iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ლუკა ხარატიშვილი

ლუკა ხარატიშვილი არის ქართველი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს როგორც მეკარედ ჩეხეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის პარდუბიცეს საფეხბურთო კლუბში დინამო ბათუმიდან იჯარით.

ის იყო წევრი საქართველოს 21 წლამდე ნაკრების, რომელმაც 2025 წლის უეფას 21-წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატზე გავიდა.

კლუბის კარიერა
ხარატიშვილმა დაიწყო კარიერა დაიწყო ნორჩი დინამო 6 წლის ასაკხი. კარიერის დაწყებისას ის თამაშობა როგორც მარცხენა მცველი. შემდეგ ის შეუერთდა გფფ'ს აკადემიას სანამ ის შეიუერთდა დინამო ბათუმს 2020 წელს. ხოლო მისმა კლუბმა მოიგო ქვეყნის უმაღლესი ლიგა შემდსგ წელს ხარატიშვილი იჯარით შეუერთდა ადგილობრივ აჭარის კლუბს შუხურას მეორე ლიგაში სადაც მას ინთამაშა 31 თამაში და 13 თამაში გოლ გაუტანელი დაამთავრა. როცა კლუბში დაბრუნდა და მან ითამაშა მხოლოდ 3 თამაში სანამ შეუერთდა სამტრედიას იჯარით. სამტრედიაში მან ითამაშა 14 თამაში და დაეხმარა მათ გავარდნის თავიდან აცილებაში გარეჯის წინააღმდეგ პლეი-ოფში 5–4 გამარჯვების შემდეგ.

ხარატიშვილი დაუბრუნდა მოქმედ ლიგის ჩემპიონ დინამო ბათუმის რიგებს 2024 წლის იანვარში დაუბრუნდა.

სექტემბერის 2025 წელს ხარატიშვილი შეუერთდა ჩეხეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის კლუბ პარდუბიცეს საფეხბურთო კლუბიში 1 წლიან იჟარაზე, არჩევანით რომ გადავიდეს სამუდამოდ.

საერთსორიშო კარიერა
ხარატიშვილი რეგულარულად იყო გამოძახებული 15 წლამდე ნაკრებში 2017 წელს. წლის მერე,ის მიიღო მონაწილეობა 2019 წლის 17 წლამდე ეუროპის ჩემპიონატის ქუალიფაინგზე დანიაში.

2021 წელს ხარატიშვილი გახდა 19 წლამდე ნაკრების წევრი, მიიღო მონაწილეობა 2022 წლის ეუროპის ჩემპიონატის ქუალიფაინგზე. ახალგაზრდულ გუნდში მისი თამაშის გამო, ხარატიშვილი დაასახელეს 19 წლამდე 2021 სეზონის საუკეტესო მოთამაშეობს შორის.ფეხბურთის ფედერაციის მიერ ორგანიზებულ დაჯილდოების ცერემონიაზე მან ალექსანდრე ჩივაძის სახელობის ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.

ხარატიშვილმა მიიღო პირველი გამოძახება საქართველოს 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში მეგობრულ თამაში რუმინეთან 2022 წლის 12 მაის. გიორგი მამარდაშვილი 2023 წლის 21 წლამდე ევროპის ჩემპიონაში თანაწამყვანი იყო საქართველო, ხარატიშვილმა სადებიუტო მატჩი ჩატარა 2023 წლის 12 სექტემბერს მოლდოვას წინაშმდეგ. მან მიიღო მონაწილეობა დარჩენილ ათ მატჩში შესარჩევი რაუნდში, ხუთჯერ შეინახა კარი სუპთად, მან ყველაზე მეტად იბწყინა პლეი-ოფში ხორვატიის წინაღმდეგ სადაც მან 2 პენალტი მოხსნა.

ხარატიშვილმა ითამაშ ყველა 3 თამაში 2025 წლის 21-წლამდე ეუროპის ჩემპიონატჩი. მისი პირადი წვლილი პოლონეთთან 2–1 მოგებულ მატჩში მნიშვნელოვანი იყო, ხოლო მისი ბოლო ამოსუნთქვაზე შესრულებული სეივი უეფას ოფიციალურმა ვებგვერდმა განსაცვიფრებელს უწოდა. ქართველი მეკარე იყო საოცარი 3-2 მატჩში სადაც საქართველო საპრანგეთთან, სადაც -მა ის მატჩის საუკეთესო მოთამაშედ დაასახელა..
რამ საჰაია იადავი

რამ საჰაია პრასად იადავი (დ. 24 ივლისი, 1971) — ნეპალელი პოლიტიკოსი. 2023 წლიდან ნეპალის მე-3 ვიცე-პრეზიდენტი. ვიცე-პრეზიდენტობამდე ნეპალის ფედერალური პარლამენტის წევრი 2018-2023 წლებში და ტყისა და გარემოს დაცვის მინისტრი 2022-2023 წლებში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
რამ საჰაია პრასად იადავი დაიბადა 1971 წლის 24 ივლისს, ბასვარია-ტოლეში, სიჰვა დევი იადავისა და პრასად რეი იადავის ოჯახში. იადავი მადჰეშის ხალხის წარმომადგენელია და მისი ოჯახი ფერმერებს წარმოადგენდა. განათლება მიიღო შრი ნეპალის ეროვნულ დაწყებით სკოლაში ბასბარიის სოფლის მუნიციპალიტეტში და კაჩორვის დაწყებით სკოლაში. 1990 წელს ჩააბარა მეცნიერებისა და მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1993 წელს დაამთავრა კოლეჯი მეცნიერების ბაკალავრის ხარისხით, ხოლო 1998 წელს მიიღო განათლების ბაკალავრის ხარისხი.

