iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
თეიმურაზ II მუხრანბატონი

თეიმურაზ მუხრანბატონი (დ. 1649 – გ. 1688) – სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის მარცხენა სადროშოს მეთაური 1667-1688 წლებში.

ბიოგრაფია
თეიმურაზი დაიბადა 1649 წელს, კონსტანტინე მუხრანბატონისა და დარეჯან აბაშიძის ოჯახში.

1667 წელს, მამამისი გარდაიცვალა. იგი გახდა სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის სადროშოს მეთაური. აგრეთვე, ის იყო მდივანბეგი 1668-1688 წლებში.

ოჯახი და შვილები
თეიმურაზ მუხრანბატონი დაქორწინებული იყო ორჯერ: პირველად მან ცოლად შეირთო ანა, ხოლო მეორედ ქეთევან ორბელიანი.

მას ჰყავდა 4 ვაჟი:
ოტია მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1719)
ადარნასე მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1701)
ბაგრატ მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1703)
კონსტანტინე (მუხრანბატონი) (გარდაიცვალა 1716)
კოლხეთის აჯანყება

კოლხეთის აჯანყება — კოლხ დიდებულთა აჯანყება, რომელიც მიმდინარეობდა ძვ. წ. 88-85 წწ-ში. დიდებულთა ნაწილი აუჯანყდა პონტოს მეფე მითრიდატე ევპატორს. მათ მოითხოვეს უფლებების გაზრდა, ხოლო საკუთარ მმართველად მითრიდატეს შვილი მითრიდატე. კოლხეთიდან პონტოს საკმაოდ დიდი რესურსები მიდიოდა გემთმშენებლობისთვის და სელი აფრებისთვის. ასევე მეზღვაურები და ცოცხალი სამხედრო ძალა. რომთან ომის პირობებში ეს რეგიონი მითრიდატე ევპატორისთვის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი დასაყრდენი ძალა იყო, ამიტომაც რომის კამპანიიდან დაბრუნებულმა კოლხი დიდებულების მოთხოვნები დააკმაყოფილა. გაუზარდა მათ უფლებები საშინაო საქმეებში და მათ ქვეყანაში დაბალი რანგის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მაგივრდად, რომელიც აქამდე დიოსკურიიდან განაგებდა პონტოს ადმინისტრაციის ქვეშ მყოფ კოლხურ პროვინციებს. გაგზავნა საკუთარი ძე მითრიდატე, რომელიც ქვეყნის სიღრმეში ქალაქ სურიუმში (ვანი) მიიღეს კოლხმა დიდებულებმა და სწორედ იქიდან მართავდა კოლხურ პროვინციებს.

შესაძლოა აჯანყებამდე და მის პერიოდში მითრიდატესა და კოლხ დიდებულებს შორის რაღაც კავშირი არსებობდა. უფრო ადრე, მითრიდატე უმცროსი ერთი პერიოდი კოლხეთის სატრაპიც იყო თუმცა მცირე ხნით, რადგან მითრიდატე ევპატორი საკუთარი გარემოცვიდან სხვადასხვა ადამიანს აგზავნიდა კოლხეთის მმართველად, მათი რიცხვი მოკლე ხანში საკმაოდ დიდი იყო როგორც სტრაბონი აღნიშნავს. ევპატორმა შეიტყო ამ კავშირის შესახებ და ძვ.წ. 83 წელს ხუთი ათასი საუკეთესო მეომრისაგან შემდგარი მხედრობა გაგზავნა მითრიდატე უმცროსის წინააღმდეგ. კოლხეთში პონტოს მეფეს სამხედრო ექსპედიცია საკმაოდ ფართომასშტაბიანი გამოდგა. ეშერა და ვანი პონტოელებს ბრძოლით აუღიათ — ამაზე მეტყველებს არქეოლოგიური მასალა. აპიანე ალექსანდრიელი გვაუწყებს : საბოლოოდ აჯანყების შედეგებმა მცირე ხანს გასტანა და მითრიდატეს სიკვდილის შემდეგ კოლხეთი ისევ სატრაპია გახდა.
რეალ სარაგოსა (საფეხბურთო კლუბი)

„რეალ სარაგოსა“ — ესპანური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1932 წელს, არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ქალაქ სარაგოსაში. ასპარეზობს ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ ლა რომარედაზე, რომელიც 34 596 მაყურებელს იტევს.

კლუბმა ისტორიის დიდი ნაწილი გაატარა პრიმერა დივიზიონში. 6-ჯერ გახდა ესპანეთის თასის გამარჯვებული და 1994-95 წლების სეზონის თასების მფლობელთა თასის მფლობელი. კლუბის ტრადიციული ფერები არის თეთრი მაისურები და გეტრები, მუქი ლურჯი შორტებით.

2007 წლის სამთავრობო კვლევის მიხედვით, კლუბის მხარდამჭერებს შეადგენდნენ ესპანეთის მოსახლეობის 2.7%, რაც მე-7 იყო მაჩვენებლით.

