iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1807

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1807 მიღებულია 2008 წლის 31 მარტს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ, დაგმო კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა და მის ფარგლებს გარეთ იარაღის უკანონო ნაკადების უწყვეტი დინება, ამ დილას მიიღო გადაწყვეტილება, 31 დეკემბრამდე გააგრძელოს და დააკორექტიროს ქვეყნის მიმართ მოქმედი იარაღის ემბარგო და მასთან დაკავშირებული სანქციების რეჟიმი.

აღნიშნული რეჟიმი მოიცავს იარაღის ემბარგოს იმ შეიარაღებული ჯგუფების წინააღმდეგ, რომლებიც არ შედიან მთავრობის ინტეგრირებულ არმიასა თუ პოლიციის ქვედანაყოფებში, ასევე მოგზაურობის აკრძალვასა და აქტივების გაყინვას იმ პირებისთვის, რომლებიც არღვევენ ემბარგოს, როგორც ეს განსაზღვრულია 1493 (2003), 1596 (2005), 1698 (2006) და 1771 (2007) რეზოლუციებით.

საბჭომ ერთხმად მიიღო რეზოლუცია 1807 (2008) და იმოქმედა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ ასევე გააგრძელა ექსპერტთა ჯგუფის მანდატი (რომელიც შეიქმნა 1771 (2007) რეზოლუციის საფუძველზე სანქციების აღსრულების მონიტორინგისთვის). საბჭომ კიდევ ერთხელ გამოხატა სერიოზული შეშფოთება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის აღმოსავლეთ ნაწილში, განსაკუთრებით ჩრდილოეთ და სამხრეთ კივუს პროვინციებსა და იტურის ოლქში, შეიარაღებული ჯგუფებისა და მილიციის არსებობის გამო.

საბჭომ გააუქმა ზომა, რომლის მიხედვითაც იარაღისა და მასთან დაკავშირებული აღჭურვილობის ნებადართული გადაზიდვები მხოლოდ მთავრობის მიერ განსაზღვრულ ადგილებში უნდა განხორციელებულიყო. ნაცვლად ამისა, საბჭომ დაადგინა, რომ ყველა სახელმწიფომ წინასწარ უნდა აცნობოს 1533 (2004) რეზოლუციით შექმნილ კომიტეტს — სანქციების კომიტეტს — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკისთვის იარაღის ნებისმიერი მიწოდების ან დახმარების გაწევის შესახებ. საბჭომ ხაზი გაუსვა ყველა შესაბამისი ინფორმაციის წარდგენის მნიშვნელობას, როგორიცაა: საბოლოო მომხმარებელი, მიწოდების სავარაუდო თარიღი და ტვირთის გადაზიდვის მარშრუტი.

რეზოლუციით გათვალისწინებული სხვა ზომები მოიცავს მოთხოვნას კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობისა და იტურის და კივუს მოსაზღვრე სახელმწიფოების მიმართ, რათა მათ მიიღონ საჭირო ზომები საბაჟო კონტროლის გასაძლიერებლად, ასევე მოგზაურობის შეზღუდვასა და აქტივების გაყინვას კომიტეტის მიერ განსაზღვრული ფიზიკური თუ იურიდიული პირებისთვის.

საბჭო რეზოლუციით გათვალისწინებულ ზომებს გადახედავს საჭიროებისამებრ, მაგრამ არაუგვიანეს 31 დეკემბრისა, უსაფრთხოების მდგომარეობის განმტკიცების გათვალისწინებით — განსაკუთრებით უსაფრთხოების სექტორის რეფორმირებისა და კონგოური თუ უცხოური შეიარაღებული ჯგუფების განიარაღების, დემობილიზაციის, რეპატრიაციის, განსახლებისა და რეინტეგრაციის პროცესებში მიღწეული პროგრესის შუქზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 743

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 743 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1992 წლის 21 თებერვალს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კვლავ დაადასტურა 713 (1991), 721 (1991), 724 (1991), 727 (1992) და 740 (1992) რეზოლუციები და მიიჩნია, რომ იუგოსლავიის სოციალისტურ ფედერაციულ რესპუბლიკაში შექმნილი ვითარება საფრთხეს უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და სტაბილურობას, ჩამოაყალიბა სამშვიდობო მისია ქვეყანაში, რომელიც ცნობილია როგორც გაეროს დამცავი ძალები , რეგიონში მშვიდობიანი პოლიტიკური მოწესრიგების მიღწევის მიზნით.

