iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჯეფრი ეპსტეინი

ჯეფრი ედვარდ ეპსტეინი (; დ. 20 იანვარი, 1953, ― გ. 10 აგვისტო, 2019) — ამერიკელი ფინანსისტი და არასრულწლოვნების მიმართ სექსუალური დანაშაულისთვის მსჯავრდებული. მან თავისი პროფესიული კარიერა დაიწყო დალტონის სკოლაში, სადაც მასწავლებლად მუშაობდა. 1976 წელს სკოლიდან გათავისუფლების შემდეგ, მან მუშაობა დაიწყო საბანკო-საფინანსო სექტორში კომპანია -ში, სადაც უწევდა სხვადასხვა თანამდებობებზე მუშაობა. ეპსტეინმა შექმნა ელიტური სოციალური წრე და ამ პერიოდში მრავალ გოგონასა თუ ქალს, ის და მისი თანამოაზრეები სექსუალურად უსწორდებოდნენ.

2005 წელს ფლორიდაში, პალმ-ბიჩიში, პოლიციამ დაიწყო გამოძიება, მას შემდეგ, ერთ-ერთმა მშობელმა განაცხადა, რომ ჯეფრი ეპსტეინმა თავის 14 წლის ქალიშვილზე იძალადა. ფედერალურმა პოლიციამ აღმოაჩინა 36 გოგო, მათგან ბევრი 14 წლის, რომლებზეც ჯეფრიმ სექსუალურად იძალადა. ეპსტეინმა ბრალი აღიარა 2008 წელს და ფლორიდის შტატის სასამართლომ ბავშვთა პროსტიტუციისა და მეძავის დაქირავებისთვის დამნაშავედ ცნო. ის მხოლოდ ამ ორ დანაშაულში სცნეს დამნაშავედ და მიესაჯა 13 თვით თავისუფლების აღკვეთა, თუმცა დიდი ხნით ადრე გაათავისუფლეს საზოგადოებისთვის სასარგებლო საქმიანობის შესრულების პირობით.

ჯეფრი ეპსტეინი მეორედ დაიჭირეს 2019 წლის 6 ივლისს, ნიუ-იორკისა და ფლორიდაში არასრულწლოვნებზე სექსტრეფიკინგის ბრალდებით. ის გარდაიცვალა თავისივე საკანში 2019 წლის 10 აგვისტოს. ნიუ-იორკის სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტმა, ბარბარა სემპსონმა, დაადგინა, რომ ჯეფრიმ თავი ჩამოიხრჩო. სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის სპეციალისტმა მაიკლ ბადენმა გადაწყვეტილება გააპროტესტა და საზოგადოებაში გააჩინა სკეპტიციზმი მისი გარდაცვალების ნამდვილ მიზეზთან დაკავშირებით, რამაც რამდენიმე შექმულების თეორია გამოიწვია. ფედერალური გამოძიების ბიურომ 2025 წელს გაავრცელა კამერის ჩანაწერები იმის დასადასტურებლად რომ ჯეფრიმ მართლაც მოიკლა თავი. როდესაც იუსტიციის დეპარტამენტმა ვიდეო გამოაქვეყნა, მას დაახლოებით 2 წუთი და 53 წამი ეკლდა, რამაც დაამტკიცა რომ ვიდეო დამუშავებული იყო, მიუხედავად იმისა, რომ საწინააღმდეგოს აცხადებდა.

ვინაიდან ეპშტეინის გარდაცვალება გამორიცხავდა მის წინააღმდეგ სისხლის სამართლის ბრალდების წაყენების შესაძლებლობას, მოსამართლემ 2019 წლის 29 აგვისტოს ყველა სისხლის სამართლის ბრალდება მოხსნა. ეპსტეინს ათწლეულების მანძილზე კავშირი ჰქონდა გისლეინ მაქსველთან, რომელიც მისთვის გოგონებს ქირაობდა ამან კი განაპირობა ის რომ, გისლეინი 2023 წელს გაამტყუნა აშშ-ის ფედერალურმა სასამართლომ სექს-ტრეფიკინგისა და შეთქმულების ბრალდებით.

