iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
პაპირუსი

პაპირუსი, პაპირი — მრავალწლოვანი მცენარე ისლისებრთა ოჯახისა. 5 მ-მდე სიმაღლის სამწახნაგოვანი ღერო და ვიწრო, გრძელი ფესვთანური ფოთლები აქვს. ქოლგისებრ ყვავილედში თავმოყრილია 6-16-ყვავილიანი თავტუნები.

იზრდება ტროპიკულ აფრიკაში, მდინარეებისა და ტბების ნაპირებზე. ქმნის შალდამებს. ძველად კულტივირებული იყო ეგვიპტეში, პალესტინასა და სამხრეთ ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში.

პაპირის ღეროს ხმარობდნენ საწერი მასალის — პაპირუსის დასამზადებლად, საჭმელად, ამზადებდნენ ტანსაცმელს, ფეხსაცმელს, ჭილოფებს. დეკორატიულ მცენარედ აშენებენ ბაღებში, პარკებსა და ორანჟერეებში.
სამარა (რუსეთი)

სამარა — ქალაქი რუსეთში მდინარე ვოლგის მარცხენა სანაპიროზე, სამარის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი.

საბჭოთა პერიოდში 1935 წლის 27 იანვრიდან 1991 წლის 25 იანვრამდე ეწოდებოდა კუიბიშევი, საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწის ვალერიან კუიბიშევის პატივსაცემად.

მოსახლეობა 1,165 მლნ. ადამიანი (2011 წლის 1 აპრილის მონაცემების თანახმად), მუნიციპალური წარმონაქმნის საზღვრებში (მე-6 ადგილი რუსეთის ფედერაციაში - მოსკოვის, სანქტ-პეტერბურგის, ნოვოსიბირსკის, ეკატერინბურგის და ნიჟნი-ნოვგოროდის შემდეგ).
პარაკლისი

პარაკლისი — საეკლესიო მღვდელთმსახურების ერთ-ერთი სახე, სავედრებელი ან სამადლობელი ლოცვა, სრულდება მრევლისათვის. შეიძლება იყოს, როგორც საზოგადოებრივი (სრულდება ტაძარში წირვის შემდეგ), ისევე პირადი. პარაკლისი სეიძლება შესრულდეს მორწმუნეთა პირადი სურვილით, როგორც ეკლესიაში, ისე საცხოვრებელ ბინებშიც. საზოგადოებრივი პარაკლისები სრულდება საეკლესიო დრესასწაულებზე და სხვა დიდ დღესასწაულებზე, აგრეთვე დიდ სახელმწიფოებრივ მოვლენებთან დაკავშირებით, საზოგადო უბედურების დროს და სხვა. არსებობს სავედრებელი პარაკლისები თითოეული წმინდანის მიმართ, აგრეთვე საზოგადო პარაკლისები (წმინდანთა დასების მიმართ). გარდა წმინდანთა მიმართ პარაკლისებისა, არსებბს სპეციალური პარაკლისები (ახალი წლისა, სწავლის დაწყებისა, ქრისტეს შობისა, ავადმყოფთათვის, სამსდლობელი, უწვიმოებისა, წვიმიანობისა, ეპიდემიის, ომის და ხვადასხვა განსაცდელის დროს და სხვა). პარაკლისების წესები და სხვადასხვა პარაკლისზე სათქმელი საგალობლები წერია სამღვდელო ლოცვანში და სავედრებელ გალობათა წიგნში. პარაკლისის ელემენტებია: ტროპარი, კანონი (ცხრა გალობა), სახარება, კვერექსები, განტევება და სხვა. პარაკლისი შეიძლება შესრულდეს კანონის გალობის დართვით, დაუჯდომელთან და მცირე აიაზმასთან (წყალკურთხევასთან) ერთად, აგრეთვე ლიტანიობით (ეკლესიის ირგვლივ საზეიმო გარშემოვლით). პარაკლისს სპეციალური წესები აქვს პასექის შვიდეულში და ქრისტეს შობის დღეს.
პარაკლიტონი

პარაკლიტონი — 8 ხმაზე გაწყობილი სადა დღეების (ორშაბათი-შაბათი) საგალობელთა კრებული. ეს საგალობლები ბერძნულიდან ქართულად საუკუნეში უნდა იყოს თარგმნილი, საუკუნის დასაწყისში კი ჩამოყალიბდა პარაკლიტონის კრებულებიც. ცნობილია პარაკლიტონის 2 ძველი რედაქცია: იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის მაშენებლის გიორგი-პროხორესი (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, -48) და გიორგი მთაწმიდლისა (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, -93), რომელიც უთარგმნია ვრცელი რედაქცია. ქართულ სინამდვილეში, ბერძნულის მსგავსად, კვირეულის საგალობლები ორ წიგნად იყო გაყოფილი. მაგრამ, ბერძნულისაგან განსხვავებით, პირველ წიგნში მოთავსებული იყო 4 ძირითადი (ავთენტური) მის მასალა, მეორეში კი — დამხმარე (პლაგალური) ხმებისა. ორივე წიგნი გაერთიანებული იყო და მას ერთი სახელი — პარაკლიტონი ერქვა. სინური წარმომავლობის ქართულ ხელნაწერთა ანდერძებში ამ ტიპის საგალობელთა კრებული ოქტოიხოსის სახელითაა მოხსენიებული (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, -3 - საუკუნე).

