iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
აფრიკული სოციალიზმი

აფრიკული სოციალიზმი — მართვის სისტემა, რომელიც გვთავაზობს რესურსების განაწილების „ტრადიციულ“ აფრიკულ გზას კლასიკური სოციალიზმისაგან განსხვავებით. აფრიკელი სოციალისტები ცდილობდნენ დაკავშირებოდნენ ევროპულ სოციალისტურ სწავლებას.

1950-1960-იანი წლების მრავალი აფრიკელი პოლიტიკოსი უჭერდა მხარს აფრიკულ სოციალიზმს, მაგრამ ხშირად მათი კონცეფციები და სოციალიზმისადმი მიდგომები აშკარად განსხვავდებოდა ერთმანეთისაგან. აფრიკის სოციალისტური თეორია შემოთავაზებული იყო ტანზანიის პრეზიდენტის, პარტია ჩამა ჩა მაპინდუზის ლიდერის, ჯულიუს ნიერერეს მიერ. მის თეორიას ეწოდა სოციალიზმი უჯამაა, რომელიც მიმართავდა ოჯახური თემის კოლქტიურობის პრინციპებს.

იდეოლოგია
1960-იან წლებში მრავალმა აფრიკულმა სახელმწიფომ მოიპოვა დამოუკიდებლობა. ახალი ლიდერები მიხვდნენ, რომ ევროპელებზე ვერ გაიმარჯვებდნენ, თუკი იმავე მართვის სისტემას გამოიყენებდნენ რასაც იყენებდნენ მათი „მჩაგვრელი“ კაპიტალისტები. სწორედ ამიტომ სოციალიზმი პოპულარული იყო აფრიკელ ლიდერებს შორის.

აფრიკული სოციალიზმის დამცველები აცხადებდნენ, რომ ეს მიმდინარეობა არ იყო კაპიტალიზმის წინააღმდეგ მიმართული. ისინი მიიჩნევდნენ რომ ეს იყო აფრიკული ფენომენი, აფრიკული მოვლენა.

აფრიკული სოციალიზმის მომხრეები
რობერტ მუგაბე (ზიმბაბვე)
ამილკარ კაბრალი (გვინეა-ბისაუ და კაბო-ვერდე)
კენეთ კაუნდა (ზამბია)
მოდიბო კეიტა (მალი)
სამორა მაშელი (მოზამბიკი)
ნელსონ მანდელა (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა)
ტაბო მბეკი (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა). პრეზიდენტი 2008 წლამდე
ალბერტ ლუთული (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა). ნობელის პრემიის ლაურეატი
მიშელ მიჩომბერო (ბურუნდი)
ედუარდო მონდლანე (მოზამბიკი)
კვამე ნკრუმა (განა)
სემ ნუიომა (მანამიბია)
ჯულიუს ნიერერე (ტანზანია)
ოგინგა ოდინგა (კენია)
დიდიე რაცირაკა (მადაგასკარი)
ჯერი როლინგსი (განა)
თომას სანკარა (ბურკინა-ფასო)
ლეოპოლდ სედარ სენგორი (სენეგალი)
აჰმედ სეკუ ტურე (გვინეა)
მატიე კერეკუ (ბენინი)

ისეთი ლიდერები, როგორებიც იყვნენ აგოსტინიო ნეტო, მარიენ ნგუაბი, კვამე ნკრუმა, მენგისთუ ჰაილე მარიამი და მოჰამედ სიად ბარე თავს თვლიდნენ სოციალისტებად, გამოაცხადეს სოციალიზმის მშენებლობა საკუთარ ქვეყნებში, მაგრამ საბჭოთა და არა აფრიკული მეთოდის მიხედვით, ხოლო მუამარ კადაფიმ აირჩია განვითარების მესამე გზა, რომელსაც ბევრი საერთო ჰქონდა სოციალიზმთან.
აბადია-დუს-დორადუსი

აბადია-დუს-დორადუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 741 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 704 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7,61 კმ²-ზე. ფართობი 881 064 კმ²-ია.
კორომანდელი (მინას-ჟერაისი)

