iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1657

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1657-ე რეზოლუცია, ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 6 თებერვალს, კოტ-დ’ივუარში. არსებული ვითარების შესახებ წინა რეზოლუციების, მათ შორის 1609 (2005), 1626 (2005) და 1652 (2005) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭომ ლიბერიაში გაეროს მისიიდან ჯარების დროებითი გადამისამართების უფლებამოსილება გასცა გაეროს კოტ-დ’ივუარში ოპერაციაში .

რეზოლუცია
დაკვირვებები
უშიშროების საბჭო ძალიან შეშფოთებული იყო კოტ-დ’ივუარში მიმდინარე პოლიტიკური კრიზისით და ყველა მხრიდან სამშვიდობო პროცესის წინაშე არსებული დაბრკოლებებით. მან აღნიშნა, რომ -ის მანდატი 2006 წლის 31 მარტს იწურებოდა და კოტ-დ’ივუარში არსებული ვითარება კვლავ საფრთხეს უქმნიდა საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას.

აქტები
მეშვიდე თავის უფლებამოსილებების თანახმად, საბჭომ უფლებამოსილება მისცა -დან -ში ერთი ქვეითი ასეულის დროებით გადაყვანას 2006 წლის 31 მარტამდე, დამატებითი უსაფრთხოების უზრუნველყოფისა და -ის მიერ შესრულებული ამოცანების შესასრულებლად. საჭიროების შემთხვევაში, ეს ღონისძიება განახლდებოდა 30 დღის განმავლობაში, ხოლო საბჭოს წევრები განიხილავდნენ დამატებით გადაადგილებებს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1660

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1660-ე რეზოლუცია, ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 28 თებერვალს, 827 (1993), 1166 (1996), 1329 (2000), 1411 (2002), 1431 (2002), 1481 (2003), 1503 (2003), 1534 (2004) და 1597 (2005) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ, საბჭომ შეცვალა ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალის წესდება სარეზერვო მოსამართლეების დანიშვნის შესახებ.

საბჭო დარწმუნდა -ის პრეზიდენტის წინადადებით, რომ გენერალურმა მდივანმა უნდა დანიშნოს სარეზერვო მოსამართლეები, რათა ისინი დაესწრონ სასამართლო პროცესის თითოეულ ეტაპზე, რომელზეც ისინი იყვნენ დანიშნულნი და საჭიროების შემთხვევაში, შეცვალონ თავმჯდომარე მოსამართლე, თუ ეს მოსამართლე ვერ გააგრძელებს სხდომებს. გაეროს წესდების თავის თანახმად, საბჭომ შესაბამისად შეცვალა ტრიბუნალის წესდება.

დროებითი მოსამართლეების რაოდენობაც ცხრიდან თორმეტამდე გაიზარდა.
მოსკოვის პიკი

მოსკოვის პიკი — მწვერვალი ტაჯიკეთში, ლახშის რაიონში. გეოგრაფიულად მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთ პამირში, პეტრე პირველის ქედზე, ისმაილ სამანის პიკიდან დასავლეთით დაახლოებით 10 კმ-ში. სიმაღლე 6785 მ. მწვერვალის კალთებიდან ეშვება მყინვარები: განდო, საღრანი და ფორტამბეკი.

მოსკოვის პიკზე პირველი ასვლის ცდა 1947 წლით თარიღდება. შტურმს ევგენი აბალაკოვი ხელმძღვანელობდა, თუმცა მწვერვალზე ასვლა განუხორციელებელი დარჩა. ამავე წელს ქალაქ მოსკოვის დაარსებიდან 800 წლისთავთან დაკავშირებით გადაწყდა უსახელო მწვერვალისთვის „მოსკოვის პიკის“ დარქმევა.

1956 წელს სასიმაღლო კლასში ქართველმა მთამსვლელებმა: ჯუმბერ მეძმარიაშვილმა, თეიმურაზ კუხიანიძემ, რევაზ ხაზარაძემ, ლევან და ზურაბ ახვლედიანებმა, დიმიტრი ობოლაძის ხელმძღვანელობით (ექსპედიციის ხელმძღვანელი ოთარ გიგინეიშვილი, მოადგილე ალექსი ივანიშვილი) მოსკოვის პიკზე პირველი ასვლა განახორციელეს და ვერცხლის მედლის მფლობელები გახდნენ.

1975 წელს შოთა მირიანაშვილის (ექსპედიციის ხელმძღვანელი) გუნდმა აგი აბაშიძის, სერგო ბარლიანის, დიმიტრი დანგაძის (ასვლის ხელმძღვანელი), შაქრო გაბისიანისა და ოთარ ხაზარაძის შემადგენლობით ვერცხლის მედალი მოიპოვა მოსკოვის პიკზე სამხრეთი თხემით ასვლისათვის.
პსათი (კვიპროსი)

პსათი — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც აგიოს-დიმიტრიანოსიდან დასავლეთით 3 კილომეტრში მდებარეობს. პსათი ზღვის დონიდან 488 მეტრ სიმაღლეზეა გაშენებული.

