iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ვაშლობი (სამცხე)

ვაშლობი — ნასოფლარი ისტორიულ სამცხეში, მდ. ურავლის მარჯვენა სანაპიროზე. 1598 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ მიხედვით, ის შედიოდა ახალციხის ლივის ჭაჭარაქის ნაჰიეში. იქ მაშინ 3 კომლს უცხოვრია: ვაშლობელს, მის ძმას და ბატატა ვაშლობელისძეს. მათ მოჰყავდათ ხორბალი, ქერი, ჭვავი, ამუშავებდნენ სელს, ჰქონიათ ბოსტნები, ჰყოლიათ ღორი და ფუტკარი. მათი წლიური გამოსაღები 8 045 ახჩა იყო. 1720–1721 წლებში ეს სოფელი ყოფილა ზეამეთი ვინმე აბუბექრისა, მისი გამოსაღები უკვე 31 260 ახჩა გამხდარა, რაც სოფლის მოსახლეობის მატებაზე მიუთითებს.
ჟან-ბატისტ ტრელიარი

ჟან-ბატისტ ტრელიარი (დ. 3 იანვარი, 1742 – გ. 1 დეკემბერი, 1810) — საფრანგეთის რევოლუციის დროინდელი სახელმწიფო მოღვაწე. მან დიდი წვლილი შეიტანა საფრანგეთის პირველი რესპუბლიკისა და იმპერიის პოლიტიკურ ცხოვრებაში.

რევოლუციის პერიოდში ჟან-ბატისტ ტრელიარს არ ჰყავდა გავლენიანი მეგობრები, ამის მიუხედავად მაინც მოახერხა რამდენიმე საკვანძო თანამდებობის დაკავება — იგი იყო „დამფუძნებელი კრების“ პრეზიდენტი (1790 წლის 20 ივლისი - 1 აგვისტო), ეროვნული კონვენტის პრეზიდენტი (1792 წლის 27 დეკემბერი - 1793 წლის 10 იანვარი), საზოგადოებრივი უსაფრთხოების კომიტეტის სამგზის წევრი, პირველი რესპუბლიკის საკანონმდებლო კრებისა (ხუთასთა საბჭო) და საფრანგეთის დირექტორიის წევრი.

ჟან-ბატისტ ტრელიარი წარმოშობით საფრანგეთის დეპარტამენტ კორეზიდან იყო, დაიბადა იურისტის ოჯახში. იურიდიული განათლების მიღების შემდეგ ტრელიარი პარიზში გადასახლდა, სადაც 1761 წელს პარლამენტში იურისტად დაიწყო მუშაობა.

ტრელიარი 1789 წელს აირჩიეს გენერალური შტატების დეპუტატად, მესამე წოდებიდან. იყო „დამფუძნებელი კრების“ დეპუტატი. 1790 წელს კი „დამფუძნებელი კრების“ პრეზიდენტადაც აირჩიეს.

1798 წლის 15 მაისს ტრელიარი გახდა საფრანგეთის დირექტორიის ერთ-ერთი წევრი. 1798 წლის 24 აგვისტოდან - 27 ნოემბრამდე იყო დირექტორიის ხელმძღვანელი. 1799 წლის 17 ივნისს კი მისი ადგილი ლუი გოიემ დაიკავა.

18 ბრუმერის გადატრიალების შემდეგ (1799 წლის 10 ნოემბერი), სამი კონსულის მმართველობის პერიოდში, დაინიშნა სენის დეპარტამენტის სააპელაციო სასამართლოს ვიცე-პრეზიდენტად, ხოლო 1802 წლის 1 ინავარს გახდა ამავე სასამართლოს პრეზიდენტი. იგი, ასევე, ხელმძღვანელობდა სახელმწიფო საბჭოს საკანონმდებლო განყოფილებას და მონაწილეობა მიიღო ნაპოლეონის კოდექსის შემუშავებაში.

