iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იოჰან ოისტახ ფონ ვესტერნახი

იოჰან ოისტახ ფონ ვესტერნახი (; დ. 16 დეკემბერი, 1545 — გ. 26 ოქტომბერი, 1627) — ტევტონთა ორდენის 44-ე დიდი მაგისტრი 1625-1627 წლებში.

ვესტერნახების საგვარეული მიუკუთვნებოდა იმპერიის შვაბთა სამეფო დინასტიას. სახელწოდება წარმოიშვა ვესტერნახის ადგილიდან ,რომელიც დღეს ბავარიის ქალაქ მინდელჰაიმს ეკუთვნის.

იოჰან ოისტახ ფონ ვესტერნახი ელინგელში, ბად მერგენტხაიმში და ფრანკფურტში უძღვებოდა ორდენს. 1585 წლიდან იყო ფრანკონიის ბალეის ორდენის დანდკომტურომი. ის გახდა კარლ ავსტრიელის კოადიუტორი და 1625 წლის 19 მარტს არჩეულ იქნდა მის მემკვიდრედ. იოჰან ოისტახ ფონ ვესტერნახი დაკრძალულია მერგენტხაიმის საორდენო ეკლესიაში.
ერაყის აჯანყება

ერაყის აჯანყება — ეროვნულ-განმათავისუფლებელი აჯანყება ერაყში ინგლისელთა ბატონობის წინააღმდეგ 1920 წელს. აჯანყების უშუალო მიზეზი გახდა სან-რემოს კონფერენციის (1920 წლის აპრილი) გადაწყვეტილება არაბული ქვეყნების გაყოფის შესახებ დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთს შორის. აჯანყება დაიწყო 30 ივნისს ქალაქ ელ-რუმაითაში, აგვისტოსათვის გავრცელდა არაბებით დასახლებულ ყველა სამიწათმოქმედო რაიონსა და ნაწილობრივ ქურთულ ოლქებშიც. ინგლისური ადმინისტრაციის ხელში რჩებოდა ბაღდადი, მოსული, ბასრა და შუა ტიგრის რაიონი. აჯანყების მთავარი მამოძრავებელი ძალა იყო გლეხობა, განსაკუთრებით ევფრატის შუა წელზე დასახლებული ნახევრად ბინადარი ტომები. აჯანყებას ხელმძღვანელობდნენ ტომის შეიხები და შიიტი ღვთისმეტყველები.

განთავისუფლებულ რაიონებში აჯანყებულებმა შექმნეს რევოლუციური ხელისუფლების ორგანოები, მაგრამ ცალკეული რაიონები ერთმანეთისაგან გათიშული იყო. ინგლისელებმა ისარგებლეს აჯანყების სტიქიურობით და 1920 წლის ოქტომბერში 65 000-იანი არმიით გაანადგურეს აჯანყებულთა ძირითადი ძალები. ერაყის აჯანყებამ დიდი გავლენა მოახდინა ქვეყნის შემდგომ განვითარებაზე. დიდი ბრიტანეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა ერაყში აშკარა კოლონიალისტური რეჟიმის დამყარებაზე. 1920 წლის აჯანყებას ერაყელი ხალხი „უკვდავ ეროვნულ რევოლუციას“ უწოდებს.
ფედერიკო ფასიო

ფედერიკო ხულიან ფასიო ( დ. 17 მარტი 1987, ბუენოს-აირესი) — არგენტინელი ფეხბურთელი, თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. იყო საფეხბურთო კლუბ „სალერნიტანას“ კაპიტანი.

საკლუბო კარიერა
„ფეროკარილ ოესტე“
ფედერიკო დაიბადა არგენტინის დედაქალაქ ბუენოს-აირესში და თავისი საფეხბურთო კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ „ფეროკარილ ოესტეში“. მის კარიერაში დიდ როლს თამაშობს მისი სიმაღლე, რაც ეხმარება მას საჰაერო ორთაბრძოლებში. ფასიო თავს კლუბში კარგად გრძნობდა, თუმცა ეს კლუბი არგენტინის საფეხბურთო ჩემპიონატის მეორე დივიზიონში ასპარეზობდა, ამიტომ ახალგაზრდა ამბიციურმა ფეხბურთელმა გადაწყვიტა კლუბის შეცვლა.

„სევილია“
2007 წლის იანვარში ფასიო გადავიდა ესპანურ „სევილიაში“, მაგრამ მისი კარიერა ისე არ გაგრძელდა როგორც თავის ყოფილ კლუბში, თავიდან ის ვერ ხვდებოდა სისტემატიურად ძირითად შემადგენლობაში. უეფა-ს თასის ფინალში, სადაც „სევილიას“ ტრავმირებული ჰყავდა ძირითადის მცველები (ხავი ნავაროს ჰქონდა პრობლემები მუხლზე, ასევე ჟულიან ესკუდესაც არ შეეძლო თამაში), ამიტომ ფედერიკო ძირითადში მოხვდა. „სევილიამ“ კი შეძლო და ზედიზედ მეორედ მოიგო უეფას თასი.

