iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მაქსიმო-გომესი (კუბა)

მაქსიმო-გომესი — ქალაქი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. ქალაქი დაარსდა 1770 წელს გუანახაიაბოს სახელწოდებით. ქალაქს სახელი შეეცვალა განმათავისუფლებელი ბრძოლის ლიდერის მაქსიმო-გომესის პატივსაცემად. ქალაქი მაქსიმო-გომესი 1978 წლამდე იყო მუნიციპალიტეტი, რომელიც შეიცავდა რანჩო-დელ-მედიოსა და საბანილია-დე-ლა-პალმას კომუნებს. მოგვიანებით მისი ტერიტორია შეუერთდა მარტის მუნიციპალიტეტს.
საქართველოს საბჭოების I ყრილობა

სრულიად საქართველოს საბჭოების ყრილობა (25 თებერვალი — 4 მარტი, 1922, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით პირველი ყრილობა. ესწრებოდა 276 დელეგატი გადამწყვეტი და 69 სათათბირო ხმით. ყრილობის თარიღი დაამთხვიეს საქართველოს გასაბჭოების ერთი წლისთავს. ყრილობის გამართვამდე თბილისში მოეწყო საზეიმო აღლუმი.

სხდომები
1922 წლის 25 თებერვალს საღამოს 7 საათსა და 37 წუთზე თბილისის ოპერის თეატრის შენობაში გაიხსნა საქართველოს საბჭოების საზეიმო ყრილობის პირველი სხდომა.

ყრილობა სიტყვით გამოსვლით გახსნა ფილიპე მახარაძემ. სხდომაზე არჩეულ იქნა ყრილობის პრეზიდიუმი შემდეგი შემადგენლობით: ფ. მახარაძე, მ. ორახელაშვილი, ს. ორჯონიკიძე, მ. ოკუჯავა, ა. გეგეჭკორი, ს. თოდრია, ა. ოქუაშვილი, ლ. დუმბაძე, ა. ნაზარეტიანი, მ. ტოროშელიძე, ბ. მდივანი, კიროვი, პ. საბაშვილი, ბ. პაპუნაშვილი, ნ. ლაკობა, ს. მამულია, ა. ცინცაძე, დ. ნასარიძე, ვ. სტურუა, ს. გაგლოევი, მ. ვარამიშვილი, შაბინოვი, ლისოვსკი, თ. ღლონტი, დ. ბლიაძე და ხიმშიაშვილი.

ყრილობაზე არჩეულ იქნა საპატიო თავმჯდომარეები: კალინინი, ლენინი, ტროცკი, სტალინი და ცხაკაია.

26 თებერვალს დილით 11 საათზე გაიხსნა ყრილობის მეორე სხდომა.

სხდომამ აირჩია სამანდატო, სარედაქციო და საკონსტიტუციო კომისიები.

შემდეგ სხდომამ მიიღო შემდეგი დღის წესრიგი:
საქართველოს საერთაშორისო და საშინაო მდგომარეობა (ფილიპე მახარაძე),
ამიერკავკასიის ფედერაციის შესახებ (მ. ორახელაშვილი),
სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს (მ. ტოროშილიძე),
სასურსათო საქმის სახალხო კომისარიატის (ა. ერქომაიშვილი),
მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატის (ი. ჟვანია),
წითლი არმიის ორგანიზაციის (სერგო ორჯონიკიძე),
შიმშილობასთან ბრძოლის შესახებ (ფ. მახარაძე),
საქართველოს სსრ კონსტიტუციის დამტკიცება (ბ. კვირკველია),
არჩევნები.

სხდომამ მოისმინა ფ. მახარაძის მოხსენება საქართველოს საერთაშორისო და საშინაო მდგომარეობაზე.

27 თებერვალს დილით 10:45 საათზე გაიხსნა მესამე სხდომა. სხდომას თავმჯდომარეობდა გეგეჭკორი.

სხდომაზე მოსმენილ იქნა მოხსენები ამიერკავკასიის ფედერაციისა (მ. ორახელაშვილი) და სასურსათო პოლიტიკის შესახებ (ა. ერქომაიშვილი), ასევე აირჩიეს ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო — ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი (ცაკ) 93 კაცის შემადგენლობით. პირველ მოხსენებაზე სხდომამ მიიღო რეზოლუცია, ხოლო მეორეზე გაიმართა კამათი, რომელიც გადატანილ იქნა საღამოს სხდომაზე.

სხდომაზე მოსმენილ იქნა სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს ანგარიში (მ. ტოროშილიძე).

28 თებერვალს გაიხსნა მეხუთე სხდომა. თავმჯდომარეობდა გეგეჭკორი. გაგრძელდა კამათი ცხომელიძის მოხსენების შესახებ.

სხდომაზე მოსმენილ იქნა საფინანსო პოლიტიკა (სვანიძე).

1 მარტს გაიხსნა მეექვსე სხდომა. თავმჯდომარეობდა მამულია. გადაწყდა კამათი არ გახსნილიყო სვანიძის მოხსენების თაობაზე.

2 მარტს გაიხსნა მეშვიდე სხდომა. თავმჯდომარეობდა მამულია. ბ. კვირკველიამ წაიკითხა კონსტიტუციის ტექსტი ქართულ ენაზე, რის შემდეგადაც დაიწყო კამათი.

