iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სტოუნჰენჯი

სტოუნჰენჯი — პრეისტორიული მეგალითური მონუმენტი ინგლისის სამხრეთ-დასავლეთში (სოლზბერის ვაკე). 1986 წელს, იუნესკომ სტოუნჰენჯი და მის შემოგარენში მდებარე არქეოლოგიური ძეგლები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა საერთო სახელით - სტოუნჰენჯი, ეივბერი და ასოცირებული ძეგლები.

აგებულება
მსოფლიოს ეს ცნობილი ძეგლი შედგება 3 სამშენებლო ფენისგან:
97,5 მ დიამეტრის მქონე ქვაყრილისგან, რომლის შიგნით ორმოებია(ნაწილი კრემაციული).
ძველი მიწაყრილის შიგნით ვერტიკალურად განლაგებული ქვის(38 წყვილი) 2 კონცენტრირებული წრისგან.
მიწაში ვერტიკალურად ჩასობილი თლილი ქვები(სიმაღლე დაახლოებით 8,5 მ, მასა 28 ტონა), რომლებსაც თავზე ქვის ფილები ადევს.
ეს უკანასკნელი ქვათა კონსტრუქცია ქმნის 30 მ დიამეტრის წრეს. წრეში 5 ტრილიტია(ზემოდან ფილაგადაფარებული 2 ქვა), რომელიც თავის მხრივ საკურთხევლის ქვის გარშემოა განლაგებული.

დათარიღება
სტოუნჰენჯი ინგლისის ნეოლითისა და ბრინჯაოს ხანის მჭიდრო მონუმენტების კომპლექსის ცენტრია, რომელიც მოიცავს ასეულობით სამარხ მიწაყრილს.

არქეოლოგები დარწმუნებულნი არიან, რომ ეს წარმოსადეგი ქვის მონუმენტი ძვ. წ. 2500 წლების ფარგლებში აღიმართა. მაგრამ არსებობს მოსაზრება, რომ იგი ძვ. წ. 3000 წელზე ადრეა აღმართული. გარს შემოვლებული მიწაყრილი, რომელიც მონუმენტის ყველაზე ადრეულ ეტაპს წარმოადგენს, ძვ. წ. 3 100 წლით თარიღდება.

2008 წელს, არქეოლოგებმა წარმოადგინეს მონაცემები, რომლის მიხედვითაც სტოუნჰენჯი ადრეული ადამიანებისთვის სამარხის როლს ასრულებდა. აღმოჩენილია ადამიანის კრემაციის ნარჩენები, რომლებიც ძვ. წ. 3000 წლით თარიღდება, ანუ იმ დროით, როდესაც სტოუნჰენჯის თავდაპირველი კომპონენტები - მიწაყრილები შექმნეს.
ასალის ტბა

ასალის ტბა — კრატერული ტბა ჯიბუტის ცენტრალურ ნაწილში. ცხელ, მზიან დღეებში ტბის მარილიანი წყლის აორთქლების შედეგად წარმოიქმნება მარილის კუნძულები. ტბა მდებარეობს ზღვის დონიდან 155 მეტრით დაბლა, აფარის დაბლობზე, ეს ყველაზე დაბალი წერტილია აფრიკაში. ტბის სიმლაშე შეადგენს 35 %-ს, ხოლო 20 მეტრის სიღრმეზე — 40 %-ს, რის შედეგადაც ის ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მლაშე ტბაა მსოფლიოში მკვდარ ზღვასთან და ელტონის ტბასთან ერთად. ტბა შემოფარგლულია მჭიდრო მლაშე ნიადაგის ფენით. მარილი მოიპოვება და ქარავნებით იგზავნება ეთიოპიაში.

ტბიდან დაახლოებით 5 კმ-ში სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს ტაჯურის ყურე ინდოეთის ოკეანეში.
რორაიმა

რორაიმა — ტეპუი ვენესუელის, ბრაზილიისა და გაიანის სახელმწიფო საზღვარზე. სიმაღლე 2810 მ. მდებარეობს გვიანის ზეგანზე, კანაიმის ეროვნული პარკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. რორაიმას თავზე მუდმივად ღრუბელია. მისი მწვერვალი პლატოა, რომლის ფართობია დაახლოებით 34 კმ². 1884 წელს მთის მწვერვალზე პირველად ავიდა ექსპედიცია სერ ევერარდ თარნის ხელმძღვანელობით. ამ ექსპედიციის წევრთა მონათხრობმა შთააგონა ცნობილ მწერალს, სერ ართურ კონან დოილს, თავისი სათავგადასავლო რომანის, „დაკარგული ქვეყნის“ დაწერა.
კარლსონი

კარლსონი ( — კარლსონი, რომელიც სახურავზე ცხოვრობს ან სახურავის ბინადარი კარლსონი) — ლიტერატურული პერსონაჟი, რომელიც შეიქმნა შვედი მწერლის, ასტრიდ ლინდგრენის მიერ.

კარლსონი ცხოვრობს შვედეთში, პატარა სახლში, რომელიც მრავალსართულიანი კორპუსის სახურავზეა აშენებული. კარლსონი საუკეთესო მეგობარია შვიდი წლის სვანტე, სვანტესონების უმცროსი ვაჟი, რომელსაც უბრალოდ ბიჭუნას ეძახიან.

