iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1226

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1226, მიიღეს ერთხმად 1999 წლის 29 იანვარს, ერიტრეასა და ეთიოპიას შორის არსებული სიტუაციის შესახებ 1177 (1998) რეზოლუციის ხელახლა დადასტურების შემდეგ, საბჭომ მკაცრად მოუწოდა ერიტრეას, მიეღო აფრიკის ერთიანობის ორგანიზაციის მიერ შემოთავაზებული შეთანხმება ორ ქვეყანას შორის კონფლიქტის მოსაგვარებლად.

უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა შეიარაღებული კონფლიქტის რისკის შესახებ, ერიტრეასა და ეთიოპიას შორის საზღვარზე შეიარაღების დაგროვების გამო. აღნიშნა, რომ ასეთ კონფლიქტს დამანგრეველი გავლენა ექნებოდა ორივე ქვეყნის მოსახლეობასა და მთლიანად რეგიონზე. ორი ქვეყნის რეაბილიტაციისა და აღდგენის ძალისხმევა ბოლო რვა წლის განმავლობაში შეიარაღებული კონფლიქტის შედეგად საფრთხის ქვეშ აღმოჩნდებოდა. ამავე პერიოდის განმავლობაში, გარკვეული ქვეყნებისა და რეგიონული ორგანიზაციების მცდელობები კონფლიქტის გადაწყვეტის მიზნით მისასალმებლად შეფასდა.

რეზოლუციამ მხარი დაუჭირა აუდიტორიის ორგანიზაციის შუამავლობის მცდელობებს და გენერალური მდივნის კოფი ანანის გადაწყვეტილებას, გაეგზავნა სპეციალური წარმომადგენელი აუდიტორიის ორგანიზაციის ინიციატივების მხარდასაჭერად. რეზოლუციამ ხაზი გაუსვა აუდიტორიის ორგანიზაციის ჩარჩო შეთანხმების მნიშვნელობას და მიესალმა ეთიოპიის მიერ მის მიღებას. ერიტრეამ დამატებითი განმარტებები მოითხოვა და -მ უპასუხა, რის შედეგადაც საბჭომ მოუწოდა ერიტრეას შეთანხმების მისაღებად.

ორივე მხარეს მოუწოდეს, დაძაბულობის შემცირებისკენ ნაბიჯები გადაედგათ, ისეთი ზომების მიღებით, რომლებიც ხელს შეუწყობდა ნდობის აღდგენას ორივე მხარეს შორის, ჰუმანიტარული მდგომარეობის გაუმჯობესებას და ადამიანის უფლებების დაცვას. ბოლოს, ორივე ქვეყანას მოუწოდეს მშვიდობიანად მოეგვარებინათ პრობლემა და გამოეჩინათ თავშეკავება სამხედრო ქმედებების მხრივ.

ეთიოპიამ მიიღო რეზოლუცია 1226-ის დებულებები, რომელიც ერიტრეამ უარყო. ეს უკანასკნელი იცავდა განმარტებების მოთხოვნის უფლებას და უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუციას „დაუბალანსებლად“ მიიჩნევდა, რადგან მასში არ იქნა ნახსენები ადამიანის უფლებების სავარაუდო დარღვევები, რომლებიც, ერიტრეას თქმით, ეთიოპიის მიერ იყო ჩადენილი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1835

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1835 საბჭომ ერთხმად მიიღო 2008 წლის 27 სექტემბერს. რეზოლუცია გახდა პასუხი ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოს 15 სექტემბრის მოხსენებაზე, რომელშიც აღნიშნული იყო, რომ ირანს შეჩერებული არ ჰქონდა ურანის გამდიდრებასთან დაკავშირებული საქმიანობა. რეზოლუციამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა უშიშროების საბჭოს ოთხი წინა რეზოლუცია: 1696 (2006), 1737 (2006), 1747 (2007) და 1803 . მოხსენებაში ასევე შემოწმდა ირანის შესაბამისობა უშიშროების საბჭოს 1737, 1747 და 1803 რეზოლუციებთან. მოხსენებამ დამაჯერებლად დაადასტურა, რომ ირანი კვლავ არ იცავდა დადგენილ მოთხოვნებს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1809

