iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ნოტეცი

ნოტეცი — მდინარე ცენტრალურ პოლონეთში. უერთდება მდინარე ვარტას. მისი საერთო სიგრძე 388 კმ-ია. პოლონეთის მდინარეებს შორის სიგრძით მეშვიდე ადგილი უკავია. წყალშემკრები აუზის ფართობი კი 17,330 კმ²-ია.

მდინარეზე მდებარეობს ქალაქები: ინოვროცლავი; იზბიცა-კუიავსკა; კრუშვიცა; პაკოსცი; ბარცინი; ლაბიშინი; ნაკლო-ნად-ნოტეცია; უისციე; ჩარნკოვი; ვიელენი; კჟიჟ-ველიკოპოლსკი; დრეზდენკო.
პოპრადი (მდინარე)

პოპრადი — მდინარე ჩრდილოეთ სლოვაკეთსა და სამხრეთ პოლონეთში. უერთდება მდინარე დუნაიეცის. მისი საერთო სიგრძე 170 კმ-ია. პოლონეთის მდინარეებს შორის სიგრძით ოცდამეორე ადგილი უკავია. წყალშემკრები აუზის ფართობი კი 2,077 კმ²-ია. აქედან 1,594 კმ² სლოვაკეთში მიედინება და 483 კმ² პოლონეთში.

მდინარეზე მდებარეობს ქალაქები: პოპრადი; კეჟმაროკი; სტარა-ლუბოვნა; მუშინა; პივნიჩნა-ზდროი; რიტრო; სტარი-სონჩი.
დუნაეცი

დუნაეცი — მდინარე სამხრეთ პოლონეთში. მდინარე ვისლას მარჯვენა შენაკადი. მისი საერთო სიგრძე 274 კმ-ია, აქედან 247 კილომეტრი პოლონეთის ტერიტორიაზე მიედინება. პოლონეთის მდინარეებს შორის სიგრძით მეთოთხმეტე ადგილი უკავია. წყალშემკრები აუზის ფართობი კი 6.804 კმ²-ია.აქედან 4,852 პოლონეთის ტერიტორიაზე მიედინება, 1.952 სლოვაკეთის ტერიტორიაზე.
ლინა (მდინარე)

ლინა — მდინარე ჩრდილოეთ პოლონეთსა და რუსეთის კალინინგრადის ოლქში. უერთდება მდინარე პრეგოლიას. მისი საერთო სიგრძე 264 კმ-ია, აქედან 190 კმ პოლონეთის ტერიტორიაზე მიედინება და 74 კმ კი რუსეთის ტერიტორიაზე. პოლონეთის მდინარეებს შორის სიგრძით მეთერთმეტე ადგილი უკავია. წყალშემკრები აუზის ფართობი კი 7,126 კმ²-ია, აქედან 5,719 კმ² პოლონეთის ტერიტორიაზე მიედინება, დანარჩენი რუსეთის ტერიტორიაზე.
უფრო პოპულარული ვიდრე იესო

„ჩვენ უფრო პოპულარულები ვართ, ვიდრე იესო“ — ჯონ ლენონის მიერ 1966 წლის მარტის ინტერვიუში მოყვანილი ფრაზის ერთი ნაწილი, რომელსაც არაჯანსაღი აჟიოტაჟი მოჰყვა რიგი ქვეყნების საზოგადოების ერთი ნაწილის მხრიდან. ფრაზის ეს ნაწილი იმდენად რეზონანსული აღმოჩნდა, რომ მასზე სპეკულაციები წლების განმავლობაში არ შეწყვეტილა და თავისდაუნებურად ჯგუფის ისტორიის ერთ-ერთ გახმაურებულ ეპიზოდად რჩება დღემდე.

ისტორია
1966 წლის აგვისტოში აგორდა სკანდალი მას შემდეგ, რაც ჯონ ლენონის მიერ წარმოთქმულმა ფრაზამ „ჩვენ უფრო პოპულარულები ვართ, ვიდრე იესო“ გაიჟღერა ახალგაზრდულ ჟურნალში . ეს ფრაზა ლენონმა წარმოთქვა ჟურნალისტ მორინ კლივთან ინტერვიუს დროს, როდესაც საუბარი შეეხო -ის წევრთა პირად ცხოვრებას. როდესაც 1966 წლის მარტში ეს ინტერვიუ დაიბეჭდა ბრიტანეთში, რეაქცია მასზე არ ყოფილა.

1966 წლის აგვისტოში, ინტერვიუს დაბეჭდვიდან ხუთი თვის შემდეგ -მა ციტირების სახით ახსენა ლენონის ფრაზა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში ნამდვილი საპროტესტო ტალღა აგორდა. -ის ჩანაწერებს საჯაროდ წვავდნენ, კონცერტები უქმდებოდა, ხოლო ჯგუფს ურეკავდნენ სხვადასხვა პირები, რომლებიც ღიად ემუქრებოდნენ მის წევრებს. პროტესტი შეეხო სხვა ქვეყნებს, რომელთა შორის იყვნენ მექსიკა, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა და ესპანეთი. ადგილი ჰქონდა ანტი-ბიტლურ დემონსტრაციებს, ხოლო ადგილობრივი რადიოსადგურების ეთერიდან ქრებოდა მათი ჩანაწერები.

