iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ეთელვირდი

ეთელვირდი (ელფვერდი, ანგლო-საქს. ) (დ. დაახლ. 904 — გ. 2 აგვისტო, 924) — უესექსის მეფე 924 წელს. ედუარდ უფროსისა და მისი მეორე ცოლის ელფლედას შვილი.

ბიოგრაფია
ანგლო-საქსური ქრონიკის ერთ-ერთი ვერსიით, უიტენაგემოტმა უესექსის მეფედ აირჩია ეთელვირდი, ედუარდ -ის შვილი (17 ივლისი 924), იმავდროულად, მისმა ერთადერთმა ძმამ, ათელსტანმა მიიღო მერსიის მართვის უფლება. თავის დედაქალაქად ეთელვირდმა ოქსფორდი აირჩია, თუმცა უკვე 2 აგვისტოს მოულოდნელად გარდაიცვალა, ისე, რომ არც ჩატარებია კორონაციის ცერემონია. ამბობენ, რომ ის მოკლეს ათელსტანის ბრძანებით, რომელიც მათმა მამამ, რამდენიმე ქრონიკის მიხედვით, თავის მემკვიდრედ გამოაცხადა. ეთელვირდი არ იყო დაქორწინებული და მემკვირდე არ დარჩენია. როგორც უესექსის დინასტიის დანარჩენი მეფეები, ეთელვირდიც დაკრძალულ იქნა ვინჩესტერის ტაძარში.
ჩინდო

ჩინდო — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია კორეაში შუა საუკუნეებში.

მ კომპაქტური, ხშირი ბალნის მქონე ძაღლის წარმოშობა უცნობია, თუმცა მისი გარეგნობა საშუალებას გვაძლევს ვივარაუდოთ, რომ ის კუნძულ ჩინდოზე (განლაგებულია მატერიკზე განლაგებული კორეის სამხრეთ-დასავლეთით) რამდენიმე საუკუნის წინ მოხვდა და რომ ის ჩრდილოეთის შპიცების შთამომავალია. 1938 წელს კორეულმა მთავრობამ ის „ეროვნულ განძად“ გამოაცხადა. მატერიკზე განლაგებულ კორეაში ის სხვა ჯიშებს შეერია, თუმცა კუნძულ ჩინდოზე ჯიში სუფთად შეინარჩუნეს. აშშ-ში კორეელი იმიგრანტების ჩასვლის გამო ეს ჯიში ჩრდილოეთ ამერიკაშიც გავრცელდა, სადაც მას აფასებენ უნიკალურობის გამო და საერთო სიყვარულით სარგებლობს. კორეაში კი პირიქით, ძაღლებს ჭამენ და ეჭვგარეშეა, რომ სწორედ ასეთი ბედი ერგო ჩინდოს მრავალ წინაპარს.

ეს ტიპური შპიცისმაგვარი ძაღლია, ის იცავს საკუთარ ოჯახს და გულგრილია უცხო ადამიანების მიმართ. მას შენარჩუნებული აქვს მონადირის ძლიერი ინსტინქტი. ჩინდოს აქვს სქელი ბალანი, რომელიც სიცივისგან იცავს. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს თეთრი, შავი, ჟღალი. პატარა, წვეტიანი, სამკუთხა ყურები ოდნავ წინაა წამოწეული. წინა თათები სწორია.
ესმეჰან სულთანი

ესმეჰან ჰანიმ სულთანი (დ. 1544 — გ. 7 აგვისტო, 1585) — ოსმალეთის სულთნის სელიმ -ს და მისი კანონიერი ცოლის ნურბანუ სულთნის ქალიშვილი.

ბიოგრაფია
ესმეჰან სულთანი დაიბადა 1544 წელს მანისაში, იმ დროს, როდესაც სელიმ მანისის სანჯაყ-ბეი იყო.

1564 წელს ესემჰან სულთანი დაქორწინდა სოკოლუ მეჰმედ-ფაშა. ქორწილის შემდეგ სულთანი თავის ქმართან ერთად სტამბოლის სასახლეში გადავიდა, რომელიც მათ საჩუქრად უბოძეს. 1565 წელს სოკოლუ დიდი ვეზირი გახდა. ამ ქორწინებიდან მათ შეეძინათ ორი შვილი: გულრუჰ სულთანი და ინრაჰიმ ხანი.

1579 წელს სოკოლუ მეჰმედ-ფაშა გარდაიცვალა. მალე ესმეჰანი მეორედ დაქორწინდა ნიშანჯი ფერიდუნ-ფაშაზე. ესმეჰან ჰანიმ სულთანი გარდაიცვალა 1585 წელს. მისი შვილების ბედი უცნობია. დაკრძალულია აია-სოფიას მეჩეთში.
ევრაზიერი

ევრაზიერი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში 1950-იან წლებში.

