iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ენ ენრაიტი

ენ ტერეზა ენრაიტი (; დ. 11 ოქტომბერი, 1962) — ირლანდიელი მწერალი. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი რომანი და მოთხრობა. მისი შემოქმედების მთავარი თემებია ოჯახი, სიყვარული, იდენტობა და დედობა.

მწერალმა მეოთხე რომანისთვის „თავყრილობა“ 2007 წელს ბუკერის პრემია მიიღო. მისი მეორე რომანი „როგორი ხარ“ 2000 წელს უაითბრედის პრემიის ფინალისტი იყო.

ადრეული ცხოვრება
ენ ენრაიტი ირლანდიაში, დუბლინში დაიბადა და საშუალო განათლება წმინდა ლუის სახელობის სკოლაში მიიღო. მან პერსონის კოლეჯის საერთაშორისო სტიპენდია მოიპოვა, სადაც საერთაშორისო ბაკალავრიატზე ორი წლის მანძილზე სწავლობდა. უმაღლესი განათლების პირველი საფეხური ენრაიტმა დუბლინის სამეფო კოლეჯში დაამთავრა, სადაც ინგლისურ ენასა და ფილოსოფიას სწავლობდა. ოცდამეერთე დაბადების დღეზე მას საბეჭდი მანქანა აჩუქეს, რის შემდეგაც წერა დაიწყო. ენრაიტმა ჩევენინგის სტიპენდია მოიპოვა აღმოსავლეთ ანგლიის უნივერსიტეტის შემოქმედებითი წერის კურსზე, სადაც მისი პროფესორები ანჯელა კარტერი და მალკოლმ ბრედბერი იყვნენ. ენრაიტმა უნივერსიტეტი მაგისტრის ხარისხით დაამთავრა.

ენრაიტი ექვსი წლის მანძილზე ირლანდიის საზოგადოებრივ მაუწყებელში სატელევიზიო პროდიუსერად და რეჟისორად მუშაობდა. იგი ოთხი წლის მანძილზე კომედიურ სერიალს, ხოლო ორი წლის მანძილზე საბავშვო გადაცემას პროდიუსერობდა. ამ პერიოდში ენრაიტი წერას მხოლოდ შაბათ-კვირას ახერხებდა. მან მთელი დატვირთვით წერა 1993 წლს დაიწყო, როცა ტელევიზიაში მუშაობა შეწყვიტა.

პირადი ცხორვება
2014 წლამდე ენრაიტი უიკლოუს საგრაფოს ქალაქ ბრეიში ცხოვრობდა. იგი დაქორწინებულია მარტინ მერფიზე, რომელიც დუნ ლეარის პავილიონის თეატრის რეჟისორი იყო, ამჟამად კი ირლანდიის ხელოვნების საბჭოს მრჩეველია. წყვილს ორი შვილი ჰყავს.

შემოქმედება
კრიტიკოსთა ვარაუდით, ენრაიტის ადრეულ შემოქმედებაზე გავლენა ბრაიან ო’ნოლანმა მოახდინა.

ენრაიტის მესამე რომანი „ელიზა ლინჩის სიამოვნება“ 2002 წელს გამოქვეყნდა. იგი ირლანდიელი ქალის, ელიზა ლინჩის, ცხოვრების შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც პარაგვაის პრეზიდენტის ფრანსისკო სოლანო ლოპესის მეუღლე და საუკუნის პარაგვაის ყველაზე ძლიერი ქალი იყო.

მწერალმა მესამე რომანისთვის „თავყრილობა“, რომელიც 2007 წელს გამოქვეყნდა, ბუკერის პრემია მიიღო.
სტეფან ტურჩაკი

სტეფან (სტეპან) ვასილის ძე ტურჩაკი (უკრ: ; დ. 28 თებერვალი, 1938 ― 23 ოქტომბერი, 1988) ― უკრაინელი საბჭოთა დირიჟორი, პედაგოგი, სოციალისტური შრომის გმირი (1988), საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკათა კავშირის სახალხო არტისტი (1977), უსსრ-ის ტარას შევჩენკოს სახელობის სახელმწიფო პრემიისა (1980) და საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემიის (1973) ლაურეატი.

