iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1395

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1395 ერთხმად მიიღეს 2002 წლის 27 თებერვალს. 1343 (2001) რეზოლუციის ხელახლა დადასტურების შემდეგ, რომელიც ლიბერიას სანქციებს უწესებდა სიერა-ლეონეს სამოქალაქო ომის დროს მეამბოხეების მხარდაჭერის გამო, საბჭომ ხელახლა ჩამოაყალიბა ექსპერტთა პანელი, რათა გაეკონტროლებინა იარაღის ემბარგოსა და სიერა-ლეონედან არაოფიციალური უხეში ალმასების ექსპორტთან დაკავშირებული შეზღუდვები.

უშიშროების საბჭომ აღნიშნა, რომ ლიბერიის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციების მორიგი ექვსთვიანი გადახედვა დაგეგმილი იყო 2002 წლის 6 მაისამდე და აღიარა სანქციების მონიტორინგის მნიშვნელობა.
1343-ე რეზოლუციით შექმნილი ექსპერტთა პანელი ხელახლა იქნა დამტკიცებული ხუთკვირიანი ვადით, რომელიც უნდა დაწყებულიყო არაუგვიანეს 2002 წლის 11 მარტს.
პანელს დაევალა ჩაეტარებინა დამოუკიდებელი აუდიტი იმის შესახებ, თუ რამდენად ასრულებდა ლიბერიის მთავრობა უშიშროების საბჭოს მოთხოვნებს და თავისი დასკვნები და რეკომენდაციები წარმოედგინა 2002 წლის 8 აპრილამდე.

რეზოლუციამ დაავალა გაეროს გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაენიშნა არაუმეტეს ხუთი ექსპერტი ამ პანელისთვის და უზრუნველეყო მისი მუშაობის ფინანსური მხარდაჭერა.
საბოლოოდ, ყველა სახელმწიფოს მოუწოდეს, ეთანამშრომლათ ამ პანელთან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1980

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1980— რეზოლუცია, რომელიც ერთხმად მიიღეს 2011 წლის 28 აპრილს, კოტ-დ’ივუარში (სპილოს ძვლის სანაპირო). არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების, მათ შორის 1880 (2009), 1893 (2009), 1911 (2010), 1933 (2010), 1946 (2010), 1962 (2010) და 1975 (2011) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ გააგრძელა იარაღის ემბარგო, ბრილიანტებით ვაჭრობის აკრძალვა და მიზნობრივი ფინანსური და სამოგზაურო სანქციები კოტ-დ’ივუარელი ოფიციალური პირებისთვის 2012 წლის 30 აპრილამდე.

კოტ-დ’ივუარის ელჩი გაეროში მიესალმა რეზოლუციის მიღებას, რომელიც ამბობდა „ რეზოლუცია აუცილებლად დაასრულებს იმ საომარ მდგომარეობას, რომელსაც კოტ-დ’ივუარი ბოლო თვეების განმავლობაში განიცდიდა“.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ გაიმეორა, რომ სანქციების დაწესების წინა რეზოლუციები მიღებული იყო კოტ-დ’ივუარის სტაბილურობის ხელშეწყობისა და მისი სამშვიდობო პროცესის მხარდასაჭერად. საბჭო მიესალმა იმ ფაქტს, რომ ალასან უატარამ აიღო სახელმწიფოს მეთაურის ყველა პასუხისმგებლობა და დაგმო ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის ყველა დარღვევა.

საბჭომ აღნიშნა, რომ ზომების მოხსნა დამოკიდებული იყო არჩევნების ჩატარებაზე, სამშვიდობო პროცესის მნიშვნელოვანი ნაწილების განხორციელებაზე, ადამიანის უფლებების დაცვასა და ქვეყნის სტაბილურობაზე. ზომები გადაიხედებოდა 2011 წლის 31 ოქტომბრამდე.

რეზოლუცია მოუწოდებდა უკანონო მებრძოლებს დაუყოვნებლივ დაეყარათ იარაღი, რომელსაც შეაგროვებდნენ გაეროს კოტ-დ’ივუარში ოპერაციის და კოტ-დ’ივუარის მთავრობის სამშვიდობოს წევრები. ასევე გამოითქვა შეშფოთება კოტ-დ’ივუარში დაქირავებული მებრძოლების, განსაკუთრებით მეზობელი ქვეყნებიდან, ყოფნის გამო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1728

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1728 ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 15 დეკემბერს. კვიპროსში არსებულ ვითარებაზე ადრე მიღებული ყველა რეზოლუციის, განსაკუთრებით 1251-ე (1999) რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების მანდატი ექვსი თვით, 2007 წლის 15 ივნისამდე გააგრძელა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ მოუწოდა კვიპროსსა და ჩრდილოეთ კვიპროსს, სასწრაფოდ გადაჭრან უგზო-უკვლოდ დაკარგული პირების ჰუმანიტარული საკითხი. საბჭომ მხედველობაში მიიღო გენერალური მდივნის, კოფი ანანის შეფასება, რომლის მიხედვითაც უსაფრთხოების მხრივ მდგომარეობა სტაბილურია, ხოლო ვითარება „მწვანე ხაზის“ გასწვრივ მშვიდია.

