iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სუბეპენდიმომა

სუბეპენდიმომა — თავის ტვინის ნელად მზარდი და არაინვაზიური კეთილთვისებიანი სიმსივნე, რომელიც წარმოიქმნება პარკუჭებისა და ზურგის ტვინის ცენტრალური არხის ამომფენი ეპენდიმალური უჯრედების ქვეშ მდებარე გლიური უჯრედებისგან (სუბეპენდიმალური ზონა). უმეტესად მათი აღმოჩენა რადიოლოგიურ კვლევებზე შემთხვევით ხდება, თუმცა, ზოგჯერ იწვევს მომატებული ქალასშიგა წნევის სიმპტომებს (თავის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება, გულყრა). სუბეპენდიმომა ყველაზე ხშირად წარმოიქმნება მეოთხე პარკუჭში, თუმცა, შეიძლება შეგვხვდეს ყველგან, სადაც სუბეპენდიმალური ზონაა. საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია პათოლოგიური მასის ნეიროქირურგიული რეზექცია.
დუარტეს პროვინცია

დუარტეს პროვინცია ― დომინიკელთა რესპუბლიკის 32 პროვინციიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. იყოფა 7 მუნიციპალიტეტად. პროვინციის დედაქალაქია სან-ფრანსისკო-დე-მაკორისი. აღმოსავლეთიდან მარია-ტრინიდად-სანჩსი და სომანა ესაზღვრება, სამხრეთიდან ― მონტე-პლატა და სანჩეს-რამირესი, დასავლეთიდან ― ლა-ვეგა და ერმანას-მირაბალი, ხოლო ჩრდილოეთიდან ― ესპაილიატის პროვინცია. პროვინციას სახელი ეწოდა დომინიკელთა რესპუბლიკის დამფუძნებლის, ხუან პაბლო დუარტეს პატივსაცემად.
გადამყვანი მექანიზმი

გადამყვანი მექანიზმი — ისრული გადამყვანების კალმების გადასაყვანი, მათი ჩაკეტვისა და მათი მდგომარეობის უწყვეტი კონტროლის მიღების მოწყობილობა.

ისრის გადამყვანი მექანიზმები შეიძლება განირჩეოდნენ ენერგიის მოხმარების სახეობის მიხედვით (ხელის, ელექტროპნევმატური, ელექტროჰიდრავლიკური, ელექტრომაგნიტური, ელექტრომექანიკური); ისრული გადამყვანების მიმართ ადგილმდებარეობით (ლიანდაგის შიგნით ან გარეთ), კალმების ჩაკეტვის თვისებებით (ჩამკეტი მექანიზმის შიდა ან გარე მდებარეობა), მუშა და საკონტროლო ქსელების კომუტაციით (კონტაქტური და უკონტაქტო), კალმების გადაყვანის დროთი (ნორმალურად მოქმედნი და სწრაფად მოქმედნი) და გაჭრის აღქმით (გაჭრითი და არაგაჭრითი).

ელექტროძრავების უფრო მაღალი მარგი ქმედების კოეფიციენტი, შეწყვეტის დაბალი ინტენსივობა, მართვისთვის, გადაყვანისა და კონტროლისათვის ერთი საკაბელო ხაზის გამოყენების შესაძლებლობა, ელექტრული დენის მახასიათებლების სტაბილურობა — მიზეზები, რის გამოც პოსტსაბჭოთა რკინიგზებზე გამოიყენება ელექტრომექანიკური ისრის გადამყვანი მექანიზმები, რომლებშიც ელექტრული ენერგიის გარდაქმნა მექანიკურზე ხორციელდება ელექტროძრავის მეშვეობით. ასეთ მოწყობილობას ეწოდება ისრის ელექტრო გადამყვანი მექანიზმი.
ისა გამბარი

ისა იუნის ოღლუ გამბარი (აზერ. ), ასევე ცნობილი როგორც ისა გამბარი (დ. 24 თებერვალი, 1957), — აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი და თანასწორობის პარტიის ლიდერი, რომელიც აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ოპოზიციური ბლოკია. იგი 1990 წელს აირჩიეს პარლამენტის წევრად, ხოლო 1992 წელს - პარლამენტის სპიკერად.

აზერბაიჯანის ცნობილ ოპოზიციურ ფიგურას, გამბარს, აზერბაიჯანის მმართველმა ჰეიდარ ალიევმა არჩევნებში მონაწილეობის უფლება არ მისცა. ალიევმა გამბარს საპარლამენტო იმუნიტეტი ჩამოართვა და დააპატიმრა, როდესაც მან 1993 წელს ალიევის მიერ ძალაუფლების ხელში ჩაგდება გააკრიტიკა.

