მიხეილ გაჩეჩილაძე

მიხეილ გაჩეჩილაძე (დ. 13 მაისი, 1911, წევა — გ. 16 ივლისი, 1990) — ქართველი არქიტექტორი, ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1937 წელს ჩაირიცხა თბილისის სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის ფაკულტეტზე. 1943 წელს დაამთავრა საქართველოს კიროვის სახელობის ინდუსტრიული ინსტიტუტი არქიტექტორ-მშენებლის სპეციალობით, ხოლო 1945 წელს დაასრულა თბილისის სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის ფაკულტეტი.

1941 წლის 23 ივნისიდან 1942 წლის ოქტომბრამდე მონაწილეობდა დიდ სამამულო ომში, რის შემდეგაც მუშაობა გააგრძელა თბილისის გასამხედროებულ ქარხნებში. 1947 წელს დაინიშნა კუიბიშევის სახელობის ქარხნის ტექნიკური განყოფილების უფროსად. 1947-1948 წლებში იყო №11 პროფტექნიკურ სამხატვრო-სახელოსნო სასწავლებლის დირექტორის მოადგილე სასწავლო ნაწილში. 1948 წლის 20 აგვისტოს დაინიშნა გორის მთავარ არქიტექტორად. 1949 წელს მისი მონაწილეობით მომზადდა და დამტკიცდა გორის რეკონსტრუქციისა და დაგეგმარების გენერალური გეგმა. გორის მთავარ არქიტექტორად მუშაობის რვა წლისა და სამი თვის განმავლობაში განხორციელდა მნიშვნელოვანი პროექტები: გაშენდა ბამბეულის ქსოვილების კომბინატი, სტალინის მუზეუმი, სასტუმრო „ინტურისტი“, ადმინისტრაციული სახლი, კავშირგაბმულობის სახლი, ახალი ხიდი მტკვარზე, ასევე მრავალი ახალი ქუჩა, მოედანი, საცხოვრებელი სახლი და საწარმო. იგი უშუალოდ მონაწილეობდა ყველა ამ პროექტის განხორციელებაში. ამასთან ერთად, აქტიურად მონაწილეობდა გორის პარტიულ და საზოგადოებრივ საქმიანობაში. რამდენჯერმე აირჩიეს საქალაქო საბჭოს აღმასკომის დეპუტატად, აღმასკომის წევრად და პარტიის საქალაქო კომიტეტის პლენუმის წევრად. 1956-1959 წლებში მუშაობდა გორის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში („ნიიავტომატპრომში“) უფროს ინჟინერ-მშენებლად.

1959-1966 წლებში მუშაობდა საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებულ „საქმთავარკოლმშენში“ საპროექტო-დაგეგმვის სამუშაოთა განყოფილების უფროსად. 1966-1976 წლებში იყო საქართველოს სსრ სოფლის მეურნეობის სამინისტროს კოლმეურნეობებში მშენებლობის სამმართველოს უფროსის მოადგილე და მთავარი ინჟინერი. 1977 წლიდან გახდა პერსონალური პენსიონერი, თუმცა ამავე წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა რესპუბლიკურ გაერთიანება „საქკოლმჯანმრთელობაში“, თავდაპირველად ინსპექტორად და მთავარ სპეციალისტად, ხოლო შემდეგ კაპიტალური მშენებლობის განყოფილების გამგედ.

1932 წლიდან სკკპ-ის წევრობის 58 წლის განმავლობაში რვაჯერ იყო არჩეული პირველადი პარტიული ორგანიზაციის მდივნად.

მისი პროექტით აშენებულია არაერთი ნაგებობა გორში და გორის რაიონში, მათ შორის, გორის კულტურისა და დასვენების პარკის კოლონადა, რომელიც კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად არის აღიარებული. ასევე მონაწილეობდა პროექტების შექმნასა და მშენებლობაში ჯავაში, გურჯაანში, სამგორში და სხვა ადგილებში. მისი ჩართულობით განხორციელდა საქართველოში მრავალი დასასვენებელი სახლის, სანატორიუმის, პიონერთა ბანაკის, კლუბისა და საბჭოთა მეურნეობათა ნაგებობების დაპროექტება და მშენებლობა.

1981 წელს დაჯილდოვდა საპატიო სიგელით რესპუბლიკური გაერთიანება „საქკოლმჯანმრთელობას“ წყალტუბოს 500 ადგილიან სანატორიუმ „საქართველოს“ პროექტირებასა და მშენებლობაში აქტიური მონაწილეობისათვის. მიღებული აქვს მრავალი სხვა ჯილდო მთავრობისა და სხვადასხვა უწყებებისგან: 1982 წელს მიენიჭა სამკერდე ნიშანი „სკკპ რიგებში ყოფნის 50 წელი“, 1983 წელს კი საქართველოს სსრ სოფლის მეურნეობის სამინისტრომ დააჯილდოვა ნიშნით „მეთერთმეტე ხუთწლედის დამკვრელი“ და სხვა.

ჯილდოები
1979 — შრომის ვეტერანი
1973 — სოციალისტური შეჯიბრის გამარჯვებულის ნიშანი
1971 — საქართველოს სსრ დამსახურებული ინჟინერი
1966 — სოფლის მეურნეობის წარჩინებული
1945 — მედალი „1941-1945 წლებში დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისთვის“
სამამულო ომის ხარისხის ორდენი