iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
Back to Bedlam

— ამერიკელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ჯეიმზ ბლანტის სადებიუტო სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2004 წლის 1 ნოემბერს, ბრიტანეთში. ალბომს დიდი კომერციული წარმატება ხვდა წილად. ის ჩარტების სათავეში იყო რამდენიმე ათეულ ქვეყანაში. ალბომმა მეორე ადგილს მიაღწია ამერიკაში. ერთ-ერთი გაყიდვადი ალბომი იყო 2004 წელს დიდ ბრიტანეთში, გაყიდული 2,4 მილიონი ასლის სახით. ორი სიმღერა ამ ალბომიდან ლიცენზირებული იყო ტელევიზიაში, ფილმებში, სარეკლამო კომპანიებში
და პრომოებში გამოსაყენებლად.

სიმღერების სია
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
ათწლეულის საბოლოო ჩარტი
სერტიფიცირებები
ავსტრია-იტალიის ომი

ავსტრია-იტალიის ომი ან მესამე ომი იტალიის დამოუკიდებლობისათვის – ავსტრიის ბატონობისაგან იტალიის საბოლოო განთავისუფლებისა და გაერთიანებისათვის წარმართული ომი.

წინაპირობები
1859 წლის ავსტრია-იტალია-საფრანგეთის ომისა და 1859-1860 წლების რევოლუციების შედეგად იტალია ძირითადად გაერთიანდა, რჩებოდა მხოლოდ ვენეცია და პაპის კუთვნილი რომი, რომლებზეც ჯერ კიდევ ავსტრია ბატონობდა. ვენეციის ოლქის გასათავისუფლებლად მთელს იტალიაში გამეფებული იყო ანტიავსტრიული განწყობა. ამით ისარგებლა პრუსიამ, რომელიც ავსტრიის ომისათვის ემზადებოდა. ბისმარკმა საფრანგეთის მეშვეობით კავშირი დაამყარა იტალიასთან. ბისმარკისა და იტალიის გენშტაბის უფროსის გენერალ ალფონსო ფერერო ლა მარმორას მოლაპარაკებების საფუძველზე 1866 წლის 8 აპრილს პრუსია-იტალიას შორის დაიდო ავსტრიის წინააღმდეგ მიმართული სამოკავშირეო ხელშეკრულება.

ომის მსვლელობა
17 ივნისს პრუსიამ ომი გამოუცხადა ავსტრიას. 20 ივნისს გენერალი მარმორა დაახლ. 120 ათასიანი არმიით ვენეციის ოლქში შეიჭრა. 27 ივნისს კუსტოცის ბრძოლაში ავსტრიის არმიამ, რომელიც 78 ათასამდე ჯარისკაცს ითვლიდა, იტალიის არმია დაამარცხა. 3 ივლისს სადოვის ბრძოლაში ავსტრიელები სასტიკად დამარცხდნენ პრუსიელებთან. ავსტრია იძულებული შეიქმნა ვენეციის ოლქში დისლოცირებული არმიის მნიშვნელოვანი ძალები პრუსიის წინააღმდეგ გადაესროლა. საბრძოლო ვითარების ამგვარმა ცვლილებებმა იტალიელებს შესაძლებლობა მისცა თავად გადასულიყვნენ შეტევაზე ვენეციის ოლქშიც და სამხრეთ ტიროლშიც, სადაც დიდი წარმატებებით იბრძოდა ჯუზეპე გარიბალდის მოხალისეთა კორპუსი. 20 ივლისს იტალიის ფლოტი, რომელიც 12 სახაზო ხომალდისაგან შედგებოდა, დაამარცხა ავსტრიის ფლოტმა 7 სახაზო ხომალდით, თუმცა პრუსიასთან განცდილმა რამდენიმე მარცხმა ავსტრია აიძულა მოლაპარაკება დაეწყო იტალიასთან.

დაზავება
ზავი იტალიასთან 10 აგვისტოს დაიდო. 3 ოქტომბრის ვენის საზავო ხელშეკრულებით ავსტრიამ საფრანგეთშ დაუთმო ვენეციის ოლქი, რომელიც ნაპოლეონ -მ იტალიის სამეფოს გადასცა.
ბოლივია-საქართველოს ურთიერთობები

ბოლივია-საქართველოს ურთიერთობები – წარმოადგენს ურთიერთობებს ბოლივიასა და საქართველოს შორის. ბოლივიასთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1998 წლის 20 ნოემბერს.

