iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მასკილინი (მთვარის კრატერი)

კრატერი მასკილინი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ნევილ მასკილინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 22.42 კმ, სიღრმე — 1.84 კმ.

სატელიტური კრატერები
მაკრობიუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი მაკრობიუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა რომაელი მწერლის, ფილოლოგისა და ფილოსოფოსის, ამბროზიუს თეოდოზიუს მაკრობიუსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ადრეიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 62.79 კმ, სიღრმე — 2.73 კმ.

სატელიტური კრატერები
ფონტენელი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ფონტენელი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ასტრონომიის ფრანგი პოპულარიზატორის, ბერნარ ლე ბოვიე დე ფონტენელის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ადრეიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 37.68 კმ, სიღრმე — 2.15 კმ.

სატელიტური კრატერები
კაზუმა კამაჩი

}) „დენგეკის“ მე-9ლიტერატურულ პრემიაზე , მაგრამ იგი მესამე ეტაპიდან გამოვარდა. ამის მიუხედავად, მისმა ნამუშევარმა მიიპყრო ჯილდოს რედაქტორის, კაზუმა მიკის ყურადღება, რომელმაც მას კიდევ ერთი ნაწარმოების დაწერის შანსი მისცა. დაახლოებით ერთი წლის განმავლობაში კამაჩი და მიკი იცვლიდნენ და განიხილავდნენ სიუჟეტების დომინანტებს, და ბოლოს, დებიუტი შედგა „ერთი მაგიური ინდექსით“, 2004 წლის აპრილში, 6 ან 7 შესწორების შემდეგ. თავდაპირველი ტომი დაიწერა, როგორც სრული ისტორია იმ შემთხვევისთვის, თუ არ გაიყიდებოდა; თუმცა, კარგად გაყიდვის შემდეგ, გადაწყდა, რომ იგი გახდებოდა სერია. „ერთი მაგიური ინდექსი“ მალევე ადაპტირებული იქნა მანგად, შემდეგ — ანიმედ, ფილმად, თამაშებად და ა.შ., რითაც გადაიქცა უკიდურესად პოპულარულ ამბად. ამან, თავის მხრივ, გამოიწვია ის, რომ სერიამ დაამსხვრია მრავალი -ს (სერიის გამომცემლის) რეკორდი, როგორიცაა პირველი სერია, რომელსაც ჰქონდა 1, 2, შემდეგ კი 3 მილიონი ეგზემპლარი ტირაჟში. 2016 წლის აპრილში კამაჩიმ ხელი მოაწერა კონტრაქტს კაზუმა მიკის ახალი კომპანიისთვის, .-ისთვის ექსკლუზიურად წერის შესახებ. 2020 წლის 10 ივლისს ის გახდა -ს პირველი მწერალი, რომელმაც გამოაქვეყნა 100 ტომი მათი ქუდის ქვეშ.

კაზუმა კამაჩი აცხადებს, რომ მისი მრავალი დებიუტამდელი ნამუშევარი, მათ შორის ჩანაწერები, რომლებიც მიკის გაუგზავნა, ინახება მის სახლში.

პირადი ცხოვრება
კაზუმა კამაჩის პირად ცხოვრებაზე ბევრი რამ არ არის ცნობილი, იგივე შეიძლება ითქვას იაპონიაში ლეიტ-ნოველების სხვა ავტორებზეც. როგორც ავტორი, ის ცნობილია თავისი წიგნების დაწერისას მდგრადი პროდუქტიულობით, ყოველწლიურად სულ მცირე 3 წიგნს ამადებს გამოსაცემად. 2014 წლის დეკემბრიდან დაწყებული, კაზუმა ყოველთვიურად აქვეყნებს რომანებს 4 განსხვავებული სათაურით, ხოლო მუშაობს 3 განსხვავებულ მანგა სათაურზე.

კაზუმა მიკიმ, „ერთი მაგიური ინდექსის“ სერიის რედაქტორმა, გამოსცა წიგნი და თავი სახელწოდებით „კამაჩი კაზუმა — ლეგენდა“, რომელიც ადასტურებს, ასევე უარყოფს ჭორებს მის შესახებ და საუბრობს მასზე.

ნაშრომები
ლეიტ-ნოველები
გარდა წიგნებისა, აღსანიშნავია კამაჩის მანგები და ვიდეოთამაშები, რმელთა სიაც საკმაოდ შთამბეჭდავიაა.