ყრილობამ დაამტკიცა საქართველოს სსრ პირველი კონსტიტუცია (ბ. კვირკველია).

3 მარტს დასრულდა საქართველოს საბჭოების ყრილობა.

1922 წლის 14-19 აპრილს, თბილისში გაიმართა საქართველოს მოწვევის ცაკის მეორე სესია;

1922 წლის 2-9 ოქტომბერს, თბილისში გაიმართა საქართველოს მოწვევის ცაკის მესამე სესია;

1923 წლის 19-22 იანვარს, თბილისში გაიმართა საქართველოს მოწვევის ცაკის მეოთხე სესია;

1923 წლის 18-22 ივნისს, თბილისში გაიმართა საქართველოს მოწვევის ცაკის მეხუთე სესია.
ბერი (2011 წლის ფილმი)

ბერი — რეჟისორ დომინიკ მოლის კინოფილმი, რომელიც საფრანგეთში გამოვიდა 2011 წლის 13 ივლისს. გადაღებულია ამავე სახელწოდების გოთიკური რომანის „ბერის“ მიხედვით. მთავარ როლშია ფრანგი მსახიობი ვენსან კასელი. ფილმის სიუჟეტი ეფუძნება ახალგაზრდა კაპუცინელი ბერის ამბროსიოს ცხოვრებას.

ფილმის მოქმედება ვითარდება საუკუნეში. ერთ დღეს იმ მონასტერს, სადაც ბერი ამბროსიო ცხოვრობდა ეწვევა ნიღაბში მყოფი ახალგაზრდა სახელად ვალერიო. როგორც შემდეგ გაირკვევა ეს ახალგაზრდა გოგონაა სახელად მატილდა. მორწმუნე ბერს სწორედ მატილდა შეაცდენს. მალე ბერის საიდუმლოს ფარდა აეხადა და მას ინკვიზიციას გადასცემენ. სურვილი, გაექცეს საშინელ ტანჯვას ბერი მოელაპარაკება თავად ეშმაკს, მაგრამ ის მოტყუებული დარჩება.
მიკროორგანიზმები

მიკროორგანიზმი, მიკრობები , „პატარა“ და „ორგანიზმი“ ) — მიკროსკოპული ორგანიზმი, რომელიც შედგება ერთი უჯრედისაგან. მიკროორგანიზმები არსებობენ ნიადაგში, წყალში, ჰაერში, ცოცხალ ორგანიზმებზე და მათ შინაგან ორგანოებში. მიკროორგანიზმების შემსწავლელი მეცნიერებაა მიკრობიოლოგია. მიკრობებზე პირველი დაკვირვებები დაიწყო ნიდერლანდელმა მეცნიერმა ანტონ ვან ლევენჰუკმა, 1675 წელს, საკუთარი დიზაინით შექმნილი მიკროსკოპით.
ლა-კაბანია

ფორტალესა-დე-სან-კარლოს-დე-ლა-კაბანია , აგრეთვე ცნობილი როგორც ლა-კაბანია — საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი ციხესიმაგრის კომპლექსი მთელს ლათინურ ამერიკაში. მდებარეობს კუბის დედაქალაქ ჰავანაში, ნავსაგდურის აღმოსავლეთ ნხარეს, ზღვის დონიდან 200 მ სიმაღლის ბორცვზე, ელ-მოროს ციხესიმაგრის გასწვრივ.

ლა-კაბანიის მშენებლობა 1763 წელს ესპანეთის მეფე კარლოს -მ დაიწყო, კუბაში კოლონიური ძალაუფლების გასაკონტროლოებლად, მას შემდეგ, რაც ბრიტანეთის ძალებმა ჰავანის აღება მოახერხეს. გააანალიზეს რა, რომ ქალაქი არ იყო სათანადოდ დაცული და ეშინოდათ შვიდწლიანი ომისას ბრიტანეთის კოლონიური დაპყრობების გაგრძელების, ჰავანის დაცვის გაძლიერების მიზნით ესპანელებმა ახალი ციხესიმაგრეების მშენებლობა დაიწყეს. საუკუნის საფორტიფიკაციო ნაგებობები ელ-მოროს ციხესიმაგრით ჩაანაცვლეს, ლა-კაბანია კი იმ დროისთვის ახალი სამყაროს მეორე უმსხვილესი კოლონიური სამხედრო ნაგებობა იყო. მისი მშენებლობა 1774 წელს დასრულდა, რაშიც ესპანეთმა საკმაოდ დიდი ხარჯი გაიღო.

