iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
აინა სულტანოვა

აინა მახმუდ კიზი სულტანოვა (; დაბადებიდან მუსაბეკოვა,; 1895, პირებედილი — 1938) — აზერბაიჯაის სსრ და ზსფსრ პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე; ქალებს შორის ერთ-ერთი პირველი ქალი-რევოლუციონერი. აზერბაიჯანის ისტორიაში გახდა პირველი ქალი - სახალხო კომისარი (სახკომი). ხელმძღვანელობდა განათლებისა და იუსტიციის კომიტეტებს სახალხო კომისარიატიდან. იყო აზერბაიჯანის სსრ ციკ-ის პრეზიდიუმის წევრი (აზციკ) და ციკ ზსფსრ (ზაკციკ), ბაქსაბჭოს დეპუტატი, ასევე აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი სასამართლოს თავმჯდომარე. იყო ქალთა ჟურნალ «შარკ გადინის» («აღმოსავლეთის ქალი») პირველი რედაქტორი. იმყოფებოდა სხვადასხვა პარტიულ თანამდებობებზე აზერბაიჯანისა და ამიერკავკასიის პარტიულ ორგანიზაციებში. იყო ცკ-ს, ცკკ-ს პრეზიდიუმის და აკპ ბაქოს კომიტეტის, ასევე ვკპ (ბ) ამიერკავკასიის სამხარეო კომიტეტის წევრი. არის გაზანფარ მუსაბეკოვის და და გამიდა სულატნოვის მეუღლე.

აინა მუსაბეკოვა 1895 წელს პატარა მთიან დასახლება პირებედილში (ბაქოს გუბერნიის ყუბანის მაზრა) დაიბადა. 1912 წელს მან დაამთავრა ბაქოს წმინდა ნინოს ქალთა გიმნაზია დაამთავრა (ამჟამად გიმნაზიის შენობაში განლაგებულია № 134 სკოლა). დამთავრების შემდეგ თავად ასწავლიდა ამავე სკოლაში. 1917—1918 წწ. მჭიდროდ თანამშრომლობდა ბოლშევიკებთან[8]. 1918 წლის ივლისიდან — სკკპ წევრი. აწარმოებდა რევოლუციურ საქმიანობას მოსკოვში, ასტრახანში, ბაქოში (1918—1920). 1919 წლის აგვისტოში მივლინებულ იქნა მოსკოვში ი. სვერდლოვის სახელობის კომუნისტური უნივერსიტეტში სასწავლებლად. ამასთან ერთი 1919—1920 წწ. მოსკოვში მუშაობდა რსფსრ საგარეო საქმეთა სახალხო კომისარიადთან არსებული ახლო აღმოსალეთის განყოფილების მდივნად. საბჭოთა აზერაიჯანში ათი წლის განმავლობაში მუშაობდა ცკ აკპ(ბ) აპარატში — თავდაპირველად ქალთა განყოფილების ინსტრუქტორ-ორგანიზატორად, 1924-დან 1930 წლამდე — მოადგილედ, ხოლო მოგვიანებით მუშა და გლეხი ქალების განყოფილების გამგედ.
ანწლი

ანწლი — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ადოქსასებრთა ოჯახისა. გამოირჩევა უსიამოვნო სუნით. აქვს სწორი ღერო, რომელიც სიმაღლეში 80-150 სმ-ია, იგი დაღარულია, მარტივი ან სუსტად დატოტვილი, ძირითადად – შიშველი. ფოთოლი კენტფრთისებურია, 5–11 მოგრძოლანცეტა ფოთოლაკით, კიდეებზე ხერხკბილა. ყვავილედი კენწრული ფარისებური საგველაა. გვირგვინი თეთრი ფერისაა, ზოგჯერ მოვარდისფრო ან მომწვანოც გვხვდება. ნაყოფი ფერად შავია. ყვავილობს ივნის-აგვისტოში, ნაყოფს იძლევა აგვისტო-ოქრომბერში. გავრცელებულია კავკასიაში (მ.შ. მთელ საქართველოში), ევროპაში, შუა და მცირე აზიაში, ირანსა და ერაყში. იზრდება დაბლობიდან სუბალპურ სარტყლამდე მდინარეთა ნაპირებზე, ტყისპირებზე, ქვიან ადგილებში.

