iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ვაჩე ზელა

ვაჩე ზელა (დ. 7 აპრილი, 1939 — გ.6 თებერვალი, 2014) — ალბანელი მომღერალი. იყო სახალხო არტისტი და მომღერალი კომუნისტურ პერიოდში. ის შემთხვევით აღმოაჩინეს მცირე ასაკში ლუშნიაში. მისი სიმღერები წლების განმავლობაში იყო პოპულარული. მონაწილეობდა ყველა მუსიკალური ფესტივალში რადიოსა და ტელევიზიაში 1962–1981 პერიოდში, სანამ არ დატოვა სცენა პრიზით სიმღერისთვის "კომუნისტი". ალბანეთის პრეზიდენტმა ალფრედ მოისიუმ მას ჯილდო „ერის გმირი“ გადასცა. ვაჩე ზელას მუსიკა დიქტატორული ალბანეთის ერთადერთ ნათელ წერტილად ითვლებოდა.

გარდაიცვალა შვეიცარიაში.

ბავშვობა
ვაჩე დაიბადა ოჯახში, სადაც ყველა დაჯილდოებული იყო სიმღერის ნიჭით. განსაკუთრებული უნარი სკოლის მასწავლებელმა აღმოაჩინა, როდესაც ვაჩე 7 წლის იყო. მრავალმხრივ ნიჭიერ ბავშვს თეატრისა და ხატვის ნიჭიც აღმოაჩნდა.

ათი წლისას მღეროდა თავისით დამახსოვრებულ ძველ ალბანურ სიმღერებს, რომელსაც დედა ღიღინებდა სახლში. მალე გოგონა ქალაქის სიამაყედ იქცა. ის ხშირად მღეროდა ქუჩებსა და პარკებში გამვლელების გასაგონად. მალე პატარა კონცერტებსაც მართავდა. მშობლებს არ მოსწონდათ იდეა, რომ შვილი მომღერალი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ არასდროს შეუშლიათ ვაჩესთვის ხელი. მას პრესტიჟულ მუსიკალურ სკოლაში უნდოდა მოხვედრა, თუმცა ვერ მოახერხა და საშუალო სკოლაში გააგრძელა განათლების მიღება, სადაც ისწავლა გიტარაზე დაკვრა.

კარიერა
ვაჩე თავდაპირველად ხალხურ სიმღერებს მღეროდა, თუმცა მოგვიანებით სტილი შეიცვალა და უპირატესობა ბევრად მსუბუქ მუსიკას მიანიჭა.

მისი რეპერტუარი მრავალფეროვანია: უამრავი ხალხური სიმღერა, კანტატა, ბალადა და ა.შ. მან აგრეთვე დიდი წვლილი შეიტანა კინომუსიკაში და ფილმებისთვის უამრავი მელოდია დაწერა.

ჯილდოები
ზელა იყო პირველი გამარჯვებული ხალხური სიმღერების ფესტივალზე სიმღერით " " 1962 წელს. საერთაშორისო პრიზები: "ოქროს ფირფიტა", "წლის ქალი"(ინგლისი), "ოქროს მიკროფონი"(კოსოვო) და "სპეციალური ჯილდო სიმღერის ლეგენდისთვის".
შოტე გალიცა

შოტე გალიცა (დ. 1895 — გ. 1927), დაბადებული როგორც ქერიმე ჰალილ რაშიდევა — ალბანეთის ეროვნულ-გამათავისუფლებელი მოძრაობის წევრი, რომლის მიზანიც ალბანეთის ტერიტორიების გაერთიანება და დემოკრატიული ეროვნული მთავრობის მხარდაჭერა იყო. ის ალბანეთის სახალხო გმირად გამოაცხადეს

ბიოგრაფია
დაიბადა დრენიცის რეგიონის სოფელში, რომელიც დღეს კოსოვოში მდებარეობს. მას ჰყავდა 6 ძმა. მამას ექვსი ვაჟის შემდეგ ძალიან გაუხარდა ქალიშვილის შეძენა და მას განსაკუთრებულად ექცეოდა - ყოველთვის დაჰყავდა შეკრებებზე, პოლიტიკურ განხილვებზე, სადაც ახალგაზრდა შოტე სწავლობდა ომების, კოსოვოს ოკუპაციის შესახებ.

შოტე აზემ გალიცაზე 1915 წელს დაქორწინდა. აზემი მთის ყაჩაღი იყო, რომელიც ციხიდან გამოიქცა, რათა გაეგრძელებინა გათავისუფლებისთვის ბრძოლა. სერბებმა არ დაივიწყეს ციხიდან გაქცევა და ქორწილიდან 2 კვირაში მათ სახლს ალყა შემოარტყეს. არათანაბარ ბრძოლაში აზემის ორი ძმა დაიღუპა. ამ შემთხვევის შემდეგ შოტემ გადაწყვიტა მთის ყაჩაღებს შეერთებოდა და მათ გვერდით ებრძოლა.

