iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (სტარი-სიმონოვი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1509-1510
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.7111
| გრძედი = 37.654031
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციული ოლქის დანილოვის რაიონში.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართია: მოსკოვი, აღმოსავლეთის ქუჩა, 6.

ისტორია
1370 წელს ამჟამინდელი ეკლესიის ადგილზე როსტოვის მთავარეპისკოპოსმა თევდორე სიმონოვსკიმ დააარსა სიმონოვის მონასტერი, რომელშიც ააგეს ხის ეკლესია, მაგრამ უკვე 1379 წელს მონასტერი გადაიტანეს სხვა ადგილზე. 1509-1510 წლებში ხის ეკლესიის ადგილზე ააგეს ქვის ერთგუმბათიანი ეკლესია. ამჟამად ეკლესია ბურჯების გარეშეა, თავდაპირველად სავარაუდოა, რომ ოთხბურჯიანი იყო. არსებობს ლეგენდა, რომ ტაძარი ააგო ალევიზ ნოვიმ, თუმცა ისტორიული წყაროები ამის შესახებ არაფერს ამობენ.

 საუკუნეში ეკლესიის მახლობლად აღმოაჩინეს კულიკოვოს ბრძოლის გმირების საფლავები. 1785-1787 წლებში ხის ნაგებობებს მიაშენეს ქვის სატრაპეზო და სამრეკლო. 1849-1855 წლებში არქიტექტორ ნარცის ზბოჟენსკის პროექტის მიხედვით იგი გადაკეთეს. სატრაპეზოს მიაშენეს ორი ეგვტერი: წმინდა ნიკოლოზისა და წმინდა სერგის სახელზე.

1928 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. 1932 წელს სამრეკლო დაანგრიეს, კულიკოვოს გმირების თუჯის საფლავი კი გადაადნეს. მოგვიანებით ქარხანა „დინამოს“ გაფართოების შემდეგ ეკლესიაში შესვლა შეუძლებელი გახდა. შენობას გამოიყენებდნენ დამხმარე სათავსოდ, რამაც იგი დანგრევის პირას მიიყვანა. ქარხანამ 1987 წელს გაათავისუფლა ეკლესია და იგი გადასცა ისტორიულ მუზეუმს.

1989 წელს ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს. ტაძარი ხელახლა აკურთხეს 1989 წლის 16 სექტემბერს. 2006 წელს სამრეკლოც აღადგინეს.
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (ვლადიკინო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = კლასიციზმი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1653-1654
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.849167
| გრძედი = 37.584167
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ოტრადნოეს რაიონში, ყოფილ სოფელ ვლადიკინოში (1653 წლამდე ერქვა ველიამინოვო).

ეკლესია არის არქიტექტურის ფედერალური ძეგლი. თანამედროვე შენობა ააგეს 1850-იან წლებში, მაგრამ ქვის ტაძრის შენებლობა დაიწყო ჯერ კიდევ 1770 წელს.

ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის შობის სახელზე. ეგვტერები კი მთავარანგელოზ მიქაელისა და მთავარანგელოზ გაბრიელის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართია: მოსკოვი, ალტუფიევის შოსე, 4.

ისტორია
პირველი ეკლესია ღვთისმშობლის შობის სახელზე (რომელმაც შეცვალა მოძველებული წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია) ააგეს დაახლოებით 1627 წელს, როდესაც სოფლის მფლობელი იყო თავადი ივან ივანეს ძე შუისკი.

165 წელს სოფელი გახდა პატრიარქის სამემკვიდრეო მამული და ეწოდა სოფელი ვლადიკინო. 1690 წლის 19 მაისს ვლადიკინოს სტუმრობდა მეფე პეტრე დიდი და პატრიარქ ადრიანესთან ერთად ილოცა სოფლის ტაძარში ლიტურგიის დროს.

