iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ელის ბრედი

ელის ბრეიდი (, დ. 2 ნოემბერი, 1892 — გ. 28 ოქტომბერი, 1939) — ამერიკელი მსახიობი, რომელმაც თავისი კარიერა მუნჯი ფილმებით დაიწყო და მოგვიანებით გააგრძელა ხმოვან ფილმებში. იგი 1938 წლის ოსკარის მფლობელია ქალის მეორე ხარისხოვანი როლის შესრულებისთვის.

ბიოგრაფია
მერი როუზ ბრედი ნიუ-იორკში დაიბადა. მსახიობობით ბავშვობიდან იყო დაინტერესებული და მამის, უილიამ ბრედის წყალობით, რომელიც თეატრის პროდიუსერი იყო, 1911 წელს, 18 წლის ასაკში, ბროდვეიზე პირველი როლები მიიღო. 1913 წელს მამამისი კინოპროდიუსერი გახდა და ბრედიმ მალევე მიიღო თავისი პირველი როლი მუნჯ ფილმში და მომდევნო 10 წლის განმავლობაში გამოჩნდა 53 ფილმში, რომლთა გადაღება ძირითადად ნიუ-იორკში მიმდინარეობდა. 1923 წელს მან დატოვა კინომსახიობობა 10 წლით. 1933 წელს მან გააფორმა კონტრაქტი -თან და გადავიდა ჰოლივუდში, სადაც ითამაშა თავის პირველ ხმოვან ფილმში, „როდესაც ქალბატონები ხვდებიან“. მომდევნო 7 წლის განმავლობაში, გარდაცვალებამდე, მან განაგრძო ფილმებში გადაღება და ამ დროის განმავლობაში 25 ფილმში ითამაშა. 1938 წელს იგი ნომინირებული იყო ოსკარზე საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი ფილმისთვის „ “, ხოლო ერთი წლის შემდეგ ჯილდო მოიპოვა ქალბატონი მოლი ოლირის როლისთვის ფილმში „ “. ოსკარის გალა ვახშამზე, ბრეიდის მიერ მოგებული ფირფიტა მოიპარეს. მძარცველს ვერ მიაკვლიეს და მსახიობმა ცერემონია დატოვა, სანამ ასლს გადასცემდნენ.

1919 წლიდან 1922 წლამდე ბრედი დაქორწინებული იყო მსახიობ ჯეიმს კრეინზე, მაგრამ ქორწინება განქორწინებით დასრულდა.

ალისა ბრედი კიბოთი გარდაიცვალა 1939 წლის 28 ოქტომბერს, 47 წლის იუბილემდე ხუთი დღით ადრე. ის დაკრძალულია ნიუ-იორკში, სასაფლაოზე.

ჯილდოები და ნომინაციები
1937 — ოსკარი საუკეთესო მეორეხარისხოვან როლისთვის („ჩემი კაცი გოდფრი“)
1938 — ოსკარის ჯილდო საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის („ძველ ჩიკაგოში“) (ნომინირებული)
კუბის კონსტიტუცია

ესპანეთისგან დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე კუბას რამდენიმე კონსტიტუცია ჰქონდა, რომლებსაც ამბოხებულები ესპანეთის წინააღმდეგ ომის დროს მათი კონტროლის ქვეშ მყოფი ტერიტორიების მმართველ დოკუმენტად იყენებდნენ. კუბამ რამდენიმე კონსტიტუცია მიიღო დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგაც. კუბის რევოლუციის შემდეგ პირველი კონსტიტუცია 1976 წელს მიიღეს და მასში რამდენიმე დამატება შევიდა. 2018 წელს კუბის კონსტიტუცია მნიშვნელოვნად გადაიხედა. ამჟამინდელი კონსტიტუცია 2019 წელს ამოქმედდა.

კონსტიტუციონალიზმის ისტორია
კუბის პირველი კონსტიტუციური აქტი 1901 წელს მიღებული კონსტიტუცია იყო, რომლის ძალითაც აშშ-ს კუბის დამოუკიდებლობის დასაცავად მის საშინაო საქმეებში ჩრევის უფლება ჰქონდა.

ახალი კონსტიტუცია 1940 წელს მიიღეს. იგი იმ დროის ერთ-ერთ „პროგრესულ“ კონსტიტუციად ითვლებოდა. შეიცავდა და განამტკიცებდა ისეთ პროგრესულ იდეებს, როგორებიცაა: მიწის რეფორმა, საყოველთაო განათლება, მინიმალური ხელფასი და სხვ. 1952 წელს ფულხენსიო ბატისტას დიქტატურის დამყარების შემდეგ კონსტიტუციის ზოგიერთი ნაწილის მოქმედება შეწყდა.