საბჭომ ასევე გადაწყვიტა ძალების განლაგება თავდაპირველი თორმეტთვიანი პერიოდით და დაადგინა, რომ იუგოსლავიაზე დაწესებული იარაღის ემბარგო არ უნდა გავრცელებულიყო -ისთვის განკუთვნილ იარაღსა და სამხედრო აღჭურვილობაზე. მან სთხოვა გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, საბჭოს მიერ დამტკიცების პირობით, მიეღო ზომები ძალების რაც შეიძლება სწრაფად განლაგებისთვის, მათ შორის ბიუჯეტის შესახებ, რომელიც ნაწილობრივ დაიფარებოდა იუგოსლავიის მხარეების მიერ, თუმცა აღინიშნა, რომ წარმოადგენდა დროებით შეთანხმებას. დაფინანსების საკითხი გენერალურ ასამბლეაზე 1992 წლის 19 მარტს განიხილეს. რეზოლუცია ასევე მოითხოვდა მისგან ანგარიშების წარდგენას საჭიროებისამებრ, მაგრამ არანაკლებ ყოველ ექვს თვეში ერთხელ, ხოლო პირველი ანგარიში რეგიონში არსებული პროგრესის შესახებ ორი თვის ვადაში უნდა მომზადებულიყო.

743-ე რეზოლუციამ ასევე მოუწოდა და მოსთხოვა რეგიონის ყველა მხარეს, დაეცვათ ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმი და უზრუნველეყოთ -ის უსაფრთხოება, კვლავ მოუწოდა რა იუგოსლავიის მხარეებს, ეთანამშრომლათ იუგოსლავიის საკითხებზე გამართულ კონფერენციასთან. მან ასევე ითხოვა საერთაშორისო მხარდაჭერა ძალებისთვის, განსაკუთრებით პერსონალისა და აღჭურვილობის ტრანზიტთან დაკავშირებით.

გაეროს დამცავი ძალების თავდაპირველი შემადგენლობა, რომელიც არ იყო ავტორიზებული მე-7 თავის შესაბამისად, შედგებოდა დაახლოებით 13000 ჯარისკაცის, 100 სამხედრო დამკვირვებლისა და 530 პოლიციელისგან. ეს იყო ისტორიაში გაეროს რიგით მეორე ყველაზე დიდი სამშვიდობო ოპერაცია, რომელიც მოიცავდა მთელ იუგოსლავიას სლოვენიის გარდა და მოქმედებდა მანამ, სანამ 1995 წლის 20 დეკემბერს დეიტონის შეთანხმება არ შევიდა ძალაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 690

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 690 მიღებულია 1991 წლის 29 აპრილს,მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა 621-ე (1988) და 658-ე (1990) რეზოლუციები და განიხილა გენერალური მდივნის მოხსენება დასავლეთ საჰარაში არსებული მდგომარეობის შესახებ, საბჭომ დაამტკიცა მოხსენება და მიიღო გადაწყვეტილება შეექმნათ გაეროს მისია დასავლეთ საჰარაში რეფერენდუმისთვის , გენერალური მდივნის რეკომენდაციების შესაბამისად.მისიის მიზანი იყო დასავლეთ საჰარის ხალხის თვითგამორკვევის რეფერენდუმის ჩატარების, დასახლების გეგმის განხორციელება.

საბჭომ მოუწოდა მაროკოსა და პოლისარიოს ფრონტს, ეთანამშრომლათ გენერალურ მდივანთან, სრული მხარდაჭერა გამოუცხადა მას და აფრიკის ერთობის ორგანიზაციას გაწეული ძალისხმევისთვის. ასევე გადაწყდა, რომ გარდამავალი პერიოდი დაიწყებოდა არა უგვიანეს თექვსმეტი კვირისა მას შემდეგ, რაც გენერალური ასამბლეა დაამტკიცებდა -ს ბიუჯეტს. 1991 წლის მაისში გენერალურმა ასამბლეამ დაამტკიცა აღნიშნული ბიუჯეტი.

ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება ძალაში შევიდა 1991 წლის 6 სექტემბერს, რის შემდეგაც -ს ძალები განთავსდნენ რეგიონში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1814

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1814 ერთხმად მიიღეს 2008 წლის 15 მაისს. რეზოლუცია მოუწოდებდა გაეროს, აღმოეჩინა ეკონომიკური, პოლიტიკური და ტექნიკური მხარდაჭერა სომალისთვის, გაეროს შესაძლო სამშვიდობო ძალების ჩართულობით.

რეზოლუცია
„დღეს ნაშუადღევს გაეროს უშიშროების საბჭომ გამოხატა მტკიცე მხარდაჭერა გენერალური მდივნის, ბან კი-მუნის ინტეგრირებული სტრატეგიის მიმართ, რომელიც მიზნად ისახავს სომალიში მშვიდობისა და ხანგრძლივი სტაბილურობის საფუძვლების შექმნას, მათ შორის აღმოსავლეთ აფრიკის ამ პრობლემურ ქვეყანაში საერთაშორისო ყოფნის გაძლიერების გეგმებს.

