iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჭარხალი

ჭარხალი — ერთ-, ორ- და მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა.

გვარში 13 სახეობაა (11 ველური, 2 კულტურული). კულტურული სახეობებია: ფოთლოვანი ჭარხალი ანუ მანგოლდი და ჩვეულებრივი ჭარხალი — ძირფესვიანი ჭარხალი , რომელიც იყოფა ევროპულ და აზიურ ქვესახეობებად. სელექციის შედეგად გამოყვანილია კულტურული ჭარხლის სხვადასხვა ჯიში, რომელთაგან აღსანიშნავია სუფრის ჭარხალი, საკვები ჭარხალი და შაქრის ჭარხალი. მე-19 საუკუნის ბოლოს და მე-20 საუკუნის დასაწყისში ეს კულტურა გავრცელდა მსოფლიოს ყველა კონტინენტზე.

სუფრის ჭარხალი წითელი, საბოსტნე მცენარეა, პირველ წელს ივითარებს ფოთლების როზეტს და სხვადასხვა ინტენსივობის წითლად შეფერილ ძირხვენას. საკვებად იყენებენ ახალგაზრდა მცენარეს და ძირხვენას. ჭარხლის თესვის ნორმაა 16-20 კგ/ჰა. იძლევა დიდ მოსავალს: 400-1000 ცენტნერი/ჰა. საქართველოში დარაიონებული ჯიშებია გორული, ერფურტის, ბორდო-237, ოდნოროსტკოვაია და სხვ.

საკვები ჭარხალი მაღალი კვებითი ღირებულებისაა. 100 კგ ძირხვენა შეიცავს 12,2 საკვებ ერთეულს და 0,9 კგ მონელებად პროტეინს (ფოთოლი, შესაბამისად, 10,2 კგ და 1,8 კგ). მოსავლიანობა: 300-400 ც/ჰა. ჯიშები: ეკენდორფის ყუვითელი, ბარესი, „პობედიტელი“ და სხვ.

შაქრის ჭარხალი მნიშვნელოვანი ტექნიკური კულტურაა. იძლევა ნედლეულს შაქრის მრეწველობისათვის. პირველ წელს ივითარებს შაქრით მდიდარ (23%-მდე) ძირხვენას (საშუალოდ იწონის 300-600 გრამამდე). თესვის ნორმაა 10-28 კგ/ჰა. ჯიშები: იალტუშკოვსკაია, ერთთესლიანი, რამონსკაია 06, რამონსკაია 100 და სხვა.
ძირთეთრა

ძირთეთრა — მცენარეთა გვარი ქოლგოსნების ოჯახისა. ორ- ან მრავალწლოვანი ბალახია. ნაყოფი თესლურაა.

ევროპასა და აზიაში ცნობილია 15 სახეობა. კავკასიაში გვხვდება 5-იოდე ველური სახეობა და ერთიც — კულტურული. კულტურული სათესი ძირთეთრა ორწლოვანი მცენარეა, აქვს ძლიერ განკვეთილი, გაყოფილფრთისებრი, მწვანე ფოთლები. სიცივე- და ყინვაგამძლე მცენარეა. საქართველოში კარგად ზამთრობს მინდორში.

ძირხვენა ხორციანია, მოყვითალო-თეთრი. შეიცავს 17,5-18,7% მშრალ ნივთიერებებს, მათ შორის, 8,6-10% შაქარს (ამის გამო საქართველოში ძირთეთრას უმართებულოდ ძირტკბილას უწოდებენ, რომელიც სულ სხვა მცენარეა). ძირხვენა აგრეთვე შეიცავს ვიტამინს (40 მგ%) და სხვა ნივთიერებებს. იყენებენ კულინარიაში. სსრკ-ში მოჰყავდათ საკონსერვო მრეწველობის ზონებში. ცნობილი ჯიშები იყო „კრუგლი“ და „სტუდენტი“.
ცვილი

ცვილი — ცხოველური ან მცენარეული წარმოშობის ცხიმისებრი ნივთიერება. შედგება უმაღლესი ცხიმოვანი მჟავებისა და მაღალმოლეკულური სპირტების რთული ეთერებისაგან. ცვილი ამორფული, თერმოპლასტიკური ნივთიერებაა, მისი დნობის ტემპერატურა არის 40-90 გრადუსი ცელსიუსით, მდგრადია სხვადასხვა რეაგენტების ზემოქმედებისადმი. განასხვავებენ ცხოველურ (ფუტკრის ცვილი, სპერმაცეტი, ლინოლინი და სხვა), მცენარეულ, სოკოვან, მინერალურ ანუ წიაღისეულ და სინთეზურ ცხიმებს. ცხიმს იყენებენ ქსოვილების გასაჟღენთი ემულსიების მოსამზადებლად, ტყავის გამოყვანისას, რეზინის გადამუშავებისა და ქაღალდის დამზადების დროს, პლასტიკურ მასალად — სკულპტურაში, მხატვრობაში და ა.შ.
ჭრიჭინასებრნი

