iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
საიდ მოჰამედ ჯოჰარი

საიდ მოჰამედ ჯოჰარი ( დ. 22 აგვისტო, 1918 - გ. 22 თებერვალი, 2006) — კომორელი პოლიტიკოსი, 1989 წლიდან 1995 წლამდე კომორის კუნძულების მეხუთე პრეზიდენტი.

გზა ძალაუფლებისკენ
1918 წლის 22 აგვისტოს მაჯუნგაში , მადაგასკარზე დაბადებული საიდ მოჰამედ ჯოჰარი კომორის სოციალისტი პრეზიდენტის, ალი სუალიჰის ნახევარძმა გახლდათ, რომელიც ხელისუფლებაში ბობ დენარის მიერ ორგანიზებული სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად მოვიდა. 1960-იან წლებში ჯოჰარი საჯარო სამსახურის, შრომის, ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრის პოსტს იკავებდა. 1972 წლის ივნისიდან ოქტომბრამდე საიდ მოჰამედ ჯოჰარი დეპუტატთა პალატის პრეზიდენტი გახლდათ. მას შემდეგ, რაც დენარმა პრეზიდენტის პოსტზე აჰმედ აბდალა დააბრუნა, ჯოჰარის პოლიტიკურმა მისწრაფებებმა სერიოზული უკანდახევა განიცადა. ამ პერიოდში საიდ მოჰამედ ჯოჰარი უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე გახდა. დენარსა და აბდალას შორის არსებულმა კონფლიქტმა ჯოჰარს ახალი შესაძლებლობა მისცა და 1989 წლის 27 ნოემბერს, აბდალას მკვლელობის მეორე დღეს, საიდ მოჰამედ ჯოჰარი დროებითი მთავრობის ლიდერი გახდა. ჯოჰარი პრეზიდენტად 1990 წლის სადავო არჩევნების შედეგად აირჩიეს.

დაცემა
1995 წლის სექტემბრის მიწურულს, ბობ დენარმა და დაქირავებულთა რაზმმა კომორის კუნძულების მთავრობა კვლავ დაამხეს (ოპერაცია „კასკარი“), რის შედეგადაც საიდ მოჰამედ ჯოჰარი რამდენიმე დღის განმავლობაში სამხედრო ყაზარმებში პატიმრობაში იმყოფებოდა. საფრანგეთის მთავრობამ საიდ მოჰამედ ჯოჰარი „სამედიცინო მკურნალობისთვის“ რეუნიონზე გადააყვანინა და 1996 წლის იანვრამდე კომორის კუნძულებზე დაბრუნების უფლებას არ აძლევდა. დაბრუნების შემდეგ, საფრანგეთის მიერ განხორციელებული ოპერაცია „აზალეს“ შედეგად, ჯოჰარი პრეზიდენტის პოსტზე აღადგინეს. საიდ მოჰამედ ჯოჰარმა თანამდებობა 1996 წლის მარტში დატოვა, მას შემდეგ, რაც საპრეზიდენტო არჩევნებში მოჰამედ თაკი აბდულკარიმმა გაიმარჯვა.

საიდ მოჰამედ ჯოჰარი 2006 წლის 22 თებერვალს, დედაქალაქ მორონის გარეუბანში მდებარე საკუთარ სახლში გარდაიცვალა 87 წლის ასაკში.
ხულიან ტრუხილიო ლარგაჩა

ხულიან ტრუხილიო ლარგაჩა (დ. 28 იანვარი, 1828 — გ. 18 ივლისი, 1883) — კოლუმბიელი იურისტი, სახელმწიფო მოღვაწე, არმიის გენერალი და კოლუმბიის პრეზიდენტი 1878 წლიდან 1880 წლამდე.

ბიოგრაფია
ტრუხილიო დაიბადა 1828 წლის 28 იანვარს ქალაქ პოპაიანში, კაუკის დეპარტამენტში.

ტრუხილიო სწავლობდა იურისპრუდენციას და 1849 წელს იურისტის კვალიფიკაცია მიიღო.

