iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
პიესა

პიესა — ლიტერატურული ფორმა; დიალოგებზე აწყობილი დრამატული ნაწარმოები, როგორც წესი, კლასიკური სტილის, შექმნილი თეატრალური დადგმისთვის.

ისტორია
უძველესი ჩვენამდე მოღწეული ცნობა თეატრალური ღონისძიების შესახებ თარიღდება ძვ. წ. 2000 წლით — ძველეგვიპტურ მისტიურ ვნებათა დადგმების სახით. ღმერთი ოსირისის ისტორია ყოველწლიური ფესტივალის პერიოდში იდგმებოდა მთელი ცივილიზაციის განმავლობაში, რამაც დასაბამი დაუდო ხანგრძლივ ურთიერთობას თეატრსა და რელიგიას შორის.

დასავლურ კულტურაში პიესა სათავეს იღებს ძველ საბერძნეთში და პოპულარული იყო რომის პერიოდის ჩათვლით. პეისების პოპულარობა ჩაცხრა საუკუნემდე, როდესაც ეს ჟანრი შექსპირმა ააღორძინა. მისი გავლენა ამ ლიტერატურულ ფორმასა და ზოგადად ინგლისურ ენაზე დღემდე საგრძნობია. სავარაუდოდ, შექსპირის შეტანილია ეს ფორმა ინგლისში, ვინაიდან 1500-იან წლებამდე ინგლისში პიესები საერთოდ არ დადგმულა და მხოლოდ მოხეტიალე ჯამბაზები ასრულებდნენ სცენებს აქაიქ.

აღმოსავლეთში პიესის ისტორია ძვ. წ. 1000 წლიდან იწყება ძველი ინდური თეატრის სანსკრიტის დრამატურგიით. ჩინური თეატრის უძველესი პიესები დაახლოებით ამავე პერიოდით თარიღდება. კაბუკის, ნოსა და კიოგენის იაპონური ფორმები საუკუნით თარიღდება. შუასაუკუნეების ისლამურ სამყაროში ყველაზე პოპულარული პიესები იყო ვნებები, ცნობილი როგორც „თაზიია“, სადაც მსახიობები მაჰმადიანთა ისტორიის ეპიზოდებს დგამდნენ. შიითი მაჰმადიანების პიესები ალის ვაჟების ჰასან იბნ ალისა და ჰუსეინ იბნ ალის წამებას ასახავდა ყველაზე ხშირად. ცოცხალი საერო პიესები ცნობილი იყო, როგორც „ახრაია“, კარგად აღწერილი შუასაუკუნეების არაბულ ლიტერატურაში, თუმცა ისინი „თაზიიაზე“ ნაკლებად გავრცელებული იყო.
ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი

ისტორია
საინფორმაციო სააგენტო "ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი" 2006 წელს შეიქმნა და შედის მედია ჰოლდინგი "საქართველოს მედიის გაერთიანების" შემადგენლობაში.

საქმიანობა
საინფორმაციო სააგენტო საკუთარ საიტზე ყოველდღიურ რეჟიმში ათავსებს საქართველოს, სამხრეთ კავკასიის, დსთ-ის და მსოფლიოს მნიშვნელოვან ეკონომიკურ სიახლეებს, ანალიტიკურ სტატიებს, რეიტინგებს, ინტერაქტიული გამოკითხვის შედეგებს.
აუტინგი

აუტინგი — ადამიანის გენდერული ან სექსუალური კუთვნილების შესახებ ინფორმაციის გავრცელება მისი ნებისა და თანხმობის გარეშე. აუტინგი საპირისპიროა კამინგ-აუტისა, რაც ნებაყოფლობით აღიარებას ნიშნავს. აუტინგი შეიძლება შეფასდეს, როგორც კანონდარღვევა. ასეთი ქმედების შედეგად შეიძლება გამოაშკარავებული ადამიანის მიმართ პროფესიული და ჰუმანური დამოკიდებულება შეიცვალოს. აუტინგს, როგორც წესი, ადამიანის კომპრომენტირებისთვის იყენებენ, ან კიდევ საზოგადოებაში რეპუტაციის შელახვის მიზნით.

ხშირია აუტინგის გამოყენება პოლიტმიზნებისთვისაც, რაც იგივე აზრის მატარებელია, თუმცა, სახელისუფლო ნომენკლატურაში და საზოგადოების თვალში კონკრეტული პირის „ვარგისიანობის“ არასწორად საჩვენებლადაა მიმართული.
ნაყავიჩო

ნაყავიჩო, პაკლეჩო — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მაკრატელას ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონედან 3015 მ. აგებული ქვედაიურული ასპიდური ფიქლებით. ჩრდილოეთი კალთა ციცაბოა, სამხრეთი — დამრეცი. კალთების ქვედა ნაწილი შემოსილია ფოთლოვანი ტყით, ზედა — სუბალპური და ალპური მდელობით.
კრიმინალისტიკა

