iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ბონა არმანიაკი

ბონა არმანიაკი (; დ. 19 თებერვალი, 1399 — გ. 1430/1435) — არმანიაკთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის კონეტაბლ ბერნარ -ისა და მისი ცოლის, ბონა ბერელის ქალიშვილი. ორლეანის ჰერცოგინია 1410-1430/35 წლებში როგორც შარლ -ის მეორე მეუღლე. საფრანგეთის მეფე ჟან -ის შვილთაშვილი, დედის მხრიდან.

ბიოგრაფია
ბონა დაიბადა 1399 წლის 19 თებერვალს ლავარდენში, საფრანგეთში. იგი იყო საფრანგეთის კონეტაბლ ბერნარ არმანიაკისა და მისი ცოლის, ბონა ბერელის ქალიშვილი. დედის ხაზით ბაბუად ერგებოდა ჟან დე ვალუა, ბერის ჰერცოგი, რომელიც თავის მხრივ საფრანგეთის მეფე ჟან -ის ვაჟი იყო.

1409 წელს მშობიარობას გადაჰყვა ორლეანის ჰერცოგ შარლ -ის მეუღლე, ჰერცოგინია ისაბელ დე ვალუა. ბურგუნდიის წინააღმდეგ მიმართული არმანიაკ-ორლეანელთა კავშირის გასამყარებლად კი ბერნარ -მ ბონა, 1410 წლის 15 აგვისტოს, 11 წლის ასაკში ცოლად შერთო დაქვრივებულ შარლს. ამის შემდეგ, ბონას შესახებ ცნობები თითქმის უკვე აღარ არსებობს.

1415 წელს, აზენკურის ბრძოლაში ინგლისელებმა ტყვედ ჩაიგდეს შარლი და ბონა ისე გარდაიცვალა, რომ მის განთავისუფლებას ვერ მოესწრო. ბონას გარდაცვალების ზუსტი თარიღი უცნობია, თუმცა ვარაუდობენ, რომ იგი 1430-დან 1435-წლამდე უნდა გარდაცვლილიყო.

ვინაიდან მასა და შარლს შვილები არ ჰყავდათ, 1440 წელს იგი მესამედ დაქორწინდა მარია კლეველზე, რომელთანაც შეეძინა შვილები.
მარია კლეველი

მარია კლეველი (, ; დ. 19 სექტემბერი, 1426 — გ. 23 აგვისტო, 1487) — ლა მარკთა დინასტიის წარმომადგენელი. კლევის ჰერცოგ ადოლფ -ისა და მისი ცოლის, მარი ბურგუნდიელის ასული. ორლეანის ჰერცოგინია 1440-65 წლებში როგორც შარლ -ის მესამე ცოლი. საფრანგეთის მეფე ლუი -ის დედა.

ბიოგრაფია
მარია დაიბადა 1426 წლის 19 სექტემბერს. იგი იყო კლევის ჰერცოგ ადოლფ -ისა და მისი მეორე ცოლის, ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ -ის ასულ მარი ბურგუნდიელის ქალიშვილი.

1440 წლის 27 ნოემბერს ცოლად შერთეს 32 წლის ორლეანის ჰერცოგ შარლ -ს, რომელიც უკვე ორჯერ იყო დაქვრივებული, თუმცა მემკვიდრე არ ჰყავდა. მასა და მარიას სამი შვილი შეეძინათ, აქედან მხოლოდ ერთი იყო ვაჟი, რომელის შემდგომში საფრანგეთის მეფე გახდა.

მარია კლეველი იყო პოეზიისა და ფერწერის დიდი პატრონაჟი. ცნობილია, რომ თავისი ქმრის მსგავსად, იგიც ხშირად წერდა ლექსებს. შარლი 1465 წელს გარდაიცვალა 70 წლის ასაკში.

მარია კლეველი გარდაიცვალა 1487 წლის 23 აგვისტოს, 60 წლის ასაკში.

