iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1160

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1160 მიღებულია 1998 წლის 31 მარტს. კოსოვოში შექმნილი მდგომარეობის გათვალისწინებით, საბჭომ გაეროს წესდების მეშვიდე თავის შესაბამისად მოქმედებით დააწესა იარაღის ემბარგო და ეკონომიკური სანქციები იუგოსლავიის ფედერაციულ რესპუბლიკაზე, იმ იმედით, რომ მთავრობა შეწყვეტდა გადამეტებული ძალის გამოყენებას.

ზოგიერთმა ქვეყანამ თქვა, რომ უნდა დაწესებულიყო
ყოვლისმომცველი იარაღის ემბარგო კოსოვოს, სერბიასა და მონტენეგროზ. უშიშროების საბჭომ გააკრიტიკა სერბული პოლიციის მიერ მშვიდობიანი დემონსტრანტების მიმართ გამოყენებული ძალადობა და კოსოვოს განმათავისუფლებელი არმიის ტერორისტული აქტები.

იუგოსლავიას მოუწოდეს კონფლიქტის პოლიტიკური გზით მოგვარებისკენ, ხოლო კოსოველ ალბანელებს კი ყველა ტერორისტული ქმედების გმობისა და მიზნების მშვიდობიანი საშუალებებით მიღწევისკენ.

განაცხადეს, რომ შემდგომი ძალადობის თავიდან აცილების ერთადერთი გზა იყო კოსოველი ალბანური თემისთვის ნამდვილი პოლიტიკური პროცესის, მნიშვნელოვანი ავტონომიისა და თვითგამორკვევის შესაძლებლობის მიცემა.

მეშვიდე თავზე დაყრდნობით, საბჭომ დააწესა იარაღის ემბარგო სერბიასა და მონტენეგროზე და შექმნა კომიტეტი მისი განხორციელების მონიტორინგისა და გაუმჯობესების წინადადებებისთვის.

ღონისძიებები გადაისინჯებოდა იმ შემთხვევაში, თუ გენერალური მდივნის კოფი ანანის, უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ევროპული ორგანიზაციის, საკონტაქტო ჯგუფისა და ევროკავშირის მოხსენებებიდან გამოჩნდებოდა, რომ სერბია და მონტენეგრო დაიწყებდნენ დიალოგს, გაიყვანდნენ საპოლიციო ძალებს, დაუშვებდნენ ჰუმანიტარული დახმარების ორგანიზაციებს და მიიღებდნენ გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატისა და ეუთო-ს მისიებს რეგიონში.

რეზოლუცია დასრულდა ტრიბუნალის პროკურორისთვის ადამიანის უფლებათა დარღვევებზე ინფორმაციის შეგროვების მოთხოვნით და განაცხადით, რომ კონსტრუქციული პროგრესის არარსებობის შემთხვევაში დამატებითი ღონისძიებები იქნებოდა გამოყენებული. იარაღის ემბარგო გაუქმდა რეზოლუცია 1367-ით (2001).

რეზოლუცია 1160 დამტკიცდა 14 ხმით, არცერთი წინააღმდეგის გარეშე, ჩინეთმა კი თავი შეიკავა.

შედეგები
კოსოვოს შემოწმების მისია ცდილობდა რეზოლუცია 1160-თან შესაბამისობის დადასტურებას. თუმცა რეზოლუცია უგულებელყოფილი იქნა: 31 მარტს ბელგრადს ეკონომიკური სანქციები დაეკისრა და კლინტონმა შეერთებულ შტატებში იუგოსლავიის აქტივები შეზღუდა. მიუხედავად ამისა, გაზაფხულსა და ზაფხულზე სისხლისღვრა გაძლიერდა და მეოთხედი მილიონი ალბანელიდროებით უსახლკარო დარჩა.

შემდგომ ნატომ ძალის გამოყენებით ჩარევა გადაწყვიტა.
აგრეთვე იხილეთ
იუგოსლავიის დაშლა
კოსოვოს ომი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 891

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 891 მიიღეს 1993 წლის 20 დეკემბერს. საბჭომ დაადასტურა ადრე მიღებული 849 (1993), 854 (1993), 858 (1993) და 881 (1993) რეზოლუციები და განიხილა გენერალური მდივნის მოხსენება საქართველოში არსებული ვითარების შესახებ. წინამდებარე დოკუმენტით უშიშროების საბჭომ 1994 წლის 31 იანვრამდე გააგრძელა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1723

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1723 — ერთხმად მიღებული 2006 წლის 28 ნოემბერს. ერაყთან დაკავშირებულ წინა რეზოლუციებზე დაყრდნობით, საბჭომ მრავალეროვნული ძალების მანდატი 2007 წლის ბოლომდე გაახანგრძლივა.

