iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მშვიდობის საბჭო

მშვიდობის საბჭო — სამთავრობათაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც 2026 წლის იანვარში აშშ-ის 47-ე პრეზიდენტმა, დონალდ ტრამპმა დააარსა. ორგანიზაციის გამოცხადებული მიზანია „სტაბილურობის ხელშეწყობა, ლეგიტიმური მმართველობის აღდგენა და კონფლიქტურ ზონებში ხანგრძლივი მშვიდობის უზრუნველყოფა“, ძირითადად ღაზას სექტორში 2023-2025 წლების ომის შემდეგ.

კრიტიკოსები, მათ შორის დასავლელი ლიდერების ნაწილი, ორგანიზაციას ტრამპის „ამპარტავნულ პროექტად“ ახასიათებენ, რომელიც გაეროს ავტორიტეტის შელახვისკენ არის მიმართული. საბჭოს ერთ-ერთი მთავარი მახასიათებელია მისი კომერციული კვალიფიკაცია: მუდმივი წევრობის მისაღებად საჭიროა 1 მილიარდი აშშ დოლარის შენატანი.

შექმნის ისტორია
2023 წლის 7 ოქტომბერს დაიწყო ღაზას ომი. 2025 წლისთვის საერთაშორისო საზოგადოება რეგიონში მშვიდობის დამყარების გზებს ეძებდა.

2025 წლის აგვისტო, ბრიტანეთის ყოფილმა პრემიერ-მინისტრმა ტონი ბლერმა შესთავაზა ღაზას საერთაშორისო მანდატის ქვეშ მოქცევა.

2025 წლის სექტემბერი, დონალდ ტრამპმა წარმოადგინა თავისი გეგმა, რომელსაც მხარი დაუჭირა ისრაელმა და, გარკვეულწილად, ჰამასმა.

2025 წლის 17 ნოემბერი, გაეროს უშიშროების საბჭომ მიიღო რეზოლუცია 2803, რომელიც მიესალმა მშვიდობის საბჭოს შექმნას, როგორც გარე ინიციატივას, მაგრამ არა გაეროს ოფიციალურ ორგანოს.

2026 წლის 15 იანვარს, დონალდ ტრამპმა ოფიციალურად გამოაცხადა პროექტის დაწყება სოციალურ მედია პლატფორმა -ზე:

ორგანიზაციული ტრუქტურა
ორგანიზაციას გააჩნია რთული სამსაფეხურიანი სტრუქტურა.

აღმასრულებელი საბჭო
დიპლომატიისა და ინვესტიციების საკითხებზე მომუშავე მთავარი ორგანო.

-ის ცნობით, ორგანიზაციის წესდება ისეა შემუშავებული, რომ დონალდ ტრამპი შეინარჩუნებს თავმჯდომარის თანამდებობას 2029 წელს საპრეზიდენტო ვადის დასრულების შემდეგაც კი, რაც ფაქტობრივად თანამდებობას უვადოდ აქცევს.

აღმასრულებელი საბჭოს შედგენილობა 2026 წლის 17 იანვარს გამოცხადდა:

საბჭოში ასევე შევიდნენ:
სტივ უიტკოფი — აშშ-ის სპეციალური წარმომადგენელი ახლო აღმოსავლეთში;
მარკ როუენი — ;
აჯაი ბანგა — მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტი;
რობერტ გებრიელ უმც. — ამერიკელი პოლიტიკური მრჩეველი.

აღმასრულებელი საბჭო ღაზას თაობაზე
ტერიტორიის აღდგენის მართვის სპეციალური ორგანო. მის წევრებს შორის იყვნენ:
ჰაკან ფიდანი (თურქეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი);
ალი ალ-თავადი (კატარის სტრატეგიული საკითხების მინისტრი);
ჰასან რაშადი (ეგვიპტის დაზვერვის ხელმძღვანელი);
რიმ ალ-ჰაშიმი (არაბთა გაერთიანებული საამიროების სახელმწიფო თანამშრომლობის მინისტრი);
იაკირ გაბაი (ბიზნესმენი);
ილჰამ ალიევი (დამფუძნებელი წევრი).

