iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ერემო დანელია

ერემო დანელია (დ. 7 აპრილი, 1954, ლეხაინდრავო) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1982–1984 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ონკოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1984–1998 წლებში ონკოლოგიის სამეცნიერო ცენტრის უროლოგიური განყოფილების ექიმი–ორდინატორი. 1999 წლიდან ამავე განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 36 სამეცნიერო ნაშრომის, 2 რაციონალიზატორული წინადადების, რომლებიც ეხება ონკოლოგიის თანამედროვე აქტუალურ საკითხებს.

1994 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სათესლე ჯირკვლის სიმსივნეების გავრცელება საქართველოში და მისი დიაგნოსტიკის გაუმჯობესების გზები.“
სიმონ დარახველიძე

სიმონ დარახველიძე (დ. 13 ოქტომბერი, 1947, თბილისი — გ. 11 მაისი, 2025) — ქართველი ტრავმატოლოგ-ორთოპედი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. ორთოპედიული საზოგადოებისა (1975) და ტრავმატოლოგიური საზოგადოების წევრი (1975).

ბიოგრაფია
1971 წელს დაამთავრა კრასნოდარის ყუბანის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1971–73 წლებში მუშაობდა ქალაქ ტულაში, 1973–75 წლებში სოხუმში, 1975–83 წლებში მოსკოვში, 1983–93 წლებში კვლავ სოხუმში. 1992–93 წლებში იბრძოდა აფხაზეთის ომში. იყო აფხაზეთის ომის ვეტერანი. 1993–97 წლებში სამუშაოდ იმყოფებოდა იალტაში. 1997 წლიდან მუშაობდა თბილისში. ავტორია 51 სამეცნიერო ნაშრომისა; გამოქვეყნებული აქვს ერთი მეთოდური კითხვარი.

1983 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე — „- კლინიკა, დიაგნოსტიკა, მკურნალობა“.
საქართველოს ბადმინტონის ეროვნული ნაკრები

საქართველოს ბადმინტონის ეროვნული ნაკრები — ნაკრები, რომელიც წარმოადგენს საქართველოს ბადმინტონის საერთაშორისო გუნდურ შეჯიბრებზე. ეროვნულ გუნდს აკონტროლებს საქართველოს ბადმინტონის ფედერაცია, ქართული ბადმინტონის მმართველი ორგანო. 1991 წლამდე საქართველო საბჭოთა კავშირის ბადმინტონის გუნდის შემადგენლობაში ასპარეზობდა. გუნდი დამოუკიდებლად ჩამოყალიბდა საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ.

საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრები ასევე მონაწილეობდა ბადმინტონის მსოფლიო ჩემპიონატზე შერეულ გუნდურ დაპირისპირებაში, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც სუჰანდინატას თასი.

მონაწილეობა ბადმინტონის მსოფლიო ფედერაციის ჩემპიონატებში
სუჰანდინატას თასი

ბალკანეთის ბადმინტონის ჩემპიონატში მონაწილეობა
ბალკანეთის ბადმინტონის ჩემპიონატი არის ტურნირების სერია, რომელიც ორგანიზებულია ბალკანეთის ბადმინტონის ასოციაციის მიერ. ახალგაზრდების გუნდური ჩემპიონატები დაყოფილია ოთხ სხვადასხვა ასაკობრივ ჯგუფად, ესენია 19-წლამდელთა, 17-წლამდელთა, 15-წლამდელთა და 13-წლამდელთა ჯგუფები.

19-წლამდელები

ამჟამინდელი გუნდი
კაცები
ნიკა ჩხეიძე
დანიელ თატევოსიანი
გარი ტერ-კარაპეტიანი

ქალები
მარინა ოვასაპიანი
ლიზი ზუმბულიძე

იხილეთ ასევე
სპორტი საქართველოში
კონსტანტინე სიდამონ-ერისთავი

კონსტანტინე (კონი) სიდამონ-ერისთავი (; დ. 28 ივნისი, 1930, მანჰეტენი, ნიუ-იორკი — გ. 26 დეკემბერი, 2011, იქვე) — ქართული წარმოშობის ამერიკელი იურისტი, პოლიტიოკოსი და ნიუ-იორკის საავტომობილო გზის კომისარი და ქალაქის ვიცე-მერი (1967-1973 წწ.) ჯონ ლინდსის ადმინისტრაციის დროს.

