iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ევაკუატორი

= ევაკუატორი =

შესავალი
ევაკუატორი არის სპეციალური სატრანსპორტო საშუალება, რომელიც გამოიყენება დაზიანებული, გაუმართავი ან გადაადგილების უნარს მოკლებული ავტომობილების გადასაყვანად. ევაკუატორები ფართოდ გამოიყენება საგზაო დახმარების, ავტოსაგზაო შემთხვევებისა და არასწორად პარკირებული მანქანების გადაყვანის დროს.
----

= ისტორია =
თანამედროვე ევაკუატორის პირველი მოდელი შეიქმნა 1916 წელს ამერიკის შეერთებულ შტატებში. მისი ავტორი იყო ერნესტ ჰოლმსი ( .), რომელმაც პირველი მექანიკური ევაკუატორი ტენესის შტატში შექმნა. იდეა მას შემდეგ გაუჩნდა, რაც დაზიანებული ავტომობილის ამოყვანას რამდენიმე ადამიანის დახმარება დასჭირდა.

შემდგომ წლებში ევაკუატორები განვითარდა და გაჩნდა სხვადასხვა ტიპის სპეციალიზებული ტექნიკა.
----

= ევაკუატორის ტიპები =

პლატფორმიანი ევაკუატორი
ყველაზე გავრცელებული ტიპია პლატფორმიანი ევაკუატორი, რომელიც ავტომობილს მთლიანად პლატფორმაზე ათავსებს. ასეთი მეთოდი ითვლება უსაფრთხოდ და გამოიყენება როგორც მსუბუქი ავტომობილებისთვის, ასევე სპორტული მანქანებისთვის.

ობობა ევაკუატორი
ობობა ევაკუატორი წარმოადგენს სპეციალურ ტექნიკას, რომელიც გამოიყენება რთულად მისადგომ ადგილებში მდგომი ავტომობილების გადასაყვანად. სახელწოდება „ობობა“ დაკავშირებულია მექანიკური მკლავების კონსტრუქციასთან, რომელიც გარეგნულად ობობის ფეხებს ჰგავს.

ასეთი ტიპის ევაკუატორი განსაკუთრებით გამოიყენება:

ვიწრო ქუჩებში;
მიწისქვეშა პარკინგებზე;
დაბლოკილი ავტომობილების შემთხვევაში;
ქალაქის ცენტრალურ უბნებში.

მოტო ევაკუატორი
მოტო ევაკუატორი განკუთვნილია მოტოციკლების, სკუტერებისა და სხვა ორბორბლიანი ტრანსპორტის უსაფრთხოდ გადასაყვანად.

= ევაკუატორის გამოყენება =
ევაკუატორი გამოიყენება:

ავტოსაგზაო შემთხვევების დროს;
ტექნიკური გაუმართაობისას;
პარკირების წესების დარღვევის შემთხვევაში;
ახალი ავტომობილების ტრანსპორტირებისას;
საქალაქთაშორისო გადაყვანისთვის.

----

= ევაკუატორი საქართველოში =
საქართველოში ევაკუატორების გამოყენება განსაკუთრებით გაიზარდა 2000-იანი წლებიდან, ავტომობილების რაოდენობის ზრდასთან ერთად. ევაკუატორის მომსახურება ფართოდ გამოიყენება თბილისში, ბათუმში, ქუთაისში, რუსთავსა და ფოთში.
----

= იხილეთ აგრეთვე =

გზის დახმარება
ავტოსაგზაო შემთხვევა
ავტომობილის ტრანსპორტირება

= წყაროები =
თბილისის კინოს სახლი

თბილისის კინოს სახლი, კინემატოგრაფისტთა სახლი — საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირთან არსებული კულტურულ-საგანმანათლებლო ორგანიზაცია 1966–1999 წლებში. განთავსებული იყო 1949-1953 წლებში აგებულ შენობაში (ძმები კაკაბაძეების ქუჩა).

კინოს სახლს ჰქონდა 2 დარბაზი და საგამოფენო სივრცე, სადაც ეწყობოდა ფილმების საპრემიერო და საინფორმაციო ჩვენებები, ფესტივალები, უცხოური კინოს კვირეულები, თემატური და პერსონალური რეტროსპექტივები, შემოქმედებითი შეხვედრები, საიუბილეო საღამოები, გამოფენები და სხვ. თბილისის კინოს სახლის დირექტორები იყვნენ: თ. მიქაძე (1966–70), ლ. ბაქრაძე (1970–73), ზ. რატიანი (1973–76), ს. თუშმალიშვილი (1976–78), გ. ადამაშვილი (1978–91), მ. თაბუკაშვილი (1991–99). 2015 წლიდან თბილისის კინოს სახლი გადაეცა საქართველოს კინოაკადემიას. 2023 წელს აქ გაიხსნა საქართველოს კინოაკადემიის განახლებული დიდი კინოდარბაზი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1911