შიტე 12 წელი იბრძოდა დემოკრატიული ალბანეთისათვის და კოსოვოსთვის. 1919 მონაწილეობა მიიღო დასავლეთ კოსოვოს აჯანყებაში წელს და 1921-23 წლებში სერბთა ჩაგვრის წინააღმდეგ,იუნიკში. 1924 წელს დრენიცის გასათავისუფლებლად იბრძოდა. 1925 წელს მეუღლის, აზემ გალიცას გარდაცვალების შემდეგ, სათავეში ჩაუდგა პარტიზანთა ჯგუფს და ბაირამ ცურის მხარდამხარ განაგრძო ბრძოლა.ყოფილი კოსოვოს ვილაიეთიდან ასობით ჯარისკაცი იბრძოდა იუგოსლავიური ძალების წინააღმდეგ. შოტე განსაკუთრებულად ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც მან შეიპყრო სერბი გენერალი და ჯარისკაცები ჩიტაკოვოში.

გალიცას 22 ოჯახის წევრი დაეღუპა ბალკანურ ომებში.

1927 წლის ზაფხულში შოტე ალბანეთში დაბრუნდა და ფუშა-კრუიაში გაატარა ბოლო თვეები. გარდაიცვალა 32 წლის ასაკში
ჯანიბექ გირეი

ჯანიბექ გირეი (; დ. ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო, 1568 — როდოსი, ოსმალეთის იმპერია, 1636) — ყირიმის ხანი ორჯერ: 1610–1623 და 1628–1635 წლებში, დევლეთ გირეის მე-3 ვაჟის, შაქაი მუბარექ გირეის უფროსი შვილი.

ბიოგრაფია
ჯანიბექი დაიბადა ბახჩისარაიში, ბაბუის, დევლეთ გირეი-ის მმართველობის პერიოდში. აღიზარდა თავისი ბიძების, ისლამ გირეისა და გაზი გირეის კარზე. 1588 წელს მონაწილეობა მიიღო პოლონეთ-ლიტვის წინააღმდეგ ლაშქრობაში, რომელშიც ყირიმელი თათრები სასტიკად დამარცხდნენ. 1593 წელს, ბიძამისმა, გაზი გირეი-მ სიკვდილით დასაჯა ჯანიბექის მამა, შაქაი მუბარექ გირეი. ამის შემდეგ ჯანიბექი რამდენიმეჯერ აუჯანყდა ბიძას, მაგრამ უშედეგოდ.

1594 წელს გაზი გირეიმ ჯანიბექის სიკვდილით დასჯა ბრძანა, მაგრამ ის გადაარჩინეს მისი მეორე ბიძის, სელამეთ გირეის მომხრეებმა. 1595-1604 წლებში გადახვეწილი იყო ნოღაის ურდოში, საიდანაც რამდენიმეჯერ გაილაშქრა ყირიმზე გაზი გირეის ტახტიდან ჩამოსაგდებად.

სელამეთისა და თოხთამიშ გირეის დაპირისპირების დროს მხარი დაუჭირა სელამეთს. 1608 წელს ოსმალეთის სულთანმა, აჰმედ -მა დანიშნა ბიძამისის კალგად. იმავე წელს სელამეთი გარდაიცვალა და ხანის ტიტული გარკვეული ბრძოლების შემდეგ, სწორედ ჯანიბექმა მიიღო.

მას მალევე აუჯანყდნენ მისი ბიძაშვილის, საადეთ გირეის ვაჟები, მეჰმედ გირეი და შაჰინ გირეი. მათ აჯანყებას ყირიმში დიდი სისხლისღვრა მოჰყვა. 1620 წელს ჯანიბექმა ოსმალები დაიხმარა და დროებით ჩაახშო დიდი ამბოხი.

1623 წელს ოსმალეთის იმპერია დიდმა ქაოსმა მოიცვა. იმპერიის სხვადასხვა კუთხეებში მიმდინარე აჯანყებებით ისარგებლა მეჰმედ გირეი-მ და მოულოდნელად აუჯანყდა ჯანიბექს, ტახტიდან ჩამოაგდო ის და სიმფეროპოლის ციხეში გამოკეტა. 5 წლიანი ტყვეობის შემდეგ ჯანიბექმა კაზაკების დახმარებით მეჰმედ გირეი გადააყენა და დაიბრუნა ყირიმის ხანის ტიტული. მან კალგად ჯერ თავისი უმცროსი ძმა, დევლეთ გირეი დანიშნა, ხოლო 1631 წელს, მეორე ძმა, აზამათ გირეი, რომელიც მალევე მოაკვლევინა. ნურედინად კი დანიშნა სელამეთ გირეის ვაჟი, მუბარექი, რომელიც კაზაკებთან ბრძოლას შეეწირა.

