კიმ ირ სენის ბიბლიოგრაფია

კიმ ირ სენი — (დ. 15 აპრილი, 1912 — გ. 8 ივლისი, 1994) იყო ჩრდილოეთ კორეის ლიდერი 46 წლის განმავლობაში, სახელმწიფოს ჩამოყალიბებიდან (1948 წელი) მისი სიკვდილის დღემდე (1994 წელი).

ჩრდილოეთ კორეული ოფიციალური წყაროების მიხედვით, კიმ ირ სენის ნაშრომები მოიცავს დაახლოებით 10,800 გამოსვლას, მოხსენებას, წიგნს, თეორიულ ნაშრომსა და სხვა ტიპის ტექსტს., მათგან დაახლოებით 60 განსაკუთრებით მნიშვნელოვნად ითვლებოდა გარე მკვლევართა მიერ.

კიმ ირ სენის ნაშრომები ჩრდილოეთ კორეაში არაერთი კრებულის სახით იბეჭდება. მათ შორის არის:

100-ტომეული — კიმ ირ სენის სრული ნაშრომები .
50-ტომეული — კრებული
15-ტომეული — შერჩეული ნაშრომები

ჩრდილოეთ კორეაში მისი ნაშრომებს აქვეყნებს კორეის მუშათა პარტიის გამომცემლობა. ასევე იაპონიაში მოქმედი წინამძღოლის ორგანიზაციები ათავსებენ დაუფიქსირებულ კორეულ გამოცემებს. ოფიციალური წყაროების თანახმად, კიმ ირ სენის ნაშრომები გამოქვეყნებულია 170-ზე მეტ ქვეყანაში, 40-ზე მეტ ენაზე.

კიმ ირ სენის სრული ნაშრომების გაფართოებული გამოცემის ყველაზე ადრეული ნაშრომი თარიღდება 1926 წლის ოქტომბრით. კიმ ირ სენის გარდაცვალების დროისთვის, ეს კრებულები იმდენად გაიზარდა, რომ მათი გამოყენება პრაქტიკულად შეუძლებელი გახდა: შერჩეული ნაშრომები „ზედმეტად გრძელი და ძვირად ღირებული იყო ჯგუფური სწავლებისთვის — ერთადერთი ფორმა, რომელსაც რეჟიმი უსაფრთხოდ თვლიდა“, ხოლო კრებული „უზარმაზარი მოცულობის გამო ნაკლებად გამოდგებოდა პროპაგანდისთვის და მხოლოდ საჯარო სკოლის მოსწავლეების წინ გასატარებლად გამოიყენებდნენ“. თუმცა უფრო მეტმა თავისუფალმა დრომ და ხელმისაწვდომმა ენერგიამაც შეამცირა ასეთი მასშტაბური გამოცემების პოპულარობა.

ყველა ის ტექსტი, რომელიც კიმ ირ სენის ჩრდილოეთ კორეაში დაბრუნებამდე (19 სექტემბერი, 1945) - ით არის დათარიღებული, ითვლება არაისტორიულად. ამ ნაშრომების დროინდელი ჩანაწერები არ მოიპოვება; ისინი პირველად გამოჩნდა მხოლოდ 1970-იან წლებში. მათი შინაარსი ემსახურება ჩრდილოეთ კორეის იმდროინდელ ოფიციალურ პოლიტიკურ პოზიციებს და აქვთ ისეთი თხრობის სტილი, რომელიც კიმ ირ სენს მის მოგვიანო წლებში ახასიათებდა, რაც მიუთითებს იმას, რომ ეს ნაშრომები რეალურად შედგენილია 1960-იანების ბოლოსა და 1970-იანების დასაწყისში.

მაგალითად, იაპონური იმპერიალიზმის წინააღმდეგ შეიარაღებული ბრძოლის ორგანიზებისა და წარმართვის შესახებ, რომელიც თარიღდება 1931 წლის დეკემბრით, აღწერს შრომით გაფიცვებს კორეაში ისეთ ადგილებში, რომლებიც მნიშვნელოვნად იყო მოშორებული კიმ ირ სენის სავარაუდო მდებარეობას — მანჯურიაში. ამავე პერიოდში ახალგაზრდა, ფორმალური განათლების არმქონე პარტიზანს, იაპონური ცენზურის გათვალისწინებით, ასეთი მოვლენების ცოდნის ალბათობა მინიმალური იქნებოდა. კიდევ ერთი მაგალითია ტექსტი პროკლამაცია, დათარიღებული 1 ივნისი, 1937ით, სადაც ნათქვამია, თითქოს იაპონია უკვე აძალებდა კორეელებს მონაწილეობას ჩინეთის წინააღმდეგ ომში და საბოლოოდ მსოფლიო ომში ჩართვაში — მაშინ, როდესაც ეს მოვლენები რეალურად მოხდა მხოლოდ 1937 წლის ივლისში და 1941 წლის დეკემბერში. მიუხედავად ამისა, ტექსტებს აქვთ კიმ ილ სონისათვის დამახასიათებელი სტილი.

