iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
საქართველოს ნავთობისა და გაზის სახელმწიფო სააგენტო

სსიპ საქართველოს ნავთობისა და გაზის სახელმწიფო სააგენტო — საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს საქვეუწყებო დაწესებულება. ახორციელებს ნავთობისა და გაზის ოპერაციების სამართლებრივ რეგულირებას, სააგენტო მოქმედებს „ნავთობისა და გაზის შესახებ“ კანონის საფუძველზე და ეფუძნება ერთი გაჩერების პრინციპს, რაც გულისხმობს ერთიანი საინვესტიციო გარემოს შექმნას.

ისტორია
2000 წლის 28 მარტს საქართველოს პრეზიდენტის №107 ბრძანებულებით დამტკიცდა საქართველოს ნავთობისა და გაზის რესურსების მარეგულირებელი სახელმწიფო სააგენტოს დებულება. 2007 წლის 1 აგვისტოს რეორგანიზაციის შემდეგ დამტკიცდა საქართველოს ენერგეტიკის სამინისტროს სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების ნავთობისა და გაზის ეროვნული სააგენტოს დებულება. 2011 წლის 18 მარტს სააგენტოს ფუნქციები გადაეცა ბუნებრივი რესურსების სააგენტოს ნავთობისა და გაზის დეპარტამენტს. საქართველოს ენერგეტიკის მინისტრის 2013 წლის 13 მაისის №93 ბრძანების შემდეგ შეიქმნა ნავთობისა და გაზის სახელმწიფო სააგენტო. 2017 წლის სამინისტროების რეორგანიზაციის შემდეგ ექვემდებარება ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს.

ფუნქციები
საქართველოს ნავთობისა და გაზის სახელმწიფო სააგენტოს ძირითადი ფუნქციებია:
შესაბამის სახელმწიფო დაწესებულებებთან კონსულტაციების შემდეგ ფართობის შერჩევა, რომელიც უნდა შესთავაზონ ინვესტორებს ნავთობისა და გაზის ოპერაციების საწარმოებლად; ფართობის შეთავაზების ფორმისა (ტენდერი ან აუქციონი) და ხელშეკრულების ფორმის შესახებ გადაწყვეტილების მიღება;
ტენდერის პირობებისა და აუქციონის წესების შემუშავება, რომელთა მიხედვითაც გამოვლინდება გამარჯვებული ინვესტორებისთვის ნავთობისა და გაზის ოპერაციების საწარმოებლად შეთავაზებულ ფართობზე;
ტენდერებისა და აუქციონების ორგანიზება, ჩატარება და გამარჯვებულის გამოვლენა ინვესტორებისთვის ნავთობისა და გაზის ოპერაციების საწარმოებლად შეთავაზებულ ფართობზე;
სახელმწიფოს სახელით ინვესტორისათვის ნავთობისა და გაზის ოპერაციების საწარმოებლად საჭირო ლიცენზიების გაცემა; ყველა საჭირო უფლებამოსილების, მინაკუთვნის, ნებართვის, სერტიფიკატის დამტკიცება და გაცემა ან გაცემის გარანტიის მიცემა. სააგენტოს მიმართვის შემთხვევაში ყველა სახელმწიფო დაწესებულება, სახელმწიფო საწარმო და ორგანიზაცია ვალდებულია მოამზადოს და გადასცეს მას მოთხოვნილი დოკუმენტები;
კონტრაქტის მოქმედების მთელი პერიოდის განმავლობაში სახელმწიფო, სააგენტოს მეშვეობით უშუალოდ მონაწილეობს მის მართვაში ნავთობისა და გაზის ცალკეულ ოპერაციებზე უფლებამოსილების მინიჭების, საკომპენსაციო ხარჯების აუდიტირებისა და ეროვნული მარეგულირებელი წესებით დადგენილი სხვა რეგულაციების მეშვეობით;
სახელმწიფოს სახელით ნავთობის გადამუშავების, ბუნებრივი გაზის დამუშავების, ნავთობის ტრანსპორტირების ან ბუნებრივი გაზის ტრანსპორტირების ლიცენზიის (საქმიანობის ლიცენზია) გაცემა; ყველა საჭირო ნებართვის გაცემა და ფონდის დამტკიცება.

