iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ემა კორინი

ემა კორინი (დ. 13 დეკემბერი, 1995) — ინგლისელი მსახიობი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუპოვა -ის ტელესერიალ „გვირგვინის“ მეოთხე სეზონში ნათამაშებმა პრინცესა დაიანას როლმა. ამ როლით მან მოიგო ოქროს გლობუსი ნომინაციაში „საუკეთესო მსახიობი – სატელევიზიო დრამა“.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
კორინი დაიბადა როიალ ტანბრიჯ ველსში, ინგლისში. მისი მამა, კრის კორინი არის ბიზნესმენი, ხოლო დედა, ჯულიეტ კორინი, ლოგოპედი სამხრეთ აფრიკიდან. კორინს ჰყავს ორი უმცროსი ძმა, რიჩარდი და ჯონტი. ოჯახი დასახლებულია სენში, კენტში, სევენოკსის სიახლოვეს.

კორინი დადიოდა ვოლდინგემის სკოლაში, სურეიში, გოგონათა სკოლაში სადაც მას განუვითარდა ინტერესი მსახიობობისა და ცეკვისადმი. კორინმა აიღო ერთწლიანი შუალედი, ამ დროს მანძილზე ის გადიოდა შექსპირის კურსს ლონდონის მუსიკისა და დრამატული ხელოვნების აკადემიაში და გახდა მასწავლებელი კნისნაში, სამხრეთ აფრიკაში. კორინი სწავლობდა დრამას ბრისტოლის უნივერსიტეტში, მაგრამ დატოვა უნივერსიტეტი. 2015-2018 წლებში სწავლობდა წმინდა იოანეს კოლეჯში.
ზიროათხონ ჰოშიმოვა

ზიროათხონ მაჰმუდოვნა ჰოშიმოვა , შემოკლებით ზიროათ მირზოიევა — უზბეკეთის პირველი ლედი.

ბიოგრაფია
დაიბადა კოკანდში, 1957 წლის 4 დეკემბერს. მამამისი იყო მაჰმუდჯონ ჰოშიმოვი. ის სწავლობდა ტაშკენტის ირიგაციისა და მელიტორაციის უნივერსიტეტში სადაც ის შეხვდა თავის პირველ მეუღლეს. ზოგიერთი წყაროს ცნობით მისი ოჯახი ეწინააღმდეგებოდა ჰოშიმოვას ქორწინებას.

პირველი ლედი
დაქორწინებულია შავკათ მირზიიოევზე, უზბეკეთის ყოფილ პრემიერ-მინისტრსა და ამჟამინდელ პრეზიდენტში. ისლამ ქარიმოვის მმართველობის პერიოდში, როდესაც მისი მეუღლე პრემიერ-მინისტრი ჩნდებოდა, ჰოშიმოვა თავს არიდებდა ტელევიზიებსა და საჯარო სივრცეში გამოჩენას. როდესაც მისი მეუღლე გახდა პრეზიდენტი, ის ხშირად იყო მეუღლესთან ერთად სხვადასხვა საგარეო ვიზიტებში, ყირგიზეთში, ჩინეთში, სამხრეთ კორეასა და აშშ-ში.
მედეა ღამბაშიძე

მედეა ღამბაშიძე (1899–1975) — პირველი სტუდენტი ქალი, ვინც განცხადება შეიტანა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ემიგრანტი.

ადრეული ცხოვრება
მედეა ღამბაშიძის მამა იყო ქართველი ექიმი და საზოგადო მოღვაწე, პარიზის ქართული სათვისტომოს მეორე თავმჯდომარე - ვახტანგ ღამბაშიძე. ხოლო დედა ვანდა ღამბაშიძე. მედეას მშობლები თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ლექციებს უსასყიდლოდ კითხულობდნენ. მამამისი ჰიგიენის კათედრას ხელმძღვანელობდა, ხოლო დედა - სტუდენტებს ინგლისურ ენას ასწავლიდა ივანე ჯავახიშვილის მოწვევით. საქვეყნოდ ცნობილმა ექიმმა ვახტანგ ღამბაშიძემ კურორტი ცემი დააარსა.