სოფელი მდებარეობს გამწვანებულ ბორცვზე, საიდანაც გადაჰყურებს პოლის ხრისოხუს ხეობას. პსათი პატარა დასახლებაა, რომლის რამდენიმე სახლიც სოფელზე გამავალი გზის ორივე მხარეს არის განლაგებული.

მოსახლეობა
აქ დაახლოებით 103 ადამიანი ცხოვრობს.
სარამა (კვიპროსი)

სარამა — მიტოვებული კვიპროსელი თურქების სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც ლისოსიდან სამხრეთით 7 კილომეტრში მდებარეობს. სოფელი მიწისძვრამ გაანადგურა, რაც, როგორც ჩანს, მისი დაცარიელების მთავარი მიზეზი გახდა, თუმცა 1879 წლის ცნობებით, ადგილობრივ ფერმერებს მოსავალს მავნებელი მწერებიც უნადგურებდნენ. მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებული თერმული წყაროები მძლავრ ჰიდროთერმულ აქტივობაზე მიანიშნებს.

სოფელთან ახლოს ჩამოდის რეგიონის უდიდესი მდინარე სტავროს ტის ფსოკასი, რომელიც პაფოსის ტყის მთისწინეთთან მდებარე ხეობაში მიედინება. დასავლეთ კვიპროსის პაფოსის პლატოს ამ ნაწილში მდებარე სარამას კანიონის სიღრმე, გადმოცემის თანახმად, „თავბრუდამხვევ 1500 ფუტს“ აღწევს. სარამაში აღმოჩენილი ანთემიონით (ყვავილოვანი ორნამენტით) შემკული სტელა პაფოსის მუზეუმშია გამოფენილი. გარდა ამისა, ამ ტერიტორიაზე მრავალი ქვის იარაღია ნაპოვნი.
პროტუბერანცი

პროტუბერანცები ( < ) — გავარვარებული აირის მნათი წარმონაქმნები მზის დისკოს კიდეზე. მზის დისკოზე დაპროექციებული პროტუბერანცები ბნელი ბოჭკოების სახით მოჩანს.

მზის იმ ფენას, რომელიც მის ზედაპირად ითვლება და შეიარაღებული თვალისათვისაა ხილული, ფოტოსფერო ეწოდება. სინამდვილეში ფოტოსფერო არ არის მზის სფეროს საზღვარი ანუ ზედაპირი. ფოტოსფეროს ზემოთ მზე კიდევ შორს არის განფენილი. ფოტოსფერო ეს ის ფენაა, რომლის სიმკვრივე იმდენად დიდია, რომ სწორედ ამ ფენას ვხედავთ ჩვენ ნათელი ზედაპირის სახით. ის, ასე ვთქვათ, გარდამავალი ფენაა, სადაც სიმკვრივის გრადიენტი განსაკუთრებით მკვეთრად იცვლება. ფოტოსფეროს ზემოდან თანმიმდევრობით მოქცეულია მზის გარეფენები: შემბრუნებელი ფენა, ქრომოსფერო და შარავანდედი. ამ ფენებს შორის არ არსებობს მკვეთრი, ზუსტი საზღვარი, თითოეული მათგანი თანდათანობით გადადის მეორეში.

ჩვეულებრივ პირობებში მზის ზედაფენებს შემბრუნებელ ფენას, ქრომოსფეროს და შარავანდედს ვერ ვხედავთ, რადგან ფოტოსფეროს ძლიერი გამოსხივება შეუძლებელს ხდის ამ გარე ანუ ზედაფენების დანახვას. ეს ზედაფენები ხილული ხდება მხოლოდ მზის სრული დაბნელების დროს. ამ დროს ქრომოსფერო მთვარის ბნელ დისკოს წი-თელ არშიასავით ევლება გარს. ეს „არშია“ დაკბილულია — თითქოს ცეცხლოვან ბალახს წარმოადგენსო. მზის ზედაპირზე. ნამდვილად იგი განუწყვეტელ მოძრაობაში მყოფი ცეცხლოვანი სვეტების ერთობლიობაა.

ქრომოსფეროში, აქა-იქ, ხშირად წარმოიქმნებიან ერთგვარი შვერილები, ე. წ. პროტუბერანცები, რომელნიც მზის ყველაზე მეტად საინტერესო, მოვლენების ჯგუფს მიეკუთვნებიან და, არსებითად, გავარვარებული წყალბადისა, კალციუმისა და სხვა ნივთიერებათა ამონატყორცნს წარმოადგენენ.
სკული

სკული — სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში. იგი მდებარეობს ქალაქ პოლისიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 7 კილომეტრში. წარსულში სკული შერეული სოფელი იყო, სადაც ბერძნები და თურქები ერთად ცხოვრობდნენ, თუმცა ჩანაწერების მიხედვით, 1960 წლისთვის თურქულმა მოსახლეობამ სოფელი დატოვა. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში 65 ადამიანი ცხოვრობდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1164

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1164 ერთხმად იქნა მიღებული 1998 წლის 29 აპრილს. ანგოლას შესახებ 696-ე (1991) რეზოლუციისა და ყველა შემდგომი რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ ანგოლაში გაეროს სადამკვირვებლო მისიის მანდატი გააგრძელა.

