iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სიყვარულით, ვიქტორი

სიყვარულით, ვიქტორი (ინგლ. , ) — ამერიკელული თინეიჯერული, რომანტიკული, კომედიური ვებ-დრამა, რომელიც შექმნილია აიზეკ აპტაკერის და ელისაბედ ბერგერის მიერ, რომელიც შთაგონებულია და შეიქმნილია იმავე სამყაროში, როგორც 2018 წლის ფილმი სიყვარულით, საიმონი. სერიალის პრემიერა შედგა 2020 წლის 17 ივნისს, ჰულუზე. სერიალი შექმნილია 20 -ის მიერ.

მაიკლ ჩიმინო ასრულებს ვიქტორის - ატლანტაში მცხოვრებ კოლუმბიურ-პუერტო რიკოული ოჯახის თინეიჯერის როლს. სერიალში მაიკლთან ერთად მონაწილეობენ ჯორჯ სეარი, რეიჩელ ჰილსონი, ბიბი ვუდი, ენტონი ტურპელის, იზაბელა ფერეირა, ანა ორტიზი, ჯეიმზ მარტინესი, მეისონ გუდინგი და მატეო ფერნანდესი. სერიალში ასევე მონაწილეობს ნიკ რობინსონი, რომელიც ფილმში სიყვარულით, საიმონი მთავარ როლს, საიმონის როლს ასრულებს. სერიების გადაღება დაიწყო 2019 წლის აგვისტოში, ლოს ანჯელესში.

სიუჟეტი
სერიალი მოგვითხრობს კრეკვუდის საშუალო სკოლის ახალ სტუდენტზე, ვიქტორზე, რომელიც საკუთარი თავის აღმოსაჩენად მიემგზავრება. მას ოჯახში პრობლემები აქვს. ვიქტორი, გამოწვევების წინაშე დგას, ის ბოლომდე არ არის ჩამოყალიბებული მის სექსუალურ ორიენტაციაში. ამიტომ ის დასახმარებლად საიმონს დაუკავშირდება.

მსახიობები და პერსონაჟები
მთავარი
მაიკლ ჩიმინო – ვიქტორ სალაზარი, კრიკვუდის საშუალო სკოლაში ახალი სტუდენტი. ცდილობს მის სექსუალურ ორიენტაცაში გამორკვევას და ახალ ქალაქში ცხოვრების მორგებას.
რეიჩელ ჰილსონი – მია ბრუკსი, ვიქტორს ჭკვიანი მეგობარი, რომელსაც აქვს უნარი სწრაფად და მარტივად გააღიმოს ის.
ენტონი ტურპელი – ფელიქს ვესტინი, ვიქტორის უცნაური ახალი მეზობელი.
ბიბი ვუდი – ლეიკ მერივეითერი, მიას სოციალური მედიით შეპყრობილი საუკეთესო მეგობარი.
მეისონ გუდინგი – ენდრიუ, კრიკვუდის პოპულარული კალათბურთელი.
ჯორჯ სეარი – ბენჯი კემპბელი, ვიქტორის გეი, თავდაჯერებული და მომხიბვლელი თანაკლასელი.
იზაბელა ფერეირა – პილარ სალაზარი, ვიქტორის უმცროსი და.
მატეო ფერნანდესი – ადრიან სალაზარი, ვიქტორ პატარა ძმა.
ჯეიმზ მარტინესი – არმანდო სალაზარი: ვიქტორის მამა, რომელიც ოჯახისთვის ძალიან შრომობს.
ანა ორტიზი – იზაბელ სალაზარი, ვიქტორის დედა, რომელიც დიდ ზეწოლას განიცდის ახალ ქალაქში გადასვლის შემდეგ.

ნიკ რობინსონი – საიმონ სპიერი, რეპლიკაციას უწევს მის როლს სიყვარულით, საიმონიდან. რობინსონი უმეტესად ხმის საშუალებით ხვდება, რომელშიც ახმოვანებს საიმონის მესიჯებს ვიქტორთან. საიმონი პირადად ჩნდება პირველი სეზონის მერვე ეპიზოდში.
ანზორ თავართქილაძე

ანზორ თავართქილაძე (დ. 12 ივნისი, 1940, ქ. ზესტაფონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1940 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე: იყო საქართველოს მატერიალური რესურსების მინისტრის მოადგილე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩოხატაურის მაჟორიტარი), ვაჭრობისა და საგარეო-ეკონომიკური ურთიერთობების მინისტრის პირველი მოადგილე.
ლედი თირქია

ლედი თირქია (დ. 3 სექტემბერი, 1946, სოფელი ჭაქვინჯი, ზუგდიდის რაიონი) — ქართველი მკვლევარი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.

