iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 55

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 55 მიიღეს 1948 წლის 29 ივლისს, მისი მიღების შემდეგ რაც კეთილი ნების კომიტეტმა წარადგინა ანგარიში ინდონეზიაში პოლიტიკური და სავაჭრო მოლაპარაკებების ჩიხში შესვლის შესახებ, საბჭომ მოუწოდა ნიდერლანდების და ინდონეზიის რესპუბლიკის მთავრობებს შეენარჩუნებინათ რენვილის შეთანხმების როგორც სამხედრო, ისე ეკონომიკური ელემენტების მკაცრი დაცვა და დროულად და სრულყოფილად განეხორციელებინათ მისი თორმეტი პოლიტიკური პრინციპი.

რეზოლუცია მიღებული იქნა ცხრა ხმით ნულის წინააღმდეგ; უკრაინის სსრმ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 66

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 66 მიიღეს 1948 წლის 29 დეკემბერს, მოქმედი შუამავლის მოხსენების საპასუხოდ იმ მტრული მოქმედებების შესახებ, რომლებიც 22 დეკემბერს გაიშალა სამხრეთ პალესტინაში მიუხედავად გაეროს ცეცხლის შეწყვეტის მოწოდებებისა. საბჭომ მოითხოვა გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 61-ის დაუყოვნებლივ განხორციელება. რეზოლუცია ავალებს მოქმედ შუამავალს ხელი შეუწყოს ზავის სრულ ზედამხედველობას გაეროს დამკვირვებლების მიერ. რეზოლუცია ასევე ავალებს გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 61-ით დანიშნულ კომიტეტს შეიკრიბოს ლეიკ-სექსესში, ნიუ-იორკში 7 იანვარს, განიხილოს სიტუაცია სამხრეთ პალესტინაში და მოახსენოს საბჭოს იმის შესახებ, თუ რამდენად შეასრულეს ან არ შეასრულეს მთავრობებმა გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები 61 და 62. რეზოლუცია ასევე იწვევს კუბას და ნორვეგიას ჩაანაცვლონ კომიტეტის ორი წარმომადგენელი (ბელგია და კოლუმბია), რომლებიც 1 იანვარს თანამდებობას ტოვებენ.

რეზოლუცია მიიღეს რვა ხმით ნულის წინააღმდეგ; უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, შეერთებული შტატები და საბჭოთა კავშირი თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.
JSTOR

(; ჟურნალის საწყობი) — აკადემიური ჟურნალების, წიგნებისა და პირველადი წყაროების ციფრული ბიბლიოთეკა, რომელიც დაარსდა 1994 წელს. თავდაპირველად შეიცავდა აკადემიური ჟურნალების ძველ ციფრულ გამოცემებს, ამჟამად კი მოიცავს წიგნებსა და სხვა პირველად წყაროებს, ასევე ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებებში არსებული ჟურნალების მიმდინარე გამოცემებს. ხელმისაწვდომია თითქმის 2 000 ჟურნალის სრულტექსტოვან ძიებას. წვდომა საიტზე ძირითადად ფასიანია, თუმცა ნაწილი საჯარო საკუთრებაშია და თავისუფალი კონტენტი უფასოდ არის ხელმისაწვდომი. „“ აშშ-ის არაკომერციული აკადემიური ციფრული ბიბლიოთეკისა და სასწავლო პლატფორმის პროვაიდერის, -ის ნაწილია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 54

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 54 მიიღეს 1948 წლის 15 ივლისს. დაადგინა, რომ პალესტინაში არსებული მდგომარეობა წარმოადგენს საფრთხეს მშვიდობისთვის გაეროს ხარტიის 39-ე მუხლის მნიშვნელობით. რეზოლუციამ ყველა შესაბამის მთავრობასა და ხელისუფლებას უბრძანა შეეწყვიტა შემდგომი სამხედრო მოქმედებები და გამოეცხადებინა ცეცხლის შეწყვეტა თავიანთ სამხედრო და პარამილიტარული ძალებისთვის, რომელიც ძალაში შევიდოდა მედიატორის მიერ განსაზღვრულ დროს მომდევნო სამი დღის განმავლობაში. ასევე გამოცხადდა, რომ ამ ბრძანებების შეუსრულებლობა დაადასტურებდა მშვიდობის დარღვევის არსებობას ხარტიის 39-ე მუხლის მნიშვნელობით და მოითხოვდა საბჭოს მიერ დაუყოვნებელ განხილვას.

