iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 782

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 782, მიიღეს 1992 წლის 13 ოქტომბერს, მიესალმა 1992 წლის 4 ოქტომბერს რომში ხელმოწერილ რომის საყოველთაო სამშვიდობო შეთანხმებას, რომელიც გაფორმდა -ს (მთავრობა) და -ს (ამბოხებულები) პარტიებს შორის მოზამბიკის სამოქალაქო ომის დასასრულებლად. საბჭომ დაამტკიცა დროებითი სპეციალური წარმომადგენლის დანიშვნა და მოზამბიკში 25-მდე სამხედრო დამკვირვებლის განლაგება. სპეციალურ წარმომადგენლად დაინიშნა იტალიელი ალდო აჯელო.

რეზოლუცია ასევე მიესალმა მოზამბიკის პრეზიდენტ ჟოაკიმ ჩისანოსა და -ს პრეზიდენტს შორის მიღწეულ შეთანხმებას, რომლის მიხედვითაც ორივე მხარემ აღიარა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის როლი რომის შეთანხმების მონიტორინგსა და გარანტირებაში. საბჭომ გამოხატა მოლოდინი გენერალური მდივნის მომავალი ანგარიშის მიმართ, რომელიც ეხებოდა მოზამბიკში გაეროს ოპერაციის დაფუძნებას; აღნიშნული მისია ოფიციალურად შეიქმნა 797-ე რეზოლუციით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1579

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1579 მიღებულია 2004 წლის 21 დეკემბერს, მას შემდეგ რაც გაიხსენა ლიბერიაში არსებული ვითარების შესახებ ყველა წინა რეზოლუცია, საბჭომ გაახანგრძლივა ქვეყნის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციები — იარაღზე, ხე-ტყეზე და მოგზაურობაზე — 12 თვით, ხოლო ბრილიანტებზე დაწესებული აკრძალვა 6 თვით.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ აღიარა კავშირი ბუნებრივი რესურსების, როგორიცაა ბრილიანტი და ხე-ტყე, უკანონო ექსპლუატაციას, იარაღის უკანონო ვაჭრობასა და დასავლეთ აფრიკაში მიმდინარე კონფლიქტებს შორის, განსაკუთრებით ლიბერიაში. ამასთან დაკავშირებით, აღინიშნა, რომ 2003 წლის რეზოლუციით 1521 დაწესებული ზომები მიზნად ისახავდა კონფლიქტის დაფინანსების შეჩერებას.

რეზოლუციის წინასიტყვაობაში ასევე გამოითქვა შეშფოთება, რომ ყოფილი პრეზიდენტი ჩარლზ ტეილორი და ყოფილი პრეზიდენტის ახლო გარემოცვა ეწეოდნენ საქმიანობას, რომელიც ძირს უთხრიდა რეგიონში მშვიდობასა და სტაბილურობას. აღინიშნა განიარაღებისა და დემობილიზაციის პროცესების დასრულება, ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების პატივისცემა და სამშვიდობო შეთანხმების შესრულება. ასევე გამოითქვა შეშფოთება, რომ გარდამავალ მთავრობას შეზღუდული კონტროლი ჰქონდა ქვეყნის ხე-ტყის მწარმოებელ რეგიონებზე.

ქმედებები
გაეროს ქარტიის მეშვიდე თავის საფუძველზე მოქმედებით, საბჭომ გადაწყვიტა განეახლებინა ლიბერიის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციები, რომლებიც შეეხებოდა იარაღს, ხე-ტყეს, ბრილიანტებსა და მოგზაურობას. ამასთან, უშიშროების საბჭომ კვლავ გაუსვა ხაზი, რომ სანქციები მოიხსნებოდა მაშინ, როდესაც გარდამავალი მთავრობა შეასრულებდა შესაბამის პირობებს, მათ შორის დაბადების მოწმობის სისტემის შექმნას.

ფინანსური სანქციები ჩარლზ ტეილორის წინააღმდეგ, დაწესებული 2004 წლის რეზოლუციით 1532, ძალაში დარჩა, ხოლო ყველა სახელმწიფოს შეახსენეს სანქციების სრულად შესრულების ვალდებულება.

ამასთან, გენერალური მდივნის კოფი ანანის მიერ, 2004 წლის რეზოლუციის 1549 საფუძველზე დანიშნული ხუთწევრიანი ექსპერტთა პანელი ხელახლა შეიქმნა 2005 წლის 21 ივნისამდე, რათა გაეკონტროლებინა სანქციების განხორციელება და მათი გავლენა. პანელი უნდა წარმოედგინა ანგარიში იმის შესახებ, შეასრულა თუ არა ლიბერიამ სანქციების მოხსნის პირობები.

