iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ლევან ბეჟანიძე

ლევან ბეჟანიძე (დ. 14 ნოემბერი, 1957) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკოსი. საქართველოს პარლამენტის წევრი 2016-2020 წლებში.

ბიოგრაფია
დაიბადა 1957 წლის 14 ნოემბერს. 1975-1981 წლებში სწავლობდა კრასნოიარსკის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტში. 1974-1975 წლებში იყო კრასნოიარსკის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების საავადმყოფოს სანიტარი. 1981-1982 წლებში იყო სამშობიარო სახლის ინტერნი. 1982-1983 წლებში იყო სასწრაფო სამედიცინო დახმარების სადგურის ექიმი. 1983 წელს იყო ბათუმის №3 საავადმყოფოს მეან-გინეკოლოგი. 1983-1986 წლებში იყო სამშობიარო სახლის ექიმი ორდინატორი. 1986-1988 წლებში — აკაკი ჩაჩავას სახელობის პერინატალური მედიცინისა და მეანობა-გინეკოლოგიის სამედიცინო კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატორი. 1988 წლიდან არის ბათუმის სამშობიარო სახლის ექიმი მეან-გინეკოლოგი, განყოფილების გამგე, მთავარი ექიმი და დირექტორი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
გურამ მაჭარაშვილი

გურამ მაჭარაშვილი (დ. 12 დეკემბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1971 წლის 12 დეკემბერს. 1996 წელს დაამთავრა თბილისის ჰუმანიტარულ-ეკონომიკური ინსტიტუტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2001-2005 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება ბანკი „ქართუს“ რუსთავის ფილიალის იურისტი. 2005-2008 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება ბანკი „ქართუს“ იურიდიული განყოფილების იურისტი. 2008-2010 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება ბანკი „ქართუს“ იურიდიული დეპარტამენტის შიდა სამსახურებრივი რეგულირების განყოფილების-ის უფროსი და გენერალური დირექტორის თანაშემწე სამართლებრივ საკითხებში. 2010-2014 წლებში — სააქციო საზოგადოება ბანკი „ქართუს“ იურიდიული დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე. 2014-2016 წლებში იყო შიდა ქართლის გუბერნატორის მოადგილე. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლაგოდეხისა და ყვარლის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
ლესლი მარმონ სილკო

ლესლი მარმონ სილკო (დ. 5 მარტი, 1948) — ამერიკელი მწერალი. ლაგუნა პუებლოს ინდიელების ტომის წარმომადგენელი. ლიტერატურათმცოდნე კენეტ ლინკოლნის თქმით, იგი „მკვიდრი ამერიკის რენესანსის“ პირველი ტალღის წარმომადგენელი ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა იყო.

სილკო მაკარტურის ფონდის გრანტის და მკვიდრი მწერლების წრის ჯილდოს სადებიუტო მფლობელი გახდა 1981 და 1994 წელს. იგი ამჟამად ცხოვრობს ტუსონში, არიზონას შტატში.

ადრეული ცხოვრება
ლესლი მარმონ სილკო დაიბადა ალბურკეში, ნიუ-მექსიკოს შტატში, ლელანდ ჰოვარდ მარმონის — ფოტოგრაფის და მერი ვირჯინია ლესლის — მასწავლებლის ოჯახში. იგი გაიზარდა ლაგუნა პუებლოს ტომის ინდიელების აღკვეთილ ტერიტორიაზე.

სილკო არის შერეული რასის ლაგუნა პუებლოს ინდიელი (კერესის ენაზე მოლაპარაკე ტომი), ანგლოამერიკელი და მექსიკელი ამერიკელი და ხაზს უსვამს თავის ეთინიკურ წარმოშობას თავის მწერლობაში.

სილკო გაიზარდა პუებლოს საზოგადოების ნაპირზე, რაც ნიშნავს იმას, რომ მისი ოჯახი პუებლოს აღკვეთილის ბოლოში ცხოვრობდა და იმასაც, რომ იგი სრულად ტომის წესებს მოშორებული, რადგან მას არ მისცეს ტომის სხვადასხვა რიტუალებში მონაწილეობის მიღების უფლება და აგრეთვე, აუკრძალეს რელიგიურ საზოგადოებაში გაწევრიანება.

ადრეული ლიტერატურული ნამუშევრები
სილკომ ადრეულ ასაკშივე მოიპოვა ნაწარმოების დაწერისთვის აუცილებელი ლიტერატურული განათლება და შექმნა პირველი ნამუშევარი „კაცი წვიმის ღრუბლების გასაგზავნად“, რომელსაც მიენიჭა ეროვნული ჯილდო სახალხო აღმოჩენების გრანტისთვის. ნაწარმოებში განვითარებული სცენა გრზელდება ანთოლოგიებში.

