iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დავით კერესელიძე (პოლიტიკოსი)

დავით კერესელიძე (დ. 25 მაისი, 1965, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.

1988 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ვაჭრობის ეკონომიკისა და საქონელმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი.
გელა კვარაცხელია

გელა კვარაცხელია (დ. 30 იანვარი, 1966, სოფ. მერხეული, ახლანდ. გულრიფშის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

1993 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
ლიმონათი

ლიმონათი — ყვითელი ფერის უალკოჰოლო გამაგრილებელი სასმელი. ტრადიციულად, შეიცავს ლიმნის წვენს ან ლიმონმჟავას, წყალს და შაქარს, სიროფს ან თაფლს სიტკბოსთვის, ინდოეთში და პაკისტანში - მარილს ან შაფრანს. ჩვეულებრივად ცივად იხმარება. ლიმონათი განსხვავდება ქვეყნის მიხედვით, უმეტესად გაზიანობით და სხვა ინგრედიენტების დამატებით. სხვა ხილისგან, მაგ. ცაცხვისგან, ალუბლისგან ან ფორთოხლისგან დამზადებულ მსგავს სასმელევბს ხშირად ასევე ლიმონათს უწოდებენ. ლიმონათი თირკმელისთვის სასარგებლოდ ითვლება.

დასავლურ ქვეყნებში ყველაზე პოპულარულია ტრადიციული, ახალი ლიმნის წვენისგან უმეტესად სახლში დამზადებული ლიმონათი. გამთბარს მას ყელის ტკივილის წამლადაც ხმარობენ. ამერიკის შეერთებულ შტატებში და კანადაში არსებობს ზაფხულის თვეებში ბავშვების და მოზარდების მიერ ფულის ასაგროვებლად ქუჩაში ლიმონათის სტენდების გახსნის ტრადიცია. ქარხნულად დამზადებულ ლიმონათს სზვადასხვა ხილის წვენით, არომატიზატორით და დანამატით ხშირად ვარდისფერ ლიმონათს უწოდებენ. არსებობს ასევე ყავისფერი ლიმონათი, რომელსაც ყავისფერ შაქარს უმატებენ.

ისტორია
პირველად ლიმონათი გაჩნდა ინდოეთში - ლიმონის და შაქრის სამშობლოში. პირველი ლიმონათი ნიმბუ პანის სახელით იყო ცნობილი [://..//_ . ეგვიპტეში ნაპოვნია ლიმონათის ადრეული წერილობითი ხსენება, რომელიც თარიღდება დაახლოებით 1000 წლით. ითვლება, რომ ლიმნის ნაყოფი აზიიდან შემოიტანეს დაახლოებით 700 წელს. გლეხები წყალზე ამზადებდნენ ლიმნის, ფინიკისა და თაფლის სასმელს. 1676 წელს პარიზში დაარსდა კომპანია , რომელმაც ლიმონათის გაყიდვაზე მონოპოლია დაამყარა. ლიმონათი იყიდებოდა ქუჩებში ჭიქებით, გამყიდველები მას ტომარაში ზურგით ატარებდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ გაზიანი წყალი 1767 წელს გამოიგონეს, გაზიანი ლიმონათის პირველი ხსენება გვხვდება 1833 წელს. წყაროდან ცნობილია, რომ სასმელი პოპულარობით სარგებლობდა ბრიტანეთში. ვარდისფერი ლიმონათი გამოიგოეს საუკუნეში ჭიქაში შემთხვევით დარიჩინის ჩაგდებით.

ლიმონათის წარმოშობაზე არსებობს ლეგენდა, რომ საფრანგეთის მეფის ლუდოვიკო კარზე მეღვინეს ერთმანეთში აერია წვენი და ღვინო. წვენი უკვე მეფის სუფრაზე მიჰქონდათ და მან მხოლოდ მინერალური წყლის დამატება მოასწრო. მეფეს სასმელი მოეწონა და მან ფრანგულ არისტოკრატიულ წრეში პოპულარობა მოიპოვა.
ვალერი კვარაცხელია (მეხუთე მოწვევა)

ვალერი კვარაცხელია (დ. 19 აგვისტო, 1958, წალენჯიხა) — ქართველი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი.

