iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
Homer's Odyssey

„' “ — სერიალ „სიმფსონების“ პირველი სეზონის მესამე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 1990 წლის 21 იანვარს გავიდა.

ამ ეპიზოდში ჰომერ სიმფსონი იბრძვის მოქალაქეთა უსაფრთხოებისთვის და გახდება ბირთვული უსაფრთხოების ინსპექტორი. მიუხედავად იმისა, რომ ეს იყო სერიალის რიგით მესამე ეპიზოდი, სინამდვილეში სცენარისათვის დაწერილ რიგით პირველ სცენარს წარმოადგენდა.
Bart the General

„ “ — სერიალ „სიმფსონების“ პირველი სეზონის მეხუთე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 1990 წლის 4 თებერვალს გავიდა.

ამ ეპიზოდში ყურადღება გამახვილებულია ბარტ სიმფსონისა და ნელსონ მანტზის ურთიერთობებზე, მათ შორის ჩხუბებზე. ბარტი მას სამეზობლოს ბავშვებთან ერთად ღია ომს უცხადებს. სცენარის ავტორია ჯონ შვარცველდერი, ხოლო რეჟისორი - დევიდ სილვერმანი.
ბრაზილიის სამხედრო გადატრიელება (1964)

1964 წლის ბრაზილიის სამხედრო გადატრიალება - ბრაზილიის პრეზიდენტის ჟუან გულარტის წინააღმდეგ, ბრაზილიის სამხედროების მიერ 1964 წლის 31 მარტს მოწყობილი პუტჩი.1961 წლის 25 აგვისტოს ვიცე-პრეზიდენტი ჟუან გულარტი (ცნობილი როგორც ზომიერი ნაციონალისტი ""), დემოკრატიულად არჩეულ პრეზიდენტს ჟანიუ კუადროსის აიძულებს ჯანმრთლობასთან დაკავშირებული პრობლემების მოტივით გადადგომას.

ამ დროს ბრაზილიის ჯარი ჟუან გულარტის აიძულებს წავიდეს კომპრომისზე კონგრესთან და დაამტკიცოს საკონსტიტუციო ცვლილება, რითიც ქვეყანაში ხდება საპარლამენტო დემოკრატიის დამყარება, ხოლო ჟუან გულარტი ქვეყნის სუსტი ხელმძღვანელი.

ამის მიუხედავად ჟუან გულარტიმ 1963 წელს რეფერენდუმის საშუალებით მაინც შეძლო საპრეზიდენტო სისტემის აღდგენა. ცივი ომით გაყოფილ სამყაროში მისი რეფორმები ფასდებოდა როგორც სოციალისტური, რაც ჯარის და საზოგადოების მემარჯვენედ განწყობილი ნაწილის წინააღმდეგ წასვლას ნიშნავდა.

პუტჩმა უბიძგა ბრაზილიას სამხედრო დიქტატურისკენ, რომელიც 1985 წელს ტანკრედუ ნევესის არჩევამდე გრძელდეოდა. 1964 წლის სამხედრო გადატრიელება აღიქმება როგორც ცივი ომის გამოძახილი და პასუხი კომუნიზმის საშიშროებაზე.
ესტატე ტატანაშვილი

ესტატე ზაქარიას ძე ტატანაშვილი (დ. 20 აგვისტო, 1902, სოფ. წითელქალაქი, ახლანდ. ახალქალაქი, კასპის მუნიციპალიტეტი — გ. 30 სექტემბერი, 1958) — ავიაციის გენერალ–მაიორი. წითელი დროშის 4 და ლენინის 2 ორდენის კავალერი. სკკპ-ის წევრი 1927 წლიდან.

1941 წელს იყო მე-60 შერეული საავიაციო დივიზიის მეთაური, 1942–1945 წლებში — 234–ე ავიაგამანადგურებლების დივიზიის მეთაური.

1944 წლის 19 აგვისტოს მიენიჭა ავიაციის გენერალ-მაიორის სამხედრო წოდება.
ბრაზილიის სამხედრო დიქტატურა

ბრაზილიის სამხედრო დიქტატურა — ავტორიტარული რეჟიმი 1964 წლის 31 მარტიდან 1985 წლის 15 მარტამდე, როდესაც სამოქალაქო პირმა ჟოზე სარნეიმ დაიკავა პრეზიდენტის პოსტი. დიქტატურა დაიწყო 1964 წლის პუტჩის შემდეგ, როდესაც დემოკრატიულად არჩეული მემარცხენე პრეზიდენტი ჟუან გულარტი ჩამოაგდეს ბრაზილიელმა სამხედროებმა. სამხედრო ამბოხი მომზადებული იყო მიგელას პონტოს, ადემარ დე ბაროს და კარლოს ლაკერდას (მინას-ჟერაისის, სან-პაულუს და რიო-დე-ჟანეიროს გუბერნატორები) ხელმძღვანელობით.

