iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება

ტერმინი კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება შეიძლება აღნიშნავდეს:

კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1479) — ოსმალეთის იმპერიასა და ვენეციის რესპუბლიკას შორის, დასრულდა ვენეცია-ოსმალეთის ომი (1463–1479)
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1533)— ოსმალეთის იმპერიასა და ავსტრიას შორის, მოჰაჩის ბრძოლის შედეგი.
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1570)— ოსმალეთის იმპერიასა და რუსეთის იმპერიას შორის
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1590) — ოსმალეთის იმპერიასა და სეფიანთა სპარსეთს შორის, დასრულდა ოსმალეთ-სპარსეთის ომი (1578–1590)
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1700) — ოსმალეთის იმპერიასა და რუსეთს შორის, დასრულდა რუსეთ-ოსმალეთის ომი (1686–1700)
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1724) — ოსმალეთის იმპერიასა და რუსეთს შორის.
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1736) — ოსმალეთის იმპერიასა და აფშარიდების სპარსეთს შორის, დასრულდა ოსმალეთ-სპარსეთის ომი (1730–1735)
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1782) — ოსმალეთის იმპერიასა და ესპანეთს შორის
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1800) — დაამტკიცა შვიდი კუნძულის რესპუბლიკის კონსტიტუცია
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1832) — ოსმალეთის იმპერიასა და ბრიტანეთ-საფრანგეთ-რუსეთს შორის
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1881) — ოსმალეთის იმპერიასა და საბერძნეთის სამეფოს შორის
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1897) — ოსმალეთის იმპერიასა და საბერძნეთის სამეფოს შორის, დასრულდა საბერძნეთ-ოსმალეთის ომი (1897)
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1913) — ოსმალეთის იმპერიასა და ბულგარეთს შორის, ბალკანეთის მეორე ომის შემდეგ
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1914) — ოსმალეთის იმპერიასა და სერბეთს შორის
ოუკ-კრიკი (უისკონსინი)

ოუკ-კრიკი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 34 451 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 467,5 კაცი/კმ². ფართობი 73,69 კმ².

გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 73,69 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი, 29,81 კმ² უჭირავს.
გავ-დე-პო

გავ-დე-პო — მდინარე სამხრეთ-დასავლეთ საფრანგეთში. ადურის მარცხენა შენაკადი. სათავეს იღებს პირენეებში, გავარნის ცირკიდან, ზღვის დონიდან დაახლოებით 2600 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 193 კმ, აუზის ფართობი 5,200 კმ². იკვებება მდნარი თოვლისა და ესპანეთში მდებარე ერთ-ერთი პატარა მყინვარის წყლით. საშუალო წლიური ხარჯი 82 მ³/წმ.
საუთ-მილუოკი (უისკონსინი)

საუთ-მილუოკი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 21 156 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1,701.7 კაცი/კმ². ფართობი 12,46 კმ².

გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 12,46 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის 12,43 კმ², ხოლო წყალს 0,03 კმ² უჭირავს.
იაგელონია ბელოსტოკი (საფეხბურთო კლუბი)

„იაგელონია“ ბელოსტოკი — პოლონური კლუბი, რომელიც ჩამოყალიბდა ქალაქ ბელოსტოკში, ასპარეზობს ეკსტრაკლასაში. ასევე თამაშობდა ეკსტრაკლასაში 1997, 1990 და 1992-93 წლების სეზონებს შორის. ბოლოს პოლონეთის უმაღლეს ჩემპიონატში დაბრუნდა 2007 წელს. ასევეა ასპარეზობდა პოლონეთის პირველ ლიგაში 1975-1978, 1980-1981, 1983-1987, 1990-1992, 1993-1996, 2001-2002 და 2003-2007 წლების სეზონებში.

დაარსდა 1920 წელს. საშინაო მატჩებს მართავს ბელოსტოკის მუნიციპალურ სტადიონზე. 2010 წელს კლუბმა მოიგო პოლონეთის თასი, სუპერ თასი და გავიდა უეფა-ს ევროპის ლიგის მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპზე. ეს იყო კლუბის პირველი გამოჩენა ევროსარბიელზე, 2010-11 წლის სეზონში კლუბმა დაიკავა მე-4 ადგილი ეკსტრაკლასაში.

ახალი სტადიონის მშენებლობის დამთავრება, რომელიც 22,386 მაყურებელს დაიტევს დაგეგმილია 2014 წელს.

