iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კეთლინ გლაზგოუ

კეთლინ გლაზგოუ (დ. 12 აპრილი, 1969 წელი) — ამერიკელი მწერალი, ახალგაზრდული მხატვრული ლიტერატურის ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერების ავტორი, ყველაზე ცნობილი თავისი რომანით „გოგონა ნამსხვრევებად“.

ადრეული ცხოვრება
გლაზგოუ გაიზარდა „ლავერნისა და შერლის“, „ლენისა და სკვიგის“, „ჰარდის ბიჭების“, „მორკისა და მინდის“ და სხვა ცნობილი სატელევიზიო დუეტების ყურებით, რომლებსაც იგი თავისი „აგატების“ სერიის შთაგონების დაუფარავ წყაროდ აღნიშნავს.
იგი იყო მინესოტის უნივერსიტეტის მხატვრულ ლიტერატურაზე მუშაობის პროგრამის კოორდინატორი ცამეტი წლის განმავლობაში. პირველი რომანის დაწერამდე ის ლექსებს თხზავდა.
ცხოვრობს ტუსონში, არიზონაში.

რჩეული ნამუშევრები
კეთლინის პირველი ახალგაზრდული რომანი, „გოგონა ნამსხვრევებად“, დებიუტისთანავე ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერების სიაში პირველ ადგილზე მოექცა. იგი ამბობს, რომ ეს რომანი არის „მსოფლიოში იმ მარტოობის გრძნობის შესახებ, რომელიც მაშინაც კი გეუფლება, როდესაც სხვა ადამიანებთან გაქვს ურთიერთობა“. ის, რომ მთავარი გმირი ებრძვის დეპრესიასა და თვითმკვლელობისაკენ მიდრეკილებას, თავად ავტორის პირად გამოცდილებას ეხმიანება.

მწერალ ლიზ ლოუსონთან თანაავტორობით მან დაწერა „აგატები“ და მისი გაგრძელება „ღამე კითხვის ნიშნის ქვეშ“, პირველი და მეორე ინსტალაციები მისტიური ჟანრის სერიაში ორი თინეიჯერი გოგონას შესახებ, რომლებიც იძიებენ მათი სკოლიდან მოსწავლის გაუჩინარების საქმეს.
გიორგი ამირეჯიბი (პუბლიცისტი)

გიორგი იოსების ძე ამირეჯიბი (23 ოქტომბერი, 1875, აბისი, — 4 თებერვალი, 1936, თბილისი) — ქართველი თავადი, ინჟინერი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი.

ბიოგრაფია
განათლება და ადრეული საქმიანობა
გიორგი ამირეჯიბი დაიბადა 1875 წელს გორის მაზრის სოფელ აბისში, მემამულის ოჯახში. განათლება მიიღო ჯერ დები ტიზენგაუზენების პანსიონში, შემდეგ თბილისის მე-3 გიმნაზიაში, საიდანაც კონფლიქტის გამო გარიცხეს. ამის შემდეგ სწავლა გააგრძელა ქუთაისის გიმნაზიაში, სადაც წარმატებით ჩააბარა სიმწიფის გამოცდები. სწავლის გასაგრძელებლად მოსკოვში გაემგზავრა, მაგრამ გზად თბილისელ სტუდენტ იოსელიანის გავლენით, რომელიც გერმანიის სამთო აკადემიაში სწავლობდა, გადაწყვეტილება შეიცვალა. მან ავსტრიის ქალაქ ლეობენის სამთო აკადემიაში გააგრძელა სწავლა. სწავლის დამთავრების შემდეგ ექვსი წელი ბაქოს ნავთის სარეწებში მუშაობდა.

1901 წლიდან გიორგი ამირეჯიბი გახლდათ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი. მის საზოგადოებაში გაწევრიანებაზე თავდებში დაუდგნენ: გრიგოლ ყიფშიძე, იაკობ გოგებაშვილი, ივანე ელიაშვილი და გიორგი იოსელიანი.