რეზოლუცია, რომლის ინიციატორები დანია, იაპონია, სლოვაკეთი, გაერთიანებული სამეფო და აშშ გახდნენ, ერაყის პრემიერ-მინისტრმა ნური ალ-მალიქმა მოითხოვა წერილით, რომელიც რეზოლუციას დანართის სახით ერთვის, ერთობლიად სახელმწიფო მდივნის კონდოლიზა რაისის წერილთან — ძალების გაგრძელების მზაობის დამადასტურებელ.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში უშიშროების საბჭოს წევრებმა მიესალმნენ ეროვნული ერთიანობის მთავრობის ჩამოყალიბებას, ასევე ერაყული ძალების გადამზადებაში მიღწეულ პროგრესსა და მუსანასა და ზი-ყარის პროვინციებში უსაფრთხოების ძალებზე პასუხისმგებლობის გადაცემას. ტექსტში აღიარებულ იქნა ერაყის მთავრობის ძალისხმევა ერთიანი და დემოკრატიული ერაყის შექმნისკენ ადამიანის უფლებების დაცვით; სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვნად ითვლებოდა დიალოგისა და შერიგების მხარდაჭერა და სექტანტობის უარყოფა.

საბჭომ მოსთხოვა პირებს და ჯგუფებს, რომლებიც განზრახ ცდილობდნენ პოლიტიკური პროცესის ჩაშლას, დაეყარათ იარაღი და მონაწილეობა მიეღოთ. ასევე განიხილა ერაყის მოსახლეობის კეთილდღეობასთან დაკავშირებული საკითხები, მათ შორის ერაყის განვითარების ფონდისა და საერთაშორისო სავალუტო ფონდის როლის დადასტურება, ჰუმანიტარული დახმარების კოორდინაციაზე მთავრობის პასუხისმგებლობა, ასევე ქვეყანაში გაეროს ოპერაციები. ასევე მნიშვნელოვნად მიჩნეულ იქნა, ერაყის ხელისუფლებას დაეცვა ვენის კონვენცია დიპლომატიური ურთიერთობების შესახებ დიპლომატიური პერსონალის დაცვასთან დაკავშირებით.

ღონისძიებები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედებით, საბჭომ გაახანგრძლივა რეზოლუცია 1546 (2004)-ით ერაყში შექმნილი მრავალეროვნული ძალების მანდატი 2007 წლის 31 დეკემბრამდე, 2007 წლის 15 ივნისამდე განსახილველად; ერაყის მოთხოვნით მანდატი ნებისმიერ დროს შეიძლებოდა შეწყვეტილიყო. ამავდროულად, რეზოლუცია 1483 (2003)-ით გათვალისწინებული ნავთობის, ნავთობპროდუქტებისა და ბუნებრივი გაზის ექსპორტული გაყიდვების შემოსავლების ერაყის განვითარების ფონდში ჩარიცხვისა და საერთაშორისო საკონსულტაციო-სამეთვალყურეო საბჭოს მიერ მონიტორინგის მოწყობა 2007 წლის 31 დეკემბრამდე გაგრძელდა.

ბოლოს, გენერალურ მდივანს კოფი ანანს და შეერთებულ შტატებს დაევალათ, კვარტალური მოხსენებები წარედგინათ შესაბამისად გაეროს დახმარების მისია ერაყში და მრავალეროვნული ძალების მიერ მიღწეული პროგრესის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1614

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1614 მიღებულია ერთხმად 2005 წლის 29 ივლისს. ისრაელსა და ლიბანთან დაკავშირებული წინა რეზოლუციების, კერძოდ 425 (1978), 426 (1978) და 1583 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, გაეროს უშიშროების საბჭომ ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების მანდატი ექვსი თვით, 2006 წლის 31 იანვრამდე გაახანგრძლივა.