ამ პრობლემებს ადგილი ჰქონდა ჯგუფის 1966 წლის ამერიკული ტურის დაწყების წინ. რეაქციამ -ის მიმართ კინაღამ აიძულა მენეჯერი ბრაიან ეპსტაინი, გაეუქმებინა ყველა დაგეგმილი კონცერტი. ამიტომ აშშ-ში შედგა ორი პრეს-კონფერენცია, რომელზეც ეპსტაინმა და ლენონმა მწუხარება გამოთქვეს იმის გამო, რომ კონკრეტული წინადადება არასწორად იქნა ინტერპრეტირებული. იქვე დამსწრე ეკლესიის წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ ლენონი თავის განცხადებაში მხოლოდ ხაზს უსვამდა იმას, რასაც თავად ეკლესია აცხადებდა ქრისტიანობის უარყოფის თაობაზე. ტური გაგრძელდა, მაგრამ ყველგან არეულობა ახლდა, რასაც თან ერთვოდა კუ-კლუქს-კლანის მხრიდან საპროტესტო აქციები. ერთ-ერთ კონცერტზე გაჩნდა ეჭვი, თითქოს ჯგუფის წევრებს სასროლ იარაღსაც უმიზნებდნენ. 1966 წლის 29 აგვისტოს შემდეგ ჯგუფმა საკონცერტო მოღვაწეობა შეწყვიტა.
ბუბრი

ბუბრი — მდინარე ჩრდილოეთ ჩეხეთსა და სამხრეთ-დასავლეთ პოლონეთში. მდინარე ოდრას მარცხენა შენაკადი. მისი საერთო სიგრძე 272 კმ-ია, აქედან 270 კმ პოლონეთის ტერიტორიაზე მიედინება, 2 კმ კი ჩეხეთის ტერიტორიაზე. პოლონეთის მდინარეებს შორის სიგრძით მეათე ადგილი უკავია. წყალშემკრები აუზის ფართობი კი 5.876 კმ²-ია, აქედან 46 კმ² ჩეხეთის ტერიტორიაზე მოედინება, 5.830 კმ² კი პოლონეთის ტერიტორიაზე.

მდინარეზე მდებარეობს ქალაქები: ლუბავკა; კამიენა-გურა; იელენია-გურა; ვლენი; ლვოვეკ-შლონსკი; ბოლესლავიეცი; შპროტავა; მალომიცე; ჟაგანი; ნოვოგრუდ-ბოჟანსკი; კროსნო-ოდჟანსკიე.
მშვიდობის ეკლესიები

მშვიდობის ეკლესიები – უდიდესი ხის ნაგებობები ევროპაში, მდებარეობს პოლონეთის ქალაქ იავორსა და სვიდნიცაში, ქვემო სილეზიის სავოევოდოში.

მშვიდობის ეკლესიები ააგო საღვთო რომის იმპერატორმა ფერდინანდ -მ საუკუნის მეორე ნახევარში, ოცდაათწლიანი ომის დამთავრებისა (1618–1648 წწ.) და ვესტფალიის ზავის დადების შემდეგ, შვედი პროტესტანტების ზეწოლის შედეგად.

სულ აშენდა სამი ეკლესია: გლოგუვში, იავორში და სვიდნიცაში. თანამედროვე ეპოქამდე მოაღწია ორმა მათგანმა, გლოგუვის ეკლესია დაიწვა 1758 წელს.

2001 წელს ეკლესიები შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

იავორის ეკლესია
სვიდნიცის ეკლესია
გლოგუვის ეკლესია
მალოპოლსკის სოფლის ეკლესიები

მალოპოლსკის სოფლის ეკლესიები – ისტორიულად ღირებული და არქიტექტურის თვალსაზრისით საინტერესო სოფლის ეკლესიები პოლონეთის მალოპოლსკისს და კარპატების სავოევოდოში. ყველა ეკლესია აგებულია გოტიკიდან რენესანსში გარდამავალი არქიტექტურული, ბაროკოსა და თანამედროვე სტილით. ყველაზე ადრინდელი ობიექტი საუკუნეს მიეუთვნება (ხაჩუვეს ეკლესია, აგებულია 1388 წ.).

2003 წელს ეკლესიები შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

მსოფლიო მემკვიდრეობის ეკლესიები
მსოფლიო მემკვიდრეობის კანდიდატები
პოლონეთის სოფლის 9 ეკლესიიდან იუნესკოს სიაში შეტანილია 6. სიაში არაა შეტანილი შემდეგი ეკლესიები:

სხვა ობიექტები
შემდეგი ობიექტები არაა შეტანილი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სავოევოდო (პოლონეთი)

სავოევოდო ( — ვოევუძტვო) — პოლონეთის ადმინისტრაციული ერთეული.

სავოევოდოს საბჭო აირჩევა პროპორციული აარჩევნო სისტემით 4 წლის ვადით. საბჭო განსაზღვრავს რეგიონის პოლიტიკას, მეურნეობის განვითარებას, ატარებს მცირე საგანმანათლებლო რეფორმებს და ა.შ. საბჭო ირჩევს სავოევოდოს მმართველს მარშალს. ვოევოდა — სავოევოდოში პოლონეთის მთავრობას წარმოადგენს ვოევოდა.

