iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სალმანასარ V

სალმანასარ (ასურ. შულმანუაშარედუ) — ასურეთის მეფე ძვ. წ. 727-ძვ. წ. 722 წლებში.

განაგრძობდა თავისი მამის ტიგლათფილესერ -ის პოლიტიკას. ბაბილონში იწოდებოდა ულულაის სახელით, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ იქ ჯერ კიდევ ინარჩუნებდა მეფობას. ასურეთში ქალაქ ასურს, ხოლო სამხრეთ შუამდინარეთში ქალაქ ბაბილონს, ნიფურსა და სიფარს გაუუქმა პრივილეგიები – მოუსპო თვითმმართველობა და დაბეგრა გადასახადით, რამაც გამოიწვია ადგილობრივი არისტოკრატიის უკმაყოფილება. სალმანასარმა მოაწყო დამსჯელი ექსპედიცია აჯანყებული ტვიროსისა და ისრაელის წინააღმდეგ, მაგრამ სამარიის ალყის დროს სასახლის შეთქმულების მსხვერპლი გახდა.
ლუკა მარონე

ლუკა მარონე ( დ. 3 მარტი, 1990, ტურინი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს იტალიურ კლუბში კარპიში იჯარით იუვენტუსიდან.

ტიტულები
იუვენტუსი
სერია (3): 2011-12, 2012-13, 2014-15
იტალიის სუპერთასი (2): 2012, 2013
იტალიის თასი: 2014-15

იუვენტუსი (პრიმავერა)
ვიარეჯოს თასი (2): 2009, 2010
სამანიდების სახელმწიფო

სამანიდების სახელმწიფო — ფეოდალური დინასტია და სახელმწიფო შუა აზიაში. დედაქალაქი - ბუხარა.

დინასტია
სამანიდების დინასტია შუა აზიაში არსებობდა 819-999 წლებში. მათი სახელწოდება მოდის სამან-ხუდათისაგან, რომელიც ბალხის (ჩრდ. ავღანეთი) მახლობლად მდებარე სოფელ სამანის მცხოვრები იყო. 806-810 წწ. ანტიარაბული აჯანყების ჩახშობაში მონაწილეობისათვის სამანის მემკვიდრეებმა საგამგებლოდ მიიღეს მავერანაჰრის დიდი ნაწილი. სამანიდების დინასტიამ არსებობა შეწყვიტა მანსურ -ის (997-999 წწ.) დროს, როდესაც თურქმა ყარახანიდებმა ბუხარა აიღეს.

სახელმწიფო
სამანიდების სახელმწიფო წარმოიშვა არაბთა სახალიფოს დაშლასთან და სამნიდების დინასტიის დაწინაურებასთან დაკავშირებით. საუკუნის ნახევარში მოიცავდა მავერანაჰრს, ხორასანს, ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ირანს. მისი ვასალი იყო ხვარაზმი, სისტანი, გორგანი, რეშთი, ღაზნი და სხვა პროვინციები.

 საუკუნის დასასრულს ფეოდალურმა დაქსაქსულობამ გამოიწვია სამანიდების სახელმწიფოს დაშლა. შუა აზიაში ჩამოყალიბდა ყარახანიდების სახელმწიფო, ხოლო მდინარე ამუდარიის სამხრეთით ღაზნევიდები გაბატონდნენ.
რევაზ გურგენიძე

რევაზ აფრიკოს ძე გურგენიძე (დ. 11 დეკემბერი, 1951, სოხუმი — გ. 21 დეკემბერი, 2012, თბილისი) — ქართველი გენერალ-მაიორი (1997).

დაამთავრა ქ. ულიანოვსკის უმაღლესი სატანკო სამეთაურო სასწავლებელი (1973), შემდეგ მარშალ მალინოვსკის სახელობის სამხედრო აკადემია (დაახლ. 1985). 1973–1979 წლებში მსახურობდა აღმოსავლეთ გერმანიაში, 1978–1983 წლებში — ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქში, სადაც მეთაურობდა ლენქორანის სატანკო ბატალიონს. 1983–1988 წლებში ქ. კიროვაბადში დისლოცირებული სატანკო პოლკის მეთაური იყო, შემდეგ იმყოფებოდა ავღანეთში. 1989 წლის 9 აპრილის ტრაგედიის შემდეგ პოლკოვნიკის წოდებით გადადგა სამხედრო სამსახურიდან. 1992 წლიდან მეთაურობდა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს მე-11 ბრიგადას; მონაწილეობდა აფხაზეთის კონფლიქტში. 1994–1998 წლებში სარდლობდა ცხინვალის რეგიონში დისლოცირებული სამშვიდობო ძალების ქართულ დანაყოფს. 2004 წლიდან თადარიგში იყო. დაჯილდოებული იყო წითელი ვარსკვლავის, ვახტანგ გორგასლის და ხარისხის ორდენებით, აგრეთვე მედლებით.
ივანე გურგენიძე

ივანე (ვანო) გრიგოლის ძე გურგენიძე (დ. 22 ნოემბერი, 1941, ზოვრეთი, ზესტაფონის რაიონი — გ. 14 ივნისი, 2012) — ქართველი გენერალ-ლეიტენანტი (1993 ), საქართველოს თავდაცვის მინისტრის მოადგილე (1992–2000 ).

