iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჯენ ჩენგუნი

ჯენ ჩენგუნი, , უფრო ცნობილი საპატიო სახელით კოსინგა (დ. 1624 — გ. 1662) — ჩინელი მხედართმთავარი, ვაჭარი. 1646 წლიდან მონაწილეობდა მანჯურიული დინასტიის ცინგის წინააღმდეგ ბრძოლაში, რომელმაც ამ დროისთვის თავისი ძალაუფლება თითქმის მთელ ჩინეთზე გაავრცელა.

ჭენგ ჩენგკუნგი გამაგრდა ზღვის სანაპიროზე ფუძიანის, გუანდუნის და ჯეძიანის პროვინციების რაიონში, მანჯურიელებს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთის ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი წაართვა, მაგრამ 1659 წელს დამარცხდა ნანკინთან. 1661-1662 წლებში კუნძულ თაივანიდან განდევნა ჰოლანდიელი კოლონიზატორები და გადააქცია იგი ცინგების წინააღმდეგ ბრძოლის ბაზად.

ჭენგ ჩენგკუნგის ვაჟი და შვილიშვილი განაგებდნენ ტაივანს 1683 წლამდე, სანამ კუნძულს ცინგის ჯარები მიიტაცებდნენ.
ჯვარულ-გუმბათოვანი შენობა

ჯვარულ-გუმბათოვანი შენობა — ქრისტიანული ტაძრის ტიპი, საფუძველი ჩაეყარა ბიზანტიაში საუკუნეში, საბოლოოდ ჩამოყალიბდა - საუკუნეებში კონსტანტინოპოლის სკოლაში. არსებობს ამ სახის ნაგებობათა რამდენიმე ვარიანტი: რვა საყრდენზე ამოყვანილი ტრომპიან-გუმბათოვანი ტაძრები; ტაძრები, რომელთა გუმბათები ეყრდნობა ორ თავისუფლად მდგომ ბოძსა და ორ კედელს; ტაძრებში, რომლებშიც დამატებულია ორ-ორი ბოძი აფსიდების მხარეს და შესასვლელში (შუა საუკუნეების საბერძნეთი); არის აგრეთვე ჯვარულ-გუმბათოვანი შენობები, რომლებშიც ჯვრის მკლავები გადახურულია გუმბათით.
ჭართანულების ეკლესია

ჭართანულების ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოღოთოში. დგას სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მდინარე ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (6,7 4,5 მ), ნაგებია სწორხაზოვან რიგებად დაწყობილი რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა და კონქის მნიშვნელოვანი ნაწილი, თითქმის მთლიანადაა დანგრეული დასავლეთ კედელი და სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნახევარი. შენობა მთლიანად ხეებით და ბუჩქებით არის დაფარული.

აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია, რომლის სამხრეთით გეგმით ოვალური და ბრტყლად გადახურული ვიწრო ნიშია. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელში ერთი მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია. გარედან ეკლესიის შემორჩენილი კედლები მოკლებულია ყოველგვარ მორთულობას.
ჯანაანის ღვთისმშობლის ეკლესია

ჯანაანის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოღოთოში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, სამხრეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (9,2 6,8 მ), ნაშენია რიყის ქვითა და აგურით. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა, რომლებშიც თანაბარი ინტერვალებით დაცილებული აგურის შრეებია ჩართული. გარეთა კუთხეები, კამარა, კონქი, კარ-სარკმელთა ღიობები და საბჯენი თაღი კვადრატული აგურისაა. ინტერიერი შელესილია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამოშლილია კრამიტის საფარი და ლავგარდნის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ფასადებზე შელესილობის კვალიღაა შემორჩენილი.

ეკლესიაში ერთადერთი თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთითაა. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია დატანებული. თითო მსგავსი სარკმელია დანარჩენ კედლებშიც. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, დარბაზი - ცილინდრული კამარით. დარბაზის გრძივი კედლები და კამარა, მარტივი პილასტრების წყვილით და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებს, მთელ სიგრძეზე, საფეხური გასდევს.

