iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კონსტანტინე პაპინაშვილი

კონსტანტინე პაპინაშვილი (დ. 15 სექტემბერი, 1898, თბილისი — გ. 2 მარტი, 1975) — ქართველი გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1967).

ბიოგრაფია
1926 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი გეოფიზიკოსის სპეციალობით.

ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროს მუშაობდა თბილისის ფიზიკურ ობსერვატორიაში. 1930 წელს მუშაობა დაიწყო ამიერკავკასიის ჰიდრომეტეოროლოგიური სამსახურის სამმართველოს ამინდის უნივერსიტეტში. 1936 წლიდან ამინდის გრძელვადიანი პროგნოზების განყოფილების გამგეა. იგი საქართველოში პირველი სინოპტიკოსი იყო, რომელიც ემსახურებოდა ავიაციას ამინდის საიმედო პროგნოზებით და შტორმული გაფრთხილებებით. 1929 წლიდან მიწვეული იყო სინოპტიკოსად ამიერკავკასიის სამოქალაქო ავიაციის სამმართველოში. ამასთან ერთად, ეწეოდა სამეცნიერო მუშაობას. სხვებთან ერთად მან შეისწავლა ამიერკავკასიაში მიმდინარე ცირკულაციური პროცესების თავისებურებანი. პირველად იქნა დადგენილი სინოპტიკური პროცესების ტიპები და მათთან დაკავშირებული ამინდის ხასიათი, რომელთა მეშვეობითაც ხდება ჰაერის მასების შემოსვლა ამიერკავკასიაში. შემდეგში დიდი ყურადღება დაუთმო ატმოსფერული პროცესების დინამიკას და მათ თავისებურებებს. მის საკანდიდატო ნაშრომში მოცემულია სეზონური პროგნოზის მეთოდის დამუშავების ცდა კავკასიაში. სადოქტორო ნაშრომი დაიბეჭდა მონოგრაფიად. მასში მდიდარი ფაქტობრივი მასალის ანალიზის საფუძველზე მოტანილია ატმოსფეროს ზოგადი ცირკულაციის ღრმა ანალიზი ჩრდილეოთ ნახევარსფეროსათვის. გამოკვლეულია ატმოსფეროს ცირკულაციისა და ამინდის ხასიათის სეზონური თავისებურებანი; დაადგინა ჰაერის ტემპერატურისა და ატმოსფერული ნალექების გამომწვევი პირობები. ნაშრომში მოცემულია ამიერკავკასიაში ბუნებრივი სინოპტიკური პერიოდებისათვის ატმოსფერული პროცესების, ჰაერის ტემპერატურისა და ატმოსფერული ნალექების პროგნოზის მეთოდიკა. 1950-1952 წლებში იგი შეთავსებით მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის უნივერსიტეტში, სადაც თავისი წვლილი შეიტანა სინოპტიკური კლიმატის გაშუქების საქმეში. 1953 წლიდან დაინიშნა ამიერკავკასიის რეგიონალურ სამეცნიერო-კვლევით ჰიდრომეტეოროლოგიურ უნივერსიტეტში განყოფილების გამგედ. გამოქვეყნებული აქვს 80-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. მისი უშაულო მონაწილეობით შედგა მეთოდური დარიგება მოკლევადიანი პროგნოზის შესახებ.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1948 წელს „საქართველოს ატმოსფერული პროცესების დინამიკის თვალსაზრისით გაზაფხულის დახასიათება“.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1963 წელს „ატმოსფერული პროცესები ამიერკავკასიაში და მათი კავშირი ევრაზიის მაკროცირკულაციურ პროცესებზე“.

ჯილდოები
1970 — მულტანოვსკის სახელობის პრემია
1967 — საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე
შავი ღვია

შავი ღვია, მყრალი ღვია — წიწვოვანი მცენარე კვიპაროზისებრთა ოჯახისა. წარმოადგენენ მარადმწვანე ბუჩქებს ან ხეებს. გავრცელებულია შიდა ქართლსა და კახეთში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპას, მცირე აზიას. იზრდება მთის ქვედა და შუა სარტყელებში, კლდოვანსა და ქვიშა-თიხნარ მშრალ ფერდობებზე; ხშირად ქმნის მეჩხერ ტყეებს საკმლის ხესთან, ქართულ მუხასთან, ბერყენასა და ღვიის სხვა სახეობებთან ერთად. შეტანილია საქართველოს წითელ ნუსხაში, როგორც მოწყვლადი სახეობა.

