iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ხუნანის სამზარეულო

ხუნანის სამზარეულო, ასევე ცნობილი როგორც ციანგის სამზარეულო. იგი შედგება სიანგის რეგიონის, დონტინგის ტბისა და ჩინეთის დასავლეთ ჰუნანის პროვინციის სამზარეულოსგან. ეს არის ჩინური სამზარეულოს რვა საუკეთესო ტრადიცია და კარგად არის ცნობილი თავისი ცხელი და პიკანტური არომატით, სუფთა არომატით და ღრმა ფერებით. სამზარეულოს ჩვეულებრივ ტექნიკას მიეკუთვნება მოხარშვა, შეწვა, მოხრაკვა და შებოლვა . რეგიონის სოფლის მეურნეობის უხვი მოსავლის გამო, ხუნანის კერძების ინგრედიენტები მრავალფეროვანია.

ისტორია
ხუნანის სამზარეულოში გამოყენებული კერძის მომზადების უნარების ისტორია მე -17 საუკუნეს უკავშირდება. თავისი ისტორიის განმავლობაში, ჰუნანის სამზარეულომ აითვისა სხვადასხვა ადგილობრივი ფორმა, საბოლოოდ კი დამკვიდრდა საკუთარ სტილში. ზოგიერთი ცნობილი კერძია: შემწვარი ქათამი პიკანტური სოუსით და შებოლილი ღორის ხორცი, ხმელი გრძელი მწვანე ლობიოთი .

ხუნანის სამზარეულო შედგება სამი ძირითადი სტილისგან:

მდინარე ციანგის სტილი: წარმოშობილია , სიანტანისგან და ჰენგიანგისგან
დონტინგის ტბის სტილი: წარმოშობილია იუეიანისგან, იიანგისგან და ჩანგდედან
დასავლური ხუნანის სტილი: წარმოშობით ჟანჟჯიაჯიიდან, ჯიშოუდან და ჰუაიჰუასგან

მახასიათებლები
აქაურ სამზარეულოში ძალიან პოპულარულია წიწაკა და მისი მახასიათებლების გამო უამრავ კერძში იყენებენ. ხშირად ის გამოიყენება გამხმარ მდგომარეობაში. ხუნანის სამზარეულო ხშირად ცხარეა არა მხოლოდ სუფთა ჩილის შემცველობის გამო, არამედ იგი შეიცავს უფრო მრავალფეროვან ახალ ინგრედიენტებსაც. როგორც ხუნანის, ასევე სიჭუანის სამზარეულოს შეიძლება მნიშვნელოვნად ცხიმიანი ეწოდოს. მეტად ცხიმიანი, ვიდრე ჩინეთის სხვა სამზარეულოები, მაგრამ სიჭუანის კერძები ზოგადად უფრო ზეთოვანია, ვიდრე ხუნანის კერძები. კიდევ ერთი მახასიათებელი, რომელიც განასხვავებს ხუნანის სამზარეულოს სიჭუანის სამზარეულოსგან, არის ის, რომ ხუნანის სამზარეულო ბევრად უფრო ხშირად იყენებს შებოლილ საქონელს კერძებში.

სეზონებთან ერთად ხუნანური სამზარეულოს მენიუ იცვლება. ცხელ და ნოტიო ზაფხულში, საუზმე, როგორც წესი, იწყება ცივი კერძებით ან ცივ ჭურჭელში მომზადებული კერზებით, რომელსაც აქვს სპეციალური სტრუქტურა ფორების გასახსნელად და ზაფხულში სიგრილის შესანარჩუნებლად. ზამთარში პოპულარული არჩევანია ცხელი ქოთანი, რომელიც ცივ თვეებში სითბოს ინარჩუნებს. სპეციალური ცხელი ქვაბი, სახელწოდებით გამოირჩევა ქოთნის ორ მხარეზე გაყოფის ტექნოლოგიით - პიკანტური და რბილი. ხუნანის სამზარეულოს ერთ-ერთი კლასიკური კერძი, რომელსაც რესტორნებსა და სახლებში შეხვდებით არის წიწაკაში შემწვარი ღორის ხორცი. იგი მზადდება რამდენიმე საერთო ინგრედიენტით: ღორის ხორცი, მწვანე წიწაკა, ფერმენტირებული შავი ლობიო და სხვა სანელებლები.

ზოგადად, ხუნანის სამზარეულოს განხილვის დროს, როგორც წესიჩამოითვლება პიკანტური კერძების დიდი რაოდენობა, მაგრამ არა ყოველთვის ძალიან ცხელი და ცხარე.
ასლან სმირბა

ასლან სმირბა (დ. 15 ნოემბერი, 1959, ბათუმი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, იურისტი.