მისი დებიუტი ესპანურ პრიმერაში 2007 წლის 25 აგვისტოს შედგა. ახალი სეზონის გახსნით მატჩში. მისმა კლუბმა „ხეტაფეს“ სძლია 4–1. ფასიო ასევე დაეხმარა კლუბს მადრიდის „რეალის“ ძლევაში, 2007 წელს, ესპანეთის სუპერთასზე.

2008 წლის 7 მაისს არგენტინელმა გაიტანა თავისი პირველი გოლი „სევილიას“ შემადგენლობაში. ამ მატჩში „სევილიამ“ სანტანდერის „რასინგი“ დაამარცხა 3–0. ერთი კვირის შემდეგ მან გაიტანა თავისი მეორე გოლი, ამჯერად „ბეტისის“ კარში. შეხვედრა 2–0 დასრულდა.

სანაკრებო კარიერა
არგენტინის ეროვნული ნაკრების რიგებში ფასიომ ჩაატარა სულ 2 შეხვედრა, თუმცა მან დიდ წარმატებას მიაღწია ახალგაზრდული ნაკრების რიგებში. მის აქტივში არის ორი უდიდესი გამარჯვება საერთაშორისო დონეზე იგი არის 2007 წლის ფიფა-ს ოც წლამდე მსოფლიო ჩემპიონატისა და 2008 წლის ოლიმპიური თამაშების გამარჯვებული.

სანაკრებო სტატისტიკა
მიღწევები
საკლუბო
სევილია ატლეტიკო
სეგუნდა დივიზიონი: 2006–07

სევილია
ესპანეთის თასი: 2009–10
ესპანეთის სუპერთასი: 2007
უეფა-ს ევროპა ლიგა: 2013–14

არგენტინა 23-წლ.
ოლიმპიური თამაშები: 2008

არგენტინა 20-წლ.
ფიფა-ს ოც წლამდე მსოფლიო ჩემპიონატი: 2007
ფრიდრიხ I (ბადენის მარკგრაფი)

ფრიდრიხ ბადენელი (; დ. 1249 — გ. 29 ოქტომბერი 1268) — ბადენის მარკგრაფი 1250 წლიდან, ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგი 1250–1251 წლებში, ცერინგენების დინასტიიდან.

ბიოგრაფია
ფრიდრიხ იყო ბადენის მარკგრაფის, ჰერმან -ისა და გერტრუდა ბაბენბერგის, ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგინიისა და ავსტრიის უკანასკნელი ბაბენბერგი ჰერცოგის, ფრიდრიხ ნათესავის შვილი. დაიბადა მამის გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე, იზრდებოდა ბავარიაში კონრადინთან, საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორ კონრად -ის ვაჟთან ერთად.

1250 წელს, გარდაიცვალა იმპერატორი ფრიდრიხ და გერმანიაში მომდევნო რამდენიმე ათწლეულის მანძილზე ანარქია გამეფდა. ამით ისარგებლეს ავსტრიის მეზობელმა სახელმწიფოებმა — ბავარიამ, ჩეხეთმა და უნგრეთმა, რომლებმაც მოინდომეს საჰერცოგოს დაპყრობა. ერთი წლის ფრიდრიხს პრაქტიკულად დასაყდრენი არ ჰქონდა. 1251 წელს, ავსტრიულმა სამეფო კარმა მხარი დაუჭირა ჩეხეთის პრინცს, პრჟემისლ ოტოკარს, რომელმაც დაიკავა ვენა და თავი ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგად გამოაცხადა. შემდეგ წელს ის დაქორწინდა მარგარიტა ბაბენბერგზე, ბაბენბერგების საგვარეულოს უკანასკნელი ჰერცოგის დაზე. ძლიერი ჩეხური არმიითა და ავსტრიული არისტოკრატიის მხარდაჭერით, პრჟემისლ ოტოკარმა ფრიდრიხ ბადენელის ძალაუფლება დაამხო.

იმ დროს ფრიდრიხ ბადენელი თავისი ნათესავის, კარინთიის ჰერცოგის, ულრიხ -ის სასახლეში ცხოვრობდა, მოგვიანებით კი ბავარიაში დაბრუნდა, სადაც კონრადინის არმიას შეუერთდა, რომელიც 1267 წელს იტალიაში გაემართა სიცილიის სამეფოსთან საბრძოლველად. ეს საომარი კამპანია მარცხით დასრულდა.

1268 წლის 8 სექტემბერს, ფრიდრიხ ბადენელი ტყვედ ჩავარდა და შარლ ანჟუელის ხელთ აღმოჩნდა. 29 ოქტომბერს, ნეაპოლში ფრიდრიხს თავი მოჰკვეთეს.