2003 წლის არჩევნები
 -მა 2003 წლის არჩევნებთან დაკავშირებით კომენტარი გააკეთა:

 -ის კვლევამ აჩვენა, რომ მთავრობა აქტიურად ერეოდა საარჩევნო კამპანიაში პრემიერ-მინისტრ ილჰამ ალიევის, მოქმედი პრეზიდენტის, ჰეიდარ ალიევის შვილის სასარგებლოდ. მთავრობამ ცენტრალური და ადგილობრივი საარჩევნო კომისია მხარდამჭერებით გადატვირთა და ადგილობრივ არასამთავრობო ორგანიზაციებს არჩევნების მონიტორინგი აუკრძალა. არჩევნების მოახლოებასთან ერთად, მთავრობის წარმომადგენლები ღიად ემხრობოდნენ ილჰამ ალიევის საარჩევნო კამპანიას, მუდმივად უშლიდნენ ხელს ოპოზიციის მიტინგებს და ცდილობდნენ საზოგადოების მონაწილეობა შეეზღუდათ ოპოზიციურ ღონისძიებებში. ზოგიერთ შემთხვევაში, ადგილობრივმა ჩინოვნიკებმა ოპოზიციის მიტინგების დროს ქალაქში ყველა გზა ჩაკეტეს ან სამუშაო და სასწავლო საათები გაახანგრძლივეს, ერთხელ კი კვირა სამუშაო დღედაც კი გამოაცხადეს, რათა ოპოზიციის მიტინგებში მონაწილეობა არ მომხდარიყო.

2011 წლის საპროტესტო აქციები
„მუსავატის“ ლიდერის რანგში გამბარმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 2011 წლის გაზაფხულის დემონსტრაციებში, რომლებიც ახლო აღმოსავლეთში სხვა საპროტესტო აქციებით იყო შთაგონებული. ის და მისი პარტია აწყობდნენ საპროტესტო აქციებს, ზოგჯერ უერთდებოდნენ ოპოზიციურ ჯგუფებს, როგორიცაა „სახალხო ფრონტის პარტია“, რათა ბაქოში გამართულიყო მიტინგები, მიუხედავად მთავრობის აკრძალვისა და უსაფრთხოების ძალების მიერ შეკრებების დასაშლელად და აქტივისტების დაპატიმრებისთვის გაწეული ურყევი ძალისხმევისა. „აზერბაიჯანში კრიმინალური, ავტორიტარული და კორუმპირებული რეჟიმია და აზერბაიჯანის ხალხს აღარ სურს ასეთ პირობებში ცხოვრება“, - განუცხადა გამბარმა -ს. აპრილის დასაწყისში, ოპოზიციის ლიდერის ვაჟმა, ილკინ გამბარმა, რომელიც ამჟამად აზერბაიჯანის არმიაში მსახურობს, თავის გვერდზე განაცხადა, რომ მას ფრონტის ხაზზე გზავნიდნენ აზერბაიჯანსა და სომხეთს შორის დაპირისპირების დროს და რომ მამამისი „გააფრთხილეს“, რომ ეს შეიძლება პროტესტებში მისი მუდმივი მონაწილეობის შედეგი ყოფილიყო. თავის მხრივ, ისა გამბარმა განაცხადა: „თავდაცვის სამინისტროს უფლება აქვს ჯარისკაცები განათავსოს მის განკარგულებაში არსებულ ნებისმიერ ადგილას. ამიტომ, არ მინდა ამ საკითხის პოლიტიზირება“.
კინზა კლოდუმარი

კინზა გოდფრი კლოდუმარი (დ. 8 თებერვალი, 1945 - გ. 29 ნოემბერი, 2021) — ნაურუელი პოლიტიკოსი, რომელიც 1997 წლიდან 1998 წლამდე ნაურუს პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებდა.

წარსული
კლოდუმარი დაიბადა ბოეში. ის რამდენიმე ვადით ნაურუს პარლამენტის წევრი იყო.

კლოდუმარი ერთადერთი ნაურუელი პოლიტიკოსი იყო, რომელიც პარლამენტში ორ სხვადასხვა ოლქში აირჩიეს. ის პირველად აივოს ოლქის წარმომადგენლად 1971 წლის არჩევნებში აირჩიეს, სადაც იტუბვა ამრამი დაამარცხა. ორი ვადის მსახურებისა და კიდევ სამჯერ ხელახლა არჩევის შემდეგ, კლოდუმარმა თანამდებობა 1979 წლის დასაწყისში დატოვა, მაგრამ პარლამენტში 1983 წლის არჩევნებში დაბრუნდა. 1992 წელს მან ადგილისთვის კენჭი არ იყარა და მეზობელ ბოეს საარჩევნო ოლქში გადავიდა, სადაც 1995 წელს ხელახლა აირჩიეს პარლამენტში მესამე ვადით მოსახვედრად.

