iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
რამონ სანჩეს პისხუანი (სტადიონი)

რამონ სანჩეს პისხუანის სახელობის სტადიონი (ესპ. -) — საფეხბურთო კლუბ „სევილიის“ საშინაო არენა, სადაც გუნდი მართავს ესპანეთის ჩემპიონატის, ესპანეთის სამეფო თასის, ევროპა ლიგის, ჩემპიონთა ლიგის და სხვა ტურნირების მატჩებს. ტევადობა — 45 500. წლების მანძილზე სტადიონმა უმასპინძლა ისეთ მნიშვნელოვან მატჩებს, როგორიცაა ჩემპიონთა თასის ფინალი (1986) და მსოფლიოს ჩემპიონატის ნახევარფინალი (1982).

სტადიონი ოფიციალურად გაიხსნა 1958 წლის 7 სექტემბერს. იმ დღეს გაიმართა „სევილიასა“ და „რეალ ხაენს“ შორის მატჩი, რომელიც საყაიმო ანგარიშით, 3-3 დასრულდა. სტადიონის მშენებლობის მოთავე იყო კლუბის ლეგენდარული პრეზიდენტი, რამონ სანჩეს პისხუანი. პისხუანი სტადიონის გახსნიდან მალევე გარდაიცვალა. მისმა მემკვიდრემ, რამონ დე კარანსამ რამონ სანჩეს პისხუანის პატივსაცემად სტადიონს მისივე სახელი უწოდა.

სანჩეს პისხუანმა 1982 წელს უმასპინძლა მსოფლიოს ჩემპიონატის ნახევარფინალურ დაპირისპირებას საფრანგეთსა და დასავლეთ გერმანიას შორის. სევილიაში ნამდვილი სუპერმატჩი შედგა. გუნდებმა ძირითადი დრო 1-1 ითამაშეს, დამატებით ტაიმებში ფრანგებმა 2 ბურთის გატანა შეძლეს, თუმცა გერმანელებმა 102-ე და 108-ე წუთებზე გატანილი გოლებით წონასწორობა აღადგინეს და შეხვედრა პენალტების სერიაში გადავიდა. ე.წ. საფეხბურთო ლატარეაში გამარჯვებული დასავლეთ გერმანია გამოვიდა (5-4). 1986 წელს ჩემპიონთა თასის ფინალიც, რომელიც სანჩეს პისხუანზე გაიმართა, ასევე დრამატული გამოდგა. ერთმანეთს „სტიაუა“ და „ბარსელონა“ დაუპირისპირდნენ. უგოლო ტაიმების შემდეგ პენალტების სერიაში რუმინელებმა იმარჯვეს (2-0).

სტადიონს თავდაპირველად კარებების უკან მეორე იარუსი არ ჰქონდა, რაც 1974 წელს დაემატა. შედეგად სანჩეს პისხუანს შეეძლო 70 000 მაყურებლის დატევა. 90-იან წლებში სტადიონზე დამონტაჟდა სკამები, რამაც სტადიონის ტევადებოდა შეამცირა. ასევე ახალი ათასწლეულის დასაწყისში კლუბი აპირებდა მასშტაბური გეგმის განხორციელებას და სტადიონისთვის მესამე იარუსისა და სახურავის დამატებას, თუმცა პროექტის რეალიზება ვერ მოხერხდა.
ზურაბ რატიანი

ზურაბ რატიანი (დ. 1938, თბილისი) — ქართველი მწერალი, მეცნიერი და ჟურნალისტი.

1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. არის ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის ინსტისტუტის წამყვანი მეცნიერი მუშაკი.

გამოქვეყნებული აქვს მრავალი მხატვრული, სამეცნიერო და პუბლიცისტური ნაწარმოები, მათ შორის პიესები: „ცოტნე დადიანი“, „ცის გახსნა“, „ფეხბურთის ძალა“; წიგნები: „ატლა“, „უკვდავების გზა“, „საქართველოს სოციალური წყობა - საუკუნეებში“, „წყაროთა ღაღადი“, „დღენი თავისუფლებისა“, „კაცი უჩინმაჩინი“; მონოგრაფია — „საქართველო - საუკუნეებში“.

