მიგელ ანტონიო კარო

მიგელ ანტონიო კარო ( დ. 10 ნოემბერი, 1843 — გ. 5 აგვისტო, 1909) — კოლომბიელი მწერალი, მოაზროვნე, პოეტი და პოლიტიკოსი, რომელიც მსახურობდა კოლომბიის მე-4 პრეზიდენტად 1894 წლიდან 1898 წლამდე. კონსერვატიული პარტიის წევრი, კარო მსახურობდა კოლომბიის მე-2 ვიცე-პრეზიდენტად 1892 წლიდან 1894 წლამდე რაფაელ ნუნიესის დროს.

ადრეული ცხოვრება
მამამისი, ხოსე ეუსებიო კარო და მარიანო ოსპინა როდრიგესი იყვნენ კოლომბიის კონსერვატიული პარტიის დამფუძნებლები. მამამისის კრიტიკამ პრეზიდენტ ხოსე ილარიო ლოპესის მიმართ განაპირობა მისი გადასახლება ნიუ-იორკში.

კაროს არ უსწავლია კოლეჯში ან უნივერსიტეტში. მიუხედავად ამისა, როგორც ავტოდიდაქტი, იგი ძალიან კარგად ერკვეოდა ეკონომიკაში, მსოფლიო ისტორიასა და ლიტერატურაში, სოციალურ მეცნიერებებში, იურისპრუდენციაში, ლინგვისტიკასა და ფილოლოგიაში. იგი ასევე ცნობილი იყო როგორც დიდი ორატორი, დებატერი და პოეტი. ამასთანავე, როგორც მეცნიერმა, მან ლათინურიდან თარგმნა ვერგილიუსის რამდენიმე ნაწარმოები. იგი დაინიშნა ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორად, აირჩიეს კონგრესში და დააფუძნა .

პოლიტიკური კარიერა
კარომ, როგორც ფილოსოფოსმა, მეცნიერმა და ორატორმა, გადამწყვეტი და მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 1886 წლის ახალი კონსტიტუციის მომზადებაში, შედგენასა და მიღებაში. ამ მნიშვნელოვანმა მიღწევამ მას უდიდესი პრესტიჟი მოუტანა პოლიტიკურ სფეროში.

1892 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების დროს კოლომბიის კონსერვატიული პარტია ორ მოძრაობად გაიყო: ტრადიციონალისტებად და ნაციონალისტებად. ნაციონალისტებმა პრეზიდენტობის კანდიდატად რაფაელ ნუნიესი, ხოლო ვიცე-პრეზიდენტად კარო წარადგინეს. ტრადიციონალისტებმა წარადგინეს მარსელინო ველესი და ხოსე ხოაკინ ორტისი. ლიბერალებს მონაწილეობა არ მიუღიათ. ცხადია, კონსერვატორებმა გაიმარჯვეს და ნაციონალისტებმა რაოდენობრივად გადააჭარბეს ტრადიციონალისტებს. ამრიგად, ნუნიესი და კარო აირჩიეს 1892-1898 წლების საპრეზიდენტო ვადით.

პრეზიდენტობა
ნუნიესმა გამოხატა მკაფიო სურვილი, რომ არ შემდგარიყო მისი ინაუგურაცია და პენსიაზე გასულიყო თავის მშობლიურ ქალაქ კარტახენაში. მიუხედავად ამისა, კარო დაჟინებით მოითხოვდა, რომ ნუნიესის ინაუგურაცია პენსიაზე გასვლამდე მომხდარიყო. ამრიგად, ნუნიესი დათანხმდა, მისი ინაუგურაცია კარტახენაში შედგა და მაშინვე გადადგა. შესაბამისად, კარომ, როგორც ვიცე-პრეზიდენტმა, დაიწყო პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულება.

ლიბერალებისა და ტრადიციონალისტი კონსერვატორების მხრიდან მისი მთავრობისადმი ძლიერმა მტრობამ და შეუპოვარმა ოპოზიციამ აიძულა კარო, შემოეღო მკაცრი ცენზურის კანონი ოპოზიციის წინააღმდეგ. 1893 წლის 4 აგვისტოს, ბრძანებულებით და 1888 წლის 61-ე კანონზე დაყრდნობით, რომელიც ცნობილია როგორც „ცხენების კანონი“, მან გააჩუმა ოპოზიციური გაზეთები და შეზღუდა პრესის თავისუფლება.

პოლიტიკურად აქტიური ნათესავები
მიგელ ანტონიო კარიოს ორი პოლიტიკურად აქტიური შთამომავალია ხუან ანდრეს კარიო და სერხიო ხარამილიო კარიო.

სერხიო ხარამილიო კარიო არის კოლომბიელი პოლიტიკოსი. იგი ახლახან მსახურობდა მშვიდობის საკითხებში უმაღლეს კომისრად პრეზიდენტ ხუან მანუელ სანტოსის დროს, ტერორისტულ დაჯგუფება -თან სადავო სამშვიდობო მოლაპარაკებებში 2012 წლიდან 2016 წლამდე. მანამდე იგი მთავრობაში მსახურობდა თავდაცვის მინისტრის მოადგილედ, ასევე ეკავა ეროვნული უსაფრთხოების მრჩევლის თანამდებობა 2010 წლიდან 2012 წლამდე.

ხუან ანდრეს კარიო რივერა არის ამერიკელი პოლიტიკოსი, რომელიც მსახურობდა ტრამპის ადმინისტრაციაში თეთრი სახლის ხელმძღვანელად პუერტო-რიკოს ენერგიის აღდგენის საკითხებში კონტრადმირალ პიტერ ბრაუნის დაქვემდებარებაში, ასევე იყო შეერთებული შტატების ენერგეტიკის დეპარტამენტის უფროსი მრჩეველი. მისი უფლებამოსილების პერიოდში ფედერალურმა მთავრობამ გამოაცხადა 9,6 მილიარდი ფედერალური ენერგიის აღდგენის ფონდებიდან პუერტო-რიკოს ენერგოქსელის გასაცოცხლებლად. ხუანი წარმოადგენდა თეთრი სახლის ენერგეტიკულ პრიორიტეტებს აღდგენით დელეგაციებში, რომლებიც ფოკუსირებული იყო ინფრასტრუქტურის აღდგენაზე, ეკონომიკურ გამოცოცხლებასა და ფარმაცევტული წარმოების დაბრუნებაზე. ხუანი გააკრიტიკეს 2020 წლის არჩევნების დროს ამომრჩეველთა გაყალბების შესახებ უარყოფილი პრეტენზიების გავრცელებაში მონაწილეობის გამო. ხუანი იყენებს ესპანურ სახელწოდების წესებს: პირველი ანუ მამის გვარი არის კარიო, ხოლო მეორე ანუ დედის გვარი არის რივერა.