iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ერეკლე ტრიპოლსკი

ერეკლე ტრიპოლსკი (დ. 24 სექტემბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი, რეჟისორი.

1974 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი, ხოლო 1988 წელს საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი კინორეჟისორის სპეციალობით.

1974 წელს იყო ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტის ლაბორანტი; 1975-1984 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კინო-ტელე ლაბორატორიის რეჟისორად. 1984-1995 წლებში კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეჟისორი; 1995-2003 წლებში ტელეკომპანია მე-9 არხის გენდირექტორი; 2004-2008 წლებში ტელეკომპანია „მზის“ განყოფილების ხელმძღვანელი; 2008 წელს საზოგადოებრივი ტელევიზიის სამეურვეო სამჭოს თავმჯდომარე; 2009-2011 წლებში იყო ტელეკომპანია „ერთსულოვნების“ სამხატვრო ხელმძღვანელი. 2011-2012 წლებში გახდა ტელეკომპანია მე-9 არხის გენდირექტორის მრჩეველი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დუშეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
ფილმოგრაფია
ფილმების დამდგმელი რეჟისორი
1985: „ქართული მართლმადიდებელი ეკლესია“ (დოკუმენტური ფილმი)
1990: „გარესჯისა უდაბნო“ (დოკუმენტური ფილმი)
2009: „ქართველი ლეგიონერები“ (დოკუმენტური ფილმი)
სცენარის ავტორი ფილმებისა
1990: „გარესჯისა უდაბნო“ (დოკუმენტური ფილმი)
2001:„ოთხი საუკუნის შემდეგ“ (დოკუმენტური ფილმი)
პროდიუსერი ფილმებისა
2010: „გალობის რაინდები“ (დოკუმენტური ფილმი)
2011: „ნეტავი იქ თეატრი არის?!“ (დოკუმენტური ფილმი)
გადაღებულია ფილმში
1984:„ადამიანთა სევდა“
მერაბ ქვარაია

მერაბ ქვარაია (დ. 13 ივლისი, 1972, ზუგდიდი) — ქართველი ეკონომისტი, იურისტი, პოლიტიკოსი.

1994 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995–1998 წლებში სამეგრელო-ზემო სვანეთის კონტროლის პალატა, უფროსი ინსპექტორი; 1998–2002 წლებში ზუგდიდის საკრებულოს წევრი, სარევიზიო კომისიის თავმჯდომარე; 2001–2002 წლებში შემოსავლების სამინისტროს ზუგდიდის საოლქო საგადასახადო ინსპექციის უფროსის მოადგილე; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუგდიდის ფილიალის ლექტორი; 2002–2005 წლებში ზუგდიდის საკრებულოს წევრი, იურიდიული კომისიის თავმჯდომარე; 2004–2005 წლებში საქართველოს კონტროლის პალატის ადგილობრივი ბიუჯეტის დეპარტამენტის სამმართველოს უფროსის მოადგილე; 2012 წელს საქართველოს პარლამენტის პოლიტპატიმრებზე მომუშავე კომისიის წევრი; 2013–2014 წლებში ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოადგილის მოვალეობის შემსრულებელი; 2014–2016 წლებში ზუგდიდის საკრებულოს წევრი, საკრებულოს თავმჯდომარე. 2016–2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (65 ოლქის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

2023 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პატიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. პარლამენტში შევიდა როგორც გიორგი ხელაშვილის ადგილმონაცვლე.
უესტმინსტერი (ლონდონის ბორო)

უესტმინსტერი — ბორო შიდა ლონდონში, რომელსაც ამავდროულად სიტის სტატუსი აქვს. ის მოიცავს დიდი ლონდონის ცენტრალურ არეალს, მათ შორის უესტ-ენდის უდიდეს ნაწილს. უესტმინსტერის ბორო მას შემდეგ შეიქმნა, რაც 1965 წელს დიდი ლონდონის საგრაფო ჩამოყალიბდა.

არაერთი დიდი პარკისა და ღია სივრცის მიუხედავად, უესტმინსტერის სიმჭიდროვე მაღალია. ლონდონის არაერთი ღირსშესანიშნაობა სწორედ აქ მდებარეობს, მათ შორის: სენტ-ჯეიმზის სასახლე, ბაკინგემის სასახლე, უესტმინსტერის სასახლე და დაუნინგ-სტრიტი 10.
პუდინგ-ლეინი

პუდინგ-ლეინი — პატარა ქუჩა ლონდონში. ფართოდ ცნობილია ტომას ფარინერის საცხობით, სადაც გაჩნდა ლონდონის დიდი ხანძარი 1666 წელს. ის მდებარეობს ლონდონის ხიდისა და ხანძრის მონუმენტის ახლოს, ისტორიულ ლონდონის სიტიში.

