iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ტიფლისი (ეპიზოდების სია)

აქ წარმოდგენილია სატელევიზიო სერიალ „ტიფლისის“ ეპიზოდების სია.

პირველი სეზონი
გალერეა
მთავარ როლებში
როლებში
პირველ სეზონში მონაწილეობენ

ნატუკა გულისაშვილი - საროსკიპოს მფლობელი
ალეკო ბეგალიშვილი - გლეხი
თათა ედიბერიძე - ელენე ჭავჭავაძე
მაკა შალიკაშვილი
ნათია კვაშალი
ლაშა კანკავა - აბრაგი
მერაბ ჭიქაშვილი
ნინო იოსელიანი
გიორგი აბაშიძე
დავით ხახიძე
მარიამ ბოჭორიშვილი
პაატა ჩხეიძე
გიორგი დუნდუა
დეა აბაკელია
გიორგი ბერიძე
ნიაზ ხუციანიძე
გიორგი მაისურაძე
გიორგი მიხიაშვილი
სანდრო ცაავა
სანდრო მარშანიშვილი
თეკლა ჯავახაძე
იოსებ ხაინდრავა
ნიკა ქაცარიძე
შალვა ანთელავა
ნათია კევლიშვილი
ნანიკო კვარაცხელია
დიმიტრი სიმონოვი
სალომე ლაფერაძე
ნათია კუპატაძე
ნინო მუმლაძე

მეორე სეზონი
ქარბალა

ქარბალა  — ქალაქი სამხრეთ ერაყში. ქარბალის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ბაღდადიდან სამხრეთით 100 კმ-ზე. 2014 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 800 347 კაცს.

შიიტები ქარბალას მიიჩნევენ თავიანთ ერთ-ერთ წმინდა ქალაქად მექას, მედინას, იერუსალიმისა და ნაჯაფის შემდეგ, რადგან 681 წელს აქ გამართულ ბრძოლაში იაზიდ -ის ჯარისკაცებმა თავი მოკვეთეს ხალიფა ალის შვილს, იმამ ჰუსეინ იბნ ალისა და მუჰამედის ექვსი თვის შვილიშვილს.

ცნობილი ქარბალელები
ფიზული — საუკუნის პოეტი.
მუჯტაბა შირაზი — თანამედროვე შიიტი სასულიერო პირი.
ფალუჯა

ფალუჯა  — ქალაქი ცენტრალურ ერაყში. შედის ანბარის მუჰაფაზის შემადგენლობაში. მდებარეობს ბაღდადიდან დასავლეთით 57 კმ-ზე, მდინარე ევფრატზე. 2014 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 850 992 კაცს.

ზოგჯერ უწოდებენ ქალაქ-მეჩეთშ, რადგანაც ქალაქში და მის სიახლოვეს 200-ზე მეტი მეჩეთი მდებარეობს. ქალაქის დიდი ისტორია აქვს, მაგრამ ცნობილი გახდა 1991 წელს ოპერაცია უდაბნოს ქარიშხალის დროს და განსაკუთრებით 2003-2004 წლებში ერაყის ომის პერიოდში.
მოსული

მოსული — ქალაქი ერაყში, ბაღდადიდან დაახლოებით 400 კილომეტრში. მდებარეობს მდინარე ტიგროსის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ქალაქი ნაინავის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია და 2008 წლის მონაცემებით აქ 2 500 000 ადამიანი ცხოვრობს.

ისტორია
ზოგიერთი წყაროს მიხედვით მოსული ძველი ნინევიის გარეუბანი იყო. 641 წელს დაიპყრეს არაბებმა. - საუკუნეებში იყო სხვადასხვა ფეოდალური სახელმწიფოს ცენტრი. 1261 წელს დაარბიეს მონღოლებმა. - საუკუნეებში იყო ოსმალეთის იმპერიაში. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ დაიკავა გაერთიანებულმა სამეფომ. 1920 წლიდან შევიდა ერაყის შემადგენლობაში. 2014 წელს ოკუპირებული იქნა ერაყისა და ლევანტის ისლამური სახელმწიფოს მიერ. თუმცა ქალაქზე ძალაუფლება ხშირად იცვლება. ბოლო ხანებში ისლამური სახელმწიფოს მიერ იდევნებიან რელიგიური უმცირესობებები. განსაკუთრებით კი შიიტები.
შანტრაპა

შანტრაპა — რეჟისორ ოთარ იოსელიანის 2010 წლის ფილმი. იგი საქართველოს, საფრანგეთის და უკრაინის თანაწარმოებულია.

