iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
რავალპინდი

რავალპინდი 2 098 231 მცხოვრები (2017; 2014 — აგლომერაციის ფარგლებში 3 მლნ.-ზე მეტი). მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძი. რავალპინდში მდებარეობს ბენაზირ ბჰუტოს სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი.

ისტორია
ჩვენს ერამდე რავალპინდის ადგილას მდებარეობდა ქალაქი გაჯიპური, შუა საუკუნეებში — ფათეჰ-პურ-ბაორი, რომელიც საუკუნის დასაწყისში მონღლებმა დაანგრიეს. 1493 წელს აღადგინა გაკარების ტომის ბელადმა რავალ-ხანმა და თავისი სახელი უწოდა. საუკუნის 1-ლ ნახევარში რავალპინდი ეკუთვნოდა სიქებს, 1849 წელს დაიკავეს ბრიტანელმა მებრძოლებმა. ქვეყნის დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე, 1947 წლამდე, ბრიტანელთა მნიშვნელოვანი სამხედრო ბაზა იყო ინდოეთში. 1959–1967 წლებში — პაკისტანის დროებითი დედაქალაქი.

ღირსშესანიშნაობები
ძირითადი ღირსშესანიშნაობები: ძველი ფორტი (პურანა-კილა), ე. წ. ბელადის ბაღები, ს. სინგჰის სახლი ვიქტორიანულ სტილში, რკინიგზის სადგური (დაახლ. 1880), რავალპინდის ხელოვნების საბჭოსა და კომერციულ საზოგადოება „ “-ის შენობები და სხვა საკულტო ნაგებობები, მ. შ. ქრისტეს ეკლესია (1852), წმ. პავლეს ეკლესია (1875–1908; ორივე ნეოგოტიკის სტილში), მეჩეთი გულშან-დადან-ხანი.

განათლება
რავალპინდი განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის მნიშვნელოვანი ცენტრია. აქ მდებარეობს გულის დაავადებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი (1978), არიდული ტერიტორიების აგრარული უნივერსიტეტი (1994), ფატიმა ჯინას სახელობის ქალთა უნივერსიტეტი (1998; ს. სინგჰის ყოფილ სახლში), შეიარაღებული ძალების უმაღლესშემდგომი განათლების სამედიცინო უნივერსიტეტი (1953), საჯარო ბიბლიოთეკა, პაკისტანის არმიის მუზეუმი (1961), კრიკეტის (20 ათ. ადგილი) და ბალახის ჰოკეის (დაახლ. 10 ათ. ადგილი) სტადიონები და სხვ.

ეკონომიკა
ქალაქის ეკონომიკის საფუძველია მომსახურების სფერო. გამოირჩევა ვაჭრობა (პაკისტანის ერთ-ერთი მთავარი სავაჭრო ცენტრი), სამხედრო ობიექტების მომსახურება (პაკისტანის შეიარაღებული ძალების შტაბ-ბინა, ავიაბაზები და სხვ.), განათლება, ჯანდაცვა, საბანკო ბიზნესი, კორპორატიული მართვა-გამგეობა (მ. შ. გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის ეროვნული სამსახურისა და კომერციულ ბანკ „“-ის (ერთ-ერთი უმსხვილესია ქვეყანაში) შტაბ-ბინები).

მსხვილი ინდუსტრიული ცენტრია. მრეწველობის წამვანი დარგებია: ნავთობგადასამუშავებელი (კომპანია „ “-ის ნავთობგადასამუშავებელი ქარხანა, აგებული 1922 წელს, უძველესია პაკისტანში; სიმძლავრე 2,3 მლნ. ტ ნედლი ნავთობი წელიწადში), მსუბუქი (ბამბეულის ქსოვილების, შალის ნართის, ტანსაცვლის, ხალიჩებისა და სხვ. წარმოება), ლითონდასამუშავებელი (სამრეწველო მოწყობილობების, ავტომობილებისა და სარკინიგზო ტექნიკის რემონტისა და მომსახურების სახელოსნოები) და კვების (კომპანია „ “-ის ლუდის ქარხანა, 1860, ერთ-ერთი უმსხვილესი ეროვნული წარმოების დარგი, და სხვ.).

დემოგრაფია
2017 წლის მონაცემებით რავალპინდის მოსახლეობა 2 098 231 კაცს შეადგენს. მათი 84% პენჯაბელია, 9% — პუშტუნი, ხოლო 7% — სხვ. აბსოლუტური უმრავლესობა (96.8%) მუსლიმია, 2,47% — ქრისტიანი, 0,73% სხვა რელიგიების მიმდევარია.

