ბოჰდან ჰავრილიშინი

ბოჰდან დმიტროვიჩ ჰავრილიშინი (; 19 ოქტომბერი, 1926 — 24 ოქტომბერი, 2016) — უკრაინელი, კანადელი და შვეიცარიელი ეკონომისტი, მოაზროვნე, ქველმოქმედი და მსოფლიოს მრავალი ქვეყნის მთავრობისა და მსხვილი კომპანიების მრჩეველი.

იგი იყო კლუბ - „რომის“ სრულუფლებიანი წევრი, შვეიცარიის საერთაშორისო მენეჯმენტის ინსტიტუტის (ამჟამად მენეჯმენტის განვითარების საერთაშორისო ინსტიტუტი) მრავალწლიანი დირექტორი, დავოსის ევროპული მენეჯმენტის ფორუმის ერთ-ერთი დამფუძნებელი (ამჟამად მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმი), ასევე ხელოვნებისა და მეცნიერების მსოფლიო აკადემიას საბჭოს წევრი.

ჰავრილიშინი ასევე თანამშრომლობდა ისეთ საერთაშორისო კომპანიებთან, როგორებიცაა , , და .

უკრაინის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, 1991 წლიდან, იგი რამდენიმე უკრაინის პრემიერ-მინისტრის, ასევე უმაღლესი რადის თავმჯდომარეების მრჩეველი იყო.

ჰავრილიშინი დაჯილდოებული იყო ხუთი საპატიო დოქტორის ხარისხით, იტალიის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ოქროს მედლითა და უკრაინის პრეზიდენტების ორი მედლით.

1988 წლიდან მისი საქმიანობის ძირითადი ნაწილი უკრაინასთან იყო დაკავშირებული. მან შექმნა საერთაშორისო მენეჯმენტის ინსტიტუტი, რომელსაც თავადვე ხელმძღვანელობდა. ასევე იყო საერთაშორისო პოლიტიკური კვლევების ცენტრის თავმჯდომარე და არაერთი სტუდენტური ორგანიზაციის ინიციატორი.

იგი იყო უკრაინის პირველი პრეზიდენტის, ლეონიდ კრავჩუკის, მრჩეველი.

სიცოცხლის ბოლო წლებში ჰავრილიშინი ახალგაზრდულ ორგანიზაციებზე მუშაობდა თავისი საქველმოქმედო ფონდის მეშვეობით.

იგი ასევე იყო აქტიური წევრი უკრაინული სკაუტური ორგანიზაცია „პლასტის“ საძმოში.

1980 წელს გამოქვეყნდა მისი მოხსენება რომის კლუბისთვის:
 — 
 

ბიოგრაფია
ბოჰდან ჰავრილიშინი დაიბადა სოფელ კოროპეცში , ტერნოპოლის ოლქში, სადაც ბავშვობის დიდი ნაწილი მამის ფერმაში გაატარა.

მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1944 წელს, იგი ნაცისტებმა დაატყვევეს და გერმანიაში გადაასახლეს. ომის დასრულების შემდეგ თითქმის ორი წელი დევნილთა ბანაკში გაატარა, რის შემდეგაც კანადაში გადავიდა და ტყის მრეწველობაში დაიწყო მუშაობა.

მუშაობის პარალელურად ჩაირიცხა ტორონტოს უნივერსიტეტში. ეს მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო, რადგან იგი კანადის უნივერსიტეტში ჩარიცხული პირველი ლტოლვილი გახდა.
1952 წელს მიიღო ბაკალავრის ხარისხი, ხოლო 1954 წელს — მაგისტრის ხარისხი საინჟინრო მიმართულებით.

1954–1960 წლებში მუშაობდა ინჟინრად, მკვლევრად და მენეჯერად კანადის სხვადასხვა საწარმოში.

ჰავრილიშინი გარდაიცვალა 2016 წლის, 24 ოქტომბერს, 90 წლის ასაკში, კიევში.

პროფესიული კარიერა
1960 წელს ჰავრილიშინმა კარიერა საგანმანათლებლო სფეროში დაიწყო.

რვა წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა სასწავლო პროგრამებს ჟენევის საერთაშორისო მენეჯმენტის ინსტიტუტში, სადაც ასწავლიდა ეკონომიკას, გლობალურ ბიზნესგარემოს, საერთაშორისო ოპერაციების მენეჯმენტსა და საჯარო ადმინისტრირებას.

1968 წელს გახდა ინსტიტუტის დირექტორი და ამ თანამდებობას 18 წლის განმავლობაში იკავებდა.

მისი ხელმძღვანელობის პერიოდში ინსტიტუტმა მსოფლიოს ასობით კომპანიისთვის მაღალი დონის პროფესიონალები მოამზადა.

1972 წელს აირჩიეს რომის კლუბის წევრად, 1973 წელს — საერთაშორისო მენეჯმენტის აკადემიაში, ხოლო 1975 წელს — ხელოვნებისა და მეცნიერების მსოფლიო აკადემიაში.

იგი იყო საერთაშორისო კონფერენციებისა და სემინარების მოდერატორი და თავმჯდომარე მსოფლიოს 70-ზე მეტ ქვეყანაში.

მისი სამეცნიერო ნაშრომები მოიცავს 100-ზე მეტ სტატიას მენეჯმენტის, ეკონომიკისა და პოლიტიკური გარემოს საკითხებზე.

