iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კარლა ვუდკოკი

კარლა ვუდკოკი (დ. 4 ოქტომბერი, 1998) — ინგლისელი მსახიობი. მან ითამაშა სუზი გარეტის როლი -ის სერიალში „თავისუფალი რეინი“ (2017–2019), რის შემდეგაც იგი მარინა პერის როლს ასრულებდა 4-ის სერიალის „აკლი ბრიჯი“ (2021) მეოთხე სეზონში. მას შემდეგ მან ითამაშა ფილმებში „ყველაფერი მომიყევი“ (2022), „ასეთი მამაცი გოგონები“ (2023-2025) და „მკვლელობის სახელმძღვანელო კარგი გოგონასთვის“ (2024), ასევე აპირებს გამოჩენას ფილმში „უცხოელი“ (2026).

ადრეული ცხოვრება
ვუდკოკი დაიბადა 1998 წლის 4 ოქტომბერს, იორკის შტატის ქალაქ უილდრეიკში. პატარაობაში მან ცხენით ჯირითის გაკვეთილები დაიწყო, მაგრამ შეწყვიტა, როდესაც სამსახიობო ხელოვნების შესწავლა დაიწყო. თერთმეტი წლის ასაკში მან სწავლა დაიწყო იორკის სტეიჯკოუჩ თეატრ არტსიში. ცამეტი წლის ასაკში მან დაიწყო სამსახიობო გაკვეთილებზე სიარული ლონდონის მუსიკისა და დრამატული ხელოვნების აკადემიის მასწავლებელთან. სწავლის პერიოდში კარლა ვუდკოკი ცნობილი იყო თავისი „ვარსკვლავური თვისებებით“ და ნათქვამია, რომ მან ლონდონის მუსიკისა და დრამატული ხელოვნების აკადემიის თითოეულ კლასში წარჩინება მოიპოვა. შემდეგ 2015 წელს მან სამსახიობო ხელოვნების შესწავლა განაგრძო იორკის კოლეჯში. სერიალის დებიუტი 2017 წელს შედგა, და მან სამივე სერიალში, ასევე ორ სრულმეტრაჟიან სპეციალურ ეპიზოდში განასახიერა სუზი. სერიალის დასაწყისში ვუდკოკი თავის პერსონაჟ სუზის აღწერს, როგორც „ცოტა უხასიათო ადამიანს, რომელიც საუკეთესო მეგობრის ჩრდილში ცხოვრობს“, თუმცა აღნიშნავს, რომ „თავისუფალი რეინის“ დასასრულს სუზი „ძლიერი, თავდაჯერებული ახალგაზრდა ქალია“. „თავისუფალი რეინის“ პირველი სეზონის შემდეგ ვუდკოკი -ის საპნის ოპერა „ემერდეილის“ ორ ეპიზოდში ლილის როლში გამოჩნდა. „პანდორაში“ გამოჩენისას ვუდკოკმა განაცხადა, რომ მას „დიდი გამოცდილება არ აქვს სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრში“ და აღნიშნა, რომ „სახალისო და საინტერესო იყო რამდენიმე კვირის განმავლობაში სხვა სამყაროში ყოფნა“. 2021 წლის ნოემბერში ის გამოჩნდა -ს ფილმში „ფერადი ოთახი“. 2022 წელს ვუდკოკს ჰქონდა როლები 2-ის თინეიჯერულ დრამატულ სერიალში „მითხარი ყველაფერი“ ზიას როლში და -ის პრიკველ მინისერიალში „ყვავილები სხვენში: წარმოშობა“.

2022 წელს ვუდკოკი კალუმ კერთან ერთად რიჩარდ მეისონის „სიამოვნების მაძიებლის ისტორიის“ -ს ადაპტაციის პილოტურ ეპიზოდში მიიღეს, თუმცა სერიალის წარმოება არ გაგრძელდა. ერთი წლის შემდეგ ის განმეორებით როლში გამოჩნდა -ის კომედიურ სერიალში „ასეთი მამაცი გოგოები“. ამის შემდეგ ის გამოჩნდა -ის ტელესერიალში „მკვლელობის სახელმძღვანელო კარგი გოგონასთვის“. ის ასევე აპირებს -ის სერიალის, „უცხოელის“, მერვე და ბოლო სეზონში მონაწილეობას, როგორც ამარანტუს გრეი.
სამგზავრო მატარებელი