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1809 ერთხმად მიღებულია 2008 წლის 16 აპრილს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭოს მაღალი დონის დებატებმა, რომელშიც აფრიკელ ლიდერთა ფართო წრე მონაწილეობდა და რომელიც მიძღვნილი იყო აფრიკის ახალი კონტინენტური მშვიდობისა და უსაფრთხოების არქიტექტურისადმი, პირდაპირ გამოიწვია საბჭოს მიერ იმ აუცილებლობის აღიარება, რომ გაძლიერდეს გაეროს მანდატით განხორციელებული რეგიონული ორგანიზაციების სამშვიდობო ოპერაციების დაფინანსების პროგნოზირებადობა, მდგრადობა და მოქნილობა. ასევე მოწონებული იქნა გენერალური მდივნის წინადადება, რომ სამი თვის ვადაში შეიქმნას აფრიკის კავშირი, ანუ გაეროს ერთობლივი პანელი, რომელიც განიხილავს ასეთი მხარდაჭერის განხორციელების წესსა და პირობებს.

1809 რეზოლუციის ერთხმად მიღებით საბჭომ ხაზი გაუსვა გაეროსა და რეგიონულ ორგანიზაციებს, განსაკუთრებით კი აფრიკის კავშირს შორის ეფექტური პარტნიორობის მნიშვნელობას, რათა შესაძლებელი გახდეს სწრაფი რეაგირება აფრიკაში წარმოქმნილ კრიზისებზე, და გამოხატა გადაწყვეტილება ამ ურთიერთობის გასაღრმავებლად.

საბჭომ ასევე წაახალისა აფრიკის კავშირისა და სუბრეგიონული ორგანიზაციების მიმდინარე ძალისხმევა სამშვიდობო შესაძლებლობების გასაძლიერებლად, კონტინენტზე სამშვიდობო ოპერაციების განსახორციელებლად და გაეროსთან კოორდინაციისთვის. აგრეთვე კონტინენტური ადრეული გაფრთხილების სისტემის შემუშავებისკენ მიმართული ძალისხმევა, მათ შორის აფრიკული სარეზერვო ძალებისა და გაძლიერებული მედიაციის შესაძლებლობების სახით.

იმის გათვალისწინებით, რომ რეგიონული ორგანიზაციები კარგ პოზიციაში არიან შეიარაღებული კონფლიქტების ძირეული მიზეზების გასაგებად, საბჭომ ასევე წაახალისა ამ ორგანიზაციების მუდმივი ჩართულობა დავების მშვიდობიანი მოგვარების პროცესში, მათ შორის კონფლიქტების პრევენციის, ნდობის განმტკიცებისა და მედიაციის გზით.
რეზოლუციის მიღებამდე გენერალურმა მდივანმა პან გი მუნმა სხდომაზე განაცხადა, რომ აფრიკის კავშირსა და გაეროს შორის პარტნიორობის გამყარებაში ის არაფერს დაიშურებს, რათა ეს თანამშრომლობა გახდეს ეფექტური და ყოვლისმომცველი. მან თქვა: „მე გადავწყვიტე გავაღრმავო თანამშრომლობა ყველა რეგიონულ ორგანიზაციასთან, რათა მომავალში შევქმნათ კონფლიქტების პრევენციისა და მოგვარების ეფექტური მექანიზმები, ასევე გლობალური სამშვიდობო ოპერაციების პროგნოზირებადი, ურთიერთდაკავშირებული და სანდო სისტემა გაეროს წესდების ფარგლებში."
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1132

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1132 მიღებულია 1997 წლის 8 ოქტომბერს, სიერა-ლეონეში არსებული სიტუაციის გამო შეშფოთების გამოხატვის შემდეგ, საბჭომ, გაეროს ქარტიის თავის საფუძველზე მოქმედებით, ქვეყანაზე ნავთობისა და იარაღის ემბარგო დააწესა.

