iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დარიუშ მეჰრჯუი

დარიუშ მეჰრჯუი (; დ. 8 დეკემბერი, 1939 - 14 ოქტომბერს, 2023) — ირანელი რეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი, მემონტაჟე და ირანის ხელოვნების აკადემიის წევრი.

მეჰრჯუი ირანული ახალი ტალღის კინომიმდინარეობის ერთ-ერთი დამაარსებელია. მისი ფილმების ძირითად ნაწილს ლიტერატურული ადაპტაციები შეადგენს.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
მეჰრჯუი 1939 წელს თეირანში, საშუალო ფენის ოჯახში დაიბადა. ბავშვობაში იგი ხატვისა და მუსიკის მიმართ ამჟღავნებდა ინტერესს, კერძოდ ხატავდა მინიატურებს და უკრავდა სანთურსა და ფორტეპიანოზე. მეჰრჯუი დიდ დროს უთმობდა ფილმების ყურებას. მას განსაკუთრებით ამერიკული ფილმები ხიბლავდა და სწორედ კინოა ის მიზეზი, რის გამოც მეჰრჯუიმ ინგლისური ენის შესწავლა დაიწყო. ბავშვობაში ყველაზე დიდი ზეგავლენა მასზე ვიტორიო დე სიკას ფილმმა „ველოსიპედის ქურდები“ მოახდინა. თორმეტი წლის ასაკში მეჰრჯუიმ 35 მილიმეტრიანი პროექტორი ააწყო, ორი კინოფირი შეიძინა და სამეზობლოში ბილეთების გაყიდვა დაიწყო. მიუხედავად იმისა, რომ მეჰრჯუი რელიგიურ ოჯახში აღიზარდა, 15 წლის ასაკში, როგორც თავადვე აღნიშნა, „ღმერთის სახე მისთვის ბურუსით მოცული გახდა და რწმენა დაკარგა.“

1964 წელს მეჰრჯუიმ საკუთარი ლიტერატურული ჟურნალი დააარსა. მისი მიზანს ამერიკელი მკითხველისთვის თანამედროვე სპარსული ლიტერატურის გაცნობა წარმოადგენდა. იგი თეირანში 1965 წელს დაბრუნდა. სადაც კრიტიკოსთა ჯილდო დაიმსახურა. ფილმი ჩიკაგოს საერთაშორისო ფესტივალზეც გავიდა, სადაც ენთეზამმა საუკეთესო მამაკაცი მსახიობის ნომინაციაში გაიმარჯვა. 1998 წელს „პარის“ ჩვენება ლინკოლნის ცენტრში იგეგმებოდა, თუმცა დაგეგმილი ღონისძიება სელინჯერის ადვოკატებმა გააუქმეს.

1997 წელს მეჰრჯუიმ მომდევნო ფილმი „ლეილა“ გადაიღო, რომელიც მელოდრამაა და ქალაქში მცხოვრები ზედა საშუალო ფენის წყვილის შესახებ მოგვითხრობს.

1998 წელს რეჟისორმა ფილმისთვის „მსხლის ხე“ ჩიკაგოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე ჰიუგოს პრემია მიიღო.

კინემატოგრაფიული სტილი და მემკვიდრეობა
დარიუშ მეჰრჯუის შემოქმედება თანამედროვე ირანული კინოს საწყის წერტილად მიიჩნევა. რეჟისორმა ირანულ კინოში რეალიზმი და სიმბოლიზმი შემოიტანა. მის ფილმებს როზელინის, ვიტორიო დე სიკას და სატიაჯიტ რაის ფილმებს ამსგავსენებ.

მეჰრჯუის ფილმებში მუდმივად იგრძნობა უკმაყოფილება თანამედრობე ურბანული ირანის მიმართ. 1998 წლის ფილმი „მსხლის ხე“ რეჟისორის მიერ ირანული ბურჟუაზიის შესწავლის აპოთეოზად ითვლება.

მეჰრჯუის 1969 წლის ფილმით „“ დაიწყო ირანული კინოს რენესანსი, რომელიც ირანული ახალი ტალღის სახელწოდებითაა ცნობილი.
ბარონ ვაქა

ბარონ დივავეისი ვაქა ( ; დ. 31 დეკემბერი, 1959) — ნაურუელი პოლიტიკოსი, რომელიც იყო ნაურუს მე-14 პრეზიდენტი 2013 წლის 11 ივნისიდან 2019 წლის 27 აგვისტომდე. იგი ადრე 2004-2007 წლებში მუშაობდა განათლების მინისტრის თანამდებობაზე. 2003-2019 წლებში იყო ნაურუს პარლამენტის წევრი ბოედან. 2019 წელს ვაქა დამარცხდა ნაურუს საპარლამენტო არჩევნებში.
შორქოლი