1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. ეწეოდა სამეცნიერო-კვლევით და პედაგოგიურ საქმიანობას. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მეგობრობისა და სამართლიანობის პარტია“.
გრიგოლ თუმანიშვილი

გრიგოლ (გივი) თუმანიშვილი (დ. 10 აგვისტო, 1925, თბილისი — გ. 17 ივლისი, 2007, იქვე) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი.

1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი და ასპირანტურა 1952 წელს.

1957-1965წ წლებში იყო ფიზიკის ინსტიტუტის ბიოფიზიკის განყოფილების გამგე; 1965-1981 წლებში — ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტის განვითარების ბიოლოგიის განყოფილების გამგე; 1981-1986 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი; 1983-2001 წლებში — ბიოლოგიის ფაკულტეტის ციტოლოგიის, ჰისტოლოგიის და ემბრიოლოგიის კათედრის გამგე; 1992-1995 წლებში საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი, საარჩევნო ბლოკი: „მწვანეების პარტია“, საარჩევნო ფორმა: პარტიული სიით. არის 120-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მათ შორის, 4 მონოგრაფიისა. მიღებული აქვს სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი (1985), საქართველოს „წლის მეცნიერის“ წოდება მამაკაცთა შორის (1998). ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მწვანეების პარტია“.
გერმანე ჯაჯანიძე

გერმანე ბესარიონის ძე ჯაჯანიძე (დ. 1868, ქუთაისის გუბერნია — გ. 1 სექტემბერი, 1924, ქუთაისი) — ქართველი სასულიერო პირი, ქუთაისის დავით აღმაშენებლის სახელობის ტაძრის დეკანოზი.

1924 წლის რეპრესიების დროს მიტროპოლიტ ნაზართან და სხვა სამღვდელო პირებთან ერთად დახვრიტეს საბჭოთა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ქუთაისის ახლოს, საფიჩხიის ტყეში. 1995 წლის 19 სექტემბერს საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმინდა მოწამედ შერაცხა. საბჭოთა ტერორმა იმსხვერპლა ასევე დეკანოზ გერმანეს შვილი, ემიგრაციიდან დაბრუნებული ინჟინერი მიხეილ ჯაჯანიძე (დ. 1900 – გ. 1937).
სიმონ მჭედლიძე

სიმონ მჭედლიძე (დ. 1856, სვირი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია, — გ. 1 სექტემბერი, 1924, ქუთაისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე.

დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია და სტავროპოლის სასულიერო აკადემია, შემდეგ ასწავლიდა ძველი სენაკის სააზნაურო სკოლაში. 1891 წელს ქუთაისში გახსნა კერძო პანსიონი, პროგიმნაზია. 1894 წელს ხელდასხმულ იქნა დიაკვნად, იმავე წელს — მღვდლად. 1902 წლიდან იყო სვირის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი. 1901 წელს დაინიშნა იმერეთის ეპარქიის საეკლესიო სკოლების მასწავლებელთა კურსების ზედამხედველად, 1902 წელს — იმერეთისა და გურია-სამეგრელოს ეპარქიის საეკლესიო სკოლების ადგილობრივი პედაგოგების კურსების სანიმუშო სკოლის ხელმძღვანელად, 1905 წელს — იმერეთის ეპარქიის სასწავლებელთა საბჭოს წევრად და, ამავე დროს, იმერეთის საეპარქიო საბჭოს საქმის მწარმოებლად. ამავე პერიოდში იყო საგამომცემლო კომისიის თავმჯდომარე; იყო რედაქტორ-გამომცემელი ყოველკვირეული გაზეთისა „შინაური საქმეები“ (1908-1916); დამაარსებელი და რედაქტორი ყოველთვიური საღვთისმეტყველო-ფილოსოფიური, პოლიტიკური და ლიტერატურული კრებულისა „განთიადი“ (1913-1915). თავის თანამოაზრეებთან ერთად დააარსა სტამბა „იმერეთის სარწმუნოებრივ-განმანათლებელი ძმობა“, რომლის მიზანი იყო სასულიერო წიგნების გამოცემა. 1918 წელს დააარსა საშუალო სკოლა სოფელ ლაშეში, რომელიც დღესაც მოქმედია.

