კალასინის პროვინცია

კალასინი — ტაილანდის 76 პროვინციიდან (ჩანვატი) ერთ-ერთი. მდებარეობს ტაილანდის ზედა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელსაც ასევე უწოდებენ ისანს. პროვინცია შეიქმნა ჩაგვატ კალასინის აქტის საფუძველზე, რომლის ნომერია 2490. იგი ძალაში შევიდა 1947 წლის 1 ოქტომბერს. მეზობელი პროვინციებია (ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით) საკონ-ნაქონი, მუკდაჰანი, როიეტი, მაჰასარაქამი, ქონკენი და უდონთანი.

გეოგრაფია
პროვინციის უმეტესი ნაწილი ბორცვებით არის დაფარული. ქალაქი კალასინი 152 მ სიმაღლეზე მდებარეობს. კალასინის ჩრდილოეთით ლამ პაოს კაშხალია აშენებული 1963-1968 წლებში. კაშხალი 1430 მილიონი კუბური მეტრის მოცულობის წყალს მოიცავს, რომელიც მეტწილად სოფლის მეურნეობისთვის გამოიყენება. ლამ პაოს წყალსაცავი ეფექტურად ჰყოფს პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილს შუაზე, მაგრამ არსებობს გაყვანილობები, რომლებიც აღმოსავლეთით საჰაცახანის რაიონს აკავშირებს და დასავლეთით მდებარე ნონგ კუნგ სის რაიონთან, რაც საავტომობილო მოგზაურობის დროს 1 საათით ამცირებს. წყალსაცავზე ხიდი მდებარეობს, რომელიც სოფელ ბან დონგ ბანგს აღმოსავლეთით მდებარე რაიონის მცირე ქალაქ ვანგ სამ მოსთან აკავშირებს. მიუხედავად იმისა, რომ ხიდი აშენდა რამდენიმე წლის წინ (2000 წლამდე), იგი არ არის ნაჩვენები (2006 წ.) არც ერთ კომერციულ საგზაო რუკაზე.

ფუ ფანის მთიანეთი წარმოადგენს საზღვარს სახონ ნახონის პროვინციასთან, რომლის ნაწილი დაცულია როგორც ეროვნული პარკი.

კალასინი ცნობილია დინოზავრის ნამარხებით, რომლებიც ნაპოვნია ფუ კუმ ხაოში (საჰაცახანის რაიონი), დინოზავრების ნაშთების უდიდეს ობიექტზე ტაილანდში. ნაშთების უმეტესი ნაწილი 120 მილიონი წლის წინანდელ ზაუროპოდებს წარმოადგენს.

ეკონომიკა
კალასანის პროვინციის მთავარი შემოსავალი სოფლის მეურნეობაზეა დამოკიდებული. აქ აწარმოებენ წებოვან ბრინჯს, ასევე მანიოკს (კასავა) და შაქრის ლერწამს. პროვინციაში მცხოვრები ოჯახები, ძირითადად, ღარიბები არიან და თავს კალათების დაწვნითა და აბრეშუმის წარმოებით ირჩენენ თავს. ამ ფაქტმა პროვინციას აღნიშნულ ინდუსტრიებში პოპულარობა მოუტანა.

ისტორია
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად დადგინდა, რომ ლაუას ტომი ამ მიდამოებში დაახლოებით 1600 წლის წინ ცხოვრობდა. პირველი ოფიციალური ქალაქი დაარსდა 1793 წელს.

 საუკუნის დასაწყისში მეფე რამა -ის მეფობის დროს თესაფიბანის რეფორმების დროს ქალაქი (მუეანგი) პროვინციად გადაკეთდა. 1932 წელს, როდესაც ქვეყანამ დიდი ეკონომიკური დეპრესია განიცადა, მაჰა სარაჰამის პროვინციამ პროვინცია დაასუსტა და დაიპყრო. კალასინი მაჰა სარახამიზე იყო დამოკიდებული 16 წლის განმავლობაში. დიდი რეცესიისა და მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, იგი კვლავ გახდა პროვინცია 1947 წელს.

სიმბოლოები
პროვინციის გერბზე გამოსახულია წყლით სავსე ღრმული ფუ ფანის მთების პირდაპირ. ფუ ფანის მთები პროვინციის საზღვარს წარმოადგენს. ღრმულში წყალი შავია, რადგან სახელი კალასინი ნიშნავს „შავ წყალს“. დიდი ღრუბლები და წყალი პროვინციის ნაყოფიერების სიმბოლოა.

პროვინციული ლოგო და ღირსშესანიშნაობაა ფრა თატ იახუ, რვაკუთხა ფორმის ჩედი, რომელიც აგურითაა ნაგები.

პროვინციული ყვავილი არის პაიორმი ან ტკბილი შორეა , ხოლო პროვინციული ხე სა-მაე-სანია .

პროვინციული ლოზუნგია: ფა დაეტ სონგ იანგის უძველესი ქალაქი, პონგ ლანგის ხალხური მუსიკა, ფუ თაის კულტურა, ფრაე ვას აბრეშუმი, ფა სავეოი ფუ ფანი, მდინარე ლამ პაო და მილიონწლიანი დინოზავრები.

ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინციის მთავრობა
პროვინცია დაყოფილია 18 ოლქად (ამფოები). ოლქები შემდგომში იყოფა 134 ქვეოლქად (ტამბონები) და 1,509 სოფლად (მუბანებად).

ადგილობრივი მთავრობა
2019 წლის 26 ნოემბრისთვის არსებობს: ერთი კალასინის პროვინციული ადმინისტრაციული ორგანიზაცია და 79 მუნიციპალური სახის ოლქი პროვინციაში. კალასინსა და ბუა ხაოს აქვთ მცირე ქალაქის სტატუსი. არსებობს 77 ქვეგანყოფილების მუნიციპალიტეტი. არა მუნიციპალური რაიონების ადმინისტრაციას მართავს 71 ქვეგანყოფილების ადმინისტრაციული ორგანიზაცია - 

ადამიანის მიღწევების ინდექსი 2017 წ
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვე-ეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.