სპორტული უნივერსალი (ავტომობილი)

სპორტული უნივერსალი, (ეს-იუ-ვი; შემოკლება ) — ავტომობილების სახეობა უნივერსალისა და ყველგანმავლის თვისებებით, მაღალი საგზაო ღრეჩოთი და აღჭურვილი ოთხი წამყვანი თვლით. ესიუვი უმეტეს შემთხვევაში აგებულია მსუბუქი სატვირთოს შასიზე და მიუხედავად იმისა, რომ განკუთვნილია მძიმე პირობებში სამუშაოდ, დიდი მოცულობის ტვირთის საზიდად, უსწორმასწორო ზედაპირზე გადასაადგილებლად, სპორტული ნადირობისთვის, თევზაობისა და ლაშქრობისთვის, აგრეთვე მეტად პოპულარულია საოჯახო მანქანად და მისით არანაკლებ ხშირად სარგებლობენ ქალაქის ქუჩებსა თუ გზატკეცილებზე სამოძრაოდ. ბოლო წლებში ზოგიერთ ქვეყანაში ტერმინი ანაცვლებს ყოფით მეტყველებაში ფართოდ გავრცელებულ ტერმინებს „ჯიპსა“ და „ლენდ-როვერს“, როგორც ოთხი წამყვანი თვლის მქონე მსუბუქი მანქანების საერთო დასახელება.

ესიუვების უმეტესობას გააჩნია ვერტიკალურად აგებული ძარა და მაღალჭერიანი სალონი. ასევე შედარებით მაღლა აქვს დასაჯდომი ადგილები და შესაბამისად სიმძიმის ცენტრიც. ჩვეულებრივ, არის სრული ამძრავის მქონე და აქვს ყველგანმავლის თვისებები. ზოგიერთ მათგანს გააჩნია მისაბმელის გადაადგილების შესაძლებლობები პიკაპის მსგავსად და მგზავრების გადასაყვანი დამატებითი სივრცე, როგორც მინივენს ან დიდ სედანს. ტრადიციულ, სატვირთოს ტიპის ესიუვებს თანდათან უფრო და უფრო მეტად აძევებს ბაზრიდან გაერთიანებული ძარასა და კროსოვერის ტიპის, მეტად მსუბუქი წონისა და საწვავის მცირეხარჯიანი სისტემის მქონე ვარიანტები. ზოგიერთ ქვეყანაში, განსაკუთრებით შეერთებულ შტატებში, არ არის კლასიფიცირებული, როგორც მსუბუქი მანქანა, არამედ – როგორც მსუბუქი სატვირთო.

2015 წლიდან მსოფლიოში ავტოწარმოების ყველაზე მსხვილ სეგმენტს წარმოადგენს, რომელიც უკვე მგზავრთა გადაყვანის გლობალური ბაზრის 36.8%-ს მოიცავდა 2017 წლის - კვარტლის მონაცემებით. მსოფლიოს მასშტაბით ესიუვის გაყიდვები გაიზარდა 5 მილიონი ერთეულიდან 20 მილიონამდე 2000-2015 წლებში და წინასწარი პროგნოზით 2031 წლისთვის მიაღწევს 42 მილიონს.

სახელწოდების განმარტებები
საყოველთაოდ მიღებული ერთიანი განმარტება ესიუვისთვის არ არსებობს. ლექსიკონები, საავტომობილო ექსპერტები და ჟურნალისტები სხვადასხვა სიტყვებსა თუ განსაზღვრებებს იყენებენ მის აღსანიშნავად. ასევე არსებობს განსხვავებები ქვეყნებისა და რეგიონების მიხედვით მასმედიისა თუ მოსახლეობის მიერ ამ ტერმინის აღქმაში. თავად ავტოწარმოებაშიც არ შეთანხმებულან ესიუვის საერთო მახასიათებლებზე. „დიდი მანქანა, რომელიც განკუთვნილია უსწორმასწორო ზედაპირზე მოძრაობისთვის, მაგრამ ხშირად გამოიყენება ქალაქის გზებზე ან გზატკეცილებზე“; სრული ამძრავის (44) მქონე, მძლავრი ავტომობილი განკუთვნილი უგზოობისთვის“. მეორე მსოფლიო ომის დროიდან მომდინარე ჟარგონს, რომელსაც თავდაპირველად უწოდებდნენ მსუბუქი საერთო დანიშნულების მქონე სამხედრო სატვირთო მანქანებს.