სამხედრო განათლება მიიღო ომსკსა და მინსკში. 1963 წლიდან მსახურობდა საბჭოთა კავშირის შეიარაღებულ ძალებში ბელორუსიის სამხედრო ოლქში, ტაჯიკეთსა და ბაქოში. 1978–1991 წლებში მსახურობდა თბილისში, ჰაერსაწინააღმდეგო ძალებში. იყო სარაკეტო-საარტილერიო კორპუსის სამსახურის უფროსი, შემდეგ ჰაერსაწინააღმდეგო დაცვის მე-19 ცალკეული არმიის სარდლის მოადგილე (პოლკოვნიკის წოდებით). 1992 წლის იანვარში დაინიშნა საქართველოს თავდაცვის მინისტრის მოადგილედ შეიარაღების დარგში. იმავე წლის 15 ოქტომბერს მიენიჭა გენერალ-მაიორის, 1993 წლის 15 თებერვალს კი — გენერალ-ლეიტენანტის სამხედრო წოდება. 2000 წელს თადარიგში გავიდა. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის მეორე ხარისხის, ვახტანგ გორგასლის მესამე ხარისხის ორი ორდენით, საბჭოთა კავშირის რამდენიმე ორდენითა და მედლით.
პავლოვსკი (სანქტ-პეტერბურგი)

პავლოვსკი — ქალაქი რუსეთში, ფედერაციული მნიშვნელობის ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს პუშკინის რაიონში, მდინარე სლავიანკას ნაპირზე, სანქტ-პეტერბურგის ცენტრიდან სამხრეთით 25 კილომეტრში და პუშკინის ცენტრიდან 3 კილომეტრში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 16 087 ადამიანს შეადგენდა. 1918-1944 წლებში ქალაქს ერქვა სლუცკი, რევოლუციონერ ვერა სლუცკაიას პატივსაცემად.

ქალაქის დიდი ტურისტული მნიშვნელობა აქვს, ქალაქში მდებარეობს პავლოვსკის სასახლე და პარკი. ქალაქის ისტორიული ცენტრი შესულია იუნესკოს მსოფლიოს მემკვიდრეობის სიაში (მიეკუთვნება სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ ცენტრსა და მასთან დაკავშირებულ ძეგლებს).

პავლოვსკის კლიმატი ზომიერი და ნოტიოა, რომელიც ზღვიურიდან კონტინენტურში გადადის. დღის ხანგრძლივობა ზამთრის სეზონზე დაახ. 5 საათსა და 51 წუთს, ხოლო ზაფხულის სეზონში დაახ. 18 საათსა და 50 წუთს შეადგენს. ქალაქში ჰიდრო რესურსები საკმაოდ დაბინძურებულია, რაც ეკოლოგიას დიდ საფრთხეს უქმნის. გარემოს დაბინძურებას ძირითადად საყოფაცხოვრებო ნარჩენები იწვევს, რომელთა გადამამუშავებელი სათანადო დაწესებულებები არ არის.
თვითმკვლელი ქალწულები (ფილმი)

თვითმკვლელი ქალწულები — რეჟისორ სოფია კოპოლას პირველი ფილმი. დაფუძნებულია ჯეფრი იუჯინიდისის ამავე სახელწოდების რომანზე.

სიუჟეტი
ფილმი გადმოსცემს 1970-იან წლებში დეტროიტის გარეუბანში, გროს-პოინტში მცხოვრები ოჯახის ისტორიას. ლისბონები სამაგალითო კათოლიკეები არიან. მშობლების გადამეტებულ ღვთისმოსაობას ვერ ეგუება მათი 5 ქალიშვილი. უმცროსი ქალიშვილი თავის მოკვლას ცდის, მშობლების სიმკაცრე რაღაც საოცარ ზღვარს აღწევს და შვილებს სახლში გამოკეტავენ. ქალიშვილები თვითმკვლელობით ასრულებენ სიცოცხლეს.

როლებში
ჯეიმზ ვუდსი - რონალდ ლისბონი
კეთლინ ტერნერი - სარა ლისბონი
კირსტენ დანსტი - ლუქს ლისბონი
ჯოშ ჰარტნეტი - ტრიპ ფონტეინი
მაიკლ პარე - ზრდასრული ტრიპ ფონტეინი
ჰანა ჰოლი - სესილია ლისბონი
ჩელსი სვენი - ბონი ლისბონი
ჯონათან ტაკერი - ტიმ ვინერი
ნოა შებიბი - პარკი დენტონი
ენტონი დესიმონი - ჩეზ ბული
ლი კაგანი - დევიდ ბარკერი
რობერტ შვარცმანი - პოლ ბალდინო
სკოტ გლენი - მამა მუდი
დენი დევიტო- დოქტორი ჰორნიკერი
ჰეიდენ კრისტენსენი - ჯეიკ კონლი
კრისტინ ფეირლი - ემი შარფი

