მესინის რკინიგზის საზღვაო სადგური

მესინის რკინიგზის საზღვაო სადგური — მატარებლებისა და ბორნების მომსახურების სადგური მესინის ქალაქსა და კომუნაში, სიცილიის კუნძულზე, იტალიაში. გაიხსნა 1889 წელს და ხელახლა აშენდა 1937-1939 წლებში. ის პალერმო-მესინას და მესინა-სირაკუზის რკინიგზის ნაწილია.

სადგურს ამჟამად მართავს, ხოლო სამგზავრო შენობის კომერციულ ზონას . მატარებლებს ემსახურება, ხოლო დამაკავშირებელ ბორნებს - . თითოეული ეს კომპანია იტალიის სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული რკინიგზის კომპანიის, -ს შვილობილი კომპანიაა.

მდებარეობა
მესინის რკინიგზის საზღვაო სადგური მესინა ცენტრალეს რკინიგზის სადგურის მიმდებარედ, რესპუბლიკის მოედანზე, ქალაქის ცენტრიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს.

ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ მესინა ცენტრალე 1866 წლის 12 დეკემბერს გაიხსნა, ის მესინის პორტს მხოლოდ 1889 წლის 20 ივნისში დაუკავშირდა, როდესაც 574 მეტრის სიგრძის მაკავშირებელი ხიდი გაიხსნა მესინა ცენტრალედან და მესინა მარიტიმა ეწოდა.

ამ კავშირის შეფერხება გამოწვეული იყო „სოსიეტა ვიტორიო ემანუელეს“ ფინანსური სირთულეებით. ამიტომ სადგური 1885 წელს „სიცილიის სავაჭრო ზოლის“ (უფრო ცნობილი როგორც „ლა სიკულა“) მმართველობის ქვეშ გადავიდა.

ორივე სადგური 1908 წლის მესინის მიწისძვრის შედეგად ძლიერ დაზიანდა და მოგვიანებით აღადგინეს.

1937-1939 წლებში ორი ძველი სადგურის ჩასანაცვლებლად აშენდა ახალი სადგური, რომელიც მესინა ცენტრალესა და მესინა მარიტიმას აერთიანებდა. არქიტექტორ ანჯოლო მაცონის მიერ დაპროექტებული ორნაწილიანი სამგზავრო შენობა რაციონალისტური არქიტექტურის ნიმუშს წარმოადგენს, დიდი სივრცეებითა და შთამბეჭდავი ხაზოვანი ელემენტებით.

მახასიათებლები
სამგზავრო შენობა
მიმოხილვა
მგზავრთა შენობას გვერდით გადახრილი თაღის ფორმა აქვს. დასავლეთ ბოლო გზისკენ და პორტის დასავლეთ ნავსადგომისკენაა მიმართული; შენობა შემდეგ მოხრილი სტრუქტურის სახით ვრცელდება სადგურის ეზოზე, პლატფორმების ზემოთ.

შენობის სამხრეთი მხარე მიმაგრებულია და შერწყმულია მესინა ცენტრალის მგზავრთა შენობასთან.

შენობის ორი სართული ერთმანეთთან დაკავშირებულია ესკალატორებითა და საფეხმავლო კიბეებით; პირველ სართულზე არის ბილეთების სალარო, ბარები, გაზეთების ჯიხურები და სხვა სერვისები.

არქიტექტურა
სამგზავრო შენობას ტიპური ფაშისტური არქიტექტურის დიზაინი აქვს, რომელსაც პომპეზურობა არ აკლია. ეს სტილი, რომელიც ვერტიკალურობას ხაზს უსვამს და მარტივ სტრუქტურაში დიდი სივრცეების გაერთიანებას გულისხმობს, იმ ეპოქის საზოგადოებრივი შენობების ნორმად იქცა. მის დიზაინში ფართოდ გამოიყენება ტრავერტინის ფილები და იატაკიდან ჭერამდე ფანჯრები.

მოზაიკის დარბაზი
მგზავრთა შენობის ჩრდილოეთი მხარე სანაპირო ზოლის პარალელურად ვრცელდება, როგორც გრძელი პანორამული დახურული ხიდი, რომელიც კვეთს ბორნის ნავმისადგომებამდე მიმავალ ლიანდაგების ჯგუფს.

დარბაზი, ანუ სალონი, საიდანაც ბორნების შესვლისა და დატვირთვის დანახვაა შესაძლებელი, მორთულია ვიტრიფიცირებული ფილებით დამზადებული ბრწყინვალე მოზაიკით, რომელიც სიცილიური ტრადიციიდან ნასესხებ ისტორიულ, სოციალურ და გარემოსდაცვით თემებს ასახავს.

დიდი მოზაიკის საბოლოო დიზაინი ცნობილი იტალიელი მხატვრის, მიკელე კასჩელას ნამუშევარია. იგი შთაგონებული იყო მუსოლინის პალერმოსადმი წარმოთქმული სიტყვით, რომელმაც სიცილია „იმპერიის ცენტრის ტვირთმზიდად“ აქცია.

ნამუშევრის შესრულება, მოხატული კვლევის საფუძველზე, შეუკვეთა ფაბრიკა დი მოზაიკოს სკუოლა დელ პიეტრომ.

სადგურის ეზო
სადგურის ეზო ექვსი ლიანდაგისგან შედგება, რომლებიც როგორც სამგზავრო, ასევე სატვირთო გადაზიდვებისთვის გამოიყენება. სანაპიროდან ეს ლიანდაგები ორ შემკრებს გადიან, თითოეულ მხარეს თითოს, შემდეგ კი სადგური ათ ლიანდაგად იშლება და მიმდებარე მესინა ცენტრალის სადგურამდე გრძელდება.

გადასაჯდომი
მესინის რკინიგზის საზღვაო სადგური ბორნით, ორ მარშრუტზე მოძრაობს, ვილა სან ჯოვანისა და რეჯო კალაბრიაში.

მესინა ცენტრალის მოპირდაპირედ, პიაცა დელა რეპუბლიკაზე, მდებარეობს მესინის ავტობუსების სადგური. ამასთან ერთად, მოედანზე გადის მესინის ტრამვაის ხაზი.