iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მათე 2

მათე 2 — მათეს სახარების მეორე თავი. თავი 23 მუხლისგან შედგება. 2:1-13 მუხლებში საუბარი აღმოსავლელ მოგვებზე. 2:14-15 ეგვიპტეში გაქცევას ეხება, როდესაც იოსებმა იესო ქრისტე და მარიამ ღვთისმშობელი ეგვიპტეში წაიყვანა. 2:16-18 მუხლებში აღწერილია ჰეროდეს მიერ ყრმათა ამოჟლეტვა. 2:19-23 მუხლებში საუბარია ეგვიპტიდან დაბრუნებაზე.

მუხლები
ტექსტი
1. როცა იესო იშვა იუდეის ბეთლემში, მეფე ჰეროდეს დღეებში, იერუსალიმში მოვიდნენ მოგვები აღმოსავლეთიდან და თქვეს:

2. „სად არის იუდეველთა მეფე, რომელიც იშვა? ვინაიდან ვიხილეთ მისი ვარსკვლავი აღმოსავლეთში და მოვედით, რათა თაყვანი ვცეთ მას“.

3. ეს რომ გაიგონა, შეძრწუნდა მეფე ჰეროდე და მასთან ერთად მთელი იერუსალიმი.

4. შეკრიბა ყველა მღვდელმთავარი და ერის მწიგნობარნი და ჰკითხა მათ, სად უნდა შობილიყო ქრისტე.

5. მათ კი უთხრეს მას: „იუდეის ბეთლემში. ვინაიდან ასეა დაწერილი წინასწარმეტყველის მიერ:

6. „და შენ, ბეთლემო, იუდას მიწავ, არაფრითა ხარ უმცირესი იუდას მთავრებს შორის; ვინაიდან შენგან გამოვა წინამძღოლი, რომელიც დამწყემსავს ჩემს ხალხს, ისრაელს“.

7. მაშინ ჰეროდემ მალულად დაიბარა მოგვები და გამოიკითხა ვარსკვლავის გამოჩენის ჟამი.

8. წარგზავნა ისინი ბეთლემს, და უთხრა: „წადით, გულმოდგინედ გამოიკითხეთ იმ ყრმის ამბავი და, როცა იპოვით, შემატყობინეთ, რომ მეც მივიდე და თაყვანი ვცე მას“.

9. მათაც მოუსმინეს მეფეს და წავიდნენ. და აჰა, ვარსკვლავი, რომელიც მათ აღმოსავლეთში იხილეს, წინ უძღოდა მათ, ვიდრე მივიდოდა და დადგებოდა იმ ადგილზე, სადაც ყრმა იყო.

10. ვარსკვლავი რომ დაინახეს, მათ მეტისმეტი სიხარულით გაიხარეს.

11. როცა სახლში შევიდნენ, დაინახეს ყრმა მარიამთან, თავის დედასთან, დაემხნენ და თაყვანი სცეს მას. გახსნეს თავიანთი საუნჯენი და მიართვეს მას ძღვენი: ოქრო, გუნდრუკი და მური.

12. და რაკი სიზმარში იყვნენ გაფრთხილებულნი, რომ არ დაბრუნებულიყვნენ ჰეროდეს თან, სხვა გზით წავიდნენ თავიანთ ქვეყანაში.

13. როცა ისინი წავიდნენ, უფლის ანგელოზი გამოეცხადა სიზმარში იოსებს და უთხრა: „ადექი, წაიყვანე ყრმა და დედამისი, და გაიქეცი ეგვიპტეს და იყავი იქ, ვიდრე მე გეტყოდე, რადგან ჰეროდეს სურს მაგ ყრმის მოძებნა, რათა დაღუპოს იგი“.

14. ადგა, ღამით წაიყვანა ყრმა და დედამისი, და მივიდა ეგვიპტეს.

15. და იყო იქ ჰეროდეს სიკვდილამდე, რათა აღსრულებულიყო უფლის ნათქვამი წინასწარმეტყველის მიერ, რომელიც ამბ ობს: „ეგვიპტიდან მოვუხმე ჩემს ძეს“.

16. ძალიან განრისხდა ჰეროდე, როცა ნახა, რომ გააწბილეს მოგვებმა. მიავლინა და მოაკვლევინა ყოველი ყრმა ორი წლისა და იმაზე უმცროსები ბეთლემში და მთელ მის სანახებში, იმ დროის მიხედვით, როგორც მოგვთაგან გამოიძია.

17. მაშინ აღსრულდა წინასწარმეტყველ იერემიას მიერ ნათქვამი, რომელიც ამბობს:

18. „ხმა გაისმა რამაში, ტირილი და დიდი გოდება, რახელი დასტირის თავის შვილებს და არ სურს თავი ინუგეშოს, ვინაიდან აღარ არიან ისინი“.