შვილები
მარი (1457-1493), 1476 წელს ცოლად გაჰყვა ნარბონის ჰერცოგ ჟან დე ფუას, რომელთანაც შეეძინა არაგონის დედოფალი ჟერმენა დე ფუა;
ლუი (1462-1515), საფრანგეთის მეფე, პირველად ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე ლუი -ის უფროსი ასული ჟანა დე ვალუა, თუმცა უნაყოფობის გამო 1499 წელს მას გასცილდა და იქორწინა თავისი ცოლის ძმის ქვრივ ანა ბრეტონელზე, რომელთანაც ორი გოგონა შეეძინა, 1514 წელს კი ანას გარდაცვალების შემდეგ იგი დაქორწინდა ინგლისის მეფე ჰენრი -ის ასულ მერი ტიუდორზე, რომელთანაც შვილები არ ჰყოლია. იგი იყო მამა საფრანგეთის დედოფალ კლაუდია ვალუასი და ფერარას ჰერცოგინია რენე ფრანგისა;
ანა (1464-1491), იყო ფონტევრულისა და პუატიეს აბატი.
კორეის ეროვნული ბიბლიოთეკა

კორეის ეროვნული ბიბლიოთეკა სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში მდებარეობს. დაარსდა 1945 წელს. მასში 10 მილიონზე მეტი ტომი ინახება, რომელთა შორის 1 134 000 უცხოური წიგნიც არის. ბიბლიოთეკაში აგრეთვე დაცულია სამხრეთ კორეის ეროვნული საგანძური.

1974 წელს იგი გადატანილი იქნა სეულის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეულიდან — სოგონ-დონგიდან (იუნგ-გუ) ნამსან-დონგში, ხოლო 1988 წელს — ამჟამინდელ ადგილზე, ბანპო-დონგში (სეოჩო-გუ). იგი 1991 წელს ბიბლიოთეკა კულტურის სამინისტროს გადაეცა განათლების სამინისტროსაგან.
სანქტ-პეტერბურგის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = გვიანი ბაროკო
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1992-1993
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 59.85
| გრძედი = 30.234444
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
სანქტ-პეტერბურგის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს ეკლესია — მოქმედი მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1992-1993 წლებში.

მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის, მოსკოვის საპატრიარქოს, სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.

ისტორია
გენერალ-პორუჩიკ რომან ვორონცოვის აგარაკი პეტერგოფის გზაზე ააგეს ხისაგან ქვის საფუძველზე 1756 წლის შემდეგ. არქიტექტორი სავარაუდოდ იყო ჟან-ბატისტ ვალენ-დელამოტი. აგარაკი მემკვიდრეობით გადავიდა ვორონცოვის ოჯახის წევრებს შორის. 1840-იან წლებში იყიდა ინგლისელმა ჯონ ანდერსონმა, რომელმაც 40 წლის განმავლობაში მნიშვნელოვნად კეთილმოაწყო. მის შემვეგ აგარაკი შეიძინა ვაჭარმა პ. ლ. შუვალოვმა, რომლის შვილმაც იგი მიჰყიდა მიწათმფლობელ ს. ს. ბოგომოლოვს.

1963 წელს შენობაში განთავსებული იყო სასურსათო მაღაზია, ხოლო მოგვიანებით აქ განთავსდა „“-ის მე-18 ტრესტი.

ულიანკის რაიონის კეთილმოწყობის სამუშაოების დაწყების შემდეგ ტიპური მრავალსართულიანი სახლების აგების მიზნით შენობის აღების გადაწყვეტილება მიიღეს, მაგრამ ისტორიკოს სერგეი გორბატენკოს დამსახურებით დადგინდა, რომ შენობა იყო საუკუნის არქიტექტურის ისტორიული ძეგლი და იგი გადაარჩინა.

1991 წლიდან შენობა გამოიყენება, როგორც ეკლესია. ამჟამად სანქტ-პეტერბურგის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს ეკლესია მოქმედებს, როგორც ტერვენიჩის ღვთისმშობლის კვართის მონასტრის მეტოქი. 1999 წელს ეკლესიაზე დაამონტაჟეს გუმბათი და სამრეკლო.
ჟან ორლეანელი

ჟან ორლეანელი (; დ. 28 ივნისი, 1399 — გ. 30 აპრილი, 1467) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. ანგულემის გრაფი. ორლეანის ჰერცოგ ლუი -ისა და ვალენტინა ვისკონტის უმცროსი ვაჟი. საფრანგეთის მეფე ფრანსუა -ის პაპა.