სამგზავრო მატარებელი — მატარებელი, შემდგარი სამგზავრო ვაგონებისგან, რომელიც ემსახურება ხალხის გადაყვანას და ბარგის გადატანას. მიუხედავად დასახელებისა, სამგზავრო ვაგონებს ასევე შეუძლიათ გადაიტანონ ტვირთი. პოსტ-საბჭოთა ქვეყნების რკინიგზის ექსპლოატაციის ტექნიკური წესების თანახმად, სამგზავრო მატარებელს შეუძლია გადაიტანოს ფოსტაც. სამგზავრო მატარებლებმა ყველაზე უფრო მეტი გავრცელება მოიპოვეს შიდა საქალაქო (ტრამვაი, მეტროპოლიტენი) და საგარეუბნო გადაყვანებში. ზოგიერთ ქვეყანაში მატარებლებს უკავიათ მნიშვნელოვანი მოცულობა ქალაქებს შორის სამგზავრო გადაყვანებში.

სამგზავრო მატარებლების გამოჩენა
პრაქტიკულად პირველი, ვინც ლოკომოტივთან ჩააბა სამგზავრო ვაგონი, იყო რიჩარდ ტრევიტიკი, რომელმაც ლოკომოტივად გამოიყენა მის მიერვე შექმნილი ორთქლმავალი „დამიჭირეთ, ვისაც შეგიძლიათ“, ასევე მის მიერ შექმნილ ატრაქციონზე. მაგრამ პირველი სამგზავრო მატარებელი გაემგზავრა 1830 წლის 15 სექტემბერს ლივერპულიდან სულ ახლად გახსნილ მაგისტრალზე ლივერპული-მანჩესტერი. პუბლიკამ სწრაფად შეაფასა ახალი სატრანსპორტო საშუალების შესაძლებლობა, რომელიც  საუკუნის შუა პერიოდისათვის იყო საკმაოდ სწრაფი, რასთან დაკავშირებითაც სამგზავრო მატარებლებმა მოიპოვა საკმაოდ დიდი გავრცელება. რუსეთის იმპერიაში სამგზავრო მატარებლების მიმოსვლა დაიწყო 1837 წელს ცარსკოსელსკის რკინიგზით. საქართველოში კი 1872 წლის 10 ოქტომბერს ფოთიდან თბილისში პირველი მატარებელი ჩავიდა. ამის შემდეგ დაიწყო რკინიგზის განშტოებების და ახალი ხაზების მშენებლბა.

კლასიფიკაცია
სამგზავრო მატარებლების კლასიფიკაცია საკმაოდ მრავალფეროვანია. მათ შორის, რკინიგზების სამგზავრო მატარებლებს ყოფენ მანძილის (საგარეუბნო, ადგილობრივი, შორეული), სიჩქარის (ჩქარი, ჩქაროსნული და მაღალსიჩქარიანი), მიმოსვლის სიხშირის (ერთჯერადი, საზაფხულო, ყოველწლიური) მიხედვით. ასევე სამგზავრო მატარებლები შეიძლება განსხვავდებოდნენ ვაგონების ტიპის მიხედვით (მაგალითად, სახალხო მატარებელი, როდესაც ადამიანები გადაყავთ სატვირთო ვაგონებით, ასევე მიაკუთვნებენ სამგზავროებს) და ტვირთის მახასიათებლების მიხედვით (საფოსტო-საბარგო, სატვირთო-სამგზავრო, ტურისტულ-საექსკურსიო).
ჰენრი ეშტონი (მსახიობი)

ჰენრი ეშტონი (დ. 10 თებერვალი, 1991) — ინგლისელი მსახიობი. ტელევიზიაში ის ცნობილია -ის ფენტეზი სერიალში „ჩემი ლედი ჯეინი“ და -ის თინეიჯერული კრიმინალური დრამაში „მკვლელობის სახელმძღვანელო კარგი გოგონასთვის“ (ორივე 2024 წელს) შესრულებული როლებით.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
ეშტონი ბაკინგემშირში გაიზარდა. ის მილფილდის სკოლაში სწავლობდა 2004 წლიდან 2009 წლამდე. ახალგაზრდობაში მსახიობობით იყო დაინტერესებული, თუმცა ათწლეულის განმავლობაში სხვადასხვა სამსახურში მუშაობდა, მათ შორის საცალო ვაჭრობაში, სტუმართმოყვარეობაში, მოდასა და მუსიკაში, სანამ პროფესიონალურად მსახიობობას გადაწყვეტდა. მან განათლება შოტლანდიის სამეფო კონსერვატორიაში მიიღო და 2022 წელს დაამთავრა.