1809 წლის 30 მარტს მან მიიღო თანამდებობა სახელმწიფო საბჭოში, სადაც გარდაცვალებამდე დარჩა.
სანტა-მარია-დელ-ორო (ხალისკო)

სანტა-მარია-დელ-ორო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 815 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 27.9%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 776.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 2.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1939 წლის 5 იანვარს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სანტა-მარია-დელ-ორო.
სანტა-მარია-დე-ლოს-ანხელესი

სანტა-მარია-დე-ლოს-ანხელესი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 515 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.7%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 260.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 13.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1875 წლის 17 თებერვალს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სანტა-მარია-დე-ლოს-ანხელესი.
საიულა (ხალისკო)

საიულა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 186 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 216 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა ადამიანი 172.2კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 21 ივნისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია საიულა.
ტალა (ხალისკო)

ტალა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 87 690 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 27%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 451.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა ადამიანი 194.1 კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 21 ივნისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტალა.
ტალპა-დე-ალიენდე

ტალპა-დე-ალიენდე ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 997 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 996.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 7.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტალპა-დე-ალიენდე.
ტამასულა-დე-გორდიანო

ტამასულა-დე-გორდიანო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 955 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 2.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 363.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 28.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტამასულა-დე-გორდიანო.
ტაპალპა

ტაპალპა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 245 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 619.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 34.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტაპალპა.
ტეკალიტლანი

ტეკალიტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 705 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.8%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 301 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 12.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1870 წლის 28 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეკალიტლანი.
ტეჩალუტა-დე-მონტენეგრო

ტეჩალუტა-დე-მონტენეგრო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 072 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 16%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 79.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა ადამიანი 51.4 კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეჩალუტა-დე-მონტენეგრო.
ტეკოლოტლანი

ტეკოლოტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 603 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 765.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა ადამიანი 21.7 კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეკოლოტლანი.
ტენამასტლანი

ტენამასტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 302 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 281.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 25.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტენამასტლანი.
ტეოკალტიჩე

ტეოკალტიჩე ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 839 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.7%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 933.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 42.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეოკალტიჩე.
ტეოკუიტატლან-დე-კორონა

ტეოკუიტატლან-დე-კორონა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 039 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.9%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 334.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 33 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ტეპატიტლანი

ტეპატიტლან-დე-მორელოსი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 150 190 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 10.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1 400.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 107.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 21 ივნისს შევიდა.
ტეუჩიტლანი

ტეუჩიტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 647 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 219.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 44 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ამბაკო ვაჩაძე

ამბაკო ავთანდილის ძე ვაჩაძე (დ. 17 მარტი, 1983, ქუთაისი) — რუსეთში მოღვაწე სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), წარმომავლობით ქართველი. რუსეთის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (2009), რუსეთის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (2010).

რუსეთის ნაკრების წევრი 2006 წლიდან. მსოფლიოს ჩემპიონი 2010 წელს, ევროპის სამგზის ჩემპიონი 2009-2011 წლებში, რუსეთის ჩემპიონი და მსოფლიოს თასის მფლობელი რუსეთის ნაკრების შემადგენლობაში 2008 წელს, მსოფლიო ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი 2009 წელს. 2015 წელს აქტიური სასპორტო კარიერა დაასრულა, დაინიშნა მოსკოვის ფიზიკური კულტურისა და სპორტის კოლეჯის „სპარტას“ დირექტორის მოადგილედ.
ტისაპან-ელ-ალტო

ტისაპან-ელ-ალტო ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 758 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 193.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 117.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ტლახომულკო-დე-სუნიიგა

ტლახომულკო-დე-სუნიიგა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 727 750 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 74.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 671.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1 083.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 21 ივნისს შევიდა.
ტოლიმანი (ხალისკო)

ტოლიმანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 219 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 17%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 512.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 21.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ტომატლანი

ტომატლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 316 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.6%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 3 014.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 12 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 21 ივნისს შევიდა.
ვაჩე კარიჭის ძე

ვაჩე კარიჭის ძე — საუკუნის ნახევრის ქართველი დიდგვაროვანი, ტაოელი აზნაური. ქართული წყაროების („მატიანე ქართლისა“, სუმბატ დავითის ძე) მიხედვით ბაგრატ -ის გამეფების პირველივე წელს (1027) ვაჩე კარიჭის ძე, ბანელი ეპისკოპოსი იოვანე და მრავალი სხვა ტაოელი აზნაური განუდგნენ მეფეს და ბიზანტიის იმპერიაში გადასახლდნენ.

