iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ქუთაისის ოპერის თეატრი

ქუთაისის ოპერის თეატრი — თეატრი ქუთაისში. 1969 წელს გაიხსნა 1940-იანი და 1960-იანი წლების რეკონსტრუქციების შედეგად სახემიღებულ შენობაში, რომელიც 1946 წელს ხანძრის შედეგად თითქმის განდაგურებულ ხარაზოვის ცნობილ თეატრსა და ძმები ოცხელების სახლს მოიცავს (წმ. ნინოს ქ. 17).

ქართული სათეატრო წარმოდგენები ქალაქში 1861 წლიდან იმართებოდა, კირილე ლორთქიფანიძის, დიმიტრი ბაქრაძისა და აკაკი წერეთლის თაოსნობით. მუდმივი დასი, რომელიც კოტე მესხმა 1880 წელს ჩამოაყალიბა, მეორე გილდიის ვაჭრის სტეფანე ხარაზიშვილის მიერ საგანგებოდ თეატრისათვის აგებულ შენობაში განთავსდა.

ქუთაისის თეატრში სხვადასხვა დროს მოღვაწეობდნენ: ლ. მესხიშვილი, კოტე მარჯანიშვილი, ალექსანდრე იმედაშვილი, ვასო აბაშიძე, უშანგი ჩხეიძე, ვერიკო ანჯაფარიძე, შ. ღამბაშიძე და სხვა.
ელ გრეკო

ელ გრეკო ( , შესაძლოა კასტილიური და ვენეციური ენების კომბინაციით "ბერძენი"; *1541 — 7 აპრილი, 1614) — ესპანური რენესანსის მხატვარი, ფერმწერი, მოქანდაკე და არქიტექტორი. როგორც წესი, საკუთარ ნამუშევრებს ბერძნული ასოებით აწერდა ხელს სრული სახელით: დომენიკოს თეოტოკოპულოს , რითაც ხაზს უსვამდა მის ბერძნულ წარმოშობას.

დაიბადა კრეტაზე, რომელიც იმ პერიოდში ვენეციის რესპუბლიკის ნაწილი იყო. 26 წლის ასაკში ვენეციაში გაემგზავრა სასწავლებლად, რაც იმ ხანად ჩვეული მოვლენა იყო ბერძენი მამაკაცებისთვის, რომელთაც უკეთესი განათლების მიღება სურდათ. 1570 წელს ის რომში გადადის, სადაც სახელოსნოს ხსნის და ნამუშევართა მთელ სერიას ქმნის. იტალიაში ყოფნის პერიოდში განავრცო ელ გრეკომ თავისი სტილი ვენეციური რენესანსის მანიერიზმის ელემენტებით. 1577 წელს ის ტოლედოში, ესპანეთი, გადადის, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე რჩება. სწორედ ტოლედოში შექმნა მან თავისი საუკეთესო ნამუშევრები.
გაგიდა

გაგიდა — მდინარე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტში. მიედინება სამურზაყანოს დაბლობზე. წარმოიქმნება მდინარეების ხუმუშქურისა და კირის შეერთებით. სიგრძე 6,3 კმ, აუზის ფართობი 270 კმ². ერთვის შავ ზღვას სოფელ გაგიდასთან. საზრდოობს წვიმის წყლით. მთავარი შენაკადებია ოჯოგორა (მარჯვნივ) და ოკვინორე (მარცხნივ).
დავით ბებუთოვი

დავით იოსების ძე ბებუთოვი (ბებუთაშვილი) (დ. 1793, თბილისი – გ. 1867, ვარშავა) ― გენერალ-ლეიტენანტი.

ბიოგრაფია
1811 წელს ხერსონის პოლკში ჩაირიცხა იუნკრად. 1814 წელს მონაწილეობდა რუსეთის არმიის საზღვარგარეთის ლაშქრობაში. 1829 წლიდან კავკასიაში მსახურობდა. 1832 წელს მონაწილეობა მიიღო ჩაჩნეთის სამხედრო ექსპედიციაში. 1834 წელს ფელდ-მარშალ თ. პასკევიჩის ხელქვეით მყოფი კავკასიის პოლკების ნაკრებთან ერთად პოლონეთში გაემგზავრა. 1838 წელს პოლკოვნიკობა მიიღო. 1853-1856 წლებში მონაწილეობდა ყირიმის ომში. შემდეგ პოლონეთში მსახურობდა. აქვე მიიღო გენერალ-მაიორის, შემდეგ გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. სიცოცხლის ბოლო წლებში ქ. ვარშავის სამხედრო კომენდანტი იყო.
ვასილ ბებუთოვი

ვასილ იოსების ძე ბებუთოვი (ბებუთაშვილი; დ. 1789 ან 1791, თბილისი ― გ. 1858, იქვე) — ინფანტერიის გენერალი. იოსებ ბებუთაშვილის ვაჟი.

