iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
ჩრდილოეთი კაპლანდი

ჩრდილოეთი კაპლანდი (, , , ტსვანა ) — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის 9 პროვინციიდან ერთ-ერთი. ფართობის მხრივ იგი ყველაზე დიდი პროვინციაა ქვეყანაში, უკავია ტერიტორიის 30 %, გეოგრაფიულად მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. პროვინციას დასავლეთიდან ესაზღვრება ატლანტის ოკეანე, სამხრეთიდან დასავლეთი კაპლანდი, ჩრდილოეთით ბოტსვანა და ნამიბია. მიუხედავად იმისა, რომ პროვინცია ტერიტორიით ყველაზე დიდია ქვეყანაში, მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ მას უკავია უკანასკნელი ადგილი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კიმბერლი.

გეოგრაფია და კლიმატი
ჩრდილოეთი კაპლანდის პროვინცია – ფართობის მხრივ ყველაზე დიდია ქვეყანაში და ცოტათი აღემატება კიდეც ისეთ ქვეყანას, როგორიცაა გერმანია. ტერიტორიის დიდი ნაწილი მდებარეობს კარუს რეგიონში და ხასიათდება დანალექი ქანებით და დიაბაზური ნარევებით. პროვინციის სამხრეთი და სამხრეთ-აღმოსავლეთი საკმაოდ მაღალია (1200–1900 მეტრი). დასავლეთი ბორცვებიანი და მთიანი, აქ ჭარბობს გრანიტი და სხვა მეტამორფული ქანები. ცენტრალური რაიონები — შედარებით მოსწორებული და თანაბარია. პროვინციის ჩრდილოეთი ნაწილი მდებარეობს კალაჰარის უდაბნოს რაიონში, ამ ადგილებისათვის დამახასიათებელია წითელი ქვიშის დიუნები და უდაბნოს მცენარეულობა.

ჩრდილოეთი კაპლანდის პროვინციის კლიმატი საკმაოდ რბილი და მშრალია. ნალექების წლის საშუალო დონე იზრდება დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ, პროვინციის საშუალო მაჩვენებელი შეადგენს 202 მმ-ს. ამავე დროს ზოგიერთ რაიონში მოდის 400 მმ-ზე მეტი რაოდენობის ნალექი, ხოლო ზოგიერთ რაიონში ეს მაჩვენებელი ძლივს აღწევს 20 მმ-მდე. ყველაზე უფრო მაღალი ტემპერატურა, არა მხოლოდ პროვინციაში, არამედ მთელ ქვეყანაში, შეინიშნება ნამიბიის საზღვრის გასწვრივ. ტემპერატურის მაქსიმუმი ზაფხულში შეადგენს 30 °-ს, ხოლო ზოგჯერ 40 °-საც აღწევს. ზამთრის ამინდი საკმაოდ ყინვიანი და მზიანია, ზოგიერთ რაიონში ტემპერატურა ზოგჯერ 0 °-ს ქვემოთ ეშვება.

მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 1 145 861 ადამიანს. პროვინვიაში საკმაოდ დაბალი მოსახლეობის სიმჭიდროვეა (3,07 ად./კმ²). მოსახლეობის 53,8 % ლაპარაკობს აფრიკაანსის ენაზე, ხოლო ტსვანას ენაზე საუბრობს მოსახლეობის 33,1 %. ეთნიკური ჯგუფების მხრივ პროვინციის მოსახლეობის 50,4 % შავკანიანია, 40,3 % — ფერადკანიანი, 7,1 % — თეთრკანიანი და 0,7 % — აზიელი.

დიდი ქალაქები
მოსახლეობა 50 000 და უფრო მეტი მაცხოვრებლით
კიმბერლი
აპინგტონი

მოსახლეობა 10 000 და უფრო მეტი მაცხოვრებლით
დუგლასი
ბარკლი-უესტი
კოულსბერგი
დე-აარი
იან-კემპდორპი
კატუ
კურუმანი
პოსტმასბურგი
პრისკა
სპრინგბოკი
ვიქტორია-უესტი
უორენტონი

ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციულად პროვინცია იყოფა 5 სასოფლო ოლქად:
ნამაკვა 
პიქსლი-კა-სემე 
სიიანდა 
ფრანსე-ბაარდი 
ჯონ ტაოლო გაეტსევე 

ეკონომიკა
პროვინციის ეკონომიკა დამყარებულია სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვებაზე (პირველ რიგში ალმასების) და სოფლის მეურნეობაზე. პროვინციაში მდებარეობს ქვეყნის მნიშვნელობით მეორე სარკინიგზო კვანძი — დე-აარი.
სტეჩკები

სტეჩკები  — შუა საუკუნეების მონუმენტური საფლავის ქვები, რომელთა დიდი რაოდენობა (დაახლ. 60 000) გვხვდება ბოსნია და ჰერცეგოვინაში. ასევე გავრცელებულია ხორვატიაში, მონტენეგროსა და სერბეთში (დაახლ. 10 000).