1630-იან წლებში რამდენიმეჯერ მიიღო მონაწილეობა ოსმალეთის ლაშქრობებში პოლონეთსა და სეფიანთა იმპერიაში. 1634 წელს ხარკი არ გადაუხადა ოსმალებს, რის გამოც 1635 წელს, მურად -ის ბრძანებით ტახტიდან ჩამოაგდეს და კუნძულ როდოსზე გადაასახლეს, სადაც გარდაიცვალა 1 წლის შემდეგ, 68 წლის ასაკში.

მის შემდეგ, ოსმალეთის სულთნის ბრძანებით ყირიმის ხანის ტიტული მიიღო მისმა ბიძაშვილმა, გაზი გირეის ერთადერთმა გადარჩენილმა ვაჟმა, ინაიეთ გირეიმ.
ერმონელა იაჰო

ერმონელა იაჰო — ალბანელი ოპერის მომღერალი. ჟურნალ -ის მიხედვით ის დღეისთვის ყველაზე მოთხოვნადი სოპრანოა.ალბანელი მომღერალი ერმონელა იაჰოს კონცერტები დღეისთვის წინასწარაა დაჯავშნილი მსოფლიოს ყველაზე ცნობილ და პრესტიჟულ სცენებზე, როგორებიცაა სამეფო ოპერის თეატრი (ლონდონი) , ოპერა გარნიე (პარიზი),მეტროპოლიტენის ოპერის თეატრი (ნიუ-იორკი), ვენის სახელმწიფო ოპერა(ვენა), ლა სკალა (მილანი), დოიჩე ოპერ ბერლინი (ბერლინი)
ბიოგრაფია
ერმონელა 1974 წელს დაიბადა. მამამისი ფილოსოფიას ასწავლიდა, დედა სკოლის მასწავლებელი იყო. უკიდურესი სიღარიბის გამო ერმონელას დედამ ვერ გააგრძელა მომღერლის კარიერა, რაც მისი ოცნება იყო. ერმონელაც ოცნებობდა მომღერლობაზე - უნდოდა პოპ ვარსკვლავი გამხდარიყო. თუმცა, 14 წლის ასაკში პირველად ნახა ჯუზეპე ვერდის "ტრავიატა", რის შემდეგ მისი ცხოვრება სამუდამოდ შეიცვალა და გადაწყვიტა ოპერას გაჰყოლოდა. დღეს მას "ტრავიატა" 232-ჯერ აქვს შესრულებული.
ერმონელას მიერ ვიოლიეტას როლის ათივე შესრულებას მაყურებლები ოვაციებით ხვდებოდნენ. კრიტიკოსები მას სასწაულს უწოდებდნენ. მისი ინტერპრეტაცია პუჩინის ოპერისა " მოწყალების და ანჟელიკა" დაიდგა სამეფო ოპერის თეატრის სცენაზე.შემდგომ კი ვერსიით გამოვიდა და დაიმსახურა "წლის -ის" ჯილდო. მისი ინტერპრეტაციებს დადებითად აფასებენ როგორც კრიტიკოსები, ასევე მსმენელები.
არტა დადე

არტა დადე — ალბანეთის პარლამენტის წევრი 1997 წლიდან. პოლიტიკური კარიერის განმავლობაში არტა დადე იყო კულტურის მინისტრი და საგარეო საქმეთა მინისტრი ( პირველი საგარეო საქმეთა მინისტრი ქალი ალბანეთში). ის ახლა საგარეო საქმეთა კომიტეტის თავმჯდომარეა.
ბიოგრაფია
დადე დაიბადა ტირანაში, 1953 წლის 15 მარტს. დაამთავარა ტირანას უნივერსიტეტი ინგლისური ლიტერატურის განხრით და ამავე უნივერსიტეტში ლექტორად მუშაობდა 1977 წლამდე.შემდეგ კი დაიწყო პოლიტიკური კარიერა. პარლამენტში წარმოადგენს ფიერის საგრაფოს.
ზუბროვკა (სასმელი)

ზუბროვკა — დამახასიათებელი, სპეციფიკური გემოს მქონე არაყი, რასაც მას ანიჭებს არომატიზებული, დომბების საძოვარზე გავრცელებული ბალახის ექსტრაქტი. არის მაგარი ალკოჰოლური სასმელი.

