iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
თეიუბ ასლანოვი

თეიუბ შუეიბ ოღლუ ასლანოვი (; დ. 6 თებერვალი, 1967, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი მომღერალი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018), სახელმწიფო ანსამბლის „უძველესი მუსიკალური ინსტრუმენტების“ სოლისტი.

ბიოგრაფია
თეიუბ ასლანოვი დაიბადა 1967 წლის 6 თებერვალს ბაქოში.

1974-1984 წლებში სწავლობდა 96-ე საშუალო სკოლაში. 1984-1989 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის ნავთობისა და ქიმიის სახელმწიფო ინსტიტუტის ნავთობის სამთო ფაკულტეტზე. 1985-1987 წლებში მსახურობდა ჯარში. 1989-1994 წლებში სწავლა განაგრძო აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში, მუსიკალური თეატრის სამსახიობო სპეციალობით.
1995 წლიდან აზერბაიჯანული მუღამის ტრიოს წევრია. ასევე სხვადასხვა ანსამბლების, რომლის შემადგენლობაშიც გამოდის ბევრ უცხო ქვეყანაში (აშშ, დიდი ბრიტანეთი, გერმანია, საფრანგეთი, თურქეთი, ავსტრია, ნიდერლანდები, საბერძნეთი, პოლონეთი, რუმინეთი, უკრაინა, ბელარუსი, მოლდოვა, ტაჯიკეთი, ირანი და ა.შ.). მონაწილეობს კონცერტებსა და ფესტივალებში.
ქამილ ხანლაროვი

ქამილ ალი აბას ოღლუ ხანლაროვი (; დ. 9 მარტი, 1915, ბაქო — გ. 1996) — საუკუნის აზერბაიჯანელი საბჭოთა მხატვარი, აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული არტისტი (1964), აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (1992 წ.).

ბიოგრაფია
ქამილ ხანლაროვი დაიბადა 1915 წლის 9 მარტს ბაქოში. 1931-1935 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო კოლეჯში. ძირითადად ქმნიდა ნახატებს ისტორიულ თემაზე. პეიზაჟებს განსაკუთრებული ადგილი ეკავა მხატვრის შემოქმედებაში.

მხატვრის შემოქმედება დაახლოებით 60 წლის პერიოდს მოიცავს. კამილ ხანლაროვის ნამუშევრები გამოიფინა ავსტრიაში, უნგრეთში, რუმინეთში, გერმანიაში, ეგვიპტეში, ერაყში, კანადაში, საფრანგეთში, ნორვეგიაში, იაპონიაში, თურქეთსა და სხვა ქვეყნებში.

მხატვარი გარდაიცვალა 1996 წელს.
ბორჯომის გოგირდის აუზები

ბორჯომის გოგირდის აბანოები — ერთ-ერთი გამორჩეული ადგილი დასასვენებლად და განსაკურნებლად, ბორჯომის გოგირდის წყლები ითვლება ქალაქის სავიზიტო ბარათად. აუზები მდებარეობს ბორჯომის პარკში მდინარე ბორჯომულას გასწვრივ საფეხმავლო ბილიკის დასასრულს, ზოგიერთი სტუმარი მას განსაკურნებლადაც სტუმრობს. არის უსაფრთხოც, რადგან არის 3 ზომის აუზი, ყველაზე თბილი წყალი ნახევარწრის ფორმის აუზში გახლავთ, წყლის საშუალო ტემპერატურა 32-38°-ია. აქ ასევე შეხვდებით საპიკნიკე ადგილებსაც.

აუზის სამკურნალო თვისებები
აუზის წყლები არის სამკურნალო დანიშნულების, ის ხელს უწყობს ენდოკრინულ და სისხლძარღვთა სისტემების გამართულ ფუნქციონირებას, წყალი საუკეთესოა მათთვის ვისაც აწუხებს ხერხემლის ან პერიფერული ნერვული სისტემის დაავადებები. გოგირდის წყლები ფუნქციონირებს როგორც ზამთარში ასევე ზაფხულშიც, ამ წყლებს არა მხოლოდ საქართველოს სხვადასხვა ადგილიდან არამედ საზღვარგარეთიდანაც სტუმრობენ. წყლები ასევე გამოირჩევა ტკივილგამაყუჩებელი თვისებით, აუმჯობესებს ძვალ-სახსართა სისტემის მდგომარეობას და უხდება ადამიანის კანს. მისი დახმარებით ასევე მკურნალობენ კანის სხვადასხვა სნეულებას და გინეკოლოგიურ პრობლემებს.
აიუტლა (ხალისკო)