ჰავა
რავალპინდისთვის დამახასიათებელია სუბტროპიკული ოკეანური ჰავა: ცხელი, ნალექიანი ზაფხული და ცივი, მშრალი ზამთარი.
მუხრანბატონის სასახლე

მუხრანბატონის სასახლე — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუხრანში. აგებულია საუკუნის მეორე ნახევარში. სასახლე ეკუთვნოდა მდიდარ ქართველ მემამულეს, რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტს ივანე კონსტანტინეს ძე მუხრანბატონს (1809-1895 წწ.). 1876 წელს ივანე მუხრანბატონმა საფრანგეთიდან მოიწვია მეღვინეობის სპეციალისტები, დაიხმარა ქართველი მეღვინე ზ. ჯორჯაძე და მუხრანში ააგო ღვინის ქარხანა, სადაც ღვინოს ევროპული წესის შესაბამისად აყენებდნენ. 1882 წელს ამ ქარხანაში დამზადებულმა ღვინომ მოსკოვის გამოფენაზე დაიმსახურა უმაღლესი ჯილდო — სახელმწიფო გერბი. ღვინის ქარხანა სასახლეს გვირაბით უკავშირდებოდა.

სასახლე ნაგებია აგურით. გარედან შელესილია. დგას მაღალ ცოკოლზე. მისი ძირითადი კორპუსი ორსართულიანია, რომლის ფასადის აღმოსავლეთის კიდეში სამსართულიანი წახნაგოვანი კოშკი დგას. სასხლის სამეჯლისო დარბაზს ჩრდილოეთით ნახევარწრიული აფსიდი აქვს, რომელშიც სცენაა მოწყობილი. სამეჯლისო დარბაზის ორივე მხარეს სამხრეთ-ჩრდილოეთის ღერძზე, ორივე სართულზე, სამეურნეო, სანიტარული და სხვა დანიშნულების სათავსებია განლაგებული. სასახლეს დამატებითი შესასვლელები აქვს აღმოსავლეთის, დასავლეთისა და ჩრდილოეთის მხარეს.

ფასადებზე ფანჯრები ორ იარუსადაა განლაგებული. იარუსებს შორის პროფილირებული სარტყელია, ქვედა იარუსის კარ-ფანჯარა ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული, ხოლო მეორე იარუსის ფანჯრების გადახურვა ბრტყელია და მხოლოდ კუტხეებშია მომრგვალებული. სასახლის ნივნივებზე გამართული სახურავი თუნუქისაა.

მუხრანბატონის სასახლეს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ციციშვილების ციხე-დარბაზი

ციციშვილების ციხე-დარბაზი — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ნიჩბისში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით, მდინარე ნიჩბურის მარჯვენა ნაპირას, ფერდობზე. აგებულია საუკუნეში. სასახლე ეკუთვნოდა ციციშვილების საგვარეულოს. კომპლექსში შედიოდა კოშკებიანი გალავანი, სასახლე, ეკლესია და აბანო. ამჟამად შემორჩენილია ძლიერ დაზიანებული გალავანი და აბანო. საშენ მასალად გამოყენებულია ნატეხი ქვა.

გალავანი ოთკუთხაა, ყველაზე კარგად შემნახულია მისი სამხრეთის კედელი. გალავნის ქვედა ნაწილი ყრუა, ზედა ნაწილში განლაგებულია ცალმაგი სათოფურები და ოთხკუთხა სალოდეები. გალავანში ჩართულია კოშკები. აღმოსავლეთის კედელში ორი კოშკია — სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კუთხეში.

ეზოში სამსართულიანი ოთხკუთხა კოშკი დგას, რომელსაც შესასვლელი მეორე სართულზე აქვს. კოშკის ზედა სართულების კედლებში სათოფურებია დატანებული.

აბანო გალავნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მონაკვეთშია. პატარა ტამბური კარით უკავშირდება სფერული კამარით გადახურულ მოსაცდელ-გასახდელს. მის კედლებში ნიშები და ბუხარია, ხოლო ცენტრში — აუზი. გასახდელი გადის ტალანში, რომლის ბოლოში პატარა დამხმარე სათავსებია. ტალანიდან საბანაო ოთახში შეიძლება შესვლა. საბანაო ოთახის იატაკი ცოტა აწეულია და მის ცენტრალურ ნაწილში ღრმა აუზია. აუზში წყალი ჩაედინებოდა კედელში მოწყობილი ნიშიდან. აბანოში წყაროს წყალი შეყვანილი იყო მილებით.

ციციშვილების ციხე-დარბაზს 2019 წლის 29 მაისს, საქართველოს მთავრობის დადგენილების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

გალერეა
წუნტის რაიონი

წუნტის რაიონი — რუსეთის ფედერაციის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და მუნიციპალური წარმონაქმნი დაღესტნის რესპუბლიკაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — წუნტა.