არსებობს მოსაზრება, რომ ლინდგრენმა პერსონაჟი შექმნა მისტერ ო'მეილის მიხედვით, რომელიც კროკეტ ჯონსონის 1942 წლის კომიქსში გამოჩნდა.

აღწერილია ტრილოგიაში:

ბიჭუნა და სახურავის ბინადარი კარლსონი (1955)
სახურავის ბინადარი კარლსონი კვლავ მოფრინდა (1962)
სახურავის ბინადარი კარლსონი კვლავ ოინბაზობს (1968)

ადაპტაციები
არსებობს კარლსონის თავგადასავლების რამდენიმე ეკრანიზაცია. შვედური მხატვრული ფილმი „მსოფლიოს საუკეთესო კარლსონი“, გამოვიდა 1974 წელს. 2002 წელს გამოვიდა შვედური სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმიც. არსებობს შვედეთის/ფრგ-ს ერთობლივი ანიმაციური სერიალიც.

საბჭოთა პერიოდში გამოვიდა ბორის სტეპანცევის ორი მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი („ბიჭუნა და კარლსონი“, „კარლსონი დაბრუნდა“). კარლსონს ახმოვანებს ვასილი ლივანოვი, ხოლო ფრეკენ ჰილდურ ბოკს - ფაინა რანევსკაია.

1971 მოსკოვის სატირის თეატრმა დადგა სპექტაკლი წიგნების მიხედვით, რომელშიც კარლსონის როლს განასახიერებდა სპარტაკ მიშულინი. გამოვიდა ტელესპექტაკლიც. როგორც სასცენო, ასევე ტელევერსიაში პერსონაჟის როლს ასრულებდა მიშულინი. ფრეკენ ბოკის როლში ორივე ვერსიაში იყო ტატიანა პელცერი.

კრიტიკა
კარლსონის პიროვნული თვისებები წარსულში იმ პედაგოგთა და მშობელთა კრიტიკას იმსახურებდა, რომლებსაც სწამდათ, რომ ასეთი ქცევა გავლენას იქონიებდა ბავშვებზეც. კერძოდ, აკრიტიკებდნენ იმ ფაქტს, რომ კარლსონი არ სცემს პატივს უფროს პიროვნებებს, არ ენდობა და ეშინია ბავშვთა მომვლელების.
ბიჭუნა და სახურავის ბინადარი კარლსონი

„ბიჭუნა და სახურავის ბინადარი კარლსონი“ — რიგით პირველი წიგნი კარლსონის შესახებ ზღაპრების სერიაში. მისი ავტორია ასტრიდ ლინდგრენი.

სიუჟეტი
ბიჭუნა ოჯახში ყველაზე საყვარელი ბავშვია, თუმცა მის გარდა იქ აგრეთვე ბოსე (ძმა) და ბეტანი (და) ცხოვრობენ. ერთ დღეს ბიჭუნა ყველაზე და ყველაფერზე ნაწყენია. ამ დროს ფანჯარას ჩაუფრენს პროპელერიანი, სახურავის ბინადარი კაცუნა კარლსონი, რომელიც იმ დღიდან მისი დიდი მეგობარი ხდება. სხვები თვლიან, რომ იგი მხოლოდ ბიჭუნას ფანტაზიის ნაყოფია. მაგრამ ყველაფერი უფრო სერიოზულ ტონს იძენს მას შემდეგ, რაც კარლსონს ბიჭუნა თავისთან სახურავზე, სტუმრად მომცრო ზომის სახლში მიჰყავს.

ბიჭუნა ასევე ოცნებობს საკუთარ ძაღლზე. დაბადების დღეზე იგი, როგორც იქნა, მიიღებს ამ საჩუქარს. მაგრამ დაბადების დღეზე მისი ოჯახი დარწმუნდება, რომ კარლსონი ნამდვილად არსებობს - ვინაიდან იგი თავად ეწვევა ბიჭუნას.

ფაქტები
სტოკჰოლმურ გაზეთში ერთხელ გამოქვეყნდა განცხადება: „100 000 კრონი მას, ვინც მოძებნის სახურავს, რომელზეც კარლსონის სახლი მდებარეობს.“ ლინდგრენმა გამოთქვა ვარაუდი, რომ ბავშვები დაიწყებდნენ სახურავებზე ასვლას. ამ საშიშროების თავიდან ასაცილებლად თავად გამოაქვეყნა მისამართი - „სტოკჰოლმი, ვულკანუსგატანი, 12“. ამ მისამართზე ოდესღაც თავად ცხოვრობდა.

ადაპტაციები
ანიმაციური ფილმები
„ბიჭუნა და კარლსონი“ (სსრკ), 1968.
„სახურავის ბინადარი კარლსონი“ (შვედეთი—გერმანია), 2002.