ისტორია
სავოპევოდოების რაოდენობა ყოველთვის იცვლებოდა.
1582—1634 — 34
1634—1660 — 35
1660—1717 — 33
1717—1768 — 33
1582-1768 წლებში სავოევოდოების გარდა პოლონეთის შემადგენლობაში შედიოდა ერთი სამთავრო და ერთი ავტონომიური საეპისკოპოსო. 1582-1717 წლებში იყო აგრეთვე ერთი მიწა. რუსეთის შემადგენლობაში დროსაც კი პოლონეთი იყოფოდა სავოევოდოებით. 1830 წელს მომხდარი აჯანყების შემდეგ ქვეყანა გუბერნიებად დაიყო, ხოლო უკვე პირველი დამოუკიდებლობისას (1918 წ.) პოლონეთი კვლავ სავოევოდეობად დაიყო. 1944—1946 წლებში განთავისუფლებული პოლონეთი იყოფოდა 11 ერთეულად, ხოლო შემდგომ მათი რიცხვი გაიზარდა:
1946—1950 — 14
1950—1975 — 17
1975—1998 — 49
1999 წლის 1 სექტემბრიდა პოლონეთში ჩატარებული რეფორმის შედეგან სახელმწიფო დაიყო 16 სავოევოდოდ.

სავოევოდოების სია
მალაკის ნახევარკუნძული

მალაკის ნახევარკუნძული (მალ. ) — ნახევარკუნძული სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. წარმოადგენს აზიის კონტინენტის უკიდურეს სამხრეთ წერტილს. ნახევარკუნძული მოიცავს მიანმარის მცირე, სამხრეთ ნაწილს, ნახევარკუნძულოვან მალაიზიას, სინგაპურს და ტაილანდის სამხრეთ ნაწილს.

ინდონეზიის კუნძულ სუმატრასგან გამოყოფს მალაკის სრუტე. ნახევარკუნძულს მთელ სიგრძეზე გასდევს ტიტივანგსის მთები. მალაკის სიგრძე 1300 კმ-ია, ფართობი დაახლოებით 242,363.8 კმ². მისი ჩრდილოეთ საზღვრის, კრას ყელის სიგანე 44 კმ-ია. ნახევარკუნძულის უმაღლესი ადგილია მთა ტაჰანი (2187 მ)
Man (იუნიქსი)

(ინგ. , სახელმძღვანელოს შემოკლება) — პროგრამა იუნიქსისნაირ ოპერაციული სისტემებისთვის რომლის მეშვეობით შესაძლოა ბრძანების დოკუმენტაციის ნახვა.

გამოყენება
ეს ბრძანება უნდა იყოს გამოძახებული როგორც:

 [-]

მაგალითად ბრძანების სახელძღვანელოს სანახავად:

სექციები
იუნიქსის სახელძღვანის გვერდები არიან დაყოფილნი მრავალ სექციად. მაგალითად ლინუქსში არსებობს შემდეგი სექციები:

ბრძანებები მომხმარებლისთვის
სისტემის დაძახებები
ბიბლიოთეკების ფუნქციები
სპეციალურო ფაილები
ფაილების ფორმატები
თამაშები
სხვადასხვა
სისტემის განაგება (ადმინისტრაცია)
ლინუქსის ბირთვის ინტერფეისები

ყოველივე სექციას გააჩნია შესდავალი რომლის ნახვა შესაძლოა ასე:
ჯარდოე ასადი

ჯარდო ასადის ძე ოზმანიანი (; დ. 2 მაისი, 1929, — გ. 26 სექტემბერი, 1993) — ქურთი პოეტი, მწერალი და თარჯიმანი, უფრო ცნობილი როგორც ჯარდოე ასადი 

დაიბადა სომხეთში 1929 წელს. იქვე დაამთავრა საშუალო სკოლა და უკვე 1950 წელს დაამთავრა ერევნის აბოვიანის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტი.

1954 წელს პირველად დაიბეჭედა მისი ლექსები ქურთულენოვანი სკოლის მე-4 კლასის სახელმძღვანელოში. 1959 წელს გამოსცა ლექსების პირველი კრებული „ლექსები და პოემები“. შემდგომი წლების განმავლობაში სომხეთში დაბეჭდილი იყო არაერთი კრებული და ალმანახი.

1975 წლისთვის საცხოვრებლად თბილისში გადავიდა და უკვე 1978 წელს გამოსცა წიგნი „ადამიანო, მე შენი მჯერა“ ქართულ ენაზე.

1987 ჯარდოე ასადმა პირველად საქართველოში ჩამოაყალიბა ქურთული თეატრალური ტრუპა, რომელსაც მიენიჭა ქურთული ხალხური თეატრის სახელწოდება.

