iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
დედოფალ ლუიზას სახელობის კირხე

}
| რელიგიური_წევრობა = ლუთერანობა
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = კალინინგრადის ოლქი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =ფრიდრიხ ჰაიტმანი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი = მოდერნი და ნეორომანული სტილი
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1899-1901
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 54.719444
| გრძედი =20.475833
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
დედოფალ ლუიზას სახელობის კირხე — ისტორიული შენობა კალინინგრადში. ქალაქის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა. წარსულში იყო ლუთერანული ეკლესია, ამჟამად კირხეს შენობაში განთავსებულია კალინინგრადის საოლქო თოჯინების თეატრი. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1899-1901 წლებში. აგებულია არქიტექტორ ფრიდრიხ ჰაიტმანის მიერ.

მისამართი: კალინინგრადი, გამარჯვების პროსპექტი, 1. კალინინგრადის ცენტრალური პარკის ტერიტორიაზე.

ისტორია
კირხე ააშენეს პრუსიის დედოფალ ლუიზას სახელზე. პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ფრიდრიხ ჰაიტმანი.

ეკლესია ააგეს 1899-1901 წლებში. სამხრეთის მხრიდან ეკლესიას მიაშენეს სასულიერო პირის სახლი, რომელიც თავისი სტილით ძალიან ჩამოჰგავდა თავად ეკლესიას (ამჟამად არ შემონახულა).

ეკლესიის შენობა დაზიანდა მეორე მსოფლიო ომის მსვლელობის პერიოდში და დიდი ხნის განმავლობაში ნანგრევების მდგომარეობაში იყო. 1960-იან წლებში იგეგმებოდა მისი დანგრევა, მაგრამ ეკლესია გადაარჩინა სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტის არქიტექტორმა იური ვაგანოვმა, რომელმაც შეიმუშავა პროექტი და ყოფილი კირხეს შენობა გადააკეთა თოჯინების თეატრის შენობად. ამ პროექტის შესაბამისად ეკლესია აღადგინეს და ახალ ხარისხში მოქმედება დაიწყო 1976 წელს.

ინტერიერი აღადგინეს ომამდელი მდგომარეობის მიხედვით, მაგრამ როგორც ასეთი მთლიანობაში მოხდა ინტერიერის სრულიად მორგება ახალ ფუნქციაზე. კამარის ნარჩენები დაანგრიეს, ხოლო ეკლესიის შიდა სათავსო გაყეს ორ სართულად თანამედროვე გადახურვით. პირველ სართულს გამოიყენებდნენ როგორც საგამოფენო დარბაზს, ხოლო მეორე სართულზე იმართებოდა წარმოდგენები.

არქიტქტურა
კირხეს არქიტექტურა არ შეიძლება რომელიმე კონკრეტულ სტილს დავუკავშიროთ. თავდაპირველად აპირებდნენ შენობა აეგოთ როგორც ნეორენესანსული ნაგებობა, შემდეგ პროექტი შეიცვალა. აგებულ შენობას ჰქონდა რომანული არქიტექტურული სტილის ნიშნები. შენობის სტილი არ იყო ისტორიული, იგი უფრო წარსულის რომანტიკული ინტერპრეტაცია იყო. ნაგებობას ასევე ჰქონდა მოდერნის ელემენტები.

შენობის ზომები შემდეგნაირია: სიგრძე - 47 მეტრი, სიგანე - 22 მეტრი, შუა ნავის სიმაღლე - 16,5 მეტრი. ეკლესია სამნავიანია და ამასთანავე ასიმეტრიულია. შუა ნავის სიგრძეა 12 მეტრი, ჩრდილოეთისა - 6 მეტრი, ხოლო სამხრეთისა - სულ 2 მეტრი.

ტაძარს აქვს ორი განსხვავებული კოშკი. მთავარ კოშკზე დამონტაჟებულია საათი.
ბრანდენბურგის კარიბჭე (კალინინგრადი)

ბრანდენბურგის კარიბჭე — ქალაქ კალინინგრადის შვიდი შემონახული კარიბჭიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ბაგრატიონის ქუჩის ბოლოში და გადის სუვოროვის ქუჩაზე (ყოფილი ბერლინის ქუჩა), ქალაქის ისტორიული რაიონის ჰაბერბერგის საზღვარზე.

ბრანდენბურგის კარიბჭე ქალაქის ერთადერთი კარიბჭეა, რომელიც დღემდე თავისი პირდაპირი დანიშნულებით გამოიყენება.

ისტორია
ბრანდენბურგის კარიბჭე ააშენეს კენიგსბერგში 1657 წელს პირველი დიდი კედლის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილზე, ბრანდენბურგის ციხესიმაგრისკენ მიმავალ გზაზე. სახსრების სიმცირისა და შესაბამისი პროექტის არქონის გამო ააგეს ხის კარიბჭე. საიმედო დაცვისათვის მის წინ გაავლეს ორმო და ამოავსეს წყლით.

