iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეორე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეორე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1920 წლის 27 ივნისს.

კრება ჯერ გაიხსნა ქაშვეთის ეკლესიის ტაძრის ზემო სართულზე, ხოლო შემდეგ რეზონანსის გამო გადაიტანეს ქვედა სართულზე.

კრების წინასწარი სათათბირო კომტეტის წევრები იყვნენ: გურია-სამეგრელოს ეპარქიიდან იყო დეკანოზი ი. ბობოხიძე, ალავერდის ეპისკოპოსი პიროსი, თბილისიდან დეანოზი ნ. მაჭარაშვილი, დეკანოზი ი. კაპანაძე და მასწავლებელი ივ. რატიშვილი; საქართველოს საკათალიკოსო საბჭოდან დეკანოზები ცინცაძე, კორნელი კეკელიძე, ქრისტეფორე კაპანაძე და ნიკიტა თალაქვაძე. საკათალიკოსო სასამართლოდან ივანე ბერიშვილი და დეკანოზი ანტონი (თოთიბაძე), თბილისის საოლქოდან ერისკაცი დ. ჩიქოვანი.

კრებას ესწრებოდა ყველა მღვდელთმთავარი: გიორგი ეპისკოპოსი (კრებაზე დაინიშნა ჭყონდიდელად), ქუთაისის ეპისკოპოსი ნაზარი (ლეჟავა), ცხუმ-აფხაზეთის ამბროსი, დავით ურბნელი, პიროს ალავერდელი, ხოლო კრებას თავმჯდომარეობდა მიტროპოლიტი ლეონიდე. კრება დაკომპლექტებული იყო ძირითადად სასულიერო პიებისაგან, საერო წარმომადგენლობა მეტად მწირი იყო.

განიხილეს ეკლესიის სახელმწიფოსაგან გამოყოფის, სასულიერო სასწავლებლების განათლების სამინისტროსათვის გადაცემის, ეკლესიის ბიუჯეტის, მცხეთა-თბილისის ეპარქიის გაერთიანების საკითხები. კრებამ მიტროპოლიტი ლეონიდე სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად დაამტკიცა.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მესამე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მესამე ადგილობრივი კრება — შედგა გელათში, 1921 წლის 1-5 სექტემბერს და ესწრებოდა 119 დელეგატი. კრების მიზანი იყო საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის არჩევნები. პატრიარქის საყდრისთვის ორი კანდიდატურა იყო წარმოდგენილი მიტროპოლიტები ამბროსი (ხელაია) და ნაზარი ლეჟავა. თავდაპირველად არჩევნები ბარათებით წარიმართა იმ მოტივით რომ დამარცხებული თავის კანდიდატურას მოხსნიდა, შესაბამისად ამბროსი ხელაიამ სამოცზე მეტი ხმა მიიღო, ნაზარი ლეჟავამ ორმოცდაათი. შედეგებთან შეუთანხმებლობის გამო გადაწყდა კენჭისყრის ჩატარება, რომლის მიხედვითაც ამბროსიმ 67 თეთრი და 41 შავი კენჭი მიიღო, ნაზარიმ კი 54 თეთრი და ამდენივე შავი.

კენჭისყრის შედეგებიდან გამომდინარე სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად აირჩია მიტროპოლიტი ამბროსი. ცხუმ–აფხაზეთის ეპისკოპოსად დაადგინეს იოანე (მარღიშვილი), არჩეულ იქნა საკათალიკოზო საბჭოს ახალი შემადგენლობა.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეოთხე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეოთხე ადგილობრივი კრება — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ადგილობრივი რიგთ მეოთხე საეკლესიო კრება. შედგა თბილისში, 1927 წელს 21-27 ივნისს. კრებაზე სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქად აირჩიეს ცხუმ–აფხაზეთის მიტროპოლიტი ქრისტეფორე . კრებამ დაადასტურა კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსის მიერ 1923 წელს მიღებული გადაწყვეტილება გრიგორიანულ კალენდარზე გადასვლის შესახებ, გამარტივდა ღვთისმსახურების და სამღვდელო პირთა ცხოვრების წესები. რეფორმები მრევლმა ბოლშევიკური ხელისუფლებისგან თავსმოხვეულად აღიქვა და ისინი ვერ დაინერგა. 1928 წლიდან საქართველოს ეკლესია დაუბრუნდა იულიუსის კალენდარს.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მერვე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მერვე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1937 წელს. მოახდინეს სინოდის რეორგანიზაცია; შემოიღეს კათალიკოს-პატრიარქის სახით ერთპიროვნული მართვა-გამგეობა. სინოდს ეწოდა კათალიკოსის თანასინოდი. უწმინდესისა და უნეტარესის ასეთი გადაწყვეტილებები გამოწვეული იყო საქართველოს ეკლესიაში შექმნილი რთული ვითარებითა და იმ უთანხმოებებით, რომლებიც არსებობდა ზოგიერთ მღვდელმთავარსა და კათოლიკოსს შორის.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთორმეტე ადგილობრივი კრება

