iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სანთის ციკლოპური ციხე

სანთის ციკლოპური ციხე — ციკლოპური ნაციხარ-ნაქალაქევი. მდებარეობს წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ სანთაში, სოფლის ჩრდილოეთით, მთის წვერზე და მის შუა სიმაღლეზე, დავაკებულ ფართობზე (პლატოზე). ადგილობრივი მოსახლეობა „ქოროღლის“ უწოდებს.

მთის წვერზე ნაქალაქევის გვერდით ნასოფლარის კვალი ჩანს, რომლის ბოლოში პატარა ნიშია. ამ ნიშის მახლობლად აღმართული იყო „ერატიპა“, რომელიც რამდენიმე წლის წინათ გადააგორეს მთის უკანა მხარეს, ტბისკენ, სადაც ახლა გდია. ნაციხარი რამდენიმე ზღუდიდან შედგება. თითოეული რამდენიმე მეტრის სისქისაა. ქვედა ნაციხარი მთის დავაკებულ ფერდობზე მდებარეობს ისე, რომ ყველა მხრიდან კლდეები არტყია, გარდა უკანა ნაწილისა, საიდანაც შეიძლება მასზე ასვლა.

ნაციხარი ოთხკუთხედის გეგმისაა სამი ცილინდრული კოშკითურთ ჩრდილოეთის მხრიდან, რომლებიც ერთსა და იმავე ზომისა არ არიან. ზღუდებიდან მეტ ნაკლებად კარგადაა დაცული ჩრდილოეთისა და დასავლეთისა, ხოლო აღმოსავლეთისა და სამხრეთისა სულ განადგურებულია. ოთხკუთხედის ზომა შიგნით შემდეგია: სიგრძე 30 მეტრი, სიგანე 14 მეტრი; კედლის სისქე 2,5-3 მეტრი. ცილინდრული კოშკების დიამეტრი — 9 მეტრი, შიგნით — 2,7 მეტრი.

„ქოროღლი“-ს შესახებ არსებობს ხალხური თქმულება, თითქოს იგი „ყაჩაღ-ქოროღლი"-ს აშენებული იყოს, მაგრამ ეს შეცდომაა, რამდენადაც - საუკუნეების ფანტასტიური პერსონაჟი ქოროღლი ძველი დროის მეგალითური ციხის ამშენებელი ვერ იქნებოდა.

ციკლოპურ ციხეს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ბოლგარსკის სახლი-აგარაკი

ბოლგარსკის სახლი-აგარაკი — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გარიყულაში. მდებარეობს ეკატერინე გაბაშვილის ქუჩაზე. აგებულია საუკუნის 90-იან წლებში. ეკუთვნოდათ პოლონური წარმოშობის თავად ბოლგარსკებს.

სასახლე ნაგებია აგურითა და რიყის ქვით. სახლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ერთსართულიანი სამეურნეო ნაგებობებია. შესასვლელი მთავარ, ჩრდილოეთ ფასადის აივნიდან აქვს. თავდაპირველი ასიმეტრიული ფასადის აღმოსავლეთ კედელში წინ გამოწეულია ფანჩატურით დასრულებული კიბის უჭრედის კოშკური მოცულობა, რომელსაც დასავლეთიდან ორსართულიანი, ღიააივნიანი შენობა ეკვრის. ჰოლი პილასტრებზე დაყრდნობილი თაღით ორ ნაწილად იყოფა, აღმოსავლეთ ნაწილში ზედა სართულზე ასასვლელი ოთხმარშიანი კიბეა. გეგმით ორივე სართული ერთნაირია. შენობის წაგრძელებული ორსართულიანი ნაწილი გადახურულია კრამიტით. დასავლეთ მხარეს დიდი დარბაზისა და აივნის ქვემოთ სარდაფია.

შენობის კუთხეები და სარდაფის ფასადი მთლიანად რუსტებითაა გაფორმებული. ფასადებიდან აღსანიშნავია ჩრდილოეთისა, რომელზეც გვხვდება კიბის უჯრედის წინ წამოწეული კოშკური კიბე-აივანი, კარვისებური სახურავით დასრულებული ფანჩატური, აივნების ხის რიკულებიანი მოაჯირი. საუკუნეში შენობას აღმოსავლეთიდანგეგმით დაგრძელებული არქიტექტურულად უმნიშვნელო ორსართულიანი სახლი მიაშენეს. სახლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ერთსართულიანი სამეურნეო ნაგებობებია.

შენობას, ჯერ კიდევ საბჭოთა კავშირის დროს, კულტურის ძეგლის სტატუსი ჰქონია მინიჭებული, თუმცა, მოუვლელობის გამო სავალალო მდგომარეობაში ჩავარდა. „შიდა ქართლის კულტურული მემკვიდრეობის აღორძინებისა და განვითარების ფონდის“ ინიციატივით მოხდა ძეგლის აღდგენა.

