iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
სომხეთის საზოგადოებრივი რადიო

სომხეთის საზოგადოებრივი რადიო — საზოგადოებრივი რადიოსადგური სომხეთში, რომელიც მაუწყებლობს ულტრამოკლე და საშუალო ტალღების დიაპაზონში, საკაბელო რადიოქსელით, ინტერნეტითა და თანამგზავრული კავშირით და (ევროპა), 36 (ევრაზია), 19 (ჩრდილოეთი ამერიკა). რადიოსადგურის საეთერო ბადე შედგება საზოგადოებრივ-პოლიტიკური, საინფორმაციო, კულტურულ-გასართობი, სპორტული და მუსიკალური გადაცემებისაგან.

რადიოსადგურის შექმნა
1925 წლის 23 თებერვალს სომხეთის სსრ-ის კომუნისტური პარტიის ცენტრალურმა კომიტეტმა ქალაქ ერევანში რესპუბლიკური მნიშვნელობის რადიოსადგურის შექმნა გადაწყვიტა. საცდელი რადიომაუწყებლობა 1926 წლის 1 სექტემბერს დაიწყო, ხოლო რეგულარული მაუწყებლობა კი 1926-1927 წლებში. 1933 წელს შეიქმნა სომხეთის სსრ-ის სახალხო კომისარების საბჭოსთან არსებული რადიოფიკაციისა და რადიომაუწყებლობის კომიტეტი (სომხეთის სსრ-ის რადიოკომიტეტი), 1957-წლიდან სომხეთის სსრ-ის ტევიზიისა და რადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტი (სომხეთის სსრ-ის სახტელერადიო).

1990-იანი წლების დასაწყისში სომხეთის სახტელერადიო გარდაიქმნა სომხეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო ტელერადიოკომპანიად (სომხეთის რესპუბლიკის სტრკ). 1990-იან წლებში სომხეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო ტელერადიოკომპანიამ რადიოს მეორე პროგრამა გაუშვა, თუმცა რამდენიმე წელიწადში ის დაიხურა.

სომხეთის საზოგადოებრივი რადიო - ევროპის მაუწყებელთა კავშირის აქტიური წევრი
2005 წლის 7-8 ივლისს ხორვატიის ქალაქ დუბროვნიკში გამართულ ევროპის მაუწყებელთა კავშირის 56-ე გენერალურ ასამბლეაზე, სომხეთის საზოგადოებრივი ტელე და რადიო კომპანია ამ ეროვნული მაუწყებლების პროფესიული ასოციაციის სრულუფლებიანი წევრი გახდა. 2004 წლამდე სომხეთის საზოგადოებრივი ტელე და რადიო კომპანია ევროპის მაუწყებელთა კავშირის ასოცირებული წევრი იყო. ამგვარად, სომხეთის საზოგადოებრივმა რადიომ პროგრამების რეტრანსლირებისა და ევროპის მაუწყებელთა კავშირის პროექტებში მონაწილეობის უფლება მიიღო.

საერთაშორისო მაუწყებლობა
სომხურის გარდა, საზოგადოებრივი რადიოს მაუწყებლობა საერთაშორისო და სომხეთის ეროვნული უმცირესობების ენებზეც მიმდინარეობს. მაუწყებლობა ხორციელდება შემდეგ ენებზე: სომხურ, აზერბაიჯანულ, არაბულ, გერმანულ, ესპანურ, თურქულ, ინგლისურ, რუსულ, სპარსულ, ფრანგულ და ქართულ ენებზე.
მიგელ ტროვოადა

მიგელ ტროვოადა (; დ. 27 დეკემბერი, 1936) — სან-ტომე და პრინსიპის პრემიერ-მინისტრი 1975-1979 წლებში და სან-ტომე და პრინსიპის პრეზიდენტი 1991-2001 წლებში. 2014 წლის 16 ივლისს, იგი გაეროს გენერალური მდივნის სპეციალურ წარმომადგენლად და გვინეა-ბისაუში მდებარე გაეროს ინტეგრირებული სამშვიდობო ოფისის ხელმძღვანელად დაინიშნა. აღნიშნულ თანამდებობების დაკავებამდე, ტროვოადა გვინეის ყურის კომისიის აღმასრულებელი მდივანი იყო.

