iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მარინე ლაზარაშვილი-ჯიბლაძე

მარინე ლაზარაშვილი (დ. 23 იანვარი, 1951, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი,პედაგოგი.

ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით.

1974 წლიდან პერიოდულად მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მარტყოფის ფიზიკურ-გეოგრაფიულ სტაციონარში ლაბორანტის თანამდებობაზე. 1976 წლიდან შეთავსებით ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საშუალო სპეციალური განათლების სისტემაში. 1997 წლიდან მუშაობს თბილისის სამგორის რაიონის განათლების განყოფილებაში გეოგრაფიის სწავლების მეთოდისტად. აქვე, რაიონის სკოლების ბაზაზე ჩამოაყალიბა „მცირე გეოგრაფიული საზოგადოება“. მუშაობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მარტყოფის ფიზიკურ-გეოგრაფიულ სტაციონარში ინჟინრის თანამდებობაზე. პარალელურად პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწევა საშუალო სპეციალური განათლების სისტემაში. გამოქვეყნებული აქვს 10-მდე სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთა ნაწილი ეხება მეთოდურ საკითხებს. მისი თანაავტორობით გამოიცა „სამუშაო რვეულები გეოგრაფიაში“ და კლასებისათვის (1998).
ივერი კაკუბავა

ივერი კაკუბავა (დ. 6 ივლისი, 1952, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი.

1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.

1973-1979 წლებში იყო ავტომატიზაციის სისტემების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი და უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1979-1986 წლებში სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის „რადიანის“ უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1987 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროგრამული მართვის კათედრის დოცენტი. 1995 წლიდან გამოყენებითი მექანიკის კათედრის პროფესორი. 2001 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სისტემური პრობლემების სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ხელმძღვანელი. 2003 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის უმაღლესი მათემატიკისა და ეკონომიკური ინფორმატიკის კათედრის პროფესორი. 2004 წლიდან საქართველოს საზოგადოებრივ მეცნიერებათა უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და ბიზნესის სკოლის დირექტორი. 2005-2006 წლებში სოხუმის უნივერსიტეტის რექტორი. 1 სახელმძღვანელოსა და 70-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. მისი შრომები გამოქვეყნებულია საქართველოს, რუსეთის ფედერაციის, უკრაინის, აშშ, გერმანიის და სხვა ქვეყნების გამოცემებში. არის კულტურულ-საგანმანათლებლო საზოგადოებრივი ორგანიზაციის „ინტერნეტ-აკადემიის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. პირველი ქართული ელექტრონული გამომცემლობის და საერთაშორისო ელექტრონული სამეცნიერო ჟურნალ „კომპიუტერული მეცნიერებანი და ტელეკომუნიკაციები“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორის პირველი მოადგილე. მონაწილეობდა საერთაშორისო კონფერენციაში „კათოლიკური მისიები საქართველოში.“
ალექსანდრე კალანდარიშვილი

ალექსანდრე კალანდარიშვილი (დ. 1 იანვარი, 1936, ქუთაისი — გ. 2003) — ქართველი ინჟინერი, პედაგოგი, მეცნიერი.

1954 წელს დაამთავრა მოსკოვის წყალთა მეურნეობის საინჟინრო ინსტიტუტის ჰიდრომელიორაციის ფაკულტეტი და მიენიჭა ინჟინერ-ჰიდროტექნიკოსის კვალიფიკაცია.

უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ სამუშაოდ დატოვეს ქ. მოსკოვის ვ. კუიბიშევის სახელობის საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტში, სადაც მუშაობდა 1971 წლამდე, სხვადასხვა სამეცნიერო-პედაგოგიურ თანამდებობებზე. 1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 1971 წელს დაბრუნდა საქართველოში და მუშაობა დაიწყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკისა და სანტექნიკის ფაკულტეტზე, სადაც მუშაობდა სამშენებლო წარმოების ორგანიზაციისა და საშენი მასალების კათედრაზე პედაგოგ-დოცენტად. მონაწილეობდა თბილისის ყოვლადწმინდა სამების საკათედრო ტაძრის მშენებლობაში. მის მიერ შეთავაზებული მეთოდითა და წინადადებით განხორციელდა ტაძრის გუმბათის მონტაჟი და მასზე შვიდტონიანი ჯვრის აღმართვა. მრავალწლიანი სამეცნიერო-პედაგოგიური მოღვაწეობისა და დამსახურებისათვის მიღებული ჰქონდა საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები. საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მიერ დაჯილდოებული იყო საპატრიარქოს მადლობის სიგელით.
არნოლდ კალანდარიშვილი

არნოლდ კალანდარიშვილი (დ. 1 მარტი, 1939, თბილისი — გ. 6 იანვარი, 2012) — ქართველი ფიზიკოსი, მეცნიერი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი 1962 წელს.