1924 წლის რეპრესიების დროს სიმონ მჭედლიძე მიტროპოლიტ ნაზართან და სხვა სამღვდელო პირებთან ერთად დახვრიტეს საბჭოთა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ქუთაისის ახლოს, საფიჩხიის ტყეში. 1995 წლის 19 სექტემბერს საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმინდა მოწამედ შერაცხა.
ოღასკურა

ოღასკურა იგივე ოღასყურა — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, მდ. გუბისწყლის შენაკადი. სათავეს იღებს სათაფლიის მთის სამხრეთ კალთებზე, კვეთს ქალაქ ქუთაისის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილს, გადის „ავტოქარხნის“ დასახლებაში (უმეტესად ხელოვნურ კალაპოტში), შემდეგ სოფ. ფარცხანაყანევში და ერთვის მდ. გუბისწყალს სოფ. მიწაწითელთან, ქუთაისიდან 3-4 კმ-ში. სიგრძე 22 კმ. საზრდოობს ატმოსფერული ნალექებითა და გრუნტის წყლებით. უხვი ნალექის შემთხვევაში ახასიათებს წყალმოვარდნა, რაც ქმნის ქუთაისის მჭიდროდ დასახლებული უბნების ქუჩების დატბორვის საშიშროებას. ქალაქის ფარგლებში მდინარის კალაპოტი ძლიერ დაბინძურებულია საყოფაცხოვრებო, სამშენებლო და სხვა სახის ნარჩენებით.
რუა

რუა — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, მდ. რიონის მარჯვენა შენაკადი (უერთდება ქალაქ ქუთაისის ფარგლებში, ჭომის უბანში). სათავეს იღებს სათაფლიის მთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთებზე. სიგრძე 4 კმ. საზრდოობს ატმოსფერული ნალექებითა და გრუნტის წყლებით. წარსულში ადგილობრივი მოსახლეობა საბანაოდაც იყენებდა (მდინარის კირქვის ფსკერიან კალაპოტში შემორჩენილია ხელოვნურად ამოკვეთილი აუზები). ამჟამად ძლიერ დაბინძურებულია საყოფაცხოვრებო ნარჩენებით.
ჰაინრიხ ვილანდი

ჰაინრიხ ოტო ვილანდი (; დ. 4 ივნისი, 1877 — გ. 5 აგვისტო, 1957) — გერმანელი ქიმიკოსი. ნაღვლის მჟავაზე ჩატარებული სამეცნიერო კვლევებით, 1927 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში.

კარიერა
1901 წელს მიუნხენის უნივერსიტეტმა მიანიჭა დოქტორის წოდება. 1907 წლის დასაწყისში იყო გერმანული კომპანიის, „ბოერინჯერ ინგელჰეიმის“ კონსულტანტი. 1914 წელს გახდა ასოცირებული პროფესორი და მიუნხენის სახელმწიფო ლაბორატორიის ორგანული განყოფილების დირექტორი. 1917 წლიდან 1918 წლამდე ვილანდი მუშაობდა კაიზერ ვილჰელმის ფიზიკური ქიმიისა და ელექტროქიმიის ინსტიტუტში.

1913 წლიდან 1921 წლამდე იყო მიუნხენის ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი. მოგვიანებით გადავიდა ფრეიბურგის უნივერსიტეტში, სადაც მუშაობა დაიწყო ნაღვლის მჟავაზე.

ოჯახი
მამამისი თეოდორ ვილანდი (1846-1928) იყო ფარმაცევტი და ქიმიის დოქტორანტი. ჰაინრიხი კომპანია „ბოერინჯერ ინგელჰეიმის“ დამფუძნებლის, ალბერტ ბოუერინჯერის მეუღლის, ელენას ბიძა იყო. 1915 წლიდან 1920 წლამდე იყო ამ კომპანიის მრჩეველი, ამ პერიოდში მან დააარსა კომპანიის პირველი სამეცნიერო დეპარტამენტი.

ევა ვილანდი, ჰეინრიხ ვილანდის ქალიშვილი, 1937 წლის 14 მაისს დაქორწინდა ფიოდორ ლინენზე.
პრილიდიან მასლოვი

პრილიდიან ნიკოლოზის ძე მასლოვი (; დ. 4 სექტემბერი, 1879 — გ. 1923) — რუსი იურისტი და პოლიტიკური მოღვაწე, კონსტიტუციურ-დემოკრატიული პარტიის („კადეტები“) ლიდერი ბათუმის ოლქში.