აიუტლა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 880 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 883.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 14.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
აიოტლანი

აიოტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 552 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 8.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 430.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 96.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
აუტლანი

აუტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 64 931 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 12.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 705.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 92.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 21 ივნისს შევიდა.
ატოიაკი (ხალისკო)

ატოიაკი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 689 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 451.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 19.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ატოტონილკო-ელ-ალტო

ატოტონილკო-ელ-ალტო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 64 009 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 510.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 125.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ცხოვრება წელიწადში

ცხოვრება წელიწადში — 2020 წლის ამერიკული რომანტიკული დრამა. ფილმის რეჟისორია მიტია ოკორნი, ხოლო პროდიუსერი - მარკ ბიენსტოკი, კლარენს ჰამონდი და კალიბ პინკეტი. სცენარი ეკუთვნის ჯეფრი ედისსა და უილ მეთიუსს. ფილმი მოგვითხრობს 17 წლის დარინზე, რომელმაც გაიგო, რომ მისი შეყვარებული სიკვდილის პირასაა. ის გადაწყვეტს, მის უკანასკნელ ერთ წელში მთელი ცხოვრების გამოცდილება აჩუქოს.

ფილმი ცხოვრება წელიწადში აშშ-ში გამოვიდა -ის მიერ, 2020 წლის 27 ნოემბერს.

სიუჟეტი
ფილმი „ “ გვიჩვენებს 17 წლის დარინს, რომელსაც ეკრძალება სიხარულით სავსე ცხოვრება, როცა გაიგებს, რომ მისი შეყვარებული მძიმედ ავად არის და ცხოვრების უკანასკნელ ეტაპზეა. დარინი გადაწყვეტს, რომ შეყვარებულისთვის დარჩენილი დრო საუკეთესოდ გამოიყენოს და მის ბოლო ერთ წელში მთელი ცხოვრების გამოცდილება აჩუქოს.

მისი მიზანია, შეყვარებულისთვის შექმნას დაუვიწყარი მოგზაურობა, რომელიც მოიცავს ყველა იმ შთაბეჭდილებას და თავგადასავალს, რაც მან შესაძლოა ვერ მოასწროს ცხოვრების ჩვეულებრივ ხანგრძლივობაში. ფილმი ისახავს მიზნად მათ შორის მტკიცე და ემოციურად გამყარებულ ურთიერთობას, რომელიც ორივეს ცხოვრების დასრულების და შეწყვეტილი ოცნებების დასრულებისას საინტერესო და ხანგრძლივი შთაბეჭდილებით დატოვებს.

როლებში
ჯეიდენ სმიტი — დარინი
კარა დელევინი — იზაბელი
კუბა გუდინგი უმცროსი — სიასიე
კრის დ'ელია — ფილი
ჯეი ტი ნილი — სამი
სტონი ბლადენი — კირანი
პიტერ მაკნეილი — ჯეიმს მაქსველი (როგორც პიტერ მაკნეილი)
რზა — რონი
ნია ლონგი — კატერინი
მიშელ გირო — ამანდა
ბრაიან ფრანკი — უსაფრთხოების გამცემი
პედრო მიგელ არჩე — უსაფრთხოების გამცემი
მარტი ადამსი — კრემარიუმის მენეჯერი
ელი ჟემაელი — ალკოჰოლის მაღაზიის მფლობელი
კარლოს ალბორნოსი — ტაკოს გამყიდველი
ჯიმ ანანი — უძრავი ქონების აგენტი
ლია დონზი — მედდა
შოუნ ანტუან მაიკსი — ბიგ შონ
კარენ ბრაუნი — ჰოსპის მუშაკი
ლიან პუიერი გრინფილდი — ექიმი
მიხალ გრეჟზშჩაკი — ბარტენდერი
მაიკლ ბოისვერტი — ბაუნსერი
ჰეიზელ გორინი — კინოთეატრის მლაგანი
ჯოან მასია — მის მურდოკი
ჩუეი მარტინესი — ჩუეი მარტინესი
ჩაპალა (ხალისკო)