ფილმის შესახებ
ნიკოლასი მეამბოხე მხატვარია, რომელსაც მრავალი უქადის რომ გაჩუმდეს, განსაკუთრებით იდეოლოგები ესწრაფვიან იმისკენ, რომ გააჩუმონ იგი მაგრამ ამას ვერ ახერხებენ. პირობების არ ქონის გამო, ნიკოლასი თავისუფლებისა და დემოკრატიის ქვეყანაში - საფრანგეთში გადადის საცხოვრებლად.ახალი ქვეყანა გულთბილად მიესალმება მას - საბედნიეროდ, მისი ნიჭი გადაკვეთავს საზღვრებს! მაგრამ მალევე ნიკოლასი აწყდება სხვა დაბრკოლებებს…

როლებში
დათო ტარიელაშვილი — ნიკოლასი
ბოგდან სტუპკა,
თამუნა ქარუმიძე
გივი სარჩიმელიძე
ბიულ ოჟიე
გოგი ხარაბაძე
ნიკა ენძელაძე
ლაშა შევარდნაძე
ამირან ამირანაშვილი
იური როსტი
გელა ქათამაძე
აჩიკო იმერლიშვილი
დავით ვირსალაძე

ფაქტები
ფილმი წარდგენილი იყო ოსკარის 84-ე დაჯილდოებაზე, თუმცა საუკეთესო 9 ფილმის სიაში ვერ მოხვდა.
ქირქუქი

ქირქუქი — ქალაქი ერაყში, ბაღდადიდან 236 ხოლო ერბილიდან 83 კილომეტრში. ქირქუქის მუჰაფაზის ადმინოსტრაციული ცენტრი. 2013 წლის მონაცემებით ქალაქში 1 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს.

 საუკუნეში მნიშვნელოვნად გაიზარდა ქირქუქის მოსახლეობა და ურბანიზაციის დონე. 2010 წელს ერაყის კულტურის სამინისტროს მიერ ქალაქს „ერაყის კულტურული ცენტრი“ ეწოდა.
ლევან კოღუაშვილი

ლევან კოღუაშვილი (დ. 18 მარტი, 1973, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი და სცენარისტი. ცნობილი გახდა ფილმით - ქუჩის დღეები

ბიოგრაფია
განათლება
ლევან კოღუაშვილი 1991 წელს სწავლობდა კინოწარმოებას საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში, მაგრამ სწავლის დაწყებიდან ერთი წლის შემდეგ საქართველოში ომის დაწყების გამო, სწავლის დამთავრება ვერ მოახერხა და დაიწყო მუშაობა ჟურნალისტად ტელეკომპანია „იბერვიზიაში“. იყო საინფორმაციო გადაცემა „მონიტორისა“ და „დაიჯესტ მონიტორის“ ჟურნალისტი, შემდგომში კი - წამყვანი და რეჟისორი.1994 წელს პირველ სატელევიზიო ფესტივალ „მანაზე“ მიიღო პრიზი საუკეთესო საინფორმაციო-ანალიტიკური გადაცემისათვის. 1995-1999 წლებში სწავლობდა კინორეჟისურას მოსკოვში, რუსეთის სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტში (მარლენ ხუციევის სახელოსნო). 2007 წელს დაამთავრა ტიშის ხელოვნების სკოლის სამაგისტრო კინოს პროგრამა ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში.

შემოქმედება
ლევან კოღუაშვილის მოკლემეტრაჟიანმა ფილმმა, ვალი (2005), მოიპოვა მრავალი ჯილდო საერთაშორისო კინოფესტივალებზე და იყო 2006 წლის სანდენსის კინოფესტივალის ოფიციალურ შერჩევაში. მისმა დოკუმენტურმა ფილმებმა, მამა და შვილი (2003) და ქალები საქართველოდან (2008) ასევე მიიღეს მონაწილეობა მრავალ კინოფესტივალზე და დაჯილდოვდნენ პრიზებით.

მისი პირველი მხატვრული ფილმი ქუჩის დღეები (2010) საერთაშორისო წარმატება იყო. ფილმის პრემიერა შედგა როტერდამის კინოფესტივალის კონკურსში 2010 წელს და ბევრი კრიტიკოსისგან განიხილებოდა, როგორც თანამედროვე ქართული კინოს ახალი ტალღის დასაწყისი.

2013 წელს ლევან კოღუაშვილმა გადაიღო თავისი მეორე ნარატიული ფილმი შემთხვევითი პაემნები, რომლის მსოფლიო პრემიერა შედგა ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე და მიიღო მრავალი საფესტივალო ჯილდო.

2016 წელს გადაიღო დოკუმენტური ფილმი გოგიტას ახალი ცხოვრება. ფილმმა მიიღო ნომინაცია საუკეთესო სრულმეტრაჟიან დოკუმენტურ ფილმში და ნაჩვენები ფესტივალებზე მსოფლიოს გარშემო.