შორქოლი — მაღალმთიანი ტბა ტაჯიკეთში, მთიანი ბადახშანის ავტონომიურ ოლქში. მდებარეობს სარიქოლის ქედის სამხრეთ კალთებზე, ფართო გაუდინარ ქვაბულში, ზღვის დონიდან 3782 მ სიმაღლეზე. ვიწრო, 9 კმ სიგრძის უზიუქდარიის ფშანით უკავშირდება რანგქოლის ტბას. ზედაპირის ფართობი 14 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 2,5 მ. საზრდოობს მდნარი თოვლისა და მყინვარების წყლით. წყალი სუსტად თბება. აღსანიშნავია, რომ კლიმატის ცვლილების გამო, რომელიც დაკავშირებულია მყინვარების დნობასთან, ტბა თითქმის მთლიანად გაშრა. ტბასთან ახლოს გადის საავტომობილო გზა სოფელ რანგქოლთან.
უსასრულო სასტუმროს პარადოქსი

ჰილბერტის უსასრულო სასტუმროს პარადოქსი — აზრითი ექსპერიმენტი, რომელიც აღწერს უსასრულო სიმრავლის პარადოქსულ, არაინტუიტიურ თვისებებას. მისი შინაარსია, რომ თუ გვაქვს მთლიანად დაკავებული სასტუმრო უსასრულო რაოდენობის ოთახებით, მაინც არის შესაძლებელი ახალი სტუმრების დამატება, უსასრულო რაოდენობისაც კი, და უფრო მეტიც, უსასრულოდ შეიძლება ვიმეოროთ დამატების პროცესი. ეს იდეა პირველად დევიდ ჰილბერტმა წარმოადგინა 1924 წელს, პოპულარიზაცია კი ჯორჯ გამოვმა გაუკეთა.

პარადოქსი
განვიხილოთ ჰიპოთეტური სასტუმრო, რომელიც შეიცავს თვლად, უსასრულო რაოდენობის ოთახს და ყველა ოთახი დაკავებულია. ერთი შეხედვით შეიძლება ვიფიქროთ, რომ მოცემულ სასტუმროში ახალი სტუმრების დამატება შეუძლებელია, რადგან სასტუმრო სასრული რაოდენობის ოთახებს რომ შეიცავდეს, ასე იქნებოდა, დირიხლეს პრინციპით.

განვიხილოთ სხვადასხვა სახის რაოდენობის სტუმრების დამატება.

სასრული რაოდენობის ახალი სტუმრები
ვთქვათ ერთ ახალ სტუმარს სურს, რომ ოთახი აიღოს. მაშინ ჩვენ შეგვიძლია, რომ სტუმარი, რომელიც პირველ ოთახშია, გადავიყვანოთ მეორეში, სტუმარი რომელიც მეორე ოთახშია გადავიყვანოთ მესამეში და ა. შ ანუ სტუმარი -ურ ოთახში გადავა ( + 1)-ურ ოთახში. ამის შემდეგ პირველი ოთახი გათავისუფლდება და ახლად მოსულ სტუმარს შეგვეძლება ის დავუთმოთ. ამ პროცესის გამეორებით ჩვენ შეგვიძლია ნებისმიერი სასრული რაოდენობის ახალი სტუმარი დავამატოთ სასტუმროში.

უსასრულო რაოდენობის ახალი სტუმრები
ასევე შესაძლებელია თვლადი უსასრულო რაოდენობის სტუმრების დამატება: სტუმარი, რომელიც პირველ ოთახშია გადავა მეორეში, მეორე ოთახში მყოფი კი მეოთხეში გადავა და ა. შ ფორმალურად, -ურ ოთახში მყოფი სტუმარი გადავა 2-ურ ოთახში და საბოლოოდ კენტი ნომრების მქონე ოთახები გათავისუფლდება.

ანალიზი
უფრო ფორმალურად რომ განვიხილოთ, ნებისმიერი თვლადი უსასრულო სიმრავლისთვის არსებობს ბიექცია ამ სიმრავლესა და ნატურალურ რიცხვთა სიმრავლეს შორის, ეს სიმრავლე ნატურალურ რიცხვებს რომ შეიცავდეს მაინც. მაგალითად, რაციონალურ რიცხვთა სიმრავლე (რომელიც თვლადია) ქვესიმრავლედ შეიცავს ნატურალურ რიცხვებს, მაგრამ უფრო დიდი არაა, რადგან იგი თვლადია: არსებობს ბიექცია მათ შორის.
გვანცა დარასელია

გვანცა დარასელია (დ. 1 სექტემბერი, 1989) — ქართველი მსახიობი, მოდელი და ტელეწამყვანი. 2008 წელს წარადგინა საქართველო „მის სამყარო“-ზე. 2008 წლიდან მუშაობს ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ში. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.