ტიტულები
საშინაო
ეკსტრაკლასა (პირველი დივიზიონი):
მე-2 ადგილი (2): 2016/17, 2017/18
მე-3 ადგილი (1): 2014/15

პირველი ლიგა (მეორე დივიზიონი):
1 ადგილი (1): 1987

პოლონეთის სუპერთასი:
გამარჯვებული (1):
2010 – იაგელონია 1:0 ლეხ პოზნანი

პოლონეთის თასი:
გამარჯვებული (1):
2010 – იაგელონია 1:0 პოგონ შეცინი
ფინალისტი (2):
1989 – იაგელონია 2:5 ლეგია ვარშავა
2019 – იაგელონია 0:1 ლეხია გდანსკი

რემეს თასი:
ფინალისტი (3):
2011 – კრაკოვია 3:3 იაგელონია ბელოსტოკი, (პენალტების სერია 2:0)
2010 – არკა გდინია 4:2 იაგელონია ბელოსტოკი
2009 – არკა გდინია 3:1 იაგელონია ბელოსტოკი

იაგელონია ბელოსტოკი ევროპაში
ყველა ევრპული თამაში
შემადგენლობა 2013–14
2013 წლის 26 სექტემბრისთვის.

იჯარით გაშვებული
( ზაგლებიე ლუბინში)
სენტ-ფრენსისი (უისკონსინი)

სენტ-ფრენსისი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 9 365 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1,418.0 კაცი/კმ². ფართობი 6,60 კმ².

გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 6,60 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი 6,60 კმ², უჭირავს.
უავატოსა (უისკონსინი)

უავატოსა — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 46 396 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1,352.0 კაცი/კმ². ფართობი 34,22 კმ².

გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 34,22 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ფართობი 34,22 კმ², უჭირავს.
ავსტრიის იმპერია

ავსტრიის იმპერია — შეიქმნა 1804 წელს, 1867 წელს კი ავსტრია-უნგრეთის კომპრომისის შემდეგ გარდაიქმნა ავსტრია-უნგრეთის იმპერიად. ავსტრიის იმპერია იყო მრავალეროვნული სამეფო და იმ დროისთვის მსოფლიოს ერთ ერთი უძლიერესი სახელმწიფო. ავსტრიის იმპერია იყო ევროპის უდიდესი ქვეყანა რუსეთის იმპერიის შემდეგ, ასევე რუსეთის იმპერიის შემდეგ ევროპაში ყველაზე დიდი სახელმწიფო იყო მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით და ყველაზე დიდი სახელმწიფო გერმანიის კონფედერაციაში როგორც ტერიტორიის ისე მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით.

ავსტრიის იმპერიის შემდეგ არსებობა ავსტრია-უნგრეთის იმპერიამ განაგრძო, იმპერიის ავსტრია-უნგრეთის იმპერიად გამოცხადება იყო დიპლომატიური ნაბიჯი, რითაც იმპერიაში უნგრეთის სტატუსი ამაღლდა, რაც 1867 წლის კომპრომისით იყო გამოწვეული. ავსტრია-უნგრეთის იმპერია კი პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ თავად დაიშალა სხვადასხვა სახელმწიფოებად.

შემადგენელი მიწები
გვირგვინის მიწები 1815 წლის ვენის კონგრესის შემდეგ, რომელიც ასევე მოიცავს 1848 წლის რევოლუციას და 1860 წლის ოქტომბრის დიპლომატია
ავსტიირს არქისაჰერცოგო
ზემო ავსტრია
ქვემო ავსტრია
ზალცბურგის საჰერცოგო, 1815-1850 ზალცახის ოლქი ზემო ავსტრიაში
სტირიის საჰერცოგო
ტიუროლის საგრაფო ფორარლბერგთან ერთად, გაიყო 1861 წელს
ილლირიის სამეფო, გაიყო 1849/1850 წლებში
კარინთიის საჰერცოგო
კარნიოლას საჰერცოგო
სანაპირო
გორიზიისა და გრადისკას საგრაფო
ტრიესტი
ისტრიის საზღვარი
ბოჰემიის გვირგვინის მიწები
ბოჰემიის სამეფო
მორავიის მარკა
ავსტრიული სილეზია
გალიციისა და ლოდომერიის სამეფო
ბუკოვინის საჰერცოგო
უნგრეთის სამეფო
ხორვატიის სამეფო
სლავონიის სამეფო
ლომბარდო-ვენეციის სამეფო, დაკარგულ იქნა 1859/1866
დალმაციის სამეფო
ტრანსილვანიის სამთავრო
სერბეთის სავოევოდო და ტემიშვორის ბანატი შეუერთდა უნგრეთსა და სლავონიას 1860 წელს
სერბეთის სავოევოდო, დე ფაქტო აუტონომიური ადგილი 1848/49, ოფიციალურად არ აღიარებულა
ტემიშვორის ბანატი
სამხედრო საზღვარი
ხორვატიის სამხედრო საზღვარი
სლავონიის სამხედრო საზღვარი
ბანატის სამხედრო საზღვარი
ტრანსილვანიის სამხედრო საზღვარი, ტრანსილვანიას შეუერთდა 1853 წელს

გალერეა
ტრანსილვანიის სამთავრო (1711-1867)

ტრანსილვანიის სამთავრო ან ტრანსილვანიის დიდი სამთავრო — ჰაბსბურგთა მონარქიის სამეფო, მოგვიანებით ავსტრიის იმპერიის კონსტიტუციური მიწა.