ასი წლის შემდეგ, პრუსიის მეფე ფრიდრიხ -ის ბრძანებით, მოძველებული სტრუქტურა მოარღვიეს და მის ადგილზე ააგეს მასიური აგურის ნაგებობა ორი გასასვლელით, რომლებიც შეისრული გადახურვით სრულდებოდა. ახალი ქვის ნაგებობა სრულიად კეტავდა გზას სამხრეთისაკენ (ამჟამად სუვოროვის ქუჩა) და ემსახურებოდა ქალაქის საიმედო დაცვას. სქელი კედლები კარგი თავშესაფარი იყო მცირე გარნიზონისათვის. აქვე განთავსებული იყო საოფისე ნაწილი, დამხმარე სათავსოები, სასაწყობე ფართები და ამწევი მექანიზმები. 1843 წელს მიმდინარე სარესტავრაციო სამუშაოების დროს კარიბჭე სერიოზულად გადააკეთეს და გააფორმეს დეკორატიული ფრონტონებით, ჯვრის ფორმის ყვავილის ფორმებით, სტილიზებული ფოთლებით, გერბებით და მედალიონებით. კარიბჭეზე დაამონტაჟეს სამხედრო მინისტრის, რუსეთის არმიაში მიმდინარე რეფორმების მონაწილის, ფელდმარშალ გერმან ფონ ბოიენის სკულპტურული პორტრეტი. მარჯვნივ საინჟინრო კორპუსის ხელმძღვანელის, მეორე გამაგრებითი კედლის ერთ-ერთი ავტორის, ერნსტ ფონ ასტერის გამოსახულება.

ბრანდენბურგის კარიბჭე ერთადერთია, რომელიც დღესაც თავის ადრინდელ სატრანსპორტო ფუნქციას ასრულებს. ნაგებობა გაარემონტა და იცავს სახელმწიფო, როგორც არქიტექტურულ ძეგლს.

არქიტექტურა
კარიბჭეს აქვს ორი გასასვლელი. მიუხედავად იმისა, რომ საუკუნის შუა წლებში კენიგსბერგის ყველა კარიბჭე აშენებული იყო ნეოგოთიკურ სტილში, გოთური არქიტექტურის მოტივები განსაკუთრებით გამოხატულია ბრანდენბურგის კარიბჭეში.

კარიბჭე მდიდრულადაა შემკული დეკორატიული ელემენტებით, მაგალითად, ჰორელიეფები და სტილიზებული ქვის ყვავილები.
აბასები

აბასები — იაკუტურ მითოლოგიაში ბოროტი სულები, ლარიქსის (ხე) სიმაღლე გოლიათები ან ერთფეხიანი, ერთხელიანი და ერთთვალიანი ურჩხულები. მათი საქმიანობით აიხსნებოდა დედამიწაზე არებული ყოველგვარი ბოროტება. ისინი იკვებებოდნენ ადამიანების (70 წლამდე) და ცხოველების სულებით. ავადმყოფის ან გარდაცვლილის ნათესავები მსხვერპლს სწირავდნენ მათ, რათა მსხვერპლი სულზე გადაეცვალათ.
შილერის ძეგლი (კალინინგრადი)

შილერის ძეგლი — ძეგლი კალინინგრადში. ეძღვნება გერმანელ პოეტს, ფილოსოფოსსა და დრამატურგს ფრიდრიხ შილერს.

ისტორია
ბრინჯაოს ძეგლი შექმნა 1910 წელს გერმანელმა მოქანდაკემ, კენიგსბერგის სამხატვრო აკადემიის ქანდაკების კათედრის მასწავლებელმა სტანისლავ კაუერმა. შილერის ძეგლის გარშემო სტანისლავ კაუერის ავტორობით სხვა ნამუშევრებიცაა: „ნიმფა ბანაობის შემდეგ“, „დედა და შვილები“, „შადრევანი პუტი“, რელიეფი პოლიციის პრეზიდიუმის შენობაზე და სხვა.

უცნობია რა მიზეზით აღმართეს ძეგლი კენიგსბერგში ფრიდრიხ შილერის პატივსაცემად, რომელიც არ ცხოვრობდა ქალაქში. ერთ-ერთი ვერსიით ძეგლის აღმართვა მიუძღვნეს კენიგსბერგის თეატრის 100 წლის იუბილეს, რომელიც გაიხსნა 1810 წელს შილერის ნაწარმოებით „ვილჰელმ ტელი“.

1934 წელს ძეგლი, რომელიც თავდაპირველად იდგა თეატრის წინ, გადაიტანეს ახალი თეატრის წინ მდებარე სკვერში.

