iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ცისფერი ტრიო

ცისფერი ტრიო — ქართული მუსიკალური ტრიო, რომლის წევრები არიან: დავით აბესაძე (პირველი ტენორი), თამაზ სეფერთელაძე (მეორე ტენორი), მალხაზ თავართქილაძე (ბარიტონი).

ცისფერი ტრიო 1972 წელს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ბაზაზე შეიქმნა. თავიდან საქართველოს ტელევიზიისა და სახელმწიფო ფილარმონიის სახელით გამოდიოდა. 1985-1995 წლებში ტრიო გასტროლებს აწყობდა ილიკო სუხიშვილისა და ნინო რამიშვილის სახელობის ქართულ ნაციონალურ ბალეტთან ერთად.

ტრიოს გასტროლები ჰქონდა მსოფლიოს 58 ქვეყანაში. ტრიო ხშირად მონაწილეობას იღებდა სხვადასხვა ქვეყანაში გამართულ საქართველოს კულტურის დღეებში.

1981 წელს თამაზ სეფერთელაძეს, დავით აბესაძესა და მალხაზ თავართქილაძეს საქართველოს დამსახურებული არტისტების, 1988 წელს კი სახალხო არტისტების წოდება მიენიჭათ. 2002 წელს ტრიოს წევრები საქართველოს ღირსების ორდენით დაჯილდოვდნენ. ტრიოს 2009 წელს ფილარმონიის დიდი საკონცერტო დარბაზის წინ ვარსკვლავი გაუხსნეს.

2015 წელს მუსიკის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის ცისფერ ტრიოს საპატიო ჯილდო — „ოქროს ტალღა“ გადაეცა.

ტრიო კონფოლანის (საფრანგეთი) და ვენის (ავსტრია) საგაზაფხულო საერთაშორისო ფესტივალების ლაურეატია.
ვიბრიოზი

ვიბრიოზი — ზღვისა და ესტუარის თევზების ინფექციური დაავადება, რომელსაც ვიბრიონის გვარის ცალკეული სახეობის ბაქტერიები იწვევენ. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ზიანი მოაქვს ზღვის წყალზე მოწყობილ საკალმახეებში ცისარტყელა კალმახის მოშენებისას. მიმდინარეობს მწვავედ, მაღალი ლეტალობითა (70–90%) და ქრონიკულობით. ჩნდება ფართო სისხლჩაქცევების, კუნთშიდა აბსცესებისა და ტანის ზედაპირზე წყლულების სახით. ვიბრიოზის განვითარებას ხელს უწყობს წყლის ტემპერატურის მატება და მისი დაბინძურება ორგანული ნივთიერებებით. გამომწვევები დაზიანებული თევზებისგან გადაეცემა წყლის საშუალებით ან უშუალო კონტაქტით. მკურნალობენ ანტიბიოტიკებით. პროფილაქტიკა: არასასიკეთო მეურნეობებიდან თევზის ამოღების აღკვეთა, ვაქცინაცია, სათევზეებში თევზთა სიმჭიდროვის შემცირება, სათევზეების დეზინფექცია. სავაჭრო ქსელში დაშვებულია თევზები ვიბრიოზის გარე ნიშნების გარეშე. თევზი შეიძლება იყოს -ის მატარებელი, მისი ტოქსინი ადამიანებში მოწამვლას იწვევს, მისით დასნებოვნებული თევზი არ დაიშვება ნედლი სახით საჭმელად.
გურამ გვასალია

გურამ გვასალია (დ. 2 ივნისი, 1946, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1969–1972 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური ქირურგიის კათედრის ასპირანტი. 1973–1978 წლებში ამავე კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1978–1990 წლებში ასისტენტი. 1990–1994 წლებში დოცენტი. 1994 წლიდან – პროფესორი. 1983–1989 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ინტერნატურისა და საწარმოო პრაქტიკის დეკანის მოადგილე. 1989–1994 წლებში ჯანდაცვის სამინისტროს მთავარი ქირურგი. 1994–1996 წლებში სამედიცინო პროგრამების მართვის დეპარტამენტის უფროსი. 1996 წლიდან ხელმძღვანელობს ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს კლინიკას. ავტორია 110 სამეცნიერო ნაშრომის.

