iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დაქიურთა

დაქიურთა — ნასოფლარი კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, თუშეთში, ისტორიულ პირიქითა (აღმა) თემში, სოფელ ომალოდან დაახლოებით 50 კილომეტრში, ნასოფლარ გირევიდან 500 მეტრში.

სოფელი დაცარიელდა 1917 წლის შემდეგ. ამ დრომდე აქ 14-15 კომლი ცხოვრობდა, შემდეგი გვარის წარმომადგენლები: მოზაიძე, ხელიძე, ხუტიძე. ზოგი მათგანი ჩამოვიდა ბარში, თუშეთის მიმდებარე კახურ სოფლებში.

დაქიურთა თუშეთის დაცული ლანდშაფტის ტერიტორიაზე მდებარეობს და იგი საქართველოს გარემოს დაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაშია.

ნასოფლარს 2018 წლის 10 ივლისის საქართველოს მთავრობის დადგენილებით ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორია მიანიჭეს.
ცნობილ ადამიანთა ენციკლოპედია

ცნობილ ადამიანთა ენციკლოპედია — ქართული თემატური, არაანბანური, უხვად ილუსტრირებული ენციკლოპედია, გამოცემულია 2008 წელს (განახლებული 2009 წ.) გამომცემლობა ქარჩხაძის მიერ.
ენციკლოპედია მოიცავს 800 სტატიას და ოქსფორდის ამავე სახელწოდების მქონე რედაქციის მიხედვით არის გამოცემული. ქართულ წინასიტყვაობაში აღნიშნულია, რომ დედნისეული გამოცემა ყოველ ქვეყანას საშუალებას აძლევს თარგმნისას თავისი ცნობილი ადამიანები ჩაამატოს. ამ მხრივ არც ქართული გამოცემაა გამონაკლისი.
თემატიკა
მიუხედავად მცირე მოცულობისა, გამოცემა სულ 256 გვერდიანია, ცნობილ ადამიანთა ენციკლოპედია ბოლო ორი ათასი წლის განმავლობაში მსოფლიო ისტორიაში შესული არაერთი მნიშვნელოვანი პიროვნების შესახებ გვაწვდის ინფორმაციას. გამოცემა მიმოიხილავს როგორც ლიდერების, ხელოვანების, მკვლევრების, მეცნიერების, გამომგონებლების, ლიტერატორების, მუსიკოსების, მომღერლებისა და მსახიობების, ასევე სპორტსმენებისა და საზოგადოებისათვის კარგად ცნობილი მოღვაწეების ბიოგრაფიებს.
საქართველოს კულტურის სამინისტრო

საქართველოს კულტურის სამინისტრო (მანამდე – საქართველოს კულტურისა და სპორტის სამინისტრო, საქართველოს კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდობის სამინისტრო და საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტრო) — საქართველოს სამინისტრო, რომლის ხელმძღვანელი (მინისტრი) მთავრობის წევრია.
სამინისტრო ანგარიშვალდებულია მთავრობის წინაშე და ასრულებს მისსავე ან პრემიერ-მინისტრის მიერ დაკისრებულ ამოცანებს.

მინისტრები
საქართველოს რესპუბლიკის კულტურის მინისტრები
ნოდარ წულეისკირი, ნოემბერი, 1990 - 9 ივლისი, 1991
ედმუნდ კალანდაძე, 9 ივლისი, 1991 - 24 ნოემბერი, 1992
დავით მაღრაძე, 24 ნოემბერი, 1992 – 21 დეკემბერი, 1995
ვალერი ასათიანი, 21 დეკემბერი, 1995 - 13 სექტემბერი, 2000
სესილი გოგიბერიძე, 13 სექტემბერი, 2000 - 28 ნოემბერი, 2001
სესილი გოგიბერიძე (მეორეჯერ), 28 ნოემბერი, 2001 – 21 ნოემბერი, 2003

საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის მინისტრები
გიორგი გაბაშვილი, 17 თებერვალი, 2004 – 30 იანვარი, 2008
ნიკოლოზ ვაჩეიშვილი, 31 იანვარი, 2008 – 2 ნოემბერი, 2008
გრიგოლ ვაშაძე, 2 ნოემბერი, 2008 – 6 დეკემბერი, 2008
ნიკოლოზ რურუა, 9 დეკემბერი, 2008 – 30 ივნისი, 2010

საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრები
ნიკოლოზ რურუა, 30 ივნისი, 2010 – 25 ოქტომბერი, 2012
გურამ ოდიშარია, 25 ოქტომბერი, 2012 – 21 ივლისი, 2014
მიხეილ გიორგაძე, 23 ივლისი, 2014 – 15 დეკემბერი, 2017

საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე (2017 წლის 7 დეკემბერი #1620-რს ) საქართველოს კანონის შესაბამისად, კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს შეუერთდა სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს სპორტის კომპონენტი.

