iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კარლ მიკაელ ბელმანი

კარლ მიკაელ ბელმანი (; დ. 4 თებერვალი, 1740, სტოკჰოლმი — გ. 11 თებერვალი, 1795, სტოკჰოლმი) — შვედი პოეტი. წერდა პოლიტიკურ სატირებს, დიდაქტიკურ პოემებს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი სიმღერები( კრებულები „ფრედმანის ეპისტოლენი“ 1790; „ფრედმანის სიმღერები“, 1791), რომლებსაც თვითონვე საჯაროდ ასრულებდა. თანამედროვენი „შვედ ანაკრეონტს“ უწოდებდნენ. 1791 წელს მიენიჭა შვედეთის აკადემიის პრემია.
ჯოვანი ბერშე

ჯოვანი ბერშე (; დ. 23 დეკემბერი, 1783, მილანი — გ. 23 დეკემბერი, 1851, ტურინი) — იტალიელი პოეტი. ერთ-ერთი პირველი რომანტიკოსი იტალიაში. მონაწილეობდა კარბონარების მოძრაობაში, აჯანყების ჩახშობის შემდეგ სამშობლოდან გაიხიზნა. ბერშეს პოეტური მრწამსი ასახულია „ოქროპირის ნახევრად საერიოზულ წერილში“ (1816), რომელიც იტალიელ რომანტიკოსთა მოძრაობის თავისებურ მანიფესტადაა მიჩნეული. თავისი საუკეთესო ლირიკულ-პატრიოტული ლექსები „პარგელი დევნილები“ (1821), „ფანტაზიები“ (1828), პოლიტიკური რომანსები გამოაქვეყნა ინგლისში.
გონსალო დე ბერსეო

გონსალო დე ბერსეო (; დ.1197, სოფელო ბერსეო, როხას პროვინცია — გ. 1265, სოფელი ბერსეო, როხას პროვინცია) — ესპანელი პოეტი, ე. წ. მეცნიერული პოეზიის პირველი წარმომადგენელი ესპანეთში და პირველი კასტილიელი პოეტი, რომლის სახელმაც ჩვენამდე მოაღწია. იყო მღვდელი. წერდა ხალხურ ენაზე. დატოვა დიდი პოეტური მემკვიდრეობა: 25 გალექსილი ნოველისაგან შემდგარი კრებული „ღვთისმშობლის სასწაულები“ და სხვა რელიგიური პოემები. ბერსეოს ნაწარმოებები.
ხლათის სასულთნო

ხლათის სასულთნო — დიდ სელჩუკთა იმპერიის დაშლის შემდეგ სამხრეთ სომხეთის ტერიტორიაზე წარმოქმნილი ფეოდალური სახელმწიფო ( საუკუნის დამდეგი). დედაქალაქი - ცნობილი სავაჭრო ქალაქი ხლათი, ვანის ტბის დასავლეთ სანაპიროზე. თავდაპირველად ხლათის მიდამოებს თურქმანული დინასტია სოქმენიდები მმართავდა, რომელებმაც „შაჰ-არმენთა“ (სომხეთა მეფე) ტიტული მიიღეს, რის გამოც მას შაჰ-არმენების სახელმწიფოსაც უწოდებენ.

ეს იყო - საუკუნეების თურქმანული დინასტია, რომელიც 1071 წელს, მანასკერტის ბრძლის შემდეგ, ანატოლიის ერთ-ერთ ბეილიქს განაგებდა. ტერიტორია ვანის ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროს, ბითლისისა და ვანის პროვინციებს, ასევე, ბათმანის, მუშის, სიირთისა და დიარბაქირის პროვინციის ნაწილებსაც მოიცავდა.

ბეილიქი 1100 წელს თურქ-სელჩუკების ერთ-ერთმა მხედართმთავარმა დააარსა. ახლათშაჰები მჭიდროდ იყვნენ დაკავშირებული სელჩუკების ინსტიტუციებზე, თუმცა ისინი, თავიანთ მოკავშირე სალთუკიდებთან ერთად, ასევე ახორციელებდნენ დამოუკიდებელ სამხედრო კამპანიებს საქართველოს სამეფოს წინააღმდეგ. ახლათშაჰების ბეილიქმა აღზევების პერიოდი, სოქმენ -ის მართველობის პერიოდში მიაღწია. 1207 წელს, ბეილიქი აიუბიდებმა დაიპყრეს.