საუნდტრეკი
ჟანგი და ძვალი

ჟანგი და ძვალი — რეჟისორ ჟაკ ოდიარის 2012 წლის ფილმი. ფილმის მთავარი გმირები არიან 25 წლის უმუშევარი ალი, რომელსაც მცირეწლოვან შვილი ჰყავს და ვეშაპების მომთვინიერებელი, მომხიბვლელი სტეფანი, რომელსაც უბერდური შემთხვევის გამო ორივე ფეხის ამპუტაციას დაუკეთებენ. მარიონ კოტიარი ფილმში შესრულების როლისთვის რამდენიმე ჯილდოზე იყო წარდგენილი.
პატარა საიდუმლოებები

„პატარა საიდუმლოებები“ — 2010 წლის ფრანგული ფილმი. რეჟისორია გიიომ კანე. ფილმის ერთ-ერთ გიმირ, ლუდოვიკო, ავარიაში მოყვება და კომაში ჩარადება. ამის მიუხედავად, მისი მეგობრები მაინც გადაწყვეტენ, ერთად გაატარონ საზაფხულო შვებულება.

როლებში
ფრანსუა კლუზე - მაქს კანტარა
მარიონ კოტიარი - მარი
ბენუა მაგილმელი - ვინსენტ რიბო
ჟილ ლელუში - ერიკი
ჟან დიუჟარდენი - ლუდო
ელისე პატარიძე

ელისე პატარიძე (დ. 16 ივნისი, 1896, ნაკარევი — გ. 10 თებერვალი, 1975, პარიზი, დაკრძალულია ლევილში) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, ჟურნალისტი.

ბიოგრაფია
ქუთაისის სათავადაზნაურო გიმნაზიის დასრულების (1917 წ.) შემდეგ ჩაირიცხა თბილისის უნივერსიტეტში ეკონომიკური განხრით. იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი და მისი მთავარი კომიტეტის მდივანი. საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ მონაწილეობდა წინააღმდეგობის მოძრაობაში, 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში. 1924 წლიდან პოლიტიკური ემიგრანტი იყო საფრანგეთში. 1930 წლიდან მუშაობდა საავტომობილო ფირმა „პეჟოს“ პარიზის ბიუროში.

პარიზში დააარსა ქართული სტამბა, სადაც არაერთი წიგნი და ჟურნალი გამოსცა. იყო პარიზის წმ. ნინოს ეკლესიის ერთ-ერთი დამაარსებელი; საფრანგეთის ქართველი ემიგრანტების სათვისტომოს თავმჯდომარე. დააარსა ჟურნალი „ივერია“, რომელსაც თავადვე რედაქტორობდა (1949 წლიდან). 1953 წლიდან ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე იყო, ერთხანს უცხოეთში მოღვაწე ქართველ მწერალთა და ჟურნალისტთა კავშირსაც თავმჯდომარეობდა.

ჰყავდა მეუღლე, თამარ ალშიბაია. შვილები თინა, გულნარა, არჩილ და ოთარ პატარიძეები. ოთარ პატარიძე საფრანგეთის ქართული სათვისტომოს ერთ-ერთი ხელმძღვანელია. გულნარა პატარიძე 1986 წლიდან გარდაცვალებამდე (2003 წ.) იყო რადიო „თავისუფლების“ ქართული სამსახურის დირექტორი.
ოთარ პატარიძე

ოთარ პატარიძე (დ. 1943, პარიზი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე საფრანგეთში, საფრანგეთის ქართული სათვისტომოს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.

დაიბადა ქართველი პოლიტიკური ემიგრანტის, ელისე პატარიძის ოჯახში. იყო ფირმა „აგფა გევაერტის“ ფინანსური დირექტორის მოადგილე და ხარისხის განყოფილების დირექტორი. აქტიურად მონაწილეობს საფრანგეთში არსებული ქართული სათვისტომოს საქმიანობაში, იყო მისი თავმჯდომარე 1987-1991 წლებში. 1971 წელს დააარსა ფოლკლორული გუნდი „მერანი“ (არსებობდა 1991 წლამდე) და ქართველ ემიგრანტ ახალგაზრდებს შეასწავლა ქართული სიმღერა და საეკლესიო გალობა. წლების განმავლობაში იყო პარიზის წმინდა ნინოს ეკლესიის მგალობელთა გუნდის წამყვანი. საქართველოში პირველად ჩამოვიდა 1991 წლის მაისში, როგორც საპრეზიდენტო არჩევნების დამკვირვებელი. 2005 წლის 29 სექტემბერს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა მიანიჭა ორმაგი მოქალაქეობა.

მონაწილეობს ქართული მრავალხმიანობის სიმპოზიუმებში, ქართულ-ფრანგულ კულტურულ ღონისძიებებში. მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 2005 წლის ნოემბერში საქართველოში ქაქუცა ჩოლოყაშვილის ნეშტის გადმოსვენების საქმეში. მისი აქტიური მეცადინეობით საქართველოს საარქივო დაწესებულებებს გადაეცა უცხოეთში მცხოვრებ ქართველთა ოჯახებში დაცული არა ერთი უნიკალური დოკუმენტი.
კომპიუტერის მეხსიერება

კომპიუტერის მეხსიერებას ხშირად უწოდებენ საცავს ან მეხსიერებას, ეს არის ტექნოლოგია რომელიც კომპიუტერის შემადგენელი ნაწილია და გამოიყენება ციფრული მონაცემების დასამახსოვრებლად. ეს არის კომპიუტერის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი კომპონენტი.