ღერო 6-10 მ-მდე სიმაღლისაა და 30-60 სმ-მდე დიამეტრის, ვარჯი ჩვეულებრივ პირამიდულია ან კონუსისებური, ქერქი რუხია, ახალგაზრდა ტოტებზე მოწითალო-მურა ფერისაა. წიწვები მუქი მწვანეა, 2-5 მმ-მდე სიგრძის. მამრობითი გირჩები კვერცხისებურ-სფეროსებურია. მომწიფებული მდედრობითი გირჩები სფეროსებურია, მოწითალო-შავი ფერის.
აღმოსავლეთის ნაძვი

აღმოსავლეთის ნაძვი — ფიჭვისებრთა ოჯახის წარმომადგენელი, 50 მ-მდე სიმაღლისა და 1,5 მ-მდე დიამეტრის ხეა. ვარჯი პირამიდიდსებურია. ქერქი ახლაგაზრდა ხეებზე ღია რუხი ფერისაა, ასაკოვან ხეებზე კი — მუქი რუხია. ტოტები ხშირია, ოდნავ ქვევით დახრილი. წიწვები ოთხწახნაგოვანია, მუქი მწვანე ფერის, პრიალა, მდედრობითი გირჩები მომწიფებამდე მეწამული იისფერია, მომწიფებისას კი ღია მურა ფერისაა, ცილინდრულ-თითისტარისებური. იზრდება დაჩრდილულ ფერდობებზე, 300-2200 მეტრის სიმაღლეზე. იგი ქმნის შერეულ ტყეებს სხვა მცენარეებთან, აგრეთვე გვხვდება სუფთა კორომების სახითაც. ძირითადად, გავრცელებულია დასავლეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთსა და შიდა ქართლში (ლიახვის ხეობაში). გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს დასავლეთ კავკასიასა და მცირე აზიას. აღმოსავლეთის ნაძვი შეიძლება ჩაითვალოს კავკასიის ეკო-რეგიონის ენდემად.

აღმოსავლური ნაძვი მეზოფიტი სახეობაა, იზრდება ტენით კარგად უზრუნველყოფილ ნოყიერ ნიადაგებზე. აჭარის ფლორისტულ რეგიონში განსაკუთრებით კარგი ზრდით ხასიათდება ზღვის დონიდან 1600–1800 მ. სიმაღლეზე.

სამკურნალო ნედლეულია წიწვები, ყლორტები და გირჩები, რომლებიც შეიცავენ ეთერზეთებს, მთრიმლავ ნივთიერებებს, ფისებს, ვიტამინ -ს (4 %-მდე), რკინას, სპილენძს და სხვ. სამკურნალო ნედლეულისგან დამზადებული პრეპარატები გამოიყენება სასუნთქი გზების კატარისას, ნაძვის გირჩის ნახარში რეკომენდებულია გამოყენებული იქნას ანგინის, ტონზილიტის, ლარინგიტის სამკურნალოდ.
ქარცი მემინდვრია

ქარცი მემინდვრია  — მღრღნელი ზაზუნასებრთა ოჯახისა. მცერე ზომის მემინდვრიაა, სხეულის სიგრძე 11,2 სმ-მდეა, კუდისა — 6 სმ-მდე. ზურგი სხვადასხვა ელფერით ყავისფერ-ჟანგისფერია; მუცელი ბაცი რუხია. კუდი მკაფიოდ ორფეროვანია: მისი ზედა მხარე მუქია, ქვედა მხარე მოთეთრო, მოკლე ბეწვითაა დაფარული და მის ქვეშ ჩანს ქერცლოვანი კანი. ფეხები შავია. გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, კავკასიაში; საქართველოში გავრცელებულია გურია-აჭარის ქედზე, ზღვის დონიდან 1600 მ სიმაღლემდე. ბინადრობს ფოთლოვან და წიწვოვან ტყეებში, მაღალი ბალახით დაფარულ ველობებზე. შემოდგომით და ზამთრობით გვხვდება თივის ბულულებში და ნაგებობებში. იკვებება უმთავრესად ბალახოვანი მცენარეების მწვანე ნაწილებით და თესლებით; ჭამს აგრეთვე ხეების ქერქს, კვირტებს, სოკოებს, ლიქენებს. ბუდეს იკეთებს მოკლე და ვრცელ სოროში, რომელსაც რამდენიმე გამოსასვლელი ხვრელი აქვს. მრავლდება წელიწადში 3–4-ჯერ: თითოეულ ჯერზე შობს 2–5 ნაშიერს. აზიანებს ტყის ახალგაზრდა ნარგავებს, ტყის ჯიშთა სანერგეებს, ხეხილის ბაღებს, პროდუქტების მარაგს.
გიორგი გვახარია (რევოლუციონერი)

გიორგი ბესარიონის ძე გვახარია (დ. 1901, ქუთაისი — გ. 1 სექტემბერი, 1937) — რევოლუციონერი, სახელმწიფო მოღვაწე, მაკიივკის დირექტორი.

