iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
თამუნა დოლიძე

თამუნა დოლიძე (დ. 1961, თბილისი — გ. 9 აპრილი, 1989, იქვე) — ჟურნალისტი, 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი.

ბიოგრაფია
1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისში, ვაკის სასაფლაოზე.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.

2019 წელს თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა მისი სახელი (იხ. თამუნა დოლიძის ქუჩა).
თინა ენუქიძე

თინა ენუქიძე (დ. , 1918. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისში, მუხათგვერდის სასაფლაოზე.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.

2019 წელს თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა მისი სახელი (იხ. თინა ენუქიძის ქუჩა).
მამუკა ნოზაძე

მამუკა ნოზაძე (დ. 31 ივლისი, 1967).

ბიოგრაფია
მამუკა ნოზაძე დაიბადა 1967 წლის 31 ივლისს ლაგოდეხის რაიონის სოფელ ყარსუბანში. 1984 წელს დაამთავრა ლაგოდეხის რაიონის სოფელ ყარსუბნის საშუალო სკოლა და მუშაობა დაიწყო სოფელ ვარდისუბნის საკონსერვო ქარხანაში. 1986 წელს გაიწვიეს სავალდებულო სამხედრო სამსახურში ქალაქ ჩიტაში. 1988 წელს, სამხედრო სამსახურიდან დაბრუნების შემდეგ, სწავლა განაგრძო თბილისის საფინანსო-ეკონომიკურ ტექნიკუმში.

1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალეს 15 აპრილს ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფელ კართუბანში.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.

მამუკა ნოზაძის სახსოვრად ლაგოდეხში ყოველ 9 აპრილს შეჯიბრება იმართება, მამუკაობა.

სოფელ კართუბნის ერთ-ერთი ქუჩა ატარებს მის სახელს (იხ. მამუკა ნოზაძის ქუჩა).
მარინა ჭყონია-სამარგულიანი

მარინა ჭყონია-სამარგულიანი (დ. 1953/1954 — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი.

ბიოგრაფია
იყო თბილისის სააფთიაქო სამმართველოს №13 აფთიაქის თანამშრომელი.

1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისში, საბურთალოს სასაფლაოზე.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
მანანა ლოლაძე

მანანა ლოლაძე (დ. 8 მარტი, 1955, თბილისი — გ. 9 აპრილი, 1989, იქვე) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი (34 წლის. შეცდომით გავრცელდა — 33 წელი).

ბიოგრაფია
მანანა ლოლაძე დაიბადა 1955 წლის 8 მარტს ქალაქ თბილისში.

1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისში, მუხათგვერდის სასაფლაოზე.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.

2019 წელს თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა მისი სახელი (იხ. მანანა ლოლაძის ქუჩა).
მანანა მელქაძე

მანანა მელქაძე (დ. 20 იანვარი, 1963, თბილისი — გ. 11 აპრილი, 1989, იქვე) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი (26 წლის. შეცდომით გავრცელდა — 23 წელი).

ბიოგრაფია
მანანა მელქაძე დაიბადა თბილისში 1963 წლის 20 იანვარს. 1969-1979 წლებში სწავლობდა თბილისის 144 საშუალო სკოლაში. სკოლის დამთავრებისთანავე ჩაირიცხა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში საინჟინრო ფიზიკის ფაკულტეტზე. 1985 წელს დაამთავრა უმაღლესი სასწავლებელი და დაიწყო მუშაობა თბილისის ელექტრონული ტექნოლოგიების კვლევით ინსტიტუტში.

1989 წლის 9 აპრილს თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს მიიღო მძიმე ტრავმა, რის შედეგადაც 11 აპრილს საავადმყოფოში გარდაიცვალა. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისში, მუხათგვერდის სასაფლაოზე.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
ნანა სამარგულიანი

გულნაზ (ნანა) სამარგულიანი (დ. 1947 — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი.

ბიოგრაფია
იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის თანამშრომელი.

1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალეს 15 აპრილს თბილისში, საბურთალოს სასაფლაოზე.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
ნათია ბაშალეიშვილი

ნათია ბაშალეიშვილი (დ. 26 ივლისი, 1972, თბილისი — გ. 17 აპრილი, 1989, იქვე) — სკოლის მოსწავლე, 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი (16 წლის).

