ჯო მეშინი

ჯო მეშინი (დ. 6 აპრილი, 1973, ჩეთემი) — ინგლისელი მხატვარი და პოეტი. ის არის სტაკისტების სახელით ცნობილი მხატვრული მოძრაობის ერთ-ერთი დამფუძნებელი.

ცხოვრება
ჯო მეშინი (დაბადებით ჯოზეფ სტოუქსი) დაიბადა ჩეთემში, კენტში. მისი წარმოშობა უკავშირდება შეფის კუნძულზე მცხოვრებ ბოშა თემს.

1988 წელს იგი მოხვდა ალსტონის სახლის წარგზავნილ სასწავლებელში როჩესტერში ლითონის ნარჩენების ქურდობის გამო. მომდევნო წელს, დოვერის ბორსტალში გააგზავნეს ახალგაზრდა დამნაშავეთათვის განკუთვნილ დაწესებულებაში ლეისდაუნში ბოსტნეულის მაღაზიის გაქურდვის გამო.

მარკ ლოუსონი, 4-ის გადაცემაში , მეშინის ნამუშევარზე შემდეგნაირად აფასებს:
„მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ეწინააღმდეგებიან კონცეპტუალურ ხელოვნებას, ნამდვილად არ იცავენ ტრადიციულ ფერწერას. ესაა მეტად თამამი და პირდაპირი გამოსახულებები, განსაკუთრებით ერთ-ერთ ნახატში, სადაც მეზღვაური უკნიდან ეხება მეორე მეზღვაურს... ალბათ, ამაზე მეტს ვეღარ განვმარტავთ. ესაა სურათი, რომელიც ნამდვილად თამამი და პროვოკაციულია და შესაძლოა, პროტესტიც გამოიწვიოს.“

2005 წლის იანვარში, მეშინი მონაწილეობდა სტაკისტების აქციაში ლონდონის საჩის გალერეაში გამართულ გამოფენაზე ფერწერის ტრიუმფი. იმავე წლის დეკემბერში, ტეიტ ბრიტენში ტერნერის პრემიასთან დაკავშირებით გამართულ საპროტესტო აქციაში მონაწილეობდა, სადაც ტეიტის დირექტორ ნიკოლას სეროტას გადადგომას მოითხოვდნენ, იმ მიზეზით, რომ მუზეუმმა შეიძინა თავისი მმართველის, კრის ოფილის ნამუშევარი ზედა ოთახი.

მეშინი 2006 წლის ოქტომბერში მონაწილეობდა სტაკისტების გამოფენაში ლონდონის სპექტრუმ გალერეაში, სადაც შოუს გახსნამდე მისი ექვსი სურათი უკვე გაყიდული იყო.

მეშინმა სტაკისტებზე თქვა: „ზოგი ნახატი არაა გასაოცარი... მაგრამ ყველა ხატავს და აქტიურად არის ჩართული.“

მხატვარმა და მუსიკოსმა ბილი ჩაილდიშმა შეიძინა მეშინის ნამუშევარი, რომელზეც ქალი ვენებს იჭრის; ის ამ სურათს აღწერს როგორც „ძალიან შემაშფოთებელს“.

მეშინი მღეროდა ჯგუფში და გამოსცა პოეზიის ექვსი წიგნი. მეშინის გამოფიტული ფიგურები, სისხლით მოთხვრილი მეზღვაურები, აგრეთვე სექსუალური ძალადობის სცენები, შესაძლოა იდგეს როგორც „ჩრდილის“ თვითგათავისუფლების ვიზუალური აქტები, რომლებიც ხელოვნებას მკურნალობის ფორმად ან ცხოველურ ინსტინქტებზე დაკვირვების ინსტრუმენტად გარდაქმნიან.

ამასთანავე, მეშინი ამსხვრევს კონსერვატიულ წარმოდგენებს თანამედროვე მამაკაცის ტოქსიკური ბუნების შესახებ. მარგინალური თემატიკით, იგი ქმნის გმირების ანტითეზას, რომელშიც აგრესია, სექსუალობა და დადანაშაულება წარმოდგენილია როგორც სოციალური და მენტალური შეზღუდვების შედეგი, და არა სოციოპათიური გადახრა. ეს თვალსაზრისი თანხვედრაშია თანამედროვე კრიტიკოსების შეხედულებებთან, რომლებიც თანამედროვე ხელოვნებას ინტერპრეტაციის დემოკრატიზაციის პროცესად განიხილავენ.

აღსანიშნავია ისიც, რომ მეშინის მიერ ნამუშევრებში გამოყენებული სიმბოლოები — ნაჯახი, ძაღლი, სისხლი — ფუნქციონირებს როგორც არქაული ძალაუფლების სიმბოლოები, რომლებიც ხელახლა განისაზღვრება ინდივიდუალურ მტკივნეულ გამოცდილებათა ფონზე. მისი ნახატების ბევრი ელემენტი ეხმიანება ნეოექსპრესიონისტულ ტენდენციებს, თუმცა მათში იკვეთება ესთეტიკა და პრიმიტივიზმი, რაც ხაზს უსვამს ავტორის თვითნასწავლ ხასიათს და მასთან დაკავშირებულ უმართავ ენერგიას.

მეშინის მხატვრობა გვთავაზობს არა მხოლოდ პროვოკაციას, არამედ კულტურულ ანალიზს, სადაც პირადი ტრავმა ხელოვნების მეშვეობით საჯარო განხილვის საგნად იქცევა — რაც მას უნიკალურ ფიგურად წარმოაჩენს სტაკისტების მოძრაობაში და მის ფარგლებს გარეთაც.

გალერეა