iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სანა მარინი

სანა მარინი (დ. 16 ნოემბერი, 1985, ჰელსინკი, ფინეთი) — ფინელი პოლიტიკოსი, ფინეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, ფინეთის 46-ე პრემიერ-მინისტრი 2019 წლის 10 დეკემბრიდან.

ბიოგრაფია
სანა მარინი დაიბადა 1985 წლის 16 ნოემბერს, ჰელსინკიში, ღარიბ ოჯახში. პირველი წლები მან ნაქირავებ ბინებში გაატარა. მისი მშობლების ოჯახი მალევე დაინგრა. მოგვიანებით სანას ბიოლოგიური დედა სხვა ქალთან შეუღლდა და მარინი ერთნაირსქესიანთან ოჯახში გაიზარდა. იმ დროს ფინეთში ამ საკითხზე საუბარი არ შეიძლებოდა და სანას საკუთარ ოჯახზე ღიად საუბარი არ შეეძლო.

პირადი ცხოვრება
სანა ცხოვრობს ქმართან, მარკუს რაიკიონენთან ერთად. 2018 წლის 28 იანვარს მათ შეეძინათ ქალიშვილი ემა.
მენაძვია

მენაძვია — ფრინველი მთიულასებრთა ოჯახისა.

მისი სხეულის სიგრძეა 20–25 სანტიმეტრი, მასა 40–65 გრამი, ფრთების შლილი 27–35 სანტიმეტრი. ნისკარტი მოკაუჭებული და გაბერილია, კუდი წაგრძელებული და ოდნავ ამოჭრილი, ფეხები მოკლე. მამალი შეფერილია ჟოლოსფერ-ვარდისფრად კვამლა-რუხი ბუნდოვანი ქერცლისებრი ნახატებით; დედალი ჟანგმიწოვან-მოყვითალოა. ხანდახან გამოსცემს ლამაზ ფლეიტისებურ ხმას. გავრცელებულია ევრაზიის ტაიგის ზონაში — სკანდინავიიდან კამჩატკასა და სახალინამდე, და ჩრდილოეთ ამერიკაში — ალასკიდან ლაბრადორამდე. მთებში აგრეთვე ბინადრობს ღვიისა და ქონდარა ფიჭვის რაყებში, სუბალპურ მრუდე ტყეებში. ზამთარში ფართოდ მომთაბარეობენ გუნდებად, ბუდობის ადგილებიდან სამხრეთით საკმაოდ შორს ინაცვლებენ.

იკვებება წიწვოვანი და ფოთლოვანი მცენარეების თესლებით, კენკრით, კვირტებით, კოკრებით; იშვიათად ჭამს მწერებსაც. წყვილები იქმნება ზამთრის და საგაზაფხულო მომთაბარეობის დროს, გამრავლებას ზაფხულში იწყებენ. მასიურ ჯამისებრ ბუდეს ხის ტანთან აშენებენ, მიწიდან 1–4 მეტრზე; მასალად იყენებენ წვრილ ტოტებსა და ხმელ ბალახს. მიმნდობი ხასიათისა და საიამოვნო ხმის გამო პოპულარულია გალიის ფრინველთა მოყვარულებში.

გალერეა
აფხაზეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნები (2014)

აფხაზეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო არჩევნები 2014 — რიგით მეექვსე საპრეზიდენტო არჩევნები აფხაზეთის დე ფაქტო რესპუბლიკაში. არჩევნების პირველი ტური გაიმართა 2014 წლის 24 აგვისტოს და მასში გამარჯვება მოიპოვა რაულ ხაჯიმბამ. არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო ოთხმა კანდიდატმა.

არჩევნების შედეგები
26 აგვისტოს ე.წ. „ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ“ გამოაქვეყნა არჩევნების შედეგები, რომლის მიხედვითაც პირველ ტურში გაიმარჯვა რაულ ხაჯიმბამ რომელმაც ხმათა 50,60% მოიპოვა.
ანა ვან ეგმონტი

ანა ვან ეგმონტი (; დ. მარტი, 1533 — გ. 24 მარტი, 1558) — ნიდერლანდელი დიდგვაროვანი. ორანის პრინცესა 1551-1558 წლებში როგორც ვილემ ორანელის პირველი მეუღლე.

ბიოგრაფია
ანა დაიბადა გრავში, ადგილობრივი დიდებულის, მაქსიმილიან ვან ეგმონტისა და მისი ცოლის, ფრანსუაზ დე ლანიოს ქალიშვილი. 1548 წელს, მამის უვაჟოდ გარდაცვალების შემდეგ იგი გახდა ბურენის, ეგმონტის, ლირდამისა და ლინგენის გრაფინია.

