iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გოიანინია

გოიანინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 481 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 116,92 კმ²-ზე. ფართობი 192 279 კმ²-ია.
მონტანიასი

მონტანიასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 413 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 138,82 კმ²-ზე. ფართობი 82 214 კმ²-ია.
პედრუ-ველიუ

პედრუ-ველიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 114 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 73,24 კმ²-ზე. ფართობი 192 708 კმ²-ია.
სენადორ-ჟეორჟინუ-აველინუ

სენადორ-ჟეორჟინუ-აველინუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 924 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 151,31 კმ²-ზე. ფართობი 25 934 კმ²-ია.
ტიბაუ-დუ-სული

ტიბაუ-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 38 მეტრზე. მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 385 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 111,81 კმ²-ზე. ფართობი 101 822 კმ²-ია.
ვილა-ფლორი

ვილა-ფლორი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 40 მეტრზე. მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-სულის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 872 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 60,26 კმ²-ზე. ფართობი 47 657 კმ²-ია.
შახაევსკაია-II

შახაევსკაია- — ყორღანების ჯგუფი, მდებარეობს მდინარე მანიჩის ნაპირზე, ვესიოლის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. არქეოლოგიური კომპლექსი გადაჭიმულია 4 კილომეტრზე სოვხოზის წყალსაცავიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით და მოიცავს 27 მიწაყრილს, რომელთა სიმაღლეცაა 0,3 მეტრიდან 2,9 მეტრამდე.

შახაევსკაია- გამოიკვლია საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის არქეოლოგიის ინსტიტუტის დონის ექსპედიციამ 1972 წელს.

აღწერა
ყორღანი 1
პირველი ყორღანი მდებარეობს ნაპირის მხარეს სასაფლაოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მისი სიმაღლეა 2,2 მეტრი, ხოლო დიამეტრი დაახლოებით 50 მ. ყორღანში აღმოაჩინეს რვა სამარხი, დაკრძალული ადამიანის დაკრძალვის მდგომარეობა აშკარად გასხვავდება ერთმანეთისაგან.

პირველი სამარხი მდებარეობს ყორღანის ცენტრიდან ჩრდილო-დასავლეთით. 0,4 მეტრის სიღრმეზე აღმოჩენილია ზრდასრული ადამიანის ჩონჩხი, რომელიც გაშლილი წევს ზურგზე. საფლავში რამე ნივთი არ ყოფილა შემონახული.

მეორე სამარხი მდებარეობს პირველის გვერდით 0,35 მეტრის სიღრმეში. ზრდასრული ადამიანის ჩონჩხი უწესრიგოდ ეყარა. სავარაუდოდ, დაკრძალული იწვა მარჯვენა მხარზე მოხრილი ფეხებით და თავით ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ.

მესამე სამარხი მდებარეობდა ყორღანის ცენტრიდან სამხრეთ-დასავლეთით ექვს მეტრში 1,07 მეტრის სიღრმეში. ზრდასრული ადამიანის ჩონჩხი იწვა მარცხენა მხარზე ძალიან მოხრილი მუხლებით, რომელზეც ელაგა ხელები.

ყორღანში ასევე აღმოჩენილია ბავშვების ჩონჩხიც.

ყორღანში აღმოჩენილი სამარხებიდან ოთხი ეკუთვნის კატაკომბების კულტურას (5, 6, 7, 8 სამარხები), ორი მათგანი მიეკუთვნება ძელურ კულტურას (2, 3 სამარხები), ხოლო ორი სამარხის კულტურული კუთვნილება გაურკვეველია.

ყორღანი 2
მეორე ყორღანი მდებარეობს კომლექსის ნაპირში, მისი სიმაღლეა 1,22 მეტრი, სიგრძე 32 მეტრი, სიგანე 28 მეტრი. ყორღანში აღმოჩენილია 11 სამარხი და ცხოველების ძვლების ორი გროვა. სამარხში აღმოჩენილია ორი ბავშვის ჩონჩხი, რომლებიც სახით ერთმანეთის პირისპირ იწვნენ.

ყორღანის მეხუთე სამარხი აღმოჩენილია 1,6 მეტრის სიღრმეში, ცენტრიდან დასავლეთით 2,25 მეტრის დაშორებით. მოზრდილი ადამიანის ჩონჩხი იწვა ზურგზე მოხრილ მდგომარეობაში. ჩონჩხის სიგრძე იყო 1,5 მეტრი. მის მხრებთან აღმოჩენილია სამი პატარა მძივი, რომელთა დიამეტრიც 2 მმ-ია.

მეხუთე სამარხი მდებარეობს ყორღანის ცენტრიდან სამხრეთით 5 მეტრში.

აღმოჩენილი 11 სამარხიდან ცხრა მიეკუთვნება ბრინჯაოს ხანას, ორი კი - უფრო გვიან პერიოდს.

