iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ფლუმინენსე (საფეხბურთო კლუბი)

ფლუმინენსე — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროდან. ჩამოყალიბდა 1902 წლის 21 ივლისს. ასპარეზობს კარიოკას ჩემპიონატსა და ბრაზილიის სერია -ში. ტრადიციულად ითვლება ერთ-ერთ უძლიერეს ბრაზილიურ საფეხბურთო კლუბად. არის ბრაზილიის ყველაზე ტიტულოვან და პოპულარულ კლუბთა ორგანიზაციის — „ცამეტთა კლუბის“ (, 13) თანადამფუძნებელი. „ფლამენგოს“, „ბოტაფოგოსა“ და „ვასკო და გამასთან“ ერთად შედის რიო-დე-ჟანეიროს შტატის საფეხბურთო გრანდების ოთხეულში. -ს და -ს კვლევითი ინსტიტუტების მიერ 2004 და 2006 წლებში გამოქვეყნებული მონაცემების მიხედვით რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ფეხბურთის მოყვარულთა შორის „ფლუმინენსეს“ ქომაგთა რიცხვი იმ დროისთვის ორი მილიონ ორასი ათას გულშემატკივარს ითვლიდა, ხოლო მთელი ბრაზილიის მასშტაბით და აგრეთვე, სხვა ქვეყნებში მაცხოვრებელ კლუბის ქომაგთა ჩათვლით მათი რაოდენობა 9 მილიონს აღწევდა.

მიღწევები
ბრაზილიის სერია 
ჩემპიონი (4): 1970, 1984, 2010, 2012
ბრინჯაოს პრიზიორი (4): 1975, 1988, 2001, 2011

ბრაზილიის თასი
თასის მფლობელი (1): 2007
ფინალისტი (2): 1992, 2005

ბრაზილიის სერია 
ჩემპიონი (1): 1999

რიოს თასი
თასის მფლობელი (1): 1952

კარიოკას ჩემპიონატი
ჩემპიონი (31): 1906, 1907, 1908, 1909, 1911, 1917, 1918, 1919, 1924, 1936, 1937, 1938, 1940, 1941, 1946, 1951, 1959, 1964, 1969, 1971, 1973, 1975, 1976, 1980, 1983, 1984, 1985, 1995, 2002, 2005, 2012

რიო–სან-პაულუს ტურნირი
ჩემპიონი (2): 1957, 1960

ლიბერტადორესის თასი
ფინალისტი (1): 2008

სამხრეთ ამერიკის თასი
ფინალისტი (1): 2009

ცნობილი ფეხბურთელები
ადემირი (1946–1947)
დიდი (1949–1956)
ტელე სანტანა (1951–1960)
ალტაირი (1955–1970)
კარლოს ალბერტო (1963–1966; 1974–1976)
ჟერსონი (1972–1974)
რობერტო რიველინო (1975–1978)
დირსეუ (1976)
ბრანკო (1983–1986)
ფაუსტინო ასპრილია (2000–2001)
რომარიო (2002–2004)
მარსელო (2005–2006)
ტიაგო სილვა (2006–2008)
ფრედი (2009–2016)
დეკუ (2010–2013)
რონალდინიო (2015)
გვიძინი

გვიძინი, გულიო — ფრინველი მტრედისებრთა ოჯახისა. შინაურ მტრედზე ოდნავ მცირე ზომისაა (მასა დაახლოებით 250 გ შეადგენს). შეფერილობა — მორუხო-ვეჟანი, ყელსა და ჩიჩახვზე ლითონისფერი ბზინვარება დაკრავს; ნისკარტი მოწითალოა, მისი წვერი კი ყვითელი. გავრცელებულია ევროპაში (მათ შორის საქართველოშიც), ჩრდილო-დასავლეთ აფრიკასა და აზიაში. ჩრდილოეთში გადამფრენი ფრინველია, სამხრეთში — მკვიდრი. ბინადრობს ფოთლოვან ტყეებსა და ბაღებში. ბუდობს ფუღუროებში, ფლატეებზე მდებარე სოროებში, იშვიათად ხის ტოტებზე. ბუდობს წელიწადში ორჯერ; დებს 2 თეთრ კვერცხს; ინკუბაცია 16–18 დღე-ღამე გრძელდება; ბარტყები ბუდეში ერთ თვემდე რჩებიან. იკვებება თესლებით. ნადირობის ობიექტია.
არმან დე ბურბონ-კონტი

არმან დე ბურბონ-კონტი (; დ. 11 ოქტომბერი, 1629 — გ. 25 თებერვალი, 1666) — ბურბონთა დინასტიის კონტის შტოს დამაარსებელი. კონდეს პრინც ანრი -ისა და შარლოტ მარგარიტა დე მონმორანსის უმცროსი ვაჟი. კონტის პრინცი დაბადებიდან გარდაცვალებამდე. თავის ძმასთან, კონდეს პრინც ლუი -სა და დასთან, ლუნევილის ჰერცოგინია ანა ჟენევიევასთან ერთად ჩაბმული იყო ფრონდაში, რის გამოც რამდენიმე წელი სატუსაღოში გაატარა.

