iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ფენიქსი (კოსმოსური ხომალდი)

ფენიქსი — ნასას კოსმოსური აპარატი, რომლის დანიშნულება პლანეტა მარსის გამოკვლევაა.

აპარატის გაშვება 2007 წლის 4 აგვისტოს განხორციელდა, მარსზე დაჯდომა მოსალოდნელია 2008 წლის მაისში. პლანეტის ზედაპირზე სამუშაოები არანაკლებ სამი თვის განმავლობაში უნდა ჩატარდეს.

ფენიქსის დანიშნულება მარსის გრუნტის უფრო საფუძვლიანი შესწავლაა, ასევე მისი ატმოსფეროსა და მეტეოროლოგიური პროცესების გამოკვლევა. აპარატი პირველად მოახდენს დაჯდომის ადგილას ზედაპირის გაბურღვას მარსის ჩრდილოეთ პოლუსთან, სადაც საორბიტო აპარატმა "ოდისეა" აღმოაჩინა მიწისქვეშა ყინულის დიდი მარაგი. ერთ-ერთ ამოცანათაგანია ასევე სიცოცხლის ნიშნების აღმოჩენა. აპარატი ვერ შეძლებს პლანეტის ზედაპირზე გადაადგილებას. ფენიქსს სამეცნიერო მოწყობილობისა და ტექნიკური სისტემების მნიშვნელოვანი ნაწილი მემკვიდრეობით ერგო წარუმატებელი მისიისგან " " და განუხორციელებელი მისიისგან " 2001 ", რამაც პროექტის შედარებითი სიიაფე განაპირობა — $420 მილიონი.
Ministry of Sound

— ღამის კლუბების ქსელი. პირველი კლუბი გაიხსნა 1991 წლის 21 სექტემბერს, საუტუარკში, სამხრეთ ლონდონში. რამდენიმე კვირის „მალული“ კლაბინგის შემდეგ 1992 წელს ოფიციალურად გახსნილ „“-ში უკვე ტევა არ იყო ძირითადად აქ მოსულთა მიერ გავრცელებული ხმების მეშვეობით. ეს იყო ბრიტანეთში ჰაუზ მუსიკისა და სუპერკლუბების განვითარების ერთ-ერთი მთავარი ადგილი ადრეულ 1990-იან წლებში.

 თავდაპირველად ლონდონის იმდროინდელ სხვა ღამის კლუბებისგან განცალკევდა და ადგილი კლუბების უბნიდან საკმაოდ შორს, არაალკოჰოლურ ბარში და საყოველთაოდ ქებული ხმის სისტემით შეარჩია. ყოველ პარასკევს და შაბათს დიჯეები აქ ცოცხლად ასრულებენ თავიანდ ბოლო მიქსებს. კლუბში ორი ვრცელი საცეკვაო დარბაზია, ასევე სონი პლეისტეიშენის ოთახი და აბსოლუტ ჩილ ბარი.

კლუბი დააარსეს ჯეიმზ პალუმბომ (ყოფილი დავჯდომარე და მიმდინარე აღმასრულებელი დირექტორი), ჰამფრი უოტერჰაუზმა და დიჯეი ჯასტინ ბერკმანმა. დაარსების შემდეგ ბრენდი გაფართოვდა და რამდენიმე სფეროს მოიცავს (მათ შორის ხმის ჩამწერ სტუდიასაც). ბრენდისგან მიღებულმა მოგებამ პალუმბო ბრიტანეთის უმდიდრეს ხალხთა სიაში მოახვედრა (136 მილიონი გირვანქა სტერლინგი).
სალამანკა

სალამანკა — ქალაქი დასავლეთ ესპანეთში, სალამანკის პროვინციის დედაქალაქი, რომელიც ავტონომიურ რეგიონს კასტილია და ლეონი ეკუთვნის. მდებარეობს კამპო-ჩაროს კომარკაში, იბერიის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. 2017 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 144,436 რეგისტრირებული ადამიანი. სალამანკა ცნობილია თავისი მრავალრიცხოვანი შესანიშნავი პლატერესკული სტილის შენობებით.

ქალაქის ისტორია დაახლოებით 2700 წლის წინ იწყება, პირველი რკინის ხანის პერიოდში, როდესაც ქალაქის პირველი მოსახლეები სან-ვისენტეს გორაზე, მდინარე ტორმესის ნაპირებზე დასახლდნენ. მას შემდეგ მეტროპოლისმა სხვადასხვა ხალხის გავლა იხილა: ვაკეიები, ვეტონები, რომაელები, ვესტგოთები და მუსლიმები. რაიმუნდ ბურგუნდიელი, მეფე ალფონსო -ის სიძე, შუა საუკუნეებში ქალაქის ხელახალი დასახლებითა და თანამედროვე სალამანკის საფუძვლების ჩაყრით იყო დაკავებული.