ბიოგრაფია
დაიბადა ქუთაისში . 15 წლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ქუთაისის გუბერნიის რევოლუციურ მოძრაობაში. 1921 წელს გადავიდა თბილისში და მუშაობდა რაიკომში ბიძის, სერგო ორჯონიკიძის ხელმძღვანელობით. 1922 წელს გადავიდა მოსკოვში და სწავლობდა საგარეო ვაჭრობის ინსტიტუტში. 1925 წელს გორგი გვახარია გაგზავნეს ლონდონში — ინგლისში სსრკ სავაჭრო მისიაში სამუშაოდ. მოსკოვში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა მძიმე მრეწველობის სახალხო კომისარიატში ელექტროსადგურების მშენებლობის განყოფილების უფროსად, შემდეგ კი სახალხო კომისარიატის კაპიტალური მშენებლობის განყოფილების უფროსად. გვახარია მუშაობდა დონბასში — ის აკონტროლებდა უდიდესი მნიშვნელობის სამშენებლო პროექტებს: ააშენა , დონეცკის მეტალურგიული ქარხანა, ზუჰრესის ექსპერიმენტული თბოელექტროცენტრალი, შტერივკის სახელმწიფო ელექტროსადგური და მაკიივკის მეტალურგიული ქარხანა. 1933 წელს დაინიშნა მაკიივკის მ. კიროვის სახელობის მეტალურგიული ქარხნის დირექტორად. მან პირველი იყო ქვეყნის მეტალურგიულ ინდუსტრიაში, რომელმაც უარი თქვა სახელმწიფო სუბსიდიებზე, გადაიყვანა ქარხანა სრულ თვითდაფინანსებაზე. საბჭოთა მრეწველობის განვითარებაში დამსახურებისთვის დაჯილდოვდა ლენინის ორდენით.

1937 წელს, ს. ორჯონიკიძის გარდაცვალებიდან მალევე, ტროცკისტული საქმიანობის ბრალდებით სსრკ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატმა დააკავა და დახვრიტა.
ბეთლემის მაცხოვრის შობის ქვედა ეკლესია

ბეთლემის მაცხოვრის შობის ქვედა ეკლესია — ეკლესია საქართველოში, თბილისში. მდებარეობს სოლოლაკის ქედის ჩრდილოეთ მხარეს, ზემო ბეთლემისგან დასავლეთით, დაახლოებით 50 მ-ის დაშორებით, მასზე ქვემოთ მდებარეობს. „ჩაწერილი ჯვრის“ ტიპის ეკლესია აგურითაა ნაშენი და ქვით მოპირკეთებული აგურის ციტადელზეა აღმართული. გუმბათი ოთხ თავისუფლად მდგომ ბურჯს ეყრდნობა. აფსიდა ნახევარწრიულადაა შვერილი. ფასადი დეკორატიული თაღებითა და მაღალი, სწორკუთხა შეღრმავებებითაა დანაწევრებული. გუმბათის სარკმლები თაღებშია ჩაწერილი. მათ ზემოთ კედლის სიბრტყეში მართკუთხა ჩაღრმავებები და ასევე აგურის წყობით გამოყვანილი წრეები გუმბათს სარტყელივით შემოუყვებიან. ტაძარში შესასვლელი ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდანაა მოწყობილი. ჩრდილოეთის კარისკენ ქვის ფართო, ორმხრივი კიბე მიემართება. თაღოვან საპირეში მოქცეული რკინის კარის თავზე — ლუნეტში მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ფერწერული გამოსახულებაა. დასავლეთით ტაძარს საცხოვრებელი სახლი ებჯინება, რომელიც შესასვლელი კარის წინ აღმართულ მძლავრ ბოძებს ეყრდნობა, ხოლო ფასადის ზედა ნაწილს უშუალოდ ერწყმის კიდეც. აქ საუკუნეში მოციქულთა სწორის, პირველმოწამისა და მთავარდიაკვნის, წმინდა სტეფანეს სახელობის დედათა მონასტერი ააგეს. საბჭოთა პერიოდში ტაძარი დაიხურა და არ ფუნქციონირებდა. ტაძარი რესტავრირებულ იქნა საუკუნის 90-იან წლებში, ინტერიერი მოიხატა იესო ქრისტეს ცხოვრების ამსახველი სიუჟეტებით. ინტერიერის მოხატულობა 1991–97 წლებში მხატვრების დ. ხიდაშელისა და მ. ჩაკვეტაძის მიერაა შესრულებული. აკურთხეს მაცხოვრის შობის სახელზე და ამჟამად აქ მოქმედი ეკლესიაა.
რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო საბჭო

რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო საბჭო  — უმაღლესი კანონგანმხილველი დაწესებულება სრულიად რუსეთის იმპერატორის კარზე (1810-1906), შემდგომში კი საკანონმდებლო ორგანო რუსეთის იმპერიაში (1906-1917). საბჭო პარლამენტის ზედა პალატას წარმოადგენდა, ქვედა პალატას კი — სახელმწიფო დუმა. სხდომები იმართებოდა სანქტ-პეტერბურგში მარიის სასახლეში.
ანა გოპკო

ანა გოპკო (; დ. 4 მარტი, 1982, სოფელი განაჩევკა, პერემიშლიანსკის რაიონი, ლვოვის ოლქი) — უკრაინელი ჟურნალისტი და სამოქალაქო აქტივისტი. გარემოსდამცველი, თამბაქოს მოწევის წინააღმდეგ აქტიური მებრძოლი. უკრაინის უმაღლესი რადის მე-8 მოწვევის სახალხო დეპუტატი (2014 წლიდან). საზოგადოებრივი კომუნიკაციების დოქტორი.

ბიოგრაფია
მშობლები: მამა — ნიკოლაი ევგენიევიჩ გოპკო, დედა — ნადეჟდა სტეპანოვნა ( ქალიშვ. გვარიმურომცევა).

ანა გოპკომ სკოლა წარჩინებით დაამთავრა. შემდეგ — ი. ფრანკოს სახელობის ლვოვის ეროვნული ინსტიტუტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი (2004). იგი გახლავთ საერთაშორისო ჟურნალისტიკის მაგისტრი. სტუდენტობის წლებში მუშაობდა ლვოვის “ ინტერისა“ და უკრაინის საზოგადოებრივი არხის „პირველი ნაციონალის“ კორესპონდენტად.

საკანდიდატო დაიცვა დისერტაცია დაიცვა  თემაზე  „გარემოსდაცვითი ჟურნალისტიკა“ (2009 წელს ტარას შევჩენკოს სახელობის კიევის ეროვნულ უნივერსიტეტში).

ანა გოპკო უკრაინის პოლიტიკური სწავლების სკოლის კურსდამთავრებულია.

იგი  გახლავთ უკრაინაში საერთაშორისო ორგანიზაციის —  "მომავლისთვის თამბაქოს გარეშე" პროგრამების გრძელვადიანი კოორდინატორი.

2014 წლის ზაფხულში, ევრომაიდანის მასობრივი გრძელვადიანი დემონსტრაციების  შემდეგ, გახდა საზოგადოებრივი ინიციატივის "რეფორმების რეანიმაციული პაკეტის"   თანადამფუძნებელი და კოორდინატორი.

2014 წლის უკრაინის ვადამდელ საპარლამენტო არჩევნებზე იგი აირჩიეს მე-8 მოწვევის დეპუტატად, ხელმძღვანელობდა სამოპომიჩის ასოციაციის საარჩევნო სიას. მისივე ჩვენების თანახმად,  მიიღო შეთავაზება პოროშენკოს ბლოკის, ბატკივშჩინას, ოლეგ ლიაშკოსა და ანატოლი გრიცენკოს პარტიების საარჩევნო სიის ათეულში შესვლის შესახებ. პარლამენტში საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტს თავმჯდომარეობდა.

არჩევნების შემდეგ შექმნილ მთავრობაში პრემიერ-მინისტრმა არსენი იაცენიუკმა  მას  ეკოლოგიისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრის პოსტი სესთავაზა, მაგრამ გოპკომ უარი თქვა და გადაწყვიტა პარლამენტში დარჩენილიყო.

