iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1662

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1662, მიღებულია 2006 წლის 23 მარტს, ავღანეთის ვითარებასთან დაკავშირებული ყველა რეზოლუციის, მათ შორის 1589 (2005) და 1659 (2006) რეზოლუციების დადასტურების შემდეგ, საბჭომ გაახანგრძლივა ავღანეთში გაეროს დახმარების მისიის მანდატი დამატებითი თორმეტი თვით.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ კვლავ დადასტურა ვალდებულება ავღანეთის სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობის, დამოუკიდებლობისა და ერთიანობის მიმართ. მხარი დაუჭირა ქვეყანას ბონის პროცესის დასრულებაზე და დაეთანხმა 2005 წლის სექტემბერში გამართულ არჩევნებს.

ამასობაში, რეზოლუციამ აღიარა ავღანეთში არსებული პრობლემების ურთიერთდაკავშირებული ხასიათი და ხაზი გაუსვა უსაფრთხოების, მმართველობისა და განვითარებასთან დაკავშირებული პროგრესის ურთიერთგამამყარებელ საკითხებს. აგრეთვე მნიშვნელოვანია თალიბანის, ალ-კაიდისა და სხვა ჯგუფების მიერ შექმნილი ნარკოტიკული და ტერორისტული საფრთხეების წინააღმდეგ ბრძოლა.

რეზოლუციის პრეამბულაში გამოხატულია შეშფოთება ექსტრემალური საქმიანობის მიერ შექმნილი საფრთხეების გამო. ასევე კვლავ დაადასტურა გაეროს როლი და მხარდაჭერა 2002 წლის ქაბულის დეკლარაციისა კეთილმეზობლური ურთიერთობების შესახებ.

ქმედებები
უშიშროების საბჭომ განაახლა „გაეროს დახმარების მისია ავღანეთში“-ს მანდატი დამატებითი თორმეტი თვით მიმდინარე რეზოლუციის მიღების თარიღიდან. ავღანეთის ხელისუფლებასა და საერთაშორისო საზოგადოებას მოუწოდეს, სრულად განეხორციელებინათ „ავღანეთის კომპაქტი" და შეესრულებინათ დასახული მაჩვენებლები.

რეზოლუციამ მოიწონა პროგრესი ავღანეთის პოლიციისა და ავღანეთის არმიის კუთხით, ახალი ავღანური პარლამენტის გახსნას, განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროგრამაში პროგრესს და სამართლის რეფორმასა და ოპიუმთან დაკავშირებულ ნარკოტიკების კონტროლთან შეხებაში ახალ სტრატეგიებს.

უშიშროების საბჭომ განაცხადა ავღანეთის მასშტაბით ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის პატივისცემისკენ და მოსთხოვა -სა და გაეროს ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარიატს , დახმარება გაეწიათ ავღანეთის კონსტიტუციის ადამიანის უფლებების ასპექტების განხორციელებაში.

გარდა ამისა, ავღანეთს მოუწოდეს, ეთანამშრომლა -სთან მისი მანდატის განხორციელების პროცესში და უზრუნველყო მისი უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება. საერთაშორისო უსაფრთხოების დახმარების ძალებს , მათ შორის „ოპერაცია მდგრადი თავისუფლებას", სთხოვეს გაემკლავებინათ ალ-კაიდის, თალიბანისა და სხვა ჯგუფების მიერ ქვეყანაში შექმნილი ტერორიზმისა და ექსტრემიზმის საფრთხისთვის.

ამასთანავე,ავღანეთს მოუწოდეს და მეზობელ ქვეყნებს შორის ნდობის განმტკიცების ღონისძიებების ხელშეწყობისკენ.
და ბოლოს, გენერალურ მდივანს კოფი ანანს დაევალა ყოველ ექვს თვეში ერთხელ წარედგინა ანგარიში ავღანეთში ვითარების შესახებ.

აგრეთვე იხილეთ
ავღანეთის ომი (2001–2021)
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1484

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1484-ე რეზოლუციით, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2003 წლის 30 მაისს, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ დაამტკიცა ოპერაცია „არტემისი“ ბუნიაში, იტურის პროვინციის დედაქალაქში, რეგიონში უსაფრთხოების გაუარესების ფონზე.

