iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სპენსერ ნელსონი

სპენსერ ჰოველს ნელსონი (; დ. 11 ივლისი, 1980, პოკატელო, იდაჰო) — ამერიკაში დაბადებული წარმოშობით აზერბაიჯანელი პროფესიონალი კალათბურთის მოთამაშე. 203 სანტიმეტსი სიმაღლის გამო იგი თამაშობდა როგორც მსუბუქის, ასევე მძიმე ფორვარდის პოზიციაზე, თუმცა ძირითადად განიხილებოდა როგორც მძიმე ფორვარდი.

საშუალო სკოლა
სპენსერი პოკატელოს უმაღლეს სკოლაში სწავლობდა. 1998 წელს, როგორც მეოთხეკურსელი, დასახელდა „იდაჰო 1“-ის წლის მოთამაშედ. სწავლის მეოთხე წელს იგი საშუალოდ აგროვებდა 22 ქულას, 11 მოხსნას, 5 შედეგიან გადაცემასა და 2 დაფარებას. 3-ქულიანს იგი 43.3%-ით, ხოლო საჯარიმო სროლას 73.0% სიზუსტით ისროდა. როგორც მესამეკურსელი, სეზონის განმავლობაში იგი საშუალოდ 14.1 ქულასა და 10.3 მოხსნას აგროვებდა (სროლის რეალიზება 62.5%). სპენსერის შესაძლებლობები არ შემოიფარგლებოდა მხოლოდ კალათურთით, იგი ასევე კარგად თამაშობდა მაგიდის ჩოგბურთსაც.

პროფესიონალური კალათბურთი
2005 წელს, სწავლის დასრულების შემდეგ, ნელსონი 2005 წლის -ის დრაფტ კლასზე გავიდა, მაგრამ იგი არცერთმა გუნდა არ აირჩია. მიუხედავად ამისა ნელსონი იუტა ჯაზმა გამოსაცდელი ვადით მიიწვია. ნელსონი გუნდში კარგად თამაშობდა, მაგრამ იუტა ჯაზის განაცხადში მაინც ვერ მოხვდა. იუტას დატოვებიდან მალევე ნელსონს კონტრაქტი გერმანულმა გუნდმა, ბამბერგმა შესთავაზა. 2006 წელს ნელსონმა თამაში ბენეტონ ტრევისოში განაგრძო. სწორედ ამ გუნდის წინააღმდეგ, ევროლიგის ეგიდით გამართულ შეხვედრაში, დააფიქსირა მან საკუთარი გამორჩეული პერფომანსი (მატჩი ტრევორსის გამარჯვებით დასრულდა, ხოლო ნერსონმა 23 ქულა, 20 მოხსნა და 7 შედეგიანი გადაცემა დააგროვა). ტრევისოსთან ერთი სეზონის გატარების შემდეგ, თამაშში იგი ძირითადად სკამიდან შემოდიოდა, ნელსონი გადავიდა კვლავ იტალიის გუნდ ფორტიტუდო ბოლონიაში. 2010 წლის 26 იანვარს მან განაცხადა, რომ მისი ძველი გუნდებიდან ფავორიტად ბამპერგი მიაჩნდა.

2010 წლის ივლისში მან კონტრაქტი ესპანეთის ლიგის გუნდ გრან კანარიასთან გააფორმა; ამ გუნდში, 2010-11 წლების სეზონში, ნელსონი კოლეჯის (იუტა ჯაზ ეჯის) თანაგუნდელ ჯეისი კეროლთან ერთად თამაშობდა.

2013 წლის სექტემბერს კონტრაქტი იტალიურ კლუბ მონტეპასჩი სიენასთან გააფორმა.

2014 წლის 13 ნოემბერს ნელსონმა კონტრაქტი გააფორმა „რეიერ ვენეცია მასტრესთან“.

2015 წლის 14 ივლისს მან გამოაცხადა, რომ პროფესიონალური კალათბურთის თამაშს თავს ანებებდა.

საკალათბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ ნელსონი იუტას შტატში დაბრუნდა და 2016 წლის 23 აგვისტოდს მწვრთნელის თანაშემწედ დაიწყო მუშაობა.

პირადი ცხოვრება
კალათბურთიდან წასვლის შემდეგ ნელსონმა მუშაობა „ “-ში (სოლტ-ლეიკ-სიტი) დაიწყო; იგი აქ კომპანიის კერძო კაპიდალის ჯგუფს მართავდა. ნელსონი დაქორწინებულია ჯული კლეიტონ ნელსონზე.
კრასნოდარის საერთაშორისო აეროპორტი

კრასნოდარის საერთაშორისო აეროპორტი ასევე ცნობილი როგორც პაშკოვსკის აეროპორტი ,(: , : ) — მთავარი აეროპორტი, რომელიც ემსახურება სამხრეთ რუსეთის ქალაქ კრასნოდარს. არის საერთაშორისო აეროპორტი და მდებარეობს კრასნოდარის ცენტრიდან 12 კილომეტრში.

