iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
პერიფერიული მოწყობილობა

პერიფერიული მოწყობილობა — კომპიუტერზე მისაერთებელი გარე მოწყობილობა, რომელიც კომპიუტერში ინფორმაციის შეტანის ან მისგან მიღების საშუალებას იძლევა. ასეთი მოწყობილობები არ ითვლება ძირითადად და მათი გათიშვა კომპიუტერიდან არ იწვევს მისი მუშაობის შეფერხებას. მაგრამ კომპიუტერების უმრავლესობა მუშაობს პერიფერიულ მოწყობილობებთან ერთად (მაგ. პრინტერი, სკანერი, პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი და სხვ.)

პერიფერიული მოწყობილობები იყოფა სამ ტიპად:
შემტანი მოწყობილობები (თაგუნა, მიკროფონი, სენსორული ეკრანი და ა.შ.)
გამომტანი მოწყობილობები (პრინტერი, დინამიკები, მონიტორი და ა. შ.)
შემნახველი მოწყობილობები (, , და ა. შ.)

ზოგჯერ ერთი პერიფერიული მოწყობილობა ერთდროულად მიეკუთვნება სხვადასხვა ტიპს. მაგ. დისკის ჩამწერ-წამკითხველი მოწყობილობა, ინტერაქტიული დაფა, მოდემი და სხვ.
დათო ბარბაქაძე

დავით (დათო) ბარბაქაძე (დ. 7 თებერვალი, 1966, თბილისი) — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი, პედაგოგი, ესეისტი.

1991 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტი.

1990 წლიდან თბილისის სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში კითხულობდა ფილოსოფიის შესავლის, ფილოსოფიის ისტორიის, რელიგიის ფილოსოფიის, ესთეტიკის, ლოგიკის აკადემიურ კურსებს. 1992-1994 წლებში სწავლობდა ასპირანტურაში (თსუ-ის სოციოლოგიის კათედრაზე), რომელიც ნებაყოფლობით მიატოვა. 1991 წელს დააარსა სალიტერატურო ვიდეო-ჟურნალი, „დათო ბარბაქაძის ჟურნალის“ სახელწოდებით, რომელიც პერიოდულად პრეზენტირდებოდა თსუ-ში 1994 წლამდე. 1994 წელს დააარსა სალიტერატურო ჟურნალი „პოლილოგი“ . 1996 წელს დააარსა სალიტერატურო ჟურნალ-გაზეთი „ლიტერატურა“. 2001-2004 წლებში, როგორც თავისუფალი ლიტერატორი, ცხოვრობდა გერმანიასა და ავსტრიაში. 2005-2008 წლებში იყო სსიპ „ირმის ნახტომის“ არასაგნობრივი პროექტების კოორდინატორი. 2014 წლიდან არის თბილისის აპ. ქუთათელაძის სახელობის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის მიწვეული პედაგოგი და უძღვება აკადემიურ კურსებს: „პოეზია და ფილოსოფია“, „ხელოვნების ფილოსოფია და ხელოვნების სოციოლოგია გერმანიაში“, „ევროპული რომანტიზმი“, „ევროპული ლიტერატურული ავანგარდი“ და სხვ. ქართულ ენაზე თარგმნის გერმანულენოვან პოეზიას. არის ევროპელ მწერალთა გაერთიანებისა და ავსტრიის პენ-კლუბის, ასევე რამდენიმე საერთაშორისო საზოგადოებისა და რედკოლეგიის წევრი. საქართველოს ფარგლებს გარეთ მიღებული აქვს არაერთი ლიტერატურული პრემია და სტიპენდია. მისი ორიგინალური და მთარგმნელობითი შემოქმედება თავმოყრილია 2014 წელს დასტამბულ მრავალტომეულში სახელწოდებით „შედეგები“.
იგორ დოლიძე

იგორ დოლიძე (დ. 7 თებერვალი, 1939, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი.

1965 წელს დაამთავრა ლენინგრადის პედიატრიული სამედიცინო სახელმწიფო ინსტიტუტი.

