iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ალავიტები

ალავიტები ასევე ალავები — ისლამის ერთ-ერთი მიმდინარეობის, ალავიზმის მიმდევრები. რელიგია ძირითადად გავრცელებულია სირიაში, სადაც მოსახლეობის დაახლოებით 11%-ს შეადგენენ. ისინი აღიარებენ შიიტური მიმდევრობის თორმეტეულების სკოლას, თუმცა რელიგიური სინკრეტიზმის ელემენტებით. ალავიტები თანყვანს სცემენ ალის (ალი იბნ აბუ ტალიბი) და სახელი ალავი აღნიშნავს ალის-მიმდევარს.

მიიჩნევა, რომ მიმდევრობა საუკუნეში იბნ ნუსაირმა დააარსა, ამის გამო ალავიტებს ხანდახან ნუსაირებსაც ეძახიან . აღნიშნული ტერმინი შეურაცმყოფელი კონოტაციის მატარებელია. სხვა სახელი ნასარი ნუსაირის არასწორი თარგმანის შედეგია.

ალავიტებს ხანდახან თურქეთში გავრცელებულ ალევიზმთან ურევენ.

ფართოდ იყო გავრცელებული ოსმალეთის იმპერიაში. იმპერიის გაუქმებისა და თურქეთის რესპუბლიკის გამოცხადების შემდეგ მუსტაფა ქემალმა დაიწყო ალავიტების დევნა. ალავიტები გადავიდნენ ფრანგული მანდატით დაცულ სირიაში, სადაც უმცირესობებისთვის შეიქმნა განსაკუთრებული ტერიტორიები, მათ შორის ალავიტების სახელმწიფო. შემდგომში ალავიტების სახელმწიფო გაუქმდა, თუმცა ალავიტები დარჩნენ სირიის არმიის მნიშვნელოვან ძალად. მას შემდეგ რაც 1970 წელს სირიის ხელისუფლებაშისამხედრო გადატრიალების შედეგად საბჭოთა კავშირის მხარდაჭერით ალავიტი ჰაფეზ ასადი მოვიდა, მთავრობის ელიტას ძირითადად ალავიტები წარმოადგენდნენ. ალ ასადის მიერ ინიცირებული იყო შიიტებთან ალავიტების დაახლოების პროცესი. 1970 და 1980 წლების ისლამურმა აჯანყებამ არსებული წყობა წნეხის ქვეშ მოაყოლა, ხოლო სამოქალაქო ომის დაწყების შემდეგ წნეხი კიდევ უფრო გაიზარდა და ძლიერდება ირანის შიიტურ რეჟიმთან სირიელი ალავიტების დაახლოების პროცესი.
ევროპული საქართველო

ევროპული საქართველო — მოძრაობა თავისუფლებისთვის — პოლიტიკური პარტია საქართველოში. საჯარო რეესტრში, როგორც პოლიტიკური პარტია დარეგისტრირდა 1999 წლის 28 მაისს და თავმჯდომარეობდა გიგი წერეთლის მამა ნუგზარ წერეთელი. 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, გამოეყო ერთიან ნაციონალურ მოძრაობას და პარლამენტში 21 მანდატი მიიღო. 2017 წლის 30 იანვარს „მოძრაობა თავისუფლებისთვის - ევროპული საქართველოს“ პრეზენტაცია გაიმართა, სადაც გენერალურ მდივნად დაინიშნა გიგი უგულავა.

2017 წლის 27 მაისს გაიმართა „ევროპული საქართველოს“ დამფუძნებელი ყრილობა სადაც პარტიის 500-მდე ხმოსანმა დელეგატმა პარტიის და პოლიტიკური საბჭოს თავმჯდომარე და გენერალური მდივანი აირჩიეს, ასევე დამტკიცდა პარტიის სახელწოდებაც, „ევროპული საქართველო - მოძრაობა თავისუფლებისთვის“.

2021 წლის 10 აპრილს პარტიის თავმჯდომარედ გიგა ბოკერია აირჩიეს. პარტიის პოლიტიკური საბჭოს ხელმძღვანელია გიგი წერეთელი, ხოლო საგარეო საქმეთა მდივანია გიორგი კანდელაკი.

