ალი-აღა შიხლინსკი

ალი აღა ისმაილ აღა-ოღლუ შიხლინსკი (; დ. 15 მარტი [ ძვ. სტ. 3 მარტი] 1863 , აშაღი-სალაჰლი, ელიზავეტოპოლის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 18 აგვისტო, 1943, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — რუსეთის საიმპერატორო არმიის და აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მხედართმთავარი, საბჭოთა კავშირის სამხედრო მოღვაწე, არტილერიის გენერალი.

ბიოგრაფია
ადრეული წლები
ალი-აღა შიხლინსკი დაიბადა წელს, ელიზავეტოპოლის გუბერნიის, ყაზახის მაზრის სოფელ აშაღი-სალაჰლიში, მცირე მიწის მქონე მემამულის ოჯახში. საბუთების მიხედვით, ა. შიხლინსკი წარმოშობით „აღას“ წოდებიდან იყო. თავის გენოლოგიაზე საუბრისას, შიხლინსკი წერდა, რომ მამამისის ისმაილ აღა ალი ყაზახის საგვარეულო დასაბამს 1537 წლიდან იღებს. დედამისის შაჰ-ემენ ჰანუმ გაიბოვის მხრიდან, ის ცნობილი პოეტის ვიდადის შვილთაშვილად მოდიოდა. ალი-აღა შიხლინსკის ორი ძმა ჰყავდა.

1876 წლის აგვისტოში ჩაირიცხა ტიფლისის (დღეს თბილისი) სამხედრო გიმნაზიაში, რომელიც შემდგომში გადაკეთდა კადეტთა კორპუსად და რომელიც 1883 წელს დაამთავრა. სანქტ-პეტერბურგში, მიხაილოვოს საარტილერიო სასწავლებელში იუნკერად დაიწყო. სასწავლებლის წარჩინებით დასრულების შემდეგ, 1986 წლის 11 აგვისტოს უმაღლესი ბრძანებით, ალი-აღა შიხლინსკი დაწინაურდა პოდპორუჩიკობამდე და დაინიშნა 39-ე საარტილერიო ბრიგადაში, რომელიც ამიერკავკასიაში, ალექსანდროპოლში (დღეს გიუმრი) იყო დისლოცირებული. სამსახური დაიწყო ჯერ მე-5, შემდეგ მე-2 ბატარეაში, ხოლო ოქტომბრის ბოლოს დაინიშნა ბრიგადის უნტერ-ოფიცრების პედაგოგად. 1887 წლის დაწინაურდა პორუჩიკობამდე, ხოლო 1891 წლის აპრილში მიიღო თავისი პირველი ჯილდო — წმ. სტანისლავის ხარისხის ორდენი.

1894 წლის , შიხლინსკი შტაბ-კაპიტნამდე დაწინაურდა, ხოლო სექტემბერში ბრიგადის სასწავლო ნაწილის გამგედ დაინიშნა. 1895 წლის 1 თებერვალს, პირველი ბატარეის უფროსი ოფიცერი გახდა. 1896 წლის თებერვალში წმ. ანას ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა. 1898 წლის , შიხლინსკი კაპიტანი გახდა. 1899 ივნისიდან 1900 წლის თებერვლამდე, შიხლინსკი პირველი საბრძოლო ბატარეის მეთაურის მოვალეობას ასრულებდა.