ერთხმად მიღებული 1814-ე (2008) რეზოლუციით, რომელიც გაეროს წესდების თავის შესაბამისად დამტკიცდა, 15-წევრიანმა ორგანომ მხარი დაუჭირა ბან კი-მუნის 14 მარტის ანგარიშში (დოკუმენტი /2008/178) წარმოდგენილ სამეტაპიან მიდგომას. ეს მიდგომა აერთიანებს გაეროს პოლიტიკურ, უსაფრთხოებისა და პროგრამულ ძალისხმევას ქვეყანაში „თანამიმდევრული და ურთიერთგამაძლიერებელი გზით“ და მოითხოვს მის განახლებულ ვერსიას 60 დღის ვადაში.

ამ სტრატეგიის ხელშესაწყობად, საბჭომ დაამტკიცა გენერალური მდივნის წინადადება მისი სპეციალური წარმომადგენლის ოფისში ერთობლივი დაგეგმარების განყოფილების შექმნის შესახებ. საბჭო ასევე მიესალმა რეკომენდაციას სომალის საკითხებში გაეროს პოლიტიკური ოფისის და ქვეყნის სამუშაო ჯგუფის შტაბ-ბინის ნაირობიდან, კენიიდან მოგადიშოში გადმოტანის თაობაზე, რომელიც სომალის გარდამავალი ფედერალური ინსტიტუტების ადგილსამყოფელია.

საბჭომ გადაწყვიტა, რომ -სა და სამუშაო ჯგუფმა მხარი უნდა დაეჭიროს გარდამავალი ფედერალური ინსტიტუტებისთვის კონსტიტუციის შემუშავებაში, ამ დოკუმენტზე რეფერენდუმის ჩატარებასა და 2009 წლის დემოკრატიული არჩევნების ორგანიზებაში.

უსაფრთხოებასთან დაკავშირებით, საბჭო მიესალმა დონორებთან კოორდინაციით გაწეულ ძალისხმევას, რათა გაძლიერდეს გაეროს ლოგისტიკური, პოლიტიკური და ტექნიკური მხარდაჭერა აფრიკის კავშირისადმი, რათა დაეხმაროს ამ ორგანიზაციას სომალიში თავისი მისიის, ცნობილი როგორც -ის, განმტკიცებაში. ის ასევე სთხოვს გენერალურ მდივანს, გააგრძელოს საგანგებო დაგეგმარება გაეროს შესაძლო სამშვიდობო მისიის განლაგებისთვის, რომელიც ჩაანაცვლებს -ს, მათ შორის მანდატის ვარიანტების შემუშავება იმ ვარიანტების გარდა, რომლებიც უკვე შეთავაზებული იყო მის ანგარიშში.

იმ განზრახვის შეხსენებით, რომ მიიღებს ზომებს იმ პირთა ან ორგანიზაციების წინააღმდეგ, რომლებიც აფერხებენ სტაბილურობას სომალიში ან არღვევენ იარაღის ემბარგოს, საბჭო სთხოვს ქვეყნის სანქციების კომიტეტს, 60 დღის ვადაში წარადგინოს რეკომენდაციები მათ მიმართ დასაწესებელი კონკრეტული, მიზანმიმართული ზომების შესახებ."
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1816

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1816 მიღებულია 2008 წლის 2 ივნისს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ, დაგმო მეკობრეობისა და გემებზე შეიარაღებული თავდასხმის ყველა აქტი სომალის სანაპიროებთან, დღეს ნაშუადღევს მხარი დაუჭირა გადამჭრელი ზომების გატარებას ამ დანაშაულებთან საბრძოლველად.

ერთხმად მიღებული რეზოლუცია 1816-ის (2008) პირობების თანახმად, საბჭომ დაადგინა, რომ სახელმწიფოებს, რომლებიც თანამშრომლობენ ქვეყნის გარდამავალ მთავრობასთან, ექვსი თვის ვადით მიეცემათ უფლება, შევიდნენ სომალის ტერიტორიულ წყლებში და გამოიყენონ „ყველა საჭირო საშუალება“ ზღვაზე მეკობრეობისა და შეიარაღებული ძარცვის აქტების აღსაკვეთად, საერთაშორისო სამართლის შესაბამისი ნორმების დაცვით.