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთორმეტე ადგილობრივი კრება — შედგა თბილისში, 1977 წლის 23 დეკემბერს, რომელსაც 47 დელეგატი ესწრებოდა. კრებას ასევე ესწრებოდნენ უცხოეთის ეკლესიათა წარმომადგენლები, სრულიად რუსეთის პატრიარქი პიმენი, ბულგარეთის ეკლესიიდან — არქიმანდრიტი ნაუმი, ალექსანდრიიდან — არქიმანდრიტი გრიგორიოსი. კათალიკოს-პატრიარქად აირჩიეს ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი ილია (შიოლაშვილი) ილია -ის სახელით.
ჯეჰან-შაჰი

მუზაფარ ად-დინ ჯეჰან-შაჰ-ხანი (; დ. 1397, ხოი, ირანი — გ. 1467, მუში, ყარა-ყოიუნლუ) — ყარა-ყოიუნლუს სულთანი 1435-1467 წლებში, პოეტი. წერდა ლირიკულ პოემებს აზერბაიჯანულ ენაზე, ფსევდონიმით „ჰაგიგი“.

მმართველობა
1447 წელს, მას შემდეგ, რაც გარდაიცვალა თემურ-ლენგის შვილი შაჰრუჰი, ჯეჰან-შაჰი დაპყრობილი მიწების ერთპიროვნული მმართველი გახდა. მან ისარგებლა თემურიდების სახელმწიფოში არეულობებით და 1453 წლისთვის დაიპყრო დასავლეთი ირანი, დაამხო თემურიდი მმართველის მირზა-იბრაჰიმის მმართველობა. 1458 წელს კი დაიპყრო თემურიდი სულთნების დედაქალაქი ჰერათი. საზღვარი თავის სახელმწიფოსა და თემურიდებს შორის გაატარა დაშთე-ქევირის უდაბნოზე. თუმცა თემურიდმა მმართველმა მირზა აბუ საიდმა, მას მოსთხოვა დაპყრობილი მიწების დაბრუნება. ამავდროულად ჯეჰან-შაჰმა მიიღო ცნობები აზერბაიჯანში მისი შვილის, ჰასან-ალის, აჯანყების შესახებ. ამ ამბებმა განაპირობა ზავის დადება აბუ-საიდთან, რომლის მიხედვითაც სპარსეთის ერაყზე და ფარსისტანზე უარი განაცხადა. ჯეჰან-შაჰი წავიდა აზერბაიჯანში და ჩაახშო ჰასან-ალის აჯანყება.

ყარა-ყოიუნლუს სახელმწიფო ჯეჰან-შაჰის მმართველობის დროს მუდმივ მტრობაში იმყოფებოდა აყ-ყოიუნლუს სახელმწიფოსთან. დასავლეთის საზღვრებთან ხშირად მიმდინარეობდა სამხედრო დაპირისპირებები. საუკუნის 50-იან წლების ბოლოს ყარა-ყოიუნლუმ დაკარგა ტერიტორიის მნიშვნელობანი ნაწილი ქურთისტანში და სომხეთში. აყ-ყოიუნლუს ძალების გაძლიერება უზუნ-ჰასანის მმართველობის პერიოდში, გახდა ამ ორი თურქმნული სახელმწიფოს დაპირისპირების ძირითადი მიზეზი. 1467 წელს მუშის ხეობაში მათ შორის გაიმართა გადამწყვეტი ბრძოლა, რომელიც დასრულდა ყარა-ყოიუნლუს ჯარების სრული მარცხით. უკან დახევის დროს ჯეჰან-შაჰი დაატყვევეს და თავი მოჰკვეთეს.
მიხეილ კასიანოვი

მიხეილ კასიანოვი (; დ. 8 დეკემბერი, 1957, სოლნცევო, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. იყო რუსეთის ხელისუფლების თავმჯდომარე 2000 წლის 17 მაისიდან 2004 წლის 24 თებერვლამდე. 2015 წლიდან იკავებს სახალხო თავისუფლების პარტიის თავმჯდომარის პოსტს, ხოლო 2006 წლიდან არის „რუსული სახალხო-დემოკრატიული“ კავშირის თავმჯდომარე.
პურის ყანა ყორნებით

პურის ყანა ყორნებით — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული 1890 წლის ივლისში.

