iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
იურიდიული დახმარების სამსახური

იურიდიული დახმარების სამსახური — საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, რომელიც უფასო სამართლებრივ დახმარებას უწევს გადახდისუუნარო მოსახლეობას. სამსახური არის დამოუკიდებელი უწყება და ანგარიშვალდებულია მხოლოდ საქართველოს პარლამენტის წინაშე.

სსიპ იურიდიული დახმარების სამსახური შეიქმნა 2005 წელს. 2005-2006 წლებში-ფუნქციონირებდა სსიპ „საზოგადოებრივი (სახაზინო) ადვოკატის სამსახურის“ სახით თბილისსა და ზესტაფონში. 2007 წელს მიღებულ იქნა საქართველოს კანონი „იურიდიული დახმარების შესახებ“ და ჩამოყალიბდა სსიპ იურიდიული დახმარების სამსახური, როგორც დამოუკიდებელი ორგანო.

იურიდიული დახმარების სამსახური უფასო მომსახურებას უზრუნველყოფს მოსახლეობისათვის ბიუროების, საკონსულტაციო ცენტრებისა და მოწვეულ საზოგადოებრივ ადვოკატთა რეესტრის მეშვეობით.

სამსახური სახელმწიფო ბიუჯეტიდან ფინანსდება და მისი ყველა სერვისი ბენეფიციარებისთვის უფასოა.
ძირითადი ფუნქციები
სამსახურის სერვისებია:
იურიდიული კონსულტაცია ყველასთვის – ნებისმიერ სამართლებრივ საკითხზე;
სამართლებრივი დოკუმენტაციის შედგენა (განცხადება, შუამდგომლობა და სხვ.);
საზოგადოებრივი ადვოკატის მომსახურება სისხლის სამართლის პროცესში, ბრალდებულის, მსჯავრდებულის, გამართლებულისათვის, არასრულწლოვანი დაზარალებულის და გამოსაკითხი პირი/მოწმის ინტერესების დასაცავად;
საზოგადოებრივი ადვოკატის მომსახურება სამოქალაქო და ადმინისტრაციული სამართლის გარკვეულ საქმეებზე;
წარმომადგენლობა ადმინისტრაციულ ორგანოში ადმინისტრაციული სამართლის გარკვეულ საქმეებზე;

ქვეყნის მასშტაბით ფუნქციონირებს იურიდიული დახმარების 13 ბიურო: თბილისის, ქუთაისის, ბათუმის, თელავი, ზესტაფონის, გორის, ახალციხის, ფოთის, ზუგდიდი, რუსთავის, მცხეთის, სიღნაღის და ოზურგეთის იურიდიული დახმარების ბიუროები, ასევე 39 საკონსულტაციო ცენტრი: ამბროლაურის, მესტიის, საჩხერის. ახალქალაქის. წალკის, მარნეულის, დმანისის, დუისის, დუშეთის, ყვარლის. ლაგოდეხის, შუახევის, ხულოს, ქობულეთის, წალენჯიხის, აბაშის, ჩხოროწყუს, სენაკის, მარტვილის, ხობის, ბაღდათის, წყალტუბოს, ჭიათურის, ქედის ცაგერის დედოფლისწყაროს, ონის, ახმეტის, ხაშურის და ლენტეხის საკონსულტაციო ცენტრები.
წეროვანის დევნილთა დასახლებაში ასევე ფუნქციონირებს დისტანციური მომსახურების 1 ოთახი.

სამსახურის მართვის, მისი ფუნქციების ეფექტიანი შესრულების, სამსახურის დამოუკიდებლობისა და გამჭვირვალობის უზრუნველყოფის მიზნით შექმნილია კოლეგიური ორგანო — იურიდიული დახმარების საბჭო. იურიდიული დახმარების სამსახურს ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელსაც ჰყავს სამი მოადგილე.
ვახტანგ იაკობაშვილი

ვახტანგ იაკობაშვილი (დ. 29 ნოემბერი, 1930 წელი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელი გურჯაანი) — ქართველი ინჟინერი.

1953 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასკის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით.