კუბის ამჟამინდელი კონსტიტუცია 1976 წლის 15 თებერვალს, ეროვნულ რეფერენდუმზე მიიღეს და ძალაში შევიდა იმავე წლის 24 თებერვალს. 1976 წლის კონსტიტუციით კუბაში სოციალისტური სისტემა განმტკიცდა. კონსტიტუციამ გააუქმა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა. სამაგიეროდ, განამტკიცა სისტემა, რომელიც საბჭოთა კავშირისა და აღმოსავლეთის ბლოკის ქვეყნების სახელმწიფო სისტემის ანალოგიურ სისტემას ემყარებოდა. კონსტიტუციამ განამტკიცა ბაზრის ცენტრალიზებული კონტროლი, დაწესდა უფასო განათლება და ჯანდაცვა, დაინერგა ბავშვების სოციალისტური ფასეულობებით აღზრდა. შეიზღუდა რწმენისა და სიტყვის თავისუფლება, თუ იგი ეწინააღმდეგებოდა სახელმწიფოს ფუძემდებლურ სოციალისტურ პრინციპებს.

აღმოსავლეთის ბლოკის დაშლის შემდეგ, 1992 წლის 12 ივლისს კუბის კონსტიტუციაში შესწორებები შევიდა, რის შედეგადაც აიკრძალა რელიგიური ნიშნით დისკრიმინაცია. რელიგიური რწმენის მოქალაქეებმა კომუნისტური პარტიის წევრობის უფლება მიიღეს. უცხოურ საწარმოებს კუნძულზე საკუთრების შეზღუდული ფლობის უფლება მიენიჭათ იმ შემთხვევაში, ისინი მთავრობასთან ერთად შექმნიდნენ ერთობლივ საწარმოებს.

კონსტიტუციის სტრუქტურა
კუბის კონსტიტუცია შედგება შესავლის, 15 თავისა და 137 მუხლისგან.
თავი ― სახელმწიფოს პოლიტიკური, სოციალური და ეკონომიკური პრინციპები (მუხლი 1-27)
თავი ― მოქალაქეობა (მუხლი 28-33)
თავი ― უცხოელები (მუხლი 34)
თავი ― ოჯახი (მუხლი 35-38)
თავი ― განათლება და კულტურა (მუხლი 39-40)
თავი ― თანასწორობა (მუხლი 41-44)
თავი ― ძირითადი უფლებები, მოვალეობები და გარანტიები (მუხლი 45-66)
თავი ― საგანგებო მდგომარეობა (მუხლი 67)
თავი ― სახელმწიფო დაწესებულებათა ორგანიზაციისა და ფუნქციონირების პრინციპები (მუხლი 68)
თავი ― სახალხო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანოები (მუხლი 69-101)
თავი ― პოლიტიკურ-ადმინისტრაციული დაყოფა (მუხლი 102)
თავი ― სახალხო ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოები (მუხლი 103-119)
თავი ― სასამართლოები და გენერალური პროკურატურა (მუხლი 120-130)
თავი ― საარჩევნო სისტემა - (მუხლი 131-136)
თავი ― კონსტიტუციური რეფორმები (მუხლი 137)
ნეპალის კონსტიტუცია

ნეპალის კონსტიტუცია ― ნეპალის მოქმედი კონსტიტუცია. ამჟამინდელი კონსტიტუცია მიღებულია 2015 წელს, რომელმაც 2007 წლის დროებითი კონსტიტუცია ჩაანაცვლა. ძალაშია 2015 წლის 20 სექტემბრიდან. ნეპალის კონსტიტუცია იყოფა 35 ნაწილად. მოიცავს 308 მუხლს.

კონსტიტუციის პროექტი მეორე საკონსტიტუციო ასამბლეამ შეიმუშავა, მას შემდეგ, რაც პირველმა საკონსტიტუციო ასამბლეამ დათქმულ პერიოდში პროექტი ვერ მიიღო 2015 წლის აპრილში მომხმდარი დამანგრეველი მიწისძვრის შემდეგ. კონსტიტუციას კანონმდებელთა 90%-მა დაუჭირა მხარი. საკონსტიტუციო ასამბლეა 598 წევრისგან შედგებოდა. მათგან 538-მა კონსტიტუციას დაუჭირა მხარი, ხოლო 60-მა მის წინააღმდეგ მისცა ხმა.

კონსტიტუციის სტრუქტურა
კონსტიტუცია 35 ნაწილისგან შედგება:
შესავალი
მოქალაქეობა
ფუნდამენტური უფლებები და მოვალეობები
დირექტიული პრინციპები, პოლიტიკა და სახელმწიფოს პასუხისმგებლობები
სახელმწიფოს სტრუქტურა და ხელისუფლების დანაწილება
პრეზიდენტი და ვიცე-პრეზიდენტი
ფედერალური აღმასრულებელი ხელისუფლება
ფედერალური საკანონმდებლო ხელისუფლება
ფედერალური საკანონმდებლო პროცედურა
ფედერალური ფინანსური პროცედურები
სასამართლო ხელისუფლება
გენერალური პროკურორი
პროვინციული აღმასრულებელი ხელისუფლება
პროვინციული საკანონმდებლო ხელისუფლება
პროვინციული საკანონმდებლო პროცედურა
პროვინციის ფინანსური პროცედურები
ადგილიბრივი აღმასრულებელი ხელისუფლება
ადგილობრივი საკანონმდებლო ხელისუფლება
ადგილობრივი ფინანსური პროცედურები
ურთიერთობა ფედერაციას, პროვინციებსა და ადგილობრივ დონეებს შორის
ძალაუფლების ბოროტად გამოყენნების გამოძიების კომისია
გენერალური აუდიტორი
საჯარო სერვისების კომისია
საარჩევნო კომისია
ადამიანის უფლებათა ეროვნული კომისია
ეროვნული ბუნებრივი რესურსებისა და ფისკალური კომისია
სხვა კომისიები
დებულებები ეროვნული უშიშროების შესახებ
დებულებები პოლიტიკური პარტიების შესახებ
საგანგებო მდგომარეობის დროს ძალაუფლება
კონსტიტუციის დამატება
სხვადასხვა
გარდამავალი დებულებები
განმარტებები და ინტერპრეტაციები
სათაური, ძალაში შესვლა და გაუქმება
ჯეკ გილფორდი

