კიმ იონგ-ჯუ

კიმ იონგ-ჯუ — (კორ. ) (დ. 21 სექტემბერი 1920, – გ. 13 დეკემბერი 2021), ფხენიანი) — ჩრდილოეთ კორეელი პოლიტიკოსი, ჩრდილოეთ კორეის ლიდერის კიმ ირ სენის უმცროსი ძმა. კიმ ირ სენის მმართველობის პერიოდში კიმ იონგ-ჯუ იკავებდა რიგ საკვანძო პოსტებს, მათ შორის იყო კორეის მუშათა პარტიის პოლიტბიუროს წევრი 1960-იან და 1970-იანი წლების დასაწყისში, მაგრამ 1974 წელს დაკარგა გავლენა კიმ ჩენ ირთან ძალაუფლებისთვის ბრძოლაში მარცხის შემდეგ. 1998 წლიდან სიკვდილამდე იგი იკავებდა ცერემონიულ თანამდებობას — უზენაესი სახალხო კრების პრეზიდიუმის საპატიო ვიცე-პრეზიდენტის პოსტს.

ბიოგრაფია
კიმ იონგ-ჯუ დაიბადა კიმ ჰიონგ-ჯიკისა და კანგ პან სოკის ოჯახში -ში. მის უფროს ძმებს, კიმ ირ სენს (დაბადებული სახელით კიმ სონ-ჯუ) და კიმ ჩოლ-ჯუს, დაბადების წლად შესაბამისად 1912 და 1916 მიიჩნევა. დაახლოებით სამი წლის ასაკში კიმ იონგ-ჯუს ოჯახი სამხრეთ მანჯურიაში გადავიდა საცხოვრებლად.

1945 წელს კიმ იონგ-ჯუმ დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ეკონომიკის ფაკულტეტზე, სადაც, წყაროთა მიხედვით, განსაკუთრებული დაინტერესება განვითარდა ფილოსოფიისადმი. კორეაში დაბრუნების შემდეგ იგი შეუერთდა კორეის მუშათა პარტიას. პარტიულ იერარქიაში მისი წინსვლა საკმაოდ სწრაფი იყო: 1950-იან და 1960-იან წლებში კიმ იონგ-ჯუ იყო ჯერ მთავარი კადრი (1954), შემდეგ ორგანიზაციისა და ინსტრუქციის დეპარტამენტის მოადგილე დირექტორი (1957), ხოლო 1960 წლიდან — იგივე დეპარტამენტის დირექტორი . 1961 წელს ის კორეის მუშათა პარტიის მე-4 ყრილობაზე პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრად აირჩიეს. 1966 წელს კიმ იონგ-ჯუ -ის ცენტრალური კომიტეტის ორგანიზაციულ მდივნად დაწინაურდა.

1972 წელს კიმ იონგ-ჯუ ჩრდილოეთ კორეის წარმომადგენელი იყო სამხრეთ კორეასთან მიმდინარე საიდუმლო მოლაპარაკებებზე პაკ ჩონ ჰის მესამე რესპუბლიკის მთავრობისთან. მოლაპარაკებებმა პიკს მიაღწია 4 ივლისის ჩრდილოეთ–სამხრეთ კორეის ერთობლივი დეკლარაციის გაფორმებით, რომელსაც ხელი მოაწერეს კიმ იონგ-ჯუმ და მისმა სამხრეთკორეელმა კოლეგამ ლი ჰუ-რაკმა. დოკუმენტი განსაზღვრავდა კორეის შესაძლო გაერთიანების ძირითად წინაპირობებს.

1970 წლისათვის, როდესაც იგი კორეის მუშათა პარტიის პოლიტბიუროს წევრად აირჩიეს, კიმ იონგ-ჯუ ფართოდ აღიქმებოდა, როგორც კიმ ირ სენის პოტენციური მემკვიდრე. 1972 წელს ის ასევე აირჩიეს უმაღლესი ცენტრალური სახალხო კომიტეტისა და უზენაესი სახალხო კრების პრეზიდიუმის წევრად. ამავე პერიოდიდან კიმ ირ სენმა დაიწყო საკუთარი ვაჟის, კიმ ჩენ ირის, მემკვიდრედ ჩამოყალიბების პროცესი, რის ფონზეც პარტიის შიგნით ძალაუფლებისათვის ბრძოლა გამწვავდა. 1998 წელს იგი უვადოდ აირჩიეს უზენაესი სახალხო კრების პრეზიდიუმის საპატიო ვიცე-პრეზიდენტად. 2012 წელს კიმ იონგ-ჯუს მიენიჭა „კიმ ჩენ ირის ორდენი“. ის ასევე იყო „კიმ ირ სენის ორდენის“ მფლობელი და ატარებდა ქვეყნის უმაღლეს საპატიო წოდებას — „რესპუბლიკის გმირს“. მისი სიკვდილი ფხენიანიში, 101 წლის ასაკში, ჩრდილოეთ კორეის სახელმწიფო მედიამ 2021 წლის 15 დეკემბერს გამოაცხადა.

1970 წლისთვის, როდესაც იგი კორეის მუშათა პარტიის პოლიტბიუროს წევრად აირჩიეს, კიმ იონგ-ჯუ ფართოდ ითვლებოდა კიმ ირ სენის სავარაუდო მემკვიდრედ. 1972 წელს ის ასევე აირჩიეს უმაღლესი ცენტრალური სახალხო კომიტეტისა და უზენაესი სახალხო კრების პრეზიდიუმის წევრად. ამავე პერიოდში კიმ ირ სენმა საკუთარი ვაჟის, კიმ ჩენ ირის, მემკვიდრედ „მომზადება“ დაიწყო, რის ფონზეც ძალაუფლებისათვის ბრძოლა გამწვავდა.

ეს იყო დრო, როდესაც კორეის მუშათა პარტიის იდეოლოგიური ფოკუსი კიმ ირ სენის ჩუჩეს დოქტრინაზე გადაერთო; იმ პირობებში, როცა კიმ ჩენ ირი აქტიურად უჭერდა მხარს ამ კურსს, საბჭოთა კავშირში განათლებამიღებული კიმ იონგ-ჯუ უფრო კლასიკურ მარქსისტულ ხედვებს ემხრობოდა და ძმის ირგვლივ ჩამოყალიბებული ფართომასშტაბიანი პიროვნების კულტის მიმართ სკეპტიკურად იყო განწყობილი. ეს ვითარება კიმ ჩენ ირის სასარგებლოდ მოქმედებდა: კიმ იონგ-ჯუ თანდათანობით მარგინალიზებული გახდა, მის მთავარ მოკავშირეებს — კიმ ტო-მანს (პროპაგანდის დირექტორი) და პაკ იონგ-გუკს (საერთაშორისო კავშირების დირექტორი) — თანამდებობები დაატოვებინეს, ხოლო საბოლოოდ თავად კიმ იონგ-ჯუ იქცა კიმ ირ სენის კრიტიკისა და პოლიტიკური თავდასხმების სამიზნედ. 1974 წლის თებერვალში კორეის მუშათა პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პლენუმის შემდეგ კიმ ჩენ ირი ოფიციალურად გამოცხადდა მემკვიდრედ , კიმ იონგ-ჯუ კი ჩრდილოეთ კორეის ვიცე-პრემიერის პოსტზე გადაიყვანეს, რაც ფაქტობრივად მის პოლიტიკურ დაქვეითებას ნიშნავდა.

ამის შემდეგ კიმ იონგ-ჯუ პრაქტიკულად ქრება პოლიტიკური ასპარეზიდან და აღარ ჩნდება 1993 წლამდე, როდესაც კიმ ირ სენმა იგი კვლავ ფხენიანიში მოიხმო და ჩრდილოეთ კორეის ერთ-ერთ ვიცე-პრეზიდენტად დანიშნა — თანამდებობაზე, რომელსაც რეალური ძალაუფლება პრაქტიკულად არ თან ერთოდა. 1998 წელს კიმ იონგ-ჯუ უზენაესი სახალხო კრების პრეზიდიუმის საპატიო ვიცე-პრეზიდენტად დაინიშნა. 2012 წელს მას „კიმ ჩენ ირის ორდენი“ მიენიჭა. ის ასევე იყო „კიმ ირ სენის ორდენის“ მფლობელი და ატარებდა ქვეყნის უმაღლეს საპატიო წოდებას — „რესპუბლიკის გმირი“. მისი გარდაცვალება ფხენიანიში, 101 წლის ასაკში, ჩრდილოეთ კორეის სახელმწიფო მედიამ 2021 წლის 15 დეკემბერს გამოაცხადა.

კიმების საგვარეულო ხე (ფრაგმენტი)