პირველი ქვის ეკლესია ააგეს 1770 წელს. სამრეკლო ააგო მეზობელი სოფლის, პეტროვსკოეს მფლობელმა გრაფმა კირილ რაზუმოვსკიმ.

1854-1858 წლებში ეკლესია სრულიად გადააკეთა არქიტექტორმა ალფრედ იაროშევსკიმ. 1859 წელს ახალი სამსაკურთხევლიანი (მთავარანგელოზ მიქაელისა და მთავარანგელოზ გაბრიელის ეგვტერებით) ეკლესია აკურთხეს. მთავარი საკურთხეველი ღვთისმშობლის შობის სახელზე აკურთხა მიტროპოლიტმა ფილარეტმა.

საბჭოთა პერიოდში ეკლესია ღვთისმსახურებისათვის არ დახურულა.

1970-იან წლებში შეიმუშავეს ტაძრის დანგრევის გეგმა, რათა აეშენებინათ ესტაკადა, მაგრამ მრევლმა შეძლო ტაძრის დაცვა.

2017 წლისათვის ეკლესიაში მსახურობდა: ეკლესიის წინამძღვარი სერგეი ტკაჩენკო, დიაკვანი ვლადიმირ ალექსანდროვი, დიაკვანი ილია კოსტიცინი, იერარქები ანდრეი კუდრინი და დიმიტრი ბონდარენკო.

ეკლესიაში დაცულ ხატებს შორის ყველაზე ძველია - საუკუნეების მიჯნის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ხატი. ასევე ინახება პატრიარქ ადრიანეს მიერ ნაჩუქარი საუკუნის სახარება.
აღბანდი

აღბანდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 428 კაცი.

ისტორია
2020 წლამდე დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. 2020 წლის 22 ოქტომბერს სოფელზე კონტროლი დაამყარა აზერბაიჯანმა, რის შედეგადაც პრეზიდენტ ჰეიდარ ალიევის განცხადებით მთლიანად აზერბაიჯანი აკონტროლებს ირანთან საზღვარს.
მოსკოვის სერგი რადონეჟელის ტაძარი (კრაპივნიკი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = დიმიტრი უხტომსკი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = რუსული ბაროკო
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1581
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.766983
| გრძედი = 37.617636
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის სერგი რადონეჟელის ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში. ტაძრის არქიტექტორია დიმიტრი უხტომსკი.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სერგი რადონეჟელის სახელზე. ეგვტერები კი სერაფიმ საროველისა და ყველა რუსი წმინდანის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ქვის ეკლესიის მშენებლობა დღევანდელი ეკლესიის ადგილზე დაიწყო 1625 წელს. 1678 წელს უნდა აშენებულიყო ამჟამად არსებული ეკლესიის ყველაზე ძველი ნაწილი. 1702 წელს ააშენეს სამხრეთის გრძელი ეგვტერი იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის დღის სახელზე და, რომელიც გაერთიანებულია სატრაპზეოსთან.

1749-1750 წლებში სამრეკლოს დააშენეს ახალი იარუსი და ასევე მიაშენეს ჩრდილოეთის წმინდა ნიკოლოზის ეგვტერი. 1938 წელს კი ტაძარი დახურეს და მეტოქი გააუქმეს. 1960 წელს ტაძარი გადაეცა მეტალის ნაკეთობათა ქარხანას.

1991 წელს ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა, ამავე წლის აგვისტოში კი ეკლესიას გავაეცა კიისკის ჯვარი. 1993 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა სერაფიმ საროველის სახელობის სასულიერო კულტურის ლიცეუმი.

1997-1998 წლებში ყველა ეგვტერისათვის დაამზადეს კანკელი. 2001 წელს აღადგინეს სამრეკლო.

2003 წელს აღადგინეს ეკლესიაზე მიწერილი სერაფიმ საროველის ეკლესია იზმაილოვოში.

2010 წელს აკურთხეს საკურთხეველი და დაიწყო ღვთისმსახურება რუსეთის ყველა წმინდანის ეგვტერში.