კლოდუმარი ნაურუს პრეზიდენტის თანაშემწე მინისტრის თანამდებობას იკავებდა ბერნარ დოვიიოგოსა და კენან ადეანგის კაბინეტებში 1976-1978 წლებში და 1986 წლის სექტემბრიდან 1986 წლის ოქტომბრამდე. ის ნაურუს პარლამენტის სპიკერი იყო მოკლე ვადით, 1986 წლის დეკემბრიდან.

ის რამდენჯერმე იყო ფინანსთა მინისტრი: 1977 წლის იანვრიდან 1978 წლის იანვრამდე, 1986 წლის სექტემბრიდან 1986 წლის ოქტომბრამდე, 1986 წლის დეკემბრიდან 1989 წლის აგვისტომდე, 1989 წლის დეკემბრიდან 1993 წლის სექტემბრამდე და 1996 წლის ნოემბერში.

პრეზიდენტობა
კლოდუმარი ნაურუს პრეზიდენტი იყო 1997 წლის 12 თებერვლიდან 1998 წლის 18 ივნისამდე, როდესაც იგი უნდობლობის ვოტუმის შედეგად გადააყენეს. თავისი ვადის განმავლობაში იგი ნაურუს ფინანსთა მინისტრის თანამდებობას იკავებდა.

ცხოვრების გვიანი პერიოდი
მოგვიანებით მან რამდენჯერმე კვლავ იმსახურა ფინანსთა მინისტრად: 1999 წლის აპრილიდან 1999 წლის ივნისამდე, 2000 წლის მაისიდან 2000 წლის აგვისტომდე, 2004 წლის მარტიდან 2004 წლის მაისამდე და 2004 წლის ივნისიდან 2004 წლის აგვისტომდე. 2003 წელს კლოდუმარმა ორჯერ სცადა ნაურუს პრეზიდენტად დაბრუნება, მაგრამ ორივეჯერ მცირე სხვაობით დამარცხდა პარლამენტში. მან პარლამენტში ადგილი 2004 წლის ოქტომბრის არჩევნებში დაკარგა.

კლოდუმარი ასევე ცნობილი იყო ცენტრისტული პარტიის დაარსებითა და ხელმძღვანელობით.

ის გარდაიცვალა 2021 წლის 29 ნოემბერს, 76 წლის ასაკში და მეორე დღეს სახელმწიფო დაკრძალვის ცერემონია გაიმართა.
იპოლიტ რამაროსონი

იპოლიტ რამაროსონი (დ. 28 სექტემბერი, 1951) — მადაგასკარელი ვიცე-ადმირალი და პოლიტიკოსი. 2009 წლის მადაგასკარის პოლიტიკური კრიზისის დროს, პრეზიდენტ მარკ რავალომანანას გადადგომის შემდეგ, 2009 წლის 17 მარტს იგი რამდენიმე საათის განმავლობაში ასრულებდა მადაგასკარის პრეზიდენტის მოვალეობას, როგორც სამხედრო დირექტორატის ხელმძღვანელი, სანამ ძალაუფლებას ანდრი რაძოელინას გადასცემდა. 2010 წლიდან 2011 წლამდე იგი იყო საგარეო საქმეთა მინისტრი და ერთ-ერთი სამი ვიცე-პრემიერიდან უმაღლეს გარდამავალ ადმინისტრაციაში.

ადრეული ცხოვრება
რამაროსონი დაიბადა 1951 წლის 28 სექტემბერს ტანანარივეში (ანტანანარივუ), რომელიც იმ დროს ფრანგული მადაგასკარის დედაქალაქი იყო.

კარიერა
რამაროსონი მადაგასკარის შეიარაღებულ ძალებში შევიდა და სამსახური დაიწყო სამხედრო-საზღვაო და საჰაერო ძალებში , რომელიც მადაგასკარის როგორც საზღვაო, ისე საჰაერო ძალებს აერთიანებს. მან სამხედრო კარიერაში ვიცე-ადმირალის წოდებამდე მიაღწია.