იგივე შეეხებათ მის უფრო გვიანდელ ნაშრომებსაც: მათგან მხოლოდ მცირე ნაწილი იყო დაწერილი სხვა პირების მიერ. სო დე-სუკი აღნიშნავს, რომ კიმ ირ სენის თანმიმდევრულად განვითარებული და ადვილად ამოსაცნობი ავტორული სტილი, ისევე როგორც ის ფაქტი, რომ მისი უმრავლესობა თანამოაზრეებისა და ქვეშევრდომებისა ხანგრძლივად ვერ ინარჩუნებდა პოზიციას პოლიტიკური წმენდის გამო, ჩრდილოვანი ავტორის არსებობას ნაკლებად სავარაუდოს ხდის. ტექნიკური საკითხების შემთხვევაში კიმ ილ სონს მხოლოდ მოკლე კონსპექტებს აწვდიდნენ, თუმცა როგორც პოლიტიკური შინაარსი, ისე ტექსტების საბოლოო რედაქცია მისივე ავტორობით იყო შექმნილი.

მისი ნაშრომების ნაწილი მოგვიანო გამოცემებში რედაქტირდა პოლიტიკური ვითარების შესაბამისად — კერძოდ, ამოღებული იყო მითითებები საბჭოთა კავშირისა და ჩინეთის როლზე ჩრდილოეთ კორეის პირველი ისტორიული პერიოდის განმავლობაში და ამოღებული იყო იმ პოლიტიკური ფიგურების სახელები, რომლებიც შემდგომში რეპრესირებულ იქნენ.

ინგლისურენოვანი გამოცემები, რომლებიც გამოიცემა უცხოურ ენებზე გამომცემი სახლის მიერ, მოიცავს სერიებს: , და . მათში, შესაბამისად, გამოცემულია 50, 8 და 7 ტომი. შერჩეული ნაშრომების მეშვიდე ტომი ინგლისურად არ გამოქვეყნებულა.

ოფიციალური ჩრდილოეთ კორეული ვერსიის მიხედვით, კიმ ირ სენმა იდეოლოგია - ჯუჩე ჩამოაყალიბა 1955 წლის გამოსვლაში დოგმატიზმისა და ფორმალიზმის წინააღმდეგ და იდეოლოგიურ მუშაობაში „ჯუჩეს“ დამკვიდრების შესახებ. ეს გამოსვლა ხშირად განიხილება ჩრდილოეთ კორეის ისტორიის „გარდამტეხ მომენტად“. თუმცა გამოსვლის ნახევარი საერთოდ არ ეხება ჯუჩეს და დიდწილად აქებს საბჭოთა კავშირს, რაც დაუძლევლად ეწინააღმდეგება ჯუჩეს მახასიათებელ თვითდამოუკიდებლობის პრინციპს. მომდევნო ათი წლის განმავლობაში კიმ ირ სენმა პრაქტიკულად ვერ შეძლო ჯუჩეს კონცეფციის დამუშავება — ვერც სახელმწიფოს ჩრდილოეთ კორეის ათწლიან იუბილეზე წარმოთქმულ გამოსვლაში. ამ პერიოდში ეს ტერმინი თითქმის მთლიანად გაქრა მისი ნაშრომებიდან, გარდა ერთისა — 1960 წლის გამოსვლისა კანგსოს რაიონული პარტიული კომიტეტის მუშაობის ხელმძღვანელობიდან მიღებული გაკვეთილების შესახებ, სადაც იგი მხოლოდ წამიერად იხსენიება.

ჯუჩეს დეტალური განმარტება პირველად მოგვევლინა ლექციაში დე-პე-რე-კორეის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის სოციალისტური შენების შესახებ და სამხრეთ კორეის რევოლუციის შესახებ, რომელიც კიმმა ინდონეზიაში ვიზიტისას წარმოადგინა. ჯუჩეს საბოლოო ფორმულირება, როგორც ის დღეს არის ცნობილი, მომდინარეობს 1972 წლის ინტერვიუდან, რომელიც მან მისცა გაზეთ -ის ჟურნალისტებს — ჩვენი პარტიის „ჯუჩეს“ იდეისა და რესპუბლიკის შინაგან და საგარეო პოლიტიკის ზოგიერთი საკითხის შესახებ. ჩრდილოეთ კორეის მკვლევარი .. მიიჩნევს, რომ ასეთი დაბალი პროფილის გამოსვლები არ წარმოადგენს საკმარის კონტექსტს ძირითადი იდეოლოგიური გარდატეხისთვის, რის საფუძველზეც იგი ასკვნის, რომ ჯუჩე სინამდვილეში ფარისევლური კონტრუქციაა.