ლიბერალური პარტიის ორივე ფრთა - რადიკალები და დამოუკიდებლები - ტრუხილიოს კანდიდატურის მხარდასაჭერად გაერთიანდა. ტრუხილიო პრეზიდენტად კონსერვატიული პარტიის მხრიდან ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე აირჩიეს, რადგან ომში დამარცხებულმა კონსერვატორებმა ამ საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობაზე უარი თქვეს.
კბილებიანი რკინიგზა

კბილებიანი რკინიგზა — რკინიგზის ტრანსპორტის განსაკუთრებული სახეობა, რომელიც ჩვეულებრივისგან განსხვავდება კბილებიანი ლარტყის (რელსის) ქონით. კბილებიანი რელსი იგება ჩვეულებრივ ორი ჩვეულებრივი (სავალი) რელსებს შორის შუაში. შესაბამისად, ასეთი რკინიგზების მოძრავი შემადგენლობა აღჭურვილია კბილებიანი ბორბლებით, რომლის მუშაობის პრინციპის საფუძველს წარმოადგენს ლარტყოვანი გადაცემის პრინციპი.

კბილებიანი რკინიგზის მატარებლებს შეუძლიათ გადალახონ გაცილებით უფრო დიდი აღმართები, ვიდრე ჩვეულებრივ რკინიგზებზე. მსოფლიოში ყველაზე უფრო ციცაბო კბილანიანი რკინიგზაა — , რომელიც ადის მთა პილატუსის მწვერვალზე (შვეიცარია, ლუცერნის გვერდზე). ამ გზის ქანობი აღწევს 48 %-ს.

ტიპები
არსებობს კბილებიანი რკინიგზების რამდენიმე სხვადასხვა ტიპი. კბილებიანი მოჭიდების ყველაზე უფრო გავრცელებული კონსტრუქციები, რომლებიც მათზე გამოიყენება — სისტემები , , , , და .

გავრცელება
კბილებიანი რკინიგზები არსებობენ ბევრ ქვეყანაში. ყველაზე უფრო მეტია შვეიცარიაში (ორ ათეულზე მეტი). ასეთი რკინიგზებიდან ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ცნობილი და ძველი რკინიგზაა (მოქმედებს 1884 წლიდან) კორკოვადოს მთაზე, ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში არსებული კორკოვადოს რკინიგზა. მაგალითად საბერძნეთში არსებობს დიაკოპტონი — კალავრიტა. ყოფილი საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე კლასიკური კბილებიანი რკინიგზები არ არსებობენ, მაგრამ მოცემული პრინციპი — სპეციალური კბილებიან-სარელსო კონსტრუქციების გამოყენება — რეალიზირებულია კრასნოიარსკის ჰესის გემთამწევში და სანქტ-პეტერბურგის წყალდიდობისგან დამცავი ნაგებობების კომპლექსის გემგამშვები ნაგებობა -1-ის ბატოპორტების გადამყვან მექანიზმში. ადრე მესამე კბილებიანი რელსი ასევე გამოიყენებოდა ნიჟნი-ნოვგოროდის ფუნიკულიორებზე 1896—1930 წლებში.

გამოყენების სფეროები
ბევრ კბილებიან რკინიგზას აქვს ძირითადად ტურისტული მნიშვნელობა, რადგან მათ მიყავთ სტუმრები (ტურისტები, მოთხილამურეები, ბუნებაში სეირნობის მოყვარულები და ა. შ.) მთების მწვერვალებზე და ფერდობებზე. მაგრამ არსებობენ უფრო უტილიტარული კბილებიანი რკინიგზები. მაგალითად, შტუტგარტში ერთ-ერთი მარშრუტის ტრამვაის (მარშრუტი № 10) ტრასა აგებულია, როგორც კბილებიანი რკინიგზა. საქალაქო საზოგადოებრივი ტრანსპორტის როლის შემსრულებელი კბილებიანი რკინიგზები არსებობენ სხვა ქალაქებშიც, მაგალითად ციურიხში და ბუდაპეშტში.

პანამის არხზე გემების გადაადგილებისას გამოიყენება ცნობილი, როგორც „მულები“ ელმავლები-„ბარჟის მზიდები“ ან „მებადურები“, რომლებიც მოძრაობენ კბილებიან რკინიგზაზე.
მსოფლიოს ახალგაზრდული ჩემპიონატი ჭადრაკში

მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ახალგაზრდებს შორის — საჭადრაკო ტურნირი 20 წლამდე ასაკის მოთამაშეებისთვის (მოთამაშეები უნდა იყვნენ 20 წლამდე ასაკის შეჯიბრის წლის 1 იანვრის მდგომარეობით), რომელიც ორგანიზებულია ფიდეს მიერ.