ჯილდოები და აღიარება
 !
2009 - მე-4 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2010 - მე-9 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2011 - 1-ელი ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2012 - მე-2 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2013 - მე-2 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2014 - მე-3 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2015 - მე-4 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2016 - მე-7 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2017 - მე-3 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
2019 - მე-9 ადგილი საუკეთესო რომანის სერიაში, "ერთი მაგიური ინდექსი"
პიტისკუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი პიტისკუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ბართოლომეუს პიტისკუსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 79.85 კმ, სიღრმე — 2.79 კმ.

სატელიტური კრატერები
ნიკოლაი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ნიკოლაი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრიდრიხ ბერნჰარდ გოტფრიდ ნიკოლაის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 40.54 კმ, სიღრმე — 2.2 კმ.

სატელიტური კრატერები
თებიტი (მთვარის კრატერი)

კრატერი თებიტი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა საბით იბნ კურას პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება გვიანიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 54.64 კმ, სიღრმე — 2.41 კმ.

სატელიტური კრატერები
როზენბერგერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი როზენბერგერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ოტო აუგუსტ როზენბერგერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 91.65 კმ, სიღრმე — 2.83 კმ.

სატელიტური კრატერები
ტარუნციუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ტარუნციუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ძველი რომაელი ასტროლოგისა და მათემატიკოსის, ლუციუს ფირმანუს ტარუციუსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება კოპერნიკული პერიოდით ივარაუდება.

სახელწოდება
კრატერის სახელწოდება „ტარუნციუსი“ მომდინარეობს მისი ეპონიმის ლუციუს ფირმანუს ტარუციუსის მიხედვით. მიუხედავად იმისა რომ „ტარუნციუსი“ არასწორი ფორმაა, კრატერს მაინც დაარქვეს აღნიშნული სახით.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 57.32 კმ, სიღრმე — 2.45 კმ.

სატელიტური კრატერები
შრიოტერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი შრიოტერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ასტრონომის, იოჰან ჰიერონიმუს შრიოტერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 36.67 კმ, სიღრმე — 2.14 კმ.

სატელიტური კრატერები
სიმპელიუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი სიმპელიუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ პოლარულ ნაწილში. სახელი ეწოდა ჰიუგო სიმპელიუსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 68.89 კმ, სიღრმე — 2.75 კმ.

სატელიტური კრატერები
ტანერუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ტანერუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ადამ ტანერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 28.07 კმ, სიღრმე — 1.97 კმ.

სატელიტური კრატერები
პენტლენდი (მთვარის კრატერი)

კრატერი პენტლენდი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ჯოზეფ პენტლენდის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 56.45 კმ, სიღრმე — 2.43 კმ.

სატელიტური კრატერები
ნეგერათი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ნეგერათი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა იოჰან იაკობ ნეგერათის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 32.12 კმ, სიღრმე — 2.05 კმ.

სატელიტური კრატერები
პონსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი პონსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ჟან-ლუი პონსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 39.7 კმ, სიღრმე — 2.19 კმ.

სატელიტური კრატერები
სტევინუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი სტევინუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა სიმონ სტევინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება კოპერნიკული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 71.54 კმ, სიღრმე — 2.76 კმ.

სატელიტური კრატერები
ჰაინი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ჰაინი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრიდრიხ ჰაინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს). კრატერის ფორმირება კოპერნიკული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 86.21 კმ, სიღრმე — 2.81 კმ.

სატელიტური კრატერები
სტიბორიუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი სტიბორიუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ანდრეას შტებერლის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება გვიანიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 43.76 კმ, სიღრმე — 2.25 კმ.

სატელიტური კრატერები
როთმანი (მთვარის კრატერი)

კრატერი როთმანი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ხრისტოფ როთმანის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ერატოსთენული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 41.67 კმ, სიღრმე — 2.22 კმ.

სატელიტური კრატერები
პოსეიდონიოსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი პოსეიდონიოსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ძველი ბერძენი სტოიკოსი ფილოსოფოსის, ისტორიკოსის, გეოგრაფისა და ასტრონომის, პოსეიდონიოს აპამეელის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ლათინური სახელწოდებაა „პოსიდონიუსი“ , რაც მის ინგლისურ ეპონიმს შეესატყვისება. 2009 წლის მთვარის ზედაპირის სახელწოდების რუსული ნომენკლატურული რიგის მიხედვით კრატერის რუსული სახელწოდებაა „პოსიდონი“ , რაც მის ეპონიმს იმეორებს იმავე ენაზე. შესაბამისად ქართულად კრატერის სახელწოდება, უნდა იმეორებდეს ეპონიმის ქართულ სახელს სრულად.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 95.06 კმ, სიღრმე — 2.84 კმ.

