iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ბაქოს სატრანსპორტო სააგენტო

ბაქოს სატრანსპორტო სააგენტო — სააგენტო, რომელიც შეიქმნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის ქვეშ, რათა უზრუნველყოს ტრანსპორტისა და ფეხით მოსიარულეთა უსაფრთხო, შეუფერხებელ მოძრაობას ქალაქ ბაქოში.

სააგენტო შეიქმნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2015 წლის 21 დეკემბრის ბრძანებულებით.

სააგენტო ახორციელებს კონტროლს და რეგულირებას მგზავრთა გადაყვანის სფეროში, მონაწილეობს მოძრაობის ორგანიზებაში, უზრუნველყოფს სატრანსპორტო ნაკადების ცენტრალიზებულ მართვას, ახორციელებს ტრანსპორტის მართვის ინტელექტუალურ სისტემებს, ასევე უზრუნველყოფს მგზავრთა გადაყვანის სფეროში განვითარებას.
ბესარიონ ხიდეშელი

ბესარიონ ხიდეშელი (დ. 3 ივლისი, 1948, ონი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 6 აგვისტო, 2001) — ქართველი მსახიობი.

ბიოგრაფია
1971 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.

1970 წლიდან იყო რუსთაველის სახელობის თეატრის მსახიობი. გადაღებულია ფილმებში: „სამკაული სატრფოსთვის“, „რაჭა, ჩემო სიყვარულო“, „დათა თუთაშხია“, „მშობლიურო ჩემო მიწავ!“, „გამოაღეთ ფანჯრები“, „მონანიება“ და სხვა. მონაწილეობდა ასევე ტელესერიალებში.

ფილმოგრაფია
1971 — „სამკაული სატრფოსთვის“ — მუხტარი (რეჟ. თ. აბულაძე)
1977 — „რაჭა ჩემო სიყვარულო“ — ვალიკო (რეჟ. თემურ ფალავანდიშვილი და იოზეფ მედვედი)
1977 — „ოთხი შარვალი და ერთი ჩითის კაბა“ — ოთარი(რეჟ. ა. ნინუა)
1978 — „დათა თუთაშხია“ — ტაბისონაშვილი (რეჟ. გ. ლორთქიფანიძე, გ. გაბესკირია)
1980 — „მშობლიურო ჩემო მიწავ!“ (რაიკომის მდივანი) — (რეჟ.რ. ჩხეიძე)
1980 — „ხელსაყრელი კონტრაქტი“ — გიორგი შევლაძე, მილიციის პოდპოლკოვნიკი (რეჟ. ვ. საველიევი)
1981 — „გამოაღეთ ფანჯრები“ — (რეჟ. დ. აბაშიძე)
1982 — „სამი ალიყური“ — (რეჟ. ე. ჟღენტი)
1984 — „მონანიება“ — (რეჟ. თ. აბულაძე)
1985 — „შეხვედრა ირმის ნახტომში“ — მანარგია (რეჟ. იანის სტრეიჩი)
1988 — „ჭა“ — (რეჟ. პ. ჩარკვიანი)
1993 — „ექსპრეს-ინფორმაცია“ — (რეჟ. ე. შენგელაია)
1995 — „წითელი პატეფონი“ — (რეჟ. დ. აბაშიძე)
1997 — „უნამუსო“ — (რეჟ. გ. ხარებავა)
1999 — „მიჯაჭვული რაინდები“ — მამაო გიორგი (რეჟ. გ. ჩოხელი)
ბადრი კაკაბაძე

ბადრი კაკაბაძე (დ. 25 დეკემბერი, 1954) — ქართველი მსახიობი.

ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი (მ. თუმანიშვილის სახელოსნო).

1975 წელს გამოდიოდა კინომსახიობთა თეატრის სცენაზე. 1976 წლიდან მოღვაწეობს რუსთავის დრამატულ თეატრში. ამავე წლიდან მუშაობს კინოში. ეკრანზე მისი დებიუტი შედგა ფილმით „გასეირნება თბილისში“ (ვოკალისტი; რეჟ. ნ. მჭედლიძე, 1976). მთავარი როლები შეასრულა ფილმებში: „რაჭა, ჩემო სიყვარულო“ (ზაური; რეჟ. თ. ფალავანდიშვილი, 1977) და „აქედანა და შენამდე“ (ბუჭუტა; რეჟ. ლ. გორდელაძე, 1984).