ანალოგიურად, გენერალურ მდივანსაც უნდა წარედგინა ანგარიში სანქციების მოხსნის მიმართულებით მიღწეული პროგრესის შესახებ, გარდამავალ მთავრობასთან, გაეროს მისია ლიბერიაში და დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკურ თანამეგობრობასთან კონსულტაციების საფუძველზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 984

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 984 მიღებულია 1995 წლის 11 აპრილს. ამ რეზოლუციით საბჭომ მისცა უსაფრთხოების გარანტიები იმ არაბირთვულ სახელმწიფოებს, რომლებიც წარმოადგენდნენ ბირთვული იარაღის გაუვრცელებლობის ხელშეკრულების მხარეებს, ბირთვული საფრთხეების წინააღმდეგ.

უშიშროების საბჭომ განაცხადა, რომ ყველა ძალისხმევა უნდა იქნას მიმართული ბირთვული ომის საფრთხის თავიდან ასაცილებლად, ბირთვული იარაღის გავრცელების აღსაკვეთად, ბირთვული ენერგიის მშვიდობიანი გამოყენების სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის ხელშესაწყობად და -ის მნიშვნელობის პოპულარიზაციისთვის. საბჭომ აღიარა არაბირთვული ქვეყნების ინტერესი უსაფრთხოების გარანტიების მიღებასთან დაკავშირებით და აღნიშნა, რომ ეს რეზოლუცია წინ გადადგმული ნაბიჯი იყო ამ მიმართულებით.

საბჭოს მუდმივმა წევრებმა (რომელთაგან ყველა ფლობდა ბირთვულ იარაღს) პირველად ისტორიაში მისცეს უსაფრთხოების გარანტიები არაბირთვულ ქვეყნებს, რომლებიც -ის წევრები იყვნენ. უშიშროების საბჭომ აღიარა მუდმივი წევრების ვალდებულება, იმოქმედონ გაეროს წესდების შესაბამისი დებულებების მიხედვით იმ შემთხვევაში, თუ რომელიმე ქვეყანას დაემუქრებიან ან თავს დაესხმებიან ბირთვული იარაღის გამოყენებით. მუდმივმა წევრებმა ასევე აიღეს ვალდებულება, რომ მსგავსი ინციდენტების შესახებ დაუყოვნებლივ აცნობებდნენ უშიშროების საბჭოს. ნებისმიერ ასეთ შემთხვევაში გაიწეოდა დახმარება გამოძიების ჩასატარებლად და შესაბამისი ზომების მისაღებად საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების აღსადგენად. დაზარალებული ქვეყნის მოთხოვნის შემთხვევაში, მიღებული იქნებოდა ზომები ტექნიკური, სამედიცინო, სამეცნიერო თუ ჰუმანიტარული დახმარების აღმოსაჩენად. გარდა ამისა, საბჭომ გამოხატა მზადყოფნა რეკომენდაცია გაუწიოს შესაბამის ზომებს აგრესიის შედეგად მიყენებული ზარალის საკომპენსაციოდ და მიესალმა ზოგიერთი ქვეყნის განზრახვას, დაუყოვნებლივი დახმარება გაუწიონ დაზარალებულ მხარეს.

-ის მუხლის შესაბამისად, ყველა ქვეყანას მოუწოდეს აწარმოონ მოლაპარაკებები განიარაღების შესახებ და შეიმუშაონ ხელშეკრულება სრული განიარაღების თაობაზე საერთაშორისო კონტროლის ქვეშ. რეზოლუციამ ასევე კიდევ ერთხელ დაადასტურა წესდების 51-ე მუხლით გათვალისწინებული ქვეყნის თავდაცვის უფლება თავდასხმის შემთხვევაში.

984-ე რეზოლუციის ფარგლებში, საფრანგეთმა, რუსეთმა, გაერთიანებულმა სამეფომ და აშშ-მა აიღეს ვალდებულება, არ გამოიყენონ ბირთვული იარაღი -ის წევრი არაბირთვული სახელმწიფოების წინააღმდეგ, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ თავად გახდებიან თავდასხმის ობიექტები; მხოლოდ ჩინეთის მიერ გაცემული გარანტია ბირთვული იარაღის გამოუყენებლობის შესახებ იყო აბსოლუტური და უპირობო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 835

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 835 ერთხმად მიიღეს 1993 წლის 2 ივნისს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა 668 (1990), 745 (1992), 810 (1993), 826 (1993) და სხვა შესაბამისი რეზოლუციები, მან მადლიერება გამოხატა კამბოჯაში გაეროს გარდამავალი ორგანოს მიმართ ქვეყანაში ჩატარებული არჩევნების შემდგომ პერიოდში გაწეული საქმიანობისთვის.