1953-1955 წლებში იყო რუსეთში კემეროვოს ოლქის ქვანახშირის მრეწველობის სამინისტროს სამშენებლო სამმართველოს უბნის უფროსი. 1955-1970 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს 2 სამშენებლო ტრესტის გურჯაანის სამშენებლო სამმართველოს სამუშაოთა მწარმოებელი, მთავარი ინჟინერი, იმავე ტრესტის 19 მოძრავ-მექანიზებული კოლონის უფროსი. 1971-1992 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს 4 სამშენებლო ტრესტის მმართველის მოადგილე, მთავარი ინჟინერი და 11 სამშენებლო ტრესტის მმართველი. მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით კახეთის რეგიონში აშენდა მეცხოველეობის კომპლექსი, მეფრინველეობის ფაბრიკა, კულტურის სახლი (საგარეჯოში), საავადმყოფო და ტურისტული ბაზა (ლაგოდეხში), სასტუმრო, სკოლა-ინტერნატი, პოლიკლინიკა (გურჯაანში), ღვინის ქარხნები (გურჯაანსა და წითელწყაროში) მდინარე იორზე ნაპირსამაგრი ნაგებობები და მრავალი სხვა მნიშვნელოვანი ობიექტი. მიღებული აქვს საქართველოს სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს სიგელი.
ამფიქტიონია

ამფიქტიონია ( — „გარშემო მცხოვრებთა კავშირი“) — ძველ საბერძნეთში ტომთა გაერთიანება რომელიმე ღმერთის ერთობლივად თაყვანის საცემად. ასეთი ტიპის გაერთიანებები, თავდაპირველად რელიგიური, ხოლო შემდეგ რელიგიურ-პოლიტიკური ხასიათისა, გავრცელებული იყო არქაიკის პერიოდში, ზოგიერთმა არსებობა შემდგომშიც განაგრძო. ყველაზე ცნობილი იყო პილე-დელფოს და დელოსის ამფიქტიონიები.

პილე-დელფოს ამფიქტიონია წარმოიქმნა უპირატესად შუა და ჩრდილოეთ საბერძნეთის ტომებისაგან ანთელეში (თერმოპილეს, ანუ პილეს რაიონში) — დემეტრას, ხოლო დელფოში აპოლონის თაყვანის საცემად. ამ ამფიქტიონიის მთავარი ცენტრი იყო დელფოს ტაძარი. მასში შედიოდა 12-მდე ტომი, მათ შორის თესალიელები, ფოკიდელები, ბეოტიელები, დორიელები, იონიელები (ათენელების ჩათვლით) და სხვ. ძვ. წ. – საუკუნეებში, ტაძრის ინტერესების დაცვის საბაბით, ამფიქტიონიამ არაერთხელ დაიწყო ე.წ. საღვთო ომები. მაკედონიის მეფემ ფილიპე -მ, რომელიც მე-3 საღვთო ომის შემდეგ დელფოს ამფიქტიონიის წევრი და პროტექტორი გახდა, იგი ელადაში მაკედონიური ჰეგემონიის განმტკიცებისათვის გამოიყენა.

დელოსის ამფიქტიონია აერთიანებდა, ძირითადად, ეგეოსის ზღვის კუნძულებზე მცხოვრებ იონიელებს. ძვ. წ. საუკუნეში იგი ათენის საზღვაო სახელმწიფოს საფუძველი გახდა.
მარინა იაკობაშვილი

მარინა იაკობაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1957, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.

1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1979–1985 წლებში ორდინატურა გაიარა მოსკოვის საკავშირო კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ცენტრში, აქვე დაამთავრა ასპირანტურა. 1986 წლიდან მ. წინამძღვრიშვილის სახელობის კლინიკური და ექსპერიმენტული კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის გულის უკმარისობის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელია. არის 25-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია: „ჰიპერტონული გული სტაბილური და ავთვისებიანი მიმდინარეობის არტერიული ჰიპერტონიის დროს“ (1992). ექიმი-კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციია თემა — „გული ავთვისებიანი თირკმლოვანი ჰიპერტონიის დროს (კლინიკო–მორფოლოგიური გამოკვლევა)“, დაიცვა 1985 წელს.
მანანა შილაკაძე

მანანა შილაკაძე (დ. 8 თებერვალი, 1938, თბილისი ― გ. 20 ოქტომბერი, 2010, თბილისი) — ქართველი ეთნოლოგი, მეცნიერი და პედაგოგი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი.

