iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იმიასი

იმიასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს კუბის სამხრეთ სანაპიროზე. სამხრეთით ესაზღვრება გაბატონებული ქარების კოროდორი, ატლანტის ოკეანისა და კარიბის ზღვის ნაპირები.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 959 ადამიანს შეადგენდა. 524 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 40 ადამიანი კმ²-ზე.
კარლოს ევია

კარლოს ევია ი რეიეს-გავილანი (; დ. 21 მარტი, 1900, ჰავანა, კუბა — გ. 2 აპრილი, 1964, ლანტანა, აშშ) — კუბელი პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 3 დღით 1934 წლის 15-18 იანვარს. მას შემდეგ, რაც ფულხენსიო ბატისტამ დაამხო რამონ გრაუს ხელისუფლება. იგი შეცვალა მანუელ მარკეს სტერლინგმა.
მაისი (კუბა)

მაისი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში.

მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს კუბის უკიდურესი აღმოსავლეთი წერტილი პუნტა-მაისი, რომელსაც კოლუმბამდელ ხანაში ადგილობრივი ტაინოს ხალხი ბაიტიკირის უწოდებდა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 276 ადამიანს შეადგენდა. 525 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 53,9 ადამიანი კმ²-ზე.
მანუელ-ტამესი

მანუელ-ტამესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ გუანტანამოდან 15 კმ-ით აღმოსავლეთით.

მუნიციპალიტეტი 1964 წელს შეიქმნა და სახელი ეწოდა 1958 წლის კუბის რევოლუციის მებრძოლის, სიმონ მანუელ ტამეს გერას პატივსაცემად.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 200 ადამიანს შეადგენდა. 526 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 27 ადამიანი კმ²-ზე.
ნისეტო-პერესი

ნისეტო-პერესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ გუანტანამოდან 10 კმ-ით დასავლეთით. სამხრეთით გააჩნია მცირე გასასვლელი კარიბის ზღვასა და ატლანტის ოკეანეზე. აღმოსავლეთით ესაზღვრება სანტიაგო-დე-კუბის პროვინცია, ჩრდილოეთით — ელ-სალვადორი, ჩრდილო-დასავლეთით გუანტანამო და ჩრდილო-აღმოსავლეთით კაიმანერის მუნიციპალიტეტი.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 783 ადამიანს შეადგენდა. 640 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 27,8 ადამიანი კმ²-ზე.
სან-ანტონიო-დელ-სური

სან-ანტონიო-დელ-სური — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მდებარეობს კუბის სამხრეთ სანაპიროზე, სამხრეთით ესაზღვრება გაბატონებული ქარების კორიდორი.

გეოგრაფია
ტერიტორიის 88% მთიანია, რაც ეკონომიკური საქმიანობების დიდ შესაძლებლობებს არ იძლევა. კლიმატი ცხელია, წელიწადის განმავლობაში არ განირჩევა სეზონები, გარდა პურიალის მთისა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 509 ადამიანს შეადგენდა. 585 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 45,3 ადამიანი კმ²-ზე.
ღორების ყურე

ღორების ყურე — ყურე კუბის სამხრეთ სანაპიროზე, კარიბის ზღვაში.
1910 წლიდან მიეკუთვნება სანტა-კლარას პროვინციას, ხოლო 1976 წლიდან მატანსასის პროვინციის შემადგენლობაშია. ქმნის საპატის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ განაპირა მხარეს. ხაგუეი-გრანდედან სამხრეთით მდებარეობს 30 კილომეტრში, სიენფუეგოსიდან დასავლეთით 70 კილომეტრში, ჰავანიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 150 კილომეტრში. ყურის დასავლეთ ნაწილში არის მარჯნის რიფები, რომელიც ესაზღვრება საპატის ჭაობებს. აღმოსავლეთ ნაწილში წარმოდგენილია მანგროვიანები და ჭაობების მძლავრი მასივები.

ღორების ყურის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს სოფელი ბუენა-ვენტურა.
ყურის ესპანური სახელწოდება უკავშირდება არა ღორებს, არამედ (სავარაუდოდ) თევზის სახეობას — .