„ნიუ-იორკ თაიმსის“ ცნობით, ეპსტეინმა თავისი ქონების დიდი ნაწილი მილიარდელებისთვის საგადასახადო და ქონების მომსახურების გაწევით დააგროვა. მას ასევე ჰქონდა სერიოზული კავშირები და შექმნა ქსელი, რომელშიც შედიოდნენ ბიზნესმენები, სამეფო ოჯახის წევრები, პოლიტიკოსები და აკადემიკოსები.
მისმა მეგობრობამ საზოგადო მოღვაწეებთან, ენდრიუ მაუნტბატენ-უინძორთან (ყოფილი პრინცი ენდრიუ, იორკის ჰერცოგი), დონალდ ტრამპთან და ბილ კლინტონთან, დიდი სკანდალი გამოიწვია. წარმომადგენელთა პალატის დემოკრატიული პარტიის მიერ 2025 წლის სექტემბერში გამოქვეყნებული დოკუმენტები აჩვენებს, რომ მას კავშირები ჰქონდა პიტერ ტილთან, ილონ მასკთან, ბილ გეიტსთან, ლარი სამერსთან და სტივ ბენონთან. დოკუმენტები მოიცავდა ეპსტეინის ელექტრონული ფოსტის 20 000-ზე მეტ გვერდს, რომლებიც 2011 წლიდან 2018 წლამდე თარიღდებოდა, რომელთაგან ბევრი ტრამპის შესახებ საუბრებს მოიცავდა.
ვირჯინია დრეჰერი

ვირჯინია დრეჰერი (ჯენი კამინგს მერფი; დ. 1857/1859 — გ. 11 ნოემბერი, 1898) — ამერიკელი თეატრის მსახიობი. მოღვაწეობდა გვიანდელ ვიქტორიანულ ეპოქაში. 1880-იან წლებში ავგუსტინ დალის დასის მთავარ ქალ მსახიობს წარმოადგენდა.

პირველად გათხოვდა ექიმ პოლ დრეჰერზე, რომელიც გარდაიცვალა. შემდეგ ცოლად გაჰყვა მაკლერსა და რკინიგზის მაგნატ ჯორჯ პოსტლტვეიტს.

მისი პირველი მეუღლის სიკვდილის შემდეგ, თეატრის მენეჯერმა ვირჯინია დაითანხმა, რომ გამოცდილების არქონის მიუხედავად, ლუივილში, კენტაკის შტატში, სცენაზე ეთამაშა. დალიმ მის შესახებ სწორედ აქ გაიგო და დრეჰერი საკუთარი დასისთვის დაიქირავა.

ვირჯინია დრეჰერი 1898 წელს გარდაიცვალა არიზონაში, ტუბერკულოზით.
მაუდ დურბინი

მაუდ დურბინი (დ. 9 ნოემბერი, 1871 — გ. 25 დეკემბერი, 1936) — ამერიკელი მსახიობი. მსახიობ ოტის სკინერის მეუღლე, მწერალ და მსახიობ კორნელია ოტის სკინერის დედა.

დურბინი მობერლიში, მისურის შტატში, 9 ნოემბერს, 1871 წელს დაიბადა. იყო ელენა მოდჟევსკას პროტეჟე, მონაწილეობდა ბუთ-მოდჟევსკას დასის ტურებში. ერთ-ერთ ტურნეს წარმოდგენაზე გაიცნო ოტის სკინერი, რომელმაც საკუთარი დასი ჩამოაყალიბა, მასში დურბინიც დაასაქმა და ბოლოს, 1895 წელს, მსახიობი ცოლადაც მოიყვანა. მაუდი წერდა მხატვრულ ნაწარმოებებს და მას ეკუთვნის „პიეტრო“, აგრეთვე მოკლე მოთხრობები: „ტომის პატარა ვარსკვლავი“ და „უკანმოუსვლელი გზა“.

დურბინი ნიუ-იორკში, 1936 წლის 25 დეკემბერს გარდაიცვალა. დაიკრძალა რივერ-სტრიტის სასაფლაოზე, ვუდსტოკში, ვერმონტში, სადაც ის და მისი მეუღლე ზაფხულობით ისვენებდნენ.
ორთაშუას ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი = დმანისის მუნიციპალიტეტი
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.424756
| გრძედი = 44.106287
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ორთაშუას ეკლესია, ორთაშუა-ეგრისის ეკლესია — შუა საუკუნეების ქართული ქრისტიანული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ქვემო ქართლში, ახლანდელი დმანისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. არქიტექტურული სტილიდან გამომდინარე აგებული უნდა იყოს - საუკუნეებში.

ეკლესია დგას სოფელ ზემო ყარაბულაღის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მდინარე შავწყაროსწყლის ნაპირზე კლდის კონცხზე, ქვემო ყარაბულაღისკენ მიმავალი გზაზე, ორთაშუა-ეგრისის მეურნეობის ტერიტორიაზე. ამ ადგილებში, ისტორიულ ზურტაკეტის ხეობაში, სოფელი ორთაშუა ცნობილია საუკუნის დასაწყისიდან. ის ყაფლანიშვილებს ეკუთვნოდა.

