ნემჩიცე-ნად-ჰანოუ

ნემჩიცე-ნად-ჰანოუ — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ოლომოუცის მხარეში, ის პროსტეიოვის რაიონში მდებარეობს.

გეოგრაფია
ნემჩიცე-ნად-ჰანოუ ქალაქ პროსტეიოვიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 15 კილომეტრში მდებარეობს, ხოლო ოლომოუციდან სამხრეთით 27 კილომეტრითაა დაცილებული. იგი ძირითადად ზემო მორავის ხეობის სასოფლო-სამეურნეო ლანდშაფტზე მდებარეობს, მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის მხოლოდ სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი აღწევს ვიშკოვის კარიბჭემდე. მუნიციპალიტეტის სამხრეთ საზღვრის გასწვრივ მიედინება მდინარე ჰანა.

ისტორია
ნემჩიცე-ნად-ჰანოუ ისტორიულ წყაროებში პირველად 1406 წელს ჩნდება. ამ წელს პრაღის მთავარეპისკოპოსმა ჰაზბურკელმა ზბინეკ ზაიჩმა სოფელის მოსახლეობას მათი ქონების თავისუფლად ანდერძით გადაცემის უფლება მიანიჭა, ამ პერიოდისთვის სოფელი კოიეტინის მამულს ეკუთვნოდა და პრაღის ეპისკოპოსის საკუთრება იყო. 1436-დან 1720 წლამდე პერიოდში ნემჩიცე-ნად-ჰანოუ რამდენიმე მდიდარ მემამულეს ჰქონდათ გადანაწილებული.

მამულის ბოლო მფლობელი, 1848 წელს ჰაბსბურგთა იმპერიაში ბატონყმობის გაუქმებამდე, იყო ლეონტინა პაულინა კოუნიცე-რიტბერკელი. 1563 წელს იმპერატორმა ფერდინანდ -მა, ვრატისლავ პერნშტეინის თხოვნით ნემჩიცე ქალაქად გამოაცხადა. მან ხელოსნებს მიანიჭა გილდიებში გაერთიანების, ორ ყოველწლიურ ბაზრობაზე და სამშაბათობით ყოველკვირეულ მარცვლეულის ბაზრობაზე მონაწილეობის უფლება და გერბი (ნახევარ ფარი, შავი ბიზონის თავი წითელი ენით და ვერცხლისფერი საბლით ნესტოში, გერბის მეორე ნაწილზე გამოსახულია ოქროსფერი ხორბლის თავთავები).

1720 წელს კოიეტინის მამული პრაღის მთავარეპისკოპოსს მიჰყიდეს და მისი ბოლო მფლობელი ელეონორა კაუნიცელი იყო, რომელიც ცოლად გაჰყვა პრინც მეტერნიხს. მისი ძალისხმევით 1831 წელს ნემჩიცეში სკოლა აშენდა. 1848 წელს დიდგვაროვნების პრივილეგიები გაუქმდა და სოფელი ნემჩიცე კრომერჟიჟის რაიონულ ადმინისტრაციას დაექვემდებარა.

1864 წელს აირჩიეს პირველი საბჭო და პირველი მერი გახდა ფერმერი ფლორიან კისელაკი. 1868 წლიდან ნემჩიცე-ნად-ჰანოუში უწყვეტად ფუნქციონირებს ბიბლიოთეკა, თუმცა მან რამდენჯერმე შეიცვალა ადგილმდებარეობა.

ნემჩიცემ უდიდეს განვითარება საუკუნის მეორე ნახევარსა და საუკუნის დასაწყისში მიაღწია. 1914 წელს სახელი შეიცვალა ნემჩიცე-ნა-ჰანეთი, ხოლო 1925 წელს კიდევ ერთხელ შეიცვალა სახელი და ამჟამინდელი ნემჩიცე-ნად-ჰანოუ ეწოდა. 1960 წელს იგი პროსტეიოვის რაიონის ნაწილი გახდა, ხოლო 2001 წლიდან - ოლომუცის რეგიონის.

1970 წელს ნემჩიცე-ნად-ჰანოუ ქალაქად გამოცხადდა და პროსტეიოვის რაიონის სამხრეთ ნაწილის კულტურული ცხოვრების, განათლების, ჯანდაცვის სერვისების, ოფისების, მაღაზიებისა და დასაქმების შესაძლებლობების ცენტრი გახდა.

1998 წელს ქალაქის გერბი თანამედროვე სტანდარტებით განაახლეს.

ღირსშესანიშნაობები
წმინდა მარიამ მაგდალინელის ეკლესია ყველაზე ძველი ეკლესია ნემჩიცეში, ის სავარაუდოდ უკვე საუკუნეში არსებობდა, ხოლო დღევანდელი ნაგებობა 1662 წელს აიგო. სამრეკლო კოშკი ეკლესიისგან 6 მეტრითაა დაშორებული და მისი ძირითადი ნაწილი თავად ეკლესიაზე ძველია; კოშკის გვიანი ბაროკოს სტილის სართული 37 მეტრის სიმაღლეს აღწევს. გვერდითი სამლოცველოები საუკუნის მეორე ნახევარში მიაშენეს. 1897 წელს აშენდა ახალი მთავარი საკურთხეველი და ეკლესია ხელახლა აკურთხა ოლომოუცის არქიეპისკოპოსმა თეოდორ კოენმა. ჯვრის გზა 1907 წლით თარიღდება და მისი ავტორია ვიქტორ ფოერსტერი. პირველი მსოფლიო ომის დროს ზარები ჩამოხსნეს, ახალი კი 1927 წელს დაამონტაჟეს. ისინი კვლავ წაიღეს 1942 წელს და ეკლესია 1968 წლამდე უზაროდ დარჩა. 1945 წელს ნაგებობა ძლიერ დაზიანდა და შემდგომ აღადგინეს. 1998 წელს აკურთხეს ეკლესიის ახალი საკურთხეველი.

ნემჩიცე-ნად-ჰანოუს სამრევლოს შენობა საუკუნის პირველი ნახევრით თარიღდება, თუმცა მისი არსებობის შესახებ ისტორიულ წყაროებში უკვე 1544 წელს არის მოხსენიებული. ეს არის ერთსართულიანი, მართკუთხა გეგმარების ნაგებობა, რომლის დარბაზში ფაბიონისებური ჭერი ილუზორული მხატვრობითაა მოხატული. 1999 წელს განხორციელდა კედლების გამაგრება და სახურავის სრული განახლება.

ქალაქის ცენტრში მდებარეობს წმინდა იუდა თადეოსის ბაროკოს ქანდაკება, რომელიც 1731 წელს გოტფრიდ ფრიჩმა აღმართა. წმინდა იოანე ნეპომუკის ქანდაკება 1717 წელს, ეკლესიასთან ახლოს ყოფილ სასაფლაოზე დადგეს.

ქალაქში მრავლადაა სხვა რელიგიური ძეგლებიც: მფარველი ანგელოზის (1907), წმინდა ანას (1890) და ღვთისმშობლის (1882) ქანდაკებები, აგრეთვე „ღვთის სვეტები“ და მრავალი ქვის ჯვარი, რომელთა უმეტესობა – საუკუნეებს ეკუთვნის და ადგილობრივი მცხოვრებლების მიერაა შეწირული. ზოგი მათგანი დაკავშირებულია ისტორიულ მოვლენებთან, მაგალითად, ხანძრებთან ან ომებთან.

ცნობილი ადამიანები
მარტინ ფერდინანდ კვადალი (1736–1811) — მორავიელ-ავსტრიელი მხატვარი და გრავიორი

ფოტოგალერეა