ტერენსიო სიერა

ტერენსიო ესტებან სიერა რომერო (26 დეკემბერი, 1849, კომაიაგუა — გ. 25 ოქტომბერი, 1907, დირიომო, ნიკარაგუა) — ჰონდურასელი პოლიტიკოსი, სამხედრო დივიზიის გენერლის წოდებით და ტიპოგრაფი. იგი იყო ჰონდურასის ოცდამერვე პრეზიდენტი 1899 წლის 1 თებერვლიდან 1903 წლის 1 თებერვლამდე. სიერა იყო მასონთა ლოჟის წევრი, 1962 წლის 26 იანვარს დაარსდა ტერენსიო სიერას სახელობის ინსტიტუტი ჰონდურასში. ის იყო საკმაოდ განსწავლული სამხედრო პირი და პოლიტური მოღვაწე.

ტერენსიო სიერა მარკო აურელიო სოტოს მმართველობის პერიოდში (1876–1883) მნიშვნელოვან სახელმწიფო პროექტებს ხელმძღვანელობდა. მისი მეთვალყურეობით გაიყვანეს სატელეგრაფო ხაზები და წყლისქვეშა კაბელი ამაპალას კუნძულიდან კონტინენტამდე, რაც ქვეყნის საკომუნიკაციო ქსელის განვითარებისთვის დიდი ნაბიჯი იყო.

ბიოგრაფია
ტერენსიო ესტებან სიერა რომერო დაიბადა 1849 წლის 26 დეკემბერს, მუნიციპალიტეტ სან-ფრანსისკო-დე-კორაიში. მისი მშობლები იყვნენ მანუელ ესტებან სიერა და ლუკრესია რომერო. ისინი ცხოვრობდნენ და ფლობდნენ მიწებს კორაიში, რომელიც ვალიეს დეპარტამენტში მდებარეობს. სიერა რომერო გარდაიცვალა 1907 წლის 25 ოქტომბერს ნიკარაგუის ქალაქ გრანადაში, 58 წლის იუბილემდე რამდენიმე დღით ადრე.

ტერენსიომ განათლება მიიღო ლათინური და ესპანური გრამატიკის, ფილოსოფიის, სამოქალაქო და კანონიკური სამართლის მიმართულებით. სამწლიანი სწავლის შემდეგ მან ფილოსოფიის ბაკალავრის ხარისხი მიიღო კომაიაგუას ტრიდენტინის კოლეჯში. მოგვიანებით სამართლის სწავლა გააგრძელა ტეგუსიგალპის ლიტერატურულ აკადემიაში, რომელიც შემდგომში ჰონდურასის ეროვნული უნივერსიტეტი გახდა, თუმცა სწავლა არ დაუსრულებია. ის ამ პერიოდში იგი ცხოვრობდა რაფაელ ალვარადო მანზანოს სახლში.

ტერენსიომ ტიპოგრაფის ხელობა ლუპარიო რომეროს სტამბაში შეისწავლა. მოგვიანებით საცხოვრებლად გადავიდა ელ-სალვადორის რესპუბლიკაში, სადაც ტიპოგრაფად მუშაობდა და პრაქტიკაში დაეუფლა მიწისმზომელის (აგრიმენსორის) საქმიანობას. მან იმოგზაურა ამერიკის რამდენიმე ქვეყანაში, სადაც გემების კონტროლიორად მუშაობდა. მოგვიანებით გაემგზავრა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც საინჟინრო განათლება მიიღო და სამოქალაქო და სამხედრო ინჟინრის დიპლომი მოიპოვა (ზღვისა და სახმელეთო მიმართულებით). ასევე სამხედრო მომზადება გაიარა უმაღლეს სამხედრო სასწავლებელში გერმანიის იმპერიაში.