1982 წლიდან ჯაროდე ასადი მუშაობდა „ვეფხისტყაოსნის“ ქურთულ თარგმანზე. პოეტი ისე გარდაიცვალა, რომ ბოლო თავები დაუმთავრებელი დარჩა. 2007 წელს ქურთმა პროფესორმა ქერიმ ანყოსიმ დაამთავრა პოემა და იმავე წელს წიგნი გამოიცა.
ზილჩა

ზილჩა — მთა საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ივრის ზეგნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, შირაქის ვაკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კიდესთან, ზილჩის სერზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 846 მ. აგებულია პლიოცენური კონტინენტური კონგლომერატებით, თიხებით, ქვიშებით და ფხვიერი ქვიშაქვებით. მთის კალთები დამრეცია. ზედა ნაწილი შემოსილია ახალგაზრდა ფართოფოთლოვანი ტყით, ქვედა — სტეპის ჯაგეკლიანი ბუჩქებითა და ბალახეულობით.
ჯაკომო კაზანოვა

ჯაკომო ჯოვანი კაზანოვა (დ. 2 აპრილი, 1725, ვენეცია — გ. 4 ივნისი, 1798, ციხედარბაზი დუქსი, ბოჰემია) — იტალიელი მწერალი, ავანტიურისტი.

სახელისა და სიმდიდრის ძიებაში მოიარა თითქმის მთელი ევროპა, იყო ჯარისკაცი, ბიბლიოთეკარი და მუსიკოსი. არაერთხელ იჯდა ციხეში. კაზანოვას ეკუთვნის ისტორიული თხზულებანი: „ისტორია მღელვარებისა პოლონეთში“.
ჟუდ სელესტინი

ჟუდ სელესტინი (; დ. 19 ივნისი, 1962, პორტ-ო-პრენსი) — ჰაიტელი პოლიტიკოსი. რენე პრევალის მთავრობის გზების მშენებლობის მინისტრი 2006 წლიდან. იგი იყო პრეზიდენტობის კანდიდატი ჰაიტის 2010 წლის 28 ნოემბრის საპრეზიდენტო არჩევნებში.

დროებითი საარჩევნო საბჭოს განცხადებით მან მიიღო ხმების 22 % და დაიკავა მეორე ადგილი, ხოლო მისმა უშუალო კონკურენტმა ოპოზიციის ლიდერმა მირლანდ მანიგამ 31 %. ორივე მათგანი არჩევნების მეორე ტურში ერთმანეთს 2011 წლის 16 სექტემბერს შეებრძოლება.
მუსკაუს პარკი

მუსკაუს პარკი ან მუჟაკოვსკის პარკი – ყველაზე დიდი ლანდშაფტური პარკი ცენტრალურ ევროპაში, გერმანია-პოლონეთის საზღვარზე, უჭირავს 545 ჰა ფართობი. პარკის 2/3
მდებარეობს სასაზღვრო მდინარე ნისა-ლუჟიცკის აღმოსავლეთით. პარკის ორივე ნაწილი ერთმანეთს უკავშირდება ხიდით.

2004 წელს პარკი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

გალერეა
თბილისის სააპელაციო სასამართლო

თბილისის სააპელაციო სასამართლო — მეორე ინსტანციის სასამართლოა საქართველოს საერთო სასამართლოების სისტემაში, რომელიც განიხილავს საჩივრებს პირველი ინსტანციის (რაიონული (საქალაქო)) სასამართლოების მიერ გამოტანილ გადაწყვეტილებებზე. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს განსჯადობა ვრცელდება აღმოსავლეთ საქართველოზე.

ისტორია
2005 წლის პირველ ნახევარში განხორციელებული საკანონმდებლო ცვლილებების შესაბამისად, 1 ნოემბრიდან ამოქმედდა თბილისისა სააპელაციო სასამართლო. თბილისის სააპელაციო სასამართლომ ჩაანაცვლა მანამდე მოქმედი თბილისის საოლქო სასამართლო.

შენობა
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მისამართია თბილისში, გრ. რობაქიძის გამზ. 7ა.

სასამართლოს შენობა ოთხ სართულიანია. შენობა ფორმალურად დაყოფილია მოქალაქეთათვის განკუთვნილ და მოხელეთა სამუშაო სივრცეებად. შენობის მოქალაქეთათვის განკუთვნილი ნაწილი შედგება მისაღების, მოსაცდელისა და სხდომის დარბაზებისაგან.

სასამართლო რეფორმის ფარგლებში სასამართლოს შენობას ჩაუტარდა სრული რეკონსტრუქცია. სასამართლო სხდომის დარბაზები აღჭურვილია აუდიო ოქმის წარმოების, ვიდეოკონფერეციისა და ვიზუალური პრეზენტაციის სისტემებით.

სტრუქტურა
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ხელმძღვანელობს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარე. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოქმედი თავმჯდომარეა მოსამართლე ვალერი ცერცვაძე.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოსამართლო კორპუსი შედება 3 პალატისა და 1 კოლეგიისაგან:
სამოქალაქო საქმეთა პალატა;
ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატა;
სისხლის სამართლის საქმეთა პალატა;
საგამოძიებო კოლეგია.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოს აპარატს ხელმძღვანელობს სასამართლოს მენეჯერი. სასამართლოს აპარატის სტრუქტურა შემდეგნაირია:
თავმჯდომარის ბიურო;
საკადრო და საორგანიზაციო საკითხთა განყოფილება;
კანცელარია და მოქალაქეთა მისაღები;
მატერიალური უზრუნველყოფისა და სასამართლოს მანდატურის სამსახური.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოში დასაქმებული არიან იურისტები, თარჯიმნები, კურიერები, მძღოლები, პროგრამისტები და ა.შ.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოში მართლმსაჯულებას აღასრულებს 40 მოსამართლე და დასაქმებული არის 201 საჯარო მოსამსახურე.