სატელიტური კრატერები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 538

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 538 მიიღეს 1983 წლის 18 ოქტომბერს, რეზოლუციების 425 (1978), 426 (1978), 508 (1982), 509 (1982) და 520 (1982) გახსენების შემდეგ, ასევე გენერალური მდივნის ანგარიშის შესწავლის შემდეგ გაეროს დროებითი ძალების შესახებ ლიბანში , საბჭომ გადაწყვიტა -ის მანდატის გაგრძელება კიდევ ექვსი თვით 1984 წლის 19 აპრილამდე.

შემდეგ საბჭომ მოითხოვა გენერალურ მდივანს წარმოედგინა ანგარიში მიღწეული პროგრესის შესახებ რეზოლუციის განხორციელებასთან დაკავშირებით.

რეზოლუცია 538 დამტკიცდა 13 ხმით ნულის წინააღმდეგ, ხოლო პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.
პელომარის ობსერვატორია

პელომარის ასტრონომიული ობსერვატორია ― კალიფორნიის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის სამეცნიერო დაწესებულება კალიფორნიის შტატში, პასადენიდან სამხრეთით 220 კმ, 1700 მეტრი ზღვის დონიდან. აქვს მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი (508-სმ-იანი) რეფლექტორი (1949 წლიდან), 122-სმ-იანი შმიდტის ტიპის ტელესკოპი (1948 წლიდან), აგრეთვე 51 სმ-იანი რეფლექტორი და სხვა. ძირითადად იკვლევს გალაქტიკებს, კვაზარებს, ნისლეულებს, ვარსკვლავებს. 1949 წლიდან ორგანიზაციულად გაერთიანებულია მაუნტ-უილსონის ასტრონომიულ ობსერვატორიასთან. პელომარის ობსერვატორიაშია შედგენილი და გამოცემული ცის დიდი ნაწილის ფოტოგრაფიული ატლასი და გალაქტიკათა ატლასები.
მაუნტ-სტრომლოს ობსერვატორია

მაუნტ-სტრომლოს ასტრონომიული ობსერვატორია ― ავსტრალიის ეროვნული უნივერსიტეტის სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება, კანბერიდან 11 კმ-ზე, ზ. დ. 750 მ. პირველი ტელესკოპი (23 სმ-იანი რეფრაქტორი) დაიდგა 1925 წელს. ამჟამად აქვს 188, 127, 102, 75, 40 სმ-იანი რეფლექტორები, 66-სმ-იანი რეფრაქტორი, 13.5-მ-იანი კოშკურა სამზეო ტელესკოპი და სხვა. იკვლევს გალაქტიკებს, ვარსკვლავებს, ნისლეულებს, ჩვენი გალაქტიკის აგებულებას, მზეს, პლანეტებს და სხვას.
მორი (მთვარის კრატერი)

კრატერი მორი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მეთიუ ფონტეინ მორის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 16.58 კმ, სიღრმე — 2.65 კმ.

სატელიტური კრატერები
შომბერგერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი შომბერგერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ პოლარულ ნაწილში. სახელი ეწოდა გეორგ შენბერგერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება გვიანიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 85.8 კმ, სიღრმე — 2.81 კმ.

სატელიტური კრატერები
ნეარქე (მთვარის კრატერი)

კრატერი ნეარქე — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ნეარქეს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 72.79 კმ, სიღრმე — 2.77 კმ.

სატელიტური კრატერები
სასერიდი (მთვარის კრატერი)

კრატერი სასერიდი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გალიო სასერიდის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 81.74 კმ, სიღრმე — 2.8 კმ.

სატელიტური კრატერები
კოკაკუ

იმპერატორი კოკაკუ , დ. 23 სექტემბერი, 1771, კიოტო — გ. 11 დეკემბერი, 1840, კიოტო) — იაპონიის ისტორიაში 119-ე მმართველი, რომელიც ქვეყანას მართავდა 1779 წლის 16 დეკემბრიდან 1817 წლის 7 მაისამდე. ტიტული: საჩი-ნო-მია .