1968-1974 წლებში, სილკომ დაწერა და გამოაქვეყნა მრავალი მოკლე მოთხრობა და ლექსი, რომლებიც ერთად ნაჩვენებია მის კრებულში — „ “ (1974).

მის სხვა ნაშრომებში შედის: „ : ლექსები“ (1974), „ცერემონია“ (1977), „“ (1981) და პოეტ ჯეიმზ რაიტთან ერთად — ლესლი მარმონ სილკოსა და ჯეიმზ რაიტის წერილები (1985). აგრეთვე, მკვდრის ალმანახი, რომანი, რომელიც 1991 წელს გამოჩნდა, და ესეების კრებულები, „ყვითელი ქალი“ და „სულის სილამაზე: ნარკვევები მკვიდრი ამერიკული ცხოვრების შესახებ“ (გამოქვეყნდა 1996 წელს).

ლიტერატურული აქტუალობა და თემები
მწერლისა და მასწავლებლის კარიერის განმავლობაში იგი საცხოვრებლად დარჩა ლაგუნა პუებლოს ისტორიულ ნაწილში. მისმა კულტურულმა გამოცდილებამ, რომელსაც გადმოესცემდა ნაწარმოებებში, საზოგადოებაში გააჩინა კულტურული ტრადიციების შენარჩუნების ინტერესი და გააცნობიერა წარსულის გავლენა თანამედროვე ცხოვრებაზე. ცნობილ მწერალსა და პოეტს, სილკოს შემოქმედებას ახასიათებს რასიზმის, თეთრკანიანთა იმპერიალიზმის და გენდერული უთანასწორობის პრობლემებთან ბრძოლა. მის რომანებს მრავალი პერსონაჟი ჰყავს, რომლებიც ცდილობენ, ებრძოლონ თანამედროვე, დამპყრობლური ამერიკის ძალადობას, გადაარჩინონ მკვიდრი ამერიკული კულტურა და დააბალანსონ მდგომარეობა, რასაც რთული გზების განვლის შემდეგ ახერხებენ. მწერლის თქმით, ცივილიზაციათა შეტაკება თანამედროვე სამხრეთ-დასავლეთში აქტუალური თემაა, რომელსაც რეგიონის მოსახლეობა დღესაც ხვდება. ეს ქორწინება ასევე განქორწინებით დასრულდა.
ელიზაბეთ სტრაუტი

ელიზაბეტ სტრაუტი (დ. 6 იანვარი, 1956) — ამერიკელი რომანისტი და ავტორი. იგი საყოველთაოდ არის ცნობილი ლიტერატურულ მხატვრულ ნაწარმოებებისა და მისი აღწერილობითი დახასიათების გამო. მეინში, პორტლენდში დაბადებული და გაზრდილ, ახალგაზრდობაში მიღებულ გამოცდილებას გადმოსცემდა თავის ნოველებში, მაგალითად ლიტერატურული ფანტასტიკის ჟანრის ნაწარმოებში „შირლი ფოლსი, მეინი“, რომელიც შედგება მისი ოთხი ნოველისგან.

სტრაიტის პირველი რომანი, ემი და იზაბელი (1998) გახდა კრიტიკოსების დადებითი შეფასების საგანი, აგრეთვე ეროვნული ბესტსელერი და ადაპტირებული იქნა ფილმში, რომელშიც მონაწილეობდა ელიზაბეტ შუ. მისმა მეორე რომანმა, (2006), კრიტიკული აღიარება მიიღო, მაგრამ საბოლოოდ ვერ მოიპოვა პირველზე დიდი პოპულარობა. ორი წლის შემდეგ, სტრაუტმა დაწერა და გამოაქვეყნა „ოლივია კიტერიჯი“(2008), რომელმაც კომერციულ წარმატებას მიაღწია, გამოიმუშავა რა თითქმის 25 მილიონი აშშ დოლარი, 2017 წლის მაისის მდგომარეობით, მილიონზე მეტი ასლი იყო გაყიდული. რომანმა მოიპოვა 2009 წლის პულიცერის პრემია ფანტასტიკის ჟანრში. წიგნი ადაპტირებული იქნა მინი სერიალში, რომელმაც არაერთი ემის ჯილდო მიიღო და გახდა -ის ბესტსელერი. ხუთი წლის შემდეგ მან გამოაქვეყნა (2013), რომელიც გახდა ეროვნული ბესტსელერი. ჩემი სახელი არის ლუსი ბარტონმა (2016) საერთაშორისო აღიარება დაიმსახურა და სათავეში მოექცა ბესტსელერების სიას. ლუსი ბარტონი მოგვიანებით გახდა მთავარი გმირი სტრაუტის 2017 წლის რომანში, ყველაფერი არის შესაძლებელი. ოლივია კიტერიჯის შემდეგი ნაწილი გამოიცა 2019 წელს.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
სტრაუტი დაიბადა პორტლენდში, მაინში და გაიზარდა პატარა ქალაქებში — მეინსა და დურჰამში, ნიუ ჰემფშირში. მისი მამა მეცნიერების პროფესორი, ხოლო დედა კი ინგლისურის პროფესორი იყო და აგრეთვე ასწავლიდა წერას ახლომდებარე საშუალო სკოლაში.

