ჯონ უილიამსი

ჯონ ტაუნერ უილიამსი (; დ. 8 თებერვალი, 1932) — ამერიკელი კომპოზიტორი და დირიჟორი. სამოცდაათწლიანი კარიერის განმავლობაში მან შექმნა მუსიკა მრავალი ცნობილი ფილმისთვის კინოს ისტორიაში. მისი კომპოზიციური სტილი აერთიანებს რომანტიზმს, იმპრესიონიზმსა და ატონალურ მუსიკას რთულ ორკესტრირებასთან ერთად. იგი ყველაზე მეტად ცნობილია ჯორჯ ლუკასთან და სტივენ სპილბერგთან თანამშრომლობით. მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო, მათ შორის 27 გრემი, ხუთი ოსკარი, შვიდი , სამი ემი და ოთხი ოქროს გლობუსი. სულ 54 ოსკარის ნომინაციით, იგი მეორე ყველაზე ხშირად ნომინირებული ადამიანია ჯილდოს ისტორიაში უოლტ დისნეის შემდეგ. ასევე არის ოსკარის ყველაზე ხანდაზმული ნომინანტი ნებისმიერ კატეგორიაში — მან ნომინაცია 91 წლის ასაკში მიიღო.

უილიამსის ადრეული ნამუშევრები კინოკომპოზიტორის ამპლუაში მოიცავს ფილმებს: „მხოლოდ მამაცნი“ (1965), „თოჯინების ხეობა“ (1967), „მშვიდობით, მისტერ ჩიპს“ (1969), „ანარეკლები“ და „კოვბოები (ფილმი)“ (ორივე 1972), „ხანგრძლივი დამშვიდობება“ (1973) და „ჯოჯოხეთი ცათამბჯენში“ (1974). სპილბერგთან მისი თანამშრომლობა დაიწყო ფილმით „შუგარლენდის ექსპრესი“ (1974) და მას შემდეგ მან მუსიკა დაწერა რეჟისორის თითქმის ყველა მხატვრული ფილმისთვის, ხუთის გარდა. მან მიიღო ხუთი ოსკარი საუკეთესო მუსიკის კატეგორიაში ფილმებისთვის: „მევიოლინე სახურავზე“ (1971; ჯერი ბოკის ორიგინალური მუსიკის ადაპტაცია), „ყბები“ (1975), „ვარსკვლავური ომები“ (1977), „უცხოპლანეტელი“ (1982) და „შინდლერის სია“ (1993). სპილბერგთან ერთად შექმნილ სხვა დასამახსოვრებელ ნამუშევრებს შორისაა „მესამე ხარისხის ახლო კონტაქტები“ (1977), „ინდიანა ჯონსის“ ფრანშიზა (1981–2023), „ჰუკი“ (1991), „იურული პარკი“ (1993) და მისი გაგრძელება „დაკარგული სამყარო: იურული პარკი“ (1997), „რიგითი რაიანის გადასარჩენად“ (1998), „დამიჭირე, თუ შეძლებ“ (2002), „საომარი ცხენი“ (2011), „ლინკოლნი“ (2012) და „ფაბელმანები“ (2022). მან ასევე შექმნა მუსიკა ფილმისთვის „სუპერმენი“ (1978) და მისი ორი გაგრძელებისთვის, პირველი ორი ფილმისთვის სერიიდან „მარტო სახლში“ (1990–1992) და პირველი სამი ფილმისთვის სერიიდან „ჰარი პოტერი“ (2001–2004). სპილბერგთან და ლუკასთან გრძელვადიანი თანამშრომლობის გარდა, უილიამსს დაწერილი აქვს მუსიკა ისეთი რეჟისორების ფილმებისთვის, როგორებიც არიან უილიამ უაილერი, კლინტ ისტვუდი, ალფრედ ჰიჩკოკი, ბრაიან დე პალმა, ჯონ ბედემი, ჯორჯ მილერი, ოლივერ სტოუნი, კრის კოლამბუსი, რონ ჰოვარდი, ბარი ლევინსონი, ჯონ სინგლტონი, ალან პარკერი, ალფონსო კუარონი და რობ მარშალი.

უილიამსს ასევე ეკუთვნის მრავალი კლასიკური კონცერტი და სხვა ნაწარმოებები ინსტრუმენტული ანსამბლებისა და სოლო ინსტრუმენტებისთვის. 1980 წლიდან 1993 წლამდე იგი იყო ბოსტონ პოპსის მთავარი დირიჟორი, ამჟამად კი მისი საპატიო დირიჟორია. უილიამსის სხვა ნამუშევრებს შორისაა თემის მუსიკა 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებისთვის; ; თემა „ “ (რომელსაც იყენებენ და ავსტრალიაში); -ის „ “ და ტელესერიალები „კოსმოსში დაკარგულები“, „გიგანტების ქვეყანა“ და „საოცარი ისტორიები“.

2004 წელს უილიამსმა მიიღო კენედის ცენტრის ჯილდო, 2009 წელს — ხელოვნების ეროვნული მედალი, ხოლო 2016 წელს — -ის ჯილდო ცხოვრებისეული მიღწევებისთვის. იგი იყო პირველი, ვისაც ეს ჯილდო სამსახიობო და სარეჟისორო სფეროს გარეთ გადაეცა. 1998 წელს იგი შეიყვანეს სიმღერების ავტორთა დიდების დარბაზში, 2000 წელს — ჰოლივუდ ბოულის დიდების დარბაზში, ხოლო 2004 წელს — ამერიკული კლასიკური მუსიკის დიდების დარბაზში. აშშ-ის კინოგაქირავების ისტორიაში 25 ყველაზე შემოსავლიანი ფილმიდან ცხრა ფილმის მუსიკა უილიამსს ეკუთვნის. 2022 წელს, დედოფალმა ელისაბედ -მ უილიამსს მიანიჭა საპატიო რაინდის წოდება „კინომუსიკაში შეტანილი ღვაწლისთვის“. 2005 წელს ამერიკის კინოინსტიტუტმა უილიამსის მუსიკა ფილმისთვის „ვარსკვლავური ომები“ პირველ ადგილზე დააყენა სიაში -ის 100 წლის კინომუსიკა; ამავე სიაში მოხვდა მისი მუსიკა ფილმებისთვის „ყბები“ და „უცხოპლანეტელი“. კონგრესის ბიბლიოთეკამ „ვარსკვლავური ომების“ საუნდტრეკი ჩანაწერების ეროვნულ რეესტრში შეიყვანა, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად ან ესთეტიკურად მნიშვნელოვანი“ ნამუშევარი.

ადრეული წლები
ჯონ ტაუნერ უილიამსი დაიბადა 1932 წლის 8 თებერვალს ქუინსში, ნიუ-იორკი, ესთერ (დაბადებით ტაუნერი) და ჯონი უილიამსის ოჯახში. მამამისი იყო ჯაზ-დრამერი და პერკუსიონისტი, რომელიც რეიმონდ სკოტის კვინტეტში უკრავდა. მას ჰყავს უფროსი და, ჯოანი, ჯონ უილიამს უფროსი თანამშრომლობდა ბერნარდ ჰერმანთან, მისი ვაჟი კი ზოგჯერ რეპეტიციებსაც ესწრებოდა. მამის მსგავსად, ახალგაზრდობაში მასაც „ჯონი უილიამსის“ სახელით იცნობდნენ, თუმცა მოგვიანებით სახელი „ჯონ უილიამსი“ დაიმკვიდრა.