ბიოგრაფია
იმპერატორი კოკაკუ დაიბადა 1771 წლის 23 სექტემბერს. ის იყო კან'ინის პრინცის, სუკეჰიტოს მეექვსე ვაჟი, რომელიც თავის მხრივ იმპერატორ ჰიგასიამას შვილიშვილი იყო. ბიჭის დედა იყო ოე ივასირო, ექიმ ივამურა სოკენის ქალიშვილი ქალაქ კურაკიტიდან. ახალშობილს დაარქვეს სახელი მოროჰიტო და მიანიჭეს ტიტული პრინცი საჩი.

იმპერატორ გო-მომოძონოს ვაჟი არ ჰყავდა, ამიტომ პრინცი საჩი მის ნაშვილებ ვაჟად გამოაცხადეს. 1779 წლის 16 დეკემბერს, 10 წლის ასაკში, ის გამოცხადდა იაპონიის ახალ იმპერატორად და ჩატარდა ინტრონიზაციის ცერემონია.

1788 წლის თებერვალში, იმპერატორ კოკაკუს მმართველობის დროს, დედაქალაქ კიოტოში დიდი ხანძარი მოხდა. სტიქიის დროს საიმპერატორო სასახლე დაიწვა.

კოკაკუს მმართველობის პერიოდში საიმპერატორო კარი აძლიერებდა თავის ძალაუფლებას, ეხმარებოდა სიოგუნატს — ტემეის წლების დიდ შიმშილობის (1783-1787) დროს, რუსეთთან ჩრდილოეთ მიწების გამო დავაში და სხვა საკითხებში.

ის იყო განსაკუთრებით ნიჭიერი, სწავლისთვის მონდომებული, აღადგინა დღესასწაულების გამართვა ივაშიმიძუსა და კამონოს ტაძრებში, დიდი ძალისხმევა მიუძღვნა იმპერატორის კართან დაკავშირებული ტრადიციების აღორძინებას.

1789 წელს იმპერატორის მამამ — სუკეჰიტომ, პრინცმა კან'ინმა, სცადა მიეღო დაიძიო ტენოს ტიტული, მაგრამ ტოკუგავას სიოგუნატმა, რომელიც იაპონიის მთავრობის ფუნქციებს ასრულებდა, უარი უთხრა მის თხოვნის დაკმაყოფილებაზე. ამ მოვლენებმა მიიღო სახელწოდება „ტიტულის ინციდენტი“ და გამოიწვია დაძაბულობა საიმპერატორო კარსა და სამურაების მთავრობას შორის.

1817 წლის 7 მაისს იმპერატორმა კოკაკუმ თავისი თანამდებობა და სამეფო რეგალიები გადასცა ვაჟს, იმპერატორ ნინკოს, ხოლო თავად ჩამოშორდა პოლიტიკას. მან მიიღო საპატიო ტიტული დაიძიო ტენო და სასახლის ცერემონიების კვლევით იყო დაკავებული. გადამდგარი მონარქი ორასი წლის განმავლობაში გახდა იმპერატორის გვარის ბოლო წარმომადგენელი, ვინც ეს ტიტული აკიჰიტოს ტახტიდან გადადგომამდე ატარა.

1840 წლის 11 დეკემბერს იმპერატორი კოკაკუ 69 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ის გახდა პირველი იმპერატორი იმპერატორ ოგიმაჩის (1557-1586) შემდეგ, ვინც 40 წელზე მეტხანს დარჩა ტახტზე. ის დაკრძალეს ნოჩინოცუკინოვას სამარხში (ცუკინოვა ნო მისასაგი), სენრიუ-ძის მონასტრის ტერიტორიაზე, კიოტოს ჰიგასიამას რაიონში.
ფონტანა (მთვარის კრატერი)

კრატერი ფონტანა — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა იტალიელი ასტრონომის, ფრანჩესკო ფონტანას პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 31.47 კმ, სიღრმე — 2.04 კმ.

სატელიტური კრატერები
მანილიუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი მანილიუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მარკუს მანილიუსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ერატოსთენული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 38.34 კმ, სიღრმე — 2.16 კმ.

სატელიტური კრატერები
სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1955

სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1955) — პირადი პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში.

ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 77 ავტორის 341 ნაწარმოები, რომლებიც გამოქვეყნდა 1952 წლის ნახევრიდან 1955 წლის ნახევრამდე პერიოდში.

სამსაჯო კოლეგიაში შედიოდნენ: ვ. ბრონი (მთავარი მსაჯი), იური ავერბახი, გ. ზახოდიაკინი, ე. რუხლისი, ე. უმნოვი და ვ. შიფი.