ბიოგრაფია
სტეფან ტურჩაკი 1938 წლის 28 თებერვალს სოფელ მაცკოვიჩში (ფშემისლის მახლობლად, პოლონეთი) დაიბადა. ბავშვობის წლები დუბლიანში გაატარა. 1955 წელს ლვოვის ფილარეტ კოლესას სახელობის მუსიკალური-პედაგოგიური სასწავლებელი დაამთავრა. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ სოკალის პედაგოგიურ სასწავლებელში მუსიკისა და სიმღერის მასწავლებლად მუშაობდა.

1957 წელს ჩაირიცხა ლვოვის მიკოლა ლისენკოს სახელობის კონსერვატორიაში, ნიკოლაი კოლესას სადირიჟორო კლასში, რომელიც 1962 წელს დაამთავრა. სწავლის პერიოდში, 1960-1962 წლებში ლვოვის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დირიჟორი იყო. 1962 წელს კიევში გადავიდა.

1966 წლიდან კიევის კონსერვატორიაში სიმფონიური ორკესტრისა და საოპერო-სიმფონიური სადირიჟორო კათედრის ხელმძღვანელი იყო (1973 წლიდან - დოცენტი, 1986 წლიდან - პროფესორი). გასტროლები ჰქონდა დიდ ბრიტანეთში, იაპონიაში, იტალიაში, ბულგარეთში, პოლონეთში, უნგრეთსა და ესპანეთში.

სტეფან ტურჩაკი 1988 წლის 23 ოქტომბერს (სხვა წყაროებით 23 ნოემბერს) კიევში გარდაიცვალა. დაკრძალულია ბაიკოვის სასაფლაოზე.

ჯილდოები და წოდებები
სოციალისტური შრომის გმირი (1988)
უსსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1964)
უსსრ-ის სახალხო არტისტი
საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1977)
უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემია (1980)
საქართველოს სსრ-ის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემია (1973)
ლენინის ორდენი (1988)
შრომის წითელი დროშის ორდენი
ოქტომბრის რევოლუციის ორდნენი
მედალი „კიევის 1500 წლისთავის ხსოვნისათვის“
ვალენტინ ბიბიკი

ვალენტინ სავიჩ ბიბიკი (უკრ: ; დ. 19 ივლისი, 1940, ხარკივი ― გ. 7 ივლისი, 2003, თელ-ავივი) ― უკრაინელი და საბჭოთა კომპოზიტორი და პედაგოგი, პროფესორი, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.

ბიოგრაფია
ვალენტინ ბიბიკი 1940 წლის 19 ივლისს ხარკივში დაიბადა. 1966 წელს ხარკივის ხელოვნების ეროვნული უნივერსიტეტი დაამთავრა (დმიტრი კლებანოვის კლასი). 1966 წლიდან იმავე ინსტიტუტში ასისტენტი, 1971 წლიდან ― უფროსი ხელმძღვანელი, ხოლო 1990-1994 წლებში პროფესორი და კომპოზიციისა და ინსტრუმენტების კათედრის ხელმძღვანელი იყო.

1968 წლიდან საბჭოთა კავშირის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი გახდა. 1989 წლიდან უკრაინის კომპოზიტორთა კავშირის ხარკივის ოლქის საბჭოს თავმჯდომარე იყო.

1994 წელს სანქტ-პეტერბურგში გადავიდა, სადაც სანქტ-პეტერბუგის პროფკავშირების ჰუმანიტარულ უნივერსიტეტსა და სანქტ-პეტერბურგის ხელოვნების აკადემიაში პროფესორად და მუსიკალური ხელოვნების კათედრის ხელმძღვანელად მუშაობდა. 1998 წელს ისრაელში გადავიდა, სადაც თელ-ავივის უნივერსიტეტში მუსიკის აკადემიაში კომპოზიციის ხელმძღვანელად დაიწყო მუშაობა.

ვალენტინ ბიბიკის მუსიკალური ნამუშევრები არაერთ საერთაშორისო მუსიკალურ ფესტივალზე წარადგინეს, მათ შორის: უკრაინაში, რუსეთში, ევროპის ქვეყნებში, კანადაში, აშშ-სა და ისრაელში.

ვალენტინ ბიბიკი 2003 წლის 7 ივლისს თელ-ავივში გარდაიცვალა.
ჯეინ რასელი

ჯეინ რასელი ( დ. 21 ივნისი, 1921 — გ. 28 თებერვალი, 2011) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და მოდელი.  ცნობილია როგორც ჰოლივუდის ერთ-ერთი წამყვანი სექს-სიმბოლო 1940-იან და 1950-იან წლებში.