ჯეკ გილფორდი(, დ. 25 ივლისი, 1908, მანჰეტენი — გ. 4 ივნისი, 1990, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი მსახიობი.

ბიოგრაფია
ჯეკ გილფორდი (მისი დაბადები სახელი იყო ჯეიკობ აარონ გელმანი) დაიბადა და გაიზარდა ნიუ-იორკში. მისი მშობლები, სოფი და აარონ გელმანები, ებრაელი ემიგრანტები იყვნენ, რომლებიც ჩავიდნენ ამერიკის შეერთებულ შტატებში რუმინეთიდან. ახალგაზრდობაში ის მუშაობდა აფთიაქში, სადაც აღმოაჩინა მისმა პროტეჟემ მილტონ ბერლემ. მალე დამწყებმა მსახიობმა დაიწყო მონაწილეობა სამოყვარულო თეატრალურ სპექტაკლებში, შემდეგ კი მის რეპერტუარში გამოჩნდა პაროდიული ნომრები და იუმორისტული იმპროვიზაციები. 1930-იანი წლების ბოლოს ის მუშაობდა ნიუ-იორკის ღამის კლუბში, სადაც ჩაეყარა საფუძველი იუმორისტული მონოლოგების ტრადიციას, რომელიც მოგვიანებით აიღეს ლენი ბრიუსმა და ვუდი ალენმა. გილფორდის სპექტაკლების ერთ-ერთი დამახასიათებელი ნიშანი იყო პანტომიმის გამოყენება, რომელსაც ის ოსტატურად ანსახიერებდა თეატრალურ სპექტაკლებში და სატელევიზიო შოუებში.

გილფორდის კარიერა 1950-იან წლებში მაკკარტის ეპოქაში ჩავარდა, იმის გამო, რომ მსახიობი საკმაოდ აქტიური იყო პოლიტიკურად, გამოდიოდა სოციალური ცვლილებების, ინტეგრაციის, პროფკავშირების მხარდასაჭერად. მეუღლესთან, მსახიობ მადლენ ლი გილფორდთან ერთად, ის დასახელებული იყო ანტიამერიკული საქმიანობის მიმდევრების სიებში, არაერთხელ განიცადა დევნა, ხოლო 1955 წელს ადამიანის უფლებათა დაცვის კომიტეტის წინაშე იგი გამოიძახეს ჩვენების მისაცემად. მთელი ათწლეულის განმავლობაში, გილფორდსა და მის მეუღლეს უჭირდათ სამუშაოს პოვნა და არაერთხელ უწევდათ ფულის სესხება, რათა როგორმე თავი გაეტანათ.

მაკარტის ეპოქის დასრულების შემდეგ ჯეკ გილფორდი კვლავ გახდა მოთხოვნადი როგორც მსახიობი სცენაზე, ტელევიზიასა და კინოში. მან წარმატებას მიაღწია ძირითადად ბროდვეიზე შესრულებული როლებით. ტელევიზიაში მისი დასამახსოვრებელი გამოჩენა იყო სერიალებში „ტაქსი“, „საპონი“, „ოქროს გოგოები“ და „იყავი ჭკვიანი“. თავისი კარიერის განმავლობაში ჯეკ გილფორდმა მიიღო მრავალი სხვადასხვა ჯილდო და პრიზი. ორჯერ იყო ნომინირებული „ტონის“ ჯილდოზე (1963 და 1967 წლებში), ხოლო 1973 წელს ნომინირებული იყო ოსკარზე საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის ფილმში „გადაარჩინე ვეფხვი“. დიდ ეკრანზე ჯეკ გილფორდი ასევე ახსოვთ როლით, როგორც გაბრაზებული მოხუცი ბერნარდ ლეფკოვიცი, სამეცნიერო ფანტასტიკურ ფილმში „“ (1985), შემდეგ კი მის გაგრძელებაში „ 2: “ (1988).

1990 წელს, კუჭის კიბოსთან სამწლიანი ბრძოლის შემდეგ, ჯეკ გილფორდი 81 წლის ასაკში გარდაიცვალა თავის სახლში გრინვიჩ-ვილეჯში. მისი მეუღლე, მადლენ ლი გილფორდი, გარდაიცვალა 2008 წლის აპრილში.

