Homo naledi

— გადაშენებული ჰომინიდების ერთ-ერთ სახეობა, რომელიც სამხრეთ აფრიკაში, კერძოდ დინალედი ჩამბერში, „ამომავალი ვარსკვლავის გამოქვაბულში“ აღმოაჩინეს. მოცემულ გამოქვაბულში არ შეინიშნება არავითარი კვალი სხვა ცხოველების არსებობისა, და არც აქ არსებული განამარხებული სახეობები არ ატარებენ რაიმე ტიპის დაზიანებებს, რომლებიც მტაცებელთან გამოქვაბულის დასაკავებლად გამართული ბრძოლის დრო შეიძლებოდა მიეღოთ. სულ 1550-მდე ეგზემპლარი აღმოჩნინეს. ნამარხებზე დაკვირვებით დგინდება, რომ ისინი ჩამბერში სრულაიდ ჯანმრთელები ჩამოვიდნენ და მხოლოდ გარდაცვალების შემდეგ დაიწყეს გახრწნა. მათი განამარხებული ჩონჩხი მეცნიერებმა ბიოლოგიური ნალექებით მდიდარი რბილი თიხის ფენიდან ამოიღეს, რომელიც ჩემბერში დროთა განმავლობაში გროვდებოდა. ამ სახეობისათვის დამახასიათებელია სხეულის მცირე ზომის მქონე ადამიანთა პოპულაციების მსგავსი სხეულის წონა და სიმაღლე, მაგრამ შიდა ქალის მცირე ტევადობით იგი ავსტრალოპითეკის მსგავსია. იგი უმეტესწილად ადრეული ჰომინიდებისათვის, ჰომო ერექტუსისთვის, ჰომო ჰაბილისისა და ჰომო რუდოლფენსისთვის, დამახასიათებელი ნიშან-თვისებების მატარებელია, მაგრამ გამოირჩევა იმითაც, რომ მას გააჩნია ხელისა და მაჯის ისეთი მანიპულატორული ადამპტაციები, როგორიც დამახასიათებელია თანამედროვე ადამიანისათვის. გამოკვლევების შედეგად დადგინდა კიდევ ერთი თანხვედრა თანამედროვე ადამიანის აგებულებასთან, რაც მოიცავს ტერფისა და ქვედა კიდურების მსგავსებას. ეს ადამიანური ნიშნები კონტრასტს ქმნის პრიმიტიულ ან უფრო მეტად ავსტრალიოპიტეკურ ტორსთან, მხრებთან, მენჯთან და პროქსიმალურ ბარძაყთან. იქიდან გამომდინარე,რომ წარმოდგენილია სულ მცირე 15 ინდივიდი, ჩონჩხის მრავალი ელემენტის მსგავსებით, ჰომო ნალედი იქცა ერთ-ერთ უდიდეს აღმოჩენად აფრიკის ტერიტორიაზე. ჩემბერში პირველი აღმოჩენები 2013 წელს განხორციელდა, რომელიც იძლეოდა მრავალი ინდივიდის შემადგენელ ნაწილებს,რომლებიც ჯერ კიდევ გამოკვლევის პროცესშია.

დინალედის ჩამბერი
„ამომავალი ვარსკვლავის გამოქვაბულის სისტემა“ (აგრეთვე ცნობილი როგორც ვესტმინსტერის ან იმპერიის გამოქვაბული) მდებარეობს გაუტენგის პროცინციაში, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. 2013 წლის 13 სექტემბერს გამოქვაბულების მოყვარული მკვლევარები სტივენ ტაკერი და რიკ ჰანტერი დოლომიტის ქანით ნაგებ გამოქვაბულთა სისტემაში შევიდნენ , ეს გამოქვაბული „ამომავალი მზის“ სახელითაა ცნობილი. მიუხედავად იმისა, რომ გამოქვაბული კარგად იყო შესწავლილი მკვლევრებს იმედი ჰქონდათ, რომ რაიმე უცნაურს მაინც იპოვიდნენ. შემთხვევით ტაკერმა გამოქვაბულის იატაკში ნაპრალი დაინახა, რომლის გასვლის შემდეგაც იგი დინალედის ჩამბერში მოხვდა. მიწაზე მოფენილმა ძვლება მათი ყურადღება მიიპყრო, ძველები ზედაპირზე ეყარა, ძვლები თანამედროვე ადამიანს არ ეკუთვნოდა. მათი ამოტანა მალევე დაიწყო, სულ 1550-მდე ეგზემპლარი იქნა ამოღებული, იმაზე მეტი, ვიდრე უპოვიათ აფრიკის ყველა წერტილში ერთად: თავის ქალები, ყბები, ნეკნები, კბილები, თითქმის მთლიანი ფეხი, ხელი. პრაქტიკულად ყველა ძვალი დაუზიანებელი იყო. ზრდასრულები, ახალგაზრდები, ჩვილები, ხანდაზმულები, გამოქვაბულში თითქმის ყველაფერი აღმოჩნდა ჰომო ნალედის გვარის სრულად შესასწავლად.

აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ მღვიმე მუდმივ სიბნელეშია და მას მზე არცერთი მხრიდან არ ხვდება. ეს გარემოებები, მჭიდრო პარალელს ქმნის სიმას გამოქვაბულთან, სადაც არაერთი ნამარხი აღმოაჩინეს. თუმცა, დინალედის გამოქვაბულისგან განსხვავებით, სიმას გამოქვაბული არ შეიცავდა დიდი ზომის ძუძუმწოვრების ნამარხებს. ასევე, არ არსებობდა მტკიცებულებები ადამიანების ოკუპაციასთან დაკავშირებით, მაგრამ სიმას გამოქვაბულში ბევრად უფრო საშინელ, მაგრამ საინტერესო ფაქტს წააწყდნენ. ატაპუერკას გუნდმა აღნიშნული გამოქვაბულიდან ამოიღო ხელების და ფეხების ძვლები, ხერხემლები. ეს ნაშთები ეკუთვნის სულ მცირე 28 ნეანდერტალელს. ამ ფაქტმა მეცნიერები ასეთი გამოწვევის წინაშე დააყენა: 28 ნეანდერტანელი ვიღაცამ შეგნებულად ჩაყარა ორმოში, საიდანაც ვეღარ ამოვიდნენ და შესაბამისად მათი სხეულები დროთა განმავლობაში გაიხრწნა. მეცნიერებმა დაამტკიცეს, რომ სწორედ ასეთი გამოქვაბულები დაიკავეს შემდგომ ჰომო ნალედებმა. თუმცა გვამების განზრახ ჩაგდებაში გამომჟღავნდა პრიმატების საკმაოდ რთული ქცევა, რასაც ბევრად დიდი ზომის ტვინი სჭირდებოდა, ვიდრე მაშინ ჰქონდათ. აქედან გამომდინარე, მეცნიერები ფიქრობენ, რომ ეს გორილას ან ჰომო ჰაბილისის ნამოქმედარია.

„ამომავალი ვარსკვლავის გამოქვაბულის“ ორიგინალი რუკა შეიქნა ჯგუფის მიერ, რომელიც შეისწავლიდა გამოქვაბულის შიდა აგებულებას, ჯგუფი, რომელმაც ჰომო ნალედის შესწავლა დაიწყო, ამ რუკით სარგებლობდა, თუმცა რუკაზე არ იყო დინალედი ჩამბერის შესახებ ინფორმაცია.

დინალედი ჩამბერი ბევრ საიდუმლოებას შეიცავს, მას შემდეგ რაც ეს აღმოაჩინეს, მიმდინარეობდა მისი სრული შესწავლა, გამოიყენეს ყველა თანამედროვე ტექნიკა, იმასთვის, რომ სრულიად შეესწავლად მისი მორფოლოგიური მახასიათებლები.

როდესაც დინალედი ჩამბერში პირველად შევიდნენ, ცხადი იყო რომ, იქამდე სხვა იყო ნამყოფი ამ ოთახში, რადგან ძვლები გადაადგილებული იყო, ასევე დატოვებული იყო რამდენიმე კვლევის სამაგრიც. მოკვლევამ ცხადყო, რომ ეს იყო ათწლეულის წინანდელი კვალი. დინალედის ოთახში შესვლა დღესდღეობით ძალიან რთულია. აქედან გამომდინარე ჩნდება კითხვა, თუ საიდან აღმოჩნდნენ ეს არსებები აქ. შეიძლება აქ შემოცოცდნენ და გაიჭედნენ, ან მოკვდნენ როცა გამოქვაბული წყლით აივსო. ბერგერი და მისი მეგობრები კი ფიქრობენ, რომ ამ ოთახს რაღაც სარიტუალო მნიშვნელობა ჰქონად, მათი აზრით აქ ისინი მკვდრებს ინახავდნენ.ამ მოსაზრებას ბევრი შეეწინააღმდეგა, თუმცა ზოგი ფიქრობს, რომ სხვანაირად აქ ვერ აღმოჩნდებოდნენ ჩვილები და მოხუცები.

კრის სტრინგერი ლონდონის მუზეუმიდან, ამბობს რომ მართლაც დიდი ამოცანაა თუ საიდან აღმოჩნდნენ ეს ადამიანები აქ, თავიანთ უკანასკნელ განსასვენებელ ადგილას. ის ასევე ამბობს რომ, თუ მას მართლაც ფორთოხლის ზომის ტვინი ჰქონდა, მაგრამ შეეძლო სიბნელეში ღრმად გამოქვაბულში შესვლა და მიცვალებულთა ამ ოთახში ნაპრალიდან ჩაშვება, ეს ყოველივე მართლაც საინტერესოა, იმიტომ რომ მას წესით არ უნდა შეძლებოდა ასეთი კომპლექსური საქმის განხორცილება.შეიძლება სხვა ახსნა-განმარტებებიცაა, თუმცა ჯერჯერობით ყველაფრის დადგენა ვერ ხერხდება.

