ახალი მსოფლიო წესრიგი (შეთქმულების თეორია)

„ახალი მსოფლიო წესრიგი“ — ტერმინი შეთქმულების თეორიაში, რომელიც აღნიშნავს მიზანს ტოტალიტარული, ერთიანი მსოფლიო მმართველობის დამყარებისაკენ.

შეთქმულების თეორიაში „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ შესახებ არსებული საერთო თემის მიხედვით, ფარული ელიტა ამზადებს გლობალურ შეთქმულებას, რათა საბოლოო ჯამში გააკონტროლოს მთელი მსოფლიო — ჩამოაყალიბოს მსოფლიო მმართველობა, მისი მეშვეობით ჩაანაცვლოს სუვერენული სახელმწიფოები და ყოველივე ამას, როგორც კაცობრიობის ისტორიული პროგრესის კულმინაციური პერიოდის საფუძველს, გაუწიოს იდეოლოგიური პროპაგანდა. პოლიტიკასა და ეკონომიკაში მიმდინარე მნიშვნელოვანი პროცესები იმართება უკანონო, და ამასთან, ძალზედ გავლენიანი გაერთიანებების მიერ. მრავალრიცხოვანი ისტორიული და მიმდინარე მოვლენები განიხილება, როგორც ფარულ შეთქმულებათა ეტაპები, საბოლოო მიზანს კი წარმოადგენს მსოფლიო ბატონობა, რაც მიიღწევა ფარულ პოლიტიკურ შეკრებებზე სათანადო გადაწყვეტილებების მიღებით. სკეპტიკოსებს მიაჩნიათ, რომ კონსპირაციული თეორიები „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ შესახებ, არა მარტო „აიტაცეს“ სტიგმატიზირებული ცოდნის მაძიებლებმა, არამედ ფართოდ გავრცელდა მასობრივ კულტურაში, რის შედეგადაც დადგა არნახული პერიოდი — მოსახლეობა აქტიურად ემზადება აპოკალიფსისათვის. პოლიტოლოგები აღელვებულები არიან, რადგან ამ მასობრივმა ისტერიამ შესაძლოა დამანგრეველი ზიანი მიაყენოს მსოფლიოს პოლიტიკურ ცხოვრებას.

კაცობრიობა მიესალმა აღნიშნული საერთაშორისო ორგანიზაციებისა და სისტემების შექმნას, რაც ძირითადად განაპირობა ორმა მსოფლიო ომმა ( და მსოფლიო ომი), „დემოკრატიული დეფიციტის“ გამო კი შეუძლებელი იყო მორიგი გლობალური შეიარაღებული დაპირისპირების თავიდან აცილება. გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია დაარსებულ იქნა 1945 წელს, ამერიკელი ბანკირებისა და აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის მიერ — მხარეები შეთანხმდნენ, რომ გაერო მუდამ დარჩებოდა დამოუკიდებელ, მიუკერძოებელ ორგანიზაციად; შესაბამისად ჩამოყალიბდა მსოფლიო ფედერალისტური მოძრაობა, რომელსაც, ერთი შეხედვით, არაფერი აქვს საერთო „ახალ მსოფლიო წესრიგის“ კონსპირაციულ გაგებასთან.

ბრიტანელმა მწერალმა ჰერბერტ უელსმა, მიითვისა ტერმინი „ახალი მსოფლიო წესრიგი“ და განმარტა, როგორც ტექნოკრატული მსოფლიოს და გეგმიური ეკონომიკის სინონიმი. მიუხედავად მისი იდეების პოპულარობისა, საბოლოო ჯამში მათ პროგრესი ვერ განიცადეს, რადგან უელსმა ვერ შეძლო საკუთარი საქმიანობით ინტელიგენციის ყურადღების მიპყრობა, რომელსაც მისეული განმარტების კოორდინირება უნდა მოეხდინა.

1947-1957 წლებში არსებული ე.წ „წითელი საფრთხის“ (იგულისხმება კომუნიზმი) პერიოდში, ამერიკელი აგიტატორები (რომლებზეც სერიოზული ზეგავლენა იქონია კანადელი კონსპიროლოგის, უილიამ გაი ქარის ნაშრომებმა) საზოგადოებაში მასობრივად ავრცელებდნენ უსაფუძლო შიშს მასონების, ილუმინატებისა და ებრაელებისადმი, რომლებიც, მათი თქმით, კომუნისტური ინტერნაციონალის კონსპირაციის მამოძრავებელ ძალას წარმოადგენდნენ. „უღმერთო კომუნიზმისაგან“ მომდინარე საშიშროება — ათეისტური და ბიუროკრატიული მსოფლიო მმართველობა დემონიზირებულ იქნა, როგორც „ “ (წითელი საფრთხე), ამიტომაც იგი აპოკალიფსური მილენარიზმის კონსპირაციის ყურადღების ცენტრში მოექცა. აგიტატორების თქმით, კომუნიზმი სერიოზულ საფრთხეს შეუქმნიდა აშშ-ის პოლიტიკური უფლებების ძირეულ იდეებს. ლიბერალიზმი და პროგრესივიზმი, რომლებიც ქადაგებენ სოციალურ კეთილდღეობას და სახელმწიფოებს სთავაზობენ ურთიერთთანამშრომლობის პროგრამებს, საბოლოო ჯამში მოსახლეობას მიიყვანენ „მსოფლიო კომუნიზმამდე“.