მხატვრული ფილმები
„მსოფლიოს საუკეთესო კარლსონი“ (შვედეთი, 1974), (შვედეთი—გერმანია, 4 სერია)

ტელესპექტაკლი
„ბიჭუნა და სახურავის ბინადარი კარლსონი“ (შ/გ „ეკრანი“ და მოსკოვის სატირის თეატრი, 1971)

რადიოდადგმები
„ბიჭუნა და სახურავის ბინადარი კარლსონი“, 1958.
სახურავის ბინადარი კარლსონი კვლავ მოფრინდა

„სახურავის ბინადარი კარლსონი კვლავ მოფრინდა“ — რიგით მეორე წიგნი კარლსონის შესახებ ზღაპრების სერიაში. მისი ავტორია ასტრიდ ლინდგრენი.

სიუჟეტი
ბიჭუნა ბრუნდება სოფლიდან, სასკოლო არდადეგების შემდეგ. მისი ოჯახის წევრები იძულებულები არიან, გაემგზავრონ სხვადასხვა მიზეზით. სახლში რჩება ფრეკენ ბოკი - მკაცრი შინაბერა ქალბატონი, რომლის მორჯულებას საკუთარ თავზე კარლსონი იღებს. თავდაპირველად იგი მას ისეთ შთაბეჭდილებას შეუქმნის, თითქოს სახლში ნამდვილი მოჩვენება ცხოვრობს და შეშინებული ’’შინამტანჯველი’’ (ასე მას უწოდებს კარლსონი) ტელევიზიის მისამართით აგზავნის წერილს, რომელშიც სთავაზობს, გადაიღონ სპეციალური გადაცემა ამ მოვლენის შესახებ. ამასთან მას ამოძრავებს კონკურენციის ფაქტორი - მის დას, ფრიდას, ასევე სწამს მოჩვენებების არსებობის და ირწმუნება, რომ მასთან ასევე სტუმრობდნენ მოჩვენებები.

მაგრამ მოგვიანებით ნათელი ხდება, თუ ვინ აშინებდა ფრეკენ ბოკს. კამათისა და ჩხუბის შემდეგ, ’შინამტანჯველი’ პოზიციებს თმობს და, ნაწილობრივ არბილებს საკუთარ ხასიათს. ტელევიზიიდან სტუმრად მოსული თანამშრომელი კი დიდ ინტერესს იჩენს მის მიერ მომზადებული სოუსის მიმართ (რომელსაც კარლსონი საწამლავს ადარებს) და ფრეკენ ბოკს ტელეეკრანზე მოხვედრის ალტერნატიულ გზას სთავაზობს - კულინარიულ გადაცემაში სოუსის წარდგენით. შინ დაბრუნებულ ოჯახთან ერთად კარლსონი ერთ-ერთ საღამოს სწორედ ამ გადაცემას უყურებს.

ადაპტაციები
ანიმაციური ფილმები
„კარლსონი დაბრუნდა“ (სსრკ), 1970
„სახურავის ბინადარი კარლსონი“ (შვედეთი—გერმანია), 2002.

მხატვრული ფილმები
„მსოფლიოს საუკეთესო კარლსონი“ (შვედეთი, 1974), (შვედეთი—გერმანია, 4 სერია)

ტელესპექტაკლი
„ბიჭუნა და სახურავის ბინადარი კარლსონი“ (შ/გ „ეკრანი“ და მოსკოვის სატირის თეატრი, 1971)

რადიოდადგმები
„ბიჭუნა და სახურავის ბინადარი კარლსონი“, 1958.
სახურავის ბინადარი კარლსონი კვლავ ოინბაზობს

„სახურავის ბინადარი კარლსონი კვლავ ოინბაზობს“ — რიგით მესამე წიგნი კარლსონის შესახებ ზღაპრების სერიაში. მისი ავტორია ასტრიდ ლინდგრენი.

სიუჟეტი
სვანტესონების ოჯახი კვლავ მიემგზავრება სტოკჰოლმიდან. რჩებიან მხოლოდ ბიჭუნა, ფრეკენ ბოკი და კარლსონი, რომელიც მათ დრო და დრო აკითხავს. ასევე სტუმრად და სამკურნალოდ ჩამოდის იულიუსი (ბიჭუნას მამის ბიძია). თავდაპირველად ისე ჩანს, თითქოს მას არ სწამს ზეარსებების ან ზღაპრების გმირების არსებობის, მაგრამ მოგვიანებით აღმოჩნდება, რომ ეს ასე არ არის. კარლსონი დრო და დრო ჩაუფრენს მის ფანჯრებს, რითაც არწმუნებს, რომ ’’ზღაპრული გმირები ნამდვილად არსებობენ’’. იულიუსი კი, დროთა განმავლობაში, დიდი სიმპატიით განეწყობა ფრეკენ ბოკის მიმართ. თავის მხრივ, არც ფრეკენ ბოკია გულგრილი და მისი ხისტი ხასიათი ამით კიდევ უფრო რბილდება.

ამავე დროს კარლსონზე დიდი ძებნაა გამოცხადებული. მის დასაჭერად დიდი ფულადი თანხაა დაწესებული. სვანტესონების ბინას ეწვევიან ქურდები ფილე და რულე, რომელთაც სურთ კაცუნას პოლიციაში წაყვანა, მაგრამ კარლსონი ორივეს კარადაში მოამწყვდევს. მოგვიანებით ფრეკენ ბოკი აღმოაჩენს, რომ ერთ-ერთი მათგანი მისი დის, ფრიდას ყოფილი შეყვარებულია, რომელიც მას ცუდად მოექცა. დაშინებული ქურდები ტოვებენ სახლს.
ტუვე იანსონი

ტუვე მარიკა იანსონი (დ. 9 აგვისტო, 1914 — გ. 27 ივნისი, 2001) — ფინელი მწერალი, ჰანს კრისტიან ანდერსენის სახელობის პრესტიჟული ჯილდოს მფლობელი. წერდა შვედურ ენაზე.