ეკლესია დარბაზული ტიპისაა (7,0 4,03 მ). ნაგებია მყისედ დამუშავებული დიდი ზომის ქვებით, გამოყენებულია ყორე ქვაც. გეგმით ეკლესია ზუსტ მართკუთხედს არ წარმოადგენს, სამხრეთ-აღმოსავლეთისა და ჩრდილო-დასავლეთის კუთხეები ოდნავ გარეთ არის გამოწეული. აფსიდა ღრმა და ნახევარწრიულია და კონქით სრულდება. საკურთხევლის ქვა ცენტრალურ ნაწილში კედელზეა მიდგმული. აფსიდში 4 ოთხკუთხა ნიშია. თაღი პილასტრებს ეყრდნობა, რომელიც სადა პროფილირებული იმპოსტით მთავრდება. კამარა ნახევარცილინდრული ფორმისაა და კედლებს ეყრდნობა. შესასვლელი სამხრეთის მხრიდანაა, გარედან არქიტრავულია, შიგნიდან — თაღოვანი. ერთადერთი ვიწრო ოთხკუთხა სარკმელი გაჭრილია აღმოსავლეთის კედელში.

ეკლესიამ ჩვენამდე დაზიანებული სახით მოაღწია. ჩამონგრეულია სახურავი, ჩრდილო-დასავლეთი კუთხე. დასავლეთის კედლიდან ჩამოვარდნილია საპირე ქვები. კონქი მოგვიანებით ბეტონით არის გამოყვანილი.
მეი ბრუკინი

მეი ბრუკინი (დ. ?1854/1859 — გ. 15 თებერვალი, 1894) — ინგლისში დაბადებული ამერიკელი თეატრის მსახიობი. 1894 წლის 15 თებერვალს მან სან-ფრანცისკოში თავი მოიკლა. მის სიკვდილამდე მისი საყვარელი, ფრედრიკ ა. ლოვკრაფტი, სულ რამდენიმე თვით ადრე გარდაცვლილიყო.

ბავშვობა
დაიბადა კორნვალში, ინგლისში. მისი გვარი იწერება როგორც „ბრუკინი“, თუმცა ხშირად გვხვდება შეცდომით, „ბრუკლინის“ ვარიაციით.
კარიერა
ბრუკინი თეატრალურ დასს 15 წლის ასაკში, მაშინ შეუერთდა, როდესაც მისი მშობლები უცხოეთში იყვნენ გამგზავრებულნი. ამ ამბის გაგებისთანავე ის სკოლაში დააბრუნეს, თუმცა გოგონამ თავისი გაიტანა და სცენა არ დათმო. ამის შემდეგ ვილსონ ბარეტმა მას პიესაში „ვერცხლის მეფე“ შესთავაზა მონაწილეობის მიღება. მეის ამერიკული დებიუტი „პროფესიონალი გამყალბებლის“ პრემიერისას შედგა.

თვითმკვლელობა
1893 წლის ბოლოს მისმა საყვარელმა, ფრედრიკ ა. ლოვკრაფტმა, თავი ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენებით მოიკლა. 1894 წლის 15 თებერვალს ბრუკინმა ფენოლი მიიღო და გარდაიცვალა. დაკრძალულია ბრუკლინის ევერგრინის სასაფლაოზე.

რჩეული როლები
„მწერალი ჯიმი“ — მისის რალსტონის როლში (აგნეს ბუთის დუბლიორი);
„ფარისეველი“;
„ალაბამა“ — ქვრივი პეიჯის როლში (1891);
„ლედი ვინდერმერის მარაო“ — მისის ერლინის როლში;
ორთაშუა

ორთაშუა — რამდენიმე ყოფილი სოფლის სახელი ისტორიული ქვემო ქართლის ტერიტორიაზე.

ქციის ორთაშუა
ქციის ორთაშუა მდებარეობდა ქციის (ხრამის) ხეობაში, გარისის აღმოსავლეთით, დღევანდელი თეთრიწყაროს ტერიტორიაზე. პირველად მოხსენიებულია გარისელების და ბარათას აზნაურების 1654 წლის დავის საბუთში. 1721 წლის აღწერით სოფელში იყო 1 მებატონე (ნამანგლელევიშვილები), 1 მემამულე, 1 უყმო აზნაური, 4 გამომღები და 1 ბოგანო ყმა.