სასმელი ბაცი მწვანე ფერისაა. მას აწარმოებს ჩეხეთის „კორდის“ ქარხანა. მზადდება ევროპის სხვა ქვეყნებშიც. ისმება როგორც არაყი, ასევე ურევენ კოქტეილებსა და ცხელ სასმელებში. ბოთლში ყოველთვს ბალახის ღერია ჩადებული.
აჰმედლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აჰმედლი შეიძლება აღნიშნავდეს:

აჰმედლი — დაბა აზერბაიჯანში, ბაქოში
აჰმედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში
აჰმედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში
აჰმედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში
აჰმედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში
აჰმედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, მასალის რაიონში
აჰმედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში
აჰმედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონში
იოკასტე

იოკასტე ან ეპიკასტე — მენეკევსის ასული, თებეს მეფის ლაიოსის მეუღლე, ოიდიპოსის დედა (შემდგომ უკვე ცოლი). იმის შიშით, რომ შვილი მოკლავდა და ტახტს წაართმევდა, ლაიოსმა ბრძანა ყრმისათვის ფეხები გაეხვრიტათ და კითერონის მთებში გადაეგდოთ. ოიდიპოსი მწყემსებმა იპოვეს და კორინთოს მეფეს პოლიბოსს მიჰგვარეს. უშვილო პოლიბოსმა ოიდიპოსი იშვილა და გაზარდა. როცა ოიდიპოსმა წინასწარმეტყველებისგან გაიგო, რომ მამას მოკლავდა და დედას ცოლად შეირთავდა, სახლიდან გაიქცა. გზად მას ერთი დიდებული შემოხვდა, რომელთანაც შეკამათება მოუვიდა და შემოაკვდა. ამის შემდეგ, ოიდიპოსი თებეში ჩავიდა და სფინქსი დაამარცხა, რის გამოც იგი თებეში გაამეფეს და ცოლად შერთეს იოკასტე — საკუთარი დედა. იოკასტეს და ოიდიპოსს ოთხი შვილი, ორი ვაჟი (ეტეოკლე და პოლინიკე) და ორი ქალიშვილი (ანტიგონე და ისმენე) შეეძინათ. როცა იოკასტემ გაიგო რომ წინასწარმეტყველება ახდა, მან თავი ჩამოიხრჩო.
კირეევკის წმინდა გიორგის ეკლესია

კირეევკის წმინდა გიორგის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ოქტომბრის რაიონის არტემოვის სასოფლო დასახლების ხუტორ კირეევკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.

ტაძრის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ოქტომბრის რაიონი, ხუტორი კირეევკა, ლენინის ქუჩა 9.

ისტორია
კირეევკის წმინდა გიორგის ეკლესია ააგეს და აკურთხეს 1850 წელს. ახალი აგურის ეკლესიის დამაარსებელ და მშენებლები იყვნენ ხუტორ კირეევო-კადამოვსკის და ხუტორ სიდოროვ-კადამოვსკის კაზაკები.

ეკლესიასთან 1899 წელს გაიხსნა სამრევლო სკოლა.

ოქტომბრის რევოლუციამდე და მის შემდეგაც ეკლესიაში მსახურობდა მღვდელი გავრილი, რომელიც 1918 წელს ქვებით ჩაქოლეს ქვის კარიერში ხუტორ კირეევკასა და დანილოვკას შორის.

1937წელს სოფლის საბჭოს გადაწყვეტილებით ეკლესიაში განთავსდა საწყობი, რომლის შემდეგაც მასში ინახავდნენ ხორბალსა და კარტოფილს. მთელი საეკლესიო ჭურჭელი და ხატები ადგილობრივმა მოსახლეობამ წაიღო სახლში.

მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, 1942-1943 წლებში, სოფლის ოკუპაცია გერმანელებმა მოახდინეს. ეკლესიაში გერმანელებმა განათავსეს ციხეები სამხედრო ტყვეებისათვის. სოფლის გათავისუფლების შემდეგ ეკლესია გადაეცა სოფლის მრევლს.

1944 წელს სოფელში დადეს ხელშეკრულება რაიონის აღმასკომისაგან ეკლესიის მრევლზე გადაცემის შესახებ. ამ პერიოდში ეკლესიის მღვდელი იყო პეტრე სერგის ძე იაჩმენიკოვი.

1950-იან წლებში ეკლესიაში მიმდინარეობდა რემონტი, გაარემონტეს სახურავი, რომელიც გადახურეს თუნუქის ფირფიტებით და შეღებეს. შეღებეს ასევე მთელი ეკლესია. 1960 წელს ეკლესიის ინტერიერი შელესეს, ამავე წელს განაახლეს კანკელი.

2013 წლის 27 იანვარს შახტინის ეპისკოპოსმა ეგნატემ ეკლესია აკურთხა წმინდა გიორგის სახელზე და აღავლინა საღვთო ლიტურგია.
ხატრანოვის სახლი

ხატრანოვის სახლი — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1890-იან წლებში საქალაქო არქიტექტორის არსენ ტერ-აკოფოვის მიერ. შენობა აგებულია ეკლექტიკის სტილში და გააჩნია რეგიონალური მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის ძეგლის სტატუსი.

