გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1355

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1355, მიღებულია 2001 წლის 15 ივნისს, რომელიც იხსენებს რეზოლუციებს 1234 (1999), 1258 (1999), 1265 (1999), 1273 (1999), 1279 (1999), 1291 (2000), 1296 (2000), 1304 (2000), 1323 (2000), 1332 (2000) და 1341 (2001) კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ვითარებასთან დაკავშირებით, საბჭომ გააგრძელა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გაეროს მისიის მანდატი 2002 წლის 15 ივნისამდე, ყოველ ოთხ თვეში განხილვის პირობით.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში გამოხატულია შეშფოთება კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში კონფლიქტის ჰუმანიტარული შედეგებისა და მოსახლეობის, განსაკუთრებით ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილის მოსახლეობის მიმართ ადამიანის უფლებათა ყველა დარღვევის გამო.

რეზოლუციამ ხელახლა დაადასტურა ლუსაკის ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება და გადანაწილებისა და განთავისუფლების სხვა გეგმები. დასკვნად განისაზღვრა, რომ რეგიონში არსებული მდგომარეობა წარმოადგენდა საფრთხეს რეგიონში საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის.

ქმედებები
ა) გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ კმაყოფილება გამოხატა ცეცხლის შეწყვეტის ზოგადი დაცვის გამო. მოითხოვა, რომ კონგოს განმათავისუფლებელი ფრონტი გასულიყო წინა ხაზიდან და გადაეყვანა ძალები წინასწარ შეთანხმებული გეგმებისა და რეგიონში ჩასული უშიშროების საბჭოს მისიის წინაშე ნაკისრი ვალდებულებების შესაბამისად. საბჭომ კვლავ მოითხოვა უგანდური, რუანდული და სხვა უცხოური ძალების დაუყოვნებელი გასვლა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკიდან. გამოხატული იყო შეშფოთება კივუში განხორციელებული სამხედრო ოპერაციების გამო. ყველა მხარეს, მათ შორის კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობას, დაევალა შეეწყვიტა შეიარაღებული დაჯგუფებების მხარდაჭერა. ამასთანავე, გაიკიცხა შეიარაღებული დაჯგუფებების შეჭრა რუანდასა და ბურუნდიში.

უშიშროების საბჭომ, კრიზისის მოგვარების დიპლომატიური ძალისხმევის ხაზგასმით, მიესალმა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკისა და ბურუნდის დიალოგს და ხაზი გაუსვა, რომ პირველის მშვიდობა არ უნდა მიღწეულიყო მეორის მშვიდობის ხარჯზე.

ასევე მიესალმა კონგოელ მხარეებს შორის დიალოგს. გამოიხატა შეშფოთება ხოცვა-ჟლეტა, ბავშვ-ჯარისკაცების გამოყენება და ჰუმანიტარულ პერსონალზე თავდასხმების შესახებ. მხარეებს შეახსენეს ჟენევის მეოთხე კონვენციით ნაკისრი ვალდებულებები. საერთაშორისო საზოგადოებას მოუწოდეს გაეზარდა ჰუმანიტარული დახმარება რეგიონისათვის.

რეზოლუციამ ხაზი გაუსვა, რომ ქვეყნის ბუნებრივი რესურსების უკანონო ექსპლუატაცია უნდა შეჩერებულიყო, და ელოდა ამ საკითხის გამოსაძიებლად შექმნილი პანელის მოხსენებას. ხაზი გაესვა სამშვიდობო პროცესში პროგრესსა და ეკონომიკურ აღდგენას შორის კავშირის მნიშვნელობას. მიესალმა კონგოსა და უბანგის მდინარეების ხელახლა გახსნას და კონგოს მდინარის აუზის კომისიის ჩამოყალიბებას სამდინარო მოძრაობის რეგულირებისთვის.

საბჭომ აღნიშნა, რომ მშვიდობა მხოლოდ მაშინ იქნებოდა მიღწეული, თუ რეგიონის ყველა ქვეყანა განსაზღვრავდა უსაფრთხოებისა და განვითარების ხელშეწყობის წესებს.

ბ) უშიშროების საბჭომ გააგრძელა -ის მანდატი და სთხოვა გენერალურ მდივანს კოფი ანანს წარმოედგინა რეკომენდაციები იმის შესახებ, თუ როგორ შეეძლო -ს გაეკონტროლებინა გასვლის გეგმების განხორციელება. -ის მისიას მიეცა უფლებამოსილება, დახმარება გაეწია შეიარაღებული დაჯგუფებების განიარაღების, დემობილიზაციის, რეაბილიტაციისა და რეინტეგრაციის პროცესში. გარდა ამისა, გენერალურ მდივანს მოსთხოვეს გაეფართოვებინა -ის სამოქალაქო კომპონენტი, განსაკუთრებით ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის სფეროში. აღნიშნა საჯარო ინფორმაციის შესაძლებლობის გაუმჯობესების აუცილებლობა გაეროს რადიოსადგურების დაარსების გზით. და ბოლოს, მხარეებს მოუწოდეს სრულად ეთანამშრომლათ -ის მისიასთან და უზრუნველყონ გაეროს პერსონალის უსაფრთხოება.