iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
კანგ ჩანგ-გუ

კანგ ჩანგ-გუ (; დ. 1957 – გ. 17 აპრილი, 1990) — სამხრეთ კორეელი სერიული მკვლელი და მოძალადე, რომელმაც 1983 წლიდან 1987 წლამდე გონჯუსა და მის მიმდებარე ტერიტორიაზე ექვსი ქალი მოკლა, რაც მისივე აღწერით გამოწვეული იყო მიზოგინიური მრწამსით. ამ დანაშაულებისთვის მსჯავრდებულს მიესაჯა სიკვდილით დასჯა და 1990 წელს ჩამოახრჩეს.

ადრეული ცხოვრება
კანგ ჩანგ-გუ დაიბადა 1957 წელს ანსონში, გიონგიდოს პროვინციაში. იგი იყო უმცროსი სამ ძმასა და ერთ დას შორის. როდესაც კანგი მხოლოდ ორი წლის იყო მისი ოჯახი გონჯუში გადავიდა საცხოვრებლად. მან მშობლები ადრეულ ასაკში დაკარგა და მასზე ზრუნვა უფროს ძმას მოუხდა, რამაც მისი ცხოვრება გაართულა. კანგს იყო ელამი და ასევე პოლიომიელიტის გამო ერთ ფეხს ითრევდა, ამის გამო მოზარდობისას ეპილეფსიური შეტევები დაეწყო. თანატოლები ხშირად გაურბოდნენ და ჩაგრავდნენ მას გარეგნობის გამო. იმ ფაქტმა, რომ გოგონები, მოგვიანებით კი ქალები, მას აშკარა ზიზღით არიდებდნენ თავს, კანგში საპირისპირო სქესის ადამიანების ზიზღი და ბოღმა გამოიწვია, რაც საბოლოოდ დასრულდა გარყვნილი სურვილით, დაეცალა ბრაზი იმ ქალებზე სექსუალური ძალადობითა და შეურაცხყოფით, რომლებსაც მასთან არანაირი კავშირი არ ჰქონდათ. მან საბოლოოდ მიატოვა სკოლა და ფულის საშოვნელად სხვადასხვა ადგილებზე მუშაობა დაიწყო, როგორც დურგალი და პარიკმახერი.

გამოძიება და დაკავება
ორი ქალის ცხედრის აღმოჩენის შემდეგ, საქმეების გამოსაძიებლად 60 დეტექტივისგან შემდგარი ოპერატიული ჯგუფი ჩამოყალიბდა. კანგს დაკავებისას წინააღმდეგობა არ გაუწევია და უბრალოდ მშვიდად თქვა, რომ „მან იცოდა, რომ პოლიცია მის დასაჭერად მოვიდოდა“.

სასამართლო პროცესი, პატიმრობა და სიკვდილით დასჯა
თავისი დანაშაულებისთვის კანგ ჩანგ-გუ ცნობილ იქნა დამნაშავედ ექვს მკვლელობაში და მიესაჯა სიკვდილით დასჯა. სასამართლო პროცესზე მან სინანული გამოთქვა თავისი ქმედებების გამო და განაჩენის გამოცხადებისას ატირდა. უივანგში, სეულის საგამოძიებო იზოლატორში სიკვდილით დასჯის მოლოდინში, მან კათოლიციზმი აღიარა. 1990 წლის 17 აპრილს, კანგი იყო ერთ-ერთი ცხრა მოძალადე დამნაშავეს შორის, რომლებიც ჩამოახრჩვეს შესაბამისი დანაშაულების გამო; მან და რამდენიმე სხვამ, სინანულის ნიშნად გამოთქვეს სურვილი რომ თავიანთი თვალები და თირკმელები მეცნიერებისთვის გადაეცათ.
ბაადეს ხეობა

ბაადეს ხეობა — ხეობა მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -25, -109). სახელი ეწოდა ნაპრალის მახლობლად არსებული, კრატერ ბაადეს მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს).

ბაადეს ხეობა გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით 206.79 კმ-ზე, ხოლო მისი სელენოგრაფიული კოორდინატებია:
ჩრდილო-დასავლეთის კიდე — ;
სამხრეთ-აღმოსავლეთის კიდე — ;
ცენტრი — .
ABC-ის კუნძულები, ალასკა

-ის კუნძულები — სასაუბრო სახელწოდებაა ალასკის კუნძულებისთვის: ადმირალტის, ბარანოფისა და ჩიჩაგოვას, რომლებიც მდებარეობს ალექსანდრეს არქიპელაგის ჩრდილოეთ ნაწილში და ტონგასის ეროვნული ტყის შემადგენლობაში შედის. ეს კუნძულები ცნობილია თავისი ველური ბუნებითა და ცხოველთა სამყაროთი, მათ შორის მურა დათვების დიდი პოპულაციით.

