iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ხინჭების ამაღლების ეკლესია

ხინჭების ამაღლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ხინჭებში, 1 კილომეტრზე, სოფელ ხინჭებსა და კოჭბაანს შორის, ბზიან გორად წოდებულ ადგილზე.

ეკლესია გეგმის აღნაგობით იშვიათია. ხუროთმოძღვრული დამუშავების მხრივ იგი გარდამავალ ხანას უკავშირდება. ეკლესია გუმბათოვანია, გარედან ჯვრისსახა ტრიქონის ტიპისაა, შიგნით სამი აფსიდია, აღმოსავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით. გარედან სამივე მკლავი სწორკუთხაა. ეკლესია ნაშენია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. გარეთა კედლების წყობაში გამოყენებულია საკმაოდ დიდი არაწესიერი ფორმის ლოდები.

ძეგლი ამჟამად ნანგრევადაა ქცეული. ეკლესიის ნაწილებიდან ყველაზე დიდ სიმაღლეზე აღმოსავლეთ მკლავი დგას. ეკლესიის შემორჩენილი ნაწილები შიგნით და გარეთ მიწითა დაფარული. ჰქონდა თუ არა ეკლესიას აფსიდი დასავლეთითაც, გათხრა-გასუფთავების გარეშე, არ დგინდება. ძეგლს სპეციალური თავისებურობა გააჩნია: გუმბათი აქ ეყრდნობოდა არა კედლებს, არამედ ოთხ მრგვალ წვეტს, რომლებიც მკლავების გადაკვეთის კუთხეებშია გამოყვანილი. სვეტები განცალკევებით კი არ დგას, არამედ კედლებთან არის შეზრდილი.

შესასვლელი ამჟამად მხოლოდ სამხრეთ აფსიდის ღერძზე ჩანს. სარკმელიც ერთია საკურთხეველში იგი ვიწროა, და თითქმის პარალელური წირთხლები აქვს. ეკლესია საქართველოს საეკლესიო არქიტექტურის ძეგლთან ყველაზე ახლოს ისტორიულ პროვინცია ოლთისში მდებარე ბახჩალო-ყიშლას ეკლესიასთან დგას.
წყაროსთავის ნამოსახლარი

წყაროსთავის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ წყაროსთავში, მრავალწელისხევის (ჯანგირის) მარცხენა სანაპიროზე, პატარა ტერასაზე. განეკუთვნება ახ. წ. ათასწლეულის ნახევარს. 1997 წელს, ძეგლზე მცირე, საველე სამუშაოები ჩაატარა კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). გაიწმინდა მშრალი წყობით ნაგები შენობის ორივე კედელი (სიმაღლე 1 მეტრი). შენობას დასავლეთიდან მიდგმული ჰქონდა ორი პატარა სათავსი. მოპოვებულ, კერამიკულ მასალაში ჭარბობს მოყვითალო ფერის კერამიკა.
ოთარ ჭუმბურიძე

ოთარ ჭუმბურიძე (დ. 12 ივნისი, 1938) — ქართველი რეჟისორი და ოპერატორი.

ბიოგრაფია
ოთარ ჭუმბურიძე დაიბადა 1938 წლის 12 ივნისს. დაამთავრა კინემატოგრაფიის საკავშირო სახელმწიფო ინსტიტუტის (ვგიკ-ის) საოპერატორო ფაკულტეტი 1972 წელს და ლენინგრადის თეატრის, მუსიკისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტი ტელე-კინო რეჟისურის სპეციალობით 1992 წელს.

1956 წლიდან მუშაობდა ქრონიკალურ-დოკუმენტური და სამეცნიერო-პოპულარული ფილმების სტუდიაში (ქდსპფ) ოპერატორის ასისტენტად და ოპერატორად. 1970-იან წლებში, როგორც დამდგმელმა ოპერატორმა გადაიღო რამდენიმე მოკლე და სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი.

ფილმოგრაფია
„მონადირე“ (ალექსანდრე ჟღენტი, 1969)
„ცოტნე დადიანი“ (ალექსანდრე ჟღენტი, 1972)
„საჰაერო ხიდი“ (დ. რონდელი, 19074)
„ამბავი აფხაზი ჭაბუკისა“ (იგორ ამასიისკისთან ერთად. რეჟისორი ალექსანდრე ჟღენტი, 1977)
„შესვენება“ (ბ. სულაძე, 1978).