იტურის კონფლიქტის ფარგლებში, ლენდუსა და ჰემას მილიცია ქალაქის კონტროლისთვის იბრძოდა მას შემდეგ, რაც უგანდას ჯარებმა სამშვიდობო შეთანხმების ხელმოწერის შემდეგ დატოვეს ტერიტორია და კონგოს პოლიცია გაიქცა. საერთაშორისო ძალების განლაგებასთან დაკავშირებული დისკუსიების დროს, საბჭოს დიპლომატებმა გაითვალისწინეს 1994 წელს რუანდის გენოციდის გამეორება.მოგვიანებით შეთანხმდნენ საფრანგეთის ხელმძღვანელობით ძალების შექმნაზე.

რეზოლუცია
დაკვირვება
უშიშროების საბჭო მტკიცედ იყო გადაწყვეტილი, ხელი შეეწყო კონგოს სამშვიდობო პროცესს, მათ შორის ინკლუზიური გარდამავალი მთავრობის ჩამოყალიბებას. შეშფოთება გამოითქვა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის აღმოსავლეთით, იტურის რეგიონში მიმდინარე ბრძოლებთან და ბუნიას ქალაქში ჰუმანიტარულ სიტუაციასთან დაკავშირებით. გარდა ამისა, სასწრაფოდ იყო საჭირო უსაფრთხო ბაზა იტურიში დროებითი ადმინისტრაციის ფუნქციონირებისთვის.

რეზოლუციის პრეამბულაში ასევე შეაქება გაეროს მისია კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ბუნიასა და იტურიში სიტუაციის სტაბილიზაციის მცდელობებისთვის, განსაკუთრებით ურუგვაის კონტინგენტის (მალე ბანგლადეშის ძალებიც შეუერთდებიან) შესრულება. საბჭომ დაგმო -ზე თავდასხმები და შედეგად მიღებული მსხვერპლი. ვითარების რეგიონში საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის საფრთხედ მიჩნევით,საბჭომ განიხილა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის, იტურის მხარეების, რუანდისა და უგანდის მოთხოვნები ბუნიაში მრავალეროვნული ძალების განლაგების შესახებ.

აქტები
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ ბუნიაში დროებითი მრავალეროვნული ძალების განლაგების უფლება მისცა, რათა ისინი 2003 წლის 1 სექტემბრამდე -თან მჭიდრო კოორდინაციით ემუშავათ.მას დაევალა ბუნიაში უკვე მყოფი -ის კონტინგენტის დახმარება; უსაფრთხოების სიტუაციის სტაბილიზაცია; ჰუმანიტარული სიტუაციის გაუმჯობესება; ბუნიას აეროპორტისა და იძულებით გადაადგილებული პირების დაცვა; და მშვიდობიანი მოსახლეობის, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციისა და ჰუმანიტარული პერსონალის დაცვაში წვლილის შეტანა.მან ხაზი გაუსვა ძალის დროებით ხასიათს, რათა 2003 წლის აგვისტოს შუა რიცხვებისთვის -ის ყოფნა ბუნიაში გაძლიერებულიყო. ძალებში მონაწილე ყველა სახელმწიფოს უფლება მიეცა გამოეყენებინა ყველა საჭირო ზომა მისი მანდატის შესასრულებლად.

საერთაშორისო საზოგადოებას მოუწოდეს, წვლილი შეეტანათ მრავალეროვნულ ძალებში პერსონალის, აღჭურვილობის, ლოგისტიკური და ფინანსური მხარდაჭერის უზრუნველყოფის გზით. რეზოლუციამ მოითხოვა, რომ იტურის რეგიონში კონფლიქტის მხარეებმა დაუყოვნებლივ შეეწყვიტათ საომარი მოქმედებები და მკაცრად დაგმო -ისა და ჰუმანიტარული პერსონალის განზრახ მკვლელობები, კიდევ ერთხელ დაადასტურა საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის პატივისცემის აუცილებლობა. გარდა ამისა, საბჭომ მოითხოვა, რომ დიდი ტბების რეგიონში არსებულმა ყველა კონგოს პარტიამ და სახელმწიფომ პატივი სცეს ადამიანის უფლებებს, შეწყვიტონ შეიარაღებული დაჯგუფებებისა და მილიციის მხარდაჭერა და ითანამშრომლონ ბუნიაში მყოფ საერთაშორისო ძალებთან და -თან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1271

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1271 მიიღეს 1999 წლის 22 ოქტომბერს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ყველა წინა რეზოლუცია ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში არსებული ვითარების შესახებ — მათ შორის 1159 (1998), 1201 (1998) და 1230 (1999) რეზოლუციები — საბჭომ ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში გაეროს მისიის მანდატი 2000 წლის 15 თებერვლამდე გააგრძელა, იმ მიზნით, რომ იგი გარდაქმნილიყო სამშვიდობო ოპერაციიდან კონფლიქტის შემდგომი მშვიდობის მშენებლობის მისიის ფორმატში.