პუდინგ-ლეინი იყო მსოფლიოს ერთ-ერთი პირველი ცალმხრივი ქუჩა.
ქუჩის უახლოესი მეტროსადგური არის მონუმენტი.
ბესტუჟევის ჯიში

ბესტუჟევის ჯიში — მსხვილი რქოსანი საქონლის ერთ-ერთი უძველესი სამამულე ჯიში სახორცე-მერძეული მიმართულებისა. გამოყვანილია საუკუნის ბოლოს – საუკუნის 1-ლ ნახევარში მესაქონლე ს. პ. ბესტუჟევისა (აქედან სახელწოდება) და მისი მიმდევრების მიერ ციმბირის გუბერნიის სოფელ რეპიოვკაში (ახლანდ. ნოვოსპასკოეს რაიონი, ულიანოვსკის ოლქი, რუსეთი) ადგილობრივი საქონლის რთული კვლავწარმოებითი შეჯვარების მეთოდით შორტჰორნის, ჰოლანდიური, ხოლო მოგვიანებით სიმენტალური, ვილსტერმარშული და ზოგიერთი სხვა ჯიშის კუროებთან. პროდუქტიულობის მიმართულების მიხედვით განირჩევა სხეულის აგებულების ორი ტიპი — სახორცე-მერძეული და სარძევე-მეხორცული. ფერად წითელია (ქერა-წითლიდან ალუბლისფრამდე), ზოგჯერ თავზე, მუცლის ქვედა მხარეს და ჯიქანზე თეთრი ნიშნები აქვს. თანამედროვე საქონელს საშუალო სიმაღლე, წაგრძელებული მასიური ტანი და მაგარი ჩონჩხი აქვს. ჯიქანი საშუალო ზომისაა, მუსკულატურა საკმაოდ განვითარებული. მწარმოებელი კუროს (ბუღას) ცოცხალი მასაა 850 კგ (უდიდესი — 1200 კგ-მდე), სახორცე-მერძეული ფურისა 600—650, სარძევე-მეხორცულისა — 500—550. მონაწველი საშუალოდ 3000–3200 კგ რძეს შეადგენს, საშენ ნახირებში — 4000 კგ-ს (ლაქტაციის 305 დღეზე), მეწინავე მეორნეობებში — 5000 კგ-მდე ადის, რეკორდული მონაწველია 10386 კგ რძე; რძის ცხიმიანობა საშუალოდ 3,8–3,9% (ზოგადად 3,5–5%). ნაყოფიერება — 100% და მეტი. კარგად აკლიმატიზდება და აქვს პროდუქტიულობის მრავალწლოვანების ერთ-ერთი საუკეთესო მაჩვენებელი. მალმწიფადია, კარგად იკიდებს ქონს და სუქდება. ნაკლავის გამოსავალი 60%-მდეა. გამძლეა ძროხის ლეიკემიის ვირუსის მიმართ. სანაშენე სამუშაოები ჩატარდა ჯიშის მონაწველისა და ჯიქნის ხარისხის გაუმჯობესების მიზნით. იყენებენ სხვა ჯიშების გასაუმჯობესებლად. 1990-იანი წლებიდან ფართოდ მიმდინარეობს ბესტუჟევის ჯიშის ფურების შეჯვარება ჰოლშტინური ჯიშის წითელ-ჭრელ კუროებთან. გავრცელებულია ბაშკირეთში, თათრეთში, ულიანოვსკისა და სამარის ოლქებში, შეადგენს რუსეთის მერძეული საქონლის მთლიანი რაოდენობის 2%-ს.
ლონდონის მუზეუმი

ლონდონის მუზეუმი — მუზეუმი, რომელიც ეძღვნება გაერთიანებული სამეფოს დედაქალაქის ისტორიას პრეისტორიული ხანიდან დღევანდელ დღემდე. ის მდებარეობს სიტიში ლონდონის კედელზე.

მუზეუმი წმინდა პავლეს საკათედრო ტაძრიდან რამდენიმე წუთის სავალზეა ჩრდილოეთით.

ლონდონის მუზეუმი წარმოადგენს მსოფლიოში უმსხვილეს ურბანული ისტორიის კოლექციას, ექვსი მილიონი ექსპონატით.
მანიჩ-გუდილო

მანიჩ-გუდილო — დიდი მარილიანი ტბა რუსეთში, ყალმუხეთის, სტავროპოლის მხარისა და როსტოვის ოლქის ტერიტორიებზე. მდებარეობს კუმა-მანიჩის ღრმულის ცენტრალურ ნაწილში, ზღვის დონიდან 12,8 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 344 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 8 მ. გადაჭიმულია სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ჩრდილო-დასავლეთისაკენ. ნაპირები დაჭაობებულია. სანაპირო ხაზი ძლიერ არის შეჭრილ-შემოჭრილი. ტბიდან გამოედინება მდინარე მანიჩი, რომელიც ერთვის მდინარე დონს. საზრდოობს თოვლის წყლით. წყლის დონე მაღალია მარტსა და მაისში, დაბალია ოქტომბერ-დეკემბერში. არ იყინება ყოველ წელს, იძგიფება საშუალოდ 2,5 თვე. არის რამდენიმე კუნძული. ყველაზე დიდი კუნძულები განლაგებულია ტბის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. აღსანიშნავია კუნძულები ვოდნი და პტიჩი. მანიჩ-გუდილო რელიქტური წარმოშობისაა; წარმოადგენს დიდი წყალსატევის რელიქტს, რომელიც ისტორიამდელ დროში აერთებდა კასპიისა და შავ ზღვებს. მანიჩ-გუდილოდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით განლაგებულია მარილიანი ტბები პატარა მანიჩი და მწარე-მლაშე ტბა მანიჩი. 1930-იან წლებში შევიდა პროლეტარსკის წყალსაცავის შემადგენლობაში. ტბის სიახლოვესაა დასახლებული პუნქტები. 1994 წლის 13 სექტემბრიდან ტბა დაცულია რამსარის კონვენციით.
რუხი ყანჩა