გურულად და იმერულად ეწოდება ანწლიკა; ჭანურად — ანწკლი, ინჭირა, ინჭირი; მეგრულად — ინჭირია, ინჭილია, ინჭირი; სვანურად — განჭვ, განჭვ.
ძალოსნობა

ძალოსნობა — სპორტის ოლიმპიური სახეობა. წარმოადგენს შეჯიბრებას შტანგის აწევაში. ოფიციალური შეჯიბრების თანამედროვე პროგრამა მოიცავს ატაცს, ორივე ხელით შტანგის აკვრას და ვარჯიშების შედეგების ჯამს. ატაცის დროს შტანგას ფიცარნაგიდან ზევით წევენ ერთი განუწყვეტელი მოძრაობით; აკვრის დროს — ორ მომენტად, გულმკერდზე და გულმკედრიდან. 1934–72 წლებში მიღებული იყო ეგრეთ წოდებული კლასიკური სამჭიდი — აჭიმვა, ატაცი და აკვრა. ლაშა ტალახაძე მეოთხე ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონია ძალოსნობაში რაფაელ ჩიმიშკიანის (1952), კახი კახიაშვილის (1992) და გიორგი ასანიძის (2004) შემდეგ. ქართული ძალოსნობის განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვით გიორგი ჩიკვაიძეს, კონსტანტინე ზაუტაშვილს, მამია ჟღენტს, დიმიტრი კაპცოვს, რობერტ ტატიშვილს და სხვებს.
სალევკა

სალევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 871 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 66 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 141 კმ-ით. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (97 %) შეადგენენ.
ულკუნდი

ულკუნდი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1255 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 100 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (93 %) შეადგენენ.
სამართლის მაცნე

სამართლის მაცნე — სამართლის საერთაშორისო სამეცნიერო ელექტრონული ჟურნალი, რომელსაც გამოსცემს სამართლის მეცნიერთა კავშირი. დაარსდა 2019 წლის 15 დეკემბერს თბილისში. პირველი ნომერი გამოვიდა 2020 წლის ივლისში, რომლის წარდგენის ღონისძიება იმავე წლის 21 ოქტომბერს გაიმართა. ჟურნალის მთავარი რედაქტორია — ზურაბ ჭყონია.

ჟურნალი ღია წვდომისაა და მასში გამოქვეყნებული სრული მასალა ხელმისაწვდომია ნებისმიერი დაინტერესებული პირისათვის. ჟურნალში გამოქვეყნებული სამეცნიერო სტატიები რეფერირდება ინსტიტუტ „ტექინფორმის“ გამოცემაში „ქართული რეფერატული ჟურნალი“.

ჟურნალის მისიაა „სამართლის მეცნიერების განვითარების და სამოქალაქო საზოგადოებაში სამართლებრივი მართლშეგნების დონის ამაღლების ხელშეწყობა“.

ჟურნალის მიერ სამეცნიერო სტატიების შერჩევა ხორციელდება ღია კონკურსის წესით და ორმხრივად ფარული (ანონიმური) რეცენზირების გზით. ჟურნალი შესულია და ინდექსირდება ათამდე საერთაშორისო სამეცნიერო გლობალურ ბაზაში. ჟურნალში ნაშრომები გამოქვეყნდება – ლიცენზიით ( -). ჟურნალი ბუდაპეშტის ღია წვდომის დეკლარაციის ხელმომწერია. ამასთან, ჟურნალის გამომცემელი „სამართლის მეცნიერთა კავშირი“ არის ბერლინის ღია წვდომის დეკლარაციის ხელმომწერი.
ანატოლი პეტრიცკი

ანატოლი გალაქტიონოვიჩ პეტრიცკი (უკრ: ; დ. 12 თებერვალი, 1895, კიევი, რუსეთის იმპერია ― გ. 6 მარტი, 1964, კიევი, უსსრ) ― უკრაინელი და საბჭოთა მხატვარი, გრაფიკოსი, სცენოგრაფი და პედაგოგი, სსრკ-ის სახალხო მხატვარი (1944), ხარისხის სტალინური პრემიის ორგზის ლაურეატი (1949, 1951).