უშიშროების საბჭომ კმაყოფილება გამოთქვა იმ ფაქტის გამო, რომ 1999 წლის 19 სექტემბერს ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში ჩატარდა საპრეზიდენტო არჩევნები და მაღალი შეფასება მისცა ამ პროცესში -ს მიერ გაწეულ დახმარებას. საბჭომ შეახსენა ქვეყნის პოლიტიკურ ჯგუფებს ეროვნული შერიგებისთვის ერთობლივი მუშაობის მნიშვნელობა. მიუხედავად იმისა, რომ -ს საქმიანობა 1999 წლის 15 ნოემბერს უნდა დასრულებულიყო, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის მთავრობამ ითხოვა გაეროს ყოფნის ვადის გაგრძელება.

რეზოლუციამ გააგრძელა -ს მანდატი სამშვიდობო ძალების პოსტკონფლიქტურ მშვიდობისმშენებლობით ძალებად გარდაქმნის მიზნით. გენერალურმა მდივანმა, კაფი ანანიმ, გასცა რეკომენდაცია სამხედრო და სამოქალაქო პერსონალის შემცირების შესახებ, რაც სამ ეტაპად უნდა განხორციელებულიყო. ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის მთავრობას მოუწოდეს პოლიტიკური, ეკონომიკური, სოციალური და უსაფრთხოების რეფორმების გატარებისკენ, -ს ფუნქციების ადგილობრივი უსაფრთხოებისა და პოლიციის ძალებისთვის გადაბარებისა და ქვეყნის შეიარაღებული ძალების რესტრუქტურიზაციის დასრულებისკენ.

გენერალური მდივნის მიერ დედაქალაქ ბანგიში გაგზავნილ მცირე დელეგაციას უნდა განესაზღვრა 2000 წლის 15 თებერვლის შემდეგ ქვეყანაში გაეროს წარმომადგენლობის გაგრძელების ფორმები. საბოლოოდ, კაფი ანანს დაევალა 2000 წლის 15 იანვრამდე წარედგინა ანგარიში მიმდინარე რეზოლუციის ყველა ასპექტის შესრულების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1740

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1740-ე რეზოლუცია, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2007 წლის 23 იანვარს, ეხებოდა ნეპალში არსებულ ვითარებას და მიზნად ისახავდა ნეპალის სამოქალაქო ომის დასრულებას.

რეზოლუცია
რეზოლუცია ითვალისწინებდა ნეპალის ხალხის მტკიცე სურვილს მშვიდობისა და დემოკრატიის აღდგენისადმი, და მხედველობაში იღებდა ნეპალის მთავრობისა და ნეპალის კომუნისტური პარტიის თხოვნას გაეროს დახმარების შესახებ 2006 წლის ყოვლისმომცველი სამშვიდობო შეთანხმების განხორციელებაში, უშიშროების საბჭომ ერთი წლის ვადით ჩამოაყალიბა გაეროს პოლიტიკური მისია ნეპალში , რომლის მანდატიც მოიცავდა ცეცხლის შეწყვეტის მონიტორინგსა და დამფუძნებელი კრების არჩევნებში დახმარების გაწევას.

1740-ე რეზოლუციის ერთხმად მიღებით, საბჭომ ახალ მისიას ასევე დაავალა იარაღისა და ორივე მხარის შეიარაღებული პერსონალის მართვის მონიტორინგი „მონიტორინგის ერთობლივი საკოორდინაციო კომიტეტის“ მეშვეობით.

ახალი პოლიტიკური მისია უზრუნველყოფდა ტექნიკურ მხარდაჭერას არჩევნების დაგეგმვის, მომზადებისა და ჩატარების პროცესში; ასევე, გამოყოფდა საარჩევნო დამკვირვებელთა მცირე ჯგუფს საარჩევნო პროცესის ყველა ტექნიკური ასპექტის განსახილველად და არჩევნების მიმდინარეობის შესახებ ანგარიშის მოსამზადებლად.

საბჭომ ასევე გამოხატა მზადყოფნა, ნეპალის მთავრობის მოთხოვნის საფუძველზე, შეწყვიტოს ან კიდევ უფრო გააგრძელოს -ის მანდატი; ამასთან, საბჭომ გაითვალისწინა გენერალური მდივანის მოლოდინი იმის შესახებ, რომ აღნიშნული მისია იქნებოდა კონკრეტულ მიზნებზე ორიენტირებული და შეზღუდული ხანგრძლივობის.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1471

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1471 მიღებულია ერთხმად 2003 წლის 28 მარტს. ავღანეთში არსებული ვითარების შესახებ გაეროს უშიშროების საბჭოს ყველა რეზოლუციის ხელახლა დადასტურების შემდგომ, გაეროს უშიშროების საბჭომ ავღანეთში გაეროს დახმარების მისიის მანდატი დამატებით თორმეტი თვით, 2004 წლის 28 მარტამდე გაახანგრძლივა.