რუხი ყანჩა როგორც წესი, მთელი წლის განმავლობაში. მიგრირებს მარტო, ხშირად — ღამით, დღისით საკვებ ბიოტოპებში იკრიბებიან ჯგუფებად. ჩვეულებრივ წყალთან ახლოს, ხეებით შემოფარგლულ წყალმარჩხ წყალსატევებთან ცხოვრობს, ზოგჯერ მინდვრებშიც შეინიშნება. ფრენს ჩქარა, რა დროსაც ფეხებს უკან იშვერს, ფრთები კი ფართო ჩანს. ძირითადად იკვებება 500 გრამამდე მასის თევზებით. ბუდობისათვის უპირატესად ირჩევს მაღალ ხეებს (მ. შ. ფიჭვს); ზოგიერთი კოლონია 100 წლის მანძილზეც არსებობს. ბუდე (ჩვეულებრივ, ყოველ წელს განახლებული) დიამეტრით 80, ხოლო სიმაღლეში 60 სმ-ია. დედალი აპრილის პირველ ნახევარში დებს 3–5 (7-მდე) მომწვანო-ცისფერ კვერცხს; ინკუბაცია 21-დან (ტროპიკებში) 27 (ზომიერ განედებში) დღემდე გრძელდება. ცოცხლობს 25 წლამდე. არეალის ფარგლებში ყანჩის ყველაზე მეტად ჩვეული სახეობაა.
კრისტოფერ რენი

სერ კრისტოფერ რენი (; დ. 30 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 20 ოქტომბერი , 1642], 1632 — გ. 8 მარტი [ძვ. სტ. 25 თებერვალი], 1723) — ინგლისელი არქიტექტორი, ასტრონომი, ანატომი, მათემატიკოსი და ფიზიკოსი. მას დაეკისრა პასუხისმგებლობა ლონდონის სიტიში თავიდან აეგო 52 ეკლესია დიდი ხანძრის შემდგომ, 1666 წელს, მათ შორის მის შედევრად მიჩნეული წმინდა პავლეს საკათედრო ტაძარი, რომლის მშენებლობა 1710 წელს დასრულდა.

რენმა განათლება ლათინურსა და არისტოტელეს ფიზიკაში ოქსფორდის უნივერსიტეტში მიიღო. იგი იყო ლონდონის სამეფო საზოგადოების ფუძემდებელი და პრეზიდენტი 1680-82 წლებში. მის სამეცნიერო შრომებს აფასებდნენ ისააკ ნიუტონი და ბლეზ პასკალი.
მარია კლემენტინა სობიესკა

მარია კლემენტინა სობიესკა (, ; დ. 18 ივლისი, 1702, ოლავა, პოლონეთი — გ. 18 იანვარი, 1735, რომი, იტალია) — პოლონელი დიდებული და სობესკთა საგვარეულოს წარმომადგენელი. პოლონეთის მეფე იან -ის შვილიშვილი. ინგლისის ტიტულარული დედოფალი როგორც ჯეიმზ ფრანცის ედუარდ სტიუარტის მეუღლე და მისი ორი ვაჟის დედა.

ბიოგრაფია
მარია კლემენტინა დაიბადა 1702 წლის 18 ივლისს ოლავაში. იგი იყო ოლავის მთავარ იაკუბ ლუდვიგ სობესკისა და მისი ცოლის, ჰედვიგ ელიზაბეთ ნოიბურგელის ასული. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია პოლონეთ-ლიტვის მეფე იან და დედოფალი მარია კაზიმირა ლუიზა დ’არკიენი, ხოლო დედის მხრიდან პფალცის კურფიურსტი ფილიპ ვილჰელმი და ლანდგრაფინია ელიზაბეთ ამალია ჰესენ-დარმშტადტელი იყვნენ. მისი დეიდები იყვნენ: ესპანეთის დედოფალი მარია ანა, პორტუგალიის დედოფალი მარია სოფია, პარმის ჰერცოგინია დოროთეა სოფია და საღვთო რომის იმპერატრიცა ელეონორ მაგდალენა ნოიბურგელები. მას მხოლოდ ერთი უმცროსი და ჰყავდა ბუილონის ჰერცოგინია მარია კაროლინას სახით.