რეზოლუციამ შემდგომ ბრძანა, რომ განსაკუთრებული აუცილებლობის საკითხად იერუსალიმ ქალაქში დაუყოვნებელი და უპირობო ცეცხლის შეწყვეტა მომხდარიყო მეორე დღეს. რეზოლუციამ გაეროს მედიატორს დაავალა გაეგრძელებინა თავისი ძალისხმევა იერუსალიმ ქალაქის დემილიტარიზაციისთვის და მისთვის უსაფრთხო წვდომის უზრუნველსაყოფად, გამოეკვლია საბჭოს მიერ ადრე დადგენილი ზავის სავარაუდო დარღვევები და ამ მიზნით მოითხოვა გენერალური მდივნისგან მისთვის აუცილებელი პერსონალის, დაფინანსებისა და საშუალებების უზრუნველყოფა თავისი ამოცანების შესასრულებლად.

რეზოლუცია მიიღეს შვიდი ხმით. სირიამ ხმა მისცა რეზოლუციის წინააღმდეგ, ხოლო არგენტინამ, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურმა რესპუბლიკამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 52

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია 52, მიღებულია 1948 წლის 22 ივნისს, ატომური ენერგიის კომისიის პირველი, მეორე და მესამე მოხსენებების მიღების შემდეგ, საბჭომ გენერალურ მდივანს დაავალა მეორე და მესამე მოხსენებები, ასევე საბჭოს მუშაობის ჩანაწერები მათზე განხილვის შესახებ, გადაეცა გენერალური ასამბლეისა და წევრი ქვეყნების განსახილველად.

რეზოლუცია მიიღო ცხრა ხმით ნულის წინააღმდეგ; უკრაინის სსრ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 51

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია 51 1948 წლის 3 ივნისს მიიღეს, სადაც საბჭომ განაახლა თავისი წინა რეზოლუციები ინდოეთი-პაკისტანის კონფლიქტთან დაკავშირებით, დაავალა კომისიისთვის, რომელიც შეიქმნა უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუციით 39, გადასულიყო უთანხმოებისა და დავების რეგიონებში და შეესრულებინა იმ ამოცანების შესრულება, რომელიც დაევალა მას უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუციით 47, რაც შეიძლება მალე. რეზოლუციამ ასევე დაავალა კომისიისთვის წერილის გაგზავნა საბჭოში პაკისტანის საგარეო საქმეთა მინისტრის მიერ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 70

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 70 მიიღეს 1949 წლის 7 მარტს, მოითხოვდა, რომ გენერალურ მდივანს საბჭოსთვის შეეტყობინებინა ყველა იმ მოხსენების და პეტიციების შესახებ, რომლებიც მიღებული იყო სტრატეგიული ტერიტორიებიდან მეურვეული ტერიტორიების სტატუსით ან მათ შეეხებოდა და ითხოვდა, რომ მეურვეობის საბჭოს საბჭოსთვის წარედგინა თავისი მოხსენებები და რეკომენდაციები მეურვეული სტატუსის მქონე სტრატეგიული ტერიტორიების პოლიტიკურ, ეკონომიკურ, სოციალურ და საგანმანათლებლო საკითხებზე.

რეზოლუცია დამტკიცდა რვა ხმით არც ერთის წინააღმდეგ, ეგვიპტის, უკრაინის სსრ-ისა და საბჭოთა კავშირის თავშეკავებით.
ელექტროსტატიკური რაკეტული ძრავა

ელექტროსტატიკური რაკეტული ძრავა, იონური ძრავა, კოლოიდური ძრავა — ელექტრული რაკეტული ძრავა, რომელშიც მუშა სხეულები, უმთავრესად ტუტე ლითონები (ცეზიუმი, რუბიდიუმი, აგრეთვე სხვა ელემენტები — ვერცხლისწყალი, არგონი და მისთ.) იონიზაციას განიცდიან, იონიზაციის შედეგად წარმოქმნილი იონები კი ძლიერი ელექტროსტატიკური ველის გავლენით ათეულ-ასეულ კმ/წმ სიჩქარით გამოედინება ძრავას საქშენიდან რეაქტიული ჭავლის სახით; ელექტროსტატიკურ რაკეტულ ძრავაში გათვალისწინებულია რეაქტიული ჭავლის ელექტრონებით გასანეიტრალებელი მოწყობილობა. იგი დამუშავების სტადიაშია. პირველად გამოსცადეს 1964 კოსმოსურ ხომალდ „ვოსხოდის“ ორბიტული ფრენის დროს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 71

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 71 მიიღეს 1949 წლის 27 ივლისს. გენერალური ასამბლეის მიერ დასმულ კითხვაზე, რა პირობებით შეიძლებოდა ლიხტენშტაინი გამხდარიყო საერთაშორისო სასამართლოს სტატუსის მონაწილე, საბჭომ განსაზღვრა, რომ თუ ლიხტენშტაინი მიიღებდა სტატუსის დებულებებს, აიღებდა გაერთიანებული ერების წევრის ყველა ვალდებულებას ქარტიის 94 მუხლის შესაბამისად, აიღოს ვალდებულება სასამართლოს ხარჯების დაფინანსებაში მონაწილეობისა და სტატუტის რატიფიცირების შემთხვევაში, ლიხტენშტაინი გახდებოდა საერთაშორისო სასამართლოს სტატუტის მონაწილე.

