iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ეს მშვენიერი ცხოვრება (1946 წლის ფილმი)

„ეს მშვენიერი ცხოვრება“ — ფრენკ კაპრას 1946 წლის საშობაო ფილმი. კაპრამ ფილმისთვის მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო რეჟისორისთვის.

სიუჟეტი
ჯორჯ ბეილი ცხოვრობს ქალაქ ბედფორდ ფოლსში და ფლობს საკრედიტო კომპანიას. ის პატიოსანი ადამიანი და მოსიყვარულე მშობელი და მამაა. ფინანსური გაჭირვების გამო ჯორჯი თავის მოკვლას აპირებს. აშკარაა, რომ ადამიანს, რომელიც მზადაა, სიცოცხლეს შეელიოს, ანგელოზის დახმარება სჭირდება. ზეციდან მის გადასარჩენად კლარენსს მიავლენენ. კლარენსი იმ მომენტში ერთადერთი თავისუფალი ანგელოზია, მაგრამ კლარენსს ფრთები არ აქვს. ის მეორე კლასის ანგელოზია და ჯერ ფრთების მიღება ვერ დაიმსახურა. კლარენსს პირდებიან, რომ თუ ჯორჯს თვითმკვლელობისგან იხსნის, ფრთებს მისცემენ. კლარენს ცოტა დრო აქვს, ამიტომ ის ერთადერთ და სწორ გადაწყვეტილებას მიიღებს, ჯორჯს აჩვენებს, თუ როგორი იქნებოდა სამყარო მის გარეშე. ვალებში ჩავარდნილ და სასოწარკვეთილ ჯორჯს საბოლოოდ მთელი ქალაქი ეხმარება გადარჩენაში.

როლებში
ჯეიმზ სტიუარტი - ჯორჯ ბეილი
დონა რიდი - მერი ჰეჩ ბეილი
ჰენრი ტრევერსი - კლარენს ოლდბადი
ლაიონელ ბერიმორი - ჰენრი პოტერი
ტომას მიტჩელი - ძია ბილი ბეილი
ბეულა ბონდი - დედილო ბეილი
უორდ ბონდი - ბერტი
გლორია გრეჰემი - ვაიოლეტ ბიკი
ჟანა ფრისკე

ჟანა ფრისკე ( დ. 8 ივლისი 1974, მოსკოვი — გ. 15 ივნისი, 2015, ბალაშიხა) — რუსი საესტრადო მომღერალი, ტელეწამყვანი და კინომსახიობი.

ბიოგრაფია
პატარა ასაკშივე ბალეტით, სპორტული ცეკვით, აკრობატიკითა და გიმნასტიკით იყო დაკავებული. მაყურებელმა ის რუსული ჯგუფით, „ბლესტიაშიეთი“ (1996-2003) გაიცნო. მონაწილეობა აქვს მიღებული ტიმურ ბეკმამბეტოვის ფილმებში „ღამის გუშაგი“ და „დღის მეთვალყურე“, აგრეთვე გადაღებულია უამრავ სატელევიზიო შოუში. 2003 წლიდან დაიწყო სოლო კარიერა. 2005 წელს მონაწილეობა მიიღო რეალიტი-შოუში. გადაღებულია ჟურნალებში: , , და . 1990-იან წლებში ჟანამ მიიღო ბებიამისის გვარი ფრისკე.

2013 წელს მსახიობს თავის ტვინის ავთვისებიანი სიმსივნე დაუდგინეს. იგი ორი წლის განმავლობაში ებრძოდა ტვინის სიმსივნეს. მკურნალობის რამდენიმე კურსი ჩაიტარა აშშ-ში, გერმანიასა და ჩინეთში, რისი წყალობითაც ექიმებმა რემისიას მიაღწიეს. როგორც კი გახმაურდა მომღერლის ავადმყოფობის შესახებ, რუსეთის ტელევიზიის პირველმა არხმა რუსფონდ-თან ერთად საჭირო თანხის შეგროვება დაიწყო. შეგროვდა 68 მილიონი რუბლი, რაც საჭირო თანხას აღემატებოდა და ჟანა ფრისკემ დარჩენილი ფული ონკოლოგიურად დაავადებულ ბავშვთა ფონდში გადარიცხა. სიცოცხლის ბოლო თვეები აგარაკზე გაატარა ოჯახის წევრებთან ერთად.

ჟანა ფრისკე გარდაიცვალა 2015 წლის 15 ივნისს ბალაშიხაში. დარჩა 2 წლის შვილი პლატონი.
ჩრდილოეთ მაკედონიის გეოგრაფია

ჩრდილოეთ მაკედონიის გეოგრაფია — ჩრდილოეთი მაკედონია მდებარეობს ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, ევროპის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში.

