iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1757

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1757 მიღებულია 2007 წლის 30 მაისს.

რეზოლუცია
გაეროს უშიშროების საბჭომ დაამტკიცა საერთაშორისო ტრიბუნალის შექმნა, რომელიც განიხილავდა 2005 წელს ლიბანის ყოფილი პრემიერ-მინისტრის, რაფიქ ჰარირის მკვლელობის საქმეში ეჭვმიტანილებს. თუმცა, საბჭოს ზოგიერთმა წევრმა გააფრთხილა, რომ ამ ნაბიჯს შესაძლოა სერიოზული პოლიტიკური შედეგებს გამოეწვია, რადგან საბჭო აჭარბებდა საკუთარ უფლებამოსილებას და ერეოდა ლიბანის შიდა პოლიტიკაში.

რეზოლუცია საბჭომ მიიღო 10 ხმით და ხუთი თავშეკავებით (ჩინეთი, ინდონეზია, კატარი, რუსეთის ფედერაცია და სამხრეთ აფრიკა), უშიშროების საბჭომ, გაეროს ქარტიის თავის საფუძველზე მოქმედებით, მიიღო რეზოლუცია 1757 (2007), რომელიც ავტორიზაციას აძლევდა ლიბანის სპეციალური ტრიბუნალის შექმნას. დოკუმენტი ლიბანის მთავრობას აძლევდა ვადას 10 ივნისამდე, „წერილობით ეცნობებინა გაეროსთვის, რომ ძალაში შესვლის სამართლებრივი მოთხოვნები შესრულებულია“, რაც ლიბანის პოლიტიკურ ძალებს აძლევდა 10 დღეს შიდა შეთანხმების მისაღწევად, სანამ გადაწყვეტილება ძალაში შევიდოდა.

გასული წლის ნოემბერში გაეროსა და ლიბანს შორის შეთანხმებული მოთხოვნები თან ერთვის რეზოლუციას, ასევე ტრიბუნალის 30-მუხლიანი დამფუძნებელი სტატუტი. ეს ნაბიჯი პასუხობდა ლიბანის პრემიერ-მინისტრის, ფუად სინიორას მოთხოვნას, თუმცა ქვეყნის პარლამენტს ეს გეგმა არ დაუმტკიცებია, რადგან პარლამენტის სპიკერს, ნაბიჰ ბერის, სხდომა არ მოუწვევია.

იმის გათვალისწინებით, რომ ლიბანის მოსახლეობა ითხოვდა 2005 წლის 14 თებერვლის ტერორისტული აფეთქების ყველა პასუხისმგებელი პირის იდენტიფიცირებასა და მართლმსაჯულების წინაშე წარდგენას (რომელსაც ყოფილი პრემიერ-მინისტრი და კიდევ 22 ადამიანი ემსხვერპლა), საბჭომ ასევე სთხოვა გენერალურ მდივანს, პან გი მუნს, ლიბანის მთავრობასთან კოორდინაციით (საჭიროების შემთხვევაში), გადაედგა აუცილებელი ნაბიჯები ტრიბუნალის დროულად დასაარსებლად და 90 დღის ვადაში წარედგინა საბჭოსთვის ანგარიში რეზოლუციის შესრულების შესახებ.

ტრიბუნალის ადგილმდებარეობა უნდა განსაზღვრულიყო ბეირუთთან და მასპინძელ ქვეყანასთან კონსულტაციით. ტრიბუნალის ხარჯებს დაფარავდნენ გაეროს წევრი სახელმწიფოები, იმ შემთხვევაში, თუ ლიბანი ვერ შეძლებდა ამ პასუხისმგებლობის აღებას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1482

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1482 მიღებულია 2003 წლის 19 მაისს, უშიშროების საბჭოს პრეზიდენტს, რუანდის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის პრეზიდენტსა და სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს პრეზიდენტს შორის არსებული მიმოწერის საფუძველზე, საბჭომ გაუგრძელა უფლებამოსილების ვადა -ის ოთხ მუდმივ მოსამართლეს, რათა მათ შეძლებოდათ არაერთი მიმდინარე საქმის დასრულება.