ბიოგრაფია
ადრეული წლები და პატიმრობა
არმანი დაიბადა 1629 წლის 11 ოქტომბერს პარიზში. იგი იყო კონდეს პრინც ანრი -ისა და მისი მეუღლის, შარლოტ მარგარიტა დე მონმორანსის უმცროსი ვაჟი, რომელიც დაბადებისთანავე გამოაცხადეს კონტის პრინცად. იგი თავის და-ძმასთან, კონდეს პრინც ლუი -თან და ლუნევილის ჰერცოგინია ანა ჟენევიევასთან ერთად იზრდებოდა, რომლებთან ერთადაც მოგვიანებით იგი 1648 წელს სამეფო ოჯახის წინააღმდეგ მიმართულ შეთქმულებაში, ე.წ. "ფრონდაში" ჩაერთო. საბოლოოდ ფრონდა ჩაიშალა და ლუი -მ და დედა-დედოფალმა ანა ავსტრიელმა არმანი, მისი ძმა და სიძე ვენსენისციხეში გამოკეტეს. ისინი მხოლოდ 1650 წელს გაანთავისუფლეს ანა ჟენევიევასა და ლუის ცოლის, კლერ კლემენსის წყალობით.

დარჩენილი ცხოვრება
განთავისუფლების შემდეგ არმანს დაქორწინება სურდა შარლოტ მარი ლოთარინგიელზე, რომელიც დედა-დედოფალ ანა ავსტრიელის საუკეთესო მეგობრის, მადამ შევრეზის მეორე ქალიშვილი იყო, თუმცა ნიშნობა არ შედგა. საბოლოოდ სამეფო ოჯახთან ურთიერთობების დასათბობად, მან გადაწყვიტა გავლენიანი კარდინალი მაზარინის ძმის შვილ ლაურა მარგერიტა მაზარინის ასულ ანა მარია მარტინოცზე დაქორწინება. 1654 წელს არმანი და ანა მარია დაქორწინდნენ, რითაც იგი სამეფო ოჯახს შეურიგდა და აღიდგინა ძველი ავტორიტეტი.

იგი აქტიურად ჩაერთო საფრანგეთის სამსახურში და 1654 წელს ესპანეთში, კერძოდ კი კატალონიაში იბრძოდა, ამის შემდეგ კი 1657 წელს იტალიაში, კერძოდ ალესანდრიაში შეიჭრა. აგრეთვე იბრძოდა ლანგედოკშიც, რა დროსაც იგი მისტიციზმმა გაიტაცა.

1666 წელს ლუი -მ ესპანელების წინააღმდეგ საბრძოლველად გააგზავნა, სადაც მან ისინი დაამარცხა კლერმონთან და ჩავიდა ლანგედოკში. ლანგედოკში, კერძოდ პენზანში ბრძოლა მისთვის საბედისწერო აღმოჩნდა და იგი 36 წლის ასაკში ესპანელებმა მოკლეს.

შვილები
არმანი დაქორწინდა რომაელ დიდგვაროვან ანა მარია მარტინოცზე, ჯიროლამო მარტინოცისა და კარდინალ მაზარინის ძმის შვილ ლაურა მარგერიტა მაზარინის ასულზე, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი:
ლუი (1658), გარდაიცვალა ჩვილი;
ლუი არმან (1661-1685), კონტის პრინცი. ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე ლუი -ისა და ლუიზა დე ლა ვალიერის ასული მარი ანა დე ბურბონი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
ფრანსუა ლუი (1664-1709), კონტის პრინცი. ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, კონდეს პრინც ანრი ჟიულისა და ანა ჰენრიეტა კურპფალცელის ასული მარი ტერეზ დე ბურბონი, რომელთანაც შვიდი შვილი შეეძინა;
ანა მარია მარტინოცი

ანა მარია მარტინოცი (, ; დ. 1637 — გ. 4 თებერვალი, 1672) — ნახევრად ფრანგი და ნახევრად იტალიელი არისტოკრატი. კარდინალი მაზარინის ძმის შვილიშვილი. კონტის პრინცესა 1654-66 წლებში როგორც არმან -ის მეუღლე და კონტის ორი პრინცის დედა. დედოფალ ანა ავსტრიელის სასახლის დიასახლისი 1657-66 წლებში.