ტექსტი მიღებულია სომალის თანხმობით, რომელსაც არ შესწევს უნარი, თავად აღკვეთოს მეკობრეობა ან მოახდინოს საკუთარი ტერიტორიული წყლების პატრულირება და დაცვა. ეს გადაწყვეტილება მოჰყვა ქვეყნის სანაპიროებთან გემებზე თავდასხმების მკვეთრ ზრდას, მათ შორის მსოფლიო სასურსათო პროგრამის მიერ მართული და მრავალი კომერციული გემის გატაცებას. ყოველივე ეს საფრთხეს უქმნიდა „სომალის მოსახლეობისთვის სურსათისა და სხვა ჰუმანიტარული დახმარების ოპერატიულ, უსაფრთხო და ეფექტურ მიწოდებას“, ასევე სერიოზულ საფრთხეს უქმნიდა ხომალდებს, ეკიპაჟებს, მგზავრებსა და ტვირთს.

საბჭომ დაადასტურა, რომ რეზოლუციით მინიჭებული უფლებამოსილება ეხება მხოლოდ სომალიში შექმნილ ვითარებას და გავლენას არ მოახდენს საზღვაო სამართლის კონვენციით გათვალისწინებულ უფლებებსა და მოვალეობებზე, ასევე არ ჩაითვლება საერთაშორისო ჩვეულებითი სამართლის დამფუძნებელ პრეცედენტად. საბჭომ მოუწოდა მოთანამშრომლე სახელმწიფოებს, უზრუნველყონ, რომ მათ მიერ გატარებულმა ანტი-სამეკობრეო ღონისძიებებმა არ შეზღუდოს ან შელახოს ნებისმიერი მესამე ქვეყნის გემის მშვიდობიანი გავლის უფლება.

საბჭომ მოუწოდა სიფხიზლისკენ იმ სახელმწიფოებს, რომელთა სამხედრო-საზღვაო ხომალდები და სამხედრო ავიაცია სომალის სანაპიროს ღია ზღვასა და საჰაერო სივრცეში ოპერირებენ. ამასთან, საბჭომ წაახალისა სომალის სანაპიროებთან არსებული კომერციული მარშრუტებით დაინტერესებული ქვეყნები, რათა მათ, ქვეყნის მთავრობასთან თანამშრომლობით, გააძლიერონ და კოორდინაცია გაუწიონ ძალისხმევას გემებზე თავდასხმებისა და მათი გატაცების პრევენციისთვის. ყველა სახელმწიფოს მიეცა რეკომენდაცია, ითანამშრომლონ ერთმანეთთან, საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციასთან და, საჭიროების შემთხვევაში, რეგიონულ ორგანიზაციებთან, რათა დახმარება აღმოუჩინონ მეკობრეების მხრიდან საფრთხის ქვეშ მყოფ ან თავდასხმის მსხვერპლ გემებს.

პროექტის კენჭისყრამდე ინდონეზიის წარმომადგენელმა ხაზი გაუსვა, რომ დოკუმენტი უნდა შეესაბამებოდეს საერთაშორისო სამართალს, განსაკუთრებით გაეროს 1982 წლის საზღვაო სამართლის კონვენციას, და არ უნდა გახდეს ზღვაზე მეკობრეობის აღკვეთის საერთაშორისო ჩვეულებითი სამართლის საფუძველი. რეზოლუციით გათვალისწინებული ქმედებები უნდა გავრცელდეს მხოლოდ სომალის ტერიტორიულ წყლებზე, ქვეყნის წინასწარი თანხმობის საფუძველზე. რეზოლუცია ეხება მხოლოდ სომალის სანაპიროებთან არსებულ კონკრეტულ ვითარებას, როგორც ეს თავად მთავრობამ მოითხოვა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 745

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 745 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1992 წლის 28 თებერვალს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა 668 (1990), 717 (1991), 718 (1991) და 728 (1992) რეზოლუციები და განიხილა გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის 1992 წლის 19 თებერვლის ანგარიში, გასცა ნებართვა კამბოჯაში გაეროს დროებითი ორგანოს შექმნაზე, 1991 წლის 23 ოქტომბერს პარიზში შეთანხმებული პოლიტიკური მოწესრიგების საფუძველზე. ეს იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც გაერომ აიღო სახელმწიფოს მართვა-გამგეობა, ნაცვლად მხოლოდ მონიტორინგისა თუ ზედამხედველობისა.