ევროპაში, ვინაიდან შედარებით ახალი ტერმინია, იგი იქცა უფრო მეტად ქალაქისთვის განკუთვნილი, თანამედროვე, კომფორტული მოდელების აღმნიშვნელად, ხოლო „ჯიპი“, „ლენდ-როვერი“ ან „44“ დარჩა უგზოობისთვის განკუთვნილი ავტომობილების დასახელებად. მიუხედავად იმისა, რომ ესიუვებს გააჩნია ყველგანმავლის შესაძლებლობებიც, ხშირად ისინი მაინც მეორეხარისხოვანი მნიშვნელობისაა და მართალია, ავტომობილების მწარმოებლები დაჟინებით აღნიშნავენ ესიუვების უსწორმასწორო ზედაპირზე გადაადგილების უნარებს თავიანთ რეკლამებსა თუ მოდელების სახელწოდებებში, ამ სახის მანქანები მაინც უმეტესად საფარიან გზებზე გამოიყენება.

ისტორია
ტერმინის შესახებ
აღსანიშნავია, რომ სახელწოდებაში სიტყვა „სპორტული“ სულაც არ გულისხმობს, რომ თავად მანქანაა აუცილებლად სპორტული სახის, არამედ იგი აღნიშნავს, რომ მოცემული ავტომობილი გამოსადეგია სხვადასხვა სპორტული აქტივობისთვის, როგორიცაა თევზაობა, ნადირობა, ქალაქგარეთ ლაშქრობა და აქედან გამომდინარე განკუთვნილია უგზოობის პირობებში გადასაადგილებლად. ამასთანავე, მას გააჩნია დიდი ოდენობით ტვირთის გადაზიდვისა და ხალხის გადაყვანის შესაძლებლობები, რაც მეტად პრაქტიკულს ხდის მრავალი დანიშნულებით გამოყენებისთვის, მათ შორის საოჯახო მიზნებისთვის, პიკნიკებისთვის, ბანაკებისთვის და ა. შ. თავდაპირველად გამოშვებული ამგვარი ფურგონიანი მანქანების რეკლამებში სწორედ ეს ორმაგი შინაარსი იდო, რაც დასახელებაშიც აისახებოდა დახრილი ხაზის მეშვეობით — / . მიუხედავად ამისა, დროთა განმავლობაში ტერმინმა გამარტივების გზით სახე იცვალა, დახრილი ხაზი ჩამოსცილდა და დარჩა , მაგრამ რეალური მნიშვნელობა კვლავაც შენარჩუნებულია.

ომისწინა და ომის დროინდელი მოდელები
მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე და მისი მიმდინარეობისას მთელ მსოფლიოში ნელ-ნელა დაიწყო გამოჩენა მოდელებისა და მცირე რაოდენობით წარმოებული მანქანებისა, რომლებიც წარმოადგენდა ყველგანმავლის შესაძლებლობის მქონე, სრულამძრავიან შასებზე დაფუძნებულ სედანის ან ფურგონის ტიპის ძარებს, როგორებიცაა 1936 წლის 95 (იაპონია), 1938 წლის საბჭოთა წარმოების -61 და 1941 წლის გერმანული 87 (ე.წ. „ხოჭო“ ნაცისტი ოფიცრებისთვის). მიუხედავად ამისა, ყველაზე მიახლოებული ვარიანტი ადრეული სახის ესიუვებისა ალბათ მაინც იყო 1940 წლის . მეტად შემაფერხებელი ფაქტორი ესიუვის მსგავსი მანქანების ბაზარზე ფართო გავრცელებისა, იყო მისი ღირებულება და ცალკეული ნაწილების ხელმისაწვდომობა. ომამდე ავტომანქანის აღჭურვა ოთხი წამყვანი თვლით თითქმის ორჯერ ძვირი ჯდებოდა, ვიდრე ჩვეულებრივი, უკანა წამყვანი თვლებით, ვინაიდან სრულამძრავიანი მანქანა საჭიროებდა დამატებით კომპონენტებს, მათ შორის გადაცემათა კოლოფს, კიდევ ერთ დიფერენციალს და თანაბარი კუთხური სიჩქარეების სახსრებს წინა ღერძისთვის — თითოეული მათგანი კი მეტად ძვირადღირებული იყო, გამომდინარე იქიდან, რომ მსგავსი ნაწილები მოითხოვდა წარმოების მაღალ სიზუსტეს. ამერიკაში კი ომამდე ამგვარ დეტალებზე მხოლოდ რამდენიმე მცირე მოცულობის საწარმო იყო სპეციალიზებული, მაგრამ ომის საჭიროებებიდან გამომდინარე 1942 წლის გაზაფხულიდან ფირმებმა, როგორებიცაა „ფორდი“, „დოჯი“ და „შევროლე“, გააერთიანეს ძალები მსგავსი ნაწილების მასობრივი წარმოებისთვის, შედეგად კი მათი გამოშვება 100%-ზე მეტით გაიზარდა.

