iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დეივიდ ლოიდ ჯორჯი

დეივიდ ლოიდ ჯორჯი — დუივორის 1-ლი გრაფი, გვინედის ვიკონტი (; დ. 17 იანვარი 1863, მანჩესტერი — გ. 26 მარტი 1945, ქარნარვონშირი, უელსი) — ბრიტანელი პოლიტიკური მოღვაწე, დიდი ბრიტანეთის უკანასკნელი პრემიერ-მინისტრი ლიბერალური პარტიიდან (1916-1922). უინსტონ ჩერჩილის ახლო მეგობარი.

წარმოშობით უელსური ოჯახიდანაა (უელსური წარმოშობის ერთადერთი ბრიტანელი პრემიერი), შეისწავლიდა კანონს და მუშაობდა ადვოკატად ლონდონში. როდესაც ლიბერალურ პარტიაში გაწევრიანდა, იგი პარლამენტის წევრად 1890 წელს. 1905 წლიდან იგი ხელისუფლების წევრი იყო, ხოლოდ 1916-დან — პრემიერ-მინისტრი.

ხელმძღვანელობდა ბრიტანულ დელეგაციას გერმანიასთან მოლაპარაკებისას, ხელი მოაწერა ვერსალის საზავო ხელშეკრულებას. 1921 წელს მონაწილეობა მიიღო მოლაპარაკებებში, რომლებსაც შედეგად მოჰყვა ირლანდიის თავისუფალი რესპუბლიკის შექმნა. 1922 წელს სამსახურიდან დაეთხოვა.

მეორე მსოფლიო ომის დროს საფრანგეთის კაპიტულაციის შემდეგ იყო ინგლისსა და გერმანიას შორის მშვიდობის დამყარების ერთ-ერთი მომხრე, რადგან თვლიდა, რომ ინგლისს არ შეეძლო ომის მარტოდ წარმოება.
დიდებული საუკუნე

დიდებული საუკუნე — თურქული ისტორიულ-ეპიკური საგა მძაფრსიუჟეტიანი დრამის ჟანრში. ეკრანებზე გამოვიდა 2011 წელს.

სერიალი დაფუძნებულია რეალურ ისტორიულ ფაქტებზე, რომელიც ოსმალეთის იმპერიაში ხდებოდა უდიდესი მხედართმთავრისა და რეფორმატორის, სულთან სულეიმან -ის მმართველობის პერიოდში.

სერიალი მოგვითხრობს სულთნის მმართველობის პერიოდის ყველაზე მნიშვნელოვან მოვლენებზე და მის ურთიერთობაზე სლავური წარმოშობის ხარჭა ალექსანდრასთან, რომელსაც ისლამის მიღების შემდეგ უწოდეს ჰიურემი.

სერიალი შედგება 4 სეზონისაგან, რომელიც მოიცავს 139 ეპიზოდს.

როლებში
გიგა კვერენჩხილაძე

გივი 'გიგა' კვერენჩხილაძე (დ. 21 თებერვალი, 1986, ლანჩხუთი) — ქართველი ფეხბურთელი, ლანჩხუთის „გურიას“ თავდამსხმელი. სხვადასხვა ეგიდით ჩატარებულ ტურნირებში მას „გურიას“ შემადგენლობაში, 300-მდე მატჩი აქვს გამართული სადაც 100-ზე მეტი გოლით გამოირჩა.

2013 წლის აგვისტოში გიგა კვერენჩხილაძე დაკავებული იქნა ლანჩხუთის „გურიას“ სხვა ფეხბურთელებთან ერთად (გიორგი ძაძამია, ლაშა ჯანგიძე, შვანგირაძე), საზოგადოებრივი წესრიგის დარღვევისათვის. „გურიას“ ყოფილ და ახლანდელ ფეხბურთელებს შორის ლანჩხუთის პოლიციის წინ სიტყვიერი დაპირისპირება მას შემდეგ მოხდა, რაც „გურია“ მცხეთიდან, „ვიტ ჯორჯიასთან“ მატჩში 3:0 დამარცხების შემდეგ ლანჩხუთში დაბრუნდა.
სხივი (ჟურნალი)

სხივი — ქართული ყოველკვირეული პოლიტიკური, სამეცნიერო და ლიტერატურული ჟურნალი სოციალ-დემოკრატიული მიმართულებისა; გამოდიოდა თბილისში 1909–1910 წლებში. რედაქტორ-გამომცემელი — ე. ტურაბელიძე. გამოიცა 15 ნომერი. აშუქებდა პოლიტიკურ საკითხებს, დაბეჭდილია ა. ანდრეევისა და ჰაინრიხ ჰაინეს ნაწარმოებთა თარგმანები, საიუბილეო წერილი ანტონ ჩეხოვზე, მაქსიმ გორკის ნაწარმოებზე რეცენზია; პეტრე კოგანის „ახალი რუსული ლიტერატურის ისტორია“ (სტატიების სერია) და სხვა.
სხივფარფლიანი თევზები