დასავლეთ ფასადზე აგურის წყობის შეღრმავებით საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი ჯვარია გამოსახული. კედლები დასრულებული ყოფილა აგურის საფეხუროვანი ლავგარდნით. ეკლესიის დასავლეთ კედელზე დაშენებული ყოფილა აგურის ოთხწახნაგა სამრეკლო, რომლისგანაც მხოლოდ კვადრატული საფუძველიღაა შემორჩენილი.
კარლ ფილიპ მორიცი

კარლ ფილიპ მორიცი (; დ. 15 სექტემბერი, 1756, ჰამელნი — გ. 26 ივნისი, 1793, ბერლინი) — გერმანელი მწერალი. მისი მთავარი ნაწარმოებია ოთხტომიანი ავტობიოგრაფიული რომანი „ანტონ რაიზერი, ფსიქოლოგიური რომანი“ (1785-1790). მორიცს ეკუთვნის გამოკვლევები პედაგოგიკის, ფსიქოლოგიის, ესთეტიკის, გერმანული ენისა და სტილისტიკის, მითოლოგიის ისტორიულ დარგში და სხვა.
გაბრიელ დე მორტილიე

გაბრიელ დე მორტილიე (; დ. 29 აგვისტო, 1821, მელანი — გ. 25 სექტემბერი, 1898, სენ-ჟერმენ-ან-ლე) — ფრანგი არქეოლოგი. 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის მონაწილე. 1868-1885 წლებში სენ-ჟერმენის წინაისტორიულ სიძველეთა მუზეუმის თანამშრომელი და ხელმძღვანელი. შეიმუშავა პალეოლითური კულტურის განვითარების ქრონოლოგიური სქემა, რომელსაც საფუძვლად დაუდო შრომის იარაღის ფორმებსა და დამუშავების მეთოდებს შორის არსებული განსხვავება. მორტილიე იყო ევოლუციონისტი, ჩარლზ დარვინის მიმდევარი, მაგრამ მცდარი იყო მისი შეხედულება, თითქოს ცხოველთა და მცენარეული სამყაროს განვითარების კანონები ადამიანთა საზოგადოებაზე და ნივთიერი კულტურის საგანთა ფორმების განვითარებაზეც ვრცელდებოდა.
ართურ ლესლი მორტონი

ართურ ლესლი მორტონი (; დ. 4 ივლისი, 1903, ჰენგრეივი, საფოკი — გ. 23 ოქტომბერი, 1987) — ინგლისელი ისტორიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე და პუბლიცისტი. განათლება მიიღო კემბრიჯის უნივერსიტეტში. იყო დიდი ბრიტანეთის კომპარტიის (დბკპ) წევრი 1929 წლიდან. დბკპ-სთან არსებული ისტორიკოს მარქსისტთა ჯგუფის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. მორტონის „ინგლისის ისტორია“ (1937) არის პირველი ნაშრომი, რომელშიც დიდი ბრიტანეთის ისტორია გაშუქებულია მარქსისტული პოზიციებიდან.
მინოსი

მინოსი — ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში კუნძულ კრეტის (ქ.კნოსოსის) მეფე, ზევსისა და ევროპეს ძე. ძლიერი საზღვაო სახელმწიფოს შემქმნელი და კანონმდებლობის დამფუძნებელი. უძველესი თქმულებების მიხედვით, სამართლიან და ბრძენ მეფედ გვევლინება, ხოლო მოგვიანებით, თესევსის ატიკური მითების გავლენით უსამართლო და მკაცრ ტირანად. მინოსს ლაბირინთში ჰყოლია ჩაკეტილი პოსეიდონისაგან მიძღვნილი ხარისა და თავისი ცოლის, პასიფაეს, არაბუნებრივი სიყვარულის შედეგად შობილი ურჩხული — მინოტავრი, რომელსაც ადამიანებით კვებავდა. როდესაც ათენელებმა მინოსის ვაჟი ანდროგეოსი მოკლეს, მინოსმა დალაშქრა ათენი და ხარკად 9 წელიწადში ერთხელ 7 ჭაბუკსა და 7 ქალწულს სთხოვდა მინოტავრისთვის.

კუნძულ კრეტის არქეოლოგიური გათხრები გარკვეულ საფუძველს იძლევა იმისათვის, რომ ძველი წელთაღრიცხვით - საუკუნეების ისტორია დაუკავშირდა მინოსის მითებს. თანამედროვე ისტორიოგრაფიაში კუნძულ კრეტის ძველ ისტორიას მინოსის პერიოდს უწოდებენ.
გუაინიის დეპარტამენტი

გუაინია — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, ესაზღვრება ვენესუელასა და ბრაზილიას. დედაქალაქია ინირიდა. 1963 წელს გუაინია ვაუპესის დეპარტამენტს გამოეყო. ჩრდილოეთი ნაწილი და მდინარე ინირიდა ორინოკოს აუზს მიეკუთვნება, დარჩენილი ნაწილი კი ამაზონის. დეპარტამენტის ტერიტორიაზე სახლობს 24 ეთნიკური ჯგუფი, რომლებიც გარდა ესპანურისა და პორტუგალიურისა ოთხ ინდიურ ენაზე საუბრობენ.