1551 წლის 6 ივლისს ცოლად გაჰყვა ორანის პრინც ვილემს, რომელთანაც ბედნიერ ქორწინებაში სამი შვილი გააჩინა:

მარია (1553-1555), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ფილიპს ვილემი (1554-1618), ორანის პრინცი 1584-1618 წლებში, ცოლად შეირთო ელეონორ დე ბურბონი, მაგრამ შვილები არ ჰყოლია;
მარია (1556-1616), ცოლად გაჰყვა ჰოენლოჰ-ლანგენბურგის გრაფ ფილიპეს, მაგრამ შვილები არ ჰყოლია;

ანა გარდაიცვალა 1558 წლის 24 მარტს ქალაქ ბრედაში, სრულიად მოულოდნელად, 25 წლის ასაკში. ამის შემდეგ ვილემი კიდევ სამჯერ დაქორწინდა და სამივე ცოლთან სულ ცამეტი შვილი შეეძინა.
ანა საქსონიელი

ანა საქსონიელი (, ; დ. 23 დეკემბერი, 1544, დრეზდენი, საქსონია — გ. 18 დეკემბერი, 1577, დრეზდენი, საქსონია) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის კურფიურსტ მორისის ქალშვილი. ორანის პრინცესა 1561-1571 წლებში როგორც ვილემ ორანელის მეორე ცოლი და მისი ხუთი შვილის დედა.

ბიოგრაფია
ანა დაიბადა 1544 წლის 23 დეკემბერს დრეზდენში. იგი იყო საქსონიის კურფიურსტ მორისისა და მისი ცოლის, აგნესა ჰესენელის უფროსი ქალიშვილი.

1553 წელს, ანას მამა გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი მისმა ძმამ, ავგუსტმა დაიკავა. სულ რამდენიმე თვეში ანას დედა ცოლად თავისი პირველი ქმრის ბიძაშვილს, თიურინგიის ლანდგრაფ იოჰან ფრიდრიხ -ს გაჰყვა ცოლად. თავად ანა ძმის მეთვალყურეობის ქვეშ ცხოვრობდა დრეზდენის სამეფო კარზე. აღსანიშნავია, რომ მას საკმაოდ კარგი ურთიერთობა ჰქონდა თავის რძალ ანა დანიელთან.

1556 წელს ანას პაპამ მისი გათხოვების წინადადება წამოჭრა. მისი ძმა მის დაქორწინებას მხოლოდ პროტესტანტ მამაკაცზედასთანხმდა, რის გამოც მის საქმროდ ძირითადად შვედი და გერმანელი დიდებულები მოიაზრებოდნენ. მდგომარეობა რადიკალურად შეიცვალა 1558 წელს, მას შემდეგ რაც ორანის პრინც ვილემის მეუღლე, ანა ვან ეგმონტი გარდაიცვალა. მალევე დაიწყო საქორწინო მოლაპარაკებები, რასაც 1559 წელს ნიშნობა, ხოლო 1561 წელს ანა საქსონიელისა და ვილემ ორანელის ქორწინება მოჰყვა.

მათი ქორწინება მიზნად ისახავდა ორანის, ჰესენისა და საქსონიის პროტესტანტული კავშირის შექმნას კათოლიკური ქვეყნების წინააღმდეგ. მართალია წყვილს ქორწინებაში ხუთი შვილი შეეძინა, მაგრამ მათი კავშირი უბედური იყო. აღსანიშნავია ისიც, რომ ანას ვილემის პირველი ქორწინებიდან ორი გერიც ჰყავდა. ვილემი მთლიანად ანტიჰაბსბურგულ კამპანიასა და ქვეყნის ესპანელებისაგან განთავისუფლებაზე იყო გადართული, რის გამოც ანას ყურადღებას საერთოდ არ აქცევდა, რამაც მათ ქორწინებაში სერიოზული ბზარები გააჩინა.

1567 წელს ანამ ვაჟი გააჩინა, რომელსაც მამამისის პატივსაცემად მორისი დაარქვა. ამის შემდეგ ვილემი ალბას ჰერცოგის წინააღმდეგ საომრად წავიდა და ანა მხოლოდ ორი წლის შემდეგ, 1569 წელს ნახა, რის შემდეგაც ანამ მეხუთე ბავშვი გააჩინა, რის შემდეგაც ვილემმა იგი კვლავ დატოვა.

1570 წლის მაისში ანამ იან რუბენსი გაიცნო, გამოჩენილი მხატვრის, პეტერ პაულ რუბენსის მამა. ანა და იანი მალევე დაახლოვდნენ და ამავე წლის ზაფხულში რომანიც გააჩაღეს, რამაც თავისი შედეგი გამოიღო და იგი დაორსულდა. ვინაიდან ვილემს ანა ბოლო თვეების განმავლობაში ნანახიც კი არ ჰყავდა, ორსულობამ რომანს ფარდა ახადა. 1571 წლის მარტში ანამ უკანონო გოგონა გააჩინა, რომლის დაბადებიდან რამდენიმე დღეში, 22 მარტს ვილემი ოფიციალურად გაეყარა ანას. აღსანიშნავია, რომ განქორწინების მიზეზად არა ღალატი, არამედ ანას ფსიქიკური მდგომარეობა დასახელდა.

განქორწინების შემდეგ ანა მშობლიურ საქსონიაში დაბრუნდა და დრეზდენში დასახლდა. სწორედ აქ გაატარა მან თავისი სიცოცხლის უკანასკნელი წლები და გარდაიცვალა 1577 წლის 18 დეკემბერს, 32 წლის ასაკში.