ჯილდოები
 1979 — „ბავშვთა სატელევიზიო გადაცემებში მიღწევებისთვის“ („დიდი ლურჯი მარმარილო“)
ოსმან-ფაშა თავდგირიძე

ოსმან-ფაშა თავდგირიძე (დ. 1838, ოზურგეთი — გ. 1909, სტამბოლი) — ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო მოღვაწე, წარმოშობით ქართველი, ქობულეთელ თავად თავდგირიძეების პირდაპირი შთამომავალი,

ბიოგრაფია
მისი მამა იყო მეჰმედ ბეი, რომელიც სამჯერ იყო დაქორწინებული. მესამე მეუღლე იყო ფატმა დინდინა, რომელთანაც ეყოლა ერთი ქალიშვილი, ელმასი და სამი ვაჟი: ალი-ფაშა, ოსმან-ფაშა და სუფერ-ბეი.

 საუკუნის შუა წლებში იყო ქვემო აჭარის მმართველი, ცხოვრობდა ქედაში, კარგად იცოდა ქართული. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის 1853-1856 და 1877–1878 წლების ომებში. ყირიმის ომის ბრძოლებში გამოჩენილი თავდადებისთვის სულთნის სასახლის ქაფუჯიბაშის ტიტული მიანიჭეს. 1877–1878 წლების ომის დროს ბათუმის დამხმარე სამხედრო ძალების სარდლად დაინიშნა და გაწეული სამსახურისთვის მეჯიდის მე-3 ხარისხის ორდენი დაიმსახურა. იყო ბათუმის მუთესარიფი (გუბერნატორი).

რადგან წაგებული ომის შემდეგ მთელი ქონება ქობულეთში დატოვა, სულთანმა ოსმან ფაშას ოჯახს აქჩააბადში დიდი ნაკვეთი გამოუყო. მისი ქართველი ქვეშევრდომებიც იქვე დასახლდნენ და თამბაქოს მოყვანა დაიწყეს.

1878 წელს მან დიდი ძალისხმევა გასწია, რომ აჭარა გამოჰყოფოდა ოსმალეთის იმპერიას და ცალკე საფაშოდ ან საათაბაგოდ ჩამოყალიბებულიყო. ასეთი მოთხოვნით მან ხელი მოაწერა ბრიტანეთის მონარქისადმი გაგზავნილ თხოვნასაც. ამის გამო ოსმალეთის იმპერიის ხელმძღვანელობამ ოსმან-ფაშას ღალატში დასდო ბრალი. 1878 წელს ოსმან-ფაშა იმპერიის შიდა რეგიონებში გადასახლდა და ვისაც ნახავდა ქართველ მაჰმადიანს, ყველას მოუწოდებდა, ოსმალეთი დაეტოვებინათ და რუსეთის იმპერიაში გადასულიყვნენ.

ცოლად ჰყავდა აფხაზეთის მთავრების შთამომავალი ნოქთა შერვაშიძე, რომელთანაც 5 ვაჟი და 1 ქალი შეეძინა. ომის შემდეგ ტრაპიზონში გადასახლდა და იყო ტრაპიზონის გუბერნატორი. მოგვიანებით სტამბოლში გადავიდა და იქვე გარდაიცვალა. დაკრძალულია ედირნექფის სასაფლაოზე.
აჭარის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო

აჭარის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო — აჭარის ასსრ-ის უმაღლესი საკანონმდებლო და წარმომადგენლობითი ორგანო.

 მოწვევა
1941 წლის 17 მარტს გაიმართა აჭარის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს მოწვევის მეოთხე სესია.

1941 წლის 28 აპრილს ჩატარდა აჭარის ასსრ-ის მოწვევის საოლქო საბჭოს მეხუთე სესია.

 მოწვევა
1969 წლის 21 იანვარს გაიმართა მეშვიდე მოწვევის მეოთხე სესია.
პოლიციელის ისტორია

„პოლიციელის ისტორია“ — 1975 წლის ფრანგულ-იტალიური დეტექტივი, რომლის რეჟისორია ჟაკ დერე. ფილმი ეფუძნება საფრანგეთის პოლიციის ყოფილი ოფიცრის - როჟე ბორნიშის იგივე დასახელების ავტობიოგრაფიულ ნაწარმოებს.

სიუჟეტი
პოლიციის ინსპექტორის, როჟე ბორნიშის რომანტიკული ისტორია, რომელიც ომის შემდგომ პარიზში დასდევდა საშიშ დამნაშავეს - ემილ ბიუსონს, ვის სახელსაც 30-ზე მეტი მკვლელობა და 100-ზე მეტი ძარცვა უკავშირდებოდა. 1930-იან და 1940-იან წლებში ბუისონი „საზოგადოების მტერი №1“-ად იყო გამოცხადებული საფრანგეთში. იგი ცნობილი იყო სახიფათო ძარცვებით და გაქცევებით. ერთ-ერთი იმათთაგანი, ვინც ბუისონს დასდევდა, იყო ეროვნული სამძებრო პოლიციის ბანდიტიზმთან ბრძოლის ბრიგადის ინსპექტორი როჟე ბორნიში.