1719 წლის 1 სექტემბერს მრია კლემენტინა ბოლონიაში მარიონეტულად დააქორწინეს პრინც ჯეიმზ ფრანცის ედუარდ სტიუარტზე, ინგლისის დამხობილი მეფე ჯეიმზ -ის უფროს ვაჟზე, რომელიც იმ დროს ესპანეთში იყო. ნამდვილი ქორწინება იმავე წლის 3 სექტემბერს შედგა ვიტებროში, რის შემდეგაც პაპ კლემენტ -ის ნებართვით ისინი რომში დასახლდნენ.

ქორწინების შემდეგ მარია კლემენტინა იაკობინელებმა ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფლად გამოაცხადეს, თუმცა ეს წოდება მას მხოლოდ ტიტულარულად ჰქონდა. კათოლიკობის დაცვისა და ერთგულების გამო პაპმა მათ ყოველთვიურ პენსიად 12,000 კრონა გამოუყო, შემდეგმა პაპმა, ინოკენტი -მ ეს თანხა კიდევ გაუზარდათ.

სულ მალე რომში არსებული მათი სასახლე ინგლისელი იაკობინელებისათვის „ინგლისის ნამდვილ სამეფო კარად“ იქცა, სადაც მარია კლემენტინა თავს დედოფლად აცხადებდა და ასრულებდა კიდეც დედოფლის მოვალეობებს. აქ ყოფნისას მან ორი ჯანმრთელი ვაჟი გააჩინა, რის გამოც იაკობინელები კიდევ უფრო მეტ პატივს სცემდნენ მას. მიუხედავად ყველაფრისა, იგი არასოდეს ყოფილა ინგლისში და არც ნამდვილი დედოფალი გამხდარა.

მარია კლემენტინა სობიესკა გარდაიცვალა 1735 წლის 18 იანვარს რომში, 32 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს რომში, წმინდა პეტრეს ბაზილიკაში. ამ პროცესიას თავად პაპი კლემენტ ხელმძღვანელობდა. მის შემდეგ ჯეიმზ ფრანცის ედუარდი აღარ დაქორწინებულა, თუმცა იგი მხოლოდ 1766 წელს გარდაიცვალა.

შვილები
ჩარლზ ედუარდი (1720-1788), იაკობინელთა პრეტენდენტი ჩარლზ -ის სახელით. ცოლად შეირთო ლუიზა ცუ სტოლბერგ-გედერნი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია;
ჰენრი ბენედიქტი (1725-1805), კარდინალი, ოსტიისა და ველეტრის კარდინალ-ეპისკოპოსი. გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
ტომას ბლუდვორთი

სერ ტომას ბლუდვორთი (; დ. 13 აპრილი, 1620 — გ. 12 მაისი, 1682) — ინგლისელი ვაჭარი და პოლიტიკოსი. იყო ინგლისის თემთა პალატის წევრი 1660-79 წლებში. ბლუდვორთი იყო ლონდონის ლორდ-მაიორი 1665 წლის ოქტომბრიდან 1666 წლის ოქტომბრამდე და მისი მცდელობები ლონდონის დიდი ხანძრის საწყის ეტაპზე ფართოდ იქნა გაკრიტიკებული, როგორც ქალაქში ზიანის გავრცელების ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი.
ჯონ ივლინი

ჯონ ივლინი (; დ. 31 ოქტომბერი, 1620 — გ. 27 თებერვალი, 1706) — ინგლისელი მწერალი, მებაღე და მემუარისტი.

ჯონ ივლინის დღიური (მემუარები) მოიცავს მისი ზრდასრულობის პერიოდს 1640 წლიდან, როცა ის სტუდენტი იყო, 1706 წლამდე, როცა ის გარდაიცვალა. იმის გამო, რომ ამ პერიოდში რეგულარულად არ გამოიცემოდა ჟურნალები და გაზეთები, რომლებიც იმდროინდელ ცხოვრებასა და მოვლენებს აღწერდა, ივლინის დღიური ბევრად უფრო დიდი ინტერესის საგნად იქცა, ვიდრე გვიანი პერიოდის მსგავსი ნაშრომები. ივლინის ნაწერი ფარავს ხელოვნების, კულტურის და პოლიტიკის საკითხებს. მათში შესულია: ჩარლზ -ის სიკვდილით დასჯა, ოლივერ კრომველის აღზევება და საბოლოოდ ბუნებრივი სიკვდილი, ლონდონის შავი ჭირი და დიდი ხანძარი.

ივლინის თანამედროვე „მეტოქე“ მემუარისტი სემიუელ პიპსი განსხვავებული სახის დღიურს აწარმოებდა, რომელიც ბევრად მოკლე პერიოდს ფარავდა 1660-დან 1669 წლამდე, თუმცა ჰქონდა ბევრად დიდი სიღრმე. წლების შემდეგ ივლინის დღიური პიპსის ქრონიკების ჩრდილქვეშ მოექცა მე-17 საუკუნის ცხოვრების აღსაწერად.
იდი (თევზი)

იდი — მტკნარი წყლის თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა ჩვეულებრივ 50 სმ, წონა დაახლოებით 1 კგ. ზოგჯერ მისი სიგრძე 100 სმ, ხოლო წონა 8 კგ-საც აღწევს. ანალური და მუცლის ფარფლი ჟოლოსფერია. ბინადრობს ევრაზიის მდინარეებსა და ტბებში. შედის მარილიან წყლებში. სქესობრივ სიმწიფეს 4–6 წლისა აღწევს. ტოფობს მდინარეთა ჩქერებზე, აპრილ-მაისში. ნაყოფიერება 39–114 ათ. ქვირითი. ცხოვრობს 15–20 წელი. ყველაფრისმჭამელია. რეწვისა და სპორტული თევზჭერის ობიექტია. მისი დეკორატიული ფორმაა ორფა.
თეთრი სქელშუბლა

თეთრი სქელშუბლა, ჩვეულებრივი სქელშუბლა — მტკარი წყლის თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის საშუალო სიგრძეა 60–100 სმ, მაქსიმალური სიგრძე 140 სმ, ხოლო წონა 50 კგ. ბინადრობს მდინარე ამურის აუზში, სადაც მისი წონა 16 კგ აღწევს. გვხვდება მდინარეებში, ტბებსა და ტბორებში. სხეული დაფარულია წვრილი ქერცლით, ზურგი რუხი-მომწვანო ფერისაა, გვერდები მოვერცხლისფრო. დიდი, სწრაფმზარდი ჯოგური პელაგიური თევზია. იკვებება ფიტოპლანქტონით, მცირე ზომის ბენთოსური ორგანიზმებითა და დიატომური წყალმცენარეებით. სქესობრივ სიმწიფეს კლიმატური პირობების შესაბამისად, აღწევს სხვადასხვა ასაკში: მდინარე ამურში 6–8 წლისა, ჩრდილოეთის რეგიონებში 6–9 წლისა, სამხრეთში 4–5 წლისა, წყალსატევებში 3–4 წლისა. ნაყოფიერება 1 მლნ. ქვირითი და მეტი. ქვირითი პელაგიურია. იზამთრებს ღრმა ორმოებში ღრმა ძილის მდგომარეობაში. 1950-იანი წლებიდან მოყოლებული განხორციელდა თეთრი და ჭრელი სქელშუბლის მასიური განსახლება. თეთრი სქელშუბლა ინტროდუცირებულია და გავრცელებულია მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში. საქართველოში 1962 წლიდან არის აკლიმატიზებული.
ირაკლი შიოლაშვილი

ირაკლი შიოლაშვილი (დ. 11 თებერვალი, 1983, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

2005 წელს დაამთავრა თბილისის ეკონომიკურ ურთიერთობათა სახელმწიფო ინსტიტუტის იურიდიული ფაკულტეტი, ხოლო 2006 წელს ამავე ინსტიტუტის სამართლის ფაკულტეტი. სპეციალობა ბიზნესის სამართალი და სამართალმცოდნეობა.

2005-2006 წლებში იყო შპს მშენებლობის პროექტების სახელმწიფო ექსპერტიზის მთავარი სამმართველოს სისტემური ანალიზის ჯგუფის სპეციალისტი; 2006-2007 წლებში შპს „მშენებლობის პროექტების“ სახელმწიფო ექსპერტიზის მთავარი სამმართველოს გზებისა და ხაზოვანი კომუნიკაციების განყოფილების სპეციალისტი; 2007-2009 წლებში საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა ინსპექციის იურიდიულ საკითხთა სამმართველოს უფროსი ინსპექტორი; 2009-2010 წლებში კი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მსხვილ გადამხდელთა საგადასახადო ინსპექციის იურიდიულ საკითხთა სამმართველოს უფროსის მოადგილე; 2010-2012 წლებში საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს იურიდიული დეპარტამენტის სამართლებრივი უზრუნველყოფის სამმართველოს მთავარი სპეციალისტი; 2012-2013 წლებში დაინიშნა დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის გამგებლად; 2013-2016 წლებში იყო საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებში (ახმეტა, გურჯაანი, დედოფლისწყარო, საგარეჯო, სიღნაღი და ყვარლის მუნიციპალიტეტი ქალაქ თელავში) სახელმწიფო რწმუნებული-გუბერნატორი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სიღნაღისა და დედოფლისწყაროს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მაჟორიტარულ არჩევნებში ხმათა 54,7% მიიღო (15 806 ხმა).
პეგასისებრნი

პეგასისებრნი — ზღვის თევზების ოჯახი მახათასნაირთა რიგისა. ადრე ეს თევზები ცალკე რიგად, პეგასისნაირნი , გამოიყოფოდნენ ან კონალაყუჩნაირთა რიგში ერთიანდებოდნენ.