1990 წელს არალეგალურად გამოსცა სატირულ-იუმორისტულ ჟურნალ „ნაცარქექიას“ ორი ნომერი.
ჭუთხარო

ჭუთხარო — მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ამბროლაურისა და ლენტეხის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ლეჩხუმის ქედზე, მდინარე ღობიშურის (ცხენისწყლის მარცხენა შენაკადი) სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3562 მ. აგებულია იურული პორფირიტული წყებით, ციცაბოკალთებიანია, ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ კალთებზე არის პატარა მყინვარები. შემორჩენილია ძველი გამყინვარების ნიშნები. დამახასიათებელია ალპური და გლაციალური-ნივალური ლანდშაფტი.
მილსტრიტი

მილსტრიტი — დასახლებული პუნქტი ირლანდიაში, კორკის საგრაფოში, მანსტერის პროვინციაში.

ისტორია
ადგილობრივი რკინიგზის სადგური გაიხსნა 1853 წლის 16 აპრილს და დაიხურა სატვირთო გადაზიდვებისთვის 1976 წლის 6 სექტემბერს.

1993 წლის 15 მაისს გრინგლენსის ღია სტადიონზე გაიმართა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 1993.
ნიზიბისის ზავი

ნიზიბისის ზავი ასევე ნიზიბისის პირველი ზავი — რომის და სასანიანების იმპერიებს შორის 299 წელს დადებული ზავი, რომლითაც დასრულდა 296-299 წლებში მიმდინარე რომაულ-სპარსული ომი. ხელშეკრულებით დადგენილი საზღვარი ფუნქციონირებდა 363 წლის ნიზიბისის მეორე ზავამდე.

ხელშეკრულება
ზელშეკრულება შეიცავდა შემდეგ შეთანხმებებს:

რომის გავლენა გავრცელდა შემდეგ ხუთ სატრაპზე: ანგლი, სოფენი, აღძნიქი, კორდუენი და ზაბდიცენი.
ორ იმპერიას შორის საზღვრად დადგინდა ტიგროსი.
სომხეთი გამოცხადდა რომის პროტექტორატად.
იბერიის სამეფო გახდა რომის პროტექტორატი და რომის იმპერატორს მიეცა იბერიის მეფის დამტკიცების უფლება.
ნიზიბისი გამოცხადდა ორ იმპერიას შორის ვაჭრობის ერთადერთ კანონიერ ადგილად.

შედეგები
ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ დიოკლეტიანემ დაიწყო რომის აღმოსავლეთ საზღვრის გაძლიერება. გაამაგრა ციხეები და გაზარდა ჯარის რაოდენობა.

მშვიდობა ორ იმპერიას შორის შენარჩუნდა 40 წელი სანამ 330-იან წლებში რომის ტერიტორიაზე არ შეიჭრა შაპურ .
ბოკაიუვა

ბოკაიუვა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1485 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 46 654 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14,45 კმ²-ზე. ფართობი 3 227 627 კმ²-ია.
ენჟენიერუ-ნავარუ

ენჟენიერუ-ნავარუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 978 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 122 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11,71 კმ²-ზე. ფართობი 608 306 კმ²-ია.
ფრანსისკუ-დუმონტი

ფრანსისკუ-დუმონტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1391 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 863 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3,09 კმ²-ზე. ფართობი 1 576 128 კმ²-ია.
გუარასიამა

გუარასიამა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 718 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12,09 კმ²-ზე. ფართობი 390 263 კმ²-ია.
ოლიუს-დ’-აგუა

ოლიუს-დ’-აგუა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 719 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 267 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2,52 კმ²-ზე. ფართობი 2 092 078 კმ²-ია.
ბოტუმირინი

ბოტუმირინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 987 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გრან-მოგოლის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 497 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4,14 კმ²-ზე. ფართობი 1 568 884 კმ²-ია.
კრისტალია

კრისტალია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 978 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გრან-მოგოლის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 760 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6,85 კმ²-ზე. ფართობი 840 702 კმ²-ია.
გრან-მოგოლი

გრან-მოგოლი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 768 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გრან-მოგოლის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 024 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3,87 კმ²-ზე. ფართობი 3 885 294 კმ²-ია.
იტაკამბირა

იტაკამბირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1480 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გრან-მოგოლის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 988 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2,79 კმ²-ზე. ფართობი 1 788 445 კმ²-ია.
ჟოზენოპოლისი

ჟოზენოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გრან-მოგოლის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 566 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8,43 კმ²-ზე. ფართობი 541 393 კმ²-ია.
პადრი-კარვალიუ

პადრი-კარვალიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გრან-მოგოლის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 834 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13,07 კმ²-ზე. ფართობი 446 326 კმ²-ია.
ფოთოლცვენა

