iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ქმერის რესპუბლიკა

ქმერის რესპუბლიკა  — კამბოჯის ისტორიის ერთ-ერთი ეტაპი, რომელიც წინ უძღოდა დემოკრატიული კამპუჩიის ტოტალიტარული კომუნისტური რეჟიმის დამყარებას. ქმერის რესპუბლიკა ოფიციალურად გამოცხადდა 1970 წლის 9 ოქტომბერს და მისი ისტორია დასრულდა 1975 წლის 17 აპრილს ხელისუფლებაში წითელი ქმერების მოსვლის შედეგად.

სახელმწიფო გადატრიალება
1970 წლის 18 მარტს მეფე ნოროდომ სიანუკის ქვეყანაში არ ყოფნით ისარგებლეს მემარჯვენე ძალებმა და აშშ-ის მხარდაჭერით მოახდინეს სახელმწიფო გადატრიალება. ხელისუფლებაში მოვიდა გენერალი ლონ ნოლი. 1970 წლის აპრილში ამერიკისა და სამხრეთ ვიეტნამის ჯარები შევიდნენ კამბოჯაში, რამაც საერთაშორისო საზოგადოების კრიტიკა დაიმსახურა და იძულებული გახდნენ ერთი თვის შემდეგ ჯარები გამოეყვანათ. 1970 წლის მაისში ლონ ნოლისადმი ოპოზიციურად განწყობილმა ძალებმა ჩინეთს მხარდაჭერით პეკინში ჩამოაყალიბეს კამპუჩიის ეროვნული გაერთიანებული ფრონტი, საკუთარი შეიარაღებული ძალებით და დევნილობაში მყოფი მთავრობით. კამპუჩიის ეროვნული გაერთიანებული ფრონტის შემადგენლობაში შევიდნენ ნოროდომ სიანუკის მომხრები და მათი ყოფილი მტრები - კომუნისტები. გაერთიანებულ ფრონტში სიანუკი არ ფლობდა რეალურ ხელისუფლებას, იგი კონცენტრირებული იყო ადგილობრივი კომუნისტების ხელში, რომლებიც უფრო მეტად ცნობილი იყვნენ წითელი ქმერების სახელით. ვიეტნამის დემოკრატიული რესპუბლიკისა და გაერთიანებულ ფრონტის ძალები შევიდნენ კამბოჯის ტერიტორიაზე და ლონ ნოლის რეჟიმს წაართვეს და საკუთარ კონტროლს დაუქვემდებარეს ქვეყნის აღმოსავლეთი პროვინციები.

1970 წლის 9 ოქტომბერს კამბოჯა ოფიციალურად გამოცხადდა ქმერის რესპუბლიკად. ხელისუფლებაში მყოფმა ლონ ნოლის რეჟიმმა გამოაცხადა კურსი საბაზრო ეკონომიკის განვითარებისაკენ, აშშ-სა და მისი მხარდამჭერების მსგავსად. მსოფლიო თანამეგობრობა (განსაკუთრებით კომუნისტური სახელმწფოები და მათი სატელიტები) თანაუგრძნობდნენ კამპუჩიის ეროვნულ გაერთიანებულ ფრონტს და კამბოჯელი ხალხის ერთადერთ კანონიერ წარმომადგენლად თვლიდნენ ყოფილ მეფეს ნოროდომ სიანუკს. ამ საკითხზე დისკუსია შედგა გაეროშიც.

ომი და დამარცხება
1970 წლის ბოლოდან დედაქალაქი მოწყდა სასოფლო სამეურნეო რაიონებს. ლონ ნოლი ყველანარდ ცდილობდა მსოფლიო საზოგადოებისათვის ეჩვენებინა თავისი დემოკრატიულობა. ხუთწლიანი შეიარაღებული პარტიზანული ბრძოლის შედეგად კამპუჩიის კომპარტიის რიგები საკმაოდ გაიზარდა და ნელ-ნელა გადაიქცა მთავარ წამყვან პოლიტიკურ ძალად კამბოჯაში.