1956 წელს დაამთავრა თბილისის 54-ე საშუალო სკოლა და თბილისის დიმიტრი არაყიშვილის სახელობის სამუსიკო სასწავლებელი ფორტეპიანოს სპეციალობით. ასევე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1962 წელს. 1965-1969 წლებში პედაგოგად მუშაობდა თბილისის მე-8 სამუსიკო სკოლაში. 1962-2006 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში, აგრეთვე იყო ეთნოგრაფიაში სადისერტაციო საბჭოს სწავლული მდივანი, საქართველოს ეთნოგრაფიული ატლასის კომისიის მდივანი. 1968 წლიდან სხვადასხვა პერიოდში კითხულობდა ლექციების კურსს ეთნომუსიკოლოგიაში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტზე, ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში და თბილისის სასულიერო აკადემიასთან არსებულ საეკლესიო გალობისა და სიმღერის უმაღლეს სასწავლებელში. 1990-2004 წლებში თბილისის ხალხური საკრავების მუზეუმის სწავლული მდივანი და შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სადისერტაციო საბჭოს წევრი. იგი მონაწილეობდა საერთაშორისო სიმპოზიუმებსა და კონფერენციებში, აქტიურად ატარებდა საველე კვლევებს ეთნოგრაფიისა და ეთნომუსიკოლოგიის დარგში: სვანეთის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი გ. ჩიტაია, 1963); ხევსურეთის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1963); თუშეთისა და ხევის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1966). მთიულეთ-გუდამაყრის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ი. ჭყონია, 1967); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ბოლნისისა და მარნეულის რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1969); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (დმანისისა და თეთრიწყაროს რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1970); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (გარდაბნისა და წალკის რაიონები, ხელმძღვნელი ლ. ფრუიძე, 1971); გურიის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ოზურგეთის და ჩოხატაურის რაიონები, ხელმძღვანელი ჯ. რუხაძე, 1971); გურია-აჭარის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ლანჩხუთისა და ქობულეთის რაიონები, ხელმძღვანელი ლ. ფრუიძე, 1972). ეთნომუსიკოლოგიის საკითხების კვლევისთვის მანანა შილაკაძე ახორციელებდა ინდივიდუალურ მივლინებებს საქართველოსა და ჩრდილო-კავკასიის სხვადასხვა რეგიონებში. გამოქვეყნებული აქვს 100-მდე ნაშრომი ქართულ, გერმანულ და რუსულ ენებზე.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა ― „ქართული ხალხური საკრავიერი მუსიკა“, დაიცვა 1967 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ქართულ-ჩრდილოკავკასიური ეთნოკულტურული ურთიერთობანი“, დაიცვა 1991 წელს.
მარინე ჯიბლაძე

მარინე ჯიბლაძე (დ. 11 მაისი, 1975) — ქართველი ენათმეცნიერი, ისტორიკოსი, მეცნიერი, მთარგმნელი, მკვლევარი, ფილოლოგი, პროფესორი, სინოლოგი.

=ბიოგრაფია=
1997 წელს დაამთავრა თბილისის აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტის მაგისტრატურა ისტორიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალობაზე ჩინეთის მიმართულებით, ხოლო შემდგომ მოიპოვა ჩინეთის სახელისუფლებო სტიპენდია და სწავლა განაგრძო დოქტორანტურაზე ჩინეთში, ქალაქ ნანკინში. ნანკინის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში სპეციალობაზე ჩინური ფილოლოგია და ლინგვისტიკა, დაიცვა ხარისხი უშუალოდ ჩინური ენის გრამატიკაში 2005 წელს. მისი დისერტაციის ნაწილი გამოქვეყნდა ჩინეთის ძალიან პრესტიჟულ რეფერირებად ჟურნალში „ლინგვისტიკა“ 2005 წელს.

