iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სან-ჟუან-და-ვარჟოტა

სან-ჟუან-და-ვარჟოტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 340 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 651 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11,77 კმ²-ზე. ფართობი 395 306 კმ²-ია.
ტაკამაკა

ტაკამაკა  — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს სამხრეთში.

მოსახლეობის ეკონომიკური აქტივობა გამოიხატება ადგილობრივ ტრადიციულ სოფლის მეურნეობაში და თევზჭერაში. არსებობს ტურიზმთან დაკავშირებული ზოგიერთი ინფრასტრუქტურა, რომელიც მოიცავს 4 მინი ოტელს.

მოსახლეობის უმრავლესობა დაკავებულია მომსახურების სფეროთი და ვაჭრობით (სახელმწიფო სამსახური, კერძო კომერცია (ტურიზმის ჩათვლით).

როგორც ყველა ოლქში, ტაკამაკაშიც ფუნქციონირებს სკოლა, სამედიცინო ცენტრი, პოლიციის უბანი და ოლქის ადმინისტრაცია, რომლებიც ადგილობრივი კათოლიკური ეკლესიის ირგვლივ ან სიახლოვეს არიან განლაგებულნი.

ოლქიდან ერთ საათში ავტობულით შესაძლებელია 25 კმ-ით დაშორებულ დედაქალაქ ვიქტორიაში ჩასვლა. რეგულარული საავტობუსო მარშრუტი მუშაობს ყოველდღე დაახლოებით 05.30 საათიდან 20.00 საათამდე.
ემინე ერდოღანი

ემინე ერდოღანი (, დაიბადა – გიულბარანი; დ. 16 თებერვალი 1956, იუსქიუდარი, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი საზოგადო მოღვაწე, თურქეთის პრეზიდენტის რეჯეფ თაიფ ერდოღანის მეუღლე.

ბიოგრაფია
ემინე გიულბარანი, 1956 წლის 16 თებერვალს სტამბოლის იუსქიუდარის რაიონში დაიბადა. ეთნიკურად არაბული წარმოშობის ემინეს ოჯახი, თავდაპირველად ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ პროვინციაში, სიირთში ცხოვრობდნენ, თუმცა მოგვიანებით, მისი ოჯახი საცხოვრებლად სტამბოლში გადმოვიდა. იგი ხუთშვილიან ოჯახში უმცროსია. იგი სწავლობდა „მითჰათ ფაშას“ ღამის სამხატვრო სკოლაში, მაგრამ სწავლა არ დაუსრულებია.

ერდოღანი შეუერთდა „იდეალური ქალთა ასოციაცია“-ს, სადაც ერთ-ერთ საქმიან კონფერენციაზე რეჯეფ ერდოღანს შეხვდა. მოგვიანებით, 1978 წლის 4 თებერვალს, რეჯეფ თაიფ ერდოღანი და ემინე გიულბარანი დაქორწინდნენ. წყვილს ოთხი შვილი ჰყავს: აჰმეთ ბურაქი ერდოღანი, სუიმეიე, რომელმაც ცოლად გაყვა სამრეწველო თავდაცვის ინჟინერს სელჩუქ ბაირაქტარს 2016 წლის მაისში, ნეჯმეთინ ბილალი და ესრა, რომლის მეუღლე ენერგეტიკის მინისტრი ბერათ ალბაირაქია.

პოლიტიკურ ცხოვრებაში
2010 წლის 7 დეკემბერს, პრემიერ-მინისტრმა საიდ იუსუფ რაზა გილანმა, ემინე ერდოღანს პაკისტანის ორდენი მიანიჭა, სადაც აღიარეს მისი პირადი ძალისხმევა, წყალდიდობით დაზარალებულ პაკისტანელი ხალხის დახმარებისთვის. 2010 წლის ოქტომბერში, ერდოღანმა პირადად ეწვია პაკისტანის იმ ნაწილს, სადაც წყალდიდობა მოხვდა და მნიშვნელოვნად ხელი შეუწყო წყალდიდობის მსხვერპლთათვის სახსრების მოგროვებაში.

2011 წლის 16 თებერვალს, ემინე ერდოღანს გადაეცა „ “ ჯილდო, „კრანს მონტანას“ ფორუმის მიერ ბრიუსელში.

