iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სეგმენტური ხე

სეგმენტური ხე კომპიუტერულ მეცნიერებაში — ორობითი ხე, რომელიც მასივის სეგმენტების ან ინტერვალების შესანახად გამოიყენება. თითოეული კვანძი წარმოადგენს მასივის გარკვეული სეგმენტის შესახებ ინფორმაციას. ის ძალიან ზოგადი მონაცემთა სტრუქტურაა და უამრავ ამოცანას წარმატებით ხსნის. ყველაზე ცნობილია გარკვეულ სეგმენტზე ჯამის, ან მინიმალური/მაქსიმალური მნიშვნელობის პოვნა. ამ ყველა ოპერაციას სეგმენტური ხე ლოგარითმულ დროში აკეთებს, რაც გაცილებით სწრაფია ვიდრე პირდაპირი, ბრუტ-ფორს მიდგომა. სეგმენტური ხისთვის ძირითადად სამ ოპერაციას განიხილავენ: მისი აგება, სეგმენტის შესახებ ინფორმაციის მოძიება და განახლება. როგორც წესი, რადგან სეგმენტური ხე ორობითი ხეა, ის წრფივ მონაცემთა სტრუქტურაში იწერება.

სეგმენტური ხე სტატიკურია, რადგან აგების შემდეგ მისი სტრუქტურის შეცვლა არ ხდება, მხოლოდ კვანძების მნიშვნელობების შეცვლა ხდება განახლების ოპერაციის დროს.

სეგმენტური ხის აგებას დრო სჭირდება, მაგრამ თუ ყოველი ელემენტისთვის გავუშვებთ განახლების ფუნქციას იმუშავებს (\ )-ში, რადგან თითოეული ელემენტისთვის საჭიროა განახლების ოპერაციის გამოყენება, რომელიც (\ ) დროში მუშაობს. რაც შეეხება მეხსიერებას, მისი ასიმპტოტიკა (\ ) - ია. შევნიშნოთ, რომ სეგმენტური ხის აგების შემდეგ, სეგმენტის შესახებ ინფორმაციის მოძიება და განახლება (\ ) - დროში მუშაობს, სწორედ ეს არის მისი უპირატესობა.

აგრეთვე, სეგმენტური ხე შეიძლება 1-ზე მეტ განზომილებიანიც იყოს.

სტრუქტურა და იმპლემენტაცია
სეგმენტური ხის ფესვში მოცემულია მთლიანი მასივის შესახებ ინფორმაცია, ანუ [1..] ( - მასივის ზომა), მის მარცხენა შვილში [1.. / 2], მარჯვენაში [ / 2 + 1, ] და ასე შემდეგ. შევნიშნოთ, რომ სეგმენტი ორ ნაწილად იყოფა. თუ სეგმენტის ზომა კენტია, არ აქვს მნიშვნელობა მარჯვენაში იქნება მარცხენაზე ერთით მეტი ზომის მქონე სეგმენტი - თუ პირიქით. სეგმენტური ხის ფოთლები, მარცხნიდან მარჯვნივ წარმოადგენენ მასივის ელემენტებს, რადგან ბოლოში მაქსიმალურად დაყოფილი, ანუ ერთ ელემენტიანი სეგმენტებია.
განვიხილოთ კლასიკური ამოცანა, სეგმენტის მინიმალური მნიშვნელობების პოვნა შეკითხვისთვის ( - ).

განახლების ფუნქცია ++ - ზე

ფუნქციის არგუმენტები :

 - მიმდინარე კვანძი, თავიდან ვიწყებთ პირველიდან.

 და - სეგმენტის ბოლოები

 - ინდექსი, რომლის მნიშვნელობაც ხდება 

ინფორმაციის მოძიების ფუნქცია, ამ შემთხვევაში მინიმალური მნიშვნელობის პოვნა ++ - ზე
ჭერამი

ჭერამი — გარგარის ადგილობრივი ფორმა. გავრცელებულია აღმოსავლეთ საქართველოს სხვადასხვა რაიონში, დიდი რაოდენობითაა თბილისის შემოგარენსა და გარდაბნის მუნიციალიტეტში.

ძლიერად ზრდადი ხეა, იზრდება 10–15 მეტრამდე. აქვს გადაშლილი ფორმის ვარჯი. ნაყოფი წვრილი ან საშუალო ზომისაა, ფერად ყვითელი, აქვს სხვადასხვა ინტენსივობის შეფერილობა. რბილობი ძარღვიანი და ფხვიერია, ხასიათდება ძლიერ არომატული საგემოვნო თვისებებით, თესლი მწარეა. მწიფს ივნისის ბოლოდან ივლისის შუა რიცხვებამდე. დაავადებებს კარგად უძლებს, ნემატოდების მიმართ საკმაოდ მაღალ გამძლეობას ამჟღავნებს. გამოირჩევა ხანგრძლივი სიცოცხლის უნარით, უხვი, რეგულარული მოსავლიანობით, მაღალი ყინვა- და გვალვაგამძლეობით, თესლის აღმოცენების მაღალი უნარით. ნიადაგის მიმართ ნაკლებად მომთხოვნია. კარგად იზრდება მლაშე ნიადაგებზეც. ვერ იტანს ჭარბტენიანობას. კარგად ეგუება ნიადაგის მაღალ კარბონატობას. გამოიყენება ატმის საძირედ შიდა ქართლისა და თბილისის საგარეუბნო ზონაში, ზოგჯერ — გარგარისადაც.
ქლიავი (გვარი)

