iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ანა პეკუინი

ანა ჰელენ პეკუინი ( დ. 24 ივლისი, 1982, უინიპეგი) — კანადაში დაბადებული ახალზელანდიელი მსახიობი.

ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ უინიპეგში. 1992 წელს ცხრა წლის ანამ, როგორც 5000–მა სხვა ნიჭიერმა გოგონამ, მონაწილეობა მიიღო სინჯებში ფლორა მაკგრატის როლზე ფილმში „პიანინო“. ახალგაზრდა ანამ მონაწილეობა მიიღო ამ ფილმის გადაღებაში და დაიმსახურა ოსკარი მეორეხარისხოვანი როლის შესრულებისთვის. ამერიკული კინოაკადემიის ეს გადაწყვეტილება ყველა დამსწრებისთვის შოკად იქცა, მაგრამ ყველაზე მეტად ანასთვის. თერთმეტი წლის მსახიობი მიკროფონს მოუახლოვდა და 15 წამის განმავლობაში ხმა ვერ ამოიღო. ამ წარმატებამ ანას გზა გაუხსნა მსოფლიოს საუკეთესო სურათების გადასაღებ მოედნებზე. მან პატარა ჯეინის როლი ითამაშა ფილმში „ჯეინ ეარი“ (1996) და დონას როლი ფილმში „აურზაური“ (1998). განმეორებითი წარმატება მოვიდა ანასთან მარი/როუგის როლის შესრულების შემდეგ ფანტასტიკურ ბლოგბასტერში „ ადამიანები“. ამ როლმა მსახიობს რამდენიმე ნომინაცია მოუტანა სხვადასხვა კინოფესტივალზე. პეკუინი ბისექსუალია.

ფილმოგრაფია
ფამკე იანსენი

ფამკე ბემერ იანსენი (; დ. 5 ნოემბერი 1964, ამსტელვენი, ნიდერლანდები) — ნიდერლანდელი მსახიობი, რეჟისორი და ფოტომოდელი.

1984 წელს სამოდელო კარიერის დასაწყებად აშშ-ში გადავიდა საცხოვრებლად. ამავდროულად სწავლობდა კოლუმბიის უნივერსიტეტში. დადიოდა ჰაროლდ გასკინის სამსახიობო ხელოვნების კურსებზე — შედეგად ის ლოს-ანჯელესში გადავიდა. აქ ის აგრძელებდა მეცადინეობას და სულ მალე პატარა როლი მიიღო ტელეფილმში „მამები და შვილები“ (1992).

1992 წელს როლი მიიღო ტელესერიალში „ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა“, შემდეგ კი ითამაშა ტელესერიალში „მერლოუზ-პლეისი“. 1995 წელს ითამაშა ფილმში „ოქროსთვალი“, სადაც ბონდის მეგობარი გოგონას როლი — ქსენია ონატოპის როლი შეასრულა.

თუმცა ამ წარმატებამ ბოლომდე არ გამოამჟღავნა მისი სამსახიობო შესაძლებლობები. შემდეგ უპირატესობა მიანიჭა დამოუკიდებელ პროექტებში გადაღებას. 1990-იან წლებში ფამკემ მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე ფილმში. წარმატება მოუტანა შესრულებულმა როლმა ფილმში „იქს-ადამიანები“ (2000). შემდეგ მონაწილეობა მიიღო არანაკლებ ცნობილ სურათებში.

1995-2000 წლებში ქორწინებაში იმყოფებოდა სცენარისტთან და რეჟისორთან ტოდ უილიამსთან.
დიდი გამყინვარება: დინოზავრების ერა

დიდი გამყინვარება: დინოზავრების ერა აგრეთვე ცნობილი როგორც „დიდი გამყინვარება 3“ — 2009 წლის ანიმაციური 3- ფილმი. იგი არის ფილმების სერიის დიდი გამყინვარება გაგრძელება, გამოშვებული კომპანიის და გავრცელებული კომპანიის 20 მიერ. ფილმის პერსონაჟების როლებს ახმოვანებენ რეი რომანო, ჯონ ლეგუიზამო, დენის ლირი, ქუინ ლატიფა, შონ უილიამ სკოტი, ჯოშ პეკი, საიმონ პეგი და კრის უეჯი.

სიუჟეტი
გმირების ცხოვრებაში მოხდა გარკვეული ცვლილებები. მამონტები მანფრედი და ელი შვილს ელოდებიან; ვეფხვი დიეგო ჩაეშვა ფიქრებში იმაზე, თუ რატომ გახდა ის ასეთი "კეთილი" მეგობრების კომპანიაში; ზარმაცა სიდი, რომელიც ოცნებობს თავისი საკუთარი ტომის შექმნაზე, გადაწყვეტს რომ მოიპაროს დინოზავრის რამდენიმე კვერცხები. სიდის გადასარჩენად გამგზავრებული მეგობრები აღმოჩნდებიან უჩვეულო მცენარეთა სამყაროში, რომელიც იმალებოდა ყინულების ქვეშ, სადაც ისინი შეხვდებიან დინოზავრებს და აგრესიულ გარემოებას, და ასევე გაიცნობენ დინოზავრებზე მონადირეს – სახელად ბაკი...