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1911 ერთხმად მიიღეს 2010 წლის 28 იანვარს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა 1880-ე (2009) და 1893-ე (2009) რეზოლუციები და კვლავ გამოხატა მზადყოფნა კოტ-დ’ივუარში სანდო საარჩევნო პროცესის ხელშესაწყობად, მან დაამტკიცა კოტ-დ’ივუარში გაეროს ოპერაციის მანდატის ოთხი თვით გაგრძელება 2010 წლის მაისის ბოლომდე. ასევე, მიიღო გადაწყვეტილება ოპერაციის პერსონალის დროებით გაზრდის შესახებ 7,450-დან 7,950 ადამიანამდე.

საბჭომ ასევე დაუშვა ქვეყანაში მყოფი ფრანგული სამშვიდობო ძალების დროებითი გაზრდა და მათი ყოფნის ვადის გაგრძელება. ამასთანავე, უსაფრთხოების გაუმჯობესების მიზნით, 2010 წლის საარჩევნო პროცესის დაწყებამდე, „“-ის შემადგენლობას მეზობელი ბურკინა-ფასოდან გამოგზავნილი სამშვიდობოებიც შეუერთდნენ.

რეზოლუციამ ასევე სთხოვა გენერალურ მდივანს, პან გი მუნს, წარედგინა განახლებული ინფორმაცია არსებული ვითარების შესახებ 2010 წლის მარტის შუა რიცხვებში, ხოლო სრული ანგარიში 2010 წლის აპრილისთვის.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1914

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1914 ერთხმად მიიღეს 2010 წლის 18 მარტს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ ცნობად მიიღო მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლის, ში ძიუიუნის გადადგომა და აღნიშნა, რომ ვაკანსია სასამართლოს სტატუტის შესაბამისად უნდა შევსებულიყო, საბჭომ დაადგინა, რომ ვაკანტური ადგილის დასაკავებლად არჩევნები 2010 წლის 29 ივნისს გაიმართებოდა უშიშროების საბჭოსა და გენერალური ასამბლეის 64-ე სესიის სხდომებზე.

ში ძიუიუნი მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოში 1994 წლის თებერვლიდან მსახურობდა. იგი ხელახლა აირჩიეს 2003 წელს. 2000-დან 2003 წლამდე იგი სასამართლოს ვიცე-პრეზიდენტის, ხოლო 2003-დან 2006 წლამდე პრეზიდენტის პოსტს იკავებდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2034

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2034 ერთხმად მიიღეს 2012 წლის 19 იანვარს. საბჭომ აღნიშნა მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლის, აუნ შავქათ ალ-ხასავნეს გადადგომა და დაადგინა, რომ სასამართლოს სტატუტის შესაბამისად, ვაკანტური ადგილის დასაკავებლად არჩევნები გაიმართებოდა უშიშროების საბჭოს სხდომაზე და გენერალური ასამბლეის მომდევნო სესიაზე.

ალ-ხასავნე, იურისტი და იორდანიის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი, სასამართლოში მოღვაწეობას 2000 წლის 6 თებერვალს შეუდგა, ხოლო 2006-დან 2009 წლამდე იგი ვიცე-პრეზიდენტის პოსტს იკავებდა.
თბილისის სო­ციალ-დემოკრატიული კომიტეტი

თბილისის სოციალ-დემოკრატიული კომიტეტი — თბილისის სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციისა და წრეების ხელმძღვანელი ცენტრი საუკუნის დასაწყისში.

კომიტეტის წინამორბედი იყო 1901 იანვარ-მარტში თბილისში მოქმედია სოციალ-დემოკრატიული წრე, რომლის წევრები 1901 წელს დააპატიმრეს. 1901 წლის 11 ნოემბერს ავლაბარში, კონსპირაციულ ბინაზე 25 ე.წ. „ინტელიგენტი“ და მუშა სოციალ-დემოკრატი შეიკრიბა. აირჩიეს თბილისის საქალაქო სოციალ-დემოკრატიული კომიტეტი ვასილ ცაბაძის (თავმჯდომარე), იოსებ ჯუღაშვილის (სტალინი), სევერიან ჯუღელის, გ. ყარაჯაევის, ზაქარია ჩოდრიშვილის, გიორგი ჩხეიძის შემადგენლობით. კომიტეტის შექმნა „რევოლუციონერ სოციალ-დემოკრატთა დასის“ (გაზ. „ბრძოლის“ ბანაკი) ძალებით განხორციელდა და 1902 წლის დეკემბრისთვის იგი უკვე რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციის ნაწილი გახდა. 1902-1903 წლებში ძირითადი წევრების დაპატიმრების და გასახლების მიუხედავად კომიტეტი მუშაობას განაგრძობდა.

რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დასაწყისში თბილისის კომიტეტში წამყვანი პოზიციები ეკავათ ბოლშევიკების ფრაქციის წარმომადგენლებს. ისინი სათავეში ედგნენ მუშათა გაფიცვებს, პოლიტიკურ დემონსტრაციებს, შეიარაღებულ ბრძოლებს; ჰქონდათ არალეგალური სტამბები, გამოსცემდნენ და ავრცელებდნენ პარტიულ და რევოლუციურ ლიტერატურას. 1905 წელს, ნოე ჟორდანიას თბილისში დაბრუნების შემდეგ, თბილისის კომიტეტში უპირატესობას მენშევიკები დაეუფლნენ, რასაც 1908 წელს მოყვა კომიტეტის გაყოფა მენშევიკურ და ბოლშევიკურ ნაწილებად. 1909 წლის სექტემბრისთვის მენშევიკების საოლქო კომიტეტი რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის (რსდმპ) თბილისის კომიტეტს არ ცნობდა და ახალი კომიტეტის ჩამოყალიბება გადაწყვიტა. ოქტომბრისათვის, რეორგანიზაციის შემდეგ, მენშევიკთა პოზიციები უფრო განმტკიცდა. 1910 წელს დააპატიმრეს კომიტეტის ბოლშევიკი წევრები. ივნის-ივლისში მენშევიკთა და ბოლშევიკთა გაერთიანებული კრებები მოეწყო, მაგრამ ერთიანი ორგანიზაციის აღდგენა ვერ მოხერხდა. ბოლშევიკებმა მხოლოდ 1912 წელს მოახერხეს თბილისში თავიანთი ორგანიზაციის აღდგენა რსდმპ-ის თბილისის ჯგუფის სახით.
მარკინიოსი

მარკოს აოას კორეა (პორტ. ; დ. 1994 წლის 14 მაისი), ცნობილი როგორც მარკინიოსი — ბრაზილიელი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც ცენტრალური მცველის პოზიციაზე თამაშობს. იგი არის „პარი სენ-ჟერმენის“ და ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების კაპიტანი. მარკინიოსი თანამედროვე ფეხბურთის ერთ-ერთ საუკეთესო ცენტრალურ მცველად მიიჩნევა.

მარკინიოსმა კარიერა „კორინთიანსის“ ახალგაზრდულ გუნდში დაიწყო და მოგვიანებით მთავარ გუნდში გადავიდა. 2012 წლის კოპა ლიბერტადორესის მოგების შემდეგ ის „რომამ“ დაახლოებით 3 მილიონ ევროდ შეიძინა. ის ამ გუნდში ერთადერთ სეზონში იყო ძირითადის მოთამაშე და დაეხმარა „რომას“ 2013 წლის იტალიის თასის ფინალამდე მიღწევაში. 2013 წლის ივლისში იგი გადავიდა „პარი სენ-ჟერმენში“ 31,4 მილიონ ევროდ, რაც იმ დროისთვის ერთ-ერთ ყველაზე მაღალ თანხად ითვლებოდა 20 წლამდე ფეხბურთელისთვის.

მარკინიოსს 2014 წელს გუნდის მიერ მისი თანამემამულის, დავიდ ლუისის შეძენის შემდეგ მცირე სათამაშო დრო ჰქონდა, თუმცა 2016 წელს ლუისის გაყიდვის შემდეგ კვლავ გახდა გუნდის ძირითადი მოთამაშე. იგი იყო იმ „პარი სენ-ჟერმენის“ შემადგენლობის წევრი, რომელმაც 2020 წლის უეფას ჩემპიონთა ლიგის ფინალამდე მიაღწია. 2020 წლის აგვისტოში ტიაგო სილვას წასვლის შემდეგ, მან გუნდის კაპიტნის სამკლაური მოირგო.

2025 წელს მან კაპიტნის რანგში კლუბს მოაგებინა ისტორიაში პირველი უეფას ჩემპიონთა ლიგის ტიტული, სადაც „პარი სენ-ჟერმენმა“ „ინტერი“ 5–0 ანგარიშით დაამარცხა და სეზონი ტრიპლეტით დაასრულა. საერთო ჯამში „პარი სენ-ჟერმენში“ მან მოიგო 10 ლიგა 1-ის ტიტული, 14 საფრანგეთის თასი და 1 ჩემპიონთა ლიგა. ის ასევე კლუბის ყველა დროის ერთ-ერთი ლიდერია ჩატარებული მატჩების რაოდენობით — 500-ზე მეტი თამაშით.

