iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
მარტის იდები (ფილმი)

მარტის იდები — 2011 წლის ამერიკული პოლიტიკური დრამა, რომლის რეჟისორია ჯორჯ კლუნი. სცენარი, რომელიც დაწერა კლუნიმ გრანტ ჰესლოვთან და ბო უილიმონთან ერთად დაფუძნებულია უილიმონის 2008 წლის პიესაზე „ფარაგუტ ნორდი“. ფილმი მოგვითხრობს პენსილვანიის გუბერნატორის, მაიკ მორისის საპრეზიდენტო კამპანიაზე და მის ურთიერთობაზე იდეალისტი სტივენ მეიერთან. რაიან გოსლინგი თამაშობს კამპანიის უმცროს მენეჯერს, ჯორჯ კლუნი კი — მორისს. სურათში ასევე მონაწილეობენ ფილიპ სეიმურ ჰოფმანი, პოლ ჯიამატი, მარისა ტომეი, ჯეფრი რაიტი და ევან რეიჩელ ვუდი.

„მარტის იდებმა“ გახსნა ვენეციის 68-ე საერთაშორისო კინოფესტივალი და ასევე აჩვენეს ჰაიფასა და ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალებზე. ფილმი კინოეკრანებზე გამოვიდა 2011 წლის 7 ოქტომბერს და მსოფლიოს მასშტაბით მისმა შემოსავალმა შეადგინა 76 მილიონი აშშ დოლარი. -ის მიხედვით ფილმი კინოკრიტიკოსთა 86%-მა მოიწონა.

ფილმის სათაური უკავშირდება იულიუს კეისრის მკვლელობის დღეს, 15 მარტს, რომელიც მარტის იდების სახელითაა ცნობილი.
ალექსი I კომნენოსი

ალექსი კომნენოსი (1056 — 15 აგვისტო, 1118) — ბიზანტიის იმპერატორი 1081-1118 წლებში. მიუხედავად იმისა, რომ ის არ იყო კომნენოსების დინასტიის ფუძემდებელი, მხოლოდ მისი მმართველობის ჟამს მოახერხა კომნენოსების ოჯახმა ძალაუფლების მთლიანად ჩაგდება ხელში. ალექსი -მა მემკვიდრეობით მიიღო იმპერია, რომელიც ნგრევას განიცდიდა და მუდმივ საომარ მოქმედებებში იყო ჩართული ორივე ფრონტზე — აღმოსავლეთით სელჩუკების, ხოლო დასავლეთით ნორმანების წინააღმდეგ. ალექსიმ შეძლო, რომ მყისიერად შეეჩერებინა ბიზანტიის დაკნინება და დაიწყო სამხედრო, ფინანსური და ტერიტორიული აღორძინება, რასაც კომნენოსთა რესტავრაცია ეწოდა. მისი თხოვნები დასავლეთ ევროპის მიმართ, რომ თურქების წინააღმდეგ დახმარებოდნენ იყო ის კატალიზატორი, რამაც აამოქმედა ჯვაროსნული ლაშქრობები.
თენგიზ სანაძე

თენგიზ ივანეს ძე სანაძე (დ. 30 იანვარი, 1930, თბილისი — გ. 15 დეკემბერი, 2011, იქვე) — ქართველი ფიზიკოსი, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1974)

ბიოგრაფია
თენგიზ სანაძე დაიბადა 1930 წლის 30 იანვარს თბილისში. 1948 წელს ოქროს მედლით დაამთავრა ვაჟთა საშუალო სკოლა და იმავე წელს მისაღები გამოცდების ჩაბარების შემდეგ ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-ტექნიკის ფაკულტეტზე<. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1954 წ. ნახევარი წლის განმავლობაში მუშაობდა ლებედევის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის (მოსკოვი) რხევების ლაბორატორიაში მივლინებულ ასპირანტად. აკადემიკოს ალექსანდრე პროხოროვის ხელმძღვანელობით, მან აითვისა ზემაღალი სიხშირეების ტექნიკა.

1954 წელს თბილისში დაბრუნების შემდეგ ააწყო ელექტრონული პარამაგნიტური რეზონანსის (ეპრ) სპექტრომეტრი და ასევე შექმნა საბჭოთა კავშირში ერთ-ერთი პირველი დაბალტემპერატურული რეზონატორი, ლითონის კრიოსტატი თხევადი წყალბადის და თხევადი ჰელიუმის ტემპერატურაზე სამუშაოდ.

