iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
თამარ ავალიშვილი

თამარ ავალიშვილი (დ. 28 სექტემბერი, 1948) — ქართველი ექიმი.

დაიბადა ქალაქ თბილისში.
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფი სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი. 1976–1980 წლებში იყო მცხეთის რაიონის სოფელ დიღმის პოლიკლინიკის ექიმი–პედიატრი. 1980 კი წელს თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბავშვთა სნეულებათა პრობლემური კათედრის ასისტენტი. 1992 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტია. აქვს 55 სამეცნიერო ნაშრომი ახალშობილთა და ჩვილ ბავშვთა სეფსისის პრობლემების შესახებ. ხელმძღვანელობს მ. გურამიშვილის სახელობის პედიატრიული კლინიკის ჩვილ ბავშვთა პათოლოგიის განყოფილებას. არის პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი და დოცენტი.
პიერ გასლი

პიერ ჟან-ჟაკ გასლი ( ; დ. 7 თებერვალი, 1996) — ფრანგი მრბოლელი, რომელიც ამჟამად ასპარეზობს ფორმულა 1-ში ალპაინის გუნდისათვის. მოგებული აქვს 2016 წლის 2 სერიის ჩემპიონატი. მეორე ადგილი დაიკავა 2014 წლის ფორმულა რენო 3.5 სერიის და 2017 წლის სუპერ ფორმულას ჩემპიონატში.

ფორმულა 1-ში გასლის დებიუტი შედგა 2017 წლის მალაიზიის გრან პრიზე, ტორო როსოსთან ერთად. 2019 წელს ის -ში გადავიდა, თუმცა მალევე ჩამოქვეითდა კვლავ ტორო როსოში უნგრეთის და ბელგიის რაუნდებს შორის. მიუხედავად ამისა, 2019 წლის ბრაზილიის გრან პრიზე მან მეორე ადგილი დაიკავა, და პირველად ავიდა პოდიუმზე. 2020 წელს მან მოიგო იტალიის გრან პრი, რითიც მოიპოვა პირველი გამარჯვება, როგორც თავისთვის, ისე -სთვის. 2021 წლის აზერბაიჯანის გრან პრიზე გასლი კვლავ ავიდა პოდიუმზე, როდესაც მესამე ადგილი დაიკავა რბოლის გამარჯვებულის, სერხიო პერესისა და სებასტიან ფეტელს შემდეგ.

2023 წლის სეზონისთვის ის ალპაინში გადავიდა.
შხეფის მთავარანგელოზთა ეკლესია

შხეფის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სენაკის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ სენაკში.

ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. 2017 წელს აკურთხა ილია -მ. 2018 წლის 12 სექტემბერს გაფორმებული 172 ხელშეკრულების შესაბამისად „გეომეფმა“ სენაკის მუნიციპალიტეტში სტალინის ქუჩაზე, შხეფის სასაფლაოს მიმდებარედ, მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინ ტერიტორიაზე ჩაატარა საინჟინრო-გეოლოგიური კვლევები, რომლის მიზანს წარმოადგენდა აღნიშნულ მონაკვეთზე მონოლითური რკინაბეტონით ტროტუარის მოწყობის სამუშაოების დაპროექტება.
მონადირეები თოვლში (ბრეიგელი)