2024 წლის 3 ივნისს ცნობილი გახდა, რომ პარტიამ ხელი მოაწერა საქართველოს პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის მიერ შექმნილ „ქართულ ქარტიას“.

პოლიტიკური პლატფორმა
დამფუძნებელთა განცხადებით, „ევროპული საქართველო“ არის პარტია, რომელიც ეფუძნება ადამიანის უფლებებს, მოსახლეობის სოციალური პირობების გაუმჯობესებას, თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკის განვითარებას და ყველა მოქალაქისთვის თანაბარი სასტარტო პირობების შექმნას. ევროპული საქართველო არის მემარჯვენე-ცენტრისტული მიმართულების პოლიტიკური ძალა და წარმოადგენს მკაფიოდ გამოკვეთილი საგარეო პოლიტიკური ორიენტაციის მქონე გაერთიანებას, რომლის პრიორიტეტს წარმოადგენს საქართველოს ევროპულ სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში, ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში სრულ ინტეგრაციას.

ორგანიზაციული სტრუქტურა
პარტიის ხელმძღვანელი ორგანოა ყრილობა. პარტიის პოლიტიკას განსაზღვრავენ თავადვე პარტიის ლიდერები. ორგანიზაციულ მუშაობას წარმართავს გენერალური მდივანი. პარტიას გააჩნია პოლიტიკური საბჭო, თავად პარტია კი გადაწყვეტილებების აღმასრულებელია. პარტია არის ევროპის სახალხო პარტიის ასოცირებული წევრი.

პარტიის თავმჯდომარეები
შედეგები არჩევნებში
საპარლამენტო
საპრეზიდენტო
ადგილობრივი
ლუქსემბურგის დროშა

ლუქსემბურგის დროშა (, , ) შედგება სამი ჰორიზონტალური ხაზისგან: წითელი, თეთრი და ლურჯი. მისი პროპორციებია 1:2 ან 3:5. 1830 წლამდე ლუქსემბურგს დროშა არ ჰქონდა. ამავე წელს შემოღებული დროშა თითქმის ნიდერლანდების დროშის იდენტური იყო. ლუქსემბურგის დროშა პირველად გამოიყენეს 1845-1848 წლებში. ოფიციალურად შემოიღეს 1972 წლის 23 ივლისს.
აიგირბატკანი

აიგირბატკანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 30 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 52 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (81%).
ალმუხამეტოვო (სადგურის სოფელი)

ალმუხამეტოვო — სადგურის სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 396 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 52 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 0 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (91%).
ადამის თავი

ადამის თავი — თავის ქალის გამოსახულება გადაჯვარედინებულ ძვლებთან ერთად. გამოისახება ჯვარცმის ქვემოთ, რადგან, გადმოცემით, ადამი გოლგოთაზე დაიკრძალა.

ქრისტიანობის გარდა აღნიშნული სიმბოლო სხვაგანაც გამოიყენება. მას იყენებდნენ ზრვის მეკობრეები, წარმოადგენდა ასევე ნაცისტური გერმანიის ერთ ერთ მთავარ სიმბოლოს, ასევე გამოიყენება დღესაც.
ადგილობრივი საეკლესიო კრება

ადგილობრივი საეკლესიო კრება — საეკლესიო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო. მას საჭიროებისამებრ იწვევს პატრიარქი და წმინდა სინოდი. ადგილობრივი კრების მონაწილენი მღვდელთმთავრებთან ერთად შეიძლება სამღვდელოების, ბერმონაზვნებისა და საეროთა წარმომადგენლებიც იყვნენ. ადგილობრივი კრება წყვეტს ყველა მნიშვნელოვან საკითხს ეკლესიის საშინაო და საგარეო მოღვაწეობისა, მას ეკუთვნის უმაღლესი ძალაუფლება სარწმუნოებრივი მოძღვრებისა და საეკლესიო სასამართლოს სფეროში, აგრეთვე, განსაკუთრებული უფლება ახალი პატრიარქის არჩევისა და მის მოღვაწეობაში დოგმატური და კანონიკური გადახვევების განხილვისა.
სედვი

სედვი — „წმინდა ნიშნის“ ( სურბ ნშან) სახელობის მონასტერი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში, სედვის ხეობაში, სოფელ კაჭაჭკუტიდან საავტომობილო გზით სამხრეთით 3 კილომეტრში.

