iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ვეიტნამური ენციკლოპედია

ვიეტნამური ენციკლოპედია იგივე ვიეტნამური ენციკლოპედიური ლექსიკონი — სახელმწიფო სუბსიდიით 2005 წელს გამოიცა. ეს პირველი სახელმწიფო ენციკლოპედიაა ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკისა. გამოცემისათვის მომზადება 1987 წელს დაიწყო და უკვე 2005 წელს გადაეცა სტამბას.

პირველი ვიეტნამური ენციკლოპედია, რომელიც ვიეტნამური ენციკლოპედიის მთავარმა რედაქციამ გამოსცა, ოთხი ტომისგან შედგება და 40 000 სტატიიას მოიცავს. ვიეტნამური ანბანის მიხედვით დაწყობილი ტერმინ-სტატიები ისტორიის საკითხებით დაწყებული, საბავშვო თემატიკით დამთავრებული აშუქებს მსოფლიო მეცნიერების მიღწევებს.

არსებობს ენციკლოპედიის ელექტრონული ვერსიებიც : გასულია სი-დი დისკებზე და ხელმისაწვდომია ონლაინ მომხმარებლებისთვისაც. ბოლო წლებში მთელი ინფორმაცია შეიტანეს ე.წ. იბუქებშიც — ელექტრონულ წიგნებში.
ბატაბანო

ბატაბანო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში.

მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას კვეთს მრავალი პატარა მდინარე. ქალაქში არსებული ნავსადგური საუკუნით თარიღდება და დიდ როლს ასრულებდა კუბის სანაპირო ზოლის ქალაქებს შორის ნავიგაციაში, სანამ საუკუნეში ისინი ერთმანეთს რკინიგზით დაუკავშირდებოდნენ. დღეისათვის ის მნიშვნელოვანია რამდენადაც წარმოადგენს ნავსადგურს, საიდანაც ხდება კომუნიკაციის დამყარება კუნძულ ხუვენტუდთან და კაიო-ლარგო-დელ-სურთან. ასევე მნიშვნელოვანია მისი როლი მეთევზეობაში.

ბატაბანოს სამხრეთით მდებარეობს მრავალი პატარა კუნძული, რომლებიც კანარეოსის არქიპელაგს მიეკუთვნება.

ქალაქი 1688 წელს დაარსდა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 664 ადამიანს შეადგენდა. 187 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 137,2 ადამიანი კმ²-ზე.
ვიტი

ვიტი, ასევე ვიდი — მდინარე ჩრდილოეთ ბულგარეთში. სიგრძე — 18 კმ, აუზის ფართობი — 3 220 კმ². ვიტი არის მდინარე დუნაის ერთ-ერთი მთავარი შენაკადი. მდინარის სათავე მდებარეობს სტარა პლანინაში, ზღვის დონიდან 2 030 მეტრის სიმაღლეზე. მისი მთავარი შენაკადებია კამენსკა რეკა, კალნიკი და ტუჩენისტა.

მდინარეზე მდებარეობენ ქალაქები: ტეტევენი, პლევენი. დოლნი დაბნიკი, დოლნა პიტროპოლია და გულიანცი.

მდინარის სახელი მოდის თრაკიული უტუსიდან, რაც ნიშნავს წყალს.
ბეხუკალი

ბეხუკალი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში.

დაარსდა 1874 წელს. ცნობილია 1831 წელს აშენებული რკინიგზის ტერმინალით, რომელიც პირველი იყო კუბასა და მთელ ლათინურ ამერიკაში. ასევე მასპინძლობს კუბის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ტრადიციულ კარნავალს „ჩარანგას დე ბეხუკალი“ .

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 425 ადამიანს შეადგენდა. 120 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 211,9 ადამიანი კმ²-ზე.

გამოჩენილი მაცხოვრებლები
ბეხუკალის ამჟამინდელ თუ წარსულში მაცხოვრებელ გამოჩენილ ადამიანთა შორის არიან:
ენდი გარსია — მსახიობი, დაიბადა და 5 წლის ასაკამდე ცხოვრობდა ბეხუკალში.
ალბიო სირესი — აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრი ნიუ-ჯერსის ერთ-ერთი რაიონიდან.
გუინესი

გუინესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში. მდებარეობს ჰავანიდან 30 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე მაიაბეკეს ნაპირთან.

მუნიციპალიტეტის საკმაოდ დიდი ნაწილი შაქრის ლერწმის პლანტაციებს უჭირავს. ასევე მოჰყავთ მარცვლეული და მისდევენ მეცხოველეობას.

ისტორია
ქალაქი 1737 წელს ესპანელებმა დააარსეს. მათ მოსვლამდე ამ ტერიტორიას მართავდა ინდიელი ბელადი ჰაბაგუანექსი.