ნავთობისა და გაზის სახელმწიფო სააგენტოს უფროსები
15 მაისი, 2013-დან — გიორგი ტატიშვილი.
იგორ შამო

იგორ ნაიმოვიჩ შამო (უკრ: ́ ́ ́; დ. 21 თებერვალი, 1925 ― გ. 17 აგვისტო, 1982) ― უკრაინელი საბჭოთა კომპოზიტორი, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1975), ტარას შევჩენკოს სახელობის უკრაინის ეროვნული პრემიის ლაურეატი (1976), ქალაქ კიევის ჰიმნის მუსიკის ავტორი (სიმღერა უკრ: , !)

ბიოგრაფია
იგორ შამო 1925 წლის 21 თებერვალს, ებრაულ ოჯახში დაიბადა. სწავლობდა მუსიკის ცნობილ პედაგოგთან, დ. პისარევსკისთან. 1941 წელს კიევის კონსერვატორიის მუსიკალური სკოლა დაამთავრა. კომპოზიციის კლასში იან ფრენკელთან ერთად სწავლობდა. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ უფაში გადავიდა, სადაც სამედიცინო ინსტიტუტში სწავლობდა. 1942 წლის მაისში თავისი ინიციატივით წავიდა ფრონტზე. პირველ უკრაინულ ფრონტზე საბჭოლო მოქმედებებში მონაწილეობდა.

ომის დასრულების შემდეგ, 1946 წელს პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის უკრაინის ეროვნული მუსიკის აკადემიაში ჩაირიცხა, რომელიც 1951 წელს დაამთავრა. სწავლობდა ბორის ლიატოშინსკისა და ლევკო რევუცკისთან. 1928 წელს უკრაინის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი გახდა.

იგორ შამო 1982 წლის 17 აგვისტოს გარდაიცვალა. დაკრძალულია კიევში, ბაიკოვის სასაფლაოზე.

ჯილდოები და წოდებები
1960: შრომის სიმამაცის ორდენი
1964: საპატიო ნიშანი
1971: ხალხთა მეგობრობის ორდენი
1972: უსს რესპუბლიკის კომსომოლის ლენინური პრემია
1975: უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი
1976: ტარას შევჩენკოს სახელობის უკრაინის ეროვნული პრემია
1982: უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
ევგენი სტანკოვიჩი

ევგენი ფედოროვიჩ სტანკოვიჩი (უკრ: ́ ́ ́; დ. 19 სექტემბერი, 1942) ― თანამედროვე უკრაინელი და საბჭოთა კომპოზიტორი და პედაგოგი, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1986), უკრაინელ კომპოზიტორთა ეროვნული კავშირის ხელმძღვანელი (2005-2010), პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის ეროვნული მუსიკალური აკადემიის პროფესორი და კომპოზიციის კათედრის ხელმძღვანელი (1988 წლიდან), უკრაინის გმირი (2008).

ბიოგრაფია
ევგენი სტანკოვიჩი 1942 წლის 19 სექტემბერს ქალაქ სვალიავაში (იმიერკარპატების ოლქი, უსსრ, საბჭოთა კავშირი) დაიბადა.

სწავლობა უჟგოროდის მუსიკალურ სასწავლებელში, შემდეგ მიკოლა ლისენკოს სახელობის ლვოვის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში (1962-1963, ადამ სოლტისის კლასი) და პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის უკრაინის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში (1965-1970, ბორის ლიატოშინსკისა და მიროსლავ სკორიკას კლასი).

1970-1976 წლებში რედაქტორად მუშაობდა გამომცემლობაში „მუსიკალური უკრაინა“. 1993-1995 წლებში იყო უკრაინის კულტურის სამინისტროს კოლეგიის წევრი.

ევგენი სტანკოვიჩს ეკუთვნის 6 სიმფონია, 12 კამერული სიმფონია, ოპერა „როცა გვიმრები ყვავიან“, 6 ბალეტი, მნიშვნელოვანი რაოდენობის ორატორული, კამერულ-ვოკალური და ინსტრუმენტული ნამუშევარი, 6 სპექტაკლისა და 100-ზე მეტი ფილმის მუსიკალური გაფორმება ეკუთვნის.