1962-1993 წლებში მუ­შა­ობ­და სო­ხუ­მის ი. ვეკუას სახელობის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტში, ხელმ­ძღვა­ნე­ლობ­და სამეცნიერო-კვლევით ლაბორატორიას. 1990 წლიდან მუ­შა­ობ­და მოსკოვში კურჩატოვის სახელობის ატომური ენერგიის ინსტიტუტში გენერალური დირექტორის მო­ად­გი­ლედ; მისი სამეცნიერო კვლევები ეხება კოსმოსური საფრენი აპარატების თერმოემისიური რეაქტორ-გარდამქმნელების ფიზიკას.

ჯილდოები
1989 - სა­ქართველოს სა­ხელმწიფო პრემია
ალაშანქოუ

ალაშანქოუ — სასაზღვრო ქალაქი ბორთალას მონღოლთა ავტონომიურ ოლქში, სინძიანგის უიღურთა ავტონომიურ რაიონში, ჩინეთში. ქალაქი ევრაზიის სახმელეთო ხიდის ნაწილია და დაკავშირებულია ყაზახეთთან როგორც სარკინიგზო, ისე სამანქანო მაგისტრალით.

მიმოხილვა
ქალაქს სახელი ჯუნგარის კარიბჭის გამო ეწოდა. ეს არის უღელტეხილი, რომელიც აკავშირებს ორ ქვეყანას ჯუნგარის ალათაუს მთებით. უღელტეხილის დასავლეთით, ყაზახეთის მხარეს შესასვლელი დასახლებაა დოსტიქი. ალაშანქოუ პოლედან 73 კილომეტრით, ურუმჩიდან 460 კილომეტრით, ხოლო ალმათიდან 580 კილომეტრით არის დაშორებული. ალაშანქოუში მკაცრი ამინდია.

ალაშანქოუ ჩინეთის ერთ-ერთი პირველი კლასის საბაჟო პუნქტია. ალაშანქოუში, სინძიანგის იმპორტისა და ექსპორტის მოცულობის 90% გადის. 2010 წლიდან მან გადაუსწრო მანჭოულის, შიდა მონღოლეთში და გახდა ჩინეთის ყველაზე დატვირთული სახმელეთო პორტი.

ქალაქის ფართობია 1203 კმ², მათ შორის 12 კმ² არის განაშენიანებული ტერიტორია, რომელიც დაყოფილია ალათაოსა და აიპიხუს ქვერაიონებად. მისი მუდმივი მოსახლეობა 10,000-ს, ხოლო მცურავი მოსახლეობა 30,000 ადამიანს შეადგენს.
ქარიმ ვალიევი

ქარიმ ტოფიგ ოღლუ ვალიევი ( დაბადებული.9 თებერვალი 1961, ბაქო ) — აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების გენერალ-პოლკოვნიკი; აზერბაიჯანის თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე, აზერბაიჯანის არმიის გენერალური შტაბის უფროსი . აზერბაიჯანის რესპუბლიკის თავდაცვის მინისტრის ყოფილი მოადგილე პირად შტაბში - პერსონალური შტაბის გენერალური დეპარტამენტის ყოფილი უფროსი (2014-2021 წწ).

ცხოვრება
ვალიევ ქარიმ თოფიგ ოღლუ დაიბადა 1961 წლის 9 თებერვალს, ბაქოში .

1982 წელს წარჩინებით დაამთავრა ბაქოს უმაღლესი გენერალური არმიის მეთაურთა სკოლა .

1990-1994 წლებში სწავლობდა ნახევარ განაკვეთზე ფრუნზეს სამხედრო აკადემიაში .

ჰყავს ორი შვილი.