ჩაპალა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 55 196 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 630 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 87.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
კასიმირო-კასტილიო

კასიმირო-კასტილიო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 548 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 522.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 39.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1943 წლის 11 დეკემბერს შევიდა.
კანიადას-დე-ობრეგონი

კანიადას-დე-ობრეგონი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 388 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 271.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 40.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
კაბო-კორიენტესის მუნიციპალიტეტი

კაბო-კორიენტესი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 940 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 543.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 7.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1824 წლის 14 ნოემბერს შევიდა.
ბოლანიოსის მუნიციპალიტეტი

ბოლანიოსი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 043 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 866.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 8.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
მაჩაჩი (ეკვადორი)

მაჩაჩი — ქალაქი ეკვადორში, პიჩინჩის პროვინციაში, მეხიას კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ეკვადორის დედაქალაქის, კიტოს სამხრეთით 37 კმ-ში. ქალაქი გარშემორტყმულია რვა ვულკანით, ესენია: ატაკასო, კორასონი, რუმინიაუი, ილინისა, ვიუდიტას მთა, პასოჩოა და სინჩოლაგუა. ქალაქის ტერიტორიაზე ვულკანების სიმრავლის გამო ალექსანდერ ჰუმბოლდტმა ამ ადგილს „ვულკანების გამზირი“ უწოდა. ასევე, ქალაქის ტერიტორია მოიცავს კოტოპასის ნაწილს, რომელიც ზღვის დონიდან 5 897 მეტრზე მდებარე უზარმაზარი აქტიური ვულკანია.

სახელწოდება მომდინარეობს პანსალეოს ენიდან და ნიშნავს „დიდ აქტიურ მიწას“. ფერდობები, რომლებზეც მაჩაჩი გაშენებულია, გამოირჩევა ნაყოფიერი ნიადაგითა და მდიდარია თერმული წყლებით.
ვალეს ნამარხი ფლორა

ვალეს ნამარხი ფლორა — ფლორა, რომელიც განამარხებულია ახალციხის დეპრესიის ცენტრალურ ნაწილში, ქალაქ ვალესთან, სარმატული ასაკის ტუფოგენურ ნალექებში, რომლებიც გოდერძის ვულკანოგენური წყების ქვედა ნაწილს შეესაბამება.

ვალედან სამხრეთით, მდინარე ფოცხოვისწყლის მარცხენა ნაპირზე, ფლორის ნაშთების შემცველი, 20–35 მეტრის სისქის შრეები საკმაოდ მაღალ კარნიზს ქმნის. მასალა ძირითადად წარმოდგენილია ნამარხი მცენარეების ფოთლების კარგად დაცული ანაბეჭდებით. აქ 60-ზე მეტი სახეობიდან უმეტესად ორლებნიანი ხეების და ბუჩქების ნაშთებია, მათ შორის თანაბარი რაოდენობითაა მარადმწვანე და ფოთოლმცვენი ფორმები. ფლორის დიდი ნაწილი თბილი და შედარებით მშრალი ჰავისთვის დამახასიათებელი ლანცეტისებრი ფორმის ფოთლების მქონე სახეობებია, რომელთა უმეტესობა გადაშენებულია.
დეგოლიადო

დეგოლიადო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 226 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 426.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 49.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1861 წლის 31 დეკემბერს შევიდა.
კუკიო

კუკიო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 820 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 643 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 27.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 21 ივნისს შევიდა.
ჩიმალტიტანი

ჩიმალტიტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 270 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 655.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ჩიკილისტლანი

ჩიკილისტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 983 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 2.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 297.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 20.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
სიუატლანი

სიუატლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 139 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 2.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 501.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 80.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1904 წლის 12 სექტემბერს შევიდა.
კოკულა (ხალისკო)

კოკულა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 267 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 331.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 88.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
კოლოტლანი

კოლოტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 689 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 8.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 648.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 30.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 21 ივნისს შევიდა.
კონსეპსიონ-დე-ბუენოს-აირესი

კონსეპსიონ-დე-ბუენოს-აირესი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 334 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 265.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 23.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1888 წლის 10 მარტს შევიდა.
კაუატიტლან-დე-გარსია-ბარაგანი

