iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კალაძე

საკუთარი სახელი კალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ამირან კალაძე — მთარგმნელი, მწერალი, პოლიტიკოსი
გულდა კალაძე — მოქანდაკე, გრაფიკოსი
თამაზ კალაძე — ფიზიკოსი
ერმალოზ კალაძე — პოლიტიკოსი
კარლო კალაძე — პოეტი, დრამატურგი
კახა კალაძე — ფეხბურთელი, პოლიტიკოსი
კარლო კალაძე — პოეტი, დრამატურგი
ნიკოლოზ კალაძე — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
რაჟდენ კალაძე — კრიტიკოსი, პუბლიცისტი
რობინზონ კალაძე — პოლიტიკოსი
კანდელაკი

საკუთარი სახელი კანდელაკი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე კანდელაკი — თერაპევტი
ალექსანდრე კანდელაკი — ინჟინერ-მშენებელი
ანდრო კანდელაკი — მხატვარი
ბარნაბა კანდელაკი — სამხედრო პირი
ბიძინა კანდელაკი — ქიმიკოსი
გაიოზ კანდელაკი — მუსიკალურ ღონისძიებათა ორგანიზატორი
გელა კანდელაკი — კინორეჟისორი
გიორგი კანდელაკი — მოკრივე
გიორგი კანდელაკი — პოლიტიკოსი
დავით კანდელაკი — ეკონომისტი, დიპლომატი
დავით კანდელაკი — კინოოპერატორი
ევგრაფ კანდელაკი — ინჟინერ-ეკონომისტი
ვალერიან კანდელაკი — მეღვინე
ვალერიან კანდელაკი — დრამატურგი
ვასილ კანდელაკი — აგრონომი, პედაგოგი
ვლადიმერ კანდელაკი — მომღერალი და რეჟისორი
ვოვა კანდელაკი — მხატვარი
ზურაბ კანდელაკი — რეჟისორი, მწერალი
თამაზ კანდელაკი — მათემატიკოსი
თეიმურაზ კანდელაკი — არქიტექტორი
თეიმურაზ კანდელაკი — სატყეო მეურნეობის ინჟინერი, ეკონომისტი
თეოფილე კანდელაკი — პედაგოგი, პუბლიცისტი
თინა კანდელაკი — ჟურნალისტი, ტელეწამყვანი
ირაკლი კანდელაკი — კინორეჟისორი
კონსტანტინე კანდელაკი — ეკონომისტ-ფინანსისტი, პოლიტიკური მოღვაწე
ლადო კანდელაკი — საოპერო მომღერალი (ტენორი)
ლალი კანდელაკი — ბალერინა
მემნონ კანდელაკი — თერაპევტი
ნელი კანდელაკი — მხატვარი
ნიკოლოზ კანდელაკი — ლიტერატურათმცოდნე
ნიკოლოზ კანდელაკი — მოქანდაკე
ნიკოლოზ კანდელაკი — სამხედრო პირი
პავლე კანდელაკი — მსახიობი
სანდრო კანდელაკი — მოჭიდავე
სიმონ კანდელაკი — პარაზიტოლოგი
ტარასი (კანდელაკი) — სასულიერო პირი
ციალა კანდელაკი — მხატვარი
ქეთევან კანდელაკი — თერაპევტი
ჯუანშერ კანდელაკი — ქირურგი
კაპანაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი კაპანაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ავთო კაპანაძე — ფეხბურთელი
ანდრო კაპანაძე — საბჭოთა უშიშროების გენერალ-მაიორი
ანეტა გიგიბედაშვილი-კაპანაძე — პოეტი და საზოგადო მოღვაწე
გიორგი კაპანაძე — პოლიტიკოსი და ჟურნალისტი
გოჩა კაპანაძე — მსახიობი და რეჟისორი
დავით კაპანაძე — ნუმიზმატი
დავით კაპანაძე — საქართველოს მოწვევის პარლამენტის წევრი
დიმიტრი (კაპანაძე) — საეკლესიო პირი
ვახტანგ კაპანაძე — სამხედრო მოღვაწე
ზურაბ კაპანაძე — მხატვარი
თორნიკე კაპანაძე — ფეხბურთელი
იასონ კაპანაძე — სასულიერო პირი
იასონ კაპანაძე — პედაგოგი
ირინე კაპანაძე — ენათმეცნიერი-რუსისტი
კარპეზ კაპანაძე — ვეტერინარი ექიმი
კონსტანტინე კაპანაძე — პოლიტიკოსი
ლია კაპანაძე — თეატრისა და კინოს მსახიობი
ლუკა კაპანაძე — სპორტსმენი (ძიუდო)
ნუკრი კაპანაძე — მომღერალი
პეტრე კაპანაძე — პედაგოგი
რევაზ კაპანაძე — პათოლოგანატომი
სეით კაპანაძე — კონტრ-ადმირალი
სერგი კაპანაძე — დიპლომატი, პოლიტიკოსი
სიმონ კაპანაძე — კარდიოლოგი
კარბელაშვილი