1956–1958 სანაძე თსუ-ს უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელია, 1958–1960 — დაბალი ტემპერატურების ფიზიკის სამეცნიერო-კვლევითი ლაბორატორიის გამგე, 1960 წლიდან რადიოფიზიკის კათედრის გამგე. მისი უმთავრესი შრომები ეხება ელექტრონული პარამაგნიტური რეზონანსის (ეპრ) საკითხებს. ნაშრომთა ციკლისათვის ეპრ-ში (გივი ხუციშვილთან ერთად) მიენიჭა პ. მელიქიშვილის სახელობის პრემია (1970).
ანრი დე ტულუზ-ლოტრეკი

გრაფი ანრი მარი რაიმონ დე ტულუზ-ლოტრეკ-მონფა (; დ. 24 ნოემბერი, 1864 — გ. 9 სექტემბერი, 1901), ან უბრალოდ ანრი დე ტულუზ-ლოტრეკი — ფრანგი მხატვარი, გრავიურისტი, ფერმწერი და ილუსტრატორი. ტულუზის-ლოტრეკი ცესანესთან, ვან გოგთან და გაგინთან ერთად ცნობილია როგორც ერთ-ერთი უდიდესი მხატვარი პოსტ-იმპრესიონისტების პერიოდში.

ადრეული ცხოვრება
მხატვარი დაიბადა საფრანგეთში, შატო-დე-მალრომში; არისტოკრატების ოჯახში. ის იყო კომტ ალფონს დე ტულუზ ლოტრეკ მონფასა და ადელ ტაპი დე სელირანის პირველი შვილი. შემდეგ დაიბადა მისი უმცროსი ძმა, რომელიც მალევე გარდაიცვალა.

ძმის გარდაცვალების შემდეგ მისი მშობლები ერთმანეთს დაშორდნენ და მასზე ამ დროის განმავლობაში ძიძა ზრუნავდა. 8 წლის ასაკში ანრი საცხოვრებლად დედასთან, პარიზში გადავიდა. აქ მან სამუშაო რვეულში თავისი პირველი ესკიზებისა და კარიკატურების ხატვა დაიწყო. მხატვრის ოჯახს შეუმჩნეველი არ დარჩენია მისი ნიჭი, მასთან სტუმრად დადიოდა მისი მამის მეგობარი, რენე პრინსეტო, რომელიც მას არაფორმალურ გაკვეთილებს უტარებდა. ანრის ძირითად თემას შეადგენდნენ ცხენები. 1875 წელს ანრი დაბრუნდა ალბში, რადგან დედამისმა გადაწყვიტა ეზრუნა მისი ჯანმრთელობაზე და ამ მიზნით გადაწყვიტა იგი წაეყვანა თერმულ აბანოებში სამკურნალოდ, იმ იმედით რომ მისი სხეული კვლავ გააგრძელებდა ჯანსაღ ზრდა-განვითარებას.

უუნარობა და ჯანმრთელობის პრობლემები
მხატვარს მემკვიდრეობით გადაეცა მთელი რიგი თანდაყოლილი ავადმყოფობებისა. 13 წლის ასაკში მან დაიზიანა მარჯვენა ბარძაყის ძვალი, ხოლო 14 წლის ასაკში მარცხენა. მას ჭრილობები სათანადოდ არ შეუხორცდა, რაც თანამედროვე ექიმების აზრით უნდა ყოფილიყო უცნობი, გენეტიკური დაავადების ბრალი(ხშირად ცნობილია,როგორ ტულუზ ლოტრეკის სინდრომი). სავარაუდოა ეს დაავადება იყო პიქნოდისოსტოსისი. რაქიტის გამწვავებასთან ერთად მას -მაც შეაწუხა, ამიტომ მისმა ფეხებმა შეწყვიტეს ზრდა-განვითარება. საბოლოოდ ის იყო მოზარდის სიმაღლის 1,54 მ, ხოლო მისი ფეხები ბავშვის ფეხის ზომისა იყო 0,70 მ. ასევე ვრცელდება ინფორმაცია, რომ მას ჰქონდა ჰიპერტროფიული სასქესო ორგანო. რადგან ფიზიკურად მას არ შეეძლო სხვადასხვა სახის მრავალ საქმიანობაში გამოეჩინა თავი, ანრიმ საკუთარი თავი მიუძღვნა ხელოვნებას და გახდა ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მხატვარი პოსტ-იმპრესიონისტი, ილუსტრატორი და ლითოგრაფი. მის შემოქმედებაში აღწერილია გვიანი მე-19 საუკუნის ბოჰემური პარიზის ცხოვრების წესი. იგი ასევე წერდა სტატიებს ილუსტრაციების შესახებ ჟურნალ -სათვის 1890-ის შუა ხანებში. კოლეჯში ჩაჭრის შემდგომ ხელმეორედ ჩააბარა გამოცდები და დაასრულა სწავლა.
ჩრდილოეთ მაკედონიის პრემიერ-მინისტრი

ჩრდილოეთ მაკედონიის პრემიერ-მინისტრი — ჩრდილოეთ მაკედონიის მთავრობის თავმჯდომარე. ის არის ჩრდილოეთ მაკედონიის პოლიტიკური კოალიციის ლიდერი ჩრდილოეთ მაკედონიის პარლამენტში, ასევე ჩრდილოეთ მაკედონიის მთავრობის მეთაური. ჩრდილოეთ მაკედონიის მოქმედი პრემიერ-მინისტრი არის ნიკოლა გრუევსკი, 2006 წლის 27 აგვისტოდან.