პირველი მსოფლიო ომის დასაწყისში მსახურობდა „ზემგორში“ (არმიის მომარაგების საერობო-საქალაქო კომიტეტი), რედაქტორობდა „კადეტების“ რუსულენოვან გაზეთს „იუჟნი კრაი“ (« »; გამოდიოდა 1918 წლის აპრილამდე). რუსეთის რევოლუციის პერიოდში, 1918 წლის თებერვლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ბათუმის რუსული ეროვნული საბჭოს მუშაობაში, აპრილში აირჩიეს საბჭოს თავმჯდომარედ. ბათუმში მიმდინარე პოლიტიკურ ბრძოლებში გამოდიოდა დენიკინის მოკავშირედ, ეწინააღმდეგებოდა ბათუმის ოლქის საქართველოსთან შეერთებას. 1918 წლის დეკემბრიდან 1919 წლის აპრილამდე იყო ბრიტანეთის საოკუპაციო რეჟიმის მიერ შექმნილი ბათუმის ოლქის მმართველობის საბჭოს თავმჯდომარე. შემდგომში პოლიტიკურ ცხოვრებაში აქტიურად აღარ მონაწილეობდა. მუშაობდა ლონდონური კომპანია & -ის წარმომადგენლად. 1920 წლის ნოემბერში ემიგრაციაში წავიდა სტამბოლში. დაწერილი აქვს მოგონებები ბათუმის 1918 წლის მოვლენების შესახებ.
კარლ უვე კნაუსგორი

კარლ უვე კნაუსგორი (; დ. 6 დეკემბერი, 1968) — ნორვეგიელი მწერალი. მთელ მსოფლიოში გახდა ცნობილი მისი 6 ავტობიოგრაფიული რომანით, სახელწოდებით „ჩემი ბრძოლა“ . მოიხსენიებენ როგორც საუკუნის ერთ-ერთ ლიტერატურულ სენსაციას. მას შემდეგ, რაც მან დაასრულა მუშაობა „ჩემს ბრძოლაზე“ 2011 წელს, გამოსცა ავტობიოგრაფიული სერია სახელწოდებით „სეზონების კვარტეტი“ და კრიტიკული ნაშრომი ედვარდ მუნკის შემოქმედების შესახებ.

ბიოგრაფია
კნაუსგორი დაიბადა ოსლოში. გაიზარდა არენდალსა და კრისტიანსენდში. სწავლობდა ხელოვნებასა და ლიტერატურას ბერგენის უნივერსიტეტში. ამის შემდეგ მან შეითავსა ბევრი განსხვავებული სამუშაო. იყო მასწავლებელი სკოლაში, ჰყიდდა კასეტებს, მუშაობდა ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში და ნავთობის პლატფორმაზე, ამავდროულად კი მწერლობას ცდილობდა. შემდგომში გადავიდა სტოკჰოლმში და 1998 წელს გამოაქვეყნდა პირველი რომანი.

სამწერლო კარიერა
კნაუსგორის სამწერლო დებიუტი 1988 წელს რომანით „სამყაროდან გამოსული“ შედგა, რომლისთვისაც მან ნორვეგიელ კრიტიკოსთა პრემა დაიმსახურა. ეს იყო პირველი სადებიუტო რომანი, რომელმაც აღნიშნული ჯილდო დაიმსახურა.

მწერლის მეორე რომანი „დრო ყველაფრისთვის“ (2004) მოგვითხრობს ბიბლიის გარკვეულ ნაწილებზე და ანგელოზების დედამიწაზე ყოფნის ისტორიას. წიგნმა არაერთი ჯილდო მოიპოვა და წარდგენილი იყო ჩრდილოეთის საბჭოს ლიტერატურულ პრემიაზე. ის ასევე ნომინირებული იყო დუბლინის საერთაშორისო პრემიაზე ლიტერატურის დარგში. ნიუ-იორკში, წიგნის მიმოხილვისას მას „უცნაური, უსწორმასწორო და საოცარი წიგნი“ უწოდეს. „ჩემი ბრძოლის“ 6 წიგნი ქვეყნდებოდა 2009 წლიდან 2011-მდე. მისი გვერდების რაოდენობა 3500 აჭარბებს. წიგნებმა მას უზარმაზარი წარმატება მოუტანეს და გამოიწვიეს კამათი. ეს კამათი ნაწილობრივ გამოწვეული იყო იმით, რომ წიგნი ატარებს იმავე სახელს, რასაც ჰიტლერის წიგნი . გარდა ამისა, წიგნი მოგვითხრობს მწერლის, მისი ოჯახის, მეგობრების პირად ცხოვრებაზე. მიიღო არაერთი დადებითი შეფასება და ლიტერატურული პრემია, რომელთა შორის აღსანიშნავია ბრაგეს (პირველი წიგნისთვის) და გილდენდალის პრემიები. იმ ქვეყანაში, სადაც მოსახლეობის რაოდენობა 5 მილიონია, „ჩემი ბრძოლის“ 450 000 ეგზემპლარია გაყიდული.

