iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
პანო-პოლემიდია

პანო-პოლემიდია — დიდი სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის ოლქში. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, მისი მოსახლეობა 3443 ადამიანს შეადგენდა. იგი მდებარეობს კატო-პოლემიდიის მახლობლად.

1950-იან წლებამდე პანო-პოლემიდია დასახლებული იყო მხოლოდ თურქი კვიპროსელებით: 1901 წელს სოფელში 121 თურქი კვიპროსელი ცხოვრობდა, ხოლო 1946 წელს 154.

კვიპროსელებს შორის თემთაშორისი დაპირისპირების წლებში და კვიპროსის რესპუბლიკის ორთემიანი სტრუქტურის კოლაფსის შემდეგ, რიჩარდ პატრიკი აღნიშნავდა, რომ ეს სოფელი, კატო-პოლემიდიასთან ერთად, გამონაკლისს წარმოადგენდა, რადგან ის ღია რჩებოდა ბერძენი კვიპროსელებისა და ბერძნული კვიპროსის ეროვნული გვარდიისთვის. ეროვნული გვარდია თანაარსებობდა თურქული წინააღმდეგობის ორგანიზაციის მებრძოლებთან, რომლებიც არ მალავდნენ საკუთარ არსებობას, თუმცა გვარდია მათ მანამ უთმენდა, სანამ იარაღს არ ატარებდნენ.

1974 წელს, ულტრანაციონალისტური ბერძნული გადატრიალებისა და კვიპროსში თურქეთის შეჭრის შემდეგ, სოფლის მოსახლეობა აკროტირის ბრიტანულ ბაზაზე გაიქცა. მოგვიანებით, მოსახლეობის ნაწილი ფარულად გადავიდა ჩრდილოეთ კვიპროსში, თუმცა უმეტესობა 1975 წელს გადაიყვანეს და მორფუში დაასახლეს. სოფელი ჩრდილოეთიდან დევნილი ბერძენი კვიპროსელებით შეივსო, რომლებმაც თავდაპირველად თურქი კვიპროსელების სახლები დაიკავეს. ლტოლვილთა ნაკადის ზრდასთან ერთად, მათთვის სოფელში საცხოვრებლის მშენებლობის სახელმწიფო პროგრამები ამოქმედდა.

სპორტი
თურქი კვიპროსელების საფეხბურთო კლუბი „ბინათლი ილმაზი“ ( ..), რომელიც ამჟამად მორფუშია ბაზირებული, 1940 წელს დაარსდა. იგი კვიპროსის თურქული მეორე დივიზიონში ასპარეზობს. პროფესიონალური კლუბი „კარმიოტისა“ კი დასახლებას კვიპროსის მთავარ მეორე დივიზიონში წარმოადგენს.
ცერქეზოი

ცერქეზოი — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის დასავლეთით. იგი ნაწილობრივ ლიმასოლის რაიონში მდებარეობს, ნაწილობრივ კი აკროტირის და დეკელიის ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიის ფარგლებში.

„ცერქეზოი“ ბერძნული დასახელებაა ჩერქეზებისა, რომლებიც კვიპროსზე საუკუნის მიწურულს დასახლდნენ.

ჩერქეზ ჩიფლიკი (ან ცერქეზოი როგორც ადგილობრივი კვიპროსელი ბერძნები უწოდებენ ამ მხარეს ან ჩერქეზები) არის დასახლება კვიპროსში, ლიმასოლის პროვინციაში.

მდებარეობა
ცერქეზ ჩიფლიკი მდებარეობს ქალაქ ლიმასოლის გვერდით. მას აღმოსავლეთით ესაზღვრება ლიმასოლის მუნიციპალიტეტი (ზაკაკის დასახლებით), ჩრდილო-აღმოსავლეთით კატო პოლემიდია, ჩრდილოეთით იფსონასი, დასავლეთით ტრახონი, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთით ასომატოსი. აპლოსტრას (' ) სანაპიროს დიდი ნაწილი ადმინისტრაციულად ცერქეზ ჩიფლიკს ეკუთვნის. გარდა ამისა, თემის ადმინისტრაციული ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი ბრიტანეთის აკროტირის სამხედრო ბაზის ფარგლებში ექცევა.
სოტირა (ლიმასოლი)

სოტირა — სოფელი, რომელიც ნაწილობრივ კვიპროსის ლიმასოლის ოლქში მდებარეობს, ნაწილობრივ კი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიაზე — აკროტირი და დეკელიაში. იგი მდებარეობს ლიმასოლის დასავლეთით, ეპისკოპის მახლობლად.

სოტირას კულტურა
სოტირას კულტურამ (კერამიკული ნეოლითის ხანა, ძვ. წ. 5000–4000 წწ.) შეავსო ის სიცარიელე, რომელიც ხიროკიტიის კულტურის ძეგლების მიტოვების შემდეგ წარმოიქმნა. როგორც ჩანს, ეს კულტურა კუნძულზე კერამიკის პირველი გამოჩენიდან დაახლოებით ორი საუკუნის შემდეგ ჩამოყალიბდა, რაც დაკავშირებული იყო ახალმოსახლეების ტალღასთან, რომელიც აქ ძვ. წ. 5250 წლისთვის მოვიდა.

