მესინის კონფერენცია

მესინის კონფერენცია — ევროპის ქვანახშირისა და ფოლადის თანამეგობრობის ექვსი წევრი სახელმწიფოს შეხვედრა 1955 წელს. კონფერენციამ შეაფასა -ის პროგრესი და, იმის გათვალისწინებით, რომ ის კარგად მუშაობდა, წამოჭრა შემდგომი ევროპული ინტეგრაციის იდეა. ამ ინიციატივამ 1957 წელს ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობისა და ევრატომის შექმნა გამოიწვია.

კონფერენცია გაიმართა 1955 წლის 1-დან 3 ივნისამდე იტალიის ქალაქ მესინაში, სიცილიაში, მერიის შენობაში, რომელიც ცნობილია როგორც პალაცო ძანკა. ეს იყო ევროპის ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის ექვსივე წევრი სახელმწიფოს საგარეო საქმეთა მინისტრების შეხვედრა, რამაც ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობის შექმნა გამოიწვია. ექვსი მონაწილე ქვეყნის დელეგაციებს ხელმძღვანელობდნენ იოჰან ვილემ ბეიენი (ნიდერლანდები), გაეტანო მარტინო (იტალია), ჯოზეფ ბეხი (ლუქსემბურგი), ანტუან პინეი (საფრანგეთი), ვალტერ ჰალშტაინი (გერმანია) და პოლ-ანრი სპააკი (ბელგია). შეხვედრის თავმჯდომარე იყო ჯოზეფ ბეხი.

ევროპის ქვანახშირისა და ფოლადის თანამეგობრობის საბჭოს უმაღლესი ორგანოს წევრის წარდგენისა და მისი ახალი პრეზიდენტისა და ვიცე-პრეზიდენტების 1957 წლის 10 თებერვლიდან დანიშვნის მიზნით, შეხვედრა გაიმართა მესინაში (და ნაწილობრივ ტაორმინაში) იტალიის საგარეო საქმეთა მინისტრის, გაეტანო მარტინოს მოთხოვნით, რომელიც სიცილიაში იმყოფებოდა რეგიონული ასამბლეის არჩევნების გამო. მათ უმაღლესი ორგანოს პრეზიდენტად რენე მაიერი დანიშნეს ჟან მონეს ნაცვლად. მინისტრებმა ასევე ხელახლა დანიშნეს ბელგიელი ალბერტ კოპე და გერმანელი ფრანც ეტცელი ვიცე-პრეზიდენტებად.

ზემოთხსენებული დღის წესრიგის გარდა, შეხვედრაზე განიხილებოდა ევროპული ინტეგრაციის განახლების სამოქმედო პროგრამა. 1954 წლის აგვისტოში ჩავარდა ევროპის პოლიტიკური თანამეგობრობისა და საერთო თავდაცვის ძალების, ევროპის თავდაცვის თანამეგობრობის შექმნის გეგმები, რომლებიც გერმანიის, საფრანგეთის, იტალიისა და ბენილუქსის სამი ქვეყნის ეროვნული არმიების შემცვლელად იქნებოდა შექმნილი. საფრანგეთმა უარი თქვა ხელშეკრულების რატიფიცირებაზე. შემდეგ საზოგადოების ექვსმა ქვეყანამ ყურადღება მიაპყრო საბაჟო კავშირის იდეას, რომელიც მესინაში შემუშავდა. კონფერენციის საბოლოო რეზოლუციამ, რომელიც ძირითადად ასახავდა ბენილუქსის სამი ქვეყნის თვალსაზრისს, საფუძველი ჩაუყარა ევროპული ინტეგრაციის განახლებისთვის შემდგომ მუშაობას. ბენილუქსის ქვეყნებმა თავიანთ მემორანდუმში წამოჭრეს ევროპული ინტეგრაციის აღორძინება საერთო ბაზრის საფუძველზე და ინტეგრაცია ტრანსპორტისა და ატომური ენერგიის სექტორებში.

თავდაპირველად, კომიტეტის ხელმძღვანელად, რომელსაც წინადადება უნდა შეემუშავებინა, ბელგიის ყოფილი პრემიერ-მინისტრისა და საგარეო საქმეთა მინისტრის, პოლ ვან ზელანდის სახელი იყო ნახსენები. თუმცა, იოჰან ვილემ ბეიენმა ეს საქმე პოლ-ანრი სპააკს დაავალა, რომელსაც 18 ივნისს მთავრობათაშორისი კომიტეტისთვის ანგარიში უნდა მოემზადებინა, რათა შეეფასებინა სექტორული ინტეგრაციის ან ევროპული საერთო ბაზრის ეტაპობრივი შექმნის ვარიანტი. სპააკის კომიტეტის ანგარიშმა და შემდგომი საერთო ბაზრისა და ევრატომის შესახებ მთავრობათაშორისმა კონფერენციამ, რომელიც ვალ-დიუშესის შატოში გაიმართა, 1957 წელს რომის ხელშეკრულებების დადებას და 1958 წელს ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობისა და ევრატომის ჩამოყალიბებას შეუწყო ხელი.

კონფერენციის აღსანიშნავად, მესინაში, პალაცო ძანკას წინ მდებარე მოედანს სახელი შეეცვალა და პიაცა იუნიონე ევროპეა ეწოდა, ხოლო 1995 წლის 2 ივნისს შენობის მთავარ ფასადზე მონუმენტური მემორიალური დაფა დამონტაჟდა. გაეტანო მარტინოს ქანდაკება მის მახლობლად დაიდგა 2000 წლის 25 ნოემბერს, მისი დაბადებიდან ასი წლისთავზე.