სამოდელო კარიერა
2008 წელს დარასელიამ წარადგინა საქართველო „მის სამყარო“-ზე, მაგრამ ვერ მოახერხა საპრიზო ადგილის დაკავება.

ფილმოგრაფია
რესან კონცელიძე

რესან კონცელიძე (დ. 10 ივლისი, 1963) — ქართველი პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1963 წლის 10 ივლისს. 1993-2007 წლებში იყო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროში სხვადასხვა დროს იკავებდა მინისტრის მოადგილის თანამდებობას. კონცელიძე იყო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის პროკურატურის უმაღლეს სასამართლოში სახელმწიფო ბრალდების მხარდამჭერი პროკურორი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის პროკურორი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის პროკურატურის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ორგანოებში გამოძიების საპროცესო ხელმძღვანელობის განყოფილების უფროსი. 2007-2015 წლებში იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს აჭარის პოლიციის მთავარი სამმართველოს უფროსის მოადგილე, დეტექტივების სამმართველოს უფროსი. 2015-2016 წლებში იყო ქედის რაიონული პოლიციის სამმართველოს უფროსად. 2016 წლიდან 2020 წლის აგვისტომდე კონცელიძე იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს აჭარის პოლიციის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე.

2020 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ წარადგინა ბათუმის მაჟორიტარობის კანდიდატად. მან ხმათა 41,41% (32 105 ხმა) მიიღო. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბათუმის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
ბადრი ბიწაძე

ბადრი ბიწაძე (დ. 27 აპრილი, 1960) — შსს-ს საქართველოს სასაზღვო პოლიციის უფროსი 2006-2008 წლებში. 2003-2004 და 2007-2008 წლებში საქართველოს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის, ნინო ბურჯანაძის მეუღლე. მიღებული აქვს ხარისხის ვახტანგ გორგასლის ორდენი. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1982-1986 წლებში იყო დიდუბის რაიონის გამომძიებელი. 1987-1990 წლებში მოსკოვის მართლწესრიგისა და კანონიერების ინსტიტუტის ასპირანტი. სხვადასხვა დროს იკავებდა კრწანისის და ნაძალადევის რაიონების პროკურორის, გენერალური პროკურორის მოადგილის, საქართველოს მთავარი სამხედრო პროკურორის, შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილისა და სასაზღვრო პოლიციის უფროსის თანამდებობებს. მინიჭებული აქვს გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. არის სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი.
მირთა ვასკესი

მირთა ვასკესი (; დ. 31 მარტი, 1975, კახამარკა, პერუ) — პერუელი ადვოკატი და პოლიტიკოსი. პერუს პრემიერ-მინისტრი 2021 წლის 6 ოქტომბრიდან 2022 წლის 1 თებერვლამდე. პერუს კონგრესის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელი 2020 წლის 17 ნოემბრიდან 2021 წლის 26 ივლისამდე. 2020 წლის 16 მარტიდან არის კონგრესის წევრი.

მართა ვასკესი იყო კახამარკის უნივერსიტეტის დოცენტი.

2020 წლის 16 ნოემბერს აირჩიეს კონგრესის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ. მომდევნო დღეს, პერუში მიმდინარე პოლიტიკური კრიზისის ფონზე დაიკავა კონგრესის თავმჯდომარის თანამდებობა.
ლუი ჟოზეფი (საფრანგეთის დოფინი)

ლუი ჟოზეფ ფრანგი (; დ. 22 ოქტომბერი, 1781, ვერსალის სასახლე, საფრანგეთი — გ. 4 ივნისი, 1789, მედონის შატო, საფრანგეთი) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის დოფინი დაბადებიდან გარდაცვალებამდე. მეფე ლუი -ისა და დედოფალ მარი ანტუანეტის უფროსი ძე, ლუი -ის ძმა.

ბიოგრაფია
ლუი ჟოზეფი დაიბადა 1781 წლის 22 ოქტომბერს ვერსალის სასახლეში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი -ისა და დედოფალ მარი ანტუანეტის მეორე შვილი და პირველი ვაჟი, შესაბამისად, ტახტის მემკვიდრე და დოფინის წოდების მფლობელი დაბადებიდანვე. გაჩენისთანავე იგი აღსაზრდელად სამეფო ბავშვების აღმზრდელს, ვიქტორია დე როანს მიაბარეს. 1782 წლიდან დედოფალმა ვიქტორია თანამდებობიდან გაათავისუფლა და მის ადგილას თავისი მეგობარი, პოლინიაკის ჰერცოგინია იოლანდ დე პოლასტრონი დანიშნა.