მიუხედავად იმისა, რომ ეს სურათი ოვერში შექმნილი იმ ტილოების სერიიდანაა, რომლებიც მოსავლის აღების თემას ეხება, ვან გოგის ეს ერთ-ერთი ბოლო ნამუშევართაგანი სევდიანი მისტიციზმის საბურველშია გახვეული. სურათი აღიქვეს როგორც მხატვრის სიკვდილის წინასწარმეტყველება, მისი აღსასრულის მომასწავლებელი ნიშანი. ვან გოგი იმ დროს თავს უკიდურესად მარტოსულად გრძნობდა და სულიერად იტანჯებოდა. მას ეშინდა, რომ ფინანსური პრობლემების გამო, მისი ძმა თეო, ვეღარ შეძლებდა მის დახმარებას. უკაცრიელი მინდვრებით, რომლებსაც ყორნები დასტრიალებენ თავს, გზებით, რომლებსაც არსად მივყავართ, პირქუში, მრუმე ცითა და ტალღების მსგავსი ხორბლის ყანით მან დიდი სიზუსტით გადმოსცა ის ძრწოლა, რომელიც გამუდმებით თან სდევდა. ეს იყო უძლურება უსაზღვროების წინაშე.
პურის ყანა კვიპაროსებით

პურის ყანა კვიპაროსებით — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატების სერია.

1889 წელს, უკვე დაავადებული ვან გოგი ფიქრობდა, რომ ეს ხე, კვიპაროზი, მას სასიცოცხლო ძალას მატებდა. სწორედ მაშინ ის ნახატების ახალ სერიის შექმნას იწყებს. „პურის ყანა“ მისი პირველი ცდა იყო ამ თემაზე, რომელსაც შვიდი ძალზე განსხვავებული და უბადლო ოსტატობით შესრულებული ნამუშევარი მიუძღვნა. იმავე პერიოდში შექმნილ ამ ტილოებს, რომელშიც „ვარსკვლავებიანი ღამე“ დახატა, ერთ და იგივე შემოქმედებითი მიდგომა აერთიანებს: სტილის დაწმენდა სინთეზის მისაღწევად და უფრო მეტად აბსტრაქტული კონცეფცია. ამ ნახატებში დეტალები კარგავენ მნიშვნელობას, რათა ერთიანი სივრცე შექმნან.
გოგი კოღუაშვილი

გიორგი (გოგი) კოღუაშვილი (დ. 8 თებერვალი, 1974, ქუთაისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართული წარმოშობის რუსი მოჭიდავე და მწვრთნელი. 1992 წლის ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი, ხუთგზის მსოფლიოსა (1993, 1994, 1997, 1998, 1999) და ოთხგზის ევროპის (1994, 1995, 1996, 2002) ჩემპიონი.

ამჟამად არის ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში რუსეთის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი.
საწოლი ოთახი არლში

საწოლი ოთახი არლში — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის სამი ნახატის საერთო სახელი.

ისტორია
1888 წელს ოქტომბერში, „ყვითელი სახლის“ დამთავრებამდე ორი კვირით ადრე ვან გოგი თავისი საწოლი ოთახის პირველ ვარიანტზე მუშაობას შეუდგა.

ძალიან იშვიათია, რომ მხატვარმა ასე ზუსტად გადმოსცეს საკუთარი ნამუშევრის მისეული ხედვა. მოგვცეს კომპოზიციის ელემენტების ამგვარი დეტალური აღწერა, უფრო მეტიც იგი გვიხსნის მიზეზზსაც, თუ რამ უბიძგა ამ სურათის დახატვა, როგორ უნდოდა გადმოეცა მოსვენების, უქმად ყოფნის, სიმშვიდის შეგრძნება. სწორედ ამ შეგრძნებას ეძებდა მხატვარი თავისი ცხოვრების ამ პერიოდში. ეს სიმშვიდე მოჩვენებითია, რადგანაც, სინამდვილეში იგი ძალიან აფორიაქებული იყო, ცხოვრების სხვა პერიოდების მსგავსად, თუმცა ამ აღელვების საფუძველი კიდევაც ჰქონდა. მან ახალი პეიზაჟები, ახალი სინათლე აღმოაჩინა და გატაცებით შეუდგა მათ ტილოზე გადატანას. ვან გოგი ფიქრობდა, რომ ცოტაღა აკლდა მისი ოცნების ასრულებას - მხატვართა საძმოს შექმნას, რაზეც ამდენი უფიქრია და ძალისხმევა გააორმაგა, რათა გოგენი და ბერნარი ჩამოსულიყვნენ და ყვითელ სახლში მასთან ერთად დასახლებულიყვნენ. თმცა მისი ნახატები მაინც არ იყიდება და ამიტომ ნერვიულობას თავს ვერ აღწევს. იგი მოუთმენლად ელის გოგენის ჩამოსვლას, რაც მას ძალას შემატებს, თუმცა ის იგვიანებს.

