iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ზღუდრის ღვთისმშობლის ეკლესია

ზღუდრის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზღუდერში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 600-700 მეტრზე, გორაკზე, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება - საუკუნეებით.

ეკლესია დარბაზულია (8,8 5,8 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის, ფორმისა და ფერის (მოყვითალო, ღვინისფერი, მომწვანო) ქვიშაქვის ქვებით; ლავგარდანი შირიმის ქვის იყო (შემორჩენილია რამდენიმე ქვა). შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან ჰქონდა. ნახევარწრიული, შებრტყელებული კონქით გადახურული აფსიდის ღერძზე ბრტყელი ქვით გადახურული სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს სწორკუთხა ნიშებია. ბრტყელი ქვითაა გადახურული სარკმელი დასავლეთ კედელშიც. ეკლესია გადახურული იყო დარბაზის გრძივ კედლებზე დაყრდნობილი ნახევარწრიული კამარით.
დევან ნაირი

დევან ნაირი (, მალაიალამური ენა േ ാ െ് ീ്ി) (დ. 5 აგვისტო, 1923, მალაკის შტატი, მალაიზია — გ. 6 დეკემბერი, 2005, ჰამილტონი, კანადა) — სინგაპურის მესამე პრეზიდენტი (1981–1985 წლებში). ეროვნებით ტამილი. სინგაპურში ცხოვრობდა 1933 წლიდან. აქტიურად მონაწილეობდა ანტიკოლონიურ ბრძოლაში. ორჯერ იყო დაპატიმრებული (1951, 1956). 1954 წელს შექმნილი სახალხო მოქმედების პარტიის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. 1985 წლის 27 მარტს დატოვა თანამდებობა გაურკვეველი გარემოებების გამო.

1995 წლიდან ემიგრაციაშია კანადაში. გარდაიცვალა 2005 წლის 6 დეკემბერს კანადის ქალაქ ჰამილტონში.
ნომარქოსი

ნომარქოსი — ნომის მმართველი ძველ ეგვიპტეში. ნომარქოსის თანამდებობის ძველი ეგვიპტური სახელწოდებაა „ა(ნ)ჯ-მერ“ — „ის ვინც არხს თხრის“. ნომარქოსი სათავეში ედგა ნომის ადმინისტრაციულ აპარატს, მართლმსაჯულებას, ჯარს და განაგებდა მთელ სამეურნეო საქმიანობას. სახელმწიფოს დეცენტრალიზაციის პერიოდში ნომარქოსები დამოუკიდებლობას აღწევდნენ და მათი თანამდებობა მემკვიდრეობითი ხდება.
ნოღაის ურდო

ნოღაის ურდო — მომთაბარე ტომთა ფეოდალური სახელმწიფო გაერთიანება ახლანდელი ჩრდილო კასპიისპირეთისა და არალისპირეთის ტერიტორიაზე. - სს. მიჯნაზე ედიგეის მმართველობის დროს, გამოეყო ოქროს ურდოს. საბოლოოდ ჩამოყალიბდა ედიგეის ვაჟის, ნურადინის მმართველობის (1426-1440 წწ.) დროს. მოსახლეობას შეადგენდნენ თურქულენოვანი ტომები, რომლებიც საუკუნის ნახევარში შედიოდნენ ნოღაის განმგებლობაში. საუკუნის ნახევარში მათ ნოღაელები ეწოდათ. ნოღაის ურდოს დედაქალაქი იყო ქ. სარაიჩიკი (სარაიჯუკი) მდინარე იაიკის ქვემო წელზე. იგი მნიშვნელოვან სატრანზიტო სავაჭრო პუნქტს წარმოადგენდა. მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობა მომთაბარე მესაქონლეობა იყო. საუკუნეში ნოღაელ ფეოდალებს მოსკოვისა და ყაზანის ბაზრებზე გასაყიდად გაჰყავდათ ათიათასობით ცხენი და ცხვარი. ფეოდალურ ურთიერთობებთან ერთად გავრცელებული იყო საოჯახო მონობა.

ნოღაის ურდო იყოფოდა ულუსებად, რომელთაც მურზები განაგებდნენ. მთავრის ხელისუფლება გადადიოდა გვარის უფროსობის მიხედვით. საუკუნის ნახევარში ყაზანისა და ასტრახანის სახანოების რუსეთთან შეერთების შემდეგ, ნოღაის ურდო დაიშალა რამდენიმე ერთეულად - დიდი ნოღაი, მცირე ნოღაი და ალთიულის ურდო. საუკუნის პირველ ნახევარში ნოღაის ურდოში შეიქმნა ეპოსი „ედიგეი“, სადაც აისახა ედიგეისა და ოქროს ურდოს ხანის თოხთამიშის ბრძოლა. ეს ეპოსი ფართოდ გავრცელდა თურქულენოვან ხალხებში.
ნოღაი