მემარჯვენე პროპაგანდისტული ჯგუფები, როგორიცაა, მაგალითად „ჯონ ბირჩის საზოგადოება“, 1960-იანი წლებიდან აქტიურად ავრცელებდნენ კონსპირაციულ თეორიებს — ისინი ირწმუნებოდნენ, რომ, როგორც აშშ-ის, ასევე საბჭოთა კავშირის ხელისუფლება იმართებოდა კორპორაციული ინტერნაციონალისტების (ნეოლიბერალების), ბანკირებისა და კორუმპირებული პოლიტიკოსების მიერ, რომლებიც გაეროს გამოყენებით „ერთიანი მსოფლიო მმართველობის“ („ახალი მსოფლიო წესრიგის“ პერიფრაზი) დამყარებას ისახავენ მიზნად. ამერიკელი მწერალი, მერი დევისონი, სკუთარ წიგნაკში „ “ (1966), იკვლევს კონსპირაციულ ნიშნებს აშშ-ის ფედერალური სარეზერვო სისტემის შექმნის პროცესში (1913). ავტორის მტკიცებით, აღნიშნული სისტემის შემქმნელმა საერთაშორისო ბანკირებმა 1921 წელს ჩამოაყალიბეს საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭო, როგორც ფარული ხელისუფლება. მოგვიანებით, როდესაც მერი დევისონმა საკუთარი წიგნაკი გამოაქვეყნა, მრავალმა მკითხველმა „საერთაშორისო ბანკირები“ მიიღო, როგორც მინიშნება „გლობალური ებრაული საბანკო შეთქმულებისადმი“, რომლის სულისჩამდგმელადაც როტშილდების გვარი მოიაზრება. ამასთან, ამერიკელმა ჟურნალისტმა ჩიპ ბერლეტმა (რომლის დაკვირვების ძირითად ობიექტს წარმოადგენს აშშ-ის მემარჯვენე მოძრაობა) აღნიშნა:

ამერიკელი ტელეევაგნელისტი, პეტ რობერტსონი, საკუთარი წიგნით „ “ (1991), გახდა აშშ-ის უახლესი ისტორიის შესახებ კონსპირაციული თეორიების ყველაზე ცნობილი პოპულარიზატორი. „ახალი მსოფლიო წესრიგი“ — ეს არის ერთი დიდი სპექტაკლი, რომელშიც ფედერალური სარეზერვო სისტემა, საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭო, ბილდერბერგის კლუბი და სამმხრივი კომისია კულისებიდან მართავენ მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებს, ეტაპობრივად გვიბიძგებენ ერთიანი მსოფლიო მმართველობისადმი, რომელსაც საბოოლოდ სათავეში ჩაუდგება ანტიქრისტე და ჰენრი კისინჯერმა, გლობალური ფინანსური სისტემის რეფორმისადმი მიმართულ გამოსვლაში ახსენეს ტერმინი „ახალი მსოფლიო წესრიგი“. აღნიშნულმა განცხადებებმა მხოლოდ ხელი შეუწყვეს „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ კონსპირაციზმის გაღვივებას. ასევე აღსანიშნავია, ამერიკელმა პოლიტოლოგმა დიქ მორისმა, „ “-ზე განახცხადა, რომ კონსპიროლოგები, რომელთაც შეშლილებად თვლიან, სინამდვილეში სრულ ჭეშმარიტებას ამბობენ და კაცობრიობას ნამდვილად ელის ერთიანი მსოფლიო მმართველობა, თუმცა მედია-ჯგუფებმა იგი მრავალგზის გააკრიტიკეს, გამორიცხეს აღნიშნული თეორიის არსებობა და ყოველგვარ აზრს მოკლებულად მიიჩნიეს თეორიის მომხრეთა აგიტაცია.

2009 წელს გამოშვებულ იქნა დოკუმენტური ფილმი „ “ — მისი კვლევის საგანია შეთქმულების თეორიები და თეორეტიკოსები (მაგალითად, ალექს ჯონსი - ამერიკელი რადიო-წამყვანი), რომლებიც აქტიურად ცდილობენ შეთქმულთა გამოაშკარავებასა და მხილებას. საბოლოო ჯამში აღნიშნული კონსპირაციული თეორიების საზოგადოებაში გავრცელებამ და პოპულარიზაციამ შექმნა ერთგვარი „ალიანსი“ — მემარჯვენე პოპულისტები (როგორიცაა ალექს ჯონსი) გაერთიანდნენ ამავე იდეოლოგიური მიმართულების მქონე რეპერებთან — „-“, „ “, „ “ (ჯგუფი), და „ “, რომლებიც უპირისპირდებიან არსებულ პოლიტიკურ სისტემას.

კონსპირაციული თეორიები
არსებობს მთელი რიგი კონსპირაციული თეორიები, რომლებიც პირდაპირ არიან დაკავშირებულნი „ახალ მსოფლიო წესრიგთან“:

ბოლო ჟამი
 საუკუნიდან მოყოლებული, „აპოკალიფსური ათასწლეულის“ არაერთი ქრისტიანი ესქატოლოგი სერიოზული სიფრთხილით ეკიდებოდა გლობალურ შეთქმულებათა თემას, რადგან მათი შეხედულებით, აღნიშნული კონსპირაციების საბოლოო მიზანი იყო ტირანული მსოფლიო მმართველობის ჩამოყალიბება, რომელიც წარმოადგენდა ბიბლიურ წინასწარმეტყველებათა აღსრულებას, კერძოდ იგულისხმება ეზეკიელის წინასწარმეტყველება, დანიელის წინასწარმეტყველება და გამოცხადება იოანესი, იგივე „აპოკალიფსი“. ესქატოლოგები ირწმუნებიან, რომ ხალხი, რომელმაც სიმდიდრისა და ძალაუფლების მიზნით სული მიჰყიდა სატანას, იქცნენ უბრალო მარიონეტებად მის ხელში. კაცობრიობა ეტაპობრივად მიდის ტირანული მსოფლიო მმართველობისადმი, რომელსაც ბოლოს სათავეში ჩაუდგება „უწმინდური სამება“ — სატანა, ანტიქრისტე და ცრუ-წინასწარმეტყველი. მრავალი თანამედროვე ქრისტიანულ-კონსპირაციული თეორიის თანახმად, ცრუ-წინასწარმეტყველი იქნება უკანასკნელი რომის პაპი, მეორე ვერსიის თანახმად „ნიუ-ეიჯის“ (იგულისხმება სპირიტულ-რელიგიური და არა მუსიკალური მიმდინარეობა) გურუ, მესამე ვერსიის თანახმად კი ფუნდამენტალისტურ-ქრისტიანული ორგანიზაციის (მაგალითად, „ “) ლიდერი. ანტიქრისტე კი აღმოჩნდება ევროპის კავშირის პრეზიდენტი ან გაეროს გენერალური მდივანი. ასევე აღსანიშნავია გრეგორი კემპის წიგნი: „ : - “ (1997).