რეზოლუცია
დაკვირვება
გაეროს უშიშროების საბჭომ გაიხსენა გაეროს გენერალური მდივნის კოფი ანანის დასკვნა იმის შესახებ, რომ ისრაელმა 425-ე რეზოლუციით 2000 წლის 16 ივნისისთვის ძალები ლიბანიდან გაიყვანა. გაეროს უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების ოპერაციის დროებით ხასიათს და ბოლოდროინდელი ინციდენტების გათვალისწინებით მოუწოდა ლურჯი ხაზის პატივისცემისკენ. ლურჯი ხაზის გასწვრივ არსებული დაძაბულობა გაეროს უშიშროების საბჭოში შეშფოთებას იწვევს. გაეროს უშიშროების საბჭომ, გაეროს გენერალურ მდივანთან კოფი ანანთან ერთად, მიიჩნია, რომ არსებული ვითარება არ მოითხოვს ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების მანდატის შეცვლას.

ქმედებები
გაეროს უშიშროების საბჭომ ლიბანის მთავრობას მოუწოდა სამხრეთ ლიბანში ხელისუფლების აღდგენისკენ ქვეყნის სამხედრო ძალების განლაგების გზით. გაეროს უშიშროების საბჭომ მოუწოდა მხარეებს უზრუნველყონ ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების გადაადგილების სრული თავისუფლება და ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების უსაფრთხოება. საბჭომ მოუწოდა როგორც ისრაელს, ისე ლიბანს, შეასრულონ გაეროს მიერ იდენტიფიცირებული გასვლის ხაზის პატივისცემის ვალდებულებები და დაგმო აღნიშნული ხაზის ყველა საჰაერო, საზღვაო და სახმელეთო დარღვევა.

რეზოლუციამ მხარი დაუჭირა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების ძალისხმევას გასვლის ხაზის დარღვევების მონიტორინგისა და ნაღმებისგან გაწმენდის საკითხებში, რის გამოც მოუწოდა ნაღმების ადგილმდებარეობის შესახებ დამატებითი რუკების მიწოდებისკენ. უშიშროების საბჭომ გაეროს გენერალურ მდივანს კოფი ანანს მოსთხოვა გააგრძელოს კონსულტაციები ლიბანის მთავრობასთან და ჯარების გამომგზავნ ქვეყნებთან მიმდინარე რეზოლუციის შესრულებასთან დაკავშირებით. გაეროს უშიშროების საბჭომ ასევე დაავალა გაეროს გენერალურ მდივანს კოფი ანანს მოხსენების წარდგენა ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების საქმიანობისა და გაეროს ზავის ზედამხედველობის ორგანიზაციის მიერ შესრულებული ამოცანების შესახებ.

დასასრულს, რეზოლუციამ ხაზი გაუსვა ახლო აღმოსავლეთში სამართლიანი და ხანგრძლივი მშვიდობის მნიშვნელობას, რომელიც ეფუძნება უშიშროების საბჭოს შესაბამის რეზოლუციებს, მათ შორის 242 (1967) და 338 (1973) რეზოლუციებს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1222

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1222 ერთხმად იქნა მიღებული 1999 წლის 15 იანვარს, ხორვატიის შესახებ წინა რეზოლუციების, მათ შორის 779 (1992), 981 (1995), 1147 (1998) და 1183 (1998) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დამკვირვებელთა მისიას პრევლაკაში უფლება მისცა, გაეგრძელებინა ხორვატიის პრევლაკას ნახევარკუნძულის ტერიტორიაზე დემილიტარიზაციის მონიტორინგი 1999 წლის 15 ივლისამდე.

უშიშროების საბჭო მიესალმა გაეროს მემორიალური სამსახურის გადაადგილების თავისუფლებაზე შეზღუდვების ბოლოდროინდელ მოხსნას და ხორვატიის მხრიდან თანამშრომლობის გაუმჯობესებას, თუმცა ამავდროულად აღნიშნა დემილიტარიზაციის რეჟიმის ხანგრძლივი დარღვევები და იუგოსლავიის და ზოგჯერ ხორვატიის ძალების ყოფნა. ასევე მიესალმა ხორვატიის მზაობას, ხელახლა გაეხსნას მონტენეგროსთან გადასასვლელი პუნქტები, როგორც ნდობის აღდგენის მნიშვნელოვან ზომას, რამაც გამოიწვია სამოქალაქო მიმოსვლა ორივე მიმართულებით.