ფილმოგრაფია
მხატვრული
2002 — „გამოსწორება“ (მოკლემეტრაჟიანი)

დოკუმენტური
2000 — „ბეთლემი-2000“

სატელევიზიო შოუ და გადაცემა
2014 — „შვილი მამისთვის“ 
2026 — „დიდი კინო“
შემთხვევითი პაემნები

შემთხვევითი პაემნები — 2013 წლის ქართული დრამატული ფილმი. ფილმი მოგვითხრობს ორმოც წელს მიტანებულ ორ მამაკაცზე, რომლებიც ეძებენ სიყვარულს, როგორც თავის დაღწევის საშუალებას. ისინი საეჭვო პაემანზე მიდიან. მათ შესახვედრად მხოლოდ ერთი გოგონა მოდის, აქედან იწყება ღალატის და კრიმინალის ისტორიები. ფილმის რეჟისორი ლევან კოღუაშვილი მუდამ აოცებს მაყურებელს შემოქმედებითი ნარატიული მოულოდნელობებით.

ფილმის შესახებ
ფილმი „შემთხვევითი პაემნები" თანაგრძნობით სავსე ტრაგიკომედიაა მარტოხელა ადამიანის ჩუმ სასოწარკვეთაზე და ჭეშმარტი მეგობრობის მუდმივ ძიებაზე. მარტოხელა და მელოტი სკოლის მასწავლებელი, 40 წლის სანდრო ჯერ ისევ თავის ხმაურიან, მუდმივად მოკამათე მშობლებთან ერთად ცხოვრობს, მათი ყოველდღიური კონტროლის ქვეშ. როდესაც შემთხვევითი პაემანი უემოციო აბსურდულობად გადაიქცევა, სანდრო უქმე დღეების გასატარებლად ზღვის წვიმიან სანაპიროზე გაემგზავრება თავის ძველ მეგობარ ივასთან ერთად. აქ მეგობრები შემთხვევით გაიცნობენ სტილისტ მანანას (ია სუხიტაშვილი). იბადება სიყვარული - ან, კოღუაშვილისა და ბორის ფრუმინის წინაღმდეგობრივ სცენარს თუ მივყვებით, ის მწიფდება - მაგრამ ამ სიყვარულს დიდი დღე არ უწერია. მანანას ქმარი თენგო (ვახო ჩაჩანიძე) ციხიდან გამოდის და ძალიან მალე სანდრომ არჩევანი უნდა გააკეთოს სიყვარულსა და ღირსებას შორის....
როლებში
ანდრო საყვარელიძე - სანდრო
არჩილ ქიქოძე - ივა
ია სუხიტაშვილი - მანანა
ვახო ჩაჩანიძე - თენგო
კახი კავსაძე - სანდროს მამა
მარინა ქარცივაძე - სანდროს დედა
მარიკა ანთაძე - ლალი
სოფო გვრიტიშვილი - ნათია
ჯანო იზორია
მარლემ ეგუტია
სოფო შაქარიშვილი
ჯილდოები
ფილმმა გაიმარჯვა ზაგრების ფილმის ფესტივალზე. ნაჩვენები იყო ტორონტოს ფესტივალზე.წარდგენილი იყო ოსკარზეც თუმცა ვერ მოხვდა 9 ფილმიან სიაში.
ნასრედინი

ნასრედინი — საუკუნის ფოლკლორული პერსონაჟი, ისლამური აღმოსავლური კულტურის ერთ-ერთი გამორჩეული სახალხო სატირული სუფი ფილოსოფოსი, რომელიც ცნობილი იყო მისი სასაცილო ისტორიებითა და ანეკდოტებით. მიჩნეულია, რომ იგი დაიბადა რუმის სასულთნოში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე. ნასრედინის თქმულებები ხშირად იუმორისტული და აღმზრდელობითი ხასიათისაა. მისი დაბადების თუ გარდაცვალების ზუსტი თარიღი არ არის ცნობილი. სხვადასხვა აღმოსავლურ კულტურაში იგი ასევე ცნობილია როგორც „მოლა ნასრედინი“, „ხოჯა ნასრედინი“ ან „ეფენდი“.
ფეისალ I

ფეისალ (; დ. 20 მაისი, 1883, ტაიფი, საუდის არაბეთი — გ. 8 სექტემბერი, 1933, ბერნი, შვეიცარია) — თანამედროვე ერაყის დამაარსებელი და მისი პირველი მეფე. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში ხელმძღვანელობდა ოსმალების წინააღმდეგ მებრძოლ არაბულ ძალებს გენერალ ედმუნდ ალენბის საექსპედიციო კორპუსის შემადგენლობაში. დროებით ასრულებდა არაბული არმიის მთავარსარდლის მოვალეობას. ერაყის არმიის ფელდმარშალი და ფლოტის ადმირალი.