გეოგრაფიული ოლქი მაკედონია დღეს გაყოფილია სამ სახელმწიფოს შორის. მისი სამხრეთი ნაწილი ეგეოსის მაკედონია შედის საბერძნეთის შემადგენლობაში. აღმოსავლეთი ნაწილი - პირინის მაკედონია ბულგარეთის შემადგენლობაშია. დანარჩენი ნაწილი კი მაკედონიას მიეკუთვნება. ჩრდილოეთ მაკედონიის რესპუბლიკა ისტორიული მაკედონიის მხოლოდ 35,8 % მოიცავს (52,4 % მდებარეობს თანამედროვე საბერძნეთის შემადგენლობაში). საერთო ფართობი — 25 713 კმ²;

საზღვრის საერთო სიგრძეა — 766 კმ, ალბანეთთან — 151 კმ, ბულგარეთთან — 148 კმ, საბერძნეთთან — 246 კმ, სერბეთთან — 62 კმ, კოსოვოსთან — 159 კმ.

რელიეფი
რესპუბლიკის ტერიტორიის დიდ ნაწილზე მდებარეობს საშუალო სიმაღლის ქედები: სკოპსკა-ცრნა-გორა, პინდი, შარ-პლანინა. ქვეყნის უმაღლესი მწვერვალია მთა კორაბი (2764 მ.). მთიან მასივებს ერთმანეთისაგან გამოყოფს ვარდარისა და სტრუმიცის ხეობები. ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს მნიშვნელოვანი ტბები ოჰრიდი და პრესპა, ხოლო სამხრეთ აღმოსავლეთით დოირანის ტბა. რეგიონი სეისმურად აქტიურია, უკანასკნელი ძლიერი მიწისძვრა მოხდა 1963 წელს სკოპიეში.

ეროვნული პარკები
ჩრდილოეთ მაკედონიის ეროვნული პარკების სისტემა შედგება სამი პარკისაგან: გალიჩიცა, მავროვო და პელისტერი. გარდა ამისა, 1958 წლიდან ეროვნული პარკის სტატუსი აქვს იასენის ნაკრძალს.

ქალაქები
ქვეყნის დედაქალაქი და უმსხვილესი ქალაქია სკოპიე - მოსახლეობა 506 926 კაცი (2008). დიდი ქალაქებია — ბიტოლა, კუმანოვო, პრილეპი და ტეტოვო.
ოსკარის 86-ე დაჯილდოება

ოსკარის 86-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 86-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 2014 წლის 2 მარტს და მასში მონაწილეობა მიიღო 2013 წელს გამოსულმა საუკეთესო ფილმებმა. დაჯილდოება გაიმართა დოლბის თეატრში, ჰოლივუდში, ლოს-ანჯელესში. ოსკარის დაჯილდოება როგორც წესი, თებერვალში იმართება, თუმცა იმ პერიოდში მიმდინარე ზამთრის ოლიმპიური თამაშების გამო 86-ე დაჯილდოებამ მარტის პირველ ნახევრისკენ გადაიწია. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა . შოუს უკვე მეორედ უმასპინძლა ელენ დეჯენერესმა (პირველად უმასპინძლა 79-ე დაჯილდოებას 2007 წელს).

ცერემონიაზე აკადემიამ გასცა ჯილდოები 24 კატეგორიაში. ყველაზე მეტი, 10 ნომინაცია მიიღეს ფილმებმა ამერიკული შეხლა-შემოხლა და გრავიტაცია.

ლაურეატები
სენტ-ქრისტოფერ-ნევის-ანგილია

სენტ-ქრისტოფერ-ნევის-ანგილია — დიდი ბრიტანეთის კარიბის ზღვის აუზში მდებარე სამეფოს კოლონია, ხოლო შემდგომ ზღვისიქითა ტერიტორია 1958–1983 წლებში. 1958 წელს გახდა ვესტ-ინდოეთის ფედერაციის პროვინცია. 1962 წელს ფედერაცია დაიშალა სენტ-ქრისტოფერ-ნევის-ანგილიამ ავტონომიისთვის ბრძოლა დაიწყო.

1967 სენტ-ქრისტოფერ-ნევის-ანგილიას ტერიტორიამ მიიღო სრული შიდა ავტონომია. 1971 წელს, კუნძული ანგილია მკაცრად ცდილობდა ტერიტორიიდან გამოყოფას და 1980 წელს კუნძულმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადა სენტ-კიტსისგან და ნევისისგან, ეს იყო ხანმოკლე დამოუკიდებლობის პერიოდი ანგილიას ისტორიაში. 1971 წელს ბრიტანეთის ხელისუფლებამ მთლიანად აღადგინა ძველი ვითარება, კუნძული კვლავ დიდი ბრიტანეთის შემადგენლობაში შევიდა. 1983 ანგილიას საბოლოოდ მიენიჭა დამოუკიდებელი უფლებები და გახდა ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორია.
ქსენია სობჩაკი

ქსენია სობჩაკი ( დ. 5 ნოემბერი 1981, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი ტელე- და რადიოწამყვანი, ჟურნალისტი, მსახიობი და საზოგადო მოღვაწე.

ბიოგრაფია
დაიბადა იურისტის ანატოლი სობჩაკისა და ისტორიკოსის ლიუდმილა ნარუსოვას ოჯახში. 1998 წელს ჩააბარა სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტზე. 2000 წელს საცხოვრებლად მოსკოვში გადავიდა და სწავლა განაგრძო მოსკოვის სახელმწიფო საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტში.