2009 წელს ოთხივე ქვეყანა შეთანხმდა და სტეჩკები წარადგინეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში.

2016 წლის 15 ივლისს სტეჩკები შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

გალერეა
გეოგრაფიული მდებარეობა
ფილიპი

ფილიპი — მაკედონური ქალაქი ეგეოსის ზღვის სანაპიროზე. დაარსდა და სახელი ეწოდა მაკედონიის მეფის ფილიპე -ის პატივისცემის ნიშნად.

რომაულ ეპოქაში ძვ. წ. 42 წელს ქალაქთან გაიმართა ბრძოლა მონარქისტებსა (ოქტავიანე ავგუსტუსი) და რესპუბლიკელებს (მარკუს იუნიუს ბრუტუსი) შორის.

ფილიპი არის პირველი ევროპული ქალაქი სადაც პავლე მოციქულის ძალისხმევით დაარსდა პირველი ქრისტიანული საზოგადოება, სადაც მოინათლა ლიდია თიატირელი და მისი ოჯახი. არსებობს პავლე მოციქულის ეპისტოლე „ფილიპელთა მიმართ“.

2014 წლის 11 იანვრიდან წადგენილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში. 2016 წლის 15 ივლისს ნაქალაქარი შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში
არიანის ვილაიეთი

არიანის ვილაიეთი — ტუნისის 24 ვილაიეთიდან ერთ-ერთი ვილაიეთი (პროვინცია). მდებარეობს ჩრდილოეთ ტუნისში. მოიცავს 482 კმ²-ის ფართობს, დედაქალაქი — არიანა.

გეოგრაფია
ვილაიეთი ესაზღვრება ბიზერტის და ტუნისის ვილაიეთებს.

საშუალო ტემპერატურაა 18,7°, ხოლო წლიური ნალექი 450 მილიმეტრამდე აღწევს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციულად, ვილაიეთი დაყოფილია შვიდ რაიონად , ექვს მუნიციპალიტეტებად, ოთხ სოფლის საბჭოდ და 42 სექტორში . რაიონები და მოსახლეობა 2004 და 2014 წლების აღწერის დროს, ჩამოთვლილია ქვემოთ:

შემდეგი ექვსი მუნიციპალიტეტი მდებარეობს არიანას ვილაიეთში:
არიანა

არიანა — ზღვისპირა ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ტუნისში, ტუნისის აგლომერაციის ნაწილი, მას ასევე უწოდებენ " ". იგი მდებარეობს ქალაქ ტუნისის ცენტრის ჩრდილოეთით, დაახლოებით . ქალაქი არის არიანის ვილაიეთის დედაქალაქი და ქვეყნის მერვე უდიდესი ქალაქი.

ქალაქის სახელი, როგორც ჩანს, თარიღდება აფრიკაში ვანდალების სამეფოს პერიოდით: ვანდალები, ფაქტობრივად არიანული რწმენის იყვნენ.

გალერეა
ბეჯის ვილაიეთი

ბეჯის ვილაიეთი — ტუნისის 24 ვილაიეთიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ჩრდილოეთ ტუნისში. მოიცავს 3 740 კმ²-ის ფართობს, დედაქალაქი — ბეჯა.

გეოგრაფია
ვილაიეთი მდებარეობს 105 კმ-ში დედაქალაქიდან და გარშემორტყმულია ვილაიეთებით: ბიზერტა, ზაგვანი, მანუბა, სილიანა და ჯენდუბა.

საშუალო ტემპერატურაა 18°, ხოლო წლიური ნალექი 350-1000 მილიმეტრამდე აღწევს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციულად, ვილაიეთი დაყოფილია ცხრა რაიონად , რვა მუნიციპალიტეტებად, რვა სოფლის საბჭოდ და 101 სექტორში . რაიონები და მოსახლეობა 2004 და 2014 წლების აღწერის დროს, ჩამოთვლილია ქვემოთ:

შემდეგი რვა მუნიციპალიტეტი მდებარეობს არიანას ვილაიეთში:
აზერბაიჯანის ადმინისტრაციული დაყოფა

აზერბაიჯანი ადმინისტრაციულად იყოფა შემდეგ ქვესუბიექტებად:
59 რაიონად ,
11 ქალაქად ,
1 ავტონომიური რესპუბლიკად , რომელიც შეიცავს:
7 რაიონს
1 ქალაქს

ასევე რაიონები შემდეგ იყოფა მუნიციპალიტეტებად .

გარდა ამისა, აზერბაიჯანი დაყოფილია 9 (ეკონომიკურ) რეგიონებად . მაგრამ, ეს არ არის ადმინისტრაციული დაყოფა. თითოეული რეგიონი შეიცავს რიგ რაიონებს. ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა ქმნის ცალკეულ, ქვეყნის მე-10 ეკონომიკურ რეგიონს.