1964 წლის პუტჩი სათავეს იღებს ვარგასის წინააღმდეგ შეთქმულებაში, რომელიც ბრაზილიის არმიის ელიტამ მოაწყო. ვარგასი იყო ოპონენტების მიერ წინასწარ მომზადებული კრიტიკის ობიექტი, მემარჯვენეები მას აკრიტიკებდნენ მისი ზედმეტად ლიბერალურ-სოციალური პოლიტიკისათვის.
ჟუან გულარტი

ჟუან გულარტი (; დ. 1 მარტი, 1919 — გ. 6 დეკემბერი, 1976) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი, ბრაზილიის 24-ე პრეზიდენტი. იყო ბრაზილიის ლეიბორისტული პარტიის (არსებობდა 1945-1964 წლებში) ლიდერი, ემხრობოდა ჟეტულიუ ვარგასის ნაციონალისტურ პოლიტიკას.

ბიოგრაფია
1946-1950 წლებში იყო რიუ-გრანდი-დუ-სულის საკანონმდებლო ასამბლეის დეპუტატი, ხოლო 1950 წლიდან იყო ბრაზილიის ეროვნული კონგრესის დეპუტატი. 1953-1954 წლებში იყო შრომის, ვაჭრობის და მრეწველობის მინისტრი. 1955-1961 წლებში ბრაზილიის ვიცე-პრეზიდენტი. 1961-1964 წლებში იყო პრეზიდენტი. მისმა მთავრობამ გაატარა ეკონომიკური რეფორმები, აღადგინა 1947 წელს საბჭოთა კავშირთან შეწყვეტილი დიპლომატიური ურთიერთობები.

1964 წლის 1 აპრილს, ის დაამხეს სამხედრო გადატრიალებით. ამ გადატრიალებით დასრულდა ბრაზილიის მეორე რესპუბლიკა და დაიწყო სამხედრო დიქტატურა. გადატრიალების შემდეგ იყო ემიგრაციაში ურუგვაიში. 2003 წლამდე, ლუის ინასიუ ლულა და სილვას პრეზიდენტად არჩევამდე, ის მიიჩნეოდა ბრაზილიის უკანასკნელ მემარცხენე პრეზიდენტად.
Bart Gets an F

„ “ — სერიალ „სიმფსონების“ მეორე სეზონის პირველი ეპიზოდი. იგი ეთერში 1990 წლის 11 ოქტომბერს გავიდა. ამ ეპიზოდის სიუჟეტის მიხედვით, ბარტ სიმფსონი სასკოლო გამოცდებისას ზედმეტად დაბალ ნიშანს მიიღებს. სკოლის ფსიქიატრები იკვლევენ მას და ურჩევენ, თავიდან გაიაროს მეოთხე კლასის პროგრამა. ბარტი სთხოვს მათ, რომ გადაიყვანონ მეხუთეში და ჰპირდება, რომ გამოსწორდება. იგი კლასის ყველაზე ჭკვიან ბიჭუნა მარტინ პრინსს დახმარებისათვის მიმართავს, მაგრამ გეგმები ჩაეშლება. მაშინ ბარტი ოცნებობს, რომ სკოლა ჩაიშალოს. იმავე ღამით ქალაქი მოიყენება და სკოლა იკეტება, ბარტს კი გამოსასწორებლად კიდევ 1 დღე აქვს.
აკაურთა

აკაურთა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი. მდებარეობს შუა ხრამის მთისწინეთში, მდინარე მაშავერის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 720 მეტრზე. ბოლნისიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 762 ადამიანი.

ისტორია
სოფელში დგას ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესია, რომელიც - საუკუნეებით თარიღდება.
დიონისე არეოპაგელი

წმიდა დიონისე არეოპაგელი — ახ. წ. საუკუნის მოღვაწე, ათენის არეოპაგის წევრი. პავლე მოციქულის გავლენით მიუღია ქრისტიანობა (საქმეები 17:34). ევსები კესარიელის (ახ. წ. ს.) ცნობით ამის შემდეგ დიონისე ათენის ეპისკოპოსი გამხდარა. ქრისტიანული ეკლესიების მიერ მიჩნეულია წმინდანად. ქართული მართლმადიდებელი ეკლესია მის ხსენების დღეს აღნიშნავს 4 (17) იანვარს.