მადაგასკარის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი
2011 წლის 17 მარტს, თვეების განმავლობაში მიმდინარე ინტენსიური პროტესტის შემდეგ, პრეზიდენტი მარკ რავალომანანა გადადგა. მან დატოვა ხელმოწერილი ჩანაწერი, რომლითაც ძალაუფლებას რამაროსონს, როგორც ახალი სამხედრო დირექტორატის ხელმძღვანელს, გადასცემდა.სამხედრო ხელმძღვანელობამ რავალომანანას ეს ქმედება „ხრიკად“ მიიჩნია და მხარი ოპოზიციის ლიდერს, ანდრი რაძოელინას დაუჭირა. ვიდეომიმართვაში მან თქვა: „ჩვენ კატეგორიული უარი ვთქვით იმ უფლებამოსილებაზე, რომლის ჩამოყალიბებაც რავალომანანამ გადადგომის შემდეგ გვთხოვა“.

შემდგომი კარიერა
2010 წლის 24 თებერვალს პრეზიდენტმა რაჯოელინამ რამაროსონი ვიცე-პრემიერად და საგარეო საქმეთა მინისტრად დანიშნა. იგი მოვალეობის შესრულებას მეორე დილით, 25 თებერვალს შეუდგა.

რამაროსონმა ვიცე-პრემიერისა და საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტი 2011 წლის მარტში დატოვა.

პერსონალური ცხოვრება
რამაროსონი დაქორწინებულია ჟოელ ჟაკი რაჟაოზე. მათ სამი შვილი ჰყავთ: ჰარი, ტანტელი და ჯერალდინი.
ჯეფრი დევიდსონ ბოსტიკი

ჯეფრი დევიდსონ ბოსტიკი — (დ. ) ბარბადოსელი პოლიტიკოსი და ყოფილი სამხედრო ოფიცერი, რომელიც 2025 წლიდან ბარბადოსის მეორე პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებს. ის იყო მინისტრი მია მოტლის კაბინეტში. ბოსტიკი ასევე მსახურობდა ბარბადოსის ჯანმრთელობისა და კეთილდღეობის მინისტრად და ბარბადოსის წარმომადგენელთა პალატის წევრად. 2025 წლის 7 ოქტომბერს ბარბადოსის პარლამენტმა იგი ქვეყნის მეორე პრეზიდენტად აირჩია, ხოლო თანამდებობა 2025 წლის 30 ნოემბერს დაიკავა.

ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ჯეფრი დევიდსონ ბოსტიკი დაიბადა 1960 წლის 27 ოქტომბერს დედაქალაქ ბრიჯტაუნში. სწავლობდა „ვესტ ინდოეთის უნივერსიტეტში“, სადაც მოიპოვა ბაკალავრის ხარისხი ჰუმანიტარულ მეცნიერებებში. ასევე ფლობს ასპირანტურის დიპლომს „- “-დან, ნახევარსფეროს უსაფრთხოების მიმართულებით.

სამხედრო კარიერა
ბოსტიკი მსახურობდა ბარბადოსის თავდაცვის ძალებში სხვადასხვა პოზიციაზე. 1989 წელს, სამხედრო სამსახურის პერიოდში, იგი დედოფალ ელიზაბეტ -ის ბოლო ვიზიტის დროს ბარბადოსში მისი ეკვერი (პირადი სამხედრო თანმხლები) იყო. ასევე მუშაობდა გენერალ-გუბერნატორ სერ ჰიუ სპრინგერთან ადიუტანტად. 2006 წელს, 30 წელზე მეტი სამხედრო სამსახურის შემდეგ, გადადგა პენსიაზე ბარბადოსის პოლკის მეთაურის და -ის ოპერაციების დირექტორის თანამდებობებიდან.

პოლიტიკური კარიერა
ჯეფრი პირველად აირჩიეს ბარბადოსის წარმომადგენელთა პალატაში 2013 წელს, მას შემდეგ რაც მან მოიპოვა უმრავლესობის ხმა 2013 წლის საერთო არჩევნებში. იგი ხელახლა აირჩიეს 2018 წელს და შემდეგ დაინიშნა ჯანმრთელობის მინისტრად.

მან ჯანმრთელობის მინისტრის პოსტი დატოვა 2022 წლის 18 იანვარს, თითქმის ოთხწლიანი სამსახურის შემდეგ.

ბარბადოსის პრეზიდენტი
2025 წლის 16 სექტემბერს პრემიერ-მინისტრმა მია მოტლიმ და ოპოზიციის ლიდერმა რალფ თორნმა ერთობლივად წარადგინეს ბოსტიკის კანდიდატურა ბარბადოსის მეორე პრეზიდენტის პოსტზე.

რადგან პარლამენტის ერთობლივ სხდომაზე წინააღმდეგობა არ ყოფილა, ბოსტიკი 2025 წლის 7 ოქტომბერს კენჭისყრის გარეშე გამოცხადდა არჩეულად. მან ფიცი დადო 30 ნოემბერს — ბარბადოსის დამოუკიდებლობის 59-ე წლისთავზე — და შეცვალა დეიმ სანდრა მეისონი.