ტაძარი მდებარეობს აქორიდან კაჭაჭკუტისკენ მიმავალი გზის მარცხენა მხარეს, ტყიან გარემოში. დარბაზულ ეკლესიას დასავლეთიდან და სამხრეთიდან კარის ღიობები აქვა გაჭრილი, რომელთაგან სამხრეთისას მძლავრი კარიბჭე აქვს მიდგმული. აღსანიშნავია აღმოსავლეთ ფასადის ცენტრში გაჭრილი სამმაგი მართკუთხა მოჩარჩოების სარკმელი. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელში მინაშენში გასასვლელი კარია გაჭრილი. ორფერდა სახურავს მარტივად პროფილირებული კარნიზი შემოუყვება. ეკლესიის ექსტერიერი მოკრძალებულად არის გაფორმებული. ნაგებობა დაბურული იყო ლორფინით. არქიტექტურული ნიშნებით ტაძარი საუკუნეში უნდა იყოს აგებული.

სამონასტრო კომპლექსიდან 500 მეტრში სამეთვალყურეო კოშკის ფორმის ნაგებობაა აღმართული. ციხე-კოშკი აგებულია გორაზე, რომელსაც ადგილობრივები „ღული ღაშს“ უწოდებენ. აგებულების მიხედვით სედვის ციხე მონასტრის დასაცავად ააშენეს. აქედან შესაძლებელი იყო ტაძრისაკენ მიმავალი გზის კონტროლი. შიდა სივრცის ნახვისას მნახველზე იგი დაყუდებული ბერის სამლოცველოსა და საცხოვრისის შთაბეჭდილებას უფრო ტოვებს. სამ სართულიანი შენობის მეორე სართულზე სალოცავია მოწყობილი, რომელიც კედლის მხატვრობითაა გამშვენებული. ეს სართული კამარითაა გადახურული, რომლისაგანაც დღეს თაღიღაა შემორჩენილი.

ქვევით, ხეობაში, მრავლადაა შუა საუკუნეების ნასოფლარები და სასაფლაოები. გვხვდება სომხური ხაჩქარებიც.

გალერეა
რიუ-ფორმოზუ

რიუ-ფორმოზუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 5 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 151 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 97,39 კმ²-ზე. ფართობი 227 458 კმ²-ია.
სან-ბენედიტუ-დუ-სული

სან-ბენედიტუ-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 474 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 941 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 86,87 კმ²-ზე. ფართობი 160 478 კმ²-ია.
სან-ჟოზე-და-კოროა-გრანდი

სან-ჟოზე-და-კოროა-გრანდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 180 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 262,19 კმ²-ზე. ფართობი 69 338 კმ²-ია.
სირინიაენი

სირინიაენი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 49 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 40 296 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 107,57 კმ²-ზე. ფართობი 374 611 კმ²-ია.
ტამანდარე (პერნამბუკუ)

ტამანდარე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 8 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 715 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 96,66 კმ²-ზე. ფართობი 214 307 კმ²-ია.
შეშეუ

შეშეუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 093 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 127,18 კმ²-ზე. ფართობი 110 813 კმ²-ია.
კონრად I იერუსალიმელი

კონრად იერუსალიმელი, ასევე ცნობილია, როგორც კონრად მონფერატელი (დ. 1145 — გ. 28 აპრილი, 1192— ჩრდილოიტალიელი დიდგვაროვანი, მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობის ერთ-ერთი მთავარი მონაწილე და იერუსალიმის დე ფაქტო მეფე 1190 წლის 24 ნოემბრიდან. ოფიციალურად მეფე გახდა 1192 წელს, რამდენიმე დღით ადრე მის გარდაცვალებამდე. იგი ასევე მონტფერატის მმართველიც იყო 1191–1192 წლებში.
ალმუხამეტოვო (სოფელი)

ალმუხამეტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 659 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 47 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 3 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (96%).
ამანგილდინო (აბზელილოვოს რაიონი)

ამანგილდინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 651 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 77 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
ლუქსემბურგის საგრაფო

ლუქსემბურგის საგრაფო — საგრაფო, რომელიც არსებობდა თანამედროვე ლუქსემბურგის ტერიტორიაზე 963-1354 წლებში. 1354 წელს გერმანიის იმპერატორმა კარლ -მ მას საჰერცოგოს სტატუსი მიანიჭა. საგრაფოს განაგებდნენ ვიგერიხიდებისა (963-1136 წწ.) და ნამიურების (1136-1354 წწ.) დინასტიები.

