ჯონ კამერონ მონჯო

ჯონ კამერონ მონჯო (დ. 17 ივლისი, 1931) — ამერიკელი დიპლომატი, რომელიც 1987 წლიდან 1989 წლამდე იყო აშშ-ის ელჩი მალაიზიაში, 1989 წლიდან 1992 წლამდე - ინდონეზიაში და 1992 წლიდან 1995 წლამდე - პაკისტანში.

ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ჯონ მონჯო 1953 წლიდან 1956 წლამდე მსახურობდა აშშ-ის საზღვაო ფლოტში. მან საგარეო სამსახურში კარიერა 1958 წლიდან 1961 წლამდე, კამბოჯის ქალაქ პნომპენში პოლიტიკური ოფიცრის თანამდებობაზე დაიწყო. მონჯომ რამდენიმე საკონსულო თანამდებობა დაიკავა, სანამ პოლიტიკურ საკითხებში სახელმწიფო მდივნის მოადგილის სპეციალურ თანაშემწედ (1969-1971), ინდონეზიის ქალაქ ჯაკარტაში პოლიტიკურ ოფიცრად (1971-1976), მაროკოს ქალაქ კასაბლანკაში მთავარ ოფიცრად (1976-1978), ფილიპინების საქმეთა ოფისის ქვეყნის დირექტორად (1978-1979) და სამხრეთ კორეის ქალაქ სეულში მისიის ხელმძღვანელის მოადგილედ (1979-1982) დაინიშნებოდა. ამ თანამდებობაზე მონჯომ ფილიპინების პრეზიდენტ ფერდინანდ მარკოსის რეჟიმის დაცემას უპასუხა და კონგრესს ჩვენება მისცა, რომ ნოინოი აკინოს მკვლელობის უკან შეთქმულებას ეჭვობდა, სახალხო ხელისუფლების რევოლუციის შემდეგ მარკოსისა და მისი ოჯახის ჰონოლულუში გადასახლებას ორგანიზებას უწევდა,

მონჯოს პორტფოლიო აღმოსავლეთ აზიის ბიუროში ასევე მოიცავდა სინგაპურში ამერიკული ნაწარმოებების დასაცავად საავტორო უფლებების შესახებ უფრო მკაცრი კანონმდებლობის მოლაპარაკებას. მალაიზიის მთავრობამ გააუქმა ელექტრონიკის ინდუსტრიაში პროფკავშირებზე 15-წლიანი აკრძალვა, თუმცა ერთი თვის შემდეგ ხელახლა დააწესა. მიუხედავად ამისა, ბუშის ადმინისტრაციამ უარყო „-“-ს შუამდგომლობა და მალაიზიის „“ სტატუსი შეინარჩუნა.

ინდონეზიის ელჩობა
მონჯოს 1990 წლის 17 იანვარს დილიში ვიზიტმა ტიმორელი დამოუკიდებლობის აქტივისტი (და მომავალი ელჩი შეერთებულ შტატებში) კონსტანსიო პინტო აიძულა, სტუდენტური დემონსტრაცია მოეწყო. მიუხედავად იმისა, რომ მონჯო ხელისუფლებას რეპრესიებისგან თავის შეკავებას სთხოვდა, მისი წასვლის შემდეგ მომიტინგეებს ინდონეზიელი ჯარისკაცები სასტიკად სცემდნენ. აღმოსავლეთ ტიმორის ინდონეზიური ოკუპაციის დარჩენილი პერიოდის განმავლობაში, დიპლომატიური ვიზიტების დროს დემონსტრაციების შესაჩერებლად ძალადობრივი ანგარიშსწორება გამოიყენებოდა.

1990 წლის 9 სექტემბერს მონჯო გახდა პირველი ოფიციალური ამერიკელი წარმომადგენელი, რომელიც შეხვდა კამბოჯის პრემიერ-მინისტრ ჰუნ სენს, რამაც კატალიზატორი გახადა ურთიერთობების ნორმალიზებისა და კამბოჯაში ახალი არჩევნების ჩატარების გაეროს გეგმის მიღებისთვის.

სანტა კრუსის ხოცვა-ჟლეტის საერთაშორისო დაგმობის შემდეგ, მონჯო 1991 წლის 24 დეკემბერს შეხვდა ინდონეზიის პრეზიდენტ სუჰარტოს მრჩეველს, ვიჯოჯო ნიტისასტროს, და განმარტა, რომ შეერთებული შტატების მთავრობა აპირებდა ინდონეზიისთვის სამხედრო დახმარების შენარჩუნებას, სხვა მრავალი ქვეყნისგან განსხვავებით. თუმცა, შეერთებული შტატების კონგრესმა 1992 წელს ინდონეზიისთვის „“-ის დაფინანსება შეამცირა.

პაკისტანის ელჩობა
მონჯოს თანამდებობაზე დანიშვნა დაემთხვა პაკისტან-აშშ-ს ურთიერთობებში არსებულ უთანხმოებას, რადგან პრესლერის შესწორებით პაკისტანს ბირთვული იარაღის განვითარებასთან დაკავშირებით ეკონომიკური და სამხედრო დახმარება შეეზღუდა. მიუხედავად ამისა, მონჯომ უსაფრთხოების სფეროში თანამშრომლობის რამდენიმე სფერო იპოვა არმიის შტაბის უფროსთან, აბდულ ვაჰიდ კაკართან, კერძოდ, როდესაც პაკისტანმა სომალიში გაეროს სამშვიდობო ოპერაციების გარდამავალი პერიოდი მოაგვარა, რამაც მოგადიშოს ბრძოლის შემდეგ აშშ-ს ჯარების გაყვანა შესაძლებელი გახადა.

ავღანეთზე ირანის გავლენის შეზღუდვის მცდელობისას, მონჯო და მისი პაკისტანელი კოლეგა 1994 წლის ოქტომბერში თალიბანის ლიდერებს შეხვდნენ მათ შტაბ-ბინაში ყანდაჰარში, ავღანეთის პრეზიდენტ ბურჰანუდინ რაბანისგან ნებართვის მიღების გარეშე.

1995 წლის 7 მარტს კარაჩიში საკონსულოს ორი თანამშრომლის - ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს ოფიცრის ჟაკლინ ვან ლენდინგემის და გარი დარელის მკვლელობის საპასუხოდ, მონჯომ განაცხადა შეერთებული შტატების პრეროგატივა, გადასცეს დამნაშავეები სასამართლოსთვის, რამაც პაკისტანის პრესის აღშფოთება გამოიწვია. როდესაც 1995 წლის ივლისში ქაშმირის სეპარატისტებმა ექვსი დასავლელი ტურისტი, მათ შორის ორი ამერიკელი, გაიტაცეს, მონჯომ პაკისტანის ეროვნული ასამბლეის წევრ ფაზალ-ურ-რეჰმანთან მოლაპარაკებების დროს მოითხოვა მათი გათავისუფლება, რომელსაც მებრძოლებმა სთხოვეს მათი დაპატიმრებული თანამებრძოლების გათავისუფლებისთვის მოლაპარაკება. ერთ-ერთი ამერიკელი მძევალი მოგვიანებით გაიქცა, ერთი ცხედარი იპოვეს, დანარჩენები კი გარდაცვლილად ითვლება.

გვიანი კარიერა
მონჯომ 2004 წლის ინდონეზიის საპრეზიდენტო არჩევნების დროს დაპირისპირება გამოიწვია. როდესაც კარტერის ცენტრის სადამკვირვებლო ჯგუფმა დასავლეთ პაპუაში სამხედრო დაშინების დოკუმენტირება შესთავაზა, მონჯომ მიანიშნა, რომ ეს ზედმეტი იყო, რადგან პაპუელები უბრალოდ არ იყვნენ მიდრეკილნი ხმის მიცემისკენ და წამოიძახა: „ღვთის გულისათვის, ისინი შიშვლები არიან!“

მონჯო 2004 წელს ვაშინგტონში დაარსებული გლობალური ბიზნეს საკონსულტაციო ფირმის, „ “-ის, უფროსი მრჩევლების სიაში შედიოდა.

პირადი ცხოვრება
მონჯოს ბაბუა, ფერდინანდ ნ. მონჯო უფროსი, ნიუ-იორკში მოღვაწე მდიდარი ბეწვის მოვაჭრე და გემთმფლობელი, ასევე „მონჯო კომპანიის“ მემკვიდრე იყო. მონჯოს ძმა, ფერდინანდ ნ. მონჯო (1924-1978), ბავშვებისთვის განკუთვნილი ისტორიული მხატვრული ლიტერატურის ავტორი იყო, რომელიც ასევე მუშაობდა „ლიტლ გოლდენ ბუქსის“ მთავარ რედაქტორად, ასევე ბავშვთა ლიტერატურის განყოფილებებში „ამერიკან ჰერითიჯ პრესი“, „ჰარპერ ენდ როუ“ და „კოვარდ, მაკკენ ენდ ჯეოგეგანში“. ფერდინანდ -ის მეშვეობით მონჯო სცენარისტის, ტელევიზიის პროდიუსერისა და მსახიობის, ჯასტინ მონჯოს ბიძაა.