მხარეებს მოუწოდეს სრულად შეესრულებინათ შეთანხმება ურთიერთობების ნორმალიზების შესახებ, შეეწყვიტათ დემილიტარიზაციის რეჟიმის დარღვევები, შეემცირებინათ დაძაბულობა და უზრუნველყოთ გაეროს დამკვირვებლებისთვის გადაადგილების თავისუფლება. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, სთხოვეს, განეხილა სამხედრო დამკვირვებლების 22-მდე შემცირების საკითხი გაუმჯობესებული პირობების გათვალისწინებით. მას ასევე სთხოვეს, 1999 წლის 15 აპრილამდე საბჭოსთვის მოეხსენებინა სიტუაცია ხორვატიას, სერბეთსა და მონტენეგროს შორის დავის მშვიდობიანი გზით მოგვარების პროგრესის შესახებ. და ბოლოს, სტაბილიზაციის ძალებს, რომლებიც უფლებამოსილი იყო 1088 (1996) რეზოლუციით და გაფართოვდა 1174 (1998) რეზოლუციით, მოეთხოვათ გაეროს მოკავშირეთა ორგანიზაციასთან თანამშრომლობა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1732

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1732 — ერთხმად მიღებული 2006 წლის 21 დეკემბერს. უშიშროების საბჭოს მიერ შექმნილი სამუშაო ჯგუფის მოხსენების მიმართ კეთილგანწყობის გამოხატვის შემდეგ, საბჭომ ყურადღება მიაქცია მის დასკვნებს და დაადგინა, რომ სამუშაო ჯგუფმა მანდატი შეასრულა.

დეტალები
სამუშაო ჯგუფის მანდატი გულისხმობდა რეკომენდაციების შემუშავებას გაეროს სანქციების ეფექტიანობის გაუმჯობესების გზებზე. ამასთანავე, დაევალა სანქციების გაუთვალისწინებელი შედეგების, სანქციების აღსრულებისა და სიიდან ამოღების პროცედურების საკითხების მოგვარება. დამხმარე ორგანოებს მოეთხოვათ, ყურადღება მიექციათ სამუშაო ჯგუფის დასკვნებისთვის.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1025

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1025 ერთხმად მიიღეს 1995 წლის 30 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს რეზოლუციები 981 (1995) და 1023 (1995) ხორვატიის შესახებ, საბჭომ გადაწყვიტა, რომ გაეროს ნდობის აღდგენის ოპერაციის მანდატი შეწყდებოდა გარდამავალი პერიოდის შემდეგ, რომელიც დასრულდებოდა 1996 წლის 15 იანვარს.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ აღმოსავლეთი სლავონია, ბარანია და დასავლეთი სირმია (ცნობილი როგორც აღმოსავლეთის სექტორი) წარმოადგენდა ხორვატიის განუყოფელ ნაწილს და ხაზი გაუსვა იმ მნიშვნელობას, რომელსაც იგი ანიჭებდა ადამიანის უფლებებისა და ძირითადი თავისუფლებების პატივისცემას.

მოქმედებდა გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, გენერალურ მდივანს ბუტროს ბუტროს-გალის ეთხოვა, 1995 წლის 14 დეკემბრამდე წარედგინა საბჭოსთვის წინადადებები აღნიშნულ რეგიონებში გარდამავალი ადმინისტრაციისა და სამშვიდობო ძალების შექმნის შესახებ, რათა განხორციელებულიყო ძირითადი შეთანხმება. ასევე გადაწყდა, რომ გარდამავალი ადმინისტრაციის ჩამოყალიბების მიზნით, -ს მანდატი დასრულდებოდა 1996 წლის 15 იანვარს ან მაშინ, როდესაც უშიშროების საბჭო მიიღებდა გადაწყვეტილებას ადმინისტრაციისა და სამშვიდობო ძალების განლაგების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 843

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 843 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 18 ივნისს. რეზოლუცია 724-ის (1991) და გაეროს წესდების 50-ე მუხლის კვლავ დადასტურებისას, საბჭომ გაითვალისწინა ის გარემოება, რომ 50-ე მუხლის საფუძველზე წარდგენილ დახმარების თხოვნათა რაოდენობა მუდმივად იზრდებოდა.
50-ე მუხლის თანახმად, თუ რომელიმე სახელმწიფო ეკონომიკურ ზიანს განიცდის უშიშროების საბჭოს მიერ სხვა სახელმწიფოს მიმართ გატარებული პრევენციული ან იძულებითი ღონისძიებების შედეგად, დაზარალებული სახელმწიფო უფლებამოსილია საბჭოს მიმართოს წამოჭრილი პრობლემების მოგვარების მიზნით. რეზოლუცია 724-ით დაფუძნებულ კომიტეტს დაევალა 50-ე მუხლთან დაკავშირებული ფუნქციების განხორციელება და მას მოუწოდეს, შესაბამისი ზომების მიღების თაობაზე რეკომენდაციები წარუდგინოს უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 857

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 857 მიიღეს 1993 წლის 20 აგვისტოს. საბჭომ დაადასტურა ადრე მიღებული 808 (1993) და 827 (1993) რეზოლუციები და განიხილა ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის მოსამართლეობის კანდიდატთა ნომინაციები, რომლებიც წარდგენილი იყო წევრი სახელმწიფოების მიერ.