ჭრიჭინასებრნი — მწერების ზეოჯახი სწორფრთიანთა რიგისა. აერთიანებს ჭრიჭინების, ღეროს ჭრიჭინების, ქერცლიანი ჭრიჭინების, მირმეკოფილების, მახრების ოჯახებს. აქვთ ცილინდრული სხეული, გრძელი ულვაშები, ცერკებით დაბოლოებული მუცელი, მამლებს — საბგერი აპარატიც. ოჯახში 2000-მდე სახეობაა, მათ შორის, 20 გვხვდება საქართველოში. ცხოვრობენ ნიადაგის ნაპრალებში, სოროებში, ჭიანჭველების ბუდეებში, ქვების ქვეშ, საცხოვრებელ ბინებში. ჭრიჭინათა ზოგიერთი სახეობა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მავნებელია.
ახმეტის ბზიანის საყდარი

ახმეტის ბზიანის საყდარი – ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ახმეტის დასავლეთით, ხევის პირას. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა (5,5 4,1 მ). ნაგებია თანაბარი ზომის რიყის ქვით. წყობის რიგების სწორხაზოვნება დაცულია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარის დასავლეთ ნახევარი, ფასადებზე ჩამოცვენილია საპირე ქვების მნიშვნელოვანი ნაწილი.

ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი კარგად შერჩეული წვრილი რიყის ქვით ნაწყობი თაღითაა გადახურული. თაღის მალი კარის ღიობის სიგანეს ოდნავ აღემატება, რის გამოც ქუსლების დონეზე თითო პატარა საფეხურია შექმნილი. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში ერთადერთი თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. სარკმლის შიგნითა თაღი ნახევარწრიულია, გარეთა - ნალისებრი. აფსიდი დასრულებულია წესიერი ფორმის, ღორღისა და დუღაბის სხმული კონქით. სხმულია კამარაც, იგი განივჭრილში ნახევარწრიული მოხაზულობისაა.
ბულულის ეკლესია

ბულულის ეკლესია – ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ახმეტის უტოს უბანში, ჯაგნარში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა (5 3.7 მ), ნაგებია რიყის ქვით. წყობის რიგების სწორხაზოვნება მეტ-ნაკლებად დაცულია. ძეგლი დაზიანებულია: სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კედლები მთელ სიმაღლეზე გაბზარულია, ჩამონგრეულია კარის გადახურვა და მის ზემოთ დასავლეთ კედლის მნიშვნელოვანი ნაწილი, გარედან კედლების მნიშვნელოვან ნაწილს მიწა ფარავს.

ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. დარბაზისაგან პატარა მხრებით გამოყოფილ აფსიდს დეფორმირებული ნახევარწრის ფორმა აქვს. აფსიდში ერთი სწორკუთხა სარკმელია, მის მარჯვნივ - ერთი სწორკუთხა ნიში. აბსიდი გადახურულია ამორფული ფორმის სხმული კონქით. კონქის ზედაპირი აბსიდის კედელს უშუალოდ არ ერწყმის, რის გამოც მათი თანხვედრის საზღვარზე პატარა საფეხურია შექმნილი. ასეთივე საფეხურია მშვილდისებრი კამარის ორივე ქუსლის დონეზე. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელში ერთი სწორკუთხა ნიშია.
წიწაკა

წიწაკა — მცენარეთა გვარი ძაღლყურძენასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბუჩქბალახი, კულტურაში ერთწლოვანი ბოსტნის მცენარეა. აქვს განტოტვილი, 30-130 სმ სიმაღლის ღერო.

მარტივი მოგრძო ან მოკლეყუნწიანი ფოთოლი. ნაყოფი ცრუ კენკრაა. კულტურაში გვხვდება წიწაკის 4 სახეობა, რომელთაგან ევრაზიაში ფართოდაა გავრცელებული მექსიკური წიწაკა .

განასხვავებენ წიწაკის მწარე და ტკბილ ჯიშებს. მწარეს იყენებენ საკაზმ-სანელებლად, ტკბილს — საკონსერვო და კულინარულ წარმოებაში. საქართველოში გვხვდება ქუთაისური და სხვა ადგილობრივი ჯიშები.
ერსკინ ჩაილდერსი

ერსკინ ჰამილტონ ჩაილდერსი (; დ. 11 დეკემბერი, 1905, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 17 ნოემბერი, 1974, დუბლინი, ირლანდია) — ირლანდიელი პოლიტიკოსი. ირლანდიის პრეზიდენტი 1973-1974 წლებში. ეკავა მინისტრის ტანამდებობა ირლანდიის მთავრობაში: 1951-1954, 1959-1961, და 1966-1969 წლებში იყო ფოსტისა და ტელეგრაფის, 1959-1969 წლებში – ტრანსპორტისა და ენერგეტიკის, 1969-1973 წლებში – ჯანმრთელობის დაცვის მინისტრი.
წალდი