დეპარტამენტი შედგება შვიდი მუნიციპალიტეტისგან.
გუავიარეს დეპარტამენტი

გუავიარე — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-ცენტრალურ რეგიონში. დედაქალაქია სან-ხოსე-დელ-გუავიარე. შეიქმნა 1991 წლის 4 ივლისს, კოლუმბიის ახალი კონსტიტუციის საფუძველზე.

გუავიარეს ტერიტორიაზე სახლობს ნუკაკის ნომადური ტომი, რომელიც 1988 წლამდე დანარჩენ სამყაროსთან კონტაქტზე არ გამოდიოდა.

დეპარტამენტი შედგება ოთხი მუნიციპალიტეტისგან.
მირმეკოფილია

მირმეკოფილია — ჭიანჭველების მიერ ზოგიერთი მცენარის გამოყენება თავშესაფრად და საკვებად. ჭიანჭველები სახლდებიან მცენარის ღეროებში, ეკლებში, მუხლთშორისებსა და სხვა, ან იკვებებიან მათი გამონაყოფებით. მირმეკოფილია უმეტესად გავრცელებულია ამერიკაში და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ტროპიკებში. მირმეკოფილიის ფორმაა სხვადასხვა ცხოველის შეგუება ჭიანჭველების ბუდეში ცხოვრებასთან. ჭიანჭველების დამოკიდებულება მირმეკოფილებთან შეიძლება ნეიტრალური იყოს; ხშირია სიმბიოზის და კომენსალიზმის შემთხვევები.
უილის დეპარტამენტი

უილა — კოლომბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, დედაქალაქია ნეივა.

გეოგრაფია
დეპარტამენტის სამხრეთით მდებარეობს კოლომბიის მასივი. აქვე იწყება კორდილიერა-ორიენტალიც.

უილის დეპარტამენტში მდებარეობს კოლომბიის მეორე უმაღლესი მწვერვალი — ვულკანი ნევადო-დელ-უილა. აქვე იღებს სათავეს კოლომბიის უდიდესი მდინარე მაგდალენა.

დეპარტამენტი 37 მუნიციპალიტეტისგან შედგება.
ლა-გუახირის დეპარტამენტი

ლა-გუახირა — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ რეგიონში და იკავებს გუახირის ნახევარკუნძულის უდიდეს ნაწილს. ესაზღვრება კარიბის ზღვასა და ვენესუელას. დედაქალაქია რიოაჩა.

გუახირის ვრცელ არიდულ ვაკეებზე სახლობენ ადგილობრივთა მრავალგვარი ტომები, მათ შორის ვაიუს ხალხი, გუახიროები, მაკუიროები, ანატესები, ვაიუნაიკის ხალხი, კუანაოები და ენეალები, რომლებიც აქ ჯერ კიდევ ესპანელთა მოსვლის დროიდან სახლობენ. კოლონიზაციის პერიოდში ტერიტორია სადავო იყო სანტა-მარტას გუბერნატორებსა და ვენესუელას შორის, ძირითადად მარგალიტის დეპოზიტების გამო. ტერიტორიის ხელშეი ჩაგდებას ასევე ცდილობდნენ ინგლისელი მეკობრეები, ფრანგები და გერმანელები. 1871 წელს რეგიონი გამოეყო მაგდალენას დეპარტამენტს და შეიქმნა ლა-გუახირა.

1911 წელს კოლუმბიის მთავრობამ შექმნა ლა-გუახირის კომისარიატი, რასაც მოჰყვა იმიგრანტთა ტალღა ახლო აღმოსავლეთიდან, კერძოდ ლიბანიდან, სირიიდან, პალესტინიდან და იორდანიიდან. საბოლოოდ, დეპარტამენტის სახით ლა-გუახირა 1964 წელს შეიქმნა.

ეკონომიკა ძირითადად ეფუძნება ქვანახშირის მოპოვებას კერეხონში, სადაც 2004 წელს 24.9 მლნ ტონა იქნა წარმოებული. ასევე მნიშვნელოვანია ბუნებრივი გაზის ექსპლუატაცია და მარილის მოპოვება. პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა გუახირის უდაბნოს ნახევარკუნძულის წვერზე მდებარე პატარა სოფელი კაბო-დე-ლა-ველა.

ლა-გუახირის დეპარტამენტი 15 მუნიციპალიტეტისაგან შედგება.
მაგდალენას დეპარტამენტი

მაგდალენა — კოლომბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, კარიბის ზღვის სანაპიროსთან. სახელი ეწოდა მდინარე მაგდალენასგან. დედაქალაქია სანტა-მარტა. შედიოდა კოლომბიის შეერთებული შტატების ისტორიული სახელმწიფოს შემადგენლობაში.

