კაროლინა ვიგურა

კაროლინა ვიგურა (, დ. 1 ოქტომბერი, 1980, ვარშავა ) — სოციოლოგი, იდეების ისტორიკოსი და ჟურნალისტი . ის არის კულტურის ლიბერალური ფონდის საბჭოს წევრი, რომელიც აქვეყნებს კულტურა ლიბერალნას, პოლონეთის ერთ-ერთ წამყვან ყოველკვირეულ ჟურნალს. ის ასევე არის ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტის მკვლევარი, ვარშავის უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ინსტიტუტის ასისტენტ-პროფესორი და საგარეო ურთიერთობების ევროპული საბჭოს წევრი.

აკადემიური განათლება
კაროლინა ვიგურამ დაამთავრა სოციოლოგიის ინსტიტუტი (2003) და პოლიტიკური მეცნიერებები (2005) ვარშავის უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებებში ინტერდისციპლინარული ინდივიდუალური კვლევების კოლეჯის პროგრამით. მისი სადოქტორო დისერტაცია ჩატარდა როგორც სადოქტორო პროგრამის ნაწილი სოციოლოგიის ინსტიტუტში (ვარშავის უნივერსიტეტი, ) და ფილოსოფიისა და თეოლოგიის ფაკულტეტზე მიუნხენის ლუდვიგ მაქსიმილიანის უნივერსიტეტში . 2009 წელს მიენიჭა სადოქტორო დისერტაცია სოციალურ მეცნიერებებში (სათაურით „პატიების და მონანიების დეკლარაციები პოლიტიკაში: მაგალითები პოლონეთის, გერმანიისა და უკრაინის ისტორიიდან, 1945-2006 წწ. თეორიები და პრაქტიკა“ ). ამჟამად მუშაობს ბერლინის თავისუფალ უნივერსიტეტში მკვლევარად და ვარშავის უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ფაკულტეტზე სოციალური აზროვნების ისტორიის კათედრაზე ლექტორად .

მისი აკადემიური ინტერესები მოიცავს მეოცე საუკუნის პოლიტიკურ ფილოსოფიას, განსაკუთრებით ჰანა არენდტის, პოლ რიკოურის, ვლადიმერ იანკელევიჩისა და კარლ იასპერსის ნააზრევებს. სოციოლოგია და მეხსიერების ეთიკა, ფოკუსირებულია გარდამავალ სამართლიანობაზე, ისტორიულ დანაშაულზე, შერიგებასა და პატიებაზე პოლიტიკაში - ეს არის 2011 წელს გამოქვეყნებული წიგნის ძირითადი თემები, სახელწოდებით „ . “ (ერთა დანაშაული. პატიება, როგორც პოლიტიკური სტრატეგია). იგი ასევე უძღვნის თავის კვლევას ემოციების იდეების ისტორიას. 2019 წელს მან გამოაქვეყნა წიგნი, რომელიც ეძღვნებოდა ამ თემებს, სახელწოდებით " . “ (თანამედროვე გულის გამოგონება. ემოციების თანამედროვე აზროვნების ფილოსოფიური წყაროები). წიგნში იგი ამტკიცებდა, რომ საუკუნის ფილოსოფიამ, განსაკუთრებით ტომას ჰობსმა, ბარუხ სპინოზამ და რენე დეკარტმა, გადამწყვეტი წვლილი შეიტანეს ემოციების თანამედროვე კონცეფციის შექმნაში.

მის წიგნს " " მიენიჭა იოზეფ ტიშნერის პრემია 2012 წელს, და ერთი წლის შემდეგ იყო ნომინირებული იერჟი ტუროვიჩის პრემიაზე. მისი წიგნი „ “ 2019 წელს ნომინირებული იყო ტადეუშ კოტარბინსკის პრემიაზე. მას მიენიჭა ბრონისლავ გერემეკის სტიპენდია ვენის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ინსტიტუტში (2012/2013), მარშალის მემორიალური სტიპენდია გერმანიის მარშალის ფონდიდან და იყო თანამედროვე პოლონეთის შესახებ პროგრამის მოწვეული სტიპენდიატი წმინდა ანტონიუსში. კოლეჯი ოქსფორდის უნივერსიტეტში (2016). 2019/2020 სასწავლო წელს იყო მოწვეული სტიპენდიატი ბერლინის გაღრმავებული სწავლების ინსტიტუტში (2019/2020), ხოლო 2021/2022 სასწავლო წელს – ბერლინის რობერტ ბოშის აკადემიის სტიპენდიატი. ვიგურამ ასევე ჩაატარა კვლევა ბუდაპეშტის ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტში (2015) და მოიპოვა კვლევითი გრანტები პოლონეთის ეროვნული სამეცნიერო ცენტრისგან - „“ და „“. მან 2018 წელს დაამთავრა პოლონეთის ლიდერობის აკადემია .