ჩრდილოეთ მაკედონიის პრემიერ-მინისტრების სია
მაკედონიის სოციალისტური რესპუბლიკა
მაკედონიის რესპუბლიკა / ჩრდილოეთი მაკედონია
ქეთევან კალანდაძე

ქეთევან კალანდაძე (დ. თბილისი, საქართველო) — ქართველი თანამედროვე მხატვარი.

ბიოგრაფია
ქეთევანი დაიბადა თბილისში. 90–იან წლების დასაწყისში სწავლობდა თოიძის სამხატვრო სკოლაში. 1998 წელს დაამთავრა თბილისის ხელოვნების აკადემია, სადაც სწავლობდა ფერწერის ფაკულტეტზე. 2000 წელს ქეთევანი გახდა საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი. მისი ნამუშევრების პირველი პერსონალური გამოფენა შედგა ჯერ კიდევ 1994 წელს, თბილისის სახვითი ხელოვნების აკადემიაში სწავლის დასაწყისში. ქეთევანის ნამუშევრები ინახება გერმანიის, ისრაელის, ინგლისის, ჰოლანდიის, რუსეთის და აშშ–ს კერძო კოლექციებში. ნარკვევები ქეთევანის ნამუშევრების შესახებ დაბეჭდილია ისეთ გამოცემებში, როგორიცაა თავისუფალი საქართველო, საღამოს თბილისი, არგუმენტები და ფაქტები, ახალი ეპოქა.

გამოფენები
2002 — პერსონალური გამოფენა აჭარის წარმომადგენლობაში თბილისში, საქართველო.
2001 — ბარათების საკონკურსო გამოფენა გალერეა „“–ში, თბილისი, საქართველო.
1999 — ძველი გალერეა, თბილისი, საქართველო.
1999 — კოლექტიური გამოფენა „ახალგაზრდა მხატვრები“ მუზეუმში ქარვასლა, თბილისი, საქართველო.
1994 — პერსონალური გამოფენა გალერეა „მერანში“,თბილისი, საქართველო.

პუბლიკაციები
არის მთელი სამყარო შენს სულში, არგუმენტები და ფაქტები №50 (482) / 14 დეკემბერი 2011
ბათუმში შეხვედრამდე, ახალი ეპოქა / 11–14 მაისი 2001
ფერის სამყაროში, თავისუფალი საქართველო / 13 ოქტომბერი 1999
გაზაფხული ტილოზე, საღამოს თბილისი / 9 დეკემბერი 1994
სიყვარულის დღესასწაული, თბილისი / 16 დეკემბერი 1994
თანამედროვე საქართველოს ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი, მხატვრები და კრიტიკოსები / 2000
საქართველოს ციფრული ენციკლოპედია,
კუბის პოლიტიკური სისტემა

კუბა კონსტიტუციურად განსაზღვრულია როგორც „სოციალისტური რესუბლიკა“, რომელიც ხოსე მარტის პრინციპებით ხელმძღვანელობს, პოლიტიკურად კი იზიარებს კომუნისტური სახელმწიფოს მამების — მარქსის, ენგელსისა და ლენინის იდეებს. ამჟამინდელი კონსტიტუცია მმართველ კუბის კომუნისტურ პარტიას „სახელმწიფოსა და საზოგადოების წამყვანი ძალის“ ფუნქციებს აკისრებს.

აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებს კუბის მთავრობა, რომელიც წარმოდგენილია სახელმწიფო და მინისტრთა საბჭოებით. საკანონმდებლო ხელისუფლება ხორციელდება ერთპალატიანი, სახალხო ძალაუფლების ეროვნული ასამბლეის მიერ, რომლის ხელშიც სახელმწიფო ძალაუფლების მაქსიმუმი იყრის თავს. ამჟამად, სახელმწიფო საბჭოს პრეზიდენტია ყოფილი პრეზიდენტის, ფიდელ კასტროს ძმა — რაულ კასტრო, რომელიც ამავე დროს არის მინისტრთა საბჭოს პრეზიდენტი (ხშირად მოიხსენიებენ ასევე როგორც პრემიერ-მინისტრი), კომუნისტური პარტიის პირველი მდივანი და რევოლუციური შეიარაღებული ძალების მთვარსარდალი. ეროვნული ასამბლეის პრეზიდენტია რიკარდო ალკარონი.

სასამართლო ხელისუფლება სახალხო უზენაესი სასამართლოს ხელშია
ლაგუატის პროვინცია

ლაგუატი (არაბ. ) — პროვინცია (ვილაიეთი) ცენტრალურ ალჟირში. პროვინციის სახელი ნიშნავს "ოაზისს." პროვინციის დედაქალაქია ლაგუატი. სხვა დიდი ქალაქებია აფლოუ, აინ-მადჰი, ქურდანი და მახარეგი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 25,057 კმ²-ს. 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 477,328 ადამიანი.

პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 10 რაიონად. რაიონები თავის მხრივ იყოფიან 25 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
გარდაიის პროვინცია

გარდაია (არაბ. , მოზაბიტ. ) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. პროვინციის დედაქალაქია გარდაია. აქ მდებარეობს მზაბის ხეობა, რომელიც იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. პროვინციის ფართობია 86,105 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 375,988 ადამიანს.

