iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჩუვაშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

ჩუვაშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა , ჩუვაშეთი — შედიოდა რუსეთის სფსრ-ის შემადგენლობაში. 1920 წლის 24 ივნისს შეიქმნა ჩუვაშეთის აო, ხოლო 1925 წლის 21 აპრილს გარდაიქმნა ასსრ-დ. მდებარეობდა აღმოსავლეთ ევროპის ვაკეზე, ვოლგის მარჯვენაპირეთში, მის შენაკადებს — სურასა და სვიაგას შორის. ფართობი 18,3 ათ. კმ². მოსახლეობა 1316 ათ. კაცი (1985). დედაქალაქი — ჩებოქსარი. რესპუბლიკაში 24 რაიონი, 9 ქალაქი და 7 დაბა იყო.

ჩუვაშეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა საერთო-სახალხო სახელმწიფო იყო. უკანასკნელი კონსტიტუცია მიღებული იქნა ჩუვაშეთის ასსრ-ის მოწვევის უმაღლესი საბჭოს რიგგარეშე სესიაზე 1978 წლის 31 მაისს. სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო ერთპალატიანი უმაღლესი საბჭო იყო, რომელიც ირჩევდა ჩუვაშეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს. უმაღლეს საბჭოს მოსახლეობა ირჩევდა ხუთი წლის ვადით. სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლეს აღმასრულებელ და განმკარგულებელ ორგანოს მინისტრთა საბჭო (მთავრობა) წარმოადგენდა, რომელსაც ჩუვაშეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო ქმნიდა. სახელმწიფო ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოები იყო: სარაიონო, საქალაქო, ქალაქის რაიონების, სადაბო, სასოფლო სახალხო დეპუტატთა საბჭოები, რომელთაც მოსახლეობა ირჩევდა ორ-ნახევარი წლის ვადით. სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს ეროვნებათა საბჭოში ჩუვაშეთის ასსრ წარმოდგენილი იყო თერთმეტი დეპუტატით.

ბუნება
მარჯვენაპირეთი ეკავა ვოლგისპირა მაღლობს; მისი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილია ჩუვაშეთის პლატო (სიმაღლე 175-227 მ), რომელიც ციცაბოდ ეშვებოდა ვოლგის ნაპირისაკენ. პლატოს ზედაპირი ძლიერ იყო დანაწევრებული ხრამებითა და ხევებით. მარცხენაპირეთი, ე.წ. ვოლგისიქეთი წარმოადგენდა ვაკეს (სიმაღლე 50-70 მ).
არარუამა

არარუამა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშადას-ლიტორანეასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლაგუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 112 008 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 175,55 კმ²-ზე. ფართობი 638 023 კმ²-ია.
არმასან-დუს-ბუზიუსი

არმასან-დუს-ბუზიუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 5 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშადას-ლიტორანეასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლაგუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 560 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 392,16 კმ²-ზე. ფართობი 70 278 კმ²-ია.
არაიალ-დუ-კაბუ

არაიალ-დუ-კაბუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 8 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშადას-ლიტორანეასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლაგუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 715 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 172,91 კმ²-ზე. ფართობი 160 287 კმ²-ია.
კაბუ-ფრიუ

კაბუ-ფრიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშადას-ლიტორანეასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლაგუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 410 418 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 453,75 კმ²-ზე. ფართობი 410 418 კმ²-ია.
იგუაბა-გრანდი

იგუაბა-გრანდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 18 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშადას-ლიტორანეასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლაგუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 851 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 439,91 კმ²-ზე. ფართობი 51 945 კმ²-ია.
სან-პედრუ-და-ალდეია

სან-პედრუ-და-ალდეია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 5 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშადას-ლიტორანეასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლაგუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 87 875 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 264,05 კმ²-ზე. ფართობი 332 792 კმ²-ია.
საკუარემა

საკუარემა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშადას-ლიტორანეასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლაგუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 74 234 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 209,96 კმ²-ზე. ფართობი 353 566 კმ²-ია.
As Val