2016 წლიდან 2018 წლამდე იაროსლავ კუისთან ერთად ხელმძღვანელობდა პოლონურ პროგრამას ოქსფორდის უნივერსიტეტის წმინდა ანტონის კოლეჯში, სახელწოდებით „ცოდნის ხიდები: პოლონეთი - ბრიტანეთი - ევროპა“. პროგრამა მიეძღვნა პოლონეთის პოლიტიკას, წარმოდგენილი ფართო, საერთაშორისო პერსპექტივით. ინტელექტუალები, რომლებიც მონაწილეობდნენ „ცოდნის ხიდების“ პროგრამის ფარგლებში ორგანიზებულ მრავალფეროვან აქტივობებში, იყვნენ აგნიშკა ჰოლანდი, ალექსანდრე სმოლარი, იან კუბიკი, ანჯეი რაპაჩინკი,ვოლფგანგ მერკელი , ჟაკ რუპნიკი, იან ზილონკა, ნორმან დევისი და მრავალი სხვა. პროგრამის აკადემიური ხელმძღვანელი იყო ტიმოთი გარტონ ეში .

ჟურნალისტიკა, კომენტარები და ესეები
კაროლინა ვიგურა მუშაობდა ჟურნალისტად 2003-2006 წლებში და 2009 წლამდე. მას მიენიჭა გრანდ პრესის პრიზი 2008 წელს იურგენ ჰაბერმასთან ინტერვიუსთვის „ევროპა სიკვდილის დამბლაში“, რომელიც გამოქვეყნდა „ევროპაში“ იმავე წლის დასაწყისში.

ის არის „ლიბერალური კულტურა“ თანადამფუძნებელი, პოლონეთის წამყვანი ონლაინ ინტელექტუალური, პოლიტიკური და კულტურული ყოველკვირეული. ის არის ფონდ კულტურა ლიბერალნას გამგეობის წევრი. 2021 წლიდან ის არის რეგულარული სვეტის ავტორი ბერლინში დაფუძნებული დღიურში . ის ხშირად აკეთებს კომენტარს პოლონეთისა და საერთაშორისო პოლიტიკის შესახებ ბეჭდური და ელექტრონული მედიისთვის. 2022 წლის დეკემბერში ფონდმა კულტურა ლიბერალნამ გამოსცა წიგნი „პოლონელი ათეისტი . პოლონეთის კათოლიკე“ კაროლინა ვიგურას და ტომაშ ტერლიკოვსკის მიერ. წიგნი მოიცავს 11 დისკუსიას ყველაზე საკამათო თემებზე, პოლონეთში და მის ფარგლებს გარეთ: აბორტი, ევთანაზია, ერთნაირსქესიანთა ქორწინებები, რელიგიური გრძნობები და ა.შ.

მის ყველაზე მნიშვნელოვან ჟურნალისტურ ინტერვენციებს შორის არის -ში გამოქვეყნებული ესე პოლონეთის შესახებ 2016 წლის შემდეგ, სადაც ის ამტკიცებდა, რომ კანონისა და სამართლიანობის გამარჯვება პოლონეთში 2015 წელს ფართო იმედგაცრუების შედეგი იყო და 2015-მდე პერიოდთან დაბრუნება არ იქნებოდა სასურველი. ორი ესეი -ში, რომელიც მან დაწერა იაროსლავ კუისთან ერთად. პირველი, სახელწოდებით „ლიბერალური დამარცხების წინააღმდეგ“ - პოლიტიკაში იმედის მომხრე. „ლიბერალიზმი ნიშნავს ინდივიდის თავისუფლების რწმენას, ამიტომ ითხოვს ხალხის ნდობას. ამასაც ოპტიმიზმი სჭირდება. იმისათვის, რომ არ ჩავვარდეთ სახიფათო დეტერმინიზმში ან კონტრპროდუქტიულ თავდაცვაში, უნდა გვახსოვდეს, რომ ლიბერალური დემოკრატიების უდიდესი წარმატებები წარმოიშვა იმედიდან“ - წერდნენ კუისი და ვიგურა . მეორეში - „გსურთ ევროპის გადარჩენა? ისწავლეთ პოლონეთიდან“, წერდნენ: „მართალია, რომ დემოკრატია დაზარალდა კანონისა და სამართლიანობის პირობებში, მაგრამ არის კიდევ ერთი ამბავი პოლონეთზე, რომელიც უნდა ითქვას, ერთი იმის შესახებ, თუ როგორ სწავლობენ ლიბერალები დემოკრატიისთვის ბრძოლას“ და აღწერილია ახალი სტრატეგიები, რომლებსაც ლიბერალი პოლიტიკოსები იგონებდნენ პოპულიზმთან ბრძოლაში პოლონეთში.

საზოგადოებრივი საქმიანობა
კაროლინა ვიგურა არის პოპულარული საჯარო გამომსვლელი, რომელიც ძირითადად კონცენტრირებულია ემოციებზე პოლიტიკაში, ნაციონალურ პოპულიზმს, ლიბერალურ დემოკრატიას, პოლონეთსა და პოლონეთ-გერმანიის ურთიერთობებზე. ბოლო წლებში იგი მიწვეული იყო როგორც პანელისტი და მთავარი მომხსენებელი ათენის დემოკრატიის ფორუმზე.

2012-დან 2016 წლამდე ის იყო სტეფან ბატორის ფონდის გამგეობის წევრი. ის ასევე არის ქალთა კონგრესის პროგრამული საბჭოს წევრი და ევროპის ახალი იდეების ფორუმის პროგრამული საბჭოს წევრი 2014 წლიდან.