1973 წელი გადამწყვეტი აღმოჩნდა სამოქალაქო ომში. მხოლოდ ამერიკის საჰაერო ძალების დახმარებამ გადაარჩინა ლონ ნოლის რეჟიმი სრული კრახისაგან. 1975 წლის დასაწყისისათვის წითელი ქმერები და ვიეტნამის არმია აკონტროლებდა ქვეყნის ტერიტორიის 90 %-ს. აპრილში წითელმა ქმერებმა აიღეს დედაქალაქი პნომპენი. ლონ ნოლი ქვეყნიდან გაიქცა. ქმერების რესპუბლიკა დაეცა, მოგვიანებით მას დემოკრატიული კამპუჩია უწოდეს.
გრიფინები (სეზონი 2)

ანიმაციური ტელესერიალ „გრიფინების“ მეორე სეზონი გადაიცემოდა ტელეარხ -ის ეთერში 1999 წლის 23 სექტემბრიდან 1 აგვისტომდე. ის შედგება 21 ეპიზოდისგან. სიუჟეტის ცენტრში არის გრიფინების ოჯახი: პიტერი, (მამა), ლოისი (დედა), მეგი (ქალიშვილი), კრისი (ვაჟიშვილი), სტიუ (ვაჟიშვილი) და ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიანი. ოჯახის ყველა წევრი ცხოვრობს გამოგონილ ქალაქ კუაჰოგში. პერსონაჟებს ახმოვანებენ მსახიობები: სეთ მაკფარლეინი, ალექს ბორშტეინი, სეთ გრინი, ლეისი ჩემბერტი და მილა კუნისი, ხოლო აღმასრულებელ პროდიუსერებად გვევლინებიან დეივიდ ცუკერმანი და სეთ მაკფარლეინი. ასევე სეზონი მოიცავს 8 ეპიზოდს, რომელიც დაფუძნებული არის სერიალის წინა სეზონზე.

მეორე სეზონის მიწურულს, გამომდინარე დაბალი რეიტინგიდან, -მა გადაწყვიტა სერიალის გადაღების შეჩერება, თუმცა 2001 წელს ის კვლავ დაბრუნდა ეთერში მესამე სეზონით. 2002 წელს ფოქსმა ხელმეორედ შეაჩერა ტრანსლაცია. თუმცა -ზე მაღალი რეიტინგებისა და დისკების კარგი გაყიდვების გამო ფოქს კვლავ გაუჩნდა სერიალის წარმოების ინტერესი. სერიალი 2005 წელს დაბრუნდა ახალი სეზონით 35 ეპიზოდთან ერთად.

მეორე სეზონს საკმაოდ დადებითი შეფასებები ჰხვდა წილად. -ის ერთ-ერთმა მიმოხილველმა უწოდა "ძალიან მახვილგონივრული და პირქუშად იუმორისტული" და მწუხარება გამოთქვა მისი შეჩერების გამო. თუმცა ზოგიეთმა მიმოხილველმა უარყოფითი შეფასებაც მიანიჭა. მაგალითისთვის, გაზეთ -მ სეზონი 1999-2000 წლების ყველაზე ცუდ სატელევიზიო შოუდ დაასახელა. 2003 წლის 15 აპრილს გამოვიდა პირველი და მეორე სეზონის ვერსია (მესამე სეზონის გამოსვლიდან სამი თვით ადრე), სადაც შესულია ორივე სეზონის ყველა ეპიზოდი.

ეპიზოდები
ფუკუსიმის პრეფექტურა

ფუკუსიმის პრეფექტურა — პრეფექტურა იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს ტოჰოკუს რეგიონში. პრეფექტურის ფართობია 11 636,28 კმ², 2014 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ფუკუსიმის პრეფექტურაში ცხოვრობდა 1 038 364 ადამიანი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ფუკისიმა.

გეოგრაფია
ფუკუსიმის პრეფექტურა მდებარეობს კუნძულ ჰონსიუზე. პრეფექტურის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი უჭირავს ძლიერ დანაწევრებულ მთებს. აძუმის ქედზე აღმართულია მოქმედი სტრატოვულკანი აძუმა, რომლის სიამღლე ზღვის დონიდან 2035 მეტრს აღწევს. ფუკუსიმის პრეფექტურა მთების მეშვეობით სამ რეგიონადაა გაყოფილი: აიძუ, ნაკადორი და ჰაკადორი. აიძუში ჭარბობს მთიანი ლანდშაფტი მოქმედ ვულკან ბანდაისთან (1819 მ) ერთად, ნაკადორი განთქმულია თავისი სასოფლო-სამეურნეო მიღწევებით, ხოლო ჰამადორი ორი კლანის ხანგრძლივი ომით ამ რეგიონის დასაუფლებლად. 2012 წლის 1 აპრილის მდგომარეობით ფუკუსიმის პრეფექტურის 13 % ბუნების პარკებს ეკავათ. აღსანიშნავია ბანდაი-ასაჰის ეროვნული პარკი, ნიკოს ეროვნული პარკი, ოძეს ეროვნული პარკი და სხვა.

ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა
ფუკუსიმის პრეფექტურაში განლაგებულია 13 ქალაქი და 13 რაიონი (31 დაბა და 15 სოფელი).

ფუკუსიმის პრეფექტურის ყველაზე ცნობილი ქალაქია ფუკისიმა. აგრეთვე ცნობილია ივაკე, რომელიც 645 წელს დაარსდა. ქალაქ ივაკის მოსახლეობა 350 ათას ადამიანს შეადგენს.

აღსანიშნავია აგრეთვე ქალაქი აიძუვაკამაცუ, რომელშიც 1868 წელს გაიმართა ბოსინის ომის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი აიძუს ბრძოლა. ომის მსვლელობისას დამარცხებულთა მხარის 19 ახალგაზრდამ ჩაიდინა რიტუალური თვითმკვლელობა. ქალაქში მდებარეობს დღეისათვის რესტავრირებული ციხე-დარბაზიაიძუ-ვაკამაცუ, რომელიც ომის დროს ნაწილობრივ იყო დანგრეული.

აიძუვაკამაცუსთან მდებარეობს ნაკლებად ცნობილი ქალაქი კიტაკატა, რომელიც ცნობილია არა თავისი სამხედრო ისტორიით, არამედ კულინარიული ღირსშესანიშნაობით, — კიტაკამური რამენით.

ისტორია
მიიაგის პრეფექტურის სანაპიროსთან ტოკიოდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 373 კილომეტრში მოხდა ძლიერი მიწისძვრა, რომლის მაგნიტუდა შეადგენდა 8,9-ს. კერა 24 კილომეტრის სიღრმეში იყო განლაგებული. პირველ ბიძგს მოჰყვა 6,0-ზე მაღალი მაგნიტუდის რამდენიმე ძლიერი მიწისქვეშა ბიძგი. ერთ-ერთი მათგანის ეპიცენტრი განლაგებული იყო ტოკიოდან სულ რაღაც 67 კილომეტრში. ყველაზე ძლიერი აფტერშოკის მაგნიტუდა შეადგენდა 7,1-ს. იაპონიის მთავრობამ საგანგებო სიტუაცია გამოაცხადა ატომურ ელექტროსადგურ „ფუკუსიმა-1“-ის და „ფუკუსიმა-2“-ის რაიონში.

მასშტაბური სიტუაცია იმთავითვე შეიქმნა ატომურ ელექტროსადგურ „ოგანავაზე“, „ფუკუსიმა-1“-სა და „ფუკუსიმა-2“-ზე. „ფუკუსიმა-1“-ის პირველი რეაქტორის საკონტროლო დაწესებულებაში რადიაციის დონემ 1000-ს გადააჭარბა. აფეთქების შდეგად, 2011 წლის 12 მარტს ჩამოინგრა ატომურ ელექტროსადგურში ჭერი და კედელი.

ეკობომიკა
ეკონომიკა უმთავრესად აგრარული ხასიათისაა, მრეწველობა უფრო განვითარებულია წყნარი ოკეანის სანაპიროს მიმდებარე ნაწილში. მოჰყავთ ბრინჯი, ქერი, სოია, კარტოფილი, ბოსტნეული კულტურები. განვითარებულია მეცხოველეობა, უმთავრესად მეღორეობა. მთავარი ნავსადგურია ივაკი.

სიმბოლიკა
პრეფექტურის ემბლემა და დროშა შემოიღეს 1968 წლის 23 ოქტომბერს. ემბლემა წარმოადგენს ჰირაგანა „ფუ“-ს სტილიზებულ სიმბოლოს, ესე იგი პრეფექტურის სახელწოდების პირველ მარცვალს. დროშა წარმოადგენს ქარვის ფონზე არსებულ თეთრ ემბლემას. პრეფექტურის ყვავილად 1955 წელს აირჩიეს , ხედ — (1966 წლის 28 სექტემბერი), ხოლო ფრინველად (1965).
იუნანის პროვინციული მუზეუმი

იუნანის პროვინციული მუზეუმი — მდებარეობს კუნმინში, გუანფუს გზაზე. აქ წარდგენილი საგამოფენო საგნები ორიენტირებულია იუნანის ეთნიკურ უმციროსებებზე, ისევე როგორც არტეფაქტების კოლექცია ჯინინში ნაპოვნი საფლავების გათხრის შედეგად ტბა დიანის სამხრეთ რგოლში.