2013 წელს ეკლესიის საკურთხევლის მოხატულობა გახსნეს სერაფიმ სარობელის ეგვტერში, რომელიც შეასრულა ხატმწერმა ირინ ზარონმა,,.

ეკლესიის სიწმინდეები
ეკლესიაში ინახება კიისკის ჯვარი, რომელშიც დაცულია 300 წმინდანის სხეულის ნაწილი. იგი ქრისტეს ჯვრის ანალოგია და დამზადებულია კიპაროსისაგან. ჯვარი დამზადებულია 1657 წელს.

ტაძრის სიწმინდეებში შედის ასევე სერგი რადონეჟელის სასწაულმოქმედი საუკუნის ხატი.
მოსკოვის სვიმეონ მესვეტის ეკლესია (პოვარსკი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1676-1679
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.7533
| გრძედი = 37.5972
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის სვიმეონ მესვეტის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის არბატის რაიონში. ეკლესია აგებულია მეფე თედორე -ის მიერ.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე. ეგვტერები კი სვიმეონ მესვეტისა და დიმიტრი როსტოველის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ხის ეკლესია ამ ადგილზე იდგა ჯერ კიდევ 1625 წელს. ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად იგი აკურთხეს ბორის გოდუნოვის ჯვრისწერის წლისთავზე, რადგან იგი დაემთხვა სვიმეონ მესვეტის ხსენების დღეს.

ქვის ეკლესია ააგეს 1676 წელს მეფე თედორე ალექსის ძის ბრძნების საფუძველზე. ეკლესიას ჰქონდა ხუთი გუმბათი, სატრაპეზო, სამრეკლო და ორი ეგვტერი. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე იყო ნაკურთხი, ეგვტერები სიმეომ მესვეტისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. უკანასკნელი ეგვტრი 1759 წელს აკურთხეს დიმიტრი როსტოველის სახელზე.

შენობის კედლებში შემონახულია თეთრი ქვის - საუკუნეების საფლავის ქვები.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია დახურეს და 1930 წელს პრაქტიკულად დანგრევამდე მიიყვანეს. აპირებდნენ მის დანგრევას მაგრამ საზოგადოებამ იგი დანგრევას გადაარჩინა. 1966-1968 წლებში მიმდინარეობდა მისი მასშტაბური რესტავრაცია, რომლის შედეგადაც აღადგინეს ტაძარი.

1968 წელს ტაძარი გადაეცა რუსეთის ბუნების დაცვის საზოგადოებას და მასში განათავსეს მცირე ცხოველებისა და ფრინველების საგამოფენო დარბაზი.

1992 წელს სვიმეონ მესვეტის ეკლესია გადაეცა მოსახატად ახალგაზრდებს.

ტაძარი პოპულარული იყო მოსკოვის ინტელიგენციაში. 1801 წელს აქ ჯვარი საიდუმლოდ დაიწერეს გრაფმა ნიკოლოზ შერემეტიევმა და მსახიობმა პრასკოვია ჟემჩუგოვამ. აქვე 1816 წელს იქორწინეს მწერლამა სერგეი აქსაკოვმა და ოლღა ზაპლატინამ, სუვოროვის გენერალ ზაპლატინის შვილმა. 1918 წელს აქ ჯვარი დაიწერა მიხეილ ბულგაკოვის მომავალმა ცოლმა ელენა ნიურენბერგმა თავის პირველ ქმარზე.
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (მოსკოვი)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = ვასილი ბაჟენოვი, ოსიპ ბოვე
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = კლასიციზმი, ამპირი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1683-1685
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.741389
| გრძედი = 37.624167
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის იაკამინკის რაიონში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ფერისცვალების სახელზე. ეგვტერები კი ვარლაამ ხუტინელისა და ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ეკლესიის ადგილზე საუკუნეში არსებობდა ხის ეკლესია ვარლაამ ხუტინელის სახელზე ნაკურთხი, რომელიც მოიხსენიება 1571 წლის წყაროებში. მისი მშენებლობა დაკავშირებული იყო ვასილი -ის ყაზანში ლაშქრობასთან. 1683-1685 წლებში ააგეს ქვის ეკლესია, რომელიც ფერისცვალების სახელზე აკურთხეს. 1688 წელს ტაძარში განათავსეს ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული, რომელმაც განკუურნა პატრიარქ ნიკონის მძიმედ ავადმყოფი და. ტაძარმა ამის შემდეგ სასწაულმოქმედი ხატის სახელი მიიღო. ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხეს ხატის სახელზე, რასაც გვიდასტურებს ეკლესიის 1713 წელს შექმნილი ოდიკი. 1770 წელს ღვთისმშობლის ხატის საკურთხეველი განაახლეს გ. ლიუბოვნიკოვის ფინანსებით.