ჯილდოები
1989 წელს ბოსტიკს მიენიჭა „ “-ის წევრის წოდება დედოფალ ელიზაბეტ -ის ეკვერის მომსახურებისთვის.
2022 წელს მას მიენიჭა ბარბადოსის თავისუფლების ორდენი.
ჟოზეპ-ლუის სერანო პენტინატი

ჟოზეპ-ლუის სერანო პენტინატი — (დ. ) ესპანელი კათოლიკე იერარქი, რომელიც 2025 წლიდან მსახურობს ურგელის ეპისკოპოსად და თანამდებობის მიხედვით ანდორის ეპისკოპოს-თანამთავრად. 2012–2024 წლებში მუშაობდა წმინდა საყდრის (ვატიკანის) დიპლომატიურ სამსახურში.

ადრეული ცხოვრება
დაიბადა კატალონიაში. თავისუფლად ფლობს კატალანურ, ესპანურ, ფრანგულ, ინგლისურ, იტალიურ და პორტუგალიურ ენებს. 14 წლის ასაკში შევიდა ტორტოსის მცირე სემინარიაში, 1995 წელს — დიდ სემინარიაში. სწავლობდა კატალონიის თეოლოგიის ფაკულტეტზე (ბარსელონა) და 2001 წელს მიიღო თეოლოგიის ბაკალავრის ხარისხი.

2001 წელს დიაკვნად ეკურთხა, ხოლო 2002 წლის 21 აპრილს მღვდლად აკურთხა ეპისკოპოსმა ქსავიე სალინას ი ვინიალსმა.

სასულიერო და აკადემიური საქმიანობა
2002–2005 წლებში ემსახურებოდა სამ სოფლის სამრევლოში. სწავლობდა რომში, პონტიფიკალურ გრიგორიანულ უნივერსიტეტში (დოგმატური თეოლოგია) და მიიღო ლიცენზიატი. მოგვიანებით მიიღო კანონის ლიცენზიატი (კანონიკური სამართალი) ლატერანის უნივერსიტეტში და დოქტორის ხარისხი დოგმატურ თეოლოგიაში.

კარიერა
დიპლომატიური სამსახური
მოზამბიკის ნუნციატურა — მდივანი (2012–2016)
ნიკარაგუის ნუნციატურა — მდივანი (2016–2017)
ბრაზილიის ნუნციატურა — მდივანი (2017–2019)
2019 წლიდან — სახელმწიფო სამდივნოს საერთო საქმეთა სექციის მრჩეველი
2024 წლისთვის — არქიეპისკოპოს ედგარ პენია პარას, სახელმწიფო მდივნის მოადგილის, პირადი მდივანი

ურგელის ეპისკოპოსი და ანდორის თანამთავარი
12 ივლისი 2024 — პაპმა ფრანცისკემ დანიშნა ურგელის კოადიუტორ ეპისკოპოსად. ეს ნიშნავდა, რომ ჟოან ენრიკ ვივესის გადადგომის შემდეგ ავტომატურად გახდებოდა ურგელის ეპისკოპოსი და ანდორის თანამთავარი.

მისმა დანიშვნამ დაასრულა ადგილობრივ პრესაში გავრცელებული ვარაუდები, რომ ანდორისთვის ცალკე ეპარქია შეიქმნებოდა ან შეიცვლებოდა ეპისკოპოსის თანამთავრობის როლი.

21 სექტემბერი 2024 — მიიღო ეპისკოპოსის კურთხევა არქიეპისკოპოს ედგარ პენია პარასგან.

31 მაისი 2025 — პაპ ლეო -ის მიერ ვივესის გადადგომის მიღების შემდეგ გახდა ურგელის ეპისკოპოსი და ანდორის თანამთავარი.

26 ივნისი 2025 — ფიცი დადო ანდორის კონსტიტუციაზე გენერალური საბჭოს წინაშე და განაცხადა, რომ მიიღებს „თანამედროვე, პლურალისტური და არაკონფესიური სახელმწიფოს წესებს“. იმავე დღეს პრემიერ-მინისტრ ხავიერ ესპოტისგან მიიღო ანდორის პასპორტი.
ბა მამადუ მბარე

ბა მამადუ მბარე (დ. 1946 — გ. 10 იანვარი 2013) — მავრიტანიელი პოლიტიკოსი, რომელიც მსახურობდა მავრიტანიის სენატის პრეზიდენტად 2006 წლიდან გარდაცვალებამდე. როგორც სენატის პრეზიდენტმა, მან შეცვალა მოჰამედ ულდ აბდელ აზიზი სახელმწიფოს მეთაურის პოსტზე 2009 წლის 15 აპრილს, როდესაც აბდელ აზიზი გადადგა 2009 წლის ივნისის საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. ამის შემდეგ აბდელ აზიზი პრეზიდენტად აირჩიეს და მან, თავის მხრივ, შეცვალა მბარე 2009 წლის 5 აგვისტოს.