რეზოლუცია მიღებულ იქნა ცხრა ხმით ნულის წინააღმდეგ; უკრაინის სსრმ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 85

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 85 მიიღეს 1950 წლის 31 ივლისს და რომელიც იყო გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია, რაც უფლებამოსილება მისცა გაეროს გაერთიანებულ სარდლობას დახმარება გაეწია კორეის სამოქალაქო მოსახლეობისთვის და მოუწოდა სპეციალიზებულ სააგენტოებს, გაეროს შესაბამის ქვედანაყოფებსა და შესაბამის არასამთავრობო ორგანიზაციებს, დაეხმარონ გაეროს გაერთიანებულ სარდლობას ამ საქმეში. რეზოლუცია მიიღეს 479-ე სხდომაზე, მას შემდეგ რაც მიიღეს რეზოლუცია 84, რომელმაც შექმნა გაერთიანებული სარდლობა.

სარდლის შერჩევა გადაეცა შეერთებული შტატების პრეზიდენტს, რომელმაც ეს გადაწყვეტილება გადასცა აშშ-ის ჯარების გაერთიანებულ შტაბთა ხელმძღვანელობას, რომლებმაც დუგლას მაკარტური აირჩიეს ახლად ჩამოყალიბებული ადმინისტრაციის პირველ ხელმძღვანელად.

რეზოლუცია მიიღეს ცხრა ხმით. იუგოსლავიამ თავი შეიკავა. საბჭოთა კავშირი კენჭისყრას არ ესწრებოდა, რადგან ისინი აპროტესტებდნენ ახლად შექმნილი ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის არაღიარებას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 73

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 73, რომელიც მიიღეს 1949 წლის 11 აგვისტოს, არის წარმატებით ჩატარებული შეთანხმების რეზოლუცია, რომელმაც დააზავა 1948 წლის პალესტინის კონფლიქტში ჩარეული მოწინააღმდეგე მხარეები და გამოთქვა რომ იმედი რომ სამომავლოდ მხარეებს შორის არსებულ კითხვებს პასუხებს გასცემდა. რეზოლუცია გაგრძელდა პალესტინაში მოქმედი მედიატორის გათავისუფლებით, მისი მოვალეობის ვადის ამოწურვის გამო, და გენერალური მდივნისგან მოითხოვა ამჟამინდელი ზავის ზედამხედველობის ორგანიზაციის პერსონალის გაგრძელებული სამსახურის მოწყობა, თუნდაც ცეცხლის შეწყვეტისა და ზავის შეთანხმებების დაკვირვებასა და შენარჩუნებაში. რეზოლუციამ ასევე მოითხოვა, რომ -ს მთავარ შტაბს ანგარიში წარედგინა საბჭოს ცეცხლის შეწყვეტის დაცვის შესახებ.

რეზოლუცია მიიღეს იქნა ცხრა ხმით, ნულის წინააღმდეგ; უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურმა რესპუბლიკამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 74

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია მიიღეს 1949 წლის 16 სექტემბერს. ატომური ენერგიის კომისიის თავმჯდომარის წერილის მიღების და განხილვის შემდეგ, რომელიც ითვალისწინებდა ორ რეზოლუციას, უსაფრთხოების საბჭომ მიმართა გენერალურ მდივანს, რომ ეს წერილი და თანმდევი რეზოლუციები, -ის ფარგლებში საკითხის განხილვის ჩანაწერებთან ერთად, გადმოეცა გენერალური ასამბლეისა და წევრი სახელმწიფოებისთვის განსახილველად.

რეზოლუციას ცხრა ქვეყანა მიემხრო, უკრაინის სსრ-მ და საბჭოთა კავშირმა კი თავი შეიკავეს.
ანოდი

ანოდი ( < და ; სახელწოდება შემოიღო ინგლისელმა ფიზიკოსმა მ. ფარადეიმ, 1834 წელს) — ელექტრონული ან ელექტრონული ხელსაწყოს დადებითი ელექტროდი, რომელიც ხასიათდება იმით, რომ ელექტრონების მოძრაობა გარე წრედში მისგან საპირისპიროდაა მიმართული.