რეგიონები და ავტონომიური რესპუბლიკა
ადმინისტრაციული დაყოფა
აზერბაიჯანის მოსაზღვრე ტერიტორიები
მთიანი ყარაბაღის ტერიტორია ამჟამად წარმოადგენს აზერბაიჯანის რაიონებს: ხოჯავენდი, ხოჯალი, შუშა, ქალბაჯარის აღმოსავლეთი ნაწილი და ტერტერის დასავლეთი ნაწილი. საბჭოთა პერიოდში რეგიონი ცნობილი იყო, როგორც „მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქი“, თუმცა, 1991 წლის 26 ნოემბერს, აზერბაიჯანის მილი მეჯლისმა გააუქმა მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური სტატუსი. მას შემდეგ, მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის ტერიტორია ადმინისტრაციულად გაიყო ზემოთ აღნიშნული მიზეზების გამო.

მთიანი ყარაბაღის ომის შედეგად, ტერიტორიის დიდი ნაწილი მოექცა მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის და სომხეთის კონტროლის ქვეშ. თვითაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა (მყრ) ასევე აკონტროლებს სამხრეთ-დასავლეთ აზერბაიჯანის დიდი ნაწილს, რომელიც არ შედის მთიანი ყარაბაღის რეგიონში. აზერბაიჯანის რაიონები, რომლებიც სრულად ან ნაწილობრივ იმყოფებიან მყრ-ს კონტროლის ქვეშ, აღნიშნულია სიაში. მყრ არ აღიარებს ამ ადმინისტრაციული დაყოფას და აქვს საკუთარი ადმინისტრაციული დაყოფის სისტემა.

ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის შვიდი რაიონი და ერთი მუნიციპალიტეტი ჩამოთვლილია ქვემოთ.
ოზაანის ამაღლების ტაძარი

ოზაანის ამაღლების ტაძარი — საუკუნის ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძარი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ ოზაანთან.

ტაძარი მდებარეობს ტყით დაფარული ქვაბულის შუაგულში. დაზიანების მიუხედავად ჯერ კიდევ არის შემორჩენილი კედლის მხატვრობა. შემორჩენილია, ასევე, ლაპიდარული წარწერა, რომელიც პალეოგრაფიული ნიშნების მიხედვით მიეკუთვნება - საუკუნეთა მიჯნას. იგი ასე იკითხება:

2006 წელს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად ტაძარს ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა.
დავით ბაქრაძე (პოლიტიკოსი)

დავით ბაქრაძე (დ. 30 დეკემბერი, 1975, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, დიპლომატი. 2014-2016 წლებში ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრი.

ბიოგრაფია
დავით ბაქრაძე სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების და საერთაშორისო სამართლის მიმართულებით.

1996 წელს მსახურობდა საქართველოს პრეზიდენტის პრეს-სამსახურში. 90-იანი წლების მიწურულს იგი მსახურობდა საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს სხვადასხვა დეპარტამენტში. 2002 წელს მან დაიწყო დიპლომატიური სამსახური საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში. 2002-2005 წლებში იგი იყო ჟენევაში გაეროს ორგანიზაციასა და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციებთან საქართველოს მუდმივი წარმომადგენლობის, შვეიცარიის კონფედერაციაში საქართველოს საელჩოს მრჩეველი. 2008 წლამდე იგი იკავებდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს პირველი ევროპული სამმართველოს უფროსის პოსტს. 2008-2012 წლებში დავით ბაქრაძე მსახურობდა საქართველოს საელჩოში შვედეთის სამეფოსა და ფინეთის რესპუბლიკაში, როგორც უფროსი მრჩეველი და საქმეთა დროებითი რწმუნებული. 2012 წლის აპრილიდან 2014 წლის ნოემბრამდე იგი მსახურობდა როგორც საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საბერძნეთსა და სერბეთის რესპუბლიკაში. 2014 წლის ნოემბერში დავით ბაქრაძე დაინიშნა ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის თანამდებობაზე. 2016 წლის დეკემბრიდან არის ამერიკის შეერთებულ შტატებში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი.
გულის ნევროზი

გულის ნევროზი — ვეგეტოდისტონიის ერთ-ერთი გამოვლინება. დაავადებას საფუძვლად უდევს ვეგეტატიური ნერვული სისტემის დისფუნქცია და მასთან დაკავშირებული ფსიქოემოციური მოვლენები.

გამომწვევი მიზეზები
გულის ნევროზის განვითარება ხშირად დაკავშირებულია ნერვულ-ემოციურ სტრესთან, გადაღლასთან, აღელვებასთან, ამინდის ცვალებადობასთან, ალკოჰოლის მიღების შეწყვეტასთან, ქრონიკულ ინფექციასთან, ჰორმონულ დარღვევებთან, გარკვეულ როლს ასრულებს მემკვიდრეობითი ფაქტორიც. ქალებში ზოგჯერ აღინიშნება მენსტრუაციის წინა პერიოდში.