ფილმოგრაფია
1976 — „გასეირნება თბილისში (ნამდვილი თბილისელი და სხვები)“ — ვოკალისტი (რეჟ. ნ. მჭედლიძე)
1977 — „რაჭა ჩემო სიყვარულო“ — ზაური (რეჟ. თემურ ფალავანდიშვილი და იოზეფ მედვედი)
1979 — „იმერული ესკიზები“ — ბარნაბა (რეჟ. ნ. მჭედლიძე)
1981 — „ყოჩაღად პაპებო“ — (რეჟ. ნ. ნენოვა, გ. წულაია)
1984 — „აქედანა და შენამდე“ — ბუჭუტა (რეჟ. ლ. გორდელაძე)
1984 — „უკვდავების თეთრი ვარდი“ — (რეჟ. ნ. მჭედლიძე)
1985 — „წყარო“ — (რეჟ. დ. ხოჯავა)
1988 — „მეტიჩარა“ — (რეჟ. ნ. ნენოვა, გ. წულაია)
1990 — „ოჰ, ეს საშინელი, საშინელი ტელევიზორი“ — გელა (რეჟ. თ. ფალავანდიშვილი)
2010 — „ომი და ქორწილი“ (რეჟ. ზაზა კოლელიშვილი)
2011 — „ჭამა და სექსი“ (რეჟ. გ. ლიფონავა)
სხალტბის სერი

სხალტბის სერი — დაბალი კუესტური სერი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში. წარმოადგენს კვერნაქის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილს. გაწოლილია მდინარეებს ქსანსა და არაგვს შორის. სიგრძე 12 კმ, ფართობი 74 კმ², ხოლო ტოპოგრაფიული ზედაპირის ფართობი 195,8 კმ². მაქსიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან 1095,1 მ (მთა გოგოთისერი). სხვა მთებიდან მნიშვნელოვანია სხალტბა (1091 მ). ჩრდილოეთი კალთა დამრეცია, სამხრეთი — ციცაბო, განსაკუთრებით ფლატეა მდინარე არაგვისაკენ ორიენტირებული კალთა და ძეგვსა და მცხეთას შორის მდებარე მონაკვეთი.

აგებულია მოლასური ტიპის ნეოგენური ქანებით, მ. შ. კონტინენტური კონგლომერატებით, თიხებითა და ქვიშაქვებით. ღვარცოფული წვიმებისგან ნიადაგის ხშირი გადარეცხვის გამო მისი ქვედა ნაწილი ბედლენდური რელიეფით ხასიათდება. მონოკლინურ-ტექტონიკურ-ეროზიული დაბალი სერია. ჩრდილო დამრეცი კალთა თანდათან გადადის მუხრან-საგურამოს ვაკეში, სამხრეთით ციცაბოდ ეშვება მტკვრის ხეობაში. დანაწევრებულია მშრალი ხევებითა და ხრამებით.

განვითარებულია ყავისფერი ნიადაგები, ხოლო სამხრეთ კალთებზეა თიხნარი და თიხნარქვიშიანი ბედლენდური ნიადაგები. გაბატონებულია წიწვოვანი ნათელი ტყე. სხალტბის სერის სამხრეთ კალთაზეა შიომღვიმე. არის მრავალი ხელოვნური გამოქვაბული. ფერდობებზეა სოფლები: სხალტბა და გოროვანი. სერის ჩრდილოეთ ფერდობზე გაშენებული იყო შიომღვიმის წყალსადენი.
უილიამ მარგეტსონი

უილიამ ჰენრი მარგეტსონი (; დ. დეკემბერი, 1861, ლონდონი — 2 იანვარი, 1940) — ბრიტანელი მხატვარი და ილუსტრატორი, რომელიც ძირითადად ცნობილია ქალების ესთეტიკური პორტრეტებით.

ბიოგრაფია
მარგეტსონი დაიბადა ლონდონის სამხრეთში, კემბერველის რაიონში. სწავლობდა დულვიჩის კოლეჯში, მოგვიანებით კი ხელოვნების სამეფო კოლეჯში და სამეფო აკადემიის სკოლაში. 1885 წელს მისი ნამუშევრები პირველად გამოიფინა სამეფო აკადემიაში, შემდეგ კი ბრიტანელ მხატვართა სამეფო საზოგადოებაში, ნავთობის მხატვართა სამეფო ინსტიტუტში და გროსვენორის გალერეაში. 1885 წლის ბოლოს მან სამეფო აკადემიაში სწავლისთვის მოიპოვა მედალი, რომელიც ამჟამად ბრიტანეთის მუზეუმშია.