კარიერა
დრამატული სკოლის დამთავრებამდე, ეშტონმა დებიუტი შეასრულა სრულმეტრაჟიან ფილმში, სადაც კევინ შილდსი განასახიერა 2021 წლის ალან მაკგის ბიოგრაფიულ ფილმში „შექმნის ისტორიები“. დამთავრების შემდეგ, მისი ტელევიზიური დებიუტი შედგა -ის ფენტეზი სერიალი „უცხოპლანეტელის“ მეშვიდე სეზონში სენდი ჰემონდის როლში, რომელიც ეთერში 2023 წელს გავიდა.

2024 წელს ეშტონმა პოპულარობა მოიპოვა -ის ალტერნატიული ისტორიული ფენტეზი სერიალის „ჩემი ლედი ჯეინი“ და მაქს ჰასტინგსის როლებით -ის თინეიჯერული კრიმინალური დრამაში „მკვლელობის სახელმძღვანელო კარგი გოგონასთვის, ორივე რომანის ადაპტაციაა. იგი პირველ სერიალში 2022 წელს აირჩიეს, ხოლო მეორე სერიალი საერთაშორისო მასშტაბით ასევე გავრცელდა -ზე.

ეშტონმა დეირონ „მთვრალი“ ტარგარიენის როლი შეასრულა -ს ფენტეზი სერიალში „შვიდი სამეფოს რაინდი“, რომელიც „სატახტოთა თამაშის“ პრიკველი და ჯორჯ რ. რ. მარტინის „დანკი და კვერცხის“ სერიის ადაპტაციაა. სერიალის პრემიერა 2026 წელს შედგა.
პინოსის მუნიციპალიტეტი (პინოსი)

პინოსის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 72 241 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 3.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 3 176.943 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 22.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 17 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია პინოსი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32038.
პანუკოს მუნიციპალიტეტი (საკატეკასი)

პანუკოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 577 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 4.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 587.558 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 29.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია პანუკო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32037.
ოხოკალიენტე

ოხოკალიენტეს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 144 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 8.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 646.428 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 68.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1857 წლის 5 თებერვალს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ოხოკალიენტე. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32036.
ნორია-დე-ანხელესი

ნორია-დე-ანხელესის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 284 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 4.3 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 409.512 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 39.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ნორია-დე-ანხელესი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32035.
ნოჩისტლან-დე-მეხია

ნოჩისტლან-დე-მეხიის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 945 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებლის მსგავსია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 880.01 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 31.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1825 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ნოჩისტლან-დე-მეხია. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32034.
მოიაუა-დე-ესტრადა

მოიაუა-დე-ესტრადის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 530 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 0.7 %-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 541.729 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 8.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1825 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მოიაუა-დე-ესტრადა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32033.
ტეპეტონგო

ტეპეტონგოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 490 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 8.5 %-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 726.362 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 8.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეპეტონგო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32046.
ტეპეჩიტლანი

ტეპეჩიტლანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 321 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 1.3 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 545.888 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 15.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის [[29 ოქტომბერი|29 ოქტომბერს] შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეპეჩიტლანი. [[მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტი]]ს კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32045.
ტაბასკო (საკატეკასი)

ტაბასკოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 588 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 6 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 411.261 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 40.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტაბასკო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32044.
სუსტიკაკანი

სუსტიკაკანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 365 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 0.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 200.096 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სუსტიკაკანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32043.
სომბრერეტეს მუნიციპალიტეტი

სომბრერეტეს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 63 665 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 3 610.545 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 17.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 17 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სომბრერეტე. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32042.
საინ-ალტოს მუნიციპალიტეტი

საინ-ალტოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 844 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 1.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1,418.291 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 15.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 17 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია საინ-ალტო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32040.
სანტა-მარია-დე-ლა-პასი

სანტა-მარია-დე-ლა-პასის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 767 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 1.9 %-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 279.097 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 9.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 2005 წლის 1-ელ იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სანტა-მარია-დე-ლა-პასი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32058.
რიო-გრანდეს მუნიციპალიტეტი (საკატეკასი)

რიო-გრანდეს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 64 535 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 2.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 842.931 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 35 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია რიო-გრანდე. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32039.
უნგრეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში

უნგრეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური ტურნირი, რომელიც ავლენს უნგრეთის საუკეთესო მოჭადრაკეებს. პირველი არაოფიციალური ჩემპიონატი ჩატარდა 1906 წელს ქალაქ დიორში.

