iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ვისბადენი

ვისბადენი — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ გერმანიაში, ჰესენის ფედერალური მხარის დედაქალაქი. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 275 976 ადამიანს შეადგენს. ქალაქ მაინის ფრანკფურტსა და მაინცთან ერთად მიეკუთვნება ფრანკფურტ-რაინ-მაინის რეგიონს — მეტროპოლიურ არეალს, რომლის მოსახლეობაც 5,8 მილიონს ითვლის.

ვისბადენი ევროპის ერთ-ერთი უძველესი საკურორტო ქალაქია. მისი სახელი ითარგმნება როგორც „მდელოს აბაზანა“, რაც ხაზს უსვამს მის ცხელ წყაროებს. ერთ დროს, ვისბადენი 27 ცხელი წყაროთი ამაყობდა. მათგან დღეისათვის თხუთმეტია დარჩენილი.

გეოგრაფია
ვისბადენი მდინარე რაინის ჩრდილოეთ ნაპირზეა გაშენებული, იქ, სადაც მდინარე მაინი რაინს უერთდება. რაინის მეორე მხარეს ქალაქი მაინცია გაშენებული. ეს ორი ქალაქი ისტორიულად ურბანული მეტოქეები იყვნენ. მაინცი ცნობილია, როგორც კათოლიკური ცენტრი კონსერვატიული ადათებით, ვისბადენი კი როგორც დემოკრატიული ქალაქი-კურორტი, სადაც პროტესტანტები სჭარბობდნენ.

ისტორიული მოსახლეობა
დაძმობილებული ქალაქები
სტეფანავანი, სომხეთი
ფონდეტი, საფრანგეთი
გენტი, ბელგია
კფარ-სავა, ისრაელი
კლაგენფურტი, ავსტრია
ლუბლიანა, სლოვენია
მონტრო, შვეიცარია
ოკოტალი, ნიკარაგუა
სან-სებასტიანი, ესპანეთი
ტუნბრიდჯ-უელსი, გაერთიანებული სამეფო
ვროცლავი პოლონეთი (1987-დან)

ცნობილი ადამიანები
ჯონ მაკინროი
მიუნსტერი

მიუნსტერი — დამოუკიდებელი ქალაქი გერმანიაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარეში. მდებარეობს მხარის ჩრდილოეთ ნაწილში და მიიჩნევა ვესტფალიის რეგიონის კულტურულ ცენტრად. ამავე დროს, წარმოადგენს მიუნსტერის ადმინისტრაციული ოლქის დედაქალაქს. ქალაქი ცნობილია ანაბაპტისტთა აჯანყებით პროტესტანტული რეფორმაციისას. ასევე, 1648 წელს აქ ხელი მოეწერა ვესტფალიის ხელშეკრულებას, რითაც დასრულდა 30 წლიანი ომი. მიუნსტერს გერმანიის ველოსიპედების დედაქალაქს უწოდებენ.

მიუნსტერმა მთავარი ქალაქის სტატუსი 1915 წელს მიიღო, როდესაც მისმა მოსახლეობამ 100 000-ს გადააჭარბა. დღეისათვის აქ დაახლოებით 270 000 ადამიანი ცხოვრობს, ასევე 48 500 სტუდენტი, რომელთაგან მხოლოდ მცირე ნაწილია მიუნსტერის ოფიციალურად ჩაწერილი მკვიდრი.

დაძმობილებული ქალაქები
ფრესნო, აშშ
ორლეანი, საფრანგეთი
იორკი, გაერთიანებული სამეფო
კრისტიანსანი, ნორვეგია
მონასტირი, ტუნისი
რიშონ-ლე-ციონი, ისრაელი
რიაზანი, რუსეთი
მიულჰაუზენი, გერმანია
ლუბლინი, პოლონეთი
ნინა დობრევი

ნინა დობრევი (, დაბადების სახელი ნიკოლინა კონსტანტინოვა დობრევა ; ; დ. 9 იანვარი, 1989) — ბულგარული წარმოშობის კანადელი მსახიობი.

მისი სამსახიობო კარიერა დაიწყო 2006 წელს, მას შემდეგ, რაც მიიღო მია ჯოუნსის როლი ტელესერიალში „დეგრასი: შემდეგი თაობა“. ფართო აუდიტორიისთვის ცნობილი გახდა ელენა გილბერტისა და კატერინა პირსის როლებით -ის ტელესერიალში „ვამპირის დღიურები“.

ადრეული წლები და კარიერა
მსახიობი 2 წლის იყო როდესაც ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა კანადაში. გაიზარდა ტორონტოში. იგი საუბრობს ინგლისურ, ფრანგულ და ბულგარულ ენებზე. ჰყავს უმცროსი ძმა ალექსანდერი, დედა — პროფესიით მსახიობი და მამა — პროფესიით კომპიუტერის სპეციალისტი. 2008 წელს მან დატოვა უნივერსიტეტი, რათა გაეგრძელებინა სამსახიობო კარიერა. ნინას ნამდვილი სახელია — ნიკოლინა, რომელიც მისი ბებიის პატივსაცემად დაარქვეს.