ჯუჩეს გავრცელებაში მნიშვნელოვანი როლი ჰქონდა სხვადასხვა გამოცემებს. 1960 წელს გამოიცა კიმ ირ სენის გამოსვლების კრებულის მეორე გამოცემა, რომელშიც შედიოდა ზემოხსენებული გამოსვლაც, რომელიც იმ დროისთვის მნიშვნელოვნად არ ითვლებოდა. კრებულის გამოცემის შემდეგ, ამერიკელმა მკვლევრებმა ტექსტი ინგლისურად თარგმნეს და ტერმინი უთარგმნელად დატოვეს. -ის მიხედვით, სწორედ აქედან დაიწყო ჯუჩეს აღქმა, როგორც ცალკე მდგომი იდეოლოგიისა.

-ის თქმით, კიმ ირ სენის პიროვნების კულტის ფორმირება შეგნებულად ცდილობდა მაო ძედუნის კულტის გამეორებას. შესაბამისად, როდესაც მაო ცნობილი იყო როგორც პოეტი, ჩრდილოეთ კორეის ოფიციალური ისტორია ამტკიცებდა, რომ კიმ ირ სენმა ანტიიაპონური ბრძოლის პერიოდში ნაწარმოებები დაწერა. ამგვარად, კიმ ილ სონს მიეწერება ორი პიესა: სისხლიანი ზღვა და ყვავილთ გოგონა. გარდა ამისა, კიმ ილ სონმა ასევე დაწერა ლექსები, მათ შორის — მეარსებული ვარსკვლავი, რომელიც 1992 წელს დაწერა კიმ ჩენ ირის დაბადების დღის მიულოცავად. მას ასევე ეკუთვნის სიმღერების ტექსტები. ჩრდილოეთ კორეული ოფიციალური ისტორია ასევე მას მიაწერს ოპერებს — ზოგ შემთხვევაში მისთვის მიეწერება პირდაპირ სცენარის ავტორობა, ხოლო ზოგჯერ — მხოლოდ სიუჟეტური მითითება ავტორებისთვის.

კიმ ირ სენი ყოველწლიურ საჩვენებელ ახალ წლად გამოსვლას აკეთებდა 1 იანვარს, 1946 წლიდან. მიუხედავად იმისა, რომ ტრადიცია შესაძლოა აღებული იყო საბჭოთა კავშირიდან, ჩრდილოეთ კორეამ ერთი მნიშვნელოვანი სხვაობა შემოიღო: საბჭოთა კავშირში ასეთი გამოსვლას წარმოთქვამდა ფორმალური სახელმწიფოს მეთაური, და არა სტალინი, რომელიც რეალურად ფლობდა ძალაუფლებას. ჩრდილოეთ კორეის სახელმწიფო ჯერ არ იყო ფორმირებული 1946 წელს, ამიტომ გამოსვლა კიმ ირ სენმა გააკეთა, როგორც კორეის კომუნისტური პარტიის ჩრდილოეთ განყოფილების ხელმძღვანელმა. მას შემდეგ, ახალი წლის გამოსვლები ასოცირდება პირადად ლიდერთან და წარმოადგენს პოლიტიკის მნიშვნელოვან გზავნილს.

ყველაზე პოპულარული ნაშრომი ჩრდილოეთ კორეაში არის მისი რვატომიანი ავტობიოგრაფია საუკუნესთან ერთად, რომელიც კიმ ილ სონმა დაწერა სიცოცხლის ბოლო წლებში.

ნამუშევრები
1926 — „დავამხოთ იმპერიალიზმი“
1931 — „იაპონური იმპერიალიზმის წინააღმდეგ შეიარაღებული ბრძოლის ორგანიზებისა და წარმართვის შესახებ“
1932 — „ანტიიაპონური ხალხური პარტიზანული არმიის შექმნის შესახებ“
1937 — „პროკლამაცია“
1937 — „მამულის გათავისუფლებისათვის მტკიცედ ვიბრძოლოთ“
1945 — „თავისუფლებულ სამშობლოში პარტიის, სახელმწიფოსა და შეიარაღებული ძალების შექმნის შესახებ“
1946 — „მუშათა პარტიის შექმნის შესახებ“
1947 — ეკონომიკური განვითარების ანგარიშები (სენიონი)
1948 — „კორეის სახალხო არმიის შექმნის შესახებ“
1948 — „კორეის დემოკრატიული სახალხო რესპუბლიკის მთავრობის პოლიტიკური პროგრამა“
1950 — „ყველა ძალა ომში გამარჯვებისთვის“
1955 — „დოგმატიზმისა და ფორმალიზმის აღმოფხვრის და იდეოლოგიურ საქმეში ჩუჩეს დამკვიდრების შესახებ“
1967 — „პარტიის პროპაგანდის მუშაობის დაუყოვნებელი ამოცანების შესახებ“
1972 — „ჩუჩეს იდეის საკითხები და რესპუბლიკის შიდა და საგარეო პოლიტიკა“
1992–1996 — ავტობიოგრაფია „საუკუნესთან ერთად“ (8 ტომი)

გამოყენებული ლიტერატურა