iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ნოდარ კაჭარავა

ნოდარ კაჭარავა

ნოდარ კაჭარავა (დ. 1934) – ქართველი მორაგბე, მწვრთნელი, საერთაშორისო კატეგორიის არბიტრი და ქართული რაგბის ერთ-ერთი პიონერი. თავისი კარიერის განმავლობაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ქართული რაგბის განვითარებაში, როგორც მოთამაშემ, მწვრთნელმა და არბიტრმა.

= ბიოგრაფია =

ადრეული ცხოვრება
ნოდარ კაჭარავა დაიბადა 1934 წელს, პედაგოგების ოჯახში. თავდაპირველად, იგი ხელბურთით იყო დაკავებული, მაგრამ 28 წლის ასაკში რაგბის თამაში დაიწყო. ამ სპორტის სიყვარულით მას პირველი თაობის ლეგენდარულმა ქართველმა მწვრთნელებმა, ოთარ დოღონაძემ და გივი მრელაშვილმა, აზიარეს.

სარაგბო კარიერა
კაჭარავამ სწრაფად დაიმკვიდრა ადგილი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გუნდში და თამაშობდა მარცხენა ფრთის პოზიციაზე. მოგვიანებით, საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატებში თბილისის „დინამოს“ რიგებში ასპარეზობდა. მისი კარიერის განმავლობაში 8-ჯერ გახდა საქართველოს ჩემპიონი და 4-ჯერ საბჭოთა კავშირის „ცს“-ის გამარჯვებული.

ასევე, კაჭარავამ სსრკ-ს პირველობაზე ორჯერ მოიპოვა საპრიზო ადგილები და გახდა ვერცხლისა და ბრინჯაოს მედლების მფლობელი.

არბიტრის კარიერა
32 წლის ასაკში კაჭარავამ დაასრულა აქტიური სპორტული კარიერა და დროებით ჭაბუკ მორაგბეებს წვრთნიდა. თუმცა, მალევე მთლიანად მსაჯობას მიუძღვნა თავი. 9 წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა საქართველოს მორაგბეთა მსაჯთა კოლეგიას და აქტიურად მონაწილეობდა რესპუბლიკურ, საკავშირო და საერთაშორისო ტურნირებში.

1976 წელს ნოდარ კაჭარავა გახდა საკავშირო კატეგორიის მსაჯი, ხოლო 1978 წელს ბორდოში (საფრანგეთი) რაგბის საერთაშორისო სემინარში მიიღო მონაწილეობა, რის შემდეგაც მას საერთაშორისო კატეგორიის არბიტრის წოდება მიენიჭა.
სხვა საქმიანობა და მემკვიდრეობა
1977 წელს კაჭარავამ მონაწილეობა მიიღო თბილისში გამართულ მორაგბეთა საერთაშორისო ტურნირის ორგანიზებაში. გარდა სპორტული საქმიანობისა, ის აქტიურად ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას და გამოსცა ლექსებისა და ნოველების ორი კრებული.

მისი სამშობლოს სიყვარული გამოიხატებოდა ისეთ დეტალებშიც, როგორიცაა საერთაშორისო ტურნირებში საქართველოს დასახელების აღნიშვნა, რაც იმ პერიოდის საბჭოთა რეალობაში იშვიათი და გაბედული ნაბიჯი იყო.

პირადი ცხოვრება
ნოდარ კაჭარავას ჰყავს ოთხი შვილი და ცხრა შვილიშვილი, თუმცა არც ერთს პროფესიულ დონეზე რაგბი არ უთამაშია, რასაც იგი დღემდე მტკივნეულად განიცდის.

მემკვიდრეობა და აღიარება
ნოდარ კაჭარავა ქართული რაგბის ერთ-ერთ გამორჩეულ ფიგურად რჩება. 2024 წლის 26 დეკემბერს მას 90 წელი შეუსრულდა, და საქართველოს რაგბის კავშირმა მისი ღვაწლი ოფიციალურად აღნიშნა.
იხილეთ აქ

დღესაც კი, კაჭარავა აქტიურად მონაწილეობს ვეტერან მორაგბეთა საქმიანობაში და მხარში უდგას საქართველოს რაგბის კავშირს.
პროგრამისტების დღე

პროგრამისტების დღე, ასევე ცნობილი როგორც პროგრამისტთა დღე — საერთაშორისო პროფესიული დღე, რომელიც აღინიშნება ყოველი წლის 256-ე (თექვსმეტობით სისტემაში 100-ე, ან 28-ე) დღეს (13 სექტემბერს ჩვეულებრივ წლებში და 12 სექტემბერს ნაკიან წლებში).