ისტორია
ოტომანთა ვასალი ტრანსილვანიის სამთავრო დაპყრობილ იქნა ჰაბსბურგელების მიერ და კარლოვიცის ზავით სამთავრო გადაეცა ჰაბსბურგთა მონარქიას 1699 წლიდან. 1711 წლიდან, ჰაბსბურგის კონტროლით ტრანსილვანიის სამთავრო იყო კონსოლოდებული, ხოლო ტრანსილვანიის მმართველი მთავრები უკვე გამგებლებმა ჩაანაცვლეს, რომლებიც ჰაბსბურგის მონარქიას ექვემდებარებოდნენ. 1765 წელს გამოცხადდა ტრანსილვანიის დიდი სამთავროდ, რაც ანმტკიცებდა ტრანსილვანიის სპეციალურ სტატუსს, რომელიც დადგინდა 1691 წელს „ლეოპოლდიუმის ხარისხით“ („ “).

1853 წელს, ტრანსილვანიის სამხედრო მარკა (რომელიც არსებობდა 1762 წლიდან) გაუქმდა და შეუერთდა ტრანსილვანიას.

1867 წლის ავსტრო-უნგრული კომპრომისით, რომლის თანახმადაც შეიქმნა ავსტრია-უნგრეთის იმპერია, ტრანსილვანიის სპეციალური სტატუსი გაუქმდა და სამთავრო უნგრეთის სამეფოს პარლამენტის დაქვემდებარებაში გადავიდა.

საზღვრები
ტრანსილვანიის სამთავრო ესაზღვრებოდა უნგრეთის სამეფოს ჩრდილო-დასავლეთისა და დასავლეთის მხრიდან, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ბუკოვინას, სამხრეთ-დასავლეთიდან ჰაბსბურგის სამხედრო საზღვარს, ხოლო სამხრეთით და აღმოსავლეთით გაერთიანებულ სამთავროებს.

დემოგრაფია
საბჭოთა ენციკლოპედიური ლექსიკონი

საბჭოთა ენციკლოპედიური ლექსიკონი — უნივერსალური ერთტომიანი ენციკლოპედიური ლექსიკონი, რომელიც გამოიცემოდა გამომცემლობა „საბჭოთა ენციკლოპედიის“ მიერ (1991 წლიდან — გამომცემლობა „დიდი რუსული ენციკლოპედია“) 1979 წელს (პირველი გამოცემა), 1982 წელს (მე-2 გამოცემა), 1984 წელს (მე-3 გამოცემა), 1986 წელს (მე-4 გამოცემა; სტერეოტიპული გამოცემა გამოვიდა 1989 წელს, 5-85270-001-0), 1990 წწ. (მე-4 გამოცემა, შესწორებებითა და დამატებებით). ლექსიკონი შეიცავს დაახლოებით 80 ათას სტატიას, 550 შავ-თეთრ ილუსტრაციასა და სქემას და 350 რუკას, მათ შორის 8 ფერად რუკას. ტირაჟი რამდენიმე მილიონი ეგზემპლარი (1989 წლის გამოცემა — 2,5 მლნ. ეგზემპლარი). სსრკ-ის დაშლის შემდეგ შეიქმნა გამომცემლობა „დიდი რუსული ენციკლოპედია“, რომელმაც გამოსცა დიდი ენციკლოპედიური ლექსიკონი („საბჭოთა ენციკლოპედიური ლექსიკონის“ გაგრძელება).

მთავარი რედაქტორი — აკადემიკოსი ალექსანდრე პროხოროვი.
ხარფუხი

ხარფუხი (ყოფ. სეიდაბადი) — თბილისის ერთ-ერთი ძველი უბანი ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს, მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე, თაბორის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, აბანოთუბანსა და ორთაჭალას შორის. შემორჩენილია ქალაქის ზღუდის ნაშთი — ე. წ. განჯისკარი, რომლის მიდამოებში 1948—1949 წლებში ჩატარებულმა არქეოლოგიურმა გათხრებმა დაადასტურა აქ — საუკუნეებში მეთუნეთა უბნის არსებობა.

