მარინა გრჟინიჩი

მარინა გრჟინიჩი (დ. 16 ნოემბერი, 1958 ) — ფილოსოფოსი, თეორეტიკოსი და მხატვარი ლიუბლიანადან . ის არის გამოჩენილი თანამედროვე თეორიული და კრიტიკული ფიგურა სლოვენიაში . 1993 წლიდან დასაქმებულია ფილოსოფიის ინსტიტუტში სლოვენიის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის სამეცნიერო და კვლევით ცენტრში. დღეს ის პროფესორი და მრჩეველია. მისი სამეცნიერო მუშაობისთვის მან 2007 წელს მიიღო ოქროს ნიშანი 2003 წლიდან მუშაობდა ავსტრიაში, ვენაში, სახვითი ხელოვნების აკადემიის სრული პროფესორის თანამდებობაზე. საჯაროდ აქვეყნებს თავის ნამუშევრებს, კითხულობს ლექციებს მთელ მსოფლიოში და ჩართულია ვიდეო არტში 1982 წლიდან

ადრეული ცხოვრება და განათლება
მარინა გრჟინიჩი დაიბადა 1958 წელს რიეკაში ( იუგოსლავია ), დღევანდელ ხორვატიაში . იგი გაიზარდა იტალიურ უმცირესობათა ოჯახში. მარტო გადავიდა საცხოვრებლად ლიუბლიანაში ჩვიდმეტი წლის ასაკში (რიეკაში გიმნაზიის სწავლის დასრულების შემდეგ). მან მიიღო ბაკალავრის წოდება ანალიტიკურ სოციოლოგიაში 1985 წელს, დაასრულა ხელოვნების მაგისტრატურა 1991 წელს ხელოვნების ფაკულტეტზე და მიიღო დოქტორის წოდება 1995 წელს ლიუბლიანას უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტის ფილოსოფიის დეპარტამენტიდან. მისი დისერტაციის სახელწოდება იყო ვირტუალური რეალობა: აქრონული დრო, პარასივრცე და სიმულაცია . გრჟინიჩი იყო ერთ-ერთი პირველი სლოვენიაში და შესაძლოა ყოფილ იუგოსლავიაში, რომელიც მუშაობდა ფილოსოფიასა და ვირტუალურ რეალობაში, კიბერსივრცეში, კიბერფემინიზმში ( ჰარავეი ), პოსტკოლონიურ თეორიაში ( . - ), ფრანგულ სტრუქტურალიზმსა და მედია თეორიაში ( ბოდრიარი, კუშო, კლონარისი/თომადაკი, ვირილიო და ა.შ. ). 1997 წლიდან 1998 წლამდე მან დაასრულა პოსტდოქტორანტურა იაპონიაში, ტოკიოს უნივერსიტეტში (მიიღო იაპონიის მთავრობის გრანტი, ) და ერთი წელი გაატარა პროფესორ მაჩიკო კუსაჰარასთან.

კარიერა
ის ჩაერთო ლიუბლიანას ალტერნატიულ, სუბკულტურული მოძრაობაში, რომელმაც 1980-იან წლებში განავითარა ახალი მხატვრული პრაქტიკა, (როგორიცაა ვიდეო და პერფორმანსი) პოლიტიკურად ჩართული მოძრაობები, როგორიცაა ჰომოსექსუალური გეი და ლესბოსური სცენა და მრავალი სხვა პროცესი, რომლის შემადგენელი ნაწილიც იყო სლოვენიაში ხელოვნებისა და კულტურის პოზიციის განხილვა, პოლიტიკური ემანსიპირებული ცხოვრების მოთხოვნებთან და ბრძოლასთან დაკავშირებით, რომელიც გვერდს აუვლიდა სლოვენიის საზოგადოებისა და რეალობის საშუალო კლასის ბურჟუაზიულ აღქმას.

თეორია
გრჟინიჩის თეორიული ნაშრომი ფოკუსირებულია თანამედროვე ფილოსოფიასა და ესთეტიკაზე მოდერნიზმის შემდეგ. მისი ნამუშევარი მიმართულია იდეოლოგიის, ტექნოლოგიების თეორიის, ბიოპოლიტიკის/ნეკროპოლიტიკის, ვიდეოტექნოლოგიის და ტრანსფემინიზმის თეორიისკენ დეკოლონიალობასთან დაკავშირებით. გრჟინიჩის ნამუშევარი არ შეიძლება ადვილად შემოიფარგლოს ამა თუ იმ სკოლით ან დისციპლინით, თუმცა ბოლო წლებში მან წამოაყენა გლობალური კრიტიკული ფილოსოფია, რომელიც გაბედული და სახიფათოდ კონკრეტულია იმ განცხადების ფორმულირებით, რომ უნდა იყო ფხიზლად, კრიტიკულად განწყობილი ადგილობრივი მოსახლეობისთვის, რასიზმის, კოლონიალობის და გლობალური დაკითხვის წინააღმდეგ. ასევე, ეჭვქვეშ აყენებს კაპიტალიზმსა და ნეკროპოლიტიკას.

მნიშვნელოვანია ხაზი გაესვას მის თეორიულ მიდგომას, რომელიც არის პოლიტიკურად პერფორმატიულ თეორიასა და აქტივისტურ კრიტიკასა და თეორიას შორის მოქმედებაში . ეს ნიშნავს, რომ გრჟინიჩის პოზიცია არ არის ინტერპრეტაციის განცალკევებული სფერო, რომელიც გამომდინარეობს თეორიული და ფილოსოფიური ჭვრეტიდან, არამედ მისი ნამუშევარი ფილოსოფიაში, თეორიასა და ხელოვნებაში გამომდინარეობს კონკრეტული თეორიული პრაქტიკიდან და ინტერვენციებიდან, დაკავშირებული კულტურებიდან.

ის რეგულარულად ახორციელებს თავის კვლევის შედეგებს განათლების პროცესებში და ასევე სხვა დისციპლინებში, განსაკუთრებით ხელოვნების დისციპლინებში. აქვს საზოგადოებრივ ცხოვრება სახლში და მის ფარგლებს გარეთ, მონაწილეობს სხვადასხვა ბრძოლებში, პოლიტიკურად და სოციალურად მოტივირებული კაპიტალიზმისა და მისი პროცესების, უპატრონობის, რასიზმის და სასტიკი დისკრიმინაციის წინააღმდეგ.

ხელოვნება/ვიდეო
გრჟინიჩი აქტიურია ვიდეო არტში და მედია ხელოვნებაში 1982 წლიდან. იგი მუშაობს აინა შმიდთან, ხელოვნების ისტორიკოსთან და მხატვართან ლუბლიანადან.