19. ჰეროდეს სიკვდილის შემდეგ კი, აჰა, ეგვიპტეში იოსებს სიზმრად გამოეცხადა უფლის ანგელოზი

20. და უთხრა: „ადექი, წაიყვანე ყრმა და დედამისი, და წადი ისრაელის ქვეყანაში, ვინაიდან დაიხოცნენ, ვინც მაგ ყრმის სულს ეძებდნენ“.

21. ისიც ადგა, წაიყვანა ყრმა და დედამისი და მივიდა ისრაელის ქვეყანაში.

22. ხოლო როცა გაიგო, რომ არქელაოსი მეფობს იუდეაში, მამამისის, ჰე როდეს, ნაცვლად შეეშინდა იქ წასვლისა, მაგრამ სიზმრად მიიღო გაფრთხილება და წავიდა გალილეის მხარეში,

23. მივიდა და დასახლდა ნაზარეთად წოდებულ ქალაქში, რათა აღსრულებულიყო წინასწარმეტყველის მიერ ნათქვამი, რომ მას ნაზარეველი დაერქმეოდა.
ვიქტორ ნინიძე

ვიქტორ ნინიძე (დ. 10 მარტი, 1920 ― გ. 2001) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1965).

ბიოგრაფია
1934 წელს დაიწყო სამსახიობო მოღვაწეობა თბილისის სანკულტურის თეატრში, სადაც იმუშავა 1949 წლამდე. მისი დებიუტი შედგა შალვა დადიანის პიესაში „აჯილღა“, სადაც ახალგაზრდა გიმნაზისტის როლს თამაშობდა. 1949-1971 წლებში იყო სოხუმის ს. ჭანბას სახელობის სახელმწიფო თეატრის ქართული დასის მსახიობი, ხოლო 1971 წლიდან თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში დაიწყო მოღვაწეობა. ბოლო წლებში პარალელურად მონაწილეობდა სოხუმის კ. გამსახურდიას სახელობის სახელმწიფო თეატრის სპექტაკლებში, რომლებიც იმართება თბილისში. ძირითადად ასრულებდა სახასიათო როლებს. მათ შორის გამოირჩევა: პლატონ კრეჩეტი (ა. კორნეიჩუკის „პლატონ კრეჩეტი“), სურენი (ა. შირვანზადეს „პატიოსნებისათვის“), ებრაელი (ვ. ჰიოგოს „მარია ტიუდორი“), არქიფო (გ. ქელბაქიანის „სევდიანი რომანი“), ხახული (პ. კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), გიორგი (კ. ლორთქიფანიძის „კოლხეთის ცისკარი“), გაგუა (ნ. დუმბაძის „საბრალდებო დასკვნა“), რივერსი (უ. შექსპირის „რიჩარდ მესამე“) და სხვა. გადაღებულია ფილმებში: ზვამბა („დათა თუთაშხია“), კარპოვიჩი („კროსვორდის ამოხსნის მოყვარულთათვის“), არქიფო („სოფლის აშიკი“), მოხუცი („ზნედაცემული ანგელოზი“), დავითი („წუთისოფელი“) და სხვა. აქვს პიესები: „თავდასხმა ღამით“, „მოულოდნელი სტუმარი“, „შეხვედრა დღეობაზე“ და სხვა.

ფილმოგრაფია
1972 — ჩაძირული ქალაქის მაძიებლები — ვიქტორი
1963 — ვინ შეკაზმავს ცხენს
1971 — წუთისოფელი — დავითი
1974 — მშვიდობიანი დღეები
1975 — ერთი ნახვით შეყვარება
1976 — სოფლის აშიკი — არქიფო
1977 — ინდი-მინდი (სიმღერები შვილიშვილებისათვის)
1978 — ყვარყვარე — ვაშლოვანელი
1978 — რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე
1978 — ბათა ქექია
1980 — მშობლიურო ჩემო მიწავ (რაიკომის მდივანი) — თორნიკე სეფერთელაძე
1981 — გამოაღეთ ფანჯრები — გერონტი
1981 — კროსვორდის ამოხსნის მოყვარულთათვის — კარპოვიჩი
1982 — მარადისობის კანონი
1978 — დათა თუთაშხია — ზვამბა
1992 — ზნედაცემული ანგელოზი — მოხუცი
1992 — ხაფანგი
1971 — უსასრულობა
1990 — თეთრი ბაირაღები — კბილის ექიმი
1992 — ოქროს ობობა — სერჟანტი

ჯილდოები და აღიარება
1965 — საქართველოს სახალხო არტისტი
1965 — ღირსების მედალი ქართული თეატრალური ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის, ნაყოფიერი საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის, რაჭული ფოლკლორის გადარჩენისა და მოვლა-პატრონობის საქმეში დიდი დამსახურებისათვის
ვიქტორ ნინიძე (რეჟისორი)

ვიქტორ ნინიძე (დ. 1888 ― გ. 1975) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1941).