გაეროს უშიშროების საბჭომ ავღანეთის სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობის, დამოუკიდებლობისა და ერთიანობისადმი ვალდებულება დაადასტურა და გარდამავალი ადმინისტრაცია 2004 წელს დაგეგმილ არჩევნებამდე ლეგიტიმურ მთავრობად აღიარა. გაეროს უშიშროების საბჭომ აგრეთვე მოიწონა „ქაბულის დეკლარაცია კეთილმეზობლური ურთიერთობების შესახებ“ (ისევე, როგორც 2002 წელს 1453 რეზოლუციით) და ხაზი გაუსვა გაეროს ცენტრალურ როლს ავღანელი ხალხის დახმარებაში ავღანეთის ქვეყნის აღდგენის პროცესში.

რეზოლუციამ მოიწონა ავღანეთში გაეროს დახმარების მისიის ფარგლებში საარჩევნო ერთეულის შექმნა. ასევე ხაზი გაუსვა იმას, რომ გარდამავალი ადმინისტრაციის მეშვეობით აღდგენისა და რეკონსტრუქციის უზრუნველყოფა ხელს შეუწყობს ბონის შეთანხმების იმპლემენტაციას, და მხარი დაუჭირა ავღანეთში გაეროს გენერალური მდივნის სპეციალურ წარმომადგენელს ლახდარ ბრაჰიმის. ავღანეთში გაეროს დახმარების მისიას ავღანეთის ადამიანის უფლებათა დამოუკიდებელი კომისიისთვის დახმარების გაწევა დაევალა, ხოლო ყველა ავღანურ მხარეს მოუწოდეს, ითანამშრომლონ გაეროს დახმარების მისიასთან მანდატის განხორციელებაში და უზრუნველყონ ავღანეთში გაეროს დახმარების მისიის პერსონალის უსაფრთხოება. ასევე, ავღანეთში უსაფრთხოების ხელშემწყობ ძალებს დაევალათ ლახდარ ბრაჰიმისთან და გაეროს გენერალურ მდივანთან თანამშრომლობა 1444 (2002) რეზოლუციის შესაბამისად მანდატის განხორციელებისას.

დასასრულს, გაეროს გენერალურ მდივანს კოფი ანანს დაევალა ყოველი ოთხი თვის განმავლობაში გაეროს უშიშროების საბჭოსთვის ანგარიშის წარდგენა აღნიშნული რეზოლუციის შესრულების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 908

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 908 მიღებულია 1994 წლის 31 მარტს. ყოფილი იუგოსლავიის შესახებ არსებული ყველა წინა გადაწყვეტილებისა და, კერძოდ, 871-ე (1993) რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ გაეროს დამცავი ძალების მანდატი 1994 წლის 30 სექტემბრამდე გააგრძელა და გამოხატა განზრახვა სამშვიდობო კონტინგენტის პერსონალის რაოდენობის გაზრდის შესახებ.

საბჭო მიესალმა ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმებას ბოსნია-ჰერცეგოვინის მთავრობასა და ბოსნიელ ხორვატებს შორის, ისევე როგორც მათ შორის გაფორმებულ ჩარჩო ხელშეკრულებებს და ხაზი გაუსვა ბოსნიელი სერბების მოლაპარაკებებში ჩართვის აუცილებლობას. ასევე დადებითად შეფასდა ცეცხლის შეწყვეტა ხორვატიასა და ადგილობრივ სერბულ ხელისუფლებას შორის გაეროს დაცულ ტერიტორიებზე, ისევე როგორც დიალოგი ხორვატიასა და სერბეთი და მონტენეგროს შორის. საბჭომ აღნიშნა პროგრესი სარაევოში და მიუთითა, რომ -ის ძლიერი და ხილული ყოფნა აუცილებელი იყო ამ პროგრესის განსამტკიცებლად, თუმცა ქალაქ მაგლაიში ვითარება კვლავ კრიტიკული რჩებოდა. გრძელდებოდა ძალისხმევა ტუზლას საერთაშორისო აეროპორტის ჰუმანიტარული მიზნების გასახსნელად. საბჭო ასევე მიესალმა ევროკავშირის ფაქტების დამდგენ მისიას მოსტარში და გაერთიანებული სამეფოსა და აშშ-ის ერთობლივ სამოქალაქო მისიას სარაევოში. მთელი ამ პროცესის განმავლობაში კიდევ ერთხელ დადასტურდა -ის პერსონალის უსაფრთხოებისა და გადაადგილების თავისუფლების პრიორიტეტულობა.

