iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჰენრი ლანკასტერელი (1310-1361)

ჰენრი ლანკასტერელი , მეტსახელად ჰენრი გროსმონტელი (; დ. 1310 — გ. 23 მარტი, 1361) — პლანტაგენეტთა დინასტიის წარმომადგენელი. ლანკასტერისა და ლეიცესტერის ჰერცოგი. ინგლისის მეფე ჰენრი -ის პაპა.

ბიოგრაფია
ჰენრი დაიბადა 1310 წელს ინგლისში. იგი იყო ლანკასტერისა და ლეიცესტერის ერლ ჰენრი ლანკასტერელისა და მისი ცოლის, მაუდ ჩაუორთის უფროსი ვაჟი. მამის მხრიდან იგი ინგლისის მეფე ჰენრი -ის შვილთაშვილი იყო. როგორც კი წამოიზარდა იგი აქტიურად ჩაება სხვადასხვა სამხედრო კამპანიაში. როგორც ჯვაროსანი, ჰენრი იბრძოდა პრუსიაში, როდოსსა და გრანადაში. მან ასევე თავი გამოიჩინა შოტლანდიაში ბრძოლისას. 1337 წელს სასტიკად დაამარცხა ფლანდრიის გრაფი. ამის შემდეგ ჰენრი აქტიურად ჩაება ასწლიან ომში, სადაც 1340 წელს მონაწილეობა მიიღო სლეის ბრძოლაში. ამის შემდეგ იგი შოტლანდიაში შეიჭრა, 1342 წელს კი ბრეტანში. 1343 წელს, რომის პაპმა კლემენტ -მ იგი თავის ელჩად მიავლინა ესპანეთში.

1345 წელს ჰენრი დაინიშნა სამეფო არმიის ლეიტენანტ-კაპიტნად, რის შემდეგაც აკვიტანიაში წავიდა საომრად. იგი ამავე წელს ბაიონში შეიჭრა 500 რაინდითა და 2,000 მშვილდოსნით, რის შემდეგაც ბორდოსაკენ დაიძრა და ფრანგები დაამარცხა ობეროშის ბრძოლაში. ამის შემდეგ მან კიდევ რამდენიმე ბრძოლა მოიგო მელანში, მონსეგურსა და რეოლში. 1346 წელს მან მოაოხრა პუატუ, ლუზინიანი, სენტონჟე, სენტი და სხვა მრავალი ქალაქი.

1347 წელს იგი კვლავ დაბრუნდა საფრანგეთში. გამოჩენილი სიმამაცისათვის მეფე ედუარდ -მ მას ქალაქი ბერგერაკი აჩუქა. 1349 წელს ჰენრი ლანკასტერელი დაინიშნა გასკონიის ვიცე-რეგენტად. მიუხედავად ამისა, იგი ბრძოლას მაინც არ წყვეტდა. 1358 წელს, უინძორის სასახლეში ჩატარებულ სატურნირო შეჩიბრებაზე მან ფეხი სერიოზულად დაიზიანა.

ამის მიუხედავად, იგი საფრანგეთში გადავიდა და 1359-1360 წლებში დაიკავა რეიმსი, სადაც აპირებდა, რომ ედუარდ საფრანგეთის მეფედ ეკურთხებინა, მაგრამ არ დასცალდა და 1361 წელს იმსხვერპლა შავმა ჭირმა. ამან ფრანგებს ცოტა ამოსუნთქვის საშუალება მისცა, მაგრამ იგი მალევე ჩაანაცვლა ეგრედ წოდებულმა შავმა პრინცმა.
ბლანკა ლანკასტერელი

ბლანკა ლანკასტერელი (; დ. 25 მარტი, 1342 — გ. 12 სექტემბერი, 1368) — პლანტაგენეტთა დინასტიის წარმომამდგენელი. ლანკასტერის ჰერცოგინია როგორც ჰერცოგ ჰენრი ლანკასტერელის ქალიშვილი. ინგლისის მეფე ჰენრი -ის დედა.

ბიოგრაფია
ბლანკა დაიბადა 1342 წლის 25 მარტს ბოლინგბროკის სასახლეში, ლინკოლნშირში. იგი იყო ლანკასტერისა და ლეიცესტერის ჰერცოგ ჰენრი ლანკასტერელისა და მისი მეუღლის, იზაბელა დე ბემონის მეორე და ნაბოლარა ასული.

ბლანკას მხოლოდ ერთი უფროსი და ჰყავდა — მაუდ ლანკასტერელი, რომელიც ცოლად ბავარიის ჰერცოგ ვილჰელმ -ს გაჰყვა. 1361 წელს მამამისი, ჰერცოგი ჰენრი შავმა ჭირმა იმსხვერპლა, რის გამოც მისი ტიტულებიცა და ქონებაც დებმა თანაბრად გადაინაწილეს. მაუდი ლეიცესტერის გრაფინია გახდა, ხოლო ბლანკა ლანკასტერის ჰერცოგინია. მალევე, 1362 წელს მაუდი მშობიარობას გადაჰყვა, თანაც ისე, რომ მემკვიდრე ვერ დატოვა, ამიტომაც მთელი მისი ქონება ბლანკას დარჩა.

1359 წლის 19 მაისს, ბერკშირში ბლანკა დაქორწინდა თავის ბიძაშვილ ჯონ პლანტაგენეტზე, რომელიც იყო მეფე ედუარდ -ის უმცროსი ვაჟი. როგორც რძალს, მეფე ედუარდმა ბლანკას უამრავი საჩუქარი მიართვა. აღსანიშნავია, რომ ბლანკამ ჯონი თანამმართველად დაინიშნა და მას ლანკასტერის ჰერცოგის წოდება მისცა. ისინი ასევე იყვნენ ლეიცესტერის, დერბისა და ლინკოლნის ჰერცოგ-ჰერცოგინია.

იმ მცირე მტკიცებულებებზე დაყრდნობით, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია, ირკვევა, რომ ბლანკასა და ჯონს ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ. მიუხედავად იმისა, რომ ბლანკას ნაადრევი დაღუპვის შემდეგ ჯონი კიდევ ორჯერ დაქორწინდა, მან დაკრძალვა მხოლოდ ბლანკას გვერდით ისურვა. ბლანკასა და ჯონს სულ შვიდი შვილი შეეძინათ, რომელთაგან მხოლოდ სამმა მიაღწია ზრდასრულობამდე.

ბლანკა ლანკასტერელი გარდაიცვალა 1368 წლის 12 სექტემბერს სტენფორდშირში, 26 წლის ასაკში, რა დროსაც მისი ქმარი ზღვის გადაღმა, აკვიტანიაში იმყოფებოდა. მისი გარდაცვალების მიზეზი, იმ პერიოდში მეტად გავრცელებული შავი ჭირის ეპიდემია გახდა.

შვილები
ფილიპა (1360-1415), ცოლად გაჰყვა პორტუგალიის მეფე ჟუან -ს;
ჯონი (1362-1364), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ელიზაბეთი (1363-1426), პირველად იქორწინა პემბროკის ჰერცოგ ჯონ ჰასტინგსზე, მისი დაღუპვის შემდეგ ცოლად გაჰყვა ექსტერის ჰერცოგ ჯონ ჰოლანდიელს, რომლის გარდაცვალების შემდეგაც მესამედ დაქორწინდა ფანჰოუფის ბარონ ჯონ კორნუოლელზე;
ედუარდი (1365), გარდაიცვალა ჩვილი;
ჯონი (1366), გარდაიცვალა ჩვილი;
ჰენრი (1367-1413), ინგლისის მეფე და ლანკასტერთა დინასტიის დამაარსებელი, პირველად იქორწინა მერი დე ბოუნზე, რომელთანაც შეეძინა შვილები, თუმცა მისი გარდაცვალების შემდეც ცოლად შეირთო ბრეტანის ჰერცოგის ქვრივი ჟანა ნავარელი;
იზაბელა (1368), გარდაიცვალა ჩვილი;
ქლორიდი

ქლორიდი — ქლორის ანიონი (უარყოფითად დამუხტული იონი), ფორმულით -. ის წარმოიქმნება, როდესაც ქლორის ატომი მიიღებს დამატებით ელექტრონს და დაიმუხტება უარყოფითად, მაგალითად ნატრიუმის ქლორიდის წყალში (პოლარულ გამხსნელში) გახსნისას. ქლორიდის მარილები, როგორიცაა ნატრიუმის ქლორიდი, წყალში კარგად ხსნადი ნივთიერებებია.
მირელა კუმბარო

მირელა კუმბარო ფურჯი (დ. 4 მარტი, 1966 ტირანა) — ალბანელი პოლიტიკოსი ქალი. დაინიშნა ალბანეთის კულტურის მინისტრი 2013 წლიდან.

1988 წელს დაასრულა ტირანას უნივერსიტეტის უცხო ენების ფაკულტეტი. ეწევა თარჯიმნის, გამომცემლის და საერთაშორისო ექსპერტის საქმიანობას საერთაშორისო კულტურული პროექტებისა და საუნივერსიტეტო კვლევითი პროგრამების სფეროში, რომელთაც ატარებენ საერთაშორისო ორგანიზაციები, როგორიცაა ევროკავშირი და ფრანკოფონია.

2012 წლიდან ტირანის უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორია. 2009 წელს ამავე უნივერსიტეტში დაიცვა მეცნიერებათა დოქტორის დისერტაცია თარგმნათმცოდნეობის სფეროში. 1994 წელს პარიზის სორბონის უნივერსიტეტში მიენიჭა მაგისტრის ხარისხი თარგმნისა და კულტურათაშორისი ურთიერთობების სფეროში.

2017 წლის არჩევნებში ალბანეთის პარლამენტის მანდატი მოიპოვა გიროკასტრის ოლქიდან.
გიორგი ვადაჭკორია

გიორგი ვადაჭკორია (დ. 8 ივნისი, 1977) — ქართველი საფეხბურთო მსაჯი.

კარიერა
სამსაჯო კარიერა დაიწყო 2010 წელს. ნამსაჯი აქვს 214 შეხვედრა. იმსაჯა 2018 წლის საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასის ფინალი. ევროტურნირებზე ნამსაჯი აქვს 10 შეხვედრა.
სტატისტიკა
მატჩი: 214
ყვითელი ბარათი(ები): 750
წითელი ბარათი(ები): 18
დანიშნული პენალტები: 57
მიდაგრაბინი

მიდაგრაბინი — ხეობის ტიპის მყინვარი რუსეთში, ჩრდილოეთ ოსეთში. გაწოლილია ცენტრალურ კავკასიონზე, ხოხის ქედის ჩრდილო კალთაზე. იწყება მწვერვალ ჯიმარის ჩრდილო-დასავლეთ კალთიდან, ზღვის დონიდან 4200 მ სიმაღლეზე. მყინვარის ბოლო 2950 მ სიმაღლეზეა. თოვლის ხაზის სიმაღლეა 3700 მ. სიგრძე 7,8 კმ, ფართობი 9,2 კმ². მყინვარის ბოლოდან სათავეს იღებს მდინარე გიზელდონის ერთ-ერთი მდგენელი მიდაგრაბინდონი.
ზემო ყური

ზემო ყური — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტის წინაგრის თემში. მდებარეობს ტირიფონის ვაკეზე (შიდა ქართლის ვაკის ჩრდილოეთ ნაწილი). ზღვის დონიდან 880–900 მ, ახალგორიდან 100 კმ, კასპიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 28 კმ.

ისტორია
რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში ყოფნის დროს შედიოდა თბილისის გუბერნიის გორის მაზრის მეჯვრისხევის მონაკვეთში. საქართველოს სსრ ადმინისტრაციული დაყოფით — სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ლენინგორის რაიონის წინაგრის სოფსაბჭოში. ქართულ-ოსური კონფლიქტის დაწყების შემდეგ, 1992 წლიდან, სოფელს ვერ აკონტროლებდა საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლება. 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ და დე ფაქტოდ შედის არაღიარებული ე. წ. „სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის“ ლენინგორის რაიონის შემადგენლობაში.

დემოგრაფია
1908 წელს სოფელში ცხოვრობდა 125 კაცი (უმრავლესობა ოსი), 1959 წელს (ამ დროს შედიოდა წინაგრის სოფსაბჭოში) სოფელში ცხოვრობდა 116 კაცი, რომელთაგან უმრავლესობა იყო ოსი. 1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით ზემო ყურში 97 მცხოვრები იყო. დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის მიერ 2015 წელს ჩატარებულ აღწერაში ცალკე სოფლად შესული არ არის.
ფთორიდი

ფთორიდი — ფთორის ანიონი (უარყოფითად დამუხტული იონი). ფორმულა -
(ასევე წერენ როგორც []-). მისი მარილების უმეტესობა თეთრი ან უფეროა, აქვთ მწარე გემო და არ აქვთ სუნი. ფთორიდებს გააჩნიათ სუსტი ტუტე თვისებები, წყალში ნაწილობრივ დისოცირდებიან, კონცენტრირებული ფთორიდი კოროზიულია და კანზე მოხვედრისას იწვევს მის დაზიანებას.
ოლაფ ტონი

ოლაფ ტონი (; დ. 1 მაისი 1966, გელზენკირხენი, ჩრდ. რაინ-ვესტფალია, გფრ) — გერმანელი ფეხბურთელი. თამაშობდა მცველისა და ნახევარმცველის პოზიციაზე. 1986 წლის მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი და 1990 წლის მსოფლიო ჩემპიონი გფრ-ს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1988 წლის დასავლეთ გერმანიის ევროპის ჩემპიონატისა და 1998 წლის საფრანგეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე.

