iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
თეთრი ია

თეთრი ია — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა, უღერო, ივითარებს გრძელ მიწისზედა ყლორტებს, ან ყლორტების გარეშეა. ფოთლები როზეტულია, მუქი მწვანე, ოვალურ – გულისებური, შებუსული, კიდეზე დაკბილული. თანაფოთლები ლანცეტაა, ფოჩებიან -წამწამებიანი. გვირგვინის ფურცლები იისფერია ან თეთრი, სურნელოვანი ან უსუნო. ყვ. ნაყ. -. იზრდება დაბლობიდან მთის ზედა
სარტყლამდე – ტყეებში, ბუჩქნარებს შორის, ბალახოვან ფერდობებზე. გავრცელებულია მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპას.
ყანის ია

ყანის ია—20 სმ – მდე სიმაღლის ერთწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღერო დატოტვილია, სუსტად შებუსული. ქვედა ფოთლები პატარა ზომისაა, ნიჩბისებური. ფოთლების ქვედა მხარე შებუსულია. ყუნწიანი შუა ფოთლები კვერცხის ფორმისაა ან ელიფსური. თანაყვავილები ფრთისებურად არის განკვეთილი. გვირგვინის სურნელოვანი ფურცლები მუქი მოყვითალოა ან თეთრი. ყვ. ნაყ. -. იზრდება დაბლობიდან მთის ზედა სარტყლამდე ტყეებში, ბუჩქნარებში ბალახოვან ფერდობებზე, რუდერალურ ადგილებში. გავრცელებულია მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ევროპას, მცირე აზიას
რცხილაფოთოლა ძელქვა

რცხილაფოთოლა ძელქვა—25-30 მ-მდე სიმაღლის ხეა, მორუხო-მწვანე, სქელი,
მკვრივი ქერქით. ნორჩი ტოტები მუქი მურა ფერისაა. ფოთლები მოყვანილობით მოგრძო კვერცხისებურია ან ელიფსური, წაწვეტებული, თითქმის მჯდომარე ან მოკლეყუნწიანი, კიდეზე მახვილ ან მრგვლად ხერხკბილა. ყვავილსაფარი მომურო ფერისაა, ოდნავ შებუსული, კვერცხის ფორმის ნაკვთებით. ყვ. , ნაყ. -. იზრდება ზღვისპირა დაბლობებსა და მთის ქვედა სარტყელში – ტენიან ტყეებში, მდინარეთა ნაპირებზე და ხეობების გაყოლებით. საქართველოში გავრცელებულია სამეგრელოში, იმერეთში, გურიასა და კახეთში. მცენარე შესულია საქართველოს წითელ ნუსხაში, როგორც მოწყვლადი სახეობა. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს სამხრეთკავკასიას, მცირე აზიას, ირან
მარინა გიგოლაშვილი

მარინა გიგოლაშვილი (დ. 8 დეკემბერი, 1943, თბილისი — გ. 27 ოქტომბერი, 2015) — ქართველი ასტრონომი.

ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ასტრონომიის სპეციალობით.

1965 წლიდან მუშაობა დაიწყო ევგენი ხარაძის აბასთუმნის ასტროფიზიკურ ობსერვატორიაში ლაბორანტად. 1966-1967 წლებში — ყირიმის (უკრაინა) ასტროფიზიკური ობსერვატორიის სტაჟიორ-მკვლევარი. 1968-1972 წლებში — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტი. 1972-2007 წლებში — ევგენი ხარაძის აბასთუმნის ასტროფიზიკურ ობსერვატორიის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, მეცნიერ-თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი და წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2003-2006 წლებში — ევგენი ხარაძის სახელობის საქართველოს ნაციონალური ასტროფიზიკური ობსერვატორიის მზის, პლანეტების და დედამიწის ზედა ატმოსფეროს განყოფილების გამგე. 2004-2006 წლებში — შემახის (აზერბაიჯანი) ასტროფიზიკური ობსერვატორიის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2007 წლიდან — ხარაძის აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის მკვლევარი. 2008-2010 წლებში — ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი, 2011 — ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მთავარი მკვლევარი. იყო საერთაშორისო და ადგილობრივი მნიშვნელობის მუშა ჯგუფების და ასტრონომიული გაერთიანებების წევრი: 2005 წლიდან — საერთაშორისო ჰელიოფიზიკური წლის საქართველოს ნაციონალური წარმომადგენელი. საერთაშორისო ჰელიოფიზიკური წლის ბალკანეთის, შავი ზღვისა და კასპიის ზღვის ქვეყნების რეგიონიალურ გაერთიანებაში საქართველოს ნაციონალური წარმომადგენელი. საერთაშორისო ჟურანალის „ “ რედაქციის წევრი. 2003 წლიდან — საერთაშორისო ჯგუფის წევრი. 2003-2006 წლებში — ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტის სამეცნიერო ხარისხების მიმნიჭებელი დაცვის საბჭოს წევრი. 2004 წლიდან — აკადემიკოს ევგენი ხარაძის სახელობის საქართველოს ნაციონალური ასტროფიზიკური ობსერვატორიის სამეცნიერო ხარისხების მიმნიჭებელი დაცვის საბჭოს წევრი. 2000 წლიდან — მზის გაერთიანებული დაკვირვებების საქართველოს ნაციონალური წარმომადგენელი. 1996-2006 წლებში — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული მზე-დედამიწის საბჭოს ვიცე-პრეზიდენტი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2003).
რატი ანდრონიკაშვილი

