iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სამტრედიის პირველი საჯარო სკოლა

სამტრედიის პირველი საჯარო სკოლა მდებარეობს ქალაქ სამტრედიაში, 9 აპრილის ქუჩა #79-ში, იმერეთის რეგიონში. სკოლას ჰყავს 835 მოსწავლე და 56 მასწავლებელი, სკოლის დირექტორი არის ხათუნა ფაილაძე. სკოლის მისიაა, რომ გააუმჯობესოს სასწავლო დისციპლინების სწავლება, დანერგოს სწავლების ინოვაციური მეთოდები, უზრუნველყოს ყველა მოსწავლის განვითარება და ინკლუზია სასწავლო გარემოში, დაამკვიდროს ჯანსაღი ცხოვრების წესი. სკოლის ხედვაა, რომ ის იქნება ინოვაციური და წამყვანი სასკოლო დაწესებულება, რომელიც მხარს დაუჭერს მოსწავლეების ემოციურ და სოციალურ განვითარებას, რაც ხელს შეუწყობს თავისუფალი და ტოლერანტი მოქალაქეების აღზრდას. 2023 წელს დაიწყო სკოლის რეაბილიტაცია და დამთავდა 2024 წელს.
ადანის კინოს მუზეუმი

ადანის კინოს მუზეუმი — მუზეუმი ადანაში, თურქეთი, რომელიც ეძღვნება თურქეთის კინემატოგრაფს, განსაკუთრებით კინო ადამიანებთან დაკავშირებით, როგორიცაა სცენარისტები, პროდიუსერები, რეჟისორები და მსახიობები, რომლებიც ამ ქალაქის მკვიდრნი არიან. მუზეუმი დაარსდა 2011 წელს აღდგენილ ძველ ადანური სახლში სეიჰანში.

მდებარეობა
მუზეუმი მდებარეობს სეიჰან კადესისა და 26025 სოკაკის კუთხეში, კაიალიბაღის უბანში, სეიჰანის რაიონში, ადანაში, სამხრეთ თურქეთში.

მიმოხილვა
მუზეუმი მდებარეობს ორსართულიან, გაერთიანებულ შენობაში, რომელიც შედგება ორი ისტორიული რიგითი სახლისაგან სეიჰანის მდინარის დასავლეთით. შენობა რეკონსტრუქცია გაუკეთა ადანას მეტროპოლიტენ მუნიციპალიტეტმა თავისი ორიგინალური სახით. მუზეუმი დაარსდა 2011 წლის 23 სექტემბერს. იგი არის 1969 წელს დაარსებული ადანას ოქროს ბოლის კინოფესტივალის სახლი.

ადანის კინო მუზეუმი, რომელიც ავლენს კინემატოგრაფის ისტორიას თურქეთში, შეიცავს ნამუშევრებს 1940-იანი წლებიდან, ლეგენდარული მსახიობების ცვილის ქანდაკებებს, იეშილჩამის ფილმების ფერად ნაწყვეტებს, რომლებიც ჯერ კიდევ აქტიურად იყურებიან, მსახიობების ფოტოებს, ინტერვიუებს ჯილდოებს და კინო ბიბლიოთეკას.

მუზეუმის პირველი სართული დათმობილია კინო პლაკატებისთვის. თითოეულ პლაკატში სულ მცირე ერთი სახელი (რეჟისორი, მსახიობი, სცენარისტი და ა.შ.) ეკუთვნის ადანის მოქალაქეს.

პირველ სართულზე არის ოთახი, რომელიც გამოფენს ცნობილი თურქი მსახიობის ილმაზ გუნეის (1937–1984) ფოტოებს, კინო პლაკატებს და ნივთებს. არსებობს ნატურალური ზომის ფიგურები ილმაზ გუნეისა, მხატვარი აბიდინ დინოსი (1913–1993) და ავტორი ორჰან ქემალისა (1914–1970). გამოფენილია ფოტოები და არტეფაქტები ადანის სხვა ცნობილი ადამიანებისა, რომლებიც კინემატოგრაფთან არიან დაკავშირებული: მწერალი იაშარ კემალი (1923–2015), მსახიობი შენერ შენი (დაიბადა 1941) და მისი მამა, მსახიობი ალი შენი (1918–1989), შაჰინ კაიგუნი, მუზაფერ იზგუ (1933–2017), ალი ოზგენთურქი (დაიბადა 1947), ორჰან დურუ, ირფან ათასოი, ილმაზ კოკსალი (1951–2016), აითაჯ არმანი (1949–2019), ბილალ ინჯი, მერალ ზერენი (დაიბადა 1956), მენდერეს სამანჯილარი (დაიბადა 1954), ნურჰან თეკერეკი და მაჰმუთ ჰეკიმოღლუ (1955–2016). მუზეუმში მყოფი ცვილის ქანდაკებები შექმნეს ჯალე კუშანმა და თულაი აქთაშმა.