ფოთოლცვენა — ხეებისა და ბუჩქების (იშვიათად ბალახის) ფოთოლთა მასობრივი ცვენა. ზომიერი ჰავის პირობებში ფოთოლცვენა მიმდინარეობა შემოდგომით, როდესაც მცენარის სასიცოცხლო პროცესები შესუსტებულია. ტროპიკულ და ცხელ ადგილებში მოზარდ მცენარეებს ფოთლები სცვივათ ძლიერი გვალვის დაწყებისას. ფოთოლცვენა არის ევოლუციის პროცესში გამომუშავებული შეგუება არახელსაყრელი პირობებისადმი. ცნობილია, რომ ფესვების მიერ შეთვისებული წყალი ფოთლებით ორთქლდება.

არახელსაყრელი პირობების დროს (ყინვა, გვალვა) ფესვები ვერ ითვისებენ საჭირო რაოდენობით წყალს, ფოთლების ცვენა კი ამ შემთხვევაში იცავს მცენარეს გამოშრობისაგან. ფოთოლცვენა ნორმალური ფიზიოლოგიური პროცესია და დაკავშირებულია ფოთლის მობერებასთან. ფოთოლცვენის წინ ფოთლებში მიმდინარეობს ღრმა ფიზიოლოგიური, ბიოქიმიური და სტრუქტურული ცვლილებები, მწვანე პიგმენტი — ქლოროფილი იშლება, ყვითელი პიგმენტები — კაროტინოიდები უფრო მდგრადია და განაპირობებს ფოთლების საშემოდგომო ფერს. მობერებული ფოთლის უჯრედებიდან საკვები ნივთიერებები, განსაკუთრებით ცილები, გადაიდევნება სამარაგო ორგანოებისაკენ, ზრდის წერტილებისა და მზარდი ახალგაზრდა ფოთლებისაკენ. ფოთლების ჩამოცვენა განპირობებულია უჯრედის ე. წ. გამყოფი შრის წარმოქმნით. დაშლის პროცესების გაძლიერებისას გამყოფი შრის უჯრედების შემაერთებელი უჯრედშორისი ნივთიერება იშლება და უჯრედები განცალკევდებიან. ყუნწი თითქმის იჭრება განიცი მიმართულებით და კავშირიი ორგანიზმსა და ფოთოლს შორის ხორციელდება ჭურჭელ-ბოჭკოვანი კონებით. ფოთლის სიმძიმისა და ქარის ზეგავლენით კონები იხლიჩება და ფოთოლი ვარდება.
ფოლიო

ფოლიო — მცენარეთა გვარი გოქშოსებრთა ოჯახისა. ერთ- ან მრავალწლოვანი ბალახებია. თათისებრ დანაკვთული ან, იშვიათად, მთლიანი ფოთლები აქვთ. თავაკისებრ ყვავილედს შემოხვეული აქვს ბალახოვანი საბურვლის ფოთლები. ნაყოფი თესლურაა.

100-მდე სახეობა გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთში, აგრეთვე ევრაზიასა და აფრიკაში. საქართველოში დაახლოებით 20 სახეობაა გავრცელებული. იზრდება მშრალ და კლდოვან ადგილებზე, იშვიათად არიდულ მეჩხერ ტყეში და ზღვისპირა ქვიშაზე. სუბალპურ მდელოებზე, ფართოდაა გავრცელებული ცისფერყვავილიანი კავკასიური ცის ფოლიო ; იგი ნაირბალახოვანი მდელოების ერთ-ერთი კომპონენტია. დეკორატიულია. ფოლიოს თითქმის ყველა სახეობა თაფლოვანია.
ამურუს სამეფო

ამურუს სამეფო — ამორიტთა სახელმწიფო ძვ. წ. - საუკუნეებში ისტორიული სირიის რეგიონში თანამედროვე სირიისა და ლიბანის ტერიტორიაზე. სხვადასხვა დროს ის ეგვიპტის იმპერიისა და ხეთების გავლენის გვეშ იყო მოქცეული. მასზე ინფორმაცია შემონახულია ამარნას წერილებში, რაც დინასტიის ეგვიპტელი ფარაონების კორესპონდენციას წარმოადგენს.