ას ვალი — საბჭოთა წარმოების სპეციალური დანიშნულების ავტომატი, რომელიც განკუთვნილი იყო საბჭოთა არმიის სპეციალური დანიშნულების ნაწილებისათვის. ავტომატი იყენებს სპეციალური დანიშნულების 939 ტყვიას რომელსაც მარტივად შეუძლია მსუბუქი ჯავშანის გარღვევა, მის მაქსიმალური მანძილია 400 მეტრი.
ას ვალი ძალიან გამძლე იარაღია, გამძლეობით ის დაახლოებით -ს უტოლდება.
ოპერატორები
— გამოიყენება სპეცრაზმის მიერ

— გამოიყენება როგორც პოლიციის ასევე ჯარის სპეციალური ოპერაციის ძალების მიერ, ასევე ფართოდ გამოიყენება ვერსია.
ჩულიმი (ობის შენაკადი)

ჩულიმი — მდინარე ტომსკის ოლქში, ხაკასეთსა და კრასნოიარსკის მხარეში, ობის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 1799 კმ, აუზის ფართობი 134 ათ. კმ². წარმოიქმნება მდინარეების თეთრი და შავი იუსის შეერთებით, რომლებსაც სათავე აქვთ კუზნეცკის ალათაუში. სათავიდან ქალაქ აჩინსკამდე მთის მდინარეა, ჩულიმ ენისეის ქვაბულში იტოტება, ქვემოთში განიერ (10 კმ-მდე) ჭალას წარმოქმნის, სადაც უამრავი ტბა და ნარიონალია. უმთავრესად საზრდოობს თოვლის წყლით. წყალდიდობა იცის მაის-ივლისში. წყლის საშუალო ხარჯი 785 მ³/წმ, მაქსიმალური (შესართავიდან 131 კმ-ზე) — 8220 მ³/წმ, მინიმალური — 108 მ³/წმ. იყინება ნოემბრის დასაწყისში, ყინულძვრაა აპრილ-მაისში. გამოიყენება ხე-ტყის დასაცურებლად. სანაოსნოა შესართავიდან 1773 კმ. ჩულინის ნაპირზეა ქალაქები: ნაზაროვო, აჩინსკი და ასინო

ისტორია
შვედ მკვლევარს იოჰან პეტერ ფაკალს აღნიშნული ჰყავს საუკუნეში ჩულიმის ნაპირებზე მცხოვრები ნადირობა-შემგროვებლობის მიმდევარი ტომები.
თეატრი კოლონი

თეატრი კოლონი — მთავარი ოპერის თეატრი ბუენოს-აირესში. -ი მას მსოფლიოს სამ საუკეთესო ოპერის თეატრს შორის ასახელებს. ასევე მოიაზრება 5 საუკეთესო საკონცერტო დარბაზს შორის.

არსებულმა შენობამ ჩაანაცვლა ძველი თეატრი, რომელიც 1857 წელს იყო გახსნილი. მშენებლობა დაახლოებით 20 წელი მიმდინარეობდა (1889-1908). ახალი შენობა 1908 წლის 25 მაისს ჯუზეპე ვერდის აიდით გაიხსნა.

თეატრი განახლების მიზნით 2006 წლის ოქტომბრიდან, 2010 წლის მაისამდე დახურული იყო ის ხელახალა 2010 წლის 24 მაისს გაიხსნა.

მახასიათებლები
თეატრი შემოსაზღვრულია: განიერი 9-დე-ხულიო-ავენიუ-თი, თავისუფლების ქუჩით მთავარი შესასვლელის მხარეს, არტურო ტოსკანინის ქუჩით და ტუკომანის ქუჩით.

აუდიტორია განლაგებულია ნალისებურად. აქვს 2,487 დასაჯდომი, 1000 დასადგომი ადგილი. თეატრის ესტრადა არის: 20 მეტრის სიგანის, 15 მეტრის სიმაღლის და 20 მეტრის სიღრმის.

ლუჩანო პავაროტის შეფასებით თეატრია აკუსტიკური მახასიათებლებით, მსოფლიოს საუკეთესო ხუთეულში შედის.

გალერეა
კვაგა

კვაგა, ქვაგა — კენჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ცხენების გვარისა. ბარის ზებრის ქვესახეობა. ბინადრობდა სამხრეთ აფრიკაში საუკუნემდე. დიდი ხნის მანძილზე მას ცალკე სახეობად განიხილავდნენ, მაგრამ გენეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ დიდი მსგგავსება იყო მასსა და ბურჩელის ზებრას შორის. სახელი მიიღო მისი ძახილის მიხედვით — „კუა-ჰა-ჰა“.