ზოგიერთი წყარო სოტირას კულტურის აღმავლობას უფრო გვიანდელ პერიოდს დაახლოებით ძვ. წ. 4500 წელს მიაკუთვნებს, თუმცა მკვლევართა უმეტესობა თანხმდება, რომ ხიროკიტიის დაცემასა და სოტირას პირველ გამოჩენას შორის დაახლოებით ხუთასწლიანი წყვეტა იყო. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს მტკიცებულებები ახალმოსახლეების მიერ ახალი ტექნოლოგიებისა და მეთოდების შემოტანის შესახებ, საგარეო ვაჭრობის კვალი არ იკვეთება. ამ შედარებით ხანმოკლე პერიოდში სოციალური სტრატიფიკაციის (ფენებად დაყოფის) დადგენაც რთულია.

კულტურამ სახელი მიიღო ტიპური არქეოლოგიური ძეგლის, სოტირა-ტეპესის შესწავლის შედეგად. სოტირას ნეოლითურ დასახლებაში აღმოჩენილია მსუბუქი კონსტრუქციის მქონე სახლების საძირკვლების მჭიდრო ჯგუფი. მათი ფორმა ვარირებდა წრიულიდან მართკუთხედამდე (მომრგვალებული კუთხეებით). კედლების ზედა ნაწილები აშკარად ალიზის აგურით იყო ნაგები, ხოლო მართკუთხა სახლების სახურავები, სავარაუდოდ, ბრტყელი იყო. ზედა იატაკის ფენის ქვეშ აღმოჩნდა ნანგრევების შრე, რომელმაც კარგად შემოინახა კერები, ბოძების ორმოები და სხვა მახასიათებლები.

ამ ქვედა ფენებში აღმოჩენილია კაჟის, ქვისა და ძვლის იარაღების უჩვეულოდ მდიდარი სერია, ასევე ე.წ. „ჩამომვარცხნილი ნაკეთობის“ სტილის თასები და დოქები. კერამიკული ნეოლითის სხვა ძეგლების მსგავსად, ეს დასახლებაც სანაპიროსთან ახლოს, შემაღლებულ და ადვილად დასაცავ ადგილზე მდებარეობდა. კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ძეგლია აიოს-ეპიკტიტოს-ვირსი.

კერამიკული ძეგლები მხოლოდ კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში გვხვდება, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ახალმოსახლეებს არც დასავლეთ რაიონებამდე და არც კარპასის ნახევარკუნძულამდე არ მიუღწევიათ. კულტურის განვითარებასთან ერთად იკვეთებოდა რეგიონული განსხვავებები და ტექნიკური გაუმჯობესება. ამ კულტურის ოცდაათი ცნობილი სოფლიდან მხოლოდ რამდენიმე დარჩა დასახლებული მომდევნო პერიოდში, თუმცა, ისევე როგორც ხიროკიტიის შემთხვევაში, სოტირას დასახლებების უმეტესობის მიტოვების მიზეზი უცნობია.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2014

საფრანგეთის 89-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ სენ-კანტენში 2014 წლის 17-დან 28 აგვისტომდე.

ტურნირის გამარჯვებული ლორან ფრესინე გახდა, რომელმაც 8½ ქულით პირველი ადგილი დაიკავა. ვერცხლის პრიზიორი ეტიენ ბაკრო გახდა, ხოლო ბრინჯაო რომენ ედუარმა მოიპოვა.

სატურნირო ცხრილი
ტრახონი

ტრახონი — დიდი სოფელი, რომელიც ნაწილობრივ კვიპროსის ლიმასოლის ოლქში მდებარეობს, ნაწილობრივ კი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიაზე — აკროტირი და დეკელიაში.

2011 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 3,952 ადამიანს შეადგენდა. 1974 წლამდე ტრახონი დასახლებული იყო როგორც ბერძენი, ისე თურქი კვიპროსელებით, თუმცა ბერძენი კვიპროსელები უმრავლესობას შეადგენდნენ.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2013

საფრანგეთის 88-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ ნანსიში 2013 წლის 11-დან 23 აგვისტომდე.

რეგლამენტი
კონტროლი: 90 წუთი პირველ 40 სვლაზე, შემდეგ 30 წუთი პარტიის დასრულებამდე, ყოველ სვლაზე 30 წამის დამატებით (პირველივე სვლიდან).
კონტროლი (მატჩი პირველი ადგილისთვის): 15 წუთი, ყოველ სვლაზე 5 წამის დამატებით.

ცხრილი
მატჩი პირველი ადგილისთვის
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2012

საფრანგეთის 87-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ პოში 2012 წლის 13-დან 24 აგვისტომდე.