გენერალური მდივნის, კოფი ანანის თხოვნის საპასუხოდ, უშიშროების საბჭომ ვადა გაუგრძელა ოთხ მოსამართლეს, რომლებიც 2003 წლის 31 იანვრის არჩევნებზე მეორე ვადით აღარ იქნენ არჩეულნი და რომელთა უფლებამოსილებაც 2003 წლის 24 მაისს იწურებოდა. მათ საქმეების განხილვა ვადის გასვლამდე დაიწყეს. გადაწყვეტილება მიღებულ იქნა იმისათვის, რომ თავიდან აეცილებინათ სასამართლო პროცესების ხელახლა დაწყება ახალი მოსამართლეებით, მოწმეთა განმეორებითი მოსმენა და არგუმენტების ხელახალი წარდგენა. ეს ოთხი მოსამართლე იყო:

(ა) მოსამართლე პაველ დოლენცი (სლოვენია) — ციანგუსუს საქმის დასასრულებლად;
(ბ) მოსამართლე იაკოვ ოსტროვსკი (რუსეთი) — ციანგუსუს საქმის დასასრულებლად;
(გ) მოსამართლე უინსტონ მაკუტუ (ლესოთო) — კაჯელიჯელისა და კამუჰანდას საქმეების დასასრულებლად;
(დ) მოსამართლე ნავანეთემ პილაი (სამხრეთ აფრიკა) — მედიის საქმის დასასრულებლად.

რეზოლუციაში აღინიშნა, რომ ციანგუსუს საქმის დასრულება 2004 წლის თებერვლის ბოლოსთვის იყო მოსალოდნელი, ხოლო კაჯელიჯელის, კამუჰანდასა და მედიის საქმეების — 2003 წლის დეკემბრის ბოლოსთვის. -ის პრეზიდენტს ეთხოვა, 2003 წლის 1 აგვისტოსა და 15 ნოემბრისთვის, ასევე 2004 წლის 15 იანვრისთვის უშიშროების საბჭოსთვის წარედგინა სამი ანგარიში მოცემულ რეზოლუციაში ხსენებული საქმეების მსვლელობის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1721

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1721 მიღებულია 2006 წლის 1 ნოემბერს, მას შემდეგ რაც საბჭომ გაიხსენა კოტ-დ’ივუარის მდგომარეობასთან დაკავშირებული წინა რეზოლუციები, საბჭომ გაახანგრძლივა პრეზიდენტ ლორან გბაგბოსა და პრემიერ-მინისტრ შარლ კონან ბანის გარდამავალი მანდატები მაქსიმუმ ერთი წლის ვადით.

რეზოლუცია 1721-ის მიღების მიუხედავად, პრეზიდენტმა გბაგბომ განაცხადა, რომ არ აპირებდა მის შესრულებას, რადგან ის „არღვევდა“ კოტ-დ’ივუარის სამართლის გარკვეულ ასპექტებს. პრემიერ-მინისტრ ბანის მცდელობები რეზოლუციის განხორციელებისკენ გბაგბომ გაანეიტრალა.

რეზოლუცია
შეფასებები
საბჭომ იცოდა, რომ პრეზიდენტ ლორან გბაგბოს კონსტიტუციური მანდატი ამოიწურა 2005 წლის 30 ოქტომბერს, ხოლო ეროვნული ასამბლეის — 2005 წლის 16 დეკემბერს. გამოითქვა შეშფოთება კოტ-დ’ივუარში კრიზისის გაგრძელების და მოსახლეობის მასშტაბური ტანჯვის გამო. ასევე დაგმო ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევები.

ქმედებები
გაეროს ქარტიის თავის საფუძველზე მოქმედებით, საბჭომ აღიარა, რომ 2006 წლის 31 ოქტომბრამდე არჩევნების ჩატარება შეუძლებელი იყო. რეზოლუციამ დაამტკიცა აფრიკის კავშირის მშვიდობისა და უსაფრთხოების საბჭოს გადაწყვეტილება, გაეხანგრძლივებინა გბაგბოსა და ბანის გარდამავალი პერიოდი არაუმეტეს თორმეტი თვის ვადით. პრემიერ-მინისტრს არ შეეძლო არჩევნებში მონაწილეობის მიღება, და მას უნდა შეესრულებინა მიღწეული შეთანხმებები, კერძოდ:

განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროგრამის განხორციელება;

ამომრჩეველთა რეგისტრაცია;

მილიციის განიარაღება და დაშლა;

სახელმწიფო ხელისუფლების აღდგენა ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე;

არჩევნებისთვის ტექნიკური მზადება;

არმიის რეფორმების განხორციელება.

რეზოლუცია მოითხოვდა, რომ კოტ-დ’ივუარის ყველა მხარეს შეეწყვიტა ძალადობის წახალისება მედიის საშუალებით ან ზოგადად ძალადობა. მათ ასევე უნდა უზრუნველეყოთ მოქალაქეების გადაადგილების თავისუფლება და უსაფრთხოება ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე.

ამავდროულად, რეზოლუცია განაახლებდა არჩევნების მაღალი წარმომადგენლის მანდატს, რომელიც განსაზღვრული იყო რეზოლუციით 1603 (2005), თორმეტი თვის ვადით. აფრიკის კავშირმა მოუწოდა ამ წარმომადგენელს, უფრო მნიშვნელოვანი როლი ეთამაშა საარჩევნო დავების გადაწყვეტაში, რის შედეგადაც ის გახდა ერთადერთი ავტორიზებული პირი, რომელიც შეძლებდა ჩარევას პრობლემების გადასაჭრელად და საარჩევნო პროცესის ეტაპების სერტიფიცირებას.