მუზეუმში ასევე არის ბიბლიოთეკა. იგი შეიცავს 3500 წიგნს, რომელთაგან ყველაზე ძველი თარიღდება 1891 წლით, რომლებიც შეწირა კინო ისტორიკოსმა ალბერტო მოდიანომ (დაიბადა 1960).
თაშუჯუს ათათურქის მუზეუმი

თაშუჯუს ათათურქის მუზეუმი — სახლ-მუზეუმი თურქეთში.

მუზეუმი მდებარეობს თაშუჯუს ქალაქში, სილიფკეს რაიონში (ილჩე), მერსინის პროვინციაში, კოორდინატებზე 36°19′04″ 33°53′04″. ათათურქი (1881–1938), თანამედროვე თურქეთის დამფუძნებელი, ძალიან უყვარდა თაშუჯუ და ოთხჯერ ეწვია ამ ქალაქს: 1925 წლის 28 იანვარს, 1926 წლის 12 მაისს, 1931 წლის 11 თებერვალს და 1935 წლის 20 თებერვალს. ამ ვიზიტების დროს ის თაშუჯუს ადარებდა თესალონიკს, საბერძნეთში, სადაც გაატარა ბავშვობა. 2000-იან წლებში თაშუჯუს მუნიციპალიტეტმა გადაწყვიტა ააგო მისი თესალონიკის სახლის ასლი, როგორც მემორიალური სახლი. ამრიგად, ეს სახლი, განსხვავებით თურქეთში ათათურქის სხვა მემორიალური სახლებისგან, არ არის სახლი, სადაც ათათურქი რეალურად ცხოვრობდა.

სამსართულიანი ხის სახლის ფართობი არის 100 კვადრატული მეტრი (1,100 კვ.ფუტი). ეზოს ჩათვლით მთლიანი ფართობი შეადგენს 1,540 კვადრატულ მეტრს (16,600 კვ.ფუტი).

პირველ სართულზე ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით არის წარმოდგენილი ათათურქის ცხოვრება პანელების საშუალებით. ზედა სართულზე არის სამი ოთახი: სამზარეულო, ბიბლიოთეკა და სტუმრების ოთახი ლოცვის ადგილით. ყველაზე ზედა სართულზე არის ორი ოთახი: ზუბეიდე ჰანუმის ოთახი (ათათურქის დედა) და ათათურქის სამუშაო ოთახი. ამ სართულზე ასევე მდებარეობს აბაზანა და აივანი.
სილიფქეს ათათურქის მუზეუმი

სილიფქეს ათათურქის მუზეუმი — ორსართულიანი სახლი სილიფკეში, რომელმაც უმასპინძლა თანამედროვე თურქეთის დამფუძნებელს, მუსტაფა ქემალ ათათურქს და მის მეუღლეს 1925 წელს.

მდებარეობა
სილიფქე არის თურქეთის მერსინის პროვინციის ილჩე (რაიონი). მუზეუმი მდებარეობს ქალაქში, იუპიტერის ტაძრის ნანგრევების ჩრდილო-დასავლეთით.

ისტორია
შენობის მფლობელი იყო ჰაჯი ჰულუსი, სილიფქეს მერი 1925 წელს. სილიფქეში ვიზიტის დროს ათათურქი დარჩა მის სახლში. ჰაჯი ჰულუსის გარდაცვალების შემდეგ სახლი მემკვიდრეობით გადაეცა მის მემკვიდრეებს 1982 წელს, თუმცა, კულტურის სამინისტრომ იყიდა სახლი. 1987 წელს, რემონტის შემდეგ, სახლი გაიხსნა როგორც ათათურქის მუზეუმი.

შენობა
შენობის მთლიანი ფართობი (ეზოს ჩათვლით) არის 329 კვადრატული მეტრი (3,540 კვ.ფუტი). პირველი სართული არის ბიბლიოთეკა და ოფისი. ზედა სართული ეძღვნება ათათურქის მეხსიერებას. ეს განყოფილება ეთნოგრაფიული ხასიათისაა. 1920-იანი წლების სხვადასხვა საოჯახო ნივთების გარდა, აქ არის იარაღი ათათურქის ინიციალებით, რომელიც მას გადაეცა 1925 წლის ვიზიტის დროს, და დოკუმენტები მისი სილიფქესთან ახლოს მდებარე ფერმის შესახებ.
ფსათირელასებრნი

ფსათირელასებრნი — სოკოების ოჯახი ფირფიტოვანთა რიგიდან. შეიცავს დაახლოებით 19 გვარს და 1100-ზე მეტ სახეობას.

ახასიათებს მუქი სპორები, ნაყოფსხეული როგორც წესი, საკმაოდ რბილი და მყიფე. ახასიათებს, მუქი ყავისფერი, იშვიათად მოწითალო, ან პასტელისფერის სპორების ანაბეჭდი. სახეობების დაახლოებით 50% წარმოქმნის ნაყოფსხეულებს, რომლებიც სპორების მომწიფებისას ავტოდიგესტიის გზით მელნის მსგავს მასად გარდაიქმნება.