უშიშროების საბჭომ აღნიშნა ანგოლის ერთიანობისა და ეროვნული შერიგების მთავრობისა და „უნიტას“ მიერ „ლუსაკას პროტოკოლის“ ასპექტების შესრულების კუთხით მიღწეული პროგრესი, რაც მოიცავდა: „უნიტას“ ლიდერის, ჟონას სავიმბისთვის განსაკუთრებული სტატუსის მინიჭების შესახებ კანონის მიღებას, „უნიტას“ გუბერნატორების დანიშვნას, „უნიტას“ მიერ წარდგენილ ელჩთა სიას, მტრული რადიოგადაცემების შეწყვეტასა და დედაქალაქ ლუანდაში „უნიტას“ შტაბ-ბინის დაარსებას.

ანგოლის მთავრობასა და „უნიტას“ მოუწოდეს სამშვიდობო შეთანხმებებითა და უშიშროების საბჭოს რეზოლუციებით ნაკისრი ყველა დარჩენილი ვალდებულების შესრულებისკენ. საბჭომ მოითხოვა, რომ „უნიტამ“ დაასრულოს შეფერხებები და არარელევანტურ საკითხებთან კავშირების ძიება, აგრეთვე დაასრულოს სახელმწიფო ადმინისტრაციის ნორმალიზება ანდულოსა და ბაილუნდოს ქალაქებში. მკაცრად დაგმეს „უნიტას“ მიერ განხორციელებული თავდასხმები -ს ძალებზე, ანგოლის ხელისუფლებაზე, პოლიციასა და მშვიდობიან მოსახლეობაზე; -ს მოუწოდეს უახლოესი თავდასხმის გამოძიებისკენ.

რეზოლუციამ კვლავ დაადასტურა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის რეკომენდაცია -ს სამხედრო კომპონენტის შემცირების შესახებ, რის შედეგადაც 1998 წლის 1 ივლისისთვის ადგილზე დარჩებოდა ერთი ქვეითი ასეული, ვერტმფრენთა განყოფილება, სამედიცინო პერსონალი და 90 სამხედრო დამკვირვებელი. ამავდროულად, პოლიციელ დამკვირვებელთა რაოდენობა ეტაპობრივად გაიზრდებოდა 83-მდე, რათა დახმარებოდნენ ანგოლის მასშტაბით სახელმწიფო ხელისუფლების ნორმალიზებასა და ეროვნული პოლიციის წვრთნას. რეზოლუცია დასრულდა მოწოდებით ქვეყნებისადმი, გააგრძელონ „უნიტას“ წინააღმდეგ მიღებული ზომების აღსრულება, ხოლო გენერალურ მდივანს დაევალა 1998 წლის 17 ივნისისთვის ანგარიშის წარდგენა სამშვიდობო პროცესის სტატუსისა და ანგოლაში გაეროს მომავალი ყოფნის შესახებ რეკომენდაციების თაობაზე.
ნიკოლოზ ბეკეტოვი

— რუსი ფიზიკოს-ქიმიკოსი, პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1886), ხარკოვის უნივერსიტეტის პროფესორი (1859-1887).

ბიოგრაფია
1849 წელს დაამთავრა ყაზანის უნივერსიტეტი. 1886 წლიდან მუშაობდა პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ქიმიურ ლაბორატორიაში. ბეკეტოვმა აღმოაჩინა რომ მაღალი წნევის ქვეშ წყალბადი აძევებს ლითონებს მათი მარილების წყალხსნარებიდან; დაადგინა, რომ მაგნიუმი და თუთია მაღალ ტემპერატურაზე სხვა ლითონებს აძევებენ მათი მარილებიდან. მანვე გვიჩვენა, რომ ალუმინს მაღალ ტემპერატურაზე შეუძლია ლითონთა აღდგენა მათი ჟანგეულებიდან. ეს ცდები შემდეგში საფუძვლად დაედო ალუმინთერმიას. ბეკეტოვს დიდი დამსახურება მიუძღვის ფიზიკური ქიმიის განვითარებაში.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს ბეკეტოვი.
ვლადიმერ კომაროვი (ბოტანიკოსი)

}, პეტერბურგი — გ. 5 დეკემბერი, 1945, მოსკოვი) — საბჭოთა ბოტანიკოსი და გეოგრაფი, საზოგადო მოღვაწე, სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1920), ვიცე-პრეზიდენტი (1930-1936) და პრეზიდენტი (1936-1945). სოციალისტური შრომის გმირი (1943). ხელმძღვანელობდა ბოტანიკურ ექსპედიციებს შუა აზიაში, შორეულ აღმოსავლეთში, მანჯურიასა და კორეაში, აღმოსავლეთ საიანებში, კამჩატკაზე, სადაც შეაგროვა დიდძალი მასალა. მისი ძირითადი შრომები ეხება ფლორისტიკას, მცენარეთა სისტემატიკასა და გეოგრაფიას, მცენარეული სამყაროს ევოლუციასა და სისტემატიკის თეორიას. მისივე თაოსნობით და რედაქტორობით გამოიცა (1934-1964) 30-ტომიანი „სსრკ ფლორა“.

