იუსტინა ბუძინსკა-ტილიცკა

იუსტინა ბუძინსკა-ტილიცკა (, დ. 12 სექტემბერი, 1867 — გ. 8 აპრილი, 1936) — პოლონელი ექიმი და ქალთა უფლებების დამცველი, რომელიც მოღვაწეობდა პირველ მსოფლიო ომიდან და მეორე მსოფლიო ომამდე პერიოდში. სამედიცინო დიპლომის მოპოვებისა და შვიდი წლის განმავლობაში პარიზში პრაქტიკების გავლის შემდეგ იუსტინა პოლონეთში დაბრუნდა და ვარშავაში ექიმად მუშაობდა. ის ქალთა მოძრაობის წევრი იყო და ქალებისთვის უფლებების მოპოვებისთვის იბრძოდა. მოგვიანებით ის მუშაობდა ვარშავის საკრებულოში და მონაწილეობდა სოციალურ აქტივობებში ჯანმრთელობისა და ქალთა პოლიტიკური ჩართულობის გასაუმჯობესებლად. სწორედ მისი ინიციატივით გაიხნა პირველი კონტრაცეფციული კლინიკა პოლონეთში და სწორედ მანვე ჩამოაყალიბა პოლონელი ქალი ექიმების ასოციაცია. იგი მონაწილეობდა საერთაშორისო ფემინისტურ კონვენციებსა და კონგრესებში. იუსტინა ასევე იყო ქალთა საერთაშორისო პატარა ანტანტის პრეზიდენტი.

ადრეული ცხოვრება
იუსტინა ბუძინსკა დაიბადა 1867 წლის 12 სექტემბერს სუვალკში, რომელიც იმ დროისთვის რუსეთის იმპერიის ნაწილი იყო. მისი მშობლები იადვიგა და ალფონს ბუძინსკები იყვნენ. მამამისი ვეტერინარი იყო, რომელიც იანვრის აჯანყებაში იღებდა მონაწილეობას რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ. იუსტინას მამა მოგვიანებით ციმბირში გადაასახლეს, სადაც გარდაიცვალა კიდეც. ბუძინსკას ადრეული ასაკიდანვე უწევდა საკუთარი ფული გამოემუშავებინა. მოგვიანებით ის ვარშავაში გააგზავნეს გოგონების სკოლა-პანსიონში სასწავლად.

კარიერა
სასწავლებლის დასრულებისთანავე, ბუძინსკამ მუშაობა დაიწყო უკრაინაში ერთ-ერთ კერძო მამულში, სადაც სოფლის მაცხოვრებლებისთვის საიდუმლო სკოლა ჰქონდა მოწყობილი. ის ფულს ზოგავდა და 1892 წლისთვის იმდენი დააგროვა, რომ პარიზში გადავიდა და სწავლა იქ განაგრძო. სხვა სტუდენტების მსგავსად, ის მონაწილეობდა სოციალურ პროგრამებში: ესწრებოდა ლექციებს, ავრცელებდა იატაკქვეშეთის პუბლიკაციებს, ეხმარებოდა პოლონელ მიგრანტებს საფრანგეთში და მონაწილეობდა პოლონელი სოციალისტების საგარეო ასოციაციის შეხვედრებში. ის სოციალისტების ასოციაციის წევრი დიდი ხნის განმავლობაში არ იყო, თუმცა მუდმივად ამ იდეოლოგიის მიმდევრი რჩებოდა. დაახლოებით 1894 წელს ბუძინსკა დაქორწინდა სტანისლავ ტილიცკაზე, რომელთანაც მას ორი შვილი, სტანისლავი და ვანდა ეყოლა.

სასწავლებელი იუსტინამ 1898 წელს დაასრულა და ექიმის დიპლომი მიიღო. ის სამედიცინო პრაქტიკას საფრანგეთში, ქალაქ მოსთან ახლოს, სოფელ ებრიპილში გადიოდა. 1905 წელს იუსტინამ ქმართან ერთად გადაწყვიტა პოლონეთში დაბრუნებულიყო, მაგრამ მათ სოციალისტურ კამპანიებში მონაწილეობის გამო კრაკოვის მიმდებარე ტერიტორიის გარდა სხვაგან დასახლება აეკრძალათ. ბუძინსკა-ტილიცკა ჩაერთო სხვადასხვა ასოციაციებში, რომლებიც მიზნად ისახავდა სოციალური პირობების გაუმჯობესებას. მარია ტუჟიმა-ვისნიევსკასთან ერთად ის აწყობდა კამპანიებს, რომლებიც ქალებებისთვის უფლებების მოპოვებასა და ბავშვებისთვის კარგი გარემო-პირობების შექმნას ითვალისწინებდა. ორი წლის შემდეგ ოჯახი ვარშავაში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც იუსტინამ სამსახური სულიწმიდის საავადმყოფოში იშოვა.

ბუძინსკა-ტილიცკა აქტიურობდა როგორც ჰიგიენის დაცვის, ასევე ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო პროგრამებში. ის იყო ერთ–ერთი პირველი ქალი ექიმი, რომელიც გოგონებს ასწავლიდა. 1910–1912 წლებში ის ატარებდა ჰიგიენის დაცვის გაკვეთილებს პოპიელევსკა-როშკოვკას ქალთა გიმნაზიაში. იგი მხარს უჭერდა ქალთა თანასწორობას და იყო პოლონელი ქალების თანასწორობის კავშირის წევრი , რომელიც პაულინა კუჩალსკა-რაინშმიტმა დააარსა.

1916 წელს ბუძინსკა-ტილიცკამ დატოვა სულიწმიდის საავადმყოფო და საველე ჰოსპიტლების შექმნას შეუწყო ხელი. პირველი მსოფლიო ომის დროს იუსტინა ჯარისკაცებს მკურნალობდა. ომში დაიღუპა მისი ვაჟი, რამაც იუსტინაზე ძალიან დიდი გავლენა მოახდინა.

გარდაცვალება
ბუძინსკა-ტილიცკა მოულოდნელად გარდაიცვალა ცერებრალური სისხლდენისგან 1936 წლის 8 აპრილს. მისმა ნაშრომებმა კვებისა და ჰიგიენის შესახებ პოლონელებზე ძალიან დიდი ზეგავლენა მოახდინა. იუსტინა მხარს უჭერდა ჯანსაღ კვებას და ხალხს ნაკლები ხორცის მიღებისა და ბოსტნეულით მათი ჩანცვლებისკენ მოუწოდებდა. დედებისთვის სანიტარული პირობების გაუმჯობესებით იუსტინას წყალობით, პოლონეთში ჩვილების გარდაცვალების რიცხვი შემცირდა.