დაიბადა ქალაქ ტაიფში, მექის შერიფის ჰუსეინ იბნ ალი ალ-ჰაშიმის ოჯახში. მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა თურქების წინააღმდეგ საყოველთაო არაბული აჯანყების მსვლელობაში. 1920 წელს საერთო სირიულმა კონგრესმა ფეისალი გამოაცხადა სირიის მეფედ. 1920 წელს სირია საფრანგეთის ჯარებმა დაიკავეს და მეფემ უომრად დატოვა დამასკო.

1921–1933 წლებში ერაყის სამეფოს პირველი მეფეა. გარდაიცვალა 1933 წელს შვეიცარიაში გულის უკმარისობით.
მავრიკის გარე კუნძულები

მავრიკის გარე კუნძულები  — ამ ქვეყნის ინდოეთის ოკეანის წყლებით გარშემორტყმული რამდენიმე კუნძულოვანი დამოკიდებული ტერიტორიების კრებული, რომლებითაც შემოფარგლულია მავრიკის კუნძული ჩრდილოეთიდან, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან და აღმოსავლეთიდან.

ტერიტორია
თითოეული კუნძული ან კუნძულთა ჯგუფი, თვითონ მავრიკის კუნძულთან ერთად, პირველი დონის ადმინისტრაციული ერთეულია და იმართება ადგილობრივი თვითმმართველობისა და გარე კუნძულების სამინისტროს მიერ .

ამასთან ასეთი ორი ტერიტორიის სახელმწიფოებრივ კუთვნილებაზე — ტრომელინის კუნძულზე და ჩაგოსის არქიპელაგზე მავრიკის ხელისუფლება ჯერ მხოლოდ პრეტენზიას აცხადებს. ტრომელინის კუნძული იმყოფება საფრანგეთის მმართველობის ქვეშ და საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორიის ეპარსეს კუნძულების ერთ-ერთი კუნძულია.

ჩაგოსის არქიპელაგი, რამდენიმე მეზობელ კუნძულთან ერთად, გაეროს გენერალური ასამბლეის გადაწყვეტილებების მიუხედავად, ბრიტანეთის ხელისუფლებამ გამოყო კოლონიური მავრიკის შემადგენლობიდან და მიუერთა ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორიას უშუალოდ მავრიკისთვის დამოუკიდებლობის მინიჭების წინ. არქიპელაგის მთლიანი მოსახლეობა იძულებით გადაასახლეს, ხოლო კუნძული დიეგო-გარსია — ჩააბარეს გრძელვადიან ლიზინგში აშშ-ს სამხედრო ბაზის ასაშენებლად.

მავრიკის კონსტიტუციის თანახმად, მავრიკის რესპუბლიკა მოიცავს შემდეგ გარე კუნძულებს:

ამას გარდა, მავრიკის გარე კუნძულებს მიეკუთვნება 49 მომცრო დაუსახლებელი კუნძული და კლდე, რომლებიც მდებარეობენ მავრიკის და როდრიგესის კუნძულების სანაპირო წყლებში.

აკვატორია
მავრიკის რესპუბლიკის სუვერენიტეტის ქვეშ არსებული ტერიტორია (ანუ სადავო ტერიტორიების გარდა) შეადგენს 2040 კმ²-ს, ეს 169-ე ადგილია მსოფლიოში. მათ შორის მავრიკის გარე კუნძულების საერთო ფართობი — სულ 175 კმ²-ია. მათ გარდა, მავრიკის განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონის ფარგლებში იმყოფება რამდენიმე წყალქვეშა ქვაბული — საია-დე-მალია, ნაზარეთი, სუდანი და ჰოკინსი.

რადგანაც ხსენებული არქიპელაგები, კუნძულები, რიფები, კლდეები და შლამები მიმოფანტულია ინდოეთის ოკეანის დასავლეთ ნაწილში ერთმანეთისგან შორ მანძილებზე და თითოეული ასეთი ობიექტი გარშემორტყმულია 200 მილის განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონით, მავრიკის აქვს მნიშვნელოვანი საზღვაო რესურსები — ჯამში დაახლოებით 2,3 მილიონი კმ². ეს ტერიტორია მოიცავს დაახლოებით 396 ათას კმ²-საც, რომელიც გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ 2011 წელს გამოუყო მავრიკის რესპუბლიკას და სეიშელის კუნძულების რესპუბლიკას მასკარენის პლატოს შელფის ერთობლივი მართვის და ექსპლოატაციის გასაგრძელებლად.
ზურაბ ბეგალიშვილი

ზურაბ ბადრის ძე ბეგალიშვილი (დ. 20 ივნისი , 1961, თბილისი ― გ. 11 აგვისტო, 2015, იქვე) ― ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი.