პრეზიდენტობა
ტერენსიო სიერა 1898 წლის 14 იანვარს შეხვედრა გამართა მაშინდელ პრეზიდენტთან პოლიკარპო ბონილა, რომელმაც იგი და სხვა ლიბერალ თანაგუნდელები ოქტომბერში დანიშნეს, რათა ერჩიათ პრეზიდენტობის კანდიდატი. ხმის მიცემის შედეგები შემდეგნაირი იყო: გენერალი ტერენსიო სიერა – 48 ხმა, გენერალი ხოსე მარია რეინა – 4 ხმა, გენერალი მანუელ ბონილა – 2 ხმა და გენერალი დიონისიო გუტიერესი – 1 ხმა. ლიბერალური პარტიის ოფიციალური პრეზიდენტობის კანდიდატი ტერენსიო სიერა უკვე მზად იყო გენერალ ხოსე მარია რეინასთან ერთად 1899–1903 წლების ვადისთვის. სიერა თანამდებობა 1899 წლის 1 თებერვალს დაიკავა და მისი ვადა დასრულდა 1903 წლის 30 იანვარს.

ტერენსიო სიერამ 1902 წლის არჩევნების შემდეგ არჩევნებში დამარცხების მიუხედავად ხელისუფლებაში დარჩენა სცადა. არჩევნებში კონსერვატორული პარტიის კანდიდატმა გენერალმა [[მანუელ ბონილასი|მანუელ ბონილასმა გაიმაჯრვა. ამ სიტუაციით ისარგებლა ექიმმა [[ხუან ანხელ ალიას ბოკინი|ხუან ანხელ ალიას ბოკინიმ]] და ძალაუფლება ჩაიგდო ხელში. სიერას მოკლე პრეზიდენტობის პერიოდი ჰონდურასის ისგორიაში „უხარისხო მთავრობის“ ეპითეტითაა ცნობლილი.

მისი მმართველობა
ტერენსიო სიერას მმართველობა (1899–1903) ჰონდურასის ეკონომიკურ ისტორიაში გარდამტეხ პერიოდად მიიჩნევა. სწორედ ამ წლებში დაიწყო ქვეყნის მასშტაბით ბანანის ინდუსტრიის სწრაფი განვითარება, რომელმაც ჰონდურასი საერთაშორისო ბაზარზე დაამკვიდრა.

1899 წელს [[ახალი ორლეანი|ნიუ-ორლეანში]] დაფუძნებულმა კომპანია -მა, რომელიც მოგვიანებით გახდა & -ის წინამორბედი, გახსნა პირველი რეგულარული საზღვაო მარშრუტი ჰონდურასსა და ნიუ-ორლეანსს შორის. ამ გზით დაიწყო ბანანის მასობრივი ექსპორტი შეერთებულ შტატებში. ჰონდურასის ტროპიკულმა პროდუქტმა სწრაფად მოიპოვა პოპულარობა ჩრდილოამერიკულ ბაზარზე, რამაც ქვეყანას ახალი ეკონომიკური პერსპექტივები გაუხსნა.

[[ბანანი|ბანანის]] ექსპორტის ზრდამ ხელი შეუწყო ინფრასტრუქტურის განვითარებასაც. 1902 წლისთვის ჩრდილოეთ სანაპიროზე გაფართოვდა -ის სარკინიგზო ხაზები, რომლებიც პლანტაციებს პორტებთან აკავშირებდა. [[რკინიგზა|რკინიგზის]] მშენებლობა აუცილებელი იყო მზარდი წარმოების მოსამსახურებლად და ქვეყნის საექსპორტო პოტენციალის გასაზრდელად.

ტერენსიო სიერა ნიკარაგუელებთან ერთად იბრძოდა [[ნამასიგეს ბრძოლა|ნამასიგეს ბრძოლაში]] 1907 წელს თავის ჰონდურასელ თანამემამულეებთან წინააღმდეგ, რომლებიც ალიანსში იყვნენ [[სალვადორი|სალვადორთან]].

ტერენსიო სიერა გარდაიცვალა გულის შეტევით, [[ნიკარაგუა|ნიკარაგუის]] რესპუბლიკის ქალაქ [[დირიომო|დირიომოში]], 1907 წლის 25 ოქტომბერს, 58 წლის ასაკში.