კიოტოს პრეფექტურა

კიოტოს პრეფექტურა (იაპ. ) — იაპონიის პრეფექტურა, რომელიც მდებარეობს კანსაის რეგიონში, კუნძულ ჰონსიუზე. კიოტოს პრეფექტურის მოსახლეობა შეადგენს 2 610 353 ადამიანს (2015 წლის 1 ოქტომბრის მონაცემებით) და მას 4 612 კვადრატული კილომეტრის ფართობი უჭირავს. პრეფექტურას ესაზღვრება: ფუკუის პრეფექტურა - ჩრდილო-აღმოსავლეთით, შიგას პრეფექტურა - აღმოსავლეთით, მიეს პრეფექტურა - სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ნარის და ოსაკას პრეფექტურები - სამხრეთით და ჰიოგოს პრეფექტურა დასავლეთით.

კიოტო არის კიოტოს პრეფექტურის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. სხვა დიდ ქალაქებს შორისაა: უჯი, კამეოკა და მაიზური. კიოტოს პრეფექტურა მდებარეობს იაპონიის ზღვის სანაპიროზე და ვრცელდება სამხრეთ-აღმოსავლეთით კიის ნახევარკუნძულისკენ. ის მოიცავს ყოფილი პროვინციების იამაშიროს, ტამბასა და ტანგოს ტერიტორიას . კიოტოს პრეფექტურის ცენტრი მდებარეობს ისტორიული საიმპერატორო დედაქალაქ კიოტოში. პრეფექტურა ერთ ერთია იაპონიის ორი პრეფექტურიდან, რომელიც ფუ დაბოლოებას იყენებს დასახლებისას კენ-ის ნაცვლად. კიოტოს დამსახურებით პრეფექტურა იაპონიაში ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულტურისტულ მიმართულებას წარმოადგენს. პრეფექტურის მთლიანი ტერიტორიის 21% ბუნებრივ პარკებადაა გამოცხადებული. კიოტოს პრეფექტურა წარმოადგენს კეიჰანშინის მიტროპოლიტის ნაწილს, მოსახლეობის მიხედვით სიდიდით მეორე რეგიონს იაპონიაში და ასევე მშპ-ით მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე პროდუქტიულ რეგიონს.

ისტორია
მეიძის რესტავრაციამდე, კიოტოს პრეფექტურის ტერიტორია იამაშიროს სახელით იყო ცნობილი.

თავისი ისტორიის მანძილზე, ქალაქი კიოტო იყო იაპონიის საიმპერატორო დედაქალაქი. ქალაქის ისტორიას ჯერ კიდევ საუკუნიდან იწყება. 544 წელს კიოტოში ჩატარდა აოი მაცური, რომელიც კარგი მოსავლისა და კარგი ამინდისთვის ლოცვას წარმოადგენს.

კიოტო თავიდან არ იწოდებოდა იაპონიის დედაქალაქად, ადრინდელი დედაქალაქი იყო ნარა. 741 წელს იმპერატორმა შამუმ დედაქალაქი მცირე ხნით გადაიტანა კუნი-კიოში, დღევანდელ კიოტოს პრეფექტურაში, ქალაქ ნარასა და კიოტოს შორის. 784 წელს დედაქალაქი გადაიტანეს ნაგაოკაკიოში, რომელიც ასევე დღევანდელ კიოტოს პრეფექტურაში მდებარეობს. 794 წელს იმპერატორმა კანმუმ დედაქალაქი გადაიტანა ჰეიან-კიოში, რაც თანამედროვე ქალაქ კიოტოს ჩამოყალიბების საფუძველს იძლევა. თანამედროვე კიოტოს თითქმის ყველა ქუჩა, სახლი, მაღაზია, ტაძარი და სალოცავი ძველი პრეიოდიდანაა შემორჩენილი.

მიუხედავად იმისა, რომ 1192 წელს რეალური პოლიტიკური ძალა გადავიდა კამაკურაში, სადაც სამურაის კლანმა დააარსა შოგუნატი, კიოტო კვლავ დარჩა საიმპერატორო დედაქალაქად. საიმპერატორო მმართველობა მცირე ხნით აღდგა 1333 წელს, მაგრამ სამურაის სხვა კლანმა კიოტოში ახალი შოგუნატი დააარსეს სამი წლის შემდეგ.

1467 წელს კიოტოს შიგნით მოხდა დიდი სამოქალაქო ომი, ინინის ომი, რის გამოც ქალაქის უდიდესი ნაწილი განდგურდა. იაპონია ჩავარდა მეომარ ფეოდალთა ეპოქაში. ახალმა გავლენიანმა პიროვნებამ, ტოკუგავა იეიასუმ დააარსა შოგუნატი ედო (დღევანდელი ტოკიო) 1603 წელს.

 საუკუნეში სიოგუნების წყალობით იაპონიაშიფილიპინებიდან ჩაის ქილები შეიტანეს, რომელსაც შემდეგ იაპონური ჩაის ცერემონიისთვის იყენებდნენ.

მეიძის რესტავრაციამ იაპონია დაუბრუნა იმპერიულ მმართველობას 1868 წელს. იმპერატორი მუცუჰიტო, რომელიც ერთპიროვნული მმართველი იყო, ტოკიოში დამკვიდრდა. მას შემდეგ საიმპერატორო სასამართლო აღარ დაბრუნებულა კიოტოში.