ჯილდოები და მედლები
სახელმწიფო პრემია (1941, 1942). კომაროვის სახელი ეწოდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ბოტანიკის ინსტიტუტს, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის შორეული აღმოსავლეთის სამეცნიერო ცენტრის მთა-ტაიგის სადგურს. დაწესდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის კომაროვის სახელობის პრემია. იყო სსრკ მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულია 3 ლენინის ორდენით და მედლებით.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 956

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 956 მიღებულია 1994 წლის 10 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენეს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ქარტიის თავი, რომელმაც დააარსა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამეურვეო სისტემა, და რეზოლუცია 21 (1947), რომელმაც დაამტკიცა იაპონიის მანდატქვეშ მყოფი კუნძულების სამეურვეო ტერიტორია (რომელიც მოგვიანებით ცნობილი გახდა როგორც წყნარი ოკეანის კუნძულების სამეურვეო ტერიტორია), საბჭომ დაადგინა, რომ პალაუს რესპუბლიკისთვის ახალი სტატუსის შეთანხმების ძალაში შესვლის ფონზე, სამეურვეო შეთანხმების მიზნები შესრულებული იყო და შესაბამისად დასრულდა პალაუს, როგორც სამეურვეო ტერიტორიის, სტატუსი.

საბჭომ აღნიშნა, რომ ამერიკის შეერთებული შტატები იყო სამეურვეო ტერიტორიის მმართველი სახელმწიფო და კმაყოფილებით აღნიშნა, რომ პალაუს ხალხმა თავისუფლად გამოიყენა თვითგამორკვევის უფლება ახალი სტატუსის შეთანხმების დამტკიცებისას. პალაუსთვის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში გაწევრიანების დამტკიცება მოგვიანებით მიენიჭა რეზოლუცია 963-ით.
მილია (პაფოსი)

მილია — ერთ-ერთი პატარა სოფელი კვიპროსში, პაფოსის რაიონში, რომელიც მდებარეობს ამავე სახელწოდების დედაქალაქიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით დაახლოებით 30 კილომეტრში, ლიმასოლიდან ჩრდილო-დასავლეთითნთითქმის 100 კილომეტრში და ნიქოზიიდან სამხრეთ-დასავლეთით 160 კილომეტრით.

ახლოს მდებარეობს დასახლებები დრინია, ფიტი და ლასა, ხოლო უფრო ფართო ტერიტორიაზე რამდენიმე სასტუმრო და ტავერნაა.

სიმაღლე
მილია მდებარეობს ზღვის დონიდან 637 მ სიმაღლეზე.
დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1939

დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, მიმდინარეობდა ნესტვედში 1939 წელს. მასში მონაწილეობა 10-მა მოჭადრაკემ მიიღო. ტურნირი ჩატარდა წრიული სისტემით.

სამმა მოჭადრაკემ თანაბარი ქულებით დაასრულა ასპარეზობა, რის გამოც მათ შორის პირველი ადგილის გამოსავლენად ჩატარდა დამატებითი ორწრიული მატჩ-ტურნირი კოპენჰაგენში, სადაც დაჯერებული გამარჯვება ჰოლგერ ნორმან-ჰანსენმა მოიპოვა.

სატურნირო ცხრილი
მატჩ-ტურნირი პირველი ადგილისთვის
მატჩ-ტურნირი ჩატარდა კოპენჰაგენში 23-დან 28 აპრილამდე.
დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1940

დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, მიმდინარეობდა რანერსში 1940 წლის 21-დან 25 მარტამდე.

ორწრიული ტურნირი კრისტიან პოულსენსა და იენს ენევოლდსენს შორის პირველი ადგილის გაყოფით დასრულდა. მათ შორის პირველი ადგილისთვის ჩატარდა მატჩი, რომელიც დაჯერებულად მოიგო იენს ენევოლდსენმა. ეს იყო მისი პირველი გამარჯვება დანიის ჩემპიონატში.

სატურნირო ცხრილი
მატჩი პირველი ადგილისთვის
მატჩი ჩატარდა კოპენჰაგენში 4-დან 6 ივლისამდე.
დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1941

დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში — საჭადრაკო ტურნირი, მიმდინარეობდა კოპენჰაგენში 1941 წელს.