ჟურნალისტური მოღვაწეობა
გიორგი ამირეჯიბი ჟურნალისტური კარიერა იწყება 1905 წელს, როცა მუშაობა დაიწყო გაზეთ „"-ში, რომელიც პავლე თუმანიშვილის ხელმძღვანელობით გამოდიოდა თბილისში. ეს იყო ქართველთა და საერთოდ ამიერკავკასიელ ერთა ინტერესების დამცველი ნაციონალ-დემოკრატიული, პოლიტიკური, საზოგადოებრივი და ლიტერატურულ-პროგრესული, ოპოზიციური გაზეთი. გიორგი ამირეჯიბი ამ გაზეთში მუდმივად მუშაობდა და ფაქტობრივად რედაქტორობდა კიდეც.

1908-1909 წლებში თავად ამირეჯიბის რედაქტორ-გამომცემლობით გამოდიოდა გაზეთი „ ", რომელიც ქართველი ბურჟუაზიის მსოფლმხედველობას გამოხატავდა.

1910-1917 წლებში მუშაობდა გაზეთ „ "-ში და 1911 წელს რედაქტორობდა კიდეც მას. ეს გაზეთი ქართველი ბურჟუაზიისა და თავადაზნაურობის მემარცხენე ფრთის გამოცემად ითვლებოდა მათ მიზნებსა და მისწრაფებებს ქართულის არმცოდნე, უმთავრესად რუსეთის ფართო საზოგადოებას აცნობდა.

1917-1920 წლებში მუშაობდა განახლებულ გაზეთ ""-ში.

1918 წლიდან 1921 წლის თებერვლამდე თანამშრომლობდა საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიულ გაზეთ „"-ში და იყო ამ გაზეთის არაოფიციალური გამომცემელი.

ზემოთ ხსენებულ გაზეთებში გიორგი ამირეჯიბი პუბლიცისტურ, პოლემიკურ და სხვა ხასიათის წერილებს აქვეყნებდა. პარალელურად თანამშრომლობდა „ცნობის ფურცელში", „ნიშადურში", „თემში" და სხვა პერიოდულ გამოცემებში.

საინჟინრო საქმიანობა
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ თავადმა ამირეჯიბმა, როგორც ინჟინერ-მშენებელმა, განახორციელა რიგი მნიშვნელოვანი პროექტები:
ტყიბულში ააგო თანამედროვე ტექნიკური მოწყობილობით აღჭურვილი წყალსადენი
ცაგერში გაიყვანა წყალი და ააშენა საუცხოოდ მოწყობილი აბანო
სვანეთში, სოფელ ლაშხეთში ააგო სკოლა
პირველმა გაკვალა და მოამზადა მესტიამდე გასაყვანი გზა

გიორგი ამირეჯიბის მეუღლე იყო ჟურნალისტი მარიამ სტეფანეს ასული მელიქიშვილი.

გიორგი ამირეჯიბი გარდაიცვალა 1936 წლის 4 თებერვალს თბილისში და იქვეა დაკრძალული.
სოს სოსიანი

სოს სოსიანი, ან სოსო კლიჯიანი (დ. 27 იანვარი, 1928, თბილისი — გ. 2 იანვარი, 2008) — სომეხი მსახიობი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1984).

1950 წელს დაიწყო სასცენო მოღვაწეობა თბილისის ს. შაუმიანის სახელობის სომხურ სახელმწიფო თეატრში. სადაც მალევე ერთ-ერთი წამყვანი მსახიობი გახდა. 1955 წელს „სომხური ფილმის“ მიწვევით საცხოვრებლად გადავიდა სომხეთში, სადაც გადაიღეს კინოფილმებში „მოჩვენებები მწვერვალებს ტოვებენ“ (რეჟ. გ. მალიანი) და „ადრესატის ძიებაში“ (რეჟ. რ. სარქისიანი). 1971 წელს დაბრუნდა თბილისის სომხურ თეატრში, სადაც შეასრულა 100-ზე მეტი როლი: რუსტამი, სეირანი (შირვანზადეს „ნამუსი“), პეპო (გ. სუნდუკიანის „პეპო“), ელიზბაროვი (შირვანზადეს „ღირსების გამო“), კამო (ა. ბარსეგიანის „კამო“), არშაკ (პ. ზეიტუნიანის „არშაკ “), ლიმონა (ნ. დუმბაძის „საბრალდებო დასკვნა“) და სხვა.