კარიერა
1991-2008 წლებში იადავი მუშაობდა მეცნიერებისა და მათემატიკის მასწავლებლად კალაიის საშუალო სკოლაში.

1990 წელს იადავი შეუერთდა ნეპალის კეთილი ნების პარტიას. დაესწრო პარტიის მე-3, მე-4 და მე-5 ყრილობებს. 2015 წელს რამდენიმე პარტიის გაერთიანების შემდეგ ჩამოყალიბდა ნეპალის ფედერალური სოციალისტური ფორუმი , რომლის გენერალური მდივანი იადავი იყო 2015 წელს.

2008 წლის არჩევნებში იადავმა მოიპოვა ადგილი ნეპალის პირველ დამფუძნებელ ასამბლეაში, მაგრამ ვერ მოიპოვა ადგილი ნეპალის მეორე დამფუძნებელ ასამბლეაში. 2017 წლის არჩევნებში იადავი აირჩიეს ნეპალის ფედერალური პარლამენტის პირველ სესიაზე, მას შემდეგ რაც დაამარცხა ნეპალის კონგრესის ნომინანტი რადჰე ჩანდრა იადავი. იგი ხელახლა აირჩიეს 2022 წელს.

პრემიერ-მინისტრმა შერ ბაჰადურ დეუბამ იადავი თავის კაბინეტში ტყისა და გარემოს დაცვის მინისტრის თანამდებობაზე დანიშნა. იადავი ვიცე-პრეზიდენტი გახდა 2023 წლის არჩევნების შემდეგ, როგორც ნეპალის სახალხო სოციალისტური პარტიის (-) კანდიდატი.

პირადი ცხოვრება
იადავი დაქორწინებულია ჩამპა დევი იადავზე, რომელთანაც სამი შვილი ჰყავს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 330

გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 330, რომელიც მიიღეს 1973 წლის 21 მარტს, მას შემდეგ, რაც მოიხსენია გენერალური ასამბლეის არაერთი რეზოლუცია, რომელიც ეხებოდა ერთი სახელმწიფოს ბუნებრივი რესურსების ექსპლუატაციას მეორე სახელმწიფოს მხარეების მიერ, საბჭომ მოუწოდა სახელმწიფოებს, მიეღოთ შესაბამისი ზომები იმ საწარმოების საქმიანობის შეჩერების მიზნით, რომლებიც განზრახ ცდილობენ ლათინური ამერიკის ქვეყნებზე იძულების გამოყენებას. შემდეგ რეზოლუცია მოითხოვს სახელმწიფოებისგან, თავი შეიკავონ რეგიონის სახელმწიფოების წინააღმდეგ ნებისმიერი სახის იძულების ზომების გამოყენებისგან ან ასეთი ზომების წახალისებისგან, ლათინური ამერიკაში მშვიდობისა და უშიშროების შენარჩუნებისა და განმტკიცების მიზნით.

რეზოლუცია, რომელიც მიიღეს პანამა სიტიში გამართულ შეხვედრაზე, დამტკიცდა 12 ხმით უარყოფითი ხმის გარეშე და სამი ქვეყნის - საფრანგეთის, გაერთიანებული სამეფოსა და ამერიკის შეერთებული შტატების თავშეკავებით.

პანამაში ყოფნის დროს განხილული სხვა საკითხები მოიცავდა ქვეყნის სუვერენიტეტს პანამის არხზე, კოლონიალიზმისა და ნეოკოლონიალიზმის არსებობის გაგრძელებას, ეკონომიკური განვითარებისა და დამოკიდებულების პრობლემებს და ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის რეგიონში ბირთვული იარაღის აკრძალვის შესახებ ხელშეკრულებას. პანამის არხის შესახებ რეზოლუცია ვერ მიღეს ამერიკის შეერთებული შტატების წინააღმდეგობის გამო.[]
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 331

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 331 მიიღეს 1973 წლის 20 აპრილს. რეზოლუცია გენერალურ მდივანს სთხოვდა, საბჭოსთვის წარედგინა ანგარიში, რომელშიც დეტალურად იქნებოდა აღწერილი გაეროს მიერ ახლო აღმოსავლეთთან დაკავშირებით 1967 წლის ივნისიდან გაწეული ძალისხმევა და გადაწყვიტა ანგარიშის წარდგენის შემდეგ შეხვედრა სიტუაციის შესასწავლად. საბჭომ ასევე სთხოვა გენერალურ მდივანს, მოეწვია გენერალური მდივნის სპეციალური წარმომადგენელი, გუნარ ჯარინგი, შეხვედრაზე დასასწრებად, რათა დახმარებოდა განხილვების მიმდინარეობაში.