1948 წელს უილიამსების ოჯახი ლოს-ანჯელესში გადავიდა საცხოვრებლად. ჯონი სწავლობდა ჩრდილოეთ ჰოლივუდის საშუალო სკოლაში, რომელიც 1950 წელს დაამთავრა. შემდეგ სწავლა კალიფორნიის უნივერსიტეტში განაგრძო, სადაც კომპოზიციას კერძო გაკვეთილებზე იტალიელ კომპოზიტორ მარიო კასტელნუოვო-ტედესკოსთან სწავლობდა. უილიამსი ერთი სემესტრით ასევე სწავლობდა ლოს-ანჯელესის საქალაქო კოლეჯში, რათა სკოლის სტუდიურ ჯაზ-ბენდში დაეკრა.

1951 წელს უილიამსი აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალებში გაიწვიეს, სადაც იგი პიანინოსა და ბასზე უკრავდა, ასევე ხელმძღვანელობდა და მუსიკალურ არანჟირებას უკეთებდა საჰაერო ძალების ბენდს. 1952 წლის მარტში ჩრდილო-აღმოსავლეთ საჰაერო სარდლობის 596-ე საჰაერო ძალების ბენდში გადაიყვანეს და სენტ-ჯონზში, ნიუფაუნდლენდში, პეპერელის საჰაერო ბაზაზე განათავსეს. სამსახურის პერიოდში იგი ასევე ესწრებოდა მუსიკის კურსებს არიზონას უნივერსიტეტში.

1955 წელს, სამხედრო სამსახურის შემდეგ, უილიამსი ნიუ-იორკში გადავიდა და ჯულიარდში ჩაირიცხა, სადაც პიანინოს როზინა ლევინასთან სწავლობდა. სწავლის პერიოდში უილიამსი პიანისტად მუშაობდა ქალაქის მრავალ ჯაზ-კლუბში.
კარიერა
კარიერის დასაწყისი
ჯულიარდსა და ისტმენის მუსიკის სკოლაში სწავლის დასრულების შემდეგ, უილიამსი ლოს-ანჯელესში დაბრუნდა, სადაც კინოსტუდიებში ორკესტრატორად დაიწყო მუშაობა. ამ პერიოდში უილიამსი თანამშრომლობდა ისეთ კომპოზიტორებთან, როგორებიც იყვნენ ფრანც ვაქსმანი, ბერნარდ ჰერმანი და ალფრედ ნიუმენი, ასევე კოლეგა ორკესტრატორებთან — კონრად სელინჯერთან და ბობ ფრანკლინთან.

უილიამსი ასევე იყო სტუდიის პიანისტი და სესიური მუსიკოსი, რომელიც ასრულებდა ჯერი გოლდსმიტის, ელმერ ბერნსტაინისა და ჰენრი მანჩინის კომპოზიციებს. მისი ერთ-ერთი პირველი სამუშაო იყო მენტორ ალფრედ ნიუმენთან თანამშრომლობა ფილმზე „კარუსელი“ (1956), სადაც მას ტიტრებში მოუხსენიებელი ორკესტრული როლი ჰქონდა. აღსანიშნავია, რომ ამ ფილმში თამაშობდა მისი მომავალი მეუღლე ბარბარა რუიკი.

მანჩინისთან ერთად მან ჩაწერა მუსიკა ფილმებისთვის: „პიტერ განი“ (1959), „საუზმე ტიფანისთან“ (1961), „ღვინისა და ვარდების დღეები“ (1962) და „შარადა“ (1963). მანჩინის ფილმის „პიტერ განი“ მთავარ თემაში იგი პიანინოს პარტიას ასრულებდა გიტარა-პიანინოს ოსტინატოში.

მან „ჯონი უილიამსის“ სახელით რამდენიმე ჯაზ-ალბომი გამოუშვა, მათ შორის: „ “, „ “ და „ “.
მუსიკა კინოსა და ტელევიზიისთვის
აღიარება
1952 წელს, პეპერელის საჰაერო ბაზაზე მსახურობისას, უილიამსმა შექმნა თავისი პირველი მუსიკა ფილმისთვის „ “ — ეს იყო სარეკლამო რგოლი ნიუფაუნდლენდისა და ლაბრადორის პროვინციის ტურისტული საინფორმაციო ბიუროსთვის. მან ასევე იმუშავა სერიალების — „ “ (1957–60) და „შამათი“ (1960–62) რამდენიმე ეპიზოდზე და „გილიგანის კუნძულის“ (1964–67) საპილოტო სერიაზე.

ამერიკულ-იაპონური ანტისაომარი ეპოსი „მხოლოდ მამაცნი“ (1965) იქცა გარდამტეხ მომენტად უილიამსის კარიერაში, როდესაც მან სრულად გადაინაცვლა ტელევიზიიდან დიდ ჰოლივუდურ კინოში. სწორედ ამ ფილმმა ჩამოაყალიბა მისი სტილი მომავალი ბლოკბასტერებისთვის. ჟურნალ -ს რეცენზენტმა ხაზი გაუსვა მის მუსიკას, როგორც „შესანიშნავ ფონს“. ეს ფილმი ასევე იყო უილიამსის პირველი თანამშრომლობა ფრენკ სინატრასთან, რომელიც სურათის რეჟისორიც იყო და მთავარ როლსაც ასრულებდა. მოგვიანებით იგი დირიჟორობდა სინატრას გამოსვლებს სხვადასხვა ღონისძიებაზე, მათ შორის სლოუნ-კეტერინგის კიბოს ცენტრის გალა-კონცერტზე.

უილიამსმა უილიამ უაილერის ფილმს „როგორ მოვიპაროთ მილიონი“ (1966) უწოდა „პირველი ფილმი, რომელზეც დიდ, სუპერ-ნიჭიერ რეჟისორთან ერთად ვიმუშავე“.