ამურუ ეგვიპტისა და მითანის საზღვარზე მდებარეობდა. თუტმოს -ის მმართველობის პერიოდში გაფორმებული ხელშეკრულების მიხედვით ის მხარეებმა ეგვიპტის შემადგენლობაში აღიარეს, თუმცა მასზე, ისევე როგორც მთლიან რეგიონზე, არცერთ სახელმწიფოს არ გააჩნდა ძლიერი სამხედრო კონტროლი. ეგვიპტე საკუთარ აზიურ ტერიტორიებს ვასალების მეშვეობით მართავდა, რომელთაც ფართო ავტონომია ჰქონდათ და საგარეო პოლიტიკის გატარებასაც ახერხებდნენ, კერძოდ კი საკმაოდ ხშირი იყო ეგვიპტის ვასალებს შორის სამხედრო დაპირისპირებები.

ამან განაპირობა ამენჰოტეპ -ის მმართველობის პერიოდში ამურუს სამეფოს ჩამოყალიბება უგარითის სამხრეთითა და კადეშის აღმოსავლეთით აბდი-აშირტას მეთაურობით. მან ტერიტორიაზე კონტროლის დასამყარებლად გამოიყენა ხალხის კლასი, რომელსაც წყაროებში „აპირუს“ უწოდებენ, რაც დევნილს უნდა ნიშნავდეს. როგორც ჩანს, ისინი უბრალოდ გაღატაკებული გლეხები იყვნენ, რომელთაც ქონება დაკარგეს და დასახლებულ პუნქტებს გაერიდნენ. აბდი-აშირტამ მათი დახმარებით ჯერ ადგილობრივები დაიმორჩილა, შემდეგ კი ძლიერი ლოკალური სახელმწიფოს ჩამოყალიბებას შეუდგა ეგვიპტის სხვა ვასალების ძლიერების ხარჯზე. ამურუს მთავარი საპორტო ქალაქი სიმირა პირდაპირ იმართებოდა ეგვიპტელი მოხელის მიერ, თუმცა როგორც ამარნას წერილებიდან ირკვევა, ეგვიპელ ფაამნატე მისი მიტოვება მოუხდა რის შემდეგაც ქალაქი აბდი-აშირტამ აიღო. წერილებში ასევე იკვეთება მისი დაპირისპირება სხვა ეგვიპტელ ვასალებთან, განსაკუთრებით კი ბიბლოსის მმართველ რიბ-აბდისთან, რომელიც გამუდმებით ადანაშაულებდა მას და ეგვიპტისგან დახმარებას ითხოვდა. ამის მიუხედავად, სამეფოს გაურკვეველმა პოზიციამ და მზარდმა ძლიერებამ შეუმჩნევლად არ ჩაიარა. ის ჯერ მითანელებმა დაიკავეს, შემდეგ კი ეგვიპტელებმაც გაგზავნეს ჯარი, რასაც აბდი-აშირტა შეეწირა.

ამურუს ცნობილი მეფეების სია
აბდი-აშირტა (დაახლ. 1380)
აზირუ (ძვ. წ. 1340–1315)
არი-ტესუპი (ძვ. წ. 1315–1313)
დუპი-ტესუპი (ძვ. წ. 1313–1280)
ბენტესინა (ძვ. წ. 1280–1275, პირველად)
საპილი (ძვ. წ. 1275–1260)
ბენტესინა (ძვ. წ. 1260–1230, მეორედ)
საუსგამუვა (ძვ. წ. 1230–1210)
ალექსეი მურავიოვი

ალექსეი ვლადიმირის ძე მურავიოვი ( დ. 1 აგვისტო 1969, მოსკოვი, სსრკ) — რუსი ისტორიკოსი-აღმოსავლეთმცოდნე, რელიგიათმცოდნე, აღმოსავლეთის ქრისტიანობის ისტორიის სპეციალისტი, პუბლიცისტი. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი, ნაციონალური კვლევითი უნივერსიტეტის „ეკონომიკის უმაღლეს სკოლასთან“ არსებული აღმოსავლეთმცოდნეობის სკოლის აღმოსავლეთის ცივილიზაციური განვითარების კათედრის უფროსი მასწავლებელი, რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის მსოფლიო ისტორიის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, მოსკოვის მ. ვ. ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მასწავლებელი.

ალექსეი მურავიოვის მთავარ სამეცნიერო ინტერესს წარმოადგენს ქრისტიანული აღმოსავლეთის ქვეყნების, მათ შორის საქართველოს, სომხეთის, კავკასიის ალბანეთის კულტურათა შესწავლა და კვლევა.

