iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იმპრესოს კულტურა

იმპრესოს კულტურა — ნეოლითის ეპოქის დეკორატიული სტილი. რამდენიმე არქეოლოგი ამ კულტურას მოიხსენიებს „ტვიფრული (კარდიალური) კერემიკის“ სახელით.

კულტურა გავრცელებული იყო ადრიატიკის ზღვიდან პორტუგალიისა და მაროკოს სანაპიროებამდე.

ამჟამად კერამიკის კულტურის წარმოშობის პერიოდი სადავოა. ერთ-ერთი მოსაზრების თანახმად იგი მომდინარეობს ბიბლოსიდან (ლიბანი) და თარიღდება ძვ. წ. ათასწლეულით. იმპრესოს კულტურის პირველი ცნობილი ნიმუში აღმოჩენილია არიატიკის სანაპიროზე და მიეკუთვნება ძვ. წ. ათასწლეულის დასაწყისს. აღნიშნული კულტურის წარმომადგენლები ცხოვრობდნენ გამოქვაბულებში და ნეოლითის ტექნოლოგიებიდან მხოლოდ კერამიკას ცნობდნენ.
ბუტმირის კულტურა

ბუტმირის კულტურა — ბალკანეთზე გავრცელებული ნეოლითური კულტურა. მოიცავდა პერიოდს ძვ. წ. 2600—2400 წლებში. წარმოადგენს იმპრესოს კერამიკული კულტურის მემკვიდრე კულტურას.

ძირითადი არქეოლოგიური ძეგლები აღმოჩენილია თანამედროვე ბოსნიის ტერიტორიაზე. ეკონომიკის ძირითადი დარგები იყო სოფლის მეურნეობა და მეცხოველეობა. იყო მოსაზრება, რომ კერამიკის ნიმუშები ჰგავდა კრეტაზე აღმოჩენილ მინოსის კერემიკას. თანამედროვე მონაცემების მიხედვით ბუტმირის კულტურას არანაირი კავშირი არ აქვს მინოსურ კულტურასთან.
არტაკამა

არტაკამა — ფრიგიის სატრაპის არტაბაზ -ის ქალიშვილი. პტოლემეების დინასტიის დამაარსებლის პტოლემე სოტერის პირველი ცოლი. პტოლემე მართავდა ეგვიპტეს ძვ. წ. 323-228 წლებში. არტაკამა პტოლემე -ს ცოლად გაჰყვა ძვ. წ. 324 წელს სუზაში ალექსანდრე მაკედონელის მიერ გამართული გრანდიოზული ქორწინების დროს. პტოლემეს არ ჰყოლია შვილები არტაკამასთან.
არსინოე III

არსინოე  — ძველი ეგვიპტის დედოფალი პტოლემე -ის და ბერენიკა -ის ქალიშვილი. დაიბადა დაახლოებით ძვ. წ. 246-245 წწ. დედოფლად იყო აღიარებული დაბადებიდანვე. ცოლად გაჰყვა თავის ძმას პტოლემე -ს ძვ. წ. 220 წელს, რომლისგანაც ჰყავდა ერთი შვილი პტოლემე . ქმართან ერთად იყო გაერთიანებული დინასტიური ღმერთის ფილოპატოროს კულტში ძვ. წ. 216-215 წწ. შესაძლოა უარყოფილი იყო პტოლემე -ის მიერ ძვ. წ. 204 წ.

სავარაუდოდ, მოკლა ფილიმონმა, რომელიც იყო სოსიბიის ან თავათ პტოლემე -ის აგენტი, შესაძლოა დაიწვა სასახლეში ხანძარის დროს. ლიტერატურაშიარის გაურკვევლობა მის ნამდვილა სახელთან დაკავშირებით. ლივიუსი მას უწოდებს კლეოპატრას, ხოლო იუსტინე ევრიდიკეს.
ტადუხეფა

ტადუხეფა, ტადუკიფა, პუდუჰეფა (დაახლ. ძვ.წ. 1382-1342 წწ.) — ამენჰოტეპ -ის საცოლე. იგი იყო მითანის მეფის თუშრათას ქალიშვილი. თუშრათა წერდა ამენჰოტეპს:

ამენჰოტეპ დაიღუპა ტადუხეფას ეგვიპტეში ჩამოსვლიდან ძალიან მალე, და ის ბოლოსდაბოლოს ცოლად გააყოლეს მის შვილს, ტახტის მემკვიდრეს ამენჰოტეპ -ს. ამის შესახებ მოგვითხრობს „ამარანის წერილი“, რომელსაც თუშრათა სწერს ამენჰოტეპს.

ზოგიერთი მეცნიერი მიიჩნევს რომ ტადუხეფა ეს კიიაა, ეხნატონის უკანონო ცოლი. სხვა მოსაზრებებით კი იგი შეიძლება იყოს დედოფალი ნეფერტიტი. ამ თეორიას ამყარებს ის, რომ სახელი ნეფერტიტი ნიშნავს „ლამაზი მოვიდა“ და არის უცხოური წარმოშობისა.
კვარნერის უბე

კვარნერის უბე (, ან ', ან ) — უბე ჩრდილოეთ ადრიატიკის ზღვაში. მდებარეობს ისტრიასა და ხორვატიულ ზღვისპირეთს შორის. უბე წარმოადგენს ხორვატიის შიდა წყლების ნაწილს.

