სიგის პრეფექტურა

სიგის პრეფექტურა (იაპ. ) — პრეფექტურა იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს კანსაის რეგიონში, ჰუნძულ ჰონსიუზე. სიგის პრფექტურის მოსახლეობა შეადგენს 1,412,916 ადამიანს (2015 წლის 1 ოქტომბრის მონაცემებით) და მას 4,017 კვადრატული კილომეტრის ფართობი უჭირავს. სიგის პრეფექტურას ესაზღვრება: ფუკუის პრეფექტურა - ჩრდილოეთით, გიფუს პრეფექტურა - ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მიეს პრეფექტურა - სამხრეთ-აღმოსავლეთით და კიოტოს პრეფექტურა - დასავლეთით.

სიგის პრეფექტურის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი ოცუა. სხვა მსხვილ ქალაქებს შორისაა: კუსაცუ, ნაგაჰამა და ჰიგაშიომი. სიგას პრეფექტურა აკრავს ბივას ტბას, რომელიც უდიდესი მტკნარი წყლის ტბაა იაპონიაში.პრეფექტურის მთლიანი მიწის 37% ბუნებრივ პარკებადაა გამოცხადებული. ეს პროცენტული მაჩვენებელი იაპონიის პრეფექტურებს შორის ყველაზე მაღალია. პრეფექტურის სამხრეთ ნახევარი მდებარეობს ყოფილ დედაქალაქ კიოტოს მიმდებარე ტერიტორიაზე და წარმოადგენს დიდი კიოტოს მეტროპოლიტენის ნაწილს. კიოტოს მეტროპოლიტენი სიდიდით მეოთხეა იაპონიაში. სიგის პრეფექტურა ცნობილია: ომის ხორცით, მთა ომის რვა ხედით, ჰიკონეს ციხესიმაგრით და იაპონიის ეროვნული საგანძურის ოთხი ძეგლიდან ერთ-ერთით.

ისტორია
პრეფექტურალური სისტემის დამყარებამდე სიგა ცნობილი იყო როგორც ომის პროვინცია ან გოში. ომი იყო ნარასა და კიოტოს მეზობელი, დასავლეთ და აღმოსავლეთ იაპონიის შეერთების ადგილი. 667–672 წლებში იმპერატორმა ტენძიმ დააარსა სასახლე ოცუში. 742 წელს იმპერატორმა შამუმ დააარსა სასახლე შიგარაკში . ადრეულ ჰეიანის პერიოდში დაარსდა ენრიაკუ-ჯი, ტენდაის ცენტრი, ის იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია ძველი კიოტოს ტერიოტირიასთან ერთად.

შუა საუკუნეებში, როდესაც სასაკის კლანი მართავდა ომის, მმართველობა როკკაკუს, კიოგოკუს და აზაის კლანების ხელშიც გადავიდა. 1570-იან წლებში ოდა ნობუნაგამ დაიპყრო ომი და ააშენა აზუჩის ციხე ბივას ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროებზე 1579 წელს. ტოდო ტაკატორა, გამო უჯისატო, ოიჩი, იოდო-დონი, ოჰაცუ და ოეიო ომის დამახასიათებელ ადგილებს წარმოადგენდა სენგოკუსპერიოდში . იმ დროს, ნინძები კოკაში ძალიან პოპულარულები იყვნენ.

2015 წელს სიგის გუბერნატორმა ტაიზო მიკაზუკიმ ჩაატარა გამოკითხვა, რომლის ფარგლებშიც მოქალაქეებს ჰკითხეს, ხომ არ თვლიან საჭიროდ პრეფექტურის სახელის შეცვლას, რაც ნაწილობრივ მის ტურისტულად მნიშნველოვან ქალაქად ჩამოყალიბებაზე მოახდენს გავლენას.
გეოგრაფია
სიგას ესაზღვრება ფუკუის პრეფექტურა ჩრდილოეთით, გიფუს პრეფექტურა აღმოსავლეთით, მიეს პრეფექტურა სამხრეთ-აღმოსავლეთით და კიოტოს პრეფექტურადასავლეთით.

იაპონიის უდიდესი ტბა ბივა ამ პრეფექტურის ცენტრში მდებარეობს. მას უკავია პრეფექტურის ტერიტორიის ერთი მეექვსედი. მდინარე სეტა ტბა ბივადან გამოედინება და კიოტოსთან ოსაკას ყურეში ჩაედინება . ეს ერთადერთი ბუნებრივი მდინარეა, რომელიც ტბიდან გამოდის. სხვა ბუნებრივი მდინარეების უმეტესობა ტბაში ჩაედინება. ბივას ტბის გარშემო ბევრი ლაგუნა იყო, მაგრამ მათი უმეტესობა 1940-იან წლებში განადგურდა. გადარჩენილ ლაგუნებს შორისაა ვეტლანდი რომელიც ომიჰაშიმანში მდებარეობს. ლაგუნა 2006 წელს შეირჩა პირველ მნიშვნელოვან კულტურულ ლანდშაფტად .

ტბა პრეფექტურას ოთხ ნაწილად ჰყოფს: კოჰოკუ (ტბის ჩრდილოეთით), კოსეი (, ტბის დასავლეთით) კოტო (, ტბაის აღმოსავლეთით) და კონან (, ტბის სამხრეთით).