ბიოგრაფია
ადრეული ცხოვრება
კონსტანტინე სიდამონ-ერისთავი დაიბადა ნიუ-იორკში, არაგვის ერისთავების შთამომავლების არისტოკრატიულ ოჯახში. მამა — სიმონ სიდამონ-ერისთავი საქართველოდან ემიგრაციაში წავიდა 1921 წელს, ბოლშევიკების შეჭრის შემდეგ. დედა — ანა (ენი) ტრეისი საუკუნის შუა წლებში მოღვაწე ამერიკელი დიპლომატისა და ისტორიკოსის ჯონ ბიგელოუს შთამომავალი იყო. დაამთავრა მილბრუკის სკოლა, პრინსტონის უნივერსიტეტი ინჟინერ-გეოდისტის სპეციალობით და 1957 წელს კოლუმბიის უნივერსიტეტის იურიდიული სკოლა. ამავე წელიწადს კონსტანტინე სიდამონ-ერისთავი დაქორწინდა ენ ფიპსზე, ენდრიუ კარნეგის პარტნიორის, ჰენრი ფიპსის შვილიშვილზე. იგი ფლობდა მამის რესოტრან „ალავერდს“ მდინარე ჰუდსონზე, რომელიც იყო ქართული სათვისტომოს შესახვედრი და დასასვენებელი ადგილი ამერიკაში.

კონსტანტინე ერისთავი 1989-დან 1993 წლამდე, ჯორჯ ბუშის პრეზიდენტობის დროს ნიუ-იორკის მე-2 რეგიონის (ნიუ-იორკი, ნიუ-ჯერსი, პუერტო-რიკოს და ვირჯინიის კუნძულები) გარემოს დაცვის სააგენტოს ხელმძღვანელობდა.

კონი ერისთავის ინიციატივითა და დიდი ძალისხმევით, 1994 წელს დაარსდა ამერიკული ჰუმანიტარული ორგანიზაცია „საქართველოს ამერიკელი მეგობრები“, რომლის დირექტორთა საბჭოს იგი სიცოცხლის ბოლომდე თავმჯდომარეობდა. მისი გარდაცვალების შემდეგ თავმჯდომარის თანამდებობა დაიკავა მისმა ვაჟმა სიმონ სიდამონ-ერისთავმა.

გარდაცვალება
კონსტანტინე სიდამონ-ერისთავი 2011 წლის 26 დეკემბერს ამერიკაში 81 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მისი ვაჟი ენდრიუ ჩართული იყო ნიუ-იორკისა და შტატის პოლიტიკაში, ასევე იყო ნიუ-ჯერსის შტატის ხაზინადარი 2010 წლის იანვრიდან 2015 წლის ივლისამდე.
კარსტის პლატო

კარსტის პლატო, კრასი — კირქვული პლატო სლოვენიის სამხრეთ-დასავლეთ და იტალიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. გადაჭიმულია ისტრიის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით, ტრიესტის ყურესა და ფრიულის დაბლობს შორის. წარმოადგენს დინარის მთიანეთის ნაწილს. სიმაღლე 250–600 მ, მაქსიმალური სიმაღლე 643 მ (მთა ტრსტელი). ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 60 კმ-ზე, სიგანე 15–20 კმ. ფართობი დაახლოებით 800 კმ², საიდანაც სლოვენიაზე მოდის 440 კმ².

კარსტის პლატო აგებულია კირქვებით. კარსტული რელიეფის ფორმების გავრცელების კლასიკური მხარეა, რომლებიც აქ პირველად იყო შესწავლილი და აღწერილი. ზედაპირულ ჩამონადენს თითქმის მოკლებულია. გვხვდება მრავალრიცხოვანი და სხვადასხვაგვარი ზედაპირული და მიწისქვეშა გეომორფოლოგიური კარსტული წარმონაქმნები, რომელთა შორის ყველაზე ხშირია კარსტული ძაბრები. 1 კმ²-ზე მოდის 100-მდე კარსტული ძაბრი, რომლებიც მოიცავენ პლატოს ტერიტორიის დაახლოებით 10 %-ს. რელიეფის სხვა ფორმებიდან მნიშვნელოვანია კარები, პოლიები, ჭები, ბრმა ხეობები, მშრალი ხეობები და ვეებერთელა დანგრეული დოლინები.
ევფორიონი