კრიმინალისტიკა — სასამართლო მტკიცებულებების შეგროვების, ფიქსაციის, მოკვლევისა და გამოყენების მეთოდების, სხვა სპეციალური საშუალებების შემსწავლელი იურიდიული მეცნიერების დარგი. მისი უმნიშვნელოვანესი მიზანია ოპერატიულ-სამძებრო და წინასწარი გამოძიების ორგანოების შეიარაღაბა დანაშაულის სწრაფი, სრული გახსნა, დანაშაულის აღკვეთისა და თავიდან აცილებისათვის. საჭირო სპეციალური სამეცნიერო-ტექნიკური ხერხებითა და საშუალებებით, ტაქტიკური ხერხებითა და ცალკეული სახის დანაშაულთა გახსნის მეთოდიკის გამოსაყენებელი რეკომენდაციიებით. კრიმინალისტიკის საგანს ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია.

სოციალურ მეცნიერებას კანონზე უფრო ხშირად აქვს შეხება დანაშაულის გამოწვევასთან, გასწორებასთან და მის არიდებასთან. იმის მიუხედაბად, რომ ეს არის სპეციალობა, კრიმინალისტიკა არ არის ცალკე მეცნიერული დარგი; იგი აერთიანებს სტატისტიკოსების, ფსიქიატრების, სოციოლოგების, იურისტების, პოლიციის ჩინოსნების, სასჯელ-აღსრულების დეპარტამენტის წარმომადგენლებისა და ბოლო დროს ბიოლოგების ძალებს. დანაშაულის შემსწავლელ საგანს პოლიციის აკადენიაში შეისწავლიან, თუმცა უფრო დაწვრილებით იგი შეისწავლება უნივერსიტეტში.

დანაშაულთა გახსნის სასწავლო-სამეცნიერო და მეთოდოლოგიური რეკომენდაციების გარდა იგი შეისწავლის და ქმნის, აგრეთვე დანაშაულის გახსნისა და თავიდან აცილებისათვის გამოსაძიებელ საქმეზე სჭირო მტკიცებულებათა აღმოჩენის, მათი გამოკვლების სპეციალურ ხერხებსა და სამეცნიერო-ტექნიკურ საშუალებებს. ამავე მიზნებისათვის კრიმინალისტიკა აქტიურად იყენებს საბუნებისმეტყველო და ჰუმანიტარული დარგის მეცნიერებების მიღწევებს, მტკიცებულებათა გამოკვლევისათვის საჭირო მაღალმგრძნობიარე კვლევის უახლეს სამეცნიერო-ტექნიკურ ხერხებსა და საშუალებებს.

გამოსწორება
კრიმინალისტიკის მთავარი მიზანი და ინტერესი არის გამოსწორება: რა უნდა გაუკეთდეს დამნაშავეს, მისი დაჭერის, გასამართლების და სასჯელის მისჯის შემდეგ. მეცხრამეტე საუკუნემდე, დასჯა ითვალისწინებდა საზოგადო დამცირებას, ცემას და/ან წამებას, სიკვდილს, ჯარიმასა და ქონების კონფისკაციას. დაპატიმრება, როგორც სასჯელი იწყება მხოლოდ საუკუნიდან, ისიც, მხოლოდ ნაკლებად საშიში დანაშაულისთვის. მხოლოდ საუკუნის მეორე ნახევრიდან დაპატიმრება გახდა ყველაზე გავრცელებული დასჯა. ამაში უდიდესი წვლილი მიუძღვის კრიმინალისტებს, რომლებმაც დაარწმუნეს საზოგადოება დასჯის სხვა ხერხების არაეფექტურობაში. თანდათანობით დაპატიმრების მიზანი გახდა დამნაშავეების გამოსწორება მათი გათავისუფლების შემდეგ. სატუსაღოები ახალგაზრდა დამნაშავეებისთვის, დაფუძნდა 1876 ელმირაში, ნიუ-იორკის შტატი და ეწოდებოდა რეფორმატორია. მათი ერთ-ერთი მთავარი მიზანი იყო სატუსაღოში მყოფთა განათლება.
უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, უკრაინის სსრ — თხუთმეტიდან ერთ-ერთი მოკავშირე საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა სსრ კავშირის შემადგენლობაში. დედაქალაქი — ქალაქი კიევი.

შეიქმნა 1917 წლის 25 დეკემბერს. სსრკ-ის შექმნის შემდეგ, 1922 წლის 30 დეკემბერს, შევიდა მის შემადგენლობაში როგორც მოკავშირე რესპუბლიკა.

