iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გრანდ-ტერი

გრანდ-ტერი — კუნძული ინდოეთის ოკეანის სამხრეთით. ეს კუნძული საფრანგეთის ტერიტორიაა, რომელიც შედის კერგელენის არქიპელაგში. აქ მუდმივი მოსახლეობა არ ცხოვრობს, თუმცა წელიწადის ნებისმიერ დროს კუნძულზე იმყოფება 50-110 ადამიანი (70 ზამთარში, 110 ზაფხულში), რომლებიც ძირითადად კვლევით საქმიანობას ეწევიან.

კუნძული გრანდ-ტერი საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების, საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორიის ნაწილია.

გეოგრაფია
კუნძული გრანდ-ტერის სიგრძეა დაახლოებით 150 კმ დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ, ხოლო სიგანეში 120 კმ ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ. მისი ფართობი შეადგენს 6675 კმ²-ს, რის გამოც იგი საფრანგეთის სიდიდით მესამე კუნძულია გრანდ-ტერის (ახალი კალედონია) და კორსიკის შემდეგ. ამას გარდა ის წარმოადგენს კერგელენის არქიპელაგის საერთო ფართობის 90 %-ს.

მწვერვალები
რელიეფი ძირითადად წარმოდგება მთებისგან, რომლებიც ერთმანეთისაგან ხეობებით იყოფა. კუნძულზე ბევრია ისეთი მთა, რომელთა სიმაღლე ზღვის დონიდან აღემატება 1000 მეტრს:
როსის დიდი მთა, ყველაზე მაღალი 1850 მეტრი;
როსის პატარა მთა 1721 მეტრი;
ანრის მთა 1262 მეტრი;
ორკუთხიანი მთა 1202 მეტრი;
სენ-ალუარნის პიკი 1189 მეტრი;
რაიმონდის მთა 1166 მეტრი;
გინემერის პიკი 1088 მეტრი;
რიშარის მთა 1081 მეტრი;
მამა გასპარის გუმბათი 1063 მეტრი;
კუკის მყინვარი 1049 მეტრი;
ლანის მთა 1022 მეტრი;
ჟოლუა-კიურის პიკი 1005 მეტრი.

დასავლეთის მხარე დაფარულია კუკის მყინვარით, რომლის სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 1049 მეტრს.

ნახევარკუნძულები
კუნძულ გრანდ-ტერის სანაპირო საკმაოდ დაკლაკნილია და წარმოქმნის ბევრ ნახევარკუნძულს და ყელს. მათგან ყველაზე ძირითადებია:
კურბეს ნახევარკუნძული სადაც მდებარეობს მთავარი პორტი და ადმინისტრაციული ცენტრი პორტ-ო-ფრანსე;
რალიე დუ ბატის ნახევარკუნძული სამხრეთ-დასავლეთში;
გალიენის ნახევარკუნძული სამხრეთ-აღმოსავლეთში, სადაც იმყოფება როსის მთები;
ლორანშეს ნახევარკუნძული ჩრდილო-დასავლეთში, რომელიც ჩრდილოეთამდე — '-ის კონცხამდეა გადაჭიმული;
ჟანა დ'არკის ნახევარკუნძული სამხრეთ-აღმოსავლეთში;
რონარშის ნახევარკუნძული ჩრდილოეთით;
გეოგრაფიული საზოგადოების ნახევარკუნძული ჩრდილოეთით;
ჟოფრეს ნახევარკუნძული ჩრდილო-აღმოსავლეთით;
უელსის პრინცის ნახევარკუნძული;
გაუსის ნახევარკუნძული;
გრის ბუკეტის ნახევარკუნძული;
ანტრკასტოს ნახევარკუნძული;
ბუგენვილის ნახევარკუნძული.

მოსახლეობა
როგორც მთლიანი კერგელენის არქიპელაგი და საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორია, კუნძულ გრანდ-ტერიზეც არ არსებობს მუდმივი მოსახლეობა. მეორე მხრივ, კურბეს ნახევარკუნძულის სამხრეთ სანაპიროზე არსებობს დასახლებული პუნქტი პორტ-ო-ფრანსე, სადაც მუშაობს დაახლოებით 80 მეცნიერი ზამთარში და 120 ზაფხულში, ასევე ათობით ინჟინერი და ტექნიკოსი.
სენ-პოლისა და ამსტერდამის კუნძულები

სენ-პოლისა და ამსტერდამის კუნძულები  — მდებარეობენ ინდოეთის ოკეანეში და შედგებიან ამსტერდამისა და სენ-პოლის კუნძულებისგან. შედის საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორიის შემადგენლობაში.

გეოგრაფია
ორივე კუნძული ერთმანეთისგან განსხვავდება თავისი ფართობით, ამსტერდამის კუნძულის ფართობი შეადგენს 58 კმ²-ს, ხოლო სენ-პოლის კუნძულის — 8 კმ²-ს.