ეს შპიცისმაგვარი ძაღლი 1950-იან წლებში გამოიყვანეს გერმანიაში. ევრაზიერი ჩაუ-ჩაუს და გერმანული ვოლფშპიცის ნაჯვარია. ევრაზიერი, შესაძლოა, მარხილში შესაბმელად გამოიყვანეს, თუმცა დღესდღეობით კომპანიონის ფუნქციებს ასრულებს. ამ ჯიშის ქცევის გავრცელებული პრობლემა მორიდებულობაა. ის იდეალური საოჯახო კომპანიონი არ არის, რადგან ჩვეულებად აქვს ოჯახის ერთი წევრის ამორჩევა და მხოლოდ მასზე რეაგირება. გერმანიის გარეთ ევრაზიერი იშვიათად გვხვდება, ჩვეულებრივ, ყეფა არ უყვარს, ამიტომ ცუდი მოდარაჯეა.

ჩაუ-ჩაუს მსგავსად, ევრაზიერი ადვილად ღიზიანდება. ევრაზიერი ცუდად ეგუება სხვა ძაღლებს და ბავშვებს, აქვს გრძელი, დაკუნთული კისერი, წვეტიანი ყურები დაფარულია ბალნით, თვალები მუქი-ყავისფერია, აქვს გრძელი ბალანი, ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ჟღალი, ნაცრისფერი, შავი, წითელი. გრძელი ბალნით დაფარული კუდი ზურგისკენაა დახვეული.
ჩაუ-ჩაუ

ჩაუ-ჩაუ — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ჩინეთში უძველეს ხანაში.

ჩაუ-ჩაუს წარმოშობა საიდუმლოდ რჩება, თუმცა, ეჭვგარეშეა, რომ შპიცების სისხლი ურევია. ისტორიკოსებმა საუკუნის დასაწყისში აღწერეს შავი ენის მქონე ძაღლი, რომელსაც აღმოსავლეთში საკვებად იყენებდნენ. ჩაუ-ჩაუ დიდ ბრიტანეთში პირველად 1780 წელს აღმოჩნდა. ჩაუ-ჩაუს, ალბათ, აქვს უფლება ჯიუტი და თავის თავში ჩაკეტილი იყოს. მონღოლეთში და მანჯურიაში ოდესღაც მისი ხორცი დელიკატესად ითვლებოდა, ბეწვს კი ტანსაცმლის შესაკერად იყენებდნენ. საუკუნეში ამ ჯიშმა სახელი მიიღო იმ სიტყვისგან, რომელსაც ინგლისელი მეზღვაურები იყენებდნენ შერეული ტვირთის აღსანიშნავად. მიუხედავად იმისა, რომ ჩაუ-ჩაუ სათამაშო დათუნიას ჰგავს, ის ფუმფულა სათამაშო არ არის.

ჩაუ-ჩაუ მონოგომია და საკმაოდ სერიოზული ხასიათი აქვს. მის ბალანს მუდმივი მოვლა სჭირდება. ბალანი შეიძლება იყოს კრემისფერი, მოწითალო-ჟღალი, ცისფერი, შავი. ჩაუ-ჩაუ კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას და სიცივეს. აქვს პატარა თათები და პატარა მუქი თვალები, პატარა, სქელი, ყურები ოდნავ მომრგვალებულია. მჭიდროდ მომდგარი ქუთუთოები ხშირად სამედიცინო პრობლემებს ქმნიან.
ჩინუკი

ჩინუკი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია აშშ-ში საუკუნეში.

ამერიკელმა არტურ უოლდენმა შეაჯვარა ესკიმოსების ძაღლი — სენბერნარი და ბელგიური ნაგაზი და მიიღო ძაღლი, რომელსაც აქვს ტვირთის გადატანისთვის საჭირო საოცარი თვისებები. ჩინუკმა სახელი უოლდენის საყვარელი ძაღლის სახელის პატივსაცემად მიიღო. ჩინუკი კლასიკური შპიცის მსგავსად იქცევა: ყოველთვის მზადაა სამუშაოდ, განსაკუთრებით უყვარს მუშაობა თოვლში, მარხილში შებმულს. პატარა ასაკიდან მას მკაცრი გაწვრთნა სჭირდება, რათა შემდგომში ადვილი იყოს მისი შეჩერება, როდესაც მასთან ერთად მარხილში შებმულ ძაღლებთან დააპირებს ჩხუბს. ჩინუკების რაოდენობა დიდი არ არის. ზოგიერთი მათგანი შეიძლება საკმაოდ ჯიუტი იყოს.

ჩინუკი კარგი მოდარაჯეა, კარგად იტანს სიცივეს. არ უყვარს ქალაქის პირობებში ცხოვრება, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. ჩინუკის ყურები თავისუფლად კიდია, აქვს ფართო მკერდი, მსხვილი და ძლიერი წინა თათები, უკანა თათებზე ძლიერი კუნთები უზრუნველყოფს სიძლიერეს და ამტანობას. ბალანი მკვრივი და სქელია. კუდი ბოლოსკენ ვიწროვდება.
ბიელსკო-ბიალა

ბიელსკო-ბიალა, ან ბელსკო-ბიალა — ქალაქი სამხრეთ პოლონეთში, სილეზიის სავოევოდოში. მდებარეობს კარპატების მთისწინეთში, მდინარე ვისლის შენაკადის ბიალის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 300 მ სიმაღლეზე. 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 174,370 ადამიანი. პირველად მოხსენიებულია 1312 წელს. შეიქმნა 1950 წელს ორი ქალაქისაგან — ბელსკოსა (დაარსდა საუკუნეში) და ბიალისაგან.
მაჰფირუზ ჰატიჯე სულთანი

მაჰფირუზ ჰატიჯე სულთანი (დ. 1590 — გ. 1620) — ოსმალეთის იმპერიის სულთნის, აჰმედ -ის ცოლი. სულთან ოსმან -ის დედა. ჰასეკი სულთანი და ვალიდე სულთანი.