მომდევნო ორასი წლის მანძილზე, ციხესიმაგრე როგორც სამხედრო, ისე საპყრობილის ფუნქციებსაც ასრულებდა, როგორც ესპანეთის, ისე დამოუკიდებელი კუბის ჟამს. სამხედრო ციხედ ის ფულხენსიო ბატისტას რეჟიმის დროს გამოიყენებოდა. 1959 წელს, აჯანყებულებმა ჩე გევარას მეთაურობით, ლა-კაბანია აიღეს. ისინი მას რამდენიმე თვის განმავლობაში, კუბის რევოლუციის მიმდინარეობისას, იყენებდნენ როგორც შტაბს და სამხედრო საპყრობილეს. ამ დროის განვალობაში, გევარა ხელმძღვანელობდა რევოლუციურ ტრიბუნალსა და კრიმინალში ეჭვმიტანილების, პოლიტიკური პატიმრების, მოღალატეების, ინფორმატორებისა და ბატისტას საიდუმლო პოლიციის წევრების სიკვდილით დასჯას. ელ-მოროს ციხესიმაგრესთან ერთად კომპლექსი ამჟამად ისტორიული პარკის ნაწილია და საზოგადოებისთვის ღიაა; ფუნქციონირებს რამდენიმე მუზეუმი. ამ დროიდან მოყოლებული, ყოველ საღამოს 9 საათზე, ისვრიან ზარბაზნიდან, რასაც " 9"-ს უწოდებენ. ეს ტრადიცია ჯერ კიდევ კოლონიური ხანიდან მომდინარეობს, როდესაც ასეთი ფორმით ქალაქის კედლების ჭიშკრების დახურვას იუწყებოდნენ.

გალერეა
უგანდის რკინიგზა

უგანდის რკინიგზა (ადგილობრივად ცნობილი, როგორც ლუნატიკ ექსპრესი) რკინიგზათა სისტემა და ყოფილი სარკინიგზო კომპანია, რომელიც უგანდისა და კენიის შიდა ტერიტორიებს ინდოეთის ოკეანესთან აკავშირებდა კენიის პორტ მომბასაში.

დასაბამი
უგანდის რკინიგზა ააშენა ბრიტანეთის იმპერიამ მისი საგარეო ოფისის ზედამხედველობით იმ პერიოდის დასაწყისში, როდესაც ბრიტანეთმა რეგიონში კოლონიური რეჟიმი, სახელწოდებით ბრიტანეთის აღმოსავლეთი აფრიკა ჩამოაყალიბა. რკინიგზის ხაზის მშენებლობა დაიწყო 1896 წელს კენიის კოლონიის საპორტო ქალაქ მომბასაში და 1901 წლისთვის კისუმუს მიუერთდა, ტბა ვიქტორიის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. 1931 წლისთვის ის კამპალას მიუერთდა უგანდის პროტექტორატში. მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის მთელი რკინიგზის ხაზი დღევანდელი კენიის ტერიტორიაზე იყო, ამ პროექტის ძირითადი დანიშნულება თანამედროვე სატრანსპორტო საშუალების მშენებლობა იყო უგანდის პროტექტორატიდან პირველადი მასალების გამოტანისა და მასში ბრიტანული საქონლის შეტანისთვის.

ამ პროექტს წინ უსწრებს ბრიტანეთის აღმოსავლეთ აფრიკის კომპანიის მიერ 1890 წელს დაწყებული 600 კმ-იანი მაკკინონ-სკლეტერის გზატკეცილის მშენებლობა პორტ მომბასადან ბუსიამდე, კენია. რკინიგზა იმავე მიმართულებას მიჰყვა და მალევე გაუსწრო მას.

რკინიგზის ლიანდაგის სიგანე 1000 მმ-ია და თითქმის მთელი მაგისტრალის გაყოლებაზე ერთლიანდაგიანია. პროექტი დაჯდა დაახლოებით £5 მილიონი (ფუნტი სტერლინგი). პირველი სამგზავრო/სატვირთო მატარებელი მომბასას პორტიდან 1903 წელს გავიდა.

მშენებლობას უმეტესწილად აწარმოებდნენ ბრიტანული ინდოეთიდან ჩამოყვანილი სიქჰი მუშები. ამ მუშათა დიდი ნაწილი შემდგომში აღმოსავლეთ აფრიკაში დასახლდა და დღესაც კენიისა და უგანდის მნიშვნელოვან უმცირესობას წარმოადგენს.

რკინიგზა უზარმაზარი ლოგისტიკური მიღწევა იყო და მნიშვნელოვანი სტრატეგიული და ეკონომიკური ბერკეტი გახდა როგორც უგანდის, ასე კენიისთვისაც. მან ხელი შეუწყო მონათა შრომის შემცირებას, ვინაიდან საქონლის ტრანსპორტირებას ნაკლები მუშახელი სჭირდებოდა და პირველ მსოფლიო ომში გერმანიის აღმოსავლეთ აფრიკაში (დღევანდელი ტანზანია) გენერალი პაულ ერიხ ფონ ლეტოუ-ფორბეკის წინააღმდეგ კამპანიის წარმოებას. რკინიგზა მძიმე დანადგარების ქვეყნის შიდა ტერიტორიებში შედარებით იოლად ტრანსპორტირებას უწყობდა ხელს. რკინიგზის გაყვანამდე ძირითადი ტრანსპორტი ამ რეგიონში ხარშებმული ვაგონ-ურმები იყო. რკინიგზა ასევე ყავისა და ჩაის ექსპორტს უწყობდა ხელს და აადვილებდა კოლონიური დასახლებებისა და სხვა სახის კომერციის ჩამოყალიბებას. რკინიგზის დანახარჯის ამოსაღებად ბრიტანეთის მთავრობა ახალ მოსახლეთა მიერ კენიის პლატოზე ვრცელი ველების კულტივირებას უწყობდა ხელს. ამ პოლიტიკამ მნიშვნელოვანწილად განაპირობა კენიის განვითარება მომდევნო ათწლეულების განმავლობაში.
მოროს ციხესიმაგრე