მათი სხეულის სიგრძე 18 სმ-მდეა (მოკლეგუდა პეგასი, ). ზურგის მხარე ყავისფერი ან ყვითელ-ყავისფერია, მკერდის ფარფლებზე მუქი წვრილი ლაქები აყრიათ. ტანი შებრტყელებულია ზურგ-მუცლის სიბრტყეში, დაფარულია დიდი ძვლოვანი ფირფიტებით (მტკიცედაა შეერთებული ტანის ნაწილში, მოძრავად — კუდისაში), რაც ბაკანს წარმოქმნის. გამოსაწევი პირი მცირე ზომისაა, მდებარეობს გრძელი გაბრტყელებული როსტრუმის ქვეშ, რომელიც ცხვირის ძვლებითაა წარმოქმნილი. ლაყუჩების წვრილი ხვრელების შემდეგ მდებარეობენ დიდი, ფართო მკერდის ფარფლები, 9–19 დაუტოტავი მაგარი სხივით. ისინი მითური ცხენის, პეგასის ფრთებს წააგვანან (აქედან სახელწოდება). ზურგისა და ანალურ ფარფლებში 5 დაუტოტავი სხივია, მუცლისაში — 1 ეკლიანი და 2–3 რბილი. ცნობილია ორი გვარი: ეურიპეგასი და პეგასი , 6 სახეობით.

ბინადრობენ ინდოეთის ოკეანის ტროპიკულ და სუბტროპიკულ წყლებში და წყნარი ოკეანის დასავლეთ ნაწილში, თავთხელ ადგილებში, წყალმცენარეებს შორის; ზოგჯერ აღწევენ მომლაშო წყლებში. მათი ბიოლოგია შესწავლილი არ არის. ითვლება, რომ პეგასებს, მკერდის ფარფლების გაშლით, შეუძლიათ წყლის ზედაპირზე ლივლივი.
ირმინგერის ზღვა

ირმინგერის ზღვა — განაპირა ზღვა ატლანტის ოკეანის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 780 ათ. კმ². სიგრძე 480 კმ, სიგანე ყველაზე ვიწრო ადგილში 290 კმ. სიღრმე 2800 მ. მდებარეობს კუნძულ გრენლანდიის სამხრეთ ნაწილსა და რეიკიანესის წყალქვეშა ქედს შორის. ჩრდილოეთით დანიის სრუტით უკავშირდება გრენლანდიის ზღვას. მის ფარგლებშია ირმინგერის დინება. ზღვის დასავლეთ ნაწილში გადის ძლიერი და ვიწრო აღმოსავლეთ გრენლანდიის დინება, რომელსაც გადააქვს ცივი, ნაკლებადმარილიანი წყლები ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანიდან ატლანტის ოკეანეში. სახელი ეწოდა დანიელი ვიცე-ადმირალის, ზღვაოსნისა და ჰიდროგრაფის კარლ ლუდვიგ ქრისტიან ირმინგერის პატივსაცემად.
დასავლეთ პონტოს მთები

დასავლეთ პონტოს მთები, ბათი-ყარადენიზ-დაღლარი — ქედი თურქეთში. წარმოადგენს პონტოს მთების დასავლეთ ნაწილს, რომელიც ვრცელდება მდინარე საქარიას ხეობიდან ყიზილ-ირმაქის ხეობამდე. სიგრძე 475 კმ, მაქსიმალური სიმაღლე 2600 მ (მთა დელითეფე). შედგება გასწვრივი ხეობებითა და ქვაბულებით გამოყოფილი პარალელური ქედებისაგან. მთების კალთები ციცაბოდ ეშვება შავი ზღვისკენ. აგებულია ქვიშაქვებით, კირქვებითა და მეტამორფული ქანებით. არის ქვანახშირის საბადოები (ზონგულდაქის აუზი). შავი ზღვისკენ მოქცეულ კალთებზე, ნოტიო და თბილი ჰავის პირობებში, განვითარებულია მთა-ტყის მცენარეულობა, 2000 მ-ზე მაღლა სუბალპური მდელოებია, სამხრეთი ქედები უტყეოა. ქვაბულებში და დაბლობებზე ბაღები, ზვრები, სიმინდის, ბრინჯისა და თამბაქოს ნათესებია.
აღმოსავლეთ პონტოს მთები

აღმოსავლეთ პონტოს მთები — ქედების სისტემა თურქეთსა და საქართველოში. წარმოადგენს პონტოს მთების აღმოსავლეთ ნაწილს. გადაჭიმულია შავი ზღვის სანაპიროს გასწვრივ, დასავლეთით — მდინარე მელეთიდან აღმოსავლეთით — მდინარე ჭოროხის ხეობამდე. სიგრძე 500 კმ-ზე მეტი, სიგანე 50–110 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 3937 მ (მთა ქაჩქარი). შედგება გირესუნის, გიუმიუშანეს, ზიგანის, ტრაპიზონისა და ჭანეთის ქედებისაგან. წარმოიქმნა ალპური დანაოჭების შედეგად. გეოლოგიური თვალსაზრისით, ნაოჭა-ლოდა მთებია, რომელიც დანაწილებულია მრავალრიცხოვანი განივი რღვევებით. მაღალ მწვერვალებზე არის თანამედროვე გამყინვარება. აგებულია კრისტალური, მეტამორფული და ვულკანური ქანებით. ღრმად არის დანაწევრებული მდინარეთა განივი ხეობებით. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა ჩრდილოეთ კალთებზე წელიწადში 3000 მმ.
დენიზის ტბა