სასახლეს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ღმერთთა საბჭო

ღმერთთა საბჭო (, ასევე ) — ძველი რომის პანთეონში არსებული მითოლოგიური საბჭო. მის შემადგენლობაში შედიოდა თორმეტი მთავარი ღმერთი. მათი მოოქროვილი ქანდაკებები განლაგებული იყო ფორუმში, მოგვიანებით კი -ის პორტიკში.

შემადგენლობა
ღმერთები ჩამოთვლილი იქნა პოეტ კვინტუს ენიუსის მიერ ძვ. წ. საუკუნეში :

იუნონა, ვესტა, მინერვა, ცერერა, დიანა, ვენერა;
მარსი, მერკური, იუპიტერი, ნეპტუნი, ვულკანუსი, აპოლონი.

ტიტუს ლივიუსი (.10.9) მათ ექვს წყვილად ჰყოფს: იუპიტერი და იუნონა, ნეპტუნი და მინერვა, მარსი და ვენერა, აპოლონი და დიანა, ვულკანუსი და ვესტა, მერკური და ცერერა. ღმერთთა საბჭოს სამი წევრი შედიოდა კაპიტოლიუმის სამეულის შემადგენლობაში, კონკრეტულად: იუპიტერი, იუნონა და მინერვა.

წარმოშობა
ძვ. წ საუკუნეში არსებული უამრავი მტკიცებულება მიუთეთებს ოლიმპიასა და იერონში (ბოსფორზე) არსებულ 12 ოლიმპიელის კულტზე. 12 ოლიმპიელის ბერძნული კულტის კვალი ძვ. წ საუკუნის ათენამდე მიდის. ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იგი ცნობილი იყო მიკენის პერიოდში. ათენში 12 ოლიმპიელის სამსხვერპლოს მშენებლობას არქონტ პისისტრატოსს მიაწერენ (ძვ. წ 522–521 წწ).

12 ღმერთისაგან შემდგარი ჯგუფი მოხსენიებულია უფრო ადრეულ წყაროებშიც, ვიდრე ბერძნული და რომაული. ბერძნულ ჯგუფს ანატოლიური, უფრო სწორად კი, ლიკიური ფესვები შეიძლება ჰქონდეს. 12 ხეთური ღმერთის ჯგუფი ცნობილია როგორც ლურსმული დამწერლობიდან, ასევე ხელოვნების ნიმუშებიდან. 12 ხეთური ღმერთი მამრობითი სქესისანი არიან და რაიმე ინდივიდუალური თავისებურება არ ახასიათებთ. მათ, შესაძლოა, გაგრძელება ნახეს ლიკიური ღმერთების ჯგუფში, რომელსაც რომის იმპერიის პერიოდში პატივს სცემდნენ. ძვ. წ. 400 წლისთვის ლიკიის ქალაქ ქსანფის ბაზარში არსებობდა 12 ღმერთისათვის მიძღვნილი ადგილი. ჰეროდოტე ასევე მოიხსენიებს 12 ღმერთის ეგვიპტურ კულტს, თუმცა ეგვიპტური წყაროები ამას არ ადასტურებს.
ფრინველშტერი

ფრინველშტერი — ოკეანის ფრინველი ქარიშხალასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 45–50 სმ, მასა 1 კგ-მდე, ფრთის შლილი 102–112 სმ. დედალ-მამალი ერთნაირადაა შეფერილი; არსებობს ფერითი მორფები. ღია მორფას თავი, კისერი და სხეულის ქვედა მხარე თეთრი აქვს, დანარჩენი შებუმბვლა ღია რუხია; შუალედურ და მუქ მორფებს თეთრი ფერი რუხით აქვთ ჩანაცვლებული სხვადასხვა ინტენსივობით, დანარჩენი ნაწილები მუქი ან მურა-რუხია. ბინადრობს არქტიკისა და წყნარი და ატლანტის ოკეანეების ბორეალური ზონების კლდოვან კუნძულებსა და მატერიკულ სანაპიროებზე. გამრავლების პერიოდში კვების ადგილებში ათასობით ფრინველშტერი იყრის თავს. დანარჩენ დროს ხშირად მარტოდ, წყვილებად ან მცირე გუნდებად ცხოვრობს. ჩინებულად ფრენს შტორმშიც, ახასიათებს დინამიკური ლივლივი. კარგად ცურავს, ყვინთავს 4 მეტრამდე სიღრმეზე. უპირატესად იკვებება კიბოსნაირებით, თავფეხიანებით, თევზით, ზღვის სარეწების ნარჩენებითა და ლეშით. გამრავლებას 6–12 წლის ასაკში იწყებს. მონოგამი ფრინველია. საბუდარი ორმო საფენის გარეშეა; დედალი 1 კვერცხს დებს. ინკუბაცია 49–53 დღე გრძელდება; ბარტყებს ორივე მშობელი კვებავს. ანტარქტიკულ ზონაში ბინადრობს გვარის მეორე წარმომადგენელი — ანტარქტიკული ფრინველშტერი (. ).