ორივე მხარეს მოუწოდეს, თავი შეიკავონ ისეთი ქმედებებისგან, რაც გაზრდის დაძაბულობას. საბჭოს წევრებმა დადებითად შეაფასეს გენერალური მდივნის მოადგილის, იბრაჰიმ გამბარის მუშაობა შეთანხმების მომზადებაში, რომელიც განსაზღვრავს დავის მოსაგვარებლად ორზონიანი და ორთემიანი ფედერაციის პრინციპებს. საბჭო ასევე მიესალმა ბერძენი კვიპროსელების ჩრდილოეთით და თურქი კვიპროსელების სამხრეთით გადასვლის ფაქტებს, ისევე როგორც დამატებითი გამშვები პუნქტების, მათ შორის ლედრას ქუჩის, გახსნას.

გამოითქვა შეშფოთება იმის გამო, რომ შემცირდა კუნძულის მომავალზე საჯარო დებატების შესაძლებლობები. რეზოლუციამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა საბჭოს პასუხისმგებლობა კონფლიქტის ყოვლისმომცველი მოგვარების საქმეში. გარდა ამისა, საბჭო მიესალმა პროგრესს ნიქოზიის მიმდებარე ტერიტორიის განაღმვის პროცესში და -ის მცდელობებს, განაღმვითი სამუშაოები თურქული ძალების ნაღმების ველებზეც გავრცელდეს.

რეზოლუციაში ასევე აღინიშნა საბერძნეთისა და კვიპროსის წვლილი სამშვიდობო ოპერაციაში და მოიწონა ძალისხმევა სამშვიდობო მისიაში აივ/შიდსის (/) პრევენციის მიმართულებით.

აქტები
-ის მანდატის გაგრძელებასთან ერთად, რეზოლუციამ შეაქო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიერ კვიპროსში ბოლო ათი წლის განმავლობაში გაწეული მუშაობა და მხარი დაუჭირა მისიის მცდელობებს სექსუალური ექსპლუატაციის პოლიტიკის იმპლემენტაციის საქმეში. საბჭომ მოუწოდა თურქულ-კვიპროსულ მხარეს, აღადგინოს სოფელ სტროვილიაში 2000 წლის 30 ივნისამდე არსებული სამხედრო სტატუს-კვო.

საბჭომ მხარი დაუჭირა ორთემიან დისკუსიებს და სთხოვა გენერალურ მდივანს, 2007 წლის 1 ივნისისთვის წარადგინოს ანგარიში მიღწეული პროგრესის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1447

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1447, ერთხმად მიიღეს 2002 წლის 4 დეკემბერს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა ერაყის შესახებ ადრე მიღებული ყველა რეზოლუცია, მათ შორის 986 (1995), 1284 (1999), 1352 (2001), 1360 (2001), 1382 (2001) და 1409 (2002), რომლებიც ეხებოდა პროგრამას „ნავთობი საკვების სანაცვლოდ“, საბჭომ, გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, კიდევ 180 დღით გააგრძელა ერაყული ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების ექსპორტის პირობები ჰუმანიტარული დახმარების სანაცვლოდ.

უშიშროების საბჭო დარწმუნებული იყო დროებითი ზომების გატარების აუცილებლობაში ერაყელი ხალხისთვის ჰუმანიტარული დახმარების მისაწოდებლად, მანამ, სანამ ერაყის მთავრობა არ შეასრულებდა 687-ე (1991) და 1284-ე რეზოლუციების დებულებებს და არ უზრუნველყოფდა დახმარების თანაბარ განაწილებას მთელ ქვეყანაში. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ყველა სახელმწიფოს ერთგულება ერაყის სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის მიმართ და გამოხატა მზადყოფნა ჰუმანიტარული მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე, პროგრამა „ნავთობი საკვების სანაცვლოდ“, მეცამეტე ეტაპის ფარგლებში, 2002 წლის 5 დეკემბრის 00:01 საათიდან (აშშ-ის აღმოსავლეთის დროით) კიდევ 180 დღით გახანგრძლივდა. საქონლის განხილვის ნუსხაში ცვლილებების შეტანის საკითხი მიმდინარე რეზოლუციის მიღებიდან 30 დღის ვადაში უნდა განხილულიყო და გადაწყვეტილიყო. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა 180-დღიანი პერიოდის დასრულებისას მოემზადებინა ანგარიში იმის შესახებ, გადაანაწილა თუ არა ერაყის მთავრობამ დახმარება თანაბრად და ასევე წარედგინა საქონლის განხილვის ნუსხის იმპლემენტაციის შეფასება.

ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა მანამდე უკან გაიწვია რეზოლუციის პროექტი, რომელიც პროგრამის დამატებით 14 დღით გაგრძელებას ითხოვდა, რათა გაგრძელებულიყო დისკუსიები საქონლის ნუსხაში შესატან ცვლილებებთან დაკავშირებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1794

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1794 ერთხმად მიიღეს 2007 წლის 21 დეკემბერს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ ამ დღეს ერთი წლით, 2008 წლის 31 დეკემბრამდე გააგრძელა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გაეროს მისიის მანდატი და შესაძლებლობები.

1794 (2007) რეზოლუციის ერთხმად მიღებით და გაეროს წესდების თავის შესაბამისად მოქმედებით, საბჭომ გასცა ნებართვა აღნიშნულ ვადამდე ძალაში დატოვებულიყო 17030 სამხედრო მოსამსახურე, 760 სამხედრო დამკვირვებელი, 391 პოლიციელი ტრენერი და პოლიციის ფორმირებული ქვედანაყოფების 750 თანამშრომელი. საბჭომ მოუწოდა -ს, უპირატესი პრიორიტეტი მიენიჭებინა კივუში არსებული კრიზისის ყველა განზომილების მოგვარებისთვის.

საბჭომ მოითხოვა, რომ კონგოს აღმოსავლეთ ნაწილში კვლავ არსებულმა მილიციებმა და შეიარაღებულმა დაჯგუფებებმა, კერძოდ, რუანდის განთავისუფლების დემოკრატიულმა ძალებმა , ყოფილმა /-მ და ლორან ნკუნდას დისიდენტურმა დაჯგუფებებმა, დაყარონ იარაღი და დაუყოვნებლივ, ყოველგვარი წინაპირობების გარეშე, ნებაყოფლობით ჩაერთონ დემობილიზაციის, რეპატრიაციის, განსახლებისა და რეინტეგრაციის პროცესში. საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამ დაჯგუფებებმა არ უნდა მიიღონ არანაირი მხარდაჭერა.

საბჭომ უფლებამოსილება მიანიჭა -ს, აღმოუჩინოს დახმარება კონგოს ხელისუფლებას, მათ შორის დამოუკიდებელ ეროვნულ საარჩევნო კომისიას, ადგილობრივი არჩევნების ორგანიზებაში, მომზადებასა და ჩატარებაში.

ტექსტის თანახმად, -ს ეთხოვა დახმარება გაეწია მთავრობისთვის იმ პირთა მართლმსაჯულების წინაშე წარსადგენად, რომელთაც ბრალი ედებოდათ რუანდის სისხლის სამართლის საერთაშორისო ტრიბუნალისა და სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მიერ. ასევე, მას უნდა გადაეხედა თავისი ძალისხმევისთვის სექსუალური ძალადობის პრევენციისა და მასზე რეაგირების მიმართულებით.

დასასრულს, საბჭომ ცნობად მიიღო გენერალური მდივნის ანგარიშში (დოკუმენტი /2007/671) წარმოდგენილი კრიტერიუმები -ის ძალების მომავალი ეტაპობრივი შემცირების შესახებ და მოუწოდა მისიას, თავისი ყველა კომპონენტის საქმიანობა ამ კრიტერიუმების მიღწევაში კონგოს ხელისუფლების დახმარებაზე მოეხდინა.
თბილისის ბურევესტნიკის ხელბურთელთა გუნდი

თბილისის „ბურევესტნიკის“ ხელბურთელთა გუნდი — ხელბურთელთა გუნდი თბილისში, შეიქმნა 1956 წელს.

გუნდი იყო საბჭოთა კავშირის ორგზის ჩემპიონი (1962, 1964; სსრკ-ის პირველი ჩემპიონი ხელბურთში), სამგზის მეორე (1965–67), ოთხგზის მესამე პრიზიორი (1963, 1977, 1980–81), სსრკ-ის თასის ორგზის მფლობელი (1979–80). მონაწილეობდა ევროპის ჩემპიონთა თასის გათამაშებაში (1962, 1964).

