გელა კანდელაკი

გელა კანდელაკი (დ. 2 ან 27 მაისი, 1940, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი, პროდიუსერი, სცენარისტი და მსახიობი. ხელის ჩრდილების თეატრ „ბუდრუგანა-გაგრას“ დამფუძნებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი.

ბიოგრაფია
გელა კანდელაკი დაიბადა ცნობილი დოკუმენტალისტის, ირაკლი კანდელაკის ოჯახში. 17 წლის ასაკიდან დაიწყო თანამშრომლობა „ქართულ ფილმთან“. 1962 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი, ხოლო 1966 წელს მოსკოვის კინომატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი. იგი თეატრისა და კინოს რეჟისორი, მსახიობი და დრამატურგია.

გარდა პროფესიული საქმიანობისა, 1969 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოსა და მის ფარგლებს გარეთ. სხვადასხვა წლებში ასწავლიდა შ. რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 2009 წელს ჩაატარა ლექცია-სემინარი ბერლინის კინოაკადემიაში, 2010 წელს მიწვეულ იქნა პედაგოგად ევროპის კინომატოგრაფიის სტუდენტების საერთაშორისო ვორქშოფზე „ 2010“ .

გელა კანდელაკი სხვადასხვა საერთაშორისო ფესტივალისა თუ კონკურსის ჟიურის წევრია. 1982 წლიდან საფუძველი ჩაუყარა „ბუდრუგანას“ ხელის ჩრდილების თეატრს; 2006 წლიდან თანამშრომლობს ფესტივალთან „თბილისი — თანამედროვე მუსიკის საღამოები“, რომლის ფარგლებში არაერთი მულტიმედიური წარმოდგენის თანაავტორია.
2009 წლიდან თანამშრომლობს ქორეოგრაფ მარიამ ალექსიძესთან, რომელთან ერთადაც არაერთი თანამედროვე ქორეოგრაფიული წარმოდგენის რეჟისორია. 2011 წლიდან ნიქოზისა და ცხინვალის მიტროპოლიტ ისაიასთან ერთად დააფუძნა და ორგანიზებას უწევს ანიმაციური ფილმების საერთაშორისო ფესტივალს „ნიქოზი“. ამავე სოფელში მდებარე ალექსანდრე ოქროპირიძის სახელობის ხელოვნების სკოლაში ასწავლის ანიმაციასა და ჩრდილების თეატრის ხელოვნებას.

აღსანიშნავია მისი თანამშრომლობა ლიეტუველ ხელოვანებთან. გელა კანდელაკის ხელმძღვანელობით 2012 წელს ლიეტუვურმა დასმა ვილნიუსში დადგა სპექტაკლი „ბიჭუნა და თოლიები“, რომელიც დრამატული და ჩრდილების თეატრის სინთეზს წარმოადგენს. 2013 წელს ბაქოში დადგა ფარაჯ ყარაევის მონოოპერა „მოგზაურობა სიყვარულში“. 2015–2016 წელს კლაიპედას თეატრალური უნივერსიტეტის ჯგუფი თბილისში მისი ხელმძღვანელობით დაოსტატდა ჩრდილების თეატრის სპეციფიკაში, სამსახიობო ოსტატობაში, დრამატურგიასა და რეჟისურაში. 2016 წელს დაარსდა „ბუდრუგანა ლიტვა“, რომელიც აქტიურად თანამშრომლობს „ბუდრუგანა გაგრასთან“.
დაარსებული აქვს კინოსტუდიები „კვალი“ და „კვალი ”, „კინოცენტრი ქართული ფილმი — „აფხაზეთი“, ხელის ჩრდილების თეატრი „ბუდრუგანა“, „ბუდრუგანა – გაგრა“ და არის მათი სამხატვრო ხელმძღვანელი.

ფილმოგრაფია
დამდგმელი რეჟისორი
1965: „დღეს“ 10 წთ.
1965: „ზაფხული გავიდა“ 10 წთ.
1966: „გრძელი ღიღინი“ 18 წთ.
1968: „საქართველოს მუზეუმი“ 30 წთ.
1969: „ფეხბურთი უბურთოდ“ (ლერი სიხარულიძესთან ერთად) 20 წთ.
1972: „ბავშვთა ნახატების გამოფენა“ 20 წთ.
1979: „უბედურება“ 97 წთ.
1979: „იმერეთი“ 20 წთ.
1980: „ნოქალაქევი“ (თენგიზ მოდებაძესთან ერთად) 30 წთ.
1983: „ვარძია“ 30 წთ.
2007: „სოფელი“ (ტრილოგია „ხმელეთის 0,047%“) 120 წთ.

ფილმი-სპექტაკლები: „ძველი ვოდევილები“, „სამანიშვილის დედინაცვალი“

გადაღებულია ფილმებში
1970: „იყო შაშვი მგალობელი“ (გია აღლაძე) რეჟ. ოთარ იოსელიანი
1981: „ძმა“ რეჟ. თემურ ბაბლუანი

სამხატვრო ხელმძღვანელი და პროდიუსერი
ანიმაციური ფილმები
„ყორანი“
„ჭირი“
„ბაბილინა“
„ოჯახი“
„მოლოდინი“
„პორტრეტი“
„ეფემერა“
„ტყვე“
„მონადირე“
2005: „მგლის აღსარება“ რეჟ. რატი ნანეიშვილი
2012: „ვან გოგის უკანასკნელი წერილი“ რეჟ. პაატა შენგელია
„ვეფხვი და მოყრმე“

მხატვრულ-დოკუმენტური ფილმი
2000: „იაკობ გოგებაშვილი. ცხოვრება და მოღვაწეობა“ რეჟ. დავით (თეიმურაზ) სიხარულიძე

სრულმეტრაჟიანი დოკუმენტური ფილმები
„სვანეთი“
„ქალბატონ მარიამ ბაგრატიონის უკანასკნელი მოგზაურობა“

კოპროდუქცია
უნგრულ-ქართული მხატვრული ფილმები:
„უცნობი ეპიზოდები ფიროსმანის ცხოვრებიდან“
„სულელი ბროწეულის ხე“

ჯილდოები
2010: გრანპრი დოკუმენტური ფილმების საერთაშორისო ფესტივალზე &„“ ფილმისთვის „ხმელეთის 0,047%“ (საფრანგეთი)