iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კლოდ სიმონი

კლოდ ეჟენ ანრი სიმონი (, დ. 10 ოქტომბერი, 1913 წელი, ანტანანარივუ, მადაგასკარი, საფრანგეთის კოლონია — გ. 6 ივლისი, 2005, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი მწერალი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურაში (1985).

ბიოგრაფია
სიმონი 1913 წლის 10 ოქტომბერს კუნძულ მადაგასკარზე, ქალაქ ანტანანარივუში ფრანგი მშობლების ოჯახში დაიბადა. ისინი საფრანგეთში 1914 წელს დაბრუნდნენ. სიმონის მამა სამხედრო მოსამსახურე იყო და პირველი მსოფლიო ომის დასაწყისში დაიღუპა. მომავალი მწერალი დედასთან და მის ოჯახთან ერთად პერპინიანში გაიზარდა. 1924 წელს მისი დედა სიმსივნით გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მას ბებია ზრდიდა.

სიყმაწვილეში სიმონი ბევრ დროს უთმობდა ფერწერასა და ფოტოგრაფიას. მან საშუალო განათლება პარიზში, ხოლო უმაღლესი განათლება ოქსფორდისა და კემბრიჯის უნივერსიტეტებში მიიღო.
სიმონი კომუნისტურ პარტიას შეუერთდა და 1936 წელს ბარსელონაში გაემგზავრა, სადაც რესპუბლიკელთა რიგებში ფრანკოს წინააღმდეგ იბრძოდა. 1973 წელს სიმონი აღმოსავლეთ ანგლიის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი გახდა. მწერალი 2005 წლის 6 ივლისს პარიზში გარდაიცვალა. დაკრძალულია მონმარტრის სასაფლაოზე.

სტილი და გავლენები
სიმონი ახალი რომანის მიმდინარეობის წარმომადგენლად მიიჩნევა. მისი რომანებისთვის დამახასიათებელია ფრაგმენტული ნარატივი; მას არ აქვს ნარატივისა და პერსონაჟის შენარჩუნების მკაფიო განცდა.

სიმონს მოდერნისტ წინამორბედებთან უფრო მეტი საერთო აქვს, ვიდრე თანამედროვეებთან. მის ნამუშევრებში აშკარად იგრძნობა მარსელ პრუსტისა და უილიამ ფოლკნერის გავლენა. მისთვის დამახასიათებელია ვრცელი, ხშირად რამდენიმე გვერდზე გადაჭიმული წინადადებები, სასვენი ნიშნების ნაკლებობა, პრუსტისეული მოქმედების ადგილების ალუზიური გამოყენება, რაშიც პრუსტის გავლენა იგრძნობა, ხოლო ფრაგმენტული დროის ხაზი, ხშირი ანალიზი და ცნობიერების ნაკადი სიმონის შემოქმედებაში ფოლკნერის გავლენის მახასიათებლების მაგალითებად შეგვიძლია მოვიყვანოთ.

თემები
მიუხედავად გავლენებისა, სიმონის შემოქმედება, როგორც თემატურად, ისე სტილისტურად უაღრესად ორიგინალურია. ომი მის შემოქმედებაში ცენტრალური თემაა. იგი რომანში ერთსა და იმავე ისტორიულ კონფლიქტზე სხვადასხვა ადამიანების გამოცდილების ჩვენებით კონტრასტის ეფექტს ქმნის.

სიმონის არაერთ რომანში ოჯახური ისტორიის თემას ვხვდებით, სადაც პროტაგონისტის ცხოვრებაზე გავლენას ახდენს ის მითები და ლეგენდები, რომლებიც მის ოჯახში თაობიდან თაობას გადაეცემოდა. ამ მხრივ, სიმონის რომანებს აქვთ რამდენიმე საერთო ლაიტმოტივი, რომლებიც რომანებში სხვადასხვა თანმიმდევრობით მეორდება.
ფილიპ კირკოროვი

ფილიპ კირკოროვი (; ; დ. 30 აპრილი, 1967, ვარნა, ბულგარეთი) — საბჭოთა და რუსი ესტრადის მომღერალი, მსახიობი, კომპოზიტორი და პროდიუსერი. რუსეთის ფედერაციის სახალხო არტისტი (2008). 2016 წლის ევროვიზიაზე იყო სერგეი ლაზარევთან ერთად.