 საუკუნეში დიონისეს შეცდომით აიგივებდნენ ეპისკოპოს დიონისე პარიზელთან, რომელიც იმპერატორ დომიციანეს დროს ( საუკუნე) აწამეს გალიაში ქრისტიანობის ქადაგებისთვის. დიონისეს პიროვნებამ განსაკუთრებული ყურადღება მიიქცია მას შემდეგ, რაც საუკუნის ნახევარში არეოპაგიტული კორპუსის სახელწოდებით ცნობილი თეოლოგიურ-ფილოსოფიური თხზულებების ავტორობა მიაწერეს (თანამედროვე ლიტერატურაში მათი ანონიმური ავტორი ფსევდო-დიონისე არეოპაგელად იწოდება). დიონისე არეოპაგელთან დაკავშირებული თხზულებანი და მათზე დართული უძველესი კომენტარები ქართულად თარგმნა ეფრემ მცირემ ( საუკუნე) და თავისივე კომენტარებიც დაურთო. არეოპაგიტული კორპუსის გავლენა გასდევს მთელ შუა საუკუნეების ქართულ კულტურას.
ბრაზილიის პოლიტიკური სისტემა

ბრაზილიის პოლიტიკა განისაზღვრება ფედერალური, საპრეზიდენტო წარმომადგენლობითი დემოკრატიის რესპუბლიკის ჩარჩოებში, სადაც ბრაზილიის პრეზიდენტი არის როგორც ქვეყნის ასევე მთავრობის ხელმძღვანელი და არის მრავალპარტიული სისტემა. აღმასრულებელი ხელისუფლება აქვს მთავრობას, ხოლო საკანონმდებლო ხელისუფლება გადანაწილებულია მთავრობასა და ორ პალატიან კონგრესზე. სასამართლო აღმასრულებელი და საკონონმდებლო ხელისუფლებებისგან დამოუკიდებელია. ბრაზილია დაყოფილია 26 შტატად, ერთ ფედერალურ ოლქად და 5500-ზე მეტ მუნიციპალიტეტად.

ბრაზილიის მთავრობა
1988 წელს მიღებული ბრაზილიის კონსტიტუცია ფედერალურ ხელისუფლებას ანიჭებს დიდი ძალაუფლებას, რომელიც იყოფა აღმასრულებელ საკანონმდებლო და სასამართლო ნაწილებად. პრეზიდენტს პოსტი უკავია ოთხი წლით, ასევე აქვს მეორე ვადით არჩევის და კაბინეტის ჩმოყალიბების უფლება.
აღმასრულებელ ხელისუფლება
აბაშის მუნიციპალიტეტის დროშა

აბაშის მუნიციპალიტეტის დროშა – აბაშის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. აბაშის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა დამტკიცებულია აბაშის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2010 წლის 24 სექტემბრის #91 განკარგულებით.

აღწერილობა
დროშა ვერტიკალურადაა დაყოფილი სამ ნაწილად დროშის პროპორციაა 2/3.

 ნაწილი უჭირავს დროშის სიგანეს 3/5 და წარმოადგენს თეთრ ველს, რომლის ცენტრში გამოსახულია წითელი ქართული ჯვარი

 ნაწილი წარმოადგენს ლურჯ ველს (უჭირავს დროშის სიგანის 1/5)

 ნაწილი წარმოადგენს მწვანე ველს (უჭირავს დროშის სიგანის 1/5)

აბაშის მუნიციპალიტეტის დროშა წარმოადგენს ვერტიკალურად გამოსახულ ფერებს, რომელთაგან თითოეულს საკუთარი მნიშვნელობა გააჩნია:

ლურჯი ფერი სიმბოლოა სიდარბაისლის, სიდინჯის, კეთილშობილებისა და სიკეთისა.

მწვანე ფერი არის მოზეიმე ფერი, კეთილი მომავლის და სიცოცხლის გაგრძელებისა.

თეთრ ფონზე წითელი ჯვარი სიმბოლოა წმინდა გიორგისა. აბაშის მუნიციპალიტეტი ძველთაგან სუჯუნის წმ. გიორგის ეკლესიის მფარველობის ქვეშ იმყოფებოდა.

აბაშის გამგეობის განკარგულებაში ასევე ასახულია, რომ „აბაშის დროშაზე და გერბზე ასახულია ჩვენი მუნიციპალიტეტის წარსული, აწმყო და მომავლის კეთილი ხედვა.“
ჟუსელინუ კუბიჩეკი

ჟუსელინუ კუბიჩეკ დე ოლივიერა (; დ. 12 სექტემბერი, 1902, დიამანტინა — გ. 22 აგვისტო, 1976, რეზენდი, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ბრაზილიის პრეზიდენტი 1956-1961 წწ.

დაიბადა კომოვოიაჟერი მამისა (რომელიც გარდაიცვალა მაშინ როდესაც კუბიჩეკი 2 წლის იყო) და ჩეხური წარმოშობის მასწავლებელი დედის ოჯახში.