რიცხვი 256 (28) შეირჩა იმიტომ, რომ ეს არის განსხვავებული მნიშვნელობების რაოდენობა, რომელიც შეიძლება წარმოდგენილი იყოს ერთი ბაიტით — მნიშვნელობა, რომელიც კარგად არის ცნობილი პროგრამისტებისთვის. 256 ასევე არის ორის უმაღლესი ხარისხი, რომელიც ნაკლებია 365-ზე, ანუ დღეების რაოდენობაზე ჩვეულებრივ წელიწადში.

ოფიციალური აღიარება
ეს კონკრეტული დღე შემოთავაზებული იყო ვალენტინ ბალტისა და მიხაილ ჩერვიაკოვის (ცნობილი როგორც ) მიერ, რომლებიც იყვნენ „ “-ის (პროგრამული უზრუნველყოფის კომპანია) თანამშრომლები. ჯერ კიდევ 2002 წელს, მათ სცადეს ხელმოწერების შეგროვება პეტიციისთვის რუსეთის მთავრობისადმი, რათა ეს დღე ოფიციალურად ეღიარებინათ პროგრამისტის დღედ.

2009 წლის 24 ივლისს, რუსეთის კომუნიკაციებისა და მასმედიის სამინისტრომ გამოსცა აღმასრულებელი ბრძანების პროექტი ახალი პროფესიული დღესასწაულის, პროგრამისტის დღის შესახებ.

2009 წლის 11 სექტემბერს რუსეთის პრეზიდენტმა დიმიტრი მედვედევმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას.

ჩინეთში პროგრამისტთა დღე
ჩინეთში პროგრამისტთა დღეს განსხვავებული თარიღით ღნიშნავენ. ჩინეთში პროგრამისტის დღე აღინიშნება 24 ოქტომბერს, რაც უკვე მრავალი წელია დამკვიდრებულია. ეს თარიღი შეირჩა იმიტომ, რომ მისი ჩაწერა ასევე შესაძლებელია როგორც 1024, რაც უდრის 2¹⁰-ს და შეესაბამება ბინარულ პრეფიქსს. ეს ასევე არის მუდმივი თარიღი, მიუხედავად იმისა, ნაკიანი წელია თუ არა.
აბრარ ჰიდოიათოვი

აბრარ ჰიდოიათოვი (; დ. 14 აგვისტო, 1900, ტაშკენტი — გ. 3 ოქტომბერი, 1958, იქვე) — უზბეკი საბჭოთა თეატრისა და კინოს მსახიობი, მომღერალი. სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1945). სკკპ წევრი (1922 წლიდან).

1918 წლიდან მუშაობდა დასში, რომელსაც მ. უიღური ხელმძღვანელობდა (1919 წლიდან კ. მარქსის სახელობის დასი), 1924-1927 წლებში სწავლობდა მოსკოვის უზბეკურ სტუდიაში. 1927 წლიდან იყო უზბეკური დასის წამყვანი მსახიობი (შემდგომში - ჰამზას სახელობის თეატრი, ამჟამად — უზბეკეთის ეროვნული აკადემიური დრამატული თეატრი).

როლები: ალიშერი (უიღუნისა და სულთანოვის „ალიშერ ნავოი“), არსლანი (იაშენის „ორი კომუნისტი“) გოროდნიჩი (გოგოლის „რევიზორი“), შვანდია (ტრენიოვის „ლიუბოვ იაროვაია“), გაი (პოგოდინის „ჩემი მეგობარი“), ჰამლეტი, ოტელო (შექსპირის „ჰამლეტი“, „ოტელო“) და სხვა.

ჯილდოები და აღიარება
1937 : უზბეკეთის სსრ სახალხო არტისტი
1937 : შრომის წითელი დროშის ორდენი
1945 : სსრკ-ის სახალხო არტისტი
1945 : ლენინის ორდენი
1949 : სტალინური პრემია
1950 : შრომის წითელი დროშის ორდენი
2004 : ორდენი „გამორჩეული დამსახურებისთვის“ (სიკვდილის შემდგომ)
ორდენი და მედლები

ხსოვნა
1967 წელს გამოვიდა დოკუმენტური ფილმი აბრარ ჰიდოიათოვის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ. ფილმის რეჟისორია უზბეკეთის დამსახურებული არტისტი (1967) ბობო ხოჯაევი (1916-1993).
1991 წელს აბრარ ჰიდოიათოვის სახელი მინიჭებული აქვს უზბეკეთის სახელმწიფო დრამატულ თეატრს ტაშკენტში, რომელიც ერთ-ერთი წამყვანი თეატრია უზბეკეთში.
1986 წლიდან მსახიობის სახელს ატარებს ტაშკენტის ერთ-ერთი ქუჩა.
ჩიავანა

ჩიავანა - ბრძენთაბრძენი და დიდი სიქველის მოქმედი ინდურ მითოლოგიაში. იგი იშვა მაშინ, როდესაც მისი დედა, პულომა ტყეში მიჰყავდა მის გამტაცებელს - ავსულ პულომანს. იგი უდროოდ გადმოვარდა დედის საშოდან, რის გამოც მას სახელად დაერქვა ჩიავანა, ანუ "გადმოვარდნილი". მან მოხუცებულობაში სიჭაბუკე დაიბრუნა აშვინებისა და მისი ერთგული ცოლის, სუქანიას წყალობით.