ფრიდრიხ ბადენელი დაქორწინებული არ იყო და არც შვილები ჰყავდა. მისი სიკვდილის შემდეგ ბადენის სამარკგრაფო მის ბიძას, რუდოლფ -ს გადაეცა.
აუდი (ინდოეთი)

აუდი — ისტორიული ოლქი ჩრდილოეთ ინდოეთში, მდინარე განგის შუაწელში. სახელი ეწოდა ძველი ქალაქის - აიოდჰიას (შუა საუკუნეებში ავადჰი) მიხედვით. შუა საუკუნეებში შედიოდა განგის ველზე წარმოქმნილი დიდი სახელმწიფოების შემადგენლობაში. საუკუნის 20-იანი წლებიდან, დიდ მოგოლთა მეფისნაცვალმა აუდში, საადათ-ხანმა, მის ფაქტობრივ დამოუკიდებლობას მიაღწია. და საუკუნის დასაწყისში, აუდი ინდოეთის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სამთავრო იყო. აქტიურად ებრძოდა ბრიტანეთის ოსტინდოეთის კომპანიას, მაგრამ 1746 წელს, ბუქსარის ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ, ამ კომპანიის ვასალი გახდა. კომპანიის მიერ აუდის ანექსიის შემდეგ (1856 წ.) ოლქი ინდოეთის აჯანყების (1857) მნიშვნელოვან კერად იქცა. ამჟამად, აუდის ტერიტორია უტარ-პრადეშის შტატში შედის.
რომაული სამხედრო ბანაკი

რომაული სამხედრო ბანაკი — ჯარების გამაგრებული საველე განლაგება ძველ რომში.

რომაული სამხედრო ბანაკი ცნობილია პუნიკური ომების (ძვ.წ. - სს) დროიდან, თუმცა მსგავსი ბანაკები უფრო ადრე ჰქონდათ ბერძნებს, სპარსელებსა და სხვებს. რომის ჯარები ლაშქრობისას ბანაკდებოდნენ გარკვეული წესით აგებულ სიმაგრეებში, რომელსაც გარს თხრილსა და მიწაყრილს ავლებდნენ. ბანაკებს იყენებდნენ ჯარების დასაწყობად და საფარად ბრძოლის დაწყებამდე. მრავალი რომაული სამხედრო ბანაკი მოგვიანებით ციხესიმაგრედ გადაიქცა, რომელთაგან შემდეგ ქალაქები წარმოიშვნენ.
ჰერმანი (ავსტრიის ჰერცოგი)

ჰერმან (; დაახ. 1225 — ) — ბადენის მარკგრაფი 1243 წლიდან, ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგი 1248 წლიდან, ცერინგენების დინასტიის წარმომადგენელი.

ბიოგრაფია
ჰერმან იყო ჰერმანი -ის, ბადენის მარკგრაფისა და ირმენჰარდი ველფის, ჰაინრიხ -ის, რაინის პფალცგრაფის ქალიშვილის შვილი. მამის გარდაცვალების შემდეგ, ჰერმან -მ და მისმა უმცროსმა ძმამ, რუდოლფ -მა ძალაუფლება გაიყვეს ბადენში. მაგრამ 1248 წელს, პაპ ინოკენტი -ის მხარდაჭერით, დაგეგმილ იქნა ჰერმანისა და ჰერცოგინია გერტრუდა ბაბენბერგის, ავსტრიისა და შტირიის მემკვიდრის ქორწილი. ჰერმან გადავიდა ვენაში.

ჰერმანის მმართველობა ავსტრიაში წარუმატებელი გამოდგა. ავსტრიის დიდებულებმა და მოსახლეობამ მის მიმართ მხარდაჭერა არ გამოავლინეს. ჰერმანმა თავშესაფარი მოძებნა ბავარიის ჰერცოგთან. 1250 წლის ოქტომბერში ჰერმან გარდაიცვალა, დარჩა ერთი წლის ვაჟი, ფრიდრიხი.

ქორწინება და შვილები
(1248) გერტრუდა ბაბენბერგი (1226—1299), ჰაინრიხის (1208—1228), ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგის ლეოპოლდ -ის შვილის ქალიშვილი
ფრიდრიხი (1250—1268), ბადენის მარკგრაფი, ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგი (1250—1251)
აგნესა (1250—1295), დაქორწინდა (1265) ულრიხ -ზე, კარინთიის ჰერცოგზე, მეორედ გათხოვდა 1270 წელს, ულრიხ -ზე, ჰოინბურგის გრაფზე
მაიკლ სპენსი

მაიკლ სპენსი (; დ. 7 ნოემბერი, 1943) — ამერიკელი ეკონომისტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2001) ასიმეტრიული ინფორმაციით ბაზრის ანალიზისთვის. სწავლობდა იელის უნივერსიტეტში (ბაკალავრი), ოქსფორდის უნივერსიტეტსა (ბაკალავრი და მაგისტრი) და ჰარვარდის უნივერსიტეტში (დოქტორი). ასწავლიდა ჰარვარდისა და სტენფორდის უნივერსიტეტებში.
როდსის სტიპენდია

როდსის სტიპენდია — ოქსფორდის უნივერსიტეტში სწავლისათვის განკუთვნილი საერთაშორისო სტიპენდია. დაწესდა 1902 წელს სესილ როდსის მიერ ბრიტანელი, ამერიკელი და გერმანელი სტუდენტებისთვის. დღესდღეობით სტიპენდიის აღება შეუძლიათ სტუდენტებს ავსტრალიიდან, ბერმუდის კუნძულებიდან, კარიბების ინგლისურენოვანი მოსახლეობიდან, გერმანიიდან, ჰონგ-კონგიდან, ზამბიიდან, ზიმბაბვედან, ინდოეთიდან, კანადიდან, კენიიდან, ახალი ზელანდიიდან, პაკისტანიდან, აშშ-დან, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკიდან და მისი მეზობელი ქვეყნებიდან (ბოტსვანა, ესვატინი, ლესოთო, მალავი, ნამიბია).

