iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი

საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი — საპატიო წოდება, რომელსაც ანიჭებდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმი და წარმოადგენდა სახელმწიფოსა და საზოგადოების მიერ წარჩინებული მოქალაქეების ღვაწლის აღიარების ერთ-ერთ ფორმას. დაარსდა 1936 წლის 27 მაისს. ენიჭებოდა განსაკუთრებით გამორჩეულ ხელოვნების (თეატრის, მუსიკის, კინოს, ცირკის და სხვა შემოქმედებითი სფეროს) მუშაკებს მაღალი ოსტატობისთვის, რათა ხელი შეწყობოდა ხელოვნების განვითარებას. აღიარების მომდევნო ხარისხი იყო „საქართველოს სსრ სახალხო არტისტის“, შემდეგი კი - „სსრკ სახალხო არტისტის“ წოდება.

1919 წლიდან 1936 წლის ბრძანებულებამდე ენიჭებოდა „რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის“ წოდება, რომელსაც რესპუბლიკების განათლების სახალხო კომისარიატის კოლეგიები ანიჭებდა განათლების სახალხო კომისრების, საოლქო და სამხარეო საბჭოების აღმასრულებელი კომიტეტების ბრძანებით.

1940 წლის 25 აპრილის „საქართველოს სსრ საპატიო წოდებათა შესახებ“ დებულებით (დ პუნქტი) შეიცვალა წოდების ფორმულირება და საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტის წოდება ენიჭებოდათ:

პირველად საპატიო წოდებით, 1924 წელს დაჯილდოვდა ალი აბასოვი, თეატრის მსახიობი. ბოლოს საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტის წოდება გაიცა 1990 წელს.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ „საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტის“ წოდება შეიცვალა „საქართველოს დამსახურებული არტისტის“ წოდებით, ხოლო საქართველოს რესპუბლიკის მოქალაქეების დამსახურების გათვალისწინებით, ჯილდოს მფლობელებს შეუნარჩუნდა ყოფილი სსრკ და საქართველოს სსრ სახელმწიფო ჯილდოები, ასევე უფლებები და მოვალეობები, რომელსაც ითვალისწინებდა ყოფილი სსრკ და საქართველოს სსრ კანონმდებლობა.
ნინო ნანობაშვილი

ნინო ნანობაშვილი (დ. 4 დეკემბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1981 წელს იყო თბილისის №5 კლინიკური საავადმყოფოს ექიმი–ინტერნი. 1985–1987 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ცენტრალური სამეცნიერო–კვლევითი ლაბორატორიის ელექტრო–ფიზიოლოგიის განყოფილების უმცროს მეცნიერ–თანამშრომლად. 1987–1991 წლებში 29–ე პოლიკლინიკის თერაპიული განყოფილების გამგედ. 1991 წლიდან №1 სამკურნალო პროფილაქტიკური ცენტრის მოზრდილთა განყოფილების ექიმ–თერაპევტად. 1992 წლიდან ჩინური მედიცინის ინსტიტუტის პათოფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტი. ავტორია 10 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება კარდიოლოგიურ, თერაპიულ, ეპიდემიოლოგიურ, რეანიმატოლოგიურ, ბიოქიმიურ პრობლემებს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის შეკუმშვის ფაზური სტრუქტურისა და მიოკარდიუმის ენერგეტიკული მეტაბოლიზმის ცვლილებები ჰემორაგიული შოკის დროს ექსპერიმენტში.“
ნათელა ბასიშვილი

ნათელა ბასიშვილი (დ. 29 სექტემბერი, 1946, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1969–1970 წლებში იყო ცხინვალის საავადმყოფოს თერაპევტი. 1970–1972 წლებში მოსკოვის კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ორდინატორი. 1972–1975 წლებში ამავე ინსტიტუტის ასპირანტი. 1977 წელს იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის ასპირანტი და ამავე კათედრის დოცენტი. თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სინდრომული დიაგნოსტიკის კათედრის ასოცირებული პროფესორი. ავტორია 41 სამეცნიერო ნაშრომისა კარდიოლოგიის აქტიურ პრობლემებზე.

