iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მძინარე მზეთუნახავის პარადოქსი

მძინარე მზეთუნახავის პარადოქსი არის ალბათობის თეორიის ერთ-ერთი პარადოქსი და წარმოადგენს ალბათურ ამოცანას, რომელსაც რამდენიმე განსხვავებული და, ამავდროულად, სწორი პასუხი გააჩნია. იგი დემონსტრირებას ახდენს იმისა, თუ როგორ შეიძლება სტატისტიკით მანიპულირება.

პარადოქსის ავტორად ითვლება ადამ ელგა.

ფორმულირება
ცდის პირს ("მძინარე მზეთუნახავს") უკეთებენ საძილე ინექციას. აგდებენ სიმეტრიულ მონეტას. თუ დაჯდა ავერსით ზემოთ, მას აღვიძებენ და ცდა ამით მთავრდება. რევერსის მოსვლის შემთხვევაში, მას აღვიძებენ, ხელმეორედ უკეთებენ ინექციას (მხოლოდ მას შემდეგ, რაც გაღვიძების შესახებ დაივიწყებს) და მეორე დღეს მონეტის აგდების გარეშე აღვიძებენ (ამ შემთხვევაში ცდა ორ დღეს გრძელდება). მთელი ეს პროცედურა მზეთუნახავისთვის ცნობილია, თუმცა მას არ აქვს ინფორმაცია, თუ რომელ დღეს გააღვიძეს ის.

წარმოიდგინეთ, რომ მზეთუნახავი გააღვიძეს, რა არის ალბათობა იმისა, რომ მონეტა დაჯდა რევერსით ზემოთ?

ამოხსნა 1.

მზეთუნახავს არანაირი ინფორმაცია არ აქვს, თუ როგორ დაეცა მონეტა გაღვიძების წინ. რამდენადაც ცნობილია, რომ მონეტა ჩვეულებრივია, შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ ალბათობა რევერსის მოსვლისა არის \{1}{2}.

ამოხსნა 2.

ცდა გავაგრძელოთ და ჩავატაროთ 1000-ჯერ. მძინარე მზეთუნახავი საშუალოდ გაიღვიძებს 500-ჯერ ავერსით და 1000-ჯერ რევერსით, ამიტომ ალბათობა იქნება \{2}{3}.

ამოხსნა
\{1}{2} — ესაა რევერსის ალბათობა მზეთუნახავის ხელთ არსებული ყველა ინფორმაციის გათვალისწინებით. ალბათობის სივრცე ამ შემთხვევაში ასეთია: პირველი დღე, ავერსი — ½; პირველი დღე, რევერსი — ¼; მეორე დღე, რევერსი — ¼.

\{2}{3} —ამ შემთხვევაში ლოგიკა ეფუძნება იმას, რომ ყოველი რევერსი მზეთუნახავს აღვიძებს ორჯერ, ხოლო ავერსი — ერთხელ.

როგორც ვხედავთ, ვღებულობთ ორ განსხვავებულ პასუხს, თუმცა შეიძლება ითქვას, რომ ორივე სწორია.

პარადოქსის სხვა ფორმები
დაბნეული მძღოლის პარადოქსი
დაბნეული პროფესორი, რომელიც სამსახურში გვაინობამდე იყო, ზის მანქანაში და სახლში მიდის. სწორი გზაა მოუხვიოს მარჯვნივ მეორე გზაჯვარედინზე (ჯარიმა 0). თუ ის მოუხვევს პირველ გზაჯვარედინზე, მოხვდება კრიმინალურ რაიონში _ ჯარიმა 4. თუ გამოტოვებს მეორე გზაჯვარედინს, 20 კილომეტრის შემდეგ არის სასტუმრო, სადაც ღამის გათევა შეიძლება _ ჯარიმა 3. პრობლემა ის არის, რომ დაღლილობისა და დაბნეულობის გამო პროფესორს არ ახსოვს, გაიარა თუ არა პირველი გზაჯვარედინი (რა თქმა უნდა იგულისხმება, რომ გზაჯვარედინები ერთნაირია და პროფესორი მათ განსხვავებას ვერ ახერხებს).

სტრატეგია "როგორც კი დაინახავ გზაჯვარედინს, მოუხვიე მარჯვნივ", რა თქმა უნდა, უარყოფილია, მიიღება ჯარიმა 4. შედარებით სასარგებლო სტრატეგიაა "გამოტოვე ორივე გზაჯვარედინი" ჯარიმით 3.

პროფესორმა აირჩია მეორე სტრატეგიის გამოყენება. როდესაც გზაჯვარედინს მიუახლოვდა, უცებ გაიფიქრა: "ალბათობა იმისა, რომ მე პირველ გზაჯვარედინზე ვარ, არის ½; ალბათობა იმისა, რომ მეორეზე _ ასევე ½; აქედან გამომდინარე საშუალო ჯარიმა პირველი სტრატეგიისა იქნება _ . ეს კი უკეთესია, ვიდრე სასტუმროში წასვლა.