ბიოგრაფია
დაიბადა საქართველოს სახალხო არტისტის, ბადრი (ბაადურ) ბეგალიშვილის ოჯახში. „ყოველთვის მინდოდა, რომ ზურა ბეგალიშვილი ვყოფილიყავი და არა ბადრი ბეგალიშვილის შვილი. ეს მომენტი დღესაც მაქვს, ყოველთვის ამბობდნენ, რომ ბადრის შვილი თამაშობს ამ სპექტაკლში, ბადრის შვილი თამაშობს ამ ფილმში.“

სკოლის დამთავრების შემდეგ სპონტანურად გადაწყვიტა სამსახიობო კარიერის გაგრძელება. 1981–1985 წლებში სწავლობდა თეატრალურ ინსტიტუტში. დაამთავრა სამსახიობო ფაკულტეტი“

1985 წელს ზურაბ ბეგალიშვილმა ითამაშა ალეკო ცაბაძის ფილმში „ლაქა“ . შეასრულა ნეგატიური პერსონაჟის, ამირანის როლი. შემდეგ იყო „ღამის ცეკვა“, „ორმაგი სახე“ „ჭერი“, „ორფეოსის სიკვდილი“, „კალმასობა იოანესი“, „ნუცას სკოლა“ იყო თუმანიშვილისა და ფოთის თეატრის მსახიობი. 1999 წელს მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის ფილმ „ღამის ცეკვა“-ში, მიღებული აქვს საქართველოს კინოაკადემიის პრიზი „ნატო“. აღმოსავლეთ ევროპის კინოფესტივალზე კი ფილმში, „თენდება“, თამაშისთვის დაიმსახურა გრან-პრი.

გარდაიცვალა 2015 წლის 11 აგვისტოს. მის ძმები არიან მსახიობები და ალეკო და ბადრი ბეგალიშვილები.

ფილმოგრაფია
1985: „ლაქა“ (ამირანი) რეჟ. ალექსანდრე (ალეკო) ცაბაძე
1988: „მეტიჩარა“ რეჟისორები ნელი ნენოვა, გენო წულაია
1988: „ნაზარის უკანასკნელი ლოცვა“ რეჟ. ლევან თუთბერიძე
1991: „ღამის ცეკვა“ (მოსე ლახიში) რეჟ. ალექსანდრე (ალეკო) ცაბაძე
1993: „ კალმასობა იოანესი“ რეჟ. ზურაბ მეგვაბიშვილი
1994: „გზა ტაძრისკენ“
1996: „ორფეოსის სიკვდილი“ (ჯიპის პატრონი) რეჟ. გიორგი შენგელაია
1997: „ორმაგი სახე“ რეჟ. ლევან ანჯაფარიძე
1998: „ აქ თენდება“ (ბექა) რეჟ. ზაზა ურუშაძე
2003: „ჭერი ანუ დაუმთავრებელი ფილმის მასალა“ რეჟ. რეზო ესაძე
2003: „ცხელი ძაღლი“ — კალდუნა.
2007: „სვანი“ (სიმე რექჩიანი) რეჟისორები იოსებ (სოსო) ჯაჭვლიანი, ბადრი ჯაჭვლიანი
2010: „რენე მიდის ჰოლივუდში“ (ვაცა) რეჟ. ალექსანდრე (ალეკო) ცაბაძე
2010: „ქუჩის დღეები“ რეჟ. ლევან კოღუაშვილი
2011: „შავი თუთა“ რეჟ. გაბრიელ რაზმაძე
2011: „გზა“ რეჟისორები იოსებ (სოსო) თავართქილაძე, დავით (დათო) თავართქილაძე
2012: „ბოლო გასეირნება“ რეჟ. ზაზა ურუშაძე
2013: „კომა“ რეჟ. არჩილ ქავთარაძე
2013: „მანდარინები“ (ასლანი) რეჟ. ზაზა ურუშაძე

ნათამაშები როლები
მარჯანიშვილის თეატრის სარდაფი
„კრამერი კრამერის წინააღმდეგ“ (ჯონი) რეჟ. დათო ჩხარტიშვილი
მარჯანიშვილის თეატრი
„რეპეტიციის შემდეგ“ (რეჟისორი) რეჟ. თემო კუპრავა
თეატრი ათონელზე
„იგავი თანამედროვეთათვის“ (ჯალათი) რეჟ. მაია შენგელია
უეფა-ს სუპერთასი 2015

უეფა-ს სუპერთასი 2015 — უეფა-ს სუპერთასის მე-40 გათამაშება, რომელიც გაიმართა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგისა და ევროპის ლიგის გამარჯვებულებს შორის. საფეხბურთო მატში გაიმართა 2015 წლის 11 აგვისტოს თბილისში, ბორის ბაიჭაძის სახელობის ეროვნულ სტადიონზე.

