iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (ჟორდანიას 14)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
თავდაპირველად სახლი სამსართულიან ნაგებობას წარმოადგენდა. მისი მესამე სართული მსახურებსა და სამრეცხაოს ეკავა, რომელიც 1918 წელს ხანძრის გამო დაიწვა. ამჟამად ორსართულიანი შენობის ფასადი კლასიცისტური და ბაროკული სტილისთვის დამახასიათებელი დეკორატიული ელემენტებითაა შემკული. შენობის კიდურა მონაკვეთები მცირედად შვერილი რიზალიტებითაა აქცენტირებული. სადარბაზოში შესასვლელი კარი მარცხენა რიზალიტშია გაჭრილი, მას ლითონის წინფრა აქვს, ხოლო ეზოსკენ მიმავალი გვირაბი - მარჯვენაში. ეზოს ჭიშკარი აჟურული ლითონისაა, რომელზეც სახლის აშენების თარიღი და მესაკუთრეს ინიციალებია ამოტვიფრული [1892, .], აქვეა მგლის ლითონის თავის რელიეფური გამოსახულებაც. პირველი შედარებით სადად გაფორმებული სართულის ფასადი რუსტირებული შვერილებითაა დანაწევრებული, რომელთა შორის კარ-სარკმელთა მართკუთხა ღიობებია გაჭრილი. სარკმელთა ღიობები გადაკეთების შედეგია. პირველი სართულისგან შედარებით მეორე სართული ბევრად უხვადაა გაფორმებული დეკორატიული ელემენტებით. აქ რიზალიტები კორინთულ კაპიტელებიანი კანელურებით დაღარული პილასტრებითაა აქცენტირებული. რიზალიტებში გაჭრილი ღიობები თაღოვანი მოხაზულობისაა, ხოლო დანარჩენი სარკმლები _ მშვილდთაღოვანი. სახლის კარნიზს ქვედა არესთვის გამოყენებულია ვარდულები, პირამიდისებრი კუბების მოტივი, ხოლო უშუალოდ ლავგარდანს კბილანებიანი ფრიზი მიუყვება. შენობას მართკუთხა პარაპეტი ასრულებს, რომლის კიდურა ნაწილებში ბალუსტრადებია. შენობა მნიშვნელოვანია თავისი მაღალი სამშენებლო ოსტატობით და გემოვნებით განაწილებული კლასიცისტურ-ბაროკული დეკორით.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (ჟორდანიას 7)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ორი ქუჩის კვეთაზე მდგარი ერთსართულიანი სახლი მნიშვნელოვნადაა სახეცვლილი. მის თავდაპირველ ერთ სართულს რამდენიმე წლის წინ ორი სართული და მანსარდა დააშენეს. პირველი სართული დიდი ღიობებითაა დანაწევრებული, რომლებიც რუსტირებულ პილასტრებს შორისაა მოქცეული. ღიობებს ზემოთ ხერხულა ფრიზი გაუყვება. ეზოში შესასვლელი ჟორდანიას ქუჩის მხრიდანაა მოწყობილი, სადაც გვირაბით ხდება ეზოსთან დაკავშირება. ამჟამად შენობაში განთავსებულია ავტოსკოლა, სანტექნიკის სალონი, საბროკერო კომპანია და სხვა.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (აბაშიძის 18)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. შენობა თავისი მხატვრულ-არქიტექტურული გადაწყვეტითა და პროპორციებით ბათუმის საუკუნის შუა წლების ერთ-ერთი საინტერესო ნიმუშია, რომელშიც სრულადაა გამოვლენილი ამ პერიოდისთვის ნიშანდობლივი სამშენებლო მახასიათებლები.

არქიტექტურა
სახლი საუკუნის შუა წლებშია აგებული, რომელიც თავისი საფასადო გადაწყვეტით სრულად გადმოსცემს თავისი პერიოდს სამშენებლო გემოვნებასა და სტილურ მახასიათებლებს. ქვითა და ბლოკით ნაგები ოთხსართულიანი მასშტაბური შენობის ქუჩის ფასადი მოკლებულია ყოველგვარ პლასტიკურ დეკორატიულ ელემენტებს. მისი ფასადი სადაა, მონოლითური და მხოლოდ თაღოვანი და მართკუთხა კარ-სარკმელთა ღიობებითაა დანაწევრებული. შენობის კიდურა ნაწილები მცირე შვერილი რიზალიტებითაა გამოყოფილი. მაღალ ცოკოლზე მდგარ შენობას პირველ სართულზე საფეხურები მიუძღვის. ეს სართული ქუჩის მხარეს ხუთთაღედად იხსნება. საცხოვრებელ სახლს შვერილი, მარტივი პროფილის მქონე ლავგარდანი აქვს, რომელიც დეკორატიულ კრონშტეინებს ეყრდნობა.
ოსტგუთური პაპობა