მოროს ციხესიმაგრე — თვალწარმტაცი ციხესიმაგრე კუბის დედაქალაქ ჰავანაში, რომელიც იცავს ჰავანის უბის შესასვლელს (ეუტასთან). სტრუქტურის გეგმა დააპროექტა იტალიელმა ინჟინერმა ხუან ბაუტისტა ანტონელიმ. როდესაც იგი აშნედა, 1589 წლისთვის, ეუტა გერმანელების კონტროლქვეშ იყო. სახელი ეწოდა იმ ბიბლიური მოგვებისგან, რომლებიც იესოს მოსანახულებლად მივიდნენ შობის შემდეგ. 1762 წელს ციხე ბრიტანელებმა აიღეს.

მოროს ციხიხგან სახელი მიიღო სხვა სტრუქტურებმა ქალაქ სანტიაგო-დე-კუბაში და კასტილიო-დე-სან-ფელიპე-დე-მორომ პუერტო-რიკოს დედაქალაქ სან-ხუანში.

ციხე ძველი ჰავანის ნავსადგურის მოპირდაპირე მხარეს, შემაღლებულ კონცხზე მდებარეობს და კარგად ჩანს რამდენიმე მილის სიშორიდანაც. იგი ნავსადგურის შესაასვლელს აკონტროლებდა.

ამ სიმაგრის აშენება 1589 წელს, ჰავანის ნავსადგურზე თავდასხმების ერთგვარი პასუხი იყო.

შვიდწლიანი ომი
ციხესიმაგრის პირველი მოქმედება 1762 წლით თარიღდება, როდესაც ბრიტანული ექსპედიციისას ეუტას წინააღმდეგ ლორდი ალბემარლე აღმოსავლეთ ჰავანას მოადგა კოხიმართან და ციხეს შეუტია, რომელსაც იმ დროს ლუის ვისენტე დე ველასკო ე ისლა იცავდა. მიუხედავად ამისა ის დაეცა, რადგან ბრიტანელებმა სიმაგრის ერთ-ერთი ბასტიონი აიღეს. როდესაც ის 1763 წელს კვლავ ესპანეთს დაუბრუნდა, უსაფრთხოების გაძლიერების მიზნით ესპანელებმა იქვე ლა-კაბანიის ციხესიმაგრე ააგეს, რათა მომავალში მსგავსი შემთხვევები თავიდან აერიდებინათ.

გალერეა
ვედადო

ვედადო — კუბის დედაქალაქ ჰავანის ისტორიული რაიონი. შედის პლასა-დე-ლა-რევოლუსიონის მუნიციპალიტეტში. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ცენტრალური კუბა. დასავლეთით მდებარეობს რაიონი მირამარი, რომელიც ვედადოსაგან გამოყოფილია მდინარე ალმენდარესით. ვედადოდან მირამარში მიდის 23-ე ქუჩა, რომელიც ვედადოს მთელ ტერიტორიას კვეთს. რაიონის ჩრდილოეთ განაპირა მხარეს ვრცელდება მალეკონის სანაპირო, სადაც რეგულარულად იმართება გასართობი და საზოგადოებრივი ღონისძიებები. ბევრია რესტორნები, სასტუმროები და კლუბები.

ვედადოში მდებარეობს ჰავანის უნივერსიტეტი, ჯონ ლენონის პარკი და კოლონის სასაფლაო, სადაც დაკრძალულები არიან ცნობილი პოლიტიკოსები, სპორტსმენები, მხატვრები, მწერლები, მსახიობები და სხვ.
ჰავანის უნივერსიტეტი

ჰავანის უნივერსიტეტი — სახელმწიფო უნივერსიტეტი კუბაში, ქალაქ ჰავანაში. დაარსდა 1728 წელს როგორც კათოლიკური უნივერსიტეტი. წარმოადგენს კუბის უძველეს უმაღლეს სასწავლებელს. უნივერსიტეტს დღეისათვის გააჩნია 15 ფაკულტეტი, სადაც 60 ათასი სტუდენტი სწავლობს. თავდაპირველად უნივერსიტეტს ეწოდებოდა რეალ-ი-პონტიფიკია-უნივერსიდად-დე-სან-იერონიმო-დე-ლა-ჰაბანა, რაც ესპანურიდან ითარგმნება როგორც წმინდა იერონიმის სამეფო და საპაპო უნივერსიტეტი. იგი გაიხსნა ფილიპე -ისა და ინოკენტი -ის განკარგულებით. 1842 წელს უნივერსიტეტმა შეიცვალა სტატუსი და მოსწავლე სტუდენტებისთვის დაწესდა საერო განათლება. რამდენიმეჯერ გადაკეთდა, პირველად შეიქმნა ძველ ჰავანაში, სახელწოდებით სან-ხუან-დე-ლეტრანი, ხელმეორედ გადაკეთდა 1902 წლის 1 მაისს და იგი გადაიტანეს ჰავანის რაიონ ვედადოში. შენობის ინტერიერი მორთულია არამანდო მენოკალის მიერ, სადაც 7 ფრესკაზე სიმბოლურად არის გამოსახული მედიცინის, ხელოვნების, აზროვნების, ლიტერატურის, სამართლისა და სხვ. დარგები.