ბიოგრაფია
მაჰფირუზ ჰატიჯე სულთანი დაიბადა 1590 წელს. იგი ბერძნული წარმოშობის იყო.დაბადების სახელი მარია იყო. 1618 წელს, როცა მისი 14 წლის შვილი ტახტზე ავიდა გახდა ვალიდე სულთანი. თუმცა მან ვალიდე სულთნობა ძველ სასახლეში გაატარა, პრაქტიკულად არანაირი გავლენა არ ჰქონდა არც ქმრის და არც შვილის მმართველობის დროს. მისი გავლენა ითრგუნებოდა ქოსემ სულთნის სიძლიერით. მაჰფირუზ ჰატიჯე სულთანი გარდაიცვალა 1620 წელს, მისი ვაჟის სულთან ოსმან -ის მეფობის დროს, რომელიც დედის გარდაცვალებიდან 2 წლის შემდეგ ტახტიდან ჩამოაგდეს და მოკლეს.
ოლეგ მუტუ

ოლეგ მუტუ (; დ. 1972, კიშინიოვი) — რუმინელი კინოოპერატორი და პროდიუსერი.

1998 წელს დაამთავრა ბუქარესტის დრამისა და კინოს უნივერსიტეტი. არის რამდენიმე ცნობილი რუმინული ფილმის ოპერატორი. მათ შორისაა „4 თვე, 3 კვირა და 2 დღე“ (2007), „გორაკებს მიღმა“ (2012) და სხვა.

ფილმოგრაფია
„4 თვე, 3 კვირა და 2 დღე“ (2007)
„გორაკებს მიღმა“ (2012)
„გრძელი ნათელი დღეები“ (2013)
პროხოროვკის ბრძოლა

პროხოროვკის ბრძოლა — ბრძოლა გერმანიისა და საბჭოთა ძალებს შორის. გაიმართა 1943 წლის 12 ივლისს კურსკის ბრძოლის თავდაცვით ფაზაში.

საბჭოთა ძალებს ხელმძღვანელობდა პავლე როტმისტროვი, ხოლო მესამე რაიხის ძალებს პაულ ჰაუსერი. ბრძოლაში ვერცერთმა მხარემ ვერ მიაღწია სასურველ შედეგს: გერმანელებმა ვერ შეძლეს პროხოროვკის დაკავება და საბჭოთა ფრონტის ხაზის გარღვევა, ხოლო საბჭოთა ძალებმა ვერ შეძლეს მტრის ალყაში მოქცევა.
ანდერ ერერა

ანდერ ერერა ( დ. 14 აგვისტო, 1989, ბილბაო) — ესპანელი ფეხბურთელი.

საკლუბო კარიერა
კარიერა ერერამ დაიწყო „რეალ სარაგოსაში“. შემდეგ სამი წელი გაატარა მშობლიური ბილბაოს „ატლეტიკში“, რომელსაც დაეხმარა უეფას ევროპის ლიგის ფინალში გასვლაში 2012 წელს. 2014 წლის ზაფხულში „მანჩესტერ იუნაიტედმა“ 36 მილიონ ევროდ შეიძინა 4 წლის ვადით.
მაკოლეი კალკინი

მაკოლეი მაკოლეი კალკინ კალკინი (; დაბადების სახელით მაკოლეი კარსონ კალკინი; დ. 26 აგვისტო, 1980, მანჰეტენი, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი და მუსიკოსი. ითვლება 1990-იანების ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ ბავშვ მსახიობად; მრავალ სხვა ჯილდოსთან ერთად მიღებული აქვს ოქროს გლობუსის ნომინაცია. 1-მა 2005 წელს მას „100 საუკეთესო ბავშვი-ვარსკვლავის“ სიაში მეორე ადგილი მიაკუთვნა. 2023 წელს ჰოლივუდის დიდების ხეივანში მისი ვარსკვლავი გაიხსნა. 1995 წელს მსახიობი აგრეთვე ნომინირებული იყო ოქროს ჟოლოს ჯილდოზე, მაგრამ არ გაუმარჯვია.

კალკინი ცნობილი კევინ მაკ-კალისტერის როლის საშობაო კომედიებში („მარტო სახლში“ (1990) და „მარტო სახლში 2: ნიუ-იორკში დაკარგული“) თამაშით გახდა. წარმატება მოიპოვა მისმა შემდგომმა ფილმებმა - „ჩემი გოგო“ (1993), „კარგი შვილი“ (1993), „მამასთან გათანაბრება“ (1994) და „მდიდარი რიჩი“ (1994). 1995 წლიდან 2003 წლამდე მსახიობობას თავი დაანება, ხოლო 2003 წელს ბიოგრაფიული დრამით - „წვეულების მონსტრი“ - დაუბრუნდა ეკრანებს. ის ასევე გამოჩნდა დამოუკიდებელ ფილმებში: „გადარჩენილი!“ და „სექსი და საუზმე“, და ადამ გრინის ორ პროექტში - „არასწორი ფერარი“ (2011) და „ადამ გრინის ალადინი“ (2016). როლები შეასრულა კომედიურ ფილმ „ჩეინჯლენდსა“ (2019) და ტელესერიალ „ამერიკული საშინელებათა ისტორიის“ მეათე სეზონში (2021). გაახმოვანა -ს სპეციალური სატელევიზიო გამოცემის - „ენტერგალაქტიკის“ ერთ-ერთი პერსონაჟი.