მშვითობის მთავარი საბჭო
მონაწილე ქვეყნების (დაახლოებით 60 სახელმწიფოს) ლიდერთა კრება, რომელიც პირადად ტრამპმა მოიწვია.

წევრობა და ფინანსები
მუდმივი წევრობის წინაპირობაა 1 მილიარდი დოლარის შენატანი „აღდგენის ფონდში“. ქვეყნები, რომლებიც ვერ განახორციელებენ შენატანის განხორციელებას, სამწლიანი ვადით როტაციულ წევრობას მიიღებენ.
სეპტო-ოპტიკური დისპლაზია

სეპტო-ოპტიკური დისპლაზია (ასევე ცნობილი, როგორც დე-მორსიეს სინდრომი) — ნერვული სისტემის თანდაყოლილი მალფორმაცია, რა დროსაც აღინიშნება მხედველობის ნერვის განვითარების დარღვევა, ჰიპოფიზის დისფუნქცია და გამჭვირვალე ძგიდის აპლაზია. აღნიშნული 3 ანომალიიდან სულ მცირე 2-ის არსებობაა საკმარისი სეპტო-ოპტიკური დისპლაზიის დიაგნოზის დასასმელად. მხოლოდ 30%-ს აღენიშნება 3-ვე პათოლოგია. დე-მორსიეს სინდრომი ვითარდება გესტაციის 4-6 კვირაში განვითარებული დარღვევების გამო, რისკ-ფაქტორებად კი მიიჩნევა დედისეული დიაბეტი, გარკვეული მედიკამენტები, ალკოჰოლი, ციტომეგალოვირუსით ინფიცირება. შემთხვევების 50%-ში ასევე აღინიშნება შიზენცეფალია.
იულიუს იულიანუსი

იულიუს იულიანუსი — საუკუნის პირველი ნახევრის რომის სახელმწიფო მოღვაწე, რომის კონსული 325 წელს.

ბიოგრაფია
მისი პირველი სახელი სადავოა წყაროებს შორის არსებული უზუსტობებისა და მათი ცუდი მდგომარეობის გამო. შესაძლო ვარიანტებია — იონიუსი, იულიუსი, ცეიონიუსი; მკვლევრები, როგორც წესი, პირველ ორს განიხილავენ.

314 წელს იყო ეგვიპტის პრეფექტი. იულიუს იულიანუსი იმპერატორ ლიცინიუსს პრეტორიუმის პრეფექტის რანგში 315 წლის გაზაფხულიდან 324 წლის სექტემბრამდე ემსახურებოდა. ამ დროის განმავლობაში მან მიიღო საპატიო წოდება „ “. კონსტანტინე -მა, ლიცინიუსზე გამარჯვების შემდეგ, არ დაასრულა იულიანუსის კარიერა, პირიქით, მას მაგალითად უსახავდა თავის მოხელეებს. მან იულიანუსი კონსულად 325 წლის მაისში დანიშნა, მას შემდეგ, რაც ვალერიუს პროკულუსი, რომელიც ამ თანამდებობას იანვრიდან სექსტუს ანციუს ფაუსტუს პაულინუსთან ერთად იკავებდა, გადაყენებულ იქნა.

იულიუს იულიანუსი იყო ბასილინას მამა, რომელიც კონსტანტინეს ნახევარძმის, იულიუს კონსტანციუსის მეუღლე და იულიანე -ის დედა იყო. თავად იმპერატორ იულიანეს სახელი პაპის პატივსაცემად ეწოდა.
იულიუს ასკლეპიოდოტუსი

იულიუს ასკლეპიოდოტუსი — საუკუნის დასასრულის რომის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე.

