iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ერისწყალი

ერისწყალი, დიდი ერისწყალი — მდინარე აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტში, ოქუმის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 75 კმ, აუზის ფართობი 296 კმ². იწყება ოხაჩქუეს კარსტული მასივის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთის ძირში, ზღვის დონიდან 560 მ-ზე.

საზრდოობს წვიმისა და მიწისქვეშა კარსტული წყლებით, გაზაფხულზე იცის ხანმოკლე წყალდიდობა, წელიწადის სხვა დროს — წყალმოვარდნები. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 12,0 მ³/წმ. ერისწყლის შენაკადია რთომისწყალი, პატარა ერისწყალი და სხვა. ერისწყალზე, სოფელ რეჩხთან, აგებულია გალის წყალსაცავი.
ერკეთი

ერკეთი — ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ერკეთისა და ქვემო ერკეთის ძველი სახელწოდება. ამჟამად ერკეთი წარმოადგენს თემს, რომელშიც გაერთიანებულია სოფლები: ქვემო ერკეთი, ზემო ერკეთი, შუბანი, ქვემო ონჭიქეთი და ზემო ონჭიქეთი.

ისტორია
ტოპონიმ ერკეთის წარმომავლობა ერთი ვერსიით უკავშირდება საგეოგრაფიო სახელ „ერგეს“: ერგე > ერკე > ერკეთი. სახელი ერგე ჯერ კიდევ გვხვდება საუკუნის დამდეგამდე: . ადრე ანტიკურ ხანაში (ძვ. წ. - სს) ერგეს ეკონომიკურ ცენტრად ბუკისციხის ანტიკური პერიოდის, გალავნიანი ქალაქი უნდა ჩაითვალოს.

სოფელი ერკეთი იხსენიება 1839 წელს. ერკეთის სასოფლო საზოგადოება ოზურგეთის მაზრაში შეიქმნა საუკუნის შუაში. მასში შედიოდა 14 სოფელი: ერკეთი, ნაბეღლავი, ონჭიქეთი, საყვავისტყე, ციხე, შუბანი, იანეული, ხევი, ქვაბღა, ბჟოლიეთი, ბუქსიეთი, თავპანტა, ბუკისციხე, გაგამერია. სოფელში გავრცელებული იყო არყის წარმოება, მეფუტკრეობა, მეთამბაქოეობა, მეაბრეშუმეობა. 1880-იან წლებში ერკეთში 8-15 ნოემბერს იმართებოდა ბაზრობა. 1893 წელს სოფელში დაიბადა პლატონ კეშელავა.

მოსახლეობა
გალერეა
Z-ბუფერი

\)

სადაც არის -ის ძველი მნიშვნელობა, და მას ზოგჯერ ან ' -ით
აღნიშნავენ.

' -ის განსაზღვრის არეა [-1;1] და =-1, ხოლო =1. მნიშვნელობები, რომლებიც ამ ინტერვალის გარეთ იმყოფებიან, გამოსახვის
პროცესში არ მონაწილეობენ, რადგანაც ისინი მხედველობის მიღმა მყოფ არეს გულისხმობენ.

გამოიყენება ასევე
-ბუფერი გამოიყენება ასევე ისეთი გრაფიკული ეფექტების შესაქმნელად, როგორიცაა ბუნდოვანება(მაგალითად მინდვრის სიღრმის სიმულაცია).
ამ ბუნდოვანების ინტენსიურობა სიღრმის მიხედვით იცვლება. თითოეული პიქსელის სიღრმის ცოდნა ნისლი ეფექტის შექმნის საშუალებას იძლევა.
ერკემალი

ერკემალი — ვერძი, მწარმოებელი ცხვარი. მწარმოებლად იყენებენ წლინახევრიდან 7-8 წლამდე. მწარმოებელი უნდა იყოს ჯიშისათვის ტიპური, მაგარი კონსტიტუციის კარგი აგებულებია, ჯანმრთელი, ენერგიული, შეეძლოს შთამომავლობისათვის ძვირფას თვისებათა გადაცემა. მწარმოებლის გამოსაზრდელად არჩევენ საუკეთესო მშობლების ნაშიერს. ინდივიდუალური ბონიტირების საშუალებით გადარჩევას ატარებენ დაბადებიდანვე, 3½-4 თვისა და 1 წლის ასაკში. წლინახევრის ერკემალს აწყვილებენ 50-100 ნერბს და ამის შემდეგ აფასებენ შთამომავლობის ხარისხის მიხედვით. თითოეული ერკემლის დატვირთვა დღეში 3-4 გოლვაა. ხელოვნური დათესლვისას დაგრიალების სეზონზე (დაახლოებით 45 დღე) ერთი მწარმოებლის სპერმით ანაყოფიერებენ 200-500, ხოლო მოწინავე მეურნეობაში — 3 ათასამდე ნერბს. ერკემალი უნდა შევინახოთ სანაშენე კონდიციაში, დაგრილების სეზონზე ჩვეულებრივზე უკეთ უნდა ვკვებოთ.
ერკერი

ერკერი — კედლის სიბრტყიდან გამოწეული ნახევარწრიული, სამკუთხა ან წახნაგოვანი შემინული ნაწილი. ხშირად ასდევს რამდენიმე სართულს, ზოგჯერ - მთელ ფასადსაც (პირველი სართულის გარდა). ერკერი ზრდის ძირითადი სათავსის ფართობს, აუმჯობესებს მის განათებასა და ინსოლაციას. ერკერში ყველაზე ხშირად გამოყენებული 90, 135 და 150 გრადუსის კუთხეები.

