iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იუპიტერის ტროელი

იუპიტერის ტროელები — ასტეროიდთა ორი დიდი ჯგუფი, რომლებიც იუპიტერის 4 და 5 ლაგრანჟის წერტილებთან ახლოს 1:1 ორბიტალური რეზონანსით ბრუნავენ მზის გარშემო. ამ ასტეროიდებს სახელები ილიადაში აღწერილი ტროას ომის პერსონაჟების მიხედვით დაერქვათ.

არსებობს ტრადიცია, რომლის მიხედვითაც 4 წერტილის გარშემო ასტეროიდებს ბერძენი გმირების, ხოლო 5 წერტილის გარშემო ასტეროიდებს ტროას დამცველების სახელები არქმევენ. გამონაკლისებს მხოლოდ ასტეროიდები ჰექტორი და პატროკლე წარმოადგენენ, რადგანაც ეს ტრადიცია მათი აღმოჩენის შემდეგ დამკვიდრდა.

პირველი „ტროელი“ 1906 წელს გერმანელმა ასტრონომმა მაქს ვოლფმა აღმოაჩინა.

„აქაელთა ბანაკი“ (ან „ბერძნები“): (588) აქილევსი, (624) ჰექტორი, (659) ნესტორი, (911) აგამემნონი, (1143) ოდისევსი, (1404) აიაქსი, (1437) დიომედე, (1583) ანტილოქოსი, (1647) მენელაოსი და სხვები. ისინი იუპიტერზე 60°-ით წინ მდებარეობენ.

„ტროელთა ბანაკი“ (ან „ტროელები“): (617) პატროკლე, (884) პრიამოსი, (1172) ენეასი, (12649) ასკანიუსი, (1173) ანქიზე, (1208) ტროილუსი და სხვები. ისინი იუპიტერს 60°-ით ჩამორჩებიან.

2020 წლის თებერვლის მდგომარეობით, იუპიტერის გარშემო ორივე ჯგუფში 6,178 ასეთი ასტეროიდი იქნა აღმოჩენილი, 4-ში ბერძნების რაოდენობა თითქმის ორჯერ მეტია, ვიდრე 5-ში ტროელების.

უფრო ფართო გაგებით, „ტროელები“ ​​არის ასტეროიდები, რომლებიც განლაგებულია ნებისმიერი პლანეტის 4 და 5 ლაგრანჟის წერტილების მახლობლად.
სარკინიგზო გაჩერების პუნქტი

სარკინიგზო გაჩერების პუნქტი — სარკინიგზო ტრანსპორტის გაჩერების ადგილი, განკუთვნილი მგზავრთა ჩასასხდომათ და ჩამოსასვლელად და/ან გადამზიდის სამომსახურეო საჭიროებისთვის. განმარტების საფუძველზე ის შეიძლება იყოს ნებისმიერი მეტროპოლიტენის სადგური.

პოსტსაბჭოთა ქვეყნებში გადასარბენებზე მდებარე საერთო სარგებლობის რკინიგზებზე მგზავრთა გაჩერების პუნქტებს არა აქვთ სალიანდაგო განვითარება, განკუთვნილია მგზავრთა ჩასასხდომათ და ჩამოსასვლელად და არ წარმოადგენს გამყოფ პუნქტს. — მაგალითად, საზღვაო ტრანსპორტისთვის.

აღწერა
გაჩერების პუნქტს განსხვავებით რკინიგზის სადგურისგან არ გააჩნია სალიანდაგო განვითარება და მდებარეობს რკინიგზის მთავარი ლიანდაგების გასწვრივ. აღჭურვილია ბაქნებით ან ჩასასხდომი მოედნებით, ასევე აქ შეიძლება მდებარეობდნენ სალაროები ან ბილეთების ავტომატები. მხედველობაგაუარესებული ფეხით მოსიარულეების უსაფრთხოებისთვის და სივრცეში ორიენტაციაში დასახმარებლად გაჩერების პუნქტებზე აგებენ ტაქტილურ საფარს.

ზოგიერთი გაჩერების პუნქტები გამოიყენება გადამზიდის სამსახურეობრივი საჭიროებისთვის და არ არის განკუთვნილი მგზავრებისათვის, მაგალითად, დეპოში. ასეთ პუნქტებში მატარებელთა გაჩერება შეიძლება განხორციელდეს მოთხოვნის მიხედვით.

გალერეა
ზაზა ზოზიროვი

ზაზა დიანოზის ძე ზოზიროვი (; დ. 19 აპრილი, 1972, გორი) — მოჭიდავე (თავისუფალი ჭიდაობა). საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი, ევროპის ორგზის ჩემპიონი (1993, 1999) და მესამე პრიზიორი (1996), მსოფლიო ჩემპიონატის ორგზის მეორე (1997, 1998) პრიზიორი, ჭაბუკთა შორის მსოფლიოს (1990) და ევრ. (1989) ჩემპიონი, დსთ-ის ჩემპიონი (1992). 1994–1999 წლებში გამოდიოდა უკრაინის სახელით.
სალიანდაგო განვითარება

სალიანდაგო განვითარება — რკინიგზის ტრანსპორტის სალიანდაგო მეურნეობის ელემენტი.

