iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მწარე მთვარე

მწარე მთვარე (ფრანგ. ) — რომან პოლანსკის რეჟისორობით 1992 წელს გამოსული ეროტიკული თრილერი. მთავარ როლებს ასრულებენ პიტერ კოიოტი, ემანუელ სენიე, ჰიუ გრანტი და კრისტინ სკოტ ტომასი. ფილმი დაფუძნებულია ფრანგი ავტორის, პასკალ ბრუკნერის იგივე სახელწოდების მქონე რომანზე.

სიუჟეტი
ინგლისელი წყვილი, ნაიჯელ და ფიონა დობსონები ხმელთაშუა ზღვაში, სტამბულიდან ინდოეთამდე მიმავალ გემზე იმყოფებიან. ისინი გემზე მალევე შეხვდებიან ლამაზ ფრანგ ქალს. იმავე საღამოს, მოგვიანებით, ნაიჯელი მიმის ბარში მარტოდ მოცეკვავეს ნახავს. ნაიჯელი გაიცნობს მიმის ამერიკელ ქმარსაც, რომელიც მასზე ბევრად უფროსია. იგი ეტლში ზის და ცინიკურად ჰყვება ისტორიებს თავის იმედგაცრუებებზე და სამწერლო კარიერის წარუმატებლობაზე.

ოსკარი ნაიჯელს თავის კაბინაში მოიწვევს, სადაც დეტალურად მოუყვება მისი და მიმის გაცნობის ისტორიას - რომ მიმის პირველად ავტობუსში შეხვდა და მალევე ერთმანეთი შეუყვარდათ. ნაიჯელი ყველაფერს ფიონას მოუყვება. ოსკარი ნაიჯელს მოუთხრობს მისი და მიმის ურთიერთობის შესახებ, როცა ისინი ექსპერიმენტებს ატარებდნენ და იკვლევდნენ სადომაზოხიზმს, ბონდაჟს და ვუაიერიზმს.

მიმი ნაიჯელს შეხვედრას სთხოვს, მაგრამ როცა კაბინაში შევა, აღმოაჩენს, რომ ის და ოსკარი უბრალოდ გაეხუმრნენ. ნაიჯელს წასვლა უნდა, მაგრამ ოსკარი ახალი ამბის მოყოლას იწყებს, თუ როგორ ჩამოყალიბდა მისი და მიმის სიყვარულითა და სიძულვილით სავსე ურთიერთობა. მობეზრებულ ოსკარს დაშორება უნდოდა, მაგრამ მიმი ემუდარა, რომ მიეცა უფლება, მასთან ეცხოვრა. ოსკარი დასთანხმდა, მაგრამ მიმიზე თავისი სადისტური ფანტაზიების განხორციელება დაიწყო. როცა მიმი დაფეხმძიმდა, აიძულა, აბორტი გაეკეთებინა, ამბობდა, რომ კარგი მამა ვერ იქნებოდა.

როცა ნაიჯელი ოსკარის კაბინას დატოვებს, მიმის შეხვდება და ისინი ერთმანეთს აკოცებენ. ამის პარალელურად, აღმოაჩენს, რომ ფიონა ბარში ახალგაზრდა კაცს ეფლირტავება.

ოსკარი თხრობას ისევ აგრძელებს. ორი წლის განმავლობაში წვეულებებისა და ერთღამიანი ურთიერთობების შემდეგ, მთვრალს მანქანა დაეჯახება. მიმი მის მოსანახულებლად საავადმყოფოში მივა, ხელს ჩამოართმევს და ძირს დააგდებს. ოსკარს ქვედა კიდურები პარალიზებული გაუხდება და მიმის თავის სახლში გადმოსვლას სთხოვს. მიმი დასთანხმდება, მაგრამ ამჯერად ის დაიწყებს ოსკარის დამცირებას. ოსკარის დაბადების დღეზე საჩუქრად იარაღს მისცემს. მალევე ისინი დაქორწინდებიან.

ახალი წლის ღამეს ფიონა ნახავს, თუ როგორ ცეკვავენ მიმი და ნაიჯელი ერთად. ფიონა ნაიჯელს ეტყვის, რომ წვეულებაზე მოსვლა ოსკარმა აიძულა. მალევე მიმი და ფიონა ერთად ცეკვას იწყებენ.

ნაიჯელი ფიონას ოსკარის კაბინაში აღმოაჩენს. იგი შიშველი იწვება მიმის გვერდით. ოსკარი ამტკიცებს, რომ მიმის და ფიონას სექსი ჰქონდათ. ნაიჯელი მას ყელში სწვდება, მაგრამ ოსკარი თავის იარაღს ამოიღებს და ისიც უკან დაიხევს. ოსკარი მძინარე მიმის ესვრის.