ორსვლიანი ამოცანები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 36 ავტორის 122 ამოცანა. ფინალში გავიდა 16 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ლ. ლოშინსკი.

სამსვლიანი ამოცანები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 30 ავტორის 99 ამოცანა. ფინალში გავიდა 12 ავტორის 26 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოებების ავტორები გახდნენ რ. კოფმანი და ლ. ლოშინსკი.

მრავალსვლიანი ამოცანები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 22 ავტორის 48 ამოცანა. ფინალში გავიდა 14 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა გ. ლობოდინსკი.

ეტიუდები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 24 ავტორის 72 ეტიუდი. ფინალში გავიდა 18 ავტორის 25 ეტიუდი. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ა. გურვიჩი.

ფ. ბონდარენკო და ა. კაკოვინი, ან. კუზნეცოვი და ბ. სახაროვი — ერთობლივი ეტიუდები.
მერანი (მთვარის კრატერი)

კრატერი მერანი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ჟან დ’ორტუ დე მერანის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება გვიანიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 39.49 კმ, სიღრმე — 2.18 კმ.

სატელიტური კრატერები
რეიტა (მთვარის კრატერი)

კრატერი რეიტა — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ჩეხი ასტრონომისა და ოპტიკოსის, ანტონ მარია რეიტას პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 70.81 კმ, სიღრმე — 2.76 კმ.

სატელიტური კრატერები
სირსალისი (მთვარის კრატერი)

კრატერი სირსალისი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ჯეროლამო სერსალეს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ერატოსთენული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 44.17 კმ, სიღრმე — 2.26 კმ.

სატელიტური კრატერები
ელექტრონული თამაში

ელექტრონული თამაში — თამაშის ისეთი სახეობა, რომელიც ინტერაქტიული სისტემის შესაქმნელად იყენებს ელექტრონიკას, რომლის მეშვეობითაც მოთამაშეს შეუძლია თამაში. დღესდღეობით, ვიდეო თამაშები ამ ფორმის ყველაზე გავრცელებული სახეობაა და შედეგად, ეს ორი ტერმინი ხშირად ერთმანეთის სინონიმად გამოიყენება. ელექტრონული თამაშების სხვა გავრცელებული ფორმებია: პორტატიული ელექტრონული თამაშები; ავტონომიური არკადული სათამაშო სისტემები, მაგალითად: ელექტრო-მექანიკური თამაშები, პინბოლი, სლოტ-აპარატები; და პროდუქტები, რომლებიც ვიზუალიზაციას არ საჭიროებენ, მაგალითად, აუდიო თამაშები.
პონტეკულანი (მთვარის კრატერი)

კრატერი პონტეკულანი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფილიპ გუსტავ პონტეკულანის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 91.4 კმ, სიღრმე — 2.83 კმ.

სატელიტური კრატერები
სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1959

სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1959) — პირადი პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში.

ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 80 ავტორის 612 ნაწარმოები, რომლებიც გამოქვეყნდა 1955 წლის ნახევრიდან 1958 წლის ჩათვლით პერიოდში.

ორსვლიანი ამოცანები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 50 ავტორის 228 ამოცანა. ფინალში გავიდა 19 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ა. დომბროვსკისი. მსაჯები: ნ. ზელეპუკინი და ლ. ლოშინსკი.

სამსვლიანი ამოცანები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 31 ავტორის 114 ამოცანა. ფინალში გავიდა 11 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ლევ ლოშინსკი. ლევ ლოშინსკი და ვ. შიფი (ერთობლივი ამოცანები; ლ. ლოშინსკი ასევე გამოდიოდა დამოუკიდებლად). მსაჯები: ვ. ჰეიბელტი და ალფრედ დომბროვსკისი.

მრავალსვლიანი ამოცანები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 32 ავტორის 106 ამოცანა. ფინალში გავიდა 13 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოებების ავტორები გახდნენ რაფაელ კოფმანი და ა. პოპანდოპულო. მსაჯები: პაულ კერესი და ა. კოპნინი.

ეტიუდები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 37 ავტორის 174 ეტიუდი. ფინალში გავიდა 20 ავტორის 26 ეტიუდი. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ჰენრიხ კასპარიანი. ვლადიმირ კოროლკოვი და ლ. მიტროფანოვი, ან. კუზნეცოვი და ბ. სახაროვი — ერთობლივი ეტიუდები. მსაჯები: დავით ბრონშტეინი, ა. გურვიჩი და ალექსანდრე კაზანცევი.