თანამედროვე ხმარებაში, ჩვეულებრივ მეხსიერება არის ნახევრადგამტარი საცავი ჩაწერა-წაკითხვის ფუნქციით, როგორც (-) ან რომელიმე სხვა ფორმის სწრაფი, მაგრამ დროებითი მეხსიერება. მეხსიერება შედგება მეხსიერების სქემებისაგან და მათი მედია პირდაპირ არ უკავშირდება -ს.

ჩვეულებრივ მყარი დისკი, ოპტიკური დისკი და სხვა მსგავსი მოწყობილობები უფრო ნელია ვიდრე -ი.

ისტორიულად მეხსიერებას უწოდებდნენ გულს, შიგნეულობას, მთავარ მეხსიერებას, ნამდვილ მეხსიერებას ან შიდა მეხსიერებას, სანამ მეხსიერების მექანიზმი გადაიქცა მეორეხარისხოვან მეხსიერებად, გარე მეხსიერებად, ანუ დამხმარე მეხსიერებად.

კომპიუტერის არქიტეექტურაში არის ფუნდამენტური განსხვავებები. ტექნიკური განსხვავებები არის ასევე მეხსიერებასა და მასიურ მეხსიერებას შორის.

მეხსიერების ბევრი სხვადასხვა ფორმა დაფუძნებულია სხვადასხვა ნატურალურ ფენომენზე. არც თუ ისე დიდი ხნის წინ არსებობდა არაპრაქტიკული საშუალო მეხსიერება და მეხსიერების ყველა ფორმას ჰქონდა დაბრკოლება. ამიტომ კომპიუტერი ახლა შეიცავს სხვადასხვა სახის მეხსიერებას, და თითოეულ მათგანს აქვს საკუთარი დანიშნულება.

თანამედროვე ციფრული კომპიუტერი წარმოადგენს მონაცემებს, რომელიც იყენებს ორობით რიცხვით სისტემას. ტექსტური ჩანაწერები, ციფრები, აუდიო ჩანაწერები და მათი მსგავსი ინფორმაციები იწერება და იზომება ბიტებში. ყველაზე მარტივი ჩანაწერი მეხსიერებაში არის ბაიტი, რომელიც უდრის 8 ბიტს.

ინფორმაციის ნაწილი ხელმისაწვდომია ნებისმიერი კომპიუტერისთვის რომლის მეხსიერება საკმარისია იმისთვის, რომ მასში მოათავსოს ინფორმაციის ნაწილი ან უბრალო მონაცემი.

მაგალითად შექსპირის მთლიანი ნაშრომი, რომელიც არის დაახლოებით 1250 გვერდი თუ ამოვბეჭდავთ, შეგვიძლია ჩავწეროთ მეხსიერებაში რომელიც დაიკავებს ადგილს 5 მეგაბაიტის (40 მილიონ ბიტს) სათითაო ბაიტის მეშვეობით.

ცენტრალური გადამამუშავებელი ერთეული არის კომპიუტერის განსაზღვრული კომპონენტი, რადგან ის მართავს მონაცემებს, ახდენს გამოთვლებს და აკონტროლებს სხვადასხვა კომპონენტებს კომპიუტერში. ჩვეულებრივი კომპიუტერების არქიტექტურის უმრავლესობაში, შედგება ორი ძირითადი ნაწილისაგან: მართვის ერთეული და არითმეტიკული ლოგიკის ერთეულისგან .

მნიშვნელოვანი მეხსიერების რაოდენობის გარეშე კომპიუტერს მარტივად შეუძლია შეასრულოს მუდმივი ოპერაციები და მოგცეს შესაბამისი შედეგი. ეს დასაშვებია კომპიუტერული მექანიზმებისთვის, როგორიცაა კალკულატორი, ციფრული სიგნალის პროცესორი და სხვა ამგვარი მექანიზმებისთვის.

პრაქტიკულად ყველა კომპიუტერი იყენებს სხვადასხვა ტიპის მეხსიერებას, რომელიც მდებარეობს -ს გარშემო. ჩვეულებრივ დაბალი მეხსიერება არის იერარქიაში , უფრო დაბალი კი გამტარუნარიანობაში და ყველაზე კარგი არის -ში რომელიც მოდის -დან. ეს ტრადიციული დაყოფა პირველხარისხოვან, მეორეხარისხოვან, მესამეხარისხოვან მეხსიერებად ხდება ბიტების საშუალებით
ეკონომიკური სოციოლოგია

ეკონომიკური სოციოლოგია — სოციალური კვლევების მიმართულება, რომელიც ეკონომიკური მოღხვაწეობის სოციალური თეორიიდან ანალიზს გულისხმობს.

დისციპლინა სოციალურ-ეკონომიკური პროცესების მთელ ერთობას შეისწავლის — ეხებიან ისინი თუნდაც ბაზრებს ან სახელმწიფოს, კომლს ან ცალკე ადამიანს. ეკონომიკურ სოციოლოგიაში სოციოლოგიური მეთოდების ჩათვლით, გამოიყენბა მონაცემების შეგროვების და ანალიზის მრავალი განხვავებული მეთოდი. ეკონომიკური სოციოლოგია ემყარება ადამიანის ქცევის, მეურნეობისა და საზოგადოების განვითარებაზე სპეციფიკურ წარმოდგენებს.