რატი ანდრონიკაშვილი — ქართველი კალათბურთელი, რომელიც თამაშობს ამერიკის კოლეჯთა ლიგის კრეიტონ ბლუჯეისში, აღმოსავლეთის დიდი კონფერენცია. 1.93 მეტრის სიმაღლის კალათბურთელი გამთამაშებლისა და მსროლელის პოზიციებზე თამაშობს.

კარიერა
ანდრონიკაშვილი საქართველოს სუპერლიგის გუნდ ენერჯი ინვესტს 2020 წელს შეუერთდა, სადაც საშუალოდ 7.0 ქულას, 1.0 მოხსნასა და 1.0 გადაცემას ასრულებდა.
2020 წლის მაისში ანდრონიკაშვილმა ხელშეკრულება გააფორმა ამერიკის შეერთებული შტატების კოლეჯთა ლიგის გუნდთან, კრეიტონ ბლუჯეისთან.

2020 წლის 6 ნოემბერს ანდრონიკაშვილმა წინა ჯვარედინი იოგის დაზიანება მიიღო, რის გამოც იძულებული გახდა მთელი სეზონი გამოეტოვებინა.

2022 წლის აგვისტოში ცნობილი გახდა, რომ სანაკრებო შეკრების შემდეგ ქართველი კალათბურთელი კრეიტონში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში აღარ დაბრუნდება და კარიერას ევროპულ კლუბში გააგრძელებს. ამის შესახებ კალათბურთელმა კლუბს უკვე აცნობა.

ეროვნული ნაკრები
რატი ანდრონიკაშვილი 2019 წლიდან საქართველოს ეროვნული საკალათბურთო ნაკრების წევრია. წარსულში ის ასევე წარმოადგენდა საქართველოს 19 წლამდე კალათბურთელთა ნაკრებსა 2019 წლის ფიბას 18 წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატის დივიზიონში ანდრონიკაშვილის საშუალო მაჩვენებელი იყო: 17.4 ქულა, 5.9 მოხსნა და 4.0 შედეგიანი გადაცემა.
ტრანსცენდენტური ეტიუდი №12 (ლისტი)

ტრანსცენდენტური ეტიუდი №12 სი მინორში — ფერენც ლისტის ტრანსცენდენტური ეტიუდებიდან რიგით მე-12 საფორტეპიანო ეტიუდი. მისი საპროგრამო სახელწოდებაა „-“ („ქარბუქი“). ეტიუდი დაფუძნებულია ტრემოლოებზე, თუმცა შეიცავს მრავალ სხვა ტექნიკურ სირთულეს, როგორიცაა გრძელი ნახტომები და სწრაფი ქრომატული გამები, ხოლო დასაწყისი მოითხოვს ძალიან ნაზ და რბილ შესრულებას. ნაწარმოები თანდათან გადადის ძლიერ კულმინაციაში. იგი ერთ-ერთი ურთულესი ტრანსცენდენტური ეტიუდია, მისი სირთულე 9 ქულიდან 9-ით შეაფასა გამომცემლობა . -მა, რითაც სირთულის მიხედვით უმაღლესი ქულის მქონე ექვს ეტიუდს შორის მოხვდა.

ფერუჩიო ბუზონმა განაცხადა, რომ ეტიუდი „პოეტური ბუნების უმშვენიერესია მაგალითია, ალბათ, მუსიკის ყველა ჟანრში“. მან ნამუშევარი აღწერა, როგორც „ჩინებულად და მდგრადად მომავალი თოვლი, რომელიც პეიზაჟსა და ადამიანებს თანდათან ფარავს“.
ხან-ბაღი (ყარაბაღი)

ხან-ბაღი – ყოფილი სოფელი აზერბაიჯანში, ქალაქ შუშასთან ახლოს. ამჟამად ეს ტერიტორია ხანქენდის ნაწილად ითვლება.

ისტორია
1806 წლის 12 ივნისს, იბრაჰიმ ხანი და მისი ოჯახი, რუსი მაიორის ლისანევიჩის რაზმმა შუშასთან ახლოს, სოფელ ხან-ბაღიში მოკლეს.

დაიბადნენ
ბულბული - აქ დაიბადა მსოფლიოში ცნობილი აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერალი.
ჯაბრაილ დოვლათზადე

ჯაბრაილ დოვლათზადე — სახელმწიფო სასაზღვრო სამსახურის სასაზღვრო ჯარების ჯარისკაცი, ყარაბაღის მეორე ომის მონაწილე, სადაც ბრძოლების დროს დაიღუპა.