შვილები
ანას თავის ქმართან ჰყავდა ხუთი საერთო შვილი:

ანა (1562), დაიბადა მკვდარი;
ანა (1563-1588), ცოლად გაჰყვა ნასაუ-დილენბურგის გრაფ ვილჰელმ ლუდვიგს, მაგრამ შვილები არ ჰყოლია;
მორიც ავგუსტი (1564-1566), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
მორიცი (1567-1625), ორანის პრინცი 1618-1625 წლებში, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
ემილია (1569-1629), ცოლად გაჰყვა ინფანტ მანუელ პორტუგალიელს, რომელთანაც შეეძინა ათი შვილი;

ანას თავისი საყვარლისგან ჰყავდა ერთი უკანონო ქალიშვილი:

კრისტინა ვან დიეცი;
ლუიზ დე კოლინი

ლუიზ დე კოლინი (; დ. 23 სექტემბერი, 1555, შატილონ-კოლინი, საფრანგეთი — გ. 9 ნოემბერი, 1620, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი არისტოკრატი. ორანის პრინცესა 1583-1584 წლებში როგორც ვილემ ორანელის მეოთხე ცოლი. ორანის პრინც ფრედერიკ ჰენდრიკის დედა.

ბიოგრაფია
ლუიზი დაიბადა 1555 წლის 23 სექტემბერს საფრანგეთში. იგი იყო ადგილობრივი დიდებულისა და ადმირალის, გასპარ დე კოლინისა და მისი პირველი ცოლის, შარლოტ დე ლავალის უფროსი ქალიშვილი. თექვსმეტი წლის ასაკში, 1571 წელს ლუიზი ცოლად შერთეს ასევე ჰუგენოტ დიდგვაროვან შარლ დე ტელინის. ქორწინებიდან ერთ წელიწადში, 1572 წლის 24 აგვისტოს, საფრანგეთის დედოფალ ეკატერინე მედიჩის მიერ ორგანიზებულ, წმინდა ბართლომეს ღამის სახელით ცნობილი ჰუგენოტების მასობრივი ხოცვისას კათოლიკეებმა მოკლეს როგორც მისი ახალგაზრდა მეუღლე, ასევე მამამისი, გასპარ დე კოლინი, რომელიც მათ მთავარ სამიზნეს წარმოადგენდა. ამ ღამის შემდეგ ლუიზი, ისევე როგორც ბევრი ფრანგი ჰუგენოტი შვეიცარიაში გაიქცა.

1583 წლის 24 აპრილს ლუიზ დე კოლინი დაქორწინდა ნიდერლანდელი პროტესტანტების მეთაურზე, პრინც ვილემ ორანელზე, რომლისთვისაც ეს მეოთხე ქორწინება იყო. აღსანიშნავია, რომ ლუიზს ამ ქორწინებით თხუთმეტი გერი ერგო, თუმცა ასევე ხანმოკლე ქორწინებისას, 1584 წლის იანვარში მან მოახერხა თავისი ერთადერთი შვილის — ფრედერიკ ჰენდრიკის გაჩენა, რომელიც შემდგომში ორანის პრინცი გახდა.

1584 წლის 10 ივლისს, ესპანეთის მეფე ფილიპე -ის მიერ მიგზავნილმა კათოლიკე მკვლელმა მოკლა ლუიზის მეორე ქმარიც, პრინცი ვილემ ორანელი, რომელიც ამ დროს 51 წლის იყო. ამის შემდეგ ტახტი ლუიზის გერმა დაიკავა, თავად კი მესამედ აღარ გათხოვილა.

დაქვრივების შემდეგ ლუიზი ორანის სამეფო კარზე დარჩა, სადაც თავის ვაჟსა და ვილემის ექვს მცირეწლოვან ქალიშვილს ზრდიდა, რომლებიც მას მესამე ცოლის, შარლოტ დე ბურბონისგან დარჩა. აღსანიშნავია, რომ ლუიზი მთელი ცხოვრება ჰუგენოტობის ერთგული დარჩა. იგი პირადად შეხვდა ისეთ პოლიტიკურ ფიგურებს, როგორებიც არიან: ინგლისისა და ირლანდიის დედოფალი ელისაბედ , საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი და მისი მეორე ცოლი, დედოფალი მარია მედიჩი. იგი ნიდერლანდებში 1620 წლამდე დარჩა, მანამ, სანამ თავის გერთან, პრინც მორისთან (იგი ვილემს მეორე ცოლის, ანა საქსონიელისგან ჰყავდა) კონფლიქტი არ დაიწყო, რომელმაც ლუიზი ნიდერლანდების მიწიდან სამუდამოდ გააძევა.

შერცხვენილი და გაძევებული ლუიზი 1620 წელს მშობლიურ საფრანგეთში დაბრუნდა და პარიზში დასახლდა,სადაც ამავე წლის 9 ნოემბერს, 65 წლის ასაკში გარდაიცვალა ფონტენბლოს სასახლეში.
ფილიპს ვილემ ორანელი

ფილიპს ვილემ ორანელი (; დ. 19 დეკემბერი, 1554 — გ. 20 თებერვალი, 1618) — ორან-ნასაუს დინასტიის წარმომადგენელი. ორანის პრინცი 1584-1618 წლებში. ვილემ ორანელისა და ანა ვან ეგმონტის უფროსი ვაჟი.