ისტორია
სახელი სეიდაბადი ეწოდა საუკუნის 30-იან წლებში აქ დასახლებული სპარსული ტომის სეიდების მიხედვით, რომლებიც აქ შაჰ-აბას -ის მემკვიდრე შაჰ-სეფიმ დაასახლა. (სეიდ-აბად, ე. ი. სეიდების დასახლება). ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით: „ხოლო აწ უწოდებენ ოთხთავ ქალაქთა აწ ტფილისს და განაყოფით: კალას-ტფილისსა, ტფილისს-სეიდაბადს, და ისნს-ავლაბარს, და გარეთუბანი არს ტფილისისა. მსახლობელნი არიან ციხესა და სეიდაბადს სპარსნი მოჰმადიანნი“, „აქ დასხნა შასეფიმ სეიდნი, მის გამო სპარსნი უწოდებენ სეიდაბადს...“. პლატონ იოსელიანი თავის სიძველეთა აღწერაში ვაღნიშნავს: „... ამ დროს კი დასახლებაში — სეიდაბადი ჩაგვესმის სეიდნეი, დამახინჯებული სახელწოდება ძველი სიდონისა, თავისი კლდოვანი მიდამოთი და ქრისტიანული განწყობით ანტილიბანონის ძველი ხალხისა ჩვენებური სეიდაბადის გარემოს რომ ჰგავს.“ სეიდაბადი ძირითადად სასოფლო-სამეურნე რეგიონი იყო. აქ გადიოდა მნიშვნელოვანი საქარავნო გზა, ე. წ. განჯის გზა, რომელიც თბილისის აღმოსავლეთ ამიერკავკასიასა და მახლობელ აღმოსავლეთთან აკავშირებდა.

 და საუკუნეების მიჯნაზე ეწოდა ხარფუხი. ხარფუხი სომხური ტოპონიმია და გაჩნდა თაბორის მთის ძირში, გორხანის ახლოს თათრების სასაფლაოზე მდგარი საკულტო დანიშნულების მქონე ქვის გამო, რომელზეც ხატი იყო მისვენებული. ხარფუხი სომხურ ენაზე ხველას, სურდოს, გაციებას ნიშნავს. თბილისელ ქრისტიანულ მცხოვრებლებს სურდოშეყრილი და ყივანახველიანი ბავშვები მიჰყავდათ იმ ქვასთან. შესაწირად მიჰქონდათ ქსოვილისგან შეკერილი თოჯინა, რომელსაც მხარზე პატარა ხურჯინი ჰქონდა გადაკიდებული. ხურჯინში შაქრის ნატეხები ელაგა. ამ გასამრჯელოთი ცდილობდნენ წმინდა ხატის გულის მოგებას. სოფელში დასახლდნენ ლეკების მიერ დარბეულ სოფელ წალასყურიდან გადმოხიზნული გლეხები. 1811 წელს სოფელი ხარფუხი თბილისის მაზრას მიაწერეს. 1819 წელს სამოქალაქო გუბერნატორმა ხოვენმა ოფიციალურად სთხოვა მთავარმართებელ ალექსი ერმოლოვს ხარფუხის თბილისთან შემოერთება. იგი ერმოლოვს ატყობინებდა, რომ ხარფუხში თავშესაფარს პოულობდნენ ბოროტმოქმედნი, სხვადასხვა ჯურის უპასპორტო საეჭვო ხალხი და საქონლით დატვირთული კონტრაბანდისტები. საზღვარგარეთიდან გადმოსულ კონტრაბანდისტებს თვით ხოვენი გადააწყდა. ერმოლოვის 1819 წლის 15 მარტის ბრძანებით, ხარფუხი ოფიციალურად თბილისის ნაწილად იქცა.
ალექსანდრე ბეგაშვილი

ალექსანდრე ბეგაშვილი (დ. 14 აპრილი, 1923, ანაგა, სიღნაღის რაიონი, საქართველოს სსრ — გ. 20 იანვარი, 1989) — ქართველი პოეტი. მისი დედა იყო ელენე დარჩიაშვილი, მამა — ივანე ბეგაშვილი, მჭედელი. ცნობილია, რომ ალექსანდრე უკვე 5 წლის ასაკში დაეუფლა წერა-კითხვას. ჰყავდა და, ცირა.

უმაღლესი განათლება მიიღო ქუთაისის პედაგოგიურ სასწავლებელში, 1940–1942 წლებში. იქვე იყო კომკავშირის კომიტეტის მდივანი. მეორე კურსზე სწავლისას დააპატიმრეს, გაზეთში დაბეჭდილი სტატიის გამო. ციხეში რვა წელი იჯდა. 1964 წელს ცოლად შეირთო ვერიკო წერეთელი.
ფერდინანდ ცირკელი

ფერდინანდ ცირკელი ( დ. 20 მაისი, 1838 — გ. 11 ივნისი, 1912) — გერმანელი გეოლოგი და პეტროგრაფი.