კარიერა
პირველი კინოროლი მიიღო 2006 წელს, ტელესერიალში „დეგრასი: შემდეგი თაობა“. 2017 წელს გახდა ცნობილი, რომ იგი მონაწილეობას მიიღებდა „ვამპირის დღიურების“ უკანასკნელ სერიებში.

2011 წლის აპრილში იგი მონაწილეობდა ფილმში „მარტოსულობის უპირატესობანი“, ემა უოტსონთან ერთად. 2015 წელს კი მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „უკანასკნელი გოგონები“.

2018 წლის მარტში დაამტკიცეს კლემის როლზე -ის ტელესერიალში „ოჯახი“, რომლის პრემიერა გაიმართა 2019 წლის 10 იანვარს, ხოლო იმავე წლის 10 მაისს სერიალის გადაღებები შეწყდა.

პირადი ცხოვრება
2011 წელს იენ სომერჰალდერმა დაადასტურა, რომ ხვდებოდა ნინა დობრევს, რომელიც „ვამპირის დღიურების“ გადასაღებ მოედანზე გაიცნო. 2013 წლის მაისში მათი 3 წლიანი ურთიერთობა დასრულდა. 2015 წლის ზაფხულში კი გავრცელდა ნინა დობრევის პაპარაცული ფოტოები ახალ პარტრნიორ ოსტინ სტოუელთან ერთად კუნძულ სან-ტროპეზე საფრანგეთში. მალე წყვილმა ოფიციალურად დადასტურა, რომ ერთმანეთს ხვდებიან. 2016 წელს ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ.

ფილმოგრაფია
ევჟენტი

ევჟენტი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული ჩეკურაანთგორი).

მდებარეობს ქართლის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1200 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით.

ისტორია
წყაროებში ევჟენტი პირველად მოხსენიებულია საუკუნეში. 1579 წელს კახეთის მეფე ალექსანდრე -მა სვეტიცხოველს დაუმტკიცა ძველად შეწირული სოფელი „ევჟეტი“. 1865 წელს ევჟენტი შედიოდა თიანეთის ოლქის საყარაულოს სასოფლო თემში, სადაც 12 კომლი ცხოვრობდა, საბჭოთა პერიოდში — თიანეთის სადაბო საბჭოში.

სოფლის განაპირას, ჩრდილოეთით, დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყისა და ნატეხი ქვით.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 25 ადამიანი.
უაინაპუტინა

უაინაპუტინა (, კეჩ. ახალგაზრდა ვულკანი) — სტრატოვულკანი სამხრეთ პერუს ვულკანურ მთიანეთში. ვულკანს არ გააჩნია მთის აშკარა მახასიათებლები, მაგრამ აქვს ფართო ვულკანური კრატერის ფორმა. აწარმოებს დიდი რაოდენობით კალიუმს, ანდეზიტსა და დაციტს. 1600 წლის 19 თებერვალს, იგი კატასტროფულად აფეთქდა (ვულკანური აფეთქების ინდექსით —6 ბალი), რაც უდიდესი ამოფრქვევა იყო მთელი სამხრეთ ამერიკის ისტორიაში. ამოფრქვევას მოჰყვა მოვლენათა მთელი სერია მარტში.

დამტკიცებულია, რომ ამ ამოფრქვევამ მნიშვნელოვანი კლიმატური ცვლილებები გამოიწივია ე. წ. „პატარა გამყინვარების ხანაში“.

გეოგრაფია და სტრუქტურა
უაინაპუტინა პერუს სამხრეთში, მოკეგუას რეგიონში მდებარეობს, ქალაქ არეკიპიდან 80 კმ-ში. მიეკუთვნება ცენტრალურ ვულკანურ ზონას — ანდების სეგმენტს, რომელიც გადაჭიმულია პერუსა და ჩილეს გასწვრივ. მიუხედავად იმისა, რომ ვულკანი ზღვის დონიდან 4 800 მეტრზე მდებარეობს, მას პატარა ამოზნექილობა გააჩნია, 1 000 მეტრზე ნაკლები. იგი აღმართულია ნალის ფორმის 2,5 კმ სიგანის კრატერში, რომელიც ასევე მოიცავს სამ 100 მ სიღრმის კონუსს, რომლებიც წარმოიქმნა 1600 წლის ამოფრქვევის მტვრის ნალექებისგან.