მსახიობები
შონ უილიამ სკოტი
ქვინ ლატიფა
საიმონ პეგი
ჯონ ლეგუიზამო
რეი რომანო
ისანი (თბილისის მეტრო)

ისანი — თბილისის მეტროპოლიტენის პირველი ხაზის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც 300 არაგველის და სამგორის სადგურებს შორის მდებარეობს. იგი 1971 წლის 5 მაისს გაიხსნა. არქიტექტორები გ. მოძმანიშვილი და ნ. ლომიძე.

მდებარეობს ქეთევან დედოფლის გამზირისა და კახეთის გზატკეცილის შესაყართან. მიწისზედა პავილიონი ორიგინალური გუმბათის სახითაა დაპროექტებული და ქვედა სადგურს უკავშირდება ესკალატორით. ვესტიბიულის კედელზე ტონირებული პანოს ავტორია მოქანდაკე ს. ქოიავა. მიწისქვეშა დარბაზში გადახურვის კამარა დაყრდნობილია გეგმით ექვსკუთხა სვეტების ორ რიგზე. იატაკი შავი გრანიტისაა. თეთრი მარმარილოთი მოპირკეთებულ სადგურში ლურჯი და თეთრი ფერების კომბინაცია გვხვდება.

სადგური 2006 წელს განახლდა. ცვლილებები შეეხო ინტერიერსაც და ექსტერიერაც. გალამაზებულ სადგურში დამონტაჟებულია თანამედროვე ტიპის მონიტორები, სარეკლამო ბილბორდები.

გალერეა
კინოკეფალები

კინოკეფალები, კინოცეფალები — ძაღლის, მგლის ან ტურის თავიანი ადამიანები, ფენომენი, რომელიც არსებობს მრავალ კონტექსტსა და ფორმაში.

მტკიცებულება
ძაღლისთავიან ადამიანებზე წერდნენ ჰესიოდე, ჰეროდოტე, მეგასთენე, პლინიუსი, ქტესიასი და სხვები. მათი მტკიცებულებით, ისინი ცხოვრობდნენ ინდოეთსა და ლიბანში. მათი სიტყვებით: „თუმცაღა ჰქონდათ ძაღლის თავები, მაგრამ დანარჩენი სხეული ადამიანის ჰქონდათ“. ისინი სხვა ადამიანების მსგავსად აზროვნებდნენ, ჰქონდათ სამუშაო იარაღები, ატარებდნენ ტანსაცმელს და აქედან გამომდინარე, თეოლოგებმა ჩათვალეს, რომ მათაც გააჩნდათ სული. შუა საუკუნეებში მათზე იწერებოდნენ ნეტარი ავგუსტინე, მარკო პოლო, პლანო კარპინი, პორდენონე და სხვა მკვლევრები. დროთა განმავლობაში მათ გადაინაცვლეს ამერიკასა და ინდონეზიაში. მათ შესახებ ბოლო ცნობები მოიპოვება საუკუნეში.

გალერეა
ICANN

(გამოითქმის //, აი-კენ) — ინტერნეტ კორპორაცია მინიჭებულ სახელებსა და რიცხვებზე და ინტერნეტში დომენების განაწილების მაკონტროლებელი საერთაშორისო ორგანიზაციაა. ორგანიზაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს მარინა-დელ-რეიში, კალიფორნია, აშშ. არასამთავრობო და არამომგებიანი კორპორაცია შეიქმნა 1998 წლის 18 ნოემბერს და მისი დანიშნულება რამდენიმე ინტერნეტთან დაკავშირებული საკითხის რეგულირება იყო, რომელიც მანამდე აშშ-ის მთავრობისთვის სხვა ორგანიზაციების მიერ ხორციელდებოდა.
ნეტბუკი

ნეტბუკი — ლეპტოპების კატეგორია, რომელიც გამოირჩევა მცირე ზომით, წონით, ელექტროენერგიის დაბალი მოხმარებით და შედარებით დაბალი ფასით.

ნეტბუკის ეკრანის ზომა ჩვეულებრივ 7—10 დიუიმს, იშვიათად კი 12 დიუიმს შეადგენს. ნეტბუკებს არ აკომპლექტებენ -ს ან -ს წამკითხველებით. ნეტბუკის ძირითადი დანიშნულება არის ინტერნეტში წვდომა და საოფისე პროგამებში მუშაობა.

გალერეა
იონა (ამერიკის მიტროპოლიტი)

მიტროპოლიტი იონა (, ერისკაცობაში — ჯეიმზ პაფხაუზენი, ; დ. 20 ოქტომბერი, 1959, ილინოისი, ჩიკაგო) — ვაშინგტონისა და ნიუ-იორკის მთავარეპისკოპოსი, სრულიად ამერიკისა და კანადის მიტროპოლიტი. მიტროპოლიტად აირჩიეს 2008 წლის 12 ნოემბერს, ხოლო აღსაყდრება მოხდა 28 დეკემბერს, ვაშინგტონში.