მისი ცნობადობა კიდევ უფრო გაიზარდა 1970-იანი წლების დასაწყისში ირვინ ალენის კატასტროფის ფილმებზე მუშაობით, როგორიცაა „პოსეიდონის თავგადასავალი“ (1972), „ჯოჯოხეთი ცათამბჯენში“ და „მიწისძვრა“ (ორივე 1974). უილიამსმა „ანარეკლების“ მუსიკა თავის ფავორიტებს შორის დაასახელა; იგი იხსენებს, რომ „ეს კომპოზიცია იყენებდა ყველანაირ ეფექტს პიანინოსთვის, პერკუსიისთვის და სიმებიანი საკრავებისთვის... კინომუსიკა რომ არ მეწერა და მხოლოდ საკონცერტო მუსიკის წერა გამეგრძელებინა, ალბათ სწორედ ამ სტილში ვიმუშავებდი“. საბოლოოდ, სწორედ ფილმებმა „გამომძალველები“ (1969) და „კოვბოები“ (1972) განსაზღვრა მისი კარიერის მიმართულება.
თანამშრომლობა სტივენ სპილბერგთან
უილიამსის მუსიკამ ფილმებისთვის „გამომძალველები“ და „კოვბოები“ დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ახალგაზრდა სტივენ სპილბერგზე, რომელიც თავისი სადებიუტო მხატვრული ფილმის, „შუგარლენდის ექსპრესის“ (1974) გადასაღებად ემზადებოდა და კომპოზიტორად სწორედ უილიამსი მოითხოვა. უილიამსი იხსენებს: „შევხვდი ადამიანს, რომელიც გარეგნულად ჩვიდმეტი წლის ბიჭს ჰგავდა, ძალიან საყვარელი ყმაწვილი იყო, რომელმაც კინომუსიკაზე ჩემზე მეტი იცოდა — მაქს შტაინერისა და დიმიტრი ტიომკინის ყველა ნამუშევარი ზეპირად იცოდა. ჩვენი შეხვედრა ბევერლი-ჰილზის ერთ-ერთ ძვირადღირებულ რესტორანში შედგა, რომელიც სტუდიის ხელმძღვანელებმა მოაწყვეს. ეს ძალიან საყვარელი სანახავი იყო — ისეთი შეგრძნება გქონდა, თითქოს სტივენი მსგავს რესტორანში მანამდე არასდროს ყოფილიყო. ეს ჰგავდა ლანჩს თინეიჯერ ბიჭთან, ოღონდ ძალიან ბრწყინვალე ბიჭთან“. ისინი ერთი წლის შემდეგ კვლავ შეხვდნენ ერთმანეთს ფილმ „ყბებზე“ მუშაობისას. სპილბერგი „ყბების“ მონტაჟისას დროებით მუსიკად უილიამსის „ანარეკლების“ თემას იყენებდა. როდესაც უილიამსმა მას „ყბების“ მთავარი თემა დაუკრა, რომელიც ორი ნოტის მონაცვლეობაზე იყო აგებული, სპილბერგს თავიდან ეს ხუმრობა ეგონა. უილიამსმა უპასუხა: „ის დახვეწილი მიდგომა, რომელსაც ჩემგან ელი, არ შეესაბამება შენს მიდგომას იმ ფილმთან, რომელიც ახლახანს ვნახე“. თემის სხვადასხვა ვარიაციის მოსმენის შემდეგ სპილბერგი დაეთანხმა: „ზოგჯერ საუკეთესო იდეები ყველაზე მარტივია“. ამ მუსიკამ უილიამსს მეორე ოსკარი მოუტანა, რომელიც მისი პირველი ჯილდო იყო ნომინაციაში საუკეთესო ორიგინალური მუსიკა. მისი ავისმომასწავებელი ორნოტიანი ოსტინატო მოახლოებული საფრთხის სიმბოლოდ იქცა.

ამის შემდეგ მალევე, სპილბერგმა და უილიამსმა დაიწყეს ორწლიანი თანამშრომლობა ფილმზე „მესამე ხარისხის ახლო კონტაქტები“. მათ შექმნეს გამორჩეული ხუთნოტიანი მოტივი, რომელიც ფილმში ერთდროულად მუსიკალური თემაცაა და სიუჟეტური ელემენტიც — არამიწიერ ცივილიზაციებთან საკომუნიკაციო სიგნალი. დარინ კინგი წერს: „ამ ფილმის ერთი მომენტი ზუსტად გადმოსცემს სპილბერგისა და უილიამსის ალქიმიას: მუსიკალური დიალოგი ადამიანებსა და სხვა სამყაროდან მოსულ სტუმრებს შორის, რაც თავისთავად ერთგვარი ხელოვნების ნიმუშია“. პოლინ კეილი ჟურნალ -ში ამ სცენის შესახებ წერდა: „დედამიწელები მზად არიან მართვის პულტთან და დიდ ხომალდს ჰობოის სოლო ვარიაციით ესალმებიან ხუთნოტიან თემაზე; ხომალდი კი ტუბას ღრმა ტონებით პასუხობს. დიალოგი ნეტარ გატაცებაში გადადის... ეს არის საუბრის მსგავსი დუეტი: სფეროების მუსიკა“. უილიამსი ამბობს, რომ ბოლო ორი ნოტის მოულოდნელობა იქიდან მოდის, რომ თემის პირველი სამი ნოტი უკვე დასრულებულად ჟღერს. მან დაამატა: „ეს მხოლოდ ოცი წლის შემდეგ გავაცნობიერე“. ამ უკანასკნელისთვის უილიამსმა დაწერა „ “ ფილმის გმირის, ინდიანა ჯონსისთვის, ასევე ცალკეული თემები აღთქმის კიდობნის, ჯონსის საყვარელი ქალის, მარიონ რავენვუდისა და ნაცისტი ბოროტმოქმედებისთვის. დამატებითი თემები შეიქმნა ფილმებისთვის: „ინდიანა ჯონსი და ბედის ტაძარი“ (1984), „ინდიანა ჯონსი და უკანასკნელი ჯვაროსნული ლაშქრობა“ (1989), „ინდიანა ჯონსი და ბროლის თავის ქალის სამეფო“ (2008) და „ინდიანა ჯონსი და ბედის დისკო“ (2023). სპილბერგმა ხაზი გაუსვა უილიამსის მუსიკის მნიშვნელობას ინდიანა ჯონსის ფილმებისთვის: „ჯონსი არ დაღუპულა, რადგან იგი ყურადღებით უსმენდა მუსიკას. მისი მჭრელი რიტმები კარნახობდნენ მას, როდის უნდა გაქცეულიყო. სიმებიანი საკრავების ხმა ეუბნებოდა, როდის უნდა დახრილიყო. ინტეგრირებული თემები მიანიშნებდნენ ავანტიურისტ ჯონსს, როდის უნდა ეკოცნა გმირისთვის ან როდის დაემარცხებინა მტერი. საბოლოო ჯამში, ჯონსი უსმენდა... და გადარჩა“. უილიამსის მუსიკამ სპილბერგის ფილმისთვის „უცხოპლანეტელი“ (1982) მას მეოთხე ოსკარი მოუტანა.

სპილბერგისა და უილიამსის თანამშრომლობა 1987 წელს განახლდა ფილმით „მზის იმპერია“ და გაგრძელდა ფილმებით: „ყოველთვის“ (1989), „კაუჭა“ (1991), „იურული პარკი“ (1993) და მისი გაგრძელება „დაკარგული სამყარო: იურული პარკი“ (1997), „ამისტადი“ (1997) და „რიგითი რაიანის გადასარჩენად“ (1998). უილიამსმა ასევე შექმნა მთავარი თემა და მუსიკა სპილბერგის ანთოლოგიური ტელესერიალის „საოცარი ისტორიები“ (1985) რამდენიმე ეპიზოდისთვის. „შინდლერის სია“ (1993) უილიამსისთვის ნამდვილ გამოწვევად იქცა; სპილბერგთან ერთად პირველადი მონტაჟის ნახვის შემდეგ იგი იმდენად დაიტვირთა ემოციურად, რომ ფილმზე მუშაობისა ეშინოდა. მან სპილბერგს უთხრა: „მართლა ვფიქრობ, რომ ამ ფილმისთვის ჩემზე უკეთესი კომპოზიტორი გჭირდება“. სპილბერგმა კი უპასუხა: „ვიცი, მაგრამ ყველა მათგანი მკვდარია“. უილიამსმა ფილმის მთავარი თემის შესრულება კლასიკურ მევიოლინე იცხაკ პერლმანს სთხოვა. ამ ნამუშევრით უილიამსმა მეოთხე ოსკარი მიიღო საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის (ჯამში მეხუთე).