ადრეული სახის ესიუვის მსგავსი ავტომობილები წარმოადგენდა მსუბუქი გადამზიდი მიკროავტობუსისა და მსუბუქი სამხედრო/უნივერსალების შთამომავლებს, განსაკუთრებით მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ჯიპის, და აგრეთვე 44 „დოჯის“ -სერიის ½-ტონიანი და ¾-ტონიანი სატვირთოსი. ჯიპისგან განსხვავებით, უფრო დიდი ზომის ოთხი წამყვანი თვალის მქონე დოჯი არ ყოფილა გამოშვებული მხოლოდ ღია ძარათი სადაზვერვო საბრძოლო მანქანებად, 1942–1943 წლებში ამერიკული არმიისთვის ასევე იწარმოებოდა 8,400 დახურულძარიანი ¾-ტონიანი 44 ფურგონიც. ომის შემდგომ „დოჯის“ ამ სახის მოდელების განვითარებას წარმოადგენდა სრულამძრავიანი , რომელიც ასევე ფურგონის ძარათი იყო.

ომის შემდგომი ადრეული სახის სამოქალაქო მანქანები: ღერძებს შორის მოკლე დაშორებით
ომის დასრულების შემდეგ, პირველი სამოქალაქო წარმოების ოთხთვლიანი სრულამძრავიანი ავტომანქანები, რომლებიც ბაზარზე გამოვიდა გასაყიდად, იყო პირდაპირი გადამუშავებული ვარიანტი უსწორმასწორო გზებისთვის განკუთვნილი, მრავალდანიშნულებიანი ჯიპისა — ოთხკუთხა ფორმებით და ღერძებს შორის მოკლე მანძილით, რომელთა უპირატესობად მიიჩნეოდა სწრაფი და მოხერხებული გადაადგილება უგზოობის პირობებში: 1945 წლის სამოქალაქო , ანუ გადაკეთებული ვერსიის სამხედრო და 1948 წლის „ლენდ-როვერი“, აგრეთვე ჯიპები, რომლებიც სხვა ქვეყნებში იწარმოებოდა. აღსანიშნავია, რომ სამოქალაქო ტიპის თავდაპირველი მოდელებით იყო ღია ძარათი და არც კარები არ მოჰყვებოდა ქარხნულად. არჩევითი სახითაც კი არ იყო ხელმისაწვდომი კარების ან მყარის გადახურვის ქარხნულად დამატება 1976 წლამდე, სანამ მოდელი -7 არ გამოვიდა.

ლენდ-როვერი, თავდაპირველად შემოთავაზებული იყო საგანგებოდ აგებული მოკლე ფურგონის ძარათი 1949 წელს, მაგრამ მეტად ძვირი ფასის გამო გაიყიდა 700-ზე ნაკლები ერთეული. უფრო ხელმისაწვდომი დახურული ლითონის ძარათი არ გამოშვებულა 1956 წლამდე, სანამ ღერძებს შორის 2.72 მეტრი სიგრძის დაშორების 4-კარიანი ვერსიების წარმოება არ დაიწყო.

„ინტერნეიშენალ ჰარვესტერის“ 1960 წლიანი 80 და „ფორდის“ 1966 წლის -ს პირველი თაობის გამოშვებებიც იყო 4 მეტრამდე სიგრძის, ორკარიანი და უგზოობისთვის განკუთვნილი მანქანები. მიუხედავად იმისა, რომ უფრო დახვეწილი დიზაინის ძარა გააჩნდა, უკანა სავარძელი სკაუტში არ იყო ხელმისაწვდომი 1965 წლამდე და თავდაპირველად ორივე ბრენდში დამატებითი აღჭურვილობის სახით იყო წარმოდგენილი.