ძველი მუზეუმი მდებარეობს ვუის გზაზე , ვუხუას ოლქში. ახალი მუზეუმი განლაგებულია გუანფუს ქუჩის .6393-ში, გუანდუს ოლქი, რომლის კარებიც მნახველისთვის ოფიციალურად 2015 წლის 18 მაისს გაიხსნა.
კამპუჩიის სახალხო რესპუბლიკა

კამპუჩიის სახალხო რესპუბლიკა , კსრ — სახელმწიფო თანამედროვე კამბოჯის ტერიტორიაზე. არსებობდა 1979—1989 წლებში, ჩამოყალიბდა კამპუჩია-ვიეტნამის კონფლიქტის პერიოდში ვიეტნამის ჯარების მიერ, წითელი ქმერების სახელმწიფო დემოკრატიული კამპუჩიის დამხობის შემდეგ. ქვეყანა არსებობდა ვიეტნამის ოკუპაციისა და პარტიზანული ომის პერიოდში. სახელმწიფო შენდებოდა „რეალური სოციალიზმის“ მოდელის მიხედვით. კამპუჩიის კონფლიქტის დარეგულირების შემდეგ ჩამოყალიბდა კამბოჯის სახელმწიფო.

წინარე ისტორია
1970 წლის 18 მარტს გენერალმა ლონ ნოლმა დაამხო ნოროდომ სიანუკი და გამოაცხადა ქმერის რესპუბლიკა. კამბოჯის სამოქლაქო ომი კიდევ ხუთი წელიადი გაგრძელდა და შედეგად 1975 წელს ხელისუფლებაში მოვიდნენ წითელი ქმერები. მათ მიერ პოლ პოტის ხელმძღვანელობით შექმნილ დემოკრატიულ კამპუჩიაში დამყარდა ტერორისა და გენოციდის რეჟიმი. 1975-1978 წლებში სხვადასხვა მონაცემებით მოკლეს 1-დან 3 მილიონამდე ადამიანი.

წითელი ქმერების შეტევამ ვიეტნამზე მიიღო ფართომასშტაბიანი შეიარაღებული კონფლიქტის სახე. თვით კამპუჩიაში 1975 წლის ბოლოდან უკვე ჩამოყალიბდა ოპოზიციური მოძრაობები. 1977 წლიდან პოლ პოტის რეჟიმმა დაიწყო პარტიულ-სახელმწიფოებრივი აპარატისა და მისი ხელმძღვანელობის მკაცრი წმენდა. ამიტომ კამპუჩიიდან ვიეტნამში მოხდა პოლიტიკური ლიდერების გაქცევა, მათ შორის ისეთების, როგორიცაა ჰენგ სამრინი, ჩეა სიმი, ჰუნ სენი და სარ კენგი.

1978 წლის 2 დეკემბერს ვიეტნამში გაიმართა კამპუჩიის ეროვნული ხსნის ერთიანი ფრონტის დამფუძნებელი კრება. ამ ორგანიზაციამ გააერთიანა პროვიეტნამური განწყობილების კამპჩიელი კომუნისტები, რომლებსაც ხელმძღვანელობდა ჰენგ სამრინი. მალევე დაიწყო ვიეტნამის მასიური შეტევა კამპუჩიაზე, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ლე დიკ ანი. 1979 წლის 7 იანვარს ვიეტნამის არმიამ დაიკავა პნომპენი. პოლ პოტისა და იენგ სარის რეჟიმი დაემხო.

სახალხო რესპუბლიკა
კამპუჩიის სახალხო რესპუბლიკის (კსრ) შექმნა გამოცხადდა 1979 წლის 10 იანვარს. კსრ-ის ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო გახდა სახალხო რევოლუციური საბჭო, რომელიც შეიქმნა ეროვნული ხსნის ერთიანი ფრონტის ხელმძღვანელობისაგან. სახალხო რევოლუციური საბჭოს თავმჯდომარე გახდა ჰენგ სამრინი. იგი ასევე სათავეში ჩაუდგა კამპუჩიის სახალხო რევოლუციურ პარტიას (კსრპ).

ახლად ცამოყალიბებულ სახელმწიფოს დახმარებას უწევდა სსრკ და სოციალისტური ბანაკის სხვა ქვეყნები. აღდგა პოლ პოტის რეჟიმის მიერ გაუქმებული სკოლები, საავადმყოფოები და კულტურული დაწესებულებები. შეწყდა ბუდიზმის მიმდევრების დევნა, პირიქით ისინი გამოიყენეს პროპაგანდისათვის.