ანოდი შეიძლება იყოს:
ელექტრული დენის წყაროს დადებითი ელექტროდი, მაგალითად, გალვანური ელემენტის ან ელექტრული აკუმულატორის დადებითი პოლუსი.
ელექტრონული ხელსაწყოს (იონური ხელსაწყოს) ელექტროდი, რომელიც ჩვეულებრივ მიერთებულია ელექტრული დენის წყაროს დადებით პოლუსთან.
ელექტროლიტური აბაზანის დადებითი პოლუსი.
ელექტრული რკალის დადებითი ელექტროდი.

დანიშნულების მიხედვით ანოდად იყენებენ ლითონებსა (ტანტალი, მოლიბდენი, ნიკელი, სპილენძი, რკინა, ვოლფრამი და სხვა) და გრაფიტს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 83

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 83, მიიღეს 1950 წლის 27 ივნისს, დაადგინა, რომ კორეის რესპუბლიკაზე შეტევამ ჩრდილოეთ კორეის ძალების მხრიდან შეადგენდა მშვიდობის დარღვევას. საბჭომ მოითხოვა მტრობის დაუყოვნებელი შეწყვეტა და ჩრდილოეთ კორეის ხელისუფლებისგან მათი შეიარაღებული ძალების 38-ე პარალელამდე გაყვანა. მათ ასევე აღნიშნეს გაერთიანებული ერების კომისიის მოხსენება კორეაზე, რომელშიც ნათქვამი იყო ჩრდილოეთ კორეის მხრიდან უშიშროების საბჭოს 82-ე რეზოლუციის შეუსრულებლობაზე და რომ საჭირო იყო გადაუდებელი სამხედრო ღონისძიებები საერთაშორისო მშვიდობისა და უშიშროების აღსადგენად.

საბჭომ შემდეგ რეკომენდაცია გაუწია, რომ „გაეროს წევრმა ქვეყნებმა კორეის რესპუბლიკას გაუწიონ ისეთი დახმარება, რაც შეიძლება აუცილებელი იყოს შეიარაღებული შეტევის მოსაგერიებლად და ამ რეგიონში საერთაშორისო მშვიდობისა და უშიშროების აღსადგენად.“
კათოდი

კათოდი ( < და ; სახელწოდება შემოიღო ინგლისელმა ფიზიკოსმა მ. ფარადეიმ, 1834 წელს) — ელექტრონული ან ელექტრონული ხელსაწყოს დადებითი ელექტროდი, რომელიც ხასიათდება იმით, რომ ელექტრონების მოძრაობა გარე წრედში მისკენაა მიმართული.

კათოდი შეიძლება იყოს:
ელექტროვაკუუმური ხელსაწყოს ან აირგანმუხტვის იონური ხელსაწყოს ელექტროდი რომელიც ელექტრონების წყაროა. განასხვავებენ თერმოელექტრონულ, ფოტოელექტრონულ, ცივ კათოდებს და სხვა.
დენის წყაროს (გალვანური ელემენტის, აკუმულატორის და სხვა) უარყოფითად დამუხტული ელექტროდი (პოლუსი).
ელექტროლიტური აბაზანის, ელექტრული რკალისა და სხვა მსგავსი მოწყობილობების ელექტროდი, რომელიც დენის წყაროს უარყოფით პოლუსს უერთდება.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 72

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 72, მიღებულია 1949 წლის 11 აგვისტოს, მას შემდეგ რაც მიიღო ანგარიში გაეროს მოქმედი შუამავლისგან პალესტინაში თავისი ვალდებულებების შესრულების შესახებ, გაერომ გადაწყვიტა პატივი მიეგო გარდაცვლილ გრაფ ფოლკე ბერნადოტეს, იმჟამინდელ მოქმედ შუამავალ დოქტორ რალფ ჯ. ბანჩეს და ბელგიელ, ფრანგ, შვედ და ამერიკელ ოფიცრებს, რომლებიც მსახურობდნენ შტაბში და სამხედრო დამკვირვებლებად პალესტინაში.ხმის მიცემა არ განხორციელებულა, რადგან რეზოლუცია კონსენსუსით მიიღეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 84

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 84, რომელიც მიღებულია 1950 წლის 7 ივლისს, იყო გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია, რომელმაც ავტორიზება მისცა გაერთიანებული ერების სარდლობის ჩამოყალიბებას სამხრეთ კორეისთვის სამხედრო მხარდაჭერის უზრუნველსაყოფად, ჩრდილოეთ კორეის შეჭრისა და თავდასხმის შემდეგ კორეის ომის დაწყებისას.