სიტყვა გუინესი პიეველად მოიხენიებულია 1598 წელს. 1837 წელს რკინიგზით დაუკავშირდა ჰავანას.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 68 951 ადამიანს შეადგენდა. 445 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 154,9 ადამიანი კმ²-ზე.
მადრუგა (კუბა)

მადრუგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის აღმოსავლეთ ნაწილში, მატანსასსა და გუინესს შორის. დაარსდა 1803 წელს.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 640 ადამიანს შეადგენდა. 464 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 66 ადამიანი კმ²-ზე.

1973 წლინდა მუნიციპალიტეტი 7 რაიონად იყოფა.
მელენა-დელ-სური

მელენა-დელ-სური — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში. პირველი დასახლებები 1768 წელს დაარსდა. 2010 წლამდე მიეკუთვნებოდა ლა-ჰაბანის პროვინციას.

ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება სან-ხოხე-დე-ლას-ლახასის, აღმოსავლეთით — გუინესის, დასავლეთით კი ბატაბანოს მუნიციპალიტეტები. მის ფარგლებში მდებარეობს ქვეყნის ერთ-ერთი უდიდესი მდინარის — მაიაბეკეს შესართავი.

დემოგრაფია
2009 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 646 ადამიანს შეადგენდა. 227 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 91 ადამიანი კმ²-ზე.
ნუევა-პასი

ნუევა-პასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში. დაარსდა 1802 წელს. 2010 წელს გამოეყო ლა-ჰაბანის პროვინციას.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 281 ადამიანს შეადგენდა. 515 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 47,1 ადამიანი კმ²-ზე.

მუნიციპალიტეტი იყოფა რვა რაიონად .
სან-ნიკოლას-დე-ბარი

სან-ნიკოლას-დე-ბარი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში. დაარსდა 1846 წელს. 2010 წელს გამოეყო ლა-ჰაბანის პროვინციას.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 563 ადამიანს შეადგენდა. 242 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 89,1 ადამიანი კმ²-ზე.

მუნიციპალიტეტი იყოფა ცხრა რაიონად .
საპატის ჭაობი

საპატის ჭაობი ( სიენაგა-დე-საპატა) — ვრცელი ჭარბტენიანი ტერიტორია კუბაში. მდებარეობს საპატის ნახევარკუნძულზე, მატანსასის პროვინციაში, ქვეყნის დედაქალაქ ჰავანიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 150 კილომეტრში. საპატის ჭაობის ფართობია 4354,3 კმ². ტერიტორიის ყველაზე მაღალი ადგილის სიმაღლეა 10 მეტრი. სიღრმე იცვლება 2-იდან 600 მ-მდე. ყველაზე დიდი სიღრმეები აღინიშნება ბატაბანოს ყურის სიახლოვეს. წელიწადის ყველაზე თბილი სეზონი მაის-ოქტომბრის მონაკვეთში შეინიშნება, სადაც ჰაერის ტემპერატურა 30° უტოლდება. ნოემბრიდან-აპრილის ჩათვლით ჰაერის ტემპერატურის საშუალო მაჩვენებელია 20°.

ჭაობებში გვხვდება 900-მდე სახეობის მცენარე, ორნითოფაუნა ითვლის 175 სახეობას, გვხვდება 31 სახეობის ქვეწარმავალი და 1000-მდე სახეობის უხერხემლო. მათი გარკვეული ნაწილი კუბის ენდემებია. ჭაობის ტერიტორიას დაახლოებით 65 სახეობის გადამფრენი ფრინველი სტუმრობს; გვხვდება ენდემური კუბური ნიანგი, რომელიც აგრეთვე ახლო მდებარე კუნძულ ხუვენტუდის ჭაობებში ბინადრობს. საპატის ჭაობში გამოიყოფა რამდენიმე ნაკრძალის ზონა. წარმოადგენს ყველაზე დიდ დაცულ ტერიტორიას არა მხოლოდ კუბაში, არამედ მთელ ვესტ-ინდოეთში.