ორივე კუნძული ვულკანური წარმოშობისაა, რომლებიც დღეისათვის არააქტიურია და ნაწილობრივ წარმოადგენენ ვიწრო კონტინენტალურ შელფს. სენ-პოლის კუნძულის ცენტრში მდებარეობს ყურე — წყლით სავსე ვულკანის კალდერა. ამსტერდამის კუნძული უფრო დიდი და უფრო მაღალია. კუნძულის უმაღლესი წერტილი (დე ლა დივსის მთა) მდებარეობს ზღვის დონიდან 867 მეტრ სიმაღლეზე. ამსტერდამის კუნძულზე ვულკანის უკანასკნელი ამოფრქვევა მოხდა 1792 წელს.

კლიმატი ზღვის და ზომიერია, მაგრამ საკმაოდ ქარიანია. კუნძულები მდებარეობენ ეგრეთ წოდებული ანტარქტიკული კონვერგენციის ზონაში, რომელიც ინდოეთის ოკეანის თბილ წყლებს და სამხრეთის ოკეანის ცივ წყლებს ყოფს ერთმანეთისგან. კუნძულებზე არ არსებობს თოვლი ან ყინვა.

ამსტერდამის კუნძულზე არსებული დასახლებული პუნქტის — მარტენ-დე-ვივიეს კლიმატი ნაირფეროვანია — დამყარებულია როგორც სითბოს რეკორდი — 26,4 ° 2005 წლის 30 იანვარს ისევე სიცივის რეკორდი 2 ° 1975 წლის 3 ივლისს. წლის საშუალო ტემპერატურა შეადგენს 14,1 °-ს.

კუნძულებზე მუდმივი მოსახლეობა არ არსებობს, მაგრამ ამსტერდამის კუნძულზე ფუნქციონირებს მუდმივი სამეცნიერო ბაზა — მარტენ-დე-ვივიე, სადაც 1949 წლიდან დაწყებული მუშაობენ სამეცნიერო ექსპედიციების მკვლევარები 23-დან 35-მდე თანამშრომლების რაოდენობით სეზონზე დამოკიდებულებით. სენ-პოლის კუნძული დაუსახლებელია, მაგრამ მას ხშირად სტუმრობენ სამეცნიერო ექსპედიციები.

ორივე კუნძული ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორიის ეროვნული ნაკრძალი. ეს ნაკრძალი მოიცავს, როგორც სახმელეთო, ასევე საზღვაო ტერიტორიებს.

ეკოლოგია
კუნძულების გარშემო არსებული წყლები მდიდარია თევზებით და ლანგუსტებით . საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორიის გუბერნატორი ყოველწლიურად ადგენს რეწვის ზუსტი ადგილების, მეთოდების, სახეობების და მოცულობების კვოტებს ტერიტორიული წყლებისთვის და განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონისთვის.

კუნძულების ბუნებრივი მცენარეულობა მოიცავს ბუნების მსოფლიო ფონდის ბალახის სახეობებს, რომელიც განსაზღვრულია დედამიწის ამ ეკორეგიონისთვის, როგორც სენ-პოლის და ამსტერდამის კუნძულების ზომიერი ზონის მდელოებისთვის.

ამსტერდამის კუნძული ერთადერთი კუნძულია საფრანგეთის სამხრეთულ და ანტარქტიდულ ტერიტორიაში, სადაც შესაძლებელია -ს ხის სახეობის ნახვა.

კუნძულზე ბინადრობენ პინგვინების, სელაპების და ზღვის ფრინველების კოლონიები, ენდემური ალბატროსები .

ორივე კუნძულზე, მიზანმიმართულად ან შემთხვევით შემოყვანილია უცხო სახეობები (თაგვები, ვირთხები, ბოცვრები, კატები, მსხვილი რქოსანი საქონელი), რითაც მკვეთრად შეცვლილია ადგილობრივი ფლორა და ფაუნა:

ამსტერდამის კუნძული
2010 წლამდე კუნძულზე ბინადრობდნენ ადამიანის მიერ საუკუნეში შემოყვანილი და შემდგომში გაველურებული ძროხები რაოდენობით 600 სულამდე, გადაშენების პირასაა ხის უნიკალური სახეობა — . მეორე მხრივ კუნძულის ნიადაგი საკმაოდ გამოფიტულია და მისი ნაწილი კლდეებადაა გადაქცეული

მოსახლეობა
კუნძულები დაუსახლებელია, მაგრამ მას ხშირად სტუმრობენ სამეცნიერო ექსპედიციები.
იენიშეჰირი (ბურსა)

იენიშეჰირი — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ თურქეთში, მარმარილოს ზღვის რეგიონში, ბურსის პროვინციის ერთ-ერთი უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი ქალაქი. მდებარეობს 224 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, იენიშეჰირში ცხოვრობს 52 215 ადამიანი. ქალაქ იენიშეჰირს აქვს მერია და მისი მერი არის სულეიმან ჩელიქი.

მიუხედავად იმისა, რომ ბურსის პროვინცია მდებარეობს მარმარილოს ზღვის სანაპიროზე, ქალაქი იენიშეჰირი არ მდებარეობს ამ ზღვის სანაპიროზე. იენიშეჰირი ესაზღვრება საკუთარი პროვინციის ქალაქებს: ორჰანგაზის იზნიქს, ინეგიოლს, ქესთელსა და გემლიქს. აგრეთვე, იენიშეჰირს აღმოსავლეთით ბილეჯიქის პროვინცია ესაზღვრება.

