ჯოვანი ფალკონე

ჯოვანი ფალკონე (; დ. 18 მაისი, 1939 — გ. 23 მაისი, 1992) — იტალიელი მოსამართლე და პროკურორი, რომელიც ცნობილია იტალიურ მაფიასთან ბრძოლით.

წლების განმავლობაში იგი მუშაობდა პალერმოს მართლმსაჯულების სასახლეში, სიცილიაში, სადაც მისი პროფესიული ცხოვრება ძირითადად ეძღვნებოდა მაფიის წინააღმდეგ ბრძოლას. მისი საქმიანობის კულმინაციად ითვლება მონაწილეობა მაქსი-პროცესში 1986–1987 წლებში. 1992 წლის 23 მაისს, ფალკონე მოკლეს კორლეონური მაფიის წევრებმა კაპაჩის აფეთქებაში, რომელიც მოხდა 29 ავტომაგისტრალზე, ქალაქ კაპაჩის მახლობლად.

ბავშვობიდან მისი ცხოვრების თანამგზავრი და ახლო მეგობარი იყო პაოლო ბორსელინო. ორივე გაიზარდა პალერმოს ერთ-ერთ უბანში. მიუხედავად იმისა, რომ მათი ბავშვობის პერიოდში და იმ გარემოში სადაც გაიზარდნენ მაფიას დიდი გავლენა ჰქონდა, ორივე მათგანმა გადაწყვიტა შებრძოლებოდნენ ორგანიზებულ დანაშაულს პროკურორების რანგში. ორივე 1992 წელს მოკლეს, რამდენიმე კვირის განსხვავებით. მათი თავგანწირვა ანტიმაფიურ საქმიანობაში აღნიშნულ იქნა „ოქროს მედლით სამოქალაქო დამსახურებისთვის“. კათოლიკურმა ეკლესიამ კი ორივე მათგანი აღიარა შეწირულად. ჟურნალმა -მა კი 2006 წელს მათ უწოდა „ბოლო სამოცი წლის გმირები“.

ადრეული ცხოვრება
ფალკონე 1939 წელს დაიბადა საშუალო ფენის ოჯახში, ვია კასტროფილიპოზე, პალერმოს ცენტრალური უბნის, ლა კალზას მახლობლად, რომელიც 1943 წელს მოკავშირეთა შეჭრის დროს, საჰაერო თავდასხმების შედეგად მნიშვნელოვნად დაზიანდა. მისი მამა, არტურო ფალკონე, პროვინციული ქიმიური ლაბორატორიის დირექტორი იყო და დაქორწინებული იყო ლუიზა ბენტივენიაზე. ჯოვანი ფალკონეს ორი უფროსი და ჰყავდა — ანა და მარია. ფალკონეს მშობლები დიდ ყურადღებას აქცევდნენ შრომისმოყვარეობას, სიმამაცეს და პატრიოტიზმს; მოგვიანებით ფალკონე ამბობდა, რომ მისგან „მაქსიმუმს მოითხოვდნენ“. სკოლაში ყოფნისას ის ხშირად ჩხუბობდა დიდ ბავშვებთან, თუ თვლიდა, რომ ისინი მის მეგობრებს ავიწროებდნენ.

მიუხედავად იმისა, რომ მაფია ამ ტერიტორიაზე არსებობდა, ის უჩინარი იყო. ბიჭი, სახელად ტომაზო სპადარო, რომელთანაც ფალკონე კათოლიკური ცენტრის დასასვენებელ სივრცეში პინგ-პონგს თამაშობდა, მოგვიანებით ცნობილი მაფიოზი და მკვლელი გახდა, მაგრამ ბავშვობაში მაფიოზები ფალკონეს ცხოვრებაში დიდ როლს არ ასრულებდნენ. ბავშვობაში ფალკონე და ბორსელინო, რომლებიც ერთ უბანში დაიბადნენ, ერთად თამაშობდნენ ფეხბურთს პიაცა მაჯიონეზე. ორივეს ჰყავდა თანაკლასელები, რომლებიც მოგვიანებით მაფიის წევრები გახდნენ.