განათლებით ექიმმა. პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1934 წელს, როდესაც აირჩიეს მინას-ჟერაისის საკანონმდებლო კრების წევრად. 1950-1955 წწ. იყო ამ შტატის გუბერნატორი, ხოლო 1956 წელს აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად. განახორციელა ეკონომიკაში სწრაფი ნახტომის პოლიტიკა, შეამცირა გადასახადები უცხოურ კაპიტალზე. ბრაზილიაში დაიწყო საინჟინრო, საავტომობილი და სხვა მაღალი ტექნოლოგიების დარგების სწრაფი ტემპით განვითარება. 1960 წელს მისი ბრძანებულებით დედაქალაქი გადაიტანეს რიო-დე-ჟანეიროდან ბრაზილიაში, რაც ქვეყანას დაეხმარებოდა შიდა რესურსების ათვისებაში. 1961 წელს საკონსტიტუციო ვადის გასვლის შემდეგ გადადგა თანამდებობიდან. პრეზიდენტი გახდა ჟანიუ კუადროსი. 1964 წლის სამხედრო გადატრიალების შემდეგ კუბიჩეკს ისევე, როგორც კუადროსს პოლიტიკური საქმიანობა 10 წლით აეკრძალათ.

კუბიჩეკი დაიღუპა საავტომობილო კატასტროფაში 1976 წლის 22 აგვისტოს.
ჰიპერსტენი

ჰიპერსტენი — მაგმური წარმოშობის მინერალი. წარმოადგენს კაჟმიწით გაღარიბებული ულტრაფუძე და ფუძე ქანების ძირითად ქანმაშენ მინერალს — ოლივინთან, მაგნეტიტთან, გრანატებთან (სპესარტინი) და სხვათა ასოციაციაში. ცნობილია ასევე რეგიონული მეტამორფიზმის საშუალო და მაღალტემპერატურულ წარმონაქმნებში (ამფიბოლიტები, გრანულიტები). ნაპოვნია ზოგიერთ ქვიურ და რკინიან მეტეორიტებშიც.
ბრაზილიის ეროვნული კონგრესი

ბრაზილიის ეროვნული კონგრესი — ბრაზილიის მთავარი საკანონმდებლო ორგანო. რეგიონული საკანონმდებლო ორგანოებისგან (საკანონმდებლო ასამბლეა, საკრებულო) განსხვავებით კონგრესი არის ორ პალატიანი: ფედერალური სენატი (ზედა პალატა) და დეპუტატთა პალატა (ქვედა პალატა).

სენატში წარმოდგენილია ბრაზილიის 26 შტატი და ფედერალური ოლქი, მისი წევრები ირჩევიან მაჟორიტარული სისტემით. წარმომადგენლობით პალატაში წარმოადგენილია თითოეული შტატის წევრები, რომლებსაც ირჩევენ პროპორციული სისტემით. კონგრესის ასეთი დაყოფა გამომდინარეობს ქვეყნის ფედერალური მოწყობიდან. კონგრესი იკრიბება ყოველწლიურად ქალაქ ბრაზილიაში: 2 თებერვლიდან 27 ივლისამდე და 1 აგვისტოდან 22 დეკემბრამდე. 2006 წლის თებერვალში კონსტიტუციის 50 გაუმჯობესებამდე კონგრესის შეკრების პერიოდი იყო: 15 თბერვლიდან 30 ივნისამდე და 1 აგვისტოდან 15 დეკემბრამდე (დეპუტატთა პალატის შიდა განაწესის მიხედვით).

ეროვნული კონგრესის პრეზიდენტი არის სენატის პრეზიდენტი, წარმომადგენლობითი პალატის პრეზიდენტი არის რიგით მესამე პოლიტიკური ფიგურა ქვეყანაში ვიცე-პრეზიდენტის შემდეგ.
სათუარა II

სათუარა — ხურიტული სამეფოს, მითანის უკანასკნელი მეფე დაახლოებით ძვ. წ. 1290–1275 წლებში. ითვლებოდა ხეთების ვასალად.

ასურეთის მითანიში ლაშქრობისას თავისი ჯარით შეეგება ასურეთის მეფეს სალმანასარ -ს. მიუხედავად იმისა, რომ ზურგს უმაგრებდა ხეთებისა და ახლამუს რაზმები, სასტიკად დამარცხდა, მითანის სამეფოს ტერიტორია კი ასურეთის სახელმწიფოს შეემატა.
ბრაზილიის სენატი

ბრაზილიის ფედერალური სენატი – ბრაზილიის ეროვნული კონგრესის ზედა პალატა. დაარსდა ბრაზილიის პირველი კონსტიტუციის მიხედვით 1824 წელს, მსგავსად დიდი ბრიტანეთის ლორდთა პალატისა, მაგრამ რესპუბლიკის გამოცხადების შემდეგ 1889 წელს იგი თავისი უფლებებით უფრო აშშ-ის სენატს დაემსგავსა.

სენატში 81 წევრია, სამ-სამი სენატორითაა წარმოდგენილი 26-ვე შტატი და ფედერალური ოლქი.