ერკერებს ხშირად ვიქტორიანულ არქიტექტურას უკავშირებენ. ისინი პირველად პოპულარული გახდა 1870-იანებში.

ამგვარი ფანჯრები ძირითადად ოთახის სივრცელის ილუზიის შესაქმნელად გამოიყენება. ბუნებრივი განათების გაზრდასთან ერთად ერკერში უკეთ ჩანს გარე ხედი, რაც ჩვეულებრივი ფანჯრიდან ნაკლებად შესაძლებელი იქნებოდა. შესაძლოა სწორედ ამიტომ გახდა ერკერი სან-ფრანცისკოს არქიტექტურისთვის დამახასიათებელი ელემენტი - ამ ქალაქში საცხოვრებელი ფართის სიმცირის გამო.

საბჭოთა კავშირში ერკერები შემადგენელი ნაწილი გახდა სტალინისტურ არქიტექტურაშიც, ასევე საცხოვრებელი ფართის სივრცის ვიზუალური ეფექტის შესაქმნელად და ფუფუნების ელემენტად ითვლებოდა.
ერმანი

ერმანი — ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფლების შუა ერმანისა და ქვემო ერმანის საერთო ისტორიული სახელწოდება.

ერმანი მდებარეობს მდ. დიდი ლიახვის სათავეში, ისტორიულ მაღრან-დვალეთში. ქსნის ერისთავთა საგვარეულო მატიანე „ძეგლი ერისთავთა“ ( ს.) სოფელს უწოდებს „ერემანის“, ხოლო გერმანელი მოგზაური იოჰან გიულდენშტედტი ( ს.) – „ერემას“. შუა საუკუნეებში ერმანი მაღრან-დვალეთთან ერთად შედიოდა ქსნის საერისთავოს შემადგენლობაში. შემორჩენილია გვიანდელი შუა საუკუნეების ოთხკუთხა გეგმით ნაგები კოშკები. ერმანის მიდამოები მდიდარია მინერალური წყლებით.
ერმანის ქედი

ერმანის ქედი — ქედი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში. მდებარეობს ცენტრალური კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარეების პატარა ლიახვისა და ერმანისწყლის (დიდი ლიახვის სისტემა) წყალგამყოფი. სიგრძე 10 კმ.

აგებულია ზედაიურული კირქვებით, მერგელებითა და მერგელიანი ფიქლებით. ერმანის ქედის კალთებზე შემორჩენილია მეოთხეული გამყინვარების ნიშნები: ცირკები, ტროგები და მორენები. კალთები და თხემი შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ერმანისწყალი

ერმანისწყალი — მდინარე საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში, დიდი ლიახვის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 16 კმ, აუზის ფართობი 75 კმ². იწყება ხარულისა და ერმანის ქედების შესაყართან, ერთვის დიდ ლიახვს სოფელ ზღუბირთან.

მდინარე საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის მაის-ივნისში, წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 3,16 მ³/წმ.
ერობა (ჟურნალი)

„ერობა“ — ქართული ორკვირეული ჟურნალი, ერობათა კავშირის ორგანო; გამოდიოდა თბილისში 1920-1921 წლებში, სულ გამოვიდა 16 ნომერი. ჟურნალში დაბეჭდილია სტატიები აგრონომიასთან, ვეტერინარიასთან, მედიცინასთან, სასკოლო სტატისტიკასთან, ეკონომიკასთან და ერობასთან დაკავშირებულ საკითხებზე; „საერობო თვითმმართველობის კანონპროექტი“ და ცალკეული სამაზრო ერობათა ანგარიშები. „ერობის“ № 1-2 გამოსცა სარედაქციო კოლეგიამ, შემდეგ რედაქტორები იყვნენ გ. ლორთქიფანიძე და პ. საყვარელიძე.
ეროვნული მუზეუმი (კრაკოვი)

ეროვნული მუზეუმი (კრაკოვი) — პოლონეთის ერთ-ერთი დიდი სამხატვრო მუზეუმი. დაარსდა 1879 წელს (მთავარი შენობა აგებულია 1936-1950 წლებში). მუზეუმში თავმოყრილია პოლონეთის - საუკუნეების სახვითი ხელოვნებისა და დეკორატიული-გამოყენებითი ხელოვნების, აგრეთვე შორეული აღმოსავლეთისა და ევროპის ფერწერის, გრაფიკის ნიმუშები.
ეროვნული არქეოლოგიური მუზეუმი (ნეაპოლი)