ეკოლოგია და ველური ბუნება
ადმირალტის კუნძულის ნაყოფიერი ტროპიკული ტყის მცენარეულობაში დომინირებს დასავლური ჰემლოკი, სიტკის სოჭი და დასავლური წითელი კედარი; ველური ბუნება კი მდიდარია მურა დათვით, თეთრთავა ფსოვით, ორაგულის, ვეშაპებისა და ირმების მრავალი სახეობით.

ადმირალტის კუნძულზე ჩრდილოეთ ამერიკაში მურა დათვების ყველაზე დიდი პოპულაციაა. სავარაუდოდ, კუნძულზე დაახლოებით 1,600 მურა დათვი ბინადრობს, რაც მოსახლეობის ოდენობას თითქმის სამჯერ აღემატება. აქ უფრო მეტი მურა დათვია, ვიდრე შეერთებული შტატების მთელ კონტინენტურ ნაწილში, და მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი პოპულაციაა თეთრთავა ფსოვებისაც.

ბარანოფის კუნძული გამოირჩევა მრავალფეროვანი ეკოსისტემით, რომელიც ძირითადად მოიცავს როგორც ხმელეთის, ისე ზღვის ძუძუმწოვრებს. ყველაზე გამორჩეული სახეობებია მურა დათვები, სიტკას ირემი, ზღვის წავი, ზღვის ლომები, დელფინები, ზღვის ღორები, მთის თხები და კუზიანი ვეშაპები.
ზღვის ძაღლი, რომელიც ამ რეგიონში ზღვის ლომების ყველაზე მნიშვნელოვანი სახეობაა, ბარანოფის კუნძულის სამხრეთ ნაწილს იყენებს გასამრავლებლად. ეს ტერიტორია ალასკის საზღვაო ველური ბუნების ეროვნული ნაკრძალის დაცული ტერიტორიას წარმოადგენს და იგი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ალასკაში ზღვის ლომების გამრავლების ხუთი ზონიდან ერთ-ერთია.

ბარანოფის კუნძულზე თოვლა თხების პოპულაციის შემცირებამ მკვლევრები აიძულა დაეწყოთ მათი მონიტორინგი, რათა დაედგინათ პოპულაციის გამრავლების საუკეთესო გზები. თავდაპირველად ითვლებოდა, რომ თოვლა თხები კუნძულზე ბუნებრივად არ ბინადრობდნენ და ისინი მეზობელი კუნძულებიდან იყვნენ გადმოსულნი.
თუმცა, კვლევებმა აჩვენა, რომ შესაძლოა ბარანოფის კუნძულზე ბინადრობდა ძირძველი თოვლა თხის სახეობა, რადგან დღევანდელი თოვლა თხების სახეობა ორ განსხვავებულ გენეტიკურ ხაზამდე მიდის.
ბორის ხეობა

ბორის ხეობა — ხეობა მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -10, -55). სახელი ეწოდა ნაპრალის მახლობლად არსებული, კრატერ ბორის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს).

ბორის ხეობა გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთის მიმართულებით 95.32 კმ-ზე, ხოლო მისი სელენოგრაფიული კოორდინატებია:
ჩრდილოეთის კიდე — ;
სამხრეთის კიდე — ;
ცენტრი — .
მარტიანუს კაპელა

მარტიანუს მინეუს ფელიქს კაპელა (; დ. 360 — გ. 428) — საუკუნის პირველი ნახევრის ლათინური მწერალი, ენციკლოპედიური მწერალი, ფილოსოფოსი და რიტორი.

შემოქმედება
მარტიანუსის ცხოვრების შესახებ არაფერია ცნობილი, გარდა იმისა, რომ ის ჩრდილოეთ აფრიკაში დაიბადა და კართაგენში ცხოვრობდა.

მარტიანუს კაპელა ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც პროზასა და ლექსში დაწერილი ენციკლოპედიის ავტორი, რომელიც შვიდი თავისუფალი ხელოვნების მიმოხილვას ეძღვნება, რომლებიც წარმოდგენილია მხევლების ალეგორიული ფიგურებით. ნაშრომს ჰქვია „ფილოლოგიისა და მერკურის ქორწინების შესახებ“ და ცხრა წიგნისგან შედგება. ფილოლოგია წარმოადგენს ცოდნის მატერიალურ განსახიერებას, რომელიც რაციონალურმა სულმა უნდა შეიძინოს მერკურის ხატად განსახიერებულ ღვთაებრივ გონებასთან შესაერთებლად.