ლუი ჟოზეფი ძალიან ახლოს იყო თავის უფროს დასთან, პრინცესა მარი ტერეზთან, ვინაიდან და-ძმა ერთად იზრდებოდა. ამასთან, ისინი ერთად იღებდნენ განათლებასაც. მიუხედავად იმისა, რომ დოფინს თავიდანვე ერთობ „გონებამახვილ“ ბავშვად ახასიათებდნენ, მას ყოველთვის სუსტი ჯანმრთელობა ჰქონდა.

1784 წლის აპრილში, როდესაც სამი წლისაც არ იყო, მან ცხელებების მთელი სერია გადაიტანა. გამოსაჯანმრთელებლად მშობლებმა იგი შატო დე ლა მუეტში გააგზავნეს, რომელიც თავისი ჰავით გამოირჩეოდა. აღსანიშნავია, რომ იქაური გარემო მართლაც დაეხმარა დოფინს ფეხზე წამოდგომაში, თუმცა დაბრუნდა თუ არა სამეფო კარზე, 1785 წელს მას ყვავილი შეეყარა. მართალია სიკვდილს სასწაულებრივად გადაურჩა, თუმცა მისი ჯანმრთელობა და იმუნიტეტი საგრძნობლად შეირყა.

1786 წელს ცხელებები კვლავ შემოუბრუნდა. როგორც აღმოჩნდა, აღნიშნული ცხელება მხოლოდ პირველი სიმპტომი იყო კიდევ უფრო ძლიერი და იმ ეპოქაში განუკურნებელი სენის, ტუბერკულოზისა. 1788 წლის იანვარში ცხელებები კიდევ უფრო გაუძლიერდა.

აღსანიშნავია, რომ ამ პერიოდში ლუი ჟოზეფი უკვე დანიშნული იყო თავის დეიდაშვილზე, პრინცესა მარია ამალია ნეაპოლელ-სიცილიელზე, რომელიც, მიუხედავად მისი დაღუპვისა, მაინც გახდა საფრანგეთის დედოფალი, ოღონდ ლუი ფილი ორლეანელის ცოლის ამპლუაში.

1789 წლის 4 ივნისს მედონის შატოში, 7 წლის დოფინი ლუი ჟოზეფი ტუბერკულოზით გარდაიცვალა. იგი დაკრძალეს სენ-დენის სამეფო ბაზილიკაში. მისი გარდაცვალებიდან ერთ თვეში დაიწყო საფრანგეთის რევოლუცია, რომელმაც შეიწირა მამამისის, დედამისის, მისი ძმის, მამიდისა და მრავალი ფრანგი წარჩინებულის სიცოცხლე.

1793 წელს, რევოლუციონერებმა მისი საფლავიც გახსნეს, თუმცა მოგვიანებით ბიძამისმა, ლუი -მ ყველა მონარქის ნეშტი უკან, აკლდამაში დააბრუნა.

წინაპრები
ლუი ჟოზეფის წინაპრები
ალექსანდრე თამაზაშვილი

ალექსანდრე თამაზის ძე თამაზაშვილი (დ. 4 მარტი, 1985, წითელწყარო, ახლანდ. დედოფლისწყარო) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

პოლიციის გენერალ-მაიორ თამაზ თამაზაშვილის შვილი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2007-2012 წლებში იყო შპს „ტოპტრანსსერვისის“ იურისტი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
რას-ალ-ხაიმა (ქალაქი)

რას ალ-ხაიმა (არაბ. , "კარვის თავზე")  —  ქალაქი არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში, რას- ალ- ხაიმის საამიროს ადმინისტრაციული ცენტრი.

ქალაქის მოსახლეობა 102 ათასი ადამიანია (2003). ქალაქი არაბთა გაერთიანებულ საემიროებში მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მე -6 ადგილზეა.

რას -ალ-ხაიმა მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთით, სპარსეთის ყურის სანაპიროზე.  ყურე ქალაქს  ორ -ძველ და ახალ ნაწილებად ყოფს. ის თანამედროვე მაგისტრალით უკავშირდება ქალაქ დუბაის. აქვს საერთაშორისო აეროპორტი და საზღვაო პორტი.

კლიმატი
რას- ალ-ხაიმაში ჰავა ტროპიკული, საკმაოდ რბილია. წლის ყველაზე ცხელი დროა ზაფხული, როდესაც ჰაერის ტემპერატურა + 35 აღწევს.

ისტორია
ქალაქი რას- ალ -ხაიმა ისტორიაში ცნობილია  ჯულფარის სახელით. გადმოცემით  ეს იყო არაბთა გაერთიანებული საამიროების ერთ-ერთი უძველესი დასახლება. შარჯას მმართველის, სულთან ბინ მუჰამედ ალ-ქასიმის თქმით, ქალაქი დააარსა სომხებმა, რომლებიც თავი დააღწიეს მონღოლთა შემოჭრას.