კლინიკური სურათი
ადამიანს გამოხატული აქვს ზოგადი ხასიათის ჩივილები. ამასთანავე, დაავადებისთვის დამახასიათებელია ტკივილი, რომელიც უპირატესად აღინიშნება გულის არეში. ის შეიძლება სხვადასხვა ხანგრძლივობისა იყოს და გრძელდებოდეს საათებისა და დღეების განმავლობააში, გადაეცემოდეს მარცხენა ხელსა და ბეჭში. ტკივილი შეიძლება გამოიწვიოს უსიამოვნო სიზმრებმაც, ამ შემთხვევაში ნიტროგლიცერინი ტკივილს არ აყუჩებს, სამაგიეროდ, ტკივილი გაივლის ნერვული სისტემის დამამშვიდებლების მიღების შემდეგ.

ადამიანი უჩივის ჰაერის უკმარისობას, უჭირს ღრმად ჩასუნთქვა, ხშირად ამთქნარებს. ხშირის გონების დაკარგვა, კრუნჩხვა. ხშირად აღენიშნება გულის ფრიალი, თავბრუდახვევა, ოფლიანობა, ასევე ფიზიკური სისუსტე, დაღლილობის შეგრძნება. შესაძლოა განვითარდეს ჩივილები სხვა ორგანოების დისფუნქციასთან დაკავშირებით:ყლაპვის გაძნელება, ბოყინი, გულისრევა, ტკივილი მუცელში, შებერილობა, ფაღარათი, ხველა, ტკივილი კიდურებში, მოუსვენრობა, შფოთვა, სიკვდილის შიში.

ჩივილების მიხედვით ჩატარებული სამედიცინო გამოკვლევების შედეგად რაიმე შეაბამისი ორგანული პათოლოგიები არ ვლინდება.
ადამიანი წუხს, ფერმკრთალი და მოდუნებულია, აღენიშნება თითების კანკალი, ხელისგულების ოფლიანობა, კიდურები ცივი აქვს; არტერიული წნევა და პულსი ცვალებადია, ემოციის დროს ადვილად ჩქარდება.

მკურნალობა
მკურნალობა მოიცავს ფსიქოთერაპიას, დოზირებულ ფიზიკურ აქტივობას, ნერვული სისტემის დამაწყნარებელი საშუალებების მიღებას. ტაქიკარდიის, ანუ პულსის გახშირების დროს საჭიროა ბეტა-ბლოკერების ჯგუფის პრეპარატები.
დაავადება ხანგრძვილად მიმდინარეობს.
პიარნუს აღება

პიარნუს აღება — ჩრდილოეთის დიდი ომის ნაწილი, რომლის მსვლელობის პერიოდში, 1710 წელს რუსმა სამხედროებმა იძულებით გამოაცხადებინეს შვედეთის გარნიზორს კაპიტულაცია ქალაქ პიარნუში.

ისტორია
1710 წლის ბოლოს, როდესაც ფელდმარშალ შერემეტიევის მიერ რიგის ალყა დასასრულს უახლოვდებოდა, მთავარსარდალმა ციხესიმაგრე პიარნუს ასაღებად დრაგუნთა ექვსი პოლკი გააგზავნა გენერალ ბაურის მეთაურობით. იმ დროს ციხესიმაგრე შეიარაღებული იყო 201 ქვემეხით, მისი გარნიზორი კი ათას ადამიანს შეადგენდა.

ალყა დასრულებული იყო 22 ივლისისთვის და იმდროსვე ადგილობრივმა თავადაზნაურობამ, რომელიც ციხეში იყო გამაგრებული, ითხოვეს ციხიდან გასასვლელი, რადგან ქალაქში იმ დროს შავი ჭირი იყო გავრცელებული და მარაგიც იწურებოდა. ბაურმა კი უარი განუცხადა მათ.

8 აგვისტოს თავადაზნაურობამ განაახლა შუამდგომლობა, მაგრამ პასუხად მიიღო, რომ რუსი გენერალი მხოლოდ ქვეითი ჯარის მისვლას ელოდა თავდასხმის დასაწყებად. ამის შედეგად, 14 აგვისტოს ციხესიმაგრე დანებდა, როდესაც მას მხოლოდ 120 გარნიზონი იცავდა.

ციხესიმაგრის აღების შემდეგ მას ძველი სახელწოდება დაუბრუნეს - პერნოვი. ნიშტადტის საზავო ხელშეკრულების თანახმად 1721 წელს, ციხესიმაგრე რუსეთის ციხესიმაგრეთა რიცხვს შეუერთდა.
დურუშეჰვარ სულთანი

დურუშეჰვარ სულთანი (დ. 26 იანვარი, 1914 — გ. 7 თებერვალი, 2006) — ოსმალეთის უკანასკნელი სულთნის აბდულმეჯიდ -ის ქალიშვილი, რომელიც იყო ოსმანთა დინასტიის ბოლო მემკვიდრე.