მისი წვლილი ლოგიკაშიც მნიშვნელოვანია. თავის ერთ-ერთ წიგნში მან განმარტა არისტოტელეს ლოგიკური დოქტრინა განსჯისა და სილოგიზმის შესახებ. მან განსჯა რაოდენობასა და ხარისხზე დაყო. წიგნში გამოკვეთილი იყო წინადადებების გარდაქმნისა და შედარების წესები. სილოგიზმების განყოფილებაში კაპელა ახასიათებს კატეგორიული სილოგიზმის სამი ფიგურის რეჟიმებს, ასევე პირობითი სილოგიზმის წესებსა და რეჟიმებს. დიდად საინტერესოა კაპელას მიერ ლოგიკური დასკვნის მოქმედების შესწავლა. მან ასევე ჩამოაყალიბა მრავალი ელემენტარული დასკვნა, რომლებიც დღემდეა შემორჩენილი. წიგნში მარტიანუსმა მოკლედ აღწერა საგნები (სამეცნიერო და აკადემიური დისციპლინები), რომლებიც გვიან ანტიკურ სკოლაში სწავლების საფუძველს წარმოადგენდა. დისციპლინების არატრადიციული თანმიმდევრობა — გრამატიკა, დიალექტიკა, რიტორიკა, გეომეტრია, არითმეტიკა, ასტრონომია, ჰარმონია (მუსიკა) — სავარაუდოდ, მთლიანად მხატვრული დრამატურგიის გათვალისწინებით აიხსნება და არ ასახავს რეალურ (დიდაქტიკურ) თანმიმდევრობას. მარტიანუსმა სასწავლო გეგმიდან გამორიცხა არქიტექტურა და მედიცინა.

მარციანეს ნაშრომი, რომელიც სხვა ადამიანების წიგნებზეა დაფუძნებული (ძირითადი წყაროებია ციცერონის რიტორიკული ტრაქტატები, ევკლიდეს „ელემენტები“, არისტიდე კვინტილიანეს „მუსიკა“ და შესაძლოა პორფირის „შესავალი“, პოპულარული იყო შუა საუკუნეებში, რადგან ის, როგორც ჩანს, ღირებული უძველესი ტრადიციის ობიექტურ „ლათინურ“ ანარეკლს წარმოადგენდა.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს კაპელა.
შვეიცარიის ჩემპიონატი ჭადრაკში

შვეიცარიის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური ტურნირი შვეიცარიაში. ტარდება ივლისის განმავლობაში ორი კვირის მანძილზე. მას ატარებს შვეიცარიის ჭადრაკის ფედერაცია , რომელიც 2000 წლიდან შვეიცარიის ოლიმპიური კომიტეტის წევრია. თავად შედარებით ახალი ორგანოა, რომელიც 1995 წელს ორი ძველი ორგანიზაციის შერწყმის შედეგად შეიქმნა: შვეიცარიის საჭადრაკო კავშირისა (, დაარსდა 1889 წელს პირველი ჩემპიონატისთვის; 1960 წლამდე ცნობილი იყო როგორც შვეიცარიის საჭადრაკო ასოციაცია) და შვეიცარიის მუშათა საჭადრაკო ფედერაციის (, დაარსდა 1923 წელს).

ღია პირველობის ჩემპიონები
ქალთა ჩემპიონატის გამარჯვებულები
ჩეხეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში

ჩეხეთის საჭადრაკო ჩემპიონატი — ყოველწლიური საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ტარდება ჩეხეთის რესპუბლიკის საუკეთესო მოჭადრაკის გამოსავლენად.

ისტორია
პირველი ეროვნული ჩემპიონატები ტარდებოდა ყოველ ორ წელიწადში ერთხელ, როგორც ბოჰემიის (ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის შემადგენლობაში) პირველობა 1905 წლიდან 1913 წლამდე, დამოუკიდებელი ჩეხოსლოვაკიის დაარსებამდე. შემდგომში, დამოუკიდებელი ჩეხეთის რესპუბლიკის ჩემპიონატებმა ეს ტრადიცია გააგრძელა.

1905–1913 — ბოჰემიის ჩემპიონატები
1940–1944 — ბოჰემიისა და მორავიის ჩემპიონატები
1993–დღემდე — ჩეხეთის რესპუბლიკის ჩემპიონატები

გამარჯვებულთა სია
ბოჰემიის ჩემპიონატები

ბოჰემიისა და მორავიის ჩემპიონატები
(მეორე მსოფლიო ომის წლებში)

ჩეხეთის რესპუბლიკის ჩემპიონატები
პოლონეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში

პოლონეთის ინდივიდუალური ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყველაზე მნიშვნელოვანი საჭადრაკო ტურნირი პოლონეთში, რომლის მიზანია ქვეყნის საუკეთესო მოჭადრაკეების გამოვლენა. ამ ტურნირის შედეგების საფუძველზე, პოლონეთის საჭადრაკო ფედერაცია აკომპლექტებს ეროვნულ ნაკრებს და საჭადრაკო ოლიმპიადის გუნდს.

პირველი ჩემპიონატი კაცთა შორის ჩატარდა 1926 წელს, ხოლო ქალთა შორის — 1935 წელს; ორივე ტურნირს ვარშავამ უმასპინძლა. პირველ და მეორე მსოფლიო ომებს შორის პერიოდში ჩატარდა ოთხი ფინალი კაცთა და ორი ქალთა შორის. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ტურნირი ყოველწლიურად იმართება (მცირე გამონაკლისების გარდა).

