ვირჯინია ელიზა კლემ პო

ვირჯინია ელიზა კლემ პო (დაბადების სახელი ვირჯინია ელიზა კლემი; დ. 22 აგვისტო, 1822 — გ. 30 იანვარი, 1847) — ედგარ ალან პოს ცოლი. წყვილი ერთმანეთის ენათესავებოდა და პომ ვირჯინია კლემი მაშინ მოიყვანა ცოლად როდესაც ვირჯინია 13 წლის იყო ხოლო პო 27-ის. ზოგიერთი ბიოგრაფი ამბობს რომ წყვილის ურთიერთობა უფრო წააგავდა ძმის და დის ურთიერთობას ვიდრე ცოლ-ქმრის. 1842 წლის დასაწყისიდან, ვირჯინია ებრძოდა ტუბერკულოზს და გარდაიცვალა ამ დაავადებისგან 1847 წლის იანვარში 24 წლის ასაკში, ნიუ-იორკში.

სხვა წევრებთან ერთად, ვირჯინია კლეი და ედგარ ალან პო გარკვეული დროის განმავლობაში ცალკე და რამდენიმე წლის განმავლობაში ერთად ცოხვრობდნენ სანამ დაქორწინდებოდნენ. წყვილი პოს სამუშაოს გამო ხშირად გადადიოდა ერთი სახლიდან მეორეში, პერიოდულად ცხოვრობდნენ ბალტიმორში, ფილადელფიაში და ნიუ იორკში. ქორწინებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ, პო ფრანსის სარჯენტ ოსგუდი და ელიზაბეტ ფ. ელეტი-თან ერთად სკანდალის მონაწილე გახდა. ჭორები ქმრის სასიყვარულო ურთიერთობების შესახებ ვირჯინიზე იმდენად იმოქმედა, რომ სასიკვდილო სარეცელზე ის ამბობდა რომ იგი ელეტმა მოკლა. ვირჯინიას სიკვდილის შემდეგ მისი გვამი დაკრძალული იყო იმავე ადგილას სადაც ქმრის და -ში ბალტიმორში, მარილანდში. მხოლოდ ერთი სურათი შემორჩა ვირჯინია ელიზა პოსი: აკვარელით დახატული პორტრეტი მისი სიკვდილის შემდეგ.

ცოლის ავადმყოფობამ და მისმა სიკვდილმა ძალიან იმოქმედა პოზე, რომელიც ამ ამბის შემდეგ სევდიანი გახდა და სმა დაიწყო. ვირჯინიას ბრძოლა დაავადებასთან და სიკვდილთან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა პოს პოეზიაში და პროზაში, სადაც მოკვდავი ქალი ხშირი ლეიტ მოტივია და გვესახება როგორც " ".

ბიოგრაფია
ადრეული ცხოვრება
ვირჯინია ელიზა კლემი დაიბადა 22 ატვისტოს, 1822 წელს და ეს სახელი მას დის პატივსაცემად დაარქვეს, რომელიც ჩვილობის ასაკში გარდაიცვალა დაბადებიდან 10 დღის შემდეგ. მან ცოლად შეირთო მარია პო, ვირჯინიას დედა 1817 წლის 12 ივლისს, პირველი ცოლის მარიას პირველი კუზინის ჰარიეტის სიკვდილის შემდეგ. კლემს 5 შვილი ჰყავდა წინა ქორწინებიდან და 3 მარიასთნა. და არც ნათესავები ეხმარებოდნენ მარიას, რადგან ისინი წინააღმდეგი იყვნენ მათი ქორწინების.

ედგარ პო თავის კუზინას ვირჯინიას პირველად შეხვდა 1829 წლის აგვისტოს, 4 თვის შემდეგ რაც იგი ჯარიდან წამოვიდა. მაშინ ვირჯინია 7 წლის იყო. 1832 წელს ოჯახი - შემდგარი ელიზაბეტი, მარია, ვირჯინია და ვირჯინიას ძმა ჰენირსგან, პოს უფროი ძმა უილიამ ჰენრი ლეონარდ პო, რომელიც ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა, პო ოჯახს 1833 წელს შეუერთდა მალევე მოიხიბლა მეზობლით მარი დევეროთი. პატარა ვირჯინია ფოსტალიონის როლსაც კი ასრულებდა მათ შორის. ეილზაბეტ კაირნეს პო გარდაიცვალა 1835 წლის 7 ივლისს და მისმა გარდაცვალებამ ოჯახის ფინანსური სიტუაცია უფრო დაამძიმა. ჰენრიც ამ პერიოდში გარდაიცვალა 1836 წლამდე. დარჩა მხოლოდ ვირჯინია, მარიას ერთადერთი ცოცხალი შვილი.

