გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2388

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2388 მიღებულია გაეროს უშიშროების საბჭოს წევრების მიერ 2017 წლის 21 ნოემბერს 15 ხმით 0-ის წინააღმდეგ. რეზოლუციაში გამოხატული იყო ადამიანით ვაჭრობის (ტრეფიკინგის) მკაცრი დაგმობა, რაც განსაკუთრებით „ერაყისა და ლევანტის ისლამური სახელმწიფოს“ და ადამიანის უფლებების დამრღვევი სხვადასხვა აფრიკული ტერორისტული დაჯგუფებების ქმედებებს ეხებოდა.

პოზიციები
ეს რეზოლუცია მოჰყვა დებატებს ადამიანით ვაჭრობის შესახებ. რამდენიმე ქვეყანამ მიუთითა -ის რეპორტაჟზე. მასში ნაჩვენები იყო, თუ როგორ ყიდდნენ აფრიკელ მიგრანტებს ლიბიაში მონათა ბაზრებზე.

ლიბიაში არსებულ ვითარებას ამძაფრებდა მიგრანტთა კონტრაბანდა და ადამიანით ვაჭრობა, მისი გავლით და მისგან, რასაც შესაძლოა მხარდაჭერა აღმოეჩინა სხვა ორგანიზებულ-დანაშაულებრივი და ტერორისტული ქსელებისთვის ლიბიაში.

ერთი კვირის შემდეგ, საფრანგეთის მოთხოვნით, უშიშროების საბჭო კვლავ შეიკრიბა ამ რეპორტაჟთან დაკავშირებით. ქვეყანა მიიჩნევდა, რომ ლიბიას უნდა ემუშავა ამ პრაქტიკის დაპირებულ გამოძიებაზე, წინააღმდეგ შემთხვევაში კი საერთაშორისო სანქციები დაწესდებოდა. თავად ლიბია მიიჩნევდა, რომ იგი ცილისმწამებლური კამპანიის მსხვერპლი გახდა. ასობით ათასი მიგრანტი მოგზაურობდა ქვეყნის გავლით იმ დროს, როდესაც ის პოლიტიკურად ძალიან არასტაბილური იყო. შესაბამისად, ლიბიას ვერ დაეკისრებოდა პასუხისმგებლობა საერთაშორისო პრობლემებზე, რომელთა გაკონტროლებაც მას არ შეეძლო.

დასახელდა ადამიანით ვაჭრობის გამომწვევი ძირითადი მიზეზები: წარმოშობის არასტაბილური ქვეყნები, შეიარაღებული კონფლიქტებით დაზარალებული ტერიტორიები, როგორიცაა ფულის გათეთრება, კორუფცია, მიგრანტთა კონტრაბანდა და ორგანიზებული დანაშაულის სხვა ფორმები, მათ შორის ფინანსური გამოძიების გამოყენება ფინანსური დაზვერვის იდენტიფიცირებისა და ანალიზისთვის, ისევე როგორც რეგიონული და საერთაშორისო ოპერატიული სამართალდამცავი თანამშრომლობის გაძლიერება. გენერალური მდივანი ანტონიუ გუტერეში ფიქრობდა, რომ განვითარებულ ქვეყნებს მეტი მიგრანტი უნდა მიეღოთ. იმ დროს ლიბიის დაკავების ცენტრებში დაახლოებით 17,000 მიგრანტი იმყოფებოდა. იმ წელს იტალიაში გადასვლა უკვე 100,000-ზე მეტმა ადამიანმა მოახერხა.

გენერალური მდივანი და რამდენიმე ქვეყანა ამტკიცებდნენ, რომ ის გზა, რომლითაც ისეთი ჯგუფები, როგორიცაა და „ბოკო ჰარამი“, აიძულებდნენ ქალებსა და ბავშვებს სექსუალურ მონობას, სექსუალურ ექსპლუატაციას, იძულებით შრომას და ტრეფიკინგის ყველა აქტს, განსაკუთრებით კი პირთა გაყიდვას ან ვაჭრობას, შესაძლოა გატოლებოდა ომის დანაშაულებსა და კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილ დანაშაულებს.

