რამონ კასერესი

რამონ კასერესი (დ. 15 დეკემბერი, 1866 — გ. 19 ნოემბერი, 1911) — დომინიკელი პოლიტიკოსი და შეიარაღებული ძალების მინისტრი. ის გახლდათ დომინიკელთა რესპუბლიკის 31-ე პრეზიდენტი (1906–1911). 1906 წელს თანამდებობის დაკავებამდე იყო ვიცე-პრეზიდენტი კარლოს ფელიპე მორალესის მმართველობის დროს. კასერესი მემარჯვენე „წითელი პარტიის“ ლიდერი იყო.

კასერესი 1911 წელს მოკლეს ამბოხებულებმა, რომლებმაც მას ჩასაფრება მოუწყვეს და საკუთარ ავტომობილში დახვრიტეს. მის სიკვდილს მოჰყვა სამოქალაქო ომი და საბოლოო ჯამში, 1916 წელს ამერიკის შეერთებული შტატების მიერ დომინიკელთა რესპუბლიკის ოკუპაცია.

სანტო-დომინგოს მეტროს ერთ-ერთი სადგური მის სახელს ატარებს.

ადრეული წლები
რამონ კასერესი დაიბადა სიბაოს რეგიონში, ესპაიატის პროვინციის ქალაქ მოკაში. მამამისი, მანუელ კასერესი, დომინიკელთა რესპუბლიკის ყოფილი პრეზიდენტი იყო, ხოლო დედა — რემიგია ვასკესი. რამონი ახალგაზრდობიდანვე ჩაება პოლიტიკაში და სწავლობდა სამართალს. კასერესი ცნობილი იყო თავისი ფიზიკური ძალით, ასევე როგორც ბრწყინვალე მხედარი და სროლის ოსტატი.

პოლიტიკური კარიერა
კასერესი მონაწილეობდა პრეზიდენტ ულისეს ეროს (მეტსახელად ლისისი) მკვლელობაში, რომელიც 1899 წლის 26 ივლისს ქალაქ მოკაში მოხდა. მოგვიანებით კასერესი რესპუბლიკის კონსტიტუციური პრეზიდენტი გახდა. მისი მმართველობის პერიოდში ხელი მოეწერა 1907 წლის დომინიკურ-ამერიკულ კონვენციას. 1907 წელს მან გამოაქვეყნა ახალი კონსტიტუცია, რომლის საფუძველზეც 1908 წელს ხელახლა აირჩიეს.

ხელისუფლებაში მოსვლისთანავე კასერესს, ისევე როგორც მის წინამორბედებს, მოუხდა იმ ჯგუფებთან დაპირისპირება, რომლებიც მისი დამხობისკენ ისწრაფოდნენ. ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი პარტიზანული აჯანყება მოხდა ჩრდილო-დასავლეთ ხაზზე, რომელსაც სათავეში ედგა „ხიმენისტების“ ლიდერი დესიდერიო არიასი, რომელიც ამ ტერიტორიას სრულად აკონტროლებდა. (დემეტრიო როდრიგესი პუერტო-პლატაში დაეცა 3 იანვარს, სულ რაღაც 9 დღით ადრე, სანამ კასერესი ოფიციალურად დაიკავებდა პრეზიდენტის თანამდებობას 1906 წლის 12 იანვარს). ამ სიტუაციის მოსაგვარებლად კასერესი ჯარებთან და სამხედრო მრჩევლებთან ერთად მონტე-კრისტოში გადავიდა. მან პრაქტიკულად გაანადგურა ეს ტერიტორია: საკვების მარაგი კონკრეტულ პუნქტებში მოაქცია და გასცა ბრძანება, რომ 20 დღის ვადაში პირუტყვი სიბაოს შიდა ნაწილში გადაეყვანათ. მოსახლეობის ნაწილი დაემორჩილა ამ ზომებს, ბევრი კი მკაცრად დაუპირისპირდა. ამან დააზიანა სოფლის მეურნეობა და მეცხოველეობა, თუმცა პრეზიდენტმა კასერესმა შეძლო ამბოხებულების გაკონტროლება. მან მსგავსი მეთოდები გამოიყენა სამხრეთ რეგიონშიც და მოახერხა ადგილობრივი ლიდერების რეპრესირება.

კასერესის ერთ-ერთი ტაქტიკა იყო ემისრების გაგზავნა იმ ადგილებში, სადაც რეგიონული ლიდერები ყველაზე ძლიერები იყვნენ. მათ სთავაზობდნენ ნეიტრალურ ადგილას შეხვედრას სამშვიდობო შეთანხმების მისაღწევად. ეს შეხვედრა სინამდვილეში მახე იყო: იქ მისულ ოპოზიციონერ ლიდერებს არმია ალყაში აქცევდა და მათ თავიდან იცილებდნენ. კასერესის მმართველობისას უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭებოდა სამხედრო საქმეს. მან შექმნა პროფესიული არმია, რათა ჩაენაცვლებინა რეგიონული ლიდერების კერძო რაზმები. ამ არმიასთან ერთად, მან მოახდინა მორალესის მთავრობის დროს შექმნილი „სოფლის გვარდიის“ რეორგანიზაცია და ის მთელი ქვეყნის პოლიციურ ძალად — „რესპუბლიკურ გვარდიად“ აქცია (რომელსაც ხალხში „მონის გვარდიას“ უწოდებდნენ). ეს დანაყოფი გამოირჩეოდა მკაცრი ავტორიტეტით და პრეზიდენტისადმი ერთგულებით.

ვინაიდან ბევრი სექტორი არ უჭერდა მხარს მის მთავრობას, მის წინააღმდეგ არაერთი შეთქმულება მოეწყო. 1911 წლის 19 ნოემბერს ლუის ტეხერას მეთაურობით მოქმედმა ჯგუფმა გადაჭრა გზა ავტომობილს, რომლითაც პრეზიდენტი ერთ-ერთ ქალბატონთან ერთად მგზავრობდა. როდესაც მანქანა ჯგუფს მიუახლოვდა, ატყდა სროლა. პრეზიდენტ კასერესს რამდენჯერმე ესროლეს; იგი გენერალმა ლუის ტეხერამ მოკლა, რომელიც მოგვიანებით ოზამას ციხესიმაგრეში გადაიყვანეს და სიკვდილით დასაჯეს.

კასერესის ბიძაშვილი, ორასიო ვასკესი, ასევე იყო დომინიკელთა რესპუბლიკის პრეზიდენტი.