ზურტაკერტის ორთაშუა
ეს ორთაშუა მდებარეობდა ზურტაკეტის ხეობაში, მდ. შავწყაროსწყლის ნაპირას, დღევანდელი დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ყარაბულაღის მიდამოებში. 1721 წლის აღწერით სოფელში იყო 1 მებატონე (ყაფლანიშვილები), 2 გამომღები და 5 აყრილი ყმა. სოფელი საუკუნის დასაწყისშიც არსებობდა, შემდეგ ნასოფლარის ტერიტორია ორთაშუა-ეგრისის საბჭოთა მეურნეობას ეკუთვნოდა. ამ ადგილას შემორჩენილია საუკუნის დარბაზული ეკლესია.

სომხითის ორთაშუა
ორთაშუა (თრთაშუი) მდებარეობდა სომხითში, მდინარე ბოლნისისწყლის (ფოლადაურის) მარცხენა მხარეს, დამბლუტის დასავლეთით და დეღცნუტის აღმოსავლეთით, დღევანდელი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. 1721 წლის აღწერით სოფელში ითვლებოდა 1 მებატონე (გილაქიშვილი) და 9 გამომღები ყმა.
მუჰამარა

მუჰამარა — საწებელი, რომელიც მზადდება ნიგვზის, წითელი ბულგარული წიწაკის, ბროწეულის მელასისა და საფანელისგან. მიუხედავად იმისა, რომ ის ხშირად ასოცირდება სირიულ სამზარეულოსთან, მუჰამარა ასევე გვხვდება დასავლეთ სომხურ სამზარეულოში. დასავლეთ თურქეთში მუჰამარას აცუკას უწოდებენ და მიირთმევენ მეზეს დროს, აპეტაიზერად.

ინგრედიენტები
კერძის ძირითადი ინგრედიენტებია ახალი, გამომშრალი ან შემწვარი წითელი ბულგარული წიწაკა, ბროწეულის მელასა მუჰამარასთვის დამახასიათებელი ტკბილ-მჟავე ნოტისთვის, ალეპოს წიწაკის ფანტელები, დაფქული ნიგოზი, საფანელი პიურეს გასასქელებლად, ნიორი არომატის გასაძლიერებლად, წითელი ჩილის პასტა (სურვილისამებრ), მარილი და ზეითუნის ზეთი (ეს ორი ინგრედიენტი უნდა შეურიოთ სანამ გლუვ, ოდნავ სქელ პასტას არ მიიღებთ). კერძი ზოგჯერ შეიცავს ლიმონის წვენსა და სანელებლებს, მაგალითად ძირას. დამასკოში მუჰამარას ზოგჯერ ტაჰინს, ნიგოზს, პიტნის ფოთლებსა და ოხრახუშს უმატებენ. მიირთმევენ პიტას პურთან ერთად.

ტრადიციულად, კერძის მოსამზადებლად სანაყს იყენებენ.
აღმოსავლეთის რეგიონი (განა)

აღმოსავლეთის რეგიონი — განის 16 რეგიონიდან ერთ-ერთი, პირველი დონის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული მდინარე ვოლტის დასავლეთით. ადმინისტრაციული ცენტრი — კოფორიდუა.

ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება აღმოსავლეთ ბონოს რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ვოლტის რეგიონს, სამხრეთით, გვინეის ყურის სანაპიროსთან მდებარე, ცენტრალურ და დიდი აკრის რეგიონებს, დასავლეთით აშანტის რეგიონს.

1957 წლის 6 მარტს დიდი ბრიტანეთისგან განის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ყოფილი ბრიტანული კოლონია ოქროს ნაპირის სანაპირო რეგიონი გაიყო აღმოსავლეთის და დასავლეთის რეგიონებად. 1975 წელს აღმოსავლეთის რეგიონის შემადგენლობიდან გამოიყო დიდი აკრის რეგიონი.

2021 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემების მიხედვით რეგიონს მესამე ადგილი უკავია ქვეყანაში დიდი აკრისა და აშანტის რეგიონების შემდეგ. 1977 წლის მდგომარეობით აღმოსავლეთის რეგიონში ქალაქების განვითარების საქალაქო აგლომერაციების ჩამოყალიბების დონეზე პროცესი მიმდინარეობდა უფრო ნაკლებად, ვიდრე დასავლეთის რეგიონში. აშანტის და აღმოსავლეთის რეგიონებში არსებობს ბოქსიტის საბადოები ალუმინის ოქსიდის მდიდარი შემცველობით (63 %-მდე). 1963 წლის მდგომარეობით ალმასის მოპოვება თითქმის მთლიანად თავმოყრილია აღმოსავლეთის რეგიონის მდინარე ბირიმის რაიონში და დასავლეთის რეგიონში მდებარე ქალაქ ტარკვის სამხრეთით — მდინარე ანკობრის შენაკად ბონსის ხეობაში. პირველი, უფრო დიდი, საბადო იმყოფება უცხოური კომპანიების ხელში, რომლებიც მანქანებს იყენებენ, მეორე საბადო მუშავდება ადგილობრივი მეწარმეების მიერ. აღმოსავლეთის რეგიონში (ნკოკო და სხვა) მიმდინარეობს ძირითადი ხე-ტყის ჭრა და მასალების დამზადება.