 საუკუნეში ანტონ კათალიკოსმა გიორგი მთაწმიდისეული პარაკლიტონი შეასწორა იმდროინდელი ბერძნულ-სლავურ პარაკლიტონთა მიხედვით და მისი ახალი, მესამე რედაქცია შექმნა.
ნარიან-მარი

ნარიან-მარი (ნენ. — წითელი ქალაქი) — ქალაქი 1935 წლიდან; ნენთა ავტონომიური ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი; რუსეთი.

მდებარეობს პოლარული წრის იქით.

მოსახლეობა — 19,3 ათ. ად. (2008).

ქალაქი მდინარე პეჩორას ქვემოთში მდებარეობს, ბარენცის ზღვიდან 100 კილომეტრში.

მოსკოვიდან ნარიან-მარამდე მანძილი 1500 კმ-ია, არხანგელსკიდან ნარიან-მარამდე 660 კმ.

უახლოესი სარკინიგზო სადგური — უსინსკი, მდებარეობს 376 კმ. ზამთრის გზაზე.

ეკონომიკა
საზღვაო პორტი და სამდინარო მისადგომი
საკვები მრეწველობის საწარმოები
სატყეო ქარხანა
საბურღი კომპანია „ევრაზია“
ნავთობკომპანია შპს „ნარიანმარნეფტოგაზი“
სეისმოსადაზვერვო ექსპედიცია
„“ მაღაზიათა ქსელი
„“ მაღაზიათა ქსელი
აეროპორტი ნარიან-მარი

გაზსადენი ვასილკოვოს საბადოდან, საბოლოო პუნქტი ნარიან-მარი.

ღირსშესანიშნაობანი
მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
საოლქო ფოსტამტის შენობა
პუსტოზიორსკის 500 წლისადმი მიძღვნილი ძეგლი
პუსტოზიორსკი

კლიმატი
ჰავა სუბტროპიკულია, ზომიერად კონტინენტური. ქალაქი მუდმივი გამყინვარების ზონაში მდებარეობს, დეკემბერ-იანვარში პოლარული ღამეებია. ზამთარი პოლარული განედების კვალობაზე საკმაოდ რბილია ბარენცის ზღვის გამო, მაგრამ, გაზაფხული და შემოდგომა ხანგრძლივია და ცივი, ხოლო ზაფხული გრილია. დღე-ღამური ტემპერატურა ნულს მხოლოდ მაისში სცილდება და ოქტომბრის პირველ რიცხვებამდე ასე რჩება.

დაძმობილებული ქალაქები
კაუტოკეინო
უხტა
მარიუპოლი
პარეიაზავრები

პარეიაზავრები — ამომწყდარი ბალახისმჭამელი ქვეწარმავლების ქვერიგი. მათი სხეულის სიგრძე 3 მ აღწევდა. ზოგიერთს ზურგზე ჰქონდათ ძვლოვანი ფირფიტების ჯავშანი, რომელიც განსაკუთრებით კარგად იყო განვითარებული მხრის სარტყლისა და გავის მიდამოში. კიდურები მასიური და თითქმის ვერტიკალურად მიმართული იყო, რის გამოც პარეიაზავრების ტანი, ქვეწარმავლების უმეტესობისაგან განსხვავებით, საკმაოდ მაღლა ჰქონდათ ხმელეთიდან აწეული. ქალა მოკლე, მაღალი, განიერი ყვრიმალებით და ზემოდან უხეშ სკულპტირებული. ყბებზე მომრგვალო, მსხვილი და კიდედაკბილულ-გვირგვინიანი ერთგვაროვანი კბილები იყო განლაგებული. ჰქონდათ სასის კბილებიც, რომლებიც ორივე მხარეზე სამ რიგად იყო გაწყობილი. ცნობილია სამხრეთ აფრიკისა და ყოფილი სსრკ ევროპის ნაწილის გვიანპერმული ნალექებიდან.
ამინ ჟმაიელი

ამინ ჟმაიელი (; დ. 22 იანვარი, 1942, ბიკფაია, მთიანი ლიბანი) — ლიბანის სახელმწიფო მოღვაწე, ლიბანის პრეზიდენტი 1982-1988 წწ. პოსტი დაიკავა ახლადარჩეული პრეზიდენტის ინაუგურაციამდე მოკლული თავისი ძმის ბაშირ ჟმაიელის დაღუპვის შემდეგ. მამა პიერ ჟმაიელი არის “ქათაიბის“ პარტიის დამაარსებელი და უცვლელი ხელმძღვანელი, იურიდიული განათლება მიიღო ბეირუთის წმინდა იოსების ფრანგულ უნივერსიტეტში. 1961 წელს შევიდა „ქათაიბში“ და მალე დაწინაურდა მის ხელმძღვანელ ორგანოებში. 1970 წლიდან პარლამენტის დეპუტატია.
ასტრახანის ოლქი

ასტრახანის ოლქი — ოლქი რუსეთში, მდებარეობს კასპიისპირა დაბლობზე, სამხრეთის ფედერალურ ოკრუგში, იქ, სადაც მდინარე ვოლგა უერთდება კასპიის ზღვას. ოლქის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი ნახევრადუდაბნოა.

ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ასტრახანი.
ფართობი — 44,100 კმ2.
მოსახლეობა — 1 005 241 კაცი (2009), სიმჭიდროევე — 22,8 ადამიანი/კმ2

მოსახლეობა
2008 წლის 1 იანვრის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობს 1 009 ათ. კაცი.
რუსები — 700,6 (70,0 %)
ყაზახები — 142,6 (14,3 %)
თათრები — 70,6 (7,0 %)
უკრაინელები — 12,6 (1,2 %)
ჩეჩნები — 10,0 (1 %)
ბელგოროდის ოლქი

ბელგოროდის ოლქი — ოლქი რუსეთში, მდებარეობს ცენტრალურ რუსეთში, 500-700 კილომეტრით სამხრეთით მოსკოვიდან, უკრაინის საზღვარზე, ცენტრალურ ფედერალურ ოკრუგში. ოლქს ესაზღვრება რუსეთის კურსკისა და ვორონეჟის ოლქები. საზღვრების სრული სიგრძეა 1150 კილომეტრი, ხოლო უკრაინასთან მისი საზღვრის სიგრძე შეადგენს 540 კმ-ს.

ფართობი — 27 100 კმ2.
მოსახლეობა — 1 482 025 კაცი (2025), სიმჭიდროევე — 56,3 ადამიანი/კმ2.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბელგოროდი.

მოსახლეობა
2009 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობდა 1 524 618 კაცი.
რუსები — 1 404 000 კაცი
უკრაინელები — 57 800 კაცი
სომხები — 7 800 კაცი
ბელარუსები — 4 900 კაცი
ბრიანსკის ოლქი

ბრიანსკის ოლქი — ოლქი რუსეთში, მდებარეობს ცენტრალურ რუსეთში, სამხრეთ-დასავლეთით მოსკოვიდან, უკრაინისა და ბელარუსის საზღვარზე.

გეოგრაფია
ბრიანსკის ოლქი მდებარეობს აღმოსავლეთ ევროპის დაბლობის დასავლეთ ნაწილში. ოლქს ესაზღვრება ბელარუსი, უკრაინა და რუსეთის ორიოლის, კალუგის, სმოლენსკისა და კურსკის ოლქები.

ფართობი — 34 900 კმ2.
მოსახლეობა — 1 132 795 კაცი (2025), სიმჭიდროევე — 37,2 ადამიანი/კმ2.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბრიანსკი.

მოსახლეობა
2009 წლის მონაცემების მიხედვით ოლქში ცხოვრობდა 1 299 664 კაცი.
რუსები — 1 404 000 კაცი
უკრაინელები — 20 000 კაცი
ბელარუსები — 7 700 კაცი
სომხები — 3 600 კაცი
შავი პენი

შავი პენი — მსოფლიოში პირველი საფოსტო მარკა, რომელიც გამოსცა გაერთიანებულმა სამეფომ, 1840 წლის 1 მაისს. მარკის შავ-თეთრ ნახატზე გამოსახულია დედოფალი ვიქტორია, მისი ღირებულება იყო 1 პენი. სწორედ შავი ნახატისა და ერთი პენის ღირებულების გამო ეწოდა ამ ლეგენდარულ მარკას „შავი პენის“ სახელი. მარკა მიმოქცევაში გამოვიდა არაოფიცილაურად 2 მაისს, ლონდონში, ხოლო 6 მაისიდან ცირკულირებდა დიდი ბრიტანეთის გაერთიანებულ სამეფოსა და ირლანდიის ტერიტორიაზე. მარკის გამოშვებიდან რამდენიმე დღეში გამოვიდა მეორე მარკაც – „ლურჯი პენი“ ლურჯ ფერში შესრულებული დედოფალ ვიქტორიას პორტრეტით და 2 პენსის ღირებულებით.

ბოლოს მსოფლიოს პირველი მარკები 2009 წელის 6 მარტს სოტბის აუქციონზე გამოიტანეს. შავი პენის სუფთა ეგზემპლარი 20, 625 გირვანქა სტერლინგად, ხოლო ლურჯი პენის წყვილი მარკა — 54, 050 გირვანაქა სტერლინგად გაიყიდა
რუსული მუსიკა

რუსული მუსიკა მოიცავს რუსი ხალხის მდიდარ მუსიკალურ მემკვიდრეობას. აქ იგულისხმება რუსი და საბჭოთა კომპოზიტორების შემოქმედება, რუსული ფოლკლორი, რუსული რომანსი, საბჭოთა და პოსტსაბჭოთა პერიოდის პოპულარული მუსიკა. ასევე საგულისხმოა რუსული როკ-მუსიკა და ბარდების შემოქმედება.