1984 წელს დაამთავრა კალინინის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი, ხოლო 1992 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის „სპეცფაკულტეტი“ — ბიზნესის უმაღლესი სკოლა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
ნიკოლოზ კვეზერელი

ნიკოლოზ კვეზერელი (დ. 7 თებერვალი, 1973, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1995 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, ხოლო 1994 წელს — აშშ სატრანსპორტო საშუალებების ტერორისტული აქტებისაგან დაცვის სპეციალური კურსები (ვაშინგტონი, აშშ). 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი). 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „ახალი საქართველოსთვის“.
ნიუ-იორკის სამზარეულო

ნიუ-იორკის სამზარეულო - ნიუ-იორკში გავრცელებული კერძების და მათი მომზადების ტრადიციების ერთობლიობა. ქალაქის ეთნიკური მრავალფეროვნება მის სამზარეულოზე ძლიერად აისახება როგორც ცალკეულ ეთნიკულ რაიონებში, ასევე მთელ ტერიტორიაზეც მათ შორისაა ლათინური ამერიკის, ევროული, ჩინური, ებრაული და ამერიკელი აბორიგენების სამზარეულო. ნიუ-იორკში წარმოიშვა ნიუ-იორკის რესტორანტთა კვირეული - მთელ მსოფლიოში გავრცელებული მოვლენა, როდესაც ერთი ან ორი კვირით ქალაქის ან ქვეყნის მასშტაბით რესტორნებში დიდი ფასდაკლებები მოქმედებს [://..///10.1177/089124193022003005.

ნიუ-იორკის კერძები
ნიუ-იორკში პოპულარული კერძები ხშირად რაიმე მთელ მსოფლიოში პოპულარული კერძების სპეციფიკური ნიუ-იორკული ვერსიებია, მაგ. ნიუ-იორკული პიცა (მზადდება თხელი ცომისგან სქელი კიდეებით, ტომატის სოუზით და დაჭრილი მოცარელათი), ნიუ-იორკული ჩიზქეიკი (განსხვავდება კრემის დიდი რაოდენობით, უმატებენ არაჟანს და ვანილის ექსტრაქტს), ნიუ-იორკული ჰოთ-დოგი , ნიუ-იოეკული პასტრამი (სუნელებში შებოლილი ზორცი). ნიუ-იორკთან ასოცირებულია ასევე კვერცხები ბენედიქტი, დონატი, ლობსტერი ნიუბერგი, ვალდორფის სალათა, სტეიკი დელმონიკო, შავ-თეთრი ორცხობილა, ბეკონის, კვერცხის და ყველის სენდვიჩი, დაჭრილი ყველი, კნიში, გამომცხვარი ბრეცელები, ჩაუდერი და სხვა კერძები.

ებრაული სამზარეულო
ნიუ-იორკში ებრაელთა დიდი რაოდენობა ცხოვრობს და ებრაული სამზარეულო ქალაქის სამზარეულოს ნაწილი გახდა, რის შემდეგაც ზოგმა კერძმა პოპულარობა მთელ მსოფლიოში მოიპოვა. არსებობს ბოსაზრება, რომ ნიუ-იორკში გავრცელებული "დელიკატესენები" (შემოკლებით "დელი") - უჩვეულო, დელიკატესული საკვების და სუნელების მაღაზიები თავდაპირველად ებრაელობის გამოგონება იყო. ნიუ-იორკში ებრაელები ასევე ჩინურ სამზარეულოს ითვისებენ, ებრაელების ნაწილი მას უკვე საკუთარი ეთნიკური სამზარეულოს ნაწილად მიიჩნევს. ნიუ იორკში გავრცელებული ებრაული კერძებია ბიგლი (მათ შორის ნიუ-იორკული ბიგლი), ხბოს ნეკნები, ხბოს ენა, კნიში, ლოქსი, სხვადასხვა სახეობის თევზის ფარში, კარტოფილის ღვეზელი, მაცა, მაცას წვნიანი, ჩალა და სხვა.

იტალიური სამზარეულო
ასევე, როგორც ებრაელების შემთხვევაში, ნიუ-იორკთან ასოცირებული კერძების ნაწილი მოდის ქალაქში მცხოვრები დიდი რაოდენობის იტალიელი იმიგრანტებისგან. ამ კერძებში შედის ნიუ-იორკული პიცა, სიცილიური პიცა, პასტა პრიმავერა, კაპუჩინო, სპაგეტი ფრიკადელით, შემწვარი კალმარი, კანოლი, ყველიანი ქათამი, იტალიური პური, სიცილიური პური, ცისარტყელას ორცხობილები, არანჩინი, პენნე ალა ვოდკა, სფოგლატელა და სხვა.

ჩინური და ლათინური სამზარეულო
ლათინური ამერიკელი და ჩინელი, მათ შორის ჩინური კუბელი იმიგრანტების დიდი რაოდენობა მთელ შეერთებულ შტატებში აღინიშნება და მათი სამზარეულო პოპულარობით მთელ ქვეყანაში სარგებლობს. მათ შორის ასეთი კერძები, როგორც შემწვარი ფლავი, ქათამი სეზამი, ლუმპანგ შანხაი, ქათამი ბროკოლით, კვერცხის წვნიანი, კუბური ჩიჩარონე დე პოლო, ფლავი ლობიოთი და სხვა.
ბაჰამის კუნძულების სამზარეულო

