iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კანგასნიემი

კანგასნიემი — მუნიციპალიტეტი მიკელის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 139 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 326.75 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.8 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. კანგასნიემი მიკელიდან 50 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით, ხოლო იუვიასკიულიიდან 63 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰანკასალმი, ჰირვენსალმი, იოუტსა, მიკელი, პიეკსიამიაკი და ტოივაკა. მუნიციპალიტეტი 1867 წელს დაარსდა. უდიდესი ტბებია პუულავესი და კიუიუვესი. 1997 წელს ფინეთის სატელევიზიო შოუში კანგასნიემი ქვეყნის ყველაზე ლამაზ მუნიციპალიტეტად დაასახელეს.
მიკელი

მიკელი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი მიკელის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 976 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 3 229.57 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.58 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.

გეოგრაფია
მიკელის ცენტრი საიმაის ტბის სანაპიროზე მდებარეობს. ქალაქში და მის ირგვლივ ბევრი პატარა ტბაა. მიკელის აღმოსავლეთ ნაწილის ტბები მდინარე ვუოკსის სისტემას მიეკუთვნება. ქალაქის დასავლეთი ნაწილი პუულის ტბამდე აღწევს, რომელიც მდინარე კიუმიიოკის სისტემის ნაწილია.

მიკელის ჩრდილოეთით პიეკსიამიაკი მდებარეობს, ჩრდილო-დასავლეთით ― კანგასნიემი, დასავლეთით ― ჰირვენსალმი და მიანტიუჰარიუ, აღმოსავლეთით ― იუვა და პუუმალა, ხოლო სამხრეთით ― სავიტაიპალე.

დემოგრაფია
2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 976 ადამიანს შეადგენს. ჯამური ფართობი 3 229.57 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.58 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის უმრავლესობისთვის მშობლიური ენაა ფინური (მიკელის მოსახლეობის 0.15%-ისთვის მშობლიური ენაა შვედური ენა).

განათლება
მიკელში მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფინეთის გამოყენებით მეცნიერებათა უნივერსიტეტის ცენტრალური კამპუსი. მიკელის საუნივერსიტეტო კონსორციუმი მოიცავს: ჰელსინკის უნივერსიტეტის, აალტოს უნივერსიტეტის (ყოფილი ჰელსინკის ეკონომიკური სკოლა), აღმოსავლეთ ფინეთის უნივერსიტეტისა და ლააპეენრანტის ტექნოლოგიების უნივერსიტეტის ერთეულებს.
სორიის მუნიციპალიტეტები

სორიის პროვინცია შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიურ გაერთიანებაში და შედგება 183 მუნიციპალიტეტისაგან. ესპანეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის კანონის თანახმად მუნიციპალიტეტი წარმოადგენს სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ძირითად სუბიექტს, რომლის ძირითადი ელემენტებია ტერიტორია, მოსახლეობა და ადგილობრივი ადმინისტრაცია. თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს საბჭო, კომისია (მინისტრთა კაბინეტის მსგავსი) და ყავს მერი (ალკალდი). მუნიციპალური საბჭოს წევრებს ირჩევენ პროპორციული არჩევნების გზით.

სორიის მუნიციპალიტეტები ერთიანდებიან 14 კომარკაში: ალმარსა, ალმასა, ალმასანი, ბერლანგა, კამპო-დე-გომარა, ლას-ვიკარიასი, მონკაიო, პინარესი, ტიერა-დე-კამეროსი, ტიერა-დე-მედინასელი, ტიერას-ალტასი, ტიერას-დელ-ბურგო, ფრენტესი, ელ-ვალიე-ი-ლა-ვეგა-სინოტრა.

სორიის პროვინციის ფართობია 10 306 კმ² და 2020 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 88 884 მაცხოვრებელს. დედაქალაქია სორია, რომელიც ასევე მოსახლეობის მიხედვით ყველაზე დიდია. სორიის პროვინციის ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია არკოს-დე-ხალონი (441,54 კმ²), ხოლო ყველაზე პატარაა — სალდუერო (2,69 კმ²).

