iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
პამპულიის თანამედროვე ანსამბლი

პამპულიის თანამედროვე ანსამბლი — ურბანული პროექტი ბელუ-ორიზონტში, მინას-ჟერაისში, ბრაზილია. იგი შეიქმნა წყალსაცავის — პამპულიის ტბის გარშემო და მოიცავს სამორინეს, წვეულებისთვის განკუთვნილ დარბაზს, გოლფის იახტ-კლუბს და სან-ფრანცისკეს ეკლესიას. შენობები დააპროექტა არქიტექტორმა ოსკარ ნიმეიერმა, ლანდშაფტის არქიტექტორ რობერტუ ბურლე მარქსთან და ბრაზილიელ მოდერნისტ მხატვრებთან თანამშრომლობით.

2016 წლის ივლისში, პამპულიის თანამედროვე ანსამბლს, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
იოშქარ-ოლა

იოშქარ-ოლა ( — “წითელი“,  — „ქალაქი“— „წითელი ქალაქი“, ძვ. , , . 1919 წლამდე ქალაქს ეწოდებოდა ცარევოკოქშაისკი, 1919-1928 წწ.— კრასნოკოქშაისკი. 1984 წელს ქალაქი დაჯილდოვდა შრომის წითელი დროშის ორდენით.

თანამედროვე ქალაქი იოშქარ-ოლა რესპუბლიკის ძირითადი სამრეწველო, კულტურული და სამეცნიერო და ფინურ-უნგრული ხალხთა ჯგუფის კულტურის ცენტრია.

ისტორია
არქეოლოგიური აღმოჩენები ადასტურებს, რომ მოსახლეობა თანამედროვე იოშქარ-ოლის ტერიტორიაზე ცხოვრობდა მეზოლითის ეპოქიდან.

„სამეფო ქალაქი კოქშაგზე“ (საიდანაც მოგვიანებით ქალაქმა მიიღო ოფიციალური სახელი ცარევოკოქშაისკი) დააარსა მეფე თედორე -მა 1584 წელს, ივანე მრისხანეს გარდაცვალების შემდეგ. თავდაპირველად ცარევოკოქშაისკი ტიპური სამხედრო დასახლება იყო, ციხესიმაგრე გარშემორტყმული იყო ხის კედლებით. დროთა განმავლობაში ქალაქმა დაკარგა სამხედრო ფუნქცია და ნელ-ნელა გადავიდა ვაჭრობაზე და ხელოსნობაზე. ქალაქში დასახლება დაიწყეს ხელოსნებმა, ვაჭრებმა, გლეხებმა. ქალაქის საზღვრები გასცდა ძველი ციხესიმაგრის კედლებს. მოსახლეობის უმეტესობა მიწათმოქმედებით დაკავდა. ქალაქის გარეუბნებში მოჰყავდათ სვია. განვითარდა სატყეო მეურნეობა და არყის გამოხდის მრეწველობა.

დროშა
იოშქარ-ოლის ამჟამად მოქმედი დროშა მიიღეს 2011 წლის 22 ივნისს. იგი წარმოადგენს მართკუთხა ლაჟვარდოვან ქსოვილს, რომლის ცენტრშიც გამოსახულია ვერცხლისფერი ლოსი ოქროსფერი რქებით და ჩლიქებით.

ჰიმნი
ქალაქის ჰიმნს ეწოდება „სიმღერა იოშქარ-ოლაზე“, რომლის კომპოზიტორიცაა ანდრეი ეშპაი, ხოლო ტექსტის ავტორი - ლეონიდ დერბენიოვი. 2009 წლის მონაცემებით მოსახლეობის სიმჭიდროვეა  — 2594,5 ად/კმ².

ეროვნული შემადგენლობა
2010 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქში 96 ერის წარმომადგენელი ცხოვრობს.