„ჩემი ბრძოლის“ სერია ამჟამად იბეჭდება მრავალ ენაზე. მისი პირველი წიგნის თარგმანებს უკვე ხვდა წილად დიდი აღიარება დანიაში, შვედეთსა და სხვა ქვეყნებში. სერიის ექვსივე წიგნი თარგმნილია ინგლისურად დონ ბარლეტის მიერ. ბრიტანეთში გამოქვეყნებული წიგნების სათაურში ვხვდებით „სიკვდილს ოჯახში“, „შეყვარებულ კაცს“, „ბიჭობის კუნძულს“, „სიბნელეში ცეკვას“, „უნდა იწვიმოსს“ და „დასასრულს“. კნაუსგორი ცხოვრობდა ოსტერლენში, შვედეთში, მის ცოლთან, მწერალ ლინდა კნაუსგორთან და მათ 4 შვილთან ერთად მანამ, სანამ ისინი ერთმანეთს არ დაშორდნენ 2016 წელს. ის ახლა ცხოვრობს ხან სამხრეთ ლონდონში, ხან შვედეთში.

ჯილდოები და ნომინაციები
ნომინაციები
ნომინაცია ჩრდილოეთის საბჭოს ლიტერატურულ პრემიაზე (2004)

ჯილდოები
ნორვეგიელ კრიტიკოსთა პრემია ლიტერატურაში (1998)
ბრაგის პრემია (2009)
 2-ის მსმენელთა პრემია (2009)
წლის წიგნის პრემია -ში (2010)
- (ლიტერატურის სამყარო) (2015)
იერუსალიმის პრემია (2017)
შვედეთის აკადემიის ჩრდილოური პრემია (2019)
დავით ინჯია

დავით ინჯია (დ. 5 აპრილი, 1952, სოფელი ნალეფსავო, გეგეჭკორის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომექანიკის ფაკულტეტი. საქართველოს ხე-ტყისა და ხის გადამამუშავებელი მრეწველობის სამინისტროს ავტოსატრანსპორტო საწარმოს ინჟინერ-მექანიკოსი. შინაგან საქმეთა სამინისტროს უფროსი ინსპექტორი. ახმეტის რაიგანყოფილების უფროსი, მე-6 სამმართველოს ოპერრწმუნებული, მარტვილის რაიგანყოფილების უფროსი. საფელდიეგერი სამსახურის სამმართველოს უფროსის მოადგილე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მარტვილის მაჟორიტარი). 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მარტვილის მაჟორიტარი).
არჩილ იოსელიანი

არჩილ იოსელიანი (დ. 1 ოქტომბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, მოქანდაკე, პოლიტიკოსი.

1973 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1985 წელს — საზოგადოებრივ პროფესიათა ფაკულტეტი. 1977-1980 წლებში იყო მოსკოვის სსრკ ჰიდრომეტცენტრის ასპირანტურა. 1973-1977 წლებსა და 1980-1983 წლებში იყო ა/კ ჰიდრომეტეოროლოგიური სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი, მეცნიერ-თანამშრომელი. 1983-1985 წლებში იყო ჩრდილოეთ კავკასიის ნავთობის კვლევითი ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალი, უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1985-1995 წლებში იყო სსაქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიის ფაკულტეტი, ლაბორატორიის უფროსი. 1989-1990 წლებში იყო საქართველოს სახალხო ფრონტის სამშენებლო განყოფილების უფროსი. 1992-1993 წლებში იბრძოდა აფხაზეთში, იყო ბატალიონ „გორდას“ და 51-ე ბატალიონის მეთაური. 1990 წელს აირჩიეს საქართველოს სოციალური სამართლიანობის კავშირის თავმჯდომარედ. 1990 წელს არჩევნებში კენჭს იყრიდა როგორც მაჟორიტარი და ბლოკის „დემოკრატიული საართველო“ პარტიული სიით, ვერ გახდა პარლამენტის წევრი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სოციალური სამართლის კავშირი“. იყო საგარეო საქმეთა კომიტეტის წევრი და სოფლის მეურნეობის ქვეკომიტეტის თავმჯდომარე. 1993-1994 წლებში იყო ფრაქცია „პროგრესის“ თავმჯდომარე, 1995 წელს — ფრაქცია „ბორჯღალის“ თავმჯდომარის მოადგილე.
სეზმან ერთაწმინდელი

სეზმან ერთაწმინდელი (ნამდვილი სახელი — სეზმან ალექსის ძე ბატკუაშვილი; დ. 25 ნოემბერი, 1888, სოფ. ერთაწმინდა, ახლანდ. კასპის მუნიციპალიტეტი — გ. 24 ივნისი, 1944, თბილისი; დაკრძალულია ერთაწმინდაში) — ქართველი პოეტი, მწერალი და მთარგმნელი. ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისა (თბილისის განყოფილება, 1917 წლიდან) და საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი.