იანსონი უფრო მეტად ცნობილია, როგორც მუმინების სერიის შემქმნელი. გამოცემულია რამდენიმე წიგნი ამ სერიიდან, სადაც საუბარია გამოგონილ არსებებზე, მუმინებზე და მათ მეგობრებზე.
ბეატრის პოტერი

ელენ ბიტრიქს პოტერი, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც ბეატრის პოტერი (დ. 28 ივლისი, 1866 — გ. 22 დეკემბერი, 1943 ) — ინგლისელი საბავშვო მწერალი და მხატვარი.

იგი იყო ერთ-ერთი პირველი ინგლისელი, რომელმაც დაიწყო ზრუნვა სამშობლოს ბუნების გადარჩენაზე. დრო და დრო იგი დაკავებული იყო გაკოტრებული მეზობლების ფერმების შეძენით. მიწის 4000 აკრი და 15 ფერმა მან უანდერძა ეროვნულ პარკს.

პოტერი ცნობილია, როგორც უამრავი საბავშვო წიგნისა და მათი ილუსტრაციების ავტორი.
რობერტ გრინი

რობერტ პოლ გრინი (; დ. 18 იანვარი, 1980, ჩერტსი, სურეის საგრაფო, ინგლისი) — ინგლისელი ფეხბურთელი, ინგლისის ნაკრების ყოფილი მეკარე, გამოდის პრემიერ ლიგაში, კლუბ ლიდზ იუნაიტედში

საფეხბურთო კარიერა
რობერტ გრინმა ფეხბურთის თამაში „ნორიჯ სიტის“ აკადემიაში დაიწყო. გუნდში მისი დებიუტი 1999 წლის აპრილში შედგა, თუმცა ახალგაზრდა მეკარემ ძირითად შემადგენლობაში თამაში მხოლოდ 2001/02 წლებში დაიწყო. ამ დროს „ნორიჯი“ პრემიერ ლიგაში გადმოსვლისათვის იბრძოდა და გუნდში ახალგაზრდა ნიჭიერი მეკარის გამოჩენა საკმაოდ კარგი იყო. გრინის პირველ სრულფასოვან სეზონში „ნორიჯმა“ ჩემპიონშიფში მეექვსე ადგილი დაიკავა, თუმდა პლეი–ოფის ფინალში პენალტების სერიაში „ბირმინგემთან“ დამარცხდა. მომდევნო სეზონში, მიუხედავად გრინის მიერ ჩატარებული 19 მშრალი მატჩისა, „ნორიჯი“ პლეი–ოფში ვეღარ გავიდა, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ 2003/04 წლებში მათ ეს მოახერხეს, ხოლო რობერტ გრინი გულშემატკივრებმა სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელად აირჩიეს.

წარმატების პიკზე მყოფი გრინი 2004 წლის აპრილში ინგლისის ნაკრებშიც გამოიძახეს, თუმცა ნაკრების შემადგენლობაში მისი პირველი მატჩი 2005 წლის მაისში შედგა, როდესაც რობერტი კოლუმბიის წინააღმდეგ მატჩში შეცვლაზე შემოვიდა. ის გახდა რიგით მეექვსე ფეხბურთელი „ნორიჯის“ რიგებში, რომელმაც ინგლისის ნაკრების მაისური მოირგო. 2004/05 სეზონი კლუბისთვის ძალიან ცუდი აღმოჩნდა და ინგლისის უმაღლესი დივიზიონი დატოვა. კლუბიდან წავიდა ბევრი წამყვანი ფეხბურთელი. 2005/06 წლებში საშინელი სეზონი ჩაატარა გრინმაც. მიუხედავად ამისა, ის ინგლისის ნაკრებში კვლავ გამოიძახეს და 2006 წლის სამუნდიალო განაცხადშიც შეიყვანეს. თუმცა მაისის ბოლოს მიღებულმა უმძიმესმა ტრავმამ, ინგლისელი კიპერის გეგმებს, მუნდიალზე თამაშისა, უდიდესი დაღი დაასვა. მას შემდეგ რაც რობერტმა ტრავმა მოიშუშა, პრემიერ ლიგაში მოასპარეზე „ვესტ ჰემ იუნაიტედს“ შეუერთდა.