ამჟამად ქალაქის შემადგენლობაში შედის შემდეგი მიკრორაიონები: 1—9, 9ა, 9ბ, 9გ, 10, ალიონკინო, ბერიოზოვო, ბოლნიჩნი, ბოლშოე ჩიგაშევო, აღმოსავლეთის, გომზოვო, დუბკი, დასავლეთის, ზვიოზდნი, ინტეგრალი, კომსომოლსკი, ლენინის, მაშინოსტროიტელი, მირნი, მალადიოჟნი, მიშინო, ნაგორნი, ნიკიტკინო, იქტიაბრკი, ორშანსკი, პრედზავოდსკი, პრიბრეჟნი, რემზავოდი, სვერდლოვი, ჩრდილოეთი, საბჭოთა, სომბატხეი, სპორტივნი, ტარხანოვო, ცენტრალური, ჩერნოვკა, ჩიხაიდაროვო, შირიაიკოვო, საიუბილეო..

ქალაქის ოლქის შემადგენლობაში მდებარეობს ქალაქის ირგვლივ მდებარე შემდეგი დასახლებები: აკშუბინო, აპშაკბელიაკი, დანილოვო, იგნატევო, კელმაკოვო, ნოლკა, სავინო, სემიონოვკა, შოია-კუზნეცოვო, იაკიმოვო.

ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის კულტურული ძეგლები ასახავენ ქალაქის ფორმირების სხვადასხვა პერიოდს დაწყებული შუა საუკუნეებიდან დამთავრებული საუკუნემდე.

რევოლუციამდელი ეპოქის არქიტექტურის ნიმუშები ძირითადად საცხოვრებელი სახლებია, რომლებიც ეკუთვნოდა ქალაქის მდიდარ მოსახლეებს. ასეთი სახლებია: ჩულკოვის კარ-მიდამო ( საუკუნის დასასრული); კორეპოვების სახლი ( საუკუნის შუა წლები); ბულიგინის სახლი (1835 წ.); კარელინის სახლი ( საუკუნის შუა წლები); ნაუმოვის სახლი და სხვა. დღემდე შემონახული ყველაზე ძველი ნაგებობებია პჩელინის სავაჭრო სახლი (1756 წ.), ამაღლების ეკლესია (1759 წ.) და ტიხვინის ეკლესია (1779 წ.).

 საუკუნის ძეგლებიდან აღსანიშნავია რესპუბლიკური ბიბლიოთეკის შენობა (1938 წ.); შსს-ს სამმართველო (1939 წ.), აბანო № 2 (1939 წ.); მთავარი რესპუბლიკური საავადმყოფოს კორპუსი (1940 წ.); საბჭოების სახლი (1937 წ.); საცხოვრებელი სახლი და სხვა.
ფერწერის ვენეციის სკოლა

ვენეციის სკოლა — ფერწერის ერთ-ერთი უმთავრესი სკოლა იტალიაში, ვენეციაში. ყველაზე მეტად განვითარდა — საუკუნეებში. ფერწერის ამ სკოლისთვის დამახასიათებელია ფერწერული საწყისების სიჭარბე, ნათელი კოლორისტული გადაწყვეტილებები, ზეთით ფერწერის სახვითი შესაძლებლობების საფუძვლიანი ფლობა.

ისტორია
ვენეციის სკოლა ისტორიული განვითარების რამდენიმე ასწლეულს მოიცავს. პირველ ეტაპებზე მთავარი როლი არქიტექტურას ეკუთვნოდა. გეოგრაფიული მდებარეობისა და როგორც დასავლეთიდან (გოთიკა), ისე აღმოსავლეთიდან (უპირველეს ყოვლისა, ბიზანტიიდან) არსებული კულტურული გავლენების სპეციფიურმა პირობებმა შექმნა უკიდურესად თავისებური კულტურული ნაერთი, რომელიც აისახათ, ეგრეთ წოდებულ, ვენეციურ გოთიკაში. ამ უკანასკნელს არ ჰქონდა მნიშვნელოვანი კონსტრუქციული ხასიათი (როგორც საფრანგეთში), იგი აქტიურად იყენებდა სტილის დეკორატიულ აღმოჩენებს. საკრალურ ნაგებობათა დეკორში ჭარბობდა ბიზანტიის იმპერიიდან — შუა საუკუნეების ხელოვნების ცნობილი ცენტრიდან — ნათხოვარი ელემენტები (ხატი, ტიხრული მინანქარი, მოზაიკა, ხალიჩა და ძვირფასი ტექსტილი). ხშირ შემთხვევაში ეს იყო ბიზანტიაში შეძენილი ან საბრძოლო ტროფეიდ გამოტანილი ხატები და იუველირული ნაკეთობები.