ბიოგრაფია
ჯეინ რასელი დაიბადა ბემიჯიში, მინესოტა. ხუთი შვილიდან უფროსი იყო. მამა აშშ-ს არმიის უფროსი ლეიტენანტი- როი უილიამ რასელი, ხოლო დედა - ჯერალდინ ჯეკობი-ყოფილი მსახიობი. მამამისის პენსიაზე გასვლის შემდეგ, ოჯახი გადავიდა კალიფორნიაში, ქალაქ ბურბანკში. ახალგაზრდობაში, დედის დაჟინებული მოთხოვნით, სწავლობდა ფორტეპიანოზე დაკვრას; ის ასევე მონაწილეობდა სკოლის დრამატულ წრეში.

სკოლის დამთავრების შემდეგ ჯეინს სურდა დიზაინი შეესწავლა, მაგრამ 1936 წელს მამამისის მოულოდნელმა გარდაცვალებამ მისი გეგმები შეცვალა.მან მდივნად დაიწყო მუშაობა, დედას რომ დახმარებოდა ოჯახის შენახვაში. მიუხედავად ამისა, ჯერალდინს სურდა, რომ ქალიშვილი მსახიობი გამოსულიყო  და დაჟინებით მოითხოვდა გაეუმჯობესებინა სამსახიობო უნარები. შემდეგ ჯეინ რასელი დარეგისტრირდა თეატრალურ კურსებზე რეჟისორ მაქს რაინჰარტთან. ის ასევე სწავლობდა დრამატულ სკოლაში მარია უსპენსკაიასთან, რის შემდეგაც, 1940 წელს შვიდი წლის კონტრაქტი გააფორმა მილიონერ ჰოვარდ ჰიუზთან.

ჰოვარდ ჰიუზი თვლიდა, რომ რასელს შეეძლო სერიოზულად შეჯიბრებოდა ეპოქის აღიარებულ სექს სიმბოლოებს - რიტა ჰეივორთს და ლანა ტერნერს. ის არ ცდებოდა თავის გათვლებში. პირველი ვესტერნი ჯეინის მონაწილეობით  - "კანონგარეშე" ,  რომელიც ფართო ეკრანებზე 1943 წელს გამოვიდა, წარმატებული გამოდგა. მას მოჰყვა სხვა ფილმები, მათ შორის მიუზიკლი „ფრანგული ხაზი“ (1954).

ამასობაში, თავად მსახიობი, როგორც იგი 1985 წლის ავტობიოგრაფიაში წერდა, უფრო დახვეწილ როლებზე ოცნებობდა. მისი ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი ნამუშევარი  კომედიურ ჟანრში იყო "ჯენტლმენები ირჩევენ ქერებს" (1953), სადაც მას პარტნიორობას უწევდა მომდევნო თაობის სექს სიმბოლო - მერლინ მონრო.

1970-იანი წლებში კინოდან წასვლის შემდეგ, ჯეინ რასელმა გააგრძელა სამსახიობო კარიერა თეატრის სცენაზე. ასევე მონაწილეობას ღებულობდა ფონდის საქმიანობაში ბავშვების გამარტივებული წესით შვილად აყვანასთან დაკავშირებით, ვინაიდან ის პირადად გადააწყდა  პრობლემას ამ მიმართულებით.

პირადი ცხოვრება
მსახიობი სამჯერ იყო დაქორწინებული. თავის პირველ მეუღლესთან, ამერიკელ ფეხბურთელ, ბობ უოტერფილდთან ოცდახუთი წელი იცხოვრა.  ჯეინი ჯერ კიდევ მაშინ დაფეხმძიმდა,  როდესაც დანიშნულები იყვნენ. გოგონა სკოლას ამთავრებდა. საქმროს დაჟინებული მოთხოვნით ის იძულებული გახდა, ბავშვი მოეცილებინა. ამის შემდეგ შვილი აღარ შეეძინა. წყვილმა სამი ბავშვი იშვილა: ორი ბიჭი და ერთი გოგონა.

რასელს შვილად აყვანის დროს მრავალი სირთულე შეექმნა და 1955 წელს დააფუძნა საქველმოქმედო ორგანიზაცია, რომელიც ეხმარებოდა მსგავს სიტუაციებში მყოფ ადამიანებს. მეორე მეუღლესთან, მსახიობ როჯერ ბარეტთან ერთად, მხოლოდ ერთი წელი იცხოვრა. 1968 წელს  ბარეტი მოულოდნელად გარდაიცვალა.  მესამე ქმარი გახლდათ უძრავი ქონების აგენტი - ჯონ კალვინ პიპლესი. წყვილმა 25 წელი იცხოვრა ერთად. 1999 წელს ჯონ კალვინი გულის უკმარისობით გარდაიცვალა.