საქართველოს კულტურისა და სპორტის მინისტრები
მიხეილ გიორგაძე, 15 დეკემბერი, 2017 – 21 ივნისი, 2018
მიხეილ გიორგაძე, 21 ივნისი, 2018 – 14 ივლისი, 2018

საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე (2018 წლის 14 ივლისი #3141–რს) საქართველოს კანონის შესაბამისად, უწყება შეუერთდა — საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს.

2024 წლის 1 იანვრიდან საქართველოს კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდობის სამინისტროს ახალგაზრდობის მიმართულება გადაეცა განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს და ჩამოყალიბდა საქართველოს კულტურისა და სპორტის სამინისტრო.

თეა წულუკიანი, 19 მარტი, 2021 – 26 სექტემბერი, 2024

საქართველოს კულტურის მინისტრი
თინათინ რუხაძე, 18 ოქტომბერი, 2024 – დღემდე

ისტორია
საქართველოს სსრ კულტურის მინისტრები
თეიმურაზ გიორგის ძე ბადურაშვილი
ავთანდილ ლევანის ძე გუნია, 1953 - 24 ნოემბერი, 1957
დავით იოსების ძე ჩხიკვიშვილი, 24 ნოემბერი, 1957 - აგვისტო, 1961
თენგიზ პავლეს ძე ბუაჩიძე, აგვისტო, 1961 - 1965
ოთარ ვასილის ძე თაქთაქიშვილი, 1965 – 1984
აკაკი არჩილის ძე დვალიშვილი (მოვალეობის შემსრულებელი), 1984 - 1985
ვალერი ასათიანი, 17 სექტემბერი, 1985 – ნოემბერი, 1990
ლა-ასუნსიონი

ლა-ასუნსიონი  — ქალაქი ვენესუელაში. ნუევა-ესპარტას შტატის დედაქალაქი.
მდებარეობს კუნძულ მარგარიტაზე, კარიბის ზღვაში, სამხრეთ ამერიკის კონტინენტიდან 19 კილომეტრში.
2001 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 23,097 ათ. კაცს.

ლა-ასუნსიონის ძველ ნაწილში შემონახულია კოლონიური არქიტექტურის ისტორიული ძეგლები, რომელთაგან აღსანიშნავია სანტა-როსას ციხესიმაგრე.
პირველად დასახლებულ იყო ესპანელებით.
ქალაქი ააშენა და გაამაგრა კაპიტანმა პედრო გონსალესმა 1565 წელს. 1648 წელს ლა-ასუნსიონი მეკობრეების არაერთგზის შემოსევის ადგილი იყო.
პორლამარი

პორლამარი — ქალაქი ვენესუელაში. მდებარეობს კუნძულ მარგარიტაზე, ნუევა-ესპარტის შტატში. წარმოადგენს კუნძულის უდიდეს ქალაქს. დაარსდა 1536 წელს სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე. მანამ სანამ პორლამარი მგზავრობისთვის ხელმისაწვდომი გახდებოდა, იგი იყო მეთევზეთა სოფელი. ამის შემდეგ პორლამარი გახდა კუნძულის ცენტრალური კვანძი, მაღაზიებით, რესტორნებითა და ღამის კლუბებით. გაბატონებულია ძირითადად ადგილობრივი და ევროპული ტურიზმი.

ქალაქში თავმოყრილია კუნძულ მარგარიტას მოსახლეობის 1/3. იგი აგრეთვე კუნძულის მთავარი სავაჭრო ცენტრია.
პორლამარში მდებარეობს გენერალ სანტიაგო მარინოს სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი, რომელსაც გააჩნია რეგულარული საავიაციო კავშირები აშშ-ის, კანადისა და ევროპის ქალაქებთან, ასევე ვენესუელის დედაქალაქ — კარაკასთან. აეროპორტი ქალაქის ცენტრიდან 20 კილომეტრითაა დაშორებული.