სალამანკაში მდებარეობს ესპანეთის უძველესი მოქმედი უნივერსიტეტი, რომელიც 1218 წელს დააარსა ალფონსო -მ -ს საფუძველზე. ეს იყო პირველი უნივერსიტეტი ევროპაში, რომელმაც უნივერსიტეტის წოდება მიიღო ალფონსო -ის 1252 წლის 9 ნოემბრის სამეფო დეკრეტით და პაპ ალექსანდრე -ის 1255 წლის -ით. სალამანკა მსოფლიო ისტორიასთან დაკავშირებულია ისეთი სახელებით, როგორებიც არიან ანტონიო დე ნებრიხა, ქრისტეფორე კოლუმბი, ფერნანდო დე როხასი, ფრანსისკო დე ვიტორია და სალამანკის სკოლა, ბერი ლუის დე ლეონი, ბეატრის გალინდო და მიგელ დე უნამუნო.

სალამანკის ძველი ქალაქი 1988 წელს იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად გამოცხადდა. მას გააჩნია მნიშვნელოვანი ისტორიულ-არქიტექტურული მემკვიდრეობა, რომელთა შორის გამოირჩევა მისი ორი — ძველი და ახალი კათედრალი, კასა-დე-ლას-კონჩასი, პლასა-მაიორი, სან-ესტებანის მონასტერი და ესკუელას მაიორესი. 2003 წლიდან სალამანკის წმინდა კვირა საერთაშორისო ტურისტული ინტერესის მქონედ ღონისძიებად არის გამოცხადებული.
სიგრამ ბილდინგი

სიგრამ ბილდინგი (ინგლ. - სიგრამის შენობა) — ცათამბჯენი ქ. ნიუ-იორკში, მდებარეობს 375 პარკ ავენიუზე, 52-ე და 53-ე ქუჩებს შორის მიდთაუნ მანჰეტენზე. შენობის პროექტი ეკუთვნის გერმანელ არქიტექტორს ლუდვიგ მის ვან დერ როეს, ამერიკელ ფილიპ ჯონსონთან თანამშრომლობით და დასრულდა 1958 წელს. 156,9 მეტრი სიმაღლის შენობას 38 სართული აქვს. ის გამოირჩევა როგორც ფუნქციონალისტური ესთეტიკის ერთ-ერთი საუკეთესო ნიმუში და კორპორაციული მოდერნიზმის შედევრია. შენობა აიგო კანადური სპირტის გამომხდელი კომპანიის "ჯოზეფ სიგრამს ენდ სონს" შტაბ-ბინისთვის ფილის ლამბერტის, სემუელ ბრონფმანის (სიგრამის აღმასრულებელი დირექტორი) ქალიშვილის წინდახედულების წყალობით.
Yahoo!

! . ( — „კიდევ ერთი იერარქიული აბეზარი წინასწარმეტყველება“. ქართ. იაჰუ) —ამერიკული ღია სააქციო საზოგადოებრივი კორპორაცია და ინტერნეტ-სერვის პროვაიდერია. მისი მომსახურების არეალი მრავალ სფეროს წვდება, მათ შორისაა, ვებ პორტალი, საძიებო სისტემა, ! დირექტორია, ! ფოსტა, ახალი ამბები, და ჰოსტინგი. ის დაარსებულ იქნა სტენფორდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულების ჯერი იანგის და დევიდ ფილოს მიერ 1994 წლის იანვარში და კორპორაციად ჩამოყალიბებულ იქნა 1995 წლის 2 მარტს. კომპანიის სათავო ოფისი განლაგებულია სანივეილში, კალიფორნია.
ვარნა (ინდუიზმი)

ვარნა (სანსკ. ् „ფერი“) — ცნება ინდუიზმში, საზოგადოებრივი ფენა ანუ კასტა. უძველესი დროიდან მოყოლებული, დღესაც ინდოეთის ინდუისტური მოსახლეობა ოთხ მთავარ ფენად ანუ ვარნად იყოფა:

3 მაღალი წოდების ვარნა:

ბრაჰმანები — ძველად ქურუმთა, დღევანდელ დროში — ინტელექტუალთა ფენა (მათი ფერი ანუ ვარნა თეთრია, გუნა — სატტვა)
ქშატრიები — ძველად მეომართა, დღესდღეობით - ჩინოვნიკების ფენა (ფერი: წითელი, გუნა: რაჯასი)
ვაიშიები — ძველადაც და ახლაც — ვაჭართა, ბიზნესმენთა ფენა (ფერი: ყვითელი, გუნა: რაჯასი)

1 დაბალი წოდების ვარნა:

შუდრები — ძველადაც და ახლაც — მუშათა კლასი (ფერი: შავი, გუნა: ტამასი).

მთავარი ოთხი ვარნა შედგება ურიცხვი ქვე-ვარნისგან, რომელთა ზუსტი რიცხვი უცნობია: პრინციპში ყოველ დასახლებულ პუნქტში შესაძლოა რეგიონული რომელიმე ახალი ქვე-ვარნის პოვნა.