ტურნირი ბიორნ ნილსენის დაჯერებული გამარჯვებით დასრულდა. ეს იყო მისი პირველი გამარჯვება დანიის ჩემპიონატში. მას არცერთი პარტია არ წაუგია და მეორეადგილოსნებს ერთი ქულით გაუსწრო. მეორე ადგილი სამმა მონაწილემ გაიყო: კრისტიან პოულსენმა, ჰარტვიგ ნილსენმა და პოულ ჰაგემ.

26 პარტია შედეგიანად დასრულდა, ხოლო 19 — ყაიმით.

სატურნირო ცხრილი
მილიუ

მილიუ — სოფელი კუნძულ კვიპროსზე, რომელიც მდებარეობს ლაონას პლატოზე, პაფოსიდან პოლისისკენ მიმავალ გზასთან ახლოს. მილიუს მოსახლეობა დაახლოებით 60 ადამიანს შეადგენს. იგი ერთ-ერთი ყველაზე მწვანე სოფელია ამ მხარეში, წყაროს წყლის უხვი მარაგის წყალობით, და გარშემორტყმულია ციტრუსების კორომებით, ნუშის ხეებითა და ვენახებით.

მილიუ ჩართულია ლაონას პროექტში — არაკომერციულ ორგანიზაციაში, რომელიც შეიქმნა სოფლის რეგენერაციისა და ეკოტურიზმის განსახორციელებლად და აგროტურიზმის კონცეფციის კვიპროსში დასამკვიდრებლად. მიუხედავად იმისა, რომ მილიუს კირქვის სახლები ტრადიციული სოფლის არქიტექტურის ნიმუშებია, ლაონას პროექტის მეშვეობით კიდევ უფრო მეტი მათგანი აღადგინეს ტრადიციულ კვიპროსულ სტილში.

სოფელში მდებარეობს რესტავრირებული მონასტერი „აგიი ანარგირი“ , რომელიც ახლა სპა-სასტუმროდ გამოიყენება. მონასტერი 1649 წელს აშენდა და ერთ-ერთი პირველი იყო კუნძულზე აგებულთა შორის. იგი დააარსა ორმა ძმამ, რომლებიც უსასყიდლოდ უვლიდნენ ავადმყოფებსა და მომაკვდავებს, რის გამოც მონასტერმა მიიღო თავისი სახელი, რაც ბერძნულად ნიშნავს „გადახდის გარეშე“.
დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1942

დანიის 33-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში მიმდინარეობდა ნერსუნბიში 1942 წლის 31 მარტიდან 6 აპრილამდე.

მოქმედმა ჩემპიონმა ბიორნ ნილსენმა ტიტული შეინარჩუნა. 1940 წლის ექს-ჩემპიონი იენს ენევოლდსენი მეორე ადგილზე გავიდა, ხოლო მრავალგზის პრიზიორი კრისტიან პოულსენი — მესამეზე.

მონაწილეთა საერთო რაოდენობა შეადგენდა 152 მოჭადრაკეს. სულ გათამაშდა 30 პარტია, რომელთაგან ცნობილია 18-ის ჩანაწერი.

სატურნირო ცხრილი
დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1943

დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში მიმდინარეობდა ჰელსინგორში 1943 წლის 22-დან 26 აპრილამდე, „“-ის შენობაში. ტურნირში გაიმარჯვა 1940 წლის ექს-ჩემპიონმა, იენს ენევოლდსენმა. მეორე ადგილი დაიკავა 1934 წლის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორმა, იულიუს ნილსენმა, ხოლო ბოლო ორი წლის (1941, 1942) ჩემპიონი, ბიორნ ნილსენი, მესამე ადგილზე გავიდა.

ჩემპიონატში მონაწილეობდა ისლანდიელი გუდმუნდურ არნლაუგსონიც, რომელიც მანამდე 1941 წლის გათამაშებაშიც გამოდიოდა.

სულ გათამაშდა 28 პარტია, რომელთაგან ცნობილია 11-ის ჩანაწერი.

ცხრილი
დანიის ჩემპიონატი ჭადრაკში 1944

დანიის 35-ე ჩემპიონატი ჭადრაკში 1944 წელს მიმდინარეობდა ოდენსეში, 5-დან 10 აპრილამდე, „ “-ის შენობაში. ტურნირში გაიმარჯვა 1941 და 1942 წლების ჩემპიონმა, ბიორნ ნილსენმა. 1943 წლის მოქმედმა ჩემპიონმა, იენს ენევოლდსენმა, მეორე ადგილი დაიკავა, ხოლო 1942 წლის ბრინჯაოს პრიზიორმა, ალფრედ კრისტენსენმა, კვლავ ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.

ტურნირის დაწყებამდე ერთი თვით ადრე ჩატარების ადგილი ჰოლსტებროდან გადმოიტანეს, რადგან ოკუპაციის პერიოდში იუტლანდიაში არსებული პირობები საჭადრაკო ტურნირისთვის შეუფერებელი იყო.