მისი განაზომებია: დაახლოებით 257 სმ სიგრძე და 125–135 სმ სიმაღლე მინდაოში (მხართან). იგი სხვა ზებრებისგან ძირითადად ფერით განსხვავდებოდა. კვაგა მოყავისფრო ფერის იყო თეთრი ზოლებით, ძირითადად სხეულის წინა ნაწილზე. უკანა ნაწილზე ზოლები არ გააჩნდა და ამით გამოიხატებოდა მისი მსგავსება ცხენებთან. ზოლების განაწილება მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა სხვადასხვა ინდივიდებს შორის. ნაკლებია ცნობილი კვაგას ქცევის შესახებ, მაგრამ სავარაუდოდ ისინი ერთიანდებოდნენ 30-50 წევრიან რემებში. შესაძლებელია ითქვას, რომ იგი ველური და მკვირცხლი იყო, მაგრამ ასევე ბურჩელის ზებრაზე მორჩილი იყო ტყვეობაში და მისი მოშინაურება შესაძლებელი იყო. დიდი რაოდენობით იქნა აღმოჩენილი კარუში, კაპის პროვინციაში და ორანჟის თავისუფალი სახელმწიფოს სამხრეთ ნაწილში.

სამხრეთ აფრიკის ტერიტორიაზე ნიდერლანდელების მასიური დასახლების შემდეგ, დაიწყო კვაგაზე ნადირობა შინაური საქონელისადმი საკვებისათვის კონკურენციის გამო. ამ დროს ზოგი მათგანი გადაიყვანეს ევროპის ზოოპარკებში, მაგრამ შეჯვარების პროგრამები წარუმატებელი აღმოჩნდა. უკანასკნელი ველური პოპულაცია ცხოვრობდა ორანჟის თავისუფალი სახელმწიფოს ტერიტორიაზე. კვაგა ველურ ბუნებაში გადაშენებულად 1878 წელს გამოცხადდა. ბოლო ცოცხალი ინდივიდი ამსტერდამში დაიღუპა 1883 წლის 12 აგვისტოს. მხოლოდ ერთი ინდივიდია ფოტოებზე აღბეჭდილი. 1984 წელს კვაგა გახდა პირველი გადაშენებული ცხოველი, რომელსაც ჩაუტარდა დნმ-ის ანალიზი. დღეისათვის მიმდინარეობს პროგრამა კვაგა, რომელიც ცდილობს ხელოვნურად შექმნას და გაამრავლოს კვაგები ბურჩელის ზებრისგან.
ჩლიქოსნები

ჩლიქოსნები — ხერხემლიანთა ზერიგი ძუძუმწორების კლასისა. აერთიანებს ხუთ რიგს: ხორთუმიანები, დამანები, სირენები, წყვილჩლიქოსნები და კენტჩლიქოსნები. ზოგი მეცნიერი ამავე ზერიგს აკუთვნებს მილკბილებსაც. ლიქოსნების უმრავლესობისთვის დამახასიათებელია ჩლიქები. თითების რაოდენობაა 1-5. მასა 1,4 კგ-დან (დამანი) 5000 კგ-მდე (აფრიკული სპილო). უმრავლესობა მცენარეებით იკვებება, ზოგი ყველაფრის მჭამელია. გავრცელებული არიან ყველა კონტინენტზე, გარდა ანტარქტიდისა. ავსტრალიაში აკლიმატიზებულია. სირენისებრნი ბინადრობენ ზღვის სანაპირო ზონებში, საიდანაც ზოგი მდინარეებში შედის. ჩლიქოსნების უმრავლესობას სარეწაო მნნიშვნელობა აქვს. მრავალი მათგანი (ძროხა, ცხენი, აქლემი, ღორი და სხვ.) ადამიანმა მოიშინაურა და მეურნეობაში იყენებს.

გალერეა
ბაიკოვის ხიდი

ბაიკოვის ხიდი — ხიდი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ხიდი აგებულია 1864 წელს. სახელწოდება მიიღო ქალაქის თავის ანდრეი ბაიკოვის პატივსაცემად. ბაიკოვის ხიდი ჩვენს დრომდე არ შემონახულა.