1996 წელს დაამთავრა ბათუმის სახელმწიფო საზღვაო აკადემია ინჟინერ-გემთწამყვანის სპეციალობით, ხოლო 1999 წელს ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბათუმის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“.
რეზო სუჯაშვილი

რევაზ (რეზო) სუჯაშვილი (დ. 24 აპრილი, 1953, დაბა ყაზბეგი, ახლანდ. სტეფანწმინდა) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი, სპეციალობა მეღვინეობის ტექნოლოგია. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყაზბეგის მაჟორიტარი). 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყაზბეგის მაჟორიტარი).
დემეტრაშვილი

საკუთარი სახელი დემეტრაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ავთანდილ დემეტრაშვილი — იურისტი, კონსტიტუციონალისტი
გივი დემეტრაშვილი — სპორტსმენი (ძიუდო)
გიორგი დემეტრაშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
ეკატერინე დემეტრაშვილი-კანდელაკი — პედაგოგი, გეოგრაფი
ივანე დემეტრაშვილი — საბჭოთა კავშირის გმირი
ნანა დემეტრაშვილი — რეჟისორი
ივანე დემეტრაშვილი

ივანე გაბრიელის ძე დემეტრაშვილი (დ. 2 ნოემბერი, 1910, სოფ. დიდი თონეთი, ახლანდ. თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი, — გ. 16 აპრილი, 1945, ბერლინის მისადგომებთან, დაკრძალულია კოსტშინში, პოლონეთი) — საბჭოთა არმიის ქართველი კაპიტანი, საბჭოთა კავშირის გმირი (31 მაისი, 1945, სიკვდილის შემდეგ).

დაამთავრა თბილისის კავშირგაბმულობის ტექნიკუმი 1931 წელს. 1928-1930 წლებში და მსოფლიო ომის დროს, 1941 წლიდან მსახურობდა წითელი არმიაში. დაამთავრა საპოლკო სკოლა და უმცროსი ლეიტენანტების კურსები. 1942 წლიდან მოქმედ არმიაში იყო. იბრძოდა ბელორუსიის ფრონტის ჯარების შემადგენლობაში (1054-ე მსროლელი პოლკის მე-2 ბატალიონის ასეულის მეთაური). ბერლინის მისადგომებთან გამართულ ბრძოლებში გამოჩენილი მამაცობისათვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. დაიღუპა ამავე ბრძოლაში. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის საბრძოლო ორდენები და მედლები.
ნანა დემეტრაშვილი

ნანა (ნათელა) ალექსანდრეს ასული დემეტრაშვილი (დ. 19 აპრილი, 1939, თეთრიწყარო, — გ. 15 აგვისტო, 2011) — ქართველი რეჟისორი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1983).

დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (1963). 1963–1964 წლებში რეჟისორად მუშაობდა თბილისის სანკულტურის თეატრში, 1964–1967 წლებში — გორის გ. ერისთავის სახელობის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. 1967–1987 წლებში მთავარი რეჟისორის, შემდეგ დირექტორისა და სამხატვრო ხელმძღვანელის თანამდებობაზე ხელმძღვანელობდა ახალციხეში მესხეთის განახლებულ დრამატულ თეატრს. სპექტაკლები დადგა თბილისის ა. გრიბოედოვის სახელობის, ქუთაისის ლ. მესხიშვილის სახელობის, ჭიათურის სახელმწიფო დრამატულ და რუსთავის დრამატულ თეატრებში. 1987–2007 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში.

დემეტრაშვილის ძირითადი ნამუშევრებია: კ. ვიტლინგერის „ვარსკვლავიდან ჩამოსული კაცი“, ნ. დუმბაძის „მზიანი ღამე“, ო. ჩხეიძის „თედორე“, ა. გეწაძის „პაემანი ცაში“ (სპექტაკლის ჩვენებამ წარმატებით ჩაიარა მოსკოვში 1976), ფ. შილერის „ყაჩაღები“, კ. ბუაჩიძის „ეზოში ავი ძაღლია“, მოლიერის „ტარტიუფი“, ვაჟა-ფშაველას „მოკვეთილი“. მიღებული აქვს ს. ახმეტელის სახელობის პრემია (2010) და სახელმწიფო ჯილდოები.