ძეგლი დაზიანდა 1944 წლის ავიადარტყმის შედეგად, მაგრამ გადაურჩა 1945 წლის აპრილის შტურმს. ლეგენდის თანახმად, შტურმის დროს ძეგლზე რუსულად წააწერეს: „არ ესროლოთ! ეს თქვენია!“.

მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1950-იანი წლების შუა პერიოდში, ძეგლი გაარემონტეს. კვარცხლბეკზე დაამატეს წარწერა რუსულ ენაზე და ასევე შილერის ცხოვრების წლები.

2017 წლის მდგომარეობით შილერის ძეგლი არის რუსეთის ფედერაციის მონუმენტალური ხელოვნების ძეგლი და იცავს სახელმწიფო. ძეგლი მდებარეობს თეატრის მოედანზე (მშვიდობის პროსპექტზე), კალინინგრადის საოლქო დრამატული თეატრის ახლოს (ყოფილი ახალი თეატრის შენობა).
დარევსკის გველგესლა

დარევსკის გველგესლა — შხამიანი გველი გველგესლასებრთა ოჯახისა. დედალი ტანად მამალზე დიდია; დედლის სხეულის სიგრძეა 40 სმ, ხოლო მამლისა — 25 სმ. სახელწოდება მიიღო ცნობილი ჰერპეტოლოგის ილია დარევსკის პატივსაცემად, რომელმაც პირველმა აღმოაჩინა ამ სახეობის ეგზემპლარი სომხეთში.

მამლების სხეულის სიგრძე — 260 მმ, კუდისა — 39-43 მმ აღწევს, ხოლო დედლებისა — 420 მმ და — 45-50 მმ შესაბამისად. ფართო თავი აქვს, დინგის გვერდითი მხარე წაწვეტებულია, წინა მხარე ცოტათი მომრგვალო. მოყვითალო-მორუხო ან მოყვითალო-მოყავისფრო ფერისაა. სხეულის გასწვრივ ზურგზე გასდევს მურა ზიგზაგისებური ზოლი, გვერდებზე — ერთ მწკრივზე მუქი სუსტადშესამჩნევი ლაქები. მუცელი მოშავოა.

ხანგრძლივი დროის განმავლობაში ცნობილი იყო ამ სახეობის მხოლოდ ერთი პოპულაცია სომხეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილსა და საქართველოში, კერძოდ, ჯავახეთის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში. ბოლო დროს აღმოჩენილია ამ სახეობის ორი ადგილსამყოფელი ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში. დარევსკის გველგესლა იკვებება მემინდვრიებით, კალიებითა და კლდის ხვლიკებით. იგი ენდემურია კავკასიისთვის. გვხვდება იშვიათად; დარევსკის გველგესლა გადაშენების უკიდურესი საფრთხის წინაშე მყოფი სახეობაა, რის გამოც შეტანილია ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის წითელ წიგნში.
ყაზანის ღვთისმშობლის კვართის საკათედრო ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = რუსეთის მართლმადიდებელი (სტაროობრიადული) ეკლესია
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = თათრეთი
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1905-1909
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 55.783371
| გრძედი =49.131313
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ყაზანის ღვთისმშობლის კვართის საკათედრო ტაძარი — მართლმადიდებლური სტაროობრიადული საკათედრო ტაძარი ყაზანში. აგებულია 1905-1909 წლებში. წარმოადგენს ყაზანისა და ვიატკის ეპარქიის საკათედრო ტაძარს.

მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი (სტაროობრიადული) ეკლესიის ყაზანისა და ვიატკის ეპარქიას.

ხუთგუმბათიანი ტაძარი აგებულია ეროვნული რომანტიზმის სულისკვეთებით, არის საუკუნის დასაწყისის ტიპური მართლმადიდებლური ტაძარი. აკურთხეს 1909 წლის სექტემბერში.

ისტორია
რევოლუციამდელი პერიოდი
ყაზანის სტაროობრიადცელებმა ეკლესიის აშენების უფლება მიიღეს მხოლოდ 1905 წლის 17 აპრილს იმპერატორ ნიკოლოზ -ის მანიფესტის მიხედვით.

1906 წელს დაიწყეს ტაძრის მშენებლობისათვის შემოწირულობის შეგროვება. თანხები ტაძრის ასაშენებლად გაიღეს ყაზანელმა და მოსკოველმა ვაჭრებმა. ტაძრის მშენებლობა დაიწყო 1907 წლის ივლისში. ტაძრის მშენებლობას ხელმძღვანელობდა ორი ყაზანელი სტაროობრიადცელი მღვდელი: პეტრე ზალეტოვი და ალექსი კალიაგინი.

1909 წლის 6 სექტემბერს ტაძარი აკურთხეს ღვთისმშობლის ხატის გამოცხადების სახელზე.