2015 წლის ზაფხულში, ფრაქციის გადაწყვეტილების საწინააღმდეგოდ, მან მხარი დაუჭირა უკრაინის კონსტიტუციაში შეტანილ ცვლილებებს დეცენტრალიზაციასთან დაკავშირებით და, შესაბამისად, 2015 წლის 31 აგვისტოს იგი გარიცხეს უმაღლეს რადას "თვითდახმარების" ფრაქციიდან. თავად გოპკომ ამგვარ ქმედებები პოპულიზმის და ბოლშევიკური ავტორიტარიზმის სერიების გაგრძელებად შეაფასა. ფრაქციის ხელმძღვანელმა ოლეგ ბერეზიუკმა ასევე გამოთქვა გოპკოს კომიტეტის ხელმძღვანელის თანამდებობიდან გადაყენების აზრი, მაგრამ ამის განხორციელებას დეპუტატების უმრავლესობის მხარდაჭერა სჭირდებოდა.

თავად ანა გოპკო გეგმავს დარჩეს უფრაქციო დეპუტატად.

ჩემივე ჩვენებით: „ყოველთვის თვეში 20 ათასზე მეტ გრივნას ვიღებდი, ეს იყო ხელფასი, ყველა გადასახადის გადახდის გათვალისწინებით“. ანა გოპკოს დეკლარაციის მიხედვით, მისი ოჯახი 8 ბინას ფლობს.

2014 წელს ამერიკულმა ჟურნალმა -მ ანა გოპკო შეიყვანა 100 გლობალური მოაზროვნის ყოველწლიურ სიაში (100 ).

2014 წელს გახდა - ის პრიზის მფლობელი.

2018 წლის 1 ნოემბერს იგი იმ უკრაინელ პირთა სიაში მოხვდა, რომელთა მიმართ რუსეთის მთავრობამ სანქციები დააწესა.

ოჯახი
ანა გოპკო დაქორწინებულია. მისი მეუღლე — ალექსანდრე ჟუკი (დ. 1978) — -ის ეკონომისტი გახლავთ. წყვილს ჰყავს ქალიშვილი სოფია (დაიბადა 2011 წელს).
რობერტ გასკოინ-სესილი

რობერტ გასკოინ-სესილი (; ; დ. 3 თებერვალი, 1830გ. 22 აგვისტო, 1903) — ბრიტანელი სახელმწიფო მოღვაწე და კონსერვატი პოლიტიკოსი, რომელიც სამჯერ დანიშნეს გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ მინისტრის თანამდებობაზე. გარდა პრემიერ-მინისტრობისა, იყო გაერთიანებული სამეფოს საგარეო საქმეთა მინისტრიც.

თემთა პალატაში პირველად 1854 წელს აირჩიეს, იგი ედუარდ სმიტ-სტენლის კონსერვატიულ მთავრობაში 1866-1867 წლებში დანიშნეს ბრიტანეთის ინდოეთის სახელმწიფო მდივნად. 1874 წელს, ბენჯამინ დიზრაელის დროს, ხელმეორედ გახდა ბრიტანეთის ინდოეთის სახელმწიფო მდივანი, ხოლო 1878 წელს დაინიშნა საგარეო საქმეთა მდივნად და წამყვანი როლი ითამაშა ბერლინის კონგრესში. 1881 წელს დიზრაელის გარდაცვალების შემდეგ გახდა დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის ზედა პალატის კონსერვატი ლიდერი. 1885-1886 წლებში უილიამ გლადსტონი ჩაანაცვლა და გახდა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი. ამის შემდეგ ორჯერ დანიშნეს ამ თანამდებობაზე, 1902 წელს პოსტი დაუთმო ძმისშვილს, არტურ ბალფურს. გარდაიცვალა 1903 წელს.
რევაზ ცირეკიძე

რევაზ ცირეკიძე (დ. 28 მარტი, 1934, ქუთაისი, საქართველოს სსრ — გ. 27 იანვარი, 2007, თბილისი, საქართველო) — ქართველი საბჭოთა მოფარიკავე, საბჭოთა კავშირის სამგზის ჩემპიონი ჭაბუკთა შორის, სსრკ-ის ჩემპიონატების ორგზის ვერცხლის პრიზიორი, სამგზის ოქროს მედლის მფლობელი, მელბურნის ოლიმპიადის მონაწილე, ბუდაპეშტის საერთაშორისო ფესტივალის ჩემპიონი, ეროვნებათა საერთაშორისო ტურნირის ვერცხლის მედალოსანი.