მითი
ერთხელ მეფე შარიატიმ ჩიავანა აირჩია თავის უზენაეს ქურუმად და მსხვერპლის შეწირვა დაავალა. ჩიავანამ სომა პირველად თავის მეგობარ აშვინებს მიართვა. ინდრამ, რომელსაც სძულდა აშვინები და არ მოსწონდა მათი სიახლოვე ადამიანებთან, მსხვერპლის შემწირველზე აღმართა თავისი ძლევამოსილი იარაღი - ვაჯრა, თუმცა ჩიავანამ თავისი სულიერი ძალისხმევით ღმერთების მეფეს აღმართული ხელი ჰაერში გაუქვავა და უძლურად დააშვებინა ძირს. მეტიც - მან ინდრას დასასჯელად თავისი გრძნეულებით შექმნა საზარელი ურჩხული. როდესაც ურჩხული პირს აღებდა, მისი ქვედა ყბა მიწას სწვდებოდა, ხოლო ზედა ყბა - ცას. ინდრასა და სხვა ღმერთებს შიშის ზარი დაეცათ. მაშინ ბრძენთაბრძენმა ჩიავანამ დაინდო ღმერთები, რომლებიც მბრძანებლის გარეშე რჩებოდნენ და უზარმაზარი ურჩხული არარაობად აქცია.
ტესა ტომპსონი

ტესა ლინი ტომპსონი ( დ. 3 ოქტომბერი 1983) — ამერიკელი მსახიობი. თავისი პროფესიული კარიერა დაიწყო სანტა-მონიკას კოლეჯში სწავლისას ლოს-ანჯელესის ქალთა შექსპირის თეატრის კომპანიაში. მონაწილეობდა სპექტაკლებში: ტემპესტი, რომეო და ჯულიეტა. მისი წარმატება შედგა მთავარი როლებით ტინა მებრის დამოუკიდებელ დრამატულ ფილმში „მისისიპი წყევლაში“ (2009) და ტაილერ პერის ფილმში „ფერადი გოგონებისთვის“ (2010).
კონსტანტინე აბდუშელიშვილი

კონსტანტინე აბდუშელიშვილი (დ. 11 მაისი, 1934, თბილისი — გ. 20 ნოემბერი, 1991) — ქართველი გეოგრაფი და გეოლოგი.

ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეოგრაფიის სპეციალობით 1961 წელს.

1960 წლიდან მუშაობდა ჰიდრომეტეოროლოგიურ ინსტიტუტში ჯერ ლაბორანტად, შემდეგ უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად, შემდეგ უფროს მეცნიერ თანამშრომლად და ბოლოს გლაციოლოგიის ლაბორატორიის გამგედ. გამოქვეყნებული აქვს 64 სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებშიც მოცემულია ზვავების წარმოქმნის თავისებურებები, ტერიტორიის ზვავსაშიშროება, ზვავების ვერტიკალური განაწილება და გენეტიკური ტიპები, სხვადასხვა გენეზისის ზვავების წინასწარმეტყველებისა და ზვავსაწინააღმდეგო ღონისძიებების შემუშვების საკითხები, ზვავების რეჟიმი და გავრცელების თავისებურებები.

1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „ამიერკავკასიისა და დაღესტნის ასსრ თოვლის ზვავები და ზოგიერთი ზვავის სახეობის პროგნოზის მეთოდი“.
ენონი ბაბინგტონი