გალერეა
ფარსმის ციხე-სახლები

ფარსმის ციხე-სახლები — არქიტექტურული ძეგლი ახმეტის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ ფარსმის განაპირას, მისგან დასავლეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ციხე-სახლები ერთმანეთის გვერდიგვერდ, ღრმა უფსკრულის პირას დგანან. მათგან ერთი შვიდსართულიანია, ხოლო დანარჩენი ორი — ექვსართულიანი. ერთ-ერთ ექვსსართულიან ციხე-სახლს ადგილობრივი მოსახლეობა „ციხეს“ უწოდებს. სამივე სახლი ნაგებია ფიქლით. წყობა მშრალია.

შვიდსართულიანნი ციხე-სახლი წაგრძელებული ოთკუთხედია. პირველ, მეორე, მესამე და მეოთხე სართულებს შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს. მეორე სართულზე სამხრეთ-დასავლეთის კედელში ორი სარკმელია, სამხრეთ-აღმოსავლეთისაში — ორი სათოფური. ასევე ორი სარკმელია მეოთხე სართულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კედელში. მეხუთე სართულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედელში კარი და ერთი სათოფურია. მეექვსე სართულის ყველა კედელში თითო ორმაგი სალოდე ყოფილა. მეშვიდე სართული დანგრეულია. სართულებს შორის გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა დაფუძნებული.

პირველი ექვსართულიანი ციხე-სახლის, ე. წ. „ციხის“ პირველ, მეორე და მესამე სართულებზე შესასვლელი ჩრდილოეთ-დასავლეთიდანაა. გადახურვა მხოლოდ პირველ და მეორე სართულებს შემორჩა. იგი ხის კოჭებზეა გამართული.

მეორე ექვსსართულიანი ციხე-სახლის ყველა სართულს შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს. პირველ სართულზე სამხრეთ-დასავლეთის კედელში ნიშია. მეორე სართულზე, იმავე მხარეს, სამი სარკმელია. მესამე სართულზე ჩრდილო-დასავლეთის კედელში ერთი სარკმელია, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთის კედელში — ორი ნიში და ორი სარკმელი. ყველა სართული გარდა მეხუთისა და მეექვსისა შიგნით შელესილია.

ფარსმის ციხე-სახლებს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
საგარეჯოს პეტრე-პავლეს ეკლესია

საგარეჯოს პეტრე-პავლეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი კახეთის მხარის საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში საგარეჯოში. დგას ქალაქის დასავლეთით, ძველ სასაფლაოზე. აუგია დავითგარეჯის წინამძღვარს ონოფრე მაჭუტაძეს, რასაც ადასტურებს 1712 წლის გუჯარი: „აღვაშენე თვალზე საყდარი პეტრე-პავლესი და შევამკე პატიოსანი ხატითა შესამოსლებითა და წიგნებითა“. ონოფრე წინამძღვრად დაინიშნა 1690 წელს, ამრიგად ეკლესია აგებული უნდა იყოს 1690 წლიდან 1712 წლამდე პერიოდში.

ეკლესია დარბაზულია. იგი საკმაოდ მოზრდილი, აზიდული პროპორციებისა. გარეთა კედლების წყობაში გამოყენებულია რიყისა და თლილი ქვა. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელი და ჯვარია. ჯვრის მკლავების ბოლოებთან სხვადასხვა სკულპტურული გამოსახულებებია (კუდებგადანასკვული, ერთმანეთთან ზურგშექცეული გველეშაპი, ლომი, ჩიტები, ყურძნის მტევნები). პორტალის მორთულობაში მხოლოდ ფოთლოვანი მოტივია გამოყენებული, ამავე მოტივის გამოყენებითაა მოხაზული ტიმპანის შიგნით რელიეფური მედალიონების ჩარჩო. შუაში დიდ წრეს-მედალიონს, მის ორივე მხარეს კი თითო მომცრო წრეს ქმნის. სამივე წრეში გამოსახულებაა: შუაში-მაკურთხებელი პერსონაჟია, რომელსაც მარცხენა ხელით, მკერდის წინ, წიგნი უკავია, აქეთ-იქით კი ანგელოზებია. მარცხენა ფასადზე ანგელოზს მარცხენა ხელში ჯვარი უჭირავს, მარჯვენაში, დაზიანების გამო გაურკვეველია აღნიშნული საგანი. მარჯვენა ანგელოზსაც თითქოს ჯვარი და სამწერობელი უპყრია. ლენტის ორივე ბოლოში თითო მტევანია გამობმული. პეტრე-პავლეს ეკლესიას ისლამური გავლენაც ეტყობა. რასაც ფასადზე აღმართული ჯვრის „რვიანებიანი“ ჩარჩო გვამცნობს. ეკლესიის ცენტრში ორ დონეზე ადამიანის ორ-ორი სახეა გამოსახული (მზისა და მთვარის სიმბოლო), ამ ორი ადამიანის სახე ქვაშია ამოკაწრული. ეკლესია შემკულია ძველი ქართული წარწერებით. გიორგი ჩუბინაშვილის აზრით აქ ბერების საცხოვრებელი უნდა ყოფილიყო.