ისტორია
ამერიკის ესპანურ კოლონიზაციამდე, რეგიონის ისტორიაზე ბევრი რამ არაა ცნობილი. მაგრამ ცნობილია, რომ ადგილობრივები მთაზე რიტუალურად სწირავდნენ მსხვერპლად ადამიანებსა და ცხოველებს. მას შემდეგ, რაც ესპანელებმა კათოლიციზმი შეიტანეს და მსხვერპლშეწირვის ტრადიციას ბოლო მოეღო, 1600 წლის ამოვრქვევას ადგილობროვები სწორედ მსხვერპლის ნაკლებობას მიაწერდნენ, რადგან მიაჩნდათ, რომ ამან სიკვდილის ღმერთი სუპაი განარისხა.
მერაბ მეგრელაძე

მერაბ მეგრელაძე (დ. 26 იანვარი, 1956, მახარაძე, საქართველოს სსრ — გ. 24 იანვარი, 2012, ქუთაისი) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი. საქართველოს ეროვნულ ჩემპიონატში გამოდიოდა წყალტუბოს „სამგურალში“, ქუთაისის „ტორპედოში“, ზესტაფონის „მარგვეთში“.

კარიერა
მერაბ მეგრელაძემ 1989 წელს საბჭოთა კავშირის პირველ ლიგაში 29 გოლი გაიტანა, ხოლო 1992–93 წლების სეზონში წყალტუბოს „სამგურალის“ მაისურით 41 ბურთი შეაგდო 37 წლის ასაკში. შედეგიანი იყო ლანჩხუთის „გურიაშიც“, საიდანაც თავის დროზე ქუთაისის „ტორპედოში“ გადავიდა.

1985 წლის 8 ივლისს მერაბ მეგრელაძემ საკავშირო ჩემპიონატის უმაღლესი ლიგის მეოცე ტურის შეხვედრაში მოსკოვის „დინამოსთან“ სტუმრად ჰეთ-თრიქი შეასრულა და შეხვედრა ქუთაისის „ტორპედომ“ 3–1 მოიგო.

იშვიათი საგოლე ალღოს მქონე ფორვარდმა კარიერა 44 წლის ასაკში ნოვოსიბირსკის „ჩკალოვეცში“ დაასრულა. გარდაიცვალა 2012 წლის 24 იანვარს

მიღწევები
საკლუბო
გურია ლანჩხუთი
უმაღლესი ლიგა
ვიცე-ჩემპიონი: 1991
ინდივიდუალური
უმაღლესი ლიგის წლის საუკეთესო ბომბარდირი: 1993, 1994
არმინიუსი

არმინიუსი (; დ. დაახლ. ძვ. წ. 17 — გ. დაახლ. ახ. წ. 21) — ძველი გერმანული ხერუსკების ტომის მეთაური, რომელმაც ახ. წ. 9 წელს ტევტობურგის ტყეში ბრძოლისას სამი რომაული ლეგიონის განადგურებით რომის იმპერიას უდიდესი ზარალი მიაყენა. ანტიკური წყაროები არმინიუსის ბიოგრაფიიდან მხოლოდ მცირე რაოდენობით ცნობებს იძლევიან. ტაციტუსი არმინიუსს „გერმანიის განმათავისუფლებელს“ უწოდებს, რასაც ეფუძნება ხერუსკების მეთაურის პოსტანტიკური სურათი. არმინიუსი უფრო ხშირად მხატვრული შემოქმედების ობიექტია. მან დასაბამი მისცა არაერთი გერმანული ნაციონალური მითის თუ სიმბოლური ფიგურის ჩამოყალიბებას. 1945 წლიდან მოყოლებული გერმანულენოვანი კვლევები არმინიუსს სხვადასხვანაირად აფასებენ. მისი გერმანული სახელი უცნობია, რის გამოც ხშირად ხდება სპეკულაცია და პარალელების გავლება ზიგფრიდთან.
ზიგფრიდი

ზიგფრიდი, ასევე ზიგურდი, სიგურდი — სხვადასხვა გერმანული თქმულებისა და ლეგენდის გმირი. ზიგფრიდის შესახებ მოგვითხრობს თქმულებები ნიბელუნგების შესახებ, მათ შორის ყველაზე ცნობილი — „სიმღერა ნიბელუნგებზე“. ზიგფრიდის სახე გერმანულ თხზულებებში ყოველთვის დაკავშირებულია არაადამიანურ ძალასთან, დრაკონის მოკვლასთან, ზოგიერთ თხზულებაში ასევე დიდძალი განძის აღმოჩენასთან; ასევე ხშირად მოთხრობილია მისი მკვლელობის შესახებ ჰაგენის (სიმღერა ნიბელუნგებზე) ან გოტორმის (ჩრდილოეთში გავრცელებულ თხზულებებში) მიერ. მიუხედავად ამ საერთო ნიშნებისა, მისი ბიოგრაფია სხვადასხვა თხზულებებში, სადაც იგი გვხვდება, მნიშვნელოვნად განსხვავდება ერთმანეთისაგან; მაგალითად, სხვადასხვაგან განსხვავებულადაა აღწერილი ზიგფრიდის წარმომავლობა, შემდგომი ცხოვრება, მისი მკვლელობის მიზეზი, მკვლელობის ადგილი, ასევე მის მიერ გამოყენებული მაგიური ნივთები.
სირიული მყვარი