ადრეული ცხოვრება და პოლიტიკური კარიერა
მბარე დაიბადა 1946 წელს ვალი დიანტანგში, გორგოლის რეგიონში, სოფელში სამხრეთ-დასავლეთ მავრიტანიაში, სენეგალის საზღვართან. მავრიტანიაში დაწყებითი და საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, იგი 1967-დან 1973 წლამდე სწავლობდა საბჭოთა კავშირში, უკრაინის სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიაში, რომელიც მდებარეობდა კიევში, და მოიპოვა ხარისხი ვეტერინარულ მედიცინაში. მავრიტანიაში დაბრუნების შემდეგ, იგი იყო თევზჭერის ლაბორატორიის მკვლევარი 1974-დან 1975 წლამდე, შემდეგ ნუადიბუს თევზჭერის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი და ოკეანოგრაფიისა და საზღვაო ბიოლოგიის დეპარტამენტის უფროსი 1976-დან 1978 წლამდე. შემდგომში, 1978-დან 1980 წლამდე, იგი იყო ოკეანოგრაფიული და თევზჭერის კვლევის ეროვნული ცენტრის დირექტორი.

მბარე იყო თევზჭერისა და საზღვაო ეკონომიკის მინისტრის ტექნიკური მრჩეველი 1980-დან 1981 წლამდე; მოგვიანებით, 1986-დან 2003 წლამდე, იგი იყო ვალის კომუნის მერი. ვალის მერობის დროს იგი ასევე მუშაობდა ფუნქციონერად თევზჭერისა და საზღვაო ეკონომიკის სამინისტროში, სანამ 2002 წელს ნუადიბუს ავტონომიური პორტის გენერალურ დირექტორად დაინიშნებოდა; ამ უკანასკნელ თანამდებობას იგი 2003 წლამდე იკავებდა.

მბარე სენატში აირჩიეს მაღამას წარმომადგენლად 2007 წლის იანვარ-თებერვლის სენატის არჩევნებზე; ამ არჩევნების შემდეგ, 2007 წლის 26 აპრილს, იგი სენატის პრეზიდენტად აირჩიეს. მბარეს ხმა 40-მა სენატორმა მისცა, ხოლო 11-მა ხმა მისცა აჰმედ სალემ ულდ ბაქარს, სენატორს ბუტილიმიტიდან.

პრეზიდენტობა
მოჰამედ ულდ აბდელ აზიზმა ძალაუფლება ხელში ჩაიგდო 2008 წლის 6 აგვისტოს სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად, რომელმაც დაამხო პრეზიდენტი სიდი ულდ შეიხ აბდალაჰი. აბდელ აზიზი 2009 წლის 15 აპრილს გადადგა ყველა პოლიტიკური და სამხედრო თანამდებობიდან, რათა კენჭი ეყარა 2009 წლის ივლისის საპრეზიდენტო არჩევნებში, რასაც კონსტიტუციური რეგულაცია მოითხოვდა. მბარემ შეცვალა აბდელ აზიზი სახელმწიფოს მეთაურის პოსტზე დროებითი მოვალეობის შემსრულებლის სტატუსით და გახდა მავრიტანიის პირველი შავკანიანი ლიდერი.

აბდელ აზიზმა გაიმარჯვა არჩევნებში და ფიცი დადო 2009 წლის 5 აგვისტოს, რითაც შეცვალა მბარე პრეზიდენტის პოსტზე.
ჯულიო თეოდორო სალემ

ჯულიო თეოდორო სალემ გალიეგოსი (დ. 26 სექტემბერი, 1900 — გ. 3 სექტემბერი, 1968) — ლიბანური წარმოშობის ეკვადორელი პოლიტიკოსი. ჯულიო დაიბადა რიობამბაში. „ლიბერალურ-რადიკალური პარტიის“ წევრი და 1934 წელს აირჩიეს კონგრესში. სალემი ასევე მუშაობდა საზოგადოებრივი სამუშაოების მინისტრის თანამდებობაზე. ასევე ეკვადორის სახელმწიფოს მეთაური 1944 წლის 29 მაისიდან 31 მაისამდე, მას შემდეგ, რაც კარლოს აროიო დელ რიო თანამდებობიდან გადააყენეს.
მედულობლასტომა