ისტორია
ბაიკოვოს ხიდის მშენებლობის ისტორია დაიწყო 1840 წელს, როდესაც ქალაქის თავმა ანდრეი იაშჩენკომ წამოაყენა წინადადება ახალი ხიდის მშენებლობის შესახებ, რომელიც გაიდებოდა ე. წ. გენერალურ ხევზე. აღნიშნული გადაწყვეტილება აუცილებელი იყო, რადგან სექტემბრის ბოლოს ღვთისმშობლობის ტრადიციული ბაზრობის პერიოდში ხალხმრავლობის დროს, ხევის მეორე მხარეს გადასვლა პრაქტიკულად შეუძლებელი იყო. ასევე რთული იყო ტვირთის ტრანსპორტირება ხევის მეორე მხარეს.

ქალაქის საკრებულომ განაცხადა, რომ არსებული ხის ხიდის მაგივრად უნდა აეშენებინათ ქვის ხიდი, რადგან ხის ხიდი მუდმივად სარემონტო სამუშაოებს საჭიროებდა.

1857 წელს ყველა ხარჯები გაიწერა და არქიტექტორ ლიკოვის შეფასებით ხიდი მშენებლობისათვის საჭირო იყო 4955 რუბლი 26 კაპიკი. როდესაც ანდრეი ბაიკოვი გახდა ქალაქის თავი, მან ხელახლა დაიწყო შუამდგომლობა ხიდის ასაშენებლად, მაგრამ მასალები საკმაოდ გაძვირებული იყო. ქალაქის ახალი ხელისუფლება ფიქრობდა თუ აშენდებოდა ხიდი იგი უნდა ყოფილიყო თაღოვანი. ხიდს საზეიმოდ ჩაეყარა საფუძველი 1864 წლის 30 აგვისტოს. ხიდის მოაჯირზე დაკიდული იყო ორი მემორიალური დაფა წარწერებით: „ “ და „ 30 1864 .“

2013 წლის მონაცემებით მემორიალური დაფები და რკინა, რომელზეც ისინი იყო დამაგრებული შემონახული არ არის. ასევე არაა შემონახული დღემდე თავად ბაიკოვის ხიდიც.

აღწერა
ხიდის სიგრძე იყო 42,5 მეტრი, ხოლო სიგანე — 4,3 მეტრი. ხიდის კამარა აგებულია აგურისაგან, ხოლო კედლები ქვისაგან.
ჯუჯა ცისფერი ცხვარი

ჯუჯა ცისფერი ცხვარი ან ჯუჯა ბჰარალი — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახის ცისფერი ცხვრების გვარისა. გავრცელებულია შიდა ჩინეთსა და ტიბეტში. იგი დიდხანს განიხილებოდა, როგორც კუკუ-იამანის ქვესახეობა.

ჯუჯა ცისფერი ცხვარი პირველ რიგში ზომით განსხვავდება ბჰარალისგან, ზრდასრული მამრი იწონის 35 კგ-მდე (კუკუ-იამანის ნახევარს). ამ სახეობებში სქესობრივი დიმორფიზმი ნაკლებად შესამჩნევია, ორივე სახეობის მდედრი ერთმანეთს ძალიან ჰგავს. მისი ბეწვი არის რუხი ნაცრისფერი, ვერცხლისფერი ბზინვარებით, ბჰარალთან შედარებით მუქია. მამრების რქები პატარა, თხელი და უფრო მომრგვალებულია.

2000 წლისთვის შემორჩენილი იყო ჯუჯა ცისფერი ცხვრის 200 ინდივიდი. ამგვარი შემცირების მიზეზი ნადირობა და შეზღუდულ საძოვრებზე ადამიანების და შინაური ცხოველების გამოჩენა იყო. მიუხედავად იმისა, რომ 1995 წელს ჟუბალონგის გარშემო შეიქმნა 142.4 კვადრატული კილომეტრიანი რეზერვი, მაგრამ ადამიანის საქმიანობა გრძელდება.