ანალოგიური სახელის მატარებელი ქალაქი ბურსის პროვინციის გარდა, მერსინისა და დიარბაქირის პროვინციებში მდებარეობს.
ქაჰრამანმარაში

ქაჰრამანმარაში — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ თურქეთში, ხმელთაშუა ზღვის რეგიონში, აღმოსავლეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ანატოლიის რეგიონების მოსაზღვრე ქაჰრამანმარაშის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქაჰრამანმარაში მდებარეობს 67 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 443 575 ადამიანს შეადგენდა. ქაჰრამანმარაშს აქვს მერია და მისი მერი არის ფათიჰ მეჰმედ ერქოჩი.

ქაჰრამანმარაშის პროვინცია სამი რეგიონის საზღვართან მდებარეობს, თუმცა თავად ქალაქი ქაჰრამანმარაში არც ერთ მათგანს არ ესაზღვრება. იგი სამხრეთით, აგრეთვე, ხმელთაშუა ზღვის რეგიონში მდებარე ოსმანიეს პროვინციასა და საკუთარი პროვინციის ქალაქებს: ანდირინს, გიოქსუნს, ექინიოზიუს, ნურჰათს, ჩაღლაიანჩერითს, პაზარჯიკსა და თურქიოღლუს ესაზღვრება.
ელბასანის რაიონი

ელბასანის რაიონი — ერთ-ერთი ალბანეთის 36 რაიონიდან. ელბასანის ოლქის ნაწილი. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 224 689 ადამიანს შეადგენს. რაიონი განფენილია 1 372 კმ² -ზე. ის ქვეყნის ცენტრში მდებარეობს და მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ელბასანი.

ადმინისტრაციული დაყოფა
რაიონი 23 მუნიციპალიტეტს მოიცავს. ესენია:

ბელში
ბრადაშეში
ჩერრიკი
ელბასანი
ფიერზე
ფუნარეი
გჟერგჟანი
გჯინარი
გოსტიმეი
გრაცენი
გრეკანი
კაჯანი
კლოსი
ლაბინოტ-ფუშე
ლაბინოტ-მალი
მოლლასი
პაპერი
რასი
შალესი
შირგჯანი
შუშიცე
თრეგანი
ზავალინი
ფეთჰიე

ფეთჰიე — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ თურქეთში, ეგეოსის რეგიონში, მუღლის პროვინციის ერთ-ერთი უდიდესი ქალაქი. მდებარეობს ეგეოსის ზღვის სანაპიროზე. ფეთჰიე არის ძალიან კარგი საკურორტო ქალაქი და სწორედ ესაა მიზეზი, რომ საკურორტო სეზონზე მრავალი ტურისტი, მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან, გეზს სწორედ ამ ქალაქისკენ იღებს. ქალაქი მდებარეობს მხოლოდ 10 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ფეთჰიეში მცხოვრებთა რაოდენობამ 84 053 შეადგინა. ქალაქ ფეთჰიეს აქვს მერია და მისი მერი არის ბეჰჩეთ საათჩი. ქალაქის ფართობი 2 955,08 კმ²-ია.

ფეთჰიეს სამხრეთ-დასავლეთით საკუთარი პროვინციის ერთადერთი ქალაქი — დალამანი ესაზღვრება. ქალაქ დალამანის გარდა, ფეთჰიეს, ანტალიისა და ბურდურის პროვინციები ესაზღვრება.
ელენა იაკოვლევა

ელენა იაკოვლევა ( დ. 5 მარტი 1961, ნოვოგრად-ვოლინსკი) — საბჭოთა კავშირისა და რუსეთის კინოსა და თეატრის მსახიობი. რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული არტისტი (1995). რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში (2000). რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტი (2002). დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2006).

ბიოგრაფია
დაიბადა 1961 წლის 5 მარტს ქალაქ ნოვოგრად-ვოლინსკში (ჟიტომირის ოლქი, უკრაინის სსრ), სამხედრო მოსამსახურისა და სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თანამშრომლის ოჯახში. მამის სამსახურის გამო ოჯახს ხშირად უწევდა საცხოვრებელი ადგილის შეცვლა და ელენამ ბევრი სკოლა გამოიცვალა. 1978 წელს დაამთავრა ხარკოვის №138 საშუალო სკოლა. 1984 წელს — რუსეთის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.