კუაუატიტლან-დე-გარსია-ბარაგანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 370 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 391.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 13.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
კუაუტლა (ხალისკო)

კუაუტლა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 166 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.2%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 417.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 5.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1888 წლის 29 თებერვალს შევიდა.
ეხუტლა (ხალისკო)

ეხუტლა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 981 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.9%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 297.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ელ-გრულიო

ელ-გრუნო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 920 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 8.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 177.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 146.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1912 წლის 14 დეკემბერს შევიდა.
ელ-არენალი (ხალისკო)

ელ-არენალი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 115 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 20.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 111.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 188.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1923 წლის 5 ივნისს შევიდა.
ელ-ლიმონი (ხალისკო)

ელ-ლიმონი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 368 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 2.4%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 114.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 47 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1921 წლის 8 ივნისს შევიდა.
ელ-სალტო (ხალისკო)

ელ-სალტო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 232 852 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 68.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 92.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 2 509.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1943 წლის 25 დეკემბერს შევიდა.
არჩილ ვაშაკიძე

არჩილ ვაშაკიძე (დ. 30 მაისი, 1943) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი.

ბიოგრაფია
არჩილ ვაშაკიძე დაიბადა 1943 წლის 30 მაისს, თბილისში. 1967 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი.

1970-1997 წლებში მუშაობდა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში ელექტროტექნიკისა და ელექტროფიკაციის კათედრაზე ელექტროფიკაციისა და ავტომატიზაციის ფაკულტეტის დეკანის, გამოთვლითი ტექნიკისა და ავტომატიზაციის კათედრის გამგის თანამდებობებზე; 1997-2003 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტის პრორექტორი, 2003-2005 წლებში რექტორი; 2012 წლიდან არჩეულია საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის სრულ პროფესორად. არჩილ ვაშაკიძე არის მრავალი სასწავლო-მეთოდური და სამეცნიერო ნაშრომებისა და გამოგონების ავტორი. მონაწილეობდა საქართველოში პირველი მობილური სატელეკომუნიკაციო სისტემის "ალტაის" შექმნაში. მისი სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობა ეძღვნება ცოცხალ ორგანიზმებზე ზემოქმედებისას ენერგეტიკული მოწყობილობების ოპტიმალური პარამეტრების დადგენას, საქართველოს ელექტროენერგიის აღდგენადი და არატრადიციული წყაროების გამოყენებას, საქართველოში ბიობენზინისა და ბიოდიზელის წარმოებასთან დაკავშირებულ საკითხებს. შექმნა სამკურნალო მცენარის "იუკა დიდებულის" ამღები და ციტრუსების გამომრჩევი მანიპულატორი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1991), პროფესორი (1992), ინჟინერ-ელექტრიკოსი.დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი.

1970-1997 წლებში მუშაობდა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში ელექტროტექნიკისა და ელექტროფიკაციის კათედრაზე ელექტროფიკაციისა და ავტომატიზაციის ფაკულტეტის დეკანის, გამოთვლითი ტექნიკისა და ავტომატიზაციის კათედრის გამგის თანამდებობებზე; 1997-2003 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტის პრორექტორი, 2003-2005 წლებში რექტორი; 2012 წლიდან არჩეულია საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის სრულ პროფესორად. არჩილ ვაშაკიძე არის მრავალი სასწავლო-მეთოდური და სამეცნიერო ნაშრომებისა და გამოგონების ავტორი. მონაწილეობდა საქართველოში პირველი მობილური სატელეკომუნიკაციო სისტემის "ალტაის" შექმნაში. მისი სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობა ეძღვნება ცოცხალ ორგანიზმებზე ზემოქმედებისას ენერგეტიკული მოწყობილობების ოპტიმალური პარამეტრების დადგენას, საქართველოს ელექტროენერგიის აღდგენადი და არატრადიციული წყაროების გამოყენებას, საქართველოში ბიობენზინისა და ბიოდიზელის წარმოებასთან დაკავშირებულ საკითხებს. შექმნა სამკურნალო მცენარის "იუკა დიდებულის" ამღები და ციტრუსების გამომრჩევი მანიპულატორი. ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1991), პროფესორი (1992), ინჟინერ-ელექტრიკოსი.