ამ წინააღმდეგობათა ქაოსის ფონზე მისი საძინებელი მყუდრო სავანეს უნდა ასახიერებდეს. მასში წესრიგი და სიწყნარე უნდა სუფევდეს. ვან გოგს სურდა გადმოეცა ეს შეგრძნება. შესაძლებელია, იმ გრძნობების გავლენით, რაც მასში ირეოდა ამ ნახატის ხატვისას, ვან გოგს საკუთარი საძინებეილი თავისი შემოქმედების ძირეულ და უმთავრეს ელემენტად მიაჩნია.

ამ წინააღმდეგობათა ქაოსის ფონზე მისი საძინებელი მყუდრო სავანეს უნდა ასახიერებდეს. მასში წესრიგი და სიწყნარე უნდა სუფევდეს. ვან გოგს სურდა გადმოეცა ეს შეგრძნება. შესაძლებელია, იმ გრძნობების გავლენით, რაც მასში ირეოდა ამ ნახატის ხატვისას, ვან გოგს საკუთარი საძინებეილი თავისი შემოქმედების ძირეულ და უმთავრეს ელემენტად მიაჩნია.

1889 წლის მაისის პირველ რიცხვებში ვან გოგმა ეს ნამუშევარი თავის ძმას, თეოს პარიზში გაუგზავნა, რათა მას ჩარჩოში ჩაესვა. ტილო, რომელიც გზაშ ძლიერ დაზიანდა, ძმამ უკან გამოუგზავნა არლში, რათა რესტავრაციამდე ვინსენტს მისი ასლი გაეკეთებინა. ვან გოგმა მალევე დახატა ამ სურათის საკმაოდ თავისუფალი ვარიანტი და შედეგით კმაყოფილმა მესამე ასლიც გააკეთა, რომელიც დედასა და დას - ვილჰელმინას აჩუქა.
შმაგი ბოლქვაძე

შმაგი ბოლქვაძე (დ. 26 ივლისი, 1994, დაბა ხულო) — ქართველი მოჭიდავე (ბერძნულ-რომაული სტილი). ევროპის ჩემპიონატისა (2016) და 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი.

2014 წელს მსოფლიო ჩემპიონატზე შმაგი ბოლქვაძე პოდიუმის უმაღლეს საფეხურზე ისე ავიდა, ერთი ქულაც არ დაუკარგავს. საჩემპიონო გზას მონღოლი ნოროვსურენ ამარსაიხანის ადვილად ძლევით (13:0) შეუყვა. ჩინელი ვუიუნგ ვუიუნგიც ჩამოიშორა (6:0), თურქ ჩენგიზ არსლანსა (1:0) და უნგრელ ზოლტან ლევაის (1:0) დაძაბულ ბრძოლებში აჯობა. ფინალში კი აზერბაიჯანელ რუჰინ მიკაილოვს სძლია (3:0). პირველ პერიოდში შესრულებულ ორქულიან ილეთს ბოლქვაძემ შესვენების შემდეგ ერთი ქულა მეტოქის გაფრთხილებით მიამატა.

ლეიბის მსაჯმა მიკაილოვი პასიურობის გამო კიდევ ორჯერ გააფრთხილა, რაც ქართველი მოჭიდავის ვადაზე ადრე გამარჯვებას ნიშნავდა. შმაგიმ მწვრთნელებთან ერთად იზეიმა ოქროს მედალი, მაგრამ სამსაჯო მაგიდამ ლეიბის მსაჯის გადაწყვეტილება გააუქმა და ნამდვილი ზეიმი ნახევარი წუთით გადადო. დროის ამ მონაკვეთში ანგარიში არ შეცვლილა.
კეფა

კეფა — ანატომიური ტერმინი, რომელიც გამოხატავს თავის ქალის უკანა ნაწილს. კეფის ტრავმამ შესაძლოა ბაზილარული ქალის მოტეხილობა გამოიწვიოს. კეფის ამოცნობა მნიშვნელოვანია ადამიანის ნაყოფის პერიოდში დაკვირვებისას.

კეფის ძვლის ძირითადი ნაწილი სოლისებრი ძვლის სხეულს უკავშირდება სოლისებრ – კეფის სინქონდროზით. ასაკის მატებასთან ერთად ხრტილი განიცდის გაძვალებას და საბოლოოდ ორივე ძვალი ერწყმის ერთმანეთს. ძირითადი ნაწილის ზედა, ქალას ღრუსკენა ზედაპირი სადა და ჩაზნექილია. სოლისებრი ძვლის სხეულთან ერთად იგი ქმნის თავქვეს, რომელიც მიმართულია დიდი ხვრელისაკენ (მასზე ძევს მოგრძო ტვინი, ხიდი და ტვინის ძირითადი არტერია თავისი ტოტებით). ძირითადი ნაწილის ქვედა ზედაპირი ხორკლიანია, შუა ადგილას აღინიშნება კარგად გამოხატული ხახის ბორცვი და ხორკლიანი ხაზები. კეფის ძვლის ლატერალური ნაწილებისა და ძირითადი ნაწილის უსწორმასწორი კიდეები უკავშირდება საფეთქლის ძვლის კლდოვანი ნაწილის უკანა კიდეს. მათ შორის იქმნება კლდოვანი კეფის ნაპრალი, რომელიც ამოვსებულია ხრტილით, ე. წ. კლდოვან-კეფის სინქონდროზით.
სამოთრაკი

