iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დავით ბედინაძე

დავით ბედინაძე (დ. 5 თებერვალი, 1985, ბათუმი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). მსოფლიო თასის ორგზის გამარჯვებული (2007, 2008). ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (პეკინი 2008). მსოფლიოს ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი ახალგაზრდებს შორის (2003).

2015 წლის 10 ოქტომბერს, ბათუმის სასპორტო სკოლის წინ, 30 წლის ასაკში, მოჭიდავეს ვარსკვლავი გაუხსეს.

ძირითადი შედეგები
მალხაზ ბერუაშვილი

მალხაზ ბერუაშვილი (დ. 14 ოქტომბერი, 1961, ქარელი) — ქართველი და საბჭოთა მოჭიდავე და სამბისტი. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1990) და საბჭოთა კავშირის ორგზის აბსოლუტური ჩემპიონი (1987, 1989). ძიუდოში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატსა (1984) და საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადაში გამარჯვებული (1983). საქართველოს ხუთგზის აბსოლუტური ფალავანი ქართულ ჭიდაობაში (1979, 1982, 1984, 1987, 1989). საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1990).

ძირითადი შედეგები
საინტერესო ფაქტები
1982 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა და სპეციალისტებმა მალხაზ ბერუაშვილი საქართველოს მეათე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს.

1983 წლის დეკემბერში საქართველოს სპორტულ ჟურნალისტთა ფედერაციამ წინასაახალწლო ტრადიციული გამოკითხვის შედეგების მიხედვით დაადგინა საქართველოს 1983 წლის 10 საუკეთესო სპორტსმენი. საქართველოს № 8 სპორტსმენად (39 ქულა) დასახელდა მალხაზ ბერუაშვილი („დინამო“, მწვრთნელი ბ. მაზიაშვილი).

1990 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა მალხაზ ბერუაშვილი საქართველოს მერვე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს.
მინდია ბოდაველი

მინდია ბოდაველი (დ. 28 აპრილი, 1983, თბილისი) — ქართველი ძიუდოისტი და სამბისტი. ძიუდოში საქართველოს ჩემპიონი (2008) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2007). ძიუდოში 20 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2002). ძიუდოში მსოფლიო თასის გამარჯვებული (2010) და სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2005, 2006, 2009). ღირსების ორდენის კავალერი.

ძირითადი შედეგები
ირინე გაბაშვილი

ირინე გაბაშვილი (დ. 15 აგვისტო, 1960, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 23 მარტი, 2009, აშშ) — ქართველი სპორტსმენი (მხატვრული ტანვარჯიში). სსრკ ჩემპიონი ლენტით და ბურთით ვარჯიშში (1979). სსრკ ხალხთა სპარტაკიადის ჩემპიონი ბურთით ვარჯიშში (1979) და მესამე პრიზიორი მრავალჭიდში (1979). საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1979).

1993 წლიდან წვრთნიდა მალაიზიის ნაკრებს. 2000–2008 წლებში მუშაობდა აშშ-ში, ორეგონის შტატის ტანვარჯიშის აკადემიაში მწვრთნელად. გარდაიცვალა აშშ-ში, 48 წლის ასაკში.

ძირითადი შედეგები
გურამ გედეხაური

გურამ გედეხაური (დ. 23 იანვარი, 1962, სართიჭალა, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). მსოფლიოს თასის მფლობელი (1987). სსრკ ჩემპიონი (1989) და სამგზის მეორე პრიზიორი (1987, 1988, 1990). ივან პოდდუბნის სახელობის საერთაშორისო ტურნირში ორგზის გამარჯვებული (1986, 1988). სეულის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (1988, ადგილი). საქართველოს ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტი (1993–1994). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1987).

ძირითადი შედეგები
ლავრენტი ცანავა

ლავრენტი თომას ძე ცანავა (ნამდ. გვარი: ჯანჯღავა, 1900-1938 წწ.; დ. 9 აგვისტო, 1900 — გ. 12 ოქტომბერი, 1955) — საბჭოთა პოლიტიკოსი. 1946-1951 წლებში ბელარუსიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო უშიშროების მინისტრი. იყო ლავრენტი ბერიას ახლო ნათესავი, მეგრელი აფხაზეთიდან. დააპატიმრეს იოსებ სტალინის გარდაცვალების შემდეგ. გარდაიცვალა ციხეში.
უნივერსალი (ავტომობილი)

უნივერსალი (; ამერ. ) — მსუბუქი ავტომობილის სახეობა, რომელსაც გააჩნია ორგანყოფილებიანი აგებულება, წინ ძრავას სათავსით და უკან გაერთიანებული სამგზავრო და საბარგო სივრცით. ძარა მსგავსი აქვს ჰეტჩბეკის, თუმცა ოდნავ დაგრძელებული, ბოლომდე გაყოლებული გადახურვით, რომელიც სრულდება ვერტიკალური კარით და მეტი ტვირთის დატევის საშუალებას იძლევა.