იდეა ეკუთვნოდა უილიამ რიტსონ-მორის, რომელმაც 1951 წელს მოაწყო პირველი ტურნირი ბირმინგემში. შემდგომში ის 1973 წლამდე ყოველ ორ წელიწადში ერთხელ იმართებოდა, მოგვიანებით გადაწყდა მისი ყოველწლიურად ჩატარება. 1983 წელს დაარსდა ცალკე ტურნირი გოგონებისთვის.

გამარჯვებულები (ვაჟები/ღია სექცია)
გამარჯვებულები (გოგონები)
მედლების ცხრილი
2025 წლის მონაცემებით (62 ვაჟი და 41 გოგონა)
კრისპინ სორჰაინდო

კრისპინ ანსელმ სორჰაინდო (დ. 23 მაისი, 1931 — გ. 10 იანვარი, 2010) — დომინიკის მეოთხე პრეზიდენტი. იგი ამ თანამდებობაზე 1993 წლის 25 ოქტომბრიდან 1998 წლის 5 ოქტომბრამდე მსახურობდა.

ადრეული ცხოვრება
სორჰაინდო დაიბადა 1931 წელს სოფელ ვიეი კასეში . იგი სწავლობდა ვიეი კასეს სამთავრობო სკოლაში, სადაც მამამისი დირექტორად მუშაობდა, მოგვიანებით კი სწავლა დომინიკის გრამატიკის სკოლაში განაგრძო. საჯარო სამსახურში გატარებული რამდენიმე წლის შემდეგ, იგი საზღვარგარეთ გაგზავნეს სასწავლებლად: 1956-1957 წლებში ოქსფორდის ტრინიტის კოლეჯის საზღვარგარეთის სამსახურის კურსზე, ხოლო 1963-1964 წლებში საჯარო ადმინისტრირების სამეფო ინსტიტუტში, სადაც საჯარო ფინანსების კურსი გაიარა.

პოლიტიკური კარიერა
1950 წლიდან 1973 წლამდე სორჰაინდო მსახურობდა სხვადასხვა საჯარო თანამდებობაზე, მათ შორის აღმასრულებელი და საკანონმდებლო საბჭოების მდივნად, კლერკად, რაც წინ უძღოდა ასამბლეის პალატის ჩამოყალიბებას. იგი ასევე მსახურობდა მთავარ ადმინისტრაციულ ოფიცრად, ფინანსთა სამინისტროს მთავარ მდივნად და ფინანსურ მდივნად.

1963 წელს სორჰაინდო იყო აღმოსავლეთ კარიბის სავარაუდო ფედერაციის საჯარო სამსახურის კომისიის მდივანი. იქ იგი იმედოვნებდა „პატარა რვიანის“ ერის ჩამოყალიბებას, რომელიც დასავლეთ ინდოეთის დაშლილი ფედერაციის (1958–1962) მიღმა დარჩა. 1966 წელს იგი იყო ლონდონის კონფერენციის დელეგატი, რომელმაც დომინიკას ბრიტანეთის თვითმმართველი ასოცირებული სახელმწიფოს სტატუსი მიანიჭა, რაც 1978 წელს დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე გაგრძელდა.

სორჰაინდო ერთგული რეგიონალისტი იყო და მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა კარიბის ზღვის აუზის ინტეგრაციის სხვადასხვა ეტაპზე. იგი წარმოადგენდა დომინიკას იმ ადრეულ კონფერენციებზე, რომლებმაც საფუძველი ჩაუყარა კარიბის თავისუფალი ვაჭრობის ასოციაციას და მის მემკვიდრეს, კარიბის გაერთიანებულ ბაზარს . ასევე, იგი მონაწილეობდა შეხვედრებში, რომლებმაც გზა გაუხსნა კარიბის განვითარების ბანკისა და აღმოსავლეთ კარიბის სახელმწიფოთა ორგანიზაციის ჩამოყალიბებას.