ჯილდოები და აღიარება
1983 — საქართველოს სახალხო არტისტი
1998 — ღირსების ორდენი ქართული თეატრალური ხელოვნების განვითარებისა და მისი პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი დიდი წვლილისა და ნაყოფიერი შემოქმედებითი მოღვაწეობისათვის
2010 — სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემია
მავრიტანიული უგია

უგია — მავრიტანიის ფულის ერთეული. ახალი უგია მავრიტანიაში შემოვიდა 2018 წელს, ერთი ახალი უგიას ფასი 10 ძველი უგიაა. პირველად უგია მიმოქცევაში 1973 წელს გამოჩნდა. თავდაპირველად ბანკმა შექმნა მონეტები: 1 ხუმსიანი, 1, 2, 5, 10 და 20 უგიები, პარალელურად გამოივდა ბანკნოტები: 100, 200 და უგია. 1979 წელს შეიქმნა ბანკნოტი 500 უგია.
Clover Club კოქტეილი

-ის ინგრედიენტებია: ჯინი, ლიმონის წვენი, ჟოლოს სიროფი, უმი კვერცხი. კვერცხის ცილას ამატებენ არა არომატისთვის, არამედ იგი ემულგატორის როლს ასრულებს კოქტეილში. შენჯღრევის შედეგად კი კოქტეილის თავზე ქაფი ჩნდება.ეს ქაფი კოქტეილის ერთ-ერთი სავიზიტო ბარათია.

ისტორია
 კოქტეილი ამერიკაში იღებს სათავეს. იგი ჯერ კიდევ ალკოჰოლის აკრძალვამდე არსებობდა. ფილადელფიაში არსებობდა კაცების გაერთიანება (კლუბი), მე-19 საუკუნის ბოლო პერიოდიდან, 20 საუკუნის 20-იან წლებამდე. -ის წევრები რეგულარულად იკრიბებოდნენ სტრატფორდის სასტუმროში. მათი საყვარელი კოქტეილი კი ეს კოქტეილი გახლდათ, რომელსაც მოგვიანებით კოქტეილი დაერქვა და იგი პოპულარული არა მხოლოდ ფილადელფიაში, არამედ ნიუ-იორკშიც გახდა.კოქტეილის პირველი რეცეპტი 1901 წელს დაიბეჭდა ნიუ-იორკის პრესაში. 50-იან წლებში კი კაცებმა იგი უფრო ძლიერი კოქტეილით ჩაანაცვლეს და კოქტეილის მოყვარულები ძირითადად ქალები შემორჩნენ. ისინი, ვისთვისაც დელიკატური გემო უფრო მნიშვნელოვანი იყო, ვიდრე კოქტეილის სიძლიერე.

რობერტ ჰესის მიხედვით, კოქტეილი მეოცე საუკუნის პირველ ნახევარში, ალკოჰოლის აკრძალვამდე, დიდი პოპულარობით სარგებლობდა კლუბის წევრებში და გამოჩენილ ადამიანებში. ჯეკ თაუნსენდის მიხედვით, კოქტეილმა ნელ-ნელა დაკარგა პოპულარობა. ერთ-ერთი ამის გამომწვევი მიზეზი შესაძლებელია კოქტეილის ინგრედიენტი იყოს უმი კვერცხის სახით. მრავალი ადამიანი თავს არიდებს ასეთი იგრედიენტების მქონე სასმელს. მეორე მიზეზი კი ალბათ მისი მომზადების სირთულე უნდა იყოს. რამდენადაც უცნაური შეიძლება მოეჩვენოს ზოგიერთს კვერცხის ცილა კოქტეილში, კოქტეილი მაინც მიჩნეულია სასიამოვნო სასმელად და ასევე ვიზუალურადაც ესთეტიკურად გამოიყურება.

ინგრედიენტები
 კოქტეილს მიირთმევენ კოქტეილის ჭიქაში, ყინულის გარეშე. მისი მთავარი ალკოჰოლური ინგრედიენტი ჯინია.

ინგრედიენტების რაოდებობრივი შერწყმა კი ასეთია:

45 მლ ჯინი

15 მლ ლიმონის წვენი

15 მლ ჟოლოს სიროფი

1 უმი კვერცხი

მომზადებისთვის საჭირო მოწყობილებები:

სითხის საზომი (ალკოჰოლის გასაზომი სპეციალური ჭურჭელი, რომლის მოცულობაც დაახლოებით 45 მლ-ა.)

სანჯღრევი (შეიკერი)

გამფილტრავი კოვზი

კოქტეილის ჭიქა

მომზადება
კოქტეილი შემდეგნაირად მზადდება: ბარმენი ინგრედიენტებს ურევს ერთმანეთში და შეიკერში ანჯღრევს მინიმუმ 10 წამის განმავლობაში, ყინულის დამატების გარეშე. კოქტეილს, რომლის ერთ-ერთი ინგრედიენტიც კვერცხის ცილაა, ბევრი ნჯღრევა არ სჭირდება, იგი ადვილად იკეთებს ქაფს. სწორედ ეს ქაფი ხდის კოქტეილს უნიკალურს. ისხმება წინასწარ გაცივებულ ჭიქაში. ტრადიციულად, ამ კოქტეილს ჭიქაზე არ უკეთებენ მოსართავს, თუმცა შესაძლებელია გაფორმდეს ლიმონის ნაჭრით.