სტუდენტობა
მედეა ღამბაშიძე იყო პირველი, ვინც 1918 წელს დაარსებულ სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჩაირიცხა. 19 წლის ასაკში მან პირველმა შეიტანა განცხადება თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში და პირველი სტუდენტური ბარათიც მისცეს. მედეა ღამბაშიძე სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე სწავლობდა.

ემიგრაცია
მედეა ღამბაშიძეს მიერ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჩაბარებიდან სამი წლის შემდეგ მოხდა საბჭოთა ოკუპაცია და მას მთელი ოჯახით ემიგრაციაში მოუწია წასვლა, რის გამოც მედეა ღამბაშიძემ უნივერსიტეტის დამთავრება ვერ შეძლო.

ოჯახი კონსტანტინოპოლში გადასახლდა, სადაც მედეა ღამბაშიძემ და მისმა მშობლებმა წითელ ჯვარში დაიწყეს მუშაობა, ხოლო შემდეგ საბჭოთა რეპრესიებს გაექცნენ საფრანგეთში, პარიზში. ნოსტალგიური გრძნობებით გამსჭვალულ მედეა ღამბაშიძეს პარიზში ძალიან უჭირდა, თუმცა მშობლიურ საქართველოში ვერ დაბრუნდა.

მედეა ღამბაშიძეს ჰყავდა მეუღლე – შოთა ნიკოლაძე და შვილები – ნათელა და რეზო ნიკოლაძეები.

2018 წელს გაიმართა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის 100 წლის იუბილესადმი მიძღვნილი ღონისძიება. აღნიშნულ ღონისძიებას მედეა ღამბაშიძის შვილი ნათელა ნიკოლაძე დაესწრო. ის საფრანგეთში ცხოვრობს და  საქართველოში სპეციალურად დღევანდელი დღისთვის ჩამოვიდა. ინტერვიუში მან აღნიშნა, რომ მისთვის საამაყო იყო ღონისძიებაზე დასწრება, რადგან დედამისი, ბაბუამისი და ბებიამისი, მთელი მისი ოჯახი იყო ეს უნივერსიტეტი. (იხილეთ, ინტერვიუ).

ამონარიდები მედეა ღამბაშიძის დღიურიდან
"ჩავეწერე სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე. მახსოვს, მინდოდა ყველა ლექციის მოსმენა, აკაკი შანიძის ლექციით დავიწყე. მისივე რჩევით დავიწყე სომხური ენის სწავლა. 3 გაკვეთილის შემდეგ გადავედი არაბულზე. გ.ახვლედიანთან დავიწყე სანსკრიტის სწავლა. ძალიან მომწონდა ლურსმული წერა. მახსოვს კიდევ შალვა ნუცუბიძის სიცოცხლით სავსე ლექციები ფილოსოფიაზე და დიტო უზნაძის ნაზი, საინტერესო ლექციები ფსიქოლოგიაზე. ვისმენდი აგრეთვე ბატონ ივანე ჯავახიშვილის ლექციებს საქართველოს ისტორიის შესახებ"."პირველ საათზე, დიდი ზეიმით გაიხსნა ქართული უნივერსიტეტი. აუარებელ საზოგადოებას ვეღარ იტევდა ქართული უნივერსიტეტის შენობის კედლები. პარაკლისის შემდეგ, უნივერსიტეტი გახსნა ქუთაისის მკვიდრმა და შემდგომ  საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრმა აკაკი ჩხენკელმა: „ეს დღე დაუვიწყარ დღედ დარჩება ქართველი ერისათვის… ამ უნივერსიტეტმა უნდა აღანთოს ქართველ ერში გონებრივი განახლებისა და აღორძინების ლამპარი. მან უნდა გადმონერგოს ჩვენში ევროპის გონების საგანძური. არასოდეს არ ყოფილა ასე საჭირო და ძვირფასი ჩვენთვის სამეცნიერო ტაძარი, როგორც დღეს – ამ ძველის დანგრევისა და ახალის წარმოშობის ჟამს – როდესაც ქართველმა ერმა უნდა მოიპოვოს არა მხოლოდ პოლიტიკური თავისუფლება, არამედ უნდა განახლდეს მისი სულიც და ფართოდ გაშალოს ფრთები მისი შემოქმედების გენიამ…"
მარი კივინიემი

მარი კივინიემი (; დ.27 სექტემბერი, 1968, სეინიაოკი, ფინეთი) — ფინეთის პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, "ცენტრის პარტიის" თავმჯდომარე 2010-12 წლებში, პრემიერ-მინისტრი 2011-12 წწ.