უბეში არსებულ დიდ კუნძულებს წარმოადგენენ: ცრესი, კრკი, პაგი, რაბი და ლოშინი. უბეს ნაწილს რომელიც მოქცეულია ამ კუნძულებს შორის ასევე ეწოდება – („პატარა კვარნერი“) ან ან ', ხოლო კრკასა და რაბის აღმოსავლეთით მდებარე ნაწილს სენის არხი.

ყურეს აქვს დიდი სიღრმე, რაც რიეკას ნავსადგურს დიდი გემების მიღების საშუალებას საშუალება აძლევს.
ენი ჰოლი

ენი ჰოლი — ვუდი ალენის 1977 წლის რომანტიკული კომედია.

ჯილდოები
ოსკარი
საუკეთესო ფილმი
საუკეთესო რეჟისორი: ვუდი ალენი
საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: ვუდი ალენი, მარშალ ბრიკმენი
საუკეთესო მსახიობი ქალი: დაიან კიტონი

საუკეთესო ფილმი
საუკეთესო სცენარი: ვუდი ალენი
საუკეთესო რეჟისორი: ვუდი ალენი
საუკეთესო მსახიობი ქალი: დაიან კიტონი

ოქროს გლობუსი
საუკეთესო მსახიობი ქალი მიუზიკლსა ან კომედიაში: დაიან კიტონი
კასტელიერის კულტურა

კასტელიერის კულტურა, გამაგრებული დასახლებების კულტურა — ბრინჯაოს ხანაში ძვ. წ. - საუკუნეებში არსებობდა თანამედროვე ისტრიის ტერიტორიაზე. თანდათანობით გავრცელდა იტალიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონებში. სახელწოდება წარმოსდგება იტალიური სიტყვისაგან - რაც ნიშნავს „პატარა ციხესიმაგრეს“. სწორედ მსგავსი ტიპის გამაგრებული ციხესიმაგრეებით ხასიათდება აღნიშნული კულტურა.

კულტურის შემქმნელები იყვნენ ხალხი, რომელთა ცხოვრებაში ზღვა წამყვან როლს ასრულებდა. პირველი გამაგრებული დასახლებები აშენდა ისტრიის სანაპიროს გასწვრივ. გამაგრებული დასახლებები ჩვეულებისამებრ მდებარეობდა მთებში და მაღლობებზე, ან მინიმუმ მთიან პლატოზე. შედეგებოდა ერთი ან რამდენიმე კონცენტრული, ელიფსური ან კვადრატული კედლებისაგან. კედლის სისქე 4-5 მეტრი, ხოლო სიმაღლე 5-7 მეტრი იყო. ფაქტობრივად კასტელიერები იყვნენ გამაგრებული ქალაქები, რომელთა პერიმეტრი 2-3 კმ-ს შეადგენდა.
მაატკარა

მაატკარა — ძველი ეგვიპტის დინასტიის დედოფალი, ფინეჯემ -ის ქალიშვილი. ჰყავდა შვილი, რომელიც დაბადებისთანავე გარდაიცვალა.

მაატკარას სამარხი აღმოაჩინეს 1871 წელს ძმებმა აჰმედ სულეიმან და მუჰამედ აბდ ალ-რასულებმა, რომლებიც მალავდნენ გახსნილ სამარხებს, რათა თავისუფლად გაეყიდათ ნაპოვნი ნაშთები. საბოლოოდ მას ყურადღება მიაქცია გასტონ მასპერომ, რომელიც მაშინ იყო ეგვიპტის მუზეუმის დირექტორი ქალაქ კაიროში.

მასპერომ მოგზაურობა დაიწყო 1881 წლის მაისის ბოლოს ზემო ეგვიპტეში რათა ცნობები მოეძიებინა ამ საკითხზე, თუმცა მხოლოდ 1881 წლის 25 ივნისს ერთ-ერთმა ძმამ აღიარა საფლავის მოპარვა და 6 ივლისს გაემართა საფლავის ადგილსამყოფელისკენ ექსპედიცია, რომელსაც ემილ ბრუგში, მასპეროს ყოფილი თანაშემწე წინამძღოლობდა.
ტრპიმიროვიჩების დინასტია

ტრპიმიროვიჩები — ხორვატიის სამთავრო და 925 წლიდან სამეფო დინასტია. ქვეყანას ხანგამოშვებებით მართავდა 825 წლიდა საუკუნემდე. ხორვატიის პირველი მეფე იყო ტომისლავ (910-925 - მთავარი, 925-928 წწ. - მეფე), დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი იყო სტეფან , რომელიც გარდაიცვალა 1091 წელს. მისი გარდაცვალების შემდეგ ხორვატიამ დაკარგა დამოუკიდებლობა და პირადი უნიით შეუერთდა უნგრეთს.

დინასტიის ყველაზე მეტად ცნობილი წარმომადგენლები არიან: დინასტიის დამაარსებელი ტრპიმირ , პირველი მეფე ტომისლავ , პეტარ კრეშემირ , დმიტარ ზვონიმირი.