საბჭოს პრეზიდენტმა განაცხადა, რომ პროტესტის არარსებობის გამო რეზოლუცია ერთხმად იქნა მიღებული.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 332

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 332 მიიღეს 1973 წლის 21 აპრილს, ლიბანის წარმომადგენლის საჩივრის შემდეგ, საბჭომ მწუხარება გამოთქვა 1973 წელს ისრაელის მიერ ლიბანზე განხორციელებული თავდასხმის დროს, სამხრეთ ლიბანში პალესტინელების აჯანყების კონტექსტში, მშვიდობიანი მოსახლეობის ტრაგიკული დანაკარგის გამო. საბჭომ დაგმო ისრაელი საერთაშორისო სამართლის მუდმივი დარღვევებისთვის და მოუწოდა მას დაუყოვნებლივ შეეწყვიტა მოქმედება.

რეზოლუცია მიიღეს 11 ხმით არცერთის წინააღმდეგ, ხოლო ოთხმა ქვეყანამ - ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკამ, გვინეამ, საბჭოთა კავშირმა და შეერთებულმა შტატებმა თავი შეიკავა.
იშემიური ინსულტი

იშემიური ინსულტი, ასევე ცნობილია, როგორც თავის ტვინის ინფარქტი — პათოლოგიური პროცესი, რომელიც იწვევს ტვინში ნეკროზული ქსოვილის (ტვინის ქსოვილის) დაზიანებას (თავის ტვინის ინფარქტს). საშუალო და მაღალი შემოსავლის მქონე ქვეყნებში ინსულტი ადამიანებში ინვალიდობის მთავარი და სიკვდილის მეორე მთავარი მიზეზია. მას იწვევს სისხლისა (იშემია) და და ჟანგბადის (ჰიპოქსია) არასაკმარისი რაოდენობით მიწოდება. ეს ყველაზე ხშირად გამოწვეულია თრომბოზული ოკლუზიით ან ძირითადი სისხლძარღვების ემბოლიური ოკლუზიით, რაც იწვევს იშემიურ ინსულტს. იშემიის საპასუხოდ, ტვინში მუშავდება ლიკვიფაქციური ნეკროზის პროცესი.
გლიობლასტომა

გლიობლასტომა, ასევე ცნობილი, როგორც მულტიფორმული გლიობლასტომა — თავის ტვინის კიბოს ყველაზე აგრესიული სახეობა. დასაწყისში გლიობლასტომის ნიშნები და სიმპტომები არასპეციფიკურია. შეიძლება იწვევდეს თავის ტკივილს, განწყობის ცვლილებას, გულისრევას, გულყრასა და ინსულტის მსგავს სიმპტომებს.

გლიობლასტომის შემთხვევების უმეტესობის გამომწვევი მიზეზი უცნობია. გლიობლასტომები ტვინის სიმსივნეთა 15%-ს შეადგენს. დიაგნოზი, როგორც წესი, ისმება კომპიუტერული ტომოგრაფიის, მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის და ქსოვილის ბიოფსიის კომბინაციით. შეშუპებისა და სიმპტომების შესამსუბუქებლად შეიძლება გამოყენებულ იქნას სტეროიდების მაღალი დოზები.

მკურნალობის მიუხედავად, კიბო, როგორც წესი, რეციდივს განიცდის. მკურნალობის გარეშე სიცოცხლის ხანგრძლივობა, როგორც წესი, სამი თვეა. ეს არის ყველაზე გავრცელებული კიბო, რომელიც იწყება ტვინში და მეორე ყველაზე გავრცელებული ტვინის სიმსივნე მენინგიომის შემდეგ. ყოველწლიურად დაავადება დაახლოებით 100 000 ადამიანიდან 3-ს უვითარდება.
ველკე-პავლოვიცე

ველკე-პავლოვიცე — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ მორავიის მხარეში. ქალაქში სამი ათასზე მეტი მოსახლეა და ბრჟეცლავის რაიონში მდებარეობს.

გეოგრაფია
ველკე-პავლოვიცე ქალაქ ბრჟეცლავიდან ჩრდილოეთით, დაახლოებით 16 კილომეტრში მდებარეობს. მისი მუნიციპალური ტერიტორიის უმეტესობა ჟდანიცეს ტყის ფერდობებზეა. ქალაქის სამხრეთი ნაწილი კი ქვემო მორავის ხეობასა და კიიოვის ბორცვებზეა. ველკე-პავლოვიცეს მუნიციპალურ ტერიტორიაზე მდებარე ყველაზე მაღალი წერტილია ტაბულკას გორა, მისი სიმაღლე 298 მეტრია ზღვის დონიდან. ველკე-პავლოვიცეში მიედინება მდინარე ტრკმანკა.