უმეტეს შემთხვევაში ჩემპიონატები წრიული სისტემით ტარდება: კაცთა ჯგუფებში 14-16 მოთამაშეა, ხოლო ქალთა ჯგუფებში — 12-დან 14-მდე. კაცთა ტურნირის ისტორიაში მხოლოდ ოთხჯერ გამოიყენეს შვეიცარიული სისტემა (1975, 1976, 1977 და 1979 წლებში), ხოლო ქალთა შორის — შვიდჯერ (1959, 1965, 1966, 1975, 1976, 1977, 1978 წლებში). ორჯერ (1937 წელს კაცთა და 1962 წელს ქალთა შორის) ფინალურ ტურნირებში საერთაშორისო მოთამაშეებიც მონაწილეობდნენ, თუმცა 1962 წელს მედლები მხოლოდ პოლონელ ქალ მოჭადრაკეებზე გაიცა. ორჯერ (1960 და 1963 წლებში) ქალთა ჩემპიონატი პოლონეთის გუნდური ტურნირის ფარგლებში ჩატარდა (გამარჯვებულთა ცხრილში ეს წლები აღნიშნულია სიმბოლოთი *).
გამარჯვებულები
რუსეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში

რუსეთის ჩემპიონატი ჭადრაკში — ყოველწლიური ტურნირი რუსეთში.

გამარჯვებულები წლების მიხედვით (კაცები)
რუსეთის იმპერია
1874 წელს ემანუელ შიფერმა დაამარცხა ანდრეი ჩარდინი სანქტ-პეტერბურგში გამართულ მატჩში (ხუთი მოგება, ოთხი წაგება). შიფერს რუსეთის პირველ ჩემპიონად მიიჩნევდნენ მანამ, სანამ მისმა მოსწავლემ, მიხეილ ჩიგორინმა, არ დაამარცხა იგი 1879 წელს სანქტ-პეტერბურგში გამართულ მატჩში. ჩიგორინმა მოიგო შვიდი პარტია, წააგო ოთხი და ორი დაასრულა ყაიმით.

1899 წლიდან ჩემპიონატის ფორმატი შეიცვალა წრიული ტურნირით, რომელიც ცნობილი იყო როგორც „სრულიად რუსეთის ოსტატთა ტურნირი“. გამარჯვებულები გახდნენ:

რსფსრ
სსრკ-ის შექმნის შემდეგ, ქვეყნის ეროვნულ პირველობად სსრკ-ის ჩემპიონატი ჭადრაკში გამოცხადდა. თუმცა, რუსეთის ჩემპიონატი განაგრძობდა არსებობას, როგორც რსფსრ-ის პირველობა. სსრკ-ის პირველი ორი ჩემპიონატი (1920 და 1923 წლებში) ასევე აღიარებულია რსფსრ-ის ჩემპიონატებად; რუსეთის ჩემპიონატების თანამედროვე ნუმერაციაც სწორედ ამ ორი ტურნირიდან იწყება. ქალაქები მოსკოვი და ლენინგრადი საკუთარ ჩემპიონატებს მართავდნენ და მათი მოთამაშეები, როგორც წესი, რსფსრ-ის პირველობაზე არ დაიშვებოდნენ. მიუხედავად ამისა, ზოგიერთი მათგანი ტურნირში კონკურსგარეშე მონაწილეობდა: მაგალითად, 1960 წლის ჩემპიონატში ტაიმანოვმა ტარასოვის მსგავსად, თანაბარი ქულები დააგროვა, თუმცა ტიტული მხოლოდ ტარასოვს მიენიჭა, რადგან ტაიმანოვი ლენინგრადიდან იყო.

რუსეთის საჭადრაკო ჩემპიონატში გამარჯვებების რეკორდი (ხუთი ტიტული) რაშიდ ნეჟმეტდინოვს ეკუთვნის.

რუსეთის ფედერაცია
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, რუსეთის ჩემპიონატი კვლავ აღდგა, როგორც ეროვნული პირველობა, ხოლო მოსკოვისა და სანქტ-პეტერბურგის მოთამაშეებს მასში მონაწილეობის უფლება დაერთოთ. 2004 წლამდე ჩემპიონატი, ძირითადად, შვეიცარიული სისტემით ტარდებოდა, გარდა 1997 და 1999 წლებისა, როდესაც გამოიყენეს ოლიმპიური (ნოკაუტ) სისტემა. 2004 წლიდან ტურნირი დაუბრუნდა წრიულ სისტემას; ქვეყნის უძლიერესი მოთამაშეები პირდაპირ ხვდებიან ფინალში (რომელსაც „სუპერფინალი“ ეწოდება), დანარჩენები კი საკვალიფიკაციო ეტაპებს გადიან.

რუსეთის ფედერაცია
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, რუსეთის ჩემპიონატი კვლავ აღდგა, როგორც ეროვნული პირველობა, ხოლო მოსკოვისა და სანქტ-პეტერბურგის მოთამაშეებს მასში მონაწილეობის უფლება დაერთოთ. 2004 წლამდე ჩემპიონატი, ძირითადად, შვეიცარიული სისტემით ტარდებოდა, გარდა 1997 და 1999 წლებისა, როდესაც გამოიყენეს ოლიმპიური (ნოკაუტ) სისტემა. 2004 წლიდან ტურნირი დაუბრუნდა წრიულ სისტემას; ქვეყნის უძლიერესი მოთამაშეები პირდაპირ ხვდებიან ფინალში (რომელსაც „სუპერფინალი“ ეწოდება), დანარჩენები კი საკვალიფიკაციო ეტაპებს გადიან.