პირველი ლედი აქტიურად დაუპირისპირდა თურქეთში ბავშვთა ქორწინების კანონპროექტს, სადაც მან აღნიშნა, რომ „იძულებით ბავშვის ქორწინება აშკარად მიუღებელია ნებისმიერ პირობებში“.
ხალიბოვის სახლი

ხალიბოვის სახლი — ძველი სართულნახევიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1857 წელს. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 58.

ისტორია
სართულნახევრიანი სახლი ქალაქ ტაგანროგში, რომელიც მდებარეობს ბერძნების ქუჩა № 58-ში, აგებულია 1857 წელს, კოლეჯის მდივნის არტემ ხალიბოვის დაფინანსებით.

ა. ხალიბოვი წარმოშობით დონის ნახიჩევანიდან იყო, სადაც ჰქონდა ასევე სახლი, იგი მდიდარი ადამიანი იყო, ეწეოდა საქველმოქმედო მოღვაწეობას, იყო მზრუნველობის საბჭოს წევრი. 1865 წელს აირჩიეს ნიკოლაევსკის საბავშვო სახლის მეურვედ.

1870-იან წლებში ხაიბოვის გარდაცვალების შემდეგ სახლის მფლობელი გახდა მისი ქალიშვილი ნურიკი. მალევე იგი ცოლად გაყვა ვაჭარს, ტაგანროგის მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქეს ალექსანდრე ხოჯაევს. საუკუნის დასაწყისამდე ოჯახი ფლობდა სახლს.

1925 წლამდე სახლის უკანასკნელი მფლობელი იყო ცნობილი კომიკოსი ალექსანდრე კუზმენკო-პოლონსკი და მისი ვოლი მარია ივანოვა. 1925 წელს მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში ამ სახლში მუშაობდა საბავშვო საავადმყოფო, ყველა კაბინეტი პალატებად გადააკეთეს. ამჟამად ამ შენობაში განთავსებულია ტაგანროგის ქონების მართვის კომიტეტი.

არქიტექტურა
ბერძნების ქუჩა № 58-ში მდებარე სახლი საუკუნის შუა წლებში ტაგანროგში აშენებული სახლების ტიპური ნიმუშია. ამ პერიოდში ქალაქში ძირითადად შენდებოდა სართულნახევრიანი ან ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლები ფასადზე ხუთი ან შვიდი ფანჯრით.

დღემდე შემონახული პროექტის მიხედვით შენობა გაფორმებულია აქცენტების გარეშე. ხალიბოვის სახლის თავდაპირველი არქიტექტურა დღემდე მთლიანადაა შემორჩენილი. შენობა რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
ჩებონენკოს სახლი

ჩებონენკოს სახლი — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1866 წელს. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 71.

ისტორია
ორსართულიანი სახლი ქალაქ ტაგანროგში, რომელიც მდებარეობს ბერძნების ქუჩა № 71-ში, აგებულია 1866 წელს, მარიუპოლელი ვაჭრის ივან ჩებონენკოს დაფინანსებით. თავის დროზე ჩებონენკო ვაჭრობდა კანაფის ზეთით, ფლობდა მაკარონის ფაბრიკას.

ლამაზი, ორსართულიანი და ექვს ფანჯრიანი შენობა აგებულია 1866 წლის პროექტით. შესასვლილის მიშენება მარცხენა მხარეს განხორციელდა 1876 წლის პროექტით.

ტაგანროგში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებამდე სახლი ეკუთვნოდათ პალასოვების ოჯახს, თავდაპირველად ვაჭარ სავლეს, ხოლო შემდეგ მის შთამომავლობას. 1897 წლიდან კი გიორრგი სავლეს ძე პალასოვის ცოლს ოლღა იულიანეს ასულს.

პალასოვების ოჯახი ვაჭრობდა თამბაქოს საბითუმო გასაღებით. სახლის ქვედა სართულზე თავისი ოჯახით ცხოვრობდა ვილენის ოკრუგის გამომძიებელი, შტაბს-კაპიტანი, ნიკოლაი არაკინი. მოსამართლე იყო მორწუნე ადამიანი და ოჯახთან ერთად დადიოდა ეკლესიაში. იგი 1901 წელს 38 წლის ასაკში იყო, როცა დაქორწინდა 21 წლის მარია ლეონუტოვასთან.