ბიოგრაფია და შვილები
ჟანი დაიბადა 1399 წლის 28 ივნისს. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ლუი -ისა და ვალენტინა ვისკონტის უმცროსი ვაჟი.

1412 წელს ბრძოლისას ტყვედ ჩაიგდეს ინგლისელებმა, 1415 წელს კი ტყვეობაში მას მისი ძმაც შეუერთდა, რომელიც 1440 წელს გამოისყიდეს, ჟანი კი კვლავ "საპატიო ტყვეობაში" დარჩა 1444 წლამდე. ძმის მსგავსად, მასაც ძალიან უყვარდა ლიტერატურა, რის გამოც მას უდიდესი ბიბლიოთეკა ჰქონდა.

მას შემდეგ რაც განთავისუფლდა, მას ანგულემისა და პერიგროდის გრაფობა უბოძეს. 1449 წლის 31 აგვისტოს კი ჟანმა ცოლად შეირთო მარგარიტა დე როანი, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი:
ლუი (1455-1458), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
შარლი (1459-1496), ანგულემის გრაფი, ცოლად შეირთო ლუიზა სავოიელი, რომელთანაც შეეძინა ნავარის დედოფალი მარგარიტა და საფრანგეთის მეფე ფრანსუა ;
ჟანა (1462-1520), ცოლად გაჰყვა ტაილბურგის გრაფ შარლ ფრანსუა დე კოეტივს;

მას ასევე ჰყავდა ერთ უკანონო შვილი, ჟან დე ვალუა, ანგულემის ბასტარდი, რომელიც 1458 წელს ლეგიტიმურ ვაჟად სცნო.

ჟან ორლეანელი გარდაიცვალა 1467 წლის 30 აპრილს, 67 წლის ასაკში.
სანქტ-პეტერბურგის ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = აუქმებული
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი = კარის ეკლესია
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 59.942812
| გრძედი = 30.321227
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
სანქტ-პეტერბურგის ანდრია პირველწოდებულის ეკლესია — გაუქმებული მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობდა კერძო სახლში, რომელიც ააგო არქიტექტორმა ნიკოლაი გერბელმა საუკუნეში ზამთრის არხის სიახლოვეს ადმირალ ივანე მიხეილის ძე გოლოვინისათვის (1680-1737 წწ.).

ივანე გოლოვინის შვლი, ალექსანდრე გოლოვინი ასევე გალერეების ფლოტის ხელმძღვანელი გახდა და 1757 წლიდან ადმირალია. ამავე წელს, მან ადმირალტეიტეტის შიდა ეკლესიისაგან რამდენიმე ფასეულობა მიიღო, რათა საკუთარ სახლში შეექმნა კარის ეკლესია და აღეჭურვა იგი შესაბამისი საეკლესიო ნივთებით. 1757 წლის 27 მარტს, ეკლესია აკურთხეს ანდრია პირველწოდებულის სახელზე.

1762 წლის გაზაფხულზე ეკლესია დროებით დახურეს.1766 წელს ადმირალი ა. ი. გოლოვინი გარდაიცვალა. მისი ქვრივი საცხოვრებლად გადავიდა მოსკოვში, ხოლო ეკლესია გააუქმეს. აღნიშნული კარის ეკლესიის სიმდიდრეებზე ისტორიული წყაროები არ საუბრობენ. უცნობია, როგორც ადმირალ გოლოვინის მიერ ადმირალტეიტის მიერ მიცემული ქონების, ასევე ამის მერე შეძენილი ქონების ბედი.

ა. ი. გოლოვინის ქალიშვილი ეკატერინა ალექსანდრეს ასული მამის დანატოვარ სახლს ზამთრის არხის პირზე, ფლობდა 1769 წლამდე, მათ შორის მას შემდეგაც, რაც იგი ცოლად გაჰყვა თავად ნიკოლოზ მიხეილის ძე გოლიცინს. მისი გარდაცვალების შემდეგ მცირე ხნით სახლს ფლობდა დაქვრივებული თავადი, ხოლო 1792 წლამდე მათი შვილი, ცნობილი მფლანგველი ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე გოლიცინი (1769–1817 წწ.).