კენჭისყრის შედეგები
რეზოლუცია მიღებულ იქნა ერთხმად, უშიშროების საბჭოს 15-ვე წევრის მიერ. ეს ერთსულოვნება მიუთითებდა საერთაშორისო თანამეგობრობის მზაობაზე, რომ იუგოსლავიის კონფლიქტის დროს ჩადენილი დანაშაულები არ დარჩენილიყო დაუსჯელი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1603

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1603 ერთხმად იქნა მიღებული 2005 წლის 3 ივნისს. კოტ-დ’ივუარში (სპილოს ძვლის სანაპირო) არსებულ ვითარებაზე ადრე მიღებული რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ კოტ-დ’ივუარში გაეროს ოპერაციის მანდატი 2005 წლის 24 ივნისამდე გააგრძელა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა მხარდაჭერა „ლინა-მარკუსის შეთანხმებისა“ და მისი სრული იმპლემენტაციის მიმართ. მან მადლობა გადაუხადა აფრიკის კავშირს, დასავლეთ აფრიკის ქვეყნების ეკონომიკურ თანამეგობრობასა და ფრანგულ ძალებს კოტ-დ’ივუარში მშვიდობიანი მოგვარების ხელშეწყობისთვის, თუმცა აღნიშნა ქვეყნის სტაბილურობის წინაშე არსებული გამოწვევები და რეგიონში საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის შექმნილი საფრთხე.

გამოითქვა შეშფოთება იმ ფაქტთან დაკავშირებით, რომ აფრიკის ქვეყნებში განლაგებული ზოგიერთი სამშვიდობო ქვედანაყოფის მხრიდან ადგილი ჰქონდა არასათანადო ქცევას.

აქტები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ მოითხოვა პრეტორიის შეთანხმების ყველა ხელმომწერისგან მისი სრული შესრულება და დაემუქრა სანქციებით მათ, ვინც არ დაემორჩილებოდა 1572-ე (2004) რეზოლუციით დადგენილ პირობებს. საბჭომ მაღალი შეფასება მისცა სამხრეთ აფრიკის ყოფილი პრეზიდენტის, ტაბო მბეკის როლს მედიაციის პროცესში.

საბჭომ კმაყოფილება გამოთქვა იმის გამო, რომ ივუარული მხარეები შეთანხმდნენ საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარებაზე 2005 წლის ოქტომბერში და მოითხოვა, რომ არჩევნები ყოფილიყო თავისუფალი, სამართლიანი და გამჭვირვალე. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ეთხოვა სპეციალური წარმომადგენლის დანიშვნა ამ არჩევნების მიმდინარეობის მონიტორინგისთვის.

რეზოლუციამ ასევე გააგრძელა -ისა და მხარდამჭერი ფრანგული ძალების მანდატი 2005 წლის 24 ივნისამდე. გენერალურ მდივანს დაევალა ზომების მიღება -ის პირადი შემადგენლობის რაოდენობის გასაზრდელად. დასასრულს, გენერალურ მდივანს, აფრიკის კავშირსა და საფრანგეთს ეთხოვათ საბჭოს მუდმივი ინფორმირება კოტ-დ’ივუარში არსებული ვითარების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1783

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1783 მიღებულია 2007 წლის 31 ოქტომბერს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ დასავლეთ საჰარაში გამართული რეფერენდუმისთვის გაეროს მისიის მანდატი ექვსი თვით გაახანგრძლივა, 2008 წლის 30 აპრილამდე.