ბიოგრაფია
მიგელ ტროვოადა დაიბადა 1936 წლის 27 დეკემბერს, სან-ტომეში. მან ანგოლის საშუალო სკოლა დაამთავრა და შემდეგ, სწავლა ლისაბონის უნივერსიტეტში, სამართლის ფაკულტეტზე განაგრძო. 1960 წელს, ტროვოადამ, ყოფილ თანაკლასელ მანუელ პინტუ და კოშტასთან თანამშრომლობით, „სან-ტომე და პრინსიპის გათავისუფლების კომიტეტი“ დააარსა, რომელსაც, 1972 წელს, „სან-ტომე და პრინსიპის განმათავისუფლებელი მოძრაობა“ ეწოდა. 1961-1975 წლებში, გაბონში მდებარე საკუთარი შტაბ-ბინების ხელმძღვანელობისთვის, მას საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა ეკავა. ტროვოადას მეშვეობით, 1972 წელს, აფრიკული ერთიანობის ორგანიზაციის აღიარება მოხდა.

პორტუგალიაში, მიხაკების რევოლუციით ესტადო-ნოვოს რეჟიმის დამხობის შემდეგ, მიგელ ტროვოადა სან-ტომე და პრინსიპის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა ეკავა (12 ივლისი, 1975 — 9 აპრილი, 1979). თუმცა, პრეზიდენტსა და მას შორის არსებული ურთიერთობა დაიძაბა, რაც საბოლოოდ, იმით დასრულდა, რომ პრეზიდენტმა კოშტამ, 1979 წელს, პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა გაუქმებულად გამოაცხადა. რამდენიმე თვის შემდეგ, ტროვოადას ბრალად დაედო მთავრობის წინააღმდეგ შეთქმულება. 21 თვის განმავლობაში, იგი პატიმრობაში იმყოფებოდა და გათავისუფლების შემდეგ, ქვეყნიდან, საფრანგეთში გააძევეს. 1990 წლის მაისში, დემოკრატიული კონსტიტუციის მიღების შემდეგ, მიგელ ტროვოადა სამშობლოში დაბრუნდა და საპრეზიდენტო არჩევნებში საკუთარი კანდიდატურა წარადგინა.

1991 წელს, ტროვოადამ ქვეყნის ისტორიაში პირველად გამართულ მრავალპარტიულ საპრეზიდენტო არჩევნებში გაიმარჯვა და სან-ტომე და პრინსიპის პრეზიდენტი გახდა. 1996 წელს, იგი მეორე ვადით აირჩიეს პრეზიდენტად. თანამდებობის დაკავებისას, იგი არც ერთი პოლიტიკური პარტიის წევრი არ იყო, მაგრამ პირველი ვადის მიწურულს, მან ახალი პოლიტიკური პარტია — „დამოუკიდებელი დემოკრატიული მოძრაობა“ ჩამოაყალიბა.

1995 წლის 15-დან 21 აგვისტომდე მიმდინარე პუტჩის პერიოდში, მისი მთავრობა დაამხეს.

პრეზიდენტმა ტროვოადამ, თანამდებობა 2001 წლის 3 სექტემბერს დატოვა, მას შემდეგ, რაც ქვეყნის მომავალ პრეზიდენტად ფრადიკე დე მენეზეში აირჩიეს.

2009 წლის 21 იანვარს, მიგელ ტროვოადა, გვინეის ყურის კომისიის აღმასრულებელ მდივნად დაინიშნა.

მიგელ ტროვოადას შვილი, პატრის ტროვოადა, აგრეთვე, პოლიტიკოსია და 2008 წელს სან-ტომე და პრინსიპის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა ეკავა.
ყირიმის ასტროფიზიკური ობსერვატორია

ყირიმის ასტროფიზიკური ობსერვატორია — ობსერვატორია უკრაინაში, ყირიმის ნახევარკუნძულზე, ბახჩისარაის რაიონის სოფელ ნაუჩნისთან, სიმფეროპოლიდან 25 კილომეტრის მოშორებით. მსოფლიო მასშტაბით დღემდე ერთ-ერთი მოწინავეა მცირე პლანეტების აღმოჩენის სეგმენტში. 1966-2007 წლებში ობსერვატორიდან სულ 1286 მცირე პლანეტა აღმოაჩინეს.

ობსერვატორია 1945 წლის 30 ივნისს გაიხსნა სოფელ სეიმიზის სიახლოვეს. 1947 წლიდან გამოსცემს ყირიმის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის ბიულეტენს, რომელიც 1977 წლიდან ინგლისურ ენაზეც გამოდის.