სამხედრო სამსახური
1982-1990 წლებში მსახურობდა კადეტთა ოცეულის მეთაურად, საგანმანათლებლო განყოფილების უფროსის თანაშემწედ, სსრკ-ს შეიარაღებულ ძალებში საგანმანათლებლო განყოფილების უფროსის თანაშემწედ.

1992 წლიდან მსახურობდა აზერბაიჯანის შეიარაღებულ ძალებში, როგორც სასწავლო განყოფილების უფროსის მოადგილე, ის იყო ბრიგადის მეთაური, ფრონტის მეთაურის მოადგილე, თავდაცვის მინისტრის მოადგილე საბრძოლო მოქმედებებში, არმიის კორპუსის მეთაური და სამხედრო სამეცნიერო ცენტრის უფროსი. თავდაცვის დაგეგმვის სამხედრო სტრატეგიის დეპარტამენტის უფროსი.

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2014 წლის 14.05.2014 ბრძანებულებით, დაინიშნა თავდაცვის მინისტრის მოადგილის პერსონალურ შტაბში — პერსონალური შტაბის გენერალური დეპარტამენტის უფროსის თანამდებობაზე.

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2021 წლის 23 ივლისის ბრძანებულებით, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე –აზერბაიჯანის არმიის გენერალური შტაბის უფროსად დაინიშნა.

წარჩინებით
ორდენი "აზერბაიჯანის დროშა" აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1994 წლის 01.01 ბრძანებულებით, მედალი "სამშობლოსათვის" 2005 წლის 24.06.2005 ბრძანებულებით, მედალი "სამხედრო სამსახურისთვის" 2012 წლის 25.06.2012 ბრძანებულებით. 09.12 "გამარჯვების" ორდენი 2020 წლის ბრძანებით, მედალი "ჯაბრაილის გათავისუფლებისთვის" 24.12.2020 ბრძანებით, მედალი "აღდამის გათავისუფლებისთვის" 29.12.2020 და 29.12.2020 ბრძანებით. დათარიღებული ორდენით დაჯილდოვდა მედლით „გუბადლის გათავისუფლებისათვის“.
გუგა კოტეტიშვილი

გუგა კოტეტიშვილი (დ. 11 ოქტომბერი, 1962) — ქართველი დიზაინერი და მხატვარი.
დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი. მუშაობდა ხატვის მასწავლებლად თბილისის მე-6 საშუალო სკოლასა და იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელში. არის მრავალი ფერწერული გამოფენის, აგრეთვე, ავეჯისა და ინტერიერის დიზაინის გამოფენების მონაწილე თბილისში, მოსკოვსა და პარიზში. გაფორმებული აქვს მრავალი წიგნი და რამდენიმე კინოფილმი. შეასრულა მთავარი როლი მხატვრულ ფილმში „ქუჩის დღეები“ 2010 წელს .
შუა საუკუნეების ანატოლიის ხის სახურავიანი მეჩეთები

შუა საუკუნეების ანატოლიის ხის სახურავიანი მეჩეთები — მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი თურქეთში. შედგება ანატოლიაში მდებარე სელჩუკების ხუთი მეჩეთისგან, რომლებიც თარიღდებიან - საუკუნეებით.

აფიონის დიდი მეჩეთი, ასლანჰანეს მეჩეთი, ეშრეფოღლუს მეჩეთი, მაჰმუთ ბეის მეჩეთი და სივრიჰისარის დიდი მეჩეთი 2018 წელს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში შეიტანეს სახელწოდებით „ხის გადახურული და ხის სვეტებიანი მეჩეთები ანატოლიაში“. 2023 წელს შეიყვანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში, მას შემდეგ რაც ორგანიზაციამ აღიარა მისი უნივერსალური ღირებულება.

გალერეა
თენგო ავსაჯანიშვილი

თენგო ავსაჯანიშვილი (დ. 1970, სოფ. გორისციხე, ახლანდ. ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი — გ. 31 მაისი, 2024) — ქართველი პოეტი. დაამთავრა სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის უნივერსიტეტი. მისი პირველი ლექსები იბეჭდებოდა რაიონულ გაზეთ „დარიალში“ 80-იან წლებში. 1990 წელს კი დაიბეჭდა გაზეთ „ქართულ ფილმში“, შემდეგ გაზეთ „ლიტერატურულ საქართველოში“ და ჟურნალ „ანეულში“. არის ოთხი წიგნის ავტორი: „მელოდე“ (1998), „სიკვდილს რომ შევეუღლები“ (2000), „მე+შენ“ (2003), „აქ და იქ“ (2016).
მართა კაკაბაძე