მეათე ტურის შემდეგ ოთხ მოჭადრაკეს 7-7 ქულა ჰქონდა. კრისტიან ბაუერის ოჯახში მომხდარი ტრაგედიის გამო (ოთხი თვის შვილის გარდაცვალება), მონაწილეთა წინადადებით მეთერთმეტე ტური გაუქმდა. საფრანგეთის ჩემპიონებად პირველ ოთხ ადგილზე მყოფი მოჭადრაკეები გამოცხადდნენ.

ცხრილი
ტოვაჩოვი

ტოვაჩოვი — ქალაქი ოლომოუცის მხარის პრშეროვის რაიონში, ჩეხეთში. მისი მოსახლეობა დაახლოებით 2 500 ადამიანს შეადგენს. ისტორიული ქალაქის ცენტრი კარგად არის შემონახული და დაცულია, როგორც ჩეხეთის კულტურის ძეგლის სტატუსი აქვს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ტოვაჩოვი შედგება ორი მუნიციპალური ნაწილისგან:
ტოვაჩოვ -მნესტო
ტოვაჩოვ -ანინი

გეოგრაფია
ტოვაჩოვი მდებარეობს პრშეროვიდან დასავლეთით, დაახლოებით 11 კილომეტრში და პროსტეიოვიდან აღმოსავლეთით, დაახლოებით 12 კილომეტრში. იგი გაშენებულია ზემო მორავის ხეობაში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის აღმოსავლეთ ნაწილში მიედინება მდინარე მორავა. მდინარე ბეჩვა ტოვაჩოვთან ახლოს ერთვის მორავს. ხოლო მდინარე ბლატა მიედინება ტოვაჩოვის დასავლეთ ნაწილში და უერთდება მორავს მუნიციპალიტეტის საზღვრებს გარეთ. მლინსკი-ნაჰონი (არხი, რომელიც აკავშირებს მორავსა და ბლატას) მიედინება უშუალოდ ქალაქში.

ტოვაჩოვის ტერიტორია მდიდარია წყლის რესურსებით. მლინსკი-ნაჰონის გასწვრივ მოწყობილია ოთხი თევზის ტბორი. ჰრადეცკის ტბორი ტოვაჩოვში ყველაზე დიდი წყლის ობიექტია. მორავის ბეჩვასთან და ბლატასთან შეერთების მიმდებარე ტერიტორიაზე მდებარეობს ოთხი ხელოვნური ტბა, რომლებიც შეიქმნა 1950-იან წლებში ხრეშის მოპოვების შემდეგ. მათი საერთო ფართობი აღემატება 330 ჰექტარს.

ისტორია
ტოვაჩოვის წერილობით წყაროებში პირველად 1203 წელს არის მოხსენიებული. მისი დაარსებიდან მალევე იგი გახდა მნიშვნელოვანი სავაჭრო გზების გადაკვეთის ადგილი, რომლებიც მდინარეების გასწვრივ გადიოდა. ტოვაჩოვის მამულის ყველაზე ცნობილი მფლობელები იყვნენ ციმბურკების ოჯახი (1349–1502), პერნშტეინების ოჯახი]] (1503–1597), სალმების ოჯახი (1600–1715) და კუენბურგების ოჯახი (1763–1887).

პირველი ტბორები აქ 1464 წელს იან ტოვაჩოვსკიმ შექმნა, ის ციმბურკელთა გვარის დიდგვაროვანი იყო. პერნშტეინების მმართველობის პერიოდში დაარსდა დამატებითი ტბორები. ტბორები დაზიანდა ოცდაათწლიანი ომის დროს და გაუქმდა საუკუნეში. ისინი ნაწილობრივ აღადგინეს მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ.

ღირსშესანიშნაობები
ქალაქი შეიძლება დახასიათდეს, როგორც ქვეყნის უძველესი რენესანსული ურბანული დასახლება. ქალაქის მოედანი დაარსდა 1475 წელს. ყველაზე ღირებული ძეგლებიდან ერთ-ერთია მუნიციპალიტეტის მერიის შენობა რენესანსის სტილის ფასადით. მოედანზე არსებული შადრევანი თარიღდება 1692 წლით.

მთავარი ღირსშესანიშნაობაა ტოვაჩოვის ციხე. თავდაპირველად ეს იყო ჩვეულებრივი, რომელიც საუკუნის მეორე ნახევარში ააგეს, მოგვიანებით კი წყლით შემოსაზღვრუ ციხესიმაგრედ გადააკეთეს. ციხესიმაგრე საუკუნეში ციმბურკების ოჯახმა აღადგინა. ციხის კოშკი დასრულდა 1492 წელს და მისი სიმაღლეა 92 მეტრი. იმავე წელს შექმნილი მისი რენესანსული ფასადი წარმოადგენს ალპების ჩრდილოეთით მდებარე უძველეს რენესანსულ ძეგლს.