რევაზ ცირეკიძე გარდაიცვალა თბილისში 2007 წლის 17 იანვარს. დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე.
ვახტანგ ბარბაქაძე

ვახტანგ ბარბაქაძე (დ. 1945, ბაღდათი) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი, ქიმიკოსი.

ბიოგრაფია
1968 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიისა და კვების ტექნოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-ტექნოლოგის სპეციალობით.

1970-1974 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1974-1977 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის ნ. დ. ზელინსკის სახელობის ორგანული ქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტი (ქალაქი მოსკოვი). 1978 წელს იქვე დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა ქიმიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი. 1978-1982 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი. 1982-1985 წლებში საქართველოს მინისტრთა საბჭოს მეცნიერებისა და ტექნიკის სახელმწიფო კომიტეტის მთავარი სპეციალისტი. 1985-1989 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიორგანული ქიმიის დარგობრივი ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1989-2001 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის იოველ ქუთათელაძის სახელობის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 2001 წლიდან წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი. 1999 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სერგი დურმიშიძის სახელობის ბიოქიმიისა და ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტში და მიენიჭა ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. 1996 წელს უტრეხტის უნივერსიტეტის (ქალაქი უტრეხტი, ნიდერლანდები) მიწვეული მეცნიერ მკვლევარი (უტრეხტის უნივერსიტეტის სტიპენდია). 2002 წელს უტრეხტის უნივერსიტეტის (ქალაქი უტრეხტი, ნიდერლანდები) მიწვეული მეცნიერ მკვლევარი ნიდერლანდების სამეცნიერო კვლევების ორგანიზაციის გრანტი. 2006-2017 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის იოველ ქუთათელაძის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტის მცენარეული ბიოპოლიმერების ლაბორატორიის ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი. 2017 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის იოველ ქუთათელაძის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტის მცენარეული ბიოპოლიმერების და ბუნებრივ ნივთიერებათა ქიმიური მოდიფიკაციის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი.

ჯილდოები
2004 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში (ერთობლივი გამარჯვება)
ამბროსი პერტია

ამბროსი პერტია (დ. 5 სექტემბერი, 1968, ბათუმი) — ქართველი უროლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2006), პროფესორი.

ბიოგრაფია
1992 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1992-1993 წლებში იყო უროლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტის ინტერნი. 1993 წელს — ბათუმის ცენტრალური საავადმყოფოს ექიმი-უროლოგი; 1993-1995 წლებში — უროლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტის კლინიკური ორდინატორი ხოლო 1995 წლიდან — ამავე უნივერსიტეტის მეცნიერ-თანამშრომელი. ავტორია სამეცნიერო ნაშრომებისა, რომლებიც ეხება შარდის ბუშტის ინვაზიური კიბოს მკურნალობის საკითხებს. უროლოგიის ეროვნული ცენტრის კლინიკური დირექტორი, ლაპარასკოპიული სამსახურის ხელმძღვანელი, ასოცირებული პროფესორი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1997 წელს „მამაკაცებში შარდის ბუშტის კიბოს შარდსადენ მილში გავრცობისა და ურეთრექტომიის საკითხისათვის“.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 2006 წელს „თირკმელუჯრედოვანი კიბოს მკურნალობა და პროგნოზირების აქტუალური საკითხები“.

ორგანიზაციის წევრი
ევროპის უროლოგთა ასოციაცია, წევრი (1996-)
ლევან დუმბაძე

ლევან დუმბაძე (დ. 9 აპრილი, 1897 — გ. 1947) — ქართველი სამხედრო პირი.