ცხოვრება
დოვლათზადე დაიბადა 2001 წლის 11 სექტემბერს, ქალაქ სუმგაითში, მალეიკა და დოვლათ დოვლათზადების ოჯახში.

სამხედრო წლები
2019 წლის ოქტომბრიდან, დოვლათზადე სამხედრო სამსახურში ჯალილაბადის რაიონის სასაზღვრო ჯარებში გაიწვიეს.

მონაწილეობა ყარაბაღის მეორე ომში
დოვლათზადე, როგორც რიგითი ჯარისკაცი, ყარაბაღის ომის დროს მუროვდაღის მიმართულებით იბრძოდა. დოვლათზადე 28 სექტემბერს, ქალბაჯარის ტერიტორიაზე მიმდინარე ბრძოლების დროს დაიღუპა. დაკრძალეს ბაქოს მეორე საპატიო ხეივანში.

აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის 2020 წლის ბრძანებით, ჯაბრაილ დოვლათზადე სიკვდილის შემდგომ დააჯილდოვეს „სამშობლოსათვის“ თავდადების მედლით, აზერბაიჯანის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენისთვის მიმართული სამხედრო ოპერაციებში მონაწილეობისა და აღსრულების დროს დაკისრებული მოვალეობების ღირსეულად შესრულებისთვის.

ილჰამ ალიევის 2021 წლის ბრძანებით, ჯაბრაილ დოვლათზადე სიკვდილის შემდგომ დააჯილდოვეს „ქალბაჯარის განთავისუფლებისთვის“ მედლით, ქალბაჯარის რაიონის განთავისუფლებისთვის მიმართული სამხედრო ოპერაციებში გამოჩენილი გამბედაობისა და სიმამაცისთვის.

ჯილდოები
(15.12.2020) — მედალი „სამშობლოსათვის“ (სიკვდილის შემდგომ)
(15.12.2020) — ორდენი „აზერბაიჯანის დროშა“ (სიკვდილის შემდგომ)
(24.06.2021) — მედალი „ქალბაჯარის გათავისუფლებისთვის“ (სიკვდილის შემდგომ)
მერი ვინდეიერი

ლედი მერი ელიზაბეტ ვინდეიერი (დ. 28 სექტემბერი 1836 — გ. 3 დეკემბერი 1912) — ავსტრალიელი ქალთა უფლებების დამცველი, განსაკუთრებით ქალთა საარჩევნო უფლებებთან დაკავშირებით ახალ სამხრეთ უელსში. იგი იყო ფილანთროპი და ქველმოქმედი.

ბიოგრაფია
მერი დაიბადა 1836 წლის 28 სექტემბერს ჰოვში, სასექსში, ინგლისი. ის იყო მეუფე რობერტ ტორლი ბოლტონისა და ჯეინ მართა ბოლის თერთმეტი შვილიდან ერთ-ერთი. 1839 წლის 8 აპრილს რობერტ ბოლტონმა, მისმა მეუღლემ და ექვსმა შვილმა, მათ შორის მერიმ, დატოვეს პლიმუთი და 1839 წლის 25 ივლისს ჩავიდნენ სიდნეიში, ახალ სამხრეთ უელსში. ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ჰექსამში, სადაც მეუფე ბოლტონი გახდა წმინდა სტეფანეს ეკლესიის მსახური.

1857 წლის 31 დეკემბერს მერი დაქორწინდა უილიამ ჩარლზ ვინდეიერზე, რომელიც იმ დროს ჟურნალისტად მუშაობდა გაზეთ „იმპერია“-ში, ასევე ადვოკატურისა და სამართლის სფეროში. შემთხვევით, 1839 წელს, უილიამის ხელმძღვანელი, ჰენრი პარკესი, ემიგრაციაში წავიდა ახალ სამხრეთ უელსში იმავე გემით, რომლითაც მერი. უილიამსა და მერის ცხრა შვილი შეეძინათ 1859–1876 წლებში, თუმცა ერთი შვილი, ვილჰელმინა, გარდაიცვალა ჩვილობაში, 1 წლის ასაკში.

1874 და 1876 წლებში მერი მძიმედ ავად გახდა და ამ პერიოდში ის დედამთილთან, მარია ვინდეიერთან ტომაგო ჰაუსში იმყოფებოდა, რომელიც მდებარეობდა ტომაგოში, ახალ სამხრეთ უელსში.

1874 წელს მერი გახდა შეძლებული ქალების კლუბის წევრი, რომლებმაც დააარსეს საავადმყოფო დარლინგჰერსტში. მისი თავდაპირველი მიზანი ჩვილთა სიკვდილიანობის შემცირება იყო, თუმცა შემდეგ რეორგანიზაცია მოახდინეს უკანონო შვილების დედებზე ზრუნვისთვის.