დაძმობილებული ქალაქები
კანკუნი –
კარტახენა –
მაიამი –
ნიკოლოზ IX (ამილახვარი)

ნიკოლოზ (ამილახვარი) — აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1678-1688 და 1692-1695 წლებში. იმ პერიოდში ქართლის სამეფოში არსებობდა დაპირისპირება გიორგი -სა და ერეკლე -ს შორის, რომელშიც სასულიერო პირებიც აღმოჩნდნენ ჩართული. გიორგის მხარს უჭერდა კათოლიკოსი ნიკოლოზ . ქართლის მეფედ დანიშნულ და თბილისში მოსულ ერეკლეს კათოლიკოსი არ ეახლა. ერეკლემ ნიკოლოზის ნაცვლად თავისი ბიძა იოანე დანიშნა კათოლიკოსად. მეფემ, როგორც ჩანს, სხვა სასულიერო პირებიც გადააყენა და მათ ნაცვლად თავისი ერთგული პირები დანიშნა. ვახტანგ -ს 1705 წლის საეკლესიო კრებაზე თავდაპირველად კვლავ ნიკოლოზ -ის არჩევა უნდოდა კათოლიკოსად, მაგრამ კრება არ დაეთანხმა. კათოლიკოსად მეფის ძმა დომენტი აირჩიეს.
მიხეილ საბაშვილი

მიხეილ ნიკოლოზის ძე საბაშვილი (დ. 7 აგვისტო 1900, ბათუმი — გ. 9 ივლისი 1979, თბილისი) — ქართველი ნიადაგთმცოდნე. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1944).
საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1961). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1955). სკკპ წევრი 1953 წლიდან.

ბიოგრაფია
1925 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის აგრონომიული ფაკულტეტი. 1930—1942 წლებში სუბტროპიკული კულტურების საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტისა და საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის დოცენტი იყო; 1936 წლიდან სხვადასხვა დროს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ნიადაგთმცოდნეობის, ხოლო შემდეგ ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის და ნიადაგთმცოდნეობის, ხოლო შემდეგ კათედრის გამგე და პროფესორი; 1945—1958 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ნიადაგთმცოდნეობის, აგროქიმიის და მელიორაციის ინსტიტუტის დირექტორი; 1963—1976 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ბიოლოგიის განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი.

მიხეილ საბაშვილმა შეისწავლა საქართველოს ნიადაგების გენეზისი, შედგენილობა-თვისებები, გავრცელება, კლასიფიკაცია, აგროსაწარმოო მაჩვენებლების თეორიული და პრაქტიკული საკითხები. მის მიერ და მისი ხელმძღვანელობით შედგენილია სხვადასხვა მასშტაბიანი ნიადაგური რუკები და სხვა.

სამეცნიერო-კვლევით მოღვაწეობასთან ერთად, მიხეილ საბაშვილი განუწყვეტლივ ეწეოდა პედაგოგიურ მუშაობას. მისი შრომები ფართოდ იყო გამოყენებული საბჭოთა მეურნეობებისა და კოლმეურნეობების, საირიგაციო და სამელიორაციო მშენებლობების დაპროექტების, სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისათვის ახალი ფართობების ათვისებისა და გაუმჯობესების საქმეში. მიხეილ საბაშვილის ხელმძღვანელობით დიდი სამუშაოები იყო ჩატარებული სასუქებისა და ნიადაგთმცოდნეობის საკავშირო ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის მიერ 1932—1934 წლებში დასავლეთ საქართველოს სუბტროპიკული ზონის ნიადაგების გამოსაკვლევად, სოფლის მეურნეობის სპეციალიზაციის საკითხებთან დაკავშირებით. 1937—1938 წლებში მისი ხელმძღვანელობით, ჩატარდა საქართველოს მარცვლეული კულტურების ჯიშთა გამოდცის ნიადაგების დაწვრილებითი შესწავლა-დახასიათება. 1940 წელს დეტალურად იქნა გამოკვლეული წალკის ქვაბულის ნიადაგები, რომლის შედეგები გაითვალისწინეს ამ წყალსაცავის მშენებლობის პროექტის შედგენისას. მეორე მსოფლიო ომის დროს დიდი მუშაობა გასწია სამხედრო რუკების შედგენაზე.

მისივე ხელმძღვანელობით იქნა შესწავლილი ყაზბეგის რაიონის ჩრდილო ნაწილის, სამგორის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილის, შირაქისა და ტარიბანის ველებისა და კახეთის ნათელი ტყეების ნიადაგები. არაერთი ნაშრომი მიეძღვნა საქართველოს მევენახეობის რაიონებისა და ვენახისათვის გამოსადეგი ნიადაგების მიმოხილვას. 1957 წელს შეადგინა საქართველოს ნიადაგების რუკა საშუალო სკოლებისათვის. მიხეილ საბაშვილი აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ნიადაგთმცოდნეთა საერთაშორისო კონგრესების, საკავშირო ყრილობების, სიმპოზიუმების, კონფერენციებისა და სხვათა საქმიანობაში.

დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 2 შრომის წითელი დროშის ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენით და მედლებით.