ეროვნული არქეოლოგიური მუზეუმი — ანტიკური ხელოვნების ერთ-ერთი უდიდესი მუზეუმი სამხრეთ იტალიაში. დაარსდა საუკუნეში. მუზეუმში თავმოყრილია ფარნეზეს, ბორჯას და სხვა ოჯახთა კოლექციები, აგრეთვე სამხრეთ იტალიაში (ძირითადად პომპეიში და ჰერკულანუმში) არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილი ძეგლები, ქანდაკების (უმთავრესად რომის), ფერწერის (ფრესკები, მოზაიკები), დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების, ნუმიზმატიკის მდიდარი კოლექციები.
სხივების ტყორცნა

სხივების ტყორცნის ტექნიკა, სურათის სინთეზის ჩვენების მეთოდით ქმნის შთაბეჭდილებას თითქოს სინათლის წყარო გვანათებს თვალებში. ეს მარტივიტექნიკა წარმოადგენს ფიზიკურ ფენომენს,რომელსაც ახასიათებს ფიზ. გამოსახვა და ფიზ.გარდატეხვა. სხივების სტყორცნის უზიანო განხორციელებას არ შეუძლია სხვა ოპტიკური ფენომენების ანგარიშის ჩაბარება, როგორებიცაა სიმრავლეები (მაგ.ერთ წერტილშიშემხვედრი გამადიდებელი მინის დასახმარებლად შექმნილი განათებული წერტილები და ლაქები) დანათელი გაფანტვა (ამ პრობლემის კვლევას იწყებს რადიოსაიტი). სამაგიეროდ, მიუხედავად სურათის სინთეზის სხვა ალგორითმებისა ის გვაძლევს საშუალებას წარმოდგენილი საგნის მათემატიკურად განსაზღვრის და არა მარტო ზღვრების სიმრავლით.

პრინციპი
სხივის სტყორცნა მდგომარეობს სურათის თითოეული პიქსელისათვის სამ განზომილებიან სივრცეში. საგანზე სხივის გავლენის პირვცელი წერტილი განსაზღვრავს შეხებულ საგანს, შესაფერისი პიქსელით. შემდეგ, სხივებიგადასროლილნი არიანგავლენის წერტილიდან პირდაპირ სინათლის თითოეული წყალოსკენ , მისი განათების განსაზღვრულად (განათებულია, თუ ჩრდილია სხვა საგნის?) ფერებით შედგენილი სურათის,ეს კომბინირებული განათება, ასევე როოგორც სხვა.შესაძლო ინფორმაციები (კუთხე ნორმალურ საგანსა და განათების წყაროს შორის, ფიზ. გარდასახვა, გამჭირვალოეობა და ა.შ) აღნიშნული,რომ ეს ტექნიკა ფუნქციონირებს სწორად ბუნებუს საწინააღმდეგოდრომეოიც გადაისვრის სინათლის სხივებს სინათლის წყაროდან,თვალისკენ ან კამერისკენ საგნის გავლისას, მაშინ როდესაც, სხივებისგადასროლა ვითარდება კამერიდან სინათლის წყაროსაკენ. ამრიგად, გამოცდილება გვიჩვენებს, რომგანვითარების ესსახე ცხადად გვიჩვენებს რეზულტატ. ამ სამუშაოს დეტალად ნახვა შესაძლებელია სხივების სტყორცნის განათების მოდელზე. (://../ /._25.). სხვადასხვა ტექნიკა,ამ მძიმე დამუშავების დაჩქარების საშუალებებს იძლევა. ჩარჩოში მრავალკუთხოვანი საგნისდახატვა კლასიკური ფორმით (ნახვით რასტერიზაცია) საშუალებას იძლევა ზისტად განისაზღვროს რომელი წერტილი იქნება რეალურადხილვადი.და სხივი გადაეცეს მხოლოდ შეზღუდულ პიქსელება. დაფარული ზედაპირების განსაზღვრის სხვადასხვა ტექნოლოგიები საშუალებას მაძლევს მოქმედების იგივე იერით მაქსიმალურად სევამცირო გადასაცემი სხივებისრაოდენობა. ეს წინასწარი გამოთვლა შეიძლება განხორციელდეს მართვის მიძღვნილი პროცესით, იმ მიზნით რომ მთავარი პროცესით შეიზღუდოს ამ საქმია დამუშავება. არის დიდად მოყვარული მატრიცული გამოთვლებისა, ნივთიერი დაჩქარებისგამოყენება, დასახული ვექტორული ნამრავლისა ეხმარება საბოლოო რეზულტატის მიღებაში.

მომავალი და პერსპექტივები
ეს ტექნიკა საშუალებას იძლევა გამოიხატოს შთამომავლებისა საკმაოდ რეალისტური სურათი, მაგრამ შეუძლია მოითხოვოს გამოთვლის კოლოსალური დრო 3 განზომილებიან სისტემაში. 2001წლამდე კომპიუტერების სიძლიერეს არ შეუძლია სურათის გამოთვლა რეალურ დროში. ზოგიერთო პირობის შემდეგ, ალგორითმისმრავალრიცხოვანმა ოპტიმიზაციამ, ინტერაქტიულ დროშიდაბრუნების საშუალება მოგვცაა. (წამში რამდენიმე სურათი),დენის რეალურად ნახვა (25 სირათის იქით, წამში).