1983 წლიდან მუშაობს ქდსპფ სტუდია „მემატიანეში“. ოპერატორი ფილმებისა:
„მშვიდად რომ ვიყოთ“ (1983)
„ილია ჭავჭავაძის გმირები“ (1983)
„სადარაჯოზე“ (ჟ. მიქელაძე, 1985)
„ვაზის გადასარჩენად“(1988) და სხვ.
სერჟინიო დესტი

სერჟინიო ჯანი დესტი (; დ. 3 ნოემბერი, 2000, ალმერე, ნიდერლანდები) — ამერიკელი ფეხბურთელი. ესპანეთის ლა ლიგის „ბარსელონისა“ და აშშ-ის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მოთამაშე. თამაშობს მარჯვენა მცველის პოზიციაზე. დაიბადა ნიდერლანდებში, ნიდერლანდელი დედისა და ამერიკელი მამის ოჯახში.

ტიტულები
აიაქსი: (1)
ნიდერლანდების სუპერთასი (1): 2019

ბარსელონა: (1)
ესპანეთის თასი (1): 2020–21
უჯარმის კვირაცხოვლის ეკლესია

უჯარმის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის განაპირას, თავმოსწორებულ ბორცვზე. ძეგლი სხვადასხვა პერიოტის თითქმის თანაბარი ზომის, ორი დარბაზული ეკლესიისაგან შედეგება, რომლებიც ერთმანეთზე გრძივი კედლებითაა მიყრდნობილი. მათგან სამხრეთით მდებარე, შედარებით უფრო ადრინდელი და სავარაუდოდ, შუა საუკუნეებით თარიღდება. სამხრეთით მდგარი ეკლესიის ქვეშ კამაროვანი სათავსია მოწყობილი, რომლის კედლების მაწილი მიწის ზემოთაა. ამის გამო, ეკლესიის იატაკი მიწის დონიდან დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღლეზეა. შესასვლელის წინ, როგროც ჩანს, ხის კიბე იყო მოწყობილი.

ორივე შენობა ქვიშაქვის სრულიად დამუშავებული ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბითაა ნაგები. გარეთა კუთხეები ამოყვანილია ოდნავ მოზრდილი ქვებით. ჩრდილოეთით მდგარ ეკელსიაში, არქიტექტურული ელემენტების წყობაში, ქვიშაქვასთან ერთად, კვადრატული აგურიცაა გამოყენებული. ორივე ეკლესიის ფასადები გასწორებულია წმინდა დუღაბით, რომელიც ქვებს შორის არსებულ არეეს ავსებს და წვრილი ქვების ზედაპირის მნიშვნელოვან ნაწილს ფარავს.

სამხრეთით მდგარ ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი აფსიდაა, რომლის ღერძზე ვიწრო, გარეთკენ შევიწროვებული სარკმელია გაჭრილი. სარკმელი შიგნიდან ბრტყელი თაღითაა გადახურული, გარედან კი ოთხკუთხაა. სარკმლის რაფა ღარისებრია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ოთხწახნაგა წახნაგა ტრაპეზია მიდგმული. აფსიდი კონქითაა გადახურული, ხოლო დარბაზი კამარით, რომელშიც კრამიტის ნატეხები და რიყის ქვაცაა შერეული. დარბაზის გრძივ კედლებს, მცირე სიმაღლის, უსწორმასწორო ხარისხი გაუყვება. დასავლეთ კედლთან დაახლოებით 40 სანტიმეტრის დიამეტრის მქონე ხვრელია, რომლის მეშვეობითაც ეკლესიის ქვემოთ მოწყობილ წყალსაცავში ვხვდებით.

ჩრდილოეთით მდგარ ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს, რომელიც ღერძიდან ოდნავ სამხრეთითაა გადაადგილებული. კარი გარედან აგურით ნაწყობი, ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. შიგნიდან კი ფიცრით. აფსიდა ოდნავ გაბრტყელებული ნახევარწრიული ფორმისაა. აფსიდაში გაჭრილია ოთხკუთხა, ბრტყლად გადახურული სარკმელი, რომელიც გერეთკენ მკვეთრად ვიწროვდება და თითქმის თარაზული ძირი აქვს. აფისდას გვერდებში, სხვადასხვა ზომის, თითო ოთხკუთხა ნიშია, რომელთა შორის ჩრდილოეთისა თითქმის ოთხჯერ უფრო დიდია. აფსიდაში, სარკმლის ქვემოთ, მოზრდილი ტრაპეზი დგას. დარბაზის სამივე კედელი ყრუა. სამივე კედელს დაახლოებით 30 სანტიმეტრის სიმაღლის ხარისხი გაუყვება. აფსიდი ტლანქად სხმული, უსწორმასწორო კონქითაა გადახურული. უსწორმასწორო ზედაპირი აქვთ კედლებსაც. კონქის თაღი კვერცხისებრი ფორმისაა. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. იგი ნატეხი, თხელი ქვებითაა გამოყვანილი და შელესილია. იატაკი თითქმის მთლიანად თანამედროვე აგურითაა მოგებული. ასევე გამოყენებულია ბაზალტის ფილები.