სახელწოდება
ტერმინი „უნივერსალი“, ამ ტიპის მანქანების დასახელებად ძირითადად გამოიყენება ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში, მაშინ როცა ევროპაში, (ემ-ფი-ვი, შემოკლება ) ჩვეულებრივ იხმარება მინი-ფურგონის (ამერ. — მინივენი) აღმნიშვნელად. მინი-ფურგონს გააჩნია უფრო მაღალი ჭერი და გაზრდილი სივრცე, კიდევ უფრო მეტი მგზავრის ან დიდი ოდენობით ტვირთის დასატევად.

ბრიტანულ ინგლისურში, მოცემული სახის მანქანები მოიხსენიება როგორც (აღჭურვილობის გადასატანი), ასევე როგორც - (სანადიროდ განკუთვნილი ეტლის ძარასთან მსგავსების გამო), მათ შორის საფრანგეთში, ხოლო გერმანიასა და მის ზოგიერთ მეზობელ ქვეყანაში, მათ სახელწოდებად გამოიყენება (კომბი, შემოკლება ).

აგრეთვე განსხვავებული დასახელებაა დამკვიდრებული შეერთებულ შტატებში, სადაც მას უწოდებენ -ს, (ქართ. „სადგურის ვაგონი“), ვინაიდან ამგვარ მანქანებს, საუკუნის დასაწყისში, სასტუმროები აქტიურად აგზავნიდნენ რკინიგზის სადგურებში, პოტენციური სტუმრების დასახვედრად და მოსაზიდად, გამომდინარე იქიდან, რომ გააჩნდა მეტი მგზავრისა და ბარგის დატევის შესაძლებლობა.

მახასიათებლები და აგებულება
უნივერსალის მთავარ განმასხვავებელ ნიშანს წარმოადგენს ორგანყოფილებიანი წყობა და გაერთიანებული სივრცე მგზავრებისა და ბარგისთვის, რომელსაც გააჩნია ასაკეცი ან მოსახსნელი სავარძელი, სურვილისამებრ მგზავრებისთვის ან ბარგისთვის მეტი სივრცის გამოსათავისუფლებლად.

ასევე, მას გააჩნია უკანა კარი, რომელიც ჩვეულებრივ დამაგრებულია ჭერის დონეზე და უფრო მეტად შვეული ფორმა აქვს, ვინაიდან სახურავი ბოლომდე მიუყვება მანქანას მთელ სიგრძეზე, განსხვავებით ჰეტჩბეკისგან, რომელსაც აკლია უკანა დგარი.
თეთრი

თეთრი — ყველაზე ღია ფერი. ამ ფერისაა რძე, თოვლი, ყინული და ა. შ. მის მოწინააღმდეგე ფერად ითვლება შავი. კომპიუტერებსა და ტელევიზორებში ის შედგენილია ლურჯი, წითელი და ღია მწვანე ფერების შერევის შედეგად. დაბერებისას ადამიანის თმა თეთრდება. აღსანიშნავია ისიც, რომ რომის პაპის ტრადიციული სამოსელი თეთრი ფერისაა. დაოსიზმში თეთრი და შავი ითვლება ერთმანეთის მოწინააღმდეგედ, მაგრამ ისეთ ფერებად, რომელთაც ერთად ყოფნა (კავშირი) შეუძლიათ. თეთრი დროშა ითვლება დანებებისა და იარაღის დაყრის სიმბოლოდ. თეთრი და შავი ფერი ხშირად მოიხსენიება ერთმანეთის მოწინააღმდეგე ფერებად, მათ ადარებენ ნათელსა და ბნელს, დღესა და ღამეს, კარგსა და ცუდს. ძველ ქრისტიანულ ხანაში რომის ეკლესია აქტიურად იყენებდა თეთრ ფერს, ეს ფერი ითვლებოდა სათნოების ფრად, ამ ფერის სამოსელი ჰქონდათ მღდვლებს, თუმცა მოგვიანებით იგი შავმა ჩაანაცვლა. და საუკუნეებში (ბაროკოს ეპოქა) ეს ფერი იყო დომინანტი. საფრანგეთის რევოლუციის შემდეგ ეს ფერი იქცა მეტად მოდურად ფრანგი ქალებისათვის. ამავე საუკუნეებში კაცისა და ქალისათვის ამ ფერის ტანსაცმელი იყო სრულიად ნეიტრალური. საუკუნეში თეთრი მოძრაობა იყო ბოლშევიკების მთავარი მოწინააღმდეგე.