მეორე მოსაზრების მიხედვით, წამების განმავლობაში ნჯღრევა არაა საკმარისი და საჭიროა მინიმუმ 1 წუთის განმავლობაში ირეოდეს ინგრედიენტები ერთად. ასევე კლასიკურ კოქტეილს არ აქვს ყინული, თუმცა ზოგიერთი რეცეპტის მიხედვით მას ყინულიც უნდა ჰქონდეს.

კოქტეილის ალკოჰოლოვანი დანამატი შესაძლოა ჯინის გარდა ღვინო ვერმუთიც იყოს. აღსანიშნავია ისიც, რომ ზოგჯერ ჟოლოს სიროფის ჩანაცვლება ხდება მოცხარის სიროფით.
სეფე ლორთქიფანიძე

სეფე ფარნაოზის ძე ლორთქიფანიძე (დ. 1889 — გ. 1937) — ქართველი სამხედრო პირი, მსახიობი.

დაიბადა თავადის ოჯახში. რუსეთის არმიის რიგებში მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში. 1917 წელს ირიცხებოდა მე-14 კავკასიური მსროლელი პოლკის პოდპორუჩიკად. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას ხარისხის ორდენით და გიორგის ხარისხის ჯვრით. შემდეგ მსახურობდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ჯარში. შტაბს-კაპიტნის წოდებით მეთაურობდა №3 ჯავშნოსან მატარებელს. 1920 წელს სცადა წინააღმდეგობა გაეწია აზერბაიჯანში შეჭრილ წითელი არმიის ნაწილებისთვის. აზერბაიჯანის გასაბჭოების შემდეგ ე. წ. სპარსეთის საბჭოთა რესპუბლიკის ბრიგადას მეთაურობდა. 1921 წლიდან მსახიობად მუშაობდა საქართველოს სახკინმრეწვში. მონაწილეობდა ფილმებში: „ჯანყი გურიაში“ (რეჟისორი ალექსანდრე წუწუნავა, 1928), „საბა“ (რეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი, 1929), „ნახვამდის“ (რეჟისორი გიორგი მაკაროვი, 1934), „არსენა“ (რეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი, 1937). რეპრესირებულია 1937 წელს.
მერაბ ტყეშელაშვილი

მერაბ ტყეშელაშვილი (დ. 27 სექტემბერი, 1964, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, თანამდებობის პირი.

1987 წელს დაამთავრა აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (რუსთავის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
აირის მერდოკი

ჯინ აირის მერდოკი (; დ. 15 ივლისი, 1919, დუბლინი — გ. 8 თებერვალი, 1999, ოქსფორდი) — ინგლისელი მწერალი და ფილოსოფოსი. ბუკერის პრემიის ლაურეატი. ამ პრემიის „შორტლისტში“ (მოკლე სია) მისი ნამუშევრები ექვსჯერ მოხვდნენ. მერდოკის 1998 წელს გამოქვეყნებული რომანი „ბადის ქვეშ“ -ის გამომცემლობის მიერ შედგენილ მე-20 საუკუნის ას საუკეთესო ინგლისურენოვან რომანების სიაში ფიგურირებს. 1987 წელს მას მიენიჭა „ქალი-კომანდორის“ ორდენი. 2008 წელს მერდოკმა მე-12 ადგილი დაიკავა -ის მიერ შედგენილ „1945 წლის შემდეგ 50 უდიდესი ბრიტანელი მწერლის“ სიაში.

ბიოგრაფია
იგი ინგლისურ-ირლანდიურ ოჯახში დაიბადა. სწავლობდა კლასიკურ ფილოლოგიას ოქსფორდის უნივერსიტეტში (სომერვილის კოლეჯი) (1938-1942), ასევე შეისწავლა ფილოსოფია კემბრიჯში (1947-1948). ოქსფორდის უნივერსიტეტში ასწავლიდა ფილოსოფიას. 1956 წელს იქორწინა ჯონ ბეილზე, ინგლისური ლიტერატურის პროფესორზე, რომელთან ერთადაც ცხოვრობდა დაახლოებით 40 წელი. მათ შვილი არ ჰყავდათ.