ფონი
სიერა-ლეონეში ხელისუფლება სამხედრო მთავრობების სერიამ დაიკავა და ქვეყანაში, ასევე ლიბერიასთან საზღვარზე, ძალადობა მიმდინარეობდა. „რევოლუციურმა ერთიანმა ფრონტმა“ შექმნა სამხედრო მთავრობა, თუმცა საერთაშორისო ზეწოლისა და მოსახლეობის მოთხოვნების შედეგად 1996 წელს ჩატარდა არჩევნები და შეთანხმდა ხელისუფლების სამოქალაქო მთავრობისთვის გადაცემაზე. არჩევნებში გაიმარჯვა აჰმად ტეჯან კაბაჰმა, ხოლო -სა და სიერა-ლეონეს სახალხო პარტიას შორის გაფორმდა აბიჯანის სამშვიდობო შეთანხმება. მოგვიანებით ეს შეთანხმება დაირღვა, სამოქალაქო მთავრობა დაამხეს, სანაცვლოდ სამხედრო ხუნტით ჩაანაცვლეს. მოგვიანებით დასავლეთ აფრიკის სახელმწიფოების ეკონომიკური თანამეგობრობის სადამკვირვებლო ჯგუფის ძალებმა ხუნტა ჩამოაგდეს და სამოქალაქო ხელისუფლება აღადგინეს. ამის შემდეგ, სამოქალაქო ომი 2002 წელს დასრულდა.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭოს პრეზიდენტმა ადრე დაგმო სიერა-ლეონეში სახელმწიფო გადატრიალება, ხოლო დასავლეთ აფრიკის სახელმწიფოების ეკონომიკურმა თანამეგობრობამ ხუნტას სანქციები დაუწესა. აბიჯანის შეთანხმება კიდევ ერთხელ დადასტურდა, როგორც მშვიდობის, უსაფრთხოებისა და შერიგების საფუძველი. საბჭომ დაგმო ხუნტის უარი დემოკრატიულად არჩეული მთავრობის აღდგენისკენ ნაბიჯების გადადგმაზე და შეშფოთება გამოთქვა ქვეყანაში ძალადობის მაღალი დონის გამო.

 თავის საფუძველზე მოქმედებით, უშიშროების საბჭომ მოითხოვა, რომ ხუნტას დაეთმო ხელისუფლება და შეეწყვიტა ყველა თავდასხმა და ძალადობა, რათა ჰუმანიტარული დახმარება სამოქალაქო მოსახლეობამდე მისულიყო. შემდგომში სანქციები დაწესდა სიერა-ლეონეს სამხედრო მთავრობაზე, რაც მოიცავდა ხუნტის და წევრების უახლოესი ოჯახის წევრებისთვის მოგზაურობის აკრძალვას, ასევე ნავთობისა და იარაღის ემბარგოს. შეიქმნა კომიტეტი ამ სანქციების მართვისთვის, მათი ეფექტიანობის გაუმჯობესების გზების შეთავაზებისა და პერიოდულად საბჭოსთვის ანგარიშგებისთვის. ჰუმანიტარული მიზნებისთვის განკუთვნილი ნავთობის მიწოდება უნდა დამტკიცებულიყო ამ კომიტეტის მიერ.

ასევე, გაეროს ქარტიის თავის საფუძველზე, ნებადართული გახდა -ისა და სიერა-ლეონეს ლეგიტიმური მთავრობის თანამშრომლობა ამ რეზოლუციის განხორციელებაში.

საბოლოოდ გადაწყდა, რომ თუ ეს ზომები 180 დღის განმავლობაში არ გაუქმდებოდა, ჩატარდებოდა მათი სრულყოფილი გადახედვა, მათ შორის იმის შეფასება, შეასრულა თუ არა ხუნტამ რეზოლუციის მოთხოვნები. გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა 15 დღის განმავლობაში წარედგინა ანგარიში სიერა-ლეონეში ჰუმანიტარული მდგომარეობისა და ხუნტის მიერ მოთხოვნების შესრულების შესახებ, ხოლო შემდეგ — ყოველ 60 დღეში ერთხელ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1821

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1821 მიღებულია 2008 წლის 27 ივნისს.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ განაახლა გაეროს განცალკევების დამკვირვებელი ძალების მანდატი ექვსი თვის ვადით,2008 წლის 31 დეკემბრამდე. 1974 წლიდან აკვირდება ისრაელსა და სირიას შორის დადებული ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების შესრულებას.

1821 რეზოლუციის ერთხმად მიღებით საბჭომ მოითხოვა 1973 წლის 338-ე რეზოლუციის შესრულება, რომელიც მხარეებს მოუწოდებდა დაუყოვნებლივ ეწარმოათ მოლაპარაკებები ახლო აღმოსავლეთში სამართლიანი და მდგრადი მშვიდობის დამყარების მიზნით.

დღევანდელი რეზოლუციის მიღებასთან ერთად, განცხადება წაიკითხა შეერთებული შტატების წარმომადგენელმა ზალმაი ხალილზადმა, რომელსაც ივნისში საბჭოს როტაციული თავმჯდომარეობა ეკავა. განცხადებაში კიდევ ერთხელ იყო ხაზგასმული, რომ დაძაბულობა გაგრძელდება მანამ, სანამ ასეთი სამართლიანი და მდგრადი მშვიდობა არ იქნება მიღწეული.