1961 წელს აშშ-ის ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს დაფინანსებით საგანგებოდ გაწვრთნილ კუბელ ემიგრანტთა ჯგუფი ღორების ყურის გავლით გადასხდა კუნძულზე, რათა მოეხდინათ ახლად არჩეული პრემიერ-მინისტრის ფიდელ კასტროს გადაყენება.
იატერასი

იატერასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მუნიციპალური ცენტრი მდებარეობს ქალაქ პალენკეში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის — ალექსანდერ ჰუმბოლდტდის ეროვნული პარკის გარკვეული ნაწილი.

გეოგრაფია
მუნიციპალიტეტს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ოლგინის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ბარაკოის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — სან-ანტონიო-დელ-სური, სამხრეთ-დასავლეთით — მანუელ-ტამესი, დასავლეთით კი გუანტანამოს უბე.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 358 ადამიანს შეადგენდა. 664 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 30,7 ადამიანი კმ²-ზე.
წითელი ხიდი

წითელი ხიდი, გატეხილი ხიდი — ხიდი მდინარე ხრამის ნაპირზე, თბილისის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, საქართველოსა და აზერბაიჯანის საზღვარზე. ხიდი ქართული ხუროთმოძღვრების მნიშვნელოვანი ძეგლია, აშენებულია ქართლის მეფის, როსტომის მიერ საუკუნის შუა წლებში. ხიდი დღიდან აშენებისა არასოდეს არ დანგრეულა და არც ჩატეხილა, თუმცა მას მაინც შერჩა „გატეხილი ხიდის“ სახელი. ამის მიზეზი არის დღეს არსებული ხიდიდან იქვე 95 მეტრის მოშორებით მდინარე ხრამის ორივე ნაპირზე მდებარე ძველი, უფრო ადრინდელი ხიდის ნაშთები, რომლისაგან საყრდენი ბურჯებიღაა შემორჩენილი.

 საუკუნის სომეხი ისტორიკოსის მოსე კალანკატუელის ცნობების მიხედვით, მის დროს აღნიშნული ხიდი უკვე დანგრეული იყო. - საუკუნეებში ამ ადგილებში ხიდი არ არსებობდა, რის გამოც ხალხის მეხსიერებაში დარჩა „გატეხილი ხიდის“ სახელი. თანამედროვე ხიდი წითელი აგურითაა ნაშენი, რის გამოც მას მეფის რუსეთის დროს „წითელი ხიდი“ შეარქვეს.

ხიდის სიგრძე 175 მეტრია, სიგანე შუა წელში 4,3 მ., სიმაღლე კი 10 - 12 მეტრია. ხიდის ბურჯებში არის სხვადასხვა სახის სათავსოები, რომლებიც შესაძლოა გამოყენებული ყოფილიყო საბაჟოდ, სადარაჯოდ ან ქარავნების დასასვენებლად.

ხიდზე გადიოდა თბილისიდან წინა აზიის ქვეყნებისაკენ მიმავალი საქარავნე გზა, საიდანაც შემდეგ აზიისა და ევროპის ქვეყნებში შეიძლებოდა გასვლა. ხიდს საქართველოს ეკონომიკური და პოლიტიკური მდგომარეობისათვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა.

ხიდის მიდამოებში ხშირი იყო სახვადასხვა ბრძოლები და შეტაკებები, რომლებსაც საქართველოსათვის დამცველობითი მნიშვნელობა ჰქონდა. 1795 წლის 7 სექტემბერს, აღა-მაჰმად-ხანის მრავალრიცხოვან არმიას აქ დაუპირისპირდა ერეკლე –ის მებრძოლთა 200 კაციანი ჯგუფი, რომლებიც ხიდის დასაცავად იყვნენ დატოვებული. ხიდის დამცველებმა ვერ გაუძლეს მრავალათასიანი მტრის რაზმების შემოტევას და დიდი დანაკარგით უკან დაიხიეს. 1921 წლის თებერვალში, ამ მიდამოებში გაიმართა ბრძოლა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მებრძოლებსა და ბოლშევიკური, წითელი არმიის ნაწილებს შორის. ბოლშევიკების არმიის ცენტრალურმა დაჯგუფებამ, მიუხედავად ქართველთა წინაამღდეგობისა, წითელი ხიდი აიღო და თბილისს შეუტია.

ხიდს თავისი ფუნქცია დღესაც შენახული აქვს. 2012 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორია.
კოლონის სასაფლაო

კოლონის სასაფლაო, ქრისტეფორე კოლუმბის სახელობის სასაფლაო — სასაფლაო კუბის დედაქალაქ ჰავანაში. მდებარეობს ჰავანის ისტორიულ რეგიონ ვედადოში, ესპადის ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე, ფართობი 57 ჰა. დაარსდა 1876 წელს.