კრასნოდარის საერთაშორისო აეროპორტი რუსეთში მე -9 ყველაზე დატვირთული აეროპორტია. 2015 წელს მან 3.1 მილიონზე მეტი მგზავრი მიიღო.

დღესდღეობით ეს აეროპორტი ბაზელ აეროს აეროპორტის მმართველი ჰოლდინგის ნაწილია. 2012 წლის ბოლომდე კი ეკუთვნოდა კუბანის ავიახაზებს.

მახასიათებლები
დღესდღეობით კრასნოდარის საერთაშორისო აეროპორტს აქვს სამი ასაფრენი ბილიკი, რომელზეც შეიძლება მოთავსდეს თანამედროვე თვითმფრინავებიი, მაგალითად ბოინგ-737 (გარდა ბოინგ-737-900), ბოინგ 757 და ასევე ყველა ტიპის ვერტმფრენი.

აეროპორტის ტევადობა არის 500 მგზავრი საათში შიდა ფრენებისთვის, ხოლო საერთაშორისო ფრენისათვის საათში 200 მგზავრი.

ტერმინალის კორპუსში არის და დარბაზები, ასევე მაღაზიები, კაფეები, აფთიაქები და უზრუნველყოფილია - წვდომა.

რეკონსტრუქცია
კრასნოდარის საერთაშორისო აეროპორტი გადიოდა განახლებას, რომელიც ორ ნაწილად იყო დაყოფილი: ახალ 60,000 მ2 აეროპორტის შენობის მშენებლობად, რომელიც 2017 წელს იყო დაგეგმილი და აეროდრომის ინფრასტრუქტურის განახლება.

ეს უკანასკნელი მოიცავს ასაფრენი ბილიკის, საინჟინრო დანადგარების და აღჭურვილობის განახლება-მშენებლობას, რათა უზრუნველყოლი იქნას უსაფრთხოდ და უწყვეტად მაღალი ხარისხის თვითმფრინავების მიღება.

ახალი ტერმინალის მშენებლობის პროექტი, მენეჯმენტმა ბაზელ აერომ აიღო. ჰოლანდიური , მსოფლიოს ერთ-ერთი წამყვანი დამოუკიდებელი აეროპორტის საკონსულტაციო და საინჟინრო ფირმაა. – ს თანახმად, 2030 წლისთვის მგზავრების საერთო რაოდენობა 10 მილიონს მიაღწევს.

ახალი კრასნოდარის აეროპორტის მშენებლობის პერიოდში, არსებული ტერმინალის ფართობი გაფართოვდა 8 200 კვ.მ-ით. შედეგად, აეროპორტის ტევადობა გაიზარდა და შესაძლებელი გახდა 1,700 მგზავრის საათში მიღება. 2013 წლის აგვისტოში დაიწყო საერთაშორისო ტერმინალის რეკონსტრუქცია. გამშვები მრიცხველების რაოდენობა 8 – მდე გაიზარდა, საიმიგრაციო კონტროლის მრიცხველების რაოდენობა კი 10 – მდე. გარდა ამისა, ტერმინალის შენობაში აშენდა ბავშვთა მოედანიც.

კრასნოდარის აეროპორტის რეკონსტრუქციის პროექტი, მოიცავს შიდა ტერმინალის შენობას. განახლებული ტერმინალის შენობები ექსპლუატაციაში შევიდა 2014 წლის ბოლოს.
ხანქენდის აეროპორტი

ხანქენდის აეროპორტი მდებარეობს თვითგამოცხადებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში. ამ აეროპორტზე კონტროლი მოახდინა მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკამ 1990 წელს, მთიანი ყარაბაღის ომის ესკალაციის შედეგად. ვინაიდან აეროპორტი მდებარეობს აზერბაიჯანის საერთაშორისო დონეზე აღიარებულ საზღვრებში და ამჟამინდელი მთავრობა არ არის აღიარებული , ოფიციალურ -ს სიაში ამ აეროპორტს არ აქვს კოდი.

2009 წელს მთიანი ყარაბაღის ხელისუფლებამ დაიწყო რეკონსტრუქცია.მიუხედავად იმისა, რომ დაგეგმილი იყო პირველი კომერციული ფრენების გაშვება 2011 წლის 9 მაისს, ფრენები გადადო მთელი 2011 წლის განმავლობაში.2012 წლის მაისში მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის სამოქალაქო ავიაციის ადმინისტრაციის დირექტორმა ტიგრან გაბრიელიანმა გამოაცხადა, რომ აეროპორტი ფუნქციონირებას დაიწყებდა 2012 წლის შუა რიცხვებიდან.თუმცა აეროპორტი უსაფრთხოების მიზეზების გამო დახურულია.