უცნობია ვაჩე ტაოს ერისთავი იყო (დ. ბერძენიშვილი) თუ მხოლოდ ადგილობრივი მემამულე აზნაური (მ. ბახტაძე). ასევე უცნობია ვაჩეს ტაოდან გადასახლების შემდგომი ბედი. კ. კეკელიძის აზრით, ვაჩე უნდა ყოფილიყო მამა ცნობილი საეკლესიო მოღვაწის ეფრემ მცირისა, თუმცა თავად ეფრემის თხზულებებით ეს არ დასტურდება. ზ. ალექსიძის ვარაუდით, ვაჩე კარიჭის ძე შესაძლოა იგივე ვაჩეა, რომელიც შავ მთაზე კალიპოს მონასტრის 1020 წლის ხელნაწერის კოლოფონში იხსენიება.
ტონაია

ტონაია ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 961 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 0.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 293.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 20.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ტონილა

ტონილა ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 565 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.3%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 145.9 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 51.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ტოტატიჩე

ტოტატიჩე ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 180 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.7%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 587 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 7.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა.
ტოტოტლანი

ტოტოტლანი ― მუნიციპალიტეტი ხალისკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 573 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 7.8%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 336.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 70 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ხალისკოს შტატის შემადგენლობაში 1823 წლის 15 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტოტოტლანი.
ვაჩე (ხორნაბუჯის ერისთავი)

ვაჩე, ძე გურგენ ბერისა — საუკუნის ნახევრის კახეთის სამეფოს დიდებული, ხორნაბუჯის ერისთავი.

„მატიანე ქართლისაჲს“ მიხედვით, „ვაჩე, ძე გურგენ ბერისა, ხორნაბუჯის ერისთავი“, სხვა კახ დიდებულებთან ერთად ტყვედ ჩაუვარდა საქართველოს მეფე ბაგრატ -ს მიქელ-გაბრიელის მთასთან ბრძოლაში დაახლ. 1040 წელს.

ქუთაისის სახელმწიფო ისტორიული მუზეუმში დაცული 1013 წლის ნუსხური ოთხთავის (ქუთ.363) კოლოფონით ცნობილი ვაჩე მელესელი და მისი მეუღლე ლატავრი ვაჩე ხორნაბუჯელის პაპა და ბებია უნდა იყვნენ, ხოლო იქვე მოხსენიებული „გურგენ ბერი ერისთავი“ ვაჩე ერისთავის მამაა. შესაძლოა ვაჩეს შთამომავალი იყო საუკუნის მოღვაწე ბერი ხორნაბუჯელი.
ვაჩე (ჯავახეთის ერისთავი)

ვაჩე — ჯავახეთის ერისთავი საუკუნის 60-70-იან წლებში.

ვაჩე ერისთავი ცნობილია კუმურდოს ტაძრის სამხრეთის ფასადის მცირე შესასვლელის თავზე მოთავსებული ასომთავრული სააღაპე წარწერიდან: „სახელითა ღმრთისაითა, მე, იოვანე ეპისკოპოსმან დავდევ დღე აღვსებისაჲ აღაპად ვაჩე ერისთავისა“. წარწერა პალეოგრაფიულად საუკუნით თარიღდება. მკვლევართა (ე. თაყაიშვილი, ვ. ცისკარიშვილი) მოსაზრებით, ვაჩე ჯავახეთის ერისთავი და ზვიად ერისთავის მემკვიდრე უნდა იყოს.
ნინო არუდაშვილი

ნინო არუდაშვილი (დ.9 ნოემბერი, 1967, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, ქიმიკოსი, პედაგოგი.

ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიური ფაკულტეტი კერამიკისა და ცეცხლმედეგი მასალების ქიმიური ტექნოლოგია, ინჟინერ ქიმიკოს-ტექნოლოგის კვალიფიკაციით 1989 წელს. 2000 წელს დაამთავრა სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტის სამთო წარმოების ავტომატიზაციის კათედრის ასპირანტურა. აგრეთვე ჩაბარებული აქვს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის დოქტურანტურა. 1989-1994 წლებში გ.წულუკიძის სახელობის სამთო-მექანიკის ინსტიტუტი, საშახტო ვენტილატორებისა და სამთო თბოფიზიკის ლაბორატორიის ინჟინერი. 1994 წლიდან მუშაობს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტზე. 1994-1997 წლებში გახლდათ მაღაროს აეროლოგიისა და შრომის დაცვის კათედრის უფროსი პრეპარატორი. 2006-2007 წლებში სასარგებლო წიაღისეულის საბადო დამუშავებისა და მიწისქვეშა ნაგებობების მშენებლობის კათედრა, ლაბორანტი. 2007-2011 წლებში სამთო - გეოლოგიური ფაკულტეტის ლაბორანტი. 2011-2013 წლებში კი სამთო - გეოლოგიური ფაკულტეტის და სამთო ტექნოლოგიის დეპარტამენტის ლაბორანტი. 2013-2017 წლებში გეოლოგიური სასწავლო - სამეცნიერო და საექსპერტო ლაბორატორის ლაბორანტი. 2017 წლიდან შრომის უსაფრთხოებისა და საგანგებო სიტუაციების მართვის დეპარტამენტის ასისტენტ - პროფესორი. 13 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. 2016 წლის ინჟინერიის დოქტორი, 2017 წლის პროფესორი.
სანდრო ვაჩეიშვილი

