iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ულტიმა ტაუერი

ულტიმა ტაუერი მომავლის უმაღლესი შენობა, დაპროექტებული 1991 წელს ამერიკელი არქიტექტორის იუჯინ ცუის მიერ.

ულტიმა ტაუერი იქნება 3218 მეტრი (10 560 ფუტი) სიმაღლის, ცათამბჯენი იქნება 2 მილი სიმაღლის 500 სართულით თუ ოდესმე აშენდება.

ცათამბჯენი დაპროექტდა როგორც ხსნა პლანეტაზე შესაძლო პრობლემებისგან. შენობაში თავისუფლად იცხოვრებს 1 მილიონი ადამიანი. ცათამბჯენი მისი ფორმიდან გამომდინარე გამოიყენებს ატმოსფერული წნევის სხვადასხვაობას მის ძირსა და წვერში, რათა გამოიმუშავოს ელექტრო ენერგია. შენობას ექნება საკუთარი, შიდა „მინი-ეკოსისტემა“.

რაც უფრო იზრდება მოსახლეობა დედამიწაზე და კლიმატის ცვლაც გრძელდება, შენობა შეიძლება უფრო და უფრო საჭირო გახდეს ადამიანებისათვის. თუ კი ცათამბჯენი აშენდება, ეს იქნება ყველაზე გრანდიოზული, ყველაზე დიდი და მაღალი ნაგებობა, რომელიც კი ადამიანს აუშენებია, მისი აშენება კი მინიმუმ 150 მილიონი ამერიკული დოლარი დაჯდება.
ოთარ გოშაძე

ოთარ (ოთო) გოშაძე (დ. 13 იანვარი, 1997) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ტორპედოს“ მეკარე.

კარიერა
საკლუბო კარიერა
საკლუბო კარიერის განმავლობაში იცავდა „საბურთალოს“, თბილისის „დინამოს“, ბათუმის „დინამოს“ ბოლნისის „სიონის“, „თელავისა“ და თბილისის „ლოკომოტივის“ ღირსებას.

სანაკრებო კარიერა
2012–2013 წლებში იცავდა საქართველოს 17 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების ღირსებას, რომლის შემადგენლობაში 9 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

2013–2016 წლებში იყო საქართველოს 19 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წევრი. ნაკრების რიგებში გოშაძემ 12 მატჩი ითამაშა.

2016–2018 წლებში იცავდა საქართველოს 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების ღირსებას, სადაც 9 შეხვედრა ჩაატარა.
ტეროფიტები

ტეროფიტები, თეროფიტები ( — ზაფხული და — მცენარე) — ერთწლოვანი მცენარეები, რომელთაც წლის არახელსაყრელი სეზონური პირობები გადააქვთ თესლის ან სპორების სახით. ასეთია უმთავრესად ყვავილოვანი მცენარეები, აგრეთვე ხავსები, ლიქენები და სოკოები.

ყვავილოვან მცენარეთა შორის ტეროფიტებს განასხვავებენ განვითარების სეზონურობის, ღეროს ზრდის ფორმის (სწორმდგომი, ხვიარა, მხოხავი, მცოცავი და გართხმული და სხვა), ფოთლების გაწყობის (როზეტიანი, ნახევრადროზეტიანი, უროზეტო), კვების (პარაზიტები, ნახევრად პარაზიტაბი და სხვა), ვეგეტატიური ორგანოების კონსისტენციის (ღეროსუკულენტური, ფოთოლსუკულენტური და სხვა), ეკლიანობის, შებუსვის, სიმაღლისა და სხვას მიხედვით. ტეროფიტები ძირითადად მშრალ ადგილებში (უდაბნო, სტეპი, ფრიგანა და სხვა დგილები) გვხვდება.
ტვიშის მღვიმეები

ტვიშის მღვიმეები — მღვიმეები საქართველოში, ცაგერის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ტვიშის მახლობლად. მდებარეობს ხვამლის მასივზე, მდინარე რიონის აუზში. მღვიმეები მშრალია, ორივეს შესასვლელი ამოშენებულია დუღაბის კედლით. მღვიმეში აღმოჩენილია არქეოლოგიური ნაშთები (ძვლები და სხვა), მღვიმეში — მატერიალური კულტურის ნაშთები (კერამიკა და სხვა).
იბერო-მავრიტანული კულტურა

იბერო-მავრიტანული კულტურა — მაღრიბის ტერიტორიაზე გავრცელებული სარჩულიანი დანების წარმოება. ეს წარმოება პირველად 1909 წელს ფრანგმა მეცნიერმა პალარმა აღწერა. აღნიშნულ ინდუსტრიას ასევე მოიხსენიებენ "მოულინურად" და "ორანიულად".

