მარიანო ოსპინა პერესი

ლუის მარიანო ოსპინა პერესი (დ. 24 ნოემბერი, 1891 – გ. 14 აპრილი, 1976), უფრო ცნობილი როგორც მარიანო ოსპინა პერესი — კოლომბიელი პოლიტიკოსი, კოლომბიის კონსერვატიული პარტიის წევრი და კოლომბიის მე-18 პრეზიდენტი 1946-1950 წლებში.

ადრეული წლები
ოსპინა დაიბადა მედელინში, 1891 წლის 24 ნოემბერს. მარიანო იყო კოლომბიის ყოფილი პრეზიდენტის, მარიანო ოსპინა როდრიგესის შვილიშვილი და პრეზიდენტ პედრო ნელ ოსპინას ძმისშვილი.

ოსპინა სწავლობდა მედელინის სან-იგნასიოს კოლეჯში. მოგვიანებით სწავლობდა ინჟინერიას ანტიოკიის სამთო სკოლაში . დამთავრების შემდეგ ოსპინა ორწლიან მოგზაურობაში გაემგზავრა, რომლის დროსაც იმოგზაურა და სწავლობდა ლუიზიანაში, ლონდონსა და პარიზში. ამ მოგზაურობებისას მან გაიარა ოქროს მოპოვების, შაქრის ლერწმის წარმოების, შრომით ურთიერთობის, კოოპერატივიზმის, სამოქალაქო ინჟინერიისა კურსები.

ოსპინა, რომელიც სწავლობდა ინჟინერიას მედელინის სამთო სკოლასა და ლუიზიანის უნივერსიტეტში, იკავებდა ყავის მწარმოებელთა ეროვნული ფედერაციის აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობას 1946 წლამდე.

ყავის მწარმოებელთა ეროვნული ფედერაცია (კოლომბია)
1927 წელს, მას შემდეგ, რაც ყავის მწარმოებელთა მეორე ეროვნულმა კონგრესმა დააარსა " " (კოლუმბიის ყავის მწარმოებელთა ეროვნული ფედერაცია), შეიქმნა პირველი რეგიონალური კომიტეტი, „ანტიოკიის ყავის მწარმოებელთა კომიტეტი“. ოსპინა იყო მისი პირველი პრეზიდენტი და ასოციაციის პირველი რეგისტრირებული წევრი.

ახლად ორგანიზებული კოლუმბიის ყავის მწარმოებელთა ეროვნული ფედერაციის პირველი სამეთვალყურეო საბჭო შეიკრიბა ბოგოტაში 1929 წლის 3 აგვისტოს. მისი პირველი წევრები იყვნენ: მარიანო ოსპინა ვასკესი, ალბერტო კამილო სუარესი, გაბრიელ ორტის უილიამსონი, კარლოს კაბალერო, ხესუს დელ კორალი და მარიანო ოსპინა პერესი — ფედერაციის ისტორიაში უდიდესი დამსახურების მქონე პიროვნება, რომლისთვისაც ეროვნული ყავის ინდუსტრიის ორგანიზება მისი ერთ-ერთი ყველაზე სერიოზული და ამბიციური საზრუნავი იყო.

1930 წლის დეკემბერში ბოგოტაში მოიწვიეს ყავის მწარმოებელთა მეოთხე ეროვნული კონგრესი. ყავის ინდუსტრიაში ოსპინას მიერ საკუთარი ყავის ბიზნესის მართვის შედეგად შეძენილი ფართო ცოდნისა და გამოცდილების გამო, იგი გამოიძახეს მრეწველობის მინისტრ ფრანსისკო ჩაუქსისა და პრეზიდენტ რაფაელ ოლაია ერერას მიერ ამ კონგრესის თავმჯდომარედ. ოსპინა აირჩიეს მეოთხე კონგრესის პრეზიდენტად. კონგრესის დასრულებისას ოსპინა, დელეგატების ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით, „აირჩიეს ფედერაციის გენერალურ დირექტორად“ . იგი ამ თანამდებობაზე მუშაობდა ოთხი წლის განმავლობაში, 1934 წლამდე.