თხზულებები
საბაშვილი მ., ნიადაგთმცოდნეობა, თბ., 1970;
საბაშვილი მ., საქართველოს სსრ ნიადაგები, თბ., 1965.
 . . , . 1936.
დიმიტრი გედევანიშვილი

დიმიტრი პანტელეიმონის ძე გედევანიშვილი (დ. 1 დეკემბერი [ძვ. სტ. 19 ნოემბერი], 1884, კირბალი, გორის მაზრა — გ. 20 დეკემბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი ნიადაგთმცოდნე, პროფესორი (1930), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1943). სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1950). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1956).

ბიოგრაფია
დიმიტრი გედევანიშვილმა დაამთავრა ნოვოალექსანდრიის (პოლონეთი) სოფლის მეურნეობისა და მეტყევეობის ინსტიტუტის აგრონომიული ფაკულტეტი (1914). 1910-1912 წლებში მონაწილეობდა შორეული აღმოსავლეთის, აზიისა და ამიერკავკასიის ნიადაგების გამომკვლევ ექსპედიციებში, რომლებსაც აკადემიკოსი კონსტანტინე გლინკა ხელმძღვანელობდა.

დაღესტანში მუშაობდა ოლქის აგრონომად. შემდეგ იყო ნიადაგთმცოდნეობისა და ზოგადი მიწათმოქმედების კათედრის გამგე თსუ-ში (1919-1929) და ერთდროულად (1921-1924) — თბილისის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში.
1929 წლიდან საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში ხელმძღვანელობდა ნიადგთმცოდნეობის კათედრას. გედევანიშვილმა გამოიკვლია საქართველოს მევენახეობისა და მეჩაიეობის რაიონები, აგრეთვე კოლხეთის დაბლობის ნიადაგები. მისი ხელმძღვანელობით შედგა საქართველოს ნიადაგების რუკები.

გედევანიშვილი იყო ნიადაგთმცოდნეობის საკავშირო საზოგადოების საქართველოს განყოფილების უცვლელი თავმჯდომარე.
დაჯილდოებულია 2 წითელი დროშის ორდენით და მედლებით.

დაკრძალულია თბილისში, ვაკის პანთეონის შესასვლელში.

თხზულებები
გედევანიშვილი დ., ნიადაგმცოდნეობა, ტფ., 1935;
გედევანიშვილი დ., ნიადაგმცოდნეობის კურსი, თბ.,1955;
გედევანიშვილი დ., ნიადაგთმცოდნეობის კურსი, თბ., 1961 (თანაავტ.:გ. ტალახაძე);
გედევანიშვილი დ., ტფილის-ბაკურიანის მარშრუტის ნიადაგები = - = - , ტფ., 1930.
ნაცვალსახელი

ნაცვალსახელი (სამეცნიერო ტერმინოლოგიაში აგრეთვე გამოიყენება ლათინური ან ) — სიტყვა, რომელიც მიუთითებს საგანზე ან თვისებაზე (განსხვავებით სხვა სრულმნიშვნელობიანი სიტყვებისაგან — სახელებისაგან, რომლებიც ამათუ იმ საგანს ან თვისებას აღნიშნავენ).

ნაცვალსახელები შედის მითითებითი (დეიქტური) სიტყვების ჯგუფში ადგილისა და დროის ზმნისართებთან ერთად (აქ..., ახლა...). ისინი მნიშვნელობას (აღსანიშნ საგანთან მიმართებას) სამეტყველო სიტუაციის მიხედვით იცვლიან. ნაცვალსახელი შეიძლება იყოს პირისა (მე, შენ, ის, ჩვენ, თქვენ, ისინი), კუთვნილებითი (ჩემი, შენი, მისი, ჩვენი, თქვენი, იმათი), ჩვენებითი ანუ მითითებითი (ეს, ის, ეგ, მაგ... ესენი, ისინი... ასეთი, ისეთი, აგეთი, მაგეთი... ამისთანა, მაგისთანა...), კითხვითი (ვინ, რა, რომელი, როგორი), მიმართებითი (ვინც, რაც, რომელიც, როგორიც...), განუსაზღვრელობითი (ვინმე, რამე, რომელიმე... ვიღაც, რაღაც, რომელიღაც... ზოგი...), ურთიერთობითი (ერთმანეთი, ურთიერთი, ერთიმეორე...), განსაზღვრებითი (თვით, თავად...), უარყოფითი (არავინ, ვერავინ, ნურავინ... აღარავინ...) და სხვა. ნაცვალსახელი შესატყვებაში შეიძლება შეენაცვლოს არსებით სახელს, ზედსართავს, რიცხვით სახელს, შეიძლება გამოვლინდეს წინადადების სხვადასხვა წევრად (მე იგი ვარ, ვინ სოფელსა არა ამოვკრეფ კიტრად ბერად; შენი სიცოცხლე მეყოფის ჩემად იმედად გულისად; მერმე ვიშიშვი, მეფეო, თქვენად კადრებად ამისად; რა უთქვამს, რა მოუჩმახავს, რა წიგნი მოუწერია; ვინცა იყოს უარესი, თავშიშველი სამ დღე ვლიდეს; მზემან მეტი რაღა გიყოს, აჰა, ბნელი გაგითენე; ზოგნი ნდომით შეჰფრინვიდეს, ზოგნი იყვნეს სულ-წასრულად; რას მაქნევდით, რა გინდოდათ, ერთმანეთსა რითა ვჰგვანდით; უხვი ახსნილსა დააბამს, იგი თვით ების, ვინ ების
მიხეილ დარასელია