ბიოგრაფია
მიტროპოლიტი დაიბადა 1959 წელს ჩიკაგოში (ილინოისის შტატი) და იყო მონათლული საეპისკოპოსო ეკლესიაში. შემდეგ მისი იჯახი გადასხლდა კალიფორნიაში, ქალაქ ლა-ჰოიაში, სან-დიეგოს სიახლოვეს. უმაღლესი განათლება მიიღო სან-დიეგოში, შემდეგ კი სანტა-კრუზის კალიფორნიის უნივერსიტეტში. 1978 წელს მიიღო მართლმადიდებლობა მოსკოვის საპატრიარქოს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სან-დიეგოს ეკლესიაში. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ განაღლება მიიღო კრესტვუდში, ნიუ-იორკის შტატი. 1985 წლიდან - ღვთისმეტყველების კანდიდატი ; 1988 წლიდან ღვთისმეტყველების მაგისტრი დოგმატიკის საკითხებში. განათლების მიღება გააგრძელა ქალაქ ბერკლის დოქტორანტურაში, კალიფორნია, თუმცა შეწყვიტა განათლების მიღება ბერ-მონაზვნური ცხოვრებისთვის. 1980 წლებში იმყოფებოდა სსრკ-ში, მოსკოვში, სადაც ურთიერთობდა მოსკოვის საპატრიარქოს საგამომცემლო განყოფილებასთან და ეცნობოდა რუსული ეკლესიის ცხოვრების წესს. მისი სულიერი მამა გახდა ვალაამის მონასტერი წინამძღვარი, აქიმანდრიტი (2005 წლის 2 ივნისიდან ტროიცკის ეპოსკოპოსი) პანკრატი. 1994 წელს გახდა დიაკვანი, ხოლო შემდეგ პრესვიტერი. 2008 წლის 12 ნოემბერს სრულამერიკულ საეკლესიო კრებაზე პიტსბურგში, პენსილვანია, იგი აირჩიეს ვაშინგტონისა და ნიუ-იორკის არქიეპისკოპოსად, სრულიად ამერიკისა და კანადის მიტროპოლიტად.. 2009 წლის ნოემბერში გახდა ერთ-ერთი აშშ-ს იმ ქრისტიანულ ლიდერთა შორის, რომლებმაც ხელი მანჰეტების დეკლარაციას მოაწერეს.

ჯილდოები
წმინდა ინოკენტის, მოსკოვისა და კოლომნის მიტროპოლიტის ხარისხის ორდენი ორდენი. (რუსული მართლმადიდებელი ეკლესია, 2009 წელი)

თანამდებობის დატოვება
თანამდებობა დატოვა 2012 წლის 7 ივლისს. მიტროპოლიტმა იონამ მიმართა სინოდს გადადგომის თხოვნასთან დაკავშირებით, შედგა სატელეფონო კონფერენცია, რომელსაც ყველა ეპისკოპოსი ესწრებოდა, გარდა მისი მაღალყოვლადუსამღვდელოესობისა, მეხიკოსა და სრულიად მექსიკის მთავარეპისკოპოსისა ალეხოსი.

მიტროპოლიტმა იონამ შემდეგი სიტყვებით მიმართა სინოდის წევრებს:

რესურსები ინტერნეტში
ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები და მათი მეთაურები
ამერიკის მართლმადიდებელი ეკლესიის ოფიციალური საიტი
ევტიქი (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

წმინდა ევტიქი (დ. 510 — გ. 582) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (552–565; 577–582); მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 6 აპრილი, ახალი სტილით — 19 აპრილი.

ცხოვრება
დაიბადა ფრიგიაში. მისი მამა, ალექსანდრე, მეომარი იყო, დედა კი, სინესია, ავგუსტოპოლის ეკლესიის მღვდლის, ისიხის ასული. წმინდა ევტიქიმ პირველდაწყებითი განათლება და ქრისტიანული აღზრდა პაპასთან მიიღო. ერთხელ, თამაშის დროს, პატარა ევტიქიმ საკუთარი სახელი დაწერა პატრიარქის ტიტულით და თითქოს იწინასწარმეტყველა თავისი მომავალი. თორმეტი წლის ევტიქი კონსტანტინეპოლში გააგზავნეს სწავლის გასაგრძელებლად. ყმაწვილმა ბრწყინვალედ აითვისა სხვადასხვა მეცნიერება და მიხვდა, რომ ყოველგვარი ადამიანური სიბრძნე არარაობაა ღვთაებრივი გამოცხადების წინაშე. მან გადაწყვიტა, ბერად აღკვეცილიყო. წმიდა ევტიქი ამასიის ერთ-ერთ მონასტერში წავიდა. ღვთივსათნო ცხოვრების გამო მალე ის მთელი ამასიის მონასტრების არქიმანდრიტად აირჩიეს.

როცა კეთილმსახური იმპერატორის, იუსტინიანეს (527–565) დროს მსოფლიო კრება მზადდებოდა, ამასიის მიტროპოლიტი დასნეულდა და თავის ნაცვლად წმინდა ევტიქი გაგზავნა კონსტანტინეპოლში. აქ წმინდანი მოხუცმა პატრიარქმა წმინდა მინამ (536–552, ხს. 7 სექტემბერს) ნახა და პატრიარქობა უწინასწარმეტყველა. წმინდა მინას სიკვდილის შემდეგ იმპერატორ იუსტინიანეს პეტრე მოციქული გამოეცხადა და უფლის ნება აუწყა: დაქვრივებულ ტახტზე ევტიქი უნდა აღსაყდრებულიყო.

