ლანჭოუ

ლანჭოუ (გამარტივებული ჩინური: ; ტრადიციული ჩინური: ; ფინინი: ) — განსუს პროვინციის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი, ჩინეთი. ქალაქი მდებარეობს ხუანხეს ნაპირებზე. ლანჭოუ არის მთავარი რეგიონალური სატრანსპორტო ცენტრი, რომელიც რკინიგზით აკავშირებს ჩინეთის შორეულ დასავლეთში მდებარე ადგილებს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილთან. ისტორიულად ის მნიშვნელოვანი ადგილი იყო ჩრდილოეთ აბრეშუმის გზაზე. ამჟამად ლანჭოუ ახალი ევრაზიული სახმელეთო ხიდის შემადგენელი ნაწილია. ქალაქში განვითარებულია მძიმე ინდუსტრია და პეტროქიმიური ინდუსტრია.

ლანჭოუ შედის მსოფლიოს 100 ძირითად ქალაქს შორის მეცნიერული კვლევების მხრივ. ეს კვლევა ბუნების ინდექსის მიერ იწარმოება. ქალაქში არსებობს მნიშვნელოვანი კვლევითი ინსტიტუტები, როგორიცაა: ლანჭოუს უნივერსიტეტი, ლანჭოუს ტექნოლოგიების უნივერსიტეტი, ჩრდილო-დასავლეთის უნივერსიტეტი და ლანჭოუს ძიაოთონგის უნივერსიტეტი. აღსანიშნავია ლანჭოუს უნივერსიტეტი, რომელიც ჩინეთის ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ უნივერსიტეტად ითვლება. ის დაწესებულება ასევე არის „პროექტი 985“-ის ნაწილი.

2019 წლის 31 დეკემბერის მონაცემებით ლანჭოუში 3 790 900 ადამიანი ცხოვრობდა, რომელთაგან 3 072 100 ქალაქის ურბანულ ნაწილში ცხოვრობს. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის მოსახლეობის მეშვიდე საყოველთაო აღწერის მიხედვით (2020 წელი), ლანჭოუს მოსახლეობამ ისტორიაში პირველად გადააჭარბა 4 მილიონს. ამ მონაცემების მიხედვით ქალაქის ამჟამინდელი მოსახლეობა 4 359 446 ადამიანია.

ისტორია
თავდაპირველად ლანჭოუს ტერიტორია ციანგებით იყო დასახლებული. ლანჭოუ ცინის სამეფოს ნაწილი ძველი წელთაღრიცხვით მე-6 საუკუნეში გახდა.

ძველი წელთაღრიცხვით 81 წელს, ქალაქი ხანის დინასტიის (ძვ. წ. 206 – ახ. წ. 220) დაქვემდებარებაში იყო. ძველი წელთაღრიცხვით პირველი ათასწლეულის განმავლობაში ქალაქი ჩრდილოეთს აბრეშუმის გზის ნაწილი იყო. ის ასევე იყო ხუანხეს გადასაკვეთად მნიშვნელოვანი ისტორიული ცენტრი. ქალაქის დასაცავად ჩინეთის დიდი კედელი იუმენის უღელტეხილამდე გაგრძელდა. ლანჭოუს ურბანულ ნაწილში დღესაც არსებობს დიდი კედლის ნაწილები.

ხანის დინასტიის დაცემის შემდეგ, ლანჭოუ ტომური სახელმწიფოების დედაქალაქი გახდა. საუკუნეში ის გახდა დამოუკიდებელი ტერიტორიის, ადრეული ლიანგის დედაქალაქი.

1127 წლიდან ქალაქი ძინის დინასტიის ხელში, 1235 წლიდან კი მონღოლთა იპერიის ხელში გადავიდა.

მინის დინასტიის (1368–1644) მმართველობის პერიოდში პრეფექტურა ოლქად გადაკეთდა და ლინთაოს უფრო დიდი ზომის პრეფექტურას შეუერთდა. 1477 წლიდან ლანჭოუს ძველი სტატუსი დაუბრუნდა და დამოუკიდებელი პოლიტიკური ერთეული გახდა.

ქალაქს მისი ამჟამინდელი სახელწოდება 1656 წელს, ცინის დინასტიის მმართველობის პერიდში მიენიჭა. მას შემდეგ, რაც განსუ დამოუკიდებელ პროვინციად ჩამოყალიბდა 1666 წელს, ლანჭოუ მისი დედაქალაქი გახდა.

ლანჭოუ ძლიერ დაზიანდა დუნგანის აჯანყების შედეგად, რომელიც 1864–1875 წლებში მიმდინარეობდა. 1920-იან და 1930-იან წლებში ლანჭოუ საბჭოთა კავშირის გავლენის ქვეშ არსებული ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთის ცენტრად ჩამოყალიბდა.

იაპონია-ჩინეთის მეორე ომი
იაპონია-ჩინეთის მეორე ომის (1937–1945) პერიოდში ლანჭოუ 1935 წელს საავტომობილო მაგისტრალის საშუალებით დაუკავშირდა სიანს და გახდა ჩინეთ-საბჭოთა გზატკეცილის 3200 კილომეტრიანი მონაკვეთის ნაწილი. ეს მაგისტრალი საბჭოთა მარაგის გადასატანად გამოიყენებოდა სიანის მიმართულებით. ეს ავტომაგისტრალი უმთავრესი სატრანსპორტო გადაადგილების საშუალება იყო ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთში რკინიგზის გაყვანამდე. მოგვიანებით გაყვანილმა რკინიგზამ ლანჭოუ ურუმჩის, სინძიანს დაუკავშირა.

გეოგრაფია
ლანჭოუ მდებარეობს მდინარე ხუანხეს ზედა ნაწილში. ქალაქი ადრეული პერიოდიდან ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ცენტრი იყო, რაც განპირობებულია იმით, რომ ლანჭოუ ხესის კორიდორის ყველაზე სამხრეთით მდებარე ნაწილია, რის საშუალებითაც ცენტრალურ აზიასთან დაკავშირებაა შესაძლებელი. ლანჭოუ ასევე უკავშირდება ამ ტერიტორიის უძველეს დედაქალაქს, ჩანანს (თანამედროვე სიანი), რომელიც შენსის პროვინციაში მდებარეობს.

კლიმატი
ლანჭოუ ზომიერ სარტყელში მდებარეობს და მისთვის დამახასიათებელია ნახევრად უდაბნოს კლიმატი (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია ). ქალაქში ცხელი ზაფხული და ცივი და ძალიან მშრალი ზამთარია.
კორლი,
პენზა,