პროვინცია იყოფა 9 რაიონად, რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 13 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
ელ-უედის პროვინცია

ელ-უედი (არაბ. ) — საჰარას პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში, რომელიც მდებარეობს უადიში. პროვინციის დედაქალაქია ელ-უედი. დედაქალაქის გარდა, პროვინციის მნიშვნელოვანი ქალაქებია გუემარი, დებილა და რობაჰი. პროვინციის ფართობია 54,573 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 673,934 ადამიანს.

პროვინცია შედგება 12 რაიონისგან, რომლებიც იყოფიან 30 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
საქართველოს საისტორიო საზოგადოება

საქართველოს საისტორიო საზოგადოება (1976 წლამდე საქართველოს ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ფოლკლორის სამეცნიერო საზოგადოება) — ნებაყოფლობითი სამეცნიერო საზოგადოებრივი ორგანიზაცია. დაარსდა 1959 წელს საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიასთან, აგრძელებს საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების ტრადიციებს.

საქართველოს საისტორიო საზოგადოება აერთიანებს საისტორიო მეცნიერებით დაინტერესებულ პირებს, ეწევა საისტორიო მეცნიერებათა მიღწევებისა და ცოდნის პოპულარიზაციას, ხელს უწყობს უწყებათა სამეცნიერო მუშაობის კოორდინაციას, მატერიალური კულტურის ისტორიის ძეგლების შეგროვებას, დაცვასა და შესწავლას.

საქართველოს საისტორიო საზოგადოების პირველი თავმჯდომარე იყო აკადემიკოსი ნიკოლოზ ბერძენიშვილი (1966 წლამდე). 1967 წლიდან აკადემიკოსი გიორგი ჩიტაია.
რობერ გერენი

რობერ გერენი (; დ. 28 ივნისი, 1876 — გ. 19 მარტი, 1952) — ფრანგი ჟურნალისტი, ფიფა-ს პირველი პრეზიდენტი (1904-1906 წლებში).

რობერ გერენი ფრანგული ფეხბურთის აქტიური პერსონა იყო ჯერ კიდევ ფიფა-ს დაარსებამდე. 1904 წლის 22 მაისს, ახლადდაარსებული ორგანიზაციის შვიდივე წევრმა ქვეყანამ ხმა მისცა რობერ გერენის პრეზიდენტად არჩევას. მისი თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდში ფიფა-ში კიდევ რვა ქვეყნის ფედერაცია გაწევრიანდა, მათ შორის ინგლისის ფეხბურთის ასოციაცია.
ტრაქტატი ივერიელ მეფეთა და მთავართა

საქართველოს სამეფო-სამთავროების ტრაქტატი 1790 — სამოკავშირო ხელშეკრულება ქართლ-კახეთის სამეფოს, იმერეთის სამეფოს, ოდიშისა და გურიის სამთავროთა შორის. ქართლ-კახეთისა და იმერეთის სამეფოების გაერთიანების შესახებ 1790 მოლაპარაკებას პირდაპირი შედეგი არ მოჰყოლია. ერთიანობის იდეა მაინც ისე ძლიერი იყო, რომ მალე, 1790 წლის ივნისს, დაიდო საქართველოს სამეფო-სამთავროების ტრაქტატი — ორხმრივი ხელშეკრულება, ერთი მხრივ ქართლ-კახეთის სამეფოსა და მეორე მხრივ — იმერეთის სამეფოს, ოდიშისა და გურიის სამთავროებს შორის. ტრაქტატის მომზადების ორგანიზატორი იყო სოლომონ ლიონიძე. ტრაქტატის პრეამბულაში აღნიშნული იყო, რომ ხელშეკრულების საფუძველია ქართველთა ეროვნული ერთობა: „ყოველნი ივერიელნი“ არიან „სისხლით ნათესავნი, ერთმოწმუნენი და ერთისა ენისა მქონებელნი“; აქედან გამომდინარე, საქართველოს მეფე-მთავრები დებენ ზემო და ქვემო ივერიის (ე. ი. აღმოსავლეთ და დასავლეთ საქართველოს) ერთობისა და ურთიერთდახმამრების პირობას. ერეკლე , რომელიც ამ ხელშეკრულებაში გამოდიოდა როგორც მოკაცშირეთა შორის რანგით უმაღლესი ხელისუფალი, დასავლეთ საქართველოს მცხოვრებთა „საზოგადო მამა“, საჭირო შემთხვევაში ყოველგვარი საშუალებით დახმარებას აღუთქვამდა მოკავშირეებს და პირდებოდა, რომ იზრუნებდა მათ შეყვანაზე რუსეთის მფარველობაში. თავის მხრივ, დასავლეთ საქართველოს მეფე-მთავრები ერეკლე -ს პირობას აძლევდნენ, რომ ისინი, ნებაყოფლობით უერთდებიან რა რუსეთის იმპერიას ქართლ-კახეთის მიერ დადებულ მფარველობით ხელშეკრულებას (გეორგიევსკის ტრაქტატს 1783), საჭირო შემთხვევაში ყოველგვარი საშუალებით დაეხმარებიან ქართლ-კახეთის სამეფოს. ეს ტრაქტატი რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1787-1791) დროს დაიდო. მონაწილეთაგან სათანადოდ დამტკიცებული ტრაქტატის ასლი ერეკლემ მაშინვე იასიში მყოფ რუსეთის საზავო დელეგაციის მეთაურს გრიგოლ ალექსანდრესძე პოტიომკინს გაუგზავნა. რუს დიპლომატებს ეს დოკუმენტი იმის დასამტკიცებლად უნდა გამოეყენებინათ, რომ საქართველოს სამეფო-სამთავროები ნებაყოფლობით შევიდნენ რუსეთის მფარველობის ქვეშ და რუსეთის მთავრობას უფლება ჰქონდა ემოქმედა მათი სახელით. პოტიომკინის სიკვდილის შემდეგ დელეგაციის ახალმა ხელმძღვანელმა ა. ბეზბოროდკომ ტრაქტატის ტექსტი სათანადოდ არ გამოიყენა და იასის საზავო ხელშეკრულებაში საქართველოს საკითხი უყურადღებოდ დარჩა.
ანტონიო მაკეოს აეროპორტი