რკინიგზის სადგურების სალიანდაგო განვითარება — სადგურებზე მთავარის გარდა დამატებითი ლიანდაგების ჯგუფები, რომელთა დანიშნულებაა მატარებლების გადასწრება, შეხვედრა, მიღება და გაშვება. განვითარებული სალიანდაგო მოწყობილობების დროს საშუალებას იძლევა განახორციელოს სამანევრო სამუშაოები მატარებელთა ასაწყობად და დასაშლელად, ლოკომოტივების და ვაგონების შესაკეთებლად, ლოკომოტივების ეკიპირების ჩასატარებლად და მატარებლებისათვის სხვა ტექნიკური ოპერაციების ჩასატარებლად. რკინიგზის კვანძების სალიანდაგო განვითარებამ, იმ ოპერაციების გარდა, რომლებიც ჩვეულებრივია სადგურის მუშაობისათვის და შედიან კვანძის მუშაობაში, ასევე უნდა უზრუნველყოს კვანძში შემავალი ცალკეული რკინიგზის ხაზებს შორის ვაგონების გადაცემა, ტრანზიტული მატარებლების გაშვება ერთი ხაზიდან მეორეზე და მატარებლების გაშვება გადამუშავებით კვანძის ცალკეულ სადგურებზე.

მისასვლელი ლიანდაგების სალიანდაგო განვითარება — ლიანდაგების ჯგუფი, რომლებიც გადაზიდვების მოცულობის შესაბამისად უზრუნველყოფენ ტვირთების უწყვეტ დატვირთვა-დაცლას, სამანევრო სამუშაოებს და ვაგონებისა და ლოკომოტივების რაციონალურ გამოყენებას.

დეპოს სალიანდაგო განვითარება — ლიანდაგების ჯგუფი, რომლებიც უზრუნველყოფენ ელექტრომოძრავი შემადგენლობის მოსახერხებელ მიწოდებას და მის მსვლელობას დეპოში მთავარი ლიანდაგების მინიმალური გადაკვეთით და სამანევრო გადაადგილებეების მინიმალური წარმოებით. სალიანდაგო განვითარება უზრუნველყოფს სადგურის ტერიტორიაზე დამოუკიდებელ შესვლას და გამოსვლას.
ტაუესე სუნია

ტაუესე ტუაილემაფუა პიტა ფიტი სუნია ( ; დ. 29 აგვისტო, 1941, — გ. 26 მარტი, 2003) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, რომელიც 1997 წლიდან გარდაცვალებამდე, 2003 წლამდე, ამერიკის სამოის მეხუთე გუბერნატორის პოსტს იკავებდა. იგი ამერიკის სამოის რიგით მეორე გუბერნატორია, რომელიც თანამდებობაზე ყოფნისას გარდაიცვალა (პირველი იყო უორენ ტერჰიუნი).

კარიერა
სუნიას მოღვაწეობა საჯარო სამსახურში განათლების სექტორიდან დაიწყო. მას სხვადასხვა ადმინისტრაციული თანამდებობა ეჭირა, მათ შორის, 1972–1974 წლებში იყო ამერიკის სამოის განათლების დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე.

1974 წელს იგი გახდა ახლად დაარსებული ამერიკის სამოის სათემო კოლეჯის პირველი ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო მოგვიანებით, 1984-1988 წლებში, განათლების დეპარტამენტის დირექტორის პოსტს იკავებდა.

მისი პოლიტიკური კარიერა 1992 წელს დაიწყო, როდესაც „დემოკრატიული პარტიის“ სიითა და ა. პ. ლუტალისთან ერთად ვიცე-გუბერნატორად იქნა არჩეული.
სუნია „დემოკრატიული პარტიის“ წევრი იყო. მან 1996 წლის არჩევნებში გაიმარჯვა მეორე ტურში, სადაც ხმების 51% მიიღო და დაამარცხა ლეალაიფუანევა პიტერ რეიდი (48%). არჩევნების მეორე ტური გამოიწვია ამერიკის სამოის „დემოკრატიულ პარტიაში“ მომხდარმა განხეთქილებამ სუნიასა და მოქმედ გუბერნატორ ლუტალი აიფილი პაულო ლაუვაოს შორის. ლაუვაო მესამე ადგილზე გავიდა და რადგან ვერცერთმა კანდიდატმა ვერ მოიპოვა ხმების უმრავლესობა, დაინიშნა განმეორებითი კენჭისყრა.

2000 წლის არჩევნებში სუნიამ კვლავ მოიპოვა მცირე უპირატესობით გამარჯვება რეიდზე (50%–48%), თუმცა ამჯერად მეორე ტური აღარ გამართულა. არჩევნების შედეგები მისმა ოპონენტმა, პიტერ რეიდმა, სასამართლოში გაასაჩივრა, თუმცა საბოლოოდ სასამართლომ სუნიას გამარჯვება ძალაში დატოვა.