1879 წელს მერი გახდა პანსიონსგარე საზოგადოების დამფუძნებელი წევრი მარიან ჯეფერისთან, მარიან ალენთან და მერი ისჩამ გარანთან ერთად. საზოგადოების მიზანი იყო ბავშვების დახმარება სახელმწიფო ბავშვთა სახლებიდან ოჯახებში გადაყვანაში. 1881 წელს ახალი სამხრეთ უელსის მთავრობამ შექმნა ბავშვთა დახმარების საბჭო, რომლის ერთ-ერთი პირველი წევრი მერი გახდა.

მერის და, ენ ჯეინ ბოლტონი, ერთ-ერთი პირველი ქალი იყო, რომელმაც 1871 წელს საჯარო უმაღლესი გამოცდა ჩააბარა და ფეირტაქსის პრიზი მოიპოვა საუკეთესო ქალი კანდიდატისთვის. მერი ასევე იყო ქალთა კოლეჯის დაარსების ფონდის მოზიდვის კომიტეტის წევრი.

1886 წელს მერი და უილიამი ინგლისში გაემგზავრნენ და დაბრუნების შემდეგ მერი დაეხმარა ქალთა მრეწველობის გამოფენის ორგანიზებაში, ასევე 1888 წლის 100 წლის გამოფენაში, რომელიც პირველი ფლოტის ჩამოსვლის ასი წლისთავის აღსანიშნავად გაიმართა.

მერი იყო ახალი სამხრეთ უელსის ქალთა ქრისტიანული ზომიერების კავშირის წევრი. როუზ სკოტთან ერთად ის გახდა ახალი სამხრეთ უელსის ქალთა ლიტერატურული საზოგადოების დამფუძნებელი, რომელიც შემდეგ გადაიქცა ახალი სამხრეთ უელსის ქალთა ხმის უფლებათა ლიგად. მერი ამ ფონდის პრეზიდენტი გახდა.

1891 წელს მერი გახდა ლედი მერი, როდესაც უილიამს რაინდის წოდება მიანიჭეს.

მერის ქმრის გარდაცვალების შემდეგ, 1897 წელს, მერი საცხოვრებლად გადავიდა ტომაგო ჰაუსში. 1912 წლის 3 დეკემბერს, 76 წლის ასაკში, ის გარდაიცვალა ტომაგოში. მისი ქონება შეფასდა 11 408 გირვანქა სტერლინგად, რაც 2016 წლის შეფასებით 1 341 088 ავსტრალიური დოლარის ეკვივალენტია.
მარჯერი ტაირელი

მარჯერი ტაირელი — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ინგლისელმა მსახიობმა ნატალი დორმერი.

თავდაპირველად პერსონაჟი ნახსენებია 1996 წელს გამოცემულ წიგნში „სატახტოთა თამაში“. მარჯერი არის ვესტეროსის მეორე ყველაზე მდიდარი ოჯახის ტაირელის წევრი, მას ჰყავს ძმა სერ ლორას ტაირელი და არის ლედი ოლენა ტაირელის შვილიშვილი. მისი პერსონაჟი მოგვიანებით გვხვდება წიგნებში„მეფეთა ჯახი“ (1998), „ხმლების ქარიშხალი“, (2000) „ნადიმი ყვავებისთვის“ (2005), და „ცეკვა დრაკონებთან“ (2011).

ბავშვობა
მარჯერი არის ზენაბაღის ლორდის მეის ტაირელის ერთადერთი ქალიშვილი, წიგნის მიხედვით მას ჰყავს სამი ძმა ვილასი, გარლანი და ლორასი ყვავილების რაინდი რომელიც მოგვიანებით გახდა მეფის ქეშიკთა წევრი.

მარჯერი ბებიის მსგავსად, ის არის გამჭრიახი, ამბიციური და ადაპტირებადი და იყენებს თავის სილამაზეს, კეთილშობილებას და ოჯახის გავლენას, რათა უზრუნველყოს ძალა საკუთარი თავისთვის

სიუჟეტი
მარჯერი პირველად გამოჩნდა როგორც მეფე რენლი ბარათეონის ცოლი რომელიც მხარს უჭერს მისი მეუღლის რკინის ტახტზე ასვლას. მოვიანებით როდესაც რენლი მოკლეს ტაირელების ოჯახმა მხარი დაუჭირა მეფე ჯოფრი ბარათეონს და კავშირის გასამყარებლად შედგა ჯოფრისა და მარჯერის შორის ქორწინება, თუმცა ჯოფრი თავისივე ქორწილში მოკლეს ამიტომაც მარჯერი დაქორწინდა მის უმცროს ძმაზე ტომენ ბარათეონზე. მიუხედავად იმისა რომ მარჯერი დედოფალი იყო მას დიდხანს არ დასცალდა სამეფოს მართვა რადგან ის შეიპყრეს ფანატიკოსებმა რომლებსაც „ბეღურები“ ეწოდებოდათ. მარჯერი და მისი ოჯახი ბეილორის დიდ სეპტაში დაიხოცნენ გაჩენილი ხანძრის გამო, რომელიც დედოფალმა სერსეი ლანისტერმა მოაწყო.
საჩხერის სამთო მომზადების სკოლა

საჩხერის სამთო მომზადების სკოლა — სამთო საბრძოლო სასწავლო დაწესებულება საქართველოში, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთით ქალაქ საჩხერესთან . დაარსდა 2006 წლის 14 აგვისტოს და ოპერირებს საქართველოს შეიარაღებული ძალების სამხედრო მომზადებისა და განათლების სარდლობის გაერთიანებული შტაბი.