მისამართი: დონის როსტოვი, 1-ლი საბჭოეთის ქუჩა, № 42.

ისტორია
ძველებური სასახლე 1-ლ საბჭოეთის ქუჩა ნომერ 46-ში, აშენებულია 1890-იან წლებში. ცნობილია მისი მფლობელები. ერთ-ერთი მათგანი იყო ქალაქის თავი, მემკვიდრეობითი საპატიო მოქალაქე პ. ე. ხატრანოვი.

ხატრანოვების გვარი დონის ნახიჩევანში იყო მეტად შეძლებული. საუკუნის ნახევარში ნახიჩევანის ვაჭარი პოღოს არუთიუნის ძე ხატრანიანი ვაჭრობდა რუსეთში, იტალიაში, საბერძნეთში, თურქეთში. ხატრანიანების მეორე წარმომადგენელი - გევორქი, იყო მეწამრე. მან ააშენა ნახიჩევანში აგურის ქარხანა. შემონახულ სადარბაზო კარზე ამოტვიფრულია ასო „“ შენობის მფლობელის გვარის პირველი ასო.

1912 წელს სასახლის მფლობელი იყო გავრილ ვასილის ძე მაზაევი. სახლის ღირებულება ამ დროისათვის შეადგენდა 17 500 რუბლს. ოჯახის უფროსი ივან გავრილის ძე მაზაევი, შეძლებული გლეხი თავის დროზე იყო გადაასახლებლი ტავრიის გუბერნიის სოფელ ნოვოვასილევსკში, მართლმადიდებლობიდან წასვლისთვის. მოგვიანებით იგი გადავიდა სლობოდაში ბოლშაია-კრეპკაია, სადაც ეწეოდა მეცხვარეობას. მაზაევებმა დატოვეს თავისი კვალი ისტორიაში: მის მიერ იყო გამოყვანილი ცხვრების ახალი ჯიში - მერინოსები, რომელმაც მიიღო სახელწოდება „მაზაევსკაია“.

საბჭოთა ხელისუფლების წლებში შენობა იყო ნაციონალიზებული, დიდი სამამულო ომის წლებში, გერმანული ოკუპაციის პერიოდში, შენობაში განთავსებული იყო გესტაპო, ქალაქის განთავისუფლების შემდეგ - ჰოსპიტალი, ომის შემდეგ დაიკავა სამხედრო უწყებამ. 1980 წლიდან შენობაში განთავსებული იყო სახელმწიფოს სანიტარულ-ეპიდემოლოგიური ცენტრი.

არქიტექტურა
ხატრანოვის სახლი არის სართულნახევრიანი ნაგებობა, რომელიც აგურითაა ნაგები. აგებულია ამ პერიოდის დონის ნახიჩევანისათვის დამახასიათებელ არქიტექტურულ სტილში. მისი ფასადი ასიმეტრიულია, მთავარი შესასვლელი მარცხენა მხარესაა. ნახევარწრიული და მართკუთხა ფანჯრები გაფორმებულია სანდრიკებით. ქვედა სართული რუსტირებულია.
ვიქტორ პონედელნიკის ძეგლი

ვიქტორ პონედელნიკის ძეგლი — ბრინჯაოს ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს სტადიონ ოლიმპ-2-ის მახლობლად. ძეგლი აღმართეს 2015 წელს ფეხბურთელ ვიქტორ პონედელნიკის პატივსაცემად, რომელმაც გაიტანა ოქროს გოლი ევროპის ჩემპიონატის ფინალში 1960 წელს.

ისტორია
2013 წელს დონის როსტოვში სპორტის სამინისტრომ გამოაცხადა კონკურსი ცნობილი ფეხბურთელის ვიქტორ პონედელნიკის ძეგლის შექმნის თაობაზე. ამავე წლის აგვისტოში როსტოველ მოქანდაკეს, დიმიტრი ლინდინს სთხოვეს მიეღო მონაწილეობა კონკურსში. სექტემბერში დიმიტრიმ წარადგინა თავისი ნამუშევრის მაკეტები, რომლებიც დამზადებული იყო ქვიშისაგან. მასთან ერთად კონკურსში კიდევ სამი მოქანდაკე მონაწილეობდა. ჩამოყალიბდა კომისია რომლის წევრებიც იყვნენ: ვიცე-გუბერნატორი სერგეი გორბანი, ფეხბურთელი ვიქტორ პონედელნიკი და სპორტის მინისტრი იური ბალანხინი. კომისიამ გამოავლინა გამარჯვებული და ეს იყო დიმიტრი ლინდინი, რომელიც ორი თვე მოუნდა ბრინჯაოს ქანდაკების შექმნას.

