შეიმას ჰინი

შეიმას ჯასტინ ჰინი (; დ. 13 აპრილი, 1939 — გ. 30 აგვისტო, 2013) — ირლანდიელი პოეტი, დრამატურგი და მთარგმნელი. 1995 წელს გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში. მის ცნობილ მხატვრულ ნამუშევრებს შორისაა თავისი პირველი გამოქვეყნებული ტომი „ნატურალისტის სიკვდილი“, რომელიც მოიცავს პოემების კოლექციას. აღიარებული იქნა, პოეზიაში მნიშვნელოვანი წვლილის შეტანის გამო. ამერიკელი პოეტი რობერტ ლოუილი, მას აღწერს როგორც, „ყველაზე მნიშვნელოვანი ირანელი პოეტი, უილიამ იეიტსის შემდეგ“. ბევრმა მათგანმა, მათ შორის აკადემიკოსმა ჯონ სატერლენდიმ ჰინი დაახასიათა როგორც, „ჩვენი დროის უდიდესი პოეტი“. ამერიკელმა პოეტმა, ესეისტმა და მთარგმნელმა რობერტ პინსკიმ შეიმას ჰინის შესახებ განაცხადა რომ „ჰინი შესანიშნავ თვალთან და ყურთან ერთად, დასაჩუქრებულია ისტორიის მოყოლის ნიჭით“. 2013 წელს, ჰინის გარდაცვალების შემდეგ, ახალი ამბების ბრიტანულმა გამოცემამ, „ “-მა ჰინის შესახებ თქვა: „ალბათ ყველაზე ცნობილი პოეტი მთელს დედამიწაზე“.

დაიბადა ქალაქგარეთ, ჩრდილოეთ ირლანდიაში. ადრეულ 1960-იან წლებში, მას შემდეგ რაც, „ბელფასტის დედოფლის უნივერსიტეტი“ დაამთავრა და დაიწყო თავისი პოეტური ნაშრომების გამოქვეყნება, ჩრდილოეთ ირლანდიის უდიდეს ქალაქში, ბელფასტში, „ჯოზეფის კოლეჯში“ კითხულობდა ლექციებს. 1976 წლიდან გარდაცვალებამდე, ცხოვრობდა დუბლინში. 1981 წლიდან 2006 წლამდე ასევე ცხოვრობდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში.

1981 წლიდან, 1997 წლამდე იყო ჰარვარდის უნივერსიტეტის პროფესორი, ხოლო 1988 წლიდან 2006 წლამდე, რეზიდენციაში მისი პოეტი. 1989 წლიდან 1994 წლამდე, იგი ასევე იყო ოქსფორდის უნივერსიტეტის პოეზიის ფაკულტეტის პროფესორი. სხვა ნომინაციებთან ერთად, მას აღებული აქვს „ჯეფრი ფაბერის მემორიალური პრემია“ (1968), „ე.მ ფორსტერის ნომინაცია“ (1975), „პოეზიის ოქროს გვირგვინი“ (2001), „ტ. ს ელიოტის პრიზი“ (2006), 1996 წელსა და 1999 წელს „ წიგნის პრიზი“. მის ლიტერატურულ გამოცემებს ფლობს „ირლანდიის ეროვნული ბიბლიოთეკა“.

ადრინდელი ცხოვრება
შეიმას ჰინი დაიბადა 1939 წლის 13 აპრილს, ფერმერების ოჯახში, ჩრდილოეთ ირლანდიის ორ სოფელს, „ქასთლდოუსონის“ და „თუმბრიჯს“ შორის. მამამისი პატრიკ ჰინი (გ. ოტომბერი, 1986) ფერმერი იყო, თუმცა მის მთავარ ვალდებულებას პირუტყვების გაყიდვა წარმოადგენდა.

ჰინის დედა მარგარეტ მაკკენი, (1911-1984) მაკკენების ამ თაობის მეცხრე შვილია. მისი ბიძიები და სხვა ნათესავები დასაქმებულები იყვნენ ადგილობრივ თეთრეულის ქარხანაში. მისი ბიცოლა მოსამსახურედ მუშაობდა ქარხნის მეპატრონის ოჯახში.

ჰინი დადიოდა ანაჰორიშის დაწყებით სკოლაში. 12 წლის ასაკში მან სტიპენდია აიღო და სწავლის გაგრძელება ჩრდილოეთ ირლანდიის ქალაქ დერის, კათოლიკურ სკოლაში „კოლუმბიის კოლეჯში“ შესთავაზეს. როდესაც ჰინი კოლეჯში სწავლობდა, მისი ძმა ქრისტოფერი საგზაო უბედური შემთხვევით გარდაიცვალა. პოემები „- “ და „ “ დაკავშირებულია თავისი ძმის გარდაცვალებასთან.