სირიული მყვარი — ამფიბია მყვარისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 9 სმ-მდე. გავრცელებულია ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, თურქეთში, სირიაში, ისრაელში, ჩრდილოეთ ირანში, აღმოსავლეთ კავკასიაში; საქართველოში — ივრის ზეგანზე, ალაზნის ველზე, ქვემო და შიდა ქართლში. ასევე მიიჩნევა, რომ არსებობს იორდანიაში, ხოლო ალბანეთში, მოლდოვაში, ერაყსა და უკრაინაში მისი სტატუსი უცნობია.
ანგრივარიები

ანგრივარიები — ძველი გერმანული წარმომავლობის ხალხი, რომელიც ცხოვრობდა მდინარე ვეზერის სავარაუდოდ მარჯვენა ნაპირზე. მათი სამოსახლო ვრცელდებოდა მდინარე ალერის შესართავიდან შტაინჰუნდის ტბამდე. ჩრდილოეთიდან ანგრივარიებს ესაზღვრებოდა ხაუკების ტომი, სამხრეთით ხერუსკები, სამხრეთ-აღმოსავლეთით დულგუბნიები, დასავლეთით კი — ამფსივარიები.
გერმანიის გაერთიანება (1990)

გერმანიის ხელახალი გაერთიანება მოხდა 1990 წელს, როდესაც აღმოსავლეთ გერმანია შეუერთდა დასავლეთ გერმანიას და ბერლინი ისევ ერთიანი ქალაქი და გაერთიანებული სახელმწიფოს დედაქალაქი გახდა, როგორც ეს ქვეყნის კონსტიტუციის 23 პარაგრაფში იყო გათვალისწინებული. ამის დასაწყისად ზოგადად მიჩნეულია (მობრუნების წერტილი). გაერთიანების პროცესს ოფიციალურად უწოდებენ: , გერმანიის ერთიანობას და აღინიშნება 3 ოქტომბერს (გერმანიის ერთიანობის დღე).
ბეჭდვა

ბეჭდვა — ერთი დედნიდან მრავალი ასლის დამზადება. ამ დედნიდან საბეჭდი ფორმა მზადდება, რომლითაც ასობით, ათასობით და მილიონობით ასლიც კი იბეჭდება. თითქმის ყველა ნაბეჭდი პროდუქცია ტექსტის, ფოტოსურათებისა და ილუსტრაციებისაგან შედგება. მაგალითად, რომანის დასაბეჭდად შეიძლება მხოლოდ შრიფტი იყოს საჭირო, ხოლო მარკის დასაბეჭდათ – შრიფტი და ფოტოსურათი ან ნახატი.

ტექსტის აწყობა ჩვეულებრივ, კომპიუტერში, სპეციალური პროგრამების საშუალებით ხდება. კომპიუტერში სხვადასხვანაირი მოხაზულობის შრიფტები ინახება, რომლებსაც შემდგომ სასურველ ზომასა და ფერს ვანიჭებთ. კომპიუტერშივე ინახება ფოტოები, ილუსტრაციები და სხვა ვიზუალური მასალა. ამ ყველაფრის გამოყენებით დიზაინერი კომპიუტერში დასაბეჭდად გამზადებულ გვერდებს ქმნის.

დასრულებული გვერდები ციფრული სახით სპეციალურ ფაილებად ინახება კომპიუტერში. ამ ფაილებიდან საბეჭდი ფორმები მზადდება.
აფრიანი ხომალდი

აფრიანი ხომალდი — აფრიანი ხომალდი გადასაადგილებლად ქარის ძალას იყენებს. ქარი ბერავს დიდ ქსოვილს, რომელსაც აფრა ჰქვია. აფრიანი იახტა ან ნავია, ან მომცრო გემი, რომელიც შეჯიბრებისათვის, ან სასეირნოდ გამოიყენება. მათ უმეტესობის ეკიპაჟი 1-2 კაცისაგან შედგება, თუმცა დიდი ილქნიანი ხომალდის ეკიპაჟი შეიძლება 2 კაცს აღემატებოდეს. წინათ აფრა ტილოს ქსოვილისა იყო, დღეს კი აფრისათვის როგორც წესი, გამძლე, მსუბუქი სინთეტიკური ქსოვილები იხმარება, მაგალითად - ნეილონი. აფრა თვითმფრინავის ფრთასავით მოქმედებს. როდესაც ქარი აფრას გაბერავს, მის ცალ მხარეს წნევა მაღლა იწევს. აფრის შებრუნება-შემობრუნება მესაჭეს საშუალება აძლევს, ხომალდი გვერდქარშიც ატარაროს. საჭირო მიმართულებით გასაცურად აფრის მდებარეობას ცვლიან და ქარი ზედაპირზე სრიალებს. ამ ეფექტის გამოყენებით მესაჭეს შეუძლია, თითქმის ყველა მიმართულებით გაცუროს.

