშნავი მაგალითებია: წარმოშობით ფინიკიელი რომაელი იურისტი და საიმპერატორო კანცლერი ულპიანე, ბერძნულ-ეგვიპტური წარმომავლობის მქონე მათემატიკოსი და გეოგრაფი კლავდიუს პტოლემაიოსი, ცნობილი სირიელი და ბერბერი მოაზროვნეები იოანე ოქროპირი და ნეტარი ავგუსტინე, ებრაული წარმომავლობის მქონე ისტორიკოსი იოსებ ფლავიუსი და სხვა.