პარადოქსი კი ისაა, რომ პირველი და მესამე სტრატეგიები განსხვავებულია. მესამე სტრატეგიის მიხედვით, 50% შემთხვევაში გამოვტოვებთ პირველ გზაჯვარედინს და მეორეში შევუხვევთ, ხოლო 50% შემთხვევაში პირველივეზე შევუხვევთ.
ტიია (ქალაქი)

ტიია — ქალაქი სამხრეთ ეთიოპიაში. სამხრეთის ერების, ეროვნებების და ხალხების რეგიონში. 2005 წლის მონაცემებით, ქალაქში ცხოვრობდა 3,363 ადამიანი.

ქალაქი ცნობილია მის სიახლოვეს მდებარე არქეოლოგიური ძეგლით, რომელიც 36 მდგომიარე ქვის სტელას მოიცავს. 32 მათგანი გრავირებულია უცნობი სიმბოლოებით. ეს კომპლექსი წარმოადგენს პრეისტორიულ სამარხს. 1935 წელს, ამ ადგილებს სტუმრობდა გერმანული ექსპედიცია, რომლებმაც ბანაკიდან ერთი საათის სავალზე, ეს მონუმენტები აღმოაჩინეს. რამდენიმე მათგანზე მათ დაშნის ნასროლის ნაკვალევი შენიშნეს, როგორც ჩანს, მანამდე აქ სხვა სტუმრებიც ყოფილან.

1980 წელს, ეს არქეოლოგიური ძეგლი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანა.
ცისფერი ნილოსის ჩანჩქერები

ცისფერი ნილოსის ჩანჩქერები — ჩანჩქერი ცისფერ ნილოსზე, ეთიოპიაში. მას ამჰარულ ენაზე ეწოდება რაც თარგმანში „მბოლავ წყალს“ ნიშნავს. ეს ჩანჩქერები მდინარის ზემო ნაწილში მდებარეობს, ქალაქ ბაჰრ-დარიდან და ტბა ტანადან დაახლოებით 30 კილომეტრში. ეს ჩანჩქერები ეთიოპიის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ღირსშესანიშნაობაა.

ჩანჩქერების სიმაღლე 37-დან 45 მეტრამდე მერყეობს. ჩანჩქერები შედგება ოთხი ნაკადისგან, რომლებიც მშრალ სეზონში ძალიან მცირდება, ხოლო წვიმების სეზონში მათი სიგანე 400 მეტრამდე იზრდება. ტბა ტანას რეგულაცია გარკვეუი დოზით ამცირებს ჩანჩქერებზე წყლის დონის მერყეობას. 2003 წლიდან ჩანჩქერების წყლის უმეტეი ნაწილი ელექტრო სადგურს მიაქვს. ცისფერი ნილოსის ჩანჩქერები ახდენენ ტბა ტანას ეკოლოგიური სესტემის, ნილოსის ეკოლოგიური სისტემისგან იზოლაციას. რამაც ადგილობრივი, ენდემური ფლორის და ფაუნის განვითარება გამოიწვია.

ჩნჩქერებთან ახლოს მდებარეობს ეთიოიაში პირველი ქვის ხიდი, რომელიც 1626 წელს იმპერატორ სუსინიოსის ხელმძღვანელობით აშენდა. მანოელ დე ალმეიდას მიხედვით მშენებლობისთვის საჭირო კირქვის მარაგს მოიპოვებდნენ მიმდებარე ტერიტორიაზე, ხოლო მშენებლობას ინდოელი ოსტატი უძღვებოდა.
ნიკიფორე ჩეკინი

ნიკიფორე ჩეკინი ( ს.) — რუსი გეოდეზისტი და მოგზაური. ჩრდილოეთ დიდი ექსპედიციის ლენა-ენისეის განყოფილების მონაწილე.

ბიოგრაფია
1735-1736 წლებში იმყოფებოდა ვასილი პრონჩიშევის ხელმძღვანელობის ქვეშ, 1736 წლის ზაფხულში აღწერა მდინარე ანაბარის ქვემო დინება. 1739 წლიდან მუშაობდა ხარიტონ ლაპტევის მეთაურობის ქვეშ. 1740 წლის გაზაფხულზე მარხილებით გადაკვეთა ტაიმირის ნახევარკუნძული, მ.შ. გაიარა ქვემო ხატანგიდან ტაიმირის ტბამდე მიმავალი გზა, შემდეგ მდინარე ტაიმირი, მის შესართავამდე.