1965–1966წწ. - გროზნოს უსინათლო ბავშვთა რესპუბლიკური სკოლა–ინტერნატის უფროსი ექიმი; 1966–1967წწ. ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის პათოფიზიოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1973–1978წწ. - ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ექსპერიმენტული მედიცინისა და სამეცნიერო კიბერნეტიკის განყოფილების გამგე; 1978–1980წწ. - ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ავტომატიზებული რეამინაციული სისტემების ლაბორატორიის გამგე; 1980–1981წწ. - აჭარის რესპუბლიკური საავადმყოფოს მთავარი ექიმის მოადგილე; 1981–1995წწ. - სეფსისის საწინააღმდეგო რესპუბლიკური ცენტრის თერაპიული განყოფილების ექიმი; 1995–1998წწ. - იარაგის საერთაშორისო უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის გამგე; 1980–1981წწ. - აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროში მართვის ავტომატიზებული სისტემების – "აჭარის ჯანდაცვა" მთავარი კონსტრუქტორი (მეცნიერი ხელმძღვანელი); 1998 წლიდან - სპორტული მედიცინის კათედრის პროფესორი და თსუ "საქართველოს" თერაპიული ციკლის ხელმძღვანელი. თავისი ნახევარსაუკუნოვანი შემოქმედებითი მოღვაწეობის (სამეცნიერო, საექიმო, პედაგოგიური) ნახევარი, სპორტული მედიცინის, რეაბილიტაციის, სამკურნალო ფისკულტურისა და შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე მოზარდების ფსიქო-ფიზიკური აღზრდის პრობლემურ საკითხებს მიუძღვნა. 169 სამეცნიერო ნაშრომისა და 6 მონოგრაფიების ავტორი. კვლევის თემა: ნაწლავისმიერი სეფსისი: ეტიოლოგია, პათოგენეზისი, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა თანამედროვე კომპიუტერული ტექნილოგიის გამოყენებით. ექიმი-ინფექციონისტი. თბილისის სახელმწიფო სპორტის უნივერსიტეტში ფიზიკური მედიცინისა და რეაბილიტაციის ასოცირებული პროფესორი და უნივერსიტეტ „გეომედის" ფიზიკური მედიცინისა და რეაბილიტაციის დეპარტამენტის პროფესორი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „მეტაბოლური დარღვევების შესახებ წვრილი ნაწლავის კედლებში შოკისა და სისხლკარგვის დროს", დაიცვა 1972 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ნაწლავისმიერი სეფსისის ეტიოლოგია, პათოგენეზი, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა თანამედროვე კომპიუტერული ტექნოლოგიის გამოყენებით", დაიცვა 1993 წელს.
ირინა ბეგიზოვა

ირინა ბეგიზოვა (დ. 26 ივლისი, 1947 — გ. 14 იანვარი, 2004) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, კინომცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1994).

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკათმცოდნეობის ფაკულტეტი, 1979 წელს თბილისის სამხატვრო აკადემიის ხელოვნებათმცოდნეობის ფაკულტეტი.

1980-2004 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. წერდა წერილებს ქართული ანიმაციური კინოს პრობლემების, ტენდენციების და პერსპექტივების შესახებ.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მსოფლიო ანიმაციური კინოს ტენდენციები“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ხელოვნებათა ურთიერთგავლენა ანიმაციური ფილმების სახეობრივ სტრუქტურაში“, დაიცვა 1994 წელს.
ელისო ერისთავი

ელისო ერისთავი (დ. 17 ივნისი, 1948) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, მუსიკათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი.

1968 წელს დაამთავრა მუსიკალური სასწავლებლის საფორტეპიანო განყოფილება. 1974 წელს კი თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელმწიფო კონსერვატორია, მუსიკის ისტორია და თეორია.

