iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ალმოდებული (ფილმი)

ალმოდებული — 2018 წლის სამხრეთ კორეული ფსიქოლოგიური თრილერი და მისტიკური დრამა, რომლის რეჟისორი, თანასცენარისტი და თანაპროდიუსერია ჩან დონ ლი. ფილმი დაფუძნებულია ჰარუკი მურაკამის მოთხრობაზე „ალმოდებული ფარდულები შუაღამისას“ რომანიდან „სპილოს გაუჩინარება“. ფილმში მთავარ როლებს სტივენ იენი და იო ა ინი ასრულებენ. ჩან დონ ლი „ალმოდებულზე“ რვა წლის მანძილზე მუშაობდა. 2016 წლის ოქტომბერში, პუსანის საერთაშორისო კინოფესტივალზე ლიმ განაცხადა, რომ „ფილმის სიუჟეტი თანამედროვე სამყაროში მცხოვრებ ახალგაზრდა ადამიანებზე მოგვითხრობს, რომელთა მიერ საკუთარ ცხოვრებასა და სამყაროზე ფიქრი მისტიკურობის შეგრძნებას ქმნის.“

2017 წლის 5 სექტემბერს ჯონგ სუს როლზე იო ა ინი დაამტკიცეს. სამი დღის შემდეგ, აგვისტოში ჩატარებული მოსმენების საფუძველზე, ჰე მის როლზე ჯეონ იონგ სეო შეარჩიეს, ხოლო 20 სექტემბერს სტივენ იენი ბენის როლზე დაამტკიცეს.

ფილმის გადაღებები 2018 წლის 30 იანვარს ფაჯუში დასრულდა.

კრიტიკული გამოხმაურება
საიტზე ფილმს 95%-იანი რეიტინგი აქვს, ხოლო -ზე 100-დან 90 ქულითაა შეფასებული, რაც საყოველთაო აღიარებას გულისხმობს.

ჟურნალმა & „ალმოდებული“ 2018 წლის მესამე საუკეთესო ფილმად დაასახელა.

კინოკრიტიკოსმა და ჟურნალ -ს რედაქტორმა, პიტერ დებრუგმა ფილმის შესახებ განაცხადა:„ალმოდებულის“ წარმატების ხარისხს განსაზღვრავს ის, თუ რამდენად ექნება მაყურებელს უნარი, გაიაზროს ის შური და იმედგაცრუება, რომელსაც დაბალი სოციალური კლასის წარმომადგენელი პროტაგონისტი გრძნობს.“

ჯეფ ენრიუ ჟურნალ -დან „ალმოდებულის“ შესახებ :„ფილმში მრავლად გვხვდება დამაბნეველი და ბუნდოვანი გაურკვევლობები... ლის მიზანი არა დამნაშავის გამოვლენა, არამედ ჯონ სუს ემოციური გაურკვევლობის შესწავლაა.“

ტოდ მაკარტნიმ -დან „ალმოდებული“ დიდი ენთუზიაზმით შეაფასა: „„ალმოდებული“ ლამაზად აგებული ფილმია, რომელიც დიდი დაკვირვებით შეისწავლის სასიყვარულო სამკუთხედში არსებულ ურთიერთობებს, რომელშიც ვხვდებით კლასობრივი პრივილეგიების, ოჯახური მემკვიდრეობის, საკუთარი თავის რეალიზაციის, სექსუალური ეჭვიანობის და შურისძიების საკითხებს.“

ადამ ნეიმერი ლინკოლ ცენტრის კინოსაზოგადოებიდან „ალმოდებულის“ შესახებ: „ფილმში მოვლენები მთლიანად ჯონ სუს პერსპექტივიდანაა აღწერილია, შესაბამისად, რთულია განვსაზღვროთ, რა წარმოადგენდა ჩან დონ ლის მიზანს: მაყურებელში თანაგრძნობის აღძვრა თუ მათთვის ამბის ჯონ სუს მცდარი წარმოდგენების მიხედვით აღქმის იძულება, შესაბამისად ჰე მისა და ბენის პერსონაჟების იდეალიზებულ და დემონიზებურ ფიგურებად დანახვა.“
ნასიფ ალ-იაზიჯი

ნასიფ ალ-იაზიჯი (არაბ. ;   25.03.1800  - 8.02. 1871)—არაბი პოეტი და ფილოლოგი, განმანათლებელი, პედაგოგი. მის მიერ შედგენილი მრავალი სახელმძღვანელო ფილოლოგიისა და არაბული ენის გრამატიკის შესახებ დაედო საფუძვლად სასკოლო სასწავლო პროგრამს. სირიაში პირველი საგანმანათლებლო საზოგადოების - სირიის მეცნიერებისა და ხელოვნების ასოციაცია- ერთ-ერთი ინიციატორი