პოლიტიკაში თეთრი ფერი ძირითად ასოცირდება მონარქიასთან. თეთრი აგრეთვე მნიშვნელოვანი ფერია არქიტექტურაში. ეს ფერი ითვლება სისუფთავის სიმბოლოდ.
ჰეტჩბეკი (ავტომობილი)

ჰეტჩბეკი — მსუბუქი ავტომობილის სახეობა, რომელსაც საბარგულის უკანა კარი, სრულად ეხდება ქვემოდან ზემოთ და ჩვეულებრივ, გააჩნია ერთიანი სივრცე, მგზავრებისა და ბარგის განსათავსებლად.

უმეტეს შემთხვევაში, ჰეტჩბეკით მოიხსენიებენ მცირე ზომის მანქანებს, საყოფაცხოვრებო მიზნებისთვის განკუთვნილს, თუმცა ჰეტჩბეკის ტიპის კარი აგრეთვე მრავალი სხვა სახეობის მანქანებშიც გამოიყენება, მათ შორის სპორტულ ავტომობილებში, ყველგანმავალ უნივერსალებსა და დიდი ზომის მდიდრულ ავტომობილებშიც.

მახასიათებლები
ჰეტჩბეკს სედანის ტიპის მანქანებისგან გამოარჩევს უკან მდებარე ასახდელი კარი, რომლის ანჯამებიც განთავსებულია ზემოთ, ჭერის დონეზე, მაშინ როცა სედანის შემთხვევაში, ისინი ფანჯრის ქვემოთ მდებარეობს. ჰეტჩბეკების უმეტესობას გააჩნია ორგანყოფილებიანი აგებულება, სადაც სამგზავრო და საბარგო სივრცეები გაერთიანებულია. უკანა სავარძელი, ხშირ შემთხვევაში იკეცება, ბარგისთვის მეტი ადგილის გამოსათავისუფლებლად.

ჩვეულებრივ, ჰეტჩბეკის საბარგულის ლიუკს, ცალკე კარად თვლიან. თუ ამგვარ მანქანას გვერდებზე ორი კარი აქვს, ეს ნიშნავს რომ იგი სამკარიანი მოდელია, ხოლო თუ მგზავრების ჩასასხდომად გვერდებზე ოთხი კარი აქვს, ე.ი. ხუთკარიანი მოდელია.

ჰეტჩბეკი მეტად ჰგავს უნივერსალის ტიპის მანქანებს, როგორც ორგანყოფილებიანი აგებულებით, აგრეთვე სამგზავრო-საბარგო ერთიანი სირვცით დაკიდებული საბარგულის კარით (რომელსაც უნივერსალის შემთხვევაში „უკანა გადასახსნელი ბორტი“ ეწოდება). თუმცა, მისგან განსხვავებით უკანა განაკიდი შედარებით მოკლე აქვს და არც უკანა დგარი არ გააჩნია. შედეგად, ჰეტჩბეკის საბარგულის კარი უფრო მეტადაა დახრილი და სალონის სივრცეც ნაკლებია, მაშინ როცა უნივერსალში, მესამე რიგის სავარძლის დატევის შესაძლებლობაც კი არის, მგზავრთა რაოდენობის გასაზრდელად.
ალის წმინდა გიორგის მონასტერი

ალის წმინდა გიორგის მონასტერი — ნაეკლესიარი, პოსოფის რაიონში, ისტორიულ სამცხეში, სოფელ ალში, თანამედროვე სოფელ ალქიოიში . ძეგლი მრავალჯერაა მოხსენიებული ისტორიულ წყაროებში. ალის მონასტერი აღწერილია - საუკუნის მკვლევართა მიერ და გამოქვეყნებულია მასალა მონასტრის ნაგებობებზე.

ისტორია
ალის წმ. გიორგის მონასტერი სამცხის მნიშვნელოვან სასულიერო კერას წარმოადგენდა. მონასტერი სავარაუდოდ - საუკუნეებში იყო დაარსებული. შემორჩენილია ალის მონასტერთან დაკავშირებული ხელნაწერები, რომლებიც ასახავენ მონასტრის ცხოვრებას. საუკუნის 1870-იანი წლებისთვის მონასტრის ნაგებობები ჯერ კიდევ შემორჩენილი იყო. 1890-იანი წლებისთვის კი მონასტერი მკვლევარებს უკვე ცუდ მდგომარეობაში დახვდათ. ადგილობრივ მოსახლეობას მონასტრის ქვები არა მარტო მეჩეთის, არამედ სასაფლაოების, საკვამურებისა და ღობეების მშენებლობისათვის გამოუყენებია. საუკუნის 20-იანი წლებისათვის მონასტრის ნაგებობები, მათ შორის ჯვარგუმბათოვანი ეკლესია, თითქმის სრულიად განადგურდა.