ვარნებს არ მიეკუთვნებიან ე.წ. პარიები, ანუ ”მიუკარებლები”, სამივე მაღალი და ერთი დაბალი წოდების წარმომადგენელთათვის მათთან ყოველგვარი კონტაქტი საზოგადოებრივი ტაბუა. პარიებთან უნებლიე კონტაქტის შემდეგ მორწმუნე ინდუისტმა განგის ”წმინდა” წყალში უნდა განიბანოს.

ინდოეთის მუსლიმი, ქრისტიანი, სიქი, ჯაინი და ბუდისტი მოსახლეობა ადამიანის ღირსების ამ შეურაცხმყოფელი შოვინისტური ინდუისტური გადმონაშთისგან თავს შორს იჭერს.
სიქიზმი

სიქიზმი (პენჯ. ਿੱੀ „მოსწავლე“) — ინდოეთის ერთ-ერთი ახალგაზრდა მონოთეისტური რელიგიური აღმსარებლობა, დაარსებულია ჩვ.წ. საუკუნეში გურუ ნანაკის მიერ. გავრცელებულია ძირითადად პენჯაბის შტატში. ჰყავს ოც მილიონზე მეტი მიმდევარი.

სიქიზმი ქადაგებს ყველა რელიგიების (თავის დროზე იგულისხმებოდა ისლამი და ინდუიზმი) შემწყნარებლობას, ადამიანთა თანასწორუფლებიანობას, ქალთა ემანსიპაციას და ა.შ.

სიქიზმის წმინდა წიგნს ჰქვია „გურუ გრანთი“. სიქებს, ბიბლიური რელიგიების (იუდაიზმი, ქრისტიანობა, ისლამი) მსგავსად, ერთი უსახო და უსახელო ღმერთის სწამთ, რომელსაც ისინი სანსკრიტიდან ნასესხები სიტყვით მოიხსენებენ - პარამატმანი („ზესული“) და სიქიზმის დამაარსებლის - ნანაკის გარდა კიდევ ცხრა გურუს სცემენ თაყვანს. ამ რელიგიამ ინდუიზმიდან ისესხა სულის უკვდავების, კარმის, დჰარმის და სხვ. იდეა.

სიქი მამაკაცები წვერს და თმას არასდროს იპარსავენ, ამიტომ ყოველთვის დიდ პაგრის (ჩალმას) ატარებენ , რაშიც თავიანთ დაწნულ წვერ-ულვაშს და მუხლებამდე გრძელ თმას მალავენ. ასევე მათი განუყრელი ატრიბუტია ფოლადის სამაჯური, სავარცხელი და პატარა ხანჯალი.
სიქებისთვის დამახასიათებელია გვარი „სინჰი“ („სინგჰი“), რაც სანსკრიტზე „ლომს“ ნიშნავს და სიქების სიმამაცეს უსვამს ხაზს.

ინდოელი ხალხის ბრიტანეთისგან დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის ეპოქიდან მოყოლებული, სიქები, რომლებიც თავიანთ სარწმუნოებას ეროვნებასთან აიგივებენ, პენჯაბის ინდოეთისგან დამოუკიდებლობისთვის იბრძვიან. სიქი სეპარატისტების ხელით 1984 წელს მოკლული იქნა ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი ინდირა განდი.
ინასარიძეები

ინასარიძეები — ფეოდალური საგვარეულო რაჭასა და მესხეთში.

დახასიათება
ინასარიძე ეპონიმური ხასიათის ცნობილი ისტორიული და ძველი გვარია. საკუთარი სახელი ინასარი გვხვდება როგორც „ტბეთის სულთა მატიანეში“ ისე აღაპში.

ისტორია
ინასარიძეთა საგვარეულო ქართულ ისტორიულ წყაროებში საუკუნიდან გვხვდება. ლაბეჭინის საყდრისადმი შეწირული გლეხი, გაბრიელ ბერმუჯის ძე, საბუთის მიხედვით, შეწირვამდე „ინასარიძისეული“ ყოფილა. ამავე საბუთით, ინასარიძეს სხვა ყმაც ჰყოლია. ამ დროს ინასარიძეები ლეჩხუმში ცხოვრობდნენ და სოციალურადაც აღზევებულნი ჩანან. ქართული სამართლის ძეგლი „გარიგება ჴელმწიფის კარისა“ ( ს) გვამცნობს, რომ მეფის მოხელეთა შორის ყოფილა „საწოლის მწიგნობარი“ ინასარიძე.

უკვე საუკუნის დასაწყისში, კერძოდ, 1402—1413 წლების ერთ-ერთ საბუთში, რაჭაში ინასარიძეები წარჩინებულ ისტორიულ საგვარეულოდ მოიხსენიება. შედარებით ვრცელ ინფორმაციას გვაწვდის — საუკუნეების მიჯნაზე შედგენილი სვანური სამართლის ერთი ძეგლი. იქ სვან აზნაურ ივანე სეტიელთან ერთად „სასარჩელო მოხელის წერილში“ მოწმედ იხსენიება ფურთუხი ინასარიძე.