მარკინიოსმა ბრაზილიის ეროვნულ ნაკრებში დებიუტი 2013 წელს შედგა. იგი იყო ბრაზილიის ახალგაზრდული ნაკრების წევრი, რომელმაც 2014 წელს მოიგო ტულონის ტურნირი. მან ასევე ითამაშა 2015 წლის კოპა ამერიკაზე და შემდეგ წლის კოპა ამერიკა სენტენარიოზე, ხოლო 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოქროს მედალი მოიპოვა. შემდეგ მონაწილეობდა ორ მსოფლიო ჩემპიონატზე (2018 და 2022) და კიდევ სამ კოპა ამერიკაზე (2019, 2021 და 2024), სადაც 2019 წელს ტიტული მოიგო.
სტექსი

სტექსი — სეზონურ რიტმიკასთან, ამინდის პირობებთან და ფაციესის განვითარების დინამიკურ ტენდენციასთან დაკავშირებული ელემენტარული ბუნებრივ-ტერიტორიული კომპლექსების — ფაციესების სტრუქტურისა და ფუნქციონირების დღე-ღამური მდგომარეობა. ტერმინი შემოგვთავაზა ცნობილმა ქართველმა გეოგრაფმა ნიკო ბერუჩაშვილმა 1970-იანი წლების დასაწყისში, რომელიც ლანდშაფტის ეთოლოგიაში სტექსებს საკვანძო მდგომარეობად განიხილავდა და მათ ბუნებრივ-ტერიტორიული კომპლექსების საშუალო დროით მდგომარეობას მიაკუთვნებდა.

სტექსების ძირითადი მახასიათებლებია: სტექსური ფენის სიმძლავრე, გეომასების კრებადობა სტექსური ფენის ფარგლებში, ჯამური მასა, ვერტიკალური სტრუქტურა (გეოჰორიზონტების კრებადობა), ფუნქციონირების პროცესები, მეტეოროლოგიური პარამეტრები, ოპტიკური თვისებები. სტექსის მინიმალური ხანგრძლივობა არის დღე-ღამე, ბუნებრივი ციკლი, რომელთანაც დაკავშირებულია ბტკ-ის სტრუქტურისა და ფუნქციონირების თითქმის ყველა პარამეტრი.

კონკრეტულ ბტკ-ში ერთი და იგივე სტექსის საერთო ხანგრძლივობა დღე-ღამეს შეიძლება არსებითად აჭარბებდეს თუკი სტექსის ძირითადი მახასიათებლები არ იცვლება: მაგალითად, ზამთრის სტაბილიზაციის სტრუქტურის სტექსი ტაიგურ ლანდშაფტებში ჰაერის უარყოფითი ტემპერატურებითა და მდგრადი თოვლის საბურველით შეიძლება რამდენიმე თვე გაგრძელდეს.

დატენიანების პირობების მიხედვით (რომლებიც ჰიდრომასების მდგომარეობითაა განპირობებული) სტექსები იყოფა 4 გრადაციად: ექსტრაჰუმიდური, ჰუმიდური, სემიარიდული და არიდული. ფუნქციონირების მთავარი პროცესების ზოგადი ხასიათის მიხედვით, გამოყოფენ შემდეგ სტექსებს: ნივალური, ფლუვიალური, პიროგენული, ეოლური, გრავიგენული, კრიოგენული. მუშაობისას შეიმუშავა სტექსების დეტალური სტრუქტურულ-ფუნქციური მოდელი, მათი კარტოგრაფირების მეთოდიკა (მათ შორის აეროვიზუალური დაკვირვების დროს), ხოლო კავკასიის ლანდშაფტების გეოინფორმაციული სისტემის შემუშავებისას სტექსებს ძირითად ოპერაციულ სივრცით-დროით ერთეულებად იყენებდა. სტექსების კონცეფციის პრაქტიკული გამოყენება აპრობირებულია ლანდშაფტების შიდაწლიური დინამიკის მოდელირებისა და პროგნოზისათვის, განსაკუთრებით მთიან რეგიონებში დროსა და სივრცეში დღე-ღამური მდგომარეობის ხშირი ცვლით.