ევფორიონი ძველი ბერძენი დრამატურგი, ტრაგიკოსი ესქილეს ვაჟი. ზოგიერთი მკვლევარი მას მიიჩნევს ტრაგედიის მიჯაჭვული პრომეთე პოტენციურ ავტორად. ძვ. წ. 431 წელს ქალაქ დიონისიაში ჩატარებულ შეჯიბრებაში მან შეძლო და დაამარცხა ისეთი ძლიერი კონკურენტები, როგორებიც არიან სოფოკლე, რომელმაც დაიმსახურა მეორე ადგილი, და ევრიპიდე, რომელმაც მესამე ადგილი დაიკავა საკუთარი ტეტრალოგიის გაშუქებით, რომელშიც მისი ცნობილი პიესა მედეა შედიოდა.
ზოგიერთი მკვლევარი მიიჩნევს, რომ პიესის მიჯაჭვული პრომეთე ავტორი არა ესქილე, არამედ მისი შვილი ევფორიონი იყო, ეს კი სხვადასხვა მიზეზით არის განმარტებული, რომელთაგან ერთ-ერთი მთავარი ისაა, რომ ესქილე საკუთარ ტრაგედიებში ზევსის განსხვავებულ ინტერპრეტაციას გვთავაზობდა თუ ესქილე უზენაეს ღმერთს დიდი პატივისცემითა და მოწიწებით ახასიათებდა, ანალოგიური არ იყო დამახასიათებელი მისი შვილის შემოქმედებისთვის, ეს ნიუანსი კი ზემოხსენებულ პიესაში ცალსახად ჩანს და ამით იქმნება პარალელი ცნობილი კომიკოსის, არისტოფანეს შემოქმედებასთან, რაც მკვლევართა ნაწილს აფიქრებს, რომ ნაწარმოები გაცილებით ადრე, ძვ. წ. 415 წელს, ესქილეს გარდაცვალებიდან გაცილებით გვიან, უნდა შექმნილიყო. იმ შემთხვევაში, თუ პიესის მიჯაჭვული პრომეთე ავტორი მართლაც ევფორიონი იყო, მაშინ გამოვა, რომ ძველ საბერძნეთში სულ იყო ხუთი ტრაგიკოსი დრამატურგი, რომელთა ნაშრომებიც დღემდე შემორჩენილია. ესენი არიან: ესქილე, სოფოკლე, ევრიპიდე, ევფორიონი და ტრაგედიის რეზუსი ავტორი, თუ მისი ევრიპიდესთვის მიკუთვნება არასწორია.
მოდებაძე

საკუთარი სახელი მოდებაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

ალექსი მოდებაძე — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა)
გურამ მოდებაძე — სპორტსმენი, მწვრთნელი (რაგბი)
ვლადიმერ მოდებაძე — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
ირაკლი მოდებაძე — სპორტსმენი (ფეხბურთი)
კარპე მოდებაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
კონსტანტინე მოდებაძე — აგრონომი, მეცნიერი-მეღვინე
ნოდარ მოდებაძე — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), პოლიტიკოსი
პლატონ მოდებაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
ნაჭყებია

საკუთარი სახელი ნაჭყებია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

დავით ნაჭყებია — ქართველი ფეხბურთელი
ირინე ნაჭყებია — ქართველი ისტორიკოსი, მთარგმნელი
კაპიტონ ნაჭყებია — საბჭოთა მილიციის გენერალ-მაიორი
მანანა ნაჭყებია — ქართველი ფილოლოგი, პოლიტიკოსი
ნიკოლოზ ნაჭყებია — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
ნოდარ ნაჭყებია — ქართველი გეოგრაფი
ოთარ ნაჭყებია — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
დორინ რეჩანი

დორინ რეჩანი (; დ. 17 მარტი 1974, დონდუშენი, მოლდავეთის სსრ, სსრკ) — მოლდოველი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. მოლდოვის პრეზიდენტის მრჩეველი თავდაცვისა და ეროვნული უსაფრთხოების საკითხებში, მოლდოვის რესპუბლიკის უშიშროების უმაღლესი საბჭოს მდივანი 2022 წლის 7 თებერვლიდან.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1974 წლის 17 მარტს დონდუშენში. 1996 წელს დაასრულა მოლდოვის ეკონომიკური განათლების აკადემია და გახდა საერთაშორისო ბიზნესის მენეჯმენტის ბაკალავრი. 2000 წელს მან მიიღო მაგისტრის ხარისხი ბიზნესის ადმინისტრირებაში ნიუპორტის საერთაშორისო უნივერსიტეტის ბელგიის ფილიალში.

2023 წლის თებერვალში მოლდოვის პრეზიდენტმა მაია სანდუმ რეჩანი მოლდოვის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე წარადგინა, ნატალია გავრილიცას გადადგომის შემდეგ.

დაოჯახებულია და ჰყავს ორი შვილი.
გიული ჭოხონელიძე

გიული ჭოხონელიძე (დ. 10 აპრილი, 1929, თბილისი — გ. 24 დეკემბერი, 2008, იქვე) — ქართველი მსახიობი, რეჟისორი და სცენარისტი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1983).