ფსათირელასებრნთა ოჯახში შემავალი სახეობები საპროტროფები ან იშვიათად მიკოპარაზიტები არიან, რომლებიც სხვა ფირფიტებიან სოკოებზე პარაზიტირებენ (მაგ. ). ისინი ხშირად გვხვდებიან აზოტით მდიდარ ადგილებში — კირიანი ნიადაგებზე, ნაკელზე, სველ გახრწნილ ხეებზე, გაზონებსა და ბაღებში.

გვარები
ბრიტზელმაირია
კოპრინელუსი
კომპრინოპსისი
ცისტოაგარიკუსი
გასტეროაგარიკოიდესი
ჰომოფრონი
ჰორმოგრაფიელლა
კაუფმანია
ლაკრიმარია
მაკრომეტრულა
ნარცისეა
ოლოტია
პალაეოციბე
პარასოლა
ფსათირელა
პუნჯაბია
ტულოსესუსი
ტიფრასა
ანტალიის ათათურქის სახლ-მუზეუმი

ანტალიის ათათურქის სახლ-მუზეუმი — ეროვნული მუზეუმი ანტალიაში, თურქეთში, რომელიც ეძღვნება მუსტაფა ქემალ ათათურქის ამ ქალაქში ვიზიტებს.

მუზეუმის შენობა
მუზეუმი მდებარეობს ორსართულიან სახლში, რომელიც აშენდა ორიგინალის მიხედვით. მუსტაფა ქემალ ათათურქი 1930 და 1935 წლებში ცხოვრობდა ანთალიაში, ოფიციალური ვიზიტების დროს იმ ქონაქში, რომელიც ეკუთვნოდა პროვინციის გუბერნიას. 1984 წელს შენობა გადაეცა კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს, რათა გადაქცეულიყო სახლ-მუზეუმად. შენობა უნდა დანგრეულიყო ქალაქის ქუჩების გაფართოების პროექტის ფარგლებში. ადგილობრივი ელექტროენერგიის დისტრიბუციის კომპანიის ფინანსური მხარდაჭერით, სახლი ხელახლა აშენდა იმავე ადგილას. 1986 წელს მუზეუმი გაიხსნა საზოგადოებისთვის.

გამოფენები
პირველ სართულზე გამოფენილია გაზეთები, ფოტოები და დოკუმენტები, რომლებიც ეხება ათათურქის ვიზიტებს ანთალიაში 1930 წლის 6-10 მარტსა და 1935 წლის 18-19 თებერვალს. მეორე სართულზე არის ორი სამუშაო ოთახი და საძინებელი. იმავე სართულის სხვა ნაწილში გამოფენილია ბანკნოტების, მონეტების, სამახსოვრო მონეტებისა და საფოსტო მარკების კოლექცია, რომლებიც გამოიცა რესპუბლიკის გამოცხადების შემდეგ.

მუზეუმის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი არის ოთახი ათათურქის პირადი ნივთებით, რომლებიც მოტანილია ანითქაბირიდან, ანკარაში მდებარე მავზოლეუმიდან.

მდებარეობა და შესვლა
მისამართი
ისიქლარ ჯადესი, მურათფაშა, ანთალია
შესვლა
09:00–19:30 აპრილიდან ოქტომბრამდე
08:30–17:30 ნოემბრიდან მარტამდე
ორშაბათს დახურულია.

შესვლა უფასოა.
მერსინის არქეოლოგიური მუზეუმი

მერსინის არქეოლოგიური მუზეუმი — მუზეუმი მერსინში, თურქეთში

მდებარეობა
მუზეუმი მდებარეობს მერსინის საზღვაო მუზეუმის აღმოსავლეთით, მუღდათის მეჩეთის სამხრეთით და ადნან მენდერესის ბულვარის ჩრდილოეთით. მისი საერთო მიწის ფართობი, ეზოს ჩათვლით, შეადგენს 7,470 კვადრატულ მეტრს. ეს არის ორსართულიანი შენობა. გამოფენის დარბაზების გარდა, მუზეუმში არის ბიბლიოთეკა, საკონფერენციო დარბაზი, ბავშვთა სათამაშო ოთახი და ბაზარი.

ისტორია
მერსინის პროვინციაში მრავალი უძველესი ძეგლია. იუმუქთეფე და სოლი მერსინის ქალაქში და გოზლუკულე თარსუსში ამ ძეგლებს შორისაა. მაგრამ მერსინის მუზეუმის დაარსებამდე, აღმოჩენები იყო გამოფენილი სხვა მუზეუმებში. მერსინის მუზეუმი დაარსდა 1978 წელს. მისი ყოფილი მდებარეობა იყო მერსინის ხალქევის შენობაში. თუმცა ყოფილი მუზეუმის შენობის გამოფენის დარბაზი არ იყო საკმარისი მერსინის რეგიონის არქეოლოგიური ნივთებისთვის და ახალი შენობა აშენდა. იგი გაიხსნა 2017 წლის 18 მაისს.