საკუთარი სახელი კარბელაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ანდრე კარბელაშვილი — ინჟინერი, პუბლიცისტი
ანდრია კარბელაშვილი — სასულიერო პირი
გივი კარბელაშვილი — მწერალი
გიორგი კარბელაშვილი — თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი
სტეფანე (კარბელაშვილი), ერისკაცობაში ვასილი — სასულიერო პირი, მუსიკოსი
ლუარსაბ კარბელაშვილი — სტატისტიკოსი
მერი კარბელაშვილი — ხელოვნებათმცოდნე
პოლიევქტოს კარბელაშვილი — მუსიკოსი
კაჭარავა

საკუთარი სახელი კაჭარავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე კაჭარავა — იურისტი
ანატოლი კაჭარავა — მეზღვაური
გურჯი კაჭარავა — პოლიტიკოსი
დავით კაჭარავა — მორაგბე, პოლიტიკოსი
დარეჯან კაჭარავა — არქეოლოგი
ვაჟა კაჭარავა — ფრენბურთელი
ვასილ კაჭარავა — დიპლომატი, ისტორიკოსი
ივანე კაჭარავა — გეოლოგი
იური კაჭარავა — ისტორიკოსი
კარლო კაჭარავა — მხატვარი, მწერალი
ლევან კაჭარავა — ბიზნესმენი
კახა კაჭარავა — ფეხბურთელი, მწვრთნელი
ნიკა კაჭარავა — ფეხბურთელი
პეტრე კაჭარავა — აგრონომი
სანდრო კაჭარავა — პიანისტი, მუსიკალურ ღონისძიებათა ორგანიზატორი
კახიანი

საკუთარი სახელი კახიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ბორის კახიანი — საბჭოთა პარტიული მოხელე, სპორტსმენი (სამთო თხილამურობა)
გიორგი კახიანი — იურისტი, პოლიტიკოსი
ეკა კახიანი — მსახიობი, მომღერალი
ვლადიმერ კახიანი — ბიბლიოგრაფი
ზაალ კახიანი — ქირურგი
ზურაბ კახიანი — მსახიობი, რეჟისორი, ლიბრეტისტი
თეოდორა კახიანი — სპორტსმენი (ფარიკაობა ხმლით)
იმედა კახიანი — მსახიობი
იოსებ კახიანი — მთამსვ­ლე­ლი, მეკლდეური, მწვრთნელი
კონსტანტინე კახიანი — ისტორიკოსი
მარინა კახიანი — მსახიობი
მიხეილ კახიანი — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე
მიხეილ კახიანი — მუსიკოსი
ნაპოლეონ კახიანი — პოლიტიკური მოღვაწე, მენშევიკი
ნიკოლოზ კახიანი — ქირურგი, მორფოლოგი
საულ კახიანი — ქირურგი
ცისია კახიანი — აღმოსავლეთმცოდნე
ჯუმბერ კახიანი — ალპინისტი
კეკელიძე

საკუთარი სახელი კეკელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

გიორგი კეკელიძე — პოეტი, პროზაიკოსი
ვლადიმერ კეკელიძე — ფიზიკოსი
ივანე კეკელიძე — მეტალურგი
კორნელი კეკელიძე — ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე
მიხეილ კეკელიძე — მწერალი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი
მიხეილ კეკელიძე — მეტალურგი
მიხეილ კეკელიძე — სპორტსმენი (კალათბურთელი), მწვრთნელი
ნოდარ კეკელიძე — ფიზიკოსი
პროკლე კეკელიძე — ლიტერატურათმცოდნე
კერესელიძე

საკუთარი სახელი კერესელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

აკაკი კერესელიძე — ენერგეტიკოსი
არჩილ კერესელიძე — კომპოზიტორი
გიორგი კერესელიძე — პოლიტიკური მოღვაწე, ჟურნალისტი
დავით კერესელიძე — დიპლომატი
დავით კერესელიძე — ინჟინერ-ჰიდროლოგი
დავით კერესელიძე — პოლიტიკოსი
ექვთიმე (კერესელიძე) — საეკლესიო მოღვაწე
ვლადიმერ კერესელიძე — კინოოპერატორი
თამაზ კერესელიძე — მიკრობიოლოგი
თამაზ კერესელიძე — ფიზიკოს-თეორეტიკოსი
იასონ კერესელიძე — პოლიტიკური მოღვაწე
ივანე კერესელიძე — მწერალი და პოეტი
კონსტანტინე კერესელიძე — ინჟინერ-გეოლოგი
კონსტანტინე კერესელიძე — რეჟისორ-დოკუმენტალისტი
ლეო კერესელიძე — სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე
მათე კერესელიძე — საზოგადო მოღვაწე
მარინა კერესელიძე — კინომცოდნე, კინოკრიტიკოსი
ნოდარ კერესელიძე — ჰიდროენერგეტიკოსი
პაატა კერესელიძე — კინოოპერატორი, რეჟისორი
შალვა კერესელიძე — კონსტრუქტორი
შალვა კერესელიძე — პოლიტიკოსი
კეცხოველი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი კეცხოველი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