პარტიული სისტემა
1981 წლის მაისის დასაწყისში პნომპენში გაიმართა სახალხო რევოლუციურ პარტიის ყრილობა. ყრილობის გადაწყვეტილების მიხედვით ქვეყანამ კურსი აიღო პროვიეტნამიური ერთპარტიული სისტემისაკენ. პარტიის იდეოლოგიად გამოცხადდა მარქსიზმ-ლენინიზმის იდეები.

1981 წლის 27 ივნისს მიიღეს კსრ-ის კონსტიტუცია. 1989 წელს სახელმწიფოს ეწოდა კამბოჯის სახელმწიფო.
ცენტრალური პროცესორი

ცენტრალური პროცესორი ასევე ცენტრალური გამომთვლელი ერთეული (, სიტყვასიტყვით — ცენტრალური გადამამუშავებელი ერთეული) — ელექტრონული სქემა, ან ინტეგრირებული მიკროსქემა (მიკროპროცესორი), რომელიც ასრულებს სამანქანო ინსტრუქციებს, (პროგრამის კოდი). აწარმოებს გამოთვლით სამუშაოებს და წარმოადგენს ძირითად ნაწილს აპარატული უზრუნველყოფისა და პროგრამირებადი ლოგიკური კონტროლერისთვის. ხშირად, მას უწოდებენ მიკროპროცესორს ან უბრალოდ პროცესორს.

მიუხედავად იმისა, რომ პროცესორის ფორმა და დიზაინი იცვლებოდა დროის განმავლობაში, მისი ფუნდამენტური ფუნქცია დარჩა უცვლელად. მის პრინციპულ ძირითად კომპონენტებ შორის არის: არითმეტიკული ლოგიკური ერთეული, , რაც ასრულებს არითმეტიკულ და ლოგიკურ ოპერაციებს და პროცესორის რეგისტრები — სხავადასხვა ზომის სწრაფქმედი უჯრედები, რაშიც დროებით ინახება მონაცემები, რომელიც საჭირო არის პროცესორის გამოთვლითი ოპერაციების ჩასატარებლად.
ლე დიკ ანი

ლე დიკ ანი (, დ. 1 დეკემბერი 1920, ფულოკი, თათენ-ჰიუე, საფრანგეთის ინდოჩინეთი — გ. 22 აპრილი, 2019, ჰანოი, ვიეტნამი) — ვიეტნამელი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1992-1997 წლებში.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1920 წლის 1 დეკემბერს ფულოკის მაზრაში, თათენ-ჰიუეს პროვინციაში. 1945 წლის აგვისტოდან ვიეტნამის სახალხო არმიაშია. 1948 წლის ოქტომბრიდან 1950 წლამდე იყო მე-7 და მე-8 სამხედრო ოლქისა და საიგონის ადმინისტრაციული რაიონის ჩოლონის მეთაური. 1951 წლიდან 1954 წლამდე მსახურობდა შტაბის უფროსის თანაშემწედ. 1963 წლის აგვისტოდან ვიეტნამის სახალხო არმიის გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილეა. 1964 წლის თებერვლიდან სამხრეთ ვიეტნამში ვიეტ კონგის გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილეა.

1980-იან წლებში ხელმძღვანელობდა ვიეტნამის ჯარს, რომელიც შეიჭრა კამპუჩიის სახალხო რესპუბლიკაში.

1982 წელს ლე დიკ ანი აირჩიეს ვიეტნამის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პოლიტბიუროს წევრად და მის შემადგენლობაში დარჩა 1997 წლამდე. 1986-1987 წლებში იყო ვიეტნამის სახალხო არმიის გენერალური შტაბის უფროსი. 1987-1991 წლებში ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკის თავდაცვის მინისტრი. 1989 წელს, მაშნ როდესაც კომუნიზმმა კრახი განიცადა აღმოსავლეთ ევროპაში იგი მხარს უჭერდა არმიის როლის გაზრდას საშინაო პოლიტიკაში „მაშინ როდესაც ვიეტნამის სოციალიზმი დარტყმის ქვეშ იყო“.