ფილმოგრაფია
ფილმები
1983 — ორნი ქოლგის ქვეშ — ლერა
1986 — პლუმბუმი, ანუ სახიფათო თამაში — მარია
1989 — ინტერგოგონა — ტანია ზაიცევა
1992 — შავი კვადრატი — რიტა

ტელესერიალები
1994 — პეტერბურგის საიდუმლოებები — ანა ჩეჩევინსკაია
1999-2011 — კამენსკაია — ანასტასია კამენსკაია, მილიციის მაიორი
2007 — დანაშაული და სასჯელი — პულხერია რასკოლნიკოვა, როდიონის დედა
2012 — ჟუკოვი — ალექსანდრა ჟუკოვა
2014-2022 — სკლიფასოვსკი (3-9 სეზონი) — ირინა ალექსეევნა, ქირურგიული განყოფილების უფროსი
ჰელენ კელერი

ჰელენ კელერი ( დ. 1880 — გ. 1968) — ამერიკელი ავტორი, პოლიტიკოსი და ლექტორი. ის იყო პირველი ერთდროულად ბრმა და ყრუ-მუნჯი ქალი, რომელმაც მიიღო განათლება და სამეცნიერო ხარისხი. კელერისა და მისი მასწავლებელის, ენ სალივანის შესახებ, რომელმაც შეძლო მასთან კომუნიკაციის დამყარება და განათლების მიცემა, შექმნილია სამი ფილმი „სასწაულმოქმედის“ სახელწოდებით, მათგან ყველაზე ცნობილია 1962 წლის ფილმი ენ ბენკროფტის მონაწილეობით.
ჯონ დაუ

ჯონ დაუ (; დ. 1974) — სუდანელი დევნილი, ერთ-ერთი სუდანის დაკარგული ბიჭებიდან.

1987 წელს, 13 წლის დაუ გაიქცა სამხრეთი სუდანის ერთ-ერთი სოფლიდან, რომლის დანგრევაც იყო ნაბრძანები. ის შეუერთდა სხვა დევნილებს და მათ ერთად, ამდენიმე კვირის შემდეგ, მიაღწიეს დევნილთა ბანაკს ეთიოპიაში. გაქცევისას ისინი მხოლოდ ბალახითა და ტალახით იკვებებოდნენ. ბანაკში დაუ ლიდერობდა 1200 ბავშვს. მას შემდეგ, რაც ბანაკი ასევე აღმოჩნდა საფრთხის წინაშე, დაუ კვლავ გაიქცა 27 ათასი ბავშვთან ერთად.ამჯერად ისინი სუდანში გაიქცნენ. მდინარე ჯილოს გადაკვეთისას ბევრი მათაგანი დაიღრჩო, მოკლული იქნა მესაზღვრეების ან ნიანგების მიერ. გადარჩა 18000 ბავშვი, მაგრამ სუდანში მათ ადგილსამყოფელზე შეტევა მიიტანეს და დაუ სხვებთან ერთად კენიაში გაიქცა. სულ მან 1600 კილომეტრი გაიარა. ათი წლის შემდეგ მან მიიღო სტიპენდია აშშ-ში სასწავლებლად და 2001 წელს გაემგზავრა ნიუ-იორკში.
ვასილი პიჩული

ვასილი პიჩული ( დ. 15 ივნისი, 1961, მარიუპოლი, — გ. 26 ივლისი, 2015, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი კინორეჟისორი.

ბიოგრაფია
1983 წელს დაამთავრა სრულიად რუსეთის კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტი (მარლენ ხუციევის პირველი სახელოსნო). 1988 წელს გადაიღო ერთ-ერთი ყველაზე კომერციული საბჭოთა ფილმი „პატარა ვერა“, რომელიც აგრეთვე ერთ-ერთი პირველი საბჭოთა ფილმია, სადაც დემონსტირებულია სექსუალური სცენები, რითაც მეტი ყურადღება მიიპყრო. ამ ფილმმა ვასილი პიჩულს ცნობადობა მოუტანა. არაერთი ფილმის რეჟისორია. იყო პოპულარული ტელეგადაცემების — „“, „ “ სიუჟეტების ავტორი და -ის ბევრი გადაცემის რეჟისორი. გორკის სახელობის კინოსტუდიის მმართველობის წევრი. ვასილი პიჩული 2015 წლის 26 ივლისს 54 წლის ასაკში ფილტვების კიბოთი გარდაიცვალა.
ალბანეთის სამეფო

ალბანეთის სამეფო — ალბანეთის ოფიციალური სახელი 1928–1939 წლებში. ამ პერიოდში ალბანეთი დე-ფაქტო წარმოადგენდა იტალიის სამეფოს პროტექტორატს. საკონსტიტუციო საბჭომ ალბანეთი გამოაცხადა მონარქიად და პრეზიდენტი აჰმედ ზოგუ გახდა ალბანეთის მეფე. სამეფოს ჰქონდა იტალიელი ფაშისტების მხარდაჭერა, სანამ 1939 წელს იტალია მოულოდნელად თავს არ დაესხა ალბანეთს. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ხელისუფლებაში მოსულმა სოციალისტურმა მთავრობა მეფეს აღარ დართო ქვეყანაში დაბრუნების უფლება.
ჩანქირი

ჩანქირი — ჩანქირის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი ჩანქირი მდებარეობს ჩრდილოეთ თურქეთში, ცენტრალური ანატოლიის რეგიონში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 86 381 შეადგინა. ჩანქირი მდებარეობს 730 მეტრზე ზღვის დონიდან. ჩანქირის აქვს მერია, ხოლო მისი მერი არის ირფან დინჩი. ქალაქის ფართობი 1 347.05 კმ²-ია.