ის ძირითადად კლდოვან ფერდობებზე ცხოვრობს, ზოგადად ძალიან მაღალი სიმაღლეებზე, როგორიცაა ზღვის დონიდან 8500 და 9500 ფუტი. ჯუჯა ცისფერი ცხვარი ცხოვრობს მშრალ ადგილებში, მთათა ხეობებში. დილით მიდიან საბალახოდ, ხოლო დღის ბოლოს ბრუნდებიან შინ. ჩვეულებრივ, ისინი ცხოვრობენ დაახლოებით, ექვსინდივიდიან ჯგუფებად, თუმცა წარსულში, როდესაც ისინი უფრო მრავალრიცხოვნები იყვნენ, 10–30-ინდივიდიან ჯგუფებად ცხოვრობდნენ. სქესობრივ სიმწიფეს 1–2 წლის ასაკში აღწევენ, მაგრამ ჩვეულებრივ, მამრები 7 წლის ასაკამდე არ წყვილდებიან.
კონტაგალუ (რიო-დე-ჟანეირო)

კონტაგალუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 391 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კანტაგალუ-კორდეირუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 830 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26,47 კმ²-ზე. ფართობი 749 279 კმ²-ია.
კარმუ (რიო-დე-ჟანეირო)

კარმუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 347 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კანტაგალუ-კორდეირუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 434 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 53,69 კმ²-ზე. ფართობი 324 742 კმ²-ია.
კორდეირუ

კორდეირუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 485 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კანტაგალუ-კორდეირუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 430 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 175,59 კმ²-ზე. ფართობი 116 349 კმ²-ია.
მაკუკუ (რიო-დე-ჟანეირო)

მაკუკუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 266 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კანტაგალუ-კორდეირუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 269 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 67,8 კმ²-ზე. ფართობი 77 719 კმ²-ია.
ბონ-ჟარდინი (რიო-დე-ჟანეირო)

ბონ-ჟარდინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 574 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნოვა-ფრიბურგუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 333 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 65,86 კმ²-ზე. ფართობი 384 639 კმ²-ია.
დუას-ბარასი

დუას-ბარასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 530 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნოვა-ფრიბურგუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 930 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29,14 კმ²-ზე. ფართობი 375 126 კმ²-ია.
ნოვა-ფრიბურგუ

ნოვა-ფრიბურგუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნოვა-ფრიბურგუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 182 082 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 195,07 კმ²-ზე. ფართობი 933 414 კმ²-ია.
სუმიდორუ (რიო-დე-ჟანეირო)

სუმიდორუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 355 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნოვა-ფრიბურგუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 900 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37,67 კმ²-ზე. ფართობი 395 516 კმ²-ია.
ქორწინება (პიესა)

ქორწინება — ანტონ ჩეხოვის ერთმოქმედებიანი პიესა, რომელიც 1889 წელს დაიწერა. პირველად ცალკეულ ლითოგრაფიულ გამოცემაში გამოქვეყნდა: ქორწინება. ა. ჩეხოვის სცენა ერთ მოქმედებად. კომისიონერ ს. რასოხინის რუსი დრამატული მწერლების საზოგადოების ლითოგრაფია — მოსკოვი: (ცენზურამ დაუშვა 1890 წლის 25 აპრილს; დღის სინათლეზე გამოვიდა 1890 წლის 24-31 ოქტომბერს; დაიბეჭდა 110 ეგზემპლარი). პიესა გარკვეული ცვლილებებით ადოლფ მარქსის გამოცემის მე-7 ტომში შევიდა (1902, გვ. 259–276).

ანალოგიური სიუჟეტი და ზოგიერთი მოქმედი პირია წარმოდგენილი — მოთხრობაში „გენერალთან ქორწინება“. გარდა ამისა, ავტორმა აგრეთვე გამოიყენა ადრე გამოქვეყნებული მოთხრობის, „გარიგების“ გარკვეული ელემენტები.

მოქმედი პირები
ევდოკიმ ზახაროვიჩ ჟიგალოვი, კოლეჯის გადამდგარი რეგისტრატორი.
ნასტასია ტიმოფეევნა, მისი ცოლი.
დაშენკა, მათი ქალიშვილი.
ეპამინონდ მაქსიმოვიჩ აპლომბოვი, მისი საქმრო.
ფიოდორ იაკოვლევიჩ რევუნოვ-კარაულოვი, გადამდგარი მე-2 რანგის კაპიტანი.
ანდრეი ანდრეევიჩ ნიუნინი, სადაზღვევო საზოგადოების აგენტი.
ანა მარტინოვნა ზმეიუკინა, 30 წლის ბებიაქალი, ღია ალისფერი კაბით.
ივან მიხაილოვიჩ იატი, ტელეგრაფისტი.
ხარლამპი სპირიდონოვიჩ დიმბა, ბერძენი კონდიტერი.
დიმიტრი სტეპანოვიჩ მოზგოვოი, მოხალისეთა ფლოტის მატროსი.
მძღოლები, კავალერები, ლაქია და სხვ.