ერთხმად მიღებული რეზოლუცია 1783-ით (2007), საბჭომ გენერალური მდივნის მეთვალყურეობით ჩატარებული მოლაპარაკებების ორი რაუნდის გათვალისწინებით და მხარეების მიერ პირდაპირ მოლაპარაკებებში მიღწეულ პროგრესზე დათანხმებით, მოუწოდა მხარეებს გაეგრძელებინათ მოლაპარაკებები წინაპირობების გარეშე და კეთილსინდისიერად სამართლიანი, მდგრადი და ორივე მხარისთვის მისაღები პოლიტიკური გადაწყვეტის მიღწევის მიზნით, რომელიც დასავლეთ საჰარის ხალხს გაეროს წესდების პრინციპებთან და მიზნებთან შესაბამის პირობებში თვითგამორკვევის უფლებას მისცემდა.

საბჭომ წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდა შეძლებისდაგვარად დახმარებოდნენ მოლაპარაკებებს და მოიწვია ისინი განეხილათ ნებაყოფლობითი შენატანები ნდობის ამაღლების ღონისძიებების დასაფინანსებლად, რაც გაშორებულ ოჯახის წევრებს შორის კონტაქტების გაზრდის საშუალებას მისცემდა, ასევე სხვა ისეთი ღონისძიებებისთვის, რომლებზეც მხარეები შეთანხმდებოდნენ.

კენჭისყრამდე
კენჭისყრამდე სამხრეთ აფრიკის წარმომადგენელმა გამოხატა იმედგაცრუება იმის გამო, რომ რეზოლუციაში არაფერი იყო ნათქვამი დასავლეთ საჰარაში ადამიანის უფლებათა დარღვევების შესახებ, მიუხედავად გენერალური მდივნის მოწოდებისა მხარეებისადმი.

საბჭო, რომელიც მსოფლიოს სხვა რეგიონებში ადამიანის უფლებათა დარღვევებზე ხმამაღლა საუბრობდა, ამ შემთხვევაში — დასავლეთ საჰარის საკითხში — დუმილის არჩევას ამჯობინებდა. ეს "ორმაგი სტანდარტი" იმის მიზეზი იყო, რომ საბჭოს გადაწყვეტილებებს ხშირად სათანადოდ არ ითვალისწინებდნენ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1977

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1977 მიღებულია 2011 წლის 20 აპრილს. აღნიშნული რეზოლუცია ეყრდნობა წინა რეზოლუციებს 1540 (2004), 1673 (2006) და 1810 (2008), რომლებიც ეხებოდა გაუვრცელებლობის საკითხს. ამ რეზოლუციის ფარგლებში საბჭომ გააგრძელა 1540 რეზოლუციით შექმნილი კომიტეტის მანდატი, რომლის მიზანია დააკვირდეს მცდელობებს, რათა მასობრივი განადგურების იარაღი არ აღმოჩნდეს ტერორისტების ან სხვა არასახელმწიფო აქტორების ხელში.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის შესავალ ნაწილში უშიშროების საბჭო გამოხატავს შეშფოთებას ქიმიური, ბიოლოგიური და ბირთვული იარაღის უკანონო მოპოვების რისკებთან დაკავშირებით. ყველა წევრ სახელმწიფოს კიდევ ერთხელ შეახსენებს განიარაღების, იარაღის კონტროლისა და არაგავრცელების სფეროში არსებული ვალდებულებების შესრულების აუცილებლობას. ამ კონტექსტში ხაზგასმულია საერთაშორისო თანამშრომლობის მნიშვნელობა.

საბჭო ასევე აღნიშნავს, რომ უნდა გაძლიერდეს კონტროლი იმ ტექნოლოგიებისა და ინფორმაციის ექსპორტზე, რომლებიც შეიძლება გამოყენებულ იქნას მასობრივი განადგურების იარაღის შექმნისთვის.
ამავდროულად რეზოლუცია აღიარებს პროგრესს, რომელიც მიღწეულია 1540 რეზოლუციის განხორციელების პროცესში. იმ სახელმწიფოები, რომლებმაც გარკვეულ სფეროებში მცირე ზომები მიიღეს ან საერთოდ არ წარუდგინეს ანგარიში 1540 კომიტეტს, დაექვემდებარნენ მონიტორინგს და მიეცათ დამატებითი მხარდაჭერისა და გაძლიერების რეკომენდაციები. ასევე აღიარებულია, რომ ზოგიერთ სახელმწიფოს სჭირდება დახმარება 1540 რეზოლუციის სრულად განხორციელებისთვის.