მუნიციპალიტეტების სია
რუკა
მიანტიჰარიუ

მიანტიუჰარიუ — მუნიციპალიტეტი მიკელის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 555 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 210.98 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.2 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰეინოლა, ჰირვენსალმი, კოუვოლა, მიკელი, პერტუნმაა და სავიტაიპალე.
პერტუნმაა

პერტუნმაა — მუნიციპალიტეტი მიკელის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 590 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 454.2 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.25 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. 1926 წელს პერტუნმაა მიანტიუჰარიუს გამოეყო და დამოუკიდებელი მუნიციპალიტეტი გახდა.
ბები დოლი

დრაგანა ტოდოროვიჩი ( ; დ. 2 ოქტომბერი, 1962 )— სასცენო სახელი ბები დოლ, სერბი და იუგოსლავიელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი, რომელიც დაიბადა ბელგრადში. მისი სოლო დებიუტი 1981 წელს შედგა სინგლით „“. ბები დოლმა თავისი სადებიუტო ალბომით მოიპოვა პოპულარობა და პოპულარობა მთელ ქვეყანაში. მან წარმოადგინა იუგოსლავია 1991 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე „ბრაზილია“. მან დღემდე გამოუშვა ოთხი სტუდიური ალბომი და აქვს რამდენიმე ჰიტ-სიმღერა სერბეთსა და ყოფილ იუგოსლავიაში.

ადრეული წლები
მომღერლის ნამდვილი სახელია დრაგანა შარიჩი. იგი დაიბადა 1964 წლის 2 ოქტომბერს ბელგრადში, იუგოსლავიის სოციალისტურ ფედერაციულ რესპუბლიკაში. დრაგანას დედა, მაგდალენა, მუშაობდა ბელგრადის ტელევიზიაში და მამა, მილისავი, იყო სამხედრო ჯაზის მუსიკოსი. მისი დაბადებიდან სამი თვის შემდეგ, ოჯახი საცხოვრებლად კოპენჰაგენში, დანიაში გადავიდა და მოგვიანებითაც ხშირად იცვლიდნენ საცხოვრებელს ევროპაში მამის სამსახურის გამო, რომელიც მუშაობდა ამერიკულ სამხედრო ბაზებში. როდესაც შარიჩი შვიდი წლის გახდა, ისინი საბოლოოდ დაბრუნდნენ ბელგრადში და გახდა სკოლის მოსწავლე. მათ ერთად გაიმარჯვეს რადიო ბელგრადის მიერ ორგანიზებულ კონკურსში და მიიღეს შეთავაზება სტუდიური ჩანაწერების გაკეთებაზე.

მომდევნო წელს მან შექმნა ხანმოკლე ჯგუფი თავის ბოიფრენდთან, გიტარისტ გორან ვეივოდასთან და დრამერ ივან ვდოვიჩთან ერთად. სიმღერა მოგვიანებით იმავე წელს გამოვიდა 12 დიუმიან სინგლზე . ამის შემდეგ ბები დოლი შეუერთდა ზდრავკო ჩოლიჩს ეროვნულ ტურნეზე, შემდეგ კი გადავიდა ეგვიპტეში, სადაც რამდენიმე წელი გაატარა კაიროში, სასტუმრო შერატონში .

იუგოსლავიაში დაბრუნების შემდეგ, შარიჩმა გახმოვანა სონია სავიჩის პერსონაჟი ბორო დრაშკოვიჩის 1985 წლის ფილმში ცხოვრება მშვენიერია და გამოჩნდა ჟიკა მიტროვიჩის 1986 წლის ფილმში პროტესტის ალბომი. მან ასევე განასახიერა ოფელია ჰამლეტში, რომელიც ითამაშა 1987 წელს ტიტოგრადის ეროვნულ თეატრში .