სხივფარფლიანი თევზები — ხერხემლიან ცხოველთა კლასი. ცნობილი არიან ქვედა დევონური პერიოდიდან (400 მლნ. წლის წინ), ყველაზე დიდ მრავალფეროვნებას მიაღწიეს ახალი ერის დასაწყისისთვის. ადრე განიხილებოდა ძვლიანი თევზების კლასის ქვეკლასად. სხივფარფლიანებს მიეკუთვნება ხრტილოვანი განოიდები, ძვლიანი განოიდები და ძვლოვანი თევზები (ზოგიერთი კლასიფიკიაციით — აგრეთვე მრავალფარფლიანები, ცალკე ტაქსონად ). მათ შორის არიან როგორც გიგანტები (5–7 მეტრის სიგრძისა და 200–1500 კგ მასის თევზები — სვია, კალუგა, არაპაიმა), ისე ძალიან მცირე ზომისანი, მაგ., ფილიპინების კუნძულების რაიონებში მობინადრე 7–11 მმ სიგრძის ღორჯოები. ძლიერ მრავალფეროვანია სხეულის ფორმა და შეფერილობა; ზოგიერთს შეუძლია გრუნტის მიხედვით სწრაფად შეიცვალოს მოხატულობა და ფერი (კამბალასნაირნი). სხივფარფლოვანი თევზების ფარფლთა ფრთები (ლაპოტები) უკავია ხრტილოვან ან ძვლოვან სხივებს (აქედან სახელწოდება). სხეული დაფარულია ძვლოვანი ქერცლით (ციკლოიდური ან ქტენოიდური), ფირფიტებით ან შიშველია;

სხივფარფლიანი თევზები აერთიანებს ყველა თანამედროვე თევზის 97%-ს; მათ შორისაა 26 ათასზე მეტი სახეობა, დაახლ. 4500 გვარი და 500-ზე მეტი ოჯახი. ხერხემლიანი ცხოველების ყველაზე მრავალფეროვანი ჯგუფია. ხანგრძლივმა ევოლუციამ, რასაც თან ახლდა ფართო ადაპტიური რადიაცია, განაპირობა ამ თევზების მორფოლოგიური და ეკოლოგიური თავისებურებების ასეთი მრავალფეროვნება. ცხოვრობენ მტკნარ წყლებსა და ზღვებში, მთის ნაკადულებსა და ტბებში, მზით განათებულ მარჯნის რიფებსა და სინათლეს მოკლებულ გამოქვაბულებში, ოკეანეების ღრმულებში; ზოგიერთმა თევზმა შეიძინა წყლიდან ამოხტომის და მასზე ლივლივის ან წყლის გარეთ ხანგრძლივად ყოფნის უნარი (ნოტიო ტროპიკების ატმოსფეროში — ხტუნიები). მრავალფეროვანია საკვების მოპოვებისა საშუალებები და კვების სპექტრი.

მრავალი სხივფარფლიანი თევზი რეწვისა და აკვაკულტურის მთავარი ობიექტია.
პოლარული ღამე

პოლარული ღამე — პერიოდი, როცა მზე 24 საათზე (ანუ ერთ დღე-ღამეზე) მეტ ხანს არ ჩანს ჰორიზონტზე. ყველაზე მოკლე პოლარული ღამე (თითქმის ორი დღე-ღამე) გვხვდება განედზე ≈ 67° 24′ ჩ. გ., რომელიც განსაზღვრულია, როგორც ჩრდილოეთ პოლარული წრის განედი ≈ 66° 34′ ჩ. გ., რომელზეც დამატებულია მზის დისკოს რადიუსი (15-16′) და ატმოსფერული რეფრაქციის სიდიდე (ზღვის დონეზე საშუალოდ 35′); ყველაზე გრძელი — სამხრეთ პოლუსზე, 6 თვეზე ოდნავ ნაკლები.
ბესარიონ გუგუშვილი

ბესარიონ გუგუშვილი (დ. 6 მაისი, 1945, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ეკონომისტი, საინფორმაციო ტექნოლოგიის სპეციალისტი, პოლიტიკოსი და საქართველოს პირველი პრემიერ-მინისტრი. 1994 წლიდან ემიგრაციაშია. ეკონომიურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1971). ეკონომისტ პაატა გუგუშვილის შვილი.

ბიოგრაფია
ბესარიონ გუგუშვილი სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიურ ფაკულტეტზე 1962–63 წლებში; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე თურქეთის ისტორიის სპეციალობით 1966–67 წლებში; თბილისის უცხო ენათა ინსტიტუტში 1967–70 წლებში. 1973 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ინფორმაციის ცენტრის განყოფილების გამგე, შემდეგ დირექტორის მოადგილე.

ბესარიონ გუგუშვილი 1990–91 წლებში იყო საქართველოს კულტურის მინისტრის მოადგილე და იმავდროულად შერეული სახელმწიფო-კერძო კომპანიის „საქართველოს კინოკორპორაციის“ პრეზიდენტი, რომელიც შეიქმნა ყოფილი სახელმწიფო კინომატოგრაფიის კომიტეტისა და ყოფილი კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ გაერთიანებისა და რეორგანიზების შედეგად (1991).

ბესარიონ გუგუშვილი 1991 წლის 21 აგვისტოს, მას შემდეგ რაც თენგიზ სიგუამ თანამდებობა დატოვა, საქართველოს პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას ბრძანებულებით დაინიშნა საქართველოს რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებლად, ხოლო 1991 წლის 26 აგვისტოს, საქართველოს რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის შექმნისა და პრემიერ-მინისტრის თანამდებობის დაწესების კანონების მიღებისთანავე პრეზიდენტის მიერ დაინიშნა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე, რაც იმავე დღეს დაამტკიცა უზენაესმა საბჭომ. 1991–92 წლებში სამოქალაქო ომის დროს გუგუშვილი ზვიად გამსახურდიასთან ერთად დევნილობაში წავიდა, ამის შემდეგ იგი 1993 წლის აჯანყებაშიც მონაწილეობდა, ზვიად გამსახურდიას მხარდამხარ. აჯანყების დამარცხებისა და გამსახურდიას სიკვდილის შემდეგ, გუგუშვილი 1994 წელს იყო ჩეჩნეთის რესპუბლიკა იჩქერიას მინისტრთა კაბინეტის წევრი, 1995 წელს ფინეთისგან პოლიტიკური თავშესაფარი მიიღო და საცხოვრებლად ფინეთში გადავიდა. 2015 წლისთვის იგი ვანტააში ცხოვრობდა.

ბესარიონ გუგუშვილი 1978 წლიდან ეწეოდა კომპიუტერული ფონტების შექმნას — ე.წ. ფონტები, სხვა ნამუშევართა შორის მისი შექმნილია ფონტების ქართული ზონა. მონაწილეობდა ფონტის ქართული ზონის შექმნაში.

ბესარიონ გუგუშვილმა 1988 წელს შექმნა ქართული შრიფტებით გაწყობილი პირველი სამაგიდო კომპიუტერული გამომცემლობის სისტემა, რომლითაც დაიბეჭდა პირველი კომპიუტერული ტექნოლოგიით მომზადებული გაზეთი „სამშობლო“, რითაც საქართველოში საფუძველი ჩაეყარა გაციფრულებულ საგამომცემლო-სასტამბო წარმოებას.

ბესარიონ გუგუშვილმა 1996 წელს შექმნა მისივე დინამიური (ვების) შრიფტებით გაწყობილი საერთაშორისო კოდირების სტანდარტის შესაბამისი პირველი ქართული ვებსაიტი „შავლეგო“, ხოლო 1997 წელს — მეორე საიტი „ქართული ვების ტიპოგრაფია“, რომელიც ვებსა და ინტერნეტში ქართულისთვის უნიკოდის სტანდარტის გამოყენებას ეძღვნებოდა.

თხზულებები
ქართული პოლიტეკონომია, გაზ. „რესპუბლიკა“, 27.8.1991, გვ.3-4
ვახტანგ ქორიძე

ვახტანგ ქორიძე (დ. 24 დეკემბერი, 1949, ბათუმი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. სხვადასხვა დროს იცავდა ბათუმის „დინამოს“, თბილისის „დინამოს“, ლანჩხუთის „გურიას“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1978), ვიცე-ჩემპიონი (1977) და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის მფლობელი (1976, 1979) და ფინალისტი (1980) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1975), ღირსების ორდენის კავალერი.

კარიერა
საკლუბო კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1963 წელს ბათუმში მწვრთნელ ლ. ვერულიძესთან. შვიდი სეზონის განმავლობაში თამაშობდა ბათუმის „დინამოში“. 1969 წლიდან თბილისის „დინამოს“ რიგებშია. ძირითად შემადგენლობაში დებიუტი ჰქონდა იმავე წლის 25 ნოემბერს.

შემდეგ ისევ ბათუმის „დინამოშია“. 1975 წლიდან კი კვლავ თბილისის „დინამოს“ ღირსებას იცავს, სადაც 1980 წლამდე თამაშობს. საფეხბურთო კარიერას 1981 წელს ლანჩხუთის „გურიაში“ ასრულებს.

ვახტანგ ქორიძემ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატის 146 მატჩი ჩაატარა და 22 გოლი გაიტანა. ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში კი „დინამოს“ ღირსება 16 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან სამი — თასების მფლობელთა თასის, ათი — უეფა-ს თასის და სამიც — ევროპის ჩემპიონთა თასის გათამაშებაში.

სანაკრებო კარიერა
მისი დებიუტი საბჭოთა კავშირის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში შედგა 1979 წლის 28 მარტს, ამხანაგურ მატჩში ბულგარეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ. მან ასევე ითამაშა 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევი ტურნირის მატჩში უნგრეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ და გაიტანა გოლი ამხანაგურ შეხვედრაში ჩეხოსლოვაკიის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ.

მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1978
ვიცე-ჩემპიონი: 1977
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1976 (გ.), 1976 (შ.)
საბჭოთა კავშირის თასი
თასის მფლობელი: 1976, 1979
ფინალისტი: 1980

სანაკრებო
საქართველოს სსრ ნაკრები

ვიცე-ჩემპიონი: 1979

ფაქტები
2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს" სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — ვახტანგ ქორიძეს საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.

2015 წლის 15 ოქტომბერს ვახტანგ ქორიძე საქართველოს ვეტერან ფეხბურთელთა კავშირის თავმჯდომარედ აირჩიეს.
შეკლტონის პირველი ექსპედიცია

ბრიტანეთის ანტარქტიკული ექსპედიცია 1907-1909 წწ. , ასევე ცნობილია, როგორც „ნიმროდის“ ექსპედიცია — ერნესტ შეკლტონის სამი დამოუკიდებელი ექსპედიციიდან პირველი. ექსპედიციის მიზანი იყო გეოგრაფიული სამხრეთ პოლუსის მიღწევა, თუმცა შეკლტონი იძულებული გახდა დაბრუნებულიყო არასწორად გათვლილი ტაქტიკისა და საპოლუსო გუნდის წევრების გამოფიტვის გამო. მას პოლუსამდე სულ რაღაც 180 კმ დააკლდა. ექსპედიცია მიმდინარეობდა შეკლტონის ყოფილი უფროსის — რობერტ სკოტის პოლიტიკური ზეწოლის პირობებში. თუმცა სწორედ სკოტმა 1912 წლის 17 იანვარს ინგლისელებიდან პირველმა მიაღწია სამხრეთ პოლუსს. მიუხედავად იმისა, რომ მთავარ მიზანს მაინც ვერ მიაღწიეს, ექსპედიციამ „ნიმროდზე“ ანტარქტიკული მატერიკის შესახებ ვრცელი სამეცნიერო ინფორმაცია მოიპოვა. შეკლტონმა და მისმა თანამგზავრებმა პირველებმა გადალახეს ტრანსანტარქტიკული მთები და მიაღწიეს სამხრეთპოლარული პლატოს ცენტრს. მათ აღმოაჩინეს ბირდმორის მყინვარი. ექსპედიციის ჩრდილოეთ პარტიამ პირველმა მიაღწია სამხრეთ მაგნიტურ პოლუსს. განხორციელდა პირველი ასვლა ვულკან ერებუსზე. ექსპედიციაში მონაწილეობდნენ მომავალში ცნობილი ბრიტანელი და ავსტრალიელი პოლარეთის მკვლევრები, მათ შორის დაგლას მოუსონი და რეიმონდ პრისტლი.
ვილჰელმ ფილხნერი

ვილჰელმ ფილხნერი (; დ. 13 სექტემბერი, 1877, მიუნხენი — გ. 7 მაისი, 1957, ციურიხი) — გერმანელი მოგზაური და მწერალი, ცენტრალური აზიის, არქტიკისა და ანტარქტიკის უბნების მკვლევარი.

ბიოგრაფია
1900 წელს ცხენით გადალახა პამირი. 1903–1905 წლებში ალბერტ ტაფელთან ერთად განახორციელა ექსპედიცია დასავლეთ ჩინეთში, გამოიკვლია რაიონი სინინიდან ტიბეტამდე. 1910 წელს მუშაობდა შპიცბერგენზე. 1911–1912 წლებში ხელმძღვანელობდა გერმანიის მე-2 სამხრეთპოლარულ ექსპედიციას, რომელმაც ანტარქტიდისკენ გაცურა ხომალდ „დოიჩლანდზე“. ანტარქტიკის შელფურ წყლებში მან აღმოაჩინა და გამოიკვლია პრინც ლუიტპოლდის მიწა, სადაც მის მიერ აღმოჩენილ 500 000 კმ² ფართობის მქონე ყინულოვან ველს 1912 წელს მის პატივსაცემად უწოდეს ფილხნერის შელფური მყინვარი. 1926–1928 წლებში ფილხნერმა განახორციელა ახალი ექსპედიციები ცენტრალურ აზიაში, რომელთა დროსაც ტარიმის აუზსა და ქაშმირს შორის, ასევე სინინის, ცაიდამის ჭაობებისა და ტიბეტს შორის მდებარე რაიონებში მან ჩაატარა ელექტრომაგნიტური და მეტეოროლოგიური გამოკვლევები. ამავე სამეცნიერო სამუშაოების გასატარებლად ომისწინანდელ წლებში ფილხნერი ნეპალშიც გაემგზავრა. მეორე მსოფლიო ომის დროს მკვლევარი ინგლისელების მიერ ინტერნირდა ინდოეთში, საიდანაც ევროპაში 1951 წელს დაბრუნდა.
სირასე ნობუ

სირასე ნობუ (; დ. 20 ივლისი, 1861 — გ. 4 სექტემბერი, 1946) — იაპონელი სამხედრო მოღვაწე, 1910-1912 წლების იაპონიის ანტარქიკული ექსპედიციის ხელმძღვანელი. დაიბადა 1861 წელს კონოურაში. 1879 წელს ჩააბარა კავალერიულ სასწავლებელში. პირველი ექსპედიცია გაატარა კურილის კუნძულებზე 1893 წელს. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში, სადაც ლეიტენანტის წოდება მიიღო. დემობილიზაციის შემდეგ ცხოვრობდა კარაფუტოში. ომის შემდეგ წამოაყენა ჩრდილოეთ პოლუსზე ექსპედიციის მოწყობის იდეა, მაგრამ ფრედერიკ კუკისა და რობერტ პირის განცხადების შემდეგ, 1909 წელს სირასემ დაიწყო ექსპედიციის მომზადება სამხრეთ პოლუსზე გასამგზავრებლად. ექსპედიციამ სახელმწიფოს მხარდაჭერა ვერ მიიღო, რადგან პრემიერ-მინისტრი კაცურა ტარო და ექსპედიციის მხარდაჭერის ასოციაციის თავმჯდომარე ოკუმა სიგენობუ პოლიტიკური მოწინააღმდეგეები იყვნენ.

სირასე ნობუ გარდაიცვალა 1946 წლის 4 სექტემბერს კორომოს დასახლებაში (თანამედროვე ტოიოტა).
მაკ-მერდოს მშრალი ველები

მაკ-მერდოს მშრალი ველები  — ვიქტორიას მიწის სამი ანტარქტიკული ოაზისის (ვიქტორია, რაიტი, ტეილორი) ტერიტორია ანტარქტიკაში, მაკ-მერდოს სრუტიდან დასავლეთითა. ეს არის ყინულით დაუფარავი ყველაზე დიდი (დაახლოებით 8 კმ²) რაიონი ანტარქტიდაში.

მშრალი ველები — ყველაზე მშრალი ადგილია დედამიწაზე. მშრალი ველების ზოგიერთ რაიონს წვიმა და თოვლი არ უნახავს აგერ უკვე ორი მილიონი წელია.

მშრალი ველები იმდენად ახლოსაა მარსის ბუნებრივ პირობებთან, რომ ნასა იქ ატარებდა დასაშვები კოსმოსური აპარატების, „ვიკინგის“ ცდებს.
საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები 2014

საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები (2014) — ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნები საქართველოში, რომლის პირველი ტური გაიმართა 2014 წლის 15 ივნისს, ხოლო მეორე ტური — 12 ივლისს. ამ არჩევნებს წინ უსწრებდა საპარლამენტო (2012) და საპრეზიდენტო (2013) არჩევნები, რომლებშიც კოალიცია „ქართულმა ოცნებამ“ გაიმარჯვა. არჩევნები გაიმართა 76 მუნიციპალიტეტში. მერები და გამგებლები აირჩიეს პირდაპირი წესით 50%-იანი ბარიერით.

საარჩევნო სუბიექტები
პარტიულ-პროპორციული წესით არჩევნებში მონაწილეობდნენ:
№1 – საარჩევნო ბლოკი არასაპარლამენტო ოპოზიცია (კახა კუკავა, ფიქრია ჩიხრაძე) - (თავისუფალი საქართველო და ახალი მემარჯვენეები)
№2 – საქართველოს ძალოვან ვეტერანთა და პატრიოტთა პოლიტიკური მოძრაობა;
№3 – ნინო ბურჯანაძე-ერთიანი ოპოზიცია; (დემოკრატიული მოძრაობა - ერთიანი საქართველო, ქრისტიან-დემოკრატიული მოძრაობა და ქართული დასი)
№5 – საარჩევნო ბლოკი ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა
№6 – გიორგი გაჩეჩილაძე - მწვანეთა პარტია;
№7 – უფლის სახელით - უფალია ჩვენი სიმართლე;
№8 – დავით თარხან-მოურავი − საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი;
№9 – საარჩევნო ბლოკი თვითმმართველობა ხალხს;
№10 – ხალხის პარტია;
№11 – ირაკლი ღლონტი-რეფორმატორები;
№12 – ჩვენი საქართველო;
№13 – მომავალი საქართველო;
№14 – ირაკლი ოქრუაშვილი - ქართული პარტია;
№15 – სახალხო მოძრაობა;
№16 – ქრისტიან დემოკრატიული პარტია (ქრისტიან დემოკრატები);
№17 – ერთიანობის დარბაზი;
№18 – სალომე ზურაბიშვილი - საქართველოს გზა;
№19 – თავისუფლება - ზვიად გამსახურდიას გზა
№20 – შალვა ნათელაშვილი - საქართველოს ლეიბორისტული პარტია;
№26 – სახალხო პარტია;
№30 – მერაბ კოსტავას საზოგადოება;
№36 – საქართველოს მშრომელთა საბჭო;
№41 – საარჩევნო ბლოკი - ქართული ოცნება (ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო, საქართველოს რესპუბლიკური პარტია, თავისუფალი დემოკრატები, ეროვნული ფორუმი, საქართველოს კონსერვატიული პარტია და მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს);

გარდა ამისა, საკრებულოების 2086 წევრის მაჟორიტარულ არჩევნებში მონაწილეობდა 16190 კანდიდატი.

შედეგები
არჩევნებში მონაწილეობდა ამომრჩეველთა 44%. თბილისის მერის არჩევნების პირველ ტურში „ქართული ოცნების“ კანდიდატმა დავით ნარმანიამ მიიღო ხმათა 46,13%, ნიკა მელიამ „ენმ-დან“ — 27,91%. მეორე ტურში გაიმარჯვა ნარმანიამ. ყველა მერისა და გამგებლის არჩევნები მოიგო „ქართულმა ოცნებამ“, მათ შორის 22 მუნიციპალიტეტში მეორე ტურში. ყველა ადგილობრივ საკრებულოში ასევე, „ქართულმა ოცნებამ“ მოიპოვა უმრავლესობა.

მთელი ქვეყნის მასშტაბით „ქართულმა ოცნებამ“ მიიღო ხმათა 50,8%, „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ 22,4%, „ერთიანმა ოპოზიციამ“ 10% და „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსმა“ 4,72%.
სამანტა სმითი

სამანტა რიდ სმითი (; დ. 29 ივნისი, 1972 — გ. 25 აგვისტო, 1985) — ამერიკელი სკოლის მოსწავლე, კეთილი ნების ელჩი, მან ცივი ომის პერიოდში საბჭოთა კავშირის ახლადარჩეულ ლიდერს, იური ანდროპოვს მისწერა წერილი, რომელიც გამოქვეყნდა გაზეთ „პრავდაში“, რამდენიმე კვირაში კი სამანტამ თავისი ადრესატისგან პერსონალურად მიიღო პასუხი და ასევე მიპატიჟება. ამ არაორდინალურ შემთხვევას აქტიურად გამოეხმაურა მრავალი საინფორმაციო საშუალება, რის შედეგადაც 13 წლის ამერიკელმა გოგონამ არნახული პოპულარობა მოიპოვა.
ხასიათის სიმტკიცე (2010 წლის ფილმი)

ხასიათის სიმტკიცე — ძმები კოენების ვესტერნის ჟანრის ფილმი. გადაღებულია 2010 წელს ამავე სახელწოდების ნოველის მიხედვით. როჯერ დიკინსმა მიიღო საუკეთესო ოპერატურისთვის.

სიუჟეტი
14 წლის გოგონა დაიქირავებს მარშალ რუსტერ კოგბერნს. მისი მიზანია დაიჭიროს დამნშავე ტომ ჩეინი, რომელმაც გოგონას მამა მოუკლა. პრობლემას ართულებს ის, რომ ტომ ჩეინი ინდიელების ტერიტორიას აფარებს თავს.

როლებში
ჯეფ ბრიჯესი - რუსტერ კოგბერნი
ჰეილი სტაინფელდი - მეტ როსი
მეტ დეიმონი - ტეხასელი რეინჯერი ლებეფი
ჯოშ ბროლინი - ტომ ჩეინი
ბარი პეპერი - იღბლიანი ნედ პეპერი
დომნელ გლისონი - ბიჭუნა
ედ ლი კორბინი - დოქტორი ფორესტერი
პოლ რი - ემეტ ქუინსი
ნიკოლას სედლერი - სალივანი
დეიკინ მეთიუზი - პოლკოვნიკი სტოუნჰილი
ელიზაბეთ მარველი - 40 წლის მეტი
მილერის გზაჯვარედინი

მილერის გზაჯვარედინი — ძმები კოენების კრიმინალური დრამა. ფილმი გადაღებულია 1990 წელს.

სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება 30-იანი წლების აშშ-ში, მშრალი კანონის დროს. ქალაქის ორი გავლენიანი კრიმინალური დაჯგუფება ერთმანეთს ებრძვის. ტომ რეიგანი, გამჭრიახი დამნაშავე არის ერთ-ერთი კლანის ლიდერის, ლეოს მრჩეველი. ტომი ხან ერთი ბანდის მხარეს იჭერს, ხან მეორის და ახერხებს, ცოცხალი გადარჩეს. ტომის ამოცანას ართულებს მისი ურთიერთობა ლეოს საცოლე ვერნასთან.

როლებში
გებრიელ ბირნი - ტომ რიგანი
მარშა გეი ჰარდენი - ვერნა ბერნბაუმი
ალბერტ ფინი - ლეო ო'ბანონი
ჯონ ტურტურო - ბერნი ბერნბაუმი
ჯონ პოლიტო - ჯონი კასპარი
სტივ ბუშემი - მინკ ლარუი
ჯონ მაკკონელი - ბრაიანი
მაიკ სტარი - ფრენკი
ალ მანჩინი - ტიკ-ტაკი
ოლეკ კრუპა - ტედი
მაიკლ ჯეტერი - ადოლფი
მაიკლ ბადალუჩო - კასპარის მძღოლი
ფრენსის მაკდორმანდი - მერის მდივანი
სჯულდება

სჯულდება, სჯულისდება, შჯულისდება — კანონმდებლობა, სამართლის წიგნი ძველ საქართველოში. ტერმინი „სჯულდება“ ასახავს საკანონმდებლო პროცესს — გულისხმობს სჯულის „დადებას“ ანუ შედგენა-შემოღებას, მის „განწესებას“. სახელმწიფო სამართლის კანონმდებლობას (კერძოდ, ვახტანგ -ის დასტურლამალსს) „საჴელმწიფო სჯულდება“ ერქვა. სჯულდება ეწოდება იოანე ბატონიშვილის სახელმწიფოებრივი რეფორმების პროექტს, აგრეთვე ალექსი მიხეილის ძის 1649 კანონთა კრებულის ქართულ თარგმანს. „სჯულდება“ სამონასტრო წესდების მნიშვნელობითაც იხმარებოდა (ასე იხსენიება, სახელდობრ, პეტრიწონის მონასტრის 1063 ტიპიკონი).
სჯულდება მეფისა და დიდი მთავრისა ალექსი მიხეილის ძისა

სჯულდება მეფისა და დიდი მთავრისა ალექსი მიხეილის ძისა — 1649, რუსეთის სახელმწიფო კანონთა კრებული. შედგება 25 თავისა და 967 მუხლისაგან. მისი პროექტი შეადგინა კომისიამ ნიკიტა ოდოევსკის ხელმძღვანელობით (1497 და 1550 სამართლის წიგნების, ლიტვური 1588 სტატუტის, მეფის ბრძანებებისა და ზოგიერთიი სხვა აქტის საფუძველზე) და დაამტკიცა საერობო ყრილობამ. „სჯულდებამ“ ასახა ქვეყნის სერიოზული სოციალური-ეკონომიკური ძვრები, დააკმაყოფილა თავადაზნაურობისა და ქალაქის ზედაფენის მოთხოვნები., იურიდიულად გააფორმა გლეხთა დაყმევეების პროცესი; მემამულემ მიიღო გლეხის გასამართლების, მისი პიროვნებისა და ქონების განუსაზღვრელი განკარგვის უფლება. „სჯულდება“ აწესრიგებდა სასამართლოს ორგანიზაციასა და სამართალწარმოებას, სისხლის სამართლის საკითხებს. სახელმწიფო დანაშაულისათვის დადგენილი იყო სიკვდილით დასჯა. „სჯულდების“ დამახასიათებელი თავისებურებაა სისხლის სამართლს რეპრესიის საერთო გაძლიერრება (გამახეიბრებელი სასჯელები — ხელ-ფეხის, ყურების, ენის მოკვეთა და სხვა). „სჯულდება“ — საუკუნეების რუსეთის ფეოდალური სამართლის ძირითად კოდექსს წარმოადგენდა.

„სჯულდება“ ქართულად ორჯერ ითარგმნა — 1729 (ვახტანგ -ის თაოსნობით) და 1760 (ერეკლე -ის ბრძანებით). მის ზოგი დებულება ერთგვარად აისახა იმ წლების ქართულ ნორმატულ აქტებში, უფრო კი საუკუნის დამლევის სარეფორმო კანონპროექტებში.
სჯული

სჯული, რჯული, შჯული (სამართლის ისტორია) — კანონი, წესი და ჩვეულება, სამართალი ძველ საქართველოში. ტერმინი „სჯული“ წარმოდგა „სჯა“ ზმნისაგან (სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, „სჯა“ არის „სამართალი“) და თავდაპირველად ნაბჭობს, გადაწყვეტილს ნიშნავდა. განასხვავებდნენ „ბუნებით სჯულის“ (იგი ადამიანთა თანდაყოლილად და მცნებით შთაგონებულად მიიჩნეოდა), „საწერილ სჯულს“ ანუ კანონმდებლობას („სჯული წიგნისაჲ“), „უწერელ სჯულს“ (ჩვეულებითი სამართალი) და „სამოქალაქოთა სჯულს“. „სჯული“ უმეტესწილად საეკლესი კანონწესების მნიშვნელობით იხმარებოდა. ამ დარგის ნორმათა კრებულს სჯულისკანონი, სამართალმცოდნეს კი მერჩულე ეწოდებოდა.

იხილეთ
სჯულდება
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მაროკოში

2013 წლის მონაცემებით მაროკოში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 9 ძეგლია, რაც შეადგენს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საერთო რაოდენობის 0,9 %-ს (სულ იუნესკოს სიაში 981 ძეგლია).

ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.

ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
ექიმი ჟივაგო

ექიმი ჟივაგო — ბორის პასტერნაკის ყველაზე განთქმული რომანი. გამოიცა იტალიაში 1957 წელს. მის გამო პასტერნაკს მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში.

დაწერის ისტორია
პასტერნაკმა 1945 წელს დაიწყო რომანის წერა და 1955 წელს დაასრულა. პასტერნაკი რომანის სათაურის სხვადასხვა ვერსიებს განიხილავდა, მათ შორის იყო „ახალი კეთილშობილების ნორმები“, „სიკვდილი არ იქნება“, „ბიჭები და გოგონები“, „რინვა“, „რუსი ფაუსტის გამოცდილება“, „მიწიერი ჰაერი“, „ცოცხლები, მკვდრები და მკვდრეთით აღმდგარნი“. საბოლოო ვარიანტი მან 1955 წლის შემოდგომაზე შეარჩია. საბჭოთა გამომცემლობა „ნოვი მირი“ აპირებდა მხოლოდ სამი ათასიანი ტირაჟით გამოეცა რომანი, რათა ის მასობრივად ხელმისაწვდომი არ ყოფილიყო და ამასთან, ვერავის ეთქვა, რომ პასტერნაკს ბლოკავენ. მაგრამ 1956 წლის სექტემბერში გამომცემლობამ საბოლოოდ თქვა უარი რომანის დაბეჭდვაზე.

პასტერნაკმა ხელნაწერი გადასცა 1956 წელს საბჭოთა კავშირში ვიზიტად მყოფ იტალიის კომპარტიის წევრ სერჯო დ'ანჯელოს. ამ უკანასკნელმა რომანი 1957 წელს იტალიაში, იტალიურ ენაზე გამოაქვეყნა. საბჭოთა პრესის მძაფრი კრიტიკა გამოიწვია მისმა გამოქვეყნებამ. პასტერნაკი აიძულეს1958 წელს რომანისათვის მინიჭებულ ნობელის პრემიაზე უარი ეთქვა. „ექიმი ჟივაგო“ საბჭოთა კავშირში მხოლოდ 1988 წელს გამოქვეყნდა. რუსულად რომანი გამოქვეყნდა 1958 წლის 24 აგვისტოს ნიდერლანდებში.

სიუჟეტი
ნიჭიერი და პატიოსანი ინტელელექტუალის, ექიმი ჟივაგოს ცხოვრების ფონზე აღწერილია რუსეთში 1905 წლიდან 1920-იან წლებამდე მომხდარი კატაკლიზმები. რომანის პირველი წიგნი მოიცავს დროს 1903 წლიდან 1914 წლამდე. მეორე წიგნი კი სრულდება დიდი სამამულო ომით.

ადაპტირებები
ექიმი ჟივაგო (ფილმი), 1965
ექიმი ჟივაგო (მინისერიალი), 2002
ექიმი ჟივაგო (მიუზიკლი), 2006
ექიმი ჟივაგო (2006 წლის მინისერიალი)
როსის შელფური მყინვარი

როსის შელფური მყინვარი  — უდიდესი შელფური მყინვარი ანტარქტიდაში, მდებარეობს როსის ტერიტორიაზე, ეშვება როსის ზღვაში დასავლეთიდან მერი ბერდის მიწასა (ედუარდ -ის ნახევარკუნძული) და აღმოსავლეთიდან ვიქტორიას მიწას (როსის კუნძული) შორის. მყინვარის ფართობია 487 000 კმ² (საფრანგეთის ფართობზე ოდნავ ნაკლები). სამხრეთიდან ჩრდილოეთით გადაჭიმულია დაახლოებით 850 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით — დაახლოებით 800 კმ-ზე.

მყინვარი აღმოაჩინა ჯეიმზ კლარკ როსის ექსპედიციამ 1841 წლის იანვარში. იქიდან გამომდინარე, რომ იგი არ აძლევდა ხომალდებს სამხრეთით გაცურვის საშუალებას, მას უწოდეს ვიქტორიას ყინულოვანი ბარიერი (ინგლისის დედოფლის პატივსაცემად), მაგრამ საბოლოოდ მისი სახელწოდება შეიცვალა როსის ყინულოვან ბარიერზე, მისი აღმომჩენის პატივსაცემად.