ბიოგრაფია
პრინცესა დურუშეჰვარი დაიბადა უსქუდარში, სტამბოლი. მისი მამა, სულთანი აბდულმეჯიდ ემიგრაციაში წავიდა პარიზში, მას შემდეგ რაც ქემალ ათათურქმა ოსმალეთის იმპერია გააუქმა და რესპუბლიკა გამოაცხადა 1924 წელს.
შოანა

შოანას წმინდა გიორგის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ყარაჩაი-ჩერქეზეთის ტერიტორიაზე, მდინარე ყუბანის მარჯვენა ნაპირას, ყარაჩაევსკიდან შვიდი კილომეტრის დაშორებით, მთა შოანაზე. მისი აგების დაახლოებითი თარიღია საუკუნე. ეკლესია აგებულია მთის ფერდობზე საიდანაც კარგად ჩანს მთელი ხეობა.

არქიტექტურა
ტაძრის არქიტექტურული აღწერა პირველად მოგვცა გერმანელმა მეცნიერმა ჯოზეფ ბერნარდცმა 1829 წელს. ტაძარი წარმოადგენს ჯვარგუმბათოვან ნაგებობას, მისი სიმაღლე არის 12 მეტრი.

ისტორია
 საუკუნის დასაწყისიდან საკმაოდ ძლიერდება ეგრის-აფხაზეთის სამეფო, რომელიც აქტიურ ურთიერთობას ამყარებს ჩრდილოეთ კავკასიაში მოსახლე სხვადასხვა ხალხებთან კერძოდ კი ალან-ოსებთან. ტერიტორია სადაც მდებარეობს ეკლესია და მისი მიმდებარე მხარეები ოდითგანვე დასახლებული იყო ქართველებით, კერძოდ კი სვანებით. მდინარე ყუბანის, კერძოდ ყარაჩაის მხრით - ლაბგვიარი - ახლანდელი ულუ კამის ხეობა და ყაბარდოს მხრით - თეგენი, საუკუნის პირველ ნახევრამდე - 1834 წლამდე - სვანეთის სამთავროს საკუთრებას წარმოადგენდა, რისთვისაც სვანეთის მთავრები იღებდნენ სათანადო გადასახადს იქ დასახლებული ყაბარდო-ბალყარელებისაგან. 1834 წელს ეს ტერიტორია საქართველომ დაკარგა. ქრისტიანობასთან ერთად ჩრდილოეთ კავკასიაში აქტიურად ვრცელდებოდა ქართული ენა, არქეოლოგიური სამუშაოების შედეგად აღმოჩენილია ავარულ ენაზე ქართული ასოებით შესრულებული სხვადასხვა წარწერები. არსებობს კონსტანტინეპოლის პატრიარქის ნიკოლოზ მისტიკოსის წერილი აფხაზთა მეფე გიორგი მეორის მიმართ, გიორგი მეორე პირადად მონაწილეობდა ალანთა მეფისა და მისი ოჯახის მონათვლაში.

შოანას შესახებ წერს გერმანელი ექიმი და მოგზაური რეინექსი, რომელმაც პირადად მოინახულა ეკლესია, საიდანაც წაიღო ორი წიგნი, ეკლესიაში უნდა ყოფილიყო წიგნთსაცავი, მაგრამ ყველა წიგნი დაკარგულია, გარდა იმ ორი წიგნისა რომელიც რეინექსმა წაიღო გერმანიაში ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში.
მარკო პიაცა

მარკო პიაცა ( დ. 6 მაისი, 1995; ზაგრები) — ხორვატი ფეხბურთელი, იტალიური კლუბის „იუვენტუსის“ ნახევარმცველი.

კარიერული სტატისტიკა
მოცემულია 2016 წლის 14 მაისის მდგომარეობით.

სანაკრებო
მიღწევები
დინამო ზაგრები:(2)
ხორვატიის პირველი ლიგა: 2014-15
ხორვატიის თასი: 2014-15

იუვენტუსი:(2)
სერია : 2016-17
იტალიის თასი: 2016-17
კარანტინი (ტელესერიალი)

კარანტინი ( - ლოკალიზაცია) — ბელგიურ სერიალ კორდონზე დაფუძნებული ამერიკული მინი-სერიალი. სერიალის პრემიერა -ის ეთერში 2016 წლის 19 აპრილს შედგა. ფილმში მოვლენები ჯორჯიის შტატის ქალაქ ატლანტაში ვითარდება, სადაც ამოუცნობი სასიკვდილო ეპიდემიის გამო ქალაქის ერთ რაიონს მთლიანად კარანტინში აქცევენ.

2016 წლის 12 მაისს -მ განაცხადა, რომ სერიალი მეორე სეზონით აღარ გაგრძელდება.

მთავარი გმირები
დევიდ გიასი მაიორი ალექს „ლექს“ კარნაჰანი
კრისტინა მოუზესი ჯენა, ლექსის შეყვარებული
კრის ვუდი ოფიცერი ჯეიკ რაილი, ლექსის მეგობარი
კრისტენ გუტოსკი კეტი ფრენკი
კლაუდია ბლეკი ექიმი საბინ ლომერსი
ჯორჯ იანგი ექიმი ვიქტორ კენერტსი
ჰანა მანგან-ლოურენსი ტერეზა, ახალგაზრდა მარტოხელა დედა
ტრევორ სენტ ჯონი ლეო გრინი
ნუხეთსეზა ჰანიმეფენდი (აბდულჰამიდ I-ის მეუღლე)

ნუხეთ-სედა (ნუხეთსეზა) ჰანიმეფენდი (დ. დაახლ. 1760 — გ. 4 ივნისი, 1850) — ოსმალეთის სულთნის, აბდულჰამიდ -ის მეუღლე და ოსმალეთის სულთნის მუსტაფა -ს დედა.