პირადი ცხოვრება
ეს მონაკვეთი მნიშვნელოვნად ავსებს ინფორმაციას მისი განათლებისა და ადრეული კარიერის შესახებ. აი, სტილისტურად გამართული თარგმანი ქართული ვიკიპედიისთვის:

პირადი ცხოვრება და განათლება
ტაუესე სუნია 1969 წელს დაქორწინდა ფაგაოალი სატელე სუნიაზე.

გარდაცვალება
სუნია გარდაიცვალა მეორე საპრეზიდენტო ვადის დროს, 2003 წლის 26 მარტს, ჰავაის მიმართულებით ფრენისას, სადაც იგი სამედიცინო მკურნალობის მისაღებად მიემგზავრებოდა. იგი გახდა ამერიკის სამოის მეორე გუბერნატორი (უორენ ტერჰიუნის შემდეგ) და პირველი სამოქალაქო პირი ამ პოსტზე, რომელიც თანამდებობაზე ყოფნისას გარდაიცვალა.

მისი ხსოვნის უკვდავსაყოფად, 2012 წელს უტულეის კონვენციის ცენტრს ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია და მას ტაუესე სუნიას სახელი ეწოდა.

მისი მეუღლე, ფაგაოალი სატელე სუნია, 2015 წლის 5 სექტემბერს გარდაიცვალა.
ტულონის ალყა (1793)

ტულონის ალყა — საფრანგეთის რევოლუციური ომების საწყისი ეტაპის ერთ-ერთი მთავარი ბრძოლა, რომელიც 1793 წლის სექტემბრიდან დეკემბრამდე მიმდინარეობდა პირველი კოალიციის ომის დროს. რესპუბლიკური ძალების ევროპული კოალიციის ძალებსა და ფრანგ როიალისტებზე გამარჯვების შემდეგ, ქალაქი რევოლუციური მთავრობის კონტროლს დაუბრუნდა. ალყის მოვლენები ნაპოლეონ ბონაპარტის სამხედრო კარიერაში მნიშვნელოვან ეტაპს წარმოადგენდა, რომელიც ქალაქის აღების შემდეგ ბრიგადის გენერალად დაწინაურდა.

ისტორია
1793 წელს საფრანგეთის რესპუბლიკა ომში იყო ჩაბმული რამდენიმე ევროპულ ძალასთან, მათ შორის დიდ ბრიტანეთთან და ესპანეთთან. ამავდროულად, ქვეყნის შიგნით პოლიტიკური ბრძოლა რევოლუციის მომხრეებსა და როიალისტებს შორის გაძლიერდა. 1793 წლის მაისში ტულონში ეროვნული კონვენციის ხელისუფლების წინააღმდეგ აჯანყება დაიწყო.

თავდაცვისთვის საკმარისი ძალების არქონის გამო, აგვისტოს ბოლოს აჯანყებულებმა ქალაქი, ფლოტი და სიმაგრეები ადმირალ სამუელ ჰუდის მეთაურობით ბრიტანულ ესკადრილიას გადასცეს, რითაც იგი ახალგაზრდა მეფე ლუი -ის წარმომადგენლად აღიარეს. მოკავშირეთა ჯარები - ბრიტანელები, ესპანელები, სარდინიელები და ნეაპოლიტანელები - ტულონში ჩავიდნენ. გარნიზონის საერთო რაოდენობა 22 000-25 000 კაცს შეადგენდა.

ალყა 1793 წლის სექტემბერში დაიწყო. რესპუბლიკურ ძალებს თავდაპირველად გენერალი ჟან-ფრანსუა კარტო ხელმძღვანელობდა, მაგრამ მოგვიანებით სარდლობა ჟაკ-ფრანსუა დოპეს, შემდეგ კი ჟაკ-ფრანსუა დიუგომიეს გადაეცა. ბრძოლის დროს რესპუბლიკელი არტილერიის უფროსი დომარტენი მძიმედ დაიჭრა, რის შემდეგაც არტილერიის სარდლობა 24 წლის კაპიტანმა ნაპოლეონ ბონაპარტმა აიღო.

ქალაქის კედლების შტურმის ტრადიციული ტაქტიკისგან განსხვავებით, ბონაპარტმა შესთავაზა ძალისხმევის კონცენტრირება გზისპირა სარდლობის სიმაღლეების აღებაზე. მისი გეგმა მოიცავდა საარტილერიო ბატარეების განთავსებას, რათა მოკავშირეთა ფლოტი ნავსადგურიდან წასულიყო. მისი ხელმძღვანელობით აშენდა ბატარეები სახელწოდებით „მონტანი“ და „სან-კიულოტი“, რომლებიც თანდათან ზღუდავდნენ კოალიციური გემების მოქმედებებს.