ბიოგრაფია
დაამთავრა ბონის უნივერსიტეტი (ფილოსოფიის დოქტორი, 1861). 1863 წლიდან ლვოვის უნივერსიტეტის პროფესორი, 1870–1909 წლებში მინერალოგიის პროფესორი ლაიფციგში. ისლანდიაში, შოტლანდიაში, იტალიაში, საფრანგეთში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, ინდოეთსა და შრი-ლანკაში შეისწავლა მაგმური ქანები. ქანების მიკროსკოპული შესწავლისათვის და მათი დიაგნოსტიკისათვის ცირკელმა პირველმა შემოიღო კრისტალთოპტიკური მეთოდი. არის პეტროგრაფიის სახელმძღვანელოს ავტორი (1893–94), რომელმაც ხელი შეუწყო პეტროგრაფიის განვითარებას. იყო ოქსფორდის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების უცხოელი წევრი და მინერალოგიის საზოგადოების საპატიო წევრი. 1898 წელს მიენიჭა ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოების უოლასტონის მედალი. მისი სახელობისაა მინერალი ცირკელიტი.
მიჰრიმაჰ სულთანი

მიჰრიმაჰ სულთანი (დ. 21 მარტი, 1522 — გ. 25 იანვარი, 1578) — ოსმალეთის სულთან სულეიმან -ისა და როქსოლანას შვილი.

ბიოგრაფია
მიჰრიმაჰ სულთანი იყო სულეიმან დიდებულის და მისი კანონიერი ცოლის, ჰიურემ სულთნის ერთადერთი ქალიშვილი. მიიღო ბრწყინვალე განათლება, ფლობდა რამდენიმე ენას, იყო ძალზედ ერუდირებული, დაინტერესებული იყო პოლიტიკით და ქველმოქმედებით. ამასთან ერთად მიჰრიმაჰი იყო ლამაზი, ელეგანტური სულთანი გრძელი, ოქროსფერი თმით. 1539 წელს 17 წლის მიჰრიმაჰი მიათხოვეს 38 წლის რუსტემ-ფაშას. თანამედროვენის თქმით მიჰრიმაჰი დედის რჩევას დათანხმდა გათხოვილიყო ამბიციურ და ოსმანთა დინასტიის ერთგულ რუსტემზე. მამაც დათანხმდა ცოლის სურვილს — სულეიმანის მხრიდან რუსტემ-ფაშა დიდი ნდობით სარგებლობდა. ხუთ წელიწადში რუსტემ-ფაშა გახდა ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი.

საქმიანობა
მიჰრიმაჰ სულთანი იყო ძალზედ გავლენიანი და მდიდარი. მან მიიღო მონაწილეობა მეუღლის პროექტებში და დედას დაეხმარა ემართა სახელგანთმული ჰიურემ ჰასეკი სულთნის ფონდი. 1558–1578 წლებში მართავდა სულთნის ჰარემს. მისი ძმის სელიმ -ის მმართველობის პერიოდში ფაქტობრივად იყო ოსმალეთის იმპერიის ვალიდე-სულთანი. ასევე ცნობილია, რომ მიჰრიმაჰმა გამოყო სახსრები თავისი სახელობის ორი მეჩეთის კომპლექსისთვის (ედრნექაფის რაიონში და უსქუდარის რაიონში) სტამბოლში, რომელის მშენებლობასაც ხელმძღვანელობდა სახელგანთქმული არქიტექტორი სინანი.

შვილები
რუსტემ-ფაშას და მიჰრიმაჰ სულთნის შვილების რაოდენობის შესახებ ცოტა რამ არის ცნობილი. ზუსტად არის ცნობილი, რომ მიჰრიმაჰს რუსტემთან ქალიშვილი, აიშე ჰიუმაშაჰი ჰყავდა. აიშე ჰიუმაშაჰის ქმარს და შვილებს გავლენიანი პოზიციები ეკავათ ოსმალეთის იმპერიაში. ეს ფაქტი ეხება აიშე ჰიუმაშაჰის შვილიშვილებსაც..

მიჰრიმაჰის და რუსტემის ვაჟი მამასთან ერთად შეჰზადეს მეჩეთის სასაფალოზე განისვენებს. ის გარდაიცვალა მამის გარდაცვალებიდან მალევე ეპიდემიით. მიჰრიმაჰის ორი უსახელო ვაჟის საფლავები მისივე სახელობის მეჩეთში, უსქუდარში არის.