ხალხური მუსიკა
რუსული ხალხური მუსიკა მომდინარეობს კიევური რუსეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები სლავური ტომებისგან. რადგან ეთნიკურად მოსახლეობა სხვადასხვა ეროვნებისგან შედგებოდა, რუსული მუსიკა, სლავურის გარდა, ითავსება სხვა ტიპის მოტივებსაც. ჩვენს დრომდე ( საუკუნე) მოაღწიეს წარმართული წარმოშობის მქონე სიმღერებმაც, ისევე როგორც ქრისტიანული ტრადიციებით დაცულმა შემოქმედებამ.

კლასიკური მუსიკა, ოპერა და ბალეტი
რუსული კლასიკური მუსიკა შეადგენს ისეთ დიდ კომპოზიტორებს, როგორებიც არიან პეტრე ჩაიკოვსკი, მიხეილ გლინკა, „მძლავრი ჯგუფი“, სერგეი რახმანინოვი, იგორ სტრავინსკი და სხვა. საბჭოთა კომპოზიტორებს შორის ყველაზე მნიშვნელოვნები არიან: სერგეი პროკოფიევი და დიმიტრი შოსტაკოვიჩი

რუსულ მუსიკაში არის ბევრი მსოფლიოში განთქმული ნაწარმოები, მათ შორის:

სიმფონიები
კონცერტები
ბალეტები: „გედების ტბა“, „მაკნატუნა“, „მძინარე მზეთუნახავი“
ოპერები: „ბორის გოდუნოვი“, „ევგენი ონეგინი“, „ივან სუსანინი“
სუიტები: „სურათები გამოფენიდან“, „შეჰერეზადა“

კლასიკური ოპერის მომღერლებიდან გამოირჩევა თეოდორე შალიაპინი.

:
ლურჯი პენი

ლურჯი პენი — მსოფლიოს მეორე საფოსტო მარკა. იგი გამოიცა შავ პენთან ერთად და მიმოქცევაში გამოვიდა1840 წლის მაისს. მისი ღირებულება იყო 2 პენსი. ლურჯი პენსის მარკები იშვიათობას წარმოადგენს, შავ პენთან შედარებით უფრო ცოტა რაოდენობითაა შემორჩენილი და შესაბამისად უფრო ძვირად ღირებულია.
ლურჯი პენის 1840 წელს გამოცემული მარკა ბოლოს გამოჩნდა სოთბის აუქციონზე სადაც წყვილი მარკა 54 5050 £ ფასად გაიყიდა. მისი მფლობელი იყო ფილატელისტი დავიდ ბარტონი.
ღორის გრიპის პანდემია (2009)

ღორის გრიპის ეპიდემია 2009 დაიწყო მექსიკის სამ რეგიონში ერთდროულად, სეზონური გრიპის კლინიკური ნიშნების გამოვლენით, რომელიც სწრაფად გავრცელდა ადამინთა შორის. 24 აპრილს დადასტურდა, რომ ახალი მწვავე ვირუსული ინფექციის გამომწვევია გრიპის ტიპის 11 შტამი. ღორის გრიპის ინფექციის პირველი ლოკალური აფეთქება გამოვლინდა მარტის თვეში. მალე დაავადების შემთხვევები დაფიქსირდა მექსიკის მრავალ რეგიონში და აშშ-ში.
28 აპრილისათვის ვირუსული ინფექციის შემთხვევები აღიწერა ესპანეთში, დიდი ბრიტანეთში, ახალ ზელნდიაში და ისრაელში და სავარაუდოდ ინფიცირებულთა რიცხვმა 4000-ს მიაღწია. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციამ მდგომარეობა შეაფასა, როგორც პანდემის „მე-5 ფაზა“.
ლიდია რუსლანოვა

ლიდია რუსლანოვა (რუს.: ; დ. 27 ოქტომბერი, 1900, სარატოვის გუბერნია — გ. 21 სექტემბერი, 1973, მოსკოვი) — რუსული ფოლკლორული სიმღერების ერთ-ერთი უდიდესი და მსმენელთათვის ყველაზე საყვარელი შემსრულებელი..

ადრეული ცხოვრება
რუსლანოვა დაიბადა სოფ. ჩერნავკაში, სარატოვთან, გლეხის ოჯახში. მისი ნათლობის სახელი იყო პრასკოვია ლეიკინა (რუს.: ). მშობლები 5 წლის ასაკში დაეღუპა, რის გამოც თითქმის მთელი ბავშვობა ბავშვთა სახლში გაატარა. სიმღერა დაიწყო ადგილობრივ საეკლესიო ბავშვთა გუნდში, რის შემდეგაც მალე სოლოისტი გახდა.