კორომანდელი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 547 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8,31 კმ²-ზე. ფართობი 3 313 116 კმ²-ია.
კრუზეირუ-და-ფორტალეზა

კრუზეირუ-და-ფორტალეზა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 934 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20,91 კმ²-ზე. ფართობი 3 934 კმ²-ია.
დორადოკუარა

დორადოკუარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 714 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 841 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5,88 კმ²-ზე. ფართობი 312 878 კმ²-ია.
ესტრელა-დუ-სული

ესტრელა-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1010 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 446 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9,05 კმ²-ზე. ფართობი 822 454 კმ²-ია.
გრუპიარა

გრუპიარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 613 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 373 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7,11 კმ²-ზე. ფართობი 193 141 კმ²-ია.
ირაი-დი-მინასი

ირაი-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 951 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 467 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18,15 კმ²-ზე. ფართობი 356 264 კმ²-ია.
მონტი-კარმელუ (მინას-ჟერაისი)

მონტი-კარმელუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 45 772 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34,08 კმ²-ზე. ფართობი 1 343 035 კმ²-ია.
პატროსინიუ

პატროსინიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 972 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 82 471 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28,69 კმ²-ზე. ფართობი 2 874 344 კმ²-ია.
რომარია (მინას-ჟერაისი)

რომარია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 975 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 596 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8,82 კმ²-ზე. ფართობი 407 557 კმ²-ია.
სერა-დუ-სალიტრი

სერა-დუ-სალიტრი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 549 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8,14 კმ²-ზე. ფართობი 1 295 272 კმ²-ია.
ასა (ტელესერიალი)

„ასა“ — ქართული კომედიური ჟანრის სერიალი, რომელიც ტელეკომპანია მზემ გადაიღო 2006 წელს. სერიალის სახელწოდება იშიფრება, როგორ „არაჩვეულებრივი სიყვარულის ამბავი“.

სიუჟეტი
ახალგაზრდა ცოლ-ქმარი უამრავი სოციალური პრობლემებისა და სირთულეების მიუხედავად, მყუდრო ოჯახის შექმნას ცდილობს.

გადაღება
სპეციალურად სერიალისთვის ტელეკომპანია მზე ქმნიდა დეკორაციას და გადაღებები მიმდინარეობდა სხვადასხვა პავილიონში

როლებში
ეპიზოდურ როლებში
ავლუს ჰირციუსი

ავლუს ჰირციუსი (; დ. დაახლ. ძვ. წ. 90 – გ. ძვ. წ. 43) — რომის რესპუბლიკის კონსული ძვ. წ. 43 წელს და მწერალი სამხედრო საკითხებზე.

დაახლოებით ძვ. წ. 58 წლიდან იგი იულიუს კეისრის ლეგატი იყო და ძვ. წ. 50 წელს პომპეუსთან ელჩობის მოვალეობასაც ასრულებდა. მოხსენების თანახმად, ძვ. წ. 49 წლის 10 იანვარს კეისრის მიერ რუბიკონის გადალახვისა და იტალიაში შეჭრის მომდევნო ღამეს ჰირციუსმა კეისართან, სალუსტუსთან, ოპიუსთან, ბალბუსსა და სულპიციუს რუფუსთან ერთად ისადილა.

სამოქალაქო ომის დროს იგი ესპანეთში მსახურობდა. ძვ. წ. 48 წელს ჰირციუსი, შესაძლოა, ტრიბუნი ყოფილიყო, ძვ. წ. 47 წელს კი ანტიოქიაში იმყოფებოდა. ძვ. წ. 46 წელს პრეტორად მსახურობდა, მომდევნო წელს კი ტრანსალპური გალიის გუბერნატორის თანამდებობა ეკავა.

ძვ. წ. 44 წლის 15 მარტს კეისრის მკვლელობის შემდეგ, ჰირციუსი ღრმად ჩაეფლო პოლიტიკურ დაჯგუფებებს შორის მანევრირებებში. იყვნენ რა კეისრის მიერ ამ თანამდებობაზე წარდგენილები, ძვ. წ. 43 წელს ჰირციუსი და პანსა კონსულები გახდნენ.