ტაძრის ეგვტერში დაკრძალული არიან ყაზანისა და ვიატკის ეპისკოპოსი იოასაფი (გარდაიცვალა 1912 წლის მარტში) და პეტრე ზალეტოვი (გარდაიცვალა 1917 წელს). მათი დაკრძალვის ადგილები აღმოაჩინეს მხოლოდ 2016 წელს.

ალექსი კალიაგინი ტაძარში მსახურობდა მისი მშენებლობიდან საბჭოთა პერიოდში ტაძრის დახურვამდე. ვასილი კირილევის მემუარული ცნობების მიხედვით, მთელი შენობა სავსე იყო იყო ყაზანში ევაკუირებული დოკუმენტების თაროებით, ტაძარი იყო დახურული ადგილი, რომელიც ყველა მხრიდან გარშემორტყმული იყო ბეტონის ღობეებით.

2016 წლის 6 დეკემბერს კვართის ეკლესიის წინ აღმართეს მიტროპოლიტ ანდრიანეს ძეგლი, რომელიც შეასრულა კომპანია „“-ის ავტორთა კოლექტივმა (წამყვანი მოქანდაკე - მ. ბასკაკოვი, არქიტექტორები - კ. აშიხმინი და ა. შიპუნოვი).
ბერგამის ალპები

ბერგამის ალპები — ქედი ჩრდილოეთ იტალიაში, ლომბარდიის ალპების ძირითადი ნაწილი. სიგრძე დაახლოებით 80 კმ, სიმაღლე 3052 მ (მთა პიცო-კოკა). მაღალი მწვერვალებია: პუნტა-სკაისი (3040 მ), პიცო-რედორტა (3038 მ) და სხვა. ჩრდილოეთით შემოზღუდულია მდინარე ადის ხეობით (ვალტელინა), აღმოსავლეთით ეშვება მდინარე ოლოს ხეობისკენ, დასავლეთით — კომოს ტბისკენ, სამხრეთით გადადის ლომბარდიის წინაალპებში. ბერგამის ალპები აგებულია უძველესი კრისტალური და დანალექი ქანებით. გაბატონებულია ფართოფოთლოვანი ტყე (მუხა, წაბლი, წიფელი), რომელიც სიმაღლის მატებასთან ერთად გადადის ჯერ წიწვოვან ტყეში, ხოლო შემდეგ სუბალპურ და ალპურ მდელოებში.
4GB

4 — ელექტრონული მუსიკის საერთაშორისო ფესტივალი საქართველოში. ტარდება ყოველწლიურად 2011 წლიდან. ეძღვნება ერთ-ერთი პირველი ქართველი დიჯეის, გიორგი ბაქანიძის, ხსოვნას. ტრადიციულად, ფესტივალის მთავარი შემსრულებელია გერმანელი მიშელ მაიერი.

2013-2017 წლებში 4-ს ზედიზედ ხუთჯერ მიენიჭა წლის საუკეთესო ფესტივალის ტიტული ქართული ელექტრონული მუსიკის დაჯილდოების ცერემონიალის, ელექტრონავტის, მიერ.
ლაინაფი
საქართველოს ახალგაზრდობის წარმომადგენელი გაეროში

საქართველოს ახალგაზრდობის წარმომადგენელი გაეროში — პროგრამა საქართველოში, რომელსაც საფუძველი 2012 წელს ჩაეყარა და სრულად ფინანსდება საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან პარტნიორობით. 2021 წლიდან პროგრამას „ახალგაზრდობის სააგენტო” გაეროს საქართველოს ოფისთან პარტნიორობით ახორციელებს. გაეროში ქართველი ახალგაზრდების წარმომადგენლის მანდატი ერთწლიანია.

პროგრამის ისტორია
გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ პროგრამის განხორციელება 1981 წლიდან დაიწყო, როდესაც წევრ ქვეყნებს მოუწოდა, ახალგაზრდა დელეგატები ქვეყნის ოფიციალურ დელეგაციებში შეეყვანათ. აღნიშნული მოწოდება დაფიქსირებულია გაეროს რამდენიმე რეზოლუციაში.

პროგრამის განხორციელება საქართველოში 2012 წლიდან იწყება. სხვადასხვა ეტაპზე პროგრამას საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო, საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრო და საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო ახორციელებდა.

2021 წლამდე პროგრამა ფინანსდებოდა საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან პარტნიორობით, ხოლო 2021 წლიდან პროგრამას „ახალგაზრდობის სააგენტო” გაეროს საქართველოს ოფისთან პარტნიორობით ახორციელებს.