ბიოგრაფია
ანატოლი პეტრიცკი 1895 წლის 12 თებერვალს კიევში დაიბადა. 1912-1918 წლებში კიევის სამხატვრო სასწავლებელში სწავლობდა. ვასილ კრიჩევსკის მოწაფე. პარალელურად სწავლობდა ალექსანდრე მურაშკოს სტუდიაში. 1916 წლიდან სცენის დიზაინერად დაიწყო მუშაობა. 1927 წელს ვადიმ მელერთან, ლეონიდ სკრიპნიკთან, ალექსეი პოლტარაცკისთან და სხვებთან ერთად საფუძველი ჩაუყარა ფუტურისტულ ორგანიზაციას „ახალი თაობა“.

ანატოლი პეტრიცკის ვაჟი, ანატოლი ანატოლიევიჩ პეტრიცკი 1931 წელს დაიბადა. იგი ოპერატორი და რეჟისორი გახდა და 1969 წელს რსფსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე გახდა.

ანატოლი პეტრიცკი 1964 წლის 6 მარტს გარდაიცვალა. დაკრძალულია ბაიკოვოს სასაფლაოზე.

ჯილდოები და წოდებები
უსსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
სსრკ-ის სახალხო მხატვარი (1944)
 ხარისხის სტალინური პრემია (1949)
 ხარისხის სტალინური პრემია (1951)
ლენინის ორდენი (1960)
 ხარისხის სამამულო ომის ორდენი (1945)
შრომის წითელი დროშის ორდენი (1948)
ალექსანდერ ნიუბელი

ალექსანდერ ნიუბელი (დ. 30 სექტემბერი, 1996) — გერმანელი ფეხბურთელი. ბუნდესლიგის კლუბ მიუნხენის „ბაიერნის“ მეკარე.

საკლუბო კარიერა
ადრეული წლები
ნიუბელი გაიზარდა ზალცკოტენ-ტუდორფში, ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიაში, და დაიწყო კარიერა საფეხბურთო კლუბ „ტუდროფში“. 2005 წელს შეუერთდა „პადერბორნის“ ახალგაზრდულ გუნდს. სადაც იგი 14 წალმდე თამაშობდა სხვა პოზიციებზე. 2014-2015 წლებში შეუერთდა „პადერბორნის“ გუნდს პროფესიონალურ დონეზე, მაგრამ ამ სეზონში მას შეხვედრა არ ჩაუტარებია.

შალკე
ნიუბელი შეუერთდა „შალკეს“, საიდანაც ის გაუშვეს „შალკეს“ სარეზერვო გუნდში. 2016 წლის 14 მაისს შედგა მისი დებიუტი ბუნდესლიგაში, „ჰოფენჰაიმის“ წინააღმდეგ სადაც მან 90 წუთზე სადაც მან შეცვალა რალფ ფერმანი.

ნიუბელმა სეზონი გუნდის სათადარიგო მეკარედ დაიწყო. 2018 წლის 24 ოქტომბერს შედგა მისი დებიუტი ჩემპიონთა ლიგაზე, „გალათასარაის“ წინააღმდეგ. შეხვედრა ფრედ, ანგარიშით 0–0 დასრულდა.

ზამთრის შესვენების შემდეგ, დომენიკო ტედესკომ იგი ძირითადი შემადგენლობის მეკარედ აქცია. 2019 წლის 2 თებერვალს მიიღო წითელი ბარათი მიონხენგლადბახის „ბორუსიას“ წინააღმდეგ და მოუწია 2 შეხვედრის გამოტოვება. ამის შემდეგ ნიუბელი დაუბრუნდა შემადგენლობას და კვლავ იქცა გუნდის ძირითად მეკარედ.

