iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სტამბოლის ორი მხარე

სტამბოლის ორი მხარე — 2013 წლის თურქული სერიალი, რომელიც გადაღებულია -ის მიერ. სტამბოლის ორი მხარე წარმოადგენს 1991 წელს დადაღებული ამავე სახელწოდების მინი-სერიალის რიმეიკს, რომელიც დაფუძნებულია ცნობილი მწერლის, პეიამი საფას ბესტსელერზე. მთავარ როლს ასრულებენ ნესლიჰან ათაგიული და ქადირ დოღულუ.

სიუჟეტი
ფატიჰი — ღარიბული კვარტალია სტამბოლში. ახალგაზრდა გოგონა ნერიმანი კარგავს დედას და მამასთან და დეიდასთან ერთად ამ კვარტალში აგრძელებს ცხოვრებას. ისინი მოკრძალებულად ცხოვრობენ და ყოველთვის იცავენ ძველ ტრადიციებს. იგი მისი ბავშვობის მეგობარს, შინასს ძალიან უყვარს და ოცნებობს მასზე დაქორწინებაზე. ნერიმანი, მიუხედავად მისი უბრალო წარმომავლობისა, ოცნებობს ლამაზ ცხოვრებაზე და კეთილდღეობაზე. გოგონასაც მოსწონს შინასი, მაგრამ ერთხელაც მათი ურთიერთობა რთულდება. ეს დაიწყო მაშინ, როცა შინასის დას უბედურება შეემთხვა. მისი ძმა კი ამ დღის შემდეგ სხვა ადამიანი ხდება.

ნერიმანს ჰყავს ბიზნესმენი ბიძა. მას მისი ქალიშვილები დუიღუ და პელინი დიდი ხანია არ უნახავს. ერთხელაც ის შეხვდება მათ. პელინს ჰყავს შეყვარებული მაჯიტი, რომელიც მდიდარი ოჯახიდანაა და სტამბოლის პრესტიჟულ რაიონში ცხოვრობს. მაჯიტი ახალი დაბრუნებულია უცხოეთიდან და პელინმა გადაწყვიტა მის პატივსაცემად წვეულება მოაწყოს, სადაც ასევე მოწვეული არის ნერიმანიც. რაც ამ წვეულებაზე მოხდა არავინ ელოდებოდა... ნერიმანს მოუწევს არჩევანი გააკეთოს თანამედროვეობასა და ცხოვრებისეულ ღირებულებებს შორის.

პერსონაჟები
მთავარი გმირები
ნესლიჰან ათაგიული — ნერიმან სოლმაზი. გოგონა რომელიც ოცნებობს გახდეს ცნობილი მხატვარი, მას ჰყავს ბავშვობის სიყვარული შნაასი,მაგრამ ცხოვრების რთული გამოცდა აპოვნინებს მის ნამდვილ სიყვარულს მაჯიტს.
ქადირ დოღულუ — მაჯიტ არჯაოღლუ. ბიზნესმენი მამის და მხატვარი დედის შვილი,სიმდიდრეში გაზრდილი კეთილშობილი ბიჭი,რომელსაც პირველივე დანახვისთანავე შეუყვარდება ნერიმანი.
იუნუშ ემრე ილდირიმი — შინაასი. ბიჭი ღარიბული უბდიდან, გატაცებულია მუსიკითა და უყვარს ნერიმანი ბავშობიდან.
დილარა ოზტუნჯი — ფელინ დემირჰანი.ამაყი და ეგოისტი გოგო. ნერიმანის ბიძაშვილი,შეყვარებულია მაჯიტზე.
სედა თურქმენი — ფაჰრიე. ნერიმანის საუკეთესო მეგობარი.
ივანკა ტრამპი

ივანკა მარი ტრამპი (; დ. 30 ოქტომბერი 1981, მანჰეტენი, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი ბიზნესმენი და ყოფილი მოდელი. ამერიკელი დეველოპერის და აშშ-ის პრეზიდენტის, დონალდ ტრამპის და ყოფილი ჩეხი მოდელის ივანა ტრამპის ქალიშვილია.

ბიოგრაფია
ივანკა მარი ტრუმპი დაიბადა მანჰეტენზე, ნიუ-იორკის რაიონში, ატლეტისა და მოდელის ივანა მარი (ზელნიჩკოვა) და ამერიკული ბიზნესმენის დონალდ ჯონ ტრამპის ოჯახში. ტრამპების ოჯახი გერმანული წარმოშობისაა, წარმოშობით კალშტადიდან. სახელი ივანკა, ივანას შემოკლებული ფორმაა. ივანკას მშობლები განქორწინდნენ 1991 წელს, როდესაც ის ცხრა წლის იყო. მას ჰყავს ორი ძმა, დონალდი და ერიკი, ასევე ნახევარდა ტიფანი და ნახევარძმა, ბარონი.