ბიოგრაფია
ნათია ბაშალეიშვილი დაიბადა 1972 წლის 26 ივლისს თბილისში. 1978 წლიდან სწავლობდა თბილისის 51-ე საჯარო სკოლაში. იყო თამარ ჭოველიძის თანაკლასელი.

1989 წლის 9 აპრილს (მაშინ ის იყო მე-10 კლასის მოსწავლე), რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს, მრავალჯერადი დაზიანებებით გადაიყვანეს თბილისის პირველ საავადმყოფოში. 8 დღე ექიმები უშედეგოდ ცდილობდნენ მის გადარჩენას. 17 აპრილს ნათია საავადმყოფოში გარდაიცვალა. დაკრძალეს 23 აპრილს თბილისში, ვერის სასაფლაოზე.

2006 წელს თბილისის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა მისი სახელი (იხ. ნათია ბაშალეიშვილის ქუჩა).

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
ნინო თოიძე

ნინო თოიძე (დ. 15 დეკემბერი, 1966, სოფელი ლიხაური, ოზურგეთის რაიონი — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი (22 წლის).

ბიოგრაფია
ჩაის სუბტროპიკულ კულტურათა საკავშირო სამეცნიერო-საწარმოო გაერთიანების თანამშრომელი. მცირე ხნით რუსეთში სწავლობდა ინჟინერიის ფაკულტეტზე, რის შემდეგ სწავლა გააგრძელა თბილისის ტექნიკურ უნივერსიტეტში.

1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. არსებული ინფორმაციით, იგი თითქმის ტოვებდა რუსთაველის გამზირს, დროსაც დაინახა, რომ მისი მეგობარი აზა ადამია რუსმა სამხედროებმა წააქციეს და ნიჩაბს ურტყამდნენ, მის დასახმარებლად გაიქცა და მასაც ჩაარტყეს თავში ნიჩაბი. დაკრძალეს 15 აპრილს სოფელ ლიხაურში.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
ნატო გიორგაძე

ნატო გიორგაძე (დ. 1960 — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი (29 წლის).

ბიოგრაფია
წარჩინებით დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი და მუშაობდა თბილისში, რადიო ქარხანაში.

1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალეს 15 აპრილს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავში (ახალშენი).

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
ნოდარ ჯანგირაშვილი

ნოდარ ჯანგირაშვილი (დ. 1948 — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი.

ბიოგრაფია
ნოდარ ჯანგირაშვილი დაიბადა 1948 წელს. 1980 წელს დაამთავრა თბილისის ა. პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი. შემდეგ სწავლა განაგრძო ფიზკულტურის ინსტიტუტში, რომლის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა თბილისის სპორტსახკომში, სპორტსაზოგადოება „სპარტაკის“ რესპუბლიკურ საბჭოში, ნებაყოფლობითი ფიზკულტურულ-სპორტული საზოგადოების პროფკავშირების რესპუბლიკურ საბჭოში აგიტაცია-პროპაგანდის სამმართველოს უფროს ინსტრუქტორად. მისი ინიციატივით და უშუალო მონაწილეობით დაწესდა „დინამოს“ სტადიონზე „ერთგულების“ ლატარეა , გაიხსნა სპორტული ლიტერატურის ბიბლიოთეკა, სპორტული ლიტერატურის მაღაზია, აშენდა მეტროსადგურ ყოფილ „ელექტროდეპოსთან“ დიდუბეში გადასასვლელი ხიდი, გაიხსნა ინვალიდი სპორცმენებისათვის დახმარების ფონდი, რომლის პასუხისმგებელი მდივანიც თვითონ იყო.

1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალულია თბილისში, პეტრე-პავლეს სასაფლაოზე.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
შალვა ქვასროლიაშვილი

შალვა ქვასროლიაშვილი (დ. 1954, სოფელი აკურა, თელავის რაიონი — გ. 13 აპრილი, 1989, თბილისი) — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი.

ბიოგრაფია
შალვა ქვასროლიაშვილი დაიბადა 1954 წელს. აკურის საშუალო სკოლაში შევიდა 1961 წელს. დაასრულა 1970-71 წელს. დაამთავრა თბილისის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. მუშაობდა მუსიკის მასწავლებლად თელავის სკოლებში.