ენტონი ბაბინგტონი-
ენტონი ბაბინგტონი - დაიბადა 1561 წლის 24 ოქტომბერს, დერბიშირის საგრაფოში (ინგლისი), ძველი სათავადაზნაურო გვარის ოჯახში. იგი წარმოადგენდა ერთ-ერთ იმ ისტორიულ პიროვნებას,რომელიც უმთავრეს მონაწილეობას იღებდა "შენთქმულებაში", რომელიც მიზნად ისახავდა შოტლანდიისა და საფრანგეთის დედოფლისა და ინგლისის სამეფო ტახტის ერთ-ერთი უმთავრესი პრეცედენტის - მარიამ სტიუარტის, შეფილდის ციხიდან დახსნას და გარდა ამისა, ინგლისისა და ირლანდიის დედოფლის - ელისაბედ -ის მკვლელობას. ენტონი ღრმად მორწმუნე კათოლიკე იყო და შეთქმულებაში ტომას მორგანთან, მარიამ სტიუართან და ესპანეთის მეფე ფილიპე -სთან ერთად იყო ჩართული.
1586 წელს, მაშინ როდესაც მარიამი სტიუარტი ციხეში იყო,მან ენტონისთის - ემიას პაულეტას(ბრიტანელი დიპლომატი,სახელმწიფო მოხელე და მფარველი მარიამ სტიუარტისა), დიდი დახმარების გაწევის შედეგად,უმნიშვნელოვანესი, საიდუმლო წერილების გაგზავნა დაიწყო. აღნიშნულ წერილებში დაწვრილებით იყო მოხსენებული გეგმა შეთქმულებისა.თავდაპირველად მარიამ სტიუარტსა და ენტონი ბაბინგტონის მიმოწერის შესახებ,არავინ იცოდა.თუმცა მალევე ინგლისის დაზვერვის უფროსისა და "საიდუმლო საბჭოს" წევრის - ფრენსის უოლსინგემის დიდი მეცადინეობით ამოღებული იქნა რამდენიმე საიდუმლო წერილი.შესაბამისად აღნიშნული ინფორმაცია დაუყონებლივ მივიდა ელისაბედამდე. ინგლისის სამეფო კარს,ჰქონდა რა უტყუარი მტკიცებულებები "შეთქმულების" მონაწილეებზე,დაიწყო მათი დაპატიმრებები და დევნა.დააკავეს ენტონი ბაბინგტონიც,როგორც ერთ-ერთი მოთავე შეთქმულებისა და იგი გადაიყვანეს ტაუერის ცნობილ ციხეში.მალევე მას წარედგინა ბრალი და მიესაჯა სიკვდილით დასჯა.1586 წლის 20 სექტემბერს,ენტონი თავის 13 თანამზრახველთან ერთად სიკვდილით იქნა დასჯილი.მისი სხეულის საწილები კი ლონდოსის სხვადასხვა ნაწილებში იქნა გამოფენილი, იმის ნიშნად, რომ არავის აზრად არ მოსვლოდა სამეფო ხელისუფლების წინააღმდეგ წასვლა.აღნიშნული მოვლენებიდან ხუთ თვეში კი "ეშაფოტზე" აიყვანეს მარიამ სტიუარტიც.მისი და სხვა შეთქმულების უმთავრეს გამამტყუნებელ საბუთად,სწორედ ენტონი ბაბინგტონთან მიმოწერა და ამოღებული წერილები გახდა.აღსანიშნავია ის გარემოება,რომ მოგვიანებით,ინგლისის სამეფო კარის მიერ ამოღებული წერილები მარიამ სტიუარტისა და ენტონი ბაბინგტონისა,გამოქვეყნებული იქნა " "-ში.
ზამთრის ოლიმპიური თამაშები 1984

1948 წლის ზამთრის ოლიმპიადა

1948 ზამთრის ოლიმპიადა,ოფიციალურად ცნობილი როგორც ოლიმპიური ზამთრის თამაშები(ხშირად ცნობილი როგორც სენტ-მორიც 1948)იყო მრავალსპორტული ზამთრის ღონისძიება, რომელიც გაიმართა 1948 წლის 30 იანვრიდა 8 თებერვლის ჩათვლით, შვეიცარიის სენტ-მორიცში.ეს თამაშები იყო პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ჩატარებული;გასული იყო თორმეტი წელი წინა ზამთრის თამაშებიდან,რომელიც გაიმართა 1936 წელს
ფრენკ დილეინი

ფრენკ დილეინი (დ. 21 აპრილი, 1991) — ინგლისელი მსახიობი. იგი ცნობილია როლებით, როგორიცაა ნიკ კლარკი სერიალში „გეშინოდეთ მოსიარულე მკვდრების“ (2015-2018) და 16 წლის ტომ რიდლის როლით ფილმში: „ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი“ (2009). ასევე მან ითამაშა ჰენრი კოფინის როლი ფილმში „ზღვის გულში“ (2015). დილეინი პერიოდულად ჩნდება 2022 წლის გოთიკურ რომანტიკულ მინი-სერიალში „ესექსის გველი“.

ადრეული ცხოვრება და ოჯახი
დილეინი დაიბადა ლონდონში, ინგლისში. მისი მამა არის მსახიობი სტივენ დილეინი. მისი ბაბუა მამის მხრიდან დაიბადა ავსტრალიაში ირლანდიელი მშობლების ოჯახში. მისი დედა, ნაომი ვირთნერი, არის ინგლისელი და აფრო-იამაიკელი; ის ხელმძღვანელობს თეატრალურ კომპანიას სახელწოდებით „ “. ბავშვობის ნაწილი მან გაატარა ბრიქსტონში, სანამ გადავიდოდა ფორესტ როუში, აღმოსავლეთ სასექსში.
- გამოცდების ჩაბარების შემდეგ, დილეინი ჩაირიცხა სამეფო დრამატული ხელოვნების აკადემიაში და 2013 წელს დაამთავრა ბაკალავრის ხარისხით მსახიობობის განხრით.