მიხეილ კონსტანტინეს ძე დარასელია (დ. 28 ივნისი, 1902, დაბა ზუგდიდი — გ. 22 თებერვალი, 1997, თბილისი) — ქართველი აგრონომ-ნიადაგთმცოდნე. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1947). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1955), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1961).

ბიოგრაფია
1928 წელს დაამთავრა თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტი. 1928–29 წლებში მუშაობდა ოზურგეთის საცდელ სადგურში ნაკვეთების გეოგრაფიული ქსლის გამგედ. 1930 წლიდან ჩაის მეურნეობის საკავშირო ინსტიტუტის ნიადაგთმცოდნეობის განყოფილების გამგეა. 1974 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა პრობლემების განყოფილების აკადემიკოს-მდივანია. დამუშავებული აქვს ნიადაგების ეროზიის საწინააღმდეგო ღონისძიებები და ჩამორეცხილი ნიადაგების ნაყოფიერების აღდგენის საკითხები; შეისწავლა საქართველოს ეწერი და წითელმიწა ნიადაგები და მათი გამოყენება სუბტროპიკული კულტურებისათვის. დარასელია ნიადაგთმცოდნეთა საკავშირო საზოგადოების წევრი იყო.

სსრკ – მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1951).
ოტო კრიუმელი

ოტო კრიუმელი (; დ. 8 ივლისი 1854, კცინია — გ. 12 ოქტომბერი, 1912, კიოლნი) — გერმანელი გეოგრაფი. მოღვაწეობდა ოკეანოლოგიასა და გეოფიზიკაში. ოკეანოლოგიის გამოჩენილი მკვლევარი.

ბიოგრაფია
სწავლობდა მედიცინას, შემდეგ მოღვაწეობდა გეოგრაფიულ და ფიზიკურ მეცნიერებებში. ქალაქ ლაიფციგში სწავლობდა ოსკარ ფერდინანდ პეშელთან, გეტინგენში — იოჰან ედუარდ ვაპოისთან და ზეებახთან, ბერლინში — ადოლფ ბასტიანტან და ჰენრიხ კიპერტთან. გეტინგენში 1876 წელს მიიღო მეცნიერების კანდიდატის წოდება, 1878 წელს იქვე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია გეოგრაფიაში. 1882-1883 წლებში ჰამბურგში მუშაობდა საზღვაო მეტეოსადგურში, სადაც მოღვაწეობდა ოკეანოლოგიის დარგში. 1883 წელს ქალაქ კილში მიიწვიეს პროფესორად. 1897-1898 წლებში იყო რექტორი.
ერთდროულად მუშაობდა საზღვაო-სამხედრო აკადემიის დოცენტად.

1889 წელს მონაწილეობდა ატლანტის ოკეანეში ჩატარებულ ექსპედიციაში. 1911 წელს მარბურგში გახდა გეოგრაფიის პროფესორი.
მოღვაწეობდა გეოგრაფიის ყველა ძირითად დარგში. ლექციებს კითხულობდა მეტეოროლოგიის, კლიმატოლოგიის,
მორფოლოგიის, ანთროპოგეოგრაფიის, ქვეყანათმცოდნეობისა და ეთნოგრაფიის დარგებში. ბერლინის, ამსტერდამის, ლონდონის, რომისა და სხვა. იყო გეოგრაფიული საზოგადოებების წევრი.
მამუკა ხერხეულიძე

მამუკა გრიგოლის ძე ხერხეულიძე (დ. 13 ნოემბერი, 1959, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მწერალი, ჟურნალისტი, სცენარისტი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1959 წლის 13 ნოემბერს, ქალაქ თბილისში. მამამისი, გრიგოლ (ქიცა) ხერხეულიძე ცნობილი ლიტერატურათმცოდნე და კრიტიკოსი იყო, რომელიც იკვლევდა უახლესი ქართული ლიტერატურის ისტორიას და ქართული პოეზიის აქტუალურ პრობლემებს.