ფერწერის ვენეციის სკოლა მყარი განვითარების 400 წელს ითვლის. საუკუნის პირველი ნიმუშები ჯერ კიდევ მიისწრაფოდნენ ბიზანტიური ხატწერისა და მოზაიკის სტილისკენ, თუმცა გოთიკის ელემენტები ბიზანტიურებთან შერწყმის დროს იძლეოდა თავისებურ ადგილებრივ ნიმუშებს ( საუკუნის ხატწერის ბიზანტიელი და ვენეციელი ოსტატების, პაოლო ვენეციანოს, ალვიზე ვივარინის ნამუშევრების მთელი რიგი; უფრო ადრინდელი ნამუშევრები იაკოპო ბელინის მიერ).

მთავარი წარმომადგენლები
მაღალი რენესანსი
ჯორჯონე (147? — 1510)
ლორენცო ლოტო (დაახ.1480 — დაახ.1556)
ტიციანი (147 ? — 1576)
სებასტიანო დელ პიომბო (1485—1547)
დემონიკო კაპრიოლო (1494—1528)
ტინტორეტო (1518—1594)
პაოლო ვერონეზე (1528—1588)
მარკო მარციალე, ( , მუშაობდა 1492—1507 წლებში)
ბართოლომეო ვენეტო (დაახ. 1480 — 1530-ის შემდეგ)
ანტონინა (პარანა)

ანტონინა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 5 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანაგუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 891 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21,41 კმ²-ზე. ფართობი 882 317 კმ²-ია.
გუარაკესაბა

გუარაკესაბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანაგუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 871 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3,9 კმ²-ზე. ფართობი 2 020 090 კმ²-ია.
გუარატუბა

გუარატუბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანაგუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 095 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24,19 კმ²-ზე. ფართობი 1 326 791 კმ²-ია.
მატინიუსი

მატინიუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანაგუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 428 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 249,93 კმ²-ზე. ფართობი 117 743 კმ²-ია.
მორეტისი

მორეტისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 8 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანაგუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 718 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22,96 კმ²-ზე. ფართობი 684 580 კმ²-ია.
პონტალ-დუ-პარანა

პონტალ-დუ-პარანა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანაგუის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 920 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 104,68 კმ²-ზე. ფართობი 199 847 კმ²-ია.
აგუდუს-დუ-სული

აგუდუს-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიუ-ნეგრუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 270 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43,01 კმ²-ზე. ფართობი 192 261 კმ²-ია.
კამპუ-დუ-ტენენტი

კამპუ-დუ-ტენენტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 802 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიუ-ნეგრუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 125 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23,4 კმ²-ზე. ფართობი 304 488 კმ²-ია.
კიტანდინია

კიტანდინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 845 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიუ-ნეგრუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 089 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 38,23 კმ²-ზე. ფართობი 447 024 კმ²-ია.
რიუ-ნეგრუ (პარანა)

რიუ-ნეგრუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 780 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიუ-ნეგრუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 274 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 51,77 კმ²-ზე. ფართობი 604 138 კმ²-ია.
ტიჟუკას-დუ-სული

ტიჟუკას-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 940 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიუ-ნეგრუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 537 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21,64 კმ²-ზე. ფართობი 671 889 კმ²-ია.
ფხიჯასებრნი

ფხიჯასებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ბალახები და ქონდარა ნახევრად ბუჩქებია, მეტწილად მარტივი ფოთლები აქვთ. მათი აქტინომორფული, იშვიათად ზიგომორფული, თითქმის ყოველთვის ორსქესიანი ყვავილები მარტოულია ან უფრო ხშირად ყვავილედშია თავმოყრილი. ნაყოფი კოლოფია.

აერთიანებს 35 გვარის 600 სახეობას. ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ცივ და ზომიერ სარტყელებში. საქართველოში გვხვდება 2 გვარის 25 სახეობა.