სენატის მოქმედი პრეზიდენტია ქვეყნის ყოფილი პრეზიდენტი ჟოზე სარნეი, რომელიც აირჩიეს 2009 წელს 2 წლის ვადით.
ბურიდანის ვირი

ბურიდანის ვირი ( — ბურიდანის ვირი თივის ორ ზვინს შორის) — ფილოსოფიური პარადოქსი, რომელსაც სახელი ეწოდა ფრანგი ფილოსოფოსის ჟან ბურიდანის მიხედვით, მიუხედავად იმისა, რომ ის ცნობილი იყო ჯერ კიდევ არისტოტელეს ნაშრომებიდან, თუმცა ამ უკანასკნელში ადამიანი იდგა წყალსა და საჭმელს შორის, თანაბრად მშიერი და მწყურვალი. ამ პარადოქსის მიხედვით, ვირს ორ ერთნაირ თივის ბულულს შორის ვერ აურჩევია, რომელი შეჭამოს და ამის გამო შიმშილით სიკვდილი ელის.
ჟუან კაფე ფილიუ

ჟუან კაფე ფილიუ (; დ. 3 თებერვალი, 1899, ნატალი, რიუ-გრანდი-დუ-სული — გ. 20 თებერვალი, 1970, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი პოლიტიკური მოღვაწე. ბრაზილიის პრეზიდენტი 1954–1955 წლებში
პროფესიით ჟურნალისტი. 1950 წელს აირჩიეს ვიცე-პრეზიდენტად. 1954 წელს ვარგასის თვითმკვლელობის შემდეგ დაიკავა პრეზიდენტის თანამდებობა.
კარლოს ლუსი

კარლოს ლუსი (; დ. 4 აგვისტო, 1894, ტრეს-კორასოინსი, მინას-ჟერაისი — გ. 9 თებერვალი, 1961, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი პოლიტიკური მოღვაწე. ბრაზილიის პრეზიდენტი ორი დღის განმავლობაში 1955 წლის 9-11 ნოემბერს. პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა 1954 წელს ვარგასის თვითმკვლელობის შემდეგ წარმოქმნილი პოლიტიკური კრიზისის დროს.
ნერეუ რამოსი

ნერეუ რამოსი (; დ. 3 სექტემბერი, 1888, ლაჟისი, სანტა-კატარინა — გ. 16 ივნისი, 1958, სან-ჟოზე-დუს-პინიაისი, პარანა) — ბრაზილიელი პოლიტიკური მოღვაწე. ბრაზილიის პრეზიდენტი 1955–1956 და ვიცე-პრეზიდენტი 1947–1951 წლებში პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა 1954 წელს ვარგასის თვითმკვლელობის შემდეგ წარმოქმნილი პოლიტიკური კრიზისის დროს.
ჟანიუ კუადროსი

ჟანიუ და სილვა კუადროსი (; დ. 25 იანვარი, 1917, კამპუ-გრანდი, მატუ-გროსუ-დუ-სული — გ. 16 თებერვალი, 1992, სან-პაულუ) — ბრაზილიელი პოლიტიკური მოღვაწე. ბრაზილიის პრეზიდენტი 1961 წლის 31 იანვრიდან 25 აგვისტომდე.

განათლებით იურისტი. პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1950 წელს, როდესაც გახდა ქალაქ სან-პაულუს მუნიციპალიტეტის წევრი. 1954–1958 წლებში იყო სან-პაულუს შტატის გუბერნატორი, ხოლო შემდეგ კონგრესის დეპუტატი. 1961 წლის 31 იანვარს პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა. ატარებდა აშშ-საგან დამოუკიდებელ პოლიტიკას და ურთიერთობა აღადგინა სსრკ-სთან და კომუნისტურ რეჟიმის მქონე სხვა ქვეყნებთან. 1961 წლის 25 აგვისტოს გადადგა ტანამდებობიდან ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული მიზეზის გამო. მისი პოლიტიკური მემკვიდრე გახდა პასკოალ რანიერი, რომლის ორკვირიანი მმართველობის შემდეგ პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებს ჟუან გულარტი (1961–1964). 1964 წელს გულარტის დამხობის შემდეგ კუადროსს 10 წლით აეკრძალა პოლიტიკური საქმიანობა.

ჟანიუ კაუდროსი გარდაიცვალა 1992 წლის 16 თებერვალს.
ბრაზილიის დეპუტატთა პალატა

ბრაზილიის დეპუტატთა პალატა — ფედერალური საკანონმდებლო ორგანო და ბრაზილიის ეროვნული კონგრესის ქვედა პალატა. 2006 წლის არჩევნების მიხედვით კონგრესი შედგება 513 დეპუტატისგან, რომლებსაც ოთხი წლის ვადით, პროპორციული სისტემით ირჩევენ. პალატის დღევანდელი პრეზიდენტი არის დეპუტატი როდრიგო მაია (დემოკრატიული მოძრაობის პარტია, სან-პაულუს შტატი).
ტრამვაი სახელად სურვილი (1951 წლის ფილმი)

„ტრამვაი სახელად სურვილი“ — 1951 წლის რომანტიკული დრამა. ფილმი წარმოადგენს ტენესი უილიამსის 1947 წლის ამავე სახელწოდების მქონე პიესის ადაპტაციას. სცენარის ავტორები არიან ოსკარ სოლი და თავად უილიამსი, ხოლო რეჟისორი - ელია კაზანი, რომელმაც მანამდე ორიგინალი სპექტაკლი დადგა. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ვივიენ ლი, მარლონ ბრანდო, კიმ ჰანტერი და კარლ მოლდენი. ყველა მსახიობი, გარდა ვივიენ ლისა, აირჩიეს ბროდვეის თეატრიდან, სადაც ისინი ამ პიესას თამაშობდნენ, ხოლო ვივიენი ინგლისის თეატრში თამაშობდა. ფილმი სტუდია .-მა გამოუშვა.