1974-1981 წლებში იყო თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის მუსიკის კათედრაზე კონცერტმეისტერი, ატარებდა მუსიკალური ფორმის და ჰარმონიის ლექციებს. 1981-1993 წლებში მუშაობდა თბილისის №16 მუსიკალური სკოლაში ფორტეპიანოს პედაგოგად. 1992-2001 წლებში იყო თბილისის ჯაზის აკადემიის („აუდიოვიზუალური სინთეზი“), ტელე-რადიო კომპანია „საქართველოს“ და საავტორო პროგრამა „რა არის პლასტიკის“ გადაცემების წამყვანი და რეჟისორი. 1996 წლიდან მუშაობდა საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებულ პროფესორად, ატარებდა აუდიოვიზუალური ხელოვნების საუნდ დიზაინის მიმართულების ლექციებს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მუსიკის როლი მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმების კომპოზიციურ სტრუქტურაში“, დაიცვა 1992 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ფილმის ხმოვან-ხედვითი სტრუქტურა“, დაიცვა 2004 წელს.
ელისაბედ ერისთავი

ელისაბედ ელიზბარის ასული ერისთავი (დ. 1864 — გ. 1949) — ქართველი მწერალი, ჟურნალისტი.

ელიზბარ და ქეთევან ერისთავების შვილი, ქსნის ერისთავთა საგვარეულოდან. ელისაბედ ერისთავი იყო საყმაწვილო ჟურნალ „ნაკადულის“ ერთ-ერთი დამაარსებელი და პირველი რედაქტორი (ნინო ნ. ზურაბიშვილთან ერთად, 1904-1905, ნინო ზურაბიშვილთან ერთად). საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ ქონება ჩამოართვეს, 1920-იან წლებში თბილისის საავადმყოფოებში მესასთუმლე ქალად მუშაობდა. საკუთარი ოჯახი არ შეუქმნია. მან ღრმა სიბერემდე იცხოვრა და სიცოცხლის ბოლო წლები ახლო ნათესავებთან გაატარა.

ერისთავის ფრაგმენტული ხასიათის მოგონებები (დაცულია გ. ლეონიძის ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმში) შეიცავს საინტერესო მასალას საუკუნის ნახევრისა და საუკუნის მეოთხედის ქართული არისტოკრატიის, საზოგადოებრივ-კულტურული და სალიტერატურო ცხოვრების შესახებ.
მარიამ დიდებულიძე

მარიამ დიდებულიძე (დ. 28 მაისი, 1952) — ქართველი მეცნიერი, ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (2006).

1974 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია.

1974 წლიდან იყო გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. 2009 წლიდან კი გიორგი ჩუბინაშვილის ცენტრის დირექტორი. 1998 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას თბილისის სასულიერო აკადემიაში. 1997 წლიდან არის საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ფონდის სარეაბილიტაციო პროექტების კოორდინატორი. მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის ძირითადი სფეროა შუა საუკუნეების ფერწერა. ავტორია მრავალი სამეცნიერო პუბლიკაციისა. მონაწილეობდა საერთაშორისო სიმპოზიუმებსა და კონკურსებში. თბილისის სასულიერო აკადემიაში ქრისტიანული ხელოვნების ფაკულტეტზე მიჰყავს ბიზანტიური მხატვრობის ისტორიის კურსი, თბილისის სამხატვრო აკადემიაში — შუა საუკუნეების ქართული სახვითი ხელოვნების ისტორიის კურსი.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ყინწვისის წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის ფერწერული ანსამბლის მხატვრული სახე (- საუკუნეების მიჯნის ქართული კედლის მხატვრობის მიმართება ბიზანტიურ ფერწერასთან)“, დაიცვა 2006 წელს.
ელა გოჩიაშვილი

ელა გოჩიაშვილი (დ. 28 იანვარი, 1959, ვაჩნაძიანი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი.

ბიოგრფია
ელა გოჩიაშვილი დაიბადა 1959 წლის 29 იანვარს, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანში.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობს გალაკტიონ ტაბიძის მემორიალურ ბინა-მუზეუმში.