ნივთიერი დაჩქარება დამაჩქარებელი რუკიტ არის იშვიათად გამოყენებული, მაგრამ არსებობს მისი პროგრამირების ინტერფეისის: ინფორმატიკის ესმეთოდი სურათის წარმოდგენისათვის არსებობს 1990-იანი წლებიდან მოყოლებული, თავისი ტოლფასეოვანებით, სხვადასხვა სფეროებში, განსაკუთრებით (მობ. ტელეფონი) რთულ შუაგულში. ფიზიკური ალგორითმის არის მართლაც საერთი მხედველობითი, (მეტადრე შეცვლის ფენომები).
ტექსტურა

სურათის სინთეზის სფეროში ტექსტურა არის ორ განზომილებიან სისტემაში, პიქსელების ერთობლიობა, რომელსაც თან დაურთავენ ზედაპირს და 3-განზომილებიან სისტემის მოცულობას. გამარტივებისას შეიძლება დაამსგავსონ პლასტიკურ და დრეკად ფურცელს, რომელსაც გამოიყენებენ 3-განზომილებიან სივრცეში გეომეტრიული გარდაქმნის აღწერისას, რომელსაც განიცდის ფურცლის თითოეული პიქსელი, რათა თანდაურთონ 3-განზომილებიანი სივრცის სურათის ელემენტზე. ამგვარად 3-განზომილებიან სივრცეში დამუშავებული პიქსელს ჰქვია .

ტექსტურა შეიძლება ალგორითმის საშუალებით იყოს ანალიტიკურად განსაზღვრული (პროცედურული სტრუქტურა) ან იყოს შედგენილი პიქსელების ცხრილით (მაგ., სურათი ). ხშირად ის აუცილებელია გაფილტვრის ალგორითმის ან გაფილტრული ტექსტურის გამოყენების ვიზუალური მიზეზებისათვის, რომლებივ სურათის დაგლუვების საშუალებას იძლევიან.
ნაცრისფერი ფერის დონე

ნაცრისფერი ფერის დონე ბეჭდვაში მისაქსელი წერტილების კონცენტრაციას წარმოადგენს და ასევე პირდაპირ დამოკიდებულებაშია სურათის დაბრუნებასთან. ნაცრისფერი ფერის დონე დაგადასხვაფერდება თეთრიდან შავში. ეს არის ერთნაირად მისაღები ყველა სხვა ფერისათვის ყვითელი მწვანე-ლურჯ წითლით, გადასხვაფერდება ასევე ფერის სიმკვრივე.
რიცხვობრივი სურათის შემთხვევაში, ნაცრისფერი ფერის დონე წარმოადგენს პიქსელის წერტილის ნათელ სიმკვეთრეს, როდესაც ფერის შემადგენელი კომპონენტები ნათელი სიმკვეთრის იდენტურია.

ფერადი სურათის გარდაქმნა ნაცრისფერის დონეში
ფერადი სურათისათვის, პიქსელი განკარგავს ძირითადად 3 კომპონენტს წმც (წითელი, მწვანე, ცისფერი). ნაცრისფერ პიქსელს აქვს 3 იდენტური მნიშვნელობა წმც. ფერადი სურათის ნაცრისფერი ფერის დონეში გარდაქმნა არის მარტივი მეთოდი, სადაც უნდა მოხდეს ამ სამი კომპონენტის, წმც-ს საშუალო არითმეტიკულის გამოთვლა და მისი მნიშვნელობის გამოყენება თითოეული კომპონენტისათვის.

ნაცრისფერი=(წითელი+მწვანე+ცისფერი)/3

განათების საერთაშორისო კომისია გვთავაზობს ნათელ პიქსელზე,ინფორმაციის დახასიათება (ნაცრისფერი ფერის მნიშვნელობა) ორი ფორმულით.
თავის 709-ე რეკომენდაციაში, რომელიც ეხება "ნამდვილ" ან ნატურალურ ფერებს.
ნაცრისფერი =0,2125*წითელი +0,7154+ნწვანე +0,0721*ცისფერი.
თავის 601-ე რეკომენდაციაში, არა -სიგრძივი ფერისათვის,გულისხმობს ელფერის შეცვლით:ნაცრისფერი =0,299*წითელი+0,587*მწვანე+0,114*ცისფერი.

ეს ფორმულები ანგარიშს აბარებს იმ მანერით, რომელიც 3 კომპონენტის წითელისმ მწვანისა და ცისფერის აღქმა შეუძლია ადამიანის თვალს.