საჩხერის სამთო მომზადების სკოლა შეიქმნა მე-16 სამთო ბატალიონის ბაზაზე, რომლის წინამორბედი, საჩხერის ბატალიონი, იყო ერთ-ერთი პირველი ეროვნული გვარდიის ქვედანაყოფი, რომელიც შეიქმნა საქართველოში საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის დროს 1991 წელს. ბატალიონის დამფუძნებელმა და მეთაურმა ბესარიონ ქუთათელაძემ

სკოლა დაარსდა ამერიკისა და საფრანგეთის მხარდაჭერით. საფრანგეთმა ასევე მოამზადა ინსტრუქტორები ქართველ ოფიცერთა სკოლაში. 2010 წელს, ნატო-საქართველოს თანამშრომლობის ფარგლებში, სკოლას მიენიჭა კვალიფიკაცია: პარტნიორობა მშვიდობისათვის სასწავლო და განათლების ცენტრი.
კეიტლინ სტარკი

კეიტლინ სტარკი — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი მთავარი გმირი. ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ჩრდიოლოეთ ირლანდიელმა მსახიობმა მიშელ ფეირლიმ.

ლედი კეტლინ სტარკი დაიბადა ტალების საგვარეულო სახლში რივერანში, ის არის ლორდ ჰოსტერ ტალის და ლედი მინისა ტალის უფროსი შვილი. მას ჰყავს უმცროსი და-ძმა ლიზა და ედმური.

კეტლინი თავდაპირველად დანიშნული იყო უინტერფელელ ბრანდონ სტარკზე, თუმცა მათი ქორწინება არ შედგა რადგან ბრანდონი და მისი მამა რიკარდი სასტიკად იყვნენ მოკლულნი შეშლილი მეფის, აირის ტარგარიენის მიერ. მოგვიანებით ის დაქორწინდა ბრანდონის უმცროს ძმაზე ედარდ სტარკზე, მიუხედავად იმისა რომ ისინი ერთმანეთს არ იცნობდნენ მათ შეძლეს და შექმნეს მოსიყვარულე და ბედნიერი ოჯახი რომელთაც შეეძინათ 5 შვილი.

კეტლინს და ედარდს ჰყავს 5 შვილი: რობი, სანსა, არია, ბრანი და რიკონი ასევე ნედის უკანონო შვილი ჯონ სნოუ, რომელიც ხშირად უთანხმოების მიზეზი ხდებოდა ცოლ-ქმარს შორის.

ტელეადაპტაცია
კეტლინის როლს ასრულებს ირლანდიელი მსახიობი მიშელ ფეირლი, თუმცა მის როლზე თავდაპირველად დამტკიცებული იყო ამერიკელი მსახიობი ჯენიფერ ელი, თუმცა მოგვიანებით მან ამ როლზე უარი თქვა ოჯახური პრობლემების გამო. ფეირლიმ ამ სერიალით მოიპოვა დიდი პოპულარობა და დაიმსუხარი კრიტოკესების მოწონება განსაკუთრებით ეპიზოდში " " დროს. ამ პოპუარობის გამო, ბევრი გულშემატკივარი იმედგაცრუებული იყო, რადგან ის აღარ გამოჩნდა სერიალში სამ სეზონზე მეტხანს მიუხედავად იმისა რომ რომანებში გრძელდებოდა პერსონაჟის ისტორია.
ილია პატაშური

ილია (ილო) პატაშური (დ. 9 მაისი, 1939, სოფ. ხევშა, ახლანდ. დუშეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 5 ივნისი, 2024, იქვე) — ქართველი მხატვარი, ფერმწერი. პროფესორი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1982).

ბიოგრაფია
ილია პატაშური დაიბადა 1939 წლის 9 მაისს დუშეთის რაიონის სოფელ ხევშაში. მისი მშობლები იყვნენ: მამა — ვასილ პატაშური, დედა — სოფიო ქავთარაძე. ილია პატაშურის წინაპრები იყვნენ - საუკუნეებში თეთრი არაგვის ხეობაში ხევის თავი ბაგრატინების სამეფო კარის მცველნი, მსახურნი დუშეთსა და ანანურში დიდი რუხა ივანე და გივი პატაშურები. ლომისის წმინდა გიორგის და ხევშის მთავარანგელოზის დეკანოზები.

