მარიამ ნავაზი

მარიამ ნავაზ შარიფი ( ; დ. 28 ოქტომბერი, 1973 ) — პაკისტანელი პოლიტიკოსი, ამჟამად პენჯაბის მთავარი მინისტრი . ის პირველი ქალია, რომელიც პაკისტანის პროვინციის მთავარი მინისტრი გახდა. პაკისტანის ყოფილი პრემიერ-მინისტრის ნავაზ შარიფის ქალიშვილი, თავდაპირველად ოჯახის ფილანტროპულ ორგანიზაციებში იყო ჩართული. 2012 წელს ის პოლიტიკაში შევიდა და 2013 წლის საყოველთაო არჩევნების დროს საარჩევნო კამპანიას ხელმძღვანელობდა. 2013 წელს დაინიშნა პრემიერმინისტრის ახალგაზრდული პროგრამის თავმჯდომარედ. მან თანამდებობა დატოვა 2014 წელს, მას შემდეგ რაც მისი დანიშვნა ლაჰორის უმაღლეს სასამართლოში გაასაჩივრეს.

2024 წლის პაკისტანის საყოველთაო არჩევნების დროს იგი პირველად აირჩიეს პაკისტანის ეროვნულ ასამბლეაში და პენჯაბის პროვინციულ ასამბლეაში, რაც ნიშნავდა მის საპარლამენტო დებიუტს.

ბიოგრაფია
მარიამი დაიბადა 1973 წლის 28 ოქტომბერს ლაჰორში, პაკისტანი, ნავაზ შარიფსა და კულსუმ ბატის ოჯახში. ის არის პენჯაბი ქაშმირი .

მან განათლება მიიღო იესოსა და მარიამის მონასტერში, ლაჰორში და დაასრულა საბავშვო ბაგა-ბაღი მე-10 კლასამდე. მოგვიანებით, მან გააგრძელა სწავლა ლაჰორის ქალთა კოლეჯში .

როდესაც კინაირდის კოლეჯიდან უარი უთხრეს აკადემიური წარუმატებლობის გამო, მისი მამა ნავაზ შარიფი, რომელიც იმ დროს პენჯაბის მთავარი მინისტრი იყო, ჩაერია და დირექტორი თანამდებობიდან გაათავისუფლა. თუმცა, კოლეჯის სტუდენტებისა და თანამშრომლების მიერ ორგანიზებულმა გაფიცვამ გამოიწვია დირექტორის აღდგენა. მოგვიანებით მარიამმა სცადა ექიმი გამხდარიყო, იგი ჩაირიცხა კინგ ედვარდის სამედიცინო კოლეჯში 1980-იანი წლების ბოლოს; თუმცა, მას შემდეგ რაც წამოიჭრა დაპირისპირება უკანონო მიღებასთან დაკავშირებით, მას კოლეჯის დატოვება მოუწია დიპლომის გარეშე.

1992 წელს იგი დაქორწინდა საფდარ ავანზე და მიიღო ქმრის გვარი - საფდარი . საფდარი იმ დროს მსახურობდა კაპიტანად პაკისტანის არმიაში და იყო ნავაზ შარიფის უსაფრთხოების ოფიცერი ამ უკანასკნელის პაკისტანის პრემიერმინისტრად ყოფნის დროს.
მარიამმა დაასრულა ბაკალავრიატი პენჯაბის უნივერსიტეტში, საიდანაც მიიღო მაგისტრის ხარისხი ლიტერატურაში.
2014 წელს მიიღო მაგისტრის (ინგლისური ლიტერატურა) და დოქტორის ხარისხი პოლიტიკურ მეცნიერებაში სადაც დაკითხა ლაჰორის უმაღლესმა სასამართლომ: გაურკვეველი იყო მის მიერ იყო გამომუშავებული დოქტორის ხარისხი თუ არა. 2018 წელს მან მხოლოდ ინგლისური ლიტერატურის მაგისტრის წარადგინა პაკისტანის საარჩევნო კომისიაში.

