სესარ გავირია

სეზარ ავგუსტო გავირია ტრუხილო ( დ. 31 მარტი, 1947 ) — კოლომბიელი ეკონომისტი და პოლიტიკოსი, კოლომბიის პრეზიდენტი 1990 წლიდან 1994 წლამდე, 1994 წლიდან 2004 წლამდე ამერიკის სახელმწიფოების ორგანიზაციის გენერალური მდივანი და 2005 წლიდან 2009 წლამდე კოლომბიის ლიბერალური პარტიის დირექტორი. პრეზიდენტობის პერიოდში მან მოიწვია კოლომბიის დამფუძნებელი კრება, რომელმაც მიიღო 1991 წლის კონსტიტუცია.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
გავირია დაიბადა 1947 წლის 31 მარტს პერეირაში, რისარალდის დეპარტამენტის დედაქალაქში. სესარის ოჯახის წევრები მნიშვნელოვანი ფიგურები იყვნენ კოლუმბიის პოლიტიკასა და ეკონომიკაში. სესარ გავირია ხოსე ნარსეს გავირიას შორეული ბიძაშვილია, რომელიც 1988 წლიდან 1997 წლამდე -ს აღმასრულებელი დირექტორი იყო.

სტუდენტობისას გავირიამ ერთი წელი გაატარა შეერთებულ შტატებში „ “ გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში.

პოლიტიკაში შესვლამდე, 1960-იან წლებში სწავლობდა ანდების უნივერსიტეტში. მან იქ დააარსა , ხოლო 1968 წელს აირჩიეს -ის პრეზიდენტად კოლუმბიაში. ამით დაიწყო მისი საჯარო სამსახურის კარიერა.

პოლიტიკური კარიერა
23 წლის ასაკში სესარი მშობლიურ პერეირაში, საკრებულოს წევრად აირჩიეს, ოთხი წლის შემდეგ კი ქალაქის მერი გახდა. 1974 წელს წარმომადგენელთა პალატაში აირჩიეს, რომლის პრეზიდენტიც 1984-1985 წლებში იყო. სამი წლის შემდეგ კოლუმბიის ლიბერალური პარტიის თანათავმჯდომარე გახდა.

1989 წლის საპრეზიდენტო კამპანიის დროს, რომელიც გალანის მკვლელობით შეწყდა 18 აგვისტოს, სესარი ლუის კარლოს გალანის დებატების ხელმძღვანელი იყო. გავირია, რომელიც ცოტა ხნის წინ მისი საარჩევნო კამპანიის მენეჯერად დააწინაურეს, მისმა შვილმა, ხუან მანუელ გალანმა, ლუის კარლოს გალანის პოლიტიკურ მემკვიდრედ გამოაცხადა. მისი ორი მთავარი კონკურენტი იყო ერნანდო დურან დუსანი, რომელსაც მხარს უჭერდნენ რეგიონალური პარტიის ლიდერები, და ერნესტო სამპერი. მისი საარჩევნო კამპანია ასევე პაბლო ესკობარის თავდასხმების სამიზნე იყო; გავირიას „ავიანკას“ 203-ე რეისით უნდა ემგზავრა. უსაფრთხოების მიზნით, ის რეისზე არ ასულა. თვითმფრინავი, რომელშიც 107 ადამიანი იმყოფებოდა, აფეთქდა, რის შედეგადაც ბორტზე მყოფი ყველა ადამიანი დაიღუპა. ამ სირთულეების მიუხედავად, იგი საპრეზიდენტო კანდიდატად დასახელდა და ხმების 60% მიიღო სამპერის 18,5%-ისა და დურანის 14,4%-ის წინააღმდეგ.

პრეზიდენტობა
1990 წელს ლიბერალური პარტიის კანდიდატი გავირია აირჩიეს კოლუმბიის პრეზიდენტად. მისი მმართველობის დროს 1991 წელს მიიღეს ახალი კონსტიტუცია. პრეზიდენტის რანგში გავირია ასევე ხელმძღვანელობდა ბრძოლას მედელინისა და კალის ნარკოკარტელებისა და სხვადასხვა პარტიზანული დაჯგუფებების წინააღმდეგ.

მისი პრეზიდენტობის დროს პაბლო ესკობარის პროექტის მიხედვით აშენდა ციხე „ლა კათედრალი“.დაპატიმრების შემდეგ ესკობარი ციხიდან განაგრძობდა თავისი ნარკოიმპერიის კონტროლს; ამავე ციხეში მან თავისი რამოდენიმე მეტოქეც მოკლა. 1992 წლის 20 ივლისს ესკობარი გაიქცა ციხიდან, მას შემდეგ, რაც შეიტყო სხვა ციხეში გადაიყვანის შესახებ. 1993 წლის 2 დეკემბერს ცნობილი ნარკობარონი დახვრიტეს. მისი სიკვდილი გავირიას ადმინისტრაციისთვის ტრიუმფი იყო.