თანამედროვე ეკლესია ააგეს 1783-1791 წლებში. 1812 წელს ეკლესია სერიოზულად დაზარალდა ხანძრის შედეგად. 1823-1836 წლებში საუკუნის ძველი ეკლესია შეცვალა არქიტექტორ ოსიპ ბოვეს პროექტით აშენებულმა ნაგებობამ. ახალი ეკლესია ამპირის სტილში ააგო. გადაკეთებული ტაძარი აკურთხა მიტროპოლიტმა ფილარეტმა 1836 წლის 20 სექტემბერს.

1922 წელს საეკლესიო ფასეულობების დატაცების სახელმწიფო კამპანიის პერიოდში საბჭოთა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესიიდან გაიტანეს 65 კგ ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი. ეკლესია დახურეს 1933 წელს, მას მოხსნეს სამრეკლო, თუმცა ინტერიერი შეინარჩუნეს. 1941-1945 წლებში მასში განთავსებული იყო ტრეტიაკოვის გალერეის საწყობები.

1948 წელს ეკლესია გაიხსნა ღვთისმსახურებისათვის. ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნეს დიაკვანი კიპრიან (ზიორნოვი), რომელიც აქ გარდაცვალებამდე, 1987 წლის 5 აპრილამდე მსახურობდა (გარდაიცვალა ეკლესიაში). 1950-იან წლებში ეკლესიაში შეიქმნა მუსიკალური გუნდი.

ამჟამად ეკლესიასთან მოქმედებს სასულიერო-საგანმანათლებლო ცენტრი.
მოსკოვის წმინდა ტრიფონის ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.78825
| გრძედი = 37.6267
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის წმინდა ტრიფონის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის მეშჩანის რაიონში, ყოფილ სოფელ ნარუდნოეში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია წმინდა მოწამე ტრიფონის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
ისტორიული წყაროები ეკლესიის აგების თარიღს არ ასახელებენ. საუკუნის ბოლოსა და საუკუნის დასაწყისში სავარაუდო თარიღად დაასახელეს საუკუნე. ლევ დავიდმა უფრო ადრეული დარაღიება მისცა ეკლესიას, 1479 და 1492 წლებშ შორისეს თრიღი მიიღო ისტორიკოსმა ვლადიმირ სედოვმა, თუმცა მეცნიერთა გარკვეული ჯგუფი ამ თარიღს არ ეთანხმება. 2000-იანი წლების დასაწყისში სერგეი ზაგარაევსკიმ ეკლესიის აგების თარიღად დაასახელა 1470-იანი და 1480-იანი წლების შუა პერიოდი.