ბიოგრაფია
მარია ანა მარტინოცი დაიბადა 1637 წელს რომში, პაპის სამფლობელოში. იგი იყო იტალიელი დიდგვაროვნის, ჯუზეპე მარტინოცისა და მისი მეუღლის, საფრანგეთში დიდი გავლენის მქონე კარდინალი მაზარინის ძმის შვილის, ლაურა მარგერიტა მაზარინის ქალიშვილი. კარდინალი მაზარინს თავისი გავლენის ქვეშ ჰყავდა მეფე ლუი -ის დედა, დედა-დედოფალი და რეგენტი ანა ავსტრიელი და ამას გარდა იგი საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრიც იყო. მარია ანას მხოლოდ ერთი უმცროსი და ჰყავდა, სახელად ლაურა, რომელიც შემდგომში მოდენას ჰერცოგინია გახდა.

მარია ანა მალევე კარდინალ მაზარინთან გაიგზავნა საფრანგეთის სამეფო კარზე აღსაზრდელად, სადაც მას ზრდიდნენ მისი დეიდები: ლაურა, მარია, ოლიმპია და ჰორტენზია მანჩინები. ამ ქალბატონებს სამეფო კარზე დიდი გავლენა ჰქონდათ, მარია მანჩინი კი ლუი -ის საცოლედაც კი მოიაზრებოდა.

1654 წელს მარია ანა ცოლად შერთეს მეფის ბიძაშვილს, კონტის პრინც არმან -ს. ქორწინება 22 თებერვალს შედგა ლუვრის სასახლეში.

1668 წლის 24 მარტს მან შეასრულა ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფალ ანრიეტა მარია ფრანგის როლი საფრანგეთის დოფინ ლუი დე ბურბონის მარიონეტულ ნათლობაში.

მარია ანა გარდაიცვალა 1672 წლის 4 თებერვალს პარიზში, 34-35 წლის ასაკში.

შვილები
ლუი (1658), გარდაიცვალა ჩვილი;
ლუი არმან (1661-1685), კონტის პრინცი. ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე ლუი -ისა და ლუიზა დე ლა ვალიერის ასული მარი ანა დე ბურბონი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
ფრანსუა ლუი (1664-1709), კონტის პრინცი. ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, კონდეს პრინც ანრი ჟიულისა და ანა ჰენრიეტა კურპფალცელის ასული მარი ტერეზ დე ბურბონი, რომელთანაც შვიდი შვილი შეეძინა;
ლენინის ქოხი

ლენინის ქოხი — სამუზეუმო კომპლექსი სესტრორეცკში. ეძღვნება 1917 წლის ზაფხულის მოვლენებს, როდესაც ვლადიმერ ლენინი და გრიგორი ზინოვიევი ემალებოდნენ პოლიციას დროებითი მთავრობის მიერ გაცემული ორდენის საფუძველზე, რომელიც მათ ბრალს დებდა ივლისის არეულობის მოწყობაში. ძეგლი „ლენინის ქოხი“ გაიხსნა 1928 წლის 15 ივლისს.

ისტორია
1917 წლის ივლისში ბოლშევიკები შეეცადნენ ხელისუფლების ხელში ჩაგდებას, ამის პასუხად დროებითმა მთავრობამ გამოსცა ორდენი 40 ცნობილი ბოლშევიკის დაპატიმრების შესახებ. 5-დან 9 ივლისამდე ვ. ლენინი იმალებოდა პეტროგრადში, ხოლო 9-10 ივლისის ღამით იგი ქალაქიდან გააპარეს. ლენინი ცხოვრობდა სესტრორეცკის იარაღის ქარხნის მუშა ნიკოლოზ ემილიანოვთან, მასთან ცხოვრობდა ასევე გრიგორ ზინოვიევი. რამდენიმე დღეში სოფელში პოლიცია გამოჩნდა, ამ მიზეზით ლენინმა მიატოვა სახლი და სხვა ადგილზე, ქოხში, გადავიდა. აგვისტოში ქოხში ცხოვრება საშიში გახდა. მალევე დაიწყო წვიმები და სიცივე. პარტიის ცენტრალურმა კომიტეტმა გადაწყვიტა ლენინის გადამალვა ფინეთში, სადაც ცხოვრობდა იალკალაში, ჰელსინკიში და ვიბორგში 1917 წლის ოქტომბრის დასაწყისამდე.

ძეგლი
1924 წელს ერთ-ერთ სამგლოვიარო მიტინგზე ნიკოლოზ ემილიანოვმა გაიხსენა როგორ იმალებოდნენ მის ქოხში ლენინი და ზინოვიევი. შეკრებილმა მუშებმა გამოთქვეს ამ ადგილზე ძეგლის აღმართვის სურვილი, რადგან ეს იყო ლენინის უკანასკნელი იატაკქვეშა საცხოვრებელი.