1989 წლის 13 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალეს 18 აპრილს თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ აკურაში.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
მზია ჯინჭარაძე

მზია ჯინჭარაძე (დ. 1944/1946 — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი.

ბიოგრაფია
თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, 1979 წლიდან მუშაობდა მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ჯერ უფროს ლაბორანტად, შემდეგ კი უმცროს და ბოლოს უფროს მეცნიერ მუშაკად. შეასრულა და გამოაქვეყნა 40 სამეცნიერო ნაშრომი, რომელიც ფსიქოზთა პათობიოლოგიურ აქტუალურ საკითხებს ეხებოდა.

მეუღლე — გურამ ბაღათურია 9 აპრილამდე რამდენიმე წლით ადრე გარდაეცვალა.

1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალულია თბილისში საბურთალოს სასაფლაოზე.

2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
ალგანი

„ალგანი“ — დაცვისა და უსაფრთხოების კომპანია საქართველოში; დაარსდა 2004 წელს. საქმიანობს უსაფრთხოების უზრუნველყოფის სფეროში.

ისტორია
კომპანია „ალგანი“ 2004 წელს დააარსეს ალექსანდრე გაგნიძემ და გრიგოლ ნემსაძემ. მცირე გუნდით დაწყებული საქმიანობა დღეს 1800-ზე მეტ თანამშრომელს ითვლის. ბაზარზე არსებული დიდი კონკურენციის მიუხედავად, მცირე ინვესტიციით შექმნილი პატარა კომპანია დღეს ერთ-ერთ ინოვაციური და ლიდერი ბრენდია. სახიფათო მოვლენების პრევენციისთვის საჭირო ცოდნა და გამოცდილება დაცვის კომპანიამ თანამედროვე ტენდენციებზე მუდმივი დაკვირვების შედეგად შეიძინა. კომპანია „ალგანმა“ 2009 წელს მიიღო კერძო დაცვითი საქმიანობის ლიცენზია 000021. მალევე შეიერთა მსხვილი დაცვის კომპანიები „სეკურიტა“ და „დელტა“, ასევე სხვა რამდენიმე მცირე დაცვის სამსახური, რის შედეგადაც კიდევ უფრო გაფართოვდა და კონკურენტუნარიანი გახდა ქართულ ბაზარზე.

„ალგანი“ დღეს
ამ დროისთვის დაცვის კომპანია „ალგანის“ მომსახურებით სარგებლობს 5000-მდე მომხმარებელი. მათი რაოდენობა თანდათან იზრდება.

დაარსების დღიდან „ალგანი“ ემსახურება როგორც წამყვან კომპანიებს, ასევე ფიზიკურ პირებს — მცირე და საშუალო ბიზნესის წარმომადგელებს. „ალგანის“ მომხმარებელთა სიაში არიან როგორც ადგილობრივი, ასევე საერთაშორისო კომპანიები.

ფილიალები
დაცვის კომპანია „ალგანი“ წარმოდგენილია საქართველოს ყველა რეგიონში (ქუთაისი, რუსთავი, ბათუმი, ფოთი, ქობულეთი, ზუგდიდი, გორი, ხაშური, თელავი, ყვარელი, მარნეული, ახალციხე, ახალქალაქი და სხვა) და მომსახურების არეალს ყოველწრიულად აფართოებს.

კომპანია „ალგანის“ აღჭურვილობა და ტექნიკა წარმოადგენს მაღალი ხარისხის თანამედროვე სერვისებს და უახლეს ტექნიკას, რომლის უშუალო მომწოდებლები არიან:

კამერები — (ჩინეთი), (ჩინეთი);
სიგნალიზაცია — (კანადა), (ბულგარეთი) ;
სიგნალიზაციის მონიტორინგის სისტემა - (ისრაელი);
სანავიგაციო ბლოკები — (ტაივანი);

ჯილდოები
„ნაციონალური ბიზნეს რეიტინგების“ მიხედვით, კომპანია „ალგანი“ დასახელდა დარგის ლიდერად. 2017 წელს მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციის პატრონაჟით ჩატარებული კვლევის შედეგად, უმწიკვლო ბიზნესრეპუტაციისთვის კომპანია „ალგანი“ 8 000 კანდიდატს შორის შეირჩა და დაჯილდოვდა სტატუსით „წლის საწარმო“ .

