ბავშვთა შრომა ფილიპინებში

ფილიპინებში ბავშვთა შრომა — სოციალური ყოფა, რომლის შედეგადაც თვრამეტ წლამდე ასაკის ბავშვები საშიში პროფესიით საქმდებიან და თხუთმეტ წლამდე ბავშვები სათანადო პირობებისა და მოთხოვნების გარეშე იძულებულნი არიან რეგულარულად იმუშაონ საკუთარი თავისა და ოჯახისთვის საარსებო წყაროს მოსაპოვებლად. ისინი სოციალურად დაუცველნი არიან.

2012 წელს, სტატისტიკის ეროვნულმა სამსახურმა განაცხადა, რომ ამჟამად ქვეყანაში 5–17 წლის 5,5 მილიონი მშრომელი ბავშვია, რომელთაგან დაახლოებით 2,1 მილიონი მუშაობს საშიშ გარემოში. შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის შეფასებით, ამ ბავშვების 55.3% სახიფათო სამუშაოებს ეწევა სასოფლო-სამეურნეო გარემოში.

განმარტებები
რესპუბლიკური აქტი 7610, რომელიც ცნობილია, როგორც ბავშვთა სპეციალური დაცვა ძალადობის, ექსპლუატაციისა და დისკრიმინაციისგან, შეიცავს შემდეგ განმარტებებს, რომლებიც ეხება ფილიპინებში მცხოვრებ ბავშვთა შრომის მდგომარეობას:

ბავშვები - გულისხმობს თვრამეტ (18) წლამდე ასაკის პირებს ან უფროსებს, რომელთაც არ შეუძლიათ სრულად იზრუნონ საკუთარ თავზე ან დაიცვან თავი ძალადობისგან, უგულებელყოფისგან, სისასტიკისგან, ექსპლოატაციისგან ან დისკრიმინაციისგან ფიზიკური ან გონებრივი შეზღუდულობის / მდგომარეობის გამო. (ნაწილი 3)

ახლანდელი სტატუსი
თავის მოხსენებაში 2013 წელს ბავშვთა შრომის ყველაზე ცუდი ფორმების შესახებ დასკვნებში, აშშ-ს შრომის დეპარტამენტმა 5-დან 14 წლამდე ასაკის ბავშვთა პროცენტული წილი დაადგინა დაახლოებით 11%, რაც დაახლოებით 2,180 მილიონ ბავშვს შეადგენს. ამ ბავშვების 65% აღმოჩნდა სოფლის მეურნეობის სექტორში, 5% სამრეწველო სექტორში და 29% დაკავებულია საშინაო მომსახურებით. 2014 წლის ბავშვთა შრომის ან იძულებითი შრომით წარმოებული საქონლის ჩამონათვალში აღნიშნულია ფილიპინებში მხოლოდ ბავშვთა შრომით წარმოებული 13 საქონელი. მათში შედიოდა 8 სასოფლო სამეურნეო საქონელი (კერძოდ, შაქრის ლერწამი, ბანანი, ქოქოსი, სიმინდი, ბრინჯი, რეზინი და თამბაქო). ოქროს მოპოვება, პორნოგრაფია და პიროტექნიკა ავსებს ჩამონათვალს.

მიზეზები და შედეგები
არსებობს სხვადასხვა მიზეზი, თუ რატომ აიძულებენ მუშაობას 18 წლამდე ასაკის ბავშვებს. ქვემოთ ჩამოთვლილი რამდენიმე ძირითადი პრობლემაა:

მიზეზები
სიღარიბე
ფილიპინების სტატისტიკის ორგანოს მიერ 2009 წელს ჩატარებული გამოკითხვის თანახმად, რომელიც 2011 წელს გამოქვეყნდა, ფილიპინების მოსახლეობის 26,5% ღარიბად ითვლება. ეს შეადგენს 23.1 მილიონ ფილიპინელს, რომლებიც სიღარიბის ზღვარს მიღმა ცხოვრობენ.

ქვეყანაში გავრცელებული სიღარიბისა და უმუშევრობის მაჩვენებლები ნიშნავს, რომ ღარიბი ან დაბალი შემოსავლის მქონე ოჯახები მოწყვლადები არიან შემოსავლისა და დასაქმების შოკისგან. ეკონომიკური კრიზისის დროს ზრდასრულთა უმუშევრობა იზრდება და შემოსავალი მცირდება, ბავშვთა სამუშაო ძალა საშუალებას იძლევა გაზარდონ შინამეურნეობების შემოსავლები.

საგანმანათლებლო სტატუსი
კვლევამ აჩვენა, რომ ბავშვების უმეტესობა იძულებულია, ადრეულ ასაკში დასაქმდეს ან უბრალოდ მუშაობდეს, რათა ჰქონდეს სტაბილური შემოსავალი და დაეხმაროს ოჯახებს ფინანსურ მდგომარეობაში.

ეფექტები
საგანმანათლებლო
ეროვნული სტატისტიკის სამსახურის მიერ ჩატარებული 2013 წლის ფუნქციური წიგნიერების, განათლებისა და მასმედიის კვლევის შედეგების საფუძველზე, ქვეყნის მოსახლეობის (6-იდან 24 წლამდე) 10,6% არ დადის სკოლაში. ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი სიღარიბეა, რადგან ბავშვები დასაქმებულები არიან ან ეძებენ სამუშაოს.

ჯანმრთელობა და ძალადობა
მუდმივია სამუშაო გარემოში სხვადასხვა საფრთხეების ზემოქმედება, განსაკუთრებით ქიმიური და ბიოლოგიური, რომლებიც უხილავია და ბავშვების ჯანმრთელობასა და სიცოცხლეს დიდი რისკის ქვეშ აყენებს. ბავშვები განსაკუთრებით დაუცველები არიან სამუშაოებთან დაკავშირებული დაავადებებისგან. სათანადო კვების არარსებობა, რაც ასე ახასიათებს ღარიბებს, უფრო ზრდის მშრომელ ბავშვთა ფიზიკურ სისუსტეს.

აგრეთვე იხილეთ
ადამიანის უფლებები ფილიპინებში