მანქანები ღერძებს შორის გაზრდილი დაშორებით
ღერძებს შორის შედარებით გრძელი მანძილის მქონე სამოქალაქო ფურგონის სახის ესიუვების (ამ ტერმინის იმდროინდელი გაგებით) ადრეულ მაგალითებად მიიჩნევა სატვირთოს ჩარჩოს მქონე ვაგონისა და ეტლის ფორმის მანქანები, რომელთაც დაემატა ამძრავი ოთხი წამყვანი თვლით — პირველ რიგში კი ასეთი იყო 1946 წლის „ვილისის“ ჯიპი, ფურგონის ტიპის უნივერსალი — , რომელიც გამოვიდა ერთი წლით ადრე, სანამ გამოვიდოდა მისი ბიძაშვილი, 1947 წლის სატვირთო ჯიპი — . მიუხედავად იმისა, რომ „ვილისი“ ყიდდა როგორც „ჯიპს“, 1949 წლამდე არ იყო შემოთავაზებული ოთხი წამყვანი თვლით. მოდელები, რომელთაც (ჯენერალ მოტორსის შვილობილი) და 1935 აწარმოებდნენ წლიდან, 1953 წლის და 1954 წლის , ანუ ყველა დიდი ფურგონის ტიპის ძარას მქონე მსუბუქი სატვირთოების ვარიანტები 4-თვლიანი სრული ამძრავით გახდა ხელმისაწვდომი 1956–1957 წლებში. იგი იწარმოებოდა აშშ-ში 1965 წლამდე და 1970-იან წლებში არგენტინასა და ბრაზილიაში. 1956 წლებში -ის სრულამძრავიან ქარხნულ ვერსიას ეწოდა პირველი სრულგაბარიტიანი . და ამასთანავე, ყველგანმავლის შესაძლებლობები. ჟურნალი კი პირდაპირ უწოდებდა „პირველი თანამედროვე სახის სპორტულ უნივერსალს“. სატრანსპორტო კურატორი ჰენრი ფორდის მუზეუმიდან აღნიშნავს, რომ 1984 წლის იყო პირველი ნამდვილი სპორტული უნივერსალი ამ ტერმინის თანამედროვე გაგებით, მიუხედავად ამისა, „ჯიპს“ უკვე გამოყენებული ჰქონდა ზუსტად იგივე დასახელება საკუთარ ბროშურებში 1974 წელს მოდელისთვის , შემუშავებული „ამერიკან-მოტორსის“ ზედამხედველობით და სარეკლამოდ შეფუთული, როგორც ქალაქის მცხოვრებთათვის განკუთვნილი ჩვეულებრივი მანქანის შემცვლელი (განსაკუთრებით კი ფურგონიანი მანქანებისა, რომლებიც ჯერ კიდევ მეტად პოპულარული იყო იმ დროს). -ს გააჩნდა ოთხთვლიანი ამძრავი და უფრო მოსახერხებელი, კომპაქტური ზომები (ვიდრე სრული ზომის -ს), ასევე მეტად მდიდრული სალონი, მსგავსად უნივერსალის ტიპის მანქანებისა.

საწვავის ეკონომიის რეგულაციების შედეგად 1970-იან წლებში მწარმოებლები თავს არიდებდნენ შეზღუდვებს ესიუვის სამუშაო მანქანებად გაყიდვის გზით. ქალაქში მცხოვრებლებში მეტად პოპულარული გახდა ბოლო 25 წელიწადში, განსაკუთრებით კი ბოლო ათწლეულის განმავლობაში. შედეგად, თანამედროვე ესიუვებში მდიდრული მანქანების შესაძლებლობები გამოჩნდა და ზოგიერთ კროსოვერის ტიპის მოდელებს დაბალი საგზაო ღრეჩოც მოარგეს ქალაქის გზებთან უკეთესი თავსებადობისთვის.

პოპულარობა
ესიუვები პოპულარული გახდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, კანადაში, ინდოეთსა და ავსტრალიაში 1990-იან და 2000-იან წლებში. აშშ-ს ავტომწარმოებლებმა მეტად იხეირეს მოგების მარჟის 10 000 აშშ დოლარამდე გაზრდით თითოეულ ესიუვიზე, მაშინ როცა მცირე ზომის მანქანებს ასეულობით დოლარის ზარალი მოჰქონდა.

ამასთან ერთად, სამუშაო ძალის მაღალი ღირებულება აშშ-სა და კანადაში არაამერიკულ კომპანიებს, როგორებიცაა „ტოიოტა“, უპირატესობას აძლევდა მცირე ზომის ავტომობილები უფრო მეტად ხელმისაწვდომად ფასად გაეყიდა ამერიკულ ავტომწარმოებლებთან შედარებით. ამიტომ მსგავსი სახის ავტომობილების ბევრი მოდელი კონკურენციას ვეღარ უძლებდა და ფირმების უმეტესობაც გადაეწყო ესიუვების წარმოებაზე.

 მყიდველებს სთავაზობდა გაცილებით მეტ შესაძლებლობებს, მათ შორის დიდი მოცულობის სალონს, გაზრდილ სიმაღლეს, შესამჩნევად გაუმჯობესებულ უსაფრთხოებას. სრულგაბარიტიანი ავტომობილების უმეტესობას ჰქონდა სამრიგიანი სავარძელი და სრულყოფილად ცვლიდა დიდი ზომის ფურგონიან მანქანებს, რომლებიც ბევრს უკვე მეტად მოძველებულად მიაჩნდა. გარდა ამისა, ამგვარ ესიუვებს უფრო დიდი ტვირთგამწეობა გააჩნია, ვიდრე ჩვეულებრივ ავტომობილებს და მძიმე ტვირთის ჩაბმაც შეუძლია, მათ შორის საცხოვრებელი მისაბმელებისაც. ავტომობილის ძირსა და გზის ზედაპირს შორის გაზრდილი სიმაღლე კი მეტად გამოსადეგს ხდის უამინდობასა და დიდთოვლობაში. 1990-იანი წლებში ნავთობის ფასების კლებამ ასევე ხელი შეუწყო ესიუვების ხელმისაწვდომობის გაზრდას და მალე იქცა მეტად სასურველ ტრანსპორტად ქალ მძღოლებშიც კი.