სასაფლაო ცნობილია საფლავის ქვების სკულპტურებით და ძეგლებით, რომელთა რიცხვი 500-ს აჭარბებს.

1898-1899 სასაფლაოზე განისვენებდა ამერიკელი მეზღვაურების ნეშტი, რომლებიც დაიღუპნენ კრეისერ მენის აფეთქების შედეგად. შემდეგ მათი ნეშტი გადასვენებულ იქნა არლინგტონის ეროვნულ სასაფლაოზე.

სასაფლაოზე დაკრძალული ცნობილი ადამიანები
ხოსე რაულ კაპაბლანკა (1888-1942) — მსოფლიო ჩემპიონი ჭადრაკში
ხოსე მიგელ გომესი (1858-1921) — კუბის პრეზიდენტი
ხოსე ლესამა ლიმა (1910-1976) — მწერალი, პოეტი
დულსე მარია ლოინასი (1902-1997) — მწერალი, პოეტი
კარლოს სესპედესი (1871-1939) — კუბის პრეზიდენტი
საქართველოს ეკონომისტი

„საქართველოს ეკონომისტი“ — ქართული ყოველთვიური პოლიტიკურ-ეკონომიკური ჟურნალი. გამოდიოდა 1925 წლიდან. 1974 წლიდან გამოდიოდა „ეკონომისტის“ სახელწოდებით.

1974 წლიდან საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ჟურნალი. გამოდიოდა სხვადასხვა სახელწოდებით: „ეკონომისტი“ (1925-1926), „საქართველოს ეკონომისტი“ (1926–1931), „საქართველოს სოციალისტური მეურნეობა“ (1931–1941), „საქართველოს სახალხო მეურნეობა“ (1967–1973). 1941 წელს ჟურნალის გამოცემა შეწყდა, განახლდა 1958 წელს.

სხვადასხვა დროს იყო საქართველოს სსრ უმაღლესი ეკონომიკური საბჭოსა და საქართველოს ცენტრალურ აღმასრულებელ კომიტეტთან არსებული მარქსიზმ-ლენინიზმის ინსტიტუტის, საქართველოს სსრ სახელმწიფო საგეგმო კომისიისა და მიწსახკომის, საქართველოს სსრ სახკომსაბჭოსთან არსებული სახელმწიფო საგეგმო კომისიის, საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო საგეგმო კომისიის, საქართველოს სსრ სახალხო მეურნეობის საბჭოსა და საქართველოს სსრ მეცნიერების აკადემიის ეკონომიკური ინსტიტუტის, საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის ორგანო.

ჟურნალს რედაქტორობდნენ: ს. ჩიხლაძე, ვ. ავაქოვი, ა. კვირიკაძე, რ. მელაძე, კ. თარგამაძე, პ. გუგუშვილი, ს. ინწკირველი, თ. გოქსაძე, ი. კრავცოვი (1976 წლიდან). ჟურნალის ფურცლებზე იბეჭდებოდა როგორც მარქსისტულ-ლენინური ეკონომიკური თეორიის, ისე სამეურნეო მშენებლობის, განსაკუთრებით საქართველოს სსრ სახალხო მეურნეობის წინაშე მდგარი აქტუალური საკითხები.
საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი

სსრკ სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი — შეიქმნა საქართველოს ცენტრალური ზოოტექნიკური სადგურის (1927), საქართველოს ვეტერინარიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის (1929) და საქართველოს ზოოვეტერინარული ინსტიტუტის (1932) ბაზაზე 1959 წელს. ამზადებდა ზოოინჟინრებსა და ვეტექიმებს. ინსტიტუტში ტარდებოდა სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობა მეცხოველეობის, ვეტერინარიის და საკვებწარმოების დარგში.ინსტიტუტში იყო 5 ფაკულტეტი: ზოოსაინჟინრო, სავეტერინარო, დაუსწრებელი სწავლების, კვალიფიკაციია ამაღლებისა საზოგადოებრივი პროფესიათა. ფუნქციონირებდა 2 სამეცნიერო სექტორი: ზოოტექნიკისა და სავეტერინარო. აგრეთვე სახელშეკრულებო თემატიკის სამეცნიერო-კვლევითი სექტორი. მეცნიერების კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მიმნიჭებელი საციალიზებული 2 სამეცნიერო საბჭო. ასპირანტურა, 24 კათედრა, 29 განყოფილება — ლაბორატორია, 4 კაბინერი, ბიბლიოთეკა (347 ათ-ზე მეტი წიგნადი ფონდი), 3 მუზეუმი, სპორტული კომპლექსი, გლდანის ექსპერიმენტული ბაზა. სამტრედიის, გულრიფშისა და წითელ წყაროს (ამჟამად დედოფლისწყარო) საყრდენი პუნქტები; ქიმიო-თერაპიული და ბიოლოგიური პრეპარატების ექსპერიმენტული ქარხანა. სასწავლო-ექსპერიმენტული მეურნეობა (1,5 ათ ჰა-მდე სახნავი ფართობი, 1250 მსხვილ რქოსანი საქონელი. მათ შორის 350 ფური, 7500 ცხვარი, 400 ღორი, 20 ათ. ფრთა ფრინველი). არსებობის მანძილზე ინსტიტუტმა მოამზადა 4501 ზოოინჟინერი, 3978 ვეტექიმი. ინსტიტუტი უშვებს „სამეცნიერო შრომებს“. 1983 წელს ინსტიტუტი დაჯილდოვდა „საპატიო ნიშნის“ ორდენით. 1999 წელს ეწოდა საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო აკადემია, 2003 წელს — საქართველოს სახელმწიფო ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო უნივერსიტეტი. 2011 წელს გარდაიქმნა საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტად.
საქართველოს თამბაქოს მრეწველობა

საქართველოს თამბაქოს მრეწველობა „საქთამბაქომრეწვი“ — რესპუბლიკის მრეწველობის სამინისტროს სამრეწველო გაერთიიანება, რომელშიც შედიოდა თამბაქოს საფერმენტაციო ქარხნები (5), თამბაქოს ფაბრიკები (4) და მარნეულის თამბაქოს დამზადების კანტორა. ქართული თამბაქო („აფხაზური“, „სამსუნი“ და „ტრაპეზუნდი“) თავისი საგემოვნო თვისებებითა და არომატულობით ცნობილი იყო არა მარტო სსრკ-ში, არამედ მის ფარგლებს გარეთ.
პაატა ცნობილაძე

პაატა ცნობილაძე (დ. 1967, თბილისი) — ქართველი იურისტი.

ბიოგრაფია
1983 წელს დაამთავრა 161-ე საშუალო სკოლა, 1989 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1989-1991 წლებში სწავლობდა ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურაში. მუშაობდა იურიდიული ფაკულტეტის სამართლის თეორიისა და კონსტიტუციური სამართლის კათედრის უფროს მასწავლებელად (1989-1994, იურიდიული ფაკულტეტის დეკანის მოადგილედ (1991-2004). 1994 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო 2004 წელს — სადოქტორო დისერტაცია. 1994-2004 წლებში — თსუ-ის სამართლის თეორიისა და კონსტიტუციური სამართლის კათედრის დოცენტი. იყო პრეზიდენტის სახელობის სტიპენდიატი.

1999 წელს აირჩიეს საქართველოს იურისტთა კავშირის თავმჯომარედ (2006 წლამდე), იმავე წელს — იურისტთა საერთაშორისო კავშირის თავმჯდომარის მოადგილედ (მოსკოვი), 2001 მსოფლიო იურისტთა ასოციაციის ეროვნულ პრეზიდენტად (ვაშინგტონი), 2009-2011 მსოფლიო იურისტთა ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტად, ხოლო 2011 წლიდან — ასოციაციის პირველ ვიცე-პრეზიდენტად. 2009 წლიდან დღემდე არის საქართველოს მუნიციპალური სამართლის ასოციაციის პრეზიდენტი, ევროპის სამართლის აკადემიის წევრი და ევროპის კავშირის ქვეყნების იურისტთა ასოციაციის ასოცირებული წევრი.