თითოეული მათგანისათვის 3 კოეფიციენტის ჯამი იქნება 1. აღინიშნება მათ შორისარსებული ძლიერი მკვეთრად, ვიდრე მწვანე ნათურა გამოჩნდება უფრო მკვეთრად, ვიდრე წითელი ნათურა და კიდევ უფრო ვიდრენათლად ცისფერი ნათურა.
ნიალის ბრძოლა

ნიალის ბრძოლა — ბრძოლა თამარ მეფის ერთგულ ლაშქარსა და გიორგი რუსის გამეფების მოსურნე დიდებულებს შორის. გაიმართა 1191 წელს. თამარის მოწინააღმდეგე დიდებულების ნაწილი ვარდან დადიანის მეთაურობით სამცხე-ჯავახეთში გადავიდა. პირველმა ბრძოლამ მტკვართან, „ხიდსა ზედა“, ვერ გამოავლინა გამარჯვებული. მეამბოხეებმა უკან დაიხიეს და გადამწყვეტი ბრძოლა მოხდა ნიალის ველზე, ხანრისწყალთან. თამარის პირველი ისტორიკოსის ცნობით, მეფის ერთგულმა ჯარმა ამბოხებულები სასტიკად დაამარცხა.
ერუშეთის მთიანეთი

ერუშეთის მთიანეთი — ტექტონიკურ-ვულკანური მთიანეთი საქართველოს სამხრეთი მთიანეთის დასავლეთ ნაწილში. ვრცელდება თურქეთის ტერიტორიაზეც. საქართველოს ფარგლებში შემოზღუდულია ჩრდილოეთიდან ახალციხის ქვაბულით, დასავლეთიდან არსიანის ქედით, აღმოსავლეთიდან ზემო მტკვრის ხეობით, ხოლო სამხრეთიდან სახელმწიფო საზღვრით. ჯავახეთის ზეგანს გამოეყოფა ზემო მტკვრის ხეობით.

საერთო მორფოლოგიური თვისებებით ერუშეთის მთიანეთი წარმოადგენს შუალედურ ოროგრაფიულ ერთეულს ქედსა და მთიანეთს შორის. ქედებთან მას აკავშირებს მთავარი წყალგამყოფის საკმაოდ მკაფიო გამოვლენება, ფერდობების ხშირი და ღრმა ეროზიული დანაწევრება; მთიანეთის ნიშნები გამოხატულია ზედა ჰიფსომეტრიული სარტყლების სიფართოვეში — მაღლა მდებარე დამრეც, სუსტად დანაწევრებულ ტალღოვან ზედაპირებში, რომლებიც მდინარეთაშუეთს ქმნიან.

ერუშეთის მთიანეთის ჰიფსომეტრიულ განვითარებასთან ერთად მკაფიოდ იკვეთება ლანდშაფტური ზონალობა, სადაც მისი ტყიანი სარტყელი 2000–2200-მდე ადის. ეს საშუალო სიმაღლის მთიანი პლატო-მასივის ზედაპირი დანაწევრებულია ღრმად ჩაჭრილი ხეობებით, თუმცა მათი წყალგამყოფების მორფოლოგია მთლიანობაში წარმოგვიდგება პლატოსებური ზედაპირით, გართულებული ცალკეული გუმბათისებური ამაღლებებით. მათ მაღალი ჰიფსომეტრიული დონეებით რელიეფი გართულებულია მეოთხეულის გამყინვარების ფორმებით. თხემური ზონა სუბალპურ და ალპურ მდელოებს და მდელო-სტეპებს უკავია. მთიანეთის ფარგლებშია რამდენიმე დასახლებული პუნქტი. აქვე 2021 წელს შეიქმნა ერუშეთის ეროვნული პარკი.
ერქომაიშვილები

ერქომაიშვილები — გურული ხალხური სიმღერების მომღერალ-მგალობელთა ტრადიციული ოჯახი. ცხოვრობდნენ სოფელ მაკვანეთში. განსაკუთრებით გამოირჩევა გიგო ერქომაიშვილის სამი ვაჟი - არტემი, ანანია, ვლადიმერი და არტემის შვილიშვილი ანზორი.

ისტორია
ერქომაიშვილები თავდაპირველად ასკანაში ცხოვრობდნენ. გიორგი ერქომაიშვილი ადრე გარდაიცვალა და დარჩა მისი შვილი თომა მეუღლით და მცირეწლოვანი ივანეთი. ივანეს იშვიათი, „გამყივანი“ ხმა ჰქონდა. ივანე ამღერეს მისი ბატონის, ტელემაკ ასათიანის ქალისა და აკეთელი სოფრომ მგელაძის ქორწილში. მისმა ნამღერმა ასკნანლებს აკეთლებზე გაამარჯვებინა. ქორწილის შემდეგ ტელემაკ ასათიანმა ივანე თავის სიძეს აჩუქა.