ბიოგრაფია
მარი კივინიემი დაიბადა დასავლეთ ფინეთის სამხრეთ ოსტრობოტნიას პროვინციაში ქათმის ფერმის მფლობელთა ოჯახში. მან დაწყებითი განათლება მიიღო იალასაარვის სკოლაში, საიდანაც ერთ წლის ვადით გაცვლით პროგრამაში მონაწილეობის მისაღებად დასავლეთ გერმანიის ქალაქ საარბრიუკენში გაიგზავნა. 1988 წელს იგი დედაქალაქში გადასახლდა და ჰელსინკის უნივერსიტეტში ეკონომიკის ფაკულტეტზე ჩააბარა. აქ ის სტუდენტური კავშირის თავმჯდომარედ იქნა არჩეული.

მშობლების მსგავსად, მარი კივინიემი ფინეთის "ცენტრის პარტიის" მხარდაჭერი იყო. სტუდენტობის წლებში იგი პარტიაში გაწევრიანდა და მცირე ხანში მისი ახალგაზრდული ორგანიზაციის გენერალური მდივანი გახდა, ხოლო 1992-95 წლებში პარტიის საბჭოს წევრად იქნა არჩეული.

1995 წლის საყოველთაო არჩევნების შედეგად მარი კივინიემმა ედუსკუნტაში პარტიის დეპუტატის მანდატი მიიღო, რომელიც მან მომდევნო 19 წლის მანძილზე შეინარჩუნა. პირველი ოთხწლიანი პერიოდის განმავლობაში ის ვაჭრობის და გარემოს დაცვის კომიტეტების წევრად, მოგვიანებით კი საგარეო საქმეთა კომიტეტში საქმიანობდა. 2003 წლის შიდაპარტიული არჩევნებისთვის მარი კივინიემის ავტორიტეტი იმდენად გაიზარდა, რომ კოლეგებმა იგი თავმჯდომარის მოადგილედ აირჩიეს. 2004 წელს ის დაინიშნა პრემიერ-მინისტრის მატი ვანჰანენის მრჩევლად ეკონომიკური პოლიტიკის სფეროში, აგრეთვე, ასრულებდა საგარეო ვაჭრობის და განვითარების მინისტრის მოვალეობას, ხოლო 2007 აპრილიდან მუშაობდა მუნიციპალურ საქმეთა მინისტრად.

2010 წლის ივნისში ვანჰანენის შვიდწლიანი კარიერა მთავრობის თავმჯდომარის პოსტზე დასრულდა. ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო მან გადადგომის შესახებ გამოაცხადა.

პარტიულ ყრილობაზე რამდენიმე პრეტენდენტს შორის მარი კივინიემის კანდიდატურაც დასახელდა. კენჭისყრის შედეგად მან მეტოქეებს აჯობა და პარტიის ლიდერის რანგში კოალიციური კაბინეტის მეთაურის პოსტი მიიღო. ანელი იაატენმიაკის შემდეგ ის ფინეთის ისტორიაში მეორე ქალი-პრემიერი გახდა.

კოალიცია ოთხი პარტიისგან შედგებოდა. პარტნიორთა შორის შეთანხმების საფუძველზე, კაბინეტის შემადგენლობა უცვლელი დარჩა. ქვეყნის მთავარი პრობლემა მაღალი უმუშევრობის შემცირება და ეკონომიკურ დაცემასთან ბრძოლა იყო იმ პირობებში, როცა ევროკავშირის ქვეყნებზე აისახა მსოფლიო ეკონომიკური კრიზისისგან გამოწვეული რეცესია. ფინეთში სადისკუსიო საკითხად იქცა დიდი მოცულობით ეროვნული ვალის მქონე ქვეყნებისთვის ფინანსური დახმარების გაწევა, რასაც არცთუ მცირე რაოდენობით მოწინააღმდეგე ჰყავდა.

