ნანი ბრეგვაძე

ნანი გიორგის ასული ბრეგვაძე (დ. 21 ივლისი, 1936, თბილისი) — ქართველი საესტრადო მომღერალი, საქართველოს სსრ-ისა (1974) და სსრკ-ის (1983) სახალხო არტისტი. შოთა რუსთაველის (1994) და საქართველოს სახელმწიფო პრემიების (2000) ლაურეატი, ბენალმადენას (ესპანეთი) (1996), თბილისის (1995), ქუთაისის (2006), ამბროლაურის (2018), ბათუმის (2019) საპატიო მოქალაქე, ღირსების (1996) და ბრწყინვალების ორდენების (2010) კავალერი.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1936 წლის 21 ივლისს, თბილისში. მამა – გიორგი ეფრემის ძე ბრეგვაძე პროფესიით მსახიობი იყო. დედა – ოლგა ალექსანდრეს ასული მიქელაძე ცნობილ დიდგვაროვანთა ოჯახიდან.

მუსიკალური სკოლისა და ტექნიკუმის დასრულების შემდეგ, ის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის სტუდენტი გახდა ფორტეპიანოს კლასით, რომელიც 1961 წელს დაამთავრა.

სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1956 წელს საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საესტრადო ორკესტრში. 1957 წელს მოსკოვში, “ახალგაზრდობის და სტუდენტთა საერთაშორისო ფესტივალზე” შედგა მისი პირველი გამოსვლა, მომღერლის რანგში, სიმღერით “ჩავაქრე სანთელი” ნანი გრეგვაძემ ლაურეტის წოდება მოიპოვა. 1959-1964 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრის „რეროს“ სოლისტი.

1964 წელს პირველად გამოვიდა მსოფლიო მნიშვნელობის დარბაზ ‘ოლიმპიაში’,მოსკოვის მიუზიქ-ჰოლთან ერთად გასტროლის ფარგლებში, სადაც ორი თვის განმავლობაში მღეროდა. ამ მოვლენამ საბოლოოდ განსაზღვრა ნანი ბრეგვაძის, როგორც მომღერლის ბედი. პარიზიდან დაბრუნებული ნანი მიიწვიეს ანსამბლ “ორერაში”, სადაც 15 წელი ითანამშრომლა. 1980 წლიდან ნანი ბრეგვაძე სოლო კარიერას იწყებს. ის მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში მოგზაურობს.

ბრეგვაძის საშემსრულებლო ხელოვნებისათვის დამახასიათებელია ლირიზმი, იგი ქართველი კომპოზიტორების მრავალი ახალი საესტრადო ნაწარმოების პირველი შემსრულებელია. ასრულებს როგორც ქართულ ისე ყოფილ სსრკ ხალხთა და საზღვარგარეთის ქვეყნების სიმღერებს. წარმატებით გამოდის ყოფილ სსრკ ქალაქებსა და მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში.

ახმოვანებდა ფილმებს და თავადაც გადაღებულია რამდენიმე მხატვრულ ფილმში: „ორერა, სრული სვლით!“ (კამეო, რეჟ. ზაალ კაკაბაძე, 1970), „სამკაული სატრფოსთვის“ (აიშა, რეჟ. თენგიზ აბულაძე, 1971), „მე, პელეს ნათლია!“ (მაკა, რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი (უმცრ.), 1991), „სიყვარული აქცენტით“ (რეჟ. რეზო გიგინეიშვილი, 2012), „მხატვრის მუზები“ (რეჟ. შოთა კალანდაძე, 2014, მხატვრულ-დოკუმენტური) და სხვა.

2000 წელს, ფილარმონიის დიდი საკონცერტო დარბაზის წინ საზეიმოდ გაიხსნა ნანი ბრეგვაძის სახელობის ვარსკვლავი.

2023 წელს, აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში," "-ის დიდების ხეივანში გაიხსნა ნანი ბრეგვაძის ვარსკვლავი.

ჯილდოები და აღიარება
1967 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
1974 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
1983 — სსრკ სახალხო არტისტი
1994 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია
1995 — თბილისის საპატიო მოქალაქე
1996 — ღირსების ორდენი (ქართული საესტრადო ვოკალური ხელოვნების განვითარებისა და პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისა და ამ დარგში ხანგრძლივი მაღალპროფესიული მოღვაწეობისათვის)
1996 — ესპანეთის ქალაქ ბენალმადენას საპატიო მოქალაქე.
2000 — რუსთაველის სახელმწიფო პრემია
2014 — ილიას მედალი, „მარად და ყველგან, საქართველოვ, მე ვარ შენთანა“ (ქართული კულტურისა და სულიერების წინაშე განსაკუთრებული ღვაწლისათვის)
1984 — " " - ფილმი-კონცერტი. რეჟ. კონსტანტინ არტუხოვი
1985 — " "- სატელევიზიო ფილმი-კონცერტი. რეჟ. ალექსანდრ ბელინსკი
1987 — "დამშვიდობება (ხანა ჩვენი ბავშვობისა) რეჟ. ზურაბ თუთბერიძე
1991 — "მე,პელეს ნათლია!" (მაკა) რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი (უმცრ.)
2006 — " "- დოკუმენტური ფილმი. რეჟ. ანდრეი ტორსტენსენი
2008 — "სოფიკო"- დოკუმენტური ფილმი. რეჟ. ნიკუშა შენგელაია, მიშა ჭიაურელი, ანდრო ჭიაურელი
2012 — "სიყვარული აქცენტით" რეჟ. რეზო გიგინეიშვილი
2014 — "მხატვრის მუზები" რეჟ. შოთა კალანდაძე
2016 — "ფრაგმენტების წიგნი" რეჟ. შოთა კალანდაძე
2019 — "ფოტოგრაფია ფილმიდან" რეჟ. შოთა კალანდაძე
2017 — "ანა" რეჟ. მარგო ზუბაშვილი
2022 — "ეკლექტური ფრაგმენტები" რეჟ. შოთა კალანდაძე

სერიალები
2007 — " 8" (1-ლი სერია « ალიბი » )