ძეგლის დადგმის გადაწყვეტილება ლენინგრადის საბჭოს პრეზიდიუმმა მიიღო 1925 წლის 27 ივნისს. 1927 წლის თებერვალში ა. ი. გეგელოს პროექტი დაამტკიცეს, ხოლო 3 ივლისს საზეიმოდ ჩაუყარეს საფუძველი ძეგლს. აგვისტოს დასაწყისში ძირითადი სამუშაოები უკვე დასრულებული იყო. 25 სექტემბერს ძეგლი მოინახულა სსრკ-ის სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის მდივანმა აბელ ენუქიძემ და ლენინგრადის ხელმძღვანელობამ. ძეგლი საზეიმოდ გახსნეს 1928 წლის 15 ივლისს.

მეორე მსოფლიო ომის დროს ფრონტის ხაზი ძეგლთან ახლოს გადიოდა.

2012 წელს ქალაქის ქანდაკებების მუზეუმმა გამოყო 1,5 მლნ რუბლი ძეგლის რესტავრაციისათვის.
ლუი არმან I (კონტის პრინცი)

ლუი არმან დე ბურბონ-კონტი (; დ. 30 აპრილი, 1661 — გ. 9 ნოემბერი, 1685) — ბურბონთა დინასტიის კონტის შტოს წარმომადგენელი. კონტის პრინც არმან -ისა და ანა მარია მარტინოცის უფროსი ვაჟი. კონტის პრინცი 1666-85 წლებში. ცოლად ჰყავდა საფრანგეთის მეფე ლუი -ისა და ლუიზა დე ლა ვალიერის ასული მარი ანა დე ბურბონი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია, ამიტომაც მის შემდეგ ტახტზე მისი ძმა ავიდა.

ბიოგრაფია
ლუი არმანი დაიბადა 1661 წლის 30 აპრილს პარიზში. იგი იყო კონტის პრინც არმანისა და მისი მეუღლის, კარდინალ მაზარინის ძმის შვილიშვილ ანა მარია მარტინოცის უფროსი ვაჟი და მემკვიდრე.

1666 წელს მამამისი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ლუი არმან კონტის ახალი პრინცი გახდა. 1679 წლის აგვისტოში მარია ლუიზა ორლეანელისა და ესპანეთის მეფე კარლ -ის მარიონეტული ქორწინების დროს მან მეფე კარლის როლი შეასრულა. 1680 წელს იგი დაქორწინდა საფრანგეთის მეფე ლუი -ისა და მისი სამეფო საყვარლის, ლუიზა დე ლა ვალიერის უფროს ასულ მარი ანა დე ბურბონზე. ამ დროს საპატარძლო და სასიძო ცამეტი და თვრამეტი წლისანი იყვნენ. ლუი არმანი თავის ცოლთან სარეცელს არც ისე ხშირად იზიარებდა, ხოლო როცა ეს ხდებოდა პრინცესა უკმაყოფილო რჩებოდა, რასაც იგი სრულიად დაუფარავად აცხადებდა სახალხოდ, რასაც დიდი სკანდალი მოჰყვა.

1683 წელს ლუი არმანი ფლანდრიული ლაშქრობიდან დაბრუნდა და მალევე მეფის სურვილით დიდ ფრანგულ არმიას წაუძღვა უნგრეთში, სადაც იგი იმპერატორ ლეოპოლდ ავსტრიელს უნდა დახმარებოდა ოსმალების წინააღმდეგ ბრძოლაში. მართალია მან ეს მისია წარმატებით შეასრულა და ოსმალები უკან გააძევეს, თუმცა მას აქ სახადი შეეყარა და 1685 წლის 9 ნოემბერს, 24 წლის ასაკში უშვილოდ გარდაიცვალა. ამის შემდეგ კონტის პრინცი მისი უმცროსი ძმა ფრანსუა ლუი ხდება.
ლობნორი

ლობნორი — დამშრალი, მლაშე გაუდინარი ტბა დასავლეთ ჩინეთში, სინძიანში. გაწოლილია ტარიმის ვაკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 780 მ სიმაღლეზე. - საუკუნეებში ტბის ფართობი შეადგენდა 14 ათ. კმ²-ს. სარწყავი მიწების ზრდამ გამოიწვია ტარიმის ხეობაში ჩამონადენის შემცირება. 1931 წლისთვის ლობნორის ფართობი უდრიდა 2375 კმ²-ს, ხოლო 1950-იან წლებში მისი ფართობი 2000 კმ²-ით განისაზღვრებოდა. ტბის სიღრმე აღწევდა 5,2 მ-ს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმული იყო 85 კმ-ზე, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 20-45 კმ-ზე.

1970 წლისათვის ლობნორმა შეწყვიტა თავისი არსებობა, მას შემდეგ რაც მდინარე ტარიმზე აშენდა წყალსაცავი. დამშრალი ტბის აუზი დაფარულია 30-100 სმ სისქის მარილის ქერქით, რომლის ფართობია 21,000 კმ², ხოლო იარდანგით დაფარული ფართობი იკავებს თითქმის 3100 კმ-ს².

ტბას არ ჰქონდა მკვეთრად გამოხატული ნაპირები, განლაგებული იყო მლაშობებსა და ჭაობებს შორის არსებულ თითქმის ბრტყელ ვაკეზე. 1755 წელს ტბა შეისწავლეს ჩინელმა მეცნიერებმა, 1876 წელს რუსმა მოგზაურმა ნიკოლოზ პრჟევალსკიმ, 1928-31 წლებში შვედეთ-ჩინეთის ექსპედიციამ. ყველა ჩატარებული სამუშაო, აგრეთვე 1941-42 წლების ტოპოგრაფიული აგეგმვა საფუძვლად დაედო ცენტრალური აზიის მოხეტიალე მდინარეებისა და ტბების პრობლემების შესწავლას.

ლობნორის სიახლოვესაა ლოულანის ნანგრევები, რომელიც საუკუნეში აბრეშუმის დიდ გზაზე ყვაოდა და რომელიც ჩინეთს ევროპის ქვეყნებთან აკავშირებდა.

ლობნორი 1964-1996 წლებში პერიოდულად გამოიყენებოდა ბირთვული ცდებისთვის და ეს ადგილი 1990-იან წლებში კალიუმის მარილის აღმოჩენიდან მოყოლებული მიიჩნევა სასარგებლო წიაღისეულების მსხვილმასშტაბიან ლოკაციად.
ლუი არმან II (კონტის პრინცი)

ლუი არმან დე ბურბონ-კონტი (; დ. 10 ნოემბერი, 1695 — გ. 4 მაისი, 1727) — ბურბონთა დინასტიის კონტის შტოს წარმომადგენელი. კონტის პრინც ფრანსუა ლუისა და მარი ტერეზ დე ბურბონის ვაჟი. კონტის პრინცი 1709-27 წლებში. 1712 წელს ლუი -ის მიერ წარდგენილი იყო ორანჟის პრინცობის კანდიდატად.

ბიოგრაფია
ლუი არმანი დაიბადა 1695 წლის 10 ნოემბერს ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონტის პრინც ფრანსუა ლუისა და მისი მეუღლის, მარი ტერეზ დე ბურბონის უფროსი ვაჟი. იგი 1704 წლის 30 ივნისს, 8 წლის ასაკში მოინათლა ვერსალის სამლოცველოში. მისი ნათლიები იყვნენ საფრანგეთის მეფე ლუი და ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფალი მარია მოდენელი, რომელიც თავის ქმართან, ჯეიმზ -თან ერთად დევნილობაში იმყოფებოდა საფრანგეთში.

როდესაც იგი 13 წლის იყო მამამისი გარდაიცვალა, რის გამოც ლუი არმან კონტის პრინცი ხდება. 1711 წლის 1 იანვარს კი იგი სულიწმინდის ორდერის რაინდი გახდა.

1713 წლის 9 ივლისს ცოლად შეირთო კონდეს პრინც ლუი -ისა და ლუი -ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული ლუიზ ელიზაბეტ დე ბურბონი. ეს იყო ორმაგი დინასტიური ქორწინება, რომელიც ემსახურებოდა ბურბონთა დინასტიის კონდესა და კონტის შტოების შერიგებას, რა დროსაც მათთან ერთად დაქორწიდნენ ლუი არმანის და მარი ანა დე ბურბონ-კონტი და ლუიზ ელიზაბეტის ძმა ლუი ანრი . აღსანიშნავია, რომ ქორწინებამდე ლუი არმანის საცოლედ მოიაზრებოდა ლუიზ ელიზაბეტის უმცროსი დაც, ლუიზ ანა დე ბურბონი.

ლუი არმანისა და ლუიზ ელიზაბეტის ქორწინება ნამდვილი კატასტროფა აღმოჩნდა. მართალია ლუი არმანს შეუყვარდა თავისი ცოლი, თუმცა ეს არ ყოფილა ნორმალური სიყვარული. იგი მასზე გაგიჟებამდე ეჭვიანობდა და ორჯერ ისე სასტიკად სცემა ამის გამო, რომ ლუიზ ელიზაბეტის გადასარჩენად ექიმების ჩარევა გახდა საჭირო. მეორე ასეთი ინცინდენტის შემდეგ ლუიზ ელიზაბეტმა მიატოვა ლუი არმანი და თავისი დედის მემკვიდრეობით მიღებულ შატოში გაიქცა. ამ ამბიდან მალევე კონტის პრინცი პარიზის პარლამენტში შევიდა და ცოლის დაბრუნებაზე დაიწყო ფიქრი. 1725 წელს ლუიზ ელიზაბეტი დაუბრუნდა მეუღლეს და მასთან ერთად შატო დე ლ'ისლ-ადამში დასახლდა.

მიუხედავად ყველაფრისა, წყვილს ქორწინებიდან შვიდი შვილი შეეძინა, რომელთაგან მხოლოდ ერთმა ვაჟმა და ერთმა გოგონამ მიაღწია სრულწლოვანებამდე.