კალკინმა 2006 წელს საკუთარი ავტობიოგრაფია „ჯუნიორი“ გამოსცა, რომელიც მსახიობის შოუბიზნესთან გამოცდილებებსა და მამასთან ურთიერთობაზე საუბრობს. 2013 წლიდან 2016 წლამდე კომედიური როკ-ბენდის, „პიცის მიწისქვეშეთის“ წევრი და მთავარი ვოკალისტი იყო. 2018 წელს კალკინი სატირული პოპ-კულტურის ვებსაიტ და პოდკასტ „ “-ის („კურდღლის ყურების“) გამომცემელი და დირექტორი გახდა.

ფილმოგრაფია
ერაყის რევოლუცია

ერაყის რევოლუცია 14 ივლისის რევოლუცია — შეიარაღებული გადატრიალება ერაყში, 1958 წლის 14 ივლისს. დასრულდა სამეფო ოჯახის წევრების დახვრეტით და მონარქიის გაუქმებით.

ერაყი იყო კონსტიტუციური მონარქია, რომელსაც სათავეში ედგა ჰაშიმიტების დინასტია. ახალგაზრდა მეფე ფეისალ ჩამოაცილეს ქვეყნის მართვის სადავეებს. ერაყის საგარეო და საშინაო პოლიტიკას სასახლის ელიტა განაგებდა რეგენტ აბდ ალ-ილაჰის ხელმძღვანელობით.

1957 წლის დასაწყისში ეროვნულ-დემოკრატიულმა, დამოუკიდებლობისა და კომუნისტურმა პარტიებმა მიიღეს გადაწყვეტილება გაერთიანებულიყვნენ ეროვნული ერთიანობის ფრონტში.

1958 წლის 13 ივლისს სამეფო სასახლეში მეფის გასაცილებლად ბანკეტი მიმდინარეობდა. მეფე ფაისალ სტამბოლში, ბაღდადის პაქტის ქვეყნების სამიტზე მიემგზავრებოდა. 14 ივლისის დილას სასახლე ალყაში იყო. სასახლეს ცეცხლი წაუკიდეს. ალმოდებული სამეფო სასახლიდან 14 კაცი გამოვიდა, ყველა სამეფო ოჯახის წევრი, მათ თავზე ყურანი ედოთ შეწყალების ნიშნად.

სამეფო ოჯახის წევრები კედელთან დააყენეს. ამის შემდეგ რა მოხდა უცნობია. ერთ-ერთი ვერსიით მათ ცეცხლი გაუხსნეს და დახვრიტეს. გადარჩა მხოლოდ სამეფო ოჯახის ერთი წევრი პრინცესა ჰაიამი. იგი შეთქმულებმა მიცვალებულად ჩათვალეს და დააწვინეს სამეფო ოჯახის წევრების გვამებზე, თუმცა მოგვიანებით გადაიყვანეს ალ-რაშიდის ჰოსპიტალში და სიცოცხლე შეუნარჩუნეს. გარდაცვლილი მეფის სხეული ოჯახის სხვა წევრების სხეულებისაგან განსხვავებით აბუჩად არ აუგდიათ, საიდუმლოდ მიაბარეს მიწას. პრემიერ-მინისტრ ნური ალ-საიდის სხეული მისსავე სავარძელზე ესვენა შუა ქუჩაში. მოგვიანებით წაიყვანეს და დაკრძალეს უცნობ ადგილზე.

15 ივლისს დილის 6 საათზე რადიო ეთერით გამოაცხადეს მონარქიის წინააღმდეგ შეიარაღებული აჯანყების შესახებ. პირველ რესპუბლიკურ ხელისუფლებას სათავეში ჩაუდგა ორგანიზაცია „თავისუფალი ოფიცრების“ ლიდერი აბდ ალ-ქარიმ კასიმი. მისი მმართველობის დროს ერაყი გამოვიდა ბაღდადის პაქტიდან. გაუქმდა დიდი ბრიტანეთის სამხედრო ბაზები, სსრკ-სთან დადო სამხედრო და ტექნიკური დახმარების ხელშეკრულება. გააგრძელა მონარქიული ელემენტების დევნა. 1963 წელს სამხედრო გადატრიალების შედეგად კასემი დაამხეს და სიკვდილით დასაჯეს.
კარლო ბუონაპარტე

კარლო მარია ბუონაპარტე (შარლ მარი ბუონაპარტი ( დ. 27 მარტი, 1746 — გ. 24 თებერვალი, 1785) — კორსიკელი აზნაური, ადვოკატი და პოლიტიკოსი. ნაპოლეონ ბონაპარტის მამა.