„ბურევესტნიკის“ შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონები გახდნენ: თ. ანთაძე, ჯ. ცერცვაძე, ჯ. აბაიშვილი, ი. ფხაკაძე, ა. ექსეულიძე, ბ. კოპალეიშვილი, გ. მაჭავარიანი, ლ. კარტოზია, ა. რატიანიძე, ი. შენგელია, თ. ზარდალიშვილი, ჯ. ბაგრატიონი; უფროსი მწვრთნელი გ. შარაშიძე. მოგვიანებით გუნდის გამორჩეული ხელბურთელები იყვნენ თ. ჩხარტიშვილი, ჯ. ძაგანია, ი. პარლაგაშვილი, ვ. არაქელოვი, ა. ანპილოგოვი. 1990 წელს გუნდს ეწოდა „შევარდენი“.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2010

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2010 ერთხმად მიღებულია 2011 წლის 30 სექტემბერს.

რეზოლუცია
გაეროს წესდების თავის ფარგლებში რეზოლუცია 2010 (2011)-ის ერთხმად მიღებით, საბჭომ აფრიკის კავშირის წევრ სახელმწიფოებს ავტორიზება გასცა -ის განლაგება 2012 წლის 31 ოქტომბრამდე გაეგრძელებინათ. ასევე მოსთხოვა აფრიკის კავშირს მისიის ძალების შემადგენლობა 12 000 ფორმირებული პერსონალის მანდატის დონემდე „სასწრაფოდ გაეზარდა" და გამოხატა განზრახვა, განეხილა ამ დონის შესაძლო კორექტირების საჭიროება -ის მაქსიმალური ძალების მიღწევის შემდეგ.

საბჭომ ტექსტის სხვა პუნქტებით გაეროს მოუწოდა, 53-წევრიან აფრიკულ ბლოკთან ერთად შეიმუშავოს დაცვის ძალა მისიის მანდატის ჯარების დონის ფარგლებში, რომელიც საერთაშორისო პერსონალს, მათ შორის გაეროს თანამშრომლებს, უსაფრთხოების, ესკორტის და დაცვის სერვისებს გაუწევდა. გარდა ამისა, გენერალური მდივანი მოთხოვნას დაექვემდებარა, -ისთვის ლოჯისტიკური მხარდამჭერი პაკეტის უზრუნველყოფა გაეგრძელებინა 12 000-მდე ფორმირებული პერსონალისთვის, მათ შორის დაცვის ძალის ჩათვლით, ტექნიკითა და სერვისებით 2012 წლის 31 ოქტომბრამდე — გაეროს სახსრების ხარჯვის ანგარიშვალდებულებისა და გამჭვირვალობის უზრუნველყოფით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1985

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1985 — ერთხმად მიღებულია 2011 წლის 10 ივნისს. ჩრდილოეთ კორეისა და ბირთვული იარაღის თემებზე 825 (1993), 1540 (2004), 1695 (2006), 1718 (2006), 1874 (2009), 1887 (2009) და 1928 (2010) რეზოლუციების გახსენებით, საბჭომ ქვეყნის წინააღმდეგ სანქციების მონიტორინგის ექსპერტთა პანელის მანდატი 2012 წლის 12 ივნისამდე გააგრძელა.

ჩინეთმა დაბლოკა ექსპერტთა პანელის წინა მოხსენების გამოქვეყნება, მას შემდეგ რაც მასში ჩრდილოეთ კორეა სანქციების დარღვევაში ადანაშაულდა.

დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ განსაზღვრა, რომ ბირთვული, ქიმიური და ბიოლოგიური იარაღის გავრცელება და მიწოდება საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას საფრთხეს უქმნიდა. ასევე გაიხსენა, რომ ექსპერტთა პანელის მოხსენებები სარწმუნო და ობიექტური შეფასებებს, ანალიზსა და რეკომენდაციებს უნდა შეიცავდეს.

ბოლოს, ყველა სახელმწიფო, გაეროს სააგენტო და სხვა სუბიექტი მოუწოდეს, სრულად ითანამშრომლოს რეზოლუცია 1718-ით შექმნილ უშიშროების საბჭოს კომიტეტთან და ექსპერტთა პანელთან.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1446

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1446 ერთხმად მიიღეს 2002 წლის 4 დეკემბერს. სიერა-ლეონეს მდგომარეობასთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით 1132 (1997), 1171 (1998), 1299 (2000), 1306 (2000) და 1385 (2001) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, რეზოლუცია აგრძელებს იმ აკრძალვებს, რომლებიც ეხება უხეში ალმასების იმპორტს, რომლებიც არ იმყოფება სიერა-ლეონეს მთავრობის კონტროლქვეშ, 2003 წლის 5 ივნისამდე.