კილი, ანუ ხომადლის ფსკერის ძირითადი კოჭი, რომელიც მთელ სიგრძეზეა გადებული, ხომალდს მდგრადობას ანიჭებს და გვერდქარში ცურვისას გადაბრუნებისაგან იცავს. აფრიან ხომალდს შეუძლია ზურგქარში, გვერდქარსა და სუსტ პირქარშიც კი იცუროს, მაგრამ ძლიერ პირქარში ცურვას ვერ მოახერხებს. თუმცა, ლავირების(ზიგზაგურად მოძრაობის) წყალობით პირქარსაც კი დაძლევს. მას, ვინც აფრიან ხომალდს მართავს, მესაჭე ჰქვია, ხოლო ვინც აფრების გასწორებაში ეხმარება - ეკიპაჟი.
დენჯერის მღვიმე

დენჯერის მღვიმე — მღვიმე აშშ-ში. მდებარეობს ქალაქ უენდოუვერის მახლობლად, იუტის შტატში. წარმოადგენს მონადირეთა და შემგროვებელთა ერთ-ერთ უძველეს ნამოსახლარს ჩრდილოეთ ამერიკაში, რომლის უდაბნოს კულტურის ექსპონატები თარიღდება ძვ. წ. დაახლოებით 950-500 წლებით. რადიონახშირბადის დათარიღების ხარჯზე გამოვლინდა, რომ დენჯერის ქვედა ფენა (რომელიც 11,000 წლისაა) შეიცავს ძალიან ცოტა ფაქტს ამ რაიონში ადამიანის არსებობის შესახებ, თუმცა გარემოება იცვლება ქვედა ფენაში (ასაკი 9,000 წელი), სადაც გამოაშკარავდა ადამიანის არსებობის დამადასტურებელი არაერთი ფაქტი.

დენჯერი პირველად გამოიკვლია ელმერ სმითმა 1930 წელს, ხოლო გათხრები დაიწყო 1950 წლიდან ამერიკელი არქეოლოგისა და ანთროპოლოგის ჯესი ჯენინგზის ხელმძღვანელობით, რომელმაც შეასრულა ნოვატორული სამუშაოები ამ რაიონში და მიიღო გათხრების ანალიზის მაღალი შედეგები. მისმა კვლევებმა ფართო აღიარება მოიპოვა. გათხრები მიმდინარეობდა ქვედა ფენაში, რომელიც 4 ზედა კულტურული ფენისაგან ღამურების გუანოთი იყო გამოყოფილი. აღმოჩნდა 6 კერა და ქვის ანატკეცებისაგან დამზადებული რამდენიმე უხეში იარაღი. ზედა ფენებში ნაპოვნია ქვის საფხეკები, შუბისპირები, ხელსაფქვავები, ჭილოფის ნაშთები, ხისა და ძვლის ნაწარმი, მშვილდი და ისრები, ტყავის ნაწარმი და კერამიკა.

მღვიმეში აღმოჩნდა არნის, ანტილოპისა და სხვა ცხოველთა ძვლები. გამოვლინებულია მცენარეთა ათობით სახეობა, რომელთა ნაწილი ჯერ კიდევ იზრდება მღვიმეში. განახლებითი კვლევები დენჯერის მღვიმეში ჩატარდა 1980-იან წლებში.
მეხუთე ჯვაროსნული ლაშქრობა

მეხუთე ჯვაროსნული ლაშქრობა — ჯვაროსნული ლაშქრობა, რომელიც მიმდინარეობდა 1217-1221 წლებში.

ისტორია
ახალი ჯვაროსნული ლაშქრობის შესახებ განცხადება გააკეთა რომის პაპმა ინოკენტი -მ 1215 წელს. ლაშქრობა უნდა დაწყებულიყო 1217 წელს. ამ მომენტისთვის პაპი ინოკენტი გარდაიცვალა, თუმცა ლაშქრობის გადაწყვეტილებას მხარი დაუჭირა მისმა მემკვიდრემ ჰონორიუს -მ.

მიუხედავად იმისა, რომ წმინდა რომის იმპერიის მმართველი ფრიდრიხ არ მონაწილეობდა ლაშქრობაში, ხოლო ინგლისის მეფე ჯონ უმიწაწყლო გარდაიცვალა, ლაშქრობა მაინც შედგა. 1217 წელს წმინდა მიწისკენ გაემართა ჯვაროსნების ანგარიშგასაწევი არმია, რომლის წინამძღოლობაც იკისრეს უნგრეთის მეფემ ანდრაშ -მ, ავსტრიის ჰერცოგმა ლეოპოლდ -მ და მერანის ჰერცოგმა ოტონ -მა.