წმინდა ევტიქის საპატრიარქო მოღვაწეობის დასაწყისში მოწვეულ იქნა მსოფლიო კრება (553), რომელზეც მამებმა წარმოქმნილი ერესები განსაჯეს და ანათემას გადასცეს. რამდენიმე წლის შემდეგ ეკლესიაში გაჩნდა ახალი ერესი, რომელიც ასწავლიდა, რომ ქრისტეს არ განუცდია ვნებანი.

წმინდა ევტიქიმ უშიშრად ამხილა ეს ერესი, რის გამოც იგი გადაასახლეს.

პატრიარქი მორჩილად იტანდა გადასახლებას, ლოცვასა და მარხვაში ატარებდა დღეებს და მრავალ სასწაულს და კურნებას იქმოდა: მისი ლოცვით კეთილმსახური ანდროგინის მეუღლეს, რომელიც მანამდე ყოველთვის მკვდარ შვილებს შობდა, ორი ჯანმრთელი ვაჟი ეყოლა, ორმა ყრუ-მუნჯმა ენა აიდგა, ზეთის ცხებით და ჯვრის გადასახვით მხატვარი განიკურნა, განიკურნა ორი მძიმედ სნეული ბავშვიც. წმიდა პატრიარქი კურნავდა არა მარტო ხორციელ, არამედ სულიერ სნეულებებსაც: ჩვილისაგან განდევნა ბოროტი სული, რომელიც წმიდა ზიარებაზე არ უშვებდა ბავშვს, ბოროტი სული განდევნა მონასტრიდან გაქცეული ყმაწვილისაგანაც; კურნავდა კეთროვანებს, ლოთებს.

როცა ამასიას სპარსელები შემოესივნენ და ქალაქში შიმშილობამ დაისადგურა, პატრიარქის მითითებით დაიწყეს მონასტრის საცავებიდან ხორბლის გატანა და მოსახლეობისთვის დარიგება, მაგრამ მონასტერში წმიდა ევტიქის ლოცვით ხორბალი არ ილეოდა.

წმინდა ევტიქიმ ღვთისგან წინასწარხედვის ნიჭი მიიღო. მან იწინასწარმეტყველა იუსტინიანეს ორი მემკვიდრის სახელი - იუსტინე (565-578) და ტიბერიუსი (578-582).

წმინდა პატრიარქის, იოანე სქოლასტიკოსის გარდაცვალების შემდეგ, 577 წელს, წმინდა ევტიქი დაბრუნდა თორმეტწლიანი გადასახლებიდან და კვლავ ჩაიბარა სამწყსო.

პატრიარქის ტახტზე დაბრუნებიდან ოთხნახევარი წლის შემდეგ, 582 წლის თომას კვირიაკეს წმინდა ევტიქიმ მრევლი შეკრიბა, აკურთხა, ყველას გამოემშვიდობა და მშვიდად ჩააბარა სული უფალს.
მინა (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

წმინდა მინა (გ. 552) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (536-552); მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 25 აგვისტო, ახალი სტილით - 7 სექტემბერი. იგი თავდაპირველად ხუცესად მსახურობდა კონსტანტინოპოლში და ღირსი სამსონ უცხოთშემწყნარებლის დავრდომილთა თავშესაფრის ზედამხედველი იყო წმინდა იუსტინიანე -ის (527-565) ზეობისას. სათნოებებით უხვად შემკული, მართლმადიდებლობის მხნე აღმსარებელი მამა ერეტიკოს ანთიმოზის (535-536) ჩამოგდების შემდეგ აღასაყდრეს კონსტანტინოპოლის საპატრიარქო ტახტზე. ხელდასხმა აღასრულა იმჟამად კონსტანტინოპოლში მყოფმა რომის პაპმა აღაპიტემ (535-536). მღვდელმთავარ მინას პატრიარქობის დროს კონსტანტინოპოლში მოხდა სასწაული, რომელიც მთელ ქალაქში გახდა ცნობილი.

ერთი ებრაელის ბავშვი ტაძარში შევიდა და ქრისტეს წმინდა სისხლსა და ხორცს ეზიარა. როდესაც ამის შესახებ მან სახლში მამას მოუთხრო, ეს უკანასკნელი საშინლად განრისხდა, ყრმა შეიპყრო და გავარვარებულ ღუმელში შეაგდო, მეუღლისთვის კი არაფერი უთქვამს. სასოწარკვეთილი დედა სამი დღე ტირილით დაეძებდა შვილს და ხმამაღლა უხმობდა, სანამ ბოლოს იგი გახურებული ქურიდან არ შეეხმიანა. დედამ იქიდან გაჭირვებით გამოიყვანა ბავშვი, რომელიც სრულიად უვნებელი აღმოჩნდა. ბიჭი ყვებოდა, ბრწყინვალე ქალბატონი მოდიოდა ჩემთან, ცეცხლის სიმხურვალეს განაქარვებდა და წყალსა და საზრდელს მიზიდავდაო. ამის შესახებ მღვდელმთავარმა მინამ და წმინდა იუსტინიანე -მა შეიტყვეს. დედა-შვილი მოინათლნენ, გულგაქვავებულმა მამამ კი იმ დიდი სასწაულის მიუხედავად, რომლის მოწმეც შეიქნა, არ ისურვა ცოდვის მონანიება. მაშინ იმპერატორმა სამსჯავროს გადასცა იგი, როგორც მკვლელი და სიკვდილით დასაჯა. პატრიარქი მინა თექვსმეტი წელი განაგებდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას. წმინდა სოფიას ცნობილი ტაძარი სწორედ მისი პატრიარქობის დროს იკურთხა. წმინდა მღვდელმთავარი მშვიდობით მიიცვალა 552 წელს.
სურამის ციხე (ფილმი)