უკვე მოზრდილი ბიძამისმა თავისთან წაიყვანა ავეჯის ფაბრიკაში სამუშაოდ, სადაც ის მუშაობისას მღეროდა. ფაბრიკის ერთ-ერთმა მეპატრონემ ყური მოკრა მის სიმღერას და მას სარატოვის კონსერვატორიაში სწავლა ურჩია. ლიდიასთვის აკადემიური სწავლა უინტერესო აღმოჩნდა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში ის ლაზარეთის მატარებელში მუშაობდა. აქ შეხვდა ის ვიტალი სტეპანოვს, რომლისგანაც 1917 წლის მაისში შვილი ეყოლა. მისი მოუწესრიგებელი ცხოვრების სტილის გამო სტეპანოვმა იგი მიატოვა ერთ წელიწადში. ლიდია შემდეგ სხვა მამაკაცს მისთხოვდა, რომლისგანაც გვარი რუსლანოვა მიიღო.

კარიერა
ხსოვნა
რესურსები
ნავთობი

ნავთობი — აალებადი სითხე, რომელიც შედგება სხვადასხვა მოლეკულური მასის ნახშირწყალბადებისა და სხვა ორგანული ნივთიერებებისაგან. ის ძირითადად არის მუქი ყავისფერი ან შავი, ხანდახან კი მომწვანო ან მოყვითალო ფერის. აქვს სპეციფიკური სუნი. გავრცელებულია დედამიწის დანალექ ფენაში და წარმოადგენს ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს სასარგებლო წიაღისეულს. იგი მოიპოვება მხოლოდ და მხოლოდ ფსკერზე.

ქვეყნები მოხმარების მიხედვით
აშშ-ს ენერგო ინფორმაციის ადმინისტრაციის მიხედვით 2011 წელს მსოფლიო დღეში დაახლოებით 87.421 მილიონ ბარელ ნავთობს მოიხმარდა.
სერგეი ობრაზცოვი

სერგეი ობრაზცოვი (; დ. 5 ივლისი, 1901, მოსკოვი, რუსეთის იმპერია — გ. 8 მაისი, 1992, მოსკოვი, რუსეთი) — საბჭოთა თეატრალური მოღვაწე, მსახიობი, თოჯინების თეატრის რეჟისორი, სსრკ სახალხო არტისტი (1954). მისი დაარსებულია თოჯინების თეატრი, რომელსაც მოგვიანებით მისი სახელი მიეკუთვნა. მისი ეგზოტიკური თოჯინების კოლექცია უდიდესია რუსეთში და ერთ-ერთი უდიდესია მსოფლიოში.
კეროლ ენ დაფი

კეროლ ენ დაფი (ინგლ. ; დ. 23 დეკემბერი, 1955, გლაზგო, შოტლანდია) —
შოტლანდიელი პოეტი, დრამატურგი, მწერალი და მიმდინარე პოეტი-ლაურეატი. ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცერი და კომანდორი (1995, 2002).

დაფი დაიბადა გლაზგოში. გაიზარდა სტაფორდშირში. 1977 წელს ლივერპულის უნივერსიტეტი დაამთავრდა ფილოსოფიის განხრით. ამჟამად ცხოვრობს მანჩესტერში და პოეზიას ასწავლის მანჩესტერის მეტროპოლიტენის უნივერსიტეტის წერის ფაკულტეტზე. 2009 წლის 1 მაისს ის ენდრიუ მოშენის შემდეგ გახდა პოეტი-ლაურეატი, ასევე პირველი ქალი და პირველი შოტლანდიელი ამ პოსტზე.
ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი

ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი — ჩქაროსნული ტიპის მიწისქვეშა ტრანსპორტი ნოვოსიბირსკში, მეოთხე მეტროპოლიტენი რუსეთში.

2009 წლის მონაცემებით ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი მოიცავს 2 ხაზზე განლაგებულ, 12 სადგურს. პირველად, 5 სადგურისგან შემდგარ რეგიონს ექსპლუატაცია გაეწია 1986 წლის 7 იანვარს. ექსპლუატირებული რეგიონის სიგრძე — 14.3 კმ.-ია. საშუალოდ მგზავრთა ნაკადი თვიურად შეადგენს - 236,7 ათ. ადამიანს (2008 წლის ოქტომბრის მონაცემებით).

მგზავრობის ღირებულება
2008 წლის მარტის შუა რიცხვებიდან მგზავრობის ღირებულება 12 რუბლს შეადგენს (იგივე გადასახადია დაწესებული ბარგის გადატანისთვისაც). ერთჯერადი სამგზავრო ჟეტონები მეტროს სალაროებსა და ჟეტონების გასაყიდ აპარატებში იყიდება. ასევე გამოიყენება სისტემა „ნოვოსიბირსკი — ელექტრონული სამგზავრო“, რომელიც ქალაქის ყველა სახეობის ტრანსპორტზე ვრცელდება. (სამარშრუტო ტაქსები?). სისტემის ფარგლებში მოქმედებს: „ერთიანი სატრანსპორტო ბარათი“, „სტუდენტური ბარათი“ და „სოციალური ბარათი“.