სასამართლო რეფორმა
თბილისის სააპელაციო სასამართლო აქტიურად არის ჩართული სასამართლო რეფორმის პროცესში. სასამართლო მოწოდებულია ხელი შეუწყოს მართლმსაჯულების ხელმისაწვდომობის, მოქალაქეთა მომსახურების მაღალი ხარისხისა და იურიდიულ განათლების განვითარებას.

თბილისის სააპელაციო სასამართლოში შეიქმნა შემდეგი პროდუქტები:

სამართლის ელექტრონული ბიბლიოთეკა (სები);
სახელმწიფო ბაჟის გამოთვლის პროგრამა;
საქართველოს სასამართლოების შიდა საინფორმაციო საიტი (ინტრანეტი);
უფასო იურიდიული მომსახურების ცნობარი;
ძირითად ადმინისტრაციულ ორგანოთა საკონტაქტო მონაცემების ცნობარი;
ძირითად იურიდიულ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი;
საქართველოს სასამართლოები -ზე;
საქართველოს სასამართლოები -ზე;
და ა.შ.
ბერინგის სრუტე

ბერინგის სრუტე — სრუტე აზიის კონტინენტის უკიდურეს აღმოსავლეთს, დეჟნევის კონცხსა და ჩრდილოეთ ამერიკის უკიდურეს დასავლეთს — ალასკის ნახევარკუნძულის უელსის პრინცის კონცხებს შორის. სრუტე პოლარული წრისგან ოდნავ სამხრეთით მდებარეობს.

ბერინგის სრუტე არაერთხელ გამხდარა მეცნიერთა კვლევის ობიექტი, იმ მოსაზრებიდან გამომდინარე, რომ აზიიდან ჩრდილოეთ ამერიკაში ადამიანები სწორედ ამ სრუტის გავლით, ე. წ. „ხმელეთის ხიდის“ საშუალებით გადავიდნენ, როდესაც აქაურობა ყინულებით ჩაიხერგა და ოკეანის დონე საგრძნობლად დაეცა.

სრუტის სიგანე დაახლოებით 85 კმ-ია, საშუალო სიღრმე 30-49 მეტრი. ერთმანეთთან აერთებს ჩუკოტკის ზღვას (ჩრდილოეთის ყინულოვანი ოკეანის ნაწილი) და ბერინგის ზღვას (წყნარი ოკეანის ნაწილი). მიუხედავად იმისა, რომ სრუტეში პირველად სიმონ დეჟნიოვმა გაიარა 1648 წელს, მას სახელი მაინც დანიელი მკვლევრის, ვიტუს ბერინგის პატივსაცემად ეწოდა, რომელმაც აქ 1728 წელს გაიარა.
იმანი (მოდელი)

იმან მოჰამედ აბდულმაჯიდი (სომალ. , ,, დ. 25 ივლისი 1955, მოგადიშო, სომალი) — სომალელი და ამერიკელი სუპერმოდელი, უფრო ცნობილი, როგორც იმანი.

ბიოგრაფია
დაიბადა მოგადიშოში, მერიონ და მოჰამედ აბდულმაჯიდის ასული. მამამისი სომალის ელჩი იყო საუდის არაბეთში. იმანი მუსლიმია. ჰყავს ორი ძმა — ელიასი და ფეისალი, აგრეთვე და ნადი (სომალელი ფოტომოდელი).

იმანმა საშუალო სკოლა ეგვიპტეში დაამათვრა და შემდეგ კენიაში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც დღემდე ცხოვრობენ მისი მშობლები. ფლობს ხუთ ენას — არაბულს, ინგლისურს, ფრანგულს, იტალიურსა და სომალურს. ნაირობის უნივერსიტეტში სწავლობდა პოლიტოლოგიას.

კარიერა
1975 წელს, იმანი ამერიკელმა ფოტოგრაფმა პიტერ ბრედმა მოიწვა აშშ-ში. მისი პირველი პუბლიკაცია ფოტომოდელის სახით ჟურნალ „“-ში იყო 1976 წელს.

ივ სენ-ლორანმა ერთხელ თქვა „ჩემი ოცნების ქალია იმანი“. იმანი მუშაობდა დიზაინერი მოდის სახლში ფოტომოდელად ტანსაცმლის კოლექციისთვის „აფრიკის დედოფალი“.
ლიმესი

ლიმესი ( — „გზა“, მოგვიანებით „საზღვარი“) — ფორტიფიცირებული კედელი საყარაულო კოშკებით, აღმართული ყოფილი რომის იმპერიის საზღვარზე. ლიმესი რომის იმპერიისთვის იყო როგორც დამცავი საშუალება, ასევე წარმოადგენდა საბაჟო საკონტროლო პუნქტსაც. იგი აგებული იყო რომის იმპერიის სხვადასხვა სასაზღვრო რაიონში, მათ შორის ყველაზე ცნობილია და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაშია შეტანილი 550 კმ სიგრძის ზემო გერმანია-რეტიის ლიმესი და ადრიანეს კედელი დიდ ბრიტანეთში.