იზრდებიან მთის შუა სარტყლიდან დაწყებული ნივალურ სარტყლამდე მშრალ, ღორღიან ფერდობებზე, ქვიან და ქვიშიან ადგილებზე, აგრეთვე მდინარეების და რუების ნაპირებზე, ნესტიან, კირქვიან კლდეებზე; გვხვდება ტყეებშიც. ბუჩქნარებსა და მდელოებზე ფხიჯასებრნი მთრიმლავი და დეკორატიული მცენარეებია.
გრიფინები (სეზონი 7)

ანიმაციური ტელესერიალ „გრიფინების“ მეშვიდე სეზონი გადიოდა 2008 წლის 28 სექტემბრიდან 2009 წლის 17 მაისამდე, -ის ეთერში. სეზონი შედგება 16 ეპიზოდისაგან. სიუჟეტი ტრიალებს კუაჰოგში მცხოვრები გრიფინების ოჯახის ირგვლივ, რომლის წევრებიც არიან პიტერ გრიფინი, ლოის გრიფინი, მეგ გრიფინი, კრის გრიფინი, სტიუი გრიფინი და ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიან გრიფინი. პერსონაჟებს ახმოვანებენ სეთ მაკფარლეინი, ალექს ბორშტეინი, სეთ გრინი და მილა კუნისი. მეშვიდე სეზონის აღმასრულებელი პროდიუსერები იყვნენ დეივიდ ცუკერმანი, სეთ მაკფარლეინი, დენი სმითი, დეივიდ გუდმანი და კრის შერიდანი.

სეზონში იყო მეექვსე ეპიზოდის „გადმონაშთი“ ეპიზოდები, რომელთა ეთერში გაშვებაც 2007-2008 წლების მწერალთა გაფიცვის გამო ვერ მოხერხდა. სეზონმა კრიტიკოსთა მხრიდან შერეული შეფასება მიიღო: ძირითადად, კრიტიკა განპირობებული იყო --ის ტექნიკის გამოყენების გამო, ქება კი საინტერესო სიუჟეტს მოჰყვა. მეშვიდე სეზონის ფარგლებში გამოვიდა არაერთი ხმაურიანი ეპიზოდი, როგორებიცაა , და 420 (რომელიც ვენესუელაში საერთოდ აკრძალეს). მეშვიდე სეზონი ნომინირებული იყო ემის პრემიაზეც. ფლინტსტოუნების შემდეგ გრიფინები იყო მეორე ანიმაციური სერიალი, რომელმაც ეს პატივი დაიმსახურა.

თექვსმეტიდან ცხრა ეპიზოდი სეზონის -დისკზე გამოვიდა, დანარჩენი შვიდი კი სეზონის დისკზე, 2010 წლის 15 ივნისს გამოვიდა.

ეპიზოდები
კლივლენდის შოუ

კლივლენდის შოუ — ამერიკული ანიმაციური სიტკომი, შექმნილი სეთ მაკფარლეინის, მაიკ ჰენრისა და რიჩარდ ეპელის მიერ 2009 წელს -ისთვის. იგი წარმოადგენს სერიალ გრიფინების სპინ-ოფს. პრემიერა შედგა 2009 წლის 27 სექტემბერს.

სერიალის სიუჟეტი დაფუძნებულია გრიფინების მეორეხარისხოვან გმირ კლივლენდ ბრაუნზე და მის ოჯახზე, სადაც შედიან: დონა ტაბსი (დედა), კლივლენდ ბრაუნი უმცროსი (ვაჟი), რობერტა ტაბსი (ქალიშვილი) და რეილო ტაბსი (ვაჟიშვილი). გრიფინების მსგავსად, კლივლენდის შოუ სატირიული ხასიათისაა და ასახულია ამერიკული კულტურის ნაკლოვანებები. პერსონაჟებს ახმოვანებენ მსახიობები: მაიკ ჰენრი, სანა ლათანი, კევინ მაიკლ რიჩარდსონი, რიგან გომეს-პრესტონი, ჯეისონ სუდეკისი და სეთ მაკფარლეინი.