ელა ოჩაშვილის ლექსები თარგმნილია იტალიურ, გერმანულ, ფრანგულ, ლიეტუვურ, რუსულ, სომხურ, აზერბაიჯანულ, ნიდერლანდურ, ინგლისურ, სპარსულ ენებზე და შესულია უცხოურ ანთოლოგიებსა და გამოცემებში. მონაწილეობდა საერთაშორისო ლიტერატურულ ღონისძიებაში: პოეზიის ფესტივალებზე — ლიეტუვა (2010), საფრანგეთი (2011), იტალია (2017), ლაიფციგის წიგნის საერთაშორისო ფესტივალი (2016).

წიგნები
ცხოვრებაგაუმტარი (ლექსები), თბილისი, საუნჯე, 2013
მათქმევინე, დე! (ლექსები), 2010
შაბიამანი (ლექსები), თბილისი, დიოგენე, 2005 — 99940-45-22-9
პარასკევი ჩემი დღეა (ლექსები), თბილისი, მერანი, 2003 — 99928-948-5-7
ფრაგმენტები ანამნეზიდან (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1996
მწუხრი მშვიდობისა (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1989

ჯილდოები
2006 — ლიტერატურული პრემია „საგურამო“, წიგნისათვის „შაბიამინი“
რევაზ ლაგვილავა

რევაზ ლაგვილავა (დ.19 სექტემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი მომღერალი.

1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ფიზიკური),1976 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (ვოკალური).

1980–2004 წლებში იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი (ბარიტონი). 1980 წელს შედგა დებიუტი, რობერტი (ჩაიკოვსკი „იოლანტა“). 1981 წელს სტაჟირება გაიარა მოსკოვის დიდ თეატრში. ქართული რეპერტუარი: ქართველ კომპოზიტორთა საოპერო არიები, რომანსები. სხვა რეპერტუარი: რიგოლეტო, ამონასრო, დიდი ინკვიზიტორი (ჯუზეპე ვერდი „რიგოლეტო“, „აიდა“, „დონ კარლოსი“), სკარპია (პუჩინი „ტოსკა“), ესკამილიო (ჟორჟ ბიზე „კარმენი“), ტონიო (ლეონკავალო „ჯამბაზები“), ალფიო (პიეტრო მასკანი „სოფლის პატიოსნება“), იოქანაანი (იოჰან შტრაუსი „სალომე“), შჩელკალოვი (მოდესტ მუსორგსკი „ბორის გოდუნოვი“), რობერტი, ებნ–ხაკია, ტომსკი (ჩაიკოვსკი „იოლანტა“, „პიკის ქალი“). კამერული რეპერტუარი: მოცარტი, ბეთჰოვენი, შუბერტი, შუმანი, ჩაიკოვსკი, რიმსკი–კორსაკოვი, მუსორგსკი, ბოროდინი. რევაზ ლაგვილავას ვაჟიშვილია საოპერო მომღერალი ნიკოლოზ ლაგვილავა (ბარიტონი).
კარდაშევის სკალა

კარდაშევის სკალა — საზომი ერთეული, რომელიც გამოიყენება ცივილიზაციის ტექნოლოგიური განვითარების დონის გასაზომად. დაფუძნებულია ცივილიზაციის ენერგომოხმარების რაოდენობაზე. ამას გარდა, ითვალისწინებს ცივილიზაციის ცოდნის რაოდენობასაც. სკალა 1964 წელს საბჭოთა ასტროფიზიკოსმა ნიკოლაი კარდაშევმა შექმნა, თუმცა 1974 წელს განაახლა კარლ სეიგანმა.