გამარჯვებულები წლების მიხედვით (ქალები)
რაფაელ გორდილიო

რაფაელ გორდილიო ვასკესი - (დ.) ესპანელი ყოფილი პროფესიონალი ფეხბურთელი. იგი ძალიან შემტევი მარცხენა ფლანგის მცველი იყო, რომელიც ერთნაირად კარგად თამაშობდა როგორც დაცვაში, ისე ნახევარდაცვაში და გამოირჩეოდა დიდი ენერგიულობით. მას ჰქონდა გამორჩეული სტილი — თამაშობდა ჩამოშვებული წინდებით.

კარიერის განმავლობაში ძირითადად თამაშობდა „ბეტისსა“ და „რეალ მადრიდში“. მან ჩაატარა 428 მატჩი ლა ლიგაში და გაიტანა 38 გოლი 16 სეზონის განმავლობაში. „რეალ მადრიდთან“ ერთად მოიგო 10 მნიშვნელოვანი ტიტული, მათ შორის ხუთი ეროვნული ჩემპიონატი.

გორდილიო 1980-იან წლებში ესპანეთის ეროვნული ნაკრების ერთ-ერთი მთავარი ფეხბურთელი იყო — ითამაშა 75 მატჩი და მონაწილეობა მიიღო ხუთ საერთაშორისო ტურნირში.

საკლუბო კარიერა
გორდილიო დაიბადა ალმენალეხოში (ბადახოსის პროვინცია, ექსტრემადურა), მაგრამ რამდენიმე თვის ასაკში გადავიდა სევილიაში, საიდანაც მისი მშობლები იყვნენ. იგი გაიზარდა სან პაბლოს უბანში და 1972 წელს, 15 წლის ასაკში, შეუერთდა „რეალ ბეტისს“.

1977 წლის 30 იანვარს შედგა მისი დებიუტი პირველ გუნდში და ლა ლიგაში, „ბურგოსის“ წინააღმდეგ, და იმავე წელს დაეხმარა გუნდს ესპანეთის თასის მოგებაში.

ცხრა პროფესიონალური სეზონის შემდეგ „ბეტისში“ (სულ 12 წელი, პლუს ერთი სეზონი რეზერვებში), 1979–80 სეზონის ბოლოს იგი დასახელდა ქვეყნის საუკეთესო ფეხბურთელად და ჩაატარა 330 ოფიციალური მატჩი.

გორდილიო ქმნიდა საიმედო მარცხენა ფლანგის დუეტს ხოსე ანტონიო კამაჩოსთან — ძირითადად თამაშობდა ნახევარდაცვაში, თუმცა კამაჩოს კარიერის დასრულების შემდეგ დაცვაშიც გადაინაცვლა. 1989 წლის ესპანეთის თასის ფინალში მან გაიტანა ერთადერთი გოლი „ვალიადოლიდის“ წინააღმდეგ.

1992 წელს, 35 წლის ასაკში, დაბრუნდა „ბეტისში“ და დაეხმარა გუნდს უმაღლეს დივიზიონში დაბრუნებაში. კარიერა დაასრულა ერთი სეზონის შემდეგ „ესიხა ბალომპიეში“, მეორე დივიზიონში. მოგვიანებით იქ მუშაობდა სპორტულ დირექტორად.

შემდეგ ათწლეულში გორდილიო ისევ დაბრუნდა „ბეტისში“ ადმინისტრაციულ როლში, ხოლო 2010 წლის 13 დეკემბერს აირჩიეს კლუბის პრეზიდენტად.

საერთაშორისო კარიერა
გორდილიომ ესპანეთის ნაკრებში ჩაატარა 75 მატჩი და გაიტანა 3 გოლი ერთ ათწლეულში. მისი დებიუტი შედგა 1978 წლის 29 მარტს, ამხანაგურ მატჩში ნორვეგიის წინააღმდეგ (3–0).

მან წარმოადგინა ქვეყანა ორ მსოფლიო ჩემპიონატზე (1982 და 1986) და სამ ევროპის ჩემპიონატზე (1980, 1984 და 1988). 1984 წლის ტურნირზე მან თითქმის ყველა მატჩში ითამაშა და გუნდმა ფინალში გასვლაც მოახერხა.
ხუან სენიორი

ხუან ანტონიო სენიორ გომესი - (დ. ) ესპანელი ყოფილი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობდა ცენტრალური ნახევარმცველის პოზიციაზე.

ის ძირითადად თამაშობდა „სარაგოსაში“ თავისი 13-წლიანი კარიერის განმავლობაში და ჩაატარა დაახლოებით 375 ოფიციალური მატჩი ცხრა სეზონში. კარიერის დასრულების შემდეგ იმუშავა მწვრთნელად.