ივანე აკეთში დაოჯახდა და ეყოლა სამი შვილი, რომელთაგან ორი, ბეგლარი და მიხეილი, სახადით ადრე გარდაიცვალა. ჩქარა მათ ივანე და მისი მეუღლე მიჰყვნენ და დარჩა მხოლოდ გიგო. გიგო ერქომაიშვილი ნათლია სოფრომ მგელაძემ თავის და ჯაჯიკს მისცა აღსაზრდელად მაკვანეთში. გიგო მაკვანეთში დაოჯახდა, ცოლად შეირთო ცნობილი მომღერლის, გიორგი ბაბილოძის და ეგვიტი. ეყოლა ათი შვილი, მათგან ცნობილი გახდა სამი: არტემი, ანანია და ვლადიმერი. გიგო ერქომაიშვილმა შექმნა გუნდი სოფელში. გიგოს გუნდი სოფლის ეკლესიაში გალობდა 1860-70-იან წლებში.

გიგო ერქომაიშვილის გუნდი
გიგო ერქომაიშვილის ჩანაწერები ერთ-ერთი უძველესი ჩანაწერებია. მისი გუნდის მიერ ნამღერი 50 სიმღერა 1907 წელს ჩაწერეს გერმანელებმა თბილისში. გიგო ერქომაიშვილის გუნდში მღეროდნენ გიორგი ბაბილოძე, ივლინე კეჭაყმაძე, ერმილე მოლარიშვილი, გიორგი იობიშვილი, ნანიკო ბურძგლა, ლუკა თოიძე და არტემ ერქომაიშვილი. მომღერლების თბილისში დაბინავების ხარჯები ლიხაურელმა მასიკო სალუქვაძემ გაიღო. მომღერლები შეხვდნენ აკაკი წერეთელს.

არტემ ერქომაიშვილის გუნდი
1927 წელს არტემ ერქომაიშვილმა ქუთაისში ჩატარებულ რესპუბლიკურ ოლიმპიადაზე ბათუმის გუნდი გაიყვანა. გუნდში მღეროდნენ გიგო, არტემ, დავით, ანანია და ვლადიმერ ერქომაიშვილები. ჟიურიმ გუნდს ადგილი და უმაღლესი ჯილდო მიაკუთვნა. 1929 წელს გუნდი გამოვიდა თბილისში რესპუბლიკურ ოლიმპიადაზე. 1930 წელს კი მონაწილეობა მიიღო თბილისში, რუსთაველის თეატრში გამართულ გამარჯვებული გუნდების კონცერტში. ამის შემდეგ არტემ ერქომაიშვილის გუნდი მიიწვიეს ლენინგრადში, მოსკოვსა და ხარკოვში.

ცნობილი ერქომაიშვილები
გიგო ერქომაიშვილი
არტემ ერქომაიშვილი
ანანია ერქომაიშვილი
ვლადიმერ ერქომაიშვილი
ანზორ ერქომაიშვილი
ანანია ერქომაიშვილი

ანანია ერქომაიშვილი (დ. 3 იანვარი, 1891, მაკვანეთი ― გ. 31 იანვარი, 1977, თბილისი) — ქართველი მომღერალ-მგალობელი, საქართველოს დამსახურებული არტისტი.

ბიოგრაფია
ანანია ერქომაიშვილი, ერქომაიშვილთა მომღერალი ოჯახის ერთ-ერთი წარმომადგენელი, არტემ ერქომაიშვილის მოწაფე იყო. მისი ხელმძღვანელობით შეისწავლა ანანიამ სიმღერა-გალობის საფუძვლები.

ანანია ერქომაიშვილი 1918 წელს არტემ, ვლადიმერ და გიგო ერქომაიშვილებთან, ასევე გიორგი ბაბილოძესთან ერთად მონაწილეობდა თბილისში გურული სიმღერების ნოტებზე ჩაწერაში. 1936 წლამდე ანანია ერქომაიშვილი არტემ ერქომაიშვილის გუნდის წევრი იყო, ხოლო 1936 წლიდან კირილე პაჭკორიას ინიციატივით ის დასავლეთ საქართველოს ეთნოგრაფიული გუნდის სოლისტი გახდა. ის მონაწილეობდა 1937 წელს მოსკოვში გამართულ დეკადაზე.

1968 წელს ანანია თბილკვებვაჭრობის ანსამბლ „მეგობრობის" სოლისტი გახდა. 1977 წელს საქართველოს რადიოში ანანია ერქომაიშვილისაგან ჩაწერეს გურული სიმღერების სამივე ხმა. დაკრძალულია თბილისში, კუკიის სასაფლაოზე.

ჰქონდა მოქნილი, ფართო დიაპაზონის ხმა, ოსტატურად ასრულებდა ტესიტურისა და ხასიათის მხრივ განსხვავებულ ხმებს ბანი, წვრილი, კრიმანჭული. ანანია ერქომაიშვილს ქართულ ფოლკლორისტიკაში შეტანილი წვლილისათვის საქართველოს დამსახურებული არტისტის წოდება მიენიჭა.
ვარჰამერ 40000

ვარჰამერ 40000 (, არაოფიც. 40) — სამაგიდო თამაში, შექმნილი კომპანია „ “-ის მიერ 1987 წელს.

სამხედრო-ტაქტიკურ თამაშში, რომელიც ამ სამყაროში მიმდინარეობს ხორციელდება ბატალიები 41-ე ათასწლეულის გამოგონილი მსოფლიოს არმიებს შორის. გამოყენებულია ფუტურისტული ჯარისკაცების, მონსტრების და სამხედრო ტექნიკის მინიატურული ფიგურები.