ბიოგრაფია
ალექსეი მურავიოვი დაიბადა 1969 წლის 1 აგვისტოს ქალაქ მოსკოვში ცნობილი მთარგმნელისა და ლიტერატურათმცოდნის ვლადიმირ მურავიოვის ოჯახში. დაამთავრა ქ. მოსკოვის კრასნოპრესნენსკის რაიონის № 31-ე სკოლა.

1992 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის ფაკულტეტი. დაკავებული იყო აღმოსავლეთმცოდნეობითი დისციპლინებით საფრანგეთში, ინგლისსა და გერმანიაში.

ალექსეი მურავიოვი მუშაობდა ცნობილ ორიენტალისტთან მიხიელ ვან ესბრუკთან ერთად საფრანგეთსა და გერმანიაში. 1995 წელს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის მსოფლიო ისტორიის ინსტიტუტში დაიცვა დისერტაცია თემაზე „ივლიანე განდეგილი და — საუკუნეების ადრებიზანტიური პოლიტიკური თეორია“ (სპეციალობა — 07.00.03) ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად.

მუშაობდა რუსეთის მართლმადიდებელი ავტონომიური ეკლესიის პრეს-მდივნად.

2004—2014 წლებში იყო მოსკოვის სასულიერო სასწავლებლის დირექტორის მოადგილე.

2014 წლიდან ჟურნალ „ვესტნიკ დრევნეი ისტორიი“-ს (ქართ. ძველი ისტორიის მაცნე) სარედაქციო კოლეგიის წევრი.

რუსეთის რელიგიათმცოდნეობითი ცენტრების ასოციაციის მმართველობითი საბჭოს წევრი. სირიის კვლევათა საერთაშორისო საზოგადოების წევრი (პარიზი).

2003 წლიდან — უმაღლეს კვლევათა ინსტიტუტის წევრი (პრინსტონი, აშშ).

საინტერესო ფაქტები მკვლევრის შესახებ
ალექსეი მურავიოვი არის ლიტერატურათმცოდნე ირინა მურავიოვასა და ფილოსოფოსის, კულტუროლოგის, მწერლისა და ესეისტის გრიგორი პომერანეცის შვილიშვილი.
ბავშვობაში ალექსეი მურავიოვი გადაიღეს ტელესერიალში „სტუმარი მომავლიდან“ , რომელშიც მან სკოლის მოსწავლის, ბორია მესერერის როლი ითამაშა.
2013—2014 წწ. ალექსეი მურავიოვმა დაწერა სერია პუბლიცისტური ფილოსოფიურ-ისტორიული სტატიებისა, რომელიც გამოქვეყნდა რუსეთის ცნობილ საიტზე „პოლიტ.რუ“ .
2022 წელს ალექსეი მურავიოვმა ჩაატარა 8 ლექციისგან შემდგარი ონლაინ ლექტორიუმი სახელწოდებით "საქართველოს კულტურა და ისტორია".
ხოსეპ ბართომეუ

ხოსეპ მარია ბართომეუ ფლორეტა ( დ. 6 თებერვალი, 1963, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი მეწარმე. საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონის“ მე-40 პრეზიდენტი 2014 წლიდან 2020 წლამდე.

ესპანურ გუნდში ხოან ლაპორტას პრეზიდენტობის პერიოდში იყო სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი და საკალათბურთო და სახელბურთო მიმდინარეობების თავმჯდომარე. 2010 წლის ივლისში, სანდრო როსელის გაპრეზიდენტების შემდეგ დაიკავა ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა. ამ პოსტზე ბართომეუმ 2014 წლის 23 იანვრამდე იმუშავა, როდესაც სანდრო როსელი ე.წ. „ნეიმარის საქმესთან“ დაკავშირებით ატეხილი სკანდალის გამო გადადგა. მას შემდეგ 2015 წლის 18 ივლისამდე ასრულებდა პრეზიდენტის მოვალეობას. ხოსეპ მარია ბართომეუმ „ბარსელონას“ საპრეზიდენტო არჩევნებში 54.63%-ით გაიმარჯვა. 2020 წლის 27 ოქტომბერს გადადგა.