სკალას აქვს სამი საბაზისო დონე, შესაბამისად , და . დონეზე მყოფი ცივილიზაცია იყენებს მის პლანეტაზე არსებულ მთელ ენერგიას, მაგ. მზის, ქარის, ატომურ და სხვა სახის ენერგიას ბიორესურსების გარდა, როგორიცაა ნავთობი და გაზი. ფიზიკოს მიჩიო კაკუს თქმით ამ დონის ცივილიზაციას შეუძლია ისეთი ძალების კონტროლი, როგორიცაა მიწისძვრები და ცუნამები. დონის ცივილიზაცია არის ცივილიზაცია, რომელსაც შეუძლია მთელი თავისი ვარსკვლავური სისტემის რესურსებისა და მოვლენების კონტროლი. ვარსკვლავიდან მთელი ენერგიის მისაღებად არსებობს ჰიპოთეტური მეთოდი სახელად დაისონის სფერო. ამ დონის ცივილიზაციას შეუძლია პლანეტების გადაადგილებაც კი. დონის ცივილიზაცია, რომელიც უკვე ძალიანაა განვითარებული, გავრცელებულია მთელ მის გალაქტიკაში და აქვს უზარმაზარი ცოდნა და ტექნოლოგია. ეს ცივილიზაცია ახლანდელისგან საკმაოდ განსხვავებული და წინ წასულია. თითოეული საფეხური განისაზღვრება შემდეგნაირად:

- ენერგომოხმარებით, 10^16 ვატი.
- ენერგომოხმარებით, 10^26 ვატი.
- ენერგომოხმარებით, 10^36 ვატი.

სამის გარდა არსებობს , , და - დონის ცივილიზაციებიც. მეოთხე დონის ცივილიზაცია აკონტროლებს მის გალაქტიკათა სამეზობლოს, მეხუთე კი მთელ სამყაროს. შემდეგ საფეხურებზე კი უკვე საუბარია მთელ მულტისამყაროზე, მსგავსი დონის წარმოდგენა თანამედროვე ადამიანისთვის რთულია. უნდა აღინიშნოს, რომ ადამიანთა ცივილიზაციას (რომელმაც ცივილიზაციის სახელწოდება სულ რამდენიმე საუკუნეა რაც მიღო), ჯერ არც ერთი საფეხურისთვის არ მიუღწევია, რადგან ჩვენ ჯერ კიდევ ვიყენებთ ნავთობს, გაზს, ხე-ტყეს და სხვა ბიორესურსებს საარსებოდ.
ჯონათან ფრენზენი

ჯონათან ერლ ფრენზენი (დ. 17 აგვისტო, 1959) — ამერიკელი რომანისტი და ესეისტი. მისი ყველაზე გახმაურებული ნაშრომია „შესწორებები“ (2001), სატირული საოჯახო დრამა, რომელმაც ავტორს წიგნის ეროვნული ჯილდო მოუტანა. „შესწორებები“ ასევე პულიცერის პრემიისა და დუბლინის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემიის ფინალისტებს შორის მოხვდა. ასეთივე აღიარება მოიპოვა ფრენზენის მორიგმა რომანმა „თავისუფლება“ (2010), რომლის გამოცემის შემდეგაც ავტორი გამოჩნდა ჟურნალ ტაიმის გარეკანზე სათაურით „დიდი ამერიკელი რომანისტი“.
მარინე ცუცქირიძე

მარინე ცუცქირიძე (დ. 7 თებერვალი, 1952, მოლითი, ხარაგაულის რაიონი) — ქართველი მეცნიერი, ეკონომისტი.

იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პაატა გუგუშვილის სახელობის ეკონომიკის ინსტიტუტის სისტემური ლაბორატორიის გამგე. 10 სამეცნიერო სტატიის ავტორი. მიღებული აქვს საუნივერსიტეტო პრემია.