ალექსანდრე (სანდრო) ვაჩეიშვილი (დ. 31 ოქტომბერი, 1960, თბილისი, — გ. 15 აგვისტო, 1992, დ. განთიადი, ახლანდ. გაგრის მუნიციპალიტეტი, დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს ძმათა სასაფლაოზე) — ქართველი ფერმწერი, გრაფიკოსი.

დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია 1984 წელს. 1984-1987 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას სოფ. ძველი ქანდის (ახლანდ. მცხეთის მუნიციპალიტეტი) საშუალო სკოლაში და 1987-1992 წლებში თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში.

მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში: საქართველოს მხატვართა რესპუბლიკური საგაზაფხულო და საშემოდგომო გამოფენები (1987, თბილისი, მხატვრის სახლი); საქართველოს ახალგაზრდა მხატვართა გამოფენა (1988, თბილისი, აბანოთუბანი); საქართველოს მხატვართა გამოფენა (1988, მოსკოვი, მანეჟი); ავანგარდისტ მხატვართა გამოფენა (1991, თბილისი, მხატვრის სახლი); პერსონალური გამოფენა (1993, თბილისი, შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმი); "გამოფენა-კონტრასტი"(1999, თბილისი, დ. შევარდნაძის სახელობის ეროვნული გალერეა); პერსონალური გამოფენა (2001, თბილისი, გალერეა "-ი"). შექმნილი აქვს პორტრეტების, აბსტრაქციების, მონუმენტურ-დეკორატიული კომპოზიციების ვრცელი სერიები. მთავარი თემა ადამიანის ჰარმონიულობაა. გამოცემულია მისი ნამუშევრების ალბომი-კატალოგი (2001, თბილისი).

მოხალისედ იბრძოდა ცხინვალის რეგიონსა (1991 წლის დეკემბერი) და აფხაზეთში (1992). დაიღუპა დაბა ლესელიძესთან სადესანტო ოპერაციის დროს. დაჯილდოებულია მედლით „მხედრული მამაცობისათვის” (სიკვდილის შემდეგ, 1995).
მალხაზ ვაჩეიშვილი

მალხაზ (ვაჩე) იურის ძე ვაჩეიშვილი (დ. 19 სექტემბერი, 1953, თბილისი, — გ. 28 ნოემბერი, 1992, ტყვარჩელის მიდამოები; დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს ძმათა სასაფლაოზე) — ქართველი გეოგრაფი, გეოლოგი, აფხაზეთის ომის მონაწილე.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი (1981), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეორადი ფაკულტეტი კინორეჟისორის განხრით (1978). აქტიურად მონაწილეობდა თსუ-ის ალპინისტურ კლუბში. სხვადასხვა დროს მუშაობდა თსუ-ის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტის ფიზიკური გეოგრაფიის კათედრაზე, კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“, კერძო ფირმებში. წერდა ლექსებს, მოთხრობებს, თანამშრომელობდა კოლაუ ნადირაძესთან და 1991 წელს გაზეთ „რუბიკონში“ გამოაქვეყნა ცისფერყანწელების აღდგენილი ორდენის მანიფესტი და კანონი. მონაწილეობდა 1980-იანი წლების ბოლო წლების ეროვნულ მოძრაობაში, 1992 წელს მოხალისედ იბრძოდა აფხაზეთში. დაიღუპა ტყვარჩელის მისადგომებთან. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის ხარისხის ორდენით (სიკვდილის შემდეგ, 1993).
აფხაზეთის საბჭოების VIII ყრილობა

სრულიად აფხაზეთის საბჭოების (საგანგებო) ყრილობა (12 — 13 ნოემბერი, 1936 და 30 ივლისი — 2 აგვისტო, 1937, სოხუმი) — სრულიად აფხაზეთის საბჭოების რიგით მერვე ყრილობა. სულ ჩატარდა 8 სხდომა.

