iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ვიეტნამის სამხედრო ისტორიის მუზეუმი

ვიეტნამის სამხედრო ისტორიის მუზეუმი — სამხედრო მუზეუმი ჰანოიში, ვიეტნამი. ეძღვნება ვიეტნამის შეიარაღებული ძალების მიერ განვლილ სამხედრო გზას. მუზეუმში წარმოდგენილია საბჭოთა, ჩინური და ასევე ამერიკული და ფრანგული სამხედრო ტექნიკისა და იარაღის ნიმუშები. მუზეუმი მუშაობს სამშაბთიდან კვირის ჩათვლით 08:00-დან 11:00-მდე და 13:00-დან 16:00-მდე. მუზეუმში შესასვლელი ბილეთის ფასში შედის ასევე ცნობილი თანგ-ლონგის სამეფო ქალაქის (ე. წ. ჰანოის ციტადელის) დათვალიერებაც გადასახედი მოედნიდან, საიდანაც იშლება ჰანოის და მისი შემოგარენის მშვენიერი ხედები. მუზეუმის ტერიტორიას გარს აკრავს ლენინის სახელობის პარკი.

მუზეუმის მისამართი: ვიეტნამი, ჰანოი, ბა-დინის რაიონი 28ა.

ისტორია და არქიტექტურა
სამხედრო ისტორიის მუზეუმი ვიეტნამის შვიდიდან ერთ-ერთი ეროვნული მნიშვნელობის მუზეუმია. მის გახსნას წინ უძღოდა ვიეტნამის სამხედრო სულისკვეთების შენარჩუნების მიზნით ჩატარებული გამოფენები. საბოლოოდ, ჰანოის სამხედრო მუზეუმი გაიხსნა 1959 წელს ვიეტნამის სახალხო არმიის დაარსებიდან 15 წლისთავის იუბილზე. მუზეუმის შექმნის ინიციატორი იყო ვიეტნამის პრეზიდენტი ხო ში მინი. სამხედრო მუზეუმის დაარსების 50 წლის იუბილეზე გაიხსნა მუზეუმის ოფიციალური ვებგვერდი, რომლის გახსნის მიზანიც იყო მუზეუმის მოღვაწეობის განვითარება. 2007 წელს თანგ-ლონგის სამეფო ქალაქი, რომელშიც მდებარეობს სამხედრო მუზეუმი, აღიარეს სახელმწიფო მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლად, ხოლო 2009 წლიდან - ეროვნულ ძეგლად. 2010 წელს კი ციხესიმაგრე შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. სამხედრო მუზეუმი მდებარეობს სამეფო სასახლის ყოფილ შენობაში. მუზეუმის კომპლექსის ნაწილია დროშის კოშკი, რომელიც საუკუნის ბოლოს, ვიეტნამში, საფრანგეთის დესტრუქციული ქმედებების შედეგად გადარჩენილი ერთ-ერთი შენობის ნაწილია. კიდევ ერთი ობიექტი, რომელიც შედის არქიტექტურულ ანსამბლში, არის კინთხიენის ძველი სასახლის საძირკველი. შემონახულია ასევე კიბეები, რომელიც გაფორმებულია დრაკონის ფიგურებით. ძველი ნაგებობებიდან ჩვენს დრომდე შემონახულია სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კარიბჭები. ამჟამად თვლიან, რომ მიწის ქვეშ მდებარეობს სამეფო ციტადელის მრავალი ნანგრევი, რომელიც ჯერ კიდევ ელოდება აღმოჩენას.

ექსპოზიცია
სამხედრო მუზეუმის ექსპოზიცია განთავსებულია ოცდაათ საგამოფენო დარბაზში. სულ დაცულია 160 000 საგანი და დოკუმენტი, რომლებიც დაკავშირებულია ვიეტნამის შეიარაღებული ძალების განვითარების ისტორიასთან. მუზეუმში შესაძლებელია საბრძოლო მანქანების, ტანკების, სამხედრო ველოსიპედების, სამხედრო ვერტმფრენების, თვითმფრინავებისა და სხვავასხვა სახის იარაღების ნახვა, რომლებიც მონაწილეობდნენ ვიეტნამის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლებში. როგორც ექსპონატები ასევე გამოიყენება ტანსაცმელი, რომელიც ეკუთვნოდა ვიეტნამელ ჯარისკაცებს.

მიმდებარე ტერიტორიები
სამხედრო მუზეუმის ახლოს მდებარეობს ჰანოის რევოლუციის მუზეუმი. აქ წარმოდგენილია ექსპონატები, რომლებიც დაკავშირებულია რევოლუციის ამბებთან. მუზეუმში შეგიძლიათ გაიგოთ ვიეტნამის კომუნიზმის ჩამოყალიბების ისტორია და ვიეტნამის ცნობილი პოლიტიკოსების ბიოგრაფიები. რამდენიმე კვარტალში მდებარეობს ლიტერატურის ტაძარი. ეს მუზეუმი ტურისტებისთვის ერთ-ერთი ხშირად მონახულებადი ტერიტორიაა.
საიდუმლო მასალები (სეზონი 1)

სამეცნიერო ფანტასტიკური ტელესერიალ „საიდუმლო მასალების“ პირველი სეზონი აშშ-ში, -ის ეთერში 1993 წლის 10 სექტემბერს გავიდა და დასრულდა 1994 წლის 13 მაისს, 24 ეპიზოდის შემდეგ.

პირველ სეზონში წარდგენილია მთავარი პერსონაჟები, ფოქს მალდერი (დევიდ დუხოვნი) და დანა სკალი (ჯილიან ანდერსონი), ისევე, როგორც სხვა მნიშვნელოვანი პიროვნებები, უოლტერ სკინერი, ღრმა ყელი და მწეველი. სეზონში აგრეთვე წარმოდგენილია მთელი სერიალის ძირითადი კონცეფცია – პარანორმალური ან ზებუნებრივი მოვლენების გამოძიება. აგრეთვე დაიწყო სერიალის მითოლოგიის ჩამოყალიბება.

ეპიზოდები
ეპიზოდები, აღნიშნული ორმაგი ჯვრით , წარმოადგენენ სერიალის მითოლოგიის ნაწილს.
ბოსრის ბრძოლა (1147)

ბოსრის ბრძოლა — ბრძოლა ჯვაროსნებსა და მუსლიმთა გაერთიანებულ არმიას შორის. გაიმართა 1147 წელს. იერუსალიმის მეფის — ბალდუინ -ის ჯარები შეებრძოლნენ დამასკოს თურქულ ჯარებს მუინ ალ-დინ უნურის მეთაურობით, რომლებსაც ეხმარებოდა მოსულისა და ალეპოს კონტინგენტი ნურ ალ-დინ ზანჯის მეთაურობით.

წინაპირობები
1147 წელს ალთუნთაშს, ბოსრისა და სალხადის ამირას, შეურაცხყოფა თავისმა ნომინალურმა უფროსმა — დამასკოს მმართველმა მუინ ალ-დინ უნურმა. განაწყენებული ალთუნთაში ჯვაროსანთა მოკავშირე გახდა და დასთანხმდა მათთვის გადაეცა თავისი ორი ქალაქი. მეფე ბალდუინმა თავი მოუყარა არმიას, გადაკვეთა იორდანე და გაემართა ბოსრისკენ, რომელიც დამასკოდან 65 მილით სამხრეთ-დასავლეთით, ხოლო იორდანედან 50 მილით აღმოსავლეთით მდებარეობდა.

ბრძოლა
მას შემდეგ, რაც ჯვაროსნებმა მოძრაობა დაიწყეს, დამასკელთა დიდი არმია დაიძრა მათთან შესახვედრად. ბევრ ლათინ ჯარისკაცს მოუთმენლად უნდოდა ბრძოლა, მაგრამ მეთაურები სიფრთხილეს და დისციპლინის დაცვას ამჯობინებდნენ. მათ დამატებითი ძალები დააყენეს სადარაჯოდ, რათა არ მომხდარიყო მოულოდნელი შეტევა მუსლიმთა მხრიდან. ფრანკები დაბანაკდნენ ღამის გასათევად. მეორე დღეს, საბრძოლო საბჭოს გამართვის შემდეგ, ბალდუინმა და მისმა მოხელეებმა გადაწყვიტეს გაეგრძელებინათ ექსპედიცია ბოსრისკენ საბრძოლო მარშით. ლათინთა არმია მიდიოდა ჩვეულებრივი საბრძოლო წყობით, როდესაც მათ წინააღმდეგობა გაუწიეს თურქულმა ცხენოსანმა მშვილდოსნებმა. ჯვაროსანთა ქვეითები მოძრაობდნენ მჭიდრო მწყობრით, მშვილდოსნები მზად იყვნენ ესროლათ უკან მდგარი თურქი მშვილდოსნებისთვის, ხოლო შუბოსნები მზად იყვნენ მოეგერიებინათ პირდაპირი შეტევები. „ბრძანების მიხედვით, რათა შეენარჩუნებინათ მწყობრის სიმტკიცე, შეაბჯრულმა ჯარის ნაწილებმა დაიწყეს ქვეითების ტოლი სისწრაფით სიარული“.

ოთხი დღის განმავლობაში ჯვაროსანთა არმია თავისი მიზნისკენ მიემართებოდა და ამ დროის განმავლობაში მუდმივი თავდასხმების ქვეშ იმყოფებოდა მშვილდოსანთა და სხვათა მხრიდან. გარდა ამისა, ჯარისკაცები იტანჯებოდნენ წყურვილისგან ზაფხულის ცხელ ამინდში. როდესაც მათ ბოსრას მიაღწიეს, მოახერხეს მიეღოთ წყალი და სხვა მომარაგება. ჯვაროსანთა იმედები გაცრუვდა, როდესაც ალთუნთაშის ცოლმა იპოვა ქმართან შედარებით მტკიცე ადამიანი და დამასკელთა არმია ბოსრის ციტადელში შეუშვა. ბალდუინს ქალაქის აღების იმედი არ ჰქონდა და გადაწყვიტა უკან დახევა.

უკან დახევისას ფრანკები უფრო მეტად იტანჯებოდნენ სიცხისა და მტვრისგან, ამას თან ერთვოდა თურქთა განუწყვეტელი შეტევები. ამასთანავე სარკინოზებმა ცეცხლი მოუკიდეს ბუჩქებს და ჯვაროსნებს ახლა უკვე მათი კვამლიც აწუხებდა. ქრისტიანებს საკუთარი გარდაცვლილი და დაჭრილი მეომრები თან მიჰყავდათ, რათა მათი მტრები არ გამხნევებულიყვნენ დანაკარგების დანახვაზე. „ვინც თავის მწკრივს დატოვებდა, მას ემუქრებოდნენ მკაცრი სასჯელით“. მწკრივის დატოვება ნებართვის გარეშე აკრძალული იყო. თუმცა გამონაკლისის სახით, რაინდს შეეძლო დახმარებოდა ქრისტიანს, თუ მას მუსლიმი მოკვლას უპირებდა.
ალ-სანაბრის ბრძოლა

ალ-სანაბრის ბრძოლა — ბრძოლა ჯვაროსნებსა და თურქ-სელჩუკებს შორის. გაიმართა 1113 წლის 28 ივნისს. იერუსალიმის მეფე — ბალდუინ დაამარცხა სელჩუკთა სულთნის გამოგზავნილმა არმიამ მოსულელი მავდუდის მეთაურობით.

წინაპირობები
1110 წელს სელჩუკთა სულთანმა მაჰმედ -მა ბრძანება გასცა, რომ ჯვაროსნული სახელმწიფოებისთვის შეეტიათ მომდევნო ექვსი წლის განმავლობაში. „1110, 1112 და 1114 წლებში, ქალაქი ედესა იყო შეტევის მთავარი ობიექტი; 1113 წელს გალილეაში შეიჭრნენ; ხოლო 1111 და 1115 წლებში ლათინთა იმ პოზიციებზე, რომელიც მდინარე ორონტესიდან აღმოსავლეთით მდებარეობდა, ქალაქების — ალეპოს და შაიზარს შორის“.

1110 წელს ედესაზე მიტანილი იერიში უშედეგო აღმოჩნდა. 1111 წელს მოსულელი მავდუდი მეთაურობდა ჯარს, რომელმაც ბალდუინ -ს აიძულა უკან დახევა შაიზარის ბრძოლაში. ამის შემდეგ არმიის ლიდერები გაიფანტნენ, რისი მიზეზიც წარმატებების ნაკლებობა და მიმდებარე რაიონების ძარცვის სურვილი იყო. 1112 და 1114 წლების შეტევები ედესაზე ისევ წარუმატებელი აღმოჩნდა. მომდევნო ოთხ წელში ჯვაროსნულმა სახელმწიფოებმა — იერუსალიმის სამეფომ, ანტიოქიის სამთავრომ, ტრიპოლის და ედესის საგრაფოებმა ჯარები გააერთიანეს რათა თავი დაეცვათ.

ბრძოლა
1113 წელს მავდუდი შეუერთდა დამასკელი თუღთექინი და გაერთიანებულმა არმიამ განიზრახა გადაელახათ იორდანე, გალილეის ზღვის სამხრეთით. ბალდუინ -მა სელჩუკებს ბრძოლა ალ-სანაბრის ხიდთან გაუმართა. მავდუდმა გამოიყენა უკან დახევის მოსატყუებელი ტაქტიკა, რათა სწრაფად ჩაერთო მისი ჯარები შეტევაში. ჯვაროსანთათვის მოულოდნელი იყო სელჩუკთა მთავარ არმიასთან შეჯახება და ისინი დამარცხდნენ.

გადარჩენილმა ჯვაროსნებმა შეინარჩუნეს ერთობა და დაიხიეს ქვეყნის შიგნით ზღვისკენ, სადაც თავისი ბანაკით გამაგრდნენ. აქ მათი პოზიციები გაძლიერდა ანტიოქიისა და ტრიპოლის დახმარებით, მაგრამ მაინც ინერტულები იყვნენ. 1115 წლის გაჭიანურებული კამპანიის დროს, როჯერ სალერნოელმა უკანასკნელი სელჩუკთა ლაშქრობა დაამარცხა სარმინის ბრძოლაში.
ბოქს-სეტი

ბოქს-სეტი — ტერმინი, რომლითაც აღინიშნება რამდენიმე ნივთისგან შემდგარი კომპლექტი. ხშირად იგულისხმება წიგნების, მუსიკალური ჩანაწერების ფილმების თუ სატელევიზიო პროგრამების კრებული, რომელიც შეკრულია ერთ სასაჩუქრე ყუთში.

სასაჩუქრე ყუთი აგრეთვე შეიძლება იყოს ციფრული სახის.

ბოქს-სეტის გამოცემის ინიციატორი ხდება თავად კომპანია, რომელსაც ესა თუ ის შემოქმედი (მწერალი, მუსიკოსი) ან კინოფრენჩაიზი ექვემდებარება, თუმცა ხშირად მისი ინიციატივით ინტერესდება, მაგალითად, შემსრულებელი. როდესაც -მ გადაწყვიტა პინკ ფლოიდის კამპანიის ...? ჩატარება და გამოსცა რამდენიმე სასაჩუქრე ყუთი ჯგუფის იშვიათი ჩანაწერებით, სარეკლამო კამპანიაში ნაწილობრივ მონაწილეობდნენ მუსიკოსებიც.

ტიპები
მუსიკა
მუსიკასთან დაკავშირებული გამოცემები რამდენიმე სახის არის. ხშირად, განსაკუთრებით უკანასკნელ წლებში, გამოდის მუსიკალური ალბომის გამოცემიდან საიუბილეო წელთან დაკავშირებული ვერსიები, რომლებშიც შედის როგორც ორიგინალური ალბომი (ან მისი ახალი რემასტერი ან რემიქსი, ასევე დამატებითი დისკები. ესენია -ები, -ები, - დისკები ან გრამფირფიტები, რომლებშიც შეტანილია სტუდიური გამოუყენებელი მასალა, ცნობილი სიმღერების დემო-ვერსიები, საკონცერტო ჩანაწერები (როგორც აუდიო, ასევე ვიდეო), სპეციალური ახალი მიქსები, რემიქსები, ალტერნატიული ვერსიები და სხვა მასალა.

მეორე სახის ბოქს-სეტი შეიძლება გამოიცემოდეს თავად პირველი გამოცემის პარალელურად და იყოს სასაჩუქრე ყუთი, რომელშიც, კვლავ, შეტანილია იგივე მასალა, რაც საიუბილეო ბოქს-სეტში, რემასტერის გარდა.

კლასიკური მუსიკის ჩანაწერების მატარებელი ბოქს-სეტი შეიძლება შეიცავდეს კომპოზიტორის შემოქმედების სრულ კრებულს, ინტერპრეტაციებს, რომლებსაც ასრულებს სხვადასხვა მუსიკოსი.

გამოცემებს ხშირად ერთვის პოსტერები, ფოტოსურათები, ფოტოალბომები და სხვა გრაფიკული მასალა.

ვიდეო
 და - ფორმატების კინო, სატელევიზიო და სხვა ტიპების ბოქს-სეტები შეიცავენ:

ფილმის ან სატელევიზიო ეპიზოდის ორიგინალურ ან გაფართოებულ ვერსიას (პირველის შემთხვევაში ამოჭრილი ან გამოუყენებელი სცენები ხშირად წარმოდგენილია დამატებითი მასალების განყოფილებაში)
ინტერვიუებს რეჟისორებთან და შემქმნელთა გუნდის წევრებთან (მაგალითია პიტერ ჯექსონის „ბეჭდების მბრძანებლის“ ბოქს-სეტები, მრავალსაათიანი დოკუმენტური მასალით).
კადრირებებს, პერსონაჟების დიზაინებს
დოკუმენტურ მასალას საუნდტრეკული მასალის შექმნის შესახებ და სხვა სახის ვიდეოებს

მუსიკალური ვიდეო, როგორიც არის საკონცერტო ჩანაწერი ან დოკუმენტური ფილმი მუსიკალური შემსრულებლის შესახებ, შეიცავს კონცერტის ძირითად ჩანაწერს, დამატებით საკონცერტო ვიდეოებს, მუსიკალურ ვიდეოებს, ინტერვიუებს და სხვა მასალას.

წიგნები
წიგნების კომპლექტები, რომლებიც შეადგენენ ერთი სიუჟეტური ხაზის ნაწილს, ან უბრალოდ წარმოადგენენ მწერლის შემოქმედებას, ხშირად გამოიცემა ბოქ-სეტების სახით.
შტატი

შტატი (სიტყვიდან „სახელმწიფო, მმართველობა“) — ზოგიერთ ფედერაციულ წარმონაქმნებში (სახელმწიფო) ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის სახელწოდება, რომლებსაც გააჩნიათ გარკვეული სუვერენიტეტის დონე. შტატის სამართლებრივი და იურიდიული სტატუსი, ასევე მისი ხელისუფლების მოცულობის და კომპეტენციის დონე განისაზღვრება ფედერაციის კონსტიტუციით. ამას გარდა, ზოგიერთ სახელმწიფოში შტატებს გააჩნიათ საკუთარი კონსტიტუცია.

შტატის სათავეში, როგორც წესი, დგას გუბერნატორი, რომელსაც ირჩევს მოსახლეობა ან დანიშნული როგორც ფედერაციული სახელმწიფოს შემადგენელი ნაწილის მეთაური ან როგორც უნიტარული სახელმწიფოს ადმინისტრაციული ერთეულის მეთაური.

თითოეულ შტატს ჰყავს საკუთარი წარმომადგენლები ქვეყნის პარლამენტის ზედა პალატაში, რომელთა რაოდენობა განისაზღვრება კანონმდებლობით, რომელიც ზოგიერთ შემთხვევაში დამოკიდებულია შტატის მოსახლეობის რაოდენობაზე (მაგალითად, ინდოეთი), ხოლო ზოგჯერ თითოეულ შტატს პარლამენტში ჰყავს წარმომადგენელთა ერთი და იგივე რაოდენობა (მაგალითად, აშშ, ბრაზილია).

სახელმწიფოთა სია, რომლებიც შედგებიან შტატებისაგან
ჩუვაშ-კარამალი

ჩუვაშ-კარამალი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება ჩუვაშ-კარამალის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 854 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 25 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 897, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 905 კაცი.
ჩუვაშსკი-ნაგადაკი

ჩუვაშსკი-ნაგადაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება ნაგადაკის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 408 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტიუკუნი, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 30 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 450, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 429 კაცი.
მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის

მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის  — პოლიტიკური პარტია ბულგარეთში (შემოკლებით მუთ ). პარტიის დამაარსებელი და მისი საპატიო ლიდერია დოქტორი აჰმედ დოგანი. მაგრამ 2013 წელს მასზე განხორციელებული თავდასხმის შემდეგ მან დატოვა თავმჯდომარის პოსტი. 2013 წელს პარტიის ლიდერი გახდა ლუტვი მესტანი. მაგრამ 2015 წლის დეკემბერში სიტყვით თავისი გამოსვლის შემდეგ, ლუტვი მესტანი გარიცხეს პარტიის შემადგენლობიდან. მისი ადგილი დაიკავა მუსტაფა ქარადაიმ. შედის ევროპის ლიბერალ-დემოკრატიული ალიანსის შემადგენლობაში.

პარტია პირველ რიგში წარმოადგენს თურქული ეთნიკური უმცირესობის ინტერესებს.

2007 წლის ევროპის პარლამენტის არჩევნებზე პარტიამ მიიღო 392 650 (ანუ 20,26 %) ხმა და მოიპოვა 4 სადეპუტატო ადგილი, მინიმალური სხვაობით ჩამორჩა პარტიას — მოქალაქეები ბულგარეთის ევროპული განვითარებისთვის და ბულგარული სოციალისტური პარტიის და მოძრაობა სოციალური ჰუმანიზმისათვის კოალიციას. დეპუტატები გახდნენ ფილიზ ჰიუსმენოვა, მარიელკა ბაევა, მეტინ კაზაკი, ვლადკო პანაიტოვი.

2012 წელს მუთ-ის მთავარმა ფიგურებმა ქასიმ დალიმ (აჰმედ დოგანის ყოფილი მოადგილე) და კორმან ისმაილოვმა (პარტიის ახალგაზრდული ფრთის ყოფილი ლიდერი) დატოვეს პარტიის რიგები და განაცხადეს, რომ შექმნიან ახალ პარტიას. კომენტატორები ვარაუდობენ, რომ ახალი პარტია აქცენტს გააკეთებს მუსლიმი მოსახლეობის ხმების მოპოვებაზე და თურქეთში მცხოვრებ ბულგარეთის მოქალაქეებზე.

ბულგარეთის სახალხო კრების დეპუტატთა რაოდენობა
36-ე მოწვევა (1991—1994) — 24 დეპუტატი (ადგილების 10,00 %)
37-ე მოწვევა (1994—1997) — 15 დეპუტატი (ადგილების 6,25 %)
38-ე მოწვევა (1997—2001) — 19 დეპუტატი (ადგილების 7,92 %)
39-ე მოწვევა (2001—2005) — 21 დეპუტატი (ადგილების 8,75 %)
40-ე მოწვევა (2005—2009) — 34 დეპუტატი (ადგილების 14,17 %)
41-ე მოწვევა (2009—2013) — 38 დეპუტატი (ადგილების 15,83 %)
42-ე მოწვევა (2013—2014) — 36 დეპუტატი (ადგილების 15 %)
43-ე მოწვევა (2014—2017) — 38 დეპუტატი (ადგილების 14,8 %)
44-ე მოწვევა (2017 წლიდან) — 26 დეპუტატი (ადგილების 10,8 %)
გობლინი (ტელესერიალი)

გობლინი — სამხრეთ კორეული ტელესერიალი, დრამის ელემენტებით. მთავარ როლებს ასრულებენ: კონ იუ, კიმ გო-ინი, იუ ინ ნა და ლი დონ უკი. სერიალის ტრანსლირება ხდება -ზე, პარასკევსა და შაბათს, 2016 წლის 2 დეკემბრიდან, 2017 წლის 21 იანვრამდე.

იდეის ავტორი იუნ ჰა-რიმი სამი წელი გეგმავდა ამ სერიალის გადაღებას. გადაღებების დაწყებამდე მან ისაუბრა სერიალის თემატიკაზე და მასში არსებულ მოვლენებზე: „ყურადღების ცენტრში იქნება გობლინი, ტრადიციული, ფოლკლორული ზღაპრის გმირი, რომელიც ჯერ არ ყოფილა სერიალის მთავარი გმირი“. სიუჟეტი ეფუძნება გობლინის (ტოკები) ამბავს, რომელიც 900 წელზე მეტი ცხოვრობდა და ვერ პოულობდა სულის სიმშვიდეს. მისი არსებობის შეწყვეტა შეუძლია ტოკების ცოლს, უბრალო გოგონას, რომელი ზებუნებრივ ძალას ფლობს. საბოლოოდ, როცა ტოკები ხვდება საცოლეს, იგი აღმოჩნდება „დაკარგული სული“ — ადამიანი, რომელიც ბედისწერით გადაურჩა სიკვდილს და რომელსაც სასიკვდილო განაჩენი მოელის.

სამხრეთ კორეის პოპულარულ სერიალებს შორის, რომელთა ტრანსლირება საკაბელო ტელევიზიით ხდება, გობლინი მეორე ადგილს იკავებს.

სიუჟეტი
სერიალში არსებული მოვლენები ვითარდება ორ დროში: წარსულში, კორიოს არსებობისას და საუკუნეში.

ტოკები ცხოვრობს უკვე ცრა საუკუნეზე მეტია. ძველად ის იყო ცნობილი მხედართმთავარი, სახელად კიმ შინი. მეფეს მეთაურის გავლენის შიში დაეუფლა და მრჩევლის ინტრიგების გამო დაიჯერა, რომ კიმ შინს ძალაუფლების ხელში ჩაგდება სურდა. კიმ შინი და მისი არმია დახვრიტეს, ხოლო მისი სული დაწყევლეს და ის გახდა ტოკები - უკვდავი დემონი. მის სხეულში სამუდამოდ იყო ჩარჩენილი ხმალი, რომლის ამოღება (და ამავდროულად მოკვლა) მხოლოდ გობლინის ცოლს, სპეციალური შესაძლებლობების მქონე გოგოს შეეძლო.
ჩჟი ინ ტაკი არის ჩვეულებრივი გოგონა. სკოლის მოსწავლე, ცხოვრობს დეიდის სახლში, რომელსაც იგი სძულს. ინ ტაკი ხედავს აჩრდილებსა და სიკვდილის ანგელოზებს, რომელთა მოვალეობაც მისი მოძებნა და საიქიოში გასტუმრებაა. ის დიდი ხის წინ უნდა მომკვდარიყო, იგი „დაკარგული სული“, ის არ უნდა იყოს ცოცხალ ადამიანებთან ერთად. ტოკებისთან შეხვედრის შემდეგ ინ ტაკი იწყებს მის შეყვარებას, მაგრამ საკუთარ როლზე მის ცხოვრებაში წარმოდგენაც არა აქვს.
სიკვდილის რაინდი შრომისმოყვარეა, რომელის ცხოვრებაც უკვე სამასი წელია გრძელდება, წინა კი მას არ ახსოვს. მცირე რესტორნის მფლობელის, სანის გარეგნობა მასში დიდი ემოციას იწვევს და ის ვარაუდობს, რომ წინა ცხოვრებაში მათ რაღაც საერთო გააჩნდათ. მათი მისიის შესასრულებლად კი საჭიროა არა მარტო არსებული პრობლემების მოგვარება, არამედ იმის გახსენება თუ რა საერთო ჰქონდათ მათ წარსულში.
ჩულპანი (თოლბაზის სოფსაბჭო)

ჩულპანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება თოლბაზის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 64 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 38 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 8 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 68, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 76 კაცი.
ჩულპანი (ურშაკის სოფსაბჭო)

ჩულპანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება ურშაკის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 45 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია შინგაკ-კული, რომელიც დაშორებულია 45 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 32 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 47, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 43 კაცი.
შევერლი

შევერლი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება სემინკინის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 360 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 26 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 362, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 364 კაცი.

2002 წლის აღწერებით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ჩუვაშები - 97 %.
კაპიტანი (სპორტი)

კაპიტანი — სპორტის გუნდურ სახეობებში გუნდის წევრი, რომელსაც ეძლევა ეს წოდება. წოდება ხშირად საპატიოა, მაგრამ ზოგიერთ შემთხვევაში კაპიტანს შეიძლება ჰქონდეს მნიშვნელოვანი პასუხისმგებლობა გუნდის სტრატეგიაში და მინდორზე მიმდინარე თამაშში. ნებისმიერ შემთხვევაში, ესაა წოდება, რომელიც მეტყველებს თანაგუნდელების მიერ მის დამსახურებაზე და დაფასებაზე, გუნდის ლიდერად აღიარებაზე. ფეხბურთში და კრიკეტში კაპიტანი ასევე ცნობილია, როგორც შკიპერი.

სპორტის სახეობებიდან გამომდინარე, გუნდის კაპიტანს შეიძლება დაევალოს პასუხისმგებლობა თამაშში მონაწილე სპორტსმენებს შორის ურთიერთშეთანხმებაზე წესების გამოყენებისა და აღქმის საკითხებში. სპორტის ბევრ გუნდურ სახეობებში კაპიტნები წარადგენენ საკუთარ გუნდებს, როდესაც თამაშის დაწყებისას ოფიციალურად ხდება მონეტის აგდება.

სპორტის სხვადასხვა სახეობებში გუნდების კაპიტნებს აქვთ სხვადასხვა როლი და მოვალეობები.
შლანლი

შლანლი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება სემინკინის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 702 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 31 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 648, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 661 კაცი.

2002 წლის აღწერებით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ჩუვაშები - 96 %.

სოფელში მდებარეობს უცნობი ჯარისკაცის ძეგლი.
იულამანოვო (ბაშკირეთი)

იულამანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება ტოლბაზის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 407 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 34 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 4 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 488, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 274 კაცი.

2002 წლის აღწერებით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ჩუვაშები - 95 %.

სოფელში დაიბადა ჩუვაში პოეტი და მწერალი ალექსანდრ საველევ-სასი.
იულდაშევო (აურგაზის რაიონი)

იულდაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება სემენკინის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 60 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 20 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 91, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 72 კაცი.

2002 წლის აღწერებით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ბაშკირები - 98 %.
იაქტი-იული (ბაშკირეთი)

იაქტი-იული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება იშლინის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 52 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით, ხოლო რაიონული ცენტრ სოფელ თოლბაზიდან დაშორებულია 19 კმ-ით.

2002 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობაა 62, ხოლო 2009 წლის მონაცემებით 58 კაცი.

2002 წლის აღწერებით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ თათრები - 97 %.
აჯინა-თეფე

აჯინა-თეფე  — გორა ქალაქ ტაჯიკეთის კურგონტეპიდან აღმოსავლეთით 12 კმ-ში. გორაზე შემორჩენილია — საუკუნეების ბუდისტური მონასტრის ნანგრევები.

აღმოჩენის ისტორია
აჯინა-თეფეს ძეგლი არქეოლოგებმა პირველად აღმოაჩინეს 1959 წელს. ძეგლის, როგორც არქეოლოგიური ობიექტის დამუშავება დაიწყეს 1961 წლიდან. არქეოლოგიურ ობიექტზე სამეცნიერო კვლევა-ძიება და აღწერილობა ეკუთვნის სამხრეთ ტაჯიკეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის ხელმძღვანელს ბორის ლიტვინსკის. გათხრებისას აღმოჩენილი მასალები განეკუთვნება ბუდისტურ მონასტერს. გეგმის მიხედვით მონასტერი შედგება ორი სწორკუთხა ეზოსაგან, რომლის გარშემოც მდებარეობდა მონასტრის სიწმინდეები, კელიები და სხვა ობიექტები. ერთ-ერთ ეზოში განთავსებულია რელიგიური სიწმინდეების ბუდისტური საცავი სტუპა. აჯინა-თეფეზე აღმოჩენილია მოხატულობის ნიმუშები და თიხის ქანდაკებები, მათ შორის 12-მეტრიანი ბუდას გამოსახულება. ბუდა გამოსახულია მწოლიარე მდგომარეობაში, რომელიც წევს მარჯვენა მხარზე. მსგავსი ფიგურები დამახასიათებელია ნირვანაში მყოფი ბუდას ქანდაკებებისთვის.

აჯინა-თეფეს არქიტექტურაში და მშენებლობაში შეინიშნება ინდური ელემენტებისა და თოხარისტანის ადგილობრივი ტრადიციის გავლენა.

აჯინა-თეფე შეტანილიაიუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში. ბუდას 12-მეტრიანი ქანდაკება ამჟამად ინახება ტაჯიკეთის სიძველეთა ეროვნული მუზეუმის საცავებში, ქალაქ დუშანბეში.