ძეგლის აღწერა
ფოსოფის რაიონის სოფელ ალში დაფიქსირებულია ალის მონასტრის ნაშთები: დანგრეული ეკლესიის ადგილი, სამონასტრო კომპლექსის კედლის წყობა, ემბაზი, ორნამენტიანი ქვები, კედლის მხატვრობის მცირე ფრაგმენტები და საფასადო ქვების გაბნეული დეტალები. რადგან ალის მონასტრის ნაგებობები მთლიანად განადგურებულია, დეტალურად აღვწერთ მისგან შემორჩენილ ფრაგმენტებს.

მთავარი ტაძარი, ადგილობრივი მოსახლეების თქმით, სოფლის დასაწყისშივე ყოფილა, სადაც ამჟამად ბაზისების კვალია შემორჩენილი. მთავარი ტაძრის ადგილიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 30 მეტრზე, მონასტრის სხვა ნაგებობის კვალია. მისგან გადარჩენილია ჩრდილო-დასავლეთი კედელი და დუღაბის მოზრდილი ფრაგმენტები. აქვე, საცხოვრებელი სახლის ღობის კედლებში, გარეთა მხრიდან ჩატანებულია ქვები, რომლებსაც ეტყობა მოხატულობის კვალი. ამავე სახლის ღობის კედლებში, შიდა და გარე მხრიდან ჩატანებულია სამი წრე-რომბული და წრე-წნული ორნამენტის მქონე ქვა, ამავე სახლის ეზოში დგას ემბაზი, რომელიც თითქმის დაუზიანებლადაა შემონახული. იგი მთლიანი ნაცრისფერი ქვისგანაა გათლილი, რვაწახნაგაა და გარედან შემკულია თაღნარით. ემბაზის დიამეტრი 95 სმ, სიმაღლე 85 სმ, ხოლო სიღრმე 45 სმ-ია.

ალის სასაფლაოს ზღუდის კედელზე, მთავარი ტაძრის ადგილის სამხრეთით, დაახლოებით 40 მეტრზე, ვნახეთ ორნამენტიანი ქვა, წრე-რომბული ორნამენტით, დეტალი დაზიანებულია, მომტვრეული აქვს ლილვოვანი კიდურა ნაწილი, რომელიც ჰგავს აქვე ნანახ დეტალებს. სასაფლაოს კედელში ჩატანებულია ლილვიანი ქვა. სასაფლაოსთან საცხოვრებლის კედელში ჩატანებულია კიდევ ერთი წრე-რომბული ორნამენტის მქონე ქვა.

ალის მთავარი ტაძრის ადგილიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 100 მეტრზე, საცხოვრებელი სახლის კედელში აღმოჩნდა კიდევ ორი ორნამენტიანი ქვა.

აქვე მახლობლად, ადგილობრივი მოსახლის ეზოს ღობეში ჩატანებულია მართკუთხედის ფორმის ორნამენტიანი ქვა, რომლის ზედაპირი ნახევრადაა დამუშავებული. ეს, სავარაუდოდ, მრგვალი მცირე სარკმელია.

ალის მთავარი ტაძრის ადგილიდან აღმოსავლეთით, დაახლოებით 200 მეტრზე, მეჩეთის ეზოს კედელში, მთავარი ტაძრის ადგილის აღმოსავლეთით, დაახლოებით 100 მეტრზე ჩატანებულია კბილანებისებრი ორნამენტის მქონე ქვა (მისი სახე ძნელად გასარჩევია). მეჩეთის ეზოსთან აღმოჩნდა მანამდე ნანახისგან განსხვავებული ორნამენტიანი ქვაც.
მარქსისტული ფემინიზმი

მარქსისტული ფემინიზმი — ფემინიზმის მიმდინარეობა, რომელიც ქალთა ჩაგვრის საკითხს კლასობრივი უთანასწორობის ჭრილში განიხილავს და ამ პროცესებს მარქსისტულ თეორიაზე დაყრდნობით ხსნის. მარქსისტული ფემინიზმი ქალთა ჩაგვრის ახსნას კაპიტალისტური საზოგადოების შინაგანი ბუნებიდან ცდილობს. იგი ემიჯნება ბურჟუაზიულ ფემინიზმს. მარქსისტულ ფემინიზმის ფუძემდებლებად ითვლებიან კარლ მარქსი და ფრიდრიხ ენგელსი. ნაწარმოებში „ოჯახის, კერძო საკუთრებისა და სახელმწიფოს წარმოშობა“ ფრიდრიხ ენგელსმა განიხილა ქალთა ჩაგვრის ისტორიული საფუძველი, გააკრიტიკა ოჯახის ინსტიტუტი და ეჭვქვეშ დააყენა ნუკლეარული ოჯახის მარადიული არსებობა, რომლის წარმოშობა კერძო საკუთრების გაჩენამ განაპირობა და მიზნად ისახავდა კაცის მიერ ქალის სექსუალობის კონტროლს, რადგან მემკვიდრეობა არ გადასულიყო სხვის ხელში. ამან ქალი მიაჯაჭვა ოჯახს. შრომის ამდაგვარი გადანაწილება კარგად ემსახურება ინდუსტრიულ კაპიტალიზმს, რადგან კერძო ანუ ოჯახის სფეროში ქალის აუნაზღაურებელი შრომის ხარჯზე ხდება კაპიტალის დაზოგვა, მუშახელის შენახვა და გამრავლება.
ქაფშიასებრნი