მერდოკს დაწერილი აქვს 26 რომანი და არის ფილოსოფიური და დრამატული ნაწარმოებების ავტორი. მერდოკის ლიტერატურული დებიუტი შედგა 1954 წელს რომანით „ბადის ქვეშ“. 1995 წელს მერდოკმა დაწერა თავისი ბოლო რომანი „ჯექსონის დილემა“, რომელიც კრიტიკოსებმა საკმაოდ ცივად მიიღეს.

ცხოვრების ბოლო წლებში მწერალი ალცჰაიმერის დაავადებას ებრძოდა. აირის მერდოკი გარდაიცვალა 1999 წლის 8 თებერვალს, მოხუცთა თავშესაფარში.

აირის მერდოკი ფართოდ არის აღიარებული საუკუნის ერთ-ერთი საუკეთესო რომანისტად და თანამედროვე ლიტერატურის კლასიკოსად.

2001 წელს მწერლის ცხოვრების შესახებ გადაიღეს ფილმი „აირისი“, სადაც აირისის როლი შეასრულეს ქეით უინსლეტმა და ჯუდი დენჩმა. ორივე მსახიობი ოსკარზე იყო ნომინირებული მათი როლების შესრულებისთვის.
რეზო ფირაშვილი

რეზო ფირაშვილი (დ. 9 თებერვალი, 1941, სოფ. ნუკრიანი, სიღნაღის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1965 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სიღნაღის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“
მარგარიტა (კოქტეილი)

მარგარიტა – კოქტეილი, რომელიც შეიცავს: ტეკილას, ფორთოხლის ლიქიორს და ლაიმის წვენს. მას მიირთმევენ ჭიქით, რომლის ზედაპირი დაფარულია მარილით. მარგარიტას შესაძლოა არ ჰქონდეს ყინული. თუმცა თუ აქვს, იგი არსებობს ორი სახის: დაბლენდერებული ყინულთან ერთად (მას გაყინულ მარგარიტას უწოდებენ), ან კოქტეილს მომზადებისას (ნჯღრევისას) უმატებენ ყინულს. დღესდღეობით მარგარიტას დალევა თითქმის ყველანაირი ჭიქით არის შესაძლებელი, იქნება ეს კოქტეილისა და ღვინის ჭიქა თუ, რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, ლუდის კათხა. თუმცა, ტრადიციულად მარგარიტას მიირთმევენ კოქტეილის ან შამპანიურის ჭიქით. მარგარიტა გამოირჩევა იმით, რომ სხვა კოქტეილებისგან განსხვავებით, ტკბილი და მჟავე გემოს გარდა, მისი დალევისას მარილიანი გემოც იგრძნობა.

კოქტეილის სახეობები
მარგარიტას ტრადიციული რეცეპტი ასეთია: თეთრი ტეკილა, გამოყენებული ტეკილას რაოდენობის 1/2 ფორთოხლის ლიქიორი (უმჯობესია იყოს კუანტრო, ფრანგული ფორთოხლის ლიქიორი), 1/2 ახლად დაწურული ლაიმის წვენი.

თუმცა კოქტეილის მრავალი ვარიაცია არსებობს.

მოცვის მარგარიტა
შემოდგომის პერიოდში პოპულარულია მარგარიტა, რომელსაც სხვა ტრადიციული ინგრედიენტების გარდა უმატებენ მოცვის წვენს და ვაშლისა და დარიჩინის ტეკილას.

საინტერესოა რომ, ტეკილა ვაშლისა და დარიჩინის არომატით არ არის გაყიდვაში, თუმცა მისი დამზადება სახლშია შესაძლებელი. ამისათვის დაახლოებით ერთი კვირაა საჭირო.

"სკინი" მარგარიტა
სკინი მარგარიტა მხოლოდ ორ ინგრედიენტს შეიცავს. მისი მომზადებისას არ იყენებენ ფორთოხლის ლიქიორს. ეს მარტივი სასმელი მხოლოს შეიცავს ტეკილას და ლაიმის წვენს. უმჯობესია ახლად დაწურული, თუმცა ამ შემთხვევაში იყენებენ მზა წვენს, რომელიც იყიდება (' ).

მარგარიტა ლუდთან ერთად
ამ კოქტეილის შემადგენლობაში განსხვავებული ინგრედიენტი ლუდია. ლუდის კათხაში შერეულია ლუდი, ტეკილა და ლაიმის წვენი.

კამიკაძე

კამიკაძე (იაპონურად ღვთაებრივი ქარი) მარგარიტას ერთ-ერთი ვარიაციაა. ამ კოქტეილში ტეკილას არაყი ანაცვლებს. მას ყინულის გარეშე მიირთმევენ. კოქტეილის ჭიქა კი ლაიმით გახლავთ მორთული.