ბიოგრაფია
გიული ჭოხონელიძე დაიბადა 1929 წლის 10 აპრილს თბილისში. 1951 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი. ერთი წელი სწავლობდა საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტში (სერგეი გერასიმოვის სახელოსნო). 1953–1958 წლებში მუშაობდა კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში მსახიობად. 1958 წლიდან მოღვაწეობდა კინოში. იღებდნენ 1965-1967 წლებში კინოსტუდია „მოსფილმის“ მიწვევით ერთ-ერთი მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „ომი და მშვიდობა“. ფილმმა 1968 წელს მიიღო უმაღლესი პრემია „ოსკარი“.

ფილმოგრაფია
გადაღებულია ფილმებში
1958 — ფატიმა — იბრაჰიმი
1959 — დღე უკანასკნელი, დღე პირველი — ქურდი
1959 — განთიადი — გიორგი
1959 — ღამის ვიზიტი — ავალიანი
1961 — ერთი ცის ქვეშ — ამბაკო
1966 — შეხვედრა წარსულთან — გოგია
1966 — უყაიმო თამაში — მაიორი
1967 — ქოჩორა
1967 — ომი და მშვიდობა — ბაგრატიონი
1979 — წინაპართა მიწა — ბეთქილი
1985 — ბაგრატიონი — ბაგრატიონი
1990 — სპირალი — ზურაბ თორაძე
2001 — ანთიმოზ ივერიელი — ანთიმოზ ივერიელი

დამდგმელი რეჟისორი
1967 — წინაპართა მიწა
1985 — ბაგრატიონი
1967 — ქოჩორა
2001 — ანთიმოზ ივერიელი
1967 — სპირალი
1972 — გაზაფხულის საღამო

სცენარის ავტორი
1985 — ბაგრატიონი
1967 — ქოჩორა

ჯილდოები და აღიარება
1961 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
1983 — საქართველოს სახალხო არტისტი
1999 — ღირსების ორდენი ქართული კინოხელოვნების განვითარებაში, მის პოპულარიზაციაში შეტანილი პირადი დიდი წვლილის, ნაყოფიერი შემოქმედებითი და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის
ელბაქიძე

საკუთარი სახელი ელბაქიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

არკადი ელბაქიძე — ტერორისტი, რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე
გიორგი ელბაქიძე — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა)
თინათინ ელბაქიძე — ქართველი ჟურნალისტი, მსახიობი
ლუკა ელბაქიძე — ქართველი სპორტსმენი (ფეხბურთელი)
მაკა ელბაქიძე — ქართველი ფილოლოგი, პედაგოგი
მიხეილ ელბაქიძე — ქართველი გენერალ-მაიორი
კოილისმაა

კოილისმაა (ჩრდილო-აღმოსავლეთი ფინეთი) ― ფინეთის ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 19 078 ადამიანს შეადგენს.

მუნიციპალიტეტები
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
საული ნიინისტე — 56.3%
მატი ვანჰანენი — 15.7%
პაავო ვიაიურიუნენი — 11.7%
ლაურა ჰუჰტასაარი — 5.9%
პეკა ჰაავისტო — 5.1%
მერია კიულიონენი — 2.9%
ტუულა ჰაატაინენი — 2.2%
ნილს ტორვალდსი — 0.2%
კაბაჩოკი

კაბაჩოკი — ადგილობრივი მნიშვნელობის ბუნების ძეგლი უკრაინაში. ტყის ტერიტორია, რომელზედაც იზრდება ექვსი 160 წლის მუხა. ვინიციის რეგიონის ბუნებრივი სარეზერვო ფონდის ობიექტი.

სტატუსი მიენიჭა ძვირფასი 80-წლიანი მუხის ტყის შენარჩუნების გამო. ტყის პლანტაციებში იზრდება 170-წლიანი ფოთლოვანი მუხა - 6 ეგზემპლარი.

ფართობი 3,5 ჰექტარი.
სალმან მუმთაზის სახელობის ლიტერატურისა და ხელოვნების სახელმწიფო არქივი

სალმან მუმთაზის სახელობის ლიტერატურისა და ხელოვნების სახელმწიფო არქივი — შეიქმნა 1966 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს 1965 წლის 17 ივლისის დადგენილებით. 1996 წელს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის ბრძანებით, არქივს ეწოდა გამოჩენილი აზერბაიჯანელი ლიტერატურათმცოდნე სალმან მუმთაზის სახელი.

არქივი აგროვებს, ინახავს და იყენებს აზერბაიჯანის ლიტერატურისა და ხელოვნების მოღვაწეების, სახელმწიფო დაწესებულებებისა და შემოქმედებითი ორგანიზაციების დოკუმენტებს ლიტერატურისა და ხელოვნების სფეროში საუკუნიდან დღემდე. აწარმოებს კვლევით, მეთოდოლოგიურ და სამეცნიერო საინფორმაციო მუშაობას.