ტიტულები
ესპანეთის თასი
გამარჯვებული (6): 1963/64, 1965/66, 1985/86, 1993/94, 2000/01, 2003/04
ფინალისტი (5): 1962/63, 1964/65, 1975/76, 1992/93, 2005/06
ესპანეთის სუპერთასი
გამარჯვებული : 2004
ფინალისტი (2): 1994, 2001
სეგუნდა დივიზიონი
ჩემპიონი (1): 1977/78
უეფა-ს თასების მფლობელთა თასი
გამარჯვებული (1): 1994/95
უეფა-ს სუპერთასი
ფინალისტი (1): 1995
საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასი
გამარჯვებული (1): 1963/64
ფინალისტი (1): 1965/66
ნატალია გერმანი

ნატალია გერმანი (დ. 20 მარტი, 1969) — მოლდოველი პოლიტიკოსი, რომელიც იყო მოლდოვის საგარეო ურთიერთობებისა და ევროპული ინტეგრაციის მინისტრი და მოლდოვის ვიცე-პრემიერი 2013 წლის მაისიდან 2016 წლის იანვრამდე.

დაიბადა 1969 წელს, კიშინიოვში, მოლდოვის პირველი პრეზიდენტის ოჯახში. სწავლობდა მოლდოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. სწავლის დამთავრების შემდეგ გახდა ელჩი ავსტრიაში და ეუთოს წარმომადგენელი 2002 წლიდან 2006 წლამდე. 2006 წლიდან კი — შვედეთის, ფინეთის და ნორვეგიის ელჩი.
ასპაზია

ასპაზია (დ. 16 მარტი,1865 — გ. 5 ნოემბერი,1943) — ლატვიელი პოეტი და დრამატურგი

ბიოგრაფია
ასპაზია დაიბადა მდიდარ ოჯახში 1865 წელს.გაიზარდა ელგავაში, სადაც სწავლობდა და აქტიურად იყო ჩართული ახალგაზრდულ ორგანიზაციებში. გიმნაზიაში სწავლის დამთავრებამდე ერთი წლით ადრე სწავლა მიატოვა და ცოლად გაჰყვა ვილჰელმ მაქს ვალტერს. მოგვიანებით დაინტერესდა ლიტერატურით, ძირითადად გერმანელი ავტორებით. მისი ნამუშევარი პირველად 1887 წელს გამოქვეყნდა. 1891 წელს მეუღლეს დაშორდა და 1893 წლამდე იაუნსვირლაუკაში მასწავლებლად მუშაობდა.1893 წელს რიგაში დასახდა და ჟურნალისტად დაიწყო მუშაობა. 1894 წელს დაიდგა მისი პირველი პიესები.

ამ პერიოდში ის შეხვდა რაინისს, რომელიც იყო გაზეთის რედაქტორი, პოეტი, იურისტი და ახალი დინების ლიდერი. მისი გავლენით ასპაზია მალე შეუერთდა მოძრაობას. წყვილი 1897 წელს დაქორწინდა და ახალი დინების დაშლის შემდეგ პანევეჟისში გადავიდნენ. ამავე წელს გამოსცა პირველი კრებული. პოლიტიკური საქმიანობის გამო რაინისი გადაასახლეს 1897–1903 წლებში და ასპაზიაც მასთან ერთად გაემგზავრა. ამ პერიოდში ერთად თარგმნეს გოეთეს უამრავი ნაშრომი. ლატვიაში დაბრუნების შემდეგ ლაინისი ისევ ჩაერთო პოლიტიკაში და სოციალისტური მოძრაობის წევრი გახდა.

1905 წელს რუსეთში რევოლუცია დაიწყო. პროტესტს რიგაში გამოეხმაურნენ და 1905 წლის 13 იანვარს
უამრავი დემონსტრანტი დაიღუპა. ასპაზიამ და რაინისმა ნაწარმოებები შექმნეს, რომელთა მთავარი თემა რუსეთის იმპერიისგან გამოცალკევება იყო. პასუხად ცარმა რევოლუციონერების დაჭერის და დახვრეტის ბრძანება გასცა. ასპაზიამ და რაინისმა შვეიცარიაში გაქცევა გადაწყვიტეს. ისინი 1905 წლიდან 1920 წლამდე შვეიცარიულ სოფელში, კასტაგნოლაში ცხოვრობდნენ.

პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ლატვიაში დაბრუნდნენ. ასპაზია შეუერთდა ფემინისტურ და მუშათა მოძრაობებს. 1929 წელს რაინისის გარდაცვალების შემდეგ ასპაზია განმარტოებით ცხოვრობდა რიგასთან ახლოს, სადაც 1943 წელს გარდაიცვალა.
უკანასკნელი ადამიანი დედამიწაზე (ეპიზოდების სია)

„უკანასკნელი ადამიანი დედამიწაზე“ — ამერიკული პოსტაპოკალიფსის ჟანრის კომედიური ტელესერიალი, შექმნილი უილ ფორტეს მიერ. მისი პრემიერა გაიმართა -ზე, 2015 წლის 1 მარტს, რომელიც 2015 წლის 27 სექტემბერს დაიწყო. 2016 წლის 24 მარტს ცნობილი გახდა, რომ გამოვიდოდა მესამე სეზონი, რომლის პრემიერა გაიმართა 2016 წლის 25 სექტემბერს.

2017 წლის 10 მაისს -მა გამოაცხადა მომავალი, მეოთხე სეზონის მომზადების შესახებ. სეზონი იმავე წლის 1 ოქტომბერს დაიწყო.

2017 წლის 1 ოქტომბრისთვის ეთერში გავიდა სერიალის 50 ეპიზოდი.

სერიალის მიმოხილვა
ეპიზოდები
სეზონი 1 (2015)
სეზონი 2 (2015–16)
სეზონი 3 (2016–17)
სეზონი 4 (2017–18)
აშოთან II (მუხრანბატონი)

აშოთან მუხრანბატონი (გ. 1697) — სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის სადროშოს უფროსი 1688-1692 წლებში.

აშოთან მუხრანბატონი ერთ-ერთი ვერსიით, იყო ქაიხოსრო მუხრანბატონის ვაჟი, ხოლო მეორე ვერსიით, კონსტანტინე (მუხრანბატონი)სა. ისტორიკოს კირილ თუმანოვის მიხედვით, აშოთანი იყო ქაიხოსრო მუხრანბატონის ვაჟი.

აშოთან მუხრანბატონი იყო მისი ნათესავის, ქართლის მეფე გიორგი -ის მოკავშირე. როცა ის 1688 ირანის შაჰმა სულეიმან -მა ტახტიდან გადააყენა, გიორგისთან ერთად ებრძოდა მეფე ერეკლე -ს.

გიორგის მხარდამჭერებმა აშოთან მუხრანბატონის ჩათვლით, სამეფოში თავიანთი პრივილეგიები დაკარგეს..

შვილები
იესე მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1716)
ქაიხოსრო მუხრანბატონი (1672–1700)
თინათინ მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1712)
არბანა ჯარა

არბანა ჯარა — ალბანელი ჟურნალისტი, რომელიც კოსოვოში დაკავებულია საგამოძიებო ჟურნალისტიკით. მოიპოვა უამრავი ჯილდო თავისი ანგარიშებისა და სტატიებისთვის. 2015 წელს, ასევე მიიღო საერთაშორისო ჯილდო „ქალთა სიმამაცისათვის“ აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტისგან.

კარიერა
არბანა ჯარამ ჟურნალისტად მუშაობა 2001 წლიდან დაიწყო. 2006-2007 წლებში ის მუშაობდა „ -ში“, კოსოვოში დაარსებულ პირველ დამოუკიდებელ გაზეთში. მას აგრეთვე წვლილი შეჰქონდა „ -ში“. მას ნამუშევარი აქვს საკმაოდ განსხვავებულ საკითხებზე და ეს საგამოძიებო საქმიანობა მოიცავს: 2006 წლის მთავრობის დანახარჯების ანგარიშსა და ფინანსების არასწორ მართვას; 2007 წლის ინფლაციის კვლევასა და საკვების დეფიციტს; 2010 წლის ანგარიშს, რომელიც კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებდა იმას, თუ როგორ იქნა სახელმწიფო კომპანიის კოსოვოს ტელეკომის აქტივები გამოყენებული. ის გათავისუფლებულ იქნა სასამართლოს მიერ, რომელმაც დაადგინა, რომ მისი ქმედება იყო შესაბამისობაში კოსოვოს ეთიკის კოდექსთან ბეჭდვითი მედიისთვის.

2012 წლის დასაწყისიდან 18-თვიან პერიოდში ჯარა იძიებდა რელიგიური აქტივიზმის ზრდას ყოფილ იუგოსლავიაში სოციალიზმის კოლაფსის შემდეგ. მან გამოაქვეყნა ანგარიში რელიგიური ექსტრემიზმისა და მისი გავლენის შესახებ საზოგადოებაზე. კოსოვოში ისლამური ექსტრიმიზმის მუშაობის შეფასებისას მან აღმოაჩინა კავშირები ტერორისტულ ორგანიზაციებთან. ოპერაციული და ფინანსური კავშირების გამოვლენით, ჯარას შესაძლებლობა მიეცა დახმარებოდა მთავრობას ამ პრობლემის მოგვარებაში, მაგრამ ანგარიშმა მისთვის გამოიწვია სიკვდილით მუქარა და საჯარო თავდასხმები მის რეპუტაციაზე

პოლიტიკური კარიერა
2017 წლის 9 მაისს მან დატოვა თანამდებობა „-ში“ და გახდა კოსოვოს დემოკრატიული პარტიის წევრი, რომელიც კოსოვოში ყველაზე დიდი პარტიაა.