ფერადი მარგარიტა
სხვადასხვა ფერის მარგარიტას დამზადება საკმაოდ ადვილია და იგი ლიქიორზეა დამოკიდებული. მაგალითად ლურჯი მარგარიტა მზადდება -ით. მას ლურჯი ფერი აქვს, რაც შესაბამისას კოქტეილსაც იგივე შეფერილობას აძლევს. მარგარიტას მომზადებისას არ იყენებენ მხოლოს ფორთოხლის ლიქიორს. შესაძლებელია ტრადიციული ფორთოხლის ლიქიორის ჩანაცვლება ნესვის, საზამთროს ან ჟოლოს არომატიანი ლიქიორის გამოყენებით.

ისტორია
კოქტეილების ისტორიკოსის, დეივიდ ვონდრიქის მიხედვით, მარგარიტა მექსიკური კოქტეილია და ძალიან ჰგავს კოქტეილ -ს. ესპანურად სიტყვა მარგარიტა გვირილას ნიშნავს. განსხვავება მარგარიტასა და დეიზის შორის ისაა, რომ მარგარიტას ინგრედიენტი ტეკილაა, ხოლო დეიზის შემადგენლობაში ბრენდი შედის. მისი შექმნის შესახებ ბევრი ვერსია და ლეგენდა არსებობს, თუმცა ის ცხადია, რომ კოქტეილმა პოპულარობა 1920-33 წლებში მოიპოვა, მაშინ, როცა ალკოჰოლური სასმელები აკრძალული იყო აშშ-ში. ამერიკელები საზღვრებს გარეთ ცდილობდნენ ალკოჰოლის შეძენას. სწორედ ამ დროს გახდა მრავალი მექსიკური სასმელი ცნობილი მათთვის.
გოჩა ქიმაძე

გოჩა ქიმაძე (დ. 1 იანვარი, 1960, დაბა ადიგენი, ადიგენის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფინანსისტი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი საინიციატივო ჯგუფი. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ახალი საქართველოსთვის“.
მაზურკა (ნამცხვარი)

მაზურკა არის ძალიან ტკბილი, ბრტყელი ნამცხვარი, რომელსაც, ძირითადად, აღდგომაზე მიირთმევენ. წარმოშობით პოლონურია.

პოლონური სამზარეულოს სახელმძღვანელოების მიხედვით, ტიპური მაზურკა არის ნამცხვარი, რომელიც მზადდება ფხვიერი ცომის ერთი ან ორი თხელი ფენისგან, ან მისი ერთი ფენისგან, რომელსაც, ზემოდან ღრუბლის ნამცხვარს ურთავენ. ნამცხვრის ორ ფენას შორის ადგილი მარმელადითაა დაფარული, რაც ამ ორი ფენის ერთმანეთთან "შეწებებას" იწვევს. ერფენიან ნამცხვარს კი მარმელადს ან საერთოდ არ უმატებენ, ან დამდნარი შაქრის ფენის შემდეგ. ასევე, მაზურკას, დეკორაციის მიზნით, უმატებენ დამდნარ კარამელს, შაქარს ან სხვადასხვა ხილის ჟელეს. ამასთანავე, მას აფორმებენ თხილით ან ნუშით და დაშაქრული ხილით. ტრადიციულად, სახლში გამომცხვარ მაზურკას ხშირად მიირთმევენ გამხმარი ხილის და თხილის თანხლებით.

მაზურკას უამრავი ვერსია არსებობს. განსაკუთრებით ხშირად, რეცეპტების წიგნებში გვხვდება "ბოშური მაზურკა" . ფხვიერი ცომი ჯერ ნახევრად ცხვება, შემდეგ მოირთვება ჩირით, ნუშით, კვერცხის გულის და შაქრის ნათქვეფით და ათქვეფილი კვერცხის ცილით და თავიდან ცხვება.

მაზურკას ტრადიცია
სახელი და წარმოშობა
ნამცხვრის სახელის წარმოშობა, სავარაუდოდ, მაზურის (ან მასურიულ) ტომს უკავშირდება, რომელიც დღევანდელ ცენტრალურ პოლონეთში, მაზოვიას რეგიონშია დასახლებული. სხვა თეორიის მიხედვით, ეს სიტყვა წარმოიშვა მაზურკადან (პოლონურად ეწოდება: მაზურეკ), ტრადიციული პოლონური ხალხური ცეკვიდან. ფხვიერი ნამცხვრის ეს სახეობა ითვლება აღდგომის ერთ-ერთ მთავარ დესერტად პოლონეთში. ის სხვა სადღესასწაულო ნამცხვრებიდგან იმით განსხვავდება, რომ მასში დიდი რაოდენობით გვხვდება მშრალი ხილი და თხილი, მისი ყველა ინგრედიენტი ძალიან ტკბილია და ზემოდან შოკოლადის მასა მას დიდი ხნით უნარჩუნებს ახალ გემოს.