 საუკუნის სინაგოგა და ებრაული სასაფლაო ეკუთვნის ჩეხეთის რესპუბლიკის უძველეს ებრაულ ძეგლებს. დღეს ყოფილი სინაგოგა ფუნქციონირებს, როგორც ჩეხოსლოვაკიის ჰუსიტური ეკლესიის სალოცავი.

ჰრადეცკის ტბასთან ახლოს მდებარეობს ტოვაჩოვის ბრძოლის მემორიალი.

ცნობილი პიროვნებები
სიდონიე გრუნვალდ-ზერკოვიცი (1852–1907)— ავსტრიელი მწერალი, პოეტი და მოდის დიზაინერი
ფერდინანდ სტაინერი (1884–1968) — სპორტული ტანმოვარჯიშე
ჰუგო კაუდერი (1888–1972) — ავსტრიელი კომპოზიტორი და პედაგოგი
კლემენტ სლავიცკი (1910–1999) — კომპოზიტორი
რუდოლფ ბერეზა (1942–2014) — დისიდენტი
ინოჩენციო ანსალდი

ინოჩენციო ანსალდი (; დ. 1734 — გ. 1816) — იტალიელი მხატვარი, ხელოვნების ისტორიკოსი და მწერალი, რომელიც მოღვაწეობდა ძირითადად ტოსკანაში. მისი შემოქმედება დაკავშირებულია როგორც რელიგიურ ფერწერასთან, ასევე ხელოვნების თეორიულ და აღწერით კვლევებთან.

ბიოგრაფია
უცნობია ინოჩენციო ანსალდის ნათესაური კავშირი აქვს თუ არა პიაჩენცელ ცნობილ თანამედროვე მწერალთან და თეოლოგთან, კასტო ინოჩენციო ანსალდისთან (1710—1780), ან ცნობილ გენუელ მხატვარ ჯოვანი ანდრეა ანსალდისთან (1584–1638).

ინოჩენციო კლასიკური განათლების მისაღებად ფლორენციის კოლეჯში ჩაირიცხა. თუმცა, მას მხატვრობა და ხელოვნება აინტერესებდა. ფლორენციაში ის მცირე ხნით მუშაობდა მამა ალბერიგო დე ველანოსთან, მღვდელთან, რომელმაც ოტავიანო დანდინისა და სებასტიანო კონკასთან ერთად მიიღო განათლება. სხვადასხვა საეკლესიო და დიპლომატიური ფიგურების მფარველობამ მას იტალიაში მოგზაურობის საშუალება მისცა.

1772 წელს ის რომში გაემგზავრა, სადაც ანტონ რაფაელ მენგსის მიმდევარი გახდა. ფლორენციასა და ტოსკანაში დაბრუნებისას მან დახატა წმინდა თემატიკის ნამუშევრები. ხელოვნების შესახებ მის ნაწერებს შორისაა: „პეშას ქალაქების, გარეუბნების, ნახატების, ქანდაკებებისა და არქიტექტურის აღწერა“, „საუკეთესო ნახატების კატალოგი“ და „მხატვრობის ხელოვნება".

მისი ნაწარმოებები ხელოვნებასა და მხატვრებზე დაწერილი, ერუდირებული და საქებარი ტექსტებია, სავსეა კლასიკური მინიშნებებით, მაგრამ ხშირად მოკლებულია გამჭრიახობას.
კოლოსი (სოფელი)

კოლოსი — სოფელი და კურიონის მუნიციპალიტეტის მუნიციპალური რაიონი კვიპროსში, ლიმასოლის გარეუბანში. იგი ნაწილობრივ მდებარეობს აკროტირისა და დეკელიის სუვერენული ბაზების ტერიტორიაზე. 2021 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 6,482 ადამიანს შეადგენდა.

მდებარეობა
კოლოსი მდებარეობს ლიმასოლიდან 11 კილომეტრში. ზღვის დონიდან 45 მეტრის სიმაღლეზე. დასავლეთით მას ესაზღვრება ერიმი და ეპისკოპი, სამხრეთით — აკროტირი, აღმოსავლეთით — ტრახონი, ხოლო ჩრდილოეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით — იფსონასი. კოლოსის ადმინისტრაციული ტერიტორიის ნაწილი ბრიტანეთის სუვერენული ბაზების, აკროტირისა და დეკელიის ფარგლებში ექცევა. კვიპროსის ჯვაროსნულ სამეფოში პოლიტიკური დაპირისპირების ფონზე, 1306 წელს ციხესიმაგრე ტამპლიერებმა ჩაიგდეს ხელში, თუმცა 1313 წელს, ტამპლიერთა ორდენის დაშლის შემდეგ, ის კვლავ ჰოსპიტალიერებს დაუბრუნდა.