1974 წელს საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ზოგიერთი ბიოქიმიური ცვლილება და შინაგან ორგანოთა ფუნქციური მდგომარეობა ნაწლავგარეთა ფისტულების დროს და მისი მკურნალობა დაიცვა.“

1992 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „დიფუზიური პერიტონიტი და პერიტონული სეფსისი, დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის კრიტერიუმების სტრუქტურულ–ციტოქიმიური დასაბუთება.“

ჯილდოები
1994 - ვახტანგ გორგასლის ხარისხის ორდენი
ალექსანდრე გვაზავა

ალექსანდრე გვაზავა (დ. 21 ნოემბერი, 1959, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1985–1987 წლებში იყო ჩხოროწყუს რაისაავადმყოფოს ქირურგი. 1988–1990 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ოპერაციული ქირურგიისა და ტოპოგრაფიული ანატომიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1991–1994 წლებში აკადემიკოს კ. ერისთავის სახელობის ექსპერიმენტული და კლინიკური ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი. 1990 წლიდან არის თბილისის პირველი საავადმყოფოს ზოგადქირურგიული კლინიკის ქირურგი. თბილისის პირველი საავადმყოფო 1998 წლიდან ამავე საავადმყოფოს მიმღებ–პოლიკლინიკური გაერთიანებების ხელმძღვანელი. ავტორია 7 სამეცნიერო ნაშრომის ბილიარული სისტემის პრობლემებზე.

1994 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჭეშმარიტი პოსტქოლეცისტექტომური სინდრომი და ნაღვლის კალაპოტის ცვლილებები ქოლეცისტექტომიის შემდეგ.“
ლიანა გზირიშვილი

ლიანა გზირიშვილი (დ. 9 მაისი, 1956, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.

1983–1990 წლებში იყო აკ.ე. ფიფიას სახელობის კლინიკური საავადმყოფოს რენტგენოლოგიური განყოფილების ექიმი–რენტგენოლოგი.1991–1995 წლებში სხივური და ინტერვენციული დიაგნოსტიკის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის კომპიუტერული ტომოგრაფიის განყოფილებაში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1995 წლიდან განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 18 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება შუასაყარისა და ფილტვების ახალწარმონაქმნთა დიაგნოსტიკის საკითხებს.

1995 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კომპიუტერული ტომოგრაფიის როლი შუასაყარის ავთვისებიანი სიმსივნეებისა და კისტების დიაგნოსტიკაში.“

ჯილდოები
ამირან ჩაჩავას სახელობის პრემია
კახაბერ გიგილაშვილი

კახაბერ გიგილაშვილი (დ. 15 ივნისი, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1983–1985 წლებში იყო ქირურგიის ინსტიტუტის ქირურგიული განყოფილების კლინიკური ორდინატორი, უფროსი ლაბორანტი. 1988–1992 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1992–1998 წლებში მეცნიერ–თანამშრომელი. 1998 წლიდან – კარდიოქირურგიის საოპერაციო ბლოკის ხელმძღვანელი. ავტორია 23 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება გულის თანდაყოლილ და შეძენილ მანკებს.

1990 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციით გართულებული გულის იშემიური დაავადების დროს აორტა–კორონარული შუნტირების ჩვენებების განსაზღვრა და უახლოესი ოპერაციის შემდგომი პერიოდის შედეგების შეფასება.“
გურამ გიორგაძე

გურამ გიორგაძე (დ. 24 აპრილი, 1945, ჭიათურა) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1969–1971 წლებში იყო ჭიათურის ქალაქის პოლიკლინიკის თერაპევტი. 1971–1975 წლებში ჭიათურის ქალაქის საავადმყოფოს ექიმი–თეტაპევტი. 1972–1975 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის თერაპიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი, 1975–1996 წლებში ასისტენტი, 1996 წლიდან კათედრის დოცენტი. 1989 წლიდან თბილისის მე–4 კლინიკური საავადმყოფოს კარდიოლოგიური განყოფილების გამგე. ავტორია 23 სამეცნიერო ნაშრომის.