ჯეინ რასელი გარდაიცვალა სანტა მარიაში (სანტა-ბარბარა,) 89 წლის ასაკში სუნთქვის უკმარისობით 2011 წლის 28 თებერვალს.

ფილმოგრაფია
ლეონ გორეცკა

ლეონ კრისტოფ გორეცკა ( დ. 6 თებერვალი, 1995) — გერმანელი ფეხბურთელი. მიუნხენის „ბაიერნისა“ და გერმანიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. გორეცკას კარიერა „ბოხუმში“ დაიწყო საიდანაც ერთი სეზონის შემდეგ „შალკეში“ გადავიდა. 5 სეზონის შემდეგ, 2018 წელს შეუერთდა მიუნხენის „ბაიერნს“ და გუნდთან ერთად 9 ტიტული მოიგო. 2016 წელს პირველ შეხვედრაში უკაპიტნა გერმანიის ნაკრებს, მექსიკის წინააღმდეგ. ამის შემდეგ მიღებული ტრავმის გამო მოუწია ტურნირის გამოტოვება.

ტიტულები
ბაიერნი
ბუნდესლიგა: 2018–19, 2019–20,2020–21, 2021-22, 2022-23, 2024-25
გერმანიის საფეხბურთო თასი: 2018–19, 2019–20
გერმანიის საფეხბურთო სუპერთასი: 2018, 2020, 2021
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2019–20
უეფა-ს სუპერთასი: 2020
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2020

გერმანიის 17 წლ.
უეფა-ს 17 წლამდე ფეხბურთელთა ევროპის ჩემპიონატის ფინალისტი: 2012

გერმანიის ოლიმპიური
ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის მედალი: 2016

გერმანია
ფიფა-ს კონფედერაციის თასი: 2017
იისფერა

იისფერა  — ლეპისტას გვარის სოკო ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა. ბოლო პერიოდში მიაკუთვნებენ კლიტოციბეს გვარს.

კარგი ხარისხის პირობითად საჭმელი სოკოა, მოხმარებამდე აუცილებელია მისი თერმულად დამუშავება. საპროტროფია, რომელიც ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში. ინტროდუცირებულია ავსტრალიაში. იზრდება წიწვოვან და შერეულ ტყეებში, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა მიკოლოგმა პიერ ბიულიარმა 1790 წელს როგორც .

სამეცნიერო სინონიმები:

აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 6-15 (20) სმ, ხორციანი, ნორჩობაში ნახევარსფეროსებრი, ამოზნექილი, მოგვიანებით ბრტყლად ამოზნექილი ან ჭაჭყლეტილიც კი, თხელი კიდეებით. ქუდის კანი გლუვი და მბზინავი. ნორჩობაში ღია იისფერი, სიმწიფეში ხუნდება და იღებს მომურო ან ჟანგმიწისფერ შეფერილობას.

რბილობი — ხორციანი, მკვრივი, ღია იისფერი, მოგვიანებით უფრო რბილი და ჟანგმიწისფერ-კრემისფერი, სუსტი, მაგრამ სასიამოვნო სუნითა და გემოთი.

ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტების სისქე — 0,6-1 სმ, ხშირი, შეზრდილი კბილით ან თითქმის თავისუფალი, იისფერი, მოგვიანებით უფერული, მოყავისფრო შეფერილობით.

ფეხი — 4-8 (10) სმ, სისქე — 1,2-3 სმ, მკვრივი, ცილინდრული, ძირში ოდნავ გასქელებული (იშვიათ შემთხვევაში გურზისებრი), გლუვი, სიგრძივ-ბოჭკოვანი. თავიდან ხასხასა იისფერი, შემდგომში ნაცრისფერ-იისფერი, სიმწიფეში უფრო ღია და მოწაბლისფრო.

სპორები — 6-8×4—5 მკმ, ელიფსისებრი, მცირედ ხორკლიანი, მოვარდისფრო. სპორების ფხვნილი — მკრთალ-მოვარდისფრო ან მოვარდისფრო-ყვითელი..

