ჯუზეპე ალოია (სამხედრო პირი)

ჯუზეპე ალოია (იტალ. ; დ. 15 იანვარი, 1905, კასტელფორტე — გ. 28 სექტემბერი, 1980, რომი) — იტალიელი გენერალი და პარტიზანი, რომელიც იყო იტალიის არმიის გენერალური შტაბის უფროსი 1962 წლის 10 აპრილიდან 1966 წლის 1 თებერვალიმდე. შემდეგ ის დაინიშნა თავდაცვის შტაბის უფროსის თანამდებობაზე და იმუშავა 1968 წლის 24 თებერვლამდე. სამჯერ დაჯილდოებულია სამხედრო მამაცობისთვის.

ბიოგრაფია
განათლება და პირველი წლები
ჯუზეპე ალოია 1905 წლის 15 იანვარს კასტელფორტეში დაიბადა. მისი მშობლები იყვნენ ბარტოლომეო ალოა და ვირჯინია დე ბლაზიო. 1923 წლიდან ჩაირიცხა არმიის კორპუსის დამატებითი ოფიცრების სასწავლო სკოლაში , სადაც იმავე წლის 30 ნოემბერს მიიღო კაპრალის წოდება. 1924 წლის 31 მარტს მიენიჭა სერჟანტის წოდება და შემდეგ გაანაწილეს მე-15 ქვეითთა პოლკში. მოგვიანებით ალოა გადავიდა გაეტაში განთავსებულ მე-16 ქვეითთა პოლკში. მან აქ მიიღო უმცროსი ლეიტენანტის წოდება და დაინიშნა ოცეულის მეთაურად.

სამხედრო კარიერაში წინსვლა
1924 წლის 9 ნოემბერს გაათავისუფლეს აქტიური სამსახურისგან და გაემგზავრა მილანში, სადაც გადაწყვიტა ჩაბარება მოდენის სამეფო სამხედრო აკადემიაში მუდმივ სამსახურში ლეიტენანტების მომზადების მე-14 კურსზე და ჩაირიცხა 1925 წლის 1 დეკემბერს. კურსის დასრულების შემდეგ დაინიშნა ტრიესტში განლაგებულ 151-ე ქვეითთა პოლკში ლეიტენანტის წოდებით და შემდგომ იმავე პოლკში დაინიშნა მსროლელთა ასეულის მეთაურად მესტრეს ტელეგრაფისტთა ბატალიონში. 2 ნოემბერის 1930 წელს გადაიყვანეს მოდენის სამეფო სამხედრო აკადემიაში როგორც კურსანტთა ოცეულის მეთაური, სადაც ასევე ასწავლიდა ტაქტიკას.

ტურინის უმაღლესი სამხედრო ინსტიტუტის 66-ე შტაბის კურსის დასრულების შემდეგ მიიღო კაპიტნის წოდება და დაინიშნა ტრიესტეში განლაგებული „სასარის“ ქვეითი დივიზიის შტაბში. 1940 წლის 15 ივნისს მობილიზებული იქნა მეორე მსოფლიო ომში მონაწილეობისათვის და მიენიჭა მაიორის წოდება. შემდგომ გაემგზავრა ტირანაში, სადაც იტალიის შეიარაღებული ძალების უმაღლესი სარდლობის მომსახურების ოფისში მუშაობდა და მონაწილეობდა ბერძნულ-ალბანურ ფრონტის ოპერაციებში. ამ მოქმედებებში მან დიდ წარმატებებს მიაღწია და დაჯილდოვდა ბრინჯაოს მედლით სამხედრო მამაცობისთვის.

1941 წელს დაინიშნა 72-ე ქვეითთა პოლკ „პულიეს“ შემადგენლობაში 38-ე დივიზიური ნაღმმტყორცნთა ბატალიონის მეთაურად, მიიღო სამხედრო ღირსების ჯვარი და შემდეგ გადაიყვანეს ტურინში იტალია-საფრანგეთის ზავის კომისიაში. 1942 წლის 8 ნოემბერს იგი რომში, სამეფო არმიის გენერალურ შტაბში, მომსახურების ოფისში გადაიყვანეს, სადაც შემდგომში ვიცე-პოლკოვნიკის წოდება მიენიჭა და ტრანსპორტის უფროსად დაინიშნა.

1943 წლის 14 მარტს იგი პირდაპირ გენერალური შტაბის კორპუსში გადაიყვანეს, თუმცა იმავე წლის 8 სექტემბრის ზავის დადების შემდეგ, სასწაულებრივად გადაურჩა გერმანელების ტყვეობას და შეუერთდა კასტელფორტეს რეგიონში არსებულ წინააღმდეგობას. ადგილობრივ პარტიზანებთან ერთად შექმნა სამოქმედო ჯგუფი, რომელსაც მან „ალოიას ჯგუფი“ უწოდა. ამ რაზმის სათავეში ყოფნისას მან ვერცხლის მედალი მოიპოვა სამხედრო მამაცობისთვის.

მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი პერიოდი
იტალიის რესპუბლიკად გამოცხადებისთანავე, ის სამსახურში დარჩა და 1948 წელს რომში „სარდინიის გრანატიერების“ ქვეითი დივიზიის შტაბის უფროსი გახდა, მომდევნო წელს კი პოლკოვნიკის წოდებამდე დაწინაურდა. 1949 წლის 1 ოქტომბერს იგი კატანიაში განლაგებული 45-ე ქვეითი პოლკის მეთაურად დაინიშნა, ხოლო 1951 წლის 15 სექტემბერს რომში, თავდაცვის სამინისტროს გენერალური მდივნის თანამდებობაზე, პირველი სექციის უფროსად გადაიყვანეს.

1953 წლის 1 იანვარს იგი რომში კომილიტერის უფროსად დაინიშნა, შემდგომში ბრიგადის გენერლის წოდებამდე დაწინაურდა და პისტოიაში განლაგებული „ფრიულის“ ქვეითი დივიზიის მეთაურად გადავიდა. 1957 წლის 4 აგვისტოს მან გენერალ-მაიორის წოდება მიიღო, რომლითაც მომდევნო წლიდან ბერგამოში განლაგებულ „ლენიანოს“ ქვეით დივიზიას მეთაურობდა. 1959 წლის 1 მარტს იგი გენუის სამხედრო ზონის მეთაურად დაინიშნა.

1961 წელს იგი რომში არმიის გენერალურ მდივნად დაინიშნა, ხოლო მომდევნო წლის 10 აპრილს იტალიის არმიის შტაბის უფროსი გახდა, თანამდებობა 1965 წლის 31 დეკემბრამდე შეინარჩუნა. 1966 წელს თავდაცვის შტაბის უფროსის თანამდებობა დაიკავა, რაზეც 1968 წლამდე იმუშავა.

ჯუზეპე ალოია 1978 წლის 16 იანვარს პენსიაზე გავიდა და 1980 წლის 28 სექტემბერს რომში გარდაიცვალა.