დღეისათვის ციხესიმაგრე შედგება სამსართულიანი კვადრატული კოშკისაგან, რომლის სიმაღლე 21 მეტრია, ხოლო ზომები 1717 მეტრზე. მას თან ახლავს მართკუთხა ეზო, დაახლოებით 3040 მეტრზე. მიმდებარე რეგიონი ასევე ცნობილია ტკბილი ღვინით — კომანდარია, რომელიც ანტიკური ხანიდანაა განდიდებული. გადმოცემის თანახმად, რიჩარდ ლომგულმა მას „ღვინოების მეფე და მეფეების ღვინო“ უწოდა. იგი მიიჩნევა მსოფლიოში უძველეს ღვინოდ, რომელიც დღემდე უცვლელი სახელით იწარმოება და სახელწოდებას კოლოსში არსებული ტამპლიერთა „დიდი კომანდერიიდან“ იღებს.
სკს-ექსპედიცია 39

სკს-ექსპედიცია 39 — საერთაშორისო კოსმოსური სადგურის 39-ე ექსპედიცია. ეს იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურს იაპონელი ასტრონავტი, კოსმოსური ვეტერანი კოიჩი ვაკატა მეთაურობდა. 2009 წლის 21-ე და 2013 წლის 35-ე ექსპედიციების შემდეგ, ეს იყო მხოლოდ მესამე შემთხვევა, როდესაც საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურს ეკიპაჟის არც -ს და არც -ს წევრი ხელმძღვანელობდა.

39-ე ექსპედიციის დროს, ასტრონავტებმა მასტრაკიომ და სვანსონმა საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურზე „ვეგეტარიანული“ პროექტი დაამონტაჟეს.

ეკიპაჟი
ექსპედიცია 39-ის ეკიპაჟის წევრები იყვნენ:
ალექტორა

ალექტორა , ასევე ცნობილი როგორც გიოქაღაჩი — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში. იგი პირველ ათასწლეულში მეზობელი სოფლების მაცხოვრებლებმა დააარსეს, ხოლო ოსმალეთის მმართველობის პერიოდში თანდათანობით განიცადა თურქიზაცია და გაისლამება. 1974 წლის კვიპროსში თურქეთის შეჭრამდე და შემდგომი მოსახლეობის გაცვლამდე, სოფელი თითქმის ექსკლუზიურად კვიპროსელი თურქებით იყო დასახლებული. ამჟამად სოფელში კვიპროსელი ბერძნების მცირე თემი ცხოვრობს.

ეტიმოლოგია
ალექტორა წარმოდგება ბერძნული სიტყვიდან , რაც მამალს ნიშნავს. 1958 წელს სოფლის კვიპროსელმა თურქმა მაცხოვრებლებმა მიიღეს ალტერნატიული თურქული სახელი „გიოქაღაჩი“ , რაც „ზეციურ ხეს“ ნიშნავს.

გეოგრაფია
ალექტორა ლიმასოლის რაიონში ყველაზე დასავლეთით მდებარე დასახლებაა და დასავლეთიდან პაფოსის ოლქს ესაზღვრება. მას ასევე ესაზღვრება ლიმასოლის რაიონის ოთხი სხვა სოფელი: პანო არქიმანდრიტა ჩრდილოეთით, პისოური სამხრეთითა და სამხრეთ-აღმოსავლეთით, პლატანისტეია აღმოსავლეთით და კუკლია დასავლეთით.

ისტორია
ალექტორა პირველ ათასწლეულში მეზობელი სოფლებიდან მოსულმა ფისტის მომპოვებელმა ფერმერებმა დააარსეს. ფისტა რომის იმპერიაში პოპულარული პროდუქტი იყო მისი აფროდიზიაკული თვისებების გამო. ფრანკთა მმართველობის პერიოდში ალექტორა სამეფო მამულს წარმოადგენდა. დროთა განმავლობაში ვენახებმა ჩაანაცვლა კედარის ხეები, როგორც სოფლის ძირითადი კულტურა. ადგილობრივი მოსახლეობა ასევე შეავიწროეს პალესტინიდან და სირიიდან წამოსულმა მიგრანტებმა, რომლებიც ჯვაროსნული ლაშქრობების ძალადობას გამოექცნენ.

დემოგრაფია
ალექტორას მოსახლეობამ პიკს 1973 წელს მიაღწია, როდესაც იქ 490 ადამიანი ცხოვრობდა, რომელთა აბსოლუტურ უმრავლესობას კვიპროსელი თურქები შეადგენდნენ.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2007

საფრანგეთის 82-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ ექს-ლე-ბენში 2007 წლის 13-დან 25 აგვისტომდე.

პირველ ადგილზე ორი მონაწილე გავიდა. ტაი-ბრეიკში პირველი ორი პარტია სწრაფ ჭადრაკში ყაიმით დასრულდა, ხოლო ბლიცში მაქსიმ ვაშიე-ლაგრავი აღმოჩნდა ძლიერი (2 : 0) და ჩემპიონის ტიტულიც მან მოიპოვა.

