დაუბიგნის ბაღი

დაუბიგნის ბაღი - ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი შესრულებული ზეთის საღებავებით ტილოზე, დახატულია სამჯერ, ნახატებზე გამოსახულია ჩარლზ-ფრანცუა დაუბინგის დახურული ბაღი, მხატვრის, რომელსაც ვან გოგი დიდ პატივს სცემდა და აფასებდა მთელი სიცოცხლის მანძილზე.

ვან გოგმა თავდაპირველად ბაღის მცირე ჩანახატების ხატვა დაიწყო, შემდეგ მან დაიწყო მუშაობა ორმაგ ტილოზე სადაც ბაღის მთელი ხედი ჩანდა. ნახატი შესრულებულია ოვერში, მაისსა და ივლისს შორის, 1890 წელს. მისიი სიცოცხლის უკანასკნელი თვეების განმავლობაში. სამივე ნახატის სახელია დაუბიგნის ბაღი და გამოფენილია სხვადასხვა მუზეუმებში: ბაზელის ხელობნების მუზეუმი, ჰიროშიმას ხელოვნების მუზეუმი და ვან გოგის მუზეუმი.

ჩარლზ-ფრანსუა დაუბიგნი
ვან გოგი ძალიან დიდ პატივს სცემდა ჩარლლზ-ფრანსის დაუბიგნის, ფრანგ პეიზაჟების მხატვარს, რომელიც ასოცირებული იყო ბარბიზონის სკოლასთან და ხატავდამდინარეებსა და ბუნების სცენებს. დაუბიგნი დაიბადა პარიზში 1817 წელს და 1860 წელს საცხოვრებლად ოვერ-სიურ ოაზში გადავიდა. 1878 წელს ვინსენტ ვან გოგმა მისწერა თავის ძმას თეო ვან გოგს, რომ ის ძალიან გულდაწყვეტილი იყო დაუბიგნის სიკვდილის გამო, რომლის ცხოვრებამ და მოღვაწეობამაც მასზე დიდი გავლენა იქონია: "სამუშაომ რომელიც კარგია, შესაძლოა დიდხანს ვერ გაძლოს, მაგრამ ამ საქმით შთაგონებული გონება და დატოვებული ნამუშევარი კი აცილებლად გაუძლებს დროს, და ისინი ვინც შემდეგ მოვლენ შეძლებენ გაყვნენ ნაკვალევს რომლებსაც მათი წინამორბედები დატოვებენ, ეს მათთვის მაგალითი იქნება."

როდესაც 1890 წელს ვინსენტი ოვერში ჩავიდა, დაუბიგნის სახლი კვლავ მის ვრივს ეკავა. ვინსენტმა მისი ბაღი სამჯერ დახატა: ორჯერ ბაღის მთლიანი ხედი ორმაგ ტილოზე და შემდეგ კი ბაღის გარკვეული ნაწილი შედარებით მომცრო ზომის ტილოზე.

1890 წლის მაისში ვინსენტ ვან გოგი ტოვებს სენ-რემი-დე-პრივანსის თავშესაფარს და გადადის ოვერ-სიურ-ოაზში სადაც ის მეტად მშვიდი ცხოვრებით ცხოვრობს ვიდრე პარიზში, მიუხედავად ამისა ის ახლოს იყო საკუთარ ძნასთან თეო ვან გოგთან და ხშირად იყო მისისტუმარი. ოვერში ის ექიმ პოლ გაშეს ზედამხედველობის ქვეშ იყო, ფსიქოლოგის რომელმაც ურჩია ვინსენტს არ მიექცია ყორადზრება თავისი ავადმყოფიბისთვის და სრული კონცენტრაციამოეხდინა ხატვაზე. გაშე, მოყვარული მხატვარი, ვინსენტის ახლო მეგობარი ხდება, მან დიდი როლი ითამაშა ვან გოგის უკანასკნელი წლების მოვლენებში. ძმისადმი მიწერილ წერილებში ვინსენტი გაშეს ახასიათებს როგორც მეორე ძმას.

ვინსენტი ოვერიდან ძმისადმი მიწერილ პირველ წერილში ამბობს, „ეს ძალიან ლამაზია, ნამდვილი სოფელი, დამახასიათებელი და თვალისმომჭრელი“ ორივე ორმაგ ტილოზე შესრულებულ ნამუშევარზე ბაღის ხედი შესასვლელი კარიბჭიდან ისახება და ძალიან დიდი სივრცე მოჩანს, ასევე ჩანს გრძელი სკამი და მაგიდა. ამ ნახატში ქალი, კატა და იისფერი ყვავილები სიცოცხლის ინსპირაციაა; მეორე ნამუშევრიდან კი ვინსენტმა კატა ამოიღო. ბაღის პეიზაჟი, ნახატში ფოკუსირება პეიზაჟზე ხდება, ასევე ყურადღება გამახვილებულია ხეივნებზე, რომლის ჩრდილშიც სკამი და მაგიდაა. უკანა ფონზე გაირჩევა დიდი სახლი და რომაული სტილის ეკლესია. ძალიან მიმსგავსებულია მსგავსი სტილის მეორე ნახატს რომელიც ბაზელის ხელოვნების მუზეუმში ინახება

1929 წელს ლუდვიგ ჯუსტი, ბერლინის ნაციონალური გალერეის დირექტორი, განსაკუთრებით დაინტერესდა დაუბიგნის ბაღის (776) ისტორიით, რომელიც ეკუთვნოდა პარიზელ ხელოვნების ნამუშევრებით მოვაჭრე პოლ როსენბერგს. ფრანგმა მხატვარმა და კოლექციონერმა ემილ შუფენეკერმა, რომელმაც გავრცელებული იდეის თანახმად ვინსენტ ვან გოგის ნამუშევრების კოპიოები დაამზადა, ძალიან დაინტერესდა დაუბიგნის ბაღით. იცოდა რა რომ დადიოდა ხმები ვინსენტის ამ ნამუშევრის ავთენტურობის დაუზუსტებლობის შესახებ, ჯუსტიმ სწრაფად დასვა შეკითხვები ამის შესახებ, და მიიღო კიდეც საკმაოდ დეტალური და ზუსტი პასუხი. 1929 წელს დაახლოებით 70-მა ადამიანმა დაააადასტურა ნაციონალური გალერიის მეგობრების საზოგადოებიდან რომ ნამუშევარსი შეეძინათ და გადაეცათ ნაციონალური გალერიისთვის. სწორედ დაუბიგნის ბაღი იყო ერთ-ერთი პირველი შენაძენი.