ბიოგრაფია
აღიზარდა პეტერბურგის კადეტთა კორპუსში. 1809-1811 წლებში მსახურობდა საქართველოს მთავარმართებელთან. მონაწილეობდა 1812 წლის საფრანგეთ-რუსეთის ომში. 1817 წელს თან ახლდა ალექსი ერმოლოვს სპარსეთში ელჩობისას. 1825 წელს იმერეთის მმართველად დანიშნეს. 1828 გენერალ ივანე პასკევიჩთან ერთად მონაწილეობდა ახალციხის აღებაში, რის შემდეგ ახალციხის მმართველად დაინიშნა. 1843 წელს გენერალ-ლეიტენანტის ჩინით სარდლობდა დაღესტნის ჯარებს. 1847-1853 წლებში ამიერკავკასიის მხარის მთავარი სამმართველოს უფროსი და თავმჯდომარე იყო. 1853-1856 წლებში მონაწილეობდა ყირიმის ომში. მისი მეთაურობით რუსეთის ჯარებმა ბრწყინვალე გამარჯვებები მოიპოვეს ოსმალებზე ბაშკადიკლარის (1853 წლის 19 ნოემბერი) და ქურუქ-დარის (1854 წლის 24 ივლისი) ბრძოლებში. 1857 წელს ბებუთოვი სამსახურიდან გადადგა.
უესტმინსტერის სასახლე

უესტმინსტერის სასახლე , ან უბრალოდ პარლამენტი მდებარეობს ლონდონში, ინგლისი, სადაც გაერთიანებული სამეფოს პარლამენტის ორი პალატა (ლორდთა და თემთა) იკრიბება. სასახლე მდებარეობს მდ. თემზის ჩრდილოეთ სანაპიროზე ქ. ვესტმინსტერის საგრაფოში, უაითჰოლში სხვა სამთავრობო ნაგებობების სიახლოვეს.

1834 წელს, შუა საუკუნეების ნაგებობათა კომპლექსი დაანგრიეს და მის ნაცვლად ახალი, დღევანდელი სასახლე ააშენეს. მას შეუნარჩუნდა ძველი სტილი და სტატუსი.
გადრეკილი

გადრეკილი, ლეჩქის სერი — მთა საქართველოში, გურიის მხარეში, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ განშტოება ლეჩქისსერზე, მდინარე ბახვისწყლის სათავესთან. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2505 მ. კალთები შემოსილია წიფლნარ-მუქწიწვიანი ტყეებით, თხემი და მწვერვალები — სუბალპური მდელოებით. გადრეკილი აღმართულია კურორტ ბახმაროს აღმოსავლეთით და მის ირგვლივ ერთ-ერთ უმაღლეს მთას წარმოადგენს. დამსვენებლებში მთა ცნობილია „მზის ამოსავალი გორის“ სახელწოდებით, რადგანაც გადრეკილიდან კარგად ჩანს მზის ამოსვლა.
ცხენბურთი

ცხენბურთი — ქართული ეროვნული საცხენოსნო თამაში. ფეოდალურ ეპოქაში იყენებდნენ როგორც სამხედრო-ფიზიკური აღზრდის საუკეთესო საშუალებას. შემდგომში შემუშავდა და დაიხვეწა თამაშის წესები, დადგინდა შეჯიბრების პირობები. განსაკუთრებით პოპულარულია დასავლეთ საქართველოში.

ცხენბურთს თამაშობს ორი გუნდი 6-6 მხედრის შემადგენლობით (ერთი მეკარეა). საასპარეზო სწორი მინდვრის სიგრძეა 150—300 მ, სიგანე — 75—120 მ; მინდვრის კუთხეებში დამაგრებულია დროშები. კარის სიგრძეა 6 მ, სიმაღლე — 3,5 მ, მის წინ შემოხაზულია 10—20 მ საჯარიმო მოედანი. შუა მინდორში სიგანეზე გავლებულია ხაზი 5 მ-იანი დიამეტრის მქონე ცენტრალური წრით. თამაშის ძირითადი ინვენტარია მკვრივი ბურთი და ხის ჩოგნები, რომლებსაც ბოლოში დამაგრებული აქვს ბადიანი რკალი. თამაშის მიზანია ბურთის გატანა მეტოქის კარში ისე, რომ მხედარი ბურთს ეხებოდეს მხოლოდ ჩოგნით. თამაში გრძელდება 20 წუთი (სუფთა დრო; არ ჩაითვლება გვერდითი ხაზიდან ბურთის შემოტანის, საჯარიმო და სადავო გათამაშების დრო). პირველი 10 წუთის შემდეგ ეწყობა 15-წუთიანი შესვენება. თამაშის ყოველი ნახევრის დაწყებისა და გატანილი ბურთის შემდეგ მსაჯს (ისიც ცხენზე ზის) ბურთი თამაშში შეჰყავს მინდვრის ცენტრში მაღლა აგდებით. თანამსაჯები მოქმედებენ გვერდითი ხაზების გასწვრივ. თამაში მიმდინარეობს სწრაფ ტემპში, საინტერესო ტაქტიკური კომბინაციებით და რთული ტექნიკის ილეთების გამოყენებით.
გავაზური