საომარი ოპერაციები დუნედ მიმდინარეობდა და 1218 წელს მეფე ანდრაშ სამშობლოში დაბრუნდა. მალე, წმინდა მიწაზე ჩავიდა ჯვაროსნების ახალი ნაკადი ჰოლანდიის გრაფის ვილჰელმ -ის მეთაურობით. ჯვაროსნებმა გადაწყვიტეს თავს დასხმოდნენ ეგვიპტეს, რომელიც იმ დროისთვის მუსულმანთა ძლიერების მთავარ ცენტრს წარმოადგენდა წინა აზიაში.

ალ-ადილის ძემ - ალ-კამილმა (ალ ადილი გარდაიცვალა 1218 წელს) ჯვაროსნებს ძალზედ მომგებიანი ზავი შესთავაზა: ის თვით იერუსალიმის დაბრუნებაზე დათანხმდა, თუმცა ეს წინადადება ჯვაროსნების მხრიდან უარყოფილი იქნა. 1218 წლის ნოემბერში ერთწლიანი ალყის შემდეგ ჯვაროსნებმა აიღეს ქალაქი დუმიატი. ჯვაროსნების ნაწილი პაპის ლეგატის პელაგიას მოწოდებით დაიძრა მანსურისაკან, თუმცა ლაშქრობა წარუმატებლად დასრულდა და ჯვაროსნებმა 1221 წელს ალ-კამილთან ზავი დადეს, რომლის მიხედვითაც მიიღეს თავისუფალი უკან დახევის გარანტია, თუმცა ვალდებულება აიღეს გაეთავისუფლებინათ დუმიატი და სრულად ეგვიპტე.
ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი III: სითების შურისძიება

„ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი : სითების შურისძიება“ — ამერიკული და ავსტრალიური ეპიკური კოსმოსური ოპერის ჟანრის ფილმი, რომლის სცენარის ავტორი და რეჟისორია ჯორჯ ლუკასი. ეს არის დღეისათვის მეექვსე და უკანასკნელი ფილმი, გამოშვებული ფილმების სერიაში „ვარსკვლავური ომები“. გარდა ამისა, მოვლენათა ქრონოლოგიის მიხედვით იგი არის რიგით მესამე ფილმებს შორს.

ფილმში მოქმედება მიმდინარეობს კლონების ომის დაწყებიდან სამი წლის შემდეგ. ჯედაის რაინდები მოგზაურობენ გალაქტიკაში და სეპარატისტების წინააღმდეგ გამოყვანილ საბრძოლო კლონებს ხელმძღვანელობენ. ჯედაის საბჭოს დავალებით ობი-ვან კენობი, ჯედაის ხელოვნების ერთ-ერთი ოსტატი, ბოროტ გენერალ გრივუსის, სეპარატისტთა არმიის მეთაურის ლიკვიდაციას ცდილობს. ამასობაში ჯედაის რაინდი, ენეკინ სკაიუოკერი, რომელიც კენობისგან ცალკე მოქმედებს, პალპატინის, გალაქტიკური იმპერიის კანცლერის გავლენის ქვეშ ექცევა, რომელიც სითების ფარული მრძანებელია. მათი მეგობრობა სრულდება ენეკინის ძალის ბნელ მხარეს მოქცევით. ენეკინი იქცევა დართ ვეიდერად და გალაქტიკის ბედი სამუდამოდ იცვლება.

ლუკასმა ფილმის სცენარზე მუშაობა დაიწყო ფილმზე „ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი : კლონების შეტევა“ მუშაობამდე. გადაღება დაიწყო ავსტრალიაში. დამატებითი სცენები გადაღებული იქნა ტაილანდსა და იტალიაში და სამ თვეზე მეტი გასტანა. ფილმი კინოთეატრებში 2005 წლის 19 მაისს გამოვიდა და წინა ფილმებთან შედარებით ძირითადად დადებითი შეფასებები მიიღო.

ფილმმა კინოთეატრებში დემონსტრირებისას რამდენიმე რეკორდი დაამყარა და გამოსვლიდან პირველი კვირის ბოლოს მსოფლიო მასშტაბით 848 მილიონი აშშ დოლარი შეაგროვა, რამაც იგი „ვარსკვლავური ომების“ ფილმებს შორის რიგით მეორე ყველაზე შემოსავლიან ფილმად აქცია. იგი აშშ-ში ასევე იყო 2005 წლის ყველაზე შემოსავლიანი ფილმი და მსოფლიო მასშტაბით - რიგით მეორე ყველაზე შემოსავლიანი, ფილმის „ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი“ შემდეგ. დღეისათვის „ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი : სითების შურისძიება“ არის ფილმების სერიის „ვარსკვლავური ომები“ ერთადერთი ნაწილი, რომელიც -ს მიერ -13 რეიტინგით, -ს მიერ რეიტინგით, ხოლო -ს მიერ - 12 რეიტინგით იქნა შეფასებული.
კოლონია-აგრიპინა