ბიოგრაფია
1904 წლიდან მონაწილეობდა სოფლის სცენისმოყვარეთა წარმოდგენებში. 1905 წლის რევოლუციის პერიოდში მოღვაწეობდა ჭიათურის თეატრში. 1909-1921 და 1922-1924 წლებში მუშაობდა თბილისის სახალხო სახლში მსახიობად. 1921 წელს სამაზრო ხელისუფლების დავალებით ოზურგეთში ჩამოაყალიბა პროფესიული თეატრი. 1924-1928 წლებში რეჟისორ-მსახიობად მოღვაწეობდა სხვადასხვა კლუბებთან არსებულ დრამწრეებში. იყო თბილისის სანკულტურის თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელი, 1928-1962 წლებში კი მისი სამხატვრო ხელმძღვანელი. ასახიერებდა სახასიათო და კომედიურ როლებს: დათია („ქრისტინე“, ე. ნინოშვილის მიხედვით), გიორგი (ნ. ნაკაშიძის „კაცის სამართალი“), ბოქაული (ი. გედევანიშვილის „მსხვერპლი“), სტეფანე (ს. ბელოის „უმუშევარნი“) და სხვა.

ვიქტორ ნინიძის საუკეთესო დადგმებს შორისაა ი. ეკალაძის „ნომერი 21 ჯვრით“, ი. გედევანიშვილის „მსხვერპლი“, ტ. რამიშვილის „სტუმარ-მასპინძლობა“, გ. ბერძენიშვილის „ოქროს ვერძი“, შ. დადიანის „გუშინდელნი“, ჰ. იბსენის „მოჩვენებანი“ და სხვა. იგი ავტორია პიესებისა: „სამწუხარო შედეგი“, „თითო ჭიქა“.

თბილისში არის ვიქტორ ნინიძის სახელობის ქუჩა.

ჯილდოები და აღიარება
1941 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
Hortiboletus rubellus

— სოკოს სახეობა ჰორტიბოლეტუსის გვარისა. 2010-იან წლებამდე ხავსის სოკოს გვარში შედიოდა.

საჭმელი სოკოა, თუმცა ხშირად ჭიანდება. იხმარება ახალი. გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას, ევროპას, აზიასა და ავსტრალიას. იზრდება ფოთლოვან ტყეებში ზაფხულიდან შემოდგომამდე. მიკორიზას უპირატესად წარმოქმნის მუხასთან.

სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა იულიუს ვინცენც ფონ კრომბჰოლცმა 1836 წელს როგორც . მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭეს იტალიელმა მიკოლოგებმა მატეო გერალდიმ, ჯანპაოლო სიმონინიმ და ალფრედ ვიცინიმ 2015 წელს.

აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 5-10 სმ-მდე, ხორცოვანი, თავიდან ბალიშისებრ-ამოზნექილი, სიმწიფეში მუქი-წითელი, ხშირად მალინისფერი ან ყავისფერი ელფერით, კიდეებთან ზოგჯერ მოყვითალო. კანი არ სცილდება ქუდს, თავიდან ხავერდოვან-ქეჩისებრი, სიმწიფეში ოდნავ დაბზარული.

ჰიმენოფორი — (მილებიანი შრე) ყვითელი, სიმწიფეში მკრთალი მუქი ყვითელი ან ზეთისხილსფერი ელფერით. ფორები ფართე, კუთხოვანი. ხელის დაჭერისას ნელა ლურჯდება.

რბილობი — თავიდან მკვრივი, მოგვიანებით რბილი, ყვითელი ფერის, გაჭრისას ან გადატეხვისას ლურჯდება. ხილის სუნითა და სასიამოვნო ოდნავ მომჟავო გემოთი. ზოგიერთი წყარო საპნის გემოს ადარებს.

მსგავსი სახეობები
კვებითი ღირებულება
საჭმელი სოკოა. ახასიათებს სასიამოვნო სუნი და გემო, თუმცა ხშირად დაჭიანებულია. როგორც წესი, საჭმელად იხმარება ახალი. მომზადებამდე სასურველია მილებიანი შრის მოშორება მწიფე ეგზემპლარებიდან. ზოგიერთ წყაროზე დაყრდნობით ახასიათებს საპნისმაგვარი გემო. გაშრობის შემდეგ მუქ ფერს იძენს.

იგი ხშირად ინფიცირდება ობის სოკოთი . ასეთი დაობებული სოკო საჭმელად უვარგისია, შესაძლოა გამოიწვიოს მოწამვლა.
გიორგი ჩაკვეტაძე (პოლიტიკოსი)

გიორგი ჩაკვეტაძე (დ. 3 ნოემბერი, 1994, ქუთაისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2023 წლიდან.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1994 წლის 3 ნოემბერს. 2016 წელს დაამთავრა კავკასიის უნივერსიტეტი (სამართლის ბაკალავრი). 2017 წელს დაამთავრა გლაზგოს უნივერსიტეტი (საერთაშორისო სამართლის მაგისტრი). 2014–2015 წლებში მონაწილეობდა ტალინის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის გაცვლით პროგრამაში.