საბჭომ მაღალი შეფასება მისცა გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის სპეციალური წარმომადგენლის, იასუში აკაშის ძალისხმევას კამბოჯაში არსებული მრავალი სირთულისა და დაბრკოლების მიუხედავად გაწეული მხარდაჭერისთვის. მან ასევე პატივი მიაგო კამბოჯის მაშინდელ მეფეს, ნოროდომ სიანუკს უმაღლესი ეროვნული საბჭოს ლიდერობისთვის და იმ კამბოჯელებს, რომლებმაც არჩევნებში მიიღეს მონაწილეობა. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა მოსაზრება, რომ არჩევნები ჩატარდა თავისუფალ და სამართლიან გარემოში.

საბჭომ მოუწოდა გენერალურ მდივანს, რაც შეიძლება მალე წარედგინა ანგარიში არჩევნების მიმდინარეობის შესახებ და გამოხატა მზადყოფნა, მხარი დაეჭირა ახლად არჩეული დამფუძნებელი კრებისთვის ახალი მთავრობის ჩამოყალიბებასა და კონსტიტუციის შემუშავებაში. პოლიტიკურ პარტიებს შორის არსებული გარკვეული უკმაყოფილების ფონზე, საბჭომ მოუწოდა ყველა მხარეს, პატივი ეცათ არჩევნების შედეგებისთვის და ყველაფერი გაეკეთებინათ დემოკრატიული მთავრობის მშვიდობიანი ჩამოყალიბებისთვის. დასასრულს, საერთაშორისო თანამეგობრობას მოუწოდეს, წვლილი შეეტანათ კამბოჯის რეაბილიტაციასა და აღმშენებლობაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1894

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1894 ერთხმად მიიღეს 2009 წლის 11 ნოემბერს.

რეზოლუცია
ღრმა მწუხარების გამოხატვით, რომ შეიარაღებული კონფლიქტების დროს მსხვერპლთა აბსოლუტურ უმრავლესობას მშვიდობიანი მოსახლეობა შეადგენს, უშიშროების საბჭომ დღეს კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი მზადყოფნა, უპასუხოს მშვიდობიანი მოსახლეობის მიზანში ამოღებას და ჰუმანიტარული დახმარების დაბლოკვას, ამ საკითხზე ერთდღიანი დებატების გახსნისას.

ერთხმად [[გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1894-ე (2009) რეზოლუციის მიღებით აღნიშნეს შეიარაღებული კონფლიქტის დროს მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვისადმი სისტემატური მუშაობის მეათე წლისთავი - საბჭომ მოითხოვა, რომ კონფლიქტის მხარეებს მკაცრად დაეცვათ კანონმდებლობა ადამიანის უფლებებისა და ლტოლვილთა შესახებ , ასევე დაეცვათ საბჭოს რეზოლუციები, რომლებიც მოუწოდებდნენ მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვისა და ჰუმანიტარული დახმარების შეუფერხებლად ხელმისაწვდომობისკენ.

აღნიშნა, რომ მშვიდობიანი მოსახლეობის მიზანმიმართული თავდასხმა, აგრეთვე საერთაშორისო სამართლის სისტემატური, აშკარა და ფართომასშტაბიანი დარღვევები, შესაძლოა წარმოედგინა საფრთხე საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებისთვის, და საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა საკუთარი მზადყოფნა, [[გაეროს ქარტია|გაეროს ქარტიის]] შესაბამისად, რათა განეხილა შესაბამისი ზომები დამრღვევათა წინააღმდეგ. მოუწოდა კონფლიქტის ყველა მხარეს, გაეძლიერებინათ მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვა ყველა დონეზე ცნობიერების ამაღლების გზით, განსაკუთრებით შეიარაღებული ძალებისთვის წვრთნების, ბრძანებების და ინსტრუქციების გაცემით.
ასევე, ტექსტის მიხედვით, საბჭომ აღიარა,აუცილებლობა დაცვის საკითხის ადრეულ ეტაპზევე გათვალისწინების სამშვიდობო მისიების მანდატების ფორმულირებისას, აგრეთვე დაცვის მანდატების განხორციელებისთვის ყოვლისმომცველი სახელმძღვანელო პრინციპების არსებობა. საბჭომ გენერალურ მდივანს სთხოვა, შესაბამის მხარეებთან კონსულტაციით, შეემუშავებინა ამ მიზნით ოპერაციული კონცეფცია.