დიმიტრის დამსახურებული 750 000 რუსული მანეთი უნდა მიეღო, თუმცა არც მან და არც ქანდაკების ჩამომსხმელებმა ამ საქმიდან ფული არ აიღეს. ქანდაკების სიმაღლე 2 მეტრს აღწევს. მისი დადგმა გამოაცხადეს 2014 წელს, თუმცა ფინანსური ნიუანსების გამო გადაიდო რამდენიმე ხნით. დონის როსტოვის მინისტრმა მიიღო გადაწყვეტილება, რომ ძეგლი გაიხსნებოდა მხოლოდ მაშინ, როცა საფეხბურთო კლუბი „როსტოვი“ მიიღებდა მონაწილეობას ევროპის ლიგაზე. ძეგლის აღმართვა მართებულად ჩათვალეს სტადიონ „ოლიმპ-2“-ის ახლოს 2015 წლის 28 აგვისტოს. საზეიმო ცერემონიალს ესწრებოდა როსტოვის ოლქის გუბერნატორი, იგორ გუსკოვი.

შენიშვნა
ლედი გაგას საკონცერტო ტურნეები

ამერიკელ პოპ მომღერალ და სიმღერების ავტორ ლედი გაგას აქვს ხუთი მსოფლიო ტურნე და შესრულებული აქვს სიმღერები ცოცხლად სხვადასხვა დაჯილდოების ცერემონიებზე და სატელევიზიო შოუებში.

საკონცერტო ტურნეები
სარეზიდენციო შოუები
სარეკლამო კონცერტები
საფესტივალო კონცერტები
გამხსნელ აქტად
ცოცხალი შესრულებები დაჯილდოებებზე
შესრულებები სატელევიზიო შოუებში
ბოლშინკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

ბოლშინკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის სლობოდა ბოლშინკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.

ტაძრის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ტარასოვის რაიონი, სლობოდა ბოლშინკა.

ისტორია
პირველი, მაცხოვრის შობის სახელობის ტაძარი სოფელ ბოლშინკში აიგო 1789 წელს. მას შემდეგ რაც ხის ეკლესია დაინგრა 1857 წელს ააგეს ახალი ქვის ტაძარი, რომელიც 1930-იან წლებში დახურეს. დიდი სამამულო ომის დროს მასში განთავსეს საკოლმეურნეო საწყობი. საუკუნის დასაწყისში მიღებული გადაწყვეტილების შემდეგ დაიწყო ახალი ტაძრის მშენებლობა, რომლის რესტავრაციაც დღემდე გრძელდება.

ღვთისმახურების აღსავლენად სოფელ ბოლშინკაში ხელისუფლების მიერ გამოყოფილი ძველი შენობის საძირკველზე 2006 წელს ააგეს ახალი ქრისტეშობის სახელობის ტაძარი, რომელიც გარკვეული პერიოდის მერე გადაკეთდა, ღვთისმშობლის სახელზე, რადგანაც ტაძარი ეკურთხა 21 სექტემბერს ღვთისმშობლის შობის დღეს.

სამშენებლო სამუშაოები დაფინანსდა შემოწირულობებით - გარე და შიდა მშენებლობა, საკურთხევლის მოხატვის ჩათვლით მცირე სამრეკლო და მიმდებარე ტერიტორიის კეთილმოწყობა. სააქციო საზოგადოება „ბოლშინსკოემ“ გაიღო არა მარტო მსხვილი ფინანსები არამედ უშუალოდ ჩართული იყო მშენებლობის პროცესში. შესაბამისად ახალი ტაძარი აღიმართა ძველი ნანგრევებად ქცეული ეკლესიის მოპირდაპირედ.

ტაძრის წინამძღვარია ანდრეი კორშუნოვი.
ნიკოლაევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

ნიკოლაევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ნეკლინოვის რაიონის სოფელ ნიკოლაევკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია საუკუნეში.

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნეკლინოვის რაიონი, სოფელი ნიკოლაევკა.

ისტორია
პირველი ეკლესია ნიკოლაევკაში, 1782 წელს, ხის მასალით აშენდა და 1878 წელს, უცნობი მიზეზების გამო დაიწვა. ახალი ეკლესია, რომელიც ფერისცვალების საპატივცემოდ აკურთხეს, მორებისგან აშენდა, სამების ციხესიმაგრის მიქაელ მთავარანგელოზის ძველი ეკლესიის ადგილას.