ჯილდოები და წოდებები
უკრაინის გმირი
იაროსლავ ბრძენის ხარისხის ორდენი (2017)
იაროსლავ ბრძენის ხარისხის ორდენი (2002)
უკრაინის მინისტრთა კაბინეტის საპატიო სიგელი (2002)
ხალხთა მეგობრობის ორდენი (1982)
უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1980)
ტარას შევჩენკოს სახელობის უკრაინის ეროვნული პრემია ([1977]])
ჯეველ ტეილორი

ჯეველ ტეილორი (; დ. 17 იანვარი, 1963) — ლიბერიელი პოლიტიკოსი. ქვეყნის ამჟამინდელი ვიცე-პრეზიდენტი. იგი დაქორწინებული იყო ნასამართლევ სამხედრო დამნაშავესა და ყოფილ პრეზიდენტ ჩარლზ ტეილორზე (1997 წელს დაქორწინდნენ და 2006 წელს დაშორდნენ) ჩარლზ ტეილორის პრეზიდენტობის პერიოდში იყო ლიბერიის პირველი ლედი. 2005 წელს აირჩიეს ლიბერიის სენატში ბონგის ოლქის  ნაციონალური პატრიოტული პარტიიდან. ის არის სენატში ჯანმრთელობისა და სოციალური უზრუნველყოფის კომიტეტის თავმჯდომარე გენდერულ, ბავშვთა და ქალთა საკითხებში.

ბიოგრაფია
ჯეველ ჰოვარდი 1997 წელს დაქორწინდა ჩარლზ ტეილორზე. მათ შეეძინათ ერთი ვაჟი. 2005 წელს  ჯეველმა შეიტანა განცხადება განქორწინებაზე იმ მიზეზით, რომ დევნილი მეუღლე ნიგერიაში იმყოფებოდა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიერ შემოღებული გადაადგილების შეზრუდვის გამო მისთვის გართულებული იყო მეუღლესთან შეხვედრა. 2006 წელს ისინი განქორწინდენ.

როდესაც ჩარლზ ტეილორი ქვეყნის პრეზიდენტი იყო, ჯეველ ტეილორს ლიბერიის მთავრობაში  ეკავა  რიგი თანამდებობები. მათ შორის იყო ეროვნული ბანკის (ამჟამად ლიბერიის ცენტრალური ბანკი) მმართველის მოადგილე. იყო სოფლის მეურნეობის კოოპერატივისა და განვითარების ბანკის პრეზიდენტი და პირველი საკავშირო ეროვნული ბანკის იპოთეკური დაფინანსების განმახორციელებელი. გარდა ამისა, მან ძირითადი კონცენტრაცია მოახდინა  საგანმანათლებლო, სამედიცინო და სოციალურ პროექტებზე.

ჯეველ ტეილორს აქვს უნივერსიტეტის დიპლომი საბანკო საქმეში და ორი ბაკალავრის დიპლომი საბანკო საქმესა და ეკონომიკაში. ამჟამად ის აგრძელებს პროგრამას ლიბერიის კატტინგტონის უნივერსიტეტში.

2011 წლის 21 დეკემბერს დაამთავრა ლიბერიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლუიზა არტურ გრიმსის სამართლის სკოლა. ორი დღის შემდეგ, ბონგის ოლქში საზოგადოებრივი დავა წარმოიშვა სავარაუდოდ მისთვის გადაცემულ  ჯილდოსთან დაკავშირებით. ჯეველ ტეილორი გამოცხადდა ტიტულის ახალ მფლობელად "ქალბატონო სუაკოკო". მათი ჯგუფის მიერ იყო ნათქვამი, რომ შეხვედრა, რომელზეც მას ტიტული მიენიჭა, სინამდვილეში შეხვედრა იყო, რომელიც დაეხმარებოდა ქვეყნის მოსახლეობას პოლიტიკური უთანხმოებების გადალახვაში.

2012 წლის თებერვალში ჯეველ ტეილორი შეეცადა ლიბერიის პარლამენტში წარედგინა კანონპროექტი, რომლის თანახმად, ჰომოსექსუალური ქმედებები პირველი ხარისხის დანაშაულად გამოცხადდებოდა და  მაქსიმალური სასჯელი ამისათვის სიკვდილით დასჯა იქნებოდა. თუმცა პრეზიდენტმა ელენ ჯონსონ-სერლიფმა განმარტა, რომ იგი ხელს არ მოაწერდა ხსენებულ კანონპროექტს.

2017 წელს ჯეველ ტეილორი ლიბერიის პრეზიდენტმა  ჯორჯ ვეამ  ახლად შექმნილ კოალიციაში აირჩია თავის პაარტნიორად. 2017 წლის ბოლოს როდესაც მისმა პარტიამ მოიგო არჩევნები. ის გახდა ლიბერიის პირველი ქალი ვიცე-პრეზიდენტი. მისი ინაუგურაცია ჩატარდა არჩეული პრეზიდენტის ჯორჯ ვეას ინაუგურაციის პარალელურად, 2018 წლის 22 იანვარს.