2011 წლის 17 აპრილს მორიგი საპარლამენტო არჩევნები შედგა. საზოგადოებრივი აზრის წინასწარი გამოკითხვების თანახმად, თავად პარტიაზე მაღალი რეიტინგი მის ხელმძღვანელს ჰქონდა, მაგრამ საბოლოოდ "ცენტრის პარტიამ" ისტორიული ანტი-რეკორდი დაამყარა - პირველი ადგილიდან მეოთხეზე გადაინაცვლა და პარლამენტში 51 ადგილიდან 16 დაკარგა. მთავრობა გადადგა. პარტიის შიგნით მხარდაჭერის შემცირების გამო პოსტი დატოვა პარტიის ლიდერმაც, თუმცა ედუსკუნტას წევრად მარი კივინიემი 2014 წლის შემოდგომამდე დარჩა.

2014 წლის 25 აგვისტოს მან დაიკავა "ეკონომიკური თანამშრომლობის და განვითარების ორგანიზაციის", ხოლო 2018 წელს - ფინეთის ვაჭრობის ფედერაციის აღმასრულებელი დირექტორის პოსტი.

ოჯახური მდგომარეობა
1996 წელს დაქორწინდა იუჰა ლოუჰივუორიზე.

წყვილს ორი შვილის შეეძინა.
ნოვოტროევკა (მელეუზის რაიონი)

ნოვოტროევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზირგანი, რომელიც დაშორებულია 17 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100%).
ჯეკი კოლინზი

ჟაკლინ ჯილ კოლინზი (ინგლ. 1937 წლის 4 ოქტომბერი, ლონდონი - 2015 წლის 19 სექტემბერი, ბევერლი ჰილსი)  ფართო საზოგადოებისათვის ცნობილია როგორც ჯეკი კოლინზი ინგლ. ) — ბრიტანელი და ამერიკელი მწერალი, მსახიობ ჯოან კოლინზის და.

ბიოგრაფია
ჯეკი კოლინზი დაიბადა ცეკვის მასწავლებლისა და ღამის კლუბების მფლობელის ელზა ბესტანისა (1906-1962), და თეატრის აგენტ ჯოზეფ უილიამ კოლინზის (1902-1988) ოჯახში. მამა წარმოშობით ებრაელი იყო პორტ- ელიზაბეთიდან, რომლის მშობლები ლონდონიდან სამხრეთ აფრიკაში გადასახლდნენ. ხოლო დედა - ინგლისელი, ანგლიკანური სარწმუნოების მიმდევარი. ჯეკის გარდა მშობლბს ჰყავდა უფროსი ქალიშვილი ცნობილი მსახიობი ჯოან კოლინზი (დ. 1933) და ვაჟიშვილი - ბილი (1946).

15 წლის ასაკში ჯეკი სკოლიდან გარიცხეს. თავის უფროს დასთან ერთად იგი ჰოლივუდში გაემგზავრა. ამ პერიოდში მას ჰქონდა მოკლე, მაგრამ მგზნებარე რომანი ახალგაზრდა მსახიობ, მარლონ ბრანდოსთან.  1950-იან წლებიდან ჯეკი კოლინზს ფილმებში იღებდნენ. მან მონაწილეობა მიიღო - ის მინი-სერიალში „საიდუმლო აგენტი“ და“წმინდანი“, მაგრამ მალე დატოვა კინოინდუსტრია. 1960-იანი წლების დასაწყისიდან სიცოცხლის ბოლომდე იგი ცხოვრობდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა.

ჯეკი კოლინზი გარდაიცვალა ამერიკის შეერთებულ შტატებში მკერდის კიბოთი. გარდაცვალებამდე მხოლოდ ცხრა დღით ადრე, მან მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო შოუ- პროგრამაში ლონდონში.

ლიტერატურული კარიერა
ჯეკი კოლინზის პირველი რომანი „მსოფლიო სავსეა დაქორწინებული მამაკაცებით“ გამოქვეყნდა 1968 წელს. მწერალმა ბარბარა კარტლენდმა  რომანს საზიზღარი, ბინძური და ამაზრზენი უწოდა. მისი გაყიდვა აიკრძალა ავსტრალიასა და სამხრეთ აფრიკაში. ამასთან, წიგნის ირგვლივ განვითარებულმა სკანდალმა  ხელი შეუწყო გაყიდვების ზრდას აშშ-სა და დიდ ბრიტანეთში. მეორე რომანი, , გამოიცა 1969 წელს და ბესტსელერების სიებში შევიდა. 1971 წელს მოჰყვა ჯეკი კოლინზის მესამე რომანი „ჰოლივუდის ზოოპარკი“, რომელიც ასევე ბესტსელერი გახდა.