ექსპონატები
ვიზიტორები შედიან დროის გვირაბში, სადაც ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით არის გამოფენილი პალეოლითის, ნეოლითის, ქალკოლითის, ბრინჯაოს ხანისა და რკინის ხანის სხვადასხვა ეტაპები. შემდეგ არის ნეოლითური საცხოვრებლების რეპლიკები (დიორამა), ძირძველი ზეთისხილის პრესები და ამფორების აუზი. ზედა სართულზე გამოფენილია აღმოჩენები იუმუქთეფეს, სოლის, ელაიუსა სებასტეს და მრავალი სხვა ადგილიდან. ზოგიერთი ნივთი გამოფენილია ვიტრინებში. ასევე არის ელინისტური წარწერა ბოზიაზიდან, ანუ ძველი ნაგიდოსისგან, სხვადასხვა ქანდაკებები და სვეტების კაპიტელები. ეთნოგრაფიული განყოფილებაში გამოფენილია გვიანდელი ხანის იერუქების (მომთაბარე თურქმენების) შესახებ ექსპონატები და ჰუგის რეპლიკა (პრიმიტიული საცხოვრისი, რომელიც ნაპოვნია იუმუქთეფეს მახლობლად). ექსპონატების საერთო რაოდენობა არის 1435.

გალერეა
ეკულიზუმაბი

} ) და გამოიყენება შემდეგი დაავადებების მკურნალობისთვის: პაროქსიზმული ღამის ჰემოგლობინურია, ატიპური ჰემოლიტურ-ურემული სინდრომი, გენერალიზებული მიასთენია და ოპტიკომიელიტ-ასოცირებული აშლილობების სპექტრის დაავადებები .
პაროქსიზმული ღამის ჰემოგლობინურით დაავადებულ ადამიანებში ის ამცირებს როგორც ერითროციტების დაშლას, ასევე სისხლის გადასხმის საჭიროებას, მაგრამ, როგორც ჩანს, არ მოქმედებს გარდაცვალების რისკზე.
ეკულიზუმაბი იყო პირველი პრეპარატი, რომელიც დამტკიცდა მისი თითოეული გამოყენების მიზნისთვის, მისი დამტკიცება მოხდა მცირე ზომის კლინიკური კვლევების საფუძველზე.
გვერდითი ეფექტები მოიცავს მენინგოკოკური ინფექციების რისკს, და იგი ენიშნება მხოლოდ იმ ადამიანებს, რომლებიც რეგისტრირებული არიან და იცავენ რისკების შეფასებისა და შემთოების სტრატეგიას, რომელიც მოიცავს ადამიანების კონსულტირებას და მათი ვაქცინაციის უზრუნველყოფას. ეს არის ჰუმანიზებული მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც მოქმედებს როგორც კომპლემენტის ბოლო ინჰიბიტორი.
პრეპარატი განვითარდა, დამზადდა და გაიყიდა კომპანია -ის მიერ, რომელიც ფლობდა საპატენტო ექსკლუზივობას 2017 წლამდე. -მა დაიწყო ეკულიზუმაბის გაყიდვა 2007 წელს, გამოიმუშავა 295 მილიონი დოლარი 2008 წელს, ხოლო მისი აქციის ფასი გაიზარდა 130%-ით 2010 წელს. 2010 წელს იყო მსოფლიოში ყველაზე ძვირი პრეპარატი. მკურნალობის ამჟამინდელი ღირებულება დიდ ბრიტანეთში შეადგენდა 340,200 ფუნტ სტერლინგს (დაახლოებით 430,000 ევრო წელიწადში), 500,000 აშშ დოლარს წელიწადში კანადაში, და 409,500 აშშ დოლარს წელიწადში აშშ-ში (2010). 2015 წელს ეს იყო მე-4 ყველაზე ძვირი პრეპარატი აშშ-ში ერთ სულ მოსახლეზე.
მკურნალობაში გამოყენება
ეკულიზუმაბი გამოიყენება ატიპური ჰემოლიტური ურემიული სინდრომის (აჰუს), პაროქსიზმული ღამის ჰემოგლობინურიის (პღჰ), რეფრაქტერული გენერალიზებული მიასთენიის (გმ) და ოპტიკომიელიტ-ასოცირებული დარღვევების სპექტრის სამკურნალოდ.
პღჰ-ით დაავადებული ადამიანებისთვის ეს აუმჯობესებს ცხოვრების ხარისხს და ამცირებს სისხლის გადასხმის საჭიროებას, თუმცა, როგორც ჩანს, არ მოქმედებს სიკვდილის რისკზე. პრეპარატი არ იცვლის თრომბების წარმოქმნის რისკს, მიელოდისპლასტიკურ სინდრომს, მწვავე მიელოიდურ ლეიკემიას ან აპლასტიკურ ანემიას.
პრეპარატი შეაქვთ ექიმის კაბინეტში ან კლინიკაში ვენაში ჩაშვების გზით.
ორსულობის დროს გამოიყენება მხოლოდ საჭიროების შემთხვევაში.
გიორგი ჯინჭარაძე

გიორგი ჯინჭარაძე (დ. 6 მაისი, 1992, გაგრა, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო) — ქართველი პოლიტიკოსი. 2025 წლის 11 ივნისიდან აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე.

