iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
შოჯირო ნიშიმოტო

შოჯირო ნიშიმოტო (; დ. 22 ოქტომბერი, 1976 – გ. 29 იანვარი, 2009) — იაპონელი სერიული მკვლელი, რომელმაც ჩაიდინა ოთხი ყაჩაღური მკვლელობა, აიტისა და ნაგანოს პრეფექტურებში 2004 წლის იანვრიდან სექტემბრამდე. ამ დანაშაულებისთვის მას სიკვდილით დასჯა მიესაჯა, რომელიც 2009 წელს აღსრულდა.

ადრეული ცხოვრება
შოჯირო ნიშიმოტო 1976 წლის 22 ოქტომბერს ქალაქ იიდაში შეძლებულ ოჯახში დაიბადა. მამამისი მუშაობდა ბენტოს მწარმოებელ კომპანიაში, დედა კი ამავე კომპანიის პრეზიდენტის ქალიშვილი იყო. მისი დაბადებიდან მალევე მამა სამუშაო მივლინებით ტოკიოში გაგზავნეს, რის გამოც პატარა ბიჭის აღზრდა დედამ გააგრძელა. 1988 წლის 21 აგვისტოს იგი გადავიდა იიდა ჰამაიბას დაწყებით სკოლაში, სადაც ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი მოსწავლის რეპუტაცია ჰქონდა, იმისდა მიუხედავად, რომ ხშირად აცდენდა გაკვეთილებს, რადგან თვლიდა, რომ სწავლა კარგად არ გამოსდიოდა.

ახალი ურთიერთობის მიუხედავად, ნიშიმოტოს დაუგროვდა ვალები გაქირავების კომპანიებისგან და პირადი ხარჯების გამო, რამაც საბოლოოდ აიძულა იგი, შემოსავლის წყაროს საძიებლად ქურდობისთვის მიემართა.

მკვლელობები
2004 წლის 13 იანვარს, როდესაც ნიშიმოტო თავისი თეთრი -ით ნაგოიაში გადაადგილდებოდა, მის ავტომობილს საწვავი გაუთავდა. ვინაიდან გადაადგილების საშუალება აღარ ჰქონდა, მან ველოსიპედის მოპარვა განიზრახა, თუმცა ვერ იპოვა და ამის ნაცვლად ტაქსიში ჩაჯდა და კასუგაიში წაყვანა ითხოვა. ვინაიდან მან ვერ შეძლო ავტომობილების გაქირავების კომპანიების მიმართ არსებული ვალების სრულად დაფარვა, შემდეგი სამიზნის ძებნა დაიწყო.

სატელეფონო ცნობარის დახმარებით, რომელიც აჩვენებდა აბონენტების მისამართებსა და ოჯახურ სტრუქტურას ტაკამორის ტერიტორიაზე, ნიშიმოტომ აირჩია თავისი შემდეგი სამიზნე: 69 წლის ჰიტოში კატო, უმუშევარი პენსიონერი, რომლის საცხოვრებელიც სხვა სახლებისგან იზოლირებული იყო. 10 აგვისტოს იგი კატოს სახლში შეიჭრა და მას გულმკერდის არეში იანაგის დანით ჭრილობა მიაყენა, რის შედეგადაც ხანდაზმული მამაკაცი სისხლის დაკარგვის შედეგად გარდაიცვალა.

ოქტომბერში სააპელაციო სასამართლოს მსვლელობისას ნიშიმოტომ მოულოდნელად კიდევ ერთი მკვლელობა აღიარა: მისი მტკიცებით, მან დაახლოებით 2003 წლის აპრილში ან მაისში ფუკუშიმაში ქალი დაახრჩო, მოგვიანებით კი მისი ცხედარი სადღაც მთის მასივში დამარხა. სასამართლო პროცესის შემდეგ ფუკუშიმას პრეფექტურის გამომძიებლებმა სამარხის ძიება დაიწყეს, თუმცა მისი პოვნა ვერ შეძლეს. როდესაც ამის შესახებ ნიშიტოს კითხვები დაუსვეს, მან განაცხადა, რომ ეს ყველაფერი გამონაგონი იყო, რაც გამოწვეული იყო პარანოიდული შეგრძნებით, თითქოს მშობლები და და-ძმები მას მიატოვებდნენ, თუ ისევ მკვლელობაში ცნობდნენ დამნაშავედ.

