რევოლ ბუნინი

რევოლ სამუილის ძე ბუნინი (; დ. 6 აპრილი, 1924, მოსკოვი — გ. 3 ივლისი, 1976, მოსკოვი) — რუსი კომპოზიტორი.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
რევოლ ბუნინი დაიბადა 1924 წლის 6 აპრილს მოსკოვში. ბუნინის მამა, სამუილ მორკოს ძე იყო ბოლშევიკი, კომუნისტური პარტიის წევრი 1917 წლის რევოლუციამდე და მუშაობდა მოსკოვის ერთ-ერთ ინსტიტუტში სოციალურ ეკონომიკის პროფესორად. ბუნინი ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ დასახელდა "რევოლად". ვოლიკმა (როგორც ცნობილი იყო) მუსიკის წერა („ქულების დაწერით“) ექვსი წლის ასაკში დაიწყო. მან დაწერა მარშები, ვალსები, მინუეტები და პოლკები.

მისი დედა ყოველთვის ძალიან ავად იყო; 14 წლის ასაკში ბუნინს დედა გარდაეცვალა და მისი აღზრდის ვალდებულება მთლიანად მამას დაეკისრა. როდესაც ბუინის დედა კვდებოდა, მან სთხოვა მისთვის პიანინოს დაეკრა. მან ღამით დაუკრა ბახი, ბეთჰოვენი, მოცარტი და მუსორგსკი. შემდეგ დილით მას ჰქონდა ასთმის პირველი შეტევა - დაავადება, რომელმაც საბოლოოდ მოკლა იგი.

1938 წელს რევოლმა მოსკოვის კონსერვატორიის მუსიკის სკოლაში პროფესორ ილია ლიტინსკის ზეამხედველობის ქვეშ საკომპოზიტორო სწავლება დაიწყო. სწავლის მესამე წლის განმავლობაში იგი ჩაირიცხა კონსერვატორიაში და სწავლა განაგრძო პროფესორ ვისარიონ შებალინის ხელმძღვანელობით, რომელიც იმ დროს კონსერვატორიის დირექტორი იყო. 1941 წელს იგი გამოიძახეს თავდაპირველად მოსკოვის სამხედრო ქარხანაში სამუშაოდ, ხოლო შემდეგ კი მივლინებულ იქნა მოვალეობის შემსრულებლად. 1943 წლის მარტში, ჯანმრთელობის პრობლემების გამო იგი მოვალეობისგან გაათავისუფლეს. 1943 წლის ივნისში შოსტაკოვიჩმა მოსკოვის კონსერვატორიაში სწავლება დაიწყო და ბუნინი იყო პირველი სტუდენტი, რომელიც მან მოსწავლედ აირჩია.

გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, ბუნინი შოსტაკოვიჩის ერთადერთი სტუდენტი იყო. 1945 წელს კონსერვატორია წარჩინებით დაამთავრა.

კომპოზიტორობა
1947 წელს ბუნიინი გადავიდა ლენინგრადში, სადაც ლენინგრადის კონსერვატორიაში მუსიკის არანჟირებას ასწავლიდა; აგრეთვე იგი ეხმარებოდა შოსტაკოვიჩს, როგორც კომპოზიციის თანა-პროფესორს. ამავე წელს, ლენინგრადში, ევგენი მრავინსკის ხელმძღვანელობით შედგა მისი მე-2 სიმფონიის პრემიერა.

1948 წელს, იგი საცხოვრებლად დაბრუნდა მოსკოვში და მუშაობდა სახელმწიფო მუსიკის გამომცემლობის რედაქტორად.

მას შემდეგ, რაც მთავრობის დადგენილებით, საბჭოთა კავშირში მუსიკისა და ხელოვნების შესახებ მკაცრი რეგულაციები დაწესდა, შოსტაკოვიჩი კონსერვატორიაში პროფესორის თანამდებობიდან გაათავისუფლეს. შესაბამისად, მისმა თანაშემწემ, ბუნინმაც დაკარგა თანამდებობა და გარკვეული პერიოდის განმავლობაში გახდა „პერსონა ნონ გრატა“. მან თავისი ცხოვრება უნდა გაეტარებინა სხვა კომპოზიტორებისთვის ქულების დაწერით. მისმა მუსიკამ სტალინის პრემია რამდენჯერმე მოიპოვა, მაგრამ ბუნინის სახელი არ გამოჩენილა და არც შერჩევის კომიტეტში ყოფილა ნახსენები.

გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
რევოლ ბუნინი გარდაიცვალა 1976 წლის 3 ივლისს მოსკოვში. მას გლოვობდნენ მისი მეუღლე, ლარისა, მისი მეგობრები და მრავალი სტუდენტი. ბუნინს არ ჰყავდა შვილი.

მას არასოდეს მინიჭებია სახელმწიფო წარჩინების ჯილდო, რადგან მისი ბევრი კოლეგისაგან განხსვავებით უარი თქვა კომუნისტურ პარტიაში გაწევრიანებაზე. მან დატოვა 45 ძირითადი კომპოზიცია (მათ შორის ცხრა სიმფონიიდან), უამრავი სონატა, კვარტეტი, ტრიო, ოპერა, რომანები და რამდენიმე კონცერტი, როგორც საფორტეპიანოსთვის, ასევე ვიოლინოსთვის. მისი სავიზო კონცერტი (ოპ. 22) შედგა 1953 წელს და ეძღვნებოდა მის ახლო მეგობარს, მევიოლინეს რუდოლფ ბარშის, რომელმაც მოგვიანებით დააარსა და ხელმძღვანელობდა მოსკოვის კამერულ ორკესტრს.