აეროპორტი მდებარეობს ზღვის დონიდან 610 მეტრის სიმაღლეზე (2,001 ფუტი). მას აქვს ერთი ასაფრენი ბილიკი, რომელსაც აქვს ნომერი 05/23 ასფალტის საფარი 3717 მეტრით და 2,178 ზომით. ასევე დამონტაჟდა საჰაერო სანავიგაციო მოწყობილობა.

2011 წლის 5 აპრილს გამოცხადდა, რომ აეროპორტის გახსნა გადაიდო.მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის სამოქალაქო ავიაციის სამსახურის ხელმძღვანელმა დიმიტრი ადბაშიანის განცხადებით, აეროპორტს ფუნქციონირება უნდა დაეწყო 2011 წლის ზაფხულში. მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის ოფიციალური პირები ასევე ამტკიცებდნენ, რომ გახსნის გადადება არ უკავშირდება აზერბაიჯანთან მიმდინარე კამათს.

ავიაკომპანიები და მიმართულებები
მოსალოდნელია, რომ ყარაბახს ექნება რეგულარული ფრენების სერვისები მხოლოდ ერევანში, სომხეთში, „ “ თან ერთად რომელიც არის სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული ავიაკომპანია. შეიქმნა 2011 წლის 26 იანვარს, იგი აპირებდა 2011 წელს შეეძინა სამი ბომბარდიერ 200 თვითმფრინავი. 2019 წლის მაისის მონაცემებით, ფრენები ჯერაც არ დაწყებულა.
SOCAR Gas-ის გადამამუშავებელი ქარხანა

-ის გადამამუშავებელი ქარხანა — ბუნებრივი და თანმხლები აირის პროდუქტების გადამამუშავებელი ქარხანა, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანში, გარადაღის რეგიონში, ბაქოში ლობკატანის დასახლებაში. 2009 წლის 7 ოქტომბრიდან შეუერთდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობკომპანია -ს . ქარხანა ახორციელებს ბუნებრივი აირის, ბუნებრივი აირის სითხეების, ბუნებრივი ბენზინის, აირის კონდენსატის, მძიმე კონდენსატების, მშრალი გაზის, კომერციული ბუტანის და კომერციული პროპან-ბუტანის ნარევის წარმოებას.

ისტორია
 -ის გადამამუშავებელი ქარხანა დაარსდა 1958 წელს. იმ დროს ქარხნის შექმნის მთავარი მიზეზი იყო ბუნებრივი აირის, აირის კონდენსატის და მსუბუქი ნახშირწყალბადების გადამუშავება. გაზის გადამამუშავებელი ქარხანა დააპროექტა „“ ინსტიტუტმა, რომელიც საბჭოთა პერიოდში მუშაობდა. მშენებლობა შედგებოდა ორი ეტაპისგან. პირველი და მეორე კორპუსი დასრულდა 1961 წელს და მშენებლობა მიმდინარეობდა 1963-1964 წლებში. პირველი კორპუსის დასრულების შემდეგ ამოქმედდა სამი განყოფილება. აქ მიმდინარეობდა ბუნებრივი აირის ბენზინისგან განცალკევება (გამოხდა-დისტილაცია).

ქარხნის მშენებლობის დასრულების შემდეგ შესაძლებელი გახდა წელიწადში დაახლოებით 4,5 მილიარდი კუბური მეტრი ბუნებრივი აირის გადამუშავება. 1986 წელს სიმძლავრის გასაზრდელად, ქარხანას ჩაუტარდა რეკონსტრუქციული სამუშაოები, შედეგად გადამუშავების წლიური მოცულობა გაიზარდა 6,5 მილიარდ კუბურ მეტრამდე. სარეკონსტრუქციო სამუშაოების დროს, ასევე აშენდა 2 გაზსადენი. ამავდროულად, მიწისქვეშა გაზსადენი და წყალქვეშა მილები ჩანაცვლდა ზედაპირული მილსადენებით. 2003-2004 წლებში აშენდა ორი საზომი ქარხანა, „მაღალი წნევით ბუნებრივი აირის გამომავალი“ და „მთლიანი ბუნებრივი აირის გამომავალი“. 2009 წელს დადგინდა ქარხნის ბუნებრივი აირის მთლიანი გამოსავლიანობა.

ტენდენციები გაზის გადამუშავებაში
2017 წლის დასაწყისიდან ქარხანაში გადამუშავების შემდეგ მიღებული ბუნებრივი აირის მოცულობა 1,68 მილიარდ კუბურ მეტრს შეადგინდა. სტატისტიკის მიხედვით ირკვევა, რომ გამოყენებული იქნა ქარხნის ბუნებრივი გაზის წლიური გადამუშავების 63%. გარდა ამისა, გადამუშავდა 11 000 ტონა ნავთი და 7500 ტონა ტექნიკური ბუტანი, აქედან 4600 ტონა ტექნიკური ბუტანი გადაეცა „“-ის წარმოების კავშირს. კონტრაქტის თანახმად, ქარხანა ამუშავებს „ “- ის ბუნებრივ აირს და გადამუშავების შემდეგ გადასცემს „“- ს.
ჯილდა დათუაშვილი

ჯილდა დათუაშვილი (დ. 8 აგვისტო, 1946, სოფელი ველისციხე, დღ. გურჯაანის მუნიციპალიტეტი — გ. 1 მაისი, 1971) — ქართველი საესტრადო მომღერალი.