ოსტგუთური პაპობა — კათოლიკური ეკლესიის ისტორიის პერიოდი 493-დან 537 წლამდე, როდესაც პაპობა ძლიერი პოლიტიკური გავლენის ქვეშ მოექცა ოსტგუთთა სამეფოს მხრიდან; ზოგიერთ შემთხვევაში კი რომის პაპი ოსტგუთი მეფის მიერ ფაქტობრივად ინიშნებოდა. ამ პერიოდში პაპების არჩევასა და პაპობის ადმინისტრირებაზე განსაკუთრებით ძლიერი გავლენა მოახდინეს თეოდორიხ დიდმა და მისმა მემკვიდრეებმა — ათალარიკმა და თეოდაჰადმა. ეს პერიოდი დასრულდა იუსტინიანე -ის მიერ იტალიაში შეჭრით გოთური ომების დროს; ამის შემდეგ დაიწყო ბიზანტიური პაპობა (537–752).
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2106

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2106 (//2106), რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2013 წლის 24 ივნისს, ფოკუსირებულია ქალთა დაცვაზე სექსუალური ძალადობისგან, განსაკუთრებით შეიარაღებული კონფლიქტების დროსა თუ პოსტკონფლიქტურ პერიოდში. რეზოლუცია ხაზს უსვამს წევრი სახელმწიფოების ვალდებულებას ორ ძირითად ასპექტში:

(1) დააწესონ მკაცრი რეგულაციები სექსუალური ძალადობის დანაშაულთა სისხლისსამართლებრივი დევნის უზრუნველსაყოფად

(2) ადეკვატური რეაგირება მოახდინონ ამგვარ დანაშაულთა გამომწვევ მიზეზებზე

დოკუმენტში შემდგომ აღნიშნულია, რომ დასახული მიზნების მისაღწევად და გრძელვადიანი ცვლილებების განსახორციელებლად აუცილებელია ქალთა (პოლიტიკური, სოციალური და ეკონომიკური) გაძლიერების ხელშეწყობა, გენდერული თანასწორობის უზრუნველყოფა და მამაკაცებისა თუ ბიჭების ჩართულობის წახალისება ქალთა მიმართ ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლაში.

ისტორიული კონტექსტი და განხორციელება
გაერომ გაუპატიურება ომის დანაშაულად პირველად უშიშროების საბჭოს 2008 წლის 1820-ე რეზოლუციით მიიჩნია. გაუპატიურება და სექსუალური ძალადობის სხვა ფორმები ასევე პირდაპირ აკრძალულია საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლით. 2106-ე რეზოლუცია ხაზს უსვამს იმ მოსაზრების უარყოფის აუცილებლობას, თითქოს კონფლიქტურ ზონებში სექსუალური ძალადობა გარდაუვალი მოვლენაა ან კონკრეტული კულტურული ღირებულებების შედეგია. სექსუალური ძალადობა, როდესაც ის ომის ტაქტიკად გამოიყენება, ხშირად როგორც ამწვავებს, ისე ახანგრძლივებს შეიარაღებული კონფლიქტის ხანგრძლივობას. სისხლისსამართლებრივი დევნა აბსოლუტურად აუცილებელია მსგავსი ქმედებების აღსაკვეთად და გრძელვადიან პერსპექტივაში საერთაშორისო უსაფრთხოების შესანარჩუნებლად.

დაკავშირებული რეზოლუციები
გაეროს უშიშროების საბჭომ, 2106-ე რეზოლუციასთან ერთად, ქალების, მშვიდობისა და უსაფრთხოების საკითხებზე ათი რეზოლუცია მიიღო.

1. რეზოლუცია 1325

2. რეზოლუცია 1820

3. რეზოლუცია 1888

4. რეზოლუცია 1889

5. რეზოლუცია 1960

6. რეზოლუცია 2106:იხილეთ ზემოთ

7. რეზოლუცია 2122

8. რეზოლუცია 2242

9. რეზოლუცია 2467

10. რეზოლუცია 2493
ელსი ფიშერი

ელსი ფიშერი (დ. 2003 წლის 3 აპრილს) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილია ბო ბერნჰემის კომედია-დრამის ფილმში მერვე კლასი (2018) მთავარი როლით, რისთვისაც მიიღო გოლდენ გლობის პრემიის საუკეთესო მსახიობის (კომედია ან მიუზიკლი) ნომინაცია. ფიშერი ასევე ცნობილია ანიმაციური პერსონაჟების გახმოვანებით, როგორებიცაა აგნეს სასაცილო მე-ში (2010) და სასაცილო მე 2-ში (2013), მაშა მაშა და დათვში (2009–2012) და პარკერ ნიდლერი ადამსების ოჯახში (2019).

ცხოვრება და კარიერა
ფიშერი დაიბადა რივერსაიდში, კალიფორნია, 2003 წლის 3 აპრილს.