სიკვდილით დასჯა
2007 წლის იანვარში ნიშიმოტომ ყველა აპელაცია უკან გაიტანა და ოფიციალურად დათანხმდა სასიკვდილო განაჩენს. ამგვარად, 2009 წლის 29 იანვარს იგი ტოკიოს დაკავების იზოლატორში ჩამოახრჩვეს. შოჯირო ნიშიმოტო იმ დღეს სიკვდილით დასჯილი ოთხი პატიმარიდან ერთ-ერთი იყო.
რამონ კასტრო ხიხონი

რამონ კასტრო ხიხონი (დ. 15 ნოემბერი, 1915 – გ. 1 ნოემბერი, 1984) — ეკვადორის პრეზიდენტი 1963 წლის 11 ივლისიდან 1966 წლის 29 მარტამდე. იგი ეკვადორის სამხედრო-საზღვაო ძალების სარდლად კარლოს ხულიო აროსემენა მონროიმ დანიშნა, რომელიც მოგვიანებით თავადვე დაამხო სახელმწიფო გადატრიალების გზით. პრეზიდენტობის მთელი ვადის განმავლობაში ის სამხედრო ხუნტის თავმჯდომარე იყო.
პედრო ხოსე დე არტეტა

პედრო ხოსე დე არტეტა (დ. 1797 – გ. 24 აგვისტო, 1873) — ეკვადორის ვიცე-პრეზიდენტი 1865 წლიდან 1869 წლამდე და მცირე ხნით პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1867 წლის 6 ნოემბრიდან 1868 წლის 20 იანვრამდე. იგი იყო „კონსერვატიული პარტიის“ წევრი, 1839 წელს იკავებდა სენატის თავმჯდომარის თანამდებობას. პედრო ხოსე ასევე იყო კიტოს პირველი არქიეპისკოპოსის, ნიკოლას ხოაკინ დე არტეტა ი კალისტოს ძმა.

ადრეული ცხოვრება
პედრო ხოსე დე არტეტა დაიბადა კიტოში, წარმოშობით გუაიაკილელი ხოაკინ დე არტეტა დე ლარაბეიტიასა და ლეონორ კალისტო მუნიოსის ოჯახში. წყვილს თექვსმეტი შვილი ჰყავდა, მათ შორის ნიკოლას დე არტეტა ი კალისტო, რომელიც მომავალში კიტოს არქიეპისკოპოსი გახდა.
ალბერტო ენრიკეს გალიო

ალბერტო ენრიკეს გალიო (გ. 24 ივლისი, 1894 – გ. 13 ივლისი, 1962) — ეკვადორის პრეზიდენტი 1937–1938 წლებში, მას შემდეგ, რაც ძალაუფლება სამხედრო გადატრიალების გზით ჩაიგდო ხელში.

ენრიკეს გალო ეკვადორის არმიის გენერლად ფედერიკო პაესმა დანიშნა და მის მთავრობაში თავდაცვის მინისტრად მსახურობდა. 1937 წლის სექტემბერში მან პაესი სამხედრო გადატრიალებით დაამხო. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ერთ წელზე ნაკლებ ხანს მართავდა ქვეყანას, ენრიკესმა სახელი გაითქვა, როგორც სოციალურმა რეფორმატორმა 1938 წლის „შრომის კოდექსის“ გამოცემით.