ანტონიო მაკეოს აეროპორტი — საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი კუბაში, ქალაქ სანტიაგო-დე-კუბასთან. ერთ-ერთ გარე კედელზე არსებობს ერნესტო ჩე გევარას პორტრეტი. აეროპორტი ემსახურება აგრეთვე რეაქტიულ თვითმფრინავებსაც. სრულდება როგორც ადგილობრივი, ისე საერთაშორისო რეისები. უკანასკნელი ვიზიტის დროს ანტონიო მაკეოს აეროპორტში ჩამოფრინდა რომის პაპი იოანე პავლე , რომელმაც იმგზავრა სანტიაგო-დე-კუბასა და ჰავანაში.

2010 წლის 4 ნოემბერს თვითმფრინავმა 72, ბორტზე მყოფ 68 მგზავრთან ერთად განიცადა კატასტროფა, რასაც ყველა მგზავრი შეეწირა.
საქართველოს სამეცნიერო-პოპულარული და დოკუმენტური ფილმების სტუდია

საქართველოს სამეცნიერო-პოპულარული და დოკუმენტური ფილმების სტუდია — დამოუკიდებელ საწარმოო-შემოქმედებით ორგანიზაციად ჩამოყალიბდა თბილისში 1958 წლის ივლისში 1928 —1958 წლებში ქართული ქრონიკალურ-დოკუმენტურ და სამეცნიერო-პოპულარული ფილმებს იღებდნენ ჯერ „სახკინმრეწვთან“, ხოლო შემდეგ — კინოსტუდია „ქართულ ფილმთან“ არსებულ კინოქრონიკის სექტორის ბაზაზე). კინოსტუდია ყოველწლიურად უშვებდა 80-100 დასახელების ფილმსა და კინოჟურბალს, რომელთაგან 7 სამეცნიერო-პოპულარულია (მზადდებოდა საკავშირო ეკრანისათვის რუსულ ენაზე); 25 — დოკუმენტური (1 — სრულმეტრაჟიანი, დანარჩენი — მოკლემეტრაჟიანი); 12 — კინოჟურნალი „საბჭოთა საქართველო“ და 4 — ყოველკვარტალური თემატური კინოჟურნალი „ადამიანი და კანონი“. გარდა ამ გეგმური კინოფილმებისა, კინოსტუდია იღებდა სხვადასხვა უწყების (ძირითადად საკავშირო ტელევიზიისა და სახკინოს) მიერ დაკვეთილ სრულმეტრაჟიან და მოკლემეტრაჟიან ფილმებს, ყოველწლიურად ამზადებდა კინომატიანის მასალას 4000 მ ოდენობით.

სტუდიაში სხვადასხვა დროს მოღვაწეობდნენ საბჭოთა კინომატოგრაფიის თვალსაჩინო წარმომადგენლები: მიხეილ კალატოზიშვილი (სტუდიის ერთ-ერთი პირველი დირექტორი), ს. დოლიძე (კინოქრონიკის სექტორის ხელმძღვანელი), გ. ასათიანი და სხვები. სტუდიაში გადაიღეს თავიანთი პირველი ფილმები ო. იოსელიანმა, გ. შენგელაიამ, გ. კანდელაკმა და სხვებმა. 1979 წელს სსრკ კინომატოგრაფიის სახელმწიფო კომიტეტის გადაწყვეტილებით საქართველოს სამეცნიერო-პოპულარული და დოკუმენტური ფილმების სტუდიამ კატეგორიის სტუდიის სტატუსი მიიღო.
ავრელიანე