დაკრძალულია თბილისის სომხურ პანთეონში
ჯილდოები და აღიარება
სომხეთის დამსახურებული არტისტი
1984 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
1998 — ღირსების ორდენი
ფრანჩესკო ბაროცი

ფრანჩესკო ბაროცი (, ; დ. 9 აგვისტო, 1537, ჰერაკლიონი — გ. 23 ნოემბერი, 1604, ვენეცია) — იტალიელი მათემატიკოსი, ასტრონომი და ჰუმანისტი.

ბიოგრაფია
დაიბადა კრეტას კუნძულ კანდიაში (ახლანდელი ჰერაკლიონი), რომელიც მაშინ ვენეციის რესპუბლიკის სამფლობელო იყო. ის იყო ვენეციელი დიდგვაროვანის, იაკოპო ბაროცის ვაჟი. სწავლობდა ფილოსოფიასა და მათემატიკას პადუას უნივერსიტეტში, სადაც მისი ერთ-ერთი მასწავლებელი მარკო ანტონიო დე პასერი იყო. 1559 წელს, მერვე კურსზე, მან დაიწყო ლექციების კითხვა მათემატიკაზე უნივერსიტეტში (მისი საინაუგურაციო სიტყვა გამოქვეყნდა მომდევნო წელს). იმ წელს ექვსი ლექცია მიეძღვნა პროკლეს კომენტარს ევკლიდეს „ელემენტების“ პირველი წიგნის შესახებ; 1560 წელს მან გამოაქვეყნა ამ კომენტარების ლათინური თარგმანი. 1559 წელს მან ასევე წაიკითხა ლექციები უნივერსიტეტში საკრობოსკოს სფეროზე, სადაც მიუთითა მეცნიერის 84 შეცდომაზე. მან ასევე თარგმნა სხვა უძველესი მეცნიერების მრავალი ნაშრომი, მათ შორის ჰერონის, ალექსანდრიელი პაპოსისა და არქიმედეს მათემატიკური ნაშრომები.

ბაროციმ ასევე გამოაქვეყნა კომენტარი პლატონის ნაშრომის „ყველაზე ბუნდოვან“ პასაჟზე, კერძოდ, „რესპუბლიკის“ წიგნში (1566) მოცემულ გეომეტრიულ ფიგურაზე; და ასიმპტოტის კონუსისებრი მონაკვეთების დასახაზად კომპასის გამოყენებით აგების აღწერა (1586). ესე შუა საუკუნეების რიცხვთა თამაშ „რიტმომაქიაზე“, რომელიც ვენეციაში 1572 წელს იტალიურ ენაზე გამოიცა, გერმანულად თარგმნა ბრაუნშვიგელმა ავგუსტუს -მ.

ბაროცის ბევრ მათემატიკოსთან ჰქონდა მიმოწერა, მათ შორის გერმანელ იეზუიტ ქრისტეფორე კლავიუსთან.

მან ცხოვრების უმეტესი ნაწილი ვენეციაში გაატარა. მამისგან მემკვიდრეობით მიღებული კრეტაზე მდებარე მამული მას მნიშვნელოვან შემოსავალს მოჰქონდა და მას შეეძლო სამეცნიერო საქმიანობაში ჩართვა აკადემიური თანამდებობების დაკავების გარეშე.

