ალექსანდრე მალინინი

ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე მალინინი (; 1988 წლამდე ატარებდა გვარს ვიგუზოვი დედა — ანგელინა ანატოლის ასული მალინოვა.

ჰყავს ორი ძმა — ოლეგ მალინინი (დ. 1963, მძღოლი) და ნახევარძმა — ანტონ ვიგუზოვი, მამის მეორე ქორწინებიდან (ტატიანა ვიგუზოვასთან).

ბავშვობაში უყვარდა სპორტის სხვადასხვა სახეობა (ყინულის ჰოკეი, ციგურაობა), ესწრებოდა საგუნდო, სასულე (უკრავდა ალტზე) და საცეკვაო წრეებს. თოთხმეტიდან თხუთმეტ წლამდე მსახურობდა საბჭოთა არმიის სამხედრო ორკესტრში. ის უკრავდა ვალტორნაზე, ცხოვრობდა ყაზარმებში და სწავლობდა ღამის სკოლაში. საშუალო სკოლის მერვე კლასის შემდეგ ჩაირიცხა სვერდლოვსკის რკინიგზის პროფესიულ სასწავლებელში, სადაც მხოლოდ ოთხი დღე სწავლობდა.

1974 წელს იგი აირჩიეს კანდიდატთა დიდი რაოდენობით და შევიდა სვერდლოვსკის რეგიონალურ ფილარმონიულ საზოგადოებაში საესტრადო ხელოვნების სტუდიაში, სადაც მისი მასწავლებლები იყვნენ ნეონილა მალგინოვა (ხალხური სიმღერა) და დიდი თეატრის ყოფილი მომღერალი ტატიანა ტალახაძე (კლასიკური სიმღერა). 1975 წელს ჩაირიცხა ურალის სახელმწიფო რუსულ ხალხურ გუნდში ვაჟთა გუნდში მეორე ბარიტონად.

1977 წლის გაზაფხულზე გამოიძახეს სამხედრო სამსახურში საბჭოთა არმიის რიგებში. მსახურობდა სოლისტად ურალის სამხედრო ოლქის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლში, უკრავდა 32-ე სამხედრო ქალაქის ორკესტრში (1977-1979).

კარიერა
რეზერვში გადაყვანის შემდეგ (1979 წლის 10 ივნისი) გადავიდა მოსკოვში, დაიწყო კარიერა მოსკოვის რეგიონალურ ფილარმონიაში. მუშაობდა ვოკალურ-ინსტრუმენტულ ანსამბლებში „ლურჯი გიტარები" (1981), „ფანტაზია", „მეტრონომი".

1983 წელს სამუშაოდ წავიდა „გოსკონცერტში“. გამოდიოდა სტას ნამინის ჯგუფის „ყვავილების" შემადგენლობაში (1983-1986).

1986 წელს ავარიაში მოყვა. იმავე წელს მოინათლა. 1987 წელს ჟურნალისტი იური ფილინოვი, რომელიც ესწრებოდა კონკურსს, წერდა: „კორიდა“ უბრალოდ კონკურსის განუმეორებელი ტრიუმფი იყო. იურმალას მთელ ისტორიაში არცერთ კონკურსანტს არ გამოუწვევია ისეთი აღფრთოვანება, როგორიც მალინინს. მან შემაძრწუნა, მაიძულა თავისუფლების განცდისგან გავყინულიყავი და გავგუდულიყავი. ნაკლებად სავარაუდოა, რომ იმ მომენტში ვინმეს ეჭვი ეპარებოდა, რომ ეს კონკრეტული მომღერალი იყო გამარჯვებული. იმავე წელს სიმღერისთვის „კორიდა" ა. მალინინს მიენიჭა საბჭოთა მშვიდობის კომიტეტის პრიზი „ბროლის თასი" — „სიმღერა მსოფლიოს"" და 1993 წლიდან 1995 წლამდე ალექსანდრე მალინინი უკვე იყო რუსეთის სატელევიზიო კონკურსის ჟიურის წევრი ახალგაზრდა პოპ შემსრულებლებისთვის „მოსკოვი-იალტა-ტრანზიტი" მოსკოვში, რომელიც გახდა საკავშირო სატელევიზიო კონკურსის მემკვიდრე ახალგაზრდა შემსრულებლებისთვის. საბჭოთა საესტრადო სიმღერები გაიმართა ჯერ იურმალაში (1986-1989), შემდეგ — იალტაში (1990-1991) და მოსკოვში (1992-1996). იმავე წელს სერგეი ლისოვსკი ხდება ა.მალინინის პროდიუსერი. მისი ფირმა „ლისი" ახორციელებს და ატარებს საკონცერტო შოუ პროგრამას სახელწოდებით „ალექსანდრე მალინინის წვეულება" მოსკოვის სპორტულ-საკონცერტო კომპლექს „ოლიმპიურში", რომელსაც 20 დღეში 360 ათასი მაყურებელი ეწვია. მას შემდეგ ალექსანდრე მალინინის წვეულებები ტრადიციული გახდა და იმართება ქალაქის უდიდეს საკონცერტო დარბაზებში. რეპერტუარი ეფუძნება „თეთრი გვარდიის სიმღერების" ციკლს, ძველ რუსულ ხალხურ სიმღერებსა და რომანსებს, „ესენინის ციკლს", სიმღერებს „ფუჭი სიტყვები" (მუსიკა — დ. ტუხმანოვი, ლექსი — ლ. რუბალსკაია), „თეთრი ცხენი" (მუსიკა — ელენა ვანინა, ტექსტი — მიხაილ გუსკოვი). მომღერალი ასრულებს ბევრ საკუთარ საავტორო სიმღერას: „ღამე", "ლოცვა" (სიტყვები ნ. ზინოვიევის) და სხვ. მღერის საკუთარი თანხლებით გიტარაზე, ორკესტრთან, ინსტრუმენტულ ანსამბლთან ერთად. გამართული აქვს ათზე მეტი ასეთი პროგრამა: „ჩემი სულის სააღდგომო დღესასწაული“, „ალექსანდრე მალინინის საშობაო დღესასწაული“, „მეცხრე დღესასწაული“, „ვარსკვლავური დღესასწაული“, „ჩემი ცხოვრების ნაპირები“ და სხვა.

1996 წლიდან მალინინის გენერალური პროდიუსერი არის მისი მეუღლე ემა მალინინა (ზალუკაევა), პროფესიით ექიმ-გინეკოლოგი. ქმრის სასიმღერო კარიერის გარდა, ემა მალინინა ფარმაცევტული ბიზნესით არის დაკავებული და ფლობს საკუთარ გინეკოლოგიურ კლინიკას.

1999 წელს მან გაახმოვანა ვოკალური პარტიები მულტფილმისთვის „ტარზანი" (აშშ) საუნდტრეკის რუსულენოვან ვერსიაში.

2002 წელს კონცერტი გამართა სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად მოსკოვის კონსერვატორიის დიდ დარბაზში. 2004 წლის იანვარში მან გასტროლები გამართა აშშ-სა და კანადაში.

2003 წელს დაამთავრა მ. მ. იპოლიტოვ-ივანოვის სახელობის სახელმწიფო მუსიკალური პედაგოგიური ინსტიტუტი სპეციალობით „აკადემიური ვოკალის მასწავლებელი".
ვაჟი — ნიკიტა ვიგუზოვი (მალინინი) (დ. 1981 წლის 4 სექტემბერს) — მომღერალი (ლირიკული ტენორი), კომპოზიტორი, „ვარსკვლავების ფაბრიკა-3"-ის გამარჯვებული (2003).
მესამე ცოლი (1990 წლის 13 თებერვლიდან) — ემა მალინინა (ვ. ზალუკაევა, დ.1962 წლის 13 მაისი), გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. მიუნხენის საანალიზო კლინიკის მფლობელი.
ნაშვილები — ანტონ მალინინი (ემას ვაჟი პირველი ქორწინებიდან ალექსანდრე ისაევთან) - დაქორწინებული, ბიზნესით დაკავებული.
შვილიშვილები — პლატონ მალინინი (დ. 2007 წლის 11 დეკემბერს ) და არიანა მალინინა, ანტონის შვილები.
ტყუპები — ვაჟი ფროლი და ქალიშვილი უსტინია (დ. 2000 წლის 23 ნოემბერს). უსტინია მალინინაც მომღერალი გახდა.

შემოქმედება
დისკოგრაფია
 

ფილმოგრაფია
ჯილდოები და აღიარება
1988 — გრან პრი მესამე საკავშირო სატელევიზიო კონკურსზე საბჭოთა პოპ სიმღერების ახალგაზრდა შემსრულებლებისთვის იურმალაში ( ლატვიის სსრ), სადაც მან შეასრულა სიმღერები „კორიდა", „ფუჭი სიტყვები" და „ფრთხილად, კარები იკეტება"
1994 — საერთაშორისო პრიზი მონაკოს სამთავროში მონტე კარლოში, , როგორც რუს შემსრულებელს, რომელსაც ყველაზე მეტი ალბომების გაყიდვები ჰქონდა თავის ქვეყანაში.
1997 — რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტი (1997 წლის 16 აპრილი) — ხელოვნების სფეროში დიდი დამსახურებისთვის
1998 — რუსეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს პრემია ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში
2004 — უკრაინის სახალხო არტისტი (2004 წლის 16 ნოემბერი) — უკრაინული სიმღერის მემკვიდრეობის პოპულარიზაციის საქმეში მნიშვნელოვანი პირადი წვლილისთვის, მაღალი საშემსრულებლო უნარებისთვის.
2006 — მოსკოვის წმინდა დიდგვაროვანი თავადის დანიელის მედალი „წმიდა ეკლესიის დიდებისთვის შრომისთვის" (რუსეთის მართლმადიდებული ეკლესიის ჯილდო).
2013 — ორდენი „ერთგულება და რწმენა" ხარისხის, დაარსებული საერთაშორისო მოძრაობის „ოჯახი — ერთობა — სამშობლო" და ბელარუსის რესპუბლიკის მორალის საზოგადოებრივი საბჭოს მიერ — კულტურის, შენარჩუნების, გაძლიერებისა და დაცვის სფეროში განსაკუთრებული დამსახურებისთვის. ტრადიციული სულიერი, მორალური და ოჯახური ღირებულებები. ალექსანდრე მალინინი გახდა პირველი რუსი საესტრადო შემსრულებელი, რომელმაც მიიღო ასეთი ჯილდო, რომელიც განასახიერებს ბელარუსი ხალხის საჯარო აღიარებას.