პოზიტივისტური გაგება: ეკონომიკური სოციოლოგია (ეკონომიკის სოციოლოგია, ეკონომიკური ქცევის სოციოლოგია) სწავლობს დიდი სოციალური ჯგუფების ეკონომიკურ ქცევას. ეკონომიკური ქცევა — ეს ქცევაა, დეტერმინირებული ეკონომიკური სტიმულებით, შრომითი (ინვესტიციური) და მომხმარებლური ქცევა აქ მიეკუთვნებიან მათ იმ ნაწილში, რომელიც დაკავშირებულია ისეთ ფაქტორებთან, როგორიცაა ხელფასი, ფასი, რენტა, შემოსავალი. სხვა სიტყვებით, ეკონომიკური სოციოლოგია სწავლობს დიდი სოციალური ჯგუფების ქცევას, დაკავშირებულს ფულისა და სხვა აქტივების მიღებასათან და გამოყენებასთან.

ჟურნალი
ეკონომიკისა და სოციოლოგიის ამერიკული ჟურნალი - საიტი
ვეძა

ვეძა — მჟავე მინერალური წყაროების ზოგადი სახელი საქართველოში, სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით: „მომჟაო წყარო ბუნ(ე)ბით“, „მჟავე წყარო“, „მლაშე წყალი“. სიტყვა „ვეძა“ საფუძვლად უდევს არაერთ გეოგრაფიულ სახელს საქართველოში: ვეძათხევი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი), ვეძები (ახმეტის მუნიციპალიტეტი), ვეძათხევი (თიანეთის მუნიციპალიტეტი), ვეძისი (ქ. თბილისის უბანი), ვეძისხევი (ყვარლის მუნიციპალიტეტი) და სხვ.
მონა ლიზას ღიმილი

მონა ლიზას ღიმილი — 2003 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი. მისი სახელწოდება ლეონარდო და ვინჩის ნახატ მონა ლიზასაგან მოდის. ფილმში შესრულებული როლისთვის ჯულია რობერტსმა მიიღო 25 მილიონი აშშ დოლარი, ყველაზე მაღალი თანხა, რაც კი ქალ მსახიობებს ერთი როლისთვის მიუღიათ.

სიუჟეტი
ფილმი ასახავს1950–იანი წლების ამირიკელი ქალების მდგომარეობას და როლს საზოგადოებაში. ახალგაზრდა მასწავლებელი ქალი 1953 წელს იწყებს მუშაობას პრესტიჟულ კოლეჯში, სადაც მოსწავლეებს უწევთ არჩევანის გაკეთება მკაცრ საზოგადოებრივ ნორმებსა და ინტელექტუალურ თავისუფლებას შორის.

როლებში
ჯულია რობერტსი — კეთრინ ენ ვესტონი
კირსტენ დანსტი — ელიზაბეთ უორენი
ჯულია სტაილსი — ჯოან ბრენდუინი
მეგი ჯილენჰოლი — ჟიზელ ლევი
მარშა გეი ჰარდენი — ნენსი ები
გზაზე (ფილმი)

გზაზე — 2012 წლის ბრაზილიურ-ფრანგული დრამატული ფილმი. ის წარმოადგენს ჯეკ კერუაკის 1957 წლის ამავე სახელწოდების რომანის ეკრანიზაციას. ასახავს კერუაკის მოგზაურობას ამერიკაში ნილ კესიდისთან, უილიამ ბეროუზთან და ალენ გინზბერგთან ერთად.

როლებში
გარეტ ჰედლანდი - დინ მორიარტი / ნილ კესიდი
სემ რილი - სალ ფარადაისი / ჯეკ კერუაკი
ტომ სტარიჯი - კარლო მარქსი / ალენ გინზბერგი
ვიგო მორტენსენი - ბებერი ხარი ლი / უილიამ ბეროუზი
კრისტენ სტიუარტი - მარლოუ
ემი ადამსი - ჯეინი
ალისე ბრაგა - ტერი
კირსტენ დანსტი - კამილა
ელიზაბეთ მოსი - გალათეა დანკელი
ტერენს ჰოვარდი - უოლტერი
ჟიზელ იტიე - ტონია
სტივ ბუშემი - გამყიდველი
სტრუქტურული ფუნქციონალიზმი