მას შემდეგ, რაც დადგინდა, რომ ჩრდილოეთ კორეის ძალების მიერ სამხრეთ კორეაზე შეჭრა წარმოადგენდა მშვიდობის დარღვევას, საბჭომ რეკომენდაცია გასცა, რომ გაეროს წევრი ქვეყნები დახმარებოდნენ სამხრეთ კორეას თავდასხმის მოგერიებასა და რეგიონში მშვიდობისა და უსაფრთხოების აღდგენაში. საბჭომ კიდევ რეკომენდება გასცა, რომ ყველა წევრმა, რომელიც სამხედრო ძალებსა და სხვა დახმარებას უწევდა სამხრეთ კორეას, ისინი ხელმისაწვდომი გაეხადა შეერთებული შტატების მიერ ერთიანი სარდლობის ქვეშ, და რომ აშშ-მ დანიშნოს ასეთი ძალების მეთაური და უფლება მისცეს აღნიშნულ მეთაურს, თავისი შეხედულებისამებრ გამოეყენებინა გაერთიანებული ერების დროშა. ბოლოს, საბჭომ დაავალა აშშ-ს, შესაბამისი მოხსენებები წარედგინა ერთიანი სარდლობის მიერ განხორციელებული ქმედებების შესახებ.

რეზოლუცია მიღებულ იქნა გაერთიანებული სამეფოს, ჩინეთის რესპუბლიკის, კუბის, ეკვადორის, საფრანგეთის, ნორვეგიისა და შეერთებული შტატების ხმებით. ეგვიპტემ, ინდოეთმა და იუგოსლავიამ თავი შეიკავეს. საბჭოთა კავშირი, რომელსაც ვეტოს უფლება ჰქონდა, არ იყო წამსწრებული,[1] რადგან იანვრიდან ბოიკოტს უცხადებდა სხდომებს, პროტესტის ნიშნად იმისა, რომ ჩინეთის რესპუბლიკა და არა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა ფლობდა მუდმივ ადგილს საბჭოში.[2] საბჭოს პრეზიდენტი იმ დროს იყო ნორვეგიელი არნე სუნდე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 81

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 81 მიღებულია 1950 წლის 24 მარტს, გენერალური მდივნის შეტყობინების საფუძველზე, საბჭომ აღნიშნა გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 268 და გადაწყვიტა თავისი მოქმედება დაეფუძნებინა მასში მოცემულ პრინციპებზე, შესაბამისი შემთხვევის დადგომისას.

რეზოლუცია მიღებულია 10 ხმით; საბჭოთა კავშირი სხდომას არ ესწრებოდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 79

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 79, მიღებული 1950 წლის 17 იანვარს, მიღებული გაეროს გენერალური ასამბლეის 300-ზე რეზოლუციის ტექსტი, რომელიც ეხება ჩვეულებრივ შეიარაღებისა და შეიარაღებული ძალების რეგულირებისა და ზოგადი შემცირების საკითხს,საბჭომ გადაწყვიტა რეზოლუცია გადაეცა ჩვეულებრივი შეიარაღების კომისიისთვის შემდგომი შესწავლისთვის კომისიის სამუშაო გეგმის შესაბამისად.

რესოლუცია მიღებული იყო ცხრა ხმნით. იუგოსლავია იყო მაგრამ ხმა არ მიცა და საბჯოთა კავშირი არ გამოცხადა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 80

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 80, რომელიც მიიღეს 1950 წლის 14 მარტს, ინდოეთისა და პაკისტანის კომისიის ანგარიშების, ისევე როგორც გენერალ ა. გ. ლ. მაკნოტონის ანგარიშის მიღების შემდეგ, საბჭომ შეაქო ინდოეთი და პაკისტანი ცეცხლის შეწყვეტის დაცვისთვის და ჯამუ და კაშმირის დემილიტარიზაციისთვის, ისევე როგორც ფლოტის ადმირალ ჩესტერ უ. ნიმიცის მომავალ პლებისციტის ადმინისტრატორად დანიშვნაზე შეთანხმებისთვის.

რეზოლუციის მოთხოვნები
ინდოეთისა და პაკისტანის მხრიდან ერთდროული და პროგრესული დემილიტარიზაცია იმ ხარისხამდე, სადაც დარჩენილი ძალები "არ გამოიწვევდა შიშს ცეცხლის შეწყვეტის ხაზის არც ერთ მხარეს მცხოვრები ხალხისთვის.
ჩრდილოეთი ტერიტორიები უნდა იმართებოდეს ადგილობრივი ხელისუფლების მიერ, გაეროს ზედამხედველობის ქვეშ.
საბჭომ დანიშნოს გაერთიანებული ერების წარმომადგენელი დემილიტარიზაციის პროგრამის მომზადებასა და განხორციელებაში დასახმარებლად, ინდოეთისა და პაკისტანის მთავრობებისთვის, ისევე როგორც საბჭოს მთავრობებისთვის კონსულტაციების გაწევისთვის, ინდოეთისა და პაკისტანის გაერთიანებული ერების კომისიის ყველა უფლებამოსილებისა და პასუხისმგებლობის განსახორციელებლად, პლებისციტის ადმინისტრატორისთვის დემილიტარიზაციის შესაბამის ეტაპზე მისთვის მინიჭებული ყველა ფუნქციის შესრულების უზრუნველსაყოფად და საბჭოსთვის საჭიროებისამებრ ანგარიშგების წარდგენისთვის.