2006/07 სეზონი „ჩაქუჩთათვის“ პრემიერ ლიგაში დარჩენისათვის ბრძოლაში გაილია. გრინის შესანიშნავმა თამაშმა საშუალება მისცათ „ჩაქუჩებს“, გასვლით მატჩებში ემარჯვათ „არსენალისა“ და „მანჩესტერ იუნაიტედის“ წინააღმდეგ, რამაც „ვესტ ჰემი“ პრემიერ ლიგაში კიდევ ერთი სეზონი დატოვა. 2007/08 სეზონი კლუბისათვის წარმატებული გამოდგა. მათ სეზონი მეათე პოზიციაზე დაასრულეს, ხოლო გრინს კი ამ სეზონში თებერვლის თვემდე თერთმეტმეტრიანი ვერც ერთმა ფეხბურთელმა ვერ გაუტანა. ეს გამოუვიდა მხოლოდ ჯეიმზ მაკფადენს, მეხუთე ცდაზე. გრინის კარგმა და დამაჯერებელმა თამაშმა მალევე მიიპყრო ინგლისის ნაკრების ახალი თავკაცის ფაბიო კაპელოს ყურადღება და მან 2008 წელს გრინი საფრანგეთის წინააღმდეგ მატჩში გამოიძახა. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე კი გრინმა საკმაოდ კარგი მატჩები ჩაატარა ანდორის, ყაზახეთისა და ხორვატიის ნაკრებების წინააღმდეგ.

კარიერული სტატისტიკა
სანაკრებო
მიქაელ ულუმბოელი (IX)

მიქაელ ულუმბოელი – ქართველი წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 3 მაისი, ახალი სტილით - 16 მაისი.

წმინდანი იერუსალიმის პატრიარქის, სერგის (842-844) თანამედროვე იყო. იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპები მოიხსენიებს „წმიდათა მამათა ჩუენთა მიქაელ და არსენს, რომელთა აღაშენეს ულუმბოჲ“. როგორც ჩანს, არსენს და მიქაელს ჩაუყრიათ საფუძველი ქართველთა ბერ-მონაზვნობისთვის ულუმბოზე.

საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ წმინდანთა დასში შერაცხა ულუმბოზე ქართული მონასტრის დამაარსებელნი, ღირსნი მამანი მიქაელი და არსენი.
არსენ ულუმბოელი

არსენ ულუმბოელი — ქართველი წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 3 მაისი, ახალი სტილით - 16 მაისი.

წმინდანი იერუსალიმის პატრიარქის, სერგის (842-844) თანამედროვე იყო. იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპები მოიხსენიებს „წმიდათა მამათა ჩუენთა მიქაელ და არსენს, რომელთა აღაშენეს ულუმბოჲ“. როგორც ჩანს, არსენს და მიქაელს ჩაუყრიათ საფუძველი ქართველთა ბერ-მონაზვნობისთვის ულუმბოზე.

პავლე ინგოროყვას ვარაუდით, ერთ-ერთი მოხსენიებული პირი — არსენი არის წმინდა გრიგოლ ხანძთელის მოწაფე, იგი ხანძთიდან ეწვია პალესტინას, სადაც მაკარი ლეთეთელთან ერთად მოღვაწეობდა, შემდეგ კი მცირე აზიაში გადავიდა და ულუმბოს მთაზე დასახლდა.

საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა ულუმბოზე ქართული მონასტრის დამაარსებელნი, ღირსნი მამანი მიქაელი და არსენი.
ტიმოთე და მავრა

ტიმოთე და მავრა – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები, მათი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 3 მაისი, ახალი სტილით - 16 მაისი.

ცხოვრება
წმინდანები მოწამეობრივ აღესრულნენ იმპერატორ დიოკლეტიანეს მიერ ქრისტიანთა დევნის დროს. სოფელ პერაპიაში (ეგვიპტის თებაიდა) მცხოვრები წმინდა ტიმოთე მღვდლის შვილი იყო და მედავითნედ მსახურობდა. მის მორჩილებაში შედიოდა საღვთისმსახურო წიგნების დაცვა და გადაწერა. ბოროტმა ენებმა ტიმოთე მმართველ არიანესთან დაასმინეს: იმპერატორის მიერ აკრძალულ წიგნებს ინახავსო. არიანემ შეაპყრობინა წმინდანი და საეკლესიო წიგნების ჩაბარება მოსთხოვა. როცა პასუხად უარი მიიღო, ბრძანა, ეწამებინათ იგი. ტიმოთე მამაცურად იტანდა საშინელ ტკივილებს და მადლობდა უფალს. ჯალათებმა წმინდანი ფეხებით დაკიდეს და ლოდი გამოაბეს. შემდეგ არიანემ გაიგო, რომ მოწამეს ახალგაზრდა ცოლი ჰყავდა, სახელად მავრა და ისიც დაატუსაღებინა. წმინდანმა ცოლი გაამხნევა და მოუწოდა, მასთან ერთად ეღიარებინა ქრისტე. ქრისტეს ტარიგმა მიუგო: „მზად ვარ შენთან ერთად მოვკვდე“. არიანეს ბრძანებით ქალს თმები დააგლიჯეს და ხელის თითები დააჭრეს. წმინდა მავრამ სიხარულით დაითმინა წამება. შემდეგ წმინდანი ადუღებულ წყალში ჩააგდეს, მაგრამ მას ტკივილიც არ უგრძვნია, უვნებლად იქნა დაცული. მმართველმა იფიქრა, რომ მსახურებმა ქვაბში ცივი წყალი ჩაასხეს და მავრას მოსთხოვა, მისთვის ხელზე დაესხა წყალი. როცა მოწამემ ბრძანება შეასრულა, არიანემ ტკივილისაგან ამოიგმინა, შეცბუნდა მომხდარი სასწაულით, ირწმუნა ჭეშმარიტი ღმერთი და მავრას გათავისუფლების განკარგულება გასცა, მაგრამ ისე ძლიერი იყო ეშმაკის ძალა მასზე, რომ უკან წაიღო სიტყვა და ბრძანა უფრო სასტიკი სატანჯველებით ეწამებინა ქრისტეს აღმსარებელი. აღშფოთებულმა ხალხმა მმართველს მოსთხოვა, შეეწყვიტა უდანაშაულო ქალის ტანჯვა. წმინდა მავრა ხალხს მიუბრუნდა და დაამშვიდა: „ნუ მიცავთ, ჩემი ერთადერთი დამცველი ღმერთია, რომელსაც მე ვსასოებ“.