ფართომასშტაბიანი ტექსტის სხვა ტერმინებით, საბჭომ ხაზი გაუსვა დაცვის მანდატების განხორციელებისადმი ყოვლისმომცველი მიდგომის საჭიროებას - სხვა მოსაზრებებთან ერთად, ეკონომიკური ზრდის, კარგი მმართველობის, დემოკრატიის, კანონის უზენაესობისა და ადამიანის უფლებების პატივისცემაზე ყურადღების გამახვილებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 789

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 789,მიიღეს 1992 წლის 25 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ, მათ შორის 365 (1974), 367 (1975), 541 (1983), 550 (1984) და 774 (1992), და გაეცნო გენერალური მდივნის ანგარიშს, მოუწოდა ყველა დაინტერესებულ მხარეს, განეხორციელებინათ ნდობის აღდგენის ღონისძიებათა პაკეტი.

საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი მხარდაჭერა „იდეების ნაკრების“ მიმართ და აღნიშნა, რომ არსებული სტატუს-კვო მიუღებელია. მან ასევე მოუწოდა თურქულ მხარეს, რომელსაც დააკისრა პასუხისმგებლობა მოლაპარაკებების ჩავარდნაზე, დაეკავებინა „იდეების ნაკრების“ შესაბამისი პოზიციები.

საბჭო მიესალმა ორივე მხარის განცხადებას იმის შესახებ, რომ ისინი კვლავ შეხვდებოდნენ ერთმანეთს 1993 წლის მარტში და წარადგინა ღონისძიებების ერთობლიობა, რომელიც მიზნად ისახავდა ურთიერთნდობის გაღრმავებას. წინადადებები მოიცავდა:

(ა) კვიპროსის რესპუბლიკაში უცხოური ჯარების რაოდენობის შემცირებას თავდაცვის ხარჯების შემცირებასთან ერთად;

(ბ) ორივე მხარისადმი მოწოდებას, ითანამშრომლონ კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალებთან 1989 წლის „პერსონალისგან დაცლის“ შეთანხმების გასაფართოებლად;

(გ) -ის კონტროლის გავრცელებას ქალაქ ვაროშაზე;

(დ) ორ თემს შორის კონტაქტების წახალისებას გაეროს ბუფერული ზონის გასწვრივ გადაადგილებაზე შეზღუდვების შემცირების გზით;

(ე) ბუფერულ ზონაში უცხოელი ვიზიტორების გადასვლაზე დაწესებული შეზღუდვების შემცირებას;

(ვ) ორივე მხარის მიერ ორთემობრივი პროექტების შეთავაზებას და მზაობას კვიპროსის მასშტაბით საყოველთაო აღწერის ჩასატარებლად;

(ზ) ორივე მხარის მიერ ტერიტორიული კორექტირებით დაზარალებული პირების განსახლებისა და რეაბილიტაციის, ასევე ეკონომიკური განვითარების პროგრამის შესახებ ტექნიკურ-ეკონომიკური კვლევების ჩატარებას.

საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, თვალი ედევნებინა ზემოაღნიშნული ღონისძიებების შესრულებისთვის, მათ შორის, მოემზადებინა წინადადებები მოლაპარაკებების პროცესის ეფექტურობის ასამაღლებლად და ამ საკითხზე მუდმივი კავშირი ჰქონოდა უშიშროების საბჭოსთან. 1993 წლის მარტის შეხვედრების დასრულების შემდეგ, რეზოლუცია ბუტროს-გალისგან მოითხოვდა ერთობლივი შეხვედრების შესახებ ანგარიშის წარდგენას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 840

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 840 ერთხმად მიიღეს 1993 წლის 15 ივნისს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა 668 (1990), 745 (1992), 810 (1993), 826 (1993), 835 (1993) და სხვა შესაბამისი რეზოლუციები, მან მხარი დაუჭირა კამბოჯაში 1993 წელს ჩატარებული საყოველთაო არჩევნების შედეგებს.