სიმაღლის მატებასთან ერთად საქართველოს მთელი ტერიტორიისათვის დამახასიათებელია ზამთრის სტექსების რაოდენობის და ხანგრძლივობის ზრდა, ხოლო ზაფხულის სტექსების შემცირება. ამასთან სიმაღლის მატებასთან ერთად ხდება სტექსების საერთო რაოდენობის შემცირება. აღმოსავლეთ საქართველოსათვის დამახასიათებელია სტექსების მეტი რაოდენობა, ვიდრე დასავლეთ საქართველოს ლანდშაფტებისათვის. ეს აიხსნება იმით, რომ დასავლეთ საქართველოში სჭარბობს ტყის ლანდშაფტები, ხოლო აღმოსავლეთ საქართველოში მას მდელო-სტეპის ლანდშაფტებიც ემატება, ამიტომ აქ გავრცელებულია სემიარიდული და არიდული სტექსებიც.

დედამიწის ზედაპირზე სტექსების გავრცელება შემდეგნაირია: პოლუსებიდან ეკვატორისაკენ სტექსების რაოდენობა მატულობს და მაქსიმუმს სუბტროპიკებში აღწევს, ხოლო სუბტროპიკებიდან ეკვატორის მიმართულებით — კლებულობს.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (ბარათაშვილის 25)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი სამი ფასადით გადის ორ ქუჩასა და ერთ ჩიხში. წაგრძელებულია ირაკლი აბაშიძის ქუჩისკენ. მოკლე ფეხით მიმართულია ჩიხისკენ, სადაც მის მოკლე გვერდს ემიჯნება წაგრძელებული ორსართულიანი სახლი და მათ შორის ასევე წაგრძელებული საერთო ეზოა განვითარებული. ნაგებობის ეკლექტიკური ფსევდოკლასიცისტური ფასადები შელესილია. ქუჩის დანარჩენი ნაგებობების მსგავსად სართულზე მოწყობილია კომერციული მოცულობები, რუსტირებულ პილასტრებს შორის მოქცეული მართკუთხა ღიობებით. ღიობთა შორის ირაკლი აბაშიძის ქუჩისკენ ორი ერთმანეთის მსგავსი სადარბაზო შესასვლელია მოწყობილი ხის მოხარატებული ორფრთიანი კარით და ლითონის ჭვირული ორქანობიანი წინფრათი. ერთ-ერთ სადარბაზოში შემორჩენილია კონცენტრული წრეები ჭერზე. სართულს გაუყვება მრუდწრეთარგიანი სარკმლების რიგი. სარკმლები მოჩარჩოებულია და აქვთ საჭექი ქვები. ფასადები სხვადასხვა მონაკვეთზე სხვადასხვა ტონით არის დაფერილი. სართულზე შეკიდულია ლითონის ჭვირულმოაჯირიანი რვა აივანი. სართულები ერთმანეთისგან გამოყოფილია პროფილირებული ლავგარდანით. ზევით ნაშვერი თაროა, რომელსაც ძირზე დაუყვება საფეხუროვანი ფრიზი და სულ ზევით სრულდება მაღალი სადა პარაპეტით. სახლი -ის გეგმარებისაა. შიდა ეზოს ფასადზე ნაწილობრივ შენარჩუნებულია ღია გალერეა-აივნები. სართული ამჟამად მთლიანადაა სახეცვლილი მინაშენებითა და ჩაშენებებით.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (დემეტრე თავდადებულის 35)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, კლასიცისტურ-ბაროკული სტილიზაციით ფასადზე, მჭიდრო განაშენიანებაშია მოქცეული. შენობის განაპირა ნაწილებში არსებული რიზალიტები მრუდხაზოვანი ფრონტონებითაა დასულებული. რიზალიტის ფარგლებში, მარჯვნივ სადარბაზოა, ხოლო მარცხნივ – ეზოში შესასვლელი გვირაბი.
პეტერ ემილ ბეკერი

პეტერ ემილ ბეკერი (; დ. 23 ნოემბერი, 1908, ჰამბურგი — გ. 7 ოქტომბერი, 2000, გიოტინგენი) — გერმანელი ნევროლოგი, ფსიქიატრი და გენეტიკოსი.

ბიოგრაფია
მან მედიცინა შეისწავლა მარბურგში, ბერლინში, მიუნხენში, ვენასა და ჰამბურგში, რომელიც 1933 წელს დაამთავრა. შემდეგ ნევროლოგიასა და ფსიქიატრიაში გადამზადდა ჰამბურგსა და ფრაიბურგში. 1934-1936 წლებში იგი მუშაობდა კაიზერ ვილჰელმის ანთროპოლოგიის, ადამიანის მემკვიდრეობისა და ევგენიკის ინსტიტუტში (-), სადაც მუშაობდა ევგენ ფიშერის ხელმძღვანელობით. --ში მუშაობისას ბეკერი ასევე თანამშრომლობდა ცნობილ გენეტიკოსთან, ევგენიკის სპეციალისტთან და ნაცისტური პარტიის წევრ დოქტორ ფრიც ლენცთან.