თავად შენობა, რომელშიც 1757-1766 წლებში მდებარეობდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ადმირალ გოლოვინის კარის ეკლესია, 1913 წელს გადააკეთეს მოდერნის სტილზე არქიტექტორ იპოლიტ პრეტროს პროექტის მიხედვით.
ოთარ ბრეგაძე

ოთარ ბრეგაძე (დ. 25 აპრილი, 1967, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ექიმი-სტომატოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

ბიოგრაფია
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტი.

1989–1991 წლებში მუშაობდა გარდაბნის რაიონულ სტომატოლოგიურ პოლიკლინიკაში. 1991–1994 წლებში — თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში ქირურგიული და ორთოპედიული სტომატოლოგიის კათედრაზე. 1994 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიული სტომატოლოგიის კათედრის ასისტენტია. ავტორია 18 ნაბეჭდი სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ყბა–სახის ქირურგიის აქტუალურ საკითხებს. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია. 1995 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, თემა: „ქვედა პროგნათიის ქირურგიული მკურნალობის ზოგიერთი მეთოდის შედარებითი შეფასება“.

არის საქართველოს ყბა–სახის ქირურგთა და სტომატოლოგთა ასოციაციის (1991 წლიდან), საქართველოს სტომატოლოგთა ასოციაციის (1997 წლიდან) და ყბა–სახის ქირურგთა და სტომატოლოგთა საერთაშორისო ასოციაციის (1997 წლიდან) წევრი.
სამანტა სტოსური

სამანტა ჯეინ სტოსური (; დ. 30 მარტი, 1984, ბრიზბენი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მეოთხე ჩოგანი.

სტოსურს 1 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 2011 წელს აშშ-ის ღია პირველობის ფინალში, მან სერენა უილიამსი ორ სეტში დაამარცხა და 1980 წლის შემდეგ გახდა პირველი ავსტრალიელი ქალი ჩოგბურთელი, ვინც დიდი სლემის ტურნირის მოგება მოახერხა ერთეულთა თანრიგში. აღსანიშნავია ასევე 2010 წლის საფრანგეთის ღია პირველობა, როდესაც სტოსურმა მეოთხე რაუნდში ჟუსტინ ენენი დაამარცხა და მას აღნიშნულ ტურნირზე 24 მატჩიანი მოგებათა სერია შეუწყვიტა. მეოთხედფინალში ავსტრალიელმა სერენა უილიამსს სძლია, თუმცა ფინალში იტალიელ ფრანჩესკა სკიავონესთან ორ სეტში დამარცხდა. ჯამში სტოსურს -ის 9 ტურნირი აქვს ერთეულებში მოგებული.

წყვილებში ავსტრალიელს 3 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – ავსტალიის ღია პირველობა, აშშ-ის ღია პირველობა და საფრანგეთის ღია პირველობა. მან ასევე ორჯერ გაიმარჯვა წლის შემაჯამებელ ტურნირზე. ჯამში მან წყვილებში -ის 25 ტურნირი მოიგო და 61 კვირის განმავლობაში იკავებდა წყვილთა რეიტინგში პირველ ადგილს. სტოსურმა ასევე 3 დიდი სლემის ტურნირი მოიგო შერეულ წყვილებში – 2 უიმბლდონი და 1 ავსტრალიის ღია პირველობა.

2007 წლის ზაფხულში, სამანტას ლაიმის დაავადების დიაგნოზი დაუსვეს, რასაც ტკიპის ნაკბენი იწვევს. მან 2008 წლის მაისამდე რამდენიმე მატჩი ჩაატარა და მრავალი ტურნირი გამოტოვა.

ადრეული წლები
სამანტა სტოსური დაიბადა ავსტრალიის ქალაქ ბრიზბენში ტონის და დაიანას ოჯახში. ჰყავს ორი ძმა – დომინიკი და დენიელი. იგი ბაბუის მხრიდან პოლონური წარმოშობისაა. როდესაც სამანტა 6 წლის იყო, სტოსურების სახლი და ბიზნესი წყალდიდობამ გაანადგურა და ოჯახი საცხოვრებლად ადელაიდაში გადავიდა. იქ მან ჩოგბურთის თამაში დაიწყო და 8 წლის ასაკში საშობაო საჩუქრად ჩოგანი მიიღო. 14 წლის ასაკში, სამანტამ დაიწყო სწავლა კუინზლენდის სპორტის აკადემიაში, ხოლო 16 წლის ასაკში 2001 წელს, შეუერთდა ჩოგბურთის პროგრამას ავსტრალიის სპორტის ინსტიტუტში.