1835 წლის აგვისტოში, პომ მიატოვა ოჯახი და გადარბარგდა, რიჩმონდ, ვირჯინია-ში, რათა ემუშავა -ში. სანამ პო იყო ბალტიმორიდან შორს, სხვა კუზინამ, ნელსონ პომ, ვირჯინიის ნახევარ დის ჯოზეფინ კლემის ქმარმა, ედგარი შეეხმიანა ნეილსონს, გაზეთის მფლობელს ბალტიმორში, მერილანდში, მის "მწარე მტერს" და მისი კუზინის მოქმედებები ახსნა როგორც მასსა და ვირჯინიას შორის ურთიერთობის ჩამშლელად. 1835 წლის 29 აგვისტოს, და თხოვდა რომ მიეცა ვირჯინიისთვის უფლება რომ თვითონ მიეღო გადაწყვეილტება.. -ში მუშაობით წახალისებული, პომ მარიას, ვირჯინიას და ჰენრის ფინანსურად დახმარება შეთავაზა, თუ ისინი გადმოვიდოდნენ რიჩმონდში.

ქორწინება
ქორწილი უკვე დაგეგმილი იყო და პო ბალტიმორში დაბრუნდა საქორწინო ლიცენზიისთვის, 1835 წლის 22 სექტემბერს. წყვილი საიდუმლოდ დაქორწინდა. ერთადერთი საჯარო ცერემონია ჩატარდა 1836 წლის 16 მაის, როდესაც ისინი დააქორწინა პრესბიტერიან მინისტრმა სახელად ამაზა კონვერსე. პო 27 წლის იყო ვირჯინია კი 13-ის, თუმცა დოკუმენტში 21 წელი ეწერა. ცერემონია ჩატარდა მისის ჯეიმზ იარინგტონის სახლში. სადაც პო, ვირჯინია და ვირჯინიას დედა მარია გაჩერდნენ.. იარინგტონი მარიას დაეხმარა საქორწინო ტორტის გამოცხობაში და ხორცის მომზადებაში. წყვილს მოკლე თაფლობის თვე ჰქონდათ პიტსბურგში, ვირჯინიაში.. სხვა პოს ბიოგრაფი, კენეტ სილვერმანი, ამბობს რომ მათი ნათესავობა კი არა არამედ ასაკი იყო უცნაური. ზოგიერთი სწავლულს მათ შორის მარი ბონაპარტეს, პოს ბევრი ნაწარმოები აქვს წაკითხული და დასკვნა აქვს გამოტანილი იმის შესახებ, რომ ვირჯინია გარდაიცვალა ქალიშვილი რადგან მას და მის ქმარს არასოდეს ქონიათ ახლო ურთიერთობა. ხშირად ვარაუდობენ, რომ ვირჯინია წარმოდგენილია პოს პოემაში ანაბელ ლი: "ქალწული....სახელად ანაბელ ლი". და პოს სექსუალურად არასოდეს იზიდავდა ქალები. პოს მეგობრები ამბობდნენ, რომ წყვილს ქორწინების პირველი ორი წლის განმავლობაში ერთად არ ეძინათ, მაგრამ როდესაც ვირჯინია გახდა 16 წლის, მათ უკვე ჩვეულებრივლი სექსუალური ცხოვრება ჰქონდათ, სანამ ვირჯინიას არ შეეყარა სენი.

ვირჯინია და პო ყველაფრის მიუხედავად ბედნიერი და ერთმანეთის ერთგული ცოლ-ქმარი იყვნენ. პოსთან ერთად მომუშავე ჯორჯ რექს გრეჰემი ასე წერს მათი ურთიერთობის შესახებ:: "მისი სიყვარული ცოლისადმი იყო აღსატაცებელი თაყვანისცემა სილამაზის სულისადმი". პომ ერთხელ თავის მეგობარს მიწერა, "მე ვერაფერს ვხედავ ისეთ ლამაზს, როგორიც არის ჩემი ცოლი." იგი თვის სიყვარულს პოსადმი პოემებში გამოსახავდა, რომელიც მან დაწერა 1846 წლის თებერვალში, როდესაც იგი 23 წლის იყო:

 -
 .
 
 ,
 
 .
 -
 ;
 , ' ,
 !
 ' , 
 -
 ' .