გათხრის პროცესი
სტატიაში მოთხრობილი ნარჩენების ამოთხრასა და გამოკვლევაზე ნებართვა გაიცა სამხრეთ აფრიკის ბუნებრივ რესურსთა მემკვიდრეობის სააგენტოს ხელოვნებისა და კულტურის დეპარტამენტის მეირ. მთელ ამ გამოკვლევებს კოორდინირებას უწევდა ვიტვატერსრენდის უნივერსიტეტის ევოლუციური განვითარების ინსტიტუტი და პალეო მეცნიერების სახელმწიფო ცენტრი. თავად უნივერსიტეტზე უნდა ითქვას ისიც, რომ ყველა ნიმუში შენახულია სპეციალურ ნიადაგში და მეცნიერებს შესაძლებლობა აქვთ შეისწავლონ ისინი. გამომდინარე იქიდან რომ კვლევები ტარდებოდა რთულ გარემოპირობებში, რასაც ერთვოდა ისიც, რომ ფიზიკური ძალა ძალიან მცირე იყო, გათხრები ჩატარდა სპეციალური ჯგუფის დახმარებით. კიდევ ერთი საინტერესო ფაქტი, რომელიც ამ გათხრებს უკავშირდება არის ის, რომ სპეციალურად დინალედი ჩამბერში განხორციელებული კვლევების დასახმარებლად შემუშავდა უნიკალური სისტემა ჩაწერისა და აღდგენის. მთელი ეს პროცესები და სტრატეგია ფოკუსირებული იყო იმაზე, რომ მკვლევრებს მოეხერხებინათ შეძლებისდაგვარად მაქსიმალური ქრომოტოგრაფული და სივრცული ინფორმაციის შეგროვება. ტექნიკური კუთხით საგულისხმოა, რომ კვლევების დროს იყენებდნენ სამ განზომილებიან უკონტაქტო სკანირების საშუალებებს, რომელთა მეშვეობითაც შესაძლებელი ხდებოდა პირდაპირ ეთერში თვალი მიედევნებინათ მიწისქვეშ მიმდინარე პროცესებისათვის. გარდა თანამედროვე ტექნოლოგიებისა, კვლევების დროს იყენებდნენ ტრადიციულ საშუალებებსაც, რომელთა დახმარებითაც ადვილდებოდა ამოღებული ნივთიერებების შესწავლა. კვლევის ორგანიზატორებმა, იმისათვის რომ საბოლოოდ დარწმუნებულიყვნენ შეგროვილი ინფორმაციის სრულყოფილებაში, მოიწვიეს ძალიან დიდი რაოდენობა ექსპერტებისა. ყოველი მომდევნო ადგილის ამოთხრისას, წინასწარ დგებოდა ის ფარგლები სადაც უნდა ემუშავათ არქეოლოგებს. ამასთანავე მათ თავიანთი არსენალიდან ამოიღეს მეტალის ხელსაწყოები, რათა არ მომხდარიყო ნამარხების უნებლიე დაზიანება, ხოლო რაც შეეხება ზედაპირის გაწმენდით სამუშაოებს, იგი ტარდებოდა ერთი ან ორი ხელის ჯაგრისით. ყველა მატრიქსი, რომლის ამოღებაც მოხერხდა, შემდგომში ორმაგად იქნა შეფუთული და აღდგენილი გამოკვლევებისათვის. გარდა მატრიქსისა, ძვლებიც და სხვა სახის ნარჩენებიც იგივე გზას გადიოდნენ სანამ ანალიზები ჩაუტარდებოდათ. მეცნიერები ათვიცნობიერებდნენ თუ რაოდენ დიდ აღმოჩენასთან ჰქოდნათ საქმე, ამიტომ დიდი სიფრთხილითა და გულისყურით ეპყრობოდნენ თითოეულ ნიმუშს. შეიძლება ითქვას, რომ დინალედი ჩმაბერში ჩატარებული ეს გამოკვლევები, არქეოლოგიის ისტორიაში წარმოადგენს ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს და ინოვაციურ გათხრებს როგორც აღმოჩენილი ნამარხებით, ასევე იმ საშუალებებით, რომელთა ხელშეწყობითაც ტარდებოდა ექსპედიცია. გარდა ჩანაწერებისა, მთლიანი პროცესის დროს კეთდებოდა მაღალი რეზოლუციის ფოტოგადაღებაც, რომლის საშუალებითაც ინახავდნენ ინფორმაციას ზედაპირისა და ადგილმდებარეობის შესახებ. მეცნიერებმა, როგორც კი დასრულებული სახით მიიღეს ჩანაწერები, გამოყვეს განსხვავებული შრეები, რომელთა შორისაც კიდევ სულ მცირე სამ-სამი ძირითადი ნაწილია მითითებული.

მთელი ეს აღმოჩენები მეცნიერების ხელში გადაიქცა კიდევ ერთ მტკიცებულებად იმის შესახებ, რომ ევოლუციურად ადამიანი წარმოიქმნა მისგან განსხვავებული წინაპრებისაგან. კერძოდ, ეს განამარხებული ინდივიდები, რომლებიც ერთიანდებიან "ადრეული" ჰომოების კლასში, წარმოადგენენ საშუალებას, რომელთა მეშვეობითაც შესაძლებელი გახდება იმ კავშირის დამტკიცება, რომელიც არსებობს თანამედროვე ადამიანისა და აუსტრალიოპიტეკის გვარს შორის. მთელი ეს განამარხებული ინდივიდები მკვლევართა ნაწილისათვის წარმოადგენს მტკიცებულებას იმ თეორიის სასარგებლოდ, რომელიც ემხრობა ე.წ „“ მოსაზრებას, რის მიხედვითაც ყველა ეს სახეობა და მათ შორის თანამედროვე ადამიანიც, წარმოადგენს ერთი მთლიანი ბუჩქის კონკრეტული ტოტების განშტოებას.

