iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ატლანტის ლუარა

ატლანტის ლუარა — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლუარის რეგიონში.

ისტორია
ატლანტის ლუარა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ატლანტის ლუარის ფართობია 6,815 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,234,085 ადამიანს შეადგენს და მას 13-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 179 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ატლანტის ლუარის მმართველია პატრიკ მარშალი.
მენი და ლუარა

მენი და ლუარა — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლუარის რეგიონში.

ისტორია
მენი და ლუარა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
მენი და ლუარის ფართობია 7166 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 732,942 ადამიანს შეადგენს და მას 27-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 102 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. მენი და ლუარას მმართველია კრისტოფ ბეშიუ.
მარტინიკის ადმინისტრაციული დაყოფა

მარტინიკის ადმინისტრაციული დაყოფა — მარტინიკა შედგება 4 დეპარტამენტისაგან:

ფორ-დე-ფრანსის ოლქი - მოიცავს 16 კანტონსა და 4 კომუნას. მოსახლეობა 163 969 (1990) და 166 139 ( 1999), მატება 1,32 %.
ლა-ტრინიტეს ოლქი - მოიცავს 11 კანტონსა და 10 კომუნას. მოსახლეობა 78 922 (1990) და 85 006 (1999), მატება 7,71 %.
ლე-მარენის ოლქი - მოიცავს 13 კამტონსა და 12 კომუნას. მოსახლეობა 93 345 (1990) და 106 818 (1999), მატება 14,43 %.
სენ-პიერის ოლქი - მოიცავს 5 კანტონსა 8 კომუნას. მოსახლეობა 23 336 (1990) და 23 464 (1999) , მატება 0,55 %.
მაიენის დეპარტამენტი

მაიენი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლუარის რეგიონში.

ისტორია
მაიენი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
მაიენის ფართობია 5175 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 285,338 ადამიანს შეადგენს და მას 77-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 55 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. მაიენის მმართველია ჟან არტიუ.
მარტინიკის დროშა

მარტინიკის ოფიციალური დროშა, როგორც ზღვისგადაღმა ტერიტორიისა არის საფრანგეთის დროშა.

არაოფიციალური დროშა — ისტორიული დროშაა, მიღებულია 1766 წლის 4 აგვისტოს ედიქტით. ისტორიული გველებიანი დროშა წარმოადგენს საფრანგეთის საზღვაო ვიმპელს - ესაა თეთრი ჯვარი ლურჯ ფონზე და ოთხი ასო "", რომელსაც მიცემული აქვს გველის ფორმა.
სარტა

სარტა — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლუარის რეგიონში.

ისტორია
სარტა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
სარტის ფართობია 6206 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 529,851 ადამიანს შეადგენს და მას 47-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 85 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. სარტას მმართველია როლანდ დუ ლუარი.
ვანდეია

ვანდეია — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლუარის რეგიონში.

ისტორია
ვანდეია არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ვანდეიის ფართობია 6720 კმ². 2004 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 559,888 ადამიანს შეადგენს და მას 45-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 80 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ვანდეიას მმართველია ფილიპ დე ვილერი.
ლორიანი (საფეხბურთო კლუბი)

საფეხბურთო კლუბი ლორიან-ბრეტან სუდი , არის საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლორიანიდან, ბრეტანი, დაარსდა 1926 წელს. 2005-06 წლებში კლუბი საფრანგეთის მაორე დივიზიონში გამოდიოდა. 2006-07 წლების სეზონში კი კვლავ უმაღლეს დივიზიონს დაუბრუნდა.

კლუბის ყველაზე დიდი მიღწევა საფრანგეთის თასის აღებაა 2002 წელს.
ენა (დეპარტამენტი)

ენა — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, პიკარდიაში.

ისტორია
ენა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ენის ფართობია 7 369 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 535 489 ადამიანს შეადგენს და მას 46-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 73 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ენას მმართველია ივ დოდინი.
უაზა

უაზა — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, პიკარდიაში.

ისტორია
უაზა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
უაზის ფართობია 5,860 კმ². 2005 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 785,967 ადამიანს შეადგენს და მას 25-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 134 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. უაზის მმართველია ივ რომი.
სომა

სომა — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, პიკარდიაში.