მარგეტსონი ზეთებსა და აკვარელებში ხატავდა. მან სახელი გაითქვა ლამაზი ქალების პორტრეტებით, ხშირად თანამედროვე ვარცხნილობებითა და ქუდებით. მან ასევე შექმნა რელიგიური და ალეგორიული ნამუშევრები. დასაწყისისთვის იგი მუშაობდა აკადემიურ, ვიქტორიანულ სტილში. მოგვიანებით იყენებდა ფუნჯის სტილს, რომელიც შთაგონებულია პოსტიმპრესიონისტებისა და პრერაფაელიტების, განსაკუთრებით ლოურენს ალმა-ტადემას მიერ. მისი ყველაზე წარმატებული ნამუშევარი იყო კლასიკური დეკორატიული „ “, რომელიც მან გამოფინა 1897 წელს სამეფო აკადემიაში, ამჟამად კი ავსტრალიაში, ახალი სამხრეთ უელსის სამხატვრო გალერეის მფლობელობაშია.

მარგეტსონის „ალფრედ ტენისონის პორტრეტი“ არის ლონდონის პორტრეტების ეროვნულ გალერეაში.

მარგეტსონი ასევე მუშაობდა წიგნების ილუსტრაციებზე. ის დაქორწინებული იყო მხატვარ ჰელენ ჰეტონზე, რომელიც გაიცნო, როდესაც ერთად მუშაობდნენ ილუსტრაციულ პროექტზე. ის ცხოვრობდა და მუშაობდა ჯერ ლონდონში, შემდეგ კი ბლუბერიში და უოლინგფორდში. მხატვარი 1940 წელს უოლინგფორდში გარდაიცვალა.

გალერეა
ჯაფარაბადი (ჯაბრაილის რაიონი)

ჯაფარაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში.

1993 წლიდან ოკუპირებული იყო სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. 2020 წლის 4 ოქტომბერს აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა სოფელი დაიბრუნეს.

ჩაფარაბადი მდებარეობს დაბლობაზე, სოფელ ქარხუნის ადმინისტრაციულ თემში. დასახლება 1806 წელს შეიქმნა ჯაფარყულუ ხანის კუთვნილი ოჯახების მიერ და სოფელსაც ხანის სახელი ეწოდა.
ჩარაქანი

ჩარაქანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, ჯაბრაილის რაიონში.

1993 წლიდან ოკუპირებული იყო სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ. 2020 წლის 4 ოქტომბერს აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა სოფელი დაიბრუნეს.

ტოპონიმიკა
1933 წელს სოფლის სახელად დარეგისტრირდა „ჩარაქანთი“.

მოსახლეობა
ცნობილი პირები
რაუფ ვალიევი — დახურულ სააქციო საზოგადოება „აზერბაიჯანის კასპიის საზღვაო კომპანიის“ თავმჯდომარე.
ალეკო ნინუა

ალეკო (ალექსანდრე) ნინუა (დ. 27 თებერვალი, 1934, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 17 იანვარი, 2012) — ქართველი რეჟისორი, მსახიობი, სცენარისტი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1980). ღირსების ორდენის კავალერი (2003).

ბიოგრაფია
1957 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი.

1958 წლიდან მუშაობდა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო ქართული თეატრში დამდგმელ რეჟისორად. 1961 წლიდან საქართველოს ტელევიზიის საბავშვო გადაცემათა რედაქციის რეჟისორია, 1968 წლიდან კი კომპანია „ქართული ტელეფილმის“ დამდგმელი კინორეჟისორი. 1980 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. დამდგმელი რეჟისორი და სცენარის ავტორია ფილმებისა: „საქართველოს გზებით“ (დოკუმენტური, 1969), „მე მოვედი“ (1981), „პოეზია უსიტყვოდ“ (დოკუმენტური, 1988), „დილა მშვიდობისა“ (დოკუმენტური, 1974). გადაღებულია ფილმში: „აბეზარა“ (1956)

1966 წლიდან იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი.

ფილმოგრაფია
დამდგმელი რეჟისორი
1962 — „ლევანის დღიური“
1963 — „მეტოქეები“
1965 — „თოჯინების სამყაროში“
1966 — „კედელი“
1968 — „ერთი შეხვედრის ქრონიკა“
1969 — „ცაბუნია“
1969 — „საქართველოს გზებით“ (დოკუმენტური)
1973 — „მსურველებს შეუძლიათ ჩაეწერონ“
1974 — „დილა მშვიდობისა“ (დოკუმენტური)
1975 — „ბერიკაცები“
1977 — „ოთხი შარვალი და ერთი ჩითის კაბა“
1979 — „ზღარბი“
1981 — „მე მოვედი“
1983 — „მოუსვენარი ზაფხული“
1988 — „პოეზია უსიტყვოდ“
1989 — „ლუარსაბ თათქარიძე“
1990 — „ცეცხლთან თამაში“
1990 — „ჰავაური ვალსი“ (ზაზა ბუაძესთან ერთად)
1992 — „ხაფანგი“
1995 — „ანა კალანდაძე“ (დოკუმენტური)