1971 წელს რამსარის კონვენციის თანახმად საპატის ჭაობს მიენიჭა სტატუსი: „საერთაშორისო მნიშვნელობის ჭარბტენიანი ტერიტორია“. 2001 წელს ამ კონვენციამ დაიმატა 4,520 კმ² ჭაობიანი ტერიტორია.
საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული პარტიული კომისია

საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული პარტიული კომისია — შეიქმნა 1953 წლის მაისში საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის კოლეგიის ნაცვლად. კომისია ამოწმებდა სკკპ წევრებისა და წევრობის კანდიდატების მიერ პარტიული დისციკლიინის დაცვას, პასუხისგებაში აძლევდა იმ კომუნისტებს, რომლებსაც ბრალი მიუძღვით პარტიის პროგრამისა და წესდების, პარტიული და სახელმწიფო დისციპლინის, პარტიული მორალის დარღვევაში, განიხილავდა აპელაციებს საქართველოს კომპარტიის საოლქო, საქალაქო და რაიონული კომიტეტების გადაწყვეტილებათა გამო პარტიიდან გარიცხვისა და პარტიული სასჯელის შესახებ. კომისია შეისწავლიდა და აანალიზებდა პარტიული დისციპლინის განმტრიცებასა და პარტიული პოლიტიკის განხორციელებაში რესპუბლიკის კომუნისტთა პასუხისმგებლობის ამაღლებასთან დაკავშირებულ საკითხებს. კომისიას ხელმძღვანელობდა თავმჯდომარე. მის შემადგენლობაში შედიოდნენ პარტიული კომისიის წევრები და ინსტრუქტორები.
კივიკანი

კივიკანი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში. მდებარეობს პროვონციის სამხრეთ-დასავლეთში, ბატაბანოს ყურესთნ. სახელი მომდინარეობს ადგილობრივი ტაინოს ხალხის ენიდან. დაარსდა 1700 წელს.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 253 ადამიანს შეადგენდა. 283 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 103,4 ადამიანი კმ²-ზე.

მუნიციპალიტეტი იყოფა ათ რაიონად .
სანტა-კრუს-დელ-ნორტე

სანტა-კრუს-დელ-ნორტე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში. 2011 წლამდე მიეკუთვნებოდა ლა-ჰაბანის პროვინციას. მდებარეობს ჩრდილოეთ სანაპიროზე, ქალაქ ჰავანასა და მატანსასს შორის, მდინარე სანტა-კრუსის შესართავთან.

ქალაქი 1800 წელს დაარსდა და იმ დროისთვის წარმოადგენდა მეთევზეთა საზოგადოებას, მუნიციპალიტეტის სტატუსი 1931 წელს მიიღო.

მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს რომის ბრენდის „ “-ის საწარმო. მრეწველობის სხვა დარგებს შორისაა ენერგის წარმოება, ნავთობმოპოვება და მეთევზეობა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 576 ადამიანს შეადგენდა. 376 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 86,6 ადამიანი კმ²-ზე.

მუნიციპალიტეტი იყოფა ათ რაიონად .
ხარუკო

ხარუკო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში.

ქალაქი დაარსდა 1762 წელს და ეწოდებოდა სან-ხუან-ბაუტისტა-დე-ხარუკო. აღსანიშნავია, რომ აქ არსებულ დასახლებას კოლუმბამდელ ეპოქაში ტაიონოს ხალხის ენაზე „ახარუკო“ ერქვა.

1940 წელს მუნიციპალიტეტი რვა რაიონად დაიყო.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 658 ადამიანს შეადგენდა. 276 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 93 ადამიანი კმ²-ზე.
სან-ხოსე-დე-ლას-ლახასი

სან-ხოსე-დე-ლას-ლახასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ახლადჩამოყალიბებული მაიაბეკეს პროვინციის დედაქალაქი. ეს უკანასკნელი 2011 წლიდან გამოეყო ლა-ჰაბანის პროვინციას. მდებარეობს პროვინციის ცენტრალურ-ჩრდილოეთ ნაწილში, კვეთს კარეტერა-სენტრალის ავტომაგისტრალი. დაარსდა 1778 წელს.

ქალაქში მდებარეობს ჰავანის აგრარული უნივერსიტეტი, ისევე როგორც საქვეყნო მნიშვნელობის აგრარული მეცნიერებების სხვა მრავალი სამეცნიერო დაწესებულება.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 69 375 ადამიანს შეადგენდა. საკუთრივ ქალაქში 37 000 ადამიანი სახლობს. 591 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 117,4 ადამიანი კმ²-ზე.

ეკონომიკა
სან-ხოსე-დე-ლას-ლახასი პროვინციის ეკონომიკის მთავარი კვანძია, მნიშვნელოვანი ინდუსტრიებით (მეტალურგია, მექანიკა, ელექტრონიკა, სამშენებლო მასალები, ქიმიკატები, სპირტიანი სასმელები) და კარგად განვითარებული სასოფლო-სამეურნეო სექტორით.
საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული პარტიული სკოლა

საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული პარტიული სკოლა — პარტიულ, საბჭოთა და კომკაშირულ მუშაკთა კადრების მოსამზადებელი სასწავლებელი. გაიხსნა 1921 წლის 19 ივნისს თბილისში. პარტიულ სკოლაში იღებდნენ 18—25 წლამდე ასაკის კომუნისტებსა და კომკავშირლებს პარტიული და კომკავშირული კომიტეტების რეკომენდაციით. სკოლაში 2 განყოფილება იყო — პროპაგანდისა და პსარტიულ-საორგანიზაციო მუშაობისა (ქართული და რუსული სექტორები). თავდაპირველად სკოლაში სწავლების ვადა 2—3 თვე იყო, შემდეგ სასწავლო პროგრამები გაფართოვდა და სწავლების ვადა ჯერ 1, შემდეგ 2 და 3 წელი გახდა. სკოლაში მუშაობდა პროპაგანდის, პირველადი პარტიული ორგანიზაციის მდივნების, პროფკავშირული მუშაკებისა და სხვათა კურსები. 1937 წელს იგი გადაკეთდა პროპაგანდისტტა სკოლად, 1938 — ერთლიან რესპუბლიკურ პარტიულ კურსებად, 1946 წლიდან — ორწლიან, ხოლო 1952 წლიდან — სამწლიან პარტიულ სკოლად, რომელმაც 1958 წლის აგვისტომდე იარსება. აღნიშნულ სკოლაში იყომარქსიზმ-ლენინიზმის, ეკონომიკური მეცნიერებათა, დიალექტიკური და ისტორიული მატერიალიზმის, ისტორიის მეცნიერებათა , ენებისა და ლიტერატურის კათედრები. ცალკე თემებზე ლექციებს კითხულობდნენ პასუხისმგებელი პარტიული მუშაკები.
ბუენა-ვისტას ყურე

ბუენა-ვისტას ყურე — ყურე ატლანტის ოკეანეში, კუბის დაახლოებით ცენტრალური ნაწილის ჩრდილოეთით. მდებარეობს სანქტი-სპირიტუსის, ვილია-კლარისა და სიეგო-დე-ავილის პროვინციებში. ყურე ვრცელდება ხმელეთსა და არქიპელაგს შორის. უხვადაა რიფები, რომლებიც ქმნიან ყურის ჩრდილოეთ საზღვარს, სადაც ვრცელდება საბანა-კამაგუეის არქიპელაგში შემავალი არაერთი კუნძული. ბუენა-ვისტას ყურე თავის ჩრდილო-დასავლეთ მხარეს იხსნება ნიკოლასის სრუტისკენ, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით ძველი ბაჰამის სრუტისკეს.

ბუენა-ვისტას ყურის სამხრეთ სანაპიროზე შექმნილია კაგუანესის ეროვნული პარკი. რიფები შეიცავენ დაახლოებით 20-მდე ენდემურ სახეობას. 2000 წელს ტერიტორია გამოცხადდა ბიოსფერულ ნაკრძალად. 2002 წელს შეუერთდა რამსარის კონვენციას.
ძველი ბაჰამის სრუტე

ძველი ბაჰამის სრუტე — სრუტე ატლანტის ოკეანეში, კუბის ჩრდილოეთ სანაპიროსთან. ვრცელდება დიდი ბაჰამის მარჩხობსა და საბანა-კამაგუეის არქიპელაგს შორის. სიგრძე დაახლოებით 161 კმ, სიგანე 24 კმ. ჩრდილო-დასავლეთით უერთდება ნიკოლასის სრუტეს, ჩრდილოეთით სანტარენის სრუტეს. სამხრეთით ვრცელდება საბანა-კამაგუეის არქიპელაგი მრავალრიცხოვანი კუნძულებით. ყოფს ვესტ-ინდოეთის ჩრდილოეთ სანაპიროს ორ თანაბარ ნაწილად.

ძველი ბაჰამის სრუტე გამოყოფს ბაჰამის კუნძულებს კუბის ჩრდილოეთ სანაპიროსაგან.
კაიო-კოკო

კაიო-კოკო  — კუნძული ცენტრალურ კუბაში. მდებარეობს სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. შედის ხარდინეს-დელ-რეის არქიპელაგის შემადგენლობაში. კუნძულს მართავს მორონის მუნიციპალიტეტი. კოლონიურ პერიოდში წარმოადგენდა მეკობრეებისაგან თავშესაფარ ადგილს. 1995 წლამდე იყო მეთევზეთა დასახლება. აქვე მოიპოვებდნენ ნახშირს. კაიო-კოკო ხელოვნური 27 კილომეტრიანი გზით დაკავშირებულია კონტინენტთან. გზის მშენებლობამ გამოიწვია მიქცევისა და მოქცევის წყლის რეჟიმის დარღვევა და წყლის ორგანიზმების ციკლის მოშლა. თუმცა ყველაფრის მიუხედავად, აქ მაინც არის შესაძლებელი გარეული ფლამინგოების ნახვა, რომლებიც მცირეწყლიან აკვატორიებში ცხოვრობენ. დინების აღდგენის მიზნით შემდგომ წლებში წყლისთვის შექმნეს მრავალი ნაპრალი. პლაჟი კეთილმოწყობილა, უხვადაა მარჯნის რიფები. კაიო-კოკო აგრეთვე დაკავშირებულია ახლომდებარე კუნძულებთან: კაიო-გილერმოსთან (დასავლეთით) და კაიო-რომანოსთან (აღმოსავლეთით). კუნძულზე გვხვდება ჭაობები და მასიური ტყეები.