ალექსანდრე კეცხოველი — რევოლუციონერი
ვანო კეცხოველი — რევოლუციონერი, კოოპერატორი, პუბლიცისტი
ზაქარია კეცხოველი — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
ლადო კეცხოველი — რევოლუციონერი
ნიკოლოზ კეცხოველი — მებაღე, პედაგოგი, ხალხოსანი
ნიკოლოზ კეცხოველი — ბოტანიკოსი, მწერალი
სევერიან კეცხოველი — გრაფიკოსი
კვირიკე

საკუთარი სახელი კვირიკე შეიძლება აღნიშნავდეს:

პიროვნებები
კვირიკე — კახეთის მთავარი
კვირიკე — კახეთის მთავარი
კვირიკე — კახეთ-ჰერეთის მეფე
კვირიკე — კახეთ-ჰერეთის მეფე
კვირიკე ბანელი — საეკლესიო მოღვაწე

ტოპონიმები
კვირიკე — სოფელ კორმაღალის ძველი სახელწოდება სამტრედიის მუნიციპალიტეტში
კვირიკე — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ნაბაკევის თემი)
კვირიკე — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში
ზედა კვირიკე — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში
ქვედა კვირიკე — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში
კიკნაძე

საკუთარი სახელი კიკნაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე კიკნაძე — სამხედრო პირი
ალექსანდრე კიკნაძე — მწერალი, სპორტული ჟურნალისტი
ანდრია კიკნაძე — სამხედრო პირი
ანზორ კიკნაძე — სპორტსმენი (ძიუდო)
არჩილ კიკნაძე — ინჟინერ-გეოლოგი
არჩილ კიკნაძე — ფეხბურთელი
გიორგი კიკნაძე — ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე
გიორგი კიკნაძე — პოლიტიკოსი
გიორგი კიკნაძე — ფეხბურთელი
გრიგოლ კიკნაძე — ლიტერატურათმცოდნე
გრიგოლ კიკნაძე — სარკინიგზო ტრანსპორტის სპეციალისტი
გურამ კიკნაძე — ექიმი
დიმიტრი კიკნაძე — ინჟინერ-მექანიკოსი
ევგენი კიკნაძე — სამხედრო პირი
ვასილ კიკნაძე — თეატრმცოდნე
ვლადიმერ კიკნაძე — ქირურგი
ვლადიმერ კიკნაძე — სამხედრო პირი
ზურაბ კიკნაძე — ორიენტალისტი, მთარგმნელი
თამაზ კიკნაძე — გეოლოგი, სპელეოლოგი
თამარ კიკნაძე — პოლიტოლოგი
თეიმურაზ კიკნაძე — მუსიკოსი, პედაგოგი
ინეზა კიკნაძე — ენათმეცნიერი
კონსტანტინე კიკნაძე — მხატვარი
ლევან კიკნაძე — ინჟინერი, სახელმწიფო მოხელე
ლევან კიკნაძე — გენერალ-მაიორი
მერაბ კიკნაძე — ფიზიკოსი, პოლიტიკოსი
მიხეილ კიკნაძე — საბჭოთა არმიის გენერალ-მაიორი
ნანა კიკნაძე — მხატვარ-კერამიკოსი
ნიკოლოზ კიკნაძე — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი
ნიკოლოზ კიკნაძე — სამხედრო პირი
ოთარ კიკნაძე — სამხედრო ინჟინერი, გენერალ-მაიორი
რამაზ კიკნაძე — არქიტექტორი
რევაზ კიკნაძე — ისტორიკოსი
რევაზ კიკნაძე — კომპოზიტორი, შემსრულებელი
რუსუდან კიკნაძე — მსახიობი
ფილადელფოს კიკნაძე — თავად-აზნაურთა 1832 შეთქმულების ერთ-ერთი მეთაური
ქეთევან კიკნაძე — თეატრისა და კინოს მსახიობი
შოთა კიკნაძე — მომღერალი
კილაძე

საკუთარი სახელი კილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე კილაძე — კალათბურთელი
ანზორ კილაძე — პოლიტიკოსი
გრიგოლ კილაძე — კომპოზიტორი
დავით კილაძე — საბჭოთა სახელმწიფო მოხელე
ერეკლე კილაძე — ფეხბურთელი
ვალერიან კილაძე — ფილოსოფოსი
ვარლამ კილაძე — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
იაგო კილაძე — მოკრივე
ივანე კილაძე — ფეხბურთელი
კლაუს კილაძე — ინჟინერი-გვირაბმშენებელი
ლაშა კილაძე — ექიმი, სახელმწიფო თანამდებობის პირი
ლევან კილაძე — არქიტექტორი
ლილე კილაძე — დირიჟორი
მერაბ კილაძე — ქირურგი
მერაბ კილაძე — ქირურგი
ნანა კილაძე — აღმოსავლეთმცოდნე
ნიკა კილაძე — ფეხბურთელი
ნოდარ კილაძე — ფიზიკოსი, გამოთვლითი ტექნიკისა და ინფორმატიკის სპეციალისტი
როლან კილაძე — ასტრონომი
სოფიო კილაძე — იურისტი, პოლიტიკოსი
ჯაბა კილაძე — თეატრის და კინოს მსახიობი
კლდიაშვილი