ბაჰამის კუნძულების სამზარეულო მოიცავს ზღვის პროდუქტებს, როგორებიცაა თევზები, მოლუსკები, კიბორჩხალები, ლოკოკინები და სხვ. აქ ასევე გვხვდება ტროპიკული ხილი, ბრინჯი, ბარდა, ე.წ მტრედის მუხუდო, კარტოფილი და ღორის ხორცი. კერძების პოპულარულ საკმაზებს მიეკუთვნებიან წითელი წიწაკა, ლაიმი, პომიდორი, ხახვი, ნიორი, ე.წ იამაიკური წიწაკა, დარიჩინი, რომი და ქოქოსი. აქ საკვები პროდუქტების დიდი ნაწილი სხვა ქვეყნებიდან შემოდის. ნასაუში არსებული რესტორანი "თრეველერს რესთი" ნამდვილი ადგილობრივი საკვებითაა ცნობილი. ის გუმბეი სმეშისგან განსხვავდება, რომელიც ალკოჰოლს, კერძოდ კი რომს შეიცავს. თრიფლ ბი ალაოზე დამზადებული არაალკოჰოლური სასმელია, რომელსაც კომპანია ბაჰამური ლუდსახარში უშვებს.

ძირითადი ალკოჰოლური სასმელი ბაჰამებზე რომია. იგი გამოიყენება სხვადასხვა კოქტეილების დასამზადებლადაც. სქაი ჯუსი სასმელია, რომელიც ქოქოსის წვენის, შედედებული რძისა და ჯინისგან მზადდება. ბაჰამური ლუდსახარში ასხავს შემდეგ ლუდებს: სენდსი, ბაშ ქრექი, ჰაი როკი და სთრონგ ბექი.
ანასოფია რობი

ანასოფია რობი ( დ.8 დეკემბერი, 1993) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და მოდელი.

ადრეული ცხოვრება
რობი დაიბადა კოლორადოს შტატის ქალაქ დენვერში, ჟანეტ (ინტერიერის დიზაინერი) და დევიდ რობების (არქიტექტორი) ოჯახში. მას დედის ბებიის, ანასოფიას სახელი დაარქვეს. რობი არის დანიური, ინგლისური, ირლანდიური, შოტლანდიური და შვედური წარმოშობის გვარი. თავისი მსახიობური ნიჭით სხვების დაინტერესება დაიწყო საეკლესიო სცენაზე 500 ადამიანის წინაშე გამოსვლისას. მან ოთხნახევარი წელი იასპარეზა ცეკვასა და ტანვარჯიშში, მაგრამ თავი დაანება მსახიობობის გამო.

ფილმოგრაფია
ფილმები
ტელევიზია
საუნდტრეკები
ჯილდოები და ნომინაციები
2008 წლის 30 მარტს რობმა მოიგო თავისი პირველი კარირეული ჯილდო, როდესაც ახალგაზრდა შემსრულებლის დაჯილდოება-ზე მთავარ ახალგაზრდა მსახიობად დაასახელეს როლისთვის, ფილმში ხიდი ტერაბითიაში. თავად ფილმმა მოიგო ახალგაზრდა მსახიობების ჯილდო. 2009 წლის 24 აპრილს მან მიიღო ჰორიზონტის პრემია -ის მე-14 ყოველწლიურ საერთაშორისო კინოფესტივალზე. მას მიენიჭა ამომავალი ვარსკვლავის ჯილდო დენვერის კინოფესტივალზე, 2009 წლის 12 ნოემბერს.
სირიული სამზარეულო

სირიული სამზარეულო — არაბული სამზარეულოს ნაირსახეობა, ძლიერი ადგილობრივი ტრადიციებით, რომელშიც იგრძნობა კავკასიური გავლენა. სირია უძველესი სასოფლო-სამეურნეო კულტურის მქონე ქვეყანაა, სადაც არ გვხვდება უხეშად მომზადებული ინგრედიენტები.

სირიული სამზარეულო მოიცავს თანამედროვე სირიის კულინარიულ ტრადიციებსა და აერთიანებს იმ ადამიანთა წეს-ჩვეულებებს, რომლებიც ქვეყანაში დასახლდნენ მთელი თავიანთი ისტორიის განმავლობაში.

სირიულ სამზარეულოში ძირითადად გამოიყენება ბადრიჯანი, ყაბაყი, ნიორი, ხორცი (ძირითადად ცხვრისა და ბატკნის), ქუნჯუთის თესლი, ბრინჯი, წიწაკა, ლობიო, ოსპი, კომბოსტო, ყვავილოვანი კომბოსტო, ვაზის ფოთლები, კიტრის მწნილი, კიტრი, პომიდორი, ზეითუნის ზეთი , ლიმონის წვენი, პიტნა, ფისტაჩი, თაფლი და ხილი.

 საუკუნის დასაწყისში სირიის საუზმეულს, რომელსაც „მეზეს“ უწოდებენ, არაბულ პურთან ერთად მიირთმევენ. შემდგომ აყოლებენ ყავას ტკბილი ნამცხვრებით ან ხილით, სურვილისამებრ. ბევრი რეცეპტი მინიმუმ საუკუნითაა დათარიღებული.

საკვები
მეზე-საუზმეული

კერძები ვაზის ფოთლებით
ქაბაბი
კიბეჰი
სხვადასხვა სირიულ კერძებს, რომლებიც მზადდება შემწვარი, გამომცხვარი, გრილზე მომზადებული, მოხარშული ან ნედლი ბულგურისა და ფარშირებული ცხვრის ხორცის  ნარევიდან, ეწოდება "კიბეჰი" (ّ). კიბეჰი-ს რეცეპტები:

ქუსა მაჰში
ცნობილი კერძი, რომელსაც სირიაში მიირთმევენ, ამზადებენ ბოსტნეულისაგან (ჩვეულებრივ ყაბაყისაგან /ქუსა ან ბადრიჯნისაგან /ბაზინჯან), ფარშირებული ძროხის, ცხვრის ან ბატკნის ხორცის შიგთავსით, თხილითა და ბრინჯით.

პოპულარული ქუჩის საკვები და კერძები
ტკბილეული
ყველის სახეობები
ტრესეს ყველი (ჯიბნე ხადრა) ყველის სახეობაა, რომელიც სირიიდან იღებს სათავეს და არაბული სახელით არის ცნობილი ჯიბნე მშალალალე;
თეთრი ყველი - მაგარი ყველი მკვეთრად გამოხატული მარილიანი გემოთი;
შანკლიში ძროხის ან ცხვრის რძისგან დამზადებული ყველის სახეობა;
ჰალოუმი- ნახევრად მყარი, დამარილებული ყველი.

სასმელები
= იხილეთ აგრეთვე =
არაბული სამზარეულო

დამატებითი ლიტერატურა
დედაციხე (კასპის მუნიციპალიტეტი)

დედაციხე — ადრინდელი შუა საუკუნეების ხანის ციხესიმაგრე აღმოსავლეთ საქართველოში, კასპის მუნიციპალიტეტში, ისტორიულ თეძმის ხევში, მდინარე თეძმის მარჯვენა სანაპიროზე.

ციხე აღმართულია მაღალ, კლდოვან მწვერვალზე. ოთხკუთხა გალავნის შიგნით არის კოშკი, თონე, წყალსაცავები, ციხის ძირში კი — ნასოფლარი და დარბაზული საყდრის ნანგრევი. საუკუნის სომხურ გეოგრაფიაში თანამიმდევრულადაა ჩამოთვლილი საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები, მ. შ. იხსენიება ტანის ხევი (თეძამ-ატენის ხეობები), რომლის სათავეშია „დევციხე“ (ქართულ წყაროებში დევციხე არ არის მოხსენიებული). საუკუნის გეოგრაფი ვახუშტი ბატონიშვილი ამ ადგილას ასახელებს დედაციხეს. დედაციხის ასეთი მნიშვნელობა განპირობებული უნდა იყოს თეძმისა და ატენის ხეობებით, ქართლიდან თრიალეთში მიმავალი გზებით, რომლებიც სწორედ აქ გადიოდა. მათ როლზე მეტყველებს ნახიდურები თეძამზე და იქაური ტოპონიმები: „სავანეთი", „ნადარბაზევი", „ბოგირი". საუკუნეში, კლდეკარის ციხის აგების შემდეგ, დედაციხის მნიშვნელობა ეცემა — აქ სხვა სააღმშენებლო ფენა აღარ ჩანს.
ცეზარ ჩოჩელი

ცეზარ ჩოჩელი (დ. 10 იანვარი, 1968, დაბა ლენინგორი, ახლანდ. ახალგორი) — ქართველი ეკონომისტი, ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი.

1991 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ვაჭრობის ეკონომიკის სპეციალობით. 1991-1997 წლებში ლუდსახარში „ლომისის“ აქციონერი. 1997-2002 წლებში — შპს „ლომისის“ დირექტორად.

2013 წლის 24 იანვარს სამეწარმეო საქმიანობაში უკანონო მონაწილეობისა და უკანონო შემოსავლების ლეგალიზაციის ბრალდებით დააკავეს. 26 იანვარს გაათავისუფლეს 200 000 ლარის გირაოს სანაცვლოდ. 2015 წლის მარტში მიცემულ ინტერვიუში განაცხადა, რომ მის წინააღმდეგ დაწყებული ორი სისხლის სამართლის საქმე დასრულდა, ყადაღა მოხსნილი აქვს ყველა კომპანიას, დარჩენილი იყო მხოლოდ „ბარამბო“.

2016 წელს მონაწილეობას იღებდა საპარლამენტო არჩევნებში, კენჭს იყრიდა №37 საარჩევნო ოლქის (მცხეთის მუნიციპალიტეტი) მაჟორიტარად. მეორე ტურშიც 49,92%-ით (13692 ხმა) მეორე ადგილზე გავიდა, დამარცხდა დიმიტრი ხუნდაძესთან.

2020 წლის აგვისტოში ცეზარ ჩოჩელმა კახა ოქრიაშვილთან ერთად დააარსა პარტია „პროგრესი და თავისუფლება“. მოგვიანებით ცნობილი გახდა, რომ პარტია ოპოზიციურ გაერთიანება „ძალა ერთობაშიას“ შეუერთდა და ცეზარ ჩოჩელი კენჭს ამ ბლოკის სახელით მცხეთა-მთიანეთის სამაჟორიტარო ოლქში იყრიდა. 23 სექტემბერს „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ოფიციალურად წარადგინა მცხეთა-დუშეთი-თიანეთი-ყაზბეგის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად საქართველოს საპარლამენტო არჩევნებში. მან ხმების 33,78% (17134) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. მეორე ტურში მონაწილეობაზე და პარლამენტში პარტიული სიით შესვლაზეც უარი განაცხადა (მთლიანად ოპოზიციასთან ერთად, გაყალბებული არჩევნების მოტივით). ოფიციალურად 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.

ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
ბილიკი (გაზეთი)

„ბილიკი“ — ქართული საგანმანათლებლო გაზეთი. გამოიცემა საზოგადოება „ბილიკის“ მიერ პროგრამის „მომავლის თაობა“ ფარგლებში, რომელსაც ახორციელებს ორგანიზაცია აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს დაფინანსებით და საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს მხარდაჭერით. გამოდის 2017 წლიდან, ქალაქ გორში. რედაქტორი — ლია გორელიშვილი. შედგება 12 გვერდისაგან. 2020 წლისთვის გამოსულია 5 ნომერი. ტირაჟი — 200 ც.
ვახტანგ კვიციანი

ვახტანგ კვიციანი (დ. 25 ოქტომბერი, 1957, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

1982 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
სოციალისტური სოფელი

სოციალისტური სოფელი შეიძლება აღნიშნავდეს:

სოციალისტური სოფელი — ხობის მუნიციპალიტეტის სოფელ დასახლების ძველი სახელწოდება.

პერიოდიკა
გაზეთები:
„სოციალისტური სოფელი“ — ასპინძა, 1939–1961;
„სოციალისტური სოფელი“ — გეგეჭკორი, 1932–1962;
„სოციალისტური სოფელი“ — გორი, 1950–1962;
„სოციალისტური სოფელი“ — გორი, 1961.

ჟურნალები:
„სოციალისტური სოფელი“ — ჟურნალ „საქართველოს კოლმეურნის“ სახელი 1951–1953 წლებში.
მოსე კობახიძე

მოსე კობახიძე (დ. 22 ივლისი, 1949, ჭიათურა — გ. 23 მარტი, 2002) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი.

1972 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჭიათურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.
In-N-Out Burger

-- ამერიკული სწრაფი კვების რესტორნების ქსელია, რომელსაც კალიფორნიაში და რამდენიმე დასავლეთ შტატში შეხვდებით. ეს შტატებია: არიზონა, ნევადა, იუტა, ორეგონი, ტექსასი, კოლორადო. რესტორნების ქსელი კალიფორნიაში 1948 წელს დაარსდა. დამაარსებლები ბიზნესმენი ცოლ-ქმარი გახლავთ, ჰარი და ესტერ სნაიდერები. მისი სათაო ოფისი კალიფორნიაში, კერძოდ ირვინშია, ლოს-ანჯელესის მახლობლად. -- -ის ამჟამინდელი მფლობელი კი დამაარსებელი ცოლ-ქმარის ერთადერთი შვილიშვილი ლინსი სნაიდერია.

რესტორანი მომხმარებლების დიდ სიყვარულსა და ნდობას იმსახირებს. ერთ-ერთი ამის მიზეზი ისაა, რომ ცნობილია, -- -სთვის პრიორიტეტულია საკუთარი თანამშრომლებისთვის საუკეთესო პირობების შექმნა. მაგალითად, იგი ერთ-ერთი ისეთი სწრაფი კვების ობიექტია, რომლის თანამშრომლებსაც მინიმალური ხელფასზე მაღალი ანაზღაურება აქვთ. (მათი ხელფასი იწყება 14 ამერიკული დოლარიდან საათში). რესტორნების ეს ქსელი მრავალი გამოკითხვის შედეგად, დასახელებულია ტოპ სწრაფი კვების ობიექტების სიაში.

მენიუ
-- -ის ძირითადი მენიუ შედგება სამი ტიპის ბურგერისგან: ჰამბურგერი, ჩიზბურგერი და 22 (ბურგერი, რომელიც შეიცავს ორ ნაჭერ ხორცსა და ორ ნაჭერ ყველს). ჰამბურგერის შემადგენლობაში შედის: ხორცი, სალათის ფურცელი, პომიდორი, -- -ის სოუსი "სპრედი". შეკვეთისას მომხმარებელის სურვილის მიხედვით ბურგერს შეიძლება ჰქონდეს ხახვი ან არა. ასევე ხახვი შეიძლება იყოს შემწვარი სურვილისამებრ.

ამ სტანდარტული ბურგერების გარდა, რესტორანში შეგიძლიათ შეუკვეთოთ 33 და 44 ბურგერები, რომელთა შემადგენლობა იქნება შესაბამისად 3 ხორცისა და ყველის ნაჭერი ან 4 ხორცისა და ყველის ნაჭერი ერთ ბურგერში. ასევე შეგიძლიათ შეიძინოთ ბურგერი, რომელსაც იგივე შემადგენლობა აქვს, როგორიც სტანდარტულ ბურგერს, თუმცა პურის ნაცვლად იგი სალათის ფურცელში დევს.

2005 წლამდე, შესაძლებელი იყო ბურგერის შეკვეთა ნებისმიერი რაოდენობის ხორცითა და ყველით. თუმცა, ერთი შემთხვევის შემდეგ, როცა მომხმარებელმა მოითხოვა 100100 ბურგერი, რესტორანმა შეცვალა წესები და 44 გახდა მაქსიმუმი, რისი შეკვეთაც შესაძლებელია დღესდღეობით.

დიზაინი
-- -ის სამი მთავარი დამახასიათებელი ფერია თეთრი წითელი და ყვითელი. რესტორნის კედლები თეთრია, ისევე როგორც თანამშრომელთა უნიფორმა. წითელია შენობის სახურავი და თანამშრომელთა ქუდები. ყვითელი კი ლოგოზე არსებული ზიგ-ზაგია. აღსანიშნავია, რომ -- იყო პირველი რესტორნების ქსელი, სადაც შესაძლებელი გახდა მანქანიდან შეკვეთა და მიღებული შეკვეთის წაღება.

პოპულარობა
რესტორანი იმდენად პოპულარული გახდა, რომ ახალი ფილიალის გახსნას ყოველთვის დიდი აღნიშვნა მოჰყვება. მაგალითად, როდესაც იგი არიზონაში გაიხსნა, იმდენად ბევრი ხალხი მივიდა, რომ მათ შეკვეთის ლოდინი 4 საათის განმავლობაში მოუწიათ, ტელევიზიის თანამშრომლები კი ვერტმფრენებიდან ცდილობდნენ სიტუაციის გაშუქებას. ხალხი -- -ს უკონკურენტოდ მიიჩნევს, რის გამოც ზოგიერთის აზრით ამ რესტორნის მიმდებარე ტერიტორიაზე სხვა სწრაფი კვების ობიექტი არ უნდა იყოს.

მისი მოყვარულები არიან ცნობილი სახეებიც, მაგალითად, გორდონ რამზი, ბრიტანელი მზარეული და ცნობილი სახე. იგი სახელგანთქმულია თავისი კრიტიკულობითა და პირდაპირობით. გორდონ რამზი აღნიშნავს, რომ -- -ის ბურგერები მისთვის ერთ-ერთი უსაყვარლესია.
კონსტანტინე გელოვანი

კონსტანტინე (კოწია) ლევანის ძე გელოვანი (დ. 8 დეკემბერი, 1873, სოფ. სპათაგორი, ახლანდ. ცაგერის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1932) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი (1918).

ბიოგრაფია
დაიბადა მილიციის პოდპორუჩიკის, თავად ლევან გელოვანის და დესპინე შარვაშიძის ოჯახში. ჰყავდა ორი ძმა — ვარლამი (იურისტი, რუსეთის სახელმწიფო სათათბიროს წევრი) და პლატონი (აგრონომ-ეკონომისტი, რეპრესირებული, გარდაიცვალა ციხეში 1937 წელს). კოწია გელოვანი სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1892 წლიდან. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი და მიიღო პოდპორუჩიკის წოდება (1897).

მსახურობდა ერევნის მე-13 ლაიბ-გრენადერთა პოლკში, რუსეთ-იაპონიის ომის (1904-1905) დროს კი გადაიყვანეს ყუბანის მე-7 პლასტუნთა ბატალიონში. 1907 წელს დაუბრუნდა ერევნის პოლკს და გახდა შტაბს-კაპიტანი.

 მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა ჩრდილო-დასავლეთ ფრონტზე, სადაც ორჯერ დაიჭრა. მიიღო პოდპოლკოვნიკის (1915) და პოლკოვნიკის (1916) წოდებები. 1916 წლის დეკემბერში დაინიშნა ახლადჩამოყალიბებული მანგლისის 23-ე გრენადერთა პოლკის მეთაურად.

1918 წლიდან მსახურობდა ქართულ ჯარში, მეთაურობდა 1-ლი დივიზიის მე-4 ლეგიონს.

1919 წელს იმყოფებოდა გენერალ გიორგი მაზნიაშვილის დაქვემდებარებაში და მონაწილეობდა ახალციხისა და ახალქალაქის მაზრებში პანთურქისტების მიერ მოწყობილი ამბოხების ჩახშობაში.

ჯილდოები
დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის (ხმლებითა და ბაბთით, 1905), წმ. ანას (1905), წმ. გიორგის (1915, სოფ. ბარგოვოსა და პრჟეჩეს მიდამოებში 1914 წლის 25 ნოემბრის ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცისთვის), წმ. ანას (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. ვლადიმერის (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. ანას (ხმლებითა და ბაბთით, 1915) და წმ. გიორგის (1918, მიანიჭა დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობამ) ხარისხის ორდენებით.
იოშიჰიდე სუგა

იოშიჰიდე სუგა (; დ. 6 დეკემბერი 1948) — იაპონელი პოლიტიკოსი და იაპონიის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი. ის მსახურობდა იაპონიის მინისტრთა კაბინეტის გენერალურ მდივნად პრემიერ-მინისტრ შინძო აბეს კაბინეტში 2012-2020 წლებში და ასევე იკავებდა იაპონიის შინაგან საქმეთა და კომუნიკაციის მინისტრის თანამდებობას 2006-2007 წლებში.

იოშიჰიდე სუგა დაიბადა მარწყვის მომყვანი ფერმერების ოჯახში აკიტას პრეფექტურაში. საცხოვრებლად ტოკიოში გადასვლისა და უმაღლესის სკოლის დასრულების შემდეგ, მან ჩააბარა ჰოსეის უნივერსიტეტში. ჰოსეის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დასრულების შემდეგ 1975 წელს იოშიჰიდე გახდა დეპუტატ ჰიკოსაბურო ოკონოგის დამხმარე. 1987 წელს სუგა აირჩიეს ქალაქ იოკოჰამას მუნიციპალურ ასამბლეაში (საკრებულოში) . 1996 წელს ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტიის სახელით კენჭი იყარა პარლამენტის არჩევნებში. კანაგავას პრეფექტურის მეორე ოლქში გამარჯვების შემდეგ, იოშიჰიდე სუგა იაპონიის პარლამენტის წევრი გახდა.
სლოვენიური სამზარეულო

სლოვენიური სამზარეულო — ტრადიციული სლოვენიური კერძების ერთობლიობა, რომელიც ყალიბდებოდა საუკუნეების განმავლობაში. სლოვენიის ლანდშაფტის, კლიმატის, ისტორიისა და მეზობელი კულტურების მრავალფეროვნება მის გასტრონომიაზეც აისახა. 2016 წელს წამყვანმა სლოვენიელმა ეთნოლოგებმა ქვეყანა 23 გასტრონომიულ რეგიონად დაყვეს. სლოვენიურ ენაზე დაწერილი პირველი კულინარიული წიგნი 1798 წელს გამოიცა ვალენტინ ვოდნიკის ავტორობით.

მთავარი კერძები და პროდუქტები
მიუხედავად იმისა, რომ სუპეულმა სლოვენიურ გასტრონომიაში მხოლოდ ბოლო ათწლეულებში შეაღწია, მალევე დიდი პოპულარობა მოიპოვა და დღეისათვის მისი 100-მდე სლოვენიური ვარიაცია არსებობს. როგორც წესი, სუპის გამოჩენამდე სლოვენიელები ძირითადად ფაფებს, ჩაშუშულსა და სხვა მსგავს საჭმელებს ამზადებდნენ. სლოვენიაში განსაკუთრებულად პოპულარულია უხორცო, უცხიმო და სადა სუპები. ტიპური წვნიანი კერძია ალელუია, რომელიც მარცვლეულისაგან, ძირითადად მარხვის პერიოდში მზადდება. ყველაზე გავრცელებული ხორციანი წვნიანია საქონლის ხორცის სუპი ატრიებით, რომელსაც, ტრადიციულად კვირაობით მიირთმევენ, საკვირაო სადილზე. მის გარდა საკვირაო სადილზე ასევე მიირთმევენ შემწვარ კარტოფილს, შემწვარ სტეიკსა და მსუბუქ სალათებს. სადღესასწაულო და დასვენების დღეებში სოკოს ნაღებიან სუპს ან საქონლის ხორცის სუპს ამზადებენ.

რაც შეეხება ღორის ხორცს, იგი პოპულარულია და გავრცელებულია მთელს სლოვენიაში. ასევე გავრცელებულია ისეთი ფრინველების ხორცი, როგორებიც არიან: ქათამი, ბატი, იხვი და ინდაური. ზოგადად ხორცი და მისი კერძები მთელს ქვეყანაში დიდი პოპულარობით სარგებლობს, რის გამოც სლოვენიური სამზარეულო მდიდარია ხორციანი კერძებით. ქვემო კარნიოლასა და ზღვისპირა რეგიონებში ასევე აქტიურად მიირთმევენ ცხვრისა და თხის ხორცს. აღსანიშნავია წმინდა მარტინის ხსენების დღეც, რომელსაც სლოვენიელები განსაკუთრებულად აღნიშნავენ. ამ დღეს მზადდება ბატის, იხვის, ინდაურის, ან ქათმის კერძები, რომელსაც წითელ კომბოსტოსა და მლინჩთან ერთად მიირთმევენ. ქვემო და შუა კარნიოლაში ასევე პოპულარულია შემწყვარი მწყერი. 1880-იან წლებამდე, როდესაც სლოვენიურ წყლებში თითქმის მთლიანად გაწყდა კიბორჩხალა (სლოვენიელები ამ პროცესს „კიბორჩხალების შავ ჭირს“ უწოდებენ), ის მათ გასტრონომიაში ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად გამოყენებად პროდუქტად მიიჩნეოდა.

სლოვენიაში სალათების მომზადებისას ერთობ აქტიურად იყენებენ ბაბუაწვერას. ეს ტენდენცია საუკუნეების წინ დაიწყო, როდესაც კერძებისთვის ბაბუაწვერებს მინდვრებში აგროვებნდნენ. დღესაც კი ბაბუაწვერისა და კარტოფილის სალათი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობადი და მოთხოვნადი სლოვენიური კერძია. ვინაიდან მისი მოკრეფა მხოლოდ გაზაფხულზეა შესაძლებელი და ისიც ცოტა ხნით, სეზონზე ბაბუაწვერას თითქმის ყველა კერძში უკეთებენ. ძველად სლოვენიაში ჩვეულებრივი მოვლენა იყო მთელი ოჯახის კვირობით ექსპედიციაში წასვლა მხოლოდ ბაბუაწვერების მოსაკრეფად. მიიჩნევა, რომ ეს ტრადიცია შუა საუკუნეებიდან იღებს სათავეს, როდესაც დაბალ ფენებს არ ჰქონდათ საკმარისი საკვები და ისინი ბალახის ჭამას იწყებდნენ, ეს განსაკუთრებით შიმშილობის, ომიანობისა და ჭირის დროს. ბაბუაწვერასთან ერთად ერთობ დაფასებულია წაბლი, რომელიც აგრეთვე აქტიურად გამოიყენება სლოვენიურ გასტრონომიაში. ხშირად წაბლს კაკლისა და თხილის ნაცვლადაც იყენებდნენ დესერტებში. ასევე პოპულარულია ველური მარწყვი, მოცვი, მაყვალი და სხვა ისეთი ხილი, რომელთა მოპოვებაც ტყეშია შესაძლო. ასევე გავრცელებული და მოთხოვნადი პროდუქტია თაფლი, რომლისგანაც მრავალი სახის ნამცხვარს ამზადებენ.
ვლადიმერ ნონიკაშვილი

ვლადიმერ ნონიკაშვილი (დ. 1 აპრილი, 1962, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1962 წლის 1 აპრილს. დაამთავრა თბილისის 130-ე საჯარო სკოლა. 1979-1984 წლებში სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის სატრანსპორტო ფაკულტეტიზე, ხიდები და გვირაბები - ინჟინერ მშენებელი. 1980-1982 წლებში სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტში — ათეიზმი და რელიგია - მეორადი ფაკულტეტი. 1980-1983 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტზე. 1984-1991 წლებში მუშაობდა „კავგიპროტრანსში“, ხელოვნურ ნაგებობათა განყოფილების ინჟინერად. 1991 წელს დააფუძნა გამომცემლობა „არსი“, რომლის დირექტორიც იყო 1991-1997 წლებში. 1997 წელს დააფუძნა გამომცემლობა „ჯალი“, რომლის დირექტორიც იყო 2005 წლამდე. 2005 წელს დააფუძნა გამომცემლობა „პარაგრაფი“, რომლის დირექტორიც არის 2005 წლიდან. 2017 წელს იყო თბილისის საკრებულოს დიდუბის რაიონის მაჟორიტარობის კანდიდატი. 2018 წელს იყო საქართველოს პრეზიდენტობის კანდიდატი. საპრეზიდენტო არჩევნებში მოიპოვა 633 ხმა (0,04%).