უილიამსმა დაწერა მუსიკა კინოსტუდია -ის ლოგოსთვის, რომლის ერთ-ერთი დამფუძნებელი სპილბერგია. ლოგოს დებიუტი შედგა სტუდიის პირველ ფილმში „მშვიდობისმყოფელი“, რომელიც 1997 წლის 26 სექტემბერს გამოვიდა. 2001 წელს უილიამსმა მუსიკა დაწერა სპილბერგის ფილმისთვის „ხელოვნური ინტელექტი“, რომელიც ეფუძნებოდა სტენლი კუბრიკის დაუსრულებელ პროექტს. კინოკრიტიკოსი ა. ო. სკოტი აღნიშნავდა, რომ ეს ფილმი უილიამსისთვის ახალი მიმართულება იყო — სპილბერგმა შექმნა „ისეთივე მრავალშრიანი, დისონანსური და უცნაური გარემო, როგორიც ჯონ უილიამსის უჩვეულოდ თავშეკავებული, მოდერნისტული მუსიკაა“. კუბრიკის თხოვნით, უილიამსმა მუსიკაში ჩართო ციტატა რიხარდ შტრაუსის ოპერიდან „ვარდების კავალერი“. უილიამსის ჯაზით შთაგონებული მუსიკა ფილმისთვის „დამიჭირე, თუ შეძლებ“ (2002) ჰენრი მანჩინის ნამუშევრებს მოგვაგონებს. ფილმისთვის „ტერმინალი“ (2004) უილიამსმა დაწერა სახელმწიფო ჰიმნი გამოგონილი ქვეყნის — კრაკოჟიასთვის. მისი მუსიკა სპილბერგის „სამყაროთა ომისთვის“ (2005) შთაგონებული იყო მუსიკით კლასიკური მონსტრების შესახებ ფილმებისთვის. იმავე წელს მან შექმნა მუსიკა სპილბერგის ეპიკური ისტორიული დრამისთვის „მიუნხენი“.

2011 წელს, კინომუსიკაში სამწლიანი შესვენების შემდეგ, უილიამსმა დაწერა მუსიკა სპილბერგის ფილმებისთვის „ტინტინის თავგადასავალი“ და „საომარი ცხენი“. პირველი მათგანი იყო მისი პირველი ნამუშევარი ანიმაციური ფილმისთვის, სადაც მან სხვადასხვა სტილი გამოიყენა, მათ შორის „1920-30-იანი წლების ევროპული ჯაზი“ შესავალი ტიტრებისთვის და „მეკობრული მუსიკა“ საზღვაო ბრძოლებისთვის. ამ ფილმებისთვის მიღებული ოსკარის ნომინაციები უილიამსისთვის 46-ე და 47-ე იყო, რითაც იგი გახდა ყველაზე მეტჯერ ნომინირებული მუსიკოსი ოსკარის ისტორიაში (მანამდე იგი პირველობას ალფრედ ნიუმენთან იყოფდა 45 ნომინაციით). უილიამსმა „ტინტინის“ მუსიკისთვის „ენის ჯილდო“ მიიღო. 2012 წელს დაწერა მუსიკა ფილმისთვის „ლინკოლნი“, რისთვისაც 48-ე ნომინაცია მიიღო. მას ასევე უნდა დაეწერა მუსიკა ფილმისთვის „ჯაშუშების ხიდი“, თუმცა 2015 წლის მარტში გამოცხადდა, რომ მას თომას ნიუმენი ჩაანაცვლებდა ჯანმრთელობის მცირე პრობლემების გამო. ეს იყო სპილბერგის პირველი ფილმი „იისფერიდან“ (1985) მოყოლებული, რომლის მუსიკის ავტორიც უილიამსი არ ყოფილა. მოგვიანებით უილიამსმა შექმნა მუსიკა სპილბერგის ფენტეზისთვის „დიდი კეთილი გიგანტი“ და დრამისთვის „საიდუმლო დოსიე“ (2017).

2019 წელს უილიამსი მუსიკალური კონსულტანტი იყო სპილბერგის „ვესტსაიდური ისტორიისთვის“ (2021) და დაწერა მუსიკა მისი ნახევრად ავტობიოგრაფიული ფილმისთვის „ფაბელმანები“ (2022). 2022 წლის ივნისში უილიამსმა განაცხადა, რომ „ინდიანა ჯონსი და ბედის დისკო“ სავარაუდოდ მისი ბოლო კინონამუშევარი იქნებოდა, რადგან პენსიაზე გასვლას და მხოლოდ საკონცერტო მუსიკაზე კონცენტრირებას გეგმავდა. თუმცა, 2023 წლის იანვარში მან ეს გადაწყვეტილება შეცვალა და აღნიშნა, რომ კიდევ სულ მცირე „10 წელი აქვს წინ“. მან თავისი გადაწყვეტილება სპილბერგის მამას, არნოლდს შეადარა, რომელიც თავის სფეროში 100 წლამდე მუშაობდა.
ჯორჯ ლუკასი, „ვარსკვლავური ომები“ და სხვა ფრანშიზები
სპილბერგმა უილიამსს რეკომენდაცია გაუწია თავის მეგობარ ჯორჯ ლუკასთან, რომელსაც კომპოზიტორი სჭირდებოდა თავისი კოსმოსური ოპერის, „ვარსკვლავური ომების“ (1977) შესაქმნელად. უილიამსმა წარმოადგინა გრანდიოზული სიმფონიური პარტიტურა, რომელზეც გავლენა მოახდინა გუსტავ ჰოლსტის საორკესტრო სიუიტამ „პლანეტები“, ასევე რიხარდ შტრაუსის, ანტონინ დვორჟაკისა და ჰოლივუდის ოქროს ხანის კომპოზიტორების, მაქს შტაინერისა და ერიხ ვოლფგანგ კორნგოლდის შემოქმედებამ. „ვარსკვლავური ომების“ მთავარი თემა კინოს ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობადია, ხოლო „ძალის თემა“ და „პრინცესა ლეიას თემა“ ლაიტმოტივის ბრწყინვალე მაგალითებია. მუსიკა წარმოუდგენლად წარმატებული აღმოჩნდა — იგი დღემდე რჩება ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად არაპოპულარულ მუსიკალურ ჩანაწერად — და უილიამსს მეორე ოსკარი მოუტანა საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის. 1980 წელს უილიამსი დაუბრუნდა საგას ფილმისთვის „იმპერიის საპასუხო დარტყმა“, სადაც წარადგინა „საიმპერატორო მარში“ , როგორც დართ ვეიდერისა და გალაქტიკური იმპერიის თემა, ასევე „იოდას თემა“ და „ჰან სოლო და პრინცესა“. „ვარსკვლავური ომების“ ორიგინალური ტრილოგია დასრულდა ფილმით „ჯედაის დაბრუნება“, რისთვისაც უილიამსმა შექმნა „იმპერატორის თემა“, „ევოკების აღლუმი“ და „ლუკი და ლეია“. ორივე პარტიტურამ მას ოსკარის ნომინაციები მოუტანა. რომელშიც გამოყენებულია მძიმე სანსკრიტული ტექსტი. ვოკალური მელოდიების გამოყენება უჩვეულო იყო უილიამსისთვის, რომელიც ჩვეულებრივ უპირატესობას ჩასაბერ საკრავებს ანიჭებდა. ასევე აღსანიშნავია „ანაკინის თემა“, რომელიც იწყება როგორც უდანაშაულო, ბავშვური მელოდია და თანდათანობით გადადის ავისმომასწავებელ „საიმპერატორო მარშში“. „კლონების შეტევისთვის“ უილიამსმა დაწერა „ “, სასიყვარულო თემა პადმე ამიდალასა და ანაკინ სკაიუოკერისთვის. დასკვნითმა ნაწილმა, „სითების შურისძიება“, გააერთიანა სერიის მრავალი ძველი თემა ახალ კომპოზიციებთან ერთად, როგორიცაა თემა გენერალი გრივუსისთვის და ფილმის კულმინაციური „გმირების ბრძოლა“ .