პრემიის მინიჭება მაღალი აკადემიური მოსწრების, სპორტული მიღწევებისა და ლიდერული თვისებების არსებობისას ხდება. განურჩევლად რასის, ეთნიკური წარმომავლობის, კანის ფერის, რელიგიის, სექსუალური ორიენტაციის, ოჯახური და სოციალური სტატუსისა.

პროგრამის სტიპენდიანტებს შეუძლიათ ისწავლონ ოქსფორდის უნივერსიტეტის მაგისტრატურისა და დოქტორანტურის ნებისმიერ კურსზე, ასევე მიიღონ მეორე უმაღლესი განათლება. ჩვეულებრივ სტიპენდია გათვლილია ორ სასწავლო წელზე, თუმცა, ხანდახან იგი მხოლოდ ერთი სასწავლო წლის ვადით გაიცემა. უნივერსიტეტში სწავლა ფინანსდება ფონდის მიერ, ამ თანხის გარდა ფონდი სტუდენტებს საცხოვრებელ თანხასაც უფინანსებს.
პიუს სამეფოს ძველი ქალაქები

პიუს სამეფოს ძველი ქალაქები — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი მიანმარიში. იგი მოიცავს პიუს სამეფოს სამ ქალაქ სახელმწიფოს: ჰალინს, ბეიკთანოსა და შრი-კსეტრას.

პიუს სამეფოს ქალაქ-სახელმწიფოები 2014 წლის 22 ივნისს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. იგი ამ ქვეყნიდან პირველი ძეგლია, რომელიც იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობად აღიარა.

ჰალინი
ჰალინი მდებარეობს მდინარე მუს ხეობაში. იგი პიუს სამეფოს აღმოჩენილ ქალაქ-სახელმწიფოებს შორის ჯერჯერობით ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარეობს. ქალაქში აღმოჩენილი არტეფაქტებიდან ყველაზე უძველესია ხის ჭიშკარი, რომელიც ახ. წ. 70 წლით თარიღდება.

ბეიკთანო
ბეიკთანო მდებარეობს მინბუს რეგიონში, თანამედროვე ქალაქ ტაუნდუინჯის მახლობლად. ქალაქის ტერიტორიაზე აღმოჩენილი არქეოლოგიური ნივთები, ჭურჭელი, ადამიანთა ჩონჩხები თარიღდება ძვ. წ. 200 - ახ. წ. 100 წლების პერიოდით. სავარაუდოდ, ქალაქი არის მიანმარის პირველი სახელმწიფოებრივი გაერთიანების დედაქალაქი. ბეიკთანო იყო დიდი გამაგრებული დსახლება, რომელიც 300 ჰა-ზე იყო გადაჭიმული. მისი კედლები 6 მეტრი სისქისა იყო და თარიღდება ძვ. წ. 180 ახ წ. 610 წლებით

შრი-კსეტრა
შრი-კსეტრა ან იგივე თაიე-ქიტაია („გამარჯვების ველი“) მდებარეობს თანამედროვე ქალაქ პიიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 8 კილომეტრში თანამედროვე სოფელ ჰმაუზას ადგილას. ქალაქი დაარსდა - საუკუნეებში, სავარაუდოდ ჰალინის შემდეგ (- საუკუნეებში) გახდა პიუს სამეფოს მთავარი ქალაქი და ეს სტატუსი შეინარჩუნა საუკუნემდე. მისი დედაქალაქობის პერიოდში ქვეყანას განაგებდა ორი დინასტია. პირველი დინასტია იყო ვიკრამას დინასტია, ხოლო მეორე დააარსა მეფე დუტაბაუნგმა 739 წელს.
დანიელ კანემანი

დანიელ კანემანი (, ; დ. 5 მარტი, 1934 — გ. 27 მარტი, 2024) — ამერიკელი ფსიქოლოგი და ეკონომისტი. ფსიქოლოგიური ეკონომიკური თეორიისა და ქცევითი ეკონომიკის ერთ-ერთი დამაარსებელი, მიმართულებებისა, რომლებშიც გაერთიანებულია ეკონომიკა და კოგნიტივისტიკა ადამიანის ირაციონალური დამოკიდებულების რისკების ასახსნელად გადაწყვეტილებების მიღებისა და საკუთარი ქცევების მართვისას. ცნობილია ამოს ტვერსკისთან და სხვა ავტორებთან ერთად შექმნილი ნაშრომით: ევრისტიკის გამოყენებით ადამიანური ცდომილების დადგენა კოგნიტურ საფუძველზე და ასევე პერსპექტივის თეორიის განვითარებით. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2002) „ეკონომიკურ მეცნიერებებში ფსიქოლოგიური მეთოდიკის მიღების გამო, განსაკუთრებით — გაურკვევლობის პირობებში გადაწყვეტილებების მიღებისას და მსჯელობის ფორმირების კვლევისას“ (ვერნონ სმითთან ერთად), მიუხედავად იმისა, რომ კვლევა ჩაატარა, როგორც ფსიქოლოგმა და არა, როგორც ეკონომისტმა.