წვლილი უკრაინის განვითარებაში
1988 წლიდან ჰავრილიშინმა თავისი საქმიანობა უკრაინის განვითარებას დაუკავშირა.

მისი ინიციატივით შეიქმნა საერთაშორისო მენეჯმენტის ინსტიტუტი -, რომელიც ყოფილი სსრკ-ის სივრცეში პირველი დაწესებულება იყო, სადაც პროგრამა ამოქმედდა.

1989 წელს მისი აქტიური მონაწილეობით კიევში შეიქმნა საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდი „“, რომლის დაფინანსებასაც ჯორჯ სოროსი უზრუნველყოფდა.

1991 წელს მან შექმნა უკრაინის პარლამენტის პრეზიდიუმის მრჩეველთა საბჭო და 7 წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა მას.

იგი ასევე იყო უმაღლესი რადის ოთხი თავმჯდომარისა და სამი პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი.

ჰავრილიშინი იყო უკრაინის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის უცხოელი წევრი და დაჯილდოებული იყო ღირსების ორდენით.

საქველმოქმედო საქმიანობა
2010 წელს დოქტორმა ჰავრილიშინმა დააარსა ბოჰდან ჰავრილიშინის საქველმოქმედო ფონდი, რომლის მთავარი მიზანი იყო ახალი თაობის პროფესიონალი, პატრიოტი უკრაინელების წახალისება და მხარდაჭერა — ადამიანებისა, რომლებიც საერთო ღირებულებებსა და საზოგადო სიკეთეზე ზრუნავენ, აქტიურად არიან ჩართულნი ქვეყნის სოციალურ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში და თანამშრომლობის უნარი აქვთ.

ჰავრილიშინს სჯეროდა, რომ სწორედ ეს ახალგაზრდები შექმნიდნენ ადამიანთა იმ კრიტიკულ მასას, რომელიც უკრაინის გარდაქმნას შეძლებდა.

ფონდის ძირითადი კაპიტალი შედგებოდა კერძო სახსრებისა და თავად ჰავრილიშინის შემოწირულობებისგან.

ფონდის მთავარი პროგრამა იყო „ახალგაზრდა თაობა შეცვლის უკრაინას“, რომელიც საერთაშორისო სასწავლო ვიზიტების ფორმატში იყო შექმნილი.

ამ პროგრამის ფარგლებში შერჩეული ახალგაზრდული ჯგუფები ირჩევდნენ ერთ-ერთ ეფექტიან ევროპულ ქვეყანას, მაგალითად ავსტრიას, გერმანიას, ნორვეგიას, შვედეთის, შვეიცარიას ან პოლონეთის, სწავლობდნენ მის გამოცდილებას, ახორციელებდნენ მოკლე სასწავლო ვიზიტს შესაბამის ქვეყანაში, შემდეგ კი უკრაინის მომავლისათვის არჩევდნენ პოლიტიკური, ეკონომიკური და სოციალური „არქიტექტურის“ შესაბამის კომპონენტებს.

მიღებული ცოდნა მათ შემდგომში გამოიყენეს საკუთარ პოლიტიკურ ან სამოქალაქო კარიერაში უკრაინის ტრანსფორმაციისათვის.

კვლევის შედეგები ქვეყნდებოდა მასმედიაში, განიხილებოდა სხვადასხვა ღონისძიებაზე და გამოიყენებოდა საკანონმდებლო პროცესში, მათ შორის ეროვნული კანონების პროექტების შედგენისა და შესწორებების შეტანისას.

კვლევითი ჯგუფები, როგორც წესი, მუშაობდნენ სხვადასხვა საკითხზე, მათ შორის:
საპარლამენტო სისტემაზე;
სოციალური პოლიტიკაზე;
გარემოსდაცვით პოლიტიკაზე;
გენდერულ პოლიტიკაზე;
მასმედიის როლზე;
ახალგაზრდების მონაწილეობაზე მმართველობასა და საჯარო სექტორში.

ჯილდოები და აღიარება
ანტონოვიჩის პრემია (1991)
იტალიის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ოქროს მედალი (1975)
ტორონტოს უნივერსიტეტის საინჟინრო დიდების დარბაზი (1988)
უკრაინის პრეზიდენტის ღირსების მედალი (1996)
უკრაინის პრეზიდენტის მედალი „იაროსლავ ბრძენი“, ხარისხი (2005)
უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია (კიევის საპატრიარქო)ს წმინდა ნიკოლოზის მედალი (2016)
უკრაინის პრეზიდენტის თავისუფლების მედალი (2016)

სამართლის საპატიო დოქტორის ხარისხები
იორკის უნივერსიტეტი, ტორონტო, კანადა (1984)
ალბერტის უნივერსიტეტი, ედმონტონი, კანადა (1986)
ტერნოპილის ეროვნული ეკონომიკური უნივერსიტეტი, უკრაინა (1995)
ვ. სტეფანიკის სახელობის პრიკარპატიის ეროვნული უნივერსიტეტი, ივანო-ფრანკივსკი, უკრაინა (1998)
ი. ფედკოვიჩის სახელობის ჩერნივცის ეროვნული უნივერსიტეტი, ჩერნივცი, უკრაინა (2000)
ბორის გრინჩენკოს კიევის უნივერსიტეტი (2012)
უკრაინის დიპლომატიური აკადემია (2014)