ქალების უფლებები ბაჰრეინში

ქალთა უფლებები — მეფე ჰამადის მიერ ინიცირებული პოლიტიკური რეფორმების ქვაკუთხედი. 2002 წელს კონსტიტუციაში ცვლილებების შეტანის შემდეგ ქალებმა პირველად მოიპოვეს ხმის მიცემის უფლება და იყვნენ კანდიდატები ეროვნულ არჩევნებში. პოლიტიკური უფლებების გაფართოებას თან ახლდა ქალთა დაწინაურება სამთავრობო უფლებამოსილების პოზიციებზე.

პოლიტიკური მონაწილეობა
2002 წელს ქალთა ხმის მიცემის უფლება იყო რამდენიმე ფართო პოლიტიკური რეფორმის ნაწილი, რომლის დროსაც შეიქმნა დემოკრატიული გზით არჩეული პარლამენტი და პოლიტპატიმრები გაათავისუფლეს. 2002 წლამდე ქალებს არ ჰქონდათ პოლიტიკური უფლებები, ვერც არჩევნებში მონაწილეობდნენ და ვერც კანდიდატები იყვნენ.

ამასთან, შეინიშნებოდა ბაჰრეინის საზოგადოების ნაწილების მხრიდან პოლიტიკური უფლებების გაფართოების მიმართ გარკვეული ამბივალენტობა, განსაკუთრებით ქალების მხრიდან, 2001 წელს ბაჰრეინელი ქალების 60% ეწინააღმდეგებოდა ქალთა ხმის მიცემას.

მიუხედავად იმისა, რომ 2002 წელს მრავალი ქალი იყო კანდიდატი როგორც მუნიციპალურ, ასევე საპარლამენტო არჩევნებში, არცერთი მათგანი არ აირჩიეს თანამდებობებზე. ისლამისტური პარტიების სიებში, როგორიცაა ალ ვეფაქი, ალ-მენბარის ისლამური საზოგადოება და ასალა, ქალი კანდიდატები არ ჰყავდათ.

საპარლამენტო არჩევნებში ქალი კანდიდატების ცუდი შედეგის შემდეგ, ექვსი ქალი, მათ შორის ერთი ქრისტიანი, დაინიშნა პარლამენტის ზედა პალატაში, შურას საბჭოში. 2004 წელს, ბაჰრეინმა დანიშნა თავისი პირველი ქალი მინისტრი, დოქტორი ნადა ჰაფადი ჯანდაცვის მინისტრის თანამდებობაზე, ხოლო 2005 წელს, მეორე ქალი მინისტრი, დოქტორი ფატიმა ალბალოში, დაინიშნა მინისტრთა კაბინეტში. 2005 წელს შურას საბჭოში დაინიშნა ებრაელი აქტივისტი ჰუდა ეზრა ნონო, რომელიც 2004 წლიდან ასევე ხელმძღვანელობდა ბაჰრეინის საზოგადოებას და იბრძოდა ბაჰრეინში სიკვდილით დასჯის წარდგენის წინააღმდეგ. 2005 წლის აპრილში შურას წევრი ალის სამანი გახდა პირველი ქალი, რომელიც თავმჯდომარეობდა საპარლამენტო სესიას არაბულ სამყაროში. ქალთა მთავარი ორგანიზაციის, ქალთა უმაღლესი საბჭოს ხელმძღვანელს, ლულვა ალ ავადს, მიენიჭა „კაბინეტის საპატიო მინისტრის“ წოდება.

როდესაც ბაჰრეინი აირჩიეს გაეროს გენერალური ასამბლეის სათავეში 2006 წელს, მან დანიშნა იურისტი და ქალთა უფლებების დამცველი ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა გაეროს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტად, ისტორიაში მესამე ქალი, რომელიც ხელმძღვანელობს მსოფლიო ორგანოს. 2008 წელს ჰუდა ნონოუ დაინიშნა ელჩად შეერთებულ შტატებში, რითაც იგი გახდა არაბული ქვეყნის პირველი ებრაელი ელჩი. 2011 წელს გაერთიანებული სამეფოს ელჩად დაინიშნა ალისა სამაანი, ქრისტიანი ქალი.

სპარსეთის ყურის თანამშრომლობის ქვეყნებში ბაჰრეინი იყო პირველი ქვეყანა, რომელმაც ქალებს სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებები მისცა. 2005 წელს გამოცხადდა, რომ ქუვეითელ ქალებს მიენიჭებოდათ მამაკაცთან თანაბარი პოლიტიკური უფლებები.

2006 წლის არჩევნები
2006 წლის ბაჰრეინის საყოველთაო არჩევნებზე თვრამეტი ქალი კანდიდატი მონაწილეობდა. ქალი კანდიდატების უმეტესობა მონაწილეობდა მემარცხენე პარტიებში ან დამოუკიდებლად, ხოლო ისლამისტური პარტია არ იყო წარმოდგენილი ქალი კანდიდატით, თუმცა სალაფიტური პარტია, ასალაჰი, ერთადერთი ჯგუფი იყო, რომელიც საჯაროდ ეწინააღმდეგებოდა ქალთა კანდიდატურას საპარლამენტო არჩევნებში. მოიგო მხოლოდ ერთმა კანდიდატმა, ლატეეფა ალ გაუდმა. მის საარჩევნო ოლქში ორმა კონკურენტმა დატოვა შეჯიბრი.

კანონი პირადი სტატუსის შესახებ
ბაჰრეინში არ არსებობს ერთიანი პირადი სტატუსის კანონი, რომელიც მოიცავს ისეთ საკითხებს, როგორიცაა განქორწინება და ბავშვზე მეურვეობა. შარიათის მოსამართლეებს წყვეტენ ასეთ საკითხებს. 2005 წლის ნოემბერში ქალთა უმაღლესმა საბჭომ ქალთა უფლებების სხვა აქტივისტებთან ალიანსში დაიწყო ცვლილებების კამპანია - დემონსტრაციების ორგანიზება, პლაკატების განთავსება და მედიასთან ინტერვიუების სერია.

აგრეთვე იხილეთ
ადამიანის უფლებები ბაჰრეინში