2006 წელს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანების საფუძველზე, ეკლესიას მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2023

რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2023 — რაგბის რიგით მე–10 მსოფლიო ჩემპიონატი, რომელიც 2023 წლის 8 სექტემბრიდან – 28 ოქტომბრამდე საფრანგეთში იმართება. ტურნირის გახსნისა და ფინალური მატჩები პარიზის ჩრდილოეთით, სენ-დენის კომუნაში მდებარე სტად დე ფრანსზე ჩატარდება. ჩემპიონატი უილიამ უებ ელისის მიერ სპორტის ამ სახეობის „გამოგონების“ მე-200 წლისთავს მიეძღვნება. ჩვეულებრივ, ტურნირი ექვსი კვირა გრძელდებოდა, მაგრამ 2021 წლის 23 თებერვალს მსოფლიო რაგბიმ დამატებითი კვირა დააანონსა, რათა მოთამაშეებს დასვენებისა და ძალების აღსადგენად მეტი დრო ჰქონოდათ. ეს ნიშნავს, რომ გუნდებს სულ მცირე ხუთი დასვენების დღე ექნებათ, რაც აღდგენასა და ტურნირისთვის მომზადებაში შეუწყობს ხელს. მსოფლიო ჩემპიონატს საფრანგეთი უკვე მესამედ უმასპინძლებს, მანამდე 2007 წლის ჩემპიონატი მიიღო, ხოლო 1991 წელს აღნიშნულ ტურნირს ინგლისთან, ირლანდიასთან, შოტლანდიასა და უელსთან ერთად უმასპინძლა.

ტურნირის მოქმედი ჩემპიონია სამხრეთი აფრიკა, რომელმაც 2019 წლის ფინალში ინგლისის ნაკრები ანგარიშით 32–12 დაამარცხა.

ჩემპიონატზე სადებიუტო გამოსვლა ექნება ჩილეს ნაკრებს, რომელიც არსებობის მანძილზე პირველად მოხვდა ტურნირის ფინალურ ეტაპზე.

მასპინძელი ქალაქები და სტადიონები
ა სტადიონი/ადგილი გამოიყენებოდა 2007 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე.
ბ სტადიონი/ადგილი გამოიყენებოდა 1999 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე.

მონაწილეები
ტურნირის მსაჯები
მსოფლიო რაგბიმ შემდეგი 12 მსაჯის, შვიდი დამხმარე მსაჯის და ვიდეო მსაჯების შვიდკაციანი გაფართოებული სია დაასახელა, რომლებიც ტურნირის 48 მატჩს გაუძღვებიან:

დასახელებული შემადგენლობიდან უეინ ბარნსი, რეკორდულ, მეხუთე მსოფლიო თასზე იმსაჯებს, ამავდროულად ნიკა მაშუკელი არის პირველი ქართველი მსაჯი მსოფლიო თასზე და მეორე იარუსის ქვეყნების პირველი წარმომადგენელი პროფესიონალური რაგბის ჩამოყალიბების შემდეგ. მეთიუ კარლი, კარლ დიქსონი და ენდრიუ ბრეისი პირველად იმსაჯებენ რაგბის მსოფლიო თასზე, ხოლო ჯოი ნევილი იქნება პირველი ქალი მსაჯი კაცების რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე.