ბოლო საველე სამუშაოები წარმოაჩენენ, რომ კულტურა მოცემულ რეგიონში დაახლოებით ბოლო გამყინვარების მაქსიმუმიდან (დაახლ. 20 000 წ.) გვიანდელ დრიასამდე არსებოდა. აღნიშნული კულტურა ჩაანაცვლა კაპსიურმა, რომელიც მიიჩნევა, რომ მაღრიბში ახლო აღმოსავლეთიდან შევიდა, თუმცა ბოლო გამოკვლევების მიხედვით მტკიცდება, რომ იბერო-მავრიტანული კულტურა შეიძლება ყოფილიყო კაპსიურის წინაპარი.
ტიკი

ტიკი, ტიკჭორა, გუდა-თხიერი — თხის ან ხბოს ტყავისაგან დამზადებული სითხის ჩასასხმელი ჭურჭელი. დაკლულ თხას ან ხბოს ოთხში ამოიღებდნენ, ნედლ ტყავს თრიმლში გამოიყვანდნენ, ბეწვიან მხარეს შიგნით მოუქცევდნენ, წინა მარჯვენა ფეხის დაბოლოებაზე ხის მასრას გამოაბამდნენ, ჭიპისა და კუდის ადგილას ხის სარქვლებს ანუ პოჭოჭიკებს გაუკეთებდნენ, დანარჩენი სამი ფეხის დაბოლოებას შიგნიდან მაგრად გაკვანძავდნენ, შემდეგ ყელიდან თბილ კუპრს ჩაასხამდნენ და მოთელავდნენ. მოკუპრულ ტიკს გაბერავდნენ, რამდენიმე ხანს მზეზე გაკიდებდნენ და შემდეგ უკვე შეიძლებოდა მისი გამოყენება.

ტიკი შუა საუკუნეების საქართველოში ღვინის გამოსაღებ ერთეულადაც მოიხსენიება. ძველ აღმოსავლეთის ქვეყნებში ტიკს მდინარეებზე გადასასვლელადაც იყენებდნენ. ხმარობდნენ აგრეთვე სამხედრო საქმეში. საქართველოში რამდენიმე ტიკზე დაბმული ფიცრებით ნავტიკებს ამზადებდნენ და სათევზაოდ და მდინარეზე გადასასვლელად იყენებდნენ.
ტილჭირი

ტილჭირი — მცენარეთა გვარი ხარისძირასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია. ტუბერისებრ გამსხვილებული ფესვები და თათისებრ რთული ფოთლები აქვთ. მათი ყვითელი, ლურჯი ან იისფერი ყვავილები კენწრულ მტევნებადაა შეკრებილი.

აქვთ მარტივი გვირგვინისებრი, ხუთფურცლიანი ყვავილსაფარი. ზედა ფურცელი მუზარადივითაა ზემოდან წამოფარებული და შიგ ორი გრძელი სანექტრეა ჩამალული. ნაყოფი ფოთლურაა. 300-მდე სახეობა ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. საქართველოში გვხვდება — 6 სახეობა.

იზრდება ტყეში, სუბალპურ და ალპურ მდელოებზე. შხამიანია. შეიცავს ალკალოიდებს (აკონიტინს და სხვა). თუ თივაში შეყვა, ცხოველს მოწამლავს. ტილჭირის თითქმის ყველა სახეობა დეკორატიულია.
ტიმოთელა

ტიმოთელა — ერთ- და მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. აქვს თავთავისებრი საგველა ყვავილედი, ერთყვავილიანი თავთუნი, მოგრძო-ოვალური მარცვალა ნაყოფი. ივითარებს მეჩხერ ბუჩქს.

ევროპაში, აზიასა და აფრიკაში გავრცელებულია 15 სახეობა. ცხოველთა საკვებად იყენებენ 4 სახეობას. მათგან ყველაზე მნიშვნელოვანია მდელოს ტიმოთელა. მისი 100 კგ თივა შეიცავს 49 საკვებ ერთეულს და 3,1 კგ მონელებად პროტეინს.
ჯუდი დეივისი

ჯუდით დეივისი ( დ. 23 აპრილი, 1955) — ავსტრალიელი კინოსა და თეატრის მსახიობი, რომლის კარიერა 40 წელზე მეტს მოიცავს. რეჟისორი ვუდი ალენი ახასიათებს მას როგორც „ერთ-ერთი ყველაზე მომხიბვლელი ქალი მსახიობი მსოფლიოში“. მიღებული აქვს -ს რვა, ოქროს გლობუსის და -ს ორი, ემის სამი ჯილდო და ოსკარის ორი ნომინაცია.

ჯუდი დეივისი დაიბადა პერთში, დასავლეთი ავსტრალიაში კათოლიკურ ოჯახში. დაამთავრა დრამატული ხელოვნების ეროვნული ინსტიტუტი 1977 წელს. მისი დებიუტი კინოში იამვე წელს შედგა ფილმით „ “. 1979 წელს მელ გიბსონთან ერთად მონაწილეობდა სპექტაკლში „რომეო და ჯულიეტა“.