კარიერა
1957 წელს, „ბელფასტის დედოფლის უნივერსიტეტში“ ინგლისური ენის და ლიტერატურის შესასწავლად ბელფასტში გაემგზავრა. იქ ყოფნისას მან იპოვა ინგლისელი პოეტის, ტედ ჰიუზის „“-ის ასლი, რომელმაც მას პოეტობისკენ უბიძგა. კოლეჯი 1961 წელს დაამთავრა, და მიენიჭა პირველი კლასის ხარისხი.

ბელფასტის წმინდა ჯოზეფის მასწავლებელთა მომზადების კოლეჯში სწავლების დროს (ახლა ის გაერთიანებულია ქალაქ მერის უნივერსიტეტის კოლეჯში), ჰინი გაემგზავრა დასავლეთ ბელფასტის წმინდა თომას საშუალო სკოლაში. სკოლის დირექტორი ირანელი მწერალი მაიკლ მაკკლავერტი იყო, რომელმაც ჰინი ირანელ პოეტს, პატრიკ კავანაჰს წარუდგინა. მაკკლავერტის მენტორობით, 1962 წელს მან თავისი პირველი პოეტური ნამუშევრების გამოქვეყნება დაიწყო. ჰინიმ პოემა „“, რომელიც „ჩრდილოეთი“-ის პოემების კოლექციიდან ერთ-ერთია, პატრიკ კავანაჰს მიუძღვნა.

1966 წელს, დამოუკიდებელმა გამომცემლობამ, „ “-მა გამოაქვეყნა ჰინის პირველი პოემების კრებული, სახელწოდებით „ნატურალისტის სიკვდილი“, რომელმაც სხვა ჯილდოებთან ერთად ჯეფრი ფაბერის პრიზიც მოიგო. 1966 წელს „ბელფასტის დედოფლის უნივერსიტეტში“ დაინიშნა თანამედროვე ინგლისური ლიტერატურის ლექტორად. ამის შემდეგ მისი ვაჟი, მაიკლი დაიბადა, 1968 წელს კი მეორე ვაჟი, ქრისტოფერი. 1969 წელს გამოქვეყნდა მისი რიგით მეორე პოეტური კრებული „კარი სიბნელეში“.

კალიფორნიის უნივერსიტეტში (ბერკლი) მოწვეული ლექტორის თანამდებობის დაკავების შემდეგ, 1971 წელს, ჰინი ბელფასტში, „დედოფლის უნივერსიტეტში“ დაბრუნდა. თუმცა, 1972 წელს უნივერსიტეტში ლექციების კითხვა შეწყვიტა და ირლანდიის პატარა ქალაქში, უიკლოუში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც იგი მთელს დროს წერას უთმობდა. 1972 წელს, მან გამოაქვეყნა რიგით მესამე პოეტური კრებული, სახელწოდებით — „ზამთრის გარეთ“. ხოლო 1975 წელს პოემების კრებული „ჩრდილოეთი“, კოლექცია დაყოფილია ორ ნაწილად, რომელთაგან პირველი უფრო სიმბოლურია, ეხება ისეთ თემებს, როგორებიცაა: ანტეოსის ბერძნული მითი, ვიკინგები და სხვა. მეორე ნაწილში ძირითადად მოცემულია ლექსები, რომლებიც კონკრეტულად ეხება ჩრდილოეთ ირლანდიაში განვლილ ცხოვრებას, ლექსებს შორისაა მაიკლ მაკლავერტისა და სემიუს დენისათვის მიძღვნილი ლექსებიც.

მისი რიგით მეხუთე პოეტური კრებული „საველე სამუშაო“ 1979 წელს გამოქვეყნდა. 1981 წელს გაემგზავრა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც ჰარვარდის უნივერსიტეტში 1997 წლამდე კითხულობდა ლექციებს.

1984 წლის შემოდგომას, მისი დედა მარგარეტი გარდაიცვალა.

1989 წლიდან 1994 წლამდე, იგი ასევე იყო ოქსფორდის უნივერსიტეტის პოეზიის ფაკულტეტის პროფესორი. 1991 წელს მან მეცხრე პოეტური კრებული გამოაქვეყნა, სახელწოდებით „ნივთების დანახვა“.

პოეზია: მთავარი კრებულები
1966: ნატურალისტის სიკვდილი, & 
1969: კარი სიბნელეში, & 
1972: ზამთრის გარეთ, & 
1975: ჩრდილოეთი, & 
1979: საველე სამუშაო, & 
1984: სადგურის კუნძული, & 
1987: ჰოკის ფარანი, & 
1991: ნივთების დანახვა, & 
1996: სულის დონე, & 
2001: ელექტრო შოკი, & 
2006: უბანი და წრე, & 
2010: ადამიანის ჯაჭვი, &