თავდაპირველად ტურნირის ორგანიზებაზე პასუხისმგებელი ორგანო არ არსებობდა. უნგრეთის ჭადრაკის ფედერაცია მხოლოდ 1911 წელს გამოჩნდა, თუმცა საბოლოოდ 1923 წელს ჩამოყალიბდა. 1950 წლამდე ჩემპიონატები არარეგულარულად ტარდებოდა, რაც გამოწვეული იყო მსოფლიო ომებითა და არასაკმარისი დაფინანსებით. 1949 წლიდან ფედერაცია შეუერთდა უნგრეთის სპორტის ფედერაციას და მიიღო სახელმწიფო მხარდაჭერა, რის შემდეგაც ჩემპიონატი ყოველწლიურ სახეს ატარებს.

ჩემპიონატები, რომლებიც 1981, 1984, 1991 და 1997 წლებში ჩატარდა, „სუპერჩემპიონატების“ სახელით არის ცნობილი. 1985 და 1988 წლებში ტრადიციული პირველობა ჩაანაცვლა ღია ჩემპიონატმა, სადაც ორივეჯერ საერთაშორისო ოსტატმა ბელა პერენიმ გაიმარჯვა.

ტურნირი ძირითადად ბუდაპეშტში. მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ ჩემპიონატებს აქვთ ოფიციალური ნუმერაცია (#), ხოლო 1945 წლამდე ჩატარებული ღონისძიებები აღინიშნება ინდექსით „“ (#).

1999 წლის ჩემპიონატი
1999 წლის ჩემპიონატი (49-ე მამაკაცთა და 47-ე ქალთა შორის) ჩატარდა 1-9 თებერვალს ლილაფურედში. მამაკაცთა სექციაში 10 მოთამაშისგან შემდგარ წრიულ ტურნირზე (ელოს საშუალო რეიტინგი — 2553) გაიმარჯვა დიდოსტატმა ზოლტან ალმაშიმ, რომელმაც ნახევარი ქულით გაუსწრო დიულა საქსსა და ზოლტან ვარგას.

ქალთა სექციაში (საშუალო რეიტინგი — 2261) გამარჯვებული გახდა ნორა მედვედი, რომელმაც ტაი-ბრეიკში აჯობა საერთაშორისო ოსტატ ილდიკო მადლის (ორივემ 6 ქულა დააგროვა). აღსანიშნავია, რომ ფედერაციის მიწვევის მიუხედავად, ტურნირში მონაწილეობაზე უარი თქვეს უნგრეთის უძლიერესმა მოჭადრაკეებმა: დებმა პოლგარებმა (ჟუჟა, იუდიტ, სოფია), აგრეთვე პეტერ ლეკომ, ლაიოშ პორტიშმა და ზოლტან რიბლიმ.

ღია სექციის გამარჯვებულები
მრავალგზის გამარჯვებულები (ღია სექცია)
ქალთა ჩემპიონატის გამარჯვებულები
ცხრილები
საშუალო ელო: 2299 კატეგორია: 2
ლივერპული-მანჩესტერის რკინიგზა

ლივერპული-მანჩესტერის რკინიგზა (, &) — რკინიგზა დიდ ბრიტანეთში, ჩრდილო-დასავლეთი ინგლისის რეგიონში, ქალაქებს ლივერპულსა და მანჩესტერს შორის. ეს მსოფლიოში პირველი რკინიგზაა, რომელზეც გამოყენებული იქნა მხოლოდ ორთქლის მანქანები, არასდროს გამოიყენებოდა ცხენის წევა და სადაც მატარებლების მიმოსვლა ხორციელდებოდა მკაცრად განრიგის სრული დაცვით. მსოფლიოში პირველი რკინიგზა ორი ლიანდაგით მთელ მის მანძილზე, მსოფლიოში პირველი რკინიგზა, რომელსაც ქონდა სიგნალიზაცია და მსოფლიოში პირველად გამოიყენებოდა ფოსტის გადასატანად. გაიხსნა 1830 წლის 15 სექტემბერს.