ოპერაციის ერთ-ერთი მთავარი ეტაპი იყო კონცხ ბალაგიერისა და აიგიეტის სიმაგრეების აღება, რომლებიც ნავსადგურის შესასვლელს აკონტროლებდნენ. მოკავშირეებმა აქ ააშენეს ძლიერი ფორტ მიურგრეივი, რომელიც ბრიტანელებისთვის „პატარა გიბრალტარის“ სახელით იყო ცნობილი. 1793 წლის 17 დეკემბრის ღამეს რესპუბლიკელმა ჯარებმა გადამწყვეტი შეტევა განახორციელეს ფორტ მალბუკესა და მიურგრეივზე. ბრძოლის დროს ბონაპარტი ბაიონეტით ბარძაყში დაიჭრა.

ფორტ აიგიეტის აღების შემდეგ, ფრანგულმა არტილერიამ შეძლო ნავსადგურში მოკავშირეთა გემების დაბომბვა, რამაც ქალაქის შენარჩუნება შეუძლებელი გახადა.

18 დეკემბერს ადმირალ ჰუდმა ევაკუაციის ბრძანება გასცა. მოკავშირეთა ძალებმა ტულონი ფრანგული ფლოტის ნაწილის განადგურების შემდეგ მიატოვეს: ცხრა გემი დაიწვა და თორმეტი ტყვედ ჩავარდა. დაახლოებით ოცდახუთი გემი რესპუბლიკელების ხელში აღმოჩნდა.

1793 წლის 19 დეკემბერს რესპუბლიკური არმია ქალაქში შევიდა. მის აღებას მოჰყვა რეპრესიები როიალისტ მხარდამჭერთა წინააღმდეგ, რომლებსაც კონვენციის კომისრები, მათ შორის პოლ ბარასი და ჟან-ფრანსუა ფრერონი ხელმძღვანელობდნენ. შეფასებები განსხვავებულია, 700-დან 800-მდე ადამიანი სიკვდილით დასაჯეს.

22 დეკემბერს ბონაპარტი ბრიგადის გენერალად დააწინაურეს და მალევე გაგზავნეს საფრანგეთის სამხრეთით შემდგომი სამსახურისთვის.
ნეპტუნის ტროელი

ნეპტუნის ტროელები — ასტეროიდთა ორი დიდი ჯგუფი, რომლებიც ნეპტუნის 4 და 5 ლაგრანჟის წერტილებთან ახლოს 1:1 ორბიტალური რეზონანსით ბრუნავენ მზის გარშემო. 2016 წლის ნოემბრის მონაცემებით, ამ ჯგუფის ჩვიდმეტი ასტეროიდი იყო ცნობილი, რომელთაგან ცამეტი მდებარეობს 4 ლაგრანჟის წერტილის მახლობლად, რომელიც პლანეტას 60°-ით წინ მდებარეობს ნეპტუნიდან დაახლოებით 5 მილიარდი კმ-ის დაშორებით, ხოლო ოთხი — 5 წერტილის მახლობლად. სახელი ეწოდა იუპიტერის ტროელების ანალოგიით.

აღმოჩენის ისტორია
ამ ჯგუფის პირველი ასტეროიდი 2001 წელს აღმოაჩინეს -ს ღრმა ეკლიპტიკური კვლევის პროგრამის ფარგლებში, თუმცა ისინი მხოლოდ 2003 წელს იქნა იდენტიფიცირებული ცალკე ჯგუფად. ასტრონომებისთვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა ასტეროიდი -ის აღმოჩენას 2005 წელს. ეს ასტეროიდი უნიკალურია იმით, რომ მას აქვს ძალიან დიდი (25°-ზე მეტი) ორბიტალური დახრილობა ეკლიპტიკის მიმართ, რაც შეიძლება მიუთითებდეს ასტეროიდების საკმაოდ დიდ ჯგუფზე ამ რეგიონში, რადგან იუპიტერის ტროელთა ბევრ ასტეროიდს აქვს 40°-მდე დახრილობა. ასტრონომები ვარაუდობენ, რომ ნეპტუნის ტროელთა იმ დიდი ასტეროიდების რაოდენობა, რომელთა საშუალო ზომა დაახლოებით 100 კმ-ია, რამდენჯერმე მეტი იქნება იუპიტერის ტროელთა ასტეროიდების რაოდენობაზე.

აღმოჩენისთანავე ამ ჯგუფს კიდევ ორი ​​ასტეროიდი ( და ) მიაკუთვნეს თავდაპირველად, მაგრამ შემდგომში გამორიცხეს.

2010 წელს, მცირე პლანეტების ცენტრმა გამოაცხადა ნეპტუნის პირველი ტროელი ასტეროიდის 5 წერტილში აღმოჩენის შესახებ, რომელიც იდენტიფიცირდა როგორც . 5 წერტილთან ახლოს ასტეროიდების იდენტიფიცირება უკიდურესად რთულია, რადგან ამ წერტილის ამჟამინდელი ხედი ჩვენი ირმის ნახტომის გალაქტიკის ცენტრის კაშკაშა სამეზობლოსთან ახლოსაა, რომელიც ძალიან დიდი რაოდენობით ვარსკვლავებს შეიცავს. ამიტომ, ამ რეგიონში მკრთალი, ბნელი ობიექტების აღმოჩენა მნიშვნელოვნად შეფერხებულია.