დინასტიის წარმომადგენლები
ხორვატიის მთავრები
ტრპიმირ (845—864)
ზდესლავი (878—879)
მუნციმირი (892—910)
ტომისლავ (910—925)

ხორვატიის მეფეები
ტომისლავ (925—928)
ტრპიმირ (928—935)
კრეშემირ (935—945)
მიროსლავი (945—949)
მიხაილო კრეშემირ (949—969)
სტეფან დრჟისლავი (969—997)
სვეტოსლავ სურონია (997—1000)
კრეშემირ (1000— დაახლ. 1030)
გოისლავი (1000—დაახლ. 1020)
სტეფან (დაახლ. 1030—1058)
პეტარ კრეშემირ (1058—1074)
დმიტარ ზვონიმირი (1075—1089)
სტეფან (1089—1091)
პებატმა

პებატმა, პებატემა — კუშის სამეფოს დედოფალი, დინასტიის წარმომადგენელი. პებატმა იყო ფარაონ კაშტას მეუღლე.

პებატმას სახელი შემორჩენილია მისი ქალიშვილის ამენირდისის ძეგლიდან (დაცულია კაიროს მუზეუმში). სხვადასხვა მოსაზრებებით მისი ოჯახი შედგებოდა შემდეგი წევრებისაგან:

ფარაონი პიანხი — ითვლება კაშტას შვილად შესაძლოა ყოფილიყო პებატმას შვილიც.
ფარაონი შაბაკა — მოიხსენიება, როგორც ამენირდისის ძმა, ამ თვალსაზრისით იგი კაშტას და პებატმას შვილია.
დედოფალი ხენსა — ფარაონ პიანხის და და ცოლი, კაშტას შვილი, შესაძლოა ყოფილიყო პებატმას შვილიც.
დედოფალი პეკსატერი — ფარაონ პიანხის ცოლი. დაკრძალულია აბიდოსში. ზოგიერთი იიჩნევს პებატმას შვილად.
ღმერთ ამონის ცოლი ამენირდისი — კაიროს მუზეუმში დაცულ ქანდაკებაზე მოხსენიებულია, როგორც კაშტას და პებატმას ქალიშვილი.
ნეფერუკაკაშტა — კაშტას ქალიშვილი, შესაძლოა ყოფილიყო პებატმას შვილიც.
ბერენიკა II

ბერენიკა კირენაიკელი (დ. ძვ. წ. 267/266 — გ. ძვ. წ. 221) — ბერენიკა -ის შვილიშვილი. ელინისტური ეგვიპტის მმართველის პტოლემე ევერგეტის ცოლი.

ძვ. წ. 249 წელს ბერენიკა მამის სიკვდილის შემდეგ ცოლად გაჰყვა მაკედონიის მეფის ვაჟს დემეტრის, რომელიც კირენაიკაში მისვლის შემდეგ გახდა ბერენიკა -ის დედის, ალამას, საყვარელი. ბერენიკამ ამის გამო მეუღლე მოკლა დედის საძინებელში, ხოლო დედას სიცოცხლე შეუნარჩუნა, ეს მოხდა ძვ. წ. 255 ან ძვ. წ. 250 წელს. დემეტრისგან ბერენიკას შვილები არ ჰყოლია.

ამის შემდეგ ბერენიკა ცოლად გაჰყვა პტოლემე ევერგეტს, მათ ჰყავდათ 4 შვილი: პტოლემე , მაგასი, არსინოე და ბერენიკა. ბერენიკა -მ სირიაში საომრად წასული მეუღლის მშვიდობიანი დაბრუნების სანაცვლოდ აფროდიტეს შესწირა თავისი თმა და მოათავსა ქალღმერთის ტაძარში, რომელიც მდებარეობს ზეფირიონში. გადმოცემის თანახმად ბერენიკას თმა ტაძრიდან საიდუმლო ვითარებაში დაიკარგა. ასტრონომმა კონონ სამოსელმა ერთ-ერთ თანავარსკვლავედს უწოდა „ბერენიკას თმები“. ამ მოვლენას კალიმაქემ მიუძღვნა პოემა.

ძვ. წ. 221 წელს მეუღლის სიკვდილის შემდეგ ბერენიკა მოკლეს თავისი ვაჟის პტოლემე -ის დაქირავებულმა ხალხმა, რომელსაც ყოველთვის ეწინააღმდეგებოდა. ბერენიკას პატივსაცემად ერთ–ერთ ქალაქს დაერქვა მისი სახელი (ახლანდელი ბენღაზი). ასევე ასტეროიდს „653 ბერენიკა“, რომელიც 1907 წელს აღმოაჩინეს.
ბერენიკა III

ბერენიკა (დ. ძვ. წ. 120 — გ. ძვ. წ. 80) — ხანდახან უწოდებენ ასევე კლეოპატრა ბერენიკას, ეგვიპტეს მართავდა ძვ. წ. 81–80 წლებში და შესაძლოა ასევე ძვ. წ. 101–88 წლებში, მეუღლე-ბიძა პტოლემე ალექსანდრესთან ერთად. ბერენიკა დაიბადა ძვ. წ. 120 წელს. მისი მშობლები იყვნენ პტოლემე ლატირა და კლეოპატრა სელენა .

ძვ. წ. 101 წელს ბერენიკა ცოლად გაჰყვა პტოლემე ალექსანდრეს, მას შემდეგ რაც ალექსანდრემ სამეფო ტახტი წაართვა პტოლემე ლატირას და მოკლა თავისი დედა კლეოპატრა ანუ ბერენიკა -ის ბებია. პტოლემე ლატირას მიერ ტახტის დაბრუნების შემდეგ ბერენიკამ დაკარგა ძალაუფლება ხოლო ლატირას სიკვდილის შემდეგ ერთპიროვნულად მართავდა ეგვიპტეს 6 თვის განმავლობაში და დიდი პოპულარობაც მოიპოვა.