სადისერტაციო თემა — „რიტმულობის მაჩვენებლის სრულყოფა სამეურნეო მექანიზმში“.
ლელი გაბარაშვილი

ლელი გაბარაშვილი (დ. 6 აგვისტო, 1952, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1976–1977 წლებში ინტერნატურა გაიარა აკადემიკოს მიხეილ წინამძღვრიშვილის სახელობის კარდიოლოგიის ინსტიტუტში. 1977–1980 წლებში კლინიკური ორდინატურა გაიარა ამავე ინსტიტუტში. 1980–1983 წლებში ასპირანტურა დაამთავრა სამედიცინო ინსტიტუტის კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ბაზაზე. 1983–1992 წლებში იყო კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ინფარქტის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1992 წლიდან ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელია. ავტორია 19 სამეცნიერო ნაშრომის.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ოქსიჰემოგლობინის დისოციაციის მრუდი მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტით დაავადებულ პაციენტებში დაავადების დინამიკაში“, დაიცვა 1984 წელს.
ლედი გაჩეჩილაძე

ლედი გაჩეჩილაძე (დ. 6 იანვარი, 1933, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–პათოლოგანატომი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანჰიგიენური ფაკულტეტი.

1958–1960 წლებში მუშაობდა ტუბერკულოზის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტიში. 1960–1968 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში. 1968–1996 წლებში მუშაობდა სამედიცინო უნივერსიტეტის, რეანიმატოლოგიისა და ანესთეზიოლოგიის კათედრასთან არსებულ საპრობლემო ლაბორატორიაში. 1996 წლიდან აკადემიკოს ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში. ავტორია 91 სამეცნიერო ნაშრომის.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სარძევე ჯირკვლებისა და საკვერცხეების სტრუქტურულ და ზოგიერთ ჰისტოქიმიურ თავისებურებათა შესწავლისათვის კიბოს მაღალი „ა“ ხაზის დაუწყვილებელ სინესტროლის ზემოქმედების პერიოდში“, დაიცვა 1965 წელს.
მარინა აგლაძე

მარინა აგლაძე (დ. 23 მარტი, 1959, თბილისი) — ქართველი ექიმი, კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1985 წლიდან თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ლაბორატორიის თანამშრომელია. 1988–1995 წლებში იყო თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ მუშაკი. 1995 წლიდან თერაპიის ეროვნული ცენტრის კარდიოლოგიის და კლინიკური ფარმაკოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ მუშაკი. 2003 წლიდან დავით ტატიშვილის სამედიცინო ცენტრის თერაპევტ-კარდიოლოგია. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება გულის ქრონიკულ უკმარისობასა და გულის ქრონიკული იშემიური დაავადებების მკურნალობის პრობლემებს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორებისა და დიგოქსინის შედარებითი ეფექტიანობა გულის ქრონიკული უკმარისობის ხანგრძლივი მკურნალობის დროს“, დაიცვა 1993 წელს.
დიანა ლაბარტყავა

დიანა ლაბარტყავა (დ. 29 აგვისტო, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი.

1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1983–1985 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ალერგოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი, 1985-1990 წლებში მუშაობდა მორფოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყიფილებაში. 1990 წლიდან არის სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. არის 20-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, რომლებიც ეხება ბრონქული ასთმის იმუნოლოგიურ მაჩვენებლებსა და მკურნალობის გზებს. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სტაფილოკოკური სენსიბილიზაციის ფონზე მიმდინარე ინფექციურ–ალერგიული ბრონქული ასთმის იმუნოთერაპია და სტაფილოფაგოთერაპია“.
სერგო თაბაგარი

სერგო თაბაგარი (დ. 9 მაისი, 1946) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1971–1973 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბიოქიმიის კათედრის ასპირანტი. 1973–1983 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1983–1996 წლებში დოცენტი. 1992 წლიდან — უმაღლესი სამედიცინო სკოლის „აიეტის“ ბიოქიმიის კათედრის გამგე. 1996 წლიდან აღნიშნული სკოლის დეკანი. არის 75-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 4 საკანდიდატო დისერტაცია, აგრეთვე ხელმძღვანელობდა სამაგისტრო ნაშრომს(უნგრეთი). მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის კუნთის ფერმენტული ადაპტაცია ჟანგბადის უკმარისობის დროს ექსპერიმენტში“, დაიცვა 1976 წელს.