კაიო-კოკოს ფართობია 370 კმ². სახელწოდება უკავშირდება თეთრ იბისს, რომლის ადგილობრივი სახელია კოკო ჩიტი. განვითარებულია სპორტულ-რეკრეაციული დაივინგი. კუნძულზე არის საერთაშორისო მნიშვნელობის ხარდინეს-დელ-რეის აეროპორტი.
საქართველოს მათემატიკური საზოგადოება

საქართველოს მათემატიკური საზოგადოება — სსრკ-ის ერთ-ერთი მათემატიკური საზოგადოება. ჩამოყალიბდა 1962 წელს. საქართველოს მათემატიკური საზოგადოების პირველი პრეზიდენტი იყო ვიქტორ კუპრაძე (1962—1966), შემდგომში ლევან გოკიელი, არჩილ ხარაძე. 1976 წლიდან საქართველოს მათემატიკური საზოგადოების პრეზიდენტია ლევან მაღნარაძე. საქართველოს მათემატიკური საზოგადოება აერთიანებდა სამეცნიერო-კვლევით დაწესებულებებში, უმაღლეს და საშუალო სკოლებში მომუშავე მათებატიკოსებს. მის საჯარ სხდომებზე ისმენდნენ როგორც მიმოხილვითს, ისე ორიგინალურ მოსხენებებს. საზოგადოება თავის მუშაობაში დიდ ადგილს უთმოდბა საშუალო და უმაღლეს სასწავლებლებში მათემატიკის საკითხს.
გუამა (კუბა)

გუამა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სანტიაგო-დე-კუბის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში და მოიცავს კარიბის ზღვის სანაპირო ზოლს. მუნიციპალური ცენტრი მდებარეობს დასახლება ჩირივიკოში. სახელი ეწოდა ადგილობრივი ტაინოს ხალხის ბელად გუამას პატივსაცემად, რომელიც 1530-იან წლებში ესპანელთა წინააღმდეგ აჯანყებებს აწყობდა.

მუნიციპალიტეტს აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებით კვეთს გრანმის გზა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 516 ადამიანს შეადგენდა. 965 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 36,8 ადამიანი კმ²-ზე.
კაიო-გილერმო

კაიო-გილერმო — კუნძული ატლანტის ოკეანეში. ფართობი 15 კმ². მდებარეობს კუბის ჩრდილოეთ სანაპიროსთან. შედის სიეგო-დე-ავილის პროვინციაში. წარმოადგენს პოპულარულ ტურისტულ ცენტრს. დაკავშირებულია ახლომდებარე კუნძულ კაიო-კოკოსთან. კეთილმოწყობილია სანაპირო, რომელიც მიჩნეულია ქვეყნის ერთ-ერთ საუკეთესო პლაჟად. ბევრია მარჯნის რიფები.

განვითარებულია დაივინგი. კაიო-გილერმოს სამხრეთ ნაწილში არის მანგროვიანი ტყეები. კუნძულიდან დაახლოებით 40 კილომეტრში მდებარეობს საერთაშორისო მნიშვნელობის ხარდინეს-დელ-რეის აეროპორტი.
ჭაობის ნიადაგი

ჭაობის ნიადაგი — ნიადაგის ტიპი, რომელიც წარმოიშობა ჭარბტენიან პირობებში. ტენიანობის ხარისხის, წყლის ქიმიზმისა და მთელი რიგი სხვა პირობების ზეგავლენით. ჭაობის ნიადაგის შედგენილობა, თვისებები და პროფილი სხვადასხვანაირია. უმთავრესად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერად ტენიანი ჰავის პირობებში, კერძოდ, ტაიგის ტყისა და ტუნდრის ზონებში.

საქართველოში მათი ყველაზე დიდი მასივები კოლხეთის დაბლობის დასავლეთ ნაწილშია. გარდა ამისა, სპორადულად გვყვდება აღმოსავლეთ საქართველოს მტასა და ბარში, სამხრეთ საქართველოსა და სამხრეთ ოსეთში. საქართველოში ძირითადად გავრცელებულია მინერალურ-ჭაობიანი და ორგანულ-ჭაობიანი ნიადაგები.