აღიარება მოიპოვა ფილმით „ჩემი ბრწყინვალე კარიერა“ (1979), რისთვის გადაეცა -ს ორი ჯილდო. მისი ცნობილი ფილმებია: „ჩვენი იმედების ზამთარი“ (1981), „ჰუდვინკი“ (1984), „მოგზაურობა ინდოეთში“ (1984) და „ქმრები და ცოლები“ (1992). მისი სხვა როლებია: „ “ (1982), „პაპანაქება“ (1983), „მაღალი ტალღა“ (1987), „ჯორჯია“ (1988), „ელისი“ (1990), „ექსპრომტი“ (1991), „ბარტონ ფინკი“ (1991), „მუქი სისხლი“ (1993), „აბსოლუტური ძალაუფლება“ (1997), „განვიხილოთ ჰარი“ (1997), „სახელგანთქმული“, „ადამიანი, რომელიც ღმერთს უჩიოდა“ (2001), „განქორწინება ამერიკულად“ (2006), „მარი ანტუანეტი“ (2006), „შტორმის თვალი“ (2011), „სიყვარულით რომში“ (2012), „ტ.ს. სპივეტი — ახალგაზრდა გენიოსი“ (2013) და „მკერავი ქალი“ (2015).

დეივისი აგრთვე მონაწილოებდა ტელესერიალებში, რომელთა შორისაცაა „იყუჩე და იმსახურე: მარგარეტ კამერმეიერის ისტორია“, „ცხოვრება ჯუდი გარლანდთან ერთად: მე და ჩემი ჩრდილი“, „მდინარე ხიდის ქვეშ“, „ქალი სახელად გოლდა“, „რეიგანები“, „სამახსოვრო მოგზაურობა“, „საიდუმლო გზა“, „მტრობა: ბეტი და ჯოანი“ და სხვა.

ფილმოგრაფია
ხენიფისის ეროვნული პარკი

ხენიფისის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი სამხრეთ-დასავლეთ მაროკოში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროსთან ელ-აიუან-ბუჯდურ-სეკია-ელ-ჰამრის რეგიონში. შეიქმნა 2006 წელს. ფართობი 1 850 კმ²-ს შეადგენს. პარკი შეიქმნა უდაბნოს, ჭარბტენიანი ადგილებისა და სანაპირო დიუნების დაცვის მიზნით. უახლოესი დასახლებაა სოფელი ახფენირი.

თავდაპირველად პარკი 1960 წელს შეიქმნა, როგორც ბუნების ნაკრძალი, 1980 წელს კი საერთაშორისო მნიშვნელობის ჭარბტენიან ადგილად გამოცხადდა. 1983 წელს ბუნების ნაკრძალი ბიოლოგიურ ნაკრძალად გადაკეთდა, 2006 წლის 26 სექტემბერს კი შეიქმნა ეროვნული პარკი.
ტიტა

ტიტა — მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი შროშანისებრთა ოჯახისა. აქვს კვერცხისებრი ან მომრგვალო ბოლქვი, ცილინდრული, სწორმდგომი ღერო, რომლის სიმაღლე 6—50 სმ აღწევს, ზედ 2—6 ოთოლია. ღეროზე უვითარდება ერთი (ან რამდენიმე) ღია ფერის ყვავილი, რომელიც მზიან ამინდში გადახსნილია, ხოლო ღამით — დახურული.

ჯვარედინმტვერიაა. ნაყოფი სამწყნაგიანი კოლოფია, თესლი ბრტყელია, მოყავისფრო ყვითელი. ტიტა მრავლდება თესლით, კულტურაში — თესლითა და ბოლქვაკებით.

გვარში 140 სახეობაა. საქართველოში ქართლის რაიონებში ტიტას 2 სახეობა ხარობს — ეიხლერის ტიტა და ბიბერშტეინის ტიტა. ამჟამად კულტურაშია ველური სახეობებისაგან მიღებული 4000–ზე მეტი ჯიში. ტიტას ყვავილი სურნელოვანია, ზოგიერთი ჯიშის გარდა. ყვავილობს საშუალოდ 15 დღეს, საგვიანო ჯიშები — 25—30 დღემდე.

ღეროს სიმაღლისა და ყვავილის ფორმის მიხედვით ტიტა იყოფა შემდეგ საბაღო ჯგუფებად: მარტივი ადრეულა, ბუთხუზყვავილა ადრეულა, ტრიუმფი, კოტეჯისა, დარვინისა, ბრიდერისა, დარვინის ჰიბრიდები და სხვა. ტიტას იყენებენ დეკორატიულ მებაღეობაში, კლუმბებს, რაბატების, კლდებაღის, ყვავილწნულების გასაფორმებლად, თაიგულებად და სხვა.
ტიფლისსკი ვესტნიკ

„ტიფლისსკი ვესტნიკ“ — რუსული ლიტერატურულ-პოლიტიკური გაზეთი, გამოდიოდა თბილისში 1873–1882, 1906 წლებში. 1877 წლამდე გამოდიოდა კვირაში 3-ჯერ, შემდეგ — ყოველდღიურად. რედაქტორი — ლიუბოვნიკოვი, დააარსა კ. ბებუთოვმა. თანამშრომლობდნენ ნ. ნიკოლაძე, დ. ერისთავი, პ. იზმაილოვი, ი. გოგებაშვილი და სხვები. 1881 და 1882 წლებში გამოვიდა მხოლოდ თითო ნომერი. 1882 წელს გამოცემა შეწყდა. განახლდა 1906 წელს და 1 თვის შემდეგ დაიხურა.
წარსული (ფილმი)

წარსული — ოსკაროსანი ირანელი რეჟისორის ასღარ ფარჰადის 2013 წლის ფილმი.

სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება პარიზში ვითარდება. აჰმადი თეირანიდან პარიზში ჩადის ფრანგ მეუღლესთან, მარისთან, რათა ოთხწლიანი განშორების შემდეგ განქორწინების პროცედურა დაასრულოს. მარის მუდმივი უსიამოვნებები აქვს შვილ ლუსისთან. აჰმადი მათი ურთიერთობის დალაგებას ცდილობს. ის ამავდროულად აღმოაჩენს, რომ მარის არაბ სამირთან აქვს ურთიერთობა. სამირი დაოჯახებული ადამიანია და მისი მეუღლე კომაშია.

როლებში
ბერენის ბეჟო - მარი ბრისონი
ტაარ რაჰიმი - ანა
ალი მოსაფა - ევა

ჯილდოები
ფილმს კინოკრიტიკოსებმა უმაღლესი შეფასებები დაუწერეს. ფილმი კანის კინოფესტივალზე იყო ნომინირებული. ბერენის ბეჟომ შესრულებული როლისთვის ამავე კინოფესტივალზე მიიღო ჯილდო საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
გრან ტორინო

გრან ტორინო — კლინტ ისტვუდის 2008 წლის ფილმი. ფილმმა მიიღო სეზარი საუკეთესო უცხოური ფილმისთვის.

სიუჟეტი
ავტომექანიკოსი უოლტ კოვალსკი პენსიონერია. მისი ახლადგარდაცვლილი მეუღლის უკანასკნელი სურვილი იყო, რომ უოლტი აღსარებაზე მისულიყო მოძღვართან. მაგრამ კოვალსკი მთელ დროს აივანზე ლუდის სმაში ატარებს ძაღლთან, დეიზისთან ერთად. კოვალსკის მეზობლები აზიელი ემიგრანტები არიან. უოლტი, რომელიც კორეის ომის ვეტერანია, რასისტია: სძულს აზიელები და აფრო-ამერიკელები, რომლებიც მის უბანში ცხოვრობენ. მას არც საკუთარ შვილებთან და შვილიშვილებთან აქვს კარგი ურთიერთობა. კოვალსკის ცხოვრება რადიკალურად იცვლება, როცა მეზობელი აზიელი ბიჭი შეეცდება, უოლტს საყვარელი ავტომობილი, გრან ტორინო მოპაროს.
თასების კულტურა

თასების კულტურა (ასევე ზარისებრი თასების კულტურა, თასების ადამიანები ან თასების ხალხი; ; ) — ძვ. წ. 2800 - 1800 პერიოდში გავრცელებული არქეოლოგიური კულტურა, რომელიც დაახლოებით ენეოლითის ხანიდან ადრეულ ბრინჯაოს ხანამდე მოიცავდა დასავლეთ ევროპას. ტერმინი კულტურისთვის დამახასიათებელი თიხის თასების მიხედვით შემოიღო ჯონ აბერკრომბმა (შოტლანდიელი არქეოლოგი).
ჩვენი მამების დროშები (ფილმი)

ჩვენი მამების დროშები — კლინტ ისტვუდის 2006 წლის ფილმი ივო ჯიმას ბრძოლის შესახებ.

სიუჟეტი
1945 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დროს ექვსი ამერიკელი ჯარისკაცი აღმართავს დროშას კუნძულ ივო ჯიმაზე, სურიბაჩის მწვერვალზე. მათგან მხოლოდ სამი დარჩება ცოცხალი. დროშის აღმართვის ფოტო მთელ ამერიკას მოივლის. სამეულ გმირებად მონათლავენ. სამშობლოში დაბრუნებული ჯარისკაცები უამრავ ღონისძიებაში მონაწილეობენ, რათა ამერიკელების პატრიოტული სული გააძლიერონ. სინამდვილეში ფოტოზე სულ სხვა ჯარისკაცები არიან გამოსახულნი. სამეულს ეს შინაგანად აწუხებს. ერთი მათგანი სახლში დროულად დაბრუნებას ცდილობს. მეორეს ნამდვილი გმირობა სურს, მესამეს კი წარსული სტანჯავს.

როლებში
რაიან ფილიპი - ჯონ ბრედლი
ჯესი ბრედფორდი - რენე გენიონი
ადამ ბიჩი - აირა ჰეიზი
ჯონ ბენჯამინ ჰიკი - სერჟანტი კეის ბიჩი
ჯონ სლეტერი - ბად გერბერი
ბარი პეპერი - სერჟანტი მაიკლ სტრანკი
ჯეიმი ბელი - რიგითი რალფ იგნატოვსკი
პოლ უოკერი - სერჟანტი ჰენკ ჰენსონი

გადაღება
2000 წელს სტივენ სპილბერგმა შეისყიდა წიგნის „ჩვენი მამების დროშები“ ეკრანიზაციის უფლება. მას სცენარი არ მოეწონა და გადაღებას არ შეუდგა. ოთხი წლის შემდეგ პროექტს ხელი მოკიდა კლინტ ისტვდუმა, რომელსაც ახალგამოშვებული ჰქონდა ფილმი „გოგონა მილიონ დოლარად“. ისტვუდმა სპილბერგს უპრეცედენტო იდეა შესთავაზა. მან გადაიღო ორი სხვადასხვა ფილმი ერთი მოვლენის, ივო ჯიმას ბრძოლის შესახებ. პირველი ფილმი ასახავს ივო ჯიმას ბრძოლას ამერიკული თვალსაწიერიდან. მეორე ფილმი, წერილები ივო ჯიმადან, გადაღებულია იაპონური თვალთახედვით.
წერილები ივო ჯიმადან