ადმინისტრაციული მოწყობა
წუნტის რაიონში დიდოელებით დასახლებული 48 აული ერთიანდება რვა სასოფლო საბჭოში:
ქიდარო ;
თლერუთლი ;
ქიმიაჰლი ;
ჰლაცუტი ;
ჰიბიათლი ;
შაიტლი ;
შაფიხი ;
შაური .

აულთა საერთო სახელებია: ასახი, აქდე, ბერიხი, გუტადლი, ელბოყი, ვიწიათლი, ზეხიდა, თლერუთლი, იცირახი, იჰაა, მახალათლი, მიშოლი, რეტლო, უდოყი, ქედირო, ქიონი, ღაღათლი, შია, ჩალიახი, ცებარი, ციციმახი, ციხოყი, ცოქოყი, ჭაატლი, ხებათლი, ხეთოხი, ხუტლო, ხუტროხი, ხუფრი, ხუშეთი, ჰიბიათლი, ჰინოხი, ჰიჩაა, ჰუალახი.
მანპუპუნიორი

მანპუპუნიორი, „გამოფიტვის სვეტები“ — 7 მონოლითის სახელწოდება ტროიცკო-პეჩორსკის რაიონში, კომის რესპუბლიკაში, რუსეთში. მდებარეობს პეჩორა-ილიჩის ნაკრძალის ტერიტორიაზე, მან-პუპუ-ნიორის მთაზე (მანსის ენაზე — „კერპების მცირე მთა“), მდინარეების ილიჩისა და პეჩორის მდინარეთაშუეთში. მეორე სახელწოდებაა „ბოლვანო-იზ“ („-“), რომელიც კომი ენაზე ნიშნავს „კერპების მთას“; აქედან მომდინარეობს მათი სახალხო სახელწოდება „“. მანპუპუნიორი წარმოადგენს 7 მოწმის კომპლექსს, რომელთა სიმაღლე 30-იდან 42 მ-მდე მერყეობს. მანპუპუნიორთან დაკავშირებულია მრავალრიცხოვანი ლეგენდები. იგი მანსის კულტის ობიექტია. მანპუპუნიორი რუსეთის შვიდი საოცრებიდან ერთ-ერთია.

დაახლოებით 200 მლნ. წლის წინ ქვის სვეტების ადგილას მაღალი მთები იყო აღმართული. წვიმამ, თოვლმა, ქარმა, ყინვამ და სიცხემ თანდათანობით დაანგრია მთები, პირველ ყოვლისა, სუსტი ქანები. მყარი სერიციტულ-კვარციტული ფიქლები, რომლითაც მოწმეებია აგებული, ნაკლებად დაინგრა და შენარჩუნდა ამ დრომდე, ხოლო რბილი ქანები გამოფიტვის შედეგად დაინგრა და რელიეფის დადაბლებაში წყლისა და ქარის მიერ წაილეკა.

მანპუპუნიორი დასახლებული ადგილებიდან საკმაოდაა დაშორებული. სვეტებთან მისვლა მხოლოდ კარგად მომზადებულ ტურისტებს შეუძლიათ. ამისათვის საჭიროა ნაკრძალის ადმინისტრაციისაგან საშვის მიღება, ვინაიდან ფედერალური ნაკრძალების ტერიტორიებზე შესვლა მხოლოდ საშვებითაა დაშვებული. სვერდლოვსკის ოლქიდან და პერმის მხარედან არის ქვეითი მარშრუტი, კომის რესპუბლიკიდან — შერეული მარშრუტი — საავტომობილო, წყლისა და ქვეითი მარშრუტები.

განვითარებულია ტურიზმი. 2004 წლამდე დაშვებული იყო საავტომობილო მარშრუტი სვერდლოვსკის ოლქიდან დიატლოვის უღელტეხილის, მთა ოტორტენისა და მდინარე პეჩორის საათავეების მონახულების ჩათვლით. ოფიციალურად აკრძალული იქნა 2 სანაკრძალო ტერიტორიის მიერ, რომელზედაც გაყვანილია მარშრუტი — პეჩორა-ილიჩის ნაკრძალით და ივდელსკის აღკვეთილით.

გალერეა
რაულ ეშბა

რაულ ეშბა (; დ. 1931 — გ. 27 სექტემბერი, 1993) — აფხაზი პოლიტიკოსი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ვაჭრობის მინისტრი.

ბიოგრაფია
რაულ რაჟდენის ძე ეშბა დაიბადა 1931 წელს. იყო სოხუმის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის თბომეურნეობის უფროსი. 1991 წლის 29 სექტემბერს კენჭს იყრიდა აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს დეპუტატად ქ. სოხუმის #9 საარჩევნო ოლქში.