ბეკერი 1934 წლიდან -ს წევრი იყო, ხოლო 1940 წელს ნაცისტურ პარტიას შეუერთდა. ომის შემდეგ, ამ ორგანიზაციებში წევრობის გამო, იგი ფრაიბურგის უნივერსიტეტიდან გაათავისუფლეს; თუმცა, 1947 წელს იგი ოფიციალურად დენაცისტებად იქცა და ფრაიბურგის უნივერსიტეტში -ს წოდება მიიღო. 1957 წელს იგი გიოტინგენის უნივერსიტეტში ადამიანის გენეტიკის პროფესორად დაინიშნა, თანამდებობას კი 1975 წელს, პენსიაზე გასვლამდე იკავებდა.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (აბაშიძის 5)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი დგას ქუჩის პერიმეტრზე. მარცხენა მოკლე ყრუ ფასადით გადის მცირე ჩიხში და უკანა მხრიდან შემოიზღუდავს ნახევრად გახსნილ ეზოს. აქვს კლასიცისტური, მარტივ ფორმებიანი სიმეტრიული ფასადი, ოდნავი ასიმეტრიით მარჯვენა ფლანგზე, მსგავსად გვერდით, მარცხნივ მდგომი სახლისა. სართულზე კომერციული ფართებია, რუსტებიან პილასტრებით მოცული ფართო ღიობებით. ღიობების თავდაპირველი ალათები არ არის შემორჩენილი. ერთ-ერთი მათგანი ამოშენებულია. მარჯვენა შუაფლანგზე სადარბაზო ხის ორფრთიანი მოხარატებული კარია. ბოლოს კი, კანელურებიანი პილასტრებით მოცული მართკუთხა ღიობი. სართულს დაუყვება თარაზულზედანებიანი სარკმლები მართკუთხა მოჩარჩოებით და საჭექი ქვებით. ბოლო ორი სარკმელი თაღოვანია და მათ შორის უკანასკნელი ფლანკირებულია კანელურებიანი პილასტრებით, იქვე სართულის ღიობის მსგავსად. სართულები ერთმანეთისგან გამოყოფილია პროფილირებული ლავგარდანით. ზევით ფასადი მარტივი თაროთი იკვრება. სახლი -ის გეგმარებისაა და აქვს შიდა ეზო. ეზოს ფასადზე თავდაპირველად შემინული აივნები იქნებოდა მოწყობილი. ამჟამად მთლიანადაა სახეცვლილი მინაშენებითა და ჩაშენებებით.

მეორე სახლი
ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი დგას ქუჩის პერიმეტრზე. მარჯვენა მოკლე ყრუ ფასადით გადის მცირე ჩიხში და უკანა მხრიდან შემოიზღუდავს ნახევრად გახსნილ ეზოს. აქვს კლასიცისტური სიმეტრიული ფასადი, ოდნავი ასიმეტრიით მარჯვენა ფლანგზე, მსგავსად გვერდით, მარჯვნივ მდგომი სახლისა. სართულზე კომერციული ფართებია, რუსტებიანი პილასტრებით მოცული ფართო ღიობებით. თავდაპირველად მარცხენა ფლანგზე სადარბაზო იყო მოწყობილი, მარჯვენა ფლანგზე კი, ეზოში შესასვლელი ღიობი. ამჟამად აქ კომერციული ფართების ვიტრინებია მოწყობილი. სართულზე შუაში ორ-ორი შეწყვილებული მართკუთხა სარკმელია ერთმანეთისგან გამოყოფილი კანელურებიანი პილასტრებით და ფლანკირებული ნახევარსვეტებით. თარაზულზედანებიან სარკმლებს წარბისმაგვარი თავსართები აქვთ. ფლანგებზე თაღოვანი სარკმლებია, მარცხენივ ერთი, ხოლო მარჯვენივ ორი, გადანაკეცებიანი თავსართებითა და ნახევარსვეტებით. მოგვიანებით სახურავზე იგივე ქანობში გამართულია მანსარდა. სართულები ერთმანეთისგან გამოყოფილია პროფილირებული ლავგარდანით. ზევით რთულპროფილიანი სისტემაა ლავგარდანისა და თარო-პარაპეტის. სახლი მართკუთხა გეგმარებისაა. ნახევრადგახსნილ ეზოს ფასადზე თავდაპირველად შემინული აივნები იქნებოდა მოწყობილი. ამჟამად მთლიანადაა სახეცვლილი რკინაბეტონის მინაშენებითა და ჩაშენებებით.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (დემეტრე თადადებულის 24)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში. საცხოვრებელი სახლი საყურადღებოა როგორც ქალაქგეგმარებითი, ასევე მხატვრული თავლსაზრისით. ნაგებობა თავისი პროპორციით და თავშეკავებული მორთულობით ორგანულადაა ჩაწერილი განაშენიანებაში.