წერილები ივო ჯიმადან — კლინტ ისტვუდის 2006 წლის ფილმი ივო-ძიმის ბრძოლის შესახებ. ეს იყო ამ ბრძოლის შესახებ ისტვუდის მეორე ფილმი, გადაღებული იაპონური თვალთახედვით. პირველი ფილმი, ამერიკული თვალთახედვით გადაღებული „ჩვენი მამების დროშები“, ისტვუდმა იმავე წელს გამოუშვა.

სიუჟეტი
1945 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დროს იაპონიის ჯარის წინაშე დგას ამოცანა, დაიცვას და შეინარჩუნოს კუნძული ივო ჯიმა, რომელსაც აშშ-ის სამხედრო ფლოტი უტევს. იაპონიის არმიის გენერალი გადაწყვეტს, სურიბაჩის მთის მიწისქვეშა სამალავებში განათავსოს საკუთარი არმია. იაპონელთა ბრძოლის ისტორიას ერთ-ერთი ჯარისკაცის წერილები შემოინახავს, რომელთაც ათწლელების შემდეგ იპოვნიან სურიბაჩის სანგრების ნანგრევებში.

ჯილდოები
ოქროს გლობუსი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის
ოსკარი საუკეთესო ხმის მონტაჟისთვის: ალან რობერტ მარი, ბუბ ასმანი
ლაბრადუდლი

ლაბრადუდლი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ავსტრალიაში 1980-იან წლებში.

1989 წელს, ავსტრალიის ქალაქ კიუს მცხოვრებმა უოლი კონრონმა შეაჯვარა ლაბრადორ რეტრივერი და სტანდარტული პუდელი, მას სურდა მიეღო ძაღლის ბეწვზე ალერგიის მქონე ბრმების გამცილებელი ძაღლი. ლაბრადუდლი არის ახალი ჯიშის გონიერი, დაგეგმილი მიღების კლასიკური მაგალითი — სელექციონერს უნდოდა შეექმნა ახალი „ჯიში“, რომელიც საწყისი ჯიშების საუკეთესო თვისებებს შეინარჩუნებდა. ლაბრადუდლი წარმატებით ითვისებს გამყოლი ძაღლის სწავლების კურსს და გავრცელებულია ავსტრალიისა და ჰავაის შტატში. ტემპერამენტის თვალსაზრისით ეს შეჯვარება წარმატებული აღმოჩნდა. ლაბრადუდლი კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, სიცხეს, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. აქვს ლაბრადორ რეტრივერთან შედარებით ვიწრო დრუნჩი, დახვეული ბალანი, რომლის შეფერილობა მრავალნაირია, სხეული პუდელთან შედარებით ოდნავ მძიმე აქვს.
წყარო (2006 წლის ფილმი)

„წყარო“ — რეჟისორ დარენ არონოფსკის ფილოსოფიური ფენტეზის ჟანრის მხატვრული ფილმი. ფილმში მოქმედება ხდება სხვადასხვა დროში. მთავარი გმირებისთვის (ჰიუ ჯეკმენი; რეიჩელ ვაისი) სიყვარული და რომანტიზმი ყველა დროში არსებობს. „შადრევანი“ ოქროს გლობუსზე ნომინირებული ფილმია.

სიუჟეტი
სიუჟეტი ვითარდება სამ დროში: წარსული, აწმყო და მომავალი. შუა საუკუნეების ესპანეთი ბოროტი ინკვიზიტორის ხელშია, რომელსაც მთლიანი ესპანეთის ხელში ჩაგდება სურს. მთავარი გმირი ესპანელი კონკისტადორია. იგი დედოფლის დავალებით მიემგზავრება სიცოცხლის ხის საპოვნელად, რომელიც უკვდავების წყაროდ ითვლება. თანამედროვე დროს მთავარი პერსონაჟი ონკოლოგი ექიმია, რომელიც თავისი მეუღლის განსაკურნებლად სიმსივნის წამლის აღმოჩენას ცდილობს. ექიმის მომაკვდავი ცოლი წერს რომანს, რომელიც ესპანელი კონკისტადორის ცხოვრების შესახებ მოგვითხრობს. თვითონ ექიმის ცხოვრება არაფერია, თუ არა მხოლოდ და მხოლოდ მოგონებები ადამიანზე მისტიკური მომავლიდან, გამგზავრებლი რათა იპოვნოს მომაკვდავი ვარსკვლავი შიბალბა, რომელიც მაიას ცნობით, ახალი სიცოცხლის მიმნიჭებელია თავის სიკვდილის შემდეგ.

