ეტორე მუტი

ეტორე მუტი (დაბადებული. 2 მაისს, 1902 — გარდაიცვალა. 24 აგვისტოს, 1943) — იტალიელი მფრინავი და ფაშისტი პოლიტიკოსი. ნაციონალ-ფაშისტური პარტიის პარტიული მდივანი 1939 წლის ოქტომბრიდან იტალიის მეორე მსოფლიო ომში ჩართვამდე, 1940 წლის 10 ივნისამდე.

პირველი მსოფლიო ომი და ფიუმე
რომანიას შტატის ქალაქ რავენაში დაბადებული მუტი 13 წლის ასაკში ქვეყნის ნებისმიერ სკოლაში სიარული აუკრძალეს ერთ-ერთი მასწავლებლის დარტყმის შემდეგ. მომდევნო წელს ის სახლიდან გაიქცა პირველ მსოფლიო ომში საბრძოლველად, მაგრამ კარაბინერებმა იპოვეს და დააბრუნეს. 15 წლის ასაკში ახალი მცდელობა წარმატებული აღმოჩნდა და მუტი ცნობილ არდიტის შეუერთდა.

ფრონტზე მუტი გამოირჩეოდა გამბედაობით. მის რაზმი 800 კაციან ბრძანებას დაევალა მტრის ცეცხლის ქვეშ ხიდის დამყარება: მან ეს მოახერხა, მაგრამ დღის ბოლოს დარჩა მხოლოდ 23 წევრით. გაბრიელ დ'ანუნციომ ისარგებლა მუტის მომსახურებით მისი ფიუმეს დაპყრობის დროს (ახლანდელი რიეკა, ხორვატია) 1919 წლის სექტემბერში–1921 წლის იანვარში; მან მუთის მისცა მუდმივი სახელი ("მწვანეთვალება ჯიმი"). ფაქტობრივად, მუტი იშვიათად მონაწილეობდა ფიუმეს გამო ჩხუბში, უფრო ხშირად მონაწილეობდა ბრწყინვალე ტრიუკებში. დ'ანუნციომ უთხრა მუტის: "შენ ხარ ზეადამიანური ფასეულობების გამოხატულება, უწონო იმპულსი, უსაზღვრო შესაწირავი, მუშტი საკმეველი ქარვაზე, სუფთა სულის სურნელი".

1943 წელს მუტი სამხედრო დაზვერვის სამსახურს შეუერთდა. 25 ივლისს, პრო-მოკავშირეთა სახელმწიფო გადატრიალების დღეს ფაშიზმის დიდ საბჭოში, მუტი ესპანეთში იმყოფებოდა და ცდილობდა ნეიტრალურ ტერიტორიაზე ჩამოვარდნილი ამერიკის შეერთებული შტატების თვითმფრინავის რადარის მოპოვებას. 27 ივლისს ის რომში დაბრუნდა და თავის პირად ვილაში დარჩა. 23–24 აგვისტოს ღამეს, კარაბინერების ჯგუფი შევიდა მის რეზიდენციაში და დააპატიმრა. 4 1940.. ყველანი ტერიტორიის გარშემო არსებული ფიჭვნარით გაემართნენ და შემდგომი მომენტები კვლავ იდუმალებით მოცულია. ოფიციალურ კომუნიკეში ნათქვამია:
სახელმწიფოსთან დაკავშირებული ერთეულის ადმინისტრირებაში მნიშვნელოვანი დარღვევების გამოძიების შემდეგ, რომლის დროსაც გამოიკვეთა დაშლილი ფაშისტური პარტიის ყოფილი მდივნის, ეტორე მუტის მონაწილეობა, კარაბინერების სამხედრო კორპუსმა მუტი დააკავა ფრეგენეში, ფიუმიჩინოსთან (მაშინ რომის კომუნის ნაწილი), 23–24 აგვისტოს ღამეს. როდესაც ისინი ყაზარმებში მიჰყავდათ, ესკორტს ტყიდან რამდენიმე გასროლა ესროლეს. მომენტალურ არეულობაში მან გაქცევა სცადა, მაგრამ კარაბინერების მიერ სროლისა და დაჭრის შემდეგ გარდაიცვალა.
მთავარი დარღვევები, რომლებიც იხსენიებოდა, არასოდეს დაზუსტებულა, არც ტყეში მსროლელთა ვინაობა . დრამატულ სროლაში მხოლოდ მუტი დაიჭრა: მის ქუდზე ორი ნახვრეტი იყო, ერთი თავის უკანა მხარეს, მეორე კი წინ. სხვა გარემოებები ასევე მიუთითებს პოლიტიკურ სიკვდილით დასჯაზე, რომლის პირველი მსხვერპლი ეტორე მუტი გახდა იმ ძალადობაში, რომელმაც იტალია მოიცვა მომდევნო ორი წლის განმავლობაში. პიეტრო ბადოლიომ, ლიდერმა, რომელმაც მუსოლინი გადააყენა, მუტი „საფრთხედ“ განსაზღვრა წერილში, რომელიც მანამდე ადგილობრივი პოლიციის უფროსს გაუგზავნა: სავარაუდოა, რომ მუტი ინფორმირებული იყო ბადოლიოს როლის შესახებ იტალიის კატასტროფულ კაპორეტოს დამარცხებაში, როლი, რომლის დამალვასაც ბადოლიო პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ წლების განმავლობაში ცდილობდა.

მისი გარდაცვალების შემდეგ, მუტი იტალიური ფაშისტური რეჟიმის მთავარი გმირი გახდა (აღორძინდა ჩრდილოეთ იტალიაში ნაცისტური გერმანიის დახმარებით, როგორც იტალიის სოციალური რესპუბლიკა). მისი სახელი ეწოდა მილანში განლაგებულ ავტონომიურ პოლიციის ლეგიონს და ერთ-ერთ ყველაზე საშიშ შავი ბრიგადების ქვედანაყოფს.