„ბარსელონის“ ტიტულები მისი პრეზიდენტობის პერიოდში
ლა ლიგა (4)
2014–15, 2015–16, 2017–18, 2018–19
კოპა დელ რეი (4)
2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18
ესპანეთის სუპერთასი (2)
2016, 2018
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (1)
2014–15
უეფა-ს სუპერთასი (1)
2015
ფიფას საკლუბო მსოფლიო ჩემპიონატი (1)
2015

ბართომეუს შეძენილი ფეხბურთელები
ფოლორცის ბალახი

ფოლორცის ბალახი — მცენარეთა გვარი ტუჩოსანთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი ქეჩისებრ შებუსული ბალახებია. მოპირისპირედ განლაგებული ფოთლები და ვარდისფერი, იისფერი, თეთრი და ყვითელი ყვავილები აქვთ.

მისი 40-მდე სახეობა გავრცელებულია ევრაზიის ზომიერ და სუბტროპიკულ სარტყლებში, ჩრდილოეთ აფრიკაში. გავრცელებულია კავკასიაში, საქართველოში, მთის ქვედა სარტყლიდან სუბალპურ სარტყლამდე, მათ შორის ერთი კავკასიის ენდემია.

ჩვეულებრივი ფოლორცის ბალახი კარგი თაფლოვანი და მთრიმლავი მცენარეა.
ჯორაბუზისებრნი

ჯორაბუზისებრნი — მწერების ოჯახი ორფრთიანთა რიგისა. აქვთ მოძრავი თავი, დიდი თვალები, მჩხვლეტავი ხორთუმი, მოგრძო მუცელი. მსოფლიოში ცნობილია 4700-ზე მეტი სახეობა. ჯორაბუზისებრნი ფართოდ არიან გავრცელებული ველსა და უდაბნოს ზონაში. კავკასიაში გამოვლენილია 55 გვარის, 161 სახეობა. ჯორაბუზისებრნი მტაცებლები არიან, რითაც ზღუდავენ მავნე მწერების გამრავლებას. კვერცხებს მიწაში დებენ, განვითარება გრძელდება 18 დღე-ღამე. მატლები იკვებებიან მცენარეული ნივთიერებებით. სარგებელი მოაქვთ სოფლის მეურნეობისათვის, რადგან ანადგურებენ მავნე მწერების კვერცხებსა და მატლებს.

გალერეა
ალექსი ბორისიაკი

ალექსი ალექსის ძე ბორისიაკი (დ. 3 აგვისტო [ ძვ. სტ. 22 ივლისი] 1872, რომნი — გ. 25 თებერვალი , 1944, მოსკოვი) — რუსი და საბჭოთა პალეონტოლოგი და გეოლოგი, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1929 წევრ-კორესპონდენტი 1921).

1896 წელს დაამთავრა პეტერბურგის სამთო ინსტიტუტი და 1932 წლამდე მუშაობდა გეოლოგიის კომიტეტში. 1911—1930 წლებში ლენინგრადის სამთო ინსტიტუტის პროფესორი და ისტორიული გეოლოგიის კათედრის გამგე. 1939—1942 წლებში მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პალეონტოლოგიის კათედრის დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 1930—1944 წლებში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის პალეონტოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. ბორისიაკი სათავეში ედგა ხერხემლიანთა პალეონტოლოგიის საბჭოთა სკოლას. მისი ძირითადი შრომები ეძღვნება ფაციესების შესწავლას. ზოგადი პალეონტოლოგიის საკითხებს, იურულ მოლუსკებს, ხერხემლიანთა და განსაკუთრებით ძუძუმწოვართა პალეონტოლოგიას.
ფუმიკო კანეკო

ფუმიკო კანეკო (; დ. 25 იანვარი, 1903 — გ. 23 ივლისი, 1926) — იაპონელი ანარქისტი და ნიჰილისტი. ის დამნაშავედ სცნეს იაპონიის საიმპერატორო ოჯახის წევრების მკვლელობის მცდელობაში.