კლივლენდის შოუს შექმნის იდეა სეთ მაკფარლეინს ჯერ კიდევ 2007 წელს მოუვიდა, მაშინ როდესაც მუშაობდა ორ ანიმაციურ სერიალზე, გრიფინებსა და ამერიკელ მამიკოზე.

პირველი ეპიზოდის დიდი წარმატების შემდეგ, -მა სერიალისთვის ერთი სეზონის დათმობა გადაწყვიტა. 2010 წლის იანვარში კომპანიამ მეორე სეზონი შეუკვეთა, იმავე წლის სექტემბერში მესამე, ხოლო 2011 წლის მაისში მეოთხე. ბოლო ეპიზოდი გამოვიდა 2013 წლის 19 მაისს, მოგვიანებით კი შოუ დაბალი რეიტინგების გამო დაიხურა. სერიალმა მიიღო ენის და პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს თითო-თითო ნომინაცია და მოზარდთა არჩევანის ჯილდოს ორი ნომინაცია, თუმცა მოჰყვა შერეული შეფასებები კრიტიკოსებისგან. საერთო მიმოხილვების საიტ -ზე ფლობს 100-დან 57 ქულას.

სერიების მიმოხილვა
'
ლიმნია

ლიმნია , აგრეთვე ცნობილი როგორც ლიმანი — ტრაპიზონის იმპერიის უკიდურეს დასავლეთში არსებული ადმინისტრაციული ერთეული. მოიცავდა შავი ზღვის სამხრეთ ზღვისპირეთს, მდინარე ირისის (იეშილ-ირმაქი) შესართავთან არსებულ მომიჯნავე ტერიტორიას. - საუკუნეენბში ლიმნია ტრაპიზონის იმპერიის საყრდენ ტერიტორიას წარმოადგენდა, რომელიც თექვსმეტ საიმპერატორო ციხესიმაგრეს მოიცავდა. 1297 წელს ლიმნიაში ტრაპიზონის იმპერატორი იოან დაიღუპა. საუკუნის ბოლოს ლიმნია თურქ-სელჩუკების ხელში გადავიდა და ის უკანასკნელად 1580 წელს ორტელიუსის რუკაზე ფიქსირდება.
დავით იაკობიძე

დავით იაკობიძე (დ. 1 აპრილი, 1946, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ეკონომისტი. ეკონომიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი, საქართველოს ფინანსთა მინისტრი 1993 წლის 11 სექტემბრიდან — 1995 წლის დეკემბრამდე. 1995 წლის დეკემბერს საქართველოს პარლამენტმა დაამტკიცა საქართველოს ფინანსთა მინისტრის თანამდებაბაზე მეორეჯერ 1997 წლის აპრილამდე, გაუგრძელა რა მას უფლებამოსილება.
კლეისტოგამია

კლეისტოგამია ( — დახურული და — ქორწინება) — მცენარეთა თვითდამტვერვა და თვითგანაყოფიერება დახურულ ე. წ. კლეისტოგამიურ ყვავილებში. ამგვარ ყვავილებში ცოტა მტვერი გამომუშავდება ხოლმე. სამტვრეების გახსნისას მტვერი ეყრება ბუტკოს დინგს. იშვიათად მტვერი ღივდება სამტვრეშივე, მტვრის მილი გახვრეტს სამტვრის კედელს და ბუტკოში ჩაიზრდება. ზოგჯერ ისე მცენარეებში, რომელთაც ტიპური კლეისტოგამიური ყვავილები აქვთ, შეიძლება ჯვარედინი დამტვერვაც მოხდეს (მაგ., ზოგი ია).

ქაზმოგამია, ქასმოგამია ( — ნაპრალი, ხახა და ქორწინება) — დამტვერვა ყვავილისა, რომლის ყვავილსაფარი გაშლილია. შეგუება ჯვარედინა დამტვერვისადმი. შეადარე კლეისტოგამიას.
ადელ ექსარკოპულოსი

ადელ ექსარკოპულოსი (; დ. 22 ნოემბერი 1993, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი მსახიობი. ცნობილია მთავარი როლით ფილმში „ადელის ცხოვრება“, რომელის შემდეგ, მან მსოფლიოს ყურადღება და კრიტიკოსების დადებით შეფასება მიიღო, ასევე ის გახდა კანის კინოფესტივალის ოქროს პალმის რტოს ყველაზე ახალგაზრდა მფლობელი მსახიობი. ასევე მოიგო „ “ ჯილდო, წლის აღმავალი ქალის აპმლუაში, 2014 წლის კანის კინოფესტივალზე და ადელის ცხოვრებისთვის სულ 37 ჯილდოზე ნომინირებული იყო, სადაც რამდენიმე ჯილდო მოიგო.