1918 წელს შენობაში განთავსებული იყო წითელი არმიის საარტილერიო შტაბი. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, ქალაქის გერმანელთაგან გათავისუფლების შემდეგ შენობაში გაიხსნა სპეციალური ბავშვების სახლი 100 ადგილზე. სადაც სწავლობდნენ და ცხოვრობდნენ წითელი არმიის იმ მებრძოლების, მეორე მსოფლიო ომის იმ მონაწილეების ბავშვები, რომლებიც დაიღუპნენ საომარო მოქმედებების დროს.

ამჟამად ჩებონენკოს სახლი იკავია ბანკს „ტაგანროგი“.

არქიტექტურა
შენობის ფასადი ამჟამად გაფორმებულია კლასიციზმის არქიტექტურული სტილის შესაბამისად. მთავარი შესასვლელი სახლის მარცხენა ნაწილშია. შენობა გაფორმებულია ატიკით. დამაგვირგვინებელ კარნიზზე სკულპტურული ფიგურებია გამოსახული. მეორე სართულის ფანჯრებს ქვემოთ სწორკუთხა ნიშებია. შენობა შეღებილია ღია მწვანე ფერში, გარკვეული დეტალები კი თეთრაად.

შენობა რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
შარონოვის სახლი

შარონოვის სახლი — ძველი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1912 წელს არქიტექტორ თეოდორ შეხტელის პროექტის მიხედვით. შარონოვის სახლი შედის რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სიაში.

მისამართი: ტაგანროგი, ფრუზეს ქუჩა № 80.

ისტორია
შენობა აგებულია 1912 წელს მოდერნის არქიტექტურულ სტილში, არქიტექტურის აკადემიკოსის თეოდორ შეხტელის პროექტის მიხედვით. 1917 წლამდე სახლი იყო მსხვილი ტაგანროგელი პურის ვაჭრის ევგენი შარონოვის კუთვნილებაში, რომელმაც ეს სახლი ააშენა საკუთარი ქალიშვილის მარიასათვის. 1920-1922 წლებში შენობაში განთავსებული იყო მეაბრეშუმეობის სადგური. 1923 წლიდან კი - საბავშვო პოლიკლინიკა. ტაგანროგის ოკუპაციის პერიოდში შენობა დაიკავა ევალდ ფონ კლეისტის პირველმა სატანკო არმიამ. 1944 წლის შემდეგ შენობაში განთავსებული იყო სხვადასხვა საქალაქო ორგანიზაციები, მათ შორის ორჯონიკიძის რაიონის სკკპ რაიონული კომიტეტი. 1981 წლიდან კი შარონოვის სახლში ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმია გახსნილი.

არქიტექტურა
შარონოვის სახლი მოდერნის მარგალიტს წარმოადგენს. იგი არქიტექტურის, მხატვრობისა და ქანდაკების ბრწყინვალე ნიმუშია. სართულნახევრიან სახლს აქვს ბევრი საერთო მოსკოვის იაროსლავის რკინიგზის სადგურთან. შენობის კომპოზიცია ასიმეტრიულია. მარცხენა ნაწილში ოთხკუთხა მაღალი კოშკია, რვაკუთხა გუმბათით. ამ ნაწილში მდებარეობს მთავარი შესასვლელი.

შენობის ფრიზული ნაწილი მოპირკეთებულია კერამიკის ფილებით, რომელზეც გამოსახულია მოზაიკური სურათები.

რუსეთის ფედერაციის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ერთადერთია როსტოვის ოლქში, რომლის ფასადზეც გამოსახულია მონუმენტური მხატვრობა.

შენობა გადაღებულია რამდენიმე ფილმში.
პუანტ-ლა-რუ

პუანტ-ლა-რუ  — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს აღმოსავლეთში. ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს სეიშელის კუნძულების საერთაშორისო აეროპორტი, მისი თანამედროვე ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლით, რომელიც გადის ჩრდილო-აღმოსავლეთი სანაპიროს გასწვრივ. ოლქის ტერიტორიის ნაწილს ასევე წარმოადგენენ ანონიმის და რატის კუნძულები.
როშ-კაიმანი

როშ-კაიმანი  — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ოლქში მდებარეობს საფეხბურთო სტადიონი, სადაც ქვეყნის ეროვნული ნაკრები ატარებს საშინაო მატჩების უმრავლესობას.