საქართველოში დაბრუნებისთანავე დაინიშნა ჩინური მიმართულების ხელმძღვანელად. შემდეგ იყო თავისუფალი უნივერსიტეტის ჩინური მიმართულების პროფესორი 2009 წელს, სადაც ჩამოაყალიბა ჩინური ენისა და კულტურის ცენტრი — კონფუცის ინსტიტუტი, რომლის დირექტორადაც დაინიშნა 2010 წელს. 2017 წელს მისი და საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორის ინიციატივით ჩინური კუთხე და სინოლოგ მარინე ჯიბლაძის ფონდი გაიხსნა. 2018 წელს მუშაობს საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროში ჩინური ენის ექსპერტად, სადაც შეიმუშავა დაწყებითი და საბაზო საფეხურების ეროვნული სასწავლო გეგმა. 2019 წელს სახელმწიფო ენის დეპარტამენტთან ერთად იწყებს მუშაობას ჩინური ენის ქართულ ენაზე ტრანსკრიფციისა და ტრანსლიტერაციის ნორმებზე. წლების განმავლობაში იწვევდნენ ჩინეთში უნივერსიტეტის სტუდენტების ჩინური ენისა და კულტურის საერთაშორისო კონკურსის „ჩინური ენის ხიდი“ ფინალურ ტურზე ჟიურის წევრად. 2016 წლიდან დაინიშნა პეკინის ენების უნივერსიტეტის მიწვეულ პროფესორად, სადაც კითხულობს ლექციებს ჩინური ენისა და ჩინური ენის სწავლების სპეციფიკის შესახებ ბაკალავრიატის, მაგისტრატურისა და დოქოტორანტურის ჩინელი და უცხოელი სტუდენტებისთვის. მონაწილეობს საერთაშორისო კონფერენციებში და სხვადასხვა ღონისძიებაში სინოლოგიის მიმართულებით. 2018 წელს მარინე ჯიბლაძე მიიწვიეს ჟენევაში გაეროს ჩინური ენის დღის ღონისძიებაზე, სადაც მან ჩაატარა ლექცია-პრეზენტაცია. 2016 წელს განსაკუთრებული წვლილისთვის მიღებული აქვს ჩინეთის ხელისუფლების ჯილდო.

არის ევროპის ჩინური ენის სწავლების ასოციაციის წევრი 2019 წლიდან, ასევე მსოფლიოში ჩინური ენის სწავლების ასოციაციის წევრი 2010 წლიდან. არის პეკინში ჩინური თარგმანების, ჩინეთის პოპულარიზაციისა და კვლევის ცენტრის სპეციალისტთა კომისიის წევრი 2016 წლიდან. საქართველოს სინოლოგთა ასოციაციის პრეზიდენტი და დამფუძნებელი 2016 წლიდან, აქვს მიღებული ჯილდოები, პრემიები და პრიზები: 2013 წლის ღირსების ორდენი.
მუნიციპიუმი

მუნიციპიუმი

მუნიციპიუმის სტატუტი არ იყო მუდმივი. მოკავშირეთა ომის (ძვ. წ. 91/90–88 წწ.) შედეგად იტალიის მთელმა თავისუფალმა მოსახლეობამ რომის მოქალაქეობის უფლებები მიიღო, რაც პრაქტიკულად ნიშნავდა იტალიის ყველა ქალაქისა და კოლონიის რომაული მუნიციპიუმის კატეგორიაში გადასვლას. ეს მდგომარეობა განმტკიცდა იულიუს კეისრის კანონით (ძვ. წ. 45–44 წწ.), რომლის მიხედვით, ყველა მუნიციპალი (მუნიციპიუმის მცხოვრები) უფლებებით რომაელებს გაუთანაბრდა, მუნიციპიუმის მართვის სისტემა კი გადავიდა რომაულ ნორმაზე (მის სათავეში იდგა კურია, დუუმვირები, ედილი, კვესტორი და სხვა თანამდებობის პირები).
ენ ბლითი

ენ მერი ბლითი (; დ. 16 აგვისტო, 1928) — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი. 1945 წლის მაიკლ კერტისის ფილმში მილდრედ პირსი-ში ვედას როლისთვის ნომინირებული იყო ოსკარზე საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შესრულებისთვის. ის ჰოლივუდის ოქროს ხანის ერთ-ერთი ცოცხალი ვარსკვლავია.

ცხოვრება და კარიერა
ადრეული ცხოვრება
ენ მერი ბლითი დაიბადა 1928 წლის 16 აგვისტოს კისკოს მთაში, ნიუ-იორკში. მას შემდეგ, რაც მამამ ოჯახი დატოვა, ის, მისი უფროსი და (დოროთი) და მათი დედა საცხოვრებლად გადავიდნენ ნიუ-იორკში, ისტ 31-ე ქუჩაზე, სადაც დედამისმა უთოზე მუშაობა დაიწყო.

 
ბლითი ნიუ-იორკში, ბავშვების რადიო შოუში 6 წლის განმავლობაში მონაწილეობდა. როდესაც ის ცხრა წლის იყო, შეუერთდა ნიუ-იორკის ბავშვთა საოპერო კომპანიას.