1974 წელს გამოიცა რომანი "მკვლელი საყვარლები". იგი მწერლის პირველი ნაწარმოები იყო ორგანიზებული დანაშაულის სამყაროზე - ეს ჟანრი,  შემდეგში მისთვის ძალიან წარმატებული აღმოჩნდა.

1978 წელს ჯეკი კოლინზმა თანაავტორობით დაწერა სცენარი რომანის -ის ეკრანიზაციისათვის. ფილმში მთავარი როლი  მისმა დამ ჯოან კოლინზმა შეასრულა. პირველი წარმატებული  მცდელობის შემდეგ, ჯეკი კოლინზმა  კიდევ რამდენიმე სცენარი დაწერა თავისი წიგნების მიხედვით.

1980-იან წლებში კოლინზი და მისი ოჯახი ლოს-ანჯელესში სამუდამოდ გადასახლდა. მისი შემდეგი რომანი „ შანსები“ გამოქვეყნდა 1981 წელს.  მომდევნო რომანმა „ჰოლივუდელი ცოლები“ (1983) - ის ბესტსელერების სიაში პირველი ადგილი დაიკავა და 15 მილიონიონიანი ტირაჟით  გაიყიდა მსოფლიოში.

ოჯახი
1959 წელს ჯეკი კოლინზი ცოლად გაჰყვა უოლეს ოსტინს. მათი ქორწინება ოთხნახევარი წელი გაგრძელა.ამ ქორწინებიდან ჯეკის ჰყავს ქალიშვილი ტრეისი (დაიბადა 1961 წელს). 1966 წელს მან იქორწინა ღამის კლუბის მეპატრონე ოსკარ ლერმანზე. კოლინზს და ლერმანს სამი ქალიშვილი ჰყავთ: ტრეისი ლერმანი, ტიფანი ლერმანი (1967) და რორი ლერმანი (1969). ოსკარ ლერმანი გარდაიცვალა 1992 წელს კიბოთი. ჯეკიმ ამ დროს დაწერა და მოამზადა  რომანების კიდევ ერთი სერია „ლედი ბოსი“. 1994 წელს კოლინზი დაინიშნა ფრენკ კალკანინზე, რომელიც გარდაიცვალა 1998 წელს თავის ტვინის შეშუპებით.
დმიტრიევკა (ნორდოვკის სოფსაბჭო)

დიმიტრიევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 356 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზირგანი, რომელიც დაშორებულია 17 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (33%).
დმიტრიევკა (პერვომაისკაიის სოფსაბჭო)

დიმიტრიევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 12 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (75%).
ივანოვკა (მელეუზის რაიონი)

ივანოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 133 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზირგანი, რომელიც დაშორებულია 14 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (86 %).
ისლამგულოვო (მელეუზის რაიონი)

ისლამგულოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 48 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზირგანი, რომელიც დაშორებულია 14 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (96 %).
იტკუჩუკოვო

იტკუჩუკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 235 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
იშტუგანოვო

იშტუგანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 339 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94%).
კაშალია

კაშალია — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 80 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 80 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
კიზრაი

კიზრაი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 342 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (52%).
კუზმინსკოე (ბაშკირეთი)

კუზმინსკოე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 225 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 3 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (45%).
კუტლუბულატოვო

კუტლუბულატოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 219 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (91%).
კუტუშევო (მელეუზის რაიონი)

კუტუშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 490 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 6 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (90%).
მალომუკაჩევო

მალომუკაჩევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 193 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (85%).
მიხაილოვკა (მელეუზის რაიონი)

მიხაილოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 140 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (50%).
მიკოლა ხვილიოვი

მიკოლა ხვილიოვი (ასევე ცნობილი როგორც მიკოლა ხვილევოი; ; ნამდვილი სახელი და გვარია მიკოლა გრიგორის ძე ფიტილიოვი; ; დ. 13 დეკემბერი, 1893, ტროსტიანეცი ― 13 მაისი, 1933, ხარკივი) ― უკრაინელი პოეტი, პროზაიკოსი და პუბლიცისტი.