ავრელიანე (; დ. 9 სექტემბერი, 214 ან 215 — გ. სექტემბერი ან ოქტომბერი, 275) — რომის იმპერატორი 270–275 წლებში. იმპერატორობის დროს მან დაამარცხა ძველგერმანული ტომი ალემანები, აგრეთვე , გუთები, ვანდალები, თიურინგები, იუთნუნგები და სარმატები. დაასრულა მესამე საუკუნის კრიზისი და ხელახლა შემოიერთა სეპარატისტული ტერიტორიები — გალების იმპერია და პალმირის იმპერია, რითაც რომის იმპერია სრულყო. მიუხედავად ამ წარმატებებისა ის იძულებული გახდა, მიეტოვებინა და დაეცალა დაკიის პროვინცია, რომელიც იმპერიას აღარასდროს დაუბრუნებია. იმ წარმატებების გამო, რასაც მან მიაღწია, მან მოიპოვა სახელი „ “, რაც ნიშნავს „სამყაროს აღმადგენელს“.

იმპერატორობის წლებში ავრელიანემ გამოსცა ბრძანება სამონეტო მეურნეობასთან დაკავშირებით. ბარბაროსების შემოსევებმა და ხშირმა აჯანყებებმა სახელმწიფო ხაზინაში გამოიწვია ფულის გაუფასურება. სამონეტო სახლის გამგებლები ბოროტად იყენებდნენ თავინათ უფლებებს — ძვირფასი ლითონის ნაცვლად მონეტას ჭრიდნენ ნაკლები ხარისხის შენადნობით. ამის გამო დაეცა მონეტის ფასი, რასაც მოჰყვა პროტესტის დიდი ტალღა, რომელიც „მონეტარიების“ აჯანყების სახელით არის ცნობილი. აჯანყების ფართო რეზონანსზე მეტყველებს ის ფაქტი, რომ მათთან ბრძოლაში დაიღუპა 7 ათასი ლეგიონერი.

ავრელიანეს დროს სენატმა დაკარგა ყოველგვარი ფუნქცია. დაკანონდა თვითმპყრობელობა. საფუძველი ჩაეყარა იმპერიის გადასვლას მმართველობის ახალ ფორმაზე, რომელიც დომინატის სახელწოდებით არის ცნობილი. იმპერატორის სამხედრო-ბიუროკრატიული სისტემა ემყარებოდა არმიას. ავრელიანე გარეგნული სამკაულებითაც განსხვავდებოდა წინამორბედებისაგან. ატარებდა მეფურ დიადემას. თავს უწოდებდა „ღმერთსა“ და „ბატონს“, სახელმწიფოს უმაღლეს ღვთაებად გამოაცხადა მზის ღმერთი. რომში მარსის ველზე აღმართა მზის ღმერთის ქანდაკება.

ავრელიანე მეომარი იმპერატორი იყო. იბრძოდა იმპერიის ყველა მხარეში, ზემოთ ნახსენებთა გარდა, მან ილაშქრა ალექსანდრიასა და გალიაში.

გატარებული რეფორმების მიუხედავად, რომის არმიამ ვერ დაიბრუნა ადრინდელი ბრწყინვალება.

რეფორმატორი და მეომარი იმპერატორი 275 წელს სპარსეთის წინააღმდეგ სალაშქროდ დაიძრა, მაგრამ მიზანი განუხორციელებელი დარჩა, აზიაში გადასული, ბიზანტიონთან ახლოს შეთქმულებმა მოკლეს. მის შემდეგ იმპერატორად აირჩიეს ხანდაზმული სენატორი მარკუს კლავდიუს ტაციტუსი.
გალიენუსი

გალიენუსი (; დ. დაახ. 218 — გ. 268) — რომის იმპერატორი თავის მამასთან, ვალერიანესთან ერთად 253–260 წლებში და დამოუკიდებლად 260–268 წლებში. მან იმპერიის კონტროლი მაშინ ჩაიბარა როდესაც ის დიდ კრიზისს განიცდიდა. მიუხედავად იმისა, რომ მან მრავალი სამხედრო გამარჯვება მოიპოვა, ის უძლური იყო, რომ შეეჩერებინა მისი სამფლობელოს დიდ ნაწილს გამოყოფოდა იმპერიას.
მიხეილ VIII (ბიზანტია)

მიხეილ პალეოლოგოსი (; დ. 1223 — გ. 11 დეკემბერი 1282) — ბიზანტიის იმპერატორი; მართავდა ბიზანტიის იმპერიას 1261–1282 წლებში. მიხეილ იყო პალეოლოგოსების დინასტიის, ბიზანტიის უკანასკნელი და ყველაზე ხანგრძლივი მმართველი დინასტიის, დამაარსებელი. მან გაათავისუფლა კონსტანტინოპოლი ლათინებისაგან 1261 წელს და ნიკეის იმპერია გადააქცია აღდგენილ ბიზანტიის იმპერიად. იყო დასავლეთის და აღმოსავლეთის ეკლესიების უნიის მომხრე.
კრუმი