1985 წლის მდგომარეობით აღმოსავლეთის რეგიონში აკანები შეადგენენ მოსახლეობის დაახლოებით 70 %-ს, ხოლო ევე — 30 %-ს.
რუფუსი (კატა)

რუფუს ინგლისელი (ზედმეტსახელად თრეჟური ბილი) — კატა, რომელიც პრემიერ-მინისტრ რემსი მაკდონალდის დროს გაერთიანებული სამეფოს მთავრობის კაბინეტის ოფისში უფროსი მეთაგვე იყო.

მას აღწერდნენ, როგორც წითელკატას და „ცნობილ ვირთხებისმჭრელს“. მისი მეტსახელი მოიფიქრეს კაბინეტის წევრებმა და თანამშრომლებმა.

მიუხედავად იმისა, რომ ტექნიკურად ის პირველი კატა იყო, რომელმაც ეს როლი შეასრულა, მისთვის ოფიციალურად მთავარი მეთაგვის ტიტული არასდროს მიუნიჭებიათ და ერთ წელზე ნაკლები გაატარა დაუნინგის ქუჩა 10-ზე, რაც იმას ნიშნავს, რომ მისი მემკვიდრე - პიტერი - ხშირად პირველ მთავარ თაგვმომჭრელად ითვლება.

რუფუსმა ეს თანამდებობა რემსი მაკდონალდის პრემიერ-მინისტრობის პირველი ვადისას, 1924 წელს დაიკავა და 1929 წელს დაუბრუნდა, როდესაც მაკდონალდი მეორედ გახდა პრემიერ-მინისტრი. „სანდეი მეილის“ ცნობით, ის, როგორც ჩანს, 1930 წელსაც ამ პოზიციაზე მსახურობდა.
პიტერი (კატა)

პიტერი — კატა, რომელიც 1929-1946 წლებში გაერთიანებული სამეფოს მთავრობის კაბინეტის ოფისში უფროსი მეთაგვის თანამდებობას იკავებდა. მიუხედავად იმისა, რომ პიტერი ამ თანამდებობაზე მეორე კატა იყო, მას ხშირად პირველ კატად მიიჩნევენ, რადგან მისი წინამორბედი, რუფუსი, ერთ წელზე ნაკლები ხნის განმავლობაში მსახურობდა და ოფიციალურად ეს ტიტული არ მინიჭებია.

პიტერს აღწერდნენ, როგორც შავი კატას და დანიშვნის დროს საშინაო დეპარტამენტში მუშაობდა. 1929 წელს ხაზინა დათანხმდა, რომ პიტერისთვის დღეში ერთი პენი გამოეყო, რაც მის საკვებსა და კეთილდღეობას მოიცავდა. სანამ დამტკიცებული ხარჯების კანონპროექტი პიტერის რაციონის უკეთ რეგულირებას დაიწყებდა, საჯარო მოხელეები პიტერს დღის განმავლობაში ჭარბ საკვებს აწვდიდნენ, რის გამოც ის თავის ძირითად როლს, თაგვების დაჭერას, უგულებელყოფდა. მისი ახალი დიეტა ეფექტური აღმოჩნდა მღრღნელების დაჭერის წახალისებაში. აღინიშნა, რომ როდესაც მეორე მსოფლიო ომის დროს საშინაო დეპარტამენტი ბორნმუთში გადაიტანეს, პიტერის მომსახურება იმდენად დააკლდათ, რომ მათ ორი კატის მოვლა-პატრონობისთვის ფინანსური დახმარება მოითხოვეს.