2016 წელს საქართველოს ეროვნული ბანკის სპეციალისტი. 2016 წლიდან „ქართული ოცნების“ ახალგაზრდული ორგანიზაციის თავმჯდომარე. 2018 წელს, მისი თავმჯდომარეობის პერიოდში „ქართული ოცნება-დემოკრატიული საქართველოს“ ახალგაზრდული ორგანიზაცია -ს (ახალგაზრდა სოციალისტთა საერთაშორისო გაერთიანება) წევრი გახდა.

2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის ჩაკვეტაძე „ქართული ოცნების“ პროპორციული სიის 127-ე ნომერი იყო. 2017 წელს გიორგი ჩაკვეტაძე „ქართული ოცნების“ თბილისის საკრებულოს პროპორციული სიის მე-6 ნომრად წარადგინეს. 2017–2021 წლებში ქალაქ თბილისის მე-6 მოწვევის საკრებულოს წევრი, პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
2021 წელს გიორგი ჩაკვეტაძე ქალაქ თბილისის საკრებულოს „ქართული ოცნების“ პროპორციული სიის მეოთხე ნომრად წარადგინეს. 2021–2023 წლებში ქალაქ თბილისის მე-7 მოწვევის საკრებულოს წევრი, პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. საკრებულოში მუშაობის პერიოდში იყო სპორტისა და ახალგაზრდულ საქმეთა კომისიის თავმჯდომარე, იურიდიულ საკითხთა და ადამიანის უფლებათა დაცვის კომისიის წევრი.

საქართველოს პარლამენტის წევრი
2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის გიორგი ჩაკვეტაძე „ქართული ოცნების“ პროპორციული სიის 65-ე ნომრად დასახელდა.

2023 წლის 4 აპრილიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ჩაკვეტაძემ პარლამენტში გიორგი ამილახვარი შეცვალა, რომელიც საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრად დაინიშნა. 2023 წლის 18 აპრილს აირჩიეს საქართველოს პარლამენტის განათლებისა და მეცნიერების კომიტეტის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ, მან თანამდებობაზე მარიამ ლაშხი შეცვალა. კომიტეტმა გიორგი ჩაკვეტაძის კანდიდატურას მხარი ხმათა უმრავლესობით დაუჭირა. 2023 წლის 10 აპრილიდან არის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის წევრი.

პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი.
გრიგორი კლინიშოვი

გრიგორი კლინიშოვი (; დ. 30 ნოემბერი, 1930, სოფელი აკულოვო, (რიაზანის ოლქი) — გ. 17 ივნისი, 2023, მოსკოვი) — საბჭოთა ინჟინერ-ფიზიკოსი, ფიზიკა-მათემატიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1967), ლენინური პრემიის ლაურეატი (1962), პირველი საბჭოთა ორსაფეხურიანი თერმობირთვული ბომბის — -37-ის შექმნის ერთ-ერთი მონაწილე.

ბიოგრაფია
1954 წელს დაამთავრა მოსკოვის საინჟინრო-ფიზიკის ინსტიტური (ამჟამინდელი ნაციონალური კვლევითი ბირთვული უნივერსიტეტი „“). იმავე წელს მიავლინეს -11-ში (ამჟამად რუსეთის ექსპერიმენტული ფიზიკის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი), სადაც მუშაობდა ინჟინრად თეორიულ განყოფილებაში, რომელსაც ანდრია სახაროვი ხელმძღვანელობდა.

1967 წელს გრიგორი კლინიშოვს ფიზიკა-მათემატიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი მიენიჭა. 1973 წელს ის ხელმძღვანელობდა -11-ის თეორიულ განყოფილებას. 2002 წლიდან განყოფილების წამყვანი სპეციალისტია.

2023 წლის 17 ივნისს კლინიშოვი მოსკოვში, საკუთარ ბინაში გარდაცვლილი იპოვეს.

ჯილდოები და აღიარება
1956 — შრომის წითელი დროშის ორდენი
1962 — ლენინური პრემია
მარტინ დევისი

მარტინ დევიდ დევისი (; დ. 8 მარტი, 1928 — გ. 1 იანვარი, 2023) — ამერიკელი მათემატიკოსი, ცნობილია თავისი ნაშრომით ჰილბერტის მეათე პრობლემაზე.