ლიმესების სია
ქვემო გერმანიის ლიმესი
ზემო გერმანია-რეტიის ლიმესი
ვეტერაუს ლიმესი
ნეკარ-ოდენვალდის ლიმესი
ალბის ლიმესი
ლაუტერტალის ლიმესი
დუნაი-ილერ-რეინის ლიმესი
დუნაის ლიმესი
პანონიის ლიმესი
ადრიანეს კედელი
ანტონინეს კედელი
ტრაიანეს კედელი
არაბეთის ლიმესი
ტრიპოლიტანიის ლიმესი
მავრიტანიის ლიმესი
ორინოკო

ორინოკო — სამხრეთ ამერიკის ერთ-ერთი უგრძესი მდინარე (სიგრძე 2140 კმ). მისი აუზის ფართობი 880 000 კმ²-ს შეადგენს, საიდანაც 76,3% ვენესუელის ტერიტორიაზე მდებარეობს, დანარჩენი კი კოლუმბიის. ორინოკო და მისი შენაკადები, ვენესუელის აღმოსავლეთ და შიდა რეგიონების მთავარ სატრანსპორტო სისტემას წარმოადგენს. მდინარე სათავეს იღებს ვენესუელა-ბრაზილიის საზღვარზე, კერო-დელგადო-ჩალბაუდის მთიდან, ზღვის დონიდან 1 047 მეტრზე. ეს სათავე მხოლოდ 1951 წელს იქნა აღმოჩენილი ვენესუელურ-ფრანგული ჯგუფის მიერ.

ორინოკოს შესართავი ატლანტის ოკეანესთან, მესამე მოგზაურობისას 1498 წელს, აღწერა ქრისტეფორე კოლუმბმა. 1800 წელს, მდინარის აუზს იკვლევდა ალექსანდერ ჰუმბოლდტი, რომელმაც შემდგომ აქაური ფლორისა და ფაუნის შესახებ სტატიები გამოაქვეყნა, სადაც იუწყებოდა ამ ტერიტორიაზე მდინარის ვარდისფერი დელფინების არსებობას.
Burger King

ბურგერ კინგი — სწრაფი კვების ჰამბურგერებზე ორიენტირებული რესტორნების გლობალური ქსელი. მისი სათავო ოფისი მდებარეობს აშშ-ში, ფლორიდის შტატში.

ისტორია
ბურგერ კინგის წინაპარი 1953 წელს დაარსდა ფლორიდის შტატ ქალაქ ჯექსონვილში. მისი სახელი თავდაპირველად იყო ინსტა-ბურგერ კინგი. დამფუძნებლები იყვნენ ჯონ კრამერი და მისი ცოლის ბიძა მეთიუ ბარნსი, რომლებმაც პირველი მაღაზიები რკინიგზის სადგურის ირგვლივ გახსნეს. ჰამბურგერებმა სულ მალე მოიპოვა პოპულარობა და საოცარი წარმატება. რასაც ფრანჩაიზების გაცემაც მოყვა. 1959 წელს, სათავო კომპანიას სერიოზული პრობლემები შეექმნა და ის მაიამის ერთ-ერთმა ფრანჩაიზერმა კომპანიამ იყიდა. მყიდველებმა ინსტა-ბურგერ კინგს უპირველეს ყოვლისა სახელი შეუცვალეს და მას უბრალოდ ბურგერ კინგი უწოდეს. მომდევნო 8 წლის განმავლობაში, ობიექტების რიცხვი აშშ-ის მასშტაბით 250 გახდა, ხოლო 1967 წელს იგი „პილსბერი კომპანიმ“ შეიძინა.

კომპანიის ისტორიაში მნიშვნელოვანია 1978 წელი, როდესაც ბურგერ კინგმა, მაკდონალდსისი აღმასრულებელი დირექტორი დაიქირავა კომპანიის გამართვისა და რეორგანიზაციის მიზნით. ამ ფაქტს „ოპერაცია ფენიქსსაც უწოდებენ“.

მიუხედავად ამისა, კომპანიის არაეფექტური მმართველობისა და სხვა მრავალი მიზეზის გამო, ბურგერ კინგი სერიოზულ დაღმასვლას განიცდიდა, სანამ 1989 წელს ბრიტანულმა კონგლომერატმა „გრანდ მეტროპოლიტენმა“ და მისმა მემკვიდრე „დიაგეომ“ არ შეიძინა.

2002 წელს, სამი კომპანიისგან შემდგარმა ტრიუმვირატმა, ბურგერ კინგი „დიაგეოსგან“ 1.5 მლრდ აშშ დოლარად შეიძინა.