მანდატის გაგრძელებასთან ერთად, საბჭომ გადაწყვიტა მისიის გაფართოება 3,500 დამატებითი სამხედროთი. დამტკიცდა გაეროს გეგმა ტუზლას აეროპორტის გახსნისა და ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდების შესახებ, ხოლო წევრ სახელმწიფოებს დაევალათ, გენერალურ მდივანთან და -თან კოორდინაციით, უზრუნველეყოთ საჰაერო მხარდაჭერა ხორვატიაში. საბჭომ მოუწოდა ყველა მხარეს ხორვატიაში, ეთანამშრომლათ ნდობის აღდგენის ღონისძიებებში და აღედგინათ ერთობლივი კომისიის მუშაობა ეკონომიკური და კომუნიკაციური საკითხების მოსაგვარებლად. სარაევოში საზოგადოებრივი მომსახურების აღსადგენად შეიქმნა სპეციალური ნდობის ფონდი.

დასასრულს, უშიშროების საბჭომ მადლიერება გამოხატა გაეროსა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული ორგანიზაციების მიმართ ბოსნიაში ნორმალური ცხოვრების აღდგენის მცდელობებისთვის, თუმცა მკაცრად მოითხოვა ბოსნიელი სერბებისგან ქალაქ მაგლაის წინააღმდეგ სამხედრო მოქმედებების შეწყვეტა და მისი ბლოკადის მოხსნა. განიხილებოდა წინადადება მაგლაის გაეროს „უსაფრთხო ზონებში“ ჩართვის შესახებ, რაც გენერალურმა მდივანმა შესთავაზა საბჭოს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 867

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 867 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1993 წლის 23 სექტემბერს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს რეზოლუციები 841 (1993), 861 (1993) და 862 (1993) ჰაიტიში არსებული ვითარების შესახებ, საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი პოზიცია საერთაშორისო მშვიდობისა და სტაბილურობის დაცვასთან დაკავშირებით და ჩამოაყალიბა გაეროს მისია ჰაიტიში .

საბჭომ მიიღო წინადადება ჰაიტის მთავრობისგან ახალი პოლიციის ძალების შექმნისა და ჰაიტის შეიარაღებული ძალების მოდერნიზაციის შესახებ. 1993 წლის 3 ივლისს ჰაიტის პრეზიდენტმა და ქვეყნის არმიის სარდალმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას ქვეყანაში მშვიდობისა და სტაბილურობის აღდგენის შესახებ, რომელიც ეხებოდა პოლიციისა და სამხედრო საკითხებს. ამ თვალსაზრისით, საბჭომ მხარი დაუჭირა აღნიშნული შეთანხმების იმპლემენტაციისკენ მიმართულ ძალისხმევას.

გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის რეკომენდაციის საფუძველზე, საბჭომ გასცა -ის ჩამოყალიბების ავტორიზაცია საწყისი ექვსთვიანი პერიოდით, იმ პირობით, რომ მისი ვადა სამოცდათხუთმეტი დღის შემდეგ გაგრძელდებოდა საბჭოს მიერ იმის გადახედვის საფუძველზე, იქნებოდა თუ არა მიღწეული პროგრესი. თავად მისია შედგებოდა 567-მდე პოლიციელისა და 700 სამხედრო დამკვირვებლისგან, მათ შორის 60 სამხედრო ინსტრუქტორისგან. დამკვირვებლები თან გაჰყვებოდნენ ჰაიტის პოლიციას, მოამზადებდნენ მათ და დააკვირდებოდნენ მათ ოპერაციებს, ხოლო სამხედროები პასუხისმგებელნი იქნებოდნენ არმიის მოდერნიზაციასა და შემდეგ ფუნქციებზე:

არასაბრძოლო მომზადების უზრუნველყოფა;

სამხედრო-სამშენებლო დანაყოფის მუშაობა ჰაიტის სამხედროებთან გენერალური მდივნის ანგარიშში მოცემული პროექტების განსახორციელებლად, როგორიცაა სამხედრო ყაზარმები და ინფრასტრუქტურა.