მართა კაკაბაძე (დ. 16 სექტემბერი, 1928 — გ. 30 ივლისი, 2008) — ქართველი არქიტექტორი.
დაიბადა ქალაქ ქუთაისში. 1950 წელს დაამთავრა თბილისის სა­ხელმწიფო სამხატვრო აკადემია . 1950 წლიდან მუ­შა­ობ­და „საქსოფლმშენსახპროექტში“. მისი ნამუშევრებია: კ. ამირეჯიბის სახელობის სა­ქარ­თვე­ლოს სოფლის მეურნეობის მექანიზაციისა და ელექტრი­ფიკაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის კომპლექსი სოფელ ­დიღომში (1967), მ. სა­ბაშვი­ლის სახელობის სა­ქართველოს ნიადაგთ­მცოდნეობის, აგროქიმიისა და მელიორაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის კომპლექსი (1971), სა­ქართველოს მცენარეთა დაცვის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის კომპლექსი (1979), ჩაისა და სუბტროპიკული კულტურების სრულიად საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის კომპლექსი ანასეულში (1984).
ნანა ანთაძე

ნანა ანთაძე (დ. 25 მაისი, 1905 — გ. 1984) — ქართველი მეცნიერი და პედაგოგი.
დაიბადა სოფელი ვარძიაში, ხარაგაულის რაიონში. 1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტი აგრონომ-ზოოტექნიკოსისი კვალიფიკაციით. 1922-1924 წლებში მუშობდა პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ხოლო 1924] წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1930-1932 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კერძო მეცხოველეობის კათედრის პედაგოგი. 1932 წელს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინსტიტუტის ჩამოყალიბების შემდეგ იყო კერძო ზოოტექნიკის კათედრის ასისტენტი და მიჰყავდა პრაქტიკული მეცადინეობების კურსი ზოოტექნიკურ ფაკულტეტზე მეფრინველეობაში და კერძო მეცხოველეობა-მომშენებლობის საფუძვლები - ვეტერინარულ ფაკულტეტზე. 1937-1946 წლებში კი კერძო მეცხოველეობის კათედრის უფროსი მასწავლებელი. 1946-1984 წლებში კათედრის დოცენტი და მიჰყავდა როგორც სალექციო, ისე პრაქტიკული კურსი მეფრინველეობის საგანში. 1930-1940 წლებში პარალელურად შეთავსებით მუშობდა საქართველოს მეცხოველეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის მეფრინველეობის განყოფილებაში აგროტექნიკოსად, ასისტენტად, უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, 1935-1940 წლებში კი განყოფილების გამგედ. მის მიერ შედგენილი და გამოცემულია 17 დამხმარე სახელმძღვანელო და 100-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. იყო ქართული ენციკლოპედიის სასოფლო-სამეურნეო სექციის წევრი. სოფლის მეურნების მეცნიერებათა კანდიდატი და ზოოტექნიკოსი 1946 წელს.
ჯალალ მირზაევი

მირზაევი ჯალალ საბირ ოღლუ  — არის აზერბაიჯანელი დიპლომატი, რომელიც 2019 წლიდან მსახურობს აზერბაიჯანის ელჩად ინდონეზიაში.

ბ-ნი ჯალალ საბირ ოღლუ მირზაევი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ელჩი სინგაპურის რესპუბლიკაში, არის კარიერული დიპლომატი ორმხრივ და მრავალმხრივ დიპლომატიაში 20 წელზე მეტი გამოცდილებით.