ქაფშიასებრნი — თევზების ოჯახი ქაშაყისნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 2-40 სმ ფარგლებშია. შეიცავს 17 გვარს და 140-ზე მეტ სახეობას. ფართოდაა გავრცელებული. ქაფშიასებრთა უმრავლესობა ზღვის ბინადარია, ქარავნული თევზებია, დიდი სარეწაო მნიშვნელობა აქვთ საზღვაო თევზჭერაში. მისი მსოფლიო ნათევზავები წელიწადში 6.5 მილიონ ტონას ცდება. იყენებენ დამარილებულს, შებოლილს და დაკონსერვებულს.
კახაბერ ანჯაფარიძე

კახაბერ ანჯაფარიძე (დ. 9 აპრილი, 1970, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი და იურისტი.

1998 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2001–2004 წლებში იყო კომპანია „სანდოს“ ადვოკატი. 2004–2005 წლებში იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნის თანაშემწე. 2005–2006 წლებში საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივნის სამსახურის კანონშემოქმედებითი და სამართლებრივი ექსპერტიზის სამმართველოს უფროსი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
თამარ ცხორაგაული

თამარ ცხორაგაული (დ. 4 ნოემბერი, 1966, დუშეთი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1983 წელს დაამთავრა ქ. დუშეთის მე-3 საშუალო სკოლა. 1986 წელს ჩაირიცხა ქ. ვორონეჟის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიურ ფაკულტეტზე. დაამთავრა 1993 წელს, სპეციალობით მიკრობიოლოგია, გენური ინჟინერია. 1993–1995 წლებში გაიარა ნარკოლოგიური კვალიფიკაცია და 1995–2000 წლამდე იყო რეგიონული ნარკოლოგიური ცენტრის ლაბორატორიის გამგე. 2000–2005 წლებში იმუშავა ვეტ-სამმართველოსთან არსებულ ვეტ-ინსპექციაში. იყო ხორც-პროდუქტების ექსპერტი. 2007 წლიდან აქვს კერძო ბიზნესი და არის საშუალო ბიზნესის წარმომადგენელი. მონაწილეობდა საქართველოს 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. მიიღო 4004 ხმა და დაიკავა მე-10 ადგილი.

პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე, ორი ვაჟიშვილი და ერთი შვილიშვილი.
წითელი ღვია

წითელი ღვია, ფანქრის ხე — პატარა ხე ან ბუჩქი კვიპაროზისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთში, გვხვდება კავკასიასა (ძირითადად აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში) და ყირიმში. იზრდება მშრალ და კლდოვან ფერდობებზე, ქსეროფიტულ მეჩხერ ტყესა და ბუჩქნარში მთის შუა სარტყელამდე. აქვს მოწითალო, მაგარი, მკვრივი მერქანი, რომელსაც სახარატო და სადურგლო საქმეში, ფანქრის დასამზადებლად იყენებენ. მერქნიდან მიღებულ ზეთს საქონლის სამკურნალოდ ხმარობენ. წიწვი შეიცავს ვიტამინებს და ეთეროვან ზეთს. გამოიყენება მშრალი ადგილების გასამწვანებლად.
კლასობრივი ბრძოლა

კლასობრივი ბრძოლა — თეორია კლასობრივი საზოგადოების კონფლიქტური შინაგანი ბუნების შესახებ. მარქსისტულ დისკურსში კლასობრივი ბრძოლა გამოხატულებაა იმ ანტაგონიზმის, რომელიც წარმოიშვება, ერთი მხრივ, კლასობრივი ექსპლუატაციის, ხოლო, მეორე მხრივ, საწარმოო ძალებისა და საწარმოო ურთიერთობის არათანაბარი განვითარების შედეგად.