ქსელი
ბურგერ კინგის პირველი რესტორანი აშშ-ის ფარგლებს გარეთ, პირველად 1963 წელს გაიხსნა პუერტო-რიკოში, მას მოყვა 1969 წელს რესტორანი კანადაში, უკვე 1975 წელს ევროპაში, მადრიდში. 1982 წელს, მათ რიგებს ემატება აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნები: იაპონია, ტაივანი, სამხრეთ კორეა, სინგაპური. აღსანიშნავია, რომ მკაცრი კონკურენციის პირობებში, 2001 წელს, იაპონიაში ბურგერ კინგის ყველა რესტორანი დაიხურა, მაგრამ 2007 წელს ხელახლა გაიხსნა.

1970 წლებიდან, რესტორნების ქსელი შედის ლათინური ამერიკის ქვეყნებშიც. რესტორნები იხსნება მექსიკაში, ვენესუელაში, ჩილესა და არგენტინაში.

მიუხედავად იმისა, რომ ბურგერ კინგი ჩამორჩება მაკდონალდსისი ქსელს, მსოფლიოს რიგ ქვეყნებში საქმე პირიქითაა, მათ შორისაა მექსიკა და ესპანეთი.

საინტერესოა, რომ ავსტრალია ერთადერთი ქვეყანაა ბურგერ კინგის გავრცელების არეალშიც, სადაც ეს კომპანია სხვა სახელით ოპერირებს. 1971 აღმოჩნდა, რომ ავსტრალიის ქალაქ ადელაიდაში, საკვების ერთ-ერთი მაღაზია უკვე იყენებდა ამ სახელის სავაჭრო ბრენდს, ამიტომ ავსტრალიაში ბრენდი შევიდა „ '“- ის სახელით.

გეგმები
2008 წლიდან, მომდევნო 10 წლის განმავლობაში, დაგეგმილია, რომ ბურგერ კინგის ბაზრის 80 % აშშ-ის ფარგლებს გარეთ იქნება. განსაკუთრებული აქცენტი კეთდება აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონზე. კომპანია გეგმავს, თავის სამ უმსხვილეს ბაზრად აქციოს ინდოეთი, ჩინეთი და იაპონია. 2012 წლის ბოლოსთვის, ქსელს აზიის ტერიტორიაზე 250 ახალი რესტორანი შეემატება. იგეგმება ფრანჩაიზინგის გააქტიურება აღმოსავლეთ ევროპაში, აფრიკაში, ახლო აღმოსავლეთსა და ბრაზილიაში.

ამჟამად, 2010 წლის ბოლოსთვის, ბურგერ კინგი 32,400 რესტორნით, რჩება როგორც მეორე უმსხვილესი ქსელი სწრაფი კვების ჰამბურგერების სარესტორნო ქსელში მაკდონალდსის შემდეგ. მისი რესტორნები წარმოდგენილია მსოფლიოს 80 ქვეყანაში.

კომპანიის ძირითად პროდუქტებს წარმოადგენს ჰამბურგერები, ფრანგული ფრი, გამაგრილებელი სასმელები და სხვადასხვა დესერტი.
იბერია (ავიაკომპანია)

იბერია (ესპ. ) — ესპანური ავიაკომპანია. ამჟამად, იბერიას მთავარი აეროპორტებია მადრიდის ბარახასას აეროპორტი და ბარსელონას ელ-პრატის აეროპორტი. კომპანია მის შვილობილ კომპანია „იბერია რეგიონალთან“ ერთად, „იბერია გრუპის“ შემადგენელი ნაწილია. კომპანია რეისებს 102 მიმართულებით ასრულებს მსოფლიოს 39 ქვეყანაში. ხოლო სხვა კომპანიებთან კოდ-შერინგის შედეგად, ასევე დაფრინავს 90 სხვა მიმართულებით.

ისტორია
კომპანია დაარსდა 1927 წლის 28 ივნისს, ესპანელი ბანკირის, ჰორასიო ესებერიეტასა და გერმანული ავიაკომპანია ლუფტჰანზას ინვესტიციებით. ფრენების განხორციელება დაიწყო ამავე წლის 14 დეკემბერს. ამ წლის განმავლობაში, იბერიას ასპონსორებდა ესპანეთის მთავრობა, რომელიც მას მადრიდსა და ბარსელონაში საფოსტო გზავნილების გადასაზიდად იყენებდა. ვინაიდან ამ პერიოდში, დიქტატორ მიგელ პრიმო დე რივერას მმართველობისას, ესპანეთის ავიაცია ძირითადად სახალხო საჭიროებისთვის გამოიყენებოდა, მოხდა ესპანური ავიაკომპანიების შერწყმა. 1929 წლის 29 მაისს, იბერია შთანთქა სხვა ავიაკომპანია „ “ - მა. მაგრამ სახელი „იბერია“, კომპანიის გენერალურმა დირექტორმა მაინც დარეგისტრირებული დატოვა. ესპანეთის სამოქალაქო ომის მიწურულს, იბერია კვლავ გამოდის ასპარეზზე, როგორც წმინდა შინაური ავიაკომპანია.