თავდაპირველად მარკუს ანტონიუსის მხარდამჭერ ჰირციუსს წარმატებით ლობირებდა ციცერონი, რომელიც მისი პირადი მეგობარი იყო და მანაც ერთგულება სენატორთა პარტიას გამოუცხადა. ამის შემდეგ იგი არმიასთან ერთად მარკუს ანტონიუსზე თავდასასხმელად გაიგზავნა, რომელსაც იმ დროისათვის მუტინისათვის ჰქონდა ალყა შემორტყმული. პანსასა და ოქტავიანესთან (მომავალი იმპერატორი ავგუსტუსი) ერთად, ჰირციუსმა ანტონიუსი აიძულა უკან დაეხია, თუმცა თავად ბრძოლაში მოკლეს 25 ან 27 აპრილს. მას საჯარო დაკრძალვით მიაგეს პატივი პანსასთან ერთად, რომელიც მისი სიკვდილიდან რამდენიმე დღის შემდეგ გარდაიცვალა.

ჰირციუსმა კეისრის ნამუშევარს „ჩანაწერები გალიის ომზე“ რვა წიგნი დაუმატა და სავარაუდოდ, მისივე დაწერილია „ჩანაწერები ალექსანდრიის ომზე“. ანტიკურ პერიოდში ისიც ეგონათ, რომ ჰირციუსის დაწერილი იყო „ჩანაწერები აფრიკის ომზე“ და „ჩანაწერები ესპანეთის ომზე“, თუმცა როგორც დღესაა მიჩნეული, ამ შემთხვევაში იგი უფრო რედაქტორი იყო. ჰირციუსის მიმოწერა ციცერონთან ცხრა წიგნად გამოქვეყნდა, თუმცა ჩვენამდე არ მოუღწევია.

სვეტონიუსი თავისი „ღვთაებრივი ავგუსტუსის“ 68-ე თავში აღნიშნავს, რომ ლუციუს ანტონიუსი, მარკუს ანტონიუსის ძმა, ავგუსტუსს ბრალს სდებდა იმაში, რომ „იგი ესპანეთში ყოფნისას ჰირციუსს საკუთარ თავს სამას ათას სესტერცად სთავაზობდა.“ ამ საეჭვო ჰომოსექსუალურ ურთიერთობას ძვ. წ. 46 წელს უნდა ჰქონოდა ადგილი, სამოქალაქო ომის დროს, როდესაც კეისარმა ოქტავიანე ესპანეთში წაიყვანა და ავლუს ჰირციუსიც მასთან მსახურობდა. ამ დროისათვის მომავალი იმპერატორი ავგუსტუსი 17 წლის იყო.
ფადიმე შაჰინდალი

ფადიმე შაჰინდალი (; დ. 2 აპრილი, 1975, ელბისტანი, თურქეთი — გ. 21 იანვარი, 2002, შვედეთი) — ეთნიკურად ქურთი ემიგრანტი, რომელიც შვიდი წლის ასაკიდან შვედეთში ცხოვრობდა, სადაც მისი ოჯახი თურქეთიდან გადავიდა. 2002 წლის იანვარში, მამამისი, რაჰმი შაჰინდალი ის ღირსების დაცვის მოტივით მოკლა.

ცხოვრება და მკვლელობა
ფადიმე შაჰინდალი წინააღმდეგი იყო მისი ოჯახის მიერ დაჟინებულად მოწყობილი ქორწინების, რა დროსაც მას თავისი შეყვარებული ჰყავდა. თავდაპირველად, ფადიმე თავის ურთიერთობას ოჯახისგან საიდუმლოდ ინახავდა, თუმცა, მამამისმა შეიტყო ამის შესახებ. შედეგად, შაჰინდალი იძულებული გახდა დაეტოვა ოჯახი და საცხოვრებლად სუნდსვალიში გადასულიყო. თუმცა, ახალ საცხოვრებელ ადგილას მას ძმამ მიაგნო და მოკვლით დაემუქრა. შედეგად, ფადიმემ პოლიციას მიმართა, სადაც მას ურჩიეს თავდაპირველად ოჯახს დაელაპაკებოდა. ამის შემდეგ, ფადიმემ თავისი ისტორია მედიას გააცნო, შემდეგაც იგი ისევ მივიდა პოლიციაში, ხოლო პოლიციამ მას იდენტობის შეცვლა და გასაიდუმლოება შესთავაზა. მასმედიასთან საუბრის შემდეგ, ფადიმემ შეძლო და მიიღო შვედეთის ხელისუფლებისგან შესაბამისი მხარდაჭერა, თუმცა, ოჯახისთვის თვალსაზრისით, შაჰინდალმა „სირცხვილი“ აჭმევინა თავისი ქმედებით ოჯახს, თან საჯაროდ. თავის მხრივ, ფადიმემ აგრეთვე სარჩელი შეიტანა სასამართლოში მუქარის ბრალდებით, თავისი მამის და ძმის წინააღმდეგ, სადაც გაიმარჯვა.

ფადიმეს დაგეგმილი ჰქონდა თავის შეყვარებულთან ერთად სხვა ქალაქში გადასავლა, თუმცა, პატრიკი 1998 წლის ივნისში ავტოავარიაში მოყვა და მიღებული ტრავმებით დაიღუპა. პატრიკი ქალაქ უფსალაშია დაკრძალული.

ფადიმეს შეყვარებულის უფსალაში დაკრძალვის შემდეგ, მამამისმა მას აუკრძალა უფსალაში ჩასვლა. თუმცა, ნალინ ფექგული, ქურთი წარმოშობის შვედი პარლამენტარი, ამ საკითხზე კომპრომის მიაღწია ოჯახთან, რა დროსაც შაჰინდალი დათანხმდა, რომ არ ჩავიდოდა უფსალაში, ხოლო თავის მხრივ მამამისი დაპირდა, რომ დაანებებდა ფადიმეს დევნას.

2001 წლის 20 ნოემბერს, ქალთა მიმართ ძალადობისთან ბრძოლის ქსელმა სემინარი მოაწყო თემაზე „ინტეგრაცია პირობებზე?“. სემინარის დროს, ფადიმემ რიქსდაგს თავისი ისტორია გააცნო.

2002 წლის 21 იანვარს, ფადიმემ ფარულად ესტუმრა თავის დედას და დებს უფსალაში. ვიზიტის მსვლელობისას, მამამისი სახლში დაბრუნდა და ფაქტით განრისხებული მამა, ცეცხსასროლი იარაღით ფადიმეს თავში ესროლა, დედამისის და ორი დის თვალწინ. პოლიციასთან საუბარში, ფადიმეს მამამ თავდაცვის მიზნით განაცხადა, რომ ის ავად იყო. მკვლელობის შემდეგ კი, ფადიმეს ერთ-ერთმა ბიძაშვილმა აღიარა მისი მკვლელობა და ამით ცდილობდა პოლიციის დარწმუნებას, რომ ფადიმე მამამის არ მოუკლავს.

საბოლოოდ, შვედეთის სასამართლომ მკვლელობისთვის ფადიმეს მამა გაასამართლა, რომელსაც სამუდამო პატიმრობა მიესაჯა.

ფადიმეს მკვლელობამ ფართო დებატები გამოიწვია შვედეთში ემიგრანტების ინტეგრაციისთან დაკავშირებით, აგრეთვე გაჩნდა დამატებითი კითხვები პატრიკის სიკვდილთან მიმართებაში.

ფადიმე უფსალაში დაკრძალეს.