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1999 - ღირსების ორდენი
ვალერიუს ფლაკუსი

ვალერიუს ფლაკუსი, გაიუს ვალერიუს ფლაკუს სეტინუს ბალბუს (; დ. წ. უცნობია — გ. დაახლ. ახ. წ. 90-95) — რომაელი პოეტი, ე. წ. ვერცხლის ხანის ეპიკური პოეზიის წარმომადგენელი.

ვალერიუს ფლაკუსის ცხოვრების შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი. გვარ-სახელი „სეტინუს“ შესაძლოა პოეტის ქალაქ სეტიიდან (ახლანდ. სეცე, ლატინის პროვინცია) წარმომავლობას მიუთითებდეს. რომაელი ორატორი კვინტილიანი თავის დაახლ. 96 წელს დაწერილ თხზულებაში ვალერიუს ფლაკუსს ახალგარდაცვლილად მოიხსენიებს.

ვალერიუს ფლაკუსი ცნობილია, როგორც ავტორი ეპიკური პოემისა „არგონავტიკა“, რომელიც მიუძღვნა იმპერატორ ვესპასიანეს. პოემაში აპოლონიოს როდოსელის მიბაძვით აღწერილია არგონავტთა მოგზაურობა კოლხეთისაკენ. თხზულება დაუმთავრებელია, შედგება 8 წიგნისაგან. ეტყობა ვერგილიუსის სტილის გავლენა. აღწერს შავი ზღვის სანაპიროზე მოსახლე ტომებს, მ. შ. ხალიბებს, ტიბარენებს, მოსინიკებს, მაკრონებს. დაწვრილებითი ცნობებია საკუთრივ კოლხეთზე, მდ. ფასისზე, მეფე აიეტზე. აშკარად ჩანს, რომ ავტორი იყენებდა თავის თანამედროვე რომაელი მწერლების, პირველ რიგში, პომპონიუს მელას და პლინიუსის გეოგრაფიულ აღწერებს.
ეგილოფსი

ეგილოფსი — მცენარეების გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. ერთწლოვანი ბალახებია, აქვთ ცილინდრული ან ვიწროკვერცხისებრი ყვავილედები (თავთუნები), რომელთა ღერძი დაყოფილია პატარა ნაწილებად. ერთი თავთუნი 3–4-ყვავილიანია, თავთუნის ქერცლებს 7–13 გამოწეული ძარღვი აქვს, წვერზე 1–5 ფხაა, იშვიათად უფხოა. ქვედა საყვავილე ქერცლებიც ფხიანია. გავრცელებული არიან უმთავრესად ევრაზიაში.

სინონიმი:

იზრდებიან მშრალ ქვიან ფერდობებზე, ქვიშებსა და კენჭნარებზე, გზის პირას, მინდვრებში სარეველებად. იყენებენ მედიცინაში და როგორც საკვებ მცენარეს. ხორბლის ორი ველურად მზარდი დიპლოიდური სახეობის ეგილოფსის სახეობებთან ბუნებრივი ჰიბრიდიზაციის გზით წარმოიშვა რბილი ხორბლის ყველაზე მაღალმოსავლიანი ტეტრაპლოიდური და ჰექსაპლოიდური სახესხვაობები.
გაბრიელ დე ვალსეკა

გაბრიელ დე ვალსეკა — საუკუნის ესპანელი კარტოგრაფი, წარმოშობით, წარმომავლობით ებრაელი, კარტოგრაფიის ე. წ. მაიორკული სკოლის წარმომადგენელი.

ვალსეკას ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია 1439, 1447 და 1449 წლების პორტოლანები (საზღვაო რუკები). 1439 წლის რუკამ პირველად კარტოგრაფიის ისტორიაში ასახა ახალაღმოჩენილი აზორის კუნძულები. ვალსეკას ნამუშევრები აღსანიშნავია როგორც პრაქტიკული მნიშვნელობის, ასევე მხატვრული ღირებულების თვალსაზრისითაც. მისი პორტოლანები საკმაოდ უხვ მასალას გვთავაზობს მსოფლიოს ქვეყნების დროშების შესახებაც. მათ შორისაა შავი ზღვის აღმოსავლეთით ვერტიკალურ მთაგრეხილზე (ლიხის ან კავკასიონის ქედი) დატანილი დროშა — თეთრ ფონზე ხუთი წითელი ჯვრით.
ხვთისო გოგოჭური

ხვთისო გოგოჭური (დ. 1941, თეთრიწყლები, თელავის რაიონი — გ. 1997) — ქართველი მკვლევარი, ფილოსოფოსი.