სცენარის ავტორი
1969 — „საქართველოს გზებით“ (დოკუმენტური)
1974 — „დილა მშვიდობისა“ (დოკუმენტური)
1981 — „მე მოვედი“
1988 — „პოეზია უსიტყვოდ“

მსახიობი
1956 — „აბეზარა“

ჯილდოები და აღიარება
1980 — საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
2003 — ღირსების ორდენი
ფინანსური მონიტორინგის სამსახური (აზერბაიჯანი)

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ფინანსური მონიტორინგის სამსახური — ორგანო, რომელიც ახორციელებს კანონით დადგენილ უფლებამოსილებებს დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული ფულის ან სხვა ქონების ლეგალიზაციასთან და ტერორიზმის დაფინანსებასთან ბრძოლის სფეროში.

უწყების შესახებ
ფინანსური მონიტორინგის სამსახურის მთავარი მიზანია აზერბაიჯანის კანონმდებლობით განსაზღვრული დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული სახსრების ან სხვა ქონების აღკვეთისა და ტერორიზმის დაფინანსების მოთხოვნების დაცვაზე ზედამხედველობა. იგი ასევე ყურადღებას ამახვილებს შესაბამის სფეროში პოლიტიკისა და საერთო რეგულირების განხორციელებაზე, აგრეთვე მონიტორინგის უწყებების, მონიტორინგში ჩართული სხვა პირების, ზედამხედველობის ორგანოების და სხვა სახელმწიფო ორგანოების საქმიანობის კოორდინაციაზე, რაც მთლიანობაში უზრუნველყოფს გამჭვირვალობასა და ეფექტურობას.

2009 წლის 10 თებერვალს კანონის №767- „დანაშაულებრივი გზით მოპოვებული სახსრების ან სხვა ქონების ლეგალიზაციისა და ტერორიზმის დაფინანსების ლეგალიზაციის წინააღმდეგ ბრძოლის შესახებ“ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის №66 ბრძანებულებით შეიქმნა დამოუკიდებელი სტრუქტურული ქვედანაყოფი - ფინანსური მონიტორინგის სამსახური.

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2016 წლის 3 თებერვლის №760 ბრძანებულებით შეიქმნა საჯარო სამართლის იურიდიული პირი - აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ფინანსური ბაზრების ზედამხედველობის პალატამ და ფინანსური მონიტორინგის სამსახურმა განაგრძო ფინანსური მონიტორინგის სამსახურმა დაიწყო ფუნქციონირება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეკონომიკის სამინისტროსთან.

სააგენტოს მმართველი ორგანოა საბჭო, რომელიც მართავს ორგანიზაციას და აკონტროლებს მის საქმიანობას.
აზერბაიჯანის ბირთვული და რადიოლოგიური საქმიანობის მარეგულირებელი სააგენტო

აზერბაიჯანის ბირთვული და რადიოლოგიური საქმიანობის მარეგულირებელი სააგენტო — აზერბაიჯანის ცენტრალური აღმასრულებელი ხელისუფლების ორგანო, რომელიც მონაწილეობს მოსახლეობისა და ტერიტორიების ბირთვული და რადიაციული უსაფრთხოების უზრუნველყოფაში.

სააგენტო დაარსდა 2008 წლის 24 აპრილს. მონაწილეობს ბირთვული და რადიოლოგიური საქმიანობის რეგულირების სფეროში სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავებაში, უზრუნველყოფს ამ პოლიტიკის განხორციელებას და სახელმწიფო ზედამხედველობას ამ სფეროში.

სააგენტოს საქმიანობა
სააგენტოს ძირითადი საქმიანობაა:

ბირთვული და რადიოლოგიური საქმიანობის რეგულირების ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავებაში მონაწილეობა და ამ პოლიტიკის განხორციელების უზრუნველყოფა;
ბირთვული და რადიოლოგიური საქმიანობის უსაფრთხოების მარეგულირებელი მექანიზმების ჩამოყალიბება;
ბირთვული და რადიოლოგიური საქმიანობის განხორციელებაზე ზედამხედველობა და რადიაციული უსაფრთხოების უზრუნველყოფა;
შესაბამისი ზომების მიღება ამ სფეროში გამოვლენილი დარღვევების წინააღმდეგ;
ბირთვული და რადიაციული უსაფრთხოების უზრუნველყოფის ნორმებისა და წესების დაცვის კონტროლი;
რადიაციული უსაფრთხოების უზრუნველყოფა საწარმოებსა და ორგანიზაციებში, რომელთა საქმიანობა დაკავშირებულია რადიოაქტიური ნივთიერებების და მაიონებელი გამოსხივების წყაროების გამოყენებასთან, აგრეთვე იმ ადგილებში, სადაც ტარდება რადიაციული მონიტორინგი.
აზერბაიჯანის ეკონომიკური ზონების განვითარების სააგენტო

