გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1261

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1261 ერთხმად იქნა მიღებული 1999 წლის 25 აგვისტოს, ამ თემაზე მიძღვნილ პირველ რეზოლუციაში საბჭომ დაგმო ბავშვების მიზანმიმართული გამოყენება შეიარაღებულ კონფლიქტებში, მათ შორის ბავშვი ჯარისკაცების რეკრუტირება და გამოყენება.

რეზოლუციის მიღებამდე უშიშროების საბჭოს ეცნობა, რომ შვიდი ან რვა წლის 300 000 ბავშვი მსახურობდა ჯარისკაცებად, პარტიზანებად ან დამხმარე როლებში მონაწილეობდა შეიარაღებულ კონფლიქტებში მსოფლიოს 30-ზე მეტ ქვეყანაში. ასევე ითქვა, რომ ბოლო ათწლეულის განმავლობაში ომებმა, შეიარაღებულმა კონფლიქტებმა 2 მილიონი ბავშვი იმსხვერპლა.

რეზოლუცია
დაკვირვებები
რეზოლუციის პრეამბულაში აღნიშნული იყო ბოლოდროინდელი მცდელობები, რომლებიც მიმართულია ბავშვ-ჯარისკაცების გამოყენების დასრულებისკენ საერთაშორისო სამართლის დარღვევით, მათ შორის ბავშვთა შრომის ყველაზე ცუდი ფორმების შესახებ კონვენციისა და საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოს რომის წესდების დარღვევით, რომელიც კრძალავს თხუთმეტ წლამდე ასაკის ბავშვების იძულებით გაწვევას შეიარაღებულ ძალებში ან ომის დანაშაულებში მონაწილეობას.

აქტები
უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა შეიარაღებული კონფლიქტის ბავშვებზე ზემოქმედებასა და მშვიდობაზე, უსაფრთხოებასა და განვითარებაზე გრძელვადიანი ზემოქმედების გამო. მან მკაცრად დაგმო კონფლიქტში მყოფი ბავშვების მიზანში ამოღება მკვლელობის, დასახიჩრების, სექსუალური ძალადობის, გატაცების, იძულებით გადაადგილების ან სამხედრო სამსახურში გამოყენების გზით. ყველა დაინტერესებულ მხარეს მოუწოდეს, შეასრულონ საერთაშორისო სამართლის, კერძოდ, ჟენევის კონვენციებისა და ბავშვის უფლებათა კონვენციის, დამრღვევების პასუხისგებაში მიცემისკენ. მხარეებს ასევე მოუწოდეს, უზრუნველყონ ბავშვთა დაცვა (განსაკუთრებით გენდერული ძალადობის მიმართ) და სერიოზულად მოეკიდონ მათ კეთილდღეობასა და უფლებებს სამშვიდობო მოლაპარაკებების დროს და დამატებით, ხელი შეუწყონ ბავშვებისთვის ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდებას.

საბჭომ მხარი დაუჭირა გაეროს ბავშვთა ფონდის , გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისრის , გაეროს ადამიანის უფლებათა კომისიისა და ბავშვთა და შეიარაღებული კონფლიქტების საკითხებში გენერალური მდივნის სპეციალური წარმომადგენლის ძალისხმევას. მან ხაზი გაუსვა გაეროს და ჰუმანიტარული პერსონალის უსაფრთხოების, დაცულობისა და გადაადგილების თავისუფლების მნიშვნელობას და მოუწოდა ყველა ქვეყანას და გაეროს სისტემას, უზრუნველყონ ბავშვების შეიარაღებულ კონფლიქტებში გაწვევისა და გამოყენების შეწყვეტა პოლიტიკური ძალისხმევისა და ბავშვი ჯარისკაცების დემილიტარიზაციის, დემობილიზაციის, რეაბილიტაციისა და რეინტეგრაციის გზით. საბჭომ გაიხსენა 1209 (1998) რეზოლუციის დებულებები იარაღის გავრცელების დაუცველ ჯგუფებზე, განსაკუთრებით ბავშვებზე, ზემოქმედების შესახებ და ამ მხრივ შეახსენა სახელმწიფოებს, შეზღუდონ იარაღის გადაცემა, რომელიც კონფლიქტს პროვოცირებს ან გახანგრძლივებს.

რეზოლუციამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა უშიშროების საბჭოს მზადყოფნა შეიარაღებულ კონფლიქტში ბავშვების მდგომარეობის განხილვისას:

(ა)უზრუნველყოს მშვიდობიანი მოსახლეობისთვის ჰუმანიტარული დახმარების გაწევა და ბავშვების საჭიროებების გათვალისწინება;
(ბ)იძულებით გადაადგილებული ბავშვების დაცვისა და განსახლების მხარდაჭერა -ის და სხვა ორგანიზაციების მეშვეობით;
(გ)გაეროს წესდების 41-ე მუხლით გათვალისწინებული სანქციებთან დაკავშირებული ზომების მიღებისას, გაითვალისწინონ ბავშვებზე ზემოქმედება;
(დ)განიხილეთ შესაბამისი რეაგირების გზები, როდესაც ბავშვების მიერ გამოყენებული შენობები ან ადგილები შეიარაღებული კონფლიქტის სამიზნე გახდა.

და ბოლოს, გენერალურ მდივანს კოფი ანანს სთხოვეს, უზრუნველყოს, რომ გაეროს პერსონალს ჰქონდეს შესაბამისი ტრენინგი ბავშვთა უფლებებისა და კეთილდღეობის შესახებ და 2000 წლის 31 ივლისამდე საბჭოს წარუდგინოს ანგარიში მიმდინარე რეზოლუციის განხორციელების შესახებ.