ტრამპი, 15 წლამდე სწავლობდა „ჩაპინის სკოლაში“, მანჰეტენზე, ხოლო შემდეგ, სასწავლებლად გადავიდა -ში, კონექტიკუტის შტატის ქალაქ ვალინგფორდში, სადაც იქაურობას ახასიათებს, როგორც „სკოლა-პანსიონს“ და ადარებს „ციხეს“, როდესაც მისი „მეგობრები ნიუ-იორკში ერთობოდნენ“.

 დამთავრების შემდეგ, ორი წლის განმავლობაში სწავლობდა ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტში, ამის შემდეგ კი პენსილვანიის უნივერსიტეტი ვარტუნის ბიზნესის სკოლაში, რომელიც მან 2004 წელს, ეკონომიკაში ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა.

ტრამპი ფლობს ინგლისურ და ფრანგულ ენებს. მისი ძმისგან, დონალდ უმცროსისგან, განსხვავებით, ის მხოლოდ ელემენტარულ დონეზე ფოლბს დედამისის მშობლიურ ენას, ჩეხურს.

კარიერა
ბიზნესი
საოჯახო ბიზნესში მოსვლამდე, ივანკა მოკლე დროის მანძილზე მუშაობდა -ში. 2007 წელს, ის წარმატებით შეუერთა ალმასის გამყიდველების ძალები, ., და შექმნა თავისი საიუველირო კომპანია , რომელიც ფოკუსირებულია ალმასის და ოქროს სამკაულების გაყიდვაში, ხოლო მისი პირველი საცალო მაღაზია მანჰეტენზე გაიხსნა. 2011 წლის ნოემბერში, ტრამპის საცალო ფლაგმანი გადაინაცვლა მედისონ ავენიუდან მერცერის ქუჩის 109-ში, უფრო დიდი სივრცე, სოჰოს მოდურ რაიონში. 2016 წლის ოქტომბრის მონაცემებით, რომელიც ტრამპ-ტაუერის ოფიციალურ ვებ-გვერდზეა მოცემული, ივანკას ფლაგმანი ბუტიკები, ასევე მისი ერთადერთი საცალო მაღაზია და ბრენდის საიუველირო მაღაზიები ხელმისაწვდომია მთელს აშშ-ში და კანადაში, ისევე როგორც ბაჰრეინში, ქუვეითში, ყატარში, საუდის არაბეთში და არაბეთა გაერთიანებულ საემიროებში.

ივანკა ტრამპი ამ დროისთვის -ის აღმასრულებელი ვიცე-პრეზიდენტია, განვითარების ნაწილში. ერთ-ერთ გამოსვლის დროს, ივანკამ განაცხადა, რომ „მე ვუყურებ ჩემ ძმებს და ჩემ თავს და მე ნამდვილად ვამაყობ, რომ არავინ არის ... ნარკომანი და არავინ დასდევს ქალებს“.

ტრამპს აქვს საკუთარი მოდის ნივთების ხაზი, მათ შორის ტანსაცმლის, ჩანთების, ფეხსაცმლის და აქსესუარების, რომელიც ხელმისაწვდომია აშშ-ის დიდ მაღაზიებში. მისი ბრენდი გააკრიტიკეს იმის გამო, რომ ის თითქოს მოიპარა სხვა დიზაინერებს დიზაინი, ასევე -მ გააკრიტიკა ცხოველთა უფლებების დარღვევის გამო, სადაც ის იყენებს კურდღლების ბეწვს. 2016 წელს, აშშ-ის სამომხმარებლო პროდუქტის უსაფრთხოების კომისიამ აკრძალა „ “-ბრენდირებული შარფები, რადგან ისინი არ აკმაყოფილებდნენ ფედერალურ სტანდარტებს. 2016 წლის ანალიზის დროს აღმოჩნდა, რომ ივანკას მოდის ხაზის პროდუქციის უმეტესი ნაწილი წარმოებულია აშშ-ის ფარგლებს გარეთ.
ეკლესიის სოციალური სწავლება

რომის კათოლიკე ეკლესიის სოციალური სწავლება — მორალური თეოლოგიის სპეციფიკური სფეროა, რომელიც სოციალური პროლემების მიმართ გამოიყენება. კარგად ინფორმირებულმა საზოგადოებრივმა აზრმა იცის, რომ ეკლესიის სოციალური სწავლება არანაირად არ შეიძლება შედარებული იყოს რომელიმე იდეოლოგიურ პოზიციასთან. ობიექტურია, რომ ეკლესიის სოციალური სწავლება არ არის არც იდეოლოგია და არც სოციალური თეორია, არც ეკონომიკური ან სოციალური სისტემის ცალკეული პროექტისთვის გამიზნული კლიშე, არც ძალაუფლების ან ინტერესთა ლეგიტიმაციის მიერ წარმოქმნილი პრაქტიკა. ეკლესიის სოციალური სწავლება არც იდეალიზებული უტოპია და არც ადამიანთა მთლიანობისთვის აბსტრაქტული მორალის კატალოგია.