ხანგრძლივი წამების შემდეგ არიანეს ბრძანებით წმინდანები ჯვარზე გააკრეს. მეათე დღეს მოწამენი აღესრულნენ. ეს მოხდა 286 წელს. მოგვიანებით კონსტანტინეპოლში აშენდა მათი სახელობის ტაძარი და დადგინდა მათი ხსენების დღე.
პეტრე საკვირველთმოქმედი

ღირსი პეტრე საკვირველთმოქმედი — არგოსის ეპისკოპოსი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, მათი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 3 მაისი, ახალი სტილით - 16 მაისი.

ცხოვრება
ცხოვრობდა - საუკუნეებში. იგი ღვთისმოშიში ოჯახის შვილი იყო: ჯერ მისი მშობლები, შემდეგ კი ძმები - პავლე, დიონისე და პლატონი - ბერებად აღიკვეცნენ. წმინდა პეტრემ გულმოდგინე მოღვაწეობა დაიწყო. მისი მსახურების შესახებ ეუწყა იტალიის ეპისკოპოს ნიკოლოზს (შემდეგ კონსტანტინეპოლის პატრიარქს), რომელმაც მისი ეპისკოპოსად კურთხევა მოინდომა, მაგრამ წმინდა პეტრემ უღირსად მიიჩნია თავი და შორს დაიჭირა ეს წინადადება. მაშინ ნიკოლოზმა პეტრეს ძმას, პავლეს დაასხა ხელი კორინთოს ეპისკოპოსად, წმინდანი კი მასთან ცხოვრობდა, მდუმარების ღვაწლს შედგომილი. ერთი წლის შემდეგ ეპისკოპოს პავლესთან მოვიდნენ არგოსელები და ითხოვეს, მათ ეპისკოპოსად წმინდა პეტრე დაედგინათ. ხანგრძლივმა და მხურვალე ვედრებამ გაჭრა: წმინდანი დათანხმდა. ეპისკოპოსად ხელდასხმის შემდეგ წმინდა პეტრე გულმოდგინედ იღვწოდა სამწყსოსთვის. მფარველობდა ყველა გაჭირვებულს, განსაკუთრებით კი ქვრივ-ობლებზე ზრუნავდა. წმიდა პეტრემ დიდი ხნით ადრე იწინასწარმეტყველა თავისი მიცვალების დღე და აღესრულა 70 წლის ასაკში. მისი წმიდა ნეშტი 1421 წელს გადაასვენეს არგოსიდან ნავპოლიაში. მღვდელმთავრის მირონმდინარე ნაწილებთან სასწაულები და კურნებები აღესრულებოდა.
ორონტესი

ორონტესი (ბერძ , არაბ ‎‎ ნაჰრ-ალ-ასი, ასი, დრაკო, ტიფონი) — მდინარე ლიბანსა და სირიაში. ორონტესი ჰელიოპოლისთან მდებარე მთებში ანტილიბანის წყაროდან იღებს სათავეს, ბეირუთიდან 30 კილომეტრში. მიედინება ჩრდილოეთისაკენ ხმელთაშუა ზღვის გასწვრივ. თავიდან კლდოვან ხეობას გამოდის, შემდეგ ტბა ჰომსში ჩადის, რომელიც ჯერ კიდევ ანტიკურ სამყაროში იქნა დაგუბებული. ტბიდან ქალაქ ჰამამამდე ველზე მიედინება და ანტიოქიის დაბლობზე ოდნავ დასავლეთით უხვევს; აქ ორონტესში ორი მსხვილი შენაკადი ხვდება — აფრინი და ყარა-სუ. ჩაედინება ხმელთაშუა ზღვაში თურქეთის საპორტო ქალაქ სამანდაგიდან სამხრეთით. საერთო სიგრძეა 240 კილომეტრი. ნაოსნობა არ ხდება. ორონტესს უფრო მეტად სარწყავად იყენებენ.
მდინარის ისტორიული მნიშვნელობა ის იყო, რომ ორონტესის ველი ძველად სავაჭრო გზებს კვეთდა. შუა საუკუნეებში ორონტესი ჯვაროსნებისთვის საზღვრის ფუნქციას ასრულებდა ანტიოქიასა და ალეპოს შორის.
თეოდოსი იღუმენი

ღირსი თეოდოსი იღუმენი (გ. 3 მაისი, 1074) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 3 მაისი, ახალი სტილით - 16 მაისი. რუსეთის სამონასტრო წესდების დამაარსებელი და მონაზვნობის ფუძემდებელი.