აზერბაიჯანის ეკონომიკური ზონების განვითარების სააგენტო — სახელმწიფო ორგანო, რომელიც ორგანიზებას უწევს საქმიანობას, მართავს და ავითარებს სამრეწველო პარკებს, ინდუსტრიულ უბნებსა და სასოფლო-სამეურნეო პარკებს აზერბაიჯანში.

ისტორია
სააგენტო შეიქმნა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2021 წლის 22 იანვრის №1257 ბრძანებულებით „სამრეწველო პარკების, ინდუსტრიული უბნების და სასოფლო-სამეურნეო პარკების მართვის გაუმჯობესების ღონისძიებების შესახებ“ შპს სუმგაიტის ქიმიური ინდუსტრიული პარკის ბაზაზე.

სააგენტოს წესდება დამტკიცდა რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2021 წლის 21 დეკემბრის №1506 ბრძანებულებით.

პარკები
სამრეწველო პარკები არის ტერიტორიები, რომლებსაც გააჩნიათ ყველა საჭირო ინფრასტრუქტურა და მართვის ინსტიტუტი, რომლებიც გამოიყენება კონკურენტუნარიანი წარმოებისა და მომსახურების უზრუნველსაყოფად სამეწარმეო საქმიანობის განხორციელების უახლესი ტექნოლოგიების გამოყენებით, რაც იწვევს ეფექტურ მუშაობას და მეწარმეობის განვითარებას. სახელმწიფო სახსრების ხარჯზე ინდუსტრიული პარკები უზრუნველყოფილია ფართო ინფრასტრუქტურული სისტემით. ამჟამად ეკონომიკური ზონების განვითარების სააგენტოს მართვაში 6 ინდუსტრიული პარკია - სუმგაითის ქიმიური ინდუსტრიული პარკი, გარადაღის ინდუსტრიული პარკი, პირალაჰის ინდუსტრიული პარკი, მინგაჩევირის ინდუსტრიული პარკი, აღდამის ინდუსტრიული პარკი, „არაზის ველის ეკონომიკური ზონა“ ინდუსტრიული პარკი.

ინდუსტრიული უბნები
ინდუსტრიული უბანი არის ტერიტორია, რომელსაც გააჩნია სამეწარმეო საქმიანობის განსახორციელებლად საჭირო ინფრასტრუქტურა და გამოიყენება მცირე და საშუალო მეწარმეების მიერ წარმოებისა და მომსახურების გაწევისთვის. ეკონომიკური ზონების ადმინისტრაციაში ამჟამად 4 ინდუსტრიული უბანია - ჰაჯიგაბულის ინდუსტრიული უბანი, მასალი ინდუსტრიული უბანი, ნეფთჩალას ინდუსტრიული უბანი, საბირაბადის ინდუსტრიული უბანი.

აგროპარკები
რესპუბლიკის 32 რეგიონში 239,3 ათას ჰექტარ მიწის ფართობზე 51 აგროპარკი და მსხვილი მეურნეობაა შექმნილი, რომელთა საერთო საპროექტო ღირებულება 2,4 მილიარდი მანეთია. მათგან 34 სპეციალიზებული იყო მემცენარეობაში, 14 მემცენარეობისა და მეცხოველეობის, 1 მეცხოველეობის და 2 დახარისხება-შეფუთვაში, გადამუშავებასა და ლოჯისტიკაში.

პროფესიული სწავლის ცენტრები
2020 წლის 14 სექტემბერს რესპუბლიკის პრეზიდენტი პროფესიული განათლების ცენტრის გახსნის ცერემონიას დაესწრო. ეკონომიკური ზონების განვითარების სააგენტოსთან არსებული პროფესიული სწავლების ცენტრი არის პირველი პროფესიული სასწავლო დაწესებულება, რომელიც შეიქმნა ქვეყანაში ინდუსტრიული პარკის ტერიტორიაზე. პროფესიულ საგანმანათლებლო ცენტრში სწავლის ხანგრძლივობაა 1 წელი და მიღება ხდება გასაუბრების გზით. გასაუბრებაში მონაწილეობენ სრული საშუალო განათლების მქონე პირები. ასევე სასწავლო პროცესის განმავლობაში სტიპენდიით უზრუნველყოფილნი არიან სტუდენტები, რომლებიც სახელმწიფო სახსრების ხარჯზე სწავლობენ.
დალი ბაქრაძე

დალი ბაქრაძე (დ. 28 ნოემბერი, 1935, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, ინჟინერი, კლიმატოლოგი, მეცნიერი.