ბიოგრაფია
ფილიპს ვილემი დაიბადა 1554 წლის 19 დეკემბერს ბიურენში, გელდერნის პროვინციაში, ნიდერლანდებში. იგი იყო ორანის პრინც ვილემ ორანელისა და მისი პირველი ცოლის, ანა ვან ეგმონტის მეორე შვილი და პირველი ვაჟი.

13 წლიდან იგი მამამ გერმანიაში გააგზავნა, სადაც განათლებას იღებდა ლუვენის უნივერსიტეტში. 1568 წელს ფილიპს ვილემი ესპანელებმა, მამამისის მოსისხლე მტრებმა შეიპყრეს და თავიანთ მეფეს, ფილიპე -ს მიჰგვარეს ესპანეთში, როგორც მძევალი. აღსანიშნავია, რომ ფილიპე მას კარგად ეპყრობოდა. ესპანეთში გატარებულმა წლებმა გარდამტეხი გავლენა იქონია ფილიპს ვილემზე და იგი თავისივე ნებით მოინათლა კათოლიკედ. ამის შემდეგ მას მამამისი აღარასოდეს უნახავს, დედამისი კი 1558 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ვილემ ორანელმა კიდევ სამი ცოლი შეირთო.

ალკალა-დე-ენარესის უნივერსიტეტში ფილიპს ვილემმა კარგი განათლება მიიღო და მაღალ დონეზე დაეუფლა ესპანურ ენას. მიუხედავად იმისა, რომ 1584 წელს ფილიპე -ის ბრძანებით მამამისი, ვილემ ორანელი მოკლეს და ორანის პრინცი უკვე ფილიპს ვილემი იყო, იგი ესპანეთში 1596 წლამდე დარჩა. ამ დროის განმავლობაში ტახტზე მის უფლებებს თავგამოდებით იცავდა მისი ერთადერთი ღვიძლი და, პრინცესა მარია, რომელსაც მათი ნახევარ-ძმა, მორიცი ედავებოდა.

ვინაიდან ნიდერლანდებში რწმენის თავისუფლება მოქმედებდა ფილიპს ვილემს არ დასჭირვებია პროტესტანტობის მიღება, მაგრამ თავისი რელიგიის გამო ხალხში მაინც არაპოპულარული იყო. 1610 წელს იგი საზეიმოდ შევიდა ქალაქ ბრედაში. იგი თავის სასახლეში კათოლიკური წესებით ლოცულობდა და იცავდა პაპის მითითებებს, თუმცა ამით სულაც არ ცდილობდა პროტესტანტების გამოწვევას. 1613 წელს მან გააუქმა გენერალური შტატები და ჯარების მეთაურად თავისი ნახევარ-ძმა, იუსტინუსი დანიშნა, რომელიც სიცოცხლის ბოლომდე ერთგულად ემსახურებოდა მას.

ესპანეთიდან ნიდერლანდებისაკენ მიმავალ გზაზე, 1606 წელს ფილიპს ვილემმა პარიზში, ფონტენბლოს სასახლეში ცოლად შეირთო ელეონორ დე ბურბონი, კონდეს პრინც ანრი -ის ქალიშვილი და თავად საფრანგეთის მეფე ანრი -ის ღვიძლი ბიძაშვილი. მიუხედავად ხანგრძლივი და ბედნიერი ქორწინებისა, წყვილს შვილები არ ჰყოლია.

ფილიპს ვილემი გარდაიცვალა 1618 წლის 20 თებერვალს ბრიუსელში, 63 წლის ასაკში, უშვილოდ. ამან საბოლოოდ მაინც მისცა საშუალება მის ნახევარ-ძმას, მორიცს რომ ორანის პრინცი გამხდარიყო, მაგრამ 1625 წელს ისიც უშვილოდ აღესრულა, რის გამოც ტახტზე მათი კიდევ ერთი ნახევარ-ძმა ავიდა.
მორიც ორანელი

მორიც ორანელი (; დ. 14 ნოემბერი, 1567 — გ. 23 აპრილი, 1625) — ორან-ნასაუს დინასტიის წარმომადგენელი. ორანის პრინცი, ჰოლანდიის, ზელანდის, უტრეხტის, ოვერიხლესის, გელდერნისა და გრონინგენის შტატჰალტერი 1618-1625 წლებში. პრინც ვილემ ორანელისა და ანა საქსონიელის ვაჟი.

ბიოგრაფია
მორიცი დაიბადა 1567 წლის 14 ნოემბერს დილენბურგში. იგი იყო ორანის პრინც ვილემ ორანელისა და მისი მეორე ცოლის, ანა საქსონიელის უფროსი ვაჟი, თუმცა მამის პირველი ქორწინებიდან მას ერთი უფროსი ძმა ჰყავდა, ამიტომაც მემკვიდრედ არ ითვლებოდა. მიუხედავად ამისა, განათლების მისაღებად ჯერ ჰიდელბერგში, 1577 წლიდან ანტვერპენში, ხოლო 1583 წლიდან ლაიდენში გააგზავნეს.