ამასთან, გაეროს ოპერაციას კოტ-დ’ივუარში დაევალა გაეროს პერსონალის დაცვის უზრუნველყოფა. ყველა ქვეყანას მოუწოდეს, აღეკვეთათ შეიარაღებული ჯგუფებისა და იარაღის გადატანა კოტ-დ’ივუარში. საბოლოოდ, საბჭომ ხაზი გაუსვა კოტ-დ’ივუარის ყველა მხარის პასუხისმგებლობას სამშვიდობო პროცესის განხორციელებაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1744

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1744 მიღებულია ერთხმად 2007 წლის 20 თებერვალს და ავტორიზაციას უწევს აფრიკის კავშირის მისიას, ცვლის და აერთიანებს სომალიში განვითარების მთავრობათაშორისი ორგანოს სამშვიდობო მისიას ანუ „იგასომ“-ს, რაც წარმოადგენდა განვითარების მთავრობათაშორისი ორგანოს შემოთავაზებულ დაცვისა და წვრთნის მისიას სომალიში, დამტკიცებულს აფრიკის კავშირის მიერ 2006 წლის 14 სექტემბერს. „იგასომ“-ს უშიშროების საბჭო 2006 წლის 6 დეკემბერს მიესალმა.

ისტორია
2007 წლის 21 თებერვალს, უშიშროების საბჭომ თანხმობა განუცხადა აფრიკის კავშირს, სომალიში ექვსი თვით შეექმნა მისია და სთხოვა გაეროს გენერალურ მდივანს, გაეგზავნა ტექნიკური შეფასების მისია, რათა განეხილათ გაეროს სამშვიდობო ოპერაციის შესაძლებლობა აფრიკის კავშირის დისლოკაციის შემდგომ.

უშიშროების საჭს ერთხმად მიიღო რეზოლუცია 1744 (2007) და გაეროს წესდების მეშვიდე თავის შესაბამისად, უფლებამოსილება მიანიჭა აფრიკის კავშირის მისიას, გაატაროს ყველა შესაბამისი ზომა დიალოგისა და შერიგების მხარდასაჭერად, ხელი შეუწყოს თავისუფალ გადაადგილებას, უსაფრთხო დერეფნებს და დაცვას ყველასთვის, ვინც მონაწილეობს ეროვნული შერიგების კონგრესში, სადაც ჩართულნი არიან პოლიტიკური ლიდერები, კლანური წინამძღოლები, რელიგიური მოღვაწეები და სამოქალაქო საზოგადოების წარმომადგენლები.

საბჭო მიესალმა გარდამავალი ფედერალური ინსტიტუტებისა და პრეზიდენტ აბდულაჰი იუსუფ აჰმედის ინიციატივას და სთხოვა გაეროს გენერალურ მდივანს, დახმარებოდა აღნიშნულ კონგრესს და ხელი შეეწყო მიმდინარე ყოვლისმომცველი პოლიტიკური პროცესისთვის, აფრიკის კავშირთან, არაბულ სახელმწიფოთა ლიგასთან და განვითარების მთავრობათაშორის ორგანოსთან ერთობლივი მუშაობით.

მისიის მანდატის სხვა ელემენტები მოიცავს: გარდამავალი ფედერალური ინსტიტუტების დაცვას და საკვანძო ინფრასტრუქტურის უსაფრთხოებას; დახმარებას ეროვნული უსაფრთხოებისა და სტაბილიზაციის გეგმის განხორციელებაში; წვლილის შეტანას ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდებისთვის საჭირო უსაფრთხოების პირობების შექმნაში; აფრიკის კავშირის მისიის პერსონალისა და ობიექტების დაცვას, ასევე აფრიკის კავშირის მისიის პერსონალის უსაფრთხოებისა და გადაადგილების თავისუფლების უზრუნველყოფას. ამ მიზნით, საბჭომ მოხსნა რეზოლუცია 751 (1992)-ით დაწესებული იარაღის ემბარგო იარაღსა და მომარაგებაზე, რომელიც საჭიროა აფრიკის კავშირის მისიის საქმიანობისთვის და უსაფრთხოების სექტორის ინსტიტუტების განვითარებისთვის, იმ პირობით, რომ სახელმწიფოები, რომლებიც მიაწვდიან აღნიშნულ იარაღს და დახმარებას, აცნობებენ სანქციების კომიტეტს აღნიშნულთან დაკავშირებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1495

