ქალები სინგაპურში

ქალები სინგაპურში — განსაკუთრებით ისინი, ვინც სინგაპურის სამუშაო ძალას შეუერთდნენ, სინგაპურის საზოგადოებაში და ეკონომიკაში თავიანთი ტრადიციული და თანამედროვე როლების დაბალანსების წინაშე დგებიან. წიგნის სამი პარადოქსი: სინგაპურში მომუშავე ქალები თანახმად, (დაწერილი ჟან ლი ს.კ., კეტლინ კემპბელისა და ოდრი ჩიას მიერ) სინგაპურის კარიერაში მყოფი ქალების წინააღმდეგობრიობა გამოწვეულია „სამი პარადოქსით“: პირველ რიგში, სინგაპურის საზოგადოება მოელის, რომ ქალები გახდებიან კრეატიული და ნაყოფიერი კორპორატიული მუშაკები, რომლებმაც ასევე უნდა შეასრულონ ქალების ტრადიციული როლი ოჯახში, განსაკუთრებით როგორც ცოლმა და დედამ. მეორეც, სინგაპურელ ქალებს ექმნებათ „კონფლიქტი სამუშაოსა და ოჯახს შორის“, რაც გამოწვეულია სამუშაო ჯგუფის წევრობით. მესამე, სინგაპურის ქალი მენეჯერები მაინც უფრო ნაკლები რაოდენობით არიან, მიუხედავად მათი მაღალი დონის განათლებისა და მიღწევებისა, ვიდრე მამაკაცი მენეჯერები.

ქალთა უფლებები სინგაპურში
2007 წლამდე ოჯახური გაუპატიურება არ იყო კანონით აღიარებული. 2007 წელს ცოლქმრული გაუპატიურება აღიარეს გარკვეულ გარემოებებში, რაც ქორწინების დანგრევას ნიშნავს. კომიტეტმა მოითხოვა ნებისმიერი სახის ოჯახური გაუპატიურების იმუნიტეტის გაუქმება 2018 წლის 9 სექტემბერს. მას შემდეგ, ოჯახური გაუპატიურება კრიმინალიზებულია სისხლის სამართლის რეფორმის კანონის შესაბამისად, რომელიც მიღებულია 2019 წლის 6 მაისს. კანონები ძალაში შევიდა 2020 წლის 1 იანვარს.

შემოთავაზებული თეთრი წიგნი ქალთა და თანასწორობის შესახებ
2020 წლის 20 სექტემბერს გაიმართა ვირტუალური დიალოგის სესია, რომელშიც მონაწილეობა მიიღეს 100-ზე მეტმა მონაწილემ ქალთა და ახალგაზრდული ორგანიზაციებიდან. სამართლისა და შინაგან საქმეთა მინისტრმა კ. შანმუღამ გამოაცხადა ინიციატივა, რომელიც ოქტომბერში დაიწყება, რომელიც მოიცავს საჯარო და კერძო სექტორებს, ასევე არასამთავრობო ორგანიზაციებს. მიზანი სინგაპურში ქალების პრობლემების იდენტიფიცირება და მოგვარებაა. ეს კულმინაციას მიაღწევს თეთრი წიგნით, რომელსაც მთავრობა გამოსცემს მომავალი წლის პირველ ნახევარში და წიგნში გააერთიანებს გამოხმაურებებს და რეკომენდაციებს სხდომების განმავლობაში, სახელწოდებით „საუბრები ქალთა განვითარების შესახებ“.

ბიზნესი და პოლიტიკა
დღეისათვის სინგაპურის პოლიტიკურ ასპარეზზე ქალთა მონაწილეობის დაბალი მაჩვენებელია. ქალი წარმოადგენს სინგაპურის მუშახელის 42% -ს, თუმცა ამ რიცხვის დიდ ნაწილს დაბალანაზღაურებადი პოზიციები უკავია. 2011 წლის სტატიის თანახმად , სინგაპურში ქალთა უფლებების მდგომარეობა, ეს შეუსაბამობები ძირითადად შეიძლება განპირობებული იყოს არა გენდერული დისკრიმინაციით ან გენდერული უთანასწორობით, არამედ ქალთა დაბალი კვალიფიკაციით განათლების კუთხით და ნაკლები სამუშაო გამოცდილებით, ვიდრე მამაკაცის. სხვა მიზეზებია, ქალთა ყურადღება ოჯახური ცხოვრებისადმი მათი როლიდან გამომდინარე, სინგაპურის საზოგადოების პატერნალისტური ხასიათი და კონფუციანური ტემპერამენტი.

