პონტონის ხიდი

პონტონური ხიდი (ან პონტონის ხიდი), ასევე ცნობილია როგორც მოტივტივე ხიდი, იყენებს მოტივტივე ან ზედაპირულ ნავებს, რათა უზრუნველყოს უწყვეტი გემბანი საცალფეხო და სატრანსპორტო საშუალების გადაადგილებისთვის. საყრდენების სიძლიერე განსაზღვრავს იმ მაქსიმალურ დატვირთვას, რომელიც მათ შეუძლიათ აიტანონ.

პონტონური ხიდების უმეტესობა დროებითია და გამოიყენება ომის დროსა და სამოქალაქო სიტუაციებში. ასევე არსებობს სამოქალაქო სარგებლობის მუდმივი პონტონური ხიდები, რომლებსაც შეუძლიათ საავტომობილო ხიდების ფუნქციის შესრულება. მუდმივი მცურავი ხიდები მიზანშეწონილია მდგარ წყალში გადასასვლელის მოწყობისთვის, თუ ეკონომიკურად მიზანშეწონილად არ არის მიჩნეული ბურჯებიანი ხიდის მშენებლობა.

პონტონის ხიდები გამოიყენებოდა უძველესი დროიდან დიდი უპირატესობის შესაქმნელად მრავალ ბრძოლაში ისტორიის მანძილზე, როგორიცაა გარილიანოს ბრძოლა, ოდენარდის ბრძოლა, რაინის გადაკვეთა მეორე მსოფლიო ომის დროს, ირან-ერაყის ომი. ოპერაცია გამთენიისას 8 და ბოლოს, 2022 წელს, რუსეთის შეჭრა უკრაინაში, მას შემდეგ, რაც განადგურდა მდინარე დნეპროზე გადასასვლელები.

განმარტება
პონტონური ხიდი არის სპეციალიზებული, ზედაპირული ნავების ან მოტივტივე ერთობლიობა, რომლებიც დაკავშირებულია ერთმანეთთან მდინარის ან არხის გადაკვეთისთვის, ზემოდან დამაგრებული ბილიკით ან გემბანით. წყლის ამომგდები ძალა ეხმარება ნავებს, გაზარდოს ნავების ან პონტონების მაქსიმალურ დატვირთვას. დამხმარე კატარღები ან ნავები შეიძლება იყოს ღია ან დახურული, დროებითი ან მუდმივი და დამზადებული რეზინის, ლითონის, ხისგან ან ბეტონისგან. გემბანი შეიძლება იყოს დროებითი ან მუდმივი და აგებული იყოს ხისგან, კონსტრუირებული ლითონისგან, ან ლითონის ჩარჩოზე ასფალტის ან ბეტონისგან.

ეტიმოლოგია
ორთოგრაფიული სიტყვა „პონტონი“ ინგლისურად თარიღდება სულ მცირე 1870 წლით. გამოიყენებოდა 1890-იან წლებში აშშ-ს პატენტებში ნაპოვნ ცნობებში. იგი ასევე იხმარებოდა მეორე მსოფლიო ომის დროს, როდესაც დროებითი მცურავი ხიდები ფართოდ გამოიყენებოდა ევროპის საომარ თეატრში. ამერიკელი საბრძოლო ინჟინრები ჩვეულებრივ წარმოთქვამდნენ სიტყვას "პონტონს" და არა "პონტუნს" და აშშ-ს სამხედრო სახელმძღვანელოებში ის იწერებოდა ერთი "" გამოყენებით. წარმოშობის სიტყვა მომდინარეობს ძველი ფრანგულიდან , ლათინურიდან ("ბორანი"), -დან ("ხიდი").

პონტონური ხიდის დაპროექტებისას, სამოქალაქო ინჟინერმა უნდა გაითვალისწინოს არქიმედეს პრინციპი: თითოეულ პონტონს შეუძლია გაუძლოს წყლის მასის ტოლ დატვირთვას, რომელსაც ის გადაადგილებს. ეს დატვირთვა მოიცავს ხიდის მასას და თავად პონტონს. თუ ხიდის მონაკვეთის მაქსიმალური დატვირთვა გადააჭარბებს დასაშვებს, ერთი ან მეტი პონტონი ჩაიძირება პონტონებს შორის უნდა იყოს მოქნილი კავშირები რათა ხიდის ერთ მონაკვეთი უფრო ძლიერად იყოს დატვირთული, ვიდრე სხვა. პონტონებზე გზა უნდა იყოს შედარებით მსუბუქი, რათა არ შეიზღუდოს პონტონების მოუცულობის ზღვარი.