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1495 ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 31 ივლისს, დასავლეთ საჰარაში არსებული ვითარების შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 1429 (2002) რეზოლუციის გახმოვანების შემდეგ, საბჭომ გააგრძელა გაეროს მისიის მანდატი დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმისთვის 2003 წლის 31 ოქტომბრამდე და მხარი დაუჭირა ჯეიმზ ბეიკერ -ის მიერ წამოყენებულ ბეიკერის გეგმას, რომელიც იმ დროს გენერალური მდივნის, კოფი ანანის, დასავლეთ საჰარას სპეციალური წარმომადგენელი იყო და 1991 წლის დასახლების გეგმის ჩანაცვლებას ისახავდა მიზნად. რეზოლუცია, რომელიც მიღებულ იქნა თავდაპირველ პროექტში მნიშვნელოვანი ცვლილებების შემდეგ, დადებითად შეაფასა პოლისარიოს ფრონტმა, რომელმაც მხარი დაუჭირა ბეიკერის გეგმას, მაგრამ არა მაროკომ, რომელმაც წინააღმდეგობა გაუწია მას.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭო შეშფოთებული იყო მაროკოსა და პოლისარიოს ფრონტს შორის დავის პოლიტიკური გადაწყვეტის მიმართულებით პროგრესის არარსებობით, რომელიც მაღრიბის რეგიონში არასტაბილურობის პოტენციურ წყაროდ რჩებოდა. მან კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი ვალდებულება, დაეხმაროს მხარეებს მდგრადი გადაწყვეტის მიღწევაში, რომელიც უზრუნველყოფს დასავლეთ საჰარის ხალხის თვითგამორკვევას. მხარეებმა შექება მიიღეს ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების პატივისცემისთვის და ასევე დადებითად შეფასდა -ს ძალისხმევა.

აქტები
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების თავის შესაბამისად მოქმედებისას, საბჭომ მხარი დაუჭირა ბეიკერის გეგმას, როგორც დავის „ოპტიმალურ პოლიტიკურ გადაწყვეტას“ და მოუწოდა ორივე მხარეს, ემუშავათ გეგმის მიღებისა და განხორციელების მიმართულებით. გარდა ამისა, რეგიონის მხარეებსა და სახელმწიფოებს სთხოვეს გენერალურ მდივანთან და მის პირად წარმომადგენელთან თანამშრომლობა.
რეზოლუცია მოუწოდებდა პოლისარიოს ფრონტს, გაეთავისუფლებინა ყველა დარჩენილი სამხედრო ტყვე საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის შესაბამისად და ორივე მხარეს ეთანამშრომლა წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტთან კონფლიქტის დაწყებიდან უგზო-უკვლოდ დაკარგულ პირთა საკითხის მოსაგვარებლად. მხარეებს მოუწოდეს, გაეროს ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარიატთან ნდობის აღდგენის ზომები განეხორციელებინათ და საერთაშორისო საზოგადოებას, მხარი დაეჭირა -სა და მსოფლიო სასურსათო პროგრამას ლტოლვილებს შორის გაუარესებული სასურსათო სიტუაციის დაძლევაში.

და ბოლოს, გენერალურ მდივანს სთხოვეს, 2003 წლის 31 ოქტომბრამდე წარმოედგინა სიტუაციის შეფასება.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1606

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1606 მიღებულია 2005 წლის 20 ივნისს, ბურუნდიში არსებულ ვითარებასთან დაკავშირებით არუშის სამშვიდობო შეთანხმებისადმი მხარდაჭერის კიდევ ერთხელ დადასტურების შემდეგ, საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივან კოფი ანანს, დაეწყო მოლაპარაკებები ქვეყნის სასამართლო სისტემაში ჭეშმარიტების დადგენის კომისიისა და სპეციალური პალატის შექმნის თაობაზე.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
ბურუნდიში მშვიდობისა და შერიგების მიზნით, საბჭო დარწმუნებული იყო, რომ აუცილებელი იყო ჭეშმარიტების დადგენის კომისიის შექმნა, რათა მართლმსაჯულების წინაშე წარმდგარიყვნენ გენოციდზე, კაცობრიობის წინაშე ჩადენილ დანაშაულსა და ომის დანაშაულებზე პასუხისმგებელი პირები, რაც წერტილს დაუსვამდა დაუსჯელობას აფრიკის დიდი ტბების რეგიონში. საბჭომ ასევე აღნიშნა, რომ საერთაშორისო დახმარება აუცილებელი იყო კანონის უზენაესობაზე დაფუძნებული საზოგადოებისა და მთავრობის ჩამოსაყალიბებლად. ბურუნდის გარდამავალმა მთავრობამ მოითხოვა შერეული ჭეშმარიტების დადგენის კომისიის შექმნა და სპეციალური პალატის დაფუძნება ბურუნდის სასამართლო სისტემის ფარგლებში.