1584 წელს მამამისმა იგი გაერთიანებული პროვინციების სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარედ დანიშნა, მაგრამ ამავე წლის 10 ივლისს ვილემ ორანელი ესპანეთის მეფე ფილიპე -ის დაკვეთით მოკლეს, რის გამოც პრინცი მორიცის უფროსი ნახევარ-ძმა, ფილიპს ვილემი გახდა. აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ ფილიპს ვილემი 1568 წლიდან ფილიპე -ის კარზე იზრდებოდა, იყო კათოლიკე და პროესპანური პოლიტიკის გამტარებელი, რის გამოც ხალხში მორიცი უფრო დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. 1585 წლებში ჰოლანდიამ და ზელანდმა, 1590 წელს უტრეხტმა და ოვერიხლესმა, ხოლო უკვე 1591 წელს გრონინგენმაც მორიცი აირჩია თავიანთ შტატჰალტერად.

1590 წლიდან მორიცი გაერთიანებული პროვინციების ჯარების თავარსარდალი გახდა, რა დროსაც მრავალი რეფორმა გაატარა. 1591-1594 წლებში განაახლა მამის დროს დაწყებული ომი ესპანეთთან და გელდერნი, ფრიზია, გრონინგენი და ოვერიხლესი ესპანელთა ბატონობისგან გაათავისუფლა. მანვე აიღო ზუტპენიის, ნიემეგენის, დვენტერის, გერტრუიდენბერგისა და გრონინგენის ციხესიმაგრეები. მორიცი აქტიურად ებრძოდა ესპანეთის მფლობელობაში მყოფ სამხრეთ ნიდერლანდებს, რომელსაც ესპანეთის მეფე ფილიპე -ის და, ისაბელ კლარა ეუხენია ესპანელი და მისი ქმარი, ერცჰერცოგი ალბერტ ავსტრიელი მართავდნენ. 1600 წლის 2 ივნისს მორიცმა ალბერტი ნიუპოპორტის ბრძოლაში დაამარცხა და მიიღო გენერლის წოდებაც.

მორიცმა მხოლოდ ოთხ წელიწადში მოახერხა და შვიდი პროვინცია გაათავისუფლა ესპანელებისაგან. 1604 წელს ესპანელებმა მოახერხეს მისი წინსვლის შეჩერება და მშვიდობის დამყარება.

1618 წელს ფილიპს ვილემი უშვილოდ გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ორანის პრინცი მორიცი გახდა. აღსანიშნავია, რომ მას არაერთი სახელმწიფოს პრინცესაზე ქორწინებას სთავაზობდნენ, თუმცა ცოლი არასოდეს შეურთავს. მიუხედავად ამისა, საყვარლებისაგან უამრავი უკანონო შვილი ჰყავდა, თუმცა ლეგიტიმური მემკვიდრე არ ჰყოლია.

1621 წელს, თორმეტწლიანი მშვიდობის შემდეგ მორიცმა ისარგებლა ალბერტ ავსტრიელის გარდაცვალებით და მის ქვრივს, ისაბელ კლარა ეუხენიას ომი გამოუცხადა. იგი იმედოვნებდა, რომ ესპანელები მარტივად დამარცხდებოდნენ, მაგრამ 1625 წლის 23 აპრილს, ბრედას ალყის დროს მორიცი მოკლეს, 57 წლის ასაკში. მის შემდეგ ტახტი მისმა ნახევარ-ძმამ, ფრედერიკ ჰენრდრიკმა დაიკავა.
ამალია ცუ ზოლმს-ბრაუნფელსი

ამალია ცუ სოლმს-ბრაუნფელზი (, ; დ. 31 აგვისტო, 1602 — გ. 8 სექტემბერი, 1675) — გერმანელი არისტოკრატი. ორანის პრინცესა 1625-1647 წლებში როგორც ფრედერიკ ჰენდრიკ ორანელის მეუღლე. ინგლისის მეფე უილიამ -ის ბებია.

ბიოგრაფია
ამალია დაიბადა 1602 წლის 31 აგვისტოს გერმანიაში. იგი იყო სოლმს-ბრაუნფელზის გრაფ იოჰან ალბერტ -ისა და მისი მეუღლის, აგნესა ფონ საინ-ვიტგენშტაინის ქალიშვილი. მან ბავშვობა და-ძმებთან ერთად გაატარა ბრაუნფელზის სასახლეში.

18 წლის ამალია ბოჰემიის დამხობილ დედოფალ ელიზაბეთ სტიუარტს, ფრიდრიხ -ის მეუღლეს გაჰყვა ჰააგაში. აქ მან გაიცნო თავისი მეორე თაობის ბიძაშვილი, ორანის პრინცი ფრედერიკ ჰენდრიკი. 1625 წლის 4 აპრილს ამალია და ფრედერიკი დაქორწინდნენ. ამ ამბიდან რამდენიმე კვირაში ფრედერიკის ნახევარ-ძმა, პრინცი მორიცი გარდაიცვალა და ფრედერიკ ჰენდრიკი ორანის პრინცი გახდა.