ყორღანი 3
დამუშავებული ყორღანის მიწაყრილი, რომლის სიმაღლეცაა 0,3-0,4 მ, მდებარეობს ნაპირიდან 400 მეტრის დაშორებით, მისი დიამეტრია 24 მეტრი. მიწაყრილის ქვეშ აღმოჩენილია რვა სამარხი, რომლებიც ყორღანის ცენტრთან არიან თავმოყრილნი.

ყორღანი 4-8
მეოთხე ყორღანში აღმოჩენილია ოთხი სამარხი, მეხუთეში - სამი, მეექვსეში - ექვსი. აღმოჩენილია თიხის ჭურჭელი, საცეცხლურები, მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის ძვლები. მეშვიდე ყორღანში აღმოჩენილია ქალთა ჩონჩხები. ისინი იწვნენ ხის დაფებზე, რომელთაგან მხოლოდ ერთის ნაშთებია შემორჩენილი. ამ სამარხში აღმოჩენილია ძალზედ დაჟანგებული დანა, თავის ქალასთან ახლოს აღმოჩენილია ვერცხლის საყურეები, შუშის თვლებით.
ანდრიეს ბონგერი

ანდრიეს ბონგერი ზედმეტსახელად „დრიესი“ (დ. 20 მაისი, 1861 — გ. 20 იანვარი, 1936) — იოჰანა ვან გოგ-ბონგერის რჩეული ძმა. ანდრიესი იყო მისი მომავალი სიძის, თეო ვან გოგის ახლო მეგობარი პარიზში ცხოვრებისას. სწორედ ანდრეასმა გააცნო თეოს თავისი და იოჰანა. ის ასევე იცნობდა ვინსენტ ვან გოგს რომელიც წერილებში მას ანდრედ მოიხსენიებს.

წერილში, რომელიც ანდრიეს ბონგერმა მშობლებს მიწერა 1885 წლის 31 მარტს, 1885, ის ამბობს თეო ვან გოგის შესახებ, რომ მან წინა კვირას მიიღო მოულოდნელი და საშინელი ინფორმაცია მამის გარდაცვალების შესახებ, რომელიც აპოპლექსიის შეტევით გარდაიცვალა და რომლის შესახებ ჯანმრთელობის დადებითი ცნობაც წინა დღეს იყო მოსული. მან ასევე ახსენა, რომ ვან გოგი არ იყო ძლიერი, და რომ ეს მელანქოლიური და სახიფათო გარემოება იყო. მის მომდევნო რამდენიმე წერილში ანდრიესს ბონგერი თეოს როგორც ახლო მეგობარს მოიხსენიებს.

1886 წელს თეო ვან გოგი საცხოვრებლად პარიზში გადავიდა, რაც ნიშნავს იმას, რომ მას შემდეგ კავშირი ანდრეის ბონგერთან მას აღარ ჰქონია. ბონგერი ასევე გამოხატავს საკუთარ შთაბეჭდილებას და მოსაზრებას, რომ [ვინსენტ ვან გოგი]] ძმას, თეოს საკმაოდ უხეშად ეპყრობოდა, რის გამოც თეო ძალიან ღონემიხდილი იყო. თეო ბონგერების ოჯახს პირველად ესტუმრა 1886 წლის აგვისტოში.

ბონგერმა ამსტერდამში მუშაობა სადაზღვევო კომპანიაში დაიწყო. ანდრეისი იყო ახლო მეგობარი ბერტრანდ ჯეან რედონისა, ცნობილი როგორც ოდილონ რედონი, და ფლობდა მისი ნამუშევრების დიდ კოლექციას. მის კოლექციაში ასევე შედიოდა ვინსენ ვან გოგის, პოლ სეზანის და ემილ ბერნარდის ნახატები, რომლებსაც ის კარგად იცნობდა. ანდრიესი დაკრძალულია ზორგვლიდის სასაფლაოზე.
ემრე ქივილჯიმი

ემრე ქივილჯიმი ( დ. 2 სექტემბერი 1990) — თურქი მსახიობი.

ემრე ქივილჯიმი, განსაკუთრებით პოპულარული მას შემდეგ გახდა, რაც თურქულ სერიალში „ელიფი“, ერთ-ერთ მთავარ როლზე დაამტკიცეს. „ელიფი“ პოპულარული გახდა, აგრეთვე, ინდონეზიაში, ბოსნიაში, სერბეთში ესტონეთში, კოლუმბიასა და პერუში.