დადგენილებები
გენერალურ მდივანს სთხოვეს, დაეწყო დისკუსიები გარდამავალ მთავრობასთან და სხვა მხარეებთან მთავრობის რეკომენდაციების იმპლემენტაციის გზების შესახებ; ასევე, 2005 წლის 30 სექტემბრამდე წარედგინა ანგარიში განხორციელების დეტალების, მათ შორის ხარჯების, სტრუქტურისა და ვადების მითითებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1720

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1720 მიღებულია 2006 წლის 31 ოქტომბერს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა ყველა წინა რეზოლუცია დასავლეთ საჰარაში არსებული ვითარების შესახებ, მათ შორის რეზოლუციები: 1495 (2003), 1541 (2004) და 1675 (2006). ამით, ექვსი თვით — 2007 წლის 30 აპრილამდე გახანგძლივდა „დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩატარების მიზნით გაეროს მისიის" მანდატი.

კენჭისყრის დეტალები
გაეროს უშიშროების საბჭოს თხუთმეტი წევრიდან თოთხმეტმა მხარი დაუჭირა რეზოლუციის პირველ პროექტს, რომელიც მოიცავდა მნიშვნელოვან დებულებას ოკუპირებულ ტერიტორიებზე და მაროკოს მხრიდან ადამიანის უფლებების დარღვევის ფაქტებთან დაკავშირებით. მიუხედავად საბჭოს წევრთა აბსოლუტური უმრავლესობის პოზიციისა, აღნიშნულ პუნქტს მხოლოდ საფრანგეთი შეეწინააღმდეგა, რის გამოც, საბოლოო ტექსტის დაწერისას, ადამიანის უფლებების შესახებ ტექსტის ნაწილი რეზოლუციიდან ამოიღეს.
აღსანიშნავია ისიც, რომ 1720-ე რეზოლუციის მიღებამდე გამართული წინასწარი დისკუსიების დროს, ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა წამოაყენა წინადადება სამშვიდობო მისიის მთლიანად დასრულების შესახებ, თუმცა საბოლოოდ მაინც მისიის გაგრძელება გადაწყდა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ კიდევ გაუსვა ხაზი რომ საჭირო იყო დასავლეთ საჰარის პრობლემის გრძელვადიანი და ორმხრივი გადაჭრის გზის პოვნა. ასეთი გადაწყვეტილება აუცილებლად უნდა ითვალისწინებდეს ამ ტერიტორიებზე მცხოვრები ხალხის თვითგამორკვევას.
საბჭომ მოუწოდა მაროკოს და სხვა რეგიონის სახელმწიფოებს რომ აქტიურად ითანამშრომლონ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან, ხოლო ეს თანამშრომლობა მიზნად ისახავს არსებული პოლიტიკური ჩიხიდან გამოსვლას და ამ ხანგრძლივი დავისთვის სამართლიანი წერტილის დასმას.

აქტები
რეზოლუციის საფუძველზე, ყველა ჩართულ მხარეს მკაცრად მოეთხოვა გაეროსთან გაფორმებული სამხედრო შეთანხმებების სრული დაცვა, რაც უპირველეს ყოვლისა ცეცხლის შეწყვეტას გულისხმობს.
გარდა ამისა, საბჭომ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, რომ წვლილი შეტანონ ნდობის აღდგენაში, ეს ინიციატივები ხელს შეუწყობს ადამიანებს შორის კონტაქტის გაღრმავებას. მისიის მანდატი ოფიციალურად გახანგრძლივდა, ხოლო გაეროს მაშინდელ გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა საბჭოსთვის რეგულარული ანგარიშების წარდგენა დასავლეთ საჰარაში არსებული ვითარების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1758

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1758 მიღებულია ერთხმად 2007 წლის 15 ივნისს. კვიპროსში არსებულ ვითარებაზე ყველა რეზოლუციის, განსაკუთრებით 1251 (1999) რეზოლუციის ხელახალი დადასტურების შემდგომ, უშიშროების საბჭომ 2007 წლის 15 დეკემბრამდე, ექვსი თვის ვადით გაახანგრძლივა კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების მანდატი.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭო მოუწოდებს კვიპროსსა და ჩრდილოეთ კვიპროსს უგვიანესად გადაჭრან უგზო-უკვლოდ დაკარგულ პირთა ჰუმანიტარული საკითხი. საბჭომ აღნიშნა გაეროს გენერალური მდივნის პან გი მუნის შეფასება, რის მიხედვითაც დავის გადაწყვეტა კვიპროსელებზეა დამოკიდებული, ხოლო ამ პროცესში გაერო დამხმარე როლს ასრულებს; კუნძულზე არსებული ვითარება მთლიანობაში მშვიდია.