ფიშერმა კარიერა დაიწყო ექვსი წლის ასაკში, 2009 წელს -ის სუპერნატურალური დრამის სერიალის მედიუმის ეპიზოდში გამოჩენით. 2009 წლიდან 2012 წლამდე გახმოვანება გაუკეთა მაშას რუსული ანიმაციური საბავშვო სერიალის მაშა და დათვის ინგლისური დუბლიაჟისთვის. ფიშერმა დამატებითი აღიარება მოიპოვა ანიმაციურ კომედია ფილმში სასაცილო მე (2010) და გაგრძელებაში სასაცილო მე 2 (2013) აგნესის გახმოვანებით. თუმცა, სერიის მესამე ფილმში მონაწილეობა არ მიიღო. ფიშერი სპორტულ დრამის ფილმში მაკფარლანდი, აშშ მეორეხარისხოვან როლში გამოჩნდა, რომელიც გამოვიდა 2015 წლის თებერვალში. 2016 წლის მარტამდე ფიშერი გამოჩენილია თექვსმეტზე მეტ ეროვნულ რეკლამაში.

2018 წელს ფიშერმა კრიტიკოსთა მაღალი შეფასება მიიღო კომიკოს ბო ბერნჰემის რეჟისორული დებიუტის, კომედია-დრამის ფილმის მერვე კლასის სოციალური პრობლემების მქონე მოზარდი გოგონას, კაილა დეის, როლის შესრულებისთვის. შესრულებისთვის ფიშერმა მრავალი ჯილდო მოიპოვა, მათ შორის გოლდენ გლობის პრემიის ნომინაცია საუკეთესო მსახიობისთვის – კომედია ან მიუზიკლი.

მერვე კლასის გადაღების შემდეგ დაიწყო სკოლა და სკოლის სპექტაკლში ვერ მოხვდა. შემდგომ გახმოვანება გაუკეთა პარკერ ნიდლერს ანიმაციურ შავ კომედიაში ადამსების ოჯახი 2019 წელს. იმავე წელს მთავარ როლში — ჯოი უილქსი, ენი უილქსის ქალიშვილი — გამოჩნდა -ს ანთოლოგიური საშინელებათა სერიალის ქასლ როკის მეორე სეზონში.

2022 წელს ფიშერი შეუერთდა -ს შავი კომედიის სერიალის ბარის მესამე სეზონის მსახიობთა შემადგენლობას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1578

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1578 ერთხმად იქნა მიღებული 2004 წლის 15 დეკემბერს, გენერალური მდივნის, კოფი ანანის, მიერ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის განშტოების დამკვირვებელთა ძალების შესახებ წარდგენილი ანგარიშის განხილვის შემდეგ, საბჭომ მისი მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2005 წლის 30 ივნისამდე გააგრძელა.

რეზოლუცია მოუწოდებდა დაინტერესებულ მხარეებს დაუყოვნებლივ შეესრულებინათ 338-ე რეზოლუცია (1973) და მოითხოვდა გენერალური მდივნისგან ამ პერიოდის დასრულების შემდეგ სიტუაციის შესახებ ანგარიშის წარდგენას.

გაეროს გენერალური მდივნის ანგარიშში, რომელიც -ის შესახებ წინა რეზოლუციას ეფუძნება, ნათქვამია, რომ ისრაელსა და სირიას შორის სიტუაცია ზოგადად მშვიდი იყო, თუმცა ახლო აღმოსავლეთში მთლიანობაში სიტუაცია სახიფათო რჩებოდა მანამ, სანამ შეთანხმებას არ მიაღწევდნენ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1760

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1760 ერთხმად იქნა მიღებული 2007 წლის 20 ივნისს.

რეზოლუცია
გაეროს უშიშროების საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივან პან გი მუნს, განაახლოს ფინანსური ექსპერტებისა და ხე-ტყისა და ალმასებით ვაჭრობის სპეციალისტებისგან შემდგარი ჯგუფი, რათა გაგრძელდეს ლიბერიის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციების დარღვევის ფაქტების გამოძიება. ეს გადაწყვეტილება მოჰყვა ინფორმაციას იმის შესახებ, რომ ლიბერიის ყოფილ პრეზიდენტს, ჩარლზ ტეილორს, რომელიც ამჟამად ჰააგაში იმყოფება სამხედრო დანაშაულებისთვის სასამართლო პროცესის მოლოდინში, შესაძლოა კვლავ ჰქონდეს წვდომა მნიშვნელოვან ქონებაზე.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ ერთხმად მიიღო რეზოლუცია 1760 (2007), რომლითაც სთხოვა გენერალურ მდივანს, ერთი თვის ვადაში ჩამოაყალიბოს სამკაციანი ექსპერტთა ჯგუფი. ჯგუფმა უნდა განახორციელოს შემდგომი შემფასებელი მისია ლიბერიასა და მეზობელ სახელმწიფოებში, რათა, სხვა საკითხებთან ერთად, გამოიძიოს და მოამზადოს ანგარიში 1521-ე (2003) რეზოლუციით განსაზღვრული ზომების შესრულებისა და მათი ნებისმიერი დარღვევის შესახებ.