დაამთავრა თბილისის მუსიკალური სკოლა, საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიური ფაკულტეტი 1969 წელს. 1964-1966 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საესტრადო ორკესტრის სოლისტი, ასრულებდა ქართველ კომპოზიტორთა საესტრადო სიმღერებს. გასტროლებით შემოიარა მოსკოვი, ლენინგრადი, საფრანგეთი. მისი პორტრეტი დახატა კორნელი სანაძემ (1974), მანანა ბობოხიძემ (1974). 1970 წელს თბილისში გამართა უკანასკნელი კონცერტი. გარდაიცვალა 1971 წლის 1 მაისს თავის სიმსივნით, 24 წლის ასაკში. დაკრძალულია თბილისში.
იანო ალიბეგაშვილი

იანო ალიბეგაშვილი (დ. 15 ოქტომბერი, 1963, ყაზბეგი) — ქართველი საოპერო მოღერალი (სოპრანო).

დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია, სადაც სწავლობდა 1980-1989 წლებში. პირველი კურსიდანვე მონაწილეობდა ფესტივალებში, ოპერაში გამოვიდა პეტრე ამირანაშვილის იუბილეზე. 1989 წლიდან იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი (შესრულებული აქვს: ამელია – ვერდის „ბალმასკარადი“, ტოსკა – პუჩინის „ტოსკა“), ამავე წელს მონაწილეობა მიიღო ფ. ვინიასის სახელობის საერთაშორისო კონკურსზე ბარსელონაში, სადაც პრემია ვერ მოიპოვა, თუმცა ფლორენციისა და ოზიმოს აკადემიების სტიპენდიებით დააჯილდოვეს. 1992 წელს პეზაროში, მიიღო მონაწილეობა როსინის ფესტივალში, გამოსვლა ფესტივალის სენსაციად იქცა. 1993 წელს შედგა იანო ალიბეგაშვილის დებიუტი ლა სკალაში, იმღერა ალისა „ფალსტაფში“ და ლინა „სტიფელიოში“. კონტრაქტებით მღერის ევროპის უდიდესი თეატრების სცენებზე მრავალფეროვანი რეპერტუარით (ძირითადად, ვერდის და პუჩინის, აგრეთვე ჰენდელის, მოცარტის, როსინის, ბელინის ოპერები). თანამშრომლობს მსოფლიოს განთქმულ დირიჟორებთან და მომღერლებთან (საზღვარგარეთ მას იანო თამარის სახელით იცნობენ).

1991 წლიდან ცხოვრობს იტალიაში.
გაბალა (საფეხბურთო კლუბი)

„გაბალა“ (, აგრეთვე წარმოითქმის როგორც ქაბალა) — აზერბაიჯანული საფეხბურთო ასოციაციის კლუბი, რომელიც წარმოადგენს გაბალას აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში 2006 წლიდან. გაბალა სამჯერ იყო პრემიერლიგის პრიზიორი ხოლო, 2019 წელს, პირველად მოიგო ეროვნული თასი.

ისტორია
კლუბი დაარსდა 1995 წლის 3 ივლისს, „გოი გოლის“ სახელით, გოიგოლში. 2005 წლის პირველ სექტემბერს იუსტიციის სამინისტრომ გოი გოლი გაბალაში დაარეგისტრირა. ამავე წლის 5 სექტემბერს გუნდი -ში დარეგისტრირდა. 2006 წლის ზაფხულში გუნდი გოიგოლიდან გაბალაში გადავიდა და მისი სახელი „გილანი“ გახდა. მოგვიანებით, 2007 წლის 31 აგვისტოს, გუნდმა სახელი კვლავ შეიცვალა და გაბალა დაირქვა.

2010 წლის 10 მაისს, არსენალის ყოფილი მცველი ტონი ადამსი კლუბის მენეჯერად დაინიშნა (მათ შორის გაფორმდა კონტრაქტი, რომლის მიხედვითაც იგი წელიწადში 1 მილიონ ფუნტს მიიღებდა). აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში ჩატარებული პირველი სეზონი გუნდმა მეშვიდე ადგილით დაასრულა. 2011 წლის ნოემბერში, ოჯახური პრობლემების გამო, ადამსი გაბალას მწვრთნელის თანამდებობიდან გადადგა.

მიუხედავად ისეთი მენეჯერების დანიშვნისა, როგორიცაა ფატიჰ კავკლაკი და რამიზ მამედოვი, კლუბმა ვერ შესძლო ლიგაში დამაკმაყოფილებელ პოზიციაზე იმღწევა და მრავალი წლის განმავლობაში ცხრილში შუა ადგილებს იკავებდა.