ცხოვრება
დაიბადა კიევთან ახლოს, ვასილიევოში. ის სიყრმითგანვე ასკეტურად ცხოვრობდა მშობლიურ სახლში. 14 წლისას მამა გარდაეცვალა და დარჩა მკაცრი და ძალაუფლებისმოყვარე დედის ზედამხედველობის ქვეშ. მოსაგრეობისკენ მიწრაფებისთვის მან არაერთხელ დასაჯა შვილი, მაგრამ ღირსი თეოდოსი მტკიცედ ადგა არჩეულ გზას. 24 წლისამ მალულად დატოვა სახლი და ღირსი ანტონის კურთხევით ბერად აღიკვეცა კიევის მღვიმეთა მონასტერში. 4 წლის შემდეგ დედამ მიაგნო შვილს და ცრემლებით შეევედრა, სახლში დაბრუნებულიყო, მაგრამ წმინდა თეოდოსიმ თვითონ დაარწმუნა დედა, დარჩენილიყო კიევში და მონაზვნად შემდგარიყო წმიდა ნიკოლოზის სავანეში.

წმინდა თეოდოსი სავანეში სხვებზე მეტს საქმიანობდა და ძმათა საქმეებსაც თვითონ ასრულებდა. ყველაზე ადრე მიდიოდა ტაძარში და ღვთისმსახურების დამთავრებამდე ადგილიდან ფეხს არ იცვლიდა. 1054 წელს ღირს თეოდოსის მღვდელმონაზვნად დაასხეს ხელი, 1057 წელს კი იღუმენად აირჩიეს. მისმა მოღვაწეობამ მრავალი ბერი შეკრიბა სავანეში. მან ააშენა ახალი ეკლესია და შემოიღო სტუდიონის მონასტრის წესდება. იღუმენის ხარისხში მყოფი ღირსი თეოდოსი ყველაზე მძიმე მორჩილებაში იყო. ის ჩვეულებრივ, მხოლოდ პურს და მწვანილს ჭამდა, ღამეებს კი ლოცვაში ათევდა. ღირსი მამა განსაკუთრებით ზრუნავდა გაჭირვებულებზე. წმინდა თეოდოსიმ იწინასწარმეტყველა თავისი სიკვდილი და აღესრულა 1074 წელს. ის დაკრძალეს მის მიერვე გათხრილ მღვიმეში, სადაც დიდმარხვას ატარებდა ხოლმე. 1091 წელს აღმოიყვანეს წმინდანის უხრწნელი ნაწილები. 1108 წელს მოხდა მისი კანონიზაცია.
გორათის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

გორათის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია – ეკლესია ხაშურში. თარიღდება გვიანი ფეოდალური ხანით, იგი შეკეთებულია საუკუნეში. ეკლესია დარბაზულია, ნაშენია ქვიშაქვითა და რიყის ქვით.

1999 წლის 9 სექტამბერს მეუფე იობის ლოცა-კურთხევით გაიხსნა ტაძარი და აღდგა წირვა-ლოცვა.

ყოველი წლის 21 მაისს იმართება „გორათობა“. ამ დღესასწაულს აღნიშნავენ გორათის ეკლესიის შემოგარენის მაცხოვრებლები. მოსახლეობა მიდის ეკლესიაში, ანთებს სანთელს, ლოცულობს და ოჯახებში სტუმრებს უმასპინძლდებიან.
ისჩიგუალასტო

ისჩიგუალასტო – გეოლოგიური ფორმაციებით ცნობილი პარკი არგენტინაში, სან-ხუანის პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ჩილეს საზღვართან. პარკს ჩრდილოეთით საზღვრავს ტალამპაიის ეროვნული პარკი (ლა-რიოხა), რომელშიც ასევე მრავლადაა გეოლოგიური ფორმირებები.

პარკის ფართობია 603,7 კმ², რომლის უდიდესი ნაწილია მდებარეობს სან-ხუანის პროვინციის ვალიე-ფერტილის დეპარტამენტში, ხოლო მცირე ნაწილი ამავე პროვინციის ხაჩალის დეპარტამენტში. პარკი მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 300 მეტრზე.

კლიმატი ძალიან მშრალია. თავსხმა წვიმები იცის მხოლოდ ზაფხულის განმავლობაში. წლის მინიმალური ტემპერატურაა -10 ° , მაქსიმალური 45 ° . მუდმივად ქრის სამხრეთის ქარი 20-40 კმ /სთ სიჩქარით.

პარკმა ფორმაცია განიცადა ტრიასულ ერაში (230 მილიონი წლის წინ). აქ აღმოჩენილია ძუძუმწოვრების ის სახეობა, რომელიც, როგორც მეცნიერები ვარაუდობენ, წარმოადგენენ გარდამავალ საფეხურის ძველ დინოზავრებსა და თანამედროვე ძუძუმწოვრებს შორის.

2000 წელს პარკი შეიტნეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ტალამპაიის ეროვნული პარკი

ტალამპაია – ეროვნული პარკი არგენტინაში, მდებარეობს ლა-რიოხის პროვინციის დასავლეთ და ცენტრალურ ნაწილში. 1997 წელს სტატუსი მიიღო ეროვნული პარკის სტატუსი. პარკის ფართობია 2.150 კმ ², სიმაღლე - 1500 მეტრი ზღვის დონიდან.