ცხოვრება
ნუხეთსეზა ჰანიმეფენდი ითვლება მუსტაფა -ს  ბიოლოგიურ დედად. იგი არ იყო სულთნის პირველი მეუღლე ამიტომ, როდესაც მუსტაფა ტახტზე ავიდა იგი ვერ გახდა ვალიდე სულთანი და მის ნაცვლად ვალიდე სულთანი გახდა აიშე სენიეფერვერ სულთანი, აბდულჰამიდ -ის პირველი მეუღლე. ნუხეთსეზა ჰანიმეფენდი გარდაიცვალა 1850 წელს, აიშე სენიეფერვერ სულთნის გარდაცვალებიდან 22 წლის შემდეგ, 90 წლის ასაკში.
ოსმალეთის სულთნების დედები

ეს არის ჩამონათვალი ოსმალეთის სულთნების ბიოლოგიური დედების. იყო ოცდათექვსმეტი სულთანი ოსმალეთის 623-წლიან ისტორიაში.

ოსმალეთის სულთნების დედები
ვალიდე სულთანი იყო ტიტული გამეფებული სულთნის დედისთვის. დედები, რომლებიც გარდაიცვალნენ მანამ, სანამ მათი ვაჟები ტახტზე ავიდოდნენ, ისინი ვერ მოესწრნენ ვალიდე სულთნის ტიტულის მიღებას. ეს სულთნები არიან: ჰიურემ სულთანი, ჰატიჯე მუაზეზ სულთანი, ემინე მიჰრიშაჰ სულთანი, რაბია შერმი სულთანი და ნუხეთსეზა ჰანიმეფენდი. ასევე იყვნენ სულთნები, რომლებიც არ ყოფილან სულთნის დედები, მაგრამ მიიღეს ვალიდე სულთნის ტიტული.

ოსმალეთის სულთნების დედების სია
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 68/262

გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 68/262 მიიღეს 2014 წლის 27 მარტს, გაეროს 68-ე სხდომაზე რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის საპასუხოდ. არასავალდებულო რეზოლუციამ, რომელსაც მხარი 100-მა სახელმწიფომ დაუჭირა, ვალდებული გახადა გაეროს გენერალური ასამბლეა ეღიარებინა უკრაინის ტერიტორიული მთლიანობა და არ ეღიარებინა ყირიმის რეფერენდუმი. თერთმეტმა ქვეყანამ არ დაუჭირა მხარი რეზოლუციას, 58-მა თავი შეიკავა, ხოლო 24-ის წარმომადგენელი უბრალოდ არ იყო სხდომაზე.

რეზოლუცია შეადგინეს და წარმოადგინეს კანადამ, კოსტა-რიკამ, გერმანიამ, ლიეტუვამ, პოლონეთმა და უკრაინამ. რეზოლუციას წინ უძღოდა გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს წარუმატებელი ცდები, რომელმაც მოიწვია შვიდი სხდომა ყირიმის კრიზისის გადასაწყვეტად. წინააღმდეგობა ამას რუსეთის ვეტომ გაუწია.
იუნონა (კოსმოსური ხომალდი)

იუნონა — -ს კოსმოსური ხომალდი, რომელიც მოგზაურობს იუპიტერის ორბიტაზე. იუნონა გაუშვეს კანავერალის კონცხის საავიაციო სადგურიდან (ინგ. ) 2011 წლის 5 აგვისტოს. არის ნაწილი პროგრამის. იუნონა იუპიტერის ორბიტაზე გავიდა 2016 წლის 4 ივლისს. კოსმოსური ხომალდი ამჟამად არის იუპიტერის პოლარულ ორბიტაზე. მის მთავარ დანიშნულებას წარმოადგენს იუპიტერის აგებულების შესწავლა, გრავიტაციული, მაგნიტური ველისა და პოლარული მაგნეტოსფეროს კვლევა. იუნონა ასევე ეძებს პასუხებს კითხვებზე თუ, როგორ ჩამოყალიბდა პლანეტა, ამის კვლევა ხდება ქვიანობის, ატმოსფეროში წყლის შემცველობის შესწავლით, მასის გადანაწილების დადგენით, ქარების შესწავლით, რომელთა სიჩქარე საშუალოდ 618 კილომეტრია საათში.