1973 წლიდან 1988 წლამდე სორჰაინდო მუშაობდა ბარბადოსში ბაზირებულ კარიბის განვითარების ბანკში. იქ ყოფნისას იგი სხვადასხვა პოზიციას იკავებდა, მათ შორის იყო ბანკის მდივანი, დირექტორი და ვიცე-პრეზიდენტი.

1988 წელს დომინიკაში დაბრუნების შემდეგ, მან მიიღო წინადადება და დაიკავა ასამბლეის პალატის თავმჯდომარის თანამდებობა. ამ თანამდებობაზე იგი 1989 წლიდან 1993 წლამდე, პრეზიდენტად არჩევამდე მსახურობდა. მან პრეზიდენტის ადგილზე ერთი ვადა დაჰყო, რომელიც 1998 წელს დასრულდა.

საპრეზიდენტო ვადის შემდგომი კარიერა
სორჰაინდო ერთგული რომის კათოლიკე იყო და ეკლესიას სხვადასხვა სტატუსით ემსახურებოდა. იყო ისეთი კომიტეტებისა და საბჭოების წევრი, თავმჯდომარე და პრეზიდენტი, როგორიცაა სოციალური ცენტრი, და . ამ ღვაწლის აღსანიშნავად, 1993 წელს მან მიიღო პაპის ჯილდო — წმინდა სილვესტერის ორდენის რაინდი-კომანდორის წოდება. სახელმწიფოს წინაშე გაწეული სამსახურისთვის 1969 წელს იგი ბრიტანეთის იმპერიის ორდენით დაჯილდოვდა. მას 1998 წელს ასევე გადაეცა ვენესუელის სამხედრო-საზღვაო მედალი და დომინიკის საპატიო ჯილდო 2001 წელს.

გარდაცვალება
სორჰაინდო 2010 წლის 10 იანვარს, სიმსივნესთან ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ გარდაიცვალა. მას დარჩა მეუღლე, რუბი ოლპორტი და ექვსი შვილი.
ელუიდ უილიამსი

ელუიდ თადეუს უილიამსი (დ. 21 აგვისტო, 1948) — დომინიკელი პოლიტიკოსი, რომელიც 2012 წლიდან 2013 წლამდე დომინიკის მეშვიდე პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებდა.

ცხოვრება და კარიერა
ელუიდ უილიამსი დაიბადა 1948 წელს დომინიკაში. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ მან პოლიტიკაში დაიწყო მოღვაწეობა.

1985 წლიდან 1987 წლამდე იგი დანიშნული იყო კოოპერატივების კომისრად. მოგვიანებით მან მუშაობა საჯარო სამსახურში განაგრძო და რამდენიმე სხვადასხვა თანამდებობა ეკავა. 1995 წელს მან დასავლეთ ინდოეთის უნივერსიტეტში ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი მიიღო.

იგი იყო ჯანდაცვისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მუდმივი მდივანი 1992 წლიდან 1996 წლამდე, შემდეგ კი სოფლის მეურნეობისა და გარემოს დაცვის სამინისტროს მუდმივი მდივანი 2000 წლამდე. საჯარო სამსახურში ყოფნისას, 1996 წლიდან 2000 წლამდე, იგი ხელმძღვანელობდა მთავრობის პროექტს „სოფლის მეწარმეობა“ .

2004 წელს იგი გახდა აღმოსავლეთ კარიბის ტელეკომუნიკაციების ორგანოს გენერალური დირექტორი და ამ თანამდებობას 2008 წლამდე იკავებდა. შემდეგ მან მუშაობა განაგრძო კომუნიკაციების, სამუშაოებისა და ბინათმშენებლობის სამინისტროში 2008 წლამდე.[1] პარალელურად, 2004 წლიდან 2008 წლამდე, იგი იყო კომპანია „ “-ის უფროსი კონსულტანტი ბიზნესის დაგეგმარების სფეროში.

პრეზიდენტ ნიკოლას ლივერპულის ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო გადადგომის და მოგვიანებით გარდაცვალების)შემდეგ, ელუიდ უილიამსი დომინიკის ლეიბორისტული პარტიის საპრეზიდენტო კანდიდატი გახდა. იგი პარლამენტმა 2012 წლის 18 სექტემბერს აირჩია. აღსანიშნავია, რომ არჩევნებს ბოიკოტი გამოუცხადა მთავარმა ოპოზიციურმა, „გაერთიანებულ მუშათა პარტიამ“, რომელიც ამტკიცებდა, რომ პროცესი არაკონსტიტუციური იყო.