გარედან ორივე ეკლესიის კედლები სადაა და მოკლებულია დეკორატიულ სამკაულს.

ჩრდილოეთით მდგარი ეკლესიის საკურთხევლის სარკმლის ღიობის გვერდები სხვადასხვა სიგრძის მქონე აგურითაა ნაწყობი.

1990-იანი წლების მეორე ნახევარში, ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია თვითნებურად განაახლა, რის გამოც ეკლესიამ დაკარგა საყურადღებო დეტალები.

ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორიაზე საფლავის ქვებია. ეკლესიის აღმოსავლეთით ოციოდე მეტრზე გალავნის ნაშთია. გალავნის გარეთ ათიოდე მეტრზე შეიმჩნევა კედლის კვალი.
უჯარმის პირველი ნაგებობა

უჯარმის პირველი ნაგებობა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის ციხე-დარბაზის დასავლეთით, ასიოდე მეტრზე თბილისი-თელავის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

შენობა თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილი ნაშთბის მიხედვით, შენობის გეგმარებასა და დანიშნულების გარკვევა გათხრა-გასუფთავების გარეშე - არ ხერხდება. ნაგებობა გეგმით ოთხკუთხაა და სამხრეთიდან-ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძლეებული (ზომები გარედან: სიგრძე 7,8 მეტრი, სიგანე - 4,3 მეტრი). შემორჩენილია: დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები (მთელ სიგრძეზე), აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ბოლო და სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნახევარი (შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე - 1,5 მეტრი). საშენ მასალად წვრილი, ნატეხი ქვა და კირის დუღაბია გამოყენებული. წყობა არაწესიერია. სამხრეთ კედლის (სისქე - 1,6 მეტრი, დანარჩენი კედლების სიგრძე - 0,65 მეტრი) შემორჩენილი ნაწილის წინა მხარე კვადრატული აგურითაა (22225/6 სანტომეტრზე) გამოყვანილი და რკალისებრადაა შეზნექილი.
გოჩა ლორთქიფანიძე

გოჩა ლორთქიფანიძე (დ. 3 თებერვალი, 1964, ფოთი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი იურისტი, თანამდებობის პირი. საქართველოს იუსტიციის მინისტრი 2020 წლის 24 დეკემბრიდან 2021 წლის 31 მარტამდე.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1964 წლის 3 თებერვალს, ფოთში. 1995 წელს დაამთავრა ესექსის უნივერსიტეტის სამაგისტრო პროგრამა. 2004 წელს დაამთავრა ჰარვარდის სამართლის სკოლა. 2011 წლიდან არის ფორდამის სამართლის სკოლის დოქტორანტი. 1991-2005 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში სხვადასხვა თანამდებობებზე მრავალმხრივი დიპლომატიის სფეროში - იყო საერთაშორისო ორგანიზაციების განყოფილების თანამშრომელი, გაეროს სამმართველოს უფროსის მოადგილე, საგარეო საქმეთა მინისტრის მრჩეველი, საგანგებო დავალებათა ელჩი და კონფლიტების საკითხებზე მიზნობრივი ჯგუფის ხელმძღვანელი. 1999-2003 წლებში მუშაობდა გაეროსთან საქართველოს მუდმივი წარმომადგენლობის მრჩევლად, შემდეგ კი უფროს მრჩევლად. დიპლომატიურ უწყებაში საქმიანობის პერიოდში დაკავებული იყო, საგარეო პოლიტიკის სტრატეგიული ანალიზითა და დაგეგმარებით, აფხაზეთში და ცხინვალის რეგიონში კონფლიქტის მოგვარების სამართლებრივი, პოლიტიკური, ჰუმანიტარული და ეკონომიკური ასპექტებით, საერთაშორისო სამართლებრივი და ადამიანის უფლებების პრობლემატიკით, გაეროსთან და სხვა (ეუთო, ევროპის საბჭო, ჩრდილოატლანტიკური ალიანსი, ევროკავშირი) საერთაშორისო ორგანიზაციებთან და ინსტიტუტებთან ურთიერთობების საკითხებით. 2005 წელს დაინიშნა საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მრჩევლად საგარეო ურთიერთობებისა და საერთაშორისო სამართლის საკითხებში. იგი ხელმძღვანელობდა პრემიერ-მინისტრის საგარეო ურთიერთობების სამსახურს, მუშაობდა სამართლის უზენაესობის, საერთაშორისო სამართლისა და ადამიანის უფლებების საკითხებზე, შიდა კონფლიქტების პრობლემატიკაზე, ასევე ევროკავშირთან და ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსთან საქართველოს ინტეგრაციის საკითხებზე. 2007 წელს გახდა ფულბრაიტის სტიპენდიატი და საქმიანობა ნიუ-იორკში, აკადემიურ სფეროში გააგრძელა. 2007-2010 წლებში იყო კოლუმბიის უნივერსიტეტის მოწვეული მკვლევარი, 2010-2013 წლებში ამავე უნივერსიტეტის ადიუნქტ-პროფესორი. 2013-2020 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 2020–2021 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრი. 2020 წლის დეკემბერში არჩეულ იქნა ჰააგის სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლედ.
დურგლიაანთ საყდარი