საბჭომ ასევე გადაწყვიტა, რომ -ის მანდატი გაგრძელდებოდა არაუმეტეს თვრამეტი თვისა, იმ განზრახვით, რომ არჩევნები ჩატარებულიყო არაუგვიანეს 1993 წლის მაისს. მან ასევე სთხოვა გენერალურ მდივანს, დაუყოვნებლივ და რაც შეიძლება ეფექტურად განეთავსებინა აღნიშნული ორგანო ხარჯთეფექტური გზით, ხოლო თავად ოპერაცია მუდმივი გადახედვის რეჟიმში ჰყოლოდა. ამავდროულად, იასუში აკაში დაინიშნა სპეციალურ წარმომადგენლად კამბოჯაში.

რეზოლუციამ ასევე მოუწოდა კამბოჯის ყველა მხარეს, მათ შორის კამბოჯის უმაღლეს ეროვნულ საბჭოს, ეთანამშრომლათ გაეროს ორგანოსთან, უზრუნველეყოთ ხელმოწერილი შეთანხმებების შესრულება, ქვეყანაში გაეროს მთელი პერსონალის უსაფრთხოება და დახმარება აღმოეჩინათ ამ ორგანოსთვის. მან ასევე მოუწოდა კამბოჯის მხარეებს, მოეხდინათ თავიანთი სამხედრო ძალების დემობილიზაცია არჩევნებამდე.

745-ე რეზოლუციამ დასასრულს მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, დახმარება გაეწიათ ორგანოსთვის და მხარი დაეჭირათ გაეროს გეგმისთვის კამბოჯაში, მათ შორის სპეციალიზებული სააგენტოების პროგრამებისთვის, იძულებით გადაადგილებულ პირთა რეაბილიტაციისა და რეპატრიაციისთვის და ინფრასტრუქტურის შეკეთებისთვის. მან ასევე დაავალა გენერალურ მდივანს, 1992 წლის 1 ივნისამდე წარმოედგინა ანგარიში განვითარებული მოვლენების შესახებ, ხოლო შემდგომში 1992 წლის სექტემბერში, 1993 წლის იანვარსა და 1993 წლის აპრილში.

-ის დამტკიცებული რაოდენობა 22000 თანამშრომელს შეადგენდა, ხოლო ოპერაციის ღირებულება 1.6 მილიარდ აშშ დოლარს. იგი ამოქმედდა 1992 წლის 15 მარტს და შეითვისა გაეროს მოსამზადებელი მისია კამბოჯაში, რომელიც -მდე არსებობდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 698

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 698მიღებული 1991 წლის 14 ივნისს,მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა ფინანსურ საკითხებთან დაკავშირებული 682-ე (1990) რეზოლუცია და კვიპროსის შესახებ მანამდე მიღებული ყველა გადაწყვეტილება (უახლეს, 697-ე რეზოლუციამდე), საბჭომ გამოხატა შეშფოთება კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების ფინანსური მდგომარეობის გამო, რომლებიც 186-ე (1964) რეზოლუციის საფუძველზე შეიქმნა.

წარდგენილ მოხსენებაზე დაყრდნობით, საბჭომ დაასკვნა, რომ აუცილებელია სამშვიდობო ძალების დაფინანსების ისეთი მეთოდის შემუშავება, რომელიც მათ მყარ და საიმედო „ფინანსურ ბაზისზე“ დააყენებდა, რისი მიზანიც -ის ხარჯების შემცირება და მკაფიოდ განსაზღვრა იყო. საბჭომ ასევე სთხოვა გენერალურ მდივანს, გაემართა კონსულტაციები უშიშროების საბჭოს, წევრ ქვეყნებთან და სხვა მხარეებთან, რათა 1991 წლის 15 დეკემბრისთვის — მანდატის მორიგი გაგრძელების დროისთვის — მოეხსენებინა გასატარებელი ფინანსური ზომების შესახებ.

ამ რეზოლუციის საფუძველზე მომზადებულმა მოხსენებამ გამოავლინა დაზოგვის რამდენიმე შესაძლო გზა, მათ შორის: სამხედრო კონტინგენტის რაოდენობისა და პერსონალის შემცირება სეზონური ზრდის გათვალისწინებით, სამშვიდობო ძალების გარდაქმნა სამეთვალყურეო მისიად, ჰუმანიტარული და ეკონომიკური საქმიანობის გაუქმება ან შედარებით დაბალბიუჯეტიანი სამხედრო ქვედანაყოფების გამოყენება.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 751

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 751 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1992 წლის 24 აპრილს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კვლავ დაადასტურა 733 (1992) და 746 (1992) რეზოლუციები და განიხილა გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის ანგარიში სომალიში მიმდინარე სამოქალაქო ომის შესახებ. საბჭომ დააფუძნა გაეროს ოპერაცია სომალიში , დედაქალაქ მოგადიშოში ცეცხლის შეწყვეტის მონიტორინგისთვის 50 დამკვირვებლის დაუყოვნებლივი განთავსებით.