იგი დაბრუნდა იუგოვიზიაში, სარაევოში, 1991 წლის მარტში და გაიმარჯვა კონკურსში სიმღერით „ბრაზილია“, რომელიც თავად დაწერა ზორან ვრაჩევიჩთან ერთად. ის ასევე იყო ბოლო ოფიციალური წარმომადგენელი ევროვიზიაზე იუგოსლავიიდან, რადგან ამ წლის ბოლოს ქვეყანამ დე ფაქტო არსებობა შეწყვიტა. ევროვიზიის შემდეგ ის ცხოვრობდა პარიზში, სადაც ხელი მოაწერა ორწლიან კონტრაქტს, მაგრამ საბოლოოდ გადაწყვიტა სერბეთში დაბრუნება მის ქვეყანაში პოლიტიკური არასტაბილურობის გამო. მასში შედიოდა ლენი კრავიცის, სიმონ და გარფუნკელის, პინკ ფლოიდის, ლუი არმსტრონგისა და მაიკლ ჯექსონის ქავერები, ისევე როგორც მისი წინა სიმღერები. 2008 წელს ბები დოლმა გამოუშვა ახალი კომპილაციური ალბომი. 2017 წლის განმავლობაში ბები დოლი ასევე იყო სერბული - ის მეოთხე სეზონის კონკურსანტი. მან გაიმარჯვა პირველი ეპიზოდში, სადაც განასახიერებდა ემილი სანდეს . 2020 წელს იგი გამოჩნდა სერიალში ( მაგნატი ), რომლის რეჟისორიც დრაგან ბჟელოგრლიჩი იყო.

1970-იანი წლების ბოლოს და 1980-იანი წლების დასაწყისში შარიჩი ხვდებოდა გიტარისტ გორან ვეივოდას,

2014 წლის 27 სექტემბერს ოთხწლიანი ურთიერთობის შემდეგ ცოლად გაჰყვა ლოს ანჯელესში დაბადებულ სერბ პროფესორს, ალექს ტოდოროვიჩს. ასევე გავრცელდა ინფორმაცია, რომ მან გვარი შეიცვალა და დრაგანა ტოდოროვიჩი გახდა.
პიექსიამიაკი

პიექსიამიაკი — მუნიციპალიტეტი პიექსიამიაკის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 040 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 836.22 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.86 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰანკასალმი, იოროინენი, იუვა, კანგასნიემი, ლეპიავირტა, მიკელი, რაუტალამპი და სუონენიოკი.
სულკავა

სულკავა — მუნიციპალიტეტი სავონლინის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 363 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 769.2 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.04 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: იუვა, პუუმალა, რანტასალმი, რუკოლაჰტი და სავონლინა
რანტასალმი

რანტასალმი — მუნიციპალიტეტი სავონლინის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 305 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 925.2 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.91 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: იოროინენი, იუვა, სავონლინა, სულკავა და ვარკაუსი
ვენერა ნეფარიძე

ვენერა ვლადიმერის ასული ნეფარიძე (დ. 18 მარტი, 1923, თბილისი, — გ. 27 ივნისი, 2011) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1971).

1945 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი. მუშაობდა მარჯანიშვილის (1945-1947), სოხუმის (1947-1973) და რუსთავის (1973 წლიდან) თეატრებში. ასრულებდა დრამატულ და სახასიათო როლებს: ლელა (გ. შატბერაშვილის „რკინის პერანგი“), გვირისტინე (პ. კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), თამრო (ი. ჭავჭავაძის „გლახის ნაამბობი“), რუქაია (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი“), იოკასტე (სოფოკლეს „ოიდიპოს მეფე“), ბერნარდა (გარსია ლორკას „ბერნარდა ალბას ოჯახი“), ლუიზა (ფ. შილერის „ვერაგობა და სიყვარული“) და სხვა. გადაღებულია ფილმებში: „ვინ შეკაზმავს ცხენს“ (1963, რეჟისორი: შოთა მანაგაძე), „სამანიშვილის დედინაცვალი“ (1977, რეჟისორი: ელდარ შენგელაია), „კარიერი“ (1979, რეჟისორი: პავლე ჩარკვიანი), „ქორწინება იმერულად“ (1979, რეჟისორები: ნელი ნენოვა, გენო წულაია), „წისქვილი ქალაქის გარეუბანში“ (1981, რეჟისორი: რეზო ესაძე).

ჯილდოები და აღიარება
1958 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1971 — საქართველოს სახალხო არტისტი
კატარინა კარაჯორჯევიჩი

კატარინა, იუგოსლავიის პრინცესა ( ნამდვილი გვარი - ბატისი, , დ. 13 ნოემბერი, 1943, ათენი ) — იუგოსლავიის პრინცის ცოლი.