ბიოგრაფია
ნასიფ ალ-იაზიჯი, ბერძენი კათოლიკე,  იყო არაბული კულტურული აღორძინების ერთ-ერთი ლიდერი ლიბანსა და სირიაში. იყო ლიბანის ემირის ბაშირ შიჰაბის კარის პოეტი, რის შემდეგაც 30 წლის განმავლობაში ასწავლიდა ბეირუთის სკოლებში. მან შეადგინა არაერთი სასკოლო სახელმძღვანელო არაბული ენის გრამატიკის, პოეტზიის, ლოგიკისა და რიტორიკის შესახებ. ცნობილია, როგორც ტრადიციონალისტი პოეტი . როდესაც იაზიჯი 1840 წელს ბეირუთში გადავიდა, ის არაბული ენის მასწავლებელი გახდა და სწორედ ამ პერიოდში გაცნო ამერიკელი და ბრიტანელ პროტესტანტი მისიონერები ელი სმითი და კორნელიუს ვან დიკი. მონაწილეობა მიიღო  მისიონერებისა და ბუთრუს ალ ბუსთანის მიერ  1847 წელს დაწყებული  ბიბლიის თარგმნაში არაბულ ენაზე, რომელიც გამოვიდა 1865 წელს.

ამის შემდეგ ის ასწავლიდა სირიის პროტესტანტულ კოლეჯში (მოგვიანებით ეწოდა ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტი) და წერდა ლექსებს. მისი მცდელობა იყო კლასიკური არაბი მწერლების სტილის მიბაძვა და ამით არაბების ლიტერატურული მემკვიდრეობის ხელახლა აღმოჩენა..

ოჯახი
ნასიფ ალ-იაზიჯის ვაჟი, იბრაჰიმი (1847-1906) იყო გამოჩენილი კულტურული მოღვაწე, ფილოლოგი და არაბული ჟურნალისტიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. აქტიური როლი შეასრულა 1882 წელს ბეირუთში ჩამოყალიბებული მეცნიერებათა აღმოსავლეთის აკადემიის მუშაობაში.  ხალილ ალ-იაზიჯი (1858-1889) - პოეტი, დრამატურგი, ავტორი ტრაგედიისა "სიმამაცე და ერთგულება". ქალიშვილი -ვარდა ალ-იაზიჯი (1838-1924) - ერთ-ერთი პირველი არაბი მწერლი ქალი, ლექსების კრებულის ავტორი "ჰადიკატ ალ-უორდი" ("ვარდების ბაღი"), ასევე არაბულ ქვეყნებში ქალთა მოძრაობის ერთ-ერთი პირველი აქტივისტი .
გიორგი ხახნელიძე

გიორგი ხახნელიძე (დ. 17 მაისი, 1971, თერჯოლა) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი.

დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
ოთარ ხინიკაძე

ოთარ ხინიკაძე (დ. 16 დეკემბერი, 1956, ქობულეთი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. საქართველოს ერთი მოწვევის პარლამენტის წევრი (2008).

ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის სამართალი. 1984–1985 წლებში ქობულეთის სახალხო დეპუტატთა რაისაბჭოს აღმასკომის საგეგმო კომისიის ეკონომისტი. 1985–1986 წლებში საქართველოს კპ-ის ქობულეთის რაიკომის პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების ინსტრუქტორი. 1986–1988 წლებში ხუცუბნის კოლმეურნეობის პარტიული კომიტეტის განთავისუფლებული მდივანი. 1988–1990 წლებში საქართველოს კპ-ის ქობულეთის რაიკომის საორგანიზაციო განყოფილების ინსტრუქტორი. 1990–1993 წლებში საქართველოს საკაბელო ტელევიზიის ქობულეთის ფილიალის მთავარი ბუღალტერი. 1993–1998 წლებში იუო ბათუმის ხორცკომბინატის მთავარი ეკონომისტი. 1998–2001 წლებში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს ეკონომიკისა და საფინანსო–საბიუჯეტო განყოფილების მთავარი სპეციალისტი. 2001–2003 წლებში ბათუმის საზღვაო–სავაჭრო ნავსადგურის ინჟინერ–ანალიტიკოსი. 2002–2007 წლებში სააქციო საზოგადოება „საქქალაქმშენპროექტის“ ადმინისტრაციული დირექტორის მოადგილე, გენერალური დირექტორი. 2008 წელს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის აპარატის ადმინისტრაციულ და თვითმმართველობის ორგანოებთან ურთიერთობის დეპარტამენტის მთავარი სპეციალისტი. ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ყოფილი გამგებლის პირველი მოადგილე, გამგებელი.