პაატა ცნობილაძე არის იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, კონსტიტუციონალისტი, 48 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მათ შორის, გამოცემული აქვს პირველი ქართული სახელმძღვანელო საქართველოს საკონსტიტუციო სამართალში, და კონსტიტუციური სამართლის ტერმინოლოგიის განმარტებითი ლექსიკონი. იყო ჟურნალი „სამართლის“ მთავარი რედაქტორი (1999-2006). 2001 წელს დაჯილდოვდა უკრაინის მთავრობისა და უკრაინის იურისტთა საერთაშორისო ფონდის ოქროს ჯვრის ორდენით — უკრაინის კონსტიტუციის შემუშავებაში მონაწილეობისათვის. 2010 წელს მიიღო მსოფლიო იურისტთა ასოციაციის ღირსების ოქროს ორდენი — კანონის უზენაესობის დამკვიდრებაში შეტანილი წვლილისათვის.

ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
ხაგუეი-გრანდე

ხაგუეი-გრანდე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. მდებარეობს საპატის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთით, ღორების ყურის ჩრდილოეთით, ზღვის დონიდან 135 მ სიმაღლეზე.

დემოგრაფია
ფართობი 882 კმ². 2007 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 87,771 ადამიანი. მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვე 65,5 ადამიანი კმ²-ზე.
პლაია-ხირონი

პლაია-ხირონი  — პლაჟი კუბის სამხრეთ სანაპიროზე, ღორების ყურეში. ტურისტული და ისტორიული ცენტრი. პლაია-ხირონი მდებარეობს საპატის ჭაობების ტერიტორიაზე. 1961 წლის აპრილში აშშ-ის ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს დაფინანსებით საგანგებოდ გაწვრთნილ კუბელ ემიგრანტთა ჯგუფი ღორების ყურის გავლით გადასხდა კუნძულზე (პლაია-ხირონის რაიონში), რათა მოეხდინათ ახლად არჩეული პრემიერ-მინისტრის ფიდელ კასტროს გადაყენება.

პლაია-ხირონში არსებობს მუზეუმი, რომელიც ეხება 1961 წლის მოვლენებს.
მანუელ მარკეს სტერლინგი

მანუელ მარკეს სტერლინგი (; დ. 28 აგვისტო, 1872, ლიმა, პერუ — გ. 9 დეკემბერი, 1934, ვაშინგტონი, აშშ) — კუბელი პოლიტიკური მოღვაწე, დიპლომატი. კუბის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი რამდენიმე საათის განმავლობაში 1934 წლის 18 იანვარს. მან შეცვალა კარლოს ევია. მის შემდეგ კი კარლოს მენდიეტა გახდა პრეზიდენტი.
საქართველოს თევზის მრეწველობის საწარმოო გაერთიანება

საქართველოს თევზის მრეწველობის საწარმოო გაერთიანება — შეიქმნა 1975 წელს. უფრო ადრე 1930—1966 წლებში იყო სათევზმრეწვის ტრესტი, რომელიც 1966 წელს გადაკეთდა საქთევზმრეწვის საწარმოო სამმართველად.

საქართველოს თევზის მრეწველობის საწარმოო გაერთიანებაში შედიოდა: ფოთის საოკეანო თევზის სამმართველო, აჭარის ასსრ თევზმჭერი ფლოტის სამმართველო, სოხუმის თევზის დასამუსავებელი კომბინატი, გაგრის თევზის დასამუშავებელი ქარხანა, საქართველოს შიდაწყალსატევების თევზის მეურნეობის კომბინატი, ბათუმის, ფოთის, სოხუმისა და გაგრის თევზის მომპოვებელი კოლმეურნეობები.

საქართველოს თევზის მრეწველობის საწარმოო გაერთიანება თევზს მოიპოვებდა მსოფლიო ოკეანეებში, შავსა და აზოვის ზღვაში, საქართველოს შიდაწყალსატევებსა და თევზსაშენ სატბორე მეურნეობებში.

თევზის დასამუშავებელი საწარმოები მოპოვებული თევზის ნედლეულისაგან ამზადებდნენ დამარილებულსა და სურნელოვან-დამარილებული თევზის პროდუქციას. რესპუბლიკის შიდა წყალსატევებში მოპოვებული თევზის — კობრი, სიგი, ხრამული, ლოქო, შამაია, კალმახი და სხვა — რეალიზაცია ხდებოდა ძირითადად ცოცხალი და გაცივებული სახით, ხოლო ოკეანეებში მოპოვებული თევზისა — გაყინული, შებოლილი, დამარილებული და კონსერვების სახით.