მდებარეობდა სსრკ ევროპის ნაწილის სამხრეთ-დასავლეთში. რესპუბლიკის დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით გადიოდა სსრკ სახელმწიფო საზღვარი სოციალისტურ ქვეყნებთან: პოლონეთთან, ჩეხოსლოვაკიასთან, უნგრეთთან, რუმინეთთან. ჩრდილოეთით ესაზღვრებოდა ბელორუსიის სსრ, აღმოსავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით — რსფსრ, სამხრეთ-დასავლეთით - მოლდავეთის სსრ; სამხრეთით აკრავს შავი და აზოვის ზღვები. უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკას ფართობის მიხედვით (რსფსრ და ყაზახეთის სსრ შემდეგ) და მოსახლეობის მიხედვით (რსფსრ შემდეგ) ადგილი ეჭირა მოკავშირე რესპუბლიკათა შორის. ფართობი 603,7 ათ. კმ², მოსახლეობა 50,5 მლნ. კაცი (1983 მონაცემებით). დედაქალაქი — კიევი. რესპუბლიკაში 25 ოლქი, 479 რაიონი, 417 ქალაქი და 908 დაბა იყო.
ნაყოფი (მცენარე)

ნაყოფი (ლათ. ) — ფარულთესლოვან მცენარეთა ორგანო, რომელიც წარმოიქმნება ყვავილისაგან და შეიცავს ერთ ან მეტ თესლს, ვითარდება ორმაგი განაყოფიერების შემდეგ (გამონაკლისია პართენოკარპული ნაყოფები). ფარულთესლოვან მცენარეთა პრიმიტიულ ჯგუფებში ნაყოფი უშუალოდ გინეცეუმიდან ვითარდება (მაგ., ბაიასებრნი), უფრო მაღალი განვითარების ჯგუფებში ნაყოფის ფორმირებაში მონაწილეობს ყვავილის სხვა ნაწილებიც: ყვავილსაფარი, ყვავილსაჯდომი, გინოფორი, ჯამი, გვირგვინი, მტვრიანები და სხვა.

სხვადასხვა კლასიფიკაციით ნაყოფებს ყოფენ ნამდვილ (თუ ის განვითარებულია მხოლოდ ნასკვიდან) და ცრუ (თუ მის განვითარებაში მონაწილეობვს ყვავილის სხვა ნაწილებიც) ნაყოფად. ნამდვილი ნაყოფი თავის მხრივ იყოფა მარტივ (ერთი ნასკვიდან განვითარებული) და რთულ (აპოკარპული გინეცეუმიდან განვითარებული) ნაყოფად.

მარტივი ნაყოფი კონსისტენციის მიხედვით იყოფა მშრალ და წვნიან ნაყოფად. მშრალ ნაყოფებს შორის არჩევენ მრავალთესლიან თვითხსნად (ფოთლურა, პარკი, ჭოტი, ჭოტაკი, კოლოფი და სხვა) და ერთთესლიან უხსნარ ნაყოფებს (კაკალი, ფრთიანა, თესლურა, მარცვალა და სხვა), წვნიან ნაყოფებს შორის კი - მრავალთესლიანებს (კენკრა, გოგრულა და სხვა) და ერთთესლიანებს (კურკიანა). რთულ ნაყოფებს განეკუთვნება რთული ფოთლურა, რთული თესლური და სხვა.

ნაყოფის უფრო თანამედროვე მორფოგენეზურ კლასიფიკაციებში გათვალისწინებულია გინეცეუმის აგებულება - ნაყოფფოთლების რაოდენობა, მდებარეობა, შეზრდა, თესლის რაოდენობა, მიმაგრება და სხვა. მორფოგენეზური კლასიფიკაციების მიხედვით ნაყოფი იყოფა აპოკარპულ და ცენოკაპულ ნაყოფებად, რომლებიც თავის მხრივ კიდევ უფრო წვრილ კატეგორიებად ნაწილდება.

ნაყოფის დანიშნულებაა თესლების დაცვა და გავრცელება. ნაყოფებისა და მასთან ერთად თესლების გავრცელება ქარის, წყლის, ცხოველების, ადამიანისა და სხვების საშუალებით ხდება. გავრცელებისათვის ნაყოფებს აქვს სხვადასხვა სპეციალური წარმონაქმნები: ქოჩორი, ფრთისებრი გამონაზარდი, ეკლები, ქაცვები, ჯაგარი და სხვა.

მრავალი ნაყოფი შეიცავს მნიშვნელოვან საკვებ ნივთიერებებს (ცილები, ცხიმები, ნახშირწყლები, ვიტამინები) და გამოიყენება სხვადასხვა სახით საკვებად, სამკურნალო საშუალებად, საღებავის დასამზადებლად და სხვა. მრავალი მცენარის ნაყოფი იმდენად ტიპურია, რომ მათი საშუალებით მცენარის სახეობის დადგენაც კი შეიძლება.