1954 წელს, (კოლომბიის ყავის მწარმოებელთა ეროვნული ფედერაციის) სამეთვალყურეო საბჭოს წევრების არჩევნების დროს, ოსპინა, რომელსაც 1946 წლიდან 1950 წლამდე ეკავა რესპუბლიკის პრეზიდენტის თანამდებობა, დაინიშნა სამეთვალყურეო საბჭოს პრეზიდენტად. მისი ფედერაციაში დაბრუნება აღნიშნავდა კოლომბიის ერთ-ერთი უდიდესი ყავის სახელის ხელახლა გამოჩენას კოლუმბიის ყავის ინდუსტრიაში.
მოგვიანებით ოსპინა აირჩიეს ყავის ფედერაციის გენერალურ დირექტორად. ის იკავებდა ამ თანამდებობას 1930 წლიდან 1934 წლამდე. მისი მთავარი მიზანი იყო ყავის მწარმოებლებისთვის დახმარების გაწევა, დაფინანსება და მათი განათლება.
ოსპინას ხელმძღვანელობით, კოლომბიის ყავის მწარმოებელთა ეროვნულმა ფედერაციამ წარმატებით გააერთიანა ქვეყნის ყავის ინდუსტრია და დიდი ეფექტურობით წარუძღვნა მსოფლიო ბაზრებს. კოლომბია გახდა მაღალი ხარისხის -ს (არაბიკა) ყავის უმსხვილესი მწარმოებელი მსოფლიოში. დღეს კოლუმბიის ყავის ფედერაცია მხარს უჭერს 500 000-ზე მეტ დამოუკიდებელ ყავის მწარმოებელს და წვრილ ფერმერს.

პოლიტიკური კარიერა
1914 წელს კოლომბიაში დაბრუნების შემდეგ, ოსპინა დაუკავშირდა კოლომბიის კონსერვატიული პარტიის ხელმძღვანელობას. კონსერვატიულმა პარტიამ ოსპინა მედელინის საქალაქო საბჭოს მრჩევლის თანამდებობაზე წარადგინა. 1915 წელს ოსპინა საბჭოში აირჩიეს. 1917 წელს მარიანო მეორე ვადითაც აირჩიეს მჩევლის თანამდებობაზე. იმავე წელს იგი ანტიოკიის დეპუტატად აირჩიეს. 1919 წელს ოსპინა ანტიოკიის რკინიგზის ხელმძღვანელად დაინიშნა.
მამის გარდაცვალების შემდეგ ოსპინამ სამთო სკოლის დირექტორის თანამდებობა დაიკავა. მოგვიანებით იგი კონგრესში აირჩიეს, ჯერ წარმომადგენლად, შემდეგ კი სენატორად.

1922 წელს მისი ბიძა, პედრო ნელ ოსპინა, პრეზიდენტად აირჩიეს, მარიანო კი კოლომბიის სენატორად აირჩიეს ოთხი წლის ვადით. 1926 წელს ახალმა პრეზიდენტმა, მიგელ აბადიამ, ოსპინა საზოგადოებრივი სამუშაოების მინისტრად დანიშნა, თუმცა მან ეს თანამდებობა მხოლოდ რვა თვის განმავლობაში, 1927 წლამდე შეინარჩუნა. 1930-1934 წლებში მარიანო კოლუმბიის ყავის მწარმოებელთა ეროვნული ფედერაციის ხელმძღვანელი იყო, რის შემდეგაც მან მეტსახელი „ “ (ყავის კაცი) მიიღო, ყავის ფედერაციაში თითქმის ათი წლის განმავლობაში მსახურობდა, ასევე პროფკავშირის ლიდერისა და სენატორის თანამდებობებს იკავებდა.