არქიტექტურა
ქუჩების გადაკვეთაზე მდგარი დიდი საცხოვრებელი სახლის მთავარი ფასადი დემეტრე თავდადებულის ქუჩის მხარესაა მიქცეული. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ნატეხი ქვა და აგური. კლასიცისტურ-ბაროკულ სტილში გადაწყვეტილი შენობის ფასადები შელესილია. ხუროთმოძღვრული დეტალები ნალესობითაა გამოყვანილი. საფასადო სიბრტყის ცოკოლის ნაწილი რუსტიკის იმიტაციაა წარმოდგენილი. ორივე სართულზე კედლის ზედაპირი ჰორიზონტალურადაა დაღარული. ფასადზე რიტმულად ჩარიგებული სწორკუთხა ღიობებს კლასიკური, პროფილირებული მოჩარჩოება აქვს, საჭექი ქვებით, ჰორიზონტული თავსართებით და სხვა დეტალებით. სადარბაზო დემეტრე თავდადებულის ქუჩის მხარესაა, ფასადის მარჯვენა კუთხეში. ფარნავაზ მეფის ქუჩის მხრიდან ნაებობა დაირთავს ეზოს, რომელიც ნაგები ღობით არის გამოყოფილი ქუჩისგან და გაფორმებულია მოდერნის სტილის დეკორით.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (ბარათაშვილის 6)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი მოქცეულია მჭიდრო განაშენიანებაში. სახლის უკან ბარათაშვილის ჩიხისკენ სანახევროდ გახსნილი მცირე მართკუთხა ეზოა. ეზოში შესასვლელი ჩიხიდანაა მოწყობილი და შეკიდულია ლითონის მარტივცხაურიანი ჭიშკარი. მთავარი ფასადის სართული გალესილია და დაფერილია ღია ნაცრისფრად. სართული ქვის რუხი ფერის ფილებით არის შემოსილი. კლასიცისტური ფასადზე არქიტექტურული ფორმები სიმეტრიულად არის გადანაწილებული. ცენტრში სადარბაზო შესასვლელია ლითონის ჭვირულცხაურიანი ორფრთიანი კარით და ლითონისავე ორქანობიანი წინფრათი. მის ზემოთ საჭექქვიან თავსართიანი თაღოვანი სარკმელია. ფლანგების სართულზე კომერციული ფართებია, რუსტებიანი პილასტრებით გამოყოფილი ორ-ორი მართკუთხა ღიობით. სართულზე კანელურებიან და კორინთულ კაპიტელებიან პილასტრებს შორის ოთხ-ოთხი მართკუთხა მოჩარჩოებული სარკმელია. იქვეა თითო ჭვირულმოაჯირიანი ლითონის კიდული აივანი. სართულები ერთმანეთისგან გაყოფილია პროფილირებული ლავგარდანით. ზევითაც პროფილირებული მრავალსაფეხურიანი ლავგარდანია. სახლი -ის გეგმარებისაა და ეზოს ფასადზე თავდაპირველად შემინული აივნები იქნებოდა მოწყობილი. ამჟამად სახეცვლილია მინაშენებითა და ჩაშენებებით.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (დემეტრე თავდადებულის 36)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ნაგებობა მჭიდრო განაშენიანებაშია ჩართული. წარმოადგენს ორსართულიან შენობას, მაღალი ცოკოლის ნაწილით, რომელშიც სარდაფია განთავსებულია. ერთადერთი ფასადი, ქუჩის პირზე გადაწყვეტილია კლასიცისტურ სტილში. განიერი ფასადი სიმეტრიულად არის გაფორმებული. მთავარ აქცენტებად გვევლინება ორი რიზალიტი, გვერდით მონაკვეთებში. როზალიტი გაფორმებულია, მძლავრ მართკუთხა კვარლცხბეკზე შემდგარი ნახევარსვეტებით, რომელიც ფასადის ორივე სართულს აერთიანებს და დასრულებულია იონიური კაპიტელებით. ნახევარსვეტებზე გადებულია მძლავრი არქიტრავი. როზალიტების ნახევარსვეტებს შორის სადარბაზოს კარია, რომლებსაც მაღალი, თაღოვანი ღიობი აქვთ. მათ ზემოთ კი მეორე სართულის დონეზე ერთი სწორკუთხა ფანჯარა გამოდის. ფასადის დანარჩენი ნაწილები ნაწევრდება სწორკუთხა მოხაზულობის ფანჯრის ღიობებით, რომლებსაც სადა მოჩარჩოება აფორმებს. მეორე სართულზე, სიმეტრიულად გადმოკიდებულია ოთხი ლითონისმოაჯირიანი აივანი. ფასადს ასრულებს ძლიერ შვერილი პროფილირებული ლავგარდანი, რომელიც ქვემოთ კბილანების მწკრივს დაირთავს.