როლებში
ალენ დელონი — ინსპექტორი ბორნიში
ჟან-ლუი ტრენტინიანი — ემილ ბუისონი
რენატო სალვატორი — მარიო
კლოდინ ოჟე — კატრინი
მარიო დავიდი — რაიმონდი
ამხანაგი იქსი

„ამხანაგი იქსი“ — 1940 წლის ამერიკული კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია კინგ ვიდორი.

სიუჟეტი
1940 წლის რუსეთი. ამერიკელი ჟურნალისტი მაკკინლი ბ. „მაკ“ ტომფსონი თავისი გაზეთისთვის სათაკილო სტატიებს წერს საბჭოთა რუსეთზე და ხელს აწერს ფსევდონიმით „ამხანაგი იქსი“. კამერდინერი ვანია, რომელმაც გაშიფრა ჟურნალისტი, აშანტაჟებს და აიძულებს მისი ქალიშვილის ქვეყნიდან გაყვანაზე დაითანხმოს. გოგონა თანახმაა ჟურნალისტთან ფიქტიურ ქორწინებაზე, მაგრამ საქმეში ერთვება კომისარი ვასილიევი, რომელიც მოწადინებულია „ამხანაგი იქსი“ გამოააშკარაოს და დაიჭიროს.

როლებში
კლარკ გეიბლი — მაკკინლი ბ. „მაკ“ ტომფსონი
ჰედი ლამარი — ფედორა იაჰუპიცი, „გოლუბკა“
ივ არდენი — ჯეინ უილსონი
ოსკარ ჰომოლკა — კომისარი ვასილიევი
ფელიქს ბრესარი — იგორ იაჰუპიცი / ვანია

ფილმის შესახებ
ფილმი ნომინირებული იყო „ოსკარზე“ საუკეთესო სცენარისთვის.

ომამდელ ამერიკულ ფილმებში საბჭოთა კავშირი ნაჩვენები იყო როგორც ჩამორჩენილი, მწუხარე, დეპრესიული და ტოტალიტარული. მას შემდეგ, რაც ამერიკა სსრკ-ის მოკავშირე გახდა, ჰოლივუდში საბჭოთა ხალხის განსახიერების ფორმები შეიცვალა მამაცი, დაფასებული, თავისუფლებისმოყვარული განმანთავისუფლებლებით. დიდმა ბრიტანეთმა სპეციალურად ამოიღო კინოთეატრებიდან კინოფილმი „ამხანაგი იქსი“.
მაროკოს კონსტიტუცია

მაროკოს კონსტიტუცია ― მაროკოს სამეფოს უზენაესი კანონი. კონსტიტუცია მაროკოს კონსტიტუციურ მონარქიად აცხადებს, მაროკოს მოქალაქეთა ფუნდამენტურ უფლებებს ასახავს და მთავროობის, მინისტრთა საბჭოსა და პარლამენტის საფუძველსა და სტრუქტურებს განსაზღვრავს.

კონსტიტუციონალიზმის ისტორია
მაროკოს კონსტიტუციონალიზმის ისტორია 1956 წელს დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ იწყება. პირველი კონსტიტუცია მეფე ჰასან -ის მმართველობის დროს, 1962 წელს იქნა მიღებული, რომლის მიხედვითაც, მაროკო კონსტიტუციურ მონარქიად გამოცხადდა. თუმცა, ქვეყანაში წარმოქმნილი პოლიტიკური კრიზისის შედეგად, 1965 წელს ჰასან -მ საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა, პარლამენტი დაითხოვა და კონსტიტუციის მოქმედება შეაჩერა. პოლიტიკური სტაბილურობის მისაღწევად აუცილებელი გახდა ახალი კონსტიტუციის შემუშავება, რომელშიც გათვალისწინებული იქნებოდა დაპირისპირებულ მხარეთა ინტერესები. ამ ამოცანების განსახორციელებლად 1970 წელს ახალი კონსტიტუცია მიიღეს.

1970 წლის კონსტიტუციას არაერთი მოწინააღმდეგე ჰყავდა, რის გამოც დასახული მიზნების მიღწევა ვერ უზრუნველყო. ვითარება კვვლავ დაძაბული იყო და სამხედრო ძალებმა ორჯერ სცადეს სახელმწიფო გადატრიალება. ცხადი გახდა, რომ კონსტიტუციური რეფორმა იყო საჭირო. ახალი კონსტიტუციის ტექსტზე მუშაობა სწრაფი ტემპით მიმდინარეობდა და 1972 წელს, რეფერენდუმის შედეგად ახალი კონსტიტუცია მიიღეს.

1972 წლის კონსტიტუცია მხოლოდ სამჯერ: 1980, 1992 და 1996 წლებში გადაისინჯა, მაგრამ ძალიან მნიშვნელოვან საკითხებთან დაკავშირებით. 1992 წლის შესწორებების შედეგად საკონსტიტუციო საბჭო შეიქმნა და პარლამენტის სტრუქტურაში საგამოძიებო კომიტეტებიც იქნა გათვალისწინებული, ხოლო 1996 წლის შესწორებების შედეგად ორპალატიანი პარლამენტი შეიქმნა.

2011 წლის რეფერენდუმი
მაროკოს საკონსტიტუციო რეფერენდუმი 2011 წლის 1-ელ ივლისს ჩატარდა. რეფერენდუმი წლის განმავლობაში დემოკრატიული რეფორმების მოთხოვნით საპროტესტო გამოსვლების საპასუხოდ ჩატარდა. კომისიას წინადადებების პროექტი 2011 წლის ივნისამდე უნდა მოემზადებინა. 17 ივნისს გამოქვეყნებული პროექტი შემდეგ ცვლილებებს მოიცავდა:
მეფეს მოეთხოვება, რომ პრემიერ-მინისტრი პარლამენტის უმსხვილესი პარტიიდან დაასახელოს;
მონარქის რიგი უფლებები პრემიერ-მინისტრს გადაეცემა, მათ შორის პარლამენტის დაშლის უფლება;
პარლამენტს ამნისტრიის უფლება ეძლევა, რომელიც მანამდე მონარქის პრივილეგია იყო;
ბერბერული ენა არაბულთან ერთად ქვეყნის ოფიციალურ ენად უნდა გამოცხადდეს.

კონსტიტუციაში ცვლილებების შეტანას რეფერენდუმზე გამოცხადებულთა 98.49%-მა დაუჭირა მხარი.
გიორგი ბერია

გიორგი ბერია საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების მორაგბე.

ბიოგრაფია
ახალგაზრდული კარიერა
საქართველოში, თბილისში დაბადებული გიორგი ბერია მშობლებთან ერთად საფრანგეთში ორი წლის ასაკში ჩავიდა.

თავდაპირველად, ის სამი წლის განმავლობაში ჯუდოში ვარჯიშობდა, შემდეგ გადავიდა რაგბიში და დაიწყო ვარჯიში ოვერნის სასწავლო ცენტრში.

ის საფრანგეთის 20-წლამდელთა ნაკრების მორაგბე 2018 წლიდან გახდა, 2018 წელს იყო მსოფლიოს ჩემპიონი ნაკრების წევრი, ასევე თამაშობდა მომდევნო წლის ნაკრებში, რომელმაც კვლავ მოიგო ჩემპიონატი

პროფესიული კარიერის დაწყება კლერმონ ოვერნში (2018-2024)
გიორგი ბერიას დებიუტი კლერმონ-ფერანის კლუბთან ერთად 2018 წლის 20 ოქტომბერს, ევროპის ჩელენჯ თასზე ტიმიშოარა სარასენსთან 70-12 მოგებულ მატჩში შედგა. მოედანზე 51-ე წუთზე ბექა კაკაბაძის ნაცვლად შევიდა.

სასტარტო შემადგენლობაში, როგორც მარცხენა ბურჯმა, პირველად ითამაშა შემდეგ სეზონში, ევროპის თასზე ბასის წინააღმდეგ 52-26 მოგებულ მატჩში.

2020-2021 წლების სეზონის დასაწყისში, პენი რავაის და ეტიენ ფალგუსთან კონკურენციაში მყოფი, ის მაინც იღებდა სათამაშო დროს. ის ითვლებოდა კლუბის ერთ-ერთი ყველაზე პერსპექტიულ მოთამაშედ

2022 წლის იანვარში კლუბთან კონტრაქტი 2024 წლამდე გაახანგრძლივა. 2021-2022 წლების სეზონის ბოლოს, ის გახდა კლუბის სასტარტო მარცხენა ბურჯი.

სეზონის დაწყების შემდეგ ითამაშა მხოლოდ ხუთი მატჩი, ყველა ფინიშერად. 2024 წლიდან პერპინიანის მორაგბეა.

2024 წლის ივნისში პირველად გამოიძახეს საფრანგეთის ნაკრებში, ოცდათორმეტი მოთამაშის სიაში არგენტინაში საზაფხულო ტურის მოსამზადებელ ვარჯიშებზე. ის თამაშებიდ სიაშიც მოხვდა. 10 ივლისს მან საფრანგეთის სარაგბო მაისურით ურუგვაის წინააღმდეგ ითამაშა

თამაშის სტილი
20-წლამდელთა ნაკრებში, ბერია იყო მარჯვენა ბურჯი, მაგრამ ოვერნში ის რეგულარულად თამაშობდა, როგორც მარცხენა ბურჯი

ჯილდოები
კლუბში
საფრანგეთის 23 ჩემპიონატის გამარჯვებული 2018 წელს კლერმონთან ერთად
2019 წლის საფრანგეთის ჩემპიონატის ფინალისტი კლერმონთან ერთად

ეროვნულ ნაკრებში
2018 წელს ექვსი ერის 20-წლამდელთა ტურნირის გამარჯვებული საფრანგეთის 20-წლამდელთა ნაკრებთან ერთად
2018 და 2019 წლებში იუნიორთა მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული საფრანგეთის 20-წლამდელთა ნაკრებთან ერთად
ამერიკის რეჟისორთა გილდია

ამერიკის რეჟისორთა გილდია — გილდია, რომელიც წარმოადგენს კინოსა და ტელევიზიის რეჟისორების ინტერესებს შეერთებული შტატების კინოინდუსტრიაში და მის ფარგლებს გარეთ. 1936 წელს დაარსდა, როგორც კინორეჟისორთა გილდია. ჯგუფი გაერთიანდა რადიოსა და ტელევიზიის რეჟისორთა გილდიასთან 1960 წელს და გახდა ამერიკის რეჟისორთა გილდია.