1981 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ეკგ–ზე იშემიური კბილის გენეზისა და დიაგნოსტიკური ღირებულების შესწავლა სხვადასხვა დაავადებების დროს ასაკობრივ ასპექტში.“
თემურ გიორგაძე

თემურ გიორგაძე (დ. 2 მაისი, 1947, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.

1972 წელს იყო თბილისის №3 საავადმყოფოს ექიმი ორდინატორი. 1975 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ასისტენტი. ავტორია 41 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის საკითხებს.

1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ძვალსა და კერამიკულ პროტეზს შორის მიმდინარე პროცესების შესწავლა.“
მარინა გიორგაძე

მარინა გიორგაძე (დ. 9 მარტი, 1954, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1979–1981 წლებში სწავლობდა ასპირანტურაში, 1981 წლიდან ბავშვთა საავადმყოფოს №1 კათედრის ასისტენტია. ავტორია 28 სამეცნიერო ნაშრომის.

1998 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჰეპატო–ბილიარული სისტემის მდგომარეობის თავისებურებათა შესწავლა ქრონიკული ქოლეცისტიტით დაავადებულ ბავშვებში ულტრაბგერითი სკანირების და რადიონუკლიდური კვლევის ავტომატიზირებული სისტემის გამოყენებით.“
ომარ გიორგაძე

ომარ გიორგაძე (დ. 19 ნოემბერი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1969 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1969–1981 წლებში იყო მოსკოვის ბაკულევის სახელობის გულ–სისხლძარღვთა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ორდინატორი, უმცროსი და უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1981–1992 წლებში მოსკოვის ტრანსპლანტოლოგიისა და ხელოვნური ორგანოების სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, მთავარი სპეციალისტი. 1993 წლიდან ხელმძრვანელობდა თბილისის ქირურგიის ინსტიტუტის კარდიო–ქირურგიულ კლინიკას. ავტორია 110 სამეცნიერო ნაშრომის.

1978 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კალცინირებული მიტრალური სტენოზის ქირურგიული მკურნალობა ხელოვნური სისხლის მიმოქცევის ქვეშ.“

1991 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „გულის გადანერგვის შორეული შედეგების შეფასება კლინიკო–ფუნქციონალური მეთოდებით.“
თამარ გიორგობიანი

თამარ გიორგობიანი (დ. 17 სექტემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1986–1988 წლებში იყო გორის სასწრაფო დახმარების სადგურის ექიმი. 1989–1992 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის გადაუდებელი თერაპიისა და კლინიკური ტოქსიკოლოგის კათედრის ასპირანტი, შემდეგ ამავე კათედრის ასისტენტი. ავტირია 9 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებშიც ძირითადად გაშუქებულია პულმონოლოგიისა და ტოქსიკოლოგიის საკითხები.

1993 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კუჭქვეშა ჯირკვლის გარესეკრეტორული ფუნქციის ზოგიერთ მაჩვენებელთა შესწავლის მნიშვნელობა მწვავე პნევმონიით დაავადებულებში.“
სუზდალის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება = დიახ
| თარიღდება = 1222–1225 წწ.
| განედი = 56.416667
| გრძედი = 40.4425
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა =
სუზდალის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ სუზდალში, სუზდალის კრემლის ტერიტორიაზე, ვლადიმირის ოლქში, რუსეთში. თეთრი ქვით ნაგები შუა საუკუნეების სუზდალის მთავარი ტაძარი.

თავდაპირველად აშენდა ვლადიმირ მონომახის მმართველობის დროს საუკუნის დასაწყისში. ზედა ნაწილი 1528–1530 წლებში გარდაიქმნა აგურით. ვლადიმირისა და სუზდალის სამთავროს ერთ-ერთი არქიტექტურული ძეგლი. შედის ვლადიმირისა და სუზდალის მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში. ღვთისმსახურების დროს შესვლა თავისუფალია, ხოლო დანარჩენ დროს ფასიანი.

სუზდალის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი ვლადიმირისა და სუზდალის თეთრი მონუმენტების სახელწოდებით 1992 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია.
ტიტუშკები

ტიტუშკები, ასევე მხ.რ. ტიტუშკა ან უკრ. მრვლ. ტიტუშკი — კრებსითი ტერმინი, რომელიც უკრაინაში 2013 წელს ვიქტორ იანუკოვიჩის მმართველობის დროის წარმოიშვა და გავრცელდა და აღნიშნავს ხელისუფლების მიერ დაქირავებულ ძალადობრივ ან ოპოზიციის დისკრედიტაციაზე ორიენტირებულ ჯგუფებს.