ბ-ნი მირზაევი შეუერთდა აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროს 1999 წელს. მსახურობდა აზერბაიჯანის მუდმივ მისიაში გაეროში ნიუ-იორკში 2001 წლიდან 2003 წლამდე, ხოლო აზერბაიჯანის მისიაში ჩრდილო ატლანტიკური ხელშეკრულების ორგანიზაციაში (ნატო) ბრიუსელში 2003 წლიდან. 2005 წ. იგი შეუერთდა აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროს პირველ (დასავლურ) ტერიტორიულ დეპარტამენტს 2005 წელს, სანამ 2007 წელს დაინიშნა აზერბაიჯანის საელჩოს პირველ მდივნად მალაიზიაში. დაბრუნდა აზერბაიჯანის სამინისტროს პირველ (დასავლეთის) ტერიტორიულ დეპარტამენტში. საგარეო საქმეთა 2009 წელს სამმართველოს უფროსად. ბ-ნი მირზაევი ასევე 2011-2015 წლებში იყო ევროპის საბჭოში მუდმივი წარმომადგენლის მოადგილე სტრასბურგში, შემდეგ კი 2015 წლის ოქტომბერში აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ამერიკის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილის თანამდებობა დაიკავა. ნიდერლანდებში 2017 წლის სექტემბრიდან მის ელჩად დანიშვნამდე ინდონეზიაში 2019 წლის სექტემბერში. ის ასევე მსახურობს ელჩად -ში 2020 წლიდან.

მირზაევს აქვს ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების მაგისტრი საერთაშორისო ურთიერთობებში. დაქორწინებულია, ჰყავს სამი შვილი, ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ და რუსულ ენას.
იოსებ ბახტაძე

იოსებ ბახტაძე (დ. 2 აპრილი, 1929 — გ. ივნისი, 2005) — ქართველი მხატვარი და პედაგოგი.
დაიბადა სოფელი კუხში, ხონის რაიონში. 1955 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია და ამავე აკადემიაში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მუშაობდა მსუბუქი მრეწველობის ნაწარმის მხატვრულ–კომპლექსური გაფორმების დარგში. მონაწილეობდა თბილისის (1970), ნოვოროსიისკის (1972), სანქტ–პეტერბურგის (1976) მხატვრულ–კომპლექსური, აგრეთვე საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის შენობის გაფორმებაში. მისი ნამუშევრები ინახება საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში, ქუთაისის, თერჯოლის და სხვა ქალაქების სამხატვრო გალერეებსა და მუზეუმებში.

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
საქართველოს ჰუმანიტარულ და სახელოვნებო მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი.

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1986 - საქართველოს დამსახურებული მხატვარი
საქართველოს კულტურის დამსახურებული მუშაკი
ღირსების ორდენი
იოსებ გოგინაშვილი

იოსებ გოგინაშვილი (დ. 31 იანვარი, 1959 — გ. 3 სექტემბერი, 2022) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი.
დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1981-1982 წლებში იყო თბილისის 30-ე საშუალო სკოლის მასწავლებელი. 1983-1992 წლებში კი ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. იყო გაზეთ „ახალი თაობის“ დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი 1993 წლიდან. ჟურნალ „სარკის“ (1997), გაზეთ „თბილისის სიახლენის“ (1998), „ჟურნალ "სპორტსიახლენის“, გამომცემლობა „გუმბათის“ და ასევე ჟურნალ „გუმბათის“ დამფუძნებელი.
ნონა კალანდარიშვილი

ნონა კალანდარიშვილი (დ. 31 მარტი, 1925 — გ. 1 სექტემბერი, 2004) — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი და ფილოლოგი. დაიბადა სოფელ კვირიკეთში. 1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი სემიტოლოგიის სპეციალობით. კითხულობდა ლექციებს ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. 1951 წლის მარტიდან საუკუნის დასასრულამდე ის სხვადასხვა თანამდებობებზე მუშაობდა საბავშვო და ახალგაზრდობის ლიტერატურის გამომცემლობა „საბლიტგამში“, შემდეგ „ნაკადულად“ წოდებულში. ასევე იყო ამ გამომცემლობის მთავარი რედაქტორი. ნონა კალანდარიშვილი იყო მრავალი წიგნის რედაქტორი, სტილისტი და მთარგმნელი. შესრულებული აქვს მხატვრული თარგმანები გერმანული და რუსული ენებიდან. ავტორია მემუარების წიგნისა: „წლები და ადამიანები – მოსაგონარი „ნაკადულში“ გატარებული ნახევარი საუკუნის შემდეგ“, რომელიც ერთგვარი მატიანეა გამომცემლობისა და ის იქ გატარებულ წლებს, მის თანამშრომლებს და კოლეგებს ეძღვნება.