მონადირეები თოვლში ასევე ცნობილი, როგორც მონადირეების დაბრუნება მეთექვსმეტე საუკუნის ჰოლანდიელი მხატვრის, პიტერ ბრეიგელ უფროსის 1565 წლის ხეზე შესრულებული ნახატი. წარმოადგენს ჩრილოევროპული რენესანსის ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ ნამუშევარს და ერთიანდება კატალოგში, სახელად წელიწადის დროები, რომლიდანაც ბრეიგელის კიდევ ხუთი სხვა ნახატია შემორჩენილი. ნამუშევრის ორიგინალი ინახება ვენის ხელოვნების ისტორიის მუზეუმში.
ფონი
მონადირეები თოვლში და, აგრეთვე, ყველა ის ნახატი, რომელიც ბრეიგელის ამ ციკლში ერთიანდებიან, წარმოადგენენ შუა საუკუნეებსა და ადრეული რენესანსის ეპოქაში აღქმულ წელიწადის დროებს, რომელთაც თან სხვადასხვა აქტივობები ერთვით.
აღწერა და კომპოზიცია
ნახატზე ასახულია ზამთრის პეიზაჟი, სადაც მონადირეთა ჯგუფი, თავიანთ ძაღლებთან ერთად, ნადირობიდან შინ ბრუნდებიან. ნახატზე კარგად დაკვირვებისას, იქმნება შთაბეჭდილება, თითქოს მონადირეები დაღლილები არიან, ხოლო ძაღლები სოფლისკენ თავჩაღუნულნი და მოწყენილნი მიიწევენ. მონადირეთაგან ერთ-ერთი ატარებს მელიის სხეულს მიათრევს, რითაც აქცენტი კეთდება ნადავლის სიმცირეზე. მონადირეთა თვალწინ, თოვლში, ნათლადაა გამოსახული კურდღლის ნაკვალევი, რომელიც, დიდი ალბათობით, მონადირეებს დაუსხლტა. საერთო ვიზუალური თვალსაზრისით, შთაბეჭდილება ცივია, იმის ფონზე, რომ თოვლს მოღრუბლულობაც ერთვის თან; ნახატზე, ძირითადად, ჭარბობენ ნაცრისფერი და სხვა მუქი ფერები, გარდა ამისა, გამოსახულია მოშიშვლებული ხეების მთელი მწკრივი. მონადირეების მარცხენა მხარეს, რამდენიმე ადამიანი ამზადებს საჭმელს, რისთვისაც ისინი ცეცხლს ანთებენ.

ნახატზე გამოსახულია ყვავთა გარკვეული რაოდენობა, რომელთა მთელი ნაწილი ხეებზე ზის, ხოლო ნახატის ცენტრში აგრეთვე დაფრინავს კაჭკაჭი. ბრეიგელი ხშირად მიმართავს ამ ორ ფრინველს ბოროტების გამოსახატავად, ამას ისიც ამტკიცებს, რომ ჰოლანდიურ კულტურაში კაჭკაჭი ეშმაკთან ასოცირდება.

ლანდშაფტის აგებულება ბრტყელძირაა, რომელიც დაღმართში გადადის, ამ უკანასკნელის ბოლოს კი მთები და კლდოვანი სისტემა წარმოადგენს, რომელიც შესამჩნევადაა დაკბილული. აგრეთვე შესანიშნია წყლის წისქვილი, რომელსაც ბორბალი გაჰყინვია. შორს ბავშვები ციგურებით ყინულზე სრიალებენ, ზოგი მათგანიც ჰოკეისსა და კერლინგს თამაშობს, თუმცა პიროვნებათა სახეები არ ჩანს, მათი მხოლოდ სილუეტებია ნახატზე ასახული.
ინტერპრეტაცია და მიღება
მეთექვსმეტე საუკუნის მეორე ნახევარში, კერძოდ, 1560-იან წლებში, ნიდერლანდები რელიგიურ ომში იყო ჩაფლული. ერთი ვერსიით, ბრეიგელი ვერ ასცდა ამ მწვავე საკითხს და აღნიშნული ნახატით შეეცადა წარმოეჩინა, როგორი იყო მისი სახელმწიფო ომამდე, ან როგორი უნდა ყოფილიყო, მისი აზრით, რეალობაში. ხელოვნების ისტორიკოსი, მარტინ კემპი ჟურნალ -ის ერთ-ერთ სტატიაში აღნიშნავს, რომ „საშობაო ბარათებისთვის ალბათ არ არსებობს უფრო პოპულარული „საერო“ თემა, ვიდრე მონადირეები თოვლში“.
ნახატი იქცა შთაგონების წყაროს მოდერნისტი პოეტისთვის უილიამ კარლოს უილიამსი შეექმნა ამავე სახელწოდების ლექსი. ნახატის იდეა ფართოდაა გამოყენებული საბჭოთა რეჟისორის, ანდრეი ტარკოვსკის ფილმებში სოლარისი (1972) და სარკე (1974) და ლარს ფონ ტრიერის 2011 წლის ფილმში მელანქოლია. ნამუშევარი, აგრეთვე, იქცა შთაგონების წყაროდ როი ანდერსონისთვის, გადაეღო ფილმი მტრედი იჯდა ტოტზე და ფიქრობდა არსებობაზე (2014).
რომან ბუბუტეიშვილი

რომან ბუბუტეიშვილი (დ. 1936 — გ. 2012) — ქართველი ინჟინერი.