გავრცელება და ეკოლოგია
საპროტროფია. იზრდება, ნიადაგზე, ერთეულებად ან ჯგუფებად. ძირნაყარი დამპალი ფოთლების, წიწვებისა და ფიჩხების გროვებზე. წიწვოვან და (წიფელი, ნაძვი) შერეულ (მუხა, ნაძვი) ტყეებში, ასევე ბაღებში, კომპოსტურ გროვებზე. კარგად იტანს მცირე ყინვებს. ზოგჯერ ქმნის „ქაჯის წრეს“. ხშირად იზრდება მინდვრის სოკოსთან ერთად.

ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყლებში. ინტროდუცირებულია ავსტრალიაში.

სეზონი — ზაფხულიდან გვიან შემოდგომამდე.

მსგავსი სახეობები
კვებითი ღირებულება
კარგი ხარისხის პირობითად საჭმელი სოკოა, თუმცა ზოგიერთი ადამიანის შემთხვევაში შესაძლოა ალერგიული რეაქცია გამოიწვიოს. მოხმარებამდე საჭიროა მისი თერმულად დამუშავება (უნდა მოიხარშოს 10-20 წუთის განმავლობაში), რათა თავიდან იქნას აცილებული საჭმლის მომნელებელი სისტემის მოშლა. განსაკუთრებით ფასობს შემწვარი სახით ძმარში ან ცხიმში დაკონსერვებული. აგრეთვე იყენებენ სოუზებსა და სალათებში.

გალერეა
ქვის ხავსი

ქვის ხავსი  — მელანელიას გვარის სოკო პარმელიაცეასებრთა ოჯახისა.

აღწერა
თალუსი არასორად როზეტისებრია, ზოგიერთ შემთხვევაში გაურკვეველი ფორმის, 10 სანტიმეტრი დიამეტრის. მეტ-ნაკლებად მჭიდროდ მიმაგრებული სუბსტრატზე. აქვს მოკლე და ვწირო ნაკვეთები, 1-5 მმ სიგრძისა და 0.5-1.5 მმ სიგანის. ზემოთა ზედაპირი მოყავისფრო, მუქი ყავისფერი ან თითქმის შავი, გლუვი, პრიალა (განსაკუთრებით ახალგაზრდა ნაკვთების ბოლოები), ზოგჯერ მქრქალი ადგილებით, სორედიების და იზიდიების გარეშე, მაგრამ ჩვეულებრივ პიკნიდიებით. ქვემოთა ზედაპირი კი მქრქალი, შავი, ბოლოებისაკენ ყავისფერი და პრიალა, შავი რიცინებით, რომლებიც გვხვდება თალუსის კიდემდე. აპოტეციუმი 6 მმ-მდე დიამეტრის, მოყავისფრო-მოშავო მქრქალი ან ოდნავ პრიალა დისკოთი და სქელი, დაკბილული კიდით. სპორა ელიფსისებრი, 7.5-9.5 4.5-6 მკმ.

გავრცელება და ეკოლოგია
საქართველოში გავრცელებულია სვანეთის, რაჭა-ლეჩხუმისა და მესხეთის ტერიტორიაზე.
ჯოზეფ ბონანო

ჯოზეფ (ჯო) ბონანო (; დ. 18 იანვარი, 1905 — გ. 11 მაისი, 2002) — ნიუ-იორკის მაფიის ბოსი, წარმოშობით კასტელამარე დელ გოლფოდან, (სიცილია). ნიუ იორკის ხუთი მაფიოზური ოჯახიდან ერთ-ერთის - ბონანოს დანაშაულებრივი ოჯახის ბოსი (1931-1968) წლებში. 1931 წელს ლაკი ლუჩიანოსთან ერთად მონაწილეობდა მაფიის კომისიის დაარსებაში. 1964 წელს ბონანომ, ჯო პროფაჩისთან ერთად განიზრახა დანარჩენი სამი ოჯახის ბოსების მოკვლა და ნიუ იორკის დანაშაულებრივი სინდიკატის მთლიანად მის ხელში აღება, თუმცა ჩანაფიქრი პროფაჩის ერთ-ერთმა ჯარისკაცმა - ჯო კოლომბომ გასცა და მაფიის კომისიას ყველაფერი მოახსენა. ამის შემდეგ ჯო ბონანო მიიმალა. მთელი წელიწადნახევრის განმავლობაში იგი არავის არ ჰყავდა ნანახი, ბევრი თვლიდა რომ ბონანო უკვე მოკლული იყო, თუმცა 1966 წელს ყველასათვის მოულოდნელად იგი მანჰეტენის სასამართლოს შენობის წინ გამოჩნდა. 1968 წელს შემდგარი მაფიის კომისიის გადაწყვეტილების შესაბამისად, ჯო ბონანოს მიეცა უფლება პენსიაზე გასულიყო, რის შემდეგაც იგი თავის ოჯახთან ერთად არიზონას შტატის ქალაქ ტუსონში გადასახლდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 2002 წლის 11 მაისს, 97 წლის ასაკში.
გორის ქარის ელექტროსადგური