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
საქართველოს მწერალთა კავშირი, წევრი (1976-2004)

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1968 - საქართველოს კულტურის დამსახურებული მუშაკი
თამარ ლაპიაშვილი

თამარ ლაპიაშვილი (დ. 10 ნოემბერი, 1910, დედოფლისწყარო – გ. 7 ოქტომბერი, 1992)–ქართველი მომღერალი.

ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (ვოკალური).

თბილისის კონსერვატორიის საოპერო სტუდიის სცენაზე იმღერა გრაფინია(1934, მოცარტი „ფიგაროს ქორწინება“), ეთერი(ა. წუწუნავას მიერ კონსერვატორიის სცენაზე დადგმული ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“). გარდა ქართული კლასიკური ოპერებისა, მღეროდა თითქმის ყველა ახალ ქართულ ოპერაში. შ. კაშმაძის ინფორმაციით, ჯერ სულ ახალგაზრდა თ. ლაპიაშვილს მიანდვეს ზ. ფალიაშვილის დაკრძალვის ცერომინიალზე მისი დატირება მაროს არიით, რაც მრავალზე მეტყველებს.1935–1967 წლებში იყო ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი(ლირიკულ–დრამატული სოპრანო) ქართული ხელოვნების დეკადის მონაწილე(1937, მოსკოვი). მისი პარტნიორები იყვნენ: ნ. ქუმსიაშვილი, დ. გამრეკელი, ბ. კრავეიშვილი, ა. პიროგოვი, ი. კოზლოვსკი; მართავდა კამერულ–ვოკალურ კონცერტებს ქართული რეპერტუარი: ეთერი, ნანა, მარო, ლატავრა(ზ. ფალიაშვილი „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“, „ლატავრა“), ნინო, თინათინი, ნესტანი(დ. „არაყიშვილი თქმულება შოთა რუსთაველზე“), მზია, მარადო(ა. ანდრიაშვილი „კაკო ყაჩაღი“, „ლაშქარა“), თინათინი, ნესტანი(შ. მშველიძე „ამბავი ტარიელისა“), მზია, ნათელა(ა. ბალანჩივაძე „მზია“), ლელო(გრ. კილაძე „ლადო კეცხოველი“), ციური, გოგონა(დ. თორაძე „გოლა“), დორა(შ. თაქთაქიშვილი „დეპუტატი“). სხვა რეპერტუარი: მარგარიტა(გუნო „ფაუსტი“), მიქაელა(ბიზე „კარმენი“), მადამ ბატერფლაი, ტოსკა, მიმი(პუჩინი „ჩიო–ჩიო–სანი“, „ტოსკა“, „ბოჰემა“), აიდა(ვერდი „აიდა“), ნედა(ლეონკავალო „ჯამბაზები“), გრაფინია, ქერუბინო(მოცარტი „ფიგაროს ქორწინება“), ლიზა, ტატიანა, იოლანტა, ნათლიდედა, მარია(ჩაიკოვსკი „პიკის ქალი“, „ევგენი ონეგინი“, „იოლანტა“, „ჯადოქარი“, „მაზეპა“); ასრულებდა რომანსებს: შუბერტი, შუმანი, შოპენი, მოცარტი, ბეთჰოვენი; ვოკალურ ციკლებს: ჩაიკოვსკი, რიმსკი–კორსაკოვი, რახმანინოვი, რუბინშტეინი, გლიერი; აგრეთვე ქართულ, სომხურ, აზერბაიჯანულ, უკრაინულ ხალხურ, იტალიურ, ნეაპოლიტანურ და ფრანგულ სიმღერებს.

ჯილდოები
1950 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1935 — ახალგაზრდა ვოკალისტთა კონკურსი
მანანა რამიშვილი

მანანა რამიშვილი (დ. 12 მაისი, 1948, თბილისი) — ქართველი ექიმი.

ბიოგრაფია
1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1973–1974 წლებში ინტერნატურა გაიარა ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1975–1980 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ოპერატიული ქირურგიისა და ტოპოგრაფიული ანატომიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1980–1990 წლებში ასისტენტი, 1990–1993 წლებში უფროსი მასწავლებელი. ავტორია 22 სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც ეხება სისხლის შედედების სისტემაში განვითარებულ ცვლილებებს ღვიძლის სისხლით მომარაგებიდან გამოთიშვის პირობებში. გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფია: „თავის მიდამოს ტოპოგრაფიული ანატომიის შესწავლის ტესტური კონტროლი“(თბილისი, 1996). თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ოპერატიული ქირურგიისა და ტოპოგრაფიული ანატომიის კათედრის დოცენტი.