რკინიგზა აშენდა ნედლეულის და მზა პროდუქტების გადასაზიდად საზღვაო პორტ ლივერპულიდან ქალაქ მანჩესტერამდე, სადაც იმყოფებოდა ფაბრიკების დიდი რაოდენობა. რკინიგზის ლიანდაგის სიგრძე შეადგენდა 56 კმ-ს. ლიანდაგის სიგანე — 4 ფუტი 8½ დუიმი (1435 მმ) — გახდა ევროპული ლიანდაგის სიგანის სტანდარტი, რომელიც დღეისათვის, ამა თუ იმ ხარისხით, გამოიყენება მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში.

სარკინიგზო კომპანია რკინიგზის ასაშენებლად დაარსდა 1823 წლის 24 მაისს ინგლისელი მეწარმე ჰენრი ბუთის მიერ. ინჟინერ-დამპროექტებლის სახით მან მოიწვია ჯორჯ სტეფენსონი. ფინანსირება ხორციელდებოდა აქციების გამოშვების სახით. 1824 წლის 29 ოქტომბერს ამ რკინიგზის მშენებელმა სარკინიგზო კომპანიამ გამოუშვა თავისი პირველი ფასიანი ქაღალდების პროსპექტი. რკინიგზის საინჟინრო უზრუნველყოფა იმ დროისათვის იყო წამყვანი. აშენდა 64 ხიდი და ვიადუკი, ასევე გვირაბი სიგრძით 2 კმ. ვიადუკის სიმაღლე -ის ხეობაზე აღწევდა 21,3 მეტრს. რკინიგზა აშენდა ორლიანდაგიანი.

რკინიგზის გახსნა შედგა 1830 წლის 15 სექტემბერს. სტეფენსონის ქარხანაში გამოშვებული რვა ორთქლმავალი მონაწილეობდა ცერემონიაში. ამ მოვლენების დროს ინგლისის პარლამენტის დეპუტატი უილიამ ჰასკისონი მოყვა მატარებლის ქვეშ და გარდაიცვალა 4 საათის შემდეგ ტრავმების მიღებისაგან; ამის შემდეგ ის გახდა ცნობილი, როგორც მსოფლიოში პირველი ადამიანი, რომელიც გარდაიცვალა მატარებლის გოგორწყვილების ქვეშ.

რკინიგზაზე მატარებლების წევა თავიდანვე ხორციელდებოდა ორთქლმავლებით. მატარებლები მიმოდიოდნენ სიჩქარით 27 კმ/სთ. ლოკომოტივებს შეეძლოთ განევითარებინათ უფრო მაღალი სიჩქარე, მაგრამ ის შეზღუდული იყო უსაფრთხოებიდან გამომდინარე. ექსპლოატაციის პირველი სამი თვის განმავლობაში გადაყვანილი იქნა 71 950 მგზავრი, 2630 ტონა ნახშირი, 1432 ტონა სხვა საქონელი, მიღებული იქნა სუფთა შემოსავალი 14 432 ფუნტის რაოდენობით. ამ რკინიგზის წარმატებამ საფუძველი მისცა „რკინიგზული მანიის“ დაწყებას და შემდეგ ათწლეულებში აშენდა ათასობით კილომეტრის რკინიგზა. მალე ლივერპული-მანჩესტერის რკინიგზა შევიდა -ის შემადგენლობაში.
სლოვენიის ჩემპიონატი ჭადრაკში

სლოვენიის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ეროვნული საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც სლოვენიაში ტარდება. ჩემპიონატი იმართება 1950-იანი წლებიდან; თავდაპირველად იგი ტარდებოდა როგორც იუგოსლავიის რეგიონული პირველობა, ხოლო სლოვენიის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ — როგორც ეროვნული ჩემპიონატი.

1991 წლამდე ჩემპიონატი, როგორც წესი, იუგოსლავიის ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპს წარმოადგენდა, სადაც ყოველთვის არ მონაწილეობდნენ საუკეთესო მოთამაშეები, რადგან წამყვანი სლოვენიელი მოჭადრაკეები ხშირად ავტომატურად ხვდებოდნენ იუგოსლავიის პირველობაზე საკუთარი რეიტინგის ან სხვა ტურნირებზე მიღწეული შედეგების საფუძველზე.

