მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (კრასნოე-სელო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = ამპირი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1701
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.777222
| გრძედი = 37.668889
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში. აგებულია 1701 წელს.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. ეგვტერები კი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის დღის სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი ააგეს კრასნოე-სელოში, ერთ-ერთ უძველეს მოსკოვის მიმდებარე დასახლებაში, რომელიც უკვე არსებობდა - საუკუნეებში. პირველი ისტორიული წყარო კრასნოე-სელოს შესახებ თარიღდება 1480 წლით. საუკუნის შუა წლებში სოფელი ქალაქის შემადგენლობაში ექცევა და ხდება მოსკოვის გარეუბანი.

თანამედროვე კრსნოე-სელოს ქუჩა დასახლდა საუკუნეში. ხის კვართის ეკლესია მოიხსენიება 1620 წლიდან, ხოლო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერი მოიხსენიება 1697 წლიდან.

1701 წელს ააგეს ახალი ქვის ტაძარი, რომელსაც 1730 წელს მარცხნიდან მიაშენეს ეგვტერი იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის დღის სახელზე. 1751 წელს კი ააშენეს სამრეკლო და სატრაპეზო. განახლებული ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი აკურთხეს 1751 წლის 25 აგვისტოს.

1812 წლის მოსკოვის ხანძრის დროს ტაძარი არ დაზარალებულა. დროთა განმავლობაში ეკლესიის კედლები დაძველდა და 1838 წელს საპატიო მოქალაქის გავრილ ურუსოვისა და ევდოკია მალიუტინაიას ფინანსებით დაიწყო მისი განახლება. ტაძარმა მიიღო რამდენიმეგუმბათიანი სახე, ფასადი შეამკეს ამპირის სტილში, განაახლეს ინტერიერი და ბრწყინვალე მთავარი კანკელი. ტაძრის უკანასკნელი განახლება მოხდა 1902-1904 წლებში.

1931 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ გამოსცა ტაძრის დახურვსა და დანგრევის რეზოლუცია, რადგან იგი ძალიან ახლოს იყო საპროექტო ობიექტთან და ხელს უშლიდა ფეხით მოსიარულეებს. ადგილობრივმა და ახლოს მცხოვრებმა მორწმუნეებმა ქალაქის საბჭოში უამრავი წერილი გააგზავნეს თხოვნით, არ დახურულიყო ტაძარი, მაგრამ 1934 წელს ეკლესია დახურეს და ნაწილობრივ დაანგრიეს. მოარღვიეს გალავანი, აფსიდი, გუმბათი და სამრეკლო. გადაკეთებული ტაძრის შენობაში დიდი ხნის განმავლობაში განთავსებული იყო სხვადასხვა ორგანიზაციები. 1966 წლიდან კინო-ელექტომექანიკური აპარატურის ქარხანა, 1980-1990 წლებში მძიმე მრეწველობის სამინისტროს ცენტრალური საკონსტრუქტორო ბიურო, რომელიც სათამაშოებს აწარმოებდა.

1996 წელს ნახევრადდანგრეული ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1997 წელს აღდგენითი სამუშაოების დაწყებასთან ერთად აღდგა ღვთისმსახურება. 2002 წლისათვის დასრულდა სამუშაოების დიდი ნაწილი.

გალერეა