ბეითსის კოლეჯის დამთავრების შემდეგ ლუისტონში, მეინში, ერთი წელი ოქსფორდში გაატარა და 1982 წელს მიიღო იურისტის ბაკალავრის ხარისხი სირაკუზის იურიდიული სკოლის დამთავრების შემდეგ. იმავე წელს, მისი პირველი მოთხრობა გამოიცა ჟურნალ -ში.

სტრაუტის ნაწარმოები , გამოაქვეყნა 2006 წელს –ის გამომცემლობამ. რონ ჩარლზმა -დან შეაფასა მისი წიგნი და თქვა:

ნიუ-იორკერმა რომანი პოზიტიურად მიმოიხილა ნაწარმოები, ხოლო -ზე მისი შეფასება 5 ვარსკვლავიდან 3.75 იყო.

მისი მესამე წიგნი — ოლივია კიტერიჯი გამოვიდა ორი წლის შემდეგ, 2008 წელს. წიგნში იყო ნახსენები მეინის ნაპირას მცხოვრები ქალის, მისი ოჯახის და მეგობრების მოკლე ისტორიების კრებული.

2009 წელს ცნობილი, გახდა, რომ ამ ნაწარმოებმა მოიგო პულიცერის პრემია ფანტასტიკის ჟანრში. იმავე წელს, ის გახდა პრემიო პანკარელას და წიგნის ეროვნული კრიტიკის წრის ჯილდოს მფლობელი.

პირადი ცხოვრება
სტრაუტი დაქორწინებულია მეინის ყოფილ პროკურორ ჯეიმზ ტიერნზე, ჰარვარდის სამართლის სკოლის სამართალმცოდნე ლექტორსა და სახელმწიფო -ის დამფუძნებელ დირექტორზე. იგი თავის დროს ყატარებს ნიუ-იორკსა და მეინში.
ბრენდა სტრონგი

ბრენდა სტრონგი (ინგლ. ; დ. 25 მარტი, 1960, პორტლენდი, ორეგონი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. სახელი გაითქვა სერიალში „სასოწარკვეთილი დიასახლისები“ შესრულებული მერი ელის იანგისა და სერიალ „დალასში“ შესრულებული ენ ივინგის როლებით. სტრონგი ორჯერ იყო ნომინირებული ემის ჯილდოზე.

ბავშვობა
ბრენდა სტრონგი დაიბადა 1960 წლის 25 მარტს პორტლენდში, ორეგონის შტატში. იგი არის ჯეკ და ჯეინ სტრონგების (ქალიშვილობის გვარია უეთერფორდი) შვილი. იგი ბრიჯთაუნში იზრდებოდა, სადაც 1978 წელს დაამთავრა სენდის საშუალო სკოლა. ამის შემდეგ იგი არიზონაში გადასახლდა და სწავლა არიზონის სახელმწიფო უნივერსიტეტში განაგრძო მუსიკალური მიმართულებით. 1980 წელს ბრენდა სტრონგი „მის არიზონა“ გახდა.

კარიერა
ბრენდა სტრონგის სამსახიობო დებიუტი სერიალში . -ში შესრულებული ნადინა აურორას ეპიზოდური როლით. ამის შემდეგ მას კიდევ რამდენიმე პატარა როლის შესრულება მოუხდა, 1988 წელს კი ფილმში „ვარკსვლავური გზა: შემდეგი თაობა“ დაამტკიცეს რაშელას როლზე.

1992 წელს ფილმში „მესამე მამინაცვალი“ დაამტკიცეს ლორენ სატლიფის როლზე. 1993 წელს სერიალში „ახალგაზრდა ინდიანა ჯონსის ქრონიკები“ შეასრულა ბეატრის კოფმენის როლი. 2000-2002 წლებში სერიალში „მეშვიდე სამოთხე“ თამაშობდა მისის კარმენ მაკულის როლს.