ორივე მხარეს მოუწოდეს დაძაბულობის გამამძაფრებელი ქმედებებისგან თავის შეკავება. რეზოლუცია მიესალმება ბერძნების ჩრდილოეთით და თურქი კვიპროსელების სამხრეთით გადასვლას, ასევე დამატებითი გადასასვლელი პუნქტების, ლედრას ქუჩის ჩათვლით გახსნას. უშიშროების საბჭომ აღნიშნა, რომ ბუფერულ ზონაში ვითარება გაუმჯობესდება, თუ ორივე მხარე მიიღებს გაეროს მიერ გამოყენებულ 1989 წლის მემორანდუმს.

გამოითქვა შეშფოთება კუნძულის მომავლის შესახებ საჯარო დებატების შესაძლებლობების შემცირების გამო, თუმცა ორთემიან კონტაქტებზე მცდელობები მისასალმებელია. გარდა ამისა, არსებობს შეშფოთება ბუფერულ ზონაში ნაღმების გაწმენდის პროცესთან დაკავშირებით და თურქი კვიპროსელების მხარეს მოუწოდეს ნაღმების გაწმენდის საქმიანობის განახლება.

რეზოლუცია მიესალმება საბერძნეთისა და კვიპროსის წვლილს სამშვიდობო ოპერაციაში, ასევე სამშვიდობო მისიაში აივ/შიდსის პრევენციასთან დაკავშირებულ ძალისხმევას.

ქმედებები
საბჭომ გაახანგრძლივა სამშვიდობო ძალების მანდატი და მოუწოდა ორივე მხარეს სასწრაფოდ განიხილონ დემარკაციის პროცესი, ასევე მხარი დაუჭირა გაეროს სამშვიდობო ძალების ძალისხმევას სექსუალური ექსპლუატაციის პოლიტიკის განხორციელების მიმართულებით. საბჭომ თურქი კვიპროსელების მხარეს მოუწოდა აღედგინათ სტროვილიაში არსებული სამხედრო სტატუს-კვო, 2000 წლის 30 ივნისამდე არსებული ვითარების შესაბამისად.

უშიშროების საბჭომ სთხოვა გაეროს გენერალურ მდივანს, 2007 წლის 1 დეკემბრამდე წარედგინა ანგარიში მიღწეული პროგრესის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1650

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1650 ერთხმად იქნა მიღებული 2005 წლის 21 დეკემბერს. ბურუნდიში არსებულ ვითარებაზე 1545-ე (2004) რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ ბურუნდიში გაეროს ოპერაციის მანდატი 2006 წლის 1 ივლისამდე გააგრძელა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ შეაქო ბურუნდიელი ხალხი გარდამავალი პერიოდის დასრულებისთვის, რომლის დროსაც ძალაუფლება გადაეცა დემოკრატიულად არჩეულ მთავრობასა და ინსტიტუტებს. მან მადლობა გადაუხადა აფრიკის კავშირსა და -ს ბურუნდიში გარდამავალ პროცესში შეტანილი წვლილისთვის და მოუწოდა ბურუნდის ხელისუფლებას, თავად გააგრძელონ ქვეყნის სტაბილურობისა და ეროვნული შერიგების ხელშეწყობა.

რეზოლუციამ აღნიშნა შემდგომი რეფორმების განხორციელების აუცილებლობა და გამოხატა შეშფოთება დაჯგუფება -ს საქმიანობის გამო. საბჭომ აღიარა, რომ მიუხედავად უსაფრთხოების კუთხით მდგომარეობის გაუმჯობესებისა, ბურუნდიში და აფრიკის დიდი ტბების რეგიონში კვლავ არსებობდა „არასტაბილურობის ფაქტორები“.

აქტები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა უშიშროების საბჭომ გააგრძელა -ის მანდატი და მიესალმა დისკუსიებს გენერალურ მდივან კოფი ანანსა და ბურუნდის მთავრობას შორის გაეროს სამშვიდობო ძალების ეტაპობრივი გასვლისა და მისი მანდატის კორექტირების შესახებ.

რეზოლუციამ დაუშვა სამხედრო და სამოქალაქო პოლიციის პერსონალის დროებითი გადანაწილება -სა და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გაეროს მისიას შორის. გენერალურ მდივანს ეთხოვა, დაეწყო მოლაპარაკებები იმ ქვეყნებთან, რომლებმაც წვლილი შეიტანეს ამ მისიებში, ასეთი გადანაწილების პირობების შესათანხმებლად.