შემადგენლობა
ვივიენ ლი - ბლანშ დიბუა
მარლონ ბრანდო - სტენლი კოვალსკი
კიმ ჰანტერი - სტელა კოვალსკი
კარლ მოლდენი - ჰაროლდ მიტჩელი
რუდი ბონდი - სტივ ჰაბელი
ნიკ დენისი - პაბლო გონსალესი
პეგ ჰილიასი - იუნის ჰაბელი
რაით კინგი - კოლექციონერი
რიჩარდ გერიკი - ექიმი

ჯილდოები
„ტრამვაი სახელად სურვილი“ არის პირველი ფილმი, რომელმაც ოთხი ნომინაციიდან სამი ოსკარი აიღო სამსახიობო კატეგორიაში: მხოლოდ მარლონ ბრანდომ ვერ მიიღო ჯილდო სტენლი კოვალსკის განსახიერებისათვის. ასევე ეს არის პირველი ფილმი, რომელმაც ერთდროულად მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი ქალისა და მამაკაცი მსახიობებისათვის მიიღო ოსკარი.

ოსკარი
საუკეთესო მსახიობი ქალი - ვივიენ ლი
საუკეთესო მსახიობი ქალი მეორეხარისხოვან როლში - კიმ ჰანტერი,
საუკეთესო მსახიობი კაცი მეორეხარისხოვან როლში - კარლ მოლდენი

სხვა ჯილდოები
ბაფტა საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში - ვივიენ ლი
ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მეორეხარისხოვან როლში: კიმ ჰანტერი
ანგოლა-საქართველოს ურთიერთობები

ანგოლა-საქართველოს ურთიერთობები — ესაა ანგოლასა და საქართველოს შორის განვითარებული საგარეო ურთიერთობები. ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობა დამყარდა 1997 წლის 10 მარტს. ანგოლა ურთიერთობებს აწარმოებს საქართველოსთან მოსკოვში არსებული საელჩოს მეშვეობით.

ანგოლის რესპუბლიკის ელჩები საქართველოში
რობერტო ლეალ რამოს მონტეირო (2004-2006).

სავაჭრო ბრუნვა
ბრაზილია-საქართველოს ურთიერთობები

ბრაზილია-საქართველოს ურთიერთობები — ბრაზილიასა და საქართველოს შორის განვითარებული საგარეო ურთიერთობები. ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობა დამყარდა 1993 წლის 28 აპრილს. ბრაზილია ურთიერთობებს აწარმოებს საქართველოსთან მოსკოვში არსებული საელჩოს მეშვეობით.

2013 წელს საქართველო-ბრაზილიას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების 20 წლისთავის აღსანიშნავად, ბრაზილიის ფოსტისა და ტელეგრაფის უწყებამ გამოუშვა საფოსტო მარკა.

საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩები ბრაზილიაში
ოთარ ბერძენიშვილი (აგვისტო, 2011 - 1 ოქტომბერი, 2016)
დავით სოლომონია (2016 - დღემდე)

ბრაზილიის რესპუბლიკის ელჩები საქართველოში
რეზიდენციით მოსკოვში
ტერეზა მარია მაჩადო (7 აგვისტო, 1997),
ჟოზე ვიეგას ფილიო (2001 - 2003)
კარლოს აუგუსტო სანტოს ნევესი (2004 - 2008)
კარლოს ანტონიო დე როსა პარანიოსი (22 აპრილი, 2008 - 2010)

რეზიდენციით თბილისში
კარლოს ალბერტო ლოპეს ასფორა (იანვარი, 2012-დღემდე)

განხორციელებული ვიზიტები და შეხვედრები
2010 წლის 18 თებერვალს თბილისში გაიმართა პოლიტიკური კონსულტაციები ბრაზილიის ფედერაციული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და საქართველოს სხვადასხვა უწყებების წარმომადგენლებს შორის.
2010 წლის 26 აპრილს, ბრაზილიის ფედერაციული რესპუბლიკის დედაქალაქ ბრაზილიაში გაიმართა პოლიტიკური კონსულტაციები საქართველოსა და ბრაზილიის საგარეო უწყებებს შორის. შეხვედრისას განხილულ იქნა საქართველო-ბრაზილიას შორის პოლიტიკური, ეკონომიკური და კულტურული ურთიერთობების განვითარების პერსპექტივები და ასევე განისაზღვრა თანამშრომლობის კონკრეტული სფეროები და მიმართულებები.