მისი პირველი სამსახიობო როლი იყო ბროდვეიზე ლილიან ჰელმანის -ში (1941 წლიდან 1942 წლამდე). ამ სპექტაკლში ითამაშა პოლ ლუკასის ქალიშვილის, ბაბეტის როლი. აღნიშნული პიესა სულ 378-ჯერ დაიდგა, რის შემდეგაც ენ ბლითმა ნიუ-იორკის დრამის კრიტიკოსების წრის ჯილდო მოიპოვა. აღნიშნული სპექტაკლი ლოს-ანჯელესის ბალტიმორის თეატრშიც დაიდგა. სპექტაკლის დროს ბლაიტს შესთავაზეს კონტრაქტი -თან.

მოგვიანებით, მიიღო როლი ვედა პირსი, ჯოან კროუფორდის მზაკვრული, უმადური ქალიშვილი ითამაშა ფილმში, მილდრედ პირსი (1945). ამ როლმა განსაკუთრებით კარგი შეფასებები მიიღო და ასევე ნომინირდა ოსკარზე საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის. ბლითი მხოლოდ 16 წლის იყო, როცა მაიკლ კერტისის ფილმში გადაიღეს. და ვერ შეძლო სრულად ესარგებლა ფილმის წარმატებით.

მალევე გამოჯანმრთელდა და გადაიღო ორი ფილმი მარკ ჰელინგერისთვის: (1946), სონი ტაფტსთან ერთად და უხეში ძალა (1947) ბერტ ლანკასტერთან ერთად. ამ დროს მამა გარდაეცვალა. რობერტ მონტგომერთან ერთად გადაიღეს ფილმში, ერთხელ კიდევ, ჩემო ძვირფასო (1949), რაც იმას ნიშნავს, რომ მას უნდა დაეტოვებინა ფილმის, უდაბნოს ლეგიონის გადაღებები. კომედიური როლი მოირგო რობერტ კამინგსთან ერთად, ფილმში, უფასო ყველასთვის (1949).

პირადი ცხოვრება
 - ის 1952 წლის დეკემბრის გამოცემაში, ბლითმა ინტერვიუში განაცხადა, რომ ის იყო რესპუბლიკელი და მხარი დაუჭირა დუაიტ დ. ეიზენჰაუერს საპრეზიდენტო არჩევნებში, 1952 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების დროს.

1953 წელს ენ ბლითმა იქორწინა მეან ჯეიმზ მაკნულტზე, მომღერალ დენი დეის ძმაზე. მათი მეჯვარეები იყვნენ მსახიობები ჯოან ლესლი, ჯეინ უიზერსი და ბეტი ლინი. წყვილმა რომის პაპისგან განსაკუთრებული ქება მიიღო. ქორწინების შემდეგ, ბლითმა შეწყვიტა ფილმებში თამაში, რათა ფოკუსირებულიყო ხუთი შვილის აღზრდაზე.

1955 წელს შეიარაღებული მამაკაცი, რომელიც მას წერილებს წერდა, ბლითის სახლთან დააკავეს.

1973 წელს მას და მაკნულტის, ორივე კათოლიკეს, მიენიჭა საპატიო წოდება წმინდა სამარხის ლედის და რაინდის ცერემონიაზე, რომელსაც ხელმძღვანელობდა კარდინალი ტერენს კუკი. მაკნალტი გარდაიცვალა 2007 წლის 13 მაისს, ლა-ჯოლაში, კალიფორნიაში, 89 წლის ასაკში.
გეიდარ ფალავანდიშვილი

გეიდარ ფალავანდიშვილი (დ.1 ივლისი, 1937, თბილისი — გ.6 მაისი, 2012) — ქართველი ინჟინერი და მსახიობი.

1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა მშენებლობის ფაკულტეტი.

1970 წლიდან მუშაობდა „საქსახწყალპროექტში“. 1980 წლიდან ინსტიტუტის დირექტორად, მისი ხელმძღვანელობით დაამუშავეს ისეთი მნიშვნელოვანი ობიექტების პროექტები, როგორიცაა „ზემო ალაზნის სარწყავი სისტემა“ და სხვა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. მან შეასრულა როლები ფილმებში: „ალავერდობა“ (გურამი, 1962), „ვედრება“ (მუცალი, 1967), „ფერისცვალება“ (გივი, 1968), „ჯვარცმული კუნძული“ (სოსო, 1968), „მთვარის მოტაცება“ (თარაშ ემხვარი, 1973). მიღებული აქვს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის სიგელი. ინჟინერ-ჰიდროტექნიკოსი.
ლუიზა ფაჩულია

ლუიზა ფაჩულია (დ. 31 იანვარი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი.