ხლათის სასულთნო აზერბაიჯანის ილდეღიზიდების სახელმწიფოს ვასალი იყო. შაჰ-არმენებს მტრული დამოკიდებულება ჰქონდათ საქართველოსთან, თუმცა დროდადრო ხარკს უხდიდნენ ძლიერ მეზობელს. 1207 წლიდან ხლათის სასულთნოში აიუბიდების დინასტიის წარმომადგენლები გაბატონდნენ. 1208 წელს ქართველებმა ხლათის სასულთნოზე გაილაშქრეს, აიღეს ქალაქი არჭეში და დიდი ნადავლი წამოიღეს. ორი წლის შემდეგ ქართველთა ლაშქარმა ზაქარია და ივანე მხარგრძელების სარდლობით ალყა შემოარტყეს ხლათს. ქალაქის გალავნის დასათვალიერებლად მცირე ამალით გამოსული ივანე ხლათელებმა ეშმაკობით ჩაიგდეს ხელში. ივანე იძულებული გახდა თავის დასახსნელად დიდი გამოსასყიდი გადაეხადა და თავისი ქალიშვილი თამთა ხლათის გამგებლის მალიქ აუჰადისათვის მიეთხოვებინა. ამის შემდეგ საქართველოსა და ხლათის სასულთნოს შორის დიდი ხნით მშვიდობიანი ურთიერთობა დამყარდა. 1230 წლის 14 აპრილს ხვარაზმშაჰმა ჯალალედინმა ხანგრძლივი მძიმე ბრძოლების შემდეგ ხლათი დაიპყრო და სასტიკად ააოხრა. საუკუნის 40-იანი წლების დამდეგს ხლათი მონღოლებმა აიღეს. მონღოლთა მიერ დიდი ყაენის კარზე გაგზავნილ ადგილობრივ გამგებელთა შორის საუკუნის ქართველი ჟამთააღმწერელი ხლათის სულთანსაც იხსენიებს.
სუონსი სიტი (საფეხბურთო კლუბი)

საფეხბურთო კლუბი „სუონსი სიტი“ — უელსური პროფესიონალური საფეხბურთო კლუბი, ქალაქ სუონსიდან, რომელიც პრემიერლიგაში თამაშობს. გუნდი საშინაო მატჩებს ლიბერთი სთედიუმზე მართავს.

ისტორია
კლუბი დაარსდა 1912 წელს, როგორც „სუონსი თაუნი“ და საფეხბურთო ლიგას 1921 წელს შეუერთდა. 1969 წელს კლუბმა სახელი შეიცვალა და „სუონსი სიტი“ გახდა, რადგან ქალაქ სუონსის ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. გუნდი 1981 წელს ინგლისის პირველ დივიზიონში აღზევდა. შემდეგ სეზონში გუნდს ჩემპიონის ტიტულის მოგება შეეძლო, თუმცა მხოლოდ მეექვსე ადგილს დასჯერდა, რაც დღემდე კლუბის რეკორდია. სეზონის შემდეგ გუნდი კვლავ ქვედა ლიგაში დაქვეითდა, რამდენიმე წელში კი მეოთხე დივიზიონში აღმოჩნდა. 2003 წელს „სუონსი სიტი“ კინაღამ ინგლისის კონფერენციაში გავარდა. 2005 წელს სუონსის მაშინდელი მოედანი, „ვეჩ ფილდი“ დაიხურა და გუნდი „ლიბერთი სთედიუმზე“ გადავიდა. სუონსი სიტის მხარდამჭერთა საზოგადოება გუნდის აქციების 20%-ს ფლობს.

2013 წლის 24 თებერვალს, „სუონსიმ“ 2012-2013 წლების ლიგის თასის ფინალში „ბრედფორდი“ დაამარცხა, ანგარიშით 5-0. მოიგო ისტორიაში პირველი სერიოზული ტიტული და 2013-2014 წლების ევროპის ლიგაზე მოახერხა გასვლა. თასმა „სუონსი სიტი“ ერთადერთ უელსურ კლუბად აქცია, რომელიც ამ ტურნირზე გავიდა და მეორე უელსურ კლუბად, რომელსაც ევროტურნირებზე უთამაშიათ.