ქლიავი — მრავალწლოვანი ხეებისა და ბუჩქების გვარი ვარდისებრთა ოჯახისა. სხვადასხვა კლასიფიკაციით მოიცავს 34, 250 და სხვა რაოდენობის სახეობას. გავრცელებული არიან ევრაზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ზომიერ განედებში. ფოთოლმცვენი, საშუალოდ 12 მეტრამდე სიმაღლის მცენარეებია არაღრმა განტოტებული ფესვთა სისტემითა და სხვადასხვა ფორმის ვარჯით (სფეროსებრიდან ვიწროკვერცხისებურამდე). ფოთლები მარტივი და მორიგეობით განლაგებულია. ყვავილები თეთრიდან მოწითალომდე, ცალკეულები ან მტევნებში. ნაყოფი სხვადასხვა შეფერილობის (ყვითელ-მწვანიდან წითლამდე, მეწამულამდე და ლურჯ-შავამდე) მრგვალი ან ოვალური კურკიანაა, ზოგჯერ ნადებიანი. შეიცავს ნახშირწყლებს, ორგანულ მჟავებს, ვიტამინებსა და სხვ.; მოიხმარენ საკვებად როგორც ნედლი, ისე გადამუშავებული (შავქლიავი, მურაბა, კომპოტი და სხვ.) სახით. ბევრი სახეობა არათვითნაყოფიერია, ზოგიერთი ზამთარს ვერ უძლებს.
სინეკლიზა

სინეკლიზა — მეტად ბრტყელი, მნიშვნელოვნად ჩაზნექილი ვრცელი ბაქნური სტრუქტურა, რომელსაც ნაზად დახრილი სინკლინური ღრმულის სახე აქვს (განივკვეთში მისი სიგრძე რამდენიმე ასეულ კილომეტრს აღწევს). დამახასიათებელია ბაქნურ-საფარული ნალექების დიდი სიმძლავრე და სტრატიგრაფიული ჭრილის სისრულე ანტეკლიზთან შედარებით. სინეკლიზა ყალიბდება დედამიწის ქერქის რეგიონული ჩაზნექით, რომელიც ნელა, სუსტი ინტენსივობით მიმდინარეობს და, ჩვეულებრივ, რამდენიმე გეოლოგიურ პერიოდს მოიცავს.

სინეკლიზა გეგმაში არასწორად მომრგვალო ან ოვალური მოხაზულობისაა. სიღრმე ჩვეულებრივ 3–5 კმ (იშვიათად მეტი). სინეკლიზის განივი ზომები აღწევს რამდენიმე ასეულ კმ-ს (ზოგჯერ 1000 კმ და მეტს); მისი კალთები დამრეცია, არ აჭარბებს რამდენიმე გრადუსს. სინეკლიზა ანტეკლიზასთან ერთად წარმოადგენს ბაქნური ფილების აგებულების ერთ-ერთ მთავარ ელემენტს; არაიშვიათად გადაფარებულია კრისტალური ფარების ცენტრალურ ნაწილებზე (მაგ., ჰუდსონის ყურის სინეკლიზა — კანადის ფარზე, ბოტნიის სინეკლიზა — ბალტიის ფარზე).

სინეკლიზა მტკიცედ ვითარდება ასობით მილიონი წლების განმავლობაში, ზოგიერთი კი მთელი ფანეროზოურის განმავლობაში. მათი დანალექი შესრულება განსხვავდება მომიჯნავე ანტეკლიზების საფრისაგან ნალექთდაგროვების შედარებით ღრმაწყლიანი პირობებით. სინეკლიზის განსაკუთრებული ტიპი შეფარდებულია ბაქნების განაპირა ნაწილებთან, სადაც ფუნდამენტი დაძირულია 20 კმ სიღრმეზე და უფრო მეტადაც, მასში არ არის კონტინენტური ქერქისათვის დამახასიათებელი გრანიტულ-მეტამორფული ფენა და განვითარების საწყის პერიოდში დაგროვილი ღრმაწყლიანი დანალექები (კასპიისპირა სინეკლიზა აღმოსავლეთ ევროპის ბაქნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირა მხარეზე).