სამსახიობო კარიერა
დილეინი მონაწილეობას იღებდა კინოში, სცენაზე და ტელევიზიაში. მან კინოდებიუტი გააკეთა მამამისის გვერდით, როგორც მეორეხარისხოვანმა მსახიობმა ფილმში „კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება სარაევოში" (1997), როდესაც ის ექვსი წლის იყო. ის უფრო მეტად ცნობილი გახდა, როდესაც განასახიერა ტომ რიდლი (ახალგაზრდა ლორდი ვოლდემორტი) ფილმში „ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი" (2009).

დილეინმა ითამაშა ჯეიმს პაპადოპულოსის როლი ფილმში „პაპადოპულოსი და შვილები" (რეჟისორი მარკუს მარკუ) 2011 წელს. მას შემდეგ, რაც დილეინი აიყვანეს როლზე, მისმა მამამ გადაწყვიტა შეეცვალა საკუთარი გადაღების განრიგი, რათა ეთამაშა ჰარი პაპადოპულოსის (ჯეიმსის მამის) როლი.

2013 წლის ივლისში დილეინმა ითამაშა „კანდიდაში" თეატრ როიალში, ბათში, სიმონ გოდვინის რეჟისორობით. 2014 წელს მან შეასრულა კეისის როლი ფილმში „ვიენა და ფანტომები", რეჟისორ ხერარდო ნარანხოს მიერ; ფილმში ასევე მონაწილეობდა დაკოტა ფანინგი. ასევე 2014 წელს ის შეირჩა პიტერ გოლდსუორთის ბესტსელერი რომანის „მაესტროს" ადაპტაციაში, რომლის რეჟისორიც უნდა ყოფილიყო კეთრინ ჯარვისი.

დილეინმა მთავარი როლი შეასრულა როგორც ნიკ კლარკმა, საშინელებათა დრამატულ სერიალში „გეშინოდეთ მოსიარულე მკვდრების" მისი დებიუტიდან 2015 წელს მეოთხე სეზონამდე. 2016 წელს ის დასახელდა სატურნის პრემიაზე საუკეთესო ახალგაზრდა მსახიობის კატეგორიაში.

მან ითამაშა ოუენ კოფინის როლი ფილმში „ზღვის გულში" (2015). ეს სათავგადასავლო-დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორიც არის რონ ჰოვარდი, ეფუძნება ნათანიელ ფილბრიკის იმავე სახელწოდების არამხატვრულ წიგნს ამერიკული ვეშაპსანადირო გემის „ესექსის“ ჩაძირვის შესახებ 1820 წელს, მოვლენა, რომელზეც შთაგონებულია რომანი „მობი დიკი".

დილეინმა განასახიერა შაგსი -ის სერიალში „აზრი8", რომლის რეჟისორებიც იყვნენ ვაჩოვსკები.

ის მონაწილეობდა ბინი ფელდშტეინთან და ალფი ალენთან ერთად ფილმში
„როგორ შევქმნათ გოგონა" (2019), რომლის რეჟისორიც იყო კოკი გიედროიცი.

2024 წელს დილეინმა მთავარი როლი შეასრულა -ის სერიალურ დრამაში „ჯოან" როგორც ბუაზი ჰანინგტონმა, სოფი ტერნერთან ერთად, რომელმაც შეასრულა მთავარი როლი ბრილიანტების ქურდის ჯოან ჰანინგტონის სახით.
კუენკის მუნიციპალიტეტები

კუენკის პროვინცია შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიურ გაერთიანებაში და შედგება 238 მუნიციპალიტეტისაგან. ესპანეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის კანონის თანახმად მუნიციპალიტეტი წარმოადგენს სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ძირითად სუბიექტს, რომლის ძირითადი ელემენტებია ტერიტორია, მოსახლეობა და ადგილობრივი ადმინისტრაცია. თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს საბჭო, კომისია (მინისტრთა კაბინეტის მსგავსი) და ყავს მერი (ალკალდი). მუნიციპალური საბჭოს წევრებს ირჩევენ პროპორციული არჩევნების გზით.

კუენკის მუნიციპალიტეტები ერთიანდებიან შვიდ კომარკაში: ლა-ალკარია, მანჩა-ალტა, ლა-მანჩა-დე-კუენკა, მანჩუელა, სერანია-ალტა, სერანია-ბახა, სერანია-მედია.