ბიოგრაფია
ის არის რობერტ ბატისის (1916–2011) და ანა დოსტის (1922–2010) ორი ქალიშვილიდან ერთ–ერთი. მისი და არის ბეტი რუმელიოტისი (ნამდვილი გვარი - ბატისი). კატარინამ განათლება მიიღო ათენსა და ლოზანაში, შვეიცარიაში. სწავლობდა ბიზნესს დენვერისა და დალასის უნივერსიტეტებში . იგი რამდენიმე წლის განმავლობაში მუშაობდა ბიზნესის მიმართულებით შეერთებულ შტატებში.

1962 წლის 25 ნოემბერს კატარინა დაქორწინდა ჯეკ უოლტერ ენდრიუსზე (1933–2013),   ვალტერ ენდრიუსისა და ელიზაბეტ პიფერის ვაჟზე. მათ შეეძინათ ორი შვილი. და განქორწინდნენ 1984 წელს. კეტრინი ბევრს მოგზაურობდა. ცხოვრობდა ავსტრალიაში, აფრიკასა და შეერთებულ შტატებში.

მისი ვაჟი დავიდი და შვილიშვილი ალექსანდრე საბერძნეთის ყოფილი პრეზიდენტის, პროკოპის პავლოპულოსის ნათლულები არიან.

მან გაიცნო თავისი მეორე ქმარი ვაშინგტონში 1984 წელს და დაქორწინდნენ ლონდონში, სამოქალაქო წესით 1985 წლის 20 სექტემბერს და მეორე დღეს რელიგიურად - წმინდა სავას სერბულ მართლმადიდებლურ ეკლესიაში, ნოტინგ ჰილში . მათი მეჯვარე იყო კონსტანტინოს , ხოლო მოწმე იყო იუგოსლავიის პრინცი ტომისლავი, პრინც ალექსანდრეს ბიძა.

მან თავისი დროის დიდი ნაწილი დაუთმო საქველმოქმედო საქმიანობას ყოფილ იუგოსლავიაში კონფლიქტის შემდეგ. იგი მუშაობს ჰუმანიტარულ დახმარებაში და არის სხვადასხვა ჰუმანიტარული ორგანიზაციის მფარველი. 2001 წელს მან დააარსა ბელგრადში, მისი საქველმოქმედო საქმიანობის გაფართოების მიზნით.

1991 წელს მეუღლესთან და ვაჟებთან ერთად ბელგრადში გაემგზავრა. მათ ენთუზიაზმით მიესალმა ასიათასობით მხარდამჭერი, რომელთაგან ბევრი მხარს უჭერდა კარაგეორგევიჩების ოჯახის საკონსტიტუციო საპარლამენტო მონარქიის მეთაურობას.

2001 წლის 17 ივლისს, სერბეთში დემოკრატიული რევოლუციის შემდეგ, გვირგვინოსანმა პრინცმა და პრინცესამ დაიდეს ბინა ბელგრადის სამეფო სასახლეში .

კატარინა საუბრობს ბერძნულ, ინგლისურ, ფრანგულ, ესპანურ და სერბულ ენებზე. უყვარს მუსიკა, კითხვა, სამზარეულო, თეატრი და თხილამურებით სრიალი.

2019 წელს კატარინამ ლონდონში აღნიშნა თავისი ჰუმანიტარული ორგანიზაციის დაარსებიდან 25 წელი. ღონისძიება გაიმართა კლარიჯის სასტუმროში მაიფეირში, მისი მეუღლის დაბადების ადგილას. ღონისძიების ორგანიზატორი იყო გამგეობის წევრი ლაზარ ვუკოვიჩი. კატარინას წარჩინებულ სტუმრებს 25 წლიანი მფარველობისთვის ჯილდო გადაეცათ.

გერბი
სერბეთის პრინცის მეუღლის უნივერსალური გერბი არის წითელ ფონზე თეთრი ორთავიანი არწივი ფრენისას. ორივე თავი დაგვირგვინებულია სერბეთის ჰერალდიკური გვირგვინით. არწივის წვერი, ენა და ტერფები ოქროსფერია. არწივს აქვს წითელი ფარი, კიდემდე ჯვრით. თეთრი არწივის ქვედა მხარეს არის ორი ოქროსფერი შროშანა. ფარი დაგვირგვინებულია მეფე პეტრე -ის გვირგვინით, ცენტრში ლურჯი შროშანით.
პატარიძე