გარდაცვალება
მიჰრიმაჰ სულთანი გარდაიცვალა 1578 წლის 25 იანვარს, 56 წლის ასაკში. ის იყო სულთან სულეიმანის ერთადერთი შვილი, რომელსაც ეღირსა სულეიმანის სასაფლაოზე დაკრძალვა.
განძის პლანეტა

განძის პლანეტა — -ის 2002 წლის სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი. მისი დისტრიბუტორი იყო . „განძის პლანეტა“ არის უოლტ დისნეის სტუდიების რიგით 43-ე ანიმაციური სრულმეტრაჟიანი ფილმი. იგი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის არის და ეფუძნება რობერტ ლუის სტივენსონის რომანს „განძის კუნძული“, თუმცა მასში მოქმედება მიმდინარეობს კოსმოსში. ფილმი ერთდროულად გამოვიდა ჩვეულებრივ და -ის კინოთეატრებში. მასში გამოიყენება როგორც ტრადიციული ორგანზომილებიანი, ასევე სამგანზომილებიანი ანიმაციის ტექნიკა.

ფილმის სცენარის ავტორები, პროდიუსერები და რეჟისორები არიან რონ კლემენტსი და ჯონ მასკერი. იდეა მათ თავდაპირველად წარადგინეს იმავე შეკრებაზე, რომელზეც „პატარა ქალთევზას“ იდეა განიხილეს. იგი აგრეთვე არის იტალიური მინისერიალის „განძის კუნძული ღია კოსმოსში“ ინტერპრეტაცია. პერსინაჟების როლებს ახმოვანებენ ჯოზეფ გორდონ-ლევიტი, ბრაიან მარი, ემა ტომპსონი, დევიდ ჰაიდ პირსი,
მარტინ შორტი, როსკო ლი ბრაუნი, ლორი მეტკელფი და პატრიკ მაკგუენი (რომლისთვისაც ეს უკანასკნელი როლი იყო). მუსიკის ავტორია ჯეიმზ ნიუტონ ჰოვარდი, ხოლო სიმღერების — ჯონი რეზნიკი. მიუხედავად კრიტიკოსთა დადებითი შეფასებისა, ფილმი გაქირავებაში ჩავარდა. მისი წარმოება ღირდა 140 მილიონი აშშ დოლარი, შტატებსა და კანადაში შემოსავალმა მხოლოდ 38 მილიონი შეადგინა, მსოფლიოში კი — მხოლოდ 110 მილიონი. 2002 წელს იგი ნომინირებული იყო ოსკარზე, საუკეთესო ანიმაციური ფილმის კატეგორიაში.
ვარლამ თაყაიშვილი

ვარლამ სიმონის ძე თაყაიშვილი (დ. 11 თებერვალი, 1857, სოფ. ლიხაური, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1934) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1905). ისტორიკოს ექვთიმე თაყაიშვილის უფროსი ძმა.

დაამთავრა ვორონეჟის მიხეილის სახელობის სამხედრო გიმნაზია (1876), მიხეილის საარტილერიო სასწავლებელი (1879), ნიკოლოზის სახელობის გენერალური შტაბის აკადემია (1887). სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1876 წლიდან. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის (1877–78) ომში. 1895–1903 წლებში იყო თავდაპირველად ციმბირის, შემდეგ კოზლოვო-ვლადიკავკაზის რაიონის მიმოსვლის გზების უფროსი. 1897 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1903–1906 წლებში იყო 115-ე ვიაზმის ქვეითი პოლკის მეთაური, შემდეგ ელიზავეტპოლის დროებითი გენერალ-გუბერნატორი. 1905 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება და დაინიშნა კავკასიის სამხედრო ოლქის მიმოსვლის გზების უფროსად. 1906 წლის ივნისში თადარიგში გავიდა. ცხოვრობდა ცოლის მამულში ჩერნიგოვის გუბერნიაში. 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა და ეროვნული არმიის რიგებში ჩადგა. 1921 წლიდან ემიგრაციაში იყო.
თაყაიშვილები

თაყაიშვილები — ქართველ აზნაურთა საგვარეულო გურიიდან. წარმოდგება საუკუნის დასაწყისიდან ცნობილი სალუქვაძეების (სალუქაძეების) გვარიდან, რომლის წარმომადგენელმა, სახელად თაყამ, გურიელისგან აზნაურობა მიიღო. - საუკუნეებში აჭის მონასტრის წინამძღვრად ცნობილია სალუქვაძე-თაყაიშვილების სამი წარმომადგენელი: იოსებ მეიერუსალიმე, ნიკოლოზი და იოსები, ასევე 1794 წელს გარდაცვლილი შემოქმედელი ეპისკოპოსი იოსები.

თაყაიშვილების გვარი იხსენიება 1850 წ. რუსეთის იმპერატორის მიერ ხელმოწერილ ქართველ თავად-აზნაურთა ნუსხებში. - საუკუნეებში საგვარეულოს არაერთი წარმომადგენელი იყო ოფიცერი რუსეთისა და შემდეგ დამოუკიდებელი საქართველოს სამსახურში. ექვთიმე თაყაიშვილი იყო ცნობილი ისტორიკოსი, არქეოლოგი და პოლიტიკური მოღვაწე, შერაცხულია წმინდანად საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ.
ივანე პოლტორაცკი

ივანე ეგნატეს ძე პოლტორაცკი (პოლტარაცკი) (დ. 1836 — გ. 11 სექტემბერი, 1892) — პოლონური წარმოშობის ქართველი საზოგადო მოღვაწე.