ბაროცის ინტერესი წინასწარმეტყველებებისადმი გამოიხატა მის მიერ 1565–1570 წლების ნოსტრადამუსის წინასწარმეტყველებების კრებულის, „ “-ს (ბოლონია, 1566) გამოცემაში. მან ასევე გამოაქვეყნა კრიპტოგრაფიული წინასწარმეტყველებების კრებული „ “ (ლეო ბრძენის ორაკლები), 1577 წელს. 1587 წელს მას ბრალი დასდეს განდგომილებაში, ერესში ეჭვმიტანილობაში და ოკულტიზმით ჩართულობაში — არა მხოლოდ საკუთარი ქმედებებისთვის, არამედ ზოგიერთი ნათესავის ცრურწმენისა და ჯადოქრობისკენ წაქეზებისთვისაც. კერძოდ, მას ბრალი დასდეს კორნელიუს აგრიპასა და პიეტრო დ’აბანოს სწავლებების მხარდაჭერაში. დამნაშავედ ცნეს, იძულებული გახდნენ ვერცხლის ჯვრები შეეწირათ და მხოლოდ პირობითი პატიმრობა მიუსაჯეს.

მან შეაგროვა უძველესი ხელნაწერების, ბიბლიური ტექსტების და სხვა ტექსტების მნიშვნელოვანი კოლექცია. ის მემკვიდრეობით მიიღო მისმა ძმისშვილმა, იაკოპო ბაროციმ (1562–1617), რომელმაც გააფართოვა იგი. 1629 წელს კოლექცია ოქსფორდის უნივერსიტეტმა შეიძინა და ამჟამად ბოდლეანის ბიბლიოთეკაშია დაცული.

ის 1604 წლის 23 ნოემბერს ვენეციაში გარდაიცვალა.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს ბაროციუსი.
იულიუს ბარტელსი

იულიუს ბარტელსი (; დ. 17 აგვისტო, 1899, მაგდებურგი — გ. 6 მარტი, 1964, გეტინგენი) — გერმანელი გეოფიზიკოსი და სტატისტიკოსი, რომელმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მზისა და მთვარის ფიზიკაში, გეომაგნეტიზმსა და მეტეოროლოგიაში, ასევე იონოსფეროს ფიზიკაში. მან ასევე ფუნდამენტური წვლილი შეიტანა გეოფიზიკის სტატისტიკურ მეთოდებში. ბარტელსი იყო გეომაგნეტიზმისა და აერონომიის საერთაშორისო ასოციაციის პირველი პრეზიდენტი. სიდნი ჩეპმენთან ერთად მან დაწერა გავლენიანი წიგნი „გეომაგნეტიზმი“.

ბიოგრაფია
ბარტელსმა 1923 წელს გეტინგენის უნივერსიტეტში მიიღო დოქტორის ხარისხი, შემდეგ კი პოსტდოქტორანტურის სტატუსით პოტსდამის მაგნიტურ ობსერვატორიაში მუშაობდა. 1928 წელს ებერსვალდეს უნივერსიტეტში პროფესორად დაინიშნა, სადაც მეტეოროლოგიას ასწავლიდა. 1936 წელს ბერლინის უნივერსიტეტის სრული პროფესორი და პოტსდამის გეოფიზიკური ინსტიტუტის დირექტორი გახდა. 1931 წლიდან მეორე მსოფლიო ომის მეორე წლამდე ის ასევე ვაშინგტონის კარნეგის ინსტიტუტის მკვლევარი იყო. სიდნი ჩეპმენთან ერთად გამოაქვეყნა ორტომეული ნაშრომი „გეომაგნეტიზმი“, რომელიც გეოფიზიკის შესახებ საბოლოო წყაროა.

1933 წელს ბარტელსმა ხელი მოაწერა გერმანიის უნივერსიტეტებისა და უმაღლესი სასწავლებლების პროფესორების ერთგულების ფიცს ადოლფ ჰიტლერისა და ნაციონალ-სოციალისტური სახელმწიფოს მიმართ.