1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-კლიმატოლოგის სპეციალობით.

1959 წლიდან მუშაობს ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, თავდაპირველად ლაბორანტის, შემდეგ, 1962
წლიდან უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად. არის პირველი კატეგორიის ინჟინერი. მისი კვლევის სფერო კლიმატის აქტუალური საკითხების შესწავლაა. კერძოდ, შრომებში განსაკუთრებული ყურადღება გამახვილებულია კლიმატის ცვლილებებზე - გლობალური დათბობა ზოგადად და რეგიონის პირობებში. გამოქვეყნებული აქვს 10-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, გარდა ამისა მონაწილეობდა სხვადასხვა მასშტაბისა და რეგიონების რუკების შედგენაში.
თამარ ბრეგაძე

თამარ ბრეგაძე (დ. 23 მაისი, 1963, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტი.

1985–1987 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიული სტომატოლოგიის კათესრის კლინიკური ორდინატორი. 1987–1994 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1988–1989 წლებში რესპუბლიკური სტომატოლოგიური პოლიკლინიკის ექიმი–მეთოდისტი. 1989–1993 წლებში პაროდონტოზის განყოფილების ექიმი–სტომატოლოგი. 1993 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიური კლინიკის ექიმი–სტომატოლოგია. ავტორია 16 ნაბეჭდი სამეცნიერო ნაშრომის სტომატოლოგიის აქტუალურ საკითხებზე.

1992 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საქართველოს რესპუბლიკის მოზრდილი მოსახლეობის სტომატოლოგიურ დაავადებათა გავრცელების შესწავლა და ამბულატორიულ–თერაპიული და ქირურგიულ–სტომატოლოგიური დახმარებისათვის ექიმთა ნორმატივების მოთხოვნების განსაზღვრა.“
ადამიანის უფლებათა არაბული ქარტია

ადამიანის უფლებათა არაბული ქარტია — საერთაშორისო ხელშეკრულება, რომელიც მიღებულია არაბული ლიგის მიერ 2004 წელს და ძალაში შევიდა 2008 წელს. ქარტია ეფუძნება ისლამურ ნორმებს. ითვალისწინებს კომიტეტის შექმნას, რომელიც უფლებამოსილია განიხილოს მონაწილე სახელმწიფოების ანგარიშები.

ქარტია ძალაში შევიდა არაბთა ლიგის შვიდი წევრის მიერ რატიფიცირების შემდეგ.

2013 წლის მონაცემებით, არაკომერციული ორგანიზაციების სამართლის საერთაშორისო ინსტიტუტის მიხედვით, კონვენცია რატიფიცირებულია იორდანიის, ბაჰრეინის, ლიბიის, ალჟირის, არაბთა გაერთიანებული საემიროების, პალესტინის, იემენის, ერაყის, ქუვეითის, ლიბანის, კატარის, საუდის არაბეთის, სირიის მიერ. ხელმოწერილია, მაგრამ არ არის რატიფიცირებული - სუდანის, მაროკოს, ეგვიპტეს, ტუნისის მიერ. 2014 წლის თავდაცვის პროექტის (ჯონ ჰოპკინსის უნივერსიტეტის) ხელმძღვანელის თქმით, კონვენციის მონაწილეები არიან იორდანია, ბაჰრეინი, ლიბია, ალჟირი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, პალესტინა, იემენი, ერაყი, ქუვეითი, სუდანი, ყატარი, საუდის არაბეთი, სირია.

2014 წლის არაბული ლიგის ვებსაიტის ინგლისურ ვერსიაში მითითებულია, რომ ქარტიას ხელი მოაწერა 16 ქვეყანამ და რატიფიცირება მოახდინა 11-მა, კონკრეტული ქვეყნები არ არის მითითებული. 2018 წლის მონაცემებით, ქარტიის რატიფიცირება 14-მა ქვეყანამ მოახდინა.