2011 წლის 29 აპრილს აღმოაჩინეს ასტეროიდი , რომელიც ნეპტუნის ტროელ ასტეროიდად იქნა მიჩნეული. ეს არის ნეპტუნის მესამე ტროელი ასტეროიდი, რომელიც 5 ლაგრანჟის წერტილში, პლანეტის 60°-ით უკან მდებარეობს.
შუალედური სადგური

შუალედური სადგური — რკინიგზის ტრანსპორტის ქსელის გამყოფი პუნქტი, რომელსაც გააჩნია სალიანდაგო განვითარება მატარებელთა გადასასწრებად, შესახვედრად და გასაშვებად, ასევე ტვირთების დასატვირთად და დასაცლელად.

აღწერა
შუალედურ სადგურებზე ხორციელდება ბილეთების გაყიდვა, ჩასხდომა, გადმოსვლა და მგზავრთა მომსახურება, ასევე მოსული და გასაგზავნი ტვირთების გადასატანი დოკუმენტების გაფორმება. ცალკეული შუალედური სადგურები ადგენენ გასაგზავნ მარშრუტებს, ემსახურებიან საწარმოთა მისასვლელ ლიანდაგებს, ხოლო ზოგჯერ სამგზავრო საგარეუბნო მატარებლების ბრუნვის პუნქტებია.

შუალედურ სადგურებს ხაზზე განათავსებენ ისეთი გათვლით, რომ უზრუნველყოფილი იქნას მონაკვეთის გამტარუნარიანობა და დაკმაყოფილდეს მოსახლეობის მოთხოვნილებები გადაყვანაში. შუალედურ სადგურებზე განთავსებულია სამგზავრო შენობები, ბაქნები მათ შორის გადასასვლელებით, მგზავრთა სიჩქარეზე გათვლილი სათავსოები ბარგისა და ტვირთისთვის, საწყობები და მოედნები ტვირთის შესანახად, ტექნიკური, სამომსახურებო და საცხოვრებელი შენობები.

შუალედური სადგურები გამოირჩევიან ასაქცევებისგან და გადასასწრები პუნქტებისგან სატვირთო ოპერაციებზე მოწყობილობათა რაოდენობით. მოძრავი შემადგენლობის, ავტოტრანსპორტის და დასატვირთ-დამცლელი მექანიზმების უკეთ გამოსაყენებლად სატვირთო სამუშაოებს თავს უყრიან სადგურების მცირე რაოდენობაზე, რომლებიც საავტომობილო გზებით დაკავშირებულნი არიან საწარმოებთან და ფერმებთან.

შუალედურ სადგურებზე მიმღებ-გამგზავნი ლიანდაგების რიცხვი მოძრაობის რაოდენობაზე დამოკიდებულებით მიიღება ორიდან ოთხამდე. ანაკრებ მატარებლებზე ადგილობრივი სამუშაოებისათვის დაგებულია დასატვირთ-დამცლელი, სატვირთო და გამთრევი ლიანდაგები. მათი სიგრძე და რაოდენობა განისაზღვრება ადგილობრივი სამუშაოების ზომებით.

სპეციალიზაცია
შუალედური სადგურები მოძრაობის რაოდენობაზე, მუშაობის ხასიათზე და ადგილმდებარეობის რელიეფზე დამოკიდებულებით ეწყობა მიმღებ-გამშვები ლიანდაგების გრძივ, ნახევრადგრძივ და განივ მდგომარეობაში. სადგურები გრძივი და ნახევრადგრძივი მდგომარეობით რეკომენდირებულია გამოყენებული იქნეს და კატეგორიის ხაზებზე; განივით — კატეგორიის ხაზებზე.

მაგალითად, ბაიკალ-ამურის მაგისტრალზე მძიმე კლიმატური და ტოპოგრაფიული პირობების გათვალისწინებით შუალედური სადგურები ძირითადად შენდებოდა ლიანდაგების განივი მდებარეობით და სატვირთო ეზოს განლაგებით სამგზავრო შენობისა და დასახლებული პუნქტის მხრიდან, რაც საშუალებას იძლეოდა შემცირებულიყო მიწის სამუშაოების მოცულობა და საინჟინრო კომუნიკაციების სიგრძე.

