ედიტ კლარკი

ედიტ კლარკი (დ.10 თებერვალი, 1883 – გ. 29 ოქტომბერი, 1959) — ამერიკელი ელექტროინჟინერი და აკადემიკოსი. კლარკი სპეციალიზდებოდა ელექტროენერგეტიკული სისტემების ანალიზში და მიეწერება „ჭკვიანი ელექტროგადამცემი ქსელის“ შექმნა - მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მომავლის ელექტროქსელის განვითარებაში, სტაბილურობისა და საიმედოობის უზრუნველყოფაში. კლარკი იყო პირველი ადამიანი, რომელმაც ანალიზატორი გამოიყენა ელექტროენერგეტიკული ქსელების შესახებ მონაცემების მისაღებად. აშშ-ის ენერგეტიკის დეპარტამენტი კლარკის საქმიანობას უწოდებს „პირველ ნაბიჯს ჭკვიანი ქსელის ტექნოლოგიისკენ“ და შეიძლება ვუწოდოთ -ის „დამფუძნებელი დედა“.

დაწერა სახელმძღვანელო, რომელსაც ელექტროენერგეტიკის ინჟინრები ათწლეულების განმავლობაში იყენებდნენ — ცვლადი დენის ენერგოსისტემების წრედების ანალიზი.

კლარკი იყო პირველი ქალი, რომელიც აშშ-ში პროფესიულად დასაქმდა ელექტროინჟინრად და პროფესორად ელექტროინჟინერიის დარგში, ქვეყანაში. ასევე პირველი ქალი, რომელმაც ნაშრომი წარადგინა ამერიკის ელექტროინჟინრების ინსტიტუტში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
ცხრა შვილიდან ერთ-ერთი, ედიტ კლარკი დაიბადა ჰაუვარდის ოლქში, მერილენდში, ადვოკატ ჯონ რიჯლი კლარკისა და სიუზან დორსი ოუინგსის ოჯახში 1883 წლის 10 თებერვალს. 12 წლის ასაკში ობლად დარჩენის შემდეგ, უფროსმა დამ აღზარდა. მემკვიდრეობა გამოიყენა მათემატიკისა და ასტრონომიის შესასწავლად ვასარის კოლეჯში, სადაც 1908 წელს დაამთავრა პატივით (ფი ბეტა კაპა).

კოლეჯის შემდეგ, კლარკი ასწავლიდა მათემატიკასა და ფიზიკას კერძო სკოლაში სან-ფრანცისკოში და მარშალის კოლეჯში. შემდეგ გაატარა 1911-1912 სასწავლო წელი სამოქალაქო ინჟინერიის შესწავლით უისკონსინ-მედისონის უნივერსიტეტში, მაგრამ წავიდა, რათა გამხდარიყო "გამომთვლელი" &-ში 1912 წელს. ითვლიდა ჯორჯ კემპბელისთვის, რომელიც მათემატიკურ მეთოდებს იყენებდა შორ მანძილზე ელექტროგადაცემის პრობლემებზე. &-ში ყოფნისას, სწავლობდა ელექტროინჟინერიას კოლუმბიის უნივერსიტეტში ღამით. ნაშრომი -ში ხელმძღვანელობდა არტურ ე. კენელიმ და ეწოდა "უხეში ხელოვნური გადამცემი ხაზის ქცევა სიხშირის უსასრულოდ გაზრდისას".

ინჟინერად სამსახურის პოვნის შეუძლებლობის გამო, კლარკი წავიდა სამუშაოდ -ში, როგორც გამომთვლელების ხელმძღვანელი ტურბინების საინჟინრო დეპარტამენტში. აქ ხელმძღვანელობდა ქალ გამომთვლელებს, რომლებიც ითვლიდნენ მექანიკურ დაძაბულობებს ტურბინებში.

კარიერა
1922 წელს, როდესაც კლარკი თურქეთიდან დაბრუნდა, -მ შესთავაზა სამუშაო, როგორც ხელფასიან ელექტროინჟინერს ცენტრალური სადგურის საინჟინრო დეპარტამენტში – პირველი პროფესიონალი ქალი ელექტროინჟინერი შეერთებულ შტატებში.

კლარკის სპეციალიზაციის სფერო იყო ელექტროენერგიის სისტემები და მათი ექსპლოატაციასთან დაკავშირებული პრობლემები. შეიმუშავა დიაგრამები, რომლებიც მოქმედებდნენ როგორც გამოთვლითი მოწყობილობები, რათა -ის ინჟინრებს საშუალება მიეცათ დაედგინათ, როგორ ნაწილდებოდა დენები გადამცემ ხაზებს შორის. მისმა დიაგრამებმა დაზოგა ღირებული გამოთვლითი დრო მეორე მსოფლიო ომის დროს. ეს იყო ერთ-ერთი სამი პატენტიდან, რომელიც კლარკმა მიიღო კარიერის განმავლობაში.

