მადლენ სოფი ბარა

მადლენ სოფი ბარა (მაგდალენა სოფია ბარა, , დ. 12 დეკემბერი, 1779, ჟუანი — გ. 25 მაისი, 1865, პარიზი) — ფრანგი კათოლიკე წმინდანი, კათოლიკური მონაზვნური კონგრეგაციის „იესო ქრისტეს წმინდა გულის დები“ დამფუძნებელი და პირველი წინამძღვარი.

1925 წელს რომის პაპმა პიუს -მ წმინდანად შერაცხა.

ბიოგრაფია
იგი დაიბადა ქალაქ ჟუანიში, ბურგუნდიაში და იყო მევენახე ჟაკ ბარას უმცროსი ქალიშვილი. დედამისი, ნაზი ქალბატონი, გოგნას ანებივრებდა. მისი ძმა, ლუი, რომელიც მასზე 11 წლით უფროსი იყო და მღვდლობისკენ ისწრაფვოდა, ასწავლიდა მას ყველაფერს, რასაც ბიჭებს ასწავლიდნენ წმინდა იაკობის კოლეჯში, სადაც ის მასწავლებლად მუშაობდა.

დიდი საფრანგეთის რევოლუციის დაწყებამდე გოგონამ მოასწრო ქრისტიანული ოჯახის ატმოსფეროში ცხოვრება და მიიღო პირველი ზიარება მშობლიურ სამრევლოში, რაც აისახა მისი წმინდანად შერაცხვის შემდეგ სამრევლო ეკლესიის ერთ-ერთ ვიტრაჟზე. დიდმა ფრანგულმა რევოლუციამ საზოგადოებას რადიკალური ცვლილებები მოუტანა. დაიწყო მღვდლების დევნა, რომლებმაც ახალ ხელისუფლებას დაქვემდებარებაზე უარი განუცხადეს. საზოგადოებაში ტერორი სუფევდა და გამოტანილი იქნა მრავალი სასიკვდილო განაჩენი. რელიგიური ცხოვრება საფრანგეთში უკანონო გახდა. სოფია მონაწილეობდა წირვებში, რომლებიც ფარულად სხვენებსა და ბეღლებში მიმდინარეობდა, ურთიერთობდა მღვდლებთან, რომლებსაც არ სურდათ თავიანთი მრევლის დატოვება და ამიტომ მუდმივად ემუქრებოდათ ციხეში ჩასმის ან სიცოცხლის დაკარგვის რისკი.

ბარას ოჯახს ლუისზე ზრუნვა მოუწია, რომელიც პარიზის ციხეში აღმოჩნდა. სოფია და მისი მთელი ოჯახი ლოცულობდნენ იესოს გულს და საბოლოოდ მიაღწიეს ლუის გათავისუფლებას, რომელიც რევოლუციის შემდეგ მალევე მღვდელი გახდა. გათავისუფლების შემდეგ მან გადაწყვიტა, რომ შემდგომშიც ეზრუნა თავისი უმცროსი დის აღზრდაზე. მისი თხოვნით, ის პარიზში ჩავიდა, სადაც ლუი ასწავლიდა მას ყველაფერს, რასაც სემინარიაში რევოლუციამდე ასწავლიდნენ. ისინი სწავლობდნენ ბიბლიას და ეკლესიის მამებს, კითხულობდნენ ტექსტებს ლათინურად და ბერძნულად, პრაქტიკაში სწავლობდნენ ასკეტიზმს. სოფია ოცნებობდა კარმელიტების მონასტერში ჩარიცხვაზე, მაგრამ კომპეენის მონასტრის ყველა კარმელიტი (კათოლიკური მონაზვნური ორდენის წევრი) ადახვრიტეს, განადგურდა სხვა მონასტრებიც. თუმცა, ლუიმ მას მღვდელი იოსეფ ვარენი გააცნო, რომელიც ბევრს მუშაობდა, რათა საზოგადოებას დაებრუნებინა ქრისტიანული ღირებულებები.

იოსეფ ვარენმა შენიშნა სოფიას არაჩვეულებრივი უნარები და მისი სულიერი მამა გახდა. მან მოისმინა მისი სურვილი, რომ შეექმნა საზოგადოება „იესო ქრისტეს წმინდა გულის დები“ (კათოლიკე ქალთა სამონასტრო კონგრეგაცია), ღვთის გმობის და რევოლუციის დანაშაულების გამო, და დაეხმარა სოფიას, რომ გამოენახა გოგონების აღზრდის გზა, როგორც იესოს გულის პატივისცემის საუკეთესო გზა. იგი დარწმუნებული იყო, რომ ახალგაზრდა გოგონები, როგორც მომავალი ცოლები და დედები, ხელს შეუწყობდნენ საზოგადოების აღორძინებას. სოფია დაეთანხმა მას და 1800 წელს პარიზში რამდენიმე მეგობართან ერთად დაიდო პირველი პირობა. ამ პატარა საზოგაოდებასთან ერთად მან დააარსა პირველი სკოლა ამიენში. ორი წლის შემდეგ იგი მოულოდნელად აირჩიეს საზოგადოების წინამძღვრად, ხოლო 1806 წელს გახდა განვითარებადი კონგრეგაციის გენერალური წინამძღვარი. იგი დარჩა ამ თანამდებობაზე გარდაცვალებამდე.

მას შემდეგ სოფია მუდმივად მოგზაურობდა, დილიჟანით მოძრაობდა საფრანგეთისა და ევროპის სხვა ქვეყნების ქალაქებში, წერდა კონსტიტუციებს თავისი დებისთვის და ახერხებდა მათ განხორციელებას ცხოვრებაში. ის ესაუბრობდა ეპისკოპოსებს და სპონსორებს პოულობდა ხალი სკოლებისთვის.

მან დატოვა 14 ათასი წერილი დებისთვის, სადაც ზრუნავდა მათ ჯანმრთელობასა და პროფესიულ განვითარებაზე, მაგრამ უპირველეს ყოვლისა — მათ სულიერ განვითარებაზე. ძალიან აქტიური ცხოვრების მიუხედავად, მაგდალინელი სოფია ცდილობდა შეენარჩუნებინა ახალგაზრდა გოგონას მოწოდების სული, რომელიც მზად იყო ყველაფერი მიეცა თავის „საქმროსთვის“ დედამიწაზე მისი „სამეფოს“ აღსადგენათ.

სოფია გარდაიცვალა უფლის ამაღლების დღესასწაულზე, პარიზში, 1865 წლის 25 მაისს.

1908 წლის 24 მაისს პაპმა პიუს -მ იგი აკურთხა და 1925 წლის იმავე დღეს პაპმა პიუს -მა წმინდანად შერაცხა.

სოფია ბარას ხსენება საფრანგეთში, კონგრეგაციის წმინდა გულისა და მისი ყველა აღზრდილისა და მეგობრის მიერ, აღინიშნება 25 მაისს. მისი ნეშტი დაკრძალულია წმინდა ფრენსის ქსავიერის ეკლესიაში, პარიზში.