კანემანი დაიბადა თელ-ავივში, ბავშვობა გაატარა პარიზში, 1946 წელს კი საცხოვრებლად გადავიდა პალესტინაში. მათემატიკისა და ფსიქოლოგიის ბაკალავრის ხარისხი მიიღო 1954 წელს იერუსალიმის ებრაულ უნივერსიტეტში. ამის შემდეგ მუშაობდა ისრაელის თავდაცვით ძალებში, მთავარ ფსიქოლოგიურ განყოფილებაში. 1969 წლიდან ლექციებს კითხულობდა იერუსალიმის ებრაულ უნივერსიტეტში.

ამჟამად მუშაობს, როგორც პრინსტონის, ისე იერუსალიმის ებრაულ უნივერსიტეტში. დაქორწინებულია ენ ტრისმანზე, ყურადღებისა და მეხსიერების ცნობილ მკვლევარზე.
გელა სანაია

გელა სანაია (დ. 7 ივლისი, 1978) — ქართველი მწვრთნელი. ამჟამად ფოთის „კოლხეთის“ თავკაცი.

წვრთნიდა „სამტრედიას“, ხობის „კოლხეთს“ და თბილისის „ლოკომოტივს“, „ჭიათურას“ და რუსთავის „მეტალურგს“. 2014 წელს დაბრუნდა „სამტრედიაში“ და გუნდთან ერთადად 2013-14 წლების სეზონში გახდა პირველი ლიგის (ჯგუფი ) გამარჯვებული. ამავე წლის ოქტომბერში მთავარი მწვრთნელის პოსტი დატოვა, მისი ადგილი ზაზა ზამთარაძემ დაიკავა. 2015 წლის თებერვლიდან ქობულეთის „შუქურას“ მთავარ მწვრთნლად დაინიშნა, მან კონსტანტინ ფროლოვი ჩაანაცვლა. ამავე წლის ზაფხულში კლუბი დატოვა. ოქტომბრიდან ფოთის „კოლხეთს“ ჩაუდგა სათავეში.

იგი მიეკუთვნება ქართველ მწვრთნელთა იმ იშვიათ ჯგუფს, რომელთაც აქვთ სამწვრთნელო ლიცენზია.

ტიტულები
პირველი ლიგის ჩემპიონი: 2013-2014 (ჯგუფი )
დალეკები

დალეკები — ფიქციური უცხოპლანეტური რასა მუტანტებისა სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ბრიტანული სატელევიზიო პროგრამიდან . დალეკები გამოიგონა სამეცნიერო ფანტასტიკის მწერალმა ტერი ნეიშენმა და პირველად გამოჩნდნენ 1963 წლის სერიალში დალეკები. ჯავშნის დიზაინის ავტორია რეიმონდ კუსიკი.

პროგრამის შინაარსის მიხედვით, დალეკები უცხოპლანეტური კიბორგების რასაა, რომლებიც მეცნიერმა დავროსმა შექმნა თალების წინააღმდეგ გაჩაღებული ათასწლოვანი ომის ბოლო პერიოდში. მან გენეტიკურად გარდაქმნა თავისი რასა (ცნობილი, როგორც კალედები) და მოახდინა მათი ინტეგრირება ტანკის მსგავს რობოტულ მექანიკურ ჯავშანში. მის მიერ განხორციელებული ბოლო ცვლილება იყო შებრალების, თანაგრძნობისა და სინდისის ქენჯნის უნარების მოცილება. მალე დალეკებმა საკუთარი თავები სამყაროს უმაღლეს რასად აღიქვეს და საყოველთაო ბატონობისა და დანარჩენი ცოცხალი არსებების განადგურებისთვის ბრძოლა დაიწყეს. სხვადასხვა ამბებში აღნიშნულია, რომ მათ დაკარგეს ყველა ემოცია, გარდა სიძულვილისა, რის შედეგადაც გაუჩნდათ დაუძლეველი სურვილი, გაენადგურებინათ მთელ სამყაროში არსებული ყველანაირი არადალეკური სიცოცხლის ფორმა. ერთიანობაში ისინი პროგრამის პროტაგონისტის, დოქტორად ცნობილი დროის მბრძანებლის, უდიდეს მტერს წარმოადგენენ. დროის მბრძანებლებთან დაპირისპირებისას დალეკები თითქმის სრულად განადგურდნენ. ეს პერიოდი ტელეეკრანზე არ ასახულა, მოხდა რა 1996 წლის სატელევიზიო ფილმსა და 2005 წლის განახლებულ სერიებს შორის, და ნახსენები იყო სპეციალურ სერიაში „დოქტორის დღე". დალეკები განსაკუთრებით ცნობილი არიან ხშირად განმეორებადი ფრაზით „განადგურება!" და დიდი ადგილი უჭირავთ ბრიტანულ პოპულარულ კულტურაში.
ოსკარის 52-ე დაჯილდოება

ოსკარის 52-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 51-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1980 წლის 14 აპრილს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1979 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა . დაჯილდოებაზე ყველაზე მეტი, 5 ჯილდო მიიღო ფილმმა „კრამერი კრამერის წინააღმდეგ“.