დადგმები
1996 — პეტრე ფომენკოს კურსი რუსეთის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტში. რეჟისორი პეტრე ფომენკო; პაველ სბორშჩიკოვი (ჟიგალოვი), ელენა ნევეჟინა და გალინა კაშკოვსკაია (ნასტასია ტიმოფეევნა), ოლგა ლევიტინა (დაშენკა), კარენ ბადალოვი (აპლომბოვი), მიხეილ კრილოვი და ვალიუს ტერტელისი (რევუნოვ-კარაულოვი), ტომას მოცკუსი (ნიუნინი), ნატალია ბლაგიხი და მარინა გლუხოვსკაია (ზმეიუკინა), პრიიტ რუტასი (იატი), ბენიამინ სკალნიკი (დიმბა)

გამოყენება
პიესის ეკრანიზაციიდან წამოვიდა დიმბას მიერ წარმოთქმული ფრთიანი ფრაზა: „საბერძნეთში ყველაფერია“.

ეკრანიზაცია
ქორწინება

ოპერა
ვოდევილის სიუჟეტზე შეიქმნა ამავე სახელწოდების კომიკური ოპერა „ქორწინება“. კომპოზიტორი: ვლადიმერ ერენბერგი; პირველი დადგმა: ზიმინის ოპერის თეატრი, მოსკოვი, 1916 წელი.
რკინის ციხესიმაგრის კაბანერები

რკინის ციხესიმაგრის კაბანერები — ფანტასტიკური ჟანრის ანიმე. შეიცავს 12 ეპიზოდს, რომელთაგან თითოეულის ხანგრძლივობაა 25 წუთი. სერიალი ერთი სეზონისგან შედგება. მისი ჩვენება დაიწყო 2016 წლის 8 აპრილს და დასრულდა 30 ივნისს.

სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება ჰინომოტოში, რომლის მოსახლეობას წლების მანძილზე უტევენ ზომბები, ცნობილები როგორც კაბანე. ამ საზარელი მოვლენის გამო, ხალხი რკინის სადგურებს აფარებს თავს და გადაადგილდება მხოლოდ საგანგებოდ შექმნილი მატარებლებით.

ოფიციალური საიტი
უბედურება (მოთხრობა)

უბედურება — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1886 წელს დაიწერა. პირველად, 1886 წლის 16 აგვისტოს ჟურნალ „ “-ში გამოქვეყნდა.

ნაწარმოებში აღწერილია სოფლის ნოტარიუსის ახალგაზრდა ცოლი სოფია პეტროვნა, მიის ურთიერთობა ქმართან და საყვარელთან. ჩეხოვი შემოქმედების ამ პერიოდში დაინტერესებული იყო საზოგადოებაში ქალის მდგომარეობით.

გამოქვეყნების ისტორია
ჩეხოვი მოთხრობა „უბედურება“-ს 1886 წლის დასაწყისში სანქტ-პეტერბურგულ ჟურნალ „ “-სთვის წერდა. 1887 წელს მოთხრობა შევიდა კრებულ „ბინდში“. მოთხრობის კრებულში მოსახვედრად ჩეხოვმა ერთ-ერთი გმირის ტექსტი შეამცირა.

რუსული ლიტერატურის სპეციალისტი დონალდ რეიფილდი 1886 წელს ჩეხოვის შემოქმედებაში „ “-ს (მნიშვნელოვანი მოვლენით გამორჩეული წელი) უწოდებს.

ჩეხოვის სიცოცხლეშივე მოთხრობა დანიურ, გერმანულ, სერბო-ხორვატულ, სლოვაკურ და ჩეხურ ენებზე ითარგმნა.

სიუჟეტი
25 წლის დიასახლისი სოფია პეტროვნა ზაფხულს ქმართან, ნოტარიუს ანდრეისთან ერთად, უფერულ ქალაქში ატარებს. სოფიას ძველი მეგობარი და ადვოკატი ილინი მასთან არშიყობას იწყებს. სოფია ილინს არშიყობის შეწყვეტას სთხოვს და მეგობრებად დარჩენას ურჩევს. თუმცა ილინი სთხოვს ხელი არ ჰკრას მას.