როგორც მეზობელი ლე-მამელის ოლქი, როშ-კაიმანის ოლქიც შეიქმნა 1998 წელს მიწების დაშრობისა და პლეზანსის ოლქის ნაწილისაგან.
ციანიდი

ციანიდი — ქიმიური ნაერთი, რომელიც შეიცავს ნახშირბად-აზოტის ერთვალენტიან კომბინირებულ ჯგუფს. ციანო-ჯგუფის სახელით ცნობილი ეს ჯგუფი შედგება აზოტის ატომთან სამმაგი ბმით დაკავშირებული ნახშირბადის ატომისაგან.

არაორგანულ ციანიდებში, მაგალითად ნატრიუმის ციანიდში და კალიუმის ციანიდში ეს ჯგუფი წარმოდგენილია უარყოფითად დამუხტული პოლიატომური ციანიდის იონის სახით (−); ეს ნაერთი, რომელიც წყალბადმჟავის მარილებად მიიჩნევა, ძლიერ მომწამვლელია. ციანიდის იონი იზოელექტრონულია ნახშირჟანგთან და მოლეკულურ აზოტთან.
ქალაქის გამგეობის შენობა (ტაგანროგი)

ქალაქის გამგეობის შენობა — სახლი ქალაქ ტაგანროგის ცენტრში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.

მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 87.

ისტორია
სამსართულიანი სახლი, ოთხკუთხა კოლონებით, მდებარეობს პეტროვის ქუჩაზე, მცირე სადოვაიის შესახვევის პირდაპირ. შენობა არაერთხელ გადაუკეთებიათ.

მიწის ამ ნაკვეთძე პირველი სახლი ააშენეს 1830-იან წლებში ვაჭარ დ. პეტროკოკინოსათვის. 1880-იან წლების ბოლოს იგი შეიძინა კოზმა კომნენო-ვარვაციმ და კაპიტლურად გადააკეთა.

ტაგანროგის გერმანული ოკუპაციის პერიოდში, [[1942]] წლიდან შენობაში განთავსებულია გერმანული პოლიცია. ტაგანროგის გათავისუფლების დროს შენობა დაიწვა. [[1959]] წლის აგვისტოში დაიწყეს სახლის აღდგენითი სამუშაოები. ფასადი და დაგეგმარება მთლიანად შეცვალეს, დააშენეს მესამე სართული. შესასვლელი გააფორმეს პორტიკებით. აღდგენის შემდეგ შენობაში საცხოვრებელი ბინები განათავსეს.
ჩაიკოვსკის სახლი

ჩაიკოვსკის სახლი — სახლი ქალაქ ტაგანროგის ცენტრში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. 1870-იანი წლების არქიტექტურის ძეგლი.

მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 56.

ისტორია
შენობის პროექტი შეიქმნა 1871 წელს დონის ძალების პოდპოლკოვნიკის დიმიტრი კალინოვსკის დაკვეთით. პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი მიხეილ პეტროვი. არსებობს ვერსია, რომ სახლი დაუსრულებელი სახით გადაეცა ვაჭარ სარანდინოს, რომელმაც მისცა მას დასრულებული სახე. ფლუგერი იახტის გამოსახულებით, რომელიც 1976 წელს დაამონტაჟეს, მოხსნეს.

არქიტექტურა
ჩაიკოვსკის სახლი აგებულია წითელი აგურით. შენობას თავზე ადგას კოშკი დაკბილული კარნიზით. შეისრული ფანჯრები შენობას შუა საუკუნეების იერ-სახეს აძლევს (მოდერნი, ნეოგოთიკა)

ცნობილი მობინადრეები
იპოლიტე ჩაიკოვსკი (1843-1927) — რუსი გენერალ-მაიორი.
პეტრე ჩაიკოვსკი (1840-1893) — რუსი კომპოზიტორი, დირიჟორი, პედაგოგი.
ჯულია ენდრიუსი

ჯულია ენდრიუსი ( დ. 1 ოქტომბერი, 1935) — ბრიტანელი მსახიობი, მოცეკვავე და მომღერალი. იგი ცნობილი გახდა თავისი სიმბოლური როლებიდან 1965 წელს გამოსულ ფილმ „მერი პოპინს“-სა და 1966 წელს გამოსულ „ხმა მუსიკისა“-ში. ამ ფილმების შემდეგ იგი გახდა უფრო მდიდარი და შეინარჩუნა კარიერა როგორც მომღერალმა და საესტრადო არტისტმა.