ლაურეატები
მიჰრიშაჰ სულთანი

მიჰრიშაჰ სულთანი ( დ. 1745 — 16 ოქტომბერი 1805) — ოსმალეთის სულთნის, მუსტაფა -ის მეორე ცოლი. სულთან სელიმ -ის დედა. ჰასეკი სულთანი. ვალიდე სულთანი.

ბიოგრაფია
მიჰრიშაჰ სულთანი დაიბადა 1745 წელს. მისი დაბადების სახელია აგნესა. იგი ქართული წარმოშობისა იყო. 1760 წელს გახდა მუსტაფა -ის ცოლი. 1789 წელს მას შემდეგ, რაც მისი ვაჟი სელიმი ტახტზე ავიდა, გახდა ვალიდე სულთანი. მიჰრიშაჰი სახელმწიფოს ფაქტობრივად მართავდა როგორც რეგენტი 1789-1805 წლებში. 1790-იან წლებში დაიწყო სკოლების და მეჩეთების მშენებლობა. 1805 წელს ააშენა მიჰრიშაჰ ვალიდე სულთნის კომპლექსი. იგი გარდაცივალა 1805 წლის 16 ოქტომბერს, სტამბოლში. დაკრძალულია მიჰრიშაჰ ვალიდე სულთნის მავზოლეუმში.
ვერნონ სმითი

ვერნონ სმითი (; დ. 1 იანვარი, 1927, უიჩიტო, აშშ) — ამერიკელი ეკონომისტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2002) „ლაბორატორიული ექსპერიმენტებისთვის, როგორც საშუალება ემპირიულ ეკონომიკურ ანალიზში, განსაკუთრებით — ალტერნატიული საბაზრო მექანიზმების ანალიზში.“ სწავლობდა კანზასის უნივერსიტეტში. დოქტორის ხარისხი მიიღო ჰარვარდში. ექსპერიმენტული ეკონომიკური კვლევების საერთაშორისო ფონდის პრეზიდენტი. ეკონომიკური მეცნიერებების ასოციაციისა (1986—1987) და საზოგადოება „საზოგადოებრივი არჩევანის“ (1988–1990) პრეზიდენტი. ადამ სმითის პრემიის ლაურეატი (1995).
ოსკარის 39-ე დაჯილდოება

ოსკარის 39-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით მე-39 დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1967 წლის 10 აპრილს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1967 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა . დაჯილდოებაზე ყველაზე მეტი, 6 ჯილდო მიიღო ფილმმა „ყველა დროის ადამიანი“.

ლაურეატები
ფარი (იარაღი)

ფარი — ცივი იარაღისაგან თავდასაცავი საომარი საჭურველი. მზადდებოდა ხისაგან, ტყავისაგან, აგრეთვე ლერწმისაგან ლითონისაგან და სხვა მასალისაგან. სხვადასხვა ხალხს სხვადასხვა ფორმის ფარი ჰქონდა, რაც იცვლებოდა ეპოქების მიხედვითაც. მაგალითად, ძველ შუამდინარეთში ჰქონდათ ხის, სპილენძის ფირფიტებგადაკრული ოთხკუთხა ფარები. არსებობდა დიდი ფარიც, რომელიც მთელ რაზმს ფარავდა. ასურეთში შექმნეს ლითონის მრგვალი ფარი. ფარზე იცოდნენ სხვადასხვა ნიშნის, ემბლემის გამოსახვა. რომში გავრცელდა ცილინდრული ფორმის ფარი. -- საუკუნეებში, ევროპაში შემოიღეს ადამიანის სიმაღლის ნუშის ფორმის ფარები, რომლებზეც გამოსახული იყო მებრძოლის საკუთარი ემბლემა. თქმულების თანახმად, კოლხეთის მეფე აიეტს ტყავის ფარი ჰქონია, ტყავგადაკრულ მოწნულ ფარებს ხმარობდნენ ძვ.წ. - საუკუნეებში მოსხები. ძველი იბერიელები დიდ „დელამფრებს-დედაფარებს“ ან „ჩელტს“ ხმარობდნენ. მრგვალი ფარის წარმოშობა ცხენოსნობას უკავშირდება. ასეთი ფარები საქართველოში ბრინჯაოს ხანიდან არის დამოწმებული არქეოლოგიური გათხრების დროს კაჭრეთში, ჟინვალში და სხვ. ვახტანგ გორგასალს ვიგრის ტყავის ფარი ჰქონია, ასევე ტყავისაა ჩვენამდე შემორჩენილი ვახტანგ -ის ფარი. საქართველოში ფარის დამზადების ხელოვნება მაღალ დონეზე მდგარა, მეფარეობა ცალკე ხელობადაც ყოფილა გამოყოფილი (რასაც მოწმობს გვარი მეფარიშვილი). ცეცხლსასროლი იარაღის გავრცელების შემდეგ ფარი ხმარებიდან გამოვიდა.
შვიდი წლის თავზე (ფილმი)

