ელენა მილაშინა

ელენა მილაშინა (, დ. 29 ოქტომბერი, 1977, დალნეგორსკი, პრიმორსკის მხარე) — რუსი ჟურნალისტი, სპეციალური კორესპონდენტი და „ “-ს სპეციალური პროექტების განყოფილების რედაქტორი.

ბიოგრაფია
ელენა მილაშინა დაიბადა 1977 წლის 29 ოქტომბერს დალნეგორსკში. 1994-1995 წლებში მონაწილეობდა -ის გაცვლით პროგრამაში, რომელიც მოგვიანებით დაეხმარა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჩარიცხვაში. დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.

1997 წელს ელენა მილაშინამ მუშაობა დაიწყო „ნოვაია გაზეტაში“, პარალელურად კი აგრძელებდა სწავლას. მისი ერთ-ერთი მენტორი იყო ანა პოლიტკოვსკაია.

ელენა მილაშინას პროფესიული ინტერესის სფეროები მოიცავს კორუფციის თემებს, ადამიანის უფლებების დარღვევას ჩრდილოეთ კავკასიასა და ჩეჩნეთში, კერძოდ, ბესლანში მომხდარი ტერაქტის გამოძიება (2004), ანა პოლიტკოვსკაიას (2006) და ნატალია ესტემიროვას (2009) მკვლელობები, აგვისტოს ომი საქართველოში (2008).

პროფესიულ საქმიანობასთან დაკავშირებული ინციდენტები
2006 წლის 16 თებერვალს მილაშინას თავს დაესხნენ ბესლანში.
2012 წლის 5 აპრილს ელენა მილაშინა სცემეს მოსკოვის მახლობლად მდებარე. მისი თქმით, თავდამსხმელებმა ის სასტიკად სცემეს და გაძარცვეს. მან ასევე განაცხადა, რომ საათნახევრის შემდეგ მისულ პოლიციის პატრულს დახმარება არ გაუწევია.
2015 წელს ელენა მილაშინა იძიებდა გახმაურებულ საქმეს, რომელიც ეხებოდა ჩეჩნეთის ნოჟაი-იურტოვსკის რაიონის პოლიციის უფროსის და არასრულწლოვან გოგონას ქორწილს. ამ საქმესთან დაკავშირებით მას სიკვდილით დაემუქრნენ. 2017 წელს ელენა მილაშინა გახდა ჩეჩნეთში გეების მასობრივი დევნის გამოძიების ავტორი. ამასთან დაკავშირებით, მას უამრავი მუქარა მიუღია.

2019 წელს, ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ, „ნოვაია გაზეტას“ და მილაშინას საქმეზე რუსეთის წინააღმდეგ, კონსტანტირება მოახდინა სიტყვის თავისუფლების დარღვევის რუსეთის სასამართლო პროცესზე, რომელიც ეფუძნებოდა მილაშინას სტატიას „კურსკის“ საქმე ხელახლა უნდა გაიხსნას“ (2003).

2020 წლის 6 თებერვალს, მილაშინა და ადვოკატი მარია დუბროვინა გროზნოში ჩავიდნენ ისლამ ნუხანოვის საქმეზე, რომელმაც გადაიღო და ინტერნეტში გამოაქვეყნა ვიდეო პირდაპირ ეთერში გროზნოს ცენტრში ელიტარული სოფლის შესახებ, სადაც ცხოვრობდნენ რამზან კადიროვის ნათესავები და ახლო წრე, რომელსაც ბრალი ედებოდა იარაღის უკანონო შენახვა-ტარება. სასტუმროს შესასვლელში მათ თავს დაესხნენ უცნობი მამაკაცები და ქალები. ძირითადად მილაშინასა და დუბროვინას ქალები სცემდნენ, თავდამსხმელები კი მათ მოქმედებებს იღებდნენ კამერით.

2022 წლის თებერვალში, ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მეთაურის რამზან კადიროვისა და ჩეჩნეთის სხვა ცნობილი წარმომადგენლების მუქარის შემდეგ, ელენა მილაშინამ დატოვა რუსეთი მისივე უსაფრთხოების გამო.

2023 წლის 4 ივლისის თავდასხმა
2023 წლის 4 ივლისს ჩეჩნეთში უცნობი ნიღბიანი პირები თავს დაესხნენ ელენა მილაშინას და ადვოკატ ალექსანდრე ნემოვს. მათ აეროპორტიდან გროზნოსკენ მიმავალ გზაზე დახვდნენ და სასტიკად, წიხლებით სცემეს, გაანადგურეს აღჭურვილობა და დოკუმენტები. თავდასხმის შესახებ „წამების საწინააღმდეგო გუნდმა“ შეატყობინა საზოგადოებას, ქსენია სობჩაკმა დაწერა, რომ მილაშინას და ნემოვის ტაქსი სამი მანქანით გადაკეტეს, თავდამსხმელებმა კი უთხრეს: „წადი აქედან, გაგაფრთხილეს. არაფერი დაწერო“. მილაშინას თავზე მწვანე საღებავი გადაასხეს, ხელის მტევნები დაუმტვრიეს და ტელეფონების პაროლებს ითხოვდნენ. 5 ივლისს მილაშინა და ნემოვი დედაქალაქის ერთ-ერთ კლინიკაში გადაიყვანეს. დაზარალებულები ჩაფრინდნენ ჩეჩნეთში, რათა სასამართლოში გაეშუქებინათ ზარემა მუსაევას საქმე.

ჯილდოები
ელენა მილაშინამ მრავალი ჯილდო მიიღო წლების განმავლობაში. მათ შორისაა: რუსეთის ჟურნალისტთა კავშირის პრიზი „რუსეთის ოქროს კალამი“ კატეგორიაში „გამომძიებელი ჟურნალისტიკა“ (2001) — მასალების სერიისთვის ბირთვული წყალქვეშა ნავის "კურსკის" კატასტროფის შესახებ, „ “-ის ჯილდო (2009) — „პირადი გამბედაობისა და კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლისთვის და ადამიანის უფლებებისთვის რუსეთში“,
მოსკოვის ჰელსინკის ჯგუფის ჯილდო (2009) — „ჟურნალისტური საქმიანობისთვის ადამიანის უფლებათა ღირებულებების პოპულარიზაციისთვის“. ასევე აშშ სახელმწიფო დეპარტამენტის ქალთა საერთაშორისო ჯილდო გამბედაობისთვის (2013). „მისი უშიშარი და გაბედული ჟურნალისტური საქმიანობისთვის და ადამიანის უფლებების დასაცავად ბრძოლისთვის რუსეთში და მეზობელ ქვეყნებში, ჩვენ ვაღიარებთ ელენა მილაშინას, როგორც მამაც ქალს“, — ამ სიტყვებით წარადგინა მილაშინა ცერემონიაზე აშშ-ს სახელმწიფო მდივანმა ჯონ კერიმ. ჯილდო გადასცა აშშ-ს პრეზიდენტის მეუღლემ მიშელ ობამამ.