2005 წელს სობჩაკი ამერიკელ ბიზნესმენ ალექსანდრე შუსტეროვიჩზე აპირებდა გათხოვებას, მაგრამ დღესასწაულამდე ერთი დღით ადრე ცერემონია ჩაიშალა. მას შემდეგ სობჩაკს რომანი კულტურის დეპარტამენტის ხელმძღვანელ სერგეი კაპკოვთან და ოპოზიციური „სოლიდარობის“ ლიდერ ილია იაშინთან ჰქონდა. 2013 წლის 1 თებერვალს ცოლად გაჰყვა მაქსიმ ვიტორგანს.

სობჩაკი 2012 წლის 22 ოქტომბრიდან 2013 წლის 19 ოქტომბრამდე იყო რუსეთის ოპოზიციის საკოორდინაციო საბჭოს წევრი.
ჩრდილოეთ მაკედონიის პოლიტიკური სისტემა

ჩრდილოეთ მაკედონიის პოლიტიკური სისტემა — მოქცეულია საპარლამენტო დემოკრატიის ჩარჩოში, სადაც პრემიერ-მინისტრი წარმოადგენს მთავრობის მეთაურს. აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებს მთავრობა, ხოლო საკანონმდებლო ხელისუფლება განაწილებულია მთავრობასა და პარლამენტს შორის.

პრეზიდენტები
კირო გლიგოროვი (1991–1999)
ბორის ტრაიკოვსკი (1999–2004)
ბრანკო ცრვენკოვსკი (2004–2009)
გეორგე ივანოვი (2009–დღემდე)

პოლიტიკური პარტიები
შედეგები ნაჩვენებია ბოლო 2011 წლის საპარლამენტო არჩევნების მიხედვით:

წყარო: ჩრდილოეთ მაკედონიის საარჩევნო კომისია
კათრინ სამბა-პანზა

კათრინ სამბა-პანზა (დ. 26 ივნისი, 1954)— ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პოლიტიკური მოღვაწე, ბანგის მერი. 2014 წლის 20 იანვრიდან 2016 წლის 30 მარტამდე ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი.

2014 წლის 20 იანვარს, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ეროვნულმა გარდამავალმა საბჭომ, რესპუბლიკის პარლამენტმა, სახელმწიფოს მეთაურის თანამდებობაზე აირჩია. მას მეტოქეობას უწევდნენ ყოფილი პრეზიდენტების ანდრე კოლინგბას და ანჟ ფელიქს პატასეს შვილები, შესაბამისად, დეზირე კოლინგბა და სილვენ პატასე.

ახალმა დროებითმა პრეზიდენტმა უნდა დაამყაროს წესრიგი რესპუბლიკაში და მოამზადოს ახალი არჩევნები, რომელიც გაიმართება მიმდინარე წლის ბოლოს ან მომდევნო წლის დასაწყისში.
აღმოსავლეთი ბესკიდები

აღმოსავლეთი ბესკიდები — კარპატების ნაწილი. ვრცელდება პოლონეთში, უკრაინასა და სლოვაკეთში. მის შემადგენლობაშია ბეშჩადი (მთა ტარნიცა 1348 მ) აღმოსავლეთით და დაბალი ბესკიდები (მთა ლანკოვა 1001 მ) დასავლეთით. აკუთვნებენ აგრეთვე ონდავის მაღლობსა და უკრაინის კარპატების ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილს, ეგრეთ წოდებულ დნესტრის ბესკიდებს (მთა მაგურა, 1363 მ). აღსანიშნავია ლუპკოვისა და დუკლის უღელტეხილები.
დასავლეთი ბესკიდები

დასავლეთი ბესკიდები (; ; ) — საშუალომთიანი მთათა მასივები და ქედების განცალკევებული ჯგუფი დასავლეთი კარპატების დასავლეთ ნაწილში. განფენილია პოლონეთში, სლოვაკეთსა და ჩეხეთში. სიგრძე დაახლოებით 250 კმ, სიმაღლე 1725 მ-მდე (მთა ბაბია-გურა). ძირითადად აგებულია კაინოზოური ქვიშაქვებითა და ფლიშით. მწვერვალები უმეტესწილად ბრტყელია. კალთების ქვედა ნაწილი შემოსილია წიფლითა და ნაძვნარ-სოჭნარით, უფრო მაღლა სუბალპური მდელოა. ჩრდილოეთ ფერდობებზე — ნავთობის საბადოა.
ბაბია-გურა

ბაბია-გურა — მთა კარპატებში, ბესკიდების უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 1725 მ. მდებარეობს პოლონეთისა და სლოვაკეთის საზღვარზე. აგებულია კრისტალური ქანებითა და ფიქლებით. გვხვდება რელიეფის მყინვარული ფორმები. შემოსილია წიფლისა და წიწვოვანი ტყით, მაღლა ალპური მდელოა. პოლონეთის ტერიტორიაზეა ბაბია-გურის ეროვნული პარკი. ბაბია-გურა პირველად მოხსენებულია იან დლუგოშის ქრონიკებში საუკუნეში.
ქართული ლეგიონი (1941-1945)

ქართული ლეგიონი — ქართული სამხედრო ფორმირება, რომელიც მესამე რაიხის მხარეს იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომის დროს. როგორც ცნობილია, მათი მთავარი მიზანი იყო საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობა საბჭოთა კავშირისგან.

ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის დროს ვერმახტში 1921 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს დევნილი ქართველებით დაკომპლექტებული ბატალიონები შეიქმნა, რომლებიც „ქართული ლეგიონის“ სახელწოდებით მოიხსენიებოდნენ.

ვერმახტის ქართული ერთეულები
ვერმახტში არსებული ქართული ერთეულები (ამ სიაში არ იგულისხმება ლუფტვაფეს ერთეულები)
795-ე ბატალიონი „შალვა მაღლაკელიძე“
იბრძოდნენ: 1942 წელს ჩრდილოეთ ოსეთში, 1943 წელს საფრანგეთში
796-ე ბატალიონი
იბრძოდნენ: 1942/43 წლებში ტუაფსეში, ჩრდილოეთ კავკასიაში
797-ე ბატალიონი „გიორგი სააკაძე“
იბრძოდნენ: 1943/44 წლებში საფრანგეთში
798-ე ბატალიონი „ერეკლე “
იბრძოდნენ: 1943/44 წლებში საფრანგეთში, 1945 წელს გერმანიაში
799-ე ბატალიონი „დავით აღმაშენებელი“
იბრძოდნენ: 1943/44 წლებში საფრანგეთში, 1945 წელს გერმანიაში
822-ე ბატალიონი „თამარ მეფე“
იბრძოდნენ: 1943/44/45 წლებში საფრანგეთში და ტექსელში, ნიდერლანდებში
823-ე ბატალიონი „შოთა რუსთაველი“
იცავდნენ: ლა-მანშს კუნძულ გერნსიზე
824-ე ბატალიონი „ილია ჭავჭავაძე“
იბრძოდნენ: 1944 წელს ლვოვში, პოლონეთში
/9 ქვეითი ბატალიონი
იბრძოდნენ: 1942:43 წლებში ჩრდილოეთ კავკასიაში, ყირიმში და საფრანგეთში
/198 ქვეითი ბატალიონი
იბრძოდნენ: 1943 წელს 198-ე გერმანული დივიზიის შემადგენლობაში კურსკთან, ხარკოვის მიდამოებში და დნეპრზე, 1945 წელს: ჩრდილოეთ იტალიაში პარტიზანების წინააღმდეგ სს-ის სატანკო კორპუსის შემადგენლობაში
/4 სამთო-მსროლელი ბატალიონი
იბრძოდნენ: 1942/43 წლებში ჩრდილოეთ კავკასიაში, ყირიმში და საფრანგეთში
„ბერგმანის“ №1 ქართული სადაზვერვო ბატალიონი
იბრძოდნენ: 1942/43 წლებში, დივერსიები ჩრდილოეთ კავკასიაში და ანტიპარტიზანულ ბრძოლებში ყირიმში
ქართული სს ჯგუფი
იბრძოდნენ: 1944/45 წლებში ჩრდილოეთ იტალიაში
დივერსიული რაზმები „თამარა და “
ბრძოლის ადგილი უცნობია
/1 სამთო-მსროლელი ბატალიონი
ბრძოლის ადგილი უცნობია
/125 სასწავლო ბატალიონი
ბრძოლის ადგილი უცნობია
/9 სასწავლო ბატალიონი
ბრძოლის ადგილი უცნობია

1 -ვაფენგრუპი „საქართველო“ შეიქმნა 1944 წლის 11 დეკემბერს და მას მეთაურობდა სს-ის ვაფენ-შტანდერფიურერი მიხაელ ფრიდონ წულუკიძე. ამ ქვედანაყოფების გარდა, ვერმახტის რიგებში მსახურობდნენ სამუშაო, უზრუნველყოფის და საპატრულო ქართული ცალკეული ასეულები.
ბუკოვინა

ბუკოვინა (სიტყვასიტყვით „ბუკების ქვეყანა“, „ბუკეთი“; უკრ. , რუმ. ) — ისტორიული მხარე აღმოსავლეთ ევროპაში. დღესდღეობით ჩრდილოეთი ბუკოვინა უკრაინის ჩერნოვიცის მხარის შემადგენლობაშია ხოტინსკის, კელმენეცკის, სოკირიანსკის, ნოვსელიცკისა და გერცაევსკის რაიონების გამოკლებით, ხოლო სამხრეთი ბუკოვინა — ჟუდეცი და სუჩავა — რუმინეთის ნაწილია.