ჯილდოები და აღიარება
ჯარამ სამჯერ მოიგო გაეროს განვითარების პროგრამის პრიზი კოსოვოში კორუფციის შესახებ სტატიებისთვის 2006, 2007 და 2008 წლებში.

2013 წელს მას გადაეცა რეჯაი სუროის ჯილდო „-ს“ ჯგუფისაგან ექსტრემიზმის შესახებ სტატიისათვის. ასევე დებატების წამოწყების ჯილდო „ -საგან“ (პროგრესის ინიციატივა) საჯარო დისკურსის ჩამოყალიბებისთვის რელიგიური ექსტრიმიზმის შესახებ
აიშე სოისალი

აიშე სოისალი (; დ. 24 ივნისი, 1948) — თურქი მათემატიკოსი. 2004-2008 წლებში, იგი ბოსფორის უნივერსიტეტის პრეზიდენტი იყო.

ბიოგრაფია
აიშე სოისალი დაიბადა 1948 წლის 24 ივნისს, სტამბოლში. 1967 წელს, მან სტამბოლის გოგონათა ამერიკული კოლეჯი დაამთავრა. 1971 წელს, სოისალმა წარჩინებით დაამთავრა სტამბოლის რობერტ-კოლეჯის ფიზიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტები და ბაკალავრის ხარისხი მიიღო.

განათლების მიღება, სოისალმა ამერიკის შეერთებულ შტატებში განაგრძო. 1973 წელს, მიჩიგანის უნივერსიტეტში, მან მაგისტრის, ხოლო 1976 წელს — დოქტორის ხარისხი მიიღო მათემატიკაში.

1976 წელს, იგი ბოსფორის უნივერსიტეტის მათემატიკური განყოფილების ხელმძღვანელი გახდა. პედაგოგიური საქმიანობის მანძილზე, მან სტუდენტებისადმი თავაზიანი და მეგობრული დამოკიდებულების მქონე მასწავლებლის რეპუტაცია მოიპოვა. 1981 წელს, იგი დოცენტი, ხოლო 1991 წელს — პროფესორი გახდა. 2009 წლიდან, სოისალი კოჩის უნივერსიტეტში მოღვაწეობს, როგორც მათემატიკური განყოფილების დამატებითი პროფესორი.

აიშე სოისალს, ხელოვნებათა და მეცნიერებათა სკოლის ვიცე-დეკანის მათემატიკური განყოფილების თავმჯდომარის თანამდებობებიც ეკავა. 1992-2004 წლებში, იგი ხელოვნებათა და მეცნიერებათა სკოლის ხელმძღვანელად აირჩიეს, ოთხი თანმიმდევრული სემესტრის ვადით. აგრეთვე, იგი წარადგენდა ბოსფორის უნივერსიტეტს უნივერსიტეტთაშორის საბჭოში და მინიჭებული ჰქონდა იუნესკოს თურქული ფრთის სამმართველოს წევრობა.

2004 წელს, სოისალი ბოსფორის უნივერსიტეტის პრეზიდენტად აირჩიეს. იგი პირველი ქალი გახდა, რომელმაც აღნიშნული თანამდებობა დაიკავა.
პელეშის ციხესიმაგრე

პელეშის ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე რუმინეთში. მდებარეობს შუა საუკუნეების გზაზე, რომელიც აკავშირებდა ტრანსილვანიასა და ვლახეთს. მდებარეობს კარპატებში, ქალაქ სინაიის ახლოს. ციხესიმაგრე აგებულია ნეორენესანსის სტილში 1873-1914 წლებში. სახელწოდება მიიღო იქვე მთებიდან გამომდინარე მდინარის მიხედვით. ამჟამად ციხესიმაგრე ისტორიული ძეგლია.

ისტორია
რუმინეთის მეფე კაროლ ამ ადგილებს პირველად ეწვია 1866 წელს. აღნიშნულმა ადგილებმა მას მშობლიური გერმანია გაახსენა. 1872 წელს მეფემ იყიდა აღნიშნული მიწის ნაკვეთი და ეწოდა სინაის სამეფო დომენი. აღნიშნული ადგილები მეფის სანადირო და საზაფხულო რეზიდენციად იქცა.

ციხესიმაგრის პირველი სამი პროექტი, ფაქტობრივად იყო ევროპული სასახლეების კოპირებული ვერსია. კაროლ -მა ისინი დაიწუნა, რადგან ამ პროექტზე დაფუძნებით მისი აშენება გაჭიანურდებოდა და თანაც ორიგინალურიც არ იქნებოდა. არქიტექტორმა იოჰან შულცმა წარმოაგინა ყველაზე საინტერესო პროექტი, რომელიც მოეწონა მეფეს: პატარა სასახლე უნდა აგებულიყო ნეორენესანსის არქიტექტურულ სტილში. მშენებლობა შეფასდა 16 მლნ რუმინულ ოქროს ლეიდ.