ბიოგრაფია
კარლო ბუონაპარტე დაიბადა 1746 წლის 27 მარტს ქალაქ აიაჩოში იურისტ ჯუზეპე ბონაპარტეს ოჯახში. თავდაპირველად კარლო მამის კვალს გაჰყვა და იურიდიული განათლება მიიღო პიზანსკის უნივერსიტეტში. როდესაც კარლო 17 წლის იყო, ნათესავებმა იგი 14 წლის ლეტიცია რამოლინოზე დააქორწინეს.

1764 წელს კარლო ბუონაპარტე მსახურობდა რევოლუციონერების ლიდერის, პასკალ პაოლის ასისტენტად, რომელმაც იგი გაგაზავნა დიპლომატიური დავალებით პარიზში (ლუდოვიკო -სთან) და რომში (რომის პაპ კლემენტ -სთან მოსალაპარაკებლათ). კარლო ხელგაშლილად ცხოვრობდა და იყო აზარტული მოთამაშე.

კარლო ბუონაპარტე გარდაიცვალა მონპელიეში მოგზაურობის დროს და თავისი ოჯახი შემოსავლის გარეშე დატოვა.

შვილები
ნაპოლეონ ბუონაპარტე (1764/1765 – 17 აგვისტო 1765)
მარია ანა ბუონაპარტე (3 იანვარი 1767 – 1 იანვარი 1768)
ჟოზეფ ბონაპარტი (7 იანვარი 1768 – 28 ივლისი 1844)
ნაპოლეონ ბონაპარტი (15 აგვისტო 1769 – 5 მაისი 1821)
მარია ანა ბუონაპარტე (1770),
მარია ანა ბუონაპარტე (14 ივლისი – 23 ნოემბერი 1771),
ერთი დაუბადებელი ვაჟი
ლუსიენ ბონაპარტი (21 მაისი 1775 – 29 ივნისი 1840),
ელიზა ბონაპარტი (13 იანვარი 1777 – 7 აგვისტო 1820),
ლუის ბონაპარტი (2 სექტემბერი 1779 – 25 ივლისი 1844),
პოლინ ბონაპარტი (20 ოქტომბერი 1780 – 9 ივნისი 1825),
კაროლინ ბონაპარტი (24 მარტი 1782 – 18 მაისი 1839),
ჟერომ ბონაპარტი (15 ნოემბერი 1784 - 24 ივნისი 1860),
გლაიხშალტუნგი

გლაიხშალტუნგი — ტერმინი, რომელსაც ნაციონალ-სოციალისტები იყენებდნენ გერმანიაში საზოგადოებრივი და პოლიტიკური პროცესების ხელში ჩაგდების აღსანიშნავად. ტერმინი გამოიგონა იუსტიციის რაიხსმინისტრმა ფრანც გრიუნტერმა და პირველად გამოიყენა 1933 წლის 31 მარტს გლაიხშალტუნგის შესახებ პირველი კანონის სათაურში, რომლის თანახმადაც ქვეყანამ დაკარგა სუვერენიტეტი იმპერიის სასარგებლოდ.

გლაიხშალტუნგის ლოზუნგის ქვეშ მიიღეს კანონი, რომლის მიხედვითაც ნაციონალ-სოციალისტური გერმანული მუშათა პარტია ერთადერთ პარტიად გამოაცხადეს. ერთმანეთს შეუთავსეს რაიხსპრეზიდენტისა და რაიხსკანცლერის თანამდებობები.
ლეტიცია რამოლინო

მარია ლეტიცია რამოლინო ( ; დ. 24 აგვისტო, 1750, აიაჩო — გ. 2 თებერვალი, 1836, რომი) — ნაპოლეონ ბონაპარტის დედა, აღზარდა 15 წლამდე.

ბიოგრაფია
ლეტიცია, რომელიც წარმოშობით იყო გენუელი კეთილშობილი ოჯახიდან, დაიბადა აიაჩოში. 14 წლის ასაკში ის დაქორწინდა კარლო ბუონაპარტეზე და მათ ეყოლათ 13 შვილი, რომელთაგან მხოლოდ ხუთმა ვაჟმა და სამმა ქალიშვილმა მიაღწიეს ზრდასრულ ასაკს.

ნაპოლეონ ბუონაპარტე (1764/1765 – 17 აგვისტო 1765)
მარია ანა ბუონაპარტე (3 იანვარი 1767 – 1 იანვარი 1768)
ჟოზეფ ბონაპარტი (7 იანვარი 1768 – 28 ივლისი 1844)
ნაპოლეონ ბონაპარტი (15 აგვისტო 1769 – 5 მაისი 1821)
მარია ანა ბუონაპარტე (1770),
მარია ანა ბუონაპარტე (14 ივლისი – 23 ნოემბერი 1771),
ერთი დაუბადებელი ვაჟი
ლუსიენ ბონაპარტი (21 მაისი 1775 – 29 ივნისი 1840),
ელიზა ბონაპარტი (13 იანვარი 1777 – 7 აგვისტო 1820),
ლუის ბონაპარტი (2 სექტემბერი 1779 – 25 ივლისი 1844),
პოლინ ბონაპარტი (20 ოქტომბერი 1780 – 9 ივნისი 1825),
კაროლინ ბონაპარტი (24 მარტი 1782 – 18 მაისი 1839),
ჟერომ ბონაპარტი (15 ნოემბერი 1784 - 24 ივნისი 1860),

1769 წელს კორსიკა საფრანგეთის კონტროლიდან გამოვიდა, თუმცა ლეტიციამ მაინც ვერ ისწავლა ფრანგული ენა. 1785 წელს ლეტიცია დაქვრიდა და 8 წლის შემდეგ იძულებული გახდა კონტინენტზე გადასულიყო, მარსელში.