საჯარო მოხელეები თვიდნენ, რომ პიტერი თავის ვალდებულებებს „შესანიშნავად“ ასრულებდა. ის ხუთი პრემიერ-მინისტრის ხელმძღვანელობის ქვეშ მსახურობდა კონსერვატიული, ლეიბორისტული და კოალიციური მთავრობების დროს, ბრიტანეთის ისტორიის იმ პერიოდში, რომელიც დიდი კრიზისითა და მეორე მსოფლიო ომით იყო განსაზღვრული. პიტერის უფროსი მეთაგვის თანამდებობაზე მუშაობის პერიოდი პრეცედენტული გახდა სხვა კატებისთვის, რომლებმაც შემდგომში დაიკავეს ეს პოზიცია. პიტრე და მისი შემდგომი თანამდებობის პირი, პიტერ , ერთად არიან ყველაზე მრავალწლიანი უფროსი მეთაგვეები, ორივემ დაახლოებით 17 წელი იმსახურა.
დასავლეთის რეგიონი (განა)

დასავლეთის რეგიონი — განის 16 რეგიონიდან ერთ-ერთი, პირველი დონის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული გვინეის ყურის ნაპირზე. ადმინისტრაციული ცენტრი — სეონდი-ტაკორადი.

ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ცენტრალურ რეგიონს, დასავლეთიდან კოტ-დ’ივუარს.

1957 წლის 6 მარტს დიდი ბრიტანეთისგან განის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ყოფილი ბრიტანული კოლონია ოქროს ნაპირის სანაპირო რეგიონი 1958 წელს გაიყო აღმოსავლეთ და დასავლეთის რეგიონებად. 1959 წელს დასავლეთის რეგიონის შემადგენლობიდან გამოიყო ცენტრალური რეგიონი.

2018 წლის 27 დეკემბერს გაიმართა რეფერენდუმი, რის შედეგადაც ბრონგ-აჰაფოს რეგიონი დაიყო ბონოს, აღმოსავლეთ ბონოს და აჰაფოს რეგიონებად, ჩრდილოეთის რეგიონს გამოეყო ჩრდილო-აღმოსავლეთისა და სავანის რეგიონები, ვოლტის რეგიონს — ოტის რეგიონი, დასავლეთის რეგიონს — ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი. ახალი რეგიონების შექმნა გახდა 2016 წლის 7 დეკემბრის განის საყოველთაო არჩევნებამდე ახალი პატრიოტული პარტიის წინასაარჩევნო დაპირებების აღსრულება, რომელზეც პარტიამ გამარჯვება მოიპოვა. ამ არჩევნების შედეგების მიხედვით პარტიის ლიდერი ნანა აკუფო-ადო გახდა პრეზიდენტი. ახალმა პრეზიდენტმა შექმნა რეგიონების რეორგანიზაციისა და განვითარების სამინისტრო. ახალი რეგიონები შეიქმნა 2019 წლის 13 თებერვალს.

2021 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით იგი მეექვსე ადგილს იკავებს განის რეგიონებს შორის. 1977 წლის მდგომარეობით აღმოსავლეთის რეგიონში ქალაქების განვითარების საქალაქო აგლომერაციების ჩამოყალიბების დონეზე პროცესი მიმდინარეობდა უფრო ნაკლებად, ვიდრე დასავლეთის რეგიონში..

დასავლეთის რეგიონში (ვიოსო, სამრებოი, პრესტეა, ინსუ, ატეიკუ, სეფვი-ვიოსო, ბიბიანი) მიმდინარეობს ხე-ტყის მასალების მოჭრა და დამზადება.
სატელეფონო კოდი 941

სატელეფონო კოდი 941 — აშშ-ის ფლორიდის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპირო ნაწილისთვის. 1995 წლის 28 მაისს შემოღებული ნუმერაციის გეგმის არეალი მოიცავს მანატის, სარასოტას და შარლოტის ოლქებს, რომლებიც სამხრეთ-დასავლეთ ფლორიდის, აშშ-ის, მზის სანაპიროს გასწვრივ მდებარე ტერიტორიებს მოიცავს. ეს არის ჩრდილოეთ პორტ-ბრეიდენტონ-სარასოტას სატელეფონო კოდი, ფლორიდის მეტროპოლიტენის სტატისტიკური არეალი.

დესოტოს ოლქი, შარლოტის ოლქი, ჰარდის ოლქი და ჰენდრის ოლქი ამ სატელეფონო კოდის ნაწილი იყო 1999 წლამდე, როდესაც შეიქმნა სატელეფონო კოდი 863, ხოლო ლი და კოლიერის ოლქები 941-ის ნაწილი იყო 2003 წლის მარტამდე, როდესაც შეიქმნა სატელეფონო კოდი 239. 941 სატელეფონო კოდის დანიშვნამდე, რეგიონს თავდაპირველად 305 ემსახურებოდა, შემდეგ კი 813 სატელეფონო კოდი.
ინდონეზიის ეროვნული პარტია

ინდონეზიის ეროვნული პარტია (, აბრევიატურა: ) — სახელი, რომელსაც ინდონეზიის რამდენიმე ნაციონალისტური პოლიტიკური პარტია იყენებდა 1927 წლიდან 1973 წლამდე. პირველად ეროვნული პარტია მომავალმა პრეზიდენტმა სუკარნომ დააფუძნა.

დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ახალმა პარტიამ ქვეყანას არაერთი პრემიერ-მინისტრი წარუდგინა და 1950-იან და 1960-იან წლებში კაბინეტების უმრავლესობაში მონაწილეობდა. 1973 წელს პარტია ინდონეზიის დემოკრატიულ პარტიას (სერინდო) შეუერთდა. 1990-იანი წლების ბოლოს გატარებული რეფორმების შემდეგ წლებში, არჩევნებში მონაწილეობდა რამდენიმე პარტია, რომლებიც თავს ეროვნული პარტიის მემკვიდრედ აცხადებდნენ, თუმცა მათ მხოლოდ მცირე რაოდენობის მანდატების მოპოვება შეძლეს.
ჩრდილოეთის რეგიონი (განა)

ჩრდილოეთის რეგიონი — განის 16 რეგიონიდან ერთ-ერთი, პირველი დონის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი — ტამალე.

ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ჩრდილო-აღმოსავლეთის რეგიონს, სამხრეთიდან ოტის რეგიონს, დასავლეთიდან სავანის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ტოგოს.

1957 წლის 6 მარტს დიდი ბრიტანეთისგან განის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ყოფილი ბრიტანული კოლონია ოქროს ნაპირის ჩრდილოეთის ტერიტორია გახდა ჩრდილოეთის რეგიონი. 1959 წელს ჩრდილოეთის რეგიონს გამოეყო ზემო რეგიონი. იმავე წელს ზემო და ჩრდილოეთის რეგიონების შემადგენლობაში შევიდა ყოფილი კოლონია ბრიტანული ტოგოლენდის ჩრდილოეთი რაიონები.

2018 წლის 27 დეკემბერს ჩატარდა რეფერენდუმი, რის შემდეგაც ბრონგ-აჰაფოს რეგიონი გაიყო ბონოს, აღმოსავლეთ ბონოს და აჰაფოს რეგიონებად, ჩრდილოეთის რეგიონიდან გამოიყო ჩრდილო-აღმოსავლეთისა და სავანის რეგიონები, ვოლტის რეგიონიდან — ოტის რეგიონი, დასავლეთის რეგიონიდან — ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი. ახალი რეგიონების შექმნა გახდა 2016 წლის 7 დეკემბრის განის საყოველთაო არჩევნებამდე ახალი პატრიოტული პარტიის წინასაარჩევნო დაპირებების აღსრულება, რომელზეც პარტიამ გამარჯვება მოიპოვა. ამ არჩევნების შედეგების მიხედვით პარტიის ლიდერი ნანა აკუფო-ადო გახდა პრეზიდენტი. ახალმა პრეზიდენტმა შექმნა რეგიონების რეორგანიზაციისა და განვითარების სამინისტრო. ახალი რეგიონები შეიქმნა 2019 წლის 13 თებერვალს.
მორისის ხელოვნების მუზეუმი

მორისის ხელოვნების მუზეუმი — ხელოვნების მუზეუმი ავგუსტაში, ჯორჯიის შტატში. იგი 1985 წელს დააარსა არაკომერციულმა ფონდმა უილიამ ს. მორის -მ, „ “-ის გამომცემელმა, მშობლების ხსოვნის პატივსაცემად, როგორც პირველი მუზეუმი, რომელიც მიეძღვნა ამერიკის სამხრეთის ხელოვნებისა და მხატვრების კოლექციონირებასა და გამოფენას.

1989 წელს მორისმა მუზეუმისთვის სამხრეთელი ხელოვნების კოლექციონერისგან, რობერტ პ. კოგინსისგან, 230 ნახატი შეიძინა, ხოლო მომდევნო წელს მუზეუმის დირექტორად ლუიზ კიტ კლაუსენი დაინიშნა. 1992 წლის 26 სექტემბერს „მორისი“ საზოგადოებისთვის გაიხსნა, რომელმაც პირველი ორი თვის განმავლობაში 10 000-ზე მეტი ვიზიტორი მიიზიდა.