სამოთრაკი, სამოთრაკია — კუნძული ეგეოსის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში. ეკუთვნის საბერძნეთს. კუნძულის ფართობია 178 კმ², სიმაღლე კი 1 611 მ-მდე. აგებულია გნაისებით, ამფიბოლიტებითა და მარმარილოებით. კუნძულზე არის მინერალური წყაროები. სამოთრაკიაზე გავრცელებულია ხმელთაშუა ზღვის ბუჩქოვანი მცენარეულობა, გვხვდება მუხის კორომები. მცხოვრებლები აშენებენ ზეთისხილს, აშენებენ თხებს, მისდევენ მეთევზეობას. კუნძულის უმსხვილესი დასახლებული პუნქტია სამოთრაკი.
გალერეა
ოქროს ტახტი

ოქროს ტახტი (-: ') — წარმოადგენს აშანტის ხალხის სამეფო და ღვთაებრივი ხელისუფლების სიმბოლოს. ლეგენდის თანახმად, პირველმოძღვრისა და აშანტის იმპერიის ორიდან ერთ-ერთი პირველი დამაარსებლის ოკომფო ანოკის სახელს უკავშირდება. თითქოს-და ანოკიმ გამოიხმო სკამი, რომ ციდან დედამიწაზე ჩამოსულიყო „ასანტეს“ პირველი მეფის ოსეი ტუტუს მუხლებთან. მსგავსი ნივთები წარმოადგენდა აშანტის სახელმწიფოებრიობის, ბელადის ხელისუფლების სიმბოლოებს.
გვადალუპეს ღვთისმშობლის ტაძარი

გვადალუპეს ღვთისმშობლის ტაძარი — კათოლიკური ეკლესია, ბაზილიკა და მექსიკის ეროვნული სალოცავი მეხიკოს ჩრდილოეთ ნაწილში. ტაძარი აშენებულია ტეპეიაკის ბორცვზე, სადაც გადმოცემის თანახმად, გვადალუპს ღვთისმშობელი წმინდა ხუან-დიეგოს გამოეცხადა. ძეგლი ასევე ცნობილია ლა-ვილია-დე-გვადალუპეს ან უბრალოდ ლა-ვილიას სახელით და მასთან დაკავშირებულია რამდენიმე ეკლესია და შენობა.

ახალ ბაზილიკაშ ინახება წმინდა ხუან-დიეგოს მოსასხამი, რომელიც გვადალუპეს ღვთისმშბლის ხატს უჭირავს. ტაძარი კათოლიციზმის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი პილიგრიმული ადგილია და მას ყოველწლიურად რამდენიმე მილიონი ადამიანი სტუმრობს, განსაკუთრებით 12 დეკემბერს, გვადალუპეს ღვთისმშობლის დღესასწაულზე.

ისტორია
ესპანელთა მიერ მექსიკის დაპყრობის შემდეგ, კაპელა აცტეკების დედა-ღვთაების, ტონანცინის ტაძრის ადგილას აშენდა. 1531-32 წლებიდან, ამ ადგილისაკენ პილიგრიმები უწყვეტად მოემართებიან. 1532 წელს, ტეპეიაკის ბორცვზე სალოცავი აშენდა, რომელიც მორწმუნეებს 90 წლის მანძილზე ემსახურებოდა. 1622 წელს მის ადგილას მდიდრული ეკლესია აშენდა, 1709 წელს კი კიდევ ერთი, მასზე მდიდარი ტაძარი. 1904 წელს ეკლესიამ ბაზილიკის სტატუსი მიიღო.

გალერეა
ძალოსნობა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე – კაცები +105 კგ

ძალოსნობა - კაცები +105 კგ — დაპირისპირება ძალოსნობაში 2016 წლის რიოს ოლიმპიადაზე +105 კგ წონით კატეგორიაში. ჩატარდა 16 აგვისტოს რიოცენტროს მეორე პავილიონში. ოქროს მედალი ქართველმა ლაშა ტალახაძემ მოიპოვა მას შემდეგ, რაც აკვრაში ჯამურ ჩათვლაში 473 კილოგრამი აწია და მსოფლიო რეკორდიც დაამყარა.

განრიგი
დროები მოცემულია ადგილობრივი, ბრაზილიური დროით (-03:00)

რეკორდები
ამ დაპირისპირებაში რამდენიმე მსოფლიო და ოლიმპიური რეკორდი დაემხო.