2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
ედიშერ ჯალაღონია

ედიშერ ჯალაღონია (დ. 6 იანვარი, 1968, ჩხოროწყუ, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა გორის სახელმწიფო ეკონომიკური ინსტიტუტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჩხოროწყუს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
ჰარუთიუნ ჰოვჰანესიანი

ჰარუთიუნ ჰოვჰანესიანი (დ. 30 ნოემბერი, 1977, ახალქალაქი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა ერევნის ეკონომიკურ–იურიდიული უნივერსიტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახალქალაქის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
სოფია კარსონი

სოფია კარსონი (; დ. 10 აპრილი, 1993) — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი. პირველად ეკრანზე გამოჩნდა დისნეის სერიალში „ოსტინი და ელი“. 2015 წელს ივის როლი ითამაშა დისნეის „შთამომავლებში“. მოგვიანებით, მონაწილეობა მიიღო შთამომავლების მეორე და მესამე ნაწილებშიც. 2016 წელს ლოლა პერეზის როლი ითამაშა ფილმში „ძიძების თავგადასავალი“. 2016 წელს ტესას როლი მოირგო ამერიკულ კომედიაში „კონკიას ამბავი: თუ ფეხსაცმელი მოერგება“. 2019 წელს გადაიღეს სერიალში „პატარა საყვარელი მატყუარები: პერფექციონისტები“. ხოლო 2020 წელს მონაწილეობა მიიღო -ის ფილმში „შეიგრძენი რიტმი“.

კარსონმა თავისი სამომღერლო კარიერა ფილმი „შთამომავლების“ საუნდტრეკის შესრულებით დაიწყო, მოგვიანებით კი ჩაწერა სინგლი, სახელწოდებით „ “.
სინი

სინი — შუმერული მითოლოგიის ერთ-ერთი ღვთაება, მთვარის ღმერთი. მფარველობდა მესაქონლეობას. სინის კულტის ადგილი იყო ქალაქი ური, სადაც იდგა მისი მთავარი ტაძარი. სინი შედიოდა შუმერულ ღვთაებათა მეორე ტრიადაში შამაშთან და იშთართან ერთად. სინის წმინდა ცხოველებად მიიჩნეოდნენ ფური, კურო და ხბო. საკრალური რიცხვი იყო 30.
პოლ სინიაკი

პოლ სინიაკი (დ. 11 ნოემბერი, 1863, პარიზი — გ. 15 აგვისტო, 1935, პარიზი) — ფრანგი ფერმწერი და გრაფიკოსი, ნეოიმპრესიონიზმის წამყვანი მხატვარი და თეორეტიკოსი, პუანტილისტი.

ბიოგრაფია
სწავლობდა პარიზში ბინგის თავისუფალ სახელოსნოში. 1884 წელს იყო „დამოუკიდებელთა სალონის“ შექმნის თანაორგანიზატორი. 1886 წელს ჟორჟ სერასა და კამილ პისაროს მეშვეობით გაეცნო ნეოიმპრესიონიზმს. თავის ნაწარმოებებში მიჰყვებოდა ჟ. სერას დოქტრინას: ფერთა დაშლას შემადგენელ ნაწილებად. მისი 1890 წლის ნამუშევარი ფელიქს ფენეონის პორტრეტი (კერძო საკუთრება, ნიუ-იორკი) მიიჩნევა „მოდერნის“ წინამორბედად. უმეტესად ხატავდა ზღვის პეიზაჟებს. ასეთია „მარსელის პორტი“ (1911, თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი, პარიზი). მისი ნამუშევრების ნაწილი დაცულია ორსეს მუზეუმში.
აკირა იოშინო

აკირა იოშინო (; დ. 30 იანვარი, 1948) — იაპონელი ქიმიკოსი. ნაგოიაში არის მეიჯოს უნივერსიტეტის პროფესორი. 2019 წელს, სტენლი უიტენგემთან და ჯონ გუდენაფთან ერთად გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიაში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
იოშინო 1948 წლის 30 იანვარს დაიბადა იაპონიაში. 1966 წელს დაამთავრა „კიტანოს საშუალო სკოლა“. ბაკალავრის და მაგისტრის ხარისხი დაიცვა კიოტოს უნივერსიტეტში, ხოლო 2005 წელს გახდა ოსაკას უნივერსიტეტის ინჟინერიის დოქტორანტი.