ელუიდს ჰყავს ძმა, სინიორე ჟოზეფ უილიამსი, რომელიც 1960-იანი წლების ბოლოს საცხოვრებლად აშშ-ის ვირჯინიის კუნძულებზე, კერძოდ სენტ-კრუაში გადავიდა, 1980 წელს კი საცხოვრებლად უშუალოდ ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადაინაცვლა.
ბეტი ჰოჰლერი

ბეტი ჰოჰლერი (დ. 25 ივნისი, 1981) — სლოვენიელი მოსამართლე, რომელიც 2024 წლის მარტიდან მსახურობს სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს მოსამართლედ.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
ჰოჰლერი დაიბადა 1981 წლის 25 ივნისს.

2024 წლის 25 ოქტომბერს ჰოლერი დაინიშნა სამმოსამართლიან პალატაში, რომელიც პასუხისმგებელია ისრაელის პრემიერ-მინისტრ ბენიამინ ნეთანიაჰუს, თავდაცვის მინისტრ იოავ გოლანი და ჰამასის ლიდერ მოჰამედ დეიფის წინააღმდეგ დაკავების ორდერების მოთხოვნის განხილვაზე, ღაზის ომში ომის დანაშაულებისა და ადამიანურობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულების სავარაუდო ფაქტებთან დაკავშირებით. მან შეცვალა რუმინელი მოსამართლე იულია მოტოკი, რომელმაც საქმე ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო დატოვა. მისი დანიშვნის შემდეგ, ისრაელის მთავრობამ გამოთქვა შეშფოთება პროკურატურის ოფისში მის წარსულ საქმიანობასთან დაკავშირებით და ეჭვქვეშ დააყენა მისი მიუკერძოებლობა. 2024 წლის 11 ნოემბერს ისრაელმა ოფიციალურად მოითხოვა განმარტება -სგან ინტერესთა შესაძლო კონფლიქტის შესახებ.

აშშ-ის სანქციები
2025 წლის ივნისში, მოსამართლე ჰოჰლერი აღმოჩნდა -ის იმ ოთხ მოსამართლეს შორის, რომელთაც სანქციები დაუწესა ტრამპის ადმინისტრაციამ. იგი სანქცირებული იქნა როგორც წინასწარი განხილვის პალატის ერთ-ერთი მოსამართლე, რომელმაც დაადასტურა ისრაელის ოფიციალური პირების, პრემიერ-მინისტრ ბენიამინ ნეთანიაჰუსა და თავდაცვის ყოფილი მინისტრ იოავ გოლანის, დაკავების ორდერები, რაც -ის პროკურორმა კარიმ ხანმა და მისმა ოფისმა მოითხოვეს.
ჩარლზ დებასი

ჩარლზ დებასი (დ. 16 აპრილი, 1884 – გ. 22 აგვისტო, 1935) — ბერძენი მართლმადიდებელი ლიბანელი პოლიტიკოსი. ის იყო ლიბანის პირველი პრეზიდენტი (დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე) და თანამდებობას იავებდა 1926 წლის 1 სექტემბრიდან 1934 წლის 2 იანვრამდე, ლიბანის ფრანგული მანდატის პერიოდში. იგი ასევე იყო ლიბანის პარლამენტის თავმჯდომარე 1934 წლის იანვრიდან ოქტომბრამდე.

ცხოვრება
ბიოგრაფია და განათლება
ჩარლზ დებასი დაიბადა ბეირუთში ის იყო გერგეს ხალილ დებასის (1845–1912) და მარი სალიმ ჯბეილის ვაჟი.
მისი ბაბუის, ხალილ დებასის (1823–1885) ძმა იყო ჯ. აბდო დებასი, რომელიც თარსუსში ამერიკის ვიცე-კონსულად მსახურობდა.