ჩანქირი ესაზღვრება ქირიქკალეს, ანკარისა და ჩორუმის პროვინციებს. ამას გარდა, საკუთარი პროვინციის ხუთ ქალაქს: იაფრაქლის, ქიზილირმაქს, ელდივანს, ქორგუნსა და ილგაზს.
ტროეკუროვის სასაფლაო

ტროეკუროვის სასაფლაო — სასაფლაო ქალაქ მოსკოვში, ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოს ფილიალი. მდებარეობს დასავლეთ მოსკოვში, ყოფილი სოფლის — ტროეკუროვის ტერიტორიაზე. სიახლოვეს მდებარეობს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია, რომელიც 1704 წელს აშენდა. საბჭოთა დროს იგი დაკეტილი იყო. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიაში დააბრუნეს 1991 წელს. ტროეკუროვის სასაფლაოს ფართობია 16 ჰა. მიიჩნევა მოსკოვის ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ სასაფლაოდ. აქ დაკრძალულია ბევრი საბჭოთა და რუსი მხედართმთავარი და მსახიობი. ტროეკუროვის სასაფლაოს საფლავი პირობითად იყო ძველ და ახალ ნაწილებად.
მე იქ არ ვარ

მე იქ არ ვარ — 2007 ბიოგრაფიული მუსიკლაური ფილმი ბობ დილანის შესახებ. ფილმში დილანის ცხოვრების და შემოქმედების სხავადასხვა ასპექტსა და პერიოდს შვიდი სხვადასხვა მსახიობი ასრულებს. შესაბამისად, პერსონაჟებსაც განსხვავებული სახელებიც ჰქვიათ. კეიტ ბლანშეტმა შესრულებული როლისთვის მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მეორეხარისხოვან როლში და ვოლპის თასი.
თოლგა სარითაში

თოლგა სარითაში — თურქი მსახიობი. ისტორიულ სერიალ „დიდებული საუკუნის“ ერთ-ერთი ვარსკვლავი.

დაიბადა 1991 წლის 1 იანვარს. 2009 წელს, სკოლის დასრულების შემდეგ, თეატრის მსახიობი გახდა, თუმცა ცოტა ხანში ის უკვე ტელე-ეკრანებზეც გამოჩნდა. მან რამდენიმე ფილმსა და სერიალში ითამაშა. 2013 წელს მიიწვიეს სერიალ „დიდებულ საუკუნეში“. მას ამ სერიალმა განსაკუთრებული პოპულარობა მოუტანა. იგი თამაშობს შეჰზადე ჯიჰანგირის როლს. მის პერსონაჟს აქვს კუზი, ამიტომ არც ტახტის მემკვიდრედ მოიაზრება. ჯიჰანგირი კვდება 125 სერიაში, ძმა მუსტაფაზე დარდით.

„დიდებული საუკუნის“ შემდეგ თოლგა ძალზე პოპულარული გახდა და რამდენიმე როლზე მიიწვიეს. ის ერთ-ერთ სერიალზე დღესაც მუშაობს და ამ სერიალში ალის როლს ასრულებს.
სტალინური პრემია

სტალინური პრემია — სსრკ-ის მოქალაქეთა წახალისების ფორმა. ენიჭებოდათ მეცნიერებასა და ტექნიკაში, სამხედრო ცოდნაში, ლიტერატურასა და ხელოვნებაში შეტანილი მნიშვნელოვანი წვლილისთვის. დაწესდა 1939 წლის 20 დეკემბერს. გაიცემოდა 1941-1954 წლებში. პირველად ეს პრემია გადაეცა ცნობილ ფიზიკოსს — პეტრე კაპიცას. სტალინური პრემიის მემკვიდრე გახდა სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია. 1966 წელს სტალინური პრემია გაუთანაბრდა სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიას. ქართველთაგან სხვადასხვა დროს სტალინური პრემია გადაეცათ: ივანე ბერიტაშვილს (1941), ნიკოლოზ შენგელაიას (1941), ნიკოლოზ მუსხელიშვილს, (1941, 1947), შალვა მშველიძეს (1942, 1947), ვასო გოძიაშვილს (1952) და სხვა.
ვლორის რაიონი

ვლორის რაიონი — ერთ-ერთი ალბანეთის 36 რაიონიდან. ვლორის ოლქის ნაწილი. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 151 314 ადამიანს შეადგენს. რაიონი განფენილია 1 609 კმ²-ზე. ის ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს და მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ვლორე.

ადმინისტრაციული დაყოფა
რაიონი 13 მუნიციპალიტეტს მოიცავს. ესენია:
არმენი
ბრატაჯი
ჰიმარი
ვრანიშტი
კოტეი
ნოვოსელე
ორიკუმი
ქენდერი
სელენიცე
სევასტერი
შუშიცე
ვლაჰინე
ვლორე
შანლიურფა

შანლიურფა , აგრეთვე ცნობილია, როგორც ურფა — ქალაქი თურქეთში, სამხრეთ ანატოლიის რეგიონში, შანლიურფის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1980 წლის მონაცემებით ცხოვრობდა 148 ათასი მცხოვრები, 2012 წლის აღწერის მონაცემებით კი — 526 247. ქალაქის ფართობი 3 668,76 კმ²-ია.