საბჭომ პატივი მიაგო ყოფილ მეფეს, ნოროდომ სიანუკს უმაღლესი ეროვნული საბჭოს ლიდერობისთვის, ასევე გაეროს გარდამავალ ორგანოს და გენერალური მდივნის სპეციალურ წარმომადგენელს, იასუში აკაშის საარჩევნო პროცესის დროს გაწეული ძალისხმევისთვის, რომელიც თავისუფალ და სამართლიან არჩევნებად გამოცხადდა.

საბჭომ მოუწოდა ყველა პოლიტიკურ პარტიას, სრულად ეცათ პატივი არჩევნების შედეგებისთვის და ეთანამშრომლათ გარდამავალ პერიოდში სტაბილურობის შესანარჩუნებლად და ეროვნული შერიგების ხელშესაწყობად. მხარდაჭერა გამოეცხადა ახლად არჩეულ დამფუძნებელ კრებას, რომელმაც დაიწყო მუშაობა კონსტიტუციის შემუშავებაზე და რომელიც შემდგომში საკანონმდებლო ორგანოდ გარდაიქმნებოდა.

გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, დაევალა 1993 წლის ივლისის შუა რიცხვებისთვის წარედგინა ანგარიში და რეკომენდაციები იმ შესაძლო როლის შესახებ, რომელიც გაეროსა და მის სააგენტოებს შეეძლოთ შეესრულებინათ პარიზის შეთანხმებების შესაბამისად „“-ის მანდატის დასრულების შემდეგ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 796

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 796, მიიღეს 1992 წლის 14 დეკემბერს, გაეცნო გენერალური მდივნის ანგარიშს იმის შესახებ, რომ არსებული გარემოებების გამო, კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების ყოფნა კვლავ აუცილებელი იყო მშვიდობიანი მოგვარებისთვის. საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივანს, 1993 წლის 31 მაისამდე კვლავ წარედგინა ანგარიში რეზოლუციის იმპლემენტაციის მიმდინარეობის შესახებ.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის 365-ე რეზოლუცია (1974), გამოხატა შეშფოთება შექმნილი ვითარების გამო, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს მშვიდობისთვის ერთობლივი მუშაობისკენ და კიდევ ერთხელ გააგრძელა კვიპროსში სამშვიდობო ძალების განლაგების ვადა (რომელიც თავდაპირველად 186-ე რეზოლუციით (1964) განისაზღვრა) 1993 წლის 15 ივნისამდე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 847

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 847 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 30 ივნისს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა 743-ე რეზოლუცია (1992) და გაეროს დამცავ ძალებთან დაკავშირებული ყველა შემდგომი რეზოლუცია, მან დაგმო სამხედრო თავდასხმები ხორვატიასა და ბოსნია-ჰერცეგოვინაში. საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება, გაეგრძელებინა „“-ის მანდატი 1993 წლის 30 სექტემბრამდე.

ხაზგასმით აღინიშნა ყოფილი იუგოსლავიის ტერიტორიაზე არსებული სხვადასხვა კონფლიქტის პოლიტიკური გზით მოგვარების, ასევე მაკედონიის რესპუბლიკაში ნდობისა და სტაბილურობის უზრუნველყოფის მნიშვნელობა. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა იმ წევრი სახელმწიფოების ტერიტორიული მთლიანობა, სადაც განლაგებული იყო სამშვიდობო ძალები. რეზოლუციამ ასევე მოუწოდა ყველა მხარეს და სხვა დაინტერესებულ პირებს, მიეღწიათ შეთანხმებისთვის ხორვატიაში ნდობის აღდგენის ღონისძიებების შესახებ. ეს მოიცავდა ზაგრებსა და სანაპირო ქალაქ სპლიტს შორის სარკინიგზო ხაზის, ზაგრებისა და ჟუპანიას დამაკავშირებელი ავტომაგისტრალისა და ადრიატიკის ნავთობსადენის გახსნას. გარდა ამისა, მოთხოვნილი იყო მასლენიცას სრუტეზე შეუფერხებელი მოძრაობის უზრუნველყოფა და ხორვატიის ყველა რეგიონისა თუ გაეროს დაცული ტერიტორიების ელექტროენერგიითა და წყლით მომარაგების აღდგენა.

საბჭომ გამოხატა მტკიცე ნება „“-ის უსაფრთხოებისა და გადაადგილების თავისუფლების უზრუნველსაყოფად. გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ გააგრძელა მისი მანდატი და სთხოვა გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, წარედგინა ანგარიში მოცემული რეზოლუციის შესრულების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1461

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1461 მიღებულ იქნა ერთხმად 2003 წლის 30 იანვარს. ისრაელსა და ლიბანთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის, მათ შორის 425 (1978) და 1428 (2002) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, გაეროს უშიშროების საბჭომ დაადგინა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების მანდატის გაგრძელება ექვსი თვით, 2003 წლის 31 ივლისამდე.