უნივერსიტეტის მთავარ შესასვლელთან არის ალმა-მატერის ბრონზის სტატუა, რომელიც შექმნა მარიო კორბელმა 1919 წელს.

ჰავანის უნივერსიტეტში არის 15 ფაკულტეტი და 14 სამეცნიერო-კვლევით ცენტრი ეკონომიკის, ბუნებისმეტყველების, სოციალურ და ჰუმანიტარულ დარგებში.

ცნობილი სტუდენტები
ჰავანის უნივერსიტეტში სხვადასხვა დროს სწავლობდნენ:
ფიდელ კასტრო
რაულ კასტრო
რამონ გრაუ
ანტონიო ნუნიეს ხიმენესი
ხოსე ლესამა ლიმა
ხოსე მარია ერედია
კუბა-საქართველოს ურთიერთობები

კუბა-საქართველოს ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს კუბასა და საქართველოს შორის. კუბასთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1992 წლის 18 აპრილს.

კუბის რესპუბლიკის ელჩები საქართველოში
კარლოს პალმაროლა კორდერო (2000 -2003 წწ.) (რეზიდენციით ქ. მოსკოვი)
მარტი მარტინეს ხორხე (2003- 2006 წწ.) (რეზიდენციით ქ. მოსკოვი),
ხულიო გარმენდია პენია (2007 წლის 10 იანვარი - 2008 წლის ივლისი) (რეზიდენციით ქ. კიევი).
მარსელო კაბალიერო ტორესი (2008 წლის ივლისი - დღემდე) (რეზიდენციით ქ. ბაქო)

საქართველოს ელჩი კუბაში
მალხაზ მიქელაძე (2011 წლის სექტემბერი - დღემდე) (რეზიდენციით ქ. მეხიკო)

განხორციელებული ვიზიტები და შეხვედრები
2009 წლის 19 ნოემბერს კუბის დედაქალაქ ჰავანაში გაიმართა პოლიტიკური კონსულტაციები საქართველოსა და კუბის მხარეს შორის, რომლის დროსაც განხილულ იქნა მხარეთა შორის პოლიტიკური და კულტურული ურთიერთობების განვითარების პერსპექტივები.

2009 წლის 2-5 დეკემბერს საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილისათვის რწმუნებათა სიგელების გადაცემის მიზნით თბილისს ეწვია საქართველოში კუბის რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი (რეზიდენციით ქ. ბაქო) მარსელო კაბალიერო ტორესი.

2011 წლის 1-4 ივნისს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი ოფიციალური ვიზიტით კუბის რეპუბლიკას ეწვია, რომლის ფარგლებში შეხვედრები გამართა კუბის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრთან და კულტურის მინისტრთან.

2011 წლის 16 სექტემბერს მექსიკის შეერთებულ შტატებში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა მალხაზ მიქელაძემ რწმუნებათა სიგელები გადასცა კუბის რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს ვიცე-პრეზიდენტს გლადის მარია ბეხერანო პორტელას.
საქართველო-ჰაიტის ურთიერთობები

საქართველო-ჰაიტის ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს ჰაიტსა და საქართველოს შორის. ჰაიტთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 2011 წლის 16 დეკემბერს. ხელმოწერის ცერემონიალი ქ. ნიუ-იორკში, გაეროსთან საქართველოს მუდმივ წარმომადგენლობაში გაიმართა.

ჰაიტის მხრიდან ოქმს ხელი მოაწერა ჰაიტის საქმეების დროებითმა რწმუნებულმა, საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა, ჟან კაზომ, საქართველოს მხრიდან - საქართველოს მუდმივმა წარმომადგენელმა გაეროსთან, საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა, ალექსანდრე ლომაიამ.
დიდი დათვის ნისლიანი თანავარსკვლავედი

დიდი დათვის ნისლიანი თანავარსკვლავედი — რეჟისორ ლუკინო ვისკონტის 1965 წლის ფილმი. ფილმი ელექტრას ისტორიის ინტერპრეტაციაა და ინცესტის თემას ეხება. სათაური ჯაკომო ლეოპარდის პოეზიიდანაა აღებული. ერთ-ერთ მთავარ როლს კლაუდია კარდინალე ასრულებს.

როლებში
კლაუდია კარდინალე — სანდრა დოუსონი
ჟან სორელი — ჯანი ვალდ-ლუცატი
მაიკლ კრეიგი — ენდრიუ დოუსონი

ჯილდოები
ფილმმა ვენეციის კინოფესტივალის მთავარი პრიზი, ოქროს ლომი აიღო.
ლუდვიგი (ფილმი)

ლუდვიგი — რეჟისორ ლუკინო ვისკონტის 1972 წლის ფილმი. ფილმი ასახავს ბავარიის რომანტიკოსი მეფის, ლუდვიგ -ის ცხოვრებას. ლუდვიგის როლს რეჟსორის მუზა და პარტნიორი, ჰელმუტ ბერგერი ასრულებდა. ლუდვიგი ვისკონტის გერმანული ტრილოგიის მესამე ფილმი იყო.