ბიოგრაფია
ასკლეპიოდოტუსი მოხსენიებულია იმპერატორ პრობუსის დუქსებს შორის. 286 წლიდან 292 წლამდე პერიოდში მას ეკავა პრეტორიუმის პრეფექტის თანამდებობა. ცნობილია, რომ იმპერატორ კონსტანციუს ქლორუსის პრეტორიუმის პრეფექტი, ვინმე ასკლეპიოდოტუსი, 296 წელს მონაწილეობდა ბრიტანეთში მოწყობილ ექსპედიციაში უზურპატორ ალექტუსის წინააღმდეგ, თუმცა ცალსახად იმის მტკიცება, რომ იულიუს ასკლეპიოდოტუსი და 296 წლის პრეფექტი ერთი და იგივე პიროვნებაა, შეუძლებელია. 292 წელს მას ეკავა ორდინარული კონსულის პოსტი აფრანიუს ჰანიბალიანუსთან ერთად.

ლეგენდებში
ასკლეპიოდოტუსის სახელი შემორჩა ბრიტების ლეგენდებში — მაგალითად, ჯეფრი მონმუთელი თავის ნაშრომში „ბრიტანეთის მეფეთა ისტორია“ მას რამდენიმე თავს უთმობს. ამ თხზულების თანახმად, ასკლეპიოდოტუსი (უელსურ ვარიანტში — ) იყო კორნუოლის ჰერცოგი და ბრიტების სათავეში ჩაუდგა აჯანყებას ალექტუსის წინააღმდეგ, მისი დამარცხების შემდეგ კი ბრიტანეთს მეფის რანგში მთელი ათი წლის განმავლობაში მართავდა. ლეგენდის მიხედვით, მან დიოკლეტიანესთან ერთად დაიწყო „დიდი დევნა“, რის გამოც იგი მისმა მეტოქემ ტახტიდან ჩამოაგდო.
დომიციუსები

დომიციუსები — ძველი წარჩინებული საგვარეულო ძველ რომში, რომელიც ორ მთავარ შტოდად იყოფოდა: აჰენობარბუსებად და კალვინუსებად .

აჰენობარბუსების გვარიდან, სხვათა შორის, ცნობილნი არიან: კონსული ლუციუს დომიციუს აჰენობარბუსი, რომელმაც ძვ. წ. 16 წელს წარმატებული ლაშქრობა მოაწყო გერმანიაში; მისი ვაჟი გნეუს დომიციუს აჰენობარბუსი — გერმანიკუსის ასულის, აგრიპინას მეუღლე და ნერონის მამა.

კალვინუსების გვარიდან მომდინარეობენ: გნეუს დომიციუს კალვინუს მაქსიმუსი (კონსული ძვ. წ. 283 წელს და დიქტატორი ძვ. წ. 280 წელს), სახალხო ტრიბუნი (ძვ. წ. 59 წელი) და სხვები.

ასევე ცნობილია სხვა შტოების წარმომადგენელი დომიციუსებიც: გნეუს დომიციუს აფრი, პრეტორი და აგრიპინას ბრალმდებელი; დომიციუს მარსუსი, რომაელი პოეტი და სხვები.
ლუციუს დომიციუს ალექსანდრე

ლუციუს დომიციუს ალექსანდრე — რომის იმპერატორი-უზურპატორი 308-309/311? წლებში.

ბიოგრაფია
დომიციუს ალექსანდრე წარმოშობით უფრო ფრიგიელი იყო, ვიდრე პანონიელი და მას აფრიკის ვიკარიუსის თანამდებობა ეკავა. იმ პერიოდში მაქსენციუსმა, აფრიკული ლეგიონების აჯანყების შიშით, ალექსანდრესგან მძევლის სახით საკუთარი ვაჟის გადაცემა მოითხოვა. თუმცა, ვიკარიუსი იმპერატორს არ დაემორჩილა და ეგვიპტიდან მარცვლეულის მიწოდება შეწყვიტა.