როლებში
ჰიუ ჯეკმენი - ტომასი / ტომი / ექიმი ტომ კრეო
რეიჩელ ვაისი - დედოფალი იზაბელი / იზი კრეო
ელენ ბიურსტინი - ექიმი ლილიან ჰუზეტი
მარკ მარგულისი - წმინდა მამა ავილა
სტივენ მაკჰეტი - დიდი ინკვიზიტორი სილეციო
ფერნანდო ერნანდესი - შიბალბის მფლობელი
იტენ საპლი - მენნი

საინტერესო ფაქტები
მსახიობი რეიჩელ ვაისი, მთავარი გმირის მეუღლის როლის შემსრულებელი, მოგვიანებით რეჟისორ დარენ არონოფსკის მეუღლე გახდა.
ფილმის დასაწყისში მოყვანილი ციტატა - «და განდევნა ღმერთმა ადამი და ევა სამოთხიდან და აღმართა ცეცხლოვანი მახვილი სიცოცხლის ხის დასაცავად» - არ წარმოადგენს ორიგინალის ზუსტ ციტირებას, თუმცა ზუსტად გადმოსცემს მის აზრს.
ფილმის წარმოება დაიწყო 2002 წელს და მისი ბიუჯეტი შეადგენდა 78 მლნ. აშშ დოლარს. მთავარ როლებში იღებდნენ ბრედ პიტს და ქეით ბლანშეტს, თუმცაღა, მას შემდეგ რაც ბრედ პიტმა პროექტი მიატოვა, გადაღებები შეჩერდა. ფინანსური დანაკარგის ნაწილობრივი კომპენსაციისათვის (რომელიც შეადგენდა 20 მლნ. დოლარს), გადაღებებისათვის შექმნილი დეკორაციები აუქციონზე გაიყიდა. დარენ არონოფსკმა ფილმზე ახლიდან მუშაობის დაწყება 2004 წელს შეძლო, მას შემდეგ, რაც მთავარ როლზე ჰიუ ჯეკმენი დაითანხმა. ქალის მთავარ როლზე კი დარენ არონოფსკის მეუღლე რეიჩელ ვაისი დათანხმდა. ამასთან ფილმის ბიუჯეტი შეამცირეს 35 მლნ. დოლარამდე.
ფილმის თავდაპირველი სახელწოდება იყო - „უკანასკნელი ადამიანი“ .
კოსმიური პეიზაჟებისთვის ქიმიური რეაქციების მაკროგადაღებები გამოიყენეს.
გამომცემლობა -მა 2005 წელს გამოსცა კომიქსი, „შადრევნის“ პირველ ვერსიაზე.
კომპანია -მა გადაწყვიტა ფილმის -გამოცემისთვის დარენ არონოფკის გახმოვანებული კომენტარი არ დაერთოთ. მისი კომენტარის მოსმენა მხოლოდ რეჟისორის ოფიციალურ საიტზეა შესაძლო.
მთავარი გმირის გვარი — კრეო ლათინურად ითარგმნება, როგორც > ხოლო ესპანურზე > მთლიანი სახელი იზზი კრეო შეიძლება გადაითარგმნოს ამგვარად როგორც (კი, მე მჯერა|მე მწამს) გმირის მთლიანი სახელი და გვარი ერთად ნაჩვენებია როცა ტომი თოვლს მოაშორებს თავის მეუღლის საფლავის ქვას .
თინა ხიდაშელი

თინათინ (თინა) ხიდაშელი (დ. 8 ივნისი, 1973, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, იურისტი, რესპუბლიკური პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი. საქართველოს თავდაცვის მინისტრი 2015-2016 წლებში.

ბიოგრაფია
1995 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტი, ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტი, პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის მაგისტრატურა (ბუდაპეშტი, 1996) და ვაშინგტონის სამართლის სკოლა, ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტის მაგისტრატურა (1996). მიღებული აქვს საერთაშორისო ურთიერთობათა მაგისტრის და პოლიტიკურ მეცნიერებათა მაგისტრის კვალიფიკაცია.

1994-1995 წლებში მუშაობდა საქართველოს პარლამენტში, მთავარ სპეციალისტად, 1996-1997 წლებში იყო საერთაშორისო სავალუტო ფონდის ექსპერტი, 1997-1999 წლებში ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრისა და საქართველოს მთავრობის ერთობლივი პროექტის დირექტორი, ასწავლიდა ჰავაის ამერიკული უნივერსიტეტის თბილისის ინსტიტუტში, 2000-2004 წლებში იყო ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე, 2002-2004 წლებში სახელმწიფო ანტიკორუფციული საბჭოს წევრია, 2004-2005 წლებში ფონდი „ღია საზოგადოება — საქართველოს“ მმართველი საბჭოს თავმჯდომარე.

2005 წლიდან დღემდე არის საერთაშორისო ორგანიზაციების კონსულტანტი სამართლის უზენაესობის, კორუფციასთან ბრძოლისა და ადამიანის უფლებათა დაცვის სფეროში (გაეროს ადამიანის უფლებათა კომისარიატი, გაეროს განვითარების პროგრამა, ღია საზოგადოების ინსტიტუტი, ევროპის საბჭო, წამების საწინააღმდეგო მსოფლიო ორგანიზაცია, წამების პრევენციის ასოციაცია, საერთაშორისო სავალუტო ფონდი და სხვა).