სტაბილური ეკონომიკური ზრდისა და უცხოური ინვესტიციების მიუხედავად, კოლუმბიელების 45 პროცენტი სიღარიბის ზღვარს ქვემოთ ცხოვრობდა (განსაკუთრებით სოფლად) და დიდი ქალაქების გარშემო ღარიბი უბნები იზრდებოდა. ნარკოდილერების მიერ შექმნილი და არმიის მხარდაჭერით (პრეზიდენტმა გავირიამ განაცხადა, რომ მათ „შესაძლო გამოსავლად“ მიიჩნევდა), პარამილიტარული ჯგუფები (ავტოდეფენსები) ხშირად მონაწილეობდნენ ქვეყნის სხვადასხვა პარტიზანულ დაჯგუფებებთან ბრძოლაში. ქალაქებში ეს ჯგუფები ახორციელებდნენ სოციალური წმენდის მისიებს: ამ ჯგუფების მიერ იქნა მოკლული მაწანწალები, მარგინალიზებული ადამიანები, უსახლკარო ბავშვები და ჰომოსექსუალები. ბევრი მოსამართლე, რამდენიმე სენატორი, მღვდელი და ეროვნული პოლიციის უფროსიც კი დამნაშავედ ცნეს ტრეფიკიორებთან კავშირისთვის.

გავირიას მთავრობამ 1994 წელს შექმნა „კონვივირი“, რომელიც უნდა დახმარებოდა არმიას ინფორმატორების ქსელის მეშვეობით მეამბოხე ჯგუფების საქმიანობის პროგნოზირებაში. თუმცა, ჟურნალისტ ერნანდო კალვო ოსპინას თქმით, „რეალობამ აჩვენა, რომ კონვივირმა დააკანონა დაქირავებული მკვლელების ქსელები ნარკოდილერებისა და მიწის მესაკუთრეთა სამსახურში, მაშინ როდესაც მათი მთავარი მიზანი იყო მშვიდობიანი მოსახლეობის გამოყენება პარამილიტარული მოძრაობის საფარად.“

ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციის გენერალური მდივანი
1994 წელს გავირია აირჩიეს ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციის გენერალურ მდივნად (მისი უფლებამოსილება 1994 წლის აგვისტოში საპრეზიდენტო ვადის დასრულების შემდეგ დაიწყო). 1999 წელს ხელახლა აირჩიეს და ინტენსიურად მუშაობდა ლათინური ამერიკის სახელით. 2002 წლის ოქტომბრიდან 2003 წლის მაისამდე ის იყო ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციის მესა პროცესის საერთაშორისო ფასილიტატორი, რომლის მიზანიც იყო პრეზიდენტ უგო ჩავესსა და ოპოზიციას შორის ვენესუელის შიდა პოლიტიკური კრიზისის გადაჭრის გზების პოვნა.

პრეზიდენტი
გავირია ლიბერალური პარტიის ერთადერთ ლიდერად 2005 წლის ივნისში გამოცხადდა. 2006 წლის 27 აპრილს, მისი და, ლილიანა გავირია, უცნობმა შეიარაღებულმა პირებმა მოკლეს.

მისი ვაჟი, სიმონ გავირია, ლიბერალურ პარტიას 2011-2014 წლებში ხელმძღვანელობდა, შემდეგ კი 2014 წლიდან 2017 წლამდე ხუან მანუელ სანტოსის მთავრობის დროს დაგეგმვის ეროვნული დირექტორის თანამდებობას იკავებდა. შემდეგ პარტიის ხელმძღვანელობა სეზარ გავირიამ დაიკავა. მან მხარი დაუჭირა ივან დუკეს კანდიდატურას 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში, რომელშიც დუკემ გაიმარჯვა.

გავირია მადრიდის კლუბის წევრია, დამოუკიდებელი არაკომერციული ორგანიზაცია, რომელიც შეიქმნა საერთაშორისო საზოგადოებაში დემოკრატიისა და ცვლილებების ხელშეწყობის მიზნით და შედგება 100-ზე მეტი წევრისგან: მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან სახელმწიფოებისა და მთავრობების ყოფილი დემოკრატი ლიდერებისგან.

პანდორას დოკუმენტები
2021 წლის ოქტომბერში მისი სახელი პანდორას დოკუმენტებში იყო ნახსენები, როგორც პანამაში, საგადასახადო თავშესაფრად მიჩნეულ ქვეყანაში მდებარე კომპანიის მფლობელი, რომლის მეშვეობითაც მან კოლომბიური კომპანიები შეიძინა.

პოპულარულ კულტურაში
ტელესერიალში „ “ მას „ფრანცისკო ბუენდიას“ უწოდებენ.
გავირიას კოლუმბიელი მსახიობი ფაბიან მენდოზა განასახიერებს ტელესერიალში „, “.
ტელესერიალში „ “ მას კოლუმბიელი მსახიობი მარიო რუისი განასახიერებს, როგორც გერმან ჟირალდოს პერსონაჟს.
„“-ში, 2015 წლის -ის ორიგინალურ სერიალში, გავირიას განასახიერებს მექსიკელი მსახიობი რაულ მენდესი.