ბელგიური ლუდი

ბელგიური ლუდი — ლუდის სხვადასხვა სახეობები ბელგიაში მკრთალი ლაგერიდან ქარვისფერ ელამდე, ლამბიკის, ფლამანდური წითელი ალეს, კრემისფერი ალეს, ძლიერი ალეს და სტაუტის ჩათვლით. 2016 წელს ბელგიაში დაახლოებით 224 აქტიური ლუდსახარში იყო, საერთაშორისო კომპანიების, ტრადიციული ლუდსახარშების და ტრაპისტების მონასტრების ჩათვლით. საშუალოდ, ბელგიელები ყოველწლიურად 84 ლიტრ ლუდს სვამენ. ლუდის უმეტესობას ყიდულობენ ან მიირთმევენ ბოთლებში, ნაკლებად სარგელობენ ქილით და თითქმის ყველა ლუდს აქვს საკუთარი ბრენდის, ზოგჯერ უნიკალური ფორმის მინა. 2016 წელს იუნესკომ ბელგიური ლუდის კულტურა შეიტანა კაცობრიობის არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის სიაში .

ისტორია
ლუდის ხარშვა ბელგიაში სულ მცირე, საუკუნიდან იწყება. კათოლიკური ეკლესიის ნებართვით, ადგილობრივი ფრანგები და ფლანდრიელები სააბატოებში დამზადებულ ლუდს არიგებდნენ და ფონდისთვის აგროვებდნენ შემოწირულობებს. იმ დროისათვის შედარებით დაბალალკოჰოლიანი ლუდი უფრო სასურველი იყო, როგორც სანიტარული ვარიანტი, ვიდრე ხელმისაწვდომი სასმელი წყალი. მომდევნო შვიდი საუკუნის განმავლობაში, ლუდის ხარშვა სააბატოების მეთვალყურეობის ქვეშ განვითარდა.
ტრაპისტების მონასტრები, რომლებიც ახლა ლუდს ამზადებენ ბელგიაში, საუკუნის ბოლოს დაიპყრეს საფრანგეთის რევოლუციიდან გაქცეულმა ბერებმა. ამასთან, ბელგიაში პირველი ტრაპისტის ლუდსახარშის ( ვესტმალე ) მუშაობა არ დაწყებულა 1836 წლის 10 დეკემბრამდე, რევოლუციიდან თითქმის ორმოცდაათი წლის შემდეგ. ეს ლუდი იყო მხოლოდ ბერებისათვის და აღწერილია, როგორც „მუქი და ტკბილი“. ლუდის (ყავისფერი ლუდი) პირველი რეალიზაცია მოხდა 1861 წლის 1 ივნისს.

 და საუკუნეებში ლუდი, სახელწოდებით კრაბელაერი, ყველაზე პოპულარული ლუდი იყო გენტში.

მეთოდები
ბელგიაში ფერმენტაციის ოთხი სახეობა გამოიყენება ლუდის მოსამზადებლად, რაც უნიკალურია მსოფლიოში. ამასთან, ბელგიური ლუდის ეტიკეტის კარგად გასაგებად ბელგიური ლუდის შესახებ საცნობარო სამუშაოებში ხშირად გამოიყენება არქაული ან ტრადიციული ჟარგონის საფუძველზე ფერმენტაციის მეთოდების სხვადასხვა ტერმინები:

(1) სპონტანური ფერმენტაცია - ამ მეთოდით იხარშება ევროპაში არსებული უნიკალური ლუდები ლამბიკისგან: ფარო, გუეზი და კრიკი. ლამბიკი სასმელად ვარგისი, მხოლოდ მეორადი დუღილის შემდეგაა, რომლის შედეგადაც ვიღებთ გუეზსა და კრიკს. ლუდი სპონტანური ფერმენტაციით მზადდება ველური ქერისა და ბაქტერიისაგან. ეს სრულიად განსხვავებული პროცესი ლუდს განსაკუთრებულსა და გამორჩეულ გემოს აძლევს.

(2) თბილი ფერმენტაცია გამოიყენება როგორც ზედა ან მაღალი დუღილისას ტრაპისტული ლუდის, თეთრი ლუდის, ალესა და სხვა სპეციალური ლუდებისთვის.

(3) შერეული ფერმენტაცია გამოიყენება „ძველი ყავისფერი“ ლუდისთვის.

(4) გრილი ფერმენტაცია გამოიყენება როგორც დაბალი დუღილისას, ასევე ლაგერის ან პილსნერის ფსკერის დუღილისთვის.

მინის ჭურჭელი
ბელგიურ „სპეციალურ“ ლუდს (უფრო ძლიერ ან ჩამოსასხმელ ლუდს) ხშირად მიირთმევენ დახვეწილ ბრენდულ ლუდის მინის ჭურჭელში. როგორც წესი ბარში ლუდს სვამენ მწარმოებლის სახელით ბრენდირებული ჭიქით. ბარმენების ან მიმტანების უმეტესობა ბოდიშს მოიხდის, თუ ლუდი განსხვავებული ჭიქით მოვა.

მინის ჭურჭლის ერთ–ერთი ყველაზე გავრცელებული ტიპია ტიტების ფორმის მინა. ტიტების ჭიქა არამარტო არომატის დაჭერაში ეხმარება, არამედ ხელს უწყობს დიდი ქაფის შენარჩუნებას, აძლიერებს ვიზუალური და სუნის შეგრძნებას.

შამპანურის ფლეიტისებრი ჭიქის მსგავსი ჭურჭელი ბელგიური ლამბიკისა და ხილის ლუდისთვის გამოიყენება. ვიწრო ფორმა ხელს უწყობს კარბონაციის შენარჩუნებას, ხოლო ძლიერი არომატი წინა ნაწილშია. ფლეიტისებრი ფორმა მკაფიოდ გამოხატავს ლუდის ცქრიალა ფერს.