კვლევის ძირითად ობიექტებს შორისაა გალაქტიკათა ნისლეულები და კოსმოსური გამოსხივების წყაროები; კოსმოსურ ობიექტებზე რადიოინტერფერომეტრით დაკვირვება, მზის აქტივობა და მისი ქიმირუი შემადგენლობა და მაგნეტიზმი; მზის სისტემის პლანეტები და ასტეროიდები; კონტინენტების გლობალური გადაადგილება და დედამიწის პოლისები; მიწისზედა და კოსმოსური ტელესკოპების განვითარება.

2010 წლის მონაცემებით, ყირიმის ასტროფიზიკური ობსერვატორია მე-15 ადგილზე იყო მსოფლიოში აღმოჩენილ მცირე პლანეტათა რაოდენობით.

1960 წლისთვის ობსერვატრია ფლობდა ევროპაში ერთ-ერთ უდიდეს რეფლექტროს — შაინის სარკისებურ ტელესკოპს, რომელიც მეორე უდიდესი ოპტიკური ტელესკოპი იყო საბჭოთა კავშირში და უდიდესი უკრაინაში.

ობსერვატორიას დიდ საფრთხეს უქმნის 2009 წელს მის სიახლოვეს აშენებული გასართობი კომპლექსი.
აფიფე ჟალე

აფიფე ჟალე (; დ. 1902, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 24 ივლისი 1941, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მსახიობი, რომელიც ცნობილია, როგორც პირველი მაჰმადიანი თეატრის მსახიობი თურქეთში.

ბიოგრაფია და კარიერა
ჟალე დაიბადა 1902 წელს სტამბოლში, ჰიდაიეთის და მისი მეუღლის მეთიეს ოჯახში. ჰყავდა და ბეჯიე და ძმა სალაჰი.

აფიფე სწავლობდა სტამბოლის გოგონათა სამრეწველო სკოლაში, თუმცა, მას მსახიობობა სურდა. ოსმალეთის იმპერიაში მაჰმადიან თურქ ქალებს, შინაგან საქმეთა სამინისტროს განკარგულებით, უფლება არ ჰქონდათ ეთამაშათ სცენაზე. ამის უფლება მხოლოდ არამუსლიმ ქალებს, — ბერძნებს, სომხებს და ებრაელებს ანუ უმცირესობებს ჰქონდათ

აფიფეს დებიუტი სცენაზე 1920 წელს შედგა, სადაც მან „ემელის“ როლი შეასრულა თეატრალურ პიესა „“-ში, რომელიც დაიწერა ჰუსეინ სუათის მიერ. როლი მას შემდეგ გახდა ვაკანტური, რაც სომეხი ელიზა მინემეჯიანი საზღვარგარეთ წავიდა. ამ პიესისთვის სასცენო სახელი „ჟალე“ მიიღო, რის შემდეგაც მას შერჩა აფიფე ჟალეს სახელი. ქადიქიოის „აპოლოს თეატრში“ გამოსვლით, აფიფე ჟალე გახდა ქვეყნის პირველი მაჰმადიანი თურქი მსახიობი. მას მინიმუმ ორჯერ მოუწია დამალვა საპოლიციო შემოწმებისგან პიესის მიმდინარეობისას. კონსერვატორიის მმართველობა გააფრთხილეს შეზღუდვების თაობაზე, რამაც 1921 წელს ჟალეს გარიცხვა გამოიწვია. ამის შემდეგ, სხვადასხვა სახელებით თამაშობდა სხვადასხვა თეატრში.

აფიფე ჟალეს ტრაგიკული ცხოვრება ორჯერ ასახეს კინოში, პირველად 1987 წელს რეჟისორმა შაჰინ ქაიჰუნმა, ხოლო მოგვიანებით ჯეიდა ასლი ქილიჩქირანმა 2008 წელს ფილმით „“, ორივე ფილმში მთავარი როლი მიუჟდე არმა შეასრულა.

1998 წლის დეკემბერში, თურქეთის სახელმწიფო ოპერისა და ბალეტის თეატრში შედგა პრემიერა თანამედროვე ბალეტისა „აფიფეს“. შეადგინა თურგაი ერდენერმა, ხოლო ქორეოგრაფია ეკუთვნის ბეიჰან მერფის. ორი აქტისგან შემდგარი დრამა ასახავს აფიფეს ცხოვრების ოთხ ეტაპს ფერებით: ოქრო (ახალგაზრდობა), წითელი (ბრძოლა), იისფერი (ნარკომანია) და ვერცხლისფერი (სიკვდილი).