არქივში ინახება აზერბაიჯანელი მწერლების, პოეტების, დრამატურგების, ლიტერატურათმცოდნეების დოკუმენტები, როგორებიც არიან ემინ აბიდი, ჰასან ბეი ზარდაბი, მამედ არიფი, ალიაღა ვაჰიდი, ჰუსეინ ჯავიდი, მირ ჯალალი, ჯაფარ ჯაფაროვი, სულეიმან რუსტამი, მირზა იბრაჰიმოვი, რასულ რზა, საბით რაჰმანი, სულეიმან რაჰიმოვი, ისლამ საფარლი, მამედ საიდ ორდუბადი, ჯაფარ ხანდანა, აბდულა შაიგი, ისმაილ შიხლი, მირვარიდ დილბაზი, ჰუსეინ არიფი და სხვები.

არქივში ასევე ინახება ისეთი აზერბაიჯანელი კომპოზიტორების პირადი ფონდები, როგორებიც არიან: ფიკრეთ ამიროვი, აფრასიიაბ ბადალბეილი, სოლთან ჰაჯიბეკოვი, ნიაზი, ტოფიგ გულიევი, სულეიმან ალესკეროვი, ასაფ ზეინალლი, მუსლიმ მაგომაევი, საიდ რუსტამოვი; მომღერლები და მუსიკოსების: რუბაბადა მურადოვა, აგიგატ რზაევა, ხან შუშინსკი, ფატმა მუხტაროვა, სარა გადიმოვა, შოვქათ ალექპეროვა, ჰუსეინაღა ჰაჯიბაბაბეკოვი, ბაჰრამ მანსუროვი და სხვები. აქვე ინახება მუსიკალური ხელნაწერები.

არქივში ინახება აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირის, რესპუბლიკის მოქანდაკეთა კავშირის, აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო სკოლის ფონდები. ასევე დოკუმენტები, რომლებიც დაკავშირებულია კინოსტუდია „აზერბაიჯანფილმთან“.
ანამიტის ქედი

ანამიტის ქედი, ანამის მთები, ჩიონგშონი — ქედი ინდოჩინეთის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში, ლაოსში, ვიეტნამსა და კამბოჯაში. ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 1100 კმ-ზე, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ 130 კმ-ზე.

მაქსიმალური სიმაღლე 2819 მ (მთა ფუ-ბია). სხვა მთებიდან აღსანიშნავია ფუ-შაი-ლაი-ლენგი (2720 მ) და ნგოკ-ლინი (2598 მ). ეს უკანასკნელი განლაგებულია ტრიასული ნალექებით აგებული კონ-ტუმის მასივის ჩრდილო-დასავლეთ კიდეზე ცენტრალურ ვიეტნამში. მნიშვნელოვანი უღელტეხილებია ნაპე (722 მ) და მუ-ზია (418 მ), რომლებზედაც საავტომობილო გზები გადადის.

დასავლეთი კალთა დამრეცია და საფეხურებრივად დაბლდება მდინარე მეკონგის ხეობისაკენ; აღმოსავლეთი კალთა მოკლეა და ციცაბოდ აწყდება სამხრეთ ჩინეთის ზღვას. ანამიტის ქედი იყოფა სამ ძირითად: ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ნაწილად.

დამახასიათებელია რთული გეოლოგიური აგებულება. ჩრდილოეთით გავრცელებულია კირქვები, ქვიშაქვები, გრანიტები და გნაისები, სამხრეთ ნაწილშია განიერი ხეობებით დასერილი ფართო კრისტალური და ბაზალტური ლავური პლატოები, რომელთა შორის გამოიყოფა ბოლავენი, კონ-ტუმი და და-ლატი. ჩრდილოეთ ნაწილში ტროპიკული კარსტია განვითარებული.

დასავლეთ კალთებზე იზრდება მეჩხერი ფოთოლმცვივანი ტყე, აღმოსავლეთით ნოტიო ტროპიკული და წიწვოვანი ტყეა. ანამიტის ქედის ფარგლებშია მრავალრიცხოვანი ისტორიული, არქიტექტურული და არქეოლოგიური ძეგლები. აქვეა ფუ-მატის ეროვნული პარკი.
ნივალა-ჰააპაიარვის ქვერეგიონი

ნივალა-ჰააპაიარვის ქვერეგიონი ― ფინეთის ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 27 385 ადამიანს შეადგენს.