2004 წელს სერიალში „სასოწარკვეთილი დიასახლისები“ დაამტკიცეს ერთ-ერთ მთავარ, მერი ელის იანგის როლზე. სერიალში მისი პერსონაჟი პირველივე სერიაში იკლავს თავს, რასაც მოჰყვება სერიალის მთელი სიუჟეტის განვითარება, რის გამოც ბრენდაა სერიალის მთხრობელი და ამასთან, მერი ელისის როლში იშვიათად, მაგრამ მთელი სერიალის განმავლობაში მაინც ჩანდა ხოლმე. იგი ამ სერიალში თამაშობდა ისეთ ვარსკვლავებთან ერთად, როგოებიც არიან: ფელისიტი ჰაფმენი, ევა ლონგორია, ნიკოლეტ შერიდანი, მარშა კროსი, ტერი ჰატჩერი და ა.შ. სერიალის გადაღებები 2012 წელს დასრულდა. მერი ელისის როლისათვის იგი ორჯერ წარადგინეს ემის ჯილდოზე.

პირადი ცხოვრება
ბრენდა სტრონგი იოგისა და ფერტილურობის ექსპერტია, რის გამოც იგი -ს „სხეულისა და გონების ინსტიტუტში“ ინსტრუქტორად მუშაობს.

1989 წლის ივლისში იგი ცოლად გაჰყვა ტომ ჰენრის, რომელთანაც ერთი ვაჟი გაუჩნდა, ზაკერი ჰენრის სახით. წყვილი 2011 წლის 14 იანვარს განქორწინდა. 2015 წლის მაისში იგი მეორედ დაქორწინდა მსახიობ ჯონ ფარმანეშ-ბოკაზე.
პაატა იმნაძე

პაატა იმნაძე (დ. 11 თებერვალი, 1953, თბილისი) — ქართველი მიკრობიოლოგი და ეპიდემიოლოგი, პროფესორი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დაავადებათა კონტროლისა და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ეროვნული ცენტრის გენერალური დირექტორის მოადგილე მეცნიერების დარგში, ლუგარის კვლევითი ცენტრის ხელმძღვანელი, ღირსების ორდენის კავალერი (2003) და ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის საპატიო მედლის ლაურეატი (2002).

ბიოგრაფია
დაიბადა 1953 წლის 11 თებერვალს თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიის ფაკულტეტი 1976 წელს.

1979-1991 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის მიკრობიოლოგიის და იმუნოლოგიის კათედრის ასისტენტი; 1991-1994 წლებში დოცენტი; 1989-1992 წლებში ეპიდემიოლოგიის და ჰიგიენის სამეცნიერო ცენტრის დირექტორის მოადგილე. 1983 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე — „ახალშობილთა და ჩვილ ბავშვთა ნაწლავის მიკროფლორა და იმუნური სტატუსი“.

2003-2006 წლებში იყო ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ტროპიკულ დაავადებათა კვლევის საკოორდინაციო საბჭოს წევრი. 2004-2011 წლებში ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ევროპის რეგიონის იმუნიზაციის ექსპერტთა კომიტეტის წევრი.

1992-2010 წლებში მუშაობდა დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის გენერალურ დირექტორად; 2010-2013 წლებში — სამეცნიერო საბჭოს ხელმძღვანელად; 2013 წლიდან კი გენერალური დირექტორის მოადგილეა. 1997 წელს იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის კათედრის დოცენტი; 1997–1998 წლებში მერილენდის უნივერსიტეტის მეცნიერ მუშაკი; 2005 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის და ეპიდემიოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, სრული პროფესორი.

პაატა იმნაძეს არის ღირსების ორდენის კავალერი (2003), ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის საპატიო მედლისა (2002) და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი (2014). თბილისობასთან დაკავშირებით, 2020 წლის 3 ოქტომბერს, -19-ის პანდემიასთან მებრძოლ რვა ექიმთან ერთად თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება მიენიჭა.

ავტორია 105 სამეცნიერო ნაშრომისა და მიკრობიოლოგიის ორი სახელმძვანელოსი.
მიქაელა კონლინი

მიქაელა კონლინი (ინგლ. ; დ. 9 ივნისი, 1978, ოლენთაუნი, პენსილვანია, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. სახელი გაითქვა -ის სერიალში „ძვლები“ შესრულებული ენჯელა მონტენეგროს როლით.

ბავშვობა
მიქაელა კონლინი დაიბადა 1978 წლის 9 ივნისს ქალაქ ოლენთაუნში, პენსილვანიის შტატში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში. დედის მხრიდან იგი წარმოშობით ჩინელია, ხოლო მამის მხრიდან ირლანდიელი. მამამისი კონტრაქტორია, ხოლო დედამისი ბუღალტერი.

გარდა სერიალებისა, იგი აქტიურად მონაწილეობს ფილმებშიც. 2011 წელს ჰაიდი სობელის როლი შეასრულა ფილმში „ლინკოლნის ადვოკატი“. იგი ასევე მონაწილეობს ისეთ ფილმებში, როგორებიცაა: „სიყვარულის რთული გზა“ და „იმედგაცრუებების ოთახი“.

