iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჯეიმზ გრეგორი

ჯეიმზ გრეგორი (; დ. 1638, დრამოკი — გ. 1675, ედინბურგი) — შოტლანდიელი მათემატიკოსი და ასტრონომი. უოლისთან და ბაროუსთან ერთად, ის იყო მათემატიკური ანალიზის ერთ-ერთი ფუძემდებელი და ნიუტონის წინამორბედი, რომელიც დიდად აფასებდა გრეგორის და მას თავის მასწავლებლებსა და შთაგონების წყაროებს შორის მიიჩნევდა.

ბიოგრაფია
ჯეიმზ გრეგორი დაიბადა 1638 წელს შოტლანდიის სოფელ დრამოაკში (აბერდინშირი), პროტესტანტი მღვდლის ოჯახში. დედამისი ანდერსონების კლანს ეკუთვნოდა. სწავლობდა აბერდინში და შემდეგ დაამთავრა წმინდა ანდრიას უნივერსიტეტი. მათემატიკისადმი მის ინტერესზე შესაძლოა გავლენა მოახდინა მისმა ბიძამ, ა. ანდერსონმა, ვიეტას სტუდენტმა.

1664 წელს გრეგორი ლონდონში ჩავიდა და გაიცნო ჰუკი, კოლინზი და სხვა გამოჩენილი მეცნიერები. 1664-1668 წლებში მან იტალიაში იმოგზაურა, გზად კი გააფართოვა თავისი მათემატიკური ჰორიზონტები. იქ ის გაეცნო, კერძოდ, კავალიერის განუყოფელთა მეთოდს და დაიწყო საკუთარი კვლევა უსასრულო რიცხვების გამოყენებაზე.

გრეგორის ყველაზე მნიშვნელოვანი მათემატიკური ნაშრომი 1667 წელს შედგა. მან მოამზადა ნაშრომი მათემატიკური ანალიზის შესახებ, რომელიც ჰიუგენსს გაუგზავნა. მან პასუხი არ გასცა, მაგრამ სტატიის მიმოხილვა გამოაქვეყნა თავის ჟურნალში, სადაც ზოგიერთი შედეგი მცდარად გამოაცხადა და განაცხადა, რომ სწორი შედეგები მან გრეგორიზე ადრე აღმოაჩინა. შემდგომში გრეგორიმ თავი შეიკავა თავისი ყველაზე შესანიშნავი მიღწევების გამოქვეყნებისგან და ისინი მხოლოდ მისი გარდაცვალების შემდეგ აღმოაჩინეს.

გრეგორის ნაშრომმა ინგლისში მაშინვე დიდი მოწონება დაიმსახურა. 1668 წელს იგი სამეფო საზოგადოების წევრად აირჩიეს. საზოგადოების პრეზიდენტის თხოვნით, მეფე ჩარლზ -მ წმინდა ანდრიას უნივერსიტეტში სპეციალურად გრეგორისთვის მათემატიკის კათედრა დააარსა, რომელმაც ეს კათედრა 1668 წლის ბოლოს დაიკავა.

1669 წელს გრეგორიმ ცოლად შეირთო მერი ჯეიმსონი, ქვრივი (პირველი ქორწინებიდან ბერნეტი), დედის შორეული ნათესავი. მათ ერთი ვაჟი და ორი ქალიშვილი შეეძინათ.

გრეგორიმ ექვსი წელი წმინდა ანდრიას უნივერსიტეტში გაატარა. 1674 წელს ის ედინბურგის უნივერსიტეტში გადავიდა, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ გარდაიცვალა.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს გრეგორი.
ზაჰრა ჯოია

ზაჰრა ჯოია (დ. 1992) — წარმოშობით ავღანელი, ჰაზარა ეთნიკური ჯგუფის ჟურნალისტია. ზაჰრა არის რუხშანა მედიის დამფუძნებელი — დარისა და ინგლისურ ენებზე მოქმედი მედიაპლატფორმისა, რომელსაც იგი გადასახლებიდან მართავს.

2001 წელს, მას შემდეგ რაც შეერთებულმა შტატებმა და მისმა მოკავშირეებმა ავღანეთში შეჭრა განახორციელეს და თალიბანის ხელისუფლება დაამხეს, ჯოიამ შეძლო უარი ეთქვა შენიღბვაზე და ქაბულში სამართლის ფაკულტეტზე ჩარიცხულიყო. ზაჰრა გეგმავდა, მამამისის კვალს გაჰყოლოდა და პროკურორი გამხდარიყო. თუმცა, ჯოიას ქალი თანაკურსელების უთქმელმა ისტორიებმა ძლიერი გავლენა მოახდინა და გადაწყვიტა, ჟურნალისტი გამხდარიყო — ავღანეთში ქალ რეპორტიორად მუშაობასთან დაკავშირებული საფრთხეებისა და სირთულეების მიუხედავად.

კარიერა
ჯოია მუშაობდა ქაბულის მუნიციპალური მთავრობის კომუნიკაციების დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილედ. ზოგიერთ პერიოდში ზაჰრა ჯოია ერთადერთი ქალი იყო კოლეგებს შორის. როდესაც ამ ფაქტს აღნიშნავდა, ეუბნებოდნენ, რომ ქალებს თითქოს არ ჰქონდათ ამ სამუშაოსთვის საჭირო შესაძლებლობები ან უნარები.

2020 წლის დეკემბერში ზაჰრამ დააარსა რუხშანა მედია — ქვეყნის პირველი ფემინისტური საინფორმაციო სააგენტო. ამ ნაბიჯისკენ ჯოიას უბიძგა მეგობრის რჩევამ და ასევე იმ დამოკიდებულებამ, რომელსაც მამაკაცი კოლეგები გამოხატავდნენ ქალი ჟურნალისტების ნაკლებობის საკითხთან დაკავშირებით. მედია პლატფორმას სახელი „რუხშანა“ ეწოდა 19 წლის გოგონას პატივსაცემად, რომელიც 2015 წელს თალიბანმა ქვებით ჩაქოლა ღურის პროვინციაში. გოგონა სიკვდილით დასაჯეს იმის გამო, რომ საყვარელთან ერთად გაიქცა, მას შემდეგ რაც ოჯახმა მისთვის ქორწინება მოაწყო.

ჯოიას მიზანია ავღანელი ქალების რეალური ცხოვრების წარმოჩენა — ადგილობრივი ქალი ჟურნალისტების მიერ მომზადებული და გამოქვეყნებული ისტორიების საშუალებით, რომლებიც ისეთ საკითხებს აშუქებდა, როგორიცაა გაუპატიურება და იძულებითი ქორწინება. ზაჰრა ჯოიამ რუხშანა მედია საკუთარი დანაზოგით დააფუძნა, თუმცა საქმიანობის გასაგრძელებლად მოგვიანებით ონლაინ-ფონდების შეგროვება მოუწია.

ზაჰრა ჯოიას რეპორტაჟების და თალიბანის მხრიდან ჰაზარების ხანგრძლივი დევნის გამო, ჯოია თავადაც თალიბანის სამიზნე გახდა. სიცოცხლის შიშით ჯოიამ ქვეყნის დატოვება გადაწყვიტა. ზაჰრამ მიიღო ევაკუაციის შეტყობინება ბრიტანეთის მთავრობისგან და საბოლოოდ ლონდონში გადაიყვანეს საჰაერო გზით. ზაჰრა კვლავაც განაგრძობს რუხშანა მედიის მართვას გადასახლებიდან და ფარულად ინარჩუნებს კავშირს საკუთარ გუნდთან, რომელიც ავღანეთიდან საიდუმლოდ უგზავნის ჯოიას მასალებს. ქვეყანაში ხელისუფლების შეცვლის შემდეგ ავღანელი ქალი ჟურნალისტების უმრავლესობა იძულებული გახდა, დაეტოვებინა სამუშაო.

ჯილდოები და აღიარება
2022 წელს ჯოია დასახელდა ჟურნალ -ის „წლის ქალებად“ შერჩეულ 12 ქალს შორის. ზაჰრა აღიარეს ჟურნალისტური საქმიანობისთვის. ჯოიას ინტერვიუ ჩაუტარა ანჯელინა ჯოლიმ. 2022 წლის დეკემბერში ზაჰრა ჯოია დასახელდა -ის 100 გამორჩეული ქალის სიაში.

რუხშანა მედიამ 2021 წელს, ბრიტანული ჟურნალისტიკის ჯილდოებზე, მიიღო მარი კოლვინის ჯილდო.
გრეგორის ჯაჭვი

გრეგორის ჯაჭვი — კრატერების ჯაჭვი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა, ჯაჭვის მახლობლად არებული გრეგორის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს).

ჯაჭვის აღწერა
გრეგორის ჯაჭვის სიგრძე 148.16 კმ-ია. იგი იწყება კრატერ გრეგორის სამხრეთ-დასავლეთით და გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან — სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით. გრეგორის ჯაჭვის უკიდურესი სელენოგრაფიული კოორდინატებია: ჩრდილო-დასავლეთი და სამხრეთ-აღმოსავლთი .
ხრეშის ბალასტი

ხრეშის ბალასტი და ქვიშოვან-ხრეშოვანი ბალასტი — რკინიგზის ლიანდაგის (ბალასტის პრიზმის) ზედნაშენისთვის განკუთვნილი ბალასტი.

კლასიფიკაცია
ბუნებრივი ქვიშა-ხრეშოვანი ნარევის მარცვლეულის შემადგენლობაზე დამოკიდებულების მიხედვით, რომელიც შეიქმნა სამთო ქანების ბუნებრივი დაშლის შედეგად, ბალასტები იყოფიან:
ხრეშოვანი
ქვიშა-ხრეშოვანი
კვარცული და მტკიცე სამთო ქანების მარცვლების შემცველობა ბალასტის ქვიშოვან ნაწილში (ფრაქციები ზომით 0,16-დან 5 მმ-მდე) უნდა იყოს ამ ფრაქციების მასის 50 %-ზე არანაკლები. სუსტი მთის ქანების მარცვლების შემადგენლობა (შეკუმშვისას სიმტკიცის საზღვრით 20 მეგაპასკალზე ნაკლები წყალშემცველ მდგომარეობაში) ბალასტის ღორღოვან ნაწილში (5 მმ-ზე მეტი) არ უნდა აღემატებოდეს ამ ფრაქციების საერთო მასის 10 %-ს. ქვიშოვანი ბალიშისთვის გამოყენებული ქვიშა უნდა იყოს დრენირებადი და ფილტრაციის კოეფიციენტი უნდა ქონდეს 0,5 მ/დღე-ღამეზე მეტი.

გამოყენება
 7394—85-ის შესაბამისად, რკინიგზის ტრანსპორტის სალიანდაგო მეურნეობაში ხრეშოვანი და ქვიშა-ხრეშოვანი ბალასტი გამოიყენება სადგურის, მისასვლელ და შემაერთებელ ლიანდაგებში, ასევე ყველა სახეობის ბალასტის (ღორღის, ასბესტის) ბალიშის სახით. ასევე დასაშვებია კატეგორიის მთავარი ლიანდაგის ბალასტირება.

საქართველოში ხრეშის ბალასტი გადასარბენებზე გამოიყენება მხოლოდ ჩიხურ მაგისტრალებზე (თბილისი-თელავი, მარნეული-კაზრეთი, გორი-ცხინვალი, ხაშური-ვალე, ზესტაფონი-საჩხერე და სხვა) და ისიც იშვიათად, ხოლო მაგისტრალურ ხაზებზე (გარდაბანი-თბილისი-ხაშური-ზესტაფონი-სამტრედია-ბათუმი, ასევე თბილისი-სადახლო და სამტრედია-ზუგდიდი) გამოიყენება სადგურების მიმღებ-გამგზავნ, გამთრევ, დეპოს, მისასვლელ და სხვა ლიანდაგებზე და ისიც ასევე იშვიათად. სამაგიეროდ ყველა კატეგორიის, ტიპის და დანიშნულების ლიანდაგებზე ფართედ გამოიყენება ღორღის ბალასტი.

გამოყენების პრობლემები
ხარისხზე და საბალასტე ფენის მდგომარეობაზეა დამოკიდებული ლიანდაგის ნარჩენი დეფორმაციებისა და გამასწორებელი სამუშაოების ინტენსივობის ზრდა. იმავე დროს ზოგიერთ რკინიგზებზე ზუსტად საბალასტე ფენა წარმოადგენს ლიანდაგის ზედნაშენის ყველაზე უფრო მოუვლელ ელემენტს. ამის მიზეზია ბალასტის გასუფთავების დაბალი ხარისხი და ახალ ღორღზე -ის პირობების დარღვევა (ძირითადად 25 მმ-ზე ნაკლები ფრაქციის შემცველობით). უცხოურ ქვეყნებში ლიანდაგში მის დაყრამდე ახორციელებენ ხრეშის გარეცხვასაც კი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 640

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 640 მიღებულია 1989 წლის 29 აგვისტოს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა რეზოლუციები 431 (1978), 435 (1978), 629 (1989) და 632 (1989) ნამიბიაში არსებული ვითარების ყველა ჩართულ მხარეს შეახსენა 1978 წლის 29 სექტემბრის რეზოლუცია 435-ის განხორციელების აუცილებლობა.

შემდგომში საბჭომ მოითხოვა პარამილიტარული ორგანიზაციების, მათ შორის „კოევუტის“ და მათი სამეთაურო სტრუქტურების დაშლა.

რეზოლუცია გენერალურ მდივანს, ხავიერ პერეს დე კუელიარს, სთხოვდა ადგილზე არსებული ვითარების გადახედვას, პოლიციის მონიტორების რაოდენობასთან დაკავშირებით, გაეროს გარდამავალი დახმარების ჯგუფის სამხედრო კომპონენტის საკმარისობის შეფასებას, აგრეთვე იმის უზრუნველყოფას, რომ საარჩევნო კანონმდებლობა შეესაბამებოდეს გაეროს გეგმას და საერთაშორისო დონეზე მიღებულ ნორმებს. ასევე, მას სთხოვდა უზრუნველეყო არჩევნების მიუკერძოებელი მედია გაშუქება და მიმართავდა ყველა დაინტერესებულ მხარეს, ითანამშრომლონ მასთან რეზოლუცია 435-ის სრული განხორციელების უზრუნველსაყოფად.
აუაჩაპანი

აუაჩაპანი ― ქალაქი და რაიონი აუაჩაპანის დეპარტამენტში, სალვადორის დასავლეთ ნაწილში. 2024 წლის აღწერის მიხედვით, რაიონის მოსახლეობა 127 301 ადამიანს შეადგენს. ფართობია 244.8 კმ². მდებარეობს გვატემალის საზღვართან და ქვეყნის ყველაზე დასავლეთით მდებარე ქალაქია. აუაჩაპანში დაიბადა ცნობილი სალვადორელი პოეტი ალფრედო ესპინო.

გეოგრაფია
აუაჩაპანის რაიონი დედაქალაქ სან-სალვადორიდან 100 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. ჩრდილოეთით სან-ლორენსო და გვატემალა ესაზღვრება, აღმოსავლეთით ― სან-ლორენსო, ატიკისაია და ტურინი, დასავლეთით ― გვატემალა, ხოლო სამხრეთით ― ხუაიუა, აპანეკა, კონსეფსიონ-დე-ატაკო და ტაკუბა. რაიონში თბილი კლიმატია და ტემპერატურა 22°―27 °-ს შორის მერყეობს. რაიონის მთავარი მდინარეა რიო-პასი, რომელიც სალვადორსა და გვატემალას შორის საზღვარს წარმოადგენს.

კლიმატი
ქვიშა-ხრეშოვანი ნარევი

ქვიშა-ხრეშოვანი ნარევი — სამშენებლო მასალა. წარმოადგენს ნარევს ხრეშის და ქვიშის შემადგენლობით. მისი მთავარი დამახასიათებელი თვისებებია მარცვლეული შემადგენლობა. გამოირჩევა მისი ორი სახეობა: ბუნებრივი და გამდიდრებული. 23735-2014-ის შესაბამისად ბუნებრივ ქვიშა-ხრეშოვან ნარევში ხრეშის 5 მმ-ზე მეტი ზომის მარცვლების შემადგენლობა მასის მიხედვით უნდა იყოს არანაკლებ 10 %-სა და არაუმეტეს 90 %-სა.

გამდიდრებული ქვიშა-ხრეშოვანი ნარევი
გამდიდრებულ ქვიშა-ხრეშოვან ნარევს აქვს ქვიშის და ხრეშის ნორმირებული თანაფარდობა. 23735-2014-ის თანახმად იყოფა 5 ჯგუფად, რომელიც განასხვავებს ამ თანაფარდობებს. გამდიდრებული ქვიშა-ხრეშოვანი ნარევის შემადგენლობაში ბუნებრივ კომპონენტებთან ერთად შეიძლება შედიოდნენ ღორღი და დაქუცმაცებული ქვიშა.

გამოყენება
გამოიყენება შემავსებლის სახით ბეტონისთვის, კერძოდ, წყალთან და ცემენტთან ერთად შედის დუღაბის შემადგენლობაში.

ასევე გამოიყენება: რკინიგზის ლიანდაგის ქვედა და მადრენირებელი საფარების, სარკინიგზო ყრილების, დროებითი საავტომობილო გზების მოსაწყობად, ქვაბულების შესავსებად, თხრილებისა და მონოლითური ფუნდამენტების ქვეშ ბალიშების მოსაწყობად, სხვადასხვა მოედნების ქვეშ საძირკვლების ამოსავსებად, ტერიტორიების კეთილმოწყობისა და დაგეგმვისას, რეკულტივაციისათვის და სხვა სახის მშენებლობისათვის
აპანეკა

აპანეკა ― რაიონი აუაჩაპანის დეპარტამენტში, სალვადორში. 2024 წლის აღწერის მიხედვით, რაიონის მოსახლეობა 9 436 ადამიანს შეადგენს. ფართობია 45.13 კმ². იყოფა შვიდ კანტონად.

ისტორია
აპანეკა პირველად მოხსენიებულია 1550 წელს, როდესაც მისი მოსახლეობა დაახლოებით 500 ადამიანს შეადგენდა. დიეგო გარსია დე პალასიოს 1576 წლის მოხსენების მიხედვით, ეს ადგილი „გრილი და ცივიც კი“ იყო, სადაც „ბროწეული, ვაშლი, ატამი, ხორბალი და სხვა მცენარეები მოჰყავდათ.“
ატიკისაია

ატიკისაია ― რაიონი აუაჩაპანის დეპარტამენტში, სალვადორში. 2024 წლის აღწერის მიხედვით, რაიონის მოსახლეობა 34 209 ადამიანს შეადგენს. ფართობია 66.64 კმ². მდებარეობს ზღვის დონიდან 599 მეტრის სიმაღლეზე.

ისტორია
იმ ადგილას, სადაც დღეს ატიკისაია მდებარეობს, მეზოამერიკის კლასიკურ ხანაში პოკომანები ცხოვრობდნენ, პოსტკლასიკურ ხანაში კი ― პიპილები. რაიონის სახელი ნაუატლიდან მომდინარეობს და „წყაროების ადგილს“ ნიშნავს, რაც რაიონის ირგვლივ მდებარე წყაროების სიმრავლეს უსვამს ხაზს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
რაიონის ურბანული ცენტრია ქალაქი. მოიცავს რვა ბარიოს:
ჩალჩუაპიტა
ელ-ანხელი
ელ-კალვარიო
ელ-სენტრო
ლას-სალინასი
სან-ხუანი
ტალულე
ტანკუჩინი

სპორტი
რაიონის საფეხბურთო კლუბია .. , რომელიც ქვეყნის მესამე დივიზიონში ასპარეზობს.
კრეგიაუ

კრეგიაუ — საცხოვრებელი ტიპის დასახლება კარდიფის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. კარდიფი უელსის დედაქალაქია. სოფელში დაახლოებით 1,500 სახლი და 5,000 მცხოვრებია. 2022 წლამდე კარდიფის საარჩევნო ოლქი, რომელიც ამ სოფელს მოიცავდა, ეწოდებოდა „კრიგიაუ და სენტ ფაგანსი“. უელსის ადგილობრივი დემოკრატიისა და საზღვრების კომისიის რეკომენდაციების შემდეგ, ეს ოლქი გაერთიანდა პენტირჩთან და შეიქმნა ახალი ოლქი – “პენტირჩი და სენტ ფაგანსი” (2022 წლის არჩევნებიდან).
სოფელში ძლიერი უელსურენოვანი საზოგადოებაა. პენტირჩთან ერთად, კრიგიაუ უელსურად მოსაუბრეების ერთ-ერთ ყველაზე დიდ ცენტრს წარმოადგენს. მოსახლეობის 23.4% უელსურად ლაპარაკობს.

ისტორია
კრიგიაუს ძველი სამრეწველო ცენტრი იყო ქვის კარიერი, რომელიც 1870-იან წლებში გაიხსნა და 2001 წელს დაიხურა
სოფელი კარდიფსა და ბარის უკავშირდებოდა რკინიგზის სადგურის მეშვეობით, მაგრამ ეს სადგური დაიხურა ბრიტანეთში რკინიგზის ხაზების მასობრივი შემცირების პერიოდში.
უელსურ ენას ყოველთვის ძლიერი ადგილი ეკავა აქ და 1890 წელს მოსახლეობის უმეტესობა კვლავ უელსურად საუბრობდა.

1970-იანი წლების შუაში აშენდა საცხოვრებელი უბნები იმ ადამიანებისთვის, ვინც სამუშაოდ ქალაქში დადიოდა. 1980-იან წლებში კიდევ უფრო დიდი საცხოვრებელი უბანი დაემატა. ამ უბანს ადგილობრივები დღემდე ეძახიან „ახალ უბანს“ ან „ქვედა კრიგიაუს“.

1996 წელს ადგილობრივი მმართველობის რეორგანიზაციის შემდეგ, კრიგიაუ კარდიფის ადმინისტრაციულ ერთეულში შევიდა.

კასტელ-ი-მინახი
ეს არის გვიანი შუა საუკუნეების მამული სახლი, სავარაუდოდ მე-15 საუკუნეში აშენებული. მე-17 საუკუნის დასაწყისში გადაკეთდა და შიგნით აქვს მე-17 და მე-18 საუკუნეების კედლის მხატვრობა. დღეს ის თანამედროვე საცხოვრებელი სახლებითაა გარშემორტყმული.

კრიგიაუს კერამიკა
1947 წელს რეგ და ჯინ საუთკლიფებმა დააარსეს კერამიკული სტუდია. 1948 წლიდან ეწოდა კრიგიაუს კერამიკა. ისინი ამზადებდნენ საოჯახო ჭურჭელს ღია ნაცრისფერი მინანქრით ან მათი ცნობილი სპილენძის ბზინვარე მინანქრით.
ერთ-ერთი გამორჩეული ნივთია უელსური დრაკონის ფორმის ღვეზელის ორთქლის გამტარი, რომელიც ჩვეულებრივი ჩიტის ფორმის ნაცვლად დრაკონის ფორმისაა.

მმართველობა
კრიგიაუ ადრე იყო საარჩევნო ოლქი ერთ-ერთ ადგილობრივ საბჭოში.
1995 წლიდან ის კარდიფის ნაწილი გახდა.

ობიექტები და მომსახურება
სოფელში არის:
ორენოვანი დაწყებითი სკოლა (სწავლება უელსურ და ინგლისურ ენებზე)
გოლფის კლუბი
მაღაზია ფოსტით
დასასვენებელი მოედანი (მშვილდოსნობა, კრიკეტი, ფეხბურთი, პეტანკი, ჩოგბურთი)
ოჯახის ექიმის კლინიკა
ადგილობრივი პაბი „კრიგიაუს ინი“
ტრანსპორტი
ტერიტორიას ემსახურება რამდენიმე ავტობუსის მარშრუტი.

გეგმაშია სწრაფი სატრანზიტო ხაზის აშენება კრიგიაუდან სენტ მელონსამდე, კარდიფის ცენტრისა და უელსის პარლამენტის გავლით. ეს პროექტი სამხრეთ უელსის სატრანსპორტო სისტემის ნაწილია და მომავალში ხაზის გაგრძელებაც შესაძლებელია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 641

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 641 მიიღეს 1989 წლის 30 აგვისტოს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა 608 (1988) და 636 (1989) რეზოლუციები და შეიტყო 1989 წლის 27 აგვისტოს ისრაელის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიებიდან ხუთი პალესტინელის დეპორტაციის შესახებ, დაგმო მიმდინარე დეპორტაციები და კიდევ ერთხელ დაადასტურა ჟენევის მეოთხე კონვენციის გამოყენებადობა, რომელიც ომის დროს მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვას ეხება.

რეზოლუციამ ასევე მოუწოდა ისრაელს, უზრუნველეყო დეპორტირებულთა უსაფრთხო და დაუყოვნებლივი დაბრუნება და შეეწყვიტა მშვიდობიანი მოქალაქეების შემდგომი დეპორტაცია, რომელთა გაძევებაც ჩვეულებრივ ლიბანში ხდებოდა.

რეზოლუცია 641 მიღებულ იქნა 14 ხმით, არცერთის წინააღმდეგ, ხოლო ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა თავი შეიკავა.
ვოლფგანგ ლუდვიგ კრაფტი

ლოგინ იურიევიჩ კრაფტი, ვოლფგანგ ლუდვიგ კრაფტი (; დ. , სანქტ-პეტერბურგი — გ. ) — რუსი-გერმანელი ასტრონომი და ფიზიკოსი. იგი ცნობილია ასტრონომიული დაკვირვებების გამოყენებით გეოგრაფიული კოორდინატების განსაზღვრის კვლევით, მათემატიკაში და დემოგრაფიულ დაკვირვებებზე მუშაობით. იყო სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.

ბიოგრაფია
ის დაიბადა 1743 წლის 25 აგვისტოს სანქტ-პეტერბურგში, აკადემიკოს გეორგ ვოლფგანგ კრაფტის ოჯახში. როდესაც ვოლფგანგ ლუდვიგი ერთი წლის იყო, მისი ოჯახი გადავიდა გერმანიაში, ტიუბინგენში, სადაც მამამისმა ადგილობრივ უნივერსიტეტში დაიწყო მასწავლებლობა. ბავშვობაში მას სამღვდელოებისკენ უბიძგებდნენ, მაგრამ გადაწყვიტა, მამის კვალს გაჰყოლოდა. კრაფტის პირველი სტატია, „ “, 1764 წელს ტიუბინგენში გამოქვეყნდა.

1768 წელს ის სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ადიუნქტ-პროფესორი გახდა, ხოლო სამი წლის შემდეგ, 1771 წლის 8 აპრილს, აკადემიკოსი. ის ეილერთან მუშაობდა და ეხმარებოდა მას მისი ტრაქტატებისთვის „ “ გამოთვლებში.

1782 წელს იგი დაინიშნა მათემატიკის პროფესორად ხმელეთზე დაფუძნებულ დიდგვაროვან კადეტთა კორპუსში, შემდეგ კი საინჟინრო კორპუსის პროფესორად. 1802 წელს იგი ადმირალეთის დეპარტამენტის საპატიო წევრი გახდა. იმპერატორ პავლეს შვილებს — დიდი ჰერცოგების კონსტანტინეს, ნიკოლოზის და მიხეილის, ასევე დიდი ჰერცოგინიების შვილებს — მათემატიკას ასწავლიდა. 1802 წლამდე ის ასევე ასწავლიდა სამთო სკოლაში, შეცვალა ი. მ. რენოვანსი, რომელიც 1798 წელს გარდაიცვალა. ის იყო საიმპერატორო აკადემიური გიმნაზიის პროფესორი და ასევე დაწერა რამდენიმე სახელმძღვანელო მისი სტუდენტებისთვის.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს კრაფტი.
კრაფტის ჯაჭვი

კრაფტის ჯაჭვი — კრატერების ჯაჭვი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა, ჯაჭვის მახლობლად არებული კრაფტის კრატერის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს).

ჯაჭვის აღწერა
კრაფტის ჯაჭვის სიგრძე 55.11 კმ-ია. იგი იწყება კრატერ კრაფტის სამხრეთით და გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან — სამხრეთის მიმართულებით. გრეგორის ჯაჭვის უკიდურესი სელენოგრაფიული კოორდინატებია: ჩრდილო-დასავლეთი და სამხრეთ-აღმოსავლთი .
არმინ ოტო ლოიშნერი

არმინ ოტო ლოიშნერი (; დ. 16 იანვარი, 1868, დეტროიტი — გ. 22 აპრილი, 1953, ბერკლი) — ამერიკელი ასტრონომი.

ბიოგრაფია
არმინ ოტო ლოიშნერი დაიბადა 1868 წლის 16 იანვარს დეტროიტში. 1888 წელს დაამთავრა მიჩიგანის უნივერსიტეტი და 1897 წელს ბერლინის უნივერსიტეტში დოქტორის ხარისხი მიიღო კომეტური ორბიტების გამოთვლაზე დაწერილ დისერტაციაზე.

ნახევარ საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში მუშაობდა კალიფორნიის უნივერსიტეტში, ბერკლიში, ასტრონომიის ადიუნქტ-პროფესორად. მან დააარსა სპეციალური ობსერვატორია ბაკალავრიატის სწავლებისთვის, რომელსაც მოგვიანებით მის პატივსაცემად ლოშნერის ობსერვატორია დაერქვა. ლიკის ობსერვატორიის დირექტორ ჯეიმზ კილერთან ერთად მან შეიმუშავა ბაკალავრიატის სასწავლო პროგრამები, რამაც ბერკლი ასტრონომიის განათლების ერთ-ერთ ეროვნულ ცენტრად აქცია.

მისი ძირითადი სამეცნიერო ნაშრომები ფოკუსირებული იყო ასტეროიდებისა და კომეტური ორბიტების შესწავლაზე, რაც მოითხოვდა გამოთვლების დიდ რაოდენობას და ლოშნერმა სტუდენტები ჩართო ამ საქმიანობაში. ლოშნერის ხელმძღვანელობით სამოცზე მეტმა ადამიანმა მიიღო დოქტორის ხარისხი.

ლოიშნერი იყო წყნარი ოკეანის ასტრონომიული საზოგადოების დამფუძნებელი წევრი, უნივერსიტეტის პროფესორთა ამერიკის ასოციაციის პრეზიდენტი და ორი ათწლეულის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის კომეტებისა და მცირე პლანეტების კომიტეტს.

ლოიშნერი მონაწილეობდა დებატებში იმის შესახებ, იყო თუ არა პ. ლოველის მიერ ცოტა ხნის წინ აღმოჩენილი პლუტონი „ტრანსნეპტუნის პლანეტა“. 1932 წელს მან ასევე ივარაუდა, რომ პლუტონის მასა დედამიწის მასაზე ნაკლები იყო და რომ პლუტონის აღმოჩენა ლოველის ძიების შემთხვევითი თანმდევი პროდუქტი იყო.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად,
მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს ლოიშნერი;
მთავარი სარტყლის ერთ-ერთ ასტეროიდს დაარქვეს (1361) ლოიშნერია;
ბერკლის ობსერვატორიას დაარქვეს მისი სახელი.

მთავარი სარტყლის ასტეროიდი (718) ერისი, რომელიც 1911 წელს აღმოაჩინეს, მისი ქალიშვილის სახელს ატარებს.

ჯილდოები და მედლები
არმინ ოტო ლოიშნერს მიღებული აქვს: კეტრინ ბრიუსის მედალი (1936), ჯეიმს კრეიგ უოტსონის მედალი (1916) და პოლარული ვარსკვლავის ორდენი (შვედეთი) – 1924.
ლოიშნერის ჯაჭვი

ლოიშნერის ჯაჭვი — კრატერების ჯაჭვი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა, ჯაჭვის მახლობლად არებული ლოიშნერის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1979 წელს).

სახელწოდება
სახელი მომდინარეობს ამერიკელი ასტრონომის, არმინ ოტო ლოიშნერისა და გაზოდინამიკური ლაბორატორიის სახელწოდებიდან, რომელიც მთავარი კვლევითი ცენტრი იყო, სადაც მპროექტებოდა საბჭოთა კავშირის კოსმოსურ მისიებში გამოყენებული რაკეტული ძრავები.

ჯაჭვის აღწერა
ლოიშნერის ჯაჭვის სიგრძე 200.06 კმ-ია. იგი იწყება კრატერ ლოიშნერის ჩრდილოეთით და გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან — სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით. ლოიშნერის ჯაჭვის უკიდურესი სელენოგრაფიული კოორდინატებია: ჩრდილო-დასავლეთი და სამხრეთ-აღმოსავლთი .
ვილია-გერერო (მეხიკო)

ვილია-გერეროს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 69 086 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 15.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 226.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 305.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-გერერო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50113.
ვილია-ვიქტორია

ვილია-ვიქტორიას მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 108,196 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.7 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 424.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 254.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1868 წლის 13 მაისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ვილია-ვიქტორია. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50114.
სალატლაკო

სალატლაკოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30,687 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 14.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 108.2 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 476 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1874 წლის 12 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სალატლაკო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50043.
სონაკატლანი

სონაკატლანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 54,633 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 17.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 53.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1,021.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1870 წლის 18 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სონაკატლან-დე-ვისენსიო. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50115.
საკასონაპანი

საკასონაპანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი მეხიკოს შტატში, მექსიკის ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5,109 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 26.1 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 66.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 76.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია მეხიკოს შტატის შემადგენლობაში 1879 წლის 5 აპრილს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია საკასონაპანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 50116.
კორტიკალური ლამინარული ნეკროზი

კორტიკალური ლამინარული ნეკროზი (ინგ. - . ასევე ცნობილი, როგორც კორტიკალური ფსევდოლამინარული ნეკროზი ან უბრალოდ ლამინარული ნეკროზი) — თავის ტვინის ქერქის ნეირონების ნეკროზი, გამოწვეული ჟანგბადისა და გლუკოზის ნაკლებობით. ძირითადად გვხვდება პაციენტებში, რომელთაც გადატანილი აქვთ ან აღენიშნებათ ისეთი პათოლოგიები, როგორიცაა ჰიპოქსიურ-იშემიური ენცეფალოპათია, ჰიპოგლიკემია, სტატუს ეპილეპტიკუსი, ანემია, ციანიდით მოწამვლა. თავდაპირველად ქერქის დაზიანება იხსნება იმით, რომ რუხი ნივთიერება უფრო მოწყვლადია ჰიპოქსიის მიმართ, თეთრ ნივთიერებასთან შედარებით, ჟანგბადის ნაკლებობის გამო. კლინიკური გამოვლინებები დამოკიდებულია ნეკროზის მდებარეობაზე და, შესაბამისად, შეიძლება მოიცავდეს ჰემიპარეზს, მხედველობის დარღვევებს, აფაზიას, ჰიპოესთეზიას და სხვა. დიაგნოზის დასასმელად გამოიყენება მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულება.
ლიპომიელომენინგოცელე

ლიპომიელომენინგოცელე — ნერვული მილის თანდაყოლილი პათოლოგია, რა დროსაც აღინიშნება ხერხემალში არსებული დეფექტიდან ზურგის ტვინის ქსოვილის, თავზურგ-ტვინის სითხისა და მენინგეალური გარსის თიაქარი (ჰერნიაცია), რაც გარედან დაფარულია ლიპომით (ცხიმოვანი უჯრედების კეთილთვისებიანი სიმსივნე). ლიპომიელომენინგოცელე ძირითადად გვხვდება წელის მიდამოში და, ჩვეულებრივ, დეფექტის მფარავი კანი ხასიათდება თმიანობით. დიაგნოზის დასმა შესაძლებელია როგორც ულტრაბგერითი გამოკვლევით, ისე მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულებით ან ზოგიერთ შემთხვევაში - კომპიუტერული ტომოგრაფიით.