1993 წლის 27 სექტემბერს, სოხუმის დაცემის დღეს, დახვრიტეს სეპარატისტებმა ჟიული შარტავასთან, გურამ გაბესკირიასთან და ალექსანდრე ბერულავასთან ერთად.

მისი და სხვა დახვრეტილების საფლავები 2017 წლამდე უცნობი იყო. მისი ცხედარი, უზენაესი საბჭოს შენობის სხვა მცველებთან ერთად, 2017 წელს თბილისში გადმოასვენეს.
მიხეილ კოკაია

მიხეილ კოკაია (დ. 24 დეკემბერი, 1956, სოხუმი — გ. 27 სექტემბერი, 1993, იქვე) — აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სამდივნოს თანამშრომელი, ჟიული შარტავას მრჩეველი სამხედრო საკითხებში. 1993 წლის 27 სექტემბერს, სოხუმის დაცემის დღეს, დახვრიტეს სეპარატისტებმა. მისი და სხვა დახვრეტილების საფლავები 2018 წლამდე უცნობი იყო.
შაილა სტაილზი

ამანდა ჰარდი, ცნობილია როგორც შაილა სტაილზი (; დ. 23 სექტემბერი, 1982, არმსტრონგი, ბრიტანეთის კოლუმბია, კანადა — გ. 9 ნოემბერი, 2017, არმსტრონგი, ბრიტანეთის კოლუმბია, კანადა) — კანადელი პორნომსახიობი. მისი კარიერა დაიწყო 18 წლის ასაკში და გაგრძელდა მის გარდაცვალებამდე. გარდაიცვალა 35 წლის ასაკში, 2017 წლის 9 ნოემბერს, გარდაცვლილი სტაილზი ლოგინში დედამ ნახა. კარიერის განმავლობაში მოიპოვა 11 ჯილდო.

პირადი ცხოვრება
ჰყავდა მეუღლე ბობ ფრედლენდი, რომელთანაც ქორწინებაში იყო 2002-2003 წლებში.
წინანდლის პარკი

წინანდლის პარკი, ალექსანდრე ჭავჭავაძის მამულის კომპლექსი — არქიტექტურული, ისტორიული ძეგლი თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინანდალში. შედგება სასახლის, ღვინის სარდაფის, სასტუმროს, მეურნეთა და მოურავის სახლების, მაცივრის, სანერგის, ეკლესიის ნაშთის, სამთავრობო რეზიდენციის, პარკისა და გალავნისაგან.

წინანდლის ჭავჭავაძეთა მამულების ისტორია საუკუნიდან იღებს სათავეს, როდესაც ერეკლე -მა, სოფლის გაძლიერების მიზნით, სოფელ ჭავჭავიდან (მთიულეთი) ჭავჭავაძეთა წინაპრები(მამუჩის შვლები) ჩამოასახლა. 1680 წელს კი წინანდალში დაასახლა და აზნაურობა უბოძა, შემდეგ მეფე თეიმურაზმა მათ გვარს მცირ თავადის ტიტული მიანიჭა, მცირე რაოდენობით ყმა და მამული მისცა. ერეკლე -მ კი ჭავჭავაძეობა დაუმტკიცა.

1797 წელს ერეკლე -მ გარსევან ჭავჭავაძეს (საქართველოს ელჩს რუსეთში), წინანდალთან ერთად უბოძა სოფლები: ზეგაანი, ნაფარეული და მუღანლო. გარსევან ჭავჭავაძემ თავისი სასახლე წინანდალში ააშენა.

1818 წელს აქვე აშენებს პირველ, ხოლო 1831 წელს მეორე სასახლე მისი ძე — ალექსანდრეც. 1829 წელს გაჰყავს წყალსადენი და 12 ჰა ტერიტორიაზე, ტყით დაფარულ მამულში აწყობს პარკს, რისთვისაც იწვევს ევროპელ დეკორატორებს. 1840 წელს ალექსანდრე ჭავჭავაძემ ააშენა ღვინის მარანი. მის სახელ უკავშირდება ვაზის ახალი ჯიშების გამოყვანა და მეღვინეობაში ტექნოლოგიური სიახლეების დანერგვა. ამ პერიოდისათვის რომანტიკოსი პოეტის მამული მოწინავე საზოგადოების თავშეყრის ადგილად იქცა, სადაც ხდებოდა ტრადიციული ქართული და ევროპული კულტურების დაახლოება.