სერიალზე არანაკლებ წარმატებული აღმოჩნდა ემრე ქივილჯიმის კარიერაც, რომელიც ფილმში სელიმ ემიროღლუს პერსონაჟს განასახიერებს. იგი მთავარი გმირის, პატარა ელიფის ბიძაა და ამავდროულად, მთელი ფილმის მანძილზე მის დამცველად გვევლინება.
ვოლგოდონსკის დენდროპარკი

ვოლგოდონსკის დენდროპარკი — დენდროლოგიური პარკი ქალაქ ვოლგოდონსკის დასავლეთით, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ერთადერთი სტეპის დენდროპარკი დონის ტერიტორიაზე. უჭირავს 11 ჰა ფართობი. დაარსდა 1966 წელს ე. სერებცოს მიერ. ღია და დახურულ სივრცეში იზრდება ხმელთაშუაზღვიური, ევროპა-ციმბირული, ჩინურ-იაპონური და ჩრდილოეთ ამერიკული წარმომავლობის მცენარეების 240 სახეობა. დენდროპარკი ემსახურება სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის სასწავლო ბაზას.

დენდროპარკის დამაარსებლებისათვის აუცილებელი იყო ხეების გახარებასთან ერთად მათ აკლიმატიზაციაზეც ეზრუნათ.

საბჭოთა კავშირის დაშლასთან ერთად მოიშალა დენდროპარკის მუშაობაც. ტერიტორიას აღარავინ იცავდა, მრავალი უნიკალური ხე ვანდალიზმს შეეწირა. ნაკრძალ ადგილებში იმართებოდა პიკნიკები, ხდებოდა დენდროპარკის დანაგვიანება. 2006 წელს როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციამ მიიღო დადგენილება № 418, რომლის მიხედვითაც 70 ობიექტი, რომელიც დენდრარიმში მდებარეობდა გამოცხადდა დაცულ ტერიტორიად. საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა და ქალაქის ადმინისტრაციის მიერ მოხდა დენდროპარკის კეთილმოწყობა.
დონა დე ვარონა

დონა დე ვარონა (; დ. 26 აპრილი 1947, სან-დიეგო, კალიფორნია) — ამერიკელი სპორტსმენი, სპორტული ჟურნალისტი და ფუნქციონერი. თავისი სპორტული კარიერის ფარგლებში დე ვარონამ ცურვაში 18 მსოფლიო რეკორდი დაამყარა, ორჯერ გახდა ოლიმპიური ჩემპიონი და 18-ჯერ აქვს გამარჯვებული აშშ-ს ჩემპიონატი. აქტიური სპორტული ცხოვრების დასრულების შემდეგ სპორტული პროგრამების წამყვანად, სცენარისტად და პროდიუსერად მუშაობდა, მიიღო „ემის ჯილდო“ და „გრეისის (პრემია). დე ვარონა ქალთა სპორტის ფონდის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი და პირველი პრეზიდენტი იყო, ასევე ფიზკური აღზრდისა და სპორტის პრეზიდენტთა სხდომის წევრი, აშშ-ს სენატის კონსულტანტი, აქტიურად შეჰქონდა წვლილი კონგრესის მიღებაში 1972 წელს აშშ-ს შრომით სამართალში განყოფილების შესწორებებში, რაც გულისხმობდა გენდერული თანასწორობის უზრუნველყოფას განათლებისა და შრომით სფეროებში, ხოლო 1978 წელს — სამოყვარულო სპორტის კანონს. დონა დე ვარონა — ცურვის მსოფლიო დიდების დარბაზის წევრი (1969 წლიდან) ისევე, როგორც ქალის დიდების ეროვნული დარბაზის (2003 წლიდან), ოლიმპიური ორდენის ლაურეატი (2000).

ბიოგრაფია
13 წლის ასაკში დონა დე ვარონამ მონაწილეობა მიიღო რომის 1960 წლის ოლიმპიურ თამაშებში, სადაც ყველაზე მცირე წლოვანი მონაწილე იყო; ერთადერთი სახეობა, რომელშიც მან მონაწილეობა მიიღო იყო ესტაფეტა 4×100 მეტრი ტალღურ სტილში, სადაც დონამ ასარჩევ ცურვაში მიიღო მონაწილეობა. შემდეგ ოთხ წელიწადში მან 8 მსოფლიო რეკორდი დაამყარა 50 მეტრიანი ბასეინებისთვის (ზურგზე ცურვით, ბატერფლაით და ტალღურ სტილში) და 10 რეკორდი აშშ-ში მოკლე წყალზე (ზოგიერთი მათგანი რამდენიმეჯერ); მსოფლიო რეკორდები 25 მეტრიან ბასეინებში არ ფიქსირდება 1957 წლიდან, მაგრამ დე ვარონას შედეგები მოკლე წყალზე ასევე იყო მსოფლიოში საუკეთესო. ამ წლებში მისი პორტრეტები ჩნდებოდა ჟურნალების ყდებზე ისეთებზე, როგორიცაა , და , ხოლო მთლიანობაში მისი სურათები იმაზე ხშირად იბეჭდებოდა, ვიდრე ნებისმიერი სხვა სპორტსმენის. შიდა არენაზე დე ვარონამ აშშ-ს ეროვნული პირველობის 37 მედალი მოიპოვა, მათ შორის 18 ოქრო. 1964 წლის ტოკიოს ოლიმპიურ თამაშებზე მან მოიპოვა ორი ოქროს მედალი — კომპლექსური ცურვის 400 მეტრის დისტანციაზე და ესტაფეტაში 4×100 მეტრი ტალღურ სტილში, სადაც ამ დისტანციაზე აშშ-ს ნაკრებთან ერთად მსოფლიო რეკორდს ამყარებს.