2013 წლის 29 მაისს, კლუბთან წელიწადში 1 ილიონი ფუნტი ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ, გუნდის ახალ მენეჯერად დაინიშნა იური სემინი. იმავე წელს, კლუბმა თავიანთ ისტორიაში პირველად მოახერხა თასის საკვალიფიკაციო ეტაპზე გასვლა, მაგრამ აზერბაიჯანის თასის ფინალში, პენალტების სერიაში, ნეფთჩი ბაქოსთან დანარცხდა.

ევროპალიგის 2015-16 წლების სეზონში, ყარაბახისა და ნეფთჩის ჩემდეგ, გაბალა გახდა მესამე კლუბი რომელმაც ევროპალიგის ჯგუფურ ეპატზე გასვლა მოახერხა.

2017–18 წლების აზერბაიჯანის თასის ფინალში, კესლასთან დამარცხების შემდეგ, ხელშეკრულების არ გახანრგძლივების გაამო რომან გრიგორჩუკმა გაბალა დატოვა. 2018 წლის 30 მაისს გაბალამ გამოაცხადა, რომ ორწლიანი კონტრაქტით გუნდის ახალ მენეჯერად სანან გურბანოვი დაინიშნა. 2019 წლის 31 აგვისტოს, სახლში კესლასთან 0:4 დამარცხების შემდეგ, გურბანოვი მენეჯერის თანამდებობიდან გადადგა.
ნალჩიკის აეროპორტი

ნალჩიკის აეროპორტი (: , : ) — ფედერალური მნიშვნელობის მცირე ზომის საერთაშორისო აეროპორტი, რომელიც მდებარეობს რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკის დედაქალაქ ნალჩიკის ჩრდილო – აღმოსავლეთით 3 კილომეტრში.აეროპორტი ახორციელებს ფრენებს 24 საათის განმავლობაში. ტერმინალის არეალს ჰყავს 12 თვითმფრინავი და 6 პატარა ზომის თვითმფრინავი.

ამ აეროდრომს გარდა სამოქალაქო ავიაციისა, ასევე იყენებენ სამხედრო ავიაციისთვის. აეროპორტის სამგზავრო ტერმინალს შეუძლია 100 მგზავრის მიღება საათში. ტვირთის ტერმინალს კი შეუძლია დღეში 30 ტონა ტვირთის გადატანა. ყოველდღიურად მოსკოვში ორი რეგულარული ფრენა ხდება. ონურ აირმა 2015 წლის 23 ივნისიდან კვირაში 3 დღე დააწესა ფრენები სტამბოლის ათათურქის აეროპორტიდან ნალჩიკის მიმართულებით.

სანამ 2009 წელს მისი ლიცენზია გაუქმდებოდა, ავიაკომპანია „-“-ი ახორციელებდა ფრენებს ნალჩიკიდან ევროპისა და რუსეთის რამდენიმე მიმართულებით, ზოგიერთ რეგულარულ და ზოგიერთ ჩარტერულად. სტამბოლი იყო ამ ადგილებს შორის.

მონაცემები
მომსახურეობა შიდა ავიაკომპანიებზე - 200 მგზავრი საათში, 30 ტონა ტვირთი დღეში, ხოლო საერთაშორისო ხაზებზე - 60 მგზავრი საათში. 2016 წლისთვის, ნალჩიკის საერთაშორისო აეროპორტი მოემსახურა 195 230 მგზავრს, ხოლო 2015 წლისთვის 105 523 მგზავრს. წლის განმავლობაში, 164 880 ადამიანის ტრანსპორტირება უზრუნველყოფილი იქნა შიდა ფრენებით, ხოლო 29 492 მგზავრის ტრანსპორტირება მოხდა საზღვარგარეთ. ტერმინალს ასევე აქვს და ოფიციალური დელეგაციების მომსახურებისთვის დარბაზები.

ნალჩიკის სამოქალაქო აეროდრომი ერთობლივად დაფუძნებულია თავდაცვის სამინისტროსა და კლასის შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ, მათ აქვს სერთიფიკატი 1414-122 სახელმწიფო რეგისტრაციისა და აეროპორტის ათვისების გამოყენების შესახებ, ამ სერთიფიკატის მოქმედების ვადაა 2017 წლის 15 ივლისი.

აეროპორტში მდებარეობს ნალჩიკის რეგიონალური სამაშველო ბაზა - ფედერალური საავიაციო ადმინისტრაციის ფილიალი „სამხრეთ საავიაციო საძიებო და სამაშველო ცენტრი“, რომელიც ღამის საათებში ასრულებს სამუშაოს ვერტმფრენთან ერთად, საძიებო-სამაშველო ოპერაციების მოვალეობის შესასრულებელ არეალზე (300 კმ). აეროპორტს აქვს ერთი ასაფრენი ბილიკი 06/24, მგზავრთა აფრენა და ჩამოსხმა ხდება ერთი მიმართულებით (ქალაქის მოპირდაპირე მხარეს).