მოკლე ბიოგრაფია
ჯულია ენდრიუსი დაიბადა 1935 წლის 1 ოქტომბერს სურეიში, ინგლისში. იგი იზრდებოდა რთულ პირობებში, როდესაც ის იყო პატარა, მისი მშობლები გაშორდნენ და მას თავიდან ზრდიდა მამამისი, მაგრამ შემდეგ გადავიდა დედასთან(ბარბარა) და მის მამინაცვალთან, ტედ ენდრიუსთან. მისი ყველაზე ადრინდელი მოგონებაა საჰაერო თავდასხმა თავშესაფარზე. ის ამბობდა რომ, საჰაერო თავდასხმისას მამამისმა და მან დაიწყეს სიმღერა ყველაზე მაღალ ოქტავებზე რაც შეეძლოთ. ამ პერიოდში მისმა მშობლებმა პირველად გაიგეს მისი შესანიშნავი ხმა და გადაწყვიტეს, რომ უფრო განევითარებინათ ეს ტალანტი მასში. მის მასწავლებლებს შორის ყველაზე ცნობილი სოპრანო და ხმის ინსტრუქტორი იყო მადეინ ლილიან სტილს-ალენი. ანდრიუსმა მოგვიანებით გამოააშკარავა, რომ მადეინ ლილიანმა მასზე უზარმაზარი გავლენა მოახდინა. ანდრიუსი ამბობდა, რომ ნათესაური კავშირი იგივეა რაც კავშირი დედასა და შვილს შორის.

ჯულია ენდრიუსმა პირველი სამსახიობო გამოცდილება მიიღო 1945 წელს, 10 წლის ასაკში. მან პირველად დედასთან და მამინაცვალთან ერთად იმღერა სცენაზე. მას ახსოვდა მისი პირველი ნაბიჯები, როდესაც მივიდა მიკროფონთან. 1947 წლის 22 ოქტომბერს მან პირველად იმღერა მარტომ სცენაზე. ის ასრულებდა „ “-ს მიგნონის არიიდან. ამ არიის ყველაზე ძნელი ნაწილის სახელწოდება იყო „ “-ი. შემდეგ წელს, როდესაც იგი იყო 13 წლის, გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მსახიობი, რომელმაც განსხვავებულად შეასრულა სამეფოდან ნაბრძანები წარმოდგენა. 1950-1952 წლებში გახსნა ახალბედა სატელევიზიო პროგრამა. ის იყო „ “ ტელეშოუს ძირითადი ნაწილი. 1983 წელს იგი გახდა მესამე ოსკარის მფლობელი ნომინაციაში „/“-ს ფილმის საუკეთესო მსახიობი.
ვარდიანის ეკლესია

ვარდიანის დარბაზული ეკლესია — ძველი ქართული ტაძარი ისტორიულ საინგილოში, თანამედროვე აზერბაიჯანის კახის რაიონში, სოფელ ვარდიანის სამხრეთით. შენობის პროპორციები იყო 96 მ. ამჟამად იგი უკვე სრულიად დანგრეული, მიდამო კი აოხრებულია. დარბაზული ეკლესია ნაკურთხი იყო წმინდა აბო თბილელის სახელზე. წერილობითი წყაროებიდან მოიხსენიება ე.წ. მაღალაშვილისეული ოთხთავის 1310 წლის მინაწერ-„ანდერძში“ , საიდანაც ირკვევა რომ წმ. „ჰაბოჲს“ სალოცავი, მხარეში მოგზაურობის დროს, სხვა სავანეებთან ერთად მოინახულა პატრიარქმა ექვთიმემ.