ცხოვრება და კარიერა
ექსარკოპულოსი გაიზარდა პარიზის მე-19 რაიონში, -ის მახლობლად. მამამისი, დიდიერ ექსარკოპულოსი, გიტარის მასწავლებელია და დედამისი, მარინა ნიქუიეთი, მედდაა. ბაბუამისი წარმოშობით ბერძენია.

2006 წელს, ექსარკოპულოსი ერთ-ერთმა აგენტმა შენიშნა და მისი დებიუტი შედგა საფრანგეთის სატელევიზიო-პოლიციურ სერიალში .., სამეცნიერო პოლიცია. 2007 წელს, ცამეტი წლისას, მისი დებიუტი შედგა ფილმში ყუთები. ორივე, ექსარკოპულოსი და თანამეწყვილე ვარსკვლავი ლეა სეიდუ, დაჯილდოვდნენ ოქროს პალმის რტოთი, რეჟისორ აბდელათიფ ქეშიშთან ერთად, ამით ისინი გახდნენ პირველი ქალები, გარდა რეჟისორ ჯეინ კემპიონისა, რომლებმაც მიიღეს ეს ჯილდო. აგრეთვე ექსარკოპულოსი არის ყველაზე ახალგაზრდა პირი მათგან, ვინც მიიღო ეს ჯილდო. ადელმა მიიღო კრიტიკოსების ფართო დადებითი კრიტიკა და მისი სამსახიობო ოსტატობა დასახელდა წლის ერთ-ერთ საუკეთესოდ. -ს კრიტიკოსმა ერიკ კონმა განაცხადა, რომ მისი აზრით ექსარკოპულოსის შესრულება იყო 2013 წლის საუკეთესო ქალი-მსახიობის შესრულება.

ფილმოგრაფია
ადამა ბაროუ

ადამა ბაროუ (დ. 16 თებერვალი, 1965) — გამბიის პოლიტიკური მოღვაწე გაერთიანებული დემოკრატიული პარტიიდან. პრეზიდენტი 2017 წლის 21 იანვრიდან. 2016 წლის გამბიის საპრეზიდენტო არჩევნებში ბაროუმ მოქმედი პრეზიდენტი იაჰია ჯამე დაამარცხა.

ბიოგრაფია
ბაროუ დაიბადა მანქამანგ-კუნგაში, პატარა სოფელში ქალაქ ბასეს მახლობლად. თავდაპირველად სწავლობდა კობა-კუნდას დაწყებით სკოლაში, შემდეგ კი კრაბის კუნძულის საშუალო სკოლაში ბანჯულში. სტიპენდიის მოპოვების შემდეგ დაიწყო სწავლა მუსლიმურ უმაღლეს სკოლაში.
სატურნის ჯილდო

სატურნის ჯილდო — ამერიკული ყოველწლიური დაჯილდოება, რომელსაც წარადგენს სამეცნიერო ფანტასტიკის, ფენტეზისა და საშინელებათა ფილმების აკადემია . თავდაპირველად აჯილდოებდა მხოლოდ სამეცნიერო ფატასტიკური, ფენტეზისა და საშინელებათა ჟანრის ფილმებს, თუმცა მოგვიანებით მოიცვა სხვა ჟანრებიც, ისევე როგორც ტელესერიალები და საშინაო ვიდეოები.

შეიქმნა 1973 წელს დონალდ რიდის მიერ (თავდაპირველი სახელწოდება იყო „ოქროს გრაგნილი, ) და ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე ძველ დაჯილდოების ცერემონიად, რომელიც ეძღვნება სამეცნიერო ფანტასტიკურ, ფენტეზისა და საშინელებათა ფილმებს.