სურამის ციხე — 1923 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული ივანე პერესტიანის მიერ. „სურამის ციხე“ იყო ლიტერატურულ ნაწარმოებზე დაფუძნებული პირველი ქართული საბჭოთა ფილმი. გადაღებულია დანიელ ჭონქაძის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. „სურამის ციხეში“ რეჟისორმა ამო ბეკ-ნაზაროვმა უკანასკნელად ითამაშა, როგორც მსახიობმა. პირველი ჩვენება საკავშირო ეკრანებზე შედგა 1923 წლის 16 ნოემბერს.

სიუჟეტი
ყმა დურმიშხანი, რომელსაც მხევალი ვარდუა უყვარს, ყმობისაგან თავის დასახსნელი და ვარდუაზე დასაქორწინებელი ფულის საშოვნელად ვაჭრობით გამდიდრებულ ოსმან–აღას დაუდგება ნოქრად. საქმეში გაუმართლებს, მდიდარ ქალსაც შეირთავს და მისი ლოდინით განაწამებ ვარდუას დაივიწყებს. წლების შემდეგ, ცნობილ მკითხავად ქცეული ვარდუა მოღალატე შეყვარებულზე შურს იძიებს. მისი რჩევით სურამის ციხის კედლის გასამაგრებლად მშენებლები მასში დურმიშხანის ერთადერთ ვაჟს, ზურაბს ცოცხლად ჩაატანენ. გამწარებული დურმიშხანი მკითხავში ვარდუას იცნობს. ქალი დურმიშხანს ხანჯლით განგმირავს და თვითონაც თავს მოიკლავს.

როლებში
ამო ბეკ-ნაზაროვი — დურმიშხანი
მიხეილ ჭიაურელი — ოსმან აღა
თამარ საყვარელიძე — ვარდუა
ტატიანა მაქსიმოვა — გაიანე - დურმიშხანის ცოლი
ლ. გალუსტიანი — ზურაბი – დურმიშხანის შვილი

გადაღება
ასე გადაწყდა რიგით მეორე ქართლ საბჭოთა ფილმად „სურამის ციხის“ გადაღება. სურამის ციხის კედლის ამოშენებისას საჭირო იყო პარაკლისისს გადაღება, რისთვისაც დეკანოზ კალისტრატე ცინცაძის დახმარებით 12 მღვდელმა მიიღო ფილმში მონაწილეობა. სცენა თბილისის ბოტანიკურ ბაღში იქნა გადაღებული. მღვდლებმა გასამრჯელოდ თუმანი, ეპისკოპოსმა კი 10 თუმანი მიიღეს. პერესტიანმა ფილმის მონტაჟისას პარაკლისის სცენას ტიტრები „პირფერობა, ფარისევლობა, ცრუმორწმუნეობა“ გაუკეთა. ფილმში მონაწილე მღვდლებმა ამის გამო კათოლიკოს-პატრიარქთან იჩივლეს. გერმანე გოგიტიძემ დახურული ჩვენება მოაწყო კათოლიკოს-პატიარქისთვის, სადაც აჩვენა ფილმის ვერსია, რომელშიც სადავო ტიტრი ამოღებული იყო, მაგრამ კინოთეატრებში ჩვენებისას ტიტრი მაინც დააბრუნა.

ფილმზე მოთხოვნა იმდენად დიდი იყო, რომ კინოსექციამ მისი 14 ასლი დაბეჭდა და გაავრცელა კინოთეატრებში.
გაყინული მაიამიდან

გაყინული მაიამიდან — 2009 წლის ამერიკულ-კანადური ფილმი, რომლის რეჟისორია იონას ელმერი. მთავარ როლშია რენე ზელვეგერი და გარი კონიკი უმცროსი.

სიუჟეტი
ლიუსი ჰილს მდიდრული კაბები და მანქანები მოსწონს. მას მოსწონს კარიერის კიბეზე წინსვლა. ერთხელაც მშობლიური ცხელი მაიამიდან მას მივლინებაში ცივ მინესოტაში გააგზავნიან. დავალების შესასრულებლად, ლიუსი უნდა მიეჩვიოს სასტიკ კლიმატურ პირობებს და ადგილობრივ მაცხოვრებლებს, რომლებიც არ აპირებენ მის თბილ მიღებას.
გაღიზიანებადობა

გაღიზიანებადობა, აღგზნებადობა — უჯრედშიგა წარმონაქმნების, ქსოვილებისა და ორგანოების უნარი სტრუქუტურისა და ფუნქციის შეცვლით უპასუხოს გარემოს ყოველგვარ ზემოქმედებას. მცენარეები განსაკუთრებით

მგრძნობიარენი არიან ისეთი გამღიზიანებლების მიმართ, როგორიცაა სინათლე, ტემპერატურა, სიმძიმის ძალა, ტენიანობა, აერაცია, ნიადაგის ხსნარის მჟავიანობა და მარილების კონცენტრაცია.