მსაჯი
ნიკა ამაშუკელი (საქართველო)
უეინ ბარნსი (ინგლისი)
ნიკ ბერი (ავსტრალია)
ენდრიუ ბრეისი (ირლანდია)
მეთიუ კარლი (ინგლისი)
კარლ დიქსონი (ინგლისი)
ანგუს გარდნერი (ავსტრალია)
ბენ ო’კიფი (ახალი ზელანდია)
ლუკ პირსი (ინგლისი)
იაკო პეიპერი (სარ)
მატიე რეინალი (საფრანგეთი)
პოლ უილიამსი (ახალი ზელანდია)

დამხმარე მსაჯი
კრის ბასბი (ირლანდია)
პიერ ბრუსე (საფრანგეთი)
ჯეიმზ დოლმანი (ახალი ზელანდია)
კრეიგ ევანზი (უელსი)
ანდრეა პიარდი (იტალია)
კრისტოფ რიდლი (ინგლისი)
ჯორდან უეი (ავსტრალია)

ვიდეო მსაჯი / სამართლიანი თამაშის შემოწმების ოფიცერი
ბრეტ კრონენი (ავსტრალია)
ტომ ფოლი (ინგლისი)
მარიუს იანკერი (სარ)
ბრაიან მაკნისი (ირლანდია)
ჯოი ნევილი (ირლანდია)
ბრენდონ პიკერილი (ახალი ზელანდია)
ბენ უაიტჰაუსი (უელსი)

ჯგუფური ეტაპი
ჯგუფი 
ჯგუფი 
ჯგუფი 
ჯგუფი 
პლეი-ოფის ეტაპი
ცხრილი
მეოთხედფინალი
----

----

----

ნახევარფინალი
----

ბრინჯაოს ფინალი
ფინალი
მაუწყებლობა
შენიშვნა
დიკლოს ციხე-სახლი

დიკლოს ციხე-სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიკლოს სამხრეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. სახლი იყო პლატო ოსორაულის კუთვნილებაში.

სახლი სამსართულიანია. ნაგებია ფიქლით, რომლის წყობა როგორც წესი, მშრალია.

პირველ სართულზე (5,2 4,8 მ) საქონლის სადგომია, შესასვლელი კი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან აქვს. ამავე კედელში განთავსებულია ერთი სარკმელიც. სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლებთან საქონლის ბაგებია მოწყობილი. პირველი სართულის ჭერში ამოჭრილია მეორე სართულზე ასასვლელი ხვრელი. იატაკზე ფიქალია მოგებული.

მეორე სართული რომლის ზომებია 5,1 4,6 მ. საცხოვრებელია. შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთ-დასავლეთ კედელში ორი სარკმელია დაყოლებული. სარკმლებს შორის არსებული ხვრელიდან კი შეიძლება პირველი სართულის კარის გაღება. სამხრეთ-დასავლეთის კედელში ერთი ნიშია. ჩრდილო-აღმოსავლეთისაში კი — ორი. ჭერში დატანებულია მესამე სართულზე ასასვლელი ხვრელი. იატაკი დატკეპნილი მიწისაა.

მესამე სართულზე, რომელიც იგივე ზომებისაა, როგორც მეორე სართული, შესასვლელი ჩრდილოეთ-დასავლეთიდანაა. ამავე კედელში და აგრეთვე ორ სხვა კედელშიც ორ-ორი სარკმელია დაყოლებული. დასავლეთის კედელში კი - ერთი. დასავლეთის კედლის სარკმლის ქვემოთ სათოფურია. იატაკი ისევე როგორც მეორე სართულზე დატკეპნილი მიწისაა.

სართულებს შორის გადახურვა კოჭოვანია. სამხრეთ-დასავლეთი კედლის ფასადზე ამოკვეთილია სამი ჯვარი, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ კედლებში ჩაყოლებულია ორ-ორი თეთრი სამკუთხა ქვა. სახლს ფიქლის ორფერდა სახურავი აქვს.

დიკლოს ციხე-სახლს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
მანუ ჯინობილი

ემანუელ (მანუ) დევიდ ჯინობილი მაკარი (; დ. 28 ივლისი, 1977) — არგენტინელი პროფესიონალი კალათბურთელი. პროფესიონალურ კარიერაში გატარებული 23 სეზონის განმავლობაში გახდა ერთ-ერთი იმ ორ ადამიანს შორის, რომელმაც მოიგო ევროლიგის ტიტული, მოიპოვა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ჩემპიონობა და ოლიმპიური ოქროს მედალი. ოთხგზის -ს ჩემპიონი, ჯინობილი იყო სან-ანტონიოს წევრი. თანაგუნდელებთან - ტიმ დანკანთან და ტონი პარკერთან ერთად ის მოიხსენიება „დიდი სამის“ სახელით.

მანუ ჯინობილი პროფესინალი კალათბურთელების ოჯახში გაიზარდა. კარიერის ადრეული წლები არგენტინასა და იტალიაში გაატარა, სადაც მან მოიგო მრავალი ინდივიდუალური და გუნდური ჯილდო. განსაკუთრებით წარმატებული იყო მისი მოღვაწეობა იტალიის კლუბ ვირტუს ბოლონიაში. ის ორჯერ გახდა იტალიის ლიგის ყველაზე ღირებული მოთამაშე და ევროლიგის ფინალის ყველაზე ღირებული მოთამაშე.