შვიდი წლის თავზე — ბილი უაილდერის 1955 წლის ფილმი, რომანტიკული კომედია. დაფუძნებულია ამავე სახელწოდების სამმოქმედებიან პიესაზე. ფილმი შეიცავს მეოცე საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ სცენას, რომელშიც მერილინ მონროს თეთრი კაბა ფრიალებს მატარებლის მიერ წარმოქმნილი ჰაერის ნაკადისგან. ფილმის სათაური აღებულია ფსიქოლოგიის ცნებიდან, რომლის მიხედვითაც ბედნირება წყვილის ურთიერთობაში ქრება ქორწინებიდან შვიდი წლის შემდეგ.
საფიე სულთანი

საფიე სულთანი — ოსმალეთის იმპერიის სულთნის მურად -ის მეუღლე და სულთან მეჰმედ -ის დედა, მთავარი ჰასეკი სულთანი(1574-1595) და ოსმალეთის იმპერიის მმართველი ვალიდე-სულთანი(1595-1604), იმპერიის ერთ-ერთი უმთავრესი ფიგურა. იგი მოესწრო ოსმალეთის იმპერიის 7 სულთნის ზეობას. საფიე სულთანი მურად -ის მმართველობიდან აქტიურად ერეოდა პოლიტიკაში, მეჰმედ -ის მმართველობისას იგი სულთნის რეგენტად ითვლებოდა. მეჰმედი დედასთან ერთად იღებდა ყველა მნიშვნელოვან გადაწყვეტილებას. საფიე სულთანს ასევე დროებით გავლენა ჰქონდა მის შვილიშვილზე აჰმედ -ზე.

ბიოგრაფია
სარწმუნო მონაცემები საფიე სულთნის შესახებ არ არსებობს. წყაროები მიუთითებენ მის ვენეციურ ან ალბანურ წარმომავლობაზე. ვენეციური წარმომავლობის ვერსიის მიხედვით მამამისი იყო კუნძულ კორფუს გუბერნატორი, ხოლო სულთნის ნამდვილი სახელია სოფია ბაფო. ამ ვერსიის მიხედვით დასაშვებია საფიე ყოფილიყო მურად -ის დედის, ნურბანუ სულთნის ნათესავი. მეორე ვერსიის თანახმად იგი ალბანური წარმომავლობისაა სოფელ რეზიდან და მისი სახელია მელექე.

1560-იან წლებში გოგონა ტყვედ ჩავარდა და გაყიდეს ჰარემში, სადაც მიიღო სახელწოდება საფიე - „სუფთა“. ჰარემში იგი უფლისწულ მურადის რჩეული გახდა, თუმცა მურადს ოფიციალურ მეუღლედ არ უღიარებია საფიე, მამისა და პაპისაგან განსხვავებით. საფიეს გავლენა გაიზარდა ნურბანუ სულთნის გარდაცვალების შემდეგ. ერეოდა ქვეყნის საშინაო საქმეებში და გავლენა ჰქონდა მეუღლეზე.

საფიეს შვილების ზუსტი რაოდენობა ცნობილი არ არის. მურად -ის ტახტზე ასვლის პერიოდში მას ჰყავდა ორი გოგონა (აიშე და ფატმა) და ორი ბიჭი (მეჰმედი და მაჰმუდი). 1581 წელს დაიღუპა მაჰმუდი.

1595 წელს მურად გარდაიცვალა, ტახტი დაიკავა საფიეს შვილმა მეჰმედ -მ. საფიეს როგორც ვალიდე სულთანს გააჩნდა უდიდესი ძალაუფლება. მისი რჩეული ჰასეკი იყო ჰანდან სულთანი, შვილის სულთან მეჰმედ -ს მეუღლე და ოსმალეთის იმპერიის მომავალი ვალიდე სულთანი. სასახლის ინტრიგებს მისი დავალებით კურირებდა ებრაული წარმოშობის მსახური ესპერანეტა მალაჰი, რომელსაც მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდა საფიეზე და მოქმედებდა მისი სახელით. თავდაპირველად, როდესაც ტახტზე ავიდა საფიე სულთნის შვილიშვილი აჰმედ , საფიეს შვილიშვილზე გავლენა ჰქონდა და ფაქტობრივად მის ნაცვლად მართავდა ქვეყანას, თუმცა ეს დროებითი აღმოჩნდა მალევე იგი გააძევეს ძველ სასახლეში, რის შემდეგაც საფიე სულთანი მომხრეებთან ერთად თავს დაესხა სასახლეს და დროებით დაიკავა იგი. მიუხედავად იმისა, რომ საფიე სულთანი სიცოცხლის ბოლომდე ძველ სასახლეში ცხოვრობდა, იგი მაინც ახერხებდა პოლიტიკაში ჩარევას და იბრძოდა მმართველობის დასაბრუნებლად. იყო ოსმალეთის იმპერიის ჯერ ჰასეკი სულთანი, შემდეგ კი ვალიდე სულთანი, ორჯერ გახდა დიდი ვალიდე სულთანი მისი შვილიშვილების აჰმედ -ისა და მუსტაფა -ის მმართველობისას. საფიე სულთანი ასევე მოესწრო მისი შვილისშვილის აჰმედ -ის შვილის ოსმან -ის მმართველობის ხანას. საფიე სულთანი ქალთა სულთანატის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელივანი წარმომადგენელია, მის დროს ქალთა სულთანატი კიდევ უფრო გაძლიერდა, ითვლება ოსმალეთის ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ ვალიდე სულთნად. საფიე სულთანი ოსმალეთის იმპერიას მართავდა 1583-1604 წლებში.
ლომბარდო-ვენეციის სამეფო

ლომბარდო-ვენეციის სამეფო — ყოფილი სამეფო დღევანდელი იტალიის ტერიტორიაზე. წარმოადგენდა ავსტრიის იმპერიის გვირგვინის მიწას. შეიქმნა 1815 წელს ვენის კონგრესის მიერ, მას შემდეგ, რაც დაეცა 1805 წელს შექმნილი ნაპოლეონისეული იტალიის სამეფო, ხოლო ვენის კონგრესმა ცნო ავსტრიელი ჰაბსბურგ-ლორენების უფლება ლომბარდიასა და ვენეციის რესპუბლიკაზე.