ჯილდოს გასცემს აკადემიის წევრები კენჭისყრის შედეგად. ცერემონია ღიაა საზოგადოებისთვის. აკადემია არის არაკომერციული ორგანიზაცია, რომლის წევრები არიან: ჯეფ რეკტორი, რიჩი კორელი, ტომ დე სანტო, მარკ ოლტმენი, ირვინ კიზი და სხვები.

ნომინაციები
ფილმი
ტელევიზია
საშინაო ვიდეო
საუკეთესო ან - გამოცემა (2001-)
საუკეთესო ან --ის სპეციალური გამოცემა (2001-)
საუკეთესო კლასიკური ფილმის გამოცემა (2002)
საუკეთესო სატელევიზიო გამოცემა (2002-)
საუკეთესო ან - კოლექცია (2003-)
საუკეთესო კლასიკური ტელესერიალის გამოცემა (2014-)

განსაკუთრებული ჯილდოები
ჯორჯ პალის მემორიალური ჯილდო
ჯილდო კარიერული მიღწევისთვის
პრეზიდენტის მემორიალური ჯილდო
ჯილდო განსაკუთრებული აღიარებისთვის

რეკორდები
დაჯილდოების ცერემონიები
ქვემოთ წარმოდგენილი არის დაჯილდოების ცერემონიების სია წლების მიხედვით
პერატეია

პერატეია (; „[ზღვის] გადაღმა მხარე“) — ტრაპიზონის იმპერიის ზღვის გადაღმა ადმინისტრაციული ერთეული. მოიცავდა შავი ზღვის ჩრდილოეთ მხარეს, ყირიმის ნახევარკუნძულის ქალაქებს: ქერსონეს, ქერჩს და ნახევარკუნძულის შიდა ტერიტორიებს. 1204 წელს, ჯვაროსნების მიერ კონსტანტინეპოლის აღებამდე, ტერიტორია შესაძლოა ბიზანტიის იმპერიის; ხალდიის თემის მიერ იმართებოდა.

გენუელებისა და თათრების წნეხის ქვეშ, ტრაპიზონის მმართველობა, პერატეიაში თავიდანვე სუსტი იყო. 1223 წელს პერატეიას სანაპირო, თურქ-სელჩუკებმა დაარბიეს და მანდ სუდაკის ციხე ააგეს; საიდანაც ყირიმის ვაჭრობას, ტრაპიზონიდან სელჩუკების მმართველობის ქვეშ მყოფ სინოპში ეზიდებოდნენ. ამის შემდეგ ტერიტორია წარმოშობით ტრაპიზუნტელი მაგნატების, გაბრების მიერ იმართებოდა. მოგვიანებით აქ თეოდოროს სამთავრო ჩამოყალიბდა.
ადელის ცხოვრება

„ლურჯი ყველაზე თბილი ფერია'“ ( – „ადელის ცხოვრება – თავი 1 & 2“), ასევე ცნობილია, როგორც ადელის ცხოვრება — 2013 წლის ფრანგული თინეიჯერული ასაკის რომანტიკული დრამატული ფილმი, რომლის ავტორი, პროდიუსერი და რეჟისორია აბდელათიფ ქეშიში, ხოლო მთავარ როლებშია ადელ ექსარკოპულოსი და ლეა სედუ. ფილმი მოგვითხრობს ფრანგ მოზარდზე, ადელეზე (ექსარკოპულოსი), რომელიც აღმოაჩენს სურვილს და თავისუფლებას, როდესაც ლურჯთმიანი მხატვარი (სეიდუ) შევა მის ცხოვრებაში. ფილმი ასახავს მათ ურთიერთობებს, დაწყებული ადელეს უმაღლესი სკოლის წლებიდან, მისი თინეიჯეობის წლებამდე და კარიერის წლებს, როგორც სკოლის მასწავლებელი. ფილმი ლურჯი თბილი ფერია, დაფუძნებულია 2010 წლის, ამავე სახელწოდების, ჟული მარუს, ფრანგულ გრაფიკულ რომანზე, რომელიც 2013 წელს ჩრდილოეთ ამერიკაში გამოქვეყნდა.