ბიოგრაფია
ცნობილი ლოტბარის ანტონ დუმბაძის შვილიშვილი, სამხედრო ინჟინრის, გენერალ-მაიორ სამსონ დუმბაძის ვაჟი ლევან დუმბაძე 1897 წლის 9 აპრილს დაიბადა. დაამთავრა სიმბირსკის კადეტთა კორპუსი, კონსტანტინეს საარტილერიო სასწავლებელი. პირველი მსოფლიო ომში იყო 26-ე საარტილერიო ბრიგადის ოფიცერი, შტაბს-კაპიტანი. 1918 წლიდან იბრძოდა თეთრგვარდიელთა მხარეს მოხალისეთა არმიასა და სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში, საარტილერიო დივიზიონში. 1919 წლის 11 იანვარს მიენიჭა კაპიტნის წოდება. 1919 წლის აპრილიდან ხელმძღვანელობდა ქვეითი დივიზიის ბატარეას, შემდეგ — დროზდოვის საარტილერიო ბრიგადის ბატარეას, 1919 წლის 10 ნოემბრიდან კი — ქვეითი ბრიგადის საარტილერიო დივიზიონის ბატარეას. მსახურობდა რუსული არმიის არტილერიის ბატარეის მეთაურად პოლკოვნიკის წოდებით. დაჯილდოებული იყო წმინდა ნიკოლოზ სასწაულმოქმედის ორდენით. 1925 წლის შემოდგომიდან ალექსეევის საარტილერიო დივიზიონის შემადგენლობაში იმყოფებოდა იუგოსლავიაში. ცხოვრობდა ბელგრადში. იყო არტილერიის ოფიცერთა საზოგადოებისა და გენერალ ალექსანდრე კუტეპოვის ხელმძღვანელობით მოქმედი სამხედრო ორგანიზაციის — -ის წევრი. რამდენჯერმე იმყოფებოდა სსრკ-ში. მსახურობდა რუსულ კორპუსში, 1942 წლიდან კორპუსის შტაბის კავშირგაბმულობის სამსახურში, შემდეგ — უკრაინის სახალხო რესპუბლიკის პოლიციაში. 1947 წლის დეკემბერში მოკლეს მიუნხენში. რუსეთის არმიის გენერლები იყვნენ ლევან დუმბაძის ბიძები — ივანე, ნიკოლოზი, იოსები და მიხეილი. სამხედროები იყვნენ მისი ძმებიც: რევაზ დუმბაძე, სამხრეთ რუსეთის სამხედრო ძალების კორნეტი და გიორგი დუმბაძე, კაპიტანი, იბრძოდა თეთრგვარდიელთა რიგებში აღმოსავლეთის ფრონტზე. ემიგრაციაში იმყოფებოდა ამერიკაში, ლოს-ანჟელესში.
ალექსანდრე გრუზინოვი

ალექსანდრე გრუზინოვი (დ. 1884 — გ. 1 თებერვალი, 1935) — ქართველი სამხედრო პირი.

ბიოგრაფია
გრუზინოვების საგვარეულოს ფუძემდებელი იმერელი აზნაური რომანოზ ნამჩევაძე, დაახლოებით 1728 წელს დასახლებულა მდინარე დონის პირას, სტანიცა სტაროჩერკასკში. მისმა უფროსმა ვაჟმა იოსებმა ცოლად შეირთო კაზაკის ქალი, გვარად აფანასიევა, რომლისგანაც შეეძინა ხუთი ვაჟი: ევგრაფი, პეტრე, რომანი, ათანასე და ნიკოლოზი. ისინი გრუზინოვების გვარით შევიდნენ რუსეთის ისტორიაში. ძმები რუსეთის იმპერიის გამოჩენილი მოღვაწეები იყვნენ. კერძოდ, ევგრაფ გრუზინოვმა თავი გამოიჩინა პოლონეთთან და შვედეთთან ომში. 1796 წელს ჩამოაყალიბა კაზაკთა ლაიბ-გვარდიის პოლკი, რომელსაც სათავეში თავადვე ჩაუდგა. იყო გვარდიის პოლკოვნიკი და მრავალი ორდენის კავალერი. კაზაკთა ლაიბ-გვარდიის პოლკოვნიკი იყო მისი უმცროსი ძმაც — პეტრე გრუზინოვი, რომელმაც თავი ისახელა ოჩაკოვისა და რიმნიკის ბრძოლებში. ორივე ძმა იმპერატორ პავლე –ის თავნებობის მსხვერპლი გახდა. ათანასე თევდორეს ძე გრუზინოვმაც, თავის წინაპართა მსგავსად, სამოღვაწეო ასპარეზად სამხედრო საქმე აირჩია. დაიბადა 1884 წელს სტანიცა სტაროჩერკასკში, დაამთავრა დონის კადეტთა კორპუსი და კონსტანტინეს საარტილერიო სასწავლებელი. იყო „ვოისკოვოი სტარშინა“, დონელ კაზაკთა საარტილერიო დივიზიონის მეთაური. მსახურობდა დონის არმიაში. 1918 წლის იანვარ-თებერვალში ეკავა ზემოხსენებული თანამდება, ზაფხულიდან კი ხოპერისა და დონის პარტიზანული დივიზიის არტილერიის ინსპექტორად დაინიშნა. 1919 წლის იანვარში პოლკოვნიკის წოდებით სათავეში ჩაუდგა მსროლელ ბატარეას. 1920 წლის მარტიდან პარტიზანთა დივიზიის სემილეტის ბატარეის მეთაური იყო. 1920 წლის ივნისიდან მსახურობდა რუსულ არმიაში, ხოლო იმავე წლის 1 ოქტომბრიდან ყირიმიდან ევაკუაციამდე იყო დონის ცხენოსანი საარტილერიო დივიზიონის მეთაური, რომელთან ერთადაც ევაკუირებულ იქნა კუნძულ ლემნოსზე. 1925 წლის შემოდგომიდან დონის კაზაკთა პოლკის შემადგენლობაში იმყოფებოდა ბულგარეთში, სადაც დარჩა კიდეც ემიგრანტის სტატუსით. ათანასე გრუზინოვი გარდაიცვალა 1935 წლის 1 თებერვალს სოფიაში.
კონგლომერატი (ეკონომიკა)