2014 წლის აპრილში, შვედეთის პოლიციამ, წინააღმდეგობის გაწევის დროს ფადიმეს ძმა მოკლა.
ვერხვების ხეივანი შემოდგომაზე

ვერხვების ხეივანი შემოდგომაზე — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული ზეთის საღებავებით, ტილოზე, 1884 წელს, მას შემდეგ, რაც დაათვალიერა და აღწერა ვერხვების ხეივანი ძმასთან, თეო ვან გოგთან ერთად, „ბოლო, რაც გავაკეთე არის ის, რომ ღრმად შევისწავლე ვერხვების ხეივანი, ყვითელი შემოდგომის ფოთლებით, მზის სხივებით, აქაიქ მიწაზე ჩამოვარდნილი და აელვარებული ფოთლებით, მათი ღეროების გრძელი ჩრდილებით, გზის ბოლოში პატარა ქოხით და მის თავზე, შემოდგომის ფოთლების გასწვრივ ლურჯი ცით.“
ტონი პარკერი

უილიამ ენტონი „ტონი“ პარკერი (, დ. 17 მაისი, 1982) — ფრანგი კალათბურთის პროფესიონალი მოთამაშე, რომელიც ამჟამად „სან ანტონიო სპურსის“ როგებში, ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში თამაშობს. აქ მოხვედრამდე ის ორი წლის განმავლობაში საფრანგეთის საკალათბურთო ლიგაში თამაშობდა. მან ახალ გუნდში საწყისი გამთამაშებლის პოზიცია დაიკავა და მას შემდეგ 4 ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა 2003, 2005, 2007 და 2014 წლებში
აგუა-კომპრიდა

აგუა-კომპრიდა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 025 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4,11 კმ²-ზე. ფართობი 492 212 კმ²-ია.
კამპუ-ფლორიდუ

კამპუ-ფლორიდუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 570 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 870 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5,43 კმ²-ზე. ფართობი 1 264 245 კმ²-ია.
კონსეისან-დაზ-ალაგოასი

კონსეისან-დაზ-ალაგოასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 723 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 043 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17,19 კმ²-ზე. ფართობი 1 340 250 კმ²-ია.
კონკისტა (მინას-ჟერაისი)

კონკისტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 526 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10,55 კმ²-ზე. ფართობი 618 363 კმ²-ია.
დელტა (მინას-ჟერაისი)

დელტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 089 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 78,66 კმ²-ზე. ფართობი 102 840 კმ²-ია.
უბერაბა

უბერაბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 823 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.

2021 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 340 277 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 523 957 კმ²-ია.
ვერისიმუ

ვერისიმუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 483 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3,38 კმ²-ზე. ფართობი 1 031 823 კმ²-ია.
აგარების ეკლესია

აგარების ეკლესია — ეკლესია სოფელ გომის დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ძლიერ დაზიანებულია.

ეკლესია დარბაზულია (10,6 6,07 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შესასვლელი ორი აქვს, დასავლეთით და სამხრეთით. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო ნიშია. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია ხის კანკელით. კანკელზე გადაკრულია მოხატული თუნუქის ფირფიტები. კონქზე შემორჩენილია მოხატულობის ოდნავ შესამჩნევი ფრაგმენტები. ორსაფეხურიანი სატრიუმშფო თაღის საყრდენი პილასტრები წაკვეთილია იატაკიდან 1,6 მეტრზე. ფასადებიდან გადარჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთისა, რომელსაც თლილი ქკიშაქვით ამოყვანილი კუთხეები და აგურის შვერილი ლავგარდანი აქვს. ფრონტონში ჩასმულ სწორკუთხა ქვაზე ამოკვეთილია ორნამენტი.
გომის ღვთისმშობლის ეკლესია

გომის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია სოფელ გომის აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (6,95 4,55 მ), ნაგებია ქვიშაქვის კვადრებით. ნახევრად დანგრეულია - კედლები სამი მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი. მოგვიანებით შეუკეთებიათ რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთითაა. აფსიდი ნახევარწრიულია.

ძეგლი უნახავს გიორგი ბოჭორიძეს, რომელიც მას დაღალულას ღვთისმშობლის ეკლესიას უწოდებს.
ეკლესია კვართა

ეკლესია კვართა, წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია სოფელ დიდი ბეკამის ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით.