კრუმი, აგრეთვე ცნობილი როგორც კრუმ მრისხანე (გ. 814) — ბულგარეთის ხანი (მეფე) დაახლ. 803 - 814 წლებში. მისი მეფობის დროს ბულგარეთი ტერიტორიულად გაორკეცდა - ის გადაჭიმული იყო დუნაის შუა წელიდან მდინარე დნეპრამდე და ოდრინიდან (თანამედროვე ედირნე) ტატრის მთებამდე. მისი ძლიერმა და ენერგიულმა მმართველობამ საფუძველი ჩაუყარა ბულგარულ სახელმწიფოებრივ ორგანიზებას.
სიმეონ I (ბულგარეთი)

სიმეონ დიდი — ბულგარეთის იმპერატორი. მართავდა ბულგარეთის იმპერიას 893-927 წლებში. ბიზანტიელების, უნგრელებისა და სერბების წინააღმდეგ სიმეონის წარმატებული კამპანიების გამო, ბულგარეთმა მიაღწია უდიდეს ტერიტორიულ ექსპანსიას თავის ისტორიაში და იქცა უძლიერეს სახელმწიფოდ თანამედროვე აღმოსავლეთ ევროპაში. მისი მმართველობა აგრეთვე იყო პერიოდი უბადლო კულტურული და საგანმანათლებლო აღორძინებისა, რომელიც მოგვიანებით ბულგარული კულტურის ოქროს ხანად შერაცხეს. სიმეონ -ის მმართველობის ჟამს ბულგარეთს ეკავა უზარმაზარი ტერიტორია, რომელიც გადაჭიმული იყო ეგეოსის, ადრიატიკისა და შავ ზღვებს შორის. გადმოცემის თანახმად, ახალი ბულგარული დედაქალაქი პრესლავი თავისი ბრწყინვალებით კონსტანტინოპოლს უწევდა მეტოქეობას, იმჟამად დამოუკიდებელი ბულგარული მართლმადიდებელი ეკლესია კი გახდა პირველი ახალი საპატრიარქო პენტარქიის გარდა და ბულგარულ ენაზე დაწერილი ქრისტიანული ტექსტების თარგმანები მთელ იმდროინდელ სლავურ სამყაროში ვრცელდებოდა. სიმეონ -მა თავისი მმართველობის შუა ხანებში მიიღო ტიტულად „იმპერატორი“ (ცარი), მანამდე კი ის იყენებდა წოდებას „პრინცი“ (კნიაზი).
მე ჯერ აქ ვარ

მე ჯერ აქ ვარ — კეისი აფლეკის ფსევდოდოკუმენტური კინოფილმი, რომლის გადაღებები ოფიციალურად დაიწყო 2009 წლის 16 იანვარს, ლას-ვეგასის ერთ-ერთ ღამის კლუბში. სცენარი ფილმისთვის დაწერეს კეისი აფლეკმა და ხოაკინ ფენიქსმა. ფილმი მოგვითხრობს ყოფილი მსახიობის ხოაკინ ფენიქსის ცხოვრების შესახებ, რომელიც კინემატოგრაფს მიატოვებს და სამოღვაწეოდ მუსიკის სფეროს აირჩევს. ფილმის პრემიერა გაიმართა 2010 წლის 6 სექტემბერს, ვენეციის კინოფესტივალზე. რეიტინგში ფილმს აქვს 54%.

ფილმის სიუჟეტშია ხოაკინ ფენიქსი, რომელმაც ახალი კარიერის დაწყება გადაწყვიტა. 2008 წელს ფენიქსმა სენსაციური განცხადება გააკეთა, მან მიატოვა კინო რათა მომღერალი გამხდარიყო. მსახიობიდან იგი ჰიპ ჰოპის შემსრულებლად გადაიქცა. კეისი აფლეკმა და ფენიქსმა დაიწყეს დოკუმენტური ფილმის გადაღება, ხოლო ეს უკანასკნელი ჰიპ ჰოპით დაკავდება, რომელსაც კარიერის განვითარებაში ხელს უწყობს რეპერი შონ „დიდი“ კომბსი. 2009 წლის იანვარში ფენიქსი გამოჩნდა დევიდ ლეტერმანის შოუში.
ადრარის პროვინცია

ადრარი (არაბ. , ადრარის ვილაიეთი) — პროვინცია (ვილაიეთი) სამხრეთ-დასავლეთ ალჟირში. პროვინციის დედაქალაქია ადრარი. მისი ფართობია 427,368 კმ² და სიდიდთ მეორეა ქვეყანაში. 2008 წლის აღწერის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 402,197 ადამიანი. ესაზღვრება შემდეგი პროვინციები: ბეშარი, ელ-ბაიადი და გარდაია, დასავლეთიდან ტინდუფი და აღმოსავლეთიდან — ტამანრასეტი, სამხრეთიდან — მავრიტანია და მალი.

ადრარი შედგება სამი ბუნებრივი და კულტურული რეგიონისგან: ტუატი, გურარა და ტიდიკელტი.