პირადი ცხოვრება
კონლინის საუკეთესო მეგობარია მსახიობი ემილი დეშანელი, რომელიც სერიალში „ძვლები“ თამაშობს ტემპრანს ბრენანის როლს, რომელიც არის მიქაელას პერსონაჟის, ენჯელას საუკეთესო მეგობარი.

მიქაელა დაუქორწინებელია, თუმცა 2019 წლის 3 თებერვალს ვაჟი გააჩინა, რომელსაც ჩარლი დაარქვა.
ალ-ისტახრი

აბუ ისჰაკ ალ-ფარისი ალ-ისტახრი (დ. დაახლ. 850 — გ. 934) — არაბი მოგზაური და გეოგრაფი.

ალ-ისტახრის ბიოგრაფია თითქმის არაა ცნობილი. ნისბის (წარმომავლობის სახელი) მიხედვით უნდა ყოფილიყო ესტაქრიდან (ფარსის პროვინცია, ახლანდელი ირანის ისლამური რესპუბლიკა). თავის თხზუ­ლე­ბაში „წიგნი გზებისა და სახელმწიფოების შე­სა­ხებ“ („ქითაბ ალ-მასალიქ ვა ლ-მამალიქ“) ავტორი მიმოიხილავს მუსლიმურ ქვეყნებს დასავლეთ ინდოეთიდან მაროკოსა და ესპანეთამდე. მოკლედ არის აღწერილი თბილისიც, რომელიც მაშინ მუსლიმ ემირთა მმართველობის ქვეშ იმყოფებოდა. თბილისი აღნიშნულია ალ-ისტახრი მიერ შედგენილ რუკაზეც. იგი წერს: „ტფილისი დარუბანდზე ნაკლებია და ორი კედელი აქვს თიხის. სიმდიდრით სავსე ადგილია, ხილ-ბოსტნეულისა და ნათესების უხვად მქონებელი; მრავალი საქონელი და თაფლი ­მტკვრით გააქვთ იქიდან. აქვს თბილი წყლე­ბი მსგავ­სად ტიბერიისა, უცე­ცხლოდ ცხელი. მთელ არანში ბარდავზე, დარუბანდსა და ტფილისზე უფრო დიდი ქალაქი არ არსებობს“.
ალ-კალკაშანდი

შიჰაბ-ად-დინ აბულ-აბბას აჰმად იბნ ალი ალ-კალკაშანდი (; დ. 1355 — გ. 1418) — არაბი ავტორი, ენციკლოპედისტი, ეგვიპტის მამლუქთა სასულთნოს ადმინისტრაციული მოხელე.

ალ-კალკაშანდის ძირითადი თხზულება მისი 14-ტომიანი კაპიტალური ნაშრომი „ბრმის განთიადი წე­რის ხელოვნებაში“ („სუბჰ ალ-ა'შა ფი სინა'ათ ალ-ინშა“), რომელიც 1412 წელს დაასრულა (სრული სახით დაიბეჭდა 1913–20 წლებში კაიროში). თხზულება 10 ნაწილად (მაკალა) იყოფა. მეორე ნაწილში (ტომი –) მოცემულია მასალა სა­ქარ­თვე­ლოს ისტორიისა და გეოგრაფიის შესახებ; ოლქებისა და ქალაქების, სავაჭრო გზებისა და სხვათა აღწერა. ნაშრომში არის ცნობები საქართველო-ეგვიპტის, ასევე სა­ქართველოს მეფისა და ირანის ილხანების ურ­თი­ერ­თო­ბის ისტორიისათვის.

ალ-კალკაშანდის თხრობა ეყრდნობა ელომარის (გ. 1348) ნაშრომს. ალ-კალკაშანდის წყაროს ცნობით, მონღოლთა ყაენის დიდ ვეზირ ჩობანს იმდენი დახმარება გაუწე­ვია გიორგი ბრწყინ­ვალისათვის, რომ ქართველი მეფე მას თავისი ძალის საყრდენად და განსაცდელთა გამაქარწყლებ­ლად თვლიდა. ცნობები საქართველოს შე­სა­ხებ ამოკრიბა და რუსულად თარგმნა ვლადიმერ ტიზენჰაუზენმა, ხოლო ეგვიპტის სულთნის კარზე შემუშავებული ­ქართველი მეფეებისადმი მიმართვის წესის არაბული ტექსტი შეტანილია გიორგი წერეთლის არაბულ ქრესტომათიაში; მისი ქარ­თული თარგმანი დაბეჭდეს ივანე ჯავახიშვილმა, ავთანდილ მენთეშაშვილმა და სხვ.
ფრიდონ სიხარულიძე

ფრიდონ მოსეს ძე სიხარულიძე (დ. 9 სექტემბერი, 1937, სოფელი გოგოლესუბანი, ჩოხატაურის რაიონი — გ. 15 ოქტომბერი, 2010, თბილისი) — ქართველი ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

ბიოგრაფია
1956-1961 წლებში სწავლობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 1963-1965 წლებში იყო ივანე ჯავახიშვილის თბილისის სახელობის უნივერსიტეტში ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ისტორიის ასპირანტი; ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1969); ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1990); პროფესორი (1993).