რეზოლუცია 80-მ მონიშნა გადახვევა რეზოლუცია 47-იდან, რომელიც პაკისტანს პირველად გასვლას მოითხოვდა. რეზოლუცია 80-მ ინდოეთსა და პაკისტანს სთხოვა ერთდროულად გაეყვანათ თავიანთი ჯარები პლებისციტის მიზნისთვის. მან ასევე ირიბად გაათანაბრა აზად კაშმირის ძალები და ჯამუ და კაშმირის სახელმწიფო ძალები, რაც წინააღმდეგობაში იყო გაეროს ადრინდელი კომისიის მიერ მიცემულ გარანტიებთან. აზად კაშმირისა და ჯამუ და კაშმირის ტოლობის ეს მცდელობა ინდოეთის თანხმობას ვერ მოიპოვა.

რეზოლუცია განაგრძობდა ორი მთავრობისადმი მიმართვას, რომ მიეღოთ ყველა საჭირო ზომა ცეცხლის შეწყვეტის გაგრძელების უზრუნველსაყოფად, მადლობა გადაუხადა ინდოეთისა და პაკისტანის გაერთიანებული ერების კომისიის წევრებს, ისევე როგორც გენერალ ა. გ. ლ. მაკნოტონს და დათანხმდა იმაზე, რომ ინდოეთისა და პაკისტანის გაერთიანებული ერების კომისია შეწყდებოდა ერთი თვით მას შემდეგ, რაც ორივე მხრე გაეროს წარმომადგენელს აცნობებდა გაეროს კომისიის უფლებამოსილებებისა და პასუხისმგებლობების მისთვის გადაცემის მიღებას.

რეზოლუცია მიიღეს რვა ხმით; ინდოეთმა და იუგოსლავიამ თავი შეიკავეს, ხოლო საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 87

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 87 მიღებული 1950 წლის 29 სექტემბერს, ითვალისწინებდა, რომ მისი მოვალეობაა გამოიძიოს ნებისმიერი სიტუაცია, რომელმაც შეიძლება საერთაშორისო დაძაბულობა გამოიწვიოს. საბჭომ გადაწყვიტა, რომ უპასუხებდა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის განცხადებებს ტაივანის კუნძულზე შეიარაღებული შეჭრის შესახებ 1950 წლის 15 ოქტომბრის შემდეგ, როდესაც ორივე - ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის და ჩინეთის რესპუბლიკის წარმომადგენლები იქნებოდნენ დამსწრენი.
რეზოლუცია მიიღეს 7 ხმით, ხოლო ჩინეთის რესპუბლიკა, კუბა და შეერთებული შტატები ეწინააღმდეგებოდნენ, ეგვიპტემ კი თავი შეიკავა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 75

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 75 მიიღეს 1949 წლის 27 სექტემბერს. მას შემდეგ, რაც მიიღო გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია, რომელიც უშიშროების საბჭოს უფლებას აძლევდა ამ საკითხზე გადაწყვეტილების მიღებაში, საბჭომ გადაწყვიტა რეტროაქტიულად აეანაზღაურებინა იმ წევრ ქვეყნებს, რომლებიც მონაწილეობდნენ გაეროს ინდონეზიის კომისიაში და გაეროს ინდოეთისა და პაკისტანის კომისიაში, მათი მგზავრობისა და საარსებო ხარჯები.

რეზოლუცია მიიღეს შვიდი ხმით, ხოლო უკრაინის სსრ-მა მის წინააღმდეგ მისცა ხმა, ხოლო კუბამ, ეგვიპტემ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 76

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 76 მიიღეს 1949 წლის 5 ოქტომბერს, მას შემდეგ რაც უშიშროების საბჭომ მიიღო ტელეგრამა ბატავიაში მყოფი საკონსულო კომისიისგან, რომელიც უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარეს მიმართავდა თხოვნით, რომ გაერთიანებულმა ერებმა საკუთარ თავზე აიღონ ინდონეზიაში სამხედრო დამკვირვებლების მომავალი ხარჯები, საბჭომ ეს შეტყობინება გენერალურ მდივანს გადაუგზავნა.
რეზოლუცია მიიღეს ცხრა ხმით ერთის წინააღმდეგ (უკრაინის სსრ) და საბჭოთა კავშირის ერთი თავშეკავებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 67