მუნიციპალიტეტები
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
საული ნიინისტე ― 53.1%
მატი ვანჰანენი ― 17.0%
პაავო ვიაიურიუნენი ― 11.8%
ლაურა ჰუჰტასაარი ― 8.8%
პეკა ჰაავისტო ― 4.5%
მერია კიულიონენი ― 2.7%
ტუულა ჰაატაინენი ― 1.8%
ნილს ტორვალდსი ― 0.2%
ოულუს ქვერეგიონი

ოულუს ქვერეგიონი ― ფინეთის ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 257 355 ადამიანს შეადგენს.

მუნიციპალიტეტები
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
საული ნიინისტე ― 57.4%
მატი ვანჰანენი ― 12.4%
პაავო ვიაიურიუნენი ― 9.4%
ლაურა ჰუჰტასაარი ― 6.9%
პეკა ჰაავისტო ― 6.8%
მერია კიულიონენი ― 4.5%
ტუულა ჰაატაინენი ― 2.1%
ნილს ტორვალდსი ― 0.6%
ზოდელავა

საკუთარი სახელი ზოდელავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

ანდრო ზოდელავა — სახელმწიფო უშიშროების კომისარი, გენერალ-მაიორი
ვანო ზოდელავა — პოლიტიკოსი, სახელმწიფო მოხელე
ზურაბ ზოდელავა — ქირურგი
ივლიანე ზოდელავა — ინჟინერი-მშენებელი, საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
მამია ზოდელავა — ჰემატოლოგი
მურთაზ ზოდელავა — პოლიტიკოსი, იურისტი
რააჰეს ქვერეგიონი

რააჰეს ქვერეგიონი ― ფინეთის ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 32 336 ადამიანს შეადგენს.

მუნიციპალიტეტები
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
საული ნიინისტე ― 54.1%
მატი ვანჰანენი ― 12.2%
პაავო ვიაიურიუნენი ― 11.2%
ლაურა ჰუჰტასაარი ― 8.0%
პეკა ჰაავისტო ― 6.5%
მერია კიულიონენი ― 5.7%
ტუულა ჰაატაინენი ― 2.1%
ნილს ტორვალდსი ― 0.2%
სიიკალატვის ქვერეგიონი

სიიკალატვის ქვერეგიონი ― ფინეთის ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 13 375 ადამიანს შეადგენს.

მუნიციპალიტეტები
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
საული ნიინისტე ― 49.2%
მატი ვანჰანენი ― 17.6%
პაავო ვიაიურიუნენი ― 15.4%
ლაურა ჰუჰტასაარი ― 7.4%
პეკა ჰაავისტო ― 4.6%
მერია კიულიონენი ― 4.0%
ტუულა ჰაატაინენი ― 1.5%
ნილს ტორვალდსი ― 0.3%
იულივიესკის ქვერეგიონი

იულივიესკის ქვერეგიონი ― ფინეთის ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერით ქვერეგიონის მოსახლეობა 43 219 ადამიანს შეადგენს.

მუნიციპალიტეტები
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
საული ნიინისტე ― 55.9%
მატი ვანჰანენი ― 14.5%
პაავო ვიაიურიუნენი ― 10.8%
ლაურა ჰუჰტასაარი ― 8.4%
პეკა ჰაავისტო ― 5.4%
მერია კიულიონენი ― 3.0%
ტუულა ჰაატაინენი ― 1.8%
ნილს ტორვალდსი ― 0.2%
კუნჯა

კუნჯა, გოჭალაკუმჟა

არეალის ჩრდილოეთ ნაწილში სქესობრივ სიმწიფეს 5–6 წელში აღწევს, ცოცხლობს 17 წლამდე; სამხრეთ ნაწილში მწიფდება 3–5 წელში და ცოცხლობს 7–10 წლამდე. მკვიდრი ფორმები გამრავლებისთვის მზად 6–8 წელში არიან.

ზღვაში გასვლამდე მოზარდეული იკვებება მატლებითა და წყალში მოხვედრილი მწერებით, წვრილი თევზით, მ.შ. წყნარი ოკეანის ორაგულის ლიფსიტებით. ზღვაში სუქების დროს საკვების ძირითადი ნაწილს შეადგენენ კიბოსნაირები (უპირატესად მიზიდები, კრილი, ღორტავასებრნი), ასევე წვრილი თევზები (ცქიმურა, მოივა, ნავაგას მოზარდეული).

2–4 წლამდე კუნჯა მდინარეებში ცხოვრობს (ჩრდილოეთ ნაწილში — 6–7 წლამდე), რის შემდეგაც გადის ზღვაში. ზღვაში გრძელ მიგრაციებს არ ახორციელებს, ზაფხულში რამდენიმეჯერ მცირე ხნით შედის მდინარეების ქვემო დინებებში და მომლაშო ლაგუნებში. ზღვაში შესვლიდან პირველ ტოფობამდე 2–4 წლის შუალედია. გამოსაზამთრებლად შედის მდინარეთა ქვემო დინებებში და მლაშე ტბებში. სქესობრივად მომწიფებული თევზები მდინარეში აგვისტოში შედიან.

