ნანნინგი

ნანნინგი (გამარტ. ჩინ. ; ტრადიც. ჩინ. , ფინინი: ; ჯუან. ) — დედაქალაქი და მოსახლეობის მხრივ უდიდესი ქალაქი გუანსი-ჯუანის ავტონომიურ რეგიონში, ჩინეთი. ის ცნობილია, როგორც „მწვანე ქალაქი“ სუბტროპიკული სარტყლებისათვის დამახასიათებელი ფოთლოვანი მცენარეების გამო. ის მდებარეობს გუანსის სამხრეთ ნაწილში და გარს გორაკები აკრავს. ქალაქისათვის, მუსონებიის გამო, ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატია დამახასიათებელი. 2018 წლის აღწერის მიხედვით, ნანნინგში 7 241 100 ადამიანი ცხოვრობს, რომელთაგან 4 417 600 ადამიანი ურბანულ არეალში, 3 839 800 კი სუბურბანულ რაიონში ცხოვრობს.

1949 წლის დასაწყისში ნანნინგში ეკონომიკური ზრდა დაიწყო. წარსულში არსებულ როლებთან ერთად (კომერციული და ადმინისტრაციული ცენტრი) ქალაქმა ინდუსტრიული მნიშვნელობაც შეიძინა. დღესდღეობით, ნანნინგი ითვლება გუანსის ეკონომიკურ, ფინანსურ და კულტურულ ცენტრად. ქალაქი ასევე არის მთავარი ცენტრი ჯუანების (ეთნიკური უმცირესობა გუანსი-ჯუანში) გადამზადებისათვის. ნანნინგის სახალხო პარკი ქალაქის ცენტრში არსებული რეკრეაციული ზონაა.

ნანნინგი წარმოადგენს რეგიონის მნიშვნელოვანი უნივერსიტეტების ადგილსამყოფელს, რომელთა შორისაა: გუანსის უნივერსიტეტი, გუანსის სამედიცინი უნივერსიტეტი და გუანსის ხელოვნების უნივერსიტეტი.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ქალაქის პეიზაჟი
ნანნინგში მდებარეობს ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის სიდიდით 21-ე ნაგებობა, დივანგის საერთაშორიუსლო კომერციული ცენტრი, რომლის სიმაღლე 276 მეტრია. ეს ნაგებობა გუანსი-ჯუანის ავტონომიური რეგიონისა და მთლიანად სამხრეთ ჩინეთის (გარდა ჩუნცინისა) უმაღლესი შენობაა. ნანნინგის სიდიდით მეორე შენობაა მსოფლიოს ვაჭრობის კომერციული ქალაქი, რომლის სიმაღლესაც 218 მეტრი შეადგენს. დღესდღეობით ქალაქში 100 მეტრზე მაღალი შვიდი შენობაა.

ნანნინგში მდებარეობს მრავალი პარკი, რომელთათვის დამახასიათებელია ტროპიკული ტიპის ფოთლოვანი მცენარეები. ეს ქალაქი მთელი ჩინეთის მასშტაბით ერთ-ერთი უმწვანესია და საზოგადოებაში ცნობილია, როგორც „მწვანე ქალაქი“ . ნანნინგში ქალაქის პეიზაჟი ხშირად იცვლება იქიდან გამომდინარე, რომ ქალაქი თანდათნობით ჩინეთის მნიშვნელოვანი სამრეწველო ცენტრი ხდება.

ეკონომიკა
ნანნინგის მთლიანმა შიდა პროდუქტმა 2015 წელს 241 მილიარდი ჩინური იუანი შეადგინა. ქალაქის მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ სულ მოსახლეზე 7 844 აშშ დოლარს შეადგენს.

2007 წელს ექსპორტმა რეგიონში 10 მილიარდი აშშ დოლარი შეადგინა. ასევე უცხოურმა ინვესტიციებმა, საერთო ჯამში, 34.3 მილიარდი ჩინური იუანი შეადგინა. ნანნინგის დაქვემდებარებაშია ექვსი განვითარების ზონა და სამრეწველო პარკი, რომელთაგან სამი საოქლო ქალაქის მთლიანი შიდა პროდუქტის 8 პროცენტს შეადგენს.

ქალაქის მინერალურ რესურსებს შორისაა: ოქრო, ვერცხლი, მანგანუმი, ალუმინი, კვარცი, რკინა, ინდიუმი, ნახშირი, მარმარილო და გრანიტი. ნანნინგში ჩინეთში არსებული მინერალური რესურსების ერთი მესამედი გვხვდება.

ტრანსპორტი
რკინიგზა
ნანნინგს ორი ძირითადი სარკინიგზო სადგური: ნანნინგის რკინიგზის სადგური და ნანნინგის აღმოსავლეთის რკინიგზის სადგური გააჩნია. ეს უკანასკნელი უახლესია და ქალაქის ჩქაროსნული მატარებლების მთავარ სადგურს წარმოადგენს. მესა სადგური, ნანნინგის ჩრდილოეთი სარკინგზო სადგური გეგმის მიხედვით 2023 წელს უნდა გაიხსნას და ის კუეიანგსა და ნანნინგს შორის მიმავალ ჩრქაროსნულ მატარებლებს მოემსახურება.

ნანნინგის რკინიგზის სადგური სხვადასხვა სარკინიგზო ქსელებს: ნანნინგისა და კუეიანგის, ნანნინგისა და გუანჯოუს, ხუნანისა და კუანგსის სარკინიგზო ქსელებს აკავშირებს. ასევე დაგეგმილია რომ აშენდეს ნანნინგისა ფინგსიანგს შორის დამაკავშირებელი ჩქაროსნული რკინიგზა, რომელიც ვიეტნამის საზღვრამდე გაგრძელდება. ამ ყოველივეს მიზანია მარგალიტის მდინარის დელტისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთის უკეთ ინტეგრირება სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციასთან.

დემოგრაფია
2010 წლის მონაცემებით, ნანნინგის მოსახლეობამ 6 611 600 კაცი შეადგინა, რომელთაგან 2 875 220 ურბანულ ნაწილშია დასახლებული. ნანნინგი არის ქალაქი, რომლის კომპაქტურ თემებში ჯუანებია დასახლებული.

დაძმობილებული ქალაქები
ნანნინგი დაძმობულებულია შემდეგ ქალაქებთან:

ანტანანარივუ, მადაგასკარი (2015)
ბანჯული, გამბია (1987)
ბოგორი, ინდონეზია (2008)
ბუნდაბერგი, ავსტრალია (1998)
ტიამპატსაკი, ლაოსი (2010)
კომერსი, აშშ (2009)
კრემა, იტალია (2016)
დავაო, ფილიპინები (2007)
გრუძიონძი, პოლონეთი (2011)
კვაჩონი, სამხრეთი კორეა (2005)
ჰაიფონი, ვიეტნამი (2006)
იკიკე, ჩილე (2008)
ივანო-ფრანკივსკი, უკრაინა (2019)
ხონ-კაენი, ტაილანდი (2002)
კლაგენფურტი, ავსტრია (2002)

ლილონგვე, მალავი (2011)
პროვო, აშშ (2000)
სიხანოუკვილი, კამბოჯა (2007)
ვალ-დე-მარნი, საფრანგეთი (2008)

იანგონი, მიანმარი (2009)