2019 წლის 6 აგვისტოს „შალკეს“ მთავრმა მწვრთნელმა დავიდ ვაგნერმა ნიუბელი გუნდის კაპიტნად აირჩია. ნიუბელმა სეზონი მხოლოდ ერთ წლიანი კონტრაქტით დაიწყო. 2019 წლის 22 დეკემბერს ცნობილი გახდა რომ ნიუბელი არ აპირებდა გუნდთან კონტრაქტის გახანგრძლივებას. 2020 წლის 4 იანვარს ნიუბელი დათანხმდა მიუნხენის „ბაიერნის“ შემოთავაზებას და ცნობილი გახდა, რომ გუნდს სეზონის ბოლოს შეუერთდებოდა. მან კაპიტნობა გადაულოცა ომარ მასკარელს.

ბაიერნი
2020 წლის 30 ივნისს ნიუბელი შეუერთდა მიუნხენის „ბაიერნს“. ნიუბელის დებიუტი შედგა გერმანიის თასზე, 15 ოქტომბერს, მე-5 ლიგის კლუბ „დიურენის“ წინააღმდეგ, რომელიც „ბაიერნმა“ ანგარიშით 3-0 დაამარცხა. 2020 წლის 1 დეკემბერს, შედგა მისი დებიუტი „ბაიერნში“ ჩემპიონთა ლიგაზე, მადრიდის „ატლეტიკოს“ წინააღმდეგ. შეხვედრა ანგარიშით 1–1 დასრულდა.

საკლუბო სტატისტიკა
ტიტულები
ბაიერნი
გერმანიის საფეხბურთო სუპერთასი: 2020
უეფა-ს სუპერთასი: 2020
ბოგოროდსკოე (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

ბოგოროდსკოე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 466 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 31 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 51 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (65%).
ბიკოვო (ბაშკირეთი)

ბიკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 44 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 51 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (51%).
ვარიაზი

ვარიაზი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 41 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 46 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (73%) და თათრები (27%) შეადგენენ.
ვერხნი-იზიაკი

ვერხნი-იზიაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 558 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (47%).
ვლადიმიროვკა (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

ვლადიმიროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 24 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100%).
ოქსანა დმიტრიევა

ოქსანა ფიოდოროვნა დმიტრიევა (; დ. 22 აგვისტო, 1977) ― უკრაინელი თოჯინების თეატრის რეჟისორი, ხარკოვის თოჯინების თეატრის რეჟისორი, მსახიობი, დრამატურგი, მხატვარი-სცენოგრაფი, გრაფიკოსი. ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის დამსახურებული მსახიობი.

ჯილდოები და წოდებები
უკრაინის მინისტრთა კაბინეტის პრემია ბავშვთა და მოზარდთა საუკეთესო თეატრალური სპექტაკლისთვის (2005)
უკრაინის ავტონომიური რესპუბლიკის დამსახურებული მსახიობი (2006)
ვოლკოვო (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

ვოლკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 218 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 51 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (76%).
ვოსკრესენკა (ბაშკირეთი)

ვოსკრესენკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 17 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (87%).
გორნი-ურაზბაი

გორნი-ურაზბაი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 23 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (80%).
მეორე გრუნსკი

მეორე გრუნსკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 55 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100%).
დმიტრი ბოგომაზოვი

დმიტრი მიხაილოვიჩ ბოგომაზოვი (უკრ: , ნამდვილი გვარია ჩეკულაევი; დ. 14 თებერვალი, 1964) ― უკრაინელი თეატრის რეჟისორი და პედაგოგი. ივან ფრანკოს სახელობის ეროვნული აკადემიური დრამატული თეატრის მთავარი რეჟისორი 2017 წლიდან, უკრაინის თეატრალურ მოღვაწეთა ეროვნული კავშირის წევრი, უკრაინის სახალხო არტისტი (2019), უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (2013)..