2000-იანი წლების შუა ხანებში ესიუვებისა და მსუბუქი სატვირთო ავტომობილების გაყიდვები დაეცა ნავთობზე ფასების მატებისა და ეკონომიკური კრიზისების შედეგად. 2008 წელს უმსხვილესმა საავტომობილო კორპორაცია „ჯენერალ მოტორსმა“ განაცხადა, რომ გეგმავდა ესიუვებისა და სატვირთო მანქანების ოთხი საწარმოს დახურვას, მათ შორის კანადაში მდებარე ოშავას ქარხნისა. საშუალოს ზომის, საწვავის ეკონომიურად მომხმარებელი ავტომობილების ხარჯზე. მიუხედავად ამისა, 2010 წლიდან ესიუვისა და მსუბუქი სატვირთო ავტომობილების გაყიდვები კვლავ გაიზარდა ბენზინის ფასების შემცირების შედეგად. 2013 წლიდან „ჯენერალ მოტორსის“ ესიუვების გაყიდვები გაიზარდა 74%-ით. აღსანიშნავია, რომ მცირე, კომპაქტურმა ესიუვებმა მსუბუქ სატვირთო მანქანების სეგმენტში, საავტომობილო ბაზარზე მესამე ადგილი დაიკავა 2013 წელს. შესაბამისად, თანდათან მსხვილი მწარმოებლების უმეტესობამ, მათ შორის „ჯენერალ მოტორსმა“, „ფორდმა“, „აუდიმ“, „ჯიპმა“, დაიწყეს კომპაქტური ესიუვების გამოშვება საწვავის ეფექტიანი მოხმარებითა და ახალი შესაძლებლობებით.

ბაზარზე გაბატონება
2015 წლიდან ესიუვებმა გაყიდვებით პირველ ადგილზე გადაინაცვლა ავტოწარმოებაში. 2016 წელს გლობალური ბაზრის მკვლევარმა ორგანიზაციამ გამოაქვეყნა სიახლეები, რომელთა მიხედვითაც 2015 წლიდან მსოფლიოს მასშტაბით ესიუვის გაყიდვები 22%-ით გაიზარდა და გადაასწრო საშუალო ზომის მანქანებისას. მსოფლიოში ესიუვების ყველაზე სწრაფად მზარდი ბაზარი 2014-2015 წლებში იყო: ჩინეთი: +47.9%; იტალია (+48.6%), ესპანეთი (+42%), პორტუგალია (+54.8%) და ტაილანდი (+56.4%). ადრეული ესიუვები უმეტესად წარმოდგენილი იყო ორკარიანი ღია, მოსახსნელი გადახურვის მქონე მოდელების სახით, მათ შორის კლასიკური ჯიპებით ან ფურგონის ტიპის დიდი უნივერსალების სახით, როგორებიცაა და .

ესიუვებს, როგორც წესი, გააჩნია გაზრდილი დაშორება მიწის ზედაპირიდან, დიდი ბორბლები, მაღალი (ისტორიულად ოთხკუთხა) ძარა და შედარებით ზემოთ განლაგებული დასაჯდომები. ვინაიდან სიმძიმის ცენტრიც მაღლა აქვს, გადაბრუნების ალბათობაც იმატებს. ესიუვების ძარები ბოლო დროს კიდევ უფრო აეროდინამიკური გახდა, მაგრამ დიდი ზომა და მძიმე წონა მაინც ხელს უშლის საწვავის ეკონომიურ მოხმარებას. საშუალო და სრული ზომის ესიუვების უმეტესობას სამ რიგად აქვს სავარძლები, რომელთაც უკან საბარგული მოჰყვება. საბარგული მგზავრთა სივრციდან ხშირად ზღუდითაა გამოცალკევებული არასათანადოდ დამაგრებული ტვირთით დაზიანების ასარიდებლად უეცარი შენელების ან შეჯახების შემთხვევაში.

დროთა განმავლობაში სამომხმარებლო მოთხოვნამ ესიუვების ბაზარს უბიძგა საოჯახო დანიშნულების, ოთხ/ხუთკარიანი მოდელების გამოშვებისკენ.

დღესდღეობით მხოლოდ რამდენიმე მოკლე ძარას მქონე ორკარიანი რჩება ბაზარზე, როგორიცაა მცირე ზომის, მაგრამ მძლავრი . ასევე, გამოდიოდა მჭიდრო კორპუსის მქონე ორკარიანი მოდელის სახით, მაგრამ 2007 წლიდან გარდაიქმნა ნახევარი მეტრით გრძელ ვარიანტად — . ბოლო წლებში იყო რამდენიმე მცდელობა ორკარიანი მოდელების გამოშვებისა, მაგრამ მხოლოდ მცირე რაოდენობით. იშვიათი გამონაკლისი შედარებით წარმატებული კომპაქტური მიმართულებისა იყო 2011 წლის საშუალო ზომის . ეს უკანასკნელი კიდევ ერთი ტენდენციის ნიმუშია, როგორიცაა ერთიანი ძარას ტიპის აგებულება.