სტატისტიკა და მიღწევები
დიდი სლემის ტურნირების ფინალები
ერთეულები: 2 (1–1)
წყვილები: 7 (2–5)
შერეული წყვილები: 3 (3–0)
წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები: 2 (2–0)
ირაკლი მღებრიშვილი

ირაკლი მღებრიშვილი (დ. 23 აპრილი, 1913, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 11 აგვისტო, 1999) — ქართველ ინჟინერი, ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, საქართველოს უმაღლესი საბჭოს სამი მოწვევის დეპუტატი.

ბიოგრაფია
1939 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1944–1957 წლებში შრომითი საქმიანობა დაიწყო ხრამის ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობაზე, სადაც მუშაობდა ინჟინრად, სამუშაოთა მწარმოებლად, უბნის უფროსად. იყო სოხუმის, ორთაჭალისა და ტყიბულის ჰიდროელექტროსადგურების მშენებლობების მთავარი ინჟინერი. 1957–1980 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის მინისტრის პირველი მოადგილე, საკავშირო სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „საქჰიდროენერგომშენის“ მმართველი, საქართველოს მშენებლობის საქმეთა სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, საპროექტო-საძიებო ინსტიტუტ „ჰიდროპროექტის“ დირექტორი. წლების განმავლობაში იყო ენერგეტიკული მშენებლობის აქტუალური პრობლემების შემსწავლელი საერთაშორისო და სამამულო კომისიების წევრი-ექსპერტი, ასუანის მაღლივი კაშხლის მშენებლობის კონსულტანტი ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკაში.

მიღებული აქვს მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“, ლენინის ორდენი და საქართველოს დამსახურებული ინჟინრის წოდება.
ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (სანქტ-პეტერბურგი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ლუიჯი რუსკა
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = კლასიციზმი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1817-1818
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 59.948781
| გრძედი = 30.358894
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1817-1818 წლებში ლუიჯი რუსკას პროექტის მიხედვით შლაპერნოის ქუჩაზე. სახელწოდება მიიღო ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ მიხედვით.

მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის, მოსკოვის საპატრიარქოს, სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.

ისტორია
თავდაპირველად ამ ადგილზე 1711 წელს ააგეს მეფის ასულ ნატალია ალექსის ასულის კარის ეკლესია აღდგომის სახელზე. 1817-1818 წლებში არქიტექტორ ლუიჯი რუსკას პროექტის მიხედვით ააგეს თანამედროვე ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ ეკლესია. 1818 წლის 24 ოქტომბერს ნოვგოროდისა და სანქტ-პეტერბურგის მიტროპოლიტმა მიხეილმა აღასრულა მისი კურთხევის ცერემონია.

ეკლესია ააგეს ამპირის სტილში, მის შიგნით განთავსებული იყო როტონდა და გუმბათი, რომელიც ეკავა 24 იონურ სვეტს.

საბჭოთა ხელსიფლების დამყარების შემდეგ, კერძოდ 1920-იან წლებში ეკლესია გადავიდა ობნოვლენცების ხელში. 1932 წლის 10 იანვარს ეკლესია საბოლოოდ დახურეს, მისი შენობა კი გადაეცა რელიგიის ისტორიის მუზეუმს, ხოლო 1970 წლიდან მასში განთავსებულია კულტურისა და ისტორიის ძეგლთა დაცვის სრულიად რუსეთის სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო განყოფილება.

1993 წელს ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება.
არა (გვარი)