 საუკუნის დასაწყისში ტრიფონის სახელობის ეკლესიას დასავლეთით მიაშენეს სამრეკლო და სატრაპეზო, ხოლო 1825 წელს ეკლესიას მიაშენეს სამხრეთით წმინდა ნიკოლოზის ეგვტერი, ხოლო 1861 წელს ჩრდილოეთით ფილარეტის სახელობის ეგვტერი. 1889-1895 წლებში დასავლეთით მიაშენეს კიდევ ერთი სამრეკლო, ხოლო ძველი სატრაპეზოს ადგილზე არქიტექტორ გიორგი კაიზერის პროექტის მიხედვით ააშენეს ახალი სატრაპეზო-ტაძარი გუმბათით და ორი ეგვტერით (ასევე ნიკოლოზისა და ფილარეტის სახელობის).

1812 წელს ჩერნოგორიის მიტროპოლიტმა ალექსანდრე -ს გადასცა წმინდა ტრიფონის ნაწილები, რომელიც დაასვენეს წმინდა ტრიფონის ეკლესიაში.

1930 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. 1930-1940-იან წლებში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები პეტრე ბარანოვსკისა და ლევ დავიდის ხელმძღვანელობით, რომლებმაც ეკლესიას შეძლებისდაგვარად დაუბრუნეს პირვანდელი სახე.

1992 წელს მრავალწლიანი პაუზის შემდეგ ტაძარში აღსდგა ღვთისმსახურება.

2007 წლის მონაცემებით ტაძარი ღიაა დილის 9 საათიდან საღამოს 7 საათამდე, ყოველ შაბათსა და კვირას იმართება ღვთისმსახურება.

არქიტექტურა
წმინდა ტრიფონის ეკლესია ერთგუმბათიანი, ერთაფსიდიანი ნაგებობაა. მშენებლობისათვის გამოყენებულია თეთრი ქვა.
მოსკოვის სამების ტაძარი (ხოროშიევო)

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = საუკუნე
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.7761
| გრძედი = 37.4568
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
მოსკოვის სამების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ხოროშიევო-მნიოვნიკის რაიონში, ყოფილ სოფელ ხოროშიევოში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სამების სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

არქიტექტურა და ისტორია
ტაძრის ძირითადი ნაწილი ერთგუმბათიანია, გუმბთის მიმდებარე სახურავი კოკოშკინებითაა მორთული. კუთხეებში სიმეტრიულად განთავსებულია ეგვტერები. ტაძრის კედლები და აფსიდი მორთულია თამასებით.

თავდაპირველი ვიწრო ფანჯრები გააფართოვეს საუკუნეში, ასევე მიაშენეს შესასვლელი. საუკუნის შუა წლებში (1764-1768 წწ.) დაშალეს მოძველებული სამრეკლო და ცალკე ააშენეს ახალი სამრეკლო, რომელიც დღევანდელ დღემდეა შემონახული. სამრეკლო მშენებლობის პროცესში, რომელიც მიმდინარეობდა ანდრეიან აფანასიევის ხელმძღვანელობით, ძლიერ შეიცვალა. ას წელზე ოდნავ მცირე ხნის შემდეგ 1845 წელს გალერეის დასავლეთი ნაწილი მოანგრის და ააშენეს სატრპეზო, რომელმაც დააკავშირა ეკლესია სამრეკლოსთან.

საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია 1939 წელს დახურა. დახურვის შემდეგ ეკლესიის შენობა გადაეცა ჯერ კოლმეურნეობის კლუბს, ხოლო შემდეგ ბავშვთა კონსულტაციას.

1963-1964 წლებში არქიტექტორ ბორის ლვოვის ძე ალტშულერის ხელმძღვანელობით ეკლესია გამოიკვლიეს და გაარემონტეს, ნაწილობრივ დაუბრუნეს მას პირვანდელი სახე, მაგრამ შეუძლებელი აღმოჩნდა ზოგიერთი დეტალის აღდგენა. სამრეკლო და სატრაპეზო არ აღუდგენიათ, მასში განთავსებული იყო ოფსეტური ბეჭდვის სააამქრო.