სინეკლიზის სხვა განსაკუთრებული ტიპია ტრაპული სინეკლიზა (მაგ., ტუნგუსკის სინეკლიზა ციმბირის ბაქანზე, პარანის სინეკლიზა სამხრეთ ამერიკი ბაქანზე); მათთვის ნიშანდობლივია პლატობაზალტების მძლავრი საფრებისა და მათთან ასოცირებული დოლერიტების სილებისა და დაიკების განვითარება. სინეკლიზასთან დაკავშირებულია ნავთობის, ბუნებრივი აირის, მარილების, ბოქსიტების, ფოსფორიტების, ნახშირისა და ბუნებრივი საშენი მასალების ბუდობები. მრავალი სინეკლიზა დიდ არტეზიულ აუზსს წარმოადგენს. ტერმინი „სინეკლიზა“ შემოგვთავაზა რუსმა გეოლოგმა ალექსი პავლოვმა (1903). ტერმინი უმეტესწილად გავრცელებულია რუსეთსა და აღმოსავლეთ ევროპაში.
კლდის წმინდა ნინოს ეკლესია

კლდის წმინდა ნინოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ კლდეში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მცირე გორაკის გავაკებულ მოედანზე. აგებულია ბლოკით, გარედან შემოსილია ღია აგურისფერი ჰორიზონტალურღარიანი ფილებით.

ძეგლის აღწერა
სამნავიანი ბაზილიკა შვერილაფსიდიანია (13,8,7 მ.). ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. მის წინ ოთხ სვეტიანი კარიბჭე-სამრეკლო დგას. დარბაზის სივრცე ორი წყვილი სვეტით სამ ნავადაა დაყოფილი. აფსიდის მხრებსა და სვეტების პირველ წყვილს ქართულ ხუროთმოძღვრებაში მიღებული თაღის ნაცვლად ჰორიზონტალური რიგელი აკავშირება, სვეტიდან სვეტზე გადასვლა და დასავლეთის კედელთან დამაკავშირებელი თაღი შეცვლილია „გატეხილი“ რიგელით. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია წყობითა და ნალესობით გამოყვანილი კანკელით. კანკელში აღსავლის კარის გარდა კიდევ ორი კარია უშუალოდ სამკვეთლოსა და სადიაკვნეს წინ. აღსავლის კარის გვერდებზე მაცხოვრისა და ღვთისმშობლის ხატებისათვის თაღოვანი ნიშებია დატოვებული. კანკელის მიღმა საკურთხევლის, სამკვეთლოსა და სადიაკვნის ერთიანი სივრცეა. ტაძრის ინტერიერი მთლიანად გალესილია. გრძივ კედლებში გვერდითი ნავების სივრცეს ორ-ორი სარკმელი ანათებს. ცენტრალური ნავის გასანათებლად ზემოტ სიმაეტრიულად განლაგებული ორ-ორი სარკმელია. საკურთხევლის სარკმელი საკმაოდ მაღალია.

ტაძრის ფასადები მოპირკეთებულია აგურისფერი ფილებით, შენობის კუთხეები, სარკმელტა საპირეები ბრტყელი სადა ზოლებითაა დაფარული. დასავლეთის ფასადზე წმინდა ნონოს დაწეულმკლავებიანი ჯვარია გამოსახული.
მუსხის წმინდა სამების ეკლესია

მუსხის წმინდა სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუსხში. აგებულია 1996 წელს.

ძეგლის აღწერა
აქ ადრე არსებული ძველი დარბაზული ეკლესიის გეგმას იმეორებს (4,928,25 მ.). ძველი ეკლესია იმდენად იყო დაზიანებული, რომ მისი მხოლოდ გეგმა და კედლების უმნიშვნელო ფრაგმენტებია შემორჩენილი. მარტივი გეგმის ტაძარში ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. მარტივი დარბაზული სივრცე აღმოსავლეთის საკურთხევლით მთავრდება. თითო სარკმელი აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებშია გაჭრილი.

ფასადებს თაროსებრი კარნიზი ასრულებს. სახურავი შემოსილია კრამიტით. ტაძრის ინტერიერი მთლიანად მოიხატა.

ტაძრის ეზოში ადრეშუასაუკუნეების სტელის სწორკუთხა ბაზისია, რომელიც მონაცრისფრო-მოწითალო ტუფის ბლოკისგანაა გათლილი და შემოსილია ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფით.
კოლექტიური იმუნიტეტი

კოლექტიური იმუნიტეტი (ასევე, ჯოგური იმუნიტეტი, საზოგადოებრივი იმუნიტეტი, პოპულაციური იმუნიტეტი, სოციალური იმუნიტეტი) — ტერმინი ეპიდემიოლოგიაში, რომელიც აღწერს ინფექციური დაავადებებისგან ირიბი დაცვის სტრატეგიას. კოლექტიური იმუნიტეტის ეფექტი მიიღწევა, როდესაც პოპულაციის დიდი პროცენტული ნაწილი შეიძენს იმუნიტეტს ინფექციის მიმართ, შესაბამისად, აღარ წარმოადგენს ინფექციის გადამტანს მის მიმართ უგრძონობადობის გამო, და ამგვარად, წარმოადგენს დაუცველი, ამგვარი იმუნიტეტის არ მქონე ინდივიდების ინფექციისგან დაცვის მექანიზმს. საზოგადოებაში, რომლის წევრთა დიდ ნაწილს აქვს იმუნიტეტი, ინფექციის გავრცელების ჯაჭვი ირღვევა, რაც აცერებს ან ანელებს დაავადების გავრცელებას. რაც უფრო მეტია იმუნიზებულთა პროცენტული წილი პოპულაციაში, პროპორციულად მცირეა ალბათობა იმისა, რომ იმუნიტეტის არ მქონე ინდივიდს შეხება ექნება დაავადებულ ინდივიდთან.