ხიდის ნაპირთან შეერთება მოითხოვს ისეთი მიდგომების დაპროექტებას, რომლებიც არ არის ძალიან ციცაბო, იცავს ნაპირს ეროზიისგან და უზრუნველყოფს ხიდის მოძრაობას წყლის დონის (მოქცევის) ცვლილების დროს.

მოტივტივე ხიდები ისტორიულად ხის გამოყენებით იყო აგებული. პონტონები წარმოიქმნებოდა რამდენიმე ლულის უბრალოდ შეკვრით, ხე-ტყის ჯოხებით ან ნავების გამოყენებით. ხიდის თითოეული მონაკვეთი შედგებოდა ერთი ან მეტი პონტონისაგან, პოზიციის შერჩევის შემდეგ მაგრდებოდა წყალქვეშ ან ხმელეთზე. პონტონები ერთმანეთთან იყო დაკავშირებული ხის სიმების გამოყენებით, რომელსაც ძელები ეწოდება. ძელები დაფარული იყო ჯვარედინი ფიცრებით, სახელწოდებით ჭადრაკები, რათა შეექმნათ გზის ზედაპირი, ჭადრაკები დამაგრებული იყო გვერდითი დამცავი რელსებით.

პონტონური ხიდების უმეტესობა განკუთვნილია დროებითი გამოყენებისთვის, მაგრამ წყლის მუდმივი დონის მქონე წყლის ობიექტებზე ხიდები შეიძლება დარჩეს უფრო დიდხანს. ჰობარტის ხიდი, გრძელი პონტონური ხიდი, რომელიც აშენდა 1943 წელს ტასმანიის ქალაქ ჰობარტში, მხოლოდ 21 წლის შემდეგ შეიცვალა. გალათას მეოთხე ხიდი, რომელიც გადის ოქროს რქაზე სტამბოლში, თურქეთი აშენდა 1912 წელს და ფუნქციონირებდა 80 წლის განმავლობაში.

დროებითი და მსუბუქი პონტონური ხიდები ადვილად ზიანდება. ხიდი შეიძლება განადგურდეს ან დაიტბოროს ხიდის დატვირთვის ლიმიტის გადაჭარბებისას. ყინული ან მცურავი ობიექტები შეიძლება დაგროვდეს პონტონებზე, რაც გაზრდის მდინარის დინებას და პოტენციურად აზიანებს ხიდს.

ისტორიული გამოყენება
ძველ ჩინეთში, ჟოუს დინასტიის ჩინურ ტექსტში (ოდების წიგნი) ნათქვამია, რომ ჯოუს მეფე ვენი იყო პირველი, ვინც შექმნა პონტონური ხიდი ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მე-11 საუკუნეში. თუმცა, ისტორიკოსმა ჯოზეფ ნედჰემმა აღნიშნა, რომ ყველა სავარაუდო სცენარით, დროებითი პონტონის ხიდი გამოიგონეს ძვ. ჰანის დინასტიამდე (ძვ.წ 202–ახ.წ. 220 წწ.). მიუხედავად იმისა, რომ ადრე ჩინეთში გაკეთდა დროებითი პონტონური ხიდები, პირველი უსაფრთხო და მუდმივი ხიდები (რკიის ჯაჭვებით იყო დაკავშირებული) პირველად ცინის დინასტიის დროს გაკეთდა (ძვ. წ. 221–207 წწ.). გვიანდელი სონგის დინასტიის (960–1279 წწ.) ჩინელმა სახელმწიფო მოღვაწემ კაო ჩენგმა დაწერა ჩინეთში ადრეული პონტონური ხიდების შესახებ (ჩინური მართლწერა უეიდ-ჯილსის ფორმატში):

აღმოსავლეთ ჰანის დინასტიის დროს (ახ. წ. 25-220 წწ.), ჩინელებმა შექმნეს ძალიან დიდი პონტონის ხიდი, რომელიც გადიოდა ყვითელი მდინარის სიგანეზე. ასევე იყო გონსუნ შუს აჯანყება ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 33 წელს, სადაც აშენდა დიდი პონტონური ხიდი გამაგრებული საყრდენებით მდინარე იანძზე, რომელიც საბოლოოდ ჰანის ჯარებმა გემებით, მეთაურ ცენ პენგის მეთაურობით გაანადგურეს.