სულ გათამაშდა 36 პარტია, რომელთაგან ცნობილია 17-ის ჩანაწერი.

მონაწილეები
მოჭადრაკე ლარსენმა ავადმყოფობის გამო ბოლო მომენტში ვერ შეძლო ასპარეზობა, რის გამოც მონაწილეთა რაოდენობა კენტი (9) აღმოჩნდა.

სატურნირო ცხრილი
მიხეილ კუჩეროვი

— რუსი ქიმიკოსი.

ბიოგრაფია
მიხეილ კუჩეროვი დაიბადა 1850 წელს. 1871 წელს დაამთავრა პეტერბურგის მიწათმოქმედების ინსტიტუტი, შემდეგ მოღვაწეობდა ნოვოროსიის უნივერსიტეტში. უნივერსიტეტის ქიმიის კათედრის პირველი პროფესორი მაშინ იყო გამოჩენილი მეცნიერი ნ. სოკოლოვი, რომელიც ხელმძღვანელობდა მ. კუჩეროვს, როგორც თავის მოწაფეს. 1872 წლიდან ასისტენტად მუშაობდა პ. ლაჩინოვთან, რომელიც ცნობილი იყო თავისი გამოკვლევებით ქოლესტერინზე, ქოლის, ქოლანის და ნაღველის სხვა მჟავებზე. 1891 წელს კუჩეროვი მოღვაწეობდა, როგორც დოცენტი, შემდეგ კი — როგორც ქიმიის პროფესორი.

კუჩეროვის შრომები ძირითადად ეძღვნება უჯერ ნახშირწყალბადებს. მის მიერ შესწავლილია ბრომიანი ვინილი, აცეტილენის რიგის ნახშირწყალბადები და ვერცხლისწყლის მარილების მოქმედება ეთილენის რიგის ნახშირწყალბადებზე და სპირტებზე. განსაკუთრებული ყურადღების ღირსია ვერცხლისწყლის მარილების თანყოფნისას მიმდინარე, 1881 წელს აღმოჩენილი აცეტილენისა, ალლენისა და ვალერილენის ჰიდრატაციის მეთოდი, რომელიც ორგანულ ქიმიაში კუჩეროვის რეაქციის სახელითაა ცნობილი, რისთვისაც 1885 წელს რუსეთის ფიზიკა-ქიმიური საზოგადოების პრემია მიიღო. ამ საზოგადოებამ 1915 წელს დააარსა კუჩეროვის სახელობის პრემია.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2035

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2035 ერთხმად მიიღეს 2012 წლის 17 თებერვალს.

ამ დოკუმენტით საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა საკუთარი ერთგულება სუდანში, განსაკუთრებით კი დარფურის რეგიონში, მშვიდობის, სტაბილურობისა და ადამიანის უფლებების დაცვის მიმართ. რეზოლუცია მხარს უჭერს „დოჰას დოკუმენტს მშვიდობისთვის“, როგორც ინკლუზიური პოლიტიკური დიალოგის საფუძველს და მოუწოდებს ყველა შეიარაღებულ დაჯგუფებას, დაუყოვნებლივ შეწყვიტონ საომარი მოქმედებები და ჩაერთონ მოლაპარაკებების პროცესში. ამავე რეზოლუციით გაგრძელდა იმ ექსპერტთა ჯგუფის მანდატი, რომელიც სანქციების შესრულების მონიტორინგს ახორციელებს. საბჭომ მოუწოდა სუდანის ხელისუფლებას, გააუქმოს საგანგებო მდგომარეობა, უზრუნველყოს ჰუმანიტარული ორგანიზაციების შეუფერხებელი წვდომა კონფლიქტის ზონებში და დააწესოს მკაცრი კონტროლი ადამიანის უფლებების დარღვევის ფაქტებზე პასუხისმგებლობის ასამაღლებლად. დოკუმენტში გამოხატულია სერიოზული შეშფოთება მშვიდობიანი მოსახლეობისა და მშვიდობისმყოფელების წინააღმდეგ მიმდინარე ძალადობის გამო, რის გამოც საბჭომ დამრღვევი მხარეები შესაძლო მიზნობრივი სანქციების შესახებ გააფრთხილა. დასასრულს, რეზოლუცია ხაზს უსვამს საერთაშორისო და რეგიონული თანამშრომლობის გადამწყვეტ მნიშვნელობას იარაღის ემბარგოს, მოგზაურობის აკრძალვისა და აქტივების გაყინვის ღონისძიებების ეფექტურად შესასრულებლად. საბჭომ მოითხოვა ყოველგვარი ბარიერის მოხსნა ექსპერტთა ჯგუფის საქმიანობისთვის და აღნიშნა, რომ იგი აქტიურად განაგრძობს რეგიონში სამშვიდობო ძალისხმევის ხელშეწყობას.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2042

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2042 ერთხმად მიიღეს 2012 წლის 14 აპრილს.