იმუნიტეტის შეძენა შესაძლებელია ინფექციისგან გამოჯანმრთელებით, ან ვაქცინაციით. პოპულაციაში, ზოგიერთი ინდივიდი მოკლებულია იმუნიზების შესაძლებლობას სამედიცინო მიზეზებით, ამიტომ, ასეთი ინდივიდებისთვის კოლექტიური იმუნიტეტი დაცვის მნიშვნელოვან მეთოდს წარმოადგენს.
მანანა თოდაძე

მანანა თოდაძე (დ. 20 თებერვალი, 1958, თბილისი) — ქართველი საესტრადო მომღერალი და მსახიობი, ანსამბლ „ივერიას“ წევრი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1980), საკავშირო კონკურსის ლაურეატი (მოსკოვი, 1980), საერთაშორისო კონკურსის გამარჯვებული (გერმანია, 1983).

ბიოგრაფია
მანანა თოდაძე დაიბადა 1958 წლის 20 თებერვალს, ქ. თბილისში. 1973 წლიდან დაიწყო აქტიური მუსიკალური მოღვაწეობა. 1973-1977 წლებში მღეროდა სხვადასხვა ქართულ და აზერბაიჯანულ ანსაბლებში, რომელთაგან გამორჩეულია აზერბაიჯანის ანსამბლი „გაია“. 1977 წლიდან კი ის მღერის ლეგენდარულ ვოკალურ-ინსტრუმენტალურ ანსაბლ ვია „ივერიაში“.

მანანა თოდაძესათვის წლების განმავლობაში შექმნილა მრავალი ცნობილი საესტრადო, პოპ და ჯაზური სტილის სიმღერები. მანანა თოდაძეს ანსაბლ ივერიასთან ერთად მსოფლიო მასშტაბით ჩატარებული აქვს რეკორდული რაოდენობის შოუპროგრამები, კონცერტები, დადგმები და მიუზიკლები. თოდაძე 35 წლის მანძილზე თანამშრომლობდა ცნობილ კომპოზიტორ ალექსანდრე ბასილაიასთან, რომელიც სპეციალურად მისთვის წერდა შემდგომში ცნობილ ქართულ და არა მარტო ქართულ სიმღერებსა და არიებს.

მანანა თოდაძე წლების განმავლობაში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა რუსეთში. დღესდღეობით ის ცხოვრობს საქართველოში, მართავს სოლო-კონცერტებს და წერს ახალ სიმღერებს, ასევე ახალი ინტერპრეტაციით ასრულებს ძველ სიმღერებს.

2018 წლის 27 აპრილს ფილარმონიის დიდი საკონცერტო დარბაზის წინ გაიხსნა მანანა თოდაძის ვარსკვლავი, იქამდე კი თოდაძემ ფილარმონიაში გამართა სოლო-კონცერტი ანსაბლ „ივერიასთან“ ერთად. მანანა თოდაძეს 1998 წელს მიღებული აქვს ღირსების ორდენი.
დავით კარბელაშვილი

დავით კარბელაშვილი (დ. 27 მაისი, 1989, გორი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო), ძიუდოში საქართველოს ჩემპიონატის  ვერცხლისა (2012, 90 კგ) და სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი  (2009, 2010, 2011, 81 კგ), ძიუდოში 20 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2005, 81 კგ). სამბოში ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლისა და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი.

ძირითადი შედეგები
კორონავირუსის პანდემია საბერძნეთში (2020)

2019–20 წლის კოროვირუსული პანდემია საბერძნეთში პირველად 2020 წლის 26 თებერვალს გამოჩნდა. საწყისი შემთხვევები დაკავშირებული იყო იმ ადამიანებთან, რომლებიც იტალიაში გაემგზავრნენ , მაგრამ უახლესი შემთხვევების უმეტესობა ეხება მომლოცველთა ჯგუფს, რომლებიც გაემგზავრნენ ისრაელსა და ეგვიპტეში, ასევე მათ კონტაქტებს. 15 მარტს დაფიქსირდა 228 დადასტურებული შემთხვევა, 10 გამოჯანმრთელება და 4 გარდაცვალება. სამედიცინო ხელისუფლება რეკომენდაციას უწევს დაზარალებულ ტერიტორიებიდან დაბრუნებულ მოგზაურებს ან მათთან კონტაქტში მყოფ პირებს მინიმუმ 14 დღის განმავლობაში დარჩნენ სახლში. შეიძლება 2-14 დღე დასჭირდეს სიმპტომების გამოვლენას ვირუსზე. ცამეტი საავადმყოფოა დანიშნული, საქმეების მოსაგვარებლად. მთავარი დაზარალებული მხარეა ილია და ატიკა, ხოლო გავრცელების შემთხვევები ასევე გვხვდება ზაქინთოსში, აჩაიაში, თესალონიკში, ევბეაში, კოზანში, კასტორიაში, ჰერაკლიონში, იანინაში, ლარისასა და პიერიაში .

ჯანდაცვისა და სახელმწიფო ორგანოების მიერ გამოქვეყნებულია სიფრთხილის მითითებები და შეჩერებულია სადღესასწაულო ღონისძიებები და დიდი შეკრებები, ასევე ყველა დონის საგანმანათლებლო დაწესებულების მოქმედება, თავდაპირველად დაზარალებულ რაიონებში, შემდეგ კი ქვეყნის მასშტაბით. 13 მარტს გადაწყდა ზომების გახანგრძლივება და ყველა მუზეუმის , ცენტრების, კაფეების, რესტორნებისა და სპორტული ობიექტების დახურვა. ვირუსის გავრცელების გამო. ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონში და მოქალაქეების მიერ შეუსრულებლობის გამო შემუშავდა შეზღუდვის შესახებ ზომები.

26 თებერვალს, საბერძნეთში დადასტურდა პირველი შემთხვევა. 38 წლის ქალს სალონიკიდან, რომელიც ახლახან ეწვია მილანს, ჩრდილოეთ იტალია, ჩაუტარდა გამოკვლევა,რომელმაც დადებითი შედეგი აჩვენა ვირუსზე და გადაყვანილი იქნა უნივერსიტეტის საავადმყოფოში . მისი ოჯახი, ისევე როგორც ისინი, ვისაც მასთან კონტაქტი ჰქონდა, ნებაყოფლობით თვითიზოლაციაში იმყოფებიან.

27 თებერვალს საბერძნეთში დადასტურდა კიდევ ორი შემთხვევა. ინფიცირებული ქალბატონის ცხრა წლის ბავშვს ჩაუტარდა ტესტირება,რომელმაც დადებითი შედეგი აჩვენა ვირუსზე და იმავე საავადმყოფოში გადაიყვანეს, როგომელშიც დედა. გარდა ამისა, ორმოცი წლის ქალი, რომელმაც იტალიაში იმოგზაურა, ასევე დადებითი შედეგი აჩვენა ვირუსის ტესტზე და გადაიყვანეს ატიკონის უნივერსიტეტის სახელმწიფო საავადმყოფოში. საბერძნეთში მეორე და მესამე შემთხვევების დადასტურების შემდეგ, გამოცხადდა, რომ თესალონიკის 105-ე დაწყებითი სკოლა, სადაც პირველი პაციენტის ქალიშვილი დადის , თოთხმეტი დღის განმავლობაში დაიხურებოდა. ჯანდაცვის მინისტრმა, ვასილისის კიკილიამ განაცხადა, რომ საბერძნეთში ყველა კარნავალი დასრულდა.

28 თებერვალს, დადასტურდა საბერძნეთში მეოთხე შემთხვევა. 36 წლის ქალი ათენიდან, რომელმაც ცოტა ხნის წინ იტალიაში იმოგზაურა, დადებითი შედეგი აჩვენა ტესტზე და გადაიყვანეს ატიკონის უნივერსიტეტის სახელმწიფო საავადმყოფოში.

29 თებერვალს დადასტურდა საბერძნეთში კიდევ სამი შემთხვევა. 38 წლის ქალის მეგობარი, რომელიც პირველი შემთხვევა იყო საბერძნეთში, გადაიყვანეს საუნივერსიტეტო საავადმყოფოში. გარდა ამისა, ათენში კიდევ ორი ადამიანი შეიყვანეს სოტირიას სახელმწიფო საავადმყოფოში, სადაც ქვეყანა საბოლოოდ შვიდ დადასტურებულ შემთხვევამდე მიიყვანა.

იხ. აგრეთვე
კორონავირუსის პანდემია საქართველოში (2020)
დენის შმიგალი

დენის შმიგალი (; დ. 15 ოქტომბერი 1975, ლვოვი, უკრაინის სსრ, სსრკ) — უკრაინელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. უკრაინის პრემიერ-მინისტრი 2020 წლის 4 მარტიდან 2025 წლის 15 ივლისამდე. ივანო-ფრანკივსკის ოლქის სახელმწიფო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი 2019 წლის 1 აგვისტოდან 2020 წლის 5 თებერვლამდე.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1975 წლის 15 ოქტომბერს ლვოვში. 1997 წელს დაამთავრა ეროვნული უნივერსიტეტის, ლვოვის პოლიტექნიკურის მანქანათმშენებლობის მენეჯმენტის ფაკულტეტი. 2013 წლიდან ეკონომიკის მეცნიერებათა კანდიდატია. 2020 წლის 4 მარტს აირჩიეს უკრაინის პრემიერ-მინისტრად. არის ეროვნული საინვესტიციო საბჭოს (2020 წლის 12 მარტიდან) და უკრაინის ეროვნული უსაფრთხოებისა და თავდაცვის საბჭოს წევრი (2020 წლის 13 მარტიდან).
ჩირიბიკეტეს ეროვნული პარკი

ჩირიბიკეტეს ეროვნული პარკი  — კოლომბიის უდიდესი ეროვნული პარკი. მდებარეობს კოლომბიის ამაზონის ბუნებრივ-ტერიტორიულ კომპლექსში, ადმინისტრაციულად განთავსებულია კაკეტისა და გუავიარეს დეპარტამენტებში. 1993 წლიდან არის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის კანდიდატი, ხოლო 2018 წლის 1 ივლისს უკვე მიიღო აღნიშნული სტატუსი.

პარკი დაარსდა 1989 წლის 21 სექტემბერს. იმ დროისათვის მისი ფართობი იყო 12 000 კმ². 2013 წელს მისი ფართობი გაიზარდა 2,5-ჯერ და გახდა 27 900 კმ². პარკის ცენტრია ამავე სახელწოდების მთაგრეხილი, რომლის სიმაღლე არის ზღვის დონიდან 200-1000 მეტრი. მის გამოქვაბულებში კარგად არის შემონახული პირველყოფილი ადამიანის მიერ შესრულებული კლდის მხატვრობა, რომელიც ძვ. წ. საუკუნით თარიღდება.

პარკის ტერიტორიაზე მიედინება ათზე მეტი მდინარე, მათ შორის ყველაზე დიდია აპაპორისი, მესაი და იარი. სამივე მდინარე ერთვის მდინარე კაკეტას.

წლის განმავლობაში ტემპერატურა პრაქტიკულად მუდმივია და შეადგენს 24°. ნალექების წლიური საშუალო მაჩვენებელია 4 500 მმ.
გურიის საერისთავო

}

გურიის მმართველი პირველად 1226 წელს იხსენიება „გურიელის“ სახელით. როგორც ჩანს ეს ტერმინი თავიდან გარკვეული თანამდებობის აღმნიშვნელი იყო და ასევე აღნიშნავდა კონკრეტული ტერიტორიის მფლობელს. 1240-1242 წლებში ასევე იხსენიება გურიის გამგებელი გურიელი. ამ დროს გურიელი ოდიშის ერისთავთერისთავის ხელქვეითი ფეოდალი იყო.

1280-იან წლებში გურია საქართველოს სამეფოსგან დამოუკიდებლობას აცხადებს, მაგრამ დაახლ. 1330 წელს იძულებული ხდება გიორგი ბრწყინვალეს დაემორჩილოს. მას შემდეგ, რაც ტახტზე ბაგრატ ავიდა, აჯანყდა სვანები. ბაგრატმა აჯანყებულები დაამარცხა (1367 წ.) და სვანთა ერისთავს გურია გადასცა. სწორედ ამ დროიდან გურიის საერისთავოს ვარდანისძეები ეუფლებიან 1444 წელს ბურგუნდიის საჰერცოგოს ფლოტმა სცადა ბათუმის აღება და გაძარცვა, მაგრამ ბურგუნდიელები დაამარცხა გურიელმა.

ერისთავები
წყაროებში გურიელებიდან ერისთავებად იხსენიებიან:
გიორგი დადიანი — 1345-1384
კახაბერ გურიელი — იხსენიება 1352 წელს, ლიხაურის ღვთისმშობლის ხატის წარწერაში, ასევე შემოქმედისა და ჯუმათის ხატების და ექადიის ტაძრის წარწერებში; იხსენიებოდა ერისთავთერისთავად, სვანთა ერისთავად
სიმონ გურიელი — საუკუნის შუა წლები; მოიხსენიება როგორც „ერისთავთერისთავი, მსახურთუხუცესი, სვანთა ერისთავი სუიმეონ გურიელი“.
გიორგი გურიელი (ლომკაცი) — საუკუნის შუა წლები; მოხსენიებულია ჯუმათის მიქაელ მთავარანგელოზის ხატის წარწერაზე, როგორც ერისთავთ-ერისთავი და სუანთა ერისთავი. მან და მისმა მეუღლე ელენემ დააარსეს გურიის სამი საეპიკოპოსო: შემოქმედის, ჯუმათისა და ხინოწმინდისა. ეპარქიების დაარსება სამთავროს პოლიტიკური დამოუკიდებლობისკენ გადადგმული ნაბიჯები იყო. მათ მრავალი ხატი შესწირეს ჯუმათის ეკლესიას, ააგეს ლიხაურის ეკლესიის სამრეკლო. გიორგის ძე ლომა და მისი მეუღლე ადასუჯანი განსაკუთრებულ მზრუნველობას იჩენდნენ იერუსალიმის ჯვრის მონასტრისადმი. მათი სახელები არაერთხელაა მოხსენიებული მონასტრის აღაპებში.
ბეშქენ გურიელი და მისი ძე მიქაელი — იხსენიებოდნენ ბაღლების ეკლესიის წარწერაში, ბეშქენ გურიელი გამოსახული იყო ამავე ეკლესიის სამხრეთ შესასვლელის მარცხნივ. სავარაუდოდ, ტაძარი სწორედ მისი აშენებული იყო. ბეშქენ და მიქაელ გურიელები ასევე იხსენიებოდნენ ჯუმათის წმინდა გიორგის ხატის წარწერაში
მინდია ლილუაშვილი

მინდია ლილუაშვილი (დ. 23 აპრილი, 1990, ზესტაფონი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო, ძიუდო), საერთაშორისო ტურნირი პრეზიდენტის თასის (2016, მინსკი, ბელარუსი, 68 კგ), არჩილ ჩოხელის მემორიალის (2018, თბილისი, საქართველო, 68 კგ), ევროპის ჩემპიონატის (2019, ხიხონი, ესპანეთი, 70 კგ) გამარჯვებული.

ძირითადი შედეგები
კორონავირუსის პანდემია უკრაინაში (2020)

2019–20 წლის კოროვირუსული პანდემიის გავრცელება დადასტურდა უკრაინაში, პირველი შემთხვევა, გადაიყვანეს საავადმყოფოში, ჩერნივცის ოლქში, 2020 წლის 3 მარტს.

ქრონოლოგია
2020 წლის 27 იანვარს, -მა, უკრაინულმა დაბალ ჩარტერულმა ავიაკომპანიამ, გამოაცხადა, რომ ფრენები შეჩერებული იქნა სანიაში, ჰაინანში, მარტამდე.

4 თებერვალს, უკრაინის საერთაშორისო ავიახაზებმა შეაჩერეს მომსახურება სანიას ფენიქსის საერთაშორისო აეროპორტში ხაინანში. თავდაპირველად, შეჩერება გაგრძელდა 24 თებერვლამდე, თუმცა ავიაკომპანიას ჯერ არ განუცხადებია, რომ იგი განაახლებს ფრენებს.

24 თებერვალს, ბორისპილის საერთაშორისო აეროპორტსა და კიევის საერთაშორისო აეროპორტს უნდა ჩაეტარებინათ თერმული სკრინინგის პროცედურები იტალიაში მოგზაურებისთვის, მაგრამ პერსონალი ან არ იყო სათანადოდ აღჭურვილი თერმული კამერებით, ან უგულებელყვეს ოქმი.

3 მარტს უკრაინამ გამოაცხადა --2-ის პირველი დადასტურებული შემთხვევა დაუდგინდა ადამიანს, რომელმაც იტალიიდან რუმინეთში თვითმფრინავით იმგზავრა და შემდეგ მანქანით ჩავიდა უკრაინაში.

12 მარტს უკრაინაში კიდევ ორი --2 საქმე დადასტურდა. დიაგნოზი დაუდასტურდა ჩერნივცის ოლქში მყოფ მამაკაცს, რომლის მეუღლე ახლახან ჩამოვიდა იტალიიდან. ასევე დაუდასტურდა მოხუცებულ ქალს, ჟიტომირის ოლქში, რომელიც პოლონეთიდან 1 მარტს დაბრუნდა. 13 მარტს, რადომიშლში, ჟიტომირის ოლქი, გარდაიცვალა 71 წლის მოხუცი ქალბატონი, რაც გახდა პირველი ფატალური შემთხვევა ქვეყანაში.

16 მარტს, ლვივში სავარაუდო, 4 შემთხვევა დაფიქსირდა. კოვიდ-19-ის გლობალური შემთხვევების ცენტრი ხელმისაწვდომია ინტერნეტში, რომელიც მხოლოდ ჩანაწერს წარმოადგენს ოფიციალურ შემთხვევებზე, რომლებიც ადგილობრივი ხელისუფლების მიერ არის აღრიცხული

წყარო
კონტინენტის ძირი

კონტინენტის ძირი — კონტინენტის წყალქვეშა კიდის ერთ-ერთი მთავარი ელემენტი; განლაგებულია კონტინენტური კალთის საფუძველსა და ოკეანის საგების გარე საზღვარს შორის (ზოგიერთი მკვლევარი კონტინენტის ძირს მიაკუთვნებს ოკეანის საგებს და კონტინენტის წყალქვეშა კიდის საზღვარს ავლებს კონტინენტური კალთის საფუძველის გასწვრივ). სტრუქტურულ-გეოლოგიური თვალსაზრისით, კონტინენტის ძირი წარმოადგენს კონტინენტურ და ოკეანურ ქერქის მიჯნაზე არსებულ ღრმა ჩაზნექილობას, რომელიც ამოვსებულია ბათიალური დანალექების მძლავრი სისქით (5 კმ და მეტი).

ღრმაწყლიანი ბურღვით გამოვლინებული კონტინენტის ძირის უძველესი დანალექებია იურული, თუმცა არ არის გამორიცხული უფრო ძველი დანალექების აღმოჩენის შესაძლებლობაც. გეომორფოლოგიური თვალსაზრისით, კონტინენტის ძირი უფრო ხშირად წარმოადგენს აკუმულაციურ დამრეცტალღოვან დახრილ ვაკეს, რომელიც წარმოიქმნა კონტინენტური კალთიდან წამოსული დანალექი მასის დაგროვების შედეგად. დანალექი მასალის შემოტანის მთავარი წყაროა ხმელეთის ქანების ნგრევის პროდუქტები, რომლებიც შელფის ფარგლებში მდინარეებს გამოაქვთ, ხოლო ნალექების წყალქვეშა მეწყრული მასებისა და სიმღვრივის ნაკადების შედეგად, ისინი დიდ რაოდენობაში იკარგება. მაღალ განედებში გვიანპალეოზოური მყინვარების დეგრადაციისას მრავალი მასალა მდნარ წყლებს გამოჰქონდათ.