 40,000 წარმოადგენს თავდაპირველი „ვარჰამერის“ სამეცნიერო ფანტასტიკურ ალტერნატივას, თუმცა სამყარო არ შემოიფარგლება მკაცრი სამეცნიერო ფანტასტიკით და ტექნოფანტასტიკისკენ იხრება.

ამ მსოფლიოს მთავარი რასები არიან: ადამიანები, ქაოსის დემონები და კულტისტები, ორკები, ელდარები, ბნელი ელდარები, ნეკრონები, ტ'აუ და ტირანიდები. ყოველ რასას საკუთარი დამახასიათებელი თვისებები და ბრძოლის ტაქტიკა აქვს, საკუთარ ისტორიასთან ერთად.
ვლადიმერ ერქომაიშვილი

ვლადიმერ (ლადიმე) ერქომაიშვილი (დ. 23 თებერვალი, 1895, მაკვანეთი — გ. 27 აპრილი, 1982, მახარაძე) — ქართველი მომღერალი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი, ლოტბარი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1951).

ბიოგრაფია
დაამთავრა სოფლის ორკლასიანი სასწავლებელი. ოჯახის ხელმოკლეობის გამო სწავლა ვერ გააგრძელა. ერქომაიშვილმა ოჯახში, უფროსი და-ძმისგან შეისწავლა გურული სიმღერების სამივე ხმა ოჯახში, დედისგან კი ჩონგურზე დაკვრა ისწავლა. სიმღერა 1905 წლიდან დაიწყო. 1914 წელს ის მამის ანსამბლში ჩაირიცხა. ოცი წლისამ მასწავლებლობა დაიწყო. 1923 წელს მიიწვიეს აჭარის სახელმწიფო კაპელაში მომღერლად და ხალხური სიმღერების მასწავლებლად. მოგვიანებით აჭარის ნავსადგურის მტვირთავი მუშების გურულ-აჭარულ გუნდში გადავიდა, სადაც წლების მანძილზე სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო.

მოღვაწეობა დაიწყო არტემ ერქომაიშვილის გუნდში. 1937-1950 წლებში ხელმძღვანელობდა მახარაძის რაიონის კულტურის სახლის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლს. მისი ხელმძღვანელობით ანსამბლი 1955 წელს, რესპუბლიკურ ფესტივალზე, საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით დაჯილდოვდა, 1956 წელს კი მეექვსე მსოფლიო ფესტივალის საპატიო სიგელი დაიმსახურა. 1977 წელს ამავე ანსამბლმა ხალხური სიმღერის საკავშირო ფესტივალზე ოქროს მედალი მოიპოვა.

1968 წელს მისი ქალაქ ოზურგეთში დაარსდა სიმღერების შემსწავლელი ოთხწლიანი სკოლა. ის თავად იყო ამ სკოლის პედაგოგი გიორგი სალუქვაძესთან და დომენტი ქარჩავასთან ერთად. სკოლა 1972 წელს დაიხურა. 1979-81 წლებში ვლადიმერ ერქომაიშვილი გურული სიმღერების შემსწავლელი ბავშვთა სტუდიების კონსულტანტი იყო. 1979 წლიდან სიცოცხლის ბოლომე ხელმძღვანელობდა ანსამბლ „ელესას". 1980 წელს თბილისში აღინიშნა მისი 85 წლის იუბილე.
ანზორ ერქომაიშვილი

ანზორ ერქომაიშვილი (დ. 10 აგვისტო, 1940, ბათუმი, საქართველოს სსრ — გ. 31 მარტი, 2021, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი, პოლიტიკოსი, ფოლკლორისტი, ხელოვნების მუშაკი, საგუნდო დირიჟორი, ხალხური სიმღერების შემკრები. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1969), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2014).

ბიოგრაფია
დაიბადა დავით ერქომაიშვილისა და ეთერ გორდელაძის ოჯახში. იყო თვითნასწავლი მომღერლის, არტემ ერქომაიშვილის შვილიშვილი. არტემისვე რჩევით მიიღო უმაღლესი მუსიკალური განათლება, ჩააბარა კულტურულ-საგანმანათლებლო სასწავლებელში, შემდეგ კი თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, რომელიც 1969 წელს დაამთავრა. ჯერ კიდევ სტუდენტმა დაიწყო გურული საგალობლებისა და ხალხური სიმღერების გადატანა ნოტებზე. კონსერვატორიაში დააარსა ამ სიმღერების შემსწავლელი ვოკალური ანსამბლი „გორდელა“.

1968 წლიდან იყო ვოკალურ ანსამბლ „რუსთავის“ ხელმძღვანელი. ანსამბლთან ერთად საგასტროლოდ გაემგზავრა საზღვარგარეთის მრავალ ქვეყანაში. 1972–1975 წლებში რუსთავის სამუსიკო სკოლის დირექტორი. გამოცემული აქვს მის მიერვე ჩაწერილი და გაშიფრული 7 ქართული (გურული) ხალხური სიმღერა (1972, მოსკოვი). გამოსაცემად მოამზადა კრებული „გურული ხალხური სიმღერები“.