1846 წელს ალექსანდრე ჭავჭავაძის გარდაცვალების შემდეგ, წინანდლის მამული მემკვიდრეობით გადაეცა მის შვილს დავითს. 1854 წელს წინანდალში შამილის თავდასხმის დროს დაიწვა სასახლე, ბიბლიოთეკა, განადგურდა პარკის ნაწილი. გაიტაცეს ალექსანდრე ჭავჭავაძის ოჯახის წევრები, არქივი. მოგვიანებით დ. ჭავჭავაძემ მამული აღადგინა და 1886 წელს იგი შეიძინა რუსეთის საიმპერატორო მამულების დეპარტამენტმა და მისი რეკონსტრუქცია წამოიწყო. მამულს მართავდა პ. ბაგოუტი. ამ პერიოდში აიგო დღევანდელი სასახლე. 1886-1887 წლებში გაიყვანეს ახალი წყალგაყვანილობა, აშენდა იმ პერიოდის რუსეთის იმპერიაში უდიდესი ღვინის ქარხანა.

1946 წელს ალექსანდრე ჭავჭავაძის გარდაცვალებიდან 100 წლისთავის აღსანიშნავად, გიორგი ლეონიძის თაოსნობით გაიხსნა პოეტის სახლ-მუზეუმი.

ალექსანდრე ჭავჭავაძის მამულის კომპლექსს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
მაჰერშალა ალი

მაჰერშალალჰაშბაზ ალი (; დ. 16 თებერვალი, 1974) — ამერიკელი მსახიობი, რომელსაც მიღებული აქვს რამდენიმე პრესტიჟული ჯილდო, მათ შორის ორი ოსკარი, ოქროს გლობუსი და . 2019 წელს ჟურნალმა „ტაიმმა“ იგი 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანთა შორის დაასახელა.

ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ გამოჩნდა ტელესერიალებში — „ჯორდანის გამოძიება“ (2001–2002) და „მატრიცა: მუქარა“ (2003–2004). ფართო საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდა რიჩარდ ტაილერის როლით ტელესერიალში „4400“ (2004–2007). 2008 წელს მონაწილეობდა დეივიდ ფინჩერის ფილმში „ბენჯამინ ბატონის უცნაური ისტორია“. კიდევ უფრო მეტ წარმატებას მიაღწია -ის პოლიტიკური ტელესერიალით „ბანქოს სახლი“ (2013–2016). იგი აგრეთვე გამოჩნდა „შიმშილის თამაშების“ სერიის ორ ფილმში და სუპერგმირულ ტელესერიალში „ლიუკ ქეიჯი“ (2016).

ალიმ მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში ხუანის როლის შესრულებისთვის ფილმში „მთვარის შუქი“. იგი პირველი მუსულმანი მსახიობია, რომელიც აღნიშნული ჯილდოს მფლობელი გახდა. 2019 წელს გადაეცა მეორე ოსკარი და ოქროს გლობუსი პიანისტ დონ შირლის როლის განსახიერებისთვის ფილმში „მწვანე წიგნი“ — ამით იგი გახდა პირველი შავკანიანი, რომელმაც მიიღო ორი ოსკარი ერთი და იმავე კატეგორიაში. 2019 წელს იყო -ს კრიმინალური ტელესერიალის „ნამდვილი დეტექტივის“ მესამე სეზონის მთავარი როლის შემსრულებელი.

ფილმოგრაფია
ჰანს ადოლფი (ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი)

ჰანს ადოლფ ჰოლშტაინ-გოტორპელი (; დ. 27 თებერვალი, 1575 — გ. 31 მარტი, 1616) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფისა და კრისტინა ჰესენელის ვაჟი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი 1590-1616 წლებში.

ბიოგრაფია
ჰანს ადოფლი დაიბადა 1575 წლის 27 თებერვალს გოტორპის სასახლეში. იგი იყო დანიის მეფე ფრედერიკ -ის უმცროსი ვაჟის, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ადოლფისა და მისი ცოლის, კრისტინა ჰესენელის უმცროსი ვაჟი. 1586 წელს იგი ლიუბეკის პრინც-ეპისკოპოსი გახდა, 1589 წელს კი ბრემენის პრინც-არქიეპისკოპოსი. მამისა და ორი უფროსი ძმის დაღუპვის შემდეგ, იგი 1590 წელს ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი გახდა. ტახტზე ასვლის შემდეგ მან ლიუბეკისა და ბრემენის პრინც-ეპისკოპოსის წოდებები თავის უმცროს და საყვარელ ძმას, ჰანს ფრედერიკს გადასცა. იგი გარდაიცვალა 1616 წლის 31 მარტს, შლეზვიგში.