მე-19 საუკუნის ფილოსოფოსებმა კარლ მარქსმა და ფრიდრიხ ენგელსმა განავრცეს კლასობრივი ბრძოლის თეორია. მათ გააანალიზეს კაპიტალისტური საზოგადოების სტრატიფიკაცია კლასებად წარმოების საშუალებებთან დამოკიდებულების მიხედვით: გაბატონებული კლასს, ბურჟუაზიას, კერძო საკუთრებაში აქვს წარმოების საშუალებები და ეწევა დაქირავებული შრომის ექსპლუატაციას. ჩაგრული კლასი, პროლეტარიატი, მოკლებულია წარმოების საშუალებებს და იძულებულია თავისი სამუშაო ძალა ბურჟუაზიას მიჰყიდოს. ინტერესთა სხვადასხვაობა კლასებს შორის ხდება კლასობრივი ბრძოლის მიზეზი, რომელიც იძენს პოლიტიკურ, თეორიულ და ეკონომიკურ ხასიათს. ბურჟუაზია ცდილობს შეინარჩუნოს არსებული ფორმაცია, რაც მშრომელი მასების შეუზღუდავი ექსპლუატაციის საშუალებას იძლევა. პროლეტარატი ესწრაფვის არსებული წყობის მოშლას და უკლასო საზოგადოების შექმნას. კარლ მარქსის აზრით, კლასობრივი ბრძოლა სოციალური დინამიკის უმთავრესი განმსაზღვრელი ფაქტორია. მარქსისტული თეორიის მიხედვით, კლასობრივი ბრძოლის პროდუქტია სახელმწიფო — რეპრესიული მანქანა, რომელიც ემსახურება გაბატონებული კლასის ინტერესების დაცვას და ჩაგრული კლასის წინააღმდეგობის ჩახშობას.
გელა ხუციშვილი

გელა ხუციშვილი (დ. 19 სექტემბერი, 1954, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1971 წელს დაამთავრა თბილისის მე-16 საშუალო სკოლა. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტზე რომელიც დაამთავრა წითელ დიპლომზე. აგრეთვე სწავლობდა სსრკ-ის შინაგან საქმეთა სამინისტროს მოსკოვის მილიციის უმაღლესი სკოლაში, იურისტის კვალიფიკაციით. მოგვიანებით კი რუსეთის ფედერაციის მოსკოვის სამხედრო-სასაზღვრო აკადემიაში სამხედრო შენაერთების ოპერატიულ-ტაქტიკური მართვის კვალიფიკაციით, რომელიც დაამთავრა ოქროს მედალზე. იყო კპ ამბროლაურის რაიკომის პირველი მდივანი, გარდა ამისა სასაზღვრო ჯარების სარდლის მოადგილე; საზღვრის დაცვის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე; ივანე ჯავახიშვილის სახელმწფიო უნივერსიტეტის დოცენტი, კულტურის და ხელოვნების უნივერსიტეტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი; სხვადასხვა სასწავლო უნივერსიტეტების პროფესორი; გარდაბნის მუნიციპალიტეტის გამგებელი და გარდაბნის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი. ამჟამად არის თელავის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის მოწვეული დოქტორი. 2018 წელს იყო „საქართველოს ძალოვან ვეტერანთა და პატრიოტთა პოლიტიკური კავშირის“ საპრეზიდენტო კანდიდატი.

პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე, ორი შვილი და შვიდი შვილიშვილი.
კონტროლის ხაზი

კონტროლის ხაზი — სადემარკაციო ხაზი ინდოეთსა და პაკისტანს შორის, გავლებულია ყოფილ სამთავრო ჯამუ და ქაშმირში. იურიდიულად არაღიარებულია, მაგრამ წარმოადგენს დე ფაქტო საზღვარს ამ ორ ქვეყანას შორის. თავდაპირველად „ცეცხლის შეწყვეტის ხაზი“ ერქვა, თუმცა 1972 წლის 3 ივლისის სიმლის შეთანხმებით სახელწოდება შეეცვალა და დღევანდელი სახელი მიიღო. ინდური მხარის ტერიტორიაზე ჯამუს და ქაშმირის შტატია განლაგებული. პაკისტანში ჩამოყალიბდა გილგიტ-ბალტისტანი და აზად-ქაშმირი. ხაზის ჩრდილოეთ წერტილს 9842 ეწოდება.

აგრეთვე არსებობს ფაქტობრივი კონტროლის ხაზი , რომელიც ითვალისწინებს ჩინეთის პრეტენზიებს აქსაი-ჩინზე.
მინი-ფურგონი (ავტომობილი)

მინი-ფურგონი (ამერ. — მინივენი; შემოკ. - — მრავალმხრივი დანიშნულების ავტომობილი) — მსუბუქი ავტომობილის სახეობა, რომელსაც გააჩნია მაღალი ჭერი, დიდი სივრცე, მგზავრებისთვის ან ტვირთისთვის ადვილად გადაწყობის შესაძლებლობით და ხშირ შემთხვევაში, მცირე ზომის წინა კაპოტი.