უშიშროების საბჭომ დაიწყო იმით, რომ მიესალმა ქვეყანაში სამოქალაქო ომის დასრულებას, სამშვიდობო პროცესსა და უსაფრთხოების მდგომარეობაში მიღწეულ მნიშვნელოვან პროგრესს.
მან მოუწოდა მთავრობას, გაეფართოვებინა თავისი ხელისუფლება ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე, მათ შორის ალმასების წარმოების რეგიონებშიც.
საბჭომ აღნიშნა, რომ ალმასებით უკანონო ვაჭრობამ ხელი შეუწყო სიერა-ლეონეში კონფლიქტის გაღვივებას და მიესალმა საერთაშორისო ძალისხმევას, რომელიც მიზნად ისახავს არალეგალური ალმასებით ვაჭრობისა და შეიარაღებული კონფლიქტების კავშირის წინააღმდეგ ბრძოლას, განსაკუთრებით -ის მიერ განხორციელებულ ნაბიჯებს.

გაეროს ქარტიის თავის საფუძველზე მოქმედებით, რეზოლუციამ გაახანგრძლივა შეზღუდვები სიერა-ლეონედან ალმასების იმპორტზე, რომლებიც არ იყო წარმოშობის სერტიფიკატების სისტემით კონტროლირებული, 2003 წლის 5 ივნისამდე, თუმცა მათი გაუქმება შესაძლებელი იქნებოდა შესაბამის შემთხვევაში.
საბჭო ასევე მიესალმა ანგარიშს, რომელიც მიუთითებდა, რომ აღნიშნული სისტემა ხელს უწყობდა ალმასებით უკანონო ვაჭრობის შემცირებას.
გაეროს გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა, რომ საჯაროდ გაევრცელებინა ამ რეზოლუციის დებულებები და მასში გათვალისწინებული ვალდებულებები.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2014

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2014 ერთხმად მიღებულია 2011 წლის 21 ოქტომბერს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ გამოხატა „სერიოზული შეშფოთება იემენში შექმნილი ვითარებით" და „გამწვავებული უსაფრთხოების ვითარებით". ასევე მოუწოდა საერთაშორისო საზოგადოებას ჰუმანიტარული მხარდაჭერის გაზრდისკენ, არაბულ გაზაფხულთან დაკავშირებული სამოქალაქო აჯანყებისა და არაბეთის ნახევარკუნძულის ალ-კაიდას შესაძლო გაძლიერების ფონზე იემენში ძალადობის დასასრულებლად. რეზოლუციამ ასევე გენერალური მდივანი მოსთხოვა, „პირველი 30 დღის განმავლობაში... და ამის შემდეგ ყოველ 60 დღეში" ამ რეზოლუციის განხორციელების შესახებ მოხსენება წარედგინა. რეზოლუციამ ასევე მოუწოდა პრეზიდენტ ალი აბდულა სალეჰს, მიიღოს სპარსეთის ყურის თანამშრომლობის საბჭოს მიერ მოლაპარაკებული სამშვიდობო გეგმა ხელისუფლების მოწესრიგებული გადაცემისთვის, ასევე სალეჰის მომხრეებსა და ხელისუფლების წინააღმდეგ პროტესტის მონაწილეებს შორის „სრული და დაუყოვნებელი ცეცხლის შეწყვეტისთვის". ასევე მოუწოდა ძალადობამდე მიყვანილი მოვლენების დამოუკიდებელი გამოძიების ჩატარებას.

რეაქციები
გაეროს ადამიანის უფლებათა ოფისმა გაიკიცხა ძალადობა იემენში.

სალეჰმა მიესალმა რეზოლუციას; ამავდროულად, იემენის უსაფრთხოების ძალებმა ერთი პროტესტის მონაწილე მოკლეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2817

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2817 მიღებულია 2026 წლის 11 მარტს და გმობს ირანის „სასტიკ თავდასხმებს" სპარსეთის ყურის სახელმწიფოებზე. ასევე გმობს ირანის თავდასხმებს გემებზე, რომლებიც ჰორმუზის სრუტეს კვეთდნენ.