1999 წლის პაკისტანის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ, მან დედასთან ერთად პოპულარობა მოიპოვა. თავდაპირველად მარიამი და მისი დედა ოთხი თვით შინაპატიმრობაში იმყოფებოდნენ. გათავისუფლების შემდეგ იგი ციხეებს შორის ტრიალებდა, რადგან მამის წინააღმდეგ კორუფციის, ტერორიზმისა და გადასახადებისგან თავის არიდების ბრალდებებს უსმენდა. მოგვიანებით იგი, შარიფის ოჯახის 22 წევრთან ერთად, საუდის არაბეთში გადაასახლეს. ხანგრძლივი გადასახლების დროს მან ისწავლა არაბული ენა.

2011 წლის ნოემბერში ნავაზ შარიფმა მას პოლიტიკაში შესვლის ნებართვა მისცა მას შემდეგ, რაც მარიამმა ამის სურვილი გამოთქვა. 2012 წელს მარიამი თანამშრომლობდა - ლიდერებთან, რათა მოემზადებინა პენჯაბის ქალთა გაძლიერების პაკეტი, რომელიც ინიცირებული იყო მისი ბიძის შაჰბაზ შარიფის, მაშინდელი პენჯაბის მთავარი მინისტრის მიერ. გარდა ამისა, მან დიდი როლი შეასრულა პენჯაბში მხოლოდ ქალებისათვის განკუთვნილი ვარდისფერი ავტობუსის სქემის განხორციელებაში. მარიამმა ასევე შეუწყო ხელი სხვადასხვა ინიციატივებს, რომლებიც მიზნად ისახავდნენ ქალთა კეთილდღეობას პენჯაბში.

იგი დიდწილად ყურადღების მიღმა დარჩა 2013 წლამდე, როდესაც ხელმძღვანელობდა ნავაზ შარიფის წარმატებულ საარჩევნო კამპანიას 2013 წლის პაკისტანის საყოველთაო არჩევნების დროს , სადაც მან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა. ის ნახეს, როგორ ურიგებდა ლეპტოპებს სტუდენტებს პენჯაბის მთავრობის სახელით, მიუხედავად იმისა, რომ არ ეკავა საჯარო თანამდებობა არც პენჯაბში და არც ფედერალურ მთავრობაში.

აქტიური გახდა საარჩევნო პოლიტიკაში 2017 წელს მას შემდეგ, რაც მამამისი დისკვალიფიცირებული იყო და გაასამართლა პაკისტანის უზენაესმა სასამართლომ პანამის დოკუმენტების საქმესთან და ფულის გათეთრებასთან დაკავშირებით, არაბეთის გაერთიანებულ საემიროებში დასაქმების გზით.

მას შემდეგ, რაც გაირკვა, რომ ნავაზ შარიფი ბრუნდება პაკისტანში ოქტომბერში, გაერთიანებულ სამეფოში ოთხწლიანი თვითდაწესებული ემიგრაციის დასრულების შემდეგ, მარიამი კვლავ გააქტიურდა მხარდაჭერით და ხაზს უსვამდა ნავაზ შარიფის გეგმებს აღადგინოს ეკონომიკა, რომელიც დაზარალდა. მან დაიწყო პარტიული მუშაკების მობილიზება მამის დაბრუნებამდე და თქვა, რომ „ეს არ იქნება ინდივიდის დაბრუნება ქვეყანაში. იქნება კეთილდღეობისა და ქვეყნის იმედის დაბრუნება“.

საპარლამენტო დებიუტი და მთავარი მინისტრობა
2024 წლის პაკისტანის საყოველთაო არჩევნებში იგი აირჩიეს პაკისტანის ეროვნულ ასამბლეაში. საყოველთაო არჩევნებში ეს იყო მისი პირველი მონაწილეობა.

2024 წლის 18 თებერვალს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ მან უკვე დაიწყო მთავარი მინისტრის მოვალეობების შესრულება, მიიღო ბრიფინგები პენჯაბის მთავარი მდივნისა და პოლიციის გენერალური ინსპექტორისგან თავის რეზიდენციაში. გარდა ამისა, მას მიეწოდა უსაფრთხოების ზომები, რომლებიც დამახასიათებელია მთავარი მინისტრის პროტოკოლისთვის, მათ შორის ორი ტყვიაგაუმტარი მანქანა, ოთხი პოლიციის რაზმის მანქანა, საგზაო მეთვალყურეების პილოტი და სიგნალის ჩამკეტი მანქანა. 2024 წლის 23 თებერვალს მან პირველად დადო ფიცი, როგორც პენჯაბის ასამბლეის წევრმა, რითაც აღნიშნა მისი საპარლამენტო დებიუტი.