-ის შესახებ თავის უახლეს მოხსენებაში გენერალურმა მდივანმა პან გი მუნმა რეკომენდაცია გასცა ძალების მანდატის გაგრძელებაზე და აღნიშნა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ მდგომარეობა „ზოგადად მშვიდია" და ისრაელმა და სირიამ კი არაპირდაპირი სამშვიდობო მოლაპარაკებებიც კი გამართეს, მთლიანობაში რეგიონი დაძაბული რჩება. ბატონმა პანმა ასევე ყურადღება გაამახვილა -ის დაფინანსებისთვის გადაუხდელ დავალიანებაზე, რომელიც თითქმის 15 მილიონ დოლარს შეადგენს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 730

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 730 1992 წლის 16 იანვრის ერთხმად იქნა მიღებული და ეყრდნობა 719 (1991) და 729 (1992) რეზოლუციებს. საბჭომ დაამტკიცა გენერალური მდივნის 14 იანვრის ანგარიში და მიიღო გადაწყვეტილება, 1992 წლის 17 იანვრიდან შეეწყვიტა ცენტრალურ ამერიკაში გაეროს დამკვირვებელთა ჯგუფის მანდატი.

-ს მანდატი ძირითადად ცენტრალური ამერიკის ქვეყნების მთავრობების მოთხოვნის საფუძველზე გაგრძელდა.
მანდატის მიწურულს განხორციელდა პერსონალის მნიშვნელოვანი შემცირება, ხოლო მისი ამოცანები გადამისამართდა ცენტრალური ამერიკის ხუთი სახელმწიფოს უსაფრთხოების ძალებთან კავშირის დამყარებაზე. -ს მანდატის დასრულებამ გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, საშუალება მისცა, პერსონალი ელ სალვადორში გაეროს დამკვირვებელთა მისიაში გადაეყვანა.
თაღარი (გადასახადი)

თაღარი — მონღოლთა მიერ შემოღებული ნატურალური გადასახადი. კრეფდნენ ლაშქრის სურსათით მომარაგების მიზნით იმ ტერიტორიის მოსახლეობაში, სადაც ეს ლაშქარი იდგა.

თაღარის ოდენობა განსაზღვრული არ იყო. ის სხვადასხვა გამოსაღებისაგან შედგებოდა, დამოკიდებული იყო სახელმწიფოსა და ცალკეულ ფეოდალთა მოთხოვნილებაზე და იმ რეგიონზე, სადაც იკრიფებოდა. სომეხი მემატიანის კირაკოს განძაკეცის ცნობით, ჰულაგუ-ხანმა დაპყრობილ ქვეყნებში საგადასახადო დავთრებში შეტანილ ყოველ მამაკაცს თაღარის სახით შეაწერა 100 ლიტრა ხორბალი, 50 ლიტრა ღვინო, ორი ლიტრა ბრინჯი, სამი თოფრაკი, ორი თოკი, თითო თეთრი, ისარი და ნალი, ოც სულ საქონელზე ერთი სული და 20 თეთრი. ზოგჯერ თაღარს რამდენიმე წლით ადრე წინასწარ იღებდნენ, რაც მძიმე ტვირთად აწვებოდა გადასახადის გადამხდელთ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 771

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 771 რომელიც ერთხმად მიიღეს 1992 წლის 13 აგვისტოს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა 713 (1991), 721 (1991), 724 (1991), 727 (1992), 740 (1992), 743 (1992), 749 (1992), 752 (1992), 757 (1992), 758 (1992), 760 (1992), 761 (1992), 762 (1992), 764 (1992), 769 (1992) და 770 (1992) რეზოლუციები, გამოხატა შეშფოთება და დაგმო საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის ფართომასშტაბიანი დარღვევები ყოფილი იუგოსლავიის ტერიტორიაზე და, კერძოდ, ბოსნია და ჰერცეგოვინაში.