რეზოლუცია ბაჰრეინმა წამოაყენა და 13 წევრის მხარდაჭერა დაიმსახურა. 135 ქვეყანამ თანაავტორობა გამოუცხადა — ეს ისტორიაში უშიშროების საბჭოს ნებისმიერი რეზოლუციის ყველაზე დიდი მომხრეთა რაოდენობაა. ჩინეთმა და რუსეთმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან — ორივე ქვეყანა აკრიტიკებდა ტექსტს ამერიკისა და ისრაელის მიერ ირანზე 28 თებერვლის დარტყმების, რომლებმაც კონფლიქტი წამოიწყო, ნებისმიერი მოხსენიების არარსებობის გამო.

კენჭისყრა
უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრები მუქი შრიფტითაა გამოყოფილი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1433

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1433, ერთხმად მიიღეს 2002 წლის 15 აგვისტოს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ გაიხსენა 696-ე (1991) და მომდევნო რეზოლუციები ანგოლაში არსებული მდგომარეობის შესახებ, განსაკუთრებით კი 1286-ე (1999) რეზოლუცია, მან გასცა ნებართვა ანგოლაში გაეროს მისისიის ჩამოყალიბებაზე, რომელიც ანგოლაში გაეროს ოფისის მომდევნო მისია გახდა. რეზოლუცია 1433 მიიღეს იმავე დღეს, როდესაც საბჭომ 1432-ე (2002) რეზოლუციით გაახანგრძლივა „უნიტას“ ოფიციალური პირებისათვის გადაადგილების შეზღუდვების შეჩერება.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ლუსაკის პროტოკოლისა და სხვა შეთანხმებების სრულად იმპლემენტაციის აუცილებლობა და მხარი დაუჭირა გაეროს ანგოლის ოფისის მანდატში ცვლილებების შეტანას. საბჭომ მიიჩნია, რომ გაეროს ყოფნა ანგოლაში აუცილებელი იყო მშვიდობის განმტკიცებისათვის პოლიტიკური, სამხედრო, ჰუმანიტარული, ეკონომიკური და ადამიანის უფლებათა დაცვის მიზნების ხელშეწყობის გზით.

გადაწყვეტილებები
ანგოლაში გაეროს მისია თავდაპირველად ექვსი თვის ვადით, 2003 წლის 15 თებერვლამდე ჩამოყალიბდა და მას სათავეში ჩაუდგა გენერალური მდივნის სპეციალური წარმომადგენელი. მისი მანდატი მოიცავდა დებულებებს მხარეების დასახმარებლად ლუსაკის პროტოკოლის დასასრულებლად,

ა) ადამიანის უფლებათა დაცვა და ხელშეწყობა, მშვიდობის განმტკიცება და კანონის უზენაესობის გაძლიერება;
ბ) დახმარების გაწევა განაღმვით საქმიანობაში;
გ) დაუცველ ადამიანთა ჯგუფებისთვის დახმარების კოორდინაცია;
დ) დემობილიზებული ჯარისკაცების რეინტეგრაცია;
ე) ეკონომიკური აღდგენის ხელშეწყობა;
ვ) საერთაშორისო თანამეგობრობიდან რესურსების მობილიზება;
ზ) ანგოლის მთავრობისათვის საარჩევნო დახმარების გაწევა.

ასევე დამტკიცდა ბავშვთა დაცვის მრჩევლის შტატი. დასასრულს, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა 3 თვის ვადაში წარედგინა შუალედური ანგარიში -ს მუშაობის შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1161

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1161, ერთხმად მიიღეს 1998 წლის 9 აპრილს, რუანდასთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით კი 918 (1994), 997 (1995), 1011 (1995), 1013 (1995) და 1053 (1996) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ, საბჭომ ხელახლა აამოქმედა საგამოძიებო კომისია რუანდის ყოფილი მთავრობის ძალების წინააღმდეგ იარაღის ემბარგოს დარღვევებთან დაკავშირებით.

რუანდაში, ბურუნდიში და დიდი ტბების რეგიონში ძალადობის აქტები მიმდინარეობდა, მათ შორის 1997 წლის დეკემბერში მშვიდობიანი მოსახლეობის ხოცვა-ჟლეტა. ამავდროულად, რუანდის ყოფილი მთავრობის ძალები იარაღითა და მატერიალური რესურსებით შეიარაღების ემბარგოს დარღვევით იღებდნენ. საბჭომ აღნიშნა, რომ აღმოსავლეთ ზაირში ფართომასშტაბიანმა ძალადობამ შეაჩერა საგამოძიებო კომისიის მუშაობა და, შესაბამისად, გამოძიების განახლება აუცილებლობას წარმოადგენდა შემდგომი ძალადობისა და გენოციდის აქტების თავიდან ასაცილებლად.