დურგლიაანთ საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის დასავლეთით, დაახლოებით 1,2 კილომეტრზე. კურორტ უჯარმასთან ახლოს (დასავლეთით ორასიოდე მეტრზე). განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (6,65,4 მეტრი). ნაგებია სხვადასხვა ზომის (ძირითადად თხელი), ნატეხი ქვით და კირის ხსნარით. წყობაში (მეტწილად ინტერიერში), აქა-იქ, ლოდებიცაა ჩატანებული. კედლებში ალაგ-ალაგ, როგორც გარედან ისე შიგნიდანაც. თხელი, ირიბად დაწყობილი ქვებით შედგენილი, მოკლე ზოლებია გამოყვანილი. რომლებიც რაიმე მხატრულ ამოცანას არ ემსახურება. ეყობა ქაოსურია, ტლანქი.

ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავის საფარი და კედლების ზედა ნაწილები.
შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნით თარაზულად ყოფილა გადახურული (შემორჩენილია კვალი).
ეკლესიის დარბაზი იმდენად მოკლეა, რომ გეგმით თითქმის კვადრატულია (სიგრძე - 2,9 მეტრი. სიგანე - 3,4 მეტრი).

აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის შუაში მაღალი, განიერი, ნახევარწრიულთაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის თაღი, თითქმის მთლიანად, კონქის ფარგლებშია მოქცეული. სარმელი გარეთკენ ოდნავ ვიწროვდება და მკვეთრადდახრილი ძირი აქვს. ერთი თაღოვანი სარკმელი დასავლეთ კედელშიცაა. ეს უკანასკნელი კედლის ღერძიდან ოდნავ სამხრეთითაა გადაადგილებული აფსიდში.

სარკმლის ორივე მხარეს, თითო დაბალი, ოთხკუთხა ნიშაა. აფსიდის ნიშაა. აფსიდის იატაკი დარბაზის იატაკის მიმართ დაახლოებით 15 სანტიმეტრითაა შემაღლებული. შუაში მას მოწყობილი ჰქონდა ამბრიონი (შემორჩენილია ნაშთი), რომელიც აფსიდის მხრების ხაზიდან დაახლოებით 1 მეტრითაა წინ წამოწეული.
შიგნით ეკლესის გადახურულია თხელი, მოგრძო, ნატეხი ქვებით გამოყვანილი კამარით რომელიც ოდნავ დეფორმირებული ნახევარწრის ფორმისაა. მსგავსი ფორმისაა კონქის თაღიც.

ეკლესიის შემორჩენილი კედლები გარედან სადაა.
კახელების ეკლესია

კახელების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის ციხე-დარბაზის ჩრდილო-დასავლეთით, დაახლოებით 0,5 კილომეტრზე. თბილისი-თელავის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს - ტყიანი მთის აღმოსავლეთ კალთაზე. სავარაუდოდ, თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.

ეკლესია დარბაზული ტიპისაა (6,254,65 მეტრზე), ნახევარწრიული აფსიდით აღმოსავლეთით და ერთადერთი შესასვლელით სამხრეთიდან. ეკლესიას ჩრდილოეთიდან ეკვრის თანადროული, სწორკუთხა გეგმის (გარეთა ზომები: სიგრძე - 3,8 მეტრი, სიგანე - 3, 1 მეტრი), ნაგებობა, რომელსაც ეკელსიას აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში გაჭრილი გასასვლელით უკავშირდება. ეკლესიისა და ნაგებობის კედლები ერთმანეთს წყობით არ უკავშირდება.

ეკლესიაც და მინაშენიც ერთგვარი საშენი მასალით - სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით და კირის დუღაბითაა ნაგები. წყობაში, ალაგ-ალაგ, ჩატანებულია, საკმაოდ მოზრდილი ქვები, რომლებიც ფეხზეა დაყენებული და ზედაპირით ფასადის მხარეს არის მოქცეული. წყობა ირეგულარულია.

ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანდაა ჩამონგრეული ეკლესიის გადახურვა, დანაგრეულია აფისიდის და გრძივი კედლების ზედა ნაწილები, მონგრეულია სამხრეთ კედლის დასავლეთ ბოლო, დასავლეთ კედელი შვეული მდგომარეობიდან დაძრულია და გადახრილია. ინტერიერი, დაახლოებით 1 მეტრ სიმაღლეზე, ამოვსებულია ჩამონაშალი ქვებითა და მიწით; მინაშენიდან მხოლოდ სამხრეთ კედელიღა დგას (სიმაღლე - 1,2 მეტრი). დანრჩენი კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი კი, თითქმის მიწის პირამდეა დანგრეული.

ეკლესიის შესასვლელიდან მხოლოდ აღმოსავლეთ წირთხლის ნაწილიღაა შემორჩენილი. დარბაზი გეგმით თითქმის კვადრატულია (სიგრძე - 2,9 მეტრი, სიგანე - 3,1 მეტრი). აფსიდის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი, რომელსაც ზედა ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. აფსიდის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი, რომელსაც ზედა ნაწილი ჩამოშლილი აქვს. აფსიდის სამხრეთ გვერდში მცირე ზომის კვადრატული ნიშაა, მის ზემოთ კი - ოთკუთხა, სათოფურის მსგავსი ღიობი. მინაშენში გასასვლელი ვიწროა (სიგრძე - 1,50. სიგანე - 0,55 მეტრი). გადახურვა მას ჩამოშლილი აქვს. ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნახევარში მცირე ზომის, კვადრატული ნიშაა. დასავლეთ კედლის შუაში კი - მცირე ზომის, ოთხკუთხა სარკმელი.

მინაშენი, როგორც ჩანს, სამკვეთლოდ გამოიყენებოდა. იგი ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ბოლოზეა მიდგმული ისე, რომ მისი დიდი ნაწილი ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ხაზზს გარეთაა გასული (დაახლოებით 2 მეტრით). მინაშენბის შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია მოწყობილი. კარის აღმოსავლეთ წირთხლი მოგვიანებითაა განახლებული. მის წყობაში აგურის რამდნეიმენატეხია ჩართული. აღმოსავლეთ კედლის შუაში სარკმლის ძირის ნაშთია, სამხრეთ კედლზე კი მოხატულობის ფრაგმენტი.

ეკლესიის სამხერეთ-აღმოსავლეთით, ასიოდე მეტრზე, ნაგებობების კვალია, რომლის მიმდებარე ტერიტორიაზე ზედაპირულად აიკრიფა აგურის ნატეხები და წყალსადენის კერამიკული მილების ფრაგმენტები.
როსტისლავი (გონტი)

უნეტარესი როსტისლავი (ერისკაცობაში — ონდრეი გონტი; დ. 25 იანვარი, 1978, სნინა, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხეთისა და სლოვაკეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაური 2013 წლის 9 დეკემბრიდან.

დაიბადა 1978 წლის 25 იანვარს სნინაში, სლოვაკეთში (იმჟამინდელი ჩეხოსლოვაკია). სკოლა დაამთავრა 1996 წელს. 2002 წელს დაამთავრა პრეშევოს უნივერსიტეტის მართლმადიდებლური საღვთისმეტყველო ფაკულტეტი. 2002 წელს სწავლობდა არისტოტელეს სახელობის თესალონიკის უნივერსიტეტში.

2012 წლის ოქტომბერში აღყვანილ იქნა იღუმენის ხარისხში. 2012 წლის 18 ნოემბერს ხელდასხმულ იქნა პრეშევოს კათედრის ეპისკოპოსად. 2013 წლის 9 დეკემბერს არჩეულ იქნა ჩეხეთის მიწებისა და სლოვაკეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსაყდრედ. 2014 წლის 11 იანვრიდან ეკლესიის წინამძღოლია.
განათლებისა და კულტურის მულტიფუნქციური ცენტრი

განათლებისა და კულტურის მულტიფუნქციური ცენტრი — სამოქალაქო ორგანიზაცია საქართველოში, რომელიც 2020 წელს საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის პარტნიორობით დაარსდა. ცენტრის მიზანია საქართველოს საბიბლიოთეკო, სამუზეუმო და, კულტურულ-საგანმანათლებლო მიმართულებით მუშაობა, პუპულარიზაცია, ამ სფეროში არსებული პრობლემების მოგვარება.
როი ანდერსონი

ჯოი ერნ ლენარტ ანდერსონი (შვედ. ; დ. 31 მარტი, 1943, გეტებორგი, შვედეთი) — შვედი კინორეჟისორი. მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ფილმია „შვედური სიყვარულის ისტორია“ (1970). როი ანდერსონს გადაუღია ოთხასზე მეტი რეკლამა, ორი მოკლემეტრაჟიანი და ექვსი სრულმეტრაჟიანი ფილმი. მისმა 2014 წელს გამოსულმა ფილმმა, „მტრედი იჯდა ტოტზე და ყოფიერებაზე ფიქრობდა“, 2014 წელს ვენეციის საერთაშორისო კინოფესტივალზე „ოქროს ლომი“ მოიპოვა, რითაც ანდერსონი პირველი შვედი რეჟისორი გახდა, რომელმაც ეს ჯილდო მიიღო.