მამუკა ხერხეულიძემ 1976 წელს დაამთავრა თბილისის 55-ე საშუალო სკოლა. 1976-82 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე.

1983-1993 წწ. მუშაობდა საქტელერადიო კომიტეტის საინფორმაციო სამსახურის კორესპონდენტად. მისი პუბლიკაციები პერიოდულად იბეჭდებოდა პრესაში. ასევე მუშაობდა მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში ლექსიკოლოგიის განყოფილებაში.

1993 წელს იბრძოდა აფხაზეთის ომში საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღსადგენად.

2002 წლიდან არის კომპანია „დავით სარაჯიშვილი და ენისელის“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი და 2003 წლიდან საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის უფროსი.

ვარდების რევოლუციის დროს იყო „დაუმორჩილებლობის კომიტეტის“ წევრი.

2004 წ. იყო სახელმწიფო ტელევიზიის საზოგადოებრივ ტელემაუწყელობად გარდაქმნის დროებითი სამეურვეო საბჭოს წევრი. დაარსების დღიდან თანამშრომლობს გაზეთ „24 საათთან“. 2005 წლის ივნისიდან არის საზოგადოებრივი ტელევიზიის სამეურვეო საბჭოს წევრი.

ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.

2010–2011 წლებში მამუკა ხერხეულიძე იყო ლიტერატურული კონკურსის „გალას“ ჟიურის წევრი.

წიგნები
დღეს (კრებული), რედ.: მამუკა ხერხეულიძე, თბილისი, რუსთავი 2 პრინტი, 251 გვ.; 20 სმ., 2003 — 99940-739-1-5
კავკასიური ქრონიკა (მოთხრობები), თბილისი, გამომცემლობა არეტე, 93 გვ. ; 16 სმ., 2005 — 99940-810-2-0
 ომში, როგორც ომში (მოთხრობები, ესეები), თბ., ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 148 გვ. 2013 — 978-9941-15-855-1

სცენარი
ქუჩის დღეები, 2010, რეჟისორი ლევან კოღუაშვილი, სცენარის ავტორები: ლევან კოღუაშვილი, ბორის ფრუმინი, ნიკოლოზ (ნიკა) მარი – ფილმში გამოყენებულია მამუკა ხერხეულიძის მოთხრობის „ბებე“–ს მოტივები
როცა თეთრი ვარსკვლავები გამოჩნდებიან, რეჟისორი ნინო კირთაძე, მამუკა ხერხეულიძის მოთხრობის კავკასიური ქრონიკის მიხედვით. (სინოფსისი: მკვლელობის შურისძიება თავს იჩენს ძალადობის მომაკვდინებელ მექანიზმში. პეტრე, ლუკა და ლილე ჩაკეტილნი არიან ბოროტებისა და ზიზღის წრეში და იბრძვიან, რათა იპოვონ იმედი შეუბრალებელ საზოგადოებაში).

სტატიები
ომერტა - ქვა პირში, 24 საათი, 2005, 24 ოქტომბერი, 295 (1095)
ვირის აბანო, 24 საათი, 2006, 20 იანვარი, 11 (1163)
 : თვალსაზრისი, 24 საათი, 2006, 1 აგვისტო, 171(1323)
გაერო მოუწოდებს ჭუბურხინჯის მინისტერიალს, 24 საათი, 2006, 30 ოქტომბერი, 241 (1383)
პლატონის დიალოგები, 24 საათი, 2007, 28 მარტი, 67 (1511)
თავისუფალი დღიურები: ოჩილას და პეტრარკას ერთი დღე, 24 საათი, 2010, 20 მაისი, 18 (053)
მილიონი შობისთვის

მილიონი შობისთვის — რეჟისორ ჯეიმზ ორის კომედიური კინოფილმი, რომელიც მოგვითხრობს სამი ბავშვის ისტორიას, რომლებიც აშშ-იდან კანადაში გადავიდნენ საცხოვრებლად. ფილმში მონაწილეობენ: პატრიკ სუეიზი, კამერონ ბრაიტი, მეთიუ ნაიტი, პრესტონ ლესი, კრის კატანი, ტიმ კარი და კარმენ ელექტრა.
ფილმის პრემიერა გაიმართა კანადაში 2007 წელს. აშშ-ში ფილმის პრემიერა გაიმართა 2008 წელს.
ფილმის გადაღება ძირითადად მიმდინარეობდა სავაჭრო ცენტრ -ში.