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 67 მიიღეს 1949 წლის 28 იანვარს, დარწმუნებული იმაში, რომ ინდონეზიის კონფლიქტის ორივე მხარე აგრძელებდა რენვილის შეთანხმების პრინციპების დაცვას, საბჭომ მოუწოდა ნიდერლანდებს დაუყოვნებლივ შეეწყვიტა ყველა სამხედრო ოპერაცია და ინდონეზიის რესპუბლიკას მისცა ბრძანება თავის შეიარაღებულ მომხრეებს შეეწყვიტათ პარტიზანული ომი, იმისთვის რომ ორივე მხარესთან ერთად ითანამშრომლონ მშვიდობის აღდგენასა და კანონისა და წესრიგის შენარჩუნებაში მთელ ტერიტორიაზე. საბჭომ ასევე მოუწოდა ნიდერლანდებს გაეთავისუფლებინა ყველა პოლიტიკური პატიმარი, რომლებიც დააპატიმრეს 1948 წლის 17 დეკემბრის შემდეგ და ხელი შეეწყო ინდონეზიის რესპუბლიკის მთავრობის ოფიციალური პირების დაუყოვნებლივ დაბრუნებისათვის ჯოკიაკარტაში და მიეცა მათთვის ისეთი შესაძლებლობები, რასაც ეს მთავრობა გონივრულად მოითხოვდა ამ ტერიტორიაზე ეფექტური ფუნქციონირებისთვის.

შემდეგ რეზოლუცია მოუწოდებდა ფედერალური „ინდონეზიის შეერთებული შტატების“ შექმნას, რომელშიც საკონსტიტუციო ასამბლეის წევრებისთვის არჩევნები უნდა დასრულებულიყო 1949 წლის ოქტომბრამდე და რომლისთვისაც ნიდერლანდები ინდონეზიის სუვერენიტეტს 1950 წლის ივლისამდე გადასცემდა. ამ მიზნით საბჭომ სახელი შეუცვალა კეთილი ოფისების კომიტეტს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ინდონეზიის კომისიად და დაავალა მას ძველი კომიტეტის ყველა მოვალეობა, ასევე არჩევნების დაკვირვება და შეკრების, სიტყვისა და გამოცემის თავისუფლების გარანტია, ინდონეზიის ნაწილების რესპუბლიკურ მთავრობაზე გადაცემის ზედამხედველობა და საბჭოსთვის პერიოდული ანგარიშების წარდგენა.

რეზოლუციას ნაწილ-ნაწილ უყარეს კენჭი; მთლიან ტექსტზე კენჭისყრა არ გამართულა.

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კომისიები
გაეროს კეთილი მსახურების კომისია (1947)
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კეთილი ოფისების კომისია (1947) გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კომისია, რომელიც დაარსდა 1947 წლის 25 აგვისტოს გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 31-ის საფუძველზე, როგორც შუამავალი ახლად დაარსებულ ინდონეზიის რესპუბლიკასა და ნიდერლანდების სამეფოს შორის კონფლიქტისთვის.

კეთილი ოფისების კომიტეტი შედგებოდა სამი ქვეყნისგან, თითოეული ქვეყანა აირჩია როგორც ინდონეზიამ, ისე ნიდერლანდებმა წარმომადგენლებად და შუამავლებად ცეცხლშეწყვეტისა და სამშვიდობო შეთანხმებისთვის. ეს ქვეყნები იყო შეერთებული შტატები, რომელიც აირჩია ორივე მხარემ როგორც შუამავალმა, ბელგია, რომელიც აირჩია ჰოლანდიელთა მხარემ, და ავსტრალია, რომელიც აირჩია ინდონეზიელთა მხარემ. შეერთებული შტატები წარმოადგენდა ფრენკ პორტერ გრეჰემი, ბელგიას წარმოადგენდა პოლ ვან ზეელანდი, ხოლო ავსტრალიას წარმოადგენდა რიჩარდ კირბი.

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კეთილი ოფისების კომისია იყო პირველი გაეროს მშვიდობისმყოფელი მისია ავსტრალიისთვის.