როლებში
ჰელმუტ ბერგერი — ლუდვიგ 
ტრევორ ჰოვარდი — რიხარდ ვაგნერი
სილვანა მანგანო — კოზიმა ფონ ბიულოვი
გერტ ფრიობე — მამა ჰოფმანი
ჰელმუტ გრიმი — გრაფი დურკჰაიმი
რომი შნაიდერი — ელისაბედ ბავარიელი
ოჯახური პორტრეტი ინტერიერში

ოჯახური პორტრეტი ინტერიერში — რეჟისორ ლუკინო ვისკონტის 1974 წლის ფილმი. ფილმის მოქმედება მიმდინარეობს ასაკოვანი პროფესორის ბინის ინტერიერში, რომლის მეზობლადაც ახალგაზრდა ოჯახი დასახლდება.

ფილმი ინგლისურად გადაიღეს, თუმცა იტალური დუბლიაჟი რეჟისორის მონაწილეობით განხორციელდა.

როლებში
ბერტ ლანკასტერი — პროფესორი
ჰელმუტ ბერგერი — კონრად ჰუბელი
სილვანა მანგანო — მარკიზა ბიანკა ბრუმონტი
რომოლო ვალი — მიშელი
კლაუდია კარდინალე — პროფესორის ცოლი
დომინიკ სანდა — პროფესორის დედა
ჯამბატისტა ვიკო

ჯამბატისტა ვიკო ( დ. 23 ივნისი 1668, ნეაპოლი — გ. 23 იანვარი 1744, იქვე) — იტალიელი ფილოსოფოსი, ისტორიკოსი და იურისტი. ერთ-ერთი პირველი მოაზროვნე, რომლის იდეებმა, რამდენიმე მიმართულებით, წინ გაუსწრო მეცნიერული სოციოლოგიის განვითარებას. ის ისტორიას განიხილავდა, როგორც ობიექტურ კანონზომიერ პროცესს, რომელიც ციკლურად მიმდინარეობდა („მუდმივი იდეალური ისტორია, რომლის თანახმად, დროის გარკვეულ მონაკვეთში, ხდება ყველაფერი, ყველა ერის ისტორიაში“). ვიკოსათვის _ ისტორია არის ადამიანთა ქცევების უსასრულო ჯაჭვი. ვიკოს დამსახურება იმაში მდგომარეობს, რომ მან თავის მთავარ ნაშრომში „ახალი მეცნიერების საფუძვლები ერის საერთოო ბუნების შესახებ“ (1725), მან განახორციელა მცდელობა, გამოეყენებინა ისტორიულ-შედარებითი მეთოდი და დეტერმინული მიდგომა სახელმწიფო-სამართლებრივი ინსტიტუტების ასახსნელად.

ისტორიის მიერ განვლილი ციკლი შეიცავს სამ ფაზას: საწყისი სტადია - ღვთაებრივი, ღმერთების ეპოქა, რომლის დროს არ არსებობდა სახელმწიფოებრიობა და იურიდიული კანონები. კანონების როლს ასრულებდნენ მისტერიები და ორაკულთა წინასწარმეტყველება, რომლებიც გადასცემდნენ ადამიანებს ღმერთების ნებას. ვინაიდან ამ ეპოქაში სასამართლო ეფუძნებოდა ზნეობრივ ავტორიტეტს, ვიკოს აზრით, დაუშვებელია რაიმე სახის რაციონალური ახსნა-განმარტება. საზოგადოებას მართავენ ქურუმები. მატერიალური მოთხოვნები, საპირისპირო მიმდევრობების ბრძოლა ამზადებს კანონებისა და სახელმწიფოს წარმოშობას. ანუ ეს იურიდიულ-საზოგადოებრივი მოვლენები იქმნება არა ინდივიდის სუბიექტური ნებით, არამედ ობიექტური აუცილებლობით. ვიკო მკაცრად და ზედმიწევნით ზუსტად აკრიტიკებდა, ბუნებით-სამართლებრივი სკოლის წმინდა ხელოვნურ დებულებებს (სახელმწიფოსა და სამართლის წარმოშობის სახელშეკრულებო კონცეფცია). ვიკო არ აკავშირებს სახელმწიფოს წარმოშობას ხელშეკრულებას. თითოეული მმართველობის ფორმას ვიკომ მოუძებნა საკუთარი საფუძველი და წარმოშობის საკუთარი მიზეზი. ისტორიული ციკლის მეორე ფაზაზე, გმირების ეპოქაში, სახელმწიფო ხელისუფლების სათავეში იკვე დგას არისტოკრატია, რომელიც საკუთარ ანგარებიან სამართლის ნორმებს კარნახობს საზოგადოებას და მკაცრად თრგუნავს პლებეებს. ამ ფაზაზე სამართალი არის უხეში ძალის სამართალი. ისტორიული ციკლის მესამე ფაზა არის ადამიანთა ეპოქა, რომელსაც ახასიათებს რესპუბლიკურ - დემოკრატიული მოწყობა, ან წარმომადგენლობითი მონარქიები, როდესაც მოქმედებენ, ადამიანის ღირსების შესაბამისი უფლებები და თავისუფლებები, რომლებიც უზრუნველყოფენ სახალხო სუვერენიტეტს. ამ პერიოდში კანონი ბრძნულად და მოქნილად ითვალისწინებს როგორც კერძო, ისე საყოველთაო ინტერესსა და თანასწორობას ამყარებს ადამიანებს შორის (იურიდიული თანასწორობა). ვიკოს სიმპათია მთლიანად „თავისუფალი სახალხო სახელმწიფოს მხარეს არის, სადაც ყველა ადამიანი ან მათი უდიდესი ნაწილი წარმოადგენს სახელმწიფოს კანონიერ ძალას ... და იქცევა სახალხო თავისუფლების ბატონად“.
მალეკონი