მაგდალენას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ლა-გუახირის დეპარტამენტი, აღმოსავლეთით — სესარის დეპარტამენტი. დასავლეთიდან მდინარე მაგდალენა გამოჰყოფს ატლანტიკოსა და ბოლივარის დეპარტამენტებისაგან.

დეპარტამენტი 30 მუნიციპალიტეტისაგან შედეგება.
ონის სინაგოგა

ონის სინაგოგა — უმოქმედო სინაგოგა ონში, რომელიც 1895 წელსაა აგებული. მდებარეობს ონში, ვახტანგ -ის ქუჩაზე.

არქიტექტურის დეტალები
სინაგოგა აიგო ეკლექტიზმის სტილში 1895 წელს. საქართველოში არსებულ სინაგოგებს შორის სიდიდით მესამე ადგილს იკავებს თბილისისა და ქუთაისის სინაგოგების შემდეგ.
სინაგოგის სამშენებლო მასალად გამოყენებულია თეთრი კირქვა. სახურავი გუმბათიანია. შენობას ოთხკუთხედი ფორმა აქვს. გუმბათი სრულდება მრავალქიმიანი, დავითის ვარსკვლავით. შენობა მიმართულია აღმოსავლეთისკენ.

სინაგოგას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
კანიალალ მანეკლალ მუნში

კანიალალ მანეკლალ მუნში (; დ. 30 დეკემბერი, 1887, ბჰარუჩი — გ. 8 თებერვალი, 1971) — ინდოელი მწერალი, ისტორიკოსი, სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე. წერდა ინგლისურ და გუჯარათულ ენაზე. განათლებით იყო იურისტი. 1915 წლიდან თანამშრომლობდა მაჰათმა განდის ჟურნალს: „იანგ ინდიაში“. წერდა რომანებს. ავტორია თხზულებისა „გუჯარათი და მისი ლიტერატურა“ (1935).
მუნში რასას წყაროდ მიიჩნევდა ყოველივე იდეალურს ცხოვრებაში. იზიდავდა ზეკაცის, გმირის, გამოჩენილი პიროვნების იდეა. მისი სტილი გამოირჩევა მძაფრი დრამატიზმით.
გიორგი მაკარიძე

გიორგი მაკარიძე (დ. 31 მარტი, 1990) — ქართველი ფეხბურთელი, ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის „ალმერიას“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების მეკარე.

კარიერა
საკლუბო
მაკარიძის საფეხბურთო კარიერა თბილისის „დინამოში“ დაიწყო. 2009 წლის 10 იანვარს 17 წლის ასაკში გააფორმა 800 000 ევროდ შეფასებული კონტრაქტი ფრანგულ კლუბ „ლე-მანთან“. წლების განმავლობაში „ლე-მანი“ პირველ დივიზიონში ასპარეზობდა, თუმცა 2013 წელს მესამე ლიგაში გადავიდა, რასაც გუნდის დაშლა მოყვა. 2014 წლის აპრილში მაკარიძე კვიპროსულ „დოქსაში“ გადავიდა. სადაც არცერთი თამაში არ ჩაუტარებია. იმავე წლის აგვისტოში გადავიდა პორტუგალიურ კლუბ „ფეირენსეში“, სადაც ასპარეზობდა 2016 წლამდე. ამის შემდეგ მაკარიძე შეუერთდა კლუბ „მორეირენსეს“ და 2017 წელს გახდა პორტუგალიის ჩემპიონატის თასის მფლობელი. 2018 წელს მისი ტრანსფერი პორტუგალიურ „ბენფიკაში“ უნდა განხორციელებულიყო, თუმცა საბოლოოდ მოთამაშე ამავე ლიგაში მოასპარე „რიუ-ავეს“ შეუერთდა და თითქმის 1 სეზონი გაატარა. 2018 წელს მაკარიძემ წელის ტრავმა მიიღო და რამდენიმე თვე სანაკრებო და საკლუბო მატჩების გამოტოვება მოუხდა. 2019 წლის იანვარში „რიუ-ავესთან“ ურთიერთშეთანხმების შედეგად გაწყვიტა კონტრაქტი და პორტუგალიურ „ვიტორია სეტუბალში“ გადავიდა, სადაც კონტრაქტი მას 2021 წლის ზაფხულამდე გააფორმა. 2020 წლის 12 სექტემბერს გააფორმა 2 წლიანი კონტრაქტი ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის კლუბ „ალმერიასთან“.