ძვ. წ. 80 წელს კლეოპატრა ბერენიკა იძულებული იყო ცოლად გაყოლოდა პტოლემე -ს, რომელმაც 19 დღის შემდეგ მოკლა ბერენიკა. ამ მკვლელობამ ალექსანდრიაში გამოიწვია დიდი ამბოხება რომლის დროსაც პტოლემე მოკლეს.
ბერენიკა IV

ბერენიკა (დ. ძვ. წ. 77, ალექსანდრია) — პტოლემე -ისა და სავარაუდოდ, კლეოპატრა -ის ქალიშვილი. კლეოპატრა -ისა და კლეოპატრა -ის და.

ბერენიკა -ს უყვარდა გართობა და ძვირფასეულობა. იყო საკმაოდ ზარმაცი და ეშინოდა დაბალი კლასის წარმომადგენლებთან ურთიერთობა, უყვარდა თავისი ოჯახი და მეგობრები, საუბრობდა მხოლოდ მშობლიურ ენაზე, არ ჰქონდა საკმარისი განათლება, გამოირჩეოდა დიდი სილამაზით.

ძვ. წ. 58 წელს პტოლემე და კლეოპატრა გაიქცნენ რომში, მის წინააღმდეგ ბერენიკას უფროსი დის ტრიფაენის მხარდასაჭერად. მისი გარდაცვალების შემდეგ ძვ. წ. 57 წელს ბერენიკა გახდა ეგვიპტის ერთადერთი მმართველი, ხოლო მშობლების დაბრუნების შემდეგ ბერენიკა ტახტიდან ჩამოაგდეს და სიკვდლილით დასაჯეს.

ბერენიკა თავისმა მრჩევლებმა აიძულეს ცოლად გაყოლოდა სელევკიდ კიბიოზაკტს, რომელიც ბერენიკას ბრძანებით გაგუდეს, მოგვიანებით ბერენიკა ცოლად გაყვა არხელაის, მაგრამ იგი ვერ უწევდა წინააღმდეგობას მმართველობაში. არხელაი პომპეუსმა დანიშნა უმაღლეს ქურუმად კაპადოკიაში და ითვლებოდა მითრიდატე ს შვილად.

ბერენიკას მეფობა დამთავრდა ძვ. წ. 55 წელს, როდესაც მისმა მამამ ტახტი დაიბრუნა რომაელების დახმარებით, აულუს გაბინიუსის მეთაურობით. მამის ბრძანებით ბერენიკას მოაჭრეს თავი და ლანგარზე დადებული მიუტანეს მას, ამ ყველაფერს ბერენიკას დედა კლეოპატრა საიდუმლოდ უთვალთვალებდა. არხელაი დაიღუპა გაბინიუსთან წინააღმდეგ ბრძოლაში, რომელთანაც სტრაბონის თანახმად მეგობრული ურთიერთობები ჰქონდა.
მენჰეტი, მენუი, მერტი

მენჰეტი, მენუი, მერტი — ფარაონ თუტმოს -ის მეორეხარისხოვანი ცოლები. 1916 წელს მათი ხელშეუხებელი სამარხი აღმოაჩინა ადგილობრივმა გლეხმა ქალაქ თებეში.

სამარხში აღმოჩენილია ბევრი ოქროს სამკაულები, მძივები, ჭურჭელი, დიადემები, სამეფო გვირგვინი, სარკე და ქოთნები სახის კრემით. სამარხში აღმოჩენილი სამი ქალბატონიდან ორი მათგანი დასავლეთსემიტური წარმოშობისაა.
ბერენიკა I

ბერენიკა — პტოლემე -ის მეორე (ევრიდიკა -ის შემდეგ) ან მესამე (ტაისის შემდეგ) ცოლი და შესაძლოა მისი და (მამის მხრიდან). პტოლემე -ის პირველი ცოლის ევრიდიკა -ის ბიძაშვილი. პტოლემე -ისა და არსინოე -ის დედა.

ორჯერ იყო გათხოვილი, მისი პირველი ქმარი იყო მაკედონელი ფილიპე, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი მაგასი, ანტიგონე (პიროსი ეპიროსელის ცოლი) და თეოქსენა. ფილიპი გარდაიცვალა ძვ. წ. 318 წელს. პტოლემე -თან იქორწინა ძვ. წ. 317 წელს.
ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი

ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი — რეჟისორ რეზო ჩხეიძის მიგელ დე სერვანტესის „დონ კიხოტი“ 1989 წლის ეკრანიზაცია. გადაღებულია „ქართული ფილმის“ მიერ, ბასკეთის ტელევიზიის ხელშეწყობით.

მთავარ როლებს ასრულებენ კახი კავსაძე (დონ კიხოტი) და მამუკა კიკალეიშვილი (სანჩო პანსა). ფილმი დაყოფილია 9 სერიად.

