ვენეციის კა’ფოსკარის უნივერსიტეტი

ვენეციის კა’ფოსკარის უნივერსიტეტი , ან უბრალოდ კა’ფოსკარი — საჯარო კვლევითი უნივერსიტეტი და ბიზნეს სკოლა ვენეციაში, იტალიაში. 1868 წელს დაარსების დღიდან განთავსებულია კა’ ფოსკარის ვენეციურ გოთიკურ სასახლეში, საიდანაც მომდინარეობს უნივერსიტეტის სახელი. სასახლე მდებარეობს დიდ არხზე , რიალტოსა და სან-მარკოს შორის, დორსოდუროს რაიონში, ხოლო უნივერსიტეტის დანარჩენი ნაწილი მდებარეობს ისტორიულ ცენტრში. ვენეციის ისტორიული ცენტრის გარდა, კა’ფოსკარს კამპუსები ასევე აქვს მესტრესა და ტრევიზოში.

კა’ფოსკარი დაარსდა 1868 წელს, იტალიის სამეფოს მიერ ვენეტოს რეგიონის ანექსიის შემდეგ, როგორც სავაჭრო სამეფო უმაღლესი სკოლა. ამგვარად, მსოფლიოში მეორე უძველესი ბიზნეს სკოლაა 1853 წელს დაარსებული ანტვერპენის სავაჭრო უმაღლესი ინსტიტუტის შემდეგ.კა’ ფოსკარი მე-20 საუკუნის განმავლობაში გაფართოვდა და 1968 წელს სრულფასოვანი უნივერსიტეტი გახდა. ამჟამად აქვს რვა დეპარტამენტი, თითქმის 21,000 სტუდენტი და ვენეციის უდიდესი უნივერსიტეტია.

უნივესიტეტის სწავლება და კვლევა ფოკუსირებულია ეკონომიკასა და ბიზნესზე, ჰუმანიტარულ მეცნიერებებსა და თანამედროვე ენებზე.
ისტორია
კა’ფოსკარი დაარსდა როგორც „სავაჭრო სამეფო უმაღლესი სკოლა“ 1868 წლის 6 აგვისტოს სამეფო ბრძანებულებით, სწავლა კი იმავე წლის დეკემბერში დაიწყო. მსგავსი სკოლის დაარსების იდეა გაჩნდა 1866 წელს იტალიის ახალ სამეფოსთან ვენეტოს შეერთების შემდეგ და განსაკუთრებით მხარს უჭერდა სამი პიროვნება: პოლიტიკური ეკონომისტი ლუიჯი ლუცატი, შემდგომში იტალიის პრემიერ-მინისტრი; ედოარდო დეოდატი, იტალიის სამეფოს სენატორი და ვენეციის პროვინციის ვიცე-პრეზიდენტი; და სიცილიელი პოლიტიკური ეკონომისტი ფრანჩესკო ფერარა, რომელიც სკოლას პირველი ოცდაათი წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა.

სკოლა იტალიაში კომერციული მიმართულების პირველი უმაღლესი სასწავლებელი იყო.ასევე ჰქონდა დიპლომატიური სექცია დიპლომატებისა და საზღვარგარეთული სამსახურისთვის კომერციული საკონსულო პერსონალის მოსამზადებლად, ასევე საერთაშორისო სამართლის შესასწავლად. გარდა ამისა, კა’ ფოსკარი შეიქმნა იმისთვისაც, რომ ემოქმედა როგორც საშუალო სკოლის კომერციული საგნების მასწავლებელთა მოსამზადებელ კოლეჯს. უცხო ენები და უცხოური კულტურები თავიდანვე ისწავლებოდა. სკოლის ერთადერთ პარალელს წარმოადგენდა ანტვერპენის (ბელგია) სავაჭრო უმაღლესი ინსტიტუტი, რომელიც 1853 წელს დაარსდა. დღესაც, კა’ფოსკარი რჩება სპეციალიზებულ უნივერსიტეტად ბიზნესის ეკონომიკის, ჰუმანიტარული მეცნიერებებისა და ენების შესასწავლად.

1935 წელს საუნივერსიტეტო სწავლების ეროვნული სასწავლო გეგმის დამტკიცების შემდეგ, ვენეციის ეკონომიკისა და კომერციის უმაღლეს ინსტიტუტს, როგორც იმ დროისთვის ერქვა, მიენიჭა ოთხწლიანი ხარისხის გაცემის უფლებამოსილება. 1968 წელს მიიღო უნივერსიტეტის სტატუსი და სახელი შეეცვალა ვენეციის უნივერსიტეტად. მომდევნო წელს შეიქმნა ორი ახალი ფაკულტეტი: სამრეწველო ქიმიის, ასევე ფილოსოფიისა და ფილოლოგიის.