სტრუქტურული ფუნქციონალიზმი — მეთოდოლოგიური მიდგომა სოციოლოგიასა და სოციოკულტურულ ანთროპოლოგიაში, შემდგარი საზოგადოების განმარტებაში, როგორც სოციალური სისტემები, საკუთრი სტრუქტურისა და სტრუქტურული ელემენტების ზემოქმედების მექანიზმების მქონე, რომელთაგანაც თითოეული საკუთარ ფუნქციას ასრულებს. სტრუქტურული ფუნქციონალიზმის ფუძემდებლად ითვლებიან ცნობილი ამერიკელი სოციოლოგი ტალკოტ პარსონსი, რომელიც თავის კვლევებში ეყრდნობოდა ჰერბერტ სპენსერისა და ემილ დიურკემის კლასიკური კონცეპციებს, აგრეთვე ბრიტანელი პოლონური წარმოშობის სოციალური ანთროპოლოგი ბრონისლავ მალინოვსკი. სტრუქტურული ფუნქციონალიზმის საბაზო იდეა არის „სოციალური წესრიგის“ იდეა, ანუ ყველა სისტემის იმანენტური სწრაფვა მხარი დაუჭიროს საკუთარ წონასწორობას, ერთმანეთთან შეათანხმოს მისი სხვადასხვა ელემენტები, მიაღწიოს თანხმობას მათ შორის. პარსონსის მოწაფე — რობერტ მერტონმა — დიდი წვლილი შეიტანა ამ მიდგომის განვითრებასა და მის პრაქტიკაში ადაპტაციაში. კერძოდ კი რობერტ მერტონი დისფუნქციის პრობლემას უთმობდა დიდ ყურადღებას.

სტრუქტურული ელემენტები
სტრუქტურული ელემენტები — ადამიანის შემოქმედების ნებისმიერი მდგრადი მაგალითი.

საფუძველი
სტრუქტურული ფუნქციონალიზმის საფუძველთან იდგნენ შემდეგი სოციოლოგები: ოგიუსტ კონტი, ჰერბერტ სპენსერი, ემილ დიურკემი. ისინი მიისწრაფვოდნენ იმისკენ, რომ შეექმნათ საზოგადოების შესახებ ისეთი მეცნიერება, რომელიც, მსგავსად ფიზიკისა ან ბიოლოგიისა, შესძლებოდა აღმოეჩინა და დაესაბუთებინა საზოგადოებრივი განვითარების კანონები.
ეკონომიკისა და სოციოლოგიის ამერიკული ჟურნალი

ეკონომიკისა და სოციოლოგიის ამერიკული ჟურნალი — სამეცნიერო ჟურნალი; დაარსებულია 1941 წელს ვილ ლისნერის მიერ რობერტ შალკენბახის ფონდის დახმარებით. ჟურნალის დაარსების მიზანი დისკუსიის გაგრძელება იყო იმ პრობლემის შესახებ, რომელიც გვიანი საუკუნის ეკონომისტმა, სოცილურმა ფილოსოფოსმა და პოლიტიკურმა აქტივისტმა ჰენრი ჯორჯმა წამოჭრა. ჟურნალის მთავარი რედაქტორი ამჟამად არის ფრედერიკ ლი.

ყოველწლიურად დანართის სახით ჟურნალი გამოსცემს მონაგრაფიას სერიიდან „სოციალური რეფორმისა და ეკონომიკური უფლების კვლევები“. ასევე, ყოველწლიურად ჟურნალის ერთი ნომერი თემატურია და ეძღვნება რომელიმე პრობლემას ან ეკონომისტს.

გამოცემის სიხშირე: 5 ნომერი წელიწადში.
გიგაბაიტი

გიგაბაიტი — მრავალი ბაიტისგან შემდგარი კომპონენტი ციფრული ინფორმაციის დასამახსოვრებლად. თავსართი „გიგა“ ნიშნავს 109 ერთეულოვან სისტემაში, ამიტომ 1 გიგაბაიტი უდრის 1 000 000 000 ბაიტს. გიგაბაიტის წარმოსადგენად გამოიყენება სიმბოლო ან , მაგრამ არ გამოიყენება (პატარა ), რადგან არის სიმბოლო რომელიც გამოხატავს გიგაბიტს.

წარსულშიც გამოიყენებოდა ეს გამონათქვამები კომპიუტერული მეცნიერების ზოგიერთ სფეროში, რომ აღენიშნათ გიბიბაიტი ანუ 1 073 741 824 ბაიტი.

დღეს გიგაბაიტის გამოყენებას კვლავ აგრძელებენ, რომელიც დაფუძნებულია ძველ კონტექსტზე. როდესაც დისკს გადაეცემა შეტყობინება ტევადობასთან დაკავშირებით ეს როგორც წესი ნიშნავს 109 ბაიტს.

ის ასევე დიდი რაოდენობით გამოიყენება სატელეკომუნიკაციო სქემებში, რადგან ტელეკომუნიკაცია და კომპიუტერული ქსელები თითქმის ერთი და იგივე სახით ვითარდება. ფაილური სისტემა და პროგრამული უზრუნველყოფა ხშირად აკეთებს ფაილების ზომების სიას.
პროქსიმა კენტავრი

პროქსიმა (ლათ. — „უახლოესი“) — კენტავრის ალფას ვარსკვლავური სისტემის წევრი წითელი ჯუჯა, მზის შემდეგ დედამიწასთან ყველაზე ახლო ვარსკვლავი.

2002 წელს ოპტიკური ინტერფერომეტრიის მეთოდის გამოყენებით გამოთვლილ იქნა პროქსიმას კუთხური დიამეტრი — 1,02±0,08 მილიწამი. აქედან გამომდინარე, ვარსკვლავის ფაქტობრივი დიამეტრი მზის დიამეტრის მეშვიდედია და მხოლოდ 1,5-ჯერ აღემატება იუპიტერისას. პროქსიმას მასა ასევე 7-ჯერ ნკლებია მზისაზე და 150-ჯერ აღემატება იუპიტერისას.