სადარბაზოზე პირველად გამოსვლაში მან ოპოზიციის მიმართ შემრიგებლური ტონი მიიღო და განაცხადა, რომ „ჩემი პალატისა და გულის კარი ყოველთვის ღია იქნება მათთვის, ისევე როგორც ჩემი პარტიის წევრებისთვის“. მან ხაზი გაუსვა მის ხედვას, გარდაქმნას პენჯაბი „ეკონომიკურ კერად“, დასაქმების, განათლებისა და ჯანდაცვის უზრუნველყოფის საფუძველზე.

საჯარო იმიჯი
იგი ითვლებოდა ნავაზ შარიფის „მემკვიდრედ“ და --ის „სავარაუდო მომავალ ლიდერად“.

2016 წლის სექტემბერში პაკისტანის ---მა შეიტანა პეტიცია პაკისტანის უზენაეს სასამართლოში პრემიერ მინისტრ ნავაზ შარიფის და მისი ნათესავების წინააღმდეგ ზომების მიღების მოთხოვნით პანამის დოკუმენტების სკანდალში მათი სავარაუდო მონაწილეობის გამო. 2017 წლის იანვარში მარიამმა წარადგინა განცხადება უზენაეს სასამართლოში, სადაც ნათქვამია, რომ იგი არ იყო მამაზე დამოკიდებული 1992 წლის ქორწინების შემდეგ. 2017 წლის 16 თებერვალს, მარიამის ადვოკატმა უზენაესი სასამართლოს წინაშე აღიარა, რომ მარიამი ფლობდა ოთხ ბინას ლონდონში, სულ მცირე, ექვსი თვის განმავლობაში 2006 წელს. 20 აპრილს უზენაესმა სასამართლომ გამოაცხადა განაჩენი და დაავალა ერთობლივი საგამოძიებო ჯგუფის შექმნა, რათა გამოიძიოს შარიფების ოჯახის ქონებრივი დარღვევები. თავის მოხსენებაში -მა აღნიშნა, რომ მარიამმა შეცდომაში შეიყვანა უზენაესი სასამართლო ყალბი დოკუმენტების წარმოდგენით და განაცხადა, რომ ფონტი, რომელიც გამოყენებული იყო 2006 წლის დეკლარაციაზე, რომელიც მარიამმა წარმოადგინა, კომერციულად ხელმისაწვდომი არ იყო 2007 წლის 31 იანვრამდე. სკანდალს ფართოდ მოიხსენიებდნენ, როგორც .

უზენაესმა სასამართლომ გადაწყვეტილება 2017 წლის 28 ივლისს გამოაცხადა და ნავაზ შარიფს დისკვალიფიკაცია დაეკისრა საჯარო თანამდებობის დაკავებისგან, რადგან ის არაკეთილსინდისიერი იყო იმით, რომ არ გაამჟღავნა თავისი დასაქმება დუბაიში დაფუძნებულ კომპანიაში ნომინაციის დოკუმენტებში. სასამართლომ ასევე დაავალა ანგარიშვალდებულების ეროვნულ ბიუროს შეეტანა მითითება შარიფის და მისი ნათესავების წინააღმდეგ კორუფციის ბრალდებით.

