რიკარდო დე ლა ესპრიელია

რიკარდო დე ლა ესპრიელია (დ. 5 სექტემბერი, 1934) — პანამელი პოლიტიკოსი, რომელიც იყო პანამის პრეზიდენტი 1982 წლის 31 ივლისიდან 1984 წლის 13 თებერვლამდე.

ადრეული კარიერა
რიკარდო დე ლა ესპრიელია არის სტენფორდში მომზადებული ეკონომისტი. ესპრიელია იყო პანამის ეროვნული ბანკის გენერალური მენეჯერი 1970 წლიდან 1978 წლამდე, ხოლო ვიცე-პრეზიდენტი გახდა 1978 წელს, როდესაც ყოვლისშემძლე ეროვნულმა გვარდიამ აიძულა მაშინდელი პრეზიდენტი არისტიდეს როიო, რომელსაც ისინი სახიფათო მემარცხენედ მიიჩნევდნენ, გადამდგარიყო მისი ვადის 1984 წელს დასრულებამდე.

როიოს გადადგომამდე დე ლა ესპრიელია ხელმძღვანელობდა ეროვნულ ფინანსურ კომისიას. როგორც კომპეტენტური ფინანსური მენეჯერი, იგი საფრთხეს არ წარმოადგენდა ეროვნული გვარდიის დომინანტური გავლენისთვის და დროს არ კარგავდა მათ მოსახსენიებლად, როგორც „პარტნიორებისა ხელისუფლებაში“. ამგვარად, დე ლა ესპრიელია იყო ერთგვარი „მარიონეტი“ პრეზიდენტი და ასეთად დარჩა მანუელ ნორიეგას მმართველობის დროსაც (პანამის დაზვერვის პირველი უფროსი, შემდეგ კი გვარდიის სარდალი, როდესაც რუბენ დარიო პარედესმა დატოვა ეს ტიტული საკუთარი საარჩევნო კამპანიის დასაწყებად).

პრეზიდენტობა
როდესაც დე ლა ესპრიელიამ დროებითი პრეზიდენტის ფიცი დადო, მაშინდელმა სარდალმა პარედესმა დაუყოვნებლივ გამოსცა ბრძანება გარკვეული პანამური გაზეთების დახურვის შესახებ, მათ შორის იყო „ “, რომელიც ქვეყნის სინდისად იქცა. პარედესმა უბრძანა გარკვეულ ხულიგნებს თავს დასხმოდნენ გაზეთს, დაემსხვრიათ ფანჯრები, საბეჭდი მანქანები, გაეტეხათ თავი სტამბის მუშისთვის და ერთი უიღბლო შემთხვევითი მსხვერპლისთვის ბიზნეს ადმინისტრირების ცენტრალური ამერიკის ინსტიტუტის დირექტორისთვის, რომელიც ახლახან იყო მოსული თავისი ინსტიტუტის პრესრელიზით. კოსტიუმისა და ჰალსტუხის გამო იგი შეცდომით „ “-ს დირექტორად მიიჩნიეს.

1982 წლის აგვისტოში დე ლა ესპრიელიამ ჩამოაყალიბა ახალი კაბინეტი, რომელიც მოიცავდა დამოუკიდებელ პირებს, ლიბერალური პარტიისა და -ის წევრებს; ხორხე ილუეკა, როიოს საგარეო საქმეთა მინისტრი, გახდა ახალი ვიცე-პრეზიდენტი. ამასობაში, პოლკოვნიკი არმანდო კონტრერასი გახდა ეროვნული გვარდიის შტაბის უფროსი 1982 წლის დეკემბრამდე, სანამ ეს პოზიცია ნორიეგამ დაიკავა.