ბიოგრაფია
დმიტრი ბოგომაზოვი 1964 წლის 14 თებერვალს სვერდლოვსკში დაიბადა. სწავლობდ კიევის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. მეორე კურსის შემდეგ სწავლას თავი დაანება. სარეჟისორო დებიუტი 1993 წელს შედგა და მსმა სპექტაკლმა თეატრალური პრემია „კიევის პექტორალი“ დაიმსახურა. 1995 წელს კიევის თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის ეროვნულ უნივერსიტეტში სწავლობდა. მუშაობდა დნეპრის მარცხენა ნაპირზე მდებარე კიევის დრამისა და კომედიის აკადემიურ თეატრში.
გუმეროვო (ბლაგოვეშერსკის რაიონი)

გუმეროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 59ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 47 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (87%).
დმიტრიევკა (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

დმიტრიევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 343 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 34 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (91%).
უტა აბე

უტა აბე (; დ. 14 ივლისი, 2000) — იაპონელი ქალი ძიუდოისტი, ოლიმპიური ჩემპიონი. ასპარეზობს -52კგ წონით კატეგორიაში. 2018 და 2019 წლებში გახდა მსოფლიო ჩემპიონი. იაპონიაში, ტოკიოში გამართულ 2020 წლის ოლიმპიადაზე მან ოქროს მედალი მოიპოვა ნახევრად მსუბუქ წონაში, ხოლო ვერცხლის მედალი – შერეულ გუნდურ დაპირისპირებაში. მისი ძმა არის ძიუდოისტი ჰიფუმი აბე.

ძიუდოს კარიერა
აბე გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ძიუდოისტი, რომელმაც მოიგო -ის (ძიუდოს საერთაშორისო ფედერაცია) გრან-პრი, როდესაც 2017 წლის თებერვალში პირველი ადგილი დაიკავა დიუსელდორფის გრან-პრიზე.

მონაწილეობა მიიღო 2018 წლის ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატზე (ბაქო) და მოიპოვა თავისი პირველი მსოფლიო ტიტული 18 წლის ასაკში, რითაც გახდა მესამე ყველაზე ახალგაზრდა ძიუდოისტი, რომელმაც ოდესმე მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული პროფესიონალებში. აბემ ჯერ პოლონელი ძიუდოისტი, კაროლინა პენკოვსკა და შვეიცარიელი ფაბიენ კოხერი დაამარცხა, შემდეგ კი — ბრაზილიელი ჯესიკა პერეირა. ნახევარფინალში ფრანგ ამანდინ ბიუშარს 40 წამზე ნაკლებ დროში მოუგო და ფინალში გავიდა. ფინალში აბე დაუპირისპირდა თანაგუნდელს და მსოფლიოს ყოფილ ჩემპიონ აი შიშიმეს და დაამარცხა სანახაობრივი უჩი-მატით.

2021 წელს აბემ მოიპოვა ოქროს მედალი ტოკიოს 2020 წლის ოლიმპიადაზე იმავე დღეს, როდესაც მისმა უფროსმა ძმამ ჰიფუმიმ მოიგო ოქროს მედალი თავის წონით კატეგორიაში.

აბემ ოქროს მედალი მოიპოვა ქალთა 52 კგ კატეგორიაში 2023 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, რომელიც გაიმართა კატარის დედაქალაქ დოჰაში. ოქროს მედლისათვის შეხვედრაში მან უზბეკი დიორა კელდიოროვა დაამარცხა.

2024 წლის პარიზის ოლიმპიური თამაშების 1/8 ფინალში უზბეკეთის დიორა კელდიოროვასთან დამარცხდა. აბე გააკრიტიკეს იმის გამო, რომ წაგების შემდეგ ემოციები ვერ გააკონტროლა და ტირილი დაიწყო, რამაც მთელი მსოფლიოს ყურადღება მიიქცია.
ეჟოვკა (ბაშკირეთი)

ეჟოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 84 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 71 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 88 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (89%).
ილინო-პოლიანა

ილინო-პოლიანა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2039 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 23 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (67%).
საქართველოს ძალოვან ვეტერანთა და პატრიოტთა პოლიტიკური მოძრაობა

საქართველოს ძალოვან ვეტერანთა და პატრიოტთა პოლიტიკური მოძრაობა — პოლიტიკური პარტია საქართველოში. დაარსდა 2007 წლის 2 აგვისტოს. ამავე წელს დაფუძნდა პარტიის ახალგაზრდული ფრთა. პარტიის აღმასრულებელი ორგანოა პარტიის საბჭო, რომელიც 4 წლის ვადით ირჩევა.

