მესტრე

მესტრე — ვენეციის კომუნის რაიონი მატერიკზე, რომელიც მდებარეობს ისტორიული კუნძულოვანი ქალაქის მოპირდაპირედ, იტალიაში, ვენეტოს რეგიონში.

ადმინისტრაციულად, მესტრე (მეზობელ კარპენედოსთან ერთად) ქმნის მესტრე-კარპენედოს მუნიციპალიტეტს, რომელიც კომუნის ექვსი რაიონიდან ან ოლქიდან ერთ-ერთი მათგანია. ზოგჯერ განიხილავენ როგორც ფრაციონეს. 88,552 (2019 წ.) მცხოვრებით, მესტრე კომუნის ყველაზე დასახლებული ურბანული ცენტრია. მესტრე-კარპენედოს რაიონის მოსახლეობა 89,373 ადამიანს შეადგენს (2010 წ.).
მიმოხილვა
ვენეციის მატერიკი ვენეციის ლაგუნის სანაპიროზე, ადრიატიკის ზღვის პირას, ჩრდილო-აღმოსავლეთ იტალიაში მდებარე ტერიტორიაა.
ვენეციასთან დაკავშირებულია ლაგუნაზე გამავალი 3,850 მეტრის სარკინიგხზო და საავტომობილო ხიდით, რომელსაც თავისუფლების ხიდი ეწოდება.

მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მესტრემ ურბანული ზრდის სწრაფი და არაორგანიზებული პერიოდი გაიარა და ვენეციის მატერიკზე არსებულ სხვა ურბანულ ცენტრებთან (კარპენედო, მარღერა, ფავარო ვენეტო, კირინიაგო, ძელარინო, ტესერა) ერთად დიდ მეტროპოლიტენურ ზონად იქცა. იმის გამო, რომ მესტრე მატერიკული სანაპირო ზოლის ცენტრი და ყველაზე დასახლებული ადგილია, სასაუბრო მეტყველებაში მისი ტოპონიმი ხშირად არასწორად გამოიყენება.

მესტრე კომუნა 1806 წელს გახდა და ასე დარჩა 1926 წლამდე, სანამ ის ვენეციის კომუნას არ შეუერთდა მატერიკული ნაწილის მიმდებარე ნაწილებთან და ლაგუნაში არსებულ კუნძულებთან ერთად.
მოსახლეობა
მესტრეში დაახლოებით 88,552 ადამიანი ცხოვრობს, ხოლო მესტრე-კარპენედოს მუნიციპალიტეტს 89,373 მცხოვრები ჰყავს. ვენეციის მატერიკულ ნაწილში (მესტრე-კარპენედოს, მარღერას, კირინიაგო-ძელარინოსა და ფავარო ვენეტოს რაიონები) დაახლოებით 181,000 ადამიანია დასახლებული.

ქალაქ ვენეციაში (სან-მარკო, კასტელო, კანარეჯო, სან-პოლო, დორსოდურო, სანტა-კროჩე) მხოლოდ 53,000-მდე მცხოვრებია, ხოლო ქალაქ ვენეციის რაიონის სხვა ძირითად კუნძულებზე (მურანო, ბურანო, მაცორბო და ტორჩელო) დაახლოებით 27,700. მრავალკუნძულიან ლიდო პელესტრინას რაიონთან ერთად, მუნიციპალიტეტის კუნძულოვან ნაწილზე მცხოვრებთა საერთო რაოდენობა დაახლოებით 80,700-ს შეადგენს. ამის შედეგად მესტრე ვენეციის მუნიციპალიტეტის უდიდესი დასახლებული ცენტრია, სადაც მოსახლეობის მთლიანი რაოდენობის დაახლოებით მესამედია თავმოყრილი.
საზოგადოებრივი ტრანსპორტი
საზოგადოებრივ ტრანსპორტს მართავს . მოქმედებს რამდენიმე ავტობუსის მარშრუტი და ტრამვაის ორი ხაზი. ავტობუსის რამდენიმე მარშრუტი მატერიკს აკავშირებს პიაცალე რომასთან, რომელიც ვენეციის მთავარი ავტოსადგურია, თავისუფლების ხიდის მეშვეობით, რომელიც ვენეციას მატერიკთან აერთებს.

ისტორია
ლეგენდის თანახმად, მესტრე დააარსა მესთლემ, ტროადან ლტოლვილი გმირის, ანტენორის თანამგზავრმა, რომელმაც პადუა დააარსა.ქალაქის ნამდვილი წარმომავლობა გაურკვეველია, თუმცა ცნობილია, რომ არსებობდა რომაული ოპიდუმი. ატილამ დასახლება გაანადგურა, რომელიც სავარაუდოდ მე-10 საუკუნეში აღადგინეს.