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1970–1971 წლებში მუშაობდა რესპუბლიკურ ცენტრალურ კლინიკურ საავადმყოფოში. 1971-1974 წლებში იყო თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი. 1974-1982 წლებში უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1982-1987 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1987 წლიდან ენდოკრინოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი. არის 38-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. ენდოკრინოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „შაქრიანი დიაბეტის ზოგიერთი გენეტიკური ასპექტის შესწავლისათვის“, დაიცვა 1979 წელს.

რესურდები ინტერნეტში
ოთარ შამუგია

ოთარ შამუგია (დ. 30 მაისი, 1976, სოხუმი) — ქართველი ეკონომისტი. საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრი 2022 წლის 9 თებერვლიდან 2024 წლის 30 ნოემბრამდე.

ბიოგრაფია
1992 წლის სექტემბრიდან 1998 წლის ივნისამდე სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალში (მაგისტრთან გათანაბრებული).

1998–1999 წლებში იყო საქართველოს მიწის მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტის მთავარი სპეციალისტი. 1999–2004 წლებში — ამავე დაწესებულების ცენტრალური ბუღალტერიის უფროსი (მთავარი ბუღალტერი). 2004–2005 წლებში — შპს „საქართველოს რკინიგზის“ ქონების მართვის სამსახურის უფროსი. 2005–2006 წლებში შპს „საკონსულტაციო ჯგუფის“ ფინანსური დირექტორი. 2006 წლის თებერვლიდან ივლისამდე — შპს „რეალ ქონსალტინგის“ ფინანსური დირექტორი. 2006–2007 წლებში — საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საბუღალტრო სამსახურის უფროსი (მთავარი ბუღალტერი). 2007–2011 წლებში — ამავე სამინისტროს საფინასო-საბუღალტრო სამსახურის უფროსი. 2011–2017 წლებში — საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტრო საფინანსო-ეკონომიკური დეპარტამენტის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი. 2017 წლის იანვრიდან ივნისამდე — საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საფინანსო-ეკონომიკური დეპარტამენტის უფროსი. 2017–2018 წლებში — სოფლის მეურნეობის პროექტების მართვის სააგენტოს დირექტორის მოადგილე. 2018–2019 წლებში — საქართველოს მელიორაციის გენერალური დირექტორი. 2019 წლის აგვისტოდან ნოემბრამდე — სოფლისა და სოფლის მეურნეობის განვითარების სააგენტოს დირექტორი. 2019–2020 წლებში — სოფლის განვითარების სააგენტოს დირექტორის პირველი მოადგილე.

2020 წლის 25 დეკემბრიდან 2022 წლის 9 თებერვლამდე იყო საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოადგილე. 2022 წლის 9 თებერვალს დაინიშნა საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრად.

ქართულის გარდა, ფლობს რუსულ ენას. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
ზაზა სხირტლაძე

ზაზა სხირტლაძე (დ. 7 სექტემბერი, 1957, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (2003), პროფესორი.

=ბიოგრაფია=
1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ხელოვნებათმცოდნეობის სპეციალობით.

1979-2004 წლებში იყო ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის თანამშრომელი. 1985-1997 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საზოგადოებრივ პროფესიათა ფაკულტეტის ლექტორი. 1987-1998 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის კავკასიოლოგიის კაბინეტის გამგე. 1988-1998 წლებში მუშაობდა თბილისის სასულიერო აკადემიის პედაგოგად. 1998-2009 წლეებში იყო თბილისის სასულიერო აკადემიის ქრისტიანული ხელოვნების კათედრის გამგე. 2003 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის ინსტიტუტის პროფესორი. 2006 წლიდან — ამავე უნივერსიტეტის ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი. 1996 წლიდან იყო გარეჯის კვლევის ცენტრის თავმჯდომარე. 2003 წლიდან — საქართველოს საპატრიარქოს საეკლესიო ხელოვნების კვლევის ცენტრის ხელმძღვანელი. 2006 წლიდან — საეკლესიო-საენციკლოპედიო ცენტრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, საქართველოს ეკლესიის ენციკლოპედიის რედაქტორი (ხელოვნების მიმართულება). ოცი წიგნის, მათ შორის თოთხმეტი მონოგრაფია (1985-2020 წლებში), ორასამდე სტატიის, რეცენზიის, თეზისის ავტორი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ბერთუბნის მონასტრის მთავარი ტაძრის მოხატულობა“, დაიცვა 1987 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „- საუკუნეების ქართული მონუმენტური ფერწერის ძირითადი საკითხები. თელოვანის ჯვარპატიოსანი და გარდამავალი ხანის მხატვრული ტენდენციები“, დაიცვა 2003 წელს.
მარინა ციმაკურიძე

მარინა ციმაკურიძე (დ. 19 მარტი, 1956, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პროფესიული პათოლოგიის სპეციალისტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი.