სოფლის ახლოს ქოშის მთაზე არის სხვა ძველი ეკლესიის ნანგრევები. მიმდებარე ტერიტორია არქეოლოგიურად შეუსწავლელია.
საოლქო სასამართლოს შენობა (ტაგანროგი)

საოლქო სასამართლოს შენობა — ძველი სამსართულიანი სახლი ქალაქ ტაგანროგის ცენტრში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. 1860-იანი წლების არქიტექტურის ძეგლი. ამჟამად შენობაში განთავსებულია ტაგანროგის მეტალურგიული კოლეჯი.

მისამართი: ტაგანროგი, დობროლიუბოვის შესახვევი № 11.

ისტორია
საოლქო სასამართლოს შენობა (ჯურიჩის სახლი) მდებარეობს დობროიუბოვის შესახვევისა და პეტროვის ქუჩის კუთხეში. იგი საუკუნის არქიტექტურული ძეგლია. მისი მშენებლობა საკუთარი სახსრებით დაიწყო მომავალმა ქალაქის თავმა, ვაჭარმა ნ. ჯურიჩმა. სახლის მიმათ დაკარგა ინტერესი და იგი მიჰყიდა საოლქო სასამართლოს. აღნიშნული შენობა იყო პირველი სამსართულიანი სახლი ტაგანროგში.

საოლქო სასამართლო ჯურიჩის სხლში გაიხსნა 1869 წლის 30 აპრილს. სასამართლო განიხილავდა სამოქალაქო და სისხლის სამართლის საქმეებს. სასამართლო შედგებოდა თავჯდომარის, გამომძიებლისა და ნაფიცი მსაჯულებისაგან, რომლებსაც ირჩევდნენ ქალაქის საკრებულოს წევრები კარგი რეპუტაციის მქონე ადგილობრივი მოსახლეობისაგან.

1882 წელს შენობა დატოვა საოქლო სასამართლომ და გადავიდა ტაგანროგის ცენტრალურ - პეტროვის ქუჩაზე.

1920 წელს აღნიშნულ შენობაში განათავსეს შორმის სასახლე, მოგვიანებით შრომის ბირჟა. 1939-1941 წლებში სამასაწავლებლო ინსტიტუტი. მეორე მსოფლიო ომის დასრულებიდან დღემდე შენობაში მოქმედებს ტაგანროგის მეტალურგიული ტექნიკუმი (ამჟამად კოლეჯი).

არქიტექტურა
საოლქო სასამართლოს შენობის არქიტექტორი იყო ა. ზაგოსკინი. შენობას გააჩნია მდიდრულად გაფორმებული ფასადი. ტაგანროგელები მას ზოგჯერ უწოდებდნენ „მინიატურულ ზამთრის სასახლეს“. მთავარი კუთხის შესასვლელის თავზე ჩამონტაჟებული იყო საათი, ამჟამად მის ადგილზე განთავსებულია მეტალურგიული კოლეჯის გერბი.
ქვის კიბე (ტაგანროგი)

ქვის კიბე — ტაგანროგის (როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია) ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა. კიბე, რომელიც ბერძნების ქუჩას აკავშირებს ნავსადგურის ქუჩასთან და პუშკინის სანაპიროსთან. კიბის სიგრძეა 108 მეტრი, სიგანე — 6,5 მეტრი. პროექტის ავტორია - არქიტექტორი ფრანც ბოფო. მიეკუთვნება არიტექტურის ძეგლების სიას და შედის რუსეთის ფედერაციის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების ნუსხაში.

ისტორია
ქვის კიბე ააშენეს 1823 წელს ბერძნული წარმოშობის ტაგანროგელი მეცენატის გერასიმე დეპალდოს სახსრებით. პროექტის ავტორად ითვლება ფრანც ბოფო.

ზაფხულის პერიოდში კვირაში ერთხელ სახანძრო მილების დახმარებით წმენდენ კიბეებს.

გალერეა
თეატრალური კაფე (ტაგანროგი)

თეატრალური კაფე — ისტორიული კაფე ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ნაგებობა შედის რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კუტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 88.