ციხესიმაგრის მშენებლობა დაიწყო 1873 წლის 22 აგვისტოს. ამავდროულად შენდებოდა სხვა დამხმარე ნაგებობები. გარდა ამისა, ააშენეს ელექტროსადგური და პელეშის ციხესიმაგრე გახდა მსოფლიოში პირველი ელექტოფიცირებული ციხესიმაგრე. მშენებლობაზე ყოველდღიურად მუშაობდა 100-ზე მეტი კაცი. მშენებლობა დროებით რამდენიმეჯერ შეჩერდა 1877-1878 წლებში რუმინეთის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლისა დროს. 1893 წელს ციხესიმაგრეში დაიბადა რუმინეთის მეფე კაროლ .

1947 წელს კომუნისტური მმართველობის დამყარების შემდეგ მოხდა სასახლის ნაციონალიზაცია. ციხესიმაგრე დახურეს ტურისტებისათვის და მცირე ხნის შემდეგ მასში განათავსეს მუზეუმი. 1989 წლის რუმინეთის რევოულციის შემდეგ ციხესიმაგრე კვლავ გახსნეს ტურისტებისათვის. 2006 წელს რუმინეთის მთავრობამ გამოაცხადა, რომ ციხესიმაგრეს უბრუნებდა რუმინეთის ყოფილ მეფეს მიჰაი -ს.
გამაფრთხილებელი შეფერილობა

გამაფრთხილებელი შეფერილობა — მკვეთრი, თვალში საცემი შეფერვა, რაც ახასიათებს ზოგ ცხოველს და საჭმელად მის უვარგისობაზე მიანიშნებს. გამაფრთხილებელი შეფერილობა იცავს მას მხოლოდ ისეთი ცხოველებისგან, რომლებსაც კარგად განვითარებული მხედველობის წყალობით შეუძლიათ ფერების გარჩევა და რთული რეფლექსური მოქმედების მეოხებით გამომუშავებული აქვთ პირობითი რეფლექსი ამა თუ იმ ფერზე. გამაფრთხილებელი შეფერილობა ჩვეულებრივ ახასიათებთ ცხოველებს, რომლებსაც აქვთ მსუსხავი უჯრედები (მრავალი აქტინია), შხამიანი ჯირკვლები და ეკლები (ზოგიერთი თევზი და მწერი), ძვლოვანი ჯავშანი, შხამიანი „ხორცი“ ან შხამიანი ლორწო (სალამანდრა, გომბეშო, ვასაკა, ზოგი შხამიანი გველი, ხვლიკი), ან არასასიამოვნო სუნის სითხეს გამოყოფენ (მრავალფეხიანები, ხოჭოები, სწორფრთიანები, ბაღლინჯოები, პეპლები, სხვადასხვა მყრალა). ამიტომ მტაცებლებს სწრაფად უმუშავდებათ პირობითი რეფლექსი ასეთი ცხოველების გამაფრთხილებელ შეფერილობაზე. ასეთი ცხოველები მოძრაობენ ნელა და მტაცებლის თავდასხმის დროს ისეთ პოზას იღებენ, რომ ადვილად შესამჩნევნი გახდნენ. ზოგჯერ გამაფრთხილებელ შეფერილობას ახლავას მფარველობითი შეფერილობა ან „მუქარის პოზები“, გამაფრთხილებელი ბგერები და სუნი. გამაფრთხილებელი შეფერილობა ხელს უწყობს სახეობის შენარჩუნებას არსებობისათვის ბრძოლაში. იგი გამომუშავდა ორგანიზმების ევოლუციურ პროცესში ბუნებრივი გადარჩევის შედეგად.
ნამიბ-ნაუკლუფტის ეროვნული პარკი

ნამიბ-ნაუკლუფტის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ნამიბიაში, მოიცავს ნამიბის უდაბნოს ნაწილსა და ნაუკლუფტის მთებს. მთლიანი ფართობი 49 768 კმ²-ს შეადგენს. პარკის სახელგანთქმული ზონაა სოსუსფლეი — ნამიბიის მთავარი ტურისტული ღირსშესანიშნაობა. წარმოადგენს აფრიკაში უდიდეს და მსოფლიოში სიდიდით მეოთხე სპორტული ნადირობის პარკს.

ჰიპერ-არიდულ რეგიონში მრავალი უჩვეულო არსება ბინადრობს, მათ შორის გველები, ხვლიკი გეკო, უცნაური მწერები, აფთარი, ანტილოპა ორიქსი და ტურა. ნესტის უდიდსი ნაწილი ატლანტის ოკეანიდან, ღრუბლებს მოაქვს, რომლებიც წვიმის სახით ჩამოიცლებიან; ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი 106 მილიმეტრია; წვიმიანი სეზონი თებერვლიდან აპრილამდე გრძელდება.