მედულობლასტომა — პედიატრიული პაციენტების თავის ტვინის ყველაზე ხშირი ავთვისებიანი სიმსივნე, რომელიც წარმოიქმნება ნათხემის ღეროვანი უჯრედებისგან. მედულობლასტომა ძირითადად მდებარეობს მეოთხე პარკუჭში, შუა ხაზზე (ზრდასრულებში ზოგჯერ - შუა ხაზისგან დაშორებით). კლინიკური გამოვლინებები მოიცავს მომატებული ქალასშიგა წნევის სიმპტომებს (თავის ტკივილი, ღებინება, გულყრა), თავბრუსხვევას, მხედველობის დარღვევებს. იმ შემთხვევაში, თუ სიმსივნე მდებარეობს ნათხემის ფეხებთან ან ლუშკას ხვრელთან ახლოს, სავარაუდოა კეთილსაიმედო პროგნოზი; შუა ხაზზე მდებარეობისას განიხილება ყველაზე ცუდი პროგნოზი, ხოლო ნათხემის ჰემისფეროს მედულობლასტომის პროგნოზი კეთილსაიმედო და ცუდ პროგნოზს შორისაა. მკურნალობა მოიცავს პათოლოგიური მასის ქირურგიულ რეზექციასა და რადიო/ქიმიოთერაპიას.
ჰიპოქსიურ-იშემიური ენცეფალოპათია

ჰიპოქსიურ-იშემიური ენცეფალოპათია (ასევე ცნობილი, როგორც გლობალური ჰიპოქსიურ-იშემიური დაზიანება) — ჟანგბადის ან სისხლის მიწოდების ნაკლებობით გამოწვეული თავის ტვინის დაზიანება. კლინიკური გამოვლინებები მოიცავს ლეთარგიას, გულყრას, ანომალიურ რეფლექსებს, კუნთების ტონუსის ცვლილებას (ჰიპოტონია ან ჰიპერტონია). კომპიუტერულ ტომოგრაფიაზე აღინიშნება რუხი და თეთრი ნივთიერების ერთმანეთისგან დიფერენციაციის დარღვევა, ჰიპერდენსული (ნათელი) ნათხემის ფარდა და ნამგალი, ჰიპოდენსური (ბნელი) ან ნაკლებად თვალსაჩინო ოსპისებრი ბირთვი (კუდიანი ბირთვი, მკრთალი სფერო) და თავის ტვინის ღარები. ნეონატალურ პაციენტებში მკურნალობის ეფექტურ საშუალებად მიიჩნევა ჰიპოთერმიული თერაპია - სხეულის ტემპერატურის შემცირება 3-4° -მდე 3 დღის განმავლობაში.
ელიას-პინიის პროვინცია

ელიას-პინიის პროვინცია ― დომინიკელთა რესპუბლიკის 32 პროვინციიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში, ჰაიტის საზღვართან. იყოფა 6 მუნიციპალიტეტად. პროვინციის დედაქალაქია კომენდადორი. პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილში ცენტრალური კორდილიერა (ცენტრალური ქედი), ხოლო სამხრეთ ნაწილში სიერა-დე-ნეიბა მდებარეობს. ქედებს შორის მდინარე არტიბონიტესა და მისი შენაკადებისგან წარმოქმნილი ხეობებია გაშლილი.

შეიქმნა 1942 წელს სან-რაფაელის სახელწოდებით. 1965 წელს სახელი შეეცვალა და ესტრელიეტა ეწოდა, საბოლოოდ კი, 1972 წელს ელიას-პინია ეწოდა. პროვინციის კატეგორიის მინიჭებამდე სან-ხუანის პროვინციის მუნიციპალიტეტის სტატუსი ჰქონდა.
ცნს-ს ტუბერკულომა

ცნს-ს ტუბერკულომა (ასევე ცნობილი, როგორც ქალასშიგა ტუბერკულოზური გრანულომა) - ცენტრალური ნერვული სისტემის ტუბერკულოზური მიკობაქტერიით ინფიცირების შედეგად წარმოქმნილი პათოლოგიური მასა, რომელიც შედგება ნეკროზული ცენტრისა და გარშემო ანთებითი უჯრედებისგან. კლინიკური გამოვლინებები მოიცავს მაღალ ტემპერატურას, გულყრას, ფოკალურ ნევროლოგიურ სიმპტომებსა (მაგ. ჰემიპარეზი, სენსორული მგრძნობელობის დარღვევა) და ზოგიერთ შემთხვევაში - მენინგიტის ნიშნებს (თავის ტკივილი, ღებინება, კისრის კუნთების რიგიდობა, ლეთარგია). ტუბერკულომას მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულების 2 რეჟიმზე ახასიათებს ჰიპოინტენსიური (ბნელი) ცენტრი.
ფრანსუა დუარენი

ფრანსუა დუარენი (დ. 1509, სენ-ბრიე — გ. 1559, ბურჟი) — ფრანგი იურისტი და ბურჟის უნივერსიტეტის სამართლის პროფესორი.