2020 წელს  დაინფიცირდა -19-ით და განაში გაემგზავრა სამკურნალოდ.
აპტრაკოვო

აპტრაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 312 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია „მელეუზი“, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97%).
ჩიგოგიძე

საკუთარი სახელი ჩიგოგიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე ჩიგოგიძე — ქართველი მათემატიკოსი
გიორგი ჩიგოგიძე — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
გრიგოლ ჩიგოგიძე — ქართველი ჟურნალისტი
ვასილ ჩიგოგიძე — ქართველი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი
ვასო ჩიგოგიძე — ქართველი თეატრის რეჟისორი
ნიკოლოზ ჩიგოგიძე — ქართველი მუსიკოსი
ნიკოლოზ ჩიგოგიძე — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
ნიკოლოზ ჩიგოგიძე — ქართველი პოლიტიკოსი
კახა გოგიძე

კახა გოგიძე (დ. 30 სექტემბერი, 1970) — ქართველი მსახიობი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1970 წლის 30 სექტემბერს. 2003 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი. გოგიძეს მიღებული აქვს პრიზები მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (2002, 2003, 2007) და „ოქროს ნიღაბი“ მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (2003). როლები შესრულებული აქვს თავისუფალი თეატრში, რუსთავის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში, მესხეთის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში, სანდრო ახმეტელის სახელობის და სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. ნათამაშები აქვს 80-ამდე სპექტაკლი. აქედან 50-მდე მთავარი როლი. დადგმული აქვს 19 სპექტაკლი. 2014 წელს კომედიის თეატრალური ფესტივალის მამაკაცის როლის საუკეთესო შემსრულებელი. 2015 წელს გრანპრის „თეატრალური იმერეთი” მფლობელი საუკეთესო რეჟუსირისთვის სპექტაკლით „მუსუსი“.

ფილმოგრაფია
ანტონინა კრავჩუკი

ანტონინა მიხაილის ასული კრავჩუკი (; დ. 3 ნოემბერი, 1935, ბელოპოლიეს რაიონი, სუმის ოლქი, უკრაინის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — უკრაინის პირველი პრეზიდენტის, ლეონიდ კრავჩუკის მეუღლე და უკრაინის ისტორიაში პირველი ქალი, რომელსაც პირველი ლედის თანამედებობა ეკავა.

ბიოგრაფია
ანტონინა მიხაილის ასული მიშურა (მისი დაბადების გვარი) 1935 წლის 3 ნოემბერს უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში, კერძოდ, სუმის ოლქის ბელოპოლიეს რაიონში დაიბადა. 1958 წელს მან დაამთავრა კიევის ტარას შევჩენკოს სახელობის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, მოგვიანებით კი ამავე უნივერსიტეტში ეკონომიკის ფაკულტეტის ასოცირებულ პროფესორად მუშაობდა.

ანტონინა კრავჩუკი იყო ჟურნალ "პერსონალის", სრულიად უკრაინული ზოგადი პოლიტიკური საგანმანათლებლო ყოველკვირეული "პერსონალის პლუსის" დამფუძნებელი პერსონალის მენეჯმენტის რეგიონულ აკადემიაში. 1957 წელს ის დაქორწინდა ლეონიდ კრავჩუკზე. მეუღლის სხვადასხვა თანამდებობაზე ყოფნის დროს ანტონინა იშვიათად ესწრებოდა ოფიციალურ ღონისძიებებს.
ლიუდმილა კუჩმა

ლიუდმილა ნიკოლაის ასული კუჩმა (, ; დ. 19 ივნისი, 1940, ვოტკინსკი) — უკრაინის მეორე პრეზიდენტის, ლეონიდ კუჩმას მეუღლე და უკრაინის ყოფილი პირველი ლედი. სანამ ამ უკანასკნელ თანამდებობას დაიკავებდა ის მუშაობდა დიზაინის ინჟინრად.

ბიოგრაფია
ლიუდმილა ნიკოლაის ასული ტალალაევა 1940 წლის 19 ივნისს უდმურტეთში დაიბადა და პეტრე ჩაიკოვსკის, რომელიც აგრეთვე ვოტკინსკში დაიბადა, სახლ-მუზემში არსებულ მუსიკალურ სკოლაში სწავლობდა. მან მექანიკური კოლეჯი დაამთავრა.

1967 წელს ლიუდმილა დაქორწინდა ლეონიდ კუჩმაზე, რომელთანაც 1970 წელს ქალიშვილი ოლენა შეეძინა.

30 წლის განმავლობაში ის მუშაობდა ინჟინრად საწარმოო ასოციაციის დიზაინის ოფისში, დნეპროპეტროვსკში. 1996 წლიდან იკავებს ეროვნული ფონდის საპატიო პრეზიდენტის თანამდებებობას დედათა და ბავშვთა სოციალური დაცვის საკითხებში.