ცხრილი
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2005

საფრანგეთის მე-80 ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ შარტრში 2005 წლის 15-დან 27 აგვისტომდე, ქალთა ჩემპიონატის პარალელურად.

ტურნირში 12 სპორტსმენი მონაწილეობდა. გამარჯვება ჟოელ ლოტიემ მოიპოვა და 2004 წლის წარმატება გაიმეორა. მეორე ადგილზე ანდრეი სოკოლოვი გავიდა, ხოლო მესამეზე — მაქსიმ ვაშიე-ლაგრავი.

ტურნირს მინიჭებული ჰქონდა კატეგორია (საშუალო რეიტინგი: 2560).

ცხრილი
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2003

საფრანგეთის 78-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ ექს-ლე-ბენში 2003 წლის 18-დან 30 აგვისტომდე.

ტურნირში 12 სპორტსმენი მონაწილეობდა. გაიმარჯვა ეტიენ ბაკრომ, რომელმაც 1999 წლიდან დაწყებული გამარჯვებათა სერია გააგრძელა. მეორე ადგილზე ჟოელ ლოტიე გავიდა, ხოლო მესამეზე — ანდრეი სოკოლოვი.

ტურნირს მინიჭებული ჰქონდა კატეგორია (საშუალო რეიტინგი: 2552).

ტურნირის მსვლელობა
ძირითადი დისტანცია სამმა მონაწილემ თანაბარი ქულებით დაასრულა. პირველი ადგილისთვის გამართულ მატჩ-ტურნირში ეტიენ ბაკრომ გაიმარჯვა.

სატურნირო ცხრილი
მატჩ-ტურნირი პირველი ადგილისთვის
ჩატარდა 30 აგვისტოს.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2002

საფრანგეთის 77-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ ვალ-დიზერში 2002 წლის 19-დან 31 აგვისტომდე. ტურნირში 12 სპორტსმენი მონაწილეობდა. გაიმარჯვა ეტიენ ბაკრომ, რომელმაც 1999 წლიდან დაწყებული გამარჯვებათა სერია გააგრძელა. მეორე ადგილზე ჟოელ ლოტიე გავიდა, ხოლო მესამეზე — იოსებ დორფმანი.

ტურნირის მსვლელობა
ძირითადი დისტანცია ორმა მონაწილემ თანაბარი ქულებით დაასრულა. ტაი-ბრეიკში (სწრაფი ჭადრაკი) ეტიენ ბაკრომ გაიმარჯვა ანგარიშით 1½ : ½ და ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა.

სატურნირო ცხრილი
ტაი-ბრეიკი
ტაი-ბრეიკი გაიმართა 30 აგვისტოს.
დროის კონტროლი: 15 წუთი + 5 წამი ყოველ სვლაზე.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2001

საფრანგეთის 76-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ მარსელში 2001 წლის 12-დან 25 აგვისტომდე.

ჩემპიონატის მონაწილეები ორ ჯგუფად გაიყვნენ (თითოეულში რვა მოჭადრაკე). თითოეული ჯგუფიდან საუკეთესო ოთხეული შემდეგ ეტაპზე გადიოდა. ჯგუფში, მოულოდნელად, ჟოელ ლოტიე საუკეთესო ოთხეულში ვერ მოხვდა.
 ჯგუფში ელუა რელანჟმა ბლიც ტაი-ბრეიკში იოსებ დორფმანი დაამარცხა ანგარიშით 2½ : 1½. იგორ-ალექსანდრე ნატაფმა ტაი-ბრეიკში მონაწილეობაზე უარი განაცხადა და შემდეგ ეტაპზე ვერ მოხვდა.
ფინალურ ეტაპზე მოჭადრაკეები მხოლოდ მეორე საკვალიფიკაციო ჯგუფის წევრებს ხვდებოდნენ. დაგროვილი ქულები ჯამდებოდა.

სატურნირო ცხრილი
 ჯგუფი
 ჯგუფი
 ფინალი
მუქი ფონით აღნიშნულია პარტიები, რომლებიც წინასწარ ჯგუფში გათამაშდა.

მატჩ-ტურნირი პირველი ადგილისთვის
ჩატარდა 24 აგვისტოს.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 2000

საფრანგეთის 75-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ ვიშიში 2000 წლის 15-დან 24 აგვისტომდე.

ჩემპიონატის მონაწილეები ორ ჯგუფად გაიყვნენ (თითოეულში რვა მოჭადრაკე). თითოეული ჯგუფიდან საუკეთესო ოთხეული შემდეგ ეტაპზე გადიოდა. ფინალში მოჭადრაკეები მხოლოდ მეორე საკვალიფიკაციო ჯგუფის წევრებს ხვდებოდნენ. დაგროვილი ქულები ჯამდებოდა.

სატურნირო ცხრილი
 ჯგუფი
 ჯგუფი
 ფინალი
მუქი ფონით აღნიშნულია პარტიები, რომლებიც წინასწარ ჯგუფში გათამაშდა.