საკუთარი სახელი პატარიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

გულნარა პატარიძე — ჟურნალისტი
ელისე პატარიძე — პოლიტიკური ემიგრანტი, ჟურნალისტი
ზაზა პატარიძე — ფიზიკოსი, პოლიტიკოსი
ზვიად პატარიძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
ზურაბ პატარიძე — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
იგორ პატარიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
ივანე პატარიძე — მოქანდაკე
ივანე პატარიძე — რეჟისორი, პედაგოგი
ივანე პატარიძე — სამხედრო პირი
ლელა პატარიძე — ისტორიკოსი
მიქელ პატარიძე — პოეტი, მთარგმნელი, ჟურნალისტი, სპორტსმენი
ოთარ პატარიძე — საფრანგეთის ქართული სათვისტომოს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი
რამაზ პატარიძე — ენათმეცნიერი, ანბანთმცოდნე
ივანე პატარიძე (რეჟისორი)

ივანე (კუკური) ერმალოს ძე პატარიძე (დ. 7 მაისი, 1900, ქუთაისი, — გ. 2 სექტემბერი, 1982, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, პედაგოგი; საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1935).

დაამთავრა ქუთაისის გიმნაზია 1919 წელს. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. იყო კოტე მარჯანიშვილის მოწაფე. მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა რუსთაველის თეატრის ჩამოყალიბებასა და განვითარებში. 1921 წლიდან იყო ამ თეატრის რეჟისორის თანაშემწე, 1928-1958 წლებში — დამდგმელი რეჟისორი. 1927 წელს შექმნა საესტრადო ჯგუფი „ხრინწაძის ხრო“. რუსთაველის თეატრში დადგა: გ. ვენეციანოვის „ჯუმა მაშიდი“, ა. მაშაშვილის „განგაში“, ა. სლავინსკის „პროტესტი“, ი. კოჩერგას „მაისტერი“, ს. კლდიაშვილის „გმირთა თაობა“, ვ. გაბესკირიას „გურიის მთები დაუთოვია“ და სხვ., ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრში — ვ. დოლიძის „ქეთო და კოტე“. 1939-1979 წლებში იყო საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის პედაგოგი.
ივანე პატარიძე (სამხედრო)

ივანე პორფირის ძე პატარიძე (დ. 1890 — გ. 1944?) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის არმიის ოფიცერი.

დაიბადა გლეხის ოჯახში. დაამთავრა ელისავეტგრადის საკავალერიო სასწავლებელი (1913). მსახურობდა ოდესის მე-10 ულანთა პოლკში. მონაწილეობდა მსოფლიო ომში (1914-1915); კორნეტმა პატარიძემ თავი გამოიჩინა 1915 წელს ავსტრიელებთან ბრძოლაში სოფ. შილოვცისთან, რისთვისაც დაჯილდოვდა „გიორგის იარაღით“ (ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“, 1916). რუსეთის სამოქალაქო ომის (1918-1922) დროს მსახურობდა მოხალისეთა არმიაში, შემდეგ — სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში. ჰქონდა პოლკოვნიკის წოდება. 1920 წლიდან ემიგრაციაში იყო იუგოსლავიის სამეფოში; ერთხანს იყო რუს ემიგრანტ სამხედროთა ორგანიზაციის — გალიპოლელთა საზოგადოების ქ. ბიტოლის განყოფილების თავმჯდომარე. მსოფლიო ომის (1939-1945) დროს იბრძოდა გერმანელების მხარეს „რუსული კორპუსის“ შემადგენლობაში. 1944 წლის ოქტომბერში ქ. ჩაჩაკთან (სერბეთი) იუგოსლაველ პარტიზანებთან ბრძოლაში მძიმედ დაიჭრა და ტყვედ ჩავარდა. სავარაუდოდ გარდაიცვალა მიღებული ჭრილობებისგან.
ნინა ანგელოვსკა

ნინა ანგელოვსკა (დ. 13 ივლისი, 1988, სკოპიე) — მაკედონიელი პოლიტიკოსი და ყოფილი ფინანსთა მინისტრი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. ის ასევე არის მეწარმე, გაეროს ვაჭრობისა და განვითარების კონფერენციის ფარგლებში ქალთა ადვოკატი ონლაინ ვაჭრობის სფეროში და მაკედონიის ელექტრონული ვაჭრობის ასოციაციის პრეზიდენტი. მან დააარსა და ხელმძღვანელობდა გარიგებების პირველ პლატფორმას, წამყვან ელექტრონულ სავაჭრო კომპანიას მაკედონიაში, სახელწოდებით „.“. წარმატებული შეთანხმების შედეგად, თავისი კომპანია . პოლონურმა ჯგუფმა -მ შეიძინა.

ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ანგელოვსკამ განათლება მიიღო სკოპიეში კირილესა და მეთოდეს უნივერსიტეტში, სადაც მან მოიპოვა ბაკალავრის და მაგისტრის ხარისხები ელექტრონულ ბიზნესში ეკონომიკის ფაკულტეტზე. ანგელოვსკამ უნივერსიტეტი დაამთავრა წლის საუკეთესო სტუდენტის სტატუსით და 2010 წელს მიენიჭა ფრენკ მენინგი ეკონომიკურ მეცნიერებებში თაობის საუკეთესო სტუდენტის წოდებისთვის. ანგელოვსკამ მოიგო ეროვნული კონკურსი ყველაზე ინოვაციური ბიზნეს გეგმისთვის და დააარსა . 2011 წელს, რომელიც ცნობილია როგორც პირველი მაკედონიური გარიგებების პლატფორმა და წამყვანი მაკედონიური ელექტრონული სავაჭრო კომპანია. ანგელოვსკამ 2016 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი მენეჯმენტის ფაკულტეტზე კირილე და მეთოდეს უნივერსიტეტში.

2019 წლის 24 სექტემბერს გაეროს ვაჭრობისა და განვითარების კონფერენციამ გამოაცხადა შვიდი ადვოკატი ქალი, ელექტრონული ვაჭრობის სფეროში განვითარებადი სამყაროდან. დანარჩენები იყვნენ ნაზანინ დანეშვარი, კლარის ირიბაგიზა, სიაოფეი იაო, პატრიცია ზონდი იაო, კლაუდია დე ჰერედია და ჰელიანტი ჰილმანი . ამის შესახებ ნიუ-იორკში გაეროს გენერალური ასამბლეაზე გამოცხადდა. მის მიერ დაგეგმილმა 2020 წლის ბიუჯეტმა ჩრდილოეთ მაკედონიისთვის გაზარდა ინვესტირების ხარჯები 50%-ით ადამიანურ კაპიტალში (ჯანმრთელობა, განათლება და ა.შ.) და ამავე დროს, დაგეგმა ეროვნული ვალის შემცირება მშპ-სთან მიმართებაში.

სხვა საქმიანობა
დაკავებული თანამდებობის შედეგად ნინა იყო ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკის მმართველთა საბჭოს ყოფილი წევრი (2019 წლიდან)

აღიარება
ანგელოვსკა 2010 წელს გახდა წლის საუკეთესო სტუდენტი და დაჯილდოვდა ეკონომიკურ მეცნიერებებში თაობის საუკეთესო სტუდენტის წოდებისთვის.

2018 წელს ანგელოვსკა დასახელდა ევროპის -ის სიაში 30 30 წლამდე წარმატებულ ახალგაზრდებს შორის.

2019 წელს ანგელოვსკა დასახელდა -ის ელექტრონულ ვაჭრობაში წარმოდგენელი შვიდი გლობალური ქალი დამცველის ჩამონათვალში.
ზურაბ პატარიძე

ზურაბ ალექსანდრეს ძე პატარიძე (დ. 9 სექტემბერი, 1928, თბილისი — გ. 5 ივნისი, 1982, სოფ. სართიჭალა; დაკრძალულია საბურთალოს პანთეონში) — ქართველი საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე, საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე (1975-1982).

დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი (1952). 1955 წლიდან იყო სსრკ კომუნისტური პარტიის წევრი. 1950-იან წლებში სხვადასხვა თანამდებობაზე მუშაობდა ჭიათურის მაღაროთა სამმართველოში. 1962-1967 წლებში იყო საქართველოს კომპარტიის ჭიათურის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი, 1967-1972 წლებში — კომპარტიის საორგანიზაციო-პარტიული სამუშაოების განყოფილების ინსტრუქტორი, 1972—1975 წლებში — საქართველოს სსრ კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი, 1975 წლის დეკემბრიდან გარდაცვალებამდე — საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე. არჩეული იყო საქართველოს სსრ მე-6, მე-7, მე-8, მე-9, მე-10 მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად, საბჭოთა კავშირის მე-9-10 მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად, 1976 წლიდან იყო სსრკ კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრობის კანდიდატი. დაიღუპა ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად სოფ. სართიჭალასთან 1982 წელს. დაჯილდოებული იყო ოქტომბრის რევოლუციის, შრომის წითელი დროშის და ლენინის ორდენებით.
ჟამილა კოლონომოსი

ჟამილა, ანჟელა კოლონომოსი (დ. 18 ივნისი, 1922 – გ. 18 ივნისი, 2013) — სეფარდი ებრაელი, თავისუფლებისთვის მებრძოლი, მწერალი, აკადემიკოსი და პოლიტიკური აქტივისტი დღევანდელ ჩრდილოეთ მაკედონიაში .

მისი მშობლიური ქალაქის, მონასტირის (ამჟამად ცნობილი როგორც ბიტოლა), ბულგარეთის მიერ ოკუპაციის დროს კოლონომოსი შეუერთდა იუგოსლავიის ანტიფაშისტურ პარტიზანულ წინააღმდეგობას. მაკედონიის გასათავისუფლებლად ბრძოლის შემდეგ, იგი დაბრუნდა მონასტირში და აღმოაჩინა, რომ მთელი მისი ოჯახი სასიკვდილო ბანაკში მოკლეს. იგი გადავიდა დედაქალაქში, სადაც გახდა პროფესორი კირილესა და მეთოდეს უნივერსიტეტში, სკოპიე. მუშაობდა ქვეყნის მასშტაბით ებრაული თემის ენისა და ისტორიის შესანარჩუნებლად.

ადრეული წლები
ჟამილა კოლონომოსი დაიბადა 1922 წელს მონასტირში, ახლანდელი ბიტოლა, ჩრდილოეთ მაკედონია . იგი გაიზარდა ქალაქის ებრაულ თემში, სადაც მისი მამა ბანკის მენეჯერი იყო. მის მშობლებს, ისაკ და ესტერინა ფრანსეს კოლონომოსებს ხუთი შვილი ჰყავდათ. ის იყო სოციალ-სიონისტური ახალგაზრდული ორგანიზაციის, ჰაშომერ ჰაზაირის, წევრი.

ის უკვე ჩართული იყო ანტიფაშისტურ მცდელობებში, ამზადებდა ფეხსაცმელს მოწინააღმდეგეთათვის და აგროვებდა იარაღს. იგი დაეხმარა ქალებსა და ახალგაზრდებს, რათა შეექმნათ მიწისქვეშა წინააღმდეგობის ჯგუფები. ის იყო მისი უახლოესი და ფართო ოჯახის ერთადერთი წევრი, რომელიც გადაურჩა ჰოლოკოსტს.

ის იბრძოდა ცვეტას ფსევდონიმით. საბოლოოდ, გახდა რამდენიმე ბატალიონის კომისარი, შემდეგ დაინიშნა მაკედონიური ბრიგადის და იუგოსლავიის 42-ე დივიზიის კომისრის მოადგილედ. იქ ის დაქორწინდა ავრამ სადიკარიოზე, რომელიც ასევე გადაურჩა ბიტოლის ოკუპაციას, 1947 წლის ივნისში. წყვილს შეეძინა ვაჟი სამუელი.

ომის შემდგომ წლებში მან მიიღო რამდენიმე ეროვნული მედალი წინააღმდეგობის დროს გაწეული სამსახურისთვის, მათ შორის 1941 წლის პარტიზანების სამახსოვრო მედალი . 1956 წელს გაემგზავრა ჩინეთში, რათა წარედგინა იუგოსლავია და შეხვდა მაო ძედუნს .
კოლონომოსი მსახურობდა დეპუტატად მაკედონიის სოციალისტური რესპუბლიკის ეროვნულ ასამბლეაში

აკადემიური კარიერა და მწერლობა
კოლონომოსმა მიიღო დოქტორის ხარისხი ლადინოში სკოპიეს კირილესა და მეთოდეს უნივერსიტეტის 1961 წელს და იქ რომანისტიკის ფილოლოგიის პროფესორი გახდა 1962 წელს. ამ პერიოდში სწავლობდა სორბონაშიც .

