დანილო მედინა

დანილო მედინა (დ. 10 ნოემბერი, 1951) — დომინიკელი პოლიტიკოსი, რომელიც 2012-დან 2020 წლამდე დომინიკელთა რესპუბლიკის პრეზიდენტის პოსტს იკავებდა.

მანამდე მედინა 1996-1999 და 2004-2006 წლებში პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსად მუშაობდა. იგი დომინიკის განთავისუფლების პარტიის წევრია. 2012 წლის მაისის საპრეზიდენტო არჩევნებში მან იპოლიტო მეხია ხმების 51%-ით დაამარცხა და გამარჯვება მოიპოვა. 2016 წლის 15 მაისს დანილო მედინამ, რომელიც პარტიათა კოალიციას ხელმძღვანელობდა, კვლავ გაიმარჯვა საპრეზიდენტო არჩევნებში. მან ოპოზიციის ლიდერი და „“-ის კანდიდატი ლუის აბინადერი ხმების 61.8%-ით დაამარცხა. ეს იყო თავისუფალ არჩევნებში არჩეული პრეზიდენტის მიერ მიღებული ხმების ყველაზე მაღალი პროცენტული მაჩვენებელი 1924 წლის შემდეგ, როდესაც ორასიო ვასკესმა ხმების 69.8%-ით გაიმარჯვა. ამ შედეგით მედინამ გადააჭარბა ხუან ბოშის (59.5% 1962 წელს) და ლეონელ ფერნანდესის (57.1% 2004 წელს) რეკორდებს.

მედინას მეორე საპრეზიდენტო ვადა მისი მომხრეების მიერ ხასიათდება როგორც ჰუმანური, გამჭვირვალე და მიზანზე ორიენტირებული. პრეზიდენტმა, რომელიც ცნობილი იყო ქვეყნის ღარიბ სოფლებში ყოველკვირეული ვიზიტებით, მეორე ვადა 65%-იანი რეიტინგით დაასრულა. თუმცა, მისი მეორე ვადის განმავლობაში იყო მცდელობები მესამე ვადით კენჭისყრის უფლების მოსაპოვებლად, რაც აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის, მაიკ პომპეოს სატელეფონო ზარის შემდეგ ჩაიშალა.

ამჟამად მედინას ოჯახის წევრების, მათ შორის მისი ორი ძმის წინააღმდეგ, კორუფციის ბრალდებით გამოძიება მიმდინარეობს. საქმე ეხება გავლენით ვაჭრობას, რის შედეგადაც მათ მედინას პრეზიდენტობის პერიოდში სახელმწიფოსთან მრავალი კონტრაქტი გააფორმეს და ბიზნესსარგებელი მიიღეს. 2020 წლის ნოემბრისთვის საგამოძიებო პროცესი ახალ ფაზაში შევიდა, რაც მედინას ორი ძმის დაპატიმრებით დაგვირგვინდა.

ადრეული წლები
მედინა დაიბადა აროიო კანოში, სან-ხუანის პროვინციაში, დომინიკელთა რესპუბლიკის სამხრეთ-დასავლეთით. იგი ხუან პაბლო მედინა დე ლოს სანტოსისა (1918–2019) და ამელია სანჩეს აბრეუს (1931–2004) რვა შვილიდან უფროსია. 18 წლის ასაკიდან იგი სტუდენტური ლიდერი იყო და სან-ხუან დე ლა მაგუანაში, სანტო-დომინგოს ავტონომიურ უნივერსიტეტში , „ნაციონალისტური სტუდენტური რევოლუციური ფრონტის“ ფილიალი დააფუძნა. როდესაც 1973 წელს პროფესორმა ხუან ბოშმა დომინიკის განთავისუფლების პარტია ჩამოაყალიბა, მედინა მას შეუერთდა. მან ეკონომიკა სანტო-დომინგოს ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში შეისწავლა და 1984 წელს სწავლა წარჩინებით დაასრულა. 1983 წლიდან იგი „“-ის ცენტრალური კომიტეტის წევრია. 1986 წლის არჩევნებში იგი კონგრესის დეპუტატად აირჩიეს. 1987 წელს მან ცოლად ფსიქოლოგი კანდიდა მონტილია შეირთო, რომელთანაც სამი ქალიშვილი — სიბელი, ვანესა და ანა პაულა ჰყავს.

კარიერა 1990-იან და 2000-იან წლებში
1990 წელს მედინა, ლეონელ ფერნანდესთან და ხუან ტემისტოკლეს მონტასთან ერთად, დომინიკის განთავისუფლების პარტიის პოლიტიკური კომიტეტის წევრად აირჩიეს. საკუთარმა პოლიტიკურმა ორგანიზაციამ იგი დომინიკელთა რესპუბლიკის დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარედ წარადგინა.