აფრიკულმა ჯარმა ალექსანდრე ავგუსტუსად გამოაცხადა, მიუხედავად იმისა, რომ იგი უკვე ღრმად მოხუცებული იყო. როგორც ჩანს, აჯანყება დიდხანს არ გაგრძელებულა; 309 წელს პრეტორიუმის პრეფექტმა რუფიუს ვოლუზიანუსმა და ზენატმა გაანადგურეს დომიციუს ალექსანდრეს მცირერიცხოვანი რაზმები, თავად იგი კი ტყვედ ჩაიგდეს და სიკვდილით დასაჯეს. თუმცა, სხვა წყაროების თანახმად, მაქსენციუსმა მხოლოდ 311 წელს შეკრიბა ჯარი და დაამარცხა უზურპატორი.
დომიციუს დომიციანე

ლუციუს დომიციუს დომიციანე — რომის იმპერატორი-უზურპატორი, რომელიც მართავდა 297 წლის ზაფხულიდან იმავე წლის ბოლომდე.

ისტორია
წყაროები და ნუმიზმატიკური მტკიცებულებები მიუთითებენ, რომ დომიციუს დომიციანე დიოკლეტიანეს ხელისუფლების წინააღმდეგ 297 წლის ივნის-ივლისში აჯანყდა. იმავე წლის მარტში მიღებულ იქნა ახალი კანონი გადასახადების შესახებ; სავსებით შესაძლებელია, რომ აჯანყება სწორედ ამ მიზეზით ყოფილიყო პროვოცირებული. ასევე სავარაუდოა, რომ დომიციუს დომიციანეს გამოსვლის მიზეზი ეგვიპტეში იმპერატორის ხელისუფლების სისუსტე გახდა, რაც მეამბოხემ აჯანყების საფუძვლად გამოიყენა. თუმცა, 297 წლის ბოლოს დიოკლეტიანე ლაშქრით დაიძრა ეგვიპტისკენ, დაიმორჩილა იგი და ალექსანდრიას ალყა შემოარტყა.

დომიციუს დომიციანე 297 წლის დეკემბერში, ალყის შუაგულში გარდაიცვალა. როგორც ჩანს, უზურპატორი მოქმედებდა აქილევსთან ერთად, რომელსაც ეგვიპტის კორექტორის თანამდებობა ეკავა. სწორედ იგი დანიშნა დომიციანემ თავის მემკვიდრედ და ალექსანდრიის თავდაცვის ხელმძღვანელად. 298 წლის მარტში ქალაქი დანებდა და აქილევსი სიკვდილით დასაჯეს.
დომიციუს ზენოფილუსი

დომიციუს ზენოფილუსი ( ან ) — საუკუნის პირველი ნახევრის რომის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, 333 წლის კონსული.

ბიოგრაფია
მისი კარიერა იმპერატორ კონსტანტინე -ის მმართველობის პერიოდს უკავშირდება. 320 წლამდე ზენოფილუსი სიცილიის პროვინციის კორექტორი იყო, ხოლო 320 წელს — ნუმიდიის კონსულარი. 326 წლიდან 333 წლამდე შუალედში მას აფრიკის პროკონსულის თანამდებობა ეკავა. 333 წელს იგი კონსულად დაინიშნა იმპერატორ კონსტანტინეს ძმასთან, დალმაციუს უფროსთან ერთად.

მისი სრული სახელი მხოლოდ რამდენიმე წარწერაში გვხვდება, წყაროების უმეტესობაში კი იგი მოხსენიებულია უბრალოდ როგორც ზენოფილუსი.
ჯეიმზ კარპენტერი

ჯეიმზ კარპენტერი (; დ. 1840 — გ. 17 ოქტომბერი, 1899) — ბრიტანელი ასტრონომი.

ბიოგრაფია
1860-იან წლებში მან ვარსკვლავური სპექტრების პირველი დაკვირვებები ჩაატარა ობსერვატორიაში, ასტრონომ ჯორჯ აირის ხელმძღვანელობით. 1861-1862 წლებში ის იყო ერთ-ერთი იმ სამ ასტრონომს შორის, რომლებმაც წარმატებით დააკვირდნენ სატურნის რგოლების ბნელ ქვედა მხარეს, დანარჩენი ორი ასტრონომი იყო უილიამ რეი და ოტო სტრუვი.