1988 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ღვიძლის სისხლით მომარაგებიდან დროებითი გამოთიშვის შედეგად სისხლის შედედების სისტემაში განვითარებული ცვლილებები“.
ანზორ აბესაძე

ანზორ აბესაძე (დ. 1942 — გ. 1978) — ქართველი მათემატიკოსი, პედაგოგი, პოეტი და ფიზიკოსი.

დაიბადა სოფელი მუხურაში, ტყიბულის რაიონში. დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკის ფალუკტეტი. გამოქვეყნებული აქვს ლექსები წყალტუბოსა და ტყიბულში გამომავალ გაზეთებში. 1965 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა ტყიბულის მე-2 საშუალო სკოლაში მათემატიკის მასწავლებლად. მოღვაწეობდა ტყიბულის წიგნის მოყვარულთა საზოგადოებაში. მისი ლექსების კრებული „თვალმოკრული საწუთრო“ გამოიცა 1986 წელს.
მალხაზ აშორდია

მალხაზ აშორდია (დ. 27 ივნისი, 1955) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი.
დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1978 წელს მ. ვ. ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1985 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურა. მუშაობს სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტში 1994 წლიდან. 2006 წლიდან არის სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის „ზოგადი მათემატიკის“ მიმართულების სრული პროფესორი. სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამების ხელმძღვანელი. გამოქვეყნებული აქვს 80-მდე სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის 2 მონოგრაფია. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1998) და პროფესორი (2002).

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
2005 - ნიკო მუსხელიშვილის სახელობის პრემია
თეა თოფურია

თეა თოფურია (დ. 26 ოქტომბერი, 1977) — ქართველი მწერალი, პოეტი და ჟურნალისტი. დაიბადა ქალაქ სოხუმში. 1998 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობს ჟურნალისტად და რედაქტორად ადამიანის უფლებებისა და გარემოს დაცვის მიმართულებით 1998 წლიდან. გამოცემული აქვს ლექსებისა და მოთხრობების კრებულები: „პიტნის კალო“, ზღაპრების წიგნი — „პარადიის არდადეგები“ და „გასაღვიძებელი ზღაპრები“, პოეზიის კრებული „ეკოციდი“.

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
2012 - ლიტერატურული კონკურსი „გალა“
2008 - ლიტერატურული კონკურსი „ოქროს ბუმბული“, მე-3 ადგილი
თეა თოდუა

თეა თოდუა (დ. 1974) — ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი. დაიბადა სოფელ ნოღაში, მარტვილის რაიონში. 1997 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების ფაკულტეტი ბიოსამედიცინო ტექნიკის სპეციალობით, ამავე უნივერსიტეტის მაგისტრატურა 1999 წელს, ხოლო ასპირანტურა 2002 წელს. მუშაობდა სამეცნიერო და ტექნიკური ინფორმაციის კვლევითი ინსტიტუტის ტექინფორმის, ეკონომიკისა და მართვის განყოფილების ინჟინრად 1996-1999 წლებში. 2004 წელს მან მუშაობა გააგრძელა ხელოვანთა ინტელექტის დეპარტამენტში თაცდაპირველად ინჟინრად, შემდგომ დოცენტად, ხოლო 2006 წლიდან არის ამავე დასახელების მიმართულების ასოცირებული პროფესორი. არის მრავალი სამეცნიერო შრომის ავტორი, მათ შორის 3 სახელმძღვანელო და 2 მონოგრაფიაა.
აქსუ (ქალაქი)

აქსუ ― ქალაქი აქსუს ოლქში, სინძიანგში, რომელიც მდებარეობს ტარიმის ღრმულის ჩრდილოეთ კიდეზე. სახელი აქსუ სიტყვასიტყვით ნიშნავს „თეთრ წყალს“ (თურქულ ენებზე) და გამოიყენება როგორც ქალაქისთვის, ასევე მდინარე აქსუსთვის.

აქსუს ეკონომიკა მეტწილად სასოფლო-სამეურნეოა, ძირითადი პროდუქტია ბამბა. ასევე იწარმოება მარცვლეული, ხილი, ზეთი და ჭარხალი. ინდუსტრია ძირითადად შედგება ქსოვის, ცემენტისა და ქიმიური მრეწველობისგან.