სამანევრო სამუშაო
სამანევრო სამუშაო შუალედურ სადგურებზე ანაკრები მატარებლებით მნიშვნელოვანწილად დამოკიდებულია სალიანდაგო განვითარების სქემაზე და მატარებლის შემადგენლობაში ჩასაბმელი ან ჩასახსნელი ვაგონების მდებარეობაზე და სადგურის დასატვირთ-დასაცლელ ლიანდაგებზე. ამასთან მანევრები შეიძლება შესრულდეს ანაკრები მატარებლის ლოკომოტივით ან სადგურის მომსახურე სპეციალური სამანევრო ლოკომოტივით.
სამუელ ჰუდი

სამუელ ჰუდი, პირველი ვიკონტი ჰუდი (; დ. 12 დეკემბერი, 1724 – გ. 27 იანვარი, 1816) — და საუკუნეების ბრიტანელი საზღვაო ძალების მეთაური, სამეფო საზღვაო ძალების ადმირალი და იმ ეპოქის ძირითადი ევროპული და კოლონიური კონფლიქტების მონაწილე. მან მონაწილეობა მიიღო შვიდწლიან ომში, ამერიკის დამოუკიდებლობის ომსა და საფრანგეთის რევოლუციურ ომებში, მეთაურობდა ესკადრილიებს ჩრდილოეთ ამერიკასა და ხმელთაშუა ზღვაში. გრინვიჩის საავადმყოფოს გუბერნატორად მსახურობდა.

ბიოგრაფია
სემუელ ჰუდი დაიბადა სომერსეტში, სასულიერო პირ სამუელ ჰუდისა და მერი ჰოსკინსის ოჯახში. მის უმცროს ძმას, ალექსანდრე ჰუდს, ასევე საზღვაო კარიერა ჰქონდა. 1741 წელს ჰუდი შეუერთდა სამეფო საზღვაო ძალებს, მსახურობდა კაპიტან ჯორჯ როდნის ხელმძღვანელობით. 1746 წელს იგი ლეიტენანტის საფეხურამდე დააწინაურეს.

ავსტრიული მემკვიდრეობის ომის დროს ჰუდი ჩრდილოეთის ზღვაში მსახურობდა. 1754 წელს მან მიიღო თავისი პირველი დამოუკიდებელი მეთაურობა.

შვიდწლიანი ომის დაწყებისთანავე ჰუდი კაპიტნად დააწინაურეს. 50-ქვემეხიანი გემის ანტელოპის მეთაურობისას მან ორი კერძო ფრანგული ხომალდი აუდერნის ყურეში შეიპყრო. 1759 წელს, ფრეგატ ვესტალის მეთაურის რანგში, მან სასტიკი ბრძოლის შემდეგ ფრანგული ფრეგატი ბელონა დაიპყრო. იმავე წელს მან მონაწილეობა მიიღო ჰავრზე თავდასხმაში, გაანადგურა სატრანსპორტო გემები, რომლებიც განკუთვნილი იყო ინგლისის მიერ საფრანგეთში შესაძლო შეჭრისთვის.

ამერიკის რევოლუციური ომის დროს ჰუდი აგრძელებდა მაღალ სამეთაურო თანამდებობებზე მსახურებას. 1778 წელს მას ბარონეტის წოდება მიენიჭა. 1780 წელს იგი ლურჯი ესკადრილიის კონტრადმირალად დააწინაურეს და ადმირალ როდნის მეთაურობით ვესტ-ინდიაში დროშის უმცროს ოფიცრად გაგზავნეს.

1793 წელს, საფრანგეთის რევოლუციური ომების დროს, ჰუდი, როგორც ხმელთაშუა ზღვაში ბრიტანული ძალების მთავარსარდალი, ხელმძღვანელობდა ტულონის აღებას, რომელიც ფრანგმა როიალისტებმა მოკავშირეებს გადასცეს. 1794 წელს ჰუდი ხელმძღვანელობდა კორსიკაზე ბრიტანეთის კონტროლის დამყარების ოპერაციას.

საკუთარი მოღვაწეობის განმავლობაში ჰუდმა თანმიმდევრულად მიაღწია ადმირალობის უმაღლეს წოდებებს:

ვიცე-ადმირალი (1787),
თეთრი ესკადრილიის ადმირალი (1799),
წითელი ესკადრილიის ადმირალი (1805).

აქტიური სამსახურიდან პენსიაზე გასვლის შემდეგ, მან დაიკავა გრინვიჩის საავადმყოფოს გუბერნატორის საპატიო თანამდებობა. იგი გარდაიცვალა 1816 წლის 27 იანვარს, 91 წლის ასაკში.

მის პატივსაცემად ორი ბრიტანული სამხედრო გემი დასახელდა. სამუელ ჰუდი ასევე განსახიერდა ისტორიულ ფილმში „ნაპოლეონი“ (1927), რომელიც მიეძღვნა საფრანგეთის რევოლუციის ეპოქას და ნაპოლეონის აღზევებას.
გო კუნი

გო კუნი (დ. 2 იანვარი, 1938) — სამხრეთ კორეელი პოლიტიკოსი, რომელიც სამხრეთ კორეის პრემიერ-მინისტრი იყო 1997 წლიდან 1998 წლამდე და კვლავ 2003 წლიდან 2004 წლამდე. კუნი იყო სამხრეთ კორეის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2004 წელს, ნო მუ ჰიენის თანამდებობიდან გადაყენების დროს, ასევე სეულის მერი 1988-1990 წლებში და კვლავ 1998-2002 წლებში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
გო კუნი დაიბადა 1938 წლის 2 იანვარს სეულში, სამხრეთ კორეაში და 1953 წლიდან 1956 წლამდე სწავლობდა კიუნგის საშუალო სკოლაში. 1960 წელს კუნმა სეულის ეროვნულ უნივერსიტეტში პოლიტიკის მეცნიერების ბაკალავრის ხარისხი მიიღო. ამავე უნივერსიტეტში ის სტუდენტური საბჭოს პრეზიდენტი იყო. ის უნივერსიტეტში 1968 წელს დაბრუნდა და 1971 წელს მაგისტრის ხარისხით დაამთავრა ქალაქგეგმარების სპეციალობით.