შედეგები
ახალი რეკორდები
განმარტება: ეს რეკორდი იმავე დღეს ბეჰდად სალიმმა 1 კილოგრამით გააუმჯობესა.
მამილო ტანგის პორტრეტი

მამილო ტანგის პორტრეტი — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, ერთ-ერთ ჟულიენ ტანგის, რომელსაც უფრო „მამილო ტანგის“ სახელით იცნობდნენ, პარიზში შექმნილი ოთხი პორტრეტიდან. პირველი ზეთის საღებავებით, 1887 წლის იანვარში დახატა, ხოლო სხვები - ორი ზეთში შესრულებული ტილო და ერთი გრაფიკული ნამუშევარი იმავე წლის ბოლოს დახატა.

ჟულიენ ტანგი
ჟულიენ ტანგი თავდაპირველად ხელზე ვაჭრობდა და მონმარტზე მცხოვრებ მხატვრებს საღებავებით ამარაგებდა, ბოლოს კი კლოზელის ქუჩაზე მაღაზია გახსნა. ტანგი უტოპიური სოციალიზმის მიმდევარი და იმ ხელოვანთა საიმედო მფარველი იყო, რომელთაც არც საღებავების და არც ტილოს ფული არ გააჩნდათ.

პარიზში ძმასთან, თეოსთან ჩასული ვან გოგი ხშირად დადიოდა კლოზელის ქუჩს მაღაზიაში, უყვარდა ტანგთან გამოლაპარაკება და შინ მიგან დიდი რაოდენობით მიჰქონდა საჭირო საღებავები. აქ გაიცნო ბევრი მხატვარი, ემილ ბერნარით დაწყებყლი (რომელთანაც შემდგომში გულითადი მეგობრობა აკავშირებდა) და პოლ სეზანით დამთავრებული, ვისთან საუბარშიც საკუთარ თეორიებს იცავდა და ვინც მისი პორტრეტების, პეიზაჟებისა და ნატურმორტების ნახვის შემდეგ უთხრა: „თქვენ მართლაც გიჟივით ხატავთ“.

პორტრეტი
ვან გოგის შემოქმედების ექსპერტებს მიაჩნიათ, რომ 1877 წლის შემოდგომაზე დახატული ტანგის ორი პორტრეტი ანიერში, ემილ ბერნარის სახელოსნოშია შექმნილი. და მოცემული ნახატი საბოლოო ნამუშევრად უნდა ჩაითვალოს. ტანგი ამ სურათზე გამოსახულია ანფასში, ხელები გადაჯვარედინებული აქვს ხალათზე, თითქოს ბუდისტი ბერის იერის მისაცემად. ამ შთაბეჭდილებას აძლიერებს ფონიც, რომელიც დახუნძლულია იაპონური ესტამპებით, რომლებიც ალბათ მისი კოლექციის ნაწილს შეადგენდა და აქ თითქმის ნატურალური პროპორციებითაა გადმოტანილი. გაუგებარია რატომ გამოიყენა ფონად ისინი, რადგან ვიცით, რომ ტანგი მათ მაინცდამაინც დიდად არ აფასებდა. ასეა თუ ისე ეს ესტამპები მაშინ პოპულარული თემა იყო ახალგაზრდა ხელოვანთა შორის. მათ იმპრესიონიზმის ჩნაცვლება ფერის ახალი შეგრძნებით სურდათ, რასაც ყველაფერში პოულობდნენ, რაც კი იაპონური იყო.

ვან გოგმა აქ ფერის ახლებური გაგება მოგვცა. მართლაც, მან თავისებურად გაიაზრა იაპონური ესტამპების თემები და მოახდინა ორიგინალური ტონების მოდიფიცირება. ამ პორტრეტში სრულიად დაუბრკოლებლად გამომჟღავნდა ფერის თანდაყოლილი გრძნობა, რაც ვინსენტს გააჩნდა და რაც განსხვავდებოდა მის მიერ ჰოლანდიასა და ბელგიაში შექმნილი ტილოებისგან.
კლინიკა (ტელესერიალი)

„კლინიკა“ — ქართული სამედიცინო დრამა, რომელიც „ფორმულა კრეატივმა“ გადაიღო ტელეკომპანია იმედის დაკვეთით 2009 წელს. სერიალში თამაშობენ ცნობილი ქართველი მსახიობები ვახო ჩაჩანიძე, ტატო ჩახუნაშვილი და ნუკი კოშკელიშვილი. სერიალი პირველად 2009 წლის 10 ნოემბერს 22:00 საათზე გავიდა ტელეკომპანია იმედის ეთერში.

გადაღება
სერიალი შეიცავს სამედიცინო ელემენტებს ამიტომ გადაღებები ძირითადად ღუდუშაურის სახელობის კლინიკაში.

ეპიზოდები
სერიალი არის 45-წუთიანი და 1 სეზონსა და 14 სერიას მოიცავს.