კოლონია-კლაუდია-არა-აგრიპინენსიუმი , მოკლედ კოლონია-აგრიპინა ან კკაა — რომაული კოლონია გერმანიაში, რაინლანდის რეგიონში. კოლონია-აგრიპინის ადგილზე მოგვიანებით გერმანული ქალაქი კიოლნი აშენდა. კოლონია იყო რომის პროვინცია ქვემო გერმანიის დედაქალაქი და ქვემო გერმანიის მმართველის რეზიდენცია. დიოკლიტიანეს ადმინისტრაციული რეფორმის შედეგად კოლონია-აგრიპინა პროვინცია გერმანია-სეკუნდას დედაქალაქად იქცა. დღემდე მოაღწია ანტიკური ქალაქის არაერთმა საბუთმა, მათ შორის ქალაქის ჭიშკრის თაღზე გაკეთებული წარწერა ; ეს თაღი დღეს რომაულ-გერმანულ მუზეუმშია დაცული.
კოლონია-ულპია-ტრაიანა

კოლონია-ულპია-ტრაიანა — ძველი რომაული ქალაქი გერმანიაში, დღევანდელ ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარეში. მდებარეობდა თანამედროვე ქალაქ ქსანტენთან ახლოს.

ქალაქი დაარსდა რომის იმპერატორ მარკუს ულპიუს ტრაიანეს მიერ და სახელიც მის პატივსაცემად ეწოდა. როგორც კოლონია, იგი ეკუთვნოდა რომის იმპერიის იმ დაახლოებით 150 ქალაქს, რომლებიც ქალაქის უმაღლეს ტიტულს ფლობდნენ და „რომის სახედ“ იწოდებოდნენ. ულპია-ტრაიანა იყო ალპების ჩრდილოეთით მდებარე სიდიდით მესამე დასახლება კლაუდია-არა-აგრიპინენსიუმისა (დღევანდელი კიოლნი) და ავგუსტა-ტრევერორუმის (ტრირი) შემდეგ. ამავდროულად იგი ქვემო გერმანიის პროვინციის მთავარ დასახლებას წარმოადგენდა. ქალაქში არსებული საჯარო ნაგებობები მიუთითებენ მის მაღალ სტატუსსა და ცენტრალურ მნიშვნელობაზე მის შემოგარენში.
ზემო სხვილისი

ზემო სხვილისი — სოფელი საქართველოში, ახალციხის მუნიციპალიტეტის სხვილისის ადმინისტრაციულ ერთეულში (სამცხე-ჯავახეთის მხარე).

მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდ. ბორბალას (ფოცხოვისწყლის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1050 მ-ზე, ქალაქ ახალციხიდან 5 კმ-ში.

ისტორია
ზემო სხვილისი დასახელებულია „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში“ (1595) ახალციხის ლივის ჩილდირის ნაჰიეს სოფლებს შორის. დოკუმენტში ზემო სხვილისი ქვემო სხვილისთან ერთადაა აღრიცხული და იქ მცხოვრები 30 კომლია ჩამოთვლილი (ანდრიასძე, გოგიჩასძე, ივანესძე, მაცაცასძე, წამალასძე და სხვ.). მოსახლეობა ძირითადად მიწათმოქმედებას მისდევდა, ჰყავდათ საქონელი და ფუტკარი, ჰქონდათ წისქვილები. მინაწერში ნახსენებია ვენახი და ბაღი პაპუნა უზუნასძისა, „აწ ახალციხის ციხის მცველის იბრაჰიმის მფლობელობაში მყოფი“. აქვეა ნახსენები სამეფო კარის ჩავუშის ალის მფლობელობაში მყოფი ვენახი, საყანე მიწა და წისქვილი. ასევე ნათქვამია, რომ მდ. ბორბალადან მომდინარე წყლის მესამედი ძველთაგანვე სხვილისის საზღვარზე მდებარე მიწების, ვენახისა და ბაღის სარწყავი ყოფილა. სოფლის წლიური გამოსაღები 26200 ახჩას შეადგენდა. 1694–1732 „ჩილდირის ეიალეთის ჯაბა დავთარში“ ზემო სხვილისი აღარ ჩანს. საუკუნეში დამკვიდრდა სახელწოდება სუფლისი. 1944 წელს ადგილობრივი მაჰმადიანები გაასახლეს და სოფელში დვირელი მოახალშენეები ჩაასახლეს.

დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 278 ადამიანი.
აბდ რაბუჰ მანსურ ალ-ჰადი

აბდ რაბუჰ მანსურ ალ-ჰადი (; დ. 1 სექტემბერი, 1945, აბიანი, სამხრეთი იემენი) — იემენელი პოლიტიკოსი და ყოფილი სამხედრო ოფიცერი, რომელიც 2012 წლიდან 2022 წლამდე იემენის მეორე პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებდა. მანამდე, 1994-2012 წლებში, პრეზიდენტ ალი აბდალა სალეჰის მმართველობისას იემენის მეორე ვიცე-პრეზიდენტი იყო.