კუჩმა დაჯილდოვებულია 1998 წელს ლიეტუვის დიდი ჰერცოგის გედიმინას ორდენით და 2010 წელს პრინცესა ოლგას პირველი კლასის ორდენით. მას საქველმოქმედო საქმიანობისთვის არაერთი უკრაინული და უცხოური ორგანიზაციის ჯილდო აქვს მიღებული.

2004 წლის 12 მაისიდან ლიუდმილა კუჩმა იუნესკოს სპეციალური ელჩია ახალგაზრდა ტალანტების დასახმარებლად.
იაზიკოვო (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

იაზიკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 245 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (68 %).
ემანინო

ემანინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 98 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან 73 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 78 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (56 %) და ბაშკირები (30 %) შეადგენენ.
ფანი მენდელსონი

ფანი მენდელსონ ბართოლდი (დ. 14 ნოემბერი, 1805, ჰამბურგი, გერმანია — გ. 14 მაისი, 1847, ბერლინი, პრუსია) — გერმანელი კომპოზიტორი და პიანისტი, ადრეული რომანტიზმის ეპოქაში. დღეს ფანი მენდელსონი, ითვლება რომანტიზმის ეპოქის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან კომპოზიტორად.

ბიოგრაფია
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ფანი მენდელსონი დაიბადა ჰამბურგში, ოთხი შვილიდან ყველაზე უფროსი. მენდელსონის ორივე მშობელი - მამა, აბრაამამ მენდელსონი (1776-1835) და დედა ლეა სოლომონ მენდელსონი (1777-1842) - კულტურული პიროვნებები იყვნენ, რომლებმაც აქტიური როლი ითამაშეს თავიანთი შვილების აღზრდაში. ახალგაზრდა ფანიმ და მისმა და-ძმებმა ფართო განათლება მიიღეს, თავდაპირველად ორივე მშობლისგან, მოგვიანებით კი მასწავლებლებისგან . მათ შეისწავლეს ფრანგული, გერმანული, ლათინური, ბერძნული, აგრეთვე, არითმეტიკა, გეომეტრია, გეოგრაფია, ლიტერატურა, მუსიკალური თეორია, ვიოლინოზე დაკვრა და ხატვა.

ლეამ, მალევე შეამჩნია ფანის და ფელიქსის განსაკუთრებული მუსიკალური ნიჭი. მათ პატარა ასაკიდანვე დაიწყეს საუკეთესო მასწავლებლებისგან მუსიკალური განათლების მიღება. ამრიგად, 14 წლის ასაკში, ფანის უკვე შეეძლო ბახის - – ის 24 პრელუდის დაკვრა და მან ეს 1819 წელს, მამამისის დაბადების დღეზე შეასრულა. თუმცა, მისი პასუხი ასეთი იყო ”ძალიან კარგია, ძვირფასო, მაგრამ არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ გოგო ხარ, ასე რომ შეგიძლია დაივიწყო ამ საქმის საჯაროდ წამოწყება.” 14 წლის ასაკში მამამისმა შეახსენა, რომ კონცენტრირებული უნდა ყოფილიყო თავის მომავალ როლზე, როგორც ცოლი და დედა, რადგან საზოგადოებრივი კონცერტები და მუსიკალური ნაწარმოებების გამოცემა ქალის საქმიანობას არ წარმოადგენდა.

ქორწინება და შემდგომი წლები
1829 წელს, ფანი დაქორწინდა პრუსიის კარის მხატვარზე, ვილჰელმ ჰენზელზე. 1830 წელს მათ ერთადერთი ვაჟი, სებასტიან ჰენსელი შეეძინათ. 1839–40 წლებში, ფანი, მეუღლესთან ერთად იტალიაში გაემგზავრა. დედის გარდაცვალებისთანავე, 1842 წელს ის გახდა მენდელსონების ოჯახის სახლის ხელმძღვანელი ბერლინში, სადაც ხშირად აწყობდა კონცერტებს.

ფელიქსი და ფანი
ფანის და მის უმცროს ძმას, ფელიქს მენდელსონს, ასევე კომპოზიტორსა და პიანისტს ძალიან ახლო ურთიერთობა ჰქონდათ. იმ დროს არსებული სოციალური სტერეოტიპების გამო, რომლებიც ქალთა როლებს ეხებოდა, მისი მრავალი შედევრი, მისი ძმის სახელით გამოქვეყნდა. 15 წლის განმავლობაში, ფანის საქმიანობა საიდუმლოდ რჩებოდა. იგი წერდა მუსიკას, რომელსაც იცოდა, რომ მხოლოდ საკუთარ სახლში მოისმენდა. საბოლოოდ, 1846 წელს, მან გამოაქვეყნა თავისი კომპოზიციების კრებული. შემდეგ წელს, 41 წლის ასაკში, იგი ინსულტის შეტევისგან მოულოდნელად გარდაიცვალა.

გარდაცვალება
1847 წლის 14 მაისს, ფანი მენდელსონი ინსულტის შეტევამ იმსხვერპლა, რომელიც ერთ-ერთი რეპეტიციის დროს განიცადა. დის გარდაცვალების შემდეგ, ფელიქს მენდელსონი ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა და ექვსი თვის შემდეგ, იმავე წლის 4 ნოემბერს, იგი მოულოდნელად გარდაიცვალა.

ფანიმ დაწერა 500-მდე მუსიკალური კომპოზიცია. მისმა ვაჟმა სებასტიანმა, დაწერა მენდელსონის ოჯახის ბიოგრაფია, რომელიც ნაწილობრივ დაფუძნებულია ფანის დღიურებსა და წერილებზე, რომლებიც უამრავ ინფორმაციას გვაწვდის მისი ძმის, ფელიქსის შესახებ.
მოტყიერის წმინდა გიორგის ეკლესია

მოტყიერის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღორეშის განაპირას არსებული სასაფლაოს მოშიშვლებულ ბორცვზე. აგებულია საუკუნეში.

ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია შირიმის თლილი, მომცრო კვადრებით. გადახურულია ორფერდა სახურავით. ეკლესია აგებულია დასავლეთ საქართველოში მოღვაწე ბერძენი ხელოსნების მიერ, თუმცა ნაგებობის დღევანდელი სახე მთლიანობაში, 2000 წელს ჩატარებული სამუშაოების შედეგადაა ჩამოყალიბებული.
ყრანჩის წმინდა გიორგის ეკლესია

ყრანჩის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩრდილში, ძველ სასაფლაოზე. აგებულია საუკუნის დასაწყისში.

ეკლესია დარბაზულია. ნაგებობა ერთსაფეხურიან ცოკოლზეა დაფუძნებული. ნაგებია თლილი ქვის კვადრებით. ეკლესია აგებულია დასავლეთ საქართველოში მოღვაწე ბერძენი ოსტატების მიერ.
შილდაყის წმინდა გიორგის ეკლესია

შილდაყის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩრდილის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 2 კმ-ზე, შემორჩენილია ნანგრევები. აგებულია შუა საუკუნეებში.

იქ სადაც ადრე ეკლესია იდგა მისი ნანგრევებისაგან წარმოქმინილია ბორცვი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, რომელსაც მიდგმული აქვს მეტრნახევარი სიგრძის ორი კედელი, რომლის მარჯვენა ნაწილში გამოყენებულია ერთი თაღის ქვა, ასევე ძველი ეკლესიის საინტერესო ქვა დევს ჩრდილოეთი კედლის ქვედა წყობაში.
მარელისის მაცხოვრის ეკლესია

მარელისის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ მარელისში. განვითარებულ შუა საუკუნეებში აგებული ეკლესია თითქმის მთლიანად დანგრეულია. გვიან შუა საუკუნეებში იგი მეორედ ააშენეს, ხოლო საუკუნეში ბერძენმა ოსტატებმა დაამჩნიეს თავისი მოღვაწეობის კვალი.

ეკლესია დარბაზულია. სამშენებლო მასალად ძირითადად გამოყენებულია ზედაპირმოსწორებული დამუშავებული ქვა. ეკლესია შიგნით აღმოსავლეთით სრულდება გაშლილი ნახევარწრიული აფსიდით. სატრიუმფო თაღი კონსოლებზეა დაყრდნობილი. აფსიდის ორივე მხარეს იატაკიდან 50 სმ-ის სიმაღლიდან კონქის საწყისამდე ამართულია კონქებით დასრულებული თაღოვანი ნიშები. ეკლესიას აქვს შესასვლელები სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ისინი წარმოადგენენ სწორკუთხა ღიობებს, რომელთა ირგვლივ თლილი ქვის კვადრებია დალაგებული. სამხრეთის შესასვლელის ჯვრიანი არქიტრავი ამჟამად ჩამოვარდნილია.
ვასილ ბარვინსკი

ვასილ ალექსანდროვიჩ ბარვინსკი (უკრ: ; დ. 20 თებერვალი, 1888, ტერნოპოლი ― 9 ივნისი, 1963, ლვოვი) ― უკრაინელი კომპოზიტორი, პიანისტი, მუსიკის კრიტიკოსი, პედაგოგი და დირიჟორი. საუკუნის უკრაინის მუსიკალური კულტურის ცნობილი წარმომადგენელი.

ხელოვნების დოქტორი (1940), პრაღის უკრაინული უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი (1938).

ბიოგრაფია
ვასილ ბარვინსკი 1888 წლის 20 თებერვალს, ტერნოპოლში არისტოკრატიული წარმოშობის ოჯახში დაიბადა. მამამისი ალექსანდრე ბარვინსკი ცნობილი უკრაინელი პედაგოგი, პოლიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე იყო. მუსიკის პირველი გაკვეთილები დედასთან მიიღო, რომელიც მომღერალი და პიანისტი იყო.

მუსიკალური განათლება ლვოვის კონსერვატორიაში მიიღო კაროლია მიკულისა და ვილემა კურცას ხელმძღვანელობით. კონსერვატორიის დასრულების შემდეგ, 1906 წელს ლვოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე ჩაირიცხა. ერთი წლის შემდეგ მუსიკალური განათლების გასაგრძელებლად პრაღაში გადავიდა. კარლოვის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის ფაკულტეტზე სწავლობდა, სადაც პროფესორ ვიტეზსლავ ნოვაკის ხელმძღვანელობით ცნობილი ჩეხი მუსიკოსების ლექციებს ისმენდა.

სწავლის დროს პირველი ვრცელი ნაშრომი „უკრაინული რაფსოდია“ დაწერა. 1912-1914 წლებში ნიკოლოზ ლისენკოს სახსოვრად საფორტეპიანო სექსტეტი დაწერა. 1915 წელს ლვოვში დაბრუნდა, ქოროს ხელმძღვანელობდა და კონცერტებზე გამოდიოდა.

1915-1939 წლებში ლვოვის მიკოლა ლისენკოს სახელობის ეროვნული მუსიკალური აკადემიის პროფესორი და დირექტორი იყო. 1939-1941 და 1944-1948 წლებში ლვოვის კონსერვატორიის პროფესორი და დირექტორი იყო. 1939 წელს დასავლეთ უკრაინის სახალხო ასამბლეის დეპუტატად აირჩიეს.

1948 წელს ბარვინსკის 10 წლით პატიმრობა მიუსაჯეს. 1958 წელს გათავისუფლებისა და რეაბილიტაციის შემდეგ ბარვინსკიმ სახელმწიფო მოხელეების მიერ განადგურებული ნამუშევრების აღდგენა დაიწყო.

ვასილ ბარვინსკი 1963 წლის 9 ივნისს გარდაიცვალა. დაკრძალულია ლიჩაკოვის სასაფლაოზე.
ნესტორ ნიჟანკივსკი

ნესტორ ოსტაპოვიჩ ნიჟანკივსკი (უკრ: ́ ́ ́; დ. 31 აგვისტო, 1893, ბერეჟანი, ავსტრიის იმპერია ― 10 აპრილი, 1940, ლოძი, მესამე რაიხი) ― უკრაინელი კომპოზიტორი, პიანისტი და მუსიკის კრიტიკოსი, ვენის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის დოქტორი. კომპოზიტორ ოსტაპ ნიჟანკივსკის ვაჟი.

ბიოგრაფია
ნესტორ ნიჟანკივსკი 1893 წლის 31 აგვისტოს, ბერეჟანში დაიბადა. ფორტეპიანოსა და კომპოზიციას ლვოვის უმაღლეს მუსიკალურ ინსტიტუტსა და მუსიკისა და საშემსრულებლო ხელოვნების ვენის უნივერსიტეტში სწავლობდა.

მონაწილეობა პირველ მსოფლიო ომში. ტყვედ ჩავარდა. ომიდან 1918 წელს დაბრუნდა. 1923 წელს ვენის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო ისტორიაში. 1927 წელს პრაღის სახელმწიფო კონსერვატორია დაამთავრა (ვიტეზსლავ ნოვაკის მასტერკლასი) 1929 წლიდან ლვოვის კონსერვატორიაში მუსიკალურ-თეორიული დისციპლინის ხელმძღვანელად მუშაობდა.