რეგიონული ჩემპიონატი
ეროვნული ჩემპიონატი
იხილეთ ასევე
იუგოსლავიის ჩემპიონატი ჭადრაკში
პაკისტანის ჩემპიონატი ჭადრაკში

პაკისტანის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური შეჯიბრება, რომელსაც ატარებს პაკისტანის ჭადრაკის ფედერაცია. 1970 წლამდე ჩატარდა ოთხი ჩემპიონატი დასავლეთ პაკისტანში, სადაც მონაწილეობას არ იღებდნენ აღმოსავლეთ პაკისტანის მოჭადრაკეები. ვითარება შეიცვალა 1970 წელს, როდესაც დაარსდა პაკისტანის ეროვნული საჭადრაკო ფედერაცია, რომელმაც პირველად გააერთიანა მოთამაშეები ქვეყნის ორივე ნაწილიდან. იმავე წელს ეროვნული ჩემპიონატი ჩატარდა ჩიტაგონგში. 1977 წელს ორგანიზაციას სახელი შეეცვალა და ეწოდა პაკისტანის ჭადრაკის ფედერაცია. პაკისტანის ქალთა პირველი საჭადრაკო ჩემპიონატი 2000 წელს გაიმართა.

ღია ჩემპიონატის გამარჯვებულები
მრავალგზის გამარჯვებულები
16 ტიტული: საერთაშორისო ოსტატი მაჰმუდ ლოდჰი
4 ტიტული: ზაჰირუდინ ფარუკი
3 ტიტული: ტანვირ გილანი, შეიხ მუჰამედ აკრამი
2 ტიტული: საერთაშორისო ოსტატი შაჰზად მირზა

ქალთა ჩემპიონატის გამარჯვებულები
ჩინეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში

ჩინეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური შეჯიბრება ჭადრაკში, რომელიც ავლენს ჩინეთის საუკეთესო მოჭადრაკეებს.

ისტორია
1956 წელს ჭადრაკი ჩინეთში ოფიციალურად გახდა სპორტის სახეობა, ხოლო მომდევნო წელს ჩატარდა ქვეყნის პირველი ეროვნული ჩემპიონატი. კულტურული რევოლუციის პერიოდში საჭადრაკო ტურნირები შეჩერებული იყო. ქალთა პირველი ჩემპიონატი 1979 წელს გაიმართა. 1986 წელს დაარსდა ჩინეთის საჭადრაკო ასოციაცია. 2009 წლიდან უმაღლესი დონის ინდივიდუალური შეჯიბრება ( ჯგუფი) რეგულარულად ტარდება სინხუაში (ძიანსუ), რომელიც ცნობილია როგორც „ჩინური ჭადრაკის მშობლიური ქალაქი“.

გამარჯვებულები
ქვემოთ მოცემულია ჩინეთის საჭადრაკო ჩემპიონატის გამარჯვებულთა სია:
ფიჩხის ქალაქი

ფიჩხის ქალაქი — ისტორიული სოფელი შიდა ქართლში, ქალაქ ცხინვალის მიდამოებში. მდებარეობდა მდინარე დიდი ლიახვის მარცხენა მხარეს, ზღუდრის ჩრდილოეთით გორაზე.

ფიჩხის ქალაქი პირველად იხსენიება ზაზა მაჩაბლის 1612 წლის სიგელში (ხეც -9440). ვახუშტი ბატონიშვილს ფიჩხის ქალაქი აღნიშნული აქვს თავის მიერ შედგენილ რუკაზე (დაახლ. 1745) საკულტო ნაგებობის ნიშნით (ჯვრით). იოანე ბატონიშვილის „ქართლ-კახეთის აღწერაში“ (1790-იანი წლები) დასახელებულია ცხინვალის ხეობის „მოსახლე“ სოფლებს შორის. დასახლება დღეს აღარ არსებობს. მისი ადგილი უჭირავს ტყე-ბუჩქნარს, რომლის სამხრეთით შემორჩენილია გალავნის ნაშთები. ამ ადგილს დღესაც ფიჩხიანს უწოდებენ.
კონსტანტინე ტრუტოვსკი