ქმედებები
რეზოლუციის მოქმედებით, გაეროს წესდების თავის საფუძველზე, 1540 კომიტეტის მანდატი გაგრძელდა კიდევ 10 წლით, 2021 წლის 25 აპრილამდე. კომიტეტს დაევალა მანდატის განხორციელების ყოვლისმომცველი მიმოხილვის ჩატარება განახლებამდე ხუთი და ათი წლით ადრე, ასევე ყოველწლიური სამუშაო გეგმის წარდგენა უშიშროების საბჭოსთვის 2011 წლის 31 მაისამდე. გარდა ამისა, კომიტეტს უნდა დახმარებოდა რვა ექსპერტი.

რეზოლუცია ასევე ეხება რამდენიმე ძირითად მიმართულებას:

1540 რეზოლუციის განხორციელება
ყველა იმ სახელმწიფოს, რომელსაც ჯერ არ ჰქონდა წარდგენილი ანგარიში 1540-ე რეზოლუციის განხორციელებასთან დაკავშირებით, ეთხოვა ეს გაეკეთებინა რაც შეიძლება სწრაფად.

დახმარება
იმ სახელმწიფოებს, რომლებსაც დახმარება სჭირდებოდათ, დაევალათ კომიტეტის ინფორმირება, ხოლო სხვა სახელმწიფოებს სთხოვეს კომიტეტისთვის დახმარების გაწევა.

საერთაშორისო, რეგიონულ და სუბრეგიონულ ორგანიზაციებთან თანამშრომლობა
საერთაშორისო, რეგიონულ და სუბრეგიონულ ორგანიზაციებს მოუწოდეს დაენიშნათ საკონტაქტო პირი კომიტეტთან 1540-ე რეზოლუციის განხორციელების მიზნით და ჩართულიყვნენ ინფორმაციის გაცვლაში.

გამჭვირვალობა და გავრცელება
1540 კომიტეტს უნდა გაეგრძელებინა გამჭვირვალედ მოქმედება, მაქსიმალურად გამოეყენებინა თავისი ვებგვერდი და მონაწილეობა მიეღო და მოეწყო საინფორმაციო/საინფორმაციო-გავრცელების ღონისძიებები.

ადმინისტრაცია და რესურსები
უშიშროების საბჭომ აღიარა, რომ კომიტეტს სჭირდებოდა მდგრადი მხარდაჭერა და რესურსები მანდატის შესასრულებლად.

ასევე იხილეთ
ბირთვული კლუბი
ბირთვული იარაღის გაუვრცელებლობის ხელშეკრულება
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 842

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 842 მიიღეს 1993 წლის 18 ივნისს. საბჭომ დაადასტურა ადრე მიღებული 795 (1992) რეზოლუცია და მიესალმა აშშ-ის გადაწყვეტილებას, წვლილი შეეტანა გაეროს სამშვიდობო მისიაში ჩრდილოეთ მაკედონიაში. წინამდებარე დოკუმენტით უშიშროების საბჭომ დაამტკიცა გაეროს დამცავი ძალების პერსონალის გაზრდა დამატებითი სამხედრო კონტინგენტის განთავსების გზით.

კენჭისყრის შედეგები
რეზოლუცია მიღებულ იქნა ერთხმად, უშიშროების საბჭოს 15-ვე წევრის მიერ. მათ შორის იყვნენ საბჭოს მუდმივი წევრები (რუსეთი და ჩინეთი), რაც მიუთითებდა იმაზე, რომ იმ დროს არსებობდა საერთაშორისო კონსენსუსი მაკედონიის სტაბილურობის შენარჩუნების აუცილებლობაზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1021

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1021 მიიღეს 1995 წლის 22 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს ყველა რეზოლუცია ყოფილი იუგოსლავიის ტერიტორიაზე არსებული მდგომარეობის შესახებ, განსაკუთრებით რეზოლუციები 713 (1991) და 727 (1992), საბჭომ 1996 წლის 13 მარტი დააწესა ყოფილ იუგოსლავიაზე დაწესებული იარაღის ემბარგოს უმეტესი ასპექტების შეჩერების თარიღად. რეზოლუცია 1074-მა (1996) საბოლოოდ გააუქმა ემბარგოს დარჩენილი ზომები.

დადასტურდა ერთგულება ყოფილი იუგოსლავიის კონფლიქტების მშვიდობიანი მოგვარებისადმი და მოწონებულია საერთო ჩარჩო შეთანხმების პარაფირება დეიტონში, ოჰაიოს შტატში, ბოსნია და ჰერცეგოვინას, ხორვატიასა და იუგოსლავიის ფედერაციულ რესპუბლიკას (სერბეთი და მონტენეგრო) და სხვა მხარეებს შორის.