სპორტული და სამოყვარულო თევზჭერის ობიექტია. კუნჯას სარეწაო მნიშვნელობა მცირეა. უპირატესად იყენებენ ნედლი სახით. ხორცის ხარისხი დამოკიდებულია წლის სეზონზე. საუკეთესოა აგვისტო – სექტემბერში. ქვირითი დასამარილებლად გამოსადეგია. გემოთი არ ჩამოუვარდება კეტას ან ღურკანას ხიზილალას.
თავართქილაძე

საკუთარი სახელი თავართქილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

ანზორ თავართქილაძე — სახელმწიფო მოხელე, პოლიტიკოსი
ანრი თავართქილაძე — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ–რომაული ჭიდაობა)
გიორგი თავართქილაძე — სამხედრო პირი
კონსტანტინე თავართქილაძე — გამომცემელი, საზოგადო მოღვაწე
კუკური თავართქილაძე — ფიზიკოსი
მალხაზ თავართქილაძე — მომღერალი, არქიტექტორი
ნიკოლოზ თავართქილაძე — საბჭოთა არმიის გენერალ-მაიორი
რევაზ თავართქილაძე — მსახიობი
სილიბისტრო თავართქილაძე (რემონიძე) — მწერალი
ხატიაშვილი

საკუთარი სახელი ხატიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

ზაზა ხატიაშვილი — ქართველი იურისტი
ნინა ხატიაშვილი — ქართველი კინორეჟისორი, სცენარისტი
ოთარ ხატიაშვილი — საბჭოთა საბჭოთა სამხედრო და პარტიული მოხელე
რამაზ ხატიაშვილი — ქართველი მუსიკოსი
შოთა ხატიაშვილი — ქართველი მეცნიერი კვების ტექნოლოგიის დარგში
კიკვიძე

საკუთარი სახელი კიკვიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

აბელ კიკვიძე — ქართველი ისტორიკოსი
ვასილ კიკვიძე — წითელარმიელი მეთაური
ზაალ კიკვიძე — ქართველი ბიოლოგი, ეკოლოგი
ზაალ კიკვიძე — ქართველი ენათმეცნიერი
ზაირა კიკვიძე — ქართველი მათემატიკოსი
კონსტანტინე კიკვიძე (კვიკვიძე) — ქართველი სამხედრო პირი.
იაზონ კიკვიძე — ქართველი არქეოლოგი
სამსონ ლევქთაძე

სამსონ დიმიტრის ძე ლევქთაძე (დ. 10 სექტემბერი, 1877 — გ. 1948) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე.

ბიოგრაფია
დაიბადა ქუთაისის გუბერნიაში, გლეხის ოჯახში. ქუთაისის კლასიკური გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, 1894 წელს ჩაირიცხა სამხედრო სამსახურში. დაამთავრა თბილისის ქვეითთა სასწავლებელი. მსახურობდა სხვადასხვა სარეზერვო ბატალიონში, 1911 წლიდან — თურქესტანის მე-15 მსროლელთა პოლკში. მონაწილეობდა მსოფლიო ომში (1914-1918). 1916 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში. 1921 წლის თებერვალში საბჭოთა რუსეთის თავდასხმის დროს აფხაზეთში მეთაურობდა 1-ლი ქვეითი ბრიგადის სოხუმის მე-2 პოლკს. შემდეგ ჩადგა საბჭოთა ხელისუფლების სამსახურში. იყო ქართული „წითელი არმიის“ ერთ-ერთი ორგანიზატორი. მეთაურობდა მე-9 პოლკს (1921), შემდეგ ცალკე ქართულ შეერთებულ ბრიგადას (1922). 1922 წლის ივნისში დაინიშნა ახლადჩამოყალიბებული ქართული მსროლელი დივიზიის უფროსად (კომდივი). ხელმძღვანელობდა ე. წ. დუშეთის ოპერაციას — ანტისაბჭოთა გამოსვლების ჩახშობას დუშეთის მაზრაში, რომელსაც ქაქუცა ჩოლოყაშვილი ხელმძღვანელობდა. 1924 წლის ნოემბერში გადადგა თანამდებობიდან.

