ბრანკო პეშიჩი

ბრანკო პეშიჩი (, დ. 1 ოქტომბერი, 1922, ზემუნი — გ. 4 თებერვალი, 1986, ზემუნი) — იუგოსლავიელი პოლიტიკოსი.

მეორე მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა იუგოსლავური პარტიზანების რიგებში. 1964 წლიდან 1974 წლამდე იყო ბელგრადის მერი. იგი ითვლება ბელგრადის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ მერად — მისი ათწლიანი მმართველობის პერიოდში განხორციელდა მრავალი მნიშვნელოვანი ურბანული პროექტი.

ბიოგრაფია
ბრანკო პეშიჩი დაიბადა 1922 წლის 1 ოქტომბერს ზემუნში. მამამისი იყო დმიტრიე „მიტა“ პეშიჩი (1900-1976), ხოლო დედა — ანკა პეშიჩი (1897-1983). მან დაამთავრა ზემუნის გიმნაზია, რის შემდეგაც ბელგრადის უნივერსიტეტში სამართალმცოდნეობა შეისწავლა.

უკვე ზემუნის გიმნაზიის მოსწავლეობის პერიოდში შეუერთდა რევოლუციურ მოძრაობას და გახდა იუგოსლავიის კომუნისტური ახალგაზრდობის კავშირის წევრი.

ომის შემდეგ ბრანკო პეშიჩმა დაამთავრა ჯურო ჯაკოვიჩის სახელობის პოლიტიკურ სასწავლებელი და დაიწყო სხვადასხვა პოლიტიკური თანამდებობების დაკავება. იგი იყო სერბეთის კომუნისტური პარტიის ზემუნის კომიტეტის წევრი და მდივანი, ასევე იუგოსლავიის კომუნისტური ახალგაზრდობის კავშირის (სკმიუში) ზემუნისა და ბელგრადის კომიტეტების მდივანი. შემდეგში გახდა სერბეთის კომუნისტური კავშირის ქალაქური კომიტეტის წევრი და მდივანი, აგრეთვე ბელგრადის საქალაქო საბჭოში იუგოსლავიის შრომის სოციალისტური კავშირის პრეზიდენტი.

ბრანკო პეშიჩი ასევე იყო სერბეთის სახალხო ახალგაზრდობის კომიტეტის ბიუროს წევრი, ზემუნის ქალაქის საკრებულოს თავმჯდომარე 1955-1958 წლებში, სერბეთის კომუნისტური კავშირის ცენტრალური კომიტეტის ინსტრუქტორი, სერბეთის სოციალისტური რესპუბლიკის აღმასრულებელი საბჭოს საქონლის გადაზიდვების მდივანი და სერბეთის რესპუბლიკის პრეზიდიუმის მეორე მდივანი. 1982-1984 წლებში იგი იყო სერბეთის რესპუბლიკის ასამბლეის მდივანი.

ხშირად ირჩევდნენ სერბეთის რესპუბლიკის რესპუბლიკური საბჭოს და იუგოსლავიის ფედერაციული საბჭოს დეპუტატად. ის გახდა სერბეთის კომუნისტური კავშირის ცენტრალური კომიტეტის წევრი, პარტიის მეოთხე და მეხუთე ყრილობებზე.

გარდა ამისა, 1953-1955 და 1956-1957 წლებში იყო იუგოსლავიის საფეხბურთო ასოციაციის პრეზიდენტი.

ბრანკო პეშიჩი ბელგრადის მერის თანამდებობაზე
ბრანკო პეშიჩი იყო ბელგრადის მერი 1964-1974 წლებში და დღემდე ითვლება ამ ქალაქის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ მერად. მისი მმართველობის პერიოდში აშენდა მრავალი მნიშვნელოვანი ნაგებობა, მათ შორის: მოსტარის გზების გადამრთველი, გაზელას ხიდი, ტერაზიეს გვირაბი და ბეოგრადიანკა (საკონცერტო დარბაზი). პეშიჩის მმართველობის დროს წარმოდგენილი იყო ამბიციური გეგმა ბელგრადის განვითარების მიზნით, რომელიც ემყარებოდა ქალაქის გაფართოებას მის გარშემო მდებარე მდინარეების მიმართულებით (ბელგრადი სავას სანაპიროზე), ასევე დაიწყო ბელგრადის რკინიგზის კვანძისა და ბელგრადის მეტროს მშენებლობა. გარკვეული დროის განმავლობაში ეკონომიკურ საკითხებში მისი მრჩეველი იყო სლობოდან მილოშევიჩი, რომელიც უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, 1966 წელს შეუერთდა პეშიჩის გუნდს. პეშიჩის მმართველობა ხშირად სახელდება ბელგრადის „ოქროს საუკუნედ“ და მას ხშირად უწოდებენ პერიკლეს ზემუნიდან.

პირადი ცხოვრება
ბრანკო პეშიჩი ორჯერ იყო დაოჯახებული. პირველი მეუღლის, ფილოსოფიის პროფესორ ზაგორკა გოლუბოვიჩისგან, მას შეეძინა ქალიშვილი, სახელად ბრანისლავა. მეორედ კი, მეუღლე დესანკა (დესა) პეშიჩისგან მას შეეძინა ვაჟი ლაზარი და ქალიშვილი სოფია.

სიკვდილი და მემკვიდრეობა
ბრანკო პეშიჩი მთელი თავისი სიცოცხლის განმავლობაში დაჯილდოვდა მრავალი იუგოსლავიური პრიზით, მათ შორის 1941 წლის პარტიზანების მემორიალური მედლით. 1986 წლის 24 იანვარს იგი დაჯილდოვდა სოციალისტური შრომის გმირის ორდენით.

პეშიჩი გარდაიცვალა 1986 წლის 4 თებერვალს კიბოსგან და დაიკრძალა ზემუნის სასაფლაოზე, საოჯახო მამულში.

ზემუნში, მისი ოჯახის სახლის მახლობლად, ერთ-ერთი ქუჩა ატარებს მის სახელს. ასევე, ზემუნში არსებობს მისი სახელობის დაწყებითი სკოლა.