დაიბადა ჩოხატაურის რაიონში, სოფელ საჭამიასერში. 1959 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი. 1959-1963 წლებში მუშაობდა საპროექტო ორგანიზაცია „საქენერგოპროექტში“ ინჟინრად. 1963-1978 წლებში „საქმთავარენერგოს“ სარელეო დაცვისა და ავტომატიკის ცენტრალური სამსახურში სხვადასხვა თანამდებობბებზე. 1975-1978 წლებში რომან ბუბუტეიშვილი მივლინებული იყო ეგვიპტეში არაბთა რესპუბლიკაში ენერგოსისტემის სარელოე დაცვის მთავარ ექსპერტად. 1978-1981 წლებში მუშაობდა „საქმთავარენერგოში“ ელ. ტექნიკური მოწყობილებების ექსპლუატაციის სამსახურის უფროსად. 1981-1992 წლებში ინსტიტუტ „ენერგოქსელპროექტის“ საქართველოს განყოფილების უფროსი, პროექტის მთავარი ინჟინერი, ხელმძღვანელობდა სისტემის 110-220-500კვ. ობიექტების პროექტირებას და მათი მშენებლობის საავტორო ზედამხედველობას. 1992-2005 წლებში კი ენერგოსისტემის სარელეო დაცვის მთავარ სპეციალისტად და ამავდროულად კომპანია „ელექტროგადაცემის“ სარელეო დაცვის სამსახურის უფროსად.
2005-2012 წლებში ასევე მუშაობდა „ენერგოპრო ჯორჯიას“ სრული დაცვის განყოფილრბაში მთავარ სპეციალისტად.
გოდოგანის მაცხოვრის ეკლესია

გოდოგანის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გოდოგანში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა.

აღწერა
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ეკლესიას დასავლეთიდან, სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან კარებები აქვს. შიდა მხრიდან სარკმლები გაფართოებულია. სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან იკითხება მინაშენების კვალი. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე ჯვარია გამოკვეთილი და მამაკაცის გამოსახულება. საკურთხეველში ეკლესიას აქვს ორი ნიშა, აქედან სამხრეთის ნიშა მაღალი და შეისრულთაღოვანია, ხოლო ჩრდილოეთის ნიშა ოთკუთხა ფორმისაა.
ხუან ვალერა

ხუან ვალერა ი ალკალა-გალიანო ან ხუან ვალერა ესპანელი რეალისტი მწერალი, დიპლომატი და პოლიტიკოსი.
ცხოვრება და შემოქმედება
ვალერა დაიბადა კაბრაში, კორდობის პრივინციაში, განათლება კი მალაგასა და გრანადის უნივერსიტეტებში მიიღო, სადაც სამართლის ხარისხი მოიპოვა, უკვე მოგვიანებით კი დიპლომატიური კარიერა წამოიწყო (1847). მომდევნო ხუთი ათწლეულის განმავლობაში ვალერამ რამდენჯერმე გამოიცვალა პოსტი სხვადასხვა თანამდებობაზე. თავდაპირველად, ის ესპანეთის ელჩის მოადგილის თანამდებობაზე, ნეაპოლში მუშაობდა, შემდეგ მონაწილეობა მიიღო სხვადასხვა დიპლომატიურ მისიებში მსოფლიოს სხვადასხვა ადგილას, მათ შორის ლისაბონში (1850), რიო დე ჟანეიროში (1851-53), დრეზდენსა და სანქტ-პეტერბურგში (1854-57). ამ უკანასკნელში მიღებულ გამოცდილებასთან დაკავშირებით, საკუთარი მეგობრისადმი, მაურისიო ალვარეს დე ლას ასტურიას ბოჰორკეს და გირალდესისადმი მიწერილ წერილში მის ამ გამოცდილებას ვალერა მოიხსენიებდა, როგორც „ნაზად სახალისოს“. მადრიდში დაბრუნების შემდეგ იგი გახდა ადგილობრივი ჟურნალის ერთ-ერთი რედაქტორი და მალევე ფრანკფურტის მინისტრად დაინიშნა (1865). დიდი რევოლუციის შემდეგ დაინიშნა სახელმწიფო მდივნის თანაშემწედ და განათლების მინისტრად (1871). ალფონსო -ის მეფობის დროს იყო დესპანი ლისაბონში (1881–83), ვაშინგტონში (1883–86) და ბრიუსელში (1886–88), ხოლო 1893–95 დაინიშნა ესპანეთის ელჩი ვენაში. 1900 წელს იგი მორალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტად აირჩიეს.