ქორწინება და შვილები
1596 წლის 30 აგვისტოს, ჰანს ადოლფი დაქორწინდა დანიის მეფე ფრედერიკ -ისა და დედოფალ სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველის ასულ ავგუსტა დანიელზე, რომელთანაც შეეძინა რვა შვილი:
ფრედერიკ (1597-1659), ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო მარია ელიზაბეთ საქსონიელი, რომელთანაც შეეძინა თექვსმეტი შვილი;
ელიზაბეთ სოფია (1599-1629), ცოლად გაჰყვა საქსენ-ლაუენბურგის ჰერცოგ ავგუსტს;
ადოლფი (1600-1631), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
დოროთეა ავგუსტა (1602-1682), ცოლად გაჰყვა შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგ იოაკიმ ერნესტს;
ჰედვიგი (1603-1657), ცოლად გაჰყვა ზულცბახის პფალცგრაფ ავგუსტს;
ანა (1605-1623), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
ჰანსი (1606-1655), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
კრისტიანი (1609), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ავგუსტა დანიელი

ავგუსტა დანიელი (; დ. 8 აპრილი, 1580 — გ. 5 თებერვალი, 1639) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -ისა და დედოფალ სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველის ქალიშვილი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგინია 1596-1616 წლებში როგორც ჰანს ადოლფის მეუღლე.

ბიოგრაფია
ავგუსტა დაიბადა 1580 წლის 8 აპრილს. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველის შუათანა ასული. 1589 წელს მისი უფროსი და, ანა დანიელი შოტლანდიის დედოფალი გახდა, ამიტომაც მის მშობლებს სურდათ, რომ ისიც ასევე სარფიანად გაეთხოვებინათ. ამ მიზნით, 1594 წლიდან დაიწყო ავგუსტასა და ჰოლანდიის შტატჰალტერ მორის ორანელის ქორწინებასთან დაკავშირებული მოლაპარაკებები, მაგრამ მოლაპარაკებები მალევე ჩაიშალა.

1596 წლის 30 აგვისტოს, კოპენჰაგენში შედგა ავგუსტასა და მისი ბიძაშვილის, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ჰანს ადოლფის ქორწინება. ეს ქორწინება უიღბლო აღმოჩნდა, რადგან მეუღლეები ერთმანეთს რელიგიასა და მსგავს საკვანძო საკითხებში ერთმანეთს ვერ უგებდნენ, მაგრამ საბოლოოდ ავგუსტამ მისგან რვა შვილი გააჩინა. 1614 წელს, ავგუსტა თავისი ფეხით წავიდა შლეზვიგის ლუთერანული წმინდა ტაძრის მოსალოცად.

1616 წელს ავგუსტა დაქვრივდა, რის შემდეგაც ჰერცოგი მისი ვაჟი ფრედერიკ გახდა. ავგუსტა თავისი ვაჟის მმართველობისას, პოლიტიკურად აქტიურ პიროვნებად იქცა. იგი მფარველობდა კულტურას. მისი ბრძანებით ააგეს ჰიუზუმის სასახლე, არაერთი სკოლა, გარდენიე და შეიფარეს ნიჭიერი, მაგრამ წარუმატებელი მუსიკოსები. იგი მფარველობდა გამოჩენილ დანიელ ქალ მწერალ ანა ოვენას, რომელიც ავგუსტას რეკომენდაციით სამეფო კარის მწერლად აიყვანა შვედეთის დედოფალმა მარია ელეონორა ბრანდენბურგელმა. 1631 წელს მას კონფლიქტი მოუვიდა თავის ძმასთან, მეფე კრისტიან -თან, რომელიც მხოლოდ მათი დედის ჩარევის შემდეგ აღმოიფხვრა. ავგუსტა გარდაიცვალა 1639 წლის 5 თებერვალს, 58 წლის ასაკში.

შვილები
ფრედერიკ (1597-1659), ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო მარია ელიზაბეთ საქსონიელი, რომელთანაც შეეძინა თექვსმეტი შვილი;
ელიზაბეთ სოფია (1599-1629), ცოლად გაჰყვა საქსენ-ლაუენბურგის ჰერცოგ ავგუსტს;
ადოლფი (1600-1631), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
დოროთეა ავგუსტა (1602-1682), ცოლად გაჰყვა შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგ იოაკიმ ერნესტს;
ჰედვიგი (1603-1657), ცოლად გაჰყვა ზულცბახის პფალცგრაფ ავგუსტს;
ანა (1605-1623), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
ჰანსი (1606-1655), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
კრისტიანი (1609), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
კარიმსკოე

კარიმსკოე — კრატერული ტბა კამჩატკის მხარეში, რუსეთში. მდებარეობს კამჩატკის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში, ვულკან აკადემია-ნაუკის კალდერის შიგნით, ვულკან კარიმსკაია-სოპკის სამხრეთით 5 კმ-ში, ქალაქ პეტროპავლოვსკ-კამჩატსკიდან ჩრდილოეთით დაახლოებით 150 კმ-ში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 613 მ. ადრე, მისი დონე ამჟამინდელთან შედარებით 50 მ-ით იყო მაღალი. წყლის ძველმა დონემ კალდერის კალთებზე დატოვა ღრმა, შესამჩნევი კვალი. ტბის ზედაპირის ფართობია 10,7 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 70 მ. ამოფრქვევისას ყინულით შებოჭილი ტბა პრაქტიკულად იმთავითვე გადნა. წარსულში ტბა მტკნარწყლიანი იყო, ხოლო ამჟამად სუსტად მინერალიზებულია. ტბის წყლის ტემპერატურამ 20-24°-იდან 28°-მდე მოიმატა. სამხრეთ სანაპიროსთან განლაგებულია აკადემია-ნაუკის წყაროები. თევზი არ გვხვდება.
მარია ელიზაბეთ საქსონიელი