ნოღაი (დ. ს. ნახევარი — გ. 1300) — ოქროს ურდოს სარდალი, ჯუჩი ყაენის შვილთაშვილი. მრავალჯერ ილაშქრა ჰულაგუ-ყაენის და მისი მემკვიდრეების წინააღმდეგ. ბერქა-ყაენის სიკვდილის შემდეგ ნოღაის მმართველობაში აღმოჩნდა უზარმაზარი ტერიტორია დონიდან დუნაიმდე. 1273 წელს იქორწინა ბიზანტიის იმპერატორ მიხეილ პალეოლოგოსის უკანონო ასულ ევფროსინეზე. ნოღაისთან კავშირს მიაღწიეს რუსეთის სამთავროებმა, პოლონეთმა, უნგრეთმა, ბულგარეთმა, სერბეთმა. ნოღაის დახმარებით ოქროს ურდოს ყაენი გახდა თოხთა, რომელმაც შემდეგ ბრძოლა დაიწყო ნოღაის წინააღმდეგ. 1300 წელს ნოღაი დამარცხდა, იგი ტყვედ ჩაიგდეს და მოკლეს. მოგვიანებით ნოღაის სახელი ეწოდა ნოღაელ ხალხს.
ზღუდრის ეკლესია

ზღუდრის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზღუდერში. დგას სოფლის განაპირას, მდინარე ძამის მარჯვენა ნაპირზე. გაირჩევა სამი სამშენებლო ფენა: - საუკუნეების (სამნავიანი ბაზილიკა), საუკუნის (სამეკლესიანი ბაზილიკა) და - საუკუნეების მიჯნის (რესტავრაცია).

ეკლესია (13,6 11,5 მ) გეგმით სამეკლესიანი ბაზილიკაა, ნაგებია მოყვითალო ფერის ქვიშაქვის კარგად გათლილი კვადრებით. ახლანდელი ეკლესიის მშენებელს ნაგებობისათვის გამოუყენებია ადრე არსებული შენობის (სამნავიანი ბაზილიკის) ნაწილები -საკურთხევლის აფსიდი და ჯვრისებრი კვეთის ორი წყვილი სვეტი მათზე გადაყვანილი თაღებით (ისინი კედლის წყობაშია ჩართული, ისე როგორც პილასტრები და კედლის თაღები).

ეკლესიას ერთი შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან. შესასვლელზე მიშენებულია სამნაწილიანი კარიბჭე, რომლის შუა ნაწილი ამაღლებულია. შუა ეკლესია ფართო და მაღალია, წაგრძელებულია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია. დარბაზის გრძივი კედლები პილასტრებითა და კედლის თაღებით დანაწილებულია სამ მონაკვეთად. ჩრდილოეთ ეკლესია ყრუ კედლით გაყოფილია ორად. ორივე სათავსი დამოუკიდებელი გასასვლელებით მთავარ ეკლესიას უკავშირდება. აღმოსავლეთ სათავსში სამკვეთლო იყო, დასავლეთისაში - ცალკე ეკლესია. სამხრეთ ეკლესიის აღმოსავლეთ ნაწილიც ცალკე ეკლესიაა, რომელშიც კარიბჭიდან შეიძლება შესვლა.

ორივე გვერდის ეკლესიის კედლებში, აფსიდის მხარეს, მთელ სიმაღლეზე დატანებულია ნიშები, რომლებიც იწყებოდა იატაკიდან და შეკრული იყო ნახევარწრიული თაღით. თაღის დასავლეთ ქუსლი ეყრდნობოდა ნიშის კუთხეს, ხოლო აღმოსავლეთის - კედელში ჩასმულ იმპოსტებს. ორივე ეკლესიას ცილინდრული კამარა (თავიდან თლილი ქვისა იყო, შეკეთებულია რიყის ქვით) და აღმოსავლეთით თითო სარკმელი ჰქონდა (სამხრეთ სათავსს ერთი სარკმელი სამხრეთიდანაც ჰქონია).

ფასადებზე შეინიშნება კედლის პერანგის ნაშთი და დეკორის ფრაგმენტები. აღმოსავლეთის თაღოვან სარკმელს ორნამენტიანი საპირე (- სს. მიჯნა) და ჰორიზონტალურგადანაკეციანი სათაური (- სს.) აქვს. სარკმლის სათაურის მარჯვნივ, კედელში ჯვრის რელიეფური ფილაა (- სს.). აფსიდის სარკმელთან ჩართულია მცენარეული ორნამენტით მორთული როზეტი (სამნავიანი ბაზილიკიდანაა). კარიბჭიდან შუა ეკლესიაში შესასვლელის ტიმპანზე გამოსახულია ვაზი ( ს.).
ვიბორგი

ვიბორგი — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, ვიბორგის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ადმინისტრაციული საზღვრიდან ჩრდილო-დასავლეთით 68 კმ-ში და ისტორიულ ქალაქ სანქტ-პეტერბურგიდან 122 კმ-ში. ქალაქი ფინეთიდან გამოყოფილია 27 კილომეტრიანი სარკინიგზო ხაზით. საავტომობილო გზით ფინეთის სახელმწიფო საზღვრამდე (ბრუსნიჩნოე) 35 კილომეტრია. ქალაქი მდებარეობს ვიბორგის ყურის სანაპიროზე, ფინეთის ყურის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მხარეს. ვიბორგი ლენინგრადის ოლქის მსხვილი ეკონომიკური, სამრეწველო და კულტურული ცენტრია, პორტია ბალტიის ზღვაზე და მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძი.