პოლიტიკური მოღვაწეობა
2005 წლიდან მეუღლესთან, დავით უსუფაშვილთან ერთად გაწევრიანდა საქართველოს რესპუბლიკურ პარტიაში. უსუფაშვილი ამ პარტიის თავმჯდომარე გახდა, ხოლო ხიდაშელი იყო საერთაშორისო მდივანი 2009 წლამდე და დედაქალაქის საქმეთა მდივანი 2009-2012 წლებში. 2010-2012 წლებში იყო თბილისის საკრებულოს წევრი. 2012-2015 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (საგარეჯოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.

2015 წლის 1 მაისს დაინიშნა საქართველოს თავდაცვის მინისტრად.

პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე, საქართველოს პარლამენტის ყოფილი თავმჯდომარე დავით უსუფაშვილი, რომელიც ასევე რესპუბლიკური პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი იყო და იკავებდა ამ პარტიის თავმჯდომარის პოსტს 2005-2014 წლებში. ჰყავს ორი შვილი. მისი ჰობია თხილამურებით სრიალი.
მავრეტანია

მავრეტანია — ანტიკურ ხანაში წარმოადგენდა ლიბიის ნაწილს და მდებარეობდა ნუმიდიის დასავლეთით. დღეის მდგომარეობით ის შეესაბამება მაროკოს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროს, დავავლეთ ალჟირს და ესპანეთის ქალაქებს: სეუტა და მელილია.

მავრეტანია წარმოადგენდა დამოუკიდებელ ტომობრივ სამეფოს ძველი წელთაღრიცხვის მესამე საუკუნიდან ძვ. წ 33 წლამდე, როდესაც ის გახდა რომის ვასალური სახელმწიფო. ხოლო ახალი წელთაღრიცხვით 40 წელს, ხოლო ბოლო მეფის პტოლემეის გარდაცვალების შემდეგ ის გადაიქცა რომის პროვინციად. მავრეტანია 430-იან წლებში დაიპყრეს ვანდალებმა, თუმცა აღმოსავლეთ რომის იმპერიამ ის 533 წელს დაიბრუნა. ტერიტორია ბოლოს 698 წელს დაიპყრეს არაბებმა.

მეფეები
მავრეტანიის ცნობილი მეფეები არიან:
მოქალაქე რუთი

„მოქალაქე რუთი“ — ალექსანდრ პეინის სადებიუტო, 1995 წელს გადაღებული ფილმი.

სიუჟეტი
რუთ სტუტსი ნარკომანია. ის შეიტყობს, რომ ორსულადაა და მეხუთე შვილს ელოდება. ამავდროულად, მისი საქმე სასამართლოს აქვს გადაცემული. მოსამართლე მას ფარულ გარიგებას სთავაზობს, თუ რუთი აბორტს გაიკეთებს, სასამართლო მას ბრალდებას მოუხსნის. რუთს წინასწარი პატმრობიდან თავდებობით გამოყვანენს აბორტის მოწინააღმდეგეთა დაჯგუფების წევრები. ისინი რუთს ორსულობის პერიოდში მზრუნველობის გაწევას სთავაზობენ, იმ პირობით, რომ რუთი აბორტს არ გაიკეთებს. რუთი აბორტის მომხრე და მოწინააღმდეგე ორგანიზაციების ბრძოლის ეპიცენტრში აღმოჩნდება.

როლებში
ლორა დერნი - რუთ სტუპსი
სუზი კურცი - დაიან სიგლერი
კერტვუდ სმითი - ნორმ სტოუნი
მერი კეი პლეისი - გეილ სტოუნი
კელი პრესტონი - რეიჩელი
კენეთ მარსი - დოქტორი ჩარლზ როლინსი
დევიდ გრაფი - მოსამართლე რიხტერი
კეთლინ ნუნი - მედდა პეტი
ტიპი ჰედრენი - ჯესიკა ვაისი
არჩევნები (1999 წლის ფილმი)

არჩევნები — ალექსანდრ პეინის 1999 წლის ფილმი.

სიუჟეტი
ქალაქ ომაჰას ერთ-ერთ სკოლაში ნამდვილი ომი იმართება მოსწავლეთა თვითმმართველობის პრეზიდენტად არჩევისთვის. აქტიური და თავხედი მოსწავლე გოგონა ტრეისი ფლიკს უპირისპირდება მასწავლებელი ჯიმი მაკალისტერი, რომელიც ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ ფლიკს არჩევნებში ხელი შეუშალოს. მაკალისტერი ამისთვის დაუშვებელ მეთოდებსაც არ ერიდება.
ტოლფეხიანები

ტოლფეხიანები — უმაღლესი კიბოსნაირების რიგი. მათი სხეულის სიგრძე 0,1—27 სმ აღწევს, ზურგ-მუცლის მიმართულებით შებრტყელებულია. აქვთ მჯდომარე თვალები. მკერდის კიდურების პირველი წყვილი ყბაფეხებადაა გარდაქმნილი, დანარჩენი 7 — დაახლოებით ერთნაირია. მუცლის კიდურები ფირფიტოვანია და ნაწილობრივ ლაყუჩებადაა ქცეული. გული მუცლის განყოფილებაშია. განვითარება ძირითადად პირდაპირია. რიგში 4500-მდე სახეობაა, უმთავრესად გავრცელებულია ზღვაში, აგრეთვე მტკნარ წყალსა და ხმელეთზე. ზოგი სახეობით თევზები იკვებებიან, ზოგი — მავნებელია, აზიანებს ბადეებსა და შიგ გაბმულ თევზებს, ხრავს ნავსადგურის ხის ნაგებობებს.
სულორი ვანი (საფეხბურთო კლუბი)

სულორი ვანი – საქართველოს საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ვანიდან. თამაშობს „გრიგოლ ნიკოლეიშვილის“ სტადიონზე.