ჩამბერის ტერიტორიაზე აღმოჩენილი ნაკვალევი
კიდევ ერთი მსგავსება ჰომო ნალედსა და თანამედროვე ადამიანს შორის, რომელიც ამყარებს მოსაზრებას მათ ევოლუციური კავშირის შესახებ, არის ჩამბერის ტერიტორიაზე აღმოჩენილი ნაკვალევი. აღმოჩენილ 107 სატერფული ელემენტიდან, ერთი-ერთი თითქმის ზრდასრული ადამიანის ტერფის მსგავსია. ჰომო ნალედის ტერფი მისი მორფოლოგიური შედგენილობით, განცალკევებული ცერა თითით, წაგრძელებული ტარზალური ფირფიტით, გამოკვეთილი კოჭითა და შეერთებებით ევოლუციურად პრივიტივიზმიდან თანამედროვე ადამიანისკენ არის უფრო მეტად გადახრილი. ყველა ეს ზემოთჩამოთვლილი ელემენტები მიუთითებს გამართულ ბიპედალიზმზე, მაგრამ აქვე უნდა აღინიშნოს ის სხვაობები, რომელიც ჰომო ნალედის ტერფს თანამედროვე ადამიანის ტერფისაგან განასხვავებს. კერძოდ, მრუდე პროქსიმალური ფალანგები და შემცირებული შუა ტერფის სიგრძივი თაღი. ამ მხრივ უნდა ითქვას, რომ ჩამბერში აღმოჩენილი ეს მახასიათებლები ნათელს ხდის გადაადგილების ნაირსახეობის მსგავსებას ჰომო ნალედისა და თანამედროვე ადამიანის შემთხვევაში. გარდა მამოძრავებელი სისტემის მსგავსებისა, ჰომო ნალედის ტერფის აგებულება იძლევა მეცნიერებისათვის საშუალებას, გამოიკვლიონ ის თუ რამდენად იყო იმდროინდელი ჰომოების ეს სახეობა ადაპტირებული ანატომიურ ფუნქციებთან, რომელიც სწორედ ამგვარი მამოძრავებელი სისტემით არის განპირობებული. ამ კუთხით, ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, მეცნიერების მიერ მიღწეული შედეგები, საშუალებას იძლევა მოხდეს იმის შესწავლა, თუ როგორ იცვლებოდა ევოლუციურად ტერფის ფორმა და ფუნქციონირება, რაც შედგომში სახეობების კლასობრივი დაჯგუფებისათვის კიდევ ერთი ხელშემწყობი ფაქტორი გახდება. ჰომო ნალედის სრული მორფოლოგია ჰომოების გვარის რიგებში უფრო ჯდება, ვიდრე ავსტრალოპითეკის ან სხვა ადრეული ჰომინინის გვარში. ჰომო ნალედისა და სხვა ჰომოების წევრებს შორის მსგავსი ნაკვთები იკავებს ჰომო ნალედის ჩონჩხის უმეტეს ნაწილს და წარმოადგენენ სხვადასხვა ფუნქციონალურ სისტემებს, რომელშიც შედის საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემა, ღეჭვისა და მანიპულირების სისტემა. საყრდენ-მამოძრავებელ შტრიხებში, რომლებიც ჰომოების მსგავსია, შედის გრძელი ქვედა კიდურები, განსაკუთრებით მკაფიო ლინეა ასპერა, ძლიერი დუნდულის კუნთების ჩართვები, წერწეტა ფიბულები და საერთოდ ადამიანის მსგავსი კოჭები და ტერფები. ქვედა კიდურების ეს ასპექტები ზრდის საყრდენ-მამოძრევებელი სისტემის ნაბიჯების შესრულებას. ჰომო ნალედის ხელს აქვს ჰომოსთან მსგავსება მაჯის, ცერისა და ხელისგულის სახით. ჰომო ნალედს აქვს ძლიერად ღეჭვის უკმარისობა რაც ავსტრალოპითეკისა და პარანთროპუსისათვის არის დამახასიათებელი - პატარა კბილები. ზედა კიდურებს, მხრებს და გულმკერდის არეს აქვთ უფრო პრიმიტიული მორფოლოგიური ნაკვთები, მაგრამ ვერ აცილებს ჰომო ნალედს ჰომოსთან წევრობას.

დათარიღება
ჯერჯერობით ჰომო ნალედის დათარიღება ვერ ხერხდება, მიუხედავად იმისა რომ მეცნერებმა სცადეს დათარიღების სამივე მეთოდი, რომელიც გამოიყენება პრაქტიკაში, ზუსტი დროის განსაზღვრა შეუძლებელი არის, ადგილობრივი მეცნიერები მუშაობენ რომ ახალი დათარიღების ტექნოლოგია შექმნან, რომელიც, სავარაუდოა რომ 2017 წლისათვის იქნება მზად.დათარიღებისას რადიოკარბონატი არ გამოყენება, ვინაიდან შეიძლება დააზიანოს აღმოჩენილი ჰომო ნალედის სხეული ნაწილები. აღმოსავლეთ აფრიკაში აღმოჩენილი ნაწილები განისაზღვრა ვულკანური ფერფლით, მაგრამ ამ შემთხვევაში ჰომო ნალედი აღმოჩენილის ადგილას არ აღმოჩენილა ისეთი სახის მატერია, რომელიც მოგვცემთა რაიმე ინფორმაცია მისი ზუსტი თარიღის გასაგებად. რადგან ჰომოს გვარი საშუალოდ 2.5 – 2.8 მილიონ წლის წინანდელია უნდა ივარაუდებოდეს, რომ აღმოჩენილი ნაწილებიც სწორედ ამ პერიოდს მიეკუთვნება, მაგრამ მრავალი მეცნიერი მიიჩნევს, რომ ეს ნაწილები უფრო ახალგაზრდაა.