ვიბორგი შუა საუკუნეებში შვედებმა დააარსეს. 2010 წლიდან ქალაქი ლენინგრადის ოლქის ერთადერთ ისტორიულ დასახლებას წარმოადგენს. 1940 წლამდე ფინეთის სიდიდით მეორე ქალაქი იყო. ქალაქის ღირშესანიშნაობებია — ვიბორგის ციხესიმაგრე, ვიბორგის ბიბლიოთეკა, მონრეპოს პარკი და სხვა. ქალაქში სულ დაახლოებით 300 არქიტექტურული,ისტორიული, სკულპტურული, არქეოლოგიური და ბუნების ძეგლია. 2010 წლიდან ქალაქს „სამხედრო დიდების ქალაქის“ სტატუსი მიენიჭა.

2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 79 962 ადამიანს შეადგენდა, ფართობი 160 847 კმ², ვიბორგი ლენინგრადის ოლქის, მოსახლეობის და ფართობის მიხედვით, სიდიდით მეორე ქალაქია.
ბიატლონის მსოფლიო თასი 2012-13

ბიატლონის მსოფლიო თასი 2012-13 — მრავალეტაპიანი ტურნირის სეზონი ბიატლონში, რომლის ორგანიზატორია ბიატლონის საერთაშორისო კავშირი. სეზონმა სტარტი აიღო 2012 წლის 24 ნოემბერს შვედეთის ქალაქ ესტერსუნდში და დასრულდება 2013 წლის 17 მარტს რუსეთის ქალაქ ხანტი-მანსიისკში.

მიღწევები
პირველი გამარჯვება მსოფლიო თასზე კარიერის განმავლობაში:
, 27, თავის მე-6 სეზონში — მსოფლიო თასის 1-ლი სპრინტი ესტერსუნდში; ეს არის აგრეთვე მისი პირველი კვარცხლბეკი
, 23, თავის მე-5 სეზონში — მსოფლიო თასის მე-2 დადევნება ჰოხფილცენში; ეს არის აგრეთვე მისი პირველი კვარცხლბეკი
, 23, თავის მე-4 სეზონში — მსოფლიო თასის მე-3 სპრინტი პოკლიუკაში; ეს არის აგრეთვე მისი პირველი კვარცხლბეკი
, 22, თავის მე-3 სეზონში — მსოფლიო თასის მე-3 დადევნება პოკლიუკაში; პირველი კვარცხლბეკი იყო 2010-11 წლებში სპრინტი ესტერსუნდში

პირველი კვარცხლბეკი მსოფლიო თასზე:
, 24, თავის მე-4 სეზონში — ნომერი 3 მსოფლიო თასის 1-ლი ინდივიდუალური ესტერსუნდში
, 25, თავის მე-3 სეზონში — ნომერი 3 მსოფლიო თასის 1-ლი ინდივიდუალური ესტერსუნდში
, 25, თავის მე-7 სეზონში — ნომერი 2 მსოფლიო თასის 1-ლი სპრინტი ესტერსუნდში
, 27, თავის მე-7 სეზონში — ნომერი 3 მსოფლიო თასის მე-3 სპრინტი პოკლიუკაში
, 28, თავის მე-9 სეზონში — ნომერი 2 მსოფლიო თასის მე-3 დადევნება პოკლიუკაში

გამარჯვება ამ მსოფლიო თასზე (ფრჩხილებში ყველა დროის გამარჯვებები):
, 4 (20) პირველი ადგილი
, 2 (16) პირველი ადგილი
, 2 (6) პირველი ადგილი
, 2 (3) პირველი ადგილი
, 1 (29) პირველი ადგილი
, 1 (10) პირველი ადგილი
, 1 (1) პირველი ადგილი
, 1 (1) პირველი ადგილი
, 1 (1) პირველი ადგილი
, 1 (1) პირველი ადგილი
ვირუ

ვირუ — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ესტონეთში. ვირუმაას მაზრის ცენტრი.

ისტორია
ვირუ დაარსდა 1784 წელს რუსეთის იმპერატორ, ეკატერინე -ის სურვილით.

გეოგრაფია
ვირუ მდებარეობს ტამულის ტბის ნაპირზე.

კულტურა
ყოველწლიურად ვირუში ტარდება ფოლკლორის ფესტივალი.

დაძმობილებული ქალაქები
ლაიტილა, ფინეთი
იისალმი, ფინეთი
ლანდსკრუნა, შვედეთი
ჰერიუდა, შვედეთი
ალუკსნე, ლატვია
იონიშკისი, ლიეტუვა
ბად-ზეგებერგი, გერმანია
სუვალკი, პოლონეთი
შამბრე-ლე-ტური, საფრანგეთი
სმოლიანი, ბულგარეთი
კანივი, უკრაინა
კეხიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია

კეხიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ კეხიჯვარში. მდებარეობს სოფლის ძველ სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (9 5,1 მ), ნაგებია რიყის ქვით, ქვიშაქვით და ტუფის გათლილი კვადრებით. კონსტრუქციულ ნაწილებში ქვიშაქვის თლილი ფილებია გამოყენებული. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი გარედან არქიტრავით არის გადახურული, შიგნიდან - ნახევარწრიული თაღით. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ერთი სარკმელია. დარბაზის გრძივი კედლები მარტივკაპიტელებიან პილასტრებზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით ორ ნაწილად იყოფა. თაღზე ცილინდრული კამარა გადადის. ჩრდილოეთ კედელში ერთი სარკმელია, სამხრეთისაში - ორი. ფასადები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით.
ნიშტადტის საზავო ხელშეკრულება

ნიშტადტის საზავო ხელშეკრულება — ხელშეკრულება რუსეთსა და შვედეთს შორის, რომელმაც დაასრულა 1700-1721 წლების ჩრდილოეთის ომი. დაიდო ფინეთის ქალაქ ნიშტადტში 1721 წლის 30 აგვისტოს. რუსეთის დელეგაციას ხელმძღვანელობდნენ იაკობ ბრიუსი და ანდრეი ოსტერმანი.

ხელშეკრულება შეიცავდა პრეამბულასა და 24 მუხლს. რუსეთმა მიიღო ლიფლანდია რიგითურთ, ესტლანდია რეველითა და ნარვით, ინგერმანლანდია (იჟორის მიწა), კარელიის ნაწილი კექსჰოლმით, კუნძულები ეზელი, დაგო და სხვა მიწები ვიბორგიდან კურლანდიის საზღვრამდე. ნიშტადტის საზავო ხელშეკრულების ძალით რუსეთი დამკვიდრდა ბალტიის ზღვაზე და დაუკავშირდა ევროპას, რაც რუსული დიპლომატიის დიდი წარმატება იყო.
ტრირის აუგუსტა-ვიქტორიას გიმნაზია

ტრირის აუგუსტა-ვიქტორიას გიმნაზია (შემოკლებით ა-ფაუ-გე, -- - ) - გიმნაზია ტრირში, რომელიც 1879 წელს დაარსდა როგორც საქალაქო სკოლა და სულ მალე კი სახელმწიფო სასწავლო დაწესებულებად იქცა.

ისტორია
გიმნაზიამ შეცვალა ნეტარ მონაზონთა ეკლესიასთან არსებული ქალთა სკოლა, რომელიც პრუსიის კულტურკამპფის ტალღაზე წარმოქმნილი ნეტარ მონაზონთა ეკლესიის ბაზაზე არსებობდა.

1913 წლიდან მოყოლებული სკოლა ატარებს კაიზერ ვილჰელმ -ის მეუღლის აუგუსტა ვიქტორიას სახელს.

სკოლის პროფილი
ტრირის აუგუსტა-ვიქტორიას გიმნაზია წარმოადგენს ორენოვან სკოლას. გერმანულ-ინგლისური ორენოვანი სწავლება ქალაქ ტრირისა და მისი შემოგარენის მასშტაბით მხოლოდ ამ სკოლაში არის შესაძლებელი.

ორსაათიანი დამატებითი მეცადინეობა ინგლისურში მე-5 და მე-6 კლასებში იწყება, ხოლო მე-7 კლასში გეოგრაფიისა და ისტორიის საათების სავალდებულო რაოდენობაზე ერთი აკადემიური საათის დამატებით ხსენებულ საგნებს ასწავლიან ინგლისურ ენაზე პარციალურ-სელექციური მეთოდის მიხედვით.

ორენოვანი სწავლების წარმატებულად გავლის შემთხვევაში მოსწავლე სკოლის დასრულებისას იღებს ორენოვან, გერმანულ-ინგლისურ აბიტურს, რაც ნებისმიერ ინგლისურენოვან უნივერსიტეტში სწავლის გაგრძელების საშუალებას აძლევს მსურველს.

სასწავლო პროცესში მთავარი აქცენტი აგრეთვე კეთდება მათემატიკა-ინფორმატიკა-საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებზე, რაც გამოიხატება შესაბამისი საგნების გაძლიერებულ პროგრამებში, ასევე გახანგრლივებულ სწავლებაზე.

დღესდღეობით სკოლაში, მე-5-დან მე-13 კლასებამდე დადის 2 000 მოსწავლე.

პროექტები
სკოლის ადმინისტრაცია, პედაგოგები და მოსწავლეები აქტიურად არიან ჩართული ინდოეთში სკოლების აღმშენებლობის პროექტში, რის გამოც აუგუსტა-ვიქტორიას გიმნაზია 1996 წელს მიღებული იქნა იუნესკოს მართული პროექტების სკოლათა წრეში.
გიმნაზია მონაწილეობას იღებს კომენიუს-რეგიო-პროექტებში.
ესტონეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი

მეისტრილიგა — პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა ესტონური კლუბებისთვის. წარმოადგენს ესტონეთის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგას. ჩემპიონატი დაარსდა 1992 წელს და მასში მონაწილეობას იღებს 10 გუნდი. სეზონი მარტში იწყება და ნოემბერში მთავრდება.

ჩემპიონატის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია ტალინის „ფლორა“, რომელმაც 15-ჯერ მოიგო ტურნირი. მოქმედი ჩემპიონია „ლევადია“.

ჩემპიონები
სტატისტიკა კლუბების მიხედვით
ტერი გუდკაინდი

ტერი გუდკაინდი (; დ. 1 მაისი, 1948 — გ. 17 სექტემბერი, 2020) — თანამედროვე ამერიკელი მწერალი. ავტორი ციკლისა „ჭეშმარიტების მახვილი“, რომელში შემავალი წიგნებიც გამოქვეყნებულია გამომცემლობა -ის მიერ 10 მილიონიანი ტირაჟით, და რომლებიც მსოფლიოს 20 სხვადასხვა ენაზეა თარგმნილი. ამ წიგნების მიხედვით 2008 წელს გადაიღეს სერიალი „ლეგენდა მაძიებელზე“.

ბიოგრაფია
გუდკაინდი დაიბადა 1948 წელს და გაიზარდა ომაჰაში (ნებრასკას შტატი), სადაც მან დაამთავრა ხელოვნების სკოლა. კოლეჯის მიტოვების შემდეგ გუდკაინდი დურგლად მუშაობდა, აწარმოებდა ვიოლინოებს და რესტავრაციას უკეთებდა იშვიათ ნივთებს, ეკზოტიკურ არტეფაქტებსა და ანტიკვარიატებს. მწერლის კარიერის დაწყებამდე გუდკაინდი ცნობილი იყო თავისი ნახატებით, რომლებზეც ის ზღვასა და ველურ ბუნებას გამოსახავდა. 1983 წელს თავის ცოლთან, ჯერისთან, ერთად გაემგზავრა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ამერიკის მთებში და იქ, ტყეში, ოკეანის მახლობლად, აიშენა სახლი, რომელშიც სიცოცხლის ბოლომდე ცხოვრობდა. 1993 წელს მან დაიწყო თავისი პირველი რომანის, „ჯადოქრის პირველი წესის“, წერა. გუდკაინდების ოჯახს ასევე აქვს მეორე სახლი ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთით, უდაბნოში, სადაც ამჟამად დიდ დროს ატარებენ.

კარიერა
1993 წელს დაიწყო თავისი პირველი რომანის, „ჯადოქრის პირველი წესის“, წერა. წიგნი წარმოუდგენელი წარმატებით გაიყიდა. პირველი პერსონაჟი, რომელიც გუდკაინდმა მოიგონა, იყო აღმსარებელი კალანი. 1994 წელს ამ ნაწარმოების პუბლიკაციიდან იწყება ტერი გუდკაინდის მწერლის კარიერა.

2010 წლის აპრილში გუდკაინდმა ხელი მოაწერა -თან კონტრაქტს, რომელიც ითვალისწინებდა სამი ახალი რომანის გამოშვებას. პირველი წიგნი გახდა რომანი რიჩარდსა და კალანზე — „წინასწარმეტყველების მანქანა“. წიგნი გამოვიდა 2011 წლის 1 აპრილს ტერი გუდკაინდის ოფიციალურ საიტზე. 2012 წლის ივლისში გამოვიდა მეორე წიგნი — „ლეგენდა მაგდა სირუსზე“, რომელმაც დაიწყო წიგნების ახალი სერია „ლეგენდა მაგდა სირუსზე“ და რომელიც ავტორმა გამოსცა დამოუკიდებლად, გამომცემლობების დაუხმარებლად. მარტში მწერლის ოფიციალურ ანგარიშზე სოციალური ქსელში გამოჩნდა ინფორმაცია „რიჩარდისა და კალანის“ სერიის მეორე წიგნის გამოსვლის თარიღთან დაკავშირებით. 2013 წლის 20 აგვისტოს გამოვიდა „რიჩარდისა და კალანის“ სერიის მეორე წიგნი სახელწოდებით „მესამე სამეფო“, რომელიც „წინასწარმეტყველების მანქანის“ სიკველი გახდა. 2014 წლის 5 აგვისტოს გამოვიდა წიგნი „დაშორებული სულები“. 2015 წლის ნოემბერში იგეგმება „რიჩარდისა და კალანის სერიის“ უკანასკნელი რომანის, „ომის გულის“ გამოსვლა. (2014)
ომის გული (ნოემბერი 2015)

სერია „თანამედროვე ფანტასტიკა“
ცხრათა კანონი (2009)
ვედრების ღვთისმშობლის ეკლესია

ვედრების ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვედრებაში. მდებარეობს სოფლის დასავლეთით, მთის ფერდობზე, სასაფლაოს ტერიტორიაზე. ეკლესიაზე გაირჩევა ორი სამშენებლო ფენა. თავდაპირველი ნაგებობა სტილისტური ნიშნებით თარიღდება - საუკუნეებით. ნაშენია კარგად გათლილი ქვიშაქვის კვადრებით, წყობის რიგების ჰორიზონტალობა დაცულია მკაცრად. გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში ეკლესიის მნიშვნელოვანი ნაწილი განსხვავებული საშენი მასალით განუახლებიათ. ამის შედეგად ნაგებობას თავდაპირველი სახე რამდენადმე შეცვლილი აქვს. სავარაუდოა, რომ ამავე ხანებშია მიშენებული ჩრდილოეთ მხრიდან რამდენიმე სწორკუთხა სათავსი.