საქართველოს თევზის მრეწველობის საწარმოები თევზის და ზღვის ცხოველებისაგან ამზადებდნენ თევზის ფქვილს, რომელსაც ფაქთოდ იყენებენ ცხოველებისა და ფრინველების საკვებად. საქართველოში თევზის მრეწველობის სწრაფად განვითარებასთან ერთად მომზადდა მეთევზეთა კვალიფიკაციური კადრები.
მიგელ მარიანო გომესი

მიგელ მარიანო გომესი (; დ. 6 ოქტომბერი, 1889, სანქტი-სპირიტუსი, კუბა — გ. 26 ოქტომბერი, 1950, ჰავანა, კუბა) — კუბელი პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის პრეზიდენტი შვიდი თვის განმავლობაში 1936 წლის 20 მაისიდან, 1936 წლის 24 დეკემბრამდე. მან შეცვალა ხოსე აგრიპინო ბარნეტი. მის შემდეგ კი ფედერიკო ლარედო ბრუ გახდა პრეზიდენტი.
საქართველოს კვების მრეწველობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი

საქართველოს კვების მრეწველობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი — დაარსდა 1960 წელს. ინსტიტუტის შემადგენლობაში იყო საცდელი საპროექტო-საკონსტრუქტორო ბიურო, ბათუმის და ქუთაისის ფილიალები, თბილისის და თეთრიწყაროს ექსპერიმენტული ქარხნები, 12 დარგობრივი და ფუნქციური ლაბორატორია. ინსტიტუტი სსრკ კვების მრეწველობის სამინისტროს სისტემაში სათავო ორგანიზაცია იყო ეთერზეთებისა და ნატურალური სანელებლების წარმოების ტექნოლოგიის დარგში. ინსტიტუტის მეცნიერული კვლევის მთავარი მიმართულება იყო მრეწველობისათვის თანამედროვე ტექნიკური და ტექნოლოგიური შემუშავება და დანერგვა, მცენარეული საკვები ნედლეულის ახალი სახეების გამოვლენა, შესწავლა, მათი რაციონალური შენახვისა და გადამუშავების მეთოდების დადგენა, წარმოების ნარჩენების სამრეწველო გამოყენება. ინსტიტუტი აპროექტებდა, ამზადებდა და ნერგავდა უწყვეტი მოქმედების მექანიზებულ ხაზებს. საცდელ-საწარმოო საამქროებსა და უბნებს. 1965—1971 წლებში გამოიცა ინსტიტუტის შრომების 5 ტომი.

ამჟამად ინსტიტუტი წარმოადგენს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სტრუქტურულ ნაწილს.
სეიდუ კეიტა

სეიდუ კეიტა ( დ. 16 იანვარი, 1980, ბამაკო) — მალელი ფეხბურთელი. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე. ასპარეზობს ასევე როგორც ცენტრალური ან ჩამშლელი ნახევარმცველი. საფეხბურთო კარიერა დაიწყო მარსელის ოლიმპიკში, კლუბში ერთი სეზონი ჩაატარა და გადავიდა საფეხბურთო კლუბ ლორიანში. არაერთი წარმატებული სეზონი ჩაატარა ლანსში, სადაც 156 მატჩი 19 გოლის გატანა მოახერხა. 2007 წელს სეიდუ კეიტა გადაიბირა ესპანურმა სევილიამ. თუმცა სევილიაში იგი მხოლოდ ერთ წელიწადს გაჩერდა. 2008 წლიდან კეიტა თამაშობდა საფეხბურთო კლუბ ბარსელონაში 15 ნომრით. პირველი გოლი კატალონიელთა შემადგენლობაში კეიტამ გაიტანა 2008 წლის 16 ნოემბერს, უელვას კარში.ის თამაში ბარსელონამ 2-0 მოიგო. პირველ სეზონში ბარსელონას რიგებში 46 ოფიციალური მატჩი ჩაატარა. 2009 წლის 25 ოქტომბერს კეიტამ სარაგოსასთან შეხვედრაში კარიერაში პირველი ჰეტ-ტრიკი შეასრულა. ბარსელონაში დარჩა 2012 წლამდე. მალის საფეხბურთო ეროვნულ ნაკრებში კეიტას დებიუტი შედგა 1998 წელს.