სავაჭრო ბრუნვა
ჟუან ფიგეირედუ

ჟოანუ ფიგეირედუ (; დ. 15 იანვარი, 1918, რიო-დე-ჟანეირო — გ. 24 დეკემბერი, 1999, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. ბრაზილიის პრეზიდენტი 1979–1985 წლებში. ერნესტუ გეიზელის პრეზიდენტობის დროს იყო საიდუმლო სამსახურის ხელმძღვანელი.

პორტუ-ალეგრის სამხედრო სკოლის დამთავრების შემდეგ მიიღო კაპიტნის (1944), ხოლო 1952 წელს მაიორის წოდება. მსახურობდა ბრაზილიის სამხედრო მისიაში პარაგვაიში (1955–1957).
ტანკრედუ ნევესი

ტანკრედუ ნევესი (; დ. 4 მარტი, 1910, სან-ჟუან-დელ-რეი, მინას-ჟერაისი — გ. 21 აპრილი, 1985, სან-პაულუ, სან-პაულუ) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი. ბრაზილიის არჩეული პრეზიდენტი. ოფიციალურად თანამდებობა დაიკავა 1985 წლის 15 მარტს, მაგრამ ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო საპრეზიდენტო ფიცი დადო ვიცე-პრეზიდენტმა ჟოზე სარნეიმ. გარდაიცვალა ერთი თვის შემდეგ, 1985 წლის 21 აპრილს.

კარიერა
1953–1954 – ბრაზილიის იუსტიციის მინისტრი
1961–1962 – ბრაზილიის პრემიერ-მინისტრი
1962 – ბრაზილიის ფინანსთა მინისტრი
1983 – 1984 – მინას-ჟერაისის გუბერნატორი
ართათამა I

ართათამა , ხურიტული სამეფოს, მითანის მეფე დაახ. ძვ. წ. 1470–1455 წლებში.

ატარებდა აქტიურ საგარეო პოლიტიკას. მისი მეფობისას საფუძველი ჩაეყარა მითანი-ეგვიპტის კეთილმეზობლურ ურთიერთობას, რაც განპირობებული იყო მათი საერთო მეტოქის – ხათის – გააქტიურებით. ურთიერთობა გამყარდა დინასტიური კავშირით: ართამამამ ერთ-ერთი თავისი ქალიშვილი მეუღლედ გაუგზავნა ეგვიპტის ფარაონს თუთმოს -ს.
ბუბის მონასტერი

ბუბის მონასტერი — საუკუნის ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, მონასტერი ნასოფლარ ბუბის სიახლოვეს, შოვიდან სამიოდე კილომეტრში. შემორჩენილია ეკლესიის კედლები. ძველი მონასტერი მდებარეობს ნასოფლარის დასავლეთით. 1970–იან წლებში აქ საძიებო სამუშაოები ჩაატარა ხელოვნებათმცოდნე მალაქია დვალმა და მოპოვებული მასალა მან ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმს გადასცა.
შეუბნის მონასტერი

შეუბნის მონასტერი – მონასტერი სოფელ შეუბანში, ონის მუნიციპალიტეტში. ეკლესია, რომელსაც „სინაწმინდას“ უწოდებენ, მდებარეობს მაღალ ტყიან სერზე. აქ, თქმულების მიხედვით, თამარ მეფის ერთი ნაწნავი ინახებოდა. ვარაუდობენ, რომ ტაძარი აიგო საუკუნეში. ის 1920–იან წლებში ნახევრად დაუნგრევიათ. დღეს ეკლესიის მხოლოდ კედლების ნაწილია შემორჩენილი.
საკაოს სამზიარის უდაბნო

საკაოს სამზიარის უდაბნო — მონასტერი სოფელ საკაოში, მდინარე საკაურას ხეობაში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდინარის მარცხენა მხარეს სამონასტრო ანსამბლის ნაშთებია. კომპლექსი „სამზიარის უდაბნოს“ სახელითაა ცნობილი. დანგრეულია მონასტრის ეკლესიაც, თუმცა, შემონახული ცნობის მიხედვით, ის ერთნავიანი შენობა იყო, რომელსაც სამხრეთით მიშენებული ჰქონდა სამწირველო, ხოლო დასავლეთით საქალებო. ნაშენები იყო თლილი ქვისა და კირისგან. ეკლესია შემკული იყო რამდენიმე ქანდაკებით და წარწერით.

ამავე სოფლის ზემოთ არის ქაშუეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. შემორჩენილია საუკუნით დათარიღებული ერთი ხატი. მონასტრის დაარსება ამავე საუკუნეს უნდა მივაკუთვნოთ.
ჩიბჩა-მუისკების ცივილიზაცია

ჩიბჩა-მუისკების ცივილიზაცია – კოლუმბამდელი ცივილიზაცია სამხრეთ ამერიკაში. ცივილიზაციის ცენტრი მდებარეობდა ბოგოტის ზეგანზე (თანამედროვე კოლუმბია). ამ რეგიონში ჩამოყალიბებული ცივილიზაცია (- სს.) გამოირჩეოდა სამეთუნეო საქმის მაღალი დონით, საფეიქრო საქმით, ქვანახშირის ამოღება-გამოყენებითა და ზურმუხტების დამუშავებით. ისივე, როგორც სხვა ამერიკულ ცივილიზაციებში, აქაც ადგილი ჰქონდა ქონებრივ უთანასწორობას, რამაც თავის ასახვა ჰპოვა რელიგიურ მითოლოგიაში: ღმერთი ჩიბჩაკუმი („ჩიბჩას ხალხის დასაყრდენი“) წარმოადგენდა უბრალო ხალხის მფარველს, ხოლო ღმერთი ბოჩიკა - დიდებულთა მფარველს.

ცალკეული მკვლევრები თვლიან, რომ ჩიბჩა-მუისკები ძველი ამერიკის ერთადერათი ხალხი იყო, რომელთაც შემოიღეს ფული, რომლის როლსაც ოქროსგან მოჭრილი პატარა დისკები ასრულებდა. უფრო ფრთხილი მეცნიერები თავის დასკვნებში მიიჩნევენ, რომ ეს დისკები წარმოადგენდნენ მაღალი მოთხოვნილების სამკაულებს, რომლებსაც სხვა საქონელზე ცვლიდნენ.

ჩიბჩა-მუისკების სახელმწიფოსთანაა დაკავშირებული ლეგენდა ზღაპრულად მდიდარი ქვეყნის - ელდორადოს შესახებ. პირველ ესპანელ კონკისტადორებს ადგილობრივი მაცხოვრებლები მოუყვნენ ერთ-ერთ ტომში ბელადის არჩევის რიტუალის შესახებ, როდესაც საზეიმოდ კურთხევის დღეს ბელადს ტანზე ნელსაცხებელს წაუსვამდნენ, შემდეგ კი ოქროს ფხვნილით დაფარავდნენ. თანატომელები ამ ოქროში ამოვლებულ ბელადს ძვირფასი ტახტრევანით მიიყვანდნენ რომელიღაც ტბამდე, სადაც იგი ჩამოიბანდა ოქროს ფხვნილს, პროცესიის მონაწილენი კი ტბაში ისროდნენ ოქროს ნივთებსა და ძვირფას ქვებს. ჩიბჩა-მუისკების სახელმწიფოს არსებობის მანძილზე, მრავალი ასეთი ცერემონიალი უნდა ჩატარებულიყო. ასე აღმოცენდა ლეგენდა უცნობი ქვეყნის - ელდორადოსა და მისი უსაზღვრო სიმდიდრის შესახებ.
გოიანია

გოიანია (პორტ. ) — ქალაქი ბრაზილიაში, გოიასის შტატის უმსხვილესი ქალაქი და დედაქალაქი. მოსახლეობის მხრივ ქალაქი მეორეა ცენტრალურ-დასავლეთ ბრაზილიის რეგიონში და მეცამეტე ქვეყნის მასშტაბით.

ქალაქის მშენებლობა წინასწარაა დაგეგმარებული და აშენდა 1933 წელს, გუბერნატორ პედრო ლუდოვიკოს მიერ, როგორც შტატის დედაქალაქი და ადმინისტრაციული ცენტრი. გოიანიას გააჩნია ყველაზე დიდი მწვანე არეალი ერთ სულ მოსახლეზე გაანგარიშებით მთელ ბრაზილიაში და ამ მხრივ მსოფლიოში მეორეა კანადის ქალაქ ედმონტონის შემდეგ.
ბუკეფალი

ბუკეფალი, ბუცეფალი ( – ხარისთავა) — ალექსანდრე მაკედონელის მიერ გახედნილი ლეგენდარული ცხენი. გადმოცემის თანახმად, მაკედონიის მეფე ფილიპემ იყიდა დიდებული ცხენი – ბუკეფალი. მისი შეკაზმვა ვერავინ შეძლო, მაშინ 15 წლის ალექსანდრე მივიდა ცხენთან, იგი მზისკენ მიაბრუნა, რადგან შეამჩნია, რომ ცხენს საკუთარი ჩრდილის ეშინოდა, დააწყნარა და დაიმორჩილა. მეფემაც უსახსოვრა ალექსანდრეს ეს ცხენი. მოუკლეს ინდოეთში ლაშქრობის დროს. ალექსანდრემ დიდი პატივით დაასაფლავა ცხენი და მის პატივსაცემად მდინარე ჰიდასპესის დასავლეთ სანაპიროზე დააარსა ქალაქი ბუკეფალა (სავარაუდოდ ახლანდელი პინდი).