მალეკონი — ფართო ესპლანადა, გზატკეცილი და ტალღასაწინააღმდეგო დამბა კუბაში, დედაქალაქ ჰავანაში. გადაჭიმულია 8 კილომეტრზე ჰავანის პორტის ბოლოდან ისტორიულ რაიონ ვედადომდე. მალეკონის მშენებლობა დაიწყო 1901 წელს. მშენებლობაში გამოიყოფა სამი ეტაპი: 1901–1902 წლები — პასეო-დელ-პრადო/კალე-კრესპო; 1902–1921 წლები — -ს მონუმენტამდე; 1948–1952 წლები — მდინარე ალმენდარესის შესართავამდე. მალეკონის გასწვრივ არაერთი ძეგლია, მათ შორის აღსანიშნავია მაქსიმო-გომესის, ანტონიო მასეოსა და კალისტო გარსიას ძეგლები. შენობა-ნაგებობებიდან მნიშვნელოვანია: კასტილიო-დე-ლა-რეალ-ფუერსას ციხესიმაგრე, სან-სალვადორ-დე-ლა-პუნტა-ფორტრესი და სხვა.
კუბის რევოლუციის ქრონოლოგია

კუბის რევოლუცია — შეიარაღებული ბრძოლა კუბაში ფულხენსიო ბატისტას ხელისუფლების დასამხობად. რევოლუცია დაიწყო 1953 წლის 26 ივლისს მონკადას ყაზარმაზე თავდასხმით და დასრულდა 1959 წლის 1 იანვარს ფულხენსიო ბატისტას ქვეყნიდან გაქცევით და ფიდელ კასტროს მეთაურობით ახალი მთავრობის ჩამოყალიბებით.

1952
1952 წლის მარტში კუბის ყოფილმა პრეზიდენტმა ბატისტამ, არმიის მხარდაჭერით ხელში ჩაიგდო ხელისუფლება.
1953
1953 წლის 26 ივლისს 165 რევოლუციონერი ფიდელ კასტროს მეთაურობით სანტიაგო-დე-კუბაში თავს დაესხა მონკადას ყაზარმას.
1953 წლის 16 ოქტომბერს ფიდელ კასტრომ სასამართლო პროცესზე წაროთქვა თავისი ცნობილი სიტყვები „ისტორია მე გამამართლებს”.

1954
1954 წლის სექტემბერში ჩე გევარა ჩავიდა მექსიკაში.
1954 წლის ნოემბერში ბატისტამ დაითხოვა პარლამენტი და არჩეული იქნა კონსტიტუციური პრეზიდენტი ოპოზიციის გარეშე.
1955
1955 წლის მაისში კასტრო და მისი მოძრაობის წევრები შეიწყალა ბატისტამ.
1955 წლის ივნისში ძმებმა ფიდელ და რაულ კასტრომ მეხიკოში გაიცნეს ჩე გევარა.

1956
1956 წლის 25 ნოემბერს ფიდელ კასტრო, რაულ კასტრო და ჩე გევარა 80 მეამბოხესთან ერთად მექსიკიდან კუბაის მიმართულებით გაემგზავრნენ იახტა „[[გრანმა (იახტა)|გრანმათი”.
1956 წლის [[2 დეკემბერი|2 დეკემბერს]] გრანმა მიადგა [[ორიენტეს პროვინცია|ორიენტეს პროვინციის]] სანაპიროს.
1957
1957 წლის [[17 იანვარი|17 იანვარს]], ამბოხებულებმა ფიდელ კასტროს მეთაურობით წარმატებით განახორციელეს პირველი შეტევითი ოპერაცია — ამბოხებულები თავს დაესხნენ პატარა ყაზარმას მდინარე ლა-პლატას სანაპიროსთან.
1957 წლის [[13 მარტი|13 მარტს]], „რევოლუციური დირექტორატის” წევრები თავს დაესხა პრეზიდენტის სასახლეს და ერთ-ერთ რადიოსადგურს; თავდამსხმელთა უმრავლესობა დაიღუპა პოლიციასთან და არმიის ნაწილებთან ბრძოლაში.
1957 წლის [[28 მაისი|28 მაისს]], ამბოხებულებმა გამარჯვება მოიპოვეს ელ-უვეროსთან ბრძოლაში.
1957 წლის [[30 ივლისი|30 ივლისს]] [[სანტიაგო-დე-კუბა]]ში პოლიციის მიერ მუკლული იქნა [[ფრანკ პაისი]].