ბიოგრაფია
ხვთისო გოგოჭური დაიბადა 1941 წელს თელავში, თეთრიწყლებში. 1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი ფილოსოფიის სპეციალობით, ამავე წელს ჩაირიცხა ფილოსოფიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში, ხოლო 1977 წელს მან დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. მისი კვლევა-ძიების სფერო გახლდათ ფილოსოფიური ცოდნის თავისებურება, რელიგიური ფილოსოფიის პრობლემები, ფილოსოფიისა და რელიგიის, ფილოსოფიისა და ხელოვნების ურთიერთმიმართება. მის გამოკვლევებში ამ კუთხით გაშუქებული იყო ფილოსოფიური ცოდნის თავისებურება და მისი მიმართება სპეციალურ-მეცნიერულ ცოდნასთან, მხატვრულ შემოქმედებასა და რელიგიურ რწმენასთან. მან სპეციალური გამოკვლევა მიუძღვნა რუსი ფილოსოფოსიის ნ. ბერდიაევის შემოქმედებას.

ბიბლიოფრაფია
რა არის ფილოსოფია? თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1996, გვ. 64
ფილოსოფიური ცოდნის სპეციფიკის რელიგიურ-ეზგისტენციალური გაგების მარქსისტული კრიტიკისათვის : ნ.ა. ბერდიაევის ფილოსოფიის მაგალითზე, თბილისი, მეცნიერება, 1980, გვ. 124
არნოლდ ვალფიში

არნოლდ ვალფიში, არნოლდ ზელმანის ძე ვალფიში (; დ. 2 ივლისი, 1892, ვარშავა, — გ. 29 მაისი, 1962, თბილისი) — ებრაული წარმოშობის პოლონელი მათემატიკოსი.

სწავლობდა მიუნხენის, ბერლინის, ჰაიდელბერგის, გეტინგენის უნივერსიტეტებში. 1927–1936 წლებში მუშაობდა ვარშავაში სადაზღვევო საზოგადოების მათემატიკოსად, ხოლო 1930 წლიდან შეთავსებით — დოცენტის თანამდებობაზე ვარშავის უნივერსიტეტში. 1936 წელს მიიწვიეს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს ფილიალის მათემატიკის ინსტიტუტში, სადაც გარდაცვალებამდე მუშაობდა. იყო თეორიული მათემატიკის განყოფილების გამგე (1940–1943), ალგებრისა და გეომეტრიის განყოფილების გამგე (1948–1962). კითხულობდა ლექციებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის და ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში. 1948 წლიდან იყო პროფესორი.

ვალფიშის სახელთანაა დაკავშირებული საქართველოში რიცხვთა თეორიის დარგში მეცნიერული კვლევის მიღწევები. მისი შრომები ეძღვნება მრავალგანზომილებიან ელიფსოიდებში მთელ წერტილთა რაოდენობის განსაზღვრას, მარტივ რიცხვთა ადიტიურ თეორიას, დიოფანტურ მიახლოებებს, კვადრატული ფორმებით რიცხვთა წარმოდგენას და სხვ. 1963 წელს ბერლინში გერმანულ ენაზე გამოიცა ვალფიშის მონოგრაფია „ვაილის მაჩვენებლიანი ჯამები თანამედროვე რიცხვთა თეორიაში”, რომელშიც გადმოცემულია როგორც კლასიკური, ასევე თანამედროვე, მ. შ. თვით ავტორის, გამოკვლევები გამყოფთა პრობლემის, ეილერისა და მებიუსის ფუნქციების, რიმანის ძეტა-ფუნქციისა და მარტივ რიცხვთა განრიგების შესახებ. ვალფიში იყო საერთაშორისო მათემატიკური ჟურნალის „ " ერთ-ერთი დამაარსებელი და სარედაქციო კოლეგიის წევრი.