რესურსები ინეტრნეტში
ოფიციალური საიტი
გვერდი -ში
კირკოროვის სიმღერები იანდექს-მუსიკაზე
არსენ პავლოვი

არსენ პავლოვი, ასევე ცნობილია როგორც მოტოროლა (; დ. 2 თებერვალი, 1983, უხტა, სსრკ — გ. 16 ოქტომბერი, 2016, დონეცკი) — უკრაინის აღმოსავლეთ ნაწილში განვითარებული სამხედრო კონფლიქტის მონაწილე, რომელიც იბრძოდა არაღიარებული დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის მხარეზე. ცნობილია გახდა მას შემდეგ, რაც გამოჩნდა სლავიანსკის ბრძოლის პირდაპირ ტრანსლიაციაში. იყო პირველი, ვინც პირველად ოფიციალურად დაქორწინდა დსრ-ში.

2015 წლის აპრილში, გაზეთმა „ “-მა გაავრცელა ჩანაწერი, რომელშიც პავლოვი განიხილავდა 15 უკრაინელი სამხედრო ტყვის მკვლელობას. ის და მისი ბატალიონი ბევრმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ დაადანაშაულა ტყვეების დახვრეტაში და წამებაში.

2016 წლის 16 ოქტომბერს, „მოტოროლა“ საკუთარი საცხოვრებელი კორპუსის ლიფტში თვითნაკეთი ასაფეთქებელი მოწყობილობით ააფეთქეს. სეპარატისტული დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის წარმომადგენლების განცხადებით, აფეთქება დისტანციურად განხორციელდა უკრაინელთა მხარის მიერ.
ოქროს ნაპირი

ოქროს ნაპირი — ბრიტანეთის კოლონია, თანამედროვე განა.
ოქროს ნაპირი — შვედეთის კოლონია, თანამედროვე განის ნაწილი.
კოტ-დ’ორი — ან ოქროს ნაპირი, საფრანგეთის დეპარტამენტი.
ოქროს ქვიშები, ოქროს ნაპირი — კლიმატური კურორტი ბულგარეთის შავი ზღვის სანაპიროზე.
კოსტა-დორადა, ოქროს ნაპირი — ბალეარის ზღვის ესპანეთის სანაპიროს ნაწილი.
შაჰრიარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

შაჰრიარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
შაჰრიარი — დიდ მოგოლთა იმპერიის დე-ფაქტო მმართველი.
შაჰრიარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში.
შაჰრიარი — სოფელი აზერბაიჯანში, მასალის რაიონში.
შაჰრიარი — დაბა აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში.
შაჰრიარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში.
შაჰრიარი — სოფელი აზერბაიჯანში, საბირაბადის რაიონში.
ნოვა-რეზენდი

ნოვა-რეზენდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 250 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 374 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39,41 კმ²-ზე. ფართობი 390 152 კმ²-ია.
სან-პედრუ-და-უნიანი

სან-პედრუ-და-უნიანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 932 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 040 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19,32 კმ²-ზე. ფართობი 260 827 კმ²-ია.
სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუ

სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1183 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 64 980 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 79,74 კმ²-ზე. ფართობი 64 980 კმ²-ია.
სან-ტომას-დი-აკინიუ

სან-ტომას-დი-აკინიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 979 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 093 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25,52 კმ²-ზე. ფართობი 277 928 კმ²-ია.
თეთრი მოძრაობა