კომპანია
მისია
კომპანია „ალგანის“ მისიაა დაამკვიდროს პირადი და კორპორატიული უსაფრთხოების დაცვის საერთაშორისო სტანდარტები საქართველოში.

მიზანი
„ალგანის“ მიზანია კომპანიის განვითარება მართვის თანამედროვე მეთოდებისა და ინოვაციური ტექნოლოგიების გამოყენებით.

მომსახურება
ცოცხალი ძალა
საგანგაშო ღილაკი
სიგნალიზაცია
ღონისძიების უსაფრთხოება
ტვირთის გაცილება
ვიდეო კონტროლი
 კონტროლი

ფასეულობები და პრინციპები
უსაფრთხოება — ცოდნასა და გამოცდილებაზე დაფუძნებული სტაბილური და საიმედო პარტნიორობა;
მრავალფეროვნება — მომსახურების უზრუნველყოფა უსაფრთხოების მიწოდების მრავალფეროვანი სერვისებით;
მომხმარებელზე ორიენტირება — ინდივიდის თუ ორგანიზაციის უსაფრთხოების საჭიროებებს მორგებული მომსახურების უზრუნველყოფა;
ხარისხზე ორიენტაცია — საერთაშორისო სტანდარტის შესაბამისი ხარისხის მიწოდება;
ხელმისაწვდომობა — სერვისების ტერიტორიული ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფა. მაღალ ხარისხთან ერთად, ფინანსურად ხელმისაწვდომი ფასები;
ინოვაციურობა — ინოვაციური სერვისებისა და თანამედროვე ტექნოლოგიური მეთოდების გამოყენებით მომსახურების პროცესის მუდმივი განვითარება;
ოპერატიულობა — მოქნილი და სწრაფი რეაგირების სერვისები.
არისტიპუსი

არისტიპუსი (, ; დ. ძვ. წ. 435 — გ. ძვ. წ. 355) — ძველბერძენი ფილოსოფოსი, კირენაიკის (ან ჰედონისტური) ფილოსოფიური სკოლის დამაარსებელი. სოკრატეს მოსწავლე.

არისტიპუსი თვლიდა, რომ ცხოვრების მიზანს წარმოადგენს სიამოვნების მიღება. სიამოვნების ანტითეზაა ტკივილი. ტკბობა და ტკივილი არის სულის ორი შესაძლო მდგომარეობა. გზა ბედნიერებისკენ, არისტიპუსის აზრით, მდგომარეობს სიამოვნების გაზრდასა და ტკივილისგან თავის დაღწევაში. არისტიპუსი პირველმა დაიწყო ძველ საბერძნეთში ფულის აღება ლექციებში. მოწაფეებში იგი ცნობილი იყო სიმხდალით, ფუფუნების სიყვარულით და ჰეტერებთან ურთიერთობით.
ანდრეი ბელოზერსკი

ანდრეი ნიკოლაის ძე ბელოზერსკი (დ. 29 აგვისტო, 1905, ტაშკენტი — გ. 31 დეკემბერი 1972, მოსკოვი) — საბჭოთა ბიოლოგი, მოლეკულური ბიოლოგიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი საბჭოთა კავშირში; სოციალისტური შრომის გმირი (1969).

საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი 1962 - 1958, ვიცე-პრეზიდენტი 1971 წლის 28 მაისიდან 1972 წლის 31 დეკემბრამდე. აწარმოებდა კვლევას ნუკლეინის მჟავების შედგენასა და მათ განაწილებაზე სხვადასხვა ორგანიზმებში. მიიღო -ს არსებობის პირველი მტკიცებულება. გენური სისტემების საფუძვლების შექმნა.

ბიოგრაფია
ბავშვობა
ანდრეი ნიკოლაის ძე ბელოზერსკი დაიბადა ტაშკენტში, ჩინოვნიკის ოჯახში. მისი მამა, ნიკოლაი ანდრეის ძე ბელოზერსკი იყო შუა აზიაში გადასახლებული რუსი ოჯახიდან, მუშაობდა იურისტად. მისი დედა — ევგენია სემენოვნა იყო მუსიკის მასწავლებელი გიმნაზიაში. ოჯახში იყო სამი ბავშვი: ნიკოლაი, ლიდია და ანდრეი. 1913 წელს, მშობლების გარდაცვალების შემდეგ, ანდრეი მოხვდა ბავშვთა სასხლში, მაგრამ მისი დახურვის შემდგომ, 1917 წლის გაზაფხულზე ის საცხოვრებლად გადავიდა დედის დის ოჯახში, ტატიანა ივანოვის ასულ სემენოვნასთან, ქალაქ ალმათში.