გილდიის ჯილდოები
ამერიკის რეჟისორთა გილდია მასპინძლობს ყოველწლიურ დაჯილდოებას, რომელიც ოსკარის დაჯილდოების მნიშვნელოვანი წინამორბედია. თავისი 69-წლიანი ისტორიის განმავლობაში, ამერიკის რეჟისორთა გილდიის პრემია მხატვრულ ფილმში გამორჩეული რეჟისორული მიღწევისთვის თითქმის სრულყოფილი ბარომეტრი იყო როგორც საუკეთესო რეჟისორისთვის, ასევე ზოგიერთ შემთხვევაში, საუკეთესო ფილმის აკადემიის ჯილდოსთვის. მხოლოდ შვიდჯერ არ მიუღია გილდიის პრემიის მფლობელს ოსკარის შესაბამისი საუკეთესო რეჟისორის ჯილდო. წარჩინებულები ჯილდოვდებიან -ის მიერ დამზადებული ქანდაკებით.

კრედიტები
წესი, რომ ფილმს შეიძლება ჰყავდეს მხოლოდ ერთი რეჟისორი, მიღებულ იქნა რეჟისორის ხედვის უწყვეტობის შესანარჩუნებლად და პროდიუსერებისა და მსახიობების ლობირების ან სტუდიების მიერ ერთი ფილმის ან სატელევიზიო ეპიზოდისთვის რამდენიმე რეჟისორის დაქირავების თავიდან ასაცილებლად.

წესი უქმდება მხოლოდ გილდიის მიერ აღიარებული რეჟისორთა გუნდებისთვის, რომლებსაც აქვთ ერთობლივი მუშაობის და საერთო ხედვის გაზიარების ისტორია. მაგალითებია ვაჩოვსკები, ჯონათან დეიტონი და ვალერი ფარისი, ძმები ჰიუზები, ძმები რუსოები, ფილ ლორდი და კრისტოფერ მილერი და ძმები კოენები. კოენები წლების განმავლობაში ინაწილებდნენ კრედიტებს, ითანი იღებდა საპროდიუსერო, ჯოელი კი სარეჟისორო კრედიტს და ორივე იყოფდა სცენარისტის კრედიტს (მიუხედავად იმისა, რომ ორივე მათგანი სამივე მოვალეობას უზიარებდა ერთმანეთს) 2004 წლამდე, ფილმ „ “- მდე.

მაგალითი იმისა, რომ -მა უარი თქვა სარეჟისორო გუნდის აღიარებაზე, იყო რობერტ როდრიგესის და ფრენკ მილერის ჯგუფი ფილმისთვის „ცოდვილთა ქალაქი“. ისინი უარყვეს, რადგან მანამდე ერთად არასდროს უმუშავიათ. როდრიგესმა დატოვა გილდია, რათა მილერს აეღო რეჟისორის კრედიტი.

არაწევრი რეჟისორები
ჰოლივუდის ყველა რეჟისორი არ არის ამერიკის რეჟისორთა გილდიის წევრი. აღსანიშნავია ცნობილი გამონაკლისები ჯორჯ ლუკასი და რობერტ როდრიგესი. კვენტინ ტარანტინომ გადაიღო ექვსი მხატვრული ფილმი, სანამ 2012 წელს გილდიის წევრი გახდებოდა. ისინი, ვინც არ არიან გილდიის წევრები, არ შეუძლიათ რეჟისორობა დიდი კინოსტუდიებისთვის, რომელთაც გილდიასთან ხელშეკრულებებზე აქვთ ხელი მოწერილი, რომ ყველა რეჟისორი უნდა იყოს გილდიის წევრი.
მარინა ივანიშვილი

მარინა ივანიშვილი (დ. 17 მაისი, 1952, თბილისი, საქართველო, გ. 13 იანვარი, 2025, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მოქანდაკე, მხატვარი.