მუშაობდა სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთის მთარგმნელ-კორექტორ-გამომშვებად, თბილისის სამოყვარულო დრამატული წრის ავტორ-მსახიობ-ხელმძღვანელად, 1922-1926 წლებში საქართველოს სახელმწიფო და სავაჭრო დაწესებულებეთა მუშა–მომსახურეების კავშირთან არსებული ქართული „ლურჯი ხალათის“ დასის ავტორ–მსახიობად. 1908-1928 წლებში საქართველოს სხვადასხვა ქალაქში დროგამოშვებით მუშაობდა სცენაზე ავტორ-მსახიობ-ხელმძღვანელად. 1921–1927 წითელ არმიაში მსახურობდა და ლიტერატურის და დრამის წრეებს ხელმძღვანელობდა. ცალკე წიგნად აქვს გამოცემული 40-მდე ლექსი, მოთხრობები და პიესები; თარგმნიდა სომხურ და აზერბაიჯანულ ენებზე.
გულბაათ დავითაშვილი

გულბაათ ივანეს ძე დავითაშვილი (დ. 29 ივლისი, 1902, ქუთაისი — გ. 3 თებერვალი, 1982, თბილისი) — ქართველი ბალეტის სოლისტი, ბალეტმაისტერი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1960).

1919–1922 წლებში სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში. შემდეგ საბალეტო ხელოვნებას ეუფლებოდა ბერლინში (1922–1924, ე. ნიკოლაევთან), პარიზში (1926–1931, ო. პრეობრაჟენსკაიასთან). ამ პერიოდში მოცეკვავედ და ბალეტმაისტერად მუშაობდა მონტე-კარლოს, „გრანდ ოპერისა“ და ევროპის სხვადასხვა თეატრებსა და დასებში. შეასრულა როლები: მაკნატუნა (პ. ჩაიკოვსკის „მაკნატუნა“), მოცეკვავე (მ. რაველის „ბოლერო“, ნ. რიმსკი-კორსაკოვის „ესპანური კაპრიჩიო“) და სხვ. 1954–1955 წლებში ტაჯიკეთის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი ბალეტმაისტერი იყო. იქვე დადგა ყარა ყარაევის „შვიდი მზეთუნახავი“ (1954); ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის მცირე თეატრში — მ. რაველის „ბოლერო“, „ვალსი“, „დაფნისი და ქლოე“ (1959); თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში — ი. მოროზოვის „ექიმი აიბოლიტი“ (1949), პ. სოგეს „მოხეტიალე კომედიანტები“ (1968), ყარა ყარაევის „ჭექაქუხილის ბილიკით“ (1972) და სხვ. ცეკვები დადგა აგრეთვე კინოფილმებში „მამლუქი“, „ბაში-აჩუკი“, „ფიროსმანი“.
ბორის კაკუბავა

ბორის კაკუბავა (დ. 3 მარტი, 1939, სოფელი ოქუმი, გალის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

1970 წელს დაამთავრა უკრაინის სასოფლო-სამეურნეო აკადემია. 1958 - 1961 წლებში იყო მეცხოველეობის ფერმის გამგე. 1961 - 1962 წლებში იყო უკრაინის სასოფლო მეურნეობის აკადემიის სტუდენტი. 1962 - 1966 წლებში იყო საბჭოთა არმიის რიგებში. 1970 - 1971 წლებში იყო პარტიის ქალაქკომის საორგანიზაციო გან-ის ინსტრუქტორი. 1971 - 1972 წლებში იყო სოფლის მეურნეობის ზოოტექნიკოსი. 1972-1974 წლებში იყო სახელმწიფო სანაშენე მეურნეობის დირექტორი. 1974 - 1976 წლებში იყო კოლმეურნეობის თავმჯდომარე. 1976 - 1978 წლებში იყო სოხუმის ხორცკომბინატის ინჟინერ-ტექნოლოგი, ვეტტექნიკოსი. 1989-1991 წლებში იყო სოხუმის ხორცკომბინატის ინჟინერ-ტექნოლოგი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება “. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი აფხაზეთის არ-დან. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
თენგიზ კალანდაძე