ჭაობიანი ნიადაგისთვის დამახასიათებელია ტორფის წარმოქმნა-დაგროვება და მინერალური ნაწილის გალებება, რაც ჭარბტენიანობითაა გამოწვეული. ახასიათებს მძიმე მექანიკური შედგენილობა, ზოგ შემთხვევაში პროფილის შუა ნაწილში გოგირდწყალბადის დაგროვება, არადამაკმაყოფილებელი ფიზიკური თვისებები: მაღალი კაპილარული და დაბალი არაკაპილარული ფორიანობა, დაჯდომისა და თქვირების დიდი უნარი, ფილტრაციის დაბალი დონე, მაღალი ტენტევადობა. ჭაობის ნიადაგიდაშრობის შემდეგ იძლევა ნაყოფიერი მიწების დიდ ფონდს, რომელსაც იყენებენ სხვადასხვა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების, განსაკუთრებით სუბტროპიკული და ტექნიკური კულტურების მოყვანა-გაშენებისათვის.
მონკადას ყაზარმა

მონკადას ყაზარმა — სამხედრო ყაზარმა კუბის ქალაქ სანტიაგო-დე-კუბაში. სახელი ეწოდა კუბის დამოუკიდებლობისათვის ომის გმირის, გენერალ გილერმო მონკადას პატივსაცემად. 1953 წლის 26 ივლისს ყაზარმა გახდა რევოლუციონერების თავდასხმის ობიექტი, რომელთაც ხელმძღვანელობდა ფიდელ კასტრო. ეს თავდასხმა საფუძვლად დაედო კუბის რევოლუციას. თავდასხმის თარიღი - 26 ივლისი - ეწოდა რევოლუციურ მოძრაობას, რომელმაც 1959 წელს დაამხო ფულხენსიო ბატისტას რეჟიმი.
კაგუანესის ეროვნული პარკი

კაგუანესის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი კუბაში. მდებარეობს სანქტი-სპირიტუსის პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილში, იაგუახაის მუნიციალიტეტში, ატლანტის ოკეანის სიახლოვეს. პარკის ფართობია 204,87 კმ². მის ფარგლებშია ვრცელი ჭაობიანი ტერიტორიები. კაგუანესის ეროვნული პარკი ვრცელდება ნახევარკუნძულის გასწვრივ და შეიცავს 10-მდე მომცრო რიფს, რომლებიც ბუენა-ვისტას ყურემდე აღწევენ.

პარკის შემადგენლობაშია მღვიმეები, თაღები და ნიშები, რომლებიც ოკეანისკენ იშლებიან. პარკის ტერიტორიაზე გამოვლინებულია 79 მღვიმე. ეკოსისტემა შეიცავს 200-მდე სახეობას, რომელთაგან 24 სახეობა ენდემურია. სანაპირო რაიონებში და დაჭაობებულ ტერიტორიებზე გვხვდება 112 სახეობის ფრინველი.

განვითარებულია ღამურების დიდი პოპულაცია.
სანტიაგო-დე-კუბა

სანტიაგო-დე-კუბა  — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუბაში, სანტიაგო-დე-კუბის პროვინციაში. ქვეყნის დედაქალაქ ჰავანიდან მდებარეობს 870 კმ-ში. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1,023,8 კმ². ისტორიულად სანტიაგო-დე-კუბა დიდი ხანია რაც მნიშვნელობით ქვეყნის მეორე ქალაქია. წარმოადგენს კუბის უმნიშვნელოვანეს სამრეწველო ცენტრსა და საპორტო ქალაქს. 2004 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობდა 494,337 ადამიანი.

ქალაქი დაარსდა 1514 წელს ესპანელი კონკისტადორის დიეგო ველასკეს-დე-კუელიარის მიერ. 1516 წელს დასახლება ხანძრის შედეგად განადგურდა, თუმცა ქალაქი მალევე აღადგინეს. პირველი კათედრალი აშენდა 1528 წელს. 1522-1589 წწ. იყო კუბაში შექმნილი ესპანური კოლონიის დედაქალაქი. 1553 წელს ქალაქი გაძარცვეს ფრანგმა, ხოლო 1662 წელს კრისტოფერ მინგსის მეთაურობით ბრიტანელმა ჯარისკაცებმა. საუკუნის ბოლოსა და საუკუნის დასაწყისისათვის
ქალაქში ჩამოსახლდნენ ფრანგი იმიგრანტები. ქალაქის პირველი მერი იყო მოგზაური ერნან კორტესი.

სანტიაგო-დე-კუბა იყო ესპანეთ-ამერიკის ომის ცენტრი. 1953 წლის 26 ივლისს ფიდელ კასტრო რევოლუციონერ ჯგუფთან ერთად თავს დაესხა ქალაქში არსებულ სამხედრო ყაზარმას. 1959 წლის 1 იანვარს ფიდელ კასტრომ აქ აღნიშნა კუბის რევოლუციის გამარჯვება.