ერთ-ერთი შეწირულობის წიგნის მიხედვით, ინასარიძეები ყმათა მფლობელები არიან, რომელთაც იმერეთის მეფემ, ბაგრატ -ემ, ჭაშლათელი (ამჟამად ჭაშლეთი, ლეჩხუმ-იმერეთის საზღვარი) გლეხები ჩამოართვა და ეკლესიას შესწირა.

1654 წელს მღვდელ-მონაზონი ევდემონ ინასარიძე იმერეთის მეფეს რუსეთში გაუგზავნია. ევდემონს თან წაუღია ინასარიძეთა საძვალის, ლაბეჭინის მიქაილ და გაბრიელ მთავარანგელოზთა ეკლესიის კუთვნილი, საუკუნის ხელნაწერი წიგნი „თეოდორე სტოლელის სწავლანი“. ამჟამად წიგნი დაცულია თბილისში, მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტში.

 საუკუნეში ლეჩხუმის აღმოსავლეთ ნაწილში ინასარიძეთა მონაგებ თუ ნაბოძები ყმა-მამულის მატებასთან ერთად, თანდათან იქმნება ახალი ფეოდალური სამფლობელო საინასარიძო, რომელიც ბევრ საბუთში მოიხსენიება. ინასარიძეებს ყმა-მამული ჰქონდათ სოფლებში: დოგიში, ჭაშლეთი, საჩხოური, წუცნა, კრიხი და სხვა. ვახუშტი ბაგრატიონმა ინასარიძეთა გვარი რაჭის თავადთა შორის მოიხსენია.

გვარის არსებობა დადასტურებულია ზემო ქართლშიც (სოფელი ქინძათი), ისინი ჩანან კახეთშიც 1801—1802 წლებში.

2008 წლის მონაცემები
საქართველოში 2382 ინასარიძე ცხოვრობს, ძირითადად რაჭაში, თუმცა გვარს ვხვდებით მესხეთშიც: ახალციხე 714 სული, ასპინძა 166 სული, თბილისი 614 სული.
დრუიდები

დრუიდები (გალური , ძველირლანდიური ) — კელტი ხალხის მსახურები და მგოსნები, რომლებიც ფარული კასტის ტიპზე იყვნენ ორგანიზებულნი და საკმაო სიახლოვეს ამჟღავნებდნენ სამეფო ძალაუფლებასთან.

გალებში დრუიდები გმირული თქმულებებისა და მითოლოგიური პოემების შემნახველნი იყვნენ, რომელთაც ახალგაზრდობას ზეპირად გადასცემდნენ. დრუიდთა სკოლები კუნძულელ კელტებშიც არსებობდა. მიუხედავად ამისა, ირლანდიელებსა და ბრიტებში დრუიდებმა მგოსნების ფუნქცია მალევე დაკარგეს, - საუკუნეებში კი, ქრისტიანობის გავრცელების შემდეგ, ისინი სოფლის ექიმბაშებად იქცნენ. სავსებით დასაშვებია, რომ დრუიდთა ინსტიტუტი კელტებს პირველყოფილი იაფეტური მოსახლეობიდან გადაეცათ.

ახალ დასავლეთ ევროპულ ლიტერატურაში დრუიდის სახე, მეტწილად, რომანტიკული პოეზიის ნიმუშებში გვხვდება როგორც ეროვნული ეგზოტიკისა და ფანტასტიკის მოტივის მქონე.
შდრ. ბარდები

ეტიმოლოგია
კლასიკურ ტექსტებში სახელი დრუიდი მხოლოდ მრავლობით რიცხვში გვხვდება დრუიდები (ბერძნულად , ლათინურად ) ან ფორმები ან გადამწერთა შეცდომად უნდა მივიჩნიოთ ან მანუსკრიპტის დაზიანებად. ფორმა „“ ბერძნული ძირის უნდა იყოს, რაც ხისა და წყლის ნიმფების სახელს დრიადებს უკავშირდება. ძველირლანდიურში არის სიტყვა „“, რომელიც მრავლობითი რიცხვის „“-ის მხოლობითი ფორმაა. სიტყვის წარმომავლობის თაობაზე დიდი ხნის განმავლობაში გაცხარებული კამათი და აზრთა სხვადასხვაობა იყო გამართული, თუმცა ბოლო დროს მეცნიერთა ნაწილი ძველ ავტორებს ესესხება სიტყვის დერივაციას, მაგალითად პლინიუსი ამბობს, რომ სიტყვა დრუიდი ძველბერძნული „“-დან მოდის, რაც ორიგინალში მუხას ნიშნავს. სიტყვის მეორე მარცვალს ინდოევროპულ წარმომავლობას უძებნიან ძირიდან „“, რაც მსგავსია ზმნისა ცოდნა. ასეთ სიტყვებთან სიახლოვე სავსებით ლოგიკურია, რადგან დრუიდთა დიდი ნაწილი ევროპის მუხნარებში სახლობდა, სადაც საგანმანათლებლო ტაძრები ჰქონდათ აგებული.
ბარდები

ბარდი (კელტური -იდან, შეესიტყვება წინაინდოევროპული -ს, რაც საქვეყნოდ თქმას, სიმღერით გადმოცემას ნიშნავს. შდრ. სახალხო მთქმელი) იგივეა რაც მგოსანი, სახალხო მთქმელი, მეროჭიკე.

კონკრეტული მნიშვნელობა ქვეყანაზე და ეპოქაზეა დამოკიდებული. კელტი ხალხი ბარდებს მგოსან-მემატიანე დრუიდების ერთ ნაწილს უწოდებდა. საუკუნის შუა ხანებიდან სიტყვა ბარდი გელური ენიდან ინგლისურის შოტლანდიურ დიალექტში გადავიდა მოხეტიალე მუსიკოსის აღსანიშნად.

სიტყვა ბარდის არსებობის ახალი ერა ინგლისურ ლიტერატურაში რომანტიზმის ეპოქის დადგომამ განაპირობა. ბარდობის ინსტიტუტს ბევრი ინგლისელი პოეტი უმღერდა, მათ შორის სერ უოლტერ სკოტი. ბარდის ეპითეტი შექსპირსა და ბერნსს აქვთ მინიჭებული.
მაია (ინდუიზმი)

მაია (სანსკ. ाा „ჯადო“, ილუზია) — ინდუისტური უძველესი ქალღმერთი, დევის ერთ-ერთი ფორმა, რომელიც შემდგომში ინდუისტურ ფილოსოფიაში ამქვეყნიურ ბუნებასთან და მის მიერ არსებათა სულების მოჯადოებასთან გაიგივდა. როგორც ღმერთი, მაია არის ქვეყნიერების დედა, სამყაროს შემოქმედი, თავად სამყარო და ილუზიის ქალღმერთი. იგი წარმოადგენს ქალურ ძალას (შაკატი), რომელიც აქტიურ ენერგიას წარმოადგენს. მაია შეიძლება სხვადასხვა სახით იყოს გამოვლენილი: როგორც სარასვატი- ბრაჰმანის მეუღლე, როგორც ლაკშმი- ვიშნუს მეუღლე ან დურგა-ვიშვას მეუღლე, რომელთა მეშვეობითაც მამრი ღმერთები თავიანთ შემოქმედებით ენერგიას იღებენ.

მაიას სიმბოლოებია: ცისარტყელას შვიდი ფერი, პირბადე და ობობას ქსელი.

ინდუისტური სწავლებით, ადამიანი უვიცობის გამო იქმნის მცდარ წარმოდგენას გარე სამყაროზე, ეს წარმოდგენა არის სწორედ მაია. მაიასგან ცდუნებული ადამიანი ცდილობს სამყაროზე შექმნილი მცდარი წარმოდგენა რეალურ სამყაროს მიუსადაგოს, ამით ეძლევა იგი ილუზიას ანუ მაიას.

ყოველი არსების მიზანია, მაიას, ანუ ამქვეყნიურ ცრუ-ბუნებას, ილუზიას და ცდუნებებს თავი დააღწიოს და ღვთაებრივ ბუნებას დაუბრუნდეს.
ბრაჰმანი (ვარნა)

ბრაჰმანი (სანსკ. ््् „ზრდა და ფიქრი“) — ინდუიზმის ყველაზე მაღალი წოდების - ვარნის წარმომადგენელი, ქურუმი, ინტელექტუალი.

ბრაჰმანის უმთავრესი მოვალეობაა, შეისწავლოს ვედები და ბრაჰმანის ჭეშმარიტებას დაეუფლოს, ამიტომ სიტყვა ბრაჰმანი „სწავლულის“ მნიშვნელობითაც იხმარება.

თანამედროვე ინდოეთში ბრაჰმანები თითქმის ყველა პროფესიას მიჰყვებიან, მაგრამ მათი უმეტესობა მასწავლებელი, მუსიკოსი და სხვა დაწინაურებული პიროვნებაა.
The Sanda

(სანდა) — მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა თბილისში (საქართველო) 1993 წელს. ჯგუფის წევრები არიან ნათია ნამგალაური (კლავიშებიანი, ბექ-ვოკალი), ირაკლი ლომსაძე (კლავიშებიანი, ვოკალი), სოსო საყვარელიძე (აკუსტიკური/რითმ-გიტარა, ვოკალი), გიორგი კობერიძე (დასარტყმელი საკრავები), ზურა ლანჩავა (გიტარა) და ვანო ხიმშიაშვილი (ბასი).

ჯგუფმა დაიწყო მოღვაწეობა სოფტ-როკისა და ბლუზის ჟანრში. მოგვიანებით ჯგუფში შემოვიდა ფოლკ-როკის ელემენტები. ჯგუფის ჟღერადობაში ძირითადად სჭარბობს ბრიტანული ხალხური მუსიკის ელემენტები, მაგრამ ზოგიერთ კომპოზიციაში ქართულიც არის.

წელიწადნახევრის მუშაობის შემდეგ ჯგუფმა ჩაატარა თავისი პირველი სოლო კონცერტი („რკინიგზელთა კულტურის სახლში“, თბილისი). შემდგომში კიდევ რამდენიმე სოლო კონცერტი ქალაქის სხვადასხვა სცენებზე. იყო მონაწილე და ერთ-ერთი ორგანიზატორი 1996 წელს თბილისში ჩატარებული ფესტივალებისა „ხელები“ (კ/თ „ყაზბეგი“) და „მარგარიტა“ (ვაკის პარკი). ჯგუფის საგასტროლო არეალი მოიცავდა დასავლეთ და აღმოსავლეთ საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებს, აგრეთვე აჭარის ზღვისპირა რაიონებს.

2011 წლის ზაფხულში ჯგუფს დაემატა კიდევ ერთი წევრი, ნიკა მარგველაშვილი — (დასარტყმელი საკრავები), რომელმაც ჯგუფი დატოვა 2014 წელს. 2012 წლის 29 აპრილს ჯგუფმა გამოსცა რიგით მეორე ალბომი „ “, რომლის პრეზენტაცია გაიმართა თბილისის ღამის კლუბ „სენატში“.

ჯგუფის წევრები
ნათია ნამგალაური (კლავიშებიანი, ბექ-ვოკალი)
ირაკლი ლომსაძე (კლავიშებიანი, ვოკალი)
სოსო საყვარელიძე (აკუსტიკური/რითმ-გიტარა, ვოკალი)
გიორგი კობერიძე (დასარტყმელი საკრავები)
ზურა ლანჩავა (გიტარა)
ვანო ხიმშიაშვილი (ბასი)

ალბომები
სტუდიური
 — 2006
 — 2012
 — 2018
რეიგანომიკა

რეიგანომიკა (ინგლ. , ორი სიტყვის და შერწყმით მიღებული ტერმინი, რომელიც პირველად რადიო წამყვანმა პოლ ჰარვიმ გამოიყენა; ასევე არსებობს ტერმინის დამცინავი ფორმა ვუდუ-ეკონომიკა) — ტერმინი, რომელიც აშშ-ის პრეზიდენტის რონალდ რეიგანის თავისუფალი ბაზრის მქადაგებელი ეკონომიკური პოლიტიკის აღსანიშნავად გამოიყენება. რეიგანის, რომელიც 1981-89 წლებში იყო პრეზიდენტი, ეკონომიკური პოლიტიკის ოთხი ძირითადი საყრდენი იყო (1) მთავრობის ხარჯების ზრდის შემცირება, (2) მუშახელზე და კაპიტალზე მარგინალური გადასახადის განაკვეთის შემცირება, (3) რეგულირების შემცირება, და (4) ფულის მიწოდების კონტროლი ინფლაციის შეზღუდვის მიზნით (მონეტარული პოლიტიკა). საშინაო ხარჯების შემცირების მცდელობით გადასახადების შემცირების პარალელურად, რეიგანის გეზი მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა მისი წინამორბედებისგან.

რეიგანის პრეზიდენტად გახდომა დაემთხვა აშშ-ში მაღალი ინფლაციისა და უმუშევრობის პერიოდს, რომელიც მნიშვნელოვანწილად დაძლეულ იქნა მისი მმართველობის პერიოდის დასრულების ჟამს. თუმცა დღემდე მიმდინარეობს კამათი იმაზე, თუ რამდენად მოახდინა გავლენა რეიგანის ფისკალურმა პოლიტიკამ ამ მოვლენებზე და რამდენად მნიშვნელოვანი იყო სხვა ფაქტორები, როგორიცაა ფედერალური რეზერვის მიერ გატარებული ინფლაციისსაწინააღმდეგო მონეტარული პოლიტიკა, ან მნიშვნელოვანი კლება ნავთობის ფასზე, რომელიც ახლო აღმოსავლეთში მიწოდების შოკმა გამოიწვია.
ადამანტინომა

ადამანტინომა — იშვიათი კეთილთვისებიანი სიმსივნე, რომელიც უმეტესად ქვედა ყბაზე ვითარდება. მას ეპითელური სიმსივნეების რიგში აერთიანებენ. მისი პარენქიმა კბილის მინანქარს ჰგავს. სწორედ აქედან წარმოდგება მისი სახელწოდება (ბერძნ. - კბილის მინანქარი). ბოლო დროს, ზოგიერთი მას მეზენქიმურ ანგიობლასტომად ანუ სისხლძარღვოვანი წარმოშობის სიმსივნედ განიხილავს, თუმცა კვლევები ამას არ ადასტურებს.

მიმდინარეობა და სიმპტომები
ადამანტინომა 40-60 წლის ასაკში ვითარდება. სახასიათო კლინიკური ნიშნები არ გააჩნია, ამიტომ პირველი სიმპტომების გამოვლენიდან ექიმთან მისვლამდე 1-2 წელი გადის. ადამანტინომის მთავარი კლინიკური სიმპტომია ქვედა ყბის დაზიანებული ნაწილის გადიდება, რაც სახის ასიმეტრიას იწვევს. სიმსივნური წარმონაქმნის ზემოთ კანი და პირის ლორწოვანი გარსი არ იცვლება.

თუ მეორეული ანთებითი პროცესი არ დერთო, სიმსივნე უმტიკვნეულოდ მიმდინარეობს.

ფორმები
არსებობს ადამანტინომის ორი ფორმა:
სოლიდური
კისტოზური
სოლიდური სიმსივნე მონაცრისფრო-მოთეთრო ცილინდრისებრი ან თითისტარისებრი წარმონაქმნია, რომელიც ძვლოვანი ნივთიერებების სისქეში მდებარეობს.

კისტოზური ფორმა შეიცავს მრავალ ღრუს, რომლებსაც ერთმანეთისგან ძვლოვანი ქსოვილის შრეებისგან შემდგარი ხარიხები ჰყოფს. კისტის ღრუ ამოფენილია შემაერთებელი ქსოვილით და ეპითელიუმით, სავსეა თიხით ან მოყვითალო ფერის ნახევრად თხელი სუბსტანციით. იშვიათად კისტოზური ფორმა ერთკამერიანია და შეიცავს ამოუჭრელ კბილს.

ადამანტინომას აქვს დამახასიათებელი რენტგენოლოგიური სურათი. ჩვეულებრივ, ყბის რენტგენოგრამაზე ჩანს სხვადასხვა ზომის რამდენიმე ღრუ და ერთი ღრუს ჩრდილის მეორეზე დაფარება ნახევარმთვარის მსგავს გამოსახულებას ქმნის.

მკურნალობა
ადამანტინომის მკურნალობა მხოლოდ ქირურგიული გზით შეიძლება. კვეთენ პირის ღრუს ლორწოვან გარსს სიმსივნის ზემოთ, სიმსივნეს იღებენ და ახდენენ ძვლოვანი ღრუს ტამპონადას. ასეთი ოპერაციის შემდეგ არ არის გამორიცხული რეციდივი.

რეციდივის თავიდან ასაცილებლად, მიმართავენ მკურნალობის უფრო რადიკალურ მეთოდს - ყბის დაზიანებული უბნის ამპუტაციას და ამპუტირებული ძვლის ნაცლად, იმპლანტანტის (ხელოვნურს ან პაციენტისავე ძვლისას) გადანერგვას.
ღვიძლის აბსცესი

ღვიძლის აბსცესი - ამებური დიზინტერიის, ზოგადი ჩირქოვანი ინფექციის, პიელონეფრიტის, ჩირქოვანი ქოლანგიტის გართულების შედეგად ვითარდება. განასხვავებენ მის სამ ძირითად სახეობას:
ამებური;
ბაცილური;
ჩირქოვანი.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით მიმდინარე ტრავმები, დაავადებები და ინტოქსიკაცია ღვიძლის აბსცესის რისკ-ფაქტორებია.

სიმპტომები და მიმდინარეობა
საწყის სტადიაზე დაავადება მკვეთრად გამოხატული არ არის. მერე და მერე მისი ნიშნები უფრო შესამჩნევი ხდება, მაგრამ საერთო მდგომარეობის სიმძიმის გამო, კლინიკური სურათი მაინც დაბინდულია.

ღვიძლის აბსცესი ნელა ვითარდება. სიმპტომატიკაც თანდათანობით ვლინდება. ავადმყოფი მარჯვენა ფერდქვეშა არეში ძლიერ და მუდმივ ტკივილს უჩივის. აბსცესის ზრდის კვალდაკვალ, ტკივილი ძლიერდება და მწვავე ხდება. მუცლის მარჯვენა ნახევარსა და გულმკერდში შეიგრძნობა სიმძიმე და დაძაბულობა, რომელიც თანდათან იმატებს. ავადმყოფი ზოგავს მტკივან მხარეს, რის გამოც სიარულისა და წოლის მანერას იცვლის. ნებისმიერი მოძრაობა ღვიძლის ტკივილს იწვევს.

პიოგენური აბსცესისა და მეორეული ინფექციის შემთხვევაში, აღინიშნება მძიმე ჩირქოვანი ინტოქსიკაცია. მუცლის კუნთები მარჯვნივ ოდნავ დაჭიმულია, შეხებისას აბსცესის საპროექციო არეში ძლიერი ტკივილი შეიგრძნობა. პულსი სუსტია, მაგრამ ხშირი - 120-140 დარტყმა წუთში. არტერიული წნევა დაქვეითებულია. კლინიკური სურათი სეფსისის მძიმე შემთხვევას მოგვაგონებს.

დიაგნოსტიკა და მკურნალობა
ინფორმაციულია რენტგენოგრაფია, ღვიძლის სკანირება, ექოსკოპია, ლაპარასკოპია. დიაგნოზის დასაზუსტებლად წვრილი ნემსით აბსცესის პუნქციას მიმართავენ.

ღვიძლის ამებური აბსცესის დროს, სიმძიმის კვალობაზე, მიმართავენ კონსერვატიულ-ქირურგიულ მკურნალობას, ღვიძლის პიოგენური აბსცესი კი - ოპერაციულ ჩარევას მოითხოვს.
გიორგი ქართველიშვილი

გიორგი ქართველიშვილი (დ. 1827, თბილისი — გ. 1901) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, მეწარმე და ქველმოქმედი.

ბიოგრაფია
გიორგი ქართველიშვილი თბილისში, დავით ქართველიშვილის ოჯახში, დაიბადა. ჰყავდა მეუღლე, თამარ მჭედლიძე, და 11 შვილი — ერთი მათგანი ნიკოლოზ ქართველიშვილი, შემდგომში ქართული მუსიკალური ხელოვნების თვალსაჩინო მოღვაწე გახდა. გარდაიცვალა 1901 წელს. დაკრძალულია თბილისში, დიდუბის ღვთისმშობლის ეკლესიაში, რომელიც მისი შემწეობით აიგო მე-19 საუკუნის ბოლოს.

მოღვაწეობა
სამეწარმეო საქმიანობა
ქართველიშვილის (და მისი კომპანიონი ზეზემანის) ფირმა ორთქლის ძრავებზე მომუშავე ხის გადამამუშავებელ 3 მსხვილ ქარხანას ფლობდა შიდა ქართლში (გორის მაზრა), სოფელ ატენსა და ხანდისში. დამუშავებული ხე-ტყის ტრანსპორტირებისათვის, რომლის დიდი ნაწილი (განძელების სახით) სამხრეთ კავკასიის რკინიგზის მშენებლობას ხმარდებოდა, ქართველიშვილმა რკინიგზა ააგო ატენიდან გორამდე.

ქართველიშვილი ასევე მსხვილ სავაჭრო საქმიანობას ეწეოდა და პირველი გილდიის ვაჭრის წოდებას ატარებდა, რაც რუსეთის იმპერიაში კომერციის დარგში უმაღლეს აღიარებად ითვლებოდა.

საქველმოქმედო საქმიანობა
ქართველიშვილი თავისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული მეწარმე იყო საქართველოში, თუმცა ის უფრო ცნობილია მნიშვნელოვანი საქველმოქმედო საქმიანობით, რომელიც უკავშირდებოდა ქართულ ისტორიას და კულტურას.

1881-1882 წლებში ქართველიშვილმა შოთა რუსთაველის ვეფხისტყაოსნის გამოცემაზე დაიწყო ზრუნვა. წიგნის გასაფორმებლად მოიწვია რუსეთის საიმპერატორო კარის მხატვარი, ეროვნებით უნგრელი, მიხაი ზიჩი. 1884 წელს მისივე წინადადებით შეიქმნა კომისია, რომელსაც ვეფხისტყაოსნის ტექსტის ვარიანტების შეჯერება-დადგენაზე უნდა ემუშავა. კომისიის წევრები იყვნენ ილია ჭავჭავაძე, ივანე მაჩაბელი, რაფიელ ერისთავი, დიმიტრი ბაქრაძე, პეტრე უმიკაშვილი და იონა მეუნარგია. წიგნის გამოსაცემად გამოიწერა ახალი შრიფტი, სათაურის ასოები, ორნამენტები (სხვადასხვა ქართული ტაძრებიდან აღებული), გასაფორმებელი ნახატები. ზიჩის ილუსტრაციებით გაფორმებული ვეფხისტყაოსანი გამოიცა 1888 წელს და ისტორიაში შევიდა როგორც "ქართველიშვილისეული გამოცემა". ქართველიშვილმა გამოცემის მთელი ტირაჟი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას საჩუქრად გადასცა. მოგვიანებით ცალკე წიგნად გამოსცა რუსულ ენაზე თარგმნილი ვეფხისტყაოსანი, რომელიც პირადად გადასცა საჩუქრად საქართველოში სტუმრად მყოფ რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე -ის მეუღლეს მარია ფიოდოროვნას.

1880-1884 წლებში ქართველიშვილის შემწეობით ხელახლა აშენდა აღა მაჰმად ხანის მიერ 1795 წელს დანგრეული დიდუბის ღვთისმშობლის ეკლესია.

1885 წელს გამოსცა ვახუშტი ბაგრატიონის საქართველოს ისტორია (დიმიტრი ბაქრაძის რედაქტორობით).

ქართველიშვილის დავალებით, ფოტოგრაფ ერმაკოვის მონაწილეობით, შედგენილ იქნა საქართველოს ისტორიული ალბომი. ქართველიშვილი წიგნებით ასაჩუქრებდა მთელ რიგ სასწავლებლებს, ეხმარებოდა შეგირდებსა და სტუდენტებს, აფინანსებდა ძველი ტაძრების სარესტავრაციო სამუშაოებს. როგორც გაზეთი ივერია აღნიშნავდა,

საზოგადოებრივი მოღვაწეობა
ქველმოქმედების გარდა, ქართველიშვილი აქტიურ საზოგადოებრივ მოღვაწეობას ეწეოდა. იგი იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი და ხაზინადარი. 1883-1885 წლებში, ქართველიშვილი გამოსცემდა ცნობილ ქართულ გაზეთ დროებას.

ქართველიშვილი ატარებდა რუსეთის იმპერიის საპატიო მოქალაქის წოდებას .