ისტორია
ისტორიულ წყაროებში ველკე-პავლოვიცე პირველად 1252 წელს არის მოხსენიებული. ამ ისტორიული წყაროს მიხედვით ქალაქი ღვინის წარმოებით მიღებული შემოსავლის ნაწილს ზდარ-ნად-საზავოუში ახლად დაარსებულ ცისტერციანელების მონასტერს უხდიდა. 1315 წელს ველკე-პავლოვიცე ჩეხი დიდგვაროვნის ინდრჟიხ ლიპელის ხელში გადავიდა.

სხვა მეზობელი ქალაქების მსგავსად, ველკე-პავლოვიცეც ხშირად იცვლიდა მფლობელებს. აქაური მოსახლეობა ძლიერ დააზარალა ოცდაათწლიანმა ომმა. ომის შემდეგ მამული შეიძინა ფრიდრიხ ოპერსდორფელმა, ხოლო მისგან - იოჰან როტალელმა 1649 წელს. 1676 წელს აქაური მამულები გაფართოვდა და ველკე-პავლოვიცე ეწოდა.

ველკე-პავლოვიცეს აღდგენა საუკუნის პირველ ნახევარში დაიწყო.

1891 წელს იმპერატორმა ფრანც იოსეფმა მას სავაჭრო ქალაქის სტატუსი მიანიჭა. 1897 წელს ველკე-პავლოვიცეში გაიყვანეს რკინიგზა.

1900 წლის აღწერის მონაცემებით აქ უკვე 2 566 მცხოვრები ცხოვრობდა. 1960 წლამდე ველკე-პავლოვიცე ჰუსტოპეჩეს რაიონს ეკუთვნოდა, 1961 წლის 1 იანვრიდან ბრჟეცლავის რაიონის ნაწილი გახდა. 1967 წელს ის ქალაქად გამოცხადდა.

ცნობილი ადამიანები
იოზეფ ბლაჟეკ პავლოვიცკი (1871–1940) — მწერალი
რუდოლფ კასნერი (1873–1959)) — მწერალი და ფილოსოფოსი
იოზეფ ჰადლიკი (1906–1974) — ფსიქიატრი
ფრანტიშეკ შტამბახრი (1899–1986) — პოლიტიკოსი
იოზეფ ვევერკა (1922–2006) — მეღვინე

დაძმობილებული ქალაქები
ეშენონი, საფრანგეთი
სენიცა, სლოვაკეთი
ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუ, ჩეხეთი
ბუპროპიონი

ბუპროპიონი (ასევე იყიდება ველბუტრინისა და ზიბანის სახელწოდებებით) — მედიკამენტი, რომელიც ძირითადად გამოიყენება დეპრესიული აშლილობის სამკურნალოდ და მოწევისთვის თავის დასანებებლად. პრეპარატი ზომიერად ეფექტური ანტიდეპრესანტია, თუმცა, პირველი რიგის „ ანტიდეპრესანტებზე“ არასრული ეფექტიანობის შემთხვევაში, ასევე გამოიყენება დამატებითი მედიკამენტის სახით. ბუპროპიონი ტაბლეტების სახით მიიღება და განვითარებულ ქვეყნებში მხოლოდ რეცეპტით არის ხელმისაწვდომი. გაურკვეველია, უსაფრთხოა თუ არა მისი გამოყენება ორსულობის ან ძუძუთი კვების დროს.

ბუპროპიონი ატიპიური ანტიდეპრესანტია. ის მოქმედებს როგორც ნორეპინეფრინ-დოფამინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორი და ნიკოტინური რეცეპტორების დამთრგუნველი. ქიმიურად არის ამინოკეტონი, რომელიც მიეკუთვნება ჩანაცვლებული კათინონების კლასს და მსგავსია ფენეთილამინებისა.

ბუპროპიონი პირველად 1969 წელს, ქიმიკოსმა ნარიმან მეჰტამ დაამზადა და 1974 წელს „ “-მა დააპატენტა. პრეპარატი პირველად 1985 წელს სამედიცინო გამოყენებისთვის შეერთებულ შტატებში დამტკიცდა. პრეპარატი ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის აუცილებელი მედიკამენტების სიაშია. 2018 წლის მონაცემებით, აშშ-ში დოზის საბითუმო ღირებულება 0.50 დოლარზე ნაკლებია. 2017 წელს, პრეპარატი აშშ-ში 24 მილიონზე მეტი გაყიდვით 23-ე ყველაზე ხშირად დანიშნულ მედიკამენტს წარმოადგენდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 334

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 334 მიიღეს 1973 წლის 15 ივნისს, ამ თემაზე წინა რეზოლუციების დადასტურებისა და ბოლო დროს მომხდარი წამახალისებელი მოვლენების აღნიშვნის შემდეგ, საბჭომ გაეროს სამშვიდობო ძალების კვიპროსში განლაგება კიდევ ერთი ვადით გააგრძელა, რომელიც 1973 წლის 15 დეკემბერს დასრულდა. საბჭომ ასევე მოუწოდა უშუალოდ დაინტერესებულ მხარეებს, გეგრძელებინათ მაქსიმალური თავშეკავებით მოქმედება და სრულად ეთანამშრომლათ სამშვიდობო ძალებთან.

რეზოლუცია მიღებულ იქნა 14 ხმით არცერთის წინააღმდეგ, ხოლო ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკამ თავი შეიკავა.
ფრგალი

ფრგალი — ბრტყელი გამომცხვარი ტკბილი პური, რომელსაც ტრადიციულად ჩეხეთის კულტურულ რეგიონ მორავიის ვალახეთში ამზადებენ, ისტორიულ ბოჰემიის მიწებზე გავრცელებულ მსგავსი ტკბილ პურს კოლაჩი ეწოდება.

კოლაჩისგან განსხვავებით ფრგალი უფრო დიდი ზომისაა, მზადდება გაფუებული ცომისგან და სხვადასხვა ტკბილი პროდუქტითაა მორთული. ფრგალის ფართოდ გავრცელებული სახეობებია ქლიავის ჯემით, ყაყაჩოს მარცვლით, ცენტრალურ ევროპაში გავრცელებული ხაჭოს სახეობა ტვაროჰით და მსხლის ჯემით.

ვალახური ფრგალისთვის დამახასიათებელია, რომ თითო ფრგალზე მხოლოდ ერთი ტიპის ჯემი გამოიყენება და სხვადასხვა ჯემი არასდროს არ არის შერეული. ისტორიულად ფრგალი მარილიანი გამომცხვარი პური იყო, რაზეც ყველაზე ხშირად კომბოსტოს და ჭარხალს იყენებდნენ. დღეს ფრგალის მხოლოდ ტკბილი ვარიანტია შემორჩენილი.
მარტოობის ასი წელიწადი (სერიალი)

მარტოობის ასი წელიწადი — კოლუმბიური სატელევიზიო სერიალი, რომელიც დაფუძნებულია გაბრიელ გარსია მარკესის 1967 წლის ამავე სახელწოდების რომანზე. სერიალი შედგება 16 ეპიზოდისგან. -ზე პირველი რვა ეპიზოდი 2024 წლის 11 დეკემბერს გამოვიდა.

მსახიობები
დიეგო ვასკესი - ხოსე არკადიო ბუენდიას როლში
მარკო ანტონიო გონსალესი ოსპინა - ახალგაზრდა ხოსე არკადიო ბუენდიას როლში
მარლეიდა სოტო - ურსულა იგუარანის როლში
სუსანა მორალესი კანიასი - ახალგაზრდა ურსულას როლში
ედგარ ვიტორინო - ხოსე არკადიოს როლში
ტიაგო პადილია - ბავშვი ხოსე არკადიოს როლში
ანდრიუს ლეონარდო სოტო - თინეიჯერი ხოსე არკადიოს როლში
კლაუდიო კატანიო - პოლკოვნიკ აურელიანო ბუენდიას როლში
ხერონიმო ეჩევერია მონსალვე - ბავშვი აურელიანოს როლში
ხერონიმო ბარონ ლიენცოვა - მოზარდი აურელიანოს როლში
სანტი ვასკესი - თინეიჯერი აურელიანოს როლში
ლორენ სოფია - ამარანტას როლში
ლუნა რუისი ხიმენესი - ახალგაზრდა ამარანტას როლში
აკიმა - რებეკას როლში
ნიკოლ მონტენეგრო სანჩესი - ახალგაზრდა რებეკას როლში
ხანერ ვილარეალი - არკადიოს როლში
ხუან ედუარდო ფლორიდო - ახალგაზრდა არკადიოს როლში
ვინია მაჩადო - პილარ ტერნერას როლში
მორენო ბორხა - მელკიადესის როლში
რუჯერო პასკვარელი - პიეტრო კრესპის როლში
ჰელბერ სეპულვედა ესკობარი - პრუდენციო აგილარის როლში
ხაირო კამარგო - აპოლინარ მოსკოტეს როლში
ჟაკლინ არენალი - ლეონორ მოსკოტეს როლში
კრისტალ აპარისიო - რემედიოს მოსკოტეს როლში
ელა ბეკერა - პეტრონილას როლში
სალვადორ დელ სოლარი - გენერალ მონკადას როლში

წარმოება
2019 წლის მარტში -მა „მარტოობის ასი წელიწადის“ უფლებები შეიძინა. აღსანიშნავია, 2014 წელს ავტორმა, გაბრიელ გარსია მარკესმა, გარდაცვალებამდე უარი განაცხადა რომანის უფლებების გაყიდვაზე, რადგან მას არ სჯეროდა, რომ მხატვრული ფილმის დროის შეზღუდვები საკმარისი იქნებოდა რომანის ადაპტაციისთვის. საბოლოოდ, სერიალი გადაიღეს გაბრიელ გარსია მარკესის ოჯახის მხარდაჭერით. მათ მოითხოვეს, რომ სერიალი გადაეღოთ კოლუმბიაში, ესპანურ ენაზე კოლუმბიელი მსახიობების მონაწილეობით. პროდიუსერებმა მოიძიეს გადაღებებისთვის რამდენიმე ლოკაცია, მათ შორის კალი, ვილიავისენსიო, ხირარდოტი, სანტა-მარტა და ბარანკილია.