მგზავრთა ნაკადი
კაპაზი (საფეხბურთო კლუბი)

„კაპაზი“ (; გამოითქმის []) — განჯაში მდებარე აზერბაიჯანული საფეხბურთო კლუბი, რომელიც ამჟამად აზერბაიჯანის პირველ დივიზიონში თამაშობს.

ისტორია
საბჭოთა პერიოდი
კაპაზ დაარსდა 1959 წელს, ტოქსუკუს სახელით. გუნდი საბჭოთა პირველ ლიგაში თამაშობდა. 1959 წელს, წინა სეზონში საბჭოთა პირველი ლიგის პირველი ადგილით დასრულების შემდეგ გუნდი საბჭოთა ტოპ ლიგაში დაწინაურდა. თავისი ისტორიის განმავლობაში კლუბს „ტარაგგი“ და „ტუქსუკუ“ ერქვა, თუმცა ცნობილი, უფრო თანამედროვე ერაში, გახდა კაპაზის სახელით; კაპაზი გუნდს 1982 წელს დაარქვეს.

პოსტ-საბჭოთა პერიოდი
1991 წელს, აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის მოპოვებისა და აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის სამჯერ მოგების შემდეგ, გუნდს კაპაზი კიდევ ერთხელ დაერქვა. 1997-98 წლების სეზონი გუნდმა
დაუმარცხებლად დაასრულა.

კაპაზს ეკუთვნის აზერბაიჯანის ისტორიაში ყველაზე გრძელი მოგებათა სერია. გუნდს სეზონში 22 მოგება და 4 ფრე ჰქონდა. კაპაზი რჩება ერთადერთ გუნდათ რომელმაც საკუთარი ქვეყნის ლიგის მოგება დაუმარცებლად შეძლო; აღსანიშნავია, რომ 1998 წლის 23 სექტემბრიდან 10 თვის განმავლობაში ვერცერთმა გუნდმა მოახერკა კაპაზის წინააღმდეგ ქულის აღებაც კი. 22 გამარჯვებიდან ტექნიკურ გამარჯვებას 2 თამაში წარმოადგენდა.

ფინანსური ბრძოლა (2002 – დღემდე)
კაპაზს, აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი საფეხბურთო კლუბს, 2000-იანი წლების ბოლოს ფინანსური პრობლემები წარმოექმნა. 2002 წლიდან მოყოლებული კლუბი ლიგის ცხრილში თანდათან ქვემოთ მიდიოდა; ამ პროცესმა გუნდის ფინანსურ მდგომარეობაზეც მოახდინა გავლენა.

მიუხედავად კლუბის გულშემატკივრების კრიტიკისა, 2005 წელს, კლუბის ახალ მეპატრონეებს გუნდისთვის სახელის შეცვლა და განჯა-ის დარქმევა სურდათ. ფინანსური პრობლემების გამო, 2007 წელს, გუნდი აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგიდან გამოირიცხა. თუმცა -ს და ადგილობრივი კავშირების დახმარებით კლუბმა 2009-10 წლების სეზონი აზერბაიჯანის პირველ დივიზიონში მაინც ჩაატარა. 2010 წელს გუნდი აზერბაიჯანის პირველი დივიზიონის ჩემპიონი გახდა და სეზონი 47 ქულით დაასრულა; ამგვარად, კლუბი კვლავ აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში მოხვდა.

2013 წლის აპრილში კაპაზი გადაიყვანეს აზერბაიჯანის პირველ დივიზიონში. კლუბის ფინანსური მდგომარეობა არ გააუმჯობესებულა, და ამ ფაქტმა გუნდიდან მრავალი ფეხბურთელის წავსლა გამოიწვია.

2017 წლის 18 ნოემბერს, შაჰინ დინიევი თანამდებობიდან გადადგა; აღნიშნული ქმედებიდან 2 დღის შემდეგ, 2017 წლის 20 ნოემბერს, შანიჰ დინიევის ადგილზე იუნის გუსეინოვი დაინიშნა.

გულშემატკივრობა
კლუბს, ყარაბაღსა და ხაზარ ლეონკორანთან ერთად, ერთ-ერთი ყველაზე მეტი მხარდამჭერი ჰყავს აზერბაიჯანში. აზერბაიჯანულ პროფესიონალურ საფეხბურთო კლუბებსს შორის, კაპაზ -ს, საშინაო თამაშებზე საშუალოდ ყველაზე მეტი გულშემატკივარი ესწრება. 2015-16 წლების სეზონის პირველი ნახევრის ოფიციალური სტატისტიკის თანახმად, კაპაზი პირველ ადგილს იკავებს საშუნაო თამაშებზე გულშემატკივართა დასწრების მხრივ (თამაშზე საშუალოდ 15,000 გულშემატკივარით). ეს რიცხვი თითქმის სამჯერ აღემატებოდა მათ უახლოეს მეტოქეს.