მიუხედავად იმისა, რომ დესერტი უდავოდ პოლონურ კერძად ითვლება და მიჩნეულია ეროვნულ დესერტად აღდგომისთვის მთელი ქვეყნის გარშემო, მაზურკას რეცეპტი პოლონეთში, სავარაუდოდ, აღმოსავლეთიდან მოხვდა, სანელებლების სავაჭრო გზით, თურქეთიდან, მე -17 საუკუნის დასაწყისში.

გარეგნობა და სიმბოლიზმი
დესერტი სიმბოლურად ასოცირდება -ის პერიოდთან (პოლონურად მარხვა). 40-დღიანი მარხვის შემდეგ (თუმცა ამ დღეების განმავლობაში მათ საჭმლის შეზღუდვა არ აქვთ), მაზურკა წარმოადგენდა ძვირფას ჯილდოს სარწმუნოებისა და ტრადიციების ერთგულებისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ დღეს პოლონეთში მაზურკას რელიგიური მნიშვნელობა პრაქტიკულად დაკარგულია, ტორტი ისევ მჭიდრო კავშირშია სეზონურ დღესასწაულებთან.

ჩვეულებრივ, დესერტის დეკორაცია ხდება სააღდგომო სიმბოლოებით, როგორიცაა კურდღლები, ტირიფები და სააღდგომო მილოცვები.

ახალი ამბების პორტალი ამბობს, რომ მაზურკა არ შეიძლება რეგულარულ ნამცხვარს ჰგავდეს. იგი უნდა იყოს ბრტყელი, უნდა მზადდებოდეს უამრავი სახის მაზურკა, თითოეული განსხვავებული არომატით და მდიდრულად გაფორმებული. თორმეტი მათგანი (ერთმანეთის მიყოლებით მომზადებული), არც ისე იშვიათია ტრადიციულად.

შობას, სიმბოლური რიცხვი თორმეტი მჭიდრო კავშირშია ქრისტეს თორმეტ მოციქულთან ბოლო ვახშმისა, რომელიც კათოლიკეების მიერ თორმეტი სხვადასხვა საკვების შეთავაზებით აღინიშნება.
ვილჰელმ რააბე

ვილჰელმ რააბე, (დ. 8 სექტემბერი, 1831, ეშერსჰაუზენი — გ. 15 ნოემბერი, 1910, ბრაუნშვაიგი) — გერმანელი მწერალი. რეალისტურად ასახა საუკუნის გერმანიის პროვინციათა და ბერლინის გარეუბნელ ღარიბთა ცხოვრება.

ნაწარმოებები
ბეღურას ქუჩის ქრონიკა, 1856, მოთხრობა
საიდუმლოება, 1860, ისტორიული ნოველა
შავი გალერა, 1861, ისტორიული ნოველა
საუფლო კანცელარია, 1862, ისტორიული ნოველა
მშიერი პასტორი, 1864, რომანი
აბუ-ტელფანი, რომანი 1865-1867
ბიუცოვის ბატები, 1869, ისტორიული ნოველა
ჰორაკერი, 1876, რომანი
იულიუს რააბი

იულიუს რააბი, (დ. 29 ნოემბერი, 1891, სანქტ-პელტენი — გ. 8 იანვარი, 1964, ვენა) — ავსტრიელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე,

ბიოგრრაფია
იყო ავსტრიის ვაჭრობის და ტრანსპორტის მინისტრი კურტ შუშნიგის მთავრობაში. 1938 წელს ავსტრიის ანშლუსის შემდეგ ჩამოშორდა პოლიტიკას. ავსტრიის გათავისუფლების შემდეგ მონაწილეობდა ავსტრიის სახალხო პარტიის შექმნაში, 1945-1951 წლებში იყო ამ პარტიის ვიცე-თავმჯდომარე, ხოლო 1951-1960 წლებში თავმჯდომარე. 1953-1961 წლებში იყო ავსტრიის ფედერაციის კანცლერი.
როლანდ ფიფია

როლანდ ფიფია (დ. 18 იანვარი, 1972, სოფ. სალმე, ახლანდ. გაგრის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი და პოლიტიკური მოღვაწე.