მსახიობების შერჩევა
2022 წელს ჩატარდა ღია კასტინგი. კასტინგის ჯგუფს უნდა აერჩია 25 მსახიობი მთავარი როლის შესრულებისათვის. მათ 10 000-ზე მეტი კანდიდატი ნახეს. საბოლოოდ, არჩეული მსახიობების მხოლოდ 30% იყო პროფესიონალი.
გადაღებები
სერიალის პირველი ნაწილის გადაღება მიმდინარეობდა 2023 წლის მაისიდან დეკემბრამდე.. სერიალი მთლიანად კოლუმბიაშია გადაღებული, კერძოდ, ლა გუახირაში, მაგდალენაში, სესარში, კუნდინამარკასა და ტოლიმაში.
მაკონდოს ფიქციური ქალაქი აშენდა ალვარადოს მახლობლად 1,100 ადამიანის მიერ. აღსანიშნავია, დროის მსვლელობის გამოსახვისათვის ქალაქის ოთხი ვერსია აშენდა.

-ის განცხადებით, სერიალის წარმოებამ კოლუმბიის ეკონომიკისთვის 225 მილიარდი კოლუმბიური პესო (51.8 მილიონი აშშ დოლარი) მოიტანა.

სერიალის მეორე ნაწილზე მუშაობა დაიწყო 2025 წლის თებერვალში.
ალექსანდრე ალექსიძე (ფილოლოგი)

ალექსანდრე ალექსიძე (დ. 7 იანვარი, 1937, თბილისი — გ. 11 იანვარი, 1991) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე და ფილოლოგი.

ბიოგრაფია
ალექსანდრე ალექსიძე დაიბადა 1937 წლის 7 იანვარს, თბილისში, გარდაიცალა 1991 წლის 11 იანვარს. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო აკადემიკოს სიმონ ყაუხჩიშვილის ხელმძღვანელობით ასპირანტურაში ბერძნულ–რომაული ფილოლოგიის განხრით.

სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრაზე. 1974–1976 წლებში იყო თბილისის ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენების სახელმწიფო ინსტიტუტის რექტორი. არის 80–მდე ნაშრომის ავტორი კლასიკური ფილოლოგიისა და ბიზანტიოლოგიის სფეროებში ქართულ და უცხოურ ენებზე. საერთაშორისო აღიარება მოუტანა მონოგრაფიებმა „- საუკუნეების ბერძნული სარაინდო რომანის სამყარო“ და "– საუკუნეების ბიზანტიური ლიტერატურა", რომელშიც ახლებურადაა გადაჭრილი ბიზანტიური საერო ლიტერატურის მრავალი აქტუალური პრობლემა. ახალი თაობის მეცნიერთაგან მან პირველმა იმოგზაურა ათონის მთაზე, მოინახულა ივერთა ლავრა, რომელსაც მიუძღვნა მონოგრაფია "ათონი ათასწლოვანი". მისი ვრცელი მიმოხილვითი წერილი ქართული ლიტერატურის ისტორიაზე დაიბეჭდა გალიმარის ფრანგულ ენციკლოპედიაში. იგი არის ავტორი რუსეთის აკადემიის მიერ გამოსაცემად მომზადებული "ბიზანტიური კულტურის" სამტომეულის იმ თავებისა, რომელიც ბიზანტიურ საერო ლიტერატურას ეძღვნება. წლების მანძილზე მუშაობდა მიწვეულ პროფესორად სტრასბურგის (საფრანგეთი), კრეტის, იანინის(საბერძნეთი) უნივერსიტეტებში. იყო ბიზანტიოლოგიის და კლასიკური ფილოლოგიის სფეროებში საერთაშორისო ფორუმების მონაწილე და ორგანიზატორი. ამ დარგებში გამოცემათა უცხოური სერიების სარედაქციო კოლეგიების წევრი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1977), პროფესორი (1978), საზოგადო მოღვაწე. ცნობილი ქართველი რეჟისორის, დოდო ალექსიძის შვილი და კომპოზიტორ მანანა ცერცვაძის მეუღლე.
მარათის სამხედრო ლანდშაფტები ინდოეთში

მარათის სამხედრო ლანდშაფტები ინდოეთში — 12 ციხესიმაგრის ჯგუფი, რომელიც - საუკუნეებში მარათის მმართველების მიერ იყო დაკავებული და განვითარებული. იგი მოიცავს სალჰერს, შივნერის ციხეს, ლოჰაგადს, ხანდერს, რაიგადის ციხეს, რაჯგადს ციხეს, პრატაპგადს, სუვარნადურგს, პანჰალას ციხეს, ვიჯაიდურგის ციხეს, სინდჰუდურგის ციხეს, რომლებიც მდებარეობს მაჰარაშტრაში, და გინგის ციხეს ტამილნადუში. ციხესიმაგრეები რომლებიც განაწილებულია სხვადასხვა გეოგრაფიულ ტერიტორიაზე წარმოაჩენს მარათული მეფობის სამხედრო ძალას. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად იგი გამოაცხადეს 2025 წელს.