ისტორია
შენობა აგებულია საუკუნის მეორე მეოთხედში. 1880 წელს იგი შეიძინა ვაჭარმა ივან გლობინმა, 1898-1906 წლებში სახლის მფლობელი იყო ადვკატის ცოლი ანა გენი, ხოლო 1915 წლიდან სახლის მფლობელია გადამდგარი პოდესაულის ცოლი კლავდია პოპოვა.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. საბჭოთა პერიოდში აქ განთავსდა საცხოვრებლები და მაღაზიები, ხოლო 1976 წლის რესტავრაციის შემდეგ შენობაში გაიხსნა კაფე „თეატრალური“. ანტრესოლი გამოიყენებოდა ძირითადად სავაჭროდ და აქ განთავსებული იყო სამზარეულო. დარბაზის ყველა კედელზე ტემპერით დახატული იყო სურათი „ქორწილი“, ანტონ ჩეხოვის ამავე სახელწოდების პიესის მოტივებზე. სურათის ავტორი იყო ადგილობრივი თეატრის მხატვარ-დეკორატორი ნ. ლივადა. სარდაფში განთავსებული იყო ბარი. 1990-იან წლებში კაფე დაიხურა. ამჟამად შენობაში განთავსებულია რუსული „რაიფფაიზენბანკის“ ადგილობრივი ოფისი.

აღწერა
შენობა აგებულია ბაროკოს არქიტექტურულ სტილში. შენობის მარცხენა და ცენტრალური ნაწილის ფასადი მდიდრულადაა დეკორირებული. მათზე განთავსებულია სამ-სამი ნახევარწრიული ფანჯარა, რომელიც გაფორმებულია თამასებით და კლდის ქვით. შენობის ფრიზი გლუვია, მაგრამ მასსა და ფანჯრის თამასებს შორის მრავალრიცხოვანი მცენარეული ორნამენტებია.
სან-ჟოზე-დუ-პიაუი

სან-ჟოზე-დუ-პიაუი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 591 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18,06 კმ²-ზე. ფართობი 364 945 კმ²-ია.
სან-ლუის-დუ-პიაუი

სან-ლუის-დუ-პიაუი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 328 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 309 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11,62 კმ²-ზე. ფართობი 220 375 კმ²-ია.
სუსუაპარა

სუსუაპარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 240 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 229 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30,72 კმ²-ზე. ფართობი 202 758 კმ²-ია.
ტანკი-დუ-პიაუი

ტანკი-დუ-პიაუი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 280 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 620 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6,57 კმ²-ზე. ფართობი 398 723 კმ²-ია.
ვალ-ფერასი

ვალ-ფერასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიკუსის შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 059 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15,85 კმ²-ზე. ფართობი 269 987 კმ²-ია.
ალაგოინია-დუ-პიაუი

ალაგოინია-დუ-პიაუი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ -ს შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 819 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13,77 კმ²-ზე. ფართობი 532 981 კმ²-ია.
ალეგრეტი-დუ-პიაუი

ალეგრეტი-დუ-პიაუი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ -ს შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 634 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18,23 კმ²-ზე. ფართობი 282 710 კმ²-ია.
ფრანსისკუ-სანტუსი

ფრანსისკუ-სანტუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 270 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ -ს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 592 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17,47 კმ²-ზე. ფართობი 491 862 კმ²-ია.
მონსენიორ-იპოლიტუ

მონსენიორ-იპოლიტუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 257 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ -ს შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 577 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18,41 კმ²-ზე. ფართობი 401 433 კმ²-ია.
პიუ IX (პიაუი)

პიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 495 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ -ს შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 613 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9,08 კმ²-ზე. ფართობი 1 947 158 კმ²-ია.
სანტუ-ანტონიუ-დი-ლისბოა (პიაუი)

სანტუ-ანტონიუ-დი-ლისბოა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 237 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ -ს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 007 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15,51 კმ²-ზე. ფართობი 387 403 კმ²-ია.
სან-ჟულიანი (პიაუი)

სან-ჟულიანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 377 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუ -ს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 675 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22,07 კმ²-ზე. ფართობი 257 191 კმ²-ია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1494

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1494 მიიღეს ერთხმად 2003 წლის 30 ივლისს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა რეზოლუცია საქართველოსა და აფხაზეთის შესახებ, კერძოდ გაეროს რეზოლუცია 1462 (2003), საბჭომ გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში, 2004 წლის 31 იანვრამდე და დათანხმდა საპოლიციო კომპონენტის დამატებას.