ქარი, რომელსაც ღრუბლები მოაქვს, პარკში ასევე წარმოქმნის ქვიშის კოშკისებრ დიუნებს, რომელთა მუქი ნარინჯისფერიც ასაკზე მიუთითებს. მსგავსი ფერი განპირობებულია ქვიშაში არსებული რკინის დაჟანგვით დროთა განმავლობაში.

ეს დიუნები მსოფლიოში უმაღლესია. ზოგიერთი მათგანი უდაბნოს ზედაპირიდან 300 მეტრზეა აღმართული. დიუნები უფრო კონუსისებრი ხდება სანაპიროს სიახლოვეს სადაც ასევე წარმოდგენილია ლაგუნები, ვეტლენდები, ვატები, რომლებიც ასობით ათას ფრინველს იზიდავს.

„ნამიბი“ ღია სივრცეს ნიშნავს; ნამიბის უდაბნოსგან ეწოდა სახელი მთელ ქვეყანასაც — ნამიბია, ანუ „ღია სივრცის ქვეყანა“. პარკი 1907 წელს შეიქმნა, როდესაც გერმანიის კოლონიურმა ადმინისტრაციამ, მდინარე სფაკოფსა და კუისებს შორის არსებული ტერიტორია სპორტული ნადირობის ნაკრძალად გამოაცხადა. პარკი ამჟამინდელ საზღვრებში 1978 წელს მოექცა, როდესაც ერთმანეთს შეერწყა ნამიბის უდაბნოს ეროვნული პარკი, ნაუკლუფტის მთის პარკი, ალმასების მომპოვებელი ზონა და სხვა სამთავრობო მიწები.

ნამიბ-ნაუკლუფტის ეროვნული პარკის ველური ბუნება ერთ-ერთი ყველაზე უჩვეულოა მთელ მსოფლიოში. ფართობით პარკი აღემატება შვეიცარიას და დაახლოებით იგივე ზომისაა, რაც აშშ-ის ორი შტატი — ნიუ-ჰემპშირი და ვერმონტი ერთად. რეგიონი ხასიათდება მაღალი, იზოლირებული ინზელბერგებით, რომლებიც აგებულია სისხლისფერი გრანიტითა და მდიდარია მინდვრის შპატებითა და ქვიშაქვით. პარკის უკუდირესი აღმოსავლეთი ნაწილი მოიცავს ნაუკლუფტის მთებს.
საყუნეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

საყუნეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია, მდებარეობს აწყურიდან ახალციხის მიმართულებით 5-6 კმ-ის მანძილზე სოფელ საყუნეთში. ეკლესია თარიღდება - საუკუნეებით.

არქიტექტურული აღწერა
ეკლესია დარბაზულია შემოსაზღვრულია გალავნით და დგას მცირედ შემაღლებულ ადგილზე. გალავნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში ახლადაგებული ორსართულიანი სამრეკლოა. მნახველის ყურადღებას შორიდანვე იქცევს ეკლესიის მოყვითალო ფერის ქვის სუთად ნათალი პერანგი, ორკალთა სახურავის ლორფინთა მწყობრი სურათი.

ეკლესია ადგილის მოსწორების მიზნით აგებულ მცირე ბაქანზეა დაფუძნებული და პროფილირებულ ცოკოლს ეყრდნობა. მისი ერთადერთი კარი სამხრეთ კედელში, სამი სარკმელი კი აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშია გაჭრილი. შიგნიდან ეკლესია ახალი გალესილი და მოხატულია. ვახტანგ ბერიძის განმარტებით, ეკლესიის კამარაში ძველი მხატვრობის ძნელად გასარჩევი ფრაგმენტები იყო შემორჩენილი. გრძივ კედლებზე არსებული წყვილი, მცირედ შვერილი სუსტი პილასტრით ეკლესია ორადაა გაყოფილი. ღრმა, არასწორი მოხაზულობის ნახევარწრიული აფსიდის ორსავ მხარეს, კედელში თითო მცირე ნიშაა გამოყვანილი.

დეკორით ეკლესიის სამი ფასადია შემკული, ჩრდილოეთი ფასადი კი სადადაა დატოვებული. კედლის სიბრტყეში „ჩაძირული“, გრეხილი ლილვებით მოსაზღვრული კარ-სარკმლის საპირეები გეომეტრიული ორნამენტებითაა დაფარული.