1990-იან წლებში ეკლესია სრულიად გადაეცათ მორწმუნეებს, ღვთისმსახურება აღსდგა 1989 წლის 30 აპრილს, აღდგომის დღესასწაულზე.

2000 წლის 26 იანვრიდან ეკლესიის წინამძღვარია მარკი (გოლოვკოვი), ამჟამად რიაზანისა და მიხაილოვსკის მიტროპოლიტი.

ტაძრის სიწმინდეა სასწაულმოქმედი საქართველოს ღვთისმშობლის ხატი.
უნგრული სამზარეულო

უნგრული სამზარეულო — უნგრეთის ეროვნული სამზარეულო, რომელიც გამოირჩევა დიდი მრავალფეროვნებით. ტრადიციული უნგრული კერძები ძირითადად ხორცის, სეზონური ბოსტნეულის, ხილის, ახალი პურის, რძის პროდუქტებისა და ყველისგან მზადდება.

პაპრიკა, სანელებლისა და წიწაკის კვინტესენცია ხშირად ასოცირდება უნგრეთთან და გამოიყენება უამრავ კერძში. ტიპურ უნგრულ საკვებში გამოიყენება დიდი რაოდენობით ყველისა და ხორცის ნაწარმი მეზობელი დასავლეთ სლავური (ჩეხური, პოლონური და სლოვაკური) სამზარეულოების მსგავსად. ქათმის, ღორისა და ძროხის ხორცი ძალიან ხშირია, ხოლო ინდაური, იხვი, ცხვარი და თევზი ნაკლებად გამოიყენება (ძირითადად განსაკუთრებულ ღონისძიებაზე/დღესასწაულებზე).

უნგრეთი ასევე ცნობილია მაღალხარისხიანი და შედარებით იაფი სალიამითა და ძეხვეულით, რომლებიც ძირითადად ღორის და ძროხის ხორცისგან მზადდება. პური უნგრული სამზარეულოს ერთ-ერთი მთავარი ნაწილია. იგი მთავარ კერძთან ერთად მიირთმევა. 1990 წელს კომუნიზმის დაცემამდე თეთრი პური ადვილად ხელმისაწვდომი და მოთხოვნადი იყო, უნგრელები ამაყობდნენ მაღალხარისხიანი პურით.

კაპიტალიზმის გავრცელების შემდეგ, მცხობელების ფინანსური მდგომარეობის გაუარესების გამო შემცირდა პურ-ფუნთუშეულის ხარისხი. მიუხედავად ამისა, უამრავმა ადამიანმა სცადა ხარისხის გაუმჯობესების უზრუნველყოფა, რის შედეგადაც ბოლო წლებში მდგომარეობა შესამჩნევად გაუმჯობესდა.
კეტრინ შვიცერი

კეტრინ ვირჯინია „კეიტ“ შვიცერი (; დ. 5 იანვარი, 1947, ამბერგი, გერმანია) — ამერიკელი მარათონის მორბენალი, მწერალი და სატელევიზიო კომენტატორი.

1967 წელს, ის გახდა პირველი ქალი, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო ბოსტონის მარათონში, დარეგისტრირებული ნომრით. მარათონზე სირბილისას, ერთ-ერთი ორგანიზატორი, ჯოკ სიმპლი ცდილობდა შეეჩერებინა შვიცერი და ჩამოეგლიჯა მისი ოფიციალური ნომერი. შვიცერის შეყვარებულმა, ტომას მილერმა, რომელიც მასთან ერთად ასრულებდა გარბენს, უფლება არ მისცა ეს გაეკეთებინა და ძირს დასცა. ამით, მან საშუალება მისცა კეტრინს, მარათონი დაესრულებინა. აღსანიშნავია, რომ 1972 წლამდე ბოსტონის მარათონზე ქალების მონაწილეობა ოფიციალურად არ იყო დაშვებული.