რეზოლუციაში მოყვანილი იყო მშვიდობიანი მოქალაქეების „მასობრივი იძულებითი გამოსახლებისა“ და დეპორტაციის, დაკავების ცენტრებში ბოროტად მოპყრობის, არაკომბატანტებზე, საავადმყოფოებსა და სასწრაფო დახმარების მანქანებზე მიზანმიმართული თავდასხმების შემთხვევები, რაც ხელს უშლიდა დაზარალებულ რაიონებში ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდებას. საბჭომ მკაცრად დაგმო დარღვევები, მათ შორის ეთნიკური წმენდა (პირველი რეზოლუცია, რომელმაც ეს გააკეთა), და მოითხოვა ყველა მხარისგან, შეეწყვიტათ საერთაშორისო სამართლის დარღვევა. მან ასევე მოითხოვა, რომ საერთაშორისო ორგანიზაციებს, განსაკუთრებით წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტს, მიეცეთ დაუყოვნებლივი და შეუფერხებელი წვდომა ბანაკებში, ციხეებსა და დაკავების ცენტრებში.

შემდგომ 771-ე რეზოლუციამ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებს, შეაგროვონ ინფორმაცია ჰუმანიტარული სამართლისა და ჟენევის კონვენციების დარღვევის შესახებ და წარუდგინონ იგი საბჭოს. მან სთხოვა გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, მოეხდინა ინფორმაციის შეჯერება და შეჯამება ანგარიშში, რომელიც ასევე მოამზადებდა რეკომენდაციებს, რომლებიც შესაძლოა ყოფილიყო ინფორმაციაზე შესაბამისი რეაგირება.

დაბოლოს, მოქმედებდა გაეროს წესდების თავის შესაბამისად, რაც მას იურიდიულად სავალდებულოს ხდის, საბჭომ მოითხოვა ყოფილ იუგოსლავიასა და ბოსნია და ჰერცეგოვინაში მყოფი ყველა მხარისა და სამხედრო ძალისგან, დაეცვათ წინამდებარე რეზოლუციის პირობები, წინააღმდეგ შემთხვევაში საბჭო განიხილავდა შემდგომ ზომებს, რომელთა მიღებაც შეეძლო. შეგროვებული ინფორმაციის შესაფასებლად 780-ე რეზოლუციით შეიქმნა ექსპერტთა კომისია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 722

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 722, ერთხმად იქნა მიღებული 1991 წლის 29 ნოემბერს, მას შემდეგ რაც განიხილა გენერალური მდივნის ანგარიში გაეროს გამიჯვნის დამკვირვებელ ძალებთან დაკავშირებით, საბჭომ აღნიშნა მისი ძალისხმევა ახლო აღმოსავლეთში მდგრადი და სამართლიანი მშვიდობის დასამყარებლად.
რეზოლუციით გადაწყდა მხარეებისთვის მოწოდება, დაუყოვნებლივ განეხორციელებინათ რეზოლუცია 338, ასევე განახლდა დამკვირვებელი ძალების მანდატი კიდევ ექვსი თვით — 1992 წლის 31 მაისამდე და გენერალურ მდივანს სთხოვეს აღნიშნული პერიოდის ბოლოს სიტუაციის შესახებ ანგარიშის წარდგენა.
ძალის მანდატის გაგრძელებასთან დაკავშირებით, უშიშროების საბჭოს პრეზიდენტმა განაცხადა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ვითარება მშვიდი იყო, იგი მაინც სახიფათოდ რჩებოდა მანამდე, სანამ „ახლო აღმოსავლეთის პრობლემის ყველა ასპექტის მომცველი ყოვლისმომცველი შეთანხმება არ მიიღწევა.“
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1174

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1174 ერთხმად იქნა მიღებული 1998 წლის 15 ივნისს და ეყრდნობა რეზოლუციებს: 1031 (1995), 1035 (1995), 1088 (1996), 1103 (1997), 1107 (1997), 1144 (1997) და 1168 (1998). საბჭომ 1999 წლის 21 ივნისამდე გააგრძელა ბოსნია-ჰერცეგოვინაში გაეროს მისიის მანდატი და ნატოს ხელმძღვანელობით მოქმედ სტაბილიზაციის ძალებში მონაწილე სახელმწიფოებს მისცა უფლებამოსილება, გაეგრძელებინათ აღნიშნული საქმიანობა კიდევ თორმეტი თვის განმავლობაში.

უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა დეიტონის შეთანხმების მნიშვნელობას და იმ როლს, რომელიც ხორვატიასა და იუგოსლავიის ფედერაციულ რესპუბლიკას უნდა შეესრულებინათ ბოსნია-ჰერცეგოვინაში სამშვიდობო პროცესის განხორციელებაში. იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა დაბრუნება გადამწყვეტი მნიშვნელობის იყო რეგიონში მდგრადი მშვიდობისთვის, მას შემდეგ, რაც გენერალურმა მდივანმა კოფი ანანმა განაცხადა, რომ ლტოლვილები ძალადობის მსხვერპლნი გახდნენ ბოსნია და ჰერცეგოვინაში.

გაეროს წესდების თავის შესაბამისად მოქმედებისას, საბჭომ ყველა მხრისგან კატეგორიულად მოითხოვა თანამშრომლობა სამშვიდობო შეთანხმებებთან და ყოფილ იუგოსლავიაში საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალთან, კვლავ დაადასტურა ბოსნია-ჰერცეგოვინაში უმაღლესი წარმომადგენლის როლი ამ პროცესში. აღიარებულ იქნა, რომ მხარეებმა უფლებამოსილება მიანიჭეს მოქმედ მრავალეროვნულ ძალებს, საჭიროების შემთხვევაში გამოეყენებინათ ძალა სამშვიდობო შეთანხმებების დანართის პირობების აღსასრულებლად.

1088 რეზოლუციით შექმნილ სტაბილიზაციის ძალებში მონაწილე წევრ სახელმწიფოებს მიეცათ უფლებამოსილება, გაეგრძელებინათ ოპერაციები დამატებითი თორმეტი თვის განმავლობაში; ქვეყანაში არსებული ვითარების შესაბამისად, აღნიშნული ვადა ამ თარიღის შემდეგაც გაგრძელდებოდა.
რეზოლუციამ ასევე გასცა თანხმობა ყველა აუცილებელი ზომის გამოყენებაზე, მათ შორის ძალის გამოყენებასა და თავდაცვაზე, რათა უზრუნველყოფილი ყოფილიყო შეთანხმებების პირობების დაცვა, აგრეთვე სტაბილიზაციის ძალების პერსონალის უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება. ამავდროულად, ბოსნია-ჰერცეგოვინაში გაეროს მისიის მანდატი, რომელიც მოიცავდა საერთაშორისო პოლიციის საპოლიციო ძალებსაც, 1999 წლის 21 ივნისამდე გაგრძელდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 726

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 726, ერთხმად იქნა მიღებული 1992 წლის 6 იანვარს, მას შემდეგ რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა რეზოლუციები 607, 608, 636, 641 და 694 და შეიტყო ისრაელის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე თორმეტი პალესტინელის დეპორტაციის შესახებ, საბჭომ დაგმო ეს დეპორტაციები, რომლებიც არღვევდა ჟენევის მეოთხე კონვენციას, რომელიც ეხება ომის დროს სამოქალაქო მოსახლეობის დაცვას.
რეზოლუციამ დაგმო ეს ქმედება და კვლავ გაუსვა ხაზი, რომ ისრაელმა უნდა შეიკავოს თავი პალესტინელების შემდგომი დეპორტაციისგან და უზრუნველყოს უკვე დეპორტირებულთა უსაფრთხო და დაუყოვნებელი დაბრუნება. თუმცა ისრაელმა არ შეასრულა რეზოლუცია და გააგრძელა პალესტინელების დეპორტაცია, რომლებიც ეჭვმიტანილნი იყვნენ ტერორისტულ საქმიანობაში მონაწილეობაში მეზობელ არაბულ ქვეყნებთან დაკავშირებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 922

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 922, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 1994 წლის 31 მაისს, 696-ე (1991) და ანგოლის შესახებ ყველა მომდევნო რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, განიხილავდა სამშვიდობო პროცესს სამოქალაქო ომის პერიოდში და გაახანგრძლივა ანგოლაში გაეროს მეორე საკონტროლო მისიის მანდატი 1994 წლის 30 ივნისამდე.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ის მნიშვნელობა, რომელსაც ანიჭებდა „სამშვიდობო შეთანხმებების“ და უშიშროების საბჭოს შესაბამისი რეზოლუციების სრულ და დროულ შესრულებას, ასევე გაეროს როლს ამ პროცესში.

საბჭო მიესალმა გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის სპეციალური წარმომადგენლის, მარგარეტ ანსტის, აფრიკის ერთობის ორგანიზაციისა და მეზობელი სახელმწიფოების, განსაკუთრებით ზამბიის ძალისხმევას.

903-ე (1994) რეზოლუციის შესაბამისად, დღის წესრიგში დადგა -ის პერსონალის რაოდენობის გაზრდა წინა ნიშნულამდე, თუმცა ამასთანავე გამოითქვა შეშფოთება ანგოლაში სამხედრო მოქმედებების განახლების გამო, რაც ხელს უშლიდა მისიას მანდატის შესრულებაში.