ენრიკესი ასევე ცნობილია აშშ-ში ბაზირებულ კომპანიასთან ხანგრძლივი დაპირისპირების დაწყებით, რაც ეხებოდა ეკვადორში მათი კონცესიის პირობებსა და ეკვადორელი თანამშრომლების ხელფასებს. კომპანიამ უარი თქვა ენრიკესის მოთხოვნის შესრულებაზე, რომლის მიხედვითაც სამთო-მოპოვებითი სამუშაოებიდან მიღებული მოგების დიდი ნაწილი ეკვადორში უნდა დარჩენილიყო; კომპანიამ აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის მხარდაჭერა მოიპოვა. მისი შვილიშვილი ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადასახლდა. ენრიკესის მემკვიდრეობა გრძელდება მისი შვილთაშვილის, ნიკ მილჯუსის სახით, რომელმაც 2019 წლის მაისში აშშ-ის საზღვაო აკადემია დაამთავრა ოფიცრის ჩინით.
კოლბრუკდეილი (ორთქლმავალი)

„კოლბრუკდეილი“ ან კოლბრუკდეილის ორთქლმავალი — მსოფლიოში ყველაზე პირველი სარელსო ორთქლმავალი. აშენებული იქნა 1801 წელს (სხვა მონაცემებით 1802 წელს) ინჟინერ რიჩარდ ტრევიტიკის ხელმძღვანელობით ქალაქ კოლბრუკდეილში, რის გამოც მიიღო ეს დასახელება. ხშირად „კოლბრუკდეილის“ ორთქლმავალს ურევენ რიჩარდ ტრევიტიკის მესამე ორთქლმავალ — „პენიდარენთან“, რომელიც მსოფლიოში ყველაზე პირველი დაპატენტირებული ორთქლმავალია, მაგრამ რომლის ნახაზებიც არ არის შემონახული. „კოლბრუკდეილის“ ძირითადი განსხვავება „პენიდარენისგან“ არის კვამლის მილის განლაგებაში: „კოლბრუკდეილის“ ორთქლმავალში ის მდებარეობდა დგუშიდან გამოსასვლელი შტოკის მხრიდან, მაშინ როცა „პენიდარენის“ ორთქლმავალში ის გადატანილი იქნა მქნევარასთან სიახლოვეს.
კანადის ჩემპიონატი ჭადრაკში

კანადის ჩემპიონატი ჭადრაკში (ინგლ. ), — ყოვეწლიური საჭადრაკო ტურნირი კანადაში. ხშირად მოიხსენიება როგორც კანადის დახურული ჩემპიონატი, რათა იგი განვასხვავოთ ყოველწლიური კანადის ღია პირველობისგან. კანადის დახურული ჩემპიონატის გამარჯვებული გადადის მსოფლიო თასის ეტაპზე, რომელიც ფიდეს მსოფლიო ჩემპიონატის ციკლის ნაწილია. მოჭადრაკეები, რომლებმაც გამარჯვება ტაი-ბრეიკით ან დამატებითი მატჩით მოიპოვეს, მონიშნულნი არიან ვარსკვლავით (*).

გამარჯვებულები
1872 ტურნირი არ დასრულებულა
1873 ალბერტ ენსორი
1874 უილიამ ჰიქსი
1878 იაკობ აშერი
1879 ედვინ პოუპი
1881 ჯოზეფ შოუ
1882 ედუარდ სანდერსონი
1883 იაკობ აშერი, ჰენრი ჰოუ ედვინ პოუპი
1889 რიჩარდ ფლემინგი *, ჯეიმზ ნარაუეი
1894 ა. თომას დევისონი
1897 ჯეიმზ ნარაუეი
1935 მოირის ფოქსი
1936 ბორის ბლუმინი
1937 ბორის ბლუმინი
1938 მოირის ფოქსი
1940 მოირის ფოქსი
1941 დანიელ იანოფსკი
1943 დანიელ იანოფსკი
1945 დანიელ იანოფსკი, ფრენკ იერჰოფი
1946 ჯონ ბელსონი
2012 ბატორ სამბუევი
2015 თომას კრნანი *, ერიკ ჰანსენი, ლეონიდ გერჟოი
2017 ბატორ სამბუევი *, ნიკოლაი ნორიცინი
2019 ევგენი ბარეევი
2022 იუანჩენ ჯანგი *, შონ როდრიგ-ლემიე
2023 ნიკოლაი ნორიცინი, შონ როდრიგ-ლემიე, ბატორ სამბუევი
2024 შიამ თავანდირანი
2025 ნიკოლაი ნორიცინი
ინდოეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში

ინდოეთის ეროვნული პრემიერ ჩემპიონატი ჭადრაკში არის ინდოეთის ყოველწლიური ეროვნული საჭადრაკო შეჯიბრი. იგი 1955 წელს ანდჰრას შტატის საჭადრაკო ასოციაციამ დააარსა, და ორ წელიწადში ერთხელ იმართებოდა, თუმცა 1971 წლიდან ის ყოველწლიურად ტარდება.

პირველი ჩემპიონატი ჩატარდა ქალაქ ელურუში (ანდჰრა-პრადეში) 1955 წლის 15 მაისიდან 28 მაისამდე. პირველი ადგილი თანაბარი 9-9 ქულით გაიყვეს რამჩანდრა საპრემ და დჰარბჰა ვენკაიამ. მანამდე, პიტჰაპურამელი გ. ს. დიკშიტი ანდჰრასა და მადრასის შტატების ჩემპიონატებს ზედიზედ სამი წლის მანძლზე (1952–1954) იგებდა. ტამილნადუს შტატის წარმომადგენელმა, მანუელ აარონმა, მამაკაცთა შორის ჩემპიონის რეკორდულად ბევრჯერ — 9-ჯერ მოიპოვა, მას მოჰყვება პრავინ ტიფსაი, რომელმაც ჩემპიონობა 7-ჯერ იზეიმა. სურია შეხარ განგულიმ 2003 წლიდან 2008 წლამდე ზედიზედ ექვსი ტიტულის მოპოვებით რეკორდი დაამყარა. ინდოელმა საჭადრაკო ლეგენდამ, ვიშვანათან ანანდმა, ეროვნული ჩემპიონატი ზედიზედ სამჯერ მოიგო — 1986, 1987 და 1988 წლებში. 2025 წლის მონაცემებით, მამაკაცთა მოქმედი ჩემპიონია პ. ინიანი.

1977 წელს როჰინი ხადილკარი გახდა პირველი ქალი მოჭადრაკე, რომელმაც ამ ჩემპიონატში მიიღო მონაწილეობა. ზოგიერთი მოთამაშე მის ტურნირზე დაშვებას აპროტესტებდა სქესის გამო. როჰინის მამამ წერილით მიმართა ჭადრაკის მსოფლიო ფედერაციის პრეზიდენტს, მაქს ეივეს, რომელმაც დაადგინა, რომ ქალ მოთამაშეებს არ შეიძლება აეკრძალოთ ღია საჭადრაკო ღონისძიებებში მონაწილეობა.

ცალკე ქალთა შორის ჩემპიონატი 1974 წელს დაიწყო. პირველ ათ ტურნირზე დები ხადილკარები — ვასანტი, ჯეიშრი და როჰინი დომინირებდნენ. როჰინი, მათ შორის ყველაზე უმცროსი, ჩემპიონი ხუთჯერ გახდა, ჯეიშრიმ ოთხი ტიტული მოიპოვა, ხოლო უფროსმა, ვასანტიმ, გამარჯვება სადებიუტო წელს მოიპოვა. სუბარამან ვიჯაიალაქშმიმ ტიტული რეკორდულად ბევრჯერ — 6-ჯერ მოიგო, მას 5-5 გამარჯვებით კვალში მისდევენ როჰინი ხადილკარი და პადმინი როუტი. 2025 წლის მონაცემებით, ქალთა შორის მოქმედი ჩემპიონია პ. ვ. ნანდჰიდა.

2025 წლის მდგომარეობით, ჩემპიონატის გამარჯვებული ჯილდოდ იღებს 700,000 ინდურ რუპიას, მეორე და მესამე ადგილზე გასულები კი შესაბამისად 550,000 და 450,000 რუპიას. ვაჟთა და ქალთა ჩემპიონები მოიპოვებენ საგზურს 2027 წლის მსოფლიო თასზე ჭადრაკში.