ბოლივიის რესპუბლიკის ელჩი საქართველოში
გონსალო პრადო 2002 -2004 წლებში რეზიდენციით მოსკოვში;

ვიზიტები და შეხვედრები
2010 წლის 23 აპრილს ქალაქ ლა-პასში გაიმართა პოლიტიკური კონსულტაციები საქართველოსა და ბოლივიის საგარეო უწყებებს შორის, მინისტრის მოადგილეების დონეზე. შეხვედრისას განხილულ იქნა საქართველო-ბოლივიას შორის პოლიტიკური, ეკონომიკური და კულტურული ურთიერთობების განვითარების პერსპექტივები. შეხვედრის ფარგლებში ხელი მოეწერა საქართველოსა და ბოლივიის საგარეო უწყებებს შორის პოლიტიკურ და ტექნიკურ საკითხებზე კონსულტაციების ჩატარების თაობაზე ურთიერთგაგების მემორანდუმს.

ვიზიტის ფარგლებში, ბოლივიის მხარის მოწვევით, საქართველოს დელეგაცია დაესწრო ბოლივიის ქალაქ კოჩაბამბაში გამართულ საერთაშორისო კონფერენციას კლიმატური ცვლილებების თაობაზე.
ზომა (მათემატიკა)

ზომის თეორიაში სიმრავლეზე განსაზღვრული ზომა წარმოადგენს ამ სიმრავლის რაღაც ტიპის ქვესიმრავლეებისთვის არაუარყოფითი რიცხვების მინიჭების წესს. ეს რიცხვი აღიქმება, როგორც შესაბამისი ქვესიმრავლის ზომა. ამ აზრით, ზომა წარმოადგენს სიგრძის, ფართობის და მოცულობის განზოგადებას. ზომის ერთ–ერთ უმნიშვნელოვანეს მაგალითს წარმოადგენს ევკლიდურ სივრცეებზე განმარტებული ლებეგის ზომა, რომელიც ევკლიდის სივრცის გარკვეული ტიპის სიმრავლეებს უსაბამებს გარკვეულ რიცხვებს, ანუ „ზომავს“ მათ. კერძო შემთხვევებში ლებეგის ზომა ემთხვევა ჩვეულებრივ ინტუიციურ ზომას. მაგალითად, ნამდვილ რიცხვთა ღერძის [0,1] მონაკვეთის ლებეგის ზომა ემთხვევა მის სიგრძეს, 1–ს. თუმცა, ლებეგის ზომა საშუალებას იძლევა დადგენილ იქნეს ბევრად უფრო რთული სიმრავლეების და ფიგურების ზომები.

ზომად სივრცეზე განსაზღვრულ ფუნქციას მნიშვნელობებით არაუარყოფით ნამდვილ რიცხვებში ეწოდება ზომა, თუ მას რამდენიმე სპეფიციური თვისება გააჩნია. ერთ–ერთი უმნიშვნელოვანესი თვისებაა თვლადად ადიციურობა.
პუნატა

პუნატა — ქალაქი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. წარმოადგენს პუნატის პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 552 მეტრზე, ბოლივიის ალტიპლანოსა და დაბლობს შორის. საშუალო წლიური ტემპერატურა 18 ° -ია.

2001 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 14 742 ადამიანს. პუნატა მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო და სამრეწველო რეგიონია.

ყოველ სამშაბათს, ქალაქში ეწყობა დიდი აგრარული ბაზრობა, სადაც თავს იყრის შემოგარენიდან ჩამოსული მოსახლეობა.
ესტებან-არსეს პროვინცია

ესტებან-არსე — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მისი ფართობი შეადგენს 1 245 კმ²-ს. მდებარეობს დეპარტამენტის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში და ესაზღვრება პოტოსის დეპარტამენტს.

2001 წლის აღწერის მიხედვით, პროვინციის მოსახლეობა შეადგენდა 31.997 ადამიანს.

ესტებან-არსეს პროვინცია თავის მხრივ იყოფა 4 მუნიციპალიტეტად და 15 კანტონად. დედაქალაქია ტარატა.
ხერმან-ხორდანის პროვინცია

ხერმან-ხორდანი — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მდებარეობს ანდების სარტყელში, ზღვის დონიდან 2900 მეტრზე. მისი ფართობი 305 კმ²-ს შეადგენს. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 31 768 ადამიანს.

სახელი ეწოდა პოლკოვნიკ ხერმან ხორდანის პატივსაცემად, რომელიც 1932 წელს, ბოლივია-პარაგვაის შორის მომხდარ ჩაკოს ომში დაიღუპა.

პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია კლისა.
მისკეს პროვინცია

მისკე — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მდებარეობს ბოლივიის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კორდილიერას შორის, ზღვის დონიდან 2.730 მეტრზე. მისი ფართობი 2 730 კმ² -ია. სამხრეთ დასავლეთით ესაზღვრება პოტოსის დეპარტამენტს.

2005 წლის მონაცემებით, მისკეს მოსახლეობა 41 062 ადამიანს შეადგენდა, რომელთა უმრავლესობაც ადგილობრივი კეჩუას ხალხია.

პროვინციის მთავარ ეკონომიკურ საქმიანობას სოფლის მეურნეობა წარმოადგენს. ძირითადი კულტურებია კარტოფილი და სიმინდი. საშუალო წლიური ტემპერატურა 16 - 18 ° -ს შეადგენს.

მისკეს პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ 10 კანტონად იყოფა. დედაქალაქია მისკე.
ნარსისო-კამპეროს პროვინცია

ნარსისო-კამპერო — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მდებარეობს ბოლივიის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კორდილიერას შორის, სამი ქალაქის - სუკრეს, კოჩაბამბისა და სანტა-კრუს-დე-ლა-სიერის დამაკავშირებელ გზაზე. ესაზღვრება პოტოსის, ჩუკისაკისა და სანტა-კრუსის დეპარტამენტებს. მისი ფართობი 5 550 კმ²-ს შეადგენს.

2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 37 011 ადამიანს შეადგენდა.

1998 წლის 22 მაისს, პროვინციაში მოხდა მიწისძვრა, რომლის სიმძლავრემაც რიხტერის შკალით 6,6 ბალი შეადგინა. დაიღუპა 100 ადამიანი, ათასობით კი უსახლკაროდ დარჩა.

ნარსისო-კამპეროს პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ 10 კანტონად იყოფა. დედაქალაქია აიკილე.
პუნატის პროვინცია

პუნატა — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში.მდებარეობს ქალაქ კოჩაბამბიდან 45 კმ-ით სამხრეთით. მისი ფართობი 850 კმ²-ია.

2005 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა შეადგენდა 47 735 ადამიანს. მათი უმრავლესობისათვის მშობლიური ენა კეჩუაა, ხოლო დანარჩენისთვის ესპანური.

პროვინციის ტერიტორიაზე მრავალი არქეოლოგიური ძეგლია, რომელიც უცხოლეი ტურისტების დიდ დაინტერესებას იწვევს.

პუნატის პროვინცია შედგება ხუთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია პუნატა
კილიაკოლიოს პროვინცია

კილიაკოლიო — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მისი ფართობი 720 კმ²-ია. სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება პოტოსის დეპარტამენტს. 2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 246 803 ადამიანს შეადგენდა.

პროვინცია ცნობილია „ურპუკინიას ქალწულის“ დღესასწაულით, რომელიც ყოველი წლის 16 აგვისტოს იმირთება და რომელზეც მთელი ბოლივიიდან ჩამოდიან მომლოცველები.

კილიაკოლოს პროვინცია შედგება ხუთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ 12 კანტონად იყოფა. დედაქალაქია კილიაკოლიო, ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ქალაქი ბოლივიაში.
ტაპაკარის პროვინცია

ტაპაკარი — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. მისი ფართობი 1 646 კმ²-ია. ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება ლა-პასის დეპარტამენტი, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთით ორუროს დეპარტამენტი. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 55 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 45 კმ-ზე.

2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 25 919 ადამიანს შეადგენდა.

ტაპაკარის პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომელიც თავის მხრივ 4 კანტონად იყოფა. დედაქალაქია ტაპაკარი.
ტირაკეს პროვინცია

ტირაკე — პროვინცია ცენტრალურ ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტში. პროვინცია ბოლივიის კორდილიერის მაღალმთიანეთიდან დაბლა ეშვება და მდინარე ჩაპარეს ტროპიკულ დაბლობებზე იშლება. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 50 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 65 კმ-ზე, საერთო ფართობი კი 1 739 კმ²-ია.

2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 35 017 ადამიანს შეადგენდა. მათი 96.2%-თვის მშობლიური ენა კეჩუაა.

ტირაკეს პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია ტირაკე.
ახალი შუამთა

ახალი შუამთის ხახულის ღვთისმშობლის დედათა მონასტერი — გვიანი შუა საუკუნეების ქართული მართლმადიდებლური დედათა მონასტერი კახეთში, ახლანდელ თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ქალაქ თელავთან ახლოს, ცივგომბორის მთის კალთაზე. მონასტერი დაფუძნდა საუკუნის 50-იან წლებში, მას შემდეგ, რაც ძველი შუამთის მონასტერი დაცარიელდა. ახალი მონასტერი კახეთის მეფის ლევანის მეუღლის, თინათინის მიერ დაარსდა, რომელიც მონაზვნად აღიკვეცა და ახალი შუამთის მონასტერშია დაკრძალული.