ტიტულები
ლორიანი:(1)
საფრანგეთის თასი (1): 2001–02

ლანსი:(1)
უეფა-ს ინტერტოტოს თასი (1): 2005

სევილია:(1)
ესპანეთის სუპერთასი (1): 2007

ბარსელონა:(14)
ესპანეთის ლა ლიგა (3): 2008–09, 2009–10, 2010–11
ესპანეთის თასი (2): 2008–09, 2011–12
ესპანეთის სუპერთასი (3): 2009, 2010, 2011
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (2): 2008–09, 2010–11
უეფა-ს სუპერთასი (2): 2009, 2011
ფიფას საკლუბო მსოფლიო ჩემპიონატი (2): 2009, 2011
თედო ისაკაძე

თევდორე (თედო) ისაკაძე (დ. 27 ივნისი, 1966, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, არქეოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, ბიზნესმენი, საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე 1999–2002 წლებში.

ბიოგრაფია
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1986 წლიდან, სტუდენტობის პერიოდში ეწეოდა ანტისაბჭოთა პროპაგანდას და საქმიანობას. 1987 წელს ანტისაბჭოთა სტუდენტური მოძრაობის და პირველი სტუდენტური დისიდენტური არაფორმალური ორგანიზაციის „თსუ სტუდენტური პრეს-კლუბის“ დამფუძნებელი და აქტივისტი. 1989 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის „ქართული ქრისტიანული კულტურის სამეცნიერო ლაბორატორიის“ თანამშრომელი აქვეყნებს სტატიებს ლიტერატურათმცოდნეობის, პოლიტოლოგიის, ხელოვნებათმცოდნეობის, არქეოლოგიის, არქეოგენეტიკის (პალეოგენეტიკის) დარგებში. 1990 წლიდან პარალელურად ეწევა ბიზნეს საქმიანობას. 1993 წლიდან გამოსცემს საქართველოს პირველ დამოუკიდებელ ყოველდღიურ გაზეთს „ივერია ექსპრესს“. იმავე წელს თანამოაზრეებთან ერთად აფუძნებს მოძრაობას „პოლიტიკური კლუბი“.

1992–1995 წლებში საქართველოს ახალგაზრდობის საქმეთა სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარე. 1995–1999 წლებში საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებული რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში (გუბერნატორი). 1999–2002 წლებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე (ვიცე-პრემიერ მინისტრი). 2003 წლიდან აგრძელებს ბიზნეს საქმიანობას, არის დამფუძნებელი და სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე კომპანიების, „მისტერ გრინი“ (, კეტერინგა), „ინტერკატალოგი“ (გამომცემლობა). 2011 წლიდან კომპანიების „ისტერნ ენტერფრაიზ გრუპი“-სა და „კინგ ენტერფრაისის ჯის“ პრეზიდენტი.

2017–2021 წლებში ქალაქ თბილისის საკრებულოს წევრი (პროპორციული წესით, საარჩევნო ბლოკი „ქართული ოცნება“). სატრანსპორტო საკითხთა კომისიის თავმჯდომარე. ურბანული დაგეგმარებისა და საქალაქო მეურნეობის კომისიის წევრი. 2020 წლის 15 დეკემბრიდან წლიდან საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილე.

ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
ანტილია (კუბა)

ანტილია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ოლგინის პროვინციაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ნახევარკუნძულზე, რომელიც ნიპეს ყურესა და ბანესის უბეს შორის მდებარეობს. დაარსდა 1907 წელს როგორც სარკინიგზო ტერმინალი და საპორტო ქალაქი.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 542 ადამიანს შეადგენდა. 101 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 115,3 ადამიანი კმ²-ზე.
ბანესი

ბანესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ოლგინის პროვინციაში. სახელი მომდინარეობს ადგილობრივი ტაინოს ხალხის სიტყვა „ბანისგან“, რაც „ხეობას“ ნიშნავს. 1976 წლის ადმინისტრაციულ რეფორმამდე, ბანესი ორიენტეს პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 81 274 ადამიანს შეადგენდა. 781 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 104,1 ადამიანი კმ²-ზე.

ქალაქში დაიბადა კუბის პოლიტიკური მოღვაწე ფულხენსიო ბატისტა.
კაკოკუმი

კაკოკუმი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ოლგინის პროვინციაში.

მდებარეობს ქალაქ ოლგინისგან სამხრეთით, ქალაქ ბაიამოსა და კარეტერა-სენტრალის ავტომაგისტრალისგან აღმოსავლეთით. ტერიტორია მოიცავს ექსტრემალურად ბრტყელ რელიეფს, რომელიც გადაჭიმულია სამხრეთით, გრანმის პროვინციის საზღვრამდე. დასავლეთით ესაზღვრება ლას-ტუნასის პროვინცია, აღმოსავლეთით კი მისი უახლოესი მუნიციპალიტეტი — ბაგუანოსი.