ისტორია
 საუკუნის დასაწყისიდანვე, საქართველოში ფეხბურთის პოპულარიზაცია დაიწყო, განსაკუთრებით ინტენსიური ხასიათი ამან საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში მიიღო, დასავლეთ საქართველოს სხვადასხვა დასახლებებს გამოჰყავდათ არაპროფესიონალური ნაკრები გუნდები, რომლებიც ერთმანეთში ამხანაგურ მატჩებს მართავდნენ. ვანში 1932 წლიდან არსებობდა საფეხბურთო კლუბის პირველადი ჩანასახი, რომელიც ისევე როგორც სრულიად საქართველოს საფეხბურთო კლუბები ვერ ვითარდებოდნენ სამამულო ომისა და სხვადასხვა სახის სიდუხჭირის გამო.

1953 წელს კლუბი საქართველოს ჩემპიონატში სპარტაკის სახელით გამოდიოდა. 1956 წლიდან კლუბს ამჟამინდელი სახელი ეწოდა, საქართველოს ჩემპიონატში კი განსაკუთრებული შედეგების გარეშე აგრძელებდა ასპარეზობას. 1969 წელს სულორმა პირველად მოიპოვა საქართველოს სსრ ჩემპიონის ტიტული და 1970 წელს ასპარეზობა საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის მეორე ლიგაში განაგრძო, თუმცა გუნდმა 18 გუნდში მეათე ადგილი დაიკავა, რაც ლიგაში ადგილის შესანარჩუნებლად საკმარისი არ აღმოჩნდა და შემდეგი სეზონი კვლავ ადგილობრივ ჩემპიონატში დაიწყო.

გუნდის პერიოდში საუკეთესო ხანად ითვლება 80-იანი წლების დასაწყისი, როდესაც გუნდში მრავალი გამორჩეული მოთამაშე ირიცხებოდა და საქართველოს მასშტაბით ერთ-ერთი გამორჩეული გუნდი იყო, თუმცა მიუხედავად ამისა გუნდს ფატალური უიღბლობა სდევდა თან, ამ პერიოდის გუნდმა სამჯერ დაიკავა მეორე (1980, 1983, 1984) და ერთხელ მესამე ადგილი (1981), ჩემპიონობის მოპოვებამდე კი ყოველთვის ერთი ნაბიჯი აკლდებოდათ, შესაბამისად გუნდმა ვერც საბჭოთა კავშირის ლიგაში მოახერხა გადასვლა.

სამაგიეროდ მშვენივრად გამოიყურებოდა ამ პერიოდის სულორი რესპუბლიკის თასზე, პირველად თავის არსებობის ისტორიაში ამ ტურნირის მოგება გუნდმა 1980 წელს მოახერხა, როდესაც გათამაშების ფინალურ მატჩში თელავის კახეთს სძლია 2:0. ეს მატჩი 24 აგვისტოს დინამოს, იმ დროს ლენინის სახელობის სტადიონზე გაიმართა. გუნდმა წარმატება 1981 წელსაც გაიმეორა და კვლავ მოიპოვა საქართველოს თასი, ამჯერად სულორმა მახარაძის მერცხალი დაამარცხა ანგარიშით 1:0.

კარგად გამოიყურებოდა გუნდი 80-იანი წლების მეორე ნახევარშიც, 1988 წელს გუნდმა კვლავ დაიკავა ჩემპიონატში მეორე ადგილი, 1990 წლიდან კი უკვე დამოუკიდებელი საქართველოს ეროვნულ ჩემპიონატი პირველ ლიგაში ჩაება, რომელიც პირველივე წელს ადვილად მოიგო და უმაღლეს ლიგაში აღზევდა, სადაც ორი სეზონი იასპარეზა და 1994 წელს პირველ ლიგაში დაქვეითდა. მას შემდეგ გუნდი მეტნაკლები წარმატებით ასპარეზობდა ქვეყნის პირველ და მეორე ლიგებში, იყო პერიოდები როდესაც გუნდი ახლოს იყო უმაღლეს ლიგაში გადმოსვლასთან, თუმცა ფინანსური და სხვა პრობლემების გამო დასახული მიზნის მიღწევა ვეღარ მოხერხდა.

ტიტულები
საქართველოს საბჭოთა ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1969
მეორე ადგილი: 1980, 1983, 1984, 1988
მესამე ადგილი: 1982
საქართველოს საბჭოთა თასი
გამარჯვებული: 1980, 1981
პირველი ლიგა
ჩემპიონი: 1990
მესამე ადგილი: 1999

სეზონები