სანაკრებო
გიორგი მაკარიძეს ნათამაშები აქვს საქართველოს სხვადასხვა ასკობრივ ნაკრებებში. 10 თამაში აქვს ჩატარებული 17-წლამდელთა ნაკრების რიგებში, 8 მატჩი — 19-წლამდელთა ნაკრებში, 9 მატჩი 21-წლამდელთა ნაკრებში, ხოლო საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში — 14 თამაში. 17 წლის ასაკში საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში, ლევან ყენიასთან და ლევან მჭედლიძესთან ერთად დიდი პოტენციალის გამო მოხვდა.
ჰაბეას კორპუს აქტი (1679)

ჰაბეას კორპუს აქტი — ინგლისის პარლამენტის 1679 წლის კანონი, დიდი ბრიტანეთის ერთ-ერთი ძირითადი კონსტიტუციური აქტი. ჰაბეას კორპუს აქტი სასამართლოს უფლებას ანიჭებს შეამოწმოს რამდენად კანონიერია მოქალაქის შეპყრობა და დაპატიმრება. თუ თავისუფლებააღკვეთილს დაპატიმრება უკანონოდ მიაჩნია, შეუძლია მიმართოს სასამართლოს. განცხადებას მოსამართლე განიხილავს ერთპიროვნულად დაპატიმრებულის თანდასწრებით; მოსამართლეს უფლება აქვს გაათავისუფლოს იგი (უპირობოდ ან საწინდრით), ან დააბრუნოს ისევ საპატიმროში, თუკი დაადგენს, რომ მართებულადაა დაპატიმრებული. ეს პროცედურა განმტკიცებულია აგრეთვე აშშ-ის 1787 წლის კონსტიტუციით და ცალკეული შტატების კონსტიტუციებით, ამ გარანტიის მოქმედების შეჩერება შეუძლია მხოლოდ კონგრესს, ასეთი უფლება აქვს პრეზიდენტსაც ფორმალურად მაშინ, თუ ამას სახელმწიფოს უშიშროება მოითხოვს.
ედგარ მიჩელი

ედგარ მიჩელი (; დ. 17 სექტემბერი, 1930, ჰერიფორდი, ტეხასი — გ. 4 თებერვალი, 2016, უესტ-პალმ-ბიჩი, ფლორიდა, აშშ) — ამერიკელი კოსმონავტი მფრინავი, სამხედრო-საზღვაო ფლოტის რანგის კაპიტანი. დაამთავრა უმაღლესი სამხედრო-საზღვაო სკოლა, აგრეთვე კარნეგის სახელობის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი პიტსბურგში (პენსილვანია) და მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი (1964). 1966 წლიდან კი იყო აშშ-ის აერონავტიკისა და კოსმოსური სივრცის კვლევის ეროვნული სამმართველოს რაზმში. 1971 წლის 1-10 თებერვალს ალან შეპარდსა და ს. რუსასთან ერთად გაფრინდა მთვარეზე ხომალდ „აპოლონ-14“-ით, იყო მთვარის კაბინის პილოტი. 1971 წლის 5 თებერვალს მიჩელი და შეპარდი მთვარის კაბინით დაეშვნენ მთვარეზე კრატერ ფრა მაუროს რაიონში. მთვარეზე დაჰყვეს 33,5 საათი. ორჯერ გამოვიდნენ მთვარის ზედაპირზე ოთხ-ოთხი საათით. ჩაატარეს სამეცნიერო კვლევა და ტექნიკური ექსპერიმენტები.
ორფეოსის სიკვდილი

„ორფეოსის სიკვდილი“ — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას 1996 წლის დრამატული ფილმი.

სიუჟეტი
ენტომოლოგიის პროფესორი ვახტანგ ითრიელი აქვეყნებს რამდენიმე სტატიას, სადაც მკაცრად აკრიტიკებს ქართულ ნაციონალიზმს. ამის გამო მას ნაციონალისტები სდევნიან და უნივერსიტეტიდან გაგდებით ემუქრებიან. ამავე დროს ვახტანგი ხვდება მეძავ ნინოს, უყვარდება ის და ცდილობს, მაფიოზებისგან დაიხსნას, თუმცა საბოლოოდ დამნაშავეები ნინოს კლავენ, ხოლო ვახტანგს მისი სტუდენტი ბინაში პოულობს გარდაცვლილს.

როლებში
ზურაბ ყიფშიძე - ვახტანგ ითრიელი
ნინო კასრაძე - ნინო
ზურაბ ბეგალიშვილი - ჯიპის პატრონი
კახი კავსაძე - ელიზბარი
ირაკლი ჩარკვიანი - გიტარისტი
შორენა პატარაია - თამრიკო
ციცინათელები ბაღში

ციცინათელები ბაღში — 2008 წლის დრამატული ფილმი. ფილმის პრემიერა 2008 წელს შედგა, ხოლო კინოგაქირავებაში 2011 წელს გავიდა.