2017 წლის სექტემბერში, -მა წარადგინა სამი კორუფციული ცნობა ნავაზ შარიფის და მისი სამი შვილის წინააღმდეგ, მათ შორის იყო მარიამი, უზენაესი სასამართლოს განაჩენის შესაბამისად, პანამის დოკუმენტების საქმეზე. ოქტომბერში, სასამართლომ ბრალი წაუყენა მარიამს, ნავაზ შარიფს და მარიამის ქმარს ლონდონში, ავენფილდის ბინებთან დაკავშირებით. 2017 წლის სექტემბრიდან ავენფილდის საქმის 107 მოსმენის ჩატარების შემდეგ, ანგარიშვალდებულების სასამართლომ საქმეზე განაჩენი შეინარჩუნა 2018 წლის 3 ივლისს

2018 წლის 6 ივლისს მას მიესაჯა შვიდი წლით თავისუფლების აღკვეთა და ორი მილიონი ფუნტის ოდენობის ჯარიმა. შედეგად, იგი 10 წლით დისკვალიფიცირებული იქნა არჩევნებში მონაწილეობისგან. სასამართლომ მიიჩნია, რომ მარიამის მიერ უმაღლესი სასამართლოს წინაშე წარდგენილი ნდობის აქტები გაყალბებული იყო. მის მამას, ნავაზ შარიფს და მის ქმარს ასევე მიესაჯა ათი წელი და ერთი წლით თავისუფლების აღკვეთა. სასამართლომ ასევე ბრძანა შარიფების ოჯახის ავენფილდის ბინების დაყადაღება.

მეორე დღეს მარიამმა გამოაცხადა, რომ 13 ივლისს დაბრუნდება პაკისტანში, რათა გაასაჩივროს გადაწყვეტილება. ის, ნავაზ შარიფთან ერთად, დააკავეს 13 ივლისს, ლაჰორის ალამა იკბალის საერთაშორისო აეროპორტში ჩასვლისთანავე და გადაიყვანეს რავალპინდის ადიალას ციხეში . 26 ივლისს მან გაასაჩივრა სასჯელი ისლამაბადის უმაღლეს სასამართლოში და შეიტანა შუამდგომლობა გირაოს შესახებ. მეორე დღეს ისლამაბადის უმაღლესმა სასამართლომ უარყო მისი მოთხოვნა გირაოს სანაცვლოდ გათავისუფლების შესახებ და გადადო მოსმენა 2018 წლის პაკისტანის საყოველთაო არჩევნების ბოლომდე. პატიმრობაში ყოფნის პერიოდში ის მნიშვნელოვან დროს ატარებდა წიგნების კითხვაში.

2018 წლის 21 აგვისტოს, პრემიერ მინისტრის იმრან ხანის მთავრობამ ის განათავსა გასვლის საკონტროლო სიაში, რათა თავიდან აეცილებინა მათ მიერ პაკისტანის დატოვება. 11 სექტემბერს დედამისი, კულსუმ ნავაზი გარდაიცვალა ლონდონში. მარიამი მამასთან და მეუღლესთან ერთად ადიალას ციხიდან პირობით ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს. ისინი ლაჰორში გადაიყვანეს დედის დაკრძალვაზე დასასწრებად. გავრცელებული ინფორმაციით, მარიამმა და მისმა მამამ თავდაპირველად უარი განაცხადეს პირობით გათავისუფლებაზე. კულსუმ ნავაზის დაკრძალვა გაიმართა 2018 წლის 14 სექტემბერს. 17 სექტემბერს მარიამი მამასთან და მეუღლესთან ერთად ადიალას ციხეში გადაიყვანეს.

2018 წლის 19 სექტემბერს ისლამაბადის უმაღლესმა სასამართლომ გამოაცხადა განაჩენი გირაოს შუამდგომლობაზე და შეუჩერა პატიმრობა მარიამს, მის მამას და მის ქმარს და გასცა ნებართვა მათი გირაოს სანაცვლოდ გათავისუფლების. სასამართლომ მათ გათავისუფლებამდე 500 000 ლარის გადახდა დააკისრა. ისინი იმავე დღეს გაათავისუფლეს ადიალას ციხიდან და გადაიყვანეს ლაჰორში.

გამართლება კორუფციის საქმეზე
არაკეთილსინდისიერი გზით შეძენილი ლონდონის ბინების შესყიდვაში მამის დახმარებისთვის, მარიამს 2018 წლის ივლისში შვიდი წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა. საფდარს ასევე მიუსაჯეს ერთი წელი. მიუხედავად იმისა, რომ ნავაზ შარიფს 10-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს, 2019 წელს გირაო შეეფარდათ, რათა ის გამგზავრებულიყოგაერთიანებულ სამეფოში სამედიცინო დახმარებისთვის. მას შემდეგ ის აღარ დაბრუნებულა.