ჯუნო მეორე კოსმოსური ხომალდია, რომელიც გავიდა იუპიტერის ორბიტაზე, მისი წინამორბედი იყო გალილეო, რომელიც იუპიტერს გარს უვლიდა 1995 - 2003 წლებში. კოსმოსური ხომალდი იუნონა ფუნქციონირებს მზის ენერგიაზე, რომელიც ძირითადად დედამიწის ხელოვნური თანამგზავრების ენერგიით მომარაგების მექანიზმს წარმოადგენს. დედამიწის ორბიტაზე შორს მიმავალი ხომალდები რადიოაქტიური იზოტოპის თერმოელექტრონულ გენერატორებზე ფუნქციონირებს ხოლმე. თუმცა იუნონას სამი მზის მასივის ფრთა, თამაშობს უდიდეს როლს, როგორც მის სტაბილურობაში ასევე ენერგიით უზრუნველყოფაში.

კოსმოსური ხომალდის სახელი მოდის ბერძნულ-რომაული მითოლოგიიდან. "ღმერთმა იუპიტერმა გარშემო შემოირტყა ღრუბლები, რათა დაემალა საკუთარი ვნება და ხასიათი, თუმცა მის მეუღლეს იუნონას შეეძლო განეჭვრიტა ღრუბლებს მიღმა და დაენახა იუპიტერის ნამდვილი სახე". სახელწოდება ასევე შეიძლება გავიგოთ, როგორც აბრევიატურა - ს მისიის სრული სახელწოდების - .

ზოგადი მიმოხილვა
ჯუნოს დაასრულა ხუთწლიანი სვლა იუპიტერისაკენ და დანიშნულების ადგილზე მივიდა 2016 წლის 4 ივლისს. იუნონა 37-ჯერ შემოუვლის იუპიტერს 20 თვიანი ექსპედიციის ფარგლებში. ხომალდმა სასურველი ტრაექტორიის მისაღწევად გამოიყენა დედამიწის გრავიტაცია სიჩქარის ასაკრებად, დედამიწის ორბიტიდან გავიდა და თითქმის დედამიწასთან ერთად მოძრაობდა მზის გარშემო 2013 წლის ოქტომბრიდან, 2016 წლის 5 ივლისს ხომალდმა შეასრულა იუპიტერის ორბიტაზე შესასვლელი წვა, რათა სიჩქარე შეემცირებინა. იუნონა შეასრულებს ორ 53-დღიან შემოვლას იუპიტერის გარშემო, ამის შემდეგ 19 ოქტომბერს მოხდება კიდევ ერთი წვა, რათა ხომალდი მოხვდეს 14-დღიან პოლარულ ორბიტაზე.

პოლარულ ორბიტაზე მოხვედრის შემდეგ, ინფრაწითელი და მიკროტალღური ინსტრუმენტები დაიწყებენ ფუნქციონირებას და გაზომავენ იუპიტერის ატმოსფეროდან გამოსხივებულ თერმორადიაციას. ეს დაკვირვებები სრულყოფს წინა კვლევებს იუპიტერის შემადგენლობისა, კერძოდ შეიქმნება ღრმა წარმოდგენა ამ პლანეტაზე წყლისა და ჟანგბადის განაწილებასა და რაოდენობაზე. ინფორმაცის მოგვაწოდებს ადეკვატურ შეფასებას იუპიტერის წარმოშობაზე. იუნონა ასევე გამოიკვლევს კონვექციას, რომელიც ამოძრავებს ძირითად ცირკულაციებს იუპიტერის ატმოსფეროში. სხვა მოწყობილობებით ხომალდი მოაგროვებს ინფორმაციას იუპიტერის გრავიტაციასა და პოლარულ მაგნიტოსფეროზე.

იუნონას მისია გეგმით უნდა დასრულდეს 2018 წლის თებერვალში, 37-ჯერ ორბიტაზე შემოვლის შემდეგ. ამ დროისათვის ხომალდი ორბიტიდან გამოვა, რათა დაიწვას პლანეტის ატმოსფეროში
ედგარ რაის ბეროუზი

ედგარ რაის ბეროუზი (; დ. 1 სექტემბერი, 1875 — გ. 19 მარტი 1950) — ამერიკელი მწერალი. დიდი წვლილი შეიტანა სათავგადასავლო, სამეცნიერო ფანტასტიკისა და ფენტეზის ჟანრების განვითარებაში. მის მიერ შექმნილი ყველაზე ცნობილი პერსონაჟებია — ტარზანი და ჯონ კარტერი. ბეროუზს ეკუთვნის რომანების სერია მიწისქვეშა სამყაროზე, რომელიც იწყება რომანით „დედამიწის ბირთვთან“ (1914) და ტრიოლოგია კაპრანის კუნძულზე, დაკარგულ სამყაროზე („დროისგან დავიწყებული მიწა“, „დროისგან დავიწყებული ხალხი“ და „დროის უფსკრულის მიღმა“).
ქარწაღებულნი (წიგნი)

ქარწაღებულნი — ამერიკელი მწერლის მარგარეტ მიჩელის მიერ დაწერილი რომანი, რომელიც პირველად გამოქვეყნდა 1936 წელს. მოვლენები ვითარდება 1860-იანი წლების ამერიკის კონფედერაციულ შტატებში, სამოქალაქო ომის პერიოდში. რომანისთვის მარგარეტ მიჩელმა მიიღო პულიცერის პრემია, ხოლო რომანის „კინოადაპტაციამ“ მიიღო რეკორდული რაოდენობის — 9 — ოსკარი. რომანი 10 წლის განმავლობაში იწერებოდა.
არანის რეგიონი

არანის (ეკონომიკური) რეგიონი — აზერბაიჯანის ეკონომიკური რაიონებიდან ერთ-ერთი. არანის რეგიონში შედის შემდეგი რაიონები: აღჯაბადის, აღდაშის, ბარდის, ბეილაგანის, ბილიასუვარის, გოქჩაის, ჰაჯიყაბულის, იმიშლის, ქურდამირის, ნეფთჩალის, ევლახის, ზარდაბის და ა.შ. აგრეთვე სამი ქალაქი: მინგეჩაური, შირვანი და ევლახი.

ფართობი — 21 150 კმ², შეადგენს აზერბაიჯანის მთლიანი ტერიტორიის 24,7 %. მოსახლეობა — 1936,0 ათასი კაცი (2015 წლის მონაცემებით).

რეგიონის ტერიტორია ძირითადად ხასიათდება მშრალი სუბტროპიკული კლიმატით. რეგიონის მთავარი ბუნებრივი რესურსებია მზის ენერგია, წყლის რესურსები, წარმოდგენილი მტკვრით და არაქსით, და ვრცელი მიწის ფონდი.

მრეწველობა
რეგიონში მოიპოვება: ნავთობი, ბუნებრივი აირი, იოდის ბრომის წყალი, სხვადასხვა სამშენებლო მასალები (ქვიშა, ხრეში).

წარმოება: ინდუსტრია რეგიონში ძირითადად განვითარებულია სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ჩრდილო-დასავლეთში. ინდუსტრიების ძირითადი სფეროებია: ქიმიური, მანქანად მშენობა, მსუბუქი, კვების მრეწველობა და მრეწველობა, სამშენებლო მასალების წარმოება.

ქიმიური მრეწველობის საწარმოები განლაგებულია შემდეგ ქალაქებში: მინგეჩაურში, სალიანში და ნეფთჩალაში. სალიანში მოქმედებს პლასტმასის ქარხანა, ხოლო ნეფთჩალაში — იოდის ბრომის ქარხანა.
მანქანადმშენებლობის ცენტრებია: მინგეჩაური, შირვანი და სალიანი.

სოფლის მეურნეობა
სარწყავი სოფლის მეურნეობაში ძირითადი სფეროა, სარწყავი წყალი მიწის დამუშავებაში გამოიყენება მინგეჩაურის წყალსაცავიდან. სოფლის მეურნეობის ძირითადი სფეროებია: ბამბა, მარცვლეულის გაზრდა, მევენახეობა, სუბტროპიკული ხილების გაზრდა და მეთევზეობა. აზერბაიჯანში წარმოებული ბამბის წილის 9%-ზე მეტი მოდის ამ რეგიონზე. ასევე ამ ტერიტორიაზე გაშენებულია კარტოფილი და შაქრის ჭარხალი.

ტრანსპორტი
ამ რეგიონის ტერიტორიაზე გადის სატრანსპორტო ხაზები, რომელიც აკავშირებს ბაქოსა და საქართველოს, ირანს და თურქეთს.
აფშერონის რეგიონი

აფშერონის (ეკონომიკური) რეგიონი — აზერბაიჯანის ეკონომიკური რაიონებიდან ერთ-ერთი. რეგიონში შედის აფშერონის და ხიზის რაიონები, ასევე ქალაქი ბაქო და სუმგაითი.

ფართობი (ბაქოსთან ერთად) 5870 კმ², რაც აზერბაიჯანის მთლიანი ფართობის 7% შეადგენს, ხოლო ბაქოს გარეშე — 3730 კმ²-ია. მოსახლეობა (ბაქოს გარეშე) — 551,8 ათასი კაცია (2015 წლის მიხედვით), ხოლო ბაქოსთან ერთად — 2756 ათასი კაცია.

ეკონომიკა
აფშერონის ეკონომიკური რეგიონი — ქვეყნის მთავარი საწვავის და ენერგეტიკის ბაზაა, რომელიც აწარმოებს ქვეყნის ნავთობის, ბუნებრივი აირის და ელექტრო-ენერგიის მნიშვნელოვან ნაწილს.

განვითარებულია ნავთობპროდუქტების და ქიმიური პროდუქტების წარმოება, მძიმე მრეწველობა, შავი და ფერადი მეტალურგია, ენერგეტიკა, მსუბუქი და კვების მრეწველობა, სამშენებლო მრეწველობა, სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა და მომსახურების სექტორი.

ასევე განვითარებულია რძის პროდუქციი დამზადება, მეფრინველეობა, მეცხვარეობა, ბოსტნეულის წარმოება, მებაღეობა, მევენახეობა. რეგიონის აგროკლიმატური პირობები საშუალებას აძლევს, რომ აქ გაიზარდოს ზეთისხილი, ზაფრანა, ნუში, ლეღვი, ყურძენი და საზამთრო.