საბჭომ ასევე შეშფოთება გამოთქვა 864-ე (1993) რეზოლუციით დაწესებული ზომების დარღვევისა და ლუსაკაში (ზამბია) მიმდინარე სამშვიდობო მოლაპარაკებების გაჭიანურების გამო. მან მოუწოდა როგორც ანგოლის მთავრობას, ისე -ს, მიაღწიონ ადრეულ და ყოვლისმომცველ სამშვიდობო შეთანხმებას.

 -ის მანდატის გაგრძელების შემდეგ, საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ მომავალი გადაწყვეტილებები დამოკიდებული იქნებოდა სამშვიდობო მოლაპარაკებებში მიღწეულ პროგრესზე. საბჭო მიესალმა ანგოლის მთავრობის მიერ ეროვნული შერიგების შესახებ წინადადებების მიღებას და მოუწოდა -ს, იგივე ნაბიჯი გადაედგა.

საბჭომ აღნიშნა, რომ ოპერატიულად განიხილავდა გენერალური მდივნის ნებისმიერ რეკომენდაციას ანგოლაში გაეროს ყოფნასთან დაკავშირებით, თუმცა მისიის საქმიანობა მთლიანად გადაიხედებოდა, თუ ლუსაკაში სამშვიდობო შეთანხმება ვერ მიიღწეოდა. არსებული დისკუსიების გათვალისწინებით, -ს წინააღმდეგ დამატებითი სანქციები ამ ეტაპზე არ დაწესებულა.

საბჭომ დაგმო ქვეყანაში სამხედრო მოქმედებების გაგრძელება, ჰუმანიტარული მდგომარეობის გაუარესება და ის ქმედებები, რომლებიც ხელს უშლიდა ჰუმანიტარული დახმარების თავისუფალ განაწილებას. ამავდროულად, საბჭომ შეაქო ის ქვეყნები, გაეროს სააგენტოები და არასამთავრობო ორგანიზაციები, რომლებმაც წვლილი შეიტანეს ანგოლის დახმარებაში.

რეზოლუციის დასასრულს, საბჭომ სთხოვა გენერალურ მდივანს, 1994 წლის 30 ივნისამდე წარედგინა ანგარიში ქვეყანაში მოვლენების განვითარების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 727

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 727, ერთხმად იქნა მიღებული 1992 წლის 8 იანვარს, მას შემდეგ რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა რეზოლუციები 713, 721 და 724 და განიხილა გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-ღალის ანგარიში. საბჭო მიესალმა სარაევოში ახლახან ხელმოწერილ შეთანხმებას, რომელიც ეხებოდა ცეცხლის შეწყვეტას იუგოსლავიის სოციალისტურ ფედერაციულ რესპუბლიკაში მიმდინარე კონფლიქტებში.
საბჭომ ასევე მხარი დაუჭირა გენერალური მდივნის ანგარიშში წარმოდგენილ რეკომენდაციას და ავტორიზაცია გასცა 50 სამხედრო საკოორდინაციო ოფიცრის გაგზავნაზე, ცეცხლის შეწყვეტის შენარჩუნების ხელშეწყობის მიზნით, და მოუწოდა სარაევოს შეთანხმების ყველა მხარეს, პატივი სცენ შეთანხმებას. ასევე მოუწოდა მხარეებს უზრუნველყონ გაეროსა და ევროპის თანამეგობრობის ყველა წარმომადგენლის უსაფრთხოება, რომლებიც რეგიონს სტუმრობდნენ, და კვლავ დაადასტურა იუგოსლავიის ყველა რესპუბლიკისთვის დაწესებული იარაღის ემბარგო.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 704

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 704, მიიღეს ხმის მიცემის გარეშე 1991 წლის 9 აგვისტოს, მარშალის კუნძულების გაეროს წევრობაში მიღების განაცხადის განხილვის შემდეგ, საბჭომ გენერალურ ასამბლეას მარშალის კუნძულების მიღება დაამტკიცა.

