კერალას კულტურა

კერალას კულტურა — ბოლო ათასწლეულების განმავლობაში განვითარებული კულტურა, რომელზეც გავლენა მოახდინა ინდოეთის სხვა ნაწილებმა და საზღვარგარეთ არსებულმა კულტურებმა. იგი განისაზღვრება მისი სიძველითა და მალაიალელი ხალხის მიერ შენარჩუნებული ორგანული უწყვეტობით. კერალას თანამედროვე საზოგადოებამ ჩამოყალიბება დაიწყო კლასიკურ ანტიკურ პერიოდში ინდოეთის სხვადასხვა კუთხიდან და საზღვარგარეთიდან მიგრაციის გამო.

კერალას კულტურული გენეზისი იწყება (დაახლოებით ახ. წ. საუკუნე) ბუნდოვნად განსაზღვრულ ისტორიულ რეგიონში, რომელიც ცნობილია როგორც თამიჟაგომი ტამილთა საერთო კულტურის მიერ განსაზღვრული ქვეყანა და მოიცავს ჩერას, ჩოლას და პანდიას სამეფოებს. კერალაში აღმოჩენილია მუსიკა, ცეკვა, ენა (ჯერ დრავიდა ბჰშა, „დრავიდული ენა“ შემდეგ ტამილური) და სანგამი (ტამილური ლიტერატურის უდიდესი კორპუსი). დანარჩენი თამიჟაგომშია (დღევანდელი ტამილ-ნადუ) ნაპოვნი. კერალას კულტურა განვითარდა დრავიდული ხასიათიდან გამომდინარე, სანსკრიტიზაციის, რელიგიური მოძრაობების აღორძინებისა და რეფორმების მოძრაობებით კასტური დაყოფისგან გამოწვეული დისკრიმინაციის წინააღმდეგ . კერალა აჩვენებს კულტურას, რომელიც განვითარებულია ცივილიზებული ცხოვრების წესის ათვისების გზით.

საშემსრულებლო ხელოვნება
კლასიკური საშემსრულებლო ხელოვნების ტრადიციები მოიცავს ქუდიატტომს, სანსკრიტული დრამის ან თეატრის ფორმას და იუნესკოს მიერ განსაზღვრულ ჰუმანიტარული მემკვიდრეობის ხელოვნებას. კათაკალი ( კატერუმბიდან („მოთხრობა“) და კალიდან („წარმოდგენა“)) 500 წლის წინანდელი ცეკვის ფორმაა - დრამა, რომელიც ასახავს უძველეს ეპოსებს. კათაკალის პოპულარიზებული განშტოებაა კერალა ნატანამი (განვითარდა საუკუნეში მოცეკვავე გურუ გოპინატის მიერ ). კუთუ უფრო მსუბუქი შესრულების ტექნიკით არის გამორჩეული, თანამედროვე სტენდ-აპ კომედიის მსგავსი. უძველესი ხელოვნება, რომელიც თავდაპირველად შემოიფარგლებოდა ტაძრების სიწმინდეებით, მოგვიანებით მათ პოპულარიზაცია გაუწია მანი მადავა ჩაქირმა .კერალიტის სხვა საშემსრულებლო ხელოვნებაში შედის მოჰინიაატტამ („მოჯადოებული ქალის ცეკვა“), რომელიც არის მოხდენილი ქორეოგრაფიული ცეკვის სახეობა, რომელსაც ასრულებენ ქალები და თან ახლავს მუსიკალური გაფორმება.

კერალას ასევე აქვს ტომობრივი და ხალხური ხელოვნების რამდენიმე ფორმა. მაგალითად, კუმმატიკალი არის სამხრეთ მალაბარის ცნობილი ფერადი ცეკვა ნიღბებით, რომელიც შესრულებულია ონამის ფესტივალის დროს. კანარი კალის ცეკვები (ასევე ცნობილი როგორც დესათუკალი) როდესაც სწრაფად მოძრაობენ, მებრძოლი მოცეკვავეები, რომლებიც ერწყმიან რითმულ ხალხურ სიმღერებსა და ასურავადიებს. ასევე მნიშვნელოვანია სპექტაკლის სხვადასხვა ჟანრები, რომლებიც ისლამურია - ან ქრისტიანობის თემატიკით. მათ შორისაა ოპანა, რომელიც ფართოდ არის პოპულარული კერალიტ მუსლიმთა და მალაბარის მკვიდრთა შორის . ოპანა მოიცავს ჯგუფურ ცეკვას, რომელსაც თან ახლავს რიტმული ტაშის კვრა და იშალის ვოკალიზაცია.

მუსიკა
რაგასი და ტალასი ლირიკული კარნატული მუსიკაა. საუკუნის ტრავანკორის მეფე და მუსიკის მფარველი და კომპოზიტორი, მონაწილეობდა კარნატული მუსიკის პოპულარიზაციაში. გარდა ამისა, კერალას აქვს საკუთარი მშობლიური მუსიკალური სისტემა, სოპანამი, რომელიც არის რაგაზე დაფუძნებული. მაგალითად, სოპანამი უზრუნველყოფს ფონურ მუსიკას, რომელიც გამოიყენება კათაკალში . მუსიკოსებს შეიძლება ჰყავდეთ ანსამბლები, რომლებიც დგამენ მოცემულ წარმოდგენას. თითოეული სპექტაკლი, თავის მხრივ, შეიძლება გაგრძელდეს ოთხ საათამდე. კერალას პოპულარულ მუსიკაში, ისევე როგორც დანარჩენ ინდოეთში, დომინირებს ინდური კინოფილმების მუსიკა. კერალას მუსიკალურ კულტურაში ყველაზე მეტად ახსოვთ დიდი მუსიკოსის შრი კ ჯეი იესუდასის სახელი.