მთავარ როლებში
როლებში
ბესო მეგრელიშვილი
მერაბ ყოლბაია
მერაბ ბრეკაშვილი
ზაზა სალია
მალხაზ გაბუნია
ვაჟა გელაშვილი
კახა გოგიძე
ნინო თარხან-მოურავი
ვანიკო ქურასბედიანი
ცისანა ქოთილაძე
რამონა მიქელაძე
ნათია ფარულავა
ანო მურღულია
თორნიკე კვირიკაშვილი
ზორბა კუპრაშვილი
ოთო გიორგაძე
მიშა მშვილდაძე
ვიქტორ ბარბაქაძე
ლევან ხვიჩია
სერგო შვედკოვი
მარიამ ნადირაძე
თამთა ბაქრაძე
კლინიკური სიკვდილი (ტელესერიალი)

„კლინიკური სიკვდილი“ — ქართული მოკლემეტრაჟიანი 5 წუთისგან შემდგარი სამედიცინო დრამა, რომელიც 11-მა გადაიღო 2014 წელს.

სიუჟეტი
მოქმედება საავადმყოფოში ვითარდება. პოლიციის ზედამხედველობის ქვეშ მყოფ პატიმარს გაქცევაში მისი მეგობარი ეხმარება. საავადმყოფოში შეპარვისას უკანასკნელი მეგობარს ნემსს უკეთებს და ყველას აჯერებს, რომ პატიმარი გარდაიცვალა. ამის შემდეგ ის გვამს მიტოვებულ ქარხანაში წაიღებს. პატიმრის დახმარებით ის დამალულ ფულს იპოვის, თუმცა, პოვნის შემდეგ, უკანასკნელს მოკლავს.

გადაღებები
სერიალში მოქმედება საავადმყოფოსა და მიტოვებულ ქარხანაში ვითარდება.

მთავარ როლებში
ვახო ჩაჩანიძე — პატიმრის მეგობარი
ვანიკო ტუღუში — პატიმარი
ნიკა ქაცარაძე — პოლიციელი
ზურაბ ცინცქილაძე
აშანტის რეგიონი

აშანტის რეგიონი — განის 16 რეგიონიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში და წარმოადგენს ქვეყნის სიდიდით მესამე რეგიონს. ფართობი – 24 389 კმ². ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კუმასი. რეგიონში ცხოვრობს განის მოსახლეობის თითქმის 20 %.

გეოგრაფია
აშანტის რეგიონი, აშანტის იმპერიის მსგავსად, მდებარეობს განის შუა ზოლში. რეგიონს აქვს საზღვარი განის 16 რეგიონიდან 6 რეგიონთან, ჩრდილოეთით აღმოსავლეთ ბონოს რეგიონთან, აღმოსავლეთით აღმოსავლეთის რეგიონთან, სამხრეთით ცენტრალურ რეგიონთან და დასავლეთით ჩრდილო-დასავლეთის, აჰაფოს და ბონოს რეგიონებთან.

რეგიონი მოიცავს 27 ოლქს.

ისტორია
1957 წლის 6 მარტს, როდესაც განამ დამოუკიდებლობა მოიპოვა დიდი ბრიტანეთისგან, ყოფილი ბრიტანული კოლონია ოქროს ნაპირის ნაწილი გახდა კოლონია. 1959 წელს აშანტის რეგიონს გამოეყო ბრონგ-აჰაფოს რეგიონი.

2018 წლის 27 დეკემბერს ჩატარდა რეფერენდუმი, რის შემდეგაც ბრონგ-აჰაფოს რეგიონი გაიყო ბონოს რეგიონად, აღმოსავლეთ ბონოს რეგიონად და აჰაფოს რეგიონად, ჩრდილოეთ რეგიონს გამოეყო ჩრდილო-აღმოსავლეთის და სავანის რეგიონები, ვოლტის რეგიონს გამოეყო — ოტის რეგიონი, დასავლეთის რეგიონს გამოეყო — ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი. ახალი რეგიონების შექმნა გახდა 2016 წლის 7 დეკემბრის განის საყოველთაო არჩევნებამდე ახალი პატრიოტული პარტიის წინასაარჩევნო დაპირებების აღსრულება, რომელზეც პარტიამ გამარჯვება მოიპოვა. ამ არჩევნების შედეგების მიხედვით პარტიის ლიდერი ნანა აკუფო-ადო გახდა პრეზიდენტი. ახალმა პრეზიდენტმა შექმნა რეგიონების რეორგანიზაციისა და განვითარების სამინისტრო.
სუნიანი

სუნიანი — ქალაქი განის ცენტრალური ნაწილის დასავლეთში, ბონოს რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი და სუნიანის მუნიციპალიტეტის ცენტრალური ქალაქი. სუნიანი გარშემორტყმულია სამხრეთ აშანტის რეგიონის ვრცელ ტყიან პლატოზე ზღვის დონიდან 150–300 მეტრ სიმაღლეზე, მდინარე ტანოს მარჯვენა შენაკად სუნიანზე. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა 74 240 ადამიანს შეადგენს. 1924 წელს ბრიტანეთის იმპერიის ხელისუფლებამ სუნიანი რაიონის მთავარ ქალაქად გამოაცხადა.