განათლება მათემატიკაში დაეხმარა,რათა მიეღწია წარმატებისთვის თავის სფეროში. დაწერა ან თანაავტორობით შექმნა 18 ტექნიკური ნაშრომი -ში მუშაობის პერიოდში და იყო ექსპერტი ჰიპერბოლურ ფუნქციებში, ეკვივალენტურ ჯაჭვებში და ელექტროენერგიის სისტემების გრაფიკულ ანალიზში. 1926 წლის 8 თებერვალს აჩვენა ჰიპერბოლური ფუნქციების გამოყენება მაქსიმალური სიმძლავრის გამოსათვლელად, რომლის გადატანაც შეეძლო ხაზს სტაბილურობის დაკარგვის გარეშე. ნაშრომი მნიშვნელოვანი იყო, რადგან გადამცემი ხაზები უფრო გრძელი ხდებოდა, რაც იწვევდა უფრო დიდ დატვირთვებს და სისტემის არასტაბილურობის მეტ შანსს, ხოლო კლარკის ნაშრომი იძლეოდა მოდელს, რომელიც გამოიყენებოდა დიდ სისტემებზე. ორმა მოგვიანებით შექმნილმა ნაშრომმა მოიპოვა ჯილდოები -სგან: საუკეთესო რეგიონული ნაშრომის პრიზი 1932 წელს და საუკეთესო ეროვნული ნაშრომის პრიზი 1941 წელს.

1943 წელს კლარკმა დაწერა გავლენიანი სახელმძღვანელო ელექტროენერგიის ინჟინერიის სფეროში, "ცვლადი დენის ელექტროსისტემების ანალიზი", რომელიც დაფუძნებული იყო ჩანაწერებზე -ის ინჟინრებისთვის ლექციებიდან. ეს ორტომეული სახელმძღვანელო ასწავლის სიმეტრიული კომპონენტების მეთოდს. ეს არის მათემატიკური საშუალება ინჟინრებისთვის, რათა შეისწავლონ და გადაჭრან ენერგოსისტემის დანაკარგებისა და ელექტრო აღჭურვილობის მუშაობის პრობლემები. კლარკმა ადაპტირება გაუკეთა ამ სისტემას სამფაზიან კომპონენტებზე, რომლებიც წარმოადგენს შეერთებული შტატების ელექტროქსელის საფუძველს. ეს სახელმძღვანელო მრავალი წლის განმავლობაში გამოიყენებოდა როგორც საფუძველი ელექტროინჟინრების განათლებისთვის.

კლარკი -დან გადადგა 1945 წელს და იყიდა ფერმა ჰაუვარდ ოლქში, მერილენდში. მაგრამ დიდხანს არ დარჩა პენსიაზე. "მისი მრავალი ორიგინალური წვლილის აღიარების ნიშნად სტაბილურობის თეორიასა და ჯაჭვის ანალიზში". კლარკი შეირჩა ჩასართველად "მიღწევების მქონე ქალები მერილენდის ისტორიაში" 1998 წელს და ასევე შევიდა "ამერიკულ ეროვნულ ბიოგრაფიასა" და "თანამედროვე პერიოდის ამერიკის გამორჩეულ ქალებში".

კლარკის მიღწევები აღიარებულია დღემდე. 2003 წელს კლარკი შეყვანილ იქნა მერილენდის ქალთა დიდების დარბაზში. 2015 წელს კლარკი შეყვანილ იქნა ეროვნულ გამომგონებელთა დიდების დარბაზში. 2016 წელს ტეხასის უნივერსიტეტმა ოსტინში დააარსა ედიტ კლარკის უპირატესობის ქალის ჯილდო, რათა პატივი სცეს გამორჩეულ ქალ პროფესორებს.

მემკვიდრეობა
კლარკი იყო პირველი ქალი, რომელმაც მიიღო მაგისტრის ხარისხი ელექტროინჟინერიაში -დან. პირველი ქალი, რომელიც პროფესიულად დასაქმდა, როგორც ელექტროინჟინერი შეერთებულ შტატებში

კლარკს მიეწერება ელექტროქსელის ზრდაში დახმარება, ამ ქსელის სტაბილურობისა და საიმედოობის შენარჩუნებაში დახმარება, და ჭკვიანი ქსელის – მომავლის ქსელის საფუძვლის დადება. პირველი ადამიანი, რომელმაც გამოიყენა ანალიზატორი ელექტროქსელების შესახებ მონაცემების მისაღებად. აშშ-ის ენერგეტიკის დეპარტამენტი მის ძალისხმევას უწოდებს "პირველ ნაბიჯს ჭკვიანი ქსელის ტექნოლოგიისკენ. შეიძლება ვუწოდოთ ჭკვიანი ქსელის 'დამფუძნებელი დედა'".