1976 წელს მოსკოვის კარდიოლოგიის ინსტიტუტში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ცენტრალური და რეგიონალური ჰემოდინამიკის მაჩვენებლები არტერიული ჰიპერტონიის დროს სხვადასხვა ჰიპოტენზიური საშულებებით მკურნალობის ფონზე.“
ლელა ბაქანიძე

ლელა ბაქანიძე (დ. 9 ოქტომბერი, 1957) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

1979–1988 წლებში იყო შავი ჭირის საწინააღმდეგო საქართველოს სადგურის განსაკუთრებით საშიში ვირუსული ინფექციების ლაბორატორიის ექიმი–ვირუსოლოგი. 1988–1992 წლებში ამავე სადგურის ექიმი–ვირუსოლოგი. 1992–1998 წლებში დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის ელ. მიკროსკოპის ლაბორატორიის გამგე. 1998 წლიდან ამავე ცენტრის საინფორმაციო ცენრტის გამგე. ავტორია 16 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ვირუსების სტრუქტურას და მორფოლოგენეზს. დასტამბული აქვს ერთი მონოგრაფია.

1988 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ზოგიერთი ტოგა და რეტროვირუსის სტრუქტურა და მორფოგენეზი და შერეული ინფექციების პირობები.“
ნინო ბაქანიძე

ნინო ბაქანიძე (დ. 29 ოქტომბერი, 1960) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1984–1987 წლებში იყო აკად. მ.წინამძღვრიშვილიოს სახელობის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი. 1987–1989 წლებში აკადემიკოს ე.ფიფიას სახელობის ამიერკავკასიის რკინიგზის საავადმყოფოს ექიმი–კარდიოლოგი.1997 წლიდან რკინიგზის დეპარტამენტისა და მეცნიერებათა აკადემიის სხივური და ინტერვენციული დიაგნოსტიკის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკური განყოფილების ექიმი თერაპევტი. ავტორია 7 სამეცნიერო ნაშრომის. ექიმი–თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1995 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ლიპიდების ზეჟანგური ჟანგვის თავისებურებანი სისხლის მიმოქცევის უკმარისობით გართულებულუ იშემიური დაავადების დროს.“
გოგი ბატიაშვილი

გოგი ბატიაშვილი (დ. 4 აპრილი, 1944, წინანდალი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1967–1968 წლებში იყო ახმეტის რაიონის სოფელ ქისტაურის სასოფლო ამბულატორიის გამგე. 1968–1987 წლებში აკადემიკოს მ.წინამძღვრიშვილის სახელობის კლინიკური და ექსპერიმენტული კარდიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1987–1994 წლებში უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1994 წლიდან წამყვანი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 30 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება სამამულო და უცხოური პრეპარატების კლინიკურ და ექსპერიმენტულ აპრობაციას. ეკუთვნის ერთი საავტორო უფლება.

1985 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მცენარეული ციტოქრომი გავლენა მიოკარდიუმის შეკუმშვად ფუნქციასა და ენერგეტიკულ ცვლაზე გულის სხვადასხვა ექსპერიმენტული პათოლოგიების დროს.“
არჩილ ბაქრაძე

არჩილ ბაქრაძე (დ. 28 იანვარი, 1959, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1985-1987 წლებში იყო ქირურგიის ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი, უმცროსი და უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1988-1995 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამედიცინო სექსოლოგიის კათედრის დამაარსებელი და გამგე. 1989-1996 წლებში სექსოპათოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის დირექტორი. 1996 წლიდან „ლიგა“–ს გენერალური დირექტორი. ავტორია 48 სამეცნიერო ნაშრომის სექსუალური მოშლილობის მკურნალობის პრობლემებზე. არის ექიმი-სექსოპათოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „არტერიული იმპოტენციის სადიაგნოსტიკო და სამკურნალო მეთოდების ჰემოდინამიკური შეფასება“.
მაგული ბაქრაძე

მაგული ბაქრაძე (დ. 13 ივლისი, 1939, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1960–1961 წლებში იყო ბორჯომის სანატორიუმ „ლიკანის“ ექიმი. 1961–1967 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს მეანობა-გინეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის მეან-გინეკოლოგი. 1967–1977 ამავე ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი 1977 წლიდან არის აკად. კ. ჩაჩავას სახელობის პერინატალური მედიცინისა და მეანობა-გინეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. არის ავტორი 64 სამეცნიერო ნაშრომისა, გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია.