2015-16 წლების სეზონში გულშემატკივართა რეკორდული მაჩვენებელი, 2016 წლის 14 თებერვალს, კაპაზსა და ყარაბაღს შორის გამართულ მატჩზე დაფიქსირდა (გულშემატკივართა რაოდენობა შეადგენდა 20,400-ს).

კლუბის ცნობილი ცნობილი „სელებრითია“ ოლიმპიური ჩემპიონი ჭიდაობაში - ტოგრულ ასკეროვი.
დაღესტნის დროშა

დაღესტნის დროშა — რესპუბლიკის დროშა, რომელიც მიიღეს დაღესტნის რესპუბლიკის რუსეთის ფედერაციის შემადგენლობაში გადასვლის შემდეგ. დროშა ოფიციალურად მიიღეს 1994 წლის 26 თებერვალს. 2003 წლის 19 ნოემბერს დროშის პროპორცია შეიცვალა თავდაპირველი 1:2 – დან 2:3 – მდე, ხოლო შუა ზოლის ფერი შეიცვალა ღია ცისფერიდან ლურჯამდე..

2012 წლის 5 მაისს დაღესტნის და რუსეთის დროშები დასწიეს დაღესტნის ყველა ქალაქსა და რეგიონში, ტერორისტული თავდასხმის შედეგად, დაღუპულთა გლოვის ნიშნად. ამ დროს 15 ადამიანი დაიღუპა და ასზე მეტი დაშავდა.

დროშის მახასიათებლები
დროშის ფერები
დაღესტნის დროშა შედგება სამი ფერისგან, ესენია: მწვანე, ლურჯი და წითელი. დაღესტანის რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშა ასეთი სახით წარდგენილი იქნა 2003 წლის 19 ნოემბერს..

სიმბოლიზმი
მწვანე ფერი აღნიშნავს ცხოვრებას, დაღესტნის მიწის სიმრავლეს და ამავე დროს, რელიგიურ დატვირთვასაც ატარებს, როგორც ისლამის ტრადიციული ფერი (მორწმუნე დაღესტანელები ძირითადად სუნიტი მუსლიმები არიან). ცისფერი ფერი არის ზღვის ფერი (რესპუბლიკის აღმოსავლეთ ნაწილს კასპიის ზღვა ესაზღვრება), ეს არის სიმბოლო დაღესტნელი ხალხის სილამაზესა და სიდიადეზე. წითელი ფერი აღნიშნავს დემოკრატიას, როგორც ადამიანის გონების განმანათლებელ ძალას, ასევე მიუთითებს დაღესტნელი ხალხის (მოსახლეობი) სიმამაცეზე.

ისტორიული დროშები
1921 წლამდე იყო ორი დროშა დაღესტნის იმამატი და ჩრდილოეთ კავკასიის მთიელთა რესპუბლიკის დროშა. 1921 წელს ჩრდილოეთ კავკასიის მთიანი რესპუბლიკის ნაწილებიდან მისი შექმნის შემდეგ დაღესტნის ავტონომიურ საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკას რამდენიმე სტანდარტული ასსრ-ის (ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის) დროშა ჰქონდა, ეს წითელი დროშები საბჭოთა კავშირში ყოფნის დროს ფუნქციონირებდა, მისი დაშლის შემდეგ კი 1994 წელს მალევე შეცვალეს. სამი ფერისგან შემდგარ დროშად, ეს უკანასკნელი წლამდე 2003 წლამდე იყო ხოლო ამჟამნდელ დროშაში შეიცვალა შუაში მდებარე ფერი.

სხვა დროშები
დაღესტანში სხვადასხვა ხალხებმა შეიმუშავეს საკუთარი ეთნიკური დროშები, როგორებიცაა:
სალაყაია

საკუთარი სახელი სალაყაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

გიორგი სალაყაია — ქართველი ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
ვახტანგ სალაყაია — მსახიობი
ივდით სალაყაია — მუსიკოსი
იოსებ სალაყაია — ქართველი პოლიტიკოსი
ლია სალაყაია — ქართველი მგალობელი, ხალხური და საეკლესიო მუსიკის პედაგოგი
სოსლან სალაყაია — აფხაზი პოლიტიკოსი
ჩვენ გვერდით

„ჩვენ გვერდით“ — ქართული მრავალეპიზოდიანი სატელევიზიო დრამა, რომელიც ღამის შოუს სტუდიამ გადაიღო 2015 წელს. ტელესერიალის პრემიერა 21 სექტემბერს გაიმართა ტელეკომპანია მაესტროს ეთერში და ის 2016 წლის 21 იანვარს დასრულდა. სერიალი გადიოდა ყოველდღე 20:45 წუთზე ტელეკომპანია მაესტროს ეთერში.