თუ ჰომო ნალედი არის ორ მილიონზე მეტი წლის, როგორც ამას ვარაუდობენ, მას შესაძლოა საკმაოდ ახლო კავშირი ჰქონდეს ჰომოს გვარის წარმოშობასთან. მაგრამ იმ შემთხვევაში თუ კი ჰომო ნალედი ასი ათასზე ნაკლები წლისაა, ეს შესაძლოა ნიშნავდეს იმას, რომ იგი გადარჩა ახლო წარსულში, როგორც ჰომო ფლორენსისი ინდონეზიაში (კიდევ ერთი სახეობა, რომელიც ხასიათდება მცირე ტვინითა და პატარა კბილებით). იმის გამო, რომ დღესდღეობით ცნობილია ჰომო ნალედის მხოლოდ ერთი ადგილსამყოფელი, გაურკვეველია როგორ აღმოჩნდა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. თუ აღმოჩნდება, რომ აღნიშნული სახეობა იყო უფრო ფართოდ გავრცელებული, მისმა სხეულის ზომამ, შესაძლოა მეცნიერები დააყენოს ნამრხების ხელახლა შესწავლის ფაქტის წინაშე უკვე მთელი აფრიკის კონტინენტის მასშტაბით.

ხელის მორფოლოგია
„ამომავალი ვარსკვლავის“ გამოქვაბულთა სისტემაში აღმოაჩინეს ზრდასრული ჰომინიდის თითქმის მთლიანი მარჯვენა ხელი. ჰომინიდების მასალაზე დაყრდნობით, აღნიშნული ძვლები ჰომო ნალედის მიაკუთნეს. გრძელი, ძლიერი ცერა თითი და მაჯა თანამედროვე ადამიანებს, სწორედ ჰომო ნალედისგან ერგო მემკვიდრეობით. თუმცა, ავსტრალოპითეკისგან განსხვავებით, თითის ფალანგები არის ბევრად უფრო გრძელი და მრუდე, რაც მიუთითებს ხელის ხშირ გამოყენებაზე. პალეონტოლოგები ბევრს მსჯელობენ აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით. ამ მხრივ ჰომინიდების ხელის ანატომიამ შესაძლოა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანოს მათ მსჯელობაში, მაგრამ სამწუხაროდ კარგად შემონახული ძვლები საკმაოდ იშვიათია. დღესდღეობით დაახლოებით 150 მხრის ძვლის ნიმუში იქნა აღმოჩენილი ამომავალი ვარსკვლავის გამოქვაბულთა სისტემაში, რომელიც ჰომო ნალედის ეკუთვნის, კერძოდ, ექვს მოზრდილ და ორ ამოუცნობ პრიმატს. აქედან ოცდაექვსი ძვალი არის მარჯვენა ხელის. ხელი საკმაოდ პატარაა და დაახლოებით იგივე ზომის, როგორიც მდედრ ავსტრალოპითეკს ჰქონდა, თუმცა არსებობს სხვა ძვლებიც, რომლებიც უფრო პატარა ან უფრო მოზრდილია. თანამედროვე და არქაულ ადამიანებს სხვა მაიმუნებისგან განასხვავებთ, მოკლე თითები და საკმაოდ ძლიერი ცერა თითი აქვთ. მრავალ ავსტრალოპითეკს, მაგალითად ავსტრალოპითეკ აფარენსის და ავსტრალოპითეკ აფრიკანუსს, იმდენად გრძელი ცერა თითი აქვთ, რომ თანამედროვე ადამიანის მეშვიდე, მერვე და მეცხრე თითს უტოლდება, მაგრამ განსხვავებით ჰომო ნალედისგან მათ იმდენი ძალა ცერა თითში არ გააჩნიათ. მისი სიძლიერე ფუნქციონალურად მნიშვნელოვანია, იქიდან გამომდინარე, რომ დიდი ზომის საგნების ჭერის დროს მეტი დატვირთვა სწორედ ცერა თითს აქვს. საერთო ჯამში, აღნიშული თითის კუნთები წარმოშობს ყველაზე მეტ მგავსებას თანამედროვე ადამიანსა და ჰომო ნალედის შორის.