თეთრი მოძრაობა (, ასევე ცნობილია როგორც თეთრი საქმე ან თეთრი იდეა ) — რუსეთის იმპერიაში 1917-1923 წლებში ჩამოყალიბებული სამხედრო-პოლიტიკური ორგანიზაცია. მასში გაერთიანებული იყვნენ მონარქისტები, დემოკრატები და რესპუბლიკელები. ძირითადადი იდეოლოგია იყო რუსული ნაციონალიზმი, „ძლიერი და ერთიანი რუსეთის“ შენარჩუნება და ოქტომბრის რევოლუციის შედეგად ხელისუფლებაში მოსული ბოლშევიკების დამარცხება. თვითონ ტერმინი პირველად გაჩნდა საბჭოთა რუსეთში, ხოლო ემიგრაციაში მყოფმა „თეთრებმა“ მისი გამოყენება 1920-იან წლებში დაიწყეს.
ბოა-ესპერანსა (მინას-ჟერაისი)

ბოა-ესპერანსა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 775 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 38 516 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44,75 კმ²-ზე. ფართობი 860 669 კმ²-ია.
კამპანია (მინას-ჟერაისი)

კამპანია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 433 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45,99 კმ²-ზე. ფართობი 335 587 კმ²-ია.
კამპუ-დუ-მეიუ

კამპუ-დუ-მეიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 774 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 476 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41,67 კმ²-ზე. ფართობი 275 426 კმ²-ია.
კამპუს-ჟერაისი

კამპუს-ჟერაისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 266 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 300 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35,48 კმ²-ზე. ფართობი 769 504 კმ²-ია.
კარმუ-და-კაშუეირა

კარმუ-და-კაშუეირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 844 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 836 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23,38 კმ²-ზე. ფართობი 506 333 კმ²-ია.
კოკეირალი

კოკეირალი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 289 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31,36 კმ²-ზე. ფართობი 296 163 კმ²-ია.
ელოი-მენდისი

ელოი-მენდისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 889 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 220 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 50,49 კმ²-ზე. ფართობი 499 537 კმ²-ია.
გუაპე

გუაპე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 771 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 872 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14,85 კმ²-ზე. ფართობი 934 345 კმ²-ია.
ილისინეა

ილისინეა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 488 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30,53 კმ²-ზე. ფართობი 376 341 კმ²-ია.
მონსენიორ-პაულუ

მონსენიორ-პაულუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 898 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 161 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37,69 კმ²-ზე. ფართობი 216 540 კმ²-ია.
მიხეილ ტოლსტიხი

მიხეილ ტოლსტიხი, უფრო ცნობილია როგორც გივი (; დ. 19 ივლისი, 1980, ილოვაისკი, უკრაინის სსრ — გ. 8 თებერვალი, 2017, დონეცკი, უკრაინა) — დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის სამხედრო მოღვაწე და დსრ-ს ჯარის პოდპოლკოვნიკი. ცნობილი გახდა როგორც ილოვაისკის ბრძოლის ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე. იყო ქვედანაყოფ „სომალის“ ლიდერი.

ააფეთქეს 2017 წლის 8 თებერვალს, საკუთარ სამუშაო კაბინეტში.
განის დროშა

განის დროშა — განის ეროვნული სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად.

სახელმწიფო დროშა შედგება პანაფრიკანული ფერებისაგან — წითელი, ყვითელი და მწვანე. განა, როგორც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ პირველი დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა ამ ფერების დამაარსებელი. აფრიკის მოგვიანებით დამოუკიდებლობამოპოვებული ბევრი სხვა ქვეყანა განას დროშაში ხედავდა მაგალითს და ირჩევდა მსგავს ფერებს საკუთარი დროშისათვის, რათა გამოეხატათ პანაფრიკანული იდეა. ჯერ კიდევ საუკუნეში ეს ფერები გამოიყენებოდა ეთიოპიაში — პირველ დამოუკიდებელ აფრიკულ სახელმწიფოში, თუმცა მაშინ ჯერ კიდევ არ იყო ის პანაფრიკანული სიმბოლოები.