ბერძნულ-რომაული ხანა
ბერძენი მწერალი ჰეროდოტე თავის ისტორიებში აღწერს რამდენიმე პონტონურ ხიდს. იმპერატორმა კალიგულამ 37 წელს ააგო 3.2 კილომეტრიანი ხიდი ბაიაზე. სპარსეთის იმპერატორ დარიოს - ისთვის (ძვ. წ. 522–485 წწ.) ბერძენმა მანდროკლემ სამოსელმა დააპროექტა 2 კილომეტრიანი პონტონური ხიდი, რომელიც გადაჭიმული იყო ბოსფორის გასწვრივ და აზიას ევროპასთან აკავშირებდა, რათა დარიოსს შესძლებოდა გაქცეული სკვითების დევნა და ასევე თავისი ჯარის გადაყვანა ბალკანეთში, მაკედონიის დასაპყრობად. სხვა შთამბეჭდავი პონტონური ხიდები იყო ქსერქსეს პონტონური ხიდები ჰელესპონტზე, ქსერქსეს -ის არმიის გადასაადგილებლად ძვ.წ. 480 წელს

ჯონ ჰეილის ზღვის მბრძანებლების თანახმად, სიცილიური ექსპედიციის (ძვ. წ. 415-413) დაწყების აღსანიშნავად, ათენელმა გენერალმა ნიკიასმა მშენებლებს დაუკვეთა მოოქროვილი და გობელენით შემდგარი გემებისგან შემდგარი არაჩვეულებრივი ხიდი ინჟინერიისთვის ფესტივალისთვის, რომელმაც ათენელები და იონიელები ზღვის გავლით აპოლონის საკურთხეველამდე, დელოსზე მიიყვანა.

შუა საუკუნეები
შუა საუკუნეებში პონტონებს იყენებდნენ ჩვეულებრივ ნავებთან ერთად მდინარეებზე გადასასვლელად კამპანიების დროს, ან იმ თემებთან დასაკავშირებლად, რომლებსაც არ ჰქონდათ რესურსები მუდმივი ხიდების ასაშენებლად. 442 წელს, ნაისუსის ალყის დროს ატილას ჰუნების არმიამ ნიშავას გასწვრივ ხიდი ააგო, რათა მძიმე ალყის კოშკები ქალაქის მისადგომებთან მიეყვანა. კალინიკოსის ალყის დროს, 542 წელს სასანიდების ძალებმა მდინარე ევფრატი სწრაფად აშენებულ პონტონურ ხიდით გადალახეს. 545 წელს ოსტროგოთთა სამეფომ რომის ალყის დროს ტიბრზე გამაგრებული ხიდი ააგო, რათა ქალაქში ბიზანტიელი გენერლის ბელიზარიუსის რელიეფური ფლოტის გადაადგილება დაებლოკა. ავარის ხაგანატმა აიძულა სირიულ-რომაელი ინჟინრები, 580 წელს სირმიუმის ალყის დროს ორი პონტონური ხიდი აეგოთ მდინარე სავაზე, რათა ქალაქისთვის სრული ალყა შემოერტყათ.

683 წელს იმპერატორმა ჰერაკლემ ცხენებით სწორედ პონტონური ხიდის გამოყენებით გადალახა ბოსფორი. კონსტანტინოპოლის ალყის დროს (717–718) ომაიანთა ხალიფატის არმიამ 717 წელს ბოსფორზე პონტონური ხიდი ააგო. 790-იან წლებში კაროლინგის არმიამ ავარის ხაგანატის წინააღმდეგ ლაშქრობების დროს დამაგრებული ნავების პორტატული პონტონური ხიდები ააგო, რომლებიც ერთმანეთთან იყო დაკავშირებული და გამოიყენებოდა დუნაის გადასაკვეთად. კარლოს დიდის არმიამ ელბაზე ორი გამაგრებული პონტონის ხიდი ააგო 789 წელს სლავური ველეთის წინააღმდეგ ლაშქრობის დროს. ოტო დიდის გერმანიის არმიამ გამოიყენა სამი პონტონური ხიდი, რომელიც დამზადებული იყო წინასწარ გამზადებული მასალებისგან, რათა სწრაფად გადაეკვეთა მდინარე რეკნიცი 955 წელს რაქსასთან ბრძოლაში და გაიმარჯვა სლავური ობოტრიტების წინააღმდეგ.