ამალიას დიდი გავლენა ჰქონდა ქმარზე და მაშასადამე პოლიტიკაზეც. ჰააგას სამეფო კარზე ამალია ხშირად აწყობდა საზეიმო ღონისძიებებს. მთელი ნიდერლანდების მასშტაბით მათ არაერთი სასახლე ააგეს, რომელთაგან მხოლოდ ორი დაინგრა. ასევე მის სახელს მიეწერება თავისი უფროსი ქალიშვილის, ლუიზა ჰენრიეტას დაქორწინება ბრანდენბურგისა და პრუსიის ჰერცოგზე. გარდა ამისა, ამალიამ თავისი უფროსი ვაჟი, ვილემი დააქორწინა ელიზაბეთ სტიუარტის ძმის, ინგლისის მეფე ჩარლზ -ის უფროს ქალიშვილ მერი სტიუარტზე, რომელთა ვაჟი, უილიამ შემდეგში ინგლისის მეფე გახდა.

1647 წლის 14 მარტს ამალია დაქვრივდა, რის შემდეგაც ტახტი მისმა მცირეწლოვანმა ვაჟმა დაიკავა, რომლის რეგენტიც ამალია გახდა. 1649 წელს მან მოლაპარაკებები დაიწყო ესპანეთის მეფე ფილიპე -თან, რომლისგანაც ტრაუნჰაუტის ტერიტორია მიიღო.

ამალიამ უკანასკნელი წლები ჰააგას სამეფო კარზე გაატარა, სადაც გარდაიცვალა 1675 წლის 8 სექტემბერს, 73 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს მისი ქმრის გვერდით.

შვილები
ამალიასა და ფრედერიკ ჰენდრიკს სულ ცხრა შვილი შეეძინათ:

ვილემ (1626-1650), ორანის პრინცი 1647-1650 წლებში. ცოლად შეირთო მერი ინგლისელი, რომელთანაც შეეძინა ორანის პრინცი, ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე უილიამ ;
ლუიზა ჰენრიეტა (1627-1667), ცოლად გაჰყვა ბრანდენბურგისა და პრუსიის ჰერცოგ ფრიდრიხ ვილჰელმს, რომელთანაც შეეძინა ექვსი შვილი;
ჰენრიეტა ამალია (1628), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ელიზაბეთი (1630), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
იზაბელა შარლოტა (1632-1642), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ალბერტინა აგნესა (1634-1696), ცოლად გაჰყვა ნასაუ-დიეცის პრინც ვილემ ფრედერიკს, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი;
ჰენრიეტა კათარინა (1637-1708), ცოლად გაჰყვა ანჰალტ-დესაუს მთავარ იოჰან გეორგ -ს, რომელთანაც შეეძინა ათი შვილი;
ჰენდრიკ ლოდევიკი (1639), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
მარია (1642-1688), გარდაიცვალა გაუთხოვარი და უშვილო;
ვილემ II ორანელი

ვილემ ორანელი (; დ. 27 მაისი, 1626, ჰააგა, ნიდერლანდები — გ. 6 ნოემბერი, 1650, ჰააგა, ნიდერლანდები) — ორან-ნასაუს დინასტიის წარმომადგენელი. ორანის პრინცი 1647-1650 წლებში. ფრედერიკ ჰენდრიკ ორანელისა და ამალია ფონ სოლმს-ბრაუნფელზის ვაჟი. ცოლად შეირთო ინგლისის მეფე ჩარლზ -ის ასული მერი სტიუარტი, რომელთანაც შეეძინა ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მომავალი მეფე უილიამ .

ბიოგრაფია
ვილემი დაიბადა 1626 წლის 27 მაისს ჰააგაში. იგი იყო ორანის პრინც ფრედერიკ ჰენდრიკ ორანელისა და მისი მეუღლის, ამალია ფონ სოლმს-ბრაუნფელზის პირველი შვილი ცხრიდან. მას სახელი პაპის, პრინც ვილემ ორანელის პატივსაცემად დაარქვეს.

1641 წლის 2 მაისს, ვილემი დააქორწინეს მერი სტიუარტზე, რომელიც იყო ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე ჩარლზ -ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი -ის ნაბოლარა ასულ ანრიეტა მარია ფრანგის უფროსი ქალიშვილი. ქორწინება ლონდონში, უინთერჰოლის სასახლეში შედგა. ამ დროს ვილემი თხუთმეტი წლის იყო, ხოლო მერი ცხრის.

1647 წლის 14 მარტს ვილემის მამა, ფრედერიკ ჰენდრიკ ორანელი გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი მან დაიკავა ვილემ -ის სახელით. გარდა ამისა, იგი ასევე ატარებდა ბრედას ბარონისა და ჰოლანდიის, ზელანდიის, უტრეხტის, გელდერნისა და ოვერიხლესის შტატჰალტერის წოდებას.

ამ დროისათვის ნიდერლანდები ესპანეთთან ოთხმოწლიან ომში იყო ჩაბმული, რაც ნიდერლანდების დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლას ნიშნავდა.

1648 წელს ვილემ -მ ესპანეთის მეფე ფილიპე -თან გააფორმა მიუნსტერის ხელშეკრულება, რითაც ესპანეთმა ოფიციალურად ცნო ჩრდილოეთი ნიდერლანდების გამოყოფა და აქ გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკის არსებობა, სათავეში ვილემ -ით. ამ ხელშეკრულების მიხედვით, ესპანურ ნიდერლანდებს ექვსი პროვინცია გამოეყო.