აღნიშნული რეზოლუცია ითვალისწინებს მსგავსი მანდატის მქონე ჯგუფის შექმნას და აწესებს გადაადგილების აკრძალვას ჩარლზ ტეილორის გარემოცვაზე, ისევე როგორც ნებისმიერ სხვა პირზე, რომელიც საფრთხეს უქმნის სტაბილურობასა და უსაფრთხოებას ლიბერიასა და ქვერეგიონში. საბჭოს ქმედებას წინ უძღოდა მანამდე გამართული დახურული შეხვედრა, სადაც განიხილეს წინა ექსპერტთა ჯგუფის ანგარიში, რომლის მანდატიც იწურება. ჯგუფმა, რომელმაც შეფასებები დასავლეთ აფრიკასა და სხვა ადგილებში თებერვლიდან ივნისამდე პერიოდში ჩაატარა, აღმოაჩინა, რომ ტეილორს შესაძლოა ჰქონდეს მნიშვნელოვანი ფარული აქტივები ლიბერიასა და ნიგერიაში და რომ ის ინარჩუნებდა კავშირებს ლიბერიის მობილური კავშირგაბმულობის მსხვილ კომპანიასთან.

რეზოლუცია 1760 (2007) განსაზღვრავს ახალი ჯგუფის შემფასებელი მისიის კონკრეტულ ამოცანებს, მათ შორის 1532-ე (2004) რეზოლუციის შესრულებისა და დარღვევების შემდგომ გამოძიებას. ეს უკანასკნელი მოუწოდებს გაეროს ყველა წევრ სახელმწიფოს, გაყინონ ჩარლზ ტეილორის, მისი მეუღლის, ჯუელ ჰოვარდ ტეილორის, მისი ვაჟის, ჩარლზ ტეილორ უმცროსისა და სხვა მოკავშირეების მფლობელობაში ან კონტროლის ქვეშ არსებული ფინანსური აქტივები და ეკონომიკური რესურსები, რათა მათ ვერ შეძლონ მითვისებული სახსრებისა და ქონების გამოყენება ლიბერიასა და ქვერეგიონში მშვიდობის აღდგენის პროცესში ჩასარევად.

ექსპერტთა ჯგუფმა უნდა შეაფასოს ლიბერიის კონგრესის მიერ მიღებული და გასულ ოქტომბერს პრეზიდენტ ელენ ჯონსონ-სირლიფის მიერ ხელმოწერილი სატყეო კანონმდებლობის იმპლემენტაცია. ასევე, უნდა შემოწმდეს მთავრობის შესაბამისობა კიმბერლის პროცესის სერტიფიცირების სქემასთან, მექანიზმთან, რომელიც შექმნილია იმისათვის, რომ „სისხლიანმა ალმასებმა“ მსოფლიო ბაზრებზე ვერ შეაღწიოს. ექსპერტებს მოეთხოვებათ, 2007 წლის 6 დეკემბრამდე წარუდგინონ ანგარიში საბჭოს „1521-ე კომიტეტის“ მეშვეობით, რომელიც ლიბერიის მიმართ გაეროს სანქციების რეჟიმს აკონტროლებს და საჭიროებისამებრ, ამ თარიღამდე მიაწოდონ არაოფიციალური განახლებული ინფორმაცია.
კამინარია

კამინარია — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში, რომელიც მდებარეობს ტრის-ელიესიდან 2 კმ-ით სამხრეთით.

მდებარეობა და გარემო
კამინარია მდებარეობს სამი რაიონის — ლიმასოლის, ნიქოზიისა და პაფოსის საზღვარზე, ხმელთაშუა ზღვის კუნძულ კვიპროსზე, ზღვის დონიდან დაახლოებით 850 მეტრის სიმაღლეზე. იგი გარშემორტყმულია მთის მწვერვალებით, რომელთა სიმაღლე 1025 მეტრს აღწევს. დაახლოებით 6.36 კვადრატული კილომეტრის ფართობის მქონე სოფელი აღმოსავლეთით ესაზღვრება ტრის-ელიესს, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ფინის, სამხრეთ-დასავლეთით — აგიოს ნიკოლაოსს, ხოლო დასავლეთით — მილიკურის.