2000 წელს გამოვიდა მუსიკალური ალბომი „“, რომელიც შეიცავს კლასიკურ მუსიკას შესრულებულს სოპრანო სელვა ერდენერის მიერ, რომელსაც აკომპანემენტს უწევდა რადიო „მოსკოვის“ ჩაიკოვსკის სიმფონიური ორკესტრი.

სტამბოლის ბეშიქთაშის რაიონის ორთაქიოის მიკრორაიონში, მის პატივსაცემად ეწოდა სახელები კულტურულ ცენტრს „აფიფე ჟალეს კულტურის ცენტრი“ და თეატრს „აფიფეს ჟალეს სცენა“.

1997 წლიდან, დაწესებულია ყოველწლიური ჯილდო „აფიფე ჟალეს თეატრალური ჯილდო“, რომელიც ენიჭება გამორჩეულ თეატრის მსახიობებს.
მიქაელ სირიელი

მიქაელ სირიელი (ცნობილი როგორც მიქაელ დიდი; ; დ. 1126, მელიტენე — გ. 7 ნოემბერი, 1199, ბარ საუმას მონასტერი) — სირიელ იაკობიტთა მართლამადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი 1166-1199 წლებში, სირიულ ენაზე დაწერილი შუასაუკუნეების ქრონიკების ავტორი.

დაიბადა სასულიერო პირის ოჯახში. მამამისი ელია (ელისა) კინდასი იყო მღვდელი.

ჩვენს დრომდე მოღწეულია მისი რამდენიმე ნაშრომი, მაგრამ ისტორიოგრაფიაში ის ცნობილია როგორც „ქრონიკების“ ავტორი, რომელიც მოიცავს პერიოდს სამყაროს შექმნიდან საუკუნემდე. ქრონიკა მნიშვნელოვანია ასევე იმ თვალსაზრისითაც რომ ის მოიცავს ჩვენამდე არ მოღწეული ნაწარმოებების ფრაგმენტებს.

„ქრონიკა“ მოიცავს ფლავიუსის მოწმობას, ასევე ადასტურებს ფრანკ-კათოლიკების შემწყნარებლობას მონოფიზიტების მიმართ. ქრონიკებში არაა აღწერილი ქრისტიანებს შორის არცერთი რელიგიური დაპირისპირება.

ჩვენამდე მოღწეულია 1598 წელს სირიულ ენაზე გადაწერილი ასლი. ხელნაწერი ინახება ხალების (ალეპო) ეკლესიაში და მისი შესწავლა შეუძლებელია. ფრანგა მეცნიერმა ჟან ბატისტ შაბომ შექმნა ხელნაწერი ასლი და გადათარგმნა ფრანგულად. ასევე არსებობს 1246 წლის მოკლე ძველსომხური თარგმანი აღნიშნული ხელნაწერისა, რომელიც 1868 წელს ფრანგულ ენაზე გამოსცა ვიქტორ ნალგლუამ.

საინტერესო ფაქტები
მიქაელ სირიელის გადმოცემით „536 წელს მზე გამუქდა და ეს სიბნელე გაგრძელდა 18 თვე ისე რომ ნაყოფიც ვერ დამწიფდა“. აღნიშნული მონაცემები გამოყენებულ იქნა ნასა-ს მეცნიერების მიერ კლიმატური ცვლილებების ანგარიშთან დაკავშირებით, რომელიც დაკავშირებული იყო ვულკანის ამოფრქვევასთან.
აგანის ესპანური ხიდი

აგანის ესპანური ხიდი — ქვის თაღოვანი ხიდი გუამის ქალაქ ჰაგატნაში. აგებულია 1800 წელს ესპანეთის გუბერნატორ მანუელ მუროს ადმინისტრაციის დროს. ეს ერთადერთი შემორჩენილი ესპანური ხიდია აშშ-ის გუამის ტერიტორიის დედაქალაქ ჰაგატნაში. აგრეთვე ცნობილი როგორც , მდებარეობს ასპენალის ქუჩის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში და 1974 წლიდან შეტანილია აშშ-ის ისტორიული ადგილების ეროვნულ რეესტრში.
სულგუნი