მეწარმეობასთან დაკავშირებით, 1997 წელს -მა აღნიშნა, რომ სინგაპურში ბიზნესმენები შეიძლება დაიყოს ორ მთავარ კატეგორიად: მეწარმე ქალი, რომელსაც უკვე შეეძლო ოჯახის შექმნა და შვილების აღზრდა და მათ წამოიწყეს ბიზნესი, რომელიც ჩვეულებრივი „კარიერული გზის“ შემცვლელი იყო. სინგაპურელი წარმატებული ბიზნესმენის მაგალითი იყო კეტრინ ლამი, რომელმაც დააარსა კომპანია, რომელიც ცნობილია როგორც , ფოლადის ურიკების მწარმოებელი. 1979 წელს - ის გაშვებამდე, 10 წლის განმავლობაში მუშაობდა ბუღალტრად. სინგაპურში ქალები, რომლებიც საქმიანობას ეწეოდნენ, მოტივირებული იყვნენ „უკეთესი განათლებით, შრომის დეფიციტით“, სამეწარმეო წარმატების მიღწევის წახალისებით და შედეგად მიღებული „მოქნილი ცხოვრების წესით“ , რაც თან ახლავს ბიზნესის წარმოების პროცესში როლების შესრულებას.

კიდევ ერთი მაგალითია ლიმ სუ ჰუნი, რომელიც 1997 წელს სინგაპურის წლის ქალი გახდა. ლიმი იყო სინგაპურის პირველი მუდმივი მდივანი ქალი, რომელიც მუშაობდა სინგაპურის პრემიერმინისტრის აპარატის საჯარო სამსახურის განყოფილებაში. ლიმ თანამდებობები დაიკავა სინგაპურის სავაჭრო და ინდუსტრიის სამინისტროში, შემდეგ დაიწყო სამუშაო სინგაპურის ტრანსპორტის სამინისტროში, შემდეგ კი სამუშაო ძალის სამინისტროში და საზოგადოების განვითარების, ახალგაზრდობისა და სპორტის სამინისტროში .

სექსუალობა
სექსუალობასთან დაკავშირებით, 2001 წელს იტყობინებოდა, რომ სინგაპურელ ქალებს უფრო ღია დამოკიდებულება აქვთ აზიაში სექსუალური ინტიმური ურთიერთობის მიმართ. კვლევამ აჩვენა, რომ სინგაპურელი ქალების გამოკითხულთა 18% „სავარაუდოდ იწყებს“ სექსუალურ აქტივობას პირად და ინტიმურ პარტნიორებთან. ამ პრაქტიკას არაერთგვაროვანი დამოკიდებულება ხვდება საზოგადოების მხრიდან. 2009 წელს დოქტორმა ენგ კაი ერიმ შიშველმა გაიარა ქვეყანაში გაცვლითი პროგრამით მყოფ შვედ სტუდენტ იან ფილიპთან ერთად და დააჯარიმეს 2000 აშშ დოლარით, რომელსაც თან დაურთეს მეცნიერების და ტექნოლოგიის სააგენტოს გაფრთხილება, რომელმაც დაასპონსორა მისი საბაკალავრო სწავლება.

2000-იანი წლების განმავლობაში, წყვილებს შორის ყოველი 10 ღალატიდან, 2-3 ქალი იყო. 1980 – იან და 1990 – იანი წლებში, მრუშობა ქალებში იშვიათი იყო. 2010-იანი წლების ათწლეულის განმავლობაში, სტატისტიკური მონაცემები შეიცვალა.

2010-იანი წლების განმავლობაში 50-60 წლის ქალთა ტენდენცია იყო განქორწინება. მათი უმეტესობა ამტკიცებდა, რომ დაიღალა ქმრის ღალატით და არაერთგული დამოკიდებულებით.