ნაპოლეონისმეფეთკურთხევის ცერემონიალის შემდეგ მან ლეტიციას უბოძა «მადამ იმპერატორის დედის» ტიტული და პარიზის გარეუბანში აჩუქა მამული. მიუხედავად უზარმაზარი ქონებისა, მადამ-დედა, რომელმაც მრავალი წელი გაატარა სიღარიბის ზღვარზე, ცხოვრობდა ეკონომიურად, არ ინტერესდებოდა სახელმწიფო საქმეებით და სასახლეშიც იშვიათად ჩნდებოდა.

შვილის დამხობის შემდეგ ის გაიქცა თავის ძმასთან, კარდინალ ფეშესთან ერთად რომში, სადაც გაატარა ცხოვრების დარჩენილი წლები და თითქმის დაბრმავებული ცხოვრობდა ვენეციის მოედანზე ბონაპარტის სასახლეში. მისი ნეშტი ნაპოლეონ -ის ბრძანებით იტალიიდან გადაასვენეს აიაჩოში.
სიკოკუ (ძაღლი)

სიკოკუ — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იაპონიაში უძველეს ხანაში.

ეს ძაღლი უძველესი დროიდან ცხოვრობდა იაპონურ პრეფექტურა კოტიში კუნძულ სიკოკუზე, სადაც სანადიროდ იყენებდნენ. 1937 წელს ის „ეროვნულ საგანძურად“ გამოაცხადეს. მიუხედავად იმისა, რომ იაპონიის ბუდისტურ-სინოისტური კულტურა კრძალავს ძუძუმწოვრების ჭამას, მოშორებულ რაიონებში მაცხოვრებლები ზოგჯერ ნადირობდნენ და ამაში მათ ძაღლები ეხმარებოდნენ. შიკოკუ იმ უძველესი სანადირო ძაღლების ბოლო შთამომავალია. ამ ჯიუტ ქმნილებას უყვარს სხვა ძაღლებზე დომინირება, თუმცა მეგობარ ადამიანებთან ის საკმაოდ თვინიერია. სიკოკუ იშვიათი ჯიშია და იაპონიის გარეთ იშვიათად გვხვდება, თუმცა მის ბედზე ზრუნავს იაპონური ჯიშების დამცველი საზოგადოება.

სიკოკუს აქვს ძლიერი თათები, პატარა დაცქვეტილი ყურები. ბალანი მოკლე და უხეშია, შეიძლება იყოს ჟღალი, ჟღალი-ვეფხვისებრი და მუქი-ვეფხვისებრი. სიკოკუ კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს. კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. მის ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება, ძნელად იწვრთნება და ცუდი მოდარაჯეა.
შიპერკე

შიპერკე — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ბელგიაში საუკუნეში.

ბელგიური ბარჟების ამ „პატარა კაპიტანის“ (სწორედ ასე ითარგმნება ფლამანდრიული სიტყვა ) ზუსტი წარმომავლობა ზუსტად ცნობილი არ არის, თუმცა ეს ჯიში უკვე მრავალი საუკუნეა არსებობს. ანატომიური თვალსაზრისით ეს ტიპური შპიცისმაგვარი ძაღლია. მიუხედავად იმისა, რომ შიპერკე ზომით პატარაა, მან შეინარჩუნა ქუჩის მებრძოლის ყველა თვისება. ეს ენერგიის გროვა ოდესღაც მღრღნელებისგან იცავდა ბარჟებს ფლანდრიისა და ბრაბანტის არხებზე და მეზღვაურებს არასასურველი სტუმრების მოახლოებას ამცნობებდა.

მას ხმელეთზეც იყენებდნენ ვირთხებზე, კურდღლებზე და თხუნელებზე სანადიროდ. სიცოცხლის მოყვარული პატარა შიპერკე შესანიშნავი კომპანიონია. შიპერკე კარგად უძლებს სიცივეს, ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ადვილად იწვრთნება, კარგი მოდარაჯეა. აქვს უხეში ბალანი, დაკუნთული, ძლიერი უკანა თათები, წინა კიდურები სწორია, ყველაზე გრძელი ბალანი კისერზეა. პატარა, მუქი-ყავისფერი თვალები ოვალურია.
შიბა ინუ

შიბა ინუ — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია იაპონიაში უძველეს ხანაში.

შიბა ინუ ყველაზე მცირე ზომისაა ადგილობრივ იაპონურ ჯიშებს შორის, ის ასწლეულებია სანინის მხარეში არსებობს. გათხრებისას არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს შიბა ინუს ძვლები, რომლებიც 2500 წლის წინანდელი აღმოჩნდა. იაპონიაში ყველაზე მეტად გავრცელებულმა ადგილობრივმა შიბა, პოპულარობა ავსტრალიაში, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაშიც მოიპოვა. ოდესღაც ამ ჯიშის ძაღლებს ცუდი კბილები ჰქონდათ, მაგრამ სელექციის შედეგად ეს ნაკლი აღმოიფხვრა.