კონგლომერატი ( — დაგროვილი, შეგროვებული) — ფირმების გაერთიანება, ზოგჯერ იურიდიული პირი, რომელიც მოიცავს კომპანიებს, რომლებიც ეწევიან სამეწარმეო საქმიანობას ეკონომიკის სხვადასხვა სექტორში. კონგლომერატები ძირითადად დამახასიათებელია განვითარებად და განვითარებულ ბაზრებზე (მაგალითად: -ის ქვეყნები, შვეიცარია, იაპონია), ასევე მრავალპროფილიანი კომპანიები.

სახელმწიფო და მუნიციპალურ ადმინისტრაციაში, კონგლომერატი შეიძლება ეწოდოს ქალაქებს ან მთელი რეგიონებს, რომლებიც რეალურად შერწყმულია ერთმანეთთან ეკონომიკურად, მაგრამ იმართება ცალკე.

როგორც წესი, კონგლომერატები იქმნება მსხვილი კომპანიის მიერ სხვადასხვა ინდუსტრიის და საქმიანობის სფეროს რამდენიმე ათეული მცირე და საშუალო ზომის ფირმის შეძენით, რომლებსაც არ აქვთ წარმოების, მარკეტინგული ან სხვა ფუნქციური კავშირები ერთმანეთთან.

კონგლომერატები არის საჯარო კომპანიები, რომელთა აქციები ივაჭრება საფონდო ბირჟებზე, ჩვეულებრივ, მათი აქტივების წმინდა ღირებულების დისკონტით.

ყველაზე ცნობილი კონგლომერატული კომპანიებია: , , , , და სხვა.
კიაზო რაქვიაშვილი

კიაზო რაქვიაშვილი (დ. 22 მარტი, 1936, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი და მეცნიერი.

ბიოგრაფია
1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-გეოლოგის სპეციალობით.

1959-1964 წლებში მუშაობდა თბილისის გაზიფიკაციის სამმართველოში ინჟინრად; 1964-1982 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმში ბიოლოგიის განყოფილების სწავლულ მდივნად; 1982 წლიდან ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის უნივერსიტეტში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელია. 1960 წლიდან მონაწილეობდა საქართველოს მღვიმეების და გამოქვაბულების კვლევაში. მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის სფერო მოიცავს კარსტის განვითარების გეოლოგიური, გეომორფოლოგიური და ჰიდროგეოლგიური პირობების შესწავლის პრობლემებს, მღვიმეების და კარსტული წყლების დაცვის და სამეურნეო ათვისების საკითხებს. ამასთან დაკავშირებით გამოქვეყნებული აქვს 40 სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთა უმეტესი ნაწილი უცხო ქვეყნების გამოცემებშია დაბეჭდილი. სპელეოლოგი.

ორგანიზაციის წევრი
საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სპელეოლოგიური კომისია (შემდგომში საბჭო), სწავლული მდივანი (1964-)
საქართველოს სპელეოლოგთა ეროვნული საზოგადოება, სწავლული მდივანი (1989-)
სპელეოლოგთა საერთაშორისო კავშირი, დარგობრივი კომისიის ბიუროს წევრი