iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ედმონდ შრაიბერი

გენერალ-ლეიტენანტი სერ ედმონდ ჩარლზ აქტონ შრაიბერი (დ. 30 აპრილი 1890, ლონდონი - გ. 8 ოქტომბერი 1972, ექსმუთი)—ბრიტანეთის არმიის უფროსი ოფიცერი, რომელიც მონაწილეობდა როგორც პირველ, ასევე მეორე მსოფლიო ომში. ამ უკანასკნელში მეთაურობდა 45-ე ქვეით დივიზიას, კორპუსს და ბრიტანეთის პირველ არმიას .

სამხედრო კარიერა
დაიბადა ლონდონში, ინგლისში, 1890 წლის 30 აპრილს, ბრიგადის გენერალ აქტონ ლემუელ შრაიბერის ოჯახში. ედმონდ ჩარლზ აქტონ შრაიბერმა განათლება მიიღო ველინგტონის კოლეჯში, ბერკშირში და სამეფო სამხედრო აკადემიაში, ვულვიჩში. 1909 წლის 23 დეკემბერს, გახდა ბრიტანეთის არმიის სამეფო საველე არტილერიის მეორე ლეიტენანტი. 1912 წლის 23 დეკემბერს მიენიჭა ლეიტენანტის წოდება. იგი მსახურობდა პირველ მსოფლიო ომში ბრიტანეთის საექსპედიციო ძალებთან, დასავლეთ ფრონტზე. 1914 წლის დეკემბერში დაიმსახურა გამორჩეული დამხმარის ორდენი , მისი ”ძალიან მამაცური საქციელისთვის 14 სექტემბერს". ის ასევე ოთხჯერ იყო ნახსენები დეპეშებში და ომის დასასრულს, იგი ბრევეტი მაიორის წოდებას ფლობდა.

1930-იან წლებში, ომის შუა პერიოდში, ის სწავლობდა პერსონალის კოლეჯში, კემბერლში. მოგვიანებით, 1934-1937 წლებში გახდა სამხედრო შტაბის ოფიცერი. 1938-1939 წლებში იყო ბრიგადირი სამეფო არტილერიაში. იმავე წელს დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი .

მეორე მსოფლიო ომის დროს შრაიბერი მსახურობდა ბრიტანეთის საექსპედიციო ძალებთან, საფრანგეთში, 1939-1940 წლებში. 1940 წლის 26 აპრილს დააწინაურეს გენერალ-მაიორის მოვალეობის შემსრულებლის თანამდებობაზე, იმავე დღეს გახდა გენერალ-ოფიცერი, 61-ე ქვეითი დივიზიის მეთაური , სანამ მოგვიანებით 1940 წელს არ გახდა -ის 45-ე ქვეითი დივიზიის უფროსი. 1941 წლის მაისში გახდა გენერალ-ლეიტენანტის მოვალეობის შემსრულებელი, რათა იმავე წლის ბოლოს კორპუსის მეთაურობა დაკისრებოდა. 1942 წელს იგი დაინიშნა ბრიტანეთის პირველი არმიის მეთაურად, რომელიც უნდა ყოფილიყო მოკავშირეთა ძალების მმართველი ძალა საფრანგეთის ჩრდილოეთ აფრიკაში, ნოემბრის ოპერაციის ტორჩის შემდეგ, თუმცა მას თირკმელების პრობლემა შეექმნა და აქტიური სამსახურისთვის უვარგისი გახდა.

შრაიბერი 1942 წელს გახდა დასავლეთის სარდლობის გენერალური ოფიცერი (--) და 1944 წელს სამხრეთ-აღმოსავლეთის სარდალი.   1944-1946 წლებში შრაიბერი იყო მალტის გუბერნატორი და მთავარსარდალი . 1947 წელს ომის შემდეგ დატოვა თანამდებობა ბრიტანეთის არმიაში.

ოჯახი
ედმონდ შრაიბერი 1916 წელს დაქორწინდა ფილის ბარჩარდზე, ვისგანაც ეყოლა ორი ქალიშვილი.
მწვანე ბერეტები (მრავალმნიშვნელოვანი)

მწვანე ბერეტი იყო ბრიტანელი კომანდოების თავსაბურავი მეორე მსოფლიო ომში.

მწვანე ბერეტები შეიძლებდა ნიშნავდეს:

მწვანე ბერეტები, აშშ-ის არმიის სპეცდანიშნულების ძალების ზედმეტსახელი
მწვანე ბერეტები, პორტუგალიელი პარაშუტისტები
მწვანე ბერეტი, სამხედრო ბერეტის ფერი
მწვანე ბერეტები, ზელენე ბერეტკე, არაპროფესიონალური სამხედრო ორგანიზაცია დაფუძნებული სარაევოში, ბოსნია და ჰერცეგოვინის რესპუბლიკაში 1992 წელს
მწვანე ბერეტები, ირანის 65-ე საჰაერო სადესანტო სპეციდანიშნულების ბრიგადის ზედმეტსახელი
ჟან კასტექსი

ჟან კასტექსი ( : [ ]; დ. 1965 წლის 25 ივნისს)—ფრანგი პოლიტიკოსი, რომელიც იყო ქვეყნის პრემიერ მინისტრი 2020 წლის 3 ივლისიდან 2022 წლის 16 მაისამდე. ის იყო რესპუბლიკელების წევრი 2020 წლამდე, სანამ შეუერთდებოდა პარტია -ს! . კასტექსი თორმეტი წლის განმავლობაში მუშაობდა პატარა ქალაქ პრადესის მერად, სანამ პრეზიდენტი ემანუელ მაკრონი პრემიერ-მინისტრად დანიშნავდა. მან თანამდებობა დატოვა 2022 წლის მაისში

პოლიტიკური კარიერა
2008 წელს აირჩიეს პრადესის, პირენე-ორიენტალესის მერად. კასტექსი ჯანდაცვის მინისტრის ქსავიერ ბერტრანის დაქვემდებარებაში მსახურობდა ფრანსუა ფიიონის სამინისტროს შტაბის უფროსად 2010 წლიდან 2011 წლამდე. მან, 2011-2012 წლებში შეცვალა რაიმონდ სუბი ელიზეს გენერალური მდივნის თანამდებობაზე პრეზიდენტ ნიკოლა სარკოზის დროს.

ადგილობრივ დონეზე, კასტექსი იყო ლანგედოკ-რუსილიონის რეგიონალური მრჩეველი 2010 წლიდან 2015 წლამდე და 2015 წლიდან მსახურობდა პირენე-ორიენტალის დეპარტამენტის მრჩევლად. 2017 წლის სექტემბერში კასტექსი დაინიშნა უწყებათაშორის დელეგატად 2024 წლის ოლიმპიადისა და პარაოლიმპიადისთვის. ის ასევე იკავებდა სპორტის ეროვნული სააგენტოს პრეზიდენტის პოსტს. 2020 წლის 2 აპრილს იგი დაინიშნა საფრანგეთში -19-ის პანდემიის დროს განხორციელებული ჩაკეტვების ეტაპობრივი შეწყვეტის კოორდინატორად.

კასტექსი იყო რესპუბლიკელების წევრი 2020 წლის დასაწყისამდე, სადაც მას სოციალურ კონსერვატორად თვლიდნენ. 2020 წლის 3 ივლისს ედუარდ ფილიპის გადადგომის შემდეგ, კასტექსი პრემიერ-მინისტრად დანიშნა პრეზიდენტ ემანუელ მაკრონმა.კასტექსმა მოგვიანებით, 6 ივლისს, დაასახელა თავისი მთავრობა.

2022 წლის 25 აპრილს, მაკრონის პრეზიდენტად ხელახლა არჩევის შემდეგ, კასტექსი დათანხმდა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობიდან გადადგომას. კასტექსმა მანამდე პირობა დადო, რომ ამას გააკეთებდა, თუ მაკრონს ხელახლა აირჩევდნენ.

ცხოვრება პოლიტიკის შემდეგ
თანამდებობის დატოვების შემდეგ, კასტექსი მისმა მემკვიდრემ, ელისაბედ ბორნმა, წარადგინა საფრანგეთის ტრანპორტის ინფრასტრუქტურის სააგენტოს დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარედ.

პირადი ცხოვრება
კასტექსი, რომლის სახელი გასკონურად ნიშნავს "ციხეს", წარმოშობით იყო ჟერის დეპარტამენტიდან . ის დაქორწინებულია სანდრა რიბელეიგზე; მათ ჰყავთ ოთხი ქალიშვილი.

თავისუფლად საუბრობს კატალონიურ ენაზე. კასტექსი ითვლება სამხრეთ საფრანგეთში კატალონიურ იდენტობის დამცველად.

კასტექსი მეგობრობს პროფკავშირის ყოფილ ლიდერთან ჟან-კლოდ მეილისთან და ექიმ პატრიკ პელუსთან, -ს ყოფილ მიმომხილველთან.

2021 წლის 23 ნოემბერს კასტექსს დაუდასტურდა -19 .
ჩალაუბნის მთავარანგელოზთა ეკლესია

ჩალაუბნის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩალაუბანში.

ნაგებობა ქრონოლოგიურად განსხვავებულ ორ ფენას შეიცავს. თავდაპირველი, სავარაუდოდ, განვითარებულ შუა საუკუნეებს ეკუთვნის. ის რიყის მოზრდილი ქვის ირეგულარული წყობით არის აგებული. კედლები, ორივე მხრიდან, შებათქაშებულია. გარეთა კუთხეებში, შირიმის ცალკეული ქვებია ჩართული. განახლებული ნაწილები მთლიანად აგურისაა. შესასვლელი დასავლეთიდან არის წარმოდგენილი, მისგან ჩრდილო წირთხლი და მასზე დაყრდნობილი შეისრული თაღის გვერდია. ღიობი შიგნიდან ხით იყო დახურული. ეკლესიის დარბაზის განივი ღერძი, გრძივს მცირედით აღემატება და აღმოსავლეთით ღრმა აფსიდი ერთვის, რომლის სიღრმეც დარბაზის სიგრძის ტოლია. საკურთხევლის შუა ღერძზე ვიწრო სარკმელია გაჭრილი, რემონტის შემდეგ, ის შიგნიდან დაავიწროვეს. ღიობის ჩრდილოეთით სწორკუთხა ნიშაა დატანილი, ქვემოთ კი, კედელზე, ქვით ნაგები ტრაპეზია მიდგმული. მისგან ნაშთია შემორჩენილი. შეკეთების დროს, კონქი მთლიანად აგურით გადაიხრურა. დასავლეთ კედელში სარკმლის კვალი იკითხება. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, წყობაში, შირიმის ბრტყელი ქვაა ჩასმული, რომელზეც ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა დატანილი. აღნიშნული ქვის ქვემოთ, ერთ დონეზე, ერთმანეთთან ახლოს, ორი პატარა გირჩია წარმოდგენილი. კიდევ ერთი ქვა, ჯვრის გამოსახულებით, ფასადის ფრონტონის არეში იყო მოქცეული, დღეისათვის, ის, ჩამოვარდნილია. დასავლეთ ფასადის ზედა ნაწილი, შირიმის ტლანქად დამუშავებული ფილებით არის შემოსილი. მორთულობის ერთი ქვა, შესასვლელის ზემოთ, აღნიშნულ ფასადზეც, იყო განთავსებული. ნაგებობის კონსტრუქციული სიმყარისთვის, ჩრდილოეთ კედელზე, მთელ სიგრძე, და დასავლეთ კედლის ჩრდილო ნახევარზე, რიყის ქვით ნაშენი თხელი კედელია მიშენებული.
კადრანახის კოშკი

კარდანახის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარდანახში.

გეგმით სწორკუთხა კოშკიდან შემორჩენილია აღმოსავლეთ კედელი და მასზე მიმდგარი სამხრეთ და ჩრდილო კედლების მცირე ნაწილები. სხვა კედლების მხოლოდ კვალი იკითხება. კოშკი სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით იყო აგებული. კედლები ინტერიერში ბათქაშით არის გასწორებული, რომელშიც აგურის ცალკეული ნატეხებია ჩართული. აღმოსავლეთ კედლის შუაში, გეგმით სწორკუთხა ბუხარია. ამავე კედელში, ხუთი სათოფური და ერთი ნიშაა დატანილი. ნიშაში თიხის ჭურჭელი იყო ჩადგმული (შემორჩენილია კვალი). სამხრეთ კედლის შემორჩენილ ნაწილში ერთი სათოფურია, ჩრდილოეთისაში კი — ორი. სამხრეთ სათოფურის ზემოთ, სართულშუა გადახურვის კოჭის ჩასადგმელი ბუდეა. კოშკის ჩრდილოეთით, დაახლოებით 100 მეტრის დაშორებით, იმავე ხანის მეორე კოშკის ნანგრევია. მისგან ოთხივე კედელია შემორჩენილი. კოშკი გეგმით კვადრატულია, ნაგებია რიყის ქვით. შიგნით მთლიანად ამოვსებულია მიწით. აღმოსავლეთ კედელში სამი სათოფურია, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში — ორ-ორი.
ზიარის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზიარის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზიარში.

დარბაზული ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი და რიყის ქვის ირეგულარული წყობით. გარეთა კუთხეებში შედარებით წესიერი ფორმის ლოდებია გამოყენებული. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდან არის მოწყობილი, ორივე წირთხლი ნატეხი ქვითა და ცემენტის ხსნარითაა აღდგენილი. კარს თაღი ასრულებს. ნახევარწრიული აფსიდში მაღალი, ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი, მის ორსავ მხარეს კი მცირე ზომის სწორკუთხა და თაღოვანი ნიშებია დატანილი. ღიობის ქვემოთ, კედელზე, ოთხწახნაგა ტრაპეზია მიდგმული. აფსიდი წვრილი ნატეხი ქვით ამოყვანილი კონქით არის გადახურული, სამხრეთ ნახევრის მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამონგრეულია. ინტერიერის ნაწილი ტლანქად მიბათქაშებულია ცემენტით. ეკლესიის გრძივი კედლები სადაა. დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილში თარაზულად გადახურული დაბალი სარკმელია.
ძმები შალიკაშვილების სახლ-მუზეუმი

ძმები შალიკაშვილების სახლ-მუზეუმი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ქალაქ გურჯაანში.

მუზეუმი ანდრონიკაშვილების საგვარეულო შენობაში მდებარეობს. მას ერთი მხრიდან ტყეპარკი, მეორე მხრიდან კი გზა ესაზღვრება. მუზეუმი 2006 წელს, მცირე სარეაბილიტაციო სამუშაოების შემდეგ გაიხსნა. შენობა, დროთა განმავლობაში, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმისა თუ სამხატვრო სკოლის ფუნქციებს ითავსებდა. გარედან შელესილი და შეთეთრებული შენობა ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. გადახურულია ხის კოჭების კონსტრუქციას დამყარებული თუნუქის სახურავით. სახლი მცირედით დახრილ რელიეფზე დგას, ქუჩის მხრიდან ერთსართულიანია, ეზოსკენ კი ხის გადახურული აივნითა და მის ქვეშ მოქცეული ნახევარსარდაფით იხსნება. აივანი ექვს, მართკუთხა გეგმის სვეტს არის დაყრდნობილი, ის ჭვირული მოაჯირით არის შემოსაზღვრული, რომელშიც თხელი პროპორციის სვეტებია ჩართული. სვეტის თავები ჩუქურთმებით არის გაფორმებული. აივანი, შიდა სივრცეს თაღოვანი ღიობებით უკავშირდება, ეზოს კი, გვერდითი კედლის მიმყოლი კიბით. სარდაფის სართულს მიწის დონიდან ღრმად გაჭრილი გალერეა ერთვის. აქ მართკუთხა მოყვანილობის ღიობები თანმიმიმდევრულად არის განაწილებული. ქვედა სართული ორი სხვადასხვა ოთახისაგან შემდგარი და მარნის ფუნქციას ითავსებს. მუზეუმში საქართველოს სამხედრო ისტორიის ამსახველი მასალაა დაცული. მე-17-მე-18 სს, დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის გამოცხადების, მეორე მსოფლიო ომის დროს ქართველების პოლონეთსა და საფრანგეთის არმიებში მონაწილეობის, აფხაზეთის ომის ამსახველი არტეფაქტები და ფოტოები. ერთ-ერთ დარბაზში გამოფენილია მასალა შალიკაშვილების გვარის ისტორიის შესახებ.
ვაჩნაძიანის მთავარანგელოზთა ეკლესია

ვაჩნაძიანის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძანში.

დარბაზული ეკლესია რიყის წვრილი ქვითა და კირის დუღაბით, მეტ-ნაკლებად სწორხაზოვანი წყობით არის ნაგები. კედლები, ინტერიერში შელესილი და შეთეთრებულია. აგურით გამოყვანილი თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთ მხარეს, ფასადის შუა ღერძიდან მარცხნივ არის გაჭრილი. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია მოქცეული, მის მარჯვნივ, ნიშაა დატანილი. აფსიდის თაღი დადაბლებული პროპორციებისაა, მისი წვერი აგურით არის გამოყვანილი. ამავე თაღის ფორმას იმეორებს კამარაც. ფასადები შეუმკობელია. საკურთხევლის სარკმელი აგურით არის გამოყვანილი. კედლები ორსაფეხურიანი ლავგარდნით არის დასრულებული, რომლის ქვედა საფეხური, კუთხით შვერილი აგურებით არის შედგენილი.
ნაგურუს ნაეკლესიარი

ნაგურუს ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაგურუში, აგებულია შუა საუკუნეებში.

ნაეკლესიარი მდებარეობს სამეგრელო ზემო-სვანეთის მხარეში, წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ წალენჯიხიდან 25კმ-ს დაშორებით სამანქანო გზაზე. ეკლესია წარმოადგენს დარბაზული ტიპის შვერილაფსიდიან ეკლესიას, რომელიც თარიღდება გვიან შუა საუკუნეებით. საძირკველი რომელიც დღეს შემორჩენილია 150 სმ-ს სიმაღლეზე ნაშენია კლდის უსწორმასწორო ქვითა და ქვიშა ქვით კირის დუღაბზე. რიგების წყობა დაცულია. კლდის ქვა ასევე გამოყენებულია კედლების საპირე წყობებისათვის, ხოლო მათ შორის კირის დუღაბთან ერთად ჩაყრილია სხვადასხა ტიპის ქვა. ეკლესიას შესასვლელი სავარაუდოდ ექნებოდა დასავლეთიდან, ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან.
ლორენს სტერნი

ლორენს სტერნი (დ. 24 ნოემბერი, 1713 — გ. 18 მარტი, 1768) — ანგლო-ირლანდიელი მწერალი, ავტორი რომანებისა: „ცხოვრება და შეხედულებანი ტრისტამ შენდისა, ჯენტლმენისა“ და „სენტიმენტალური მოგზაურობა საფრანგეთსა და იტალიაში“. სტერნი აგრეთვე აქვეყნებდა მემუარებს და ჩართული იყო პოლიტაში.

დაიბადა სამხედრო პირის ოჯახში, რის გამოც ბავშვობაში მუდმივად უწევდა საცხოვრებელი ადგილის შეცვლა, ძირითადად ირლანდიაში, ხანმოკლე დროით კი – ინგლისში. მას შემდეგ, რაც მამამისი იამაიკაში გაამწესეს, იგი ბიძის დაფინანსებით ჰიპერჰოლმის გრამატიკის სკოლაში სწავლობდა. უმაღლესი განათლება კემბრიჯის იესოს კოლეჯში მიიღო, სადაც ბაკალავრისა და მაგისტრის ხარისხები მოიპოვა. 1941 წელს დაქორწინდა ელიზაბეტ ლამლიზე. 1959 წელს მისი სატირული რომანი „პოლიტიკური რომანსი“ ეკლესიამ დაწვა. იმავე წელს ავტორმა გამოაქვეყნა თავისი ყველაზე გახმაურებული რომანის „ცხოვრება და შეხედულებანი ტრისტამ შენდისა, ჯენტლმენისა“ პირველი ორი ნაწილი.

ტუბერკულოზით დასნებოვნებული სტერნი ჯანმრთელობის მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად საფრანგეთში გაემგზავრა, თავისი მოგზაურობა კი აღწერა რომანში „სენტიმენტალური მოგზაურობა საფრანგეთსა და იტალიაში“, რომელიც მის გარდაცვალებამდე რამდენიმე კვირით ადრე გამოქვეყნდა.

სტერნი 1768 წელს ჰანოვერის მოედანზე მდებარე წმინდა გიორგის ეკლესიის ეზოში გარდაიცვალა. დაკრძალვის შემდეგ მისი სხეული კემბრიჯის უნივერსიტეტის ანატომოსტმა მოიპარა, თუმცა ამოცნობის შემდეგ დააბრუნდა.
ქერემ ბიურსინი

ქერემ ბიურსინი (; დ. 4 ივნისი, 1987, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი, რომელიც ცნობილია თავისი როლით სატელევიზიო სერიალებში „მზის მოლოდინში“ (2013−2014), „ღირსების საკითხი“ (2014−2015) და „ჩემს კარზე დააკაკუნე“ (2020–2021).

ცხოვრება და კარიერა
ბიურსინი ცხოვრობდა მრავალ ქვეყანაში, მათ შორის შოტლანდიაში, ინდონეზიაში, არაბეთის გაერთიანებულ საამიროებში, თურქეთში, მალაიზიაში და აშშ-ში. 1999 წელს, 12 წლის ასაკში ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა შეერთებულ შტატებში. მან დაამთავრა ემერსონის კოლეჯის მარკეტინგული კომუნიკაციების განყოფილება. ამავე პერიოდში დადიოდა სამსახიობო გაკვეთილებზე. შეერთებულ შტატებში საშუალო სკოლის კონკურსზე ის საუკეთესო თეატრის მსახიობადაც აირჩიეს.

ბიურსინი ადრე გამოჩნდა ამერიკულ სატელევიზიო ფილმებში, მათ შორის 2010 წელს. 2013 წლის 9 სექტემბერს ის გამოჩნდა -ის რეკლამაში სოციალური შეტყობინებების აპლიკაციისთვის. ბიურსინი ცნობილი გახდა მისი როლით ერემ საიერი ' -ში და განასახიერა პერსონაჟის დეფორმირებული ტყუპისცალი სახელად "მზის წყალობით" სერიალის ბოლო ეპიზოდში, ჰანდე დოგანდემირის გვერდით ჩაგან ირმაკის ფილმში. ფილმიშეასრულა მუსიკოსის, სახელად ერჰანის როლი. ბიურსინი მიჰყვება ჰოლივუდურ-თურქულ სპექტაკლებს და ურჩევნია მსახიობობაში გამოიყენოს ინგლისური და თურქული ენები. მას მოგებული აქვს სეულის საერთაშორისო ჯილდო საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი.

ბურსინს მიენიჭა მთავარი როლი სერქან ბოლათი სერიალში ჩემს კარზე დააკაკუნე ჰანდე ერჩელთან ერთად. სერიალის დროს ბურსინმა და ერჩელმა ურთიერთობა დაიწყეს და როლი რეალური გახდა. სერიალის პროდიუსერები არიან: , რეჟისორი იუსუფ პირჰასანი, ენდერ მიჰლარი, ალტან დონმეზი და სცენარის ავტორი აიშე უნერ კუტლუ. სერიალის პრემიერა შედგა - ზე 2020 წლის 8 ივლისს და მიიღო დადებითი მიმოხილვები, ასევე მაღალი რეიტინგი.

ფილმოგრაფია
ფილმები
ტელესერიალები
მოკლემეტრაჟიანი ფილმები
თეატრი
როგორც პროდიუსერი
იკვდილის კოცნა
კელებეკლერი
იაშამაიანლარი

პროგრამები
 (2014)
ზემო მაჩხაანის ღვთისმშობლის ეკლესია

ზემო მაჩხაანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დედოლფისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო მაჩხაანში.

მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია უმთავრესად წვრილ-წვრილი რიყის ქვითაა ნაგები, წიბოები კი ბრტყელი აგურითაა ამოყვანილი. აგურის ორ-ორი ზოლი გასდევს ფასადებსაც ჰორიზონტალური ხაზის გასასწორებლად. განირჩევა მშენებლობის ორი ფენა. თავდაპირველი, რომელიც შერეული წყობითაა ნაგები და ამჟამად სწორკუთხადშვერილ აფსიდს წარმოადგენს მცირე ბემითურთ — - საუკუნეებს უნდა ეკუთვნოდეს, რომელზეც საუკუნის მეორე ნახევარში მიუდგამთ მცირე დარბაზი წყობის გადაუბმელად. შესასვლელი ტაძარს მხოლოდ დასავლეთ კედლის ცენტრში აქვს გაჭრილი.
არბოშიკის ხომხელის ეკლესია

არბოშიკის ხომხელის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ არბოშიკში.

ეკლესია განახლებულია, ახალი კედლები აქ მდგარი დანგრეული ნაგებობის შემორჩენილ კედლებზეა დაშენებული. შემორჩენილი იყო დასავლეთ კედელი, რომლის სიგრძე 4.7 მეტრს, სიმაღლე 1.2 მეტრს წარმოადგენდა, მას შუაში თაღოვანი შესასვლელი ერთვოდა. გარდა ამისა, ჯერ კიდევ იდგა სამხრეთის კედელი — სიგრძე 4 მ, სიმაღლე 0.5–1.2 მ. ჩრდილო კედელი — სიგრძე 4 მ, სიმაღლე 0.5–1.2 მ. შიგნიდან, დასავლეთ კუთხეებსა და გრძივ კედლებზე, ორსაფეხურიანი პილასტრები იყო მოწყობილი. თავდაპირველი ეკლესია რიყის ქვითა და აგურით იყო აგებული. განახლებული ნაგებობის კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა. გარეთა კუთხეები, ღიობები და ლავგარდანი აგურითაა შესრულებული. ინტერიერი გაჯით არის შელესილი, გარედან კი შებათქაშებულია. ოთხივე კედელში თითო მცირე ზომის, ზემოთკენ შევიწროვებული, თაღოვანი სარკმელია წარმოდგენილი. სახურავის კეხის დასავლეთ კიდეზე აგურის ოთხწახნაგა სამრეკლოა დადგმული. ეკლესია ღარისებრი კრამიტით არის გადახურული.
გომურნის ზურგიანი კოშკი

გომურნის ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ გომურნში.

მდებარეობს სოფლის დასაწყისში მდებარე საცხოვრებელ სახლებს შორის. კოშკი ნაგებია მოზრდილი ზომის, უხეშად დამუშავებული ქვის ლოდებისაგან მშრალი წყობით. შემორჩენილია პირველი, ყრუ სართულის დონეზე. შემორჩენილი კედლის მაქსიმალური სიმაღლე მერყეობს 4-5 მეტრამდე. ზურგიანი კოშკი მიმართულია ჩრდილო-სამხრეთ ღერძე. ზურგის მხარე ჩრდილოეთით „ხადის კარისკენ“ და ხადის ხეობის ზემო წელისკენაა მიქცეული, ხოლო სწორი — შუბლის მხარე კი სამხრეთით სოფელ სვიანა-როსტიანისკენ იმზირება. ზურგის მხარე თითქმის მთლიანად მიწაშია ჩადგმული და მიწითაა დაფარული. სამხრეთიდან და დასავლეთიდან თანამედროვე საცხოვრებელი და სათავსი ნაგებობები აქვს მიდგმული, დასავლეთიდან ის ნაწილობრივ სათავს ნაგებობაშია მოქცეული. კოშკის დასავლეთ კედელი სათავსი ნაგებობის კედლადაა გამოყენებული. კოშკის კედლის მხოლოდ მცირე ნაწილი ჩანს, რომელიც სათავსი ნაგებობის გადახურვის ღია კონსტრუქციის ქვეშაა მოქცეული. აღმოსავლეთით ფიქსირდება სავარაუდოდ კოშკის თანადროული სწორკუთხა გეგმის სათავსი ნაგებობების კედლის ნაშთები.
ჯემალ გაბეჩავა

ჯემალ გაბეჩავა (დ. 3 მაისი, 1941, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი, ინჟინერი.

ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო გეოლოგიის ფაკულტეტი.

1965-1980 წლებში მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდროგეოლოგიის კათედრაზე მეცნიერ-მუშაკად. გაერთიანება „საქგეოლმინკაპტაჟის“ საწარმოო სამმართველოში — გეოლოგად, საქართველოს გეოლოგიის სამმართველოში — პარტიის უფროსად, ექსპლუატაციის მთავარ ჰიდროგეოლოგად. 1980-1983 წლებში იყო გეოლოგიის სახელმწიფო დეპატრამენტის სახაზინო საწარმო „ჰიდროსაინჟგეოს“ მთავარი გეოლოგი. 1993 წლიდან — შპს „გამა-კონსალტინგის“ თანადამფუძნებელი და მთავარი ჰიდროგეოლოგი. სხვადასხვა დროს მონაწილეობდა ლილოს ლუდის ქარხნის წყალმომარაგების, საქართველოს მინერალური წყლების — მიტარბის, ნაბეღლავის, საირმისა და ბორჯომის საბადოების, მინერალური წყლის საბადოს სანიტარული დაცვის ზონებისა და შავი ზღვის ორაგულის კვლავწარმოების პროექტების შემუშავებაში. ფოთისა და ბათუმის ნავსადგურების უსაფრთხოების, ფოთის ნავსადგურის ტალღასაჭრელის ფუძისთვის მტკიცე და გამძლე ქანების შერჩევა-დახასიათების, ფოთის ნავსადგურისა და მდინარე ხობისწყლის შესართავში ნავთობპროდუქტების გადასატვირთი-შესანახი ტერმინალებისა და კასპის რაიონის სოფელ კავთისხევის ცემენტის მინიქარხნის გარემოზე ზემოქმედების შეფასებაში. ასევე, მონაწილეობდა საქართველოში ნავთობპროდუქტებისა და ნავთობის თანმხლები გაზების ბაზრის გამოკვლევაში, საქართველოს მიწისქვეშა წყლების რესურსებისა და მათი გამოყენების შესაძლებლობების შესწავლაში, წყაროების მონიტორინგისა და მიწისქვეშა წყლების საექსპლუატაციო მარაგების გამოთვლა-დაცვაში. არის გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს სასარგებლო წიაღისეულის მარაგების სახელმწიფო საუწყებათაშორისო კომისიის ექსპერტი.

ჯილდოები
2001 — ღირსების ორდენი
1984 — გეოლოგთა მსოფლიო კონგრესის ვერცხლის მედალოსანი
წმინდა ალექსი შუშანიას სახელობის მართლმადიდებლური სკოლა–გიმნაზია

წმინდა ალექსი შუშანიას სახელობის მართლმადიდებლური სკოლა–გიმნაზია — საქართველოს საპატრიარქოს მიერ დაარსებული სასწავლებელი ქალაქ სენაკში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში. დაარსდა 2010 წელს სენაკისა და ჩხოროწყუს მიტროპოლიტ შიოს კურთხევით. სასწავლებლის დაარსების იდეა თავიდანვე დაუკავშირდა ღირსი ალექსი ბერის (შუშანია) სახელს, რომელიც დაიბადა და მოღვაწეობდა ქალაქ სენაკში. ამჟამად სკოლა–გიმნაზიის - კლასებში სწავლობს 480 მოსწავლე. კლასში მოსწავლეთა რაოდენობა არ აღემატება 20-ს. სკოლას გააჩნია საკუთარი უნიფორმა და ლოგო, რომელზეც გამოსახულია ხოხობი. სკოლა–გიმნაზიის ეზოში სენაკელი ბიზნესმენის, დემურ გადელიას დახმარებითა და შემოწირულობით აშენდა ღირსი ალექსი სენაკელის (შუშანია) სახელობის ტაძარი, სადაც სასწავლებლის მოსწავლეებს, პედაგოგიურ კოლექტივს და მრევლს შესაძლებლობა აქვს დაესწროს წირვა–ლოცვებს. სკოლას ჰყავს მოძღვარიც. დაწესებულებას გააჩნია თანამედროვე სტანდარტების შესაბამისი სამსართულიანი შენობა. აღჭურვილია საკლასო ოთახებით, საბუნებისმეტყველო და კომპიუტერული ლაბორატორიით, ბიბლიოთეკით, საკონცერტო დარბაზით, სპორტული დარბაზით, სატრაპეზოთი და სამედიცინო კაბინეტით. აგრეთვე, მოქმედებს შემდეგი კლუბები: , ეკოკლუბი, ვიკიპედია, სპორტი. სკოლა აქტიურად იღებს მონაწილეობას სხვადასხვა სახის კონკურსში. აქვს მოსწავლეთა თვითმმართველობაც.

მისია
სკოლა-გიმნაზია ქმნის პოზიტიურ, კონკურენტუნარიან და სწავლისთვის მასტიმულირებელ გარემოს, რათა აღზარდოს მართლმადიდებელი ქრისტიანი, ფიზიკურად, ზნეობრივად და ინტელექტუალურად განვითარებული, გულისხმიერი და შემწყნარებელი მომავალი თაობა, რომელიც თავის პოტენციალს მოახმარს ეროვნულ მიზნებს.

ხედვა
სასკოლო განათლება მოზარდს განუვითარებს ქრისტიანული ღირებულებებისა და ქვეყნის კულტურული მემკვიდრეობის შესწავლისა და დაცვის უნარ-ჩვევებს, ასწავლის ოჯახის მართლმადიდებლური ტრადიციების პატივისცემასა და სამშობლოს სიყვარულს;
უახლოესი 10-15 წლის განმავლობაში განათლების გაძლიერებით სკოლა-გიმნაზია აღზრდის თანამედროვე ტექნოლოგიების შემქმნელ თაობას და დაგროვილ ცოდნასა და გამოცდილებას გააზიარებს ქვეყნის მასშტაბით;
უცხოური ენის გაძლიერებული სწავლებითა და არაფორმალური განათლების ხელშეწყობით საერთაშორისო საგანმანათლებლო სივრცეში ინტეგრირებული მოზარდების რაოდენობა იქნება მუდმივად მზარდი;
სკოლა-გიმნაზიის ბაზაზე პედაგოგთა პროფესიული განვითარების ხელშეწყობით, 2031 წლისთვის წამყვანი და მენტორი მასწავლებლების რიცხვი გაიზრდება 50%-ით.

ღირებულებები
ღვთისა და მოყვასის სიყვარული;
პროფესიონალიზმი, საქმის სიყვარული და ერთგულება;
პატიოსნება და კეთილსინდისიერება;
სხვისი შრომის, მიღწევებისა და აზრის პატივისცემა;
მიუკერძოებლობა;
თანაგანცდა და თანადგომა;
ინოვაციების დანერგვის ხელშეწყობა წარსული გამოცდილების გამოყენებით;
პროფესიული ზრდა და განვითარება;
გუნდური მუშაობა.

გალერეა
საბა (საკუთარი სახელი)

საბა — არამეული წარმოშობის საკუთარი სახელი. არამეულ ენაზე ნიშნავს მოხუცს, ხოლო ძველ ებრაულად — თავისუფლებას მოკლებულს, ტყვეს. ამ სახელს ატარებდა არაერთი ცნობილი ქართველი მოღვაწე. მათ შორის, ქართლის კათალიკოსი საბა (523–552 წწ.), საბა (1146–1150 წწ.), გრიგოლ ხანძთელის თანამოღვაწე და დეიდაშვილი საბა იშხნელი (– სს.) და სხვ. ბერად აღკვეცის შემდეგ ამ სახელს ატარებდა ცნობილი ქართველი მწერალი და ლექსიკოგრაფი, სულხან ორბელიანი (1658–1725 წწ.). საბა-საგან ნაწარმოებია ქართული გვარი საბაშვილი.

სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს მონაცემებით, საქართველოს ტერიტორიაზე ამ სახელის 28852 მატარებელი ცხოვრობს.
ევენკთა ავტონომიური ოკრუგი

ევენკთა ავტონომიური ოკრუგი (, ევ. ̄ ̄ ; 1977 — 1 იანვარი, 2007), ევენკთა ნაციონალური ოკრუგი (; 10 დეკემბერი, 1930 — 1977) — რუსეთის ფედერაციის ყოფილი სუბიექტი, მდებარეობდა აღმოსავლეთ ციმბირში. ადმინისტრაციული ცენტრი იყო დაბა ტურა.

ევენკთა ავტონომიური ოკრუგი მდებარეობდა შუა ციმბირის ზეგანზე, ტყისა და ტყეტუნდრის ზონაში. საშუალო სიმაღლე 500-700 მ, შედარებით მაღალია პუტორანის მთები (1700 მ-მდე). არის ქვანახშირის , გრაფიტის, რკინისა და ისლანდიური შპატის საბადოები.ჰავა მკვეთრად კონტინენტურია, იცის ხანგრძლივი მკაცრი ზამთარი. მთავარი მდინარეებია მდინარე ენისეის შენაკადები: ქვემო ტონგუსკა და პოდკამენნაია-ტუნგუსკა.
ამოხფიჟი

ამოხფიჟი , ამოხთვიჟი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.

ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო, მთლიანი, ზოგჯერ სუსტად დანაკვთული. ფოთლის ქვედა მხარე შეუბუსავია. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა, მტევანი — საშუალო ზომის, კონუსური, ზოგჯერ ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, მუქი ლურჯი შეფერილობით. სქელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — უფერული, გემო — სასიამოვნო.

ამოხფიჟი ძლიერი ზრდისაა. სრულ სიმწიფედე 180-200 დღეა. მტევნის საშუალო წონა 70-80 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 15.3 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.3 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მჭრალი ღვინო და გამოიყენება საკუპაჟე მასალად.