მინი-ფურგონი სიმაღლით და ტევადობით აღემატება უნივერსალისა და ჰეტჩბეკის ტიპის მსუბუქ ავტომობილებს. აღჭურვილია ერთიანი ძარათი, წინა ან ოთხი წამყვანი თვლით. ხშირ შემთხვევაში ორგანყოფილებიანი აგებულებისაა, წინ მცირედით გამოწეული ძრავას სათავსით, თუმცა შეიძლება იყოს ერთგანყოფილებიანიც, ვაგონის ფორმით. გამომდინარე იქიდან, რომ ძრავას სათავსი ნაწილობრივ სალონშია მოქცეული, დასაჯდომი ადგილები შედარებით მაღლა აქვს განთავსებული. დიდი ზომის გვერდითი სრიალა კარებით და ასევე ფართო უკანა კარით მეტად გაადვილებულია მგზავრების ჩასხდომა ან ტვირთის განთავსება და მარტივადაა შესაძლებელი სავარძლების ჩამატება, გადაწყობა და მოხსნა, რაც საშუალებას იძლევა სივრცის სურვილისამებრ გადანაწილების, მგზავრებისთვის ან ტვირთისთვის.

იგი შუალედურ ადგილს იკავებს ჩვეულებრივ ავტომობილებსა და სამგზავრო-სატვირთო ფურგონებს შორის. ამ ტიპის მანქანებში 8-9 მგზავრი შეიძლება დაეტიოს, უფრო მაღალი ტევადობის ავტომობილები კი მიკროავტობუსის კლასს განეკუთვნება.

კომპაქტური და მინი-
1990-იანების ბოლოს და 2000-იანების დასაწყისში, ევროპული ავტომწარმოებლების დიდმა ნაწილმა დაიწყო კომპაქტური კლასის მინი-ფურგონების გამოშვება, რომლებიც ჩვეულებრივზე მეტად შემცირებულ ვარიანტს წარმოადგენდა.
პინიატა

პინიატა — მექსიკური წარმოშობის ღრუ სათამაშო. საკმაოდ მსხვილი ზომისაა. ამზადებენ პაპიე-მაშესაგან ან რბილი შემოსახვევი ქაღალდისაგან. აფორმებენ ორნამენტებითა და მორთულობებით. თავისი ფორმით პინიატა გამოსახავს ცხოველს (ძირითადად ცხენს) ან გეომეტრიულ ფიგურას. ავსებენ სხვადასხვა ტკბილეულითა და სიურპრიზებით ბავშვებისათვის (კანფეტი, ტკაცუნა, სათამაშო, კონფეტი, კაკალი და სხვ.).

პინიატას იყენებენ თამაშის ერთ-ერთ სახეობაში, რა დროსაც თვალახვეული ადამიანი ჯოხით მის გატეხვას ცდილობს რათა გატეხოს იგი და შიგნეულობა თამაშის მონაწილეთათვის გამოათავისუფლოს.
სერგეი ანდრიანოვი

სერგეი ნიკოფორეს ძე ანდრიანოვი (; დ. 13 თებერვალი, 1925, მოსკოვის ოლქი — გ. 17 აპრილი, 1980, მოსკოვი) — საბჭოთა ჯარისკაცი, საბჭოთა არმიის პოდპოლკოვნიკი, დიდი სამამულო ომის მონაწილე . დიდების ორდენის კავალერი. ომის წლებში ის ბალტიისპირეთის ფრონტის მე-3 დამრტყმელი არმიის 207-ე მსროლელი დივიზიის 598-ე მსროლელი პოლკის მეტყვიამფრქვევე იყო.

მიღებული ჯილდოები
დიდების ხარისხის ორდენი, — 1950 წლის 22 ივლისი (ბრძანება № 1683);
დიდების ხარისხის ორდენი — 1945 წლის 16 მაისი (ბრძანება № 2993);
მედალი „სამხედრო დამსახურებისათვის“.
ნიკოლოზ ბელიაევი (რაიხსტაგის შტურმის მონაწილე)

ნიკოლოზ მიხეილის ძე ბელიაევი (; დ. 22 ოქტომბერი, 1922, კობენევო, რსფსრ — გ. 8 დეკემბერი, 2015, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი) — საბჭოთა საზღვაო ფლოტის ოფიცერი, დიდი სამამულო ომის მონაწილე, მე-2 რანგის კაპიტანი. რაიხსტაგის შტურმის ერთ-ერთი უკანასკნელი მონაწილე. ომის შემდეგ აქტიური ცხოვრების წესით დაკავდა, ჩაერთო საერთო-საგანმანათლებლო და პატრიოტულ საქმიანობაში ახალგაზრდებს შორის. სიცოცხლის ბოლომდე დარჩა მტკიცე კომუნისტად.