მგზავრობის თავდაპირველი ღირებულება 5 კაპიკი იყო.

მოძრავი შემადგენლობა
ხაზები
რეგიონთა გახსნის ქრონოლოგია
პერსპექტივები
ფოტოგალერეა
პარხალი

}
| რელიგიური_წევრობა = ისლამი
| წესჩვეულება =
| პროვინცია = ართვინი
| რაიონი = იუსუფელი
| კურთხევის_წელი =
| სტატუსი = მონასტერი
| ფუნქციური_სტატუსი = უმოქმედო
| მემკვიდრეობითი_ადგილმდებარეობა =
| ხელმძღვანელობა =
| საიტი =
| ხუროთმოძღვრება = დიახ
| ხუროთმოძღვარი =
| ხუროთმოძღვრული_ტიპი = გვიანდელი ქართული ბაზილიკა
| ხუროთმოძღვრული_სტილი =
| ფასადის_მიმართულება =
| ნოვატორული =
| თარიღდება = 973
| მშენებლობის_ფასი =
| დეტალები =
| ტევადობა =
| სიგრძე =
| სიგანე =
| ნავის_სიგანე =
| სიმაღლე_მაქსიმალური =
| გუმბათის_რაოდენობა =
| გუმბათის_სიმაღლე_გარე =
| გუმბათის_სიმაღლე_შიდა =
| გუმბათის_დიაგ_გარე =
| გუმბათის_დიაგ_შიდა =
| მინარეთი_რაოდენობა =
| მინარეთის_სიმაღლე =
| წვეტის_რაოდენობა =
| წვეტის_სიმაღლე =
| მასალა =
| =
| =
| =
| =
| განედი =40.970278
| გრძედი =41.383611
| საერთო_მოიჯარე =
| ქვეყანა=
პარხალი — ქართული მონასტერი თურქეთში. სამონასტრო კომპლექსი მდებარეობს ისტორიულ ტაოში, მდინარე ჭოროხის მარცხენა შენაკადის პარხლისწყლის ხეობაში, ლაზისტანის ანუ პონტოს მთების აღმოსავლეთ კალთაზე. ამჟამად ტაძარში მოქმედებს მეჩეთი.

ისტორია
პარხალის ეკლესია ააგო დავით კურაპალატმა (აშენდა 973 წელზე ცოტა ადრე). ამ პერიოდში შატბერდის მონასტერში მოღვაწე იოანე ბერაიმ გადაწერა და პარხალს შესწირა სახარება, რომელიც ლიტერატურაში პარხლის ოთხთავის (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, -1453) სახელითაა ცნობილი. პარხლის მოღვაწეთაგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია გაბრიელ პატარაჲ (- სს.), პარხლის ოთხთავისა (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, 4927) და პარხლის მრავალთავის (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, —95) გადამწერი. პარხალში გადაიწერა „შუშანიკის წამება“, უძველესი ნუსხა ს-სა.

არქიტექტურა
პარხლის მონასტრის ეკლესია გეგმითა და პროპორციებით უახლოვდება ოთხთა ეკლესიას და, მასთან ერთად გვიანდელი ქართული ბაზილიკების მნიშვნელოვან ნიმუშს წარმოადგენს.

ბაზილიკის შუა ნავი მაღალი და მკვეთრად გამოყოფილია. ფასადთა ჩუქურთმები აქ უკვე გარკვეულ როლს თამაშობს. ძეგლს ამკობს სარკმელთა სათაურები, გრეხილით მორთული ჯვრები, ცხოველთა რელიეფური გამოსახულებანი. პარხლის ეკლესიის განსაკუთრებული თავისებურებაა შუა ნავის სიგრძივი კედელი, რომელიც დანაწევრებულია დეკორატიული თაღებითა და შეწყვილებული ლილვებით, დამატებით შემკულია საღებავით შესრულებული გამოსახულებებით — მარაოსებრი სათაურებით სარკმლის ზემოთ, ჯვრებით, დისკოებითა და სხვა. ამავე კედელზეა უამრავი წარწერა, რომელშიც მოხსენიებულნი არიან ის პირნი, ვინც იღვაწა ძეგლის შესამკობად. ოსმალთა მიერ ( ს.) დაპყრობის შემდეგ ბაზილიკა მეჩეთად გადააკეთეს.

გალერეა
ერთი სქესის მქონე ადამიანების ქორწინება

ერთი სქესის მქონე ადამიანების ქორწინება (აგრეთვე ცნობილი როგორც გეი ქორწინება) — ქორწინება ორ ადამიანს შორის, რომლებსაც ერთი და იგივე ბიოლოგიური სქესი ან გენდერული იდენტობა აქვთ.

2001 წელს ნიდერლანდები პირველი ქვეყანა გახდა, სადაც ერთნაირსქესიან წყვილებს დაქორწინების იურიდიული შესაძლებლობა შეექმნათ. მას შემდეგ ასეთი ქორწინებები ოცდაჩვიდმეტმა სხვა ქვეყანამ დააკანონა. ერთნაირსქესიან წყვილთა ქორწინება ასევე ნებადართულია მექსიკაში და აშშ-ის ყველა შტატში.

ერთი სქესის წყვილებს სამოქალაქო კავშირის, მაგრამ არა ქორწინების უფლება აქვთ 10-ზე მეტ ქვეყანაში. ამასთან, ისრაელი ცნობს სხვა იურისდიქციების მიერ ლეგალიზებულ ერთი სქესის ქორწინებებს, თუმცა თვითონ ის ასეთ ქორწინებებს არ ახორციელებს. ამჟამად, ამ სახის ქორწინებების ლეგალიზებაზე პოლიტიკური და იურიდიული დებატები მიმდინარეობს ოცამდე სხვა ქვეყანაში.

ერთი სქესის წყვილთა ქორწინების რიტუალებს ზოგიერთი რელიგიური ჯგუფიც ასრულებს, მათ შორისაა კვაკერები.

ერთი სქესის წყვილთა ქორწინების ოპონენტების მტკიცებით, სექსუალური ორიენტაციის მიუხედავად, ქორწინება ადამიანის უფლებაა. მათი მოწინააღმდეგეები საკუთარ არგუმენტებს ამგვარი ქორწინებების სოციალურ შედეგებზე ამყარებენ (მათ შორის ბავშვების აღზრდა, ტრადიციები და რელიგიური მოსაზრებები).

მიმოხილვა
ერთი სქესის მქონე ადამიანების ქორწინება ლეგალურია ნიდერლანდებში (2001), ბელგიაში (2003), ესპანეთში (2005), კანადაში (2005), სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში (2006), ნორვეგიაში (2009), შვედეთში (2009), პორტუგალიაში (2010), ისლანდიაში (2010), არგენტინაში (2010), დანიაში (2012), ბრაზილიაში (2013), საფრანგეთში (2013), ურუგვაიში (2013), ახალ ზელანდიაში (2013), ლუქსემბურგში (2015), აშშ-ში (2015), ირლანდიაში (2015), კოლუმბიაში (2016), ფინეთში (2017), მალტაში (2017), გერმანიაში (2017), ავსტრალიაში (2017), ავსტრიაში (2019), ტაივანში (2019), ეკვადორში (2019), გაერთიანებულ სამეფოში (2020), კოსტა-რიკაში (2020), ჩილეში (2022), შვეიცარიაში (2022), სლოვენიაში (2022), კუბაში (2022), მექსიკაში (2022), ანდორაში (2023), ესტონეთში (2024), საბერძნეთში (2024), ლიხტენშტაინში (2025) და ტაილანდში (2025).

ქვეყნები ერთნაირსქესიანთა ქორწინების დაკანონების თარიღის მიხედვით
მალულა

მალულა — ქალაქი სირიაში, მდებარეობს დამასკოდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ქალამუნის მთებში, რომელიც პირიქითა-ლიბანის მთიანეთს მიეკუთვნება. დამასკოდან დაშორებულია დაახლოებით 56 კილომეტრით.

მალულას მცხოვრებნი ლაპარაკობენ ქრისტეს ენაზე, არამეულად, კერძოდ ახალ დასავლურ-არამეულ დიალექტზე.

ქრისტიანული აღმსარებლობის უმრავლესობა მიეკუთვნება ბერძნულ-კათოლიკურ ეკლესიას (მელქიტები). ახლო აღმოსავლეთში ეს ადგილი ცნობილია იმით, რომ აქ 14 სექტემბერს დიდი ზეიმით აღინიშნება ჯვართამაღლება.

მალულაში მდებარეობს ეკლესია, რომელიც გადმოცემის თანახმად მსოფლიოში უძველესი ეკლესიაა. ამავე გადმოცემის თანახმად იგი მაცხოვრის ჯვარცმიდან რამდენიმე წელიწადში უნდა იყოს აშენებული.

ამავე ტერიტორიაზე მდებარეობს წმინდა თეკლას სახელობის ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესია „მარ თეკლა“, რომელიც წმ. თეკლას საფლავისა და გამოქვაბულის გარშემოა აშენებული.

ამ ადგილიდან ცოტა მოშორებით, შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს ძველი ეკლესია, რომელიც მოწამე სერგისა და ბახუსის სახელობისაა. ეკლესიის დღესასწაული 7 ოქტომბერს აღინიშნება.
LeftRightLeftRightLeft

— ინგლისურ როკ-ჯგუფ -ს რიგით მეორე ცოცხლად ჩაწერილი ალბომი, რომელიც გამოიცა 2009 წლის 15 მაისს. იგი უფასოდ ვრცელდებოდა ჯგუფის ტურის კონცერტების მსვლელობისას და მისი ოფიციალური საიტის მეშვეობით. ექვსი დღის მანძილზე ალბომი ჩამოტვირთული იქნა 3.5 მილიონჯერ.

გამოცემასთან დაკავშირებით კრის მარტინმა საკუთარი კომენტარი გააკეთა: მიუხედავად იმისა, რომ ეს ეს საკონცერტო ალბომია, სინამდვილეში ეს ნამდვილი ალბომია, ჩვენი ქრონოლოგიის ნაწილი. გარდა იმისა, რომ ეს საჩუქარია, ეს მუსიკალური ჟესტიც არის. ანუ ამით გვსურს ვაჩვენოთ, როგორია ჩვენი ამჟამინდელი ჟღერადობა.

უფასო ალბომის დანიშნულება იყო ჯგუფის ფანებისადმი მადლიერების ნიშანი. ჯგუფის თქმით, ცოცხლად დაკვრა არის ის, რაც გვიყვარს და ალბომი არის ჩვენი ფანებისადმი მადლიერების ნიშნანი; იმ ხალხისადმი, რომელიც ამას გვაკეთებინებს

სიმღერების სია
პერსონალი
ყველა სიმღერის ავტორები - გაი ბერიმენი, ჯონი ბაკლენდი, უილ ჩემპიონი და კრის მარტინი.
პროდიუსერები - დენ გრინი და რიკ სიმფსონი.
თანაშემწე ხმის ჩაწერისას - ტონი სმითი.
ხმის მიქსი - დენ გრინი და რიკ სიმფსონი (სტუდია ).
თანაშემწე ხმის მიქსის დროს - ენდი რაგი.
მასტერინგი - ბობ ლუდვიგი, სტუდია .
ჰანს ციმერი

ჰანს ფლორიან ციმერი ( დ. 12 სექტემბერი, 1957) — გერმანელი კომპოზიტორი, ოსკარის მფლობელი ფილმებში მიღწეული წარმატებისთვის. მის მუსიკას უმეტესად ორკესტრი ასრულებს.

ბიოგრაფია
ჰანს ციმერი დაიბადა ფრანკფურტში. ბავშვობაშივე დასახლდა ლონდონში. სწავლობდა ჰარტვუდის სკოლაში. კომპოზიტორია ფილმებისა: „გლადიატორი“, „ჰანიბალი“, „უკანასკნელი სამურაი“, „მეფე არტური“, „კარიბის ზღვის მეკობრეები“, „და ვინჩის კოდი“, „შავი ქორის დაცემა“. „ბნელი რაინდი“, „დასაწყისი“, „ვარსკვლავთშორისი“. მისი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებია „ “ „გლადიატორიდან“, რომელიც ლიზა ჯერარდთან ერთად დაწერა.

ფილმოგრაფია
ჯილდოები
1995 წელს ჰანს ციმერმა მოიპოვა ოსკარი და ოქროს გლობუსი „მეფე ლომის“ მუსიკისათვის, ხოლო 2001 წელს ოქროს გლობუსი „გლადიატორისათვის“.
მზიმთა

მზიმთა (, უბიხური ენიდან ნიშნავს გააფთრებული, ) — მდინარე რუსეთში კრასნოდარის მხარეში. სიგრძე 89 კმ, აუზის ფართობი 885 კმ². სათავე აქვს კავკასიონის ქედზე. ერთვის შავ ზღვას ქალაქ ადლერთან. შერეული საზრდოობის მდინარეა. წყალდიდობა იცის გაზაფხულ-ზაფხულში, წვიმების დროს — წყალამოვარდნები. საშუალო ხარჯი კრასნაია-პოლიანასთან 33,2 მ³/წმ, მაქსიმალური — 764 მ³/წმ. იყენებენ ხე-ტყის დასაცურებლად. მზიმთაზე აგებულია კრასნაია-პოლიანის ჰესი და წყალსაცავი.

ისტორიული ცნობით აფხაზური ტომები სახლობდნენ უბიხეთამდე და შესაბამისად მდინარე მზიმთა იმთავითვე ცნობილი იყო როგორც აფხაზეთის ისტორიული საზღვარი.

ზოგიერთი მკვლევრის აზრით, „1896 წელს ცარიზმმა შავი ზღვის ოკრუგი შავი ზღვის გუბერნიად გარდაქმნა და მასში სამი ადმინისტრაციული ერთეული - სოჭის, ტუაფსეს და ნოვოროსიისკის ოკრუგები გააერთიანა. გუბერნიის ცენტრად ქ. ნოვოროსიისკი, მის სამხრეთ საზღვრად კი სოხუმის ოკრუგის მიმდებარე მდ. მზიმთა დადგინდა“, თუმცა იმდროინდელი ბეჭდური გამოცემები აღნიშნულ ინფორმაციას არ ადასტურებენ.

1917 წლის 7 დეკემბერს დროებითი მთავრობის დეკრეტით ადმინისტრაციულ საზღვარს ორ სანაპირო ოკრუგს შორის კორექტირება გაუკეთდა ქუთაისის გუბერნიის სასარგებლოდ, რომლის შემადგენლობაში კვლავ შევიდა ქალაქი გაგრა. ორ ოკრუგს შორის ახალი გამიჯვნა ახლა მდინარე მზიმთაზე გადიოდა.