1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1982 წელს იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ დაავადებათა კათედრის ასისტენტი. 1998 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 35 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება პროფესიული პათოლოგიის აქტუალურ, მათ შორის იმუნოგენეტიკის საკითხებს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პროფესიული ბრონქული ასთმის განვითარების ზოგიერთი რისკფაქტორის ანალიზი“ (აბრეშუმისმიერი და მანგანუმისმიერი პროფესიული ბრონქული ასთმის მაგალითზე), დაიცვა 1997 წელს.
მარინა ჯანგიძე

მარინა ჯანგიძე (დ. 1954) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი-გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი.

1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი, მეან-გინეკოლოგიის კვალიფიკაციით.

ავტორია 154 სამეცნიერო ნაშრომის, 2 მონოგრაფიის და 1 გამოგონების.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ჰორმონული კონტრაცეპციის დანიშვნისადმი ახალი ეფექტური და უსაფრთხო მიდგომები“ (ანტიფოსფოლიპიდური ანტისხეულებისა და ჰემოსტაზის სისტემის გენეტიკური დეფექტების როლი თრომბოზის განვითარებაში), დაიცვა 2004 წელს.
ავსტრიული სკოლა

ავსტრიული სკოლა (იგივე „ვენის სკოლა“ ან „ფსიქოლოგიური სკოლა“) — ეკონომიკური თეორიების ერთობლიობა, რომელიც განვითარდა მე-19 საუკუნის ბოლოს ავსტრიელი ეკონომისტების მიერ. იგი მხარს უჭერს მკაცრი მეთოდოლოგიური ინდივიდუალიზმის დაცვას. შედეგად, ავსტრიელები თვლიან, რომ ერთადერთი მოქმედი ეკონომიკური თეორია ლოგიკურად გამომდინარეობს ადამიანის მოქმედების ძირითადი პრინციპებიდან. თეორიისადმი ფორმალური მიდგომის გარდა, რომელსაც ხშირად პრაქსეოლოგიას უწოდებენ, სკოლა ტრადიციულად მხარს უჭერს ისტორიის ინტერპრეტაციულ მიდგომას. მიუხედავად იმისა, რომ პრაქსეოლოგიური მეთოდი განსხვავდება თანამედროვე ეკონომისტების უმრავლესობის მიერ მიღებული მეთოდისგან, ავსტრიული მეთოდი მომდინარეობს დედუქციური ეკონომიკური აზროვნების გრძელი ხაზიდან, რომელიც გადაჭიმულია მეთხუთმეტე საუკუნიდან თანამედროვე ეპოქამდე და მოიცავს ისეთ მნიშვნელოვან ეკონომისტებს, როგორებიც არიან: რიჩარდ კანტიონი, დევიდ ჰიუმი, ა.რ.ჯ. ტურგო, ადამ სმიტი, ჟან-ბატისტ სეი, დევიდ რიკარდო, ნასაუ სენიორი, ჯონ ელიოტ კერნესი და კლოდ ფრედერიკ ბასტია.

ავსტრიული სკოლა შეიძლება მივიჩნიოთ, როგორც „სუბიექტივიზმის მიდგომა მარგინალური ეკონომიკისადმი“ და ფოკუსირება იმ აზრზე, რომ თეორიის ლოგიკური თანმიმდევრულობა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ემპირიული დაკვირვებების ნებისმიერი ინტერპრეტაცია. სკოლა ხაზს უსვამს პროდუქტის სარგებლიანობის მნიშვნელობას მომხმარებლისთვის. თუ პროდუქტი უხვად იქნება გავრცელებული იგი გამოყენებული იქნება ნაკლებად მნიშვნელოვანი გზებით, ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც პროდუქტი მცირეა და მისი გამოყენებაც ნაკლებად მნიშვნელოვანი, წარმოება მიტოვებული იქნება. მათი მოსაზრება, რომ ღირებულება გამომდინარეობს სარგებლიანობიდან და არა მის წარმოებაში ჩადებული შრომიდან, ეწინააღმდეგებოდა კარლ მარქსის შრომის თეორიას, რომელიც უგულებელყოფდა ნივთის სარგებლიანობას, როგორც მისი ღირებულების საზომს.

