ლუდვიგ სკოტი

ლუდვიგ სკოტი (20 ივნისი, 1948) — ნაურუელი პოლიტიკოსი, რომელიც ორჯერ იკავებდა ნაურუს პრეზიდენტის პოსტს, ხოლო 2000-დან 2016 წლამდე ხუთჯერ იყო პარლამენტის სპიკერი. იგი პრეზიდენტად მსახურობდა 2003 წლის 29 მაისიდან 8 აგვისტოს ჩათვლით, ხოლო მეორედ — 2004 წლის 22 ივნისიდან 2007 წლის 19 დეკემბრამდე, როდესაც იგი უნდობლობის ვოტუმის საფუძველზე გადააყენეს.

წარმომავლობა და ადრეული კარიერა
სკოტი ნაურუს ჩრდილოეთით მდებარე ანაბარის რაიონში გაიზარდა. 1960-დან 1964 წლამდე იგი საშუალო სკოლაში სწავლობდა, შემდეგ კი სამართალი შეისწავლა „ “-ში, დედაქალაქ სუვაში. 1983 წლის 15 მარტს იგი პირველად აირჩიეს პარლამენტში ანაბარის ოლქიდან. პარლამენტის წევრის სტატუსით მისი ხანგრძლივი მოღვაწეობის განმავლობაში, სკოტი იკავებდა ნაურუს ბანკისა და ნაურუს რეაბილიტაციის კორპორაციის თავმჯდომარის პოსტებს, ასევე იყო ავიაკომპანია „ “-ს დირექტორთა საბჭოს წევრი.

იგი ხუთჯერ იკავებდა პარლამენტის სპიკერის თანამდებობას: 2000 წლის აპრილიდან 2001 წლის მარტამდე, 2001 წლის მაისიდან 2002 წლის დეკემბრამდე, 2004 წლის თებერვლიდან აპრილამდე, 2010 წლის ნოემბრიდან 2013 წლის აპრილამდე და 2013 წლის ივნისიდან 2016 წლის ივლისამდე. მის მიმართ არსებულმა ნდობამ დროებით შეაჩერა უნდობლობის ვოტუმების ხშირი გამოყენება, რაც წლების განმავლობაში სამთავრობო კრიზისების მთავარი მიზეზი იყო. დაიწყო მუშაობა კონსტიტუციურ რეფორმაზეც, რომელიც პარლამენტისა და სახელმწიფო სტრუქტურების ფუნქციონირების გაუმჯობესებას ისახავდა მიზნად.

2007 წლის 25 აგვისტოს საპარლამენტო არჩევნებში სკოტიმ და მისმა მომხრეებმა კვლავ გაიმარჯვეს. 28 აგვისტოს კი იგი პრეზიდენტად აირჩიეს პარლამენტის 18 წევრიდან 14-ის მხარდაჭერით, რა დროსაც მან მარკუს სტივენი დაამარცხა.

თუმცა, 2007 წლის 19 დეკემბერს პარლამენტში ჩამოყალიბებულმა ახალმა უმრავლესობამ წარმატებით დაამტკიცა უნდობლობის ვოტუმი. გადაყენების მიზეზი ისევ ნოემბრის თვეში გაჟღერებული ბრალდებები გახდა. იმავე დღეს ნაურუს პრეზიდენტის ფიცი მარკუს სტივენმა დადო.

საპრეზიდენტო ვადის შემდგომი პერიოდი
2007 წელს მისი ადმინისტრაციის უნდობლობის ვოტუმით დამარცხების შემდეგ, ლუდვიგ სკოტი ნაურუს პარლამენტის წევრად დარჩა. იმის გათვალისწინებით, რომ ეს მოვლენა მისი მომხრეების მიერ 2007 წლის აგვისტოს არჩევნებში მოპოვებული დამაჯერებელი გამარჯვებიდან სულ რამდენიმე თვეში მოხდა, თანამდებობის ასე მალე დატოვება შესაძლოა აღქმული იქნას როგორც შეუსრულებელი მოლოდინებისა და დაპირებების ნიშანი.

ზოგიერთი მიმომხილველი სკოტის მეორე მმართველობას მიიჩნევს შედარებითი პოლიტიკური სტაბილურობის პერიოდად, განსაკუთრებით იმ რყევების ფონზე, რაც მას წინ უძღოდა და მოჰყვა. ამ დროს გატარდა მკაცრი ეკონომიკური დაზოგვის პოლიტიკა. 2008 წლის დასაწყისში როგორც მთავრობის, ისე ოპოზიციის წარმომადგენლები სკოტის დროს დაწყებულ საკონსტიტუციო რეფორმის პროცესს თავიანთ პოლიტიკურ მემკვიდრეობად მოიხსენიებდნენ.

2008 წლის აპრილში სკოტიმ კვლავ იყარა კენჭი პარლამენტში და კიდევ ერთხელ იქნა არჩეული. 2010 წლის მარტში ყოფილი პრეზიდენტი ჩაერთო საკონსტიტუციო რეფორმის დებატებში და ეჭვქვეშ დააყენა, სარგებლობდა თუ არა მაშინდელი მთავრობის მიერ შემოთავაზებული ცვლილებები ხალხის მხარდაჭერით.

პარლამენტის სპიკერი
ლუდვიგ სკოტი სპიკერის პოსტზე პირველი ორი ვადით 2000 წლის აპრილიდან 2001 წლის მარტამდე და 2001 წლის მაისიდან 2002 წლის დეკემბრამდე მსახურობდა, რის შემდეგაც იგი პრეზიდენტად აირჩიეს.

2010 წლის ნოემბერში სკოტი კვლავ აირჩიეს პალატის სპიკერად, რამაც წერტილი დაუსვა პოლიტიკურ ჩიხს, რომელსაც მთავრობის მუშაობა პარალიზებული ჰქონდა. მისი სპიკერად არჩევის შედეგად პარლამენტის წევრებმა შეძლეს პრეზიდენტის არჩევა და ამ პოსტზე მარკუს სტივენი ხელახლა იქნა დამტკიცებული. სკოტიმ განმარტა, რომ იგი სტივენის მთავრობის ოპოზიციაში რჩებოდა, მაგრამ სპიკერობაზე თანხმობა განაცხადა იმისთვის, რომ პარლამენტს ფუნქციონირება შეძლებოდა და ქვეყანას ბიუჯეტი მიეღო. მან ასევე აღნიშნა, რომ მის გადაწყვეტილებაზე გავლენა იქონია ბრალდებებმა, რომელთა თანახმადაც ოპოზიციის წევრები ავსტრალიური კომპანია „“-ისგან ფინანსურ მხარდაჭერას იღებდნენ. 2013 წლის 18 აპრილს სკოტი გადადგა მზარდი საპარლამენტო ჩიხისა და შიდა დაპირისპირების ფონზე, რაც თავად მისი მხრიდან პარლამენტის დათხოვნის მცდელობას მოჰყვა. იგი დროებით შეცვალა სპიკერის მოადგილე ლენდონ დეირერაგეამ, რომელიც მოვალეობას 25 აპრილამდე ასრულებდა, სანამ სპიკერად გოდფრი თომა არ აირჩიეს.

2013 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ სკოტი კვლავ დაუბრუნდა სპიკერის სავარძელს, ამჯერად ბარონ ვაკას მთავრობის ნომინაციით. მან 14 ხმით დაამარცხა ოპოზიციის კანდიდატი კიერენ კეკე, რომელმაც 5 ხმა მიიღო. მისი მოადგილე გახდა ახლად არჩეული დეპუტატი რანინ აკუა, რომელიც უალტერნატივოდ აირჩიეს.