ისტორია
აფხაზეთის საბჭოების საგანგებო ყრილობა გაიხსნა სოხუმში 1936 წლის 12 ნოემბერს საღამოთი.

პირველი სხდომა გახსნა აფხაზეთის ასსრ-ის ცაკის თავჯდომარემ ნ. ლაკობამ. სხდომამ ერთხმად აირჩია 48 კაცისგან შემდგარი პრეზიდიუმი.

დ. კუჩულორია სხდომის წინაშე გამოვიდა წინადადებით მოესმინათ ნ. ლაკობას მოხსენება საერთოსახალხო განხილვა სტალინური ახალი საკავშირო კონსტიტუციის თაობაზე. ლაკობას მოხსენების შემდეგ გამოვიდნენ ასევე სხვა დელეგატები სიტყვით. დღის დასასრულს დ. კუჩულორიამ გამოაცხადა სხდომა დახურულად.

მეორე სხდომა გაიმართა მეორე დღეს 13 ნოემბერს დილით 10:30 საათზე. სხდომა გახსნა აფხაზეთის ცაკის თავჯდომარის მოადგილემ დ. კუჩულორიამ. სხდომის ნახევარი დაეთმო ნ. ლაკობას წინა დღის მოხსენების განხილვას. სულ გამოსული იყო 17 დელეგატი.

მოხსენებაზე კამათის შემდეგ სხდომა შეუდგა საკავშირო და საქართველოს საგანგებო ყრილობის დელეგატების არჩევას.

სხდომამ მოისმინა და დაამტკიცა სამანდატო კომისიის მოხსენება, წარმოდგენილი მისი თავჯდომარის ს. კიუტის მიერ. სხდომა დაიხურა 13:30 საათზე.

მესამე სხდომა გაიმართა 1937 წლის 30 ივლისს სოხუმის დრამატული თეატრის შენობაში საღამოთი. სხდომაზე სიტყვით გამოვიდა აფხაზეთის ცაკის თავჯდომარე ა. აგრბა. მან წარადგინა აფხაზეთის ახალი კონსტიტუციის პროექტი.

მეოთხე სხდომა გაიმართა 31 ივლისს დილით. დაიწყო კამათი აგრბას მოხსენების ირგვლივ.

მეხუთე სხდომა გაიმართა 31 ივლისს საღამოთი. კამათი გაგრძელდა აგრბას მოხსენების თაობაზე.

მეექვსე სხდომა გაიმართა 1 აგვისტოს დილით. კამათი გაგრძელდა აგრბას მოხსენების თაობაზე.

მეშვიდე სხდომა გაიმართა 1 აგვისტოს საღამოთი. კამათი გაგრძელდა აგრბას მოხსენების თაობაზე. დასასრულს სხდომაზე მიღებული იქნა დადგენილება შექმნილიყო სპეციალური სარედაქციო საკონსტიტუციო კომისია, რომელიც გაითვალისწინებდა კამათში გამოსულ დელეგატების შენიშვნებს და სარედაქციო კომისიას სხდომისთვის წარედგინათ კონსტიტუციის საბოლოო ვარიანტი.

მერვე სხდომა გაიხსნა 2 აგვისტოს საღამოთი. სხდომას წარედგინა სარედაქციო კომისიის მიერ დამუშავებული ახალი კონსტიტუციის საბოლოო ვარიანტი. კონსტიტუციის საბოლოო ვ არიანტი წაკითხულ იქნა დელეგატების წინაშე. ახალი კონსტიტუცია მიღებულ და დამტკიცებულ იქნა სხდომის მიერ. დასასრულს ა. აგრბამ სხდომა გამოაცხადა დახურულად.

ახალი კონსტიტუციის საბოლოო ვარიანტი გამოქვეყნდა გაზეთ „სოვეცკაია აბხაზიაში“.
მარი ავგეროპულოსი

მარი ავგეროპულოსი (ინგლ. , დ. 17 ივნისი, 1986) — კანადელი მსახიობი და მოდელი. ცნობილია ოქტავია ბლეიკის როლით -ის პოსტ-აპოკალიფსური სამეცნიერო ფანტასტიკის სატელევიზიო სერიალში „ 100“ (2014–2020).