კუენკის პროვინციის ფართობია 17 141 კმ² და 2020 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 196 139 მაცხოვრებელს. დედაქალაქია კუენკა, რომელიც მოსახლეობისა და ფართობის (911,06 კმ²) მიხედვით ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია, ხოლო ფართობით ყველაზე პატარაა — კასას-დე-გიხარო (8,2 კმ²).

მუნიციპალიტეტების სია
რუკა
ზემო ომარიშარა

ზემო ომარიშარა — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აჟარის მუნიციპალიტეტში (ომარიშარა-გვანდრის თემი). მდებარეობს აფხაზეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე საკენის (კოდორის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 820 მეტრზე. გულრიფშიდან დაშორებულია 92 კილომეტრით.

ეტიმოლოგია
 საუკუნის პირველი ნახევრის წყაროებში, რომლებიც აღწერენ დალის ხეობის ნომენკლატურას, სახელწოდება ომარიშარა არ არის მოხსენიებული. მას ახლახან გაჩენილ ტოპონიმებს მიაწერს გ. გიცბა. აფხაზური ფორმა ომარიშარა (უმარიშარა) შედგება სამი ნაწილისაგან: „ომარ“ (უმარ) - საკუთარი სამთავრო-სათავადაზნაურო სახელი, „ი“ (უ) - „მისი“ (მე-3 პირის მხოვლობითი ნაცვალსახელი) და „შარა“ (ა-შარა) - „კვეთა“, „ლიმიტი“, „საზღვარი“. სახელწოდება ომარიშარა, მეცნიერთა აზრით, საუკუნის მეორე ნახევარში გაჩნდა და უკავშირდება თურქეთის არმიის მთავარსარდალს, ომარ-ფაშას სახელს, რომელიც აქ ცხოვრობდა საუკუნის ბოლოს. ომარ-ფაშა (ომერ-ფაშა) 1855 წელს 40 000 კაციანი თურქული არმიით შეიჭრა ქალაქ სოხუმში, შემდეგ კი დაიკავა მთელი კოდორის ხეობა, მდინარეების გვანდრასა და საკენის შესართავამდე. დაადგინა თავისი ჩრდილო-აღმოსავლეთი საზღვარი და მოგვიანებით, სულთნის ბრძანებით, თავისი ჯარით გადავიდა სამეგრელოში. სწორედ ამ ფაქტს უკავშირდება სახელწოდება ომარიშარა „ომარის ზღვარი“, „ომარის საზღვარი“.

დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 121 ადამიანი.
ეძიეთ ქალი (1982 წლის ფილმი)

„ეძიეთ ქალი“ — 1982 წლის საბჭოთა დეტექტიური, კომედიური სატელევიზიო ფილმი, რომლის რეჟისორია ალა სურიკოვა. ფილმი გადაღებულია ბრიტანელი დრამატურგის - ჯეკ პოპლუელის პიესის „მისის პფაიფერი აწარმოებს ძიებას“ ფრანგული ადაპტაციის მიხედვით.

სსრ კავშირში ფილმის საპრემიერო ჩვენება 1983 წლის 1 იანვარს გაიმართა ცენტრალური ტელევიზიით. შემდეგში კი არაერთხელ მოხდა განმეორებითი ჩვენება.

სიუჟეტი
1982 წლის პარიზი. მეტრი როშეს სანოტარო კანტორაში საახალწლო სამზადისია. ამ დროს თავად მეტრი როშე შემოდის ოფისში და თავის კაბინეტში შესვლისას ისეთ რაიმეს აღმოაჩენს, რომ სასწრაფოდ უხეშად გაუშვებს თანამშრომლებს სახლებში. მეტრის მდივანი, ალისა პოსტიკი, არ ჩქარობს წასვლას, რადგან იმავე შენობაში ცხოვრობს, სადაც სანოტარო კანტორაა. ფეხის ხმის გაგონებაზე მიბრუნებული ალისა დაინახავს მეტრი როშე როგორ გამოდის კაბინეტიდან ბარბაცით და მაგიდაზე ეცემა, თანაც ზურგში დანა აქვს ჩაცემული. ალისა უგონოდ დაეცემა. გონზე მოსვლის შემდეგ პოლიციას გამოიძახებს. გამოძახებაზე მოსულ ინსპექტორ გრანდენს და მის თანაშემწეს ალისა თავისი გაუთვალისწინებელი ქმედებებით ეხმარება მკვლელობის გახსნაში.