სიუჟეტი
ფილმი გადმოსცემს ერთი ოჯახის ისტორიას, სადაც ცხოვრობენ მკაცრი მამა ჩარლი, მისი შვილი მაიკლი, გერი ჯეინი და კეთილი მეუღლე ლიზა. ლიზა იღუპება ავტოავარიაში, რომელიც მისმა მეღლემ, ჩარლზმა გამოიწვია. მაიკლს კი, რომელიც ალკოჰოლიკ კელიზეა დაქორწინებული, გადაწყვეტილი აქვს დაწეროს წიგნი თავისი ბავშვობის შესახებ სათაურით „ციცინათელები ბაღში“.

როლებში
რაიან რეინოლდსი - მაიკლ ტეილორი
ჯულია რობერტსი - ლიზა ტეილორი
უილემ დეფო - ჩარლზ ტეილორი
ემილი უოტსონი - ჯეინ ლოურენსი
ზემო ალვანის ბზიანის ეკლესია

ზემო ალვანის ბზიანის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ალვანში. დგას სოფლის ჩრდილოეთით ორ კილომეტრზე, ტყეში. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი, თაროსებრი კაპიტელით დაგვირგვინებული ორსაფეხურიანი პილასტრით. რომელზეც კედლის მიმდებარე თაღები და კამარის საბჯენი თაღი იყო დაყრდნობილი. ეკლესია ნაგები ყოფილა მოზრდილი, თითქმის თანაბარი ზომის რიყის ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. პილასტრი და თაღების შემორჩენილი ნაწილები - შირიმით.
ეფროსის ეკლესია

ეფროსის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ალვანში. დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, 4-5 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია კამარა და კონქი, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილები. ეკლესიის შიგნით ხეები და ბუჩქებია ამოსული.

ეკლესია დარბაზულია (7,5 5 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და ნატეხი ქვით. წყობის რიგების სწორხაზოვნება ნაწილობრივად არის დაცული. ეკლესიას შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. შემორჩენიჩლია სამხრეთ წირთხლის კვალი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც გეგმით ნახევარწრიული სამი თაღოვანი ნიშია. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია.
ზემო ალვანის იახსრის ეკლესია

ზემო ალვანის იახსრის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ალვანში. დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით 3,5 კილომეტრზე, ტყიანი მთის თხემზე. განეკუთვნება - საუკუნეებს.

ეკლესია სამეკლესიანი ბაზილიკაა. ნაგებია საშუალო და მოზრდილი ზომის ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. შიგნით კედლები მობათქაშებულია. შენობის გეგმის სწორკუთხედში (8,2 6,1 მ), რომელიც რამდენადმე სამხრეთიდან ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული, სამი დამოუკიდებელი ეკლესიაა მოქცეული. მოგვიანებით (გვიანდელ შუა საუკუნეებში) ბაზილიკაზე დასავლეთიდან, საკმაოდ მოზრდილი ორსართულიანი ნაგებობა მიუშენებიათ, რომელიც მთლიანად ფარავს შუა და სამხრეთ ეკლესიის ფასადებს, ჩრდილოეთ ეკლესიის ფასადის ნახევარს და სამხრეთ ეკლესიის სამხრეთ ფასადის დასავლეთ ნაწილს.

ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია შუა ეკლესიის კონქი და კამარა. ფასადებზე ჩამოშლილია საპირე წყობა. დანგრეულია დასავლეთ მინაშენის მეორე სართულის კედლები.

შუა ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი ფორმის აფსიდით, რომლის ღერძზე ბრტყლად გადახურული სარკმელია. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. აფსიდის მხრები შირიმის თაროსებრი კაპიტელებითაა დასრულებული, რომლებსაც კონქის თაღი ეყრდნობოდა (დანგრეულია). შუა ეკლესია გვერდის ეკლესიებს უკავშირდებოდა გრძივ კედლებში გაჭრილი თითო თაღოვანი კარით. ჩრდილოეთ კარი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია გაჭრილი, ხოლო სამხრეთისა - კედლის შუა ნაწილში. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში სწორკუთხა ნიშია, რომელშიც ჩრდილოეთ ეკლესიაში გამავალი ხვრელია.

სამხრეთ ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია, რომელსაც საფეხურებიანი რაფა აქვს. შიგნით ეკლესია გადახურულია ნახევარწრიული კამარით, რომლის ჩრდილოეთ ქუსლი შუა ეკლესიის სამხრეთ კედელზე მიშენებულ ორ თაღს ეყრდნობა. თაღებს შორის სწორკუთხა ბურჯია. აღმოსავლეთ თაღი ყრუა, დასავლეთისაში - შუა ეკლესიაში გამავალი კარია მოქცეული. დასავლეთ მინაშენში გამავალი კარი დასავლეთ კედელშია გაჭრილი.