არა — ფრინველთა გვარი თუთიყუშისებრთა ოჯახისა. მოიცავს თხუთმეტ სახეობას. მათი სხეულის სიგრძეა 95 სმ-მდე. შეფერილი არიან ძალიან კაშკაშა ფერებში: მწვანე, წითელი, ცისფერი, ყვითელი; დედალი, მამალი და მოზარდი ერთმანეთისაგან თითქმის არ განსხვავდება. თვალის მიდამოები და ლოყები შეუბუმბულავია. ფრთის ბოლოები გაჭიმული და წამახვილებულია. სოლისებრი ფორმის კუდი სხეულზე გრძელია. ნისკარტი მოკაუჭებულია; ამ გვარის სახეობებს ყველაზე ძლიერი ნისკარტი აქვთ დედამიწაზე. გავრცელებული არიან ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობენ ტროპიკულ ტყეებში. მისდევენ გუნდურ ცხოვრებას, წყვილები ერთმანეთთან ხანგრძლივად რჩებიან. ზოგჯერ ზიანს აყენებენ ხილის პლანტაციებს. კარგი პირობების არსებობის შემთხვევაში ადვილად შინაურდებიან და ტყვეობაშიც კარგად გრძნობენ თავს. საკმაოდ ხშირად ვხვდებით მოშინაურებულ სახეობებს. ცოცხლობენ 30–75 წლამდე, საშალოდ — 60 წელს. იკვებებიან მარცვლეულით, ბოსტნეულით, ხილით და სხვ.
თამილა მგალობლიშვილი

თამილა გრიგოლის ასული მგალობლიშვილი (დ. 25 იანვარი, 1944, ქუთაისი — გ. 23 მარტი, 2018, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ქართული ქრისტიანული კულტურული მემკვიდრეობის მკვლევარი.

ბიოგრაფია
1997 წლიდან ხელმძღვანელობდა ქართულ სიძველეთა მოძიებისა და კვლევის სამეცნიერო ცენტრს, რომელმაც მოაწყო სამეცნიერო ექსპედიცია ისრაელში, იორდანიასა და თურქეთში, რომლის დროსაც გამოვლინდა და აღინუსხა ქართული მონასტერები, ხელნაწერი, ეპიგრაფიკის ნიმუშები. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო ისრაელის ექსპედიცია (17 დეკემბერი, 2001 – 1 აპრილი, 2002), რის შედეგადაც გამოვლინდა წმინდა მიწის 40-მდე ეკლესია-მონასტერი, რომელთა ნაწილი ქართველთა კუთვნილება იყო, ნაწილში კი ქართველები მოღვაწეობდნენ სხვა ეროვნების ბერ-მონაზვნებთან ერთად. ამავე ექსპედიციის დროს აღინუსხა და დაფიქსირდა 100-მდე ლაპიდარული თუ საღებავით შესრულებული ძველი ქართული წარწერა, აღმოჩნდა ქართული ხელნაწერები და საეკლესიო ნივთები. მგალობლიშვილი წლების მანძილზე მუშაობდა ხელნაწერთა ინსტიტუტში. შეისწავლა და გამოაქვეყნა არაერთი ძველი ქართული ხელნაწერი, მ.შ. კლარჯეთის მრავალთავი. 2004 წელს დაინიშნა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან შექმნილი საზღვარგარეთ არსებული საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ცენტრის ხელმძღვანელად. აქტიურად თანამშრომლობდა საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოსთან; 2011 წელს სააგენტოს თანამშრომლებთან ერთად თამილა მგალობლიშვილმა უხელმძღვანელა ექსპედიციას ანტიოქიაში, რომლის მიზანს შეადგენდა იქ არსებული ქართული მონასტრების აღნუსხვა-დოკუმენტირება. მისი ნაშრომები გამოქვეყნებულია ქართულ და ინგლისურ ენებზე. მათი უმეტესობა ეძღვნება საზღვარგარეთ არსებულ ქართული კულტურის ცენტრებს, იქ მოღვაწე გამოჩენილ ქართველი სასულიერო პირებს და ხელნაწერ მემკვიდრეობას.
წითელი ხიდი (სანქტ-პეტერბურგი)

წითელი ხიდი — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე. აკავშირებს ადმირალტეისკისა და ცენტრალურ რაიონს. ხიდის სიგრძეა - 33,6 მეტრი, სიგანე - 16,8 მ. ეს ერთადერთი ხიდია მდინარე მოიკაზე, რომელიც ააგეს უილიამ გესტეს ტიპური პროექტით და შემონახული აქვს თავისი ისტორიული სახე.

ისტორია
ხის ხიდის აშენება დაგეგმეს 1717 წელს. 1737 წელს კი გერმან ვან ბოლესმა ააგო ხის ხიდი. საუკუნის ბოლოსათვის ხიდი სამმალიანი იყო.