ბიოგრაფია
მიკოლა ხვილიოვი 1893 წლის 13 დეკემბერს დაიბადა, ტროსტიანეცში (ხარკივის გუბერნია) დაიბადა. მამამისი, გრიგორი ალექსეევიჩ ფიტილიოვი რუსულად საუბრობდა და მიკოლა ადრეულ ასაკშივე გაეცნო რუსულ კლასიკოსებს, შემდეგ კი უცხოელ მწერლებსაც, დიკენსს, ჰიუგოს, ფლობერს, ჰოფმანსა და სხვ.

1916 წელს ბოგოდუხოვის გიმნაზია დაამთავრა. 1919 წელს კომუნისტურ პარტიას შეუერთდა. 1921 წელს ხარკივში გადავიდა და ვასილ-ელან ბლაკიტნისა და სხვა მწერლებს დაუახლოვდა. 1921 წელს ვოლოდიმირ სოსიურასა და მაიკ იოჰანსენთან ერთად ლიტერატურულ მანიფესტს მოაწერა ხელი. იმავე წელს მისი პოემა „ელექტრულ ხანაში“ და ლექსები კრებული „ახალგაზრდობა“ დაიბეჭდა.

პროუკრაინული კომუნისტური მოძრაობის წევრი მეგობრების რეპრესიების გამო მიკოლა ხვილიოვმა 1933 წლის 13 მაისს ხარკივში საკუთარ ბინაში მეგობრების თვალწინ თავი მოიკლა. სიკვდილის შემდეგ საბჭოთა კავშირში მისი ნაწარმოებები აიკრძალა.
ცრუ ქამა

ცრუ ქამა  — ენტოლომას გვარის სოკო ენტოლომასებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას, ევროპასა და აზიას.

ძლიერ შხამიანი სოკოა. იწვევს საჭმლის მომნელებელი სისტემის მოშლას და ნერვიული ცენტრების დამბლას. იზრდება ნიადაგზე, ნათელ ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში, ასევე პარკებში, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

სოკო პირველად აღწერა შვედმა მიკოლოგმა და ბოტანიკოსმა კრისტიან ჰენდრიკ პერსონმა 1801 წელს როგორც . მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა გერმანელმა მიკოლოგმა პაულ კუმერმა 1871 წელს.

სამეცნიერო სინონიმები:

აღწერა
ენტელომას გვარის ყველაზე დიდი წარმომადგენელია. ქუდის დიამეტრი — 5-17 სმ (25 სმ-მდე), ნორჩობაში — მოჭუჭყისფრო-თეთრი ან რუხ-ჟანგმიწისფერი, ზრდასრულობაში — რუხ-მურა, გლუვი, მშრალ ამინდში ოდნავ წებოვანი, გამოშრობისას — მბზინავი. ნორჩობაში ნახევარსფეროსებრი ან კონუსურ-ზარისებრი ფორმის, მოგვიანებით ბრტყლად ამოზნექილი ან გაშლილი დაშვებული თანაბარი ან ტალღისებრი კიდეებითა და ფართო დაბლაგვებული ბორცვაკით ცენტრში. სიბერეში ზოგჯერ — ჩავარდნილი, არასწორად მომრგვალებული ფორმის.

რბილობი — თეთრი, სქელი, მკვრივი, დაზიანებისას ფერს არ იცვლის. უსიამოვნო გემოთი და ფქვილის ან მძაღე სუნით.

ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტების სისქე — 8-15 სმ, ფართო, მეჩხერი, კბილით სუსტად შეზრდილი ან ამოჭრილი, ნამგლისებრი; თავდაპირველად მოჭუჭყისფრო-ყვითელი, მოგვიანებით მოყვითალო-ვარდისფერი, ვარდისფერი ან მოწითალო, უფრო მუქი კიდეებით. ავსტრია, საფრანგეთსა და ნიდერლანდებში იშვიათად ყვითელი ფერის ჰიმენოფორის გარეშე იზრდება.

ფეხის სიგრძე — 4-15 სმ, სიგანე — 1-3,5 სმ, ცენტრალური, როგორც წესი ძირისკენ მოხრილი, ცილინდრული, ზოგჯერ შეწეული, ხშირად ძირში გამსხვილებული, მკვრივი, ოდნავ ზოლიანი.