დებასი იეზუიტების კოლეჯის მოსწავლე იყო. ბაკალავრის ხარისხის მიღების შემდეგ, თოთხმეტი წლის ასაკში, იურიდიული ფაკულტეტის შესასწავლად მონპელიეში, შემდეგ კი პარიზში გაემგზავრა. დებასი იქ ადვოკატად მუშაობდა.
მან სტატიების წერა დაიწყო ბეირუთში დაფუძნებულ ფრანგულენოვან გაზეთ -ში, რომელიც 1908 წელს ბუტრუს მანსურ ტაიანმა დააარსა. მისი ერთ-ერთი სტატია, „ ' - ?“ („შეიძლება თუ არა ძველი რეჟიმის ენა დაუბრუნდეს თავის ღირსებას?“) 1909 წლის 3 ივნისს გამოქვეყნდა და ბეირუთის ვექილმა, ედჰემ ბეიმ, ის სუბვერსიულად მიიჩნია და დებასი გააფრთხილა, რომ მასში გამოთქმული იდეების დაცვის გაგრძელების შემთხვევაში, საქმე უფრო მძიმე შედეგებით დასრულდებოდა. დებასი პრესაში პასუხობდა, რომ საკუთარ დაწერილს სრულად ემხრობოდა და თუ ვექილი მიიჩნევდა, რომ მისი სტატია კანონს არღვევდა, საქმე სასამართლოსთვის უნდა გადაეცა. დებასი პარიზში 1913 წელს დაბრუნდა არაბული კონგრესის მდივნად. პირველი მსოფლიო ომის დროს ის ცენტრალური სირიის კომიტეტის წევრი გახდა. დებბასი 1919 წლის 5 ოქტომბერს პარიზში დაბრუნდა, და 24 ოქტომბერს ნუეილ-სურ-სენში ბურგართზე იქორწინა.

ადმინისტრაციული და პოლიტიკური კარიერა
1920 წლის 20 ოქტომბერს, უმაღლესი კომისრის გენერალურმა მდივანმა, რობერტ დე კაიმ , დებასი დიდი ლიბანის სასამართლო მომსახურების დირექტორად დანიშნა.

1926 წლის 26 მაისს, ლიბანის კონსტიტუციის მიღებიდან სამი დღის შემდეგ, დებასი ლიბანის პრეზიდენტად აირჩიეს კონგრესში გაერთიანებული პარლამენტის ორივე პალატამ სამი წლის ვადით. დიბის სიტყვებით, „მარონიტული ხელმძღვანელობის ბალანსის უზრუნველსაყოფად, 1926–1930 წლებში დებასმა ბიშარა ელ-ხურსა და მის მეტოქეს, ემილ ედეს, საშუალება მისცა მორიგეობით დაეკავებინათ პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა.“ საბოლოოდ, ალ-ხური უფრო ძლიერ ლიდერად გამოჩნდა, რადგან მას მხარს უჭერდნენ ჩიჰაები და მათი მილიონერი ბიძაშვილები, ფარაუნების ოჯახი.

დებასი დეპუტატთა პალატამ (რომელიც 1927 წლის 17 ოქტომბრის კონსტიტუციური შესწორების თანახმად საკანონმდებლო ხელისუფლების ერთადერთ ორგანოდ იქცა) 1934 წლის 2 იანვარს დებასმა საპრეზიდენტო თანამდებობიდან გადადგომის შესახებ წერილი წარადგინა; იგი ჰაბიბ პაჩა საადმა შეცვალა. დებასი რამდენიმე დღის შემდეგ დეპუტატთა პალატის (სპიკერის) პრეზიდენტი გახდა და ამ თანამდებობაზე ოქტომბრამდე დარჩა. იგი პეტრო ტრადმა შეცვალა.

სიკვდილი და დაკრძალვა
დებასი 1935 წლის აპრილში საფრანგეთში გაემგზავრა, რათა იქ ექვსი თვით დარჩენილიყო, მაგრამ იმავე წლის 22 აგვისტოს, პარიზის მე-16 რაიონში, პიკინის ქუჩის 6 ნომერში გარდაიცვალა. მისი დაკრძალვის ცერემონია წმინდა სტეფანეს ბერძნულ მართლმადიდებლურ ეკლესიაში გაიმართა ანრი გუროს,
შავი ვარსკვლავის ორდენის დიდი ჯვარი (1934)
მოპერტიუის ნაპრალები