სპორტულ ჟურნალისტიკაში მუშაობას დე ვარონა, რომელმაც 1968 წელს დაამთავრა კალიფორნიის უნივერსიტეტი სპეციალობით „პოლიტოლოგია“, აქტიურად აკავშირებდა საზოგადოებრივ მოღვაწეობასთან. ის გახდა ერთ-ერთი დაამრსებელი და პირველი პრეზიდენტი ქალთა სპორტის ფონდში, ასევე იყო გენდერული თანასწორობისთვის მებრძოლთა სიაში. მისი ძალისხმევის ფაქტორი იყო, 1972 წელს აშშ-ს შრომით სამართალში განყოფილების შესწორება.

ერთ საათიანი არხის სატელევიზიო გადაცემის „ცეცხლის შემნახველებისთვის“ , რომელიც მიძღვნილი იყო ოლიმპიური თამაშებისვის, დე ვარონა - ტექსტის ავტორი, წამყვანი და პროდიუსერებიდან ერთ-ერთი დაჯილდოებული იყო „ემის ჯილდოთი“, ხოლო შემდეგში მიიღო პრემია სიუჟეტის შექმნისთვის, 1991 წლის ზაფხული სპეციალური ოლიმპიადის მონაწილეს შესახებ. ამის გარდა, ზედიზედ ორი წელი (2000 და 2001 წლებში) ის იღებდა „გრეისის პრემიას“; თეოდორ რუზველტის -ს პრემია. 2003 წელს ის გახდა ქალთა დიდების ეროვნული დარბაზის წერი.
ვოლგოდონსკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა

ვოლგოდონსკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა — ცენტრალური ბიბლიოთეკა როსტოვის ოლქის ქალაქ ვოლგოდონსკში. შეიქმნა 1955 წელს.

მისამართი: როსტოვის ოლქი, ქალაქი ვოლგოდონსკი, ლენინი ქუჩა № 75.

ისტორია
ვოლგოდონსკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა დაარსდა 1955 წლის 10 ნოემბერს. ამ პერიოდში ვოლგოდონსკი (1956) ჯერ კიდევ სოფელი იყო. პირველი ბიბლიოთეკა განათავსეს თანამედროვე ვოლგოდონსკის ადმინისტრაციული შენობის ერთ-ერთ პატარა ოთახში. მისი გახსნის პერიოდში საბიბლიოთეკო წიგნადი ფონდი სულ 1 000 წიგნს მოიცავდა.

ბიბლიოთეკის პირველი დირექტორი იყო ლუბა მიკულჩიკი. 1955 წლისათვის ბიბლიოთეკაში უკვე ჩაწერილი იყო 400 მკითხველი, 1957 წელს ქალაქში ააშენეს კულტურის აახალი ცენტრი „ახალგაზრდობა“, სადაც ბიბლიოთეკას გამოუყვეს ოთახი. ორი წლის შემდეგ ბიბლიოთეკაში შეიქმნა საბავშვო განყოფილება.

1965 წლისათვის ცენტრალურ ბიბლიოთეკაში 2 300 ეგზემპლარი წიგნია. მკითხველთა რაოდენობა კი 3 000-ს აჭარბებდა. 1966 წელს საქალაქო ბიბლიოთეკა გადავიდა ახალ შენობაში საზღვაოს ქუჩაზე, სადაც იყო ასევე სმკითხველო დარბაზი 50 მკითხველისათვის. ბიბლიოთეკის ფონდში შედიოდა როგორც მხატვრული ლიტერატურა, ასევე ლექსიკონები და ენციკლოპედიები. მავე წელს ქალაქის ლიტერატურულმა გაერთიანებამ ბიბლიოთეკაში გახსნა ლიტერატურული მუზეუმი. მუზეუმის დამაარსებელი იყო მწერალი და ლიტერატურათმცოდნე ვლადიმერ სმირენსკი. მუზეუმში ინახებოდა , როგორც ვოლგოდონსკის ასევე როსტოველი, ლენინგრადელი და მოსკოველი მწერლების
მასალები.