1808-1814 წლებში ინჟინერ უილიამ გესტეს პროექტის მიხედვით შეიცვალა ტიპური ერთმალიანი თუჯის თაღოვანი ხიდით.

თუჯის ნაწილები რკინით ჩაანაცვლეს 1953-1954 წლებში ვ. ვ. ბლაჟევიჩის პროექტის მიხედვით.

მორიგი რესტავრაცია ჩაუტარდა 1998 წელს, გარემონტდა ფანრები.
ირმა მალაციძე

ირმა მალაციძე (დ. 1968, ხაშური) — ქართველი საბავშვო მწერალი, ჟურნალისტი და მთარგმნელი. საბავშვო ლიტერატურის ფონდის დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი.

2002 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს ინსტიტუტის კინოჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობდა საქართველოს საზოგადოებრივ მაუწყებელზე ჟურნალისტად და რამდენიმე საინფორმაციო სააგენტოში და გაზეთში. არის საბავშვო ჟურნალ „დილის“ მიერ გამოცხადებული კონკურსის „ახალი სახელები ქართულ საბავშვო მწერლობაში“ პირველი პრემიის მფლობელი.

ლიტერატურული კონკურსების „პენ-მარათონი“ და „ლუარსაბ თათქარიძე“ ფინალისტი და ლიტერატურული კონკურსის „საბა“ ნომინანტი.
სისტემატიურად იბეჭდება ლიტერატურულ გამოცემებში. მისი ნაწარმოებები შესულია სხვადასხვა კრებულებსა და სასკოლო სახელმძღვანელოებში.

ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.

ნაშრომები
სატკბილეთის ქვეყანა (საბავშვო პროზა, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2004);
ფატია (პროზაული კრებული. გამომცემლობა „სიესტა“, 2004)
ქერამუჭას სკოლა (საბავშვო პროზა);
ვლადიმერ ვისოცკის „ვენური არდადეგები“ (თარგმანი, პროზაული კრებული. გამომცემლობა „სიესტა“, 2009)
ონავარი ლუკი დროთა ქვეყანაში (საბავშვო პროზა, გამომცემლობა „პეგასი“, 2009)
სამშვენიეროს ლამაზმანები (საბავშვო პროზა, გამომცემლობა „შემეცნება“ 2010)
პუშკინის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რომაულ-კათოლიკური ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ლ. და დ. ადამინი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = კლასიციზმი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1825
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 59.723017
| გრძედი = 30.399367
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
პუშკინის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია — მოქმედი კათოლიკური ეკლესია პუშკინში. ეკლესია აგებულია 1824-1826 წლებში, კლასიციზმის სტილში.

ეკლესია მიეკუთვნება რომაულ-კათოლიკური ეკლესიის ღვთისმშობლის არქიეპარქიას, შედის ჩრდილოეთ-დასავლეთის დეკანატში. ტაძრის წინამძღვარია ხოსე ფრანსისკო ტეიხერიო გარსია.

ისტორია
ცარსკოე-სელოს პირველი ხის კათოლიკური ეკლესია ააშენეს 1811 წელს ცერემონმაისტერის სახლის ეზოში, მაგრამ ძალიან მალე ეკლესია მცირე მოცულობისა აღმოჩნდა მრევლისთვის.

ამასთან დაკავშირებით იმპერატორმა ალექსანდრე -მა გამოუყო მრევლს მიწის ნაკვეთი და ასევე ფინანსები ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობისათვის. ეკლესიის პროექტი შეიმუშავეს 1823-1825 წლებში არქიტექტორებმა ლეონე და დომენიკო ადამინებმა. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა ასევე ვასილი პეტრეს ძე სტასოვის მონაწილეობით.

ეკლესიის საფუძვლის საზეიმო ჩაყრა გაიმართა 1825 წლის 6 ივლისს, რომელშიც მონაწილეობდა სახალხო განათლების მინისტრი. ეკლესიის კურთხევა შედგა 1826 წლის 4 დეკემბერს მინსკის ეპისკოპოს მატვეი ლიპსკის მიერ.