რეზოლუცია, რომელიც სირიაში ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების მონიტორინგისთვის 30-მდე უიარაღო სამხედრო დამკვირვებლისგან შემდგარი წინასწარი ჯგუფის გაგზავნას ითვალისწინებს, 15 ხმით 0-ის წინააღმდეგ მიიღეს. დამკვირვებლებს დაევალათ კონფლიქტის ორივე მხარესთან კონტაქტის დამყარება და შენარჩუნება, ასევე ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების შესრულების შესახებ ანგარიშების მომზადება ქვეყანაში სრული მისიის განლაგებამდე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2043

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2043 ერთხმად მიიღეს 2012 წლის 21 აპრილს.

ამ რეზოლუციის საფუძველზე ჩამოყალიბდა სირიაში გაეროს საზედამხედველო მისია , რომლის მიზანიც სირიის სამოქალაქო ომის კონტექსტში კოფი ანანის სამშვიდობო გეგმის იმპლემენტაციაზე დაკვირვება იყო. თუმცა, სირიაში ვითარების უკიდურესი ესკალაციისა და მზარდი ძალადობის გამო, 2012 წლის ივნისის დასაწყისში მისიის საქმიანობა შეჩერდა.
ლევ მოძალევსკი

ლევ ნიკოლოზის ძე მოძალევსკი (; დ. 14 თებერვალი, 1837, — გ. 12 მაისი, 1896) — რუსი პედაგოგი, პუბლიცისტი, ლიტერატორი. კონსტანტინე უშინსკის მოწაფე და მიმდევარი.

დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი (1859). მასწავლებლად მუშაობდა პეტერბურგის სხვადასხვა სკოლაში. 1865 წელს თბილისში მიიწვიეს კავკასიის მეფისნაცვლის მიხეილ ნიკოლოზის ძის შვილების აღმზრდელად. იმავდროულად, 1867 წელს დაინიშნა თბილისის ქალთა სასწავლებელის ინსპექტორად და დირექტორად (თავადვე ასწავლიდა პედაგოგიკას და დიდაქტიკას), შემდეგ კავკასიის სასწავლო ოლქის ინსპექტორად. მოძალევსკიმ გააუმჯობესა სასწავლებლის მუშაობა და ზოგადად ქალთა განათლების საქმე იმდროინდელ საქართველოში, შემოიღო საჯარო ლექციების კითხვა პედაგოგიკიდან და ხელს უწყობდა პედაგოგიური კურსების გახსნა-გამრავლების საქმეს.

1880 წელს მოძალევსკი დაინიშნა კავკასიის საცენზურო კომიტეტის თავმჯდომარედ. გამოირჩეოდა საიმპერიო ხელისუფლების ერთგულებით, მკაცრ ცენზურას უწესებდა ქართულ პრესას. მისი მუშაობის დროს დაიხურა გაზეთი „შრომა“ და ჟურნალი „იმედი“, ხოლო გაზეთი „დროება“ გაძლიერებულ დევნა-შევიწროებას განიცდიდა. 1884 წელს მოძალევსკი პეტერბურგში დაბრუნდა; ერთხანს იყო პრინც ოლდენბურგის თავშესაფრის და მარინის ინსტიტუტის ინსპექტორი (1889-1895), შემდეგ „ყრუ-მუნჯთა სასწავლებლის“ დირექტორი (1895 წლიდან). გარდაიცვალა პეტერბურგში 1896 წელს.

მოძალევსკი ავტორია განათლებისა და პედაგოგიკის საკითხებზე გამოქვეყნებული არაერთი ნაშრომისა, ასევე საბავშვო ლექსებისა. ის აგრეთვე იყო კ. უშინსკის სახელმძღვანელოს „მშობლიური სიტყვის“ თანაავტორი.
ხეფრენ სუარესი

ხეფრენ ისააკ სუარესი ბერმუდესი (დ. 20 იანვარი, 1988), ცნობილი როგორც ხეფრენი — ვენესუელელი ყოფილი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობდა თავდამსხმელისა და ვინგერის პოზიციებზე.

ხეფრენი დაიბადა სიუდად-ბოლივარში, ვენესუელაში. ის ბავშვობაში ოჯახთან ერთად ესპანეთში, ტენერიფეზე გადავიდა საცხოვრებლად. 2004 წელს იგი „ბარსელონას“ აკადემიაში ჩაირიცხა, სადაც ის სწრაფად განვითარდა.
ბაკაუ

ბაკაუ — ქალაქი გამბიაში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, ქვეყნის დედაქალაქ ბანჯულის დასავლეთით. იგი ცნობილია თავისი ბოტანიკური ბაღებით, ნიანგების აუზ — კაჩიკალით, ასევე კეიპ-პოინტის პლაჟებით. ბაკაუ ბანჯულის პირველი დიდი ახლომდებარე ქალაქია და გამბიის ერთ-ერთ ყველაზე განვითარებულ ქალაქად ითვლება. მასთან ახლოს მდებარეობს ქვეყნის უდიდესი ქალაქი — სერეკუნდა.