გამღიზიანებელზე საპასუხო რეაქცია განაპირობებს მცენარის ორგანოთა განლაგებას ჰაერსა და ნიადაგში. უფრო მგრძნობიარეა ღეროს კენწერო და პესვის წვერი, საიდანაც აღგზნება გადაეცემა ზრდის ზონებს და

შესაბამის ცვლილებებს იწვევს ზრდის მიმართულებაში. მცოცავი და ხვიარა მცენარეების ღეროებს, ფოთლის ყუნწებსა და პწკალებს, აგრეთვე ზოგი მცენარის მტვრიანებისა და ბუტკოებს ახასიათებს ძლიერი

კონტაქტური მგრძნობელობა (გაპტოტროპიზმი). ბევრი მცენარის ფოთოლი და ყვავილი რეაგირებს განათებისა და ტემპერატურის ცვლილებებზე. გაღიზიანებაზე სწრაფი რეაქცია აქვს განსაკუთრებით მგრძნობიარე

მცენარეებს (მიმოზა, მწერიჭამია მცენარეები - დროზერა, ვენერას მახე, ბუზიჭერია და სხვა). გამღიზიანებლის გავლენით შეიძლება შეიცვალოს უჯრედის სტრუქტურებისა (ციტოპლაზმა, ბირთვი,

ქრომოსომები, ქლოროპლასტები, მიტოქონდრიები და სხვა) და აგრეთვე სუბსტრატზე მიუმაგრებელი უმდაბლესი მცენარეების, ზოოსპორებისა დასპერმიუმების მოძრაობა.

გაღიზიანებადობის მოვლენას მცენარეებსა და ცხოველებში ბევრი საერთო აქვს, თუმცა მისი გამოვლენა მცენარეებში მკვეთრად განსხვავდება ცხოველთა მამოძრავებელი და ნერვული მოქმედებისაგან. გაღიზიანების

საპასუხოდ მცენარეებშიც წარმოიქმნება აგზნება, რომლის ხარისხი გაღიზიანების რაოდენობის პროპორციულია. ქსოვილის ან ორგანოს აგზნებული უბანი სხვა უბნების მიმართ უარყოფითად იმუხტება გაღიზიანების

ადგილებში უჯრედის მემბრანების იონური გამტარობის ცვლილებების გამო. ძლიერი გაღიზიანების დროს აგზნება ვრცელდება მეზობელ უჯრედებზე უმეტესად ბიოდენების სახით და ფიტოჰორმონების მონაწილეობით.

მრავალუჯრედიან წყალმცენარეებსა და უმაღლეს მცენარეებში აღმოჩენილია მოქმედების პოტენციალები, რომლებიც ცხოველთა ქსოვილების მოქმედების პოტენციალების მსგავსია. მცენარეში აგზნების გავრცელების

სისწრაფე დამოკიდებულია გამღიზიანებლის თვისებაზე, მცენარის მდგომარეობასა და სხვა. ყველაზე ნელა ვრცელდება გეოტროპული და ფიტოტროპული გაღიზიანება (1სმ/სთ), ყველაზე სწრაფად - მოქმედების

დენები (50 - 100მ/სთ).

მემკვიდრულად განპირობებული მოთხოვნები და ცვლადი გარემო პირობები მოითხოვს ყველა უჯრედის, ქსოვილისა და ორგანოს რთულსა და შეთანხმებულ მოქმედებას. მცენარეებში ეს ხორციელდება რეგულაციის

რთული სისტემით, რომელიც მოიცავს პლაზმურ, ჰორმონულ, ჭურჭლოვან და ბიოელექტრულ კავშირებს და ერთიან ორგანიზმად აერთიანებს მცენარის ყველა უჯრედს.
მზეთუნახავი და ურჩხული (1991 წლის ფილმი)

მზეთუნახავი და ურჩხული — -ის 1991 წლის ანიმაციური ფილმი, რომლის დისტრიბუტორია . ეს არის უოლტ დისნეის სტუდიების რიგით 30-ე სრულმეტრაჟიანი ფილმი. იგი ეფუძნება ჟან-მარი ლეპრინს დე ბომონის ამავე სახელწოდების ფრანგულ ზღაპარს და ჟან კოქტოს მიერ გადაღებულ 1946 წლის ფილმს. ფილმის სიუჟეტით უფლისწული გადაქცეულია მხეცად) მის სასახლეში აღმოჩნდება და დროთა განმავლობაში უყვარდება ურჩხული. იმისთვის, რომ კვლავ იქცეს ადამიანად, მხეცსაც უნდა შეუყვარდეს გოგონა. ფილმში როლებს აგრეთვე ახმოვანებენ რიჩარდ უაიტი, ჯერი ორბახი, დევიდ ოგდენ სტირსი და ანჯელა ლენსბერი.