თავდაპირველად აღნიშნავდა კუნთმაგარ ახალგაზრდებს, რომლებსაც ხელისუფლება ქირაობდა ოპონენტების წინააღმდეგ პროვოკაციების მოსაწყობად და ფიზიკური ძალადობისთვის, თუმცა მოგვიანებით ტერმინის მნიშვნელობა გაფართოვდა და ხელისუფლების მიერ პროვოკაციის მოწყობის ან ოპონენტების დისკრედიტაციის მიზნით დაქირავებული ნებისმიერი ასაკის ადამიანი მოიცვა.

ტიტუშკების განსაკუთრებული მახასიათებელი არის ხელისუფლების მხრიდან მათი მხარდაჭერა, მფარველობა და, შედეგად, ძალოვანი და სასამართლო სტრუქტურების მხრიდან მათ ქმედებებზე რეაგირების არ ქონა.
მარინა გიორგობიანი

მარინა გიორგობიანი (დ. 10 ივნისი, 1953, სანქტ-პეტერბურგი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სან–ჰიგიენური ფაკულტეტი.

1977–1979 წლებში იყო წითელწყაროს რაისანეპიდსადგურის ზოგადი ჰიგიენის განყოფილების და მცხეთის რაი–სანეპიდსადგურის შრომის ჰიგიენის განყოფილების სანიტარული ექიმი. 1979–1989 წლებში ნ.ი. მახვილაძის სახელობის შრომის ჰიგიენისა და პროფდაავადებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის თანამშრომელი, უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, შრომის ჰიგიენის განყოფილების გამგე. 1989 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ზოგადი ჰიგიენის კათედრის დოცენტი. ავტორია 24 სამეცნიერო ნაშრომის.

1987 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თიაზონის ორგანიზმზე ზოგადი მოქმედების ჰიგიენური მნიშვნელობა და მისი გავლენა რეპროდუქციულ ფუნქციაზე.“
ნათელა გოგიბერიძე

ნათელა გოგიბერიძე (დ. 12 აპრილი, 1926, ორჯონიკიძე) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.

1953–1973 წლებში იყო თბილისის ქალთა ა. ალადაშვილის სახელობის კლინიკური საავადმყოფოს ორდინატორი. 1973–1986 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის სამკურნალო ფაკულტეტის კათედრის ასისტენტი. 1986 წლიდან კათედრის დოცენტი. ავტორია 54 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება კუჭის ფუნქციურ მდგომარეობას შაქრიანი დიაბეტის, ფილტვების ქრონიკული არასპეციფიკური დაავადებების დროს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ტრანკვილიზატორთა მცირე დოზების კუჭის სეკრეტორულ ფუნქციაზე მოქმედების ფიზიოლოგიური მექანიზმები და მათი კლინიკური გამოყენების შესაძლებლობანი.“
ზურაბ გოგინაშვილი

ზურაბ გოგინაშვილი (დ. 9 მარტი, 1963, გორი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1987–1990 წლებში იყო კასპის რაი–საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ქირურგი. 1990–1992 წელს თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კლინიკური ქირურგიული განყოფილების კლინიკური ორდინატორი. 1993 წლიდან ქირურგიის ინსტიტუტის პლასტიკური და რეკონსტრუქციული მიკროქირურგიის განყოფილების მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 50 სამეცნიერო ნაშრომის, გამოგონების, ორი სასარგებლო მოდელის.

1999 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „დიაბეტური ტერფის კლინიკური ფორმების დიაგნოსტიკა და ქირურგიული მკურნალობა.“
ისკანდერ ალიევი

ისკანდერ ალი ოღლუ ალიევი (; 1906-1972) - საბჭოთა აზერბაიჯანის ეკონომიკოსი, აზერბაიჯანის სსრ მსუბუქი მრეწველობის სახალხო კომისარი, სსრკ-ს პირველი მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, აზერბაიჯანში სტალინის პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლი.