ბიოგრაფია
2014 წელს დაამთავრა საქართველოს უნივერსიტეტის ბიზნესის ადმინისტრირების ფაკულტეტი. 2014-2016 წლებში სწავლობდა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში და მიენიჭა მაგისტრის ხარისხი ბიზნესის ადმინისტრირებაში. 2019 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტი მენეჯმენტის მიმართულებით და მიენოჭა მაგისტრის ხარისხი. 2021 წლიდან სწავლობს კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტში პოლიტიკის მეცნიერების სადოქტორო საგანმანათლებლო პროგრამაზე.

2013-2014 წლებში მუშაობდა „თიბისი ბანკში“ საკრედიტო ექსპერტად. 2014 წელს იყო სადაზღვევო კომპანია „ალდაგის“ საბანკო დაზღვევის გაყიდვების ანალიტიკოსი. 2014-2016 წლებში საქართველოს ანალიტიკური ცენტრის ანალიტიკოსი. 2016 წელს მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში მთავარ სპეციალისტად. 2016-2020 წლებში იყო აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში საქართველოს საელჩოს ადმინისტრაციული ოფიცერი. 2021-2024 წლებში იკავებდა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის მოადგილის თანამდებობას. 2024 წელს იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის განათლებისა და კულტურის მინისტრის პირველი მოადგილე. 2024-2025 წლებში იყო საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის მინისტრის მოადგილე. 2025 წლის 11 ივნისს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარედ დაინიშნა.
ჩიტები არ არსებობენ

„ჩიტები არ არსებობენ“ ან "ჩიტები არ არიან ნამდვილები" (ინგლ. ' ") სატირული შეთქმულების თეორიაა, რომელიც ამტკიცებს, რომ ჩიტები სინამდვილეში არიან დრონები, რომლებსაც შეერთებული შტატების მთავრობა იყენებს ამერიკელ მოქალაქეებზე საჯაშუშოდ.

წარმოშობა
პიტერ მაკინდომ სატირული შეთქმულების თეორია 2017 წლის იანვარში შექმნა. 2017 წელს მემფისში, ტენესის შტატში, ქალთა მარშზე ტრამპის მომხრე კონტრპროტესტანტების ნახვის შემდეგ, მაკინდომ პლაკატზე დაწერა წარწერა „ჩიტები არ არსებობენ“ და კონტრპროტესტანტებს შორის „სპონტანური ხუმრობის“ სახით შეთქმულების თეორია მოიგონა. მაკინდოს ვიდეო მარშზე ვირუსულად გავრცელდა, რამაც სატირული მოძრაობა დაიწყო. 2017 წელს მან -ზე დაწერა: „რამდენიმე თვის წინ სატირული მოძრაობა შევქმენი და, როგორც ჩანს, - ის მომხმარებლებს ეს ძალიან მოსწონთ“. მოგვიანებით მან უარყო პოსტი და თქვა, რომ ის სამსახურიდან გათავისუფლებულმა თანამშრომელმა დაწერა და 2021 წლამდე არ აღიარა, რომ შეთქმულების ჭეშმარიტად არ სჯეროდა.

მოძრაობა ამტკიცებს, რომ ყველა ფრინველი ამერიკის შეერთებულ შტატებში, 1959 დან 1971 წლამდე, ფედერალუმა მთავრობამ გაანადგურა და ჩაანაცვლა მათივე მსგავსი დრონებით, რომლებსაც მთავრობა იყენებს მოქალაქეებზე საჯაშუშოდ. თეორიის მომხრეები ამტკიცებენ, რომ ჩიტები ელექტრო ენერგიის შესავსებად სხდებიან ელექტროგადამცემ ხაზებზე, დეფეკაციას ახდენენ მანქანებზე თვალთვალის მიზნით და ამერიკის პრეზიდენტი ჯონ ფიცჯერალდ კენედი მთავრობამ მოკლა ფრინველების მოკვლის სურვილის არქონის გამო.

2018 წელს გავრცელდა ინფორმაცია ჩინეთში ფრინველებზე დაკვირვების მაღალტექნოლოგიური დრონების შემუშავების შესახებ, სადაც ნათქვამი იყო, რომ ჩინეთის რამდენიმე პროვინციაში მრავალი სამხედრო და სამთავრობო სააგენტო იყენებდა ამ დრონებს თვალთვალის მიზნით.