გამარჯვებულები — ვაჟთა ჩემპიონატი
გამარჯვებულები — ქალთა ჩემპიონატი
ტრჟეშტი

ტრჟეშტი — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ვისოჩინის მხარეში, ქალაქი იჰლავის რაიონში მდებარეობს. ქალაქის ისტორიული ცენტრი კარგად არის შემონახული და ჩეხეთის კულტურული ძეგლის სტატუსი აქვს.

ამ ქალაქის მოსახლეობა ისტორიულად დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს ბეთლემებს — ხის და ქაღალდის ფიგურების კომპოზიციებს, რომლებიც გამოსახავენ შობის სცენებს და ზომებით განსხვავდება ერთმანეთისგან. საშობაო ბეთლემების მოწყობის ტრადიცია ქალაქში უკვე 200 წელზე მეტი ხანია არსებობს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ტრჟეშტი 4 მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება:

ტრჟეშტი
ბუკოვა
ჩენკოვი
სალავიცე

გეოგრაფია
ტრჟეშტი იჰლავადან სამხრეთ-დასავლეთით. დაახლოებით 14 კილომეტრში მდებარეობს. ქალაქი კრჟიჟანოვის მთიანეთშია გაშენებული. მუნიციპალიტეტის უმაღლესი წერტილია შპიჩაკის ბორცვი, მისი სიმაღლე 734 მეტრია ზღვის დონიდან. შპიჩაკის ბორცვი და მისი შემოგარენი დიდი-შპიჩაკის დაცულ ტერიტორიადაა გამოცხადებული და მისი ფართობი 75,7 ჰექტარია. ქალაქში მიედინება პატარა მდინარე ტრჟეშტსკი-პოტოკი. მუნიციპალური ტერიტორია მდიდარია სათევზაო ტბორებით.

ქალაქს ახასიათებს ზომიერი ოკეანური კლიმატი, რომელიც გამოირჩევა თბილი, ნოტიო ზაფხულითა და ცივი თოვლიან ზამთრით. ზაფხულის პერიოდში ტემპერატურა ხშირად აღწევს 23°-მდე, იანვარში კი საშუალო დღიური ტემპერატურა მერყეობს ნულთან ახლოს, ღამით კი ხშირად –4–5 გრადუსამდე ეცემა. მთელი წლის განმავლობაში ტემპერატურა ჩვეულებრივ მერყეობს –4° გრადუსიდან 23°-მდე. წლიური ნალექების ჯამი დაახლოებით 482 მილიმეტრს შეადგენს, ხოლო საშუალო წლიური ტემპერატურა 7,5°-ია.

ისტორია
ტრჟეშტი ისტორიულ წყაროებში პირველად 1349 წელს არის მოხსენიებული. ამ წყწაროში ნახსენებია ქალაქის წმინდა მარტინის ეკლესია. ის თავდაპირველად პატარა სამრევლო სოფელი იყო ორი სავაჭრო გზის გზაჯვარედინზე. მისი დაარსების დღიდან ტრჟეშტში ცხოვრობს ებრაული თემი.

ტრჟეშტი თავდაპირველად ცნობილი იყო ხელოსნობით, ხოლო საუკუნეში ქალაქში მრეწველობა განვითარდა. დაარსდა ავეჯისა და ასანთის საწარმოები, აყვავდა ტექსტილისა და საინჟინრო ინდუსტრია. სამრეწველო ბუმი ებრაელი მეწარმეების დამსახურება იყო. ებრაული თემი საუკუნის პირველ ნახევარში შემცირდა და ჰოლოკოსტის შედეგად საერთოდ გაქრა. რომის პაპის შვეიცარიული გვარდიის უნიფორმებს ეს კომპანია ამზადებს.

ღირსშესანიშნაობები
წმინდა მარტინის ეკლესია საუკუნეში დაარსდა და ქალაქის უძველესი ძეგლია. მისი ამჟამინდელი იერსახე ბაროკოს სტილის რეკონსტრუქციების შედეგია.