როლებში
ჰიუ გრანტი ნაიჯელ დობსონის როლში
კრისტინ სკოტ ტომასი ფიონა დობსონის როლში
ემანუელ სენიე მიმი ბოვიეს როლში
პიტერ კოიოტი ოსკარ ბენტონის როლში
ლუკა ველანი დადოს როლში
ბორის ბერგმანი ოსკარის მეგობრის როლში
ვიქტორ ბანერჯი მისტერ სინგჰის როლში
სოფი პატელი ამრიტა სინგჰის როლში
ოლივია ბრუნე სინდის როლში
ვინისიუს ჟუნიორი

(; დ. 12 ივლისი, 2000) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. მადრიდის „რეალისა“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი. ითვლება მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად.

ბიოგრაფია
დაიბადა სან-გონსალუში. პროფესიული კარიერა დაიწყო კლუბ ფლამენგოში, სადაც მისი დებიუტი შედგა 2017 წელს, 16 წლის ასაკში. რამდენიმე კვირის შემდეგ ვინისიუსი გადავიდა ლა ლიგის კლუბ მადრიდის „რეალში“, რომელთანაც ხელი მოაწერა 38 მილიონი გირვანქა სტერლინგის კონტრაქტს, რაც ქვეყანაში რეკორდული იყო 18-წლამდე ფეხბურთელისათვის. ტრანსფერი ძალაში შევიდა მისი მე-18 დაბადების დღის შემდეგ. ვინისიუსის დებიუტი კლუბში შედგა 2018–19 წლების სეზონზე. მეოთხე სეზონისთვის ვინისიუსმა თავი დაიმკვიდრა მადრიდის რეალის გუნდის გამოჩენილ წევრად, დაეხმარა რა კლუბს 2021–22 წლების ლა ლიგის ტიტულის მოპოვებაში და გაიტანა რა გამარჯვების გოლი უეფას ჩემპიონთა ლიგის 2022 წლის ფინალში.

რაც შეეხება ბრაზილიის ახალგაზრდულ ნაკრებს, ვინისიუსმა მთავარი როლი შეასრულა 2015 წლის სამხრეთ ამერიკის 15-წლამდელთა ჩემპიონატზე და 2017 წლის სამხრეთ ამერიკის 17-წლამდელთა ჩემპიონატზე გამარჯვებებში, ამ უკანასკნელში საუკეთესო ბომბარდირიც გახდა. უფროსებში მისი დებიუტი 2021 წელს შედგა, კოპა ამერიკაზე ნაკრებმა მეორე ადგილი დაიკავა. ბრაზილიას წარმოადგენდა 2022 წლის ფიფას მსოფლიო ჩემპიონატზეც კატარში.

მიღწევები
საკლუბო
რეალ მადრიდი: (14)
ესპანეთის ლა ლიგა (3): 2019–20, 2021–22, 2023–24
ესპანეთის თასი (1): 2022–23
ესპანეთის სუპერთასი (3): 2020, 2022, 2023–24
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (2): 2021–22, 2023–24
უეფა-ს სუპერთასი (2): 2022, 2024
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (3): 2018, 2022, 2024

სანაკრებო
ბრაზილია
კოპა ამერიკა: 2019
კარლ ჰარცელი

კარლ ჰარცელი (დ. 4 მაისი, 1967, სტოკჰოლმი) — შვედი დიპლომატი. 2018 - 2022 წლებში იყო საქართველოში ევროკავშირის წარმომადგენლობის ელჩი. ჰარცელის ელჩობის პერიოდს უკავშირდება საქართველოში შარლ მიშელის შეთანხმების მიღწევა და საქართველოს მიერ ევროპული პერსპექტივის მოპოვება.