ქალაქი განთქმულია თავისი კულტურით. არაერთი ცნობილი კუბელი მუსიკოსი და კომპოზიტორი დაბადებულია სწორედ სანტიაგო-დე-კუბაში.
ცნობილია ასევე თავისი ტრადიციული ცეკვებით და კარნავალებით. მოსახლეობის დიდი ნაწილი მიეკუთვნება აფრო-კუბურ რელიგიურ რწმენას, ე.წ. სანტერიას. არის არქიტექტურული ძეგლები, რომლებიც მიეკუთვნებიან ბაროკოსა და ნეოკლასიკურ სტილს. განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს ტყიანი პარკები, ციცაბო ქუჩები და ა.შ. ადგილობრივი ციტადელი სახელწოდებით სან-პედრო-დე-ლა-როკა შეყვანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. ქალაქიდან 20 კილომეტრის მოშორებით მდებარეობს ბაკონაოს ბიოსფერული ნაკრძალი (ფართობი 848,57 კმ²).

სანტიაგო-დე-კუბა მდებარეობს სიერა-მაესტრას მთისწინეთში, კლიმატი თბილი და ნოტიოა. განვითარებულია სოფლის მეურნეობა.
სპილენძის, რკინის, მანგანუმის, შაქრისა და ხილის წარმოების ცენტრი. გააქვთ შაქარი, თამბაქო, ყავა. ქალაქში არის უნივერსიტეტი (დაარსდა 1947), სამედიცინო სკოლა, სტადიონი, კათედრალი და რამდენიმე მუზეუმი.

დაძმობილებული ქალაქები
– კარტახენა
– როსარიო
– პარანა
– სანტიაგო-დე-კომპოსტელა
– ლისაბონი
– მარაკაიბო
– მარაკაი
– ოკლენდი
– კერეტარო
– შანხაი

გალერეა
საქართველოს მეფუტკრეობის სამეცნიერო-საწარმოო რესპუბლიკური გაერთიანება

საქართველოს სსრ სასოფლო-სამეურნეო წარმოების სახელმწიფო კომიტეტის საქართველოს მეფუტკრეობის სამეცნიერო-საწარმოო რესპუბლიკური გაერთიანება— სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება. დაარსდა 1889 წელს თბილისში მეაბრეშუმეობის სადგურთან ერთად. 1936 წელს გამოეყო და მის ბაზაზე საქართველოს მეცხოველეობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში შეიქმნა მეფუტკრეობის განყოფილება. 1959 წელს კი დაარსდა დამოუკიდებელი დაწესებულება მეფუტკრეობის საცდელი სადგურის სახელწოდფებით, ხოლო 1976 წლიდან გადაკეთდა საქართველოს მეფუტკრეობის სამეცნიერო-საწარმოო რესპუბლიკური გაერთიანებად. ჰქონდა განყოფილებები: მომშენებლობის, დაავადებებთან ბრძოლის, პროდუქტთა ტექნოლოგიის, საკვების ბაზის, ეკონომიკური და ორგანიზაციის, ინფორმაციი. სადგურს ექვემდებარებოდა რამდენიმე საყრდენი პუნქტი საგარეჯოში, გარდაბანში, ჩოხატაურში, დუშეთსა და ბათუმში. სადგურმა შეიმუშავა მომთაბარეობასთან დაკავშირებული ტექნოლოგია და ასაწყობ-სდასაშლელი ხის სახლის ტიპი. გამოიკვლია ქართული ფუტკრის სხვადასხვა პოპულაციის გეოგრაფიული ასპექტები და შეადგინა რეკომენდაციები საუკეთესოთა მოშენებისათვის. რეგულარულად იკვლევდა ფუტკრის დაავადებათა გავრცელებას, მათ გამომწვევ მიზეზებს და წარმოებას აძლევდა საჭირო რეკომენდაციებს მკურნალობის ღონისძიებათა შესახებ. ჰქონდა ექსპერიმენტული საფუტკრეები.
პალმა-სორიანო

პალმა-სორიანო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სანტიაგო-დე-კუბის პროვინციაში.

ქალაქი მდებარეობს მდინარე კაუტოს ზემო დინების ნაპირებზე. დაარსდა 1825 წელს, აქ არსებული რანჩოების გაერთიანების შედეგად. აქ გადმოასვენეს კუბის დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლი გმირის — ხოსე მარტის ცხედარი, სანამ ის საბოლოო განსასვენებელს სანტიაგო-დე-კუბაში ჰპოვებდა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 124 585 ადამიანს შეადგენდა. 846 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 147,3 ადამიანი კმ²-ზე.
სან-ლუისი (სანტიაგო-დე-კუბა)

სან-ლუისი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, სანტიაგო-დე-კუბის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციულ დედაქალაქ სანტიაგო-დე-კუბიდან 19 კმ-ით ჩრდილოეთით.