გადაღება
სერიალის გადაღება მიმდინარეობდა თბილისში, სხვადასხვა ტერიტორიებზე. ასევე სერიალის გადამღები ჯგუფი ქმნიდა დეკორაციას და გადაღებები მიმდინარეობდა პავილიონებში.

ეპიზოდები
სერიალი 1 სეზონსა და 120 სერიას მოიცავს. სერიის საშუალო ხანგრძლივობა 35-დან 45 წუთამდე მერყეობს

როლებში
სოფო ლობუანიძე
თორნიკე ნიკოლაშვილი
ნინო დუმბაძე
ანი იმნაძე
ბექა ხუცირიძე
ნუცა მესტუმრიშვილი
თაკი მუმლაძე
ნიკა გორდეზიანი
ბექა აბრამიშვილი
თამუნა მდივანი
ზაზა გოგუაძე
მარიამ ხუხუნაიშვილი
დავით დავითულიანი
თაზო გახარია
ვანიკო ტუღუში
სოფო კერვალიშვილი
გიორგი ჯიქია
ქეთა ლორთქიფანიძე
გიორგი ბოჭორიშვილი
მაია ხორნაული
სალომე რევაზიშვილი
ნატა ზარნაძე
ელენე კალატოზიშვილი
ანი ალადაშვილი
თათული ედიშერაშვილი
ნატალია გალოგრე
ვიკა კალანდია
ნანა ლორთქიფანიძე
ნიკა წერედიანი
ალექსანდერე ლორთქიფანიძე
ნატა ბერეჟიანი
დიმა ტატიშვილი
ანი ნიკოლაშვილი
ნათია მელაძე
ზაზა თედელური
მამუკა მუმლაძე
ზაალ კუპრაშვილი
თიმ ოგდენ
ნიკა ქაცარიძე
სალომე ფაღავა
თუთა ოქროპირიძე
გიგი მიგრიაული
გიორგი გურგულია
გიორგი სერგია
პავლე ნოზაძე
ნათია გიორგაძე
სოსო ლაღიძე
გია ტყეშელაშვილი
ნინი სირაძე
პაატა ცივაძე

შემოქმედებითი ჯგუფი
პროექტის მენეჯერი — დავით გოგიჩაიშვილი
აღმასრულებელი პროდიუსერი- ირაკლი კაკაბაძე
პროექტის დირექტორი — ვანო ჭელიძე
რეჟისორი — დავით ჭაბაშვილი, გიორგი კაპანაძე, გიორგი ჯაფარიძე
სცენარი — რატი წეროძე, თაკო ფოლადაშვილი, თამთა ქამუშაძე
0 ოპერატორი — გიორგი დავლიანიძე
ოპერატორი — ლევან ბერაძე
პროდიუსერი — მარიამ მდინარაძე , გვანცა ფარეიშვილი
ტექნიკური პროდიუსერი — მადლენა კვიკვინია
კოორდინატორი — თიკა ჯაბანაშვილი
კოორდინატორი — თიკა ჯაბანაშვილი, ეკა თომაძე, დარინა სონიშვილი
მხატვარი — ნანუ ამირანაშვილი, ნანუკა გოცაძე
კოსტუმების მხატვარი — ნიკა თოფურია, თათა თომაძე, თამო ცაგარეიშვილი
რეკვიზიტი — სოფო მაკარაშვილი, მარიამ წიგნაძე
ვიზაჟი — ანა ჯანელიძე, ანა ორმოცაძე
ხმის მონტაჟი — ჯონდო ჯაფარიძე
მუსიკალური გაფორმება — თინათინ მუმლაძე
ხმის ოპერატორი — მერაბ როსტომაშვილი, ჯამბაკურ ბაქრაძე, ლევან გვენეტაძე
კომპიუტერული გრაფიკა და მონტაჟი — იკო იაკობიძე, დათა გავარდაშვილი, ირაკლი გაბრიჭიძე, ზუკა კობახიძე
ქუდის მუსიკა — ჯგუფი “დილა როა”
განათება/ოპერატორის ასისტენტი — ირაკლი სარდანაშვილი, გიორგი ოდიკაძე, ალექსანდრე როინიშვილი, გიორგი წულაია, ბექა სარდანაშვილი, ირაკლი ჯიაძე
დეკორატორი — ვახტანგ იორდანიშვილი, ნიკა ვერულეიშვილი, ლაშა კობახიძე, ნიკა ვერულეიშვილი, ლაშა კობახიძე, თორნიკე ქუმსიაშვილი
კლაპი — ანი ფარეიშვილი ,თიკუნა კიკალეიშვილი, თამუნა ონიანი
ფინანსური მენეჯერი — ნინო ლომიძე
მძლოლი — გელა გიორგაძე, დავით ბაჯელიძე, გიორგი ბუქური
დამლაგებელი — თამარ ტეტიაშვილი