ბიოგრაფია
ისკანდერ ალი ოღლუ ალიევი დაიბადა 1906 წელს რუსეთის იმპერიის ელიზავეტპოლის გუბერნიის ქალაქ შუშაში. მას მშობლები ადრეულ ასაკში გარდაეცვალა და ამიტომ იგი გაზარდა უფროსმა ძმამ, რომელიც ბაქოში გაემგზავრა საბუნჩუს რაიონის ნავთობის საბადოებში სამუშაოდ. თუმცა, შემდეგ ძმასთან კავშირი დაიკარგა და ახალგაზრდა ალიევი აზერბაიჯანის სსრ კასუმ-ისმაილოვის (ახლანდელი გორანბოი) რაიონის სოფელ გორანბოიში აღმოჩნდა, სადაც 13 წლის ასაკიდან მუშაობდა ფერმაში მუშად. უკვე იმ დროს მან დაიწყო სოციალური საქმიანობა ფერმის მუშაკთა პროფკავშირში.

დაწყებითი და უმაღლესი განათლება ისკანდერ ალიევმა ბაქოში მიიღო. 1933-1934 წლებში გაიარა კვალიფიკაციის ამაღლების კურსები მოსკოვში, სსრკ-ს მსუბუქი მრეწველობის სახალხო კომისარიატის სავაჭრო დეპოების თანამშრომლებისთვის.

1926 წელს გადავიდა განჯაში. იქ მუშაობდა მუშად. 1928 წელს გახდა განჯის დეპოს ადგილობრივი კომიტეტის აღმასრულებელი მდივანი. 1929-30 წლებში აირჩიეს განჯის რკინიგზის მუშაკთა პროფკავშირის რაიონული კომიტეტის კულტურის განყოფილების უფროსად, შემდეგ კი მისი თავმჯდომარე გახდა.

ისკანდერ ალიევი აზერბაიჯანში პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლი გახდა. 1938 წლის 1 ივნისს იგი დააპატიმრეს კონტრრევოლუციური საქმიანობის შეთითხნილი ბრალდებით.

1941 წლის 30 აგვისტოს ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის სამხედრო ტრიბუნალის საველე სხდომის განჩინებით ცნეს დამნაშავედ და მიესაჯა 10 წლიანი გამოსასწორებელი შრომა. მან სასჯელი მოიხადა ყარაღანდას რეგიონში. საერთო ჯამში მან 18 წელი, 1938 წლიდან 1956 წლამდე, ციხესა და გადასახლებაში დაჰყო.

1954 წლის დეკემბერში სტალინის გარდაცვალების შემდეგ ალიევმა განცხადებით მიმართა ცენტრალურ კომისიას „კონტრრევოლუციური დანაშაულისთვის“ გასამართლებული საქმეების განხილვისათვის. ამ საქმეზე ბრალდებულთა მიმართ სამხედრო ტრიბუნალის 1941 წლის 30 აგვისტოს განაჩენი გაუქმდა ახლად აღმოჩენილი გარემოებების გამო და ამ პირების მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნა შეწყდა მტკიცებულებების არარსებობის გამო.

1956 წელს დაუბრუნდა ეკონომიკურ საქმიანობას. დაინიშნა აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო აგრარული მრეწველობის ხილითა და ბოსტნეულით ვაჭრობის დეპარტამენტის უფროსად. 1959 წელს გახდა აზერბაიჯანის სსრ საიუველირო ვაჭრობის ხელმძღვანელი. 1964 წელს პენსიაზე გავიდა. 1972 წლის 30 იანვარს ბაქოში გარდაიცვალა.

ისკენდერ ალიევს ცოლი და სამი შვილი ჰყავდა - რენა, ფუადი და არიფი. პატიმრობის შემდეგ ის ოჯახს დაუბრუნდა.
ალი ქარიმი

ალი ქარიმი (ალი ფაშა ოღლუ ქარიმოვი; ; 18 მარტი, 1931, გოიჩაი — გ. 29 ივნისი, 1969, ბაქო) — აზერბაიჯანელი პოეტი და თარჯიმანი.

ბიოგრაფია
ალი ქარიმი დაიბადა 1931 წლის 18 მარტს აზერბაიჯანის ქალაქ გოქჩაიში. მამამისი ფაშა მუშაობდა მუშად. 1948 წელს ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე, თუმცა გადასვლა მოუწია, რადგან უნივერსიტეტს არ გააჩნდა სტუდენტური საცხოვრებელი. განათლება გააგრძელა თეატრალური ინსტიტუტის თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტზე. ბაქოში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა ჟურნალ „აზერბაიჯანის“ რედაქციაში და გახდა პოეზიის განყოფილების ხელმძღვანელი.

მისი ლიტერატურული დებიუტი შედგა 1948 წელს, როდესაც მისი ლექსი „ახალი მასწავლებელი“ გამოქვეყნდა გაზეთ „აზერბაიჯანის პიონერში“. 1954 წელს გახდა აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი. 1957 წელს ქარიმოვის ლექსმა „პირველი სიმფონია“ მიიღო ჯილდო მოსკოვის ახალგაზრდობისა და სტუდენტების მსოფლიო ფესტივალზე. მისი პირველი წიგნი „ორი შეყვარებული“ 1958 წელს მოსკოვში რუსულად გამოიცა.

ქარიმი აზერბაიჯანელ თანამედროვე პოეტებთან და მწერალთან ერთად ითვლებოდა „ნიჭიერ, პოზიტიური ხედვის მქონე ახალგაზრდა მწერლად“.

მისი გარდაცვალების შემდეგ მრავალი მისი ნამუშევარი გამოიცა. იგი გარდაიცვალა ბაქოში 1969 წლის 29 ივნისს და დაკრძალეს გოქჩაის მისივე სახელობის პარკში. სუმგაითში ალი ქარიმის სახელობის პოეზიის კლუბია. ბაქოში, საბირაბადსა და გოქჩაიში არის ქუჩები, რომელიც ასევე მის სახელს ატარებს. აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირი ყოველწლიურად გასცემს ალი ქერიმის ჯილდოს - 2000 აზერბაიჯანულ მანათს საუკეთესო პოეტური ნაწარმოებისთვის.

ოჯახი
ალი ქარიმის ჰყავდა ცოლი და სამი ვაჟი. მისი უფროსი ვაჟი ფაშა ქარიმოვი ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი და მეცნიერია. მისი შუათანა ვაჟი, აზერ ქარიმოვი ცნობილი მათემატიკოსი, პროფესორი და ფიზიკურ-მათემატიკური მეცნიერებათა დოქტორია. მისი უმცროსი, ორხან ქარიმოვი, ცნობილი ეკონომისტი იყო აზერბაიჯანში, რომელიც გარდაიცვალა 2015 წლის 20 ივლისს. მისმა მეუღლემ, ელზა ქარიმოვამ და ვაჟებმა გამოაქვეყნეს მრავალი წიგნი, სტატია და თარგმანი ალი ქარიმის შემოქმედების შესახებ.
ჩემი ძვირფასი, სანატრელი ბაბუ

„ჩემი ძვირფასი, სანატრელი ბაბუ“ — კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ 1998 წლის კომედიური ფილმი. ფილმის რეჟისორია პავლე ჩარკვიანი.

სიუჟეტი
მდიდარი ებრაელი ისაკი შორეული საქართველოდან წერილს მიიღებს – უცნობი ახალგაზრდა არწმუნებს, რომ მისი შვილიშვილი და ერთადერთი მემკვიდრეა. მოხუცი სიმართლის დასადგენად საქართველოში ჩამოვა. ბავშვობის მეგობართან ერთად ეძებს უცნობ „შვილიშვილს“.

როლებში
ლეო ანთაძე — ისაკი
თენგიზ არჩვაძე — ვაჟა
ნინო კაკაბაძე — ციალა
ბორის წიფურია — კოლონიის უფროსი
ჯემალ ღაღანიძე — ბნელო
გურამ ფირცხალავა — ბესო
ნანა მჭედლიძე — დარეჯანი
ნინო კობერიძე — შუშუ
დავით დვალიშვილი — კაკაურიძე
დავით იაშვილი — ოთარი
მალხაზ ქვრივიშვილი — მურადი
ზურაბ მაღალაშვილი — ახალგაზრდა ვაჟა
დათო გიგოლაშვილი — ახალგაზრდა ისაკი
დათო კუბლაშვილი — საურმაგი
ჯიმშერ (ჯიმი) ლომიძე — კაკაურიძის შვილი
რუსუდან ქვლივიძე — სარა
ბიძინა ჩხეიძე — კაცი ზაპოროჟეცით
გურამ ლორთქიფანიძე — ლავრენტი
კარლო საკანდელიძე — სიმღერის მასწავლებელი
ლუდმილა ალიმბარაშვილი — სვეტა
მზია მაღლაკელიძე — ქეთი
თათული დოლიძე — მარინე
გივი ჯაჯანიძე — ზედამხედველი
ნინო ლორია — ციცინო
ხათუნა იოსელიანი — აშხენა
ნოდარ სოხაძე — ნელსონა
სინჯარა

სინჯარა — ლაბორატორიული მინის ჭურჭელი მილის ფორმისა. გამოიყენება ლაბორატორიებში ქიმიური ექსპერიმენტების ჩასატარებლად.

სინჯარა ქიმიურ ექსპერიმენტებში ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად გამოყენებადი ჭურჭელია. იგი წარმოადგენს მინის ან პლასტმასის მილს, რომელსაც ერთი ბოლო დახშული აქვს. სინჯარა შეიძლება იყოს ცილინდრული ან კონუსური. კონუსური სინჯარები ცენტრიფუგირებისას გამოიყენება. სინჯარები შეიძლება იყოს თავსახურის გარეშე ან თავსახურით. თავსახურის მორგებისათვის სინჯარებს ყელი მიხეხილია, რომელშიც ასევე მიხეხილი საცობი თავსდება. თანამედროვე წარმოების სინჯარების უმეტესობას სახურავი ეხრახნება. შესაბამისად მათი სახურავები პლატმასისაგან მზადდება, რომელიც ჰერმეტულად ეხურება. ზოგჯერ სინჯარა გრადუირებულია, თუმცა მისი გამოყენება მოცულობის დიდი სიზუსტით ათვლისათვის მაინც არ არის რეკომენდებული.

მინის ყველა სინჯარა თერმოგამძლე მინისაგან არის დამზადებული და მისი შიგთავსის გაცხელება შესაძლებელია როგორც ალზე, ისე სინჯარების სპეციალურ გამახურებელში.

სინჯარებს იყენებენ:
ტესტური რეაქციების ჩაატრებისათვის (ნივთიერებების მცირე რაოდეობებზე);
მცირე რაოდენობის ხსნარების დასამზადებალდ;
სინჯის შესანახად;
ცენტრიგუგირებისათვის (კონუსურ ძირიანი სინჯარა).
აკიფ ალიზადე

აკიფ ალიზადე (აკიფ აღამეჰდი ოღლუ ალიზადე; ; დ. 25 თებერვალი, 1934) — აზერბაიჯანელი გეოლოგი. გეოლოგიურ და მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის პრეზიდენტი (2013 წლის 25 აპრილი - 2019 წლის 22 ოქტომბერი). აზერბაიჯანის პრეზიდენტთან არსებული ცოდნის ფონდის სამეურვეო საბჭოს თავმჯდომარე. „ახალი აზერბაიჯანის“ პარტიის თავმჯდომარის მოადგილე.

ბიოგრაფია
აკიფ ალიზადე დაიბადა 1934 წლის 25 თებერვალს. მისი ოჯახი ასოცირდება არაერთ გამოჩენილ პოლიტიკურ ფიგურასთან. მისი მშობლები აღამეჰდი და აფშახანუმი ცნობილი ექიმები იყვნენ.

საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის უნივერსიტეტში ჩააბარა. 1957 წელს მან დაიწყო მუშაობა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნულ აკადემიაში გეოლოგიის ინსტიტუტში. ინსტიტუტი გახდა მისი საქმიანობის მუდმივი ადგილი. 1980 წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის კორესპონდენტ წევრად, 1989 წელს კი აკადემიის სრულუფლებიან წევრად. ის იყო აკადემიის პრეზიდენტი 2013 წლიდან 2019 წლამდე.