მედიაში გამოჩენა
მაკინდოუ არაერთხელ გამოჩნდა მედიაში თავის თანადამფუძნებელთან, კონორ გეიდოსთან და კლერ ქრონისთან ერთად. მათ არაერთი ინტერვიუ ჩაწერეს „ჩიტები რეალურები არ არიან“ მოძრაობის პოპულარიზაციის მიზნით. 2021 წელს მაკინდომ განაცხადა, რომ სრული განაკვეთით მუშაობს მოძრაობის წარმომადგენელად და ფულს საქონლის გაყიდვიდან შოულობს.
მისურის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების უნივერსიტეტი

მისურის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების უნივერსიტეტი ( მისურის & ან & ) - საჯარო კვლევითი უნივერსიტეტი მისურის შტატის ქალაქ როლაში, აშშ. უნივერსიტეტი არის მისურის საუნივერსიტეტო სისტემის ნაწილი.

მისურის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების უნივერსიტეტის 6,456 სტუდენტიდან (2023) უმეტესობა ინჟინერიას, ბიზნესს, ზუსტ მეცნიერებებსა და მათემატიკას სწავლობს. უნივერსიტეტი კლასიფიცირებულია, როგორც „-დომინანტი“, 1 უნივერსიტეტი „ძალიან მაღალი კვლევითი ხარჯებითა და სადოქტორო კვლევით“.
მერსინის წყლის მუზეუმი

მერსინის წყლის მუზეუმი — მუზეუმი მერსინში, თურქეთი. 2016 წელს მას ჯილდო გადასცა თურქეთის ისტორიული ქალაქების ასოციაციამ.

გეოგრაფია
მუზეუმი მდებარეობს მერსინის ტოროსლარის მეორე დონის მუნიციპალიტეტში. იგი განლაგებულია ორი ბულვარის კვეთის ჩრდილო-დასავლეთით და მესკის (მერსინის მუნიციპალიტეტის წყალმომარაგების სამსახურის) სამუშაო ადგილზე.

ისტორია
მუზეუმი მერსინის ყოფილი წყლის ფილტრაციის ქარხანაა. წყლის წყარო იყო მუფთუს მდინარე (რომელსაც ეფრენკის მდინარეც ეწოდება). ქარხანა ააშენა მერსინის მუნიციპალიტეტმა მითხათ ტოროღლუს მერობის დროს. მშენებლობა დაიწყო 1936 წელს და ოფიციალურად გაიხსნა 1939 წლის 5 იანვარს . მაგრამ მერსინი სწრაფად მზარდი ქალაქია და დაახლოებით 80,000-ისთვის განკუთვნილი ფილტრაციის ქარხანა მალე ვერ აკმაყოფილებდა მოთხოვნას. 1984 წელს მერსინმა დაიწყო ბერდანის მდინარიდან წყლის მოხმარება ბევრად უფრო დიდი ფილტრაციის ქარხნის მეშვეობით და ყოფილი ფილტრაციის ქარხანა გაითიშა. ქარხანა დაახლოებით 30 წლის განმავლობაში იყო უყურადღებოდ მიტოვებული. მაგრამ საბოლოოდ მუნიციპალიტეტმა გადაწყვიტა ქარხნის როგორც მუზეუმის შენარჩუნება. ორწლიანი აღდგენითი სამუშაოების შემდეგ, მუზეუმი გაიხსნა 2016 წლის 21 აპრილს. გახსნის ცერემონიაზე მერმა ბურხანეტინ კოჯამაზმა თქვა, რომ ქალაქის გამოუქვეყნებელი ისტორია გამოიკვეთა. აღდგენის შემდეგ, ტუმბოები და სხვა მანქანები ჯერ კიდევ ფუნქციონირებს.

შენობა
შენობა შედგება პირველი სართულისა და სარდაფისგან. პირველ სართულზე არის დოზირების ოთახი ალუმინის სულფატის დამტვრევი მანქანით, ვენტილაციის ოთახი, ქლორირების ოთახი, სამი ფილტრის აუზი და პერსონალის ოთახი. სარდაფი, რომელსაც მანევრების ოთახს უწოდებენ, განკუთვნილია მთავარი სარქვლების კონტროლისთვის.
მერსინის ურბანული ისტორიის მუზეუმი

მერსინის ურბანული ისტორიის მუზეუმი — კერძო მუზეუმი მერსინში, თურქეთი.

მდებარეობა და ისტორია
მუზეუმი კოორდინატებზე 36°48′00″ 34°37′42″ მდებარეობს მერსინის აქდენიზის მეორე დონის მუნიციპალიტეტში და იგი დაახლოებით 450 მეტრით (1,480 ფუტი) არის დაშორებული ხმელთაშუა ზღვისგან. ეს არის აღდგენილი 150 წლის სახლი გამოკვეთილი ბუკმაკერი ფანჯრით.

