ბარბარა კუკი

ბარბარა კუკი (; დ. 25 ოქტომბერი, 1927 წელი, ატლანტა, ჯორჯია, აშშ - გ. 8 აგვისტო, 2017 წელი, მანჰეტენი, ნიუ-იორკი, აშშ) - ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი, რომელიც პირველად გახდა ცნობილი 1950 – იან წლებში, როგორც მთავარი ბროდვეი მუსიკალური ფილმების (1955), (1956) და (1957) რომელმაც ტონი ჯილდო მოიგო. მან ძირითადად თეატრში სპექტაკლებში მონაწილეობა გააგრძელა 1970-იანი წლების შუა ხანებამდე, როდესაც მან დაიწყო მეორე კარიერა კაბარეტისა და კონცერტის მომღერლის თანამდებობაზე. მან უამრავი ჩანაწერიც გააკეთა. ბროდვეის წამყვან ინგენეტად მუშაობის წლებში კუკს აქებდნენ მისი შესანიშნავი ლირიკული სოპრანოს ხმის გამო. განსაკუთრებით აღფრთოვანებული იყო მისი ვოკალური სისწრაფით, ფართო სპექტრით, თბილი ხმით და ემოციური ინტერპრეტაციით. ასაკის მატებასთან ერთად მან უფრო ღრმა თვისება მიიღო, თუნდაც თავის ხმასთვის, რაც ნაკლებად გამოირჩეოდა ახალგაზრდობაში. გარდაცვალების დროს, კუკი ფართოდ აღიარეს, როგორც მუსიკალური თეატრის სიმღერების და სტანდარტების, კერძოდ კომპოზიტორ სტივენ სონდჰეიმის სიმღერების ერთ-ერთი "პრემიერ ინტერპრეტატორი". მისი ამერიკული პოპულარული სიმღერის დახვეწილი და მგრძნობიარე ინტერპრეტაციები დიდ მოწონებას იჩენდა ოთხმოციან წლებამდეც კი. მას 2011 წელს კენედის ცენტრის წარჩინებულთა წოდება მიენიჭა.

ადრეული ცხოვრება
კუკი დაიბადა ატლანტაში, ჯორჯიაში, ნელის (შთამომავალი ჰარველი) და ჩარლზ ბუნიან კუკის ქალიშვილი. მისი მამა იყო სამოგზაურო ქუდების გამყიდველი და დედა იყო სამხრეთ ბელის ოპერატორი. მისი მშობლები განქორწინდნენ, როდესაც ის ბავშვი იყო და მას შემდეგ, რაც ერთადერთი და გარდაიცვალა ყივანახველასგან, ბარბარა დედასთან მარტო ცხოვრობდა. მოგვიანებით მან აღწერა მათი ურთიერთობა, როგორც "ძალიან ახლობელი, ძალიან ახლო. დედასთან ვიწექი, სანამ ნიუ-იორკში მოვედი. მასთან ერთ საწოლში ვიწექი. უბრალოდ, ეს არასწორია. მაგრამ ჩემთვის ეს ნორმა იყო ... რაც შეეხება მას, ჩვენ ერთი ადამიანი ვიყავით. " მიუხედავად იმისა, რომ ბარბარამ სიმღერა ადრეულ ასაკში დაიწყო, ელკს კლუბში და მამამისს ტელეფონით, მან სკოლის დამთავრების შემდეგ სამი წელი გაატარა და იმუშავა მბეჭდავად.

კარიერა
1948 წელს დედასთან ერთად მანჰეტენზე სტუმრობის დროს, კუკმა გადაწყვიტა დარჩენილიყო და შეეცადა მსახიობად ეპოვა სამუშაო. მან დაიწყო სიმღერა კლუბებსა და კურორტებზე, საბოლოოდ მოიწვია ნიშნობა კლუბში 1950 წელს. მისი დებიუტი შედგა ბროდვეიში ერთი წლის შემდეგ, როგორც სენდი, 1951 წელს შესრულებულ მოკლემეტრაჟიანულ მუსიკალურ ფილმში "ფლაჰული". მან სხვა როლიც სწრაფად მოირგო, სადაც 1951 წელს როჯერსისა და ჰამერშტეინის ოკლაჰომაში აღორძინებისას ითამაშა ადო ენი. 1952 წელს კუკმა პირველი სატელევიზიო გამოსვლა გამართა შოუში - ში, რომელიც მას წარუდგინა ორიგინალ პიესაში, სახელწოდებით მისტერ ბემისი მოგზაურობს. 1954 წელს კუკი გამოჩნდა ხანმოკლე სერიალში "ოქროს ფანჯრები" და ითამაშა ჯეინ პაიპის როლში ვიქტორ ჰერბერტის ოპერეტა - ის სატელევიზიო ვერსიაში - ში. იმ ზაფხულს, ის დაბრუნდა ქალაქის ცენტრში, რათა ითამაშოს კერი პიპერიჯი როჯერსისა და ჰამერშტეინის კარუსელის აღორძინებისას, რომელიც კუკმა აღწერს, როგორც "პირველად კრიტიკოსებმა ყურადღება მიმიქრეს. თითქოს ახალი ახალგაზრდა ვიყავი. ეს ძალიან ჩემთვის მნიშვნელოვანია.” 1955 წელს მან მიიღო კრიტიკული დიდება ჰილდა მილერის მეორეხარისხოვანი როლის შესრულებაში ფილმში . ვალტერ კერმა თავის შესრულებაზე დაწერა: "ბარბარა კუკი, ჰოლანდიის ლურჯი და თეთრი ფირფიტადან, ყოველთვის გემრიელია, მაგრამ განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც იგი საბარგულზე იჯდება, აფასებს მის პირველ ღირსეულ კოცნას და დნება" ეს არის ყველა ძალიან ახალია ჩემთვის. "