პროგრამის შინაარსი
გაეროში საქართველოს ახალგაზრდობის წარმომადგენლად შერჩეული პირები ახალგაზრდებთან გადიან კონსულტაციებს, ატარებენ შეხვედრებს საქართველოს მასშტაბით. მოგვიანებით, ახალგაზრდობის წარმომადგენელი მიემგზავრება გაეროს სათაო ოფისში (ნიუ იორკი, აშშ), სადაც როგორც საქართველოს დელეგაციის სრულუფლებიანი წევრი, მონაწილეობას იღებს გენერალური ასამბლეის მესამე კომიტეტის ღონისძიებებსა და საკომიტეტო მოსმენებში, სიტყვით გამოდის ამავე კომიტეტის სხდომაზე და მონაწილეობს ახალგაზრდობის შესახებ დადგენილების შემუშავებაში. ახალგაზრდობის წარმომადგენელს შეუძლია ეკონომიკური და სოციალური საბჭოს სოციალური განვითარების კომისიის სხდომებში მონაწილეობის მიღება. წარმომადგენელი წარადგენს საქართველოს ახალგაზრდებს სხვადასხვა საერთაშორისო ღონოსძიებებში. მონაწილეობას იღებს ახალგაზრდულ აქტივობებში.

ახალგაზრდობის წარმომადგენლები
2012 წლიდან დღემდე საქართველოს ახალგაზრდობის წარმომადგენლები გაეროში არიან:
ნოდარ მალაზონია

ნოდარ მალაზონია (დ. 27 აპრილი, 1929, ოზურგეთი, საქართველოს სსრ) — ქართველი გრაფიკოსი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვარი (1966), საქართველოს ეროვნული ვალუტის, ქართული ლარის დიზაინის ერთ-ერთი ავტორი. მისი მამა ლადო მალაზონია აგრეთვე მხატვარი იყო.

ბიოგრაფია
ნოდარ მალაზონია დაიბადა 1929 წლის 27 აპრილს ქალაქ ოზურგეთში. 1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის გრაფიკის ფაკულტეტი.

1956 წლიდან მონაწილეობს სხვადასხვა გამოფენებში, ხოლო 1958 წლიდან იყო ჟურნალ „ნიანგის“ მთავარი მხატვარი. საქართველოს საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ქვეყანა ეკონომიკურ კოლაფსში აღმოჩნდა, როდესაც რუსეთმა დაბლოკა ქართული ფულის რეზერვი და არ აწვდიდა რუბლს თბილისს. შედეგად, ქვეყანაში ამოიწურა სავალუტო რეზერვი და სიტუაციიდან ერთადერთი გამოსავალი ქვეყნის თავისი ფულის გამოშვება გახდა. ეროვნულ ვალუტაზე მუშაობა 1990 წლიდან დაიწყო, სადაც აქტიურად ჩაერთო მალაზონიაც, რომელიც 1990–1998 წლებში, მ. მალაზონიასთან ერთად შექმნა ქართული ლარის, პასპორტის, საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობის, ვაუჩერის, ქართული კუპონის, მართვის მოწმობის, ქართული თეთრის დიზაინი. სარეკლამო-საგამომცემლო კომპანია „ბენეფისის“ გენერალური დირექტორია.

ჯილდოები
1978 — კატანიის ტურისტული პლაკატების საერთაშორისო გამოფენის უმაღლესი ჯილდო, "ოქროს სპილო" და პრეზიდენტის ვერცხლის მედალი
1974 — ჟურნალ „კროკოდილი“, ბრინჯაოს მედალი
1966 — საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვარი
1966 — საქართველოს მხატვართა კავშირი, ბრინჯაოს მედალი
1964 — საქართველოს მხატვართა კავშირი, ბრინჯაოს მედალი
1961 — სსრკ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენა , ვერცხლის მედალი
1960 — ბერლინის გამოფენის პრემია
1957 — საქართველოს ახალგაზრდობის და სტუდენტთა ფესტივალის ლაურეატი
საქართველოს სახალხო მხატვარი
უზგენის რაიონი

უზგენის რაიონი — ყირგიზეთის ოშის ოლქის რვა რაიონიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი უზგენი.
მოსახლეობა
2009 წლის აღწერის მიხედვით უზგენის რაიონში ცხოვრობს 228 114 ადამიანი, აქედან ყირგიზები შეადგენენ 168 277 ადამიანს ანუ მოსახლეობის 73,8%, უზბეკები — 50 666 ადამიანი 22,2%, თურქები — 7210 ადამიანი 3,1%, რუსები — 707 ადამიანი 0,3%, უიღურები — 595 ანუ 0,3%
საქართველოს 20 წლამდე მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