ადრეული თანამედროვე პერიოდი
1651 წლის 30 აგვისტოს, ვორჩესტერის, ინგლისის სამოქალაქო ომის ბოლო ბრძოლამდე, ოლივერ კრომველმა გადადო ბრძოლის დაწყება, რათა დრო დაეთმო ორი პონტონური ხიდის აგებისთვის, ერთი მდინარე სევერნზე და მეორე მდინარე თემზე, მათ შესართავთან ახლოს. ამ გადაწყვეტილებამ საშუალება მისცა კრომველს გადაეყვანა თავისი ჯარები სევერნის დასავლეთით 1651 წლის 3 სექტემბრის მოქმედების დროს, რაც გადამწყვეტი აღმოჩნდა მისი ახალი მოდელის არმიის გამარჯვებისთვის.

ესპანურმა არმიამ 1654 წელს რიო ბუენოს ბრძოლაში ააშენა პონტონის ხიდი. თუმცა, როგორც კი ხიდი დაიშალა, ეს ყველაფერი ესპანელების დამარცხებით დასრულდა ადგილობრივი მაპუჩე-ჰულიჩეს ძალების მიერ. ფრანგმა გენერლის ჟან ლანის ჯარებმა ააგეს პონტონის ხიდი მდინარე პოზე გადასასვლელად მონტებელოს ბრძოლამდე (1800 წ.). ნაპოლეონის -მ ფართოდ გამოიყენა პონტონური ხიდები ასპერნ-ესლინგისა და ვაგრამის ბრძოლებში გენერალ ანრი გატიენ ბერტრანის მეთვალყურეობის ქვეშ. გენერალ ჟან ბაპტისტ ებლეს ინჟინრებმა სმოლენსკის ბრძოლის დროს (1812 წ.) დნეპერზე ააგეს ოთხი პონტონური ხიდი ერთ ღამეში. ცივ წყალში მუშაობისას, ებლეს ჰოლანდიელმა ინჟინრებმა ბერეზინას ბრძოლის დროს ააგეს 100 მეტრის სიგრძის პონტონური ხიდი, რათა -ს უსაფრთხოდ გაქცეულიყო. ნახევარკუნძულის ომის დროს ბრიტანულმა არმიამ გადაიტანა "თუნუქის პონტონები" რომლებიც მსუბუქი წონა იყო და შეიძლება სწრაფად გადაიქცეს მცურავ ხიდად.

ვიცე პოლკოვნიკმა ჩარლზ პასლიმ, ჩათემ ინგლისის სამხედრო ინჟინერიის სამეფო სკოლისგან, შეიმუშავა პონტონის ახალი ფორმა, რომელიც 1817 წელს მიიღო ბრიტანეთის არმიამ. თითოეული პონტონი ორ ნაწილად იყო გაყოფილი და ორი წვეტიანი ბოლო შეიძლება ერთმანეთთან დაკავშირებულიყო მოქცევის ნაკადის მქონე ადგილებში. თითოეული ნახევარი იყო დახურული, რაც ამცირებდა დაჭაობის რისკს და სექციებს ჰქონდათ მრავალი შეკვრის წერტილი.

" " გაგრძელდა 1836 წლამდე, როდესაც იგი შეიცვალა " ", რომელიც შედგებოდა თუნუქის ცილინდრებით 3 ფუტი სიგანით და 22 ფუტი სიგრძით, განლაგებული 11 ფუტის დაშორებით, რაც პონტონს ძალიან ადიდებდა.

მე-20 საუკუნის დასაწყისი
მეორე მსოფლიო ომი
პონტონური ხიდები ფართოდ გამოიყენებოდა მეორე მსოფლიო ომის დროს, ძირითადად ევროპის საომარ თეატრში. ყველაზე ხშირად მას შეერთებული შტატები აგებდა, შემდეგ კი ბრიტანეთი.

გალერეა
თანამედროვე სამხედრო გამოყენება
პონტონური ხიდები ფართოდ გამოიყენებოდა როგორც ჯარის, ისე სამოქალაქოების მიერ, საუკუნის მეორე ნახევარში.