ნების ძვლის მორფოლოგია
თანამედროვე ადამიანებსა და ნეანდერტანიელებს შორის ნების ძვლის მსგავსების მიუხედავად, ცერა თითის მორფოლოგიის სხვა ასპექტები განასხვავებს მათგან ჰომო ნალედის. ნების ძვლის მცირე სახსროვანი ზედაპირი მკვეთრად პატარა ზომისაა მისი მონათესავე არსებებისგან განსხვავებით. ეს განსხვავება შეინიშნება როგორც იდაყვის, ასევე კეფისკენ მიმართული ძვლის ზომებში. გარდა ამისა, ჰომო ნალედის აღნიშნულ ძველბში გააჩნდა ექვსი დამატებითი სახსარი. დისტალურ სასახსრე ზედაპირი არის ბევრად ბრტყელი და ასიმეტრიული. ეს ასიმეტრიულობა კიდევ უფრო მეტად შეინიშნება ხელის გულ–სხივური შვრელის ჭრილზე. ჰომო ნალედის დისტალური ფალანგი არის დიდი და ძლიერი. მისი საერთო ფორმა ყველაზე მეტად ჰგავს ჰომო ჰაბილისის ხელის ფორმას, მაგრამ ჰომო ნალედის კარგად ჰქონდა განვითარებული ე.წ საზღვარი ხელისგულის ფოსოსა და მყესს შორის. ასეთი მკაფიო საზღვრის ზოგიერთი მახასიათებელი გვხვდება ადრეულ ჰომინიდებშიც, მაგრამ სრული კომპლექტის თვისებები მხოლოდ ჰომო ნალედის ჰქონდა. ძლიერი ნების ძვლები, თანამედროვე ადამიანებსა და ნენადერტანიელებში, უკავშირდება მაჯის ძვლის ფორმის ცვლილებას და სასახსრე კონფიგურაციის გართულებას. მიუხედავად იმისა, რომ ადრეულმა ჰომინინებმა გაუზიარეს თანამედროვე ადამიანებს და ნეანდერტანელებს მრავალი თვისება, ეს სრულიად არ ნიშნავს იმას, რომ მათ ჰქონდათ სრული მორფოლოგიური კომპლექსი. ამას მოწმობს ადრეული ჰომინინების ტაქსონების შესწავლა, რომლითაც მტკიცდება, რომ სრული კომპლექტი არცერთ ჰომინის არ გააჩნდა. თუმცა ჰომო ერექტუსის მაჯის ძვლები ართულებს ამ ევოლუციურ ინტერპრეტაციას. კენიაში აღმოჩენილი ძვლები არის ერთადერთი მტკიცებულება იმისა, რომ შესაძლებელია ზემოთ ხსენებული პროცესი ჰომოების გვარის ევოლუციის პროცესში დაიწყო.

თითის ფალანგები
თანამედროვე ადამიანისა და ნენადერტანელის პროქსიმალური და შუალედური ფალანგები არის მოკლე, ნაკლებად მოღუნული და ნაკლებად ძლიერი. ასევე ის გამოირჩევა ცუდად განვითარებული ფლექსორული მყესის ფიქსაციით (მიმაგრებით). ჰომო ნალედის აქვს უჩვეულოდ მოღუნული პროქსიმალური და შუალედური ფალანგები. ჰომო ნალედის პროქსიმალური ფალანგების საშუალო გამრუდება არის (, =11). საშუალო სიმრუდის ეს მაჩვენებლები (, =14) ბევრად უფრო მაღალია, ვიდრე იმ მაიმუნებისა, რომელიც აფრიკაში სახლობდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ „წიაღისეული“ ჰომინინების ვარიაცია საკმაოდ მრავალრიცხოვანია, გამრუდების და მაჩვენებლები უჩვეულოა. ჩვენამდე მოღწეული ნამარხების შესწავლის საფუძველზე, შეიძლება ითქვას, რომ ერთადერთი ჰომო ნალედისთან მიახლოებული იყო აფარენსისი, რომელსაც ჰქონდა ბევრად უფრო მრუდე და შედარებით სწორი . ექსპერიმენტული, ქცევითი და მორფოლოგიური მტკიცებულებების შესაწავლამ აჩვენა, რომ ფალანგების გამრუდება არის ადაპტური პასუხი გადააგილების მუდმივ სტრესზე, რათა ხშირად და სწრაფად შეეძლოთ ცოცვა, გაქცევა, შეჩერება და ხმელეთის უფრო ძლიერი პრიმატებისგან თავის დაღწევა ან თუნდაც მათთან გამკლავება. ბიომექანიკური შესწავლის დროს დადგინდა, რომ მრუდე ძვალი ამცირებს საერთო დაძაბულობას, განსაკუთრებით ეს ხდება თითის მოხრის პროცესში, რადგან მრუდე ძვალი უფრო მჭიდრო კავშირში შედის სახსართან. აქედან გამომდინარე, ფალანგების გამრუდების ძლიერი ხარისხი არის წმინდა ფუნქციური მითითება იმ ფაქტებზე, რომ მას ხშირად უწევდა ცოცვა, გადაადგილება და მტრისგან თავის დაღწევა. მის თითებს მაღალი დატვირთვისთვის უნდა გაეძლოთ. მოზრდილი ჰომო ნალედის ფალანგები იყო უფრო მეტად მრუდე ვიდრე არასწრულწოვნების. ეს ონტოგენეზური მტკიცებულება მიუთითებს სწორედ იმ ფაქტზე, რომ მოზრდილი ჰომო ნალედების ცხოვრება იყო მკაცრი, ფრთხილი და საკმაოდ საშიში. არასრულწლოვნები მანამ, სანამ ამაზე ფიქრს დაიწყებდნენ გამრუდება იმდენად არ აღენიშნებოდათ.