1973 წელს ცენტრალურიი ბიბლიოთეკა გადავიდა ლენინის ქუჩაზე მდებარე შენობაში. ამჟამად ამ შენობაში განთავსებულიასაბავშვო ბიბლიოთეკა.

1990-იან წლებში, მას შემდეგ, რაც დაიწყო კომპიუტერიზაცია, ბიბლიოთეკამ შექმნა მონაცემთა ელექტონული ბაზა. ბიბლიოთეკაში დადგეს ინტერნეტში ჩართული კომპიუტერები. ქალაქში შეიქმნა ცენტრალიზებული საბიბლიოთეკო სისტემა.

2008 წელს ბიბლიოთეკა გადავიდა ახალ, სპეციალურად მისთვის აშენებულ შენობაში ლენინის ქუჩა 75-ში. ამჟამად ბიბლიოთეკის ფონდშია 633 000 ეგზემპლარი, მათ შორის 100 000 უშუალოდ ცენტრალურ ბიბლიოთეკაშია.
კანის ქვეშ (ფინური ტელესერიალი)

„კანის ქვეშ“ — ფინური სამედიცინო, მისტერიული ჟანრის ტელესერიალი, რომელიც ტელეკომპანია გადაიღო 2016 წელს. სერიალი 1 სეზონსა და 12 ეპიზოდს მოიცავს და მასში მონაწილეობენ ცნობილი მსახიობები: ტანელი მაკელა, ელენა ლეევე და ვილეჰარდ კოლანდერი. ელენა ლეევე (სოფია სივენიუსტა) იმ კლინიკის ექთანია, სადაც ღეროვანი უჯრედების კვლევის პროფესიონალი ექიმი და მამამისი ტანელი მაკელა (ჰანუ სივენიუსი) მუშაობს. სერიალში ასახულია ფინეთის ექიმების სამედიცინო ეთიკა.

გადაღებები
სერიალის გადაღებები 2015 წლის დეკემბერში დაიწყო და მთელი ზამთრის სეზონზე გაგრძელდა, თუმცა ეთერში მხოლოდ 2016 წლის 14 იანვარს გავიდა. სერიალის პრემიერა ტელეკომპანია -სა და -ს ეთერში შედგა. სერიალის გადაღებები მიმდინარეობდა ქალაქ ჰელსინკიში და კაჯანაში კაინუს ცენტრალურ საავადმყოფოში.

სიუჟეტი
სოფია სივენიუსი (ელენა ლეევე) მუშაობს კაინუს ცენტრალურ კლევით საავადმყოფოში ექთნად, ერთ დღეს მას ავარია მოუხდება და დაშავებულს თვითონ გადაიყვანს საავადმყოფოში. სოფიას მამა ჰანუ სივენიუსი (ტანელა მაკელა), საავადმყოფოს წამყვანი ექიმია ღეროვანი უჯრედების დარგის სფეროში, სწორედ ის ჩაიბარებს სოფის მიერ შემოყვანილ პაციენტს ჰენრი ვარტიმას (ვილეჰარდ კოლანდერი) და გადაწყვეტს საიდუმლო კვლევები ჩაატაროს ამ პაციენტზე. სოფიას ეჭვი გაუჩნდება მამის საქმიანობაში და გამოძიებას დაიწყებს და აღმოაჩენს მამის საიდუმლო კვლევებს, რომელიც ლიცენზიის გარეშე და პაციენტის დაუკითხავად ჩაატარა.

როლებში
ასევე მონაწილეობენ
საია ლენტონე - ანსკუ იაკოლა
იონას საარტამო - ტომი იაკოლა
ესკო როინე - ტანელი სარკომა
ლიზა ლუსტონენი - ტაინა სალო
კრისტო სალმინენი - ტემუ ვაჰტერა
იასმინ ვოუტილაინენ - ოლივია ალანკო
სუსანა მიკონენი - მერი ალანკო
პეკა სტრანგი - ტობიას ფაგერვიკი
სესილია პოლი - იოჰან ფაგერვიკი
ტარია ჰეინულა - ეველინა სეივენიუსი
კრის გუმეროსი - იოჰანეს კაროლა
იესკია გრაბოვსკი - სტელა საარი
რობერტ ენკელი - არნე ლინიდმანი
რებეკა ვიტალა

ეპიზოდი
კვაზითანამგზავრი

კვაზითანამგზავრი – რომელიმე პლანეტასთან ერთად მოძრავი კონკრეტული ტიპის კო-ორბიტალური კონფიგურაციის (1:1 ორბიტული რეზონანსით) მქონე ობიექტი, თუ ეს ობიექტი (კვაზითანაგზავრი) მოცემულ პლანეტასთან რჩება მრავალი ორბიტული პერიოდის განმავლობაში.