საშობაო განწყობა მას შემდეგ იწყება, როდესაც 12 წლის ბრაიანი და 6 წლის მერი მაღაზიაში ფულით სავსე ჩანთას იპოვიან; ერთი შეხედვით მათ ცხოვრებაში ყველაფერი დალაგდა. ორი ბავშვი, დიდი მაღაზია, მილიონი ჯიბეში.
გეოგნოზია

} — მიწა და — ცოდნა) — მეცნიერების ყოფილი სახელწოდება მინერალების, ქანებისა და მადნის შესახებ, რომელიც იხმარებოდა - საუკუნეების ლიტერატურაში.
ტერმინი წარმოიშვა გერმანიაში საუკუნეში. ფართოდ გამოიყენებოდა გერმანიასა და რუსეთში, რომელიც შემოიფარგლებოდა ხმელეთის ზედაპირზე არსებული ქანების აღწერით.
ამ ტერმინს იყენებდა გერმანელი გეოლოგი აბრაამ გოტლობ ვერნერი (1780).
იმ პერიოდში გეოლოგია აღწერითი ხასიათის მეცნიერება იყო, რომელიც ჩამოყალიბდა როგორც მეცნიერება დედამიწის წარმოშობისა და ისტორიის შესახებ.

 საუკუნის მეორე ნახევრიდან გეოგნოზია როგორც ტერმინი ხმარებიდან გამოდიოდა, ხოლო საუკუნის ბოლოსათვის გეოლოგიამ იგი საბოლოოდ განდევნა.
კარმენ ელექტრა

ტარა ლი პატრიკი ( დ. 20 აპრილი, 1972, შერონვილი, აშშ) — ამერიკელი მოდელი, მომღერალი, მსახიობი, მოცეკვავე, ტელეწამყვანი.
პოპულარობა ხვდა წილად ჟურნალ -ში გადაღებით, სათამაშო შოუში – -ში მონაწილეობით,
როგორც ამერიკული ჯგუფის -ის მოცეკვავე და ასევე კინოში შესრულებული როლებით:
„ძალიან საშიში კინო“, „კინოპაემანი“, „ეპიკური კინო“, „სპარტანელების გაცნობა“, „არარეალური ბლოკბასტერი“.

ბიოგრაფია
კარმენ ელექტრა დაიბადა 1972 წლის 20 აპრილს, ქალაქ შერონვილში, დედამისის მომღერლის პატრისიისა და მამამისის – გიტარისტის და მსახიობის გერის ოჯახში.
იგი ესწრებოდა ენ უაიგელის დაწყებით სკოლას, შემდეგ ქალაქ ცინცინატის ერთ-ერთ გარეუბანში ცეკვას.
კარმენ ელექტრას დედა თავის კიბოთი გარდაიცვალა 1998 წელს. იმავე წელსვე კარმენს გულის შეტევით გარდაეცვალა და – დები.
ელექტრამ შერონვილში დაამთავრა პრინსტონის საშუალო სკოლა. იგი ცინცინატის სახელმწიფო სკოლის ოკრუგში ესწრებოდა შემოქმედებით და საშემსრულებლო ხელოვნებას.
კარმენ ელექტრა ირლანდიური, გერმანული და ჩეროკი წარმოშობისაა.

კარიერა
კარმენ ელექტრამ თავისი პროფესიონალური კარიერა დაიწყო 1990 წელს, როგორც -ის მოცეკვავემ. 1991 წელს საცხოვრებლად გადავიდა კალიფორნიაში, სადაც შეხვდა პრინსს.
სულ მალე ელექტრამ კონტრაქტი გააფორმა პრინსის ხმისჩამწერ კომპანიასთან – , რის შემდეგაც დაიწყო მომღერლის კარიერა.
მათი ქორწინებაში ყოფნა მცირე ხანს გაგრძელდა. 1999 წლის აპრილში ელექტრამ გაყრაზე შეიტანა განცხადება.
2003 წელს იგი ცოლად გაყვა გიტარისტ დეივ ნავაროს. 2006 წლის 17 ივლისს წყვილი გაშორდა.
მათი ურთიერთობა საბოლოოდ დასრულდა 2007 წლის 20 თებერვალს.

2008 წლის აპრილში ელექტრას წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ იგი დანიშნულია რობ პატერსონთან,
რომელიც პროფესიით მომღერალია.