მეცნიერებას, რომელიც ნაყოფებს შეისწავლის კარპოლოგია ეწოდება.
პითონები

პითონი აგრეთვე შეიძლება ნიშნავდეს პროგრამირების ენას
პითონები — გველების ქვეოჯახი მახრჩობელასებრთა ოჯახისა (ან დამოუკიდებელი ოჯახი). გავრცელებულია აღმოსავლეთ და, ნაწილობრივ, დასავლეთ (ცენტრალური ამერიკა) ნახევარსფეროებში. ამჟამად ქვეოჯახში შედის 8 გვარი, 35 სახეობით. საკუთრივ ცენტრალურ, პითონის გვარში 7 სახეობაა, გავრცელებულია აფრიკაში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, მალაის არქიპელაგზე, ახალ გვინეაში და ავსტრალიაში. ზედა ტუჩზე აღენიშნებათ 2-4 ღრმული, რაც თერმორეცეპტორს წარმოადგენს. ბინადრობენ უმთავრესად ლერწმიანებში, ლელიანებში, ქვებს შორის. კარგად ცურავენ, შეუძლიათ ხეზე ასვლა. იკვებებიან ძირითადად ხერხემლიანებით, რომლებსაც სხეულის რგონებით გუდავენ. პითონები კვერცხმდებლებია. მათი დამახასიათებელი თვისებაა - ინკუბაცია. დედალი დებს 100-ზე მეტ კვერცხს (გააჩნია სახეობასა და მდედრის ზომას), რომლებსაც შემოეხვევა სხეულით 3-4 რგოლად და წარმოქმნის ცოცხალ კონუსს, რომლის შიგნით ტემპერატურა გარემოს ტემპერატურაზე 12-15°-ით მაღალია, ხოლო მამრი პითონის ტემპერატურაზე 8-7°-ით მაღალია. ამ დროის მანძილზე მდედრი იცავს კვერცხებს მტაცებლებისაგან. ინკუბაცია გრძელდება თვე, თვე ნახევარი და ამ პერიოდში მდედრი თითქმის არაფერს არ ჭამს.

სხეულის ტემპერატურის მომატების მექანიზმი დაკავშირებულია კუნთების თანმიმდევრულ შეკუმშვასთან, რაც იწვევს -ს ზრდას. ეს თვისება განსაკუთრებით გამოხატულია იეროგლიფურ, სამეფო და ბადისებრ პითონებში. პითონის სახეობათა შორის ტანად ყველაზე პატარაა სამეფო პითონი ( - 1,5 მ.), ყველაზე დიდი კი ბადისებრი პითონი ( - 10 მ-მდე), რომელიც ფართოდაა გავრცელებული სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში და იკვებება უმთავრესად ანტილოპებით, ახალგაზრდა ირმებით და გოჭებით.
ცნობილია ადამიანებზე პითონების თავდასხმის ცალკეული შემთხვევები. ამ მხრივ ყურადღებას იქცევს ბადებრივი პითონი. იგი 10 მეტრამდე იზრდება, თუმცა ძველ დოკუმენტურ მასალებში აღწერილია 15,20 და 30 მეტრის სიგრძის ეს გველი, რაც რეალობას არ უნდა შესაბამებოდეს. პითონები ტყვეობაში ცოცხლობენ 25 წლამდე (სიცოცხლის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია ცალკეულ სახეობაზე). ზოგიერთი პითონის ხორცი იჭმევა, იყენებენ მათ ტყავსაც.
მახრჩობელები

მახრჩობელები — გველების ქვეოჯახი მახრჩობელასებრთა ოჯახისა. პითონებისაგან განსხვავებით, მახრჩობელებს არ გააჩნიათ თვალზედა ძვალი და ყბათაშორის ძვლებზე კბილები. ქვეოჯახი აერთიანებს 5 გვარს, 28 სახეობით. გავრცელებულნი არიან როგორც დასავლეთ, ისე აღმოსავლეთ ნახევარსფეროებში: ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკა, აფრიკა, სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია. მახრჩობელათა ზომები ძალზე ცვალებადია. ქვეოჯახის ცენტრული გვარია ბოა, რომელიც 3 სახეობას შეიცავს, მათ შორის ჩვეულებრივ მახრჩობელას , რომლის სიგრძე 2-3 მეტრს (მაქს. 5,5 მ.) აღწევს, გავრცელებულია მექსიკიდან არგენტინამდე.

გვარი
) ტიპური გვარი.
გრიგოლ ქათამაძე

გრიგოლ ქათამაძე (დ. 12 აგვისტო, 1961, ქუთაისი, საქართველო) — ქართველი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, დიპლომატი. 2009 წლის 1 იანვრიდან 2013 წლის 22 იანვრამდე იყო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი უკრაინაში.

ბიოგრაფია
1985 წელს დაამთავრა კიევის ტარას შევჩენკოს სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი.

1985-1993 წლებში მუშაობდა საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემიაში (უფროსი მასწავლებელი, კათედრის გამგის მოადგილე, კათედრის გამგე);
1993-1994 წლებში საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში, საგარეო-ეკონომიკურ ურთიერთობათა დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილედ; 1995-1998 წლებში იყო უკრაინაში საქართველოს საელჩოს საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანი; 1998-2000 წლებში საქართველოს თავდაცვის მინისტრის მოადგილე.

