ლეონ ფებრეს კორდერო

ლეონ ფებრეს კორდერო ( დ. 9 მარტი, 1931 — გ. 15 დეკემბერი, 2008) — ეკვადორულ მედიაში ცნობილი როგორც ან უფრო მარტივად ფებრეს-კორდერო, იყო ეკვადორელი პოლიტიკოსი, რომელიც მსახურობდა ეკვადორის 35-ე პრეზიდენტად ოთხწლიანი ვადით 1984 წლის 10 აგვისტოდან 1988 წლის 10 აგვისტომდე. თავისი პრეზიდენტობის პერიოდში იგი ცდილობდა ბაზარზე ორიენტირებული რეფორმების გატარებას და ასევე ხელმძღვანელობდა უსაფრთხოების მკაცრ ოპერაციას მცირე პარტიზანული ჯგუფის წინააღმდეგ, სახელწოდებით ¡ , !.

ადრეული ცხოვრება
ფებრეს-კორდერო დაიბადა მდიდარ გუაიაკილურ ოჯახში 1931 წლის 9 მარტს. მამამ იგი სასწავლებლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაგზავნა, სადაც თავიდან მერილენდის შარლოტ ჰოლის სამხედრო აკადემიაში სწავლობდა, შემდეგ პენსილვანიის მერსერსბურგის აკადემიაში (საშუალო სკოლა), მოგვიანებით კი მექანიკოს-ინჟინრის ხარისხით დაამთავრა სტივენსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი ჰობოკენში, ნიუ-ჯერსი (რომელსაც იგი 1984 წელს არჩევის შემდეგ ეწვია).

გუაიაკილში დაბრუნების შემდეგ ფებრეს-კორდერო მუშაობდა კერძო სექტორში, ძირითადად მრეწველობაში, მათ შორის ქაღალდის, ელექტრო ნაწილების, ქიმიურ და საფეიქრო სფეროებში. საბოლოოდ იგი გახდა აღმასრულებელი პარტნიორი -ში, რომელიც ეკვადორის მსხვილ აგრობიზნეს კონგლომერატს წარმოადგენდა. ათწლეულების შემდეგ, რაფაელ კორეამ ჩამოაყალიბა ე.წ. „ჭეშმარიტების კომისია“ ადამიანის უფლებათა დარღვევების გამოსაძიებლად, განსაკუთრებით იმ შემთხვევებისა, რომლებიც ფებრეს კორდეროს ადმინისტრაციის დროს მოხდა.

1987 წლის იანვარში ფებრეს-კორდერო 11 საათით გაიტაცა საჰაერო ძალების წევრთა ჯგუფმა, რომელიც ითხოვდა გენერალ ფრანკ ვარგას პასოსის გათავისუფლებას. ეს უკანასკნელი დაპატიმრებული იყო 1986 წლის მარტში თავდაცვის მდივნის დამხობის მიზნით ორი აჯანყების მოწყობის გამო. კონგრესმა დაამტკიცა რეზოლუცია ვარგას პასოსისთვის ამნისტიის მინიჭების შესახებ, მაგრამ ფებრეს-კორდერომ უარი თქვა რეზოლუციის ხელმოწერაზე, რითაც მას კანონიერი ძალა არ მისცა. მან ამნისტიას ხელი მხოლოდ 1987 წლის გატაცების შემდეგ მოაწერა და ვარგას პასოსი გაათავისუფლა.

პოსტ-პრეზიდენტობა
მოგვიანებით ფებრეს-კორდერო ორი თანმიმდევრული ვადით გახდა გუაიაკილის მერი (1992–1996 და 1996–2000). მისი მერობის პერიოდი ფართოდ მიიჩნევა წარმატებულად, რადგან მან ქალაქი იხსნა პოპულისტური ბუკარამების ოჯახის (განსაკუთრებით აბდალა ბუკარამისა და მისი დის, ელზა ბუკარამის ადმინისტრაციების) მრავალწლიანი არასწორი მართვისგან, კორუფციისა და პატერნალისტური პრაქტიკისგან. ფებრეს-კორდეროს პოლიტიკამ მოაწესრიგა მთავრობის ადმინისტრირება და ფინანსები, და საფუძველი ჩაუყარა ინფრასტრუქტურის მასშტაბურ ზრდას, რითაც განამტკიცა ბაზა მისი პროტეჟესთვის, ხაიმე ნებოტისთვის (ასევე სოციალურ-ქრისტიანული პარტიიდან). ნებოტი პრეზიდენტ კორეის (2007–2017) მთავარი პოლიტიკური მეტოქე აღმოჩნდა და ეკვადორის პოლიტიკაში მნიშვნელოვანი ძალის რეპუტაცია დაიმკვიდრა.

2002 წელს ფებრეს-კორდერომ წარმატებით მიიღო მონაწილეობა არჩევნებში კონგრესის ადგილისთვის, სადაც წარმოადგენდა თავის მშობლიურ პროვინციას, გუაიასს, 2003–2007 წლების ვადით. მიუხედავად იმისა, რომ ჯანმრთელობის პრობლემების გამო ხშირად აცდენდა სხდომებს, იგი 2006 წელს ხელახლა აირჩიეს, თუმცა იმავე მიზეზების გამო იძულებული გახდა პენსიაზე გასულიყო 2007 წლის დასაწყისში, ახალი საკანონმდებლო პერიოდის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე. ამან სიმბოლურად აღნიშნა ქვეყანაზე მისი პოლიტიკური გავლენის დასასრული.

იმავე წელს, როდესაც მისი ბოლო საჯარო გამოსვლა იყო, მან გააკრიტიკა რაფაელ კორეის ახალი მემარცხენე მთავრობის მიერ „ჭეშმარიტების კომისიის“ ჩამოყალიბება. კორეი 2006 წლის საპრეზიდენტო კამპანიისას დაჰპირდა ამომრჩეველს, რომ „წერტილს დაუსვამდა ფებრეს-კორდეროს რეჟიმის დაუსჯელობას“. ამ უკანასკნელმა განაცხადა, რომ ეს ორგანო ახალი მთავრობის დევნის იარაღი იყო, ამხილა სავარაუდო მემარცხენე მიკერძოებულობა (რადგან კომისართა შორის -ის ყოფილი წევრიც იყო) და დაადანაშაულა იგი „ინკვიზიციურობაში“. მოგვიანებით მან ცოლად შეირთო კრუს მარია მასუ, თუმცა მათ შვილები არ ჰყოლიათ.

გარდაცვალება
ფებრეს-კორდერო 77 წლის ასაკში გარდაიცვალა გუაიაკილში, 2008 წლის 15 დეკემბერს, ფილტვის კიბოსა და ემფიზემისგან. მას სახელმწიფო პატივით დაკრძალვა მიენიჭა. მისი ნეშტი დაკრძალულია „მშვიდობის პარკის“ სასაფლაოზე .