ეკონომიკა
ქალაქ კუმასისთან დამაკავშირებელი რკინიგზის გაყვანის შემდეგ, სუნიანი კაკაოს, ხეკოლის კაკლისა და სხვა სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტების (ბანანი, იამსი და სიმინდი) დისტრიბუციის მნიშვნელოვანი კვანძი გახდა. ამჟამად სუნიანი სუფთა ქალაქია საკმაოდ ძლიერი ეკონომიკით.

ქალაქის ეკონიმიკა ძირითადად აგრარულ სექტორს ეფუძნება, რომელშიც მოსახლეობის 48 %-ია ჩართული. მოსახლეობის დაახლოებით 24 % მომსახურების სფეროშია დასაქმებული. მას მოსდევს კომერცია და მრწეველობა 15 % და 13 %-ით.

ქალაქში ფუნქციონირებს სპორტული არენა – , სუნიანის აეროპორტი და კათოლიკური ეკლესიის ცენტრი – სუნიანის ეპარქია

განათლება
სუნიანში ფუნქციონირებს განის რამდენიმე უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება, მათ შორის ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების უნივერსიტეტი, განის კათოლიკური უნივერსიტეტის კოლეჯი. გარდა ამისა ქალაქში მდებარეობს ქვეყნის სხვა უმაღლესი სასწავლო დაწესებულებების ფილიალები. სუნიანში სტუდენტები მთელი ქვეყნის მასშტაბით ჩადიან სასწავლებლად.

დაძმობილებული ქალაქები
ტასკალუსა
აბუდ ჯუმბე მვინიი

აბუდ ჯუმბე მვინიი (; დ. 14 ივნისი, 1920, ჯუბა — გ. 14 აგვისტო, 2016, დარ-ეს-სალამი) — ზანზიბარელი და ტანზანიელი პოლიტიკოსი. ზანზიბარის მეორე პრეზიდენტი. ჩამა ჩა მაპინდუზის პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებელი და ვიცე-თავმჯდომარე.

ბიოგრაფია
1945 წელს დაასრულა მაკერერეს ტექნიკური სკოლა და დაიწყო მუშაობა მასწავლებლად. 1961 წლიდან დაკავებულია პოლიტიკით და აფრო-შირაზის პარტიის რიგებიდან აირჩიეს დეპუტატად. 1963 წელს მონაწილეობდა ლონდონის მლაპარაკებებში, რომელიც ზანზიბარის დამოუკიდებლობას შეეხებოდა. 1972 წელს, აბეიდა ამანი კარუმეს მკვლელობის შემდეგ, სათავეში ჩაუდგა ზანზიბარის ავტონომიას.

ჯუმბემ 1979 წელს რევოლუციის შემდეგ მიიღი ზანზიბარის პირველი კონსტიტუცია.
დაგბონის სამეფო

დაგბონის სამეფო — სამეფო მდებარეობდა დასავლეთ აფრიკაში, დღევანდელი განის ჩრდილოეთ ნაწილში. ის იმართებოდა აბსოლუტური მონარქიით და მოიცავდა: დაგომბის, ვალის, გრუსის, მამრუსის და გონჟის ხალხებს. საბოლოოდ ის ბრიტანეთის იმპერიამ დაიმორჩილა და საუკუნის ბოლოს მისი აღმოსავლეთი ნაწილი ბრიტანულ ტოგოლენდს შეუერთა. დაგბონი წარმოადგენდა საჰელიანის იმპერიის ნაწილს. მისი ძირითადი სავაჭრო პროდუქტები იყო: მარილი, კოლას თხილი და მონები.
გათენებამდე (ტელესერიალი)

„გათენებამდე“ — ქართული მოკლემეტრაჟიანი 5 წუთისგან შემდგარი საშინელებათა დრამა, რომელიც 11-მა გადაიღო 2014 წელს.

სიუჟეტი
ოთხი მეგობარი ლაშქრობაზე წავიდა ტყეში და დაიკარგნენ, იქ ერთ მოხუცს შეხვდნენ და ჰკითხეს ღამის გასათევი თუ იყო ამ ტყეში, მოხუცმა ერთი სახლი აჩვენა და ლეგენდაც მოუყვა დამალული განძისა და მოჩვენების შესახებ, ამინდის გამო მეგობრებს სხვა გზა აღარ დარჩათ და სახლში ღამის გათევა გადაწყვიტეს.

გადაღება
სერიალის გადაღებები ტყეში და მიტოვებულ სახლში მიმდინარეობდა.

როლებში