2000-2007 წლებში უკრაინაში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი; 2001-2003 წლებში უკრაინაში, მოლდოვას რესპუბლიკასა და რუმინეთში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი; 2007-2008 წლებში საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე; 2009-2013 წლებში იყო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი უკრაინაში.

გრიგოლ ქათამაძე არის მთელი რიგი სამეცნიერო შრომების ავტორი. დაქორწინებულია. ჰყავს ორი შვილი.

მიღებული აქვს ჯილდოები: შინაგან საქმეთა სამინისტროს მედალი წარჩინებული მუშაობისთვის (1988), წმინდა სტანისლავის ორდენის ხარისხის სარდლის ჯვარი (2001), წმინდა გიორგის მედალი „პატივი, დიდება, შრომა“ (2002), უკრაინის ღირსების ორდენი (უკრაინის პრეზიდენტის 2006 წლის 19 აპრილის ბრძანებულების საფუძველზე), იაროსლავ ბრძენის ორდენი (უკრაინის პრეზიდენტის 2007 წლის 7 სექტემბრის ბრძანებულების საფუძველზე).
აჰმედ ხანი

აჰმედ ხანი (დ. 1650, ქ. ბაიაზიდი, ახლანდელი დოღუბაიაზიდი — გ. 1707) — ქურთი პოეტი, მწერალი და ფილოსოფოსი. დაიბადა ჰაკარის პროვინციაში (დღევანდელი თურქეთი). იცოდა სპარსული, არაბული, თურქული ენები. ბაიაზიდში საკუთარი სახსრებით ააგო მეჩეთი და მედრესე. აჰმადე ხანს აქვს შეტანილი დიდი წვლილი როგორც ქურთულ, ასევე არაბულ და სპარსულ ლიტერატურაში. 1683 წელს მან შეადგინა არაბულ-ქურთული ლექსიკონი „ “ („ნუბარი“).

ქურთისტანში ფართოდ გავრცელებული თქმულების საფუძველზე შექმნა პატრიოტულ-რომანტიკული პოემა „მამე და ზინე“. ეს სასიყვარულო პოემა ქურთულ ლიტერატურ ეპოპეად არის ცნობილი. ავტორია პატრიოტული სულისკვეთებით გამსჭვალული ფილოსოფიური ღაზალებისა. აჰმადე ხანი იყო ერთ-ერთი პირველი ქურთი, რომელმაც ქურთისტანის დამოუკიდებლობაზე დაიწყო ლაპარაკი.
ანუნაკი

ანუნაკი, ენლილი, ნინლილი, ენკი — შუმერული და აქადური ღვთაებები, რომლებიც ცნობილნი გახდნენ უძველესი ხელნაწერი წყაროებიდან. ხშირად დაკავშირებულია ანუნასთან (50 მთავარი ღვთაება) და იგიგისთან (უმცროსი ღმერთები).

შუამდინარულ მითოლოგიაში გვხვდება ცნობა არსებების შესახებ, რომლებიც კოსმოსიდან მოვიდნენ, მათი ზომები 3-5 მეტრს აღწევდა, სიცოცხლის ხანგრძლივობა კი — ათასეულობით წელს, მათ ანუნაკებს უწოდებენ. ვინ იყვნენ ანუნაკები? ერთი ვერსიით, ანუნაკები სირიუსიდან მოვიდნენ, ხოლო მეორე ვერსიით, რომელიც უფრო გავრცელებულია – ნიბირუდან, იგივე პლანეტა . ეს პლანეტა, მარსსა და იუპიტერს შორის მდებარეობდა, ყოველ 3 600 წელიწადში უახლოვდებოდა დედამიწას და ანუნაკებიც სწორედ ამ პლანეტიდან მოდიოდნენ ჩვენთან. ანუნაკები ადამიანებზე განვითარებულები იყვნენ, ისინი დედამიწაზე იმიტომ ჩამოვიდნენ, რომ ოქროს მოპოვება სურდათ. ამის გამო დედამიწაზე ჩამოიყვანეს რეპტილოიდების განსხვავებული სახეობები (ანუნაკებიც რეპტილოიდები არიან) ინუაკები და ინუნები, შემდეგ ესენი აჯანყდნენ, ხოლო ანუნაკებმა მუშახელად ადამიანები გამოიყენეს, რა თქმა უნდა ადამიანის შრომა ვერცკი შეედრებოდა იმას, რასაც რეპტილოიდები აკეთებდნენ. ამის გამო ყველაზე ჭკვიანმა ანუნაკმა ენქიმ (ეა) ადამიანის ევოლუცია დააჩქარა გარკვეული გენეტიკური ჩარევებით და ადამიანი გააუმჯობესა. მითი ანუნაკების შესახებ ასახავს უცხოპლანეტელებთან მომხდარ პალეოკონტაქტს, თუმცა უნდა აღინიშნოს ის, რომ მარსსა და იუპიტერს შორის არანაირი პლანეტა არ არსებობს და არც 500 000 წლის წინ არსებობდა (მითების მიხედვით). თუ პირველ ვერსიას დავუბრუნდებით, სირიუსიდან მათი წარმომავლობის ვერსიას, რბილად რომ ვთქვათ ეს თეორია სათუოა ვინაიდან სირიუსი ჩვენგან დაახლოებით 8 სინათლის წლის მანძილზეა. ყოველივე ზემოთ მოყვანილის გათვალისწინებით ანუნაკები არ შეგვიძლია მივიჩნიუთ უცხოპლანეტელებად, ანუანკები მხოლოდ და მხოლოდ წარმოადგენენ გარკვეული ცივილიზაციის რელიგიურ რწმენას და მითოლოგიის ნაწილს. ნებისმიერ მითოლოგიურ (რელიგიურ) წარმოდგენას სჭირდება მეტაფიზიკური (ზებუნებრივი) საწყისი, რათა ის ადამიანებმა იწამონ. ანუნაკების შემთხვევა ზუსტად ეს არის, ჩამოდის ვიღაც ზეციდან და ქმნის სრულიად ახალ ცივილიზაციას და ეს უკავშირდება ერთ კონკრეტულ პიროვნებას – ეას, რომელიც შუამდინარულ მითოლოგიაში სიბრძნის ღმერთია. ასე რომ, მითოლოგიაში და რწმენა წარმოდგენებში ხშირია ზებუნებრივი მოვლენები, რათა მოხდეს რწმენის ლეგიტიმაცია, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ეს ფაქტები რეალურად მოხდა! და მით უმეტეს არც იმას, რომ ანუნაკები უცხოპლანეტელები იყვნენ.
ნაყოფსაფარი