ადრეული ცხოვრება
ავგეროპულოსი დაიბადა 1986 წლის 17 ივნისს , ონტარიოში, ბერძენი მშობლების ოჯახში. ის გაიზარდა თევზჭერით, ნადირობითა და კემპინგით, თავისუფალ დროს უმეტეს ნაწილს გარეთ ატარებდა. დრამზე დაკვრა 16 წლისამ დაიწყო. მშობლიურ ქალაქში ორი წლის განმავლობაში სამაუწყებლო ჟურნალისტიკის სწავლის შემდეგ, ევროპაში გადავიდა საცხოვრებლად. რამდენიმე თვის შემდეგ ის დაბრუნდა კანადაში და დასახლდა ვანკუვერში. 20 წლის ასაკში მას ოპერაცია ჩაუტარდა, რათა ამოეღოთ დიდი სიმსივნე მკერდიდან და ყელიდან. ამ პროცედურამ მის ხმაზე იმოქმედა.

კარიერა
მისმა ერთ-ერთმა მეგობარმა ის მიიწვია კასტინგზე ვანკუვერში, სადაც დრამერებს ეძებდნენ. აგენტმა აღიარა მისი ნიჭი და მიიწვია სხვადასხვა ეროვნულ რეკლამებში. მან რეჟისორ კრის კოლუმბუსის ყურადღება მიიპყრო. მან დაიქირავა ავგეროპულოსი „მე შენ მიყვარხარ, ბეთ კუპერი“-თვის, რომელიც გახდა მისი პირველი მხატვრული როლი. მისმა გამოჩენამ ამ ფილმში შესაძლებლობა მისცა მონაწილეობა მიეღო მეტ ფილმებში, სატელევიზიო შოუებში და ჟურნალებში.

2010 წელს ავგეროპულოსმა მიიღო მთავარი, კიმ როდოსის როლი ფილმში .

2013 წლის დასაწყისში ავგეროპულოსმა მონაწილეობა მიიღო ' -ში განმეორებად როლში. თუმცა სერიალმა მაყურებლის მოზიდვა ვერ მოახერხა და მე-7 ეპიზოდის შემდეგ გადაცემა გაუქმდა.

შოუს დასრულებიდან არც ისე დიდი ხნის შემდეგ, -მ ის ერთ-ერთ მთავარ პერსონაჟად დაასახელა მათ ახალ სამეცნიერო ფანტასტიკურ სერიალში, 100, სადაც ანსახიერებდა ოქტავია ბლეიკს.

პირადი ცხოვრება
2018 წლის ბოლოს ავგეროპულოსი მონაწილეობდა ოჯახში ძალადობის ინციდენტში, როდესაც მან და მისმა შეყვარებულმა სავარაუდოდ დაიწყეს კამათი მანქანაში ვენტურას ავტომაგისტრალზე, 2018 წლის 5 აგვისტოს შუაღამის შემდეგ. ავგეროპულოსი ალკოჰოლთან შერეულ წამალს იღებდა და ბრალად ედებოდა მრავლობითი დარტყმა თავში, კისერში და მკლავში, რის შედეგადაც საოლქო პროკურატურის ცნობით, მცირე დაზიანებები მიიღო. შემდეგ მას ბრალი წაუყენეს ოჯახში ძალადობაში. ავგეროპულოსის შეყვარებულს სურდა ბრალდების მოხსნა და განაცხადა, რომ ის საფრთხეს არ წარმოადგენდა. საქმე ოფიციალურად შეწყდა და ყველა ბრალდება მოხსნილი იყო, რადგან ავგეროპულოსის მხრიდან ზიანის მიყენების განზრახვა არ იყო, არამედ ეს იყო „არასასურველი რეაქცია წამლებზე, რამაც გამოიწვია აფეთქება“.

იგი ადრე ურთიერთობაში იყო ამერიკელ მსახიობ ტეილორ ლოტნერთან 2013 წლიდან 2015 წლამდე.
იანტარნის ვულკანი

იანტარნის ვულკანი — ანდეზიტური სტრატოვულკანი აშშ-ში, ალასკაში. მდებარეობს ალასკის ნახევარკუნძულზე, ალეუტის ქედზე, ანიაკჩაკის მთასა და ჩიგინაგაკის ვულკანს შორის. მისი მდებარეობის, დოკუმენტირებული აქტივობისა და მწვერვალის სიდაბლის გამო, მისი აღმოჩენა 1979 წლამდე ვერ მოხერხდა. სახელწოდება მომდინარეობს ახლომდებარე იანტარნის ყურისგან. თავის მხრივ, იანტარნის ყურეს სახელი რუსმა მკვლევრებმა დაარქვეს, ამ ტერიტორიაზე ქარვის სიმრავლის გამო.