აღწერა
მატჩში თამაშობდა ორი ესპანური გუნდი „ბარსელონა“ და „სევილია“. აღნიშნული გუნდები უკვე შეხვდნენ ერთმანეთს სუპერთასის 2006 წლის გათამაშებაზე. მაშინ მატჩი სევილიის გამარჯვებით 3:0 დასრულდა.

მატჩს მსაჯობდა შოტლანდიელი არბიტრი უილიამ კოლამი. გვერდითი მსაჯები იყვნენ დამიენ მაკგრატი (ირლანდია) და ფრენსის კონორი (შოტლანდია). მეოთხე არბიტრი იყო გრემ ჩემბერსი (შოტლანდია).

თამაშის საუკეთესო მოთამაშედ აღიარეს ლიონელ მესი.

გუნდების მაჩვენებლები
გუნდების შემადგენლობა
უნიკალურობა

უნიკალურობა (ლათ. ) - ერთადერთობის თვისება საკუთარ სახეობაში, განუმეორებლობა. რაც შეიძლება ახასიათებდეს საგანს, არსებას ან და მოვლენას სხვა საგანთან, არსებებთან ან მოვლენასთან შედარებით.
უნიკალურს როგორც წესი უწოდებენ რაიმე საგანს, არსებას ან რაიმე მოვლენას, რომელიც გვხვდება მხოლოდ ერთხელ, არ მეორდება დროში და განსხვავდება სხვისგან გარკვეული თვისებით ან თვისებების ერთობლიობით, რაც გააჩნია მხოლოდ მას.
ალ-ჰირა

ალ-ჰირა — ანტიკური ქალაქის ნანგრევები, რომელიც მდებარეობდა კუფადან სამხრეთით, დღევანდელი ერაყის ტერიტორიის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში.

ისტორია
ალ-ჰირა ისლამიზაციამდელ არაბების ისტორიაში მნიშვნელოვან ქალაქს წარმოადგენდა. - საუკუნეებში ის იყო ლახმიდების დედაქალაქი. საუკუნემდე ალ-ჰირა ქრისტიანული გავლენის ქვეშ იყო და სირიის აღმოსავლეთის ეკლესიის ეპარქიას წარმოადგენდა. 633 წელს ალყის შემდეგ ქალაქი დაიპყრეს მართლმორწმუნე ხალიფებმა, საიდანაც იწყება ალ-ჰირას გამუსლიმანების და შემდგომ დაცემის ისტორია.
რივერ-ნუარი

ბლექ რივერი  — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 76 604 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 259,0 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 295,77 ად./კმ². ოლქში მდებარეობს ნახევარკუნძული — ლემორნ-ბრაბანტი, რომლის ლანდშაფტი 2008 წელს შეყვანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
გრანდ-პორტი

გრანდ-პორტი  — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 110 907 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 260,3 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 426,07 ად./კმ².

გეოგრაფია
რაიონის ჩრდილოეთი ნაწილი მთიანია და დაფარულია ტყით. სამხრეთი ნაწილი ვაკიანია, სადაც მავრიკის ყოფილ დედაქალაქ მაჰებურგთან ახლოს მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტი.
პამპლემუსი

პამპლემუსი  — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. ყველაზე უფრო დიდი დასახლებული პუნქტია — ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი ტრიოლე. სიტყვა ფრანგულ ენაზე ნიშნავს «გრეიპფრუტები». ოლქში მდებარეობს ერთ-ერთი უძველესი ბოტანიკური ბაღი სამხრეთ ნახევარსფეროში — პამპლემუსის ბოტანიკური ბაღი. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 136 268 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 178,7 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 762,55 ად./კმ².
პლენ-ვილემი

პლენ-ვილემი  — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში და არ აქვს ოკეანეზე გასასვლელი. ოლქი იყოფა ზემო პლენ-ვილემად ადმინისტრაციული ცენტრით კიურპიპი და ქვემო პლენ-ვილემად ადმინისტრაციული ცენტრით როუზ-ჰილი. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 362 292 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 203,3 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 1782,06 ად./კმ².
პორტ-ლუის ოლქი

პორტ-ლუი  — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 118 431 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 42,7 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 2773,56 ად./კმ². ოლქში მდებარეობს მავრიკის იმავე დასახელების დედაქალაქი პორტ-ლუი, რომელიც ქვეყანაში ყველაზე დიდი ქალაქი და მსხვილი პორტია.
სავანის ოლქი

სავანა  — მავრიკის ოლქი, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. სახელი დაერქვა იმავე დასახელების მთების შედეგად, რომელიც ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრის — სუილაკის ჩრდილოეთით მდებარეობს. 2011 წლის აღწერის თანახმად ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 67 906 ადამიანს, ხოლო მისი ფართობი 244,8 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 277,39 ად./კმ².
გაზი I

გაზი (; დ. 2 მაისი, 1912, მექა, ოსმალეთის იმპერია — გ. 4 აპრილი, 1939, ბაღდადი, ერაყის სამეფო) — ერაყის სამეფოს მეორე მეფე. ჰაშიმიდების დინასტიის წარმომადგენელი. ფეისალ -ის შვილი. ერაყის არმიის ფელდმარშალი და ფლოტის მეთაური.