ისტორია
თავდაპირველად ლუქსემბურგი იყო ნავსადგური მდინარეების ზაუერისა და ალზეტის შესართავებთან. 963 წელს ზიგფრიდმა აქ ააშენა ციხესიმაგრე. 1136 წელს გარდაიცვალა ვიგერიხიდების უკანასკნელი წარმომადგენელი და ტახტს იკავებენ ნამიურების ოჯახის წევრები.

1354 წელს საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორმა კარლ -მ საგრაფოს საჰერცოგოს ტიტული მიანიჭა. ახლად ჩამოყალიბებული საჰერცოგოს პირველი ჰერცოგი გახდა მისი ძმა ვენცელი.
ამბიონი

ამბიონი — კანკელის წინ ამაღლებული ადგილის ის ნაწილი, რომელიც სამეუფო კარის პირდაპირ მდებარეობს, რომელსაც როგორც წესი, ნახევრად წრიული ფორმა აქვს და ტაძრის შუაგულისკენაა გამოწეული, რომლიდანაც დიაკონი სახარებას კითხულობს და მღვდელი ქადაგებას წარმოთქვამს. ამბიონზე ასვლა მხოლოდ მღვდელმსახურებისთვისაა ნებადართული, გამონაკლის შემთხვევებში (ჯვრისწერისას) მასზე დგომა მანდილოსანსაც შეუძლია.
ბენუა ამონი

ბენუა ამონი (; დ. 26 ივნისი, 1967, სენტ-რენანი, ფინისტერი, საფრანგეთი) — ფრანგი პოლიტიკოსი, სოციალისტური პარტიისა და ევროპელი სოციალისტების პარტიის წევრი. 2017 წლის 29 იანვარს, სოციალისტების პრაიმერიზსში გამარჯვების შემდეგ, სადაც მეორე ტურში მანუელ ვალსი დაამარცხა, გახდა საფრანგეთის 2017 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების კანდიდატი.

ამონი, 2004-2009 წლებში, აღმოსავლეთ საფრანგეთიდან ევროპარლამენტის წევრი იყო. 2008 წლის „რეიმსის კონგრესის“ დროს, სოციალისტების მარცხენა ფრთის ლიდერი და მისი პირველი მოადგილის კანდიდატი იყო. 2012 წლის მაისში, პრეზიდენტ ფრანსუა ოლანდის ბრძანებით, დაინიშნა ეკონომიკის, ფინანსთა და საგარეო ვაჭრობის სამინისტროს, სოციალური ეკონომიკის მინისტრად და ამ პოსტზე, ორი წელი იმუშავა. 2014 წლის აპრილიდან აგვისტომდე, მუშაობდა საფრანგეთის ეროვნული განათლების მინისტრად, მაგრამ პრეზიდენტ ოლანდის კრიტიკის გამო, იგი გაათავისუფლეს.
უმაღლესი ლიგა 2016

უმაღლესი ლიგა 2016 — საქართველოს უმაღლესი ლიგის ოცდამერვე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა „სამტრედია“ მეორე ადგილზე გავიდა საჩხერეს „ჩიხურა“

ფორმატი
2016 წლის 10 ივნისს, საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის აღმასკომის გადაწყვეტილებით, ეროვნული ჩემპიონატის ფორმატი შეიცვალა. 2016 წლის საქართველოს გარდამავალ ჩემპიონატში 16-ის ნაცვლად 14-მა გუნდმა მიიღო მონაწილეობა. კენჭისყრის შედეგად კლუბები ორ, წითელ და თეთრ ქვეჯგუფში გადანაწილდა, თითოეულ ქვეჯგუფში მატჩები 2 წრედ გაიმართა. თეთრ ჯგუფში პირველი ადგილი დაიკავა საჩხერის „ჩიხურამ“, ხოლო წითელი ჯგუფის გამარჯვებული გახდა „სამტრედია“. ჯგუფებში გამოვლენილი პირველი ადგილის მფლობელების ორ მატჩიანი შეხვედრის შედეგად, 2016 წლის გარდამავალი ჩემპიონატის გამარჯვებული საფეხბურთო კლუბი „სამტრედია“ გახდა.