კაკოკუმს ყველაზე დასახლებულ ნაწილში კვეთს რკინიგზა და კარეტერა-სენტრალის ავტომაგისტრალი. მთავარი ეკონომიკური საქმიანობა თავმოყრილია შაქრის გადამამუშავებელ ორ საწარმოში.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 623 ადამიანს შეადგენდა. 661 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 64,5 ადამიანი კმ²-ზე.
ხოველიანოსი

ხოველიანოსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. დაარსდა 1842 წელს როგორც კორალ-დე-ლა-ბემბა. ქალაქმა თანამედროვე სახელწოდება მიიღო 1870 წელს, ესპანელი მწერლის გასპარ ხოველიანოსის პატივსაცემად. იმავე წელსვე მიენიჭა ქალაქის სტატუსი. ხოველიანოსს ადგილობრივი მოსახლეობა უწოდებს „ბემბას“, რაც ნიშნავს დაახლოებით „დიდ ტუჩებს“.

დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 505 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 58,685 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 116.2 ადამიანი კმ²-ზე.
კალიქსტო-გარსია

კალიქსტო-გარსია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ოლგინის პროვინციაში. სახელი ეწოდა დამოუკიდებლობისათვის ომის გმირის, კალიქსტო გარსიას პატივსაცემად. მუნიციპალური ცენტრი მდებარეობს დასახლება ბუენავენტურაში.

გეოგრაფია
რელიეფი ძირითადად ბრტყელია. ნიადაგი შაქრის ლერწმის მოსაყვანად არ გამოიყენება, მისდევენ მეხოველეობას. შედარებით ნაკლებ ფართობებზე გაშენებულია ციტრუსები, გავრცელებულია ტროპიკული ტყეები.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 57 867 ადამიანს შეადგენდა. 617 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 93,8 ადამიანი კმ²-ზე.
კუეტო

კუეტო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ოლგინის პროვინციაში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ბანესისა და მაიარის მუნიციპალიტეტები, სამხრეთით — სანტიაგო-დე-კუბის პროვინცია, დასავლეთით კი ურბანო-ნორისისა და ბაგუანოსის მუნიციპალიტეტები.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 503 ადამიანს შეადგენდა. 326 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 105,8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტში ასევე სახლობენ ადგილობრივი ინდიელები.
უნიონ-დე-რეიესი

უნიონ-დე-რეიესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. დაარსდა 1844 წელს. ქალაქ მატანსასიდან სამხრეთით მდებარეობს 30 კილომეტრში.

დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 856 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 40,022. მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 46.8 ადამიანი კმ²-ზე.
მაიარი

მაიარი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ოლგინის პროვინციაში.

ქალაქი სათავეს იღებს 1757 წლიდან, როდესაც მის ამჟამინდელ ტერიტორიაზე პირველი ფერმები დაარსდა. 1879 წლის 19 იანვარს ქალაქი მუნიციპალური ცენტრი გახდა.

მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს სიერა-კრისტალის ეროვნული პარკის გარკვეული ნაწილი, დანარჩენი კი მეზობელ საგუა-დე-ტანამოს მუნიციპალიტეტში. სხვა ატრაქციებს შორისაა კაიო-საეტია — რომელიც მაიარის ჩრდილოეთით მდებარეობს.

ქალაქის სახელი ფიგურირებს 1940-ანი წლების სიმღერაში „ “.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 105 505 ადამიანს შეადგენდა. 1 307 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 80,7 ადამიანი კმ²-ზე.
კოლონი (კუბა)

კოლონი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. რკინიგზის სადგური. ქალაქი დაარსდა 1846 წელს, ნუევა-ბერმეხას სახელწოდებით. 1851 წელს ქალაქში მიიყვანეს რკინიგზა. 1859 წელს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი დღევანდელი სახელწოდებით. 1952 წელს ქალაქში გაიხსნა პირველი სახელმწიფო სკოლა. ეკონომიკის საფუძველია სოფლის მეურნეობა. მოჰყავთ შაქრის ლერწამი, თამბაქო, ციტრუსები, თაფლი.

დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 597 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 71,579 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 119.9 ადამიანი კმ²-ზე.