უილიამსმა ასევე შექმნა მუსიკა ჯოან როულინგის „ჰარი პოტერის“ სერიის პირველი სამი ფილმისთვის. ყველაზე მნიშვნელოვანი თემა ამ ციკლიდან, „ჰედვიგის თემა“ (' ), გამოყენებული იქნა სერიის ყველა მომდევნო ფილმში. ისევე როგორც „ყბების“, „ვარსკვლავური ომების“, „სუპერმენისა“ და „ინდიანა ჯონსის“ შემთხვევაში, ფანები „ჰარი პოტერის“ ფილმებს სწორედ უილიამსის თემებთან აიგივებენ. უილიამსს სთხოვეს დაბრუნებულიყო ფრანშიზის ბოლო ნაწილის, „ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 2“-ის მუსიკის დასაწერად, თუმცა რეჟისორმა დევიდ იეიტსმა განაცხადა, რომ მათი გრაფიკები ვერ დაემთხვა.

2013 წლის დასაწყისში უილიამსმა გამოთქვა სურვილი ემუშავა „ვარსკვლავური ომების“ გაგრძელების ტრილოგიაზე. 2015 წელს მან დაწერა მუსიკა ფილმისთვის „ვარსკვლავური ომები: ძალის გამოღვიძება“, რისთვისაც 50-ე ოსკარის ნომინაცია მიიღო. 2017 წელს შექმნა მუსიკა საგის მერვე ეპიზოდისთვის „ვარსკვლავური ომები: უკანასკნელი ჯედაი“. უილიამსმა ასევე დაწერა თემა „ “ 2018 წლის ფილმისთვის „სოლო: ვარსკვლავური ომების ამბავი“, ხოლო დანარჩენი მუსიკა ჯონ პაუელმა შექმნა უილიამსის თემებზე დაყრდნობით.

2018 წლის მარტში უილიამსმა განაცხადა, რომ ფილმის „ვარსკვლავური ომები: სკაიუოკერის აღზევება“ (2019) შემდეგ იგი დაასრულებდა მუშაობას ამ ფრანშიზისთვის. უილიამსი თავად ჩნდება ამ ფილმში ეპიზოდურ როლში, როგორც ბარმენი ომა ტრესი პლანეტა კიჯიმიზე. 2018 წლის ივლისში მან შექმნა მუსიკალური თემა დისნეილენდის ატრაქციონისთვის „ვარსკვლავური ომები: გალაქტიკის კიდე“ ( : ' ), რისთვისაც გრემის ჯილდო დაიმსახურა. 2022 წელს მან დაწერა მთავარი თემა მინი-სერიალისთვის „ობი-ვან კენობი“.
სხვა ნამუშევრები კინოსა და ტელევიზიაში
უილიამსმა შექმნა მუსიკა ალფრედ ჰიჩკოკის უკანასკნელი ფილმისთვის „ოჯახური შეთქმულება“ (1976), ასევე ჯონ გილერმინის ფილმისთვის „ჯოჯოხეთი ცათამბჯენში“ (1974), კლინტ ისტვუდის „ეიგერის სანქცია“ (1975), ჯონ ფრანკენჰაიმერის „შავი კვირა“ (1977), ჯონ ბედემის „დრაკულა“ (1979), ალან არკუშის „“ (1981) და ფრენკ პერის „მონსინიორი“ (1982). მან ასევე დაწერა ოსკარსა და ოქროს გლობუსზე ნომინირებული სიმღერა „ “ (ტექსტის ავტორები ალან და მერილენ ბერგმანები) ფრანკლინ შეფნერის ფილმისთვის „დიახ, ჯორჯო“ (1982).

„ოჯახურ შეთქმულებაზე“ მუშაობისას ჰიჩკოკმა უილიამსს უთხრა, რომ ერთი რამ დაემახსოვრებინა: „მკვლელობა შეიძლება კარგი გასართობი იყოს“. უილიამსმა შთაგონება ჰიჩკოკის საყვარელი კომპოზიტორისგან, ბერნარდ ჰერმანისგან მიიღო და რეჟისორი შედეგით კმაყოფილი დარჩა. უილიამსმა მსგავსი მიდგომა გამოიყენა ბრაიან დე პალმას ფილმისთვის „მძვინვარება“ (1978). კეილმა უილიამსს ფილმის „მთავარი თანამონაწილე“ უწოდა და აღნიშნა, რომ მან შექმნა „შესაძლოა ყველაზე შესაფერისი და დახვეწილად მრავალფეროვანი მუსიკა, რაც კი ოდესმე საშინელებათა ფილმს ჰქონია“.

იმავე წელს უილიამსმა შექმნა მუსიკა რიჩარდ დონერის ფილმისთვის „სუპერმენი“ (1978). გადმოცემით, დონერმა მთავარი თემის დემო-ვერსიის მოსმენისას სტუდიაში შეირბინა და წამოიძახა: „მუსიკა რეალურად ამბობს — სუპერმენი!“ კინოკრიტიკოსი კინგი წერს, რომ დონერს ჰქონდა თეორია, თითქოს მთავარი თემის სამნოტიანი მოტივი მუსიკალურად იმეორებდა მარცვლებს „სუ-პერ-მენ!“ (--!). როდესაც უილიამსს ჰკითხეს, იყო თუ არა ამაში სიმართლე, მან უპასუხა: „ამაში ყველაფერი სიმართლეა“.

1985 წელს -მ უილიამსს დაუკვეთა მუსიკალური პაკეტი საინფორმაციო გამოშვებებისთვის. ამ ნამუშევარს უილიამსმა „ “ უწოდა; იგი ოთხი ნაწილისგან შედგება და ორი მათგანი დღემდე აქტიურად გამოიყენება -ის გადაცემებში: „“, „ “ და „ “. 1987 წელს მან მუსიკა დაწერა ჯორჯ მილერის ფილმისთვის „ისტვიკელი ალქაჯები“. ლოურენს კასდანის ფილმისთვის „შემთხვევითი ტურისტი“ (1988) შექმნილ ოსკარზე ნომინირებულ მუსიკაში მან ორკესტრირებისა და სინთეზატორების გამოყენებით სხვადასხვა განწყობა შექმნა.

მისი სხვა ხშირი კოლაბორაციები მოიცავს რეჟისორებს: მარტინ რიტი („პუტი და ტილი“, „კონრაკი“, „სტენლი და აირისი“), მარკ რაიდელი („გამომძალველები“, „კოვბოები“, „კონკია ლიბერტი“, „მდინარე“), ოლივერ სტოუნი („ოთხ ივლისს დაბადებული“, „ჯეი ეფ კეი“, „ნიქსონი“) და კრის კოლამბუსი („მარტო სახლში“ პირველი ორი ფილმი, „დედინაცვალი“, „ჰარი პოტერის“ პირველი ორი ფილმი). დამატებით, ამ პერიოდში უილიამსმა იმუშავა ფილმებზე: „კოსმოსური ბანაკი“ (1986), „უდანაშაულობის პრეზუმფცია“ (1990), „შორს, ჰორიზონტს მიღმა“ (1992), „საბრინა“ (1995), „მძინარენი“ (1996), „როუზვუდი“ (1997), „შვიდი წელი ტიბეტში“ (1997), „ანჯელას ფერფლი“ (1999), „პატრიოტი“ (2000) და „გეიშას მემუარები“ (2005).

