ახალი ინგლისის სამზარეულო

ახალი ინგლისის სამზარეულო - ამერიკული სამზარეულო, რომელიც წარმოიშვა ახალი ინგლისის რეგიონში, შეერთებულ შტატებში და სათავეს იღებს ინგლისურ სამზარეულოსგან . იგი ხასიათდება ზღვის პროდუქტებისა და რძის პროდუქტების ფართო გამოყენებით, რაც გამოწვეულია მისი ისტორიული დამოკიდებულებით საზღვაო პორტებსა და თევზაობის ინდუსტრიაზე, აგრეთვე ფართო რძის მეურნეობებით შიდა რეგიონებში. ახალი ინგლისის მრავალი ადრეული პურიტანელი მკვიდრი იყო აღმოსავლეთ ინგლისიდან, სადაც საკვების ცხობა (მაგალითად, ღვეზელები, ლობიო და ინდაური ) უფრო გავრცელებული იყო, ვიდრე შეწვა, როგორც ეს სხვაგან ტრადიცია იყო.

ახალ ინგლისში ორი გამოჩენილი დამახასიათებელი საკვებია ნეკერჩხლის სიროფი და მოცვი. ტრადიციული სტანდარტული სახამებელი არის კარტოფილი, თუმცა ბრინჯს რამდენადმე გაზრდილი პოპულარობა აქვს თანამედროვე სამზარეულოში. ახალი ინგლისის სამზარეულო ცნობილია სანელებლების შეზღუდული მოხმარებით, გარდა დაფქული შავი წიწაკისა, თუმცა ოხრახუში, ნიორი და სალბი გავრცელებულია, კარიბის რამდენიმე დამატებით, მაგალითად, მუსკატის კაკალი, პლუს რამდენიმე იტალიური სანელებელი. კრემის გამოყენება ხშირია რძის პროდუქტებზე დამოკიდებულების გამო. სამზარეულოს სასურველი ტექნიკაა მოხარშვა, ორთქლზე მომზადება და ცხობა. ბევრი ადგილობრივი ინგრედიენტები, როგორიცაა გოგრა, სიმინდი, ადგილობრივი ლობიო, მზესუმზირა, გარეული ინდაური, ნეკერჩხლის სიროფი, მოცვი. პოპულარული კერძებია: სიმინდის პური, და ინდური პუდინგი.

ისტორია
ადრეული ისტორია
ვამპანოანგის ხალხის ტრადიციულ რაციონში შედიოდა წაბლი, წიფლის ნაყოფი, ნიგოზი, ლობიო, მრავალწლიანი ფერის სიმინდის (ე.წ. " ფლინტი სიმინდის "), და სხვადასხვა სახეობის გოგრა.

ამერიკის კოლონიები
1620 წელს ახლად ჩამოსულ პილიგრიმებს პირველი ზამთრის გადატანის პერსპექტივა შეექმნათ პლიმუთის კოლონიაში . კლიმატი მკაცრი იყო და ზრდის სეზონი უფრო ხანმოკლე იყო, ვიდრე ისინი იყვნენ მიჩვეულნი გრძელი და ცივი ზამთრის გამო. ახლად ჩამოსულმა კოლონისტებმა მოიტანეს საკვების შენარჩუნების ისეთი მნიშვნელოვანი მეთოდები, როგორიცაა შებოლვა და გამოშრობა, რაც მათ ახალი ინგლისის მკაცრი ზამთრისგან თავის გადარჩენაში დაეხმარა. მათ ასევე მიიღეს დახმარება ვამპანოაგისაგან, რომელიც ასწავლიდა ახლად ჩამოსულ მომლოცველებს, თუ როგორ უნდა მოეშენებინათ გოგრა, ლობიო და სიმინდი . დანამდვილებით ცნობილი არ არის, თუ რა კულტურები გაიზარდა ადრეულ კოლონიურ ბაღებში, მაგრამ მოგვიანებით წყაროებში მოიხსენიება ტურნეფსი, ხახვი, სტაფილო, ნიორი და გოგრა .

მადლიერების დღის პირველი სადილი ვაპმანოაგებმა და პილიგრიმებმა პლიმუთის როკში გაიზიარეს. მენიუ ბევრად უფრო მოკრძალებული იყო, ვიდრე მადლიერების თანამედროვე ვახშამი, რომელიც, როგორც წესი, მოიცავს ინდაურს შიგთავსით, მოცვის სოუსით, დაშაქრული ბატატით, კარტოფილის პიურეთი და გოგრის ღვეზელით . მიუხედავად იმისა, რომ შიგთავსიანი ნამცხვრები ინგლისურ სამზარეულოში გავრცელებული იყო, კოლონისტებს არ ჰქონდათ ხორბლის ფქვილი ან კარაქი, ამიტომ ნამცხვარი არ იქნებოდა მადლიერების თავდაპირველ მაგიდაზე. თეთრი კარტოფილი და ტკბილი კარტოფილი ჯერ არ იყო მიღწეული ჩრდილოეთ ამერიკას და მოცვის სოუსის პირველი ლიტერატურული ხსენება თარიღდება მადლიერების დღის პირველი კერძიდან 50 წლის შემდეგ.

მე -19 საუკუნე
1800-იანი წლებიდან ახალი ინგლისის კულინარიულ ტრადიციებზე გავლენას ახდენს ირლანდიელი ამერიკელები, პორტუგალიელი ამერიკელები და იტალიელი ამერიკელები . ახალი ინგლისის მოხარშული სადილის წარმოშობა იყო ირლანდიური სტილის შემწვარი პიკელებული საქონლის ხორცით ინსპირირებული.

"ქვეყნის მაღაზიებში" იყიდებოდა ხელნაკეთი მურაბები, ხილის კონსერვები და ტკბილეული . ჩვეულებრივი კრეკერები ჯერ კიდევ მზადდება ორიგინალური რეცეპტით, რომელიც დათარიღებულია 1828 წლით.

ანამედროვე
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ 4 ივლისის დღესასწაულებზე ხშირად გვხვდება სტეიკი, ჰოთ-დოგები, ჰამბურგერები და შემწვარი ქათამი. უფრო შორეულ წარსულში ცხვარი უფრო ტრადიციული ხმელეთით ხვდებოდა. ახალი ინგლისის სანაპირო თემები ჩვეულებრივ ორაგულს მაიონეზთან, ბარდასთან, ახალ კარტოფილთან და სიმინდთან ერთად მიირთმევენ. დესერტი ხშირად შეიცავს სეზონურ ხილს, მაგალითად მარწყვის შაქრის ორცხობილა და მოცვის ღვეზელი .