1906-1908 წლებში შენობა სილვიო დანინის პროექტის მიხედვით გააფართოეს. 1923 წელს ეკლესიიდან ფასეულობების ნაწილი დაიტაცეს „მშიერი ვოლგისპირელი ხალხის გამოსაკვებად“. 1938 წლის აპრილში ეკლესია დახურეს. შენობა გადააკეთეს ფიზიკური აღზრდის დარბაზად.

ეკლესიის შენობა დაზარალდა დიდი სამამულო ომის პერიოდში, რის შემვეგაც აღადგინეს და გადასცეს ცარსკოე-სელოს მუზეუმ-ნაკრძალს, როგორც საკონცერტო დარბაზი.

პირველი ღვთისმსახურება აღდგენილ ეკლესიაში შედგა 1991 წლის 17 მარტს. ათწლიანი რესტავრაციის შემვეგ 2016 წლის 23 ივნისს ტაძარში ვადგეს მუდმივი საკურთხეველი და აღესრულა საზეიმო კურთხევა.
შარლ დე ვალუა (1459-1496)

შარლ დე ვალუა (; დ. 1459 — გ. 1 იანვარი, 1496) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. ანგულემის გრაფ ჟან ორლეანელისა და გრაფინია მარგარიტა დე როანის ვაჟი. საფრანგეთის მეფე ფრანსუა -ისა და ნავარის დედოფალ მარგარიტას მამა. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ლუი -ისა და ვალენტინა ვისკონტის შვილიშვილი, რითაც იგი საფრანგეთის მეფე შარლ -ისა და მილანის ჰერცოგ ჯან გალეაცო ვისკონტის შვილთაშვილად ერგებოდა. სწორედ ამის გამო შესძლო მისმა ვაჟმა, 1515 წელს საფრანგეთში გამეფება.

ოჯახი
1488 წლის 16 თებერვალს, შარლი დაქორწინდა სავოიის ჰერცოგ ფილიპო -ისა და მარგარიტა დე ბურბონის ასულზე, 11 წლის ლუიზა სავოიელზე, რომელთანაც სულ ორი შვილი შეეძინა:
მარგარიტა (დ. 11 აპრილი, 1492 — გ. 21 დეკემბერი, 1549), პირველად ცოლად გაჰყვა ალანსონის ჰერცოგ შარლ -ს, დაქვრივების შემდეგ კი იქორწინა ნავარის მეფე ანრი -ზე, რომელთანაც შეეძინა ნავარის დედოფალი ჟანა , რომლის ვაჟიც იყო საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი ;
ფრანსუა (დ. 12 სექტემბერი, 1494 — გ. 31 მარტი, 1547), საფრანგეთის მეფე, პირველად ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე ლუი -ის ასული კლაუდია ვალუა, რომელთანაც შეეძინა ბრეტანის ჰერცოგი ფრანსუა , საფრანგეთის მეფე ანრი , შოტლანდიის დედოფალი მადლენი, ორლეანის ჰერცოგი შარლ და სავოიის ჰერცოგინია მარგარიტა, თუმცა დაქვრივების შემდეგ მან მეორედ იქორწინა პორტუგალიის მეფის ქვრივ ელეონორ ავსტრიელზე, მაგრამ მასთან შვილები არ ჰყოლია;

შარლს ასევე ჰყავდა საყვარელი, ანტუანეტა დე პოლინიაკის სახით, რომელიც მისი ცოლის ფრეილინა იყო. მას ანტუანეტასთან ორი ქალიშვილი ჰყავდა:
ჟანა (1490-1538), პირველად ცოლად გაჰყვა მალიკორნის სენიორ ჟან დ'ობინეს, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი იქორწინა პანის ბარონ ჟან დე ლონივის, რომელთანაც შეეძინა სამი ქალიშვილი, რომელთაგან ნაბოლარა, ჟაკლინი, ცოლად გაჰყვა მონტესპიერის ჰერცოგ ლუი ბურბონს;
მადლენი (?-1543), ფონტერვულის აბატი;

მას ასევე ჰყავდა ერთი უკანონო ქალიშვილი ჟანა დე ლა კონტთან:
სუვერინი (?-1551), ცოლად გაჰყვა შილის ბარონ მიშელ დე გილარდს, მისი დაღუპვის შემდეგ კი იქორწინა საფრანგეთის ელჩ ლუი დე პერზე, რომელიც ასევე კასტილონის სენიორი იყო.