დროშის ავტორია თეოდოსია სალომე ოკო და გამოხატავს შემდეგს: წითელი ფერი სისხლის სიმბოლოა, რომელიც დაიღვარა თავისუფლებისათვის ბრძოლაში; ყვითელი ფერი გამოხატავს ქვეყნის სიმდიდრეს ( უკვე ძველი სახელწოდება ოქროს ნაპირის სამეფო მიანიშნებს ამაზე); მწვანე ფერი ასოცირდება ქვეყნის მწვანე საფართან — ტყეებსა და ველებთან.

შავი ხუთქიმიანი ვარსკვლავი დროშის შუაგულში ემსახურება აფრიკული თავისუფლების მეგზურობის (პირველობის) იდეას. ხშირად მას არასწორად გამოსახავენ. ვარსკვლავი უნდა ებჯინებოდეს როგორც ზედა, ისე, ქვედა ზოლს. დროშა ოფიციალურად იქნა მიღებული 1957 წელს, 6 მარტს. 1964 წლის 1 იანვარს ყვითელი ზოლი შეიცვალა თეთრით. 1966 წლის 28 თებერვალს აღადგინეს სახელმწიფო დროშის პირვანდელი ვარიანტი.

სხვა დროშები
ისტორიული დროშები
პანაფრიკანული ფერები

პანაფრიკანული ფერები — სამი ფერისაგან შემდგარი ორი სტაბილური ნაკრები აფრიკის ქვეყნების დროშებზე:
მწვანე, წითელი, ყვითელი;
მწვანე, წითელი, შავი.

მწვანე, წითელი, ყვითელი
მწვანე, წითელი და ყვითელი (მათ ზოგჯერ უმატებენ აგრეთვე, შავ ფერს. ზოგჯერ მწვანეს ცვლიან ლურჯი ფერით, ხოლო ყვითელს — თეთრით) — გამოიყენება აფრიკის ქვეყნების უმრავლესობის დროშებზე. ეს ფერები აღებულია ეთიოპიის დროშიდან.

ეთიოპია იყო პირველი აფრიკული ქვეყანა, რომელმაც პირველად გამოიყენა ეს ფერები თავის დროშაზე. 1950-ან წლებში ეს ფერები მიიღეს თავის დროშაზე განამ, სენეგალმა, დაგომეამ, კონგომ (ბრაზავილი), კამერუნმა და სხვა აფრიკულმა ქვეყნებმა. გრენადის დროშა (82 % მოსახლეობა — ნეგრები) მიღებულია 1974 წელს, ხოლო სენტ-კიტსისა და ნევისის დროშა (90,4 % ზანგები) — 1983 წელს. თუმცა მათშიც გამოყენებულია ეს ფერები, მიუხედავად იმისა, რომ ეს სახელმწიფოები არ მდებარეობენ აფრიკაში.

ეთიოპიის თავდაპირველ დროშაზე ფერები - მწვანე, წითელი, ყვითელი სიმბოლიზირდებოდა, როგორც ცისარტყელა — ღმერთის მიერ კაცობრიობის წინაშე დადებული აღთქმა, რომ აღარ განმეორდებოდა წყალდიდობა.

უმრავლეს შემთხვევაში მწვანე ფერი წარმოადგენს უკეთესი მომავლის იმედს და მცენარეულ სიმდიდრეს.

ყვითელი ასოცირდება სიცოცხლის მომცემ მზესთან, მინერალურ სიმდიდრესთან და შრომის ღირსეულ ანაზღაურებასთან.

წითელი მოგვაგონებს თავისუფლებისათვის, შრომისა და რევოლუციური მისწრაფებებისათვის დაღვრილ სისხლს.

შავი ფერი განასახიერებს საჰარის სამხრეთით მცხოვრები მოსახლეობის უმრავლესობის კანის ფერს, ასოცირდება შეუპოვრობასა და ღირსებასთან, მოგვაგონებს კოლონიალური ეპოქის შავ-ბნელ წარსულს.