მონაწილე გუნდები
წითელი ჯგუფი
თეთრი ჯგუფი
ცხრიელბი
წითელი ჯგუფი
თეთრი ჯგუფი
პლეი-ოფები
ბრინჯაოს პლეი-ოფი
ნახევარფინალები
2–2 ჯამში. გასვლაზე გატანილი გოლებით მოიგო დინამო ბათუმმა.
----

ჯამში 1-0 მოიგო დინამო თბილისმა.

ფინალი
დინამო ბათუმი გავიდა უეფა-ს ევროპა ლიგა 2017-18-ის პირველი საკვალიფიკაციო ეტაპზე.

გასავარდნი ფლეი-ოფი
დილა გორმა მოიგო ჯამში 2-0 და შეირნარჩუნა ადგილი ეროვნულ ლიგაში.
----

შუქურა ქობულეთმა მოიგო ჯამში 5–4 და შეირნარჩუნა ადგილი ეროვნულ ლიგაში.

ჩემპიონატის ფინალი
სამტრედიამ მოიგო ჯამში 4-2 და გავიდა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2017-18-ის მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპზე.
დინამო თბილისის სეზონი 2016-2017

დინამო თბილისის სეზონი 2016, იყო საფეხბურთო კლუბ „დინამო თბილისის“ ოთხმოცდამეთორმეტე სეზონი ისტორიაში, ხოლო უმაღლეს ლიგაში 27-ე სეზონი. ამ სეზონში, უმაღლესი ლიგის ქვეჯგუფში (თეთრი ჯგუფი) დაიკავა მე-2 ადგილი და მოიპოვა ევროპის ლიგაზე გასასვლელ პლეი-ოფში თამაშის უფლება. 1/2 ფინალში „საბურთალოს“ დამარცხების შემდეგ, დამარცხდა ბათუმის „დინამოსთან“. საქართველოს თასის გათამაშების 1/2 ფინალში დამარცხდა ქუთაისის „ტორპედოსთან“, ანგარიშით 2:3.

სამწვრთნელო შტაბი
ტურნირები
უმაღლესი ლიგა
თეთრი ჯგუფი - პირველი სამეული:

თ = ჩატარებული შეხვედრა; მ = მოგებული; ფ = ფრე; წ = წაგებული; გტ = გატანილი გოლი; გშ = გაშვებული გოლი; გს = გატანილ და გაშვებულ გოლთა სხვაობა; ქ = ქულა

ტრანსფერები
მოვიდნენ
წავიდნენ
— იჯარით
— იჯარიდან
სპარსეთის ყურის ომის სინდრომი

სპარსეთის ყურის ომის სინდრომი, აგრეთვე ცნობილი როგორც სპარსეთის ყურის ომის დაავადება — ქრონიკული და მულტისიმპტომური დაავადება, რომელიც აღენიშნებათ 1990-1991 წლების სპარსეთის ყურის ომის სამხედრო ვეტერანებს და სამოქალაქო პირებს.

სინდრომი ხასიათდება მწვავე ტკივილებით და ახლავს განსხვავებული სიმპტომები, მათ შორის დაღლილობა, კუნთების ტკივილი, გონებრივი პრობლემები, გამონაყარი და დიარეა. 697 000 ამერიკელ სამხედრო ვეტერანთაგან 250 000 მათგანს, რომლებიც შეიარაღებულ ძალებში მსახურობდნენ 1991 წლის სპარსეთის ყურის ომის დროს, აღენიშნებათ აღნიშნული დაავადების სიმპტომები, რომლებმაც სერიოზული შედეგები გამოიწვია. 1995 წლიდან 2005 წლამდე შუალედში, იმ მებრძოლების მდგომარეობა, რომლებიც იბრძოდნენ ზემოაღნიშნულ ომში, გაუარესდა მათთან შედარებით, ვინც ამ ომში მივლენილი არ ყოფილან.
დიმიტრი გურიელი

დიმიტრი გურიელი (დ. 1822, ოზურგეთი — გ. 17 აგვისტო, 1882) — გურიელების ფეოდალური გვარის ერთ-ერთი წარმომადგენელი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1875). გურიის სამთავროს რეგენტის ქაიხოსრო ბატონიშვილის ვაჟი.