დასავლეთი ფასადი, რომელიც პირველი ეგებება მნახველს, სხვა ფასადთაგან გამორჩევით — სარკმელზე შესმული დიდი საფასადო — მონუმენტური ჯვრითაა გაფორმებული. ჯვრის მკლავებს ბოლოებში რელიეფური კოპები უზის. ჯვრის ტანი და სარკმლის საპირე გადაჯაჭვული წრეების მშრალი ორნამენტითაა დაფარული, ამგვარივე მოტივი ამშვენებს ეკლესიის აღმოსავლეთი სარკმლის საპირეებსაც. ეკლესიის შესასვლელს თაღოვანი საპირე ევლება. კარის თავზე არსებული ნახევარწრიული არე სადადაა დატოვებული. კარი და სამხრეთი სარკმელი მსგავსი ორნამენტით — ორძარღვა ლენტით მოხაზული გადაბმული რვაკუთხედებიტაა შემკული.

ამგვარად, საყუნეთის ეკლესიის მხატვრული სახე კედლების სუფთად ნათალი წყობის დიდი სიბრტყეებიტაა მირებული, რომლებსაც ლილვის, წრეტარგისა და თაროსაგან შედგენილი კარნიზი აჩარჩოებს.

ეკლესია მშენებლობის ხასიათი და ღარიბი ორნამენტული რეპერტუარი ძეგლს - საუკუნეებით ათარიღებს.
კოსოვოს მთავრობა

კოსოვოს მთავრობა , ოფიციალურად კოსოვოს რესპუბლიკის მთავრობა — კოსოვოსს რესპუბლიკის აღმასრულებელი ხელისუფლება. შედგება სამთავრობო მინისტრებისგან, პრემიერ-მინისტრის ხელმძღვანელობით. პრემიერ-მინისტრს ირჩევს კოსოვოს პარლამენტი. მინისტრებს ნიშნავს პრემიერ-მინისტრი და შემდეგ მას ადასტურებს პარლამენტი.

კოსოვოს ამჟამინდელი პრემიერ-მინისტრი და მთავრობის მეთაური ისა მუსტაფაა, რომელიც აირჩიეს 2014 წლის 8 ივნისის არჩევნებში. მისი მთავრობა შედგება ალბანელებისგან], ასევე კოსოვოს უმცირესობათაგან, მათ შორის ბოსნიელებისგან, თურქებსა და სერბებისგან.

მთავრობის შემადგენლობა
გამეტოგენეზი

გამეტოგენეზი — სასქესო უჯრედების ანუ გამეტების წარმოქმნის პროცესი. მრავალუჯრედიან ცხოველებში გამეტოგენეზი სპეციალურ ორგანოებში — გონადებში (საკვერცხე, სათესლე, ჰერმაფროდიტული სასქესო ჯირკვალი) ხდება.
სპერმატოგენეზი და გამეტოგენეზი
სპერმატოგენეზი (მამრობითი გამეტოგენეზი) და ოვოგენეზი (მდედრობითი გამეტოგენეზი) სამ ეტაპად მიმდინარეობს:
პირველადი სასქესო უჯრედები გამეტოგონიები (სპერმატოგონიები და ოვოგონიები), რომლებიც ქრომოსომათა დიპლოიდურ ჯგუფს შეიცავენ, მრავალგზის იყოფიან მიტოზურად.
გამეტოგონიები იზრდებიან, მწიფდებიან და გამეტოციტებად (სპერმატოციტებად ან ოვოციტებად) იქცევიან. ამავე პერიოდში ხდება მთავარი პროცესი — გამეტოციტები მეიოზურად იყოფიან და ამის შედეგად მიიღება ქრომოსომების განახევრებული (ჰაპლოიდური) რიცხვის შემცველი უჯრედები — სპერმატიდები ან ოვოტიდები.
ყალიბდება სპერმატოზოიდი და კვერცხუჯრედი. კვერცხუჯრედს უჩნდება გარსები, სპერმატოზოიდებს კი — შოლტები, რომელთა საშუალებითაც ისინი მოძრაობენ. ზოგი ცხოველის სპერმატოზოიდს სხვა სამოძრაო საშუალებები აქვს.
მცენარეებში
მცენარეებში გამეტოგენეზი ჰაპლოიდურ უჯრედში — სპორაში იწყება, უმაღლეს მცენარეებში — მიკრო- და მაკროსპორაში. სპორებიდან ვითარდება მცენარის სქესობრივი თაობა — ჰაპლოიდური გამეტოფიტი, რომლის სასქესო ორგანოებში ანთერიდიუმსა და არქეგონიუმში გამეტოგენეზი მიტოზის გზით ხორციელდება. გამონაკლისია შიშველთესლოვნები და ფარულთესლოვენები, რომელთა სპერმატოგენეზი უშუალოდ მიკროსპორაში — მტვრის მარცვალში ხდება. უმდაბლესი და უმაღლესი სპოროვანი მცენარეების ანთერიდიუმში გამეტოგენეზი არის უჯრედის მრავალგზის გაყოფა, რის შედეგადაც მრავალი სპერმიუმი წარმოიქმნება; არქეგონიუმში კი ეს ერთი, ორი ან რამდენიმე კვერცხუჯრედის წარმოქმნის პროცესია. შიშველთესლოვნებისა და ფარულტესლოვნების მამრობითი გამეტოგენეზის დროს მტვრის უჯრედის ბირთვი მიტოზურად იყოფა გენერაციულ და ვეგეტატიურ უჯრედებად, შემდეგ გენერაციული ბირთვი კიდევ იყოფა მიტოზურად და წარმოიქმნება ორი სპერმატოზოიდი. გაყოფა სამტვერე მილში, ბუტკოს სვეტში ჩაზრდის დროს ხდება; ამავე მცენარეების მდედრობითი გამეტოგენეზის დროს რვა ბირთვიან ჩანასახოვან პარკში მიტოზის გზით გამოცალკევდება ერთი კვერცხუჯრედი.