კოლეჯში სწავლის დროს, იგი გადიოდა სასწავლო კურსს, რომელსაც ხელმძღვანელობდა პირველი აზიელი ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიაში, კენიჩი ფუკუი.
ჰიქმეთ ჰაჯიევი

ჰიქმეთ ჰაჯიევი (; დ. 15 ოქტომბერი, 1979, განჯა, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანის პრეზიდენტის თანაშემწე და პრეზიდენტის ადმინისტრაციის საგარეო პოლიტიკის დეპარტამენტის უფროსი. აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროს პრესსამსახურის ყოფილი უფროსი.

ბიოგრაფია
ჰიქმეთ ჰაჯიევი დაიბადა 1979 წლის 15 ოქტომბერს განჯაში, სადაც დაამთავრა №24 საშუალო სკოლა. სწავლობდა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობებისა და საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავდა ჯერ ბაკალავრის, ხოლო შემდეგ მაგისტრის ხარისხით. იგი აგრეთვე სწავლობდა ნატოს თავდაცვის კოლეჯის სამაგისტრო პროგრამაზე, ჯორჯ მარშალის უსაფრთხოების კვლევების ცენტრში და ბელგიის უნივერსიტეტში.
სხვადასხვა წლებში მუშაობდა ნატოში აზერბაიჯანის წარმომადგენლობაში, ქუვეითში აზერბაიჯანის საელჩოში. 2014 წლიდან 2018 წლამდე ჰაჯიევი მუშაობდა აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროს პრესსამსახურის უფროსის თანამდებობაზე. 2018 წლის 26 ნოემბერს კი დაინიშნა ამავე დეპარტამენტის უფროსად, ხოლო 2019 წლის 29 ნოემბერს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის თანაშემწედ.
ეკატერინე გორგოძე

ეკატერინე გორგოძე (დ. 3 დეკემბერი, 1991) — ქართველი ჩოგბურთელი. არის საქართველოს ფედერაციის თასის ნაკრების წევრი, ტურნირზე გამართული 32 შეხვედრიდან ცამეტი მოიგო. ერთეულებში არის მსოფლიოს 207-ე ჩოგანი. ერთეულებში მისი საუკეთესო შედეგი იყო 144-ე ადგილი (ივლისი, 2019). ამჟამად წყვილებში არის მსოფლიოს 139-ე ჩოგანი, კარიერაში საუკეთესო მაჩვენებელი კი დააფიქსირა 2020 წლის მარტში (133-ე ჩოგანი მსოფლიო რეიტინგში).
არტაანი

არტაანი, არტანი — ისტორიული მხარე და ციხე-ქალაქი სამხრეთ საქართველოში, მტკვრის ზემო დინების ორივე მხარეს. სახელწოდება არტაანთან ერთად გამოიყენებოდა არტაჰანიც, აქედან მოდის თურქული ფორმა არდაჰანი და რუსული არდაგანი. არტაანი თავდაპირველად მხარის სახელწოდება იყო. არსებობდა „ზენა არტაანი“ და „ქუენა არტაანი“, ანუ „მტკვრის აქეთა“ (მარჯვენა სანაპირო) და „მტკვრის იქითა არტანი“ (მარცხენა სანაპირო).

ისტორია
ლეონტი მროველის ცნობით მცხეთოსის ძემ, ჯავახოსმა ააშენა ციხე-ქალაქი არტაანი. ფარნავაზ -მა შექმნა წუნდის საერისთავო, რომელშიც შედიოდა არტაანი, კოლა და ჯავახეთი. ვახტანგ გორგასალმა შექმნა საეპისკოპოსო, რომლის კათედრა ერუშეთში დააწესა. - საუკუნეებში არტაანი სანაპირო საერისთავო იყო. შემდეგში არტაანი სამცხე-საათაბაგოში შედიოდა. საუკუნეში საათაბაგო ოსმალეთის იმპერიამ დაიპყრო და არტაანი ორად გაყო. დიდი ნაწილი შევიდა გურჯისტანის ვილაიეთში, მცირე ნაწილი კი ყარსის ვილაიეთში. ამ პერიოდში დიდი არტაანის მთავარ ქალაქს ეწოდებოდა ფარაკანი. საუკუნეში ქალაქს ეწოდა პროვინციის სახელი არტაანი.