მახასიათებლები
მიუხედავად დედამიწიდან მცირე მანძილისა, პროქსიმას ხილული ვარსკვლავური სიდიდე არის 11. ეს იმით აიხსნება, რომ პროქსიმა არის წითელი ჯუჯა ვარსკვლავი, რომელიც ასხივებს მცირე ენერგიას. ამიტომაც მისი დანახვა შეუიარაღებელი თვალით შეუძლებელია. დაკვირვების სირთულის გამო, ის მხოლოდ 1915 წელს იქნა აღმოჩენილი რობერტ ინესის მიერ, რომელიც იმ პერიოდისათვის იოჰანესბურგის (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) ობსერვტორიის დირექტორი იყო. პირველად პროქსიმას პარალაქსი 1917 წელს გაიზომა. მანამდე კი მზესთან უახლოეს ვარსკვლვდ ითვლებოდა კენტავრის ალფა.

ისევე, როგორც ბევრი სხვა წითელი ჯუჯა, პროქსიმაც წარმოადგენს ცვალებად ვარსკვლავს. ის დაახლოებით 0,21 სინათლის წლითაა დაშორებული კენტავრის ალფა სისტემის დანარჩენი ორი ვარსკვლავისგან და მიიჩნევა, რომ ის ამ სისტემის გარშემოვლას ანდომებს 500 000 წელიწადზე მეტს. თუმცაღა ის, რომ პროქსიმა მართლაც განეკუთვნება კენტავრის ალფა სისტემას, ეს ბოლომდე დადასტურებული არაა.
ვარსკვლავური გზა: ვოიაჯერი

ვარსკვლავური გზა: ვოიაჯერი  — სამეცნიერო ფანტასტიკური ტელესერიალი, რომლის მოქმედება მიმდინარეობს „ვარსკვლავური გზის“ სამყაროში. ავტორები — რიკ ბერმანი, მაიკლ პილერი და ჯერი ტეილორი. სერიალი შედგება შვიდი სეზონისგან (172 სერია). მოქმედება მიმდინარეობს 2371—2377 წლებში.

სიუჟეტი
2371 წელს ვარსკვლავური ფლოტის ხომალდი „ -74656“ იღებს პირველ დავალებას - იპოვოს ტერორისტული ორგანიზაცია „მაკის“ ხომალდი. დევნის დროს ორივე ხომალდი მოხვდება კოსმოსურ ანომალიაში და მოხვდება დელტა კვადრანტში, 70 ათასი სინათლის წლის მანძილზე დედამიწიდან. მათ თავს ესხმის ადგილობრივი რასა - კეიზონები, მაკის ხომალდი განადგურდება. ორივე ხომალდის ეკიპაჟი გაერთიანდება „ვოიაჟერზე“ და ერთად ცდილობენ სახლში დაბრუნებას. გზაში ისინი აკეთებენ უამრავ აღმოჩენას და ხვდებიან ახალ რასებს, უწევთ ბრძოლა სხვადასხვა მტრებთან.

მოგზაურობა სრულდება 2377 წელს, „ვოიაჯერის“ დედამიწაზე დაბრუნებით.

პერსონაჟები
მთავარი გმირები
მეორეხარისხოვანი გმირები
გლენვეჰის ეროვნული პარკი

გლენვეჰი — ეროვნული პარკი დონეგალის საგრაფოს ტერიტორიაზე, ირლანდიაში. ფართობი — დაახლოებით 110 კმ².

ნაკრძალის მთავარი ღირსშესანიშნაობა — ეს არის გლენვეჰის ციხე-სიმაგრე, რომელიც 1873 წელს ააგო კაპიტანმა ჯონ ჯორჯ ედეირმა, რომლის მიზანიც იყო ისეთი ნაგებობის აშენება, რომელიც ინგლისის დედოფლის რეზიდენციას, ბალმორალის ციხე-სიმაგრეს, აჯობებდა. საუკუნის დასასრულს ამერიკელი ჰენრი პლუმერ მაკილენის მიერ ციხე-სიმაგრე გადავიდა ირლანდიის მფლობელობაში და ტურისტებისთვის ღია გახდა.

პარკის ტერიტორიაზე ბინადრობს წითელი ირემი და მრავალი ფრინველი.
კილარნის ეროვნული პარკი

კილარნის ეროვნული პარკი — მდებარეობს ირლანდიის სამხრეთ-დასავლეთით, კერის საგრაფოში, კილარნის ტბების სანაპიროზე, ძველად იყო იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების კანდიდატი. ფლობს, დაახლოებით, 10 ათას ჰექტარ ფართობს, რომელიც მოცულია მთებით, ტყეებით, ჭაობებითა და ბაღებით. პარკი დაარსდა 1932 წელს.

პარკის ფაუნა: მაჩვი, ციყვი, კვერნა, კეთილშობილი ირემი, ტყის თაგვი; ფრინველებიდან: შაშვი, ჭინჭრაქა, თეთრშუბლა ბატი, შავარდენი და სხვა.
დონეგალის საგრაფო

დონეგალი — საგრაფო ირლანდიის ჩრდილოეთით. შედის ოლსტერის პროვინციაში. დედაქალაქი — ლიფორდი, უდიდესი ქალაქი — ლეტერკენი. მოსახლეობა — 161,137 ადამიანი (მე-10 ადგილი საგრაფოებს შორის; 2011 წლის მონაცემები). საგრაფოში მდებარეობს ერთ-ერთი ოთხი რაიონიდან, სადაც 2007 წლის მონაცემებით მოსახლეობის დიდი ნაწილი (67%-ზე მეტი) იყენებს ირლანდიურ ენას.