მარია ელიზაბეთ საქსონიელი (, ; დ. 22 ნოემბერი, 1610 — გ. 24 ოქტომბერი, 1684) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ -ისა და მაგდალენა სიბილა პრუსიელის ასული. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ -ის მეუღლე.

ბიოგრაფია
მარია ელიზაბეთი დაიბადა 1610 წლის 22 ნოემბერს, დრეზდენში. იგი იყო საქსონიის კურფიურსტ იოჰან გეორგ -ისა და მისი მეორე ცოლის, მაგდალენა სიბილა პრუსიელის უმცროსი ქალიშვილი. 1627 წელს იგი ჯერ დანიშნეს, ხოლო 1630 წელს ცოლად შერთეს დანიის მეფე ფრედერიკ -ის შვილთაშვილს, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ -ს. მათი ქორწინება მოაწყო დანიის ქვრივმა დედოფალმა სოფია მეკლენბურგ-გიუსტროველმა და მისმა რძალმა, საქსონიის კურფიურსტმა ჰედვიგ დანიელმა. მის მზითვში შედიოდა ლუკას კრანახ უფროსის ნამუშევრებიც.

1659 წელს იგი დაქვრივდა, ხოლო 1660 წელს ჰუზუმის სასახლეში გადასახლდა. მისი რეზიდენცია ჰუზუმში, კულტურის ცენტრად იქცა. 1664 წელს მან მოახდინა ბიბლიის ინტერპრეტაცია. იგი გარდაიცვალა 1684 წლის 24 ოქტომბერს, 73 წლის ასაკში.

შვილები
სოფია ავგუსტა (1630-1680), ცოლად გაჰყვა ანჰალტ-ცერბსტის პრინც იოჰან -ს. იგი იყო რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე -ის დიდი ბებია;
მაგდალენა სიბილა (1631-1719), ცოლად გაჰყვა მეკლენბურგ-გიუსტროვის ჰერცოგ გუსტავ ადოლფს, რომელთა შვილი იყო დანიის დედოფალი ლუიზა მეკლენბურგ-გიუსტროველი;
იოჰან ადოლფი (1632-1633), გარდაიცალა ჩვილობაში;
მარია ელიზაბეთი (1634-1665), ცოლად გაჰყვა ჰესენ-დარმშტადტის ლანდგრაფ ლუდვიგ -ს;
ფრედერიკი (1635-1654), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
ჰედვიგ ელეონორა (1636-1715), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფე კარლ -ს;
ადოლფ ავგუსტი (1637), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ჰანს გეორგი (1638-1655), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
ანა დოროთეა (1640-1713), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
კრისტიან ალბერტი (1641-1695), ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ფრედერიკა ამალია დანიელი;
გუსტავ ულრიხი (1642), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
კრისტინა საბინა (1643-1644), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ავგუსტ ფრედერიკი (1646-1705), ლიუბეკის პრინც-ეპისკოპოსი, ცოლად შეირთო კრისტინა საქსენ-ვაიზენფელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
ადოლფი (1647), ელიზაბეთ სოფიას ტყუპისცალი, გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ელიზაბეთ სოფია (1647), ადოლფის ტყუპისცალი, გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ავგუსტა მარია (1649-1728), ცოლად გაჰყვა ბადენ-დურლახის მარკგრაფ ფრიდრიხ -ს;
სოფია ავგუსტა ჰოლშტაინ-გოტორპელი

სოფია ავგუსტა ჰოლშტაინ-გოტორპელი (; დ. 5 დეკემბერი, 1630 — გ. 12 დეკემბერი, 1680) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ -ისა და მარია ელიზაბეთ საქსონიელის ასული. ანჰალტ-ცერბსტის მთავარ იოჰან -ის მეუღლე. რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე -ის დიდი ბებია.