მარიამ ნავაზმა, რომელსაც ასევე 2019 წელს შეეფარდა გირაო, გაასაჩივრა სასამართლოს 2018 წლის გადაწყვეტილება ისლამაბადის უმაღლეს სასამართლოში.

მალევე, მას შემდეგ, რაც მარიამის ბიძა შეჰბაზ შარიფი მოვიდა ხელისუფლებაში 2022 წელს, როგორც პრემიერმინისტრი, იმრან ხანის წინააღმდეგ უნდობლობის გამოცხადების შემდეგ, მარიამსა და მის ქმარს ბრალი გაუუქმა ისლამაბადის უმაღლესმა სასამართლომ 2022 წლის 29 სექტემბერს დამატებითი ინფორმაციის გარეშე. დაახლოებით იმავე დროს დაიხურა კორუფციის რამდენიმე საქმე შარიფების ოჯახის წინააღმდეგ, მათ შორის შეჰბაზ შარიფის ვაჟის ჰამზა შეჰბაზის და თავად შეჰბაზ შარიფის საქმეები. მარიამ ნავაზმა სასამართლოს გამამართლებელი განაჩენის შემდეგ მიიღო კვალიფიკაცია თანამდებობის დასაკავებლად.

პირადი სიმდიდრე
2011 წელს სატელევიზიო შოუში პაკისტანელ წამყვანთან, სანა ბუჩასთან ერთად, მარიამმა თქვა, რომ არ ფლობდა საკუთრებას ცენტრალურ ლონდონში, მით უმეტეს პაკისტანში. მოგვიანებით, 2017 წელს, ერთობლივმა საგამოძიებო ჯგუფმა გამოავლინა, რომ „ის იყო ლონდონის ბინების ბენეფიციარი და მან განზრახ არ მიუთითა დეკლარაციაში ამ საზღვარგარეთული ქონების შესახებ, წარმოადგინა ყალბი დოკუმენტები და შეცდომაში შეჰყავდა პაკისტანის უზენაესი სასამართლო “. მისი ნასამართლობა გააუქმეს 2022 წლის 29 სექტემბერს ლონდონში ბინების შეძენასთან დაკავშირებით. ისლამაბადის უმაღლესი სასამართლოს ორმოსამართლიანმა კოლეგიამ უკუაგდო პროკურატურის საქმე მის წინააღმდეგ.

2018 წელს პაკისტანის საარჩევნო კომისიაში მიცემული ფიცით, მარიამმა შეაფასა თავისი ქონება  845 მილიონად . ის ფლობს 1506 არხს (188 ჰექტარი) სასოფლო-სამეურნეო მიწას და მილიონობით ინვესტიცია აქვს ჩადებული კომპანიებში.

აუდიოჩანაწერების გაჟონვა
წლების განმავლობაში, მარიამ ნავაზის რამდენიმე აუდიოჩანაწერმა გაჟონა.

2021 წელს გავრცელდა აუდიოკლიპი, რომელშიც ნაჩვენები იყო სატელეფონო საუბრები მარიამსა და მაშინდელ მინისტრ პერვაიზ რაშიდს შორის, სადაც ის, როგორც ჩანს, ავალებდა კონკრეტულ ტელეარხებზე რეკლამების გაუქმებას. მოგვიანებით მარიამმა დაადასტურა აუდიო კლიპის ავთენტურობა, მაგრამ დაიცვა თავისი ქმედებები და განაცხადა, რომ ის გულისხმობდა - რეკლამებს.

2023 წლის მარტში გავრცელდა აუდიოჩანაწერი, რომელშიც, სავარაუდოდ, მარიამ ნავაზი იყო, სადაც ის ბიძას, პრემიერმინისტრ შეჰბაზ შარიფს სთავაზობდა პაკისტანის ---ის მუშის, ალი ბილალის, მკვლელობას და ავიაკატასტროფად წარმოჩენას.