იგი დომინიკელთა რესპუბლიკის დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარე იყო 1994-დან 1995 წლამდე, შემდგომ კი პრეზიდენტის ადმინისტრაციის მდივნის პოსტს იკავებდა 1996-1999 და კვლავ 2004-2006 წლებში.

ეროვნული კონგრესის დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარეობისას (1990–1994), იგი საკვანძო ფიგურა იყო იმ საპარლამენტო მოლაპარაკებებში, რომლებმაც 1994 წლის პოლიტიკური ჩიხიდან გამოსვლა უზრუნველყო. იმ წელს ხოაკინ ბალაგერსა და ხოსე ფრანსისკო პენია გომესს შორის დაფიქსირებულმა ხმების მცირე სხვაობამ სერიოზული კონფლიქტი გამოიწვია, რადგან მხარეები ერთმანეთს გაყალბებაში ადანაშაულებდნენ. კრიზისი დასრულდა შეთანხმებით, რომლის საფუძველზეც დაკანონდა საპრეზიდენტო და საპარლამენტო არჩევნების განცალკევება, პირველივე ტურში გამარჯვებისთვის ხმების „50%+1“ პროპორციის აუცილებლობა და აიკრძალა პრეზიდენტის ხელახალი არჩევა. ამ შეთანხმებამ საბოლოოდ „“-ის სასარგებლოდ იმუშავა, რომელმაც 1996 წლის არჩევნებში გაიმარჯვა, როდესაც ლეონელ ფერნანდესმა მეორე ტურში ხოსე ფრანსისკო პენია გომესი დაამარცხა.

მედინა მიიჩნევა „“-ის მთავარ პოლიტიკურ სტრატეგად და მოლაპარაკებების ოსტატად. სწორედ ამ ამპლუაში იყო იგი პრეზიდენტ ფერნანდესის საპრეზიდენტო კამპანიის ერთ-ერთი ლიდერი. 1996 წელს იგი პრეზიდენტის ადმინისტრაციის მდივნად დაინიშნა და სახელმწიფოს მეთაურის ერთ-ერთ უახლოეს გარემოცვად იქცა. 2000 წელს, ვინაიდან ფერნანდესს ხელახლა კენჭისყრის უფლება არ ჰქონდა, „“-ის საპრეზიდენტო კანდიდატი მედინა გახდა. მან ხმების მხოლოდ 24.9% მიიღო და მნიშვნელოვნად ჩამორჩა ოპოზიციონერ კანდიდატს, იპოლიტო მეხიას „დომინიკელთა რევოლუციური პარტიიდან“ , რომელმაც ხმების 49.87% დააგროვა. მედინა მიხვდა, რომ პირველ ტურში მიღებული თითქმის 25-პროცენტიანი სხვაობის აღმოფხვრის შანსი არ ჰქონდა, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც მესამე ადგილზე გასულმა ბალაგერმა მიანიშნა, რომ მისი მომხრეების ნაწილი მეორე ტურში მხარს „“-ს დაუჭერდა. მედინას ბალაგერის ამომრჩეველთა თითქმის სრული მხარდაჭერა დასჭირდებოდა ასეთი მასშტაბური დეფიციტის დასაძლევად. იმის გაცნობიერებით, რომ მეორე ტურში მათი ნახევრის მიმხრობაც კი გაუჭირდებოდა, მედინამ გამარჯვება მეხიას დაუთმო. დამარცხების აღიარებისას მედინამ განაცხადა, რომ მეორე ტურის ჩატარება ქვეყნის ინტერესებში არ შედიოდა.

როდესაც პრეზიდენტმა ფერნანდესმა 2004 წელს მეორე ვადით დაიკავა პოსტი, მედინა კვლავ დაინიშნა პრეზიდენტის ადმინისტრაციის მდივნად და სამთავრობო კულუარებში მეორე გავლენიან ფიგურად ითვლებოდა. 2008 წლის მოახლოებული არჩევნების წინ, მედინა პრეზიდენტ ფერნანდესის მთავარ კონკურენტად იქცა, რადგან ბევრი მიიჩნევდა, რომ მმართველ პარტიაზე სრული პოლიტიკური კონტროლი სწორედ მას ჰქონდა. 2006 წლის 8 ნოემბერს მან თანამდებობა დატოვა, რათა პრეზიდენტ ფერნანდესის წინააღმდეგ „“-ის შიდაპარტიულ არჩევნებში მიეღო მონაწილეობა.