1946 წელს ომის შემდეგ ის გეტინგენის უნივერსიტეტში პროფესორი გახდა. 1955-1964 წლებში ის ასევე იყო მაქს პლანკის სტრატოსფეროს ფიზიკის ინსტიტუტის (დღევანდელი მაქს პლანკის მზის სისტემის კვლევის ინსტიტუტი) დირექტორი. როდესაც 1958 წელს მეცნიერების საერთაშორისო საბჭომ შექმნა კოსმოსური კვლევების კომიტეტი , ბარტელსი დასავლეთ გერმანიის ფილიალის თავმჯდომარე გახდა. 1954-1957 წლებში ის -ს პირველი პრეზიდენტი იყო. 1960-1963 წლებში იყო გეოდეზიისა და გეოფიზიკის საერთაშორისო კავშირის ვიცე-პრეზიდენტი.

მის წვლილს შორის იყო -ინდექსის შემუშავება და მან ივარაუდა მზეზე „-რეგიონების“ არსებობა, რაც გეომაგნიტურ აქტივობას იწვევდა. ეს კორონალური ხვრელები მოგვიანებით -ის მისიამ დაადასტურა. საბოლოოდ, მან ასევე წვლილი შეიტანა საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის დაწყებაში, რომელიც 1957-1958 წლებში ჩატარდა.

ხსოვნა
ბარტელსის მზის ბრუნვის რიცხვი, რომელიც დაფუძნებულია რეგულარულ 27-დღიან ციკლზე, მის სახელს ატარებს. ეს მსგავსია კარინგტონის ბრუნვისა, რომელიც 27.2753 დღეს ეფუძნება.

მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს ბარტელსი.
გადომსკი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გადომსკი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა პოლონელი ასტრონომის, იან გადომსკის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 65.66 კმ, სიღრმე — 2.74 კმ.

სატელიტური კრატერები
გალენი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გალენი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა რომაელი ექიმის, ბუნებისმეტყველისა და ფილოსოფოსის, გალენოსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1973 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 9.18 კმ, სიღრმე — 1.52 კმ.

სატელიტური კრატერები
გალენის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
გალე (მთვარის კრატერი)

კრატერი გალე — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ასტრონომის, იოჰან გოტფრიდ გალეს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 20.96 კმ, სიღრმე — 1.8 კმ.

სატელიტური კრატერები
გალუა (მთვარის კრატერი)

კრატერი გალუა — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრანგი მათემატიკოსის, ევარისტ გალუას პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 231.97 კმ, სიღრმე — 3.11 კმ.

სატელიტური კრატერები
გალვანი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გალვანი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა იტალიელი ანატომისა და ფიზიოლოგის, ლუიჯი გალვანის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1961 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 76.83 კმ, სიღრმე — 2.78 კმ.

სატელიტური კრატერები
გამბარი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გამბარი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრანგი ასტრონომის, ჟან ფელიქს ადოლფ გამბარის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 24.68 კმ, სიღრმე — 1.89 კმ.

სატელიტური კრატერები
გამოვი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გამოვი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილოეთ პოლარულ ნაწილში. სახელი ეწოდა ამერიკელი ფიზიკოსის, გიორგი გამოვის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 113.92 კმ, სიღრმე — 2.89 კმ.

სატელიტური კრატერები
განსკი (მთვარის კრატერი)

კრატერი განსკი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა რუსი ასტრონომის, ალექსეი განსკის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 42.11 კმ, სიღრმე — 2.23 კმ.

სატელიტური კრატერები
განსვინდტი (მთვარის კრატერი)

კრატერი განსვინდტი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ პოლარულ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი გამომგონებლის, ჰერმან განსვინდტის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 77.52 კმ, სიღრმე — 2.79 კმ.

სატელიტური კრატერები
განსვინდტის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
გარავიტო (მთვარის კრატერი)

კრატერი გარავიტო — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა კოლუმბიელი ასტრონომისა და მათემატიკოსის, ხულიო გარავიტო არმეროს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 81.05 კმ, სიღრმე — 2.8 კმ.