მაგალითები
ვენერა
ვენერას ჰყავს კვაზითანაგზავრი - 2002 68. როგორც ჩანს, ეს ასტეროიდი ვენერას თანამგზავრია ბოლო 7000 წლის განმავლობაში, მაგრამ დაახლოებით 500 წლის შემდეგ გატყორცნილი იქნება დღვანდელი ორბიტიდან.

დედამიწა
2016 წლისათვის ცნობილია დედამიწის რამდენიმე კვაზითანამგზავრი: (164207) 2004 9, (277810) 2006 35, 2013 28, 2014 339 და (469219) 2016 3. სავარაუდოდ ამ უკანასკნელის ორბიტა ბოლო რამდენიმე ასწლეულის განმავლობაში სტაბილური უნდა იყოს, მაშინ როცა 2003 107 -მა უკვე მიატოვა თავისი ორბიტა. დედამიწის სტაბილური კვაზითანამგზავრები დაახლოებით 38-დან და 100-მდე მთვარის დისტანციებზე რჩებიან.
კაზაკები (ძეგლი)

კაზაკები — მონუმენტალური კომპოზიცია ქალაქ ვოლგოდონსკის ჩრდილო-დასავლეთ გარეუბანში. დგას ვოლგა-დონის არხის № 15 შესასვლელთან. მონუმენტი შეიქმნა 1953 წელს არქიტექტორ ლეონიდ პოლიაკოვისა და მოქანდაკე გიორგი მოტოვილოვის პროექტის მიხედვით. რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს 1960 წლის 30 აგვისტოს № 1327 დადგენილების შესაბამისად ძეგლი შეიტანეს სახელმწიფო მნიშვნელობის ძეგლების სიაში. სკულპტურული ქანდაკება „კაზაკები“ წარმოადგენს ვოლგოდონსკში და ვოლგოდონსკის რაიონში ერთადერთ ძეგლს, რომელსაც აქვსრუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ქანდაკება სიმბოლურად გამოხატავს ყუბანის კაზაკთა კავალერიის კორპუსის გმირობას დიდი სამამულო ომის პერიოდში და ზოგადად დონელი კაზაკების საბრძოლო დიდებას.

აღწერა
სკულპტურული კომპოზიცია დგას ორ მაღალ კოშკოვან კვარცხლბეკზე, რომელიც დგას ვოლგა-დონის არხის № 15 გასასვლელის ორივე ნაპირზე. მათზე კი ცხენზე ამხედრებული კაზაკების ძეგლები დგას. ორივე კვარცხლბეკი შესრულებულია ადრეული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. ძეგლის მემორიალურ დაფაზე არის წარწერა:

კაზაკები გამოსახულნი არიან უკანა ფეხებზე შემდგარ ცეხენებზე მჯდომარენი. ერთ-ერთი კაზაკი ხმალს იქნევს ქვემოთ, მეორეს კი იგი უჭირავს თავს ზემოთ.

გალერეა
სამშვიდობო ატომი (ძეგლი)

სამშვიდობო ატომი — მონუმენტი, რომელიც აღმართულია ვოლგოდონსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სიმბოლურად დაკავშირებულია ატომური მანქანათმშენებლობისა და ენერგეტიკის განვითარებასთან ქალაქში. წარმოადგენს ვოლგოდონსკის ერთ-ერთ მთავარ სიმბოლოს. მოქანდაკე იური ვლადიმერის ძე ალექსანდროვის ნამუშევარი თავდაპირველად დადგეს აეროპორტ ვოლგოდონსკის წინ მდებარე მოედანზე ციმლიანსკში 1981 წელს. მაგრამ რამდენიმე თვის შემდეგ ძეგლი გადაიტანეს, რადგან როსტოვის ოლქის საოლქო აღმასკომის თავჯდომარის მ. ივანიცკის განცხადებით, როდესაც იგი მგზავრობდა, მან დაინახა, რომ ძეგლი არის საკმაოდ დიდი ზომის სადგურის მიმდებარე მოედნისა და აეროპორტის მიმართ. მისთვის ახალი ადგილი გამოძებნეს კურჩატოვისა და მშენებელთა ქუჩების გადაკვეთზე, სადაც დგას დღევანდელ დღემდე.
ტაჯიკეთის დროშა

ტაჯიკეთის ეროვნული დროშა — სუვერენული ტაჯიკეთის სიმბოლო. დროშა მიღებულია 1992 წლის 24 ნოემბერს.

ტაჯიკეთის დროშა ითვლება გინესის რეკორდების წიგნის ბინადრად. იგი წარმოადგენს მსოფლიოში ყველაზე მაღალ ძელზე აღმართულ დროშას. ძელის სიმაღლეა 165მ. დროშა სპეციალურად აღიმართა 2011 წელს ქვეყნის დედაქალაქ დუშანბეში, ტაჯიკეთის დამოუკიდებლობის 20 წლის იუბელეზე. მან პირველობა ჩამოართვა აზერბაიჯანის ეროვნულ დროშას.

დროშის ზომებია - 60მ — 30მ-ზე.

გინესის რეკორდსმენი დროშები სიმაღლის მიხედვით
ტაჯიკეთის ეროვნული დროშა — 165 მ.
აზერბაიჯანის ეროვნული დროშა — 162 მ.
ჩრდილოეთ კორეის ეროვნული დროშა — 160 მ.
თურქმენეთის ეროვნული დროშა — 133 მ
იორდანიის ეროვნული დროშა — 132 მ.
არაბეთის გაერთიანებული საამიროების ეროვნული დროშა — 123 მ
მექსიკის ეროვნული დროშა — 110 მ.
კაზაკთა დიდების ყორღანი (ძეგლი)

კაზაკური დიდების ყორღანი — სკულპტურული კომპოზიცია ქალაქ ვოლგოდონსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.

ისტორია და აღწერა
მემორიალური კომპლექსი გაიხსნა 2008 წლის 4 ნოემბერს. მდებარეობს ქალაქ ვოლგოდონსკის შესასვლელში, სუხო-სოლონოვის ყურის ნაპირზე. კომპლექსი მდებარეობს ყურის ნაპირზე, რომელიც ქალაქს ჰყოფს ძველ და ახალ ნაწილებად. კომპლექსის ავტორები არიან მწერალი ვლადიმერ კარპენკო და მოქანდაკე, რუსეთის მხატვართა კავშირის წევრი ეგორ დერდიაშჩენკო.

მემორიალურ კომპლექსში ცენტრალური ადგილი უკავია კავკასიის ომების გენერალს იაკობ ბალკანოვს, რომელმაც თავისი ცხოვრების 30 წელი ლაშქრობებში გაატარა.

ლეგენდარული კაზაკი გენერალი იაკობ ბალკანოვი ეროვნული გმირია, რომელიც მამაცობისათვის დააჯილდოეს ოქროს იარაღით და მიანიჭეს წმინდა ანას ორდენი.

არქიტექტურულ-სკულპტურული თვალსაზრისით კომპოზიცია მიწაყრილი ყორღნის ფორმისაა, რომლის სიმაღლეც 10 მეტრია. ყორღანი ორ ნაწილადაა გაყოფილი, როგორც კაზაკების შეტევის ერთი მეთოდი. ასეთ შეტევის ფორმას ეწოდება „ბაკლანოვისებური“. ყორღანის ორი ნაწილი ასევესიმბოლურად დაკავშირებულია სამოქალაქო ომში რუსების თეთრებად და წითლებად დაყოფასთან.

სკულპტურული კომპოზიციის უკან დგას 5 მეტრი სიმაღლის, ბეტონისაგან დამზადებული ყორღანი, რომელზეც რელიეფურად დატანილია კადრები კაზაკების ცხოვრებიდან. ბეტონის ფილაზე გამოსახულია ხუთი ცნობილი დონელი ატამანის ბარელიეფი. ფილაზე ასევე ჩამოთვლილია ის ტომები, რომლებიც ოდესმე ცხოვრობდნენ დონის ტერიტორიაზე: სკვითები, სარმატები, ჰუნები, ალანები და სხვა. ასევე ნაჩვენებია ისტორიული თარიღები, დანგრეული ეკლესიების ფოტოები და სხვა.

აქვე შეიძლება ციტატების წაკითხვა მიხეილ შოლოხოვის „წყნარი დონიდან“.

გარდა ამისა, სკულპტურული კომპოზიცია მოიცავს ცალკე მდგომ შენობას , სადაც განთავსებულია სურათების გალერეა და დონის კაზაკების მუზეუმი.
სელინ სეზგინი

სელინ სეზგინი (დ. 20 ივნისი, 1990, სტამბოლი) — თურქი მსახიობი. დაბადების სახელია ფლოდ სეზგინი. თურქეთში განსაკუთრებით ცნობილი გახდა სერიალ „ელიფის“ ეკრანებზე გამოსვლის შემდეგ, სადაც სელინი თამაშობს პატარა ელიფის დედის როლს. დღემდე ურთიერთობს ემრე კივილჩიმთან, გულჩინ ტუნჩოკთან და იზაბელა დამლა გუვენილირთან.

სერიალი პოპულარულია მრავალ ქვეყანაში, მათ შორის ინდონეზიაში. აქ მას იცნობენ სახელით მალიქი. 2015 წლის აგვისტოში სელინი თავის მეგობრებთან ერთად იყო მიწვეული ინდონეზიის ერთ-ერთ პოპულარულ ტელეპროგრამაში.