ბიოგრაფია
1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ქანდაკების ფაკულტეტი. 1976-1977 წლებში იყო მცხეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის მხატვარი. 1987-1988 წლებში საქართველოს მხატვართა კავშირის ქანდაკების სექციის მდივანი. 1986-1989 წლებში მხატვრის სახლთან არსებული ქანდაკების ბავშვთა ექსპედიციის სტუდიის ხელმძღვანელი. 2001 წლიდან „- სტუდიო“-ს ელექტრონულ კატალოგის „.“ კონსულტანტი ხელოვნების დარგში. მონაწილეობდა საქართველოსა და საზღვარგარეთ გამართულ 150-მდე გამოფენაში, მათ შორის დიდგორის მემორიალის კონკურსში. გამართული აქვს პერსონალური გამოფენები: ქალთა კულტურის ცენტრი (ჰამბურგი, 1991), ეროვნული საჯარო ბიბლიოთეკა (თბილისი, 1997). მრავალი სტატიისა და რომანების: „ქილერის რვეული“ (1998) და „თეთრი სივრცე“ (2000) ავტორი. თანამშრომლობდა ჟურნალთან „ომეგა“. მისი სცენარის მიხედვით 1985 წელს გადაიღეს ფილმი „მოლოდინი“. მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოსა და სსრკ კულტურის ფონდებში და კერძო კოლექციებში.
საბერძნეთის კონსტიტუცია

საბერძნეთის კონსტიტუცია — საბერძნეთის უზენაესი კანონი. კონსტიტუცია 1974 წელს, სამხედრო ხუნტის დამარცხების შემდეგ და საბერძნეთის მესამე რესპუბლიკის გარიჟრაჟზე საბერძნეთის პარლამენტმა შეიმუშავა. კონსტიტუცია ძალაშია 1975 წლის 11 ივნისიდან. დამატებები შევიდა 1986, 2001, 2008 და 2019 წლებში.

საბერძნეთის კონსტიტუციონალიზმის ისორია საბერძნეთის დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლიდან (1821-1832) იწყება, რომლის დროსაც საბერძნეთის პირველი სამი კონსტიტუცია მიიღეს რევოლუციურმა ეროვნულმა ასამბლეებმა. ათენში მდებარე კონსტიტუციის მოედანს სახელი პირველი კონსტიტუციის პატივსაცემად ეწოდა.

სტრუქტურა
საბერძნეთის კონსტიტუცია 4 კარისა და 120 მუხლისგან შედგება.
კარი ― ზოგადი დებულებები, საბერძნეთს საპრეზიდენტო საპარლამენტო დემოკრატიად (ან რესპუბლიკად) აცხადებს და საბერძნეთში მართლმადიდებლური ეკლესიის უპირატესობას ადასტურებს.
კარი ― პირადი და სოციალური უფლებები, ასახავს პირად და სოციალურ უფლებებს. 2001 წლის ცვლილებების შემდეგ აღნიშნული კარი პირადი მონაცემების დაცვისა და კონკრეტული დამოუკიდებელი სააგენტოების კომმპეტენციების საკითხებს არეგულირებს.
კარი ― სახელმწიფოს მოწყობა და ფუნქციები, აღწერს სახელმწიფოს ორგანიზაციასა და ფუნქციებს. 28-ე მუხლი საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო კონვენციების ბერძნულ სამართალში ინტეგრაციას ახდენს.
კარი ― სპეციალური, დასკნითი და გარდამავალი დებულებები, მოიცავს სპეციალურ, დასკვნით და გარდამავალ დებულებებს.
ბათუმის შუქურა

ბათუმის შუქურა — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ბათუმში. ბათუმის შუქურა არის ყველაზე ძველი შენობა-ნაგებობა, რომელიც ბათუმის ბულვარის ტერიტორიაზე მდებარეობს. შუქურა აშენდა 1863 წელს, როცა ბათუმი ოსმალეთის იმპერიაში შედიოდა. 1882 წელს, უკვე რუსეთის იმპერიაში შემავალ ბათუმში ფრანგმა ინჟინრებმა გააკეთეს რეკონსტრუქცია. შუქურა დღემდე ასრულებს თავის ფუნქციას.
ბორჯომის სამხედრო სანატორიუმი

„ბორჯომის სამხედრო სანატორიუმი“ — საუკუნის არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, ქალაქ ბორჯომში. მინიჭებული აქვს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი. შენობა აგებულია 1864 წელს. ამჟამად მასში განთავსებულია სასტუმრო „ბორჯომი პალასი“

არქიტექტურა
ორ-სართულიანი ქვით ნაშენი ნაგებობა მდებარეობს დ. გურამიშვილის ქუჩაზე, შემაღლებულ ადგილას, ქუჩისაგან გამიჯნულია გალავნით. შენობის კუთხეები აქცენტირებულია მრავალწახნაგა კოშკებით. ფასადები ორივე სართულზე დანაწევრებულია ნალისებური მოხაზულობის თაღოვანი სარკმლებით, რომლებიც ოდნავ შეისრული სათაურებითაა დაგვირგვინებული. სარკმლის ღიობები დიდი ზომისაა, თუმცა ვერ არღვევს ქვის ფასადების მთლიანობასა და მასიურობას. ნაგებობა დასრულებულია აგურის წყობით გამოყვანილი მაღალი ლავგარდნითა და ქონგურებით. შენობას უკანა მხარეს მიდგმული აქვს ორ სართულიანი დაბალი და გრძელი ფლიგელი, სადაც სანატორიუმის სამზარეულო (პირველ სართულზე) და დამსვენებელთა ოთახებია განლაგებული. მინაშენი საუკუნის შუა ხანებშია აგებული;