1972 წელს მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში; 1972-1986 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხალხთა მეგობრობის მუზეუმის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1987-2000 წლებში ეროვნულ ურთიერთობათა კვლევის ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელი; 2000-2006 წლებში პოლიტოლოგიის წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი.

ფრიდონ სიხარულიძე მრავალი წლის განმავლობაში მუშაობდა რუსეთის არქივებში, მათ შორის საბჭოთა კავშირის სხვადასხვა არქივებში და ეძებდა ქართველთა კვალს. მისი მონაწილეობით გაითხარა დონის მონასტერის ქართული საფლავები.
ჩიორა თაქთაქიშვილი

ჩიორა დავითის ასული თაქთაქიშვილი (დ. 28 თებერვალი, 1981, ქუთაისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
დაიბადა თავად თაქთაქიშვილების შთამომავალთა ოჯახში ( თაობა საგვარეულოს დამაარსებლის თაქთაქისგან). დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სამართალმცოდნეობა, საჯარო სამართალი; 2003 წელს პარიზის უნივერსიტეტი საჯარო სამართლის სპეციალობით.

2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა —გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.

2008 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოწვეული ლექტორი. 2007-2008 წლებში იყო ილია ჭავჭავაძის სახელობის უნივერსიტეტის კონსულტანტი სამართლის პროგრამის საკითხებში. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს განათლების სამინისტროს, მრჩეველი, დეპარტამენტის უფროსი.

ჩიორა თაქთაქიშვილი 2004 წელს იყო ალექსანდრე დიუმას სახელობის ფრანგული კულტურის სააგენტოს პედაგოგი. 2004 წელს იყო საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მრჩეველი. იგი 2003-2004 წლებში მუშაობდა საფრანგეთის საელჩოში ფრანგული ენის თანამშრომლობის ატაშის თანაშემწე.

სახელმწიფოსა და სამართლის ინსტიტუტი - სტაჟიორ-მკვლევარი (2003-2005 წლებში).

სტუდენტთა თვითთმართველობის განვითარების ასოციაცია, ფონდ ევრაზიის პროექტის იურისტი (2000-2001 წლებში).

საკონსტუციო სასამართლოს თავმჯდომარის თანაშემწე საზოგადოებრივ საკითხებში (1999-2000 წლებში).

საქართველოს პარლამენტში მოღვაწეობის დროს იყო არაერთი კომიტეტის გამორჩეული წევრი, მათ შორის:

ევროპასთან ინტეგრაციის კომიტეტი - კომიტეტის წევრი (2013-2016)
ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტი - კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე (2012-2016 წლებში)
იურიდიულ საკითხთა კომიტეტი - კომიტეტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე (2010-2012 წლებში)
იურიდიულ საკითხთა კომიტეტი - კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე (2009-2010 წლებში)
განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტი - კომიტეტის წევრი (2008-2012 წლებში)
განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის კომიტეტი - კომიტეტის წევრი (2008-2008 წლებში)
იურიდიულ საკითხთა კომიტეტი - კომიტეტის წევრი (2008-2009 წლებში)

ასევე ჩიორა თაქთაქიშვილი საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარესთან არსებული გენდერული თანასწორობის საკითხების საკონსულტაციო საბჭო წევრიც იყო (2008 -2012 წლებში). მისი საპარლამენტო მოღვწეობის პერიოდში ჩიორა თაქთაქიშვილი იყო არაერთი ცნობილი საპარლამენტო ჯგუფისა და დელეგაციის აქტიური და გამორჩეული წევრი, მათ შორის აღსანიშნავია: ევროპის საპარლამენტო ასამბლეის დელეგაციის წევრობა (2008-2009 და 2009-2012 წლებში) და ასევე ევროპის არაერთი გამორჩეული ქვეყნის პარლამენტთან მეგობრების ჯგუფის წევრიც იყო.