ფალკონე გაიზარდა იმ პერიოდში, როდესაც სიცილიელები არ აღიარებდნენ მაფიას ორგანიზებულ დანაშაულებრივ ჯგუფად; მსგავსი განცხადებები ხშირად უბრალოდ „ჩრდილოეთის თავდასხმებად“ აღიქმებოდა.

კლასიკური განათლების მიღების შემდეგ, ფალკონემ სამართლის შესწავლა პალერმოს უნივერსიტეტში განაგრძო, მას შემდეგ, რაც მოკლე პერიოდი ლივორნოს საზღვაო აკადემიაში ისწავლა. ფალკონე და ბორსელინო კვლავ შეხვდნენ ერთმანეთს პალერმოს უნივერსიტეტში. იმ დროს, როცა ფალკონე მშობლების კონსერვატიული კათოლიკური შეხედულებებისგან კომუნიზმისკენ გადაიხარა, ბორსელინო რელიგიური და კონსერვატორი დარჩა. ახალგაზრდობაში ის იყო ნეოფაშისტურ -სთან დაკავშირებული ახალგაზრდული მემარჯვენე ორგანიზაციის -ას ( ' ) წევრი, თუმცა, არცერთი მათგანი არასდროს გაწევრიანებულა პოლიტიკურ პარტიაში და მიუხედავად იმისა, რომ მათი პოლიტიკური იდეები სრულიად განსხვავდებოდა, ისინი საერთო ბრძოლას ეწეოდნენ მაფიის წინააღმდეგ. მათ შორის პოლიტიკური განსხვავებები მეგობრობას ხელს არ უშლიდა.

1961 წელს უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, ფალკონემ იურიდიული პრაქტიკა დაიწყო, ხოლო 1964 წელს მოსამართლედ დაინიშნა. საბოლოოდ, მან სისხლის სამართალი აირჩია მას შემდეგ, რაც რაიონულ მაგისტრ მოსამართლედ დაინიშნა. ტრაპანში და მარსალაში კი პროკურორად იმუშავა, ხოლო 1978 წელს გადაყვანილ იქნა პალერმოს სასამართლოში გაკოტრების საქმეთა მოსამართლედ.

პირველი სასამართლო მაფიის წინააღმდეგ
1980 წლის დასაწყისში ფალკონე შეუერთდა პალერმოს პროკურატურის საგამოძიებო განყოფილებას — „ინსტრუქციის ოფისს“ . იგი მუშაობას განსაკუთრებით დაძაბულ პერიოდში შეუდგა. ამ ოფისისთვის უნდა ეხელმძღვანელა ჩეზარე ტერანოვას — ყოფილ პარლამენტის წევრს და ანტიმაფიური რეფორმატორს, რომელიც 1960-იან წლებში მაფიის მთავარი მბრალდებელი იყო, თუმცა 1979 წლის 25 სექტემბერს ის მოკლეს. ორი თვით ადრე, 1979 წლის 21 ივლისს, მოკლეს ბორის ჯულიანო, რომელიც ხელმძღვანელობდა პოლიციის საგამოძიებო ჯგუფს, რომელიც მაფიის ნარკოტრეფიკინგის საქმეს იძიებდა. ეს ქსელი როზარიო სპატოლას და სალვატორე ინძერილოს მაფიოზური დაჯგუფების ხელში იყო. ტერანოვას ადგილზე როკო კინიჩი დაინიშნა, მაგრამ ისიც მაფიამ მოკლა 1983 წლის ივლისში.