ბიოგრაფია
ჰარცელი დაიბადა 1967 წლის 4 მაისს, სტოკჰოლმში. 1992 წელს იყო აღმოსავლეთ ევროპის ეკონომიკის სტოკჰოლმის
ინსტიტუტის მკვლევარი. 1993-1996 წლებში მუშაობდა შვედეთის შეიარაღებული ძალების შტაბში. 1996 წელს მუშაობდა შვედეთის თავდაცვის სამინისტროში, უსაფრთხოებისა და საგარეო ურთიერთობათა დეპარტამენტში. 1997-1999 წლებში მუშაობდა შვედეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში, ევროპული
უსაფრთხოების პოლიტიკის დეპარტამენტში. 1999-2005 წლებში იყო ევროკავშირის საბჭოს გენერალური მდივნის/ერთიანი საგარეო და უსაფრთხოების პოლიტიკის უმაღლესი წარმომადგენლის ხავიერ სოლანას კაბინეტის ევროკავშირის პოლიტიკის განყოფილების წევრი. 2005-2011 წლებში იყო საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანი, ევროკავშირის პოლიტიკისა და უსაფრთხოების კომიტეტში წარმომადგენლის მოადგილე, შვედეთის მუდმივი წარმომადგენლობა ევროკავშირში. 2011-2012 წლებში იყო ვაიომინგის უნივერსიტეტის საპატიო მოწვეული პროფესორი. 2012-2013 წლებში იყო საგარეო ურთიერთობათა და უსაფრთხოების პოლიტიკის
საკითხებში ევროკავშირის უმაღლესი წარმომადგენლის/ევროკომისიის ვიცე პრეზიდენტის კეტრინ ეშტონის კაბინეტის წევრი. 2013-2014 წლებში ჰარცელი იყო ევროკავშირის საგარეო ქმედებათა სამსახურის გენერალური მდივნის მოადგილის უფროსი მრჩეველი. 2014-2018 წლებში იყო ევროპის საბჭოს პრეზიდენტის დონალდ ტუსკის უფროსი მრჩეველი საგარეო პოლიტიკის საკითხებში. 2018 წლიდან არის საქართველოში ევროკავშირის წარმომადგენლობის ელჩი.

პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე მეტე ჰარცელი და ორი ქალიშვილი. ჰარცელი ფლობს სტოკჰოლმის ეკონომიკის სკოლის მაგისტრის ხარისხს.
კაბარე (1972 წლის ფილმი)

კაბარე — 1972 წელს ბობ ფოსის რეჟისორობით გადაღებული მიუზიკლი. მთავარ როლებს ასრულებენ ლაიზა მინელი, მაიკლ იორკი და ჯოელ გრეი.

ფილმში მოქმედება 1931 წელს, ნაცისტური იდეოლოგიის განვითარებისას ხდება. ფილმი დაფუძნებულია 1966 წლის ბროდვეის მიუზიკლზე „კაბარე“, რომელიც კრისტოფერ იშერვუდის ნახევრადავტობიოგრაფიული რომანის „ბერლინის ამბების“ (1945) ადაპტაციაა. 1951 წლის სპექტაკლი „მე ვარ კამერა“ იგივე რომანზე არის დამყარებული.

ფილმისთვის ლაიზა მინელიმ ოსკარი მიიღო საუკეთესო მსახიობის კატეგორიაში. საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის (ჯოელ გრეი), საუკეთესო რეჟისორის (ბობ ფოსი), საუკეთესო ოპერატურის, საუკეთესო ხმის, საუკეთესო ადაპტაციის და საუკეთესო მონტაჟის ნომინაციებით „კაბარე“ ამყარებს რეკორდს „ოსკარის“ მიღებაში.

კასტინგი და გადაღების პროცესი
ფიუერს ლაიზა მინელთან (სალი ბოულსი) და ჯოელ გრეისთან მუშაობა ფოსის გამოჩენამდე ჰქონდა გადაწყვეტილი. ფოსმა მაიკლ იორკს მიმართა სალი ბოულსის ბისექსუალი პარტნიორის შესასრულებლად.

მინელი ბროდვეიში გამართული სპექტაკლისთვის სინჯებზეც იყო მისული, მაგრამ მაშინ უარი უთხრეს, რადგან „საკმარისად გამოცდილი არ იყო“. ამის მიუხედავად, როცა „კაბარე“ ეკრანებზე გამოჩნდა, მინელი უკვე კინოვარსკვლავი იყო მის მიერ შესრულებული როლის გამო ფილმში „სტერილური დოყლაპია“ (1969).

თავისი პერფორმანსისას მინელმა სალის პერსონაჟის რეინტერპრეტაცია გააკეთა და მამამისის, თეატრის რეჟისორის, ვინსენტ მინელის რჩევით, ლუის ბრუკს, ჯაზის პერიოდის სექს-სიმბოლოს მიბაძა. ბრუკსი ამერიკელი მსახიობი და ემიგრანტი იყო, რომელიც საერთაშორისო ვარსკვლავობისთვის გერმანიაში, ბერლინში გადავიდა. მინელი ერთ-ერთ ინტერვიუში იხსენებს:

„მამაჩემთან მივედი და ვკითხე: „რა შეგიძლია მითხრა 1930-იანების გლამურის შესახებ? მარლენ დიტრიხივით უნდა მოვიქცე?“ და მან მითხრა: „არა. შეისწავლე ყველაფერი ლუის ბრუკსის შესახებ“.

ფილმი, მასში ასახული ბისექსუალი პერსონაჟის გამო, ქვიარ კინოს ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ნიმუშად არის მიჩნეული.

სიუჟეტი
1931 წელს ბერლინში თავისი გერმანული კვლევების დასასრულებლად კემბრიჯის უნივერსიტეტის სტუდენტი, ბრაიან რობერტსი ჩამოდის; ცდილობს, თავი ინგლისურის სწავლებით ირჩინოს, სანამ იაფფასიანი სასტუმროს პატარა ოთახში იცხოვრებს. სწორედ აქ უმეგობრდება ის ერთ-ერთ მდგმურს, ამერიკელ სალი ბოულსს, რომელიც კაბარეში მომღერლად მუშაობს. სალი გაარკვევს, რომ ბრაიანი ჰომოსექსუალია. თავის მხრივ, ბრაიანი აღტაცებულია სალით მისი ექსტრავაგანტულობის გამო. მალევე მათი მეგობრობა რომანში გადაიზრდება.

ფილმში მნიშვნელოვანი თემებია ნაციზმი, პოლიტიკური სატირა; სიყვარულის, სექსისა და სექსუალური ორიენტაციის თემა.
სუმბათაშვილების სასახლე ქვიშხეთში

სუმბათაშვილების სასახლე — ისტორიული შენობა ხაშურის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ქვიშხეთში. სუმბათაშვილების სასახლე, ამჟამად სურამისა და ხაშურის ეპარქიის მღვდელმთავრის რეზიდენცია.

ქვიშხეთი ქართლის სააბაშიოს ცენტრი იყო და აბაშიძეები აქ ჯერ კიდევ საუკუნეში დამკვიდრდნენ. 1711 წელს უმემკვიდრეოდ გარდაიცვალა პაატა აბაშიძე, რომლის კუთვნილი მამულიც ქართლის მეფე იესემ ვახუშტი აბაშიძეს უბოძა. სწორედ აქ, ქვიშხეთში, ქვიშხეთელ ანა აბაშიძეზე იქორწინა მეფე ერეკლე -მ მეორედ, 1744 წელს და ამ ქორწინებიდან მას ერთი ვაჟი – ქართლ-კახეთის სამეფოს უკანასკნელი მეფე გიორგი და ასული თამარი ეყოლა. ანა აბაშიძე 1749 წელს გარდაიცვალა.

 საუკუნის 40-იანი წლებიდან ქვიშხეთში, ამ სასახლეში სუმბათაშვილები მკვიდრდებიან.

საქართველოში ბოლშევიკების შემოჭრის შემდეგ სუმბათაშვილებს კუთვნილი სასახლე ჩამოართვეს და წლების მანძილზე სოფელ ქვიშხეთის კულტურის სახლი იყო განთავსებული, რომელიც მე-20 საუკუნის მიწურულში მძიმე მდგომარეობაში იყო. 2016 წლიდან სურამისა და ხაშურის ეპისკოპოსის, მეუფე სვიმეონის (ცაკაშვილი) ხელმძღვანელობით ჩატარდა შენობის რეაბილიტაცია, სადაც სურამისა და ხაშურის ეპარქიის მღვდელმთავრის რეზიდენცია განთავსდა.
კომედი შოუ

კომედი შოუ, აგრეთვე ცნობილია ძველი სახელით შაბათის შოუ — ქართული სიტუაციური კომედიური გადაცემა. 2005-2021 წლებში გადიოდა „რუსთავი 2“-ზე. 2021 წლის მარტიდან ცოტახანი გადიოდა „ფორმულაზე“. 2024 წლის თებერვალში პროექტი დაიხურა. ბევრმა მათგანმა დატოვა არხი, თუმცა მთავარ არხთან თანამშრომლობით შეუერთდნენ ახალ შაბათის შოუს და მაუწყებლობა ტელეკომპანია პირველზე გააგრძელეს. შოუ შედგება 4 ან 5 სკეტჩისაგან. სკეტჩებში იუმორისტულადაა გადმოცემული რეალობა.
ჯეკ დევენპორტი

ჯეკ არტურ დავენპორტი (; დაიბადა 1973 წელი, 1 მარტი, უიმბლდონი, ლონდონი, ინგლისი) — ინგლისელი მსახიობი. იგი ცნობილია თავისი როლებით ტელესერიალში ეს ცხოვრება და დაწყვილება და ჯეიმზ ნორინგტონის როლით კარიბის ზღვის მეკობრეებში. ის ასევე გამოჩნდა ჰოლივუდის სხვა ფილმებში, როგორიცაა ნიჭიერი მისტერ რიპლი და კინგსმანი: საიდუმლო სამსახური . იგი იყო დრამატულ სერიალებში და .

ადრეული ცხოვრება
ჯეკი დაიბადა უიმბლდონში, ლონდონში და შვიდი წელი ცხოვრობდა იბიცაში , ესპანეთში. მისი ბიძა არის მწერალი და ყოფილი კონსერვატიული დეპუტატი ჯონათან აიტკენი , მამა ნაიჯელ დევენპორტი ხოლო დედა მარია აიტკენი. დედის ბებია იყო სოციალისტი პენელოპა აიტკენი , დედის ბაბუა იყო პოლიტიკოსი უილიამ აიტკენი , ხოლო დედის ერთ-ერთი დიდი ბაბუა იყო ჯონ მეფი, პირველი ბარონი .  მისი მშობლები განქორწინდნენ, როდესაც ის იყო შვიდის. მის მშობლებს არ სურდათ, რომ იგი განქორწინების პროცესში ჩართულიყო. მან ჩააბარა ჩელტენჰემის კოლეჯში.

კარიერა
დევენპორტი არ აპირებდა მსახიობობას; ამასთან, მისი კარიერა მაშინ დაიწყო, როდესაც მან ჩელტენჰემის კოლეჯი დატოვა. თეატრ კლავიდის რეჟისორზე შთაბეჭდილება მოახდინა მისმა საზაფხულო დრამატულ კურსზე გამოსვლამ და დევენპორტს სთხოვა, რომ მასთან ემუშავა. 18 წლის იყო ის როცა უელსში , ასრულებდა კომპეტენციებს ჰამლეტში , სადაც ის დამეგობრდა - თან .

შემდეგ წელს ის აღმოსავლეთ ანგლიის უნივერსიტეტში შევიდა , კინოლოგიასა და ინგლისურ ლიტერატურაში. დევენპორტი ფიქრობდა, რომ გახდებოდა გადამღები ჯგუფის წევრი, განსხვავებით კამერის წინაშე მოქმედებისგან. დედამ ურჩია მას, – ს დამთავრების შემდეგ, მიეწერა ჯონ კლიზისთვის, რომელშიც სთხოვდა მუშაობას მისი მომავალ ფილმში, სასტიკი არსებები . ის დაამტკიცეს მატარებლის გამცილებლად როლზე.

მას შემდეგ მან ითამაშა როლები მრავალი წარმატებულ ფილმსა და სერიალში, მათ შორის, ნიჭიერი მისტერ რიპლი , ასევე კარიბის ზღვის მეკობრეები

2006 წელს მან მონაწილეობა მიიღო 1 დრამაში "მერი ბრაიანტის დაუჯერებელი მოგზაურობა", ხოლო 2009 წელს ითამაშა ფილმში "ნავი, რომელიც დაიძრა" .

2007 წელს დევენპორტი გადაიღეს სვინგთაუნში , - ის დრამაში, თუმცა ისგაუქმდა ერთი სეზონის შემდეგ.

2008 წელს დევენპორტს გადაეცა -ს წარმოებაში -ში როლი , რომელიც დაფუძნებული იყო რობერტ ჯ. სოიერის რომანზე . სერიალში დევენპორტმა შეასრულა ლოიდ სიმკოს პერსონაჟი, ფიზიკოსი, რომელიც, სავარაუდოდ, პასუხისმგებელია მსოფლიო შუქზე.

2011 წლის თებერვალში, დევენპორტმა მონაწილეობა მიიღო - ის მუსიკალურ დრამატულ სერიალ - ში .

დევენპორტმა ასევე ითამაშა - ის სინგლის ვიდეოში " " , რომელიც - ზე გამოვიდა 2011 წლის 17 აგვისტოს

მან 2019 წელს მონაწილეობა მიიღო სერიალში რატომ კლავენ ქალები.

პირადი ცხოვრება
დევენპორტმა მსახიობ მიშელ გომესზე იქორწინა 2000 წლის 1 მაისს. მათი ვაჟი, ჰარი, 2010 წელს დაიბადა.
დოქტორი

დოქტორი აკადემიური ხარისხი, რომელიც მომდინარეობს ლათინური სიტყვა -იდან. სიტყვა მომდინარეობს ლათინური სიტყვა -დან, რაც სწავლებას ნიშნავს. ევროპაში სამეცნიერო ხარისხი საუკუნიდან გამოიყენება. პირველი უნივერსიტეტები, რომლებმაც დოქტორის ხარისხი გასცეს, იყო ბოლონიისა და პარიზის უნივერსიტეტები. თანამედროვე საუნივერსიტეტო ცხოვრებაში დოქტორის ხარისხი ენიჭებათ დოქტორანტურის დასრულების შემდეგ (მაგ. ფილოსოფიის დოქტორი).

უმაღლესი განათლების შესახებ საქართველოს კანონის თანახმად, დოქტორი არის მფლობელი იმ აკადემიური ხარისხისა, რომელიც პირს დოქტორანტურის საგანმანათლებლო პროგრამით გათვალისწინებული კომპონენტების შესრულებისა და დისერტაციის დაცვის შედეგად ენიჭება.
ალვარო ოდრიოსოლა

ალვარო ოდრიოსოლა არსალუსი (; დ. 14 დეკემბერი, 1995) — ესპანელი ფეხბურთელი. „რეალ სოსიედადის“ მარჯვენა მცველი.

კარიერა
კარიერა „რეალ სოსიედადის“ მეორე გუნდში, 2013 წელს დაიწყო. 4 წელიწადში იგი ძირითად გუნდში დააწინაურეს სადაც ერთი სეზონი ითამაშა. 2018 წელს მადრიდის „რეალმა“ 30 მილიონ ევროდ შეიძინა. 2020 წელს ნახევარი სეზონით იჯარით გერმანულ „ბაიერნში“ თამაშობდა. 2019-2020 წლების სეზონში მან ორი გუნდის მაისურით ოთხი ტიტული მოიპოვა.

მიღწევები
რეალ მადრიდი
ლა ლიგა: 2019–20
ესპანეთის თასი: 2022–23
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2018, 2022

ბაიერნი
ბუნდესლიგა: 2019–20
გერმანიის თასი: 2019–20
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2019–20
ხალილ იბრაჰიმი

ხალილ იბრაჰიმი (; 1892—1938) — აზერბაიჯანელი მწერალი, პუბლიცისტი, მთარგმნელი, კრიტიკოსი, განმანათლებელი, საზოგადო მოღვაწე.

ცხოვრება
ხალილ იბრაჰიმ-ოღლუ იბრაჰიმოვი ქალაქ შუშაში 1892 წელს დაიბადა. მამა ჩექმების ოსტატი გარდაიცვალა, როდესაც ის 5 წლის იყო. ხალილი თავის ოთხ ძმასთან და ერთ დასთან – გეიჩესთან ერთად დედის – ხალიჩისმქსოველის კმაყოფაზე დარჩნენ, ერთადერთი დამხმარე 9 წლის და იყო, რომელიც დედასავით ხალიჩებს ქსოვდა. ხალილ იბრაჰიმოვი სწავლობდა რუსულ-თათრულ სკოლაში მეცენატ გ. სარიჯალინსკის სტიპენდიის ხარჯზე. შემდგომ სწავლობდა შუშას რეალურ სასწავლებელში და ბაქოში სხვადასხვა პიროვნებებისა და ორგანიზაციების მიერ გამოყოფილი სტიპენდიების ხარჯზე. 1909 წელს სტეპენდიის შეწყვეტის გამო ის წყვეტს სწავლას, ვერ ამთავრებს სასწავლებელს და მთელი წელი დაბორიალობს სხვადასხვა ქალაქებში - კიროვაბადში (ამჟამად განჯაში), ტიფლისში (თბილისი, საქართველო), ბაქოში სხვადასხვა საქმიანობით ფულის საშოვნელად. ბოლოსდაბოლოს, 1911 წელს სარიჯალინის მამულში განთქმული პოეტის კასიმ-ბექი ზაქირის შვილიშვილის საშინაო დაქირავებულ მასწავლებლად იწყებს მუშაობას. 1912 წელს ამირაჯანში საზოგადოება «ნეშრი-მაარიფის» სკოლაში ღებულობდა მონაწილეობას. თანამშრომლობდა გაზეთებთან «აჩიგ სიოზ», «იღბალ», «ბესირეტ». 1919 წელს, 4 ივლისიდან 1 სექტემბრამდე, იყო გაზეთ «აზერბაიჯანის» რუსული ვერსიის რედაქტორი. 1930 წლიდან წელიწადნახევარი მუშაობდა აზერნეშრში მხატვრული ლიტერატურის რედაქტორად. რამეთუ სრულყოფილად ფლობდა სპარსულ, რუსულ, არაბულ, გერმანულ, ინგლისურ ენებს, დირექტიული ორგანოების გადაწყვეტილებით 1931 წლიდან ხუთი წლის განმავლობაში თარგმნით იყო დაკავებული. მათ შორის იყო ვ. ლენინის, კ. მარქსის სტატიები; უ. შექსპირის ტრაგედია «მაკბეტი»; ი. შილერის «მზაკვრობა და სიყვარული»; ა. ტოლსტოის «იმპერატორზე თავდასხმა» და სხვები. მარქსიზმის კლასიკოსების თარგმანები გამოიცემოდა 1937-1938 წლებში.

ოცდაათიან წლებში რეპრესიების პერიოდში დააპატიმრეს და დახვრიტეს. 1956 წლის ივნისში აზერბაიჯანის სსრ სისხლის სამართლის უმაღლესი სასამართლოს სასამართლო კოლეგიის განჩინებით ხალილ იბრაჰიმოვი იქნა რეაბილიტირებული.
პატარძეულის კოშკი

პატარძეულის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ხუთასიოდე მეტრზე, ფიცხელაურების კოშკის მახლობლად. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებია რიყის ქვით, ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით. შემორჩენილია კედლების უმნიშვნელო ფრაგმენტები. ერთ-ერთ კედელში შეიმჩნევა ბუხრის კვალი.
პატარძეულის მარანი

პატარძეულის მარანი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის განაპირას. თარიღდება საუკუნით. ეკუთვნოდა მუჩიაშვილებს. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია ნანგრევების სახით. შენობა გეგმით ოთხკუთხაა (10,757,6 მეტრი). ნაგებია წვრილი, რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. აღმოსავლეთ კედლის გაყოლებით, მთელ სიგრძეზე, მოწყობილია ქვის საწნახელი, რომელიც კირის წმინდა ხსნარითაა შელესილი. საწნახლის თავზე, აღმოსავლეთ კედლის შუაში, ოთხკუთხა სარკმელია. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. იატაკის დონე დარღვეულია. ჩანს მხოლოდ ერთი ქვევრი.
მახარიკაანთგორის ნამოსახლარი

მახარიკაანთგორის ნამოსახლარი, ბეჟიტაანთგორა — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის აღმოსავლეთ განაპირას. თარიღდება ძვ. წ. ათასწლეულის მიწურულით. 1953 წელს აღმოაჩინა ქალაქ რუსთავის გარემოს შემსწავლელმა დაზვერვითმა არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ნ. ბერძენიშვილი). გორა წარმოადგენს თხემმოსწრებულ, ბუნებრივ ბორცვს, რომელსაც გარშემო ხელოვნური ტერასები შემოუყვება. ნამოსახლარზე მრავლად აიკრიფა თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
პატარძეულის მთავარანგელოზთა ეკლესია

პატარძეულის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის ჩრდილოეთით, ორიოდე კილომეტრზე. განეკუთვნება, სავარაუდოდ, გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონდა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე ოთხკუთხა, გარეთკენ შევიწროებული სარკმელია გაჭრილი. მსგავსი სარკმელია დასავლეთ კედელშიც. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, თითო კვადრატული ნიშია. 2008 წელს, ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია თვითნებურად გაარემონტა, თუმცა, იმდენად დაუდევრად, რომ მას ამჟამად ისტორიული ღირებულება დაკარგული აქვს: შიგნით ეკლესია გადახურულია რკინა-ბეტონის ერთიანი, ამორფული კამარით. გარედან კედლები შელესილია ცემენტისა და ქვიშის ხსნარის სქელი ფენით. ეკლესია გადახურულია კრამიტით.
სსრკ-ის მედლები

საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის მედლები — საბჭოთა კავშირში, სახელმწიფო ჯილდო განსაკუთრებული დამსახურებისათვის. სულ დაწესებული იყო 56 მედალი.

საბჭოთა კავშირის კონსტიტუციის თანახმად (მ. 121. პ. 9) მედლის დაწესებისა და დაჯილდოების უფლება ჰქონდა სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს. თითოეული მედლის დაწესებისას მტკიცდებოდა მისი დებულება და აღწერილობა. დებულებაში ეთითებოდა, თუ რა დამსახურებისათვის აჯილდოვებდნენ მედლით და როგორი იყო მისი ტარების წესი. საბჭოთა კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს შეეძლო რწმუნებით აღეჭურვა, როგორც მოკავშირე ისე ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმები, ან სხვა სახელმწიფო ორგანოები, დაეჯილდოვებინათ მოქალაქეები მისი სახელით. საბჭოთა კავშირის მედლები წამოდგენილი იყო რვა ჯგუფად და განკუთვნილი იყო:
პატარძეულის ნაქალაქარი

პატარძეულის ნაქალაქარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, უტიაშვილების უბნის გაგრძელებაზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. დაფარულია ქედის ზედა ნაწილის ეროზიის შედეგად ჩამონარეცხი ქვა-ღორღითა და ტყით, მაგრამ მაინც შეინიშნება ეკლესიების, საცხოვრებელი სახლებისა და შიდა პერიმეტრზე მრავალთახჩიანი, მცირე ნაგებობების ნაშთები.
რუსიანის ნაგებობა

რუსიანის ნაგებობა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ რუსიანში, სოფლის ზემოთ, 300-350 მეტრზე. სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.

შენობა გეგმით ოთხკუთაა. დგას მთის ფერდობზე, ისე რომ მისი ჩრდილოეთ მხარე ფერდობშია შეჭრილი. ძლიერ დაზიანებულია. ნაგებობის ოთხივე კედელი დიდი დანაკარგებითაა მოღწეული. კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი კი მცენარეულობით ისეა დაფარული, რომ გათხრა-გასუფთავების გარეშე, გეგმის ზუსტად დადგენა არ ხერხდება. შენობიდანა ყველაზე დიდ სიმაღლეზე, სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხე დგას. შემორჩენილი არქიტექტურული ელემენტების კვალი არ ეტყობა. ისინი სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვის ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარითაა ნაგები. წყობა ირეგულარულია.

აღმოსავლეთიდან შენობას ეკვროდა ორჯერ უფრო მოკლე გეგმით ოთხკუთხა მინაშენი. მინაშენისგან მხოლოდ აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებიღაა შემორჩენილი. მინაშენის ჩრდილოეთ კედელი ნაგებობის შესაბამისი კედლის ხაზზეა, სამხრეთისა კი მიწის პირამდეა დანგრეული, რის გამოც მინაშენის სიგანის დადგენა არ ხერხდება.
პატარძეულის პირველი სამაროვანი

პატარძეულის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში, იფნიანისხევის მარჯვენა ნაპირზე, ყარადაღად წოდებულ ადგილში. თარიღდება ძვ. წ. ათასწლეულის დასასრულით და ძვ. წ. ათასწლეულის ნახევრით. სამარხები დაზიანებულია. სამაროვანზე აღმოჩნდა ბრინჯაოს შედგენილტარიანი სატევარი. სატევრის ტარის ღრუს ნაწილებში, ტიხრებს შორის, ხის ნაშთი იყო შემორჩენილი. ქუდის ზედა, მრგვალი ფანჯარა, ტარის ტიხრით, ორადაა გაყოფილი. პირი ამოკაწრული ორნამენტითაა შემკული. 1975 წელს, სოფელში ზუკაკიშვილების ვენახის აღმოსავლეთით, სარწყავი რუს მშენებლობის დროს, დაზიანდა გვერდიგვერდ მდებარე ორი სამარხი. სამარხში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები, ყალიბში ჩამოსხმული ბრინჯაოს მხედრის ქანდაკება, ბრინჯაოსავე მილიანადსხმული სატევარი, ხელშუბის წვერი, დედალი დუგმა, რკინის შუბისწვერი და რკინის მახვილის წვერის ბრინჯაოს ქარქაში.
პატარძეულის მეორე სამაროვანი

პატარძეულის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. უტიაშვილების უბანში. განეკუთვნება ძვ. წ. ათასწლეულის ნახევარს. ძეგლი ზიანდება ამ ადგილზე სახლების მშენებლობის გამო. ორმოსამარხებში დიდი რაოდენობით აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოსა და რკინის იარაღი, ბრინჯაოს სამკაული, გრავირებული სარტყელი და სხვა.
პატარძეულის სამაროვანი

ტერმინი პატარძეულის სამაროვანი შეიძლება აღნიშნავდეს:

პატარძეულის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში.
პატარძეულის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში.
პატარძეულის მესამე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში.
პატარძეულის მესამე სამაროვანი

პატარძეულის მესამე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მთის ფერდზე. განეკუთვნება ძვ. წ. ათასწლეულის ნახევარს. ძეგლზე მცირე დაზვერვითი, არქეოლოგიური სამუშაოები ჩაატარა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). ადგილობრივ მოსახლეობაში და დაზვერვითი სამუშაოების დროს შეგროვებული, ადგილნაცვალი, არქეოლოგიური მასალა ინახება ილიაუნში.
არაბგარდაშბეილი (ნეფთჩალა)

არაბგარდაშბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. იგი მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ შირვანის ვაკეში. არაბგარდაშბეილი ეწოდა საუკუნეში აზერბაიჯანში გადასახლებული ერთ-ერთი არაბული ტომის მიხედვით. არაბები, რომლებიც პირველად შირვანში ცხოვრობდნენ, აქ მოვიდნენ მე-19 საუკუნის შუა ხანებში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1022 კაცი.