საკუთარი სახელი კლდიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე კლდიაშვილი — ქიმიკოსი
დავით კლდიაშვილი — მწერალი, სამხედრო და საზოგადო მოღვაწე
ეფროსინე კლდიაშვილი — თეატრალური მოღვაწე და მსახიობი
რევაზ კლდიაშვილი — მწერალი, დრამატურგი, ქიმიკოსი
სერგო კლდიაშვილი — მწერალი
სვიმონ კლდიაშვილი — ქართველი არქიტექტორი
კობალაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი კობალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ანდრო კობალაძე — ქართველი მსახიობი
იური კობალაძე — რუსეთის საგარეო დაზვერვის გენერალ-მაიორი
იუსუფ კობალაძე — ქართველი მსახიობი
კობა კობალაძე — ქართველი სამხედრო პირი
სერგო კობალაძე — ქართველი თერაპევტი
ფატმა კობალაძე — ქართველი მოცეკვავე
კობახიძე

საკუთარი სახელი კობახიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე კობახიძე — ფეხბურთელი
ალექსანდრე კობახიძე — ენათმეცნიერი
ბადრი კობახიძე — მსახიობი და რეჟისორი
გერმანე (გეგა) კობახიძე — კინომსახიობი
გივი კობახიძე — ექიმი, ისტორიკოსი, ჟურნალისტი
გიორგი კობახიძე — პოლიტიკოსი, ფიზიკოსი
გრიგოლ კობახიძე (ჯორჯ კობი) — ბიზნესმენი და გამომგონებელი
გრიგოლ კობახიძე — სსრ კავშირის სახალხო მასწავლებელი
დავით კობახიძე — ენტომოლოგი და ზოოლოგი
დავით კობახიძე — რეჟისორი
ემილ კობახიძე — გეოგრაფი
ვალერიან კობახიძე — პედაგოგი, ფიზიკოსი
ვასილ კობახიძე — თეოლოგი, სასულიერო პირი
ვასილ კობახიძე — მომღერალი, ლოტბარი, მოცეკვავე
თამაზ კობახიძე — ვეტერინარი ექიმი
თეიმურაზ კობახიძე — პიანისტი, დირიჟორი
ირაკლი კობახიძე — პოლიტიკოსი, იურისტი
მამუკა კობახიძე — ფეხბურთელი
მანანა კობახიძე — პოლიტიკოსი, იურისტი
მიხეილ კობახიძე — კინორეჟისორი
მოსე კობახიძე — შინაგან საქმეთა სამინისტროს მოხელე, პოლიტიკოსი
ნიკოლოზ კობახიძე — ეკონომისტი
პეტრე კობახიძე — მსახიობი
რომან კობახიძე — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
ქეთევან კობახიძე — არქიტექტორი
შალვა კობახიძე — ფილოსოფოსი
კობერიძე

საკუთარი სახელი კობერიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ერმალოზ კობერიძე — გენერალ-მაიორი
ვარლამ კობერიძე — მეტალურგი
გელა კობერიძე — პოლიტიკოსი
კონსტანტინე კობერიძე — მოჭიდავე
ოთარ კობერიძე — კინომსახიობი
ლევან კობერიძე — პოლიტიკოსი
ლუკა კობერიძე — ქართველი ფეხბურთელი
მზია კობერიძე — ჟურნალისტი, მთარგმნელი
ნოდარ კობერიძე — მწერალი
ნუგზარ კობერიძე — პოეტი, პოლიტიკოსი
კოტეტიშვილი

საკუთარი სახელი კოტეტიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ვახტანგ კოტეტიშვილი — ლიტერატურათმცოდნე, კრიტიკოსი, ფოლკლორისტი
ვახტანგ კოტეტიშვილი — რეჟისორი
ვახუშტი კოტეტიშვილი — ლიტარატურათმცოდნე, ირანისტი, მთარგმნელი
ვლადიმერ კოტეტიშვილი — ნევროლოგი, მედიცინის ისტორიკოსი
იათამზე კოტეტიშვილი — ფსიქოლოგი
ირაკლი კოტეტიშვილი — გენერალ-მაიორი
ქეთევან კოტეტიშვილი — ფიზიკოსი
ლაღიძე

საკუთარი სახელი ლაღიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

გოჩა ლაღიძე — მეიარაღე ოსტატი, მხატვარ-რესტავრატორი
გრიგოლ ლაღიძე — რეჟისორი და მსახიობი
გრიგოლ ლაღიძე — პუბლიცისტი
ილია ლაღიძე — ინჟინერი, სახელმწიფო მოხელე
ლევან ლაღიძე — მხატვარი
მიტროფანე ლაღიძე — მეწარმე, საზოგადო მოღვაწე
რამაზ ლაღიძე — ქიმიკოსი
რევაზ ლაღიძე — კომპოზიტორი
სოსო ლაღიძე — მსახიობი
ლებანიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი ლებანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

გიორგი ლებანიძე — ჟურნალისტი, მწერალი
გურამ ლებანიძე — ფილოლოგი, ფილოსოფოსი
ზაზა ლებანიძე — მსახიობი
მურმან ლებანიძე — პოეტი
ტარიელ ლებანიძე — დიპლომატი
ქრისტესია ლებანიძე — კინოს მხატვარი
შალვა ლებანიძე — სამხედრო მფრინავი
ლევანი

