ქალები ინდონეზიაში

ქალები ინდონეზიაში — ქალთა როლებზე გავლენას ახდენს მრავალი ფაქტორი, მათ შორის გაზრდილი მოდერნიზაცია, გლობალიზაცია, გაუმჯობესებული განათლება და ტექნოლოგიური მიღწევები. ბევრი ინდონეზიელი ქალი ირჩევს ქალაქებში ცხოვრებას ნაცვლად იმისა, რომ დარჩეს სოფლებში და შეასრულოს სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოები პირადი, პროფესიული და ოჯახთან დაკავშირებული საჭიროებების და ეკონომიკური მოთხოვნების გამო. ეს ქალები შორდებიან ინდონეზიური კულტურის ტრადიციულ წინაპირობებს, სადაც ქალები მოქმედებენ მხოლოდ და მხოლოდ როგორც ცოლები და დედები. დღესდღეობით, ინდონეზიის ქალები აქტიურად მონაწილეობენ ეროვნული განვითარების სფეროში და მუშაობენ ორგანიზაციების აქტიურ წევრებად, რომლებიც ყურადღებას ამახვილებენ ქალთა პრობლემებსა და პრობლემებზე.

ქალების უფლებები
ინდონეზიამ 1980 წელს ხელი მოაწერა კონვენციას ქალთა მიმართ დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის შესახებ და რატიფიცირება მოახდინა 1984 წელს.

სექსუალური დანაშაული, შევიწროება და ტრეფიკინგი
ინდონეზიაში გაუპატიურების შემთხვევების 90% -ზე მეტი არ ცხადდება, მსხვერპლთა შიშით.

ინდონეზიაში სექსუალური ტრეფიკინგის პრობლემაა. ინდონეზიელი და უცხოელი ქალები და გოგონები იძულებით იყვნენ ჩართულნი პროსტიტუციაში ბორდლებსა და სახლებში და ფიზიკურ და ფსიქოლოგიურ ძალადობებს განიცდიდნენ.

ქორწინება და ოჯახური ცხოვრება
სათავნოს იშვიათად არის ინდონეზიის კულტურაში, მაგრამ პატარძალი ფასი უფრო ხშირია გარკვეული ეთნიკური ჯგუფებში. გადახდილი ფასი ემყარება პატარძლის განათლებას, კარიერას, სილამაზეს, სოციალურ და ეკონომიკურ ფენებს ან კეთილშობილურ წარმომავლობას. ყველაზე გავრცელებული ეროვნული კულტურაა ქორწინების ოქრო ( ან ,) რომელიც ეხება საქმროს მიერ საჩუქარს, რომელიც პატარძალს უნდა გადაეცეს. ეს შეიძლება შეიცავდეს თანხას ან ოქროს, ზოგჯერ ისლამური კულტურის მიღების გამო, ასევე შეიცავდეს ან ანაცვლებდეს სიმბოლური რელიგიური ნივთებით, მაგალითად, სალოცავი აღჭურვილობით .

ისევე, როგორც ბევრ სხვა განვითარებად ქვეყანაში, ნაყოფიერების მაღალი მაჩვენებელი მთავარი პრობლემაა. ტრადიციულად, ინდონეზიური საზოგადოება ბავშვებს ბედის წყაროდ თვლიდა. ადგილობრივი გამონათქვამი, რომ მეტი ბავშვი მეტ ბედს უდრის და გავრცელებული აზრით, კონტრაცეპტივების გამოყენება ეწინააღმდეგება რელიგიურ და ზნეობრივ ღირებულებებს. ამან განაპირობა ნაყოფიერების ძალიან მაღალი მაჩვენებელი და ეს იყო გავრცელებული სიღარიბის შექმნის მთავარი ფაქტორი. ხშირია ბავშვთა ქორწინებაც . იგი ქალებში ისეთი დაავადებების გამომწვევ ფაქტორებს შორისაა, როგორიცაა საშვილოსნოს ყელის კიბო. ქალებსა და გოგონებს, განსაკუთრებით ღარიბ და მარგინალურ თემებში მყოფებს, ხელი შეუშალეს სექსუალური და რეპროდუქციული უფლებების სრულად გამოყენებაში . ცნობილ პრობლემებს შორის არის ქალის სასქესო ორგანოს დასახიჩრება და ადრეული ქორწინება.

ჯანმრთელობა და კეთილდღეობა
ბევრ ორსულ ქალს ინდონეზიაში არ აქვს ფინანსური შესაძლებლობა, გადაიხადონ საავადმყოფოში მშობიარობის თანხა ან გაიკეთონ საკეისრო კვეთა, რადგან სამედიცინო ხარჯები მათთვის ზედმეტად დიდია.

დასაქმება
ინდონეზიურ კულტურაში ქმრებისთვის სოციალური ნორმაა ეკონომიკურად უზრუნველყონ ცოლი და მთელი ოჯახი. რაც ნიშნავს, რომ ქმრის შემოსავალი, სავარაუდოდ, ყოველთვიურად გადაეცემა ცოლს და მისი განკარგვა მოხდება ოჯახის ხარჯებისა და დანაზოგის სახით. ამასთან, ქალებისთვის ნორმალურია ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელება. მაგალითად, მცირე ზომის საოჯახო მაღაზია, რომელსაც თანაბრად მართავენ ქალები და მამაკაცები. ქვეყნის უმეტეს ნაწილში ინდონეზიელი ქალები ტრადიციულად სარგებლობდნენ სოციალური და ეკონომიკური თავისუფლებით. მათი ოჯახის ეკონომიკის უზრუნველსაყოფად, ინდონეზიელი ქალები ჩართულნი არიან ეკონომიკურ საქმიანობაში თავიანთი შინამეურნეობების გარეთ, თუმცა ძირითადად მათი საქმეა არაფორმალური მცირე ბიზნესის წარმოება. ჩვეულებრივია, რომ ინდონეზიის ტრადიციულ ბაზრებზე ქალები მართავენ ბიზნესს.