მზიდი ძარას ტიპის აგებულება და კროსოვერები
მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველი სახის ესიუვებს თითქმის გამონაკლისის გარეშე გააჩნდა განცალკევებული ძარა და შასი მომდინარე მოკლე, მაღალი გამავლობის სამხედრო მანქანებიდან, როგორებიც იყო ჯიპები / ლენდ-როვერები და დიდი, სატვირთოს ტიპის ავტომობილები (ფურგონიანი უნივერსალები, , და ა. შ.), დროთა განმავლობაში უფრო და უფრო მეტი ავტომწარმოებელი გადადიოდა გაერთიანებული, მზიდი ძარას მქონე ყველგანმავლებისა და ესიუვების წარმოებაზე.

ვინაიდან ესიუვის ისტორიის დიდი ნაწილი უკავშირდება თავდაპირველი სახის ამერიკულ ჯიპებს, აღსანიშნავია აშშ-ს შეიარაღებული ძალებისთვის „ვილისის“ ჯიპების შემცვლელი, რომელიც გამოიყენებოდა 1959 წლიდან მოყოლებული — სატვირთო 151 ¼ ტონა 4 × 4. ჯიპი 151 იყო გაერთიანებული აგებულების ძარა-ჩარჩოთი, წარმოებული 1959 წლიდან, და გამოიყენებოდა 1990-იან წლებამდე. 1977 წელს დაიწყო საბჭოთა ნივას გამოშვება, რომელიც პირველი მასობრივი წარმოების საქალაქო სატრანსპორტო საშუალება იყო მზიდი ძარათი. მას გააჩნდა საბარგულთან გაერთიანებული სამგზავრო სივრცე, იყო სრული ამძრავის მქონე ყველგანმავლის შესაძლებლობებით, მაღალი საგზაო ღრეჩოთი და დიფერენციალის ჩაკეტვის ფუნქციით. შედარებით გრძელი, ხუთკარიანი მოდელები დაემატა 1990-იანი წლების დასაწყისში და დღემდე იწარმოება.

კომპაქტური 1983 იყო „ჯიპის“ პირველი მზიდი ძარას მქონე . მიუხედავად ამისა, მძლავრი ყველგანმავლის თვისებებით გამოირჩეოდა, მათ შორის მყარი წინა და უკანა ხიდებით, დაბალი და მაღალი დიაპაზონის მქონე სარიგებელი კოლოფებითა და ჩასართავი სრული ამძრავით. ამის შემდგომ „ჯიპმა“ შეცვალა მოკრძალებული თავისი --ხაზით 1992 წელს, რომელსაც თავიდანვე მზიდი ძარა გააჩნდა. ამ სერიამ, --სგან მემკვიდრეობით ასევე მიიღო წინა და უკანა წამყვანი ხიდები, მაღალი და დაბალი დიაპაზონისა და ჩასართავი სრული ამძრავის მქონე სავალი სისტემა. „ლენდ-როვერი“ სრულად გადავიდა მზიდი ძარას აგებულების ესიუვებზე ახალი, უფრო კომპაქტური მოდელების გამოშვებისას, როგორებიცაა 1997 წლის , მისი 2014 წლის შთამომავალი და 2011 წლის , რომლებიც თავიდანვე ერთიანი ძარათი იყო აღჭურვილი. აგრეთვე დიდი ზომის ვარიანტებიც, დაწყებული მე-3 თაობის რენჯ-როვერიდან 2002 წელს, აგრეთვე 2013 წლის და 2017 წლის . განცალკევებული ძარას და ჩარჩოს მქონე ბოლო შემორჩენილი მოდელი , 2016 წლის შემდეგ მოხსნეს წარმოებიდან.

იაპონურმა მწარმოებელმა „მიცუბიშმა“ თავისი 2000-წლიანი მოდელები / / გადააწყო ერთიანი ძარას აგებულებაზე, მოაცილა ოთხკუთხა ფორმები და შეძლო მიეღო დაბალი სიმძიმის ცენტრი, 300%-ით გაზრდილი დრეკადობის სიხისტე და დაკიდების სისტემა უფრო გრძელი მუშასვლით. „სუზუკის“ მე-3 თაობის მსგავსად გადაეწყო ერთიან ძარაზე 2005 წელს, თუმცა კვლავ სთავაზობდა მომხმარებლებს ყველგანმავლის შესაძლებლობებს ჩასართავი სრული ამძრავით და ჩამკეტი ცენტრალური დიფერენციალით გადაცემის დაბალ ფარდობასთან ერთად.

სპორტული უნივერსალის სახეობები
მინი-
მცირე ზომის სპორტული უნივერსალების სახეობა. ტერმინი, ჩვეულებრივ მცირე ძარაზე აგებულ კროსოვერის ტიპის ავტომობილების აღმნიშვნელად გამოიყენება.