ისტორია
სოფლის უძველესი წერილობითი ხსენება თარიღდება ახ. წ. საუკუნით. დოკუმენტში, რომელიც აღრიცხავს კვიპროსის სოფლების სახელებს ფრანკთა ბატონობის პერიოდში (ახ. წ. 1191 წლიდან 1489 წლამდე), ნახსენებია ორი დასახლება: კერძოდ, „პანო კამინარია“ და „კატო კამინარია“. ეს ორი დასახლება ედესის საგრაფოს ფეოდალურ მფლობელობაში შედიოდა. გადმოცემის თანახმად, ეს დასახლებები არ მდებარეობდა სოფლის ამჟამინდელ ადგილზე. მათი მაცხოვრებლები გადავიდნენ იმ ტერიტორიაზე, სადაც დღეს კამინარიაა, რადგან ეს ადგილი მათ თავდასხმებისგან მეტ უსაფრთხოებას სთავაზობდა. შესაძლოა, ახალი სოფელი საუკუნეში წარმოიქმნა, რადგან თურქთა ბატონობის პერიოდის (1571 წლიდან 1878 წლამდე) დოკუმენტებში იგი მოხსენიებულია როგორც კამინარია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1610

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1610 ერთხმად იქნა მიღებული 2005 წლის 30 ივნისს, სიერა-ლეონეში არსებული ვითარების შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის გამეორების შემდეგ, საბჭომ გაეროს მისიის სიერა-ლეონეში მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 2005 წლის 31 დეკემბრამდე გააგრძელა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ ხაზი გაუსვა გაეროს და საერთაშორისო საზოგადოების მხრიდან სიერა-ლეონეს გრძელვადიანი მხარდაჭერის მნიშვნელობას. გენერალურმა მდივანმა კოფი ანანმა დაამტკიცა -ის შემცირების გრაფიკი და გაეროს ძლიერი წარმომადგენლობის საჭიროება სიერა-ლეონეში მისიის დატოვების შემდეგ. საბჭო მიესალმა სიმართლისა და შერიგების კომისიისა და სიერა-ლეონეს სპეციალური სასამართლოს მუშაობას.

აქტები
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების თავის შესაბამისად, საბჭომ -ის მანდატი 2005 წლის ბოლომდე გააგრძელა. გენერალურ მდივანს მოეთხოვებოდა სიერა-ლეონეში გაეროს სისტემის ყოფნის შესახებ მოლაპარაკებების დასრულება და შეუფერხებელი გადასვლისკენ სწრაფვა, რადგან -ის გაყვანის შემდეგ პასუხისმგებლობას სიერა-ლეონეს უსაფრთხოების ძალები აიღებდნენ.

ამასობაში, სიერა-ლეონეს მთავრობას მოუწოდეს, შეექმნა ეფექტური და მდგრადი პოლიციის ძალები, შეიარაღებული ძალები, სასამართლო და სასჯელაღსრულების სისტემა. საბჭომ ასევე მოუწოდა გაეროს სამშვიდობო ოპერაციებს რეგიონში თანამშრომლობის გაძლიერებისკენ.
კოილანი

კოილანი — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში. იგი მდებარეობს პერა-პედიდან სამხრეთით 3 კილომეტრში.

გეოგრაფია
სოფელი კოილანი გაშენებულია მდინარე კრიოსის დასავლეთ სანაპიროსთან, რომელიც მდინარე კურისის შენაკადია. იგი ზღვის დონიდან 820 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს, საიდანაც მთის მაღალი მწვერვალები მოჩანს. სოფელი ლიმასოლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 36 კილომეტრშია. საავტომობილო გზით კოილანი აღმოსავლეთით პერა-პედის, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ვუნისა და სილიკუს, ხოლო ჩრდილოეთით მანდრიას უკავშირდება. კოილანმა სათუთად შემოინახა ლიმასოლის რაიონის მეღვინეობის სოფლებისთვის დამახასიათებელი ტრადიციული არქიტექტურა. ვიწრო, აღმართიანი და მოკირწყლული ქუჩები, კრამიტით გადახურული სახლები, ეზოს კედლებში ჩაშენებული თიხის ქვევრები, აივნები და თლილი კირქვით ნაგები თაღოვანი შესასვლელები რელიეფური ჩარჩოებით, ყოველივე ეს სტუმარს სოფლის მდიდარ მემკვიდრეობასა და ტრადიციულ სულს აგრძნობინებს.

ეტიმოლოგია
სოფლის სახელწოდებასთან დაკავშირებით რამდენიმე ვერსია არსებობს:

. ერთ-ერთი ვერსიით, ბიზანტიურ ხანამდე სოფელს კურიონი ან კორინეონი ერქვა, ხოლო ფრანკთა ბატონობის პერიოდში მას სახელი იმავე დასახელების მქონე ფრანგული რეგიონის პატივსაცემად ეწოდა.
.სხვა ვერსიის თანახმად, სახელწოდება სათავეს საბერძნეთიდან, პელოპონესზე მდებარე ანტიკური ქალაქ კილენედან იღებს, საიდანაც სოფლის პირველი მაცხოვრებლები იყვნენ წარმოშობით. თუმცა, ეს ვერსია ნაკლებად სავარაუდოა, თუკი მივიჩნევთ, რომ ანტიკურ ხანაში სოფელს კურიონი ან კორინეონი ერქვა.
. მესამე ვერსიით, სოფლის სახელი მის გეოგრაფიულ მდებარეობას, ხეობას (კოილადა) უკავშირდება. თუმცა, სინამდვილეში ეს თეორია ეწინააღმდეგება რეალობას, რადგან სოფელი ხეობაში კი არა, არამესის მთის საკმაოდ ციცაბო ფერდობზეა გაშენებული.