მოიწონეს გენერალური მდივნის განზრახვა, მისია გადაეცა თავისი სპეციალური წარმომადგენლისა და ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციის ზედამხედველობის ქვეშ, რომელიც ასევე ზედამხედველობდა საერთაშორისო სამოქალაქო მისიას. ჰაიტის ეთხოვა უზრუნველეყო გაეროს პერსონალის უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება, ასევე საბჭომ მოითხოვა მისიის სტატუსის შესახებ შეთანხმების გაფორმება. ამავდროულად, ქვეყანაში არსებულ დაჯგუფებებს მოუწოდეს ძალადობაზე უარის თქმისკენ.

გენერალურ მდივანს ეთხოვა მისიის დაფინანსების მოძიება სატრასტო ფონდის მეშვეობით და წევრი სახელმწიფოებისგან შენატანების მიღება -ის პოლიციური და სამხედრო კომპონენტებისთვის. რეზოლუცია 867 დასრულდა გენერალური მდივნისადმი თხოვნით, 1993 წლის 10 დეკემბრისა და 1994 წლის 25 იანვრისთვის წარედგინა ანგარიში ჰაიტიში განვითარებული მოვლენების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1888

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1888 ერთხმად მიიღეს 2009 წლის 30 სექტემბერს. იგი წარადგინა ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანმა ჰილარი კლინტონმა, რომელიც ასევე თავმჯდომარეობდა სხდომას. რეზოლუციით შეიქმნა გაეროს სპეციალური წარმომადგენლის პოსტი კონფლიქტში სექსუალური ძალადობის საკითხებზე.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია კონკრეტულად ავალდებულებს სამშვიდობო მისიებს, დაიცვან ქალები და ბავშვები შეიარაღებული კონფლიქტის დროს ფართოდ გავრცელებული სექსუალური ძალადობისგან, და სთხოვს გენერალურ მდივანს დანიშნოს სპეციალური წარმომადგენელი, რომელიც კოორდინაციას გაუწევს სხვადასხვა მექანიზმს ამ დანაშაულებთან საბრძოლველად.
ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანმა ჰილარი კლინტონმა, რომელიც 15 წევრიან ორგანოს სექტემბრის თავმჯდომარეა, გაეროს გენერალურმა მდივანმა პან კი მუნმა, ეროვნულმა მინისტრებმა და საბჭოს წევრების სხვა წარმომადგენლებმა შეაქეს 1888 (2009) რეზოლუციის ერთხმად მიღება, როგორც მნიშვნელოვანი წინგადადგმული ნაბიჯი მრავალი მიმართულებით.
სხვა ზომებთან ერთად, რეზოლუცია მოუწოდებს გენერალურ მდივანს სწრაფად გააგზავნოს ექსპერტთა ჯგუფი იმ სიტუაციებში, სადაც სექსუალური ძალადობა განსაკუთრებით შემაშფოთებელია, რათა ადგილზე იმუშაონ გაეროს პერსონალთან და ეროვნულ მთავრობებთან კანონის უზენაესობის გაძლიერებაზე.
ტექსტის სხვა დებულებების მიხედვით, საბჭომ დაადასტურა, რომ გაითვალისწინებს ძალადობის სხვა ფორმების გავრცელებას, როდესაც დააწესებს ან განაახლებს მიზნობრივ სანქციებს შეიარაღებული კონფლიქტის სიტუაციებში.
ქალებისა და ბავშვების დაცვის ზომების ეფექტიანობის გასაზრდელად სამშვიდობო მისიებში, საბჭომ გადაწყვიტა გამოეყო ქალთა დაცვის მრჩევლები გენდერულ მრჩევლებსა და ადამიანის უფლებების დაცვის ერთეულებში. ტექსტის სხვა დებულებები მოიცავდა ძალადობის მონიტორინგისა და ანგარიშგების გაძლიერებას, სამშვიდობოების, ეროვნული ძალებისა და პოლიციის გადამზადებას, ასევე მოწოდებებს ქალთა მონაწილეობის გასაძლიერებლად მშვიდობის მშენებლობასა და სხვა პოსტკონფლიქტურ პროცესებში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1153

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1153 მიიღეს ერთხმად 1998 წლის 20 თებერვალს, 986 (1995), 1111 (1997), 1129 (1997) და 1143 (1997) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ. საბჭომ, გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, ერაყელი ხალხის ჰუმანიტარული საჭიროებების დასაკმაყოფილებლად, კიდევ 180 დღით გააგრძელა ერაყული ნავთობის გაყიდვებთან დაკავშირებული დებულებები და გადაწყვიტა გაეზარდა, ერაყული ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების იმპორტის 5.256 მილიარდ აშშ დოლარამდე ღირებულება, წინა 2 მილიარდი დოლარის ნაცვლად.