დაჯილდოებული იყო წმ. ანას (1910), (ხმლებით, 1915) და (1916) ხარისხის, წმ. ვლადიმირის ხარისხის (ხმლებით და ბაფთით, 1915), წმ. სტანისლავის ხარისხის (ხმლებით, 1915) ორდენებით, „გიორგის იარაღით“ (1918), საქართველოს სსრ წითელი დროშის ორდენით (1924).
სიდამონიძე

საკუთარი სახელი სიდამონიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

ანზორ სიდამონიძე — სპორტსმენი (სამბო, ძიუდო)
გიორგი სიდამონიძე — სამხედრო მოღვაწე
გრიგოლ სიდამონიძე — კათოლიკოს-პატრიარქ ეფრემ -ის ერისკაცობის სახელი და გვარი
თეიმურაზ სიდამონიძე — მილიციის გენერალ-მაიორი
ნიკა სიდამონიძე — სპორტსმენი (ძიუდო)
უშანგი სიდამონიძე — ისტორიკოსი
სოლოღაშვილი

საკუთარი სახელი სოლოღაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

ანა სოლოღაშვილი — პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე
არჩილ სოლოღაშვილი — მსახიობი, რეჟისორი
ბაგრატ სოლოღაშვილი — მწიგნობარი, მთარგმნელი
დავით სოლოღაშვილი — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
ივანე სოლაღაშვილი — საუკუნის ქართლის სამეფოს კარისკაცი
სიმონ სოლოღაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
ირინე ებრალიძე

ირინე ებრალიძე (დ. 19 მარტი, 1962) — ქართველი მეცნიერი, მომღერალი და მუსიკოსი. 2015 წლიდან — ასოცირებული პროფესორი.

1980 წელს დაამთავრა თბილისის მუსიკალური სასწავლებლის თეორიული განყოფილება, 1986 წელს კი ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (მუსიკის ისტორია).

1993-1994 წლებში იყო რადიოსადგურ „რადიო 105-ის“ მუსიკალური წამყვანი; 1997-1999 წლებში ქართულ-ამერიკული კომპანია „რადიო საქართველოს“ და „ფორტუნას“ მუსიკალური რედაქტორი და წამყვანი; 1999-2001 წლებში მუშაობდა იმავე კომპანიების პროგრამების მენეჯერად; 1986-2006 წლებში იყო თბილისის მუსიკალური სასწავლებლის ჯაზისა და საესტრადო ხელოვნების განყოფილების პედაგოგი; 2006-2009 წლებში თბილისის მუსიკალური კოლეჯის დირექტორის მოადგილე სასწავლო დარგში; 2009 წლიდან ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მუსიკალური ცენტრის ლექტორი, თანამედროვე პოპულარული მუსიკალური მიმდინარეობების მიმართულების ხელმძღვანელი;

2015 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ქართული ფოლკლორი და ეთნოჯაზი“ (საკომპოზიტორო-საშემსრულებლო პორტფოლიო წერითი კომენტარით).
ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენი

ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენი აშენდა 1928-1930 წლებში. მისი მთავარი მიზანი იყო ნავთობის გადატანა ბაქოს ნავთობის წარმოების ზონიდან შავი ზღვის სანაპირომდე ბათუმის პორტამდე. ნავთობსადენის განვითარებისა და მშენებლობის ტექნიკურ მენეჯმენტს ახორციელებდა სსრკ სახელმწიფო დაგეგმარების კომიტეტის საექსპერტო-ტექნიკური კომისია. ხელმძღვანელი იყო აკადემიკოსი ვ.გ.შუხოვი. პროექტის ავტორი და მთავარი სამშენებლო მენეჯერი იყო ინჟინერი ა.ბულგაკოვი.

ნავთობსადენის მშენებლობის იდეა წამოაყენა დიმიტრი მენდელეევმა 1880 წელს. ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენის პირველი პროექტი შეიმუშავა ვ.შუხოვმა ჯერ კიდევ 1884 წელს. მოგვიანებით, მის საფუძველზე, შეიქმნა უფრო მცირე დიამეტრის ნავთის მილსადენი, რომელიც აშენდა 1897-1907 წლებში ბაქო-ბათუმის რკინიგზის გასწვრივ.

1943 წელს, გერმანული ჯარების გარღვევის საფრთხის გამო, ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენი დაიშალა და მისი მილები გამოიყენეს ასტრახან-სარატოვის პროდუქციის მილსადენის ასაგებად. ომისშემდგომ წლებში ნავთობსადენი აღადგინეს.

სსრკ-ს დაშლის შემდეგ ნავთობსადენი შეიცვალა ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ნავთობსადენის მონაკვეთით და ბაქო-სუფსის ნავთობსადენით, რომლებიც აშენდა ძველი საბჭოთა ბაქო-ბათუმის მილსადენის კომპონენტებისა და ინფრასტრუქტურის გამოყენებით.