მიუხედავად იმისა, რომ მეორე მსოფლიო ომის დროს იაპონიის მრავალი მთავარი ქალაქი ძლიერ დაბომბა, ძველი დედაქალაქი ასეთ განადგურებას გადაურჩა. ოკუპაციის დროს კიოტოში აშშ-ს მეექვსე არმია განთავსებული იყო კიოტოში.

გეოგრაფია
კიოტოს პრეფექტურა თითქმის ჰონდუს და იაპონიის ცენტრში მდებარეობს. მისი ფართობია 4 612.19 კვადრატული კილომეტრი, რაც იაპონიის 1,2%-ს შეადგენს. კიოტო ზომით 31-ე პრეფექტურაა იაპონიაში. ჩრდილოეთით, ის იაპონიის ზღვასა და ფუკუის პრეფექტურას ესაზღვრება; სამხრეთით, ის ესაზღვრება ოსაკასა და ნარას პრეფექტურებს. აღმოსავლეთით - მიის და შიგას პრეფექტურებს. მის დასავლეთით არის ჰიოგოს პრეფექტურა. პრეფექტურა შუა ნაწილში გამოიყოფა ტანბას მთებით. მთების ჩრდილოეთით და სამხრეთით კლიმატი მკვეთრად განსხვავებულია.2016 წლის აპრილის მონაცემებით, პრეფექტურის მთლიანი ფართობის 21% ბუნებრივ პარკებს ეკავა. რომელთა შორსაა: სანინ კაიგანის ეროვნული პარკი; ასევე ბივაკოს, კოტო თამბა კოგენის, ტანგო-ამანოჰაშიდატე-ცეიამასა და ვასაკა ვანის კვაზი-ეროვნული პარკები; დამატებით ჰოზუკიას, კასაგიამიას და რურიკეის პრეფექტურული ბუნებრივი პარკები.

ქალაქები
კიოტოს პრეფექტურაში თხუთმეტი ქალაქი მდებარეობს:
აიაბე
ფუკუჩიამა
ჯოიო
კამეოკა
კიზუგავა
კიეტანაბე
კიეტანგო
კიოტო (დედაქალაქი)
მაიზურუ
მიაძუ
მუკი
ნაგაოკაკიო
ნანტანი
უჯი
იავატაკანსაის სამეცნიერო ქალაქი მდებარეობს პრეფექტურის სამხრეთ-დასავლეთით.

ეკონომიკა
კიოტოს პრეფექტურის ეკონომიკას წარმოქმნიან ინდუსტრიები, რომლებიც ქმნიან პროდუქტს, რომელიც მხოლოდ კიოტოსთვისაა დამახასიათებელი. მაგალითად, ტურიზმი და ტრადიციული ინდუსტრიები, რომლებსაც 1200 წლის ისტორია და კულტურა განაპირობებს, ასევე მაღალტექნოლოგიური ინდუსტრიები, რომლებიც კიოტოს ტრადიციული ინდუსტრიებს ახალ იდეებთან აერთებს.

ტანგოს ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით მდებარე კიოტოს ნაწილში განვითარებულია თევზაობა და წყლის საშუალებით გადაადგილება. ცენტრალური კიოტოს მთავარ შემოსავლას სოფლის მეურნეობა და სატყეო მეურნეობა წარმოადგენს. პრეფექტურა აწარმოებს საკეს და მწვანე ჩაის მთლიანი წარმოების 13%-ს. იაპონიის უდიდესი ვერტიკალური ფერმა პრეფექტურაში მდებარეობს.

კიოტოში დაფუძნებული საწარმოო ინდუსტრია იაპონიის მაღალტექნოლოგიური პროდუქტების ბაზრების და სხვა აქციების წილს ფლობს. 2018 წლის მონაცემებით, 2000-ის ექვსი კომპანია მდებარეობდა კიოტოს პრეფექტურაში: , , , , , . , , , , და .

2020 წლის სექტემბრის მონაცემებით, პრეფექტურის მინიმალური ანაზღაურება 909 იენას წარმოადგენს საათობრივად.

კულტურა
კიოტო იყო და ახლაც რჩება იაპონიის კულტურის ცენტრად. 1000 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ეს იყო იაპონიის დედაქალაქი. როდესაც დედაქალაქი ტოკიოში გადავიდა, კიოტო ქვეყნის კულტურულ დედაქალაქად დარჩა. ადგილობრივი მთავრობა გვთავაზობს გეგმას კულტურული საქმეთა სააგენტოს კიოტოში გადატანას, რომლის შედეგადაც ტოკიო პლიტიკისა და ეკონომიკის განხრით იქნება დედაქალაქი, ხოლო კიოტო - კულტურის.

პოლიტიკა
კიოტოს ამჟამინდელი გუბერნატორი არის თაკატოში ნიშივაკი, რეკონსტრუქციის სააგენტოს ყოფილი ვიცე მინისტრი. ის აირჩიეს 2018 წლის აპრილში.

კიოტოს წინა გუბერნატორი შინაგან საქმეთა მინისტრის ყოფილი ბიუროკრატი ქეიჯი იამადა იყო. ის პოსტს ოთხი ვადით იკავებდა და მას ადგილობრივი არა-კომუნისტური პარტია უჭერდა მხარს.

დაძმობილებული ადგილები
კიოტოს პრეფექტურა დაძმობილებულია შემდეგ ადგილებთან:
შენსი, ჩინეთი
ჯოკიაკარტის სპეციალური რეგიონი, ინდონეზია
ოკლაჰომა, აშშ
ლენინგრადის ოლქი, რუსეთი
ედინბურგი, შოტლანდია
ოქსიტანი, საფრანგეთი
კვებეკი, კანადა