წარსულში ჰადი იემენის შეიარაღებული ძალების ფელდმარშალი იყო. 2011 წლის 4 ივნისიდან 23 სექტემბრამდე მას იემენის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის პოსტი ეკავა, სანამ ალი აბდალა სალეჰი საუდის არაბეთში მკურნალობის კურსს გადიოდა, რომელიც 2011 წლის იემენის აჯანყების დროს, საპრეზიდენტო სასახლეზე თავდასხმისას დაშავდა. 23 ნოემბერს ჰადი კვლავ გახდა პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი მას შემდეგ, რაც სალეჰმა „სისხლისსამართლებრივი დევნისგან იმუნიტეტის სანაცვლოდ“ საპრეზიდენტო არჩევნებამდე ძალაუფლება დათმო. სანამ სალეჰი პრეზიდენტის ტიტულს მხოლოდ ფორმალურად ინარჩუნებდა, ჰადის ეროვნული ერთიანობის მთავრობა უნდა ჩამოეყალიბებინა და 90 დღის ვადაში ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნები დაენიშნა.

21 თებერვალს, იემენის პოლიტიკურმა ფრაქციებმა მანსურ ჰადი გარდამავალი პერიოდის პრეზიდენტად ორწლიანი ვადით აირჩიეს. არჩევნებში ის ერთადერთი კანდიდატი იყო, თუმცა მას ბოიკოტი გამოუცხადეს ჩრდილოეთში მყოფმა ჰუსიტებმა და სამხრეთელმა სეპარატისტებმა. 2014 წლის იანვარში ჰადის მანდატი კიდევ ერთი წლით გახანგრძლივდა. პრო-ჰუსიტური მედიასაშუალება -ს ცნობით, ჰადი ხელისუფლებაში მანდატის ვადის ამოწურვის შემდეგაც დარჩა.

2015 წლის 22 იანვარს, საწვავის სუბსიდიების გაზრდის შესახებ მიღებული გადაწყვეტილების წინააღმდეგ მიმართული მასობრივი პროტესტისა და 2011 წლის რევოლუციის შედეგებით უკმაყოფილების ფონზე, ჰუსიტებმა მას გადადგომა აიძულეს. შემდგომში, ჰუსიტებმა და სალეჰის მომხრეებმა საპრეზიდენტო სასახლე დაიკავეს და ჰადი შინაპატიმრობაში მოათავსეს. ჰუსიტებმა ჩამოაყალიბეს „რევოლუციური კომიტეტი“ საპრეზიდენტო უფლებამოსილების განსახორციელებლად და ჰადის პოლიტიკურ პარტიასთან — „საერთო სახალხო კონგრესთან“ გასაერთიანებლად. ერთი თვის შემდეგ ჰადი მშობლიურ ქალაქ ადენში გაიქცა, გადადგომის შესახებ გადაწყვეტილება გააუქმა და ჰუსიტების მიერ ძალაუფლების ხელში ჩაგდება დაგმო. მომდევნო დღეს ის ერ-რიადში ჩავიდა, რადგან მისი მთავრობის მხარდასაჭერად კონფლიქტში საუდის არაბეთის ხელმძღვანელობით შექმნილი კოალიცია ჩაერია. 2015 წლის სექტემბერში, მას შემდეგ, რაც საუდის არაბეთის მიერ მხარდაჭერილმა სამთავრობო ძალებმა ქალაქი დაიბრუნეს, იგი ადენში დაბრუნდა. გავრცელებული ინფორმაციით, 2017 წლის ბოლოს ის კვლავ ერ-რიადში იმყოფებოდა შინაპატიმრობაში.

2022 წელს ჰადი გადადგა და აღმასრულებელი ხელისუფლება გადასცა საპრეზიდენტო ხელმძღვანელობის საბჭოს, რომლის თავმჯდომარედაც რაშად ალ-ალიმი დაინიშნა. საბჭოს მიზანი იემენის სამოქალაქო ომის პოლიტიკური გზით მოგვარება გახდა. ეს ნაბიჯი გადაიდგა საუდის არაბეთთან მშვიდობის დამყარების უფრო ფართო მცდელობის ფარგლებში. საუდის არაბეთისა და იემენის მთავრობებში არსებული რამდენიმე წყარო ამტკიცებს, რომ მას ძალაუფლების დათმობა საუდელებმა აიძულეს.
სოუქსუს კონცხი

სოუქსუს კონცხი — კონცხი საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროზე, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების ხიფსთისა და გუდოუს შორის. აგებულია მდინარე ხიფსთის მიერ გამოტანილი ალუვიური მასალით. კონცხის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს ქალაქი გუდაუთა, აქვეა გაშენებული ისტორიული სოფელი ლიხნი, რომელიც ვრცელდება ზღვის დონიდან 50 მ სიმაღლეზე.

სოუქსუს კონცხის სიახლოვეს მდებარეობს სოფლები: მზახვა და ალგითი. კონცხის დასავლეთ ნაწილშია ბომბორის სამხედრო აეროპორტი.