უოლტ დისნეიმ წარუმატებლად სცადა ზღაპრის ადაპტირება 1930-იან და 1950-იან წლებში. „პატარა ქალთევზას“ (1989) წარმატების შემდეგ -ში გადაწყვიტეს, კვლავ აღედგინათ პროექტი, რომელიც რიჩარდ პერდემის წარმოდგენაში თავდაპირველად მიუზიკლი არ უნდა ყოფილიყო. დისნეის თავმჯდომარემ ჯეფრი კაცენბერგმა პერდემის იდეაზე უარი თქვა და ითხოვა, ახალი ნამუშევარი შექმნილიყო ქალთევზას სტილში. ფილმის რეჟისორები არიან გერი ტრუსდეილი და კირკ უაიზი, ხოლო სცენარი, რომელზეც თავდაპირველად როჯერ ალერსი მუშაობდა, ლინდა ვულვერტონის მიერ დაიწერა. 2002 წელს ფილმების ეროვნულმა რეესტრმა მზეთუნახავი და ურჩხული აირჩია კონგრესის ბიბლიოთეკაში შესატანად, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად ან ესთეტიკურად მნიშვნელოვანი ნამუშევარი“. 2017 წლის 17 მარტს გამოვიდა ანიმაციური ფილმის მხატვრული ფილმის სახით ადაპტირებული ვარიანტი.

სიუჟეტი
პროლოგში მოთხრობილია, თუ როგორ შეეცვალათ გარაგნობა პრინცმა და მისმა მოახლეებმა. გადის წლები. გოგონა სახელად ბელი ცხოვრობს პატარა ქალაქში, სადაც მას და მის გამომგონებელ მამას ყველა უცნაურ ადამიანებად თვლის. მაგრამ ქალაქში არის კაცი სახელად გასტონი, რომელიც ოცნებობს მასზე დაქორწინებაზე.

სხვა ქალაქში მგზავრობისას ბელის მამა მორისი მოულოდნელად მოხვდება მოჯადოვებულ სასახლეში, სადაც მოლაპარაკე ნივთებია. მაგრამ მის სტუმრობას ხელს უშლის დიდი ურჩხული, რომელიც მას საპყრობილეში აგდებს. გადის დრო და ბელი, მამის ძიებისას, თავად მიაგნებს სასახლეს. ურჩხული თანახმაა, გაუშვას მორისი, მაგრამ მხოლოდ ბელის სანაცვლოდ. გოგონა რჩება მასთან. ურჩხული მას ძალიან უხეშად ექცევა, მაგრამ ბელის ზრუნვით, იგი იცვლება და უყვარდება გოგონა.

მორისს სოფელში არავინ უჯერებს, მხოლოდ გასტონია დარწმუნებული, რომ მთელი ამ ისტორიიდან შეუძლია სარგებელი ჰპოვოს. ურჩხული დროებით უშვებს ბელს შინ, მამის სანახავად. გოგონა მოულოდნელად ბრუნდება, როდესაც მორისს აკითხავენ საგიჟეთიდან. არავის სჯერავს, რომ ურჩხული მართლაც არსებობს. მაშინ ბელი ყველას უჩვენებს სარკეს, სადაც ურჩხული გამოჩნდება. გასტონი იყენებს ამ საბაბს და მთელ სოფელს ააჯანყებს, რათა სასახლე დაიპყრონ.

სასახლეში დიდი ბრძოლა იმართება, ნივთებსა და ადამიანებს შორის. გასტონი სასიკვდილოდ დაჭრის მხეცს, მაგრამ თავად გადმოვარდება მაღალი კოშკიდან. ბელი სასოწარკვეთაშია. მაგრამ ურჩხული უეცრად იქცევა ლამაზ პრინცად. სასახლე ძველ გარეგნობას იბრუნებს, ნივთები კი ადამიანებად იქცევიან.

მუსიკა
ისევე, როგორც დისნეის ბევრ სხვა ანიმაციურ ფილმში, ამ ფილმშიც ბევრი სიმღერა ჟღერს, თუმცა აქ მათი რაოდენობა ფილმს პრაქტიკულად მიუზიკლად გარდაქმნის. ამან შემქმნელებს უბიძგა, ოფიციალური მიუზიკლი ბროდვეის სცენაზეც დაედგათ.
რუმინეთის პატრიარქები

აქ წარმოდგენილია რუმინეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიტროპოლიტების, პრიმასების და პატრიარქების სრული სია 1875 წლიდან დღემდე.

რუმინეთის ეკლესიის მიტროპოლიტები და პრიმასები

ნიფონი 1850-1875
კალინიკე მიკლესკუ 1875 −1886
იოსებ გეორგიანი 1886 −1893
გენადი პეტრესკუ 1893 −1896
იოსებ გეორგიანი 1896 −1909
ათანასე მირონესკუ 1909 −1911
კონონ არემესკუ–დონიჩი 1912 −1919
მირონ კრისტია 1919 −1925

პატრიარქები

მირონი 1925—1938
ნიკოდიმი 1939—1948
იუსტინიანე მარინა 1948—1977
იუსტინე 1977—1986
თეოკტისტე 16 ნოემბერი 1986 — 30 ივლისი 2007
დანიელი 30 სექტემბერი 2007–დან.
ვენერნი