1991 წლიდან ლე დიკ ანი აკონტროლებდა ვიეტნამის პოლიტიკას სგარეო საქმეთა მინისტრ ნგუენ კო თატთან ერთად და მონაწილეობდა ჩინეთთან ურთიერობის ნორმალიზაციაში. მოგვიანებით, როგორც უკვე მოქმედი პრეზიდენტი, ოფიციალური ვიზიტით იმყოფებოდა ჩინეთში. ეს იყო ვიეტნამის ლიდერის პირველი ვიზიტი ჩინეთში უკანასკნელი 38 წლის მანძილზე. ლე დიკ ანის ვიზიტის დროს განიხილეს ეკონმიკური თანამშრომლობისა და ჩინეთის ტერიტორიული პრეტენზიები სამხრეთ ჩინეთის ზღვაში. თუმცა შეთანხმება შედგე მხოლოდ უკანასკნელ საკითხზე.

1991 წელს ლე დიკ ანმა მხარი დაუჭირა დო მიოის ვიეტნამის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის გენერალური მდივნის თანამდებობაზე ასარჩევად.

1992 წელს ვიეტნამში პრეზიდენტის თანამდებობა აღადგინეს, ხოლო ამავე წლის წლის სექტემბერში ლე დიკ ანი პრეზიდენტად აირჩიეს. მიუხედავად იმისა, რომ ახლადაღდგენილი თანამდებობა წარმომადგენლობით ხასიათს ატარებდა, ლე დიკ ანმა შეძლო და გააფართოვა თავისი პოლიტიკური წონა.

1996 წლის ნოემბრის შუა რიცხვებში ინსულტის გამო მოახდინეს ლე დიკ ანის ჰოსპიტალიზაცია. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულება მხოლოდ 1997 წლის აპრილში შეძლო. 1997 წლის სექტემბერში ვიეტნამის კომუნისტური პარტიის ყრილობის შემდეგ გადადგა თანამდებობიდან და 1997-2001 წლებში იყო პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მრჩეველი.

ოჯახი
მეუღლე — ვო თი ლე. შვილი, ლე მან ჰა — ხოშიმინის სახალხო კომიტეტის თავჯდომარის მოადგილეა.
ალექსანდროვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალექსანდროვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:

აზერბაიჯანი
ალექსანდროვკა – სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.

მოლდოვა
ალექსანდროვკა – სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში.
ალექსანდროვკა – სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში.
ალექსანდროვკა – სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში.

რუსეთი
ბაშკირეთი
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზინის რაიონში
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაქის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სანინის სოფსაბჭოში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის ბედეევო-პოლიანის სოფსაბჭოში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დავლეკანოვოს რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კარმასკალის რაიონის კამიშლინკის სოფსაბჭოში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ყარაიდელის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კარმასკალის რაიონში ბუზოვიაზის სოფსაბჭოში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ქალთასის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუგარჩინის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის თუიმაზის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩიშმის რაიონში.
გრიფინები (სეზონი 3)

ანიმაციური ტელესერიალ „გრიფინების“ მესამე სეზონი გადაიცემოდა ტელეარხ -ის ეთერში 1999 წლის 11 ივლისიდან 9 ნოემბრამდე და ის შედგება 22 ეპიზოდისგან. სერიალის მესამე სეზონში გრძელდება გრიფინების ოჯახის თავგადასავალი: პიტერი, (მამა), ლოისი (დედა), მეგი (ქალიშვილი), კრისი (ვაჟიშვილი), სტიუ (ვაჟიშვილი) და ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიანი. ოჯახის ყველა წევრი ცხოვრობს გამოგონილ ქალაქ კუაჰოგში. პერსონაჟებს ახმოვანებენ მსახიობები: სეთ მაკფარლეინი, ალექს ბორშტეინი, სეთ გრინი, ლეისი ჩემბერტი და მილა კუნისი.

სეზონის აღმასრულებელ პროდიუსერებად გვევლინებიან დენ პალადინო და სეთ მაკფარლეინი. ასევე სეზონი მოიცავს 9 ეპიზოდს (შექმნილი მაკფარლეინისა და დეივიდ ცუკერმანისს მიერ), რომელიც დაფუძნებული არის მეორე სეზონზე.

მიუხედავად იმისა, რომ 2000 წელს პროექტი დაიხურა დაბალი რეიტინგის გამო, ის კვლავ დაუბრუნდა ეთერს 2001 წელს მესამე სეზონით. 2002 წელს ხელმეორედ შეწყდა სერიალის ჩვენება, კვლავ დაბალი რეიტინგიდან გამომდინარე, თუმცა -ზე მაღალი რეიტინგისა და დისკების კარგმა გაყიდვებმა ტელეკომპანია ფოქსს გაუღვივა სერიალისადმი ინტერესი. სერიალი ეთერს დაუბრუნდა 2005 წელს ახალი სეზონითა და 35 ეპიზოდით.