როლებში
სოფიკო ჭიაურელი — ალისა („ლილი“) პოსტიკი, სანოტარო კანტორის მდივანი
ლეონიდ კურავლიოვი — ანრი („რირი“) გრანდენი, კრიმინალური პოლიციის ინსპექტორი
სერგეი იურსკი — მეტრი როშე, ნოტარიუსი, სანოტარო კანტორის მფლობელი
ელენა სოლოვეი — კლარა როშე, მეტრ როშეს მეუღლე
ალექსანდრე აბდულოვი — რობერ დე შარანსი, სანოტარო კანტორის კლერკი
ლეონიდ იარმოლნიკი — მაქსიმენი, პოლიციელი, ინსპექტორ გრანდენის თანაშემწე
ვლადიმერ ბასოვი — ჟაკ-პიერ ანტუანი, სანოტარო კანტორის კლიენტი
ლუდმილა დმიტრიევა — სიუზანა ბრისარი, მეტრ როშეს პირადი მდივანი
ელენა უკრაშჩიონოკი — ვირჯინია რენუარი, სანოტარო კანტორის მბეჭდავი
ნინა ტერ-ოსიპიანი — მადამ ტაშარი, სანოტარო კანტორის კლიენტი
ქვემო ზიმა

ქვემო ზიმა — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აჟარის მუნიციპალიტეტში (ჩხალთის თემი). მდებარეობს მდინარე კოდორის ხეობაში, მდინარე ზიმას (კოდორის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 640 მეტრზე. გულრიფშიდან დაშორებულია 74 კილომეტრით.

ეტიმოლოგია
სახელწოდება ზიმა ქართული წარმომავლობისაა, სვანურად „ზომას“ ნიშნავს.

დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 34 ადამიანი.

ისტორია
ტერმინი ზიმა პირველად საუკუნის 30-იანი წლებში ფიქსირდება წყაროებში (ა. ნორდმანი). 1930 წელს აჟარის სასოფლო საბჭოში შედიოდა.
აძგარა

აძგარა (აცგარა) — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აჟარის მუნიციპალიტეტში. ჩხალთის ადმინისტრაციული ერთეული.

გეოგრაფია
აძგარა მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ჩხალთის (კოდორის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს და აცაიშ-აცგარის (ჩხალთის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, აფხაზეთის ქედის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 810 მეტრზე. გულრიფშიდან დაშორებულია 85 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 56 ადამიანი.
ბუჩუყური

ბუჩუყური — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აჟარის მუნიციპალიტეტში. ჩხალთის ადმინისტრაციული ერთეული.

გეოგრაფია
ბუჩუყური მდებარეობს მდინარე კოდორის ხეობაში, მის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 470 მეტრზე. გულრიფშიდან დაშორებულია 69 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 14 ადამიანი.
ტვიბრაშერი

ტვიბრაშერი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აჟარის მუნიციპალიტეტში (გენწვიში-ხუტიის თემი). მდებარეობს მდინარე კოდორის ხეობაში, მისი მარჯვენა შენაკადის, მდინარე ტვიბრაშენის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 780 მეტრზე. გულრიფშიდან დაშორებულია 83 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი.
ცენტრალური აჟარა

ცენტრალური აჟარა — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის აჟარის მუნიციპალიტეტში (აჟარის თემი). მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ხეცკვარის (კოდორის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. გულრიფშიდან დაშორებულია 80 კილომეტრით.

ეტიმოლოგია
სახელწოდება აჟარა აფხაზური წარმოშობისაა და „იფნარს“ ნიშნავს.
რავნო

რავნო — სოფელი და მუნიციპალიტეტი ჰერცეგოვინა-ნერეტვის კანტონში, ბოსნია და ჰერცეგოვინის ფედერაცია, ბოსნია და ჰერცეგოვინა. რავნო იყო დამოუკიდებელი მუნიციპალიტეტი 1963 წლამდე, სანამ არ გახდა ტრებინიეს მუნიციპალიტეტის ნაწილი. 1994 წელს საზღვარი შეიცვალა და რავნო კვლავ დამოუკიდებელ მუნიციპალიტეტად იქცა. თუმცა ამჯერად, ტრებინიეს მუნიციპალიტეტის სასაზღვრო მიწების ნაწილი რავნოს შემადგენლობაში შევიდა. როდესაც რავნომ მიიღო ყოფილი ტრებინიეს მუნიციპალიტეტის ნაწილი, მისი ფართობი გახდა 447 კმ². ეს დამატებული სასაზღვრო მიწები ცნობილი იყო როგორც „ტრავუნიის მარკები“ (ტრებინისკა კრაინა) და ძირითადად სერბებით იყო დასახლებული. დასახლება ივანიცას აქვს შეუზღუდავი ხედი ადრიატიკის ზღვაზე.

ისტორია
რავნოზე პირველი თავდასხმა განხორციელდა 1991 წლის ოქტომბრის დასაწყისში იუგოსლავიის სახალხო არმიის მიერ, რომელმაც გაანადგურა სოფელი დუბროვნიკზე თავდასხმისას ხორვატიის დამოუკიდებლობისთვის ომის დროს. თავდასხმის დროს სოფლიდან 24 ადამიანი დაიღუპა.