1877-1878 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომის შემდეგ ქალაქი და მხარე რუსეთის ჯარებმა დაიკავეს და 1878 წელს დადებული სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულებისა და ბერლინის ტრაქტატის თანახმად არტაანი რუსეთის იმპერიას გადაეცა. 1918 წელს ოსმალეთმა დაიკავა, მაგრამ უკვე 1919 წლის აგვისტო-ნოემბერში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ჯარებმა გენერალ გ. კვინიტაძის მეთაურობით არტაანის მხარე საქართველოს დაუბრუნა. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ, 1921 წლის ყარსის ხელშეკრულების მიხედვით, არტაანი ართვინის, ოლთისის და რიზეს ოლქებთან ერთად, თურქეთს გადაეცა. ამჟამად ის თურქეთის შემადგენლობაშია არტაანის პროვინციის სახით.
სიმონ სინიორე

სიმონ სინიორე (, ნამდვილი სახელი და გვარი სიმონ ანრიეტ შარლოტ კამინკერი, ; დ. 25 მარტი, 1921, ვისბადენი — გ. 30 სექტემბერი, 1985) — ფრანგი მსახიობი ქალი. სწავლობდა ს. სიკარის დრამატულ კურსებზე. 1941 წლიდან იღებდნენ კინოში. 1952, 1957 და 1958 წლებში მიიღო საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში, ხოლო 1959 წელს ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის და კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.

ფილმოგრაფია
ფილიპინების რევოლუცია

ფილიპინების რევოლუცია (1896-1898-) — ასევე უწოდებენ ტაგალოგის ომს.(ესპ. ) შეიარაღებული კონფლიქტი ფილიპინებზე ესპანეთის კოლონიურ ხელისუფლებას და აჯანყებულებს (კერძოდ, კატიპუნანის ორგანიზაციას) შორის, რის შედეგადაც ფილიპინები გახდა დამოუკიდებელი რესპუბლიკა .

წინაპირობები
მე -19 საუკუნის მეორე ნახევარში ფილიპინებზე გამოჩნდა პატრიოტული რევოლუციური ორგანიზაციები, რომელთა მიზანი იყო ფილიპინების განთავისუფლება ესპანეთისგან. 1892 წელს ხოსე რისალმა დააარსა ფილიპინების ლიგა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც რისალი ესპანეთის ხელისუფლებამ დააპატიმრა 6 ივლისს, ლიგამ ფაქტობრივად შეწყვიტა ფუნქციონირება და გაიყო ორ მიმართულებად - ზომიერ და რადიკალურ (ანდრეს ბონიფაციო, ლადისლაო დივა, თეოდორო პლატა). 1892 წლის 7 ივლისს ბონიფაციოს მომხრეებმა დააარსეს კატიპუნანი (ხალხის შვილების უმაღლესი საპატიო კავშირი)..

რევოლუცია
ფილიპინების რევოლუცია დაიწყო 1896 წლის აგვისტოში, როდესაც ესპანეთის ხელისუფლებამ აღმოაჩინა ანტიკოლონიური საიდუმლო ორგანიზაცია კატიპუნანი.

რევოლუციას სათავში ჩაუდგა კატიპუნანი(ფარული რევოლუციური კავშირი). აჯანყება დაოწყო 1896 წელს აგვისტოში. მას შეუერთდნენ მემამულეები ე. აგინალდოს ხელმძღვანელობით.  1897 წლის 22 მარტს ქ. ტეხროსში აჯანყებულთა ლიდერების კონვენტმა გამოაცხადა ფილიპინების დამოუკიდებელი რესპუბლიკის შექმნა, რომლის პრეზიდენტად და მთავრობის მეთაურად აირჩიეს აგინალდო. აგინალდოს დაჯგუფება ცდილობდა მთელი ძალაუფლების მონოპოლიურად ხელში ჩაგდებას. მან დაშალა კატიპუნანი. 10 მაისს აგინალდოს ბრძანებით დახვრიტეს კატიპუნანის დამაარსებელი ა. ბონიფასიო. . ის კვლავ ჩაუდგა სათავეში აჯანყებულებს და 23 ივნისს  შექმნილი რევოლუციური მთავრობის მეთაური გახდა. აჯანყებულებმა თითქმის მთელი არქიპელაგი გაათავისუფლეს ესპანელთა ჯარებისაგან და ამერიკულ ჯარებთან ერთად ალყა შემოარტყეს მანილას. 13 აგვისტოს აშშ-ის ჯარები უბრძოლველად შევიდნენ მანილაში. 1898 წლის 15 სექტემბერს ქალაქ მანილაში რევოლუციური კონგრესი შეიკრიბა, რომელმაც მიიღო ახალი კონსტიტუცია და გამოაცხადა ფილიპინების რესპუბლიკა. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ნიშნავდა რევოლუციის დასრულების თარიღს, არც ესპანეთმა და არც ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა არ ცნეს ფილიპინების დამოუკიდებლობა.1898 წლის 10 დეკემბერს პარიზში ხელმოწრილი საზავო ხელშეკრულების თანახმად, ესპანეთმა ფილიპინები დაუთმო აშშ-ს (20 მილიონ დოლარად). 1899 წლის 4 თებერვალს აშშ-მ დაიწყო  საომარი ოპერაციები ფილიპინების რესპუბლიკის წინააღმდეგ. ომი დამთავრდა ფილიპინელთა დამარცხებით და აშშ კოლონიური რეჟიმის დამყარებით ფილიპინებზე.
ოქსანა კალაშნიკოვა

