iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სომხეთის მწერალთა კავშირი

სომხეთის მწერალთა კავშირი (სომხურად: ) — სომეხ მწერალთა გამაერთიანებელი ორგანო. ის დაარსდა 1934 წლის აგვისტოში, საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის მწერალთა კავშირის პარალელურად და მის შემადგენელ ნაწილს წარმოადგენდა.

1930-იანი წლები
დამფუძნებელი კრება ჩატარდა 1 აგვისტოდან 5 აგვისტომდე, რის შემდეგაც სომხეთის მწერალთა დელეგაციამ მონაწილეობა მიიღო საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის მწერალთა კავშირის დამფუძნებელ კრებაში.

მეორე მსოფლიო ომი
სომხეთში 1939 წლის სექტემბერში აღინიშნა სასანუცი დავიდ ეპოსის ათასწლიანი იუბილე. ამ დღეს სომხეთში გაიმართა სსრკ მწერალთა კავშირის დირექტორატის პლენარული სხდომა. 1941 წელს, 10 მაისიდან 20 მაისამდე მოსკოვში მოეწყო სომხური ლიტერატურის ათწლეული.

ორმოცდაათზე მეტი სომეხი მწერალი იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომში.

1940-იანი წლები
1946 წელს ჩატარდა მეორე ასამბლეა. გადაწყდა, რომ ავეტიკ ისაკიანი იყო სომხეთის მწერალთა კავშირის პრეზიდენტი.

1950-იანი, 60-იანი და 70-იანი წლები
მესამე ასამბლეა 1954 წლის ივლისში გაიმართა და ავენტიკ ისაჰაკია ხელახლა აირჩიეს. მეოთხე (1959 წლის იანვარი), მეხუთე (1966 წლის ნოემბერი) და მეექვსე (1971 წლის იანვარი) ასამბლეის შედეგად აირჩიეს კავშირის მთავარ მდივნად ედვარდ ტოფჩიანი.

მეშვიდე ასამბლეამ (მწერალთა კავშირის 1976 წლის აპრილი) აირჩია ვარდგეს პეტროსიანი პასუხისმგებელ პირად.

1980-იანი წლები
მერვე (1981 წლის მაისი) და მეცხრე (1986 წლის მაისი) ასამბლეის შედეგად ვარდგეს პეტროსიანი გახდა კავშირის პრეზიდენტი. 1988 წელს ჩატარდა სპეციალური სხდომა, რის შემდეგაც ჰრაჩია ჰოვანისიანი აირჩიეს პრეზიდენტად.

1990-იანი წლები
1990 წლის 15 ივნისს მწერალთა კავშირის დირექტორატმა თავად გამოაქვეყნა ორგანიზაციის განვითარების პროექტი. იმავე წლის სექტემბერში მწერალთა კავშირის შენობა გენერალური შტაბის სახით გადაეცა სპეციალურ არმიულ რაზმს.

სომეხი მწერლები აქტიურ მონაწილეობას იღებდნენ სომხეთის ეროვნული სახელმწიფოებრივი სისტემის რეკონსტრუქციაში და არცახის (მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკა) განმათავისუფლებელ ომში. რამდენიმე მწერალი იბრძოდა სხვადასხვა ბრძოლაში. ერთი მათგანი, სამველ შაჰმურადიანი, განძასარის ბრძოლაში დაიღუპა.

ვაზგენ სარქისიანი გახდა თავდაცვის მინისტრი, შემდეგ კი სომხეთის პრემიერ მინისტრი. 1990 წლის სექტემბერში და 1991 წლის თებერვალში მეათე ასამბლეა ჩატარდა ორ ეტაპად. ვაჰაგნ დავთიანი აირჩიეს პრეზიდენტად.

1994 წლის იანვარში რიგგარეშე სესიამ პრეზიდენტად აირჩია რაზმიკ დავოიანი. 1996 წელს ჩატარებულმა რიგგარეშე სესიამ აირჩია ჰრანტ მათევოსიანი კავშირის ხელმძღვანელად.

2000-იანი წლები
2001 წელს ჩატარდა მეცამეტე ასამბლეა და სომხეთის მწერალთა კავშირის პრეზიდენტად აირჩიეს ლევონ ანანიანი. 2002 წლის ივნისში სომხეთის მწერალთა კავშირმა მოაწყო პირველი პან-სომხური კონგრესი, ხოლო 2004 წლის ივნისში გაიმართა მეორე.

სომხეთის მწერალთა კავშირის გამომცემლობა დაარსდა 2002 წელს. გამოიცა ახალგაზრდა მწერლების წიგნების სერია, სახელწოდებით მუტკ. არსებული ლიტერატურული ჟურნალებისა და გაზეთების ( , , , ) პარალელურად გამოიცემა ჟურნალი არტაშაჰმანიან გრაკანუტიუნ სატირიკონ (იუმორისტული გაზეთი), ახალგაზრდული ჟურნალები ცოლკერ და ლუსაპსაკ.

2004 წლის ივნისში აღინიშნა სომხეთის მწერალთა კავშირის სამოცდაათი წლისთავი.
თავრიზის ქუჩა

თავრიზის ქუჩა — ბაქოს ერთ-ერთი ცენტრალური ქუჩა. ქუჩა აკავშირებს სკვერს (ყოფილი სახელები - , ). მდებარეობს ბაქოს რკინიგზის სადგურის ზემოთ მდებარე გორაზე, სოფელ მონტინოსთან.

სახელწოდება
აღნიშნულ ქუჩას ეწოდა ირანის აღმოსავლეთ აზერბაიჯანის პროვინციის ქალაქ თავრიზის სახელი. საბჭოთა პერიოდში ქუჩას სახელი ეწოდა სამოქალაქო ომის მონაწილის ვასილი ჩაპაევის პატივსაცემად. სლობოდსკოის ქუჩას იმიტომ ეწოდა, რომ ქალაქიდან მოლოკანის დასახლებებისკენ მიდიოდა. სლობოდკი აქ გადმოიყვანეს ქალაქის ცენტრიდან 1872 წელს .

ნაგებობები და ღირსშესანიშნაობები
თავრიზის ქუჩაზე მდებარეობს არაერთი მნიშვნელოვანი და ისტორიული ბაქოს შენობა-ნაგებობა, მათ შორის: სასტუმრო „ყარაბაღი“ (ყოფილი „ტურისტი“, მდებარეობს თავრიზ №2-ში, რომელიც აშენდა საუკუნის მეორე ნახევარში. სასტუმროს ეს შენობა 2001 წლის 2 აგვისტოს მინისტრთა კაბინეტის განკარგულებით, სახელმწიფოს, როგორც ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის, ქვეშ იყო დაცული . ამის მიუხედავად, აღნიშნული სასტუმრო შემდეგ წლებში დაანგრიეს.

შახრიარის პარკი ყოფილი ძერჟინსკის პარკის ერთ-ერთი ნაწილია. ძერჟინსკის პარკში მდებარეობდა ბაქოს ზოოპარკი და ბავშვების რკინიგზა. გზის, სახლებისა და უნივერსიტეტის მშენებლობის შემდეგ, პარკი დაყოფილი იყო ნაწილებად, რომელთაგან ყველაზე დიდია დედე გორგუდას პარკი და შაჰრიარის პარკი. პარკს სახელი ეწოდა მოჰამედ ჰუსეინ შაჰრიარის პატივსაცემად, რომელიც იყო ირანელი აზერბაიჯანელი პოეტი, წერდა აზერბაიჯანულ და სპარსულ ენებზე. ის იყო ირანის ერთ-ერთი მთავარი ლირიკოსი.

თავრიზის ქუჩაზე მდებარეობს ასევე გვირაბი კოროღლ რაჰიმოვის ქუჩის გადაკვეთაზე. გვირაბის საერთო სიგრძე 274 მეტრია. დაფარული ნაწილის სიგრძეა 26 მეტრი, სიმაღლე 5 მეტრი და სიგანე 17,5 მეტრი. გვირაბის მშენებლობაში შედის გვერდითი გზების სიგრძე 1012 მეტრი, სიგანე 5,5 მეტრი, მისასვლელი გზების სიგრძე 430 მეტრი. გვირაბში მოძრაობა რეგულირდება 4 საპირისპირო ზოლით. გვერდითი გზების მოძრაობა 6 ზოლია. გვირაბში გაკეთდა წვიმისა და მიწისქვეშა წყლების გამონადენი სადრენაჟე ხაზები, ასევე დამონტაჟებულია მაღალი დონის განათების სისტემა. გვირაბი აშენდა უჟანგავი მეტალის დეკორატიული კონსტრუქციებით, ირგვლივ მოეწყო გამწვანება, დარგეს ხეები და ბუჩქები, განთავსდა მანქანების თავისუფალი გადაადგილების მიმართულების ნიშნები და დაიგო კომფორტული ტროტუარები. გვირაბის მშენებლობაში სულ 5,800 ტონა ასფალტი და 9,000 კუბური მეტრი ბეტონი გამოიყენეს.

აღნიშნულ ქუჩაზე არის განთავსებული ნარიმან ნარიმანოვის პარკი და ასევე მეტროსადგური „ნარიმან ნარიმანოვი“. 2015 წელს თავრიზის ქუჩაზე გაიხსნა ბაქოს კონგრესის ცენტრი
ფოთლოვანი აბედა

ფოთლოვანი აბედა, ხუჭუჭა აბედა — ბაზიდიუმიანი სოკო მერიპილუსისებრთა ოჯახისა. დიამეტრში აღწევს 80 სმ-ს, მასაში — 10 კგ-მდე. შედგება მრავალრიცხოვანი ბრტყელი წვრილი ტალღოვანი ნახევარწრიული რუხ-ზეთისხილისფერი ქუდებისაგან (4–10 სმ დიამეტრის), რომლებიც საბოლოოდ ერთ ძირზე შეერთებულ დატოტვილ ფეხებზე სხედან. აქვს ძლიერი კაკლის სუნი. საჭმელად ვარგისია. გავრცელებულია ევრაზიის, ჩრდილოეთ ამერიკისა და ავსტრალიის ტყეებში. ძირითადად იზრდება ფოთლოვანი ხეების ძირებში. პარაზიტი სოკოა, იწვევს ფესვებისა და ხის ტანის (ძირში) სიდამპლეს.
თეიმურაზ ჭეიშვილი

თეიმურაზ ჭეიშვილი (დ. 28 იანვარი, 1956, სოფ. ქვიტირი, წყალტუბოს რაიონი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.

1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
საჭმელი ტრიუფელი

საჭმელი ტრიუფელი — ტრიუფელის გვარის სოკო ტრიუფელისებრთა ოჯახისა, რომელიც გავრცელებულია ევროპის თითქმის ყველა ქვეყანაში.

სოკო პირველად აღწერა ავსტრიელმა მიკოლოგმა
ფრანც კსავერ ფონ ვულფენმა 1786 წელს როგორც .

სამეცნიერო სინონიმები:

აღწერა
ნაყოფსხეული მიწისქვეშაა, 3-10 სმ დიამეტრის, კარტოფილის ტუბერისებრი ფორმის. ზედაპირზე განლაგებულია მეჭეჭისებური წარმონაქმნები. შეფერილობით ყავისფერ-შავი.

რბილობი თავიდან თეთრი ან ნაცრისფერია, შემდეგ — მურა თეთრი ჩანართებით.

სპორების ზომა 24-45×17-30 მკმ, სპორების მტვერი მუქი ყავისფერია, ჩანთები ცილინდრული, 5 სპორიანი.

ძვირფას საჭმელ სოკოდ ითვლება, თუმცა სხვა ნამდვილ ტრიუფელებთან შედარებით ნაკლებად ფასობს.

გავრცელება
გავრცელებულია ევროპის თითქმის მთელ ტერიტორიაზე, განსაკუთრებით საფრანგეთის, ესპანეთისა და იტალიის ხმელთაშუა ზღვის კლიმატურ ზონებში. საქართველოში იშვიათი სოკოა. ნაყოფსხეული მიწისქვეშაა. მიკორიზას ქმნის სხვადასხვა ჯიშის ხეებთან. იზრდება შერეულ და ფოთლოვან ტყეებში (იშვიათად წიწვოვან ტყეებში), უპირატესად მუხის, წიფლის, რცხილისა და არყის ფესვებთან, ზაფხულიდან შემოდგომის დასაწყისამდე.

მსგავსი სახეობები
შავი ტრიუფელი — ერთ-ერთი ყველაზე ძვირფასი ტრიუფელი. მკვრივი რბილობით, ნორჩობაში მოყავისფრო-მოწითალო, შემდეგ შავდება. ხელის დაჭერისას ჟანგისფერს იღებს.
მამუკა ჭოხონელიძე

მამუკა ჭოხონელიძე (დ. 7 მარტი, 1965, ტყვარჩელი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.

დამატებითი იმფორმაცია!
1984–1985 წწ. სუხიშვილების სახელობის დამსახურებული ანსამბლის მსახიობ-მოცეკვავე.
1987–1990 წწ. სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო აკადემიური ანსამბლის მსახიობ-მოცეკვავე.
რკინიგზელთა კულტურის სახლის დირექტორის მოადგილე.
1995–1999 წწ. ქალაქ თბილისის პოლიციის სამმართველოს ადმინისტრაციული განყოფილების პოლიციელი.
2003 წლიდან ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის წევრი.
ნაძლადევის რაიონის თავმჯდომარე.
2004–2008 წწ. საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი.
საქართველოს ელჩის მრჩეველი და მოადგილე კიევში, ბიზნესისა და ვაჭრობის საკითხებში.
2013 წელს საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნებში კანდიდატი, საინიციატივო ჯგუფის მიერ დასახელებული.#18
ბაქოს კონგრესის ცენტრი

ბაქოს კონგრესის ცენტრი — კავკასიაში უდიდესი, დაფარულია მრავალფუნქციური კომპლექსით, მდებარეობს აზერბაიჯანში, ქალაქ ბაქოში. მთავარ შენობას აქვს აუდიტორია 3500 ადამიანისთვის.

ისტორია
2014 წლის თებერვალში დაანონსდა ბაქოს კონგრესის ცენტრის მშენებლობის დაწყება. ცენტრის შენობის ფართობია 6,2 ჰექტარი, ხოლო მთლიანობაში მშენებლობისთვის გამოყოფილი 46,6 ჰექტარი. შენობას აქვს ყველა საჭირო ინფრასტრუქტურა. კონგრესის ცენტრის გამორჩეული თვისება არის მსოფლიოში ყველაზე დიდი მრავალპიქსელიანი შიდა მონიტორის არსებობა, რომელიც დაინსტალირებულია შენობის დარბაზში. ცენტრში 17 საკონფერენციო დარბაზია, რომელთა საერთო ტევადობა დაახლოებით 2500 ადამიანს იტევს. საკონფერენციო დარბაზებისა და მთავარი აუდიტორიის გარდა, არის რესტორანი, აგრეთვე ადმინისტრაციული შენობა და ა.შ.

აღნიშნულ შენობას აქვს ყველა საჭირო კომუნიკაცია, სავენტილაციო სისტემა, ესკალატორი, ასევე 16 ლიფტი კომფორტული გადაადგილებისთვისნ .

ბაქოს კონგრეის ცენტის შენობის ცენტრში მდებარეობს 3500 ადგილიანი აუდიტორია, რომელიც აგებულია ახალი ტექნოლოგიების, აღჭურვილობისა და განათების სისტემების გამოყენებით .

ცენტრის გახსნა
ბაქოს კონგრესის ცენტრის ოფიციალური გახსნა 2015 წლის 29 აპრილს შედგა. გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, მისი მეუღლე მეჰრიბან ალიევა და ქალიშვილი არზუ ალიევა. ასევე იმყოფებოდა ფინანსთა მინისტრი სამირ შარიფოვი, რომელმაც თავის მხრივ გააცნო ცენტრი და შესრულებული სამუშაოები პრეზიდენტს და მის ოჯახს.

პირველი ღონისძიება გაიმართა ბაქოს კონგრესის ცენტრში, გახსნიდან 2 დღის შემდეგ, 2 მაისს. ეს ღონისძიება იყო აზიის განვითარების ბანკის მმართველთა საბჭოს ყოველწლიური შეხვედრა =":0">.

საერთაშორისო ღონისძიებები
2015 წლის 2 მაისიდან - 5 მაისამდე ბაქოს კონგრესის ცენტრი გახდა აზიის განვითარების ბანკის მმართველთა საბჭოს ყოველწლიური შეხვედრის ადგილი. ეს ღონისძიება პირველად ჩატარდა სამხრეთ კავკასიის რეგიონში. შეხვედრას ესწრებოდა დაახლოებით 3 ათასი მონაწილე, რომელშიც მონაწილეობდნენ ფინანსთა მინისტრები, ქვეყნების ოფიციალური პირები, ბანკების ხელმძღვანელები, აგრეთვე ექსპერტები და ამ დარგში მოღვაწე მეცნიერები.

2017 წლის 4 მაისს ცენტრში გაიმართა იუნესკოს თავმჯდომარეების მეორე აკადემიური ფორუმი კულტურათშორისი და რელიგიათაშორისი დიალოგის შესახებ. კულტურათშორისი დიალოგის მე-4 მსოფლიო ფორუმის დღესთან დაკავშირებით. ფორუმის გახსნისას სიტყვით გამოვიდა იუნესკოს გენერალური დირექტორის მოადგილე სოციალურ და ჰუმანიტარულ მეცნიერებებში, ნადა ალ-ნაშიფი.

აღნიშნულ ფორუმს ესწრებოდნენ იუნესკოს 14 თავმჯდომარის წარმომადგენლები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებიდან. ამ ფორუმის მიზანი იყო იმის განსაზღვრა, თუ როგორ შეიძლება დეპარტამენტებმა პოზიტიური გავლენა მოახდინონ კვლევასა და პოლიტიკის შემუშავებაზე ურთიერთობაზე.

2017 წლის 15 აგვისტოს კონგრესის ცენტრში ჩატარდა 41-ე მსოფლიო სკაუტური კონფერენცია. კონფერენციას ესწრებოდა სკაუტური მოძრაობის მსოფლიო ორგანიზაციის 1500-მდე მონაწილე. კონფერენციაზე საუბარი შეეხო სადაზვერვო ორგანიზაციების შემდგომ განვითარებას და მათი საქმიანობის სტრატეგიას, აგრეთვე ორგანიზაციის ადმინისტრაციული ორგანოების არჩევნებს. მონაწილეობა მიიღეს კონფერენციაში მონაწილე 160 ქვეყნის წარმომადგენლებმა .
ყარაბაღი (სასტუმრო)

სასტუმრო „ყარაბაღი“ (აზერბ. ), ადრე მას „ტურისტს“ უწოდებდნენ — სასტუმრო, რომელიც ოდესღაც ბაქოში (აზერბაიჯანი) არსებობდა. სასტუმრო ბაქოს ამფითეატრის უმაღლეს ნაწილში მდებარეობდა და ქალაქის მრავალი წერტილიდან მოჩანდა .

ისტორია
სასტუმროს შენობა აშენდა 1974 წელს. არქიტექტორები იყვნენ შულგინი და მელქისედეკოვი, დიზაინერები კერიმოვი და შამილოვი. პროექტი შედგენილია ბაკგიპროგორის ინსტიტუტში . სასტუმრო ექსპლუატაციაში შევიდა 1976 წელს .

სომხეთ-აზერბაიჯანის კონფლიქტის შედეგად, 80-იანი წლების ბოლოს და 90-იანი წლების დასაწყისში, სომხეთიდან აზერბაიჯანელი დევნილების 10 ოჯახი დასახლდა სასტუმროში .

არქიტექტურა
სასტუმროს შენობა აშენდა ბაქოს ამფითეატრის მეორე ტერასის წინ დაწეულ ადგილას, რომელიც ბელევუს ბორცვის სახელითაა ცნობილი. ათი სართულიანი შენობა, სვეტებზე განლაგებული, სამხრეთით, ქალაქისკენ გაიხსნა. საცხოვრებელი ადგილები სასტუმროს მთავარ შენობაში იყო განთავსებული, ხოლო რესტორნისა და მომსახურების ჯგუფი ცალკე შენობაში. რესტორნის დარბაზის პლასტიკური მოცულობა თითქოს კლდოვან ბორცვზე იყო ჩამოკიდებული, რაც ეწინააღმდეგებოდა ქვედა ტერასას. მოჭიქული კაფეები და სათამაშო მოედნები განთავსებული იყო ბოლო სართულზე. სამხრეთისკენ მიმავალ ყველა ოთახს და დარბაზს ჰქონდა ლოჯი.

სასტუმროს ცენტრალური სადარბაზო ეზოსკენ იყურებოდა. პირველ სართულზე თავისუფალი სივრცის გაზრდის მიზნით, აქ შეიქმნა ჩარჩო კონსტრუქცია, ხოლო საცხოვრებელი ნაწილი აყვანილ იქნა ბაქანზე. შენობის მთავარი შესასვლელის წინ იყო გამაგრილებული კოშკი, რომელიც სასტუმროს ადგილის მთავარ დეკორაციად ითვლებოდა.

სასტუმროს ფასადების არქიტექტურა განსხვავებული იყო. ასე რომ, თუ სამხრეთის ფასადი ქალაქისკენ და ზღვაისკენ იყო ლოჯი, რომლებიც მზისგან იცავდნენ რკინა-ბეტონის გისოსებს შებეკის სახით, მაშინ ჩრდილოეთით მოსაპირკეთებელი ფასადი ვიწრო სარტყელ ფანჯრებში იჭრებოდა. სასტუმროს შესასვლელი კედელი გაფორმებული იყო ნათელი მოზაიკით . მხატვრებმა ოქტაი შიხალიევმა და ჰაჯი ბალა რაჯაბოვმა მიიღეს მონაწილეობა სასტუმროს დიზაინში . შიხალიევმა განსაკუთრებით გამოირჩევა სასტუმროს შენობის წინ არსებული აუზების დიზაინში, შექმნა ხალხური ცხოვრების და ეროვნული ხელოვნების ელემენტები, რამაც მთელი ობიექტი უფრო მრავალფეროვანი გახადა .
კობა ხაბაზი

კობა ხაბაზი (დ. 26 ივლისი, 1967, სოფ. აჭყვისთავი, ქობულეთის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1990 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 2004 წლის 22 აპრილიდან 15 ივნისამდე იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2004 წელს იყო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური უზრუნველყოფის მინისტრი. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
ახალი ევროპა (სასტუმრო)

სასტუმრო „ახალი ევროპა“ (აზერბ. ) — ყოფილი სასტუმრო აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში.

ამჟამად სასტუმროს შენობაში განთავსებულია რუსეთის ნავთობკომპანია „ლუკოილის“ ბაქოს ოფისი. ამჟამინდელი მისამართია ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის ქუჩა № 13.

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის ბრძანების თანახმად, შენობა არის აზერბაიჯანის ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი.

ისტორია
ექვსსართულიანი სასტუმრო აშენდა 1913 წელს მოდერნის სტილში ., არქიტექტორ იოზეფ პლოშკოს მიერ შენობის დამკვეთი იყო ბაქოს მენავთობე მუსა ნაგიევი. სასტუმროს შენობა იყო ბაქოს რამდენიმე სასტუმროთაგან ერთ-ერთი და იშვიათი შენობა ქალაქში, რომელიც აღჭურვილია ლიფტებით. საბჭოთა კავშირის პირველ წლებში აზერბაიჯანის სხვა ქალაქებიდან და რეგიონებიდან სტუმრები ჩვეულებრივ სასტუმროში რჩებოდნენ, ხოლო უცხოელები — ინტურისტის სასტუმროში.
ეროსი კიწმარიშვილი

ეროსი კიწმარიშვილი (დ. 5 აგვისტო, 1964, რუსთავი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 15 ივლისი, 2014, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ექიმი, ბიზნესმენი, დიპლომატი და პოლიტიკოსი. საქართველოს ელჩი რუსეთში 2008 წლის აპრილიდან სექტემბრამდე. ტელეკომპანია რუსთავი 2-ის დამფუძნებელი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1964 წლის 5 აგვისტოს რუსთავში. კიწმარიშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი ექიმ-პედიატრის სპეციალობით. კიწმარიშვილი 1994 წლამდე მუშაობდა რუსთავის ბავშვთა საავამდყოფოს ინტერნად, ონის რაიონის სოფლის ამბულატორიის ექიმად და რუსთავის ჯანდაცვის სამსახურის უფროსად. 1994 წელს კიწმარიშვილმა დავით დვალთან და ჯარჯი აქიმიძესთან ერთად დააფუძნა ტელეკომპანია რუსთავი 2, რომელიც მოკლე დროში საქართველოს ყველაზე პოპულარული ტელევიზია გახდა. კიწმარიშვილი 2000-2004 წლებში იყო რუსთავი 2-ის გენერალური დირექტორი.

2004 წელს იყო საქართველოს სავაჭრო პალატის პრეზიდენტი, 2004-2007 წლებში კი საგანგებო დავალებათა ელჩი ნიუ-იორკში. 2007-2008 წლებში იყო საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის კონსულტანტი. 2008 წლის აპრილში კიწმარიშვილი დაინიშნა საქართველოს ელჩად რუსეთში. ამავე წლის სექტემბერში კიწმარიშვილი თანამდებობიდან გადადგა, მიზეზი 2008 წლის აგვისტოს ომის შედეგად გამწვავებული რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობები იყო.

2010 წელს კიწმარიშვილმა ოპოზიციის ლიდერთან ლევან გაჩეჩილაძესთან, თავდაცვის ყოფილ მინისტრთან ირაკლი ოქრუაშვილთან და ყოფილ სახალხო დამცველთან სოზარ სუბართან ერთად დააფუძნა ახალი პოლიტიკური პარტია „ქართული პარტია“.

2011 წელს შეიქმნა კოლიცია „ქართული პარტიისა” და „მოძრაობის ერთიანი საქართველოსთვის” შემადგენლობით. კოალიციის თავმჯდომარე ირაკლი ოქრუაშვილი გახდა, თანათავმჯდომარე კი – ეროსი კიწმარიშვილი. კიწმარიშვილი 2014 წლის თვითმმართველობის არჩევნებში იბრძოდა მშობლიური რუსთავის მერობისთვის. კიწმარიშვილმა 12,07% (4383 ხმა) მიიღო და მესამე ადგილი დაიკავა. თვითმმართველობის არჩევნებიდან ერთი თვის შემდეგ, 2014 წლის 15 ივლისს 49 წლის კიწმარიშვილი გარდაცვლილი იპოვეს მისი საცხოვრებელი სახლის მიწისქვეშა ავტოსადგომზე. დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე.
სახლი გრიფებით

სახლი გრიფებით (აზერბ. ) — ორსართულიანი შენობა მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, იუსიფ მამადალიევის ქუჩაზე, 20 ნომერში. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის ბრძანებით, ეს არის აზერბაიჯანის ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი .

ისტორია
პოლიციის ქუჩაზე მდებარე სახლის პროექტი (ყოფილი სახელი იუსიფ მამედალიევის ქუჩა) შედგენილია არქიტექტორ ივან ვასილის ძე ედელის მიერ 1894 წელს, ხოლო სახლის მშენებლობა დასრულდა 1896 წელს.

სასახლის პირველი მფლობელი, სავარაუდოდ, ლაზარევი იყო, რომლის აბრევიატურაც ინიციალებით „“ ამშვენებს შენობის ფრონტონს. შემდეგ სახლი აკოპოვს გადაეცა (შესასვლელის ზემოთ მონოგრამაა ასო „“). მოგვიანებით, შენობაში განთავსდა სავაჭრო პარტნიორობა „ “ .

დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, გარკვეული დროით საქართველოს საელჩო ამ შენობაში მდებარეობდა, მაგრამ რატომღაც საელჩო სხვა ადგილას გადაიყვანეს.

სასახლე
აღნიშნული სასახლე აშენდა 1894-1896 წლებში არქიტექტორ იოჰან ვილჰელმოვიჩ ედელის მიერ. მიუხედავად იმისა, რომ შენობა ზოგადად ადაპტირებულია იუსიფ მამადალიევის (ყოფილი პოლიტესისკაია) ქუჩის არქიტექტურულ სტრუქტურაზე, იგი განსხვავდება მიმდებარე ნაგებობებისაგან მისი კლასიკური ფორმებით, კომპოზიციის ელეგანტურობითა და არქიტექტურული ელემენტების და დეტალების დელიკატური გამოსახულებით .

სასახლის ცენტრალური ნაწილი უკავია ბრწყინვალე დარბაზს, ენფილადას სისტემაში მოწყობილი გვერდითი დარბაზებით. დარბაზი იხსნება ფართო აივნით, ხოლო დარბაზებს აქვს ფრანგული სტილის აივნები. სასახლის არქიტექტორი წარმოადგენს იმ პერიოდის დაგეგმვის სტრუქტურას, რომელიც ედელმა საერთო მნიშვნელობამდე მიიყვანა უნიკალურად.

სასახლის საზეიმო ოთახების ინტერიერს ესთეტიკური ფუნქციები აქვს კარნიზების მოწინავე ფორმისა და ჭერის ლამაზი ხაზების გამო.

სახლის ზემოდან გაფორმებული იყო გრიფები და ამიტომ მას უწოდებენ „სახლს გრიფებით“.

„გრიფინების სახლი ისტორიული ძეგლია. კულტურის სამინისტრომ უკვე წარადგინა პროექტი ამ შენობის შეკეთების შესახებ. სარემონტო და აღდგენითი სამუშაოები მალე დაიწყება. ძეგლი დარჩება ადგილზე, მხოლოდ ის შეკეთდება“ - განაცხადა ჰუმბატოვმა.
ვენერა და მარსი (ბოტიჩელი)

ვენერა და მარსი — იტალიელი რენესანსის ეპოქის დროინდელი მხატვრის, სანდრო ბოტიჩელის ნახატი, რომელიც შეიქმნა სავარაუდოდ 1485 წელს და რომაელი ღმერთების, ვენერა — სიყვარულის ქალღმერთისა და მარსის — ომის ღმერთის, ალეგორიულად წარმოადგენს სილამაზესა და სიმამაცეს. ნახატზე ვხედავთ ტყეში წამოწოლილ ახალგაზრდა წყვილს, რომელთა გარშემო ოთხი პატარა ფავნი  თამაშობს. მიქელანჯელომ ნახატი სავარაუდოდ ვესპუჩების ოჯახის დაკვეთით დახატა.

ეს კონკრეტული ნახატი სავარაუდოდ ქორწილის აღსანიშნავად შეიქმნა, ახლად დაოჯახებული წყვილის საძინებლის გასაფორმებლად. ამის დასკვნა ნამუშევრის დიდი ფორმატისა და ფიგურების ახლო ხედებიდან გამომდინარე არის შესაძლებელი.
სახლი ატლანტელებთან

სახლი ატლანტელებთან (აზერბ. ) — შენობა, რომელიც აზერბაიჯანის დედაქალაქში, ქალაქ ბაქოში არსებობდა. იგი მდებარეობდა იუსიფ მამადალიევის 16 ნომერში და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის ბრძანების თანახმად, ეს იყო აზერბაიჯანის ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი .

ისტორია
პოლიციის ქუჩაზე მდებარე სახლი (იუსიფ მამედალიევის ქუჩის ყოფილი სახელი) აშენდა 1900 წელს ბაროკოს სტილში, პოლონელმა არქიტექტორმა ჯოზეფ პლოშკომ. რომელიც მოღვაწეობდა საუკუნის ბოლოს და საუკუნის დასაწყისში, გარდა ამ პროექტისა ის არაერთი სხვა არქიტექტურული პროექტის ავტორია ბაქოში.

შენობის ერთ-ერთ აივანს ატლანტის ქანდაკებები უჭერდა მხარს, რომლის წყალობითაც შენობა ცნობილი იყო, როგორც „სახლი ატლანტელებთან“ .

2004 წელს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ შენობა უნდა დანგრეულიყო. 2008 წელს სახლის მაცხოვრებლები გაასახლეს, ხოლო გამოსახლების მთავარო მიზეზი შენობის რესტავრაცია გახდა. 2010 წელს, მეზობელი №14 სახლის მცხოვრებლების განცხადებით, №18 სახლის დანგრევის შემდეგ მათ უთხრეს, რომ მიწისქვეშა წყლებმა დაიწყეს ძირისა და №16 სახლის საძირკველს დიდი ზიანი მიადგა. 2010 წლის დასაწყისში, ატლანტელებთან სახლი დაანგრიეს .
შადრევნის მოედანი

შადრევნის მოედანი (აზერბ. ; , . ) — გამორჩეული მოედანიაზერბაიჯანის დედაქალაქ, ქალაქ ბაქოში. ბაქოს პირველი ქალაქის მოედანი .

მდებარეობს ქალაქის საბაილის რაიონში. სამხრეთის მხრიდან მოედანი შემოსაზღვრულია აჰმედ ჯავადის ქუჩით, ჩრდილოეთის მხრიდან - ნიგარ რაფიბეილის ქუჩით. მოედნის გარშემო მდებარეობს და საუკუნეების არქიტექტურული ძეგლები, რომელთა შორის არის აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმი (1860-იანი წლები), კინოთეატრ „არაზის“ შენობა (1870 წელი), სომხური ეკლესია, ყოფილი „გრანდ სასტუმროს“ შენობა.

ისტორია
1864 წელს ბაქოს გენერალურ გეგმაში მომავალი მოედნის ადგილი დანიშნულ იქნა, როგორც სავარჯიშოებისა და აღლუმების მოედანი . ბაქოს პირველი ქალაქის მოედანი „პარაპეტი“, იგივე კოლიუბაკინსკის მოედანი, აშენდა 1868 წელს ბაქოს ქალაქის არქიტექტორის კასიმ-ბეკ ჰაჯიბაბაბეკოვის პროექტით. ეს მოედანი იყო ბაქოს ბიზნესის და საზოგადოებრივი ცენტრის საორგანიზაციო ელემენტი. მისმა ღერძულმა, მკაცრად სიმეტრიულმა კომპოზიციამ დაადგინა ფორსტადტის, ახლა მირზა იბრაგიმოვის ქუჩის პირველი და წამყვანი ქუჩების პოზიცია.

პარაპეტი ძირითადად კასიმ-ბეკ ჰაჯიბაბაბეკოვმა ააშენა. აქ მან ააშენა ორსართულიანი ქარავანი (ამჟამად არაზის კინოთეატრი და ნიზამის აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმი), საცხოვრებელი სახლები თავისთვის, გრანდის სასტუმრო და მეტროპოლის სასტუმროები ). ამასთან, საკათედრო ტაძრის ან ძეგლის აშენების გადაწყვეტილება შედარებით მცირე ფართობზე (დაახლოებით 0,8 ჰექტარი) წარუმატებლად ითვლება. მალე საკათედრო ტაძრისთვის ადგილი შეირჩა გაუქმებულ სასაფლაოზე, რომელიც იმ დროისთვის გარშემორტყმული იყო საცხოვრებელი და კომერციული შენობებით. 1894 წლის იანვარში უკვე მიმდინარეობდა მოსამზადებელი სამუშაოები იმ ნაწილის გამწვანებაზე, სადაც გადაწყვეტილი იქნა ძეგლის დადგმა (ამისათვის ისინი აპირებდნენ ბორჯომის, ტიფლისისა და სხვა ქალაქების ხეების გამოწერას ), მაგრამ ძეგლის აშენების იდეა ასევე ვერ განხორციელდა უსახსრობის გამო (რევოლუციის შემდეგ, ეს საკითხი მთლიანად მოიხსნა) .

1950-იან წლებში რეკონსტრუქციის შემდეგ (არქიტექტორი ი. ტიხომიროავ) ამ სკვერმა დაიმკვიდრა თავისი მდგომარეობა თანამედროვე ქალაქის გეგმიურ განზოგადებაში. შედეგად სკვერი გარდაიქმნა უბრალო, კარგად გამწვანებულ მოედან-სკვერად, რომელიც დაკავშირებულია ძველ, ბეჭვდით სასახლესთან და ბიბლიოთეკის შენობასთან მდებარე პატარ-პატარა სკვერებთან. ქალაქ ბაქოს ცენტრალურ ნაწილში საკვანძო ადგილის დაკავების შემდეგ, სკვერი მრავალი წლის განმავლობაში ატარებს თავისზე ფეხითმოსიარულეთა ნაკადებს.

მოედნის გარდაქმნის სარეკონსტრუქციო სამუშაოების ახალი ეტაპი 1984 წელს დაიწყო. მოედნის ტერიტორია და საზოგადოებრივი ბაღი დაფარულია სპეციალური მოწითალო ბეტონის ფილებით; სკვერის ტერასები და კიბეები თეთრი ქვით არის მოპირკეთებული.

2010 წელს, შადრევნის მოედანს ჩაუტარდა სრული რეკონსტრუქცია. განახლდა შადრევნები, პავილიონები და ჯიხურები, შენარჩუნებულ იქნა მცენარეულობა და გაიზარდა მწვანე ადგილების ფართობი. 2010 წლის 2 ივლისს მოედანი სტუმრებისთვის გაიხსნა.