მოქმედებდა გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ გადაწყვიტა, რომ ყოფილი იუგოსლავიის წინააღმდეგ დაწესებული იარაღის ემბარგო შეწყდებოდა იმ დღიდან, როდესაც გაეროს გენერალური მდივანი ბუტროს ბუტროს-გალი აცნობებდა საბჭოს, რომ ხელი მოეწერა საერთო ჩარჩო შეთანხმებას და აღნიშნა, რომ:

ემბარგოს ყველა დებულება ძალაში დარჩებოდა პირველი 90 დღის განმავლობაში;
ემბარგოს ყველა დებულება შეწყდებოდა — გარდა მძიმე შეიარაღების, საბრძოლო მასალის, ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმების, სამხედრო თვითმფრინავებისა და ვერტმფრენების მიწოდებისა მეორე 90 დღის განმავლობაში;
ემბარგოს ყველა დებულება შეწყდებოდა გენერალური მდივნის ანგარიშის მიღებიდან 180 დღის შემდეგ, თუ საბჭო სხვა გადაწყვეტილებას არ მიიღებდა.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი ერთგულება რეგიონული სტაბილურობისა და შეიარაღებაზე კონტროლის მიმართ, ხოლო 727-ე რეზოლუციით შექმნილ კომიტეტს დაევალა თავისი სახელმძღვანელო პრინციპების შესაბამისად შეცვლა.

რუსეთმა თავი შეიკავა 1021-ე რეზოლუციის კენჭისყრისას, რომელიც უშიშროების საბჭოს დანარჩენმა 14-მა წევრმა დაამტკიცა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1238

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1238 ერთხმად იქნა მიღებული 1999 წლის 14 მაისს, მან დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმის ჩასატარებლად გაეროს მისიის მანდატი 1999 წლის 14 სექტემბრამდე გააგრძელა, დასავლეთ საჰარის საკითხთან დაკავშირებით ყველა წინა რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ.

უშიშროების საბჭო მიესალმა მაროკოს მთავრობისა და პოლისარიოს ფრონტის მიერ გენერალური მდივნის, კოფი ანანის მიერ ამომრჩეველთა იდენტიფიკაციის, სააპელაციო პროცესისა და გადახედილი განხორციელების გრაფიკის შესახებ შემუშავებული ზომების დეტალური პირობების მიღებას, როგორც მოგვარების გეგმის ნაწილი.

-ს მანდატი გაგრძელდა, რათა შესაძლებელი ყოფილიყო იდენტიფიკაციის პროცესის განახლება, სააპელაციო პროცესის დაწყება და დასახლების გეგმასთან დაკავშირებული ყველა შეუსრულებელი შეთანხმების დადება. საბჭომ მხარი დაუჭირა იდენტიფიკაციის კომისიის პერსონალის 25-დან 30 წევრამდე გაზრდას.

გენერალურ მდივანს მოეთხოვა ყოველ 45 დღეში ერთხელ მოხსენების წარდგენა დასახლების გეგმასთან დაკავშირებული მოვლენების შესახებ, განსაკუთრებით ამომრჩეველთა იდენტიფიკაციის საკითხთან დაკავშირებით ორივე მხარის თანამშრომლობის, ლტოლვილებთან დაკავშირებული ოქმებისა და რეგიონში გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისრის ფუნქციონირების დადასტურების კუთხით. გარდა ამისა, -ს დაევალა ნდობის აღდგენის ღონისძიებებისა და მათი განხორციელების ვადების შესახებ ანგარიშების წარდგენა.

და ბოლოს, გენერალურ მდივანს მოეთხოვებოდა დასავლეთ საჰარის ხალხის თვითგამორკვევის შესახებ რეფერენდუმის ჩატარების გადახედული გრაფიკის წარდგენა და ფინანსური შედეგები, დასახლების გეგმის შესაბამისად.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1567

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1567, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2004 წლის 14 ოქტომბერს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს რეზოლუციები 827 (1993), 1166 (1998), 1329 (2000), 1411 (2002), 1481 (2003), 1503 (2003) და 1534 (2004), საბჭომ საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალისათვის ყოფილი იუგოსლავიის საკითხზე მუდმივი მოსამართლეების კანდიდატთა სია განსახილველად გადაუგზავნა გენერალურ ასამბლეას.