ლუსია ბერლინი

ლუსია ბრაუნ ბერლინი (დ. 12 ნოემბერი, 1936 – გ. 12 ნოემბერი, 2004) — მოკლე მოთხრობების ამერიკელი მწერალი. მას ჰყავდა მიმდევართა მცირე წრე, ვერ მიაღწია დიდ აუდიტორიას სიცოცხლის განმავლობაში. მოულოდნელად მოიპოვა ლიტერატურული პოპულარობა 2015 წელს, მისი რჩეული მოთხრობების ტომეულის, დამსუფთავებელ ქალთა სახელმძღვანელო-ს გამოქვეყნების შემდეგ. იგი მოხვდა -ის ბესტსელერების სიაში გამოქვეყნებიდან მეორე კვირაში და მოკლე დროში პოპულარობით გადააჭარბა მის ყველა წინა წიგნს ერთად.

ბიოგრაფია
ბერლინი დაიბადა ჯუნოში, ალასკა და ბავშვობა გაატარა საცხოვრებელი ადგილის მუდმივ ცვლაში, რაც განპირობებული იყო მამის კარიერით, რომელიც სამთო ინჟინერი იყო. ოჯახი ცხოვრობდა სამთო ბანაკებში აიდაჰოში, მონტანაში, არიზონაში, ელ პასოში, ტეხასსა და ჩილეში, სადაც ლუსიამ გაატარა ახალგაზრდობის უმეტესი ნაწილი. ზრდასრულობის ასაკში ის ცხოვრობდა ნიუ მექსიკოში, მექსიკაში, ნიუ იორკში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კალიფორნიასა და კოლორადოში .

კარიერა
ბერლინმა ნამუშევრების გამოცემა დაიწყო შედარებით გვიან, პოეტ ედ დორნის წახალისებითა და მეურვეობით. მისი პირველი მცირე კრებული, ანგელოზების სამრეცხაო, გამოიცა 1981 წელს, მაგრამ მისი გამოქვეყნებული მოთხრობები დაიწერა ჯერ კიდევ 1960 წელს. მან სიცოცხლეშივე გამოაქვეყნა სამოცდათექვსმეტი მოთხრობა. მისი რამდენიმე მოთხრობა გამოჩნდა ისეთ ჟურნალებში, როგორიცაა და ' . ბერლინმა გამოაქვეყნა მოთხრობების ექვსი კრებული, მაგრამ მისი ნამუშევრების უმეტესი ნაწილი შეგიძლიათ იხილოთ შემდეგ სამ ტომში შავი ბეღურას წიგნებიდან : საშინაო ტკივილები: ახალი და შერჩეული ისტორიები (1990), ამდენი ხანი: ისტორიები 1987-92 (1993) და სად ვცხოვრობ ახლა. : მოთხრობები 1993-98 (1999 წ.).

ბერლინის წიგნები არასოდეს ყოფილა ბესტსელერი, მაგრამ ავტორი დიდი გავლენით სარგებლობდა ლიტერატურულ საზოგადოებაში. ის შეადარეს რეიმონდ კარვერსა და რიჩარდ იეიტსს . ერთგვერდიანმა მოთხრობამ „ჩემი ჟოკეი“, რომელიც შედგებოდა ხუთი აბზაცისგან, მიიღო ჯეკ ლონდონის პრიზი 1985 წელს. ბერლინმა ასევე მიიღოო ამერიკული წიგნის ჯილდო 1991 წელს - ისთვის და მიენიჭა ხელოვნების ეროვნული ფონდის სტიპენდია.

2015 წელს გამოვიდა მისი მოთხრობის კრებული სახელწოდებით, სახელმძღვანელო დამსუფთავებელი ქალებისათვის: მოკლე მოთხრობები. კრებული სწრაფად გახდა ბესტსელერი. ის ასევე იყო კირკუსის პრიზის ფინალისტი.

გავლენა და სწავლება
მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში, ბერლინი საარსებო მინიმუმს შოულობდა მუშათა კლასის სამსახურებით. მწერლის გამოცდილება აისახა მოთხრობების სათაურებში:„სახელმძღვანელო დამსუფთავებელი ქალებისათვის“, „გადაუდებელი დახმარების ოთახის რვეული, 1977“ და „პირადი ფილიალების გაცვლა“ (გულისხმობს სატელეფონო დაფებსა და მათ ოპერატორებს).

1990-იანი წლების დასაწყისში ბერლინი ასწავლიდა შემოქმედებით წერას, სან-ფრანცისკოს ოლქის ციხეში და ჯეკ კერუაკის უსხეულო პოეტიკის სკოლაში ნაროპას უნივერსიტეტში. მან ასევე ჩაწერა ზეპირი ისტორიები ხანდაზმული პაციენტებისგან მთა სიონის საავადმყოფოში.

1994 წლის შემოდგომით ბერლინმა დაიწყო ორ-წლიანი სწავლება კოლორადოს უნივერსიტეტში, ბოულდერი. სემესტრის დასასრულს ის დაჯილდოვდა სწავლების ბრწყინვალე მეთოდებისთვის. ბერლინს თხოვეს, დარჩენა და დაასახელეს ასოცირებულ პროფესორად. მან გააგრძელა სწავლება 2000 წლამდე.

პირადი ცხოვრება
ბერლინი სამჯერ იყო დაქორწინებული და ჰყავდა ოთხი ვაჟი.
ბერლინს აწუხებდა ჯანმრთელობის პრობლემები, მათ შორის ორმაგი სქოლიოზი . მისმა მოხრილმა ხერხემალმა ერთ-ერთი ფილტვი დააზიანა და 1994 წლიდან სიკვდილამდე მუდმივად თან ატარებდა ჟანგბადის ავზს. იგი პენსიაზე გავიდა, როდესაც მისი მდგომარეობა ძალიან დამძიმდა და უკვე შეუძლებელი იყო მუშაობა. მოგვიანებით მას განუვითარდა ფილტვის კიბო . იგი ებრძოდა სიმსივნეს სხივური თერაპიით, რომელიც, მისი თქმით, ისეთი შეგრძნება იყო, თითქოს ძვლები მტვრად იქცეოდა. როდესაც მისი ჯანმრთელობა და ფინანსური მდგომარეობა გაუარესდა, ბერლინი გადავიდა ტრაილერის პარკში, ბოულდერის პირას, შემდეგ კი გადაკეთებულ ავტოფარეხში მისი შვილის სახლის უკან ლოს-ანჯელესის გარეთ. ამ მოძრაობამ მას საშუალება მისცა, უფრო ახლოს ყოფილიყო შვილებთან და სუნთქვა გაუადვილა (ბოლდერის ამაღლებამ გააძლიერა ფილტვების პრობლემები). ლუსია გარდაიცვალა საკუთარ სახლში, მარინა დელ რეიში, 68 წლის დაბადების დღეს, ერთ-ერთი საყვარელი წიგნით ხელში.