ნაყოფსაფარი, პერიკარპიუმი — მცენარის ნაყოფის კედელი, რომელიც ფარავს თესლს. წარმოქმნილია ნასკვის კედლებიდან; ზოგჯერ მის წარმოქმნაში მონაწილეობს ყვავილის სხვა ნაწილებიც (ყვავილსაფარი და სხვა). ნაყოფსაფარი შედგება 3 შრისაგან: გარეთა თხელი შრის — ეგზოლარპიუმისაგან, შიგნითა აპკისებრი, გახევებული ან ტყავისებრი ენდოკარპიუმისა და მათ შორის მდებარე მეზოკარპიუმისაგან. ნაყოფსაფარის კონსისტენციას მნიშვნელობა ენიჭება ნაყოფების კლასიფიკაციისა (მშრალი და წვნიანი ნაყოფები) და მათი ცალკეული ტიპის (კაკალი, კენკრა, კურკიანა და სხვა) დახასიათების დროს.
ნაყოფსხეული

სოკოს ნაყოფსხეული — ჩანთიანი და ბაზიდიუმიანი სოკოების უმეტესობის სპორების მატარებელი ორგანოების სათავსი; წარმოქმნილია მიცელიუმის ჰიფებისაგან, რომლებიც ერთმანეთში მჭიდროდაა გადახლართული. სოკოს ყველაზე თვალსაჩინო ნაწილია. ჩანთიანი სოკოები ნაყოფსხეული ძირითადად 3 ტიპისაა:

კლეისტოკარპიუმი — სფეროსებრი და მთლიანად დახშული, ჩანთები მოთავსებულია ნაყოფსხეულში, ხშირად ყოველგვარი კანონზომიერების გარეშეა განლაგებული;
პერითეციუმი — გარეგნულად ბოთლს ან ყელიან გოგრას წააგავს, ნახევრად დახურულია და ყელზე პატარა ნახვრეტი აქვს;
აპოთეციუმი — ჯამისებრი ან ლამბაქისებრი, ცილინდრული ფორმის ჩანთები განლაგებულია ე. წ. ჰიმენიალურ შრეზე.

უმაღლესი ბაზიდიუმიანი სოკოების ნაყოფსხეული ნაირგვარია: ენისებრი, ბუჩქისებრი, ჩლიქისებრი, ფირფიტისებრი, ქოლგისებრი, ბურთისებრი და სხვა. სპორები მოთავსებულია მილებში, ხორკლებზე, ფირფიტებზე ან ნაყოფსხეულში. თავისი კონსისტენციით ნაყოფსხეული არის მაგარი, კორპისებრი, რქოვანი ან ხორცოვანი. ნაყოფსხეული არ აქვს უმდაბლეს სოკოებს (ქიტრიდიომოცეტები, ზიგომიცეტები, ოომიცეტები), ზოგიერთ ჩანთიან (მაგ., საფუარა სოკოები) და ბაზიდიუმიან სოკოს (გუდაფშუტა და ჟანგა სოკოები), აგრეთვე ყველა უსრულ სოკოს.
ნაყოფჭამიები