სატელიტური კრატერები
გარდნერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გარდნერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ამერიკელი ფიზიკოსის, ირვინ გარდნერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 17.62 კმ, სიღრმე — 2.81 კმ.

სატელიტური კრატერები
გარდნერის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
გერტნერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გერტნერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ასტრონომის, კრისტიან გერტნერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 101.79 კმ, სიღრმე — 2.86 კმ.

სატელიტური კრატერები
გასენდი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გასენდი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრანგი ფილოსოფოსის, ასტრონომისა და მათემატიკოსის, პიერ გასენდის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 111.39 კმ, სიღრმე — 2.89 კმ.

სატელიტური კრატერები
გოდიბერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გოდიბერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრანგი ასტრონომის, კაზიმირ მარია გოდიბერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 33.14 კმ, სიღრმე — 2.07 კმ.

სატელიტური კრატერები
გაურიკუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გაურიკუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა იტალიელი ასტროლოგის, ასტრონომისა და ფიზიკოსის, ლუკა გაურიკოს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 79.64 კმ, სიღრმე — 2.79 კმ.

სატელიტური კრატერები
გაუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გაუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი მათემატიკოსის, ასტრონომის, გეოდეზისტისა და ფიზიკოსის, კარლ ფრიდრიხ გაუსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 170.72 კმ, სიღრმე — 3.01 კმ.

სატელიტური კრატერები
გავრილოვი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გავრილოვი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა სარაკეტო ტექნიკის საბჭოთა ინჟინრის, ალექსანდრე გავრილოვისა და საბჭოთა ასტრონომის იგორ გავრილოვის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 61.62 კმ, სიღრმე — 2.72 კმ.

სატელიტური კრატერები
გეი-ლუსაკი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გეი-ლუსაკი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრანგი ქიმიკოსისა და ფიზიკოსის, ლუი გეი-ლუსაკის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 25.4 კმ, სიღრმე — 1.91 კმ.

სატელიტური კრატერები
გებერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გებერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა არაბი მათემატიკოსის, ასტრონომისა და ფარმაცევტის, ჯაბირ იბნ ჰაიანის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 44.68 კმ, სიღრმე — 2.27 კმ.

სატელიტური კრატერები
გაიგერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გაიგერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ფიზიკოსის, ჰანს გაიგერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება გვიანიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 36.63 კმ, სიღრმე — 2.13 კმ.

სატელიტური კრატერები
გაისლერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გაისლერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ფიზიკოსის, ჰაინრიხ გაისლერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 17.39 კმ, სიღრმე — 2.77 კმ.

სატელიტური კრატერები
გაისლერის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
კრისტიან გაისლერი

კრისტიან გაისლერი (; დ. 25 დეკემბერი, 1928, ჰამბურგი — გ. 26 აგვისტო, 2008, იქვე) — გერმანელი მწერალი (გფრ). მონაწილეობდა მსოფლიო ომში. მისი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებია რომანი „შეკითხვა“ (1960), რომელიც 14 ენაზეა თარგმნილი. მწერალი გმობს გფრ-ის პოლიტიკურ სინამდვილეს. გაისლერის სხვა ნაწარმოებებია: მოთხრობა „ცივი დრონი“ (1965), რადიოპიეა „შვებულება მალიორკაზე“ (პრემიერა – 1958), ტელეპიესა „საკლავი საქონელი“ (პრემიერა – 1962).
გემინუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი გემინუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ძველი ბერძენი ასტრონომისა და მათემატიკოსის, გემინი როდოსელის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ერატოსთენული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 81.98 კმ, სიღრმე — 2.8 კმ.

სატელიტური კრატერები
ჯემა ფრიზიუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ჯემა ფრიზიუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ნიდერლანდელი მათემატიკოსისა და კარტოგრაფის, ჯემა ფრიზიუსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 88.54 კმ, სიღრმე — 2.82 კმ.