რესურდები ინტერნეტში
ტარიელ მდივნიშვილი

ტარიელ მდივნიშვილი (დ. 17 მარტი, 1938, თბილისი — გ. 1996) — ქართველი ინჟინერი.

1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი საავტომობილო გზების მშენებლობაის სპეციალობით.

1961-1964 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“. 1964-1975 წლებში საქართველოს საავტომობილო გზების სამინისტროს №5 საგზაო-საექსპლუატაციო სამმართველოს საგზაო-სარემონტო პუნქტის უფროსად, ამავე სამმართველოს მთავარ ინჟინრად. 1976-1988 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო გზების სამინისტროს სახელმწიფო გზების სამმართველოს უფროსის მოადგილე, მთავარ ინჟინერი, უფროსი და კოლეგიის წევრი. 1988-1990 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო ტრანსპორტისა და გზების სამინისტროს საერთო სარგებლობის საავტომობილო გზების სამმართველოს უფროსი. 1990-1996 წლებში საავტომობილო გზების სახელმწიფო კონცერნ „საქავტოგზის“ თავმჯდომარის მოადგილე. სახელმწიფო გაერთიანება „საქავტოგზის“ უფროსის მოადგილე. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები.
ალექსანდრე გზირიშვილი

ალექსანდრე გზირიშვილი (დ. 8 თებერვალი, 1902, ვაქირი — გ. 14 სექტემბერი, 1972) — ქართველი მეცნიერი, ქირურგი, უროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1950).

1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1939-1941 და 1946-1972 წლებში განაგებდა ცენტრალურ კლინიკური საავადმყოფოს უროლოგიის განყოფილებას. 1941-1946 წლებში იყო ევაკოჰოსპიტლის მთავარი ქირურგი. შემოიღო უროლოგიაში კვლევის ელექტროფიზიოლოგიური მეთოდი, თირკმლის ფუნქციის შესასწავლად გამოიყენა იზოტოპები, სრულყო ზოგიერთი უროლოგიური ქირურგიული ოპერაცია. მისი შრომები ეძღვნება თირკმლის კენჭოვანი დაავადების, საშარდე გზების ტუბერკულოზის, თირკმლის გადანერგვისა და სხვა საკითხებს.
თენგიზ ზაალიშვილი

თენგიზ მალხაზის ძე ზაალიშვილი (დ. 18 ივნისი, 1949, თბილისი) — ქართველი ბიოქიმიკოსი.

1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი.

1971-1974 წლებში ბიოქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1974-1985 წლებში ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1985-1986 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1986-2000 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ლაბორატორიის გამგე. 2000-2006 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი. 2006 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის ფუნქციური გენომიკის განყოფილების ხელმძღვანელი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „-რიბოზილირება ვირთაგვის ტვინის ბირთვებში“, დაიცვა 1983 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ვირთაგვის თავის ტვინის უჯრედების -რიბოზილ ტრანსფერაზა: თვისებები და ბიოლოგიური როლი“, დაიცვა 1992 წელს.

რესურდები ინტერნეტში
რუსუდან მაზმანიშვილი

რუსუდან მაზმანიშვილი (დ. 12 აგვისტო, 1944, ბათუმი) — ქართველი ექიმი.

1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.

1967–1968 წლებში იყო რუსთავის ბავშვთა საავადმყოფო–პოლიკლინიკური გაერთიანების პედიატრი, 1968–1972 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს პედიატრიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკო–დიაგნოსტიკური ლაბორატორიის ექიმი, 1972–1986 წლებში ამავე ინსტიტუტის კვებისა და ჰიგიენური განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1986 წლიდან განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1995 წლიდან შეთავსებით მუშაობდა საერო ინსტიტუტ „გაენათში“ პედიატრიული ფაკულტეტის დოცენტად. არის 52-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, რომლებიც ძირითადად ეხება ჯანმრთელ და ავადმყოფ ბავშვთა კვების პრობლემებს. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია: „ბავშვთა კვება“ (1992, „წიქარა“, თბილისი), „ჯანმრთელი და ავადმყოფი ბავშვთა კვება“ (1993, „ელიტა“(ფირმა „ვესტა“). გამოქვეყნებული აქვს აგრეთვე 15 მეთოდური წერილი, 5 ბროშურა, საჟურნალო და საგაზეთო სტატიები. კონსულტაციებს უწევს ორდინატორებს, ინტერნებსა და სამუშაო ადგილზე მივლინებულ ექიმებს. მიღებული აქვს პედიატრიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის დირექციის მადლობა, ინსტიტუტის პრემიები სამეცნიერო შრომებისათვის (1990–1992). პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ ვიტამინით გამდიდრებული ფერმენტირებული რძის მჟავე პროდუქტის კლინიკური შეფასება ჩვილ ბავშვთა კვებაში“, დაიცვა 1988 წელს.
რაჟდენ კუპრაშვილი