ისტორია
ჩრდილოეთ ბუკოვინა ათასწლეულში დასახლებული იყო აღმოსავლეთ სლავური ტომებით ტივერებით და თეთრი ხორვატებით, ხოლო სამხრეთ ბუკოვინა ვლახელებითა და სლავებით. - საუკუნეში შედიოდა კიევის რუსეთის შემადგენლობაში. საუკუნესა და საუკუნის ნახევარში შედიოდა გალიჩ-ვოლინის სამთავროში, ხოლო - საუკუნეში მოლდოვის სამთავროში. საუკუნის დასაწყისიდან 1774 წლამდე ოსმალეთის იმპერიაში იყო, შემდეგ 1918 წლამდე ავსტრია-უნგრეთის იმპერიას ეკუთვნოდა. 1812 წლის ბუქარესტის ხელშეკრულების თანახმად ჩრდილოეთ ბუკოვინის ნაწილი რუსეთის იმპერიას გადაეცა. 1918 წელს რუმინეთში შევიდა. 1940 წელს რუმინეთ-სსრკ-ის ხელშეკრულებით ჩრდილოეთ ბუკოვინა გადაეცა სსრკ-ს და მის ტეერიტორიაზე შეიქმნა ჩერნოვიცის ოლქი.

ეთნიკური შემადგენლობა
ჩერნოვიცის მხარეში 2001 წელს ჩატარებული მოსახლეობის აღწერა 76 ეთნიკურ ჯგუფს გამოყოფს. ყველაზე მსხვილი 7 ეთნოჯგუფი შემდგენაირად ინაწილებს ადგილებს: უკრაინელები (75,0 %), რუმინელები (12,7 %), მოლდოველები (7,3 %), რუსები (4,1 %), პოლონელები (0,3 %), ბელარუსები (0,2 %) და ებრაელები (0,2 %).
პრეშოვის მთები

პრეშოვის მთები — ქედი აღმოსავლეთ სლოვაკეთში, უნგრეთის საზღვართან. დასავლეთი კარპატების სამხრეთ-აღმოსავლეთი განშტოება. აგებულია ძირითადად ანდეზიტებით. სიმაღლე 1092 მ-მდე (მთა შიმონკა). დამახასიათებელია მკვეთრად გამოხატული მწვერვალები და ციცაბო ფერდობები, რომელიც ტექტონიკური საფეხურებით ეშვება მდინარეების ტორისისა და ტოპლიის ხეობებისაკენ. ჩრდილო-დასავლეთ დაბოლოებაზე მდებარეობს ქალაქი პრეშოვი.
ნუმერაციის სატელეფონო გეგმა

ნუმერაციის სატელეფონო გეგმა — სისტემა, რომელიც ტელეფონის მომხამრებლებს საშუალებას აძლევს, განახორციელონ და მიიღონ საქალაქთაშორისო და საერთაშორისო სატელეფონო ზარები.

განასხვავებენ ღია და დახურულ ნუმერაციის გეგმებს:
ნუმერაციის ღია გეგმის დროს ადგილობრივი სატელეფონო კავშირი მყარდება მხოლოდ ადგილობრივი ნომრის აკრებვით, ეროვნული ნომრის გარეშე.
ნუმერაციის დახურული გეგმის დროს ეროვნული ნომრის აკრებვა საჭიროა ნებისმიერი სახის — ადგილობრივის, შიდა ზონის, საქალაქთაშორისო სატელეფონო კავშირის დასამყარებლად.
საფოსტო ინდექსი

საფოსტო ინდექსი — ასოების ან ციფრების თანმიმდევრობა, რომელიც ემატება საფოსტო მისამართს კორესპონდენციის სორტირების, მათ შორის ავტომატურის, გამარტივების მიზნით. ამჟამად ეროვნული საფოსტო სამსახურების უმეტესობა საფოსტო ინდექსებს იყენებს.

გამოყენება
სხვადასხვა ქვეყნების საფოსტო სამსახურები ძირითადად იყენებენ საფოსტო ინდექსის გაფორმებისა და განთავსების სხვადასხვა წესებს.

ინგლისურენოვანი ქვეყნების უმეტესობაში საფოსტო ინდექსი დასახლებული პუნქტის სახელწოდების შემდეგ იწერება, ხოლო ევროპაში საფოსტო ინდექსი, ძირითადად, წინ უძღვის დასახლებული პუნქტის სახელწოდებას და ზოგჯერ შეიცავს ქვეყნის ანბანურ კოდს. ამგვარად, მაგალითად, ევროპის კავშირის ქვეყნებში იწერება ერთ-ორასოიანი კოდი (მთავრული ასოებით) :
-80331  — გერმანია
-1010  — ავსტრია

მიუხედავად იმისა, რომ, როგორც წესი, საფოსტო ინდექსი კონკრეტულ გეოგრაფიულ რეგიონს ენიჭება, არსებობს გამონაკლისებიც. მაგალითად, საფოსტო ინდექსი შეიძლება მიენიჭოს ისეთ ორგანიზაციებს, რომლებსაც კორესპოდენციების დიდი რაოდენობა აქვს (სამთავრობო ორგანიზაციებს, მსხვილ კომპანიებს და ა.შ.).
ციფრები

ციფრები (ძვ. ლათ.-დან < , სიტყვასიტყვით — „ცარიელი“) — რიცხვების გამომსახველი პირობითი ნიშნები. ყველაზე ადრეულია რიცხვთა სიტყვიერი ჩაწერა (შუა აზიისა და ახლო აღმოსავლეთის მათემატიკოსები სიტყვიერ ჩაწერას საუკუნეშიც იყენებდნენ) ჩვენთვის ცნობილი უძველესი ციფრებია ბაბილონელებისა და ეგვიპტელების ციფრები. თანამედროვე ციფრის წინა სახე (ნულის ჩათვლით) წარმოიქმნა ინდოეთში არა უგვიანეს ძვ. წ. საუკუნისა. ამ ციფრების საშუალებით რიცხვების ჩაწერის პოზიციური სისტემა სწრაფად გავრცელდა სხვა ქვეყნებშიც. ევროპაში ინდური ციფები შემოიღეს არაბებმა - საუკუნეებში. ინდური ციფრების მოხაზულობამ განიცადა მნიშვნელოვანი ცვლილებები.

სიტყვა „ციფრი“ დაკონკრეტების გარეშე ნიშნავს შემდეგი ათი ნიშნიდან ერთ-ერთს: 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 (ე.წ. „არაბული ციფრები“). ამ ციფრების შეთანხმება ქმნის ორ-(ან მეტ)ნიშნა კოდებსა და რიცხვებს.

ასევე არსებობს მრავალი სხვა ვარიანტი („ალფაბეტი“):
რომაული ციფრები 
თექვსმეტობითი ციფრები (0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 )
მაიას ციფრები (0-დან 19-მდე)
ზოგიერთ ენაში, მაგალითად, ძველ ბერძნულში, ივრითში არსებობს რიცხვების ასოებით ჩაწერის სისტემა და სხვა.

თვითონ სიტყვა ციფრი წარმოდგება არაბულიდან „არაფერი, ნული“.

ისტორია
უძველეს დროში რიცხვები აღინიშნებოდა სწორხაზოვანი ნიშნებით („ჩხირებით“): ერთი ჩხირი გამოსახავდა ერთიანს, ორი ჩხირი — ორიანს და ა.შ. ეს ხერხი დღემდეა შემორჩენილი რომაულ ციფრებში 1, 2, 3 რიცხვების ჩასაწერად. ე.წ. „არაბული ციფრების“ ინდური წარმომავლობა მეცნიერებაში მხოლოდ საუკუნეში აღიარეს. პირველი მეცნიერი, რომელმაც გამოთქვა ეს აზრი, იმ დროისთვის ახალი, იყო რუსი აღმოსავლეთმცოდნე გეორგ კერი (1692-1740). კერი 1731 წლიდან მსახურობდა მოსკოვში უცხოენოვანი საქმეების კოლეგიის თარჯიმნად.

არაბულ-ინდური ათობითი ციფრების ეროვნული ვარიანტები
 — სტანდარტული ევროპულები,  — არაბული,  — აღმოსავლეთ-არაბული,  — დევანაგარი,  — ბენგალური,  — გურმუკხი,  — გუჯარათი,  — ორია,  — ტამილური,  — ტელუგუ,  — კანადა,  — მალაიალამი,  — ტაიური,  — ლაოსური,  — ტიბეტური,  — ბირმანული,  — კხმერული,  — მონღოლური,  — ლიმბუ,  — ახალი ტაი ლები,  — იავანური

მონეტებზე გამოყენება
ინდური ციფრები მონეტებზე პირველად გაჩნდა 976 წელს ესპანეთში, სადაც არსებობდა პირდაპირი კავშირები არაბებთან.
ეროვნება

ეროვნება — ერის, ხალხის გამაერთიანებელი სახელი. სამართლებრივი თვალსაზრისით, ეროვნება და მოქალაქეობა ყოველთვის არ არის იდენტური. ეროვნება მოქალაქეობის არმქონე პირებსაც აქვთ, თუმცა არსებობს ქვეყნები, რომლებშიც მოქალაქეობასა და ეროვნებას შორის, სამართლებრივი თვალსაზრისით, არავითარი განსხვავება არ არის.

ცნება „ეროვნება“ სხვადასხვა კულტურაში სხვადასხვაგვარად გაიგება. კავკასიურ, კოლექტიურ კულტურაში, ეთნოსისა და ეროვნების ცნებები ერთმანეთთან ძალიან ახლოს დგას, თუმცა დასავლური კულტურა განასხვავებს ამ ცნებებს. დასავლურ (ევროპულ და ამერიკულ) მეცნიერებაში ეროვნება უფრო ფართო ცნებაა, ვიდრე ეთნოსი და უახლოვდება ერის გაგებას; ანუ, დასავლური გაგებით, ეროვნება შეიძლება აღნიშნავდეს და მოიცავდეს პიროვნების მოქალაქეობას, ეთნიკურ წარმომავლობას, სახელმწიფოებრიობას, ენას და სხვა ფაქტორებს.
ჯეიმზ სტიუარტი