შიბა იშვიათად ყეფს, უპირატესობას უცნაური ხმით წკავწკავს ანიჭებს. ძლიერ და საკმაოდ დამოუკიდებელ შიბა ინუს შეუძლია ბევრი სიხარული მიანიჭოს გამოცდილ და მომთმენ პატრონს. შიბა ინუს ბალნის შეფერილობა მრავალნაირია, აქვს პატარა, საკმუთხა თვალები, წინა თათები სწორია, კარგად განვითარებული უკანა თათები ძალიან ძლიერია. მკერდი განიერია, სქელი კუდი ზურგისკენაა დახვეული.
ფეისალი (საუდის არაბეთი)

ფეისალი ბინ აბდულაზიზ ალ საუდი ( '; დ. აპრილი, 1906  — გ. 25 მარტი, 1975) — საუდის არაბეთის მეფე 1964-1975 წლებში. როგორც მეფეს მას წვლილი მიუძღვის ქვეყნის ფინანსურ განვითარებასა და რეფორმების გატარებაში. მისი საგარეო კურსი იყო პანისლამიზმი, ანტიკომუნიზმი და პალესტინური ნაციონალიზმის მხარდაჭერა. მან მოახერხა სამეფოს ბიუროკრატიული სტაბილურობის მიღწევა და საუდებს შორის დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. . 1975 წელს ის მოკლა მისმა ძმისწულმა ფეისალ ბინ მუსაიდმა.
მონბლანის გვირაბი

მონბლანის გვირაბი  — მაღალმთის საავტომობილო გვირაბი ალპებში, რომელიც გაყვანილია მწვერვალ მონბლანის ქვეშ შამონსა (საფრანგეთი) და კურმაიორს (იტალია) შორის. უმნიშვნელოვანი ტრანსალპური სატრანსპორტო მარშრუტია. გვირაბის სიგრძეა 11,7 კმ, სიგანე — 8,6 მ, სიმაღლე 4,35 მ. გადის 2 ხაზი. გაიხსნა 1965 წლის ივლისში. საფრანგეთში მოქცეულია გვირაბის 7644 მ-იანი მონაკვეთი, ხოლო იტალიაში — 3967 მ. გვირაბი ერთი გალერეისაგან შედგება. მოძრაობა ხორციელდება ერთ ხაზზე, რომლის სიგანე თითოეულ მხარეზე 3,5 მ-ია. აქვს არასიმეტრიული ასოს პროფილი, რომელიც განკუთვნილია წყლის შემსუბუქებული გადაშვებისათვის. ფრანგულ მხარეზე პორტალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1274 მ, ხოლო იტალიურ მხარეზე — 1381 მ აღწევს. გვირაბის მაქსიმალური სიმაღლეა 1395 მ, ხოლო გვირაბზე არსებული ქანების მაქსიმალური სისქე 2480 მ უტოლდება.

გვირაბის მშენებლობა 1957 წელს დაიწყო, ხოლო დასრულდა 1965 წელს. გასასვლელი არაჰორიზონტალურია, თუმცა უმნიშვნელოდ გადაბრუნებულია "" სახით, რომელიც ვენტილაციას ეხმარება. მშენებლობის პროცესში მრავალი სირთულეები იქნა დაძლეული, ხოლო გახსნისთანავე იქცა მსოფლიოს უგრძეს საავტომობილო გვირაბად. მონბლანის გვირაბს გააჩნია დიდი ეკონომიკური მნიშვნელობა, რომელიც მთელი წლის განმავლობაში უზრუნველყოფს მოკლე საავტომობილო გადაადგილებას ორ ქვეყანას — საფრანგეთსა და იტალიას შორის. 1999 წლის მარტში მომხდარი ორდღიანი ხანძრის შედეგად დაიღუპა 39 ადამიანი და მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა გვირაბს, რის გამოც იგი დაიკეტა. 2002 წლის მარტში მონბლანის გვირაბი კვლავ გაიხსნა. ყოველდღიურად მონბლანის გვირაბი ატარებს 5000-ზე მეტ სატრანსორტო საშუალებას. გვირაბი ფასიანია.
ეკვადორის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

ეკვადორის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — კონმებოლისა და ფიფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის სამ გათამაშებაში, 2002, 2006 და 2014 წლებში. მათი საუკეთესო გამოსვლა იყო 2006 წელს, როდესაც გავიდნენ 1/16 ფინალში, საბოლოოდ ინგლისის ეროვნულ ნაკრებთან დამარცხდნენ. ეკვადორი არის ერთ-ერთი იმ სამი ნაკრებიდან, რომელთაც არ აქვთ მოგებული კოპა ამერიკა. დანარჩენი ორი არის ჩილე და ვენესუელა.
მარსის ველის ხოცვა-ჟლეტა

ხოცვა-ჟლეტა მარსის ველზე — საფრანგეთის რევოლუციის დროს მომხდარი მასობრივი ხოცვა-ჟლეტა. გაიმართა 1791 წლის 17 ივლისს, როდესაც უიარაღო დემონსტრანტები მონარქიის ლიკვიდაციის პეტიციისადმი მხარდაჭერას გამოხატავდნენ.