გაეროს უშიშროების საბჭომ გაიხსენა გაეროს გენერალური მდივნის კოფი ანანის დასკვნა. ანანის დასკვნის თანახმად, ისრაელმა ისრაელის შეიარაღებული ძალები ლიბანიდან 2000 წლის 16 ივნისისთვის გაიყვანა, 425 რეზოლუციის შესაბამისად. გაეროს უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების ოპერაციის დროებით ხასიათს და აღნიშნა ლიბანში დროებითი ძალების მანდატის სამი ნაწილიდან ორი ნაწილის შესრულების ფაქტი.

გაეროს გენერალურ მდივანს კოფი ანანს დაევალა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების რეკონფიგურაციისა და გადანაწილების პროცესის განხორციელების გაგრძელება. ლიბანის მთავრობას მოუწოდეს შექმნას მშვიდი გარემო და აღადგინოს ლიბანის მთავრობის ავტორიტეტი სამხრეთ ლიბანში შეიარაღებული ძალების განლაგების გზით. მხარეებს მოუწოდეს, უზრუნველყონ გაეროს დროებითი ძალების გადაადგილების სრული თავისუფლება და ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების უსაფრთხოება. ისრაელსა და ლიბანს მოუწოდეს, შეასრულონ ვალდებულებები გაეროს მიერ იდენტიფიცირებული გასვლის ხაზის პატივისცემასთან დაკავშირებით, ხოლო გასვლის ხაზის ყველა საჰაერო, საზღვაო და სახმელეთო დარღვევა დაგმეს. აღნიშნული დარღვევები გაეროს უშიშროების საბჭოს შეშფოთებას იწვევს.

რეზოლუციამ მხარი დაუჭირა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების ძალისხმევას გასვლის ხაზის დარღვევების მონიტორინგისა და ნაღმების გაწმენდის კუთხით. გაეროს გენერალურ მდივანს კოფი ანანს დაევალა ლიბანის მთავრობასთან და კონტინგენტის გამომგზავნ ქვეყნებთან კონსულტაციების გაგრძელება აღნიშნული რეზოლუციის შესრულებასთან დაკავშირებით. გაეროს უშიშროების საბჭომ გაეროს გენერალურ მდივანს დაავალა ანგარიშის წარდგენა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების საქმიანობის, მათ შორის ტექნიკური რეკონფიგურაციის, და გაეროს ზავის ზედამხედველობის ორგანიზაციის მიერ შესრულებული დავალებების შესახებ.

საბოლოოდ, რეზოლუციამ ხაზი გაუსვა ახლო აღმოსავლეთში სამართლიანი და მდგრადი მშვიდობის მნიშვნელობას, გაეროს უშიშროების საბჭოს შესაბამისი რეზოლუციების, მათ შორის 242 (1967) და 338 (1973) საფუძველზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 833

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 833, მიიღეს 1993 წლის 27 მაისს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა რეზოლუციები 687 (1991), 689 (1991), 773 (1992) და 806 (1993), ასევე გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის ანგარიში, ხაზი გაუსვა გაეროს ერაყ-ქუვეითის საზღვრის დემარკაციის კომისიის მიერ მიმდინარე მუშაობას.

რეზოლუციამ შეახსენა მხარეებს, რომ გაეროს ერაყ-ქუვეითის საზღვრის დემარკაციის კომისიის მიზანი იყო არა ტერიტორიების ხელახალი გადანაწილება, არამედ პირველად მოენიშნა ქუვეითსა და ერაყს შორის საზღვრის ზუსტი კოორდინატები იმ შეთანხმების საფუძველზე, რომელიც ორ ქვეყანას შორის 1963 წელს გაფორმდა. ერაყს შეახსენეს მისი ვალდებულებები 687-ე რეზოლუციის მიხედვით, რომელიც ცეცხლის შეწყვეტის საფუძველს წარმოადგენდა. საბჭო ასევე მიესალმა გენერალური მდივნის გადაწყვეტილებას, რომელიც მოითხოვდა გაეროს ერაყ-ქუვეითის სადამკვირვებლო მისიისგან კომისიის მიერ დემარკირებული დემილიტარიზებული ზონის საზღვრების საბოლოო დადგენას.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა უშიშროების საბჭომ მოიწონა და დააფასა საზღვრის დემარკაციის კომისიის მიერ შესრულებული სამუშაო მისი დასრულებისთანავე. მან ასევე კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ კომისიის გადაწყვეტილებები საზღვრის შესახებ იყო საბოლოო და მოითხოვა, რომ ერაყსა და ქუვეითს პატივი ეცათ საერთაშორისო საზღვრების ხელშეუხებლობისთვის.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1083