პოლიტიკური კარიერა
კუნმა საჯარო სამსახურში კარიერა 1960-იან წლებში დაიწყო, როდესაც მან შინაგან საქმეთა სამინისტროში სტაჟიორად დაიწყო მუშაობა. იგი სხვადასხვა მაღალ თანამდებობაზე დაწინაურდა. მათ შორის, 1975-1979 წლებში იყო სამხრეთ ჯოლას პროვინციის გუბერნატორი, 1980-1981 წლებში ტრანსპორტის მინისტრი, ხოლო 1981-1982 წლებში სოფლის მეურნეობისა და თევზჭერის მინისტრი.

1985 წელს კუნი ეროვნული ასამბლეის წევრად აირჩიეს, სანამ 1988 წელს სეულის მერად დაინიშნებოდა. 1990 წელს, საეჭვო სამშენებლო პროექტის დამტკიცებაზე უარის თქმის გამო, იგი თანამდებობიდან გადააყენეს. თუმცა, ის თანამდებობას 1998 წელს დაუბრუნდა, ამჯერად არჩევნების გზით, და 2002 წლამდე იმსახურა. თავისი მოღვაწეობის პერიოდში მან სეულში პროგრამა „სიცოცხლის 10 მილიონი ხე“ წამოიწყო და დააწესა გამონაბოლქვის უფრო მკაცრი სტანდარტები, რამაც ქალაქის მნიშვნელოვანი გამწვანება გამოიწვია.

პრემიერ-მინისტრი და მოვალეობის შემსრულებელი პრეზიდენტი
ის სამხრეთ კორეის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას 1997 წლიდან 1998 წლამდე და 2003 წლიდან 2004 წლამდე იკავებდა.

პრეზიდენტ ნო მუ ჰიენის იმპიჩმენტის შემდეგ, იგი პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი გახდა 2004 წლის 12 მარტიდან 14 მაისამდე, ვიდრე სამხრეთ კორეის საკონსტიტუციო სასამართლომ იმპიჩმენტის გადაწყვეტილება არ გააუქმა და ნოს საპრეზიდენტო უფლებამოსილება არ აღუდგინა. მან პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა 2004 წლის 24 მაისს დატოვა, მას შემდეგ, რაც უარი თქვა პრეზიდენტის მოთხოვნის შესრულებაზე მინისტრთა კაბინეტის წევრების შეცვლასთან დაკავშირებით. თანამდებობაზე იგი ლი ჰე-ჩანმა შეცვალა, რომლის კანდიდატურაც 30 ივნისს დაამტკიცეს.

პოლიტიკური მოღვაწეობის შემდეგ
2006 წლის ივნისში კუნმა საპრეზიდენტო არჩევნებში თავისი კანდიდატურა გამოაცხადა.

2007 წლის 16 იანვარს მან განაცხადა, რომ აღარ მიიღებდა მონაწილეობას საპრეზიდენტო არჩევნებში და პოლიტიკურ ცხოვრებას ჩამოშორდებოდა. მიუხედავად პოლიტიკიდან წასვლისა, 2009 წლის 21 დეკემბერს პრეზიდენტმა ლი მიონ ბაკმა იგი საზოგადოებრივი ერთიანობის საბჭოს ხელმძღვანელად დანიშნა.
სატვირთო სადგური

სატვირთო სადგური — რკინიგზის ქსელის გამყოფი პუნქტი, რომელიც ასრულებს სატვირთო და კომერციულ ოპერაციებს ტვირთებით და სატვირთო ვაგონებით, რაც დაკავშირებულია ტვირთის ტრანსპორტირებისთვის მიღებასთან, აწონვასთან, შენახვასთან, დატვირთვასთან, დაცლასთან, დახარისხებასა და ტვირთის გაცემასთან, კონტეინერების დამუშავებასთან, გადამზიდი დოკუმენტების გაფორმებასთან, გადამცემი სატვირთო მატარებლებისა და გამგზავნი მარშრუტების ფორმირებასთან, სატვირთო ფრონტზე ვაგონების მიწოდებისას და მათი გამოტანისას სამანევრო სამუშაოების წარმოებასთან, ასევე სხვა ტექნიკურ ოპერაციებთან.

გადაზიდვების განხორციელებისას, ხასიათზე და სატვირთო ოპერაციების შესრულების ტექნოლოგიის მოთხოვნებზე დამოკიდებულებით, სატვირთო სადგურები სპეციალიზირდება:
დამტვირთავი — მასიური დატვირთვისას;
დამცლელი — მასიური დაცლისას;
გადასატვირთი — ტრანსპორტის ერთი სახეობიდან მეორეზე გადატვირთვის დროს.