ვაკე გადაჭიმულია ბივას ტბის აღმოსავლეთ სანაპირომდე. პრეფექტურას გარს არტყავს ჰირას მთები და მთა ჰიეი დასავლეთით, იბუკის მთები ჩრდილო-აღმოსავლეთით და სუზუკას მთები სამხრეთ-აღმოსავლეთით. მთა იბუკი არის ყველაზე მაღალი მთა სიგაში. იოგოში მდებარეობს მცირე ზომის ტბაც.

სიგას კლიმატი მკვეთრად განსხვავდება ჩრდილოეთსა და სამხრეთს შორის. სამხრეთ შიგა, როგორც წესი, თბილია, მაგრამ ჩრდილოეთი შიგა, როგორც წესი, ცივია, რომელიც გამორჩეულია მაღალი თოვლით და მრავალი სათხილამურო მოედნით. ნაკანოკავაჩიში (სიგის ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე სოფელი), თოვლმა 5.6 მეტრს მიაღწია 1936 წელს.

2014 წლის 1 აპრილის მონაცემებით, პრეფექტურის მთლიანი მიწის 37% ბუნებრივ პარკებად იყო გამოცხადებული (ყველაზე დიდი პროცენტული მაჩვენებელი პრეფექტურებს შორის). აქ მდებარეობს ბივაკოს და სუზუკას კვაზი-ეროვნული პარკები; და კოტუს, კუცუკი- კაცურაგავას და მიქამი- ტანაკამი-შიგარაკის პრეფექტურული ბუნებრივი პარკები.
ქალაქები
სიგის პრეფექტურაში ცამეტი ქალაქი მდებარეობს:

ჰიგაშიომი
ჰიკონე
კოკა
კონანი
კუსაცუ
მაიბარა
მორიამა
ნაგაჰამა
ოცუ (დედაქალაქი)
ემიჰაჩიმან
რიტტო
ტაკაშიმა
იასუ

პოლიტიკა
შიგას ამჟამინდელი გუბერნატორია ტაიზა მიქაზუკი, წარმომადგენელთა პალატის ყოფილი წევრი( , მე -3 ოლქი), რომელიც აირჩიეს 2014 წლის ივლისში გუბერნატორ იუკიკო კადას ნაცვლად . 2018 წლის ივნისში, იგი აირჩიეს მეორე ვადით, რა დროსაც მას მხოლოდ ერთი, კომუნისტური პარტიის წარმომადგენელი ოპონენტი ჰყავდა.
ეკონომიკა
კულტურულ ტერიტორიებს პრეფექტურის თითქმის მეექვსედი უკავია. ბრინჯი ძირითადი კულტურაა: სამეურნეო სავარგულების 90 პროცენტზე მეტი ბრინჯის მინდვრებს უჭირავს. მეურნეობების უმეტესობა მცირეა, რომლებსაც მხოლოდ მცირედი შემოსავალი აქვთ. ფერმერების უმეტესობა დამოკიდებულია სხვა წყაროებიდან მიღებულ შემოსავალზე. აღმოსავლეთ სიგა ცნობილია მესაქონლეობით, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთი სიგა - მწვანე ჩაით . ბივას ტბაზე, ზოგი ადამიანი თევზაობითა და მტკნარი წყლის მარგალიტის მოპოვებით არის დაკავებული.

1960-იანი წლებიდან სიგაში ვითარდება ინდუსტრია, შენდება მსხვილი ქარხნები, რომლებიც ეკუთვნის ისეთ კომპანიებს, როგორიცაა , , , და . კაბინეტის ოფისის სტატისტიკის თანახმად, 2014 წელს, წარმოების სექტორი შეადგენდა მთლიანი შიდა პროდუქტის 35,4%-ს, რაც ყველაზე მაღალი პროცენტული მაჩვენებელია იაპონიაში. ტრადიციული ინდუსტრიები მოიცავს ქსოვილებს, შიგარაკის ნაკეთობებს, ბუცუდანს ჰიკონეში და ნაგაჰამაში და მედიკამენტებს კოკაში.

დემოგრაფია
მოსახლეობა კონცენტრირებულია ქალაქ ოცუში, ბივას ტბის სამხრეთ სანაპიროზე (კიოტოს მიმდებარე ტერიტორია) და ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ ისეთ ქალაქებში, როგორებიცაა კუსაცუ და მორიამა. ტბის დასავლეთ და ჩრდილოეთ სანაპიროებზე მეტწილად სოფლები და კურორტებია ორიენტირებული, თეთრი ქვიშის პლაჟებით. ბოლო წლების განმავლობაში ბევრი ბრაზილიელი დასახლდა სიგაში, ახლო მდებარე ქარხნებში სამუშაოდ. სიგაში 25 040 უცხოელი ცხოვრობს, ხოლო 2016 წლის დეკემბრის მონაცემებით, უცხოელთა 30% ბრაზილიელი იყო.
დაძმობილებული შტატები
სიგას აქვს თანამშრომლობითი ხელშეკრულებები გაფორმებული სამ შტატთან, ესენია:

რიო-გრანდი-დუ-სული, ბრაზილია
მიჩიგანის შტატი, ამერიკის შეერთებული შტატები
ხუნანი, ჩინეთი