ვენერნი — ტბა შვედეთის სამხრეთ ნაწილში. ფართობი – 5.5 ათ. კმ² (მესამეა ევროპაში ლადოგისა და ონეგის ტბების შემდეგ). სიგრძე დაახლოებით 140 კმ; მაქსიმალური სიგანე დაახლ. 80 კმ, უდიდესი სიღრმე 100 მ; წყლის დონის სიმაღლე 44 მ. წყალშემკრები აუზის ფართობი დაახლ. 48 ათ კმ². ვენერნს უჭირავს ტექტონიკური ღრმული, რომელიც პლეისტოცენური მყინვარებით დამუშავებულ გრაბენს წარმოადგენს. ნაპირები უმეტესად დაბალი და ძლიერ დანაწევრებულია. ბევრია კუნძული. წლის დონის რყევა უმნიშვნელოა.იყინება დეკემბერ–იანვარში, ყინულძვრა – აპრილის ბოლოს, თუმცა ყინულსაფარი არამდგრადია. ტბას ერთვის 30–ზე მეტი მდინარე, რომელთა შორის უდიდესია კლარ–ელვენი, რომელიც კატეგატის სრუტეს ერთვის. ვენერნის ტბა სტოკჰოლმ–გეტებორგის წყლის გზის (გეტა–კანალის) ნაწილია. ტბა სანაოსნოა. დიდი ნავსადგურებია: კარლსტადი, მარიესტადი, ვენერსბორგი.
ქვიდიჩი

ქვიდიჩი — ჯადოქრული სპორტის ერთ-ერთი სახეობა ჯოან როულინგის ნაწარმოებებში.

ქვიდიჩს თამაშობენ მფრინავი ცოცხების საშუალებით. ქვიდიჩის გუნდში არის შვდი მოთამაშე და ოთხი ბურთი: ქუაფლი, ორი ბლაჯერი და სნიჩი. ქუაფლი დაახლოებით ფეხბურთის ბურთის ზომის წითელი ბურთია, რომლითაც მოთამაშეებს გოლები გააქვთ კარში (კარები არის სამი გოლპოსტი - დაახლოებით 50 ფუტის სიგრძის სვეტი, რომელსაც თავზე რგოლი არვს დამაგრებული.). თითო გოლი ათი ქულაა. ბლაჯერი ქუაფლზე ოდნავ პატარა, შავი, მძიმე და ძნელად დასამორჩილებელი ბურთია, რომელიც მოთამაშეებს თავს ესხმის და მათი ცოცხიდან ჩამოგდებას ცდილობს. სნიჩი მოზრდილი კაკლის ტოლა ოქროს ბურთია, რომელსაც ვერცხლის ფრთები აქვს, იგი ძალიან სწრაფია, ძნელად დასაჭერი და მას გადამწყვეტი როლი უკავია თამაშში. გუნდში შვიდი მოთამაშეა: სამი ჩეიზერი, რომლებიც ქუაფილის კარში გატანას ცდილობენ. მეკარე კარს იცავს. ორი ბიტერი კი მოთამაშეებს ბლაჯერების თავდასმისგან. მათ უკავიათ მაგარი ჩოგნები, რისი საშუალებითაც ბლაჯერებს მიმართულებას უცვლიან და მათ მოწინააღმდეგეებისკენ გზავნიან. სიკერი სნიჩს დასდევს. მისი დაჭერისას თამაში მთავრდება და გამარჯვებული სიკერის გუნდისთვის 150 ქულა მოაქვს.
გერმანიის ცენტრისტული პარტია

გერმანიის ცენტრისტული პარტია — გერმანიის პოლიტიკური პარტია, იყო ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი პოლიტიკური პარტია გერმანიის იმპერიასა და ვაიმარის რესპუბლიკაში. ის გამოხატავდა გერმანიის მოსახლეობის კათოლიკური ნაწილის ინტერესებს. წმინდა საყდარსა და გერმანიას შორის გაფორმებული კონკორდატის პირობების თანახმად მოხდა პარტიის თვითლიკვიდაცია 1933 წელს.

მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ პარტია თავიდან დაარსდა, თუმცა ვეღარ დაიბრუნა ძველი მნიშვნელობა, რადგან წევრთა უმრავლესობა ახლადდაარსებულ ქრისტიან-დემოკრატიულ კავშირს შეუერთდა. ცენტრისტული პარტია წარმოდგენილი იყო გერმანიის პარლამენტში 1957 წლამდე.
თეოდორე I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

წმინდა თეოდორე (დ. უცნობია — გ. 28 იანვარი, 687) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (677–679; 686–687), მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 27 დეკემბერი, ახალი სტილით — 9 იანვარი. კონსტანტინოპოლის მკვიდრი იყო. კეთილმსახური ცხოვრებისათვის იგი ხუცესად აკურთხეს. უფლის რჩეული წმინდა სოფიას ტაძარში მღვდელმსახურებდა და საჭურჭლის მცველის მოვალეობასაც აღასრულებდა. 676 წელს თეოდორე კონსტანტინოპოლის პატრიარქად აირჩიეს, მაგრამ ორი წლის შემდეგ, ცილისმწამებელთაგან დასმენილი, ტახტიდან ჩამოაგდეს. 683 წელს სიმართლემ იზეიმა და ნეტარი თავის ხარისხში აღადგინეს. აქედან მოყოლებული, სიკვდილის დღემდე იგი მშვიდად მართავდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას; გარდაიცვალა 687 წელს.