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ინდონეზიის კომისია
გაეროს კომისია, რომელიც ჩამოყალიბდა კეთილი ოფისების კომისიის ჩასანაცვლებლად. -ს მიზანი იყო გაეგრძელებინა წინა კომისიის მოვალეობების შესრულება და ამავე დროს ეზედამხედა ინდონეზიის ტერიტორიის რესპუბლიკურ მთავრობაზე გადაცემაზე და რეგულარულად მიეწოდებინა ანგარიში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უსაფრთხოების საბჭოსთვის. ჩამოყალიბდა მას შემდეგ, რაც კეთილი ოფისების კომისია მიიჩნიეს წარუმატებლად კონფლიქტის მოგვარების საქმეში. -მ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ჰოლანდიურ-ინდონეზიურ მრგვალი მაგიდის კონფერენციაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 77

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 77 მიიღეს 1949 წლის 11 ოქტომბერს. მას შემდეგ რაც საბჭომ მიიღო და განიხილა ტრადიციული შეიარაღების კომისიის მეორე პროგრესული ანგარიში, თავადვე დაავალა გენერალურ მდივანს, გადაეგზავნა აღნიშნული ანგარიში დანართებთან, თანდართულ რეზოლუციასთან და საბჭოს მიერ საკითხის განხილვის ჩანაწერთან ერთად გენერალური ასამბლეის ინფორმაციისთვის.

რეზოლუცია მიიღეს ცხრა ხმით, უკრაინის სსრ-მ და საბჭოთა კავშირმა კი თავი შეიკავეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 78

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 78 მიიღეს 1949 წლის 18 ოქტომბერს. გაეროს გენერალური ასამბლეის 192-ე რეზოლუციის განხორციელების შესახებ სამუშაო დოკუმენტში მოცემული წინადადებების მიღებისა და განხილვის შემდეგ, საბჭომ გენერალურ მდივანს სთხოვა, გენერალურ ასამბლეისთვის გადაეცა ეს წინადადებები და ამ საკითხებზე საბჭოსა და ჩვეულებრივი შეიარაღების კომისიაში გამართული განხილვის ოქმები.

რეზოლუცია მიიღეს ცხრა ხმით, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურმა რესპუბლიკამ და საბჭოთა კავშირი — თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.
დაანოდება

დაანოდება, ანოდირება, ელექტროქიმიური ოქსიდირება — დამცავი ოქსიდური ფურჩის წარმოქმნა ლითონის ზედაპირზე ელექტროლიზით. ელექტროლიტში ჩაყურსულ ნაკეთობას შეუერთებენ დენის წყაროს დადებითად დამუხტულ ელექტროდს (ანოდს), რის შედეგად წარმოიქმნება 1-იდან 200 მკმ სისქის ფურჩი, რომელიც ლითონს კოროზიისაგან იცავს. ფურჩს აქვს ელექტროსაიზოლაციო თვისებები, ამასთან, იგი კარგი ფუძეა ლაქ-საღებავის დანაფარისათვის. დაანოდებით შეიძლება ალუმინისა და მისი შენადნობებისაგან დამზადებულ ნაკეთობათა დეკორატიული მოპირკეთება, აგრეთვე ალუმინისა და ზოგიერთ შენადნობზე მინანქრისებრი დანაფარის წარმოქმნა. დაანოდებას მიმართავენ მაგნიუმის შენადნობების კოროზიისაგან დასაცავად; ტიტანის შენადნობების ანტიფრიქციულობის ასამაღლებლად; ნიობიუმის, ტანტალისა და სხვა ლითონებისაგან დამზადებული რადიოელექტრონული აპარატურის დეტალებზე დანაფარის წარმოსაქმნელად; იყენებენ აგრეთვე თვითმფრინავებისა და რაკეტების მშენებლობაში, ხელსაწყოთმშენებლობაში, რადიოელექტრონიკაში და სხვა.
დაახლოება

დაახლოება — კოსმოსური საფრენი აპარატების რამდენიმე თანამიმდევრული მანევრი, რომელთა დახმარებით ერთი კოსმოსური საფრენი აპარატი მეორის უშუალო სიახლოვეში გაჰყავთ. დაახლოების მიზანია ინსპექცია (ხომალდის დათვალიერება ახლო მანძილიდან რემონტის საჭიროების დასადგენად); დაშვარტვა (ხომალდების დროებითი შეერთება ეკიპაჟის დასახმარებლად ან მის შესაცვლელად, საკვები პროდუქტებისა და ტვირთის გადასაცემად); კოსმოსური საფრენი აპარატების ან მათი ნაწილების აწყობა ორბიტაზე და სხვა. ეკიპაჟიანი კოსმოსური საფრენი აპარატების პირველი დაახლოების მაგალითებია: 1965 ერთმანეთს დაუახლოვდა ამერიკული „ჯემინი 6“ და „ჯემინი 7“, 1969 წელს სამი საბჭოთა კოსმოსური ხომალდი – „სოიუზ-6“, „სოიუზ-7“ და „სოიუზ-8“, ხოლო 1975 წელს — საბჭოთა კოსმოსური ხომალდი „სოიუზ-19“ და ამერიკული კოსმოსური ხომალდი „აპოლონი“.