ალვარო ურიბე

}

2008 წლის დასაწყისში ურიბეს მოწონების რეიტინგმა 81%-ს მიაღწია, რაც მისი მთელი პრეზიდენტობის განმავლობაში ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი პოპულარობის მაჩვენებელი იყო. 2008 წლის ივნისში, ოპერაცია „ჟაკის“ შემდეგ, ურიბეს მოწონების მაჩვენებელი უპრეცედენტო 91%-მდე გაიზარდა. 2009 წლის მაისში მისი პოპულარობა 68%-მდე დაეცა.

2010 წლის საპრეზიდენტო კამპანიის ფარგლებში - -ს 2009 წლის ივნისის ეროვნული გამოკითხვის თანახმად, რომელიც ოცდაათზე მეტ ქალაქსა და მუნიციპალიტეტს მოიცავდა, ურიბეს მოწონების საერთო რეიტინგი 76% იყო, მაგრამ მხოლოდ 57% მის მესამე ვადით შესაძლო ხელახალ არჩევას დაუჭერდა მხარს.

ურიბეს მმართველობის რვა წლის განმავლობაში, შიდა გამოკითხვებს, საკომუნიკაციო სტრატეგიას და მთავრობისა და პრეზიდენტის იმიჯს ურიბეს კომუნიკაციების მრჩევლები მართავდნენ. ხაიმე ბერმუდესი, რომელიც მოგვიანებით არგენტინაში ელჩი და შემდეგ საგარეო საქმეთა მინისტრი გახდა; ხორხე მარიო ისტმანი, რომელიც მანამდე თავდაცვის მინისტრის მოადგილე იყო და შემდეგ ისევ თავდაცვის მინისტრის მოადგილე გახდა და მაურისიო კარადინი, რომელიც ურიბეს ხელმძღვანელობით თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდის დასრულებამდე მსახურობდა.

თანამდებობის დატოვების შემდეგ ურიბეს პოპულარობა, 79%-დან 84%-მდე მერყეობდა თუმცა, კოლუმბიაში ეს საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვები ძირითადად დიდი ქალაქების მაცხოვრებლებს შორის ჩატარდა და არ მოიცავდა სოფლის მოსახლეობის აზრს, რომლებიც ყველაზე მეტად დაზარალდნენ ომითა და სიღარიბით. ზოგიერთი ჟურნალისტი ასევე გაკვირვებული იყო იმით, რომ პრეზიდენტის პოპულარობა არჩევნებში არ აისახა, სადაც თავშეკავება ამომრჩევლის 50%-დან 80%-მდე მერყეობს.

2019 წელს, გამოკითხული მოსახლეობის 69%-მა განაცხადა, რომ ურიბეს შესახებ უარყოფითი წარმოდგენა ჰქონდა, ხოლო 26%-მა - დადებითი.

2010 წლის მესამე ვადის წინადადება
როდესაც ურიბეს მეორე ვადის დასასრული მოახლოვდა, მისმა მიმდევრებმა ახალი შესწორება მოითხოვეს, რომელიც მას მესამე ვადით კენჭისყრის უფლებას მისცემდა.

2009 წლის მაისში თავდაცვის მინისტრმა ხუან მანუელ სანტოსმა თანამდებობა დატოვა, რათა მას პრეზიდენტად კენჭი ეყარა იმ შემთხვევაში, თუ ურიბე ან არ იყრიდა კენჭს, ან ვერ შეძლებდა ხელახლა კენჭისყრას. სანტოსმა გადადგომამდე განაცხადა, რომ არ სურდა ურიბეს წინააღმდეგ კენჭისყრა.

კონგრესმა მხარი დაუჭირა ამ საკითხზე შემოთავაზებულ რეფერენდუმს, მაგრამ საკონსტიტუციო სასამართლომ ის უარყო მიღებული კანონის განხილვის შემდეგ. 2010 წლის 26 თებერვალს მთავარმა მოსამართლემ მაურისიო გონსალესმა საჯაროდ გამოაცხადა სასამართლოს გადაწყვეტილება. გონსალესმა განაცხადა, რომ სასამართლომ მრავალი დარღვევა აღმოაჩინა რეფერენდუმის ჩასატარებლად ხელმოწერების მოპოვების წესში. მან ასევე თქვა, რომ რეფერენდუმის მოწოდების შესახებ კანონი შეიცავდა „დემოკრატიული პრინციპების არსებით დარღვევებს“, რაც მას არაკონსტიტუციურს ხდიდა. ურიბემ განაცხადა, რომ ის პატივს სცემდა გადაწყვეტილებას, მაგრამ მოუწოდა ამომრჩევლებს, რომ მომავალ არჩევნებშიც განაგრძონ მისი ადმინისტრაციის პოლიტიკის მხარდაჭერა. მას შემდეგ კონსტიტუციაში ცვლილებები შევიდა, რათა პრეზიდენტის უფლებამოსილება ერთი ოთხწლიანი ვადით შეეზღუდა, რითაც აღდგა 2005 წლამდე არსებული სტატუს კვო.