ადრეული ცხოვრება
ანდერსონი 1943 წელს, გეტებორგში, შვედეთში დაიბადა. იგი 1967 წელს შვედეთის კინოსკოლაში ჩაირიცხა, ხოლო სწავლა 1969 წელს დაამთავრა.

1968 წელს შვედი რეჟისორის, ბო ვიდერბერგის ასისტენტი იყო.

1 წლის შემდეგ გადაიღო თავისი სრულმეტრაჟიანი ფილმი „შვედური სიყვარულის ისტორია“, რომელმაც 1970 წელს ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე 4 ნომინაციაში გაიმარჯვა.

კინო-კარიერა
1975 წელს მან თავისი მეორე სრულმეტრაჟიანი ფილმი, სახელწოდებით „გილიაპი“ გადაიღო, რომელიც, აუდიტორიის, მათ შორის, შვედური კინოაკადემიის წევრისა და მწერლის, ლარს ფორსელის მიერ დადებითი გამოხმაურების მიუხედავად, ფინანსურად წარუმატებელი გამოდგა.

1981 წელს როი ანდერსონმა საკუთარი დამოუკიდებელი კინოკომპანია, 24, სტოკჰოლმში დააარსა. 1987 წელს მან მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, სახელწოდებით „რაღაც მოხდა“ გამოუშვა, რომელიც შვედეთის ჯანდაცვის სამინისტროს დაკვეთით იყო გადაღებული და საინფორმაციო ფუნქციას ატარებდა შიდსსთან დაკავშირებით.

1991 წელს გამოუშვა მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „დიდებული სამყარო“, რომლითაც კრიტიკოსების მხრიდან დადებითი შეფასებები მოიპოვა და საკუთარი სტილიც განავითარა. ფილმმა კლერმონ-ფერანდის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების ფესტივალზე პრესის პრიზი მიიღო.

1996 წელს მან ფილმის, „სიმღერები მეორე სართულიდან“ გადაღება დაიწყო, რომელიც ეკრანებზე მხოლოდ 4 წლის შემდეგ, 2000 წლის მაისში გამოჩნდა. იგი ძალიან წარმატებული გამოდგა და ამ ფილმისათვის ანდერსონმა კანის კინოფესტივალზე ჟიურის პრიზი მოიპოვა საუკეთესო რეჟისორის ნომინაციაში, ხოლო „ოქროს ხოჭო“ საუკეთესო სცენარისათვის, საუკეთესო ფილმისთვის, საუკეთესო ოპერატორული ნამუშევრისთვისა და ხმისათვის. ანდერსონს მოპოვებული აქვს „ოქროს ხოჭო“ ფილმებისთვის: „შენ, ცხოვრობ“ (2007) და „მტრედი იჯდა ტოტზე და ყოფიერებაზე ფიქრობდა“ (2014).

2012 წელს როი ანდერსონმა თავისი 10 საყვარელი ფილმი დაასახელა: „ამარკორდი“ (1973, რეჟ. ფედერიკო ფელინი), „ანდრეი რუბლევი“ (1966, რეჟ. ანდრეი ტარკოვსკი), „ფერფლები და მარგალიტები“ (1948, რეჟ. ანჯეი ვაიდა), „ბარი ლინდონი“ (1975, რეჟ. სტენლი კუბრიკი), „ალჟირის ბრძოლა“ (1966, რეჟ. ჯილო პონტეკორვო), „ველოსიპედის გამტაცებლები“ (1948, რეჟ. ვიტორიო დე სიკა), „ჰიროსიმა, ჩემო სიყვარულო“ (1959, რეჟ. ალენ რენე), „აუტანლობა“ (1916, რეჟ. დ.ვ. გრიფიტი), „რაშომონი“ (1950, რეჟ. აკირა კუროსავა) და „ვირიდიანა“ (1961, რეჟ. ლუის ბუნუელი).

ფილმოგრაფია
როი ანდერსონის სრულმეტრაჟიანი ფილმები
დამცველი (ტელესერიალი)

„დამცველი“ — ამერიკული დრამატული ტელესერიალი, გადაღებული დეივიდ ჰოლანდერის მიერ. ტელესერიალი -მა დაუკვეთა და სამი სეზონი გამოუშვა, 2001 წლის 25 სექტემბრიდან 2004 წლის 4 მაისამდე. სერიალში მთავარ როლებს საიმონ ბეიკერი და დებნი კოულმენი ასრულებენ. მისი მეორე სეზონის ოთხ ეპიზოდში ფერა ფორესტიც მოიწვიეს.