მოპერტიუის ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -04, -12). სახელი ეწოდა ნაპრალების მახლობლად მდებარე კრატერ მოპერტიუის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1985 წელს). მოპერტიუის ნაპრალების საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .
პუნგარაბატოს მუნიციპალიტეტი

პუნგარაბატოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38,482 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.9 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 126.72 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 303.7 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 1831 წლის 10 დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სიუდად-ალტამირანო. სახელწოდება შეიძლება ითარგმნოს როგორც „ბუმბულიანი ბორცვი“. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12050.
კეჩულტენანგოს მუნიციპალიტეტი

კეჩულტენანგოს მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36,143 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.1 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 848.28 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 42.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია კეჩულტენანგო. სახელწოდება შეიძლება ითარგმნოს როგორც „ძვირფასი კედლების ადგილი“. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12051.
სან-ლუის-აკატლანის მუნიციპალიტეტი

სან-ლუის აკატლანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46,270 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 9.2 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1,101.36 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 42 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 1880 წლის 29 ნოემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სან-ლუის-აკატლანი. სახელი ეწოდა ლუი -ის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12052.
სან-მარკოსის მუნიციპალიტეტი (გერერო)

სან-მარკოსის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 50,124 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.3 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 1,160.38 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 43.2 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 1826 წელს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სან-მარკოსი. სახელი ეწოდა მარკოზ მახარებლის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12053.
სან-ნიკოლასის მუნიციპალიტეტი (გერერო)

სან-ნიკოლასის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მდებარეობს შტატის დედაქალაქ ჩილპანსინგოდან 165 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 2021 წლის 31 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სან-ნიკოლასი. სახელი ეწოდა წმინდა ნიკოლოზის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12083.
სან-მიგელ-ტოტოლაპანის მუნიციპალიტეტი

სან-მიგელ-ტოტოლაპანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24,139 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 13.8 %-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 2,378.57 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 10.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 1871 წლის 23 ივნისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სან-მიგელ-ტოტოლაპანი. სახელი ეწოდა მიქაელ მთავარანგელოზის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12054.
სანტა-კრუს-დელ-რინკონის მუნიციპალიტეტი

სანტა-კრუს-დელ-რინკონის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 2021 წლის 31 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სანტა-კრუს-დელ-რინკონი. სახელი ეწოდა წმინდა ჯვრის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12085.
ტასკო-დე-ალარკონის მუნიციპალიტეტი

ტასტკო-დე-ალარკონის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 105,586 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.5 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 652.73 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 161.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 1824 წლის 6 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტასკო-დე-ალარკონი. სახელწოდება შეიძლება ითარგმნოს როგორც „ადგილი, სადაც ბურთს თამაშობენ“. სახელი ასევე ეწოდა ხუან რუის დე ალარკონის პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12055.
ტეკოანაპის მუნიციპალიტეტი

ტეკოანაპის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46,063 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.5 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 699.86 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 65.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 1874 წლის 3 ივლისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეკოანაპა. სახელწოდება შეიძლება ითარგმნოს როგორც „იაგუარის ხეობა“. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12056.
ტეკპან-დე-გალიანის მუნიციპალიტეტი

ტეკაპან-დე-გალეანის მუნიციპალიტეტი ― მუნიციპალიტეტი გერეროს შტატში, მექსიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 65,237 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.1 %-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 2,854.47 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 22.9 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია გერეროს შტატის შემადგენლობაში 1811 წლის 13 ოქტომბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტეკპან-დე-გალეანა. სახელწოდება შეიძლება ითარგმნოს როგორც „ქვაზე“. სახელი ასევე ეწოდა როგორც ერმენეხილდო გალეანას (1762-1814) პატივსაცემად. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 12057.
მილკა პლანინცი

მილკა პლანინცი (დ. 21 ნოემბერი, 1924 – გ. 7 ოქტომბერი, 2010) — ხორვატი კომუნისტი პოლიტიკოსი, 1982 წლიდან 1986 წლამდე იუგოსლავიის პრემიერ-მინისტრი. პირველი და ერთადერთი ქალი, რომელსაც აღნიშნული თანამდებობა ეკავა. აგრეთვე პირველი მთავრობის მეთაური ქალი ევროპის დიპლომატიურად აღიარებულ სოციალისტურ სახელმწიფოებს შორის. პლანინცმა უარყო დუბაიჩის ბრალდებები და მათ პოლიტიკური სპეკულაცია უწოდა. თავად პლანინცი გამოდიოდა ინიციატივით, რომ აღნიშნული დანაშაულები გამოძიებულიყო, ასევე სასამართლო და სამეცნიერო დონეზე დამუშავებულიყო.