პარალელურად, ვილემმა საფრანგეთთან საიდუმლო მოლაპარაკებები წამოიწყო ესპანეთთან ომის დაწყებისა და ესპანური ნიდერლანდების გადანაწილების თაობაზე. ამასთან ერთად იგი ასევე მალულად ეხმარებოდა დევნილობაში მყოფ თავის ცოლისძმას, შოტლანდიის მეფე ჩარლზ -ს.

1650 წლის 6 ნოემბერს, 24 წლის ვილემ ყვავილით გარდაიცვალა. მოგვიანებით, ათ წელიწადში იგივე დაავადებით გარდაიცვალა მისი ქვრივი, მერი სტიუარტიც, რომელიც მეორედ აღარ გათხოვილა. მერისა და ვილემს მხოლოდ ერთი ვაჟი, ვილემ დარჩათ, რომელმაც მოგვიანებით თავის ბიძაშვილზე, ინგლისის დედოფალ მერი -ზე იქორწინა და ინგლისის მეფე გახდა უილიამ -ის სახელით.
იოჰან ვილემ ფრისო (ორანის პრინცი)

იოჰან ვილემ ფრისო ვან ორან-ნასაუ (; დ. 14 აგვისტო, 1687, დესაუ, გერმანია — გ. 14 ივლისი, 1711, დორდრეხტი, ნიდერლანდები) — ორან-ნასაუსა და ნასაუ-დიეცის პრინცი, ფრიზიისა და გრონინგენის შტატჰალტერი 1702-1711 წლებში.

ბიოგრაფია
იოჰან ვილემ ფრისო დაიბადა 1687 წლის 14 აგვისტოს დესაუში, ანჰალტის სამთავროში. იგი იყო ორან-დიეცის მთავარ ჰაინრიხ კაზიმირ -ისა და მისი ცოლის, ჰენრიეტა ამალია ფონ ანჰალტ-დესაუს უფროსი ვაჟი.

1702 წელს, ორანის პრინც ვილემ -ის გარდაცვალებით ვილემ ორანელის ლეგიტიმური მემკვიდრული ხაზი შეწყდა. ამგვარ ვითარებაში ორანის პრინცად იოჰან ვილემ ფრისო გამოცხადდა, ვინაიდან დედამისის დედა, ჰენრიეტა კათარინა ნასაუელი იყო ორანის პრინც ფრედერიკ ჰენდრიკის უფროსი ქალიშვილი და მაშასადამე მემკვიდრეც. ამრიგად, იოჰან ვილემ ფრისო ნიდერლანდების მმართველი გახდა, რაშიც მოიაზრებოდა ორან-ნასაუსა და ნასაუ-დიეცის პრინცობა, ფრიზიის, გრონინგენის, ჰოლანდიის, გელდერნის, ოვერიხლესის, ზელანდიისა და გელდერნის შტატჰალტერობა.

იოჰან ვილემ ფრისოს ტახტში ეცილებოდა ბებიამისის დისწული, პრუსიის მეფე ფრიდრიხ , რომელსაც რეალურად ასევე ჰქონდა ტახტზე უფლებები, თუმცა ნიდერლანდელები ფრისოს უჭედნენ მხარს. გარდა ამისა, ფრისოს მხარეს იყო ვილემ -ის ანდერძიც, რომლითაც ტახტი მას რჩებოდა.

1707 წელს იოჰან ვილემ ფრისო ჰერცოგი მალბოროს მოწოდებით ნიდერლანდების სახელით ჩაება ესპანური მემკვიდრეობისათვის ატეხილ ომში. მან სამ ბრძოლაში დაამარცხა ესპანელები, რის გამოც ნიდერლანდების საზღვრებში შევიდა რამდენიმე ფლანდრიული ქალაქი. 1711 წელს, ფრისო ჰააგაში შეხვდა პრუსიის მეფეს, სადაც საბოლოოდ უნდა გადაწყვეტილიყო სადავო მემკვიდრეობის საკითხი, თუმცა მოულოდნელად, ამავე წლის 14 ივლისს 23 წლის იოჰან ვილემ ფრისო გარდაიცვალა. ამის გამო ტახტი მისმა მცირეწლოვანმა ვაჟმა, ვილემ -მ დაიკავა.

შვილები
1709 წლის 26 აპრილს იოჰან ვილემ ფრისომ ცოლად შეირთო მარია ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელი, ჰესენ-კასელის ლანდგრაფ კარლ -ისა და მისი ცოლის, მარია ამალია კურლანდიელის ქალიშვილი, რომელთანაც სულ ორი შვილი შეეძინა:

ანა შარლოტა ამალია (1710-1777), ცოლად გაჰყვა ბადენ-დურლახის მთავარ ფრიდრიხს, რომელთანაც შეეძინა შვილები;
ვილემ (1711-1751), ორანის პრინცი 1711-1751 წლებში. ცოლად შეირთო დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ -ის ასული ანა, რომელთანაც შეეძინა შვილები;
სამხრეთ ოსეთის კომუნისტური პარტია

სამხრეთ ოსეთის კომუნისტური პარტია (სოკპ; ) — მემარცხენე იდეოლოგიის მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანება ე.წ. „სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკაში“. 2004 წლის მონაცემებით პარტიას 1500 წევრი ჰყავს. პარტია არის წევრი ორგანიზაციისა „კომუნისტური პარტიების კავშირი - საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტია“. 1993 წლიდან პარტის ლიდერია სტანისლავ კოჩიევი.