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (აბაშიძის 3)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი ჩართულია პერიმეტრულ განაშენიანებაში. უკან განვითარებული ფლანგები შემოიზღუდავს შიდა ეზოს. კლასიცისტურ ფასადზე არქიტექტურული ფორმები სიმეტრიულად არის გადანაწილებული. სართულზე კომერციული ფართებია, რუსტებიან პილასტრებით მოცული ორი ფართო ღიობით. მარცხენა ფლანგზე ეზოში შესასვლელი გვირაბის ლითონის ჭვირულსახიანი ჭიშკრით და და მარჯვენა ფლანგზე სადარბაზო ხის ორფრთიანი მოხარატებული კარით. სართულზე კი, კანელურებიანი პილასტრებით გამოყოფილია ცენტრალური სამსარკმლიანი და ფლანგების რიზალიტური ორსარკმლიანი მონაკვეთები. ფლანგების სარკმლები თაღოვანია საჭექქვებიანი თავსართებით. შუა სამი სარკმელი კი თარაზულია და მორთულია კორინთულ კაპიტელებიანი ნახევარწრიული სვეტებითა და სხვადასხვა ფორმის ფრონტონებით. იქვე შეკიდულია ლითონის ჭვირულმოაჯირიანი აივანი. პილასტრებისა და ნახევარსვეტების კორინთულ კაპიტელებს შეესატყვისება ფრონტონებისა და სარკმელთა ზედანების სტილიზებული გირლიანდები და სხვა მცირე კვეთილი ფორმები. სართულები ერთმანეთისგან გაყოფილია მარტივი საფეხურებიანი ლავგარდანით, ზევით კი, სრულდება რთულსახიანი დაჩითულ გეომეტრიულ ფორმებიანი ლავგარდანით და გირლიანდებში ჩასმული ლომების თავებიანი სტილიზებული ფრიზით. სადარბაზოს კედლები დაფარულია კვეთილი შემკულობით და მხატვრობით. პროფილირებულ ჩარჩოებში პეიზაჟებია ციხე-სიმაგრეებით, ეკლესიებით და მცირე ზომის ფიგურებით. ჭერზე ნალესობით შესრულებული პროფილებია. სართულზე ასასვლელ ხის კიბეს რიკულებიანი მოაჯირი აქვს. სახლის შიდა ატრიუმის ტიპის ეზოს ფასადზე შემინული აივნები შენარჩუნებულია, თუმცა სხვადასხვა მასალით არის გადაკეთებული და დაკარგული აქვს თავდაპირველი სახე. შემორჩენილია კბილანებით გაფორმებული ხის ლავგარდანი. ეზოში შესასვლელ გვირაბის ჭერზე კვეთილი, ნალესი ფორმებია კონცენტრული წრეებით.
ბათუმის საცხოვრებელი სახლი (ფარნავაზ მეფის 87)

ბათუმის საცხოვრებელი სახლი — ისტორიული ძეგლი საქართველოში, ბათუმში.

არქიტექტურა
წარმოადგენს მცირე მასშტაბის გეგმაზე მართკუთხა ფორმის, ერთსართულიან ნაგებობას. ფასადი შეულესავია და მოპირკეთებულია აგურით. ფასადი სრულიად სადაა. მარჯვენა კუთხეში განთავსებულია სადარბაზოს კარი, ხოლო დანარჩენ ფასადზე გამოდის ოთხი, სწორკუთხა მოხაზულობის ფანჯარა. ფასადის მორთულობას წარმოადგენს ფანჯრების სადა არქიტრავის სახის თავსართები და მათ შორის მოთავსებული საჭექი ქვის იმიტაცია. ფანჯრებს ქვემოთ მოთავსებულია კედლის ზედაპირიდან ჩაწეული მართკუთხა არე. ფასადს ასრულებს მაღალი ლავგარდანი, რომელშიც ერთ რიგად აგურები დალაგებულია ხერხულა სახით. ნაგებობის მარჯვნივ არის ეზო, რომლის მხარესაც მას მინაშენი აქვს მიდგმული.