ქალები იაპონიაში

ქალები იაპონიაში — მიუხედავად იმისა, რომ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ იაპონიაში ქალებს და მამაკაცებს თანაბარი კანონიერი უფლებები ჰქონდათ, ქალებისთვის ეკონომიკური პირობები კვლავ გაუწონასწორებელია. დედობისა და სამუშაო ადგილების შეთავსების წახალისების თანამედროვე პოლიტიკის ინიციატივებს არაერთგვაროვანი შედეგი მოჰყვა.

იაპონიაში ქალებმა ხმის მიცემის უფლება 1945 წელს მიიღეს. ბოლო ათწლეულების განმავლობაში იაპონელი ქალების სტატუსი გაუმჯობესდა, დაქორწინებული ქალებისა და დედების ტრადიციული მოლოდინები აღნიშნულია, როგორც სრული ეკონომიკური თანასწორობის ბარიერი. მონარქები მხოლოდ მამრობითი სქესის წარმომადგენლები არიან და პრინცესა უარს ამბობს სამეფო სტატუსზე, როდესაც იგი იქორწინებს უბრალო მოქალაქეზე.

ქცევითი მოლოდინები
1985 წელს იაპონელ დიასახლისებთან ინტერვიუში მკვლევარებმა დაადგინეს, რომ იაპონიაში ქალური ქცევა სოციალურად მოწესრიგებული იყო, მოკრძალებით, თავაზიანობით, შესაბამისობითა და თვითდაჯერებით. მოკრძალება ვრცელდებოდა დუმილის ეფექტურ გამოყენებაზე, როგორც ყოველდღიურ საუბრებში, ასევე საქმიანობაში. სისუფთავე მოიცავდა პირად გარეგნობასა და სუფთა სახლს. თავაზიანობა, კიდევ ერთი თვისება, მოუწოდებდა ქალებს საშინაო როლების მორგებისკენ და სტუმრების გართობისკენ, კერძოდ, ჩაის მომზადება და მირთმევა.

ქალთა პოლიტიკური სტატუსი
ქალებს ხმის მიცემის უფლება 1945 წელს მიეცათ, მეორე მსოფლიო ომში იაპონელების ჩაბარების შემდეგ. იაპონიის ახალმა ფაქტობრივმა მმართველმა, დაგლას მაკართურმა ბრძანა 1946 წლის თებერვალში იაპონიის ახალი კონსტიტუციის შემუშავება. ქვეკომიტეტი, რომელშიც შედიოდა ორი ქალი, ბეატე სიროტა გორდონი და ეკონომისტი ელეონორ ჰედლი, ჩაირიცხნენ და დანიშნეს კონსტიტუციის განყოფილება, რომელიც მიეძღვნა სამოქალაქო უფლებებსა და ქალთა უფლებებს იაპონიაში . ეს მათ საშუალებას აძლევდა, მოეპოვებინათ უფრო მეტი თავისუფლებას, მამაკაცთან თანასწორობა და იაპონიის საზოგადოების მაღალი სტატუსი. ქალთა საგანმანათლებლო დაწესებულებები გახსნა და მოითხოვეს ქალებმა, რომ თანაბარი შრომის ანაზღაურება მიიღონ. 1986 წელს ძალაში შევიდა კანონის თანაბარი დასაქმების შესაძლებლობის შესახებ. იურიდიულად, რჩება რამდენიმე ბარიერი ქალის თანაბარი მონაწილეობისთვის საზოგადოების ცხოვრებაში. ამასთან, სოციალურად მათ სამუშაო ძალაში არ აქვთ შესაძლებლობები ხანგრძლივი სამუშაო საათებისა და მამაკაცების მიერ სამუშაო ადგილზე დომინირების გამო.

პარლამენტებში ქალთა გლობალური გამოკითხვის შედეგად, იაპონიამ 189 ქვეყანას შორის 123-ე ადგილი დაიკავა. იაპონიის პარლამენტში ქალები იკავებენ ადგილების 10% -ზე ნაკლებს, მიუხედავად მთავრობის მიზნისა, რომ თანამდებობაზე არჩეული პირების 30% უნდა ყოფილიყო ქალი 2020 წლისთვის.

ჯანმრთელობა
87 წლის ასაკში, იაპონელი ქალების სიცოცხლის ხანგრძლივობა ყველაზე გრძელია, ვიდრე მსოფლიოს სხვა ქვეყნებში.

კანონები დანაშაულის წინააღმდეგ
ოჯახური ძალადობა
იაპონიაში ტრადიციულად საშინაო დავა განიხილებოდა როგორც ქალი პარტნიორის დაუდევრობის ან ცუდი მხარდაჭერით გამოწვეული შედეგი. იმის გამო, რომ ქალთა შეურაცხყოფა საზიანო იქნებოდა ოჯახისთვის, იშვიათია იურიდიული, სამედიცინო და სოციალური ჩარევა საშინაო დავაში.

სექსუალური ტრეფიკინგი
იაპონელი და უცხოელი ქალები და გოგონები იაპონიაში სექსუალური ტრეფიკინგის მსხვერპლნი ხდებიან. ისინი გააუპატიურეს ბორდლებში და სხვა ადგილებში და განიცდიან ფიზიკურ და ფსიქოლოგიურ ტრავმას. იაპონიის სექს-ტრეფიკინგის საწინააღმდეგო კანონმდებლობა და კანონები გააკრიტიკეს არსებობის გამო.

კონტრაცეფცია და სექსუალობა
იაპონიაში კონტრაცეპტული აბები ლეგალიზებულია 1999 წლიდან. მისი გამოყენება ჯერ კიდევ დაბალია, ბევრ წყვილს პრეზერვატივი ურჩევნია. იაპონიაში სექსუალობა განვითარდა აზიისგან დამოუკიდებლად და იაპონიამ არ მიიღო კონფუციანური შეხედულება ქორწინების შესახებ, რომელშიც უწმინდესობა ძალიან ფასობს. ამასთან, იაპონიაში ქორწინების გარეშე შვილის გაჩენა იშვიათია.