2014 წელს მიღებულ იქნა ადამიანის უფლებათა არაბული სასამართლოს წესდება, რომელიც კომპეტენტური იქნება, განიხილოს დავები ქარტიის იმპლემენტაციის შესახებ მონაწილე სახელმწიფოებს შორის და, შესაბამისი სახელმწიფოს სპეციალური ნებართვით, სახელმწიფოსა და კერძო პირებს შორის.
ელანდი

ელანდი — კუნძული ბალტიის ზღვაში, ეკუთვნის შვედეთს. გოტლანდის შემდეგ შვედეთის სიდიდით მეორე კუნძულია. ფართობი 1345 კმ², მოსახლეობა 25,857 ადამიანი (2017).

კონტინენტისგან გამოყოფილია კალმარსუნდის სრუტით, რომელზედაც გადებულია 6-კილომეტრიანი ელანდის ხიდი, რომელიც აშენდა 1972 წლის 30 სექტემბერს. სილურული კირქვული დაბალი პლატო, რომლის სიმაღლე აღწევს 57 მ-ს ადგილ-ადგილ დაფარულია მორენული დანალექებით; განვითარებულია კარსტი. გაბატონებულია სემი-კონტინენტური ოკეანური კლიმატი.

არის რამდენიმე პატარა მდინარე და ერთი ტბა ჰორნსენი. სკანდინავიისათვის უჩვეულო, თავისებური რელიეფი და ლანდშაფტები ახასიათებს. დასახლებული პუნქტები აქ ნაპირის კალკეულ პლაჟებიან უბნებში მდებარეობს. ალუვიურ სანაპიროზე მოჰყავთ შაქრის ჭარხალი, ჭვავი და კარტოფილი. განვითარებულია მესაქონლეობა. დიდი ქალაქებიდან მნიშვნელოვანია ბორგჰოლმი.
გვანიკა (პუერტო-რიკო)

გვანიკა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს პუერტო-რიკოს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, კარიბის ზღვის სანაპიროზე, საბანა-გრანდეს სამხრეთით, ლახასის აღმოსავლეთით და იაუკოს დასავლეთით. მოიცავს 7 ბარიოსა და გვანიკა-ბარიო-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის იაუკოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.

დამატებითი საკითხავი
პენიუელასი (პუერტო-რიკო)

პენიუელასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს პენიუელასის ხეობაში, კუნძულის სახმრეთ სანაპიროზე, ადხუნტასის სამხრეთით, გვაიანილიის აღმოსავლეთით და პონსეს დასავლეთით. მოიცავს 12 ბარიოსა და პენიუელას-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის იაუკოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
გვაიანილია (პუერტო-რიკო)

გვაიანილია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის სამხრეთით, კარიბის ზღვის სანაპიროზე, ადხუნტასის სამხრეთით, იაუკოს აღმოსავლეთით, პენიუელასის დასავლეთით, პონსედან 19 კმ-ით დასავლეთით. მოიცავს 16 ბარიოსა და გვაიანილია-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის იაუკოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.

დამატებითი საკითხავი
იაუკოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია

იაუკოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია ― აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიუროს მიერ შემუშავებული მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორია სამხრეთ-დასავლეთ პუერტო-რიკოში. 2009 წლის 1-ელი ივლისის აღწერის მიხედვით, ტერიტორიის მოსახლეობა 125 266 ადამიანს შეადგენდა, რაც 6.1%-ით მეტია 2000 წლის აღწერის მონაცემებთან შედარებით.

მუნიციპალიტეტები
იაუკოს მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორიის შემადგენლობაში ოთხი მუნიციპალიტეტი შედის:

იაუკო:: 34 172 ადამიანი
პენიუელასი: 20 399 ადამიანი
გვაიანილია: 17 784 ადამიანი
გვანიკა: 13 787 ადამიანი
ვმკ (ელექტრომატარებელი)

ვმკ — საქართველოს რკინიგზის ერთ-ერთი ჩქაროსნული ელექტრომატარებლის სერია, რომელიც ემსახურება მარშრუტებს თბილისი – ფოთი და თბილისი – ზუგდიდი. დააპროექტა და კარკასი ააწყო ჩინურმა კომპანია -მა, მატარებლის დანარჩენი მოწყობილობები დაყენებულ იქნა თბილისის ელმავალმშენებელ ქარხანაში. მის ბაზაზე აგრეთვე შეიქმნა სერია , რომელიც პარალელურად ვმკ-სთან ერთად ემსახურება მგზავრებს.
გვაიამა (პუერტო-რიკო)

გვაიამა (; ოფიციალურად გვაიამის ავტონომიური მუნიციპალიტეტი; ) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კარიბის ზღვის სანაპიროზე. 2020 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 36 614 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარიოსა და გვაიამა-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის გვაიამის მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
პატილიასი (პუერტო-რიკო)