1991 წლის 17 სექტემბერს გენერალურმა ასამბლეამ მარშალის კუნძულების რესპუბლიკა მიიღო 46/3 რეზოლუციის საფუძველზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 720

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 720, მიიღეს დახურულ სხდომაზე 1991 წლის 21 ნოემბერს, გაეროს გენერალური მდივნის დანიშვნის რეკომენდაციის საკითხის განხილვის შემდეგ, საბჭომ გენერალურ ასამბლეას მოუწოდა დაენიშნა ბუტროს ბუტროს-გალი 1992 წლის 1 იანვრიდან 1996 წლის 31 დეკემბრამდე ვადით.

1991 წლის 3 დეკემბერს გენერალურმა ასამბლეამ დაამტკიცა უშიშროების საბჭოს გადაწყვეტილება და ბუტროს-ღალი დანიშნა 46/21 რეზოლუციის საფუძველზე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1172

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1172 1998 წლის 6 ივნისს ერთხმად იქნა მიღებული და ეხება 1998 წლის მაისში ინდოეთისა და პაკისტანის მიერ ჩატარებულ ბირთვულ გამოცდებს. საბჭომ დაგმო აღნიშნული ტესტები და ორივე ქვეყნისგან მოითხოვა, თავი შეიკავონ შემდგომი ბირთვული გამოცდების ჩატარებისგან.

რეზოლუცია
უშიშროების საბჭომ განცხადება დაიწყო იმის აღნიშვნით, რომ ბირთვული იარაღის გავრცელება საფრთხეს უქმნის საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას. საბჭომ შეშფოთება გამოხატა ინდოეთისა და პაკისტანის მიერ ჩატარებული გამოცდებისა და სამხრეთ აზიაში შეიარაღების შესაძლო რბოლის გამო. ხაზგასმით აღინიშნა ბირთვული იარაღის გაუვრცელებლობის შესახებ ხელშეკრულების, ბირთვული გამოცდების ყოვლისმომცველი აკრძალვის ხელშეკრულებისა და ბირთვული იარაღის დემონტაჟის მნიშვნელობა.

უშიშროების საბჭომ დაგმო 11 და 13 მაისს ინდოეთის მიერ ჩატარებული გამოცდები (პოხრან-) და 28 და 30 მაისს პაკისტანის მიერ ჩატარებული გამოცდები (ჩაგაი-). ინდოეთსა და პაკისტანს ასევე მოუწოდეს პროვოკაციული ქმედებებისგან თავშეკავებისკენ და დიალოგის განახლებისკენ. საბჭომ ორივე ქვეყნისგან მოითხოვა გამოცდების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა, ხოლო ყველა სხვა სახელმწიფოს მოუწოდა, აღარ ჩაატარონ ბირთვული იარაღის ტესტირება.
ორივე ქვეყანას ასევე მოუწოდეს, შეწყვიტონ თავიანთი ბირთვული იარაღის პროგრამები, შეაჩერონ ბალისტიკური რაკეტების შემუშავება და გახლეჩადი მასალების წარმოება. ყველა სახელმწიფოს მოუწოდეს, აკრძალონ იმ აღჭურვილობის, მასალებისა თუ ტექნოლოგიების ექსპორტი, რომლებმაც შესაძლოა რაიმე ფორმით ხელი შეუწყოს რომელიმე ამ ქვეყნის ბირთვულ ან სარაკეტო პროგრამებს. რეზოლუციამ აღიარა, რომ აღნიშნული გამოცდები სერიოზულ საფრთხეს უქმნიდა გლობალური გაუვრცელებლობისა და განიარაღების პროცესს.

ბირთვული პროგრამების შეწყვეტის სანაცვლოდ, უშიშროების საბჭომ მხარეებს ქაშმირის კონფლიქტის მოგვარებაში დახმარება შესთავაზა.

გამოხმაურება
ჩართული ქვეყნები მწვავედ გაბრაზებით შეხვდნენ რეზოლუციის მიღებას; ინდოეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ის შეაფასა, როგორც „იძულებითი და არაეფექტური“, ხოლო პაკისტანმა განაცხადა, რომ სამხრეთ აზიაში ბირთვული იარაღის არსებობა უკვე შემდგარი ფაქტია. მიუხედავად ამისა, ინდოეთის მთავრობამ აღნიშნა: „გაეროს უშიშროების საბჭომ აღიარა, რომ ინდოეთ-პაკისტანის ურთიერთობების საფუძველი ორმხრივი დიალოგი უნდა იყოს და გადაუჭრელი საკითხების, მათ შორის ქაშმირის შესახებ, ურთიერთმისაღები გადაწყვეტილებები უნდა მოიძებნოს. ეს სრულად შეესაბამება ჩვენს პოზიციას“.