ბიოგრაფია
1820 წელს გურიელის მამა, ქაიხოსრო ბატონიშვილი გაიქცა ოსმალეთში ცოლ-შვილთან ერთად. ქაიხოსროს გარდაცვალების შემდეგ ოჯახი 1831 წელს მეფის რუსეთის მთავრობას შეურიგდა, სამშობლოში დაბრუნდა და გავლენიანი ნაცნობების წყალობით 1835 წელს მამულები (მდინარე ბჟუჟის ხეობა სოფელ კვირიკეთიდან სოფელ უჩხუბის ჩათვლით, 160 კომლი) დაიბრუნა. დიმიტრი გურიელმა რუსული ენა ბავშობიდანვე შეისწავლა და მალევე ადგილობრივი მილიციის რიგებში შევიდა, სადაც ფოხის დაზიანების გამო დაკოჭლდა. მოგვიანებით ის იღებს მილიციის პრაპორშჩიკისა და კავალერიის კორნეტის წოდებას; რამოდენიმე წლის შემდეგ დაიწყო მსახურობა ლაიბგვარდიის ულანთა პოლკში; 1871 წლიდან იყო მეთაური; ამავე წლიდან ირიცხებოდა იმპერატორის ამალაში. 1853-1856 წლებში მონაწილეობდა ყირიმსა და რუსეთ–ოსმალეთის ომებში. 1862 წელს 28 ოქტომბრიდან 1 ნოემბრამდე პრუსიის სამეფოს პრინცი ალბერტ ჰოჰენცოლერნი მოგზაურობდა კავკასიაში. 1865 წელს მან ბერლინში გამოსცა წიგნი, სადაც მოთხრობილია სტუმრობა დიმიტრი გურიელთან.

1873 წელს ოზურგეთში ააშენა სასახლე, რომელიც დღემდეა შემორჩენილი.
ნოვოჩერკასკის ლუთერანული ეკლესია

}
| რელიგიური_წევრობა =
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =ნიკოლაი როლერი
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =ნეოგოტიკა
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1898
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 47.415884
| გრძედი =40.079951
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ნოვოჩერკასკის ევანგელისტური ქრისტიან-ბაპტისტური ეკლესია (; აგრეთვე ცნობილი როგორც ნოვოჩერკასკის ლუთერანული კირხე ) — უდიდესი პროტესტანტური (ბაპტისტური) ეკლესია ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთი. მდებარეობს მიხაილოვკსი ქუჩა 159-ში. მისი აშენება დასრულდა 1898 წელს. ეკლესიის არქტიექტორია ნიკოლაი როლერი. ეკლესია არის რუსეთის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

ისტორია
ნოვოჩერკასკში, ისევე, როგორც რუსეთის ევროპულ ნაწილში, საუკუნიდან დაიწყო გერმანელების დასახლება. ყველა მათგანი აქტიურად ჩაერთო სხვადასხვა საქმიანობაში: უმეტესი მათგანი ექიმი იყო, რამდენიმე - არქიტექტორი, ვაჭარი, არმიის ოფიცერი. მათი უმეტსობა პროტესტანტული რელიგიის მიმდევარი იყო, რაც ქმნიდა გარკვეულ სირთულეებს: მათ არ ჰქონდათ ადგილი სადაც გამართავდნენ ღვთისმსახურებას. ეს პრობლემა, რომ გადაეწყვიტათ, ნოვოჩერკასკის ადგილობრივმა ხელისუფლებამ საუკუნის ბოლოს სპეციალურად მათთვის ქალაქის ტერიტორიაზე გამოყო მიწის ნაკვეთი, რათა აეშენებინათ ლუთერანული კირხე. 1898 წელს, არქიტექტორ ნიკოლაი როლერის პროექტით ააშენეს ეკლესია. იგი აგებულია ნეოგოთიკურ სტილში, რომელიც დამახასიათებელია გერმანიისათვის. შენობას თავზე ადგას პატარა კოშკი-სამრეკლო. კირხეს ფასადი შესრულებულია შუა საუკუნეების ტრადიციულ მოტივებზე.