დაახლოებით 1850 წელს, აშენდა ქვის ეკლესია ორი სამლოცველოთი, რომელთაგან ერთი ფერისცვალების, ხოლო მეორე, წმინდანების – კოზმას და დამიანეს საპატივცემოდ ეკურთხა და ფუნქციონირებს საკვირაო სკოლაც.
ვისოჩინოს ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

ვისოჩინოს ღვთისმშობლის შობის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ ვისოჩინოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი ვისოჩინო.

ისტორია
ერთსაკურთხევლიანი ღვთისმშობლის შობის ეკლესია სოფელ ვისოჩინოში აშენდა 1879 წელს. ეკლესია დროებით გახსნეს მეორე მსოფლიო ომის დროს, გერმანული ოკუპაციის პერიოდში. მაგრამ მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ იგი საბოლოოდ დაიხურა 1959 წელს და მოსახლეობისაგან მიტოვებული გახდა.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ გადაწყდა ტაძრის აღდგენა და დაიწყო სარემონტო სამუშაოები, სარესტავრაციო სამუშაოები მიმდინარეობს დღემდე. რესტავრაციის შედეგად ტაძრის არქიტექტურა გაუმჯობესდა, ააგეს ახალი სამრეკლო და გაიხსნა საკვირაო სკოლა.

ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელი სვიატოსლავ ვიქტორის ძე ბადენკოვი.

როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად ძეგლს მინიჭებული აქვს რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მელექ აჰმედ-ფაშა

მელექ აჰმედ-ფაშა (; დ. 1604, საქართველო – გ. 1662, სტამბოლი) – ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ქართველი, დიდი ვეზირი 1650–1651 წლებში.

ადრეული წლები
აჰმედ-ფაშა წარმოშობით იყო აფხაზეთიდან. იგი დაიბადა 1604 წელს. მისი მამა იყო ფლოტის ადმირალი, სახელად ფერვანე. სულთან მურად -ის დროს, იგი დაინიშნა დიარბაქირის გამგებლად. სულთან იბრაჰიმის დროს, აჰმედ-ფაშა დანიშნული იყო არზრუმის, მოსულის, ალეპოსა და დამასკოს ბეილერბეიდ.

1644 წელს აჰმედი დაქორწინდა სულთან მურადის ქალიშვილზე, ქაია სულთანზე. ამ ქორწინების შემდეგ იგი გახდა ოსმანების დინასტიის სიძე "დამატი"

1650 წელს აჰმედ-ფაშა, სულთან მეჰმედის მმართველობის დროს, დაინიშნა ბაღდადის ბეილერბეიდ. იმავე წლის 5 აგვისტოს, მეჰმედის რეგენტმა, ვალიდე ქიოსემ სულთანმა მურად-ფაშას ნაცვლად დანიშნა დიდ ვეზირად.

დიდი ვეზირი
აჰმედ-ფაშა ცდილობდა რეფორმების გატარებას ოსმალეთის იმპერიაში. მან სცადა ბიუჯეტის დაბალანსება, მოახერხა ჯელალიეს აჯანყებების ჩახშობა.

1651 წლის 22 აგვისტოს აჯანყებული იანიჩრები მოითხოვდნენ აჰმედ-ფაშას დიდი ვეზირის პოსტიდან გადადგომას. ერთ–ერთი ვერსიით, მათ დაუგვიანდათ გასამრჯელოს მიღება. სულთანიც იძულებული გახდა, აჰმედი პოსტიდან მოეხსნა და მის ნაცვლად დიდ ვეზირად დანიშნა ისევ ქართველი, აბაზა სიავუშ-ფაშა გახდა.

შემდგომი წლები
1654 წელს, აჰმედ-ფაშა ოსმალეთის დიდი ვეზირის, იბშირ მუსტაფა–ფაშას მოადგილე გახდა, მაგრამ მალე თანამდებობიდან გადააყენეს და მუსტაფა-ფაშას ბრძანებით, მალქარაში გადაასახლეს.

1659 წელს აჰმედ-ფაშას მეუღლე ქაია სულთანი მშობიარობის დროს გარდაიცვალა. გადმოცემის თანახმად, აჰმეთი კუბოში ჩაწვა და შეუჩერებლად ტიროდა. სამი წლის შემდეგ, 1662 წელს, აჰმედმა ცოლად შეირთო სულთან აჰმედის ქალიშვილი, ფატმა სულთანი.

მელექ აჰმედ-ფაშა გარდაიცვალა 1662 წელს, ფატმა სულთანთან ქორწინებიდან რამდენიმე თვეში.
დავით დვალი

დავით დვალი (დ. 29 მაისი 1965, თბილისი, საქართველოს სსრ) — სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი 2-ის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი და პირველი ასტროფოტოგრაფი საქართველოში. დავით დვალმა დააფუძნა მოყვარული ასტროფოტოგრაფების ჯგუფი, სახელად -.

