კარლოს ლიერას რესტრეპო

კარლოს ალბერტო ლიერას რესტრეპო (დ. 12 აპრილი, 1908 – გ. 27 სექტემბერი, 1994) — კოლომბიელი პოლიტიკოსი და იურისტი, კოლომბიის 23-ე პრეზიდენტი 1966 წლიდან 1970 წლამდე.

ბიოგრაფი
ლიერასი დაიბადა ბოგოტაში 1908 წლის 12 აპრილს. ის იყო ექიმისა და მკვლევრის ფედერიკო ლიერასისა და ამალია რესტრეპოს მესამე ვაჟი. გარდაიცვალა ბოგოტაში 1994 წლის 27 სექტემბერს.

ადრეული ცხოვრება
ლიერასი სწავლობდა ბოგოტას ლა სალის ინსტიტუტში. განათლების მიღება გააგრძელა შემდეგ კოლომბიის ეროვნულ უნივერსიტეტში სამართლის ფაკულტეტზე. მიიღო იურიდიული ხარისხი 1930 წელს. კარლოს ლიერასი იყო ლათინური ამერიკის საერთაშორისო სტუდენტებისთვის განკუთვნილი უძველესი უნივერსიტეტთაშორისი ბერძნული ორგანიზაციის, -ს წევრი.

პირადი ცხოვრება
ლიერასი იყო ალბერტო ლიერას კამარგოს, კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი კოლუმბიელი პოლიტიკოსისა და კოლუმბიის პრეზიდენტის, ბიძაშვილი. იგი დაქორწინებული იყო სესილია დე ლა ფუენტეზე, რომელთანაც ოთხი შვილი ჰყავდა. გერმან ვარგას ლიერასი მისი შვილიშვილია.

პოლიტიკური კარიერა
ლიერასი პოლიტიკაში ადრეულ ასაკში ჩაერთო. 1929 წელს ლიბერალურმა პარტიამ ის აპულოს ეროვნული კონვენციის დელეგატად აირჩია. 21 წლის ასაკში ის კოლუმბიის ლიბერალური პარტიის ეროვნული კომიტეტის წევრი გახდა. ლიერასი კუნდინამარკას შტატის სენატში და მოგვიანებით წარმომადგენელთა პალატაში აირჩიეს.

1938 წელს ედუარდო სანტოსის პრეზიდენტობის დროს კარლოს ლიერასი დაინიშნა ფინანსთა მინისტრად . ის რამდენჯერმე აირჩიეს ლიბერალური პარტიის პრეზიდენტად და რესპუბლიკის სენატორად.

ფინანსთა მინისტრი(1938-1942)
1938 წელს ახლადარჩეულმა პრეზიდენტმა ედუარდო სანტოსმა კარლოს ლიერასი ფინანსთა მინისტრად დანიშნა. ეს თანამდებობა, რესტრეპომ 1941 წლის 24 მარტამდე შეინარჩუნა. რამდენიმე თვის განმავლობაში, 1941 წლის იანვრიდან თებერვლამდე, მან ფინანსთა მინისტრის მოვალეობები საზოგადოებრივი სამუშაოების მოვალეობის შემსრულებელ მინისტრის მოვალეობებთან ერთად შეათავსა.

რამდენიმე თვის შემდეგ, იმავე წლის 26 აგვისტოს, ლიერასი სამინისტროში დაბრუნდა და იქ სანტოსის გადადგომამდე, 1942 წლის 7 აგვისტომდე დარჩა. მისი მოღვაწეობის პერიოდში ლიერასი მრავალი ორგანიზაციისა და ინსტიტუტის შექმნას ხელმძღვანელობდა, მათ შორის ტერიტორიული საკრედიტო ინსტიტუტის, მუნიციპალური განვითარების ინსტიტუტის, სამრეწველო განვითარების ინსტიტუტის, აგუსტინ კოდაცის ინსტიტუტის, ეროვნული ყავის ფონდისა და ფულად-საკრედიტო სტაბილიზაციის ფონდის.

კარლოსმა ასევე შეათავსა მინისტრის მოვალეობები უნივერსიტეტში სწავლებასთან, სადაც ფაკულტეტზე სახელმწიფო ფინანსების კათედრას იკავებდა. რესტრეპომ ეროვნული უნივერსიტეტის იურიდიული სკოლა 1939 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დროს დაამთავრა. 1944 წელს იგი აირჩიეს -ს რექტორად, მოგვიანებით კი იმავე სასწავლებლის ბიზნესის ადმინისტრირებისა და ეკონომიკის სკოლის დირექტორი გახდა.

საპრეზიდენტო კანდიდატურა და არჩევნები
1965 წლის 27 ნოემბერს ლიბერალურმა პარტიამ ლიერასი პრეზიდენტის კანდიდატათ წარადგინა. ლიერასი იყრიდა კენჭს დისიდენტ ლიბერალ ხოსე ჯარამილო ჟირალდოს წინააღმდეგ, რომელსაც მხარს უჭერდნენ ეროვნული სახალხო ალიანსი და ეროვნული ფრონტის დისიდენტები. იდეოლოგიური მსგავსების გამო ასევე მას მხარს უჭერდა ალფონსო ლოპეს მიკელსენის რევოლუციური ლიბერალური მოძრაობა.

კარლოს ლიერას რესტრეპო კოლუმბიის პრეზიდენტად აირჩიეს 1966 წლის 1 მაისს, კვირას, შრომის დღეს. მან დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა ხმების 62.87%-ის მოპოვებით. გამარჯვების მიუხედავად, რეგისტრირებული ამომრჩევლების 60%-მა თავი შეიკავა ხმის მიცემისგან.

პრეზიდენტობა (1966-1970)
კარლოს ლიერას რესტრეპოს მთავრობამ დაიწყო მუშაობა 1966 წლის 7 აგვისტოს. 1970 წლის 7 აგვისტოს ის მისაელ პასტრანა ბორეროს მთავრობა შეცვალა.
მისი ადმინისტრაცია, რომელიც ცნობილია როგორც „ეროვნული ტრანსფორმაციის“ მთავრობა, ხასიათდებოდა ეკონომიკური სტაბილიზაციითა და ზრდით 1968 წლის კონსტიტუციური რეფორმის შედეგად, რომელმაც, სხვა საკითხებთან ერთად, დეცენტრალიზებული სამთავრობო ფუნქციების უმეტესობა სპეციალიზებული სტრუქტურების, როგორიცაა ინსტიტუტები, სასარგებლოდ მოახდინა დეცენტრალიზაცია.

რესტრეპოს ადმინისტრაციამ მოახდინა ქვეყნის მოდერნიზაცია და ეკონომიკის სტიმულირება იმპორტის ჩანაცვლების, ავტომობილების აწყობის და ყვავილებისა და ბანანის ექსპორტის მხარდაჭერის მეშვეობით. მან მიაღწია ისეთ წარმატებას, რომ ბუშნელის თქმით, ქვეყანას კოლუმბიის ეკონომიკური სასწაული უწოდეს, ომისშემდგომი „ეკონომიკური სასწაულის“ მსგავსად. მისი ვადის განმავლობაში შეიქმნა რისარალდის, სუკრეს და სეზარის დეპარტამენტები. ის რესპუბლიკის ერთადერთი პრეზიდენტია, რომელიც თანამდებობაზე ყოფნის დროს დისციპლინური დარღვევისთვის დაისაჯა: ქვეყნის მაშინდელმა გენერალურმა პროკურორმა, კონსერვატორმა მარიო არამბურო რესტრეპომ, მას პოლიტიკური საქმიანობის გამო საყვედური გამოუცხადა.

პრეზიდენტობის შემდეგ
პრეზიდენტობის თანამდებობიდან წასვლისთანავე, აგრარულ რეფორმაზე მუშაობის წყალობით, გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციამ რესტრეპო აგრარული რეფორმების კომისიის თავმჯდომარედ დანიშნა. ამ თანამდებობას ის 1972 წლამდე იკავებდა.
იმავე წელს იგი ლიბერალური პარტიის ერთპიროვნულ ლიდერად აირჩიეს, რაც მისი პოლიტიკური კარიერის გადამწყვეტი მომენტი იყო.