საკუთარი სახელი ლევანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ლევან ბატონიშვილი — ქართლის მეფის ვახტანგ -ის შვილი
ლევან ბატონიშვილი — ქართული კულტურის მოღვაწე
ლევან ბატონიშვილი — ქართლ-კახეთის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე
ლევან გურიელი
ლევან დადიანი — ოდიშის მთავარი
ლევან დადიანი — ოდიშის მთავარი
ლევან დადიანი — ოდიშის მთავარი
ლევან დადიანი — ოდიშის მთავარი
ლევან დადიანი — ოდიშის მთავარი
ლევანი — იმერეთის მეფე
ლევანი — კახეთის მეფე

გეოგრაფიაში
ლევანის ტბა
ლელაშვილი

საკუთარი სახელი ლელაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

გიორგი ლელაშვილი — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
მიხეილ ლელაშვილი — მუშა პოეტი, ჟურნალისტი
მიხეილ ლელაშვილი — საქართველოს სსრ-ის მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი
ნატალია ლელაშვილი — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
ლეჟავა

საკუთარი სახელი ლეჟავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე ლეჟავა — ჰისტოლოგი
ანდრო ლეჟავა — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
ანზორ ლეჟავა — კალათბურთელი
გიორგი ლეჟავა — არქიტექტორი
ელისაბედ ლეჟავა — ბოლშევიკი რევოლუციონერი
ექვთიმე (ლეჟავა) — სასულიერო პირი
ვახტანგ ლეჟავა — გვარდიის ლეიტენანტი, საბჭოთა კავშირის გმირი
ვლადიმერ ლეჟავა — კონტრ-ადმირალი
ზაზა ლეჟავა — გეოგრაფი
ზურაბ ლეჟავა — მხატვარი
კოტე ლეჟავა — პარტიზანული რაზმის მეთაური იტალიაში მსოფლიო ომის დროს
ნაზარი (ლეჟავა) — სასულიერო პირი, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
ნიკოლოზ ლეჟავა — ინჟინერ-მშენებელი
ნოე ლეჟავა — ბოლშევიკი რევოლუციონერი
პლატონ ლეჟავა — პოეტი, იუმორისტ–სატირიკოსი
პლატონ ლეჟავა — სამხედრო პირი
შამშე ლეჟავა — ექიმი, ბოლშევიკი რევოლუციონერი
ჯუმბერ ლეჟავა — სპორტსმენი, მოგზაური
ლესელიძე

საკუთარი სახელი ლესელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:

პიროვნებები
ვიქტორ ლესელიძე — პოდპოლკოვნიკი, საბჭოთა კავშირის გმირი
კონსტანტინე ლესელიძე — გენერალ-პოლკოვნიკი, საბჭოთა კავშირის გმირი
ოთარ ლესელიძე — საბჭოთა არმიის პოლკოვნიკი

ტოპონიმები
ლესელიძე — დაბა გაგრის მუნიციპალიტეტში
ლესელიძე — აფხაზეთში რკინიგზის პლატფორმა (საქართველოს რკინიგზა)
ლომიძე

საკუთარი სახელი ლომიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ანდრო ლომიძე — მწერალი
გიორგი ლომიძე — ლიტერატურათმცოდნე
ეფრემი (ლომიძე) — სასულიერო პირი, თეოლოგი
ვიქტორ ლომიძე — სამხედრო პირი
ილია ლომიძე — ფეხბურთელი
ლაშა ლომიძე — სპორტსმენი (მორაგბე)
ლუკა (ლომიძე) — სასულიერო პირი
მიხეილ ლომიძე — იურისტი, სახელმწიფო მოხელე
ნოდარ ლომიძე — ქირურგი
რეზო ლომიძე — ფეხბურთელი
შოთა ლომიძე — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა)
ლორთქიფანიძე