მესტრეს შესახებ პირველი ისტორიული დამოწმება მოცემულია საღვთო რომის იმპერატორის ოტო -ის ქარტიაში, რომლითაც ტრევიზოს გრაფმა რამბალდმა მიიღო მიწა მესტრეს სახელობის ტერიტორიაზე. 1152 წელს რომის პაპ ევგენი -ის პაპის ბულით ტრევიზოს ეპისკოპოსი მესტრეს მბრძანებლად იქნა აღიარებული. დოკუმენტში ნახსენები იყო წმინდა ლავრენტის ეკლესია, ციხესიმაგრე და პორტი. 1257 წელს ეპისკოპოსმა მესტრე ტრევიზოს პოდესტას, ალბერიკო და რომანოს გადასცა. 1274 წელს ხანძარმა ციხესიმაგრე გაანადგურა, რის შემდეგაც მესტრეს მცხოვრებლებმა ქალაქი მესრით გაამაგრეს, რასაც კასტელნუოვო ეწოდა.ამ ციხესიმაგრის კვალი დღეს აღარ შემორჩენილა.

1323 წელს ვერონელმა სკალიგერების ოჯახმა დაიპყრო ტრევიზო და ამით მესტრეც დაისაკუთრა. ვენეციელებმა, რომელთაც მატერიკზე ვერონას ჭარბი ძალაუფლების ეშინოდათ, 1337 წლის 29 სექტემბერს მესტრე დაიკავეს. ძველი გამაგრება აგურის კედლით, რვა კოშკითა და თხრილით შეცვალეს. მესტრეს პორტმა ისარგებლა ვენეციის რესპუბლიკის ეკონომიკური სიძლიერით, რაც ვენეციის მატერიკთან მთავარ კავშირს წარმოადგენდა. საქონლის ტრანსპორტირების გასაადვილებლად აშენდა არხი.

მესტრეზე ვენეციის ბატონობა 1797 წლის 16 ივლისს, ნაპოლეონის მიერ ვენეციის რესპუბლიკის ოკუპაციით დასრულდა. 1806 წელს, ფრანგული მოდელის შესაბამისად, მესტრე თავისუფალი მუნიციპალიტეტი გახდა. სტატუსი შეინარჩუნა ავსტრიელთა მმართველობის შემდგომ პერიოდშიც და იტალიის სამეფოს დროსაც. 1923 წელს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. სამი წლის შემდეგ, სამეფო ბრძანებულებით, მესტრე და სხვა მეზობელი დასახლებები (კირინიაგო, ძელარინო და ფავარო ვენეტო) ვენეციის კომუნის შემადგენლობაში შევიდა.

ავტონომიის აღდგენის მცდელობები განხორციელდა ოთხი რეფერენდუმის სახით 1979, 1989, 1994 და 2003 წლებში, თუმცა ყოველ ჯერზე მესტრეს ვენეციისგან გამოყოფის წინადადება უარყოფილ იქნა. კიდევ ერთი რეფერენდუმი, რომელიც ვენეტოს რეგიონის პრეზიდენტმა წარადგინა, 2019 წლის 1 დეკემბერს გაიმართა. მიუხედავად იმისა, რომ ამომრჩეველთა 66%-მა მხარი გამოყოფას დაუჭირა, ხმის მიცემაში მოსახლეობის მხოლოდ 21%-მა მიიღო მონაწილეობა.

1960-იან და 1970-იან წლებში მესტრემ მოსახლეობის ბუმი განიცადა, რასაც ძირითადად ხელი შეუწყო მეზობელ მარღერაში დიდი ინდუსტრიული ზონის მშენებლობამ.
ტურიზმი
მესტრე ამჟამად ვენეციის ტურისტებისთვის საყვარელი საწყისი წერტილია, მოსახერხებელი მდებარეობის, ვენეციასთან მატარებლითა და ავტობუსით მგზავრობის, ბარების, ავტოსადგომების, სასტუმროების, რესტორნებისა და სუპერმარკეტების უფრო გონივრული ფასების გამო.

1979 წელს მესტრემ ევროპის კალათბურთის ჩემპიონატის, ევრობასკეტის, ერთ-ერთი არენა უზრუნველყო. ამან ქალაქში მრავალი ტურისტი მიიზიდა. სხვა არენები სიენაში, გორიციასა და ტურინში იყო.
მთავარი ღირსშესანიშნაობები
წმინდა ლავრენტის დუომო ( საუკუნე)
პალაცო და რე
პალაცო პოდესტარილე (საპოდესტო სასახლე)
პროვედარია
საათის კოშკი (1108 წ.)
მუზეუმები
9 მუზეუმი, გაიხსნა 2018 წელს
საინტერესო ადგილები
ლოკატელის ბოტანიკური ბაღი, მცირე ზომის ბოტანიკური ბაღი