გარდა ფალანგების სიმრუდისა, ჰომო ნალედის საკმაოდ გრძელი თითებიც ჰქონდა. აშკარაა, რომ თითების ზომები ადრეულ ჰომინინებში დროთა განმავლობაში მკვეთრად იცვლებოდა. თუმცა, აღსანიშნავია, რომ ნალედის მესამე და მეოთხე თითი ყველა სხვა ჰომინიდის თითზე გრძელი იყო, გარდა რამიდუსსა და ადრეულ თანამედროვე ადამიანზე. (ამ უკანასკნელს უჩვეულოდ გრძელი, მაგრამ სწორი ფალანგები ჰქონდა). კარგად განვითარებულ თითებს შორის რკალი კი მაღალ დატვირთვაზე მიუთითებდა. გრძელი და მრუდე თითები დაკავშირებულია ჰომო ნალედის მუდმივ გადაადგილებასთან. თუმცა ფალანგების ფლექსოლური გარსის გამყოფი ზედაპირი არც თუ ისე კარგად ჰქონდა განვითარებული. ამით თანამედროვე ადამიანებს ძალიან წააგავს. საერთო ჯამში, გამრუდება ორივე და კომპონენტში ერთმნიშვნელოვნად მიუთითებს, რომ მოძრაობა იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი კომპონენტი ჰომო ნალედის რეპერტუარში. ევოლუციურ პროცესებზე დაკვირვებამ, ანთროპოლოგებს აჩვენა, რომ ჰომო ნალედის ხელები მალე გათავისუფლდნენ „ზედმეტი“ დატვირთვისგან და ის ერთგავრი მანიპულაციის საგანი გახდა. როდესაც მოხდა ერთგვარი მოძრაობის რეკონსტრუქცია, ანუ პრიმატები გადავიდნენ ბიპედალიზმზე (ორ ფეხზე სიარული დაიწყეს), ხელებს მიეცათ უფრო მეტი თავისუფლება, ამიტომ დაიწყეს ფიქრი იმაზე, თუ რა შეიძლებოდა გაეკეთებინათ თავისუფალი ხელებით. ავსტრალოპითეკები და ჰომო ჰაბილისი ხასიათდებიან ადამიანის მსგავსი მორფოლოგიით. რაც უპირველესად გამომდინარეობს ქვედა კიდურიდან, რაც ნათლად მიუთითებს ჩვეულ ბიპედალიზმზე. მაგრამ ასევე დიდი მსგავსებაა მაიმუნებთანაც. ეს შეინიშნება ზედა კიდურზე, რომელმაც თავისთავად გამოიწვია სხვადასხვა ფუნქციური ინტერპრეტაციები. პრიმიტიული თვისებები, თითოეულ ჰომინინში არსებობს, რაც წინაპრისგან ერგოთ. მაგრამ დროთა განმავლობაში გახდა ნეიტრალური, როგორც სხვა ადაპტაციური ნიშან–თვისებები. სხვები, ცდილობდნენ პრიმიტიული თვისებების აღდგენას, რადგან თვლიდნენ, რომ მის შენარჩუნებას ფუნქციურად სასარგებლო ადაპტური მნშივნელობა ჰქონდა.

ჰომო ნალედის მკაცრად მრუდე ფალაგნები ასოცირდება თანამედროვე ადამიანთან სხვა მხრივაც. კერძოდ, პრიმიტის ზედა კიდური წარმოადგენს ერთადერთ მტკიცებულებას იმისა, თუ როგორ შეიძლება შეცვალოს ქცევის ინტენსივობამ ჰომინინის მორფოლოგიური სტრუქტურა. ფალანგური მორფოლოგიისგან განსხვავებით, შეიძლება ითქვას, რომ ასეთი ცერა თითისა და იდაყვის სრული კომპლექტი გვხვდებოდა მხოლოდ ნეანდერტანელებში და თანამედროვე ადამიანებში, ანუ ისეთ არსებებში რომლებმაც იცოდნენ იარაღის დამუშავება და გამოყენება. ყოველივე ეს შეიძლება მიუთითებდეს იმ ფაქტზე, რომ ჰომო ნალედის ხელის ასეთი სრული კომპლექტი შეექმნა სწორედ იარაღის გამოყენების დროს, ანუ იარაღის გამოყენებამ უბიძგა მათ ორგანიზმს მსგავსი სტრუქტურის ჩამოყალიბებისკენ. (თუმცა რაიმე სახის იარაღი ვერ იქნა აღმოჩენილი დინალედის გამოქვაბულში). მიუხედავად ამისა, გრძელი და მრუდე ფალანგები მიუთითებენ ჰომო ნალედის ძლიერი ცხოვრების წესზე, რაც მიანიშნებს იმაზე, რომ მას ჰქონდა ძალის ზუსტად და სწორად მანიპულირების უნარი. ამ ორმაგი როლის საჭიროებას თანამედროვე ანთროპოლოგები ვერ ხედავენ, შესაბამისად ჰომო ნალედის საქციელს ზუსტ ახსნას ვერ უძებნიან. ჰომო ნალედის მორფოლოგიის შესწავლამ განამტკიცა მანამდე არსებული კიდევ ერთი ჰიპოთეზა იმის შესახებ, რომ ჰომინინებმა შეინარჩუნეს უნარი იმისა, რომ პრიმიტიულად გამოეყენებინათ ზედა კიდური, მაშინაც კი როდესაც კონკრეტული ასპექტების დახვეწა მოხდა. ამ ყოველივემ კი შემდგომში ხელი შეუწყო პრიმატების უკეთეს მოძრაობას და იარაღის გამოყენებას.

