ნატალი ბატალა

ნატალი ბატალა (დ. 14 მაისი, 1966) — სანტა-კრუზის კალიფორნიის უნივერსიტეტის ასტრონომიისა და ასტროფიზიკის პროფესორი. ადრე -ს ეიმსის კვლევითი ცენტრის კოსმოსურ მეცნიერებათა განყოფილებაში მკვლევარ-ასტრონომად მუშაობდა და ეკავა მისია -ის სამეცნიერო გუნდის ხელმძღვანელის (2010-2012), მისიის მეცნიერის (2012-2016) და პროექტის მეცნიერის (2016-2018) პოზიციები; ეს პირველი მისია იყო, რომელსაც შეეძლო დედამიწის ზომის პლანეტების აღმოჩენა სხვა ვარსკვლავების გარშემო. მიუხედავად იმისა, რომ ბიზნესის სპეციალობით იწყებდა, ფიზიკაზე გადავიდა მას შემდეგ, რაც შეიტყო, რომ ყოველდღიური მოვლენები, როგორიცაა თხელი ფირის ინტერფერენცია (რატომ ჩნდება ცისარტყელები საპნის ბუშტებსა და ზეთიან გუბეებზე), მათემატიკურად შეიძლება აღიწეროს. ბაკალავრიატის განმავლობაში ვარსკვლავურ სპექტროსკოპისტად მუშაობდა და მზის მსგავს ვარსკვლავებს სწავლობდა. ფიზიკაში ბაკალავრის ხარისხის მიღების შემდეგ, სანტა-კრუზში ასტროფიზიკის დოქტორანტურა გაიარა და პოსტ-დოქტორანტურა რიო-დე-ჟანეიროში, ბრაზილიაში დაასრულა.

კარიერა
1997 წელს უილიამ ბორუცკიმ ბატალა სამეცნიერო გუნდში ჩართო და ტრანზიტული ფოტომეტრიის შესწავლა დაიწყო. -ის მისიაში პროექტირებისა და დაფინანსების ეტაპიდან მონაწილეობდა და როგორც ერთ-ერთი პირველი თანამკვლევარი, პასუხისმგებელი იყო 150 000-ზე მეტი ვარსკვლავის შერჩევაზე, რომლებსაც ტელესკოპი აკვირდებოდა. ამჟამად ეიმსის კვლევითი ცენტრის გუნდის წევრებთან მჭიდროდ თანამშრომლობს, რათა -ის მისიის მონაცემებიდან სიცოცხლისათვის ხელსაყრელი პლანეტები გამოავლინოს. 2011 წელს ხელმძღვანელობდა ანალიზს, რომელმაც 10-ის აღმოჩენა გამოიწვია, რაც მზის სისტემის გარეთ დადასტურებული პირველი კლდოვანი პლანეტაა. ჯამში გამოყოფილი 460 საათიდან, ბატალას პროექტს, „ტრანზიტული ეგზოპლანეტის საზოგადოების ადრეული გამოშვების სამეცნიერო პროგრამა“, 86.9 საათი მიენიჭა, რაც -ზე ნებისმიერი - პროგრამიდან ყველაზე მაღალია. ეს დაკვირვების საათები გამოყოფილია ტელესკოპის მუშაობის პირველი ხუთი თვის განმავლობაში გამოსაყენებლად.

ბატალა სანტა-კრუზის ასტრობიოლოგიის ინიციატივას ხელმძღვანელობს, რაც კოლაბორაციული, ინტერდისციპლინური ინიციატივაა, რომელიც ეძღვნება სამყაროში სიცოცხლის წარმოშობის, ევოლუციისა და განაწილების შესწავლას.

2021 წელს ჯეიმს უების კოსმოსური ტელესკოპის წარმატებული გაშვების შემდეგ, ბატალამ და მკვლევართა გუნდმა ეგზოპლანეტის ატმოსფეროში ნახშირორჟანგის ერთმნიშვნელოვანი მტკიცებულება აღმოაჩინეს. გუნდმა გამოიყენა სატურნის მასის მქონე პლანეტაზე -39 დასაკვირვებლად, რომელიც ძალიან ახლოს ბრუნავს მზის მსგავს ვარსკვლავთან, დედამიწიდან დაახლოებით 700 სინათლის წლის დაშორებით.

2022 წელს ბატალამ, მარკ კლამპინთან, -ს ასტროფიზიკის განყოფილების დირექტორთან და სტივენ ლ. ფინკელშტეინთან, ტეხასის უნივერსიტეტის ოსტინის კამპუსის ასტრონომიის პროფესორთან ერთად, წარმომადგენელთა პალატის მეცნიერების, კოსმოსისა და ტექნოლოგიების კომიტეტის, კოსმოსისა და აერონავტიკის ქვეკომიტეტის წინაშე ჩვენება მისცა.

2023 წელს ბატალამ და ტრანზიტული ეგზოპლანეტის ადრეული გამოშვების სამეცნიერო გუნდმა ჯეიმს ვების კოსმოსური ტელესკოპი გამოიყენეს -18-ის ატმოსფეროში წყლის ორთქლის იდენტიფიცირებისთვის და პლანეტის ტემპერატურული რუკის შესაქმნელად, როდესაც მან თავისი ვარსკვლავის უკან გაიარა და კვლავ გამოჩნდა.

აღიარება
2011 წელს ბატალას -ს განსაკუთრებული საჯარო სამსახურის მედალი მიენიჭა -ის სამეცნიერო გუნდის გამორჩეული ხელმძღვანელობისთვის.

2017 წელს ბატალა და ორი სხვა ეგზოპლანეტების მეცნიერი ჟურნალ -ის მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანთა შორის სახელდებულ იქნენ.

იმავე წელს, ბატალამ მოიპოვა -ის ჟურნალის ამერიკული გამჭრიახობის ჯილდო ფიზიკურ მეცნიერებებში.

2018 წელს ბატალამ სანტა-კრუზის კურსდამთავრებულთა მიღწევის ჯილდო მიიღო.

2019 წელს ბატალამ უფსალას უნივერსიტეტის (შვედეთი) მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების ფაკულტეტისგან საპატიო დოქტორის წოდება მიიღო.

2019 წელს ბატალა ამერიკის ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის წევრად აირჩიეს, ხოლო 2020 წელს - ამერიკის ასტრონომიული საზოგადოების მემკვიდრეობის ფელოუდ.

2020 წელს ბატალა -ის საპრეზიდენტო კათედრაზე დაინიშნა -ის ასტრობიოლოგიის ინიციატივაზე მუშაობისთვის.

ბატალას არაერთი სახელობითი ლექცია მიენიჭა, მათ შორის: ჯეიმს ტ. ბანიანის ლექტორი (2011, სტენფორდის უნივერსიტეტი), რიტენჰაუსის ლექტორი (2015, პენსილვანიის უნივერსიტეტი), უოლტერ სტიბსის ლექტორი (2016, სიდნეის უნივერსიტეტი), ბეატრის ჰილ ტინსლის ლექტორი (2017, ახალი ზელანდია), კარლ საგანის გამორჩეული ლექტორი (2018, კორნელის უნივერსიტეტი), ცელსიუსის ლექტორი (2018, უფსალას უნივერსიტეტი), ჯონ ნ. ბაჰქოლის გამორჩეული ლექტორი (2019, კოსმოსური ტელესკოპის სამეცნიერო ინსტიტუტი) და -ის ფაკულტეტის კვლევითი ლექტორი (2024, კალიფორნიის უნივერსიტეტი, სანტა-კრუზი).