იყოფოდა ორ გუბერნიად. თითოეული დაყოფილი იყო რამდენიმე პროვინციად, რაც მეტნაკლებად ემთხვეოდა ნაპოლეონისეული იტალიის სამეფოს დეპარტამენტებს. სამეფო საბოლოოდ გაუქმდა 1866 წელს და შეუერთდა იტალიის სამეფოს.
ლეოპოლდ II (ბელგია)

ლეოპოლდ ( დ. 9 აპრილი, 1835 — გ. 17 დეკემბერი, 1909) — ბელგიის მეფე 1865 წლის 17 დეკემბერიდან. ლეოპოლდ -ის და ლუიზა მარია ორლეანელის მეორე ვაჟი.

ბიოგრაფია
ლეოპოლდ ტახტზე ავიდა 1865 წელს მამის, ლეოპოლდ -ის გარდაცვალების შემდეგ. იგი ცნობილია მდინარე კონგოს აუზის მიმდებარე ტერიტორიების დაპყრობით. მის ბრძანებით იქ მოეწყო სხვადასხვა კომერციული კამპანიები, რომელიც მიმდინარეობდა მოსახლეობის სასტიკი ექსპლუატაციით (თითქმის გენოციდამდე მიყვანით) და რეგიონის სიმდიდრის დაუფლებით. 1885—1908 წლებში არსებობდა კონგოს თავისუფალი სახელმწიფო, რომელიც სინამდვილეში მეფისა და მისი ახლობლების პირადი საკუთრება იყო და არა დამოუკიდებელი სახელმწიფო. ლეოპოლდი განსაკუთრებულად სასტიკ კოლონიალურ პოლიტიკას ანხორციელბდა: კონგოს მაცხოვრებლები ითვლებოდნენ მეფის მონებად; სამუშაოს შეუსრულებლობის შემთხვევაში მათ ხელის მტევნებს აჭრიდნენ. ლეოპოლდის მმართველობის პერიოდში კონგოს მოსახლეობა 20 მილიონიდან 10 მილიონამდე შემცირდა. ლეოპოლდის მოღვაწეობამ გამოიწვია ევროპელების აღშფოთება: ავსტრიის იმპერატორმა ფრანც იოზეფ -მა (რომლის შვილ რუდოლფზეც ლეოპოლდმა დააქორწინა თავისი ქალიშვილი, სტეფანი) მას უწოდა "გვირგვინოსანი მაკლერი". თითქმის ასეთივე სიტყვებით ახასიათებდა მას ვლადიმერ ლენინიც ("საქმოსანი, ფინანსისტი, აფერისტი"). მარკ ტვენი და ართურ კონან დოილი მასზე სატირულ მოთხრობებს წერდნენ.

1902 წელს მეფეს თავს დაესხა იტალიელი ანარქისტი, რომელმაც მის ეკიპაჟს რამდენჯერმე ესროლა, მაგრამ ააცილა. ლეოპოლდ გარდაიცვალა 1909 წლის 17 დეკემბერს და დაკრძალულია ბრიუსელის ღვთისმშობლის ეკლესიაში. 

ოჯახი
1853 წლის 22 აგვისტოს ლეოპოლდ დაქორწინდა საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ -ის შვილიშვილზე, ჰერცოგინია მარია ჰენრიეტა ავსტრიელზე. მათ შეეძინათ 4 შვილი:
ლუის ბელგიელი (1858–1924) — ბელგიის პრინცესა. საქსონიის ჰერცოგინია.
ლეოპოლდ ფერდინანდ ბელგიელი (1859–1869) — ბელგიის პრინცი. საქსონიის ჰერცოგი.
სტეფან ბელგიელი (1864–1945) — ბელგიის პრინცესა. საქსონიის ჰერცოგინია.
კლემენტინ ბელგიელი (1872–1955) — ბელგიის პრინცესა. საქსონიის ჰერცოგინია.

მრავალი წლის განმავლობაში მეფეს კავშირი ჰქონდა კურტიზან ქალთან, ბლანშ დელაკრუასთან, რომლისთვისაც ლაჟვარდოვან ნაპირზე ააშენა ლეოპოლდის ვილა და რომელზეც 74 წლის ასაკში, სიკვდილამდე 5 დღით ადრე დაქორწინდა. ლეოპოლდს მასთან შეეძინა ორი არაკანონიერი შვილი:
ლუისენ ფილიპე (1906–1984)
ფილიპე ჰენრიხი (1907–1914)