1715 წელს მეფე ლუი გარდაიცვალა, ტახტზე კი მისი ხუთი წლის შვილთაშვილი ლუი ავიდა, რომლის რეგენტადაც მისი ბიძაშვილი ფილიპ ორლეანელი დაინიშნა. ლუი არმანს კარგი ურთიერთობა ჰქონდა ფილიპთან, რის გამოც ფილიპმა იგი პუატუს გუბერნატორად დანიშნა და თვიური შემოსავალი 45, 000 ლივრამდე გაუზარდა.

ესპანური მემკვიდრეობის ომის დროს კონტი მარშალ ვილართან ერთად იბრძოდა.

ლუი არმან გარდაიცვალა 1727 წელს, 31 წლის ასაკში, ფილტვების ანთებით.

შვილები
ლუი (დ. 28 მარტი 1715 — გ. 1 აგვისტო, 1717), ლა მარშის გრაფი. გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ლუი ფრანსუა (დ. 13 აგვისტო, 1717 – გ. 2 აგვისტო, 1776), კონტის პრინცი. ცოლად შეირთო ლუიზ დიანა ორლეანელი, რომელთანაც შეეძინა ერთი ვაჟი;
ლუი არმანი (დ. 19 აგვისტო, 1720 — გ. 13 მაისი, 1722), მერკორის ჰერცოგი. გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
შარლი (დ. 5 თებერვალი, 1722 — გ. 7 აგვისტო, 1730), ალეს გრაფი. გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ლუიზ ანრიეტა (დ. 20 ივნისი, 1726 — 9 თებერვალი, 1759), ცოლად გაჰყვა ორლეანის ჰერცოგ ლუი ფილიპ -ს, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი. მისი შვილიშვილი ლუი ფილიპ გახდა საფრანგეთის მეფე.
დინგნისკარტა

დინგნისკარტა — ზღვის ძუძუმწოვარი ცხოველი დინგნისკარტასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 8 მ-მდე. მამლები დედლებთან შედარებით მცირე ზომისანი არიან. აქვთ კონუსისებური ცხვირი, დაბალი დამრეცი შუბლი. შეფერილობა — ცვალებადი, ჭარბობს რუხი, ბებერ ინდივიდებს თავი და ზურგის ნაწილი თეთრი აქვთ. გავრცელებულია ყველა ოკეანის თბილ და ზომიერ წყლებში. იკვებება თავფეხიანი მოლუსკებით. გვხვდება იშვიათად, ცხოვრობს უმეტესად მარტოსულად. სარეწაო მნიშვნელობა არ გააჩნია.
მერაბ ჭანუყვაძე

მერაბ ჭანუყვაძე (დ. 17 ნოემბერი, 1982, შემოქმედი, მახარაძის რაიონი) — ქართველი, გურიის მხარის გუბერნატორი 2017-2018 წლებში.

ბიოგრაფია
მერაბ ჭანუყვაძე დაიბადა 1982 წლის 17 ნოემბერს ოზურგეთის რაიონის სოფელ შემოქმედში. 2000-2004 წლებში ის სწავლობდა საქართველოს ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის აკადემიაში პედაგოგიკის ფაკულტეტზე. 2007-2011 წლებში იყო კომპანია -ის ერთ-ერთი დეპარტამენტის დირექტორი. 2013-2014 წლებში ჭანუყვაძე იყო გურიის გუბერნატორის პირველი მოადგილე, 2014 წლის აგვისტოდან — ოზურგეთის რაიონული ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი. 2017 წლის 10 აგვისტოს ჭანუყვაძემ გურიის მხარის სახელმწიფო რწმუნებული გია სალუქვაძე შეცვალა. 2017-2018 წლებში სახელმწიფო რწმუნებული გურიის მხარეში.
ყუბან-აზოვისპირა დაბლობი

ყუბან-აზოვისპირა დაბლობი, ყუბანისპირა დაბლობი — ვაკე დასავლეთ იმიერკავკასიაში, ქვემო ყუბანის ჩრდილოეთით. დასავლეთით ესაზღვრება აზოვის ზღვა, ჩრდილოეთით — მდინარეების დონისა და მანიჩის ქვემო დინება, აღმოსავლეთით — სტავროპოლის მაღლობი. სიმაღლე 100–150 მ. აგებულია მეზოკაინოზოური ასაკის დანალექი ქანებით, რომლებიც ზემოდან დაფარულია ლიოსისებრი თიხნარითა და თიხებით. ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში არის აირის საბადოები. ჰავა ზომიერად კონტინენტურია. ნალექები 400—600 მმ წელიწადში. შავმიწანიადაგიანი სტეპის დიდი ნაწილი დახნულია. მოჰყავთ მარცვლეული კულტურები.
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2018 ფინალი

2018 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალი — საფინალო შეხვედრა 2017-18 წლების სეზონში, რომელსაც უნდა გამოევლინა ტურნირის გამარჯვებული, ეს იყო 63 ჩემპიონთა ლიგა რომელიც ჩამოყალიბებული იქნა უეფას მიერ. 26 სეზონის შემდეგ ტურნირის სახელი „ევროპის თასი“ შეიცვალა სახელით „უეფას ჩემპიონთა ლიგა“. 2018 წელს ფინალს უმასპინძლა კიევის ოლიმპიურმა სტადიონმა. შეხვედრა გაიმართა 2018 წლის 26 მაისს. ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ მადრიდის რეალი და ლივერპული.