შანლიურფა საკუთარი პროვინციის ზუსტად ცენტრში მდებარეობს. შესაბამისად, იგი არ ესაზღვრება არც ერთ პროვინციას. თუმცა, ესაზღვრება საკუთარი პროვინციის რვა ქალაქს: ბიოზოვას, ჰილვანს, სივერექს, ვირანშეჰირს, ჯეილანფინარს, ჰარანს, აქჩაქალესა და სურუჩს. ქალაქ შანლიურფას და მთელი პროვინციის მოსახლეობის დიდი ნაწილი არის ეროვნებით ქურთი. ქურთების გარდა შანლიურფაში, აგრეთვე ცხოვრობენ თურქები, ებრაელები და სომხები. არის საავტომობილო გზების კვანძი, მოქმედებს აეროპორტი, განვითარებულია კვების მრეწველობა და ვაჭრობა.
ჩორუმი

ჩორუმი — ქალაქი თურქეთში. მდებარეობს მის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, შავი ზღვის რეგიონში. ქალაქი ჩორუმი არის ჩორუმის პროვინციის ადმინისიტრაციული ცენტრი. ჩორუმი მდებარეობს 801 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 243,698 შეადგენდა. ქალაქ ჩორუმს აქვს მერია, ხოლო მისი მერი არის მუზაფარ ქიულჩიუ. ჩორუმის ფართობი 2 276.81 კმ²-ია. იგი მდებარეობს 608 კმ-ის დაშორებით თურქეთის უდიდეს ქალაქ სტამბოლიდან.

ჩორუმის პროვინცია არ მდებარეობს შავი ზღვის სანაპიროზე და შესაბამისად, არც ქალაქი ჩორუმი. ჩორუმი აღმოსავლეთით ერთადერთ — ამასიის პროვინცია ესაზღვრება. ამას გარდა, საკუთარი პროვინციის შვიდ ქალაქს: ლაჩინს, მეჯითიოზიუს, ორთაქიოს, ალაჯას, სუნგურლუს, უღურლუდაღს, ისქილიპსა და ოგუზლარს.
ამბრნი, უმბრნი და არაბნი

ამბრნი, უმბრნი და არაბნი — ქართველი ქალი მწერლის ნაირა გელაშვილის პირველი, 1982 წლის რომანი.

რომანის შესახებ
ერთ-ერთი დაწესებულების თანამშრომლები დასასვენებლად „ხატობაზე“ შატილში მიდიან. მთხრობელი დაოჯახებული 42 წლის კაცია, რომელსაც დიდი სიყვარული თავის ცოლის მიმართ არ გააჩნია. ჯერ კიდევ ავტობუსში თავის თანამშრომლის ნაცნობს - მეგის (რომელიც ექსკურსიაზე გამოჰყვათ) არშიყს დაუწყებს. თუმცა, როცა შატილში ჩავლენ იქ სულ სხვა ქალი შეუყვარდება.

პერსონაჟები
„მთხრობელი“ — მთავარი პერსონაჟი, მთხრობელი.
„მერცია“ — ქალი, რომელსაც მთხრობელი შატილში გაიცნობს და შეუყვარდება.
„იდა“ — მერციას მეგობარი.
„ვაჟა“ — მთხრობელის მეგობარი და თანამშრომელი.
სიკვდილი არავის უნდა

სიკვდილი არავის უნდა — მხატვრული კინოფილმი, რომლის რეჟისორია ვიტაუტას ჟალაკიავიჩიუსი. გადაღებულია ლიტვის კინოსტუდიაში 1966 წელს. 1966 წელს კიევში მიიღო საკავშირო კინოფესტივალის მთავარი პრიზი, იმავე წელსვე — ლენინური კომკავშირის პრემია, ხოლო 1967 წელს სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია. დაჯილდოვდნენ სცენარის ავტორი და რეჟისორი ვიტაუტას ჟალაკიავიჩიუსი, ოპერატორი იონას გრიციუსი და მსახიობები დონატას ბანიონისი და ბრუნო ოია. 1967 წელს ჟურნალ „საბჭოთა ეკრანის“ მკითხველთა გამოკითხვის შედეგად აღიარეს 1966 წლის საუკეთესო საბჭოთა ფილმად. ფილმის მოქმედება ვითარდება 1947 წელს ლიტვის გასაბჭოების პერიოდში, სოფელში.
წნორი (მცენარე)

წნორი — ორსახლიანი მერქნიანი მცენარე ტირიფისებრთა ოჯახისა. გაშლილვარჯიანი ხეა, რომლის სიმაღლე 30 მეტრს აღწევს. გრძელი, წვრილი, გადმოკიდებული ტოტები და ვიწროლანცეტა ფოთლები აქვს.