საკუთარი სახელი ლორთქიფანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

ალექსანდრე ლორთქიფანიძე — მწერალი, მსახიობი, სცენარისტი
ანტონ ლორთქიფანიძე — საზოგადო მოღვაწე
ბეჟან ლორთქიფანიძე — არქიტექტორი
გედეონ (ლორთქიფანიძე) — გელათელი მიტროპოლიტი
გიგა ლორთქიფანიძე — რეჟისორი
გოჩა ლორთქიფანიძე — იურისტი, სახელმწიფო მოხელე
გრიგოლ ლორთქიფანიძე — პოლიტიკური, სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწე
გრიგოლ (ლორთქიფანიძე) — აფხაზეთის კათოლიკოსი
გურამ ლორთქიფანიძე — მსახიობი
გურამ ლორთქიფანიძე — ისტორიკოსი, არქეოლოგი
დავით ლორთქიფანიძე — ანთროპოლოგი, არქეოლოგი
დავით ლორთქიფანიძე — პედაგოგი
დათო ლორთქიფანიძე — ეკონომისტი, თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი
დიმიტრი ლორთქიფანიძე — ინჟინერი, იურისტი, პოლიტიკოსი
ელენე ყიფიანი-ლორთქიფანიძისა — მწერალი, ჟურნალისტი
ვაჟა ლორთქიფანიძე — პოლიტიკოსი, სახელმწიფო მოხელე, სოციოლოგი
ვიქტორ ლორთქიფანიძე — ეკონომისტი,პოლიტიკოსი
ვლადიმერ ლორთქიფანიძე — საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი, პედაგოგი
ზექერია ლორთქიფანიძე — პოლიტიკოსი
ზურაბ ლორთქიფანიძე — პოეტი
თემურ ლორთქიფანიძე — პედაგოგი, პოლიტიკოსი
იასონ ლორთქიფანიძე — იურისტი
ივანე ლორთქიფანიძე — პოლიტიკოსი
ილია ლორთქიფანიძე — პედიატრი
ირაკლი ლორთქიფანიძე — მეტალურგი
კირილე ლორთქიფანიძე — ჟურნალისტი, კრიტიკოსი
კონსტანტინე ლორთქიფანიძე — მწერალი
კონსტანტინე ლორთქიფანიძე — ექიმი, თერაპევტი
მარიამ ლორთქიფანიძე — ისტორიკოსი
მიხეილ ლორთქიფანიძე — არქიტექტორი
ნიკოლოზ ლორთქიფანიძე — მწერალი
ნინო ლორთქიფანიძე — მსახიობი
ოთარ ლორთქიფანიძე — არქეოლოგი
როზა ლორთქიფანიძე — აგრონომი, პოლიტიკოსი
როსტომ ლორთქიფანიძე — მსახიობი, რეჟისორი, სასულიერო პირი
რუსუდან ლორთქიფანიძე — არქიტექტორი, მეცნიერი, პედაგოგი
სეფე ლორთქიფანიძე — სამხედრო პირი, მსახიობი
სიმონ (სისო) ლორთქიფანიძე — სამხედრო ექიმი
ტარიელ ლორთქიფანიძე — საბჭოთა პარტიული მოხელე, უშიშროების გენერალ-მაიორი
ტიტე ლორთქიფანიძე — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
რუსუდანი

რუსუდანი (დ. დაახლოებით 1194 — გ. 1245) — საქართველოს მეფე 1223-1245 წლებში, თამარ მეფის და დავით სოსლანის შვილი. 1223 წელს იქორწინა ერზრუმის სულთნის თოღრულ შაჰის ძე ღიას ად-დინზე, რომელიც პირობის თანახმად წინასწარ გაქრისტიანდა. რუსუდანის მეფობის პირველ წლებში (1223-1225) საქართველოს ლაშქარმა რამდენიმეჯერ ილაშქრა არან-აზერბაიჯანში, სადაც ვასალურმა და მეზობელმა ქვეყნებმა მტრული მოქმედება დაიწყეს. გარნისის ბრძოლაში (1225) ჯალალედინმა დაამარცხა საქართველოს ლაშქარი, რომელსაც ივანე ათაბაგ-ამირსპასალარი მეთაურობდა და ხვარაზმელები 1226 წელს თბილისს მიადგნენ. რუსუდანი და სამეფო კარი ქუთაისში გადავიდა. ჯალალედინმა 9 მარტს თბილისი აიღო. ხვარაზმელებმა გაწყვიტეს ქალაქის ქრისტიანული მოსახლეობა (ქართველები და სომხები) და დიდძალი ქონება იგდეს ხელთ. თბილისის აღების შემდეგ მტრის ლაშქარი საქართველოს სხვა ნაწილების ძარცვა-რბევას შეუდგა. 1225-1230 წლებში ქართველთა ლაშქარი სხვადასხვა ადგილას გამუდმებით ებრძოდა ხვარაზმელებს.

დაახლოებით 1230/1231 წელს რუსუდანმა თავისი 5 წლის ვაჟი დავითი თანამოსაყდრედ აკურთხებინა ქუთაისში. დაახლოებით 1233 წელს რუსუდანი სამეფო კართან ერთად თბილისში გადავიდა. 1235 წელს მონღოლებმა აიღეს საქართველოს ყმადნაფიცი განძა (განჯა) და თბილისისკენ დაიძრნენ. რუსუდანმა თბილისის დაცვა ციხისთავ მუხას ძეს დაავალა, თვითონ კი ისევ ქუთაისში გაიქცა. გაატარა ფულის რეფორმა; განახლდა ვერცხლის მონეტების მოჭრა. 1236/1237 წელს რუსუდანმა თავისი ასული თამარი რუმის სულთანს ყაიას ედ-დინს მიათხოვა და მასთან გაგზავნა ლაშა გიორგის ძე დავითი, რომ, როგორც ტახტის მოსალოდნელი მეტოქე, თავიდან მოეშორებინა.

რუსუდანმა და მთავარსარდლობამ ვერ გაუწიეს მონღოლებს ორგანიზებული წინააღმდეგობა. სამეფოს სანაპირო-სასაზღვრო რაიონების მმართველები (ავაგ ამირსპასალარი, ვარამ გაგელი, შანშე მანდატურთუხუცესი და სხვები) ბრძოლის მაგიერ თავიანთ ციხესიმაგრეებში შეიხიზნენ. დაქსაქსული ძალების დამორჩილება მონღოლებმა შედარებით ადვილად შეძლეს. 1239/1240 წელს რუსუდანმა რომის პაპს სთხოვა დახმარება, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია და დაიწყო საზავო მოლაპარაკება მონღოლებთან. ამავე დროს მან ბათო-ყაენთან გაგზავნა მწიგნობართუხუცესი-ჭყონდიდელი არსენი, რომლის დაბრუნების შემდეგ მონღოლებს დაუზავდა. 1242/1243 წელს რუსუდანი და მისი ძე დავითი თბილისში გადავიდნენ, საიდანაც დავითი ყაენთან გაგზავნეს. დასნეულებული რუსუდანი მის მოლოდინში გარდაიცვალა.
დავით VIII

დავით (დ. დაახლოებით 1273/1274 — გ. 1311) — საქართველოს მეფე 1293-1311 წლებში, დემეტრე თავდადებულის ძე. 1284 წლიდან იზრდებოდა ტარსაიჭ ორბელის სახლში. 1289 წელს დემეტრე -მ ილხანთა ურდოში წაიყვანა. 1291 წელს ათაბაგი ხუტლუბუღა შეეცადა ვახტანგ -ის (დავით ნარინის ძე) მაგიერ დავით უფლისწული გაემეფებინა, მაგრამ მიზანს ვერ მიაღწია. 1291 (1292) მონაწილეობდა ქეღათუ-ყაენის მიერ რუმის (მცირე აზია) აჯანყების ჩასაქრობად მოწყობილ ლაშქრობაში. ამის შემდეგ ყაენმა დავით მეფედ დაამტკიცა. დავით ფაქტობრივად აღმოსავლეთ საქართველოს მეფე იყო, დასავლეთ საქართველოსი კი კონსტანტინე , დავით ნარინის ძე განაგებდა. დავით ცდილობდა ილხანსა და ნოინებს შორის ბრძოლა თავის სასარგებლოდ გამოეყენებინა. 1295 წელს მან კავშირი შეკრა ქეღათუ-ყაენის მოწინააღმდეგე თუქალ-ნოინთან. იმავე წელს ბაიდუსა (ილხანი 1295) და ყაზანს (ილხანი 1295-1304) შორის ბრძოლაში თუქალი ბაიდუს მხარეზე იბრძოდა. 1297 წელს დავით ყაზან-ყაენმა ურდოში იხმო. ვაზირთა რჩევის მიუხედავად, მეფე არ ეახლა მას, აჯანყდა და მომხრე ფეოდალებთან ერთად მთიულეთში გამაგრდა. დავით -მ ყაზანის წინააღმდეგ პოლიტიკური კავშირი შესთავაზა ორქოს ურდოს ყაენს - მას თავისი უმცროსი ძმა ვახტანგი გაუგზავნა ელჩად და ირანში შესასევად უმოკლესი, დარიალის გზის მიცემას დაჰპირდა. ამ კავშირის ჩაშლის მიზნით ყაზან-ყაენი შეეცადა დაზავებოდა დავით -ს, მაგრამ უშედეგოდ. მაშინ ყაზანმა ჯარები გამოგზავნა ურჩი ვასალის დასამორჩილებლად. როდესაც ამ გზითაც ვერაფერს გახდა, 1299 წელს მეფედ დაამტკიცა დავით -ის უმცროსი ძმა (შემდეგში გიორგი ბრწყინვალე).

მონღოლთა განუწყვეტელი შემოსევები ქვეყანას ანადგურებდა. დავით -ის მომხრე მსხვილ ფეოდალთა უმრავლესობა დარწმუნდა, რომ ბრძოლის გაგრძელება უაზრო იყო და ყაენს დამორჩილდა. დავით კვლავ მთიულეთში გამაგრდა და საქართველოს იმ მხარეებს არბევდა, რომლებიც ყაენის ხელისუფლებას ემორჩილებოდნენ. მალე დავით თავის ძმას ვახტანგსაც გადაემტერა, ვახტანგი იძულებული გახდა ყაენს ხლებოდა. 1302 წელს ყაენმა ვახტანგი საქართველოს მეფედ დაამტკიცა. დიდი სამხედრო ძალის მიუხედავად მონღოლებმა ვერ შეძლეს მთიულეთში შესვლა, რამაც მათ ძლევამოსილებას სახელი გაუტეხა. მაგრამ მონღოლთა ლაშქრის ყოველწლიურმა თარეშმა აღმოსავლეთ საქართველო ააოხრა. ბრძოლებს თან შიმშილი მოჰყვა, ქართლის მოსახლეობა სამცხეში გარბოდა.
ვახტანგ II

ვახტანგ (გ. 1292) — აღმოსავლეთ საქართველოს მეფე 1289-1292 წლებში, აფხაზთა (დასავლეთ საქართველოს) მეფე დავით ნარინის ძე.