ამავდროულად, ბურუნდის მთავრობას მოუწოდეს განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროცესის დასრულებისკენ. საბჭო მიესალმა მთავრობის მზადყოფნას, დადოს შეთანხმება -სთან. გამოითქვა შეშფოთება ადამიანის უფლებების დარღვევის ფაქტების გამო, ხოლო საერთაშორისო ორგანიზაციებს მოუწოდეს, გააგრძელონ დახმარება ბურუნდის განვითარებისთვის.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2020

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2020 ერთხმად იქნა მიღებული 2011 წლის 22 ნოემბერს.

რეზოლუცია
გაეროს წესდების მეშვიდე თავის შესაბამისად, საბჭომ ერთხმად მიიღო რეზოლუცია 2020 (2011) და ხაზი გაუსვა საერთაშორისო თანამეგობრობის მხრიდან მეკობრეობისა და მისი გამომწვევი მიზეზების — მათ შორის, სომალიში მიმდინარე არასტაბილურობის — წინააღმდეგ ერთიანი, კომპლექსური რეაგირების აუცილებლობას. საბჭომ კვლავ შეშფოთებით აღნიშნა, რომ გამოსასყიდი თანხების ზრდა და 733-ე რეზოლუციით (1992) დაწესებული იარაღის ემბარგოს აღსრულების ნაკლებობა ხელს უწყობს რეგიონში მეკობრეობის ზრდას. საბჭომ მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, სრულად ითანამშრომლონ სომალისა და ერიტრეის მონიტორინგის ჯგუფთან იარაღის ემბარგოს შესაძლო დარღვევის ფაქტებთან დაკავშირებით.

საბჭომ კვლავ მოუწოდა იმ სახელმწიფოებსა და რეგიონულ ორგანიზაციებს, რომლებსაც შესაბამისი შესაძლებლობები გააჩნიათ, მონაწილეობა მიიღონ მეკობრეობის წინააღმდეგ ბრძოლაში სამხედრო ხომალდების, შეიარაღებისა და სამხედრო ავიაციის მობილიზების გზით. ასევე, მეკობრეობისთვის გამოყენებული ნავების, გემების, იარაღისა და სხვა შესაბამისი აღჭურვილობის ამოღებისა და განკარგვის მეშვეობით.

სხვა დებულებით, საბჭომ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, გარდამავალი ფედერალური მთავრობის თხოვნით, დაეხმარონ სომალის — მათ შორის რეგიონულ ხელისუფლებას — ქვეყანაში შესაძლებლობების გაძლიერებაში, რათა მართლმსაჯულების წინაშე წარსდგნენ მეკობრეობაში ჩართული ის პირები, რომლებიც სომალის ტერიტორიას დანაშაულებრივი ქმედებების დაგეგმვისა თუ განხორციელებისთვის იყენებენ. საბჭომ მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, ითანამშრომლონ იურისდიქციის განსაზღვრაში, ასევე სომალის სანაპიროებთან მეკობრეობის აქტებზე პასუხისმგებელი ყველა პირის საქმეების გამოძიებასა და სისხლისსამართლებრივ დევნაში; ამასთან, მოუწოდა მათ, მოახდინონ მეკობრეობის კრიმინალიზაცია საკუთარი შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობის ფარგლებში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1620

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1620, მიიღეს 2005 წლის 31 აგვისტოს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა ყველა წინა რეზოლუცია სიერა-ლეონეში არსებული ვითარების შესახებ, საბჭომ დააფუძნა გაეროს ინტეგრირებული ოფისი სიერა-ლეონეში საწყისი 12-თვიანი პერიოდით, რომელიც დაიწყო 2006 წლის 1 იანვარს. მან ჩაანაცვლა გაეროს მისია სიერა-ლეონეში .
რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭო მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის რეკომენდაციას ინტეგრირებული ოფისის შექმნის შესახებ, როგორც -ის გაგრძელება 2005 წლის ბოლოდან. საბჭომ ხაზი გაუსვა -სა და ინტეგრირებულ ოფისს შორის შეუფერხებელი გადასვლის მნიშვნელობას და საერთაშორისო თანამეგობრობის მხრიდან სიერა-ლეონეს გრძელვადიანი განვითარების მხარდაჭერის აუცილებლობას. ამავდროულად, მაღალი შეფასება მიეცა სიერა-ლეონეს სპეციალური სასამართლოსა და „ჭეშმარიტებისა და შერიგების კომისიის“ მუშაობას.

აქტები
უშიშროების საბჭომ -ს დააკისრა მანდატი, დახმარება გაეწია სიერა-ლეონეს მთავრობისთვის შესაძლებლობების გაძლიერებაში, ადამიანის უფლებების დაცვაში, საარჩევნო პროცესში, კარგი მმართველობის გაუმჯობესებაში, კანონის უზენაესობის განმტკიცებაში, მშვიდობისა და დიალოგის ხელშეწყობაში, უსაფრთხოების სექტორის გაძლიერებასა და მოსახლეობის კეთილდღეობაზე ზრუნვაში.