სტუდენტური წლები
16 წლის ანდრეი 1921 წელს სკოლის ატესტატის გარეშე ჩარიცხეს უზბეკეთის ეროვნულ უნივერსიტეტში, ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე, ტაშკენტში. სტუდენტობისას ანდრეი მუშაობდა ლაბორანტად 1923-1924 წლებში, ხოლო 1925 წლიდან ასწავლიდა საკუთარ უნივერსიტეტში. უნივერსიტეტში მან საკუთარი პედაგოგის ხელმძღვანელობით ჩაატარა პირველი სამეცნიერო კვლევა. იგი შეისწავლიდა წყალბადის იონების კონცენტრაციას ზოგიერთი მთის მცენარეში.

1927 წელს ანდრეიმ დაამთავრა ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, სპეციალობით „მცენარეთა ფიზიოლოგია“ . 1927 წლიდან 1930 წლამდე სწავლობა ასპირატურაზე უზბეკეთის ეროვნულ უნივერსიტეტში.

მუშაობა მოსკოვის უნივერსიტეტში
1930 წელს ანდრეი ბელოზერსკიმ, მოსკოვში გამგზავრებისას, გაიცნო ალექსანრე რობერტის ძე კიზელი და მოწვეულ იქნა მის მიერ სამუშაოდ, იმ დროს შექმნის პრცესში არსებულ, ახალ მცენარეთა ბიოქიმიის კათედრაში, მოსკოვის უნივერსიტეტში. მისი ხელმძღვანელობით ანდრეიმ დაიწყო მცენარეთა ცილების შესწავლა ზრდის სხვადასხვა სტადიაზე.

1930 წლიდან ანდრეი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მუშაობდა; ასისტენტად 1930-1932; შემდეგ დოცენტად 1943-1971.

1938 წელს მას, დისერტაციის დაცვის გარეშე, მიანიჭეს დოქტორის კანდიდატობის სტატუსი; ხოლო 1943 წელს დაიწვა დისერტაცია მეცნიერებათა დოქტორის სტატუსისთვის.

სამეცნიერო საქმიანობა და მიღწევები
ანტიბიოტიკები
ანდრეის კვლევის ერთ-ერთ ობიექტს წარმოადგენდნენ ანტიბიოტიკები. მათი გამოკვლევა ბელოზერსკიმ მეორე მსოფლიო ომის დროს დაიწყო. მან შეისწავლა ერთ-ერთი ეფექტიანი ანტიბიოტიკის ქიმიური შემადგენლობა, რომლის სახელია გრამიციდინიც. ამ თემაზე პირველად მუშაობისას აღმოჩენილ იქნა გრამიციდინის პოლიპეპდიდური ბუნება და ამინომჟავური შემადგენლობა. კვლევები ასევე მიმდინარეობდა ბიოქიმიის ინსტიტუტის ლაბორატორიაში, სადაც მიღებულ იქნა რამდენიმე შერეული გრამიციდინი, რომელთა აქტიურობა გამოიკვლიეს.

პირადი ცხოვრება, ოჯახი
ბელოზერსკი დაქორწინებული იყო ორჯერ და ჰყავდა სამი შვილი: გოგო - ნატალია, პირველი ცოლისგან; ხოლო მიხეილი და ტატიანა (ცოლად გაჰყვა ბიოლოგს, ალექსანდრე ზამიატნინს). ყველა შვილმა ბიოლოგიასთან დაკავშირებული განათლება მიიღო.

ანდრეი ბელოზერსკი გარდაიცვალა მოსკოვში, კუჭის კიბოთი, 1972 წლის 31 დეკემბერს. დაკრძალულია მოსკოვში.
რუჯერ იოსიპ ბოშკოვიჩი

რუჯერ იოსიპ ბოშკოვიჩი (; დ. 18 მაისი, 1711, დუბროვნიკი — გ. 13 თებერვალი, 1787, მილანი) — საუკუნის ხორვატი მეცნიერი.

