სოფლის მეურნეობა ინდოეთში

ინდოეთის სოფლის მეურნეობის ისტორია ნეოლითიდან იწყება. ინდოეთი მსოფლიოს მასშტაბით მეორე ადგილზეა ფერმებიდან მიღებული პროდუქტების მიხედვით. 2018 წლისთვის ინდოეთში სოფლის მეურნეობის სექტორში მოსახლეობის 50% იყო დასაქმებული, ხოლო ამ სექტორზე ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტის 17-18% მოდიოდა.

2016 წელს სოფლის მეურნეობა და მომიჯნავე სექტორები, როგორებიცაა მეცხოველეობა, მეტყევეობა და თევზჭერა, ინდოეთის მთლიანი შიდა პროდუქტის 17.5%-ს შეადგენდა, ხოლო 2020 წელს ამ სექტორში სამუშაო ძალის 41.49% იყო დასაქმებული. ინდოეთი მსოფლიოში პირველ ადგილზეა მოსავლისთვის დამუშავებული ტერიტორიების სიდიდით (უსწრებს აშშ-საც და ჩინეთსაც). ქვეყნის ფართო ეკონომიკურ ზრდასთან ერთად ინდოეთის მშპ-ში სოფლის მეურნეობის წილი სტაბილურად იკლებს, თუმცა სოფლის მეურნეობა კვლავაც დემოგრაფიულად ყველაზე ფართო ეკონომიკური სექტორია და მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ინდოეთის სოციო-ეკონომიკურ პროცესებში.

2020 წლის მარტ-ივნისში სოფლის მეურნეობის საქონლის ექსპორტის ჯამური ღირებულება 3.5 მილიარდ ამერიკულ დოლარს გაუტოლდა. 2013 წელს ინდოეთის სოფლის მეურნეობის პროდუქტების ექსპორტმა 38 მილიარდ ამერიკულ დოლარს მიაღწია, რითიც მსოფლიოს მასშტაბით მეშვიდე უმსხვილესი სასოფლო-სამეურნეო ექსპორტიორი სახელმწიფო იყო. ინდოეთის სოფლის მეურნეობის/ჰორტიკულტურის პროდუქტები 120-ზე მეტ ქვეყანაში გადის ექსპორტზე, მეტწილად იაპონიაში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ევროპის კავშირში, სამხრეთ აზიის რეგიონული თანამშრომლობის ასოციაციის ქვეყნებსა და აშშ-ში.

ფერმერის განმარტება
ინდოეთის მთავრობის განმარტებით ინდოელი ფერმერები არიან ადამიანები, რომლებსაც მოსავალი მოჰყავთ. სხვადასხვა სამთავრობო უწყება (აღწერა, სასოფლო-სამეურნეო აღწერა, სამუშაო ძალის პერიოდული გამოკითხვები და ა.შ) ქვეყნის მასშტაბით ფერმერთა სხვადასხვა რაოდენობას ასახელებს. ეს რიცხვი 37 მილიონიდან 118 მილიონამდე მერყეობს. ზოგიერთი განმარტება ფერმერთა მიერ საკუთრებაში არსებულ ობიექტებზე ამახვილებს ყურადღებას, ნაწილი მიწის ფლობაზე, ხოლო ნაწილი ფერმერის განმარტებას მიწის მფლობელობისგან დამოუკიდებლად ცდილობს. ფერმერთა სინონიმად გამოიყენება „კულტივატორიც“.

ინდოეთი მსოფლიოში მეორე ადგილზეა რამდენიმე მშრალი ხილის წარმოებით, სოფლის მეურნეობაზე დაფუძნებული ტექსტილის ნედლი მასალების, ფესვის კულტურებისა და გორგლის, პარკოსნების, თევზის, კვერცხის, ქოქოსის, შაქრის ლერწმისა და რამდენიმე სახეობის ბოსტნეულის წარმოებით. ინდოეთი შინაური ცხოველებისა და ფრინველების ხორცის წარმოებით მსოფლიოს ხუთ უდიდეს სახელმწიფოში შედი და ერთ-ერთი უსწრაფესი ზრდის ტემპი აქვს 2011 წლისთვის.

2008 წლის ერთ-ერთი მოხსენების თანახმად, ინდოეთის მოსახლეობა უფრო სწრაფად იზრდება, ვიდრე ბრინჯისა და ხორბლის წარმოების უნარი. თუმცა უახლესი კვლევები ადასტურებს, რომ ინდოეთს მარტივად შეუძლია საკუთარი მოსახლეობის გამოკვება და ბრინჯისა და ხორბლის გლობალურ ექსპორტზე გატანაც შეუძლია, თუკი ინფრასტრუქტურას განავითარებს და ფერმების პროდუქტიულობას გაზრდის, როგორც ეს ბრაზილიამ და ჩინეთმა მოახერხეს.

ინიციატივები
ინდოეთის სოფლის მეურნეობის კვლევების საბჭო 1905 წელს დაარსდა და 1970-იან წლებში „ინდოეთის მწვანე რევოლუციის გაძღოლაზე“ იყო პასუხისმგებელი. საბჭო სოფლის მეურნეობისა და მომიჯნავე სექტორების, მათ შორის, კვლევისა და განათლების მხრივ, უმნიშვნელოვანესი ორგანოა.

2015 წელს ნარენდრა მოდიმ 2022 წლისთვის ფერმერთა შემოსავლების გაორმაგება გამოაცხადა.

ინდოეთის სოფლის მეურნეობისა და მის მარკეტინგთან დაკავშირებული პრობლემების გადასაჭრელად ნიშე-ტექნოლოგიებითა და ახალი ბიზნეს მოდელების შესაბამისი სტარტაპებია ამოქმედებული. კანდავალე ერთ-ერთი ელექტრონული კომერციული ვებსაიტია, რომელიც ინდურ წითელ ხახვს დიდი რაოდენობით ყიდის პირდაპირ ფერმერებიდან მომხმარებლებზე და არასაჭირო დანახარჯებს ამცირებს.

სოფლის მეურნეობა და ინდოეთის ეკონომიკა
წლების მანძილზე ინდოეთის ეკონომიკაში სოფლის მეურნეობის წილი იზრდებოდა. ეკონომიკური გამოკითხვის მიხედვით, 2020-2021 ფისკალურ წელს, პირველად 17 წლის განმავლობაში, სოფლის მეურნეობამ მთლიანი შიდა პროდუქტის თითქმის 20% შეადგინა.

თანამედროვე ფერმერული აქტივობები და სასოფლო-სამეურნეო ოპერაციები წლების მანძილზე შეიცვალა, რაც მეტწილად ტექნოლოგიური განვითარების, მათ შორის, სენსორების, მოწყობილობების, დანადგარების და ინფორმაციული ტექნოლოგიების განვითარებით იყო გამოწვეული.

მოდის რეჟიმის სქემები
ნარენდრა მოდის მიერ შემოღებულ სოფლის მეურნეობის ინიციატივების სქემებს შორისაა: ინდოეთის სოფლის მეურნეობის აქტები (2020), ატალის მიწისქვეშა წყლების სქემა , მიკრო ირიგაციის ფონდი, , მდგრადი სოფლის მეურნეობის ეროვნული მისია, მეთევზეობის მომზადებისა და გაფართოების ეროვნული სქემა, მეთევზეთა ჯანდაცვის ეროვნული სქემა და სხვ.

რუკები