ტალინის დაბომბვა მეორე მსოფლიო ომში

მეორე მსოფლიოს ომის დროს, ესტონეთის დედაქალაქი ტალინი იბომბებოდა საბჭოთა საჰაერო ძალებისა და გერმანული ლუფტვატეს მიერ. ლუფტვატეს მხრიდან პირველი დაბომბვა განხორციელდა 1941 წლის ზაფხულის ომში, რომელიც ოპერაცია ბარბაროსას ნაწილს წარმოადგენდა. ამას 1942–1944 წლებში მოჰყვა საბჭოთა დაბომბვების სერიები გერმანიის მიერ ოკუპირებულ მაშინდელ ტალინში.

უმსხვილესი საბჭოთა დაბომბვა განხორციელდა 1944 წლის 9–10 მარტს, ნარვას ბრძოლის დროს, რაც ცნობილია, როგორც მარტის დაბომბვა (ესტ. ). მას შემდეგ, რაც საბჭოთა დივერსანტებმა გადაკეტეს წყლის მარაგი, დაახლოებით ათასზე მეტი ცეცხლგამჩენი ბომბი ჩააგდეს ქალაქში, რამაც გამოიწვია მასიური ცეცხლი და 757 ადამიანის სიკვდილი, საიდანაც 586 სამოქალაქო, ხოლო 75 ომის ტყვე იყო. გარდა ამისა, დაბომბვის შედეგად დაიჭრა 659, ხოლო 20 000-ზე მეტი ადამიანი დარჩა თავშესაფრის გარეშე.

საბჭოთა დაბომბვებმა ხანგრძლივი ანტისაბჭოთა წინააღმდეგობის მეხსიერება და სიბრაზე შემოიანახა ესტონეთის სამოქალაქო მოსახლეობას შორის.

ლუფტვატეს სამხედრო მოქმედებები 1941 წელს
1940 წელს ლიტვის, ლატვიის და ესტონეთის დაპყრობის შემდეგ, საბჭოთა კავშირმა კონტროლი დაამყარა გარკვეული რაოდენობის საზღვაო ბაზებზე ბალტიის ზღვაში, მათ შორის, ტალინში. სანამ 1941 წელს გერმანული ინტერვენცია პროგრესირებდა სამხრეთით, კერძოდ, ბალტიის ზღვის გავლით, ლუფტვატემ განახორციელა საჰაერო შეტევები საბჭოთა კავშირის მიერ კონტროლირებად საზღვაო ბაზებზე.

საბჭოთა სამხედრო მოქმედებები 1942–1944 წლებში
1942 წლის მაისსა და სექტემბერში საბჭოთა საჰაერო ძალებმა რამდენჯერმე დაბომბეს გერმანიის მიერ ოკუპირებული ტალინი. მომდევნო წლის განმავლობაში, მორიგი საბჭოთა დაბომბვების სერიები განხორციელდა თებერვალში, მარტში, მაისში, აგვისტოსა და 1943 წლის სექტემბერში. ტალინის პორტი მთავარი ტერმინალი გახდა გერმანელთა საქონლის ტრანსპორტირებისა და ფრონტის ხაზების მომარაგებისთვის. ბომბდამშენებმა ქალაქს კიდევ ერთხელ შეუტიეს დილის 2 საათზე.

ოფიციალური უწყების თანახმად, 757 ადამიანი დაიღუპა, რომელთაგან 586 იყო სამოქალაქო პირი, 50 – სამხედრო მოსამსახურე, ხოლო 121 – სამხედრო ტყვე. 213 პირმა მიიღო სერიოზული, 446-მა პირმა კი უმნიშვნელო დაზიანებები. დაზარალებულებს შორის იყო 65 სამხედრო მოსამსახურე და 75 სამხედრო ტყვე. მოგვიანებით, უფრო მეტი მსხვერპლი აღმოაჩინეს და დაღუპულთა რაოდენობამ მიაღწია 800-ს. დაბომბვის შემდეგ, ფინეთის საჰაერო ძალების ბომბდამშენები დაუყოვნებლივ გაყვნენ უკან საბჭოთა ბომბდამშენებს და ლენინგრადის მახლობლად დაბომბეს სამი სამხედრო ბაზა. თავდასხმის დროს, საბჭოთა თვითმფრინავები ტალინში ჩამოაგდეს, ხოლო დამატებით ათი თვითმფრინავი იმავე ღამეს გაანადგურეს ფინეთის საჰაერო ძალებმა . საბჭოთა ზრახვების მიუხედავად, სამხედრო მოქმედებების შედეგად სამოქალაქო მსხვერპლის მაღალმა დონემ მნიშვნელოვნად გაზარდა საბჭოთა არმიის მიმართ ესტონელი ხალხის მტრული განწყობა. 27 თებერვალს, საბჭოთა თვითმფრინავებმა ლუუნიის მუნიციპალიტეტის სკოლა დაბომბეს და ეზოში მოთამაშე 4 ბავშვი შეიწირეს. მათი დაკრძალვის თარიღი სამახსოვრო ეროვნულ დღედ იქცა, რომელსაც მიუძღვნეს ჰენრიკ ვისნაპუუს პოემა " " („თანამედროვე ჰეროდე“). უფრო მეტი ესტონელი გრძნობდა იმას, რომ ებრძოლა საბჭოთა წინსვლის წინააღმდეგ. სლოგანი:

ეს სლოგანი დაიწერა ესტონეთის თეატრის დანგრევის გამო და 20 (1 )-ის გაზეთის სახელწოდება გახდა.

უკანასკნელი საბჭოთა დაბომბვა ტალინში დაიწყო 1944 წლის 22 სექტემბრის ღამეს.

მემორიალი
ძველ ქალაქში, ჰარჯუს ქუჩის გასწვრივ არსებული ნანგრევები, დაბომბვის მსხვერპლთა მემორიალად იქცა; მაგრამ 2007 წელს აღადგინეს და დიდი სიფრთხილით ჩატარებული არქეოლოგიური სამუშაოების შემდეგ, ნანგრევების ზემოთა ნაწილზე გააშენეს სკვერი. [საჭიროა ციტირება]