ესპანეთის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი გოლის ავტორი, სენიორმა 1980-იან წლებში ნაკრებში ჩაატარა 41 მატჩი და მონაწილეობა მიიღო ერთ მსოფლიო ჩემპიონატსა და ერთ ევროპის ჩემპიონატში.

საკლუბო კარიერა
სენიორი დაიბადა მადრიდში. კარიერის განმავლობაში „რეალ მადრიდის“ აკადემიის აღზრდილი ფეხბურთელი თამაშობდა „სიემპოსუელოსში“ (მესამე დივიზიონი), „ალავესში“ (მეორე დივიზიონი) და პროფესიონალურ დონეზე „რეალ სარაგოსაში“.

მან „სარაგოსაში“ ჩაატარა 369 მატჩი და გაიტანა 70 გოლი.

1986–87 სეზონში მან გაიტანა 11 გოლი 43 მატჩში, ხოლო გუნდმა მეხუთე ადგილი დაიკავა. ასევე დაეხმარა გუნდს 1986 წელს ესპანეთის თასის მოგებაში. 1982–83 სეზონში ჟურნალმა დოლ ბალონმა იგი დაასახელა ლა ლიგის საუკეთესო ფეხბურთელად (33 მატჩი, 5 გოლი).

სენიორს კარიერის ადრე დასრულება მოუწია გულის დაავადების გამო — მისი ბოლო სეზონი იყო 1989–90. ამის შემდეგ გახდა მწვრთნელი და მუშაობდა კლუბებში: „მერიდა“, „სალამანკა“, „კარტახენა“ და „ლოგრონიესი“.ასევე დააარსა ბავშვთა საფეხბურთო ბანაკი არაგონის პირენეებში.

2023 წლის 27 თებერვალს, 20-წლიანი პაუზის შემდეგ, დაინიშნა „პონტევედრაში“ , თუმცა გუნდს დაქვეითებისგან ვერ იხსნა.

საერთაშორისო კარიერა
სენიორმა ესპანეთის ნაკრებში ჩაატარა 41 მატჩი. მისი დებიუტი შედგა 1982 წლის 27 ოქტომბერს, ევროპის ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო მატჩში ისლანდიის წინააღმდეგ (1–0).

ამავე ეტაპზე მან გაიტანა თავისი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი გოლი: 1983 წლის 23 დეკემბერს, როდესაც ესპანეთს მალტასთან 11 ბურთიანი სხვაობით გამარჯვება სჭირდებოდა, მან 85-ე წუთზე გაიტანა გოლი საბოლოო ანგარიშში 12–1 სევილიაში.

სენიორი ასევე იყო ნაკრების წევრი 1984წლის ევროპის ჩემპიონატზე და 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი გოლი გაიტანა — ბელგიასთან მეოთხედფინალში (1–1 დამატებით დროში, შემდეგ პენალტებში წაგება).
ინდიანი (მდინარე)

ინდიანი — დაახლოებით რვა მილის სიგრძის მდინარე, რომელიც მიედინება სიტკის თემში, ბარანოფის კუნძულზე, ალექსანდრეს არქიპელაგში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ალასკაზე.

ინდიანს 1826 წელს რუსმა კოლონიზატორებმა, რომლებიც სიტკის ტერიტორიას ითვისებდნენ, სახელი რეკა კოლოშენკა დაარქვეს. ეს სახელწოდება 1883 წელს ითარგმნა ინგლისურად და მიიღო დღევანდელი ფორმა ინდიანი.

ინდიანი ორაგულის ქვირითობისთვის მნიშვნელოვანი ადგილია. მდინარე სიტკის ეროვნული ისტორიული პარკის გულში ჩაედინება და გზად ალასკის მტაცებელი ფრინველების ცენტრს გადის.
მდინარე ბარანოფის კუნძულზე დაახლოებით ხუთი მილის (8 კმ) მანძილზე ვრცელდება, რის შემდეგაც ორად იყოფა. სამხრეთ განშტოებას მიჰყვება საფეხმავლო ბილიკი, რომელიც 21-მეტრიანი ჩანჩქერის გადასახედთან მიდის.

ინდიან-რივერმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა სიტკის ბრძოლაში, რადგან ტლინგიტების აუღებელი სიმაგრე უშუალოდ მდინარის შესართავთან მდებარეობდა.
კილიკი (მდინარე)

კილიკი — 105 მილის (169 კმ) სიგრძის მდინარეა აშშ-ის ალასკის შტატში და ის მდინარე კოლვილის შენაკადს წარმოადგენს. მდინარე სათავეს არქტიკის კარიბჭის ეროვნული პარკის ჩრდილოეთ ნაწილში იღებს და ჩრდილოეთით, არქტიკული ფერდობის რეგიონული კორპორაციის კუთვნილ ტერიტორიაზე მიედინება.

მდინარის სათავეები ენდიკოტის მთებში, ცენტრალური ბრუქსის ქედის ჩრდილოეთ ფერდობზე მდებარეობს. სათავეებში მდინარის დინება თავდაპირველად ჩრდილო-დასავლეთისკენ მიემართება, შემდეგ კი მკვეთრად უხვევს ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ, სანამ მას, ჩრდილოეთ ფერდობის რაიონი საზღვრის ოდნავ ჩრდილოეთით, მარჯვენა მხრიდან, ეიპრილის და ისტერის ნაკადული შეუერთდება. ეს ხეობა თავდაპირველად დაახლოებით 2 მილის (3 კმ) სიგანისაა, ხოლო ქვედა მონაკვეთებში ფართოვდება 3–5 მილამდე (5–8 კმ), რის შემდეგაც მდინარე იტოტება. ტუნდრაში ფართოდ არის გავრცელებული ქინდარა არყის და ისლის ვრცელი ნარგავები; ასევე დიდი ფართობები უჭირავს ისლის ჭაობებსა და კორდოვანი ბალახის გორაკებს, რომლებიც ლანდშაფტში დომინირებს.

კილიკი ძირითადად ნალექებითა და თოვლის დნობით იკვებება, რის გამოც მისი წყლები შედარებით სუფთაა იმ ნალექისგან, რომელიც მყინვარული მდინარეებისთვისაა დამახასიათებელი.
რკინიგზის დეპო

რკინიგზის დეპო ( — „საწყობი, საცავი“) — დეპო (ადგილი და საწარმო), რომელშიც ხორციელდება რკინიგზის მოძრავი შემადგენლობის ტექნიკური მომსახურება და რემონტი.

ისტორია
ცივილიზაციის განვითარების პერიოდში ხდებოდა მათ მიერ სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის და ტრანსპორტის შექმნა. რკინიგზის ტრანსპორტის გამოჩენასთან ერთად მათი შენახვისათვის (გაჩერებისათვის), ტექნიკური მომსახურებისათვის, რემონტისათვის და ასე შემდეგ, დაიწყეს სპეციალური ნაგებობების და ორგანიზაციების შექმნა. ერთ-ერთი ასეთი ნაგებობები და ორგანიზაციები გახდნენ რკინიგზის დეპოები. საუკუნის ბოლოსათვის რკინიგზის დეპოები იყვნენ შენობები ან ფარდულები რკინიგზაზე, რომელთა დანიშნულება იყო ორთქლმავლების გაჩერების ადგილი. მოგვიანებით ლოკომოტივებისათვის, ვაგონებისათვის, მოტორვაგონებისათვის და ასე შემდეგ დაიწყეს სპეციალიზირებული დეპოების მშენებლობა.

სახეობები და ტიპები
რკინიგზაზე დეპოები იყვნენ:
ძირითადი ან მთავარი, რომლებიც ემსახურებოდნენ ლოკომოტივების მიწერის ადგილს;
საბრუნავი, რომელშიც ხორციელდება ლოკომოტივების მომზადება მატარებლების მიმოსვლისათვის ძირითადი დეპოს მიმართულებით;
დიდი, ეწყობა რკინიგზის ბოლო სადგურებზე და იმ შუალედურ სადგურებში, რომლებშიც ხორციელდება ორთქლმავლების შეცვლა;
მოტორსავაგონო დეპო;
სავაგონე დეპო.

ასევე არსებობენ შერეული ტიპის დეპოები, რომლებიც ერთდროულად ემსახურებიან რკინიგზის მოძრავი შემადგენლობის სხვადასხვა სახეობებს, მაგალითად ელმავლებს და ელექტრომატარებლებს.

სალოკომოტივე დეპო
სალოკომოტივე დეპო — დეპო, რომელშიც ხორციელდება ლოკომოტივების ტექნიკური მომსახურება ან რემონტი. სალოკომოტივე დეპოები იყოფიან ძირითად დეპოებად, რომლებიც ემსახურებიან ლოკომოტივების მიწერის ადგილს და საბრუნავ დეპოებად, რომლებშიც ხორციელდება ლოკომოტივების მომზადება მატარებლების მიმოსვლისათვის ძირითადი დეპოს მიმართულებით. ძირითადი დეპოებში ხორციელდება ლოკომოტივების რემონტი და ტექნიკური მომსახურება, საბრუნავ დეპოებში არსებობენ ეკიპირებისა და ლოკომოტივებისათვის ტექნიკური მომსახურების ჩატარების პუნქტები. ასევე ცალკე კატეგორიაში გამოიყოფა სარემონტო დეპოები, რომლებსაც არ გააჩნიათ ლოკომოტივების მიწერილი პარკი, მაგრამ ასრულებენ რემონტის მსხვილ სახეობებს.

მოტორსავაგონო დეპო
მოტორსავაგონო დეპო — დეპო, რომელიც სპეციალიზირებულია მოტორვაგონიანი მოძრავი შემადგენლობის (ელექტრომატარებლების) ექსპლოატაციაზე, რემონტზე და მომსახურეობაზე.