კამპანიის წარმოებისას მედინა იყენებდა ლოზუნგებს: „ახლაა დრო“ და „საუკეთესო ყველასთვის“ , თუმცა 2007 წლის 6 მაისს, 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების კანდიდატის გამოსავლენად გამართულ „“-ის შიდაპარტიულ არჩევნებში, იგი პრეზიდენტ ფერნანდესთან დამარცხდა. დაარსების დღიდან პარტია არაფორმალურად იცავდა პრინციპს, რომელიც ხელახლა კენჭისყრას გამორიცხავდა, თუმცა პრეზიდენტმა ფერნანდესმა ეს მიდგომა შეცვალა. ამან მას საშუალება მისცა, მედინას წინააღმდეგ კამპანია პირდაპირ პრეზიდენტის სასახლიდან ეწარმოებინა და ძალაუფლების მეორე ზედიზედ ვადით მოპოვებისთვის ებრძოლა.

შიდაპარტიულ კენჭისყრაში მედინამ ხმების 28.45% მიიღო, ფერნანდესმა კი — 71.55%. საარჩევნო პროცესის დროს დაფიქსირდა მცირე დარღვევებიც. 2007 წლის 6 მაისს, საღამოს, მედინა საზოგადოების წინაშე მოკლე მიმართვით წარდგა და განაცხადა, რომ იგი „სახელმწიფომ დაამარცხა“.

ამის შემდეგ მედინამ და მისმა მომხრეებმა პოლიტიკური აქტივობა შეამცირეს და ჩრდილში გადაინაცვლეს. ამ პერიოდში იგი 2012 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე „“-ის ყველაზე სავარაუდო კანდიდატად მიიჩნეოდა.

პრეზიდენტობა
მედინამ მონაწილეობა მიიღო 2012 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში, რომელიც 21 მაისის დილას დასრულდა. მან ხმების 51.24%-ით დაამარცხა თავისი 2000 წლის არჩევნების მეტოქე, იპოლიტო მეხია. საარჩევნო კამპანიის პერიოდში სანტო-დომინგოს ავტონომიური უნივერსიტეტის პლაგიატთან ბრძოლის განყოფილების კოორდინატორმა, პროფესორმა ხენოვე გნეკომ, მედინა სადისერტაციო ნაშრომში სავარაუდო პლაგიატის გამო გააკრიტიკა. გნეკო ასევე იკვლევდა სენატორ ფელიქს ბაუტისტასა და ეკონომიკის მინისტრ ხუან ტემისტოკლეს მონტასის ნაშრომებს. მოგვიანებით იგი თანამდებობიდან გადააყენეს უფლებამოსილების გადაჭარბებისა და ბრალდებების დამტკიცების შეუძლებლობის გამო. მედინა პირობას დებდა, რომ კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნებში კორუფციას შეებრძოლებოდა, შექმნიდა სამუშაო ადგილებს და ინვესტიციებს განახორციელებდა განათლებაში. 2016 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მედინა მეორე ვადით იქნა არჩეული. მან ოპოზიციის ლიდერი და „“-ის კანდიდატი ლუის აბინადერი ხმების 61.8%-ით დაამარცხა.

საერთაშორისო ურთიერთობებში მისი მთავრობა ამერიკის შეერთებული შტატების კურსს მიჰყვებოდა. ვენესუელასთან მიმართებით მან უარი თქვა პრეზიდენტ ნიკოლას მადუროს აღიარებაზე და მხარი დაუჭირა ოპოზიციის ლიდერ ხუან გუაიდოს. 2019 წლის მარტში იგი და სხვა პროამერიკელი კარიბისპირელი ლიდერები დონალდ ტრამპთან შეხვედრაზე მიიწვიეს, რათა განესაზღვრათ საერთო პოლიტიკა ვენესუელაში არსებულ ვითარებასა და ჩინეთის „მტაცებლურ ეკონომიკურ პრაქტიკასთან“ დაკავშირებით.

საპრეზიდენტო ვადის დასრულების შემდეგ, მედინას ოჯახის წევრების მიმართ გამოძიება მიმდინარეობს პოლიტიკური და ნათესაური კავშირების გამოყენებით ქონების დაგროვების ბრალდებით. პროცესს ზედამხედველობას უწევს „“ (კორუფციასთან ბრძოლის სამთავრობო პროკურატურა) და დომინიკელთა რესპუბლიკის გენერალური პროკურორის მოადგილე. 2020 წლის ნოემბრისთვის გამოძიება ახალ ეტაპზე გადავიდა, რაც მედინას ორი ძმის დაპატიმრებით გამოიხატა.