ბიოგრაფია
სოფია ავგუსტა დაიბადა 1630 წლის 5 დეკემბერს, გოტორპში. იგი იყო ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ -ისა და მისი მეუღლის, მარია ელიზაბეთ საქსონიელის უფროსი ქალიშვილი. 1649 წლის 16 სექტემბერს, იგი ცოლად გაჰყვა ანჰალტ-ცერბსტის მთავარ იოჰან -ს, რომელთანაც შეეძინა თოთხმეტი შვილი. 1667 წელს, მისი ქმრის გარდაცვალების შემდეგ, იგი თავისი ვაჟის, კარლ ვილჰელმის რეგენტი გახდა 1674 წლამდე, სანამ იგი სრულწლოვანი გახდა. სოფია ავგუსტა გარდაიცვალა 1680 წლის 12 დეკემბერს, კოშვიგში, 50 წლის ასაკში.

შვილები
იოჰან ფრიდრიხი (1650-1651), გარდაიცვალა ჩვილი;
გეორგ რუდოლფი (1651-1652), გარდაიცვალა ჩვილი;
კარლ ვილჰელმი (1652-1718), ანჰალტ-ცერბსტის მთავარი, ცოლად შეირთო სოფია საქსენ-ვაიზენფელი;
ანტონი გიუნტერი (1653-1714), ანჰალტ-მიუნლინგენის მთავარი, ცოლად შეირთო ავგუსტა ანტონია ბიებრშტენელი;
იოჰან ადოლფი (1654-1726), გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
იოჰან ლუდვიგ (1656-1704), ანჰალტ-დორნბურგის მთავარი;
იოჰაკიმ ერნესტი (1657-1658), გარდაიცვალა ჩვილი;
მაგდალენა სოფია (1658-1659), გარდაიცვალა ჩვილი;
ფრიდრიხი (1660), გარდაიცვალა ჩვილი;
ჰედვიგ მარია ელეონორა (1662), გარდაიცვალა ჩვილი;
სოფია ავგუსტა (1663-1694), ცოლად გაჰყვა საქსენ-ვაიმარის ჰერცოგ იოჰან ერნესტ -ს;
მკვდარშობილი გოგონა (1664);
ალბრეხტი (1665), გარდაიცვალა ჩვილი;
ავგუსტი (1666-1667), გარდაიცვალა ჩვილი;
მაგდალენა სიბილა ჰოლშტაინ-გოტორპელი

მაგდალენა სიბილა ჰოლშტაინ-გოტორპელი (, ; 14 ნოემბერი, 1631 — გ. 22 სექტემბერი, 1719) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ -ისა და მარია ელიზაბეთ საქსონიელის ასული. მეკლენბურგ-გიუსტროვის ჰერცოგ გუსტავ ადოლფის მეუღლე.

ბიოგრაფია
მაგდალენა სიბილა დაიბადა 1631 წლის 14 ნოემბერს გოტორპში. იგი იყო შლეზვიგ-ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ -ისა და მისი მეუღლის, მარია ელიზაბეთ საქსონიელის ასული.

1654 წლის 28 დეკემბერს, იგი ცოლად შერთეს მეკლენბურგ-გიუსტროვის ჰერცოგ გუსტავ ადოლფს. მათ თერთმეტი შვილი შეეძინათ, თუმცა საბოლოოდ მემკვიდრე ვერ დატოვეს, რასაც 1701 წელს მეკლენბურგ-გიუსტროვის სხვა მონათესავე ოჯახების მიერ გადანაწილება მოჰყვა. მაგდალენა სიბილას მეუღლე 1695 წელს გარდაიცვალა.

ამის შემდეგ იგი გიუსტროვის პატარა სასახლეში დასახლდა. სწორედ აქ გაატარა მან თავისი უკანასკნელი წლები და გარდაიცვალა 1719 წლის 22 სექტემბერს, 87 წლის ასაკში.

შვილები
იოჰანი (1655-1660), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ელეონორა (1657-1672), გარდაიცვალა მცირელოვანი;
მარია (1659-1701), ცოლად გაჰყვა მეკლენბურგ-შტრელიცის ჰერცოგ ადოლფ ფრიდრიხ -ს;
მაგდალენა (1660-1702), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
სოფია (1662-1738), ცოლად გაჰყვა ვიუტემბერგ-ოელსის ჰერცოგ კრისტიან ულრიხ -ს;
კრისტინა (1663-1749), ცოლად გაჰყვა სტოლმბერგ-გედერნის გრაფ ლუდვიგ კრისტიანს;
კარლი (1664-1688), მეკლენბურგ-გიუსტროვის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო მარია ამალია ბრანდენბურგელი;
ჰედვიგი (1666-1735), ცოლად გაჰყვა საქსენ-ცოირბიგის ჰერცოგ ავგუსტს;
ლუიზა (1667-1721), ცოლად გაჰყვა დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ -ს;
ელიზაბეთი (1668-1738), ცოლად გაჰყვა საქსენ-სპრემბერგის ჰერცოგ ჰაინრიხს;
ავგუსტა (1674-1756), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;