წმინდა ეკატერინე სიენელის ეკლესია საუკუნეში დაარსდა, როგორც ლუთერანული ეკლესია. ხანძრის შედეგად დაზიანების გამო იგი 1842 წელს განახლდა.
ობერგიუნცბურგი, გერმანია

ტრჟეშტს ასევე მეგობრული ურთიერთობები აქვს ავსტრიის ქალაქ რააბს-ან-დერ-თაიასთან.
ტეულ-დე-გონსალეს-ორტეგის მუნიციპალიტეტი

ტეულ-დე-გონსალეს-ორტეგის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 356 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 2.7 %-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 681.309 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 7.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეულ-დე-გონსალეს-ორტეგა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32047.
ტლალტენანგო-დე-სანჩეს-რომანის მუნიციპალიტეტი

ტლალტენანგო-დე-სანჩეს-რომანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 302 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 7.1 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 747.927 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 36.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 17 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტლალტენანგო-დე-სანჩეს-რომანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32048.

კლიმატი
ტრანკოსოს მუნიციპალიტეტი (საკატეკასი)

ტრანკოსოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 455 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 20.8 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 221.352 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 92.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 2000 წლის 1-ელ იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტრანკოსო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32057.
ტრინიდად-გარსია-დე-ლა-კადენა (საკატეკასი)

ტრინიდად-გარსია-დე-ლა-კადენის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 362 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 11.6 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 307.943 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 10.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1916 წლის 19 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტრინიდად-გარსია-დე-ლა-კადენა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32011.
ვალპარაისოს მუნიციპალიტეტი (საკატეკასი)

ვალპარაისოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 461 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 2.6 %-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 5,722.465 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 5.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვალპარაისო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32049.
ვეტაგრანდე

ვეტაგრანდეს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 276 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 9.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 160.362 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 64.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვეტაგრანდე. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32050.
ვილია-დე-კოსი

ვილია-დე-კოსის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 623 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 0.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 6,593.771 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 5.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1833 წლის 29 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-დე-კოსი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32051.
ვილია-გარსია (საკატეკასი)

ვილია-გარსიის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 525 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 6.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 342.621 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 57 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1916 წლის 19 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-გარსია. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32052.
ვილია-გონსალეს-ორტეგა

ვილია-გონსალეს-ორტეგის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 208 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 2.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 433.025 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 30.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1890 წლის 19 ივლისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-გონსალეს-ორტეგა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32053.
ვილია-იდალგო (საკატეკასი)

ვილია-იდალგოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 446 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 5.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 376.31 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 51.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1916 წლის 19 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-იდალგო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32054.
ვილიანუევის მუნიციპალიტეტი (საკატეკასი)

ვილიანუევის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი საკატეკასის შტატში, მექსიკის ჩრდილოეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 558 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელზე 7.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 2 184.719 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 14.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია საკატეკასის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 17 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილიანუევა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 32055.
საყდარნი

საყდარნი — ანგელოზთა 9 დასიდან ერთ-ერთი. ქრისტიანული რელიგიის მიერ შემუშავებულ ანგელოზთა იერარქიაში, „საყდარნი“ უმაღლესი იერარქიის მესამე დასს განეკუთვნებიან ქერუბიმების შემდეგ (სერაფიმნი, ქერუბიმნი და საყდარნი).