ეკლესია დარბაზულია (10,6 6 მ). შესასვლელი ორია — სამხრეთით (შემორჩენილია წირთხლის ქვა) და დასავლეთით (მოგვიანებით შეუვიწროებიათ და დაუდაბლებიათ). ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ფართო თაღოვანი სარკმელი იყო (შემორჩენილია თაღის მოხაზულობა). შეკეთების დროს სარკმელი დაუპატარავებიათ. სარკმლის ორივე მხარეს, იატაკიდან დაახლოებით 1,6 მეტრის სიმაღლეზე, თითო მაღალი სწორკუთხა ნიშია (მოგვიანებით ამოუქოლიათ). ამ ნიშების ქვემოთ, თითქმის იატაკის დონეზე, კიდევ თითო სწორკუთხა ღრმა ნიშია. აფსიდში, სამხრეთით (იატაკიდან დაახლოებით 4 მეტრის სიმაღლეზე) შემორჩენილია მოზრდილი სარეზონატორო ქვევრების ნაშთები. დარბაზის კამარა ეყრდნობა კრონშტეინებზე შედგმულ საბჯენ თაღს (მცირე ნაწილი შემორჩენილია ჩრდილოეთის კედელზე).

ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელში საკურთხევლის კუთხესთან, გაჭრილია ჩრდილოეთის სწორკუთხა სათავსში (სამკვეთლო) შესასვლელი თაღოვანი კარი. სათავსს აღმოსავლეთით და დასავლეთით თითო სარკმელი აქვს. სამხრეთის კედელში ორი მცირე სწორკუთხა ნიშია. სათავსი გადახურულია უსწორო შეისრული სხმული კამარით.

ტაძრის აღდგენა განხორციელდა მეუფე იობის ლოცვა-კურთხევით 2001-2007 წლებში, მანვე 2007 წლის 29 სექტემბერს ტაძარი აკურთხა დედათა მონასტრად. ქტიტორები არინ თამაზ-გიორგი სურამელი და მაია მწარიაშვილი.
მოსწავლე

მოსწავლე — ადამიანი, რომელიც სწავლობს სკოლაში; ასევე პირი, რომელიც იყენებს სხვის დარიგებებსა და გაკვეთილებს რაიმე დარგში.

ცნება მოსწავლე ზოგჯერ გვევლინება, როგორც ცნება სტუდენტის ოპოზიცია: მეორე გულისხმობს დასავლეთის რაციონალიზმსა და აკადემიურ რუტინას, როდესაც პირველს უფრო უნივერსალური ხასიათი აქვს.
სანებლის წმინდა გიორგის ეკლესია

სანებლის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ სანებელში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით 300 მეტრზე, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია ჯვარ-გუმბათოვანი ნაგებობაა (12,7 7,8 მ), ნაგებია რიყის ქვით და აგურით, გამოყენებულია ნატეხი ქვაც; შენობის კუთხეები ამოყვანილია ქვიშაქვის მოზრდილი კვადრებით. შესასვლელი დასავლეთით და სამხრეთითაა. აღმოსავლეთის მკლავი ღრმა ბემით და ნახევარწრიული აფსიდით მთავრდება. აფსიდში ერთი, ხოლო ბემში ორი სარკმელია. აფსიდის სარკმლის მარცხენა მხარეს თითო წრიული და სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთის მკლავი ღრმა და სწორკუთხაა. სამხრეთის და ჩრდილოეთის მკლავები მოკლე სწორკუთხედებს წარმოადგენს. დასავლეთ მკლავის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში, სამხრეთ და ჩრდილოეთ მკლავების აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. ეკლესიის შესასვლელები და სარკმლები ფართოა და დასრულებულია აგურის წყობით გამოყვანილი ნახევაწრიული თაღებით. ღიობები შიგნიდან გარეთ ოდნავ ვიწროვდება. გუმბათქვეშა კვადრატი მკლავებზე გადაყვანილი თაღების გადაკვეთით იქმნებოდა. ფასადები დასრულებული იყო აგურის თაროსებრი ლავგარდნით. აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონის კეხთან ქვის წყობით გამოყვანილია ჯვარი.
კრისტიინა ოიულანდი

კრისტიინა ოიულანდი (; დ. 17 თებერვალი, 1966, კოჰტლა-იარვე, ესტონეთის სსრ) — ესტონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი 2002-2005 წწ. ესტონეთის პარლამენტის წევრი 1994-2002 და 2005-2009 წლებში. 2004 წელს განიხილებოდა ევროპის საბჭოს გენერალური მდივნის თანამდებობაზე, მაგრამ მიიღო 51 ხმა 299-დან.