ინტეგრირებულ ოფისს ასევე უნდა დახმარებოდა უსაფრთხოების მდგომარეობის მონიტორინგში, კოორდინაციაში ყოფილიყო დასავლეთ აფრიკაში გაეროს სხვა მისიებთან და სპეციალურ სასამართლოსთან.ამასთანავე, მთავრობას შეახსენეს, რომ ქვეყანაში მშვიდობისა და უსაფრთხოების განმტკიცება მისი პასუხისმგებლობა იყო.

რეზოლუციამ ხაზი გაუსვა ინტეგრირებულ ოფისსა და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციებსა თუ სააგენტოებს შორის კოორდინაციის მნიშვნელობას. -ს სათავეში ჩაუდგებოდა გენერალური მდივნის აღმასრულებელი წარმომადგენელი, ხოლო კოფი ანანს ეთხოვა, გაეგრძელებინა დაგეგმარება სპეციალური სასამართლოს უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1633

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1633 მიიღეს 2005 წლის 21 ოქტომბერს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა წინა რეზოლუციები კოტ-დ’ივუარში არსებული ვითარების შესახებ, საბჭომ მოითხოვა ლინას-მარკუსის, აკრა -ის და პრეტორიის სამშვიდობო შეთანხმებების შესრულება ამ დოკუმენტებზე ხელმომწერი და ყველა სხვა დაინტერესებული კოტ-დ’ივუარული მხარის მიერ.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა მხარდაჭერა ყველა სამშვიდობო შეთანხმებისადმი, რომელიც მიზნად ისახავდა სამოქალაქო ომის დასრულებას. საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა კოტ-დ’ივუარში არსებული მდგომარეობისა და მისი გაუარესების გამო და დაგმო ადამიანის უფლებების ყოველგვარი დარღვევა.

აქტები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ მაღალი შეფასება მისცა დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობისა და აფრიკის კავშირის როლს კოტ-დ’ივუარში. საბჭომ აღნიშნა, რომ მოქმედი პრეზიდენტის, ლორან გბაგბოს უფლებამოსილების ვადა იწურებოდა, ხოლო საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარება შექმნილი ვითარების გამო შეუძლებელი იყო. შესაბამისად, გადაწყდა, რომ მისი ვადა შეიძლებოდა გაგრძელებულიყო, მაგრამ არაუმეტეს თორმეტი თვით, და ამ პერიოდში ყველა სამშვიდობო შეთანხმება უნდა შესრულებულიყო. თუმცა, ერთი წლის შემდეგაც გბაგბო კვლავ ინარჩუნებდა ხელისუფლებას. ახალი პრემიერ-მინისტრი — ყველა კოტ-დ’ივუარული მხარის მიერ მოწონებული — უნდა დანიშნულიყო 2005 წლის 31 ოქტომბრამდე. გარკვეული დაგვიანების შემდეგ, 2005 წლის 7 დეკემბერს, პრემიერად შარლ კონან ბანი დაინიშნა.

რეზოლუციამ კიდევ ერთხელ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ყველა მინისტრს უნდა შეძლებოდა მთავრობის მუშაობაში მონაწილეობა და პრემიერ-მინისტრს უნდა ჰქონოდა ლინას-მარკუსის შეთანხმებით გათვალისწინებული ყველა საჭირო უფლებამოსილება, მათ შორის თავდაცვის, უსაფრთხოების, საარჩევნო საკითხებისა და მთავრობის ფუნქციონირების მიმართულებით. კოტ-დ’ივუარულ მხარეებს მოუწოდეს, თავი შეეკავებინათ პრემიერ-მინისტრის საქმიანობისთვის ხელის შეშლისგან.

საბჭომ დამატებით მოითხოვა მხარეებისგან, შეეწყვიტათ მედიის საშუალებით ძალადობის წაქეზება და ძალის გამოყენება. მოუწოდა კოტ-დ’ივუარის ახალ ძალებს და მილიციას, დაეწყოთ განიარაღების, დემობილიზაციისა და სოციალური რეინტეგრაციის პროგრამა. მეზობელ ქვეყნებს ეთხოვათ, აღეკვეთათ მებრძოლებისა და იარაღის ტრანსსასაზღვრო გადაადგილება კოტ-დ’ივუარის მიმართულებით. გარდა ამისა, დაგმობილ იქნა ადამიანის უფლებების დარღვევები და თავდასხმები გაეროს ოპერაციის კოტ-დ’ივუარში პერსონალზე.

საბოლოოდ, საბჭომ განაცხადა, რომ მიიღებდა შემდგომ ზომებს ნებისმიერი პირის ან ორგანიზაციის წინააღმდეგ, რომელიც ხელს შეუშლიდა სამშვიდობო პროცესს.