სერიალის მთავარ სიმღერას „ “ ჯგუფი ასრულებს.

სიუჟეტი
სერიალის მთავარი გმირი ახალგაზრდა, ამბიციური და წარმატებული ადვოკატი ნიკ ფელინია (საიმონ ბეიკერი), რომელიც მამამისის ბარტონის იურიდიულ ფირმაში მუშაობს. თითქოს არაფერი აკლია და არხეინად ცხოვრობს, მაგრამ ერთხელ ნარკოტიკების შენახვისთვის დააკავებენ და პიტსბურში საზოგადოებრივ სასარგებლო შრომას მიუსჯიან. მან ბავშვების ინტერესები უნდა დაიცვას, ძირითადად დაბალშემოსავლიანების. პირველ საქმეზე ნიკი რთულ სიტუაციაში აღმოჩნდება, უნდ დაიცვას პატარა ბავშვი საქმეების მსვლოლობისას ნიკი თანდათან შეიცვლება და ცხოვრებას სხვა თვალით შეხედავს. მიხვდება რომ დაზარალებული ბავშვების ბედი დაქირავებულ ორგანიზაციებს დიდად არ ანაღვლებთ და გადაწყვეტს თვითონ იბრძოლოს მათთვის. მასში გაიღვიძებს ახალი უნარი, მთელ თავის ენერგიას და პროფესიონალიზმს სასიკეთო საქმეებისთვის მიმართავს.

სეზონები
სეზონების გამოსვლის დრო

მსახიობები
ჯილდოები
ბათუ ქუთელია

ბათუ ქუთელია (დ. 16 იანვარი, 1974, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი. ამერიკის შეერთებულ შტატებში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი 2008-2011 წლებში. 2009-2010 წლებში იყო საქართველოს ელჩი მექსიკაში. 2007-2008 წლებში იყო საქართველოს თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. იყო საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივნის მოადგილე.
ლულუ ვანგი

ლულუ ვანგი (ჩინ. ; დ. 25 თებერვალი, 1983, ბეიძინი, ჩინეთი) — ამერიკელი კინორეჟისორი და სცენარისტი. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია „გარდაცვალების შემდეგ“ (2014) და „დამშვიდობება“ (2019), რომელთა სცენარისტიც თავად იყო. ვანგს პროდუსერადაც უმუშავია; გადაუღია მოკლემეტრაჟიანი და დოკუმენტური ფილმები, მუსიკალური კლიპები.

ადრეული ცხოვრება
ვანგი 1983 წელს ბეიძინში, ჩინეთში დაიბადა. იგი ჩინელი დიპლომატის, ჰაიან ვანგისა და კულტურის კრიტიკოსის, ძიან იუს შვილია. 6 წლის ასაკში ის და მისი ოჯახი მაიამიში გადავიდა, რათა მამამისს მაიამის უნივერსიტეტში დოქტორის აკადემიური ხარისხის მოსაპოვებლად დისერტაცია დაეცვა.

4 წლის ასაკიდან მეცადინეობდა ფორტეპიანოზე დაკვრაში . იგი პროფესიონალი კლასიკური პიანისტია.

ვანგი 2001 წლიდან 2005 წლამდე ბოსტონის უნივერსიტეტში მუსიკასა და ლიტერატურას შეისწავლიდა. როგორც თავად ამბობს, მისთვის ფილმების გადაღებისთვის ინსპირაცია სტივენ შეინბერგის 2002 წლის ნამუშევარი, სახელწოდებით „მდივანი“ გახდა. ამის შემდეგ იგი გადიოდა კინოპროდუქციის კურსებს. მალევე დაიწყო მოკლემეტრაჟიანი ფილმების გადაღება.

კინო-კარიერა
2005 წელს, ბოსტონის უნივერსიტეტში სწავლისას, მან საუკეთესო სადებიუტო ფილმის ჯილდო მიიღო თავისი ფილმისთვის „მეზღაპრე“, რომელზეც ვანგმა ბოსტონის კოლეჯის სტუდენტთან, ტონი ჰეილთან ერთად იმუშავა. ვანგს და ჰეილს ასევე კოლაბორაცია ჰქონდათ 2006 წელს, დოკუმენტური ფილმისთვის, სახელწოდებით „თევზაობა უფსკრულში“. ვანგმა 2007 წელს გადაიღო ფილმი „-“, რომელიც არტურო ვივანტეს მიერ ქორწინებასა და ღალატის შესახებ დაწერილ მოთხრობას ეფუძნება.