იხსენიებიან ძველი აღთქმის ეზეკიელის წინასწარმეტყველებასა და ახალი აღთქმის კოლასელთა მიმართ ეპისტოლეში:
„ვუყურებ ცხოველებს და, აჰა, თითო ბორბალია მიწაზე ცხოველთა გვერდით, ოთხსავე მხარეს...“ [და ვიხილე და, აჰა, ურმისთუალი ვრთი ქუეყანასა ზედა, მახლობელად ცხოველთა ოთხთა. და სახე ურმისთუალთაჲ და ქმნილება მათი, ვითარცა სახე თარშისაჲ.] (ეზ. 1,15-21);
„რადგანაც მასში შეიქმნა ყოველი, მიწიერიც და ზეციერიც; ხილული თუ უხილავი, საყდარნი თუ უფლებანი, მთავრობანი თუ ხელმწიფებანი - ყველაფერი მის მიერ და მისთვის შეიქმნა.“ [რამეთუ მის მიერ დაებადა ყოველივე ცათა შინა და ქუეყანასა ზედა, ხილულნი და არა-ხილულნი, ანუ თუ საყდარნი, ანუ თუ უფლებანი, გინა თუ მთავრობანი, გინა თუ ჴელმწიფებანი, - ყოველივე მის მიერ და მისა მიმართ დაებადა.] (კოლ. 1,16)
ლატვიის ჩემპიონატი ჭადრაკში

ლატვიის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური ეროვნული საჭადრაკო ტურნირი ლატვიაში ვაჟთა და ქალთა შორის. ის 1924 წლიდან იმართება. მას ატარებს ლატვიის ჭადრაკის ფედერაცია.

ისტორია
პირველი პროფესიონალი ლატვიელი მოჭადრაკეები საუკუნეში გამოჩნდნენ, როდესაც ლატვია რუსეთის იმპერიის ნაწილი იყო. ისინი მონაწილეობდნენ საჭადრაკო ტურნირებსა და კონგრესებში, რომლებსაც ატარებდა 1890 წელს დაარსებული რიგის საჭადრაკო ასოციაცია. პირველი მსოფლიო ომისა და ლატვიის დამოუკიდებლობისათვის ომის შემდეგ, 1924 წელს ლატვიის ჭადრაკის კავშირის დაფუძნებით, საფუძველი ჩაეყარა ლატვიის ოფიციალურ საჭადრაკო ჩემპიონატებს. პირველი კონგრესი ჩატარდა 1924 წელს რიგაში.

1940 წელს, საბჭოთა ოკუპაციის გამო, ჩემპიონატი არ ჩატარებულა, თუმცა 1941 წელს გაიმართა ლატვიის სსრ-ის პირველი ჩემპიონატი. ტურნირი ასევე ერთხელ ჩატარდა მეორე მსოფლიო ომის დროს, გერმანული ოკუპაციის პერიოდში, 1943 წელს. ლატვიის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, ეროვნული ჩემპიონატის ტრადიცია 1990 წლიდან გაგრძელდა.

ტურნირი ძირითადად იმართება დედაქალაქ რიგაში და სოფელ მეჟეზერსში.

ჩემპიონატები და გამარჯვებულები
ლიეტუვის ჩემპიონატი ჭადრაკში

ლიეტუვის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური საჭადრაკო ტურნირი ლიეტუვაში. პირველი არაოფიციალური ჩემპიონატი ჩატარდა 1921 წელს კაუნასში. ჩემპიონის ტიტული გაიცემოდა მოქმედ ჩემპიონსა და პრეტენდენტს შორის გამართული მოგებული ან ფრედ დასრულებული მატჩის შემდეგ; პრეტენდენტი ძირითადად კაუნასის ჩემპიონატის (მოგვიანებით — ლიეტუვის ჩემპიონატი) გამარჯვებული იყო 1922 წლიდან მეორე მსოფლიო ომამდე პერიოდში. პირველი ოფიციალური ლიეტუვის ჩემპიონატი 1929 წელს გაიმართა. მომდევნო წელს ლიეტუვა გაწევრიანდა ჭადრაკის საერთაშორისო ფედერაციაში.

იმ პერიოდში, როდესაც ლიეტუვა საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შედიოდა (1940 წლის ივნისი – 1941 წლის ივნისი და 1944 წლის ივლისი – 1990 წლის მარტი), ჩემპიონატში სათამაშოდ ხშირად იწვევდნენ მოთამაშეებს სხვა საბჭოთა რესპუბლიკებიდან. 1951 წელს რატმირ ხოლმოვმა მოიგო ჩემპიონატი, სადაც მან გადაასწრო მოწვეულ სტუმრებს: ანდორ ლილიენტალს, ტიგრან პეტროსიანსა და ვლადიმირ სიმაგინს.