ნაყოფჭამიები — პეპლების ფოთოლხვევიების ოჯახისა. მათი ფრთების შლილი 8-24 მმ აღწევს. წინა მუქ ფრთებზე ღია ფერის ლაქები და ბზინვარე ზოლები აქვს, უკანა ფრთები კი ღია ფერისაა. ზიანი მოაქვს მატლს, რომელიც ბინადრობს მცენარის დაზიანებულ ორგანოებში, იქვე ზამთრობს და ჭუპრდება. ყველგანაა გავრცელებული. დიდი რაოდენობითაა ევროპისა და აზიის ტყეებში. ცნობილია 700--მდე სახეობა. მათგან 50-მდე სახეობა აზიანებს ტყის ჯიშებს და სასოფლო სამეურნეო კულტურებს, უმეტესად ხეხილის ნაყოფს, თესლს, ყლორტს, ქერქს, ფესვს. ნაყოფისა და თესლის მავნებელია ვაშლის ნაყოფჭამია, მსხლის ნაყოფჭამია, ქლიავის ნაყოფჭამია და სხვა. აღმოსავლური ნაყოფჭამია საშიში საკარანტინო მავნებელია.

საქართველოში ყველგანაა გავრცელებული და ზიანი მოაქვს დაბლობ და მთისწინა ზონაში. ზღვის დონიდან 800 მ-ზე ზევით მათი მავნებლობა შედარებით მცირეა. ნაყოფჭამიების წინააღმდეგ პროფილაქტიკური და აგროტექნიკური ღონისძიებებთან ერთად იყენებენ ბრძოლის ბიოლოგიურ და ქიმიურ მეთოდებს. დადებით შედეგს იძლევა ფოსფორორგანული პესტიციდებისა (ფოსფამიდი, ფოზალონი, კარბოფოსი, ქლოროფოსი) და ავტოციდური სარტყლის გამოყენება.
ქურთოლოგია

ქურთოლოგია არის სამეცნიერო დისციპლინა, რომელიც ქურთი ხალხის, მათი ენისა და კულტურის შესწავლითაა დაკავებული. სპარსელებისა და პართელების მსგავსად ქურთებიც ირანულენოვან მოსახლეობას მიეკუთვნებიან და ცხოვრობენ თანამედროვე თურქეთის, ირანის, სირიისა და ერაყის ტერიტორიაზე. ქურთოლოგიის ყველაზე სახელგანთქმული მკვლევარი იყო ვლიდიმირ მინორსკი, რომელიც ქურთული ენის შესწავლით იყო დაკავებული და მას მიაჩნდა, რომ ქურთული ერთ-ერთი ძველი ირანული ენის მიდიურის შთამომავალი იყო.
ჩერნობილი

ჩერნობილი (ან ჩორნობილი, , ) — მიტოვებული ქალაქი ჩრდილოეთ უკრაინაში, კიევის ოლქში, ბელარუსის საზღვართან. ქალაქი ევაკუირებულ იქნა 1986 წელს ჩერნობილის ატომური ელექტროსადგურის ავარიისას, რომელიც ქალაქიდან 14,5 კმ-ში მდებარეობდა.

მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი ამჟამად თითქმის უკაცრიელია, რამდენიმე მცხოვრები საკუთარ სახლს მაინც დაუბრუნდა. ატომური სადგურის აფეთქებას პერსონალ ანატოლი დიატლოვს აბრალებენ.
დერ ზოლდატი

დერ ზოლდატი (გერმანულად „ “, ქართულად „ჯარისკაცი“) — ავსტრიაში გამომავალი ერთადერთი სამხედრო-პოლიტიკური სპეციალური მედია საშუალება. „დერ ზოლდატს“ აქვს გაზეთის ფორმატი და გამოდის 24-ჯერ წლის განმავლობაში.

„დერ ზოლდატი“ აქვეყნებს ინფორმაციებს ავსტრიისა და საერთაშორისო უსაფრთხოებისა და თავდაცვის პოლიტიკის თემებზე.

გაზეთი სამხედრო საქმით დაკავებულ, ან დაინტერესებულ მკითხველს სთავაზობს აქტუალურ რეპორტაჟებსა და კორესპონდენციებს, ფუნდირებულ ანალიზსა და სამხედრო სფეროს სპეციალისტთა განსხვავებული თვალთახედვით გაშუქებულ მიმდინარე მოვლენებს.

ეს სპეციალური სამხედრო პუბლიკაციები განკუთვნილია სხვადასხვა განხრით მომუშავე ექსპერტებისათვის, აგრეთვე მათთვის, ვინც პოლიტიკაში, ეკონომიკაში, ჯარსა და მასმედიაში საზოგადოებრივი აზრის ჩამოყალიბებით, ან გადაწყეტილებების მიღებითაა დაკავებული.

უსაფრთხოებისა და თავდაცვის სფეროში ავსტრიული „დერ ზოლდატი“ წარმოადგენს საინფორმაციო და საკომუნიკაციო პლატფორმას.