1980 წლის 5 მაისს, ჰეროინის ქსელის გამოძიების ხელმძღვანელი, კარაბინიერთა კაპიტანი ემანუელე ბაზილე მოკლეს. მეორე დღეს პროკურორმა გაიტანო კოსტამ ხელი მოაწერა 55 დაპატიმრების ორდერს, რომელიც ეხებოდა სპატოლა-ინძერილო-გამბინოს კლანის ნარკოტრაფიკს. სიცილიიდან ჰეროინი გადაჰქონდათ ნიუ-იორკის გამბინოს მაფიოზურ ოჯახთან, რომელიც დაკავშირებული იყო ინძერილოებთან. კინიჩიმ ფალკონე ამ საქმის გამოძიებაზე დანიშნა, რაც იმ დროისთვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ანტიმაფიური ოპერაცია იყო. კოსტამ ეს ორდერები მას შემდეგ გამოსცა, რაც თითქმის ყველა სხვა პროკურორმა უარი თქვა მათ ხელმოწერაზე.

ამ ინფორმაციამ გაჟონა, რამაც საბოლოოდ მისი სიცოცხლე შეიწირა — იგი 1980 წლის 6 აგვისტოს მაფიის ბრძანებით მოკლეს. მეორე დღეს ფალკონეს დაცვა დაუნიშნეს.

ამ დაძაბულ ვითარებაში ფალკონემ გამოიგონა ახალი საგამოძიებო ტექნიკა სპატოლას საქმეში — მან ბანკის ჩანაწერების მეშვეობით დაიწყო „ფულის ნაკადის“ კვალდაკვალ მოძრაობა, რათა ნარკოტიკებით ვაჭრობის მტკიცებულებები შეეგროვებინა. ეს უნარები მან გაკოტრების საქმეების გამოძიების დროს შეიძინა.

ფალკონე იყო ერთ-ერთი პირველი სიცილიელი მოსამართლე, რომელმაც უცხოელ კოლეგებთან დაამყარა ურთიერთობები, რაც ნარკოტრეფიკინგის გლობალური მასშტაბების გააზრებაში დაეხმარა და მის ოფისს მცირერიცხოვანი საგამოძიებო რესურსების გაძლიერებაში. ერთ-ერთი კოლეგა გაოცებული დარჩა, როცა აღმოაჩინა, რომ ფალკონე, რომელსაც კომპიუტერი არ ჰქონდა, პირადად იწერდა ყველა საბანკო ტრანზაქციის დეტალებს, რომლებიც პალერმოს ყველა ბანკიდან ჰქონდა გამოთხოვილი.

მან დაადგინა, რომ ფრანგული კავშირის ქიმიკოსებმა ჰეროინის რაფინირების ფარული ლაბორატორიები მარსელიდან სიცილიაში გადაიტანეს. 1980 წლის ბოლოს ფალკონე ამერიკაში გაემგზავრა და აშშ-ის იუსტიციის დეპარტამენტთან დაიწყო თანამშრომლობა, რამაც შედეგად მისცა ერთ-ერთი უდიდესი საერთაშორისო სამართალდამცავი ოპერაცია სახელწოდებით „პიცა კონექშენი“. გამოძიება ასევე მოიცავდა თურქეთს, რომელიც მორფინის სატრანზიტო წერტილი იყო, შვეიცარიას, რომლის საბანკო საიდუმლოება ფულის გათეთრებას უწყობდა ხელს და ნეაპოლს, სადაც სიგარეტის კონტრაბანდისტული ქსელები ნარკოტიკების ტრანსპორტირებისთვის გარდაიქმნებოდა.

1981 წლის ბოლოს ფალკონემ სპატოლას საქმე სასამართლოსთვის მოამზადა, რაც პროკურატურას საშუალებას აძლევდა 74 განაჩენი გამოეტანა. ეს განაჩენები დაფუძნებული იყო ფალკონეს მყარ მტკიცებულებებზე, საბანკო და სამოგზაურო ჩანაწერებზე, ამოღებულ ჰეროინის ტვირთებზე, თითის ანაბეჭდებისა და ხელნაწერების ექსპერტიზაზე, მოსმენილ საუბრებსა და უშუალო ჩვენებებზე, რომლებიც ამტკიცებდა, რომ სიცილიამ საფრანგეთი ჩაანაცვლა, როგორც მთავარი კარიბჭე ჰეროინის აშშ-ში გადაზიდვისთვის.,

ანტიმაფიის ჯგუფი
ფალკონე მუდმივად განიცდიდა რესურსების მწვავე ნაკლებობას, რაც ხელს უშლიდა მას, როგორც მაგისტრატს, შეესრულებინა თავისი მოვალეობები. პიო ლა ტორემ პარლამენტში წარადგინა კანონი, რომელიც ითვალისწინებდა მაფიოზურ შეთქმულებასთან დაკავშირებული ახალი დანაშაულის შექმნას და მაფიის აქტივების კონფისკაციას, მაგრამ ეს კანონი ორი წლის განმავლობაში პარლამენტში ვერ გავიდა, სანამ ლა ტორე 1982 წლის 30 აპრილს არ მოკლეს.

1982 წლის მაისში, იტალიის ხელისუფლებამ სიცილიაზე გაგზავნა იტალიის კარაბინიერთა გენერალი კარლო ალბერტო დალა კიეზა, მაფიის წინააღმდეგ საბრძოლველად. თუმცა, ჩამოსვლიდან დიდი ხანი არ იყო გასული, როდესაც 1982 წლის 3 სექტემბერს გენერალი ქალაქის ცენტრში მოკლეს — მის გვერდით მისი ახალგაზრდა მეუღლეც იმყოფებოდა.

სიცილიელები აღშფოთდნენ. ეკლესიის გარეთ, სადაც დაკრძალვის ცერემონია იმართებოდა, შეკრებილმა ხალხმა პოლიტიკოსებს უსტვინა, შეაგინა და მაფიისადმი ხანგრძლივი ტოლერანტობის გამო დაადანაშაულა. შედეგად, იტალიის მთავრობამ საბოლოოდ გამოძიებას სრული მხარდაჭერა შესთავაზა და 10 დღეში დაამტკიცა პიო ლა ტორეს კანონი.

ფალკონე გახდა პალერმოს არაფორმალური ანტიმაფიური ჯგუფის წევრი, რომელიც მოსამართლე როკო კინიჩიმ ჩამოაყალიბა. ეს იყო საგამოძიებო მაგისტრატების ჯგუფი, რომლებიც მჭიდროდ თანამშრომლობდნენ, ერთმანეთს უზიარებდნენ ინფორმაციას და ახალ საგამოძიებო და საპროკურორო სტრატეგიებს ამუშავებდნენ. რაც მთავარია, მათ კოლექტიური პასუხისმგებლობა აიღეს მაფიის წინააღმდეგ საქმეების წარმოებაზე: ყველა ჯგუფის წევრი ერთობლივად აწერდა ხელს ბრალდების განკარგულებებს, რათა არავის განსაკუთრებული საფრთხე არ შექმნოდა. მსგავსი საფრთხის გამო მოკლეს მოსამართლე გაეტანო კოსტა. ფალკონესთან ერთად ჯგუფში შედიოდნენ პაოლო ბორსელინო, ჯუზეპე დი ლელო და ლეონარდო გუარნოტა.

ამ პროცესში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორი იყო ტომაზო ბუშეტას ჩვენება, რომელიც პირველი სიცილიური მაფიის ლიდერი იყო, ვინც ინფორმატორი გახდა. მისი თქმით, მაფია არ იყო სხვადასხვა ჯგუფების ნაკრები, არამედ ერთი ორგანიზაცია იყო, ასეთმა შეფასებამ ზოგიერთი მოსამართლე და დეტექტივი მის სანდოობაში დააეჭვა. შემდეგი ინტერვიუს შემდეგ ფალკონე დარწმუნდა, რომ ბუშეტა გულწრფელი იყო და პატივისცემით მოეკიდა. ბუშეტას მთავარი ჩვენების არსი მდგომარეობდა იმაში, რომ მმართველი საბჭო, რომელსაც კომისია ან კუპულა ერქვა, ხელმძღვანელობდა კოლექტიურ სტრუქტურას, ამით დაამტკიცა, რომ მაფიის უმაღლესი დონე ჩართული იყო ორგანიზაციის ყველა დანაშაულში. ეს თეორემა გახდა ცნობილი როგორც ბუშეტას თეორემა.

უკან დახევა
მას შემდეგ რაც ფალკონეს მაღალმა პროფესიონალიზმმა და პოპულარობამ ბევრი დაინტერესებული მხარის უკმაყოფილება გამოიწვია, მას გაუქრა შანსი დაეკავებინა პალერმოს პროკურორის სასურველი პოსტი. ხოლო ის პირი, ვინც ეს პოსტი დაიკავა არ აღიარებდა არც მაქსი პროცესის მნიშვნელობას და არც ამ გამოძიების შედეგად აღმოჩენილ უმნიშვნელოვანეს გარემოებას, კონკრეტულად კი იმას, რომ მაფიას გააჩნდა ცენტრალიზებული მმართველობის სტრუქტურა. ეს უკანასკნელი მუდმივად ცდილობდა ფალკონე დაესაქმებინა არამაფიოზური, საყოფაცხოვრებო დანაშაულებათა გამოძიებით, ისეთებით როგორიც იყო მანქანების ქურდობა ან ოჯახური ძალადობა. ამის გამო ფალკონე იმდენად იმედგაცრუებული იყო, რომ გადადგომაზეც კი ისაუბრა.

1989 წლის 20 ივნისს, პოლიციელმა ნინო აგოსტინომ მოახერხა ფალკონეს მკვლელობის მცდელობის თავიდან აცილება, მან აღმოაჩინა მუყაოს ჩანთა, რომელიც ასაფეთქებელი ნივთიერებებით იყო სავსე და რომელიც განთავსებული იყო ფალკონეს მიერ ქალაქ ადაურაში, პლაჟთან ნაქირავები სახლის სიახლოვეს. მიუხედავად იმისა, რომ ფალკონეს ადრეც ემუქრებოდნენ, ამ უკანასკნელმა მოვლენამ მას მოსვენება დაუკარგა, ვინაიდან მკვლელობის ამ მცდელობის უკან ის შიდა წრეების შეთქმულების მსგავს სურათს ხედავდა. ამ დროისთვის ის უკვე თანამშრომლობდა შვეიცარიელ პროკურორებთან — კარლა დელ პონტესა და კლაუდიო ლემანთან, რომლებიც მას ეხმარებოდნენ მაფიის ფინანსური არხების კვლევაში შვეიცარიის მასშტაბით. ფალკონე დარწმუნებული იყო, რომ მისი მკვლელობის მცდელობაში მონაწილეობდნენ არა მხოლოდ მაფიოზები, არამედ გარკვეული პირებიც სამთავრობო წრეებიდან.

უცნაურობები არცთუ ცოტა იყო იმ პერიოდში, ჯერ იყო და გაირკვა, რომ სწორედ ამ მაფიის ფულადი სახსრების მოძრაობის გამოძიების ფარგლებში დასაპატიმრებელი ერთ-ერთი პირი წინასწარ გააფრთხილა მოსალოდნელი დაპატიმრების შესახებ პალერმოს ყოფილი პოლიციის უფროსმა ბრუნო კონტრადამ, რომელიც ცოტა ხნის წინ სამუშაოდ დაზვერვის სამსახურში გადავიდა.

არშემდგარი მკვლელობის მცდელობის შემდეგ კი ფალკონემ ძალიან უცნაური სატელეფონო ზარი მიიღო, მას გადარჩენა მიულოცა ჯულიო ანდრეოტიმ, რომელთანაც ფალკონეს პირადი კომუნიკაცია მანამდე არასდროს ჰქონია, ეს უკაანსკნელი, ქვეყნის მრავალგზის პრემიერ-მინისტრი, იტალიაში „პოლიტიკური თამაშების“ დიდოსტატად ითვლებოდა და რაც უფრო მნიშვნელოვანია, მასზე ხშირად საუბრობდნენ, როგორც მაფიასთან მჭიდროდ დაკავშირებულ პირზე. ფალკონესთვის არ იყო ცნობილი, რომ იმ ეტაპისთვის შეჩერებული იყო მისი მკვლელობის მომზადება, საკითხი გადადებულად ითვლებოდა, მანამ სანამ არ დასრულდებოდა მაქსი პროცესის მიერ მსჯავრდებული ყველა პირის სააპელაციო საჩივარი, ვინაიდან არსებული პრაქტიკის მიხედვით ზემდგომი სასამართლო ინსტანციები, როგორც წესი, აუქმებდნენ ქვემდგომი ინსტანციების განაჩენებს და მაფიოზებს ანთავისუფლებდნენ, მაფია ამ საკითხის გადაჭრის მოლოდინში იყო და სიტუაციის უფრო მეტად გამწვავებას ერიდებოდა.

რომში გადაყვანა
იმედგაცრუებულმა და პალერმოში პრობლემებით გარშემორტყმულმა ფალკონე დათანხმდა წინადადებას რომში სამუშაოდ გადასვლასთან დაკავშირებით, მან ეს შემოთავაზება მიიღო 1991 წლის მარტში კლაუდიო მარტელისგან, იტალიის იუსტიციის ახალი მინისტრისგან ჯულიო ანდრეოტის ახალ მთავრობაში. თავდაპირველად, გადასვლა ითვლებოდა ფალკონეს დამარცხებად, მაგრამ თავად ფალკონემ ამას შეხედა, როგორც ტაქტიკურ ნაბიჯს, რათა უკეთესი მეთოდით ებრძოლა მაფიასთან.

მისი პირველი ნაბიჯი იყო განკარგულების მომზადება, რომლის თანახმადაც უნდა გამოსწორებულიყო ის კატასტროფული შედეგი, რაც დააყენა უზენაესი სასამართლოს მოსამართლის კორადო კარნევალეს გადაწყვეტილებებმა, ამ უკანასკნელმა შეცვალა განაჩენი და თავისუფლებაზე გამოუშვა პრაქტიკულად ყველა, ვინც კი მაქსი პროცესზე დამნაშავედ იქნა ცნობილი. მოსამართლე კარნევალეს ზედმეტსახელად „განაჩენების მკვლელიც“ კი შეერქვა. ფალკონეს მიერ მომზადებულმა განკარგულებამ იუსტიციის სამინისტროში საფუძველი დაუდო განთავისუფლებული მაფიოზების ხელახლა დაპატიმრებას.

მაფიისთვის მძიმე დარტყმა აღმოჩნდა, როდესაც 1992 წლის იანვარში უზენაესმა სასამართლომ დაადასტურა მაქსი პროცესის განაჩენები.

მკვლელობა
მაფიის პრესტიჟისთვის უდიდესი დარტყმა აღმოჩნდა, ის რომ უზენაესი სასამართლოს მიერ გამოშვებული მაფიოზები ერთი მეორის მიყოლებით კვლავ დააპატიმრეს. შეიკრიბა მაფიის მთავარი ბოსების საბჭო რიინას ხელმძღვანელობით, ამ შეკრებამ ჯოვანი ბრუსკას დაავალა ფალკონეს მკვლელობა. რიინას მიზანი იყო, რომ მკვლელობა სიცილიაში განხორციელებულიყო მაფიის ძალის სადემონსტრაციოდ, რიინას ბრძანების მიხედვით მკვლელობა უნდა მომხდარიყო ავტომაგისტრალ 29-ზე, რომელსაც სიცილიაში ჩასული ფალკონე გაივლიდა, როგორც წესი აეროპორტიდან სახლამდე.
წარმოუდგენლად დიდი ოდენობის, ოთხასი კილოგრამი ასაფეთქებელი ნივთიერება მოათავსეს წყლის არხში ავტომაგისტრალ 29-ზე, აეროპორტიდან პალერმოში მიმავალ გზაზე ქალაქ კამპაჩისთან ახლოს. ბრუსკას ხალხმა მანამდე გაიარა მომზადება და ჩაატარეს ექსპერიმენტი სიჩქარით მოძრავ ავტომობილზე, რათა დარწმუნებულიყვნენ, რომ შედეგი იქნებოდა სასურველი და ფალკონე ნამდვილად ვერ გადარჩებოდა. ლეოლუკა ბაგარელა ეხმარებოდა შემთხვევის ადგილზე მომზადების დროს.

ბრუსკამ მოწყობილობა ააფეთქა შორიდან მართვის სისტემით მცირე შენობიდან, რომელიც გზის მარჯვენა მხარეს მდებარეობდა 1992 წლის 23 მაისს. აფეთქების შედეგად დაიღუპნენ ჯოვანი ფალკონე, მისი მეუღლე ფრანჩესკა მორვილო და პოლიციის ოფიცრები — როკო დიჩილო, ანტონიო მონტინარო და ვიტო შიფანი. აფეთქება იმდენად ძლიერი იყო, რომ ადგილობრივ მიწისძვრის მონიტორებზე დაფიქსირდა.

პოლიციის ინფორმატორის სალვატორე კანჩემის მონათხრობით, იმავე საღამოს წვეულება გამართა მაფიის ბოსმა რიინამ და შამპანურით აღნიშნა ფალკონეს სიკვდილი.

ათასობით ადამიანი შეიკრიბა წმინდა დომინიკის ეკლესიაში ფალკონეს დასაფლავებაზე, რომელიც ეროვნული ტელევიზიით პირდაპირ ეთერში გადაიცა. ყველა სხვა ტელე-პროგრამა შეწყდა. პარლამენტმა გამოაცხადა გლოვის დღე. მისი კოლეგა პაოლო ბორსელინო კი მოკლეს სხვა აფეთქების დროს 57 დღის შემდეგ, მასთან ერთად ხუთი პოლიციელი დაიღუპა: აგოსტინო კატალანო, ვალტერ კოსინა, ემანუელა ლოი, ვინჩენცო ლი მული და კლაუდიო ტრაინა.

ფალკონეს მკვლელობას მაფიის წინააღმდეგ მწვავე რეაქციები მოჰყვა, რიინა დაკავებული იქნა 1993 წლის 15 იანვარს, სამუდამო პატიმრობა მიესაჯა ორივე მოსამართლის მკვლელობისთვის, გარდაიცვალა 2017 წელს პატიმრობაში, ბრუსკამ, როგორც რიინას ასისტენტმა აღიარა ფალკონეს მკვლელობა.

2019 წლის მაისში საერთაშორისო მედიით გავრცელდა ინფორმაცია, სამართალდამცველების ანგარიშის შესახებ, რომლის მიხედვითაც „კოზა ნოსტრაში“ შეგზავნილი ინფორმატორების თანახმად გამბინოს მაფიოზური ოჯახის მეთაურს ჯონ გოტის სიცილიაში კორლეონეების მაფიოზურ ოჯახში თავის დროზე გაუგზავნია საკუთარი კაცი, რომელიც დაეხმარა ადგილობრივ მაფიოზებს ასაფეთქებელი ბომბის მომზადებაში.