ბიოგრაფია
დუბროვნიკში, 1711 წელის 18 მაისს დაიბადა ბავშვი, რომელიც შემდეგ საუკუნის უნივერსალურ მეცნიერად აღიარეს. ეს იყო რუჯერ ბოშკოვჩი. მისი მშობლიური ენა ხორვატული იყო. რუჯერ ბოშკოვიჩის ცხოვრების პერიოდში დუბროვნიკი სამხრეთსლავური კულტურის ცენტრი იყო, ხალხში შესამჩნევად იზრდებოდა მეცნიერებისაკენ ლტოლვა. რუჯერ ბოშკოვიჩი მიაბარეს დუბროვნიკის კოლეგიუმში, სადაც ლათინურ ენაზე ასწავლიდნენ. ამით აიხსნება ის, რომ ბოშკოვიჩის ყველა შრომა ლათინურ ენაზეა დაწერილი. მიუხედავად ამისა, რომ კოლეგიუმის სწავლა-აღზრდის პრინციპები ძირითადად რელიგიური იყო, ბოშკოვიჩის მსოფლმხედველობა ბუნებისა და სამყაროს აღნაგობის შესახებ მთლიანად განსხვავდება რელიგიური მსოფლმხეველობისაგან.
დუბროვნიკში იმხანად შექმნილი იყო ლიტერატურული წრე, რომელსაც 1712 წელს ლათინური ენა უარყო და მშობლიურ ენად ხორვატული აღიარა. 15 წლის რუჯერი მშობლებმა რომში გაგზავნეს, სადაც მან სხვა მეცნიერულ დისციპლინებთან ერთად შეისწავლა მათემატიკა და ფიზიკა. 1735 წლიდან თვითონ გახდა ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი. ამ წელს დაწერა მან თავისი პირველი მეცნიერული შრომა „მზისა და მთვარის დაბნელების შესახებ“.

რუჯერ ბოშკოვიჩის შრომები
1735 წლიდან იგი სისტემატურად აქვეყნებდა შრომებს მათემატიკაში, მექანიკაში, ასტრონომიასა და მეტეოროლოგიაში . 1743 წლიდან ბოშკოვიჩი შეუდგა გამოყენებითი ხასიათის შრომას. ამ მიმართულებით მის მოღვაწეობას ხელი შეუწყო რომის პაპის ბენედიქტე -ის დაკვეთამ, ორ რომაელ მათემატიკოსთან — ვოვიტელისთან და პოლენისთან — ერთად ბოშკოვიჩმა შეადგინა ტაძრების დაზიანებული გუმბათის აღდგენისა და შემდგომი რღვევისაგან დაცვის გეგმა. ამის შემდეგ მას დაევალა 55კმ² ჭაობის ამოშრობა, რაც საუკუნეთა მანძილზე სხვამ ვერავინ შეასრულა; საზღვაო პორტების მშენებლობის გეგმების შედგენა და სხვა. აღნიშნული შრომები ეყრდნობა სტევინის, გალილეის, ტორიჩელის, პასკალის, ნიუტონის, ბერნულისა და ეილერის გამოკვლევებს.

ბოშკოვიჩის მოღვაწეობა მალე მთელს ევროპაში გახდა ცნობილი. მას სხვადასხვა სახელმწიფოში იწვევდნენ ანალოგიურ სამუშაოებზე. 1756 წელს ავსტრიის იმპერატორმა მარია ტერეზამ იგი ერთ-ერთ ტაძარზე სამუშაოდ მიიწვია. სწორედ აქ გამოსცა ბოშკოვიჩმა თავისი ძირითადი შრომა „ბუნების ფილოსოფიის თეორია“, რომელიც შემდეგში ვენეციასა და პარიზშიც დაიბეჭდა. ამ შრომაში ავტორმა გააშუქა დინამიკური ატომიზმის ძირითადი პრინციპები.
მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა ბოშკოვიჩის მოღვაწეობა გეოდეზიაში. 1750 წლიდან იგი შეუდგა რომის ძველი რუკის შესწორებას და რომთან გამავალი მერიდიანის რკალის გაზომვას. უფრო გვიან მან გაზომა გრადუსის შესაბამი რკალები ჩრდილოეთ აფრიკაში, ავსტრიაში, უნგრეთში, სარდინიასა და პენსილვანიაში. ყველა ეს გაზომვა მიზნად ისახავდა დედამიწის ფორმის დაზუსტებას.