მცირეგაბარიტიანი 
ესიუვების სახეობა, რომელიც გათვლილია შედარებით ნაკლები ტვირთის გადასატანად და აქვს ნაკლები სივრცე სალონში, აგრეთვე, უფრო დაბალი სიმძლავრის ძრავა გააჩნია, რაც მეტად ეკონომიურს ხდის საწვავის მოხმარებას. ტერმინი გამოიყენება ჩვეულებრივი კროსოვერების სინონიმად.

საშუალოგაბარიტიანი 
საშუალო ზომის ესიუვების სახეობა, რომლის ზომაც, ჩვეულებრივ, მერყეობს სრულ და მცირეგაბარიტიან სახეობებს შორის. ეს ტერმინი უფრო მეტად ჩრდილოეთ ამერიკაში გამოიყენება, მის გარეთ კი სრული და საშუალოგაბარიტიანი ესიუვები ერთ ჯგუფად მიიჩნევა. ამ ჯგუფში შეიძლება შევიდეს -სერიის მოდელების უმეტესობით, „მერსედესის“ -კლასის მოდელების ნაწილი, „ლენდ-როვერის“ და ა. შ.

სრულგაბარიტიანი 
დიდი ზომის ესიუვები, უფრო მეტი ტვირთის გადატანის შესაძლებლობებითა და გაზრდილი სამგზავრო სივრცით, ვიდრე საშუალო ზომის ესიუვებს გააჩნია. ისინი, ჩვეულებრივ, მეტად უსაფრთხოდ მიიჩნევა მათ პატარა კოლეგებთან შედარებით.

გაფართოებული სიგრძის 
უწოდებენ ღერძებს შორის დიდი დაშორების მქონე ესიუვებს, რომლებიც მსგავსია სრულგაბარიტიანი ესიუვებისა, ოღონდ დამატებითი სივრცე გააჩნია საბარგულისთვის, დაახლოებით 3.30 მეტრის სიგრძით და სალონში შეუძლია დაიტიოს 8 ან 9 მგზავრი (დამატებით მესამე რიგის სავარძლით, რომელიც შეიძლება დაიკეცოს ან მოსცილდეს ტვირთისთვის მეტი ადგილის გამოსათავისუფლებლად). ასეთი სახის ესიუვების სიგრძე არის დაახლოებით 5.6 მეტრი და უკანა კარი არ კვეთს უკანა ბორბლის არეს. იგი ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში, ფართო ტრასებისა და შესაბამისი განაშენიანებიდან გამომდინარე, განსხვავებით ევროპისა და აზიისგან, სადაც უფრო მეტად მჭიდროდაა განლაგებული საცხოვრებელი და საქმიანი უბნები და დიდი ზომის ავტომობილების გამოყენება ნაკლებად ეფექტიანია. გამომდინარე აქედან, მწარმოებლები, რომლებიც აქტიურად ქმნიან ამგვარ მანქანებს, უმთავრესად სწორედ ამერიკულ ბრენდებს წარმოადგენენ — „ჯენერალ მოტორსი“ და „ფორდი“.

შორეულ ადგილებში გამოყენება
ესიუვები არცთუ იშვიათად გამოიყენება უგზოობაში გადაადგილებისთვის სასოფლო ტერიტორიებსა და მიუდგომელ ადგილებში, სადაც იშვიათობაა საფარიანი გზები და საჭიროა ყველგანმავალი, დიდი ზომისა და მოცულობის ტვირთის გადამტანი ავტომობილები. ასეთ ადგილებში სათადარიგო ნაწილების მიუწვდომლობამ და სწრაფი შეკეთების საჭიროებამ წარმოშვა ისეთი მოდელების პოპულარობა, რომლებსაც ძალიან მცირე ოდენობის ელექტრული და ჰიდრავლიკური სისტემები გააჩნდა, მათ შორისაა , , და . საქალაქო ტიპის ესიუვების უმეტესობაც შექმნილია მათი სამხედრო მიზნებისთვის განკუთვნილი უხეში კოლეგებისგან. მაგალითად, 1 და .

ვინაიდან ესიუვების მფლობელების დიდი ნაწილი არ იყენებს საკუთარი მანქანის ყველგანმავლის შესაძლებლობებს, ახალ ესიუვებს (მათ შორის კროსოვერებს) უკვე ნაკლები საგზაო ღრეჩო და საფარიანი გზებისთვის განკუთვნილი დაკიდების სისტემა მოჰყვება ხოლმე.