ბიოგრაფია
ფუმიკო კანეკო დაიბადა მეიჯის პერიოდში იაპონიის ქალაქ იოკოჰამაში, კოტობუკის რაიონში. მამამისი ფუმიკაძუ საეკი სამურაის ოჯახიდან იყო, ხოლო დედა კიკუნო კანეკო — გლეხის ოჯახიდან. იმის გამო, რომ მათი ქორწინება ოფიციალური არ იყო, ფუმიკო არ იყო რეგისტრირებული როგორც საეკი. ფუმიკო იხსენებს, რომ თავისი ცხოვრების რამდენიმე წელი მისთვის ბედნიერი იყო, როდესაც მამამისი დეტექტივად მუშაობდა პოლიციაში, იმის მიუხედავად, რომ ოჯახი გაჭირვებული იყო. თუმცა როდესაც ფუმიკაძუ სამასახურიდან წამოვიდა, ოჯახს ძალიან გაუჭირდა. ფუმიკოს მამა აზარტული თამაშებს თამაშობდა და სვამდა, ამასთან ერთად ცოლზე ძალადობდა და მას სხვა ქალებთან (მათ შორის კიკუნოს დასთან, ტაკანოსთან) ღალატობდა. მოგვიანებით ფუმიკაძუმ მიატოვა მეუღლე და ტაკანოზე დაქორწინდა.
იურაი იარაბეკი

იურაი იარაბეკი (დ. 3 ოქტომბერი, 1962, ტრნავა) — სლოვაკი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. 2016 წლის იანვრიდან „დინამო თბილისის“ მთავარი მწვრთნელი. იგი არის ცნობილი ფეხბურთელის და მწვრთნელის, სტანისლავ იარაბეკის შვილი.

ტიტულები
როგორც მწვრთნელი
ზლატე მორავცე
სლოვაკეთის პირველი ლიგის ჩემპიონი: 2009–10 (აღზევდა)
სპარტაკი ტრნავა
სლოვაკეთის სუპერლიგა: მესამე ადგილი 2013–14
ევროპის ლიგა: მე-3 საკვალიფიკაციო ეტაპი 2015–16
ფონი (გაზეთი)

„ფონი“ — ქართული ყოველკვირეული პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი სოციალურ-დემოკრატიული მიმართულებისა. გამოდიოდა ქუთაისში 1909–1910 წლებში. 1910 წლის 6 ივნისს ადგილობრივმა ხელისუფლებამ გაზეთის გამოცემა შეაჩერა, ხოლო ამავე წლის სექტემბერში დახურა. რედაქტორი გ. გიორგაძე. თანამშრომლობდნენ ა. ხახანაშცილი, გ. შარაბიძე, თ. ღლონტი, გ. ძასხულია, გ. ქუჩიშვილი, ტ. ტაბიძე, იასმანი (მ. კინწურაშვილი), კ. აბაშისპირელი და სხვები.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ჯგუფი E

მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ჯგუფი — მუნდიალი 2006-ის ერთ-ერთი ჯგუფი. თამაშები დასრულდა 22 ივნისს. იტალიამ ჯგუფი ისე მოიგო, რომ მხოლოდ ერთი გოლი გაუშვა, ისიც ავტოგოლი. აშშ ნაკრებმა, მიუხედავად იმისა, რომ 9 ფეხბურთელით 10 კაციან იტალიასთან 1-1 ითამაშა, წააგო დანარჩენი ორივე მატჩი. ტურნირის დებიუტანტი განის ნაკრები გავიდა მეორე ადგილზე, მოუგო რა აშშ-სა და ჩეხეთს. იტალიელი დანიელე დე როსი დაისაჯა 4 მატჩიანი დისკვალიფიკაციით აშშ-ს ნაკრებთან გამოჩენილი უხეშობის გამო.

ცხრილი
აშშ ჩეხეთი
იტალია განა
ჩეხეთი განა
თომაშ უიფალუში იქნა გაძევებული 65-ე წუთზე საჯარიმოში მეთიუ ამოას წაქცევის გამო. დაინიშნა პენალტი, რომელიც შეასრულა ასამოა გიანმა. მან დარტყმა მსაჯის სასტვენზე ადრე შეასრულა, რის გამოც მიიღო ყვითელი ბარათი. გიანმა პენალტი ვერ გაიტანა, მან ბურთი ძელს მოარტყა.

იტალია აშშ
იტალიელი ნახევარმცველი დანიელე დე როსი გაძევებულ იქნა მატჩიდან ბრაიან მაკბრაიდის წინააღმდეგ უხეშობის გამო. 28-ე წუთზე დე როსიმ მაკ=ბრაიდს იდაყვი ჩაარტყა. დაზარალებულს სისხლისღვრის შესაჩერებლად მარცხენა თვალზე სამი სახვევის დადება დასჭირდა. ფიფა-მ დე როსი 10 000 შვეიცარიული ფრანკითა და ოთხმატჩიანი დისკვალიფიკაციით დასაჯა, რამაც მაინც მისცა საშუალება დე როსის, ეთამაშა ფინალში.