ქუსლის და კოჭის ძვლები
ჩამბერში აღმოჩენილი ნამარხების ტერფის სხვა ნაწილებთან ერთად, მეცნიერებმა მიაკვლიეს ქუსლისა და კოჭის ნაწილებსაც. ჰომო ნალედის ძვლის სახსრიანი ბოლოს თავი მსგავსია აფარენსისისა და სხვა შემდგომ დროინდელი ჰომოების ჯგუფისა (მათ შორის ჰომო საპიენსის). ამ მხრივ ნალედი განსხვავდება აფრიკული მაიმუნებისაგან, რომელთა კიდურების ეს ნაწილი უფრო მეტად ღარებიანი და დახრილია. თანამედროვე ადამიანის მსგავსი სახეობების კოჭის ძვლის ბლოკის შეერთებებთან ერთად კომბინაციაში, ჰომო ნალედის მახასიათებლები ცხადყოფს, რომ ამ უკანასკნელს კოჭის მოძრაობა ბევრად ნაკლები მიმართულებით შეეძლო, და გააჩნდა ადამიანის მსგავსი ტრაექტორია და სიარულის მანერა. ჰომო ნალედის შემთხვევაში უნდა აღინიშნოს,რომ არც პროქსიმალური ნავისებრი ზედაპირი არის გაფართოებული, პირიქით იგი მსგავსია თანამედროვე ადამიანისთვის დამახასიათებელი ფეხის უკან გადახრისა და მობრუნების იმ ზღვრის, რომელიც გააჩნიათ შეერთებებს ამ ნაწილში. გარდა ზემოთჩამოთვლილი მსგავსებებისა, ჰომო ნალედის კოჭის ძვალს გააჩნია მახასიათებლები, რომლებიც განსხვავებულია თანამედროვე ადამიანისაგან. გვერდითი და მედიალური კოჭის საზღვრები შედარებით დაზიანებულია, ხოლო სამი ჯანსაღი ზრდასრული ინდივიდის შემთხვევაში, კუთხე, რომელიც იქმნება კოჭის თავის ლანჩის ნორმიდან გადახვევის შემთხვევაში მერყეობს 10-დან 18 გრადუსამდე. ეს კი სცდება იმ საზღვრებს, რომელიც თანამედროვე ადამიანისთვის არის დამახასიათებელი და უფრო მეტად ჰომო ნალედი ამ კუთხით დიდი ზომის მაიმუნებს ემსგავსება. ეს მცირე გადახვევა მიჩნეული იქნა იმის ნიშნად რომ მედიალურ სიგრძივი თაღი იყო მცირე ან საერთოდ არ არსებობდა. ფეხის ამ ნაწილის გამოკვლევის შედეგად, მეცნიერები მივიდნენ იმ დასკვნამდე, რომ ჰომო ნალედი ორი ყველაზე სრულყოფილი ინდივიდი ცდება ისეთი მაიმუნების შესაძლო ვარიაციების საზღვარს, როგორებიც არიან გორილები და ხვდებიან ადამიანის მსგავსი არსებების შესაძლო ვარიაციული ჩარჩოს კიდეში. ჰომო ნალედი დიდი ზომის მაიმუნებისგან განსხვავდება ბრტყელი კოჭის ძვლის ბლოკით, ნაკლებად კაშკაშა კოჭის მოტეხილობის საზღვრებით და ქუსლის ძვლის უფრო ბრტყელი ზედაპირით. ჰომო ნალედის ყველაზე სრულყოფილი ქუსლის ძვალი კარგად არის შემონახული მთელი თავისი სიგრძით, მაგრამ მაინც გააჩნია ისეთი მცირე დაზიანებები, რომელსაც ინახავს ქუსლის მიმაგრება ნებისმიერი სახის კუნთის ამობურცულობაზე. დამჭერი სისტემის ორიენტაცია დაბალია თანამედროვე ადამიანთან შედარებით, ამის გამო ჰომო ნალედი ამ ნიშნის მიხედვით ხვდება გიგანტი მაიმუნების რიგში. ეს ნიშან-თვისება დიდი დავის საგანი გახდა მეცნიერულ საზოგადოებაში, ვინაიდან გადასაწყვეტი გახდა მიეკუთვნებინათ ის მცირე თუ საერთოდ არ არსებული მედიალური სიგრძივი თაღისათვის არა-ადამიანის მსგავსი პრიმატებისათვის. პერონეალური კოჭის ძვლის ბლოკი სუსტად არის განვითარებული, განსხვავებით ტროგლოდიტების (გამოქვაბულში მცხოვრები ადამიანები), აუსტრალიოპიტის სებიდას, აფარენსის და აფრიკანუსისაგან, მაგრამ მსგავსია თანამედროვე ადამიანისა და ნეანდერტალელის. შესაძლოა ეს ყველაფერი უკავშირდებოდეს პერონეალური მუსკულატურის შემცირებას. მიუხედავად იმისა, რომ ჰომო ნალედის შემთხვევაში ლანჩის ჩამოყალიბების პროცესი არ არის შემონახული, რეტროტროქალური (ტროქალური ნერვის ერთ-ერთი ტიპი) დონე სავარაუდოდ უფრო მეტად მიუთითებს თანამედროვე ადამიანისათვის დამახასიათებელ ლანჩის პოზიციაზე, ვიდრე შიმპანზეებისაზე. ასევე, ქუსლის ძვლის ბორცვი საკმაოდ თხელი და წვრილია, ხოლო შედარებითი სიძლიერის გამო იგი სცდება ადამიანისათვის დამახასიათებელი ვარიაციების საზღვარს. დისტალურად, კუბის ფორმის მქონე მცირე სახსროვანი ზედაპირი არის შეღუნული, და აქვს პროქსიმალური სიღრმე. ამგვარი მორფოლოგიური მსგავსება თანამედროვე ადამიანთან საკამათოს ხდის იმ მიზეზებს, რომლის საშუალებითაც იქმნება ჩამკეტი სისტემა ქუსლის ძვლის კუბისებურ შეერთებებში.

გალერეა