ფართოდაა გავრცელებული ევროპასა და აზიაში; საქართველოში თითქმის ყველა რაიონში გვხვდება. იზრდება ტყის ქვედა სარტყელში, მდინარეებისა და თხრილების ნაპირებზე. თაფლოვაბი მცენარეა. მისი ქერქი შეიცავს მთრიმლავ ნივთიერებებს, გლუკოზიდ სალიცინს. იყენებენ ხალხურ მედიცინაში. მისგან ამზადებენ მოწითალო საღებავს შალეულისა და აბრეშუმის შესაღებად.
ოცნებების ველი

ოცნებების ველი — 1989 წლის ამერიკული ფილმი. დაფუძნებულია უილიამ პატრიკ კინსელას რომანზე ფეხშიშველი ჯო.

სიუჟეტი
აიოვაში მცხვორებ ფერმერს, რეი კინსელას ზეციური ხმა ჩაესმის: „თუ ააშენებ, ის მოვა“. კინსელა სიმინდის ყანის შუაგულში ბეისბოლის მოედანს ააშენებს. თავდაპირველად ბეისბოლისტ ჯო ჯექსონის, მეტსახელად ფეხშიშველი ჯოს სული გამოჩნდება. ის რამდენიმეჯერ ითამაშებს რეისთან ერთად. რამდენიმე კვირის შემდეგ მას კვლავ ესმის ზეციური ხმა: „შეუმსუბუქე ტკივილი“. კინსელა დაიწყებს ადამიანების ძებნას, რომლებსაც ბეისბოლი უყვარდათ. ასეთებია მწერალი ტერენს მენი და მედიკოსი დოკ გრეჰემი.
ორმხრივად გარანტირებული განადგურება

ორმხრივად გარანტირებული განადგურება — ცივი ომის დროინდელი სამხედრო სტრატეგიის და ეროვნული უსაფრთხოების პოლიტიკის დოქტრინა, ორი ან მეტი მოწინააღმდეგე მხარის მიერ მასობრივი განადგურების იარაღის სრულმასშტაბიანი გამოყენება მხარეებს, როგორც თავდამსხმელს ასევე თავდამცველს, მიიყვანს სრულ განადგურებამდე, რაც პირველი და მეორე დარტყმის დოქტრინების გამოყენების ნებისმიერ მცდელობას უაზრობად აქცევს.
დრო (მოთხრობა)

დრო — ჯემალ ქარჩხაძის სამეცნიერო ფანტასტიკური მოთხრობა. სხვადასხვა დროს გამოქვეყნდა მწერლის მოთხრობების კრებულებში.

მოთხრობის შესახებ
მოთხრობის მთავარი პერსონაჟი მეცნიერია, რომელიც თავის კოლეგა „ენუს“ ვრცელ წერილს წერს. მოთხრობაში დასმულია დროის არსებობის თანმდევი პრობლემები, კითხვები და ფილოსოფიურ ჭრილშია ისინი განხილული. ამ მოთხრობაში დანახულია ქრისტიანობის მოძღვრებაზე კითხვის ნიშნის დასმა დროისა და სივრცის შესწავლით. ლოგიკურია და გონებისთვის საკმაოდ მისაღები, რომ თუკი მომავალში გამოიგონეს მექანიზმი დროში მოგზაურობის, არსებობს იმის ალბათობაც, რომ წარსულის შეცვლის გამო ჩვენ ვიმყოფებით სწორედ ახლა, ამ ყოფაში. ნაწარმოებში მრავალი ალეგორიული პასაჟია ბიბლიიდან.
ბოიანა სტამენოვი

ბოიანა სტამენოვი ( დ. 24 ივნისი 1986, ბელგრადი) — სერბი მომღერალი. ცნობილია, როგორც სოულის, ჯაზის და რიტმ-ენდ-ბლუზის შემსრულებელი, 2015 წლის მაისში წარადგინა სერბეთი ევროვიზიის კონკურსზე სიმღერით „ “ („ “), ქულათა საერთო ჯამში მე-10 ადგილზე გასვლით. ის ასევე თეატრ -ში ბელგრადში ბავშვებისთვის გამართულ თეატრალურ წარმოდგენებში იღებს მონაწილეობას. მან ჰქონდა სოლო-კონცერტი 2015 წლის 13 ივნისს სავა-ცენტრში ბელგრადში, სადებიუტო ალბომზე მუშაობისას მან განაცხადა, რომ ყველა ჩანაწერი იქნება ინგლისურ ენაზე.

ბიოგრაფია
ბოიანა სტამენოვი დაიბადა 1986 წლის 24 ივნისს სიმღერა 7 წლის ასაკში დაიწყო. პირველად მსმენელთა წინაშე წარდგა ლუნა-პარკის მოძრავ სცენაზე. დაამთავრა მუსიკალური სკოლის სამი განყოფილება: გიტარაზე დაკვრა, ბარბითი და რენესანსული მღერა. სკოლაში სწავავლის პერიოდში ასრულებდა ბლუზს უფროს დასთან ერთად და მონაწილეობდა მრავალ ბლუზ ფესტივალებში. მას შემდეგ, რაც მან მიიღო რამდენიმე კარაოკე კონკურსში მოონაწილეობა, ბოიანამ საბოლოოდ შეძლო გასულიყო ეროვნულ დონეზე. ის 2012 წელს გახდა 3 სეზონის ფინალისტი პროექტისა „ “ („მე მაქვს ნიჭი“), სადაც დაიპყრო ფართო აუდიტორიის ყურადღება თავისი ძლიერი ვოკალითა და ბრწყინვალე სცენური შესრულების წყალობით. სერბეთში მან მიიღო არეტა ფრანკლინის არაოფიციალური ადგილობრივი ტიტული.
ალბანეთის სამთავრო