ომისშემდგომი პერიოდიდან 1980-იანი წლების დასაწყისამდე აშშ-ს არმიამ, ნატო-მ და სხვა მოკავშირეებმა გამოიყენეს სამი ძირითადი ტიპის პონტონური ხიდი/ტიპი. 4 ხიდზე იყო მსუბუქი ალუმინის ძელების გემბანი, რომელიც ეყრდნობოდა ხისტ ალუმინის კორპუსის პონტონებს. 46 ხიდი იყენებდა 4-ის იგივე ალუმინის ძელების გემბანს, მაგრამ მის ნაცვლად გასაბერი რეზინის პონტონებით იყო დამაგრებული. 60 კლასის ხიდი შედგებოდა უფრო მტკიცე ფოლადის სარტყლისგან და ბადის გემბანისგან, რომელიც ეყრდნობოდა გასაბერ რეზინის პონტონებს. სამივე პონტონური ხიდის ტიპი რთული იყო ტრანსპორტირებისთვის და განლაგებისთვის და ნელი აწყობაში, რაც ხელს უწყობს უფრო ადვილად ტრანსპორტირებადი, განლაგებული და აწყობილი მცურავი ხიდის განვითარებას.

ამფიბიური მცურავი ხიდები
რამდენიმე ალტერნატივა იყო თვითმავალი ამფიბიური ინტეგრირებული გადამზიდი, მცურავი პონტონი, ხიდის გემბანის მონაკვეთი, რომელიც შეიძლებოდა წყალში აწყობილიყო ავტომატურად და დააკავშირებდა იმდენ ერთეულს, რამდენიც საჭიროა მდიანრის გადასალახად ან ჯომარდობის ბორნის შესაქმნელად.

ლენტური მცურავი ხიდები
ცივი ომის ადრეულ პერიოდში საბჭოთა წითელმა არმიამ დაიწყო ახალი ტიპის უწყვეტი პონტონური ხიდის შემუშავება, რომელიც შედგებოდა მოკლე დასაკეცი მონაკვეთებისგან ან ყურეებისგან, რომელთა ტრანსპორტირება და განლაგება მარტივად იყო შესაძლებელი, ავტომატურად იშლებოდა წყალში ცვლადი სიგრძით. ცნობილი როგორც , ის პირველად განლაგდა 1962 წელს და შემდგომში მიიღეს ვარშავის პაქტის ქვეყნებმა და სხვა სახელმწიფოებმა, რომლებიც იყენებენ საბჭოთა სამხედრო აღჭურვილობას. -მ დაამტკიცა თავის ეფექტურობა ბრძოლაში, როდესაც იგი გამოიყენეს ეგვიპტურმა ძალებმა სუეცის არხის გადაკვეთისთვის 1973 წელს. ოპერაცია ბადრი, რომელმაც გახსნა იომ კიპურის ომი ეგვიპტესა და ისრაელს შორის, მოიცავდა მინიმუმ 10 პონტონური ხიდის აღმართვას არხის გადაკვეთისთვის.

1969 წლიდან დაწყებული აშშ-ს არმიის მობილურობის აღჭურვილობის კვლევისა და განვითარების სარდლობამ შეცვალა რუსული დიზაინი გაუმჯობესებული მცურავი ხიდის შესაქმნელად, მოგვიანებით ცნობილი როგორც სტანდარტული ლენტიანი ხიდი . / კლასიფიცირებული იყო 1972 წელს და პირველად გამოიყენეს 1976 წელს. ის ძალიან ჰგავდა -ს, მაგრამ აშენდა მსუბუქი ალუმინისგან მძიმე ფოლადის ნაცვლად.

1977 წელს დასავლეთ გერმანიის ბუნდესვერმა ადაწყვიტა მიეღო გარკვეული მოდიფიკაციებითა და გაუმჯობესებით, 1979 წელს შევიდა მომსახურებაში, როგორც , ან დასაკეცი მცურავი ხიდი . აშშ -ის გაუმჯობესებული ვერსიის შემუშავებაზე მუშაობა, რომელიც მოიცავს გერმანიის -ს მახასიათებლებს, დაიწყო 1990-იან წლებში და აშშ-ს არმიამ იგი პირველად გამოიყენა 2000-იანი წლების დასაწყისში, როგორც გაუმჯობესებული ლენტი ხიდი .

აშშ-სა და გერმანიის გარდა, /// მიღებულ იქნა ავსტრალიის, ბრაზილიის, კანადის, ნიდერლანდების, პორტუგალიის, სამხრეთ კორეისა და შვედეთის შეიარაღებულმა ძალებმა და ასევე სხვა ქვეყნებმა

იუგოსლავიის ომები
1990-იანი წლების იუგოსლავიის ომების დროს, მასლენიცას ხიდი დაანგრიეს და ხორვატიის სამოქალაქო და სამხედრო ხელისუფლებამ 1993 წლის ივლისში ააგო მოკლე პონტონური ხიდი ქალაქ მასლენიცაში, ვიწრო ზღვის გასასვლელზე, მას შემდეგ, რაც ტერიტორია სერბეთის კრაინადან დაიბრუნა. 1993-დან 1995 წლამდე პონტონი გამოიყენებოდა ორიდან ერთი ოპერაციულ სახმელეთო კავშირისთვის დალმაციისა და ხორვატებისა და ბოსნიელი მუსლიმების მიერ ბოსნია-ჰერცეგოვინის ტერიტორიებზე, რომლებიც არ გადიოდა სერბების მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე.