1842 წელს მონასტერში იმყოფებოდა ანდრია მრევლიშვილი, რომელმაც არქიმანდრიტ სოფრონისაგან ნოტებზე ჩაიწერა კახური გალობის ნიმუშები.

ახალი შუამთის ღვთისმშობლის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

სიძველეები
ახალი შუამთის მონასტრის ერთ-ერთი უმთავრესი სალოცავი ხახულის ღვთისმშობლის ხატია. იგი დაბრძანებული ყოფილა ტაძრის კანკელის წინ, მარჯვენა მხარეს. ოდიგიტრიის ტიპის ჩვილედი ღვთისმშობლის ფერწერული სახე ოქროთი და ძვირფასი ქვებითაა მოოჭვილი. ხატს ზურგზე 44 წმინდა ნაწილი აქვს. დღეს ეს ხატი თბილისში, საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმის საგანძურშია დაცული.

გალერეა
თავისუფლება (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)

თავისუფლება — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გორანა, ზემო იაშთხვა, ქვემო იაშთხვა). მდებარეობს აბიანდა-ჩაამის ქედის სამხრეთ მთისწინეთში, ზღვის დონიდან 120 მ, სოხუმიდან 4 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა, მოქმედებდა კირის ქარხანა. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერდე-ფაქტო აფხაზეთის რესპუბლიკაში სოფელს უწოდებენ იაშთხვას.
კამანი

კამანი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (შრომის თემი), მდინარე გუმისთის ხეობაში. ზღვის დონიდან 160 მ, სოხუმიდან 14 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.

ისტორია
აფხაზეთის კონფლიქტისას, 1993 წლის 5 ივლისს, რუსეთის სამხედრო მხარდაჭერით სოფელი კამანი აფხაზმა სეპარატისტებმა და მათმა მოკავშირეებმა (მათ შორის კავკასიის მთიელ ხალხთა კონფედერაცია) აიღეს, ადგილობრივი ქართული მოსახლეობა კი გაანადგურეს.
აბელ-იტურალდეს პროვინცია

აბელ-იტურალდე — პროვინცია ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ჩრდილოეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ბოლივიელი პოლიტიკოსის, აბელ იტურალდე პალასიოსის პატივსაცემად. მდებარეობს ბოლივიის ცენტრალური კორდილიერის ჩრდილოეთ კიდეზე. მისი დასავლეთი საზღვარი მდინარე მადრე-დე-დიოსზე გადის, აღმოსავლეთი კი მდინარე ბენიზე. პროვინცია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 300 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 200 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 42 815 კმ²-ს შეადგენს. პროვინციის ტერიტორიაზე ნაწილობრივ მდებარეობს მადიდის ეროვნული პარკი.

მოსახლეობა
2005 წლის მონაცემებით, აბელ-იტურალდეს მოსახლეობა 14 060 ადამიანს შეადგენდა, მათი 98.3 %-თვის მშობლიური ენაა ესპანური, 12.1 %-თვის კეჩუა, 6.7 %-თვის აიმარა, ხოლო 9.8 % საუბრობს სხვა ადგილობრივ ენებზე.

მოსახლეობის 83.5 % წერა-კითხვის მცოდნეა. 87.0 % კათოლიკეა, 10.6 % პროტესტანტი.

პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია იშიამასი.
არომას პროვინცია

არომა — პროვინცია ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. მდებარეობს ბოლივიის ალტიპლანოში, ტიტიკაკას ტბის სამხრეთით, ორუროს დეპარტამენტის საზღვართან. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 120 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 55 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 4 510 კმ²-ს შეადგენს.

მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა 80%-ით გაიზარდა და 2005 წლის მონაცემებით 99 162 ადამიანს შეადგენდა, მათი 79.9 % საუბრობს ესპანურად, 6.7 %-თვის კეჩუაზე, 93.9 %-თვის აიმარა.

მოსახლეობის 78.4 % წერა-კითხვის მცოდნეა. 69.2 % კათოლიკეა, 25.5 % პროტესტანტი.