მასონები
თავისუფალი მასონები — მსოფლიოს ერთ-ერთი უძველესი გაერთიანება (იგივე საძმო), რომელიც — საუკუნეების მიჯნაზე აღმოცენდა ბრიტანეთში. მთელი ამ ხნის განმავლობაში სწორედ მასონთა წინააღმდეგ იყო მიმართული ყველა კონსპირაციული თეორია თუ ბრალდება (რომლის მიხედვითაც, მასონები აკონტროლებდნენ პოლიტიკურ პროცესებს და კაცობრიობა მიჰყავდათ ერთიანი ტოტალიტარული მმართველობისაკენ, რომელიც დაეფუძნებოდა მასონურ პრინციპებსა და ტრადიციებს ან უშუალოდ მასონთა მიერ იქნებოდა მართული).

კონსპიროლოგთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ აშშ-ის დამფუძნებლებმა (ჯორჯ ვაშინგტონი, ბენჯამინ ფრანკლინი) ჩააქსოვეს მასონური სიმბოლიზმი ამერიკულ საზოგადოებაში — კერძოდ, სახელმწიფო ბეჭედზე, ამერიკულ ერთ დოლარიანზე, ვაშინგტონის რუკაზე და ა.შ.

თავად მასონები კატეგორიულად უარყოფენ კონსპიროლოგთა ბრალდებებს. მათი თქმით, თავისუფალი მასონობა ქადაგებს რაციონალიზმს, ოკულტური სიმბოლიზმი კი არავითარ განსაკუთრებულ და ზებუნებრივ ძალას არ მოიცავს. გარდა ამისა, ლათინური ფრაზა „ “, რომელიც აშშ-ის სახელმწიფო ბეჭდის უკანა მხარეს გაჩნდა 1782 წლიდან, ხოლო ამერიკულ ერთ დოლარინზე 1935 წლიდან, ითარგმნება, როგორც „საუკუნეთა ახალი წყობა“ და მხოლოდ მიანიშნებს იმ პერიოდზე, როდესაც ამერიკის შეერთებული შტატები გახდა დამოუკიდებელი სახელმწიფო, კონსპიროლოგები კი მას თარგმნიან, როგორც „ახალი მსოფლიო წესრიგს“. მასონები ამტკიცებენ, რომ მიუხედავად მასონურ მითოლოგიაში სოლომონის ტაძრის განსაკუთრებული მნიშვნელობისა, ისინი არ აპირებენ მის აღდგენას, როგორც ამას კონსპიროლოგები ვარაუდობენ — „აშკარაა, რომ ამ ქმედებამ შესაძლოა მიგვიყვანოს უდიდეს რელიგიურ ომამდე, რომლის მსგავსიც კაცობრიობას ჯერ არ უნახავს“. მიუხედავად ამისა, აღსანიშნავია, რომ მასონებს აქვთ ორგანიზაციები, რომლებიც სარგებლობენ უფლებით, თავიანთ მასონურ ლოჟებში გამართონ პოლიტიკური დისკუსიები.

„ “-ის (მასონური ორგანიზაცია) მკვლევარი ტრევორ მაკ-კეოუნი:

ილუმინატები
ილუმინატების ორდენი იყო განმანათლებლობის ეპოქის ფარული საზოგადოება, რომელიც 1776 წლის 1 მაისს ბავარიაში (გერმანია) დააარსა პროფესორმა ადამ ვაისჰაუპტმა. საზოგადოება მოიცავდა სეკულარიზმის, ლიბერალიზმის, რესპუბლიკანიზმის და სხვა მიმდინარეობათა წარმომადგენლებს. 1785 წელს ბავარიის მმართველმა კარლ თეოდორმა ორდენის წინააღმდეგ „გაილაშქრა“, საბოლოო ჯამში მისი კამპანია ფარული საზოგადოებების აღკვეთის მიზნით, წარმატებული აღმოჩნდა.

 საუკუნის მიწურულს, ჯონ რობისონი და ფრანგი იეზუიტი მღვდელი, აუგუსტინ დე ბარუელი ავრცელებდნენ მოსაზრებას, რომ ილუმინატები „გადაურჩნენ“ დევნას და სწორედ ისინი იდგენენ საფრანგეთის დიდი რევოლუციისა და „ტერორის მმართველობის“ უკან. ილუმინატებს მიაწერდნენ ევროპის „რევოლუციური ტალღის“ აგორებას, რისი მეშვეობითაც ისინი ცდილობდნენ განმანათლებლობის ხანის რადიკალურ იდეათა (ანტიკლერიკალიზმი, ანტიმონარქიზმი, ფემინიზმი) გავრცელებასა და მსოფლიო ნოოკრატიის დამყარებას. ილუმინატთა შეთქმულება — საუკუნის საზოგადოების მაღალი წრეების ერთ-ერთ უმთავრეს პრობლემას წარმოადგენდა, ამ შეთქმულებათა შიშმა კი საბოლოო ჯამში საზოგადოება მიიყვანა 1848 წლის რევოლუციებამდე (ავსტრიის იმპერია, საფრანგეთი, გერმანია, იტალია, ვლახეთი და მოლდოვა).

