iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სან-ნიკოლასი (ოახაკა)

სან-ნიკოლასი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 214 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 29.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 41 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1891 წლის 23 ოქტომბერს შევიდა.
სან-პაბლო-კოატლანი

სან-პაბლო-კოატლანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 308 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 187.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 22.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-პედრო-მისტეპეკი (მიაუატლანი)

სან-პედრო-მისტეპეკი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 972 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.6%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 154.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6.3 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-სებასტიან-კოატლანი

სან-სებასტიან-კოატლანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 809 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 206.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 13.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-სებასტიან-რიო-ონდო

სან-სებასტიან-რიო-ონდო ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 202 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 106.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 39.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-სიმონ-ალმოლონგასი

სან-სიმონ-ალმოლონგასი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 802 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 50.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 55.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-ანა (ოახაკა)

სანტა-ანა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 406 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 21.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 54.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 43.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1891 წლის 23 ოქტომბერს შევიდა.
სანტა-კატარინა-კუისტლა

სანტა-კატარინა-კუისტლა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 495 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.1%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 25.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 58.4 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-კრუს-სიტლა

სანტა-კრუს-სიტლა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 794 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 56.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 84.3 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-ლუსია-მიაუატლანი

სანტა-ლუსია-მიაუატლანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 375 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 70 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 48.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-მარია-ოსოლოტეპეკი

სანტა-მარია-ოსოლოტეპეკი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 793 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 145.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 26.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტიაგო-სანიკა

სანტიაგო-სანიკა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 029 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 137.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 22.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტო-დომინგო-ოსოლოტეპეკი

სანტო-დომინგო-ოსოლოტეპეკი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 101 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 20.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 64.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 17.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტო-ტომას-ტამასულაპანი

სანტო-ტომას-ტამასულაპანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 726 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 24.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 66.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 40.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სიტიო-დე-სიტლაპეუა

სიტიო-დე-სიტლაპეუა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის მიაუატლანის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 713 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 18.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 39.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1891 წლის 23 ოქტომბერს შევიდა.
ასუნსიონ-ტლაკოლულიტა

ასუნსიონ-ტლაკოლულიტა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 734 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 12.8%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 189.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 3.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
ნეხაპა-დე-მადერო

ნეხაპა-დე-მადერო ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 494 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 504.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 16.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-ბარტოლო-იაუტეპეკი

სან-ბარტოლო-იაუტეპეკი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 653 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.5%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 93.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-კარლოს-იაუტეპეკი

სან-კარლოს-იაუტეპეკი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 662 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 2 304.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 5.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-ხუან-ხუკილა-მისესი

სან-ხუან-ხუკილა-მისესი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 703 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.6%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 316 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 11.7 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-ხუან-ლახარსია

სან-ხუან-ლახარსია ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 634 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 106.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სან-პედრო-მარტირ-კიეჩაპა

სან-პედრო-მარტირ-კიეჩაპა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 738 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 2%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 121 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 28 ივლისს შევიდა.
სანტა-ანა-ტაველა

სანტა-ანა-ტაველა ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 848 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.6%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 172.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 4.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-კატალინა-კიერი

სანტა-კატალინა-კიერი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 825 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.5%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 51.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 16.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-კატარინა-კიოკიტანი

სანტა-კატარინა-კიოკიტანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 456 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.7%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 38.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 11.9 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
სანტა-მარია-ეკატეპეკი

სანტა-მარია-ეკატეპეკი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 418 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.2%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 540.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6.3 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 28 ივლისს შევიდა.
სანტა-მარია-კიეგოლანი

სანტა-მარია-კიეგოლანი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის იაუტეპეკის რაიონში, სიერა-სურ-დე-ოახაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 224 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 25.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 160.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 13.8 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 15 მარტს შევიდა.
მარტირეს-დე-ტაკუბაია

მარტირეს-დე-ტაკუბაია ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ხამილტეპეკის რაიონში, სანაპიროს რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 446 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 57.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 25.1 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1912 წლის 16 ნოემბერს შევიდა.
პინოტეპა-დე-დონ-ლუისი

პინოტეპა-დე-დონ-ლუისი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ხამილტეპეკის რაიონში, სანაპიროს რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 416 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.2%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 67.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 95.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 6 მაისს შევიდა.
სან-აგუსტინ-ჩაიუკო

სან-აგუსტინ-ჩაიუკო ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ხამილტეპეკის რაიონში, სანაპიროს რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 163 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 151 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 27.6 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 6 მაისს შევიდა.
პინოტეპა-ნასიონალი

პინოტეპა-ნასიონალი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ხამილტეპეკის რაიონში, სანაპიროს რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 55 840 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 804.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 69.4 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 6 მაისს შევიდა.
სან-ანდრეს-უასპალტეპეკი

სან-ანდრეს-უასპალტეპეკი ― მუნიციპალიტეტი მექსიკის სამხრეთ ნაწილში, ოახაკის შტატში. შედის ხამილტეპეკის რაიონში, სანაპიროს რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 234 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 87.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 71.2 ადამიანი კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტი ოახაკის შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 6 მაისს შევიდა.
ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამეგრელოში

ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიცია სამეგრელოში (ზაფხული, 1913) — საქართველოს საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოების მიერ ორგანიზებული ექსპედიცია სამეგრელოში.

ექსპედიციის წევრები:
ექსპედიციის ხელმძღვანელი — ექვთიმე თაყაიშვილი;
ფოტოგრაფი — თეოდორე კიუნე.

30 ივნისი - 2 ივლისს ე. თაყაიშვილი ჯერ კიდევ იმყოფებოდა ტფილისში.

ექსპედიციის ფარგლებში მოვლილ იქნა იმერეთის დაბები: ხონი და ვანი, ასევე 16 ივლისისკენ გურიის შემოქმედის მონასტერი.

მარშრუტი
ექსპედიციისას მოვლილ იქნა სოფელი ტვირი, გულეიკარი, სუჯუნა, აბაშა, კადარი, ონტოფო, სეფიეთი, ბანძა, მარტვილის მონასტერი, წაჩხური, ცაიშის საკათედრო ტაძარი, ქალაქი ზუგდიდი, ყულიშკარი, კორცხელი, წალენჯიხა, ობუჯი, ჯგალი, სკურდი.
ვეფხისციხე

ვეფხისციხე — ისტორიული სოფელი კახეთში, გაღმა მხარში.

 საუკუნის 60-იან წლებში ლომისციხესთან ერთად მეფე ერეკლე -მ დაასახლა იმ სოფლების გადარჩენილი მოსახლეობით, რომლებიც ლეკების მიერ იყო დარბეული. მდებარეობდა ყვარლის სამხრეთ-დასავლეთით 0,5 კმ-ზე. ვეფხისციხე სამეფო მფლობელობაში იყო და მას ჩოლოყაშვილების საგვარეულოდან დანიშნული მოურავი განაგებდა. რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ კახეთის თავად-აზნაურთა შეთქმულების (1802) დროს კარის მრჩეველი კარნეევი და გენერალ-მაიორი გულიაკოვი ვეფხისციხეში მივიდნენ, მაგრამ შეთქმულების მონაწილე მოურავი დავით ჩოლოყაშვილი გაქცეული დახვდათ. 1804 წლის კამერალური აღწერით საბატონო და საეკლესიო მფლობელობის სოფელი იყო.
შოთა ვეშაპიძე

შოთა ალექსის ძე ვეშაპიძე (დ. 20 სექტემბერი, 1954, სოფ. კაკაბეთი, ახლანდ. საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი. ეკონომიკური მეცნიერებათა დოქტორი (2000), პროფესორი (2002).

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ვაჭრობის ეკონომიკა და საქონელმცოდნეობის ფაკულტეტი (1977). იყო „ტექინფორმის” ეკონომიკური განათლების სექტორის გამგე (1985–87), საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მარქსიზმ-ლენინიზმის უნივერსიტეტის დეკანი (1987–1991), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნესისა და ეკონომიკური მოძღვრებათა ისტორიის კათედრის პროფესორი (2001–2011), თბილისის სოციალურ-ეკონომიკური ინსტიტუტის (2007 წლიდან ევროპული უნივერსიტეტი) პრორექტორი, შემდეგ — რექტორი (1992–2010); 2007 წლიდან — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი, 2011 წლიდან — დავით აღმაშენებლის სახელობის საქართველოს ეროვნული თავდაცვის აკადემიის პროფესორი. მისი კვლევის სფეროა ქართული ეკონომიკური აზრის ისტორია, გლობალიზაცია, საერთაშორისო ეკონომიკა, მსოფლიო ეკონომიკური პრობლემები.
არყალა

არყალა, არყლისხევი, ვეძათხევი — პატარა მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში (დუშეთის მუნიციპალიტეტი), მთიულეთის არაგვის მარჯვენა შენაკადი.

არყალის ძირითად ტოტს სათავე აქვს ალევის მთებში, მიერთვის არაგვს (ჟინვალის წყალსაცავს) ანანურის ციხესთან. სოფელ ვეძათხევთან მას უერთდება ალევის მთებიდან მომავალი მეორე ტოტი — ჭალახევი. არყალა ხასიათდება მნიშვნელოვანი ღვარცოფული მოვლენებით.

სახელწოდება არყნარს უნდა უკავშირდებოდეს (მსგავსი ჰიდრონიმი „არყნალისხევი“ გვხვდება ქვემო ქართლში). ვახუშტი ბატონიშვილს ( საუკუნე) მოხსენიებული აქვს „ვეძათხევისხევის“ სახელით.
გივი ჩუგუაშვილი

გივი ჩუგუაშვილი (დ. 7 სექტემბერი, 1948, მუხრანი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1987).

ბიოგრაფია
1971 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ამავე წლიდან მუშაობას დაიწყო რუსთავის თეატრში, ხოლო 1980 წლიდან მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობია.

გადაღებულია ფილმებში: „ივანე კოტორაშვილის ამბავი“ (ნ. მანაგაძე, 1974, მტერი), „კავკასიის ტყვე“ (გ. კალატოზიშვილი, 1975), „ოთხი შარვალი და ერთი ჩითის კაბა“ (ა. ნინუა, 1977), „ საუკუნის ქართული ქრონიკა“ (ა. რეხვიაშვილი, 1978), „ძმა“ (თ. ბაბლუანი, 1981), „დიმიტრი “ (რ. ხოტივარი, 1982, არღუნ ნოინი), „წიგნი ფიცისა“ (გ. ლორთქიფანიძე, 1983), „ბანდიტი აგურის ქარხნიდან“ (გ. მატარაძე, 1983), „ზოგი ჭირი მარგებელია“ (პ. ჩარკვიანი, 1984), „მევლუდი“ (ნ. სანიშვილი, 1985), „ნეილონის ნაძვის ხე“ (რ. ესაძე, 1985), „წყრომა“ (დ. ინანიშვილი, 1988), „იქ, ჩემთან“ (ზ. ხალვაში, 1990), „ცოდვის დღესასწაული“ (ე. ბადურაშვილი, 1990), „ვირთხა“ (პ. მილორავა, 1991), „კედელი“ (ზ. ბუაძე, 1991), „ოქროს ობობა“ (მ. ანთაძე, გ. ქავთარაძე, 1992) და სხვა. მონაწილეობა აქვს მიღებული ტელესერიალებში: „ცხელი ძაღლი“ (ჰასან ცეცხლაძე), „27 დრაკონი“, „ყავა და ლუდი“ და სხვა.

ფილმოგრაფია
1974 „ივანე კოტორაშვილის ამბავი“ — მტერი
1975 „კავკასიელი ტყვე“
1977 „ოთხი შარვალი და ერთი ჩითის კაბა“
1978 „ საუკუნის ქართული ქრონიკა“
1978 „კავკასიური ამბავი“
1981 „ძმა“ — სოციალისტი
1982 „დიმიტრი “ — არღუნ ნოინი
1983 „წიგნი ფიცისა“
1983 „ბანდიტი აგურის ქარხნიდან“
1984 „ზოგი ჭირი მარგებელია“ — ეპიზოდი
1985 „ნეილონის ნაძვის ხე“ — მგზავრი
1985 „მევლუდი“ — კაზანჯოღლი
1985 „წითელი პატეფონი“
1986 „მახარე“
1987 „დამშვიდობება“ (ხანა ჩვენი ბავშვობისა)
1987 „ბიძინა“
1988 „წინამორბედი“
1988 „წყრომა“

1990 „საბედისწერო გასროლა“ — ლევანი
1990 „იქ-ჩემთან“
1990 „ცოდვის დღესასწაული“
1991 „კედელი“
1991 „ვირთხა“
1992 „მოკვეთილი“ — იოლა–იუსა
1992 „ოქროს ობობა“ — ჩორნა
1996 „წარსულის აჩრდილები“
2001 „ანთიმოზ ივერიელი“ დაუდ ფაშა
2003 „ფოსტალიონი“ — გუბერნატორი
2003 ცხელი ძაღლი“ — ჰასან ცეცხლაძე
2003 „27 დრაკონი“ — ვანო
2003 „ყავა და ლუდი“ — გოგი გველესიანი
2008 „ბექნუ“
2010 „ომი და ქორწილი“
2014 „ცხრა მთას იქით“
2015 „ქარის დევნა“
2023: „ბოლო სეზონი“ რეჟ. ნოდარ მარშანიშვილი

ჯილდოები და აღიარება
1987 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
კალისტო (ნიმფა)

კალისტო — ლამაზი არკადიელი ფერია, მეფე ლიაკონის, კეტევსის (ნიტქევსის) ასული, არტემიდეს მხლებელი.

ქალღმერთივით იმოსებოდა, არტემიდეს დაჰყვებოდა და ეფიცებოდა, შენებრ ქალწულად დავრჩებიო. ზევსმა შეიყვარა, ძალით ვერაფერს გახდა. არტემიდეს სახე მიიღო, ან როგორც სხვები ამბობენ, აპოლონისა და ისე მიუწვა. ამ კავშირის ნაყოფი იყო არკადი. შემდეგ, განრისხებულმა ჰერამ ნიმფა ძუ დათვად აქცია, ან ეს გააკეთა თვით ზევსმა, ეჭვიან ჰერას თვალის ასახვევად. არტემიდემ ჰერას თხოვნით დათვი ძუ დათვი ისრით განგმირა, ზევსმა არქტოსის (ძუ დათვის) სახელით მოათავსა ვარსკვლავთა შორის. თვით ბავშვი, რომელიც ნიმფასთან გააჩინა, ზევსმა არკადიაში ჩაიყვანა, აღსაზრდელად მაიას გადასცა და იმ მხარესაც მისი სახელი ეწოდა. სხვა ვერსიით: არკადმა ნადირობაშ თვალი მოჰკრა დედას, ძუ დათვი ეგონა და მოკვლა დაუპირა, ზევსმა ორივე ვარსკვლავად აქცია და „დიდი ძუ დათვის გუშაგად“ მოათავსა ხარის მწყემსის (მენახირის) თანავარსკვლავედში. კალისტოს სამარე არკადიის ერთ-ერთ გორაკზეა, „არტემიდე კალისტოს“ ტაძართან. ამითაც აშკარაა, რომ კალისტო არკადიელ არტემიდეს ერთ-ერთი სახეა.

მის სახელ ატარებს იუპიტერის ერთ-ერთი თანამგზავრი კალისტო.
ვეძისხევი

ვეძისხევი — ნასოფლარი კახეთში, მდინარე ალაზნის მარცხენა მხარეს, სოფელ შილდის ჩრდილოეთით (ყვარლის მუნიციპალიტეტი).

ვეძისხევი პირველად იხსენიება საუკუნის დასაწყისში, როდესაც სოფელი საფეოდალო მამულს წარმოადგენდა. არიშიანისადმი მეფე დავით აღმაშენებლის სიგელში მოხსენიებულია ჰერეთის ერთ-ერთი აზნაური, ვეძისხეველი ნიანია გრიგოლ მაოხრებლის შვილი, რომელიც არიშიანის მფარველობაში იმყოფებოდა. უფრო გვიან, საუკუნის მიწურულიდან, ვეძისხევი მცხეთის საკათოლიკოსოს სამწყსოში შევიდა. - საუკუნეებში ლეკიანობით შეწუხებული ვეძისხეველები მეზობელ შილდაში გადასახლდნენ, სადაც წარმოიქმნა უბანი ვეძისხევი.

ნასოფლარსა და მის მიდამოებში ნანგრევების სახით შემორჩენილია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლები: საუკუნის ვეძისხევის სამეკლესიანი ბაზილიკა, გვიანდელი შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია, საუკუნის ვარცანის ღვთისმშობლის ეკლესია, გვიანდელი შუა საუკუნეების რამდენიმე კოშკი (ვეძისხევის კოშკი, შილდის მესამე კოშკი, შილდის მეოთხე კოშკი).
ვეძისხევი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

ვეძისხევი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში (კახეთის მხარე), ახმეტის მუნიციპალიტეტში (თუშეთის ადმინისტრაციული ერთეული).

მდებარეობს გომეწრის ხეობაში, მდ. თუშეთის ალაზნის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 2120 მ-ზე, ახმეტიდან 29 კმ-ის დაშორებით.
ისტორია
ვეძისხევი გომეწრის ხეობის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს. 1831 წლის კამერალური აღწერის მიხედვით, აქ 8 კომლი ცხოვრობდა. ვეძისხევისა და კოკლათის სიახლოვეს მდებარეობდა გომეწრის ერთ-ერთი მთავარი სალოცავი — „ჯავახე“.

საბჭოთა კავშირის ეკონომიკურმა და დემოგრაფიულმა პოლიტიკამ 1950-იან წლებში სოფლის მუდმივი მოსახლეობისგან ფაქტობრივი დაცლა განაპირობა. 1960 წელს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა სოფელი ვეძისხევი ოფიციალურად გააუქმა. 2010-იანი წლებიდან ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლების სიაშია, მინიჭებული აქვს მაღალმთიანი დასახლების სტატუსი. 2014 წლის აღწერით სოფელში მუდმივი მოსახლეობა არ არის.
ლისითეა (თანამგზავრი)

ლისითეა , იუპიტერ — ციური სხეული, პლანეტა იუპიტერის ბუნებრივი თანამგზავრი. შედის იუპიტერის ჰიმალიის ჯგუფში. იგი პროგრადულად მოძრავი არარეგულარული თანამგზავრია.

სახელი მიიღო მითოლოგიური პერსონაჟის, ლისითეას პატივსაცემად.

აღმოჩენა
1938 წლის 6 ივლისს მაუნტ ვილსონის ობსერვატორიაში აღმოჩინა ამერიკელმა ასტრონომმა სეტ ბარნს ნიკოლსონმა. 1975 წელს მან მიიღო თავისი ოფიციალური სახელი ბერძნული მითოლოგიური პერსონაჟის, ლისითეას პატივსაცემად.

ორბიტა
ლიზითეა იუპიტერის ირგვლივ სრულ ბრუნვას აკეთებს საშუალოდ 11,717,000 კმ მანძილზე 250 დღეში, 4 საათსა და 48 წუთში. ორბიტალური ექსცენტრიულობა არის 0.11, დახრილობა ლოკალური ლაპლასის სიბრტყისკენ არის 28.3°. ეკუთვნის ჰიმალიის ჯგუფს.

ფიზიკური მახასიათებლები
ლიზითეას დიამეტრი საშუალოდ 36 კმ. სიმკვრივე შეფასებულია 2.6 გ/სმ³. სატელიტი სავარაუდოდ შედგება ძირითადად სილიკატური ქანებისგან. ძალიან ბნელ ზედაპირს აქვს ალბედო 0.04. მაგნიტუდა 18.3 მ.
ანდრეი ვურაკი

ანდრეი თედორეს ძე ვურაკი (დ. 13 დეკემბერი, 1922, იალტა, — გ. 10 დეკემბერი, 2008, მოსკოვი) — საბჭოთა სამხედრო პირი, არტილერიის გენერალ-მაიორი (1966), გენერალ-მაიორი (1984), ეროვნებით ბერძენი.

ბიოგრაფია
ბავშვობა გაატარა სოხუმსა და ბათუმში. 1958 წელს დაამთავრა სევასტოპოლის სამხედრო საზენიტო საარტილერიო სასწავლებელი და ლენინგრადის სამხედრო საარტილერიო აკადემია. 1941-1945 წლებში მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა უკრაინის ფრონტზე. მონაწილეობდა პოლონეთისა და ჩეხოსლოვაკიის სამხედრო ოპერაციებსა და ბერლინის აღებაში. ომის შემდეგ სხვადასხვა სამეთაურო თანამდებობაზე იყო საჰაერო თავდაცვის ნაწილებში ლენინგრადისა და მოსკოვის ოლქებში. 1987 წელს თადარიგში გავიდა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, საბრძოლო ორდენები და მედლები.