ისტორია
2016 წლის 8 ივნისს ჩამოყალიბდა საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი, გაერთიანებული ოპოზიცია“, სადაც გაერთიანდა 6 პარტია:

საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი;
ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი;
თავისუფალი საქართველო;
თავისუფლება;
ახალი ქრისტიან-დემოკრატები;
ძალოვან ვეტერანთა და პატრიოტთა პოლიტიკური მოძრაობა.

2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებში საარჩევნო ბლოკმა გადალახა 5%-იანი ბარიერი და პარლამენტში გაიყვანა 6 დეპუტატი. საარჩევნო ბლოკში მყოფი ყველა პარტია გახდა კვალიფიციური სუბიექტი. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ძალოვან ვეტერანთა და პატრიოტთა პოლიტიკურმა მოძრაობამ დამოუკიდებლად მიიღო მონაწილეობა. პარტიამ მიიღო 0,17% და ვერ გადალახა ბარიერი, რის გამოც დაკარგა კვალიფიციური სუბიექტის სტატუსი.

შედეგები არჩევნებში
ფრანსუაზა ჟილო

მარი ფრანსუაზა ჟილო (; დ. 26 ნოემბერი, 1921, ნეიი-სიურ-სენი, საფრანგეთი – გ. 6 ივნისი, 2023, ნიუ-იორკი, აშშ) — ფრანგი მხატვარი და გრაფიკოსი, მემუარების ავტორი. მან პოპულარობა მოიპოვა 1964 წელს, როდესაც გამოაქვეყნა ავტობიოგრაფია „ჩემი ცხოვრება პიკასოსთან“, სადაც აღწერილი იყო მისი ურთიერთობა ცნობილ მხატვარ პაბლო პიკასოსთან 1943-1953 წლებში.

ბიოგრაფია
ფრანსუაზას დედა მადლენ რენო (1898-1985) ნიჭიერი მხატვარი იყო. ფრანსუაზას მამა — ემილე გილოტი (1889-1957), წარმატებული ბიზნესმენი, ძალიან განათლებული პიროვნება იყო, თუმცა ამავე დროს გამოირჩეოდა ავტორიტარული ხასიათით.გოგონამ პატარაობიდან მარცხენა ხელით დაიწყო წერა, მაგრამ მამა 4 წლიდან აიძულებდა მარჯვენა ხელით ეწერა. შედეგად ფრანსუაზა ამბიდექსტრუალური გახდა და ორივე ხელით თანაბრად შეეძლო წერა. ხუთი წლის ასაკიდან მხატვრობა სურდა, თუმცა მკაცრი მამა ასულში მომავალ იურისტს ხედავდა. ამის მიუხედავად, ფრანსუაზამ გაიმარჯვა მამასთან დაპირისპირებაში და ხატვა დაიწყო.

1938 წელს ფრანსუაზამ გახსნა პირველი სახელოსნო პარიზში, ბებიის-ანა რენოს სახლში. 1943 წელს, ოკუპირებულ პარიზში, 22 წლის მხატვარმა ჩაატარა ნამუშევრების პირველი გამოფენა, რომელიც დიდი მოწონება დაიმსახურა.