2013 წელს მან შექმნა მუსიკა ფილმისთვის „წიგნის ქურდი“, რაც 2005 წლის შემდეგ სპილბერგის გარდა სხვა რეჟისორთან მისი პირველი თანამშრომლობა იყო. ამ ნამუშევარმა მას ოსკარის, ოქროს გლობუსის, -ს ნომინაციები და გრემის ჯილდო მოუტანა. ეს იყო მისი 44-ე ნომინაცია საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის, რითაც მან ახალი რეკორდი დაამყარა ამ კატეგორიაში.
კლასიკური ნამუშევრები და სადირიჟორო საქმიანობა
ბოსტონ პოპსის ორკესტრი
1980 წლიდან 1993 წლამდე უილიამსი იყო ბოსტონ პოპსის ორკესტრის მთავარი დირიჟორი, სადაც მან არტურ ფიდლერი ჩაანაცვლა. უილიამსი ფიდლერს პირადად არასდროს შეხვედრია, თუმცა მასთან სატელეფონო საუბარი ჰქონდა. 1980 წლის გაზაფხულზე, ორკესტრის ახალი ხელმძღვანელის ამპლუაში მისმა მოსვლამ საშუალება მისცა, სეზონის პირველი ტრანსლაციის ნაწილი მიეძღვნა თავისი ახალი ნამუშევრებისთვის ფილმიდან „იმპერიის საპასუხო დარტყმა“. უილიამსის მოღვაწეობა ორკესტრში 1984 წელს კინაღამ დასრულდა, როდესაც რეპეტიციის დროს ზოგიერთმა მუსიკოსმა უკმაყოფილება გამოთქვა (უსტვინა) მისი ახალი კომპოზიციის პირველადი წაკითხვისას; უილიამსმა მაშინვე დატოვა სესია და გადადგომის შესახებ განაცხადა. თავდაპირველად მან მიზეზად კინომუსიკის წერის გადატვირთული გრაფიკი დაასახელა, თუმცა მოგვიანებით აღიარა, რომ ორკესტრის მხრიდან დისციპლინისა და პატივისცემის ნაკლებობას გრძნობდა, რაც ამ ინციდენტით დასრულდა. მენეჯმენტის თხოვნისა და მუსიკოსების პირადი ბოდიშის შემდეგ, უილიამსმა გადადგომის შესახებ განცხადება უკან წაიღო და მთავარი დირიჟორის პოსტზე კიდევ ცხრა წელი დარჩა. 1995 წელს იგი შეცვალა კით ლოკჰარტმა. უილიამსი ამჟამად ბოსტონ პოპსის საპატიო (ლაურეატი) დირიჟორია და ინარჩუნებს კავშირს მის მშობელ ორგანიზაციასთან — ბოსტონის სიმფონიურ ორკესტრთან. უილიამსი წელიწადში რამდენჯერმე დირიჟორობს ორკესტრს, განსაკუთრებით სადღესასწაულო სეზონზე და მაისის კონცერტებზე. იგი ყოველწლიურად მართავს „კინოს ღამეს“ ბოსტონის სიმფონიურ დარბაზსა და ტენგლვუდში.
კომპოზიციები
უილიამსს დაწერილი აქვს მრავალი საკონცერტო ნაწარმოები, მათ შორის სიმფონია; სინფონიეტა ჩასაბერი ანსამბლისთვის; ვალტორნის კონცერტი დეილ კლევენჯერისთვის (ჩიკაგოს სიმფონიური ორკესტრის მთავარი ვალტორნისტი); კლარნეტის კონცერტი მიშელ ზუკოვსკისთვის (ლოს-ანჯელესის ფილარმონიის მთავარი კლარნეტისტი) 1991 წელს; ჩელოს კონცერტი, რომლის პრემიერა იო-იო მამ და ბოსტონის სიმფონიურმა ორკესტრმა ტენგლვუდში 1994 წელს გამართეს; კონცერტები ფლეიტისა და ვიოლინოსთვის, რომლებიც ლონდონის სიმფონიურმა ორკესტრმა ჩაწერა; და საყვირის კონცერტი, რომლის პრემიერა კლივლენდის ორკესტრმა და მათმა მთავარმა მესაყვირემ, მაიკლ საქსმა 1996 წლის სექტემბერში შეასრულეს. მისი ფაგოტის კონცერტი „ხუთი წმინდა ხე“ , რომლის პრემიერა 1995 წელს ნიუ-იორკის ფილარმონიამ და მთავარმა ფაგოტისტმა ჯუდიტ ლეკლერმა გამართეს, -ისთვის თავად უილიამსმა ლონდონის სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად ჩაწერა. მისი „ვიოლინოს კონცერტი № 2“ დაიწერა ანე-სოფი მუტერისთვის, რომელმაც ნაწარმოების პრემიერა 2021 წელს ტენგლვუდში ბოსტონის სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად შეასრულა, თავად უილიამსის დირიჟორობით.

უილიამსმა შექმნა „თავისუფლების ფანფარა“ თავისუფლების ქანდაკების ხელახალი კურთხევისთვის; „' ' !“ სპეციალური ოლიმპიადისთვის 1987 წლის საერთაშორისო საზაფხულო თამაშების აღსანიშნავად; ასევე თემები 1984, 1988, 1996 და 2002 წლების ოლიმპიური თამაშებისთვის. მისი ერთ-ერთი საკონცერტო ნაწარმოები, „შვიდი იღბლისთვის“ სოპრანოსა და ორკესტრისთვის, არის შვიდნაწილიანი სიმღერების ციკლი აშშ-ის ყოფილი პოეტ-ლაურეატის, რიტა დავის ტექსტებზე. მისი მსოფლიო პრემიერა ბოსტონის სიმფონიურმა ორკესტრმა უილიამსის დირიჟორობითა და სოპრანო სინთია ჰეიმონის მონაწილეობით გამართა. მან შექმნა კვარტეტი „ “ ბარაკ ობამას პირველი ინაუგურაციისთვის. ნაწარმოები ეფუძნება ჰიმნს „ “, რომელიც აარონ კოპლენდმა გახადა ცნობილი თავის ბალეტში „აპალაჩური გაზაფხული“. უილიამსმა ეს თემა იმიტომ აირჩია, რომ იცოდა ობამას კოპლენდისადმი სიმპათია. იგი შეასრულეს იო-იო მამ, მევიოლინე იცხაკ პერლმანმა, პიანისტმა გაბრიელა მონტერომ და კლარნეტისტმა ენტონი მაკგილიმ.

უილიამსი რამდენჯერმე იყო აშშ-ის საზღვაო ქვეითთა ბენდის („ ' “) მიწვეული დირიჟორი. 2013 წელს მათ დაუკვეთეს კომპოზიტორს ნაწარმოები „ ' “ ბენდის 215-ე წლისთავის აღსანიშნავად. 2023 წელს ვაშინგტონში, კენედის ცენტრში გამართული მეხუთე კონცერტის დასასრულს, უილიამსს აშშ-ის საპატიო საზღვაო ქვეითის წოდება მიენიჭა.

