რეი არმანტრაუტი

რეი არმანტრაუტი (დ. 13 აპრილი, 1947) — ამერიკელი პოეტი, რომელიც ზოგადად ასოცირდება ენის პოეტებთან. გამოქვეყნებული აქვს ათი წიგნი და ასევე წარმოდგენილია უამრავ მთავარ ანთოლოგიაში. არმანტრაუტი ამჟამად ასწავლის კალიფორნიის უნივერსიტეტში, სან დიეგოში, სადაც არის პოეზიისა და პოეტიკის პროფესორი. 2010 წლის 11 მარტს არმანტრაუტს მიენიჭა 2009 წლის ეროვნული წიგნის კრიტიკოსების წრის ჯილდო მისი წიგნისთვის . წიგნი გამოქვეყნდა -ის მიერ, რომელიც ასევე იყო ნომინირებული ეროვნული წიგნის პრემიაზე. მოგვიანებით წიგნმა 2010 წლის პულიცერის პრემიამიიღო პოეზიაში. იგი არის მრავალი სხვა ჯილდოს მფლობელი თავისი პოეზიისთვის, მათ შორისაა ჯილდო პოეზიაში თანამედროვე ხელოვნების ფონდისგან 2007 წელს და გუგენჰაიმის სტიპენდია 2008 წელს.

ადრეული წლები
არმანტრაუტი დაიბადა ვალეხოში, კალიფორნიაში. იყო ოჯახში ერთადერთი შვილი და გაიზარდა სამხედრო თემში საზღვაო ბაზებზე, ძირითადად სან დიეგოში. თავის ავტობიოგრაფიაში (1998), იგი აღწერს საკუთარ თავს, როგორც მუშათა კლასის მგრძნობიარე ბავშვს, მეთოდისტი ფუნდამენტალისტი მშობლებით. 1965 წელს, სანამ მშობლებთან ერთად „მოკავშირე ბაღების“ რაიონში, სან დიეგოში ცხოვრობდა, არმანტრაუტი სწავლობდა სან დიეგოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში და სურდა ანთროპოლოგია ესწავლა მთავარ სპეციალობად. სწავლის პერიოდში გადავიდა ინგლისურ და ამერიკულ ლიტერატურაზე, მოგვიანებით სწავლობდა კალიფორნიის უნივერსიტეტში, ბერკლიში. თუმცა, ჯგუფის უმეტესობისგან განსხვავებით, მისი მოღვაწეობა მტკიცედ არის დაფუძნებული ადგილობრივი და საშინაო სამყაროს გამოცდილებაზე და იგი ფართოდ არის მიჩნეული, როგორც ჯგუფში ლირიკულად ყველაზე ძლიერი პოეტი.

კრიტიკოსმა სტეფანი ბერტმა -ში კომენტარი გააკეთა: „უილიამ კარლოს უილიამსმა და ემილი დიკინსონმა ერთად ასწავლეს არმანტრაუტს, როგორ დაეშალა და ხელახლა აეწყო სტროფის ლირიკული ფორმები - როგორ ამოეტრიალებინა იგი, როგორ განესახიერებინა დიდი კითხვები და შიშები ცალკეული სიტყვების კავშირებში, როგორ შეექმნა პროდუქტიული „შეტაკებები“ ფრაზების მცირე ჯგუფებიდან. ამ ტექნიკიდან გამომდინარე, არმანტრაუტი გახდა თავისი თაობის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობადი და ერთ-ერთი საუკეთესო პოეტი.“ როგორც ბერტმა აღნიშნა, და როგორც თავად არმანტრაუტმა აღიარა, მის ნაწერზე მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა უილიამ კარლოს უილიამსის კითხვამ, რომელსაც იგი მიაწერს მისი „ტაეპის განცდის“ განვითარებას. რეის მიხედვით, უილიამსმა მიახვედრა, რომ „ხაზის რღვევამ შეიძლება წარმოქმნას შეჩერებები და მოახდინოს დესტაბილიზაცია მნიშვნელობის დაგვიანებით.“ არმანტრაუტის პოეზიაში მნიშვნელობის ძირითადი ერთეული არის სტროფი ან სექცია და იგი წერს როგორც პროზაულ პოეზიას, ასევე უფრო ტრადიციულ სტროფებზე დაფუძნებულ ლექსებს. ჟურნალ -სთვის პოეტთან, რომანისტთან და კრიტიკოსთან, ბენ ლერნერთან საუბრისას, არმანტრაუტმა თქვა, რომ უფრო სავარაუდოა, რომ დაწერს პროზაულ ლექსს „როცა [მას] ესმის [მის] თავში ჩვეულებრივი მთხრობელის ხმა“.

არმანტრაუტის ლექსები გამოჩნდა ბევრ ანთოლოგიაში, მათ შორის ამერიკის ხეში (პოეზიის ეროვნული ფონდი), ენის პოეზიები (ახალი მიმართულებები), პოსტმოდერნული ამერიკული პოეზია: ნორტონის ანთოლოგია, საუკუნის მეორე მხრიდან (მზე და მთვარე), ყველგან (რეალობის ქუჩა), ამერიკელი პოეტები 21-ე საუკუნეში: სადაც ენა ხვდება ლირიკულ ტრადიციას, (ვესლეიანი, 2002), ამერიკული პოეზიის ოქსფორდის წიგნი (ოქსფორდი, , 2006) და წლის საუკეთესო ამერიკული პოეზია, 1988, 2001, 2002, 2004 და 2007 წლებში.

არმანტრაუტმა ორჯერ მიიღო პოეზიის ფონდის გრანტი და იყო კალიფორნიის ხელოვნების საბჭოს სტიპენდიატი 1989 წელს. 2007 წელს მას მიენიჭა თანამედროვე ხელოვნების ფონდის ხელოვანთა ჯილდოს გრანტი. ის ამჟამად არის ერთ-ერთი იმ ათ პოეტს შორის, რომელიც მუშაობს პროექტზე სახელწოდებით : . ტომზე წერა დაიწყო 1998 წელს და პირველი ტომი (შემოთავაზებული ათიდან) გამოიცა 2006 წლის ნოემბერში, შემდეგ კი სამთვიანი ინტერვალით.

, რომელიც გამოქვეყნდა 2018 წლის ნოემბერში, იყო 2018 წლის ეროვნული წიგნის ჯილდოს ფინალისტი პოეზიაში.