ალბანეთის სამთავრო — 1914-1925 წწ. პერიორდი ალბანეთის ისტორიაში როდესაც ქვეყანას მართავდა ალბანეთის თავადი ვილგელმ ვიდი. სათავადო გაუქმდა 1925 წელს და გამოცხადდა რესპუბლიკა.

ალბანეთის დამოუკიდებლობა 1913 წლის 21 თებერვალს ლონდონის ხელშეკრულებით საერთაშორისოდ აღიარებული იქნა. სათავადო დაარსდა 1914 წლის 21 თებერვალს. მანამდე ალბანეთი 1478 წლიდან შედიოდა ოსმალეთის შემადგენლობაში. დიდმა სახელმწიფოებმა ალბანეთის თავადად რუმინეთის დედოფლის ელიზავეტას ძმისწული ვილგელმ ვიდი შეარჩიეს. ვილგელმი საერთაშორისოდ აღიარებული იყო როგორც თავადი, თუმცა ალბანეთში მას მბრეტს (მეფე) უწოდებდნენ.

ვილგელმი ალბანეთში 1914 წლის 7 მარტს ჩავიდა. 3 სექტემბერს ცენტრალურ ალბანეთში დაწყებული პრო-ისლამურად განწყობილი გლეხების აჯანყების გამო ვილგელმს მოუწია ქვეყნის დატოვება, თუმცა მას ალბანეთის გვირგვინზე უარი არასოდეს უთქვამს.
ფალიაშვილის ქუჩის ძაღლები

„ფალიაშვილის ქუჩის ძაღლები“ — აკა მორჩილაძის მეორე რომანი. „ფალიაშვილის ქუჩის ძაღლები“ პირველად 1995 წელს გამოვიდა, 1999 წელს დაიდგა ახმეტელის თეატრში და წიგნმაც და სპექტაკლმაც დიდი პოპულარობა მოიპოვა.

შინაარსი
რომანში მოქმედება 90-იან წლებში ომ გამოვლილ თბილისში ვითარდება. მთავარი პერსონაჟი ზაზაა. მის ირგვლივ ვითარდება სიუჟეტი, რომელსაც მისი მეგობრები თუ ნაცნობები ყვებიან. რომანი ახალგაზრდა ადამიანის ტრაგედია, რომელსაც „ნიცაში უნდა“ და თანაც იცის რომ იქ მოხვედრა იმ დროში შეუძლებელია. ზაზას პირადი ტრაგედიით გამოხატულია ის სავალალო სულიერი მდგომარეობა და პესიმიზმი, რომელიც ქართველ ერში გამეფებულიყო. ამის მიუხედავად რომანი ძალიან მსუბუქადაა დაწერილი. სევდნარევი იუმორი და პერსონაჟების ჰუმანიზმი, ნაწარმოებს საკმაოდ ადვილად საკითხავს ხდის და მკითხველს ოპტიმიზმის შეგრძნებას უტოვებს. ამის მიუხედავად, ავტორი ზაზას არ ინდობს და სრულიად უწყინარ სიტუაციაში კლავს. რომანი პერსონაჟების მონათხრობების მიხედვით მრავალ ნაწილადაა დაყოფილი და მათი თვალითაა დანახული ორ ომ გამოვლილი და ახლად დამოუკიდებლობა მოპოვებული საქართველო, თბილისი.

პერსონაჟები
ზაზა — მთავარი პერსონაჟი. პირველი მთხრობელი.
ქეთა — ზაზას შეყვარებული. მეორე მთხრობელი.
მამუკა — კაცი, რომელსაც ძმაკაცი მოუკლეს და სისხლის აღება სურს. მესამე მთხრობელი.
კაკუჩა — ზაზას მეგობარი, მეოთხე მთხრობელი.
პეტრუჩიო — ზაზას მეგობარი, მეხუთე მთხრობელი.
ნინაკა — ზაზას მეგობარი, მეექვსე მთხრობელი.
თაზო — ზაზას მეგობარი, მეშვიდე მთხრობელი.
ვატო — ზაზას მეგობარი, მერვე მთხრობელი.
ირაკლი — ზაზას მეგობარი, მეცხრე მთხრობელი.
სოსო — ზაზას მეგობარი, მეათე მთხრობელი.
ნიკუშა — ზაზას მეგობარი, მეთერთმეტე მთხრობელი.

ეკრანიზაცია
2010 წელს ლევან თუთბერიძემ რომანის ეკრანიზაცია შექმნა სახელწოდებით — უშენოდ მგონი მოვკვდები. ფილმში მთავარ როლს გიორგი ზანგური თამაშობს.