ქალაქის გარეუბანში მდებარეობს მრავალი არქეოლოგიური ადგილი.  1809 და 1819  წლებში რას ალ-ხაიმა  სპარსეთის ყურეში ორი ბრიტანული კამპანიის ლოკაციის ადგილი გახდა.  ბრიტანულ გემებზე თავდასხმების გამო მას მეტსახელად მეკობრეების სანაპირო შეარქვეს, თუმცა სულთანმა ალ კასიმი ამას უარყოფდა.

მოსახლეობა
ქალაქის მოსახლეობა დაახლოებით 115 949 ადამიანია .ის ყველაზე დიდი ქალაქია რას ალ- ხაიმის საამიროში.

რას ალ-ხაიმა არაბთა გაერთიანებული სამიროების ქალაქებს შორის  მოსახლეობის მიხედვით მე -6 ადგილზეა.

გარეუბნები
ალ დაჰიტი
ალ მამოურა
ალ ნახილი
ალ ყურმი
ალ კუსაიდატი

განათლება
სახელმწიფოს მიერ დაფინანსებული სკოლების გარდა, ქალაქში მდებარეობს რას ალ- ხაიმას აკადემია და ველსპრინგის სკოლა, ფუნქციონირებს ინდური სკოლები. ქალაქში არის კამპუსი უმაღლესი ტექნოლოგიების კოლეჯებისთვის, რას ალ- ხაიმას სამედიცინო და სამედიცინო მეცნიერებათა უნივერსიტეტი, რას ალ- ხაიმასამერიკული უნივერსიტეტი და მრავალი სხვა კოლეჯი.

სპორტი
ქალაქში მდებარეობს საფეხბურთო გუნდები და , რომლებმაც ორივე მონაწილეობა მიიღეს არაბთა გაერთიანებული საამიროების - ში.

ალ ჰამრას გოლფის კლუბი იდეალურია გოლფის მოყვარულთათვის, როგორც დამწყებთათვის, ასევე პროფესიონალებისთვის. გოლფის კლუბში მწვრთნელებისა და ინსტრუქტორების დიდი შემადგენლობაა, რომლებიც მზად არიან ჩაატარონ გოლფის კლასები ნებისმიერი ასაკის მსურველისათვის.

ტურიზმი
არქტიკის  ლეგენდის თემაზე  2010 წელს აგებული გასართობი წყლის პარკი , რომელიც უდიდესია არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში, პოპულარული დასასვენებელი ადგილია მთელი ოჯახისათვის.

რას ალ-ხაიმას ეროვნული მუზეუმში წარმოდგენილია  ჰაჯარის მთების ფოტომასალა,  უძველესი სამკაულები და არქეოლოგიური გატხრების დროს აღმოჩენილი სხვადასხვა ისტორიული ექსპონატები.

ისტორიული იერსახე შეინარჩუნა რას- ალ-ხაიმას ძველმა უბანმა.ალ- მანარის სავაჭრო ცენტრი ყველაზე ძველია რას ალ-ხაიმაში. ის დიდი პოპულარობით სარგებლობს ადგილობრივ მოსახლეობასა და ტურისტებში.

გარე ბმული
ალადინი

ალადინი - ხალხური ზღაპარი, სავარაუდოდ შუა აღმოსავლური წარმოშობის. მიუხედავად იმისა, რომ "ალადინი" არ არის „ათას ერთი ღამის წიგნის“ ("არაბული ღამეების") ორიგინალური არაბული ტექსტის ნაწილი, ეს ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ზღაპარია, რომელიც ამ კრებულთან ასოცირდება. რეალურად ის წიგნში დაამატა ფრანგმა მთარგნელმა ანტუან გალანდმა, რომელმაც ეს ზღაპარი მარონიტი ქრისტიანი მეზღაპრე ჰანა დიაბისგან გაიგო.

ალადინის ზღაპარი არნე-ტომპსონ-უტერის ინდექსში კლასიფიცირებულია, როგორც 561 - "ალადინი" ალადინის მოთხრობა მდებარეობს ორი მსგავსი ზღაპრის ტიპთან: 560 - "ჯადოსნური ბეჭედი" და 562 - "ლურჯი სული". "ალადინის" ტიპის ისტორიები აღწერენ ღარიბ ჭაბუკებს ან ჯარისკაცებს, რომლებიც ჯადოსნური ნივთის (ბეჭედი, ლამპარი, ყუთი) საშუალებით მდიდრდებიან. შემდგომში ის ნივთს კარგავს და ისევ იბრუნებს.

სიუჟეტი
სი"ალადინის" სიუჟეტის სხვადასხვა ვარიაცია არსებობს, ქვემოთ მოცემულია ბარტონის 1885 წლის თარგმანის ვერსია.