კლიმატი
კოილანში ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა დაახლოებით 750 მილიმეტრს შეადგენს. რეგიონში ძირითადად გაშენებულია ვაზის საღვინე ჯიშები, ასევე მოჰყავთ ვაშლი, მსხალი, ნუში, ზეთისხილი და ციტრუსები.

მოსახლეობა
სოფელმა, ისევე როგორც რეგიონის ყველა მეღვინეობის სოფელმა, მოსახლეობის დიდი მერყეობა განიცადა. 1881 წელს სოფლის მცხოვრებთა რაოდენობა 995-ს შეადგენდა, რაც 1891 წელს 1 119-მდე, ხოლო 1911 წელს 1 301-მდე გაიზარდა. 1921 წელს მცხოვრებთა რიცხვი 1 279-მდე შემცირდა, ხოლო 1946 წელს კვლავ 1 397-მდე გაიზარდა. თემის მცხოვრებთა შორის 85 კვიპროსელი თურქი იყო. 1960 წელს მოსახლეობა 1304-მდე შემცირდა (999 კვიპროსელი ბერძენი და 35 კვიპროსელი თურქი). მოსახლეობის კლება გაგრძელდა 1973 წელსაც, როდესაც მცხოვრებთა რაოდენობა 874-ს შეადგენდა (839 კვიპროსელი ბერძენი და 35 კვიპროსელი თურქი). 1974 წლის თურქული ინტერვენციის შემდეგ, სოფლის თურქი კვიპროსელი მცხოვრებლები მათი ხელმძღვანელობის მიერ იძულებულნი გახდნენ მიეტოვებინათ სოფელი და სხვა სოფლების თურქ-კვიპროსელებთან ერთად გადასახლებულიყვნენ კუნძულის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე საცხოვრებლად. ამგვარად, 1976 წელს სოფლის მოსახლეობა 827-მდე შემცირდა (ყველა კვიპროსელი ბერძენი), ხოლო 1982 წელს 614-მდე. დღეისათვის სოფლის მცხოვრებთა რაოდენობა 280-ს შეადგენს.

ცნობილი ადამიანები
არქიმანდრიტი კიპრიანოსი, საუკუნის კვიპროსელი ბერძენი ინტელექტუალი და სასულიერო პირი.
კატო-კივიდესი

კატო-კივიდესი — სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში. 1973 წელს ყველა მაცხოვრებელი კვიპროსელი თურქი იყო.

სახელი
კივიდესის სახელის წარმოშობის მთავარი ვერსიის თანახმად, სოფელმა სახელი მიიღო შუა საუკუნეების კვიპროსელი დიდგვაროვნების ოჯახისგან — „ “ (ან „ “). სხვა ვერსიით, სახელი მომდინარეობს ქვა „კივიდიტისგან“ , რომელიც მიწიდან ბუნებრივად კუბის ფორმით ამოდიოდა.

ლინგვისტ მენელაოს ქრისტოდულუსის თანახმად, სახელი კივიდესი ასევე მომდინარეობს ძველი ფრანგული სიტყვიდან „“, რაც ნიშნავს „დიდ ვენახებს“ ან „დიდ ტყეებს“.

ისტორია
კატო-კივიდესის მაცხოვრებლები თურქი კვიპროსელები იყვნენ. თემთაშორისი არეულობის დროს (1963-დან 1964 წლამდე) მაცხოვრებლებმა დატოვეს სოფელი, თუმცა 1965 წელს უკან დაბრუნდნენ. 1974 წლის თურქეთის შეჭრის შემდეგ მაცხოვრებლები კვიპროსის ჩრდილოეთ ნაწილში გადაასახლეს. კატო-კივიდესში თავდაპირველად არავინ დასახლებულა. ათწლეულების განმავლობაში ის მიტოვებული სოფელი იყო. 2001 და 2011 წლებში მაცხოვრებლები კვლავ აღირიცხნენ, სანამ 2021 წლისთვის თემში მაცხოვრებელთა რაოდენობა კვლავ ნულამდე არ დავიდა.
კოუკა (კვიპროსი)

კოუკა — პატარა სოფელი კვიპროსში, ლიმასოლის რაიონში, ტროოდოსის მთებში, კურისის ხეობის დასავლეთ კალთებზე. სოფელი მდებარეობს პერა-პედიდან 2 კილომეტრში, სილიკუსკენ მიმავალ გზაზე და აქ მდებარეობს ტიმიოს სტავროსის (წმინდა ჯვრის) ეკლესია.

ისტორია
სოფელი მდებარეობს ლიმასოლიდან 25 კილომეტრში, პლატრესიდან და ტროოდოსის მთებიდან კი მხოლოდ რამდენიმე წუთის სავალზეა. კოუკა მდებარეობს სოფლების, კოილანის, პერა-პედის, სილიკუს, მონიატისის, საიტასისა და ტრიმიკლინის ცენტრში.

იგი შედის ლიმასოლის რაიონის მეღვინეობის სოფლების სიაში და გარშემორტყმულია ვენახებით, ფიჭვებითა და მუხის ხეებით, რომელთაგან ზოგიერთი 100 წელზე მეტი ხნისაა.

სოფელში მდებარეობს ტიმიოს სტავროსის მონასტერი, რომელიც დაარსდა წმინდა ელენეს, კონსტანტინე დიდის დედის დროს, რომელიც კუნძულს ახ.წ. 327 წელს ეწვია. კვიპროსის უმნიშვნელოვანესი მემატიანეები და ისტორიკოსები, ლეონტიოს მაჰერასი, გეორგიოს ბუსტრონიოსი და არქიმანდრიტი კიპრიანოსი აღწერენ მონასტერს და ეკლესიის წმინდა ჯვარს, რომელზეც ინახებოდა ცხოველმყოფელი ხის ნაწილები, რომლებიც წმინდა ელენემ სოფელს აჩუქა.

კოუკას სახელწოდება მომდინარეობს სიტყვიდან „კოკა“. ასე ერქვა დიდგვაროვანი მამაკაცის თმის ვარცხნილობის სტილს, რომელიც სოფლის უდიდეს ნაწილს ფლობდა, სავარაუდოდ, კვიპროსში ვენეციური ბატონობის პერიოდში.
ლანეია

}:) სოფელი ტროოდოსის მთის კალთაზე, ლიმასოლიდან ტროოდოსისკენ მიმავალ მთავარ გზაზე, კვიპროსის რესპუბლიკაში, ლიმასოლიდან დაახლოებით 26 კილომეტრში. ლანეია ქვეყნის ერთ-ერთი მთავარი მეღვინეობის სოფელია.

ტრადიციის თანახმად, ლანეიამ სახელი მიიღო ლანასგან, რომელიც ღვინისა და სიამოვნების ბერძენი ღმერთის, დიონისეს ასული იყო. ეს მიუთითებს სოფლის ღრმა ფესვებზე მევენახეობისა და მეღვინეობის სფეროში. სოფელი ცნობილია თავისი ყურძნისა და ღვინის მაღალი ხარისხით.

ლეგენდა
იმ დროს, როდესაც ანრი საფრანგეთის მეფე იყო, ქვეყნის ვენახები, რომლებისგანაც შამპანური იწარმოებოდა, დაავადებამ გაანადგურა. მეფე წავიდა ჯანსაღი მცენარეების საძიებლად, რომლებიც მან ლანიელი რუსოსის სახლში იპოვა. ჯანსაღი ვაზი გემზე დატვირთეს, საფრანგეთში გადაიტანეს და შამპანის ვენახების ხელახლა გასაშენებლად გამოიყენეს.==დღევანდელობა==
სოფლის მაცხოვრებლები დაკავებულნი არიან ვაზის მოყვანით და ღვინის პროდუქტების წარმოებით, მათ შორის არის ზივანია, კომანდარია და სუძუკოსი. ყვავილებით მოფენილ ქუჩებსა და ტრადიციულ არქიტექტურას შორის მდებარეობს სოფლის ეკლესია, რომელიც წმინდა მარიამის სახელობისაა. ეკლესიაში გამოფენილია ვალანას წმინდა მარიამის ხატი, რომელიც მსოფლიოში ერთ-ერთი უძველესი ნახატია.

ლანიაში შეგიძლიათ ნახოთ უძველესი და ავთენტური „ლინოსი“ — საწნახელი, რომელიც ადრე კომანდარიას წარმოებისთვის გამოიყენებოდა. სოფლის შესასვლელში დომინირებს ძველი შადრევანი, საიდანაც სოფლის მოსახლეობა სასმელ წყალს იღებდა და რომელიც დღესაც კი წარსული დროის მოგონებებს აცოცხლებს.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1935

საფრანგეთის მე-13 ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა სენტ-ალბან-ლე-ოში 1935 წლის 6-დან 15 სექტემბრამდე.

შეჯიბრების მიმდინარეობა
ჩემპიონატი გაიმართა სენტ-ეტიენის კლუბში. საორგანიზაციო კომიტეტის პრეზიდენტი იყო რ. ვან დერ ელსტი, ხოლო მთავარი არბიტრი — ედმონ დე კომანდანი.

ჩემპიონატი ჩატარდა როანის ოლქის კომუნა სენტ-ალბან-ლე-ოში.

ტურნირში გამარჯვება ამედე ჟიბომ მოიპოვა. ეს მისი მესამე ტიტული იყო 1928 და 1930 წლების შემდეგ. გამარჯვებული ბოლო ტურამდე არ იყო გამოკვეთილი. ჟიბომ პირველი ადგილისთვის პრიზის სახით 500 ფრანკი მიიღო.

ცხრილი
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1933

საფრანგეთის მე-11 ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა სარგემინში 1933 წლის 1-დან 9 სექტემბრამდე.

მორის რაიზმანმა ვერ შეძლო ტიტულის დაცვა სამხედრო სამსახურის გამო. მის არყოფნაში გამარჯვება არისტიდ გრომერს ერგო, რომელმაც პირველი პრიზის სახით 500 ფრანკი მიიღო. რობერ ფრენცი მეციდან მეორე ადგილზე გავიდა და ოსტატის წოდება მიენიჭა.

სატურნირო ცხრილი
გელათის მეცნიერებათა აკადემია

გელათის მეცნიერებათა აკადემია — სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება საქართველოში. დაარსდა 1995 წლის 5 აპრილს, ედუარდ შევარდნაძისა და ილია -ის ერთობლივი ბრძანებით ქალაქ ქუთაისში. აკადემიის პრეზიდენტია მეუფე იოანე გამრეკელი.

გელათის მეცნიერებათა აკადემია დაარსდა როგორც ბიბლიოგრაფიული და ქართველოლოგიური კვლევის სამეცნიერო დაწესებულება, საღვთისმეტყველო და სამეცნიერო (ჰუმანიტარული და საბუნებისმეტყველო) კვლევითი და საგანმანათლებლო ცენტრი.

ისტორია
 საუკუნის 90-იან წლებში, საქართველოში შექმნილი პოლიტიკური და სოციალურ-კულტურული ვითარებიდან გამომდიწარე, ქართველ მეცნიერთა გარკვეულ ჯგუფში დაიბადა აზრი გელათის მეცნიერებათა აკადემიის აღორძინების თაობაზე. ამ იდეის ინიციატორები იყვნენ: ზაზა ალექსიძე, აკაკი ბაქრაძე, კორნელი დანელია, მაგალი თოდუა, ვიტალი კაკაბაძე, ზურაბ კიკნაძე, დამანა მელიქიშვილი, ავთანდილ ნიკოლეიშვილი, თედო უთურგაიძე, მიხეილ ქურდიანი, მზექალა შანიძე, ალექსი ჭინჭარაული, ზურაბ ჭუმბურიძე, როლანდ თოფჩიშვილი, პროტოპრესვიტერი გიორგი გამრეკელი, იულონ გაგოშიძე, არჩილ კოსტავა, ედიშერ ჭელიძე.
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1932

საფრანგეთის მე-10 ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ჩატარდა ლა-ბოლ-ესკუბლაკში 1932 წლის 2-დან 11 სექტემბრამდე. ტურნირის არბიტრი იყო ევგენი ზნოსკო-ბოროვსკი. ზოგიერთ სათამაშო დღეს მონაწილეები ორ პარტიას თამაშობდნენ, დროის კონტროლი კი საათში 20 სვლას შეადგენდა.

შეჯიბრება მორის რაიზმანის გამარჯვებით დასრულდა, რომელმაც ტურნირამდე ერთი წლით ადრე საფრანგეთის მოქალაქეობა მიიღო. ჩემპიონს არცერთი პარტია არ წაუგია და უახლოეს მდევრებს 2½ ქულით გაუსწრო. ლამაზი პარტიისთვის განკუთვნილი პრიზი ბორის გოლბერენს გადაეცა მორის პოლიკიესთან გამარჯვებისთვის.

ცხრილი
საფრანგეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1931

საფრანგეთის მე-9 ჩემპიონატი ჭადრაკში გაიმართა ლილში 1931 წლის 10-დან 20 სექტემბრამდე. ტურნირის ორგანიზატორი იყო საჭადრაკო კლუბი „ “, ხოლო მთავარი არბიტრი — ედმონ დეზი. საპრიზო ფონდი 2000 ფრანკს აღემატებოდა.

ტურნირის ჩემპიონი გახდა ანდრე მიუფანი. ტურნირის მონაწილეთა შორის იყო რენე ბაშერიში, რომელიც მოგვიანებით არაერთხელ გახდა მსოფლიო ჩემპიონი ბრიჯში.

ტურნირის წინ პიროვნებამ, რომელიც ეტინ ვეზერად გაეცნო ორგანიზატორებს, სცადა რეგისტრაცია და განაცხადა, რომ ალჟირის ჩემპიონი იყო. მას მონაწილეობაზე უარი ეთქვა საფრანგეთის მოქალაქეობის არქონის გამო. საჩვენებელ პარტიაში, რომელიც ორგანიზატორებმა მისი ოსტატობის შესაფასებლად შესთავაზეს, ვეზერმა, რომელიც დაფაზე დაუხედავად თამაშობდა, მე-10 სვლაზე დაშამათდა.

ცხრილი