რაჟდენ კუპრაშვილი (დ. 31 მარტი, 1983, ქუთაისი) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს ანტიკორუფციული ბიუროს უფროსი. იურიდიული დახმარების სახელმწიფო სამსახურის დირექტორი 2019-2023 წლებში.

ბიოგრაფია
რაჟდენ კუპრაშვილმა სამართლის მაგისტრის აკადემიური ხარისხი მიიღო ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, 2023 წელს კი მიენიჭა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის სამართლის დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი.

2023 წლიდან ხელმძღვანელობს სსიპ ანტიკორუფციულ ბიუროს, ხოლო 2019-2023 წლებში იკავებდა სსიპ იურიდიული დახმარების სამსახურის დირექტორის თანამდებობას. საჯარო სამსახურში მრავალწლიანი საქმიანობის გარდა, აქვს კერძო სექტორში მუშაობის გამოცდილება. კუპრაშვილი 8 წლის განმავლობაში უძღვებოდა საადვოკატო კომპანიას შპს „კუპრაშვილი და ადვოკატები” და მუდმივმოქმედ არბიტრაჟს შპს „შავი ზღვის საერთაშორისო საარბიტრაჟო პალატა“ (2013-2019).

2017-2019 წლებში, რაჟდენ კუპრაშვილი იყო საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის სარევიზიო კომისიის თავმჯდომარე, ხოლო 2014-2015 წლებში იყო იურიდიული დეპარტამენტის ხელმძღვანელი სსიპ „ბავშვთა და ახალგაზრდობის ეროვნულ ცენტრში“. სხვადასხვა დროს მუშაობდა იურიდიული სამსახურის უფროსად სამშენებლო და საკონსულტაციო კომპანიებში. კარიერული განვითარების პირველ წლებში კი საქართველოს საერთო სასამართლოებში, მოსამართლის თანაშემწის და სხდომის მდივნის პოზიციებზე.

რაჟდენ კუპრაშვილი არის რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. მის მიერ გამოქვეყნებული სტატიები, მონოგრაფიები და კვლევები ეხება ისეთ თემებს, როგორებიცაა: პოლიტიკური კამპანიების დაფინანსების კონტროლის მექანიზმები ამერიკის შეერთებულ შტატებში; ფიზიკური პირების გადახდისუუნარობის საკანონმდებლო რეგულაციის შედარებით-სამართლებრივი ანალიზი; ჭარბვალიანობის მიზეზები და მათი აღმოფხვრის გზები; ნოტარიუსის უფლებამოსილების ფარგლები სააღსრულებო ფურცლის გაცემისას და სხვა. დაცული აქვს დისერტაცია თემაზე — „ფიზიკური პირის გადახდისუუნარობის პრობლემები (შედარებით-სამართლებრივი ანალიზი)“, ასევე ინგლისურენოვანი ნაშრომი - .

2023 წლის თებერვალში, რაჟდენ კუპრაშვილი დამოუკიდებელი კომისიის მიერ შეირჩა, ხოლო შემდეგ 6 წლის ვადით დაინიშნა საქართველოს ანტიკორუფციული ბიუროს ხელმძღვანელად.

ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.