გეოგრაფია
სომის ფართობია 6170 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 555,551 ადამიანს შეადგენს და მას მე-40 ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 90 ადამიანს.

ისტორია
სომა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. სომის მმართველია დენიელ დიუბუა.
მორზეს ანბანი

მორზეს ანბანი — სიმბოლოთა კოდირების ერთ-ერთი საშუალება. მისი საშუალებით ანბანის თითოეული ასოს, ციფრების და სასვენი ნიშნების ნაცვლად გამოიყენება გრძელი და მოკლე სტანდარტული ელემენტები. ეს ელემენტები შეიძლება იყოს ხმოვანი სიგნალები ან ნიშნები და ცნობილია როგორც „წერტილები“ და „ტირეები“.

მისი შემქმნელია სამუელ მორზე და პირველად სწორედ მის ტელეგრაფში გამოიყენებოდა 1840-იან წლებში. ასევე აქტიურად იყენებდნენ რადიო კომუნიკაციაში 1890-იან წლებში.
შარანტა

შარანტა — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, პუატუ-შარანტში.

ისტორია
შარანტა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
შარანტის ფართობია 5956 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 339,628 ადამიანს შეადგენს და მას 66-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 57 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. შარანტის მმართველია მიშელ ბუტანი.
ჯონ ბოინტონ პრისტლი

ჯონ ბოინტონ პრისტლი (; დ. 13 სექტემბერი, 1894, ბრედფორდი, ინგლისი – გ. 14 აგვისტო, 1984, ინგლისი) — ინგლისელი მწერალი. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 20-იან წლებში. წერდა ლექსებსა და ლიტერატურულ-კრიტიკულ წერილებს. პოპულარობა მოუტანა რომანმა "გულითადი ამხანაგები" (1929). პრიესტლის რომანებში ასახული საზოგადოება დემოკრატიულია, პერსონაჟები უმთავრესად უბრალო, "პატარა ადამიანები" არიან. აღსანიშნავია ამ ნაწარმოებთა პატრიოტიზმი, "ინგლისური ტრადიციების" გაიდეალება. პრიესტლის მნიშვნელოვანი რომანებია: "ანგელოზის ქუჩა" (1930), "ისინი დადიან ქალაქში" (1936), "ნათელი დღე" (1946), "ფესტივალი ფარბრიჯში" (1951), "ლონდონის ჩიხი" (1969) და სხვა. პრიესტლის ეკუთვნის პიესებიც, რომლებშიც სვამს სოციალურ და მორალურ პრობლემებს, მაგრამ ხშირად მიმართავს ექსპერიმენტს, პირობითობას, დროთა აღრევას. წარმატება მოიპოვა პიესებმა "სახიფათო მოსახვევი" (1932), "ტირიფების ჭალა" (1933), "სამოთხის კიდე" (1934), "დრო და კონვეის ოჯახი" (1937), "განძი" (1953), "შუშის გალია" (1958) და სხვა.
ზღვისპირა შარანტა

ზღვისპირა შარანტა — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, პუატუ-შარანტში.

ისტორია
ზღვისპირა შარანტა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ზღვისპირა შარანტის ფართობია 6864 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 557,024 ადამიანს შეადგენს და მას 39-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 81 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზღვისპირა შარანტის მმართველია დომინიკ ბუსერო.
დე-სევრი

დე-სევრი — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, პუატუ-შარანტში.

ისტორია
დე-სევრი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
დე-სევრის ფართობია 5999 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 344 392 ადამიანს შეადგენს და მას 64-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 59 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. დე-სევრის მმართველია ერიკ გოტიე.
ვიენის დეპარტამენტი

ვიენა — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, პუატუ-შარანტში.

ისტორია
ვიენა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ვიენის ფართობია 6990 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 399,024 ადამიანს შეადგენს და მას 56-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 57 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ვიენის მმართველია კლოდ ბერტო.
ზემო პროვანსის ალპები

ზემო პროვანსის ალპები — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვან ნაპირში. მისი მმართველია ჟან-ლუი ბიანკო.

ისტორია
ზემო პროვანსის ალპები არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ზემო პროვანსის ალპების ფართობია 6925 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 139,561 ადამიანს შეადგენს და მას 94-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 20 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული.
ბუშ-დიუ-რონი

ზემო პროვანსის ალპები — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვან ნაპირში.