ლტოლვილთა პრობლემის მოსაგვარებლად გრძელვადიანი გადაწყვეტა ესაჭიროებოდათ და რეგიონში სიძულვილის გავრცელებით რადიოგადაცემებისა და ბროშურების გავრცელება.

გენერალურ მდივანს კოფი ანანს მოეთხოვა გამოძიების ხელახლა გააქტიურება შემდეგი მანდატით:

(ა) დიდი ტბების რეგიონში რუანდის შეიარაღებული ძალებისთვის იარაღის გაყიდვის, მიწოდებისა და გადაზიდვების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება;
(ბ) იარაღის ნაკადში მონაწილე მხარეების იდენტიფიცირება;
(გ)უკანონო იარაღის ნაკადებთან დაკავშირებით რეკომენდაციების გაკეთება.

ყველა ქვეყანას მოეთხოვა ახალ გამოძიებასთან თანამშრომლობა. კერძოდ, დიდი ტბების რეგიონის ქვეყნებს მოეთხოვათ ყურადღება მიექციათ ტერიტორიისთვის, რათა ბაზად არ გამოყენებულიყო შეიარაღებული დაჯგუფებების მიერ სხვა სახელმწიფოზე თავდასხმების განსახორციელებლად.
იარაღის ნაკადი საფრთხეს უქმნიდა რეგიონის უსაფრთხოებას.

საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს სთხოვეს, კომისიის ხელახლა ამოქმედებიდან სამი თვის ვადაში და მერე კიდევ სამი თვის შემდეგ, რეკომენდაციებით საბოლოო ანგარიში წარედგინა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1442

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1442 ერთხმად მიიღეს 2002 წლის 25 ნოემბერს. კვიპროსთან დაკავშირებული ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით 1251 (1999) რეზოლუციის ხელახლა დადასტურების შემდეგ, გახანგრძლივდა გაეროს სამშვიდობო ძალების კვიპროსში მანდატი დამატებით ექვსი თვით, 2003 წლის 15 ივნისამდე.

უშიშროების საბჭომ აღნიშნა გაეროს გენერალური მდივნის, კოფი ანანის ანგარიშში გაკეთებული მოწოდება, რომ კვიპროსისა და ჩრდილოეთ კვიპროსის ხელისუფლებებმა სასწრაფოდ უნდა მოაგვარონ ჰუმანიტარული საკითხი, რომელიც უკავშირდება დაკარგულ პირებს.
ასევე, საბჭო მიესალმა იმ ძალისხმევას, რომელიც მიმართული იყო გაეროს სამშვიდობო მისიის პერსონალის ცნობიერების ამაღლებაზე აივ/შიდსისა და სხვა დაავადებების პრევენციისა და კონტროლის საკითხებში.

გაეროს სამშვიდობო ძალების კვიპროსში მანდატის გაგრძელებისას რეზოლუციამ სთხოვა გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, 2003 წლის 1 ივნისამდე წარედგინა ანგარიში უშიშროების საბჭოსთვის ამ რეზოლუციის შესრულების შესახებ.
ასევე, მან მოუწოდა თურქულ-კვიპროსულ მხარეს, შეეწყვიტა 2000 წლის 30 ივნისს დაწესებული შეზღუდვები -ის საქმიანობაზე და აღედგინა სამხედრო სტატუს-კვო სტროვილიაში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1413

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1413, ერთხმად მიიღეს 2002 წლის 23 მაისს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ავღანეთში არსებული მდგომარეობის შესახებ მიღებული ყველა რეზოლუცია, განსაკუთრებით 1386-ე (2001) რეზოლუცია, ასევე ტერორიზმის შესახებ მიღებული 1368-ე (2001) და 1373-ე (2001) რეზოლუციები, საბჭომ საერთაშორისო უშიშროების დახმარების ძალების უფლებამოსილება 2002 წლის 20 ივნისიდან კიდევ ექვსი თვის ვადით გააგრძელა.

უშიშროების საბჭომ აღიარა, რომ ავღანეთის მთელ ტერიტორიაზე უსაფრთხოების, კანონიერებისა და წესრიგის უზრუნველყოფაზე პასუხისმგებლობა თავად ავღანელებს ეკისრებოდათ. საბჭომ დადებითად შეაფასა გაერთიანებული სამეფოს ლიდერობა -ის ფორმირებაში და მრავალი ქვეყნის წვლილი ამ ძალებში. ამავდროულად, საბჭომ აღნიშნა თურქეთის მზადყოფნა, ეკისრა -ის ხელმძღვანელობა. საბჭომ ასევე დაადგინა, რომ ავღანეთში არსებული ვითარება საფრთხეს უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას და მოითხოვა -ისგან თავისი მანდატის შესრულება.

