იგნასიო გუტიერეს ვერგარა

ხოსე გრეგორიო იგნასიო გუტიერეს ვერგარა ასკარატე ( დ. ბოგოტა, 30 ივლისი, 1806 — გ. ბოგოტა, 3 ნოემბერი, 1877) — კოლომბიელი პოლიტიკოსი და ჟურნალისტი. 1861 წელს, „სუვერენიტეტების ომის“ დროს, კოლომბიის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. იგი ასევე იყო ფინანსთა მდივანი (მინისტრი) და კუნდინამარკას სუვერენული შტატის პრეზიდენტი (გუბერნატორი).

ბიოგრაფია
იგი დაიბადა ბოგოტაში 1806 წელს. ის იყო ხოსე გრეგორიო მარტინ ხუან გუტიერეს მორენოსა და ანტონია ვერგარა სანს დე სანტამარიას ვაჟი. ანტონია იყო ესტანისლაო ვერგარა ი სანს დე სანტამარიას და, რის გამოც გუტიერეს ვერგარა ამ უკანასკნელის (ასევე პრეზიდენტის) დისშვილი გახლდათ. მან საჯარო სექტორში მუშაობა დაიწყო 1831 წელს, როდესაც პრეზიდენტ ხოსე მარია ობანდოს დავალებით კუნდინამარკას გამოცემა -ისთვის წერა დაევალა.

ჟურნალისტიკის სფეროში იგი იყო არქიეპისკოპოს მანუელ ხოსე მოსკერას თანამშრომელი გაზეთ -ს წერისას, გარდა ამისა, 1869 წელს დააარსა . იგი ასევე თანამშრომლობდა გაზეთებთან: , (1837–1840), , , , და . გუტიერესი იყო ეკონომიკის შესახებ მრავალი ნაშრომის ავტორი. მან 1841 წელს გამოაქვეყნა . ეს ნაშრომი მოიცავდა სექციებს: „მორალური ფიქრები შრომაზე“, „საშინაო ეკონომიკა: ქმრისა და ცოლის მოვალეობები“, „ფიზიკური აღზრდა ბავშვობაში“, „ხელოვნებისა და ხელოსნობის პროფესორები“.

1839-1840 წლებში იგი იყო საჯარო განათლების გენერალური დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი (განათლების მინისტრი) ხოსე იგნასიო მარკესის მთავრობაში. ის 1842 წელს პრეზიდენტ პედრო ალკანტარა ერანის მიერ დაინიშნა ხაზინის მდივნად. ასევე ერანის ადმინისტრაციის დროს იგი იყო თამბაქოს შემოსავლების გენერალური დირექტორი, ეს თანამდებობა კი მას 1843 წლიდან 1848 წლამდე ეკავა.

1857 წელს კვლავ დაინიშნა ხაზინის მდივნად მარიანო ოსპინა როდრიგესის ადმინისტრაციაში. 1860 წელს იფეთქა „სუვერენიტეტების ომმა“, როგორც ლიბერალების ამბოხმა ოსპინას მთავრობის წინააღმდეგ, ხოლო 1861 წლის 18 ივლისს მთავრობა დაემხო და ბოგოტა ტომას სიპრიანო დე მოსკერას ამბოხებულმა ძალებმა დაიკავეს. ამ ვითარებაში გუტიერესი გაიქცა და საფრანგეთის საელჩოს შეაფარა თავი; სწორედ იქ აიღო მან სახელმწიფოს მეთაურობა 1858 წლის კონსტიტუციის შესაბამისად, როგორც ყველაზე უფროსმა მინისტრმა. მან საელჩო 30 ივლისის ღამეს დატოვა, ხელოსნად გადაცმულმა, და თავისი პაპის, პანტალეონ გუტიერესის ძველ სახლში გადავიდა. მოსკერამ მისი დევნა დაიწყო და სხვადასხვა გზით ცდილობდა მის დატყვევებას — აქტივების ჩამორთმევიდან დაწყებული, ქრთამის შეთავაზებით დამთავრებული. ერთხელ მოსკერამ შეუთვალა, რომ „მიუხედავად იმისა, რომ როგორც დროებითმა პრეზიდენტმა მისი დაპატიმრებისა და დახვრეტის ბრძანება გასცა, როგორც მეგობარი და ნათესავი, სთავაზობდა მას უსაფრთხო თავშესაფარს საკუთარ სახლში“, რაზეც გუტიერესმა უპასუხა: „ეჭვი არ მეპარება ჯენტლმენის გულწრფელობაში, მაგრამ ორ ციხის უფროსს ერთ ციხესიმაგრეში ცხოვრება არ შეუძლია“.

საბოლოოდ, 1861 წლის 18 იანვარს (სავარაუდოდ 1862 წელს ტექსტის კონტექსტიდან გამომდინარე), იგი ახალ სამალავში გაიქცა, მაგრამ კედლიდან გადმოვარდა და ფეხი მოიტეხა. ამის მიუხედავად, ის გადაიყვანეს ახალ სახლში, მაგდალენა კაისედოსთან, სადაც 25 იანვარს ვიღაცის ღალატის შემდეგ დააპატიმრეს. 26 იანვარს იგი სან-აგუსტინის ყაზარმებში გადაიყვანეს, სადაც მოსკერამ შესთავაზა შეწყალება საპრეზიდენტო პრეტენზიებზე უარის თქმის სანაცვლოდ; გუტიერესმა უარყო შეთავაზება და უპასუხა: „მოვალეობებზე უარს არ ამბობენ“. მოსკერამ ორჯერ ბრძანა მისი სიკვდილით დასჯა, მაგრამ საბოლოოდ იგი მაინც შეიწყალეს.

როგორც კონსერვატორი, 1867 წელს იგი აირჩიეს კუნდინამარკას გუბერნატორად. 1868 წელს გახდა კუნდინამარკას სუვერენული შტატის პრეზიდენტი, რა დროსაც, სცადა სახელმწიფო გადატრიალების მოწყობა პრეზიდენტ ხოსე სანტოს გუტიერესის წინააღმდეგ. შეთქმულება გენერალმა დანიელ დელგადო პარისმა გამოააშკარავა, რომელმაც აიძულა იგი გადამდგარიყო. გუტიერესი საბოლოოდ გადადგა 1868 წლის 8 ოქტომბერს და გარდაიცვალა მშობლიურ ქალაქში 1877 წლის ნოემბერში.