1946 წელს შევიდა ხევშის დაწყებით სკოლაში. 1956 წელს დაამთავრა ფასანაურის საშუალო სკოლა. იმავე წელს ჩაირიცხა თბილისის ი. ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელში, რომელიც 1960 წელს წარჩინებით დაამთავრა. 1960 წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში ფერწერის სპეციალობით, რომელიც დაამთავრა წარჩინებით (სადიპლომო თემა: „დავით აღმაშენებელი დიდგორზე ბრძოლის წინ“), ნაშრომში მიიღო უმაღლესი შეფასება. ხელმძღვანელი სამხატვრო აკადემიის რექტორი, საბჭოთა კავშირის სახალხო მხატვარი — პროფესორი ა. ქუთათელაძე; ლექტორები: შ. მამალაძე, ჟ. ჯაში, კ. მახარაძე, ზ. ნიჟარაძე, ე. კალანდაძე; მხატვრულ დაოსტატებაში პროფესორები: საბჭოთა კავშირის სახალხო მხატვარი ლ. გუდიაშვილი და საქართველოს სახალხო მხატვარი ფ. ლაპიაშვილი.

1967 წელს დატოვეს სამხატვრო აკადემიაში ფერწერის კათედრაზე ლაბორანტად, ხოლო 1968 წელს მიიწვიეს ფერწერის კათედრაზე ფერწერის პედაგოგად. იმავე წლიდან გახდა საბჭოთა კავშირის მხატვართა კავშირის წევრი. 1970 წლიდან სწავლობდა სსრკ სამხატვრო აკადემიის ფერწერის შემოქმედებით სახელოსნოში. ხელმძღვანელი საბჭოთა კავშირის სახალხო მხატვარი უ. ჯაფარიძე. 1982 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული მხატვრის წოდება. 1990 წელს მოსკოვში მიენიჭა დოცენტის წოდება. 1995 წელს აირჩიეს თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორად და დანიშნეს ფერწერის კათედრაზე პეიზაჟის სახელოსნოს ხელმძღვანელად.

1966 წლიდან მონაწილეობს საქართველოსა და უცხოეთის სამხატვრო გამოფენებზე: საბერძნეთი, ბელგია, იუგოსლავია, პოლონეთი, აშშ, ინგლისი, იაპონია, რუსეთი, აზერბაიჯანი, სომხეთი და ბალტიისპირეთის ქვეყნები.

ი. პატაშურს არაერთი პერსონალური გამოფენა აქვს მოწყობილი საქართველოში.

ილია პატაშური გარდაიცვალა 2024 წლის 5 ივნისს, დაკრძალულია მშობლიურ ხევშაში.
მამედსალეჰ ისმაილოვი

ისმაილოვი, მამედსალეჰ ჯალილ ოღლუ — საბჭოთა მუსიკათმცოდნე, აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1972), ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი (1964).

ბიოგრაფია
მამედსალეჰ ისმაილოვი 1912 წლის 22 აპრილს ელიზავეტპოლის გუბერნიაში, ნუხში დაიბადა. დაამთავრა ბიულბიულის სახელობის საშუალო სპეციალური მუსიკალური სასწავლებელი.
1846 წელს აზერბაიჯანის კონსერვატორიაში ასწავლიდა. 1938 წელს პროფესორი გახდა. 1960–1971 წლებში აზერბაიჯანული ხალხური მუსიკის კათედრის გამგე იყო, ხოლო 1980 წლიდან აზერბაიჯანული ხალხური მუსიკის ისტორიისა და თეორიის კათედრას ხელმძღვანელობდა.
მამედსალეჰ ისმაილოვი 1994 წლის 10 მაისს ბაქოში გარდაიცვალა.

ხსოვნა
2013 წლის 17 მაისს აზერბაიჯანის კომპოზიტორთა კავშირმა მამაედსალეჰ იმსაილოვის 100 წლისთავისადმი მიძღვნილი საიუბილეო სამეცნიერო კონეფერნცია ჩაატარა.
ნარგიზ ალიაროვა

ნარგიზ ალიაროვა (; დ. 1968, ბაქო) — აზერბაიჯანელი პიანისტი და მუსიკათმცოდნე კლასიკური მუსიკის განხრით.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1968 წელს ბაქოში. 1986 წელს ოქროს მედალზე დაამთავრა ბიულბიულის სახელობის საშუალო სპეციალური მუსიკალური სასწავლებელი და უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში ფორტეპიანოს ფალულტეტზე გააგრძელა სწავლა. სტუდენტობის წლებში სწავლაში გამოჩენილი მიღწევებისათვის წარდგენილ იქნა ლენინურ პრემიაზე. 1991 წელს მან წარჩინებით დაამთავრა კონსერვატორია და სწავლა იქვე - ასიტენტურაში გააგრძელა.