1871 წელს ინჟინერმა ჯეიმზ ნესმიტმა ჯეიმზ კარპენტერთან ერთად შექმნა წიგნი მთვარის შესახებ სახელწოდებით „მთვარე: განხილული როგორც პლანეტა, სამყარო და თანამგზავრი“. ეს ნაშრომი ილუსტრირებული იყო მთვარის ზედაპირის ამსახველი თაბაშირის მოდელების ფოტოებით, სხვადასხვა კუთხიდან განათებით. შედეგად, მთვარის ზედაპირის უფრო რეალისტური გამოსახულებები მივიღეთ, ვიდრე იმ პერიოდში ტელესკოპური ფოტოგრაფიით იყო შესაძლებელი. ავტორები კრატერების ვულკანური წარმოშობის მომხრეები იყვნენ, თეორია, რომელიც მოგვიანებით არასწორი აღმოჩნდა.

ხსოვნა
მისი და ედვინ ფრენსის კარპენტერის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს კარპენტერი.
დომიციუს მოდესტუსი

დომიციუს მოდესტუსი — რომის იმპერიის პოლიტიკური მოღვაწე და 372 წლის კონსული.

ბიოგრაფია
დომიციუს მოდესტუსი წარმოშობით არაბი იყო. 358-362 წლებში მას ეკავა აღმოსავლეთის კომესის თანამდებობა, სადაც მან ნებრიდიუსი შეცვალა. 359 წელს მოდესტუსი კესარიის სასამართლოს თავმჯდომარე იყო, სადაც ბრალდებულებს განსაკუთრებული სიმკაცრით სჯიდა. ანტიოქიაში ყოფნისას, იმპერატორმა იულიანე -მ იგი კონსტანტინოპოლის საქალაქო პრეფექტად დანიშნა, რომლის მოვალეობასაც 362-363 წლებში ასრულებდა.

იმპერატორ ვალენტეს მმართველობისას, 369-377 წლებში, დომიციუს მოდესტუსი იყო აღმოსავლეთის პრეტორიუმის პრეფექტი, ხოლო 372 წელს — კონსული არინთეუსთან ერთად. პრეტორიუმის პრეფექტის პოსტზე მან დაასრულა მოდესტუსის ცისტერნის მშენებლობა, რომლის პროექტიც 363 წელს არქიტექტორ ჰელპიდიუსის მიერ დაიწყო, როდესაც მოდესტუსი ჯერ კიდევ საქალაქო პრეფექტი იყო.

371 წელს დომიციუს მოდესტუსი დაინიშნა იმ კომისიის ხელმძღვანელად, რომელსაც უნდა გაესამართლებინა მაღალჩინოსანი ოფიცრები, რომელთაც ბრალად ედებოდათ იმპერატორ ვალენტეს წინააღმდეგ ჯადოქრობა. მოდესტუსი მოქმედებდა უკიდურესი სიმკაცრით, აწამებდა უდანაშაულო ადამიანებს და მათგან ცრუ აღიარებებს იღებდა. სავარაუდოდ, კონსულის წოდება მან სწორედ ამ „დამსახურებისთვის“ მიიღო.

მოგვიანებით მოდესტუსი მოინათლა. ვალენტემ იგი ნიკეის ეპისკოპოს ბასილი კესარიელთან გაგზავნა შუამავლად ორ დაპირისპირებულ ქრისტიანულ კონფესიას შორის მოლაპარაკებისთვის, თუმცა ბასილიმ უარი განაცხადა. მოდესტუსის შემდგომი ბედი უცნობია. მას ჰყავდა ვაჟი, სახელად ინფანტიუსი.
ედვინ ფრენსის კარპენტერი

ედვინ ფრენსის კარპენტერი (; დ. 1 ნოემბერი, 1898, ბოსტონი — გ. 11 თებერვალი, 1963, ტუსონი) — ამერიკელი ასტრონომი.