საქართველოს 20 წლამდე მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები — საქართველოს რაგბის ასაკობრივი ნაკრები. წარმოადგენს საქართველოს მსოფლიოს 20 წლამდელთა სარაგბო დაპირისპირებებში. აღნიშნული ნაკრების პირველი საერთაშორისო დაპირისპირება გაიმართა 2005 წლის 23 მაისს პოლონეთის 20 წლამდე მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ, სადაც საქართველომ 49-0 იმარჯვა. ნაკრების მორაგბეებმა 2016 წლიდან ზედიზედ სამჯერ მიიღეს მონაწილოება რაგბის 20 წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატზე და 2018 წელს ისტორიაში საუკეთესო შედეგი, მე-9 ადგილი დაიკავეს.
სამწვრთნელო შტაბი
ილია მაისურაძე — მთავარი მწვრთნელი
ლადო კილასონია, ზურაბ ამონაშვილი და გაგა გურეშიძე — მწვრთნელის ასისტენტები
ირაკლი ჭყონია, გიორგი ნადარეიშვილი და ანტონ ბრეტი — ფიზიკური მომზადების მწვრთნელები
ლიამ რობინსონი და ირაკლი შაორშიძე — ფიზიოთერაპია
ვახტანგ წიკლაური — ნაკრების ექიმი
დავით რამიშვილი — ვიდეო ანალიტიკოსი
საქართველო რაგბის მსოფლიოს 20 წლ. ჩემპიონატზე
შეხვედრები და სტატისტიკა
გამარჯვებები პირველი ეშელონის გუნდებთან
შემადგენლობა
2018 წლის 20 წლამდე მორაგბეთა მსოფლიო ჩემპიონატის შემადგენლობა
თორნიკე ჯალაღონია

თორნიკე ჯალაღონია (დ. 12 დეკემბერი 1998) — ქართველი მორაგბე. 2018 წლიდან თამაშობს ფრანგულ „ბიარიცში“ რვა ნომრის (მღლეტელის) პოზიციაზე. მანამდე 2016-2018 წლებში იყო „გორის ჯიქის“ მოთამაშე. 2015-2016 წლებში ითამაშა 18 წლამდელთა, ხოლო 2017-2018 წლებში 20 წლამდელთა ეროვნულ ნაკრებში.

20 წლამდე მორაგბეთა მსოფლიო ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ, სარაგბო პორტალმა -მა ტურნირის სიმბოლური ნაკრები დაასახელა. ტურნირის 15 საუკეთესო მოთამაშეს შორის თორნიკე ჯალაღონიაც მოხვდა.
სოფლის ეროვნული მუზეუმი ბუქარესტში

სოფლის ეროვნული მუზეუმი „დიმიტრიე გუსტი“ — ეთნოგრაფიული მუზეუმი ღია ცის ქვეშ, მდებარეობს რუმინეთის დედაქალაქ ბუქარესტში, ჰერასტრაუს პარკში.

მუზეუმის ტერიტორიას უკავია 100,000 მ2, სადაც განთავსებულია ავთენტური სახლები რუმინეთის მთელი ტერიტორიიდან. პირვანდელი სახითაა წარმოდგენილი სახლების ინტერიერი, ყოფითი და სოფლის მეურნეობისათვის საჭირო იარაღები და ნივთები. მუზეუმში წარმოდგენილია ხის მართლმადიდებლური ეკლესიები. ნაგებობები ძირითადად , და საუკუნის დასაწყისით თარიღდება.

მუზეუმი 1936 წელს დააარსეს რუმინელმა მოღვაწეებმა: დიმიტრიე გუსტიმ, ვიქტორ იონ პოპამ და ჰენრი ჰ. შტალმა.

გალერეა
რესურსები ინტერენტში
სოფლის ეროვნული მუზეუმი „დიმიტრიე გუსტი“
ნაუმბურგის საკათედრო ტაძარი

ნაუმბურგის საკათედრო ტაძარი — სამნავიანი, ორტრანსეპტიანი და ოთხკოშკიანი საკათედრო ტაძარი საქსონია-ანჰალტის მიწაზე, ქალაქ ნაუმბურგის ისტორიულ ცენტრში, გერმანია.

ნაუმბურგის ტაძრის მშენებლობა დაიწყო 1028 წელს და იგი წარმოადგენს შუა საუკუნეების ხელოვნებისა და არქიტექტურის უნიკალურ მტკიცებულებას. ტაძარის შენობა აგებულია რომანულ და გოთიკურ სტილში. იგი არის გვიანი რომანული პერიოდიდან ადრე გოთიკურ პერიოდში გარდამავალი პერიოდის ნათელი მაგალითი. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია დასავლეთის ქორო, რომელიც განეკუთვნება საუკუნის პირველ ნახევარს, იგი არქიტექტურისა და ქანდაკების შერწყმის შესანიშნავი ნიმუშია. დასავლეთი ქორო და ტაძრის დამაარსებლის, გრაფინია უტა ბალენშტედტელის (იგივე უტა ნაუმბურგელის), ქანდაკება წარმოადგენს სამხატვრო სკოლის შედევრს, რომელიც ცნობილია როგორც „ნაუმბურგელი ხელოსნების“ სახელით.