ფონი
2021 წელს ინდოეთის მარათული სამხედრო ლანდშაფტები შევიდა მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში. 2024-2025 წლისთვის ისინი შეირჩა როგორც ინდოეთის ოფიციალური ნომინაცია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში ჩასარიცხად, რომელიც გამოაცხადა კულტურის სამინისტრომ 2024 წლის იანვარში. მაჰარაშტრაში არის 390-ზე მეტი ციხესიმაგრე, რომელთაგანაც მხოლოდ 11 ციხე შეირჩა ამ სიისთვის ერთ ციხესთან ერთად ტამილნადუში. ციხესიმაგრეები მდებარეობს საჰიადრის ქედის, დეკანის ზეგანის, კონკანის სანაპიროს და აღმოსავლეთ გატების გასწვრივ. მარათული სამხედრო სტრატეგია, რომელიც მოიცავდა ამ ციხესიმაგრეებს, შემუშავდა მარათული მმართველის შივაჯის მეფობის დროს საუკუნეში და გაგრძელდა პეშვას მმართველობამდე საუკუნის დასაწყისში.

2024 წლის ოქტომბერში ნომინაციის პროცესს მოჰყვა ციხესიმაგრეების კვლევა იუნესკოს გუნდის მიერ. 2025 წლის თებერვალში, ციხესიმაგრეებისთვის მსოფლიო მემკვიდრეობის სტატუსის მიღების მხარდასაჭერად მაჰარაშტრიდან ოთხწევრიანი დელეგაცია აშიშ შელარის მეთაურობით, ეწვია პარიზს ტექნიკური და დიპლომატიური პრეზენტაციების წარსადგენად. 2025 წლის ივლისში მსოფლიო მემკვიდრეობის კონვენციის 47-ე სესიის დროს, ძეგლებისა და ღირსშესანიშნაობების საერთაშორისო საბჭომ გასცა რეკომენდაცია ინდოეთის განაცხადის გადადების შესახებ იმ მიზეზით რომ „ის ვერ ახერხებს დამაჯერებლად წარმოაჩინოს, თუ როგორ ფუნქციონირებდა გეოგრაფიულად გაბნეული ციხესიმაგრე... როგორც ინტეგრირებული სამხედრო თავდაცვის სისტემა.“ თუმცა, ინდოეთის დიპლომატიური პასუხი, საერთაშორისო დელეგატების მხარდაჭერასთან ერთად, დაეხმარა ნომინაციას ოფიციალურად ჩაწერილიყო როგორც მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი.

ციხესიმაგრეების სია
სუშილა კარკი

სუშილა კარკი (; დ. 7 ივნისი, 1952) — ნეპალელი იურისტი და პოლიტიკოსი, რომელიც 2025 წლის 12 სექტემბრიდან ნეპალის დროებითი პრემიერ-მინისტრია, ქვეყანაში განვითარებული პროტესტების შემდეგ. იგი პირველი ქალია, რომელიც ნეპალის მთავრობას ხელმძღვანელობს, იგი ნეპალის უზენაესი სასამართლოს მთავარი მოსამართლე იყო 2016 წლის 11 ივლისიდან 2017 წლის 6 ივნისამდე და ასევე პირველი ქალი ამ თანამდებობაზე.

ბიოგრაფია
კარკი დაიბადა 1952 წლის 7 ივნისს. მისი ოჯახი წარმოშობით შანკარპურიდან იყო. ოჯახის შვიდი შვილიდან პირველია.

კარკი სწავლობდა ტრიბჰუვანის უნივერსიტეტში, სადაც 1972 წელს მიიღო ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი. შემდეგ იგი სწავლობდა პოლიტიკურ მეცნიერებებს ინდოეთში და 1975 წელს მიიღო პოლიტიკური მეცნიერებების მაგისტრის ხარისხი ბანარის უნივერსიტეტში. იგი დაბრუნდა ტრიბჰუვანის უნივერსიტეტში იურიდიული განათლების მისაღებად და 1978 წელს დაამთავრა იურიდიული ფაკულტეტი.

კარიერა
2025 წლის ნეპალის მოძრაობის შემდეგ, პრემიერ-მინისტრი შარმა ოლი გადადგა, რამაც გამოიწვია დროებითი მთავრობის მოთხოვნა. კონსულტაციების შემდეგ, სუშილა კარკი შეირჩა დროებითი პრემიერ-მინისტრის კანდიდატად, რითაც გახდა პირველი ქალი ნეპალის ისტორიაში, რომელმაც დაიკავა ეს თანამდებობა. მისი თხოვნით, პრეზიდენტმა რამ ჩანდრა პაუდელმა დაითხოვა ნეპალის პარლამენტი. 2025 წლის 12 სექტემბერს მან დაედო ფიცი, როგორც დროებითი პრემიერ-მინისტრმა ნეპალის კონსტიტუციის 61-ე მუხლის საფუძველზე.

