გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1327

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1327-ე რეზოლუციის საფუძველზე, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2000 წლის 13 ნოემბერს, ათასწლეულის სამიტზე მიღებული 1318 (2000) რეზოლუციის გახსენებისა და გაეროს სამშვიდობო პანელის ანგარიშის (ბრაჰიმის ანგარიში) მიღების შემდეგ, საბჭომ მიიღო რეზოლუცია სამშვიდობო ოპერაციების გაუმჯობესების შესახებ.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი გადაწყვეტილება გაეროს სამშვიდობო ოპერაციების გაძლიერების შესახებ. მისი დებულებების პერიოდული გადახედვის გადაწყვეტილებით, საბჭომ მიიღო რეზოლუციის დანართში მოცემული გადაწყვეტილებები.

ბრაჰიმიმ მიზნები შეაფასა
გენერალურმა მდივანმა კოფი ანანმა ბრაჰიმის ანგარიშის განხორციელებისას ხუთი ძირითადი სფერო გამოყო:
1.სამშვიდობო ოპერაციების სწრაფი განლაგების გაძლიერება;
2.წევრ სახელმწიფოებთან და საკანონმდებლო ორგანოებთან ურთიერთობების განმტკიცება;
3.სამშვიდობო ოპერაციების მართვის კულტურის რეფორმირება;
4.სამშვიდობო ოპერაციების ურთიერთობის რეფორმირება საველე მისიებთან;
5.გაეროს სხვა ორგანოებთან ურთიერთობების განმტკიცება.

რეზოლუცია

საბჭომ აღიარა სამშვიდობო ოპერაციების შემაკავებელი შესაძლებლობების მნიშვნელობა მკაფიო მიზნებითა და ვადებით. საბჭომ მოითხოვა გენერალური მდივნისგან რეგულარულად მიეღო ინფორმაცია სამხედრო ოპერაციებისა და ჰუმანიტარული ფაქტორების შესახებ იმ ქვეყნებში, სადაც სამშვიდობო ოპერაციები მიმდინარეობდა. ასევე მნიშვნელოვანი იყო, რომ სამშვიდობოებმა შეესრულებინათ მათთვის მინიჭებული მანდატები და გაძლიერებულიყო კონსულტაციები მთელ სისტემაში, მათ შორის ჯარების გამოგზავნის მსურველ ქვეყნებთან.

სამშვიდობო მისიების მანდატები ადგილზე არსებული სიტუაციის შესაბამისი უნდა ყოფილიყო, მათ შორის მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვის აუცილებლობისა და წარმატების პერსპექტივების გათვალისწინებით. ჩართულობის წესებს მკაფიო სამართლებრივი საფუძველი უნდა ჰქონოდა და გენერალურ მდივანს კოფი ანანს სამშვიდობო ოპერაციების სამხედრო კომპონენტისთვის დოქტრინის მომზადება დაევალა.

ხაზგასმით აღინიშნა სამდივნოს მიერ ინფორმაციის შეგროვების გაუმჯობესების აუცილებლობა და საბჭომ მიესალმა გენერალური მდივნის მიერ მშვიდობისა და უსაფრთხოების ინფორმაციისა და სტრატეგიული ანალიზის აღმასრულებელი კომიტეტის შექმნას.

სამშვიდობო ოპერაცია განლაგებისთვის მზად უნდა ყოფილიყო რაც შეიძლება მალე, მისი მანდატის დამდგენი რეზოლუციის მიღების შემდეგ. განლაგების ვადები მოიცავდა 30 დღეს ტრადიციული ოპერაციისთვის და 90 დღეს კომპლექსური სამშვიდობო მისიისთვის. მისიების ფარგლებში შეიქმნებოდა სამუშაო ჯგუფები, ხოლო სამხედრო შტაბის კომიტეტი შეიძლებოდა გამოყენებულიყო სამშვიდობო შესაძლებლობების გასაძლიერებლად.

კონფლიქტის ფესვები მდგრადი განვითარებითა და ადამიანის უფლებების პატივისცემით სავსე დემოკრატიული საზოგადოებით უნდა აღმოიფხვრას. საბჭო დაეთანხმა გენერალურ მდივანს, რომ სიღარიბის შემცირებისა და ეკონომიკური ზრდისკენ გადადგმული ნაბიჯები კონფლიქტის პრევენციისკენ გადადგმული ნაბიჯი იქნებოდა. საბჭო მტკიცედ იყო გადაწყვეტილი, შეიძლებოდა თუ არა დავებს ან სიტუაციას დაძაბულობის გამოწვევა და შემდგომ რეკომენდაციებს მისცემდა. ასევე მნიშვნელოვანი იყო, რომ შესაბამისად, მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვისა და შეიარაღებულ კონფლიქტში ქალების როლის შესახებ 1296 (2000) და 1325 (2000) რეზოლუციები განხორციელებულიყო.

მშვიდობისა და უსაფრთხოების აღმასრულებელ კომიტეტს გენერალური მდივნის მიერ დაევალა სამშვიდობო შესაძლებლობების გაძლიერება. წარმატებული სამშვიდობო ოპერაციებისთვის მნიშვნელოვანი იყო სიღარიბის შემცირებისა და ეკონომიკური ზრდის ხელშეწყობის ზომები. ხაზგასმული იყო, რომ განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროგრამები უკეთ უნდა ყოფილიყო კოორდინირებული და დაფინანსებული. გენერალური მდივანი მომავალში ხაზს გაუსვამდა, თუ რა შეუძლია გაეროს გააკეთოს ადგილობრივი სამართალდამცავი და ადამიანის უფლებათა ინსტიტუტების გასაძლიერებლად წინა გამოცდილების საფუძველზე.

გენერალური მდივანი განსაზღვრავდა იმ სფეროებს, სადაც დროებითი სისხლის სამართლის საქმის წარმოება ადვილი იქნებოდა.