რავნომ კვლავ მძიმე ზარალი განიცადა ბოსნიის ომის დროს, როდესაც სოფლების უმეტესობა განადგურდა. რავნოს მიმდებარე ტერიტორია გამოიყენებოდა როგორც დერეფანი, საიდანაც მუდმივად ხდებოდა თავდასხმა ხორვატიის დუბროვნიკის ოლქზე.
რევაზ ასათიანი

რევაზ ასათიანი (დ. 1 იანვარი, 1951, თბილისი) — ქართველი გამომგონებელი, ინჟინერი.

ბიოგრაფია
დაამთრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, სამრეწველო და საქალაქო მშენებლობის სპეციალობით 1973 წელს.

უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტ „საქქალაქმშენსახპროექტში“ ინჟინერ-კონსტრუქტორად; მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კ. ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში უფროს ინჟინრად; წლების განმავლობაში მუშაობდა საქართველოს პროფკავშირების კურორტების მართვის რესპუბლიკური საბჭოს საპროექტო და სამშენებლო-სარემონტო გაერთიანების უფროსად; მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით დაპროექტებულ იქნა, აშენდა და რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა რიგ საკურორტო დანიშნულების ობიექტებს, მათ შორის: დასასვენებელ სახლებს „ლიკანს“ და „მთის ხეობას“ ქ. ბორჯომში, საკონცერტო დარბაზებს ქ. წყალტუბოსა და დ. ლიკანში, სანატორიუმ „უწერასა“ და დასასვენებელ სახლ „ჯავას“, №2, №5 და №6 აბაზანებს ქ. წყალტუბოში და სანატორიუმ „ახტალას“ დაბა ახტალაში; განხორციელდა კურორტების მართვის რესპუბლიკური საბჭოს არქიტექტორული ფორმებისა და მხატვრული გაფორმების კომბინატის მშენებლობა; არის 2 გამოგონებისა და სამეცნიერო შრომების ავტორი.

ჯილდოები
2022 - თბილისის საპატიო მოქალაქე
საქართველოს სახელმწიფო პრემია
ღირსების ორდენი
ვასილ ბესტავაშვილი

ვასილ ბესტავაშვილი (დ. 15 მაისი, 1882, ატენი, — გ. იანვარი, 1963) — ქართველი გამომგონებელი, სოფლის მეურნეობის სპეციალისტი.

ბიოგრაფია
დაამთავრა წინამძღვრიანთკარის სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებელი, გორის სამოქალაქო სასწავლებელი (1898), თბილისის მებაღეობის სასწავლებელი (1901) და ყირიმის ნიკიტის მევენახეობა-მეღვინეობის სასწავლებელი (1903).

1904 წელს მუშაობა დაიწყო საკუთარ მეურნეობაში, 1918 წლიდან მუშაობდა აგრონომ-ინსტრუქტორად ხაშურისა და სურამის რაიონებში, 1921-1927 წლებში ატენის საბჭოთა მეურნეობაში, 1927-1930 წლებში დუშეთის რაიონის სოფელ ბულაჩაურის მევენახეობა-მეხილეობის სანერგის გამგედ, 1930 წლიდან გორის რაიონში, 1950 წლიდან იყო თელავის მევენახეობა-მეღვინეობის კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ-მუშაკი. 1912 წლიდან დაიწყო მეხილეობა-მევენახეობაში ახალი ჯიშების გამოყვანა, შექმნა ატმის ახალი ჯიშები - საკონსერვო ჰიბრიდი „ბესტავაშვილი“, „წედისური სახრავი“ და „წედისური საპობი“, ეს იყო მაღალ ხარისხოვანი საკონსერვო და სასუფრე ჯიშები (შაქრიანობა 10,7). 1951 წლამდე სხვადასხვა რაიონში გავრცელდა ამ ჯიშების 8000 ძირი. ვასილ ბესტავაშვილმა გამოიყვანა ატმის 5 ახალი ჯიში, შეაჯვარა „თავკვერი“ და „საფერავი“, „ჩაუში“ და „განჯური“, აგრეთვე გამოიყვანა 50-მდე სასუფრე და საღვინე ყურძნის ჯიში. 1949 წელს მინისტრთა საბჭომ სოფელ ხიდისთავში გამოუყო 4 ჰექტარი ფართობი და აუშენა ლაბორატორია, სადაც ვასილ ბესტავაშვილი კვლევით მუშაობას აწარმოებდა, დაენიშნა პერსონალური პენსია და მიეცა ჯილდო 100 000 მანეთი. ხილისა და ყურძნის ახალი ჯიშების შემქმნელი, აგრონომი, სელექციონერი.