პროვინცია იყოფა 11 რაიონად და 28 კომუნად.
ადმინისტრაციული ორგანო

ადმინისტრაციული ორგანო — ყველა სახელმწიფო ან ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანო ან დაწესებულება, საჯარო სამართლის იურიდიული პირი (გარდა პოლიტიკური და რელიგიური გაერთიანებებისა), აგრეთვე ნებისმიერი სხვა პირი, რომელიც საქართველოს კანონმდებლობის საფუძველზე ასრულებს საჯარო სამართლებრივ უფლებამოსილებებს.

ადმინისტრაციული ორგანოს ცნებაბაში მოცემულია ადმინისტრაციული ორგანოს ორგანიზაციული და ფუნქციონალური გაგება. ორგანოზაციული გაგება მოიცავს ცნების პირველ ნაწილს:

ფუნქციონალური გაგება კი მოიცავს ცნების მეორე ნაწილს:

ადმინისტრაციული ორგანოს ორგანიზაციული გაგება გულისხმობს იმას, რომ ადმინისტრაციული ორგანო ასრულებს თავის საჯარო-სამართლებრივ უფლებამოსილებებს. ფუნქციონალური გაგება კი იმას გულისხმობს, რომ „ნებისმიერი სხვა პირი“ საჯარო-სამართლებრივ უფლებამოსილებას ახორციელებს დელეგირების, ანუ სახელმწიფოს მხრიდან მის მიმართ უფლებამოსილების გადაცემის საფუძველზე. „ნებისმიერ სხვა პირში“ იგულისხმება კერძო სამართლის იურიდიული პირები. როგორც წესი, კერძო სამართლის იურიდიულ პირები არ არიან უფლებამოსილნი, გამოიყენონ საქმიანობის საჯარო-სამართლებრივი ფორმები, თუმცა, კანონის საფუძველზე, სახელმწიფოს შეუძლია აღჭურვოს ეს პირები საჯარო-სამართლებრივი უფლებამოსილებებით. მმართველობითი უფლებამოსილებებით კერძო პირები აღიჭურვებიან იმ შემთხვევაში, როდესაც რაიმე საქმიანობა მოითხოვს სპეციალურ ცოდნას და ამ მიზნით შესაბამისი სახელმწიფო ორგანოს შექმნა დაკავშირებულია დიდ ხარჯებან მაშინ, როდესაც კერძო პირებს შეუძლიათ მისი შესრულება იმავე ხარისხით და, ამასთან, ნაკლები დანახარჯებით.

საქმიანობის სამართლებრივი ფორმები
ადმინისტრაციული ორგანო თავისი უფლებამოსილებების განსახორციელებლად იყენებს საქმიანობის სამართლებრივ ფორმებს. ესენია: ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, ნორმატიული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რეალაქტი და ადმინისტრაციული ხელშეკრულება.

ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი
ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი არის ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული კანონმდებლობის საფუძველზე გამოცემული ინდივიდუალური სამართლებრივი აქტი, რომელიც აწესებს, ცვლის, წყვეტს ან ადასტურებს პირის ან პირთა შეზღუდული წრის უფლებებსა და მოვალეობებს.

ნორმატიული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი
ნორმატიული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი არის უფლებამოსილი ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ საკანონმდებლო აქტის საფუძველზე გამოცემული სამართლებრივი აქტი, რომელიც შეიცავს მისი მუდმივი ან დროებითი და მრავალჯერადი გამოყენების ქცევის ზოგად წესს.

რეალაქტი
რეალაქტი არის ადმინისტრაციული ორგანოს საქმიანობის ისეთი საჯარო-სამართლებრივი ღონისძიება, რომელიც მიმართულია არა სამართლებრივი ურთიერთობის წარმოშობის, შეცვლის ან შეწყვეტისაკენ, არამედ ფაქტობრივი შედეგების დადგომისაკენ. რეალაქტსა და ადმინისტრაციული ორგანოს საქმიანობის სხვა სამართლებრივ ფორმებს შორის განსხვავება ის არის, რომ რეალაქტი წარმოადგენს ფაქტობრივ, რეალურ მოქმედებას, ხოლო დანარჩენი კი — წერილობით აქტებს, დოკუმენტებს.

ადმინისტრაციული ხელშეკრულება
ადმინისტრაციული ხელშეკრულება არის ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ საჯარო უფლებამოსილების განხორციელების მიზნით ფიზიკურ ან იურიდიულ პირთან, აგრეთვე სხვა ადმინისტრაციულ ორგანოსთან დადებული სამოქალაქო-სამართლებრივი ხელშეკრულება.
ხუან გალბერტო გომესის აეროპორტი

ხუან გალბერტო გომესის აეროპორტი — საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი კუბაში, ვარადეროსთან. აეროპორტი მდებარეობს ქალაქ მატანსასის სიახლოვეს. ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტის შემდეგ, ხუან გუალბერტო გომესის აეროპორტი დატვირთვის მიხედვით კუბაში მეორე ადგილზეა. ტერმინალის ნაგებობა შეიცავს რამდენიმე მაღაზიებსა და კაფეებს.

აეროპორტს სახელი ეწოდა კუბელი ჟურნალისტისა და ადამიანთა უფლებების დამცველის — ხუან გალბერტო გომესის (1854-1933) პატივსაცემად.