გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1850

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1850
მიღებულია 2008 წლის 16 დეკემბერს.

რეზოლუცია
რეზოლუციით დადასტურდა მხარდაჭერა 2007 წელს მერილენდის შტატის ანაპოლისში გამართული ახლო აღმოსავლეთის სამიტის შეთანხმებებისა და მოლაპარაკებებისადმი. უშიშროების საბჭომ მხარეებს, რეგიონულ სახელმწიფოებს, სხვა ქვეყნებს და საერთაშორისო ორგანიზაციებს მოუწოდა, რომ გააეძლიერებინათ ძალისხმევა ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტის ორსახელმწიფოებრივი გადაჭრისა და რეგიონის ყველა სახელმწიფოს მშვიდობიანი თანაარსებობის მისაღწევად.

რეზოლუცია 1850 მიიღეს 14-0-ის წინააღმდეგ კენჭისყრით. ლიბიამ კი თავი შეიკავა. საბჭომ გამოაცხადა ვალდებულება ისრაელსა და პალესტინელებს შორის მიმდინარე ორმხრივი მოლაპარაკებების შეუქცევადობის მიმართ და მხარი დაუჭირა მათ გადამწყვეტ ძალისხმევას ყველა გადაუჭრელი საკითხის მომწესრიგებელი სამშვიდობო ხელშეკრულების დასადებად.

ამ მიზნით, საბჭომ ორივე მხარეს მოუწოდა, რომ შეესრულებინათ სამოქმედო გეგმის ფარგლებში ნაკისრი ვალდებულებები.

საბჭომ სახელმწიფოებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებს მოუწოდა,რომ ხელი შეუწყონ მოლაპარაკებებისთვის ხელსაყრელი გარემოს შექმნას და დაეხმარონ პალესტინის ხელისუფლებას. ამასთანავე, მოუწოდა,რომ გაძლიერდეს დიპლომატიური ძალისხმევა „ურთიერთაღიარებისა და ყველა სახელმწიფოს მშვიდობიანი თანაარსებობის" ხელშეწყობისკენ ახლო აღმოსავლეთში ყოვლისმომცველი, სამართლიანი და მშვიდობის კონტექსტში.

საბჭო მიესალმა ახლო აღმოსავლეთის დიპლომატიური კვარტეტის გაეროს, აშშ-ის, ევროკავშირისა და რუსეთის ფედერაციის განხილვას 2009 წელს მოსკოვში საერთაშორისო შეხვედრის გამართვის შესახებ.

კენჭისყრამდე ყველა წევრმა სახელმწიფომ სიტყვა წარმოთქვა კვარტეტის ლიდერების გაეროს გენერალური მდივნის ბან კი-მუნის, სახელმწიფო მდივნის კონდოლიზა რაისის, რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის სერგეი ლავროვის, გაერთიანებული სამეფოს საგარეო საქმეთა სახელმწიფო მდივნის დევიდ მილიბენდისა და საფრანგეთის წარმომადგენლის სიტყვების შემდეგ.

გენერალურმა მდივანმა ბანმა საბჭოს სთხოვა მოქმედება ახლო აღმოსავლეთში განხორციელებულიყო მტკიცედ, საბოლოოდ და შეუქცევადად. ანაპოლისის სამიტის შესახებ კი გამოთქვა სინანული, რადგან ვერ მოხერხდა სამშვიდობო შეთანხმების დადება. „ჩვენ ყველას გვწყინს, რომ ასე არ მოხდა. ვიცით, რომ კვლავ ბევრი დაბრკოლება გველოდება. მაგრამ სერიოზული პროცესი მიმდინარეობს. უნდა დავრწმუნდეთ, რომ დაწყებული საქმე ბოლომდე იქნება მიყვანილი."

ბანის სიტყვის შემდეგ საბჭოს წევრთა უმეტესობა მიესალმა სარეზოლუციო პროექტს, ბევრმა ხაზი გაუსვა, რომ საბჭოს ახლო აღმოსავლეთთან დაკავშირებით თითქმის ხუთი წლის განმავლობაში არ მოქმედია.

ქალბატონმა რაისმა განაცხადა, რომ ტექსტი ანაპოლისის პროცესს ადასტურებს როგორც წინსვლის გზას. ტექსტი ასახავდა მოლაპარაკებებს, განსაზღვრავდა საერთაშორისო საზოგადოების როლს, ადასტურებდა ორმხრივი მოლაპარაკებების შეუქცევადობას და მხარს უჭერდა მხარეთა ძალისხმევას.

ბატონმა ლავროვმა განაცხადა, რომ სამოქმედო გეგმის ვალდებულებების სრული შესრულების მოწოდება და ერთიანი პალესტინური პოზიციის მხარდაჭერა ტექსტის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ნაწილია.

ლიბიის წარმომადგენელმა, განაცხადა, რომ ბოლო 60 წლის განმავლობაში საბჭო იშვიათად მოქმედებდა, და მისი განაცხადები ქმედებებად არ ქცეულა. ტექსტი შეიცავდა განზრახ ორაზროვნებას და არ უპირისპირდებოდა სამართლებრივ დარღვევებს, რაც მშვიდობას არ ემსახურება.

მან განაცხადა, რომ ანაპოლისის პროცესის დაწყების შემდეგ რეგიონში მდგომარეობა კიდევ უფრო გაუარესდა, და მოუწოდა საბჭოს სასწრაფოდ დაეცვა კოლექტიური დასჯის მსხვერპლი მოქალაქეები, რაც კაცობრიობის წინააღმდეგ დანაშაულს წარმოადგენს.