საპნის ოპერები
 (2006)
ელიფი (სეზონი 1) (2014 - 2015)
ელიფი (სეზონი 2) (2015 - 2016)
გიულჩინ თუნჩოქი

გიულჩინ თუნჩოქი (დ. 1 იანვარი, 1992, ბურსა, თურქეთი) — თურქი მსახიობი. პოპულარული გახდა თურქეთში სერიალ „ელიფის“ ეკრანებზე გამოსვლის შემდეგ. დღემდე ურთიერთობს ემრე კივილჩიმთან, სელინ სეზგინთან და ისაბელა დამლა გიუვენილირთან.

სერიალი პოპულარულია მრავალ ქვეყანაში, მათ შორის ინდონეზიაში. 2015 წლის აგვისტოში გიულჩინი თავის მეგობრებთან ერთად იყო მიწვეული ინდონეზიის ერთ-ერთ პოპულარულ ტელეპროგრამაში.

მსახიობი დაოჯახებული არაა. მას 2014 წლიდან დღემდე, სასიყვარულო ურთიერთობა აქვს მსახიობ ემრე კივილჩიმთან, რომელიც მისი მეწყვილის, სელიმის როლს ასრულებს სერიალში „ელიფი“.

საპნის ოპერები
ადანალი (სეზონი 2) (2009)
ყარადაღლარი (სეზონი 2) (2010)
ელიფი (სეზონი 2) (2014 - 2016)
ისაბელა დამლა გიუვენილირი

ისაბელა დამლა გიუვენილირი ( დ. 18 იანვარი 2009, ნიუ-იორკი, აშშ) — თურქი მსახიობი. თურქეთში ვიზიტისას მისმა ოჯახმა გაიგო, რომ გოგონა დამტკიცებულია თურქული ტელეარხ 7-ის მიერ ახალ სატელევიზიო პროექტში „ / ელიფი“ მთავარ როლზე. როცა სერიალის გადაღებები დაიწყეს, ისაბელა 4 წლის იყო. ის ძალიან პოპულარული გახდა თურქეთში სერიალ „ელიფის“ ეკრანებზე გამოსვლის შემდეგ. დღემდე ურთიერთობს ემრე კივილჩიმთან, სელინ სეზგინთან და გულჩინ ტუნჩოკთან.

სერიალი პოპულარულია მრავალ ქვეყანაში, მათ შორის ინდონეზიაში, სადაც 2015 წლის აგვისტოში თავის მეგობრებთან ერთად იყო მიწვეული ინდონეზიის ერთ-ერთ პოპულარულ ტელეპროგრამაში.

ისაბელა ამჟამად, სტამბოლში ცხოვრობს და სკოლაში სწავლითაა დაკავებული.

საპნის ოპერები
ელიფი (სეზონი 1) (2014 - 2015)
ელიფი (სეზონი 2) (2015 - 2016)
ელიფი (სეზონი 3) (2016 - 2017)
ბიორნ რკინისგვერდა

ბიორნ რკინისგვერდა —  საუკუნის ვიკინგი მებრძოლი, შვედეთის მეფე და მუნსოს დინასტიის დამფუძნებელი, სკანდინავიური საგების მიხედვით, დანიელი კონუნგის, რაგნარ ლოდბროკის ვაჟი. მითოლოგიის თანახმად ბიორნი იყო ჭკვიანი მეზღვაური და დაუმარცხებელი მეომარი.

859 წელს ბიორნის სარდლობით ვიკინგებმა გაილაშქრეს სამხრეთის მიმართულებით და მიაღწიეს გიბრალტარის სრუტეს, საიდანაც გადავიდნენ მაროკოში, გაძარცვეს და დაარბიეს ბერბერების მიწები, 860 წელს კი ხმელთაშუა ზღვის აუზში შევიდნენ.

ცნობილია ის ფაქტი, რომ მამამისის მკვლელობის გამო, 867 წელს ბიორნი ძმებთან ერთად სათავეში ჩაუდგა დიდ წარმართულ ჯარს და ნორთუმბრიის სამეფოს დაპყრობით დაიწყო ვიკინგების 14 წლიანი გაუთავებელი თარეში დიდი ბრიტანეთის ტერიტორიაზე. მან ელა სისხლიანი არწივის მეთოდით სიკვდილით დასაჯა.

ამის შემდეგ ბიორნმა და მისმა ძმებმა გაინაწილეს დაპყრობილი მიწები და სამეფოები დააარსეს სკანდინავიაში. ის გახდა შვედეთის კონუნგი და საფუძველი დაუდო მუნსოს დინასტიას. საგების თანახმად ბიორნის შემდეგ კონუნგის ტიტული მიიღო მისმა უფროსმა ვაჟმა, ერიკმა.