ფილმის გადაღებები დაიწყო 2012 წლის მარტში და გაგრძელდა ექვსი თვე. დაახლოებით 800 საათის კადრი გადაიღო, მათ შორის ფართო - კადრები, საბოლოოდ ქეშიშის ჩასწორებით, ფილმის ხანგრძლივობამ 179 წუთი შეადგინა. ფილმმა გამოიწვია დაპირისპირება, მისი 2013 წლის კანის კინოფესტივალზე პრემიერიდან, მის რეალიზაციამდე. ბევრი პრეტენზია ფილმის მიმართ, ორიენტირებული იყო მსახიობების და სამუშაო ჯგუფის ცუდი სამუშაო პირობების გამო, ასევე ფილმში ბევრი სექსუალური გამოსახულებებით.

კანის კინოფესტივალზე, ფილმმა ერთხმად მოიგო ოქროს პალმის რტო ოფიციალური ჟიურისგან და ფიპრესის პრიზი. ეს პირველი ფილმია, სადაც ოქროს პალმის რტო არა მხოლოდ ფილმის რეჟისორს მიენიჭა, არამედ ფილმის მსახიობებსაც.. ჩრდილოეთ ამერიკაში ფილმის პრემიერა შედგა 2013 წლის ტელურიდის კინოფესტივალზე. ფილმმა კრიტიკოსებისგან დადებითი შეფასება მიიღო და ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსზე, როგორც საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი და -ზე, როგორც საუკეთესო არაინგლისირენოვანი ფილმი. ბევრმა კრიტიკოსმა, ფილმი 2013 წლის საუკეთესო ფილმად გამოაცხადა.

როლებში
ლეა სედუ — ემა
ადელ ექსარკოპულოსი — ადელი
სალიმ ქეშიუში — სამირი
აურელიენ რეკოინგი — ადელის მამა
კატრინ სალი — ადელის დედა
ბენჟამინ სიქსოუ — ანტონი
მონა ვალრავენსი — ლიზა
ალმა ჟოდოროვსკი — ბეატრისი
ჟერემი ლაერტი — ტომასი
ან ლოირეტი — ემას დედა
ბენოიტ პილოტი — ემას მამინაცვალი
შანდორ ფუნტეკი — ვალენტინი
ფანი მაურინი — ამელი
მეილის კაბეზონი — ლეტიტია
შტეფჰან მერკოიროლი — ჯოაშიმი
აურელიე ლემანშუ — საბინა
სიანორტი

სიანორტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 490 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 69 958 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 86,19 კმ²-ზე. ფართობი 811 666 კმ²-ია.
სიდადი-გაუშა

სიდადი-გაუშა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 350 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 062 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27,45 კმ²-ზე. ფართობი 11 062 კმ²-ია.
გუაპორემა

გუაპორემა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 219 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11,03 კმ²-ზე. ფართობი 201 150 კმ²-ია.
ინდიანაპოლისი (პარანა)

ინდიანაპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 515 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 299 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35,06 კმ²-ზე. ფართობი 122 622 კმ²-ია.
ჟაპურა (პარანა)

ჟაპურა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 549 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 51,75 კმ²-ზე. ფართობი 165 185 კმ²-ია.
ჟუსარა (პარანა)

ჟუსარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 382 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 610 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31,35 კმ²-ზე. ფართობი 210 869 კმ²-ია.
რონდონი (პარანა)

რონდონი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 996 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16,21 კმ²-ზე. ფართობი 555 125 კმ²-ია.
სან-მანუელ-დუ-პარანა

სან-მანუელ-დუ-პარანა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 399 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 098 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22 კმ²-ზე. ფართობი 95 381 კმ²-ია.
სან-ტომე (პარანა)

სან-ტომე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 465 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 349 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24,47 კმ²-ზე. ფართობი 218 623 კმ²-ია.
ტაპეჟარა (პარანა)

ტაპეჟარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 515 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 598 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24,68 კმ²-ზე. ფართობი 591 399 კმ²-ია.
ტუნეირას-დუ-უესტი

ტუნეირას-დუ-უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 695 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12,44 კმ²-ზე. ფართობი 698 871 კმ²-ია.