ოქსანა კალაშნიკოვა (დ. 5 სექტემბერი, 1990) — რუსული ფესვების ქართველი ჩოგბურთელი. არის საქართველოს ფედერაციის თასის ნაკრების წევრი, ტურნირზე გამართული 33 შეხვედრიდან ცხრამეტი მოიგო. ერთეულებში მისი საუკეთესო შედეგი იყო 156-ე ადგილი (ივლინი, 2010). ამჟამად წყვილებში არის მსოფლიოს 62-ე ჩოგანი, კარიერაში საუკეთესო მაჩვენებელი კი დააფიქსირა 2016 წლის ივნისში (43-ე ჩოგანი მსოფლიო რეიტინგში).
საბინა ალიევა

საბინა იაშარ-ყიზი ალიევა (; დ. 7 მაისი, 1980, ბაქო) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადამიანის უფლებათა დაცვის კომისარი (ომბუდსმენი), მე-3 კლასის სახელმწიფო მრჩეველი.

ბიოგრაფია
საბინა ალიევა დაიბადა 1980 წლის 7 მაისს, ექიმის (შემდოგში მილი მეჯლისის დეპუტატის და დიპლომატის) იაშარ ალიევის ოჯახში. 1996 წელს ბაქოში წარჩინებით დაამთავრა №8 საშუალო სკოლა. 1996–2000 წლებში სწავლობდა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე და წარჩინებით დაამთავრა უნივერსიტეტი. 2002 წელს წარჩინებით დაასრულა ბსუ-ს იურიდიული ფაკულტეტის მაგისტრატურა მაგისტრის ხარისხით სახელმწიფო სამართლის სფეროში. 2009–2012 წლებში მიიღო უმაღლესი განათლება საერთაშორისო ურთიერთობების სფეროში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტთან არსებულ სახელმწიფოს მართვის აკადემიაში.

2016 წელს „საერთაშორისო სამართლის; ადამიანის უფლებების დაცვის“ სპეციალობით დაიცვა დისერტაცია და მიიღო უფლებათა დაცვის ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი. 2000 წლიდან დაკავებული ჰქონდა სხვადასხვა თანამდებობები აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციურ სასამართლოში. 2015 წელს სახელმწიფო აპარატის ხელმძღვანელის მოადგილედ დაინიშნა. მონაწილეობა აქვს მიღებული მთელ რიგ საერთაშორისო კონფერენციებში, ჩინეთში, ავსტრიაში, დიდ ბრიტანეთში და საბერძნეთში ჩატარებული სიმპოზიუმების ჩათვლით. დაამთავრა სნგ-ს პარლამენტთაშორისი ასამბლეის სპეციალური კურსები. თურქეთის რესპუბლიკის საკონსტიტუციო სასამართლოს მიერ ორგანიზებულ შეკრებებზე მონაწილეობას ღებულობდა აზიური ასოციაციის საკონსტიტუციო სასამართლოების საზაფხულო სკოლაში და ეკვივალენტურ დაწესებულებებში „სიტყვისა და შეკრების თავისუფლების“ თემაზე. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2016 წლის 21 ივნისის განკარგულებით, მიენიჭა სახელმწიფო მრჩეველის მე-3 კლასის საკვალიფიკაციო ხარისხი. 2019 წლის 29 ნოემბერს, პრეზიდენტის მიერ წამოყენებული სამი კანდიდატიდან მილი მეჯლისის მიერ საბინა ალიევა იქნა არჩეული აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადამიანთა უფლებათა დაცვის უფლებამოსილ თანამდებობაზე (ომბუდსმენად).
მუხთარ ბაბაევი

მუხთარ ბაჰადურ-ოღლუ ბაბაევი (; დ. 16 ოქტომბერი, 1967, ბაქო) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო მოღვაწე, აზერბაიჯანის ეკოლოგიისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი (2018 წლის 23 აპრილიდან).