როლებში
კახი კავსაძე — დონ კიხოტი
მამუკა კიკალეიშვილი — სანჩო პანსა
რამაზ ჩხიკვაძე — პერესი, მღვდელი
ლეონიდ კურავლიოვი — დალაქი ნიკოლასი
თამარ სხირტლაძე — დონ კიხოტის სახლმმართველი
ნინო ლაპიაშვილი
ჟანრი ლოლაშვილი — გარსია პედრო, სულით ავადმყოფი
ანასტასია ვერტინსკაია — პერცოგის ქალი
რუსუდან ბოლქვაძე — მოლინელა
ზურაბ ყიფშიძე — ჰამლეტი, დანიის პრინცი
მზია არაბული
სოფიკო კალანდაძე
ოთარ კობერიძე — სენიორი
პატრიცია დელ გრანდე
ალექსანდრე მახარაძე
ლიკა ჭავჭავაძე
მიხეილ ვაშაძე — დალაქი
თათული დოლიძე
თემურ ბაბლუანი
გოგი ხარაბაძე — ჰერცოგი
ტრისტან სარალიძე
მარინა კახიანი — ალტისიდორა
თამაზ თოლორაია — ხუანი
იური ვასაძე — გუბერნატორ სანჩოს მრჩეველი
ბაადურ წულაძე — იდალგო დონ დიეგო დე მირანდა
პალომა ბოტინი
ლევან უჩანეიშვილი
შალვა ხერხეულიძე
ბორის წიფურია — ხინესი, კატორღელი, თოჯინების თეატრის მფლობელი
თენგიზ არჩვაძე — გრაფი
ვალერიან კვაჭაძე
გივი ბერიკაშვილი
ამირან ამირანაშვილი — სამსონ კარრასკო, ბაკალავრი
გივი სარჩიმელიძე
ვახტანგ კორკელია
გიზო სიხარულიძე — მეცნიერი, სულით ავადმყოფი
თემურ წიკლაური
ლაშა ოყრეშიძე — დონ ლორენსო დე მირანდა
ზურაბ ცინცქილაძე — პატიმარი
ლაურა რეხვიაშვილი — ფულის გამომძალველი
ეკა ქუთათელაძე — დუენია
თამარ დათუაშვილი
ნინო ჩხეიძე — სევილიელი ქალი
ავთანდილ მახარაძე — ფუნდუკის სასახლის მფლობელი
ივანე საყვარელიძე — კატორღელი
ლია გუდაძე — სენიორა
ბაია დვალიშვილი — ქალი სასახლის კარზე
გურამ პეტრიაშვილი — კარისკაცი
კოტე თოლორაია — ჩაფარი
მამუკა ხერხეულიძე — კარისკაცი
გია ლეჟავა — მონაზონი
პავლე ნოზაძე — სენიორი
რამაზ იოსელიანი — მწყემსი
სერგო ბაზიაშვილი — რაინდი
მაკა ჩიჩუა
რიეკა

რიეკა (; ; ; ) — ხორვატიის მნიშვნელოვანი საზღვაო პორტი და სიდიდით მესამე ქალაქი (ზაგრებისა და სპლიტის შემდეგ). ის მდებარეობს კვარნერის უბეში და აქვს გასასვლელი ადრიატიკის ზღვაში. მისი მოსახლეობა 2011 წლის მონაცემებით შეადგენდა 128,624 ადამიანს. აგლომერაციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 245,054 მაცხოვრებელს.

მისი სტრატეგიული მდებარეობის გამო ისტორის მანძილზე ის მუდმივად წარმოადგენდა დაპირისპირების საგანს იტალიასა, უნგრეთსა და ხორვატიას შორის, შედეგად მისი მოსახლეობის ეთნიკური შემადგენლობა ხშირად იცვლებოდა. პირველი მსოფლიო ომის და გაბრიელე დ'ანუნციოს პუტჩის შემდეგ გადაეცა იტალიას. 1947 წლიდან გადაეცა იუგოსლავიას. 2011 წლის აღწერი მიხედვით მისი მოსახლეობის 82,5% არის ხორვატი, ხოლო მსხვილ ეთნიკურ უმმცირესობებს წარმოადგენენ სერბები, ბოსნიელები და იტალიელები.

გალერეა
გიული (ფილმი)

გიული — 1927 წლის ქართული მუნჯი ფილმი. გადაღებულია შიო არაგვისპირელის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით.

სიუჟეტი
მუსლიმ გოგონას, გიულის და ქრისტიან მოჯამაგირე მიტროს ერთმანეთი უყვართ. მამის სიკვდილის შემდეგ გიულის იძულებით მიათხოვებენ ხანშიშესულ მდიდარ მეზობელ ალის. გიული საძულველ ქმართნ ცხოვრებას ვერ ეგუება. ალის ვაჟის, ქერბალაის დახმარებით მიტრო გიულის გაიტაცებს. ქრმარი გაქცეულებს დაედევნება და გიულის მოკლავს.

როლებში
ნატო ვაჩნაძე — გიული
ცეცილია წუწუნავა — გიულის დედინაცვალი
ალექსანდრე იმედაშვილი — ალი
კოხტა ყარალაშვილი — ქერბალაი
ალექსანდრე თაყაიშვილი — ოვანესა
დიმიტრი ყიფიანი — ფარი
მ. ვარდიაშვილი — ქუჩუკი

გადაღება
ნიკოლოზ შენგელაიას, რომელსაც უყვარდა ნატო ვაჩნაძე სურდა ის თავის ფილმში გადაეღო, მიუხედავად იმისა, რომ ფილმის „ქარიშხლის წინ“ გადაღების წინ მათ წინააღმდეგობა მოუვიდათ და შენგელაიამ თქვა, რომ თავის ფილმში ვაჩნაძეს არასდროს გადაიღებდა. ვაჩნაძეს არ ურჩევდნენ უსახელო ახალგაზრდა რეჟისორის ფილმში მონაწილეობას, მაგრამ მან კოტე მარჯანიშვილს დაუჯერა და დათანხმდა ფილმში მონაწილეობას.თავად შენგელაია ამ ფილმს „მოწაფეურ ნამუშევარს“ უწოდებდა.
ანჟელიკა ბოიერი

ანჟელიკა ბოიერი (დ. 4 ივლისი, 1988, სენ-კლოდი, საფრანგეთი) — ფრანგული წარმოშობის მექსიკელი მსახიობი, მომღერალი და მოდელი.