გალერეა
ფრანკული პაპობა

ფრანკული პაპობა — 756–857 წლების პერიოდი პაპობის ისტორიაში, რომელიც აღინიშნა გავლენის გადანაცვლებით ბიზანტიის იმპერიიდან, ანუ ბიზანტიური პაპობიდან, ფრანკთა მეფეების ძალაუფლების სფეროში. პაპების არჩევასა და პაპობის ადმინისტრირებაზე მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდათ პიპინ მოკლეს, რომელიც 751–768 წლებში მეფობდა, კარლოს დიდს, რომელიც 768–814 წლებში მართავდა ქვეყანას და 771 წლამდე თავის ძმასთან, კარლომან -თან ერთად იყო თანამმართველი, ასევე ლუი ღვთისმოსავს, რომელიც 814–840 წლებში მეფობდა. „პიპინის ნაბოძებმა“ (756) დაადასტურა ცენტრალურ იტალიაში პაპის საერო მმართველობის ახალი ეტაპი, რომელიც მოგვიანებით პაპის ოლქის სახელით გახდა ცნობილი.

ეს გარდატეხა დაიწყო მას შემდეგ, რაც ლანგობარდებმა ბიზანტიელებს რავენის საეგზარქოსო წაართვეს. პროცესი გააძლიერა ფრანკთა გამარჯვებამ ლანგობარდებზე, ხოლო დასრულდა ფრანკთა სამეფოს დაშლით დასავლეთ ფრანკთა სამეფოდ, ცენტრალურ ფრანკიად და აღმოსავლეთ ფრანკიად. ლოთარ 843–855 წლებში განაგრძობდა ცენტრალური ფრანკიის მართვას, რომლის შემადგენლობაშიც იტალიის ნახევარკუნძულის მნიშვნელოვანი ნაწილი შედიოდა.

ეს პერიოდი იყო „კრიტიკული დრო რომის გარდაქმნაში — ანტიკური დედაქალაქიდან გავლენიან საეპისკოპოსო ცენტრად და შემდეგ ახალი სახელმწიფოს დედაქალაქად“. იგი ხასიათდებოდა „ფრანკებს, ლანგობარდებსა და რომაელებს შორის ბრძოლებით იტალიის ნახევარკუნძულის კონტროლისა და ქრისტიანულ სამყაროში უზენაესი ავტორიტეტის მოპოვებისათვის“.
მიხეილ ბონჩ-ბრუევიჩი

}, ორიოლი — გ. 7 მარტი, 1940, ლენინგრადი) — საბჭოთა რადიოტექნიკოსი, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპოდენტი (1931).

ბიოგრაფია
1909 წელს დაამთავრა საინჟინრო სასწავლებელი, ხოლო 1914 წელს — ოფიცერთა ელექტროტექნიკური სკოლა პეტერბურგში. 1922 წლიდან იყო მოსკოვის უმაღლესი ტექნიკური სასწავლებლის პროფესორი, 1932 წლიდან კი — ლენინგრადის კავშირგაბმულობის ინჟინერთა ინსტიტუტის პროფესორი. 1916-1919 წლებში მუშაობდა ელექტრონული მილაკების შექმნაზე, საფუძველი ჩაუყარა მათ წარმოებას. 1918 წელს ხელმძღვანელობდა ნიჟნი-ნოვგოროდის რადიოლაბორატორიას, რომელმაც დიდი როლი შეასრულა რადიოტექნიკის განვითარებაში. 1922 წელს მოსკოვში ააგეს მსოფლიოში პირველი მძლავრი (12-კილოვატიანი) რადიომაუწყებელი სადგური, რომელიც ვ. ი. ლენინის დავალებით ბონჩ-ბრუევიჩმა დააპროექტა. 1919-1925 წლებში შეიქმნა წყლით საგრილებელი სისტემის მქონე მძლავრი გენერატორული რადიომილაკი, დაამუშავა რადიოტელეფონის სადგურების სქემები. 1924-1930 წლებში ბონჩ-ბრუევიჩის ხელმძღვანელობით შექმნეს მსოფლიოში პირველი მოკლეტალღიანი მიმართული ანტენები და ააგეს შორეული რადიოკავშირგაბმულობის მოკლეტალღიანი ხაზები. ბონჩ-ბრუევიჩი მუშაობდა აგრეთვე ატმოსფეროს ზედა ფენების ფიზიკური რადიოექოს მეთოდით იონოსფეროს კვლევის, ულტრამოკლე ტალღებისა და მათი პრაქტირების გამოყენების საკითხებზე (მ. შ. რადიოლოკაციის დარგში). ბონჩ-ბრუევიჩი დიდ დახმარებას უწევდა საქართველოს რადიოტექნიკოსებს. მისი ხელმძღვანელობით 1925 წელს საქართველოსათვის დაამზადეს მძლავრი ელექტრონმილაკიანი რადიოგადამცემი.