ეკოლოგია და გავრცელება
იზრდება ნიადაგზე ნათელ ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში და პარკებში, (განსაკუთრებით მუხნარში). მიკორიზას ქმნის მუხასთან, რცხილასთან და წიფელთან, იშვიათად არყთან და ტირიფთან. უპირატესობას ანიჭებს კირიან ან თიხიან ნიადაგს. იზრდება ერთეულებად ან ჯგუფებად.

სითბომოყვარულია. ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ამერიკაში. გავრცელების არეალი აგრეთვე მოიცავს ევროპასა და აზიას.

სეზონი — გაზაფხულიდან შემოდგომამდე.

მსგავსი სახეობები
გამოუცდელ მესოკოვეს შეიძლება საჭმელად ვარგის ქამასოკოში აერიოს. ქამასგან განსხვავდება ფეხზე საყელოს არქონით.

ქვემოთ ილუსტრირებული სახით წარმოდგენილია ცრუ ქამას სხვა მსგავსი სახეობები:

ტოქსიკურობა
ძლიერ შხამიანი სოკოა. იწვევს საჭმლის მომნელებელი სისტემის მოშლას და ნერვიული ცენტრების დამბლას.

ორგანიზმში ტოქსინების მოხვედრის შემდეგ ადამიანს ეწყება თავის ტკვილი და თავბრუსხვევა, რასაც მოგვიანებით თან ერთვის ძლიერი ღებინება და ფაღარათი. შესაძლოა განვითარდეს დელირიუმი (ფსიქიკის მწვავე მოშლა) და დეპრესია. იშვიათ შემთხვევაში დეპრესია შეიძლება თვეების განმავლობაში გაგრძელდეს. როგორც წესი, ავადმყოფის გამოჯანმრთელება იწყება 48-72 საათში. სოკოს დიდი რაოდენობის მიღების შემთხვევაში შეიძლება გამოიწვიოს სიკვდლიც კი.

გალერეა
ევა ბრუნე

გერდ ევა სესილია ბრუნე (; დ. 7 მარტი, 1954, მალმო, შვედეთი) — შვედეთის ეკლესიის ეპისკოპოსი. 2009-2019 წლებში იყო სტოკჰოლმის ეპისკოპოსი. მსოფლიოში ცნობილია, როგორც პირველი ღიად ლესბოსელი ეპისკოპოსი საეკლესიო ცხოვრებაში და შვედეთის ეკლესიის პირველი ეპისკოპოსი, რომელიც იმყოფება ოფიციალურად ერთსქესიან ქორწინებაში.

განათლება და კარიერა
ბრუნე 1954 წლის 7 მარტს, შვედეთის ქალაქ მალმოში დაიბადა, სადაც გაიზარდა. კოლეჯის შემდეგ, ლუნდის უნივესტიტეტის თეოლოგიის სტუდენტი გახდა. 1978 წელს ბრუნე აკურთხეს მღვდლად და დაიწყო მსახურება ლუნდის ეპარქიაში, რომელიც მოიცავს შვედეთის ყველაზე სამხრეთ ბლეკინგესა და სკონეს პროვინციებს. მღვდლობის პირველი წლები მან ბლეკინგესა და კარლსკრონაში გაატარა. 1980 წელს, შვედეთის სტუდენტური ქრისტიანული მოძრაობის გენერალურ მდივნად დანიშვნის შემდეგ, ბრუნემ მუდმივად საცხოვრებელად სტოკჰოლმში გადმოვიდა. 1990 წელს, სანდბიბერგის სამწყსოს მღვდლის პოსტის დაკავებამდე, იგი მსახურობდა უნივერსიტეტის კაპელანისა და ეპისკოპოსის მრჩეველის თანამდებობაზე. სანდბიბერგში რვაწლიანი მღვდლობის შემდეგ, ბრუნემ კიდევ რვა წელი გაატარა, როგორც ფლემინგსბერგის მღვდელი. 2000 წელს, ბრუნე გახდა ჰადინგესა და ბოტკირკას დეკანოზი, სადაც 2006 წლამდე მსახურობდა. სადაც ის კაროლინ კრუკი შეცვალა. ამით ის გახდა მსოფლიოში პირველი ღიად ლესბოსელი ეპისკოპოსი და შვედეთის ეკლესიის პირველი ეპისკოპოსი, რომელიც ცხოვრობს ერთსქესიან ქორწინებაში.