წალდი — ტრადიციული საჩეხი ან სათლელი იარაღი, რომელიც ფართოდ გამოიყენება სოფლის მეურნეობაში და მეტყევეობაში შედარებით წვრილი მერქნოვანი მასალის სათლელად, როგორიცაა ტოტები. იგი ძალიან ხშირად გვხვდება ევროპის იმ ქვეყნებში, სადაც განვითარებულია მევენახეობა. მსოფლიოს სხვა ნაწილებში, სადაც იგი გამოიყენება, იგი ან გამოგონებული იქნა ლოკალურად (მაგ., ჩინეთში, ინდოეთში, იაპონიაში), ანდა შეტანილი იქნა ევროპელი მოახალშენეების მიერ (მაგ., ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, სამხრეთ აფრიკაში და ავსტრალაზიაში). საქართველოში არსებობს მისი უფრო მომცრო ვარიანტიც: წალდუნა.

გამოყენება
წალდის ხმარება საშუალოა დანისა და ცულის მოხმარებას შორის. ის ხშირად გამოიყენება წვრილი მერქნიანი მცენარეების, მაგ, ახალგაზრდა ხეების მოსაჩეხად, ან უკვე მოჩეხილი ტოტებისგან წვრილი ტოტების ჩამოსათლელად; სწორედ ამ მიზანს ემსახურება კაუჭი _ რომ იარაღი არ აცდეს მომრგვალებული ფორმის ჩამოსათლელ ობიექტებს. ის შეიძლება გამოყენებული იქნას მყნობის პროცესში. მისი ამერიკული ექვივალენტია მაჩეტე.

დიზაინი
მჭრელი პირი ჩვეულებრივ მზადდება სხვადასხვა წონისა და სიგრძის ფოლადის ფურცლისაგან, მაგრამ ტიპობრივად მას აქვს ხოლმე 20-50 სმ სიგრძე. მჭრელი პირი სწორია ტართან ახლოს, მაგრამ უფრო და უფრო მეტად მრუდდება ბოლოსკენ, ანუ გააჩნია "ღია კაუჭი" ბოლოში. პირი ჩვეულებრივ წაწვეტებული და გალესილია ხოლმე მხოლოდ მრუდის შიგა ზედაპირზე, თუმცა არსებობს ორმხრივალესილი წალდებიც.

პირი მაგრდება ხის ტარზე, ევროპაში მას ჩვეულებრივ იფნის მერქნისგან ამზადებენ, თუმცა, საქართველოში ამ მიზნით გამოიყენება ხოლმე თხილიც. უფრო მძიმე მჭრელი პირებისთვის ზოგჯერ იყენებენ შედარებით გრძელ სახელურებს, რამაც შეიძლება იარაღი ორი ხელით ერთდროულად მოსახმარად გახადოს.

წალდის მოხმარება დადასტურებულია ბრინჯაოს ხანიდან, მაგალითად, ნანახია ძველ ბერძნულ კულტურაში. რკინის ეპოქის ნიმუშები უკვე ნანახია რომაული გავლენის მქონე რამდენიმე ქვეყანაში, მაგალითად, ინგლისში, საფრანგეთში, შვეიცარიაში.

წალდი თითქმის ყოველთვის მზადდება ჩვეულებრივი ფოლადისგან ნახშირბადის საშუალო შემცველობით. ნახშირბადის მაღალი შემცველობის მქონე ფოლადის გამოყენება არაა მიზანშეწონილი, რადგანაც ხეზე მუშაობისას არ არის საჭირო ლეგირებული და ძალიან მაგარი და ბასრი პირი. ამასთან, ნახშირბადის შედარებით დაბალი შემცველობა წალდს იოლსალესს ხდის საველე პირობებში. რადგანაც კოსმეტიკური სახე არაა მნიშვნელოვანი, არც უფრო ძვირ უჟანგავ ფოლადს აქ არ იყენებენ.
ირლანდიის პარლამენტი

ირლანდიის პარლამენტი, ოირიახტასი — ირლანდიის უმაღლესი საკანონმდებლო და წარმომადგენლობითი ორგანო. ოირიახტასის შემადგენლობაში შედის:
ირლანდიის პრეზიდენტი
პარლამენტის ორი პალატა :
დოილ ერენი (ქვედა პალატა)
სენატ ერენი (ზედა პალატა)

პარლამენტის რეზიდენციას ეწოდება ლენსტერ-ჰაუსი და მდებარეობს დუბლინში. ოირიახტასი შედგება 266 დეპუტატისაგან, რომელთაგანაც 166 სენატორია, ხოლო 60 ქვედა პალატის წევრი.
ნიკოლა ანელკა

ნიკოლა სებასტიენ ანელკა (; დ. 14 მარტი, 1979, იველინი, ილ-დე-ფრანსი, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი და მწვრთნელი.