ბიოგრაფია
განათლება
დავით დვალი დაიბადა ქალაქ თბილისში 1965 წლის 29 მაისს. 1987 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტი, ფიზიკური ქიმიის სპეციალობით. 1987-89 წლებში სწავლობდა ფიზიკური ქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში.

სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2
1994 წელს ჯარჯი აქიმიძესა და ეროსი კიწმარიშვილთან ერთად, ქალაქ რუსთავში დააარსა სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი 2“, რომელიც მოკლე დროში საქართველოს ყველაზე პოპულარული ტელევიზია გახდა. 1994-96 წლებში ეკავა კომპანიის ტექნიკური დირექტორის პოზიცია, ხოლო 1996-2000 წწ. იყო “რუსთავი 2”-ის გენერალური დირექტორი.

2000 წელს თავის პარტნიორებთან ერთად დააფუძნა და სათავეში ჩაუდგა სატელეკომუნიკაციო კომპანია „ჯორჯია ონლაინს“, რომელიც სულ მალე საქართველოს ინტერნეტ ბაზრის ლიდერი გახდა.

ამჟამად დავით დვალი არის რამდენიმე სხვადასხვა პროფილის კომპანიის მფლობელი.

ასტროფოტოგრაფია
2014 წლიდან აქტიურად არის დაკავებული საქართველოში სრულიად ინოვაციური დარგით — ასტროფოტოგრაფიით. მისმა ნამუშევრებმა გაიმარჯვეს მრავალ კონკურსში, მოიპოვეს საერთაშორისო აღიარება, მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო. დავით დვალის თაოსნობით შეიქმნა ჯგუფი „ჯეო-ასტრო”, რომლის მიზანია საქართველოში ასტრონომიის პოპულარიზაცია, პრეზენტაციებისა და შეხვედრების მოწყობა, ღია ცის ქვეშ ლექციების ჩატარება და სხვა.

საერთაშორისო აღიარებები
დავით დვალის ფოტოებს საერთაშორისო გამოხმაურებები არ აკლია. ასტროფოტოგრაფთა საერთაშორისო საიტ -ზე ის ამჟამად მეოთხე ადგილზე იმყოფება. დავით დვალის ექვსმა ასტროფოტომ დაიმსახურა -ს სტატუსი ამ საერთაშორისო საიტზე. მას მრავალჯერ აქვს აღებული -იც.

გალერეა
ჰაიდერ გირეი

ჰაიდერ გირეი (; გ. — ბელოოზერო, მოსკოვის დიდი სამთავრო, 1487) — ყირიმის ხანი 1475 წელს, სახანოსა და გირეის დინასტიის ფუძემდებლის, ჰაჯი გირეის მე-2 ვაჟი. მასზე ცოტა ხანს ყირიმი არავის უმართავს (2 თვე).

მის შესახებ ინფორმაცია ძალზედ მწირეა. მემატიანეების ცნობით, პირველად აჯანყდა 1456 წელს, მამის წინააღმდეგ, რის გამოც სახელმწიფო საქმეებს ჩამოაშორეს. მისი უმცროსი ძმის, მენლი გირეის მმართველობის დროს გამოკეტილი იყო სუდაკში, გენუელთა ციხე-სიმაგრეში. 1475 წელს, ოსმალების შემოსევების დროს თავი დააღწია ტყვეობას და დროებით დაიკავა ყირიმის ტახტი. მისი მმართველობა მხოლოდ 2 თვემდე გაგრძელდა. ჰაიდერი თავისმა ძმამ, ნურ-დევლეთმა ჩამოაგდო ტახტიდან.

ამის შემდეგ ჰაიდერი კიევში გაიქცა და ლიტოვსკის მთავართან ერთად დაგეგმა ყირიმზე გალაშქრება, მაგრამ უშედეგოდ. 1479 წელს მოხვდა მოსკოვში, ივანე -ის კარზე. ივანემ ჰაიდერი მალევე გადაასახლა ჩრდილო-აღმოსავლეთ რუსეთში, სადაც ცხოვრების უკანასკნელი წლების გატარება მოუწია. გარდაიცვალა 1487 წელს, ბელოოზეროში.
სტრაკას აკადემია

სტრაკას აკადემია — ჩეხეთის რესპუბლიკის მთავრობის რეზიდენცია. აშენებულია ნეო-ბაროკოს სტილში; მდებარეობს პრაღაში, მდინარე ვლტავის მარცხენა ნაპიროზე, მალა-სტრანის რაიონში. დააპროექტა არქიტექტორმა ვაცლავ როშტპალიპილმა, აშენდა 1891-1896 წლებში. იმ დროისთვის გამოიყენებოდა გაღარიბებულ ჩეხ არისტოკრატთა შვილების საერთო საცხოვრებლად.