გავაზური — ძველი ქართული ატმის ჯიში. ნაყოფი მომრგვალო-ბირთვისებრია, მსხვილი, საშუალოდ 180 გ იწონის; სახრავია, აქვს ყვითელი, სქელი კანი; რბილობი მკვრივია, ყვითელი, წვნიანი, ტკბილი. არომატული, ოდნავ მწკლარტე. მწიფდება შუა სექტემბერში, ტრანსპორტაბელურია. სუფრისა და საკონსერვო ჯიშია. აქვს კლონური სახესხვაობები. ხე ინტენსიურად იზრდება. მოსავალს დარგვიდან მესამე-მეოთხე წელს იძლევა. საშუალო მოსავლიანობა — 110 ც/ჰა-ზე. გავრცელებულია კახეთში, უმთავრესად ყვარლის რაიონში.
გავარის უღელტეხილი

გავარის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდისა და ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ჯავახეთის ქედზე, მთა დალიდაღის ჩრდილოეთით. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2712 მ. აგებულია ახალგაზრდა დოლერიტული და ბაზალტური ლავებით. დაფარულია ალპური და სუბალპური მდელოებით. უღელტეხილზე გადადის საცალფეხო ბილიკი, რომელიც აერთებს მადათაფის ტბის აუზს მდინარე მაშავერის აუზთან.
გავეთი

გავეთი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, წმ. გიორგის სახელობის ერთნავიანი დარბაზული ეკლესია მესხეთში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში, სოფ. თმოგვის მიდამოებში. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

აგებულია - საუკუნეების მიჯნაზე. საერთო მხატვრული კონცეფციით, ფასადების ხასიათით, კარ-სარკმელთა დეკორითა და ცალკეული მოტივებით საფარა-ზარზმის ხუროთმოძღვრულ წრეს მიეკუთვნება. გავეთის სამხრეთ ფასადზე აღსანიშნავია ქართული ხუროთმოძღვრებისათვის სრულიად უცხო ფორმა - მუზარადისებრი მოხაზულობის თაღები (ისლამური ელემენტი).
თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი

თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი (: , : ) — საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი საქართველოს დედაქალაქ თბილისში. მისგან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 17 კილომეტრით არის დაშორებული. თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი კავკასიის რეგიონის მთავარ კომერციულ და სტრატეგიულ ცენტრს წარმოადგენს. აკავშირებს რა, საქართველოს მთელს მსოფლიოსთან, თბილისის აეროპორტი მეზობელ ქვეყნებს შორის ურთიერთობების გაღრმავებას უწყობს ხელს. თბილისის აეროპორტის მახლობლად მდებარეობს სატვირთო მომსახურების სამი კერძო კომპანია: კარგო სერვისი, ლასარე და საქართველოს კარიბჭე. ეს კომპანიები უზრუნველყოფენ საბაჟო მომსახურებას; ტვირთის დამუშავებას სპეციალური ტექნიკის საშუალებით.

თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი 2005 წლის 31 ოქტომბრიდან შ.პ.ს. -ს მმართველობაში იმყოფება. მას შემდეგ რაც აშენდა ახალი სამგზავრო ტერმინალი, რომლის მშენებლობაც 2007 წლის 7 თებერვალს დაიწყო, თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი სწრაფად განვითარდა, რაც საქართველოს სტრატეგიულ მნიშვნელობაზე მიუთითებს. თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი არა მარტო 1.5 მილიონიანი დედქალაქის მთავარი შესასვლელი და გასასვლელი წერტილია, არამედ მთელი ქვეყნის. ტერმინალის მოწყობა ხელს უწყობს მგზავრთა ბარგით გადაადგილებას ავტოსადგომიდან გამგზავრების კარებამდე. თბილისის აეროპორტი ასევე უზრუნველყოფს თვითმფრინავის უსაფრთხო დაშვებას, აფრენას. გააჩნია მანევრირების ტერიტორიაზე ფართო ასაფრენი ბილიკი, ბაქანი და სამიმმოსვლო გზები.