ტაძრის ქვის რელიეფებზე გამოსახულია ბიბლიის სცენები.

2018 წელს ნაუმბურგის საკათედრი ტაძარი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიყვანეს.
თედო აბჟანდაძე

თედო აბჟანდაძე (დ. 13 ივნისი 1999) — ქართველი მორაგბე. 2019 წლიდან თამაშობს ფრანგულ „ბრივში“ პირველი მგეზავის პოზიციაზე. 2017-2018 წლებში იყო ტერენის კოლეჯის მოთამაშე, 2017-2018 წლის სეზონში კი ქუთაისის აიას ღირსებას იცავდა. 2018 წლიდან თამაშობს საქართველოს მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებში.
კარიერის დასაწყისი
აბჟანდაძემ რაგბის თამაში მშობლიურ ქუთაისში, ქართული რაგბის კლუბ „აიაში“ 8-9 წლის ასაკში დაიწყო, მისი პირველი მწვრთნელები რამაზ სვანაძე და ალეკო ნიქაბაძე იყვნენ. კარიერის დასაწყისს თედო ასე იხსენებს:

მოგვიანებით, თედო საქართველოს რაგბის აკადემიის დასავლეთ საქართველოს ახლად გახსნილ ფილიალში მიიწვიეს, სადაც მომზადებას გადიოდა და მომავალი კარიერისთვის უნარებს ხვეწდა. 17 წლის ასაკში უკვე ქუთაისის „აიას“ ძირითად შემადგენლობაში თამაშობდა. შემდეგ კი საქართველოს 20 წლამდელთა ეროვნული ნაკრების წევრიც გახდა.
შაქის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი

შაქის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი — მუზეუმი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ქალაქ შაქში. მუზეუმი ატარებს აზერბაიჯანელი პედაგოგის, მწერლის და ეთნოგრაფის რაშიდ ბეგ ეფენდიევის სახელს.

შაქის ეთნოგრაფიული მუზეუმი დაფუძნებულია განათლების კომიტეტის გადაწყვეტილებით 1925 წლის სექტემბერში. 1980 წელს მუზეუმი გადავიდა შენობაში, რომელიც აშენებული იყო 1895 წელს ყაზარმის სახით. მუზეუმის საერთო ფართობი შეადგენს 924 მ², მათგან 724 მ² დათმობილია ექსპოზიციების დრბაზებისთვის. მუზეუმში გამოფენილია 5000 ექსპონატზე მეტი, რომელებიც გამოხატავს ისტორიას, კულტურას, ხელოვნების უძველეს სახეობას, შაქის რეგიონის ეთნოგრაფიას და სამზარეულოს. ასევე მუზეუმში განლაგებულია სტენდები, რომლებიც მიძღვნილია დიდი სამამულო ომისადმი, ასევე ავღანეთისა და ყარაბაღის ომებისადმი.
ყალის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნაკრძალი

ყალის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნაკრძალი — ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნაკრძალი აზერბაიჯანის აღმოსავლეთში, აფშერონის ნახევარკუნძულის ცენტრში, სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ბორცვზე.

სოფელ ყალის ძველი ნაწილი 1988 წელს გამოცხადებული იქნა ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ ნაკრძალად და მოიცავდა 216 ისტორიულ, ეთნოგრაფიულ, არქეოლოგიურ არქიტექტურულ ძეგლს. სოფელში განლაგებულია ხუთი მეჩეთი, გალავანის ნანგრევები, სამი აბანო, 170-ზე მეტი სახლი, ასევე მავზოლეუმები, სამარხები და ა.შ. სოფელი ყალის ეს უბრალოდ ძეგლთა კოლექცია არ არის, რომელიც თვალნათლად გვაჩვენებს შუა საუკუნეების არქიტექტურას, არამედ იგი არის კომპლექსი, რომელიც შუა საუკუნეების აფშერონის ნახევარკუნძულისთვის დამახასიათებელი ქალაქის იმიტაციას ახდენს.
დანევირკე

დანევირკე — დანიური თავდაცვითი კედელი შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ტერიტორიაზე (ჩრდილოეთი გერმანია). დანევირკე იყო მთავარი თავდაცვითი ნაგებობა, რომელიც ააგეს იუტლანდიის ნახევრაკუნძულზე ვიკინგების ეპოქაში. სამხედრო მიზნებით დანევირკე უკანასკნელად გამოიყენეს 1864 წელს.