პრეზიდენტობის კანდიდატი
კონსერვატიულ პარტიას იმედი ჰქონდა, რომ ლაურეანო გომესი კოლუმბიის პრეზიდენტობის ოფიციალური კანდიდატი გახდებოდა. ოსპინას კანდიდატურა 1946 წლის არჩევნებში იქნა წარდგენილი. მთავარ არჩევნებამდე სამი კვირით ადრე ოსპინა კოლუმბიის პრეზიდენტობის კონსერვატიული პარტიის ოფიციალურ კანდიდატად დაინიშნა. ოსპინამ ლიბერალი ოპონენტები დაამარცხა და ხმების 40%-ზე ნაკლები მიიღო.

პრეზიდენტობა
ოსპინა კოლომბიის პრეზიდენტად 1946 წელს აირჩიეს. მისი პრეზიდენტობის პერიოდში კოლომბიამ ყავის ექსპორტის ყველაზე მაღალ დონეს მიაღწია მთლიანი შიდა პროდუქტის (მშპ) პროცენტული მაჩვენებლის მიხედვით. მას მტკიცედ ჰქონდა გადაწყვეტილი ქვეყნის ინფრასტრუქტურის გაძლიერება. პერესმა შექმნა (კოლუმბიის ნავთობკომპანია) და (ქვეყნის უდიდესი ფოლადის ქარხანა). მან ასევე შექმნა ფინანსური ინსტიტუტი , სოციალური უზრუნველყოფის ადმინისტრაცია, შრომის სამინისტრო და საბინაო საკრედიტო სააგენტო, რათა დახმარებოდა მუშებს, ყავის მწარმოებლებს და სხვა მცირე ფერმერებს და გლეხებს საკრედიტო, საგანმანათლებლო და სოციალური საჭიროებების დაკმაყოფილებაში.

მისი პრეზიდენტობის პერიოდში ქვეყანა მზარდი პოლიტიკური დაპირისპირების წინაშე იდგა კონსერვატიული პარტიის მხარდამჭერებს, ლიბერალურ პოლიტიკურ ძალებსა და მზარდი კოლომბიის კომუნისტური პარტიის წარმომადგენლებს შორის ბოიაკის, ნარინიოს, ნორტე დე სანტანდერის და სანტანდერის დეპარტამენტებში. კომუნისტებმა და ლიბერალებმა პრეზიდენტი ლაურეანო გომესი 1946 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში პირდაპირ ჩარევაში დაადანაშაულეს, რის შედეგადაც ლიბერალების ერთი მილიონ რვაასი ხმა ბათილად იქნა ცნობილი. კომუნისტებმა ოსპინა ლაურეანო გომესის მემკვიდრედ დაასახელეს, რათა კონსერვატიული პარტია ხელისუფლებაში შეენარჩუნებინათ.

პრეზიდენტობის შემდეგ
1949 წელს, მიმდინარე სამოქალაქო არეულობის ფონზე, ლაურეანო გომესი კოლომბიის პრეზიდენტად აირჩიეს. კონსერვატიული პარტია გაიყო; ოსპინა ზომიერ ფრთას უჭერდა მხარს, ხოლო გომესი უკიდურეს კონსერვატიულ პოლიტიკას. საბოლოოდ, ოსპინამ მხარი დაუჭირა გომესის წინააღმდეგ სახელმწიფო გადატრიალებას, რამაც სამხედრო ადმინისტრაცია დააარსა გუსტავო როხასის, ოსპინას ფოსტისა და ტელეგრაფის ყოფილი მინისტრის, ხელმძღვანელობით.
მოგვიანებით ოსპინას პოლიტიკური უთანხმოება მოუვიდა როხასთან და მხარდაჭერა შეუწყვიტა, რის ნაცვლადაც ეროვნული ფრონტის შექმნას დაუჭირა მხარი.

პერესი გარდაიცვალა ბოგოტაში, კუნდინამარკაში, 1976 წლის 14 აპრილს, 84 წლის ასაკში.