ნესტორ ნიჟანკივსკი 1940 წლის 10 აპრილს, ლოძში გარდაიცვალა. 1993 წლის ნოემბერში ნიჟანკივსკის ცხედარი სტრიში, მისი მშობლების სამარხის მახლობლად გადაასვენეს.
გარდაბნის თბოელექტროსადგური

გარდაბნის თბოელექტროსადგური — კომბინირებული ციკლის თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ გარდაბანთან. სადგურის სიმძლავრე 231 მეგავატია. განკუთვნილია დატვირთვის ბაზისურ ნაწილში მუშაობისთვის. ელექტროენერგიის ყოველწლიური გამომუშავება იცვლება 1,2-დან 1,6 მილიარდ კვტ·სთ-მდე; ძირითადი საწვავია ბუნებრივი აირი, რომლის ყოველწლიური ხარჯი შეადგენს 290–300 მილიონ კუბურ მეტრს. სადგურის თერმული ეფექტიანობა 52–54%-ია, რაც 20–22%-ით აღემატება სტანდარტული ორთქლტურბინული სადგურების ეფექტიანობას.

თბოელექტროსადგურის მშენებლობა 2014 წლის იანვარში დაიწყო. ექსპლუატაციაში შევიდა 2015 წლის ივლისში. მშენებლობაზე დაიხარჯა 231 მლნ აშშ დოლარი.

შპს „გარდაბნის თბოსადგური“
გარდაბნის თბოელექტროსადგური შპს „გარდაბნის თბოსადგურის“ საკუთრებაშია. ამ კომპანიის 51% წილის მფლობელია საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაცია, ხოლო 49%-ს ფლობს საპარტნიორო ფონდი. თბოელექტროსადგურის მშენებლობაც მთლიანად ამ ორგანიზაციებმა დააფინანსეს.
გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2

გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2 — კომბინირებული ციკლის თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ გარდაბანთან. სადგურის დადგმული სიმძლავრეა 230 მეგვტ. წელიწადში გამოიმუშავებს 1,3 მილიარდ კვტ·სთ-მდე ელექტროენერგიას. გამოირჩევა მაღალი ეფექტიანობითა და გარემოს დაცვითი ტექნოლოგიით; თითქმის ორჯერ უფრო ნაკლებ გაზს მოიხმარს და უფრო ეკონომიურია, ვიდრე საქართველოში ბუნებრივ აირზე მომუშავე ძველი ენერგობლოკები.

თბოელექტროსადგური პირველია საქართველოში, რომელიც ინოვაციური, ე.წ. „ნულიდან გაშვების“ ფუნქციითაა აღჭურვილი, რაც ქვეყნის ელექტროსისტემაში საგანგებო მდგომარეობის შემთხვევაში, დროის მოკლე პერიოდში, სისტემისთვის ელექტროენერგიის მიწოდებას და ნულიდან აღდგენას გულისხმობს.

თბოელექტროსადგურის სამშენებლო ფაზა 2018 წლის თებერვლიდან 2019 წლის დეკემბრამდე გრძელდებოდა. გაიხსნა 2020 წლის 17 იანვარს. ექსპლუატაციაში შევიდა 2020 წლის მარტში, მას შემდეგ, რაც სემეკ-მა გასცა წარმოების ლიცენზია. აშენდა საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაციის 180 მილიონამდე აშშ დოლარის ინვესტიციით.

შპს „გარდაბნის თბოსადგური 2“
გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2-ის მფლობელია შპს „გარდაბნის თბოსადგური 2“, რომელიც საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაციის შვილობილი კომპანიაა.
გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური

გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური — თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. იგი უახლესი ენერგეტიკული ტექნოლოგიების დანერგვის პირველი წარმატებული მცდელობა იყო. წარმოადგენს 8 ტიპის აირტურბინების ბაზაზე აშენებულ ენერგეტიკულ ობიექტს.

ელექტროსადგურის დადგმული სიმძლავრეა 110 მეგავატი. გამომდინარე იქიდან, რომ გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური წარმოადგენს კომბინირებული ციკლით მომუშავე ორთქლაირული ელექტროსადგურის აირტურბინულ ზედნაშენს, მისი გამომუშავება ახალი ინვესტიციის შემთხვევაში შეიძლება კიდევ გაიზარდოს.

გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური ექსპლუატაციაში შევიდა 2006 წლის 23 იანვარს. ექსპლუატაციის ვადა 25 წელია. განხორციელებული ინვესტიციის საერთო ღირებულება 53 800 000 დოლარია. 2010 წლის დეკემბერში შპს „ჯიფაუერმა“ სადგური კომპანია „ენერჯი ინვესტი“-სგან შეიძინა.