ყველაზე ცნობილი ავსტრიელი მიმდევრები არიან კარლ მენგერი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, ფრიდრიხ ფონ ვისერი, ლუდვიგ ფონ მიზესი, ფრიდრიხ ჰაიეკი, გოტფრიდ ფონ ჰაბერლერი, მიურეი როტბარდი, ისრაელ კირზნერი, ჯორჯ რაისმანი, ჰენრი ჰაზლიტი და ჰანს-ჰერმან ჰოპი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი გარკვეულწილად განსხვავდება ნეოკლასიკური თეორიის ძირითადი ნაწილისაგან — ისევე როგორც კეინსის თეორიის მტკიცე მოწინააღმდეგე — ავსტრიული სკოლა საკმაოდ გავლენიანი იყო შემოქმედებით ფაზაზე მისი აქცენტის გამო.
ჰიერონ I

ჰიერონ სირაკუსელი უფროსი, ჰიერონ (დ. ძვ. წ. 540/525 – გ. ძვ. წ. 467/466) — სირაკუსეს ტირანი. წარმოშობით სიცილიის ქალაქ გელიდან (დღ. ჯელა). მისმა უფროსმა ძმამ გელონმა ძვ. წ. 491 წელს გელაში ძალაუფება აიღო ხელში, შემდგომ დამკვიდრდა სირაკუსეშიც (ძვ. წ. 485) და გელის მართვა ძმას ჩააბარა. გელონის სიკვდილის შემდეგ (ძვ. წ. 478) ჰიერონ გახდა სირაკუსეს მმართველი (პირველი არქონტი). დაიმორჩილა სიცილიის დიდი ნაწილი, ატარებდა აქტიურ საგარეო პოლიტიკას. დიდ წარმატებას მიაღწია სამხრეთ იტალიაში: დაამარცხა რეგიუმის ტირანი ანაქსილაე, ძვ. წ. 474 წელს ქალაქ კუმეს დასახმარებლად გაემართა და საზღვაო ბრძოლაში გაანადგურა ეტრუსკები, რამაც ბოლო მოუღო მათ პრეტენზიას აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთში ბატონობაზე. ჰიერონ -ის დროს სირაკუსეს ტირანიამ ძლიერების მწვერვალს მიაღწია. ამან ასახვა ჰპოვა პანელინურ პრეტენზიებში: ის ხშირად მონაწილეობდა და იმარჯვება ცხენებითა და ეტლებით დოღებში დელფოსა და ოლიმპიაში. მფარველობდა მხატვრებსა და მწერლებს, მისი კარი ბერძნული დასავლეთის კულტურული ცხოვრების ცენტრი გახდა. აქ თავშესაფარი ჰპოვეს ცნობილმა პოეტებმა სიმონიდემ, პინდარემ, ბაკქილიდემ, ესქილემ.
ლაშა კანდელაკიშვილი

ლაშა კანდელაკიშვილი (დ. 2 ივნისი, 1984) ― ქართველი გეოლოგი, ევროპის უნივერსიტეტის დამფუძნებელი.

ბიოგრაფია
ლაშა კანდელაკიშვილი 1984 წლის 2 ივნისს სიღნაღში დაიბადა. 2007 წელს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტი დაამთავრა, ხოლო 2017 წელს ― პოლონეთის ლეგნიცის უმაღლესი მენეჯმენტის სკოლაში მაგისტრის ხარისხი მიიღო.

2007-2008 წლებში თბილისის საერო უნივერსიტეტის გენერალური დირექტორის, ხოლო 2008-2009 წლებში თბილისის საერთაშორისო უნივერსიტეტის დირექტორის თანამდებობა ეკავა. 2012-2019 წლებში ევროპის უნივერსიტეტის რექტორი იყო. წლების განმავლობაში ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. მუშაობდა სხვადასხვა არასამთავრობო ორგანიზაციაში. არის 5 სახელმძღვანელოს, სამეცნიერო ნაშრომებისა და პუბლიკაციების ავტორი.