ოქტომბრის რევოლუციამდე ეკლესია არა მარტო ღვთისმსახურების ადგილი იყო, არამედ იგი წარმოადგენდა ქალაქის უმთავრეს კულტურულ ცენტრს. ტაძარი ხშირად გამოიყენებოდა, როგორც საკონცერტო დარბაზი, სადაც ხშირად იმართებოდა კონცერტები და მუსიკალურ ნომრებს ასრულებდა დონელი კომპოზიტორი ა. მ. ლისტოპადოვი თავის ქოროსთან ერთად.

1930-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლების განკარგულებით ეკლესია დახურეს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, როდესაც ვერმახტის ჯარებმა მოახდინეს ნოვოჩერკასკის ოკუპაცია, ეკლესია ხელახლა გახსნეს. ომის დარულების შემდეგ ეკლესია კვლავ დახურეს და იგი გამოიყენებოდა, როგორც საწყობი. 1970-იან წლებში მთლიანად ხარახურით გამოტენეს და მიატოვეს. 1990 წელს ეკლესია გადაეცა ევანგელისტურ ქრისტიანულ-ბაპტისტურ თემს, მიუხედავად იმისა, რომ ადრე ეკუთვნოდა ლუთერანულ თემს. 1992 წელს შენობა შეიტანეს რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის სიაში. 1994 წელს მოხდა შენობის რესტავრაცია ბაპტისტური თემის ხარჯებით და ამის შემდეგ ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურებაც.
ლა-ლა ლენდი

ლა-ლა ლენდი — ამერიკული ტრაგიკომედიური ფილმი-მიუზიკლი, რომლის რეჟისორია დემიენ შაზელი. მსოფლიო პრემიერა გაიმართა 2016 წლის 31 აგვისტოს ვენეციის საერთაშორისო კინოფესტივალზე. ფილმი მოგვითხრობს ჯაზ-პიანისტის შესახებ, რომელსაც უყვარდება ახალგაზრდა მსახიობი ლოს-ანჯელესიდან.

როლებში
რაიან გოსლინგი — ჯაზ-პიანისტი სებასტიან უაილდერი
ემა სტოუნი — მია დოლანი
ჯონათან კიმბლ სიმონსი — უფროსი ბილი
ფინ უიტროკი — მიას შეყვარებული, გრეგ ირნესტი
სონოია მიძუნო — კეიტლინი
ჯონ ლეჯენდი — ნეო-სოულ ჯგუფის ლიდერი კიტი
როზმარი დეუიტი — სებასტიანის და, ლაურა უაილდერი
ჯესიკა როთი — ალექსისი
კალი ერნანდესი — ტრეისი
ტომ ევერეტ სკოტი — დევიდი
მეგან ფეი — მიას დედა
დეიმონ ჰაპტონი — ჰარი
ჯეისონ ფუქსი — კარლო
ჯოშუა პენსი — ჯოში
ნოვოჩერკასკის საკათედრო ტაძარი

}
| რელიგიური_წევრობა = მართლმადიდებლობა
| წესჩვეულება =
| პროვინცია =
| რაიონი =
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი =მოქმედი
| ფუნქციური_სტატუსი =
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება =დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი =
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =ნეობიზანტიური
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 1891-1904
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი = 47.414033
| გრძედი =40.110043
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
ნოვოჩერკასკის ამაღლების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მეორე საკათედრო ტაძარი და დონის კაზაკების უმთავრესი სალოცავი. მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის საკათედრო ტაძარი 2014 წლიდან.

ტაძარში დაკრძალულნი არიან დონელი კაზაკები: მატვეი პლატოვი, ვასილი ორლოვ-დენისოვი, ივან ეფრემოვი და იაკობ ბაკლანოვი.

ისტორია
ნოვოჩერკასკის დაარსებამდე დონელი კაზაკების მთავარი ტაძარი იყო სტაროჩერკასკის აღდგომის ტაძარი. ნოცვოჩერკასკის ტაძრის კურთხევა მოხდა 1805 წელს ქალაქის დაარსებისას, ამაღლების დღესასწაულზე. თუმცა ფაქტობრივად მშენებლობა დაიწყო 1811 წლის 1 ოქტომბერს. პროექტის ავტორი იყო ლუიჯი რუსკა. 1818 წელს ძმებმა რუსკებმა დატოვეს რუსეთი და ტაძრის მშენებლობა გააგრძელა არქიტექტრმა ამვროსიევმა. 1846 წელს გუმბათის შემცირების დროს მოულოდნელად ჩამოინგრა ტაძრის ნახევარი. იგივე განმეორდა 1863 წელსაც ახალი ტაძრის შენების დროს, რომელიც შენდებოდა ივან ვალპრედეს პროექტის საფუძველზე.