მან დაწერა და დარედაქტირა სხვადასხვა სტატიები და წიგნები რეგიონის ისტორიაზე, ლადინოსა და იუგოსლავია-მაკედონიის წინააღმდეგობის შესახებ მეორე მსოფლიო ომის დროს.

1970-იან წლებში მან გამოაქვეყნა ორი კრებული სეფარდული ებრაული ენის, კულტურისა და ისტორიის შესახებ , სადაც განხილულია ბოსნია და ჰერცეგოვინა და 'მაკედონია. მისი ფოტოების, დოკუმენტების, მედლების და სხვა ობიექტების კოლექცია ინახება შეერთებული შტატების ჰოლოკოსტის მემორიალური მუზეუმის მიერ.
გულნარა პატარიძე

გულნარა (გულიკო) პატარიძე (დ. 22 ივლისი, 1943, პარიზი, — გ. 2 ივნისი, 2003, იქვე; დაკრძალულია ლევილის სასაფლაოზე) — საფრანგეთში მოღვაწე ქართველი ჟურნალისტი.

დაიბადა პოლიტიკური ემიგრანტების — ელისე პატარიძისა და თამარ ალშიბაიას ოჯახში. დაამთავრა ჟან დე ლეფონტენის ლიცეუმი, შემდეგ — პარიზის უნივერსიტეტის მთარგმნელთა და თარჯიმანთა უმაღლესი სკოლა. 1967 წლიდან მუშაობდა „რადიო თავისუფლების“ ქართულ რედაქციაში, 1986 წლიდან გარდაცვალებამდე კი იყო მისი დირექტორი. ქართულის და ფრანგულის გარდა თავისუფლად ფლობდა რუსულ, გერმანულ და ინგლისურ ენებს, რაც საშუალებას აძლევდა მოეპოვებინა მსმენელთა ფართო წრისთვის ხშირად მიუწვდომელი ინფორმაცია. თანამშრომლობდა ემიგრანტულ ბეჭდვით პრესაშიც („ივერია“, „თავისუფლების ტრიბუნა“). ცნობილი იყო საქართველოს ამბების ობიექტური გაშუქებით. დაქორწინებული იყო დავით (დათიკო) ურატაძეზე (გრიგოლ ურატაძის ძმისშვილი, დ. 1916 — გ. 1978). გულნარა პატარიძის ძმა — ოთარ პატარიძე საფრანგეთის ქართული სათვისტომოს ერთ-ერთი ხელმძღვანელია.
ომარ ტაკიძე

ომარ ტაკიძე (დ. 10 მაისი, 1973) — ქართველი პოლიტიკოსი, თანამდებობის პირი. შუახევის მუნიციპალიტეტის მერი 2021 წლის 27 ოქტომბრიდან.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1973 წლის 10 მაისს, შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაღვარევში. დაამთავრა შუახევის შოთა რუსთაველის სახელობის საშუალო სკოლა. 1991-1993 წლებში სწავლობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1996 წელს დაამთავრა დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ზოგადტექნიკური დისციპლინებისა და შრომის სპეციალობობით). 2003-2016 წლებში ეწეოდა სამეწარმეო საქმიანობას. 2012-2014 წლებში ბათუმის საკრებულოს მრჩეველთა საბჭოს წევრი. 2016-2017 წლებში შპს „ეკონომიას“ დირექტორი. 2017 წლის ნოემბრიდან 2020 წლის 5 ოქტომბრამდე შუახევის მუნიციპალიტეტის მერის პირველ მოადგილე. 2020 წლის 5 ოქტომბირიდან 2021 წლის აგვისტომდე შუახევის მუნიციპალიტეტის მერის მოვალეობის შემსრულებელი. 2021 წლის 27 ოქტომბრიდან შუახევის მუნიციპალიტეტის მერი.

თვითმმართველობის არჩევნები 2021
2021 წლის თვითმმართველობის არჩევნებზე „ქართული ოცნებს“ სახელით იყრიდა კენჭს შუახევის მუნიციპალიტეტის მერობის კანდიდატად. მისი მთავარი კონკურენტი არჩევნებზე იყო „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ კანდიდატი როინ ზოიძე. ტაკიძემ პირველ ტურში ხმათა 56,32% (5481 ხმა) მიიღო და გამარჯვება პირველ ტურში მოახერხა.