სოფია ხვდება, რომ შეყვარებულია და ქორწინების გადასარჩენად ანდრეის მის აქედან წაყვანას სთხოვს. ის ანდრეის თავისი გრძნობების შესახებ უყვება, მაგრამ ის ყველაფერს უარყოფს და ამბობს, რომ ეს მხოლოდ მისი „ფანტაზიაა“. იმავე საღამოს სოფია ილინთან მიდის.

ანალიზი
მოთხრობაში „უბედურება“ მთავარ თემას სიყვარული და საზოგადოებაში ქალის მდგომარეობა წარმოადგენს. მწერალის მიერ ამ პერიოდში შექმნილ მოთხრობებში, წინ გრძნობების თემაა წამოწეული. ქალის სიყვარული გავლენას ახდენს გარშემომყოფი მამაკაცების ქცევაზე.

კრიტიკოსები ამ მოთხრობაში ჩეხოვის შემოქმედებაზე ლევ ტოლსტოის გავლენაზე საუბრობენ, განსაკუთრებით ეს ტოლსტოის რომან „ანა კარენინას“ ეხება. რეიფილდი ჩეხოვის შემოქმედებაზე გი დე მოპასანის გავლენასაც აღნიშნავს, რომელიც ქალისაკენ ლტოლვას ხშირად იყენებს, როგორც პერსონაჟების ქცევის მოტივაციას. მოთხრობა „ უბედურება“ შესაძლოა მსგავსი სახის ნაწარმოებებზე პაროდიაც ყოფილიყო.

მემკვიდრეობა
ჯეიმზ ლოლინი მოთხრობა „უბედურება“-ს გავლენას ხედავს ჩეხოვის უფრო შემდგომ მოთხრობაზე „ხტუნია“. რეიფილდი სოფიას თავის საყვარელთან საუბარს, ჩეხოვის პიესა „თოლიაში“ ელენასა და ვანიას დიალოგს ადარებს.
ეკიტის შტატი

ეკიტის შტატი — შტატი ნიგერიის სამხრეთ-დასავლეთით.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ადო-ეკიტი.
ფართობი — 6353 კმ², მოსახლეობა — 2 398 957 ადამიანი (2006).

გეოგრაფია
შტატის ტერიტორია მდებარეობს ზღვის დონიდან დაახლოებით 250 მეტრი სიმაღლის პლატოზე, რომელიც აგებულია მეტამორფული ქანებისაგან. ძირითადად ეს სწორი ადგილია, სადაც გვხვდება ერთეული ან ჯგუფური კლდოვანი ქანების შვერილები. სამხრეთი დაფარულია ტროპიკული ტყეებით, ჩრდილოეთი წარმოადგენს სავანას.

კლიმატი
ეკიტის შტატისათვის დამახასიათებელია ორსეზონიანი ტროპიკული კლიმატი — წვიმიანი სეზონი აპრილიდან ოქტომბრის ჩათვლით და მშრალი სეზონი ნოემბრიდან მარტის ჩათვლით. ტენიანობა მაღალია, ჰაერის ტემპერატურა მერყეობს 21 °-სა და 28 °-ს შორის.

ისტორია
დიდი ბრიტანეთის მიერ კოლონიზაციამდე ეკიტის შტატი იყო დამოუკიდებელი სახელმწიფო, ძირითადად იორუბას ხალხით დასახლებული.

ეკიტის შტატი შეიქმნა 1996 წლის 1 ოქტომბერს, გენერალ სანი აბაჩას დიქტატორული მმართველობის დროს, ონდოს შტატის გაყოფის გზით.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ეკიტის შტატი დაყოფილია 16 თვითმმართველობის რაიონად.
ენუგუს შტატი

ენუგუს შტატი — შტატი ნიგერიის სამხრეთით.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ენუგუ (რაც ნიშნავს «ბორცვის მწვერვალი»), რის მიხედვითაც შტატმა მიიღო თავისი დასახელება.
ფართობი — 7161 კმ², მოსახლეობა — 3 267 837 ადამიანი (2006).