ჩრდილოეთ ეკლესიას აღმოსავლეთით ნალისებრი აფსიდი აქვს. აფსიდის ღერძზე მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია. სარკმლის მარჯვნივ - პატარა სწორკუთხა ნიში, ხოლო ქვემოთ, კედელზე, ქვით ნაწყობი ტრაპეზია მიდგმული. ეკლესიის ნახევარწრიული კამარა ჩრდილოეთით კედელს ეყრდნობა, სამხრეთით - სწორკუთხა ბურჯზე დაყრდნობილ, ორი ფართო თაღით შექმნილ გრძივ საყრდენს. დასავლეთის თაღის არეში, შუა ეკლესიიდან თაღოვანი კარი გამოდის. ეკლესიას ნატეხი ქვით ნაწყობი ლავგარდანი ჰქონია (ნაწილები შემორჩენილია მხოლოდ გვერდის ეკლესიებზე).
ბაზილიკის დასავლეთის მინაშენი გეგმით მრუდხაზოვანია, ნაშენია ნატეხი ქვით. პირველ სართულზე შესასვლელი სამხრეთ ეკლესიიდანაა. სართული განათებული იყო სამხრეთ-დასავლეთის მიმართულებით გაჭრილი მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმლით. მეორე სართულზე (დანგრეულია) ასასვლელი კიბე მინაშენზე ჩრდილოეთიდან მიდგმულ კონტრფორსისმაგვარ ნაწილშია მოწყობილი.
ზემო ალვანის კვირაცხოვლის ეკლესია

ზემო ალვანის კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ალვანში. დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, 2,5 კილომეტრზე, ტყეში. ნაგებია რიყისა და სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. გვიანი გადაკეთებებისა და დანამატების გამო თავდაპირველი სახე შეცვლილი აქვს. თავდაპირველი ნაგებობა სამეკლესიიანი ბაზილიკაა, განეკუთვნება – საუკუნეებს. მოგვიანებით შუა ეკლესიაზე, იმხანად დანგრეული გვერდის ეკლესიების ნაცვლად, ჩრდილოეთიდან მიუშენებიათ ვიწრო სამლოცველო, ხოლო სამხრეთიდან განიერი სათავსი, რასაც სამხრეთიდან აფსიდიანი მინაშენი ეკვრის. ნაგებობები გეგმის ერთ სწორკუთხედში (15 11 მ) არიან მოქცეული, რომელიც რამდენადმე სამხრეთ-ჩრდილოეთით არის წაგრძელებული. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ბაზილიკის შუა ეკლესიისაგან შემორჩენილია: ნახევარწრიული აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდი, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები და სამხრეთ კედლის ნაწილი, ჩრდილოეთ ეკლესიიდან — დასავლეთ კედელი; სამხრეთ ეკლესია მთლიანად დანგრეულია.

შუა ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის შუაში ჩრდილო ეკლესიაში გასასვლელი კარია გაჭრილი, ხოლო სამხრეთ კედლის შემორჩენილ ნაწილში ვიწრო და დაბალი სარკმელი.

ჩრდილოეთიდან მიშენებული სამლოცველოდან მხოლოდ აღმოსავლეთ ნაწილია შემორჩენილი. დასავლეთიდან იგი მოზღუდულია მოგვიანებით, გრძივ კედლებს შორის ჩაშენებული კედლით, რომელშიც მოწყობილია ვიწრო და მაღალი სწორკუთხა შესასვლელი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ნალისებრთაღიანი სარკმელია, რომლის ჩრდილოეთით განიერი და ღრმა ნიშია. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, რომლის ნახევარწრიული თაღის ქუსლებთან თაროსებრი იმპოსტებია გამოყოფილი. სამხრეთ კედელში (აფსიდის მხართან) ვიწრო და მაღალი ნიშია. კამარა ცილინდრული ფორმისაა.

შუა ეკლესიას სამხრეთიდან მთელ სიგრძეზე მიშენებული აქვს ორ დამოუკიდებელ ნაწილად გაყოფილი სათავსი. სათავსის აღმოსავლეთ ნაწილს ნახევარწრიული ფორმის ღრმა აფსიდი მოიცავს, რომლის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს (აფსიდის ბოლოებთან) თითო ფართო და მაღალი თაღოვანი გასასვლელია, მათგან ჩრდილოეთის შუა ეკლესიის საკურთხეველში გადის, ხოლო სამხრეთისა სამხრეთიდან მიშენებული ნაგებობის აღმოსავლეთ ნაწილში მოწყობილ პატარა ოთახში. აფსიდი გადახურულია საკმაოდ ტლანქი კონქით, რომლის ზემოთ დამატებითი სართული ყოფილა (შემორჩენილია კედლების ფრაგმენტები). სათავსის დასავლეთ ნაწილი მთლიანად დანგრეულია და ნანგრევებით არის ამოვსებული.