ჯილდოები და აღიარება
1975 — სტილის პრემია (ჰილბერტის მეათე პრობლემაზე მუშაობისთვის)
1982 — აირჩიეს ამერიკის ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის წევრად
2012 — აირჩიეს ამერიკის მათემატიკური საზოგადოების წევრად
უკრაინული პოლესიე

უკრაინული პოლესიე , პოლესია — პოლესიეს ნაწილი, რომელიც უკრაინის ფარგლებშია მოქცეული. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, პოლესიეს დაბლობზე. გამოირჩევა დიდი ტენიანობითა და დაჭაობების პროცესების განვითარებით (ქვეყნის ჭაობიანი მიწების 70%-ზე მეტი პოლესიეს ტერიტორიაზეა). ბუნებრივი თავისებურებებით მიეკუთვნება შერეული ტყეების ზონას. ხასიათდება ლანდშაფტების მნიშვნელოვანი მოზაიკურობით — ლანდშაფტები არ იკავებს დიდ ფართობს და სწრაფად ენაცვლება ერთი-მეორეს. ყველაზე გავრცელებული ბუნებრივ-ტერიტორიული კომპლექსებია ზანდრული, სუსტად დატალღული დაბლობები კორდიანი და სუსტი ეწერი გლეისოლური ნიადაგებით და წიწვნარიანი ჭაობებით; დენუდაციურ ცარცულ საფუძველზე აღმართული მორენული მაღლობები კარსტული პროცესებთან და დენუდაციურ ზედაპირულ კრისტალურ ქანებთან ერთად, კორდიანი და საშუალო ეწერი ნიადაგებით, მუხნარ-ფიჭვნარის ქვეშ; ტერასული ვაკეები კორდიან-სუსტეწერიანი და მდელო-ჭაობის ნიადაგებით ფიჭვის ტყეებისა და ჭაობების ქვეშ. მნიშვნელოვან ფართობებს იკავებს ასევე მორენულ-ზანდრული ვაკეები დენუდაციური ცარცული ბიუტებით, ხევებითა და ხრამებით, სადაც ჭარბობს კორდიანი და საშუალო ეწერი ნიადაგები და არის ფიჭვისა და ცაცხვის ტყეების ფრაგმენტები. ბუნებრივი პირობების თავისებურებების მიხედვით უკრაინული პოლესიე იყოფა ვოლინის, ჟიტომირის, კიევის, ჩერნიჰივისა და ნოვჰოროდ-სივერსკის პოლესიეებად. პოლესიეს ბუნებამ მნიშვნელოვანი ცვლილებები განიცადა ადამიანის საქმიანობის გავლენის შედეგად — ჩატარდა მნიშვნელოვანი სამელიორაციო სამუშაოები, შეიქმნა წყალსაცავები (მაგ., კიევის).
აკპერ აღა იბრაჰიმ

აკპერ აღა იბრაჰიმ ოღლუ შეიხულისლამოვი (; დ. 1891, ერევანი – გ. 1961, პარიზი, საფრანგეთი) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის წევრი.

სასიცოცხლო
აკპერ აღა შეიხულისლამოვი დაიბადა 1891 წელს ერევანში. საშუალო განათლება ერევნის გიმნაზიაში მიიღო. 1912 წელს ჩაირიცხა პეტერბურგის რკინიგზის ინჟინერთა ინსტიტუტში, რომელიც დაასრულა 1917 წელს. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში. 1918 წელს აირჩიეს ამიერკავკასიის სეიმის წევრად. ის იყო სოციალ-დემოკრატიული ჯგუფის ჰუმეთის წევრი. 1918 წლის მარტში თურქეთთან სამშვიდობო მოლაპარაკებებზე იყო ამიერკავკასიის სეიმის დელეგაციის წევრი. მუშაობდა ამიერკავკასიის მთავრობის შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილედ.
მონაწილეობას იღებდა 1918 წლის 28 მაისს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების დეკლარაციის ხელმოწერაში. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის (ადრ) პირველ სამთავრობო კაბინეტში მან დაიკავა სოფლის მეურნეობისა და შრომის მინისტრის პოსტი. ის იყო სოციალისტური ფრაქციის წევრი ადრ-ის პარლამენტში. შეიხულისლამოვი ასევე აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დელეგაციის წევრი იყო პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე 1919 წელს. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დაცემის შემდეგ იგი დარჩა ემიგრაციაში.

აკპერ აღა შეიხულისლამოვი გარდაიცვალა პარიზში 1961 წლის 2 მარტს. იგი დაკრძალეს პარიზის გარეუბანში, ქალაქ ბობინის სასაფლაოზე.
ალთინბაშის უნივერსიტეტი

ალთინბაშის უნივერსიტეტი — უნივერსიტეტი სტამბოლში (თურქეთი). დაარსდა 2008 წელს როგორც სტამბოლის ქემერბუგაზის უნივერსიტეტი, ამჟამინდელი სახელი მიიღო 2017 წელს. ალთინბაშის უნივერსიტეტს ჰყავს 5000-ზე მეტი საერთაშორისო სტუდენტი 89 ქვეყნიდან. უნივერსიტეტის სტუდენტების დაახლოებით 40% საერთაშორისოა. აქვს 3 კამპუსი, რომლებიც მდებარეობს სტამბოლში, კერძოდ ბაღჯილარის, ბაქირქიოისა და შიშლის რაიონებში. ალთინბაშის უნივერსიტეტი სთავაზობს 30 საბაკალავრო, 34 ასოცირებულ, 28 სამაგისტრო და 6 სადოქტორო პროგრამას.