დისკოგრაფია
კარმენ ელექტრა, 1993

ფილმოგრაფია
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 660

გაეროს 660 რეზოლუცია მიიღეს 1990 წლის 2 აგვისტოს, მას შემდეგ რაც გაეროს მოუხდა სასწრაფოდ ჩარეულიყო ერაყის მიერ ქუვეითში შემჭრაში. საბჭომ დაგმო ერაყის ჩარევა და მოსთხოვა ამ უკანასკნელს, რომ ქუვეითის ტერიტორია სასწრაფოდ დატოვებინათ და დაბრუნებოდნენ იმ პოზიციას, რომელიც მათ გააჩნდათ 1990 წლის 1 აგვისტოსთვის.

იემენის რესპუბლიკამ მოუწოდა ქუვეითს და ერაყს მოლაპარაკებებისკენ, რათა გადაეწყვიტათ თავიანთი შეუსაბამობა ერთა ლიგის დახმარებით. მოლაპარაკებები თავდაპირველად გაიმართა ქალაქ ჯიდაში საუდის არაბეთში. საბჭომ აგრეთვე გადაწყვიტა საჭიროების შემთხვევაში კვლავ მოეწყოთ შეხვედრა, რეზოლუციის ფარგლებში.

რეზოლუცია მიიღეს ერთსულოვნად 14 ხმით, (იემენს არ მიუღია მონაწილეობა). ეს იყო თორმეტიდან პირველი რეზოლუცია, რომელიც მიიღეს ამ კონფლიქტთან დაკავშირებით.
სანახშირო

სანახშირო, სანახშირე — ძველ საქართველოში განსაკუთრებული ქონებრივი საზღვარი, რომელსაც მესისხლეთა შორის ზავის ჩამოგდების შემდეგ დამნაშე დაზარალებულს „სისხლის“ გადახდის საწინდრად აძლევდა. სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, „სანახშირე ესე არს რა მესისხლენი დაზავდნენ, პირველად სანდო რამე მისცენ სისხლის გარდაჴდამდე“. სანახშირო, ისევე როგორც საპირო, არ შედიოდა „სისხლის“ ანგარიში, მისი წინაგასაძღუანებელი საზღვარი იყო სანახშიროს ოდენობა დაზარალებულის სოციალური-წოდებრივი მდგომარეობისა და დანაშაულის სიმძიმის მიხედვით განისაზღვრებოდა. სანახშირო გათვალისწინებულია ბაგრატ კურაპალატის სამართლის (მ. 159) და კანონიკური სამართლის (მ. 162) ფრაგმენტებში.
საქართველოს ბიზნეს ასოციაცია

საქართველოს ბიზნეს ასოციაცია — დამოუკიდებელი, არასამთავრობო, აპოლიტიკური და არაკომერციული ორგანიზაცია, რომელიც დაფუძნდა 2009 წლის ოქტომბერში. დღეისათვის ასოციაცია ერთ-ერთი უმსხვილესი ბიზნესმენთა გაერთიანებაა საქართველოში, რომლის წევრებს წარმოადგენენ მსხვილი და საშუალო ბიზნეს ორგანიზაციები. საქართველოს ბიზნეს ასოციაციის ძირითადი საქმიანობის სფერო მოიცავს იმ საკითხებს, რომლებიც წარმოადგენს წევრთა საერთო ინტერესებს და რაც რთული გადასაწყვეტია ცალკეული კომპანიის ძალებით. ასოციაციის წევრები მოიცავენ ბიზნესის სხვადასხვა სფეროებს, მათ შორის, ადგილობრივი წარმოებას, საბანკო-საფინანსო, სადაზღვეო, საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიებს, ტელეკომუნიკაციებს, გადაზიდვებს, საკვები და სასმელი პროდუქტების წარმოებას, სამშენებლო მასალების წარმოებას, მოპოვება-გადამუშავებასა და სხვა. დღევანდელი მონაცემებით, კერძო სექტორში ასოციაციის წევრების მიერ დასაქმებულთა რიცხვი მთლიანობაში 60,000-ს აღემატება.
სარკინეთის შიო მღვიმელის ეკლესია

სარკინეთის შიო მღვიმელის ეკლესია — კლდეში ნაშენი ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ელბაქიანთკარში. ექვემდებარება ურბნისისა და რუისის ეპარქიას. ეკლესიის გაიხსნა და იკურთხა 2011 წლის 20 ოქტომბერს, მიტროპოლიტ იობის მიერ.

ტაძარში შესვლა დაახლოებით 5-მეტრიანი დერეფნიდან არის მოსახერხებელი, რომელიც კლდეშია გაჭრილი. მეუფე იობის განცხადებით, საუკუნის შემდეგ საქართველოში კლდეში ეკლესია აღარ აშენებულა და სარკინეთის შიო მღვიმელის ეკლესია საუკუნის შემდეგ პირველია, რომელიც კლდის გამოქვაბულში აშენდა.