მუხთარ ბაბაევი დაიბადა ბაქოში, 1967 წლის 16 ოქტომბერს. იქვე 1984 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1991 წელს დაამთავრა მსუ-ს ფილოსოფიის ფაკულტეტი „პოლიტოლოგიის“ სპეციალობით. 1994 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიური უნივერსიტეტი „საგარეო ეკონომიკური კავშირების“ სპეციალობით. 1991–1992 წლებში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო კომიტეტში ეკონომიკისა და დაგეგმარების განხრით მუშაობდა.

1986—1988 წლებში მსახურობდა ჯარში. 1992-1993 წლებში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგარეო ეკონომიკური კავშირების სამინისტროში მუშაობდა. 1994-2003 წლებში მუშაობდა საგარეო ეკონომიკური კავშირების სამმართველოში, – აზერბაიჯანის ნავთობის სახელმწიფო კომპანიაში, 2003-2007 წლებში - -ის მარკეტინგისა და ეკონომიკური ოპერაციების მართვაში.

2000 წელს დაამთავრა სრულიად რუსეთის საგარეო სავაჭრო აკადემია „მსოფლიო ეკონომიკის“ სპეციალობით. 2007-2010 წლებში იკავებდა -ის ვიცე-პრეზიდენის თანამდებობას ეკონომიკის საკითხებში. 2010-2018 წლებში კი — საწარმოო გაერთიანება -ის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარის თანამდებობას. 2010-2015 წლებში იყო აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მილი მეჯლისის დეპუტატი. 2018 წლის 23 აპრილიდან არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეკოლოგიისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრის თანამდებობაზე.
ბეტა-ნაწილაკი

ბეტა-ნაწილაკი (-ნაწილაკი) — ბეტა-დაშლის დროს ატომთა ბირთვის მიერ გამოტყორცნილი ელექტრონი და პოზიტრონი.

კვლევის ისტორია
რადიოაქტიური სხივების ფიზიკური ბუნების, წარმოშობის, აგრეთვე, ატომის აგებულების შესწავლაში უდიდესი როლი შეასრულა ინგლისელმა მეცნიერმა ე. რეზერფორდმა. 1903 წელს ე. რეზერფორდმა და ფ. სოდმა გამოთქვეს ჰიპოთეზა, რომ რადიოაქტიური გამოსხივება გამოწვეული იყო რადიოაქტიური ნივთიერების ატომების თავისთავადი დაშლით. ამ ჰიპოთზის თანახმად რადიოაქტიური ელემენტის ატომები, ჩვეულებრივი სხვა ელემენტების ატომებისაგან განსხვავებით, არამდგრადია და დროთა განმავლობაში თავისთავად იშლება. შემდგომმა გამოკვლევებმა ეს ჰიპოთეზა დაადასტურა.

ე. რეზერფორდმა რადიუმის მცირე ნაჭერი მოათავსა ტყვიის სხეულის ვიწრო ხვრელის ფსკერზე. ხვრელიდან გამოსული სხივები გაატარა ინდუქციის ერთგვაროვან მაგნიტურ ველში, ხოლო ველიდან გასულ სხივებს დაუხვედრა ფოტოფირფიტა. ფოტოფირფიტის გამჟღავნებისას აღმოჩნდა, რომ რადიუმი ასხივებდა სამ სხვადასხვა ბუნების სხივებს. ამ სხივებს - (ალფა), - (ბეტა) და - (გამა) სხივები უწოდეს. - და -სხივები მაგნიტურ და ელექტრულ ველში იხრება ურთიერთსაწინააღმდეგო მიმართულებით, რაც იმის მაჩვენებელია, რომ ამ სხივების მატარებელ ნაწილაკებს აქვთ სხვადასხვა ნიშნის მუხტები. -სხივები მაგნიტურ და ელექტრულ ველში არ გადაიხრება, ამიტომ, ამ სხივებს მატარებელ ნაწილაკებს მუხტი არ გააჩნია.