ჯეიმზ სტიუარტი (; დ. 20 მაისი, 1908 — გ. 2 ივლისი, 1997) — ამერიკელი კინოსა და თეატრის მსახიობი. მიღებული აქვს მონაწილეობა მრავალ ამერიკულ კლასიკურ ფილმში. ხშირად განასახიერებდა საშუალო კლასის წარმომადგენელ მამაკაცებს. ამერიკის კინოინსტიტუტის მიერ დასახელებულია მესამე ადგილზე მამაკაც კინოლეგენდათა შორის. გარდა სამსახიობო მოღვაწეობისა, ჰქონდა მნიშვნელოვანი სამხედრო კარიერა, მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომსა და ვიეტნამის ომში.

ფილმოგრაფია
დასავლეთი კარპატები

დასავლეთი კარპატები — კარპატის მთების დასავლეთი, ყველაზე მაღალი და განიერი ნაწილი პოლონეთის, ჩეხეთის, სლოვაკეთისა და უნგრეთის ტერიტორიებზე. სიგრძე დაახლოებით 400 კილომეტრი, სიგანე 200 კილომეტრზე მეტი. შედგება სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ მიმართული ქედებისა (დასავლეთი ბესკიდები) და იზოლირებული მასივებისაგან (ტატრები, დაბალი ტატრები, დიდი ფატრა და სხვა). აგებულია ძირითადად გრანიტებით, გნაისებითა და კირქვებით. მაღალ მთებზე ალპური რელიეფი და მყინვარული ტბებია. ტატრებში აღმართულია კარპატების უმაღლესი მწვერვალი გერლახოვსკი-შტიტი (2655 მ).

დასავლეთ კარპატების სამხრეთ ნაწილში საშუალო სიმაღლის ბრტყელმწვერვალებიანი მასივებია (სლოვაკეთის მადნიანი მთები, ბიუკი, მატრა და სხვა). მთების კალთებზე, დაბლა ფართოფოთლოვანი და შერეული ტყეებია (მუხნარი, წიფლნარი), ჩრდილოეთ კალთებზე და საშუალო მთიან ზონაში — შერეული და წიწვოვანი, მაღალმთიანეთში — ალპური მდელოები. დასავლეთ კარპატების ნაკრძალებში შემონახულია ტყის ფლორა და ფაუნა. ცხოველებიდან გვხვდება დათვი, კეთილშობილი ირემი, შველი, გარეული ღორი, მგელი, ფოცხვერი და სხვა.
აღმოსავლეთი კარპატები

აღმოსავლეთი კარპატები — კარპატის მთათა სისტემის შუა მონაკვეთი ტილიჩის (ჩრდილოეთით) და პრედიალის (სამხრეთით) უღელტეხილებს შორის. განფენილია რუმინეთის, სლოვაკეთის, პოლონეთისა და უკრაინის ტერიტორიებზე. სიგრძე დაახლოებით 750 კილომეტრი, სიმაღლე 2305 მ (მთა პიეტროსი).

აგებულია უმთავრესად ცარცული და პალეოგენ-ნეოგენური ასაკის თიხებითა და ქვიშაქვებით, თხემურ მასივზე ზოგან გაშიშვლებულია კამბრიულისწინა კრისტალური ფიქლები და კვარციტები. დასავლეთ ნაწილში აღმართულია კრისტალური (როდნის მასივი) და ვულკანური ნეოგენური ქანებით აგებული მასივები (ჰარგიტა, კელიმანი და სხვა). აღმოსავლეთი კარპატები ფართო და ღრმა მდინარეული ხეობებით დანაწევრებულია ცალკეულ ქედებად და მასივებად (მარამურეში, გორგანი, ჩორნოჰორა, ბეშჩადები, როდნა, კელიმანი, ვრანჩა, ტარკეუ და სხვა).

მოიპოვება მანგანუმის მადანი, სპილენძი, ნავთობი, აირი, ქვამარილი. ზღვის დონიდან 2000 მ-ზე მაღლა შემორჩენილია გამყინვარების კვალი. მთათა კალთებზე შერეული და წიწვიანი ტყეებია (წიფელი, ნაძვი, ფიჭვი, სოჭი). მთისწინეთში წიფლის ტყეებია, თხემურ ნაწილში — მთის მდელოები.
სამხრეთი კარპატები

სამხრეთი კარპატები, ტრანსილვანიის ალპები — კარპატების ნაწილი რუმინეთში, პრედიალის უღელტეხილსა და დუნაის რკინის ჭიშკარს შორის. სიგრძე დაახლოებით 300 კმ. დასავლეთით ებჯინება ბანატის მთები. შედგება გრანიტებითა და გნაისებით, აგრეთვე კირქვებითა და ქვიშაქვებით აგებული მაღალმთიანი მასივებისაგან. მაღალ მწვერვალებზე ალპური რელიეფის ფორმებია. სიმაღლე 2543 მ-მდე (მთა მოლდოვიანუ). დასერილია ჟიუს, ოლტის, ჩერნის ხეობებით, რომლებიც მთის ძირში და ვაკე ტერიტორიებზე ქმნიან ფართო გამოზიდვის კონუსებს. სეისმურია. 900-1000 მ-მდე შემოსილია წიფლნარითა და მუხნარით, 1700 მ-მდე უმთავრესად წიწვნარია, ზევით — სუბალპური და ალპური მდელოები. ნავთობის, ქვანახშირის, სუფრის მარილის საბადოები. არის სამთო-კლიმატური და ბალნეოლოგიური კურორტები.
ავსტრაზია

ავსტრაზია (, , ) — მეროვინგების ფრანკთა სახელმწიფოს ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი (სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილის — ნოისტრიის საპირისპიროდ).