დამტვირთავი სადგურების შემადგენლობაში მყოფი ტვირთის სხეობებზე დამოკიდებულებით გამოიყოფა თხევადი ტვირთის სადგურები, რომლებიც ახორციელებენ ტვირთების ჩამოსხმას ცისტერნებში. რკინიგზის სადგურებს, რომლებიც ახორციელებენ საზღვაო ან სამდინარო ნავსადგურების უშუალო მომსახურებას ქვიათ პორტისპირები, სადგურებს, რომლებიც ახორციელებენ ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზის ვაგონებიდან ფართელიანდაგიანი რკინიგზის ვაგონებში გადატვირთვას ქვიათ გადამტვირთავები.

სატვირთო სადგურებს, რომლებსაც გააჩნიათ განსაკუთრებული მოთხოვნები სატვირთო ოპერაციების შესრულების ტექნოლოგიასთან, აქვთ ორმაგი დასახელება, მაგალითად — სატვირთო-პორტისპირა.
ცირკადული რიტმი

ცირკადული რიტმები ( - დაახლოებით და - დღე) — ორგანიზმში მიმდინარე ბიოლოგიური პროცესების ციკლური მერყეობა, რომლის პერიოდულობა დაახლოებით 24 საათს შეადგენს. ცირკადული რიტმები წარმოადგენს ორგანიზმის შინაგან „ბიოლოგიურ საათს“, რომელიც არეგულირებს ძილისა და ღვიძილის ციკლს, ჰორმონების გამოყოფას, სხეულის ტემპერატურასა და ნივთიერებათა ცვლას.

მიუხედავად იმისა, რომ ცირკადული რიტმები ენდოგენურია, მათზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს გარემო ფაქტორები, განსაკუთრებით დღის სინათლე და სიბნელე. ძუძუმწოვრებში ამ პროცესების მთავარი რეგულატორია თავის ტვინის ჰიპოთალამუსში მდებარე სუპრაქიაზმული ბირთვი . ცირკადული რიტმების ქრონიკულმა დარღვევამ შესაძლოა გამოიწვიოს ძილის დარღვევები, მეტაბოლური პრობლემები და სხვადასხვა ფსიქოსომატური დაავადება. 2017 წელს ამ მექანიზმების მოლეკულური საფუძვლების აღმოჩენისთვის მეცნიერებს - ჯეფრი ჰოლს, მაიკლ როსბაშსა და მაიკლ იანგს - მიენიჭათ ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში.
ჯეფრი ჰოლი

ჯეფრი კონორ ჰოლი (; დ. 3 მაისი, 1945, ბრუკლინი, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი გენეტიკოსი და ქრონობიოლოგი, ბრანდეისის უნივერსიტეტის ბიოლოგიის პროფესორი. 2017 წელს, მაიკლ როსბაშთან და მაიკლ იანგთან ერთად, მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში ცირკადული რიტმის მაკონტროლებელი მოლეკულური მექანიზმების აღმოჩენისთვის.

ბიოგრაფია
ჯეფრი ჰოლი დაიბადა ნიუ-იორკში, ბრუკლინში, ჟურნალისტის ოჯახში. სწავლობდა ამჰერტის კოლეჯში, მოგვიანებით კი ვაშინგტონის უნივერსიტეტში, სადაც გენეტიკის დოქტორის ხარისხი მიიღო. მისი სამეცნიერო კარიერა ძირითადად დაკავშირებულია ბრანდეისის უნივერსიტეტთან, სადაც მან ათწლეულები გაატარა ხილის ბუზების ნერვული სისტემისა და ქცევის შესწავლაში.

სამეცნიერო მოღვაწეობა
ჰოლის კვლევების მთავარი ფოკუსი იყო იმის გარკვევა, თუ როგორ მუშაობს ორგანიზმის „ბიოლოგიური საათი“. 1984 წელს მან და მისმა კოლეგებმა შეძლეს გენის იზოლირება, რომელიც პასუხისმგებელია ცირკადულ რიტმზე.

მან აღმოაჩინა, რომ ეს გენი აკოდირებს ცილას, რომელიც გროვდება უჯრედში ღამის განმავლობაში და იშლება დღისით. ამ აღმოჩენამ საფუძველი ჩაუყარა თანამედროვე ქრონობიოლოგიას და ახსნა, თუ როგორ ახდენენ ცოცხალი ორგანიზმები თავიანთი ბიოლოგიური რიტმის ადაპტაციას დედამიწის ბრუნვასთან.

ჯილდოები
ჯეფრი ჰოლი მრავალი პრესტიჟული ჯილდოს მფლობელია, მათ შორის:

გრუბერის პრემია გენეტიკაში (2009)
ლუიზა გროს ჰორვიცის პრემია (2011)
გაირდნერის საერთაშორისო ჯილდო (2012)
შაოს პრემია (2013)
ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში (2017)