გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 851

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 851 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1993 წლის 15 ივლისს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს რეზოლუციები 696 (1991), 747 (1992), 785 (1992), 793 (1992), 804 (1993), 811 (1993), 823 (1993) და 834 (1993), საბჭომ აღნიშნა ანგოლაში არსებული ვითარების განგრძობადი გაუარესება და 1993 წლის 15 სექტემბრამდე გააგრძელა ანგოლაში გაეროს მეორე საკონტროლო მისიის მანდატი, ქვეყანაში მიმდინარე სამშვიდობო პროცესის შემდგომი განხილვის მიზნით.

რეზოლუცია დაიწყო აფრიკის ერთობის ორგანიზაციის , პორტუგალიის, რუსეთის, ამერიკის შეერთებული შტატებისა და ვენაში (ავსტრია) გამართული ადამიანის უფლებათა მსოფლიო კონფერენციის მიერ გაკეთებული განცხადებებისა და დეკლარაციების მისალმებით. თუმცა, გამოითქვა შეშფოთება სამშვიდობო მოლაპარაკებების შეჩერების, ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის არარსებობისა და ქვეყანაში პოლიტიკური, სამხედრო და ჰუმანიტარული მდგომარეობის გაუარესების გამო. გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალისა და მისი სპეციალური წარმომადგენლის, მარგარეტ ანსტის მცდელობებს, მოლაპარაკებების გზით დაესრულებინათ კრიზისი, მხარი დაეჭირა, რასთან ერთადაც ხაზი გაესვა ანგოლაში გაეროს მუდმივი წარმომადგენლობის მნიშვნელობას.“

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა მზადყოფნა ქვეყანაში გაეროს წარმომადგენლობის მნიშვნელოვანი გაფართოების შესახებ სამშვიდობო პროცესში არსებითი პროგრესის მიღწევის შემთხვევაში. მან ასევე მოითხოვა, რომ „უნიტამ“ აღიაროს 1992 წლის არჩევნების შედეგები და დაიცვას სამშვიდობო შეთანხმება „ “. დაიგმო „უნიტას“ განგრძობადი სამხედრო მოქმედებები, რომლებმაც ზიანი მიაყენა მშვიდობიან მოსახლეობასა და ანგოლის ეკონომიკას, ისევე როგორც დამატებითი ტერიტორიების ხელში ჩაგდების არაერთგზისი მცდელობები და ჯარების გაუყვანლობა. საბჭომ განაცხადა, რომ მსგავსი დარღვევები შეუთავსებელია სამშვიდობო შეთანხმებებთან და ხაზი გაუსვა ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დაუყოვნებლივ განახლების, სამშვიდობო შეთანხმებისა და უშიშროების საბჭოს შესაბამისი რეზოლუციების შესრულების აუცილებლობას. ამავდროულად, ყველა სახელმწიფოს მოუწოდეს, არ გაეწიათ „უნიტასთვის“ სამხედრო მხარდაჭერა, რასაც შეეძლო ზიანი მიეყენებინა სამშვიდობო პროცესისთვის.

უშიშროების საბჭომ განაცხადა, რომ განიხილავდა შემდგომ მოქმედებებს გაეროს წესდების შესაბამისად, მათ შორის სავალდებულო იარაღის ემბარგოს „უნიტას“ წინააღმდეგ, თუ გენერალური მდივანი 1993 წლის 15 სექტემბრამდე არ წარადგენდა ანგარიშს ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის დაცვისა და სამშვიდობო შეთანხმებისა და უშიშროების საბჭოს შესაბამისი რეზოლუციების იმპლემენტაციაზე შეთანხმების მიღწევის შესახებ. აღიარეს ანგოლის მთავრობის ლეგიტიმურობა და საბჭო მიესალმა მთავრობისადმი დახმარების გაწევას დემოკრატიული პროცესის მხარდასაჭერად, ისევე როგორც ბუტროს-გალის მიერ გადადგმულ ნაბიჯებს საგანგებო ჰუმანიტარული დახმარების გეგმის განსახორციელებლად. მხედველობაში მიიღო რა „უნიტას“ განზრახვა, ხელი არ შეეშალა ჰუმანიტარული ტვირთების მიწოდებისთვის, რეზოლუციამ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, გაეროს სპეციალიზებულ სააგენტოებსა და არასამთავრობო ორგანიზაციებს, გაეზარდათ ჰუმანიტარული დახმარება ანგოლისთვის.

„უნიტასთან“ მიმართებით საბჭომ მოითხოვა უცხო ქვეყნის მოქალაქეებისა და მათი ოჯახის წევრების ევაკუაციის უზრუნველყოფა უამბოდან და „უნიტას“ მიერ დაკავებული სხვა ადგილებიდან. 1993 წლის 27 მაისს სამხრეთ ანგოლაში მატარებელზე „უნიტას“ ძალების თავდასხმა, რომელმაც დაახლოებით 100 ადამიანი იმსხვერპლა, დაიგმო როგორც საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევა. ამასთან დაკავშირებით, ორივე მხარეს მოუწოდეს, უზრუნველეყოთ -ის უსაფრთხოება, პატივი ეცათ საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლისთვის და გარანტირებული გაეხადათ მშვიდობიანი მოსახლეობისთვის ჰუმანიტარულ დახმარებაზე შეუფერხებელი წვდომა; საბჭომ შეაქო გენერალური მდივანი და მისი სპეციალური წარმომადგენელი შეთანხმებული ჰუმანიტარული დერეფნების შექმნისთვის.

რეზოლუციის დასასრულს საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივანს, 1993 წლის 15 სექტემბრამდე წარედგინა ანგარიში ანგოლაში მოვლენათა განვითარების შესახებ და რაც შეიძლება მალე წარმოედგინა -ის სრულ შემადგენლობამდე (როგორც ეს გათვალისწინებული იყო 696-ე რეზოლუციით) შევსების საბიუჯეტო შედეგები.