ბიოგრაფია
ედვინ ფრენსის კარპენტერი დაიბადა 1898 წლის 1 ნოემბერს ბოსტონში, მასაჩუსეტსის შტატში. ჰარვარდის უნივერსიტეტში მიიღო ბაკალავრის და მაგისტრის ხარისხი. 1925 წელს მას ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტში მიენიჭა დოქტორის ხარისხი. ის არიზონის უნივერსიტეტის ლექტორი გახდა, ხოლო 1936 წლისთვის ასტრონომიის დეპარტამენტს ხელმძღვანელობდა. 1938 წელს ის სტიუარდის ობსერვატორიის დირექტორი გახდა, სადაც 1963 წლამდე მუშაობდა. ის ასევე იყო მეცნიერების განვითარების ამერიკული ასოციაციის ასტრონომიული განყოფილებების ვიცე-პრეზიდენტი და თავმჯდომარე.

მისი კვლევის ობიექტებს შორის იყო თეთრი ჯუჯა ვარსკვლავები, სუპერნოვები და გალაქტიკური ასტრონომია. მან აღმოაჩინა კავშირი გროვაში გალაქტიკების სიმკვრივესა და გროვის ზომას შორის: უფრო დიდ გროვებს გალაქტიკების უფრო დაბალი სიმკვრივე აქვთ. მან მიაწოდა მონაცემები, რამაც უილემ იაკობ ლუიტენის მიერ -ს, პირველი ცნობილი აფეთქების ვარსკვლავის აღმოჩენამდე მიიყვანა.

1933 წელს იგი დაქორწინდა ბოტანიკოს ეთელ გრეის სტიფლერზე; შეეძინათ ორი შვილი.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად:
მთავარი სარტყლის ერთ-ერთ ასტეროიდს დაარქვეს (1852) კარპენტერი;
მთვარის ერთ-ერთ კრატერს (ჯეიმზ კარპენტერთან ერთად) დაარქვეს კარპენტერი.
რიჩარდ კრისტოფერ კერინგტონი

რიჩარდ კრისტოფერ კერინგტონი (; დ. 26 მაისი, 1826, ჩელსი, ლონდონი — გ. 27 ნოემბერი, 1875, ჩარტი) — ინგლისელი ასტრონომი.

ბიოგრაფია
რიჩარდ კრისტოფერ კერინგტონი დაიბადა 1826 წლის 26 მაისს ლონდონში. 1848 წელს დაამთავრა კემბრიჯის უნივერსიტეტი. 1849-1852 წლებში მუშაობდა დამკვირვებლად დარემის უნივერსიტეტის ობსერვატორიაში, ხოლო 1853-1861 წლებში — საკუთარ ობსერვატორიაში რედჰილში.

ძირითადი ნაშრომები პოზიციური ასტრონომიისა და მზის კვლევების სფეროში. მან დააკვირდა ვარსკვლავების, მცირე პლანეტებისა და კომეტების პოზიციებს; მან გამოაქვეყნა (1857) თავისი ვარსკვლავური დაკვირვებების შედეგები, როგორც 3,735 ახლო პოლარული ვარსკვლავის ზუსტი პოზიციების კატალოგი, რომლებიც მე-11 მაგნიტუდაზე უფრო კაშკაშა იყო. მზის ლაქების მოძრაობის გრძელვადიანი და ზედმიწევნითი დაკვირვებებიდან მან ძალიან ზუსტად განსაზღვრა (1863) მზის ბრუნვის ღერძის პოზიცია და ბრუნვის პერიოდები სხვადასხვა ჰელიოგრაფიულ განედებზე და დაადგინა მზის ლაქების განაწილების კანონზომიერებები დისკზე. მან შემოგვთავაზა ჩვეულებრივი პრაიმ მერიდიანი ჰელიოგრაფიული გრძედების გასაზომად; შესაბამისი კერინგტონის ჰელიოგრაფიული კოორდინატთა სისტემა მის სახელს ატარებს. მან პირველად დააკვირდა მზის აფეთქების ფენომენს (1859 წლის 1 სექტემბერი).