1743 წლიდან მოყოლებული იბეჭდებოდა მისი შრომები ფიზიკაში, თეორიულ მექანიკაში, ასტრონომიაში, მატემატიკასა და გეოგრაფიაში, რომლებიც ქვეყნდებოდა ევროპის სხვადასხვა ქვეყანასა და ქალაქში. მრავალმხრივმა სამეცნიერო და პრაქტიკულმა მოღვაწეობამ ბოშკოვიჩს საქვეყნოდ გაუთქვა სახელი.
1782 წელს იგი იტალიაში დაბრუნდა. სადაც ბოშკევიჩი ძლიერ დაავადდა და 1787 წლის 13 თებერვალს გარდაიცვალა მილანში 76 წლის ასაკში.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს ბოშკოვიჩი.
ლაგოდეხის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

ლაგოდეხის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ ლაგოდეხში. დაარსებულია 1975 წელს. მუზეუმის ფონდი ძირითადად შედგება ძველი ჰერეთისა და მიმდებარე ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული მასალისაგან: ქვის, ბრინჯაოს, თიხის სხვადასხვა დანიშნულების ნივთები, სამკაული, სამუშაო იარაღი, ნუმიზმატიკა; მცირე რაოდენობითაა წარმოდგენილი მხარის ეთნოგრაფიული და ფოტომასალა.

მუზეუმს აქვს ხუთი საგამოფენო დარბაზი, აქედან ორი დათმობილი აქვს არქეოლოგიას, ერთი ეთნოგრაფიას, ერთი ნუმიზმატიკას. მეხუთე დარბაზში პერიოდულად ეწყობა ფოტო, ინდრეწვის ოსტატებისა და პროფესიონალი და მოყვარული მხატვრების გამოფენები.

მუზეუმში დაცული არქეოლოგიური მასალა მოიცავს ძვ. წ. ათასწლეულიდან გვიან ფეოდალურ ხანამდე პერიოდს. იგი წარმოდგენილია თიხის ჭურჭლით, ბრინჯაოს იარაღებითა და სამკაულებით. აღნიშნული არტეფაქტები მოპოვებულია როგორც არქეოლოგიური გათხრებით (მსხალგორის - სს. სამონასტრო კომპლექსი, ბაისუბანის სამეურნეო ნაგებობა და ულიანოვკის ენეოლითის ხანის ნამოსახლარი), ისე შემთხვევითი მონაპოვარითა და შემოწირულობით. არქეოლოგიის ერთი საგამოფენო დარბაზი მთლიანად დათმობილი აქვს მსხალგორის არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებულ არტეფაქტებს.

მუშაობს ყოველდღე, ორშაბათის გარდა, 10 სთ-დან 18 სთ-მდე.
ქვიშაქექია (ფრინველი)

ქვიშაქექია მასა 45–75 გ. ფეხები სამთითიანია (უკანა თითი არ აქვს). ზურგი შავია წითური ლაქებით, ზამთარში — ღია რუხი, მუცელი თეთრი; აქვს მოკლე, სწორი, შავი ნისკარტი, ფრენისას აჩენს ფრთის თეთრ ზოლსა და ფრთის კუთხის მუქი ფერის ლაქას; არამობუდარს აქვს ნაცრისფერი ზურგისა და თეთრი მუცლის მხარეები; წლევანდულას ზურგი შავ-თეთრია. გავრცელებულია უკიდურესი ჩრდილოეთი ციმბირისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ზღვისპირა ტუნდრაში, გრენლანდიაზე და არქტიკის რამდენიმე კუნძულზე. ზამთრობს სამხრეთ აზიის, ავსტრალიის, აფრიკისა და სამხრეთ ამერიკის ზღვის სანაპიროებზე; საქართველოში გვხვდება გადაფრენისას. ბუდეს მიწაზე აკეთებს. დებს 4 ზეთისხილისფერ-ყვითელ შავლაქებიან კვერცხს. კრუხობს ორივე მშობელი, ინკუბაცია 23–24 დღე-ღამე გრძელდება. იკვებება მწერებითა და სხვა მცირე უხერხემლოებით, ზოგჯერ ტუნდრის მცენარეულობის კვირტებით.
პეტრე პიშტანეკი

პეტრე პიშტანეკი (დ. 28 აპრილი, 1960, დევინსკა-ნოვა-ვესი — გ. 22 მარტი, 2015, ბრატისლავა) — სლოვაკი მწერალი.