ადრეულ ასაკში ჯგუფ -ის წევრი. შემდეგ გადაწყვიტა, გამხდარიყო მსახიობი და ჩაირიცხა ტელევისას სამსახიობო აკადემიაში, რომელიც წარჩინებით დაამთავარა. პირველად სერიალებში გამოჩნდა 2004 წელს, როდესაც მონაწილეობა მიიღო „გულის ლიმიტში“. ამას მოჰყვა 2006 წელს მონაწილეობა სერიალ „მეამბოხეში“, სადაც ორმაგი როლი შასრულა და 2007 წელს სერიალში „როგორც გოგონები“, სადაც უარყოფითი როლი განასახიერა.

2009 წელს მის კარიერაში გარდატეხა მოხდა. მან მონაწილეობა მიიღო მექსიკურ დამოუკიდებელ სატელევიზიო სერიალში „მკველელი ქალებში“, სადაც ცივსისხლიანი მკვლელის როლი განასახიერა. ამას მოჰყვა სერიალები „რკინის სული“ და „ველური გული“, სადაც მან ახალგაზრდა გმირების როლები განასახიერა. ეს როლები იმით განსხვავდებოდა წინა როლებისგან, რომ მაყურებელმა ანჟელიკა იხილა ზრდასრული ქალის ამპლუაში.

2011 წელი ანჟელიკა ბოიერის კარიერის აღმავლობის ხანა იყო. მან მონაწილეობა მიიღო სერიალ "ტერესაში", სადაც მთავარი გმირის, ახალგაზრდა ლამაზი და ამბიციური ტერესას როლი განასახიერა და პარტნიორობას უწევდა არონ დიას, ანა ბრენდა კონტრერას და სებასტიან რულს. სერიალში წარმატების შემდეგ ანჟელიკა 2011 წელს დასახელეს, როგორც საუკეთესო მსახიობი ქალი.

2012 წელს ბოიერმა მონაწილეობა მიიღო ანხელ ნესმას სერიალ "ვნების უფრსკულში", სადაც პარტნიორობა დავიდ სეპედას, მარკ ტეჩერს და ლივია ბრიტოს გაუწია. ამ სერიალში მან მიიღო მეორე მთავარი როლი. 2013 წელს მსახიობმა დადასტურა რომ მონაწილეობას მიიღებდა სებასტიან რულთან ერთად ანხელ ნესმას კიდევ ერთ სერიალში "ის ვინც ცხოვრება წამართვა", რომელიც მექსიკაში მაღალი რეიტინგით სარგებლობდა.

2016 წელს ანჟელიკამ მომაწილეონა მიიღო სერიალ „სამგზის ანა“, სადაც პარტნიორობას სებასტიან რული, პედრო მორენო და დავიდ ზეპედა უწევდნენ, მსახიობმა ამ სერიალში სამი ტყუპი დის როლი განასახიერა: ანა ლუსია, ანა ლეტიცია და ანა ლაურა. 2018 წელს ანჟელიკა ბოიერი გამოჩნდა სერიალში „სიყვარული სიკვდილამდე“, სადაც პარტნიორბას მიჩელ ბრაუნი უწევს. 2020 წელს პროდიუსერმა ჟიზელ გონსალესმა მსახიობი მიწვია სერიალ „სიცრუის იმპერიაში“, სადაც მას პარტნიორობას ანდრეს პალასიოსი უწევს. სერიალი მაღალი რეიტინგით სარგებლობდა. 2021 წელს მსახიობი გამოჩნდა სერიალში „დაძლიე წარსული“, სადაც პარტნიორობას სებასტიან რული უწევს. 2023 წელს მსახიობი დაბრუნდა სერიალში „უძლეველი სიყვარული“, სადაც მან განასახიერა მარენა რამოსის როლი, ქალი რომელსაც შვილები მოსტაცეს და მათ დადაბრუნებლად იბრძვის.
ტაუსერტი

ტაუსერტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი და დინასტიის ბოლო ფარაონი. დიდი ფარაონის სეთი -ის მეუღლე. რამსეს -ის შთამომავალი.

ქმრის გარდაცვალების შემდეგ იგი არასრულწლოვანი შვილის რამსეს-საპტაჰის რეგენტი გახდა. ეგვიპტეს მართავდა 2 წელი. მისი მმარველობის დროს სირიელმა ირსუმ გადაწყვიტა ესარგებლა ხალხის მღელვარებით და ხელში ჩაეგდო ძალაუფლება. ტაუსერტის გარდაცვალების შემდეგ ეგვიპტეში გამეფდა სრული ანარქია, რამაც გამოიწვია ქვეყნის განადგურება და ნგრევა.