1950 წელს მილკა პლანინცი ინჟინერ ზვონკო პლანინცზე დაქორწინდა. პლანინცი ხორვატიის კომუნისტთა ლიგის ლიდერად 1982 წლამდე დარჩა.

1980 წელს, ტიტოს გარდაცვალების შემდეგ, ლიდერმა დატოვა გეგმა როტაციული პრეზიდენტობის შესახებ, რომლის მიხედვითაც ხელმძღვანელი რიგრიგობით თითოეული ფედერალური ერთეულიდან უნდა წარდგენილიყო. 1982 წლის 29 აპრილს იუგოსლავიის მშრომელი ხალხის სოციალისტური ალიანსის ფედერალურმა კონფერენციამ მილკა პლანინცის მიერ წარდგენილი მინისტრთა სია დაამტკიცა, ხოლო 1982 წლის 15 მაისს ეროვნული ასამბლეის ორი პალატის ერთობლივ სხდომაზე მილკა ფედერალური აღმასრულებელი საბჭოს ხელმძღვანელად დასახელდა; ამგვარად, პლანინცი პრემიერ-მინისტრად მოგვევლინა. მილკა პლანინცი პირველ ქალს წარმოადგენდა, რომელმაც ქვეყნის 64-წლიან ისტორიაში მსგავსი მაღალი თანამდებობა დაიკავა. 1986 წლის 12 თებერვალს მილკა პლანინცის მთავრობამ საერთაშორისო სავალუტო ფონდს გაძლიერებული ზედამხედველობის მოთხოვნით მიმართა. აღნიშნული თხოვნა ერთ თვეში დამტკიცდა. მილკა პლანინცის უფლებამოსილების ვადა 1986 წლის მაისში ამოიწურა, რის შემდეგაც მილკა მალევე იუგოსლავიის კომუნისტთა ლიგის ცენტრალური კომიტეტის წევრი გახდა.

შემდგომი წლები
მილკა პლანინცმა ცხოვრების დარჩენილი ნაწილი ევროპაში კომუნიზმის კოლაფსისა და იუგოსლავიის ომების პერიოდში გაატარა. 1993 წელს პლანინცის მეუღლე გარდაიცვალა, ხოლო 1994 წელს მილკა პლანინცის ვაჟმა, ზორანმა, სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.

1990-იანი წლების მიწურულიდან გარდაცვალებამდე, მილკა პლანინცი ეტლით გადაადგილდებოდა და საკუთარ სახლს იშვიათად ტოვებდა. პლანინცი ზაგრებში ცხოვრობდა 2010 წლის 7 ოქტომბრამდე, სანამ 85 წლის ასაკში გარდაიცვლებოდა. მილკა პლანინცი ზაგრების მიროგოის სასაფლაოზე დაკრძალეს.
მენელაე ალექსანდრიელი

მენელაე ალექსანდრიელი (; დ. 70, ალექსანდრია — გ. 140, რომი) — ძველი ბერძენი ასტრონომი და მათემატიკოსი. ავტორი ნაშრომებისა სფერულ ტრიგონომეტრიაში, რომელსაც იგი გამოჰყოფდა გეომეტრიისა და ასტრონომიისაგან (დაწერა 6 წიგნი ქორდების გამოთვლის შესახებ და 3 წიგნი „სსფერიკები“). არაბ ავტორთა გადმოცემით მენელაეს ნაშრომები ჰქონდა ჰიდროსტატიკაშიც.

ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს მენელაე.
მენელაეს ნაპრალები

მენელაეს ნაპრალები — ნაპრალთა ჯგუფი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში (კვადრანტები -12, -42). სახელი ეწოდა ნაპრალების მახლობლად მდებარე კრატერ მენელაეს მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1978 წელს). მენელაეს ნაპრალების საერთო ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .