iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იოსიფ მიჰაილოვიკ იურუკოვსკი

იოსიფ მიჰაილოვიჩი (დ. 1887, ტრესონჩე, ოსმალეთის იმპერია – გ. 11 მარტი, 1941, სკოპიე, იუგოსლავიის სამეფო) — სერბი პოლიტიკოსი და ინტელექტუალი მიჯაკის წარმომავლობით, სკოპიეს მერი 1929-იდან 1931 წლამდე, და პასუხისმგებელი იყო მის გარდაქმნაზე აღმოსავლური ოსმალური ქალაქიდან თანამედროვე ევროპულ ქალაქად.

ცხოვრება
იოსიფ მიჰაილოვიჩი დაიბადა სოფელ ტრესონჩეში, მავროვოსთან ახლოს, 1887 წელს. ამ სოფლიდან მრავალი მნიშვნელოვანი მიჯაკი იყო წარმოშობით. მისი მამა მიჰაილო იყო მშენებელი, რომელმაც მთელი ცხოვრება მაკედონიასა და კოსოვოში ეკლესიების აღდგენას მიუძღვნა. დედის ოჯახი მეზობელი ლაზაროპოლედან იყო.
იოსიფ მიჰაილოვიჩმა დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო სერბულ სკოლებში სკოპიესა და თესალონიკში. ჩაირიცხა ბელგრადის ტექნიკური ფაკულტეტის არქიტექტურის განყოფილებაში, რომელიც დაამთავრა 1910 წელს, როგორც ამ თაობის ერთ-ერთმა საუკეთესო სტუდენტმა. ი. მიჰაილოვიჩმა სწავლა გააგრძელა იტალიაში.

ის დაბრუნდა სერბეთში 1912 წელს, რათა მონაწილეობა მიეღო ბალკანეთის პირველ ომში, შეუერთდა სერბიის ჩეტნიკების პარტიზანულ რაზმს ვოივოდა დოქსიმის ხელმძღვანელობით და მონაწილეობა მიიღო კუმანოვოს ბრძოლაში, სადაც თავში დაიჭრა. 1914 წელს ის დაინიშნა სერბეთის არმიის გენერალური შტაბის საინჟინრო სარდლობაში. სამხედრო სამსახურში დარჩა 1916 წლამდე და სერბეთის არმიის უკანდახევამდე კორფუში. შემდეგ ის გაგზავნეს ამერიკის შეერთებულ შტატებში, რათა მოეკრიბა ფინანსური დახმარება და მოხალისეები სალონიკის ფრონტისთვის.

ომის შემდეგ მან ჯერ დაამთავრა სამოქალაქო მოხელის სწავლება დუბიკის უნივერსიტეტში, აიოვა, აშშ. შემდეგ წავიდა სორბონაში სპეციალიზაციისთვის და ასევე ლონდონში, სადაც სწავლობდა ქალაქის ორგანიზაციის უმაღლეს სკოლაში. აქ მან მიიღო დოქტორის ხარისხი 1920 წელს.

ბელგრადში დაბრუნების შემდეგ, ის გახდა სამშენებლო კომპანია -ის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. როგორც მაკედონიიდან ერთ-ერთი ყველაზე განათლებული სერბი, ი. მიჰაილოვიჩი დაინიშნა სკოპიეს მერად. ამ ფუნქციას ის ორჯერ ასრულებდა: 1929-იდან 1936 წლამდე და 1939-იდან გარდაცვალებამდე, 1941 წელს. თავისი ორი ვადის განმავლობაში ის მძიმედ მუშაობდა, რათა სკოპიე თანამედროვე ქალაქად გადაექცია. ი. მიჰაილოვიჩის ძალისხმევით აშენდა მრავალი მონუმენტური შენობა და სხვა საჭირო ინფრასტრუქტურული და საგანმანათლებლო ობიექტი. მისი ორი ვადის განმავლობაში, სკოპიემ მიიღო დეტალური ურბანული გეგმა, ფართო წყალმომარაგების სისტემა, მატკას კაშხალი, ახალი სარკინიგზო სადგური, ცნობილი ოფიცერთა კლუბი ვარდარის ნაპირზე, ქალაქის პარკი, რამდენიმე გარეუბანი „ბაღის ქალაქების“ პრინციპებზე დაყრდნობით და ზოოპარკი. ის აქტიურად უჭერდა მხარს სლობოდან იოვანოვიჩის სერბულ კულტურულ კლუბს .

1936 წელს, მან იქორწინა ვუკოსავაზე (დაბადებით სმილიანიჩი), რომელთანაც ჰყავდა ორი ქალიშვილი, მირიანა (1938-2007) და სვეტლანა (1941-1945).
ის გარდაიცვალა 1941 წელს. მრავალი პოლიტიკური ცვლილების მიუხედავად, სკოპიეში კვლავ არის ქუჩა, რომელიც მის სახელს ატარებს.
რომანი როზე

რომანი როზე (დ. 1946, ჰაიდელბერგი, გერმანია) — ბოშათა უფლებადამცველი და გერმანელი სინტი და ბოშების ცენტრალური საბჭოს თავმჯდომარე. მას ჰოლოკოსტის დროს დაკარგული ჰყავს 13 ახლო ნათესავი.

კარიერა
რომანი როზე დაიბადა 1946 წელს ჰაიდელბერგში. 1982 წლამდე იგი საქმიანობდა დამოუკიდებელ მეწარმედ. 1982 წელს დაარსებული ცენტრალური საბჭოს ჩამოყალიბებისას იგი აირჩიეს თავმჯდომარედ წევრი ორგანიზაციების დელეგატებმა — თავდაპირველად მათ რიცხვში შედიოდა ცხრა, ხოლო დღეს 2020-იან წლებში — თექვსმეტი ასოციაცია. მას შემდეგ როზე ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ იმავე თანამდებობაზე აირჩიეს.

1991 წლიდან იგი ხელმძღვანელობს დოკუმენტაციისა და კულტურის ცენტრს ჰაიდელბერგში. მისი ურყევი და შეუპოვარი საქმიანობა კარგადაა ცნობილი როგორც ფედერალურ, ასევე მიწიერ დონეზე.

2004 წლის 9 სექტემბერს იგი გახდა გერმანიის ეროვნული უმცირესობების საბჭოს თანათავმჯდომარე. საბჭო აერთიანებს ოთხი ისტორიული ეროვნულ უმცირესობას: სერბთა , ფრიზების საბჭოს, დანიური უმცირესობის სამხრეთ შლეზვიგის ასოციაციას და სინტი-ბოშათა ცენტრალურ საბჭოს.

როზე ასევე არის დისკრიმინაციისა და რასიზმის წინააღმდეგ საერთაშორისო მოძრაობის მმართველი კომიტეტის წევრი. ეს ორგანიზაცია 1988 წელს ტოკიოში დაარსდა და მასში გაერთიანებულნი არიან წარმომადგენლები აშშ-დან, მექსიკიდან, არგენტინიდან, იაპონიიდან, ინდოეთიდან, შრი-ლანკადან, საფრანგეთიდან და ნიდერლანდებიდან.

მისი მოტივაცია მჭიდროდ არის დაკავშირებული პირად ისტორიასთან. ნაციონალ-სოციალიზმის პერიოდში როზეს 13 ნათესავი ბანაკებში დაიღუპა. მათ შორის იყვნენ მისი ბებია და ბაბუა აუშვიცში და რავენსბრუკში. მამამისმა, ოსკარ როზემ, გადარჩენა შეძლო ფარულად ცხოვრებით. მისი ბიძა, ვინცენც როზე, გადაურჩა აუშვიცის სიკვდილის ბანაკს, მედიკამენტურ ექსპერიმენტებს ნაცვაილერში და დაიმლერ-ბენცის მიერ იძულებით შრომას ნეკარელცის გვირაბებში. 1972 წელს სწორედ მან დააარსა ბოშების პირველი თვითორგანიზაცია დასავლეთ გერმანიაში — „სინტის ცენტრალური კომიტეტი“, რომელშიც 13 წლის რომანი როზეც ჩართული იყო.

1979 წლის ივნისიდან მოყოლებული, რომანი როზე ეწევა აქტიურ სამოქალაქო უფლებადაცვით საქმიანობას. იგი საჯაროდ ამხელდა რასიზმსა და დისკრიმინაციას, მოუწოდებდა ჰოლოკოსტის გადარჩენილთა კომპენსაციისა და გენოციდის – 500,000 სინტისა და ბოშის დაღუპვის – საერთაშორისო აღიარებისკენ.

1995 წლის მაისში მან მიაღწია გერმანიაში ბოშებისა და სინტის ოფიციალურ აღიარებას როგორც ეროვნულ უმცირესობად, საკუთარ ენასა და კულტურასთან ერთად, რაც მათ საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში თანასწორუფლებიანი მონაწილეობის საშუალებას აძლევს.

როზე ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა იყო ბერლინში განთავსებული სინტი და ბოშების გენოციდის მემორიალის იდეისა და განხორციელების პროცესში.
-ის კულტურის ფონდი, სამეურვეო საბჭოს წევრი
ფედერალური ანტისეგრეგაციული სააგენტო , სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი
მანფრედ ლაუტენშლეგერის ფონდი, სამეურვეო საბჭოს წევრი
მიუნხენის ნაციზმის ისტორიის დოკუმენტაციის ცენტრი, სამეურვეო საბჭოს წევრი
თავები (თავნი საკითხავთანი)

} ) შესაბამის ადგილზე ტექსტშიც არის მითითებული, როგორც წესი, ხელნაწერის იმ გვერდზე, საიდანაც ის იწყება, რაც მკითხველს კონკრეტული ეპიზოდის პოვნას უიოლებს

სათაურების ამ ჩამონათვალს ქართულ სამწიგნობრო ტრადიციაში „ზანდუკსაც“ უწოდებენ
(„ესე ზანდუკი არს მარკოზის სახარებისაჲ“). აღნიშნული პარატექსტი წარმოდგენილია ოთხთავის ქართულ ხელნაწერთა დიდ ნაწილში, მაგრამ გამოკვეთილი არ არის მისი უშუალო კავშირი ოთხთავის ქართული თარგმანის ტექსტის ისტორიასთან.
ვაჩეს სიტულა

ვაჩეს სიტულა — მორთული ადრეული რკინის ხანის რიტუალური ბრინჯაოს ჭურჭელი (სიტულა), რომელიც აღმოაჩინეს საუკუნის მეორე ნახევარში ჰალშტატის არქეოლოგიურ ძეგლზე ვაჩეში, ცენტრალურ სლოვენიაში. ის ითვლება ზოგადად ასეთი ტიპის ჭურჭლებს შორის უმაღლესი ხარისხის ნიმუშად და ქვეყნის ერთ-ერთ უძვირფასეს არქეოლოგიურ არტეფაქტად. თარიღდება ძვ. წ. საუკუნით და მიჩნეულია ჩრდილოეთ ილირიელების ერთ-ერთ უძველეს სიტულად, რომელიც აღმოსავლეთ ჰალშტატის ზონაშია აღმოჩენილი. ჭურჭელს აქვს რელიეფის სამი რიგი, რომელიც ასახავს მმართველი კლასის ყოველდღიურ ცხოვრებას და იმ დროის რელიგიურ მსოფლმხედველობას. ის გამოფენილია სლოვენიის ეროვნულ მუზეუმში.

არტეფაქტი
სიტულა არის 23,8 სანტიმეტრი სიმაღლის და დამზადებულია სამი ცალკეული ბრინჯაოს ფურცლისგან, რომლებიც ერთმანეთთან დაკავშირებულია ბრინჯაოს მოქლონებით. სახელური დამზადებულია სქელი გრეხილი მავთულისგან და აქვს სტილიზებული იხვის თავის ფორმის ბოლოები. ის დამზადებულია ტორევტიკის ტექნიკით და სავარაუდოდ გამოიყენებოდა როგორც რიტუალური ჭურჭელი წმინდა წყლის შესანახად. მისი მოცულობა შეფასებულია 2 ლიტრით.

მემკვიდრეობა
სიტულიდან აღებული პატარა ფიგურები გამოიყენება როგორც ფონური გრაფიკა სლოვენიის პასპორტში და ხუთჯერ გადიდებული სახით ნაჩვენებია ბრინჯაოს რეპლიკაზე, რომელიც დგას ვაჩეს არქეოლოგიური ბილიკის დასაწყისში, რომლის ტურებსაც ატარებს ვაჩედან ოჯახური თეატრალური ჯგუფი. სხვა მნიშვნელოვანი ძეგლები არქეოლოგიურ ბილიკზე არის რკინის ხანის სასაფლაოები რონკარის ხეობებში და რებერის, ნად-ლაზოსა და დრაგეს ადგილებში, ყოფილი ტერასული დასახლებით სპოდნია-კრონასა და ზგორნია-კრონას ადგილებში.
რიფნიკის გორა

რიფნიკის გორა — არქეოლოგიური გორა ღია ცის ქვეშ მუზეუმით აღმოსავლეთ სლოვენიაში. არქეოლოგიური პარკი შედგება გვიანი ბრინჯაოს ხანის ჰალშტატის სახლის რეკონსტრუქციისგან. ადრეული რკინის ხანის სამარხი ბორცვები ასევე აღმოჩენილია მის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ფერდობებზე. ტაძარი, მიძღვნილი აქვონისადმი, მდინარე ვოგლაინის ღვთაებისადმი, აშენებული იყო გვიან რომაულ ეპოქაში, რომლის საფუძველზეც მოგვიანებით ადრექრისტიანული ეკლესია აშენდა, ხოლო გორის დასავლეთ კიდეზე იყო კიდევ ერთი ეკლესია, სადაც არიანიზმს მისდევდნენ.

არქეოლოგიური პარკი
მუდმივი გამოფენა ეფუძნება ასწლეულზე მეტი ხნის არქეოლოგიურ კვლევას და იყოფა ორ ნაწილად. პირველი ნაწილი მოიცავს გათხრების დასაწყისს და ბრინჯაოს ხანისა და რკინის ხანის მატერიალურ კულტურას ძვ. წ. საუკუნის ბოლოდან რომაელების მოსვლამდე, ხოლო მეორე აჩვენებს განახლებულ აყვავებას რომაელების მოსვლიდან სლავების მოსვლამდე (- საუკუნეები).
ტაირონ პაუერი

ტაირონ პაუერი (; დ. 5 მაისი, 1914, ცინცინატი, ოჰაიო, აშშ — გ. 15 ნოემბერი, 1958, მადრიდი, ესპანეთი) — ამერიკელი მსახიობი, რომელიც უმთავრესად ცნობილია რომანტიკული როლებით 1930-1950-იანი წლების ჰოლივუდურ ფილმებში.

ის იყო ბრიტანელი თეატრალური მსახიობის – ტაირონ პაუერის (უფროსი) შვილი, პოპულარული ირლანდიელი კომიკოსის ტაირონ პაუერის შვილთაშვილი და იტალიელი მომღერლის – რომინა პაუერის მამა.

მსახიობი 44 წლის ასაკში გარდაიცვალა გულის შეტევით ფილმის – „სოლომონი და საბაელთა დედოფალი“ გადაღების დროს. ბოლო როლი მან შეასრულა ბილი უაილდერის 1957 წლის დეტექტიურ ფილმში „ბრალდების მოწმე“.
ჩარლზ ოლივეირა

ჩარლზ ოლივეირა დე სილვა ( დ. 17 ოქტომბერი, 1989) — ბრაზილიელი შერეული საბრძოლო ხელოვნების მებრძოლი და ბრაზილიური ჯიუ-ჯიცუს შავი ქამრის მფლობელი. ოლივეირა ამჟამად ასპარეზობს მსუბუქ წონით დივიზიონში , სადაც ამავე წონის ყოფილი ჩემპიონია. 2024 წლის 16 აპრილის მონაცემებით იგი იკავებს მეორე ადგილს მსუბუქ წონით კატეგორიაში.

ოლივეირამ ბრაზილიური ჯიუ-ჯიცუს ვარჯიში ახალგაზრდობაში დაიწყო და 2007 წელს -ში გადასვლამდე რამდენიმე ტიტული მოიპოვა. ოლივეირას -ის რამდენიმე რეკორდი ეკუთვნის, მათ შორის ორგანიზაციის ისტორიაში ყველაზე მეტი გამარჯვება 16 წლის ასაკში, ყველაზე მეტი ფინიშის მაჩვენებელი 20 წლის ასაკში და ყველაზე მეტი ბონუსი 20 წლის ასაკში.

-ის კარიერა
მისი დებიუტი -ში დარენ ელკინსის წინააღმდეგ 2010 წელს შედგა. მან მოწინააღმდეგე დაამარცხა პირველ რაუნდში საბმიშენით. ოლივეირამ ამ ორგანიზაციაში დიდი დრო გაატარა, რის შემდეგაც 2021 წლის 15 მაისს 262-ზე, ყოფილი ჩემპიონის, ხაბიბ ნურმაგომედოვის კარიერის შემდეგ, ვაკანტური -ის მსუბუქი წონის ჩემპიონობისთვის მაიკლ ჩენდლერს დაუპირისპირდა. მიუხედავად იმისა, რომ ჩენდლერი პირველ რაუნდში დამარცხდა, ოლივეირამ მეორე რაუნდის დასაწყისში ტექნიკური ნოკაუტით მოიგო ბრძოლა და ტიტული მოიპოვა. ნოკაუტით გამარჯვებით მან კიდევ ერთი რეკორდი მოხსნა და -ის ისტორიაში ფინიშის ყველაზე მეტი რაოდენობა დააფიქსირა. მან ქამარი ორჯერ, დასტინ პორიეს და ჯასტინ გეიჯის წინააღმდეგ დაიცვა. 2022 წლის 22 ოქტომბერს კი მან გამართა ორთაბრძოლა ისლამ მახაჩევთან, სადაც დამარცხდა და ქამარი დაკარგა.

ოლივეირა 2025 წლის 28 ივნისს, 317-ზე, -ის ქვემსუბუქი წონის ყოფილ ჩემპიონ ილია თოფურიას დაუპირისპირდა. ბრძოლაში ოლივეირა დამარცხდა, ხოლო ილია თოფურიამ -ის მსუბუქი წონის ვანაკტური ქამარი მოიპოვა. ჩარლზ ოლივეირას სტატისტიკა დღესდღეობით ასე გამოიყურება: 35-11-0.

რესურსები ინერნეტში
დიკემბე მუტომბო

დიკემბე მუტომბო მპოლონდო მუკამბა ჟან-ჟაკ ვამუტომბო (25 ივნისი, 1966 - 30 სექტემბერი, 2024) — კონგოელ-ამერიკელი პროფესიონალი კალათბურთელი. მან 18 სეზონი ითამაშა ეროვნულ საკალათბურთო ასოციაციაში . მეტსახელად "მთა მუტომბო" თავისი დაცვითი შესაძლებლობების გამო, იგი საყოველთაოდ მიჩნეულია ერთ-ერთ საუკეთესო ბლოკერად და დამცველად კალათბურთის ისტორიაში. კალათბურთის გარდა, იგი ცნობილი იყო თავისი ჰუმანიტარული საქმიანობით.

მუტომბო აშშ-ში გადავიდა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკიდან 21 წლის ასაკში, რათა ესწავლა ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტში სამედიცინო განათლების მიღების იმედით და საბოლოოდ დაბრუნებულიყო კონგოში მედიცინის პრაქტიკისთვის. ეს გეგმები შეიცვალა, როდესაც ჯონ თომპსონმა, ჯორჯტაუნის "ჰოიას" მწვრთნელმა, იგი საუნივერსიტეტო კალათბურთში სათამაშოდ მოიწვია. მუტომბომ სამი სეზონი ითამაშა ჯორჯტაუნისთვის, რითაც დაიმკვიდრა რეპუტაცია, როგორც შეუპოვარმა მცველმა. 1991 წელს დენვერ ნაგეტსმა იგი -ის დრაფტზე მეოთხე ნომრად აირჩია. -ში კარიერის განმავლობაში, მან ექვსი გუნდისთვის ითამაშა, მონაწილეობდა -ის ფინალში ფილადელფია 76-თან ერთად 2001 წელს და ნიუ ჯერსი ნეტსთან ერთად 2003 წელს. მან ოთხჯერ მიიღო -ის საუკეთესო დამცველის ჯილდო, რაც ბენ უოლესთან და რუდი გობერთან ერთად ყველაზე მეტი ჯილდოა. მან -ში სამჯერ ლიდერობდა ბლოკირებულ დარტყმებში, ორჯერ იყო ლიდერი მოხსნებში და რვაჯერ დასახელდა ყველა ვარსკვლავთა მატჩის მონაწილედ. 2023-2024 წლების -ის სეზონის მდგომარეობით, იგი მეორე ადგილზეა -ის კარიერულ ლიდერებს შორის ბლოკირებული დარტყმებით.

ადრეული ცხოვრება
დიკემბე მუტომბო მპოლონდო მუკამბა ჟან-ჟაკ ვამუტომბო დაიბადა 1966 წლის 25 ივნისს ლეოპოლდვილში (ამჟამად ცნობილი როგორც კინშასა), კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, სამუელისა და ბიამბა მარი მუტომბოს ოჯახში. დიკემბეს ჰყავდა 9 და-ძმა მისი მამა მუშაობდა სკოლის დირექტორად, შემდეგ კი კონგოს განათლების დეპარტამენტში. დიკემბე საუბრობდა ფრანგულად, ესპანურად, პორტუგალიურად და ხუთ ცენტრალურ აფრიკულ ენაზე, მათ შორის ლინგალაზე და ჩილუბაზე. იგი იყო ლუბას ეთნიკური ჯგუფის წევრი.
ჩიკაგოს მეხანძრეები

- ამერიკული დრამა, რომელიც გადის -ს ეთერში. იგი შეიქმნა დერეკ ჰაასისა და მაიკლ ბრანდტის მიერ. მთავარ როლებში არიან ჯესი სპენსერი, ტეილორ კინი, მონიკა რეიმონდი, ლორენ ჯერმანი, ჩარლი ბარნეტი, დევიდ აიგენბერგი, ტერრი რივსი, იამონ უოკერი, იური სარდაროვი, კრისტიან სტოლტე, ჯო მინიოსო, კარა კილმერი, დორა მედისონ ბერჯი, სტივენ რ. მაკქუინი, მირანდა რეი მეიო, ანი ილონზე, ალბერტო როსენდე, დანიელ კირი, ადრიან რეი, ჰანაკო გრინსმიტი, ჯეიკ ლოკეტი, ჯოსელინ ჰადონი და დერმოტ მალროუნი.

სერიალის პრემიერა გაიმართა 2012 წლის 10 ოქტომბერს. 2025 წლის 7 მაისი მდგომარეობით, გაშვებულია 272 ეპიზოდი. 2023 წლის აპრილში სერიალი განახლდა მეთორმეტე სეზონით, რომლის პრემიერაც შედგა 2024 წლის 17 იანვარი. 2025 წლის 5 მაისი სერიალი განახლდა მეთოთხმეტე სეზონითაც.
სერიალში გადმოცემულია ჩიკაგოს სახანძრო დეპარტამენტის მეხანძრეების, პერსონალისა და პარამედიკოსების პროფესიული და პირადი ცხოვრება.
მწვანე ქუჩის ხულიგნები (ფილმი)

მწვანე ქუჩის ხულიგნები — 2005 წლის კრიმინალური დრამა ფილმი საფეხბურთო კლუბების დაპირისპირების შესახებ გაერთიანებულ სამეფოში. ფილმის რეჟისორია ლექსი ალექსანდერი და მასში მთავარ როლებს ასრულებენ ელაიჯა ვუდი და ჩარლი ჰანამი.
ფილმს მოჰყვა ორი გაგრძელება პირდაპირი-ვიდეო გამოშვების სახით. პირველი, 2: დაიცავი შენი ტერიტორია, გამოვიდა სხვადასხვა თარიღებში მსოფლიოს მასშტაბით 2009 წლის მარტიდან 2010 წლის ივლისამდე. მეორე, 3: არასდროს დანებდე, გამოვიდა გაერთიანებულ სამეფოში 2013 წლის 21 ოქტომბერს.
შემადგენლობა
ელაიჯა ვუდი როგორც მეთიუ 'მეთ' ბაკნერი, მეტსახელად "იანკი": 20 წლის ამერიკელი ჩვეულებრივი ახალგაზრდა, რომელიც ჟურნალისტიკას სწავლობს ჰარვარდის უნივერსიტეტში. მისი დედა გარდაცვლილია, და მისი და ლონდონში ცხოვრობს თავის მეუღლესთან ერთად. ის თავის მამას არც თუ ისე ხშირად ხედავს, რადგან მამა უმეტესად სამუშაოზეა წასული.

ჩარლი ჰანამი როგორც პიტერ 'პიტ' დანემი: დაწყებითი სკოლის ისტორიისა და ფიზიკური აღზრდის მასწავლებელი, რომელიც ხელმძღვანელობს ვესტ ჰემის დაჯგუფებას "გრინ სტრიტ ელიტს", და არის სტივის უმცროსი ძმა.

ლეო გრეგორი როგორც ბოვერი: -ს წევრი და პიტის მარჯვენა ხელი.

კლერ ფორლანი როგორც შენონ დანემი (დაბადებული ბაკნერი): მეთის უფროსი და, სტივზე დაქორწინებული და ბენის დედა.

მარკ უორენი როგორც სტივენ 'სტივ' დანემი, მეტსახელად "მაიორი": წარმატებული ბიზნესმენი და -ს დამფუძნებელი, რომელიც დაჯგუფებას ხელმძღვანელობდა 1990-იან წლებში სანამ პენსიაზე გავიდოდა, ახლა ცხოვრობს თავის მეუღლე შენონთან და ვაჟ ბენთან ერთად.

როს მაკკოლი როგორც დეივ ბჯორნო: კომერციული ავიახაზების პილოტი და -ს წევრი.

რეიფ სპოლი როგორც სვილი: -ს წევრი.
კირან ბიუ როგორც აიკი: -ს წევრი.

ჯეფ ბელი როგორც ტომი ჰეტჩერი: მილვოლის დაჯგუფების -ს ლიდერი.

ჯეიმს ალისონი და ოლივერ ალისონი როგორც ბენჯამინ "ბენ" დანემი: შენონისა და სტივის შვილი და მეთის დისშვილი.

ტერენს ჯეი როგორც ჯერემი ვან ჰოლდენი: კოკაინის მომხმარებელი და დილერი, სენატორის შვილი, ამჟამად სწავლობს ჰარვარდის უნივერსიტეტში.

ჯოელ ბეკეტი როგორც ტერი: პენსიაზე გასული -ს წევრი, რომელიც მართავს ბრიჯეტ აბის პაბს უოლშ როუდზე, და სტივის ყოფილი მარჯვენა ხელი.

ჰენრი გუდმანი როგორც კარლ ბაკნერი: მსოფლიოში ცნობილი ჟურნალისტი, რომელიც არის მეთისა და შენონის მამა, სტივის სიმამრი და ბენის ბაბუა.
პრიზები
გრინ სტრიტმა მოიპოვა რამდენიმე ჯილდო, მათ შორის საუკეთესო ფილმის ჯილდო კინო-ფესტივალზე, საუკეთესო ფილმის ჯილდო მალიბუს კინოფესტივალზე, და სპეციალური ჟიურის ჯილდო და მაყურებლის ჯილდო კინო-ფესტივალზე.

ფილმი იყო ნომინირებული უილიამ შეტნერის ოქროს მიწისთხუნელას ჯილდოზე საუკეთესო ანდერგრაუნდ ფილმის კატეგორიაში. სხვა ნომინირებული ფილმები იყვნენ ნილ გეიმანისა და დეივ მაკკინის , ჯილდოებით აღიარებული ბეისბოლის დოკუმენტური ფილმი და .
ალბანური კომიქსები

ალბანური კომიქსები, მიუხედავად იმისა, რომ საერთაშორისო მასშტაბით ნაკლებად ცნობილია, ძირითადად იქმნებოდა კოსოვოელი კომიქსის ავტორების მიერ. უახლეს დრომდე ალბანეთში არ არსებობდა კომიქსის ტრადიცია, და კომიქსები აღიქმებოდა, როგორც უსარგებლო ლიტერატურა, ცნობილი როგორც ფუმეტი (სიტყვასიტყვით, კვამლის პატარა ღრუბლები), სავარაუდოდ იმიტომ, რომ პოპ ხელოვნება აკრძალული იყო დიქტატორული კომუნისტური რეჟიმის მიერ.
დღეს კოსოვოში გამოდის ერთი კომიქსის ჟურნალი სახელწოდებით „ლეონი“, ასევე არსებობს კომიქსი „ტაფე კუსური“ (უძველესი სერიული პერსონაჟი, შექმნილი აგიმ ქენას მიერ. სერია გააგრძელა მისმა შვილმა, რრონ ქენამ), ასევე „გარფილდი“ და „კალვინი და ჰობსი“ (ალბანურ ენაზე თარგმნილი), რომლებიც ქვეყნდება გაზეთ „კოჰა დიტორე“-ში.

მოკლე ისტორია
კოსოვოში კომიქსის კულტურაზე ყველაზე დიდი გავლენა იქონია იუგოსლავიურმა სუბკულტურამ, თუმცა სხვა ქვეყნებსაც ჰქონდათ გავლენა. პირველი კომიქსი, რომელიც კოსოვოში გამოქვეყნდა, იყო აგიმ ქენას „ტაფე კუსური“ (გაზეთი „რილინდია“). ასევე არსებობდა ალბანური კომიქსის ჟურნალი, რომელიც გამოიცემოდა პრიშტინაში, კოსოვოში, 90-იანი წლების პარალელური მმართველობის დროს და მას ერქვა „სტრიპ არტი“. მასში წარმოდგენილი იყო როგორც ადგილობრივი, ისე საერთაშორისო ავტორების კომიქსები. ჟურნალის გამოცემა შეწყდა დაფინანსების ნაკლებობის გამო. „სტრიპ არტის“ გარეშე კომიქსის კულტურა ძირითადად გაგრძელდა ბავშვთა და მოზარდთა ჟურნალების მეშვეობით.

ალტერნატიულ ხელოვნებას ეძღვნებოდა ჟურნალი , რომელსაც რედაქტორობდა კომიქსების ფანი პეტრიტ სელიმი. ჟურნალი აქვეყნებდა როგორც ადგილობრივ, ისე უცხოურ კომიქსებს და წარმოადგენდა ისეთ ახალ პერსონაჟებს, როგორიცაა „ჰელბოი“ ალბანურენოვან ბაზარზე.

კიდევ ერთი შერეული შინაარსის ჟურნალი იყო „ჰარეჯა“ (გამოიცემოდა ყოველთვიურად 90-იან წლებში იბრაჰიმ კადრიუს მიერ) და ყოველკვირეული საბავშვო დამატება გაზეთ „კოჰა დიტორე“-ში, სახელწოდებით „ვიზატორი“ (გამოიცემოდა 2000-2005 წლებში ილ რუგოვას მიერ). გამომცემლობა „რროტა“-მ 2003 წელს გამოსცა და თარგმნა „სპაიდერმენი“, „ალან ფორდი“ და -ადამიანები. შემდგომში მათ გამოსცეს ყოველთვიური საბავშვო ჟურნალი, სახელწოდებით „პიშპირიკუ“, სადაც რეგულარულად იბეჭდებოდა ხუთგვერდიანი კომიქსი (დაწერილი და ილუსტრირებული ტრემბელატის მიერ). ყოველდღიური „ზერი“ 1999 წელს ასევე აქვეყნებდა ორიგინალურ ნაწარმოებებს, ხოლო ყოველკვირეული „ჯავა“ 2003 წელს აქვეყნებდა „რროტელატ-ს“ (ედონ მუჰახჰერის ავტორობით), თუმცა ორივემ შეწყვიტა ეს პრაქტიკა.

კოლოკვიალურ ალბანურში კომიქსებს ეძახიან „სტრიპას“, რაც აჩვენებს იუგოსლავიური კომიქსის კულტურის გავლენას.

კოსოვოში კომიქსების შეძენა რთულია. ზოგიერთი მათგანი იყიდება გაზეთ „რილინდიას“ გავრცელების პუნქტებში, ხოლო ფანებს შეუძლიათ შეზღუდული რაოდენობის ასლების მოძიება პრიშტინას ცენტრში კომიქსებით შთაგონებულ კაფეში, სახელწოდებით , ასევე წიგნის მაღაზია-კაფეში ' .

ავტორები
კოსოვოში მთავარი კომიქსის ავტორები არიან: აგიმ ქენა, შპენდ კადა, ბინჯამენ ჰახჰა, ვალდეტ გაში, გჯონ მარკუ, განი სუნდური, განი ჯაკუპი, რამადან ზაპლუჟა, ფაჰრი ახანელა. ალბანეთის მთავარი კომიქსის ავტორები: შპენდ ბენგუ. კომიქსებით შთაგონებული ბარი დააარსა პეტრიტ სელიმმა, კომიქსების ენთუზიასტმა და კომიქსის ჟურნალ -ის ყოფილმა გამომცემელმა.

1997-1998 წლებში სოროსის ფონდის მიერ ორგანიზებული და დაფინანსებული იყო ერთწლიანი კომიქსის სკოლა, რომელიც შეწყდა კოსოვოს ომის გამო.

აგრეთვე იხილეთ
ალბანური ხელოვნება 
ალბანური მუსიკა
ვაპა-მეში

ვაპა-მეში — იაპონური კერძი, რომელიც კეთდება სპეციალურ, თხელი ხის დაფებით დამზადებულ მრგვალ კონტეინერებში (კონტეინერები ვაპას სახელითაა ცნობილი და მათი გამოყენება ბენტოს ყუთებად შეიძლება). კერძს წარმოადგენს ბრინჯი, რომელსაც თან სხვა ინგრედიენტები ახლავს და რომლის დამზადებაც ნიიგატასა და ფუკუსიმის პრეფექტურების სპეციალობაა.
მამის მუნიციპალიტეტი (იუკატანი)

მამის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი იუკატანის შტატში, იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 296 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 100.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 32.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იუკატანის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 6 აპრილს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მამა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 31046.
მანის მუნიციპალიტეტი

მანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი იუკატანის შტატში, იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 968 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 126.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 47.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იუკატანის შტატის შემადგენლობაში 1867 წლის 24 ივლისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 31047.
მასკანუს მუნიციპალიტეტი

მასკანუს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი იუკატანის შტატში, იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 991 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 910.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 26.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იუკატანის შტატის შემადგენლობაში 1837 წლის 24 მაისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მასკანუ. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 31048.
მაიაპანის მუნიციპალიტეტი

მაიაპანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი იუკატანის შტატში, იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 965 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 21.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 93.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 42.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იუკატანის შტატის შემადგენლობაში 1935 წლის 16 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მაიაპანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 31049.
მერიდის მუნიციპალიტეტი

მერიდის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი იუკატანის შტატში, იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 995 129 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 19.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 874.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1 138.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იუკატანის შტატის შემადგენლობაში 1825 წლის 6 აპრილს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მერიდა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 31050.
მოკოჩის მუნიციპალიტეტი

მოკოჩის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი იუკატანის შტატში, იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 430 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 47.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 72.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იუკატანის შტატის შემადგენლობაში 1867 წლის 24 ივლისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მოკოჩა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 31051.
მოტულის მუნიციპალიტეტი

მოტულის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი იუკატანის შტატში, იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 804 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 320.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 117.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იუკატანის შტატის შემადგენლობაში 1837 წლის 24 მაისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მოტული. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 31052.
მუნის მუნიციპალიტეტი

მუნის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი იუკატანის შტატში, იუკატანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 494 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 397.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 34 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იუკატანის შტატის შემადგენლობაში 1867 წლის 24 ივლისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია მუნა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 31053.