გეოგრაფია
ტერიტორიის ფართობი — 4841 კმ2 (მე-4 ადგილი).

მოსახლეობა
2011 წლის აღწერით საგრაფოს მოსახლეობა შეადგენს 160 927 ადამიანს.

საგრაფოს მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა:

1936: 142 310 ადამ.
1946: 136 317 ადამ.
1951: 131 530 ადამ.
1956: 122 059 ადამ.
1961: 113 842 ადამ.
1971: 108 344 ადამ.
1981: 125 112 ადამ.
1991: 128 117 ადამ.
2002: 137 575 ადამ.
2006: 147 264 ადამ.
2011: 160 927 ადამ.

ღირსშესანიშნაობები
გლენვეჰის ციხე-სიმაგრე
რომის პროვინციები

რომის პროვინციები — იტალიის ფარგლებს გარეთ მდებარე რომის ხელქვეითი ტერიტორია, რომელსაც საგანგებო მოხელე მართავდა. პირველი რომის პროვინციები იყო კუნძულები: სიცილია (ძვ. წ. 241 წლიდან), კორსიკა და სარდინია (ძვ. წ. 227 წლიდან). რესპუბლიკის ხანის მიწურულისათვის მათი რიცხვი ოცამდე გაიზარდა. გადასახადების ამკრებნი ძარცვვდნენ რომის პროვინციის მოსახლეობას, რომლის ნაწილი მონებადაც იყიდებოდა. ხდებოდა პროვინციების იძულებითი რომანიზაცია.

რომის პროვინციების მმართველებად ყოველწლიურად იგზავნებოდნენ პროკონსულები და პროპრეტორები, რომლებიც უკონტროლოდ მართავდნენ მათ. პროვნციათა ზედაფენის რომთან დაკავშირების მიზნით იულიუს კეისარმა დაიწყო მათთვის რომის მოქალაქეობის ან ლათინური მოქალაქეობის მინიჭება, მათი სენატში შეყვანა და გადასახადის ამკრებთა თვითნებობის შეზღუდვა (ძვ. წ. 59 წლის კანონი გამომძალველთა შესახებ). ავგუსტუსმა რომის პროვინციები დაყო (ძვ. წ. 27 წელი) სენატისეულ და საიმპერატორო პროვინციებად, რომელთაგან უკანასკნელნი ძირითადად საზღვრისპირა პროვინციები იყო და მათ იმპერატორის მიერ დანიშნული მოხელეები, პროკურატორები, მართავდნენ, არსებითად კი ყველა პროვინცია საიმპერატორო კონტროლს დაექვემდებარა.

პროვინციათა და ცენტრის თანდათანობით ეკონომიკური, პოლიტიკური და კულტურული გათანაბრება დასრულდა დიოკლეტიანეს დროს ( საუკუნე), როდესაც მთელი რომის იმპერია, იტალიის ჩათვლით, ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებად – პროვინციებად (რომელთა საზღვრები რომის პროვინციების საზღვრებს არ ემთხვეოდა) დაიყო.
მიქაელ პანარეტოსი

მიქაელ პანარეტოსი — ტრაპიზონელი ისტორიკოსი და სახელმწიფო მოხელე.

ბიოგრაფია
იყო მაღალი რანგის მოხელე ტრაპიზონის იმპერატორის, ალექსი კომნენოსის კარზე. ჰქონდა პროტოსევასტოსის და პროტონოტარის წოდებები. საუკუნის მეორე ნახევარში იგი მონაწილეობდა ტრაპიზონის იმპერიის სამხედრო და დიპლომატიურ საქმეში. 1356 წელს ახლდა მას თურქებთან ბრძოლაში, 1361 წელს კი ხალიბიაში. 1363 წელს იგი ტრაპიზონის ელჩობასთან ერთად ეწვია კონსტანტინოპოლს, რათა მოეგვარებინა დინასტიური ქორწინების საკითხი კეისარ იოანე პალეოლოგოსის ერთ-ერთ ვაჟსა და ალექსი კომნენოსის ქალიშვილს შორის. სამეფო კარის წევრებს ახლდა საქართველოს სამეფოში. 1368 წელს გარდაეცვალა ერთი, მოგვიანებით კი მეორე შვილი.

ავტორია „ტრაპიზონის ქრონიკისა“, რომელიც მოიცავს 1204-1390 წლების ამბებს. უცნობია, რა წყაროებს იყენებდა ძველი ამბების აღსაწერად, მისი თანადროული ამბები კი აღწერილი აქვს, როგორც თვითმხილველს. „ტრაპიზონის ქრონიკა“ ძვირფასი წყაროა ტრაპიზონის იმპერიის შესწავლისთვის. „ტრაპიზონის ქრონიკა“ ჩვენამდე ერთადერთი, საუკუნის ხელნაწერითაა მოღწეული.