კეტრინ პორტერი

ქეთრინ ენ პორტერი (დ. 15 მაისი, 1890 — გ. 18 სექტემბერი, 1980) — ამერიკელი ჟურნალისტი, ესეისტი, მოთხრობების და რომანების მწერალი, პოლიტიკური აქტივისტი. 1962 წელს მისი რომანი „სულელთა გემი“ გახდა ყველაზე გაყიდვადი რომანი ამერიკაში, მაგრამ მისმა მოთხრობებმა ბევრად უფრო კრიტიკული შეფასება მიიღო.

ბიოგრაფია
კეტრინ ენ პორტერი დაიბადა ინდიან კრიკში, ტეხასის შტატში, როგორც კალი რასელ პორტერმა ჰარისონ და მერი ელის პორტერების ოჯახში. მისი დაბადების სახელია კელი რასელ პორტერი.

1892 წელს, როდესაც პორტერი ორი წლის იყო, გარდაეცვალა დედა (მისი უკანასკნელი ჩვილის დაბადებიდან ორი თვის შემდეგ). პორტერის მამამ თავის ოთხი გადარჩენილი შვილი (უფროსი ძმა გარდაიცვალა ბავშვობაში) საცხოვრებლად დედამისთან, კეტრინ ენ პორტერთან, ტეხასის შტატში, ქალაქ კაილში გადაიყვანა. ბებიის გავლენა გახდა მომავალში კეტრინის სახელის გადარქმევის მიზეზი. ბებია გარდაიცვალა, როდესაც თერთმეტი წლის კელი იმყოფებოდა ტეხასის ქალაქ მარფაში ნათესავების მოსანახულებლად.

ბებიის გარდაცვალების შემდეგ, ოჯახი ცხოვრობდა ტეხასის და ლუიზიანას რამდენიმე ქალაქში, სადაც რჩებოდნენ ნათესავებთან ან ცხოვრობდნენ ნაქირავებ ოთახებში. ყველგან სადაც ოჯახი რჩებოდა, სწავლობდა თავისუფალ სკოლებში, ხოლო 1904 წლიდან ერთი წლის განმავლობაში თომასის სკოლაში, ტეხასში, სან ანტონიოს კერძო მეთოდისტურ სკოლაში სწავლობდა. ეს იყო მისი ერთადერთი ოფიციალური ფორმალური განათლება, რომელიც კეტრინმა გრამატიკული სკოლის გარდა მიიღო.

1906 წელს, თექვსმეტი წლის ასაკში, პორტერმა დატოვა სახლი და იქორწინა ჯონ ჰენრი კუნცზე ლუფკინში, ტეხასი. მოგვიანებით მოექცა მის რელიგიაზე, რომის კათოლიციზმზე. კუნცი, ტეხასის მდიდარი ოჯახის ვაჟი, მჩაგვრელი იყო; ერთხელ, სიმთვრალეში კეტრინი ჩამოაგდო კიბეებიდან, რამაც ტერფის მოტეხილობა გამოიწვია. ისინი ოფიციალურად გაშორდნენ 1915 წელს.

1919 წელს პორტერი საცხოვრებლად გადავიდა ნიუ-იორკის სოფელ გრინვიჩში და თავი გაჰქონდა სხვებისთვის ნაწარმოებების წერით. ძირითადად წერდა ბავშვთა მოთხრობებს და ეწეოდა პუბლისცისტურ საქმიანობას. ნიუ-იორკში გატარებულმა ერთმა წელმა რადიკალური პოლიტიკური გავლენა მოახდინა მასზე; 1920 წელს სამუშაოდ გაემგზავრა მექსიკაში ჟურნალების გამომცემლობისთვის, სადაც გაეცნო მექსიკის მემარცხენე მოძრაობის წევრებს, მათ შორის დიეგო რივერას. საბოლოოდ, პორტერი იმედგაცრუებულ იქნა რევოლუციური მოძრაობის და მისი ლიდერების მიმართ. 1920-იან წლებში იგი ასევე გახდა მკაცრად კრიტიკულად განწყობილი რელიგიისადმი და ასე დარჩა სიცოცხლის ბოლო ათწლეულამდე, როდესაც კვლავ ირწმუნა რომის კათოლიკური ეკლესია.

1920-1930 წლებში პორტერი მოგზაურობდა მექსიკასა და ნიუ-იორკს შორის და დაიწყო მოთხრობების და ესეების გამოქვეყნება.

პორტერი 1943 წელს გახდა ხელოვნებისა და წერილების ეროვნული ინსტიტუტის არჩეული წევრი და იყო მწერალი რამდენიმე კოლეჯსა და უნივერსიტეტში, მათ შორის ჩიკაგოს უნივერსიტეტში, მიჩიგანის უნივერსიტეტში და ვირჯინიის უნივერსიტეტში.

1948 და 1958 წლებში ასწავლიდა სტენფორდის უნივერსიტეტში, მიჩიგანის უნივერსიტეტში, ვაშინგტონის და ლის უნივერსიტეტებში და ტეხასის უნივერსიტეტში, სადაც მისმა არატრადიციულმა სწავლებამ მის პოპულარობაა შეუწყო ხელი სტუდენტებს შორის.

პორტერმა 1962 წელს გამოაქვეყნა მისი ერთადერთი რომანი — „სულელების გემი“. ეს დაფუძნებული იყო 1931 წლის ოკეანის კრუიზის შესახებ, რომლის დროსაც მან ვერა-კრუზიდან გერმანიამდე იმგზავრა. რომანის წარმატებამ საბოლოოდ მის ფინანსურ უსაფრთხოებას მისცა (სავარაუდოდ, 500000 დოლარად გაყიდა უფლებები ფილმ „სულელების გემზე“).

პორტერი გარდაიცვალა სილვერ სპრინგის ქუჩაზე, მონტგომერიში, მერილენდის შტატში, 1980 წლის 18 სექტემბერს, 90 წლის ასაკში, და მისი ფერფლი დედის გვერდით დაკრძალეს ტეხასის შტატის -ის სასაფლაოზე.