გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1950

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1950 მიღებულია 2010 წლის 23 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა წინა რეზოლუციები მათ შორის 1814-ე (2008), 1816-ე (2008), 1838-ე (2008), 1844-ე (2008), 1846-ე (2008), 1851-ე (2008), 1897-ე (2009) და 1918-ე (2010) სომალიში არსებული ვითარების შესახებ. მან ხელახლა მისცა სახელმწიფოებს უფლებამოსილება, ჩარეულიყვნენ სომალელი მეკობრეების მიერ ზღვაზე განხორციელებულ მეკობრულ ქმედებებში მომდევნო თორმეტი თვის განმავლობაში.

სომალის გარდამავალმა ფედერალურმა მთავრობამ არაერთხელ მიმართა თხოვნით საერთაშორისო საზოგადოებას დახმარებისთვის, რათა დაპირისპირებოდა მეკობრეებს მისი სანაპიროების სიახლოვეს.

დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭომ გამოხატა შეშფოთება მეკობრეობისა და ზღვაზე შეიარაღებული ყაჩაღობის მუდმივი საფრთხის გამო, რომელიც მიმართული იყო სომალისთვის ჰუმანიტარული დახმარების მიმწოდებელი გემების, საერთაშორისო ნავიგაციისა და სათევზაო ხომალდების წინააღმდეგ. გარდა ამისა, აღინიშნა, რომ ეს საფრთხე გასცდა სომალის ტერიტორიულ წყლებს ინდოეთის ოკეანის დასავლეთ ნაწილამდე და მასში ბავშვებიც იყვნენ ჩართულნი. საბჭომ აღიარა, რომ უშუალოდ სომალიში არსებულმა არასტაბილურობამ ხელი შეუწყო მეკობრეობის პრობლემას და საჭირო იყო მისი გამომწვევი მიზეზების აღმოფხვრა, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ გარდამავალ ფედერალურ მთავრობას შეზღუდული შესაძლებლობები ჰქონდა ამ პრობლემასთან გასამკლავებლად. ასევე აღინიშნა, რომ გაეროს საზღვაო სამართლის კონვენციამ დაადგინა პროცედურები ზღვაზე მეკობრეობასა და შეიარაღებულ ყაჩაღობასთან საბრძოლველად.

რეზოლუცია მიესალმა ევროკავშირის ოპერაცია „ატალანტას“, ნატოსა და სხვადასხვა სახელმწიფოს ძალისხმევას, მათ შორის ჩინეთის, ინდოეთის, ირანის, იაპონიის, მალაიზიის, სამხრეთ კორეის, რუსეთის, საუდის არაბეთისა და იემენის, რომლებმაც რეგიონში ხომალდები და საჰაერო ტექნიკა განათავსეს. ამავდროულად, გამოითქვა შეშფოთება, იმის შესახებ რომ მეკობრეთა დაკავებისა და სისხლისსამართლებრივი დევნის ხელშეწყობის შეზღუდულმა შესაძლებლობებმა შეაფერხა საერთაშორისო ძალისხმევა სომალის სანაპიროსთან მეკობრეობის წინააღმდეგ. კენიამ და სეიშელის კუნძულებმა შექება დაიმსახურეს მეკობრეთა გასამართლების გამო. საბჭომ ყურადღება დაუთმო მათ, ვინც მეკობრეობის მსხვერპლი გახდა და საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციას მოუწოდა ამ კუთხით სახელმძღვანელო პრინციპების შემუშავება.

ქმედებები
გაეროს წესდების თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ კიდევ ერთხელ დაგმო მეკობრეობისა და შეიარაღებული ყაჩაღობის ყველა აქტი სომალის სანაპიროსთან მყოფი გემების წინააღმდეგ. საბჭომ შეშფოთება გამოხატა სომალიში არსებული ვითარების მონიტორინგის ჯგუფის ანგარიშის გამოც, რომელიც მიუთითებდა 733-ე (1992) რეზოლუციით დაწესებული იარაღის ემბარგოს აღსრულების ნაკლებობაზე; სახელმწიფოებს მოუწოდეს ინფორმაციის გაზიარებისკენ ემბარგოს დარღვევის პრევენციის მიზნით.

რეზოლუციამ მიმართა ყველა სახელმწიფოს, ჩართულიყვნენ მეკობრეობის წინააღმდეგ ბრძოლაში სომალის სანაპიროსთან გარდამავალ ფედერალურ მთავრობასთან თანამშრომლობით. მოთანამშრომლე სახელმწიფოებს მოეთხოვათ, არ შეეზღუდათ ან შეეფერხებინათ გამავალი გემების გადაადგილების უფლება; ასევე აღინიშნა, რომ სომალიზე დაწესებული იარაღის ემბარგო არ ვრცელდება იმ იარაღსა და აღჭურვილობაზე, რომელიც განკუთვნილი იყო საერთაშორისო ძალების მიერ გამოსაყენებლად. წევრ სახელმწიფოებს დამატებით მოუწოდეს სომალის ხელისუფლების შესაძლებლობების გაძლიერებისკენ, რათა მათ შეძლებოდათ თავდასხმების დამგეგმარებისა და შემსრულებლების გასამართლება, იურისდიქციის განსაზღვრა და მეკობრეობის კრიმინალიზაცია შიდა კანონმდებლობის შესაბამისად.

უშიშროების საბჭომ ასევე დაავალა ინტერპოლსა და ევროპოლს, გამოეძიებინათ სომალის სანაპიროსთან მეკობრეობაში ჩართული კრიმინალური ქსელები, ხოლო გენერალურ მდივანს, ბან კი-მუნს, დაევალა 11 თვის ვადაში ანგარიშის მომზადება წინამდებარე რეზოლუციის შესრულების შესახებ.