1944 წლის 30 სექტემბერს, ხდება იბერიის ნაციონალიზება. 1946 წელს, იბერია ხდება პირველი ავიაკომპანია ევროპაში, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, პირველად ასრულებს ფრენას ევროპასა და სამხრეთ ამერიკას შორის რეისით მადრიდი - ბუენოს-აირესი. 1953 წელს, მადრიდის პაქტის შედეგად, აშშ-ის მოქალაქეებისთვის ესპანეთში ჩასვლა უვიზო ხდება, რაც დიდი სტიმული აღმოჩნდა იბერიასათვის და იწყება ტრანსატლანტიკური რეისები ამ ორ ქვეყანას შორის.

1981 წელს, კომპანიის დაბადების 50 წლისთავზე, მგზავრების რიცხვმა წელიწადში 10 მლნ შეადგინა, ხოლო 2002 წელს, დაბადებიდან ამ დრომდე გადაყვანილი მგზავრების რიცხვმა 500 მლნ შეადგინა.

ამჟამად
2009 წლის 12 ნოემბერს, იბერიამ დაადასტურა, რომ მას მიღწეული აქვს მოლაპარაკებები ბრიტანულ ავიაკომპანია „ბრითიშ ეარვეისთან“, მათი შერწყმის თაობაზე და რომ ამ ორი კომპანიის შეერთებით იგეგმება მსოფლიოს ავიაკომპანიებს შორის შემოსავლების სიდიდით მესამე კომპანიის ჩამოყალიბება. 2010 წლის 8 აპრილს, კომპანიებმა ხელი მოაწერეს დოკუმენტს მათი შერწყმის შესახებ, რომელიც 2011 წლის იანვარში დასრულდება. ახალი კომპანიის სახელი იქნება “ ”, თუმცა, ორივე კომპანია ფუნქციონირებას ძველი ბრენდის სახლეის ქვეშ განაგრძობს.
აზერბაიჯან-სომხეთის ურთიერთობები

სომხეთ-აზერბაიჯანის ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს აზერბაიჯანსა და სომხეთს შორის. ორი ქვეყნის დიპლომატიური ურთიერთობა რუსეთის იმპერიის დროს დამყარდა.

შემდეგ იყო სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის ომი 1918-1920 წწ.

1948 წელს სსრკ-ში, სომხეთის სსრ-ში დაიწყო პოლიტიკური პროტესტები აზერბაიჯანის წინააღმდეგ. საზოგადოების ნაწილი თვლიდა, რომ აზერბაიჯანს მთიანი ყარაბაღი უნდა დაეთმო სომხეთისთვის. პროტესტის ტალღა გამწვავდა 1988 წელს, როდესაც სომხეთ-აზერბაიჯანს შორის ომი დაიწყო.
ნიკოლოზ შატსკი

ნიკოლოზ სერგეის ძე შატსკი ( დ. 28 აგვისტო, 1895, მოსკოვი ― გ. 1 აგვისტო, 1960, მოსკოვი) ― რუსი გეოლოგი, ტექტონისტი. რუსეთის ტექტონიკური სკოლის ფუძემდებელი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1953).

ბიოგრაფია
1913–18 წლებში სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1916–18 წლებში ჯარში მსახურობდა. 1929 წელს დაამთავრა მოსკოვის სამთო აკადემია ექსტერნის წესით, ასწავლიდა იქვე (1921–30) და მოსკოვის გეოლოგიურ-სადაზვერვო ინსტიტუტში (1930–60, 1933 წლიდან პროფესორი); ერთდროულად მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიის ინსტიტუტში (1934 წლიდან, 1935 წლიდან განყოფილების გამგე, 1956 წლიდან დირექტორი).

მისი ძირითადი შრომები ეხება ძველი ბაქნების შედარებით ტექტონიკას, გეოსინკლინების თეორიასა და ნაოჭწარმოქმნის ხანგრძლივობას. დაადგინა ბაქნების აგებულების ზოგადი კანონზომიერებანი.

ლენინური პრემიისა (1958) და სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის (1946) ლაურეატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით (1945, 1953). დაწესებულია სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ნ. შატსკის სახელობის პრემია (1979), რომელიც 1982 წლიდან ტექტონიკის დარგში საუკეთესო სამეცნიერო ნაშრომისთვის გადაეცემათ. შატსკის სახელობისაა მთა ანტარქტიდაში, ვოლთატის მთებში, ვულკანური სტრუქტურა მდინარე პოდკამენაია-ტუნგუსკის შუა დინებაში, წყალქვეშა ამაღლება წყნარი ოკეანის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ნამარხი მოლუსკის სახეობა და გეოფიზიკური სამეცნიერო-კვლევითი გემი.

თხზულება
. , . 1‒4, ., 1963‒65.
ვროცლავის საუკუნის დარბაზი

საუკუნის დარბაზი (, ; , ) – სპორტული დარბაზი პოლონეთში, მდებარეობს ქალაქ ვროცლავში. საუკუნის დარბაზმა ითამაშა გადამწყვეტი როლი ბეტონით მშენებლობის საქმეში.

დარბაზი შენდებოდა 1911–1913 წწ. არქიტექტორ მაქს ბერგის პროექტის მიხედვით, მოდერნის სტილში. 1962 წელს შეიტანეს პოლონეთის არქიტექტურული ძეგლების სიაში, ხოლო 1978 წელს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

გალერეა