პირადი ცხოვრება
2001 წლიდან ბრუნე რეგისტრირებულ ქორწინებაშია განილა ლინდენთან, რომელიც ასევე შვედეთის ეკლესიის მღვდელია. წყვილის ურთიერთობამ საეკლესიო კურთხევაც მიიღო და ჰყავთ ვაჟი, დაბადებული 2005 წელს.
მარგერიტ პინდლინგი

დეიმ მარგერიტ პინდლინგი (ქალიშვილობაში მაკ-კენზი; დ. 26 ივნისი, 1932) — ბაჰამის კუნძულების გენერალ-გუბერნატორი 2014 წლის 8 ივლისიდან 2019 წლის 28 ივნისამდე. 1956-2000 წლებში დაქორწინებული იყო ბაჰამის ყოფილ პრემიერ-მინისტრ ლინდენ პინდლინგზე, რომელიც თანამდებობას 1969-1992 წლებში იკავებდა. წყვილს შეეძინა 4 შვილი. მარგერიტი არის რიგით მეორე ქალი გენერალ-გუბერნატორი ბაჰამის კუნძულების ისტორიაში.
ვალერიან პიდმოჰილნი

ვალერიან პეტროვიჩ პიდმოგილნი (უკრ: ' ; დ. 2 თებერვალი, 1901 ― გ. 3 ნოემბერი, 1937) ― უკრაინელი რომანისტი, მთარგმნელი. ცნობილია რეალისტური რომანით „ქალაქი“. სტალინური რეპრესიის მსხვერპლი.

ბიოგრაფია
ვალერიან პიდმოგილნი 1901 წლის 2 თებერვალს ეკატერინოსლავის გუბერნიაში (დღევანდელი დნეპროპეტროვსკის ოლქი, უკრაინა) დაიბადა. ფრანგული ენა ადრეულ ასაკშივე ისწავლა და ფრანგული ლიტერატურის არაერთი ნიმუში უკრაინულად თარგმნა, განსაკუთრებით, ანატოლ ფრანსისა და გი დე მოპასანის ნაწარმოებები. 14 წლის ასაკში მისი ოჯახი სოფელ ჩაპლიში გადასახლდა.

1919-1920 წლებში სახალხო განათლების მხატვრული პროპაგანდის განყოფილების მდივნად მუშაობდა. ივან ფრანკოს სახელობის სკოლაში მათემატიკას ასწავლიდა, ხოლო 1920-1921 წლებში პავლოგრადში ასწავლიდა.

1921 წელს კიევში გადავიდა, სადაც წიგნის პალატის ბიბლიოგრაფად მუშაობდა. 1921-1923 წლებში ვორზელში უკრაინულ ენასა და პოლიტიკას ასწავლიდა.

1927 წელს პიდმოგილნის რომანი „ქალაქი“ დაიბეჭდა, რამაც ავტორს პოპულარობა მოუპოვა. ნაწარმოები რუსულ ენაზე ითარგმნა. სტალინური რეპრესიების დროს, საბჭოთა სისტემისადმი დამოკიდებულების გამო პიდმოგილნის ნაწარმოებების დაბეჭდვა უფრო და უფრო გაუჭირდა. 1934 წელს დააპატიმრეს. აბსურდულ ბრალდებებზე ხელის მოწერის შემდეგ სოლოვკის ტყვეთა ბანაკში გაგზავნეს. 1937 წლის 3 ნოემბერს სანდარმოხში დახვრიტეს.

რეაბილიტირებულ იქნა 1956 წელს.
რაისა უბილავა

რაისა უბილავა (დ. 1941) — აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს წევრი.

ბიოგრაფია
რაისა უბილავა დაიბადა 1941 წელს. იყო ხეივნის №1 საშუალო სკოლის პედაგოგი. 1991 წლის 29 ნოემბერს კენჭს იყრიდა ლესელიძის (ხეივნის) №20 საარჩევნო ოლქში აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს დეპუტატად. იყო აფხაზეთის ასსრ-ის მოწვევის დეპუტატი.