2020 წლის 8 თებერვალს ჩიორა თაქთაქიშვილმა განაცხადა სოციალური ქსელი მეშვეობით, რომ ის ტოვებს ნაციონალურ მოძრაობას: „ამ დღეებში უკვე ოფიციალურად გამოვეთიშები ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის გუნდს და დავასრულებ პარტიულ პოლიტიკურ საქმიანობას. წარმატებას ვუსურვებ ყველა იმ ადამიანს, ვინც დღეს დიდი ძალისხმევის და მსხვერპლის ფასად უპირისპირდება ივანიშვილის კრიმინალურ რეჟიმს, განსაკუთრებით კი ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის გულშემატკივრებს და დამოუკიდებელ სამოქალაქო აქტივისტებს.“
კაია გერბერი

კაია გერბერი (დ. 3 სექტემბერი, 2001, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მოდელი და მსახიობი. არის სინდი კროუფორდისა და რანდე გერბერის შვილი. კარიერა დაიწყო 2014 წელს და მალევე იქცა მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე მოთხოვნად მოდელად. მამამისი იყო ებრაული წარმოშობის. მისი დედა არის გერმანული, ინგლისური, ფრანგული და ებრაული წარმოშობის. კაიას უფროსი ძმა, პრესლი გერბერი აგრეთვე არის მოდელი. მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა 2016 წელს, 15 წლის ასაკში, ფილმში „ “. 2019 წელს მიიღო მონაწილეობა ფილმში „“.
იდიოტოკრატია

იდოტოკრატია — ავთანდილ ვარსიმაშვილის 2008 წელს გადაღებული კომედიური ფილმი. მთავარ როლს ასრულებს ნიკო გომელაური.

სიუჟეტი
სახელმწიფო დეზინფექციის მინისტრი სასტუმროში თავის საყვარელს ხვდება. სასტუმროს ოთახში წყვილი გვამს აღმოაჩენს - ეს საყვარლის ქმრის მიერ დაქირავებული დეტექტივია. მინისტრმა როგორმე უნდა თავიდან უნდა მოიშოროს გვამი თავიდან და ამისთვის საშველად ის თავის მოადგილეს იძახებს.

როლებში
ნიკო გომელაური — გოგა, დეზინფექციის მინისტრი
სანდრო მარგალიტაშვილი — გრიშა, მინისტრის მოადგილე
ცისია მეტრეველი — შორენა, მინისტრის საყვარელი
კახა მიქიაშვილი — გოგა, შორენას მეუღლე
ჯაბა კილაძე — ტარიელი, სასტუმროს თანამშრომელი
ლარისა რეშეტკო — რუსი ჟურნალისტი
სტანისლავ ნათენაძე — სასტუმროს დირექტორი
თამუნა ნიკოლაძე — სასტუმროს დამლაგებელი, ელენე
ვახტანგ კიკაბიძე — თამაშობს თავის თავს
ქეთა ლორთქიფანიძე — მინისტრის ცოლი
მამუკა მუმლაძე
თამარ ბუხნიკაშვილი
თიკო კორძაძე – კლეოპატრა
თამუნა ნიკოლაძე
მიხეილ არჯევანიძე
დიმა მერაბიშვილი
გიორგი ვარსიმაშვილი
გოგა ბარბაქაძე
ოთარ კოვზირიძე
ამირან ქაჩიბაია
გიორგი ჯიქია
მიხეილ ამბროსოვი
ვანო ქურასბედიანი
მერაბ სანოძე
კახა გოგიძე
მამუკა ლორია
ეკა აბშილავა
თათია თათარაშვილი
მაშო მელქაძე
ანატოლი ჰაიდე
დიმიტრი სპორშიევი
არკადი გოცირიძე

არკადი ფილიპეს ძე გოცირიძე (დ. 23 ნოემბერი, 1890, სოფ. წესი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 24 თებერვალი, 1954, თბილისი) — ქართველი ფსიქიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1941), პროფესორი (1941), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946).

დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი 1915 წელს. 1931-1936 წლებში იყო თბილისის ფუნქციურ ნერვულ დაავადებათა ინსტიტუტის დირექტორი, 1934-1954 წლებში — თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ფსიქიატრიის კათედრის გამგე. აქვს შრომები ბავშვთა ფსიქიატრიის, ნევროზების, ფუნქციური ნერვული დაავადებების შესახებ. მისი სახელი აქვს მინიჭებული თბილისის ფსიქონერვოლოგიურ დისპანსერს.
გრეის მუგაბე

გრეის მუგაბე (; დ. 23 ივლისი, 1965, ბენონი, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) — ზიმბაბველი პოლიტიკური მოღვაწე და ყოფილი პრეზიდენტის რობერტ მუგაბეს ქვრივი. ზიმბაბვეს პირველი ლედი 1996-2017 წლებში. პარტიიდან გარიცხეს 2017 წლის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ.