2014 წელს ვანგმა თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, „გარდაცვალების შემდეგ“ გამოუშვა. იგი გერმანიის ქალაქ ბერლინშია გადაღებული და მასში მთავარ როლებს ბრიტ მარლინგი და ჯეკ ჰიუსტონი თამაშობენ. ფილმის პრემიერა 2014 წლის 4 ოქტომბერს ციურიხის კინოფესტივალზე შედგა. მისი ჩვენება ასევე ამერიკის შეერთებულ შტატებში, მაიამის საერთაშორისო კინოფესტივალზე გაიმართა.

2019 წელს გამოვიდა ვანგის მეორე ფილმი, სახელწოდებით „დამშვიდობება“, რომლის პრემიერაც სანდენსის კინოფესტივალზე შედგა და საერთაშორისო წარმატება მოიპოვა. ფილმი მოგვითხრობს ნიუ-იორკში მცხოვრებ ხელოვან ბილიზე (ნორა ლუმი), რომელიც ოჯახური შეკრებისათვის ჩინეთში ჩადის, რათა თავისი მომაკვდავი ბებია მოინახულოს. ფილმი ავტობიოგრაფიულია და ვანგის ბებიის ავადმყოფობაზეა დაფუძნებული. ფილმის უმეტესი ნაწილში პერსონაჟები ჩინურად ლაპარაკობენ. აქვს ინგლისური სუბტიტრები და გადაღებულია უბანში, სადაც ვანგის რეალური ბებია ცხოვრობდა. ფილმში ბებიის დის როლს ვანგის ბებიის ნამდვილი და, ლუ ჰონგი ასრულებს. ფილმის გამოსვლის შემდეგ ათეულობით ჟურნალმა იგი სანდენსის კინოფესტივალზე წარდგენილ ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ფილმად დაასახელა. მათ შორის არის , და . 2019 წლის 4 დეკემბერს, ამერიკული კინოს ინსტიტუტმა ფილმი 2019 წელს ამერიკული კინოს ინსტიტუტის მიერ არჩეულ 10 ფილმში შეიყვანა. ნორა ლუმმა 2020 წლის 5 იანვარს ბილის როლისთვის ოქროს გლობუსი მოიპოვა საუკეთესო მსახიობის ნომინაციაში (მიუზიკლი ან კომედია).

პირადი ცხოვრება
ვანგი ლაპარაკობს ინგლისურად, ჩინურად (მანდარინი) და ესპანურად. 2018 წლიდან რომანტიკულ ურთიერთობაშია რეჟისორ ბერი ჯენკინსთან.

ფილმოგრაფია
სრულმეტრაჟიანი ფილმები
სთირ ნიხასი

სთირ ნიხასი , აგრეთვე ცნობილია როგორც ალანი ნიხასი — ოსური პოლიტიკური იდეოლოგია, რომელიც მხარს უჭერს სამხრეთ (ცხინვალის რეგიონი) და ჩრდილოეთ ოსეთის ერთ რესპუბლიკად გაერთიანებას რუსეთის ფედერაციის შემადგენლობაში, სახელწოდებით „ოსეთი-ალანია“.

ოსურად, სთირ ნიხას ნიშნავს „დიდ საბჭოს“. შეიქმნა 1993 წელს, როგორც სრულიად ოსური ნაციონალური მოძრაობა. ორგანიზაცია გამოსცემს გაზეთს ოსურ და რუსულ ენებზე; მისი ძირითადი მიზნები გაერთიანების გარდა არის ოსური ტრადიციული კულტურის აღორძინება.
რონ-ტორბენ ჰოფმანი

რონ-ტორბენ ჰოფმანი (დ. 4 აპრილი, 1999) — გერმანელი ფეხბურთელი. მიუნხენის „ბაიერნის“ მეკარე. მისი საფეხბურთო დებიუტი შედგა 2019 წლის 30 ივლისს, ბაიერნის სარეზერვო გუნდში, როსტოკის „ჰანსას“ წინააღმდეგ.

ტიტულები
ბაიერნი
ბუნდესლიგა: 2018–19
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2019–20
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2020
ხვიჩა მაღლაკელიძე

ხვიჩა მაღლაკელიძე (დ. 18 იანვარი, 1976, ბათუმი) — ქართველი გიტარისტი, მომღერალი.
.

ბიოგრაფია
1976 წლის 18 იანვარს ბათუმში. 6 წლიდან უკრავდა ანსამბლში „ზღვის შვილები“. დამთავრებული აქვს ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერისტეტის უცხო ენების ფაკულტეტი – ფილოლოგიის განხრით. 2018 წელს გამართა სოლოკონცერტი ბათუმის მუსიკალურ ცენტრში.