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1083, რომელიც ერთხმად მიიღეს 1996 წლის 27 ნოემბერს, ლიბერიაში არსებული ვითარების შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 1071-ე (1996) რეზოლუციის გათვალისწინებით, გაეროს ლიბერიის დამკვირვებელთა მისიის მანდატს 1997 წლის 31 მარტამდე აგრძელებს და მისიასთან დაკავშირებულ საკითხებს განიხილავს.

უშიშროების საბჭომ აღნიშნა, რომ ლიბერიაში მოქმედი დაჯგუფებები კვლავ აგრძელებდნენ ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დარღვევას. საბჭო მიესალმა განიარაღების პროცესს აბუჯას შეთანხმების შესაბამისად და ყველა მხარეს მოუწოდა მასში მონაწილეობაზე, ადრე მიღებული შეთანხმების მიხედვით.

ყველა დაჯგუფებას სთხოვეს საბრძოლო მოქმედებების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა, განიარაღების დროული დასრულება და 1996 წლის აგვისტოს შეხვედრაზე დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობის მიერ მიღებული გადაწყვეტილებების დაცვა. ეს უკანასკნელი გადამწყვეტი იყო 1997 წლის არჩევნების დაგეგმილ ვადებში ჩასატარებლად, ხოლო საერთაშორისო თანამეგობრობას მოუწოდეს ლიბერიაში რეაბილიტაციის პროექტებისა და სასწავლო პროგრამების მხარდაჭერისკენ. უშიშროების საბჭომ ასევე მკაცრად დაგმო ბავშვი ჯარისკაცების მომზადება და გამოყენება და მათი დემობილიზაცია მოითხოვა. დაგმობილ იქნა თავდასხმები დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკური თანამეგობრობის მონიტორინგის ჯგუფზე , -სა და ჰუმანიტარული დახმარების სააგენტოებზე, ასევე ხაზი გაესვა ადამიანის უფლებების დაცვის მნიშვნელობას.

გარდა ამისა, ყველა ქვეყანას მოუწოდეს ლიბერიის წინააღმდეგ 788-ე (1992) რეზოლუციით დაწესებული იარაღის ემბარგოს მკაცრი დაცვისკენ და დარღვევების შესახებ 985-ე (1995) რეზოლუციით შექმნილი კომიტეტისთვის შეტყობინებისკენ. დასასრულს, გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალს სთხოვეს, 1997 წლის 31 იანვრისთვის წარედგინა ანგარიში 1997 წლის არჩევნებისთვის გაეროს მხარდაჭერის შესაძლო რეკომენდაციების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 860

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 860 ერთხმად მიიღეს 1993 წლის 27 აგვისტოს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა 668 (1990), 745 (1992), 840 (1993) და სხვა შესაბამისი რეზოლუციები კამბოჯის შესახებ, მან დაადასტურა კამბოჯაში გაეროს გარდამავალი ორგანოს გაყვანის გეგმები.

პატივი მიაგეს ყოფილ მეფეს, ნოროდომ სიანუკს ქვეყანაში მშვიდობის, სტაბილურობისა და ნამდვილი ეროვნული შერიგების მიღწევაში გაწეული დახმარებისთვის. საბჭომ გაიხსენა, რომ პარიზის შეთანხმებების თანახმად, გარდამავალი პერიოდი დასრულდებოდა მაშინ, როდესაც არჩეული დამფუძნებელი კრება დაამტკიცებდა კონსტიტუციას და გარდაიქმნებოდა საკანონმდებლო ორგანოდ და მთავრობად. ასევე აღინიშნა კამბოჯის დროებითი ერთობლივი ადმინისტრაციის თხოვნა „“-ის მანდატის შენარჩუნების შესახებ ახალი მთავრობის ჩამოყალიბებამდე.

საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა პარიზის შეთანხმებების შესაბამისად კონსტიტუციის შემუშავების დასრულების მნიშვნელობა და დაადასტურა, რომ „“-ის ფუნქციები შეწყდებოდა 1993 წლის სექტემბერში ახალი მთავრობის შექმნისთანავე. რეზოლუციის დასასრულს საბჭომ დაადგინა, რომ ძალების გაყვანის პროცესი დასრულდებოდა 1993 წლის 15 ნოემბრისთვის, რათა უზრუნველყოფილი ყოფილიყო „“-ის სამხედრო კომპონენტის უსაფრთხო და ორგანიზებული გამოსვლა ქვეყნიდან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1270

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1270 მიიღესს 1999 წლის 22 ოქტომბერს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა 1171 (1998), 1181 (1998), 1231 (1999) და 1260 (1999) რეზოლუციები სიერა-ლეონეში არსებული ვითარების შესახებ და 1265 (1999) რეზოლუცია შეიარაღებულ კონფლიქტებში სამოქალაქო პირთა დაცვის შესახებ. უშიშროების საბჭომ დააფუძნა გაეროს მისია სიერა-ლეონეში , რათა დახმარებოდა მხარეებს ლომეს სამშვიდობო შეთანხმების იმპლემენტაციაში.

სიერა-ლეონეს მთავრობამ და ქვეყანაში მოქმედმა ამბოხებულებმა მნიშვნელოვანი ნაბიჯები გადადგეს 1999 წლის 7 ივლისს ლომეში გაფორმებული სამშვიდობო შეთანხმების შესასრულებლად. მიმდინარეობდა მზადება ყოფილი მებრძოლების, მათ შორის ბავშვი ჯარისკაცების, განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციისთვის. საბჭომ მოუწოდა რევოლუციურ გაერთიანებულ ფრონტს , სამოქალაქო თავდაცვის ძალებს, სიერა-ლეონეს ყოფილ შეიარაღებულ ძალებს/შეიარაღებული ძალების რევოლუციურ საბჭოს და ყველა სხვა შეიარაღებულ ჯგუფს, დაეყარათ იარაღი. ამავდროულად, საბჭომ დაგმო ამბოხებულთა მიერ მძევლების, მათ შორის სიერა-ლეონეში გაეროს დამკვირვებელთა მისიისა და დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების მონიტორინგის ჯგუფის პერსონალის აყვანის ფაქტები.

უშიშროების საბჭომ ექვსი თვის ვადით დააფუძნა შემდეგი მანდატით:

(ა) თანამშრომლობა სიერა-ლეონეს მთავრობასთან და ლომეს სამშვიდობო შეთანხმების სხვა მხარეებთან;

(ბ) დახმარება განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროცესში (დაახლოებით 45,000 ამბოხებული მებრძოლისთვის);

(გ) წარმომადგენლობის დამკვიდრება ქვეყნის საკვანძო პუნქტებში;

(დ) გაეროს პერსონალის უსაფრთხოებისა და გადაადგილების თავისუფლების უზრუნველყოფა;

(ე) შეთანხმებული ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დაცვის მონიტორინგი;

(ვ) ნდობის აღდგენის მექანიზმების განვითარების ხელშეწყობა;

(ზ) ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდების გაადვილება;

(თ) გაეროს პერსონალის ოპერაციების მხარდაჭერა;

(ი) სიერა-ლეონეში დაგეგმილი არჩევნების მხარდაჭერა.

მისია უნდა შემდგარიყო 6,000-მდე სამხედრო მოსამსახურისგან, მათ შორის 260 სამხედრო დამკვირვებლისგან. მან გადაიბარა წინა ოპერაციის, -ის ფუნქციები, რომელიც -ის დაფუძნებისთანავე შეწყდა. მისია -თან კოორდინაციით უნდა ემოქმედა. გარდა ამისა, გაეროს წესდების თავის საფუძველზე, საბჭომ მისიას მისცა უფლებამოსილება, მიეღო საჭირო ზომები საკუთარი უსაფრთხოების, პერსონალის გადაადგილების თავისუფლების უზრუნველსაყოფად და მშვიდობიანი მოსახლეობის პირდაპირი საფრთხისგან დასაცავად.

რეზოლუციაში ასევე აღინიშნა, რომ ლტოლვილები უნდა დაბრუნდნენ საკუთარ სახლებში, ჰუმანიტარული დახმარების გაგრძელება სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია და აუცილებელია კონფლიქტის შედეგად დაზარალებული ბავშვების საჭიროებებზე რეაგირება. ბოლოს, გენერალურ მდივანს, კაფი ანანს, დაევალა ყოველ 45 დღეში ერთხელ წარედგინა ანგარიში სამშვიდობო პროცესის მიმდინარეობის შესახებ.