გორის ქარის ელექტროსადგური, ქართლის ქარის ელექტროსადგური — ქარის პირველი ელექტროსადგური საქართველოში. მდებარეობს ქალაქ გორთან, გორისა და ქარელის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. შედგება 6 ქარის ტურბინისაგან (ტურბინის მოდელი: 117-91.5), რომელთაგან თითოეულის სიმძლავრე 3,45 მეგავატია; საერთო ჯამში ელექტროსადგურის დადგმული სიმძლავრეა 20,7 მეგავატი. წელიწადში გამოიმუშავებს 84,1 მლნ. კვტ·სთ ელექტროენერგიას.

მშენებლობისათვის საჭირო თანხის მოპოვებისათვის ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკთან სესხის (პროექტის ღირებულების 70%) ხელშეკრულება 2016 წლის იანვარში გაფორმდა, მშენებლობის ნებართვა 6 იანვარს გაიცა, მარტში სამშენებლო სამუშაოები დაიწყო. იმავე წლის 19 სექტემბერს სამუშაოები დასრულდა. ექსპლუატაციაში შევიდა 2016 წლის 20 დეკემბერს.
კარმაინ გალანტე

კარმაინ გალანტე (იტალ. ; დ. 21 თებერვალი, 1910 — გ. 12 ივლისი, 1979) — ნიუ-იორკის მაფიის ბოსი, წარმოშობით კასტელამარე დელ გოლფოდან, (სიცილია). ბონანოს დანაშაულებრივი ოჯახის ბოსის მოვალეობის შემსრულებელი (1974-1979) წლებში. ოჯახის პირველი ბოსის - ჯო ბონანოს ახლო გარემოცვის წევრი. კანონთან პრობლემები ადრეული ასაკიდანვე დაეწყო. 1931 წელს, 21 წლის გალანტეს ძარცვისთვის და ადამიანის დაჭრისთვის 12,5 წლიანი პატიმრობა შეეფარდა, თუმცა 1939 წელს იგი ციხიდან ვადამდე ადრე გაათავისუფლეს.
გალანტეს მონაწილეობდა ცნობილი იტალიელი ჟურნალისტის - კარლო ტრესკას მკვლელობაში 1943 წელს. ტრესკა მუსოლინის რეჟიმის მკაცრი კრიტიკოსი იყო და როგორც ამბობენ მკველობა სწორედ მისი შეკვეთილი იყო. აღნიშნული მკვლელობისთვის გალანტე დააპატიმრეს, თუმცა ბრალი ვერ დაუმტკიცეს და გაათავისუფლეს. 1953 წელს ჯო ბონანომ გალანტე კანადაში გაგზავნა, სადაც ადგილობრივ მაფიის ბოსებთან ერთად ჰეროინით ვაჭრობის გეგმა შეადგინეს. 1962 წელს გალანტე ნარკოტიკებით ვაჭრობისთვის გაასამართლეს და 20 წელი მიუსაჯეს.
1974 წლის იანვარში იგი ციხიდან ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს. ამ პერიოდიდან გალანტემ ჰეროინით ვაჭრობის ახალი არხები გაჭრა სიცილიასა და საფრანგეთში, რის შედეგადაც ბონანოს ოჯახი არნახულად გამდიდრდა. ამ ყოველივემ ნიუ იორკის დანარჩენი ოთხი ოჯახის ბოსების უკმაყოფილება გამოიწვია და ვინაიდან გალანტე არ აპირებდა მათთან ჰეროინით ვაჭრობისგან მიღებული მოგების გაყოფას მისი მოკვლა გადაწყვიტეს. თანხმობისთვის ნიუ იორკის ოჯახის ბოსები დაუკავშირდნენ იმჟამად ციხეში მყოფ ბონანოს ოჯახის ოფიციალურ ბოსს - ფილიპ რასტელის. რასტელიმ მკველობაზე სანქცია გასცა.
გალანტე 1979 წლის 12 ივლისს მოკლეს ბრუკლინში, რესტორანში სადილობისას. 1987 წელს ბონანოს ოჯახის წევრი - ენტონი ინდელიკატო გაასამათლეს გალანტეს მკვლელობისთვის და 40 წლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს. ენტონი ინდელიკატო ერთ-ერთი იყო იმ მსროლელთაგან, რომლის ტყვიამაც გალანტეს სიცოცხლე იმსხვერპლა.
ამიროვო (ბუზდიაკის რაიონი)

ამიროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 440 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (68 %).
ანოვკა (ბუზდიაკის რაიონი)

ანოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 24 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 38 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (71 %).
არსლანოვო (ბუზდიაკის რაიონი)

არსლანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 502 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 23 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (99 %).
იგორ შჩერბაკოვი

იოგრ ვლადიმიროვიჩ შჩერბაკოვი (დ. 19 ნოემბერი, 1955) ― უკრაინელი და საბჭოთა კომპოზიტორი, უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1996), უკრაინის კომპოზიტორთა ეროვნული კავშირის წევრი (1986 წლიდან) და უკეკ-ის კიევის ორგანიზაციის თავმჯდომარე (1999 წლიდან), 2010 წლიდან უკეკ-ის თავმჯდომარე, უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემია (1999), უკრაინის ხელოვნების ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2013), არტემ ვედელის სახელობის მუნიციაპალური პრემიის - „კიევი“ - ლაურეატი, ფესტივალის „უკრაინის ახალგაზრდა კომპოზიტორები“ ლაურეატი (1990, პირველი პრემია).

ბიოგრაფია
იგორ შჩერბაკოვი 1955 წლის 19 ნოემბერს დნეპროპეტროვსკში დაიბადა. განათლება დნეპროპეტროვსკის მუსიკალურ სასწავლებელსა და უკრაინის პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში მიიღო. 1994 წლიდან უკრაინის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში კომპოზიციის კათედრის გამგე გახდა. 1999-2010 წლებში იყო უკრაინის კომპოზიტორთა ეროვნული კავშირის კიევის ორგანიზაციის თავმჯდომარე, ხოლო 2010 წლიდან უკეკ-ის თავმჯდომარე. 2013 წელს გახდა უკრაინის ხელოვნების ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი.

ჯილდოები და წოდებები
არტემ ვედელის სახელობის მუნიციპალური პრემია „კიევი“
პირველი პრემია ფესტივალზე „უკრაინის ახალგაზრდა კომპოზიტორები“ (1990)
უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1996)
უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემია (1999) ― სპექტაკლისთვის „ხაფანგი ალქაჯებისთვის“, კიევის ბავშთა და მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო მუსიკალური თეატრი
ბაირაში

ბაირაში — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 89 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (66 %).
ბაქჩა

ბაქჩა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 55 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 55 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (80 %).
მანუელა არკური

მანუელა არკური (იტალ. ; დ. 8 იანვარი, 1977, ანაგნი) — იტალიელი მსახიობი და ფოტომოდელი.

ბიოგრაფია
მანუელა არკური დაიბადა 1977 წელს ქალაქ ანაგნიში, გაიზარდა ლათინაში (ლაციოს ოლქი).მისი მამა  კალაბრიის კროტონეს პროვინციიდანაა , ხოლო დედა - კამელიას აველინოდან.  გოგონა ადრეული ასაკიდან ჩაერთო შოუბიზნესში. იგი 14 წლის ასაკში  გახდა პროფესიონალი მოდელი, მონაწილეობდა  ფოტოსესიებში, ჩვენებებსა და სილამაზის კონკურსებში.

არკურური სწავლობდა რომის დრამატული ხელოვნების აკადემიაში. მისი სამსახიობო  კარიერა დაიწყო მცირე როლით ლეონარდო პიერაციონის კომედიურ ფილმში "ლაურეატები". მას  მოჰყვა კომედიური ფილმების სერია, გასული საუკუნის 90-იანი წლების ბოლოს სადაც არკური მეორეხარისხოვან როლებს ასრულებდა. ფილმებში ძირითადი ყურადღება კეთდებოდა მის  მის გარეგნობაზე. სამსახიობო კარიერის, მოდელად მუშაობის, გულწრფელ ფოტოსესიებში და საცურაო კოსტუმების რეკლამირების პარალელურად, რეჟისორებს მსახიობი ძირითადად მომხიბვლელ ლამაზმანად მიიჩნევდნენ, რომელსაც შეეძლო ფილმების საყურებლად მამაკაცი მაყურებლის მოზიდვა. ამ მიდგომის მთავარი მაგალითია კომედიური ფილმი - რეჟისორი ჯორჯო პანარიელო.