თენგიზ კალანდაძე (დ. 1 აგვისტო, 1940, სოფ. პირველი მაისი, აბაშის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა საქართველოს ვ. ი. ლენინის სახელობის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1963-1964 წლებში იყო ზეინკალი, ს/ყ 88. 1964-1966 წლებში იყო მეარმატურე, ინჟმშენის № 2 ტრესტში. 1966 - 1968 წლებში იყო ინჟინერი, ინჟმშენის № 1 ტრესტში. 1968 - 1971 წლებში იყო ინჟმშენში მეკუჭნავე, საწყობის გამგე. 1971-1976 წლებში იყო თბილმეტალბაზის უფროსი მეკუჭნაევე. 1976-1987 წლებში იყო თბილმეტალბაზა, საწყობის გამგე, დირექტორის მოადგილე, კმგ გამგე, მთავარი ინჟინრის მოადგილე. 1987-1988 წლებში იყო მატერიალურ-ტექნიკური მომარაგების კომიტეტში განყოფილების გამგე. 1988-1992 წლებში იყო „საქლითონმომარაგების“ განყოფილების გამგე, გენდირექტორის მოადგილე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აბაშის მაჟორიტარი). 1997-2002 წლებში იყო „საქლითონის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აბაშის მაჟორიტარი).
გენო კალანდია

გენო კალანდია (დ. 15 აპრილი, 1939, სოფელი შამგონა, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — გ. 15 მარტი, 2017) — ქართველი თანამდებობის პირი, მწერალი, პოეტი, ჟურნალისტი.

1964 წელს დაამთავრა მოსკოვის ჟურნალისტიკის საკავშირო უმაღლესი კურსები. 1960-1962 წლებში მუშაობდა სოხუმის დრამატული თეატრის მსახიობად. 1964-1966 წლებში იყო აფხაზეთის რადიოს დიქტორი. 1966-1970 წლებში სოხუმის რაიონული გაზეთის კორესპონდენტი. 1970-1974 წლებში აფხაზეთის საოლქო გაზეთის კორესპონდენტი. პედაგოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, აკადემიკოსი. არის მრავალი წიგნის ავტორი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ერთობა“. 1995-1999 წლებში საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „აფხაზეთის დეპუტაცია“. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.

ჯილდოები და აღიარება
2015 — პრემია „საგურამო“
1997 — ღირსების ორდენი
1993 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია
შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია
ნონა კენჭუაშვილი

ნონა კენჭუაშვილი (დ. 8 აგვისტო, 1968, სოფელი ნოსტე, კასპის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

დაამთავრა თბილისის ბიზნესისა და სამართლის საერთაშორისო უნივერსიტეტი. საქართველოს ღვთისშვილთა კავშირის სპიკერი, ინვალიდთა ასოციაციის თანაპრეზიდენტი.
საქართველოს ეროვნული კონგრესის წევრი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ინვალიდთა კავშირი“.
ჰოვარდ გარდნერი

ჰოვარდ ერლ გარდნერი (დ. 11 ივლისი, 1943 ) — ამერიკელი განვითარების ფსიქოლოგი, განათლებისა და კოგნიციის პროფესორი ჰარვარდის განათლების სკოლაში, ჰარვარდის უნივერსიტეტი. ის ამჟამად არის ჰარვარდის პროექტ ზეროს უფროსი დირექტორი და 1995 წლიდან არის –ის თანადირექტორი.

გარდნერმა დაწერა ასობით კვლევითი სტატია და ოცდაათი წიგნი, რომლებიც ითარგმნა ოცდაათზე მეტ ენაზე. იგი ცნობილია მრავალმხრივი ინტელექტის თეორიით, რომელიც აღწერილია 1983 წელს გამოქვეყნებულ წიგნში „გონების ჩარჩოები: მრავალმხრივი ინტელექტის თეორია“ .

გარდნერმა თავისი თავი აღწერა, როგორც „ბეჯითი ბავშვი, რომელიც ფორტეპიანოს დაკვრისგან დიდ სიამოვნებას იღებდა“. მიუხედავად იმისა, რომ გარდნერი არასოდეს გამხდარა პროფესიონალი პიანისტი, ის სწავლობდა ფორტეპიანოზე დაკვრას 1958 წლიდან 1969 წლამდე.