სატელიტური კრატერები
გენა (მთვარის კრატერი)

კრატერი გენა — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა სლავური სახელი „გენადი“-ს, რუსული კნინობითი ფორმის მიხედვით, რომელიც ერქვა ლუნახოდის პირველი დონის ოპერატორს, გაბდულხაი ლატიპოვს (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 2012 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერი მდებარეობს ლუნა-17-ის დაშვების ადგილიდან დაახლოებით 1400 მეტრის ჩრდილოეთით. ლუნოხოდ-1-ის მარშრუტის გასწვრივ სხვა კრატერებმაც მიიღეს საკუთარი სახელები: ბორია, ვასია, ნიკოლია, სლავა, იგორი, კოსტია, ვიტია, ვალერა, კოლია, ლეონიდი და ალბერტი. კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 0,2 კმ-ია.

კრატერი თასის ფორმისაა და მოფენილია მრავალი, კიდევ უფრო პატარა კრატერით.

სატელიტური კრატერები
გენას კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
იგორი (მთვარის კრატერი)

კრატერი იგორი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მამაკაცის რუსული სახელის მიხედვით, რომელიც ერქვა ლუნახოდის მეორე დონის ოპერატორს, იგორ ფიოდოროვს (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 2012 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერი მდებარეობს ლუნა-17-ის დაშვების ადგილიდან დაახლოებით 500 მეტრის ჩრდილოეთით. ლუნოხოდ-1-ის მარშრუტის გასწვრივ სხვა კრატერებმაც მიიღეს საკუთარი სახელები: ბორია, ვასია, ნიკოლია, სლავა, იგორი, კოსტია, ვიტია, ვალერა, კოლია, ლეონიდი და ალბერტი. კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 0,1 კმ-ია.

კრატერი თასის ფორმისაა და მოფენილია მრავალი, კიდევ უფრო პატარა კრატერით.

სატელიტური კრატერები
იგორის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
ვასია (მთვარის კრატერი)

კრატერი ვასია — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მამაკაცის რუსული სახელის კნინობითი ფორმის მიხედვით, რომელიც ერქვა ლუნახოდის ოპერატორთა ჯგუფის წევრს, ვასილი ჩუბიკინს (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 2012 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერი მდებარეობს ლუნა-17-ის დაშვების ადგილიდან დაახლოებით 500 მეტრის სამხრეთით. ლუნოხოდ-1-ის მარშრუტის გასწვრივ სხვა კრატერებმაც მიიღეს საკუთარი სახელები: ბორია, ვასია, ნიკოლია, სლავა, იგორი, კოსტია, ვიტია, ვალერა, კოლია, ლეონიდი და ალბერტი. კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 0,1 კმ-ია.

კრატერი თასის ფორმისაა და მოფენილია მრავალი, კიდევ უფრო პატარა კრატერით.

სატელიტური კრატერები
ვასიას კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.
კოლია (მთვარის კრატერი)

კრატერი კოლია — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მამაკაცის რუსული სახელის კნინობითი ფორმის მიხედვით, რომელიც ერქვა ლუნახოდის ოპერატორთა ჯგუფის წევრს, ნიკოლაი კოზლიტინს (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 2012 წელს).

კრატერის აღწერა
კრატერი მდებარეობს ლუნა-17-ის დაშვების ადგილიდან დაახლოებით 500 მეტრის ჩრდილოეთით. ლუნოხოდ-1-ის მარშრუტის გასწვრივ სხვა კრატერებმაც მიიღეს საკუთარი სახელები: ბორია, ვასია, ნიკოლია, სლავა, იგორი, კოსტია, ვიტია, ვალერა, კოლია, ლეონიდი და ალბერტი. კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 0,14 კმ-ია.

კრატერი თასის ფორმისაა და მოფენილია მრავალი, კიდევ უფრო პატარა კრატერით.

სატელიტური კრატერები
კოლიას კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.