აკრედიტაცია
ოფიციალურად აღიარებულია თურქეთის უმაღლესი განათლების საბჭოს მიერ . არის საშუალო ზომის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება (8000–8999 ჩასარიცხი ადგილი).

უნივერსიტეტი აკრედიტებულია ევროკავშირისა და ზოგიერთი არაბული ქვეყნების მიერ (ერაყი, ეგვიპტე).

ფაკულტეტები
მედიცინის სკოლა
საინჟინრო და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა სკოლა
სტომატოლოგიის სკოლა
ფარმაციის სკოლა
ეკონომიკურ და ადმინისტრაციულ მეცნიერებათა სკოლა
სამართლის სკოლა
გამოყენებითი მეცნიერებათა სკოლა
მენეჯმენტის სკოლა
სახვითი ხელოვნებისა და დიზაინის სკოლა
ციცინო (გვარი)

ციცინო — ერთ- ან მრავალწლოვანი ბალახების, იშვიათად ნახევრად ბუჩქების გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. ცნობილია 40-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან სამხრეთ და ცენტრალური ამერიკის ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში. ფოთლები მოპირისპირედაა განლაგებული. ყვავილები შეკრებილია მცირე კალათებად, რომლებიც წარმოქმნის ფარისებრ ან საგველასებრ საერთო ყვავილედებს. ნაყოფი თესლურაა. მეყვავილეობაში განსაკუთრებით პოპულარულია ლამაზად მოყვავილე ერთწლოვანი სახეობა — საკუთრივ ციცინო (. , ან . ), მრავალრიცხოვანი სწორმდგომი შეფოთლილი ღეროები (სიმაღლე 15–40 სმ) წარმოქმნის კომპაქტურ პატარა ბუჩქებს. ყვავილები წვრილი და ნაირგვარი შეფერილობისაა (ცისფერი, იისფერი, თეთრი, ვარდისფერი და სხვ.). ყვავილედის დიამეტრი 3–8 სმ-ია. უხვად ყვავის ივნისიდან გვიან შემოდგომამდე. სინათლისა და სითბოს მოყვარული მცენარეა.
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პანთეონი

ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის უნივერსიტეტის პანთეონი — პანთეონი თბილისში, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტის პირველი კორპუსის ეზოში, სადაც დაკრძალული არიან ამავე უნივერსიტეტის დამაარსებლები. მათ სახელთანაა დაკავშირებული საქართველოში სხვადასხვა სამეცნიერო სკოლისა და მიმდინარეობის დაფუძნება და განვითარება.

საქართველოში პირველი უნივერსიტეტი დაარსდა 1918 წლის 8 თებერვალს, დავით აღმაშენებლის ხსენების დღეს, თბილისში. ამავე წლის 3 სექტემბერს ეწოდა — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ეს პირველი და ერთადერთი უნივერსიტეტი იყო იმ დროს მთელ კავკასიაში.

1927 წელს პირველი ვინც დაიკრძალა უნივერსიტეტის ბაღში იყო უნივერსიტეტის პირველი რექტორი პეტრე მელიქიშვილი. ერთი წლის შემდეგ, უნივერსიტეტის დაარსებიდან ათის წლის თავზე, რომელიც საზეიმოდ აღინიშნა მთელ საქართველოსა და ამიერკავკასიაში, უნივერსიტეტის ეზოში გაიხსნა პეტრე მელიქიშვილის ძეგლი.

პანთეონი საქართველოს ერთ-ერთი გამორჩეული კულტურულ-ისტორიული ღირსშესანიშნაობაა. აქ განისვენებს უნივერსიტეტის ყველა დამფუძნებელი, გარდა ექვთიმე თაყაიშვილისა (რომელიც დაკრძალულია მთაწმინდის პანთეონში) და გრიგოლ წერეთლისა (რომლის საფლავი არ არსებობს).

პანთეონში დაკრძალულები
ახალციხის ბრძოლა (1444)

ახალციხის ბრძოლა – ბრძოლა საქართველოსა და ყარა-ყოიუნლუს (შავბატკნიანთა) ჯარებს შორის. ჯეჰან-შაჰი თავისი პოლიტიკური სიძლიერის განსამტკიცებლად და სამფლობელოს საზღვრების გასაფართოვებლად „წამოემართა და უგრძნეულოდ მოვიდა სამცხეს და ბრძოდა ძლიერად წელსა 1444“. ამის გაგებაზე ვახტანგ -მ ჯარი შეკრიბა და მტერს ბრძოლა გაუმართა. იმ დღეს გამარჯვებული ვერ გამოვლინდა. ქართველები მეორე დილითაც აპირებდნენ ბრძოლის გაგრძელებას, მაგრამ ჯეჰან-შაჰმა ღამით ჩუმად დატოვა ბრძოლის ველი და სპარსეთში გაიპარა. ვახტანგმა გადაწყვიტა ჯეჰან-შაჰს დადევნებოდა, მაგრამ დიდებულებმა ამის საშუალება არ მისცეს.
ალექსანდრე რეხვიაშვილი (ფეხბურთელი)

ალექსანდრე (ალეკო) რეხვიაშვილი (დ. 6 აგვისტო, 1974) — ქართველი საფეხბურთო ფუნქციონერი და ყოფილი ნახევარმცველი, ამჟამად დინამო თბილისის სპორტული დირექტორი.