კარიერა
გარდნერმა დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი 1965 წელს, ბაკალავრიატი სოციალურ ურთიერთობებში და სწავლობდა ცნობილი ერიკ ერიქსონის მეთვალყურეობის ქვეშ. მას შემდეგ, რაც მაგისტრის ხარისხი მოიპოვა ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში, იგი გაემგზავრა ჰარვარდში განვითარების ფსიქოლოგიის დოქტორის ხარისხის მისაღებად, სადაც მუშაობდა ფსიქოლოგებთან როჯერ ბრაუნთან და ჯერომ ბრუნერთან და ფილოსოფოს ნელსონ გუდმანთან ერთად . გარდნერმა და კოლეგებმა ასევე განიხილეს ორი დამატებითი ინტელექტი, ეგზისტენციალური და პედაგოგიური. მრავალი პედაგოგი, სკოლის ადმინისტრაცია და სპეციალური პედაგოგი შთაგონებულია გარდნერის მრავალმხრივი ინტელექტის თეორიით, რადგან ეს გვთავაზობს იმ აზრს, რომ პირის ინტელექტის განსაზღვრის ერთზე მეტი გზა არსებობს.

გარდნერისეულმა 'ინტელექტის' განმარტებამ გარკვეული კრიტიკა დაიმსახურა განათლების წრეებში და ფსიქოლოგიის სფეროში. მძლავრი და ყველაზე მდგრადი კრიტიკა მისი მრავალმხრივი ინტელექტის თეორიის შესახებ ემყარება მისი ემპირიული მტკიცებულებების ნაკლებობას, რომელთა უმეტესობა მიუთითებს ინტელექტის ერთიან კონსტრუქციაზე, რომელსაც „ზოგად ინტელექტს“ უწოდებენ. გარდნერი პასუხობს, რომ მისი თეორია მთლიანად ემყარება გამოყენებულ მტკიცებულებებს, ექსპერიმენტული მტკიცებულებების საწინააღმდეგოდ, რადგან არ მიიჩნევს, რომ ექსპერიმენტული მტკიცებულებები შესაფერისია თეორიული სინთეზისთვის.

1967 წელს პროფესორმა ნელსონ გუდმანმა დაიწყო ჰარვარდის სამაგისტრო სკოლაში საგანმანათლებლო პროგრამა სახელწოდებით პროექტი ზერო, რომელიც იკვლევდა განათლების ხელოვნებას და ახლა მოიცავს სწავლების მრავალფეროვან ასპარეზს. ჰოვარდ გარდნერი და დევიდ პერკინსი იყვნენ დამაარსებელი ასისტენტ-მკვლევარები 1972-2000 წლებში და მოგვიანებით პროექტის თანადირექტორები. პროექტ ზეროს მისიაა სწავლის, აზროვნებისა და შემოქმედების ხელოვნების, ჰუმანიტარული და სამეცნიერო დისციპლინების ინდივიდუალურ და ინსტიტუციონალურ დონეზე გააზრება და გაღრმავება.

თითქმის ორი ათეული წელია, უილიამ დეიმონთან, მიჰალი ჩიქსენტმიჰალისთან და კიდევ რამდენიმე კოლეგასთან თანამშრომლობით, გარდნერი ხელმძღვანელობს კვლევებს –ში.

პირადი ცხოვრება
ჰოვარდ გარდნერი დაქორწინებულია ბოსტონის კოლეჯის ფსიქოლოგიის პროფესორ ელენ უაინერზე. მათ ერთი შვილი ჰყავთ - ბენჯამინი. გარდნერს წინა სამი ქორწინებიდან სამი შვილი ჰყავს და ხუთი შვილიშვილი.
დრაკონის მხედარი (ფილმი)

დრაკონის მხედარი — გერმანული ანიმაციური ფანტასტიკური ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია კორნელია ფუნკეს ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმი კინოთეატრებში 2020 წლის 6 აგვისტოს გამოვიდა.

სიუჟეტი
დრაკონი და ტყის ზღაპრული არსება ობოლ ბიჭს დაუმეგობრდებიან დრაკონებისთვის ახალი თავშესაფრის მოსაძებნად, რადგან მათზე მკვლელი მონსტრები ნადირობენ.

გამხმოვანებლები
ტომას ბროდი-სანგსტერი — ფაირდრეიკი
ფელისიტი ჯონსი — სორელი
ფრედი ჰაიმორი — ბენი
პატრიკ სტიუარტი — ნეტლბრანდი

წარმოება
2017 წლის ივნისში დაანონსდა ფუნკეს რომანის ეკრანიზაცია.

2018 წლის მაისში გახდა ცნობილი, რომ ფილმს ახმოვანებდნენ ფელისიტი ჯონსი, პატრიკ სტიუარტი, ფრედი ჰაიმორი, ტომას ბროდი-სანგსტერი, ნონსო ანოზი, მირა საიალი და სანჯივ ბჰასკარი.