რეგულარულ სამარშრუტო ხაზს თბილისი-აეროპორტი-თბილისი ემსახურება მუნიციპალური ავტობუსი #337, რომლის გაჩერებაც მდებარეობს ჩამოფრენის დარბაზის გასასვლელთან. ავტობუსი აეროპორტიდან ყოველ ნახევარ საათში გადის და მგზავრობის ღირებულება 50 თეთრია. თბილისის აეროპორტში ტაქსის მომსახურებით სარგებლობა შესაძლებელია ჩამოფრენის დარბაზიდან გასვლისთანავე. აქ ტაქსები 24 საათის განმავლობაში არიან განლაგებულნი. ქალაქის ცენტრამდე მგზავრობა 20-30 წუთი გრძელდება, ხოლო მგზავრობის ტარიფი ქალაქის ცენტრამდე 25 ლარს შეადგენს.

თბილისის აეროპორტის ავტოსადგომი მაქსიმალურად არის აღჭურვილი მომხმარებლის ყველა მოთხოვნის შესაბამისად. სამგზავრო ტერმინალის მიმდებარე ტერიტორიაზე მდებარე ავტოსადგომს 2 შესასვლელი და 2 გასასვლელი აქვს. სადგომზე ავტომობილების შესვლა ხორციელდება ავტომატური ბარიერის გავლის საშუალებით. ავტოსადგომი გათვლილია 370 ავტომობილზე. ავტოსადგომით სარგებლობა ფასიანია. საფასურის გადახდა ხდება სადგომიდან გასვლის დროს გასასვლელთან მდებარე გადახდის ჯიხურში. მთავარი ავტოსადგომის გარდა, ტერმინალის მარჯვენა მხარეს განთავსებულია მეორე ავტოსადგომი, რომელიც განსაზღვრულია იმ მგზავრებისათვის და მათ დამხვედრთათვის, ვინც სარგებლობს პრაიმკლასის სერვისით.

2015 წლის 30 ივნისს, თბილისის საკრებულომ თბილისის საერთაშორისო აეროპორტს შოთა რუსთაველის სახელი მიანიჭა.

სტატისტიკა
2007 წელს, აეროპორტი მოემსახურა 615,873 მგზავრს, რაც 2006 წელთან შედარებით 8.5%-ით მეტი იყო. ავიაგადაფრენების რაოდენობამ 18.7%-ით მოიმატა. 2009 წელს, აეროპორტი მოემსახურა 702,916 მგზავრს და გადაზიდა 12,245 ტონა ტვირთი, 2010 წელს აეროპორტმა 822,772 მგზავრი გადაიყვანა, ხოლო 2013 წელს — 1,436,046 მგზავრი.

ავიაკომპანიები და მიმართულებები
ალექსანდრე ბეგალიშვილი

ალექსანდრე გრიგოლის ძე ბეგალიშვილი (დ. 15 იანვარი, 1923, თბილისი ― გ. 26 ნოემბერი, 1989, იქვე) ― ქართველი მუსიკოს-შემსრულებელი (ალტი), საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1952), სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1952), თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის დოცენტი (1968).

ბიოგრაფია
1944 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია სავიოლინო კლასი (ხელმძღვანელი პროფესორ ლ. იაშვილი). 1944–1967 წლებში უკრავდა საქართველოს სახელმწიფო სიმებიან კვარტეტში, რომლის სხვა წევრებთან ერთად სიმებიანი კვარტეტების საერთაშორისო კონკურსზე პრაღაში ლაურეატის წოდება მიენიჭა (1952).

ბეგალიშვილი იყო საქართველოს ფილარმონიისა და რადიოს სოლისტი. ქართველ კომოზიტორების, აგრეთვე კლასიკოსთა ნაწარმოებების ინტერპრეტატორი; ქართველი კომპოზიტორების მიერ ალტისათვის დაწერილი მრავალი ნაწარმოების პირველი შემსრულებელი.
საქართველოს რაგბის კავშირი

საქართველოს რაგბის კავშირი დაფუძნდა 1991 წლის 27 მაისს. რაგბის საერთაშორისო საბჭოში გაერთიანდა 1992 წლის 27 თებერვალს.