მყიდველები სხვა მანქანებს ხშირად ამჯობინებენ ესიუვის, ვინაიდან ამ სახის ავტომობილს უფრო მეტი სივრცე გააჩნია, ვიდრე მსგავსი ზომის სედანს. ზაფხულში ხრეშზე, ხოლო ზამთარში თოვლიან და მოყინულ გზებზე ოთხი წამყვანი თვლის მქონე სრულამძრავიანი მანქანები მეტად უსაფრთხო და გამოსადეგია მაღალი წევის ძალისა და მართვის მოსახერხებელი შესაძლებლობების გამო.
სპორტული უნივერსალები ასევე მეტად გამოსადეგია უდაბნოს ტიპის ადგილებში, ცენტრიდან მოშორებულ დასახლებებში, სადაც ხშირად დაზიანებულია გზები, აგრეთვე გაუვალ, ტალახიან, ნაწვიმარ ადგილებში, შემოვლით გზებზე და ა. შ.

გამოყენება გასართობად და შეჯიბრებებში
ზოგიერთი, მეტად მოდიფიცირებული , უსწორმასწორო გზებისთვის განკუთვნილ ყველგანმავალ მოდელებთან ერთად, აგრეთვე გამოიყენება უკაცრიელი ადგილების მოსანახულებლად, გამოსაკვლევად, რის შედეგადაც უამრავი კლუბი და ასოციაციაა შექმნილი, რომლებიც ხშირად აწყობენ მსგავს ღონისძიებებს ამგვარი მანქანების გამოყენებით.

გადაკეთებული ესიუვებით ასევე ტარდება ხოლმე შეჯიბრებები და ავტორბოლები, რომლებიც იმართება გაუკვალავ, მიუდგომელ ან თოვლიან ადგილებში.

მდიდრული 
არაერთი ძვირადღირებული და პიკაპის ტიპის ავტომობილი იწარმოება დღესდღეობით. „მდიდრული“ ძირითადად მარკეტინგული ტერმინია, ისეთი უმაღლესი კლასის მანქანების აღსანიშნავად, რომელთაც გააჩნია მეტი კომფორტი, მაღალი ტექნოლოგიები ან ბრენდის სახეს წარმოადგენს. ტერმინს არ ახასიათებს სიზუსტე და მკაფიოდ ვერ განსაზღვრავს კონკრეტულ კრიტერიუმებს, იგი ერგება მრავალი განსხვავებული სახის ან ზომის ესიუვებს.

მიუხედავად ამისა, მარკეტინგის ეს კატეგორია შეიქმნა 1966 წელს --ის მდიდრული მოდელის, --ის გამოშვებით. იგი იყო პირველი რვაცილინდრიანი -სებრი ძრავათი, ავტომატური გადაცემათა კოლოფით და წარმოადგენდა ფუფუნების მანქანას, სრულად აღჭურვილსა და გამზადებულს უგზოობის პირობებში გამოსაყენებლად. მას გააჩნდა ინდივიდუალური სავარძლები, კონდიციონერი, გადასაწევი გადახურვა და აგრეთვე ვინილის სახურავი. აჰყვა ამ მოდას 1970 წელს რენჯ-როვერით. ტენდენცია გაგრძელდა სხვა კონკურენტების მიერ უფრო მეტად კომფორტული შესაძლებლობების დამატებით სატვირთოს ტიპის საკუთარ მოდელებზე.

ძვირადღირებული მოდელების წარმოება 1990-იან წლებში გაიზარდა ისეთი მანქანებით, როგორებიცაა და . ამგვარი სახის ესიუვების მოგების მარჟა, მეტად აღემატებოდა ჩვეულებრივი ესიუვებისას. ზოგიერთი ავტომწარმოებლებისათვის მაღალი კლასის მათ მიერ შექმნილი ესიუვის ტიპის პირველივე მოდელები იყო. უმეტესი ნაწილი არაა ტრადიციული ესიუვის მსგავსად სატვირთო შასიზე აგებული, ისინი ძირითადად კროსოვერებს განეკუთვნება.

მდიდრული მოიცავს როგორც მცირე, 5-ადგილიან მოდელებს, აგრეთვე უფრო დიდს, 7-ადგილიანებსაც, ფუფუნების მახასიათებლებით, როგორც შიგნით, ასევე გარედან. მყიდველები, რომლებსაც ძვირადღირებული ავტომობილი სურთ მეტი ბარგის გადატანის შესაძლებლობით, ჩვეულებრივ, სედანს ისევ ესიუვის ამჯობინებენ ხოლმე.

მდიდრული სპორტული უნივერსალი, როგორც წესი, სრულადაა აღჭურვილი უსაფრთხოების საშუალებებით, როგორებიცაა საჰაერო ბალიშები, და წევის კონტროლის სისტემები. ამასთან ერთად, უმეტეს მათგანს ასევე გააჩნია მდგრადობის ელექტრონული კონტროლი, შეჯახებისადმი მედეგი კარის დგარები, დინამიკური თავმისადები და დამატებითი მგრძნობიარე ელემენტები, რომლებიც მოსალოდნელ საფრთხეს წინასწარ ამცნობს მძღოლს დაზღვევის მიზნით.