 ფინალი
მუქი ფონით აღნიშნულია პარტიები, რომლებიც წინასწარ ჯგუფში გათამაშდა.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1999

საფრანგეთის 74-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ქალაქ ბეზანსონში 1999 წლის 16-დან 22 აგვისტომდე.

რთულმა სისტემამ, რომელიც ორ საკვალიფიკაციო ჯგუფსა და სხვადასხვა ადგილებისთვის პლეი-ოფის ეტაპს მოიცავდა, ჩემპიონობის მოპოვების საშუალება ეტიენ ბაკროს მისცა. თავდაპირველად, მას მოუწია პლეი-ოფის მოგება ლორან ფრესინესთან ჯგუფში მეორე ადგილისთვის, რამაც ტიტულისთვის ბრძოლის საშუალება მისცა დარკო ანიჩთან, დავი მარჩიანოსთან და კრისტიან ბაუერთან ერთად. ნახევარფინალში ბაკრომ ანიჩი დაამარცხა, ფინალში კი — მარჩიანო. ორივე შემთხვევაში მან პირველი პარტია შავებით ითამაშა, ხოლო თეთრებით გამარჯვება გააფორმა.

სატურნირო ცხრილი
 ჯგუფი
 ჯგუფი
ტაი-ბრეიკი მე-2 ადგილისთვის ჯგუფში
ნახევარფინალი
დავი მარჩიანო (1½) — (½) კრისტიან ბაუერი
ეტიენ ბაკრო (1½) — (½) დარკო ანიჩი

ფინალი
ეტიენ ბაკრო (1½) — (½) დავი მარჩიანო

მატჩი 3—4 ადგილებისთვის
კრისტიან ბაუერი (2½) — (1½) დარკო ანიჩი

5—8 ადგილები
ჟოელ ლოტიე (3½) — (2½) ჟან-ლუკ შაბანონი
ელუა რელანჟი (2½) — (1½) ლორან ფრესინე

5—6 ადგილები
ჟოელ ლოტიე (1½) — (½) ელუა რელანჟი

7—8 ადგილები
ლორან ფრესინე (1½) — (½) ჟან-ლუკ შაბანონი

9—12 ადგილები
ანატოლი ვაისერი (3) — (1) ჟან-მარკ დეგრევი
მანუელ აპისელია (4½) — (3½) ნამიგ გულიევი

9—10 ადგილები
ანატოლი ვაისერი (5) — (3) მანუელ აპისელია

11—12 ადგილები
ჟან-მარკ დეგრევი (4½) — (3½) ნამიგ გულიევი

13—16 ადგილები
ბენუა ლაპეი (1½) — (½) ჟან-პიერ ბუდრე
არნო ოშარი (1½) — (½) ემანუელ ბრიკარი

13—14 ადგილები
არნო ოშარი (1½) — (½) ბენუა ლაპეი

15—16 ადგილები
ემანუელ ბრიკარი (2) — (0) ჟან-პიერ ბუდრე
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1998

საფრანგეთის 73-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა მერიბელში 1998 წლის 14-დან 29 აგვისტომდე.

ჩემპიონატი მოიგო იოსებ დორფმანმა, რომელმაც ნახევარი ქულით გაასწრო ეტიენ ბაკროს. ბაკრო ახლოს იყო ჩემპიონობასთან, თუმცა მე-13 ტურში ბაჰარ კუატლისთან, ხოლო მე-14 ტურში კრისტიან ბაუერთან დამარცხდა. იოსებ დორფმანმა ძალიან დაჯერებულად იასპარეზა, მოიგო ხუთი პარტია, ხოლო დანარჩენი ფრედ დაასრულა. ანატოლი ვაისერმა და დავი მარჩიანომ მე-3 ადგილი გაიყვეს. მოჭადრაკეები, რომლებმაც მაღალი ადგილები დაიკავეს, ასევე მიწვეულნი იყვნენ საფრანგეთის ნაკრებში ოლიმპიადაზე მონაწილეობის მისაღებად. ნაკრებში ადგილების გასანაწილებლად სამი მატჩი ჩატარდა: ვაისერმა დაამარცხა მარჩიანო (პირველი პარტიის მოგებით), ოშარმა სძლია ფრესინეს (პირველი პარტია ფრედ დასრულდა), ხოლო ბაუერმა აჯობა მირალესს (აქაც პირველი პარტია ფრედ დამთავრდა).

სატურნირო ცხრილი
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1938

საფრანგეთის მე-16 ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ნიცაში 1938 წლის 2-დან 10 სექტემბრამდე.

ჩემპიონატის მსვლელობა
ჩემპიონატი ჩატარდა სასტუმრო „ესკურიალის“ მისაღებ დარბაზში. ტურნირის ორგანიზატორი იყო ალექსანდრ ალიოხინის სახელობის საჭადრაკო წრე. საორგანიზაციო კომიტეტის პრეზიდენტები იყვნენ ა. ვ. მონგრედიენი, ჟორჟ რენო, ბრაიან პატრიკ რაილი. მთავარი არბიტრი იყო ედმონდ დეზი.