გამარჯვებულები
ქალები
საქართველოს სამოთხე

„საქართველოს სამოთხე“ — ქართული ჰაგიოგრაფიული კრებულის პირველი, შედარებით სრული ბეჭდური გამოცემა, შესრულებული პეტერბურგში 1882 წელს „პეტერბურღის სასულიერო აკადემიის კანდიდატის, ივერიელის გობრონ (მიხაილ) პავლეს ძის საბინინის მიერ“. საბინინს 7 წლის განმავლობაში უგროვებია მასალა ამ წიგნისათვის, შემოუვლია ეკლესია-მონასტრები და წიგნსაცავები, ძირითადად პეტერბურღის ბატონიშვილების კოლექციისა, გადმოუწერია ტექსტები და ოფიციალური პირებისაგან შექმნილ სხვადასხვა დაბრკოლებათა მიუხედავად დაასრულა საქმე. კრებულში ძირითადად შეტანილია ქართველ წმინდანთა „წამებანი“ და „ცხოვრებანი“, რომელთაც წინ უძღვის ნიკოლოზ თბილელისა და ანტონ -ის იამბიკოები, საგალობლები და სხვა, მაგრამ აქვეა ის თარგმნილი თხზულებებიც, რომლებიც ავტორს კრებულის სრულყოფის მიზნით შეუტანია: მაქსიმა აღმსარებლის „მოთხრობაჲ მიძინებისა... ღვთისმშობლისა“, ანდრია მოციქულის „მიმოსვლა“ და ქადაგება, „წამება მთავარმოწამისა გიორგისი“ და „საკვირველებანი წმ. გიორგისი“. კრებულში სულ 50 თხზულებაა შეტანილი. წიგნი შეიცავს დიდი ფორმატის 639 გვერდს.

მ. საბინინის მიერ გამოცემული ტექსტები თავისთავად უდიდესი მნიშვნელობის მოვლენაა იმდროინდელი საქართველოს კულტურულ და საეკლესიო ცხოვრებაში. რა თქმა უნდა, კრიტიკული არ არის და ყოველთვის ვერ ითვალისწინებს გამოცემული თხზულებათა უძველეს ხელნაწერებს, აგრეთვე არ შეიცავს ქართულ ჰაგიოგრაფიული ლიტერატურის ყველა ძეგლს, მაგრამ თავის მნიშვნელობას დღესაც ინარჩუნებს.
ნორვეგიის ჩემპიონატი ჭადრაკში

ნორვეგიის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური ტურნირი, რომელიც ტარდება ნორვეგიაში ივლისის თვეში ქვეყნის საუკეთესო მოჭადრაკის გამოსავლენად. ტურნირი ყოველ წელს სხვადასხვა ადგილას იმართება, როგორც „“-ის ნაწილი. კლუბებს შეუძლიათ წარადგინონ განაცხადი მასპინძლობაზე, შედეგად, მასპინძელს ირჩევს ნორვეგიის ჭადრაკის ფედერაცია.

ჩემპიონების სია
ტურნირი არ ჩატარებულა 1928 და 1939 წლებში, რადგან იმ წლებში ოსლოში ჩრდილოეთის ქვეყნების ჩემპიონატი იმართებოდა. ასევე შეჯიბრება არ ჩატარებულა 1940-1944 წლებში, როდესაც ნორვეგია ოკუპირებული იყო ნაცისტური გერმანიის მიერ. 2020 წლის ტურნირი დაგეგმილი იყო სტიორდალში, თუმცა -19-ის პანდემიის გამო გაუქმდა.

მონაწილეთა რაოდენობა ასახავს მთლიან „“-ში ჩართულ მოთამაშეებს და არა მხოლოდ უმაღლესი ლიგის წარმომადგენლების რიცხვს. ჩემპიონები მითითებულია იმ კლუბებთან ერთად, რომლებსაც ისინი გამარჯვების დროს წარმოადგენდნენ.