 საუკუნეში, ფაშიზმის პროპაგანდისტები არა მარტო ავრცელებდნენ ინფრომაციას ილუმინატების შეთქმულების შესახებ, არამედ ამტკიცებდნენ, რომ ილუმინატების ფარული საზოგადოება ემსახურება ებრაულ ელიტას, რომელმაც მისცა ბიძგი ფრანგულ კაპიტალიზმსა და საბჭოთა კომუნიზმს, რათა „დაყოს და იბატონოს“ მთელ მსოფლიოზე. ამერიკის შეერთებულ შტატებში მოღვაწე ევანგელისტი ჯერალდ ბარტონ უინროდმა და სხვა ფუნდამენტალისტმა ქრისტიანმა თეორეტიკოსებმა (რომლებიც ეწინააღმდეგებოდნენ ჰუმანიზმს, მოდერნიზმსა და ლიბერალიზმს) ფართოდ გაავრცელეს ილუმინატთა კონსპირაციები — მათი შეხედულებით, ე.წ „საძმოები“ („თავის ქალა და ძვლები“, „ბოჰემური კლუბი“, საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭო, სამმხრივი კომისია) წარმოადგენენ ილუმინატთა ორგანიზაციებს, რომელთა მეშვეობითაც უნდა დამყარდეს „ახალი მსოფლიო წესრიგი“. აღნიშნული ანტისემიტური კრებული შეიცავს ჯონ რობისონისა და აუგუსტინ დე ბარუელის ნაშრომებში არსებულ ანტიმასონურ აგიტაციას, აკრიტიკებს განმანათლებლურ ლიბერალიზმს. კრებულში განვითარებულია მოსაზრება, რომ როგორც თავისუფალი მასონების, ისე ილუმინატების სათავეში დგანან ებრაელები.

ანტისემიტური და ანტიმასონური ისტერიის გაღვივების გამო „ოქმებმა“ სათავე დაუდეს მსოფლიო ტოტალიტარული მმართველობის ახალ შეთქმულების თეორიებს, რომლებიც თანამედროვე კონსპირაციულ ლიტერატურაშიც ჩნდებიან. მაგალითად 1982 წლის წიგნის „ “ ავტორებმა დაასკვნეს, რომ „ოქმები“ წარმოადგენდა ყველაზე დამაჯერებელ არგუმენტს, რომელიც ადასტურებდა სიონის პრიორატის არსებობასა და მის საქმიანობას. ისინი ადასტურებდნენ, რომ ეს ფარული საზოგადოება მიზნად ისახავდა თეოკრატიული „ევროპის შეერთებული შტატების“ დამყარებას. აღსანიშნავია, რომ სიონის პრიორატი დროთა განმავლობაში ჟურნალისტებმა გამოამჟღავნეს, ზოგიერთი ქრისტიანი ესქატოლოგის აზრით, „სიონელ ბრძენთა ოქმები“ ამტკიცებს, რომ სიონის პრიორატი წარმოადგენდა იოანეს გამოცხადებაში არსებულ წინასწარმეტყველებათა აღსრულებას, მეტიც — ის ადასტურებდა ანტიქრისტიანული შეთქმულების არსებობას, რომლის საბოლოო მიზანს წარმოადგენს „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ დამყრება.

„მრგვალი მაგიდა“
ბრიტანეთის „იმპერიალური საუკუნის“ (1815-1914) დროს, სესილ როდსმა (ინგლისში დაბადებული, სამხრეთ აფრიკელი ბიზნესმენი, პოლიტიკური მოღვაწე) გამოთქვა ფარული საზოგადოების დაფინანსების სურვილი, რაც დაეხმარებოდა საკუთარი მიზნის მიღწევაში:

მოგვიანებით, როდსმა აზრი შეიცვალა და 1902 წელს დააარსა „როდსის სტიპენდია“, რომელიც გადაეცემოდა ოქსფორდის უნივერსიტეტის ამერიკელ, ბრიტანელ და გერმანელ სტუდენტებს. რეალურად ამ ჩანაფიქრის მიზანს წარმოადგენა დიდ სახელწმიფოებს შორის მეგობრული და მშვიდობიანი ურთიერთობების ჩამოყალიბება — აშშ-ის, ბრიტანეთისა და გერმანიის მომავალ ლიდერებს ჩამოუყალიბდებოდათ ერთმანეთის მსგავსი მსოფლმხედველობა.

1917 წელს, ჯერ კიდევ ჩამოუყალიბებელმა და ფაქტობრივად, არარსებულმა საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭომ დაიწყო თანამშრომლობა ნიუ-იორკის აკადემიკოსებთან, რომელთაც ვუდრო უილსონმა დაავალა აშშ-ის საერთაშორისო პოლიტიკის საკითხების მოწესრიგება. ეს ჯგუფი, რომელიც შედგებოდა ამერიკელი და ბრიტანელი პოლიტიკოსების, იურისტების, ფინანსისტებისა და მეწარმეებისაგან, 1921 წელს საბოლოოდ ჩამოყალიბდა, როგორც საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭო. საბჭოს პირველი პროექტი „ “ 1922 წელს გამოქვეყნდა კიდეც.

1973 წელს, ამერიკელი ბანკირის, დევიდ როკფელერის (რომელიც საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭო-ს თავმჯდომარეობდა) ინიციატივით დაარსდა სამმხრივი კომისია, რომლის მიზანსაც წარმოადგენდა აშშ-ს, ევროპასა და იაპონიას შორის თანამშრომლობის გაღრმავება. ხშირ შემთხვევაში, სამმხრივი კომისია განხილება, როგორც საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭოს ქვე-ორგანიზაცია.