მეტოქეობა
„სუონსი სიტის“ მთავარი მეტოქე „კარდიფ სიტია“. ეს შეხვედრა აღიარებულია, როგორც ბრიტანეთის ყველაზე მტრული დაპირისპირება. და მას მეორენაირად სამხრეთ უელსის დერბისაც ეძახიან. ხშირად ორივე გუნდის ფანებისთვის ყველაზე დასამახსოვრებელი მატჩი სეზონში სწორედ ეს შეხვედრაა ხოლმე. „სუონსის“ შედარებით სუსტი მეტოქეობა აკავშირებს „ბრისტოლ სიტისთან“, „ბრისტოლ როვერსთან“ და „ნიუპორტთან“. თუმცა „სუონსი“ „ნიუპორტს“ ძალიან იშვიათად ხვდება, რადგან გუნდებს ოთხი დივიზიონი აშორებს. მათი დაპირისპირების შესუსტების კიდე ერთი მიზეზი არის ის, რომ ორივე გუნდს საერთო მეტოქე, „კარდიფ სიტი“ ჰყავს.

სამხრეთ უელსურ დერბიში, დღემდე სუონსიმ 20 მატჩში იმარჯვა. „კარდიფს“ 18 გამარჯვება აქვს, 16 მატჩი კი ფრედ დასრულდა.

მიმდინარე შემადგენლობა
ევროპული რეკორდი
ანგარიშის ყველა გრაფაში პირველი წერია „სუონსის“ გატანილი გოლების რაოდენობა.
ფრენკ ბერნეტი

ფრენკ ბერნეტი (; დ. 3 სექტემბერი, 1899, ტრარალგონი, ვიქტორია — გ. 31 აგვისტო, 1985, მელბურნი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი ვირუსოლოგი. დაამთავრა მელბურნის უნივერსიტეტი (1923). იყო ამავე უნივერსიტეტის პროფესორი და სამედიცინო გამოკვლევების ინსტიტუტის დირექტორი. ბერნეტის ძირითადი გამოკვლევები ეხება ვირუსებისა და მათი მასპინძლის ურთიერთობას, ვირუსთა ეკოლოგიას, გამრავლების მექანიზმსა და ცვალებადობას. ბერნეტმა პირველმა აღმოაჩინა ცხელების გამომწვევი, რომელსაც მისი სახელი დაერქვა. 1960 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია.
ბაბანეურის ღვთაების ეკლესია

ბაბანეურის ღვთაების ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაბანეურში. დგას სოფლის ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (9 5,8 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, კონსტრუქციულ ნაწილებში აგურია გამოყენებული. აგურისაა იატაკიც. კედლები შიგნიდან და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. სამხრეთ კარი ორივე მხრიდან სწორკუთხაა, დასავლეთისა - გარედან თაღოვანია, ხოლო შიგნით ხის ძელებითაა გადახურული - თარაზულად. საკურთხეველი დარბაზის იატაკზე 2 საფეხურით მაღალია. აფსიდის ღერძზე ვიწრო თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო ფართო თაღოვანი სარკმელია. ჩრდილოეთით, ერთიმეორის თავზე, კიდევ ორი მცირე ნიში. თითო თაღოვანი სარკმელი დანარჩენ კედლებშიცაა.

დარბაზის გრძივ კედლებზე ორი წყვილი პილასტრია, რომლებსაც ეყრდნობა შეისრული კამარის შეისრული საბჯენი თაღები.

დასავლეთ და აღმოსავლეთ ფასადებზე აგურის წყობით გამოყვანილი თითო შეღრმავებული ჯვარია. ლავგარდანი აგურისაა - საფეხუროვანი.
ბაბანეურის ღვთისმშობლის ეკლესია

ბაბანეურის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაბანეურში. დგას სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (5,85 4,4 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი ხის მალებით ყოფილა გადახურული - თარაზულად (შემორჩენილია ბუდეები). აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც ერთი სწორკუთხა სარკმელი და ორი ნიშია. თითო ასეთივე სარკმელი დარბაზის დანარჩენ კედლებშიცაა. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია ქვის კანკელით (შემორჩენილია ერთი მეტრის სიმაღლეზე). დარბაზი შეისრული კამარითაა გადახურული.
ბაბანეურის წამებულის ეკლესია

ბაბანეურის წამებულის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაბანეურში. დგას სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 300 მეტრზე. თარიღდება საუკუნით.