ალადინი ღარიბი, არაფრის მაქნისი ახალგაზრდაა, რომელიც ცხოვრობს "ჩინეთის ერთ-ერთ ქალაქში". მას იქირავებს ჯადოქარი მაგრებიდან, რომელიც ალადინს მისი გარდაცვლილი მამის, მკერავი მუსტაფას, ძმად ეცნობა და ალადინს და მის დედას აჯერებს თავის კეთილ განზრახვებში. მისი თქმით, მას ჭაბუკის მდიდარ ვაჭრად ქცევა უნდა, სინამდვილეში ჯადოქარს უნდა ალადინის დახმარებით ჯადოსნური გამოქვაბულიდან ჯადოსნური ზეთის ლამპარის მოპოვება. ჯადოქარი ღალატობს ალადინს და ის გამოქვაბულში გამოკეტილი რჩება. ჯადოსნური ბეჭდიდან მას ეცხადება ჯინი და ათავისუფლებს ლამპართან ერთად. ალადინი ბრუნდება დედამისთან. რომელიც ლამპარის გასაყიდად მზადებისას ხელს უსვამს მას. მათ ეცხადებათ მეორე, უფრო ძლიერი ჯინი, რომელსაც შეუძლია ნებისმიერი სურვილი აუსრულოთ.

ჯიმის დახმარებით ალადინი მდიდრდება, ცოლად ირთავს სულთნის ქალიშვილს და იგებს უზარმაზარ სასახლეს. ამას ჯადოქარი იგებს და ატყუებს ალადინის ცოლს, რომელმაც არ იცის ლამპარის მნიშვნელობაზე და ჯადოქარს აძლევს მას ახლის სანაცვლოდ. ჯადოქარი ჯინის დახმარებით ალადინის სასახლეს სმაგრებში ათავსებს. ალადინი იძახებს ბეჭდის ჯინს და მაგრებში გადაინაცვლება, სადაც ცოლის დახმარებით კლავს ჯადოქარს და იბრუნებს ლამპარს. ჯადოქრის ძმას ძმის მკვლელზე შურისძიება სურს, ის გადაიქცევა მოზუც ქალად, რომელსაც, ჭორების თანახმას, განკურნვა შეუძლია..ალადინის ცოლი ქალს სასახლეში უშვებს, მაგრამ ლამპარის ჯინი ალადინს ეუბნებს საფრთხის შესახებ და ალადინი ჯადოქრის ძმას კლავს. შემდგომში ალადინი სულთანიც ხდება როგორც სულთანის სიძე.

მოქმედების ადგილი
პირველ წინადადებებში მოქმედების ადგილად ჩინეთია დასახელებული, მაგრამ დანარჩენი ტექსტი აშკარად შუა აღმოსავლეთს ასახავს. ქვეყნის მმართველი სულთანია, და არა ჩინეთის იმპერატორი, ტექსტის სხვადასხვა ვერსიაში ნახსენებია ებრაელი, მაგრამ არა ბუდისტები ან კონფუციანელები, პერსონაჟები მუსულმანური წარმოშობაც აშკარაა. არსებობს მოსაზრება, რომ ზღაპრის მოქმედების ადგილია თურკესტანის ისტორიული რეგიონი (ცენტრალური აზია).

ეს გამოწვეულია იმით, რომ ზღაპრის შემქმნელებს შუა აღმოსავლეთიდან ვერ ექნებოდათ ცოდნა ჩინეთში არსებული ვითარების შესახებ, "ჩინეთი" კი არაბულ მწერლობაში გამოიყენებოდა, როგორც შორი, ეგზოტიკური ქვეყნის აღმნიშვნელი ზოგადი ტერმინი .[://./2017/08/10/----/
უნგრული რაფსოდია №3

უნგრული რაფსოდია №3, .244/3 — ფერენც ლისტის 19 უნგრული რაფსოდიიდან რიგით მესამე რაფსოდია. ამ ნაწარმოებს, ისევე, როგორც ლისტის სხვა ნაწარმოებებს, ადრეული ვერსია აქვს: ანდანტეს მონაკვეთის მელოდიას ვხვდებით მადიარ დალოკის 21 ნაწარმოების კრებულში (1839-1847), კერძოდ, მეთერთმეტეში. ლისტმა მესამე რაფსოდია 1847 წელს დაწერა და გამოაქვეყნა 1853 წელს.

ნაწარმოების შესრულების ხანგრძლივობა, როგორც წესი, ოთხიდან ხუთი წუთია.

მელოდიების წარმომავლობა
ამ რაფსოდიის პირველი მონაკვეთი არის ნელი უნგრული „ვერბუნკოში“, მაგრამ მეორე მონაკვეთი წარმოშობით რუმინეთიდანაა.