1995 წელს აშშ-ს არმიის 130-ე საინჟინრო ბრიგადის 502-ე და 38-ე საინჟინრო კომპანიებმა და 586-ე საინჟინრო კომპანიამ ფორტ. -მ, რომელიც მოქმედებს -ის შემადგენლობაში, ააწყო სტანდარტული ლენტიანი ხიდი არასასურველი ამინდის პირობებში მდინარე სავას გასწვრივ, ჟუპანიას მახლობლად (ხორვატიასა და ბოსნიას შორის), საერთო სიგრძით 620 მეტრი. იგი დაიშალა 1996 წელს

ირან-ერაყის ომი
მრავალი პონტონური ხიდი ააგეს ირანელებმა და ერაყელებმა, რათა გადაეკვეთათ სხვადასხვა მდინარეები და ჭაობები ერაყის საზღვრის გასწვრივ.

ერაყში შეჭრა
შეერთებული შტატების არმიის 299-ე მრავალფუნქციური ხიდის კომპანია -მა განათავსა სტანდარტული ლენტიანი ხიდი მდინარე ევფრატზე, - თან ალ მუსაიბის მახლობლად, 2003 წლის 3 აპრილის ღამეს. 185 მეტრიანი ხიდი აშენდა სამხედრო ოპერაციების მხარდასაჭერად, მძიმე ჯავშანტექნიკის მოძრაობისთვის, ხიდი კვეთდა ნაწილობრივ განადგურებულ მაგისტრალს.

„2003 წლის 4 აპრილის გამთენიისას, 299-ე საინჟინრო კომპანიამ მოაწყო 185 მეტრის სიგრძის თავდასხმის მცურავი ხიდი - ისტორიაში პირველი შემთხვევა, როდესაც ასეთი ტიპის ხიდი აშენდა საბრძოლო მიზნით. ეს მოხდა 2003 წელს ერაყში ამერიკული და ბრიტანული ძალების შეჭრის დროს. იმავე ღამეს, 299-მა ასევე ააშენა 40 მეტრიანი ერთსართულიანი საშუალო სარტყელური ხიდი გზატკეცილზე მიყენებული ზიანის გამოსასწორებლად. 299-ე იყო აშშ-ს არმიის მე-3 ქვეითი დივიზიის ნაწილი, როდესაც მათ გადაკვეთეს ერაყის საზღვარი 2003 წლის 20 მარტს.

სირიის სამოქალაქო ომი
2018 წლის თებერვალში, რეჟიმის მომხრე მებრძოლებმა ხაშამის ბრძოლის დროს მდინარე ევფრატი გადაკვეთეს პონტონური ხიდის გამოყენებით.

აღმოსავლეთ უკრაინის შეტევა
2022 წლის მაისში უკრაინულმა ძალებმა მოიგერიეს რუსეთის მდინარე დონეცის სამხედრო გადაკვეთის მცდელობა, სივერსკოდონეცკის დასავლეთით, ლუჰანსკის ოლქში, აღმოსავლეთ უკრაინის შეტევის დროს. გავრცელებული ინფორმაციით, განადგურდა სულ მცირე ერთი რუსული ბატალიონის ტაქტიკური ჯგუფი, ასევე განადგურდა გადასასვლელზე განლაგებული პონტონური ხიდი.

მუდმივი პონტონური ხიდები სამოქალაქო სარგებლობაში
ხიდების ეს დიზაინი ასევე გამოიყენება მუდმივი ხიდებისთვის, რომლებიც განკუთვნილია გზატკეცილისთვის, ფეხით მოსიარულეთა მოძრაობისთვის და ველოსიპედებისთვის. სუეცის არხზე ხუთი პონტონური ხიდია. არის კომბინირებული საკაბელო და პონტონური გზატკეცილის ხიდი ნორვეგიაში. მსგავსი ხიდები აგებულია აშშ-ში და კანადაში.

აგრეთვე იხილეთ