კონსტანტინე ალექსანდრეს ძე ტრუტოვსკი (; დ. 9 თებერვალი, 1826, კურსკი, კურსკის გუბერნია, რუსეთის იმპერია - გ. 29 მარტი, 1893, იაკოვლევკა, კურსკის გუბერნია, რუსეთის იმპერია) — რუსი მხატვარი, ილუსტრატორი და აკადემიკოსი. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია ნიკოლოზ გოგოლის, მიხეილ ლერმონტოვისა და ივანე კრილოვის ნაწარმოებების ილუსტრაციები, ასევე მისი ნახატებიც რომელშიც, მალოროსიის სოფლური ცხოვრებაა ასახული. ტრუტოვსკის ასევე ეკავა თანამდებობები სანქტ-პეტერბურგის საიმპერიო სამხატვრო აკადემიასა და ბელგიის სამეფო აკვარელისტთა საზოგადოებაში.

ბიოგრაფია
კონსტანტინე დაიბადა კურსკში, რუსეთის იმპერიაში, რუსი აზნაურების ოჯახში. მან პირველადი განათლება მიიღო ხარკივში, რუსეთის იმპერიაში, ხოლო მამის გარდაცვალების შემდეგ, 1839 წელს, წაიყვანეს სანქტ-პეტერბურგში, სადაც ის ნიკოლაევის საინჟინრო სასწავლებელში ჩაირიცხა და იქ გამოვლინდა პირველად მისი ნიჭი ხატვის მიმართ.

მან 1845 წელს დაამთავრა სასწავლებელი და თედორე ბრუნისთან ერთად იმპერიულ სამხატვრო აკადემიაში სწავლას შეუდგა, რათა ისტორიული მხატვარი გამხდარიყო.

1850-იანი წლების დასაწყისში მან გამოსცა მალოროსიული ცხოვრების სცენების ალბომი, ხოლო 1856 წელს მიენიჭა „თავისუფალი ხელოვანის“ ტიტული. 1850-იანი წლების ბოლოს მან იმოგზაურა გერმანიაში და გახდა "ბელგიის აკვარელისტი მხატვრების სამეფო საზოგადოების" კორესპონდენტი. 1858 წელს, მეორე მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, რომელიც მათ მოგზაურობისას დაავადდა, იგი სანქტ-პეტერბურგში დასახლდა.

1861 წელს ნახატმა „ფერხული“ საყოველთაო აღიარება ჰპოვა და კონსტანტინე ტრუტოვსკის აკადემიკოსის სტატუსი მიენიჭა. 1871-1881 წლებში ის მოსკოვის მხატვრობის, სკულპტურისა და არქიტექტურის სკოლის ინსპექტორად მუშაობდა, შემდეგ კი კვლავ თავის მამულში დაბრუნდა, სადაც მრავალი ზეთსა და აკვარელში შესრულებული ნამუშევარი შექმნა, გელეხებისა და მემამულეების გამოსახულებით. ის განაგრძობდა საზღვარგარეთ გამოფენებში მონაწილეობას: ლონდონში, პარიზსა და ანტვერპენში. მისი გარდაცვალების შემდეგ, 1893 წელს, მოსკოვში მასშტაბური რეტროსპექტული გამოფენა გაიმართა.

ნახატების გარდა, მან ილუსტრირება გაუკეთა ნიკოლაი გოგოლის, მიხეილ ლერმონტოვის, მარკო ვოვჩოკის, ტარას შევჩენკოსა და ივან კრილოვის რამდენიმე ნაწარმოებებს. პირველი ქორწინებით ის სერგეი აკსაკოვის ნათესავი იყო. მისი მესამე ცოლი კი ალექსანდრე გრიბოედოვის შორეული შთამომავალი გახლდათ.

გალერეა
სახალხო მატარებელი

სახალხო მატარებელი — სატვირთო მატარებელი, რომელშიც ათი და უფრო მეტი ვაგონი დაკავებულია ხალხით. ვაგონებს ხალხით უნდა ქონდეს მიბმული საფარი ვაგონი ტვირთით დატვირთული ვაგონებისაგან დასაცავად, რომლებიც ითხოვენ განსაკუთრებულ სიფრთხილეს. ვაგონ-საფარების საჭირო რაოდენობას მიუთითებს ტვირთგამგზავნი ტვირთების გადაზიდვის წესების შესაბამისად. ასეთი მატარებლებით ხალხის გადაყვანა ხორციელდება სატვირთო დოკუმენტების მიხედვით.