2021 წლის კრიზისი
2020 წლის 30 დეკემბერს ჩატარებულ არჩევნებში არჩეულ კანდიდატს, ირაკლი აბუსერიძეს საჯარო რეესტრმა უარი კავშირის წესდების საფუძველზე უთხრა. რეესტრის განმარტებით, არჩევნები კავშირის ბოლო კრებიდან, გასული წლის 24 თებერვლიდან, 30 დღეში უნდა ჩატარებულიყო. რეალურად კი იგი 10 თვის შემდეგ, 30 დეკემბერს გაიმართა. გარდა ამისა, მათ ირაკლი აბუსერიძეს დამატებითი დოკუმენტების წარდგენა მოსთხოვეს. გადაწყვეტილებას მორაგბეთა აქციები მოჰყვა. ამის შემდეგ ჩაინიშნა ახალი არჩევნები, სადაც მხოლოდ ერთი კანდიდატი, სოსო ტყემალაძე იღებდა მონაწილეობას.

რაგბის კავშირის პრეზიდენტები
კლოდ სორელი

კლოდ სორელი (დ. 15 ან 17 აპრილი, 1948, ბეზიე – გ. 7 აპრილი, 2025) – ფრანგი მორაგბე. თამაშობდა „ბეზიეში“. იყო ამავე გუნდის მწვრთნელი და ამ რანგში, 1980-იან წლებში, სამჯერ გახდა საფრანგეთის ჩემპიონი. 1997-2003 წლებში სათავეში ედგა საქართველოს ნაკრებს, რომელმაც მისი ხელმძღვანელობით მოიპოვა ევროპის ერთა თასი (2001) და მსოფლიოს თასის გათამაშების ფინალური ეტაპის საგზური (2003, ავსტრალია), შვიდკაცა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატში კი ადგილი დაიკავა (2001, არგენტინა). საქართველოს ნაკრებამდე წვრთნიდა მაროკოს ეროვნულ გუნდს. სამწვრთნელო კარიერა დაასრულა 2012 წელს.
ოლეგ ლიპარტელიანი

ოლეგ ლიპარტელიანი (დ. 26 აპრილი, 1953, ლენტეხი — გ. 12 ივლისი, 2003, მცხეთა) — ქართველი მორაგბე. გარემარბი, შუამარბი.

თამაშობდა თბილისის „ლოკომოტივსა“ (1973–1983) და ქუთაისის „აიაში“ (1984–1990). სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1987, 88, 89), მეორე (1984) და ორგზის მესამე (1978, 85) პრიზიორი. სსრკ თასის სამგზის მფლობელი (1978, 1987, 1990), საქართველოს ჩემპიონი (1990). ბოლო წლებში იყო გუნდის კაპიტანი და მოთამაშე-მწვრთნელი. საქართველოს ნაკრების კაპიტანი პირველ მატჩში ზიმბაბვესთან (1989) და გუნდის პირველ უცხოურ ტურნეში (1990). საქართველოს ნაკრებში ითამაშა 3 მატჩი.
ილია ზედგინიძე

ილია ზედგინიძე (დ. 20 იანვარი 1977, თბილისი) — ქართველი მორაგბე. საქართველოს ნაკრების კაპიტანი.

ბიოგრაფია
2010-2011მეცნიერებათა მაგისტრი, სპეციალიზაცია: საერთაშორისო ბიზნესი

-ს ბიზნეს სკოლა, საფრანგეთი.

დისერტაცია: ღია ინოვაციების ზემოქმედება კორპორატიულ სამყაროსა და საზოგადოებაზე.

საგნები:საერთაშორისო ფინანსები, აღმასრულებელი რგოლის კონსალტინგი, საერთაშორისო მარკეტინგი, ბიზნესის წარმოება ევროპაში, ბიზნესის წარმოება ახლო აღმოსავლეთში, საერთაშორისო სამართალი, ბიზნესის სტრატეგია, სტრატეგიული ინოვაცია, პასუხისმგებლობა გლობალური გარემოს დაცვისადმი, კვლევის მეთოდები, გლობალიზაცია, საერთაშორისო ბიზნეს ორგანიზაციები.

2004-2005გავლილი აქვს სასწავლო კურსი საერთაშორისო ევროპულ სამართალში

ორლეანის უნივერსიტეტი, საფრანგეთი.

კურსი მოიცავდა საერთაშორისო სამართალს, ევროკავშირის სამართალს, საერთაშორისო კონვენციებს, ინკოტერმებს, ინგლისურ ენას.

2003--ის რაგბის მწვრთნელის დიპლომი

1993-1998:სამართლის მაგისტრის დიპლომი, სპეციალიზაცია: საერთაშორისო სამართალი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

საგნები: საერთო სამართალი, ადმინისტრაციული სამართალი, საერთაშორისო სამართალი, საზღვაო სამართალი, საკონსტიტუციო სამართალი, სისხლის სამართალი, ეკონომიკა, საერთაშორისო ორგანიზაციები, გეოპოლიტიკა, ფილოსოფია.

კარიერა
2012-2015საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები გუნდი, სამწვრთნელო გუნდის წევრი

• სამწვრთნელო საქმიანობა და კავშირი ეროვნული ნაკრების საზღვარგარეთ მოასპარეზე მოთამაშეების კლუბებთან.
1993-2010პროფესიონალი მორაგბე

• რაშები, გუმარი (საქართველო), ტულონი, ბეზიე, ოში, ექს-ან-პროვანსი (საფრანგეთი), როვიგო (იტალია).
1998-2011საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წევრი

• ეროვნული ნაკრების კაპიტანი 6 წლის მანძილზე. გაუძღვა გუნდს ორ მსოფლიო თასზე (2003 ავსტრალია, 2007 საფრანგეთი).
• სამი მსოფლიო თასის მონაწილე (2003 ავსტრალია, 2007 საფრანგეთი, 2011 ახალი ზელანდია.)
• ევროპის ერთა თასის ოთხგზის მფლობელი.
• 2015 წლის მსოფლიო თასის გახსნაზე მსოფლიო რაგბის 20 ლეგენდას შორის წარმოადგენდა საქართველოს.
2011-დან -ის მმართველი დირექტორი, საფრანგეთი

• ხელმძღვანელობდა სპეციალიზებულ სამშენებლო კომპანიას.
• გაასამმაგა ბრუნვა 3 წელიწადში.
• მართავდა პერსონალსა და ქვე-კონტრაქტორებს.
• პროექტების განხორციელების ხარისხის კონტროლი.
1998საქართველოს უზენაესი სასამართლო

• საკანონმდებლო დეპარტამენტის თანამშრომელი.
ენები

სრულფასოვნად ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ , რუსულ ენებს.

საშუალო დონეზე ფლობს იტალიურ ენას.

მეორე-მესამეხაზელი. საქართველოს ნაკრებში ჩაატარა 35 მატჩი (19 – კაპიტნად, 9 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (5 თამაში, 4 ლელო), 2003 წლის მსოფლიოს თასის გათამაშების მონაწილე(3 მატჩი).
ლევან ცაბაძე

ლევან ცაბაძე (ლეონსიო) (დ. 8 იანვარი, 1973) — ქართველი მორაგბე. საქართველოს ნაკრების ყოფილი კაპიტანი. ბურჯი (3).

დაიბადა 1973 წლის 8 იანვარს, დაბა ასპინძაში. დაამთავრა რუსთავის მე-18 საშუალო სკოლა. 1990 წელს ჩააბარა ფიზიკური კულტურისა და სპორტის აკადემიაში. 1994 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ფსიქოლოგიის ფაკულტეტზე.

თამაშობდა რუსთავის აზოტში და თბილისის გუმარში, ორივე გუნდის შემადგენლობაში მან საქართველოს ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა. 1996-2004 წლებში თამაშობდა საფრანგეთის უმაღლესი ლიგის კლუბებში — ნარბონა, კასტრი და კლერმონფერანი.

1992 წლიდან იყო საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წევრი. 2002 წლიდან კაპიტანი. 1994-2002 წლებში საქართველოს ნაკრებში ჩაატარა 31 მატჩი, მათ შორის 12 კაპიტნის სამკლავურით, გაიტანა 9 ლელო.

2001 წელს გახდა ევროპის ერთა თასის მფლობელი (გუნდის კაპიტანი). გადამწყვეტ მატჩში რუმინეთთან ხერხემლის ტრავმა მიიღო, მაგრამ მოედანზე დაბრუნდა და ლელოც დადო. გადამწყვეტი ლელო გაიტანა 2002 წლის 13 ოქტომბერს რუსეთთან მატჩშიც (17:13), როდესაც საქართველოს ნაკრებმა მსოფლიოს თასის გათამაშების ფინალური ეტაპის საგზური მოიპოვა.

სპორტული კარიერის დასრულების შემდეგ ჩაერთო საზოგადოერივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში. 2011 წელს დაინიშნა თავდაცვის სამინისტროში სპორტის ინსტრუქტორად. 2013 წელს ასრულებდა ასპინძის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოვალეობას, 2014 წელს ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების შემდეგ დაინიშნა ამავე რაიონის გამგებლად.

ჰყავს მეუღლე და ოთხი შვილი.
გია ლაბაძე

გია ლაბაძე (დ. 21 სექტემბერი, 1973, თბილისი) — საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში მოთამაშე ქართველი მორაგბე. ფლანკერი (7) და გარემარბი.

საქართველოს ნაკრებში ჩატარებული აქვს 35 მატჩი (1 – კაპიტნად, 6 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (4 მატჩი, 1 ლელო), 2003 წლის მსოფლიოს თასის გათამაშების მონაწილე (2 მატჩი). კლუბი – “ტულონი” (საფრანგეთის ჩემპიონატის პირველი დივიზიონი). ორჯერ გამოვიდა შვიდკაცას მსოფლიო თასის გათამაშებაში (2001, 2005).
ნუგზარ ძაგნიძე

ნუგზარ ძაგნიძე (დ. 1 ივლისი, 1967, ქუთაისი — 21 მარტი, 2013) — ქართველი მორაგბე, 15, 10 ნომერი.

თამაშობდა ქუთაისის „აიაში“ (სსრკ ჩემპიონი – 1987, 1988, 1989; მეორე პრიზიორი – 1984; მესამე პრიზიორი – 1985, თასის მფლობელი – 1987, 1990; საქართველოს ჩემპიონი – 1990, 1991, 1995), ჩოხატაურის „ჯანში“ (საქართველოს ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი – 1992). 1989-1995 წლებში საქართველოს ნაკრებში ითამაშა 12 მატჩი (105 ქულა, პირველმა გადალახა 100-ქულიანი ზღვარი.). ნაკრების პირველ შეხვედრაში (1989, ზიმბაბვესთან) მოიპოვა ყველა, 16 ქულა. ეროვნული გუნდის პირველი ლელოს, საჯარიმოს, გარდასახვისა და არეკნის ავტორი. მოთამაშის კარიერის დასრულების შემდეგ იყო ქუთაისის “აიას” და საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრების მწვრთნელი.

საქართველოს ნაკრებში თამაშობდა მისი ძმა ემზარიც (დ. 1 ივლისი, 1970).
ვანო ნადირაძე

ვანო ნადირაძე (დ. 23 თებერვალი, 1972, გურჯაანი) — ქართველი მორაგბე, მეორეხაზელი.

საქართველოს ნაკრებში ჩაატარა 32 მატჩი (1 – კაპიტნად, 3 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (5 მატჩი) და 2003 წლის მსოფლიოს თასის გათამაშების მონაწილე (2 მატჩი). უმაღლეს საკლუბო დონეზე უთამაშია საფრანგეთში („ბეზიე“).
პალიკო ჯიმშელაძე

პალიკო ჯიმშელაძე (დ. 8 ივლისი, 1975) — ქართველი მორაგბე , შუამარბი, 10 ნომერი.

საქართველოს ნაკრებში ჩაატარა ყველაზე მეტი მატჩი (53) და მოაგროვა ყველაზე მეტი ქულა 304 (8ლ 57გ 47ს 3ა), რაც მოგვიანებით გააუმჯობესა მერაბ კვირიკაშვილმა.

ტანად 180 სანტიმეტრია და 88 კილოს იწონის. რაგბამდე ჭიდაობდა. თამაში 16 წლისამ დაიწყო. პირველ მწვრთნელად საშა ლობჟანიძე ჰყავდა, შემდეგ კი დავით კაკაბაძე და გურამ მოდებაძე.

1994 წელს საფრანგეთში იასპარეზა ჭაბუკთა მსოფლიო თასზე. საქართველოს ორგზის ჩემპიონია რუსთავის ხარებში 1993/4 და თბილისის გუმარში 1996. მერე, ბორჯღალოსანთა მასობრივი ემიგრაციის პირველივე ტაღლის დროს, გადავიდა საფრანგეთში, სადაც ორი სეზონი კასტრში გაატარა, თითო გრენობლსა და ორიაკში, ბოლო სამი კი ბობინში.

კაცთა ნაკრებში 1995 წლიდან რეგულარულად თამაშობს. 2001 წელს არგენტინაში იჩაუქა შვიდკაცას მსოფლიო თასზე, 2003 წელს კი ავსტრალიაში დიდი რაგბის მსოფლიო თასზეც იბურთავა (4 მატჩი, 23 ქულა). ასევე 2007 წელს (საფრანგეთი) დიდი რაგბის მსოფლიო თასზე. 2001 წელს რუმინეთის ძლევით ერთა თასი მოიგო (5 მატჩი, 54 ქულა) , 2005 წელს კი, იმავე მეტოქის ჯობნით, ანთიმოზის თასი.

თავიდან უკანა ბეკი იყო, შემდეგ შუა, 1999 წლიდან კი დამწყები 10 ნომერია.
ვასილ კაცაძე

ვასილ კაცაძე (ლომუ) (დ. 16 ივლისი, 1976, პოტსდამი, გდრ) — ქართველი მორაგბე, უნივერსალი. უთამაშია როგორც შერკინებაში, ისე უკანა ხაზზე.

საქართველოს ნაკრებში ჩაატარა 34 მატჩი (2 კაპიტნად, 8 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (5 მატჩი, 1 ლელო), 2003 წლის მსოფლიოს თასის გათამაშების მონაწილე (4 მატჩი). ორჯერ ითამაშა შვიდკაცას მსოფლიო თასზე (2001, 2005). გამოდიოდა საქართველოს ხელბურთელთა ახალგაზრდულ ნაკრებშიც.
ბესიკ ხამაშურიძე

ბესიკ ხამაშურიძე(ანტილოპა) (დ. 14 აგვისტო, 1977, ქუთაისი) — ქართველი მორაგბე, 15 ნომერი, გარემარბი.

ბიოგრაფია
საქართველოს ნაკრებში ჩაატარა 36 მატჩი (8 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (4 მატჩი) და 2003 წლის მსოფლიოს თასის გათამაშების ფინალური ეტაპის მონაწილე (4 მატჩი). უთამაშია შვიდკაცას მსოფლიო თასზე (2001).

საქართველოს ნაკრებში თამაშობდა მამამისიც, ბართლომე ხამაშურიძე (დაბ. 01.07.1954).
ემზარ ბედინეიშვილი

ემზარ ბედინეიშვილი (დ. 16 აგვისტო, 1975, თბილისი) — ქართველი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე. ევროპის ჩემპიონი (2000) და ოთხგზის მესამე პრიზიორი (1999, 2004, 2007, 2008). სამგზის ოლიმპიადის მონაწილე (2000, 2004, 2008). შეიარაღებული ძალების თამაშების მეორე პრიზიორი (1999) ბალავაძის ტურნირის ხუთ გზის გამარჯვებული. საქართველოს და საბერძნეთის შვიდ გზის ჩემპიონი. ხმელთაშუა ზღვების თამაშების ჩემპიონი (2008) ბუნდესლიგის ორ გზის ჩემპიონი (2005) შიფერშტადის სახელით და 2010 წელს აალენის სახელით. 2002 წლიდან ასპარეზობს საბერძნეთის სახელით. 2012 წლიდან საქარათველო ეროვნული ნაკრების მწვრთნელი თავისუფალ ჭიდაობაში.

ძირითადი შედეგები
ლახტაობა

ლახტაობა — ქართული ხალხური თამაში. მოთამაშე ვაჟები კენჭისყრით ორ თანაბარ ჯგუფად იყოფიან. ერთი ჯგუფი თავმდამსხმელებისაგან შედგება, მეორე — თავდამცველებისაგან, რომლებიც იცავენ ლახტებს და საკუთარ თავს. დამცველები მიწაზე შემოხაზულ დიდ წრეში რადიალურად დგებიან და ფეხებს შუა ლახტებს იწყობენ ბალთით წრის ხაზთან. თავდამსხმელები წრეს გარშემო ურბენენ და სხვადასხვა ფანდით ცდილობენ ლახტების მოტაცებას, როდესაც თავდამსმხმელები წრიდან ყველა ლახტს გამოიტანენ, იწყება წრეში მყოფთა „შეხურება“, ანუ ფეხზე ლახტით ცემა, დამცველები ერთმანეთს ზურგით ამოუდგებიან და ცდილობენ წრიდან გამოუსვლელად თავდამსხმელები „ჩაჭრან“, ე. ი. ცალი ფეხი ფეხზე მოარტყან. დამცველთა წარმატების შემთხვევაში „ჩაჭრილები“ წაგებულად ითვლებიან. გუნდები ადგილებს იცვლიან და თამაშს თავიდან იწყებენ. ცნობილია ლახტაობის სხვა ვარიანტებიც. ლახტაობა ერთ-ერთი ფართოდ გავრცელებული თამაში იყო ძველ საქართველოში, იგი მიზნად სიმამაცის და ვაჟკაცური თვისებების გამომუშავებას ისახავდა ახალგაზრდობაში. ამ თამაშში თავისებურად უნდა იყოს ასახული სიმაგრეთა დაცვის სიმბოლიკა.