მუზეუმის შენობა აღადგინა და გახსნა მუსტაფა ერიმმა 2010 წლის 4 სექტემბერს.

მუზეუმის სექციები
მუზეუმში წარმოდგენილი ექსპონატებია:
ათათურქი მერსინში: ათათურქის (თურქეთის დამფუძნებლის) ფოტოები მერსინში ვიზიტის დროს.
ბიბლიოთეკა მერსინის შესახებ
იუმუქთეფე: ფოტოები და დოკუმენტები 9000 წლის წინანდელი ყორღანის შესახებ, რომელიც ქალაქის საზღვრებში მდებარეობს.
განათლება მერსინში: ისტორიული დოკუმენტები, შეგროვებული მერსინის 70 სკოლიდან
ციხეები მერსინის პროვინციაში: პლაკატები და ფოტოები მერსინის პროვინციაში არსებული ციხესიმაგრეების შესახებ (იხ. მერსინის არქეოლოგია). მიუხედავად იმისა, რომ მუზეუმი ძირითადად ურბანული ისტორიის მუზეუმია, ეს განყოფილება მოიცავს ციხესიმაგრეებს უფრო ფართო ტერიტორიაზე.
მერსინის ცნობილი მოქალაქეები (იხ. ცნობილი ადამიანები)
მერსინის განთავისუფლება: წინააღმდეგობა ფრანგული ოკუპაციის მიმართ მერსინში თურქეთის დამოუკიდებლობის ომის დროს
მეჩეთები და ეკლესიები (მათ შორის არააქტიური) მერსინის პროვინციაში
მერსინის ურბანული ისტორია (იხ. ისტორია)
მუზეუმს ასევე აქვს საკონფერენციო დარბაზი.
მერსინის ათათურქის მუზეუმი

მერსინის ათათურქის მუზეუმი — ორსართულიანი სახლი მერსინში, რომელმაც 1925 წელს უმასპინძლა თანამედროვე თურქეთის დამფუძნებელს, მუსტაფა ქემალ ათათურქს და მის მეუღლეს.

ისტორია
სახლი თავდაპირველად აშენდა 1897 წელს ჰ. კრისტმანის მიერ, მერსინის გერმანელი კონსულის მიერ, როდესაც დაქორწინდა მერსინის მოქალაქეზე (მავრომატის ოჯახიდან). მას კრიზმანის სახლი ეწოდებოდა . 1925 წელს სახლი გამოიყო ათათურქისთვის, როდესაც ის 20 იანვარს ეწვია მერსინს თავის მეუღლე ლატიფესთან ერთად. მათ თერთმეტი დღე გაატარეს აქ.

მომდევნო წლებში შენობა გამოიყენებოდა ფედონ ტაჰინჩის ოჯახის მიერ და ტაჰინჩის სახლი ეწოდებოდა. 1980 წელს ის მთავრობამ იყიდა. რესტავრაციის შემდეგ ის გადაკეთდა მუზეუმად, რომელიც სპეციალიზირებულია ათათურქსა და თურქეთის დამოუკიდებლობის ომზე. მუზეუმი გაიხსნა 1992 წლის 12 ოქტომბერს.

გამოფენილი ნივთები
პირველ სართულზე განთავსებულია ფოტო და დოკუმენტების გალერეა პატარა საკონფერენციო დარბაზთან ერთად. აქ არის ათათურქის ზოგიერთი პირადი ნივთი, რომელიც ანკარიდან ჩამოიტანეს. ზედა სართულზე შვიდი ოთახია: ორი საძინებელი, ერთი კაბინეტი და დანარჩენი მისაღები ოთახები. ყველა მორთულია ავთენტური ავეჯით.

გალერეა
სილიფქეს მუზეუმი

სილიფქეს მუზეუმი — მდებარეობს თურქეთში, მერსინის პროვინციის სილიფქეს რაიონში.

ისტორია
სილიფკეში პირველი მუზეუმოლოგიური საქმიანობა 1939 წლიდან იწყება. სილიფქეს რაიონში, რომელიც მდიდარია არქეოლოგიური ძეგლებით, ნაპოვნი ნივთები თავმოყრილ იქნა ყოფილ დაწყებითი სკოლის შენობაში, რომელიც თავად ას წელზე ძველია. მუზეუმის შენობის მშენებლობის შემდეგ მუზეუმი საზოგადოებისთვის გაიხსნა 1973 წლის 2 აგვისტოს.