-ნაწილაკებისათვის რეზერფორდმა დაადგინა, რომ ისინი წარმოადგენენ ელექტრონების ნაკადს: _\{}=_=9.1\10^{-31} კგ, ხოლო _\{}=_=1.6\10^{-19} კ. -ნაწილაკები რადიუმიდან ამოდიან დაახლოებით 270 000 კმ/წმ სიჩქარით, ამიტომ, მათ აქვთ დიდი კინეტიკური ენერგია. -ნაწილაკებთან შედარებით -ნაწილაკები ნაკლებად შთაინთქმება ნივთიერებაში გავლისას. მათ შეუძლიათ 3 მმ სისქის ალუმინის ფირფიტის განჭოლვა, რადგან ისინი ადვილად ძვრებიან ატომურ ფენებში.
ლუკა სინიორელი

ლუკა სინიორელი, (დ. 1444-1450 წლებს შორის, კორტონა, უმბრია — გ. 16 ოქტომბერი, 1523) — იტალიელი ფერმწერი, პიერო დელა ფრანჩესკას მოწაფე. მხატვრული გამოსახვის ფორმებით სინიორელი იყო მიქელანჯელოს უშუალო წინამორბედი. მისი ნამუშევრებიდან გამორჩეულია ფრესკები სიქსტეს კაპელაში (1481-1483), ფრესკები მონტეოლივეტო მაჯორეს მონასტერში ტოსკანაში (1497). სინიორელის დაზგური ნიმუშების დიდი ნაწილი დაცულია პერუჯის, ფლორენციისა და მიუნხენის მუზეუმებში.
რამინ გულუზადე

რამინ ნამიქ-ოღლუ გულუზადე (; დ. 1 თებერვალი, 1977) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო მოღვაწე, კავშირგაბმულობისა და მაღალი ტექნოლოგიების (2016—2017) და ტრანსპორტის, კავშირგაბმულობისა და მაღალი ტექნოლოგიების მინისტრი (2017-დან).

ბიოგრაფია
რამინ გულუზადე დაიბადა ბაქოში 1977 წლის 1 თებერვალს. 1993 წელს იასამალის რაიონში მდებარე №167 საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიკურ ინსტიტუტში (ამჟამად უნივერსიტეტში) ჩააბარა, სადაც 1997 წელს მიიღო ბაკალავრის ხარისხი, ხოლო 1999 წელს — მაგისტრისა.

სახელმწიფო სამსახურში
2015 წელს კავშირგაბმულობისა და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტროში დაიწყო კადრების გაცხრილვა. ამ დაწესებულების ბევრი მაღალჩინოსანი დაკავშირებული იყო ბიზნესზე ზეწოლის საქმესთან, უკანონო „მოსმენებთან“ და ა. შ. ბევრმა მათგანმა დაკარგა თავიანთი თანამდებობა. 12 ნოემბერს პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა თანამდებობიდან გაათავისუფლა კავშირგაბმულობისა და მაღალი ტექნოლოგიების იმდროინდელი მინისტრი ალი აბასოვი. რამდენიმე დღის შემდეგ კი, 25 ნოემბერს, თავისი განკარგულებით რამინ გულუზადე კავშირგაბმულობისა და მაღალი ტექნოლოგიების მინისტრის მოადგილედ დანიშნა. პარალელურად გულუზადე დროებით მინისტრის მოვალეობასაც ასრულებდა.

2016 წლის 15 იანვარს რამინ გულუზადე ილჰამ ალიევის ბრძანებულებით კავშირგაბმულობისა და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტროს ახალი მინისტრი გახდა. შემდეგი წლის 13 თებერვალს ალიევმა ხელი მოაწერა კავშირგაბმულობისა და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტროსა და ტრანსპორტის სამინისტროს გაერთიანების განკარგულებას ერთიან — ტრანსპორტის, კავშირგაბმულობისა და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტროდ, ასევე ამ ახალი სამინისტროს მინისტრად რამინ გულუზადეს დანიშვნის შესახებ დადგენილებას.
ტელემაკო სინიორინი

ტელემაკო სინიორინი (; დ. 18 აგვისტო, 1835, ფლორენცია — გ. 10 თებერვალი, 1901) — იტალიელი ფერმწერი და გრაფიკოსი, მაკიაიოლის ლიდერი.

ბიოგრაფია
სწავლობდა ფლორენციაში, სამხატვრო აკადემიასთან არსებულ სკოლაში. 1853 წლიდან იყო ჯუზეპე მაძინის რევოლუციური წრის წევრი. 1859 წელს მონაწილეობდა ჯუზეპე გარიბალდის აჯანყებაში. მისი ფერწერული ტილოები ასახავენ მხატვრის თანამედროვე ცხოვრებას, ბრძოლებს, ქალაქების ყოფას, პეიზაჟებს. მისი ცნობილი ნამუშევარია „სან ბონიფაციოს საგიჟეთი“ (1865, თანამედროვე ხელოვნების გალერეა, რომი).