2005 წელს თანამდებობიდან გაათავისუფლა არნოლდ რუიტელმა, 100 საიდუმლო დოკუმენტის გაქრობის გამო. თუმცა როგორც ოულანდმა განაცხადა, დოკუმენტები დაიკარგა მანამ სანამ იგი დაიკავებდა აღნიშნულ თანამდებობას.
ვისოცკი

ვისოცკი (1917 წლამდე — ტრონგზუნდი, 1917-1948 წლებში — ურასი) — საპორტო ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, ვიბორგის რაიონში ფინეთის ყურის სანაპიროზე. ქალაქი წარმოადგენს ოქტომბრის სარკინიგზო ხაზის ერთ-ერთ სადგურს.

მას შემდეგ, რაც 1710 წელს ჩრდილოეთის ომის მიმდინარეობის დროს ვიბორგის ყურის ყველაზე ვიწრო ადგილი, ქალაქი ვიბორგი და მისი მიმდებარე ტერიტორიები შვედებისგან დაიბრუნეს რუსებმა, სწორედ აქედან მომდინარეობდა ქალაქის ძველი სახელწოდებაც ( — ვიწრო,  — „სრუტე“), პეტრე -ის ბრძანებით ამ ტერიტორიებზე ააშენეს საფორტიფიკაციო ნაგებობები.

1917-1940 წლებში ქალაქი ფინეთის შემადგენლობაში იყო და ერქვა ურასი (. 1948 წელს ქალაქს სახელი შეეცვალა საბჭოთა კავშირის გმირის კუზმა ვისოცკის პატივსაცემად.

ვისოცკი ერთ-ერთი ყველაზე პატარა დასახლებაა, რომელსაც ქალაქის სტატუსი აქვს (2010 წლის მონაცემებით ქალაქში 1244 ადამიანი ცხოვრობდა), ამაზე პატარა დასახლება არის ქალაქი ჩეკალინი.
გეომეტრიის განვითარების პერიოდები

გეომეტრია ( — მიწა, — გაზომვა) — მათემატიკის დარგი, რომელიც სივრცობრივ გამზომილებებსა და მათ განზოგადოებებს შეისწავლის. თავდაპირველად გამოიყენებოდა, როგორც მეცნიერება ფიგურებზე, მათ ურთიერთგანლაგებასა და სიდიდეებზე. თუმცა თანამედროვე გეომეტრია ამ საზღვრებს გასცდა.

გეომეტრიის სამშობლოდ ითვლება ძველი ბაბილონი და ეგვიპტე. გეომეტრიის განვითარება შეიძლება დაიყოს ოთხ პერიოდად, რომელთა შორის საზღვრების გავლება შეუძლებელია წლების მიხედვით.

1) პირველი პერიოდი — გეომეტრიის ჩასახვის პერიოდია. ის მოიცავს პერიოდს უძველესი დროიდან ძვ. წ.-ით საუკუნემდე და დაკავშირებულია ძველ ეგვიპტეში, ბაბილონსა და საბერძნეთში მიწათზომის კულტურის განვითარებასთან.

2) ძვ. წ.-ით საუკუნიდან იწყება გეომეტრიის განვითარების მეორე პერიოდი — სადაც ყველა წინადადება მტკიცდებოდა. ამ დროისთვის ძველ საბერძნეთში უკვე ცნობილი იყო თალესის თეორემა; პითაგორა ხსნის ირაციონალურ რიცხვებს, ამტკიცებს თეორემას, რომელიც მისსავე სახელს ატარებს; ჰიპოკრატე ქიოსელმა წარმოადგინა სისტემატიური გეომეტრია (გეომეტრიის „ელემენტები“) და დაადგინა მთვარის ფართობი. პლატონმა და მისმა მოსწავლემ, არისტოტელემ, საფუძველი ჩაუყარეს აქსიომებს. ამგვარად გეომეტრიამ საბერძნეთში განვითარების იმ ფაზას მიაღწია, რომ საჭირო გახდა მისი სისტემატიზირება. ასეთი სისტემატიზატორი იყო ევკლიდე, რომელიც ავტორია 13-ტომიანი ნაშრომისა „საწყისები“. ევკლიდეს შემდეგ საბერძნეთში გამოირჩეოდნენ არქიმედე, ერატოსთენე, აპოლონიოს პერგელი და სხვა, რომლებმაც გაამდიდრეს გეომეტრია თავიანთი აღმოჩენებით.

3) საუკუნის პირველ ნახევარში იწყება გეომეტრიის განვითარების მესამე პერიოდი — ანალიტიკური გეომეტრიის ჩასახვა, რომლის შემქმნელებადაც რენე დეკარტი და პიერ დე ფერმა ითვლებიან. ანალიტიკური გეომეტრია დაყრდნობილია კოორდინატთა მეთოდზე. ამ პერიოდში აღსანიშნავია ლეონარდ ეილერის, ბლეზ პასკალის, გასპარ მონჟისა და ჟერარ დეზარგის მოღვაწეობა.

4) გეომეტრიის განვითარების მეოთხე პერიოდის დაწყება დაკავშირებულია არაევკლიდური გეომეტრიის შექმნასთან, რომელშიც აღსანიშნავია ლობაჩევსკისა და იანოშ ბოიაის ნაშრომები. ამასთან დაკავშირებით პირველად ნაშრომი გამოაქვეყნა ლობაჩევსკიმ 1926 წელს, მოგვიანებით ბოიამ 1932 წელს.
ვილიანდიმაა

ვილიანდიმაა ( ან ) — მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი ვილიანდი. მაზრის შემადგენლობაში შედის 15 მუნიციპალიტეტი: 3 ქალაქი (ვილიანდი, მიიზაკიულა და ვიჰმა) და 12 თემი. მაზრის ცენტრალურ და დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს საკალის მაღლობი, ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი დაჭაობებულია, რომელიც შედის სოომაას ეროვნულ პარკში.
მოხისის წმინდა გიორგის ეკლესია

მოხისის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ მოხისში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, შემაღლებულ ადგილზე. ეკლესიას დასავლეთიდან ორსართულიანი სამრეკლო აქვს მიშენებული, ხოლო სამხრეთიდან ეკლესიას ჰქონდა კარიბჭე. აგებულია 1811 წელს. 1972 წელს ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია შეაკეთა.

ეკლესია დარბაზულია (15 9 მ), ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვით (კედლების ქვედა ნაწილები და ცოკოლი). სამხრეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთში და დასავლეთ კედლის ღერძზე ფართო თაღოვანი შესასვლელებია. საკურთხეველი სწორკუთხოვანია, კუთხეებში ოდნავ მომრგვალებული; მის აღმოსავლეთ კედელში სარკმელია, გვერდით კედლებში კი თაღოვანი ნიშები - სამი ჩრდილოეთით, ერთი სამხრეთით. ერთი პატარა ნიში სამხრეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთშია. საკურთხევლის წინ მოხატული კანკელი დგას. დარბაზის გრძივ კედლებში ერთმანეთის პირდაპირ სამ-სამი ფართო თაღოვანი სარკმელია. დასავლეთის შესასვლელის თავზე კამარიდან სამრეკლოს მეორე სართულზე ასასვლელი თაღოვანი შესაძრომია, აქ ვიწრო ხის კიბეა. ერთი პატარა მრგვალი სარკმელი დასავლეთის კედელშია. ეკლესიის შიდა სივრცე ხალვათია. ინტერიერი შელესილი და შეთეთრებულია, ქვედა ნაწილში ზეთის საღებავის პანელია. ეკლესიის აგურით ნაწყობი ნახევარწრიული კამარა ერთ შეკიდელ საბჯენ თაღსა და დასავლეთ კედლის თაღს ეყრდნობა. გრძივ კედლებზე, სარკმლებს შორის, კონქში და კამარაში რამდენიმე პატარა ქვევრია ჩასმული, რომლებსაც ,,პირები“ ამოლესილი აქვთ; ნალესში თითო ყვავილისმაგვარი სახეა ამოჭრილი. ეკლესიის იატაკსა და საკურთხევლის ბაქანზე დაგებულია ქვიშაქვის კარგად გათლილი კვადრები.

ეკლესიის გლუვ ფასადებზე კარ-სარკმლის ღიობები მოჩარჩოებულია ლეკალური აგურით. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, ერთ ვერტიკალზე ჩასმულია ქვიშაქვის მცირე ზომის ქვა, რომელზეც ამოკვეთილია შვიდსტრიქონიანი მხედრული წარწერა. მის თავზე მუქი ფერის პატარა ქვაა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებით. წარწერა დაზიანებულია, იკითხება მხოლოდ ეკლესიის აგების თარიღი (1811 წელი) და ცალკეული ასოები. ფასადები დასრულებულია ბაზალტის ლავგარდნით, რომლის პროფილს თარო, შეზნექილი ზედაპირი და ლილვი შეადგენს.

სამრეკლო ორსართულიანია. მისი პირველი სართულის თაღები ორ თავისუფლად მდგომ სვეტსა და ეკლესიის კედლის ორ ნახევარსვეტს ეყრდნობა; გადახურულია გუმბათოვანი კამარით. მეორე სართული წარმოადგენს ოთხწახნაგოვან, სვეტებზე დაყრდნობილი თაღებით გახსნილ ფანჩატურს. თაღებს ზემოთ ჯვარედინად გადებულ ხის ორ ძელზე ჩამოკიდებულია დიდი ბრინჯაოს ზარი. წარწერის მიხედვით ზარი ჩამოსხმულია 1883 წელს და იწონის 150 კილოგრამს. სამრეკლოს მეორე სართულის ჭერს საფეხუროვანი პირამიდული ფორმა აქვს.