ამრიგად, ცხოველური გამეტოგენეზი გულისხმობს დიპლოიდური უჯრედების გარდაქმნას ჰაპლოიდურ გამეტებად, მცენარეული გამეტოგენეზი კი — გამეტების წარმოქმნას ჰაპლოიდუი უჯრედებისგან.
ალკორკონი (საფეხბურთო კლუბი)

„ალკორკონი“ — ესპანური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1971 წელს, მადრიდის ავტონომიური გაერთიანების ქალაქ ალკორკონში. ასპარეზობს ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ სანტო-დომინგოზე, რომელიც 6 000 მაყურებელს იტევს.

ისტორია
დაარსდა 1971 წელს, დიონისიო მუნიოს ხერესის მიერ. „ალკონკონმ“ პირველი 30 წელი გაატარა დონით მე-4 ჩემპიონატსა და რეგიონულ ლიგებში. 2000-01 წლების სეზონში პირველად აღზევდა სეგუნდა დივიზიონ ბ-ში, რომელიც დონით მე-3 ჩემპიონატია. მომავალ სეზონებში ჩემპიონატში დაიკავა ცხრილის შუა ადგილები.

2008-09 წლების სეზონში დაიკავა მე-3 ადგილი და ითამაშა აღსაზევებელ პლეი-ოფში, ისტორიაში პირველად. „სანტ ანდრეუს“ და „ალკოიანოს“ დამარცხების შემდეგ, „ალკორკონი“ „რეალ უნიონთან“ დამარცხდა, ჯამში 3-1 ანგარიშით.

ესპანეთის თასი 2009-10
2009 წლის 27 ოქტომბერს, „ალკორკონმა“ აღნიშნა ყველაზე სახელგანთქმული გამარჯვება კლუბის ისტორიაში, საშნაო არენაზე, ესპანეთის თასის 1/32 ფინალში დაამარცხა მადრიდის „რეალი“. ეს იყო პირველი მატჩი კლუბის ისტორიაში, რომელიც გაიმართა პრიმერა დივიზიონში მოასპარეზე კლუბის წინააღმდეგ, „რეალის“ ღირსებას იცავდა ეროვნული ნაკრების არაერთი მოთამაშე, იერჟი დუდეკი, ალვარო არბელოა, რაულ ალბიოლი, კრისტოფ მეცელდერი, როისტონ დრენტე, მამადუ დიარა, გუტი, ესტებან გრანერო, რაული, რაფაელ ვან დერ ვარტი და ქარიმ ბენზემა. შეცვლაზე შემოვიდნენ რუდ ვან ნისტელროი, ფერნანდო გაგო და მარსელო.

10 ნოემბერს, სანტიაგო ბერნაბეუზე გამართულ განმეორებით მატჩში „რეალმა“ 1-0 გაიმარჯვა, 2 მატჩის ჯამში კი გამარჯვებული „ალკორკონი“ გამოვიდა (4-1) და გავიდა 1/16 ეტაპზე, სადაც სანტადერის „რასინგთან“ დამარცხდა, 2 მატჩის ჯამში ანგარიშით 2-3.

2010–
მომავალ სეზონში კლუბმა საბოლოოდ შეძლო სეგუნდა დივიზიონში აღზევება. აღსაზევებელ პლეი-ოფში დაამარცხა „პონტევედრა“ (2 მატჩის ჯამში 3-0) და „ონტინიენტი“ (2 მატჩის ჯამში 4-3). სეგუნდა დივიზიონში აღზევების შემდგ „ალკორკონი“ 2-ჯერ მონაწილეობდა პრიმერა დივიზიონში აღსაზევებელ პლეი-ოფში, 2012 წლის პლეი-ოფის ფინალში დამარცხდა „რეალ ვალიადოლიდთან“, ხოლო 2013 წლის პლეი-ოფის ნახევარფინალში „ჟირონასთან“.

2017 წელს, ისტორიაში პირველად „ალკორკონმა“ შეძლო ესპანეთის თასის 1/4 ფინალში გასვლა, „ესპანიოლთან“ პენალტების სერიაში გამარჯვების შემდეგ დამარცხდა „ალავესთან“, 2 მატჩის ჯამში 2-0.