დაამთავრა მოსკოვის სამომხმარებლო კოოპერაციის უნივერსიტეტი კომერციული საქმიანობის, ორგანიზაციისა და საქონელმცოდნეობის სპეციალობით. 1988–1990 წლებში იხდიდა სავალდებულო სამხედრო სამსახურს. 1992–1998 წლებში მუშაობდა სამომხმარებლო კოოპერაციის უნივერსიტეტში. 1998–2004 წლებში იყო სავაჭრო სახლ „ლიქსარის“ გენერალური დირექტორის მოადგილე. 2006–2008 წლებში — თხილის ქარხანა „არგონათსის“ დირექტორის მოადგილე, შესყიდვების მენეჯერი.

2008–2012 წლებში იყო საქართველოს მოწვევის პარლამენტის წევრი (წალენჯიხის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ წალენჯიხა-ჩხოროწყუ-მარტვილი-აბაშის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 34,52% (20629) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა.
მურთაზ ზოდელავა

მურთაზ ზოდელავა (დ. 18 აგვისტო, 1976, სოხუმი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკური მოღვაწე. „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი.

1998 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 2000–2003 წლებში იყო შპს „სანდო, სააკაშვილი და კუკავა“ საადვოკატო კომპანიის იურისტი. 2004–2005 წლებში საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრის თანაშემწე, უფროსი კონსულტანტი. 2005–2007 წლებში საქართველოს პრეზიდენტის ადნმინისტრაციაში კადრების სამსახურის უფროსის მოადგილე, საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივნის სამსახურის ანალიზისა და სამართლებრივი უზრუნველყოფის სამმართველოს უფროსი. 2007–2008 წლებში საქართველოს პროკურატურის სამართლებრივი უზრუნველყოფის დეპარტამენტის იურიდიული სამმართველოს უფროსი. 2008 წელს საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივნი. 2008–2009 წლებში საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა – გამარჯვებული საქართველოსთვის“. თანამდებობა შეუწყდა 9 ოქტომბერს, სხვა თანამდებობაზე დანიშვნის გამო — აირჩიეს საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრად. 2009–2010 წლებში საქართველოს სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიის წევრი; 2009–2012 წლებში საქართველოს მთავარი პროკურორი.

2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ფოთი-სენაკი-ხობის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 27,29% (16608) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა.
თამარ კვესიტაძე

თამარ კვესიტაძე (დ. 1968, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, ხელოვანი.

დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის არქიტექტურის ფაკულტეტი. თამარმა თოჯინების კეთება დაიწყო. შემდეგ ამერიკის შეერთებულ შტატებში წავიდა, სადაც მისი ნამუშევრებით დილერები და გალერეები დაინტერესდნენ. მან ზუსტად დაინახა საკოლექციო, უნიკალური თოჯინების ბიზნესი თავისი იერარქიებით და დახვეწილ დასავლურ ტექნოლოგიებს მაღალმხატვრული ინდივიდუალური შემოქმედებითი ხერხები დაუპირისპირა. ექვსი წლის განმავლობაში ის ქმნიდა, ფენდა და ყიდდა თოჯინებს. შემდეგ გამოეთხოვა ამ სენტიმენტალურ-ფანტასტიკურ ჟანრს და უფრო ღრმა, თანამედროვე სკულპტურულ ფორმებზე და მათ დინამიკაზე, პლასტიკაზე დაიწყო ფიქრი. სწორედ ამ დროს გაიცნო პაატა სანაია, რომელიც მისი თანაავტორი გახდა. 2000 წელს პაატა სანაიასთან ერთად დააარსა.

თამარ კვესიტაძე სხვადასხვა დროს ცხოვრობდა და მუშაობდა იტალიასა და აშშ-ში. მხატვრის გამოფენები გაიმართა აშშ-სა და ევროპის მრავალ ქვეყანაში. 2007 წელს კი იგი საქართველოს სახელით წარსდგა ვენეციის 52-ე ბიენალეზე, სადაც გამოფინა თავისი დახვეწილი, გამართული მექანიზმებით მოძრავი სკულპტურები. სწორედ ამ დროს დაიწყო თამარ კვესიტაძის სიმბოლურმა „ქალმა და მამაკაცმა“ ცხოვრებისეული ციკლი – მისი მცირე ზომის ვერსია იტალიაში გაიყიდა, ამას მოჰყვა გამოფენა ლონდონში და დღეს უკვე „ალი და ნინოდ“ მონათლული 9-მეტრიანი ქანდაკება ღია ცის ქვეშ, ბათუმის ზღვის სანაპიროზე, ბულვარში დგას.

თამარ კვესიტაძე პირველი თანამედროვე ქართველი მხატვარია, რომლის ნამუშევრები -მა თავის პლატფორმაზე ჩატვირთა. & — ესაა 70 ქვეყნის 1200 მუზეუმის, გალერეისა და სხვა ორგანიზაციების ექსპონატების ონლაინ-დათვალიერების საშუალება.