ცხოვრება და მოღვაწეობა
შვიცერი დაიბადა გერმანიაში, აშშ-ის არმიის გენერლის ოჯახში. მისი ოჯახი შტატებში 1949 წელს დაუბრუნდა. დაამთავრა ჯორჯ ს. მარშალის უმაღლესი სკოლა ვირჯინიაში, რის შემდეგაც ესწრებოდა ლექციებს ლინჩბურგის კოლეჯში. საბოლოოდ სწავლა 1967 წელს, სირაკუზის უნივერსიტეტში გააგრძელა, სადაც ეუფლებოდა ჟურნალისტიკასა და ინგლისურ ლიტერატურას. ამავე უნივერსიტეტში, 1968 წელს მიიღო ბაკალავრის ხარისხი და 1972 წელს მაგისტრის ხარისხი.

1967 წლის ბოსტონის მარათონი
მას შემდეგ, რაც მწვრთნელმა კეტრინს უთხრა, რომ მისნაირი სუსტი ქალი მარათონის გარბენას ვერ შეძლებდა, შვიცერმა ვარჯიშს მიჰყო ხელი და 1967 წელს, 261 ნომრით შეასრულა გარბენი სირაკუზის კლუბის წევრებთან ერთად. როგორც აღმოჩნდა, შვარცი დარეგისტრირებული იყო კ. ვ. შვარცის სახელით, რაც მისი თქმით, კვალის არევის მიზნით სულაც არ გაუკეთებია და ასე ხშირად აწერდა დოკუმენტებზე ხელს. ფოტომასალა, რომელზეც ჯოკ სიმპლის მიერ კეტრინის მარათონიდან მოხსნის უშედეგო მცდელობაა გამოსახული, მედიაში ფართოდ გავრცელდა.
შემდგომში, ბოსტონის სპორტული ასოციაციის დირექტორმა უილ კლოუნიმ, თავის აზრი გამოთქვა კეიტის ქმედებაზე და განაცხადა: „ქალებს არ შეუძლიათ მარათონის გარბენა, რადგან ამას წესები კრძალავს. წესების გარეშე საზოგადოებას ქაოსი მოიცავდა. ამ კანონებს მე არ ვქმნი, მხოლოდ ვცდილობ დავემორჩილო. ჩვენ არარეგისტრირებული მორბენლების ადგილი მარათონზე არ გვაქვს. ეგ გოგონა, რომ ჩემი ქალიშვილი ყოფილიყო, ჭკუას ვასწავლიდი“. მან მარათონზე გარბენის საუკეთესო მაჩვენებელი (2 საათი 51 წუთი და 37 წამი) ბოსტონში, 1975 წელს დააფიქსირა.

„’ “-მა, შვიცერი ათწლეულის ქალ მორბენალად (1967-77) დაასახელა. კეტრინმა, სატელევიზიო სფეროში მოღვაწეობა 1984 წელს, ქალთა ოლიმპიური მარათონის კომენტატორობით დაიწყო, რისთვისაც ემის ჯილდო დაიმსახურა. 1997 წელს, მან წიგნი დაწერა, სახელწოდებით „სირბილი და სეირნობა 40 წელს გადაცილებული ქალებისთვის“. 2007 წლის აპრილში, ბოსტონის მარათონზე მისი პირველი გარბენიდან 40 წლის შემდეგ, გამოაქვეყნა მემუარი „ქალები მარათონზე“. 2008 წლის აპრილში, შვიცერის მემუარმა მოიგო „ “ სპორტში ქალთა წარმოდგენისათვის.

პირადი ცხოვრება
1968 წელს, კეტრინი დაოჯახდა ტომ მილერზე, რომელსაც 1973 წელს გაშორდა. შვიცერი მეორედ გათხოვდა და განქორწინდა საზოგადოებასთან ურთიერთობის აღმასრულებელ დირექტორთან, ფილიპ შაუბთან. 1987 წელს, ცოლად გაჰყვა ბრიტანული წარმომავლობის მორბენალსა და მწერალს როჯერ რობინსონს.