პროვინცია შედგება შვიდი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია სიკა-სიკა.
რელიეფის ფორმები

რელიეფის ფორმები — დედამიწის ზედაპირის უსწორმასწოროებების ერთობლიობა, რომლებიც გეომორფოლოგიურ ერთეულებს წარმოადგენენ. დედამიწის ზედაპირზე გვხვდება საშუალო, დიდი და პატარა ზომის ხმელეთის ზედაპირის ელემენტები, რომლებიც გამოირჩევიან კარგად გამოხატული მოხაზულობითა და წარმოშობის ისტორიით. რელიეფის ფორმები იყოფა დადებით და უარყოფით, მარტივ და რთულ და ჩაკეტილ და გახსნილ ფორმებად.

მარტივი რელიეფის ფორმები წარმოქმნილია ერთი (ჩვეულებრივ ეგზოგენური) რელიეფწარმომქმნელი პროცესებით; მაგალითად: დიუნი — როგორც რელიეფის დადებითი ფორმა იქმნება ეოლური პროცესებით; ხევი — უარყოფითი ფორმა ეროზიული პროცესებით; ზღვის ტერასა — აბრაზიული პროცესებით; ვერძის შუბლი — მყინვარული მოქმედებით და ა.შ.

უფრო რთული რელიეფის ფორმები იქმნება რამდენიმე ეგზოგენური პროცესების შედეგად, მაგალითად: ხეობა იქმნება როგორც ეროზიული, ისე აკუმულაციური, დენუდაციური, გრავიტაციული და სხვა პროცესებით.

მეტისმეტად რთული რელიეფის ფორმების გენეზისი წარმოიქმნება ეგზოგენური და ენდოგენური პროცესების შეხამებით, რომელსაც მოჰყვება ისეთი რელიეფის ფორმების შექმნა, როგორიცაა ღრმული. აქედან გამომდინარე იქმნება რელიეფის გენეტური კლასიფიკაცია, რომელიც ფართოდ გამოიყენება გეომორფოლოგიური კარტირების დროს.

რელიეფის ფორმები განირჩევა შემდეგნაირად: ზომებით, წარმოშობით, ასაკისა და სხვა ნიშნებით და ფორმით.

რელიეფის ზომები სხვადასხვაგვარია. ფორმათა სიდიდის მიხედვით გამოიყოფა მეგა, მაკრო, მეზო, მიკრო და ნანორელიეფური ფორმები; გენეზისი ასევე მრავალფეროვანია გეომორფოლოგიური პირობებისდა მიხედვით; ასაკი განპირობებულია გეოლოგიური მდებარეობისდა მიხედვით, ხოლო ფორმა ორგვარია: დადებითი და უარყოფით. შედეგად ხდება ამ ელემენტების შერწყმა და იქმნება საერთო სახის გეომორფოლოგიურ-გეოლოგიური რელიეფის ფორმები, რომლების ერთიმეორისაგან გასაგები პირობების გამო განსხვავებულია. რელიეფის ფორმები გვხვდება აბსოლუტურად ყველგან, სადაც კი არსებობს საერთოდ რელიეფი.

საქართველო რელიეფის ფორმებით მეტად მდიდარია, სადაც რთული რელიეფური და გეოლოგიური პირობების მაგალითზე გამოვლინებულია მრავალი რელიეფური ფორმა.

საქართველოში გვხვდება: ვულკანური, გრავიტაციული, ფსევდოკარსტული, კარსტული, ეროზიული, პალეოგლაციალური, ანთროპოგენური და სხვა რელიეფის ფორმები, რომლებიც ართულებენ საქართველოს ისედაც რთულ რელიეფს.

საყურადღებოა აღინიშნოს, რომ საქართველოში რელიეფის ფორმების ერთ-ერთი პირველი აღწერა ეკუთვნის ალექსანდრე ჯავახიშვილს, რომელმაც არაერთხელ გამოავლინა საქართველოს რელიეფის სხვადასხვა ფორმები.
ბაუტისტა-საავედრას პროვინცია

ბაუტისტა-საავედრა — პროვინცია ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ბოლივიის პრეზიდენტის (1920-1925 წლებში) ბაუტისტა საავედრას პატივსაცემად.

მდებარეობს ბოლივიის ალტიპლანოში, ტიტიკაკას ტბის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. დასავლეთით ესაზღვრება პერუ. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 65 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 90 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 525 კმ²-ს შეადგენს. პროვინციის ტერიტორიაზე ნაწილობრივ მდებარეობს მადიდის ეროვნული პარკი.

მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა გაიზარდა 30 %-ით და 2005 წლისთვის შეადგინა 12 437 ადამიანი.

მოსახლეობის 41.3 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
46.6 % ლაპარაკობს ესპანურად, 89.3 % კეჩუაზე, 36.1 % აიმარაზე.
55.2 % წერა-კითხვის მცოდნეა.
მორწმუნეთა 89.1 % კათოლიკეა, 5.7 % პროტესტანტი.