ამავე დროს მან გაიცნო პაბლო პიკასო, რომელიც 40 წლით უფროსი იყო. პაბლო პიკასოს აიმ პერიოდში  დაძაბული სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა დორა მაართან. 1948 წელს ჟილომ და პიკასომ ერთად დაიწყეს ცხოვრება საფრანგეთის სამხრეთით, ვალორისში. წყვილს ორი შვილი ჰყავდა: კლოდი (1947) და პალომა (1949). პაბლო პიკასოს რთულმა ხასიათმა და მისმა გამუდმებულმა ღალატმა ფრანსუაზა აიძულა შვილები წაეყვანა და პაბლო პიკასო დაეტოვებინა 1953 წელს. 1955 წელს ფრანსუაზა ჟილომ იქორწინა მხატვარ ლუკ სიმონზე. 1956 წელს დაიბადა მათი ქალიშვილი ორელია. წყვილი 1962 წელს დაშორდა ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე.

ფრანსუაზამ მიიღო შეთავაზებები დაეწერა მოგონებები ცნობილ ადამიანთან ერთად ცხოვრების შესახებ. პაბლო პიკასო ყველანაირად ხელს უშლიდა წიგნის გამოქვეყნებას და წააგო სამი სასამართლო პროცესი. მემუარში "ჩემი ცხოვრება პიკასოსთან" აღწერილია არა მხოლოდ პიკასოს შემოქმედება, არამედ მისი რთული ურთიერთობა ქალებთან. წიგნის გამოცემის შემდეგ, პიკასომ გაწყვიტა ყოველგვარი კავშირი მათ საერთო შვილებთან.

1970 წელს ფრანსუაზა ჟილო ცოლად გაჰყვა ამერიკელ  ვირუსოლოგ ჯონას სოლკს, რომელმაც  შექმნა პოლიომიელიტის ვაქცინა.

1990 წელს ფრანსუაზა ჟილოს მიენიჭა საპატიო ლეგიონის ორდენი.

შემოქმედება
ფრანსუაზა ჟილომ დაიწყო მუშაობა აბსტრაქციონიზმის მიმართულებით, რამაც მოგვიანებით შეიძინა სტრუქტურული ელემენტები. იგი ასევე მუშაობდა გრაფიკაში, ლითოგრაფიასა და აკვატინტში.

პოპკულტურაში
ბრიტანელი მსახიობი ნატაშა მაკელჰონე თამაშობს ფრანსუაზა ჟილოს ფილმში „გაატარო ცხოვრება პიკასოსთან ერთად“ (1996). ამერიკული დოკუმენტური ანთოლოგიის სატელევიზიო სერიალის (2018) მეორე სეზონში, რომელიც პიკასოს ცხოვრებასა და შემოქმედებაზე მოგვითხრობს, ფრანსუაზას როლს ასრულებს ფრანგი მსახიობი პოეზი კლემანსი.
მწვანე სოკო

მწვანე სოკო — ენტოლომას გვარის სოკო ენტოლომასებრთა ოჯახისა. ადვილად ამოსაცნობი სოკოა. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა ამერიკელმა მიკოლოგმა ლექსემიუელ რეი ჰესლერმა 1967 წელს.

სამეცნიერო სინონიმები:

აღწერა
ქუდის დიამეტრი —1-4 სმ, ნორჩობაში ნახევარსფეროსებრი, შემდგომში ამოზნექილი და ბრტყელი, ხშირად შუაში ჩაღრმავებული, ჰიგროფანური, ზეთისხილისფერ-მწვანე ან ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, იშვიათად ყვითელ-მწვანე, ლიმნისფერ-ყვითელი ან წითელ-ყავისფერი ელფერით. კუთხეები უფრო ღიაა, ვიდრე ცენტრში. ზოგჯერ ცენტრალური ნაწილი დაფარულია წვრილი ქერცლებით.

რბილობი — ღია მწვანე ფერის. ყველის ან თაგვის მსგავსი მძაფრი სუნითა და უსიამოვნო გემოთი.

ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები საკმაოდ მეჩხერი ან ხშირი, თავდაპირველად მომწვანო, შემდეგ ღია ვარდისფერი.

ფეხის სიგრძე — 2-8 სმ, სისქეში — 0,1-0,4 სმ, ყვითელ-მწვანე, ზოგჯერ მოლურჯო ელფერით, ასაკთან ერთად ქვედა მხარეს ზოგჯერ ყავისფერდება, გლუვი, საყელოს გარეშე.