ამჟამად კა’ფოსკარი მასპინძლობს რვა სტრატეგიულ კვლევით ცენტრს: კულტურული მემკვიდრეობისა და ტექნოლოგიების ცენტრს,კლიმატის ცვლილების ევრო-ხმელთაშუაზღვისპირეთის ცენტრს,ცოცხალი ტექნოლოგიების ევროპულ ცენტრს,ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა და სოციალურ ცვლილებათა ცენტრს, გლობალური გამოწვევების ინსტიტუტს, მარკო პოლოს ცენტრს, ვენეციის ციფრული და საჯარო ჰუმანიტარული მეცნიერებების ცენტრს და ვენეციის ეკონომიკური და რისკების ანალიზის ცენტრს საჯარო პოლიტიკისთვის.

ორგანიზაცია
უნივერსიტეტი დაყოფილია რვა დეპარტამენტად:
ეკონომიკა
ფილოსოფია და კულტურული მემკვიდრეობა
მენეჯმენტი
გარემოსდაცვითი მეცნიერება, კომპიუტერული მეცნიერება და სტატისტიკა
მოლეკულური მეცნიერება და ნანოსისტემები
ლინგვისტური და შედარებითი კულტურული კვლევები
ჰუმანიტარული მეცნიერებები
აზიისა და ხმელთაშუა ზღვის აფრიკული კვლევები

ასევე მასპინძლობს ცოცხალი ტექნოლოგიების ევროპულ ცენტრსა და სამართლის ცენტრს.

რეიტინგი
-ის მსოფლიო უნივერსიტეტების რეიტინგმა საგნების მიხედვით, ვენეციის კა’ ფოსკარი მსოფლიოს საუკეთესო 100 უნივერსიტეტს შორის დაასახელა თანამედროვე ენების მიმართულებით, საუკეთესო 150-ს შორის ჰუმანიტარულ მეცნიერებებში, ხოლო საუკეთესო 200-ს შორის ეკონომიკისა და მენეჯმენტის დარგში.

2018 წელს, -ის (უნივერსიტეტების კვლევითი სისტემების შეფასების ეროვნული სააგენტო) მიხედვით, უნივერსიტეტმა ასევე დაიკავა მესამე ადგილი იტალიის საუკეთესო საჯარო უნივერსიტეტებს შორის კვლევის ხარისხის მიხედვით.

გამორჩეული კურსდამთავრებულები
უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულებს შორის არიან:
სიმონე ალბრიჯი, კომიქსების მხატვარი, ცნობილი ფსევდონიმით „“
მიკელე ბოლდრინი, ეკონომისტი
კარლო კარარო, ეკონომისტი და კაფოსკარის პრეზიდენტი 2009-დან 2014 წლამდე
პაოლო კოსტა, ეკონომისტი და პოლიტიკოსი
იდა დ’ესტე, განმანათლებელი, პოლიტიკოსი და პარტიზანი
ჯუზეპე დე’ლონგი, ბიზნესმენი
ნიკოლო დეჯორჯისი, ხელოვანი, გამომცემელი, კურატორი
ჯუზეპე დურატო, მანგას მხატვარი
ბარბარა ფრალე, ისტორიკოსი
მასიმილიანო ფრანი, პიანისტი
მარიო ფრატი, დრამატურგი და დრამის კრიტიკოსი
ლილი გრუბერი, პოლიტიკოსი, ავტორი, ჟურნალისტი და ტელესახე
კარლა ლავატელი, იტალიელ-ამერიკელი ხელოვანი
ბეატრიჩე ლეანცა, კურატორი
ჯანკარლო ლიგაბუე, პალეონტოლოგი და პოლიტიკოსი
უგო ლა მალფა, პოლიტიკოსი
რინა მაკრელი, სცენარისტი და ესეისტი
რობერტო მენეგუცო, ბანკირი და ინვესტორი
დამიანო მიკიელეტო, ოპერის რეჟისორი
სარა მორეტო, პოლიტიკოსი
ლიონელო პერერა, ბანკირი, ხელოვნების მფარველი
ფლამინიო პიკოლი, პოლიტიკოსი
რენცო როსო, ბიზნესმენი, ტანსაცმლის ბრენდ -ის დამფუძნებელი
ფრანჩესკა ტრიველატო, ისტორიკოსი
პოლ ვაცლავიკი, ფილოსოფოსი და ფსიქოლოგი
ლელა ვინიელი, არქიტექტორი და დიზაინერი
გუგლიელმო ჩინკვე, ლინგვისტი
ჰომაიუნ ერშადი, მსახიობი და არქიტექტორი