გაზეთი 1956 წლიდან მჭიდროდ თანამშრომლობს ავსტრიის ქვეყნის თავდაცვის ფედერალურ სამინისტროსთან.
კუკულკანი

კუკულკანი — ფრთოსანი გველი, ქარის ღმერთი. მეცნიერთა ნაწილი თვლის, რომ კუკულკანი იყო განსახიერება წვიმის ღვთაება ჩააქისა. ფრთოსანი გველის პირამიდა - ”ელ კასტილიო” ქალაქ - ჩიჩენ-იცაში მდებარეობს . მაიას ტომის ქურუმები, ღვთაების კეთილმოსურნეობის მოსაპოვებლად, ადამიანთა მფეთქავ გულებს სწირავდნენ მას.

მესოამერიკის ცივილიზაციათა რელიგიაში ფრთოსანი გველის კულტს მუდამ გამორჩეული ადგილი ეკავა, მას ეთაყვანებოდნენ - ტოლტეკები, აცტეკები, მიშტეკები, ტეოტიუაკანის მკვიდრნი, მაიას ხალხი და ოლმეკებიც კი. ფრთოსან გველს აცტეკისა და ტეოტიჰუაკანის ცივილიზაცია - კეცალკოატლს უწოდებდა, მაია - კუკულკანს.
სამხრეთი კუნძული

სამხრეთი კუნძული — ახალი ზელანდიის ყველაზე დიდი კუნძული.

გეოგრაფია
კუნძულის ფართობია — 150 437 კმ², ეს სიდიდით მე-12 კუნძულია მსოფლიოში.

სამხრეთი კუნძული გამოყოფილია კუკის სრუტით ჩრდილოეთი კუნძულისაგან. კუნძულის მთელ სიგრძეზე გადაჭიმულია სამხრეთი ალპები, რომლეზეც მდებარეობს ახალი ზელანდიის უმაღლესი თოვლიანი მწვერვალი კუკის მთა (3754 მ). ამ კუნძულის 18 პიკი მაღალია 3000 მეტრზე. მთებში დაახლოებით 360 მყინვარია. მათ შორის ყველაზე დიდია ტასმანის მყინვარი, ფრანც-იოსების მყინვარი და ფოქსის მყინვარი. პლეისტოცენური გამყინვარების ეპოქაში მყინვარებს ჰქონდათ დიდი სიმძლავრე და არაერთხელ ეშვებოდნენ აღმოსავლეთით მდებარე კენტერბერის ვაკეზე და ეკავათ მნიშვნელოვანი ნაწილი სამხრეთით თანამედროვე ოტაგოს რეგიონში. ამ რაიონებისათვის დამახასიათებელია ღრმა -ს მსგავსი ველები, ძლიერ განცალკევებული რელიეფი და წაგრძელებული ფორმის ცივი ტბები — ტე-ანაუ, მანაპოური, უაკატიპუ და ჰაუეა. ახალი ზელანდიის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი ჩანჩქერია — სატერლენდი (580 მ). სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს სუთლენდის დაბლობი და ოტაგოს პლატო. ჰავა სუბტროპიკულია, ზღვისა, უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში — ზომიერი.

კუნძულზე მდებარეობენ ისეთი ენდემური სახეობების არეალები, როგორიცაა თუთიყუში კეა .

მოსახლეობა
2013 წლის შეფასებით, კუნძულზე ცხოვრობს 1 048 300 ადამიანი, რაც დაახლოებით შეადგენს ახალი ზელანდიის მთელი მოსახლეობის 24 %-ს. კუნძულზე მდებარე დიდი ქალაქებია — დანიდინი და კრაისტჩერჩი. მთავარი ქალაქია კრაისტჩერჩი.

ადმინისტრაციული წყობა
ადმინისტრაციულად სამხრეთი კუნძული იყოფა შვიდ რეგიონად:
სამხრეთი ალპები

სამხრეთი ალპები, ახალი ზელანდიის ალპები  — ქედი ახალ ზელანდიაში. გადაჭიმულია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ თითქმის მთელ სამხრეთ კუნძულზე. მაქსიმალური სიმაღლე 3764 მ (კუკის მთა). უმთავრესად აგებულია კრისტალური ფილებით. არის მყინვარები. დასავლეთ კალთაზე მარადმწვანე ტყეებია, აღმოსავლეთ კალთაზე — გვალვაგამძლე ბუჩქნარი და ბალახეულობა.
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 1956

ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 1956 — ევროვიზიის ისტორიაში პირველი კონკურსი. ის ჩატარდა 24 მაისს 1956 წელს ქალაქ ლუგანოში, შვეიცარია. დაშვებული იყო მომღერლების მხოლოდ სოლო შესრულება. ავსტრიამ, გაერთიანებულმა სამეფომ და დანიამ მონაწილეობა ვერ მიიღეს რადგანაც ამ ქვეყნების ტელეკომპანიებმა გვიან ჩაატარეს შესარჩევი კონკურსები.