საბჭომ ასევე პრინციპების დონეზე დააფუძნა უსაფრთხოების ძალები, რომლებიც დაექვემდებარებოდნენ ახლად შექმნილ თანამდებობას გენერალური მდივნის სპეციალურ წარმომადგენელს სომალიში და მოითხოვა შემდგომი კონსულტაციები შემოთავაზებულ ძალებთან დაკავშირებით. მან ასევე სთხოვა გენერალურ მდივანს, ხელი შეეწყო საომარი მოქმედებების დაუყოვნებლივ შეწყვეტისა და ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დაცვისთვის მთელი ქვეყნის მასშტაბით, რათა ხელი შეწყობოდა შერიგების პროცესს და ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდებას. რეზოლუცია ასევე მიესალმა არაბული ქვეყნების ლიგის, აფრიკის ერთობის ორგანიზაციისა და ისლამური კონფერენციის ორგანიზაციის ძალისხმევას სომალიში და მოუწოდა კონფერენციის ჩატარებისკენ ზემოხსენებული ორგანიზაციების, გენერალური მდივნისა და სომალის ფრაქციების მონაწილეობით.

751-ე რეზოლუციამ ასევე შექმნა უშიშროების საბჭოს კომიტეტი სომალის წინააღმდეგ დაწესებული იარაღის საყოველთაო და სრული ემბარგოს ზედამხედველობისთვის, რაც მოიცავდა ცალკეული სახელმწიფოებისგან ინფორმაციის გამოთხოვას მათ მიერ გატარებული ზომების შესახებ და რეკომენდაციების მომზადებას ემბარგოს ეფექტურობის გაუმჯობესებისა და იმ სახელმწიფოების შესახებ, რომლებიც მას არღვევენ. იგი დასრულდა მოწოდებით ყველა დონეზე თანამშრომლობისკენ, რათა ქვეყანაში მიღწეულიყო მშვიდობიანი მოწესრიგება.

წლების განმავლობაში უშიშროების საბჭოს რეზოლუციებით ემბარგო იცვლებოდა, რათა ჟურნალისტებს საშუალება მისცემოდათ პირადი სარგებლობისთვის შემოეტანათ ჯავშანჟილეტები და ჩაფხუტები, ხოლო აფრიკის კავშირს ჩამოეყალიბებინა შეიარაღებული წარმომადგენლობა.

2002 წელს შეიქმნა ექსპერტთა ჯგუფი იარაღის ემბარგოს წარუმატებლობის მიზეზების გამოსაძიებლად. მისმა ანგარიშმა საფუძველი ჩაუყარა მონიტორინგის ჯგუფის შექმნას. მონიტორინგის ჯგუფის ანგარიშში დეტალურად იყო აღწერილი იარაღის მრავალრიცხოვანი გადაზიდვები, რომლებიც ზოგჯერ მეკობრეების დახმარებით ან მეზობელი ქვეყნების სამთავრობო მარაგებიდან ხორციელდებოდა. დადგინდა, რომ იმპორტი დონორების მიერ გამოყოფილი თანხებით ფინანსდებოდა.

2008 წელს ემბარგო ეხებოდა იმ სახელმწიფოებსა და საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციას , რომლებიც სომალის მოთხოვნის საფუძველზე უწევდნენ ტექნიკურ დახმარებას ქვეყანას სანაპირო და საზღვაო უსაფრთხოების შესაძლებლობების გასაუმჯობესებლად, მათ შორის სომალის სანაპიროსთან მეკობრეობის წინააღმდეგ საბრძოლველად.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 703

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 703 1991 წლის 9 აგვისტოს კენჭისყრის გარეშე იქნა მიღებული. მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში წევრობის განაცხადის განხილვის შემდეგ, საბჭომ გენერალურ ასამბლეას რეკომენდაცია გაუწია მიკრონეზიის მიღებასთან დაკავშირებით.

1991 წლის 17 სექტემბერს, 46/2 რეზოლუციის საფუძველზე, გენერალურმა ასამბლეამ მიკრონეზიის ფედერაციული შტატები ორგანიზაციის წევრად მიიღო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1817

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1817 მიღებულია 2008 წლის 11 ივნისს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ, გამოხატა უკიდურესი შეშფოთება ავღანეთში და მის შიგნით იმ ქიმიური ნაერთების ფართომასშტაბიანი კონტრაბანდის გამო, რომლებიც უკანონოდ გამოიყენება ჰეროინის გასაწმენდად, დღეს მოუწოდა გაეროს წევრ ყველა ქვეყანას, დაეხმარონ ქიმიური პრეკურსორების წარმოებასა და ვაჭრობაზე საერთაშორისო და რეგიონული კონტროლის გამკაცრებაში, რათა თავიდან იყოს აცილებული მათი მოხვედრა უკანონო ბაზრებზე.