ბიოგრაფია
პარიზში გიიომ ბიუდეს ხელმძღვანელობითა და ბურჟში სწავლის დასრულების შემდეგ, დუარენი პარიზის პარლამენტში ადვოკატად მუშაობდა. 1538 წელს იგი ბურჟში მიიწვიეს პედაგოგიური საქმიანობისთვის. ეგუინაირე ბარონთან დავის გამო, დუარენმა კათედრა დატოვა და პარიზში გადავიდა ბარონის გარდაცვალებამდე (1550 წ.), რის შემდეგაც დუარენი კვლავ ბურჟში დაბრუნდა სამუშაოდ.

თავისი თანამემამულეების - ჟაკ კუჟას, ფრანსუა ოტმანისა და იუგ დონოს მსგავსად, დუარენი ევროპის კონტინენტზე რომაული სამართლის მეცნიერების ფარგლებში არსებული იურიდიული ჰუმანიზმის სკოლის ერთ-ერთი წამყვანი წარმომადგენელი იყო. საუკუნის ეს ფრანგი სამართლის პროფესორები იტალიელი ჰუმანისტების ფილოლოგიურ მეთოდებს იყენებდნენ იურიდიული ტექსტების კვლევისას. მათი მიზანი იყო რომაული -ის ტექსტების ისტორიული კონტექსტით უფრო ზუსტი გაგება.

მემკვიდრეობა
-ის შესახებ დაწერილი მრავალი კომენტარის გარდა, დუარენმა შექმნა რომაული ვალდებულებითი სამართლის უმნიშვნელოვანესი ნაშრომი - (1544), რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა ვალდებულებათა თანამედროვე თეორიებზე. დუარენის 1544 წლის სასწავლო პროგრამა, , წარმოადგენდა -ის (უმაღლესი განათლების ფრანგული ჰუმანისტური მიდგომის) პირველ დეკლარაციას. მისი ძირითადი შინაარსი - ენების შესწავლა, შესავალი კურსები იუსტინიანეს კოდექსის საფუძველზე და მეთოდური მიდგომა -ის კანონებზე დაყრდნობით - მოგვიანებით ევროპის იურიდიულ ფაკულტეტთა უმრავლესობაში დაინერგა.

ნაშრომები
ელ-სეიბოს პროვინცია

ელ-სეიბოს პროვინცია ― დომინიკელთა რესპუბლიკის 32 პროვინციიდან ერთ-ერთი. 1992 წლამდე პროვინცია დღევანდელ ატო-მაიორის პროვინციასაც მოიცავდა. 1502 წელს ესპანელმა კონკისტადორმა, ხუან დე ესკიველმა დააარსა.

პოლიტიკა
2020 წელს პროვინციის სენატორი და სამი დეპუტატი აირჩიეს. პროვინციის სენატორია სანტიაგო ხოსე სორილია თანამედროვე რევოლუციური პარტიიდან. პროვინციის დეპუტატები არიან: კენია მილაგროს მეხია მერსედესი, ხუან მალდონადო კასტრო და ხუან რობერტო როდრიგეს ერნანდესი.

პროვინცია იყოფა 2 მუნიციპალიტეტად და 5 მუნიციპალურ რაიონად.
ალდროვანდის სერი (მთვარე)

ალდროვანდის სერი — მთვარეზე ხაზოვნად წაგრძელებული სიმაღლეების სისტემა, რომელიც ხასიათდება შედარებით გლუვი მწვერვალებითა და ფერდობებით (ქედებით). მდებარეობს მთვარის ხილულ მხარეზე, მოწმენდილობის ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -12, -42). სახელი ეწოდა იტალიელი ბუნებისმეტყველის, ულისე ალდროვანდის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს).

ალდროვანდის სერი გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთის მიმართულებით 126.81 კმ-ზე. მისი კიდურა სელენოგრაფიული კოორდინატებია:
ჩრდილოეთი — ;
სამხრეთი — .

სტრუქტურის ჩრდილოეთი ბოლო ლე მონიეს კრატერთან მდებარეობს, ხოლო სამხრეთი ბოლო კლერკი კლერკისა და აბეტის კრატერებთან ახლოსაა.

ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს ლიტროვის ჯაჭვი. ქედის უკიდურესი სამხრეთი ნაწილის დასავლეთით მდებარეობს ბორელის კრატერი და უახლოესი სხვა ნაოჭოვანი ქედი, ლისტერის სერი.