გამოფენა
მუზეუმის ეზოში გამოფენილია ქვის ნაკეთობები, მათ შორის სხვადასხვა ტიპის სვეტების თავები, სარკოფაგები, მუსლიმური საფლავის ქვები და სხვა. შენობას ოთხი საგამოფენო დარბაზი აქვს. პირველ სართულის დარბაზში განთავსებულია სხვადასხვა ქანდაკება. მეორე სართულის პირველი ოთახი ეთნოგრაფიულ ნივთებს ეძღვნება, ძირითადად იერიუქების ყოფაზე. დანარჩენ ორ ოთახში გამოფენილია ხელნაკეთობები და სამკაულები. ლუვიური ელინისტური მონეტები ძვ.წ. დაახლოებით საუკუნისა, რომლებიც იპოვეს მეიდანჯიქის ციხეში, სილიფკეს დაახლოებით 80 კილომეტრით (50 მილით) დასავლეთით, რომლებიც ასევე გამოფენილია სილიფკეს მუზეუმში.

ნივთების რაოდენობა
ყველაზე ადრეული ნაშრომები ნეოლითის ხანისაა. ასევე გამოფენილია ელინისტური, რომაული, ბიზანტიური, სელჩუქური და ოსმალური ნაშრომები.
არქეოლოგიური: 2975
ეთნოგრაფიული: 1410
მონეტები: 15875
ბეჭდები: 77

გალერეა
ჯორუნა პარვა

ჯორუნა პარვა რომელიც ფართოდ ცნობილია როგორც "ზღვის კურდღელი", წარმოადგენს დორიდულ ნუდიბრანქსის სახეობას — გარსის გარეშე ზღვის მუცელფეხიან მოლუსკს, რომელიც -ის ოჯახს მიეკუთვნება. ეს სახეობა პირველად აღწერა კიკუტარო ბაბამ. მისმა კურდღელს მიმსგავსებამ 2015 წელს მთელი იაპონიის მასშტაბით ტვიტერზე პოპულარობის ზრდა გამოიწვია.

აღწერა
 -ის საშუალო სიგრძე დაახლოებით 2.53 სანტიმეტრია. მის შავთეთრ რინოფორებს (ქიმიური გრძნობის ორგანოებს) კურდღლის ყურების მსგავსება აქვს. გარე სუნთქვის ორგანოები (ბრანქები) მდებარეობს უკანა ნაწილთან ახლოს. სხეული დაფარული აქვს პაპილებით რბილი ამონაზარდებით, რომლებიც სენსორულ ფუნქციებს ასრულებენ, რაც მას ბეწვიან ცხოველს ამსგავსებს. -ს სხვადასხვა შეფერილობა აქვს, მათ შორის ყვითელი, თეთრი და მწვანე, თუმცა მწვანე იშვიათად არის ფოტოზე დაფიქსირებული. ყველა ვარიანტს შავი პაპილები აქვს გაბნეული ძირითადი ფერის პაპილებს შორის. არსებობს დავა იმის შესახებ, წარმოადგენენ თუ არა ეს ფერადსახეობები განსხვავებულ სახეობებს.

სხვა სახეობის წარმომადგენლების მსგავსად, -ს საკვები ძირითადად მოიცავს შხამიან ღრუბლებს -ის ოჯახიდან. თუმცა, ცნობილია, რომ ისინი ასევე ჭამენ წყალმცენარეებს, ზღვის ბალახს და სხვა მცირე ზომის არსებებს, როგორიცაა ზღვის ლოკოკინები ან ზღვის ლუქსები. ის ღრუბლები, რომლებიც მათ რაციონის დიდ ნაწილს შეადგენს, მეცნიერებისთვის კვლევის საგანია. რადგან ზღვის კურდღელი იკვებება განსაკუთრებით შხამიანი ზღვის ღრუბლებით, იგი ითვისებს მათ ტოქსინებს და იყენებს თავდაცვის მექანიზმად. ის ინახავს ტოქსინებს საკუთარ კანში და სპეციალურ სტრუქტურებში. საფრთხის დროს გამოყოფს ამ უჯრედებს, რომლებიც მტაცებელს ასუსტებენ ან აშინებენ. აღნიშნული ღრუბლების ტოქსინები პერსპექტიულია კიბოს სამკურნალო საშუალებათა კვლევებში.

 ჰერმაფროდიტულია, ისინი აწარმოებენ როგორც სპერმის, ისე კვერცხუჯრედებს, თუმცა საკუთარ კვერცხუჯრედებს თვითონ ვერ განაყოფიერებენ.
გავრცელება
ეს სახეობა აღწერილია იაპონიის კის პროვინციიდან. მოგვიანებით დაფიქსირდა ფილიპინებში, ტანზანიაში, პაპუა-ახალ გვინეაში, სეიშელის კუნძულებსა და რეუნიონზე, თუმცა არსებობს გარკვეული ეჭვები, შესაძლოა ის წარმოადგენს სახეობების კომპლექსს.

 ძირითადად იმ ტერიტორიებზე გვხვდება, სადაც საკვები უხვად არის და რესურსების მოპოვება მარტივია. ისინი ხშირად ეკვრიან წყალქვეშა მცენარეულობას და დროს ძირითადად ტროპიკული წყლების ფსკერზე ატარებენ.