1900 წლის დასაწყისში, შიხლინსკიმ გადაწყვიტა თავისი სამსახური აღმოსავლეთ ციმბირში გაეგრძელებინა. გამოვიდა უმაღლესი ბრძანება, რომლის მიხედვითაც კაპიტანი შიხლინსკი გადაიყვანეს იმიერბაიკალეთის ცალკე საარტილერიო დივიზიონში. ახალი სამსახურის ადგილას წასასვლელად გზაში 1900 წლის გავიდა, ხოლო სამსახურის ადგილს მიაღწია, სადაც დაინიშნა პირველი ბატარეის უფროსს ოფიცრად. იმიერბაიკალეთის ცალკე საარტილერიო დივიზიონი (მეთაური — პოლკოვნიკი ვ.ა. ირმანი) შედგებოდა ორი სამხედრო ბატარეისგან: პირველი ბატარეის მეთაური პოლკოვნიკი ვ.ი. ენგელმანი იყო, ხოლო მეორე ბატარეის მეთაური პოდპოლკოვნიკი სამედ-ბეკ მეჰმანდაროვი იყო. აღმოსავლეთ-ციმბირის საარტილერიო პარკში ოფიცრების უკმარისობასთან დაკავშირებით, შიხლინსკი ერთხანს პარკის მეთაურის მოვალეობას ასრულებდა. იმიერბაიკალეთის ცალკე საარტილერიო დივიზიონის შემადგენლობაში, მონაწილეობა მიიღო ჩინეთის ლაშქრობაში. ჩინელებთან ბრძოლაში წარჩინებისთვის, 1901 წლის 1 მაისს, შიხლინსკი წმ. სტანისლავის ხარისხის მახვილებიანი ორდენით დაჯილდოვდა.

1901 წლის მაისიდან 1902 წლის მარტამდე, შიხლინსკი პირველი ბატარეისა და დივიზიონის მეთაურის მოვალეობას ასრულებდა. 1902 წლის მაისსა და ივნისში დროებით მეთაურობს მეორე ბატარეას, ხოლო ივლისში ამავე ბატარეის უფროს ოფიცრად დაინიშნა. 1902 წლის აგვისტოდან 1903 წლის ოქტომბრამდე, მეთაურობს მეორე ბატარეას, სანამ ამავე ბატარეის მეთაური ს. მეჰმანდაროვი სანქტ-პეტერბურგში იმყოფება.

რუსეთ-იაპონიის ომი
რუსეთ-იაპონიის ომს შიხლინსკი ბატარეის უფროსი ოფიცრის რანგში შეხვდა. 1904 წლის თებერვალში, პოლკოვნიკ სამედ მეჰმანდაროვის მე-7 აღმოსავლეთ-ციმბირის საარტილერიო დივიზიონის მეთაურად დანიშვნის შემდეგ, კაპიტანი შიხლინსკი დროებით დაინიშნა ბატარეის მეთაურად. მონაწილეობა მიიღო ცინჯოუს ყელისა და მგლის მთების ბრძოლებში. 1904 წლის 1 ივნისს, კაპიტანი შიხლინსკი დაჯოლდოვდა წმ. ანას ხარისხის ორდენით. თუმცა, იაპონელების გაჩერება ამ საზღვრებში ვერ შეძლეს, არმიამ დიდი მსხვერპლი გაიღო და ალექსანდრე ფოკის სათავეში მყოფი მე-4 აღმოსავლეთ-ციმბირული დივიზიის მხარდაჭერის ნაკლებობით, შიხლინსკი და მისი სამხედროები უკან პორტ-არტურისკენ დაიხიეს. 1904 წლის ივლისს, დივიზიის ყველა ნაწილი პორტ-არტურის ციხესიმაგრისკენ დაიხია. მალევე, იაპონური არმიის მიერ ციხესიმაგრე ალყაში მოექცა.

1905 წლის უმაღლესი ბრძანებით, ალი-აღა შიხლინსკი წმ. გიორგის ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა. ორდენის დოკუმენტებში ნათქვამია:

1904 წლის 13 ნოემბერს, იაპონელების მიერ ციხესიმაგრის მეოთხე შტურმის დროს, შიხლინსკი შრაპნელის ტყვიის ფეხში მოხვედრის შედეგად მძიმედ დაიჭრა. პორტ-არტურის გაზეთ „ნოვი კრაი“-ს (ახალი მხარე) თანამშრომლის, პ.ნ. ლარენკოს დღიურიდან:

პორტ-არტურის დაცემას შიხლინსკი სამხედრო ჰოსპიტალში შეხვდა. ცნობილი გახდა, რომ მეფემ ნება მისცა ოფიცრებს დაბრუნდებოდნენ რუსეთში, სანაცვლოდ მათ ხელი უნდა მოეწერათ იაპონელებისთვის დოკუმენტზე, სადაც ისინი პირობას დებდნენ, რომ არ მიიღებდნენ ომში მონაწილეობას. ბევრი ეს გზა აირჩია და სამშობლოში დაბრუნდა. ზოგიერთნი, მათ შორის შიხლინსკიც, უარი თქვეს ხელმოწერაზე, რადგან ეს დამამცირებლად ჩათვალეს. თუმცა, მალე ის რუსულ-იაპონური კომისიის მიერ, ჭრილობის გამო, საბრძოლოდ უვარგისად გამოცხადდა. 1905 წლის გაზაფხულს, მისი რუსეთში ევაკუაცია განხორციელდა.

რუსეთ-იაპონიის ომში მონაწილეობისთვის, ალი-აღა შიხლინსკი შემდეგი ჯილდოები მიენიჭა: 1) წმ. გიორგის ხარისხის ორდენი, ოქროს იარაღი წარწერით „მამაცობისთვის“, 2) წმ. ანას ხარისხის ორდენი, 3) წმ. ვლადიმირის ხარისხის ორდენი, და 4) წმ. ანას ხარისხის ორდენი, წარწერით „მამაცობისთვის“.

სამსახური ოფიცერთა საარტილერიო სკოლაში
1905 წლის მაისს, შიხლინსკი გადაიყვანეს მე-15 საარტილერიო ბრიგადის მეორე დივიზიონში, რომელიც დისლოცირებული იყო ოდესაში. 1905 წლის ნოემბერს, წმინდა გიორგის დღესასწაულზე, ალი-აღა შიხლინსკი პოდპოლკოვნიკის წოდებამდე დაწინაურდა და იმავე დღეს, წმ. გიორგის ორდენის სხვა კავალრებთან ერთად, დაპატიჟეს მეფეთა სოფელში, სადაც გაეცნო იმპერატორს.

1906 წლის 15 იანვრიდან, მე-15 საარტილერიო ბრიგადის მე-4 ბატარეის მთავარი ოფიცერი გახდა. პოდპოლკოვნიკის წოდების მიხედვით, შიხლინსკი ბატარეის მეთაური უნდა ყოფილიყო, თუმცა, საამისო ვაკანსია არ იყო. ამასთან დაკავშირებით, იგი პატაკით მიმართა არტილერიის გენერალ-ინსპექტორს, დიდი მთავარს სერგეი მიხაილოვიჩს, მისი სანქტ-პეტერბურგის ოფიცერთა საარტილერიო სკოლაში გაგზავნით. 1906 წლის იანვრის ბოლოს, პოდპოლკოვნიკი შიხლინსკი ჩაირიცხა საარტილერიო სკოლაში, რომლის სრული კურსი წარჩინებით, იმავე წლის აგვისტოში დაასრულა. 1907 წლის , დაინიშნა ოფიცერთა საარტილერიოს სკოლის ხელმძღვანელად (მასწავლებლად). წარჩინებული სამსახურისთვის, 1907 წლის , შიხლინსკისთვის „უმაღლესი წყალობა“ გამოცხადდა. სკოლაში მოღვაწეობის ამ პერიოდში, შიხლინსკიმ შეიმუშავა მიზნის აღნიშვნის ორიგინალური მეთოდი, რომელიც შემდგომში შეიტანეს სახელმძღვანელოებში და მიიღო „შიხლინსკის სამკუთხედის“ სახელი. , დაინიშნა მე-15 საარტილერიო ბრიგადის მე-7 ბატარეის უფროსს ოფიცრად, ხოლო 29-ე საარტილერიო ბრიგადის მე-5 ბატარეის მეთაურად, რომელიც დისლოცირებული იყო რიგაში.