სამეცნიერო მოღვაწეობა
მისი ხელმძღვანელობით და უშუალო მონაწილეობით შემუშავდა აზერბაიჯანის ცარცული საბადოების სტრატიგრაფიული სქემა, გაანალიზებული და შეჯამებულია ვრცელი პალეონტოლოგიური და სტრატიგრაფიული მასალა, რომელიც ასახავს თანამედროვე იდეებს გეოლოგიური პროცესების, დანალექიანი, ვულკანოგენურ-დანალექიანი წარმონაქმნების შესახებ. ასევე ცარცული პერიოდის ფაუნის გავრცელებისა და განვითარების შესახებ.

აკიფ ალიზადემ ჩაატარა ფუნდამენტური კვლევა კავკასიის ცარცული აუზების ბიოგეოქიმიური ზონირების მეთოდების შემუშავებისა და პალეობაზების გეოქიმიური გარემოს, როგორც ევოლუციის ფაქტორის შესწავლის შესახებ.

აკადემიკოსი აკიფ ალიზადე მუშაობს რეგიონული გეოლოგიის, ტექტონიკის, მადნის გეოლოგიის და ჰიდროგეოლოგიის საკითხებზე. ბოლო წლებში მისი ყურადღება გამახვილებულია გეოეკოლოგიაზე - ახალ სამეცნიერო მიმართულებაზე, რომელიც პრიორიტეტად იქცა ინსტიტუტის საქმიანობაში.

ცარცული საბადოების პალეონტოლოგიისა და სტრატიგრაფიის შესახებ ნაშრომების სერიისთვის (ავტორთა ჯგუფთან ერთად) აკადემიკოს ალიზადეს 1991 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატის წოდება.

ჯილდოები და ტიტულები
ღირსების სამკერდე ორდენი (1986)
აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი (1989)
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მეცნიერის დამსახურებული მოღვაწე (1991)
„დიდების“ ორდენი (2004)
„ღირსების“ ორდენი (2008)
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის ორდენი (2014)
პირველი ხარისხის „შრომის“ ორდენი (2019)
ელხან სამედოვი

ელხან სამედოვი (ელხან ზაქირ ოღლუ სამედოვი; ) — აზერბაიჯანის პროფესიონალური ფეხბურთის ლიგის პრეზიდენტი 2022 წლიდან.

ბიოგრაფია
ელხან ზაქირ ოღლუ სამედოვი დაიბადა 1974 წლის 14 იანვარს. საშუალო სკოლა ბაქოში დაამთავრა. 1990-1995 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ენათა უნივერსიტეტში. 1995-1999 წლებში სწავლა განაგრძო ამ უნივერსიტეტის ასპირანტურაში.

2001 წელს სწავლობდა იტალიაში, ტურინში, „შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციისა და ტრენინგის ცენტრში“. 2006 წელს მიიღო ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 2007 წელს სწავლობდა ვაშინგტონში მდებარე „ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტის“ „საერთაშორისო სამართლის ინსტიტუტში“.

2009-2010 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციათა ასოციაციის ბავშვთა ფეხბურთის განვითარების დეპარტამენტის დირექტორად. 2013-2015 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის ახალგაზრდობისა და სპორტის სამინისტროში. იყო ბაქოში გამართულ 2015 წლის ევროპულ თამაშებზე მომარაგების დეპარტამენტის უფროსი. 2021 წლიდან დღემდე, -ს დეპარტამენტის ხელმძღვანელი. 2022 წლიდან დაინიშნა აზერბაიჯანის პროფესიონალური ფეხბურთის ლიგის პრეზიდენტად.

მას აქვს მწვრთნელების უეფას „“ ლიცენზია. სამედოვმა მონაწილეობა მიიღო პროფესიონალურ და სამოყვარულო შეჯიბრებებში აზერბაიჯანში და საერთაშორისო არენაზე ფეხბურთში, ფუტსალში, მინი ფეხბურთში და პლაჟის ფეხბურთში. რამდენჯერმა არჩეულია შეჯიბრების „საუკეთესო“ მოთამაშედ.

ელხან სამედოვი დაოჯახებულია და ერთი შვილი ჰყავს. იცის უცხო ენები - რუსული, ინგლისური და თურქული.