არსებობს მსოფლიოს ქვეყნების დროშები, რომლებიც შემთხვევით (არა აფრიკასთან კავშირის გამო) ჰგავნან პანაფრიკანულ დროშებს. მაგ: ლიტვის დროშა, ბოლივიის დროშა, მიანმარის დროშა და სხვ.

მწვანე, წითელი, შავი
მწვანე, წითელი და შავი — პანაფრიკანული დროშის ფერები მიღებულ იქნა 1920 წლის 13 აგვისტოს მსოფლიოს შავკანიანი მოსახლეობის უფლებათა დეკლარაციის 39 სტატიის მიხედვით და წარმოადგენს სრულიად შავკანიანი მოსახლეობის პირობების გაუმჯობესების ასოციაციის და აფრიკულ საზოგადოებათა ლიგის ოფიციალურ სიმბოლოებს, რომელიც დააარსა მარკუს ჰარვეიმ. იგი, ასევე, არის დროშის ავტორიც.

წითელი ფერი ასოცირდება კეთილშობილ სისხლთან, რომელიც აერთიანებს აფრიკული წარმოშობის ყველა ადამიანს; შავი ფერი ასოცირდება შავკანიან ადამიანებთან; ხოლო მწვანე ფერი — აფრიკის მიწის სიმდიდრესთან.

დროშები
დავითი (კაჭახიძე)

მიტროპოლიტი დავითი (ერისკაცობაში — ექვთიმე ოქროპირის ძე კაჭახიძე; დ. 15 ოქტომბერი, 1872, ქუთაისი, — გ. 19 მარტი, 1935, ბათუმი) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, მიტროპოლიტი.

ბიოგრაფია
მიტროპოლიტი დავით კაჭახიძე დაიბადა 1872 წლის 15 ოქტომბერს მღვდლის, ოქროპირ კაჭახიძის ოჯახში. სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1899 წელს დაამთავრა ყაზანის სასულიერო აკადემია. 1898 წლის 8 მაისს ეკურთხა მღვდელ-მონაზვნად. იმავე წელს დაინიშნა „კავკასიაში მართლმადიდებლური ქრისტიანობის აღმდგენელი საზოგადოების“ სკოლების ინსპექტორად. 1900–1902 წლებში თელავისა და სამეგრელოს სასულიერო სასწავლებლების ზედამხედველი იყო. 1903 წლიდან მოღვაწეობდა რუსეთში, იყო ვიტებსკისა და დონის სასულიერო სემინარიების რექტორი. 1907 წელს საქართველოში დაბრუნდა. 1907 წლის 4 ნოემბერს აკურთხეს ალავერდის ეპისკოპოსად. აქტიურად იბრძოდა საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენისათვის. ამის გამო იგი 1912 წელს გადააყენეს, დანიშნეს თავდაპირველად პიატიგორსკის, 1914 წლიდან კი ვინიცის ეპისკოპოსად. 1917 წელს, ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, საქართველოში დაბრუნდა.

1917 წლის 17 სექტემბერს საქართველოს პირველმა საეკლესიო კრებამ აირჩია ურბნისის ეპისკოპოსად. 1920 წლის 27 ივნისს მეორე საეკლესიო კრებაზე საკუთარი სურვილით დატოვა ეპარქია. ამავე კრებაზე აირჩიეს საკათალიკოზო საბჭოს წევრად. 1921 წლიდან ჭყონდიდელი. 1922 წლის 9 ნოემბერს სოფელ ლეხაინდრავოში დააპატიმრეს და 16 ნოემბერს გაათავისუფლეს. 1923 წლიდან ბათუმ-შემოქმედელი, 1924 წლიდან ალავერდელი, შემდეგ ქუთათელ-გაენათელი. 1926 წლის 26-27 დეკემბერს ეპისკოპოსების ქრისტეფორესთან ერთად ორგანიზება გაუწია ქუთაისში გამართულ საეკლესიო ყრილობას, რომელმაც ეკლესიაზე თავსდამტყდარი უბედურების მიზეზად კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსისა და საკათალიკოსო საბჭოს ანტისამთავრობო კურსი მიიჩნია და ხელისუფლებისადმი ერთგულების გამომხატველი დეკლარაცია მიიღო.

1926 წელს აიყვანეს მიტროპოლიტის ხარისხში. 1927 წლიდან იყო და კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრე. 1930 წლიდან ჭყონდიდის, ბათუმ-შემოქმედის, ქუთაის-გაენათის მმართველი. გარდაიცვალა 1935 წლის 19 მარტს. მისი შრომებიდან აღსანიშნავია „ “ (1912).
პანაფრიკანიზმი

პანაფრიკანიზმი — პოლიტიკურ-იდეოლოგიური მოძრაობა, რომელიც წარმოიშვა - საუკუნეების მიჯნაზე აფრო-ამერიკული ინტელიგენციის წიაღში (ბლაიდენი, ედუარდ უილმოტი). ბრძოლის მთავარი მიზანი იყო შავკანიანთა ჩაგვრისა და უფლებათა შევიწროების წინააღმდეგ გაერთიანება. მისი მიმდევრები მოითხოვდნენ, ეგრეთვე, აშშ-ში შავკანიანი მოსახლეობის პოლიტიკური უფლებების აღიარებას.
მე- საუკუნის პირველ ნახევარში, განსაკუთრებით 50-ან წლებში პანაფრიკანიზმი გადაიზარდა მოძრაობაში, რომლის მიზანს აფრიკელი ხალხების განთავისუფლებისათვის ბრძოლა წარმოადგენდა. მათი დაჟინებული მოთხოვნა იყო - მიენიჭებინათ აფრიკული ქვეყნებისათვის დამოუკიდებლობა.

დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ, პანაფრიკანიზმი მჭიდროდ დაუკავშირდა განას პირველი პრეზიდენტის კვამე ნკრუმას იდეას 1960-ან წლებში - შეექმნათ აფრიკის კონტინენტზე ერთიანი აფრიკული სახელმწიფო - აფრიკის შეერთებული შტატები. ამ იდეას მოგვიანებით დაუბრუნდა ლიბიის ლიდერი მუამარ კადაფი (1969—2011).

მიმართულების ერთ-ერთ დამფუძნებლად ითვლება უილიამ დიუბუა, რომელიც მონაწილეობდა პირველ პანაფრიკანულ კონგრესებში (1919, 1921, 1923, 1927). ამ კონგრესებში მონაწილეობდნენ, ასევე, აფრიკული ორგანიზაციები ბრიტანეთის დასავლეთ აფრიკის ეროვნული კონგრესი, დასავლეთ აფრიკის სტუდენტთა საბჭო, ნეგროიდული რასის დაცვის საერეთაშორისო კომიტეტი.

მეხუთე კონგრესი (მანჩესტერი, 1945) აღინიშნა აფრიკის პოლიტიკურ პარტიათა ლიდერების კვამე ნკრუმას (განა), ნნამდი აზიკივეს (ნიგერია), ჯომო კენიატას (კენია) და სხვათა გამოსვლებით.

პანაფრიკანიზმის იდეის საფუძველზე შეიქმნა 1963 წელს აფრიკული ერთობის ორგანიზაცია (თანამედროვე აფრიკული კავშირი).
ძვლისაზრდელა

ძვლისაზრდელა, პერიოსტეუმი ( – ირგვლივ და – ძვალი) — შემაერთებელქსოვილოვანი შალითა, რომლითაც დაფარულია ძვალი მთლიანად, სასახსრე ზედაპირების გარდა. ძვლისაზრდელა შედგება გარეთა ბოჭკოვანი, სისხლძარღვებით და მგრძნობიარე ნერვული დაბოლოებით მდიდარი, შუა – ფიბროელასტიკური (შედგება კოლაგენური ბოჭკოებისგან) და შიგნითა – ძვლისწარმომქმნელი (ოსტეოგენური) შრეებისაგან; უკანასკნელი საგანგებო ბოჭკოებით უკავშირდება ძვალს. ძვლისაზრდელა უზრუნველყოფს ძვლის ზრდას სისქეში და მოტეხილობის დროს ძვლის კოჟრის განვითარებას.
ნახიჩევანჩაი

ნახიჩევანჩაი — მდინარე არაქსის მარცხენა შენაკადი. მიედინება ქალაქ ნახიჩევანის, ბაბექისა და შაჰბუზის რაიონების ტერიტორიაზე.

მიმოხილვა
ითვლება ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ყველაზე დიდ და წყალუხვ მდინარედ. სიგრძე — 81 კმ, ხოლო აუზის ფართობი — 1630 კმ²-ია. სათავეს იღებს ქეჩალდაღის სამხრეთ ფერდობიდან (2720 მ).

მდინარეს ფართოდ იყენებენ სარწყავად.
ბეჭედი

ბეჭედი — თითზე წამოსაცმელი სამკაული, ძვლის, ქვის, მინისა და სხვადასხვა ლითონისაგან გაკეთებული. ძველ აღმოსავლეთისა და ანტიკურ ქვეყნებში გავრცელებული იყო ე.წ. საბეჭდავი ბეჭედი შუაში ამოკვეთილი წარწერით ან გამოსახულებით; ასეთი ბეჭდის ანაბეჭდი მისი მფლობელის ხელმოწერას ცვლიდა. ბეჭედში ხშირად ჩასმული იყო გემა ან კამეა.
ბეჭედი საქართველოში
საქართველოში ლითონის ბეჭედი ბრინჯაოს ხანიდანაა ცნობილი და განსაკუთრებით ფართოდ გავრცელდა ანტიკური პერიოდიდან. ამ ხანის სამარხებში ნაპოვნია ფერადი თვლებით, ხშირად გემებითა და კამეებით შემკული ბეჭდები. გემიანი ბეჭედი საბეჭდავადაც გამოიყენებოდა. ანტიკურ და ფეოდალურ ხანაში თვლიანი ბეჭედი მეფე-ერისთავთა ერთ-ერთ ინსიგნიას წარმოადგენდა. ასეთი ბეჭდის თვალზე ამოჭრილი იყო მისი მფლობელის სახელი, ინიციალები ან ჰერალდიკური ნიშანი და მას ოფიციალურ საბუთებსა და დოკუმენტებზე ბეჭდის დასასმელად იყენებდნენ.
საქართველოს ეთნოგრაფიულ სინამდვილეში ოქრო-ვერცხლისა და სხვა ლითონის ბეჭდები შემორჩა როგორც სამკაულად („სამკაო ბეჭედი“), ისე ცოლქმრობის სიმტკიცის გამომხატველ სიმბოლოდ (საქართველოს მთაში გავრცელებული იყო უპირატესად ადგილობრივ ნაკეთები ვერცხლის უთვლო ბეჭდები, მეტწილად მოსევადებულ-მოვარყებული) ზოგან თვლიან ბეჭდებს (უმთავრესად სარდიონისას) მაგიურ დანიშნულებასაც მიაწერდნენ და „ავი თვალისაგან“ დასაცავად იკეთებდნენ.

საბეჭდავი ბეჭედი
ლითონის, ხის ან რეზინის საბეჭდავი (მეტწილად ბრტყელი რგოლის ფორმისა), რომელიც იხმარება მასზე პირუკუღმა ამობურცული წარწერისა თუ გამოსახულების აღსაბეჭდად ქაღალდზე, ლუქზე ან ცვილზე. ბეჭდის დანიშნულებაა საბუთის ნამდვილობის დადასტურება და ამა თუ იმ საგნის (მაგალითად კონვერტის) ხელუხლებლობის უზრუნველყოფა.

ძველ ბეჭდებს სწავლობს სფრაგისტიკა. ბეჭდები ჰქონდათ მეფეებს, მღვდელთმთავრებს, მოხელეებსა და კერძო პირებს. საქართველოში სამეფო კარზე ჰქონდათ დიდი სასიგელე სახელმწიფო ბეჭედი; ამის გარდა, სახელმწიფო მცირე ბეჭედიც არსებობდა. საუკუნემდე ხმარობდნენ შეკიდულ ბეჭედს (ანაბეჭდი წონრით იყო შეკიდული საბუთზე). ბეჭდები განსხვავდება ერთმანეთისგან ლეგენდის (წარწერის) მიხედვით. ზოგიერთ ბეჭედზე მფლობელის მხოლოდ სახელია მოხსენიებული, ზოგზე კი მისი ტიტულიც. ამის გარდა, ზედ ამოკვეთილია ვრცელი ლეგენდებიც, ზოგი ლექსადაა გამოთზმული (მაგ. ერეკლე -ის მეუღლის ბეჭედზე: „ვინ არს მიზეზი არსთა მკობისა, მან მცა წიაღი დედოფლობისა. დარეჯან“). ერთსა და იმავე პირს შეიძლება რამდენიმე ბეჭედი ჰქონოდა (მაგალითად ერეკლე -ს 8 ბეჭედი ჰქონდა).
სანტანა-და-ვარჟენი

სანტანა-და-ვარჟენი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1075 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 231 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41,93 კმ²-ზე. ფართობი 172 444 კმ²-ია.
სან-ბენტუ-აბადი

სან-ბენტუ-აბადი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 971 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 577 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 56,93 კმ²-ზე. ფართობი 80 403 კმ²-ია.
სან-ტომე-დას-ლეტრასი

სან-ტომე-დას-ლეტრასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 440 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 655 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18 კმ²-ზე. ფართობი 369 747 კმ²-ია.
ტრეს-კორასოინსი

ტრეს-კორასოინსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 839 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 72 765 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 87,88 კმ²-ზე. ფართობი 828 038 კმ²-ია.
ტრეს-პონტასი

ტრეს-პონტასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 905 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 53 860 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 78,08 კმ²-ზე. ფართობი 689 794 კმ²-ია.
ვარჟინია (მინას-ჟერაისი)

ვარჟინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 980 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 123 081 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 311,29 კმ²-ზე. ფართობი 395 396 კმ²-ია.
პეროქსიაზოტოვანი მჟავა

პეროქსოაზოტოვანი მჟავა ნივთიერებაა ფორმულით 3. ის ძალიან აქტიურია და წარმოადგენს აქტიური აზოტშემცველი ნივთიერებას. ის პეროქსინიტრიტის ((−) შესაბამის მჟავასწარ მოადგენს.მისი ~6.8-ის ტოლია. (ცოცხალ ორგანიზმებში) მიიღება დიფუზიის კონტროლის მქონე რეაქციებში აზოტოვან ოქსიდსა(•) და სუპეროქსიდებს(2−) შორის. მისი იზომერიზაციის დროს  = 1.2 −1 მაქსიმუმ 5% ჰიდროქსილისა და აზოტის დიოქსიდის წარმოქმნა შეიძლება. იჟანგება დაბალგამოსავლიანი რეაქციებით ოქსიდებამდე და ნიტრატებამდე. პროცესი რთულია და შეიცავს რეაქციას -ის ცის და ტრანს კონფიგურაციასა და არომატულ ნივთიერებებს შორის. პეროქსიაზოტოვან მჟავას ასევე მნიშვნელოვანი როლი აკისრია ატმოსფეროს ქიმიაში.

პეროქსიაზოტოვანი მჟავა აზოტმჟავის იზომერს წარმოადგენს.