ეკლესია დარბაზულია (4,15 3,1 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. 1980 წელს სოფელს ეკლესია შეუკეთებია: დანგრეული კედლები აღუდგენიათ და შიგნიდან და გარედან ცემენტის ხსნარით შეულესავთ. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი შიგნიდან სწორკუთხაა, რომელსაც გარედან ორფერდა გადახურვა აქვს. საკურთხეველი სწორკუთხაა, დარბაზისაგან არ არის გამოყოფილი და მასთან ერთად გადახურულია საკმაოდ ტლანქი კამარით, რომელსაც თითქმის სწორი გვერდები აქვს. საკურთხეველში და დასავლეთ კედელში თითო პატარა სარკმელია გაჭრილი.
ბაბანეურის წმინდა მარინეს ეკლესია

ბაბანეურის წმინდა მარინეს ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაბანეურში. დგას სოფლის დასავლეთით 500 მეტრზე, ტყიან ბორცვზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (6.7 4.2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით. კედლები შიგნიდან და გარედან ბათქაშითაა გასწორებული. აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლები ცოკოლზე დგას. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიულ აფსიდში ვიწრო თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს, იატაკიდან 1,8 მეტრის სიმაღლეზე, თითო სწორკუთხა ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებში თითო ვიწრო თაღოვანი სარკმელია. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. ეკლესიას შემოვლებული ჰქონია ნატეხი ქვით ნაგები გალავანი, რომლის ფრაგმენტებიღაა შემორჩენილი - დასავლეთით ჩანს შესასვლელის წირთხლების მცირე ნაწილები.
ნასირ ალ-მულქის მეჩეთი

}
| რელიგიური_წევრობა =შიიზმი
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ფარსის ოსტანი
| რაიონი = შირაზის რაიონი
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი = მეჩეთი
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი = მუჰამედ ჰასან-ე-მემარი და მუჰამედ რეზა კაში პაზ-ე-შირაზი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1888 წლით
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი =29.608611
| გრძედი =52.548333
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ნასირ ალ-მულქის მეჩეთი ( — „მესჯედ-ე ნასეერ ოლ მოლქ“) — ტრადიციული მეჩეთი შირაზში, ირანში, გოადე-ე-არაბანის მოედანზე (ცნობილ შაჰ ჩერაჰის მეჩეთთან ახლოს). მეჩეთი ყაჯართა ეპოქის დროს აშენდა და დღემდე მოქმედია და დაცულია ნასირ ალ-მულქის ფულადი შეწირულობის ფონდის მიერ. მეჩეთის მშენებლობა ყაჯართა დინასტიის თავადთაგან ერთ-ერთის, მირზა ჰასან ალი ნასირ ალ-მულქის ბრძანებით დაიწყო 1876 წელს და დამთავრებულ იქნა 1888 წელს. მეჩეთის კონსტრუქტორები იყვნენ მუჰამედ ჰასან-ე-მემარი და მუჰამედ რეზა კაში პაზ-ე-შირაზი.

მეჩეთის ფასადებზე ფართოდაა გამოყენებული ფერადი შუშა, ასევე მისი დიზაინი შეიცავს ისეთ ტრადიციულ ელემენტებს როგორიცაა „პანჯ კასეჰ-ი“ (ხუთი ჩანაზნექი).

ამჟამად
ამ მნიშვნელოვანი მონუმენტის განახლებას, დაცვასა და მომსახურებას, ისტორიული ადგილისათვის მოთხოვნილი ყველა საერთაშორისო სტანდარტის დაცვით, ღირსეულად დაიწყო და აგრძელებს, ნასირ ალ-მულქის ფულადი შეწირულობის ფონდი. ეს ფონდი ერთ-ერთი ყველაზე დიდია ფარსის პროვინციაში და მაჰმუდ გჰავამის მართვის ქვეშაა. ფონდი აქტიურად უძღვნის მისი ყოველწლიური შემოსავლის დიდ ნაწილს რელიგიური ცერემონიების მუჰარამისა და საფარის წინა და შემდგომ პერიოდში გაჭირვებულების დაპურებას და ასევე ამ ძვირფასი მეჩეთის განახლებასა და შენარჩნუბას.

გალერეა
ლუი კუპერუსი

ლუი კუპერუსი (; დ. 10 ივნისი, 1863, ჰააგა — გ. 16 ივლისი, 1923, დე-სტეგი) — ნიდერლანდელი მწერალი, ნატურალიზმის წარმომადგენელი. კუპერუსის მნიშვნელოვანი რომანებია „ელინ ვერი“ (1889), „ბედი“ (1890), „მოხუცებზე“ (1906), „იდუმალი ძალა“ (1900); უტოპიური რომანი „მათი უდიდებულესობა“ (1893), „მშვიდობა მსოფლიოს“ (1895), აგრეთვე ანტიკურ თემებზე დაწერილი რომანები.
პოლიკარპ კუში

პოლიკარპ კუში (; დ. 26 იანვარი, 1911, ბლანკერბურგი, გერმანია — გ. 20 მარტი, 1993) — ამერიკელი ფიზიკოსი. დაამთავრა კლივლენდის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი (1931). 1931–1941 წლებში ასწავლიდა ილინოისის, მინესოტის, ნიუ-იორკის უნივერსიტეტებში. 1941–1942 წლებში იყო ფირმა „უესტინგჰაუსის“ ინჟინერი. 1942–1944 წლებში მუშაობდა კოლუმბიის უნივერსიტეტის ლაბორატორიაში, 1944–1946 წლებში იყო ფირმა „ბელ ტელეფონის“ თანამშრომელი, 1946 წლიდან კი უნივერსიტეტის (1949 წლიდან პროფესორი). ძირითადი შრომები აქვს ბირთვული ფიზიკის საკითხებზე. ატომურ კანონებში მაგნიტური რეზონანსის მეთოდის მეშვეობით გაზომა ელექტრონის საკუთარი მაგნიტური მომენტი. კუშს 1955 წელს, ნობელის პრემია მიენიჭა.
კოლომბიის პრეზიდენტი

კოლომბიის პრეზიდენტი — კოლომბიის სახელმწიფო მეთაური. პრეზიდენტის თანამდებობა დადგენილ იქნა 1819 წლის დეკემბერში მიღებული კონსტიტუციით. ქვეყნის პირველმა პრეზიდენტმა, გენერალმა სიმონ ბოლივარმა თანამდებობა 1819 წელს ჩაიბარა. თავდაპირველად პრეზიდენტის თაბამდებობა თვითგამოცხადებული იყო, ხოლო შემდეგ უკვე კონგრესის რატიფიცირებით იღებდა.

კოლომბიის ამჟამინდელი პრეზიდენტი ივან მარკესია, 2018 წლის 7 აგვისტოდან.

ფუნქციები
კოლომბიის 1991 წლის კონსტიტუციის, 188-ე მუხლის მიხედვით: კოლომბიის პრეზიდენტი სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაური და ქვეყნის უმაღლესი აღმასრულებლი ორგანოა. ქვეყნის პრეზიდენტი ეროვნული ერთიანობის სიმბოლოა. კოლომბიის კონსტიტუციაზე ფიცის დადების შემდეგ, ის ვალდებულია უზრუნველყოს და დაიცვას კოლომბიელი ხალხის უფლებები და თავისუფლება.

კოლომბიის 1991 წლის კონსტიტუციის, 115-ე მუხლის მიხედვით: ქვეყნის მთავრობა ყალიბდება კოლომბიის პრეზიდენტის, კოლომბიის ვიცე-პრეზიდენტის, კოლომბიის მინისტრთა საბჭოსა და კოლომბიის ადმინისტრაციული დეპარტამენტებისგან.

არჩევნებისა და მუშაობის ვადა
კოლომბიის პრეზიდენტი და ვიცე-პრეზიდენტი აირჩევა ყოველ ოთხ წელში ერთხელ. პრეზიდენტის ხელახლა არჩევა ნებადართული არ იყო 2005 წლის 24 ნოემბრამდე, სანამ კოლუმბიის კონგრესმა კონსტიტუციაში ცვლილება არ შეიტანა და მეორედ არჩევის ნება არ დართო პრეზიდენტებს.

2010 წელს კოლომბიის საკონსტიტუციო სასამართლოში გაიმართა რეფერენდუმი, უნდა შესძლებოდა თუ არა პრეზიდენტს ზედიზედ მესამედ არჩევა. რეფერენდუმის დასრულების შემდეგ გადაწყდა, რომ კოლომბიის პრეზიდენტის სამჯერ არჩევა არაა დაშვებული, მაშინაც კი თუ კანდიდატი ზედიზედ მესამედ არ ირჩევა.
ვილემ-ალექსანდერი

ვილემ-ალექსანდერ კლაუს გეორგ ფერდინანდი (; დ. 27 აპრილი, 1967) — ნიდერლანდების მეფე 2013 წლიდან. 2002 წლის თებერვალს იქორწინა მაქსიმა სორეგიეტაზე.

ვილემ-ალექსანდერს დამთავრებული აქვს ლეიდენის უნივერსიტეტი. იგი განათლებით ისტორიკოსია. ის მშობლიური ენის გარდა საუბრობს ინგლისურად, ესპანურად და გერმანულად.

ჰყავს 3 ქალიშვილი, რომელთაგან მისი მემკვიდრეა პრინცესა კატერინა-ამალია.
მედელინი

მედელინი, ოფიციალურად მედელინის მუნიციპალიტეტი — კოლუმბიის მეორე უდიდესი ქალაქი. მდებარეობს აბურის ხეობაში, ანდების მთების ერთ-ერთ ყველაზე უკიდურეს ჩრდილოეთ დაბოლოებაზე. 2012 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2,7 მილიონ ადამიანს შეადგენს. გარსშემორტყმულ არეალთან ერთად, მედელინის აგლომერაცია 3,5 მლნ მცხოვრებით ცხრა სხვა ქალაქს აერთიანებს და მეორე უდიდესი ურბანული აგლომერაციაა კოლუმბიაში მოსახლეობისა და ეკონომიკის თვალსაზრისით.

მედელინი 1616 წელს ესპანელმა ფრანსისკო ერერა კამპუსანომ დააარსა თანამედროვე ელ-პობლადოს კომუნის ადგილას და სახელად პობლადო-დე-სან-ლორენსო (წმინდა ლავრენტის ქალაქი) უწოდა. 1675 წელს დედოფალმა მარიანა ავსტრიელმა შექმნა ქალაქი ვილია-დე-ნუესტრა-სენიორა-დე-ლა-კანდელარია-დე-მედელინი.

1826 წელს ქალაქი დიდი კოლუმბიის (მოიცავდა თანამედროვე კოლუმბიას, ვენესუელას, ეკვადორსა და პანამას) ეროვნულმა კონგრესმა ანტიოკიის დეპარტამენტის დედაქალაქად გამოაცხადა. მას შემდეგ, რაც კოლუმბიამ ესპანეთისგან დამოუკიდებლობა მოიპოვა, კოლუმბიის 1886 წლის კონსტიტუციის საფუძველზე, მედელინი 1888 წლამდე ანტიოკიის ფედერალური სახელმწიფოს დედაქალაქი იყო. საუკუნეში მედელინი დინამიკური კომერციული ცენტრი იყო, პირველ ადგილს იკავებდა ოქროს ექსპორტსა და ყავის წარმოებასა და ექსპორტში.

 საუკუნის დასაწყისში, ქალაქმა კვლავ დაიბრუნა სამრეწველო დინამიზმი, აშენდა მედელინის მეტრო, მოხდა განვითარების პოლიტიკის ლიბერალიზაცია, გაუმჯობესდა უსაფრთხოება და განათლება. ლონდონში არსებულმა ზღვისგადაღმა განვითარების ინსტიტუტის მკვლევარებმა ქალაქი ვაშინგტონის კონსენსუსის შემდგომი „ადგილობრივი განვითარების“ ეკონომიკური განვითარების მოდელის პიონერად დაასახელეს. მედელინი საერთაშორისოდაა აღიარებული ტურისტულ ღირსშესანიშნაობად. გლობალიზაციისა და მსოფლიო ქალაქების კვლევის ქსელის მიერ მედელინი აღიარებულია „საკმარისად“ იმისათვის, რომ გახდეს გლობალური ქალაქი. ამჟამად მედელინი დასახელებულია 2018 წლის ზაფხულის ახალგაზრდული ოლიმპიადის მასპინძლობის ერთ-ერთ კანდიდატად.

მედელინის აგლომერაცია ანტიოკიის დეპარტამენტის მშპ-ის 67%-სა და მთლიანად კოლუმბიის ეკონომიკის 11%-ს აწარმოებს. მედელინი რეგიონისთვის მნიშვნელოვანია თავისი უნივერსიტეტებით, აკადემიებით, კომერციით, ინდუსტრიით, მეცნიერებით, ჯანდაცვის სერვისებით, მეყვავილეობით, ფესტივალებითა და ღამის ცხოვრებით.

2013 წლის თებერვალში, ბოლო დროის პოლიტიკური, საგანმანათლებლო და სოციალური განვითარებისა გამო მედელინი მსოფლიოს ყველაზე ინოვაციურ ქალაქად დაასახელეს..

დაძმობილებული ქალაქები
კლიმატი
ანტიოკიის დეპარტამენტი

ანტიოკიის დეპარტამენტი — კოლომბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ესაზღვრება კარიბის ზღვას. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მედელინი. ანტიოკია ქვეყნის სიდიდით მეექვსე დეპარტამენტია, მისი ფართობის 80% მთებს უკავია. დეპარტამენტის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს კოლომბიის ანდები, იგივე დასავლეთ კორდილიერები და ანტიოკიის მთიანი მასივი, რომელსაც მდინარე კაუკა ჰყოფს.

საშუალო წლიური ტემპერატურა ქალაქ მედელინში 20-21 °-ია, ხოლო ნალექების წლიური რაოდენობა 1500—2000 მმ. ანტიოკიის უდიდესი მდინარეებია — მაგდალენა და კაუკა.
ჰაროლდ ლოიდი

ჰაროლდ ლოიდი (; დ. 20 აპრილი, 1893, ბერჩარდი — გ. 8 მარტი, 1971, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი კინომსახიობი. დაამთავრა სან-დიეგოს დრამატული სკოლა. 1913 წლიდან მოღვაწეობდა კინოში. 1915–1917 წლებში პოპულარობა მოიპოვა მოკლემეტრაჟიანი ფილმების სერიამ ლოიდის მონაწილეობით („მარტოხელა ლიუკი“). ლოიდი 1920-იანი წლების ამერიკული კინოს ერთ-ერთი საუკეთესო კომიკოსი იყო. მონაწილეობდა ფილმებში: „ბებიას შვილიშვილი“ (1922), „ექიმი ჯეკი“ (1922), „ახალბედა“ (1925), „უმცროსი ძმა“ (1927) და სხვა. 1962 წელს, ეკრანებზე გამოვიდა ლოიდის კინო-ფილმების კრებული „ჰაროლდ ლოიდის კომედიის სამყარო“. იგი იყო რეჟისორი და პროდიუსერი.
ინგეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ინგეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ინგეთში. დგას სოფლის აღმოსავლეთით 1-1,5 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა (6,6 4,3 მ). ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. კედლების უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. ინტერიერი კედლების ნანგრევებით და მიწით არის ამოვსებული.

შესასვლელი სამხრეთიდანაა (შემორჩენილია მხოლოდ დასავლეთ წირთხლის ნაწილი). მცირე სიღრმის, გეგმით სამცენტრიანი თაღის ფორმის აფსიდში ერთმანეთის პირდაპირ ორი პატარა სწორკუთხა ნიშია.
ზემო ხოდაშნის ბოჭორმის ეკლესია

ზემო ხოდაშნის ბოჭორმის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ხოდაშენში. დგას სოფლის განაპირას, სამხრეთით, ძველ სასაფლაოზე. განეკუთვნება საუკუნეს.

ეკლესია დარბაზულია (7,5 5,2 მ), ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი და კედლების ზედა ნაწილები. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი საკმაოდ განიერი და მაღალია, გადახურულია ბრტყელი თაღით. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს გეგმით ნახევარწრიული და ბრტყელი თაღით გადახურული თითო ღრმა ნიშია. თითო, შიგნით თაღოვანი და გარედან სწორკუთხა სარკმელი და თითო სწორკუთხა ნიში გრძივ კედლებშიცაა. გრძივ კედლებზე სამი წყვილი პილასტრია, რომლებიც სარკმლების ძირამდე აღწევენ. პილასტრების აღმოსავლეთ წყვილით საკურთხეველი გამოყოფილია დარბაზისაგან.
სილვანა მანგანო

სილვანა მანგანო (; 21 აპრილი, 1930, რომი — 16 დეკემბერი, 1989, მადრიდი) — იტალიელი მსახიობი ქალი.

მეორე მსოფლიო ომის დროს სიღარიბეში იზრდებოდა. მუშაობდა მოცეკვავედ და მოდელად 1946 წლამდე, სანამ არ მოიგო „მის რომის“ ტიტული. ამან გზა გაუხსნა კინოკარიერისკენ. მისი პირველი წარმატებული ფილმი „მწარე ბრინჯი“ იყო.

ფილმოგრაფია
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1927

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1927 — პირველი მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი ბირმინგემი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ტომ დენისი ანგარიშით 20:11. ფინალის ორივე მონაწილე წარმოადგენდა ინგლისს.

უმაღლესი ბრეიკი
60 — ალბერტ კოუპი

ფინალი
ჯო დეივისი 20:11 ტომ დენისი
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1928

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1928 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი ბირმინგემი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ფრედ ლოურენსი ანგარიშით 16:13. ფინალის ორივე მონაწილე წარმოადგენდა ინგლისს.

უმაღლესი ბრეიკი
46 — ალეკ მენი

ფინალი
ჯო დეივისი 16:13 ფრედ ლოურენსი
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1929

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1929 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი ნოტინგემი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ტომ დენისი ანგარიშით 19:14. ფინალის ორივე მონაწილე წარმოადგენდა ინგლისს.

უმაღლესი ბრეიკი
61 — ჯო დეივისი

ფინალი
ჯო დეივისი 19:14 ტომ დენისი
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1930

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1930 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ტომ დენისი ანგარიშით 25:12. ფინალის ორივე მონაწილე წარმოადგენდა ინგლისს.

უმაღლესი ბრეიკი
79 — ჯო დეივისი

ფინალი
ჯო დეივისი 25:12 ტომ დენისი
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1931

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1931 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი ნოტინგემი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ტომ დენისი ანგარიშით 25:21. ფინალის ორივე მონაწილე წარმოადგენდა ინგლისს.

უმაღლესი ბრეიკი
72 — ჯო დეივისი

ფინალი
ჯო დეივისი 25:21 ტომ დენისი
ბრეიკი (სნუკერი)

ბრეიკი , ან „სერია“ — ქულების საერთო რაოდენობა, რომელიც სნუკერის მოთამაშემ დააგროვა ზედიზედ, წესების დარღვევის გარეშე, მაგიდასთან ერთხელ მისვლის დროს, ერთი ფრეიმის (პარტიის) განმავლობაში. ამგვარად, ბრეიკის მინიმალური მნიშვნელობა შეიძლება იყოს 1 ქულა, ხოლო მაქსიმალური — 147 ქულა. თეორიულად, ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, ბრეიკი შეიძლება იყოს 148—155 ქულა (იხ. მაქსიმალური ბრეიკი).

სენჩერი-ბრეიკი
იმ შემთხვევაში, თუ მოთამაშე აკეთებს სერიას, რომელიც 100-ის ტოლია ან მასზე მეტია, ამგვარ ბრეიკს უწოდებენ სენჩერი-ბრეიკს ( ან „ასიანი სერია“). ასიანი სერიის შესრულება თამაშის მაღალი პროფესიონალიზმის დონის მაჩვენებელია. სენჩერი-ბრეიკების რაოდენობით აბსოლუტური რეკორდსმენი არის ხუთგზის მსოფლიო ჩემპიონი რონი ო’სალივანი, რომელმაც სენჩერი 940-ზე მეტჯერ გააკეთა. მოთამაშეებისთვის განსაკუთრებით საპატიოა ე.წ. „100+“ სიაში მოხვედრა — ეს არის სია იმ სნუკერისტებისა, რომლებსაც 100 და მეტი სენჩერი აქვთ გაკეთებული კარიერის განმავლობაში.
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1935

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1935 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა უილი სმითი ანგარიშით 25:20. ფინალის ორივე მონაწილე წარმოადგენდა ინგლისს.

შედეგები
შესარჩევი რაუნდი
მატჩი 25 ფრეიმისგან

უილი სმითი 13:12 კონრედ სტენბერი

ნახევარფინალები
მატჩები 25 ფრეიმისგან

ჯო დეივისი 15:10 ტომ ნიუმანი

უილი სმითი 13:4 ალეკ მენი

ფინალი
მატჩი 49 ფრეიმისგან

ჯო დეივისი 25:20 უილი სმითი
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1937

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1937 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ინგლისელი ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ავსტრალიელი ჰორეს ლინდრუმი ანგარიშით 32:29.

უმაღლესი ბრეიკი
137 — ჯო დეივისი

შედეგები
პირველი რაუნდი
მატჩი 31 ფრეიმისგან

ფრედ დეივისი 14:17 უილიამ უიზერსი

მეოთხედფინალები
მატჩები 31 ფრეიმისგან

ჯო დეივისი 30:1 უილიამ უიზერსი

სიდნეი სმითი 18:13 ალეკ ბრაუნი

ჰორეს ლინდრუმი 20:11 სიდნეი ლი

უილი სმითი 16:15 ტომ ნიუმანი

ნახევარფინალები
მატჩები 31 ფრეიმისგან

ჯო დეივისი 18:13 სიდნეი სმითი

ჰორეს ლინდრუმი 20:11 უილი სმითი

ფინალი
მატჩი 61 ფრეიმისგან

ჯო დეივისი 32:29 ჰორეს ლინდრუმი

ფინალი
ჯო დეივისი 32:29 ჰორეს ლინდრუმი