ლარი მაკდონალდი (ჯონ ბირჩის საზოგადოების რიგით მეორე პრეზიდენტი, აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრი) გამოეხმაურა გარი ალენის წიგნს „ “ (1976):

2002 წლის მემუარებში, დევიდ როკფელერი წერს:

2007 წლის 13 ნოემბერს, კანადელ ჟურნალისტთან, ბენჯამინ ფულფორდთან ინტერვიუში, დევიდ როკფელერმა განახცადა:

„ “
ბრიტანელმა ოკულტისტმა და რელიგიურ-სინკრეტული მოძრაობა „ნიუ ეიჯ“-ის ერთ-ერთმა თანადამაარსებელმა, ალისა ბეილმა, 1940 წელს იწინასწარმეტყველა ანტიჰიტლერული კოალიციის გამარჯვება გერმანია-იტალია-იაპონიის კავშირზე (მეორე მსოფლიო ომში) და ახალი პოლიტიკურ-რელიგიური მსოფლიო წესრიგის დამყარება. მსოფლიო მმართველობა ბეილს მიაჩნდა უელსისეული „ “-ის კულმინაციად, ამასთან იქვე აღნიშნავდა, რომ ეს ყველაფერი სინარქიულ ელფერს ატარებდა — ამზადებდა კაცობრიობას უფლის მეორედ მოსვლისა და „მერწყულის ეპოქის“ დადგომისათვის. ბეილის თანახმად, ადამიანთა გარკვეული ჯგუფი, რომელსაც ეწოდება „დიადი თეთრი საძმო“ , მუშაობს „შიდა გეგმებზე“, რათა მეთვალყურეობა გაუწიოს „ახალ მსოფლიო წესრიგზე“ გადასვლას, მაგრამ დღესდღეობით, ღნიშნული ჯგუფის წევრების ვინაობა ცნობილია ოკულტიზმით დაკავებულ მეცნიერთა ვიწრო წრისათვის, რომლებიც მათთან კავშირს ტელეპათიის მეშვეობით ამყარებენ.

ამერიკელი მწერალი, მერილინ ფერგიუსონი, თავის წიგნში „ “ (1980), ნიუ-ეიჯს განიხილავს, როგორც ცრუ-რელიგიას, რომელიც ქრისტიანობას „ახალი მსოფლიო წესრიგით“ ჩაანაცვლებს. სკეპტიკოსების თვლიან, რომ ტერმინი „მოძრაობა ნიუ ეიჯი“ არასწორია და კონსპიროლოგები მას იყენებენ ნებისმიერი ახალი რელიგიური მოძრაობის მიმართ, რომელიც არ არის ფუნდამენტალისტურ-ქრისტიანული. მათი აზრით, ყველაფერს, რაც არ არის ქრისტიანული, კონსპიროლოგები ყოველთვის ჯიუტად მიიჩნევენ ანტიქრისტიანულად.

პარადოქსია, რომ 2000 წლიდან დაწყებული, დღემდე, „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ პროპაგანდას ახორციელებენ სწორედ „ “-ის ოკულტისტები, რომლებიც მიმართავენ სტიგმატიზირებულ ცოდნას — ალტერნატიული მედიცინა, ასტროლოგია, კვანტური ფსიქოლოგია, სპირიტუალიზმი და თეოსოფია.

უცხოპლანეტელთა შემოჭრა
ჯერ კიდევ 1970-იანი წლებიდან, „ახალი მსოფლიო წესრიგის" კონსპირაცია შეიცავდა სხვა პლანეტებიდან თუ პარალელური განზომილებებიდან შემოღწეული უცხო ცივილიზაციების (მაგალითად ე.წ. რუხი უცხოპლანეტელები) არსებობას, რომელთაც საკმაოდ დიდი ადგილი ეკავათ ამერიკელი და ბრიტანელი მწერლების, მილტონ უილიამ კუპერისა და დევიდ აიკის შეთქმულების თეორიებში.

აღნიშნულ თეორიებში განვითარებულია მოსაზრება იმის შესახებ, რომ უცხოპლანეტელები ჩვენს შორის უკვე მრავალი საუკუნის განმავლობაში არსებობდნენ, მაგრამ ხელისუფლება საზოგადოებას უმალავს მათ ფარულ შემოჭრას და დამკვიდრებას ჩვენს პლანეტაზე. იმპერიალიზმითა და სახეობრივი დისკრიმინაციით მოტივირებული უცხოპლანეტელები დღემდე ფარულად მანიპულირებენ განვითარებებითა და პროგრესული ცვლილებებით ადამიანთა შორის, რათა უფრო ეფექტურად გააკონტროლონ და გამოიყენონ ადამიანისეული რესურსები. ზოგიერთი თეორიის თანახმად, უცხოპლანეტელთა ნაწილმა მიიღო ადამიანთა ფორმა, რათა მარტივად შერწყმოდნენ საზოგადოებას და გაეკონტროლებინათ წამყვანი პოზიციები მსოფლიო სახელმწიფოების ხელისუფალთა რიგებში, კორპორაციებში, რელიგიურ გაერთიანებებში, საბოლოო მიზანს კი წარმოადგენს პლანეტის სრული კონტროლი. მითური ფარული ორგანიზაცია, სახელწოდებით „ 12“ ხშირად წარმოდგენილია, როგორც ფარული ხელისუფლება, რომელიც თანამშრომლობს უცხო ცივილიზაციებთან, ასევე ხელს უწყობს ადამიანთა მოტაცებებს, სანაცვლოდ კი იღებს დახმარებას სამხედრო დანიშნულების მქონე „მფრინავი თეფშების“ განვითარებასა და გამოცდაში (ტესტირების პროცედურა ხორციელდება „ზონა 51“-ში), რათა აშშ-ის სამხედრო ძალებმა სრულ დომინანტურ პოზიციას მიაღწიონ.

ამერიკელი სოციოლოგი ჯეიმზ ჰაგსი თვლის, რომ ამერიკის შეერთებული შტატების დამაარსებელთაგან მრავალი გავლენიანი წევრი კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა ადამიანთა „გაუმჯობესებას“ ტექნოლოგიური მიღწევებით, ამის მაგალითია ჯორჯ ბუშის (უმცროსი) მიერ დაარსებული „პრეზიდენტის ბიოეთიკის საბჭო“ ( ' ), რომელმაც საერთაშორისო შეთანხმებით აკრძალა ადამიანთა კლონირება და გენეტიკური მანიპულაცია. ის ასევე ამტკიცებს, რომ კონსპიროლოგები ვერ აფასებენ, თუ რეალურად რამდენად შეზღუდულია ტრანსჰუმანური მოძრაობა.