1992 წლიდან ალიაროვამ მუშაობა დაიწყო ბაქოს მუსიკალურ აკადემიაში, თავიდან მასწავლებლად, შემდეგ უფროს მასწავლებლად, დოცენტად და 2010 წლიდან პროფესორად. 2001 წელს მან დაიცვა დისერტაცია თემაზე: „აზერბაიჯანელ კომპოზიტორთა სონატები ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსთვის“ (სტილისა და ინტერპრეტაციის საკითხები) და ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატის ხარისხი მიენიჭა. 2002 წელს იგი აზერბაიჯანის ფილარმონიის მიერ შექმნილი საფორტეპიანო ტრიოს სოლისტი გახდა.
2009 და 2010 წლებში მან ორი კომპაქტ - დისკი გამოუშვა. ალიაროვა ათზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის და მეთოდური სახელმძღვანელოს ავტორია.
ცხრა წლიდან ალიაროვამ სოლო კონცერტებით სხვადასხვა ანსამბლების, სიმფონიური და კამერული ორკესტრების შემადგენლობაში რესპუბლიკასა და ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში გამოსვლა დაიწყო.
კონსერვატორიის დამთავრების შემდეგ მან სტაჟირება გაიარა რუსეთში, გერმანიასა და დიდ ბრიტანეთში.
2008 წელს ნარგიზ ალიაროვამ მეორე ადგილი დაიკავა პიეტრო არჯენტოს სახელობის მე-11 საერთაშორისო კონკურსში იტალიაში. იმავე წელს ალიაროვას აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის წოდება მიენიჭა. 2010 წელს აზერბაიჯანის უმაღლემა საატესტაციო კომისიამ ალიაროვას პროფესორის წოდება მიანიჭა. იმავე წელს მას გადეცა პოლონეთის სახელმწიფოს საპატიო დიპლომი „შოპენის ნაწარმოებების პროპაგანდისათვის“.
უძრავი ქონების საინვესტიციო ტრასტი

უძრავი ქონების საინვესტიციო (ეკ.) ტრასტი (ტრასტი-კაპიტალისტური მონოპოლიების ფორმა, რომლის დროსაც გაერთიანებული საწარმოები ზემოგების მიღების მიზნით, კარგავენ წარმოებითსა და კომერციულ დამოუკიდებლობას და ემორჩილებიან ერთიან მმართველობას.) – . უძრავი ქონების საინვესტიციო ტრასტი არის კომპანია, რომელიც ფლობს, მართავს ან აფინანსებს შემოსავლისმომტან უძრავ ქონებას. როგორებიცაა: საცხოვრებელი აპარტამენტები, სასტუმროები, სამედიციონო დაწესებულებები, ოფისები, საწყობები და ა.შ.

ბევრი საჯაროდ ივაჭრება ყველა მთავარ საფონდო ბირჟაზე და ინვესტორებს შეუძლიათ, იყიდონ და გაყიდონ ისინი, აქციების მსგავსად მთელი სავაჭრო სესიის განმავლობაში. ეს მათ ძალიან ლიკვიდურს ხდის (ფიზიკური უძრავი ქონების ინვესტიციისგან განსხვავებით). -ების უმეტესობას აქვს მარტივი ბიზნეს მოდელი: აქირავებს ფართსა და აგროვებს ქირას საკუთრებაზე, შემდეგ კი ამ შემოსავალს დივიდენდების სახით ანაწილებს აქციონერებზე. იპოთეკური -ები არ ფლობენ უძრავ ქონებას, მაგრამ აფინანსებენ მათ: გასცემენ სესხებს სხვა ინვესტორებისთვის, ხოლო შემოსავალს უკან პროცენტის სახით იღებენ.

-ებს შეუძლიათ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულონ საინვესტიციო პორტფოლიოს დივერსიფიცირებაში. ისინი ინვესტორს სთავაზობენ ძლიერ, სტაბილურ, წლიურ დივიდენდებს და გრძელვადიანი კაპიტალის ზრდის პოტენციალს. -ის მთლიანმა შემოსავლების მაჩვენებელმა ბოლო 20 წლის განმავლობაში აჯობა & 500 ინდექსს, სხვა ინდექსებსა და ინფლაციის მაჩვენებლებს. როგორც ყველა ინვესტიციას, -ებსაც აქვთ დადებითი და უარყოფითი მხარეები. დადებითი მხარეა ის, რომ -ების ყიდვა-გაყიდვა მარტივია, რადგან უმეტესობა ივაჭრება საჯარო ბირჟებზე - ფუნქცია, რომელიც ამცირებს ზოგადად უძრავი ქონების ტრადიციულ ნაკლოვანებას. ეფექტურობის თვალსაზრისით, -ი გთავაზობთ მიმზიდველ რისკზე მორგებულ შემოსავალსა და ფულადი სახსრების სტაბილურ ნაკადს. ასევე, უძრავი ქონების არსებობა შეიძლება კარგი იყოს პორტფოლიოსთვის, რადგან ის უზრუნველყოფს დივერსიფიკაციასა და დივიდენდებზე დაფუძნებულ შემოსავალს. ხშირად დივიდენდები უფრო მაღალია, ვიდრე სხვა სახის ინვესტიციების შემთხვევაში.

თუმცა -ები არ გვთავაზობენ საერთო კაპიტალის ზრდას. როგორც მათი სტრუქტურის ნაწილი, მათ უნდა დაუბრუნონ შემოსავლის 90 % ინვესტორებს. ასე რომ, დასაბეგრი შემოსავლის მხოლოდ 10 % შეიძლება დაბრუნდეს -ში რეინვესტირების მიზნით და ახალი საკუთრების შესაძენად. სხვა უარყოფითი მხარე არის ის, რომ -ების დივიდენდები იბეგრება როგორც რეგულარული შემოსავალი, ხოლო ზოგიერთ -ს აქვს მართვისა და ტრანზაქციის მაღალი საკომისიო.
საკრედიტო დეფოლტის სვოპები

საკრედიტო დეფოლტის სვოპები - არის საკრედიტო წარმოებული კონტრაქტები, რომლებიც ინვესტორებს საშუალებას აძლევს, შეცვალონ საკრედიტო რისკი კომპანიაზე, ქვეყანაზე ან სხვა სუბიექტზე, სხვა კონტრ-აგენტთან.

კრედიტორი იძენს ‘’საკრედიტო დეფოლტის გაცვლა’’-ს ინვესტორისგან, რომელიც თანახმაა, რომ გადაუხადოს კრედიტორს, იმ შემთხვევაში, თუ კონკრეტული მსესხებელი თავის ვალდებულებეს არღვევს. როგორც წესი, ‘’საკრედიტო დეფოლტის გაცვლა’’-ში მონაწილეობს სამი მხარე: სესხის გამცემი, მყიდველი და ‘’საკრედიტო დეფოლტის გაცვლის’’ გამყიდველი.

კონტრაქტები მორგებულია მონაწილე მხარეებზე, რაც მათ გაუმჭვირვალეს, არალიკვიდურსა და მარეგულირებლისთვის ძნელად დასაკვირვებელს ხდის.
ჰიპერინფლაცია

ჰიპერინფლაცია — ტერმინი, რომელიც აღწერს ეკონომიკაში ფასების სწრაფ, გადაჭარბებულ და უკონტროლო ზრდას. ინფლაცია ზომავს საქონლისა და მომსახურების ფასების ზრდის ტემპს, ჰიპერინფლაცია კი სწრაფად მზარდი ინფლაციაა, რომელიც, როგორც წესი, თვეში 50%-ზე მეტს აღწევს. მიუხედავად იმისა, რომ ჰიპერინფლაცია იშვიათი მოვლენაა განვითარებული ეკონომიკებისთვის, ის მაინც ყოფილა  ისეთ ქვეყნებში, როგორებიცაა ჩინეთი, გერმანია, რუსეთი, უნგრეთი და საქართველო. ჰიპერინფლაციამ შეიძლება გამოიწვიოს ფასების მატება ძირითად პროდუქტებზე: საკვები, საწვავი და ა.შ. რადგან მოთხოვნა აჭარბებს მიწოდებას. მაგალითად, წარმოიდგინეთ, რომ ყოველთვის ერთსა და იმავე პროდუტებს ყიდულობთ სასურსათო მაღაზიაში. თუ ეკონომიკა განიცდის ინფლაციის მზარდ მაჩვენებელს, 5%-ს დღეში, თქვენი სასურსათო გადასახადი შეიძლება გაიზარდოს კვირაში $500-დან $675-მდე, მომდევნო კვირაში $911-მდე და ა.შ.

ჰიპერინფლაცია შეიძლება რამდენიმე სხვადასხვა ასპექტმა გამოიწვიოს, თუმცა ყველაზე უფრო ხშირად გამომწვევი მიზეზი ფულის ჭარბი მასის მიწოდებაა ეკონომიკისთვის. ისეთ ვითარებაში, რომელიც  იძლევა ფულის მიწოდების გაზრდის უფლებას, როგორიცაა რეცესია ან დეპრესია, ცენტრალურ ბანკებს შეუძლიათ, გაზარდონ მიმოქცევაში არსებული ფულის რაოდენობა. ამ ქმედების მიზანია, რომ ბანკებმა მეტი სესხი გასცენ და მომხმარებლებმა, ბიზნესებმა მეტი სესხი აიღონ და დახარჯონ.

თუმცა, თუ ფულის მიწოდების ზრდა არ იქნება მხარდაჭერილი ეკონომიკური ზრდით, ამან შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერინფლაცია. თუ მშპ - ეკონომიკის წარმოების საზომი - არ იზრდება, ბიზნესი ზრდის ფასებს, რათა გაზარდოს მოგება და დარჩეს კონკურენტუარიანი.

იმიტომ, რომ  მომხმარებლებს მეტი ფული აქვთ, ისინი იხდიან მაღალ ფასებს და კვებავენ ინფლაციას. თუ ეკონომიკური გამომუშავება აგრძელებს  კლებას, და ინფლაცია კვლავ იზრდება, კომპანიები ზრდიან ფასებს, მომხმარებლები იხდიან მეტს, და ცენტრალური ბანკი მეტ ფულს ბეჭდავს. ასეთ შემთხვევებში ჩნდება ინფლაციის მზარდი მაჩვენებლების ციკლი, რომელიც  იწვევს ჰიპერინფლაციას.