დენიზის ტბა — მყინვარული წარმოშობის ტბა თურქეთში, ართვინის პროვინციაში. მდებარეობს ჭანეთის ქედზე, მწვერვალ ქაჩქარზე, ზღვის დონიდან 3384 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 750 მ², მაქსიმალური სიღრმე 60 მ. ტბის დიამეტრი შეადგენს დაახლოებით 150 მ-ს. ყინულით დაფარულია 10 თვის განმავლობაში. ყინულისგან თავისუფლდება ზაფხულში. ტბისკენ მიდის ერთი საფეხმავლო მარშრუტი სოფელ იაილალარიდან.
ცერიქოლი

ცერიქოლი, ქვემო ცისფერი ტბა — კარსტული წარმოშობის ტბა რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთში. მდებარეობს მდინარე ჩერეკის ხეობაში, ზღვის დონიდან 809 მ სიმაღლეზე. ტბიდან არსებული ჩამონადენი მუდმივია და არ ექვემდებარება სეზონურ რყევას. ჩამონადენი დაახლოებით 70 მლნ. ლ. წყალი დღე-ღამეში. წყლის მუდმივი ტემპერატურა 9,3°. აქვს მომწვანო-მოლურჯო ფერი. შეიცავს კრისტალურად სუფთა, გამჭვირვალე წყალს. ხილვადობა 22 მ-მდეა. წყლის ფერი ცვალებადია. ნათელ ამინდებში ლურჯია, ხოლო ამინდის სხვა პირობებში, გოგირდწყალბადის შემცველობის გამო ლაჟვარდოვანი. გამდინარეა. ნაპირებზე ტურბაზებია. სახელწოდება „ცერიქოლი“ ბალყარული ენიდან ითარგმნება როგორც „დამპალი ტბა“ და დაკავშირებულია გახსნილ გოგირდწყალბადთან, რის გამოც წყალი გემოთი მოგვაგონებს ლაყე კვერცხს. ცოცხალ ორგანიზმებს მოკლებულია. გვხვდება მხოლოდ უმაღლესი კიბოსნაირთა წარმომადგენელი გამარუსი.
ჩერეკი

ჩერეკი — მდინარე რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთში. სიგრძე 79 კმ, აუზის ფართობი 3070 კმ². ბაქსანის მარჯვენა შენაკადი. წარმოიქმნება მდინარეების ბალყარეთის ჩერეკისა და ხულამის ჩერეკის შეერთების შედეგად, რომლებსაც სათავე აქვთ კავკასიონის ჩრდილოეთი კალთის მყინვარებში. უმთავრესად საზრდოობს თოვლისა და ყინულის წყლით. წყალდიდობა იცის ზაფხულში. წყლის საშუალო ხარჯი ბალყარეთის ჩერეკისა და ხულამის ჩერეკის შეერთების ადგილზე 39,5 მ³/წმ. ჩერეკის ხეობაშია ტბა ცერიქოლი. მდინარის ნაპირებზეა დასახლებული პუნქტები. განვითარებულია ხე-ტყის დაცურება. მდინარეში ბინადრობს მდინარის კალმახი, თერგის ციმორი, თერგის ტობი, კვირჩხლა და სხვა.
აღრიდაღი

აღრიდაღი — ქედი სომხეთის მთიანეთის ცენტრალურ ნაწილში, აღმოსავლეთ თურქეთში, ვანის ტბის ჩრდილოეთით. სიგრძე 200 კმ. სიმაღლე 3445 მ (მთა სუქავეთი). აგებულია ვულკანური ქანებით. ქედზე განედურ რღვევასთან დაკავშირებულია ჩამქრალი ვულკანური კონუსები. კალთები ციცაბო და კლდოვანია, დასერილია ხეობებით. აღრიდაღის ნაწილი კასპიის ზღვისა (მდინარე არაქსი) და სპარსეთის ყურის (მდინარე მურადი) აუზების წყალგამყოფია. ჭარბობს მთის მშრალი სტეპები, ზოგან მეჩხერი ტყეები (ფიჭვი, ღვია, მუხა). გადადის ყარს-ყარაქოსას გზატკეცილი.
საირუს ვენსი

საირუს რობერტს ვენსი (დ. 27 მარტი, 1917 — გ. 12 იანვარი, 2002) — ამერიკელი იურისტი და ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანი 1977 წლიდან 1980 წლამდე ჯიმი კარტერის პრეზიდენტობის პერიოდში. ამ პოსტზე მუშაობამდე ის იყო შეერთებული შტატების თავდაცვის მდივანის მოადგილე ჯონსონის ადმინისტრაციაში. პრეზიდენტ კენედის მმართველობის დროს იგი იყო არმიის მდივანი და თავდაცვის დეპარტამენტის გენერალური მრჩეველი. .