რევოლუციის საწყის ეტაპზე ფრანგული არისტოკრატიის უდიდესი ნაწილი საზღვარგარეთ გაიქცა. 1791 წლის 20 ივნისს მეფე ლუი -მაც სცადა გაქცევა, მაგრამ უშედეგოდ. ყოველივე ამის შემდეგ, მოსახლეობაში მონარქიამ ავტორიტეტი დაკარგა. ხალხში და რადიკალურად განწყობილ პოლიტიკურ წრეებში სულ უფრო ხმამაღლა გაისმოდა მონარქიის დამხობისა და რესპუბლიკის დამყარების მომხრეთა ხმები. ანტიმონარქიულ მოძრაობას მიმდევრები გაუჩდნენ როგორც დედაქალაქში, ასევე პროვინციებში. მოვლენათა ეპიცენტრი მარსის ველი იყო. დემონსტრანტები მოითხოვდნენ მეფის გადადგომას.

ხელისუფლების ყველა ორგანომ დამფუძნებელი კრებისაგან მიიღო ბრძანება უზრუნველეყოთ საზოგადოებრივი უსაფრთხოება. კრების ბრძანებით მარსის ველზე შეიჭრა ეროვნული გვარდიის ძალები. მიუხედავად იმისა, რომ დემონსტრაცია მშვიდად მიმდინარეობდა პარიზის მერმა ჟან ბაიიმ დემონსტრაციის ძალით დაშლის ბრძანება გასცა.

მარკიზ დე ლაფაიეტი, ეროვნული გვარდიის ხელმძღვანელი, ცდილობდა დაეშალა დემონსტრანტები საზოგადოებრივი სიმშვიდის შენარჩუნებით, მაგრამ დღის მეორე ნახევარში დემონსტრანტების რაოდენობა უფრო გაიზარდა. დემონსტრაცია უფრო რადიკალური გახდა. ლაფაიეტი კვლავ მშვიდობიანად დაშლას შეეცადა, მაგრამ ქვები დაუშინეს. რამდენიმე გამაფრთხილებელი გასროლის შემდეგ, ეროვნულმა გვარდიამ ბრბოს ცეცხლი გაუხსნა. დაახლოებით 50 ადამიანი დაიღუპა და ასობით დაიჭრა.

მშვიდობიანი აქციის დაშლას მოჰყვა სადამსჯელო ოპერაციები. 18 ივლისს დამფუძნებელმა კრებამ გამოსცა ბრძანება „მეამბოხეების“ მკაცრად დასჯის შესახებ.
ალექსი III (ბიზანტია)

ალექსი ანგელოსი (; დ. 1153 — გ. 1211) — ბიზანტიის იმპერატორი 1195-1203 წლებში.

როდესაც მისი უფროსი ძმა ისააკ გახდა იმპერატორი, ალექსი სამშობლოში დაბრუნდა და სევასტოკრატოსის წოდება მიიღო. 1195 წელს საკუთარი ძმა ტახტიდან ჩამოაგდო, დააბრმავა და ციხეში გამოკეტა. იგი არაფრით არ განსხვავდებოდა სხვა მმართველებისაგან. მეფის ხელისუფლება დაეცა, გაძლიერდა არისტოკრატია. რამდენიმე წლის შემდეგ დამხობილი იმპერატორის შვილმა ალექსი -მ 1203 წელს შეძლო ტახტის დაბრუნება და მამასთან ერთან 6 თვის განმავლობაში მართავდა ქვეყანას. ამის შემდეგ ბიზანტიას ევროპელები დაეპატრონენ და მის ადგილზე ლათინთა იმპერია ჩამოყალიბდა.
ისლანდიური ძაღლი

ისლანდიური ძაღლი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ისლანდიაში საუკუნეში.

ისლანდიური ძაღლის წინაპრები სკანდინავიელ კოლონისტებს ჩამოყვნენ, შესაძლოა ის ბუჰუნდის ნათესავია. მშვენიერ მეცხვარეს — ისლანდიურ ძაღლს რთული ისტორია აქვს. სანამ გრძელი ჭიების საწინააღმდეგო ეფექტურ წამალს მიიღებდნენ, ეს ჯიში ექინოკოკის მსხვერპლი იყო, რომლებსაც დაავადებული ცხვრის ხორცის ჭამით იღებდნენ და თავის პატრონებსაც გადასდებდნენ ხოლმე. ექინოკოკით ადამიანების დასნებოვნების შესაჩერებლად, ყველა ძაღლს ეკრძალებოდა ისლანდიის დედაქალაქ რეიკიავიკში შესვლა. ეს კანონი დღემდე მოქმედებს, თუმცა ჭიის საწინააღმდეგო წამალი უკვე დიდი ხანია არსებობს.

ისლანდიური ძაღლი — ძლიერი და ცოცხალია და გარეგნულად გრენლანდიური ჰასკის შემცირებულ ვარიანტს ჰგავს. ისლანდიური ძაღლი კარგად იტანს სიცივეს, ადვილად იწვრთნება და კარგი მოდარაჯეა. წინა თათები ძალიან ძლიერი აქვს, ყურადღებიანი, მუქი-ყავისფერი თვალები საშუალო ზომისაა. ბალანი შეიძლება იყოს თეთრი, წაბლისფერი და შავი.