ისტორია
ზემო პროვანსის ალპები არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ზემო პროვანსის ალპების ფართობია 5,087 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,937,405 ადამიანს შეადგენს და მას 3-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 377 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო პროვანსის ალპების მმართველია ჟან-ნოელ გერინი.
მარტინიკა

მარტინიკა — კუნძული მცირე ანტილის კუნძულების არქიპელაგის ცენტრალურ ნაწილში. მდებარეობს კარიბის ზღვაში, ატლანტის ოკეანე. ადმინისტრაციულად წარმოადგენს საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტს. მართავს პრეფექტი და გენერალური საბჭო. მარტინიკა საფრანგეთის ეროვნულ ასამბლეაში წარმოდგენილია 4 დეპუტატით, ხოლო სენატში — 2 სენატორით. კუნძულის დედაქალაქია — ფორ-დე-ფრანსი, ფართობი — 1128 კმ².
საფრანგეთის დეპარტამენტები

საფრანგეთის დეპარტამენტები — ადმინისტრაციული ერთეულები საფრანგეთში. დეპარტამენტი ქმნის შუალედურ დონეს კომუნასა და რეგიონს შორის. ზოგიერთი დეპარტამენტი არის ამავდროულად კომუნა (მაგ. პარიზი), ხოლო ზოგიერთი დეპარტამენტი არის ამავდროულად რეგიონი (მაგ. მარტინიკა, მაიოტა, კორსიკა). საფრანგეთში სულ 101 დეპარტამენტია, რომელთაგან 5 ზღვისიქითა დეპარტამენტია.

დეპარტამენტის მმართველი ორგანოა გენერალური საბჭო. ის აირჩევა პირდაპირი წესით 6 წლის ვადით და მისი შემადგენლობის ნახევრის განახლება ხდება ყოველ სამ წელიწადში ერთხელ. საბჭო საკუთარი შემადგენლობიდან ირჩევს საბჭოს პრეზიდენტს სამი წლის ვადით. დეპარტამენტში ცენტრალური ხელისუფლების წარმომადგენელია პრეფექტი, რომელსაც ნიშნავს საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრი.

დეპარტამენტების სია
ზემო ალპები

ზემო ალპები — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვან ნაპირში.

ისტორია
ზემო ალპები არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ზემო ალპების ფართობია 5549 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 121,419 ადამიანს შეადგენს და მას 98-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 22 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო ალპების მმართველია ჟან-ივ დუსერი.
ვარის დეპარტამენტი

ვარი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვან ნაპირში.

ისტორია
ვარი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ვარის ფართობია 5,087 კმ². 2007 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 990,000 ადამიანს შეადგენს და მას 21-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 377 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ვარის მმართველია ორასე ლანფრანში.
ვოკლუზის დეპარტამენტი

ვოკლუზის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვან ნაპირში.

ისტორია
ვოკლუზი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ვოკლუზის ფართობია 3567 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 499,685 ადამიანს შეადგენს და მას 50-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 140 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ვოკლუზის მმართველია კლოდ ოტი.
ენის დეპარტამენტი

ენი — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, რონა-ალპებში.

ისტორია
ენი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ენის ფართობია 5762 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 566 740 ადამიანს შეადგენს და მას 42-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 97 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ენის მმართველია რაშელ მაზიუ.
ეროვნული გაერთიანება (საფრანგეთი)

ეროვნული გაერთიანება , 2018 წლამდე ეროვნული ფრონტი — მემარჯვენე პოლიტიკური პარტია საფრანგეთში. დაარსდა 1972 წელს. ლიდერი ჟან-მარი ლე პენი. სერიოზულ წარმატებებს მიაღწია 1986 წლის ეროვნული კრების არჩევნებში (35 ადგილი) და 1984 წლის ევროპარლამენტის არჩევნებში (10 ადგილი). 2002 წელს კი პარტიის ლიდერის წარმატებამ დიდი აჟიოტაჟი გამოიწვია ქვეყანაში და მის გარეთ. ჟან-მარი ლე პენი 16,86 %-ით მეორე ტურში გავიდა სადაც ჟაკ შირაკთან დაპირისპირებისას მიიღო ხმების 17,79% და დამარცხდა. 2007 წლის არჩევნებში აიღო ხმების 4,3 % და ვერცერთი ადგილი ვერ მოიპოვა პარლამენტში.