ვახტანგი, დემეტრე -ის სიკვდილით დასჯის შემდეგ, მეფედ დასვა არღუნ ყაენმა ხუტლუბუღას რჩევით იმ ანგარიშით, რომ ამ გზით მონღოლთა მფლობელობაში გაერთიანდებოდა ლიხსიქითა საქართველოც. ვახტანგმა მტკიცედ აიღო ხელში ქვეყნის მმართველობა და ხუტლუბუღას თვითნებობის უფლება არ მისცა, ამის გამო მათ შორის მტრობა ჩამოვარდა. ხუტლუბუღამ ვახტანგს დემეტრე -ის ვაჟი დავითი (შემდგომში დავით ) დაუპირისპირა, მაგრამ ვერაფერს გახდა. ვახტანგ მოულოდნელად გარდაიცვალა. დაკრძალულია გელათში.

ბიოგრაფია
ვახტანგი ისტორიულ წყაროებში პირველად იხსენიება 1287-1288 წლებში, როდესაც ის დავითის ნარინის მიერ ზარადხანის უხუცეს ვახტანგ თულაისძისათვის ბოძებულ წყალობის წიგნს ამტკიცებს (ხეც -01331). დოკუმენტში ვახტანგი „მეფედ“ იხსენიება, რაც, ჩანს, თანამოსაყდრეობაზე მიუთითებს. საბუთი შედგენილია ვახტანგის მეფობის მე-10 ინდიკტიონს, საიდანაც ირკვევა მისი დავითის თანამოსაყდრედ კურთხევის თარიღი — 1279 წელი.

ჟამთააღმწერლის მიხედვით, ვახტანგის აღმზრდელი ყოფილა მწიგნობარი ვინმე ფარსმანის შვილი. დემეტრე -ის ურდოში დაღუპვის შემდეგ, ვახტანგი აღმოსავლეთ საქართველოს ტახტზე არღუნ-ყაენმა ხუტლუბუღას (სადუნ მანკაბერდელის ძე) რჩევით აირჩია, რასაც საქართველოს ორივე სამეფოს ყაენის მორჩილებაში ყოფნა უნდა მოჰყოლოდა („მოვიყვანო შვილი აფხაზთა მეფისა დავითის, სახელით ვახტანგ, და მას მიუბოძე მეფობა, რომელ ორივე სამეფო ბრძანებასა შენსა მორჩილებდეს“). ხუტლუბუღა იმერეთში გადავიდა და დავითს ვახტანგის აღმოსავლეთ საქართველოში გამეფება შესთავაზა. დავითმა შვილი ჯარით გამოაცილა ტასისკარამდე. ქვიშხეთის მინდორზე ვახტანგს ქართველი და მონღოლი დიდებულები მიეგებნენ და ერთგულება შეჰფიცეს. ამის შემდეგ დავით მეფე ქუთაისში დაბრუნდა, ვახტანგი კი არღუნ ყაენთან წარსადგენად და დასამტკიცებლად წაიყვანეს.

ყაენმა ვახტანგს „მოსცა მეფობა ყოვლისა საქართველოსი“ და ცოლად თავისი და ოლჯათი შერთო. თბილისს მობრუნებული ვახტანგს „დაადგეს გჳრგჳნი მეფობისა თავსა მისსა, და დასუეს ტახტსა სამეფოსა, და აღასრულეს წესი კურთხევისა. და დაიპყრა ყოველი საქართველო ნიკოფსით დარუბანდამდე“. მის ხელისუფლებას მხოლოდ ყაენის უშუალო ვასალი — სამცხის მთავარი ბექა ჯაყელ-ციხისჯვრელი არ ემორჩილებოდა. მემატიანის დახასიათებით, ვახტანგი იყო „პატიოსანი, ღმრთისმოყუარე, ტკბილი და მოსამართლე, ახოვანი და მჴნე, და სამჴედროთა ზნითა აღვსავსე“.

ვახტანგის გამეფებაში შეტანილი წვლილის სანაცვლოდ ხუტლუბუღამ ათაბაგობა და ამირსპასალარობა მიიღო, თუმცა მალე მან სცადა ესარგებლა ვახტანგის მფარველის, არღუნ-ყაენის მძიმე ავადმყოფობით და მეფედ დემეტრე -ის უფროსი ვაჟის, დავითის დასმა მოინდომა. საქართველოს დიდებულებმა და მონღოლმა ნოინებმა მხარი ვახტანგს დაუჭირეს. ხუტლუბუღამ თავისი მიზნის განხორციელება ვერც არღუნის გარდაცვალების (1291) შემდეგ შეძლო. ახალი ყაენი ქეღათუც ვახტანგის მიმართ კეთილგანწყობილი იყო. ამრიგად, ვახტანგს კვლავაც „მტკიცედ ეპყრა მეფობა“, დავითს კი მხოლოდ „ადგილ-ადგილ სოფელნი და ქუეყანა“ ერგო.

ვახტანგი სამწლიანი მეფობის შემდეგ, სრულიად ახალგაზრდა გარდაიცვალა. უდროოდ გარდაცვლილი ვახტანგი დასავლეთ საქართველოში წაასვენეს და გელათის მონასტერში დაკრძალეს. მისი სიკვდილი უგლოვია დავით დემეტრეს ძესაც, რომელსაც ყაენმა საქართველოს მეფობა დაუმტკიცა და ვახტანგის ქვრივი ოლჯათი შერთო ცოლად.