ეს სწავლება, ჩვენ დროში, გამოხატავს ეკლესიის ხედვას სოციალურ სინამდვილეთა მიმართ, რომელიც შეფასებულია სახარების შუქზე და სთავაზობს საზოგადოებაში პრაქტიკული მოქმედების პრინციპულ დირექტივებს. იმავე დროს, ეს სწავლება თეოლოგიურად შთაგონებული და სოციალურად რეალისტურია, რამდენადაც სოციალურ ვითარებებში ადამიანის ცხოვრების ქრისტიანულ კონცეფციას სთავაზობს, რაც რაციონალური განაზრებით და ჰუმანური მეცნიერებებითაა პრაქტიზებული. ის ეხება ეკლესიის მსახურებას მათ მიმართ, ვინც საზოგადოებას აშენებს: ეკლესია ესწრაფვის... უბიძგოს ადამიანებს, რომ უპასუხონ, აგრეთვე რაციონალური განაზრების და ჰუმანური მეცნიერებების დახმარებით, საკუთარ მოწოდებას, როგორც ამქვეყნიური საზოგადოების პასუხისმგებელმა აღმშენებლებმა.

შეცდომა იქნებოდა, ეკლესიის სოციალურ სწავლება რომ უბრალოდ მესამე გზამდე დაგვეყვანა მარქსიზმს და კაპიტალიზმს შორის. ეკლესია არ სთავაზობს რაიმე იდეოლოგიას, რაიმე სოციალურ, ეკონომიკურ ან პოლიტიკურ სისტემას, ვინაიდან ეს არც მის სამოქმედო სფეროში და არც მის კომპეტენციაში არ შედის. მისი სპეციფიკური როლი გულისხმობს სოციალურ საქმიანობათა მორალური ფასეულობის განმარტებას და ადამიანის ღირსების სახარებისეულ ხედვასთან შეთანხმებული პრინციპების შეთავაზებას. ამ მოსაზრებას ცხადად გამოხატავს პაპი იოანე პავლე : «ეკლესიის სოციალური მოძღვრება არ არის „მესამე გზა“ ლიბერალურ კაპიტალიზმსა და მარქსისტულ კოლექტივიზმს შორის, არც სხვა ნაკლებად ურთიერთსაწინააღმდეგო გადაწყვეტილებათა შესაძლო ალტერნატივა: მეტადრე, ის ქმნის საკუთარ კატეგორიას. ის არც იდეოლოგიაა, არამედ მეტწილად საზოგადოებასა და საერთაშორისო წესრიგში ადამიანის არსებობის რთულ სინამდვილეთა საყურადღებო განხილვის შედეგების ზუსტი ფორმულაცია, რწმენისა და საეკლესიო ტრადიციის შუქზე".
ფურცლებშეზრდილნი

ფურცლებშეზრდილნი — ორლებნიან ფარულთესლოვან მცენარეთა ქვეკლასი. აერთიანებს ოჯახებს, რომელთა წარმომადგენლებისთვისაც დამახასიათებელია გვირგვინის ფურცლების ნაწილობრივი (გვირგვინის ფურცლების ძირში) ან მთლიანი (გვირგვინის ფურცლების ნახევრამდე ან მთლიანად) შეზრდა.

ფურცლებშეზრდილთა უმეტესობის გვირგვინის ფურცლების შეზდრილი ბაზალური ნაწილი მილს წარმოქმნის, ხოლო ზედა ნაწილს ნაკვეთების, სეგმენტების ან კბილების ფორმა აქვს. ფურცლებშეზრდილთ ახასიათებს აგრეთვე შეზრდილფოთლიანი ჯამი, ციკლური ყვავილი, ყვავილის მილთან შეზრდილი მტვრიანთა ძაფები, ერთსაფრიანი თესლკვირტი.

ფურცლებშეზრდილნი ცალკე გამოყო გერმანელმა მეცნიერმა ალექსანდერ ბრაუნმა 1864 წელს, ხოლო 1892 წელს გერმანელმა ბოტანიკოსმა ა. ენგლერმა შემოიღო ტერმინი „მეორეულსაფრიანები“ . თანამედროვე ფილოგენეზურ სისტემებში ფურცლებშეზრდილნი ცალკე ქვეკლასად არ არის გამოყოფილი.
ილიას ჰრაუი

ილიას ჰრაუი (; დ. 4 სექტემბერი, 1926 — გ. 7 ივლისი, 2006) — ლიბანის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ლიბანის პრეზიდენტი 1989-1998 წლებში.

ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ზაჰლესთან ახლოს მარონიტი მიწის მფლობელის ოჯახში 1926 წლის 4 სექტემბერს. მისი მშობლები იყვნენ ჰალილ ჰრაუი და ჰელენა ჰარბი. 1947 წელს მიიღო საგესის უნივერსიტეტის დიპლომი კომერციის სფეროში. შემდეგ იგი შევიდა ბეირუთის წმინდა იოსების უნივერსიტეტის სამართლის ფაკულტეტზე, მაგრამ ვერ დაასრულა იგი. ეწეოდა ბიზნესს, მაგრამ მისი ბიზნეს საქმიანობა მთლიანად გაანადგურა სამოქლაქო ომმა, რომელიც ქვეყანაში მძვინვარებდა 1975-1990 წლებში. ჰრაუი ამის შემდეგ დაკავდა ნავთობის იმპორტით.

პოლიტიკური კარიერა
1972 წელს ილიას ჰრაუი თავის ძმებთან, ჟორჟთან და ჟოზეფთან ერთად აირჩიეს ლიბანის ეროვნულ ასამბლეაში. 1980-1982 წლებში იყო საზოგადოებრივი შრომის მინისტრი შაფიკ ვაზანის მთავრობაში ილიას სარკისის პრეზიდენტობის პერიოდში.

ილიას ჰრაუი პრეზიდენტად აირჩიეს ქალაქ ჩტაურის პარკ-ოტელში 1989 წლის 24 ნოემბერს. პრეზიდენტმა ჰრაუიმ კონსტიტუციის მიხედვით ბევრი უფლებები მიანიჭა მუსლიმურ საზოგადოებას.

იმის გამო, რომ პრეზიდენტის სასახლე სირიელთა დაბომბვის შედეგად დაინგრა 1990 წელს, ილიას ჰრაუი დასახლდა მომავალი პრემიერის რაფიკ ჰარირის აპარტამენტებში. მისი მმართველობის დროს დასრულდა სამოქალაქო ომი ლიბანში. 1992 წელს პრემიერ-მინისტრად დანიშნა რაფიკ ჰარირი.

ლიბანის საზოგადოება მის პრეზიდენტობას სხვადასხვა შეფასებას აძლევს. ერთნი აღნიშნავენ, რომ იგი წარმატებით იბრძოდა შეიარაღებული დაჯგუფებების წინააღმდეგ, მის დროს დასრულდა სამოქლაქო ომი, რომელიც ქვეყანაში 15 წლის მანძლზე მიმდინარეობდა და გააერთიანა ლიბანის მთავარი პოლიტიკური ძალები. მისი მომხრეები მას პრაგმატულ პოლიტიკოსად მიიჩნევენ, რომელიც ეროვნულ ინტერესებს რელიგიურ ინტერესებზე მაღლა აყენებდა და ცდილობდა დაემყარებინა მშვიდობიანი თანაცხოვრების პრინციპები განსხვავებული სარწმუნოების მქონე ადამიანებში. თუმცა სამოქალაქო ქორწინების დაკანონებამ გამოიწვია რელიგიური ავტორიტეტების მკვეთრი პოზიცია.

მისი კრიტიკოსები თვლიან, რომ იგი მხარს უჭერდა სირიელთა ინტერესების გავრცელებას ლიბანში. მის მიერ სირიასთან ხელმოწერილი მეგობრობისა და თანამშრომლობის ხელშეკრულება ლიბანს პრაქტიკულად სირიის კოლონიად აქცევდა. გარდა ამისა თვლიან რომ კონსტიტუციის შესწორება და სამი წლით მისი უფლებამოსილების გაგრძელება მისი ერთ-ერთი არასწორი პოლიტიკური ნაბიჯი იყო. ყოფილი პრეზიდენტი ამინ ჟმაიელი თვლიდა, რომ მსგავსი ქმედებები უგულვებელყოფდა ქვეყნის ძირითად კონსტიტუციურ ღირებულებებს. ილიას ჰრაუი პრეზიდენტის თაამდებობას ჩამოშორდა 1998 წლის 23 ნოემბერს.

ილიას ჰრაუი გარდაიცვალა სიმსივნის შედეგად ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტის ჰოსპიტალში 2006 წლის 7 ივლისს.
ბრაიან გრიფინი

ბრაიან გრიფინი — ამერიკული მულტსერიალი გრიფინების გმირი. ორფეხა მოლაპარაკე ძაღლი, ლაბრადორის ჯიშის. არის გრიფინების ოჯახის სრულუფლებიან წევრი და მათი თავგადასავლების წევრი. სერიალის შემქმნელი, სეთ მაკფარლეინი, ბრაიანს თავისი ჩვეულებრივი ხმით ახმოვანებს.

ბრაიანამდე გრიფინებს ჰყავდათ მოლაპარაკე ძაღლი ტოდი, რომელიც 15 წლის წინ გარდაიცვალა. პიტერი ბრაიანს მასზე სერია -ში უყვება.
ემილ ლაჰუდი

ემილ ჯამილ ლაჰუდი (; დ. 12 იანვარი, 1936) — ლიბანის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ლიბანის მე-11 პრეზიდენტი 1998-2007 წლებში.1959 წლიდან ლიბანის სამხედრო-საზღვაო ძალებშია. 1989 წელს გახდა ლიბანის არმიის მთავარსარდალი. 1998 წელს ლიბანის პარლამენტმა აირჩია 6 წლის ვადით, მაგრამ 2004 წელს ეს ვადა კიდევ სამი წლით გააგრძელა. თანამდებობიდან გადადგა 2007 წლის ნოემბერში.

ბიოგრაფია
ემილ ლაჰუდი დაიბადა 1936 წლის 12 იანვარს (სხვა მონაცემებით 10 იანვარს) ქალაქ ბააბდატში, მარონიტის ოჯახში. მამამისი ჯამილ ლაჰუდი მსახურობდა ლიბანის არმიაში და ცნობილი იყო „წითელი გენერლის“ სახელით.

ემილ ლაჰუდმა დაწყებითი განათლება ბეირუთში მიიღო. სწავლა გააგრძელა ბრუმანეს საშუალო სკოლაში, რის შემდეგაც გაემგზავრა დიდ ბრიტანეთში საზღვაო საინჟინრო საქმის შესასწავლად ბრიტანეთის სამეფო საზღვაო კოლეჯში. 1959 წელს დაასრულა კოლეჯი, მიიღო მიჩმანის წოდება და მუშაობა დაიწყო ბეირუთის სამხედრო-საზღვაო ბაზაზე. 1962 წლიდან უმცროსი ლეიტენანტია. 1965 წლის ნოემბერშილაჰუდი დანიშნეს სადესანტო გემ „ტირის“ ხელმძღვანელად.

1967 წლის ნოემბერში იგი გააგზავნეს აშშ-ში, სადაც სწავლობდა ქიმიურ ბიოლოგიურ ბაქტერიოლოგიურ კოლეჯში. 1968 წელს ლაჰუდი გახდა ლიბანის სამხედრო საზღვაო ძალების 1-ლი დივიზიის მეთაური. 1969 წლის აპრილში მიიღო ლეიტენანტის წოდება. 1972--1973 წლებში სწავლობდა როდ-აილენდში (აშშ). 1974 წლიდან კომანდორ-ლეიტენანტი, ხოლო 1976წლიდან კომანდორია. 1979-1980 წწ. კვლავ როდ-აილენდში, სადაც მიიღო კაპიტნის წოდება. 1985 წლიდან კონტრ-ადმირალია.

1975-1990 წლების სამოქალაქო ომის დროს ერთი ვერსიით ინარჩუებდა ნეიტრალიტეტს.

1989 წლის 28 ნოემბრიდან გენერალი ლაჰუდი ლიბანის არმიის მხედართმთავარია. დაიწყო სამოქალაქო ომის შედეგად შესუსტებული არმიის რეფორმირება. მან განაცხადა, რომ საჭირო იყო სხვადასხვა დაჯგუფებების განიარაღება და ჯარის დარჩენა პოლიტიკის მიღმა.

1998 წელს ქრისტიანი-მარონიტი ლაჰუდი აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად ექვსი წლის ვადით. ამავე წლის 24 ნოემბერს ილიას ჰრაუის ვადის გასვლისთანავე დაიკავა ქვეყნის მეთაურის თანამდებობა. ემილ ლაჰუდმა დაიკავა ქვეყნის სამი ძირითადი თანამდებობიდან ერთ-ერთი ის, რომელიც ხელლმისაწვდომი იყო მარონიტი ქრისტიანისათვის. ჯერ კიდევ 1943 წელს მიღებული „ეროვნული პაქტის“ მიხედვით ქვეყნის პრეზიდენტი შეიძლება გამხდარიიყო მხოლოდ მარონიტი, პრემიერ-მინისტრი - სუნიტი, ხოლო პარლამენტის თავმჯდომარე - შიიტი
.

1998 წელს ემილ ლაჰუდთან აზრთა სხვადასხვაობის გამო პრემიერ-მინისტრი ჰარირი თანამდებობიდან გადადგა, მაგრამ 2000 წლის საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვებას მიაღწია. გარდა ამისა, მის კანდიდატურას მხარს უჭერდა სირიის ახალი პრეზიდენტი ბაშარ ასადი. რაფიკ ჰარირი კვლავ პრემიერის თანამდებობას უბრუნდება. ახალი საპარლამენტო უმრავლესობა მხარს უჭერდა ქვეყნის პრეზიდენტის გადადგომას. ერთ-ერთმა ქრისტიანმა ლიდერმა აუნმა განაცხადა, რომ მზად იყო პრეზიდენტის თანამდებობის დასაკავებლად თუკი გადაგდებოდა ემილ ლაჰუდი.

2006 წელს დაიწყო ლიბან-ისრაელის ომი. ლაჰუდმა მხარი დაუჭირა წინააღმდეგობის მოძრაობას, რომელსაც სათავეში შიიტური ორგანიზაცია ჰეზბოლა ედგა.

2007 წელს გადადგა თანამდებობიდან. გადადგომის შემდეგ კვლავ მკაცრად აკრიტიკებდა ისრაელს. 2008 წელს ესტუმრა ირანის პრეზიდენტს და მადლობა გადაუხადა ლიბანის მხარდაჭერისათვის
.
ალტამირა-დუ-პარანა

ალტამირა-დუ-პარანა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 575 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 306 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11,13 კმ²-ზე. ფართობი 386 945 კმ²-ია.
ბოა-ესპერანსა (პარანა)

ბოა-ესპერანსა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 550 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 568 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14,86 კმ²-ზე. ფართობი 307 381 კმ²-ია.
კამპინა-და-ლაგოა

კამპინა-და-ლაგოა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 618.5 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 394 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19,32 კმ²-ზე. ფართობი 796 614 კმ²-ია.
გოიოერე

გოიოერე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 505 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 018 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 51,44 კმ²-ზე. ფართობი 564 163 კმ²-ია.
ჟანიოპოლისი

ჟანიოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 630 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 532 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19,46 კმ²-ზე. ფართობი 335 650 კმ²-ია.
მორეია-სალისი

მორეია-სალისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 606 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35,63 კმ²-ზე. ფართობი 353 772 კმ²-ია.
ნოვა-კანტუ

ნოვა-კანტუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 555 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 425 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13,37 კმ²-ზე. ფართობი 555 488 კმ²-ია.
კუარტუ-სენტენარიუ

კუარტუ-სენტენარიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 856 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15,09 კმ²-ზე. ფართობი 321 875 კმ²-ია.
რანშუ-ალეგრი-დ'უესტი

რანშუ-ალეგრი-დ'უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 847 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11,79 კმ²-ზე. ფართობი 241 386 კმ²-ია.
უბირატანი

უბირატანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 608 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 558 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33,03 კმ²-ზე. ფართობი 652 581 კმ²-ია.
ლონდონის კედელი

ლონდონის კედელი — თავდაცვითი კედელი, რომელიც პირველად რომაელებმა ააშენეს ლონდონიუმის გარშემო. იგი იმ ხანად სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი პორტი იყო მდინარე ტემზაზე. უცნობია აშენების ზუსტი მიზეზი, თუმცა ცნობილია რომ იგი ახ.წ. მე-2 საუკუნის ბოლოს და მე-3 საუკუნის დასაწყისში აიგო. კედელი თავის ფუნქციას მე-18 საუკუნემდე ასრულებდა.

გვიან შუა საუკუნეებამდე კედელი ლონდონის სიტის შემოსაზღვრავდა დანარჩენი ქალაქისგან. დღეს მისგან მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი, ხოლო მის სახელს სიტის ერთ-ერთი ქუჩა ატარებს.
აბდალა იაფი

აბდალა იაფი (; დ. 7 სექტემბერი, 1901, ბეირუთი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 4 ნოემბერი, 1986, ბეირუთი, ლიბანი) — ლიბანელი პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის შვიდგზის (1938-1939, 1951-1952, 1952, 1953-1954, 1956, 1966, 1968-1969 წწ.) პრემიერ-მინისტრი.

ბიოგრაფია
დაიბადა სუნიტი მუსულმანების ოჯახში. დაამთავრა ბეირუთის წმინდა იაკობის უნივერსიტეტთან არსებული იეზუიტების კოლეჯი. 1926 წელს პარიზში, სორბონის უნივერსიტეტში მიიღო დოქტორის ხარისხი სამართლის საკითხებში, მისი თემა იყო „ქალების სამართლებრივი სტატუსი ისლამურ კანონმდებლობაში“ და გახდა პრესტიჟული უნივერსიტეტის პირველი არაბი დოქტორანტი. იყო არაბი სტუდენტების ასოციაციის პრეზიდენტი, აქტიურად ეწინააღმდეგებოდა საფრანგეთის მანდატს ლიბანში, რის გამოც დაპატიმრეს, მაგრამ გაათავისუფლეს რამდენიმე დღეში. 1926 წლიდან მუშაობდა ადვოკატად, ასვე როგორც ჟურნალისტად.

1937წელს აირჩიეს ბეირუთის საქალაქო საბჭოში. 1938-1939 წლებში პრემიერ-მინისტრია, პარალელურად უჭირავს იუსტიციის მინისტრის თანამდებობაც საფრანგეთის მანდატის ქვეშ მყოფი ლიბანის მთავრობაში. 1943 წელს უბრუნდება ბეირუთის საქალაქო საბჭოს. 1944 წელს იყო ლიბანის დელეგაციის წევრი არაბული ქვეყნების ლიგის მოსამზადებელ კონფერენციაზე. ასევე ესწრებოდა სან-ფრანცისკოს კონფერენციას რომელზეც ოფიციალურად ჩამოყალიბდა გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია. 1946-1947 წლებში იუსტიციის მინისტრია. 1951-1952 წლებში და 1952 წლის სექტემბერში ლიბანის პრემიერ-მინისტრი და შინაგან საქმეთა მინისტრია. 1953-1954 წლებში პრემიერ-მინისტრის თანამდებობის გარდა უჭირავს შინაგან საქმეთა, თავდაცვის, ინფორმაციისა და ფინანსთა მინისტრის თანამდებობები. 1956 წლის მარტ-ნოემბერში კვლავ პრემიერ-მინისტრია. თანამდებობიდან გადადგა მას შემდეგ, რაც პრეზიდენტმა ქამილ შამუნმა ეგვიპტეში ინგლისურ-ფრანგულ-ებრაული ინტერვენციის დროს უარი თქვა გაეწყვიტა დიპლომატიური ურთიერთობა საფრანგეთთან და დიდ ბრიტანეთთან.

1957 წლიდან აქტიური წევრია „ეროვნული ერთიანობის ფრონტისა“, რომლის მოქმედებებმაც გამოიწვია პრეზიდენტ ქამილ შამუნის გადადგომა. ამის შემდეგ 1965 წლამდე ჩამოშორდა პოლიტიკურ ცხოვრებას, მაგრამ შემდეგ დანიშნეს ფინანსთა მინისტრის თანამდებობაზე.

1966 წლის აპრილ-დეკემბერში ლიბანის პრემიერ-მინისტრია და ამავდროულად შინაგან საქმეთა, ინფორმაციისა და დაგეგმარების მინისტრი. მოსახლეობას დაპირდა გაეტარებინა ლიბერალური ეკონომიკური პოლიტიკა, მაგრამ რამდენიმე თვის შემდეგ კორუფციასთან დაკავშირებული სკანდალების გამო იძულებული იყო გადამდგარიყო.

1966-1968 წლებში ფინანსთა მინისტრია. 1968-1969 წლებში ბოლო ვადითაა პრემიერ-მინისტრი და ამავდროულად შინაგან საქმეთა, ინფორმაციის, განათლების, სოციალური საკითხების, თავდაცვისა და დაგეგმარების მინსისტრია. გადადგა ტანამდებობიდან, მას შემდეგ, რაც ისრაელის არმიამ 1968 წელს ხელში ჩაიგდო ბეირუთის აეროპორტი.

1974 წელს პრეზიდენტმა სულეიმან ფრანჟიემ შესთავაზა კიდევ ერთხელ ჩამოეყალიბებინა მინისტრთა კაბინეტი, მაგრამ აბდალა იაფისაგან უარი მიიღო.

აქტიურად იბრძოდა ქალთა უფლებების დაცვისათვის. 1952 წელს მისმა კაბინეტმა მხარი დაუჭირა ქალებისათვის 21 წლის ასაკიდან საარჩევნო უფლებების მინიჭებას, მათთვის დაწყებითი განათლების მიღების აუცილებლობას. რამდენიმე თვის შემდეგ ეს კანონი მიიღო პარლამენტმა. გარდა ამისა ცნობილი იყო, როგორც პრინციპული მებრძოლი კორუფციის წინააღმდეგ.

გარდაიცვალა 1986 წლის 4 ნოემბერს ალცჰაიმერის დაავადების შედეგად.
საიბ სალამი

საიბ სალამი (; დ. 17 იანვარი, 1905, ბეირუთი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 21 იანვარი 2000, ბეირუთი, ლიბანი) — ლიბანელი პოლიტიკური მოღვაწე, ქვეყნის ოთხგზის (1952, 1953, 1960–1961, 1970–1973 წწ.) პრემიერ-მინისტრი.

ბიოგრაფია
დაიბადა გავლენიანი სუნიტი სალიმ სალამის ოჯახში. მომავალი პრემიერ-მინისტრის მამა აქტიურ როლს თამაშობდა ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში და ასევე საფრანგეთის მანდატის ქვეშ მყოფი ლიბანის ისტორიაში.

საიბ სალამი პირველად პოლიტიკაში ჩაერთო 1941წელს, როდესაც მონაწილეობა მიიღო საპროტესტო აქციებში დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთის მანდატების წინააღმდეგ შესაბამისად პალესტინასა და ლიბანში. 1943 წელს აირჩიეს ეროვნულ კრებაში ბეირუთიდან. 1946 წელს დანიშნეს შინაგან საქმეთა მინისტრად. 1952 წელს პრემიერ-მინისტრია სულ ოთხი დღის განმავლობაში, პრემიერ-მინისტრ რიად ალ-სოლჰის მკვლელობასთან დაკავშირებული კრიზისის პერიოდში. ასევე ქვეყნის პრემიერ-მინისტრია 1953 წლის მაის-აგვისტოში.

1956 წელს დაინიშნა ნავთობის მინისტრად. ამ თანამდებობაზე იგი მხარს უჭერდა ტრანსარაბული ნავთობსადენის შექმნის იდეას საუდის არაბეთთან და ერაყთან ერთად. პრეზიდენტ ქამილ შამუნის მხარდაჭერამ ეგვიპტეში სუეცის კრიზისის დროს საფრანგეთ-დიდი ბრიტანეთისა და ისრაელის შეჭრაზე, აიძულა იგი მონაწილეობა მიეღო საპროტესტო აქციებში, ერთ-ერთი საპროტესტო აქციის დროს იგი დაიჭრა. საავადმყოფოში ყოფნის დროს საიბ სალამი დაპატიმრეს, მაგრამ მას შემდეგ, რაც გამოაცხადა ხუთდღიანი შიმშილობა, გაათავისუფლეს. 1957 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს სხვა წამყვან ოპოზიციონერებთან ერთად დაკარგა ადგილი პარლამენტში. მან პრეზიდენტი ხმების გაყალბებაში დაადანაშაულა. ხუთთვიანი აჯანყების შემდეგ შამუნი იძულებული გახდა გადამდგარიყო. მის გადადგომაზე გავლენა იქონია ამერიკელმა ემისარმა რობერტ მერფმა.

1960–1961 წლებში ქვეყნის პრემიერ-მინისტრია. გადადგომის მიზეზი გახდა აზრთა სხვადასხვაობა მასსა და პრეზიდენტ ფუად შეჰაბს შორის პოლიციისატის დამატებითი უფლებამოსილების მინიჭების შესახებ. იყო შეჰაბისა და მისი მემკვიდრის შარლ ჰელუს ოპოზიციაში. ადანაშაულებდა მათ, რომ უნდოდათ ლიბანის გადაქცევა „პოლიციურ სახელმწიფოდ“. 1970 წელს მან მონაწილეობა მიიღო პარლამენტის ანტიშეჰაბისტურ კოალიციაში, რომლის ძალითაც შეჰაბის საპრეზიდენტო კანდიდატი ილიას სარკისი, სულ ერთი ხმით დამარცხდა სულეიმან ფრანჟიესთან.

1970–1973 წლებში კვლავ პრემიერ-მინისტრია, ამჟერად ბოლო ვადით. მისი გადადგომა ამჟამად პრეზიდენტ სულეიმან ფრანჟიესთან დაპირისპირებამ გამოიწვია. მან გადადგომის შემდეგაც შეინარჩუნა პოლიტიკური გავლენა. ბაშირ ჟმაიელის მკვლელობის შემდეგ მხარი დაუჭირა მისი ძმის ამინ ჟმაიელის გაპრეზიდენტებას.

1985 წელს ორჯერ თავდახმის შემდეგ იძულებით წავიდა ემიგრაციაში. ცხოვრობდა ჟენევაში. შვეიცარიაში ყოფნის დროს აქტიური როლი ითამაშა ტაიფის ხელშეკრულების (1989 წ.) მომზადებაში.1994 წელს დაბრუნდა ლიბანში.

ფაქტები
საიბ სალამი იყო ერთ-ერთი ყველაზე ხანგრძლივად მცხოვრები ყოფილი მთავრობის მეთაური მსოფლიო ლიდერებს შორის.
მან თავისი სიცოცხლის ხანგრძლივობით რეკორდი დაამყარა ლიბანის პრეზიდენტებსა და პრემიერ-მინისტრებს შორის.