მანეთონის თანახმად ტაუსერტი ეგვიპტეს 7 წელი მართავდა. დაკრძალულია მეფეთა ველზე, სამარხში 14.
ტენტიპეტი

ტენტიპეტი — ძველი ეგვიპტის დინასტიის დედოფალი, ფარაონ რამსეს -ის მეუღლე და რამსეს -ის დედა. მიუხედავად იმისა, რომ მეუღლე რამსეს არსად არ ჰყავს აღნიშნული, მისი საფლავი 74 მიუთითებს იმაზე, რომ იგი, სავარაუდოდ, იყო ფარაონის ცოლობის კანდიდატი.

ტენტიპეტისა და რამზესის სახელი ერთად გვხვდება ხონსუს ტაძარში, კარნაკის სატაძრო კომპლექსში. სავარაუდოდ, იგი იყო რამსეს -ის ქალიშვილი და მისი ქმრის ნახევარდა.
ტენტიპეტი დაკრძალეს მეფეთა ველზე, მისი საფლავია 74.
ტიაა

ტიაა — ფარაონ ამენჰოტეპ -ის მეუღლე.

მისი ქმარი ამენჰოტეპ იყო თუტმოს -ის შვილი. ტიაას არ ჰქონდა მეფის ასულის ტიტული, მისი წარმოშობა კი უცნობია. ტიაას გამოსახულება არაა აღმოჩენილი მეუღლესთან ერთდ, იგი გამოსახულია მხოლოდ შვილთან ერთად. თუტმოს -ის მეფობის დროს იგი მეტად მნიშნელობანი პიროვნება გახდა. ჰქონდა სახელწოდებები: „მთავარი ცოლი“, „მეფის ცოლი“, „ღმერთის ცოლი“.

იგი დაკრძალეს მეფეთა ველზე სამარხში 32.
ისიტნოფრეტი

ისიტნოფრეტი — ფარაონ რამსეს -ის მეორე (ნეფერტარის შემდეგ) „მთავარი მეუღლე“. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი დედოფალი. გახდა ფარაონის მთავარი მეუღლე ნეფერტარის სიკვდილის შემდეგ 24-ე წელს რამსესის მმართველობიდან.

ბიოგრაფია
მისი წარმომავლობის შესახებ არაფერია ცნობილი. მის ქალიშვილს ბენტ-ანატს ჰქონდა სირიული სახელი, შესაძლოა ეს ხსნის მის წარმომავლობას. ისიტნოფრეტი გამოსახულია რამსეს -თან ერთად კედელზე ასუანში, სადაც მოხსენიებულია მისი სახელი.

ცნობილია დედოფალ ისიტნოფრეტის 4 შვილი: უფროსი ქალიშვილი ბენტ-ანატი, პრინცი რამსესი, რამსეს -ის ყველაზე ცნობილი ვაჟი ხაემუასი და მერნეპტაჰი, რომელმაც მამის და უფროსი ძმების სიკვდილის შემდეგ მიიღო ტახტი.

ტიტულები
მემკვიდრე პრინცესა
მეფის დედა
ორი მიწის მბრძანებელი
მეფის ცოლი
მეფის მთავარი მეუღლე
ევრიდიკა I

ევრიდიკა — ძველი ეგვიპტის დედოფალი, პტოლემე სოტერის მესამე ცოლი, ანტიპატრეს ქალიშვილი. ქორწილი შედგა ძვ. წ. 320-319 წწ. იგი იყო პტოლემე კერავნას, პტოლემაიდას და შესაძლოა მელაგრას დედა. ევრიდიკა ქმარს გაშორდა ძვ. წ. 287 წელს და უნდა თანხლებოდა თავის შვილს პტოლემე -ს მაკედონიაში ძვ. წ. 280 წელს. გარდაცვალების თარიღი უცვლელია.
თამაზ გოგიჩაიშვილი

თამაზ გოგიჩაიშვილი (დ. 1 ივნისი, 1941, ლესა, — გ. 31 მაისი, 2021) — ქართველი ფსიქოლოგი. დაიბადა ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლესაში. 1964 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1964–1967 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტი. 1967–1969 წლებში პედაგოგიკის სამეცნიერო კვლევის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1969–1972 წლებში მასწავლებელთა დახელოვნების ცენტრალური ინსტიტუტის ფსიქოლოგიის კათედრის დოცენტი, 1978–1982 წწ. იმავე კათედრის გამგე. 1982 წლიდან ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის დოცენტი, ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი. საქართველოს ფსიქოლოგიური საზოგადოების წევრი.
ტაბირუ

ტაბირუ — დინასტიის, კუშის სამეფოს დედოფალი, ფარაონ ალარას და მისი ცოლის კასაგას ქალიშვილი, ფარაონ პიანხის ცოლი. მისი ოფიციალური ტიტული იყო: ფარაონის მთავარი ცოლი, მისი არამიწიერი უდიდებულესობა. ამ მთავარი ტიტულების გარდა ტაბირუ მოიხსენიება, როგორც დედოფალი, პრინცისა და მეფის და.

შესაძლოა ტიბირუ დაკრძალულია ელ-კურუში .53. მისი საფლავის ქვა ნაპოვნია სასაფლაოზე კ.53, მოიხსენიებს ტიბირუს, როგორც ფარაონ ალარას ქალიშვილად და ფარაონ პიანხის მეუღლედ. ეს ქვა შემონახულია ხართუმის მუზეუმში. ჯორჯ რეისნერმა თავდაპირველად შეცდომით გადათარგმნა მისი ტიტული, როგორც „დედოფალი ტემეხუდან ( დასავლეთ ლიბია). ეს შეცდომა იყო გამოსწორებული დ. მ. დიქსონის ნამუშევარში.

დედოფალ ტიბირუს ცნობილი ცისფერი ქანდაკება გამოფენილია კაიროში არქეოლოგ ფლინდერს პიტრის მუზეუმში. მუზეუმი ითვლება ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯის ნაწილად.
არსინოე II

არსინოე — პტოლემე სოტერისა და ბერენიკა -ის ქალიშვილი.

გათხოვილი იყო სამჯერ. პირველი ქმარი იყო დიადოქოსი ლისიმაქე, რომლისგანაც ჰყავდა სამი ვაჟი: პლოტემია, ლისიმაქე და ფილიპი. ქორწინება დასრულდა ძვ. წ. 281 წელს, ლისიმაქეს კოროპედიუმეს ბრძოლაში გარდაცვალების შემდეგ.

ძვ. წ. 280 წელს ის ცოლად გაჰყვა თავის ნახევარძმას პტოლემე -ს, მაკედონიის მეფეს. ეს ქორწინება დამთავრდა იმით, რომ პტოლემე კარვანამ დახოცა ორი მცირეწლოვანი შვილი, რომლებიც არსინოეს ლისიმაქესგან ჰყავდა. ამის შემდეგ იგი გაიქცა სამოფრაკიუმში. ამ ქორწინებიდან მას შვილი არ ჰყოლია.

მესამე ქორწინებისას იგი ცოლად გაჰყვა თავის ღვიძლ ძმას პტოლემე ფილადელფოსს, რომელიც გრძელდებოდა ძვ. წ. 280-272 წლებში.
მათ შვილები არ ჰყოლია, მაგრამ მისი სიკვდილის შემდეგ, სავარაუდოდ ძვ. წ. 260 წელს პტოლემე -მ განაცხადა, რომ მისი შვილების სამართლებრივი დედაა არსინოე .
პორტნოის სინდრომი

პორტნოის სინდრომი — ფილიპ როთის ყველაზე გახმაურებული რომანი. გამოიცა 1969 წელს. მისი მთავარი თემებია გაუცხოება და მარტოობა. რომანში ახალგაზრდა ებრაელი მამაკაცის იუმორისტული და სექსუალურად ღია ფსიქოლოანალიტიკური მონოლოგია მოცემული. სიუჟეტი ერთი ფსიქოთერაპიის სეანსია, სადაც მთავარი გმირი, ალექს პორტნოი, მონოლოგს წარმოთქვამს, რომელიც ბავშვობის მოგონებებით იწყება. წიგნმა ამერიკაში ისეთივე ვნებათაღელვა გამოიწვია, როგორიც თავის დროზე ვლადიმირ ნაბოკოვის „ლოლიტამ“ და ჰენრი მილერის „კირჩხიბის ტროპიკმა“.
ხორვატული ზღვისპირეთი

ხორვატული ზღვისპირეთი — ხორვატიის გეოგრაფიულივ რეგიონი. მდებარეობს ისტრიას, კვარნერის უბეს, დალმაციასა და ნამდვილ ხორვატიას შორის. ხორვატული ზღვისპირეთი შედარებით ახალი ტერმინია, დაახლოებით - საუკუნიდან. ხანდახან მას ისტრიასთან ერთად უწოდებენ ჩრდილოეთ ზღვისპირეთს, ხოლო დალმაციას სამხრეთ ზღვისპირეთს. რეგიონი მოიცავს 2,830 კმ²–ს. რეგიონის მოსახლეობა შეადგენს 228,725 ადამიანს, საიდანაც ნახევარზე მეტი ცხოვრობს რიეკაში.

რეგიონის დასახლებული პუნქტები
ნამდვილი ხორვატია

ნამდვილი ხორვატია — ხორვატიის 4 ისტორიული რეგიონიდან ერთ ერთი. დანარჩენ სამს წარმოადგენს: დალმაცია, სლავონია და ისტრია. მას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება სლავონია, დასავლეთიდან ადრიატიკის ზღვა ხოლო სამხრეთიდან დალმაცია. რეგიონს არ აქვს ოფიციალური სტატუსი. ის წარმოადგენს ქვეყნის ყველაზე მნიშვნელოვანნ ეკონომიკურ რეგიონს, სადაც მთლიანი შიდა პროდუქტის ნახევარი იწარმოება. აქვე მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი ზაგრები.

დემოგრაფია
გილუხიფა

გილუხიფა, კილუ-ჰეფა — მითანის მეფე შუთარნა -ის ქალიშვილი, მითანის მომდევნო მეფის თუშრათას, არტაშუმარასა და ბირია-ვაზას და.

პოლიტიკური მიზნებიდან გამომდინარე გილუხიფა გააგზავნეს ეგვიტეში ამენჰოტეპ -სთან დასაქორწინებლად. ეს მოხდა ამენჰოტეპის მეფობის მეათე წელს. გილუხიფა გახდა ამენჰოტეპის მეორე ცოლი, ფარაონის მთავარი ცოლი კი იყო ტიია.

26 წლის შემდეგ მისი ძმისშვილი ტადუხეფა გახდა ასევე ამენჰოტეპის საცოლე.