მუზეუმი, რომლის მუდმივი კოლექცია 5000-ზე მეტ ნამუშევარს მოიცავს, მასპინძლობს ცვალებად გამოფენებს, საგანმანათლებლო პროგრამებს, მუსიკალურ ღონისძიებებსა და პრაქტიკულ ხელოვნების პროგრამებს. მუზეუმი მდებარეობს რივერვოლკისა და სავანას მდინარის მიმდებარედ.
ხუან ავსტრიელის ქანდაკება

ხუან ავსტრიელის ქანდაკება ან დონ ჯოვანი დ’ავსტრიელის ქანდაკება — ბრინჯაოს მონუმენტური ქანდაკება, თავდაპირველად მოოქროვილი, რომელიც შექმნილია კარარას მკვიდრი არქიტექტორისა და მოქანდაკის, ანდრეა კალამექის მიერ. კალამექი ბარტოლომეო ამანატის ფლორენციულ სახელოსნოში სწავლობდა. მისი აღმართვა მესინის სენატმა 1571 წელს გადაწყვიტა ლეპანტოს ბრძოლის გამარჯვებულის პატივსაცემად, საიდანაც ბევრ მესინელს ჰქონდა სარგებელი. ქანდაკება დაიდგა 1572 წელს. უილიამ სტირლინგ-მაქსველმა მას „მე-16 საუკუნის ხელოვნების ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური ძეგლი“ უწოდა. კვარცხლბეკის გვერდებზე ბრინჯაოს ფილებია, რომლებიც ასახავს ფლოტს, ბრძოლას და ფლოტის ტრიუმფალურ დაბრუნებას მესინაში. იოანე გამოსახულია სამქანიანი ხელკეტით, რაც ფილიპე -ის, პაპისა და ვენეციის რესპუბლიკის სამმაგი ალიანსის მეთაურობას აღნიშნავს, ხოლო მისი ფეხი დამარცხებული თურქის მოკვეთილ თავზეა, რომელიც ზოგადად მუეძინზადე ალი ფაშად ითვლება.

თავდაპირველად, ძეგლი მესინის სამეფო სასახლესა და სვეტის ღვთისმშობლის ეკლესიას შორის მდებარეობდა. 1848 წლის სიცილიური რევოლუციის დროს დაზიანების შემდეგ, 1853 წელს იგი სანტისიმა ანუნციატა დეი ტეატინის ეკლესიის მოპირდაპირედ გადაიტანეს. 1908 წლის მესინის მიწისძვრის შედეგად მიყენებული ზიანის შემდეგ, 1928 წელს იგი კვლავ ამჟამინდელ ადგილას დააბრუნეს.

ქანდაკების ასლი 1978 წელს, ხუანის გარდაცვალებიდან მეოთხე საუკუნის აღსანიშნავად, რეგენსბურგში, ციეროლდსპლაცზე დაიდგა.
ქვემო ყარაბულაღის სარკის წმინდა გიორგის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი = დმანისის მუნიციპალიტეტი
| კურთხევის_წელი = 1040
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 41.432320
| გრძედი = 44.133437
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ქვემო ყარაბულაღის „სარკის“ წმინდა გიორგის ეკლესია — საუკუნის ქართული ქრისტიანული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ქვემო ქართლში, ახლანდელი დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ყარაბულაღის ტერიტორიაზე. შემორჩენილია ნანგრევების სახით.

ეკლესია დგას სოფლის განაპირა გორაზე, მდინარე შავწყაროსწყლის მარცხენა მხარეს. საამშენებლო წარწერის მიხედვით 1040 წელსაა აშენებული. ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა (5 2 მ), გარედან ნაწილობრივ ნათალი, შიგნიდან კი უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. გარედან არქიტრავული და შიგნიდან თაღოვანი კარი სამხრეთ კედელშია. არქიტრავის ქვის შუაში ბოლნური მედალიონის ორივე მხარეს ასომთავრული წარწერაა ამოკვეთილი:

აფსიდა ნახევარწრიულია, სარკმელი სწორწირთხლიანია. მის სამხრეთ და ჩრდილოეთ მხარეს სხვადასხვა სიმაღლეზე მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშებია ამოკვეთილი. კონქი მხარზე გადასულ გათლილი ქვით გადაყვანილ სატრიუმფო თაღს ეყრდნობოდა. დარბაზი დანაწევრებული არაა, შესაბამისად, კამარა კედლებზე იყო გადაყვანილი. ეკლესია შიგნიდან შელესილი იყო და მოხატული. მხატვრობის უსახური ფრაგმენტები ჩრდილოეთ კედელზეა შემორჩენილი. 1944 წელს ისტორიკოს ლეო რჩეულიშვილს ტაძარში უნახავს ქვაჯვარის ბაზისი ჯვრის გამოსახულებით, რის გამოც, ის თვლიდა, რომ ეკლესია ქვაჯვარის ბუდედ იყო აშენებული. ტაძრის გარშემო ქვის გალავნის ნაშთია შემორჩენილი.