2021 წელს უილიამსმა ტენგლვუდის „კინოს ღამეზე“ გამართა „ “-ის მსოფლიო პრემიერა. ამას მოჰყვა 2022 წელს „ფანფარა სოლო საყვირისთვის“, რომელიც დაიწერა დევიდ გეფენის დარბაზის ხელახალი გახსნისთვის, და „ “, რომელიც მიეძღვნა ჰოლივუდ ბოულის 100 წლის იუბილეს. მან ასევე დაწერა ფორტეპიანოს კონცერტი ემანუელ აქსისთვის, რომლის პრემიერა 2025 წლის ივლისში ტენგლვუდში შედგა.
დირიჟორი
2004 წლის თებერვალში, 2006 წლის აპრილსა და 2007 წლის სექტემბერში უილიამსი დირიჟორობდა ნიუ-იორკის ფილარმონიას ევერი ფიშერ ჰოლში, ნიუ-იორკში. თავდაპირველი პროგრამა ჩაფიქრებული იყო როგორც ერთჯერადი სპეციალური ღონისძიება და მოიცავდა უილიამსის ოსკაროსანი კინომუსიკის პოპურის, რომელიც პირველად წინა წლის ოსკარის დაჯილდოებაზე შესრულდა. მისმა უპრეცედენტო პოპულარობამ განაპირობა ორი კონცერტის ჩატარება 2006 წელს; ეს იყო საქველმოქმედო გალა-ღონისძიებები, რომლებშიც მონაწილეობდნენ მარტინ სკორსეზე და სტივენ სპილბერგი. მზარდმა მოთხოვნამ განაპირობა კიდევ სამი კონცერტი 2007 წელს, რომლებზეც ყველა ბილეთი გაიყიდა. ეს კონცერტები მიეძღვნა სტენლი დონენის მიუზიკლებს და ნიუ-იორკის ფილარმონიის სეზონის გახსნის ღონისძიებას წარმოადგენდა. სამწლიანი პაუზის შემდეგ, უილიამსმა კვლავ იდირიჟორა ფილარმონიაში 2011 წლის ოქტომბერში.

ათწლიანი შესვენების შემდეგ, უილიამსი ნიუ-იორკს 2022 წელს დაუბრუნდა, რათა ედირიჟორა ფილადელფიის ორკესტრისთვის საქველმოქმედო კონცერტზე კარნეგი-ჰოლში, სადაც სპეციალური სტუმრის სტატუსით მევიოლინე ანე-სოფი მუტერი მონაწილეობდა. მომდევნო წელს დევიდ გეფენის დარბაზში გამართულ გალაზე მას სპილბერგი მიესალმა, რითაც მათი თითქმის ორმოცდაათწლიანი თანამშრომლობა აღინიშნა. 2024 წელს იგი კვლავ დაბრუნდა კარნეგი-ჰოლში ფილადელფიის ორკესტრთან ერთად მორიგი გალა კონცერტის სადირიჟოროდ, ამჯერად სპეციალური სტუმარი იო-იო მა იყო.

უილიამსი ასევე დირიჟორობდა აშშ-ის ეროვნულ სიმფონიურ ორკესტრს, აშშ-ის არმიის საყვირთა გუნდს, შეიარაღებული ძალების გაერთიანებულ გუნდს და ვაშინგტონის საგუნდო ხელოვნების საზოგადოებას აშშ-ის ჰიმნის 200 წლისთავისადმი მიძღვნილ მისსავე ახალ არანჟირებაში. შესრულება გაიმართა „ “-ზე, დამოუკიდებლობის დღის სადღესასწაულო კონცერტზე ვაშინგტონში, 2014 წლის 4 ივლისს. 2017 წლის 13 აპრილს, ორლანდოში გამართულ „ვარსკვლავური ომების ზეიმზე“ , უილიამსმა მოულოდნელი კონცერტი გამართა ორლანდოს ფილარმონიულ ორკესტრთან ერთად. შესრულდა „პრინცესა ლეიას თემა“ (მიეძღვნა ახლახან გარდაცვლილ კერი ფიშერს), „საიმპერატორო მარში“ და „მთავარი თემა“. გამოსვლის შემდეგ ჯორჯ ლუკასმა განაცხადა: „ვარსკვლავური ომების საიდუმლო ინგრედიენტი, ამ სამყაროს უდიდესი კომპოზიტორი და დირიჟორი — ჯონ უილიამსი“.

ანე-სოფი მუტერმა, რომელიც უილიამსს მათმა საერთო მეგობარმა ანდრე პრევინმა გააცნო, უილიამსთან ერთად ითანამშრომლა ალბომზე „ “, სადაც მუტერმა ვიოლინოსთვის შექმნილ ახალ არანჟირებაში შეასრულა თემები უილიამსის კინომუსიკიდან. ალბომი 2019 წლის აგვისტოში გამოვიდა. ვენის ფილარმონიულმა ორკესტრმა უილიამსი 2020 წლის იანვარში მიიწვია კონცერტების ჩასატარებლად. ეს იყო მისი პირველი თანამშრომლობა ევროპულ ორკესტრთან. საკონცერტო ალბომი „ “ 2020 წლის ყველაზე გაყიდვადი საორკესტრო ალბომი გახდა. ორკესტრმა ასევე დაუკვეთა უილიამსს ახალი კომპოზიცია მათი ყოველწლიური მეჯლისისთვის , რომელმაც რიხარდ შტრაუსის 1924 წლის ფანფარა ჩაანაცვლა.

უილიამსი დირიჟორობდა ბერლინის ფილარმონიას 2021 წლის 14–16 ოქტომბერს. 2022 წელს, მისი 90 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, მან იდირიჟორა ვენის ფილარმონიაში, ხოლო 20 აგვისტოს მას პატივი მიაგეს ტენგლვუდში. ტენგლვუდის ღონისძიებაში მონაწილეობდნენ ჯეიმზ ტეილორი, იო-იო მა და ბრენფორდ მარსალისი. ბოსტონის სიმფონიურმა ორკესტრმა მისი გამორჩეული ნაწარმოებები შეასრულა, ხოლო უილიამსმა შოუს ბოლოს „ინდიანა ჯონსის“ ფილმებიდან „ “ იდირიჟორა. უილიამსი მოულოდნელად გამოჩნდა ფილმის „ინდიანა ჯონსი და ბედის დისკო“ (2023) ამერიკულ პრემიერაზე 15 ივნისს, სადაც ცოცხალ სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად ფილმის თემები იდირიჟორა. მოგვიანებით, იმავე წელს, მან უდირიჟორა -ის ორკესტრს იაპონიაში, ქალაქ მაცუმოტოსა და ტოკიოში, რაც მისი ოცდაათწლიანი შესვენების შემდეგ ამ ქვეყანაში პირველი დაბრუნება იყო.
პირადი ცხოვრება
1956 წელს უილიამსმა ცოლად შეირთო ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი ბარბარა რუიკი. ისინი ქორწინებაში იმყოფებოდნენ 1974 წლამდე, რუიკის გარდაცვალებამდე. წყვილს სამი შვილი შეეძინა: ჯენიფერ „ჯენი“ უილიამს გრუსკა (დ. 1956), მარკ ტაუნერ უილიამსი (დ. 1958) და ჯოზეფ უილიამსი (დ. 1960); ეს უკანასკნელი ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც ჯგუფ „ტოტოს“ სოლისტი. ქალიშვილის, ჯენიფერის ხაზით, მისი შვილიშვილები არიან ბარბარა გრუსკა და ითან გრუსკა, რომლებიც დუეტ „ “-ის წევრები არიან.

1980 წელს უილიამსმა ცოლად შეირთო ფოტოგრაფი სამანტა უინსლოუ.