პირველ ადგილზე ორი მონაწილე გავიდა. ბერგერის კოეფიციენტის მიხედვით, საფრანგეთის ჩემპიონის ტიტული მიენიჭა არისტიდ გრომერს.

ჩემპიონატზე პირველად იქნა ორგანიზებული ტურნირი საფრანგეთში მცხოვრებ უცხოელთა შორის, რომლის გამარჯვებულიც კარელ ოპოჩენსკი გახდა.

ასევე ჩატარდა კლასის ტურნირი 10 მოთამაშეს შორის (გამარჯვებული — როჯერ დანიელი), კლასის ტურნირი 10 მოთამაშეს შორის (გამარჯვებული — ჟ. დელანუა) და მე-2 კლასის ტურნირი 5 მოთამაშეს შორის (გამარჯვებული — რაიმონ ნიკო).

ქალთა ჩემპიონატზე განაცხადი მხოლოდ პოლეტ შვარცმანმა შეიტანა, რომელიც თამაშის გარეშე გამოცხადდა გამარჯვებულად.

ცხრილი
ამიანდოსი

ამიანდოსი — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში, რომელიც კიპერუნტადან სამხრეთ-დასავლეთით 9 კილომეტრში მდებარეობს.

პანო ამიანტოსი
პანო ამიანტოსი — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში, რომელიც კიპერუნტადან სამხრეთ-დასავლეთით 7 კილომეტრში მდებარეობს. წარსულში სოფლის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებდა აზბესტის დიდი საბადო.

მაღაროს დახურვის შემდეგ, უზარმაზარი ნამუშევარი ტერიტორია ტროოდოსის ლანდშაფტზე დიდ ლაქად დარჩა. ამჟამად მიმდინარეობს პროექტი ამ ტერიტორიის ხელახალი განაშენიანების შესახებ, რამაც საბოლოოდ უნდა დაუბრუნოს გარემოს პირვანდელი სილამაზე, თუ არა პირვანდელი ფორმა.
არაკაპასი

არაკაპასი — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში, რომელიც მდებარეობს ეპტაგონიიდან 5 კმ-ით დასავლეთით.

რელიგია
არაკაპასში არის ორი ეკლესია: პანაგია იამატიკის ძველი და ახალი ტაძრები. ძველი ეკლესია საუკუნით თარიღდება, ხოლო ახალი ეკლესია 1822 წელს აშენდა.

სახელი
ნეარხოს კლერიდისის მიხედვით, სოფელს სახელი ეწოდა მისი პირველი მაცხოვრებლის პატივსაცემად, რომელსაც „აროკოპოსი“ ან „აროკოპასი“ ერქვა. სიმოს მენანდროსი სახელს „აროკოპასს“ სოფლის წარმოშობასა და ვენეციურ სახელს — „“-ს უკავშირებს.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1936

საფრანგეთის მე-14 ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა პარიზში 1936 წლის 4-დან 13 სექტემბრამდე.

ჩემპიონატის მიმდინარეობა
ჩემპიონატი ჩატარდა მარცხენა სანაპიროს ოლქში, მ. ტაუბერის სალონში (პრესბურის ქუჩა, 6). ტურნირის ორგანიზატორი იყო პარიზის ლიგა.

საორგანიზაციო კომიტეტის პრეზიდენტები იყვნენ ფრონვილი და ბეინე. მთავარი არბიტრი — ფრანსუა ლე ლიონე.

ჩემპიონატში გამარჯვება მორის რაიზმანმა მოიპოვა ამედე ჟიბოსთან დაძაბული ბრძოლის შემდეგ. ეს რაიზმანის კარიერაში მეორე ტიტული იყო.

საფრანგეთის ჩემპიონატების ისტორიაში პირველად მიიღო მონაწილეობა ქალმა — შანტალ შოდე დე სილანმა.

ტურნირზე 10 მოთამაშეს უნდა მიეღო მონაწილეობა, თუმცა ბოლო მომენტში ერთმა მოთამაშემ უარი თქვა. შედეგად, ზოგიერთ მოჭადრაკეს, მაგალითად ვიქტორ კანს, 5-ჯერ მოუწია შავებით თამაში და მხოლოდ 3-ჯერ თეთრებით.

პრიზი საუკეთესო პარტიისთვის ჟურნალმა „“-მ დააწესა. გამარჯვებულებს საველი ტარტაკოვერი და ფრანსუა ლე ლიონე არჩევდნენ. პრიზი გადაეცა მ. რაიზმანისა და ფ. ლაზარის პარტიას. რაიზმანის წინადადებით, მეორე პრიზი მიენიჭა ვიქტორ კანისა და ანრი ევრარის პარტიას.

სატურნირო ცხრილი