გაეროს წესდების თავის საფუძველზე, საბჭომ 2002 წლის 20 დეკემბრამდე, კიდევ ექვსი თვის ვადით, გააგრძელა -ის უფლებამოსილება დედაქალაქ ქაბულსა და მის შემოგარენში, ხოლო -ში მონაწილე ყველა სახელმწიფოს მისცა უფლება, გამოეყენებინათ ყველა საჭირო ზომა მანდატის შესასრულებლად. სახელმწიფოებს მოუწოდეს, უზრუნველეყოთ -ი პერსონალით, აღჭურვილობითა და სხვა რესურსებით, ასევე შეეტანათ წვლილი ნებაყოფლობით სატრასტო ფონდში.

დასასრულს, -ის ხელმძღვანელობას დაევალა ყოველთვიური ანგარიშების წარდგენა მანდატის იმპლემენტაციის მიმდინარეობის შესახებ.
თბილისის განძები

თბილისის განძები — თანამედროვე თბილისის ტერიტორიაზე სხვადასხვა დროსა და სხვადასხვა ადგილზე აღმოჩენილი მონეტების განძები:

1907 წელს მეტეხის შესახვევში აღმოჩნდა სპილენძის ქართული მონეტების 2 განძი, რომელთა შემადგენლობაში შედიოდა გიორგი -ის, თამარისა და გიორგი ლაშას მონეტები.

1917 წელს თბილისის ბოტანიკური ბაღთან მდებარე მუსლიმთა სასაფლაოზე, აღმოჩნდა ქართული და ილდეღიზიდური მონეტების განძი, რომელიც შედგებოდა გიორგი -ის, თამარის, გიორგი ლაშას სახელით მოჭრილი და სინქრონული ილდეღიზიდური მონეტებისაგან. მონეტები გაიფანტა.

კრწანისის განძი: 1935 წელს კრწანისში აღმოაჩინეს ქართული და უცხოური სპილენძის მონეტების განძი. მის შემადგენლობაში იყო 1319 მონეტა, მათ შორის: 1 ცალი გიორგი -ის, 1312 ცალი რუსუდანის, 1 ცალი ჯალალედინის, 1 ცალი ბიზანტიის იმპერატორ ანასტასიოს -ის (491–518), 1 ცალი ალექსი კომნენოსის (1081–1118), 3 ცალი ილდეღიზიდი ათაბაგის აბუ ბაქრის (1195–1210) სახელით მოჭრილი მონეტები. განძი ჩაფლული უნდა იყოს საუკუნის 30-იან წლებში.

1936 წელს ავლაბარში აღმოჩნდა ქართული და ილდეღიზიდური სპილენძის მონეტების განძი, რომელიც შედგებოდა თამარისა და დავით სოსლანის მიერ ქორონიკონს 420 (1200) მოჭრილი (4 ც.), გიორგი ლაშას მიერ „ჯავახთუფლის“ ტიტულით მოჭრილი (1 ც.), რუსუდანის მიერ ქორონიკონს 447 (1227) მოჭრილი, რუმის სელჩუკიანი სულთნის ქეიქაუსის (1210–19) სახელით მოჭრილი (1 ც.), ილდეღიზიდ უზბეკის (1210–25) სახელით მოჭრილი (1 ც.) მონეტებისაგან. განძი ჩაფლულია ს. 20-იან წლებში.

1937 წელს მაშინდელ მადათოვის კუნძულზე, აღმოაჩინეს თიხის ჭურჭელში მოთავსებული სპილენძის მონეტების განძი. მონეტები გაიფანტა. შემორჩენილია გიორგი -ის სახელით მოჭრილი მონეტა და 1226 წელს ქართული მონეტებიდან გადაჭედილი ჯალალედინის მონეტა.

1948–1949 წლებში განჯისკარის არქეოლოგიური გათხრების დროს აღმოჩნდა სპილენძის 133 ცალი მონეტა, მ. შ. იყო – საუკუნეების ქართული ფული.

1953 წელს ძველი მეჩეთის ნანგრევებში აღმოჩნდა ვერცხლის 411 მონეტისგან შემდგარი განძი, მოჭრილი ჰიჯრის 418 (1028) თბილისის ამირა ალი იბნ ჯაფარის სახელით.

დიღმის განძი: 1955 წელს სოფ. დიღომში აღმოჩნდა სპილენძის მონეტების განძი (474 ც.), მათი უმრავლესობა მოჭრილია თამარის დროს, დანარჩენი — გიორგი -ის, გიორგი -ისა და აღმოსავლეთის მმართველების სახელით.