ეკლესია დარბაზულია (8,1 4,6 მ), ნაგებია თლილი ქვით. შესასვლელი ორი აქვს, სამხრეთით და დასავლეთით (გაუქმებულია). ნახევარწრიულ აფსიდში სარკმელი და ორი ნიშია. თითო სარკმელი გრძივ კედლებშია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელთან წარწერაა: „შე...მ“ (შემიწყალე).
სავანეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

სავანეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდი ბეკამის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება საუკუნით. საუკუნეში შეკეთებული და გადაკეთებულია. დასავლეთის კედელი გადაწეულია დასავლეთით და შენობა დაგრძელებულია. აღმოსავლეთ კედელზე დაშენებულია სამრეკლო. ეკლესიას სამხრეთით და ჩრდილოეთით ჰქონია მინაშენები, რომლებიც ეკლესიის შიდა სივრცეს ფართო თაღოვანი გასასვლელებით უკავშირდებოდნენ. 1940-იან წლებში მინაშენები მოუნგრევიათ და გასასვლელები ამოუშენებიათ. შემორჩენილია ჩრდილოეთ მინაშენის მცირე ფრაგმენტი. 1980 წელს ეკლესია შეაკეთეს და ბეტონის ორფერდა სახურავით გადახურეს.

ეკლესია დარბაზულია (13,8 5,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვითა და აგურით. აქვს ორი სწორკუთხა შესასვლელი, დასავლეთით (ამოქოლილია) და სამხრეთით. „კოვზისმაგვარი“ კონქით გადახურული ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის გვერდებზე ორი მცირე თაღოვანი და ორი დიდი სწორკუთხა ნიშია. თითო თაღოვანი სარკმელი დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია. სამხრეთის პარალელურწირთხლებიანი ფართო სწორკუთხა სარკმელი გადაკეთებულია. ეკლესიის დარბაზის შეისრული კამარა ოთხ შეკიდულ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. აღმოსავლეთის თაღი საკურთხევლის აფსიდის სატრიუმფო თაღის დანიშნულებას ასრულებს. დარბაზის დასავლეთ ნაწილში ხის პატრონიკეა.

ფასადები შელესილია. აღმოსავლეთის და დასავლეთის ფასადზე აგურის წყობით გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვრები. სამხრეთ ფასადზე სარკმლის თავზე აგურის ორსაფეხურიანი ფრიზით დასრულებული პატარა სწორკუთხა ნიშია. ამავე ფასადზე სარკმლის ღიობის კვალი ჩანს.

სამრეკლო ოთხ მხარეს ნახევარწრიული თაღებითაა გახსნილი და დასრულებულია პირამიდული სახურავით.
ზემო ბროლოსნის ეკლესია

ზემო ბროლოსნის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ზემო ბროლოსნის სამხრეთით, წმ. გიორგის ეკლესიიდან 50 მეტრზე. აგებულია 1915 წელს. დაზიანებულია. შეკეთების დროს სარკმლები ამოუშენებიათ, დასავლეთიდან მიდგმული სამრეკლო დაუნგრევიათ და ეკლესიის კედლების ქვედა ნაწილები შეულესავთ.

ეკლესია დარბაზულია (17,7 9,3 მ), ნაგებია აგურით, ნატეხი ქვიშაქვითა და ხით. ეკლესიას სამხრეთით და დასავლეთით (ამოქოლილია) თაღოვანი შესასვლელები აქვს. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ფართო და მაღალი, შიგნიდან თაღოვანი სარკმელი. ორ-ორი ასეთი სარკმელია სიმეტრიულად განლაგებული ჩრდილოეთით და სამხრეთით. დარბაზის გრძივი კედლები უშუალოდ ერწყმის აფსიდს. სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში ფართო სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთით ხის პატრონიკეა, რომელიც დასავლეთ კედელში გაჭრილი კარით სამრეკლოს უკავშირდებოდა. ფასადების კიდეებში სწორკუთხოვან ბაზისებზე მდგარი ფართო პილასტრებია, რომლებიც დასრულებულია აგურით ნაწყობი საფეხურებიანი კაპიტელით. ფართო სწორკუთხა სარკმლები გლუვზედაპირიან ქვის ჩარჩოებშია ჩასმული. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის თავზე, გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. შენობა დგას ქვიშაქვის რუსტებად დამუშავებულ ცოკოლზე და დასრულებულია აგურის საფეხურებიანი ლავგარდნით.
ყარაყაია (თრიალეთის ქედი)

} ― მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ასპინძის, ახალქალაქისა და ბორჯომის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს თრიალეთის ქედზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა შენაკადის — ოთის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2850 მ. ყარაყაია თრიალეთის ქედის უმაღლესი მწვერვალია. აგებულია ეოცენური ვულკანოგენური ქანებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოს ბალახეულით.
პეტრე ჟუბერი

პეტრე ჟუბერი (; დ. 20 იანვარი, 1831, აუდსორნი — გ. 27 მარტი, 1900, პრეტორია) — ბური გენერალი და ტრანსვაალის ვიცე-პრეზიდენტი.

ბიოგრაფია
ჟუბერი იყო წარმოშობით ფრანგი ჰუგენოტი, რომლის ოჯახიც ნანტის ედიქტის გაუქმების შემდეგ იძულებული გახდა საფრანგეთიდან გაქცეულიყო. ჟუბერი ტრანსვაალის რესპუბლიკაში წარმატებით უძღვებოდა ფერმას და ამავე დროს სწავლობდა სამართალს. 1860-იან წლებში იგი არჩეული იქნა პარლამენტში ვაკერსტრომის წარმომადგენლად. 1870-იან წლებში მან მიიღო გენერლის წოდება. დიდი ბრიტანეთის მიერ ტრანსვაალის ანექსიის შემდეგ მან დატოვა თანამდებობა და ეწეოდა ანტიბრიტანულ აგიტაციას. ჟუბერმა მთავარი როლი ითამაშა ანტიბრიტანული ოპოზიციის ჩამოყალიბებაში. ბურების პირველი ომის დროს მან მიიღო მთავარსარდლის წოდება. 1883 წელს მიიღო მონაწილეობა ტრანსვაალის პრეზიდენტის არჩევნებში, მაგრამ დამარცხდა პაულ კრიუგერთან. ჯანმრთელობის პრობლემის გამო ბურების მეორე ომში იგი ფაქტობრივად ვეღარ ასრულებდა მთავარსარდლის მოვალეობას. ჟუბერი გარდაიცვალა 1900 წლის 27 მარტს პრეტორიაში.
ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსი (კონსული ძვ. წ. 33)

ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსი — რომაელი პოლიტიკოსი, რომის რესპუბლიკის კონსული ძვ. წ. 33 წელს.

ტულუსი იყო ლუციუს ვოლკაციუს ტულუსის ვაჟი, რომელსაც ძვ. წ. 66 წელს კონსულის თანამდებობა ეკავა. ძვ. წ. 46 წელს ტულუსი საქალაქო პრეტორად აირჩიეს, მომდევნო წელს კი მას სამართავად კილიკიის პროვინცია ერგო, რომელსაც ძვ. წ. 44 წლამდე განაგებდა. მან გადაწყვიტა არ დახმარებოდა გაიუს ანტისტიუს ვეტუსს, სირიის გუბერნატორს, რითაც საშუალებას აძლევდა კვინტუს ცეცილიუს ბაზუსს, ყოფილ გუბერნატორსა და კეისრის მოწინააღმდეგეს პართიელთა შემოსევამდე გაეძლო.

შემდგომში, ძვ. წ. 33 წელს, ტულუსი კონსულად აირჩიეს, მოგვიანებით კი აზიის პროკონსულად მსახურობდა ძვ. წ. 28-დან 27-მდე ან 27-დან 26-მდე.
გაიუს სოზიუსი

გაიუს სოზიუსი — ძველი რომის პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. რომის რესპუბლიკის კონსული ძვ. წ. 32 წელს.