მამის გარდაცვალების შემდეგ დაიკავა ერაყის მეფის თანამდებობა. ატარებდა ბრიტანელებისაგან დამოუკიდებელ პოლიტიკას. მისი მმართველობის დროს 1936 წელს ქვეყანაში მოხდა სამხედრო გადატრიალება, რომლის დროსაც მოკლეს პრემიერ-მინისტრი ჯაფარ ალ-ასკარი.

1939 წელს, 27 წლის ასაკში დაიღუპა საავტომობილო კატასტროფაში.
მავრიკი (კუნძული)

მავრიკი  — კუნძული ინდოეთის ოკეანის დასავლეთ ნაწილში. მავრიკის რესპუბლიკის ძირითადი ნაწილი, რომლის დედაქალაქია — პორტ-ლუი. 2011 წლის აღწერით კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 1 196 383 ადამიანს (2010).

გეოგრაფია
მავრიკის კუნძული შედის მასკარენის კუნძულების შემადგენლობაში. კუნძულის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 1865 კმ²-ს.

კუნძულის დიდ ნაწილს უკავია თითქმის მოსწორებული ზეგნები. ყველაზე უფრო მაღალი წერტილი — პითონ-დე-ლა-რივიერ-ნუარის მთა მდებარეობს ზღვის დონიდან 826 მეტრზე.

კლიმატი ტროპიკული ზღვის. თებერვლის თვის საშუალო ტემპერატურა შეადგენს + 23 °, აგვისტოს თვის — + 19 °. ნალექების წლის საშუალო რაოდენობა გადანაწილებულია არათანაბრად — 1500 მმ-დან (მთის რაიონებში) 5000 მმ-მდე (სანაპირო რაიონებში).

კუნძულის ტერიტორიის დაახლოებით მესამედი უკავია ტროპიკულ ტყეებს. არსებობს სხვადასხვანაირი ფაუნა, მათ შორის ენდემური სახეობები (ჭიანჭველა , ობობა და სხვა).

ისტორია
მავრიკის კუნძული აღმოაჩინეს საუკუნეში არაბებმა და სახელად ეწოდა დინა არობი. საუკუნის დასაწყისში იქ გადასხდნენ პორტუგალიელები და მას დაარქვეს სიშნა, ერთ-ერთი პორტუგალიური გემის სახელის მიხედვით. 1598 წელს დაიწყო მისი კოლონიზაცია ნიდერლანდელების მიერ. კუნძულს სახელად დაერქვა მორიც ორანელის სახელის ლათინური ფორმა.

მავრიკი იყო კოლონიალური იმპერიების ბრძოლის საგანი: კუნძული სხვადასხვა დროს ეკუთვნოდა პორტუგალიას (1507—1513 წლებში), ნიდერლანდებს (1638—1710 წლებში), საფრანგეთს (1710—1810 წლებში) და ბრიტანეთის იმპერიას (1810—1968 წლებში), რის შემდეგადაც მიიღო დამოუკიდებლობა.
რაი

რაი — ალჟირელი ბედუინი მეცხვარეების ფოლკ მუსიკა, რომელიც შეიცავს ესპანური, ფრანგული, აფრიკულისა და არაბული მუსიკის ელემენტებს. რაის მიმდინარეობა ჩამოყალიბდა 1930-იან წლებში. რაის მომღერალს „ჩები“ ჰქვია, რაც ახალგაზრდას ნიშნავს. ამ მუსიკალურმა მიმდინარეობამ განსაკუთრებულ წარმატებას მიაღწია ისეთ ქალაქებში როგორებიცაა: ორანი და მოსთაღანემი. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი რაი მომღერალია ჩებ მამი, რომელმაც სტინგის „ “-ის მისამღერი შეასრულა.
ოტო ვიტე

ოტო ვიტე (დ. 16 ოქტომბერი, 1872 — გ. 13 აგვისტო, 1958) — გერმანელი ცირკის აკრობატი რომელიც აცხადებდა, რომ მან შეძლო ალბანეთის მეფე გამხდარიყო.