საკლუბო კარიერა
პარი სენ-ჟერმენი

ანელკამ კარიერა დაიწყო პარი სენ-ჟერმენის ახალგაზრდულ გუნდში, 16 წლის ასაკში.

არსენალი

1997 წლის თებერვალში, 17 წლის ასაკში ანელკა გადავიდა არსენალში.

რეალ მადრიდი

1999 წლის ზაფხულში, ანელკა რეალ მადრიდმა £22.3 მილიონად შეიძინა.

დაბრუნება პარი სენ-ჟერმენში

£20 მილიონის სანაცვლოდ პარი სენ-ჟერმენმა ანელკა გაიფორმა.

ლივერპული

2001 წლის დეკემბერში, ის ლივერპულმა იჯარით სეზონის დასრულებამდე გადმოიბირა.

მანჩესტერ სიტი

2002 წლის 24 მაისს, პარი სენ-ჟერმენმა £13 მილიონად მიჰყიდა მანჩესტერ სიტის.

ფენერბახჩე

2005 წლის იანვარში, მანჩესტერულმა კლუბმა £7 მილიონის სანაცვლოდ გაუშვა ფენერბახჩეში

ბოლტონი

შემდეგი გაჩერება ბოლტონში, ეს შენაძენი კლუბისთვის რეკორდული იყო იმ დროისთვის, £8 მილიონი.

ჩელსი

2008 წლის 11 იანვარს ჩელსიმ £15 მილიონად გადაიბირა. ეს კლუბი ანელკას კარიერაში ყველაზე დიდ ხნიანი გაჩერებაა. მან ჩელსიში 4 წელი დაჰყო, ჩაატარა 125 მატჩი და გაიტანა 38 გოლი.

შანხაი შენჰუა

2012 წლის 1 იანვარს ანელკამ ჩინეთის კლუბში - შანჰაის მიაშურა. მისი ყოველწლიური ხელფასი დაახლოებით 12 მილიონი ევრო იყო.

იუვენტუსი

2013 წლის 26 იანვარს, ტურინის იუვენტუსმა მასთან გააფორმა 5 თვიანი კონტრაქტი, გახანგრძლივების პერსპექტივით. მისი ტურინული დებიუტი შედგა უეფას ჩემპიონთა ლიგის მერვედფინალურ მატჩში სელტიკის წინააღმდეგ.

ტიტულები
საკლუბო
არსენალი
პრემიერ ლიგა: 1998
ინგლისის თასი: 1998
ინგლისის სუპერთასი: 1998

რეალ მადრიდი
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2000

პარი სენ-ჟერმენი
უეფას ინტერტოტოს თასი: 2001

ფენერბახჩე
სუპერ ლიგა: 2005

ჩელსი
პრემიერ ლიგა: 2010
ინგლისის თასი (2): 2009, 2010
ინგლისის სუპერთასი: 2009

იუვენტუსი
სერია : 2012-13

სანაკრებო
18 წლამდე ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 1997
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2000
ფიფა-ს კონფედერაციის თასი: 2001
ვასიუგანის ჭაობი

ვასიუგანის ჭაობი — მსოფლიოში ფართობით ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ჭაობი, მდებარეობს დასავლეთ ციმბირში, ობისა და ირტიშის შუამდინარეთში, ვასიუგანის დაბლობზე. ჭაობის უდიდესი ნაწილი მოიცავს ტომსკის ოლქის ტერიტორიას, ხოლო მცირე ნაწილი მდებარეობს ნოვოსიბირსკის ოლქში, ომსკის ოლქსა და ხანტი-მანსის ავტონომიურ ოკრუგში.

ჭაობის საერთო ფართობი 53 ათასი კმ²-ია, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ გადაჭიმულია 573 კილომეტრზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ —320 კილომეტრზე.

წარმოიშვა დაახლოებით 10 ათასი წლის წინათ, მას შემდეგ მისი ფართობი თანდათანობით იზრდება, ჭაობის ახლანდელი ტერიტორიის 75% სულ მცირე 500 წლის წინ დაჭაობდა. ის წარმოადგენს რეგიონში მტკნარი წყლების უდიდეს რეზერვუარს, მოცულობა 400 კმ³, ჭაობის ტერიტორიაზე დაახლოებით 800-მდე მცირე ზომის ტბაა, მისგან გამოედინება მრავალი მდინარე, კერძოდ: ავა, ბაკჩარი, დიდი იუგანი, ვასიუგანი, დემიანკა, იკსა, კარგატი, კიონგა, ნიუროლკა, ტარტასი, პატარა ტარტასი, პატარა იუგანი, ომი, პარაბელი, პარბიგი, ტარა, ტუი, უი, ჩაია, ჩერტალა, ჩიჟაპკა, ჩუზიკი, შეგარკა და შიში.