დაყოფა
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია ჩარასანი.
გუბე

გუბე — მცირედ ჩაღრმავებულ ადგილას დამდგარი წყალი. გუბე არსებითად წარმოადგენს სითხის, უმეტესწილად, წყლის შედარებით მცირე დაგროვებას დედამიწის ზედაპირის ჩაღრმავებულ ან ამა თუ იმ საფარველის უსწორმასწოროებებში. გუბე შეიძლება იყოს წარმოდგენილი ტროტუარზე, გზის სავალ ნაწილზე და სხვა. გზებსა და ტროტუარებზე არსებული გუბეები არის საგზაო მშენებლობის წესების უხეში დარღვევის შედეგი, რაც გამოიხატება საგზაო საფუძვლის დრენაჟის უქონლობაში ან საგზაო საფარის განივი დახრის პრინციპის დაუცველობაში. ამგვარი დეფექტებისას, დრენაჟულ სისტემებში დროული გადაგდების ნაცვლად წყალი ზედაპირზე გროვდება. ტროტუარებზე არსებული გუბეები დაბრკოლებებს წარმოადგენენ გადაადგილებისათვის და აფუჭებენ ქვეითთა ფეხსაცმელსა და ტანსაცმელს. საავტომობილო გზებზე არსებული გუბეები საგზაო-სატრანსპორტო შემთხვევის რისკს ზრდიან და ხელს უწყობენ ავტომობილების გაჭუჭყიანებას. პატარა გუბეს გუბურა ეწოდება.

გალერეა
კარანავის პროვინცია

კარანავი — პროვინცია ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის აღმოსავლეთ ნაწილში.

მდებარეობს ბოლივიის ალტიპლანოში, ტიტიკაკის ტბის აღმოსავლეთით, მდინარე ბენის სათავეებთან. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 55 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 75კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 3 400 კმ²-ს შეადგენს. პროვინციაში კლიმატი ტროპიკულია. მოყავთ ყავა, ჩაი, ხილი.

მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა გაიზარდა 40 %-ით და 2005 წლისთვის შეადგინა 56 167 ადამიანი.

მოსახლეობის 40.6 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
92.7 % ლაპარაკობს ესპანურად, 11.1 % კეჩუაზე, 71.6 % აიმარაზე.
83.1 % წერა-კითხვის მცოდნეა.
მორწმუნეთა 68.0 % კათოლიკეა, 22.9 % პროტესტანტი.

დაყოფა
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ 21 კანტონად იყოფა. დედაქალაქია კარანავი.
ელიოდორო-კამაჩოს პროვინცია

ელიოდორო-კამაჩო — პროვინცია ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტში. მისი ფართობი 2 080 კმ²-ია. მდებარეობს ტიტიკაკას ტბის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება პერუ. სახელი ეწოდა ბოლივიელი პოლიტიკოსის, ელიოდორო კამაჩოს პატივსაცემად.

2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა შეადგენდა 57 877 ადამიანს.

პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია პუერტო-აკოსტა.
სოლ-დე-მანიანა

სოლ-დე-მანიანა — გეოთერმული ველი ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტის სურ-ლიპესის პროვინციაში. მისი ფართობი 10 კმ²-ია და მდებარეობს ზღვის დონიდან 4800-5000 მეტრზე..

ტერიტორია ხასითდება ინტენსიური ვულკანური აქტივობებით და გოგირდოვანი ნაკადულებით. მრავლადაა გეიზერი, ტალახოვანი ტბები და გუბეები. კრატერებში შესაძლებელია მდუღარე ლავის ხილვა, საიდანაც 10-15 მეტრის სიმაღლეზე ამოიტყორცნება წყალნარევი ორთქლი. ამჟამად აქ არსებული მოვლენები მიმდინარეობდა დედამიწის ფორმაციისას.

გალერეა
ჩიკიტანია

ჩიკიტანია - ტროპიკული სავანის ტიპის რეგიონი ბოლივიაში, სანტა-კრუსის დეპარტამენტში.

სამხრეთ ამერიკის კოლონიზაციისას, ესპანელმა კონკისტადორებმა ამ ადგილას პატარა ქოხებისგან შემდგარი დასახლება დააარსეს, რადგან რეგიონში ინდიელთა 20 ეთნიკური ჯგუფი სახლობდა.

 საუკუნეში რეგიონში მოღვაწეობდნენ იეზუიტები და ფრანცისკანელები. დღემდე შეომრჩა მათ მიერ აშენებული 6 ტაძარი, რომლებიც 1990 წელს, იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა ჩიკიტოსის იეზუიტთა მისიის სახელით.
ინკაუასი (კუნძული)

ინკაუასი (კეჩ. ინკების სახლი) ან ისლა-დელ-პესკადო — კუნძული ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტში. მდებარეობს სალარ-დე-უიუნის მარილის ტბის შუაგულში.

კუნძულის ფართობი 24 62 ჰექტარია. გეოგრაფიულად ის უხეში, კლდოვანი და გორაკებიანია. დაფარულია გიგანტური კაქტუსებით.

ინაკუასი უდიდეს ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. ადგილობრივი გიდები მოითხოვენ, რომ კუნძულს ოფიციალურად ეწოდოს ისლა-დელ-პესკადო (თევზის კუნძული), რადგან შორიდან მას თევზის ფორმა აქვს (სურათი მარცხნივ).
ისლა-დე-ლა-ლუნა

ისლა-დე-ლა-ლუნა ( - მთვარის კუნძული) — კუნძული ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტში. მდებარეობს ტიტიკაკას ტბაში, კუნძულ ისლა-დელ-სოლის აღმოსავლეთით. მისი ფართობი 1.05 კმ²-ია, სიგრძე 2,8 კმ, სიგანე 0,76 კმ, სანაპირო ზოლის სიგრძე 6 კმ.

ინკების მითოლოგიაში, კუნძულზე სახლობდა ღმერთი ვირაკოჩა. აღმოსავლეთ სანაპიროსთან, აღმოჩენილი იქნა ინკების ტაძრის ნანგრევები.
ნაოჭი (გეოლოგია)

ნაოჭი, დანაოჭება — ქანების სიბრტყითი შრეების გაღუნვა, რომელიც წარმოიქმნება ქერქული ქანების მოძრაობის შედეგად. ერთ სიბრტყეში გაღუნულ შრეს მონოკლინი ეწოდება, ხოლო შრეთა საფეხურისებრ გაღუნვას — ფლექსურა. ნაოჭის ორი ძირითადი სახე არსებობს — ანტიკლინი და სინკლინი. შრის ამონაზნექი წარმოქმნის ანტიკლინს, ხოლო ჩანაზნექი სინკლინს. ვეებერთელა ანტიკლინს ეწოდება ანტიკლინორიუმი, ხოლო ვეებერთელა სინკლინს სიკლინორიუმი, რომლებზედაც პატარა ნაოჭებია განვითარებული. კიდევ უფრო რთულ სტრუქტურებს მეგაანტიკლინორიუმი და მეგასინკლინორიუმი ეწოდება.

პროცესს, რომლის დროსაც გეოლოგიურ სხეულებში დეფორმაციის შედეგად შრეებრივი სტრუქტურების გადაღუნვა მიმდინარეობს დანაოჭება ეწოდება, ხოლო მის შედეგად წარმოქმნილ სტრუქტურებს — ნაოჭი. გადაყირავებულ ნაოჭში შრე გადაბრუნებულია და ნაოჭის ორივე ფრთა თითქმის ჰორიზონტალურია. სიმეტრიული ნაოჭის ღერძული სიბრტყე ვერტიკალურია, ხოლო ასიმეტრიული ნაოჭის ღერძული სიბრტყე დაქანებული. გადაბრუნებული ნაოჭის ორივე ფრთა დახრილია ერთი მიმართულებით, ხოლო ღერძული სიბრტყე ჩვეულებრივ, მნიშვნელოვნადაა დახრილი იმავე მიმართულებით. გადაყირავებულ ნაოჭს არსებითად გააჩნია ჰორიზონტალური ღერძული სიბრტყე. ერთმანეთისადმი პარალელური ფრთების მქონე ღერძული სიბრტყის ნაოჭი იზოკლინის სახელწოდებითაა ცნობილი, რომელიც ერთგვაროვანი ქანებისთვისაა დამახასიათებელი. კიდევ უფრო ძლიერი დანაოჭების შემთხვევაში მიიღება მარაოსებური ნაოჭი.

მრავალი ნაოჭი მკაფიოდ ხაზობრივია; ესე იგი, მათი განფენილობა ღერძის პარალელურად ბევრად აღემატება მათ სიგანეს. თუმცა, ზოგიერთი ნაოჭი, არ არის ხაზობრივი და ცოტად თუ ბევრად გეგმაში მრგვალი ფორმისაა. გუმბათი ისეთი ნაოჭია, რომელიც ზევითაა ამოზნექილი, რაც ნიშნავს იმას, რომ მისი შრე იძირება ცენტრალური ზონის მიღმა. ტექტონიკური ღრმული ზემოთკენ ჩაზნექილი მრგვალი ნაოჭია, ესე იგი, შრე შიგნითაა დაძირული ცენტრალური ზონის მიმართულებით.

როგორც წესი, ნაოჭების თაღები ან ძირები მომრგვალებულია. თუმცა არის შემთხვევები, როცა ისინი კუთხედოვანი ფორმისაა. როდესაც გვაქვს თითქმის შვეული ფრთების მონაცვლეობა ფართო და ბრტყელი ნაოჭის თაღებთან და ძირებთან, მიიღება ეგრეთ წოდებული კოლოფური ნაოჭი. პლასტიკურ ქანებში გავრცელებულია დიაპირისებური და დიაპირული ნაოჭები. ზოგჯერ ნაოჭის სიგრძე ბევრად აჭარბებს მის სიგანეს. ასეთ ნაოჭს ხაზობრივი ეწოდება. არსებობს ბრაქიმორფული ნაოჭები ანუ ბრაქინაოჭები, როცა ოვალური ნაოჭის სიგრძე სულ 2–3-ჯერ აღემატება სიგანეს. თაღისებური — ანტიკლინური ნაოჭი თითქმის თანაბარი სიგრძე-სიგანით და მულდა — სინკლინური ნაოჭი, აგრეთვე თანაბარი განზომილებებით. მთიანი რეგიონებისთვის დამახასიათებელი გრძელი ხაზობრივი ნაოჭები მკუშავი ძალების შედეგად წარმოიქმნება. ბუნებაში ნაოჭი იშვიათად იქმნება ერთადერთი პროცესის შედეგად; იგი პროცესების კომბინაციის შედეგია.

დღეისათვის გეოლოგების უმეტესობა უპირატესობას ანიჭებს ტერმინ ნაოჭს.
ფორმა

საკუთარი სახელი ფორმა შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:

ფორმა — მცენარეთა და ცხოველთა შიგასახეობრივი სახესხვაობაზე დაბალი ტაქსონომიური კატეგორიაა; ბოტანიკოსები ზოგჯერ ტერმინ ფორმას ტაქსონის, ე.ი. ყოველგვარი რანგის სისტემატიკური ერთეულის სინონიმად იყენებ, ზოოლოგები — ვარიეტეტის სინონიმად.

ფორმა — ბიოლოგიურ ლიტერატურაში ხმარობენ აგრეთვე ცოცხალი ორგანიზმების ზრდისა და განვითარების ცალკეული ეტაპებისა და თავისებურებების აღსანიშნავად (მაგ. : მცენარეების სეზონური ფომრები, ცოცხალი ორგანიზმების ეკოლოგიური, არქაული, პროგრესული, სპეციალიზრბული და მრავალი სხვა ფორმა).

ფორმა — გეოგრაფიაში ამ ტერმინით შეიძლება აღინიშნოს მაგალითად რელიეფის ესა თუ ის განსაკუთრებული ტიპის მორფოლოგიური იერი და შესაბამისად ამ ტიპს რელიეფის ფორმა ეწოდება.
ისლა-დელ-სოლი

ისლა-დელ-სოლი ( - მზის კუნძული) — კუნძული ტიტიკაკას ტბის სამხრეთ ნაწილში. შედის ბოლივიის შემადგენლობაში. გეოგრაფიულად, კუნძული კლდოვანია, გორაკ-ბორცვიანი. მისი სიგრძე 9,6 კმ-ია, სიგანე 4,6 კმ, ხოლო მთლიანი ფართობი 14,3 კმ². კუნძულზე
არ არსებობს არანაირი საავტომობილო სატრანსპორტო საშუალება. კუნძულზე მცხოვრები 800 ოჯახისათვის, მთავარ ეკონომიკურ საქმიანობას წარმოადგენს სოფლის მეურნეობა, თევზაობა და ტურიზმი. ამჟამად აქ ცხოვრობენ კეჩუას და აიმარას ხალხები.

კუნძულზე 80-ზე მეტი არქეოლოგიური ნანგრევებია. უმეტესი მათგანი ინკებისაა და საუკუნით თარიღდება. ინკების რწმენით, აქ დაიბადა მზის ღმერთი. არქეოლოგიური გათხრების საფუძველზე, მეცნიერებმა დაამტკიცეს, რომ კუნძული დასახლებული იყო ძვ.წ-ის მესამე ათასწლეულშიც. გორაკებზე აღმოჩენილია სასოფლო-სამეურნეო ტერასები.

გალერეა