პრეზიდენტობის შემდგომი პერიოდი
2010 წლის ბოლოს, თანამდებობის დატოვების შემდეგ რამდენიმე თვეში, ურიბე დაინიშნა მოწვეულ მკვლევარად ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტის უოლშის საგარეო სამსახურის სკოლაში, სადაც ის სტუდენტებს სხვადასხვა საგანს ასწავლიდა, როგორც მოწვეული ლექტორი სემინარებსა და ლექციებზე. 2011 წელს ურიბეს ჯორჯტაუნის ლათინური ამერიკის სტუდენტთა ასოციაციამ საპატიო ჯილდო მიანიჭა უნივერსიტეტის ლათინური ამერიკის საზოგადოებისადმი მისი ლიდერობისა და ერთგულებისთვის.

ურიბეს ჯორჯტაუნში დანიშვნამ დაპირისპირება გამოიწვია. სექტემბერში 150-ზე მეტმა მეცნიერმა, მათ შორის ჯორჯტაუნის 10 პროფესორი და ლათინური ამერიკისა და კოლუმბიის წამყვანმა ექსპერტმა, ხელი მოაწერა წერილს, რომლითაც ურიბეს გათავისუფლებას მოითხოვდნენ კოლუმბიელმა იუმორისტმა ურიბეს შესთავაზა, ჩაეტარებინა კურსი ფარული მოსმენების შესახებ, რომელსაც მისი ადმინისტრაცია უკანონოდ ატარებდა ოპოზიციის ფიგურებზე, ადამიანის უფლებათა დამცველებზე, ჟურნალისტებსა და უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეებზე. სტუდენტები საპროტესტო აქციებს ატარებდნენ ურიბეს წინააღმდეგ, ტრანსპარანტებით გამოვიდნენ, რომლებზეც მას „მასობრივ მკვლელად“ მოიხსენიებდნენ ათასობით მშვიდობიანი მოქალაქის სიკვდილისთვის.

2010 წლის ნოემბერში, ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტის კამპუსში ყოფნისას, ურიბეს გადაეცა სისხლის სამართლის უწყება კლაუდია ბალსერო ჯირალდო დრამონდის წინააღმდეგ საქმეზე, რომელიც ეხებოდა ურიბეს პარამილიტარული ძალების მიერ ასობით მშვიდობიან მოქალაქის მკვლელობას. ჯორჯტაუნში ერთწლიანი სწავლის შემდეგ, ურიბე დატოვა უნივერსიტეტი, რათა გაეგრძელებინა თავისი პირადი საქმიანობა კოლუმბიაში. 2012 წლის ოქტომბერში, -მა ურიბე დირექტორთა საბჭოში მიიღო ენდრიუ ნაიტის, ჯონ თორნტონის და არტურ სისკინდის პენსიაზე გასვლის შემდეგ. 2012 წელს ურიბე შეუერთდა ნიუ-იორკში არაკომერციული ორგანიზაციის, კონკორდიას ლიდერთა საბჭოს. პროკურორები ურიბეს ადანაშაულებენ პარამილიტარული მასობრივი ხოცვა-ჟლეტების დაგეგმვაში ლა-გრანხეში (1996), სან-როკეში (1996) და ელ-აროში (1997), როდესაც ის ანტიოკიას გუბერნატორი იყო, და 1998 წლის თებერვალში ჯესუს მარია ვალეს, ადვოკატისა და ადამიანის უფლებათა დამცველის, მკვლელობაში, რომელიც ამ საქმეებში დაზარალებულებთან მუშაობდა.

ჯილდოები
ეროვნული ჯილდოები
1990: სენატორის ვარსკვლავი, რესპუბლიკის სენატის მიერ.
1992: საუკეთესო ინიციატივების მქონე სენატორი, რესპუბლიკის სენატის მიერ.
2015: საუკეთესო სენატორი, რესპუბლიკის სენატის მიერ.

უცხოური ჯილდოები

პერუს მზის ორდენის დიდი ჯვარი – (2004).

კათოლიკე იზაბელას ორდენის საყელოს რაინდი – (2005).

თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი – (2009).

ურუგვაის აღმოსავლეთით მდებარე რესპუბლიკის მედალი – (2003)