ისტორია
ენუგუს შტატის ტერიტორიაზე პირველი ევროპელი დამსახლებლები მოვიდნენ 1909 წელს. ალბერტ ერნესტ კიტსონის მეთაურობის ქვეშ არსებული ჯგუფი ვერცხლს ეძებდა, მაგრამ მის ნაცვლად უდის ქედზე აღმოაჩინა ქვანახშირის მარაგი. ნიგერიის გუბერნატორი ფრედერიკ ლუგარდი დაინტერესდა აღმოჩენით და 1914 წელს ქვანახშირის პირველი პარტია გააგზავნა დიდ ბრიტანეთში. ქვანახშირის მოპოვების მოცულობა იზრდებოდა, რამაც მოიტანა ახალი ქალაქების შექმნა. ენუგუს შტატის ტერიტორიაზე გაიყვანეს რკინიგზა. 1917 წელს ენუგუმ მიიღო ქალაქის სტატუსი და ფაქტობრივად გახდა აღმოსავლეთ ნიგერიის მთავარი ქალაქი. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ნიგერია დაიყო სამ ოლქად და ქალაქი ენუგუ გახდა აღმოსავლეთის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. რამდენიმე ხანი ის ასევე იყო ბიაფრის რესპუბლიკის დედაქალაქი. 1967 წელს ჩატარდა ნიგერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის რეფორმა, რის მიხედვითაც ქვეყანა დაიყო 12 შტატად. ქალაქი ენუგუ რჩებოდა ჯერ აღმოსავლეთ-ცენტრალური შტატის, შემდეგ ანამბრის შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრად, ხოლო 1991 წელს გახდა უკვე ენუგუს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი.

ენუგუს შტატი შეიქმნა 1991 წლის 27 აგვისტოს, ანამბრის შტატიდან გამოყოფით.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ენუგუს შტატი დაყოფილია 17 თვითმმართველობის რაიონად.
გაზელი დამა

გაზელი დამა ან ქურციკი დამა — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი უდაბნოს გაზელის გვარისა. გავრცელებულია აფრიკაში: საჰარასა და საჰელში. თავისი ისტორიული არეალიდან გაქრობა გამოიწვია ნადირობამ და ჰაბიტატის განადგურებამ; შემორჩენილია ჩადში, მალისა და ნიგერში. მისი ჰაბიტატი მოიცავს საბალახო მინდვრებს, ბუჩქნარებს, ნახევრად უდაბნოებს, ღია სავანესა და მთის პლატოებს. იგი გამოსახულია ნიგერის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ემბლემაზა, რომლის პოპულარული სახელია .

მოიცავს სამ ქვესახეობას:
. . — გადაშენებულია ბუნებაში, მაგრამ ხორციელდება პროგრამები მის გადასარჩენად.
. . — ტყვეობაში არ არის წარმოდგენილი და ძალიან იშვიათია ველურ ბუნებაში.
. . — იმყოფება ევროპაში, ჩრდილოეთ ამერიკასა და ახლო აღმოსავლეთში ტყვეობაში, შესაჯვარებელ პროგრამებში და ძალიან იშვიათია ველურ ბუნებაში.

გალერეა
ერიმანთოსის ქედი

ერიმანთოსის ქედი — ქედი საბერძნეთში, აქაიის სამხრეთ და ელისის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. მაქსიმალური სიმაღლე 2224 მ (ოლენოსი). ქედის უმაღლესი წერტილი პელოპონესის ნახევარკუნძულის სიმაღლით მე-4 მწვერვალია. მდიდარია ფაუნითა და ფლორით. კალთები, ზღვის დონიდან 1000-1600 მ-მდე უმეტესწილად მთის ტყეებითაა დაფარული, უფრო მაღლა გვხვდება ალპური მდელოები და ქვიანი ვერანი ადგილები.
აიდაჰოს სენატი

აიდაჰოს სენატი — აიდაჰოს შტატის საკანონმდებლო ორგანოს ზედა პალატა, რომელიც 35 სენატორისგან შედგება. სენატორები შტატის 35 ოლქს წარმოადგენენ; მათი არჩევა ხდება ორწლიანი ვადით. სენატის სხდომები ტარდება აიდაჰოს შტატის კაპიტოლიუმში, ქალაქ ბოისეში.

სენატის შემადგენლობა
1960-იანი წლების დასაწყისიდან, აიდაჰოს სენატს რესპუბლიკელები აკონტროლებენ. 2016 წლის არჩევნების შემდეგ, 35 სენატორიდან 29 რესპუბლიკური პარტიის წევრია, 6 კი დემოკრატიული.

63-ე მოწვევის ხელმძღვანელობა
სენატორები