სპორების ფხვნილი — ვარდისფერი — სპორები — 9-14×7-10 მკმ, კუთხოვანი, ბაზიდიუმი ორ- ან ოთხსპორიანი, 28-60×9-16 მკმ. ჰეილოცისტიდების გარეშე.

ეკოლოგია და გავრცელება
კოსმოპოლიტია, ფართოდაა გავრცელებული ევროპა, აზია, ამერიკასა და ავსტრალიაში.

საპროტროფია, იზრდება მცირე ჯგუფებად, მშრალ და ქვიშიან ნიადაგზე, მდელოებზე, ტყისა და გზის პირებზე, ზაფხულ-შემოდგომით.

სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.

მსგავსი სახეობები
კვებითი ღირებულება
ერთი წყარო მას შხამიან სოკოდ თვლის, მეორე წყარო კი არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს. მიკოლოგ მარცინ ფეძიუკევიჩის კვლევაზე დაყრდნობით, სოკო შეიცავს ვიროტოქსინებს, მათ შორის ვიროიზინს — მომწამვლელი ნივთიერება, რომელიც იწვევს კუჭის მომნელებელი სისტემის მოშლას, ღებინებას, გულისრევასა და დიარეას.

გალერეა
თეთრი ნაცარქათამა

თეთრი ნაცარქათამა — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. სიმაღლეში 100 სმ-მდე აღწევს. ღერო სწორად მდგომია, დატოტვილი, ფქვილისებური ნაფიფქით მოფენილი ან შიშველი. ფოთოლი რომბისებურ-კვერცხისებური ფორმისაა, ფქივილისებური ნაფიფქი აქვს ორივე ან მხოლოდ ქვედა მხარეს. ყვავილების გორგლურები შეკრებილია თავთავისებურ ან ფარჩხატ საგველასებურ ყვავილედში. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს ივნის-ოქტომბერში. ნათესებში, ბოსტნებსა და ბაღებში იზრდება როგორც სარეველა მცენარე, აგრეთვე გვხვდება მდინარეთა ნაპირებზე, რუდერალურ ადგილებში, დაბლობიდან მთის შუა სარტყლამდე. კოსმოპოლიტი მცენარეა. საქართველოში ყველგანაა გავრცელებული. საკვებად (ფხალად) გამოიყენება ფოთლები და ნორჩი ტოტები.
მათუთა

მათუთა — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. იზრდება 70 სმ-მდე სიმაღლის. ღერო სწორად მდგომია, დატოტვილი, იშვიათად — მარტივი. ფოთლები ორივე მხარეს მწვანეა, ფესვთანური და ქვედა ღეროსეული ფოთლები გრძელყუნწიანია, აქვთ კვერცხისებურ-სამკუთხა ფორმა. ყვავილედი გრძელი, თავთავისებური და წვერამდე შეფოთლილია. ყვავილსაფარი ძირითადად სამად არის გაყოფილი. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს ივნის-აგვისტოში. გავრცელებულია კავკასიაში, დასავლეთ ევროპაში, მცირე და შუა აზიაში, ირანსა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. საქართველოში თითქმის ყველგან გვხვდება. იზრდება დაბლობიდან მთის ზედა სარტყლამდე — ქვიან ფერდობებზე, რუდერალურ ადგილებში. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით შედის ნაცარქათამას გვარში.

ქართლში ეწოდება ძაღლამარწყვა, კატამარწყვა, ძაღლყურძენა (ეს უკანასკნელი აგრეთვე რაჭაში); კახურად – მათუთელა; ქიზიყურად — ძაღლის თუთა; მესხურად – ძაღლმარწყვა, ძაღლის მარწყვი; თუშურად – ძაღლთჟოლა; მთიულურად – ძაღლის ჟოლო; მოხევურად – ძაღლიხილაი, ძაღლის ხუნწაი; ლეჩხუმურად – ძაღლიმაყვალა.