ჯილდოები
სამამულო ომის ორდენი, 1 ხარისხი (1945);
სამამულო ომის ორდენი, 2 ხარისხი (1944);
2 წითელი ვარსკვლავის ორდენი (პირველი — 1945);
2 მედალი „სამხედრო დამსახურებისათვის“ (პირველი — 1943);
„შრომის ვეტერანის“ მედალი;
მედალი „საბჭოთა იმიერპოლარეთის დაცვისათვის“;
მედალი „ბერლინის აღებისათვის“;
საიუბილეო მედლები;
კომუნისტური პარტიის ჯილდოები.
თალი-ბარზუ

თალი-ბარზუ — ძვ. წ. ბოლო საუკუნეებისა და ახ. წ. საუკუნის ნაქალაქარი (ფართობი დაახლ. 5 ჰა) სამარყანდის სამხრეთით 6 კმ-ზე (უზბეკეთი). აქვს ოთხკუთხა ფორმა, შუაში კოშკებითა და სათოფურებიანი კედლებით გამაგრებული 18 მ სიმაღლის გორაა. გაითხარა 1936–1940 წლებში, გ. გრიგორიევის ხელმძღვანელობით. მოსახლეობა ძირითადად მისდევდა მიწათმოქმედებას, მეცხოველებობას და აგრეთვე ხელოსნობას (კერამიკის წარმოება და სხვ.). ახ. წ. დასაწყისში თალი-ბარზუ გამაგრებულ დასახლებად იქცა, ხოლო – საუკუნეებში დაცარიელდა. – საუკუნეებში აშენდა ციხესიმაგრე, რომლის ცენტრში ციტადელი იყო. ვარაუდობენ, რომ – საუკუნეების თალი-ბარზუ იგივეა, რაც წერილობით წყაროებში მოხსენიებული ქალაქი რივდადი.

თალი-ბარზუში აღმოჩენილი ადრინდელი მასალიდან აღსანიშნავია წითლად შეღებილი ქუსლიანი სასმისები, ორთავიანი ცხვრის ფორმის სადგარები, ორნამენტით შემკული ჭურჭელი, სოღდური დამწერლობის ნიმუშები და ქანდაკებანი.
ვახტანგ გაბუნია

ვახტანგ გაბუნია (დ. 28 სექტემბერი, 1958, ვანი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 1975 წელს დაამთავრა ისრეთის საშუალო სკოლა. 1977–1981 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში, ხოლო 1981–1985 წლებში საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტში. 1988 წელს დააარსა მოძრაობა „სამართლიანობა-სოლიდარობის“ (ერთ-ერთი დამფუძნებელი), რომელიც მიმართული იყო კომუნისტური რეჟიმის წინააღმდეგ. 1990 წელს იყო საქართველოს თავისუფალი პროფკავშირების საორგანიზაციო განყოფილების დასავლეთ საქართველოს ინსტრუქტორი. 1992 წელს კი თავისუფალი პროფკავშირების თავმჯდომარის მოადგილე.

ზვიად გამსახურდიას განდევნის შემდეგ დავტოვა ქვეყანა. 1996 წელს დაბრუნდა შევარდნაძის რეჟიმის წინააღმდეგ საბრძოლველად. 2008 წლიდან არის „ქრისტიან-დემოკრატიული მოძრაობის“ დასავლეთ საქართველოს კოორდინატორი. 2017 წლიდან „ქრისტიან-დემოკრატიული მოძრაობის“ მთავარი კომიტეტის წევრი და რეგიონული მდივანი. 2018 წელს იგი იყო „ქრისტიან-დემოკრატიული მოძრაობის“ მოძრაობის საპრეზიდენტო კანდიდატი.

პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
მიხეილ-გელა სალუაშვილი

მიხეილ სალუაშვილი (დ. 16 ივლისი, 1958, თბილისი — გ. 1 აპრილი, 2021, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
1980–1982 წლებში მუშაობდა საქართველოს კოსმოსურ ნაგებობათა ინსტიტუტში; 1983–1989 წლებში სპი-ს „ლითონის კონსტრუქციების“ კათედრაში; 1990–1991 წლებში სპი-ს „სამოქალაქო თავდაცვის ციკლის“ უფროსად; 1991–1995 წლებში სპი-ს „სამშენებლო კონსტრუქციების“ კათედრის გამგის მოადგილედ — „დაცვითი ნაგებობების“ უფროსად; 1991 წელს იყო საბურთალოს საკრებულოს თავმჯდომარე; 1992 წლის იანვარიდან გარდაცვალებამდე იყო „სამართლიანობის აღდგენის კავშირი ხმა ერისა: უფალია ჩვენი სიმართლე“-ის ლასკარის თავმჯდომარე. 133 კრებულისა და 3000-მდე საგაზეთო პუბლიკაციის ავტორი და თადარიგის უფროსი ლეიტენანტი. 2018 წელს იყო საპრეზიდენტო კანდიდატი. მონაწილეობა ჰქონდა საპრეზიდენტო (2013, 2018) და თბილისის მერის არჩევნებში (2014). 2013 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო 1376 (0,08%) ხმა. 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო 2970 (0,19%) ხმა. 2018 წლიდან იყო „თეოლოგიისა და პოლიტიკის აკადემიის“ პრეზიდენტი.

მიხეილ-გელა სალუაშვილი გარდაიცვალა 2021 წლის 1 აპრილს, თბილისში.

პირადი ცხოვრება
ჰყავს ორი შვილი და ორი შვილიშვილი.