ეს რაფსოდია ლისტის „მადიარ დალოკის“ მეოთხე ტომის მეთერთმეტე ნაწარმოების გადაკეთებული ვერსიაა.
გიორგი თევდორაძე

გიორგი თევდორაძე (დ. 15 მაისი, 1975, ქუთაისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1997 წელს დაამთავრა ნიკო მუსხელიშვილის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.
მალხაზ ჯალაღონია

მალხაზ ჯალაღონია — ქართველი თერაპევტი. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, ხოლო 1986 წელს დაამთავრა თბილისის ცენტრალური რესპუბლიკური საავადმყოფოს კლინიკური ორდინატურის კურსი ზოგად თერაპიაში. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ზუგდიდის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 36,93% (19973) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. მეორე ტურში მონაწილეობაზე უარი განაცხადა (მთლიანად ოპოზიციასთან ერთად, გაყალბებული არჩევნების მოტივით). ფლობს ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებს.
თამარ კორძაია

თამარ კორძაია (დ. 18 ივლისი, 1977, სოხუმი) — ქართველი იურისტი, ჟურნალისტი, პოლიტიკოსი. საქართველოს პარლამენტის ორგზის წევრი (2013, 2020).

ბიოგრაფია
დაიბადა 1977 წლის 18 ივლისს. 1999 წელს დაამთავრა გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 2003 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალი, სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 2002-2012 წლებში იყო საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის მედიის და ინფორმაციის თავისუფლების პროექტების ხელმძღვანელი. 2012-2013 წლებში იყო საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის აღმასრულებელი დირექტორი. 2010 წლიდან არის საქართველოს უნივერსიტეტის ლექტორი. 2013-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის ნაძალადევის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2015-2016 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის ევროპასთან ინტეგრაციის კომიტეტის წევრი. 2013-2015 წლებში იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის წევრი. 2013 წელს — საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის წევრი. 2013-2015 წლებში — საპარლამენტო ფრაქცია „ქართული ოცნების“ წევრი. 2016 წელს იყო ფრაქცია „რესპუბლიკელების“ ფრაქციის თავმჯდომარის მოადგილე.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. 2021 წლის 4 ივნისს განაცხადა „რესპუბლიკური პარტიის“ დატოვების შესახებ.
თამარ ხიდაშელი

თამარ ხიდაშელი (დ. 22 აგვისტო, 1979, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1979 წლის 22 აგვისტოს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო სამართლის სპეციალობით. მოგვიანებით დაამთავრა ესექსის უნივერსიტეეტი ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო სამართლის სპეციალობით. 2015-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (საგარეჯოს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
ელისო ჩაფიძე

ელისო ჩაფიძე (დ. 8 აპრილი, 1974, ტყიბული) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1974 წლის 8 აპრილს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიიურიდიული, გერმანული ენისა და ლიტერატურის და ჟურნალისტიკის ფაკულტეტები. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ტყიბულის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
ჯემალ ად-დინ ალ-ავღანი

ჯემალ ად-დინ ალ-ავღანი (პუშტუ ‌‌‌ ‎) ცნობილია როგორც მუჰამედ იბნ საფდარი  (1839, სოფ. ასადაბადი, კონარი, ავღანეთი-09.03.1897, სტამბოლი)—მუსლიმი რელიგიურ-პოლიტიკური მოღვაწე, რეფორმატორი,  რომლის იდეები საფუძვლად დაედო პანისლამიზმს.

წარმომავლობა
ნისბას მიხედვით, ჯემალ ად-დინ ალ-ავღანი, წარმოშობით ავღანელია. ამასთან, მისი ნამდვილი ეროვნება საკამათო საკითხია . ერთ-ერთი ვერსიით და საკუთარი განცხადებით, იგი დაიბადა ასადაბადში, ქაბულთან ახლოს, ავღანეთში სხვა ვერსიით, რომელსაც მრავალი თანამედროვე მკვლევარი მხარს უჭერს, იგი დაიბადა და გაიზარდა შიიტების ოჯახში ასადაბადში, ჰამადანთან ახლოს, ირანში. ჯემალ ად-დინ ალ-ავღანის ირანული წარმომავლობის მომხრეების მტკიცებით, მან ავღანური წარმოშობა  აირჩია იმის გამო, რომ სუნიტ მუსლიმებს შორის ავტორიტეტი მოეპოვბინა. ერთ-ერთი მიზეზით ჯემალ ად-დინ ალ-ავღანმა  თავისი შესაძლო ირანული წარმოშობა დამალა,  ირანის მმართველ ნასერ ალ-დინ შაჰის დევნისაგან თავის არიდების მიზნით.  ჯემალ ად-დინ ალ-ავღანის ოპონენტები ცდილობდნენ გამოეყენებინათ მისი სავარაუდო ირანული და შიიტური წარმოშობა მის წინააღმდეგ ბრძოლაში.

მოღვაწეობა
უმაღლესი რელიგიური განათლება ქაბულში მიიღო. პოლიტიკური კარიერა დაიწყო  1837 წელს ავღანელი ამირა დოსი მუჰამადის კარზე. 1868 წელს გადავიდა ინდოეთში. 1869-71 წწ. ცხოვრობდა სტამბოლში, 1869-71- კაიროში. აქ იგი გამოვიდა უცხოელთა ძალმომრეობის წინააღმდეგ.  პოპულარობა მოიპოვა ისლამის რეფორმისა და მუსლიმური სამყაროს გამოღვიძებისკენ მოწოდებებით.  ის აკრიტიკებდა დესპოტიზმს, კონსტიტუციური წესრიგის დამყარების გამო. მხარს უჭერდა სოციალური თანასწორობისა და სამართლიანობის იდეებს ისლამის ზნეობრივ და ეთიკურ სწავლებებზე დაყრდნობით. საჭიროდ თვლიდა მუსლიმების გაერთიანებას ევროპის წინააღმდეგ ბრძოლაში. მთავარ თხზულებაში „მატერიალისტების უარყოფა", ჯემალ ად-დინ ალ-ავღანი ცდილობდა მატერიალიზმის ზოგიერთი დებულების უარყოფას. მოუწოდებდა მუსლიმებს გაერთიანებულიყვნენ უმაღლესი სასულიერო მეთაურის-ხალიფას ძალაუფლების ქვეშ.

1879 წელს იგი დააპატიმრეს და ეგვიპტიდან გადაასახლეს. 1879–1882 წლებში იგი პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ ცხოვრობდა კალკუტასა და ჰაიდრაბადში. 1883 წელს გაემგზავრა ევროპაში - ლონდონსა და პარიზში. პარიზში მუჰამად აბდოსთან ერთად გამოსცა გაზეთი „ალ-ურვა ალ-ეუსკა“(„საიმედო დასაყრდენი“). 1886 წლიდან ცხოვრობდა ირანში, რუსეთში, ერაყსა და ლონდონში.

1892 წლის ნოემბრიდან იმყოფებოდა სტამბოლში, როგორც სულთან აბდულაჰმად -ის სტუმარი, იქვე გარდაიცვალა. 1944 წლის ბოლოს მისი ნეშტი. გადაასვენეს ავღანეთში.

ჯემალ ად-დინ ალ-ავღანის საქმიანობა გააკრიტიკეს სუნიტმა თეოლოგებმა, მათ შორის, მუსტაფა საბრიმ და სხვ. ის ითვლება ისლამური სოციალიზმის ერთ – ერთ წინაპრად ან ფუძემდებლად, რომელიც აკავშირებს ისლამის ისეთ დებულებებს, როგორებიცაა ზაქათი (გადასახადი ღარიბების სასარგებლოდ), მევახშეთა პროცენტის აკრძალვა (რიბა), იშტირაკი (”თანამონაწილეობა”) თანამედროვე პოლიტიკურ მოთხოვნებთან.
დემეთ ოზდემირი

დემეთ ოზდემირი (; დ. 26 თებერვალი, 1992) — თურქი მსახიობი, მოდელი და მოცეკვავე. ცნობილია პერსონაჟი აილინის როლით დრამატულ სერიალში „საიდუმლოს მოგცემ“. 7 წლის ასაკში დედასთან და თავის და-ძმებთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა სტამბოლში. 2018-2019 წლებში იგი თამაშობდა სანემის როლს კომედიურ-რომანტიკულ სერიალში „ნაადრევი ფრინველი“. 2019 წელს მან მიიღო საუკეთესო ქალი მსახიობის პრემია ლიბანში თავისი როლისთვის. იგი ასევე თამაშობს მთავარი გმირის ზეინეფის როლს სერიალში „შენი სახლი შენი ბედია“. არის ბრენდ „“-ს ელჩი.
სტაბსი (კატა)

სტაბსი (დ. 12 აპრილი, 1997 – გ. 21 ივლისი, 2017) — კატა, რომელიც იყო ტალკიტნის მერი 1997 წლის ივლისიდან გარდაცვალებამდე. 2013 წლის 31 აგვისტოს მას თავს ძაღლი დაესხა, ის გადაყვანილი იქნა ვეტერინარულ საავადმყოფოში. 1997 წელს პატრონმა იგი ყუთში იპოვა, სახლში წაიყვანა და „სტაბსი“ დაარქვა. იმავე წელს წარადგინა მერობის კანდიდატად. ხალხმა სტაბსს მხარი დაუჭირა, რადგანაც მათ არ მოსწონდათ არცერთი სხვა კანდიდატი. სტაბსი გარდაიცვალა 2017 წლის 21 ივლისს.