მადრიდის „რეალმა“ გაიმარჯვა 3-1 და მოიპოვა თავისი მე-13 თასი (ჩემპიონთა ლიგა). გუნდმა ჩემპიონთა ლიგის ბოლო ხუთი სეზონიდან ოთხში გაიმარჯვა. აღსანიშნავია ესპანური კლუბების დომინაცია ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში (მადრიდის რეალი-4, ბარსელონა-1).

გუნდების გზა ფინალამდე
ადგილი
ფინალამდე
ელჩი
შეხვედრის ელჩად დაინიშნა ვეტერანი უკრაინელი ფეხბურთელი ანდრეი შევჩენკო რომელმაც მონაწილეობა მიიღო 2003 წლის უეფას ჩემპიონთა ლიგის ფინალში.

გახსნის ცერემონია
ინგლისელმა მომღერლმა დუა ლიპამ დაიწყო გახსნის ცერემონია. მოგვიანებით მოწვეული და უცნობი სტუმარი იამაიკელი რეპერი სენ პაული გამოჩნდა რომელიც წარსდა სიმღერით „ “.

მოვლენები
2018 წლის 24 მაისს ფინალამდე ორი დღით ადრე კიევში ვალერი ლობანოვსკის სახელობის დინამოს სტადიონზე გაიმართა უეფას ქალთა ჩემპიონთა ლიგის ფინალი რომელშიც ერთმანეთს „ვოლფსბურგი და „ლიონი“ დაუპირისპირდნენ, შეხვედრა ლიონის გამარჯვებით დასრულდა ანგარიშით 4–1.

2018 წლის 24-27 მაისს კიევის ცენტრში ჩატარდა უეფას ჩემპიონთა ლიგის ფესტივალი.

ფინალი
მატჩში ანგარიში 51-ე წუთზე გახსნა მადრიდის რეალის თავდამსხმელმა ქარიმ ბენზემამ. ოთხ წუთში წონასწორობა ლივერპულელმა სადიო მანემ აღადგინა (იგი პირველი სენეგალელი გახდა, რომელმაც ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გოლი გაიტანა). 64-ე წუთზე მადრიდის რეალი წინ გაიყვანა უელსელმა თავდამსხმელმა გარეთ ბეილმა, 83-ე წუთზე კი მან დუბლი გაიფორმა. აღსანიშნავია რომ დაახლ. 25-30-ე წუთზე ტრავმა მიიღო ლივერპულის ლიდერმა მოჰამედ სალაჰმა, რომელიც რეალის მცველმა და კაპიტანმა, სერხიო რამოსმა მიაყენა. მატჩში ერთადერთი ყვითელი ბარათი მიიღო ლივერპულის მოთამაშე სადიო მანემ, ეს მოხდა მატჩის 82-ე წუთზე. სალაჰის გარდა 37-ე წუთზე ტრავმა მიიღო რეალის მცველა დანიელ კარვახალმა.

ფინალის შემდეგ
ფინალის შემდეგ არაბულმა ტელევიზიებმა აქტიურად დაიწყეს სერხიო რამოსის გაკიცხვა. სოციალურ ქსელებში ვრცელდებოდა მუქარა მის მიმართ, მაგრამ საბოლოოდ ყველაფერმა მშვიდად ჩაიარა; მას ემუქრებოდნენ მოჰამედ სალაჰისთვისა და ლორის კარიუსისათვის ტრავმის მიყენებისათვის. თვითონ რამოსმა სალაჰს მოუბოდიშა, აგრეთვე ინტერნეტში ვრცელდებოდა მუქარა „ლივერპულის“ მეკარე ლორის კარიუსის მიმართ, მას მოკვლით ემუქრებოდნენ.

სტატისტიკა
ლუიზ დიანა ორლეანელი

ლუიზ დიანა ორლეანელი (; დ. 27 ივნისი, 1716 — გ. 26 სექტემბერი, 1736) — ორლეანელთა დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ -ისა და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის ასული. ლუი -ის შვილთაშვილი როგორც დედის, ისე მამის მხრიდან. კონტის პრინცესა 1732-36 წლებში როგორც ლუი ფრანსუა -ის მეუღლე. კონტის უკანასკნელი პრინცის ლუი ფრანსუა -ის დედა.

ბიოგრაფია
ადრეული ცხოვრება
ლუიზ დიანა დაიბადა 1716 წლის 27 ივნისს პარიზში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ -ისა და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის ქალიშვილი. მამამისი საფრანგეთის მეფე ლუი -რეგენტი და მეფე ლუი -ის შვილიშვილი იყო, ხოლო დედამისი საფრანგეთის მეფე ლუი -ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ასული გახლდათ.

ქორწინებამდე ლუიზ დიანა ცნობილი იყო მადმუაზელ დე შარტრის სახელით. ეს წოდება მანამდე მის უფროს დას, მარი ადელაიდას ჰქონდა, რომელიც ამ დროისათვის უკვე მონაზვნად იყო აღკვეცილი. აქამდე კი ეს წოდება ლუიზ დიანას მამიდას, ახლა უკვე ლოთარინგიის ჰერცოგინია ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელს ჰქონდა. იგი თავის უმცროს დასთან, ელიზაბეტთან ერთად იზრდებოდა და იღებდა განათლებას, მოგვიანებით კი მათ მათი კიდევ ერთი და, ლუიზ ელიზაბეტიც შეემატა, რომელიც შემდგომში ესპანეთის მეფე ლუის -ს შერთეს ცოლად.

მისმა ბავშვობამ მამამისის რეგენტობის პერიოდში გაიარა, რა დროსაც ორლეანელთა ოჯახს უდიდესი ძალაუფლება ეპყრა ხელთ. ლუიზ დიანა ღრმა ბავშვობიდანვე უყურებდა დედ-მამის რომანებს. დედამისი ხშირად თვრებოდა და ქმარს ეჩხუბებოდა, ფილიპი კი მას მარი ტერეზ დე პარაბერთან ღალატობდა.

როგორც სამეფო კარის მემატიანე წერდა, ორლეანის ჰერცოგის ასულებს შორის, ლუიზ დიანა ყველაზე კარგად აღზრდილი და მომხიბვლელი იყო. 1723 წელს გარდაიცვალა მამამისი, რითაც ორლეანელებმა თავიანთი ძალაუფლება დაკარგეს. ამ დროს ორლეანის ახალი ჰერცოგი ლუიზ დიანას ძმა, ლუი ხდება, რომელიც 1724 წელს დედამისმა გერმანელ პრინცესაზე, ლანდგრაფინია იოჰანა ბადენ-ბადენელზე დააქორწინა.

კონტის პრინცესა
1731 წლის დეკემბერში ლუიზ დიანას ძმის შვილმა, პრინცმა ლუი ფილიპემ ცოლად შეირთო კონტის პრინცესა ლუიზ ანრიეტა დე ბურბონი. ეს ქორწინება ორგანიზებული იყო ლუიზ დიანას დედის, ფრანსუაზ მარისა და ლუიზ ანრიეტის დედის, ლუიზ ელიზაბეტ დე ბურბონის მიერ.

ამას მალევე მოჰყვა კიდევ ერთი დინასტიური ქორწინება კონტელ ბურბონებსა და ორლეანელ ბურბონებს შორის. 1732 წლის 19 იანვარს ვერსალის სასახლეში კარდინალმა დე როანმა ლუიზ დიანა დააქორწინა კონტის პრინც ლუი ფრანსუა -ზე (ლუიზ ანრიეტის ძმა). ამ დროს ლუიზ დიანა სულ თხუთმეტი წლის იყო.

ქორწინების შემდეგ ლუიზ დიანა კონტის ახალი პრინცესა გახდა. მისმა ქმარმა ეს წოდება მამამისის, ლუი არმან -ის გარდაცვალების შემდეგ მიიღო 1727 წელს. 1734 წელს ლუიზ დიანამ პირველი ვაჟი გააჩინა, რომელსაც ლუი ფრანსუა დაარქვეს, რასაც 1736 წელს მეორე ბავშვი მოჰყვა. ბავშვი ძალიან სუსტი იყო და რამდენიმე საათში გარდაიცვალა, თუმცა მთავარი ისაა, რომ მასზე გართულებულ მშობიარობას გადაჰყვა 20 წლის ლუიზ დიანაც.

იგი დაკრძალეს 1736 წლის 30 სექტემბერს პარიზში. მის დაკრძალვას დაესწრო თვით საფრანგეთის დედოფალი მარია ლეშჩინსკა და კონტის ქვრივი პრინცესა მარი ანა დე ბურბონი. ამის შემდეგ ლუი ფრანსუა -ს ცოლი აღარ შეურთავს.

შვილები
ლუი ფრანსუა (1734-1814), კონტის უკანასკნელი პრინცი, ცოლად შეირთო მარია ფორტუნატა დ'ესტე, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
სქესი და სახელი უცნობია (1736), გარდაიცვალა დაბადებიდან რამდენიმე საათში, მასზე მშობიარობას გადაჰყვა ლუიზ დიანა;

წინაპრები