იკავებდა მაასისა და მოზელის აუზების ტერიტორიას, ასევე რეინიდან აღმოსავლეთ მდებარე რეგიონს (ამჟამად იქ განლაგებულია საფრანგეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთი რეგიონები, ბელგია, ნიდერლანდები, ასევე გერმანიის დასავლეთი ტერიტორიები). ავსტრაზიის დედაქალაქი იყო მეცი, თუმცა ზოგიერთი მმართველი თავისი რეზიდენციის რანგში რეიმსს ირჩევდა.

ავსტრაზია ადმინისტრაციულად ჩამოყალიბდა 511 წელს, როდესაც ხლოდვიგ -ის გარდაცვალების შემდეგ ფრანკთა სამეფო გაიყო ორ ნაწილად. ავსტრაზია შეხვდა ხლოდვიგის უკანონო უფროს ვაჟს — თოიდერიხს. - საუკუნეებში ავსტრაზია დროდადრო გამოიყოფოდა ცალკეულ სამეფოდ, იმართებოდა თავისი მეფეებითა და მაიორდომებით. ავსტრაზიის მაიორდომებიდან, რომლებიც 687 წელს ფრანკთა მთელი სამეფოს ფაქტობრივი მმართველები გახდნენ, ჩამოყალიბდა კაროლინგების დინასტია.

კარლოს დიდის მემკვიდრეების დროს ავსტრაზია შევიდა გერმანიის შემადგენლობაში.
სიბიუ

სიბიუ — ქალაქი ცენტრალურ რუმინეთში, ტრანსილვანიაში, სიბიუს ჟუდეცის ადმინისტრაციულ ცენტრი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 415 მ სიმაღლეზე, მდინარე ჩიბინის ნაპირებზე. ქვეყნის სამრეწველო ცენტრი და სატრანსპორტო კვანძია; ამასთანავე, რუმინეთის ერთ-ერთი მთავარი კულტურული და რელიგიური ცენტრი. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 147,245 ადამიანი. 2007 წელს ქალაქ ლუქსემბურგთან ერთად არჩეულ იქნა ევროპის კულტურულ დედაქალაქად.

თავდაპირველად იყო დაკიურ-რომაული ქალაქი სახელწოდებით სედონია. უფრო გვიანდელი ლათინური სახელია სიბინიუმი. სიბიუ ხელახლა იქნა დაარსებული გერმანელი კოლონისტების მიერ საუკუნეში ჰერმანსდორფის (მოგვიანებით ჰერმანშტადტის) სახელწოდებით. სიბიუ დოკუმენტებში პირველად მოიხსენიება 1191 წელს. საუკუნეში გახდა მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრი. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის დაშლის შედეგად, სიბიუ შევიდა რუმინეთის შემადგენლობაში, ამისდა მიუხედავად, მოსახლეობის დიდ ნაწილს გერმანელები შეადგენდნენ. 1950-1990 წწ. ფარგლებში გერმანელებმა დატოვეს ქალაქი და დაბრუნდნენ სამშობლოში.

ქალაქის ცენტრში შემონახულია შუა საუკუნეების ნაგებობები. გვხვდება ღირსშესანიშნაობები. არის საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი. რკინიგზით უკავშირდება კლუჟ-ნაპოკას, ბრაშოვსა და ბუქარესტს.
ჯონ კაბოტი

ჯონ კაბოტი (; დ. 1455, გენუა — გ. 1499) — იტალიელი მოგზაური. იგი 1495 წელს, ოჯახთან ერთად ბრისტოლში, გაერთიანებულ სამეფოში დასახლდა. ინგლისის მეფე ჰენრი -მ ნება დართო კაბოტს, შესდგომოდა მოგზაურობას. 1497 წელს მან გადაცურა ატლანტის ოკეანე, მიაღწია კუნძულ ნიუფაუნდლენდს და ერთი თვე გაატარა მის მიდამოებში. შინ დაბრუნებული სახელგანთქმული მეზღვაური 1498 წელს მეორე, ხანგრძლივ მოგზაურობას შეუდგა. მისი პატარა ფლოტი ოკეანეზე ამოვარდნილ ქარიშხალში მოჰყვა. ირლანდიამდე მხოლოდ ერთმა გემმა მიაღწია, კაბოტის ხომალდი კი დაიკარგა.