ქვეყანას მხოლოდ „დემოკრატიული ფასადი“ ჰქონდა. პრეზიდენტმა რონალდ რეიგანმა მისწერა დე ლა ესპრიელიას საპასუხო „მადლობის“ წერილი „ცენტრალურ ამერიკაში არსებულ ვითარებაზე“, დათარიღებული 1983 წლის 26 ივლისით, რომელიც ეხებოდა დე ლა ესპრიელიასა და კოლუმბიის, მექსიკისა და ვენესუელის პრეზიდენტებისგან მიღებულ წერილს 17 ივლისს კანკუნში გამართულ ოთხმხრივ შეხვედრასთან დაკავშირებით. რეიგანის „მადლობა“ ასევე ხაზს უსვამდა 4 პუნქტს, რომელთა დაცვასაც შეერთებული შტატები ელოდა „კონტადორას ოთხეულისგან“ (როგორც მათ უწოდებდნენ).

დე ლა ესპრიელია საჯარო სივრცეში რჩებოდა და ჩნდებოდა ჟურნალებში — „“, „“ და სხვა გამოცემებში. ერთ-ერთმა მათგანმა დაბეჭდა 1983 წლის ფოტო, სადაც იგი ზის მაშინდელი ვიცე-პრეზიდენტის, ჯორჯ ბუშის გვერდით, რომელიც თავის მხრივ ახალგაზრდა, ფორმიან მანუელ ნორიეგას გვერდით იჯდა. თუ სურათი ათას სიტყვად ღირს, დე ლა ესპრიელია ჩანდა არა მხოლოდ როგორც პრეზიდენტი, არამედ როგორც „მედიატორი“ ან „მოვლენების ინტერპრეტატორი“ ყოველთვის, როცა ნორიეგა იქვე ტრიალებდა.

მაგრამ 1984 წლისთვის, ახლო მეგობრების თქმით, ეროვნულმა თავდაცვის ძალებმა დე ლა ესპრიელიაზე ზეწოლა მოახდინეს, რათა კაბინეტის რეორგანიზაცია მოეხდინა ოფიციალური კანდიდატის მხარდამჭერების ჩასართავად. საჯარო ვარაუდებით, იგი გადადგა იმისთვის, რომ არჩევნები უსამართლოდ არ დახრილიყო რომელიმე მხარეს, ან უფრო სავარაუდოა, რომ იგი თავდაცვის ძალებმა პირადი მუქარით გააძევეს. რ.მ. კოსტერისა და გილერმო სანჩესის 1990 წლის წიგნში „ტირანების დროს“ (.. & ., .., გვერდები 302-303) ნათქვამია (არა სიტყვასიტყვით): „...დე ლა ესპრიელიას მისცეს კაბინეტის შემცვლელთა სია, მაგრამ მან მათ დანიშვნაზე უარი თქვა... 13 თებერვალს იგი ოჯახთან ერთად ჩირიკის პროვინციაში იმყოფებოდა. ნორიეგამ თვითმფრინავი გაგზავნა მის დედაქალაქში სასწრაფო სახელმწიფო საბჭოზე მოსაყვანად, სადაც მხოლოდ ის და პოლკოვნიკი დიას ჰერერა იმყოფებოდნენ. დიას ჰერერა ლაპარაკობდა, ნორიეგა კი უყურებდა. რატომ არ გააკეთა დე ლა ესპრიელიამ დანიშვნები? „ისინი ქვეყნისთვის არ ვარგოდნენ“, უპასუხა დე ლა ესპრიელიამ და ეს უდავოდ სიმართლე იყო... მაგრამ თექვსმეტი წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც ქვეყნის სიკეთეს პანამელი ლიდერების გადაწყვეტილებებში ჩალის ფასი ჰქონდა და ეს ადრე დე ლა ესპრიელიას არ აწუხებდა. ასე რომ, მას სურდა თავისი ვადა ღირსების ნარჩენებით დაესრულებინა, მაგრამ ეს ასე არ მოხდა და ეს მას უნდა სცოდნოდა. „შენს ოჯახზე უნდა იფიქრო“, უთხრა ჰერერამ... „იცი სად არიან ისინი?““

რიკარდო დე ლა ესპრიელია დაუყოვნებლივ გადადგა.