იყვნენ ქვეყნებიც, რომლებიც მიიჩნევდნენ, რომ ტრეფიკინგის წინააღმდეგ ზედმეტად ბევრი სხვადასხვა ინიციატივა იყო წამოწყებული. სწორედ ამიტომ ესპანეთმა წამოაყენა წინადადება, რომ ლიდერის როლი გაეროს ნარკოტიკებისა და დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის ბიუროს და სხვა შესაბამის უწყებებს უნდა აეღოთ.

შინაარსი
თერთმეტი თვით ადრე მიღებული 2331-ე რეზოლუციით, ქვეყნებს მოეთხოვათ თანამშრომლობა კონფლიქტურ ზონებში ადამიანით ვაჭრობის წინააღმდეგ, როგორც ტერორიზმის დაფინანსების წყაროსთან. ამასობაში შეიქმნა ტრეფიკინგის წინააღმდეგ მებრძოლი სამუშაო ჯგუფი ჰუმანიტარულ ქმედებებში „გლობალური დაცვის კლასტერის“ ფარგლებში, -ის მიერ შეიქმნა შეიარაღებული კონფლიქტების კონტექსტში ადამიანით ვაჭრობის შესახებ მონაცემთა შეგროვების სტრუქტურირებული სისტემა და გაეროს უშიშროების საბჭოს კონტრტერორისტულმა კომიტეტმა ქვეყნების ძალისხმევა ამ მიმართულებით ტერორიზმთან ბრძოლის შეფასებებში ჩართო.

უშიშროების საბჭომ კვლავ დაგმო ტრეფიკინგის ყველა აქტი, განსაკუთრებით პირთა გაყიდვა ან ვაჭრობა, რომელიც ხორციელდებოდა „ერაყისა და ლევანტის ისლამური სახელმწიფოს“ (, ასევე ცნობილი როგორც ’) მიერ, მათ შორის იეზიდებისა და რელიგიურ-ეთნიკური უმცირესობების წარმომადგენელი სხვა პირების მიმართ. ასევე დაიგმო ნებისმიერი მსგავსი ტრეფიკინგის დანაშაული და სხვა დარღვევები რომელიც ჩადენილი იყო „ბოკო ჰარამის“, „ალ-შაბაბის“, „უფლის წინააღმდეგობის არმიისა“ და სხვა ტერორისტული თუ შეიარაღებული ჯგუფების მიერ სექსუალური მონობის, სექსუალური ექსპლუატაციისა და იძულებითი შრომის მიზნით. ის ხაზს უსვამდა ასეთ ქმედებებთან დაკავშირებული მტკიცებულებების შეგროვებისა და შენახვის მნიშვნელობას, რათა უზრუნველყოთ დამნაშავეთა პასუხისგებაში მიცემა.

ქვეყნებს მოუწოდეს ადამიანით ვაჭრობის წინააღმდეგ ბრძოლის გაძლიერებისკენ. მსხვერპლებს უნდა ჰქონოდათ სათანადო მეთვალყურეობა. ქვეყნებს ასევე უნდა შეემუშავებინათ საჭირო კანონმდებლობა დაუსჯელობის დასასრულებლად. ამისათვის მათ შეეძლოთ მხარდაჭერა -სთვის ეთხოვათ.

ლტოლვილთა მიმღებ ქვეყნებს მოეთხოვათ, ყოფილიყვნენ ფხიზლად ადამიანით ვაჭრობის მსხვერპლთა გამოსავლენად და არ დაეკავებინათ ბავშვები საიმიგრაციო კანონმდებლობასთან დაკავშირებით. დეაკავება გამართლებული იქნებოდა გამოუვალ სიტუაციებში რაც შეიძლება მოკლე ვადით.

თავად უშიშროების საბჭო განიხილავდა, თუ როგორ შეეძლო სამშვიდობო ოპერაციებსა და პოლიტიკურ მისიებს დახმარება ადამიანით ვაჭრობის წინააღმდეგ ბრძოლაში.