როგორც სახელმწიფო მდივანი, ვენსის მიდგომა საგარეო პოლიტისკენ ემყარებოდა კონფლიქტის მოლაპარაკებებს და იარაღის შემცირების განსაკუთრებული ინტერესით გამოირჩეოდა. 1980 წლის აპრილში ვენსმა გააპროტესტა „არწივის კლანჭის ოპერაცია“ და დატოვა საკუთარი პოსტი. ეს ოპერაცია ჩატარდა ირანში ამერიკელი მძევლების გადასარჩენად და ატარებდა საიდუმლო მისიის ხასიათს. მისი გადადგომის შემდეგ პოსტზე დაინიშნა ედმუნდ მუსკი.

ვენსი იყო 1924 წლის დემოკრატიული პარტიის საპრეზიდენტო კანდიდატის და იურისტის ჯონ დევისის ბიძაშვილი. იგი იყო მანჰეტენის საოლქო ადვოკატის საირუს ვენსი უმცროსის მამა.

ადრეული ცხოვრება და ოჯახი
საირუს ვენსი დაიბადა 1917 წლის 27 მარტს კლარკსბურგში, დასავლეთ ვირჯინიის შტატში. იგი იყო ჯონ კარლ ვენს -ის და ემი რობერტს ვენსის შვილი. მას ასევე ჰყავდა უფროსი ძმა — ჯონ კარლ ვენს . 1922 წელს იგი მოულოდნელად პნევმონიისგან გარდაიცვალა. ="1992"/> ემი რობერტს ვენსი, საირუსის დედა, ცნობილი ფილადელფიელი ოჯახიდან იყო და აქტიურად იყო ჩართული სამოქალაქო საქმეებში. ქმრის გარდაცვალების შემდეგ იგი გადავიდა თავის ოჯახთან საცხოვრებლად შვეიცარიაში ერთ წლით, სადან საირუსმა და მისმა ძმამ ქალაქ ვევეს ინსტიტუტში ფრანგული ისწავლეს.

ვენსის ბევრად უფროსმა ბიძაშვილმა (რომელსაც ბიძად მოიხსენიებდნენ ოჯახში) ჯონ დევისმა, ამერიკის სახელმწიფო ელჩმა გაერთიანებულ სამეფოში და 1924 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების კანდიდატმა, გადაწყვიტა მისი მენტორი გამხდარიყო და იშვილა იგი.

ვენსმა დაამთავრა კენტის სკოლა 1935 წელს

1993 წელს ვენსს მიენიჭა ამერიკის შეერთებული შტატების სამხედრო აკადემიის სილვანუს ტაერის ჯილდო.

1995 წელს მუშაობდა ჩრდილოეთ მაკედონიასა და საბერძნეთში მოლაპარაკებებისთვის. ვენსი იყო სამმაგი კომისიის წევრი.

გარდაცვალება
ვენსი რამდენიმე წლის განმავლობაში ებრძოდა ალცჰაიმერის დაავადებას. საბოლოოდ, იგი გარდაიცვალა სინის მთის სამედიცინო ცენტრში, ნიუ-იორკში, 2002 წლის 12 იანვარს, 84 წლის ასაკში. სიკვდილის მიზეზი ალცჰაიმერთან ერთად გახდა პნევმონია და სხვა დაავადებები. მისი დაკრძალვის ცერემონიალი გაიმართა მანჰეტენზე, ხოლო დაკრძალეს არლინგტონში, ვირჯინიაში. მისი მეღლე გრეისი გარდაიცვალა ნიუ-იორკში, 2008 წლის 22 მარტს, 89 წლის ასაკში.
ახალციხის ეკლესია (ყაზბეგი)

ახალციხის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალციხის განაპირას. თარიღდება - საუკუნეებით.

ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკა (11,912,4 მ) ნაგებია მოზრდილი, ტლანქად დამუშავებული ნატეხი ქვით. შენობა რამდენჯერმეა გადაკეთებული: ცენტრალური და ჩრდილოეთის კამარები აღდგენილია ხის კამაროვანი გადახურვით. ნაწილობრივ შეცვლილია ფასადების საპირე ქვებიც. არ შემორჩენილა ჩრდილოეთისა და დასავლეთის მინაშენები. შესასვლელი ცენტრალური ნავის დასავლეთითაა. გარედან სწორკუთხა კარი შიგნით ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. ნავები ერთმანეთისაგან გამოყოფილია ოთხკუთხა ბოძზე დაყრდნობილი სამი წყვილი თაღით. თაღები ეყრდნობა მარტივი პროფილის კაპიტელებს. შუა ნავი დანარჩენზე განიერია და მთავრდება ნახევარწრიული აფსიდით, რომლშიც ერთი თაღოვანი სარკმელია. აფსიდის სამხრეთით და ჩრდილოეთით სადიაკვნე და სამკვეთლოა, რომლებიც კარით შესაბამის გვერდით ნავებს უკავშირდება. ორივე სათავსოს აღმოსავლეთ კედელში თითო თაღოვანი სარკმელია.