კონტინენტის ძირში გამოხატული აკუმულაციური დახრილი ვაკე (მაქსიმალური დახრა 2,5°, სიგანე 1000 კმ-მდე) განლაგებულია 1500-3500 მ-იდან 4300-5000 მ-მდე სიღრმეების ინტერვალში. ფართობი 26 მლნ. კმ². ვაკეების ზედაპირი შეიძლება იყოს ბრტყელი, ბორცვიანი, ტალღოვანი, საფეხურისებრი. კონტინენტის ძირის აგებულებაში არსებითი მნიშვნელობა ენიჭება სიმღვრივის ნაკადების გამოზიდვის კონუსებს, რომლებიც ჩვეულებრივ, დაკავშირებულია წყალქვეშა კანიონების შესართავებთან.

განსაკუთრებით დიდი გამოზიდვის კონუსები წაწეულია შორს აბისალური ვაკეების ფარგლებში, მაგალითად, ბენგალის კონუსი გადაჭიმულია მდინარე განგის წყალქვეშა კანიონიდან სამხრეთ განედის 10°-მდე. გამოზიდვის კონუსებს შორის ხშირია მეწყრული სხეულები. ზოგჯერ კონტინენტის ძირი წარმოდგენილია დამრეცი დეპრესიებით ან ლილვისებური ქედებით, რომელთაგან უდიდესია ბლეიკ-ბაჰამის დანალექი ქედი ატლანტის ოკეანეში (სიგრძე 400 კმ, სიგანე 150 კმ-მდე, სიმაღლე 2000 მ), რომელიც აგებულია კონტურიტებით — კონტურული ნაკადის დანალექებით (მიმართულია კალთის გასწვრივ). ძირის რიგ რაიონში ნიშანდობლივია მთის რელიეფი — ასობით მ-ის სიმაღლის მარტოხელა მთები ან მთათა ჯგუფი საერთო საფუძვლით, რომლებიც ზედაპირზე კუნძულების სახითაა ამოზიდული (მაგ., აზორის, მწვანე კონცხის); ასეთი მთების შეფარდებითი სიმაღლე ვაკეების ძირიდან 7-8 ათ. მ აღწევს. მრავალ მონაკვეთზე კონტინენტის ძირის ზედაპირი წარმოდგენილია ბორცვიანი რელიეფით (მაგალითად, კუნძულ ნიუფაუნდლენდის სამხრეთით). კონტინენტის ძირი საყოველთაოდაა წარმოდგენილი კონტინენტური კალთის საფუძველში. ორგანული სამყაროს სიმდიდრეებით, კონტინენტის ძირი ჩამორჩება კონტინენტურ კალთას და ამ თვალსაზრისით ოკეანის საგებთან დგას ახლოს.
გერონტი (პაპიტაშვილი)

ეპისკოპოსი გერონტი (ერისკაცობაში — გრიგოლ მიხეილის ძე პაპიტაშვილი; დ. სოფ. კირბალი, ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი — გ. 13 [ძვ. სტ. 1] ივლისი, 1871, ქუთაისი) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, გორის ეპისკოპოსი, ქართლისა და კახეთის ეპარქიის ვიკარიუსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა ტფილისის გუბერნიის გორის მაზრის სოფელ კირბალში, მღვდლის ოჯახში. განათლება მიიღო თბილისის სასულიერო სასწავლებელში. 1823 წლის 8 იანვრიდან იყო გორის სამაზრო სასულიერო სასწავლებლის მასწავლებელი. 1830 წლის 21 თებერვალს მიიღო სადიაკვნო ხელდასხმა, ხოლო 23 თებერვალს — სამღვდლო. 1830 წლის 20 მარტიდან იყო გორის სასწავლებლის ინსპექტორი. 1836 წლის 3 ოქტომბერს აიყვანეს დეკანოზის ხარისხში. 1852 წლის 30 აგვისტოს ბერად აღიკვეცა, აყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში და დაინიშნა ხირსის სტეფანწმინდის მონასტრის წინამძღვრად. 1855 წლის 17 მარტს გადაიყვანეს დავითგარეჯის უდაბნოში. 1857 წლის 6 ოქტომბერს დაინიშნა აფხაზეთის, 1859 წლის 16 ნოემბერს — სამეგრელოს, ხოლო 1862 წლის 19 მაისს — გორის ეპისკოპოსად. 1869 წლის 30 მაისს განწესდა გელათის მონასტრის სავანეში. გარდაიცვალა 1871 წლის 1 ივლისს, დაკრძალეს იქვე.
ტარიელ (ტარზან) მაისურაძე

ტარიელ მაისურაძე (დ. 22 ივნისი, 1995, სტეფანწმინდა) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის (ფრეიდენფელდსის მემორიალი) გამარჯვებული (2015, რიგა, ლატვია, 84 კგ), ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის (სირაკოვის და ილიევის მემორიალი) გამარჯვებული (2015, სოფია, ბულგარეთი, 74 კგ).

ძირითადი შედეგები