უშიშროების საბჭო დარწმუნდა, რომ ერაყელი ხალხისთვის ჰუმანიტარული დახმარების გაწევის დროებითი ზომების მიღების აუცილებლობა ერაყის მთავრობის მიერ უშიშროების საბჭოს რეზოლუციების, კერძოდ: 661 (1991) და 687 (1991) შესრულებამდე ესაჭიროებოდათ.

საბჭო დარწმუნებული იყო ქვეყნის მასშტაბით ჰუმანიტარული მარაგების სამართლიანი განაწილების აუცილებლობაში და მტკიცედ ჰქონდა გადაწყვეტილი, თავიდან აეცილებინა ჰუმანიტარული სიტუაციის შემდგომი გაუარესება, განსაკუთრებით იმის გამო, რომ ერაყმა არ ითანამშრომლა გენერალურ მდივანთან.

 თავის შესაბამისად მოქმედებისას, საბჭომ გადაწყვიტა, რომ მექანიზმი, რომლითაც ერაყის ნავთობის ექსპორტი დაფინანსდებოდა ჰუმანიტარულ დახმარებას, კიდევ 180 დღის განმავლობაში გაგრძელებდა. შემდეგ გაზარდა ნავთობის რაოდენობა, რომლის ექსპორტიც ერაყს შეეძლო ჰუმანიტარული დახმარების უზრუნველსაყოფად 2 მილიარდიდან 5.256 მილიარდ აშშ დოლარამდე. საბჭომ ასევე გადაწყვიტა, 90 დღის შემდეგ და 180-დღიანი პერიოდის დასრულებამდე ჩაეტარებინა ამჟამინდელი რეზოლუციის განხორციელების ყველა ასპექტის საფუძვლიანი მიმოხილვა და გამოეთქვა განზრახვა, რათა განეხილა შემდგომი გენერალური მდივნის გახანგრძლივება, კოფი ანანისა და სანქციების კომიტეტის ანგარიშების საფუძველზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1575

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1575 ერთხმად იქნა მიღებული 2004 წლის 22 ნოემბერს. ყოფილ იუგოსლავიაში არსებულ კონფლიქტებზე ადრე მიღებული რეზოლუციების, მათ შორის 1031 (1995), 1088 (1996), 1423 (2002), 1491 (2003) და 1551 (2004) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ განსაზღვრა -ს როლი ბოსნიასა და ჰერცეგოვინაში, როგორც სტაბილიზაციის ძალების სამართალმემკვიდრის.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა დეიტონის შეთანხმების (საერთო ჩარჩო შეთანხმება) იმპლემენტაციის მნიშვნელობას და მიესალმა -ის, ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციისა და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების წვლილს. რეგიონში არსებული ვითარება კვლავ წარმოადგენდა საფრთხეს მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის, რის გამოც საბჭომ გამოხატა მტკიცე ნება, ხელი შეუწყოს კონფლიქტის მშვიდობიან მოგვარებას. გარდა ამისა, საბჭომ აღნიშნა, რომ ევროკავშირი აპირებდა 2004 წლის დეკემბრიდან დაეწყო მომდევნო მისია სამხედრო კომპონენტით.

აქტები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ შეახსენა დეიტონის შეთანხმების მხარეებს მათი პასუხისმგებლობა ხელშეკრულების შესრულებაზე. მან ხაზი გაუსვა ბოსნიასა და ჰერცეგოვინაში უმაღლესი წარმომადგენლის როლს მისი იმპლემენტაციის მონიტორინგის პროცესში. საბჭომ ასევე მნიშვნელოვნად მიიჩნია თანამშრომლობა ყოფილ იუგოსლავიაში საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალთან.

უშიშროების საბჭომ მადლობა გადაუხადა -ში მონაწილე ქვეყნებს და მიესალმა 2004 წლის დეკემბრიდან ევროკავშირის მიერ მომდევნო მისიის ჩამოყალიბებას. საბჭომ გასცა ნებართვა ყველა საჭირო ზომის გამოყენებაზე, მათ შორის ძალის გამოყენებასა და თვითდაცვაზე, რათა უზრუნველყოფილიყო შეთანხმებების დაცვა, აგრეთვე -ის პერსონალის უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება. დადგინდა, რომ ყველა არსებული შეთანხმება გავრცელდებოდა მომდევნო მისიაზეც.