ოჯახი და პირადი ცხოვრება
მანუ ჯინობილი პროფესინალი კალათბურთელების ოჯახში გაიზარდა. მისმა დიდმა ძმამ, ლიანდრომ, კარიერა დაასრულა 2003 წელს, შვიდი წელი არგენტინის ეროვნულ ლიგაში ყოფნის შემდეგ. ხოლო მეორე ძმა, სებასტიანი თამაშობდა, როგორც არგენტინის ლიგაში, ასევე ესპანეთის ჩემპიონატში. მათი მამა, ჯორჯი, იყო კლუბის მწვრთნელი არგენტინაში, ბაია-ბლანკაში, სადაც ჯინობილმა ისწავლა თამაში.
ნეძიხის ბზიანის კომპლექსი

ნეძიხის ბზიანის კომპლექსი — არქეოლოგიური, არქიტექტურული ძეგლი მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნეძიხში. მდებარეობს სოფლიდან ჩრდილოეთით, 1 კილომეტრზე, ტყეში. 1977 წელს გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. კომპლექსში შედის წმინდა გიორგის ეკლესია, დარბაზული ეკლესია, კოშკისა და ორი სწორკუთხა ნაგებობის ნანგრევები და გალავანი.

ნეძიხის ბზიანის კომპლექსს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

წმინდა გიორგის ეკლესია
წმინდა გიორგის ეკლესია ორნავიანია (9,5 7 მ), დგას კომპლექსის დასავლეთ ნაწილში. განეკუთვება - საუკუნეებს. ნაგებია ფორმამიცემული ნატეხი ქვით. კონსტრუქციულ ნაწილებში, კარ-სარკმლებისა და კედლების გარე კუთხეების წყობაში შირიმის ნათალი ქვებია გამოყენებული. დაზიანებულია: მთლიანად დანგრეულია მთავარი ნავის სამხრეთ კედელი და განივი კედლების სამხრეთ ნახევარი, ჩამოშლილია მთავარი და ჩრდილოეთის ნავების კამარები. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია.

დაბაზული ეკლესია
დარბაზული ეკლესია (9,8 5,1 მ) დგას კომპლექსის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება საუკუნეს. ნაგებია ტლანქად დამუშავებული ნატეხი ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. ეკლესიას სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების შუა ნაწილზე სწორკუთხა სადგომები აქვს მიშენებული. ეკლესია დაზიანებულია: ჩამოშლილია მინაშენების გადახურვების დიდი ნაწილი, მონგრეულია სამხრეთ მინაშენის კედლების ზედა ნაწილები და საფასადო წყობის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ეკლესიის შესასვლელი სამხრეთ მინაშენიდანაა, რომელიც შიგნით თაღოვანია, ხოლო გარედან ბრტყელი გადახურვა აქვს.

სხვა ნაგებობები
გალავანი გეგმით ტეხილი მოხაზულობისაა, ნაგებია ნატეხი ქვით. მისი დიდი ნაწილი დანგრეულია. მეტ-ნაკლებად შემორჩენილია სამხრეთ კედელი, რომელშიც ვიწრო შესასვლელია მოწყობილი.

არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, ორნავიანი ეკლესიის მთავარი ნავის დასავლეთ ნაწილში აღმოჩნდა ორი ქვისსამარხი, ორი გვიანდელი ქვისსამარხი კი — ეკლესიის ნანგრევებში. ამავე ეკლესიის სამხრეთით გაითხარა ერთი აკლდამა და ქვის სამარხი. სამარხები უინვენტაროა. დაკრძალვის წესჩვეულებით და აღნაგობით ისინი განვითარებულ შუა საუკუნეებს მიეკუთვნება. აღმოჩნდა - საუკუნეების მოჭიქული ჯამისა და მოუჭიქავი თიხის ჭურჭლის ნატეხები.

არქეოლოგიური მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
თავკავთის კომპლექსი

თავკავთის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი შიდა ქართლის მხარეში, კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინარეხის სამხრეთით 7-8 კილომეტრში, მდინარე კავთურისა და ბოტისისწყლების გამყოფი ქედის კლდის კონცხზე. თავდაპირველად აიგო ციხე-გალავანი. მოგვიანებით კონცხის აღმოსავლეთ ციცაბო კალთაზე საყრდენი კედლით შექმნეს ბაქანი, რომლის ჩრდილოეთ კედელში ააშენეს წმინდა გიორგის ეკლესია. კომპლექსში შედის: ციხე-გალავანი, წმ. გიორგის ეკლესია და სხვა ნაგებობათა ნაშთები.