მსოფლიო მმართველობის დამყარების შესაძლო ხერხები
არსებობს რამდენიმე შეხედულება იმის თაობაზე, თუ როგორ აპირებენ „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ სულის ჩამდგმელნი მის განხორციელებას:

გრადუალიზმი
ჩვეულებრივ, კონსპიროლოგები თვლიან, რომ „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ დამყარება მოხდება გრადუალისტური გზის გამოყენებით — ეტაპობრივად და აუჩქარებლად, ეს ყველაფერი კი ჩვენს თვალწინ ხდება:
აშშ-ის ფედერალური სარეზერვო სისტემის დაარსება 1913 წელს;
ერთა ლიგის დაარსება 1919 წელს;
საერთაშორისო სავალუტო ფონდის დაარსება 1944 წელს;
მსოფლიო ბანკის დაარსება 1944 წელს;
გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დაარსება 1945 წელს;
ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის დაარსება 1948 წელს;
ევროპის კავშირის დაარსება 1993 წელს;
მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციის დაარსება 1995 წელს;
აფრიკის კავშირის ფორმირება 2002 წელს;
სამხრეთ ამერიკის ერთა კავშირის დაარსება 2008 წელს.
ყოველი მათგანი კი საბოლოო მიზნის მხოლოდ ეტაპს წარმოადგენს. თეორიაში ასევე განვითარებულია მოსაზრება იმის შესახებ, რომ საზოგადოებისათვის უცნობი ინტერნაციონალური ელიტა მიზნად ისახავს შეცვალოს აშშ-ის ხელისუფლება ტრანსნაციონალური ხელისუფლებით, ამიტომაც კონსპიროლოგებს სწამთ, რომ კანადას, აშშ-სა და მექსიკას შორის საზღვარი ფარულად იშლება გლობალისტების მიერ, რომელთა საბოლოო მიზანია ჩრდილოეთ ამერიკული სახელმწიფოების ნაციონალური ხელისუფლების ჩანაცვლება ევროპის კავშირის მსგავსი პოლიტიკური კავშირითა და ბიუროკრატიით.

სკეპტიკოსების მტკიცებით, ჩრდილოეთ ამერიკული კავშირი არსებობს მხოლოდ წინადადების სახით, რომელსაც შეიძლება წავაწყდეთ აკადემიკური თუ პოლიტიკური შინაარსის სტატიებში და რომელიც ერთი შეხედვით იდეალურია, მაგრამ სინამდვილეში არარეალისტურად უდგება სოციალურ, ეკონომიკურ და პოლიტიკურ პრობლემებს. აღნიშნულ სტატიათა დიდი ნაწილი დავიწყებას მიეცა, მაგრამ გარკვეული ნაწილი მაინც მოექცა კონსპიროლოგთა ყურადღების ქვეშ და შესაბამისად, ხელი შეუწყო უსაფუძვლო ქსენოფობიის გაღვივებას.

პოლიტოლოგები მსჯელობენ, რომ ვინაიდან ნაციონალური ხელისუფალნი და ინსტიტუტები რეალურად არაეფექტურნი არიან კონკრეტული სახელმწიფოების ფარგლებს გარეთ არსებული გლობალური პრობლემების წინააღმდეგ, უხლოეს ათწელეულში რეგიონალიზმი გახდება მთავარი ძალა, რომელიც გულისხმობს ძალაუფლების „კონცენტრირებას“ გარკვეულ რეგიონალურ ცენტრებში: დასავლეთი ევროპა მოექცევა ბრიუსელში, დასავლეთი ნახევარსფერო მოექცევა ვაშინგტონში, აღმოსავლეთი აზია მოექცევა პეკინში, აღმოსავლეთი ევროპა მოექცევა მოსკოვში, შანხაის თანამშრომლობის ორგანიზაცია და დიდი ოცეული კი დროთა განმავლობაში ევროკავშირის მსგავსად უფრო გავლენიან ორგანიზაციებად ჩამოყალიბდებიან. ამ შემთხვევაში იბადება კითხვა, თუ როგორ მოახდენენ ურთიერთზემოქმედებას აღნიშნული რეგიონალური ცენტრები.

 ' (პუტჩი)
ამერიკელი მემარჯვენე პოპულისტი კონსპიროლოგები თვლიან, რომ „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ დამყარება მოხდება ფარული ჯგუფის მიერ ინსცენირებული პუტჩის მეშვეობით, რის შედეგადაც მსოფლიოს ქვეყნები დაექვემდებარებიან ტოტალიტარულ მსოფლიო ხელისუფლებას, რომელსაც გააკონტროლებს გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია. ამ სამხედრო გადატრიალების შემდეგ შეჩერდება კონსტიტუციის მოქმედება, გამოცხადდება საომარი მდგომარეობა, სამხედრო მაღალჩინოსნები კი დაინიშნებიან სახელმწიფოს მეთაურებად.