ძვ. წ. 66 წელს იგი კვესტორად აირჩიეს, ძვ. წ. 49 წელს კი — პრეტორად. სამოქალაქო ომის დაწყებისას იგი სენატის იმ პარტიას შეუერთდა, რომელსაც თანამედროვე მკვლევარები ზოგჯერ ოპტიმატებსაც უწოდებენ (მიუხედავად იმისა, რომ ეს ტერმინი სულასა და მარიუსის ეპოქისაა). პომპეუსის საბერძნეთში გაქცევის შემდეგ, სოზიუსი რომში დაბრუნდა და იულიუს კეისარს ჩაბარდა.

კეისრის მკვლელობის შემდეგ იგი მარკუს ანტონიუსის მხარეს დადგა, რომელმაც ძვ. წ. 38 წელს იგი სირიისა და კილიკიის გუბერნატორად დანიშნა პუბლიუს ვენტიდიუსის ადგილას. როგორც გუბერნატორმა, სოზიუსმა ანტონიუსისაგან ბრძანება მიიღო მხარი დაეჭირა ჰეროდესათვის ანტიგონე ჰასმონელის წინააღმდეგ ბრძოლაში, როდესაც ეს უკანასკნელი იერუსალიმს ფლობდა. ძვ. წ. 37 წელს სოზიუსმა იერუსალიმზე ილაშქრა და ქალაქის დაუფლების შემდეგ ჰეროდე სამეფო ტახტზე დასვა.

ამ სამსახურისათვის იგი ძვ. წ. 34 წელს ტრიუმფით დაჯილდოვდა, ძვ. წ. 32 წელს კი გნეუს დომიციუს აჰენობარბუსთან ერთად კონსულიც გახდა. როდესაც ანტონიუსსა და ოქტავიანეს შორის სამოქალაქო ომი დაიწყო, სოზიუსმა ანტონიუსის მხარე დაიჭირა და სენატში ოქტავიანეს წინააღმდეგ გაილაშქრა, რისთვისაც იძულებული გახდა აღმოსავლეთში გაქცეულიყო. ძვ. წ. 31 წელს სოზიუსი მარკუს ანტონიუსის ფლოტის ესკადრას მეთაურობდა და დიონ კასიუსის (50.14) მიხედვით, შეძლო ტავრიუს რუფუსის ესკადრის დამარცხება და უკან დახევა აიძულა, თუმცა როდესაც ამ უკანასკნელმა მარკუს აგრიპასაგან დამხმარე ძალები მიიღო, სოზიუსის მოკავშირე, კილიკიის მეფე ტარკონდიმოტუს დაიღუპა და თავად სოზიუსი იძულებული გახდა გაქცეულიყო. დიონ კასიუსი შეცდომით ამტკიცებს, რომ ბრძოლაში სოზიუსიც დაიღუპა, თუმცა შემდეგ ადასტურებს, რომ იგი აქციუმის ბრძოლაში კვლავ ცოცხალი იყო. აქციუმთან სოზიუსი ფლოტის მარცხენა ფრთას მეთაურობდა. ბრძოლის შემდეგ, რომლიდან გაქცევაც მან მოახერხა, მის სამალავს მიაგნეს, სოზიუსი შეიპყრეს და ოქტავიანეს მიუყვანეს, თუმცა ლუციუს არუნციუსის შუამდგომლობის წყალობით, ოქტავიანემ იგი შეიწყალა. სოზიუსი რომში დაბრუნდა და აპოლონ მედიკუსის ტაძრის მშენებლობა დაასრულა, რომელიც ძვ. წ. 34 წელს დაიწყო და ის ოქტავიანეს სახელს მიუძღვნა.

უცნობია ჰყავდა თუ არა ვაჟები, თუმცა შემორჩენილია მისი ორი ქალიშვილის სახელი: სოზია და სოზია გალა, რომლებიც, შესაძლებელია, ჰყოლოდა ასინიასაგან, ნონიასაგან ან ელიასაგან.

სოზიუსის გამოსახულება გვხვდება მშვიდობის საკურთხეველზეც, სადაც იგი ქურუმთა თხუთმეტკაციანი კოლეგიის წევრია.