რუსეთის ფედერაციის ტერიტორიაზე არსებობს 57 რკინიგზის ტრანსპორტის საწარმო, რომლებსაც პარკში მიწერილი აქვთ მოტორვაგონიანი მოძრავი შემადგენლობა, მათგან მოტორსავაგონო დეპოა 32. ძირითადად მოტორსავაგონო დეპოები იმყოფებიან მსხვილი დასახლებული პუნქტების, საოლქო ცენტრების მთავარი სამგზავრო სადგურების მიმდებარედ ან მთავარი სადგურიდან მცირე დაშორებით დასახლებული პუნქტების საზღვრებში, მოსკოვის და სანქტ-პეტერბურგის გამოკლებით, სადაც მოტორსავაგონე დეპოებს ემსახურებიან ცალკეული მიმართულებები.

მეტროდეპო
მეტროდეპო (ან ელექტროდეპო) — მოტორსავაგონო დეპო, რომელიც უზრუნველყოფს მეტროპოლიტენის მოტორვაგონიანი მოძრავი შემადგენლობის ვაგონის ბრუნვას, ექსპლოატაციას, ტექნიკურ მომსახურებას და რემონტს.

სავაგონო დეპო
სავაგონო დეპო — დეპო, რომლის დანიშნულებაა ვაგონების ექსპლოატაცია, ტექნიკური მომსახურება და რემონტი.

გალერეა
ჰრაჩ ტიტიზიანი

ჰრაჩ ტიტიზიანი (დ. 26 მაისი, 1979) — ამერიკელი ტელევიზიის, კინოსა და თეატრის მსახიობი და პროდიუსერი. ის ყველაზე მეტად ცნობილია -ს ანალიტიკოსის, დენი გალვესის როლით სერიალ „“ პირველ ორ სეზონში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
ჰრაჩ ტიტიზიანი კალიფორნიაში, ეთნიკურად სომეხი ემიგრანტი მშობლების ოჯახში დაიბადა. მამამისი ლიბანში დაიბადა, დედა კი — იორდანიაში, ხოლო მისი ბებია-ბაბუა ერაყიდან და სირიიდან წამოსული სომხები იყვნენ.

ის კალიფორნიის ქალაქ გლენდეილში გაიზარდა. დადიოდა სომხურ სკოლაში და თავისუფლად ფლობს სომხურ ენას — შეუძლია როგორც საუბარი, ისე კითხვა და წერა.

ბავშვობაში ტიტიზიანი ოჯახის მეგობრებს სიმღერითა და პაროდიებით ართობდა. 19 წლის ასაკში მან გადაწყვიტა, პროფესიონალი მსახიობის კარიერა დაეწყო, თუმცა მშობლებისთვის არ უთქვამს, რომ კოლეჯიდან გამოვიდა. დრამის გაკვეთილების საფასურის გადასახდელად მან ყვავილების კურიერად დაიწყო მუშაობა და თითქმის ერთი წლის განმავლობაში თავს ისე აჩვენებდა, თითქოს ისევ კოლეჯში სწავლობდა. მას შემდეგ, რაც აგენტთან კონტრაქტი გააფორმა, მშობლებმა მისი ტყუილი აღმოაჩინეს, თუმცა ტიტიზიანმა უარი თქვა სამსახიობო კარიერის მიტოვებაზე.
ნოვიტნა (მდინარე)

ნოვიტნა — 250 მილის (400 კმ) სიგრძის მდინარე აშშ-ში, ალასკის შტატში და ის იუკონის შენაკადს წარმოადგენს. სამხრეთ-დასავლეთით. მისი ძირითადი შენაკადებია მდინარეები: ტიტნა, ბიგ-მადი, ლიტლ-მადი, ლოსტი და სულატნა.. ეს სტატუსი ნიშნავს, რომ ნოვიტნას უდიდესი ნაწილი დაუბინძურებელია, თავისუფლად მიედინება და მასთან მისვლა მხოლოდ საფეხმავლო ბილიკებითაა შესაძლებელი.

ნაოსნობა
ნოვიტნას დალაშქვრა შესაძლებელია სხვადასხვა ტიპის ნავით, მათ შორის მყარი, დასაკეცი ან გასაბერი კანოეებითა და კაიაკებით. მდინარის უდიდესი ნაწილი ხასიათდება ნელი დინებითა და დაკლაკნილი კალაპოტით, რაც მდინარის სირთულის საერთაშორისო შკალით კატეგორიას (მარტივი) მიეკუთვნება. გამონაკლისია ნოვიტნას კანიონი, რომელიც მდებარეობს მასტოდონის ნაკადულის და ბიგ-მადის მდინარეს შორის. ეს მონაკვეთი მოიცავს კატეგორიის (საშუალო სირთულის) ჭორომებს.

მდინარეზე საფრთხეს ქმნის როგორც მურა დათვი, ისე წყლის ჭორომები. ნაოსნობას ზოგჯერ დინების საწინააღმდეგო ქარებიც ართულებს, რაც განსაკუთრებულ სირთულეს მდინარის ქვემო წელზე ქმნის.