თეორეტიკოსები შიშობენ, რომ მოხდება იარაღის ტარების საყოველთაო აკრძალვა, რაც განმტკიცდება კანონმდებლობით, ასევე საგანგებო მდგომარეობის სააგენტოების (როგორიცაა „...“ — ) ლტოლვილთა ბანაკები გამოყენებულ იქნება, როგორც საკონცენტრაციო ბანაკები, სადაც სავარაუდო „დისიდენტებს“ მოათავსებენ, რადგან არასათანადო ძალისხმევის გამო ისინი უბრალოდ ვერ შეძლებენ ერთმანეთისაგან გაარჩიონ „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ დადგომის რეალური საფრთხეები და უბრალო, პაციფისტი „დისიდენტები“. კონსპიროლოგებს მტკიცედ სწამთ, რომ 11 სექტემბრის ტერორისტული აქტის (რომელიც მათი შეხედულებით ინსცენირებული იყო აშშ-ის სადაზვერვო სამსახურების მიერ, რათა შეერთებული შტატების ხელისუფლებას „ხელები გახსნოდა“ შიდასახელმწიფოებრივი პოლიტიკური რეპრესიებისა და ახლო აღმოსავლეთში საომარი ოპერაციების განხორციელებისათვის) შემდეგ, კიდევ ერთი, უფრო კატასტროფული ტერორისტული აქტის განხორციელება გამოიწვევს სახელმწიფოებრივი უსაფრთხოების შესახებ პრეზიდენტის დირექტივის (ე.წ „ 51“) გამოცემას, რომელიც მიმართული იქნება აშშ-ის პოლიციურ სახელმწიფოდ გადაქცევის პროცესის დასრულებისაკენ. „პუტჩის თეორიისადმი“ სკეპტიკურად განწყობილი პირები თვლიან, რომ მოსალოდნელი სამხედრო გადატრიალების, გაეროს სამხედრო ძალების მიერ ოკუპაციის უსაფუძვლო შიში განპირობებულია „აპოკალიფსური მილენარიზმით“, რომლის თანახმადაც, იდეალიზირებული საზოგადოების (მაგალითად, კონსტიტუციური სახელმწიფო, ჯეფერსონისეული დემოკრატია, „ქრისტიანული ნაცია“, „თეთრი ნაცია“) ჩამოყალიბებას აფერხებს გლობალისტთა და ლიბერალ-ჰუმანისტთა მიერ მოწყობილი შეთქმულებები.
მასობრივი კრიტიკის საფუძველი იყო თავად ორგანიზაციის ლოგოზე გამოსახული პირამიდა 13 საფეხურით, მის თავზე არსებული „ყოვლის მხედველი თვალი“, რომელიც დედამიწას დაჰყურებს და ლათინური ფრაზა — „ “ (ცოდნა ძალაა). ყოველივე აღნიშნულმა კონსპიროლოგთა ეჭვები კიდევ უფრო გაამძაფრა — თვალი და პირამიდა მასონთა სიმბოლოებად მიიჩნევა, შესაბამისად ივარაუდება, რომ საუკუნის ფარული საზოგადოებები კვლავაც არსებობენ და „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ დამყარებისაკენ ისწრაფვიან. ლიბერტარიანელთა მტკიცებით, მეთვალყურეობის პრივატიზება და მასობრივი კონტროლის სისტემის ზრდა პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობაში ჩარევის ლეგიტიმურ საფუძვლებს ქმნის, ამასთნ, სკეპტიკოსები თვლიან, რომ მასობრივი მეთვალყურეობა სხვა სახის პრობლემაა და იგი უნდა გამოეყოს „დიდი ძმის“ (ჯორჯ ორუელის „1984“-დან) შესახებ პარანოიას და რელიგიურ ისტერიას ანტიქრისტეს შესახებ.

დემოგრაფიული კონტროლი
კონსპიროლოგები თვლიან, რომ მსოფლიო ბატონობა ასევე დამყარდება მოსახლეობის შობადობის კონტროლით, რათა უფრო მარტივად განახორციელონ ადამიანთა მოქმედებებზე მეთვალყურეობა.

გონების კონტროლი
კრიტიკოსთა ნაწილი სახელმწიფოს, კორპორაციებსა და მასობრივ მედიას ადანაშაულებს მომეტებულ სოციალურ კონტროლში, ისინი შიშობენ რომ „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ დამყარება მოხდება გონების კონტროლის გზით — არსებობს ფართო სპექტრი ისეთი საშუალებებისა, რომელთაც შეუძლიათ ადამიანთა მიერ თავიანთი ფიქრების, მოქმედებების, ემოციებისა და გადაწყვეტილებების კონტროლის მოშლა. ასეთ საშუალებებად მიიჩნევა: პროექტი „ “; პროექტი „“; ფსიქოლოგიური ოპერაციები, როგორიცაა წყლის ფტორირება, სუბლიმაციური რეკლამები, მიკროტალღური სმენითი ეფექტი (" ") და ამ ეფექტის გამომწვევი იარაღი „“; პარაფსიქოლოგიური ოპერაციები („ “) მასებზე ზემოქმედებისათვის.

სკეპტიკოსტა მტკიცებით, გონების კონტროლის, მოსახლეობის რაოდენობის ზრდისა და შობადობის კონტროლის, ოკულტიზმის, მასობრივი მეთვალყურეობის, „დიდი ბიზნესის“, მსოფლიო ხელისუფლების და გლობალიზაციის აკვიატებული შიში კონსპიროლოგთა მხრიდან განპირობებულია 2 ფაქტორის ერთდროული არსებობით: 1) მოჭარბებული ინდივიდუალიზმი და 2) ძალაუფლების ნაკლებობა. პირველი ფაქტორი ეხება ისეთ ადამიანებს, რომლებიც ზრუნავენ პირად უფლებაზე, გააკეთონ საკუთარი არჩევანი და სურვილისამებრ, პირად ცხოვრებაში ჩარევისა და ფართო სისტემებისადმი (როგორიცაა სახელმწიფო) ვალდებულებებისაგან თავისუფლად წარმართონ თავიანთი ცხოვრება, მაგრამ ერთ პიროვნებაში ამ ფაქტორისა და საკუთარი უძლურების შეგრძნების გაერთიანება იწვევს მუდმივ ღელვას პირადი ავტონომიურობის დაკარგვის გამო. როდესაც ადამიანები გრძნობენ, რომ მათ არ შეუძლიათ თავიანთ დამოუკიდებლობის „დემონსტრირება“, ისინი განიცდიან კრიზისს და თვლიან, რომ უფრო დიდმა ძალებმა მოახდინეს მათი თავისუფლების უზურპაცია.