სათავსზე სამხრეთიდან მიშენებული ნაგებობა (შემორჩენილია მცირე ნაწილი) ვიწრო და გრძელი დერეფანია. განივი კედლით იგი ორ ნაწილად არის გაყოფილი. აღმოსავლეთ ნაწილი აფსიდიანია. მასში შესასვლელი დასავლეთიდანაა (შემორჩენილია წირთხლების ნაწილი). შესასვლელი ნავს დასავლეთ ნაწილის სამხრეთ კედელში ჰქონია.
უილემ დეფო

უილემ დეფო ( დ. 22 ივლისი 1955) — ამერიკელი კინოსა და თეატრის მსახიობი, გამოხმოვანებელი. ოსკარის ოთხგზის (1987, 2001, 2018, 2019), ოქროს გლობუსის სამგზის (2001, 2018, 2019) და ბრიტანეთის კინოაკადემიის ერთგზის ნომინანტი (2018).

დეფო დაიბადა ეპლტონში, უისკონსინის შტატში, ქირურგის ალფრედ დეფოსა და მედდის მიურიელ იზაბელის ოჯახში. დეფო სწავლობდა მლოუკის უნივერსიტეტში, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ დატოვა სასწავლებელი და შეუერთდა ექსპერიმენტულ თეატრს „ “. მან პირველი როლი შეასრულა მაიკლ ჩუმინოს 1980 წლის ფილმში „ზეციური კარიბჭე, თუმცა კადრები მისი მონაწილეობით ამოჭრილი იქნა.

საყოველთაო აღიარება მოიპოვა აშშ-ის არმიის სერჟანტის ელაის გორდინის როლით ფილმიდან „ოცეული“ (1986), რისთვისაც მიიღო ოსკარის ნომინაცია.

ფილმოგრაფია
ლაპეენრანტა

ლაპეენრანტა , ასევე ვილმანსტრანდი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ფინეთში, აღმოსავლეთი ფინეთის გუბერნიაში, სამხრეთ კარელიის ადმინისტრაციული, ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი. მდებარეობს ისტორიული პროვინცია კარელიის დასავლეთ ნაწილში, საიმას ტბის სამხრეთ სანაპიროსთან, რუსეთ-ფინეთის საზღვრის მახლობლად. 2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 72 391 ადამიანს შეადგენდა, ამ მონაცემებით იგი ფინეთის ქალაქებს შორის 30-ე ადგილზეა.

ისტორია
ლაპეენრანტის მოსახლეობის წინაპრები ჯერ კიდევ გამყინვარების პერიოდის დასასრულიდან დასახლდნენ დღევანდელი საიმას ტბის ნაპირებზე. მათ ააშენეს საკუთარი სახლები სილიან სანაპირო ზოლზე. რკინის ხანის დასაწყისში ლაპეენრანტის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, დღევანდელი რამდენიმე სოფლის ადგილას, უკვე არსებობდა მუდმივი დასახლებები. ნაპოვნია ძველიკარელიური და შუა საუკუნეების სამარხები.

 საუკუნეში დასახლება ფიჭვის ფისისა და კუპრის ვაჭრობის ერთ-ერთი ცენტრი იყო.

დაძმობილებული ქალაქები
ოჯახი (ფილმი)

ოჯახი — 1985 წლის ქართული მოკლემეტრაჟიანი დრამატული ფილმი.

სიუჟეტი
ფილმი გადმოსცემს ერთი ოჯახის ცხოვრებას. ქეთიმ დისერტაცია უნდა დაიცვას, ამიტომ ოჯახისთვის და ბავშვებისთვის ვერ იცლის. ოჯახისთვის არ სცალია მის ქმარსაც, რომელიც სამსახურის საქმეებითაა დაკავებული. ოჯახის ხანდაზმული წევრი რუსუდანი კი უდარდელად განვლილ ცხოვრებას მისტირის.

როლებში
ლიკა ქავჟარაძე - ქეთი
გოგი ქავთარაძე - რეზო
ვერიკო ანჯაფარიძე - რუსუდანი
ლია ელიავა - გურანდა
ბუკარამანგა

ბუკარამანგა — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ კოლუმბიაში, აღმოსავლეთ კორდილიერებში. სანტანდერის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 516 512 ადამიანს შეადგენდა. რკინიგზით უკავშირდება მდინარე მაგდალენას ხეობას. ბუკარამანგა ყავისა და თამბაქოს მწარმოებელი რაიონის ცენტრია. განვითარებულია კვებისა და ცემენტის მრეწველობა. ბუკარამანგა დაარსდა საუკუნის ნახევარში.