1913 წელს, როდესაც ალბანეთი ჩამოცილდა ოსმალეთის იმპერიას მუსლიმანმა ალბანელებმა სულთანის ძმიშვილი ჰალიმ ედი მოიწვიეს, რათა ის მეფედ ეკურთხებინათ. ოტომ გამოიყენა მისი ჰალიმთან მსგავსება და წავიდა დურესში თავის დაშნის მყლაპველ მეგობარ მაქს შლეპსინგთან ერთად. ის ამტკიცებდა, რომ მან შეძლო დაერწმუნებინა ადგილობრივი ჯარი და ის 1913 წლის 13 აგვისტოს მეფედ აკურთხეს. ის ასევე ამტკიცებდა, რომ ხუთი დღის განმავლობაში სარგებლობდა ჰარამხანით და სანამ მის თაღლითობა გამჟღავნდებოდა მონტენეგროსთვის ომის გამოცხადება მოასწრო. მისი სიტყვებით მან გაიტაცა სამეფოს საგანძურის მნიშვნელოვანი ნაწილი და ჰარამხანის დახმარებით მიმალვა მოახერხა. საბოლოოდ მან ქვეყნის დატოვებაც შეძლო.

მისი ისტორიის დიდი ნაწილი მიჩნეულია შეუძლებლად. ისტორიაში არ არსებობდა ჰალიმ ედი, ხოლო აბდულჰამიდ -ის ვაჟი ბურჰან ედინი რომელსაც ჰქონდა შეთავაზება არასოდეს ჩსულა ალბანეთში. არ დასტურდება ასევე მისი გაქცევის ისტორიაც. მიუხედავად ამისა მისი სახალხო გამოსვლები გერმანიაში პოპულარობით სარგებლობდა. ბერლინის პოლიციამ მოგვიანებით მას ნება დართო, რომ მის ოფიციალურ ბარათზე ყოფილიყო მითითებული მისი სამსახიობო ფსევდონიმი (ალბანეთის ყოფილი მეფე). მთელი შემდგომი ცხოვრების მანძილზე ის მოითხოვდა, რომ ამ ტიტულით მიემართათ. ეს ასევე მის საფლავის ქვაზეცაა ამოტვიფრული.

ოტო ვიტეს ისტორია გამოიყენა მწერალმა გარი ტერტლდავმა ფანტასტიკის ჟანრის ნოველაში ყოველ ინჩში მეფე.
ქუფა

ქუფა (, ელ-ქუფა) — ქალაქი ერაყში. მდებარეობს ბაღდადიდან სამხრეთით 170 კილომეტრში და ნაჯაფიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 10 კილომეტრში. განლაგებულია ევფრატის ორივე სანაპიროზე. 2003 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 110 000 ადამიანს.

სამარასთან, ქარბალასთან, კადიმიასა და ნაჯაფთან ერთად ქუფა წარმოადგენს შიიტი მუსლიმებისთვის ყველაზე მნიშვნელოვან ქალაქს. ქალაქი იყო ალი იბნ აბუ ტალიბის ბოლო დედაქალაქი. ის დაარსებულია ჰიჯრას პირველ ასწლედში მერე მართლმორწმუნე ხალიფა უმარ იბნ ალ-ხატაბის მიერ.

ქალაქში მდებარეობს საუკუნეში აგებული მსოფლიოს ერთ-ერთი უძველესი მეჩეთი.
დოჟდი

დოჟდი — რუსული დამოუკიდებელი საინფორმაციო ტელეარხი რომელიც მაუწყებლობს 24 საათის განმავლობაში ხარისხში. მაუწყებლობს 2010 წლიდან ქალაქ მოსკოვიდან. ტელეარხის მფლობელია ჟურნალისტი ნატალია სინდეევა. ტელეკომპანია დოჟდი ფოკუსს ახდენს ახალ ამბებზე, კულტურაზე, პოლიტიკაზე, ბიზნეს სიახლეებზე და დოკუმენტურ ფილმებზე. ტელეკომპანია ხშირად ხდება კრემლის კრიტიკის ობიექტი.
ფეისალ II

ფეისალ (; დ. 2 მაისი, 1935, ბაღდადი, ერაყის სამეფო — გ. 14 ივლისი, 1958, ბაღდადი, ერაყის სამეფო) — ერაყის სამეფოს მესამე და უკანასკნელი მეფე. ჰაშიმიდების დინასტიის წარმომადგენელი. ერაყის არმიის ფელდმარშალი და ფლოტის ადმირალი. მოკლეს 14 ივლისის რევოლუციის დროს.

ფეისალ ავტოკატასტროფაში დაღუპული გაზი -ის ერთადერთი შვილი იყო, როდესაც მამამისი გარდაიცვალა იგი 4 წლის იყო და მისი რეგენტი გახდა მამის ბიძაშვილი აბდ ალ-ილაჰი, რომელიც ფეისალის სრულწლოვნობამდე ფაქტობრივად სახელმწიფოს მეთაური იყო.

ფეისალ გარდაიცვალა ერაყის რევოლუციის დროს. რევოლუციის შედეგად ქვეყანა რესპუბლიკად გამოცხადდა. ჰაშიმიდების დინასტიამ ერაყში არსებობა შეწყვიტა.