ჭაობი შეიცავს დიდი რაოდენობით ტორფს, ასევე ნახშირბადის შემცველ ნივთიერებებს, რომელიც სათბურის ეფექტის კონცენტრაციის ზრდას უწყობს ხელს. ტორფის საერთო მარაგი დაახლოებით 1 მლრდ ტონას შეადგენს. ვასიუგანის ჭაობის ფაუნა მდიდარია, მოიცავს მრავალ იშვიათ სახეობას, კერძოდ: ჩრდილოეთის ირემი, მთის არწივი, წითელთავა ღაჟო, შაკი, შავარდენი. ასევე გავრცელებულია: ციყვი, სიასამური, როჭო და სხვა.

ჭაობის ტერიტორიებზე არსებული მცენარეთა და ცხოველთა სამყარო მნიშვნელოვანი საფრთხის ქვეშაა, რაც გამოწვევულია მიმდებარე ტერიტორიებზე ნავთობისა და გაზის რესურსების ათვისებით, ამ ეკოლოგიურ საფრთხეს ხელს უწყობს, ასევე ბაიკონურის კოსმოდრომიდან გაჟონილი ნივთიერება არასიმეტრიული დიმეტილგიდრაზინი.
შინო

შინო — მწვერვალი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების თერგისა და ხდის წყალგამყოფ — ყუროს ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4048 მეტრი. თოვლით შემოსილი ციცაბოკალთებიანი პირამიდაა. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. დამახასიათებელია გლაციალურ-ნივალური ლანდშაფტი.
არაშენდის ეკლესია

არაშენდის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ არაშენდის სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (4,2 3,1 მ). ნაგებია რიყის ქვით. სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც ერთი სარკმელი და ორი სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. შემორჩენილია ნატეხი ქვით ნაწყობი თაროსებრი ლავგარდნის მცირე ნაწილი. ეკლესია დახურული ყოფილა ღარისებრი კრამიტით.
არაშენდის ღვთისმშობლის ეკლესია (ახმეტა)

არაშენდის ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ არაშენდის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 200 მეტრზე, პატარა კორომში. განეკუთვნება - საუკუნეებს.

ეკლესია ორნავიანია, ნაგები ყოფილა თანაბარი ზომის რიყის ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. ძეგლი თითქმის მთლიანად დანგრეულია, ისე, რომ გეგმის კონტურის დადგენაც არ ხერხდება. შემორჩენილია: მთავარი ნავის საკურთხევლის მცირე ნაწილი, ნავების დამაკავშირებელი ორმალიანი თაღედის დასავლეთ თაღი, აღმოსავლეთ თაღის დასავლეთ ნახევარი და ჩრდილოეთ ნავის დასავლეთ კედლის მცირე ნაწილი. თაღები სწორკუთხა ბურჯს ეყრდნობიან. ამავე ბურჯზე შემორჩენილია ჩრდილოეთ ნავის კამარის საბჯენი თაღის ნაწილი.
საქართველოს სინფონიეტა

საქართველოს სინფონიეტა (ოფიციალური სახელი: სსიპ თბილისის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი) დაარსდა 2008 წელს საქართველოს პირველი ლედის სანდრა ელისაბედ რულოვსისა და საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს პატრონაჟის ქვეშ. 2010 წელს მას მიენიჭა სახელმწიფო სტატუსი. ორკესტრის შექმნაში დიდი როლი ითამაშა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიამ და კერძოდ მისმა რექტორმა გია ბუღაძემ. 2010 წლამდე სინფონიეტა კონცერტებს მართავდა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კამერული ორკესტრის სახელით. ორკესტრი რეგულარულად მართავს კონცერტებს თბილისის საუკეთესო დარბაზებში და ასევე საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებში: ბათუმი, ქუთაისი, ჭიათურა, ბორჯომი, გორი, რუსთავი, ბოლნისი, სიღნაღი, თელავი. ორკესტრი მონაწილეობს თითქმის ყველა მნიშვნელოვან მუსიკალურ ფესტივალში საქართველოს მასშტაბით: თბილისის ჩასაბერ საკრავთა ფესტივალი, საახალწლო შეხვედრები, თელავის მუსიკის საერთაშორისო ფესტივალი, აღდგომიდან ამაღლებამდე, თბილისის კამერული მუსიკის ფესტივალი, შემოდგომის თბილისი. საქართველოს სინფონიეტა არის ჭიათურის მუსიკის აკადემიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი.

ჭიათურის მუსიკის აკადემია
2010 წელს საქართველოს სინფონიეტამ, თბილისის ჩასაბერ საკრავთა ფესტივალმა და ჭიათურის კულტურის ცენტრმა დააარსეს ჭიათურის მუსიკის აკადემია. აღნიშნული აკადემია-ფესტივალი ტარდება ყოველ წელს. ერთი კვირის განმავლობაში, ქალაქ ჭიათურაში ყოველდღე ტარდება კონცერტები და იმართება მასტერკლასები თერთმეტ სხვადასხვა სპეციალობაში. სოლისტები და პედაგოგები არიან საქართველოსა და მის საზღვრებს გარეთ მცხოვრები ქართველი და უცხოელი მუსიკოსები. აკადემია-ფესტივალში მონაწილეობენ მოსწავლე და სტუდენტი ახალგაზრდები ჭიათურიდან, საჩხერედან, ზესტაფონიდან, ქუთაისიდან, თბილისიდან, რუსთავიდან და ა. შ.

კონცერტები საზღვარგარეთ
2009 წლიდან ორკესტრი სისტემატურად მართავს კონცერტებს ევროპის საუკეთესო საკონცერტო დარბაზებში, როგორიცაა: ბერლინის კონცერტჰაუსი, ამსტერდამის კონცერტგებაუ, მიუნხენის კონსერვატორიის დიდი საკონცერტო დარბაზი და სხვა. საქართველოს სინფონიეტა მჭიდროდ თანამშრომლობს ფესტივალებთან გერმანიაში " " და " " .

 საქართველოში
2011 წლის 1 მაისს ორკესტრის კონცერტი ჩაიწერა და გადასცა ცნობილმა ფრანგულმა მუსიკალურმა ტელეარხმა -მ, რაც უპრეცედენტო მოვლენაა კავკასიის მასშტაბით.

პირველი ბაროკო ორკესტრი კავკასიაში
2012 წლის თებერვალში საქართველოს სინფონიეტა აღიჭურვა ბაროკოს ეპოქის ინსტრუმენტებით და გახდა პირველი ბაროკო ორკესტრი კავკასიაში.
ორკესტრთან თანამშრომლობდნენ
მარინა იაშვილი, ლიანა ისაკაძე, ლიზა ბათიაშვილი, ვალენტინ ჟუკი, პაველ ვერნიკოვი, იულიან რახლინი, ნატალია გუტმანი, სურენ ბაგრატუნი, ელისო ვირსალაძე, ალექსანდრე კორსანტია, ელისო ბოლქვაძე, მორის ბურგი, ფრანსუა ლელუ, ედუარდ ბრუნერი, სერჯო აძოლინი, ბრამ ვან სამბეკი, ლევ მარკიზი, ბენჟამინ ლევი, ბენუა ფრომანჟე, ანდრეს მუსტონენი, გიორგი ბაბუაძე, გოგი ჭიჭინაძე, ვახტანგ კახიძე...
ცხენისწაბლა

}
ცხენისწაბლა — ხეების, იშვიათად ბუჩქების გვარი საპინდუსისებრთა ოჯახისა. 15-მდე (სხვა მონაცემებით, 25-მდე) სახეობა ბუნებრივად იზრდება ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. უფრო გავრცელებულია ჩვეულებრივი ცხენისწაბლა , რომელიც ხშირად გვხვდება ბაღ-პარკებში. მისი სიმაღლე 30 მეტრს აღწევს, ღეროს დიამეტრი 2 მეტრამდეა. ქერქის ნაყენს (ვენოსტაზინი) წვეთების სახით ხმარობენ ვენების გაგანიერების (ვარიკოზის), თრომბოფლებიტის, ათეროსკლეროზისა და სხვა დაავადებათა სამკურნალოდ. დეკორატიული თვალსაზრისით საინტერესოა ჰიბრიდული წითელყვავილა ცხენისწაბლა , რომლის თითო-ოროლა ეგზემპლარი გვხვდება ბათუმში, ქუთაისში, ლიკანში, წინანდალში, თბილისში ( ახალგაზრდობის სასახლის ბაღი).
აგეურთის კოშკი

აგეურთის კოშკი – კოშკი ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ნასოფლარ აგეურთის ტერიტორიაზე (ომალოს თემში). განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

გეგმით კოშკი თითქმის კვადრატულია (3,9 3,6 მ), ზემოთ შევიწროვებული. ნაგებია ფიქალით. წყობა მშრალია. მესამე სართულის აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლები გარედან მიწანარევი ნაკელით ყოფილა შელესილი. კოშკი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი და სართულშუა გადახურვა. მონგრეულია სართულის კედლების ზედა ნაწილი.

 სართულზე შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი თაღოვანია. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედელში განიერი თაღოვანი კარია, ხოლო დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში - თითო თაღოვანი სარკმელი. სართულის ჩრდილოეთ კედელში ორი სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი, დანარჩენ კედლებში თითო სარკმელია. სართულზე, აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში სალოდეებია მოწყობილი, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში კი - თითო სათოფური. კოშკის სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა გამართული (შემორჩენილია კოჭების ბუდეები).
ალისგორის ციხე-სახლი

ალისგორის ციხე-სახლი — ციხე-სახლი ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ნასოფლარ ალისგორის ტერიტორიაზე (ომალოს თემში), სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით, ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

შენობა ხუთსართულიანია, ზემოთკენ შევიწროებული. გეგმით თითქმის კვადრატს უახლოვდება (6,6 6 მ). ნაშენია ფიქლით. წყობა მშრალია. კოშკი ძლიერ დაზიანებულია: დანგრეულია დასავლეთ კედელი და სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნახევარი; მეხუთე სართულის მხოლოდ აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლების მცირე ნაწილიღაა შემორჩენილი.

 სართულზე შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა. კარი თაღოვანია. დანარჩენი კედლები ყრუა. სართულის აღმოსავლეთ კედელში თაღოვანი სარკმელია, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში კი, თითო სათოფური. სართულის ჩრდილოეთ კედელში თაღოვანი კარი და ერთი სათოფურია, აღმოსავლეთ კედელში ორი თაღოვანი სარკმელი, სამხრეთ კედლის შემორჩენილ ნაწილში - ერთი სათოფური. სართულის აღმოსავლეთ კედელში ერთი თაღოვანი სარკმელია, ჩრდილოეთ კედელში ერთი სათოფური. სართულის აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედელში სალოდის კვალი შეიმჩნევა. შენობის სართულშუა გადახურვა ხის ძელებზე ყოფილა გამართული (შემორჩენილია ძელების საყრდენი ბუდეები). გარედან მესამე სართულის კარის თავზე კედლიდან მცირედ გამოშვერილი ფიქლებით მოწყობილია თარო.
არგოხის კოშკი

არგოხის კოშკი — კოშკი ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ არგოხის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

კოშკი გეგმით კვადრატულია (5,8 5,8 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. ფასადებზე აქა-იქ მოზრდილი ქვებიცაა გამოყენებული. კედლები შიგნიდან და გარედან შებათქაშებულია. ძეგლი დაზიანებულია: შემორჩენილია ოთხი სართული, ჩამონგრეულია სართულშუა გადახურვები, პირველი სართული სანახევროდ ნანგრევებითაა ამოვსებული.

 სართულზე შესასვლელი აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ კიდეშია. კარი გადახურულია ერთმანეთზე კუთხით მიბჯენილი ორი ქვით. აღმოსავლეთ კედელში, გარდა კარისა, ერთი მცირე კვადრატული სარკმელია, რომელსაც ქვის თხელი ფილების ჰორიზონტალური გადახურვა აქვს. სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეში ერთი, ხოლო ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში ორი ნიშია.

 სართულზე, სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლებში, თითო მცირე კვადრატული სარკმელია. სამხრეთ სარკმლის ქვემოთ პატარა ნიშია. თითო ნიშია დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში. დასავლეთ კუთხეში პატარა ქვევრი ყოფილა ჩასმული (შემორჩენილია კვალი).

 სართულის, აღმოსავლეთ კედლის უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. ჩრდილოეთ კიდეში შემორჩენილია მაღალი ღიობის წირთხლის ნაწილი. ჩრდილოეთ კედელში სამი პატარა ნიშია, დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ კიდეში - ერთი.

სართულშუა გადახურვა ხის ძელებზე ყოფილა გამართული (შემორჩენილია ბუდეები). სართულები ერთმანეთს მისადგმელი კიბით უკავშირდებოდა.
კრონშტადტი

კრონშტადტი — საპორტო ქალაქი რუსეთში, მდებარეობს კუნძულ კოტლინზე, ესაზღვრება ფინეთის ყურეში მდებარე პატარა კუნძულებს. წარმოადგენს კრონშტადტის რაიონის ერთადერთ მუნიციპალურ ერთეულს, ადმინისტრაციულად ეკუთვნის ფედერალური მნიშვნელობის ქალაქ სანქტ-პეტერბურგს. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 43 005 ადამიანს შეადგენდა.

1983 წლამდე კუნძულზე და ამავდროულად ქალაქში მოხვედრაც, მხოლოდ წყლის ტრანსპორტით შეიძლებოდა. თუმცა ახლა უკვე ქალაქში მოხვედრა საგზაო ტრანსპორტითაც შესაძლებელია, სანქტ-პეტერბურგის დამცავ ჯებირზე გაყვანილია რგოლისებრი ავტომაგისტრალი, რომლის საშუალებითაც ქალაქში მოხვედრა შეიძლება. 2011 წელს გაიხსნა ორკილომეტრიანი გვირაბი, რომელიც ფინეთის ყურის ქვეშ გადის, მისი მშენებლობა პეტერბურგის წყლისგან დამცავი სისტემის ფარგლებში მოხდა, ეს დამცავი ნაგებობა მოიცავს, ასევე 25 კილომეტრიან საგზაო მაგისტრალს, 11 დამცავ დამბას, 6 წყალგაუმტარ ნაგებობას, ხიდებს და სხვა.

1990 წელს ქალაქის ისტორიული ცენტრი იუნესკოს მსოფლიოს მემკვიდრეობის სიაში შევიდა (მიეკუთვნება სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ ცენტრსა და მასთან დაკავშირებულ ძეგლებს). 2009 წლის აპრილში ქალაქს „სამხედრო დიდების ორდენი“ მიენიჭა.
სებასტიან ჯოვინკო

სებასტიან ჯოვინკო ( ; დ. 26 იანვარი, 1987) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს კანადის კლუბ „ტორონტოსა“ და იტალიის ეროვნულ ნაკრებში.

ტიტულები
საკლუბო
იუვენტუსი
სერია (2): 2012-13, 2013-14
სერია : 2006-07
იტალიის სუპერთასი (2): 2012, 2013

სანაკრებო
იტალია 21
ტულონის საერთაშორისო ჩემპიონატი: 2008
უეფას ევროპის 21 წლამდელთა საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2009 (ნახევარფინალისტი)

იტალია
ევროპის ჩემპიონატი: 2012 (ვერცხლის პრიზიორი)
სალმანასარ I

სალმანასარ (ასურ. შულმანუაშარედუ) — ასურეთის მეფე ძვ. წ. 1280-ძვ. წ. 1260 წლებში.

მეფობის დასაწყისში დამსჯელი ექსპედიცია მოაწყო ურარტუს წინააღმდეგ. 3 დღეში დაამარცხა და დაიმორჩილა იგი. წარმატებით დალაშქრა უკვე დასუსტებული მითანი, გადასერა მისი ტერიტორია და მიადგა ევფრატზე მდებარე ქალაქ ქარხემიშს. მითანის ოლქები ასურეთს შეუერთა. დაამარცხა ბაბილონიც.
სალმანასარ III

სალმანასარ (ასურ. შულმანუაშარედუ) — ასურეთის მეფე ძვ. წ. 859-ძვ. წ. 824 წლებში.

თითქმის ყოველ წელს აწყობდა ლაშქრობებს მეზობელი ქვეყნების წინააღმდეგ. ძვ. წ. 830 წლამდე 4-ჯერ ილაშქრა ურარტუს წინააღმდეგ, მაგრამ უშედეგოდ. აღმავლობის გზაზე დამდგარი ურარტუს სამეფო ვერ დაიმორჩილა. რამდენიმე ლაშქრობა ჩაატარა ჩრდილოეთ სირიაში. ძვ. წ. 854 წელს დამარცხდა კარკარის ციხე-სიმაგრესთან. ძვ. წ. 845 წელს 120-ათასიანი ჯარით გაილაშქრა ხმელთაშუაზღვისპირეთის ქვეყნების კოალიციაზე, რომელსაც დამასკო ხელმძღვანელობდა. მხოლოდ ძვ. წ. 841 წელს აიღო დამასკო და მცირე ხნით დაიმორჩილა სირია. გარკვეული წარმატებები მოიპოვა ბაბილონის წინააღმდეგ ბრძოლაში. თავისი ქვეყნის დედაქალაქ ქალხუში (ახლანდ. ნიმრუდი) ააშენა დიდებული სასახლე. მისი ნანგრევების შესწავლისას აღმოჩნდა შავი ქვის ობელისკი და ბრინჯაოთი მოჭედილი ჭიშკარი (ე. წ. ბალავატის ჭიშკარი). მასზე გამოსახულია სალმანასარის გადახდილი ბრძოლების სცენები წარწერებით. ჭიშკარი ასურული ხელოვნების შესანიშნავ ნიმუშს წარმოადგენს.
მარკო სტორარი

მარკო სტორარი ( დ. 7 იანვარი, 1977, პიზა, იტალია) — იტალიელი საფეხბურთო მეკარე, რომელიც ამჟამად თამაშობს იტალიის სერია -ს კლუბ „მილანში“.

სტორარის პროფესიონალური კარიერა დაიწყო იტალიურ კლუბ „ანკონაში“ 1998 წელს. სხვადასხვა დროს თამაშობდა ისეთ განთქმულ კლუბებში როგორებიცაა „ნაპოლი“, „ლევანტე“, „ფიორენტინა“ და „იუვენტუსი“. 2017 წლის 10 იანვარს, 40 წლის სტორარი ხელმეორედ შეუერთდა „მილანს“ ექვსი თვის ვადით.

ტიტულები
კლუბი
იუვენტუსი
სერია (4): 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2014-15
იტალიის სუპერთასი (2): 2012, 2013
იტალიის თასი: 2014-15

კალიარი
სერია : 2015–16