ქალაქ აქსუს ადმინისტრაციის ქვეშ ამჟამად არსებულ ტერიტორიას ქალაქი არალი ორ ნაწილად ჰყოფს. ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს ქალაქის ცენტრი, ხოლო სამხრეთი უკავია ტაკლა-მაკანის უდაბნოს.

აქსუს აეროპორტი ითვლება სამხედრო აეროპორტად ჩინეთში, თუმცა ასევე ხელმისაწვდომია სამოქალაქო გამოყენებისთვის. აქსუში დაშვება მხოლოდ ჩინეთში რეგისტრირებულ თვითმფრინავებს შეუძლიათ. ეს ნიშნავს, რომ თუ თქვენ საზღვარგარეთიდან მიფრინავთ აქსუში, უნდა დაეშვათ ჩინეთის საერთაშორისო აეროპორტში, როგორიცაა პეკინი, შანხაი, კუანგჭოუ და გადაჯდეთ ჩინეთში რეგისტრირებულ თვითმფრინავზე, რომლის კუდის ნომერი იწყება -ით.

ეტიმოლოგია
სახელი აქსუ მომდინარეობს მდინარე აქსუს სახელიდან, რომელიც უიღურული სიტყვაა და ნიშნავს „თეთრ წყალს“. ის ტრანსლიტერირებულია როგორც აქესუ ჩინურ ფინინში.
ლუის ფერნანდესი

ლუის ალვარე უაინო უერტა ფერნანდესი (დ. 26 აგვისტო, 1925, მიერისი, ესპანეთი — გ. 1994) — ანიმაციური ფილმების მხატვარი და რეჟისორი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1967), საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1979).

ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია.

1967 წლიდან მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მულტიპლიკაციური ფილმების განყოფილების დამდგმელ მხატვრად, შემდეგ კი რეჟისორად. დამდგმელი მხატვარია ანიმაციური ფილმებისა: „ო, მოდა, მოდა…“ (1968), „მონადირე, ბიჭი და ძაღლი“ (1970), „ბომბორა სწავლას იწყებს“ (1973); დამდგმელი რეჟისორია ფილმის: „თერძი ბესო“ (ანიმაციური, 1977) და სხვა.

ჯილდოები და აღიარება
1967 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1979 — საქართველოს დამსახურებული მხატვარი
ნიკოლოზ აბზიანიძე

ნიკოლოზ აბზიანიძე (დ. 1872 — გ. 13 ნოემბერი, 1947) — ქართველი მწერალი და პედაგოგი.

დაიბადა ქალაქ ქუთაისში. 1892 წელს დაამთავრა ქუთაისის სამასწავლებლო სემინარია, რის შემდეგაც იყო მასწავლებელი დასავლეთ საქართველოს სასოფლო სკოლებში. 1898 წლიდან იყო ქუთაისის პირველდაწყებითი სკოლის მასწავლებელი, 1918 წლიდან კი გამგე. მსახურობდა ქუთაისის სხვადასხვა სასწავლებელში 1921-1945 წლებში. იყო პერსონალური პენსიონერი.
ნიკოლოზ აბრამაშვილი

ნიკოლოზ აბრამაშვილი (დ. 28 დეკემბერი, 1918 — გ. 30 ნოემბერი, 1942) — ქართველი მფრინავი და სამხედრო პირი. დაიბადა დაბა ახალდაბაში, ბორჯომის რაიონში. 1940 წელს დაამთავრა სტალინგრადის სამხედრო–საავიაციო სკოლა. მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა ლენინგრადის ფრონტზე, ჩამოაგდო მტრის 4 თვითმფრინავი. შეასრულა 150–მდე საბრძოლო გაფრენა, მოსპო მტრის 5 თვითმფრინავი. 1942 წლის 30 ნოემბერს მტრის აეროდრომზე თავდასხმის დროს თვითმფრინავი დაუზიანდა, ტყვედ ჩავარდნას სიკვდილი არჩია, ალმოდებული თვითმფრინავით აეროდრომზე განლაგებული ტექნიკა ააფეთქა და თვითონაც დაიღუპა. მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის გმირის წოდება. დაჯილდოებულია წითელი დროშის ორდენითა და სხვა ჯილდოებით.