კომპლექსს ორი მისადგომი აქვს: სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან — კავთურის ხეობიდან. მდინარე კავთურაზე გადებული ყოფილა ქვის თაღოვანი ხიდი, რომლისგანაც მცირე ნაწილებიღაა შემორჩენილი. ციხე-გალავანი დაზიანებულია: ყველგან ჩამოშლილია გალავნის კედლების ზედა ნაწილები, თითქმის მთლიანად დანგრეულია ქვედა ციხის დასავლეთ კედელი, ციხის შიგნით ნაგებობათა გეგმა გაურკვეველია.

ციხე-გალავანი (70 25 მ) განვითარებული ფეოდალური ხანით თარიღდება, მას თითქმის მთელი კონცხი უჭირავს, მიჰყვება კლდის რელიეფს და უსწორმასწორო ფორმისაა, წაგრძელებულია სამხრეთიდან ჩრდილოეთისკენ. ნაგებია სხვადასხვა ზომის დაუმუშავებელი ქვიშაქვით, რაც ციკლოპური წყობის შთაბეჭდილებას ტოვებს. წყობაში ზოგან ჩართულია ნატეხი ქვიშაქვის ქვა და აგური.

წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია თარიღდება საუკუნით. ეკლესიის სამშენებლო ბაქანი შექმნილია აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთით რელიეფის შესაბამისად ამოშენებული მაღალი საყრდენი კედლებით, რომლებიც მომრგვალებული კონტრფორსებითაა გამაგრებული. ეკლესია სამხრეთიდან შემოზღუდული ყოფილა გალავნით, რომელშიც კვადრატული გეგმის კარიბჭე იყო ჩართული. ეკლესია მოგვიანებით (– სს.) შეუკეთებიათ და ძლიერ შეცვლილი აქვს სახე: დადაბლებულია შიდა სივრცე, აგურის წყობითაა განახლებული კედლების უმეტესი ნაწილი, კამარა, საბჯენი თაღები და კონქი.

თავკავთის კომპლექსს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

მოხატულობა
ეკლესია მთლიანად ყოფილა მოხატული. მოხატულობის ფრაგმენტები მხოლოდ საკურთხევლის ქვედა ნაწილშია შემორჩენილი. მოხატულობა მიეკუთვნება – საუკუნეებს. აფსიდის შუა წელზე გაირჩევა მთელი ტანით გამოსახული წმინდანთა სილუეტები. ქვედა რეგისტრში წარმოდგენილია ეკლესიის მამები. საკურთხევლის სარკმლის სამხრეთით და ჩრდილოეთით წმინდანთა ორ-ორი ფიგურაა შემონახული; ცენტრისკენ სამი მეოთხედით შებრუნებულ წმინდანებს ხელში გაშლილი გრაგნილები უჭირავთ. ამავე რიგის სამხრეთ ნაწილში, ნიშის თავზე ანგელოზის წელზედა გამოსახულებაა, სარკმლის წირთხლებზე — მთავარანგელოზთა ორ-ორი ფიგურა, სარკმლის ქვემოთ — ხატი მანდილისაი. ამ კომპოზიციაში მაცხოვრის შარავანდს შემოვლებული აქვს ორრიგად განლაგებული ყავისფერი წერტილები. ყველა გამოსახულებას თან ახლავს ასომთავრული წარწერა. მოხატულობა დასრულებულია ჭადრაკისებრი ორნამენტული ზოლით. კოლორიტში ჭარბობს ოქროსფერი ოქრა, მუქი მოწითალო-ყავიდფერი, თეთრი, წითელი ფერები.
შოლტოსნები

შოლტოსნები — ერთუჯრედიანი და მრავალუჯრედიანი ორგანიზმები, რომლებიც შოლტებით მოძრაობენ.

შოლტოსნები ბოტანიკაში
ბოტანიკაში შოლტოსნები განიხილებოდა ტიპად, რომელიც შედგებოდა რამდენიმე კლასისგან; მათგან ზოგიერთს ამჟამად მცენარეულ ორგანიზმებად არ მიიჩნევენ. დანარჩენი შოლტოსნების ნაწილი ბიოქიმიური და მორფოლოგიური განსხვავების საფუძველზე გამოყოფილია ცალკე განყენებად (ევგლენასნაირი წყალმცენარეები), ნაწილი კი- მწვანე და ოქროსფერი წყალმცენარეების განყენების კლასებად (ვოლვოქსისნაირი წყალმცენარეები და ქრიზომონადები).