1990-იანი წლების ბოლოს - 2000-იანი წლების დასაწყისში, მანუელამ ითამაშა რამდენიმე ესპანურ ფილმში. მათ შორისაა კრიმინალური დრამა: "შეჰერეზადას ძიებაში" (დეტექტივი ციკლიდან  პეპე კარვალიოს შესახებ), კოსტუმირებული დრამა "სიგიჟის სიყვარული" და ტრილერი "ჯადოქრის საქმე". მისი სამოდელო კარიერის მწვერვალი 2001 წელს ჟურნალ – ს ეროტიკული ფოტოსესია იყო, რომელიც ცნობილმა ფოტოგრაფმა კონრად გოდლიმ ჩაატარა სიცილიური ლანდშაფტების ფონზე . 2000-იანი წლების დასაწყისში არკური  პრაქტიკულად ჩამოსცილდა კინოს. უფრო მეტად მონაწილეობდა სატელევიზიო პროექტებში მსახიობს  საყოველთაო აღიარება მოუტანა   პოპულარულმა იტალიურმა სატელევიზიო სერიალმა კარაბინერები (იტალ. ) .მასში მანუელამ რამდენიმე წლის განმავლობაში ითამაშა იტალიელი პოლიციელის პაოლა ვიტალი, რომლის პროფესიონალური საქმიანობისა და პირადი ცხოვრების გარშემო ვითარდებოდა სიუჟეტის უმეტესი ნაწილი.  მსახიობისათვის ასევე წარმატებული გამოდგა რეჟისორების ლუიჯი პარიზისა და ალესიო ინტურის მიერ 2010-2011 წლებში  გადაღებული მინისერიალი ცხელი სისხლი (იტალ. ), რომლის პრემიერა იტალიაში 5-ზე გაიმართა.

2001 წელს მსახიობი გიალაპას ორკესტრთან ერთად გაუძღვა სატელევიზიო შოუს . 2002 წელს, - სა და - სთან ერთად მასპინძლობდა სან რემოს მუსიკალურ ფესტივალს, ხოლო 2003 წელს, თეო თეოკოლისთან და ანა მარია ბარბერასთან ერთად -კომედიური სატელევიზიო შოუს მერვე ეპიზოდს.

მანუელა კარატეში შავი ქამრის მფლობელია. მას ხშირად იწვევდნენ ყოფილი პრემიერ მინისტრის სილვიო ბერლუსკონის პირად წვეულებებზე.

პირადი ცხოვრება
მსახიობის პირადი ცხოვრების შესახებს ხშირად ვრცელდებოდა სხვადასხვა ჭორები. მანუელა არკურის მიაწერდნენ რომანებს ფეხბურთელებთან ფრანჩესკო ტოტისთან და ფრანჩესკო კოკოსთან, ფარიკაობის ოლიმპიურ ჩემპიონ ალდო მონტანოსთან. 2010 წელს მანუელა დაინიშნა ჯოვანი დი ჯანფრანჩესკოზე. 2013 წლის ოქტომბერში წყვილმა განაცხადა, რომ შვილს ელოდებოდა. 2014 წლის 8 მაისს არკურის შეეძინა ვაჟი, რომელსაც მატია დაარქვეს .

მანუელას უფროსი ძმა, სერხიო არკური, ასევე მსახიობია.დასთან ერთად მან ითამაშა ოთხ სერიალში.
ბატირშა-კუბოვო

ბატირშა-კუბოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 334 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (50 %).
ბიეკი

ბიეკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 55 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 49 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (86 %).
ბოლშაია-უსტიუბა

ბოლშაია-უსტიუბა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 303 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 10 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (70 %).
ვლადიმიროვკა (ბუზდიაკის რაიონი)

ვლადიმიროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 13 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100 %).
ვოზნესენკა (ბუზდიაკის რაიონი)

ვოზნესენკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 140 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 4 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (46 %).