2008 წელს გახდა საქართველოს პარლამენტის წევრი ოზურგეთის საარჩევნო ოლქიდან ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის წარდგინებით. 2009 წლიდან შეწყვიტა საკანონმდებლო საქმიანობა და გახდა ფოლკლორის ეროვნული ცენტრის ხელმძღვანელი. 2014 წელს მიენიჭა თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება, დაჯილდოვდა ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენით (2020).

ავტორია წიგნებისა „ხმა უცნაური“, „ბაბუა“ (1980), „შავი შაშვი ჩიოდა“ (1988).

გარდაიცვალა 2021 წლის 31 მარტს, პირველ საუნივერსიტეტო კლინიკაში, -19-ით გამოწვეული გართულებების შედეგად.

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
2020: ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი ქართული საგუნდო მუსიკის, ფოლკლორის განვითარებისა და პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის, ნაყოფიერი პედაგოგიური, საზოგადოებრივი მოღვაწეობისა და ქვეყნის წინაშე აღმატებული ღვაწლისათვის
ივანე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია
შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია
ილია ჭავჭავაძის სახელობის პრემია
ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის პრემია
იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემია
ალბერტ შვაიცერის სახელობის პრემია
ერქვანი

ერქვანი — ერთ-ერთი უძველესი სახვნელი იარაღი; იყენებდნენ ანეულის გადასახნავად. შედგება მხრის, ხელნის, კბილას, ხმალასა და სახნისაგან. გავრცელებული იყო უმთავრესად აღმოსავლეთ საქართველოში. ეთნიკურ ყოფაში შემოინახა ქვემო ქართლში, ჯავახეთსა და მესხეთში.

თუშეთში, იმერეთსა და გურიაში ერქვანს უწოდებდნენ გუთნის ხელნა-სახელურს, რაზედაც ხვნის პროცესში გუთნისდედას ხელი ეკიდა და მართავდა გუთანს.

სულხან-საბა ორბელიანი განმარტავს შემდეგნაირად:
ერწახვი

ერწახვი, ერცახუ — მწვერვალი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, საქართველოსა და რუსეთის ყარაჩაი-ჩერქეზეთის საზღვარზე, მდინარე აქსაუთის (ყუბანის სისტემა) სათავეებში, სიმაღლე ზღვის დონიდან 3910 მ.

აგებულია კამბრიულისწინა და ქვედაპალეოზოური კრისტალური ფიქლებით. ჩრდილოეთი კალთა დამრეცია, სამხრეთი — ციცაბო. ერწახვის სამხრეთი კალთის 2 მყინვარი ასაზრდოებს მდინარე ჩხალთის მარცხენა შენაკადებს. დამახასიათებელია სუბნივალური და ნივალური ლანდშაფტი.
ერწოს უღელტეხილი

ერწოს უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედზე, მდინარეების ფაწისა (ლიახვის მარჯვენა შენაკადი) და ყვირილის სათავეებთან. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1790 მ.

უღელტეხილის მიდამოები აგებულია მეზოზოური და მესამეული ინტენსიურად დანაოჭებული მასიური რიფული კირქვებით, მერგელებითა და ბაიოსური პორფირიტებით. შემოსილია სუბალპური მცენარეულობით (წიფელი და არყი; დეკა და სუბალპური მდელოები). ერწოზე გადადის გორი-ონის საავტომობილო გზა. ერწოს უღელტეხილი იკეტება მცირე დროით უხვთოვლიან ზამთარში.
ალბერიკ კლემანი

ალბერიკ კლემანი, სენიორი დე მეზი (დ. დაახ. 1165 — გ. 3 ივლისი, 1191, აკრი) — პირველი საფრანგეთის მარშალი.

ბიოგრაფია
ალბერიკი რობერ კლერმანის 6 შვილიდან უფროსი იყო. იგი მამაპაპეულ ციხესიმაგრეში იზრდებოდა გატინეს რეგიონში. 1180 წლიდან ალბერიკი საფრანგეთის მეფის ფილიპ ოგიუსტის მრჩეველი და მინისტრი გახდა. 1190 წელს ფილიპ -ემ ალბერიკ კლემანისათვის დააარსა სამხედრო წოდება საფრანგეთის მარშალი და იგი პირველი პირი იყო ვინც ამ რანგში აიყვანეს. ალბერიკი ფილიპ -ეს ახლდა ჯვაროსნულ ლაშქრობაში. 1191 წლის 3 ივლისს ქალაქ აკრის აღებისას ალბერიკ კლემანი მტრის მრავალრიცხოვან მებრძოლებთან შეტაკებაში დაიღუპა.

1204 წელს ალბერიკის ძმა ანრი კლემანი საფრანგეთის მარშალი გახდა. სულ კლემანთა საგვარეულომ საფრანგეთს 4 მარშალი მისცა.