ჩეხეთი იტალია
განა აშშ
მელეტი IV

მელეტი (, ერისკაცობაში ემანუილ ნიკოლაუ მეტაქსაკისი, ; დ. 21 სექტემბერი, 1871, სოფ. პარასი, ლასითი, კრეტა — გ. 28 ივლისი, 1935, ციურიხი, შვეიცარია) — ბერძენი რელიგიური და საზოგადო მოღვაწე, 1926-1935 წლებში — ალექსანდრიის პატრიარქი (მელეტი -ის სახელით), 1921-1923 წწ. — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი (მელეტი -ის სახელით), 1918-1920 წწ. — საბერძნეთის მიტროპოლიტი (მელეტი -ის სახელით), 1910-1918 წწ. — კვიპროსის ეკლესიის კიტიის მიტროპოლიის მიტროპოლიტი.

 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე საკამათო პიროვნება მართლმადიდებლობაში. გაატარა იულიუსის კალენდრის რეფორმა და იდგა ეკუმენისტური მოძრაობის სათავეებთან. მსოფლიოს მართლმადიდებელთა ისტორიაში ერთადერთი პიროვნებაა, რომელიც მეთაურობდა სამ სხვადასხვა ადგილობრივ ავტოკეფალურ ეკლესიას.
ფონიჭალა

ფონიჭალა (ყოფ. სოღანლუღი) — უბანი თბილისში, კრწანისის რაიონში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, ფონიჭალაში ცხოვრობს 4452 ადამიანი.

გეოგრაფია
მდებარეობს თბილისის სამხრეთ ნაწილში, გარდაბნის ვაკეზე, რუსთავის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 370 მ. უბანს ჩრდილოეთიდან სამხრეთის მიმართულებით კვეთს თბილისი-მარაბდის სარკინიგზო ხაზი, რომელიც მას ზემო (დასავლეთით) და ქვემო (აღმოსავლეთით) ნაწილებად ჰყოფს. ფონიჭალაში იწყება საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს6, რომელიც მარნეულის გავლით სომხეთის საზღვრისკენ მიემართება.

ისტორია
დასახლების ძველი სახელწოდებაა სოღანლუღი. „სოღანლუღი“ თურქულია, ნიშნავს სახახვეს ან სახახვეთს. სოღანლუღის ძველი ქართული სახელწოდებაა „გზისკარი“ და „ყურყუთა“. სხვა ვერსიით „სოღანლუღი“ სონღალუღის ასიმილაციის შედეგია, „სონღული“ თურქული წარმოშობისაა და შევარდენის მსგავსი მტაცებელი ფრინველის სახელიდან უნდა იყოს ნაწარმოები.

სოღანლუღს ეკავა მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე გაშლილი ჭალები და ველები. სოღანლუღის მამულები მეფის საგვარეულოს და ამილახვრების კუთვნილება იყო. სოფელზე გადიოდა მნიშვნელოვანი საქარავნო (განჯის) გზა, ამიტომ ეს ადგილი მართკუთხა გეგმის მქონე ციხე-გალავნით იყო გამაგრებული, რომელიც მეფე ერეკლე -ის თაოსნობით ააგეს 1762-1772 წლებში და განჯის გზას უწევდა კონტროლს. აქვე იდგა ეკლესია.

1930-იან წლებში სოფელ სოღანლუღის მიმდებარე ტერიტორიები იქცა საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლთა დახვრეტის ადგილად. დახვრეტები ხორციელდებოდა ღამით, მინდორზე, სოღანლუღთან, მისგან 8 კილომეტრის დაშორებით. 1973 წლიდან ეწოდა ფონიჭალა. შედიოდა გარდაბნის რაიონის შემადგენლობაში. განვითარებული იყო მებოსტნეობა, მეღორეობა, სასათბურე მეურნეობა, მოქმედებდა 20-მდე საწარმო და ორი ინსტიტუტი. 1980-იანი წლებიდან იგეგმებოდა მისი გაერთიანება თბილისში, სამრეწველო-საცხოვრებელი რაიონის სახით, სადაც გათვალისწინებული იყო 18 ათასამდე ადამიანის დასახლება 800 ჰექტარზე. რაიონი უნდა განთავსებულიყო ერევნისკენ მიმავალ რკინიგზასა და მტკვარს შორის სამ უბნად. 2006 წელს სოფელი ფონიჭალა შეუერთდა თბილისს.