პატილიასი — სანაპირო ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, სან-ლორენსოს სამხრეთით, იაბუკოისა და მაუნაბოს დასავლეთით, გვაიამისა და აროიოს აღმოსავლეთით. მოიცავს 15 ბარიოსა და პატილიას-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის გვაიამის მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
გვაიამის მეტროპოლიტენური ტერიტორია

გვაიამის მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორია ― აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიუროს მიერ შემუშავებული მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორია პუერტო-რიკოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მეტროპოლიტენური ტერიტორიის მოსახლეობა 68 442 ადამიანს შეადგენს, რაც 18.83%-ით მეტია 2010 წლის აღწერის მონაცემებთან შედარებით.

მუნიციპალიტეტები
გვაიამის მეტოპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორიის შემადგენლობაში სამი მუნიციპალიტეტი შედის:

გვაიამა: 36 614 ადამიანი
პატილიასი: 15 985 ადამიანი
აროიო: 15 843 ადამიანი
ჰორმიგეროსი (პუერტო-რიკო)

ჰორმიგეროსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის დასავლეთ რეგიონში, კაბო-როხოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სან-ხერმანის ჩრდილო-დასავლეთით და მაიაგუესის სამხრეთით. მოიცავს 5 ბარიოსა და ჰორმიგეროს-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის მაიაგუესის მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
მაიაგუესი (პუერტო-რიკო)

მაიაგუესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს დასავლეთ სანაპიროს ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 73 077 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარიოსა და მაიაგუეს-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის მაიაგუესის მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
მაიაგუესის მეტროპოლიტენური ტერიტორია

მაიაგუესის მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორია ― აშშ-ის სტატისტიკური აღწერის ბიუროს მიერ შემუშავებული მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორია პუერტო-რიკოს დასავლეთ ცენტრალურ ნაწილში. 2009 წლის 1-ელი ივლისის აღწერის მიხედვით, მეტროპოლიტენური ტერიტორიის მოსახლეობა 109 842 ადამიანს შეადგენს, რაც 4.53%-ით ნაკლებია 2000 წლის აღწერის მონაცემებთან შედარებით.

მუნიციპალიტეტები
მაიაგუესის მეტოპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორიის შემადგენლობაში ორი მუნიციპალიტეტი შედის:

მაიაგუესი: 73 077 ადამიანი
ჰორმიგეროსი: 15 654 ადამიანი

კომბინირებული სტატისტიკური ტერიტორია
მაიაგუესი-სან-ხერმანი-კაბო-როხოს კომბინირებული სტატისტიკური ტერიტორია ორ მეტროპოლიტენურ ტერიტორიას მოიცავს, რომლის შემადგენლობაშიც ექვსი მუნიციპალიტეტი შედის. 2009 წლის 1-ელი ივლისის აღწერის მიხედვით, კომბინირებული მეტროპოლიტენური ტერიტორიის მოსახლეობა 258 401 ადამიანს შეადგენს, რაც 2.84%-ით მეტია 2000 წლის აღწერის მონაცემებთან შედარებით. მაიაგუესი-სან-ხერმანი-კაბო-როხოს კომბინირებული სტატისტიკური ტერიტორიის მოსახლეობა პუერტო-რიკოს მოსახლეობის 6.5%-ს შეადგენს.

კომბინირებული სტატისტიკური ტერიტორია აერთიანებს ორ მეტროპოლიტენურ ტერიტორიას:
მაიაგუესი (2 მუნიციპალიტეტი)
სან-ხერმანი-კაბო-როხო (4 მუნიციპალიტეტი)
მისტასინი

მისტასინი — ტბა კანადაში, კვებეკის პროვინციაში. მდებარეობს ლავრენტის მაღლობის წყალგამყოფზე, ზღვის დონიდან 372 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 2,164 კმ², აუზის ფართობი 19,676 კმ², საშუალო სიღრმე 69.3 მ, მაქსიმალური სიღრმე 183 მ. ტბიდან სათავეს იღებს მდინარე რუპერტი. ბევრია თევზი. გარშემო ტყეა. ტბა აღმოაჩინა ფრანგმა მოგზაურმა შარლ ალბანელმა 1672 წელს. სახელწოდება კრი და ინუ-აიმუნის ენებზე ნიშნავს „დიდ ქვას“, რაც შესაძლოა ტბაში მდებარე დაახლოებით 3 მ სიმაღლის ერატიკულ ლოდთან იყოს ასოცირებული.