სავარაუდო შეთქმულები
საზოგადოების დიდ ნაწილს სჯერა, რომ მსოფლიოს კულისებიდან მართავს შეთქმულთა გავლენიანი ელიტა (კრიპტოკრატია) — მცირე საიდუმლო ჯგუფი, რომელიც მიზნად ისახავს შეცვალოს მმართველობის არსებული სისტემები და ყოველი სახელმწიფო დაუქვემდებაროს მსოფლიო ხელისუფლებას. წარსულში შეთქმულებად მოიხსენიებდნენ კომუნისტებს, რომელთაც სურდათ მსოფლიო კომუნიზმის დამყარება, თუმცა 1991 წელს საბჭოთა კავშირის დაშლამ აღნიშნულ თეორიას ბოლო მოუღო. ამის შემდეგ კონსპიროლოგებმა ყურადღება გადაიტანეს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაზე, როგორც „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ მთავარ მამოძრავებელ ძალაზე.

პოლიტოლოგი დევიდ როტკოფი, საკუთარ წიგნში („: “ — (2008)) ამტკიცებს, რომ მსოფლიოს 7 მილიარდიან მოსახლეობას აკონტროლებს ფარული ელიტა, რომლის წევრთა რაოდენობა 6000-ს არ აღემატება. საუკუნემდე მსოფლიოს ყველაზე გავლენიან სახელმწიფოთა მმართველებმა ინტერნაციონალური მოძრაობების ორგანიზატორთა (როკფელერებისა და როტშილდების გვარი) და ხელმძღვანელთა (კათოლიკური ეკლესია და რომის პაპი) თანადგომით ჩამოაყალიბეს გლობალური ელიტა. როტკოფის თანახმად, საუკუნის დასაწყისში მოხდა საერთაშორისო ვაჭრობის, მოგზაურობის, კომუნიკაციების გაფართოება, ცალკეული სახელმწიფოების ძალაუფლების შესუსტება; გლობალური ბიზნესის, ფინანსური თუ თავდაცვითი ინდუსტრიის ლიდერებმა არა მხოლოდ დააწინაურეს გლობალური ელიტა, არამედ თავისუფლად შეაღწიეს სახელმწიფოთა ხელისუფლების “მაღალ ეშელონებში“. მისი მტკიცებით, გლობალური ელიტის ზეგავლენა ნაციონალურ პოლიტიკაზე საკმაოდ კონსტრუქციულია, თუმცა ყოველთვის პირად ინტერესზეა გათვლილი.

კონსპიროლოგები თვლიან, რომ „უმაღლესი კლასის“ ოჯახებმა დააფუძნეს და დააფინანსეს ისეთ საზოგადოებები, როგორებიცაა: ბილდერბერგის კლუბი, ბოჰემური კლუბი, რომის კლუბი, საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭო, თავის ქალა და ძვლები, სამმხრივი კომისია და სხვა მსგავსი გაერთიანებები, რომლებიც ილუმინატების იდეოლოგიის გამგრძელებლებად მიიჩნევიან და შეთქმულების მეშვეობით ცდილობენ დაამყარონ ტოტალიტარული მსოფლიო წესრიგი, რომელსაც გააკონტროლებს გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია და საერთაშორისო ანგარიშსწორებათა ბანკი, რისთვისაც გამოყენებულ იქნება მოსახლეობის მასობრივი მეთვალყურეობა, სახელმწიფოებრივი ტერორიზმი, მასობრივი საინფორმაციის საშუალებების კონტროლი. ყოველისმომცველი პროპაგანდით ჩამოაყალიბდება კულისებიდან მართული „მსოფლიო ლიდერის“ კულტი, რომელიც მოუწოდებს საერთაშორისო საზოგადოებას, ჩამოაყალიბონ მსოფლიო ხელისუფლება, როგორც კაცობრიობის ისტორიის პროგრესის კულმინაცია.

ამერიკელი ლინგვისტი, პოლიტოლოგი და ფილოსოფოსი ნოამ ჩომსკი (ავტორი წიგნისა „ “) „ახალ მსოფლიო წესრიგს“ ხშირად ადარებს ცივი ომის შემდგომ პერიოდს, როდესაც ბრძანებებს გასცემდა „ახალი მსოფლიო“. ნატოს მიერ (მონაწილეობა მიიღო აშშ-მ, დიდმა ბრიტანეთმა, კანადამ, ბელგიამ, საფრანგეთმა, გერმანიამ, იტალიამ, ესპანეთმა, თურქეთმა, დანიამ, ნორვეგიამ, პორტუგალიამ, ნიდერლანდებმა) სერბეთის (ყოფილი იუგოსლავია) დაბომბვას ჩომსკი შემდეგნაირად გამოეხმაურა:

კრიტიკა
სკეპტიკოსები „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ თეორიის მომხრეებს ბრალს სდებენ მცდარი დასკვნების ფართოდ გავრცელებაში, თითქოს კაცობრიობის ისტორიაში მომხდარი მნიშვნელოვანი მოვლენები უთუოდ ავისმომასწავებელია. კონსპირაციზმი — ეს არის მსოფლმხედველობა, სადაც ისტორიულ მოვლენათა გამოაშკარავებაში ცენტრალური ადგილი უკავიათ შეთქმულების თეორიებს და არა სოციალურ თუ ეკონომიკურ ძალებს.

ამერიკელი პროფესორი, ფსიქოლოგი და სოციოლოგი, ჯორჯ უილიამ დომჰოფი, შეისწავლა რა „ძალაუფლების თეორია“, 2005 წელს საკუთარ წიგნში „ “ წერს:

საერთაშორისო ურთიერთობათა ჟურნალ „ “-ის რედაქტორი მარკ პეტრიჯი 2008 წლის სტატიაში „ : ?“ წერს:

მარქსისტები უარყოფენ შეთქმულების თეორიებს, განსაკუთრებით კი „ახალი მსოფლიო წესრიგის“ თეორიას, რადგან ის ქმნის „ცრუ შეგნებას“, მათი მტკიცებით:

ამერიკელი პროფესორი, რიჩარდ ჰაგსი თავის სტატიაში „, , “ წერს:

„ქრისტიან პატრიოტთა მოძრაობის“ მიმართ დევიდ აიკმა განაცხადა: