რელიგიის თავისუფლება აზერბაიჯანში

რელიგიის თავისუფლება აზერბაიჯანში — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციით გათვალისწინებული უფლება, რომელიც ქვეყნის ყველა მოქალაქეს უფლებას აძლევს აირჩიოს და გახდეს ნებისმიერი რელიგიური აღმსარებლობის მიმდევარი შეზღუდვების გარეშე. აზერბაიჯანის კონსტიტუციის მე-18 მუხლის და პუნქტების მიხედვით , აზერბაიჯანში რელიგია გამოყოფილია სახელმწიფოსგან .

საკანონმდებლო აქტები რელიგიურ საკითხებთან დაკავშირებით
„კანონი რელიგიის თავისუფლების შესახებ“ აზერბაიჯანში მიღებულ იქნა 281 ბრძანებულების საფუძველზე, რომელსაც ხელი მოაწერა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა აბულფაზ ელჩიბეიმ 1992 წლის 20 აგვისტოს .

რელიგიურ ნიადაგზე ცვლილებების გამო 1996 წელს „რელიგიის თავისუფლების შესახებ კანონში“ სამჯერ შევიდა ცვლილებები (7 ივნისი, 5 ნოემბერი და 27 დეკემბერი; 1997 წლის 10 ოქტომბერი; 2001 წლის 23 ნოემბერი; 2009, 2011, 2015 წლებში („კანონი რელიგიური ექსტრემიზმთან ბრძოლის შესახებ“) და გარკვეული შეზღუდვები დაწესდა. თუმცა, ზოგიერთი ცნობა მიუთითებს, რომ იყო დარღვევები და შეზღუდვები ამ სფეროში, ზოგიერთმა რელიგიურმა ჯგუფმა რეგისტრაციაზე უარი განაცხადა. გარკვეული შეზღუდვები იყო რელიგიური ლიტერატურის იმპორტზეც.

აზერბაიჯანის პარლამენტის წევრებმა 2009 წელს შეიტანეს ცვლილება, რომლის მიხედვით საზღვარგარეთ განათლება მიღებულ პირებს ეკრძალებათ სახელმწიფო რელიგიურ სტრუქტურაში თანამდებობის დაკავება.

რელიგიური დემოგრაფია
აზერბაიჯანის ფართობია 33,774 კვადრატული მილი (87,470 კვადრატული კილომეტრი), მოსახლეობა — 10,147,486 (2018 წლის მონაცემებით). 21-ე საუკუნის დასაწყისისთვის არ არსებობდა სანდო სტატისტიკა კონკრეტული რელიგიური ჯგუფების წევრობის შესახებ; თუმცა, ოფიციალური მონაცემებით, ქვეყნის მოსახლეობის დაახლოებით 96% მუსლიმია. დანარჩენი მოსახლეობა ძირითადად შედგება მართლმადიდებელი ქრისტიანებისგან, სომხური სამოციქულო ეკლესიის წევრებისაგან (თითქმის ყველა მათგანი ცხოვრობს სეპარატისტულ რეგიონში მთიანი ყარაბაღში ), არიან ებრაელები და ათეისტები .

რელიგიურ გაერთიანებებთან მუშაობის სახელმწიფო კომიტეტის მონაცემებით, ქვეყნის მუსლიმური მოსახლეობის დაახლოებით 85% შიიტია, ხოლო 15% სუნიტი ; ჯგუფებს შორის განსხვავებები მკაფიოდ არ არის განსაზღვრული. 2011 წლის ანგარიშში აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტმა წარმოადგინა განსხვავებული მაჩვენებლები: 65% შიიტები და 35% სუნიტები.

ქრისტიანთა დიდი უმრავლესობას რუსი მართლმადიდებლები შეადგენენ. ქრისტიანები კონცენტრირებულნი არიან ბაქოსა და ქვეყნის სიდიდით მესამე ქალაქ სუმგაითში.

ებრაული მოსახლეობა 16 ათასს შეადგენს.

რელიგიური თემები და მათი დაწესებულებები
არსებობს მხოლოდ 7 ებრაული კონფესიური თემი. სინაგოგები ფუნქციონირებენ ბაქოში, გუბაში (სოფელი კრასნაია სლობოდა ) და ოგუზში. .

აზერბაიჯანის სსრ არსებობის პერიოდში აზერბაიჯანში მხოლოდ 17 მეჩეთი იყო (მათგან 4 ბაქოში მოქმედებდა ). მანამდე1369 მეჩეთი ფუნქციონირებდა (969 შიიტური, 400 სუნიტური) 2017 წლის სტატისტიკის მიხედვით ქვეყანაში დაახლოებით 2166 მეჩეთია.

1993 წლიდან 2003 წლამდე ათი წლის განმავლობაში ქვეყანაში ფუნქციონირებდა 150 მედრესე (აქედან 22 კონტროლდება ირანის ხელისუფლების მიერ, დანარჩენი 14 რეგისტრირებულია იუსტიციის სამინისტროს მიერ.

დღეისათვის აზერბაიჯანში სულ 2100-მდე მედრესეა. მართლმადიდებლური ეკლესიები რუსული მოდელის მიხედვით ქვეყანაში 5: 3 დედაქალაქშია თავმოყრილი, ერთი განჯაში მდებარეობს და ერთიც ხაჩმაზის მხარეში

ახლა აზერბაიჯანში 510-ზე მეტი რელიგიური თემია, მათგან 32 არამუსლიმი. :

რელიგიური თავისუფლების სტატუსი
სამართლებრივი და პოლიტიკური ჩარჩოები
აზერბაიჯანის კონსტიტუცია ითვალისწინებს, რომ ყველა რელიგიის წარმომადგენელს შეუძლია აირჩიოს და თავისი რელიგიის მიმდევარი იყოს  შეზღუდვების გარეშე; თუმცა, არსებობდა გარკვეული დარღვევები და შეზღუდვები. კონსტიტუციის შესაბამისად, რელიგიური შეხედულებების გამოხატვა და გავრცელება არის ყველას ბუნებრივი უფლება რასის, ეროვნების და სქესის განურჩევლად. რელიგიური ჯგუფების უმეტესობა შეხვედრებს სამთავრობო უწყებების ჩარევის გარეშე ატარებენ.

ასევე, ყველას აქვს უფლება აირჩიოს და შეცვალოს თავისი რელიგიური კუთვნილება და მრწამსი (მათ შორის ათეიზმი),შექმნას რელიგიური ჯგუფი და საკუთარი არჩევანის მიხედვით გახდეს რელიგიური აღმსარებლობის მიმდევარი. რელიგიის თავისუფლების აქტი პირდაპირ უკრძალავს მთავრობას ჩაერიოს რომელიმე ინდივიდის ან ჯგუფის რელიგიურ საქმიანობაში; თუმცა, არის გამონაკლისები, მათ შორის შემთხვევები, როდესაც რელიგიური ჯგუფის საქმიანობა „ემუქრება საზოგადოებრივ წესრიგსა და სტაბილურობას“. კანონი კრძალავს იძულებას რელიგიური რიტუალების შესრულებისას და რელიგიურ ჯგუფებში ძალდატანებით გაწევრიანებას. ადამიანებს, რომლებიც არ არიან აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოქალაქეები, არ აქვთ ქვეყნის ტერიტორიაზე კონფესიური პროპაგანდის ჩატარების უფლება.

რიგი საკანონმდებლო დებულებები მთავრობას საშუალებას აძლევს დაარეგულიროს რელიგიური ჯგუფები, მოითხოვოს რელიგიური ორგანიზაციების მათ შორის ცალკეული კრებების, მთავრობაში დარეგისტრირება. ოფიციალური რეგისტრაცია საშუალებას აძლევს რელიგიურ ორგანიზაციას ჰქონდეს საბანკო ანგარიში, იქირაოს ქონება და იმოქმედოს როგორც იურიდიული პირმა.

2001 წლიდან რელიგიური ჯგუფები ვალდებულნი არიან დარეგისტრირდნენ -ში. -ს აქვს ფართო უფლებამოსილება დაარეგისტრიროს ჯგუფები, გამოაქვეყნოს, შემოიტანოს და გაავრცელოს რელიგიური ლიტერატურა და შეუძლია შეაჩეროს რელიგიური ჯგუფების საქმიანობა, რომლებიც არღვევენ კანონს.

-ს მიხედვით, 2006 წლის მაისიდან 2007 წლის ივნისამდე დარეგისტრირდა 48 ახალი ჯგუფი.

როგორც პაპი ფრანცისკე აღნიშნავს:

 / -ის გამოკითხვისას მიღებული შედეგების მიხედვით, 2015 წლის გაზაფხულზე, აზერბაიჯანი შედის 65 სახელმწიფოთა სიაში, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე სეკულარული.