პარკი მდებარეობს ორ მთიან ქედს შორის მოქცეულ ველზე. მისი ლანდშაფტი ჩამოყალიბდა ქარისმიერი ეროზიის შედეგად. კოკისპირული წვიმები იცის ზაფხულში, გაზაფხულზე ქრის ძლიერი ქარი.

პარკის ღირსშესანიშნაობები
პარკში რამდენიმე მილიონი წლის წინ ცხოვრობდნენ დინოზავრები . აქ, ისევე როგორც, ისჩიგუალასტოში აღმოჩენილია ამ ეპოქის გაქვავებული ნიმუშები.
ტალამპაიის კანიონი – კლდეების სიმაღლე 143 მეტრი, მინიმალური სიგანე – 80 მეტრი.
მკვიდრი მოსახლეობის ნაშთები, რომელთა პეტროგლიფები შემონახულია პუერტა-დელ-კანიონში.
ბოტანიკური ბაღი ადგილობრივი ფლორით კანიონის ვიწრო ადგილზე.

2000 წელს პარკი შეიტნეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

გალერეა
წმინდა ერაზმი

წმინდა ერაზმი (გ. 303) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 4 მაისი, ახალი სტილით — 17 მაისი.

ცხოვრება
წმინდანი სიყრმიდანვე გულმოდგინედ მსახურებდა უფალს. ის აკურთხეს ფორმიის (იტალია) ეპისკოპოსად. დიოკლეტიანესა და მაქსიმიანეს მიერ ქრისტიანთა დევნისას ერაზმმა გადაწყვიტა გარიდებოდა სატანჯველს, მაგრამ ანგელოზმა შეაჩერა და ქალაქში დაბრუნება უბრძანა. როცა შემხვედრი მხედრები წმინდანის აღმსარებლობით დაინტერესდნენ, მან ქრისტიანად გამოაცხადა თავი. წმინდა ერაზმი ანტიოქიაში დიოკლეტიანეს მიჰგვარეს. წმინდანმა უშიშრად აღიარა ქრისტე და უშჯულოებაში ამხილა იმპერატორი. წმინდა ერაზმი სასტიკად აწამეს, მაგრამ ვერ გატეხეს. საპყრობილეში ჩაკეტილი ქრისტეს აღმსარებელი, ანგელოზმა სასწაულებრივად გამოიხსნა და უბრძანა: „მომყევი, იტალიაში წაგიყვან, იქ მრავალი ადამიანი ელოდება შენს სიტყვას“. ლუკიაში წმინდა ერაზმმა ხალხს ქრისტეს სარწმუნოება უქადაგა და მკვდრეთით აღადგინა ერთი დიდებულის ვაჟი. ამ სასწაულის შემდეგ 10000 კაცი მოინათლა. რომის იმპერიის დასავლეთის მფლობელმა მაქსიმიან პერკულმა ბრძანა წმინდანის შეპყრობა და სამსჯავროზე მიყვანა. წმინდა ერაზმმა კვლავ თამამად აღიარა ქრისტე. წმინდანი ცემეს და ძალით წაიყვანეს წარმართულ ტაძარში, მაგრამ, როგორც კი მან ტაძარში ფეხი შედგა, კერპები ჩამოცვივდა და დაიმსხვრა, სამსხვერპლოდან კი ცეცხლი გამოვარდა და მრავალი წარმართი დაწვა. გათავისუფლებულმა ერაზმმა უამრავი ხალხი მონათლა და ქალაქ სირმიაში წავიდა, სადაც კვლავ შეიპყრეს და აწამეს. წმინდანი გახურებულ ღუმელში შეაგდეს, მაგრამ ცოცხალი და უვნებელი დარჩა. ამ სასწაულმა ისე შეძრა ხალხი, რომ იმპერატორს ამბოხების შეეშინდა და სასახლეში მიიმალა. ანგელოზმა ბორკილებისაგან გაათავისუფლა ერაზმი და დააბრუნა ფორმიაში, თავის საეპისკოპოსოში. ის აღესრულა 303 წელს. ქრისტიანებმა პატივით დაასაფლავეს წმინდა მღვდელმოწამის ნეშტი.
წმინდა ალვიანე

წმინდა ალვიანე (გ. 304) – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 4 მაისი, ახალი სტილით - 17 მაისი.

ცხოვრება
წმინდანი ასიის მხარის ქალაქ ანეის ეპისკოპოსი იყო. ქრისტესთვის აღესრულა დიოკლეტიანეს და მაქსიმიანეს მიერ ქრისტიანთა დევნისას 304 წელს. წმინდა ალვიანეს უბრძანეს, კერპისთვის მსხვერპლი შეეწირა, მაგრამ მან მტკიცედ აღიარა ქრისტე და კერპმსახურებაზე უარი განაცხადა. წმინდანი აწამეს გახურებული რკინით, უმოწყალოდ ცემეს, მაგრამ ვერ მოტეხეს. მასთან ერთად აწამეს მისი მოწაფეებიც. ბოლოს წმინდანები გახურებულ ღუმელში ჩაყარეს.