ბიოგრაფია
გრეის მუგაბე დაიბადა 1965 წელს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში და იყო მეოთხე შვილი ოჯახში. მისი მშობლები ცხოვრობდნენ ჩივუში, რომელიც მაშინდელი სამხრეთ როდეზიის (ამჟამად ზიმბაბვე) ტერიტორიაზე მდებარეობდა. 5 წლის ასაკში იგი დედასთან გააგზავნეს სამხრეთ როდეზიაში, ხოლო მამა სამუშაოდ დარჩა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. დაასრულა ჩივუს დაწყებითი სკოლა და მანიკალანდის კათოლიკური სკოლა. ცოლად გაჰყვა სტენლი გორერაზს, ზიმბაბვეს საჰაერო ძალების პოლოტს. დაოჯახების შემდეგ ისინი ცხოვრობდნენ მუფაკოზში, ჰარარეს გარეუბანში. მათ შეეძინათ შვილი რასელი.

კოლეჯის შემდეგ მალევე მუშაობა დაიწყო პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში, სადაც ჯერ მემანქანედ, ხოლო შემდეგ პრეზიდენტ რობერტ მუგაბეს მდივნად მუშაობდა. პრეზიდენტმა მის მიმართ ყურადღება გამოავლინა. მიუხედავად 40-წლიანი ასაკობრივი სხვაობისა მათ შორის სასიყვარულო ურთიერტობა დაიწყო. ქორწინების გარეშე, ფარულად მათ შეეძინათ ორი შვილი ბონა და რობერტ უმცროსი.

1992 წელს რობერტ მუგაბეს მეუღლე სალი ჰაიფრონი გარდაიცვალა, ხოლო 1996 წელს გრეისი ცოლად გაჰყვა მუგაბეს. მალევე დაიბადა მათი მესამე შვილი ჰატუნგა.

ხელისუფლებისათვის ბრძოლა
რობერტ მუგაბეს დაბერების შემდეგ ხელისუფლებისათვის ბრძოლა გამწვავდა. გრეისი გამოდიოდა მიტინგებზე და პოლიტიკური მოწინააღმდეგეებისაგან მოითხოვდა მონანიებასა და საზოგადოებისათვის ბოდიშის მოხდას. გრეისმა თავის გარშემო შემოიკრიბა ახალგაზრდა მინისტრების ჯგუფი, ჩამოაყალიბა 40-ის დაჯგუფება და მოიშორა ძველი მეგობრები საფღთხის თავიდან აცილების მიზნით. ე. წ. „ორმოცწლიანები“ დაუპირისპირდნენ ე. წ. „ნიანგების“ დაჯგუფებას, რომელსაც ხელმძღვანელობდა თეთრების წინააღმდეგ ბრძოლის ერთ-ერთი მეთაური, ვიცე-პრეზიდენტი ემერსონ მნანგაგვა. 2014 წელს გრეის მუგაბემ გააკრიტიკა ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტი ჯოის მუჯურუ, დამოუკიდებლობისათვის ომის გმირი, რომელიც დაადანაშაულა ქმრის წინააღმდეგ შეთქმულებაში. მუჯურუსთან დაპირისპირება გამოიწვია იმ ფაქტმა, რომ იგი აღიქმებოდა რობერტ მუგაბეს შემცვლელად.

პირველ ლედის განუსაზღვრელი გავლენა ჰქონდა მეუღლეზე. ინტერნეტში გაჩნდა მიმი, სადაც გრეის მუგაბეს ადარებდნენ სერიალ „სატახტოთა თამაშის“, ამორალურ და ბოროტ გმირს სერსეი ლანისტერს.

მას საპრეზიდენტო ამბიციები გაუჩნდა და საჯაროდ აცხადებდა: არმია დიდი ხნის განმავლობაში ნეიტრალიტეტს ინარჩუნებდა, მაგრამ გენშტაბის ხელმძღვანელმა კონსტანტინო ჩივენგამ განაცხადა, რომ არ დაუშვებდა ხელისუფლებაში ისეთი ადამიანის მოსვლას, რომელიც არ მონაწილეობდა თეთრი კოლონიზატორების წინააღმდეგ განმათავისუფლებელ ბრძოლაში.

2017 წლის ნოემბრის დასაწყისში გრეის მუგაბემ მიაღწია მნანგაგვას გათავისუფლებას, რითაც გზა გაიხსნა მეუღლის თანამდებობისაკენ. ეს გახდა მუგაბეს ეპოქის დასასრულის დასაწყისი. 14 ნოემბრის დილას შეიარაღებულმა ჯარისკაცებმა დაიკავეს ჰარარეს მნიშვნელოვანი პოზიციები. მეორე დღეს პრეზიდენტი და მისი მეუღლე, მთელ რიგ ჩინოვნიკებთან ერთად დააპატიმრეს. მმართველმა პარტიამ იმპიჩმენტის საფუძველზე გადააყენა რობერტ მუგაბე, იმის გამო, რომ მან მის მეუღლეს ძალაუფლების უზურპაციისა და მისთვის სასურველი მოხელეები დანიშვნის საშუალება მისცა.