რეზოლუცია ასევე მიესალმა 2003 წლის 1 იანვრიდან ბოსნიასა და ჰერცეგოვინაში ევროკავშირის პოლიციის მისიის განლაგებას, რომელმაც ჩაანაცვლა გაეროს მისია ბოსნიასა ჰერცეგოვინაში . დასასრულს, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა მოხსენების წარდგენა იმ პროგრესის შესახებ, რომელსაც მხარეებმა სამშვიდობო შეთანხმებების შესრულების გზაზე მიაღწიეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1552

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1552, მიღებული ერთხმად 2004 წლის 27 ივლისს, მას შემდეგ რაც გაიხსენა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში არსებული მდგომარეობის შესახებ ყველა წინა რეზოლუცია, მათ შორის 1493 (2003) და 1533 (2004), საბჭომ გაახანგრძლივა იარაღის ემბარგო ქვეყანაში მოქმედი მოძრაობებისა და შეიარაღებული ჯგუფების მიმართ 2005 წლის 31 ივლისამდე.

უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ გამოხატა შეშფოთება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის აღმოსავლეთში შეიარაღებული ჯგუფების ყოფნის გამო და დაგმო იარაღის უკანონო მიმოქცევა ქვეყნის შიგნით და მის ფარგლებს გარეთ. საბჭომ განაცხადა, რომ მტკიცედ არის განწყობილი ემბარგოს შესრულების მონიტორინგისთვის და აღნიშნა, რომ შესაბამისმა მხარეებმა არ შეასრულეს უშიშროების საბჭოს მოთხოვნები, რის გამოც ემბარგო გაახანგრძლივა 2005 წლის 31 ივლისამდე. ემბარგოს პირობები შეიძლებოდა შეცვლილიყო საბჭოს მოთხოვნებთან შესაბამისობის მიხედვით, ზომების გადახედვისას 2004 წლის 1 ოქტომბრამდე და შემდგომ პერიოდულად.

რეზოლუციამ დაავალა გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, ხელახლა შეექმნა ექსპერტთა ჯგუფი 2005 წლის 31 იანვრამდე ვადით, რომელსაც დაევალებოდა ემბარგოს შესრულების მონიტორინგი და შესაბამისი რეკომენდაციების წარდგენა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1730

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1730, მიღებული 2006 წლის 19 დეკემბერს, სანქციების როლის ხაზგასმის შემდეგ, საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივანს შექმნას სამდივნოში საკონტაქტო პუნქტი, რათა უზრუნველყოფილ იქნეს „სამართლიანი და გამჭვირვალე" პროცედურები პირთა და სუბიექტთა სანქციების სიებში შეტანისა და მათგან ამოღებისათვის.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების შენარჩუნებაში სანქციების მნიშვნელობის დადასტურებით, საბჭომ მოუწოდა ყველა წევრ სახელმწიფოს შეასრულოს მათზე დაკისრებული ვალდებულებები. სურდა, სანქციები მიმართული ყოფილიყო მკაფიო მიზნების მხარდასაჭერად და განხორციელებულიყო სამართლიანად, ასევე ჰქონოდა ჰუმანიტარული გამონაკლისები.

აქტები
უშიშროების საბჭომ მიიღო სიებიდან ამოღების პროცედურა, რომელიც მოცემულია რეზოლუციის დანართში. სანქციების კომიტეტებს, რომლებიც შეიქმნა რეზოლუციებით 751 (1992), 918 (1994), 1132 (1997), 1267 (1999), 1518 (2003), 1533 (2004), 1572 (2004), 1591 (2005), 1636 (2005) და 1718 (2006), მოეთხოვათ შესაბამისად გადაეხედათ თავიანთი სახელმძღვანელო პრინციპები.

სიებიდან ამოღების პროცედურა
გენერალურ მდივანს მოეთხოვა სამდივნოში საკონტაქტო პუნქტის შექმნა სიებიდან ამოღების მოთხოვნების მიღების მიზნით. საკონტაქტო პუნქტი უნდა მიღებოდა სიებიდან ამოღების შესახებ შუამდგომლობებს, რომლებიც შემდეგ გადაეგზავნებოდა შესაბამისი პირის საცხოვრებელი ქვეყნის მთავრობებს. სიებიდან ამოღების დამტკიცების, უარყოფის ან შესაბამისი მთავრობების მიერ ღონისძიების მიუღებლობის შემთხვევაში, კომიტეტი ყველა შემთხვევაში ეცნობოდა და საჭიროების შემთხვევაში ამტკიცებდა ან უარყოფდა განაცხადს. შემდეგ განმცხადებელს ეცნობებოდა გადაწყვეტილება.