ვალერა მთელი თავისი დიპლომატიური და პოლიტიკური მოღვაწეობის პარალელურად ქმნიდა ლიტერატურულ ნაწარმოებებს, რომლებიც დღემდე უდიდეს დატვირთვას ატარებს ესპანურ ლიტერატურაში. თავისი უნიკალური სტილისა და, როგორც გამართული, ისე, მჭერმეტყველი დიქციის გამო, ვალერა თავისი დროის ერთ-ერთი უბადლო ლიტერატურული მოღვაწეა. პეპიტა ხიმენესი, რომელიც მის ყველაზე ცნობილ ლიტერატურულ ნაშრომად მიიჩნევა, თავდაპირველად, სერიებად იბეჭდებოდა 1874 წელს, ითარგმნა მრავალ ენაზე და დიდი გამოხმაურებაც ჰპოვა. არანაკლები წარმატების მომტანი აღმოჩნდა მწერლისთვის მისი სხვა ნაწარმოებები, როგორებიცაა ფაუსტინოს ილუზიები (1875), ელ კომენდადორ მენდოზა (1877) და ა.შ. ყველა ზემოხსენებული ნაწარმოები ავტორმა დიპლომატიური საქმიანობის მიტოვების შემდეგ გამოსცა. ავტორი, ასევე, იბერისტიც იყო, რაც მიზნად ისახავს პირინეის ნახევარკუნძულზე არსებულ ყველა პოლიტიკურ ერთეულთა გაერთიანებას.
თენგიზ ჟვანია

თენგიზ ჟვანია (დ. 1939, თბილისი — გ. 2003) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი.

ბიოგრაფია
1962 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი.

შრომით საქმიანობა დაიწყო ელექტროტექნიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1964 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტროსადგურების, ქსელებისა და სისტემების კათედრაზე. 1966-1970 წლებში ასპირანტი. ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1970). 1970 — წლიდან საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტროსადგურების, ქსელებისა და სისტემების კათედრის უფროსი მასწავლებელი, ენერგეტიკის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. 1973 წელს მივლინებული იყო კუბაში ლას ვილიასის პროვინციის ცენტრალურ უნივერსიტეტში, სადაც კითხულობდა ლექციებს მაღალი ძაბვის ელექტრულ ქსელებზე. 1975 წლიდან — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტის დოცენტი და ელექტროსადგურების, ქსელებისა და სისტემების კათედრის გამგის მოადგილე. 1983 წელს მიენიჭა დოცენტის სამეცნიერო წოდება. იმავე წელს მივლინებული იყო ტანზანიაში დარ-ეს-სალამის ტექნიკურ კოლეჯში. 1984 წლიდან გააგრძელა მუშაობა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1989 წლიდან — ელექტროსადგურების, ქსელებისა და სისტემების კათედრის გამგე. არის 40-ზე მეტი სამეცნიერო შრომის ავტორი, პროფესორი (1993).
აზერბაიჯანი 2008 წლის ზაფხულის პარალიმპიურ თამაშებზე

აზერბაიჯანმა იასპარეზა 2008 წლის ზაფხულის პარალიმპიურ თამაშებზე პეკინში, ჩინეთი. ქვეყნის დელეგაცია შედგებოდა თვრამეტი მოჭიდავესაგან ოთხ სახეობაში: ძიუდო, მძლეოსნობა, ფაუერლიფტინგი და სროლა.

თამაშების დაწყებამდე ქვეყნის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა გამოაცხადა ფულადი პრიზები აზერბაიჯანელებისთვის, რომლებმაც პარალიმპიური მედალი მოიპოვეს. ოქროს მედალოსანებმა 200000 მანათი მიიღეს, ვერცხლის მედალოსანებმა 100000, ხოლო ბრინჯაოს მედალოსანებმა 50000 მანათი. სპორტსმენების მწვრთნელებმაც მიიღეს ჯილდო: ოქროს, ვერცხლის და ბრინჯაოს მედლებისთვის 100 000, 50 000 და 25 000 მანათი.

მედალოსნები
ისმაილ ახუნდოვი

ისმაილ ჰუსეინ ოღლუ ახუნდოვი (; დ. 2 აპრილი [15], 1907, მაშთაღა, ბაქოს მახლობლად — 13 სექტემბერი, 1969, კრაკოვი) — აზერბაიჯანელი თეატრის მხატვარი, გრაფიკოსი და პლაკატის მხატვარი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (1906).

ბიოგრაფია
ისმაილ ახუნდოვი დაიბადა 1907 წლის 2 (15) აპრილს ბაქოს მახლობლად, სოფელ მაშთაღაში. 1921 წელს დაამთავრა სოფლის სკოლა და ჩაირიცხა ბაქოს პედაგოგიურ კოლეჯში. 1924 წლიდან იყო აზერბაიჯანის სამხატვრო კოლეჯის სტუდენტი, რომელიც დაამთავრა 1928 წელს. იმავე წელს მხატვარმა შექმნა კარიკატურები სატირული ჟურნალი „მოლა ნასრედინისთვის“. ახუნდოვი ასევე სწავლობდა მოსკოვის პოლიგრაფიულ ინსტიტუტში

ისმაილ ახუნდოვმა, როგორც ინსტიტუტის სამხატვრო ფაკულტეტის კურსდამთავრებულებმა, დააპროექტა გორკის საავტომობილო ქარხნის გახსნა 1932 წელს, როგორც სადიპლომო ნამუშევარი.

1932 წელს ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა ბაქოში, სადაც ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო სკოლის გრაფიკულ ბიუროს.

ისმაილ ახუნდოვი რამდენიმე წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირს, იყო აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.

წიგნის ილუსტრაციის სფეროში ახუნდოვის ნამუშევრების მაგალითებია მირზა ალექპერ საბირის „ჰოპ-ჰოპ-ნამეს“, ნიზამი განჯევის „ისკანდერნამეს“ ილუსტრაციები.

ისმაილ ახუნდოვი ასევე ცნობილია როგორც თეატრის მხატვარი. მან შექმნა ისეთი სპექტაკლები, როგორიცაა ჯაფარ ჯაბარლის „იაშარი“ (1932-1933), მირზა ფათალი ახუნდოვის „ჰაჯი ყარა“ (1938), სამედ ვურღუნის „ვაგიფი“, ალექსანდრე ოსტროვსკის „დამნაშავე დანაშაულის გარეშე“ (1943) და სხვა.

ახუნდოვმა თავი გამოიჩინა, როგორც პლაკატის მხატვარმა, შექმნა ასზე მეტი ანტიფაშისტური პლაკატი და აგიტოკონი დიდი სამამულო ომის დროს.

ისმაილ ახუნდოვი გარდაიცვალა 1969 წლის 13 სექტემბერს ქალაქ კრაკოვში.
სუმგაითის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

სუმგაითის სახელმწიფო უნივერსიტეტი — უმაღლესი საჯარო სასწავლო დაწესებულება აზერბაიჯანის ქალაქ სუმგაითში.

უნივერსიტეტი დაარსდა 1962 წელს და ფუნქციონირებდა, როგორც აზერბაიჯანის სახელმწიფო ნავთობის აკადემიის დისტანციური ფილიალი 1992 წლამდე. 2000 წლის 13 ივნისს სასწავლებელს ეწოდა სუმგაითის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

3500-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს ბაკალავრის ხარისხის 17 მიმართულებით და 200 სტუდენტი მაგისტრატურაში 28 სპეციალობით. უნივერსიტეტს გააჩნია შვიდი განყოფილება: მექანიკა-მათემატიკა, ფიზიკა და ელექტროენერგეტიკა, ქიმია, კომპიუტერული ტექნიკა და ტექნოლოგიები, ეკონომიკა, ისტორია და ფილოლოგია.

სუმგაითის სახელმწიფო უნივერსიტეტი არის ქალაქის მთავარი უნივერსიტეტი.

უნივერსიტეტი არის კავკასიის უნივერსიტეტის ასოციაციის წევრი.
ბადისებრი პითონი

ბადისებრი პითონი — გველების სახეობა პითონების ოჯახისა. სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მკვიდრია. სიგრძით უგრძესი გველია მსოფლიოში, ხოლო მასით მე-3 ადგილზეა მწვანე ანაკონდისა და ბირმული პითონის შემდეგ. სამხრეთ სუმატრაზე შესწავლილია 1000-ზე მეტი სახეობა, რის შედეგადაც დადგინდა, რომ მათი სიგრძე მერყეობს 1.5–6.5 მ ფარგლებში, ხოლო წონა 1–75 კგ-მდე. აღსანიშნვია, რომ 6 მ-ზე მეტი სიგრძის ბადისებრი პითონი იშვიათია. ისევე როგორც ყველა პითონი უშხამოა. ჩასაფრებული მტაცებელია.
სოლომონ ბუტულაშვილი

სოლომონ ზაქარიას ძე ბუტულაშვილი (დ. 1790-იანები — გ. 14 სექტემბერი, 1826) — ქართველი სახალხო გმირი.

ბუტულაშვილი დაიბადა მღვდლის ოჯახში, სოფელ პატარძეულში (ახლანდ. საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი), სადაც მისი წინაპრები, გვარად დრეიძეები, სობელ არბოდან (ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი) გადმოსახლებულან. 1820-იან წლებში მსახურობდა ნაცვლად მშობლიურ სოფელში. რუსეთ–ირანის 1826-1828 წლების ომის დროს ჩაირიცხა ქართულ ცხენოსან ლაშქარში (მილიციაში). თავი გამოიჩინა ბრძოლის ველზე. მოკლეს ერთ–ერთი შეტაკების დროს. დაკრძალულია პატარძეულში, სადაც შემონახულია ბუტულაანთ საგვარეულო კოშკი. სოლომონ ბუტულაშვილს მიეძღვნა ხალხური ლექსი, რომელიც დღესაც არის სახალხო მთქმელთა რეპერტუარში. მისი შთამომავლები ცნობილები იყვნენ ბუტულაშვილების და ბილანიშვილების გვარებით.
დავით გაბიტაშვილი

დავით დიმიტრის ძე გაბიტაშვილი (დ. 28 აგვისტო, 1920, თბილისი, — გ. 2000, იქვე) — ქართველი მხატვარი, საქართველოს სახალხო მხატვარი (1985).

საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა მსოფლიო ომში. 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (უჩა ჯაფარიძის კლასი). 1966 წლიდან იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1984 წლიდან პროფესორი), სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობდა 1953 წლიდან. გაბიტაშვილის ფერწერული და გრაფიკული ნაწარმოებები ასახავს საქართველოს ისტორიულ წარსულს და თანამედროვეობას, ადამიანების ყოფასა და ინტერესებს. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: „სოხუმის პორტი“ (1957), „გაზაფხული“ (1959), „სვანეთის კოშკები“ (1966), „ვენეცია. სან-მარკოს მოედანი“ (1969), „კარლოვი-ვარი. კაფე“ (1985), „თამუნას პორტრეტი“ (1988, ყველა მხატვრის კუთვნილება) და სხვ. მხატვრულად გააფორმა სპექტაკლები სოხუმის სახელმწიფო თეატრში. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1997).
საკუთარი ოთახი

„საკუთარი ოთახი“ — ვირჯინია ვულფის ესე, რომელიც პირველად 1929 წლის სექტემბერში გამოიცა. ნაშრომი ეფუძნება ორ ლექციას, რომლებიც ვულფმა 1928 წელს წაიკითხა კემბრიჯის უნივერსიტეტის ქალთა კოლეჯებში.

ესეში ვულფი მეტაფორულად აღწერს სოციალურ უთანასწორობას და საუბრობს ქალთა გამოხატვის უფლების არარსებობაზე. ასევე ეხება ლიტერატურასა და განათლების საკითხებს და წერს იმ პრობლემებზე, რომლებთან გამკლავებაც ქალ მწერლებს მუდმივად უხდებოდან. ვულფის თქმით, მხოლოდ „საკუთარი ოთახის“, ე.ი. ფინანსური და პირადი დამოუკიდებლობის მქონე ქალებს შეუძლიათ წარმატების მიღწევა.
ზემო ქვალონის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზემო ქვალონის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, ხობის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ზემო ქვალონში. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა. სიგრძე 18, სიგანე 12 მეტრია. ტაძარი ააშენეს საუკუნეში.
აღწერა
ეკლესიის სიგრძე 18 მეტრია, სიგანე კი 12 მეტრია, სისქე კი ერთ მეტრს აღწევს. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა, ტაძარს ასევე აქვს გამოშვერილი სამნავიანი საკურთხეველი, სამრეკლოსა და სადიაკვნეში პატარა ნიშებია, ტაძარს სამი კარი და შვიდი სარკმელი აქვს, რომლებიც მართკუთხა აგურებით ლამაზადაა მოჩუქურთმებული, ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლებს აქვს აგურებით გამოყვანილი სამ-სამი დეკორატიული თაღი და ნახევარსვეტი. ჭერი ეყრდნობა ოთხ სვეტს. ტაძარი აშენებულია რიყისა და ფლეთილი კირქვებით, კირქვის კვადრები მხოლოდ კუთხეების ამოსაყვანადაა გამოყენებუბლი.
შელდონ კუპერი

შელდონ ლი კუპერი — -ის სატელევიზიო სერიალის, „დიდი აფეთქების თეორიისა“ და მისი სპინოფის, „ახალგაზრდა შელდონის“ გამოგონილი პერსონაჟი და მთავარი გმირი. ზრდასრული შელდონ კუპერის პერსონაჟს განასახიერებს მსახიობი ჯიმ პარსონსი, ხოლო ვუნდერკინდი შელდონის პერსონაჟს - აიინ არმიტაჟი (პარსონსი ასევე მონაწილეობს ახალგაზრდა შელდონში, როგორც სერიალის მთხრობელი). კუპერის როლის შესრულებისთვის პარსონმა მოიგო ოთხი ემის ჯილდო, ოქროს გლობუსი, და ორი ' . პერსონაჟის ბავშვობის შესახებ გადაღებულია სერიალი „ახალგაზრდა შელდონი“, რომელშიც ვუნდერკინდი ბავშვი აღმოსავლეთ ტეხასში, ოჯახთან ერთად იზრდება.

ზრდასრული შელდონი არის უფროსი თეორიული ფიზიკოსი კალიფორნიის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში . „დიდი აფეთქების თეორიის“ პირველი 10 სეზონის განმავლობაში შელდონის ბინაზიარი არის მისი კოლეგა და საუკეთესო მეგობარი, ლენარდ ჰოფსტადტერი (ჯონი გალეკი). შელდონის მეგობრები და კოლეგები ასევე არიან ჰოვარდ ვოლოვიცი (საიმონ ჰელბერგი) და რაჯეშ კუთრაპალი (კუნალ ნაიარი). მე-10 სეზონში შელდონი თავის შეყვარებულთან, ემი ფარა ფაულერთან (მაიიმ ბიალიკი) ერთად გადადის სადარბაზოს მოპირდაპირე ბინაში, რომელშიც მანამდე ლენარდის მეუღლე, პენი (კეილი კუოკო) ცხოვრობდა.

შელდონს გააჩნია გენიოსის დონის — 187 („დიდი აფეთქების თეორიაში“ ნათქვამია, რომ მისი და ლენარდის ჯამური -ები უდრის 360-ს, ლენარდი კი ამბობს, რომ მისი 173-ია). „ახალგაზრდა შელდონში“ დედამისი ამბობს, რომ მას შელდონს იგივე , რაც ალბერტ აინშტაინსა და სტივენ ჰოკინგს (თუმცა ორი უკანსაკნელის ტესტის შედეგები უცნობია). ამავდროულად, შელდონი ავლენს სოციალური უნარების ფუნდამენტურ ნაკლებობას, იუმორის სუსტ შეგრძნებასა და უჭირს სხვა ადამიანებში ირონიისა და სარკაზმის ამოცნობა, თუმცა თავად ხშირად იყენებს მათ.

ის ავლენს უაღრესად იდიოსინკრატიულ ქცევას და, ზოგადად, თავმდაბლობის, თანაგრძნობისა და შემწყნარებლობის ნაკლებობას. ამ თვისებებთან დაკავშირებულია სერიალის იუმორის დიდი ნაწილი, რამაც შელდონი შოუს გამორჩეულ პერსონაჟად გადააქცია. ზოგიერთი მაყურებელი ამტკიცებს, რომ შელდონის ქცევა შეესაბამება აუტისტური სპექტრის აშლილობას (ასპერგერის სინდრომი ), თუმცა შოუს თანაშემქმნელმა ბილ პრადიმ უარყო შელდონის პერსონაჟთან ასპერგერის სინდრომი რამე კავშირი.
მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი

მსოფლიო რაგბის 20-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატი — რაგბის პირველი დონის საერთაშორისო ტურნირი. შეჯიბრის ორგანიზატორი არის მსოფლიო რაგბი , და მონაწილეობას იღებს 12 ქვეყნის ახალგაზრდული ნაკრები რომელთა ასაკიც არის 20 წლამდე. პირველი ტურნირი ჩატარდა 2008 წელს უელსში და მისი გამარჯვებული გახდა ახალი ზელანდიის ნაკრები გუნდი.

ტურნირის შედეგები
სანაკრებო რეკორდები
ბორის კაზინეცი

ბორის კაზინეცი (; დ. 16 ოქტომბერი, 1930, მოსკოვი) — თეატრის მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983).

ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა მოსკოვის ა. ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, მუშაობა დაიწყო ნოვოჩერკასკის დრამატულ თეატრში. სხვა­და­სხვა წლებში მუ­შა­ობ­და ნოვოჩერკასკის (1952-1953), საბჭოთა არმიის (1954-1955), როსტოვის კომედიის (1955-1958) და მ. გორკის სახელობის დრამატული (1958-1960; 1971-1974), პერმის დრამა­ტუ­ლი (1960-1964), თბილისის გრიბოედოვის (1964-1968), რიაზანის (1968-1970), მინსკის მ. გორკის სახელობის (1970-1971) თეატრებში. 1974 წლიდან თბილისის გრიბოედოვის სახელობის დრამატული თეატრის მსახიობია. მას განსახიერებული აქვს 200-ზე მეტი როლი. თბილისის გრიბოედოვის სახელობის თეატრის სცენაზე შექმნილი როლებიდან აღსანიშნავია: არისტახი, ჯადოქარი (ვ. შუკშინის „ენერ­გიული ადამიანები“, „თვალსაზრისი“), ქალაქკომის მდივანი (ა. ჩხაიძის „როცა ქალაქს სძინავს“), ზურაბ მოდრეკილაძე (ვ. იაქა­შვი­ლის „ჰორიზონტს იქით“), იოჰან ვილჰელმ მებიუსი (ფ. დიურენმატის „ფიზიკოსები“), შეფი (ა. კოტეტი­შვი­ლის „სამოთხის ვაშლები“), ბურგომისტრი (გ. გორინის „შემწვარი იხვის ფრენა“), ფილიპ ლუტიკოვი (ა. ფადეევის „ახალგაზრდა გვარდია“), იგორ გორჩაკოვი (ი. დვორეცკის „გაცილება“), პეტრე რიზაევი (ა. კაზანცევის „ძველი სახლი“) და სხვა. მსახიობის განსახიერებული დრამატული, სახასიათო და კომედიური როლები მის ფართო სამსახიობო დიაპაზონზე მეტყველებს.

1991 წლიდან ცხოვრობს აშშ-ში. 7 წლის განმავლობაში იყო რადიო „ამერიკის ხმის“ დიქტორი. მალევე გახდა ნიუ-იორკში კომპოზიტორ ალექსანდრე ჟურბინის მიერ გახსნილი თეატრის მსახიობი. ამ თეატრალურ კოლექტივთან ერთად გასტროლებით მოიარა ნახევარი ამერიკა. 1993 წელს ვა­შინგტონის გარეუბანში დაა­ფუძნა მოყვარულთა თეატრი, რომელსაც მოგვიანებით „ბორის კაზინეცის თეატრი“ ეწოდა, ხოლო შემდეგ – „რუსული კლასიკის თეატრი“.

2015 წლის 26 ოქტომბერს, გრიბოედოვის თეატრის 170 წლის საიუბილეო ღონისძიებების ფარგლებში, სპექტაკლით: „წარსულის ეტლში. მსახიობის მონოლოგი“ აღინიშნა აშშ-ში მცხოვრები საქართველოს სახალხო არტისტის, ბორის კაზინეცის 85 წლის იუბილე.

2016 წელს ნომინაციაში „საუკეთესო რუსული თეატრი საზღვარგარეთ“, „რუსული კლასიკის თეატრი“ ბორის კაზინეცის ხელმძღვანელობით, გამარჯვებული გახდა. მას მოსკოვის ვახტანგოვის სახელობის თეატრის სცენაზე საზეიმო ვითარებაში გადაეცა ჟურნალ „თეატრალის“ მიერ დაწესებული პრესტიჟული პრემია.

ჯილდოები და აღიარება
1967 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
1983 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
მიხეილ იოფე

მიხეილ იოფე (დ. 27 ნოემბერი, 1925, ხარკოვი, უკრაინა) — თეატრისა და კინოს მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1983).

ბიოგრაფია
თეატრალური ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მიწვეული იყო ხარკოვის ტ. შევჩენკოს სახელობის თეატრის დასში; შემდეგ მუშაობდა ლუგანსკის დრამატულ თეატრში; 1966 წლიდან 30 წლის განმავლობაში იყო თბილისის ა. გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის წამყვანი მსახიობი. გადაღებულია ფილმებში: „ზოია რუხაძე“ (1971), „ჩემი მეგობარი ძია ვანია“ (1978), „შეცდომათა კომედია“ (1978), „ორომტრიალი“ (1986), „წარსული მუდამ ჩვენთანაა“ (1989), „ომი ყველასთვის ომია“ (სტალინის შვილი, 1990) „მერცხლები და ბეღურები“ (1991) და სხვა

ჯილდოები და აღიარება
1970 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1983 — საქართველოს სახალხო არტისტი
საქართველოს თეატრალური საზოგადოების პირველი პრემია