ნეპალურის გარდა, კარკი ლაპარაკობს ჰინდიზე და ინგლისურად.
ტონი კერტისი

ტონი კერტისი (; ნამდვილი სახელი ბერნარდ შვარცი; ); დ. 3 ივნისი, 1925 — გ. 29 სექტემბერი, 2010) — ამერიკელი მსახიობი.

ბიოგრაფია
ტონი კერტისი დაიბადა ნიუ-იორკში, ებრაელების ოჯახში. მისი მშობლები ებრაელი ემიგრანტები იყვნენ უნგრეთიდან: ემანუელ შვარცი და ჰელენ კლაინი. მეორე მსოფლიო ომის დროს ტონი საზღვაო ფლოტში მსახურობდა. ფლოტიდან გათავისუფლების შემდეგ, კერტისი ნიუ-იორკის საქალაქო კოლეჯში სწავლობდა .. -ის პროგრამით. შემდეგ მან სამსახიობო ოსტატობა შეისწავლა გრინვიჩ ვილიჯის ახალ სკოლაში გავლენიანი გერმანელი რეჟისორის, ერვინ პისკატორის ხელმძღვანელობით. მის თანამედროვეებს შორის იყვნენ ელეინ სტრიჩი, ჰარი ბელაფონტე, უოლტერ მატაუ, ბეა ართური და როდ სტაიგერი. კოლეჯში სწავლის დროს კერტისი აღმოაჩინა ჯოის სელზნიკმა, ცნობილმა ტალანტების მაძიებელმა აგენტმა, ქასთინგის დირექტორმა და კინოპროდიუსერ დეივიდ სელზნიკის დისშვილმა.

კარიერა
1948 წელს, 23 წლის ასაკში, კერტისი ჰოლივუდში ჩავიდა. თავის ავტობიოგრაფიაში ის აღწერს, თუ როგორ შეხვდა შემთხვევით პროდიუსერსა და კინომაგნატ ჯეკ უორნერს კალიფორნიაში მიმავალ თვითმფრინავში.

 -თან კონტრაქტის საფუძველზე მან გვარი ბერნარდ შვარციდან ენტონი კერტისზე შეიცვალა და უცნობ მსახიობებს, როკ ჰადსონს, ჯეიმს ბესტს, ჯული ადამსს და ფაიფერ ლორის შეხვდა. მიუხედავად იმისა, რომ -მა ფარიკაობა და ჯირითი ასწავლა, კერტისმა აღიარა, რომ თავდაპირველად მხოლოდ გოგონები და ფული აინტერესებდა და დასძინა, რომ პესიმისტურად იყო განწყობილი „მთავარი ვარსკვლავი გამხდარიყოს“ შანსებთან დაკავშირებით. მისი ყველაზე დიდი შიში ბრონქსში წარუმატებლად დაბრუნება იყო.

კერტისის დებიუტი ეკრანზე, რომელიც ტიტრებში არ არის მითითებული, შედგა კრიმინალურ დრამაში „ “ (1949), სადაც მან რუმბას მოცეკვავის როლი შეასრულა და ივონ დე კარლოსთან ერთად ცეკვავდა. მთავარ როლს ბერტ ლანკასტერი ასრულებდა, რომელმაც კერტისთან ერთად რამდენიმე ფილმი გადაიღო.

კერტისმა უფრო მასშტაბურ პროექტებზე გადაინაცვლა, როდესაც მან ბერტ ლანკასტერთან და ჯინა ლოლობრიჯიდასთან ერთად ითამაშა - -ის ფილმში „ტრაპეცია“ (1956). ეს წლის ერთ-ერთი უდიდესი ჰიტი იყო. კერტისმა და ლეიმ 1955 წლის დასაწყისში საკუთარი დამოუკიდებელი კინოსაპროდიუსერო კომპანია „ “ დააარსეს.

კერტისმა ისაუბრა იმედგაცრუებაზე, რომ ოსკარი არასდროს მიუღია. 2006 წლის მარტში კერტისმა მიიღო -ის ცხოვრებისეული მიღწევების ჯილდო. მას ასევე აქვს ვარსკვლავი ჰოლივუდის დიდების ხეივანში, რომელიც 1960 წელს გაიხსნა, ხოლო 1995 წელს საფრანგეთისგან ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენი მიიღო.

პირადი ცხოვრება
კერტისი ექვსჯერ იყო დაქორწინებული და ექვსი შვილის მამა იყო. ის არის მსახიობების კელი კერტისისა და ჯეიმი ლი კერტისის მამა პირველ ცოლთან, მსახიობ ჯანეტ ლეისთან, და ასევე მსახიობების ალეგრა კერტისისა და ალექსანდრა კერტისის მამა მეორე ცოლთან, კრისტინ კაუფმანთან. მას მესამე ცოლთან, ლესლი ალენთან ჰყავდა ორი ვაჟი, რომელთაგან ერთ-ერთი მასზე ადრე გარდაიცვალა. 1998 წლიდან გარდაცვალებამდე იგი დაქორწინებული იყო ჯილ ვანდენბერგზე.

ფილმოგრაფია