ოსგუდ/ელეტის სკანდალი
ფრაზა "ენების მიტანა", რომელიც ვირჯინიას პოემაში იყო გამოყენებული, დაკავშირებული იყო ოსგუდ/ელენტის სკანდალთან. 1845 წელს, პომ ფლირტი დაიწყო ფრენსის სარგენტ ოსგუდთან, 34 წლის გათხოვილ პოეტთან. ვირჯინიამ იცოდა მათი ურთიერთობის შესახებ და შეიძლება კიდეც მისი დამსახურებაა მათი ეს ფლირტი. ვირჯინია ხშირად ეპატიჟებოდა ოსგუდს თავისთან სახლში, რადგან სჯეროდა რომ ამ ქლას კარგი ზეგავლენის მოხდენა შეეძლო პოზე, რომელიც თავისთვად შეპირდა ვირჯინიას რომ არასდროს დალევდა ოსგუდის თანდასწრებით.

იმავე დროს, სხვა პოეტი, ელიზაბეტ ფ. ელეტი, მოიხიბლა პოთი და დაიწყო ოსგუდზე ეჭვიანობა. ელეტი ცნობილი იყო როგორც აბეზარი და შურისმაძიებელი და ერთხელაც როდესაც იგი პოს ოჯახს სტუმრობდა 1846 წლის იანვარში, მან ნახა ოსგუდის პირადი წერილი პოსადმი. ელეტის თანახმად, ვირჯინია შიშობდა "ერთ-ერთ პარაგრაფზე" ოსგუდის წერილში. ელენი დაუკავშირდა ოსგუდს და ურჩია რომ წინდახედულობა გამოეჩინა და პოსთვის მოეთხოვა წერილების დაბრუნება, მოგვიანებით მან ყველა წერილი მოაგროვა ელეტისგან და მის სახლში დატოვა. გაბრაზებულმა იმ ფაქტით რომ მას მატყუარა უწოდეს, პომ ენგლიში ჩხუბში გამოიწვია. პო მოგვიანებით ირწმუნებოდა რომ ის იყო ტრიუმფატორი ამ ბრძოლაში, თავის მხირვ ენგლიში თავის თავს ეძახდა ტრიუმფატორს, თუმცა ენგლიში საპირისპიროს ამტკიცებდა და ამას ემატებოდა ის რომ პოს სახე საშინლად იყო დამახინჯებული ენგლიშის ერთ-ერთი ბეჭდის მიერ..

ოსგუდის ქმარი დაემუქრა ელეტს და უთხრა, რომ მის წინააღმდეგ სარჩელს აღძვრიდა თუ ის არ მოუბოდიშებდა ცილისწამების გამო. ელეტმა თავისი სიტყვები უკან წაიღო და განაცხადა, რომ წერილები, რომლებიც მას მისის პომ უჩვენა ყალბი უნდა ყოფილიყო, თავად პოს მიერ შექმნილი. მან ყველაფერი პოს დააბრალა და თქვა, რომ ეს ყველაფერი იმიტომ მოხდა რომ პო თავშეუკავებელი და შეურაცხადია. ელეტმა პოს სიგიჟის შესახებ ჭორები გაავრცელა, რაც პოს მტრებმა გამოიყენეს და გაზეთებში გამოაქვეყნეს. სენტ ლუისის რევილემ გამოაცხადა, რომ არსებობს ჭორები იმის შესახებ, რომ მისტერ ედგარ ალან პო, პოეტი და მწერალი, ჭკუიდან შეიშალა და მეგობრებმა გადაწყვიტეს მისი მოთავსება ფსიქიატრიულში, ექიმ ბირგჰემის მეთვალყურეობის ქვეშ. სკანდალი მას შემდეგ დამთავრდა, როდესაც ოსგუდი თავის ქმარს დაუბრუნდა.

ავადმყოფობა
ამ დროისთვის, ვირჯინიას განუვითარდა ტუბერკულოზი, პირველად 1842 წლის იანვარში, როდესაც პიანინოზე უკრავდა და მღეროდა. ვირჯინიას პირიდან სისხლი წასკდა, თუმცა პო ირწმუნებოდა რომ უბრალოდ სისხლძარღვი გაეწყვიტა. მისი ჯანმრთელობა ნელ-ნელა უკან მიიწევდა და ის ინვალიდი გახდა, რამაც პო ღრმა დეპრესიაში ჩააგდო, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ვირჯინიას გამოჯანმრთელების ნიშნები აღარ ეტყობოდა. წერილში, რომელიც პომ მიწერა თავის მეგობარ ჯონ ირვინს, ამბობს: "ყოველ დროს მე ვგრძნობ მისი სიკვდილით გამოწვეულ ტანჯვას და მისი ავადმყოფობის ყოველი ზრდის შემდეგ, მე იგი უფრო და უფრო მიყვარს და სასოწარკვეთილად ვებღაუჭები მის სიცოცხლეს. მაგრამ მე ძალიან უცნაურად ვგრძნობ თავს, გიჟს ვგევარ, საშინელი ფსიქიკური მდგომარეობით.

ვირჯინიას მდგომარეობამ, შეიძლება გამოიწვია ის, რომ პოს ოჯახი, ხშირად გადაადგილდებოდა ერთი ადგილიდან მეორე ადგილას, იმ იმედით, რომ ვირჯინია გამოჯანმრთელებულიყო. ისინი რამდენიმეჯერ გადავიდნენ ფილადელფია-ში და ბოლო სახლი სადაც ისინი გაჩერდნენ, ამჟამად შენახულია, როგორც ედგარ ალან პოს ნაციონალური ისტორიული ადგილი. ამ სახლში ვირჯინია თავს უკეთესად გრძნობდა და სტუმრებს სიმღერით და პიანინოზე დაკვრით ართობდა. ოჯახი შემდეგ გადავიდა ნიუ იორკში, 1844 წლის აპრილში. ვირჯინია პოს გემის ბორტზე ელოდებოდა, სანამ ის გრენვიჩის ქუჩაზე ცდილობდა ბინის დაქირავებას. 1846 წელს ოჯახის მეგობარმა ელიზაბეტ ოაკეს სმითმა ვირჯინიას ნათქვამი გაახმოვანა: მე ვიცი მალე მოვკვდები, ვიცი რომ ვერ გამოვჯანმრთელდები, მაგრამ მე მინდა ვიყო ისეთი ბედნიერი როგორც შევძლებ და მინდა ედგარი ბედნიერი გავხადო. იგი თავის ქმარს დაპირდა, რომ სიკვდილის შემდეგ მისი მფარველი ანგელოზი იქნებოდა.

ფარდჰამში გადასვლა
1846 წლის მაისში, ოჯახი (პო, ვირჯინია და მისი დედა მარია) გადავიდნენ პატარა კოტეჯში ფორდჰამში, ნიუ იორკში, ქალაქიდან 14 მილის დაშორებით, შემორჩენილია ერთი წერილი, რომელიც პომ მიწერა ვირჯინიას, დათარიღებული 1846 წლის, 12 ივნისით. ის არწმუნებდა მას რომ ყოფილიყო ოპტიმისტურად განწყობილი:"გაამხნევე შენი გული იმედით და ენდე კიდევ ცოტა ხნით". თავის დანაკარზე, ბროდვეის ჟურნალში, ერთადერთ ჟურნალში, რომელსაც პო ფლობდა, ასე წერდა, "მე უნდა დამეკარგა ჩემი გულადობა, მაგრამ "შენთვის", ჩემო საყვარელი პატარა ცოლო, შენ ჩემი "უდიდესი" და "ერთადერთი"" სტიმული ხარ ამ არასამართლიან ცხოვრებასთან ბრძოლაში. მაგრამ ამავე წლის ნოემბერში, ვირჯინიას მდგომარეობა უკვე უიმედო იყო.

უილისი, რომელსაც ორი წლის განმავლობაში პოსთან მიმოწერა ჰქონდა და რომელსაც ცოლი დაღუპული ჰყავდა, პოს ყველაზე დიდი დამხმარე იყო ამ პერიოდში. მან პოს და მის ცოლს სულისჩამდგმელი საშობაო წიგნი გაუგზავნა: "საქორწინო ბეჭედი: ან როგორ გააბედნიერო ოჯახი". ამან გამოიწვია ალბათ ის კომპლექსურობა, რომელმაც გააფუჭა მისი გარეგნობა. სხვა მნახველმა ასე დაწერა, "მისის პო ძალიან ახალგაზრდულად გამოიყურება, მას დიდი შავი თვალები ჰქონდა და მარგალიტივით თეთრი ფერი, მისი ფერწასული სახე, ბრილიანტივით თვალები და ყვავივით შავი თმები მას არამიწიერ შეხედულებას აძლევს." ეს არამიწიერი შეხედულება, სხვებმაც აღნიშნეს, რომლებიც ამტკიცებდნენ, რომ ეს შეხედულება ადამიანურს არ ჰგავდა. უილიამ გოვანსმა, რომელიც ოდესღაც ცხოვრობდა პოს ოჯახთან, აღწერა ვირჯინია როგორც "შეუდარებელი სილამაზე და მომხიბვლელობა, მისი თვალები, უტოლდება მხოლოდ სამოთხის ქალწულის თვალებს და მისი სახე კანოვას მისაბაძად გამოიწვევს". ვირჯინია შეიძლება ცოტათი მსუქანი ყოფილიყო. ვირჯინიას დედა, პოსთან 1849 წლამდე, პოს სიკვდილამდე დარჩა, სანამ ვირჯინია კვდებოდა, ოჯახთან ბევრი სტუმარი მოდიოდა, მათ შორის მათი ძველი მეგობარი მერი სტარი. ერთ-ერთ მომენტში ვირჯინიამ სტარის ხელი, პოს ხელს დაადო და თხოვა მას "იყავი ედის მეგობარი და არ მიატოვო ის". ის ვირჯინიას უზრუნველყოფდა ნუგეშით, პოს ძველი პალტოთი, რომელსაც მას აფარებდა და ღვინის ბოთლით, რომელსაც ინვალიდი სვამდა "და იცინოდა მაშინაც კი როდესაც ძალიან მძიმედ იყო". ვირჯინიამ ასევე პოს ანახა ლუიზ პატერსონის წერილი, პოს გამზრდელი-მამის ჯონ ალანის მეორე ცოლის, რომელსაც წლებია ინახავდა. და რომშიც ჩანდა, რომ ზუსტად პატერსონმა გააფუჭა პოს და ალანს შორის ურთიერთობა.. ვირჯინია მეორე დღეს გარდაიცვალა, 1847 წლის 30 იანვარს, ხუთ წლიანი ავადმყოფობის შემდეგ. შევი პოს დაეხმარა ყველაფრის ორგანიზაციაში და კუბოც თვითონ იყიდა. სიკვდილის შესახებ ცნობები, რამდენიმე გაზეთში დაიბეჭდა. თებერვალში, ნიუ იორკის -მ და -მა უბრალო ნეკრალოგი გამოაქვეყნეს: "შაბათს, გასული თვის 30 რიცხვში, ფილტვების ტუბერკულოზით, 25 წლის ასაკში, გარდაიცვალა, ვირჯინია ელიზა, ედგარ ა. პოს ცოლი." შევი შეიძლება პორტრეტის ავტორიც იყოს, თუმცა ეს ინფორმაცია გაურკვეველია. გილის ისტორია დაიბეჭდა -ში 27 წლის შემდეგ: მან თქვა, რომ ფორდჰამის სასაფლაო მოინახულა 1883 წელს, ზუსტად იმ მომენტში, როდესაც მესაფლავე დენის ვალენტინეს ეჭირა ვირჯინიის ძვლები და გადაგდება უნდოდა. თავად პო გარდაიცვალა 1849 წელს და გილმა, მას შემდეგ რაც მოელაპარაკა ნელსონ პოს და ჯონ პრენტის პოს ბალტიმორში, გადაწყვიტა ამ ყუთის ჩატანა და პოს გვერდით დაკრძალვა. ვირჯინია საბოლოოდ ქმრის გვერდით დაკრძალეს 1885 წლის 19 იანვარს. - ქმრის დაბადებიდან 76 წლისთავზე და 10 წლის შემდეგ რაც ეს საფლავი იყო გაკეთებული. ცერემონია იგივე ადამინმა ჩაატარა, ვინც პოს დაკრძალვას და მის ხელახლა დაკრძალვას ხელმძღვანელობდა. ვირჯინიას სიკვდილიდან ერთი წლის შემდეგ, მან თავის მეგობარს მიწერა რომ ყველაზე დიდი უბედურება გადაიტანა, რაც კი შეუძლია ადამიანს გადაიტანოს, მან თქვა, რომ "ცოლი, რომელიც მე მიყვარდა ისე როგორც არავის უყვარდა მანამდე" ავად გახდა.

პო რეგულარულად დადიოდა ვირჯინიას საფლავზე. როგორც მისი მეგობარი ჩარლზ ჩაუნსერ ბური წერდა. "ბევრჯერ, მისი საყვარელი ცოლის სიკვდილის შემდეგ, პოს ხშირად ნახულობდნენ გაყინულს, მომაკვდინებელ ზამთარში, ვირჯინიას საფლავის ქვის გვერდზე მჯდომს". ვირჯინიას სიკვდილის შემდეგ, პო რამდენიმე ქალს ხვდებოდა, მათ შორის ნენსი რიჩმონდს მასაჩუსეტიდან, სარა ჰელენა უიტმანს როდ აისლენდიდან და ბავშვობის საყვარელს სარა ელმირა როისტერს. მიუხედავად ამისა, ფრენსის სარგენტ ოსგუმდა განაცხადა, რომ ერთადერთი ადამიანი ვინც პოს ნამდვილად უყვარდა ეს იყო მისი ცოლი ვირჯინია.