უილიამსი ცხოვრობს ჰოლმბი-ჰილზის რაიონში, ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია.
ჯილდოები, აღიარება და მემკვიდრეობა
უილიამსი მიჩნეულია ყველა დროის ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან კინოკომპოზიტორად. მისმა შემოქმედებამ გავლენა მოახდინა კინოს, პოპულარული და თანამედროვე კლასიკური მუსიკის სხვა კომპოზიტორებზე. ნორვეგიელი კომპოზიტორი მარკუს პაუსი ამტკიცებს, რომ უილიამსის „უნარი, დახვეწილად გადმოსცეს დისონანსი და ავანგარდული ტექნიკა ფართო ტონალურ ჩარჩოებში“, მას „ნებისმიერი საუკუნის ერთ-ერთ დიდ კომპოზიტორად“ აქცევს. მის კინომუსიკაში იგრძნობა სხვა კლასიკური და კინოკომპოზიტორების გავლენა, მათ შორის ჰოლსტის, სტრავინსკის, კორნგოლდისა და სხვათა. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი მკვლევარი კონკრეტულ მსგავსებებზე მიუთითებს, ეს ძირითადად მიიჩნევა ერთი კომპოზიტორის მეორეზე ბუნებრივ გავლენად. გამოცემა „ “-მა უილიამსს „კინომუსიკის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კომპოზიტორი“ უწოდა.

უილიამსი ნომინირებული იყო 54 ოსკარზე (მოიგო ხუთი); ექვს ემიზე (მოიგო სამი); 25 ოქროს გლობუსზე (მოიგო ოთხი); 77 გრემიზე (მოიგო 26); და მიღებული აქვს შვიდი ბრიტანეთის კინოაკადემიის ჯილდო. 54 ნომინაციით, უილიამსი ამჟამად ფლობს რეკორდს, როგორც ცოცხალ ადამიანებს შორის ყველაზე მეტჯერ ოსკარზე ნომინირებული პირი, ხოლო აკადემიის ისტორიაში იგი მეორეა უოლტ დისნეის (59 ნომინაცია) შემდეგ. უილიამსი ერთადერთი ადამიანია, რომელიც ოსკარზე ზედიზედ შვიდი ათწლეულის განმავლობაში იყო ნომინირებული (1960-იანი წლებიდან 2020-იანების ჩათვლით). იგი ასევე არის ყველაზე ხანდაზმული ადამიანი (91 წლის ასაკში), რომელიც ოდესმე ყოფილა ნომინირებული ოსკარზე. მისი ნომინაციებიდან 48 არის საუკეთესო ორიგინალური მუსიკის, ხოლო ხუთი — საუკეთესო ორიგინალური სიმღერის კატეგორიაში. მან მოიგო ოთხი ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის („ყბები“, „ვარსკვლავური ომები“, „უცხოპლანეტელი“, „შინდლერის სია“) და ერთი მუსიკალური ადაპტაციისთვის („მევიოლინე სახურავზე“).

1980 წელს -მ უილიამსზე ერთსაათიანი დოკუმენტური ფილმი გადაიღო, ხოლო 1983 წელს იგი გადაცემა „20/20“-ის სიუჟეტის გმირი იყო. ასევე საპატიო დოქტორის ხარისხები ბოსტონის კოლეჯისგან (1993), ჰარვარდის უნივერსიტეტისგან (2017) და პენსილვანიის უნივერსიტეტისგან (2021). 1988 წლიდან მოყოლებული, უილიამსს გადაეცა 15 „ “ — კინომუსიკის ჩანაწერების ყველაზე ხანგრძლივი ჯილდო. 2000 წელს მან მიიღო „ “ ამერიკის მიღწევების აკადემიისგან.

უილიამსი 1998 წელს შეიყვანეს სიმღერების ავტორთა დიდების დარბაზში. იგი ასევე არის ამერიკული კლასიკური მუსიკის დიდების დარბაზისა და ჰოლივუდ ბოულის დიდების დარბაზის წევრი. 1999 წელს -მ მას რიჩარდ კირკის ჯილდო გადასცა კინოსა და ტელევიზიაში შეტანილი წვლილისთვის. 2004 წელს მან მიიღო კენედის ცენტრის ჯილდო. 2005 წელს მან მოიპოვა „ “ წინა წლის საუნდტრეკებზე მუშაობისთვის. უილიამსს მიღებული აქვს გრემი საუკეთესო ინსტრუმენტული კომპოზიციისთვის ისეთი ფილმებისთვის, როგორიცაა „ვარსკვლავური ომები“, „მესამე ხარისხის ახლო კონტაქტები“, „სუპერმენი“, „იმპერიის საპასუხო დარტყმა“, „უცხოპლანეტელი“, „ანჯელას ფერფლი“, „მიუნხენი“, „ინდიანა ჯონსი და ბროლის თავის ქალის სამეფო“ და „წიგნის ქურდი“. ამ კატეგორიაში კონკურენცია მოიცავს არა მხოლოდ კინომუსიკას, არამედ ნებისმიერი ჟანრის ინსტრუმენტულ ნაწარმოებს, მათ შორის სიმფონიებსა და კამერულ მუსიკას.

2003 წელს საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა უილიამსს თავისი უმაღლესი ინდივიდუალური ჯილდო — ოლიმპიური ორდენი მიანიჭა. 2009 წელს მან თეთრ სახლში მიიღო ხელოვნების ეროვნული მედალი კინო-სიმფონიურ მუსიკაში მიღწეული წარმატებებისთვის და როგორც „გამოჩენილმა კომპოზიტორმა და დირიჟორმა, რომლის მუსიკამ ათწლეულების განმავლობაში განსაზღვრა და შთააგონა თანამედროვე კინოსამყარო“. 2012 წელს მან მიიღო „ “ მუსიკაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის. 2016 წელს საფრანგეთის მთავრობამ მას ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერის წოდება მიანიჭა. 2018 წელს ორგანიზაცია -მ დააარსა „ჯონ უილიამსის ჯილდო“, რომლის პირველი მფლობელი თავად კომპოზიტორი გახდა. იმავე წელს მან მიიღო „ “. მან ასევე მიიღო ჯულიარდის სკოლის პრეზიდენტის მედალი და ცერემონიაზე განაცხადა, რომ აპირებს თავისი საკონცერტო და კინომუსიკის მთელი ბიბლიოთეკა და ჩანახატები ამ კოლეჯს უანდერძოს.

2020 წელს უილიამსმა მოიპოვა გრემი საუკეთესო ინსტრუმენტული კომპოზიციისთვის „ვარსკვლავური ომები: გალაქტიკის კიდე“ სიმფონიური სიუიტისთვის, და მიიღო 52-ე ოსკარის ნომინაცია ფილმისთვის „ვარსკვლავური ომები: სკაიუოკერის აღზევება“. იმავე წელს მან მიიღო სამეფო ფილარმონიული საზოგადოების ოქროს მედალი და ასტურიის პრინცესას ჯილდო ხელოვნებაში (ენიო მორიკონესთან ერთად). 2022 წელს დედოფალმა ელისაბედ -მ უილიამსს მიანიჭა ბრიტანეთის იმპერიის საპატიო რაინდ-კომანდორის წოდება კინომუსიკაში შეტანილი ღვაწლისთვის — ეს იყო ერთ-ერთი ბოლო ორი საპატიო რაინდის წოდება, რომელიც დედოფალმა თავისი სამოცდაათწლიანი მეფობის განმავლობაში გასცა. 2024 წელს უილიამსი აირჩიეს ამერიკის ხელოვნებისა და ლიტერატურის აკადემიის წევრად და გადაეცა „ “-ის ჯილდო.

ფილმოგრაფია