1891 წელს კაზაკებმა მიიღეს გადაწყვეტილება ტაძარი მესამედ აღედგინათ არქიტექტორ ალექსანდრ იაშჩენკოს პროექტის მიხედვით. 1891 წლის 24 მარტს პროექტი დაამტკიცა მისმა უდიდებულესობამ, რუსეთის იმპერატორმა. მშენებლობა პრაქტიკულად დასრულდა 1904 წელს.

საბჭოთა მმართველობის პერიოდში გუმბათიდან ჩამოხსნეს მოოქროვილი სპილენძის სახურავი, ნაცვლად ტაძარი უნდა გადაეხურათ რკინის ფირფიტებით, თუმცა დიდ ხნის მანძილზე ეს არ გაუკეთებიათ და ტაძარი სერიოზულად დაზიანდა ბუნების მოქმედების შედეგად. 1934 წელს ეკლესია საერთოდ დახურეს და მას გამოიყენებდნენ, როგორც საწყობს. ტაძარი გახსნეს 1942 წელს გერმანული ოკუპაციის პერიოდში.

2001 წელს დაიწყო სრულმასშტაბიანი სარემონტო სამუშაოები. 2005 წელს ნოვოჩერკასკის 200 და ტაძრის გახსნის 100 წლისთავთან დაკავშირებით აღდგენილი ტაძარი გაიხსნა ხელახლა. დამონტაჟდა განათების სისტემა და კედლები მოხატეს ბიბლიური სცენებით.

2010 წელს გუბათი ისევ მოოქროვილი ფირფიტებით დაფარეს, ხოლო ჯვარი მთის ბროლისაგან დაამზადეს.

2014 წელს სრულიად რუსეთის პატრიარქ კირილეს ბრძანებით ამაღლების ეკლესია საპატრიარქო კათედრად იქცა.

გალერეა
კერამაიის ბრძოლა

კერამაიის ბრძოლა — ბიზანტიელთა ერთ-ერთი მთავარი საზღვაო გამარჯვება ომაიანთა სახალიფოზე. გაიმართა 746 წელს, კვიპროსის სიახლოვეს.

ძველი წყაროების ცნობით, ომაიანთა ფლოტი ალექსანდრიიდან დაიძრა კვიპროსის მიმართულებით. კიბირაიოტონის სტრატეგოსმა გადაწყვიტა კერამაიის ნავსადგურის შესასვლელი გადაეკეტა. სწორედ აქ გაიმართა ბრძოლა. არაბთა მთელი ფლოტი განადგურდა. მხოლოდ სამმა გემმა შეძლო გაქცევა.

ამ დამარცხების შემდეგ, ეგვიპტის ფლოტი მე-9 საუკუნუს მეორე ნახევრამდე აღარ მოიხსენიება წყაროებში.
ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი (დონის როსტოვი)

ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი — ძეგლი ქალაქ დონის როსტოვის ცენტრში. მდებარეობს პუშკინისა და ვოროშილოვის პროსპექტის გადაკვეთაზე. ძეგლის ავტორია გავრილ შულცი, არქიტექტორი — მიხაილ მინკუსი. ძეგლი გაიხსნა 1959 წელს. მოგვიანებით მოედანზე, სადაც დადგეს ძეგლი, დაამონტაჟეს დეკორატიული ფანრები. ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი არის ადგილობრივი მნიშვნელობის ეროვნული მემკვიდრეობის ობიექტი. იგი არის პირველი ძეგლი დონის როსტოვში, რომელიც მიძღვნილია ლიტერატურულ თემატიკას.

პოეტის ქანდაკება შესრულებულია კლასიკურ სტილში, დამზადებულია ბრინჯაოსაგან და დგას გრანიტისაგან დამზადებულ მაღალ, წითელ კვარცხლბეკზე. 1999 წელს ძეგლი გაარემონტეს.