სალვადორ კამაჩო

სალვადორ კამაჩო როლდანი (დ. 1 იანვარი, 1827 - გ. 19 ივნისი, 1900) — კოლომბიელი პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი, ეკონომისტი, მწერალი, პროფესორი და იურისტი, კოლომბიის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი.

1868 წლის ბოლოს და 1869 წლის დასაწყისში ის ხანმოკლე პერიოდით იყო კოლომბიის პრეზიდენტი, როგორც პრეზიდენტის მიერ დანიშნული პირი პრეზიდენტ სანტოს გუტიერესის არყოფნის გამო. მას ასევე ეკავა სახელმწიფო ხაზინის უფროსის თანამდებობა.

კამაჩო იყო ერთ-ერთი იდეოლოგი და დამფუძნებელი გავლენიანი საგანმანათლებლო დაწესებულების „ “-ს, რომელიც ამჟამად ცნობილია როგორც „ “, ლიბერალური და სეკულარული დაწესებულება. როგორც მწერლის, მის აღსანიშნავ ნაშრომებს შორისაა სოციალურ-ეკონომიკური ტრაქტატი „ “ (მოგზაურობის ჩანაწერები) და მისი გამოცდილების კრებული სახელწოდებით „“ (მემუარები). ის ასევე გამოირჩეოდა, როგორც ლიტერატურული კრიტიკოსი.

კამაჩო საუკუნის მეორე ნახევარში კოლუმბიაში მოღვაწე ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს პოლიტიკურ მოაზროვნედ ითვლება, კოლუმბიაში სალვადორ კამაჩოს სოციოლოგიის და პოლიტიკური ეკონომიკის მამად თვლიან, მან დააარსა სოციოლოგიის პირველი კათედრა კოლომბიის ეროვნულ უნივერსიტეტში. კამაჩო ასევე ითვლება თანამედროვე კოლომბიური სახელმწიფოს ორგანიზების იდეოლოგად.

კამაჩო ასევე იყო წარმატებული მოგზაური, იურისტი, პროფესორი და მწერალი. მან დააარსა რამდენიმე გაზეთი, რომლებმაც მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინეს საზოგადოებრივ აზროვნებაზე.

ბიოგრაფია
სალვადორ კამაჩო დაიბადა 1827 წლის 1 იანვარს, ნუნჩიაში, კასანარეს პროვინციაში, საშუალო ფენის ფერმერების ოჯახში.

კამაჩომ 1849 წელს დაამთავრა როსარიოს უნივერსიტეტი იურიდიული ფაკულტეტი. მან დაიწყო მუშაობა პოლიტიკური გაზეთის „ელ სიგლოს“ რედაქტორად. მისი მეგობრები ანტონიო მარია პრადილია და მედარდო რივასი მასთან ერთად მუშაობდნენ.
1850 წელს სალვადორ კამაჩო გახდა შემოსავლებისა და გადასახადების დირექტორი ეროვნულ ხაზინაში. სალვადორი იყო 1853 წლის კონსტიტუციური რეფორმის მხარდამჭერი.
შემდეგ, 1853 წლიდან 1854 წლამდე ის პანამის გუბერნატორის თანამდებობას იკავებდა.

1855 წელს ის ხელმძღვანელობდა გენერალურ სავაჭრო სააგენტოს, რომელიც ძმებთან ერთად დააარსა. სალვადორი ასევე თავისი რეგიონის წარმომადგენლისა და სენატორის თანამდებობას იკავებდა. კამაჩო წარმომადგენელთა პალატის პროკურორი იყო ყოფილი პრეზიდენტის, ობანდოს იმპიჩმენტის სასამართლო პროცესის დროს, რომელსაც ბრალი ედებოდა 1854 წელს გადატრიალების მოწყობაში.

მთავრობის მდივანი (1870-1872)
მას შემდეგ, რაც სანტოს გუტიერესი ხელისუფლებაში დაბრუნდა, მან კამაჩო ხაზინის მდივნად დანიშნა. ეს თანამდებობა, რომელიც მოგვიანებით აკვილეო პარამ დაიკავა. შემდგომში, კამაჩო 1870 წლიდან 1871 წლამდე მსახურობდა ხაზინისა და განვითარების მდივნის თანამდებობაზე ეუსტორხიო სალგარის მთავრობის დროს. სალვადორი კვლავ დაინიშნა პრეზიდენტის თანამდებობაზე 1871 წლიდან 1872 წლამდე, სალგარის პრეზიდენტობის დროს.

სახაზინო მდივნად მუშაობის პერიოდში კამაჩო გამოირჩეოდა, როგორც თავისი საქმის პროფესიონალი. მისმა კვლევებმა და ქვეყნის ეკონომიკური პრობლემების გადაჭრის გზების მის მიერ წამოყენებულმა წინადადებებმა გამოავლინა მისი ინტერესი ეკონომიკისა და სოციოლოგიის მიმართ.

საპრეზიდენტო კამპანია (1872)
1871 წელს კამაჩო ფედერაციის პრეზიდენტობის კანდიდატად წარადგინა ლიბერალური პარტიის რადიკალურმა ფრთამ, რომელიც მოსკერას ფრაქციას ეწინააღმდეგებოდა. თუმცა, არჩევნებში მისმა თანაპარტიელმა, ყოფილმა პრეზიდენტმა, მანუელ მურილიო ტორო გაიმარჯვა.

სამეწარმეო საქმიანობა
1874 წელს კამაჩომ დააარსა კომპანია ბოგოტასა და მაგდალენას მდინარეს შორის რკინიგზის ხაზის მშენებლობისთვის. ეს ხაზი გახდა ამჟამინდელი ბოგოტა-ჟირარდოტის გზატკეცილი. რადიკალი კონსერვატორების გამარჯვების შემდეგ კამაჩო პოლიტიკიდან წავიდა და თავი განათლებასა და ლიტერატურას მიუძღვნა.

სალვადორი იყო ცნობილი „ “-ს (კოლუმბიური წიგნების მაღაზიის) თანადამფუძნებელი, რომელიც მე-19 საუკუნის მეორე ნახევრის საუკეთესო ლიბერალურ, ტექნოლოგიურ და სოციალურ აზრებს ავრცელებდა. ხუან გუსტავო ბორდას თქმით, წიგნების მაღაზია იყო ადგილი, სადაც „წიგნების გაყიდვა საკუთარი წიგნების შექმნის ვნების საფუძველზე“ ხდებოდა.
მისი, როგორც მეწარმის, პოპულარობა ბოგოტაში ფართოდ იყო გავრცელებული, რადგან მას ასევე ეკუთვნოდა კამაჩო როლდანის ავეჯის ქარხანა, რომელიც იმ დროის საუკეთესო საყოფაცხოვრებო ნივთებითა და მოდური ტანსაცმლით იყო სავსე. მაღაზიის წარმატება და პრესტიჟი იმდენად დიდი იყო, რომ შეძენილი პროდუქტის მიწოდება მომხმარებლამდე ელეგანტური ეტლით ხორციელდებოდა.​ ასევე, მისი კომერციული დაწესებულებები აზროვნების ცენტრებად იქცა, რადგან იქ ქალაქის ყველაზე ცნობილი ინტელექტუალები იკრიბებოდნენ.

ოჯახი
სალვადორი იყო ადვოკატის სალვადორ კამაჩო ნარანჯოსა და გრეგორია როლდან ვარგასის ვაჟი. მისი და-ძმები იყვნენ გრაცილიანა, სალუსტიანა, ხოსე, მიგელი, იგნასია და ჯულია კამაჩო როლდანი. მისი მამა იყო გავლენიანი ადვოკატი და ყოფილი პრეზიდენტის ფრანცისკო დე პაულა სანტანდერის მხარდამჭერი, რომელმაც სალვადორ კამაჩო რამდენიმე მნიშვნელოვან საჯარო თანამდებობაზე დანიშნა. დედა იყო ესპანელი მკვლევარი და კონკისტადორის, კაპიტანი გონსალო ერნანდეს ჟირონდას შთამომავალი.