დანევირკე იწყება ჭაობებიდან და მიემართება ნახევარკუნძულის დასავლეთისაკენ ქალაქ შლეზვიგამდე, სადაც მდებარეობდა ვიკინგების სავაჭრო ცენტრი ჰედებიუ. კედლის სხვა ნაწილი, შლეემსა და ეკერნფიორდეს შორის დაცულია შვანსონის ნახევარკუნძულზე.

წერილობითი წყაროების თანახმად დანევირკეზე სამუშაოები დაიწყო დანიის მეფემ გუდფრედმა 808 წელს. კედელი ააშენეს ფრანკების შემოჭრისაგან თავის დასაცავად, რომლებსაც ამ პერიოდისათვის უკვე დაპყრობილი ჰქონდათ ფრიზია და ძველი საქსონია. გუდფრედმა უზარმაზარი სტრუქტურის შექმნა დაიწყო, რათა დაეცვა თავისი მიწა. იგი ჰყოფდა ფრანკების იმპერიის ჩრდილოეთ საზღვრებს იუტლანდის ნახევარკუნძულისაგან.

ნაგებობის სიგრძეა 30 კმ, სიმაღლე მერყეობს 3,6 მეტრიდან 6 მეტრამდე.

2018 წელს დანევირკე ჰედებიუსთან ერთად იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს.

არქეოლოგიური კვლევა-ძიება
არქეოლოგიურმა კვლევა-ძიებამ, რომელიც მიმდინარეობდა 1969-1975 წლებში დენდროქრონოლოგიის დახმარებით აჩვენა, რომ დანევირკეს ძირითადი სტრუქტურა შენდებოდა სამ ეტაპად 737 წლიდან 968 წლამდე. ეს ამტკიცებს, რომ ნაგებობა ააგეს იმავე პერიოდში, რომელშიც აგებულია ვალ-ოფი, კიდევ ერთი დიდი თავდაცვითი სტრუქტურა.

უკანასკნელმა კვლევებმა აჩვენა, რომ დანევირკე არ იყო აგებული მხოლოდ სამხედრო გამოყენებისთვის. არქეოლოგმა ჰელმუტ ანდერსონმა აღმოაჩინა, რომ საწყის ეტაპზე კედელი შედგებოდა ორი ვიწრო თხრილისაგან. შესაძლებელია მთავარი კედელი, სულ ადრეულ სტადიაში იყო არხი ტვირთის გადასაზიდად ბალტიისა და ჩრდილოეთის ზღვებს შორის.

სიმბოლიზმი
 საუკუნეში ხანგრძლივი პოლიტიკური და სამხედრო ბრძოლის დროს დანიელებსა და გერმანელებს შორის შლეზვიგის კუთვნილების გამო, დანევირკე ასრულებდა დანიური ნაციონალიზმის სიმბოლოს როლს. კერძოდ, იგი იყო სიმბოლო დანიელთა ისტორიული პრეტენზიებისა ყველა ამ ტერიტორიაზე - მიუხედავად იმისა, რომ ენობრივმა საზღვარმა საუკუნეების განმავლობაში ჩრდილოეთით გადაიწია და საუკუნეში ფლენსბურგის ჩრდილოეთით და დანევირკედან სამხრეთით მოსახლეობა ძირითადად გერმანულენოვანი იყო.

მეორე ომი შლეზვიგისათვის
დანევირკე უკანასკნელად სამხედრო მიზნებისათვის გამოიყენეს შლეზვიგისათვის მეორე ომის პერიოდში 1864 წელს. ნაგებობის მაღალი დონის სიმბოლიზმთან დაკავშირებით დანიის საზოგადოებრივი აზრი სწორედ აქ მოელოდა ბრძოლებს. მაგრამ ბრძოლები არ გამართულა კედელთან, იგი მიმდინარეობდა თავდაცვითი კედლის სამხრეთით. 1864 წლის მარტში დანიის არმიამ (38 ათასი კაცი, 277 ქვემეხი) გენერალ-ლეიტენანტ კ. დე მეცის მეთაურობით უკან დაიხია კედლისაკენ ქალაქ დიუბელის რაიონში. არმიის ნაწილი გამაგრდა ციხესიმაგრე ფრედერისიაში. მარტში პრუსიულ-ავსტრიულმა არმიამ ალყა შემოარტყა ციხესიმაგრეს, ხოლო 18 აპრილს დანიელები დაამარცხეს დიუბელთან. 29 აპრილს დანიის არმია იძულებული გახდა დაეთმო ფრედერისია და გადასულიყო კუნძლ ალსზე და ფიუნზე. უკან დახევის ამბავი დანიელი საზოგადოებრივი აზრისთვის იყო შოკი, დანიელებისათის დანევირკე მიუწვდომელი აღმოჩნდა. გენერალი დე მეცი მალევე გადააყენეს ხელმძღვანელი თანამდებობიდან.