სეზონს დადებითი შეფასებები ჰხვდა წილად კრიტიკოსებისგან. ეპიზოდს „ ' “ მიენიჭა ემის ჯილდო საუკეთესო სიმღერის კატეგორიაში. 2003 წლის 9 სექტემბერს გამოვიდა გამოცემა, სადაც შესული არის ოცდაორივე ეპიზოდი.

ეპიზოდები
უილიამ ოკამი

უილიამ ოკამი (ან ოკამელი; ; დ. დაახ. 1285, ოკამი, სარის საგრაფო, ინგლისი — გ. 1347, მიუნხენი, ბავარიის საჰერცოგო, საღვთო რომის იმპერია) — ინგლისელი ფილოსოფოსი, ფრანცისკანელი ბერი ოკამიდან, სამხრეთ ინგლისში მდებარე სარის საგრაფოს პატარა სოფლიდან. ნომინალიზმის მომხრე, თვლიდა, რომ არსებობს მხოლოდ ინდივიდუალური, ხოლო უნივერსალია არსებობს მხოლოდ ადამიანის გონებაში აბსტრაქტული აზროვნების წყალობით, მის გარეთ კი არ აქვს არავითარი მეტაფიზიკური არსი. ითვლება თანამედროვე ეპისტემოლოგიისა და მთლიანად თანამედროვე ფილოსოფიის ერთ-ერთ მამად, აგრეთვე ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ლოგიკოსად.
ნომინალიზმი

ნომინალიზმი ( — სახელებთან დაკავშირებული, მომდინარეობს -იდან — სახელი) — ფილოსოფიური სწავლება, რომლის თანახმადაც, სახელწოდება ისეთი ცნებებისა, როგორებიცაა „ცხოველი“, — „ემოცია“, — ეს არის არა მთლიანობის მქონე ობიექტების საკუთარი სახელები, არამედ ზოგადი სახელები (უნივერსალიები), ერთგვარი ცვლადები, რომელთა ჩანაცვლებაც შეგვიძლია კონკრეტული სახელებით (მაგალითად, ზოგადი სახელწოდების, „ადამიანის“, ნაცვლად — საკუთარი სახელები „პეტრე“, „პავლე“, „ანა“, „მარია“ და ა.შ.).

სხვაგვარად რომ ვთქვათ, ნომინალისტების კრიტიკის საგანი არის ის, რომ ზოგადი სახელები მიემართება არა მხოლოდ ობიექტების მთლიან კლასს, არამედ ამ კლასში შემავალ თითოეულ ობიექტს ცალ-ცალკეც.

აქედან გამომდინარეობს ცნებები, რომლებიც აღინიშნება ზოგადი სახელებით. მაგალითად, როგორიცაა „ადამიანი“ — არა როგორც დამოუკიდებელი მთლიანი, არამედ როგორც ცალკეული ცნებების (კონკრეტული ადამიანების), ანუ აბსტრაქციებისა და აზრითი სახეების ერთობლიობა.
არქეოგრაფია

არქეოგრაფია (ძვ. ბერძნ. — ძველი და — ვწერ) — დამხმარე საისტორიო დისციპლინა, რომელიც ადგენს წერილობითი წყაროების მეცნიერული აღწერისა და გამოცემის პრინციპებსა და მეთოდებს. არქეოგრაფია მჭიდროდაა დაკავშირებული ფილოლოგიასთან, წყაროთმცოდნეობასთან, დიპლომატიკასთან, არქივთმცოდნეობასთან და სხვა. არქეოგრაფია, როგორც ძეგლების სტამბურ გამოცემასთან დაკავშირებული სამეცნიერო დარგი, წარმოიშვა საბეჭდი დაზგის გაჩენის შემდეგ, ხოლო თეორიულად დამუშავდა და ჩამოყალიბდა საგამომცემლო ტრადიციების შექმნისა და გამოცდილების დაგროვების შემდეგად. როგორც ფეოდალიზმის, ისე კაპიტალიზმის ხანაში არქეოგრაფია კლასობრივ ხასიათს ატარებდა.
ტიბის პრეფექტურა

ტიბის პრეფექტურა — პრეფექტურა იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს კუნძულ ჰონსიუზე, კანტოს რეგიონში. პრეფექტურის ფართობი შეადგენს 5156,61 კმ²-ს. მოსახლეობა — 6 196 701 ადამიანი, მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 1201,70 ად./კმ². პრეფექტურის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ტიბა.

ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა
ტიბის პრეფექტურაში განლაგებულია 37 ქალაქი და 6 რაიონი (16 დაბა და 1 სოფელი).

ქალაქები
პრეფექტურის ქალაქების სია:

ისტორია
ტიბის პრეფექტურა დაარსდა 1837 წლის 15 ივნისს კისარაძუსა და იმბის პრეფექტურების გაერთიანების შედეგად. ტოდოფუკენის სისტემის შემოღებამდე პრეფექტურა სამი პროვინციისაგან შედგებოდა: ავა, კაძუსა და სიმოსა.

გეოგრაფია
ტიბის პრეფექტურა მდებარეობს კუნძულ ჰონსიუს სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, უმთავრესად ბოსოს ნახევარკუნძულზე. ჩრდილოეთით ესაზღვრება იბარაკის პრეფექტურა, დასავლეთით ქალაქი ტოკიო და საიტამის პრეფექტურა, აღმოსავლეთით ეკვრის წყნარი ოკეანე, ხოლო სამხრეთით ტოკიოს ყურე. ტიბის პრეფექტურის დიდი ნაწილი განლაგებულია ბოსოს ბორცვიან ნახევარკუნძულზე, რომელზედაც ბრინჯი მოჰყავთ. ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული რაიონია პრეფექტურის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი, — კანტოს რეგიონის ნაწილი, რომელიც განფენილია ტოკიოსა და საიტამის საქალაქო აგლომერაციაში. კუროსიოს დინება გადის ტიბის პრეფექტურის ახლოს, რის გამოც ზამთარი შედარებით თბილია, ხოლო ზაფხული ახლოს მდებარე ტოკიოსთან შედარებით გრილი.

ეკონომიკა
ტიბის პრეფექტურა თავისი წაგრძელებული სანაპიროსა და ტოკიოსთან სიახლოვის გამო არის იაპონიის ერთ-ერთი ყველაზე განვითარებული სამრეწველო რაიონი. განვითარებულია ქიმიური მრეწველობა, ნავთობქიმია და მანქანათმშენებლობა, — ტიბის პრეფექტურის სამი ძირითადი საწარმოო დარგი. ერთად ისინი იძლევიან პრეფექტურის ექსპორტის 45 %-ს. პრეფექტურის ეკონომიკაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია აგრეთვე ვაჭრობას, ტრანსპორტს, მეტალურგიას, კვების მრეწველობასა და ტურიზმს. 80-90-იან წლებში მთავრობამ დააარსა 80-ზე მეტი საწარმოო ზონა. განვითარებულია თევზჭერა. მეთევზეობის ბაზა განლაგებულია ქალაქ ტიოსიში.

ტოკიოს დისნეილენდი მდებარეობს ქალაქ ურიასუში, პრეფექტურის დასავლეთ საზღვართან. ტიბა ტოკიოსთან დაკავშირებულია რამდენიმე სარკინიგზო ხაზით. ქალაქ ნარიტაშია ნარიტის საერთაშორისო აეროპორტი, რომელიც ტიბის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რაიონში მდებარეობს. ტიბის პრეფექტურა განთქმულია აგრეთვე სოფლის მეურნეობით. პრეფექტურის ფარგლებშია დიდი სავაჭრო ცენტრები და უნივერმაღები.

სიმბოლიკა
ტიბის პრეფექტურის ემბლემა შეიქმნა 1909 წლის 28 დეკემბერს. იგი წარმოადგენს კატაკანის სიმბოლოების „ტი“ და „ხა“ სტილიზებულ შეხამებას. ტიბის პრეფექტურის დროშა დამტკიცდა 1963 წლის 29 ივლისს. დროშის ლურჯი ფერი გამოხატავს იმედსა და განვითარებას, ხოლო ყვითელი თალგამის ყვავილია. მართალია ტიბის პრეფექტურის ყვავილი არ არის დამტკიცებული, მაგრამ ყვავილად თალგამის ყვავილია აღიარებული. იგი გამოკითხვის შედეგად პრეფექტურის მოსახლეობამ 1954 წელს აირჩია. ხედ არჩეულია (1966 წლის 29 სექტემბერი), ხოლო ფრინველად — (1965 წლის 10 მაისი).