1958
1958 წლის თებერვალში რაულ კასტროს მეთაურობით[[სიერა-კრისტალის ეროვნული პარკი|სიერა-კრისტალი]]ს მთის მასივში გაიხსნა „აღმოსავლეთის მეორე ფრონტი”.
1958 წლის [[13 მარტი|13 მარტს]] [[აშშ]]-მ შეწყვიტა ბატისტას სამხედრო ძალებზე იარაღის მიწოდება.
1958 წლის [[17 მარტი|17 მარტს]] კასტრო მოუწოდებს საერთო აჯანყებისკენ.
1958 წლის მაისში ბატისტამ [[სიერა-მაესტრა]]ს მთებში გააგზავნა 10 000 ჯარისკაცი 300 მეამბოხის გასანადგურებლად. აგვისტოში ამბოხებულებმა დაამარცხეს სახელისუფლებო ჯარები და ხელში ჩაიგდეს დიდი რაოდენობით იარაღი.
1958 წლის [[1 ნოემბერი|1 ნოემბერს]] კუბური თვითმფრინავი, რომელიც [[მაიამი]]დან [[ჰავანა]]ში მიფრინავდა ამბოხებულებმა გაიტაცეს.
1958 წლის დეკემბერში ჩე გევარა ხელმძღვანელობს აჯანყებულების თავდასხმას [[სანტა-კლარა (კუბა)|სანტა-კლარა]]ზე.
1958 წლის [[28 დეკემბერი|28 დეკემბერს]] ამბოხებულებმა ჩე გევარას მეთაურობით აიღეს სანტა-კლარა.
1958 წლის [[31 დეკემბერი|31 დეკემბერს]] ამბოხებულებმა [[კამილო სიენფუეგოსი]]ს მეთაურობით გამარჯვება მოიპოვა [[იაგუახაი]]ში.

1959
1959 წლის [[2 იანვარი|2 იანვარს]] ამბოხებულთა რაზმები შევიდნენ [[ჰავანა]]ში.
1959 წლის [[6 იანვარი|6 იანვარს]] ფიდელ კასტრო დედაქალაქში ტრიუმფით შევიდა.
ჰავანის ქრისტე

ჰავანის ქრისტე — იესო ნაზარეველის დიდი სკულპტურა კუბის დედაქალაქ ჰავანაში, მდებარეობს გორაკის წვერზე და გადაჰყურებს ჰავანის უბეს. მისი ავტორია კუბელი არქიტექტორი ხილმა მადერა.

გამოკვეთილია თეთრი კარარის მარმარილოსგან, იგივე მასალა გამოყენებულია კოლონის სასაფლაოს მრავალ მონუმენტში. სტატუეტის სიმაღლე დაახლოებით 20 მეტრია და აღმართულია 3 მეტრის სიმაღლის პიედსტალზე. წონა დაახლოებით 320 ტონას შეადგენს. სტატუეტის მშენებლობაში გამოყენებულია მარმარილოს 67 ბლოკი, რომელიც იტალიაში იყიდეს და პირადად პაპმა პიუს -მ აკურთხა. ფიგურას მარჯვენა ხელი ნიკაპთან ახლოს უჭირავს, მარცხენა კი მკერდთან ახლოს. იგი სახით ქალაქს გასცქერის და დიდ შთაბეჭდილებას ახდენს მნახველზე.

სკულპტურა ჰავანის გარეუბან კასაბლანკაში მდებარეობს, რეგლის მუნიციპალიტეტში. გაიხსნა 1958 წლის 24 დეკემბერს. მისი აღმართვიდან სულ რაღაც 15 დღის შემდეგ, 8 იანვარს, ჰავანაში ფიდელ კასტრო შევიდა, კუბის რევოლუციისას. იმავე დღეს, მონუმენტს მეხი დაეცა და თავი დაუზიანდა, მიუხედავად ამისა, სულ მალე შეაკეთეს.

სკულპტურა ზღვის დონიდან 51 მეტრზე მდებარეობს, თავის სიმაღლესთან ერთად კი 79 მეტრს აღწევს, რის გამოც მისი დანახვა ქალაქის მრავალი ადგილიდანაა შესაძლებელი. მისი მიმდებარე ტერიტორიიდან ჰავანის პანორამები იშლება.
კრეიგ ბელამი

კრეიგ დაგლას ბელამი (; დ. 13 ივლისი, 1979) — უელსელი ფეხბურთელი. დაიბადა ქალაქ კარდიფში, უელსში. ბელამი იყო უელსის ნაკრების კაპიტანი ოთხი წლის განმავლობაში რაიან გიგზის შემდეგ (2007-2011 წლებში). მისი დებიუტი შედგა „ნორიჯში“ 1997 წელს. შემდეგ თამაშობდა ინგლისის რამდენიმე კლუბში. სახელი გაითქვა „ნიკუასლ იუნაიტედში“, ბობი რობსონის მწვრთნელობის პერიოდში. 2005 წელს იჯარით გადავიდა შოტლანდიის საფეხბურთო პრემიერლიგის კლუბ „სელტიკში“. 2011 წლის 31 აგვისტოს, ბელამი დაბრუნდა თავის ყოფილ კლუბ „ლივერპულში“ „მანჩესტერ სიტიდან“.

კარიერის განმავლობაში, ბელამიმ მოიგო შოტლანდიის თასი და ასოციაციის თასი. ბელამიმ დააარსა საფეხბურთო აკადემია სიერა-ლეონეში.