რეხვიაშვილმა საკლუბო კარიერა 1991 წელს იბერია-დინამო თბილისში დაიწყო. 1997 წელს წავიდა ლატვიის ჩემპიონ გუნდ სკონტოში, სადაც თანდათან გახდა ლატვიის ჩემპიონატის ერთ-ერთი საუკეთესო დაცვითი ნახევარმცველი, 2000-01 წლებში კი ლიგის საუკეთესო მოთამაშედ დასახელდა. 2003 წელს ალეკომ სკონტო დატოვა, რის შემდეგაც მცირე ხნიანი პერიოდებით თამაშობდა ითამაშა კლუბებში: რუსული ტორპედო-მეტალურგი, მეტალურგი რუსთავი, ლატვიური ვენტსპილსი, აზერბაიჯანული ბაკუ და ისევ ლატვიური იურმალა, სადაც დაასრულა კიდეც კარიერა. საქართველოს ნაკრებში 1999-2006 წლებში ჩაატარა 21 თამაში.

საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ იყო მწვრთნელ-სელექციონერი, მუშაობდა ინტერ ბაქოში, შემდეგ ამავე კლუბის სპორტული დირექტორი, იმუშავა ასევე სოლიგარსკის შახტიორში. 2021 წლიდან დინამო თბილისის სპორტული დირექტორია.
დინ ლიჟენი

დინ ლიჟენი (; დ. 22 ოქტომბერი, 1992, ვენჭოუ, ჩინეთი) — ჩინელი მოჭადრაკე, მსოფლიოს მე-17 ჩემპიონი ჭადრაკში. პირველი ჩინელი, რომელიც ჭადრაკში მსოფლიო ჩემპიონი გახდა მამაკაცებს შორის.

ბიოგრაფია
დინ ლიჟენი 2009, 2011 და 2012 წლებში ჩინეთის ჩემპიონი იყო ჭადრაკში მამაკაცებს შორის. 2017 წელს ჩინეთში პირველი მოჭადრაკე მამაკაცი გახდა, რომელიც გავიდა პრეტენდენტების ტურნირზე ჭადრაკში, სადაც მეოთხე ადგილი დაიკავა. ის ერთადერთი იყო ამ ტურნირზე, რომელსაც პარტია არ წაუგია.

მსოფლიო ჩემპიონი
2022 წლის პრეტენდენტების ტურნირზე მადრიდში მეორე ადგილი დაიკავა, რამაც კარლსენის მიერ მსოფლიო ჩემპიონის წოდებისთვის მატჩში მონაწილეობაზე უარის თქმის გამო, უფლება მისცა იან ნეპომნიაშჩისთან ერთად ჩემპიონის ტიტულის მოსაპოვებელ მატჩში მიეღო მონაწილეობა.

2023 წლის აპრილში ლიჟენმა ყაზახეთის დედაქალაქ ასტანაში გამართულ მატჩში რუსეთის წარმომადგენელი იან ნეპომნიაშჩი დაამარცხა საერთო ანგარიშით 9½ : 8½ (7 : 7 ძირითადი პარტიები და 2½ : 1½ დამატებითი) და გახდა მსოფლიო ჩემპიონი ჭადრაკში.
მირალი სეიდოვი

მირალი მირალეკპერ ოღლუ სეიდოვი ( დ. 5 მაისი, 1918, ერივანი - გ. 26 აპრილი, 1992, ბაქო) — კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი (1976), ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1968), პროფესორი (1979).

ბიოგრაფია
მირალი სეიდოვი დაიბადა 1918 წლის 5 მაისს ქალაქ ერევანში, ამქრის ოჯახში. აქ დაამთავრა დაწყებითი სკოლა. 1938 წელს დაამთავრა ბაქოს სარწყავი ტექნიკური სასწავლებელი.
შემდეგ სწავლობდა სომხეთის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში აზერბაიჯანულ განყოფილებაში (1938-1944). პარალელურად სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთის ფაკულტეტზე (1941-1945). ამ წლებში მუშაობდა გაზეთ „საბჭოთა სომხეთის“ რედაქციაში კორექტორად, ლიტერატურულ მუშაკად, ახალგაზრდობის განყოფილების გამგედ, აღმასრულებელი მდივნის მოადგილედ, პრესის ოფიცერად.
1982 წელს თურქეთში გამართულ მე-4 თურქოლოგიურ კონგრესზე იყო საბჭოთა დელეგაციის წევრი. ლიტერატურული მოღვაწეობა მან 1941 წელს დაიწყო გაზეთ „საბჭოთა სომხეთის“ გამოქვეყნებული რეცენზიებითა და ნარკვევებით.
გარდაიცვალა 1992 წლის 26 აპრილს ბაქოში, დაკრძალეს ბაქოში საპატიო ღირსების ხეივანში. სახლის კედელზე, სადაც ის ცხოვრობდა, მემორიალური დაფაა. მის სახელს ატარებს ქუჩა აზერბაიჯანის იასამალის რაიონში.
გიორგი გოჩოლეიშვილი