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს კერინგტონი.
იაკობ ბალახაშვილი

იაკობ (ჟაკი) სიმონის ძე ბალახაშვილი (დ. 1910 — გ. წ. უცნობია) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. იკვლევდა საუკუნის ქართული ლიტერატურის ისტორიას, ლიტერატურული წრეებსა და სალონებს, ქართულ-რუსულ ლიტერატურულ ურთიერთობებს და სხვ. 1940-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლებასთან შეთანხმებით თბილისში, რუსთაველის გამზირზე მისი თაოსნობით გაიხსნა რამდენიმე ლიტერატურული სალონი, რომელსაც ირონიულად „ჟაკეთს“ უწოდებდნენ.
ჩაპა-დე-მოტა

ჩაპა-დე-მოტის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 737 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 292.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 108.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ჩაპა-დე-მოტა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50026.
ჩაპულტეპეკი (მეხიკო)

ჩაპულტეპეკის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 772 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 32 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობი 11.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1 101 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1869 წლის 8 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ჩაპულტეპეკი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50027.
ჩიაუტლა (მეხიკო)

ჩიაუტლის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 045 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.7 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 20.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1 494.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ჩიაუტლა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50028.
ჩიკოლოაპან-დე-ხუარესი

ჩიკოლოაპან-დე-ხუარესის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 200 750 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.7 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 41.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 4 860.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სან-ვისენტე-ჩიკოლოაპანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50029.
ჩიკონკუაკის მუნიციპალიტეტი

ჩიკონკუაკის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 692 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 21.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 6.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 4 072.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1868 წლის 17 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ჩიკონკუაკ-დე-ხუარესი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50030.
კოაკალკო-დე-ბერიოსაბალი

კოაკალკო-დე-ბერიოსაბალის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 293 444 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.5 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 35 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 8 384.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1862 წლის 12 თებერვალს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სან-ფრანსისკო-კოაკალკო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50020.
კოატეპეკ-არინასი

კოატეპეკ-არინასის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 643 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.8 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 289.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 133.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია კოატეპეკ-არინასი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50021.

კლიმატი
კოკოტიტლანი

კოკოტიტლანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 107 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 24.4 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 14.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1 020.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1868 წლის 13 მაისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია კოკოტიტლანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50022.
კოიოტეპეკი (მეხიკო)

კოიოტეპეკის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 885 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.8 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 39.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1 024.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1868 წლის 16 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია კოიოტეპეკი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50023.
კუაუტიტლანი

კუაუტიტლანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 178 847 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 27.7 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 40.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 4 372.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1824 წლის 6 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია კუაუტიტლანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50024.
ხალტენკო

ხალტენკოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 217 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 4.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 6 003.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1870 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ხალტენკო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50044.
დონატო-გერა (მეხიკო)

დონატო-გერის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 436 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 11.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 191.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 195.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1868 წლის 16 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-დე-დონატო-გერა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50032.
ეკაცინგო

ეკაცინგოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 827 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.6 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 53.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 203.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1868 წლის 13 მაისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ეკაცინგო-დე-იდალგო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50034.
ელ-ოროს მუნიციპალიტეტი (მეხიკო)

ელ-ოროს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 937 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 147.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 251.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1870 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ელ-ორო-დე-იდალგო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50064.
უეუეტოკა

უეუეტოკის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 163 244 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 63.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 119.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1 362.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია უეუეტოკა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50035.
უეიპოსტლის მუნიციპალიტეტი

უეიპოსტლის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 757 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 17.3 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 234.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 199.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-დე-სან-ბარტოლომე-უეიპოსტლა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50036.
უისკილუკანის მუნიციპალიტეტი

უისკილუკანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 284 965 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 17.7 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 141.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1715.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია უისკილუკან-დე-დეგოლიადო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50037.
ისტაპან-დე-ლა-სალი

ისტაპან-დე-ლა-სალის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 911 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 115.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 320.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ისტაპან-დე-ლა-სალი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50040.