შოლტოსნები ზოოლოგიაში
ზოოლოგიაში შოლტოსნები არის უმარტივესების კლასი. შედგება ორი ქვეკლასისგან , რომლებშიც 3000-მდე სახეობაა. სხეულის წინა ბოლოზე 1-8, ზოგჯერ მეტი შოლტი აქვთ, რომელთაგან ერთ-ერთი უკანაა მიმართული, ზოგჯერ სხეულს ეკვრის და ქმნის ტალღისებურად მოძრავ აპკს (ტრიპანოსომებში). მათი სხეული დაფარულია თხელი გარსით - პელიკულით, ხშირად მთლიანი ქიტინოვანი ჯავშნით ან გარსით, რომელიც შედგება უჯრედისის ფირფიტებისგან. ბირთვი ჩვეულებრივ ერთია, ზოგჯერ - რამდენიმე ათეული. ოსმოსური წნევის რეგულაცია და უვარგის ნივთიერებათა გამოყოფა ხდება ვაკუოლებით. ზოგ შოლტოსანს აქვს სტიგმა (სინათლის შემგრძნობი ორგანოიდი), რომელიც შოლტის ძირში მდებარეობს. ასეთ შოლტოსნებს ახასიათებთ დადებითი ფოტოტაქსისი. უფრო ხშირად მრავლდებიან უსქესოდ, გასწვრივ გაყოფით. ზოგი გამრავლებისას გარდაიქმნება მკვრივგარსიან ცისტად და შემდეგ ერთხელ, ან რამდენჯერმე იყოფა. ზოგი შოლტოსნის გაყოფის შემდეგ წარმოქმნილი ინდივიდები ერთმანეთს არ სცილდებიან და ქმნიან კოლონიებს. სქესობრივად იშვიათად მრავლდებიან. ზიგოტისაგან ვითარდება ერთი, ან რამდენიმე ახალი ინდივიდი, ზოგჯერ - კოლონია. თავისუფლად მცხოვრები შოლტოსნები ბინადრობენ მტკნარ წყლებსა და ზღვებში; პარაზიტები - ცხოველებისა და ადამიანის სხეულში. ზოგი შოლტოსანი (ტრიპანოსოსმები, ლეიშმანიები, ლამბლიები და სხვა) ადამიანისა და შინაური ცხოველების დაავადებების გამომწვევია.
მამუკა ხაზარაძე

მამუკა ხაზარაძე (დ. 29 დეკემბერი, 1966, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი და ინჟინერი, თიბისი ჯგუფისა და პოლიტიკური გაერთიანება ლელო საქართველოსთვის დამფუძნებელი და თავმჯდომარე.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1966 წლის 29 დეკემბერს ქალაქ თბილისში. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მექანიკა-მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტი 1988 წელს. იყო საპროექტო ტექნოლოგიური სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ინჟინერი 1988-1990 წლებში. 1991 წელს იგი იყო ფირმა „სანსის“ დირექტორი. 1991 წლიდან — „ თბილისის ბიზნეს ცენტრის“ პრეზიდენტი. 1995 წლიდან კომპანია „საქართველოს მინისა და მინერალური წყლების“ დამფუძნებელი და პარტნიორი. 2004 წელს დააფუძნა კომპანია „საქართველოს რეკონსტრუქციისა და განვითარების კომპანია“, ამჟამად არის კომპანიის პარტნიორი. 2007 წლიდან — პროექტის „ლისის ტბის განვითარება“ პრეზიდენტი. იყო „თიბისი ბანკის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე 1992-2019 წლებში. 2014 წელს & -მა გადასცა საქართველოს „წლის მეწარმის“ ჯილდო. 2019 წლის 12 სექტემბერს დააფუძნა საზოგადოებრივი მოძრაობა „ლელო“.

2020-2021 წლებში იყო საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით საარჩევნო ბლოკიდან „ლელო საქართველოსთვის“.
მაკულატურა (რომანი)

„მაკულატურა“ — ლოს-ანჯელესელი მწერლის და პოეტის, ჩარლზ ბუკოვსკის უკანასკნელი რომანი, რომელიც გამოქვეყნდა ავტორის გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე, 1994 წელს. მასზე მუშაობა ბუკოვსკიმ 1991 წელს დაიწყო, თუმცა მუშაობის პროცესში ბევრი მოულოდნელი სირთულე შეხვდა, რამაც შეაფერხა მწერალი.

ჟანრობრივად რომანი გროტესკია, რომელიც კარგი ლიტერატურული ოსტატობითაა დაწერილი და სენტიმენტალური დასასრული აქვს. რომანში გადმოცემულია მწერლის თავისებური ხედვა ადამიანის დანიშნულებისა და მისი ცხოვრების ამაოებაზე, იგი აგებულია სიტუაციებად და სცენებად, თითოეულ სცენას კი მოულოდნელი დასასრული აქვს. „მაკულატურაში“ ბევრი მინიშნებები, სახელები და სიმბოლოებია.