სანაკრებო კარიერა
1984–1990 წლებში ჯერ გფრ-ს ეროვნული ნაკრების, ხოლო შემდეგ, 1992–1998 წლებში გერმანიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომელთა შემადგენლობაში საერთო ჯამში 52 შეხვედრას ატარებს და 3 ბურთი გააქვს.

სანაკრებო სტატისტიკა
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
ოლაფ ტონმა მსოფლიო ჩემპიონატების 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

მიღწევები
საკლუბო
შალკე 04
უეფა-ს თასის მფლობელი: 1996–97
გერმანიის თასის მფლობელი: 2000–01, 2001–02
გერმანიის ლიგის თასის ფინალისტი: 2001

ბაიერნი
გერმანიის ჩემპიონი: 1988–89, 1989–90, 1993–94
გერმანიის ვიცე-ჩემპიონი: 1990–91, 1992–93
გერმანიის სუპერთასის მფლობელი: 1990

სანაკრებო
გფრ
მსოფლიო ჩემპიონი: 1990
მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი: 1986
კურდღელი

კურდღელი — ძუძუმწოვართა გვარი კურდღლისებრთა ოჯახისა. ცნობილია 30-მდე სახეობა. მათი სხეულის სიგრძეა 44–47 სმ, მასა 5 კგ-მდე. ყურები დინგზე გრძელი აქვთ. უკანა კიდურები სიგრძით წინას მნიშვნელოვნად აღემატება. ბეწვი ხშირი და რბილია. გავრცელებული არიან ევრაზიაში, აფრიკაში, ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკაში. საქართველოში გვხვდება რუხი კურდღელი . კურდღელთა უმრვლესობა ღია ბალახოვან ვაკეებზე ბინადრობს, რამდენიმე სახეობა — ანთროპოგენურ ლანდშაფტებსა და ტყეებში. ახასიათებთ რიცხოვნობის მნიშვნელოვანი ცვალებადობა. გადააქვთ ინფექციური დაავადებები (ტულარემია, ტაქსოპლაზმოზი და სხვ.).
საგარეჯოს მთავარმოწამის ეკლესია

საგარეჯოს მთავარმოწამის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ქალაქ საგარეჯოში. მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთით 2 კმ-ზე, ქურხულების საგვარეულო სსაფლაოდან ხუთასიოდე მეტრის დაშორებით. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით. წყობა ირეგულარულია და ტლანქი. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან სწორკუთხაა, გარედან თაღოვანი. შიგნით ეკლესია გადახურულია რიყის ქვით ნაწყობი, ნახევარცილინდრული ფორმის, ერთიანი კამარით.

ეკლესიის ფასადები სადაა, მოკლებულია ყოველგვარ სამკაულს. 2001 წელს ეკლესია ადგილობრივმა მოსახლეობამ გაარემონტა, რომლის დროსაც ეკლესიამ თითქმის მთლიანად დაკარგა თავდაპირველი სახე. ეკლესია ღარისებული კრამიტითაა გადახურული.
საგარეჯოს ნაეკლესიარი

საგარეჯოს ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი ქალაქ საგარეჯოში. მდებარეობს ერეკლე მეორის ქუჩაზე.

შემორჩენილი ნანგრევებით ირკვევა, რომ შენობა რიყის ქვითა და კირის ხსნარით ყოფილა აგებული. ამჟამად მის ადგილას დავით გარეჯელის სახელობის ნიში დგას. ამავე ქუჩაზე მეორე ნაეკლესიარიცაა. სავარაუდოდ ერთ-ერთი ნაეკლესიარის ადგილზე მდგარა წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესია, რომელიც წერილობითი დოკუმენტების თანახმად 1823 წელს „ძლიერი ქარისაგან“ დანგრეულა.
კურდღელი-ტოლაი

კურდღელი-ტოლაი — ძუძუმწოვარი ცხოველი კურდღლისებრთა ოჯახისა.

სხეულის სიგრძეა 55 სმ, ყურებისა 12 სმ-მდე, მასა 1,5–2,8 კგ. შეფერილობა რუხია, მურა და ჟანგმიწოვანი ტონებით, ახასიათებს მუქი და ღია საფარი (ფხისებრი) ბეწვის მონაცვლეობა; ყურის ბოლოები მუქია, მუცლის მხარე და ყელი — თეთრი. ზამთრის ბეწვი უფრო ღიაა.

ბინადრობს აზიის უდაბნოსა და ნახევარუდაბნოს სარტყელში; მთებში ზღვის დონიდან 3000 მ სიმაღლემდე. უპირატესობას ანიჭებს ისეთ ადგილებს, სადაც გავრცელებულია ბალახოვანი და მდინარისპირა მცენარეულობა, ბუჩქნარი. ტრიალებს ერთსა და იმავე მონაკვეთებში. გამრავლების პერიოდსა და ზამთარში შეუძლია ჩამოაყალიბოს 30-მდე წევრისაგან შემდგარი ჯგუფი. აქტიურია შებინდებისას და ღამით. საბუნაგეს არაღრმა ღრმულებში აკეთებს, ხშირად იმალება მიტოვებულ სოროებში (ვირზაზუნასი, მელასი და სხვ.).

იკვებება მცენარეთა მწვანე ნაწილებით, თხრის ფესვებსა და ბოლქვებს, ჭამს შემოსულ ხორბალს, ქერს, სიმინდს; ზამთარში საკვებად იყენებს ახალგაზრდა ყლორტებს, ღრღნის ხეებისა და ბუჩქების ქერქს. არეალის ჩრდილოეთ ნაწილში 2, ხოლო სამხრეთში 4 ნაყარი აქვს წელიწადში. შობს 4–6 ბაჭიას. სქესობრივ სიმწიფეს სიცოცხლის მეორე წელს აღწევენ. ნადირობის მნიშვნელოვანი ობიექტია. უმნიშვნელო ზიანის მოტანა შეუძლია სოფლის მეურნეობისათვის. ტულარემიის ერთ-ერთი მთავარი გადამტანია, მონაწილეობს ჭირის ეპიზოოტიაში. ახასიათებს რიცხოვნობის მნიშვნელოვანი პერიოდული ცვალებადობა.
იმრე კიში

იმრე კიში (; დ. 10 აგვისტო 1957, ჰაიდუბესერმენი, უნგრეთი) — უნგრელი ფეხბურთელი, მეკარე. იცავდა ტატაბანიის ამავე სახელწოდების საფეხბურთო კლუბ „ტატაბანიასა“ და უნგრეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე უნგრეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

მსოფლიო ჩემპიონატზე
იმრე კიში იყო უნგრეთის ეროვნული ნაკრების წევრი 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატზე, თუმცა არცერთ შეხვედრაში მონაწილეობა არ მიუღია.

მიღწევები
საკლუბო
ტატაბანია
უნგრეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი
ვიცე-ჩემპიონი: 1980–81
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1981–82
საგარეჯოს სამაროვანი

საგარეჯოს სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ქალაქ საგარეჯოს აღმოსავლეთ ნაწილში. მდებარეობს მუნიციპალიტეტის საავადმყოფოს ეზოში. განეკუთვნება ძვ. წ. - საუკუნეებს.

1979 წელს მიწის სამუშაოების დროს მთლიანად დაინგრა ერთი სამარხი, რომლის მასალის დიდი ნაწილი მშენებლებმა საგარეჯოს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმს გადასცეს. დანარჩენი მასალა ადგილზე შეკრიბა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. სამარხში აღმოჩნდა თიხის ექვსი ჭურჭელი, ბრინჯაოს მახვილი, სამაჯურები, მახათი, დედალი დუგმა, წრიული ფორმის ორნახვრეტიანი ფირფიტა, შუბისპირი, ფრაგმენტირებული სარტყელი. იმავე 1979 წელს ექსპედიციამ გათხარა ათი ორმოსამარხი. ყველა სამარხი ინდივიდუალურია. მიცვალებულები დაკრძალულნი იყვნენ მარცხენა ან მარჯვენა გვერდზე, კიდურებმოხრილნი.

სამარხებში აღმოჩენილი თიხის ჭურჭელი განსხვავებულია აღმოსავლეთ საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილი იმავდროული ნიმუშებისაგან, ხოლო სამაროვნის ლითონის ჭურჭელი დიდ მსგავსებას ავლენს აღმოსავლეთ საქართველოში აღმოჩენილი ამავე პერიოდის ნიმუშებთან.
საგარეჯოს ღვთისმშობლის ეკლესია (XVIII საუკუნე)

საგარეჯოს ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოში. მდებარეობს ქალაქის ჩრდილო-დასავლეთით, მდინარე თვალთხევის მარჯვენა ნაპირზე, ფანოზაანთ გორაზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება საუკუნეს.

ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყისა და ქვიშაქვის ნატეხი ქვებით. წყობა ირეგულარული და ტლანქია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა, კარი შიგნით ოდნავ ფართოვდება და თარაზულადაა გადახურული. აფსიდი თითქმის ნახევარწრიული ფორმისაა. შიგნით ეკლესია გადახურულია დადაბლებული პროპორციების, ამორფული ფორმის კამარით.

1996 წელს ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ ჩატარებული რემონტის დროს, გადახურვის გამაგრების მიზნით, კამარას შეუყენეს წყალსადენის საკმაოდ სქელი მილი. აფსიდი დარბაზისგან გამიჯნეს დაბალი, თხელი კედლით. შიგნით ეკლესია შელესეს და შეათეთრეს გარედან კი ცემენტის ხსნარით შავად შელესეს.
ქედიგორა

ქედიგორა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ახალგორის მუნიციპალიტეტის წინაგრის თემში. მდებარეობს მდინარეების მეჯუდისა და ლეხურის წყალგამყოფის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 1040 მ, ახალგორიდან 75 კმ.

ისტორია
რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში ყოფნის დროს შედიოდა თბილისის გუბერნიის გორის მაზრის მეჯვრისხევის მონაკვეთში. საქართველოს სსრ ადმინისტრაციული დაყოფით — სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ლენინგორის რაიონის 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ და დე ფაქტოდ შედის არაღიარებული ე. წ. „სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის“ ლენინგორის რაიონის შემადგენლობაში. 1959 წელს (ამ დროს შედიოდა წინაგრის სოფსაბჭოში) სოფელში ცხოვრობდა კვლავ 123 კაცი, რომელთაგან უმრავლესობა იყო ისევ ოსი. დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის მიერ 2015 წელს ჩატარებული აღწერის მიხედვით ქედიგორის მოსახლეობას 3 კაცი (2 მამაკაცი და 1 ქალი) შეადგენდა (აღწერაში შესულია „რაგიყაუს“ სახელით).

ღირსშესანიშნაობები
არქიტექტურული ძეგლებიდან აღსანიშნავია ქედიგორის წმინდა გიორგისა და კვირაცხოვლის ეკლესიები.

ცნობილი ადამიანები
სოფელ ქედიგორაში დაიბადა ცნობილი ქართველი (ეროვნებით ოსი) ფეხბურთელი და მწვრთნელი ვლადიმერ გუცაევი.
წაქვის წმინდა გიორგის ეკლესია

წაქვის წმინდა გიორგის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში სოფელ წაქვის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ზე, მაღალ ადგილას, მოვაკებულ ადგილზე, დასავლეთიდან გვიანი მინაშენით.

ძეგლის აღწერა
ეკლესია ძირითადად ხით არის ნაშენი, ხოლო მინაშენი ქვითა და აგურით, რომელიც გარედან მთლიანად გალესილია. გადახურულია ღარიანი კრამიტით, სამხრეთის კალთის დაზიანებული ადგილი დაფარულია თუნუქით. გეგმაში ეკლესია მართკუთხაა, აღმოსავლეთით ბრტყელი აფსიდით, დევს ტრაპეზის ქვა. აფსიდის წინ გაკეთებულია ხის კანკელი, მას მხოლოდ აღსავლის კარი აქვს. კანკელის თავზე გადებულ პროფილირებულ ხის ძელზე მიმაგრებულია დეკორატიულად მორთული, ხის ერთი ფიცრისგან გამოჭრილი დაფა, რომელზედაც ტალღოვანი ფორებია გამოკვეთილი და ქვედა ნაწილში დასრულებულია ნახევარწრიული რკალით, რომელიც ბოლოვდება შუბის ისრის ფორმის დეტალებით. კანკელის ოდნავ ჩრდილოეთით დევს მეორე საკურთხევლის ქვა. შესასვლელი სამხრეთის მხრიდან აქვს, იგი ოთხკუთხაა. ხის ეკლესიას სამხრეთიდან ოთხ ოთხკუთხა სვეტზე შემდგარი ღია გალერეაა მოწყობილი. ასეთივე გალერეაა მოწყობილი ჩრდილოეთის მხარეს. ეკლესია დგას მარტივ ქვის ცოკოლზე და მინაშენით მოქცეულია ოთხქანობიან გადახურვის ქვეშ. ეკლესიის გარშემო არის ძველი საფლავის ქვები და რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია მრავალი ზედაშეს ქვევრები. დღეისათვის მხოლოდ ორი ქვევრია ღვინით სავსე, დანარჩენი ცარიელია და დაზიანებული.
ხუნევის კვირაცხოვლის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება =
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =დიახ
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი =42.10965
| გრძედი =43.360686
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ხუნევის კვირაცხოვლის ეკლესია — დარბაზული ეკლესია საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში სოფელ ხუნევის ძველ სასაფლაოზე. აშენებულია ბერძენი მშენებლების მიერ საუკუნის დასასრულს.

ძეგლის აღწერა
ხუნევის ეკლესიის დარბაზული ნაწილის გეგმის სწორკუთხედს აღმოსავლეთის მხრიდან ასევე სწორკუთხა, შვერილი საკურთხეველი ასრულებს, რომელშიც ერთი ფართო და მაღალი, მსუბუქი მორკალვით დასრულებული თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ეკლესიის სამხრეთითა და ჩრდილოეთით არსებულ დანარჩენ ორ სასინათლო ღიობსაც ასეთივე, შეუმჩნეველი რკალით დასრულებული ფორმა აქვს. უცნაურია, მაბრამ დასავლეთის მხარეს ეკლესიას სარკმელი არ აქვს, ამ მხარეს მხოლოდ შესასვლელი სწორკუთხა კარია, ისეთივე როგორც გრძივი კედლების მხრიდან. ეკლესიის დეკორაციული გაფორმების ელემენტს შეიცავს მოთეთრო კირქვის კარგად თლილი, გრძელი და მოკლე ფილების მონაცვლეობით ამოყვანილი კუთხეები, თუ ღიობთა საპირეები, რაც მკვეთრად წარმოაჩენს ამ საკმაოდ მასშტაბური ნაგებობის კონტურებს და კარგად აჩვენებს ფასადების დანაწევრების ზოგად სქემას. ეს ეფექტი გაცილებით უფრო შთამბეჭდავია თავდაპირველი გადაწყვეტით მოღწეულ კედლებზე, სადაც უხეშად დამუშავებული ქვის ფაქტურული ზედაპირი და ღრმა ჩრდილები კონტრასტს ქმნის თლილ კვადრებთან, რომლებიც ამასთან ერთად ჩამუქებული კედლის ზედაპირიდან ამოზიდულიც არის. ბოლო წლებში ჩატარებული რემონტის დროს დასავლეთის მხარეს საფასადო კედლის ზედაპირი ცემენტის ხსნარით შეულესავთ, რაც აბათილებს ფასადთა აღნიშნული მხატვრული დამუშავების ეფექტს და უსიცოცხლოს ხდის მას. კიდევ მეტი ზარალი განუცდია რემონტის შედეგად კელესიის ინტერიერს, სადაც კედლები თითქმის მთლიანად არის დაფარული ცემენტის ნალესობით, რასაც სწორკუთხა საკურთხევლის ზედა, ჩანს დაზიანებულ ნაწილებში ბლოკების შიშველი წყობის სამკუთხა ფრონტონი ემატება. აღსანიშნავია აღმოსავლეთ კედლის ორსავე კუთხის ქვედა რიგში ჩაშენებული გრძელი, ერთმანეთის გადამკვეთი შეკონილი ზოლების წნულით მოჩარჩოებული ფილები, რომლებზეც კუთხის ნაწილში ტოლმკლავა ჯვრებია გამოკვეთილი, ყოველი მკლავის ბოლოს ვოლიტისებრი მოტივით და ძირში რკალური სადგამით. ერთი კვადრატული ფილა, ასევე დამუშავებული ჯვრით სამხრეთის კარის მარცხენა წირთხლის ქვედა რიგშია ჩაშენებული. ეს ფილები კარგი ოსტატობით არის ნაკვეთი, და სავარაუდოდ ისიც ბერძენ ოსტატთა ნახელავი, შესაძლოა სხვა, ამ დროისთვის დაზიანებული ეკლესიიდან იყოს მოტანილი და ხელმეორედ გამოყენებული.
ალი-იურტი

ალი-იურტი (, ; ყოფ. ნარონი, ) — სოფელი რუსეთში, ინგუშეთის რესპუბლიკის ნაზრანის რაიონში. მუნიციპალურ წარმონაქმნ „ალი-იურტის სასოფლო დასახლების“ ცენტრი და ერთადერთი დასახლებული პუნქტი. მდებარეობს ჩრდილოეთ ოსეთის საზღვართან ახლოს, ნაზრანიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 8 კმ-ში, ზღვის დონიდან 713 მ. 6517 მცხოვრები (2019).
ბარსუკი (ინგუშეთი)

ბარსუკი — სოფელი რუსეთში, ინგუშეთის რესპუბლიკის ნაზრანის რაიონში. მუნიციპალურ წარმონაქმნ „ბარსუკის სასოფლო დასახლების“ ცენტრი და ერთადერთი დასახლებული პუნქტი. მდებარეობს მდინარეების ნაზრანკისა და სუნჯის შეერთების ადგილას, ნაზრანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ზღვის დონიდან 514 მ. 11 370 მცხოვრები (2019). სოფლის ჩრდილოეთით გადის რკინიგზის ხაზი.
გაზი-იურტი

გაზი-იურტი (, ; 1944–1958 წლებში — ზარეჩნოე) — სოფელი რუსეთში, ინგუშეთის რესპუბლიკის ნაზრანის რაიონში. მუნიციპალურ წარმონაქმნ „გაზი-იურტის სასოფლო დასახლების“ ცენტრი და ერთადერთი დასახლებული პუნქტი. მდებარეობს მდინარე სუნჯის (თერგის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე, ნაზრანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ში, მაგასიდან ჩრდილოეთით 9 კმ-ში, ზღვის დონიდან 501 მ. 1953 მცხოვრები (2019).
უელსის პრინცესა

უელსის პრინცესა — ბრიტანული არისტოკრატიული წოდება, რომელსაც ატარებენ უელსის პრინცის მეუღლეები. წოდება დაარსდა 1278-1283 წლებში ინგლისის მეფე ედუარდ -ის მიერ უელსის სამთავროს დაპყრობის შემდეგ და იგი ენიჭებოდა ჯერ ინგლისის, შემდეგ კი დიდი ბრიტანეთის ტახტის მემკვიდრის ცოლს. ისტორიაში პირველი უელსის პრინცესა იყო ჯოან კენტელი, ეგრეთ წოდებული „შავი პრინცის“ მეუღლე, რომელმაც ვერ მოახერხა სადედოფლო ტახტზე ასვლა. დღეისათვის უელსის პრინცესა კამილა პარკერ ბოულესია, რომელიც არის დედოფალ ელისაბედ -ის ვაჟის, უელსის პრინც ჩარლზის მეორე მეუღლე. ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ უელსის პრინცესად სწორედ ჩარლზის პირველი ცოლი, პრინცესა დიანა სახელდება.

უელსის პრინცესების სია
გეირბეკ-იურტი

გეირბეკ-იურტი — სოფელი რუსეთში, ინგუშეთის რესპუბლიკის ნაზრანის რაიონში. შედის დოლაკოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში. მდებარეობს რაიონის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სუნჯის ქედის სამხრეთ ძირში, ნაზრანიდან ჩრდილო-დასავლეთით 38 კმ-ში, მალგობეკიდან სამხრეთით 18 კმ-ში, ზღვის დონიდან 696 მ. 258 მცხოვრები (2019).
ვადაჭკორია

საკუთარი სახელი ვადაჭკორია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალისტრო ვადაჭკორია — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე, პუბლიცისტი
ბადრი ვადაჭკორია — ჟურნალისტი, ფოტოკორესპონდენტი
გიორგი ვადაჭკორია — საფეხბურთო მსაჯი
გურამ ვადაჭკორია — პათომორფოლოგი
დოდო ვადაჭკორია — მწერალი, მთარგმნელი
ვალერიან ვადაჭკორია — ინჟინერ-მექანიკოსი, საბჭოთა სახელმწიფო თანამდებობის პირი
ზურაბ ვადაჭკორია — მსახიობი, ილუზიონისტი
ზურაბ ვადაჭკორია — ყბა-სახის ქირურგი
ნოდარ ვადაჭკორია — არქიტექტორი
სოლომონ ვადაჭკორია — პოლიტიკოსი
შოთა ვადაჭკორია — მწერალი, ჟურნალისტი
შოთა ვადაჭკორია — ისტორიკოსი