უშიშროების საბჭომ აღნიშნა, რომ ავღანეთში წარმოებული ოპიუმის უდიდესი ნაწილი ახლა უკვე ქვეყნის შიგნითვე მუშავდება.საბჭომ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, გააძლიერონ თანამშრომლობა ქიმიური პრეკურსორებით საერთაშორისო ვაჭრობის მონიტორინგის პროცესში, განსაკუთრებით კი ძმარმჟავას ანჰიდრიდზე. აღნიშნული ნივთიერება ლეგალურად გამოიყენება ფარმაცევტულ, ტექსტილისა და ტყავის მრეწველობაში, თუმცა, ამავდროულად, იგი წარმოადგენს აუცილებელ პრეკურსორს ოპიუმის მორფინის ფუძედ და ჰეროინად გარდასაქმნელად.

პარიზის საერთაშორისო კონფერენციასთან დაკავშირებით, რომელიც ავღანეთის მხარდასაჭერად იმართება, რეზოლუციამ მოუწოდა მონაწილეებს, წარმოადგინონ „კონკრეტული წინადადებები“ იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა გადაიჭრას ქიმიური პრეკურსორების უკანონო მიზნებისთვის გამოყენების პრობლემა. ეს განხილვები უნდა წარიმართოს ავღანეთის ეროვნული განვითარების სტრატეგიისა და ნარკოტიკების კონტროლის ეროვნული სტრატეგიის ფარგლებში, ანტინარკოტიკული საქმიანობის გაძლიერების მიზნით.

რეზოლუციამ ასევე ხაზი გაუსვა ავღანეთის ნარკოპრობლემისადმი კომპლექსური მიდგომის მნიშვნელობას და მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს — განსაკუთრებით ავღანეთს, მის მეზობელ პრეკურსორების მწარმოებელ ქვეყნებსა და ტრანზიტულ სახელმწიფოებს — სრულად დაიცვან გაეროს კონვენცია „ნარკოტიკული საშუალებებისა და ფსიქოტროპული ნივთიერებების უკანონო ბრუნვის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“. ეს აუცილებელია იმ საკანონმდებლო ხარვეზების აღმოსაფხვრელად, რომლებსაც კრიმინალური ქსელები იყენებენ ლეგალური საერთაშორისო ვაჭრობიდან პრეკურსორების მოსაპარად.

საბჭომ მოუწოდა როგორც იმპორტიორ, ისე ექსპორტიორ ქვეყნებს, გააძლიერონ პრეკურსორების გადაადგილების რეგულირება და მონიტორინგი. უშიშროების საბჭომ მოიწვია საერთაშორისო თანამეგობრობა, რათა ავღანეთს აღმოუჩინონ ფინანსური და ტექნიკური მხარდაჭერა ამ სფეროებში ეროვნული შესაძლებლობების გასაძლიერებლად. ხაზი გაესვა სამართალდამცავი ორგანოების, მათ შორის სასაზღვრო პოლიციისა და საბაჟო ოფიცრების გადამზადებისა და აღჭურვის მნიშვნელობას, რათა მათ ეფექტურად შეძლონ ქიმიური პრეკურსორების აღმოჩენა, სკანირება, დასაწყობება, ტრანსპორტირება და განადგურება.

კენჭისყრის შემდეგ სიტყვით გამოვიდა საფრანგეთის წარმომადგენელი ჟან-პიერ ლაკრუა, ტექსტის ერთ-ერთი მთავარი ინიციატორი. მან მიესალმა ამ ნაბიჯს და განაცხადა, რომ მისი ქვეყანა მტკიცედ უჭერს მხარს ავღანეთის ძალისხმევას ნარკოტრაფიკთან ბრძოლასა და ქვეყანაში სტაბილურობის განმტკიცებაში. ხვალინდელი პარიზის დონორთა კონფერენცია საერთაშორისო თანამეგობრობას მისცემს შესაძლებლობას, კიდევ ერთხელ დაადასტუროს თავისი ერთგულება თანამშრომლობისადმი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1819

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1819 მიღებულია 2008 წლის 18 ივნისს.

რეზოლუცია
გაეროს უშიშროების საბჭომ მიმართა გენერალურ მდივანს, პან გი მუნს, რათა მან 20 დეკემბრამდე გააგრძელოს იმ ფინანსურ ექსპერტთა და სპეციალისტთა ჯგუფის მანდატი, რომელიც დანიშნულია ლიბერიის მიმართ იარაღის აკრძალვის აღსრულების მონიტორინგისთვის, ასევე ქვეყნის მიერ მერქნითა და ალმასებით ვაჭრობის აღდგენის პროცესში მიღწეული პროგრესის შესაფასებლად.

გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ ერთხმად მიიღო რეზოლუცია 1819 (2008). საბჭომ ლიბერიის საკითხებზე მომუშავე გაეროს ექსპერტთა ჯგუფს სთხოვა, 1 დეკემბრისთვის სანქციების კომიტეტის მეშვეობით წარადგინოს ანგარიში 1792 (2007) რეზოლუციის მე-5 პუნქტში ჩამოთვლილ ყველა საკითხზე. ეს საკითხები მოიცავს: იარაღით უკანონო ვაჭრობის დაფინანსებას, წევრი სახელმწიფოების მიერ ლიბერიის ყოფილი პრეზიდენტის, ჩარლზ ტეილორის აქტივების გაყინვის ვალდებულების შესრულებას, ლიბერიის მთავრობის მიერ „კიმბერლის პროცესის სერტიფიცირების სქემის“ დაცვას, ბოლო პერიოდის სატყეო კანონმდებლობასა და პროგრესს მერქნისა და ალმასების სექტორებში. საბჭომ ასევე სთხოვა ჯგუფს, საჭიროებისამებრ, წინასწარ მიაწოდოს მას არაფორმალური განახლებული ინფორმაცია.

რეზოლუციის თანახმად, საბჭო მიესალმა ექსპერტთა ჯგუფის ანგარიშს, რომელიც ეხებოდა ალმასებს, მერქანს, მიზნობრივ სანქციებს, იარაღსა და უსაფრთხოებას ლიბერიაში. აღნიშნულ ანგარიშში (დოკუმენტი /2008/371) აღნიშნულია, რომ ბოლო ერთი წლის განმავლობაში, ჯგუფის მანდატის ფარგლებში, საბჭოს მიერ დაწესებული იარაღის ემბარგოს მხოლოდ მცირე დარღვევები დაფიქსირდა, ეს ძირითადად ეხებოდა კოტ-დ’ივუარიდან და გვინეიდან საბრძოლო მასალისა და ერთლულიანი თოფების მცირე მასშტაბით გადატანას. ანგარიშში ასევე ხაზგასმულია, რომ ყოფილი პრეზიდენტის, ჩარლზ ტეილორის მიერ მითვისებული დაახლოებით 20 მილიონი აშშ დოლარის საგადასახადო შემოსავლიდან, რომელიც სატესტო შემოწმებისას გამოვლინდა, არცერთი ნაწილი არ ყოფილა გაყინული.

ანგარიშში ასევე ნათქვამია, რომ ლიბერიის მთავრობამ მნიშვნელოვან პროგრესს მიაღწია 2006 წლის „ეროვნული სატყეო რეფორმის შესახებ“ კანონის, ასევე „კიმბერლის პროცესის სერტიფიცირების სქემისა“ და დაუმუშავებელი ალმასების იმპორტის შიდა კონტროლის სისტემის დანერგვაში. დაუმუშავებელ ალმასებზე სანქციების გაუქმების შემდეგ, მთავრობის ალმასების ოფისმა გასცა კიმბერლის პროცესის 43 სერტიფიკატი, ხოლო 15 მაისის მდგომარეობით, ლეგალურად განხორციელდა დაუმუშავებელი ალმასების 39 პარტიის ექსპორტი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 705

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 705 ერთხმად იქნა მიღებული 1991 წლის 15 აგვისტოს. გაეროს გენერალური მდივნის შენიშვნის განხილვის შემდეგ, საბჭომ დაადგინა, რომ 687-ე რეზოლუციიდან (1991) გამომდინარე, ერაყის მიერ გაეროს საკომპენსაციო კომისიისთვის გადახდილი თანხა არ უნდა აღემატებოდეს მისი ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების ექსპორტის წლიური ღირებულების 30 პროცენტს.

რეზოლუცია, რომელიც გაეროს წესდების თავის საფუძველზე იქნა მიღებული, ერაყს ნავთობის ექსპორტის უფლებას აძლევდა ჰუმანიტარული დახმარების სანაცვლოდ. თუმცა, თავდაპირველად ერაყმა ამ რეზოლუციაზეც და 712-ე რეზოლუციაზეც უარი განაცხადა.ერაყიდან ნავთობის ექსპორტი აიკრძალა მას შემდეგ, რაც იგი 1990 წლის 2 აგვისტოს ქუვეითში შეიჭრა.