ანასტასია ვოზნესენსკაია

ანასტასია ვალენტინის ასული ვოზნესენსკაია (; დ. 27 ივლისი, 1943, მოსკოვი, სსრკ — გ. 14 იანვარი, 2022, მოსკოვი, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი; რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტი (1997).

ბიოგრაფია
ანასტასია ვოზნესენსკაია დაიბადა 1943 წლის 27 ივლისს მოსკოვში და სწავლობდა მოსკოვის სამხატვრო თეატრის სკოლაში (ვასილი მარკოვის კურსი). 1963 წელს იქორწინა თანაკურსელ ანდრეი მიაგკოვზე. მათი რომანი სტუდენტობის წლებში დაიწყო და ამ გრძნობით მთელი ცხოვრების გატარება მოახერხეს.

1965 წელს, სკოლა-სტუდიის დამთავრების შემდეგ, ვოზნესენსკაია მიიღეს „სოვრემენნიკის“ თეატრის დასში. მის სასცენო როლებს შორის იყო მარია შამრაევა ჩეხოვის „თოლიაში“. ოლეგ ეფრემოვის მიერ „სოვრემენნიკის“ დატოვების შემდეგ, ანასტასია მას წაჰყვა მოსკოვის სამხატვრო თეატრში და 1987 წელს, თეატრის დაშლის შემდეგაც, მასთან დარჩა თეატრში, რომელსაც შემდგომ ჩეხოვის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო თეატრი ეწოდა.
თეატრში ვოზნესენსკაია წამყვანი მსახიობი იყო. ასრულებდა მკვეთრად სატირულ და საყოფაცხოვრებო როლებს. მის შემოქმედებაში შედის ისეთი თეატრალური ნამუშევრები, როგორიცაა: გალინა („იხვებზე ნადირობა“), აგლაია („ვერცხლის ქორწილი“), ბაბაკინა („ივანოვი“), მარკიზა კონდოტი („რძის ფურგონი აქ აღარ ჩერდება“) და სხვა.

მისი დებიუტი კინოში შედგა 1966 წელს და ფართოდ გახდა ცნობილი ქალის მთავარი როლით რეჟისორ ევგენი ტაშკოვის პოპულარულ ფილმში „მაიორი ვიხრი“ და ბაზრის დირექტორის როლით ელდარ რიაზანოვის ცნობილ ფილმში „ავტოფარეხი“.

ანასტასიას, როგორც კინომსახიობის, პოპულარობის პიკი საუკუნის 70-იან წლებში მოვიდა, როდესაც მან მონაწილეობა მიიღო ბევრ წარმატებულ პროექტში. 80-იან წლებში ვოზნესენსკაიას შემოქმედებითმა კარიერამ დაცემა დაიწყო და 90-იან წლებში ყველაზე დაბალ წერტილს მიაღწია, როდესაც მსახიობმა თითქმის შეწყვიტა როლების მიღება არა მხოლოდ კინოში, არამედ თეატრშიც.

ბოლოს იგი სცენაზე ა. პ. ჩეხოვის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო თეატრში მეუღლესთან, მსახიობ ანდრეი მიაგკოვთან ერთად 2013 წლის მაისში გამოვიდა სპექტაკლში „თეთრი კურდღელი“.

ოჯახი
მეუღლე (1963-2021) — ანდრეი მიაგკოვი (1938-2021), მსახიობი, რსფსრ სახალხო არტისტი (1986).

ანდრეი მიაგკოვსა და ანასტასია ვოზნესენსკაიას შვილი არ ჰყავდათ.

ბოლო წლები
ანასტასია ვოზნესენსკაია სცენაზე 2013 წლიდან არ გამოსულა ჯანმრთელობის პრობლემების გამო. მას შაქრიანი დიაბეტი ჰქონდა. 2018 წლის ზაფხულში ინსულტი გადაიტანა, რამაც პარალიზებული გახადა.

იგი გარდაიცვალა 2022 წლის 14 იანვარს მოსკოვში, 79 წლის ასაკში, კორონავირუსით გამოწვეული გართულებებით.

სამოქალაქო პანაშვიდი შედგა 17 იანვარს ჩეხოვის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო თეატრში, ხოლო დაკრძალვა სრედნიე სადოვნიკის წმინდა სოფიას სიბრძნის ეკლესიაში. იგი დაკრძალეს ტროეკუროვის სასაფლაოზე მეუღლის გვერდით. 2023 წლის 7 ივლისს მსახიობისა და მისი მეუღლის ანდრეი მიაგკოვის საფლავზე ძეგლი გაიხსნა.

შემოქმედება
როლები თეატრში
„სოვრემენნიკში“
ჩეხოვის „თოლია“; რეჟისორი ოლეგ ეფრემოვი - მარია შამრაევა
„საკუთარი კუნძული“
ა. ვ. ვამპილოვის „პროვინციული ანეკდოტები“.

ჩეხოვის სახელობის მოსკოვის სამხატვრო თეატრში
1999 — ჰ. იბსენის „მოჩვენება“ (ნ. სკორიკის დადგმა) — ფრაუ ალვინგი
2002 — ალექსანდრე გალინის „რეტრო“ (ანდრეი მიაგკოვის დადგმა) — როზა ალექსანდრეს ასული პესოჩინსკაია
2008 — მ. ჩეიზის „თეთრი კურდღელი“ (ა. კამენკოვიჩის დადგმა) — ვეტა

როლები ფილმებში
ჯილდოები და აღიარება
1986 : რსფსრ დამსახურებული არტისტი - საბჭოთა თეატრალური ხელოვნების დარგში გაწეული სამსახურისთვის
1997 : რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტი - ხელოვნების სფეროში დიდი მიღწევებისთვის
2009 : ღირსების ორდენი - ეროვნული კულტურისა და ხელოვნების განვითარებისათვის გაწეული სამსახურისა და მრავალწლიანი ნაყოფიერი მოღვაწეობისათვის
2019 : ორდენი „სამშობლოს წინაშე დამსახურებისთვის“ (მე-4 ხარისხის) - სამამულო კულტურისა და ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისთვის, მრავალწლიანი ნაყოფიერი მოღვაწეობისთვის