გიორგი გოჩოლეიშვილი (დ. 14 თებერვალი, 2001) — ქართველი ფეხბურთელი. გერმანული „ჰამბურგის“ (იჯარით დონეცკის „შახტარიდან“) და საქართველოს ეროვნული ნაკრების მარჯვენა მცველი. 2024 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე საქართველოს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

საკლუბო კარიერა
საბურთალო
გიორგი გოჩოლეიშვილი „საბურთალოს“ აღზრდილია. მისი დებიუტი კლუბში 2020 წლის 27 აგვისტოს 2020–21 წლების უეფა-ს ევროპა ლიგის პირველი შესარჩევი ეტაპის მატჩში კვიპროსული ლიმასოლის „აპოლონის“ წინააღმდეგ შედგა.

ეროვნულ ლიგაში პირველად 2020 წლის 13 სექტემბერს, ქვეყნის პირველობის მე-11 ტურის მატჩში, თბილისის „მერანის“ წინააღმდეგ ითამაშა. შეხვედრა მიხეილ მესხის სტადიონზე გაიმართა და ფრედ (0–0) დასრულდა.

2021 წელს გოჩოლეიშვილი გუნდის ძირითადი შემადგენლობის მოთამაშედ ჩამოყალიბდა და „საბურთალოს“ საქართველოს თასის მოგებაში დაეხმარა, მისმა კლუბმა ფინალში 1–0 დაამარცხა წყალტუბოს „სამგურალი“.

2022 წელს გოჩოლეიშვილი ეროვნული ლიგის სეზონის საუკეთესო თერთმეტეულში დაასახელეს.

საერთო ჯამში „საბურთალოს“ რიგებში 85 შეხვედრა ჩაატარა, სადაც 8 გოლი გაიტანა და 12 საგოლე გადაცემა გააკეთა.

დონეცკის „შახტარი“
2022 წლის ნოემბერში გოჩოლეიშვილმა უკრაინის პრემიერ-ლიგის გრანდ დონეცკის „შახტართან“ 5-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა, რომლის ათვლაც 2023 წლის 1 იანვარს დაიწყო. მისი დებიუტი კლუბის რიგებში 2023 წლის 28 თებერვალს საფეხბურთო კლუბ „მინაის“ წინააღმდეგ შედგა.

„კოპენჰაგენი“
2024 წლის ივლისის ბოლოს გიორგი გოჩოლეიშვილი დონეცკის „შახტარიდან“ იჯარით „კოპენჰაგენში“ გადავიდა. მისი დებიუტი დანიური კლუბის რიგებში იმავე წლის 11 აგვისტოს, საფეხბურთო კლუბ „სიონერიუსკის“ წინააღმდეგ შედგა.

სანაკრებო კარიერა
ახალგაზრდული
გოჩოლეიშვილის დებიუტი 21 წლამდელთა ნაკრებში 2021 წლის მარტში, ბელარუსის წინააღმდეგ შეხვდარაში, რომელიც საქართველოს გამარჯვებით 4–1 დასრულდა. გოჩოლეიშვილმა 2021 წლის 16 ნოემბერს ინგლისთან გამართულ შეხვედრაში გოლი და საგოლე გადაცემა მიითვალა. მოგვიანებით მისი გოლი საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციამ 2021 წლის საუკეთესო გოლად დაასახელა.

ეროვნული ნაკრები
2022 წლის ნოემბერში საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში გოჩოლეიშვილი ვილი სანიოლმა გამოიძახა. გოჩოლეიშვილის დებიუტი ნაკრებში 17 ნოემბერს მაროკოს წინააღმდეგ გამართულ ამხანაგურ მატჩში შედგა.

სტატისტიკა
საკლუბო
სანაკრებო სტატისტიკა
სანაკრებო მატჩები და გოლები
მიღწევები
საკლუბო
საბურთალო
საქართველოს თასი: 2021
საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი: 2022

შახტარი
უკრაინის პრემიერლიგა: 2022–23, 2023–24
უკრაინის თასი: 2023–24

კოპენჰაგენი
დანიის სუპერლიგა: 2024–25
დანიის თასი: 2024–25

ინდივიდუალური
2021 წლის სეზონის საუკეთესო გოლი

ჯილდოები
ღირსების ორდენი: 2024