ბიოგრაფია
მწერლის პირველი სრულმეტრაჟიანი რომანი „ბაბილონის მდინარეები“ გამოიცა 1991 წელს, ხოლო ინგლისურად ითარგმნა 2007 წელს. ამას მოჰყვა შემდგომში ორი სხვა რომანიც - „ხის სოფელი“ და „ფრედის დასასრული“. პიშტანეკი ასევე წერდა სასმელების ინდუსტრიის შესახებ.

2015 წლის 22 მარტს პიშტანეკმა თავი მოიკლა.
ენტონი მაკარტენი

ენტონი მაკარტენი (; დ. 1961) — ახალზელანდიელი სცენარისტი, დრამატურგი და რომანისტი.

დაიბადა და გაიზარდა ნიუ-პლიმუთში, ახალ ზელანდიაში. დაამთავრა ფრენსის დაგლასის მემორიალური კოლეჯი. მესის უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო დედოფალ ვიქტორიას უნივერსიტეტში. 1980-იან წლებში დაიწყო პიესების წერა.

მაკარტენი არის რამდენიმე ბიოგრაფიული ფილმის სცენარის ავტორი, მათ შორისაა: „ყველაფრის თეორია (2014), „მძიმე დროება“ (2017) და „ბოჰემური რაფსოდია“ (2018). მიღებული აქვს -ს ორი ჯილდო და ოსკარის სამი ნომინაცია.
ლოთი ქობალია

ვახტანგ (ლოთი) ქობალია (დ. 1950) — ქართველი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე.

1990 წლიდან ქობალია ხელმძღვანელობდა ეროვნული გვარდიის ზუგდიდის ბატალიონს. 1991-1992 წლებში მომხდარი სამხედრო გადატრიალების შემდეგ სათავეში ჩაუდგა პუტჩისტების წინააღმდეგ ბრძოლას. აგრეთვე მონაწილეობდა აფხაზეთის ომში, რომელშიც ჩაერთო 1993 წლის ივლისში სოფ. ტამიშის გათავისულფების ოპერაციის დროს სამთავრობო ძალების გვერდით. აგვისტოში ზვიად გამსახურდიას ერთგულმა ეროვნული გვარდიის ნაწილებმა ქობალიას მეთაურობით დაიკავეს რამდენიმე ქალაქი დასავლეთ საქართველოში, მათ შორის ზუგდიდი. სექტემბერში ზუგდიდში ჩავიდა დევნილი პრეზიდენტი ზვიად გამსახურდია, რომელმაც აღადგინა საქართველოს დევნილი მთვარობა და ლოთი ქობალია თავდაცვის მინისტრად დანიშნა. ოქტომბერში ბრძოლები სამთავრობო ჯარებსა და ზვიად გამსახურდიას მომხრე ძალებს შორის მიმდინარეობდა ქუთაისთან. ქობალიას რაზმები დამარცხნენ და სამეგრელოში გამაგრდნენ. ნოემბერში სამთავრობო ჯარებმა აიღეს ზუგდიდი. პროკურატურამ გამოსცა ლოთი ქობალიას დაპატიმრების ორდერი. ქობალია უკრაინაში გაიქცა, თუმცა 1994 წელს იგი კიევში დააკავეს. მოხდა მისი ექსტრადირება საქართველოში. 1996 წელს უზენაესმა სასამართლომ მას დახვრეტა მიუსაჯა სამშობლოს ღალატის, ბანდფორმირების ჩამოყალიბებისა და 6 ადამიანის განზრახ მკვლელობის ბრალდებით, თუმცა 1997 წელს პრეზიდენტ ედუარდ შევარდნაძის ბრძანებულებით სიკვილით დასჯა შეიცვალა ოცწლიანი თავისუფლების აღკვეთით. 2004 წლის მაისში შეიწყალა პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა. 2009 წელს შეუერთდა პოლიტიკურ პარტიას „მოძრაობა სამართლიანი საქართველოსთვის“.