1960 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჩასახვის საწინააღმდეგო ახალი პრეპარატის „ტრაცეპტონის“ ექსპერიმენტული და კლინიკური შესწავლა.“
გურამ ბაქრაძე

გურამ ბაქრაძე (დ. 1 იანვარი, 1935, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.

1959–1961 წლებში იყო სამხედრო ნაწილის ექიმი უნგრეთში. 1961–1969 წლებში თბილისის ტრავმატოლოგიის და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1969–1973 წლებში ქ.ალჟირის საუნივერსიტეტო ჰოსპიტალში ორთოპედიის კათედრის ასისტენტი. 1973–1979 წლებში თბილისის ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1979–1982 ალჟირში ქალაქის საავადმყოფოს განყოფილების გამგე. 1982–1987 წლებში ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1987 წლიდან სამედიცინო აკადემიის კათედრის დოცენტი და კურსის ხელმძღვანელი. ავტორია 30 სამეცნიერო ნაშრომის ტრავმატოლოგიის და ორთოპედიის აქტუალურ საკითხებზე. ეწევა სამეცნიერო–პრაქტიკულ და პედაგოგიურ მუშაობას, კითხულობს ლექციების კურსს აკადემიისა და საერო სამედიცინო სტუდენტებისათვის.

1968 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „რეგიონალური სისხლის მიმოქცევის მოშლის მნიშვნელობა ტრავმული შოკის შექცევადობისათვის.“
დიანა ბაღათურია

დიანა ბაღათურია (დ. 11 აგვისტო, 1958, ახალციხე) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1982–1984 წლებში იყო თბილისის №1 საავადმყოფოს ზოგადი რეანიმაციის განყოფილების ექიმი–რეანიმატოლოგი. 1984–1986 წლებში მუშაობდა მოსკოვის ბაკულევის სახელობის გულ–სისხლძარღვთა ქირურგიის ინსტიტუტში. 1986–1990 წლებში ამავე ინსტიტუტში გაიარა მიზნობრივი, დასწრებული ასპირანტურის კურსი კარდიოლოგიის პროფილით. 1990–1992 წლებში იყო თბილისის კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1992 წლიდან ამავე ინსტიტუტის დიაგნოსტიკის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 21 სამეცნიერო ნაშრომის.

1990 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პარკუჭთა შუა ძგიდის დეფექტების ანატომო–ჰემოდინამიკური დიაგნოსტიკა ორგანზომილებიანი ექოკარდიოგრაფიით და დოპერექოკარდიოგრაფიით ერთ წლამდე ასაკის ბავშვებში.“
ლამარა ბაღათურია

ლამარა ბაღათურია (დ. 7 ნოემბერი, 1936, სენაკი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1961 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1962–1969 წლებში იყო გარდაბნის რაიონის ნევროპათოლოგი. 1969–1971 წლებში კლინიკური ორდინატურის კურსი გაიარა საკავშირო სამედიცინო აკადემიის მოსკოვის ნევროლოგიის ინსტიტუტში. 1971 წლიდან იყო საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს კლინიკური და ექსპერიმენტული სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ექიმი–ნერვოპათოლოგი. ავტორია 34 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ახალგაზრდა ასაკის ავადმყოფთა გულის ქრონიკული იშემიური დაავადებების დროს ჩატარებული რეონცელოგრაფიულ და ელექტროენცეფალოგრაფიულ გამოკვლევებს.

1990 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თავის ტვინის სისხლით მომარაგების უკმარისობის ნაადრევი გამოვლინება გულის იშემიური დაავადების ქრონიკული ფორმების მქონე ახალგაზრდა ავადმყოფებში.“
ალექსანდრე ბაჩიაშვილი

ალექსანდრე ბაჩიაშვილი (დ. 28 ივლისი, 1949, თელავი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი, 2005 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი.

1978-1991 წლებში იყო მოსკოვის საკავშირო ონკოლოგიის სამეცნიერო ცენტრის მუცლის ქირურგიის განყოფილების უმცროსი, უფროსი და წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992-2006 წლებში თბილისის სამედიცინო აკადემიის ქირურგიის კათედრის პროფესორი. 1994-1998 წლებში რესპუბლიკის მთავარი ქირურგი. 1995-2006 წლებში სამედიცინო აკადემიის კლინიკის დირექტორი. არის 55 სამეცნიერო ნაშრომის, ერთი გამოგონების და ორი სასარგებლო მოდელის ავტორი.

1989 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „არაორგანული სიმსივნეების კომპლექსური დიაგნოსტიკა და მკურნალობა.“

ჯილდოები
გრიგოლ მუხაძის სახელობის მედალი
ალექსანდრე ბახუტაშვილი

ალექსანდრე ბახუტაშვილი (დ. 21 მარტი, 1961, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1983 წელს დაამთავრა მოსკოვის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1983 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1991 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ბიომედიცინის განყოფილების გამგე. ავტორია 46 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება იმუნომამოდულირებელი პრეპარატების მოქმედების მექანიზმების შესწავლასა და სხვა პრობლემებს.

1986 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პრეპარატ პლაფერონის იმუნომამოდულირებელი მოქმედება.“

1991 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „პრეპარატ პლაფერონის იმუნომამოდულირებელი მოქმედება ექსპერიმენტსა და კლინიკაში.“
ნინო ბეჟიტაშვილი

ნინო ბეჟიტაშვილი (დ. 16 თებერვალი, 1947, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1975–1977 წლებში იყო თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1977–1986 წლებში პათოფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტი, უფროსი მასწავლებელი. 1986 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 31 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ონკოლოგიის, მიკროცირკულაციის, ქიმიოთერაპიის პრობლემებს. ხელმძღვანელობს სტუდენტთა და ასპირანტთა სამეცნიერო მუშაობას. ეკუთვნის „საჭმლის მომნელებელი სისტემის პათოფიზიოლოგიის“ მეთოდური მითითება.

1980 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — მ„იკროცირკულაციის ცვლილებები სიმსივნესა და ინტაქტურ ქსოვილებში სიმსივნეების პროგრესიისა და რეგრესიის პროცესში ქიმიოთერაპიული საშუალებების გამოყენების ფონზე.“
თინა ბერაძე

თინა ბერაძე (დ. 16 მარტი, 1936, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1962 წელს იყო ჰოსპიტალური პედიატრიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1972–1996 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1996 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 28 სამეცნიერო ნაშრომის, ბავშვთა რევმატოლოგიის აქტუალური საკითხების შესახებ.

1975 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ლეიკოციტების ფუნქციური აქტივობის განსაზღვრა რევმატიზმის დროს მკურნალობასთან დაკავშირებით.“
ირაკლი ბერიძე

ირაკლი ბერიძე (დ. 1954) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1978 წელს დაამთავრა კალინინის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1978–1982 წლებში იყო ქ.ჩერეპოვეცის ქალაქის საავადმყოფოს ქირურგი. 1982–1984 წლებში ლენინგრადის სან. ჰიგიენის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ჰოსპიტალური ქირურგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1985–1996 წლებში თბილისის ეგ. ფიფიას სახელობის რკინიგზის საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ექიმი–ორდინატორი. 1996 წლიდან სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის სხივური და ინტერვენციული დიაგნოსტიკის ინსტიტუტის კლინიკური განყოფილების ხელმძღვანელი. ავტორია 27 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ღვიძლის და პანკრეასის ქირურგიული პათოლოგიების დიაგნოსტიკასა და მკურნალობას.

1996 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მუცლის ღრუს ექინოკოკოზის დიაგნოსტიკა და მკურნალობა.“
ნუნუ ბერიძე

ნუნუ ბერაძე (დ. 1 აგვისტო, 1949, ფოთი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1972 წელს დაამთავრა ლენინგრადის ი.პავლოვის სახელობის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1972–1978 წლებში იყო თბილისის 26–ე პოლიკლინიკის უბნის თერაპევტი. 1978–1986 წლებში საქართველოს სსრ ჯანდაცვის სამინისტროს თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ენდოკრინოლოგიური განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1986 წლიდან კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ნივთიერებათა ცვლის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 30 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება შაქრიანი დიაბეტის, ათეროსკლეროზის და ჰიპერტენზიის რისკის ჯგუფების გამოვლენას ჯანმრთელ მოსახლეობაში, სიმსუქნისა და ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებების პრობლემებს, ორსულთა დიაბეტს.

1985 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ინსულინის, გლუკოზის, თავისუფალი ცხიმოვანი მჟავების და ტრიგლიცედების დონე სხვადასხვა ტიპის სიმსუქნის დროს.“
თემურ ფალავანდიშვილი

თემურ ფალავანდიშვილი — (დ. 26 მაისი, 1940, თბილისი - გ. 6 აპრილი, 2026) — ქართველი კინორეჟისორი, სცენარისტი, საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1940 წლის 26 მაისს თბილისში. 1965 წელს დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. იმავე წლიდან მუშაობა დაიწყო კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“ რეჟისორად. 1992-1994 წლებში იყო სახელმწიფო კინოკონცერნის ვიცე-პრეზიდენტი, 1994-2000 წლებში — სს „ქართული ფილმის“ დირექტორი, 2000-2007 წლებში კი — დირექტორის მოადგილე.

თემურ ფალავანდიშვილი აქტიურ პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში. დამდგმელი რეჟისორია ფილმების: „მიმინო“ (1965), „ჩამავალი მზე“ (1970), „გოგონა და ჯარისკაცი“ (1970), „მზე შემოდგომისა“ (1973) „რაჭა ჩემო სიყვარულო“ (1977), „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ (1990) და სხვა. სცენარის ავტორია ფილმების: „ჩამავალი მზე“ (1970), „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ (1990).

ფილმოგრაფია
დამდგმელი რეჟისორი
1965 — „მიმინო“ (მოკლემეტრაჟიანი)
1970 — „ჩამავალი მზე“
1970 — „გოგონა და ჯარისკაცი“ (მოკლემეტრაჟიანი)
1973 — „მზე შემოდგომისა“
1975 — „მოხეტიალე რაინდები“
1972 — „თეთრი ქვები“
1974 — „წყარო გზის პირას“ (კინონოველა)
1977 — „რაჭა ჩემო სიყვარულო“
1980 — „წერილები ბამიდან“
1983 — „ჯადოსნური ღამე“
1986 — „ახალი არკადია“
1990 — „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“

სცენარის ავტორი
1970 — „ჩამავალი მზე“
1990 — „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“
შელიხოვის ყურე

შელიხოვის ყურე — ყურე ოხოტის ზღვაში, აზიის კონტინენტურ სანაპიროსა და კამჩატკის ნახევარკუნძულს შორის. მოქცეულია რუსეთის ფარგლებში. სიგრძე 650 კმ, შესასვლელის სიგანე 130 კმ, უდიდესი სიგანე 300 კმ, სიღრმე 350 მ. ნაპირები უპირატესად კლდოვანი და ფლატოვანია, სამხრეთ-აღმოსავლეთში დაბალია. ჩრდილოეთ ნაწილში ტაიგონოსის ნახევარკუნძულით იყოფა გიჟიგის (დასავლეთით) და პენჟინის (აღმოსავლეთით) უბეებად. სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს იამის უბე და იამის პატარა კუნძულები. მოქცევები არასწორი ნახევარდღიურია (სიმაღლე 12,9 მ-მდე პენჟინის ყურეში). დეკემბრიდან მაისამდე დაფარულია ყინულით. ჩაედინება მრავალი მდინარე, მ.შ. პენჟინა, გიჟიგა, იამა. ყურეში იჭერენ ქაშაყს, პალტუსს, ნავაგას, კამბალას და სხვ. სახელი ეწოდება მეზღვაურ გრიგოლ შელიხოვის პატივსაცემად.
გიჟიგის უბე

გიჟიგის უბე — შელიხოვის ყურის შიდა ნაწილი, ოხოტის ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაპირებთან (რუსეთი). ხმელეთზე შეჭრილია 148 კმ-ით, ტაიგონოსის ნახევარკუნძულსა და კონტინენტს შორის. სიგანე შესასვლელში 260 კმ, ჩრდილოეთში 30–40 კმ. წლის უდიდეს დროს ყინულითაა დაფარული. ფიქსირდება ქვეყანაში ერთ-ერთი უდიდესი მოქცევა (არასწორი დღიური) — 9,6 მ-მდე. გიჟიგის უბეში ჩაედინება მდინარე გიჟიგა.
გიჟიგა

გიჟიგა — მდინარე რუსეთში, მაგადანის ოლქში. ჩაედინება გიჟიგის უბის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში (ოხოტის ზღვა). ზემო წელზე მთის მდინარის თვისებები აქვს და რამდენიმე ჭორომს წარმოქმნის. ქვემო წელზე, შესართავიდან 20 კმ-ზე, მდინარე ტუნდრიდან გამოდის და მისი ხეობა დაფარულია დაბალი ხეების რაყებით. მდიდარია თევზით, რომელიც მასში ზაფხულში შედის. მდინარეზე მდებარეობდა დაბა გიჟიგინსკი.
გურამ ბექაია

გურამ ბექაია (დ. 28 ოქტომბერი, 1929, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1954–1957 წლებში იყო ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1957–1961 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი.
1961–1973 წლებში სწავლული მდივანი. 1973–1981 წლებში უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1981–1999 წლებში დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 1999 წლიდან არის ამავე ინსტიტუტის დირექტორი.

1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ტონური და გეტანური ნეირომოტორული გართულების ფუნქციური თავისებურებანი", დაიცვა 1959 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა -"ნათხემის როლი თავის ტვინის ინტეგრაციულ მოქმედებაში.“

ჯილდოები
2022 - თბილისის საპატიო მოქალაქე
1999 - ღირსების ორდენი
პენჟინა

პენჟინა — მდინარე რუსეთში, კამჩატკის მხარეში. სიგრძე 713 კმ, აუზის ფართობი 73,5 ათ. კმ². სათავეს იღებს კოლიმის მთიანეთზე, ზემო წელზე მიედინება ღრმა ხეობაში, ქვემოთ — მთათაშორის ქვაბულში, ჩაედინება პენჟინის უბეში (ოხოტის ზღვა). იკვებება შერეულად, ჭარბობს თოვლის წყლები. წყლის საშუალო მრავალწლოვანი ხარჯი დაახლ. 680 მ³/წმ. იყინება ნოემბერში, ლღვება მაისში – ივნისის დასაწყისში. ძირითადი შენაკადებია: შაიბოვეემი, კონდირევა, ოკლანი (მარჯვენა), აიანკა, ჩორნაია, ბელაია/პალმატკინა (მარცხენა). დასაცურებელი და სანაოსნოა.
კახა ბესელია

კახა ბესელია (დ. 3 თებერვალი, 1962, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1984–1991 წლებში იყო მოსკოვის ბაკულევის სახელობის გულ–სისხლძარღვთა ქირურგიის ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი. 1992 წლიდან ქირურგიის ინსტიტუტის გულის ქირურგიის განყოფილების მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება იშემიური დაავადების ქირურგიულ მკურნალობას.

1991 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის უკმარისობით გართულებული გულის იშემიური დაავადების ქირურგიული მკურნალობის შედეგები.“
თინათინ ბიგვავა

თინათინ ბიგვავა (დ. 10 დეკემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1977–1978 წლებში იყო ბორჯომის ექიმი–პედიატრი. 1978–1982 წლებში დედათა და ბავშვთა სამკურნალო პროფილაქტიკური დახმარების სამმართველოს უფროსი ინსპექტორი. 1982 წლიდან პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ახალშობილთა ფიზიოლოგიისა და პათოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 8 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ახალშობილთა ფიზიოლოგიისა და პათოლოგიის საკითხებს, სიკვდილიანობის ჩათვლით.

1997 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — ნ„ეონატალური სიკვდილიანობის თავისებურებანი ქ. თბილისში.“
ნინო ბისეიშვილი

ნინო ბისეიშვილი (დ. 7 მარტი, 1952, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტი.

1974–1976 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიული სტომატოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1976–1979 წლებში გლდანის სპორტული სკოლა–ინტერნატის ექიმი–სტომატოლოგი. 1979 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიული სტომატოლოგიის კათედრის ასისტენტი და 1994 წლიდან ფირმა „უნიდენტის“ ექიმი–სტომატოლოგია. ავტორია 23 სამეცნიერო ნაშრომის, რომელიც ეხება პროდონტილიგიის აქტუალურ საკითხებს.

1990 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სისხლის ფორმიანი ელემენტების მორფო–ცოტოქიმიური ცვლილებები პაროდონტიტით თანდართულ ქრონიკული ალკოჰოლიზმით დაავადებულებში დაიცვა.“
ბელაია (პენჟინის შენაკადი)

ბელაია (; მდ. ესოვეემის შერთვამდე — პალმატკინა) — მდინარე რუსეთში, კამჩატკის მხარეში, მდ. პენჟინის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 304 კმ, აუზის ფართობი 13 800 კმ². სათავეს იღებს კორიაკთა მთიანეთზე, მიედინება პარაპოლის ბარში, პენჟინის ქედის გასწვრივ, რომელსაც შესართავთან ახლოს კვეთს. იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით.
მარინე ბოგველიშვილი

მარინე ბოგველიშვილი (დ. 18 აპრილი, 1949, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1972–1973 წლებში იყო თელავისა და რუსთავის სასწრაფო დახმარების ექიმი. 1973–1975 წლებში ჰემატოლოგიისა და ტრანსფუზიოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი. 1975–1985 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1985 წლიდან უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1996 წლიდან კი ამავე ინსტიტუტის კლინიკურ–დისპანსერული სამეცნიერო განყოფილების წამყვანი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 53 სამეცნიერო ნაშრომის კლინიკური და ექსპერიმენტული ჰემოსტაზიოლოგიის საკითხებზე. გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია. 1994–1996 წლებში სამეცნიერო–პრაქტიკულ ხელმძღვანელობას უწევდა კლინიკურ ორდინატორებს.

1980 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა „ჰეპატო–ლიენური სისტემის როლი თრომბოციტოპიების რეგულაციის მექანიზმში.“

1993 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მედიკო–სოციალური რეაბილიტაცია, პროგნოზი და სიცოცხლის ხანგრძლივობა მიელოპიოლიფერაციული დაავადებების დროს.“
მანანა ბოკუჩავა

მანანა ბოკუჩავა (დ. 30 მაისი, 1950, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1973–1996 წლებში იყო ფსიქიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი, უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1989 წლიდან დიპლომის შემდგომი განათლების სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის ასისტენტი. 1994 წლიდან – დოცენტი, 1995 წლიდან ამავე აკადემიის ფსიქიატრიის კურსის ხელმძღვანელი. 1997 წლიდან კლინიკური განყოფილების მეცნიერ–ხელმძღვანელი. ავტორია 25 სამეცნიერო ნაშრომის; არის კლინიკური განყოფილების სამეცნიერო ხელმძღვანელი, კონსულტაციებს უწევს ავადმყოფებს.

1986 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მანიაკალური შეტევებით მიმდინარე შიზოფრენიის კლინიკური თავისებურებები.“
ნუგზარ ბოლქვაძე

ნუგზარ ბოლქვაძე (დ. 5 ოქტომბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.

1987–1999 წლებში იყო პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ლაბორანტი, უფროსი ლაბორანტი, მეცნიერ–თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. დღემდე აღნიშნული ინსტიტუტის თანამშრომელია. 1999 წლიდან ულტრასონოგრაფიის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორი. ავტორია 28 სამეცნიერო ნაშრომის ბავშვთა ასაკის ანემიებზე. გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფია: „ერითრონის ასაკობრივი თავისებურებანი ნორმასა და პათოლოგიური მდგომარეობების დროს.“

1994 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ცენტრალურ–ნერვული სისტემის დაზიანების გენებში ტვინის საწინააღმდეგო ანტისხეულების როლი ახალშობილთა ჰომოლიზური დაავადების დროს.“