რეზოლუცია
დაკვირვება
რეზოლუციის პრეამბულაში, საბჭომ ხაზი გაუსვა, რომ მიუღებელია მხარეებს შორის მოლაპარაკებებში პროგრესის არარსებობა. საბჭომ დაგმო გაეროს დამკვირვებელთა მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდება 2001 წლის ოქტომბერში, რის შედეგადაც ცხრა ადამიანი დაიღუპა, ასევე სინანულით აღინიშნა ისიც, რომ დამნაშავეები თავდასხმაში ვერ დადგინდა. საბჭომ მიესალმა დსთ-სა და გაეროს დამკვირვებელთა მისიის სამშვიდობო ძალების წვლილს სამშვიდობო პროცესში.

გადაწყვეტილებები
უშიშროების საბჭომ მიესალმა სიტუაციის მოსაგვარებლად პოლიტიკური ძალისხმევას, კერძოდ, „უფლებამოსილებათა ძირითადი პრინციპების განაწილებას თბილისსა და სოხუმს შორის“, რომელიც ხელი უნდა შეეწყო მოლაპარაკებებს. რეზოლუციაში გამოხატულია სინანული, რომ არ არსებობს პროგრესი, რეგიონის პოლიტიკური სტატუსის შესახებ მოლაპარაკებებში, შემდგომ მოუწოდა ორივე მხარეს, გადალახონ ორმხრივი უნდობლობა. დაგმეს 1994 წლის ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების ყველა დარღვევა. საბჭომ, ასევე მიესალმა კოდორის ხეობაში დაძაბულობის კლებას და ორივე მხარის მიერ, 2002 წლის 2 აპრილს, პროტოკოლის ხელმოწერას. აღენიშნა სამოქალაქო მოსახლეობის შეშფოთება და ქართულ მხარეს ეთხოვა უზრუნველყო გაეროს სადამკვირვებლო მისიისა და დსთ-ს ჯარების უსაფრთხოება ხეობაში.

რეზოლუცია მოუწოდებს ორივე მხარეს განაახლონ სამშვიდობო პროცესი, მოუწოდებს მიიღონ სასწრაფო გადაწყვეტილებები ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნება და კიდევ ერთხელ დაადასტურა დემოგრაფიული ცვლილებების დაუშვებლობა კონფლიქტის შედეგად. როგორც საქართველოს, ისე აფხაზეთს მოუწოდეს შეექმნათ ერთობლივი შეფასების მისია გალის რეგიონში, კერძოდ აფხაზეთს მოუწოდეს, გაუმჯობესა სამართალდამცავი მექანიზმები, აღმოეფხვრა ეთნიკური ქართველების დედაენაზე სწავლის პრობლემა და უზრუნველყო დევნილთა უსაფრთხოება დაბრუნებისას.

საბჭომ კიდევ ერთხელ მოუწოდა ორივე მხარეს, მიიღონ ზომები 2001 წლის ოქტომბერში გაეროს მისიის შვეულმფრენის ჩამოგდებაში პასუხისმგებელი პირების მიმართ, ასევე მიესალმა უსაფრთხოების იმ ზომებისთვის, რომელიც შვეულმფრენის ჩამოგდების შემდეგ მიიღეს. ასევე, ორივე მხარე მოსთხოვეს შეეცვალათ სამხედრო რიტორიკა და უკანონო შეიარაღებული დაჯგუფები. გარდა ამისა, დაგმობილი იყო გაეროს მისიის ოთხი წევრის გატაცებისა და მძევლად აყვანის — უკვე მეექვსე ინციდენტი და ეჭვმიტანილების ინდენტიფიკაცია.

ბოლოს, საბჭომ დამტკიცდა გენერალური მდივნის კოფი ანანის მიერ შემოთავაზებული წინადადება, 20 ოფიცრიანი საპოლიციო კომპონენტის შექმნის თაობაზე, რაც გააძლიერებდა გაეროს მისიას, ასევე მას სთხოვეს, რომ საბჭოს რეგულარულარულად მიეწოდა ინფორმაცია რეგიონში განვითარებულ მოვლენებთან დაკავშირებით.