ბიოგრაფია
პოლტორაცკები წარმოშობით პოლონეთიდან იყვნენ. გრაფი ეგნატე პოლტორაცკი რუსეთის იმპერატორის სამსახურში იდგა, ამიტომ მისი ოჯახი პეტერბურგში ცხოვრობდა. იგი აქტიურად იყო ჩაბმული დეკაბრისტულ მოძრაობაში, ამიტომ ქუთაისის გუბერნიაში გადაასახლეს. იქ მან შეირთო ზედგენიძის ასული, რომლისგან ორი ვაჟი, სიმონი და ივანე შეეძინა.

ივანე პოლტორაცკიმ მიიღო ქართული განათლება; დაამთავრა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია. მსახურობდა თბილისში მომრიგებელ მოსამართლედ, ვექილად, ნოტარიუსად. ახლოს იყო ილია ჭავჭავაძესთან; მონაწილეობდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისა და გაზეთ „საქართველოს მოამბის“ დაარსებაში. ილიამ მას მიუძღვნა პოემა „აჩრდილი“. სიმონ პოლტორაცკი პეტერბურგში ცხოვრობდა, იურისტად მუშაობდა და იქაურ ქართულ სათვისტომოს მატერიალურად ეხმარებოდა. ივანე პოლტორაცკიმ პირველი მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ იქორწინა ნადეჟდა (ნადო) გაბაშვილზე. ის გაბაშვილების ცნობილი ოჯახიდან იყო, რომელიც ზემელზე ცხოვრობდა. მისი და მარიამ გაბაშვილი ცნობილი პიანისტი და პირველი პროფესორი ქალი იყო საქართველოში. გაბაშვილები ფლობდნენ ოქროყანის მამულებს. მათ იქ ორი აგარაკი ჰქონდათ, ზემო და ქვემო. ზემო აგარაკის ორსართულიანი სახლი გადასცეს სოფლის მოსახლეობას სკოლისთვის. მოგვიანებით სკოლამ პოლტორაცკის სიძის, ექვთიმე თაყაიშვილის სახელი შეიძინა. პოლტორაცკებმა 1890 წელს ოქროყანის ნაწილი, დღევანდელი თბილისის ფუნიკულიორის ტერიტორია ბელგიურ კომპანიას გადასცეს იჯარით, რომელმაც ფუნიკულიორი გაიყვანა.

ივანე პოლტორაცკის რუსულ ენაზე ნათარგმნი აქვს ილია ჭავჭავაძის „კაცია ადამიანი?!“, „ოთარაანთ ქვრივი“, „გლახის ნაამბობი“, შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანი“. ივანე პოლტორაცკი გარდაიცვალა 1892 წლის 11 სექტემბერს; დაკრძალულია ოქროყანაში.

პოლტორაცკის პირველი ვაჟი, ილია იყო ილია ჭავჭავაძის ნათლული. მან განათლება საფრანგეთში მიიღო. პროფესიით სამთო ინჟინერი იყო, შემდეგ კი ერთ-ერთ ბანშკი მუშაობდა. გარდაიცვალა პარიზში, მემკვიდრე არ დარჩენია. ნადო გაბაშვილთან ივანე პოლტორაცკის ექვსი შვილი შეეძინა: ნინო, ელენე, ანა, სოფიო, ეკატერინე, ალექსანდრე. უფროსი ქალიშვილი ნინო (1869–1931) იყო მეუღლე ექვთიმე თაყაიშვილისა. ნინო პოლტორაცკაია გარდაიცვალა ლევილში (საფრანგეთი) და იქვე იყო დაკრძალული, თუმცა 1987 წელს მისი ნეშტი გადმოასვენეს თბილისში და დაკრძალეს დიდუბის პანთეონში, 2000 წელს კი — ექვთიმე თაყაიშვილის გვერდით, მთაწმინდის პანთეონში.
ჰაირი ჰაირიოღლუ

ჰაირი ჰაირიოღლუ (ვახტანგ მალაყმაძე; დ. 11 ივნისი, 1936, ჰაირიე, ინეგოლი, თურქეთი — გ. 2003, ინეგოლი, თურქეთი) — თურქეთში მოღვაწე ეთნიკურად ქართველი მეცნიერი, მთარგმნელი, პოეტი, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე, აჭარელ მუჰაჯირთა შთამომავალი.

ჰაირი ჰაირიოღლუ დაიბადა ქართველ მუჰაჯირთა ოჯახში სოფელ ჰაირიეში. ამავე სოფლიდან იყო მისი მეგობარი და თურქეთში მოღვაწე ეთნიკურად ქართველი აჰმედ ოზქანი (მელაშვილი). სტამბოლის ილდიზის პოლიციის სკოლის დასრულების შემდეგ წლების განმავლობაში, 1982 წლამდე მუშაობდა თურქეთის სამოქალაქო თავდაცვის სფეროში სხვადასხვა თანამდებობაზე. პარალელურად ეწეოდა სამეცნიერო და საზოგადოებრივ საქმიანობას; აგროვებდა თურქეთის ქართველების ფოლკლორულ ნიმუშებს, იკვლევდა მუჰაჯირობის ისტორიას; 1968 წელს აჰმედ ოზქანთან ერთად გამოსცა წიგნი „გურჯისტანი“. ჰაირიოღლუმ თურქულად თარგმნა იაკობ გოგებაშვილის „იავნანამ რა ჰქმნა?!“, მოამზადა, თარგმნა და ორ ტომად გამოსცა „ქართული საბავშვო ზღაპრები“, ასევე მუჰამედ ვანილიშისა და ალი თანდილავას „ლაზების ისტორია“ (1992 წ.), ივანე ჯავახიშვილის, ნიკო ბერძენიშვილისა და სიმონ ჯანაშიას შრომების მიხედვით მომზადებული „საქართველოს ისტორია“ (1997) და სხვ. რამდენიმეჯერ ეწვია საქართველოს, პირველად 1977 წელს. გარდაიცვალა 2003 წელს; დაკრძალულია ქალაქ ინეგოლის სასაფლაოზე.
ლეო მაკ-კერნი

რეჯინალდ მაკ-კერნი (; დ. 16 მარტი, 1920 — გ. 23 ივლისი, 2002) — ავსტრალიელი მსახიობი. მონაწილეობა აქვს მიღებული ბრიტანულ, ავსტრალიურ და ამერიკულ ფილმებში, აგრეთვე 200-ზე მეტ სპექტაკლში.

მაკ-კერნი დაიბადა სიდნეიში, ნორმან უოლტონ მაკ-კერნისა და ვერა მარტინის ოჯახში. სწავლობდა სიდნეის ტექნიკურ სკოლაში. 15 წლის ასაკში, უბედური შემთხვევის შედეგად დაკარგა მარცხენა თვალი. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში მსახურობდა ავსტრალიის არმიაში. მისი დებიუტი თეატრში შედგა 1944 წელს სიდნეიში, ხოლო პირველი კინოროლი მიიღო ფილმში „მკვლელობა კათედრალში“ 1951 წელს.

მისი განთქმული ფილმებია „მიშველე!“ (1965), „ყველა დროის ადამიანი“ (1966), „რაიანის ქალიშვილი“ (1970), „ცისფერი სავანე“ (1980), „ფრანგი ლეიტენანტის ქალი“ (1981), „ქალბატონი-ქორი“. იგი აგრეთვე მონაწილეობს ფილმების სერიის „ომენის“ პირველ და მეორე ნაწილში.

ცხოვრების პერიოდში იტანჯებოდა რიგი დაავადებებით, მათ შორის — შაქრიანი დიაბეტით. 2002 წელს გაგზავნეს ბათის მოხუცთა თავსესაფარში, სადაც იგი რამდენიმე კვირაში გარდაიცვალა. 1983 წელს ხელოვნებაში შეტანილი წვლილისთვის, ავსტრალიის მთავრობამ მას მიანიჭა ავსტრალიის ორდენის ოფიცრის წოდება.

ფილმოგრაფია
ბეისაიდი (უისკონსინი)

ბეისაიდი — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში.

2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 4 389 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 709.0 კაცი/კმ². ფართობი 6,19 კმ².

გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი 6,19 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი, 6,19 კმ² უჭირავს.
ბრაუნ-დირი (უისკონსინი)

ბრაუნ-დირი — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 11 999 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1,052.9 კაცი/კმ². ფართობი 11,40 კმ².

გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი 11,40 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი, 29,81 კმ² უჭირავს.
ფოქს-პოინტი (უისკონსინი)

ფოქს-პოინტი — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 6 701 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 892.2 კაცი/კმ². ფართობი 7,51კმ².

გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი 7,51 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი, 7,51 კმ² უჭირავს.
გრინდეილი (მილუოკის ოლქი)

გრინდეილი — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 14 046 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 975.4 კაცი/კმ². ფართობი 14,43 კმ².

გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი 14,43 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის 14,40კმ², ხოლო წყალს 0,03 კმ² უჭირავს.