ისტორია
ქალაქი 1827 წელს დაარსდა რანჩოების ადგილას. რკინიგზის გაყვანამ ძალზედ დააჩქარა სან-ლუისის განვითარების ტემპი და 1898 წელს მას მუნიციპალიტეტის სტატუსი მიენიჭა.

დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 88 496 ადამიანს შეადგენდა. 498 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 177,7 ადამიანი კმ²-ზე.

ეკონომიკა
მუნიციპალიტეტის ეკონომიკაში დიდ როლს ასრულებს რკინიგზა. მისდევენ სოფლის მეურნეობას, მოყავთ შაქრის ლერწამი, ყავა, ხილი. ასევე განვითარებულია მოპოვებითი სექტორი და მრეწველობა.
საქართველოს მთათაშორისო ბარი

საქართველოს მთათაშორისო ბარი — ამიერკავკასიის მთათაშორისო ბარის ნაწილი. სივრცობლივ ემთხვევა საქართველოს ბელტს. დასავლეთ საქართველოში საქართველოს მთათაშორისო ბარი მოიცავს კოლხეთის დაბლობს (200 მ-მდე) და გორაკ-ბორცვიან მთისწინეთს (500 მ-მდე), იმერეთის მაღლობს (პლატო); აღმოსავლეთ საქართველოში — შიდა და ქვემო ქართლის ვაკეებს (300 — 700 მ-მდე), ალაზნის ვაკეს, ივრის ზეგანს (800—900 მ-მდე). საქართველოს მთათაშორისო ბარის ზოგი აკუთვნის აგრეთვე დაბალი და საშუალო სიმაღლის ქედებს: კვერნაქები, საგურამო-იალნო, გომბორი.

ბარის დასავლეთ ნაწილში (კოლხეთი) ზღვის სუბტროპიკული ნოტიო ჰავაა, აღმოსავლეთში მშრალი და ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკულია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა ბარის დაბალ ნაწილში (გარდა შიდა ქართლის ვაკისა) ყველგან დადებითია, მთებზე — უარყოფითი. ატმოსფერული ნალექების მაქსიმუმი აჭარის სანაპიროზე 2000 მმ-ს აღემატება, აღმოსავლეთ საქართველოს ბარის უკიდურეს აღმოსავლეთში 400 მმ-ზე ნაკლებია.

მდინარეთა უდიდესი ნაწილი რიონისა და მტკვრის აუზებს მიეკუთვნება. უმრავლესობისათვის დამახასიათებელია გაზაფხულის წყალდიდობა და წყალამოვარდნები. კავკასიონის ზოგიერთი მდინარე მარადი თოვლისა და მყინვარების წყლითაც საზრდოობს. კოლხეთის მდინარეების ჩამონადენი 60-100 ლ-მდეა, აღმოსავლეთ საქართველოს ბარის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში მცირდება 1-2 ლ-მდე ბარის დასავლეთ ნაწილში გავრცელებულია ჭაობის, ალუვიური, სუბტროპიკული ეწერი, ყვითელმიწა, წითელმიწა, ნეშომპალა-კარბონატული, ტყის ყომრალი ნიადაგები. ბარის აღმოსავლეთ ნაწილში ტყის ყავისფერი, ნეშომპალა-კარბონატული, შავმიწები, წაბლა, დამლაშებული, ტყის ყომრალი ნიადაგები. კოლხეთში შემორჩენილია კოლხური ტყე მარადმწვანე ქვეტყითა და ლიანებით. ძირითადია მურყანი, მუხა, რცხილა, წიფელი, არის წაბლიც. ბარის აღმოსავლეთ ნაწილში ჯაგეკლიანი და ვაციწვერიანი სტეპები, არიდული ნათელი ტყეები, ჭალის ტყეები, მუხნარები, რცხილნარები და წიფელნარებია.

კოლხეთში ჩამოყალიბებულია ძირითადად ნოტიო სუბტროპიკების ვაკეთა ლანდშაფტები და ნოტიო სუბტროპიკების მორცვიანი მთისწინეთის ლანდშაფტები. აღმოსავლეთ საქართველოს ბარში — ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკების ლანდშაფტები; მშრალი და ზომიერად მშრალი სუბტროპიკების ვაკეთა და ზეგნების ლანდშაფტები, ნოტიო ჰავიანი მთა-ტყის ლანდშაფტი.