არჩევნები
ვებდიზაინი

ვებდიზაინი — საქმიანობა რომელიც პასუხისმგებელია ვებგვერდების მომხმარებლის ინტერფეისის შემუშავებაზე. ვებდიზაინერები ქმიან ვებგვერდის სტრუქტურას, გამარტივებული და მომხმარებლისთვის მისაღები ფორმით ინფორმაციის მიწოდება ვებგვერდის საშუალებით. აგრეთვევებ დიზაინერები მხატვრულ იერსახეს უქმნიან ვებგვერდებს. ვებდიზაინერი კარგად უნდა ცნობდეს თანამედროვე ვებტექნოლოგიების შესახებ ინფორმაციას და სტანდარტებს.
დრომი

დრომი — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, რონა-ალპებში.

ისტორია
დრომი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
დრომის ფართობია 6530 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 437,778 ადამიანს შეადგენს და მას 53-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 67 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. დრომის მმართველია დიდიე გილიომი.
საფრანგეთის კომუნები

კომუნა — საფრანგეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის ერთეული. ფრანგული სიტყვა პირველად გაჩნდა საუკუნეში.

2008 წლის 1 იანვრის მონაცემებით, საფრანგეთი 36 781 კომუნა იყო. მათგან 36 569 — მეტროპოლიტურ საფრანგეთში, ხოლო 212 — ზღვისგადაღმა საფრანგეთში. ყველა კომუნას ჰყავს მერი და მუნიციპალური საბჭო. საბჭო აირჩევა ექვსი წლით და ის საკუთარი შემადგენლობიდან ირჩევს მერს, რომელიც ხელმძღვანელობს საბჭოსა და მუნიციპალურ ადმინისტრაციას. 2015 წლის მონაცემებით საფრანგეთში 34 826 კომუნაა.

კომუნების უფლებამოსილებებში შედის რეგისტრაციები, არჩევნების ადმინისტრირება, სოციალური სამსახური, განათლება, გზები, მიწათსარგებლობა და დაგეგმვა, მართლწესრიგი. ასევე კომუნები ახორციელებენ დეცენტრალიზებულ უფლებამოსილებებს : ურბანული დაგეგმვა, ეკონომიკური განვითარება, საცხოვრისის განვითარება, ჯანდაცვა, კულტურა. კომუნას, ადგილობრივი ინტერესიდან გამომდინარე, შეუძლია ჩაერიოს ზემდგომი ორგანოების უფლებამოსილებებში.

2009 წლიდან არსებობს 2585 ინტერკომუნალური სტრუქტურა, რომლებიც გაერთიანებულად ახორციელებენ რამდენიმე კომუნის ზოგიერთ უფლებამოსილებას.

3 ურბანული კომუნა (პარიზი, მარსელი და ლიონი) დამატებით იყოფა მუნიციპალურ რაიონად. პარიზშია 20, მარსელში 16 და ლიონში 9 მუნიციპალური რიონი. პარიზს, ამავდროულად, აქვს დეპარტამენტის სტატუსი.
ზემო სავოია

ზემო სავოია — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, რონა-ალპებში.

ისტორია
ზემო სავოია არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ზემო სავოიის ფართობია 4388 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 631,679 ადამიანს შეადგენს და მას 33-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 144 ადამიანს. დეპარტამენიტის ჩრდილოეთი ნაწილი გაშენებულია, საფრანგეთის ყველაზე დიდი ტბის ჟენევის ტბის ნაპირებზე.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო სავოიის მმართველია კრისტიან მონტეილი.
იზერი

იზერი — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, რონა-ალპებში.

ისტორია
იზერი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
იზერის ფართობია 7431 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,169,491 ადამიანს შეადგენს და მას 16-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 147 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. იზერის მმართველია ანდრე ვალინი.
ლუარის დეპარტამენტი

ლუარა — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, რონა-ალპებში.

ისტორია
ლუარა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
ლუარის ფართობია 4781 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 728,524 ადამიანს შეადგენს და მას 27-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 152 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ლუარის მმართველია ბერნარდ ბონი.
რონის დეპარტამენტი

რონა — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, ოვერნი-რონა-ალპების რეგიონში. აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული.

ისტორია
რონა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს. 2015 წელს მას გამოეყო ლიონის მეტროპოლია. მეტროპოლიას და დეპარტამენტს აქვს საერთო პრეფექტურა ლიონში.
სავოიის დეპარტამენტი

სავოია — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, ოვერნი-რონა-ალპებში.

ისტორია
სავოია არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.

გეოგრაფია
სავოიის ფართობია 6028 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 373,258 ადამიანს შეადგენს და მას 61-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 62 ადამიანს.

აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. სავოიის მმართველია ერვე გაიმარი.
წლის ადამიანი (Time)

„წლის ადამიანი“ (, 1999 წლამდე ) — ამერიკული ჟურნალ -ის ყოველწლიური ნომინაცია, რომელზეც წარდგენილი შეიძლება იყოს პიროვნება, ჯგუფი, იდეა თუ ობიექტი, რომელიც წლის მოვლენებში მონაწილეობდა. ნომინაციის წარდგენა ხდება დეკემბრის თვის უკანასკნელ ნომერში. წლის ადამიანის ნომინაცია დაწესდა 1927 წელს როდესაც ეს წოდება მიენიჭა მფრინავს ჩარლზ ლინდბერგს, რომელმაც ისტორიაში პირველად, მარტო გადაუფრინა ატლანტის ოკეანეს.

შერჩევის კრიტერიუმები
წლის პიროვნებას ირჩევს აღმასრულებელი რედაქტორი. -ის სარედაქციო რუბრიკაში, სათაურით „თავისუფლებაზე წესრიგის დამყარება“, რიჩარდ სტენგელმა განმარტა პრინციპი, რომლითაც ჟურნალი ირჩევს ნომინანტს:

სხვადასხვა დროს წლის ადამიანები იყვნენ: ფრანკლინ დელანო რუზველტი, ადოლფ ჰიტლერი, იოსებ სტალინი, ჯონ კენედი, ჯორჯ უოკერ ბუში, ამერიკელი ჯარისკაცი და ასევე ინტერნეტის მომხმარებელი.

-ის წლის ადამიანის წოდება ორჯერ მიენიჭა 16 ადამიანს (დალაგებულია ქრონოლოგიურად): ფრანკლინ დელანო რუზველტი, იოსებ სტალინი, ჯორჯ მარშალი, ჰარი ტრუმენი, უინსტონ ჩერჩილი, დუაიტ ეიზენჰაუერი, ლინდონ ჯონსონი, რიჩარდ ნიქსონი, რონალდ რეიგანი, დენ სიაოპინი, მიხეილ გორბაჩოვი, ბილ კლინტონი, ამერიკელი ჯარისკაცი (აბსტრაქტული გაგება), ჯორჯ უოკერ ბუში, ბარაკ ობამა, დონალდ ტრამპი.

-ის წლის ადამიანის წოდება სამჯერ მიენიჭა ფრანკლინ დელანო რუზველტს.

პიროვნებების სია
უდე

უდე — სოფელი საქართველოში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: უდე, ზაზალო).

საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეცხოველეობა, მებაღეობა, მეკატროფილეობა, მებოსტნეობა.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2728 ადამიანი.

ღირსშესანიშნაობები
სოფელ უდესა და მის მიმდებარე ტერიტორიებზე კულტურული მემკვიდრეობის უამრავი ძეგლია შემორჩენილი:

- საუკუნეების ღვთისმშობლის ეკლესია
1904-1912 წლების ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია
შუა საუკუნეების პერიოდის რვა ეკლესიის ნანგრევები, მათ შორის „შუშან ქალის“, „წყისისა“ და „ხვანის“ ნაეკლესიარები
უდეს კათოლიკური ეკლესია
ბუზმარეთის ორი ეკლესია (აღდგენილია 1999 და 2007 წელს)
ხანდაკის შუა საუკუნეების ციხე-კოშკი
წყრუთი

წყრუთი — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: მიქელწმინდა, წირა). მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1130 მეტრი, ახალციხიდან 6 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა.

ისტორია
წყრუთი იხსენიება 1595 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარში“. იმ დროს სოფელში 32 კომლი ცხოვრობდა. საუკუნის დასაწყისში სოფლის მოსახლეობის უმრავლესობას სომხები შეადგენდნენ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1056 ადამიანი.
წყორძა

წყორძა — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში (ურავლის თემი), მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ურავლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1150 მეტრი, ახალციხიდან 16 კილომეტრი. სოფელთან არის საუკუნის კლდეში ნაკვეთი კომპლექსი ბაიები.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 95 ადამიანი.
წყალთბილა

წყალთბილა — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: აბათხევი, ნაოხრები, წინუბანი, ჯულღა), მდებარეობს მდინარე ფოცხოვისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1300 მეტრი, ახალციხიდან 15 კილომეტრი. სოფელში არის მინერალური წყლები, საჯარო სკოლა, საექიმო პუნქტი.

დემოგრაფია
 საუკუნის დასაწყისში სოფლის მოსახლეობის უმრავლესობას სომხები შეადგენდნენ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 883 ადამიანი.
წნისი

წნისი — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში, კლდის თემში. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 935 მეტრი, ახალციხიდან 8 კილომეტრი. სოფელში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ციხის და საუკუნის ეკლესიის ნანგრევები.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 613 ადამიანი.
ივანე კვინიტაძე

ივანე სიმონის ძე კვინიტაძე (დ. 1 თებერვალი, 1825 — გ. 14 იანვარი, 1897, თბილისი) — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი (1877), კავკასიის ომისა და რუსეთ-ოსმალეთის 1877-78 წლების ომის აქტიური მონაწილე.

ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისის გუბერნიის აზნაურების ოჯახში. გიორგი კვინიტაძის მოგონებების წინასიტყვაობის ავტორის, თეიმურაზ ბაგრატიონ-მუხრანელის ცნობით, ივანეს მამა — სიმონ ჩიქოვანი იმერეთის აჯანყების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა, ივანე კი საქართველოში დარჩა და თავად ციციშვილების ოჯახში იზრდებოდა. 13 წლის ასაკში მან ახალი გვარი — კვინიტაძე მიიღო და რუსეთის სამხედრო სამსახურში ჩადგა. 1839 წელს ჩაირიცხა დაღესტნის მილიციაში და თავი გამოიჩინა შამილის სიმაგრის, ახულგოს იერიშში. მონაწილეობდა ღუნიბის აღებაში (1859). ფლობდა რამდენიმე ენას; ხშირად აგზავნიდნენ დაზვერვით დავალებებზე, მთიელებთან თარჯიმნის ფუნქციასთან ასრულებდა. გამოირჩეოდა დიდი ფიზიკური ძალითა და პირადი სიმამაცით.

კავკასიაში მოგზაურობის დროს (1858-1859) თან ახლდა ფრანგ მწერალ ალექსანდრე დიუმას. მიიღო მაიორის (1864) და პოდპოლკოვნიკის (1869) წოდებები. 1873 წელს მონაწილეობდა ხივის ლაშქრობაში. ოსმალეთთან 1877-1878 წლების ომის დროს პოლკოვნიკის წოდებით მეთაურობდა დაღესტნის მე-2 არარეგულარულ ცხენოსან პოლკს. 1880 წლიდან აქტიურ სამხედრო მოღვაწეობას ჩამოშორდა; სიცოცხლის ბოლომდე ირიცხებოდა კავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარებში. 1881 წლიდან მუდმივად ცხოვრობდა თბილისში, სადაც გარდაიცვალა 1897 წლის იანვარში. დაკრძალეს კუკიის წმინდა ნინოს ეკლესიის გალავანში.

მიღებული ჰქონდა წმინდა გიორგის მე-4 ხარისხის ორდენი (1873), ასევე წმინდა ანას მე-3 და მე-4, წმინდა სტანისლავის მე-2 და მე-3, წმინდა ვლადიმირის მე-3 ხარისხის ორდენები და სხვა საბრძოლო ჯილდოები. დაქორწინებული იყო პელაგია სულაძეზე. ჰყავდა 4 შვილი — ქალიშვილები: ბარბარე (დ. 1864), ელენე (დ. 1866), სოფიო (დ. 1871) და ვაჟიშვილი გიორგი კვინიტაძე (დ. 1874), შემდგომში გენერალი.