ამ ნაოსნობის შემდეგ ჩეკინმა საბოლოოდ დაამტკიცა, რომ მდინარე ტაიმირი კარის ზღვაში ჩაედინება. ამ პერიოდში აწარმოა სანაპირო ხაზის აღწერა, სახელდობრ: დასავლეთ ნაპირიდან მდინარე ტაიმირის შესართავამდე აღწერა დაახლოებით 100 კმ.

1741 წელს აღწერა ტაიმირის ნახევარკუნძულის დასავლეთ სანაპირო მდინარე ხატანგის შესართავამდე პეტრეს კუნძულების განედამდე (ჩ.გ.75°35'). ნიკიფორე ჩეკინისა და ლაპტევების მოგზაურობას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა ახალი გზებისა და ადგილების გასაცნობათ.
ინსომნია (2002 წლის ფილმი)

ინსომნია — 2002 წლის ამერიკული თრილერი, რომლის რეჟისორია კრისტოფერ ნოლანი. ის არის 1997 წლის ამავე სახელწოდების ნორვეგიული ფილმის ამერიკული რიმეიკი. სურათი მოგვითხრობს ორი დეტექტივის შესახებ, რომლებიც ჩადიან ალასკაში ადგილობრივ პოლიციასთან ერთად მკვლელობის გამოსაძიებლად. გამოძიება მიმდინარეობს ალასკას „მზიანი“ სეზონის განმავლობაში, რის გამოც ფილმის პროტაგონისტი (ალ პაჩინო) ვერ ახერხებს დაძინებას მუდმივ სინათლეში. სურათში ასევე მონაწილეობენ რობინ უილიამსი და ჰილარი სუონკი.

ფილმის პრემიერა გაიმართა 2002 წლის 24 მაისს. -ის მიხედვით კინოკრიტიკოსთა 92% მას დადებითად აფასებს. სურათი მიჩნეულია ევროპული ფილმის კარგ ამერიკულ რიმეიკად, რაც იშვიათობას წარმოადგენს.
156 მოწამე

წმიდანი 156 მოწამენი — პელიოსი და ნილოსი — მეგვიპტელნი ეპისკოპოსნი, ზენონ ხუცესი, პატერმუთე, ილია და სხვანი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 30 სექტემბერი (ძვ. სტ. 17 სექტემბერი). აღესრულნენ იმპერატორ მაქსიმიანე გალერიუსის (305–311) დროს, დაახლოებით 310 წელს. მარტვილთა უმეტესობა ეგვიპტელი იყო, მათ შორის პალესტინელებიც იყვნენ. ისინი პალესტინის მმართველმა ფირმილიანემ შეიპყრო და სასტიკად აწამა. წმინდანებს თვალები დათხარეს, ფეხის ძარღვები დააჭრეს. ბოლოს ას მოწამეს თავი მოჰკვეთეს, დანარჩენები კი დაწვეს.
33 მელიტინელი მოწამე

33 მელიტინელი მოწამე — წმინდანი ოცდაცამეტნი მელიტინელი მოწამენი: იერონი, ისიხიოსი, ნიკანდრე, ათანასე, მამაი, ბარაქიოსი, კალინიკე, თეაგენე, ნიკონი, ლონგინოზი, თეოდორე, ვალერიუსი, ქსანთე, თეოდულე, კალიმაქე, ევგენი, თეოდოხე, ოსტრიქიოსი, ეპიფანე, მაქსიმიანე, დუკიტე, კლავდიანე, თეოფილე, გიგანტი, დოროთე, თეოდოტე, კასტრიკიოსი, ანიკიტე, თემელიოსი, ევტიქი, ილარიონი, დიოდოტე და ამონიტე. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 20 ნოემბერი ძვ. სტ. (7 ნოემბერი).

იერონი დიდი, კაბადოკიელი, ქალაქ ტიანში დაიბადა.

თანამმართველმა იმპერატორებმა, დიოკლეტიანემ და მაქსიმიანემ (284-305) ლისიუსის წინამძღოლობით მხედართა დიდი რაზმი გაგზავნეს კაპადოკიაში. მათ დაევალათ იქ ფართოდ გავრცელებული ქრისტიანული სარწმუნოების ამოძირკვა და ამასთან ერთად, იმპერატორის ლაშქრისთვის ჯანმრთელი და ძლიერი მეომრების შეგროვება. ლისიუსმა სამხედრო სამსახურში სხვებთან ერთად დიდი ფიზიკური ძალით აღჭურვილი და მოქნილი იერონის აყვანაც ბრძანა, მაგრამ მან ქრისტიანთა მდევნელი იმპერატორების სამსახურზე უარი განაცხადა. როცა იერონის ლისიუსთან ძალით მიყვანას შეეცადნენ, მან, ძელით აღჭურვილმა, უკუაქცია მომხდური მხედრები და თვრამეტ თანამოაზრესთან ერთად ერთ გამოქვაბულს შეაფარა თავი. ლისიუსის მეომრებმა ვერ შეძლეს ამ მღვიმის აღება. ბოლოს იერონის ერთ-ერთი მეგობრის, კვირიკეს რჩევით, ლისიუსმა გამოქვაბულს ალყა მოხსნა და თავისი რაზმი იქაურობას განარიდა; კვირიკემ კი დაამშვიდა იერონი და დაარწმუნა, ხელისუფლების ნებას დამორჩილებოდა. ამის შემდეგ იერონი სხვა ახალწვეულებთან ერთად მხედრების თანხლებით მეზობელ ქალაქ მელიტინში გაგზავნეს. მალე მან იხილა სიზმრისეული ჩვენება, სადაც მისი მოახლოებული მოწამეობრივი აღსასრული იყო გაცხადებული. მელიტინში თავმოყრილ მეომრებს ლისიუსმა წარმართული ღვთაებებისათვის მსხვერპლის შეწირვა უბრძანა, იერონმა და მასთან ერთად სხვა ოცდათორმეტმა მხედარმა უარი განაცხადეს ამ მოთხოვნის შესრულებაზე და აღიარეს ქრისტე. მაშინ ლისიუსმა განკარგულება გასცა, დაუნდობლად ეგვემათ ისინი, იერონისთვის კი ხელი მოეკვეთათ. ბრძანების შესრულების შემდეგ ჯალათებმა მოწამეები საპყრობილეში ჩაყარეს, დილით კი ყველას თავები მოჰკვეთეს.

სიკვდილით დასჯილი ყველა მეომრის ნეშტი ქრისტიანებმა ფარულად დაკრძალეს. მოგვიანებით, იმპერატორ იუსტინიანეს ზეობისას, წმინდა ირინეს სახელობის ტაძრის მშენებლობის დროს, მარტვილების ნაწილები უხრწნელად იქნა აღმოყვანებული.
კონფლიქტი

კონფლიქტი  — სერიოზული უთანხმოება, განხეთქილება, შეჯახება დაპირისპირებულ მხარეებს შორის. კონფლიქტი შეიძლება იყოს შინაგანი და გარეგანი. შინაგანია კონფლიქტი, როდესაც ადამიანში ორი საპირისპირო განცდა ან შეხედულება ებრძვის ერთმანეთს, გარეგანი კონფლიქტი კი ორ პიროვნებას ან პიროვნებასა და პიროვნებათა ჯგუფს შორის ხდება.
7 წმინდა ძმა

7 წმინდა ძმა — წმინდა მოწამენი შვიდნი ძმანი: ორენტი, ფარნაკი, ეროსი, ფირმოსე, ფირმინე, კვირიკე და ლონგინოზ მხედარი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 7 ივლისი ძვ. სტ. (24 ივნისი).

წმინდა მოწამენი, შვიდი ძმანი რომაელი მხედრები იყვნენ და იმპერატორის ლაშქარში მსახურობდნენ. მაქსიმიანეს (284-305) მეფობაში ბერძნებს სკვითები დაესხნენ თავს. ორენტის ებრძანა, რომ გასაოცარი ფიზიკური ძალის მქონე სკვითების ბელადს, მაროთს შებრძოლებოდა. გაბედულებითა და ძლიერებით გამორჩეული მხედარი თავის ექვს ძმასთან ერთად ქრისტეს სასოებდა, მაშინაც ღვთისგან გამოითხოვა შეწევნა და დაამარცხა სკვითების აქამდე დაუმარცხებელი ბელადი. ამ გამარჯვებამ ბრძოლის ბედი გადაწყვიტა – სკვითები უკუიქცნენ. იმპერატორი წარმართული ღვთაებებისთვის სამადლობელი მსხვერპლის შესაწირავად გაემზადა და გამარჯვებულს – ორენტისაც უხმო. წმინდანმა უარი განაცხადა მსხვერპლშეწირვაში მონაწილეობის მიღებაზე და ახოვნად აღიარა, რომ მას ქრისტე ღმერთი სწამდა და მხოლოდ მას ემსახურებოდა. ვერც პატივისა და სიმდიდრის აღთქმამ და ვერც მუქარამ ვერ მოდრიკა აღმსარებელი. მაშინ სასტიკმა და უმადურმა თვითმპყრობელმა ბრძანა, იგი თავის ძმებთან ერთად კავკასიაში გადაესახლებინათ. გზაში ყველა მათგანი გარდაიცვალა: პირველად, 22 ივნისს, ეროსი აღესრულა პარემვოლში; შემდეგ ორენტიმ შეჰვედრა სული უფალს. მას ყელზე ლოდი გამოაბეს და ზღვაში ჩაძირეს. მთავარანგელოზმა რაფაელმა ქალაქ რიზის ნაპირებთან გამოიყვანა იგი და იქ მიიცვალა. ფარნაკი 3 ივლისს გარდაიცვალა კორდილში; წმინდა ფირმოსი და ფირმინი - 7 ივლისს, ასპარში, შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე; წმინდა კვირიკე კი - ზიგანიაში, 14 ივლისს. მეშვიდე ძმას, ლონგინოზს ხომალდზე აღმოხდა სული. ქარიშხალმა გემი ქალაქ ბიჭვინთასთან მიაგდო და წმინდანის ნეშტიც იქ მიაბარეს მიწას.
80 წმინდანი ნიკომიდიას წამებულნი

80 წმინდანი ნიკომიდიას წამებულნი (გ. 370) — წმინდა მოწამენი: ურბანოსი, თეოდორე, მედიმნე და მათთან 77 მამანი სასულიეროთაგანნი — ნიკომიდიას წამებულნი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 18 სექტემბერი ძვ. სტ. (5 სექტემბერი).

წმინდა 80 მოწამე ნიკომიდიაში ეწამნენ არიანელი იმპერატორის, ვალენტის (364-378) დროს. ვალენტის მეფობაში არიანელებმა კონსტანტინოპოლის ეკლესიიდან განდევნეს მართლმადიდებელი ეპისკოპოსი ევაგრე, იმ ქრისტიანებს კი, რომელთაც არ ისურვეს მათ მწვალებლურ სწავლებას მიმხრობოდნენ, სასტიკი დევნა დაუწყეს. მართლმორწმუნეებმა გადაწყვიტეს, იმპერატორისთვის ეთხოვათ დახმარება და მასთან ელჩობა გაგზავნეს ოთხმოცამდე რჩეული სასულიერო პირით ურბანოსის, თეოდორესა და მედიმნეს წინამძღვრობით. მათი სამართლიანი საჩივარი რომ მოისმინა, უღმრთო თვითმპყრობელი გააფთრდა, მაგრამ შეძლო რისხვის დაოკება. მან ფარულად მოუწოდა ეპარქ მოდესტოსს და უბრძანა, მთელი ელჩიონი ამოეჟლიტა. მოდესტოსმა ხმები დაყარა, მეფესთან წარმოგზავნილებს გადასახლებაში აგზავნიანო, შემდეგ კი ხომალდზე აიყვანა ისინი და მენავეებს განკარგულება მისცა, ღია ზღვაში გემისთვის ცეცხლი წაეკიდებინათ.
მამის მკვლელობა

მამის მკვლელობა კლასიკური ფსიქოანალიზის ერთ-ერთ საკვანძო სიუჟეტს წარმოადგენს. ზიგმუნდ ფროიდი ყურადღებას ამახვილებდა მის განსაკუთრებულ მნიშვნელობაზე და, მისი აზრით, სამი მსოფლიო შედევრის _ სოფოკლეს "ოიდიპოს მეფე", შექსპირის "ჰამლეტი" და დოსტოევსკის "ძმები კარამაზოვების" თემა შემთხვევით როდია მამის მკვლელობა. იგი დანაშაულის ერთ-ერთი უძველესი სახეა და დალექილია თაობათა ფსიქიკაში, მათ ცნობიერებასა და ქვეცნობიერში "ოიდიპოსის კომპლექსის" სახით.

ნაშრომში "დოსტოევსკი და მამისმკვლელობა" (1927) ფროიდმა გამოიკვლია ამ დანაშაულის მოტივები რომანზე "ძმები კარამაზოვები" დაყრდნობით. ფროიდის თანახმად, "ოიდიპოსის კომპლექსის" მატარებლები არიან არა მხოლოდ ძმები კარამაზოვები, არამედ თავად ავტორიც. დოსტოევსკის მამა, რომელიც საკუთარმა ყმა-გლეხებმა მოკლეს, ძალიან სასტიკი კაცი იყო და შვილში დიდ შიშს იწვევდა. მომავალმა მწერალმა გადაიტანა როგორც უმძიმესი დანაკარგის სიმწარე, ასევე ტირანი მამისგან გათავისუფლების ტკბილი გრძნობა და ამის გამო სინდისის ქენჯნა. ამ განცდების თავისებურ გაგრძელებას წარმოადგენს მისი რომანი "ძმები კარამაზოვები".

ფროიდის მტკიცებით მამის მკვლელობაში დანაშაული მიუძღვის ყველა ძმას, რამეთუ ყოველ მათგანში ცხოვრობდა არქაული "ოიდიპოსის კომპლექსი", როგორც ოდესღაც მათმა წინაპრებმა ველურ ურდოებში აღმოაჩინეს საკუთარი კვალი დანაშაულში.

დიმიტრისათვის ძირითადი ბრალეულობა იყო მამასთან სექსუალური მეტოქეობის მოტივი, ივანესთვის კი _ იდეოლოგიური მოტივები; რეალურ მკვლელ სმერდიკოვს კი ფროიდი თვლიდა ყველაზე უბრალო ფიგურად, რომელიც მიმქრალი მოტივებით მოქმედებდა. ალიოშაც კი, მიუხედავად თავისი დადებითი თვისებებისა, იყო ჭანჭიკი იმ მექანიზმისა, რომელმაც აამოძრავა მამისმკვლელი მანქანა.

ფროიდის თეორიული პოზიციის რაციონალური აზრი მდგომარეობდა იმაში, რომ რომანის ოიდიპოსისეულ კოლიზიებში მკვლევარმა აღმოაჩინა მორალურ-ეთიკური და კრიმინალური მოტივაციის ახალი ფერები, მან ყურადღება მიაპყრო დანაშაულის აშკარა მოტივაციების გარდა კიდევ იმას, რომ არსებობს უფრო ღრმა გაუცნობიერებელი და იმორალურად ორიენტირებული მოტივები და ქმედებები.

მამის მკვლელობა რელიგიებსა და კულტურებში
მამის მკვლელობა გავრცელებული არქეტიპია სხვადასხვა რელიგიებსა და კულტურებში, განსაკუთრებით ეს ბერძნული კულტურისათვისაა დამახასიათებელი.

ბერძნული ეპოსში კრონოსი მოკლულ იქნა თავისი შვილის ზევსის და ცოლის, რეას მიერ.
თავის მხრივ, კრონოსმაც მოკლა საკუთარი მამა ურანოსი და თვითონ გახდა უზენაესი ღმერთი.
ბაბილონურ ეპოსში აბზუ მოკლულ იქნა საკუთარი შვილის, ეას მიერ ბრძოლაში, რომელიც ღმერთებს შორის უზენაესის ტიტულისთვის მიმდინარეობდა.
ოიდიპოსის ბედისწერა იყო, რომ მას უნდა მოეკლა მამამისი, მეფე ლაიოსი და ცოლად შეერთო საკუთარი დედა, დედოფალი იოკასტე. ამ უსიამოვნო მოვლენის თავიდან აცილების მიზნით, როდესაც ლაიოსს ვაჟი შეეძინა, ფეხები შეუკრა (ოიდიპუს ნიშნავს ფეხებშეკრულს) და მონას გადასცა გადასაგდებად, მაგრამ მონას შეეცოდა ჩვილი და აღსაზრდელად მისცა მწყემსებს კორინთოში. როდესაც იგი გაიზარდა, შემთხვევით შეხვდა მამას მოგზაურობის დროს და მოკლა იგი, ხოლო შემდეგ დედა ცოლად შეირთო და უნებურად აღასრულა წინასწარმეტყველება.
პელიასი მოკლულ იქნა საკუთარი ქალიშვილების მიერ, რომლებიც მედეამ მოატყუა, რომ მათი მამა ახალგაზრდა და გაჯანსაღებული აღდგებოდა მკვდრეთით.
ჩინური რწმენის მიხედვით, ადამიანი, რომელიც საკუთარ მშობელს მოკლავს, მოკლულ იქნება მეხის დაცემით, როგორც სასჯელი ღვთაება ერლანგ შენისა.
კუჭულა

კუჭულა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტში, ოქტომბრის თემში (სოფლები: აგოთა, გოგინიძეები, კუჭულა, მეძიბნა, ოქტომბერი). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადის - მდინარე მერისის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 450 მ სიმაღლეზე, დაბა ქედიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 201 კაცი.

დემოგრაფია
მეძიბნა

მეძიბნა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტში, ოქტომბრის თემში (სოფლები: აგოთა, გოგინიძეები, კუჭულა, მეძიბნა, ოქტომბერი). მდებარეობს მდინარე მერისის (აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 640 მ სიმაღლეზე, დაბა ქედიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 188 კაცი.

მეძიბნას ჯამე
სოფელში დგას მეჩეთი, რომელიც აშენებულია 1910 წელს მშენებელ ალიჯან დუმბაძის მიერ, რომელსაც ჩუქურთმებიც გამოუკვეთავს. ბოძებზე გამოკვეთილია ბორჯღალი და წრეებში ჩაწერილი ფოთლები.

დემოგრაფია
მილისი (ქედის მუნიციპალიტეტი)

მილისი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტში, მახუნცეთის თემში (სოფლები: ზედა ბზუბზუ, ზედა მახუნცეთი, ზუნდაგი, მილისი, ნამლისევი, უჩხითი, ქვედა ბზუბზუ, ქვედა მახუნცეთი, ქოსოფელი). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 400 მ სიმაღლეზე, დაბა ქედიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით, ქალაქ ბათუმიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 33 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 123 კაცი.

ისტორია
ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა ლაზისტანის სანჯაყის მაჭახელის ნაჰიეში და ცხოვრობდა 49 კომლი. 1878 წელს ბერლინის ხელშეკრულებით გადაეცა რუსეთის იმპერიას.

დემოგრაფია
ლომანაური

ლომანაური — სოფელი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (დღვანის თემი). მდებარეობს შავშეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ჩირუხისწყლის (აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1210 მ, დაბა შუახევიდან 16 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 121 კაცი.

დემოგრაფია
მაწყვალთა

მაწყვალთა — სოფელი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (ოლადაურის თემი). მდებარეობს შავშეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ჩირუხისწყლის (აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1280 მ, დაბა შუახევიდან 21 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 232 კაცი. 1842-1843 წლებში სოფელში ააგეს მეჩეთი.

დემოგრაფია
მახალაკიძეები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)

მახალაკიძეები — სოფელი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (ოლადაურის თემი). მდებარეობს მდინარე ჩირუხისწყლის (აჭარისწყლის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 980 მ, დაბა შუახევიდან 20 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 591 კაცი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 315 კაცი.

დემოგრაფია
ლეახალე

ლეახალე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ნაკიანის თემი (სოფლები: ლეახალე, ლექარჩე, ნაკიანი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ზანის (ხობისწყლის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 240 მ, ჩხოროწყუდან 10 კმ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 58 ადამიანი.
ლეგახარე

ლეგახარე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, მუხურის თემი (სოფლები: ლეგახარე, მუხური, ქოყო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 220 მ, ჩხოროწყუდან 11 კმ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 588 ადამიანი.
ლედარსალე

ლედარსალე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ნაფიჩხოვოს თემი (სოფლები: ლედარსალე, ნაფიჩხოვო, ხანწკი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ოჩხომურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 230 მ, ჩხოროწყუდან 15 კმ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 501 ადამიანი.
ლესიჭინე

ლესიჭინე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლესიჭინე, მეორე ლესიჭინე, ოჩხომური). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 130 მ, ჩხოროწყუდან 8 კმ, სენაკიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 32 კმ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2321 ადამიანი.
ლეჯიქე

ლეჯიქე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ქვედა ჩხოროწყუს თემი (სოფლები: ლეჯიქე, ქვედა ჩხოროწყუ). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ობჩის (ხობისწყლის აუზი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 160 მ, ჩხოროწყუდან 7 კმ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 174 ადამიანი.
მეორე ლესიჭინე

მეორე ლესიჭინე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ლესიჭინის თემი (სოფლები: (სოფლები: ლესიჭინე, მეორე ლესიჭინე, ოჩხომური). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 130 მ, ჩხოროწყუდან 9 კმ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 501 ადამიანი.
მეორე ჭოღა

მეორე ჭოღა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ჭოღის თემი (სოფლები: ლექობალე, მეორე ჭოღა, პირველი ჭოღა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ჭოღის (ხობისწყლის აუზი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 220 მ, ჩხოროწყუდან 10 კმ.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 661 ადამიანი.
ამრ მუსა

ამრ მუჰამედ მუსა (; 3 ოქტომბერი 1936, კაირო ეგვიპტე) — ეგვიპტელი დიპლომატი. ეგვიპტის საგარეო საქმეთა მინისტრი 1991-2001 წწ. არაბული ქვეყნების ლიგის გენერალური მდივანი 2001-2011 წწ.

1957 წელს კაიროს უნივერსიტეტის დამთავრებისა და იურისტის ხარისხის მოპოვების შემდეგ დაიწყო დიპლომატიური კარიერა. 1958-1978 წწ. მუშაობდა შვეიცარიაში ეგვიპტის საელჩოში და გაეროს ეგვიპტის მისიაში. 1974-1977 წლებში იყო ეგვიპტის საგარეო საქმეთა მინისტრის მრჩეველი. 1977-1981 და 1983-1990 წწ. ეკავა ეგვიპტის საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ორგანიზაციების დეპარტამენტის ხელმძღვანელის თანამდებობა. 1991-2001 წწ. ეგვპტის საგარეო საქმეთა მინისტრია, ხოლო 2001-2011 წწ. სათავეში ედგა არაბული ქვეყნების ლიგას.
მონტე-კარლო (2011 წლის ფილმი)

მონტე კარლო — ამერიკული რომანტიკული კომედია. გადაღებები პარიზში, მონაკოსა და ბუდაპეშტში მიმდინარეობდა. დაიწყო 5 მაისს ბუდაპეშტში და 7 ივლისამდე გასტანა.

სიუჟეტი
სამი ახალგაზრდა ამერიკელი გოგონა (ლეიტონ მისტერი, კეტი კესიდი, სელენა გომეზი) აიხდენს ოცნებას და პარიზში სამოგზაუროდ მიფრინავს. მაგრამ მათი მოგზაურობა დიდ თავგადასავლად იქცევა. ისინი ერთ-ერთი სასტუმროს მისაღებში აღმოჩნდებიან, სადაც ერთ-ერთი მათგანი მდიდარი ბრიტანელის მემკვიდრეში აერევათ. სანამ გოგონებს მიეცემათ შანსი, გაამხილონ საკუთარი ვინაობა ისინი მშვენიერ დროს ატარებენ ლიმუზინებით სეირნობითა და პირადი თვითმფრინავებით მოგზაურობით.

როლებში
სელენა გომესი − გრეისი
კეტი კესიდი − ემა
ლეიტონ მისტერი − მეგი
პიერ ბაულენგერი − ტეო
კორი მონტითი − ოუვენი
ლუკ ბრეისი − რაილი
ენდი მაკდაუელი − გრეისის დედა
ბრედ კალენი − რობერტი
დიდიმე ბრმა

დიდიმე ბრმა , იგივე დიდიმე ალექსანდრიელი (დ. დაახ. 312 – გ. 398 წლები) — ბერძენი ქრისტიანი მწერალი, ღვთისმეტყველი, ალექსანდრიული საღვთისმეტყველო სკოლის წარმომადგენელი. ორიგენეს სწავლების დამცველი, რომელსაც „მოციქულთა შემდეგ ეკლესიის უდიდეს მასწავლებელს“ უწოდებდა.

დიდიმე ხუთი წლის ასაკში დაბრმავდა, მაგრამ წერა-კითხვა ისწავლა ხის მოცულობითი ასოების საშუალებით და მიიღო განათლება.

დიდიმეს შრომები დაიკარგა ორიგენისტების დევნის პერიოდში, ჩვენამდე მხოლოდ ნაწყვეტებმა მოაღწიეს. 1941 წელს ქალაქ ტურში აღმოჩნდა პაპირუსი, რომელიც მოიცავდა დიდიმეს ლექციების ჩანაწერებს, კერძოდ, პასუხებს მსმენელთა კითხვებზე. ცნობილია მისი კომენტარები ბიბლიის ცალკეულ წიგნებზე – დაბადება, ეკლესიასტე, ფსალმუნნი, წიგნი იობისა.

დიდიმე ასევე ავტორია დოგმატური ხასიათის თხზულებებისა: სამი წიგნი წმინდა სამებაზე, ტრაქტატი სულიწმინდაზე და ტრაქტატი მანიქეისტთა წინააღმდეგ. დიდიმე ალექსანდრიელის თხზულებები შესულია -ს 39-ე ტომში. ალექსანდრიის კოპტური ეკლესიის მიერ დიდიმე ბრმა წმინდანად არის შერაცხილი.
აგათია სქოლასტიკოსი

აგათია სქოლასტიკოსი (, ; დ. 536 — გ. 582) — ბიზანტიელი ისტორიკოსი და პოეტი. პროფესიით იურისტი. იურიდიული ცოდნა მიუღია ალექსანდრიასა და კონსტანტინოპოლში. აგათიას პოეტური მემკვიდრეობიდან საყურადღებოა „დაფნიაკა“ — ჰეგზამეტრით გამართული ეპიკური თხზულება და ეპიგრამების შვიდწიგნეული. საისტორიო თხზულებათაგან უმთავრესი ნაშრომია თხზულება „იუსტინიანეს მეფობისათვის“. ეს ხუთწიგნეული პროკოფი კესარიელის ისტორიის გაგრძელებაა. ხუთივე წიგნში ქრონოლოგიური თანამიმდევრობითაა გადმოცემული ბიზანტიის იმპერიის 552–558 წლების ისტორია. ხუთწიგნეული საუკუნის დასავლეთ საქართველოს — ლაზიკის ისტორიის (დიდი ომიანობა ეგრისში) უმნიშვნელოვანესი წყაროა. ამ ნაშრომშია დაცული ეგრისელი მჭერმეტყველების აიეტისა და ფარტაზის სიტყვები გუბაზ მეფის მკვლელობასთან დაკავშირებით.
აბიბოს დიაკონი

აბიბოს დიაკონი – წმინდა მოწამენი: კვირიაკე, ფავსტო ხუცესი, აბიბოს დიაკონი და მასთან 11 მოწამე. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 19 სექტემბერი ძვ. სტ. (6 სექტემბერი).

მოწამეები: კვირიაკე, ფავსტო ხუცესი, აბიბოს დიაკონი და მასთან თერთმეტი მოწამე იმპერატორ დეკიუსის (249-251) ზეობისას აღესრულენ ალექსანდრიაში. ქრისტიანთა დევნისას მათ არ უარყვეს ქრისტიანობა მმართველ ვალერიუსის წინაშე, რისთვისაც დაახლოებით 250 წელს თავი მოკვეთეს. მარტვილთა ცხედრები ქრისტიანებმა ალექსანდრიაში მიაბარეს მიწას.