სანქტ-პეტერბურგის მატათა მოციქულის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =დანგრეული
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ლავრენტი მილერი, ვლადიმირ კარპოვი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი = ბაროკო
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1790, 1806, 1889-1890
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 59.961111
| გრძედი = 30.309167
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
სანქტ-პეტერბურგის მატათა მოციქულის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობდა მეზარბაზნეების ქუჩის, ლენინის ქუჩის, მატათას შესახვევისა და კრონვერის ქუჩებს შორის. იქ სადაც ამჟამად მატათას ბაღი მდებარეობს.

ისტორია
თავდაპირველად აქ 1719 წელს გადაიტანეს ხის ტაძარი, რომელიც აგებული იყო პეტრე და პავლე მოციქულების სახელზე ლენინგრადის ზაიაჩის კუნძულზე 1703 წელს (ზოგიერთი წყაროს მიხედვით პეტრე -ის ნახაზებით). კედლები გაფორმებული იყო მარმარილოთი. ხის ეკლესია განთავსებული იყო თანამედროვე ბაღის დასავლეთ ნაწილში, მატათას ქუჩასთან ახლოს. 1720 წლის 31 იანვარს ტაძარი აკურთხეს მატათა მოციქულის სახელზე და რუსების ჯარების მიერ ნარვის აღების სამახსოვროდ, რომელიც მოხდა ამ წმინდანის ხსენების დღეს, 1704 წლის 9 აგვისტოს. პეტრე ამ ტაძარში ლოცულობდა შვედებზე გამარჯვების შემდეგ.

ანა იოანეს ასულის მეფობისას გახდა პოლკის ეკლესია. საუკუნის განმავლობაში ააშენეს ეგვტერი სერგი რადონეჟელის სახელზე და 1745 წელს თბილი ეკლესია ახლოსვე ღვთისმშობლის კვართის სახელზე.

1732 წლიდან ეკლესიის გარშემო სასაფლაო მოეწყო, რომელმაც იარსება 30 წელზე მეტი და გაუქმდა 1768 წელს.

გადმოცემის თანახმად საუკუნეში ეკლესიის მრევლს შორის იყო ქსენია პეტერბურგელი. არსებობს დაუდასტურებელი ლეგენდა, რომ მატათა მოციქული დაკრძალულია სწორედ ამ ეკლესიაში, თუმცა წყაროებითაა დადასტურებული, რომ იგი დაკრძალულია საქართველოში, კერძოდ გონიოში.

მოგვიანებით კვართის ეკლესია დაშალეს და აღმართეს ქვის ეკლესია, ხოლო 1806 წელს ალექსანდრე -ის ბრძანებით საბოლოოდ დაშალეს მოძველებული ეკლესია და მის ადგილზე დაიწყეს ახლის მშენებლობა. საუკუნეში ეკლესია არაერთხელ გადააკეთეს და გააფართოვეს, მაგრამ მასში უცვლელად შეინახეს პირველი ხის პეტრე-პავლეს ეკლესიის კანკელი.

1889-1890 წლებში ააშენეს ქვის სამრეკლო არქიტექტორ ვლადიმირ კარპოვის პროექტის შესაბამისად.

 საუკუნის დასაწყისში ეს იყო ერთადერთი მატათას სახელობის ეკლესია, რომელსაც ჰქონდა კვართის და სერგის სახელობის ეგვტერები.

1923 წელს ეკლესიამ მიიღო საკათედრო ტაძრის სტატუსი, ხოლო 1932 წელს დახურეს და ააფეთქეს ლენინგრადის საოლქო აღმასრულებელი კომიტეტის დადგენილების თანახმად.

2001 წელს სანქტ-პეტერბურგის ძეგლთა დაცვის სააგენტომ ჩატარებლი არქეოლოგიური კვლევა-ძიების შედეგად აღმოჩენილი ყოფილი ტაძრის ფუნდამენტი შეიყვანა რუსეთის გარკვეული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

ეკლესიის სახელი ტოპონიმიკაში
ყოფილი ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორია არაოფიციალურად იწოდება მატათას ბაღად.

ტაძრის სახელწოდება ასევე მიიღო რამდენიმე მიმდებარე ქუჩამ.

მატათას შესახვევი - სახელწოდება შემონახულია
მატათას ქუჩა (1923 წლამდე, 1923-1956 წლებში ოაკობ კალინინის ქუჩა).
მატათას პროსპექტი (1820-იან წლებამდე) - თანამედროვე კრონვერისა და პოდკოვიროვის ქუჩა.
კვართის ქუჩა (1923 წლამდე) - ამჟამინდელი პოდკოვიროვის ქუჩა.