შედეგები არჩევნებში
ბრედ სტივენსი

ბრედლი კენტ სტივენსი (; დ. 22 ოქტომბერი, 1976, ზაიონსვილი, ინდიანა) — ამერიკელი პროფესიონალური კალათბურთის მწვრთნელი და ყოფილი კოლეჯის კალათბურთის მოთამაშე. ამჟამად არის ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ბოსტონ სელტიქსის მთავარი მწვრთნელი.

დაიბადა და აღიზარდა ზაიონსვილში, ინდიანაში. თავიდან თამაშობდა ზაიონსვილის საზოგადოების საშუალო სკოლის საკალათბურთი გუნდში, სადაც 4 რეკორდი დააფიქსირა. საშუალო სკოლის შემდეგ ჩაირიცხა დეპაუვის უნივერსიტეტში, სადაც კვლავ კალათბურთის თამაშს განაგრძობდა; ამავე უნივერსიტეტში მოიპოვა ეკონიმიკის ხარისხი. იგი ყველა-კონფერენციის გუნდში რამდენჯერმე მოხვდა, ხოლო აკადემიური ყველა-ამერიკელის პროგრამაზე 3-ჯერ იყო ნომინირებული. -ში სამუშაოს დატოვების შემდეგ დაინტერესდა მწვრთნელობით: შეუერთდა ბატლერის უნივერსიტეტის საკალათბურთო პროგრამას, სადაც მოხალისის სტატუსით 2000-2001 წლებამდე ირიცხებოდა. მომდევნო სეზონში სრული განაკვეთით მწვრთნელის თანაშემწედ მუშაობდა. ასისტენტის როლში 5 სეზონის გატარების შემდეგ, 2007 წლის 4 აპრილს, ტოდ ლიკლითერმა ლოვა ჰაუკესის მთავარი მწვრთნელის პოსტი დატოვა; აღნიშნული პოზიცია სტივენსმა დაიკავა. მწვრთნელობის პირველ წელს, სტივენსის წინამძღოლობით გუნდმა სეზონში 30 თამაში მოიგო; პირველი დივიზიონის ისტორიაში სტივენსი გახდა ყველა მესამე ყველაზე ახალგაზრდა მწვრთნელი, რომელმაც 30+ მოგება დააფიქსირა.

2010 წელს, მთავარი მწვრთნელის პოსტის დაკავებიდან 3 წლის შემდეგ სტივენსმა პირველ სამ სეზონში მოგებების რეკორდული მაჩვენებელი დააფიქსირა: წინა რეკორდი 8 მოგებით გააუმჯობესა. ტურნირში სტივენსის ხელმძღვანელობით ბატლერის გუნდმა პირველად მოახერხა ფინალურ ოთხეულში მონაწილეობის მიღება; აგრეთვე იგი გახდა მეორე ყველაზე ახალგაზრდა მწვრთნელი, რომელმაც ეროვნული ჩემპიონატის თამაშში მონაწილეობა მიიღო (დამარცხდა დიუკთან ანგარიშით 61-59). მომდევნო წელს გუნდმა კვლავ მოახერხა ფინალურ ოთხეულში მოხვედრა; ამით სტივენსი გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მწვრთნელი, რომელმაც ორჯერ მოახერხა ფინალურ ოთხეულში მონაწილეობის მიღება. სტივენსის გაწვრთნილმა ბალდოგსებმა კვლავ მოახერხეს ეროვნულ ჩემპიონატში გასვლა, თუმცა ამჯერად კონეკტიკატ ჰასკისთან დამარცხდნენ. სტივენსი რეგულარულად სახელდებოდა ჰორიზონ ლიგის წლის მწვრთნელის ჯილდოს მიღების ფინალისტად; აღნიშნული ჯილდოს მოპოვება ორჯერ მოახერხა. სტივენსს კოლეჯში თამაშის პერიოდში ყოველ წელიწადს ასახელებნენ ჰაგ დურამისა და ჯიმ პელანის ჯილდოების მოპოვების კანდიდატად.

აღნიშნულმა წარმატებემა სტივენსს საშუალება მისცა -ს კლუბ ბოსტონ სელტიქსთან 6-წლიანი $22-მილიონი-დოლარის ღირებულების კონტრაქტი გაეფორმებინა (2013) და მთავარი მწვრთნელი გამხდარიყო. 2015 წლის შემდეგ სტივენსის ხელმძღვანელობით სელტიქსი რეგულარულად ახერხებს -ში გასვლას; 2017-2018 წლებში გუნდი აღმოსავლეთ კონფერენციის ნახევარფილანებში გავიდა. საკუთარი მოძრაობებით შეტევაში და თავბროდამხვევი დაცვით სტივენსმა მალევე მოიპოვა -ს ერთ-ერთი გამორჩეული მწვრთნელის სტატუსი.