სულგუნი (სულუგუნი; სვან. სჷლგინ, გუ̂ა̈რჯილ, ლჷჯმარე; მეგრ. სელეგინი; იმერ. სურგუნი) — ქართული ყველის სახეობა. მზადდება ძროხის ან კამეჩის ახალმოწველილი რძისგან. ტრადიციულად სამეგრელოსა და სვანეთის რეგიონებში აწარმოებდნენ. სულგუნის დამზადებისას ახლად ამოყვანილ „ჩვილ“ ყველს ჩაჭრიან რძეში ან თბილ წყალში და ზელენ ხელით ვიდრე არ ამოიწელება. შემდეგ ამ მასას მოაყრიან მარილს, მრგვალ თავებად შეახვევენ, ერთხანს ცივ წყალში ამყოფებენ და მერე შესანახად ჩაყრიან წათხში. შენახვის ხანგრძლივობით გამოირჩევა შებოლილი სულგუნი, რომელიც მკვრივია და სპეციფიკური სასიამოვნო სუნი და გემო აქვს.

სულგუნისაგან ამზადებენ აგრეთვე სხვადასხვა ფორმის „პწნილებს“, ფიგურებს (მაგ., ჩიტი, ხარის უღელი, ჭაპანი, ირემი, ცხვარი და ა.შ.). ეს ფიგურები საახალწლო სარიტუალო პურების მსგავსად ძველი რელიგიური რწმენა-წარმოდგენების კვალობაზეა შექმნილი და ძირითადად ნაყოფიერებისა და გამრავლების იდეას ემსახურებოდა.

 საუკუნის ბოლოს სულგუნი ექსპორტზე გადიოდა ევროპის ქვეყნებში. ტრადიციულად სულგუნს დასავლეთ საქართველოში აწარმოებდნენ, თუმცა ბოლო 40 წელიწადი სულგუნი მთელ საქართველოში იწარმოება. სულგუნი შეიძლება იყოს ჭყინტი, მშრალი, დავარგებული, შებოლილი ან ტრადიციული სუნელების, თაფლისა თუ ღვინის არომატი ჰქონდეს.

2017 წელს წარმოებული იყო 1,327.7 ტ. ამ ყველის მიმართ ინტერესის გამო მისი წარმოება სხვა ქვეყნებშიც დაიწყეს.

სულგუნი, ძველ ქართულში „სულდგუნი“, მოხსენიებული აქვთ სულხან-საბა ორბელიანსა ( ს.) და დავით ჩუბინაშვილს ( ს.). საშუალო ფეოდალურ ხანაში სულგუნი ამავე სახელწოდებით არსებობდა. ივანე ჯავახიშვილის აზრით, სულგუნი „სუელ“-ისაგან მომდინარეობს, „სუელ“ ფუძის ნათესაობითი ბრუნვის „სუელის“ (შრატ-ის) ფორმაზე -„გან“ ელემენტის დართვით.
ტანზანიის გეოგრაფია

ტანზანიის გეოგრაფია — მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. მას აქვს ბევრი მტკნარი და მლაშე ტბები, ეროვნული პარკები და აფრიკის უმაღლესი მწვერვალი კილიმანჯარო (5,895 მ.).

ტანზანიის ჩრდილოეთი არის მთიანი. იქ არის უსამბარას და პარეს ქედები. ჩრდილოეთშია აქტიური ვულკანი მერუ და კილიმანჯარო რომელსაც ყოველწლიურად ათასობით ტურისტი ნახულობს. მთების დასავლეთით გადის გრეგორის რღვევის ხაზი, რომელიც აღმოსავლეთ აფრიკის რღვევის ხაზის ნაწილია. რღვევის ხაზის ტერიტორიაზე მდებარეობს ბევრი მლაშე ტბა, მათ შორის: ნატრონი, მანიარა, ეიასი. რღვევის ხაზი მოიცავს ასევე კრატერის მთიანეთს სადაც მდებარეობს ნგორონგოროს დაცული ტერიტორია. კრატერიდან სამხრეთით მდებარეობს სერენგეტის ეროვნული პარკი.

ჩრდილო-დასავლეთში კენია-უგანდის საზღვართან მდებარეობს ტბა ვიქტორია, რომელიც ზედაპირის ფართობით აფრიკაში უდიდესია. ეს ტბა ტრადიციულად მიიჩნევა ნილოსის სათავედ. მისგან სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს ტბა ტანგანიიკა, რომელიც ტანზანიას კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკისგან ყოფს. ის ბაიკალის შემდეგ მსოფლიოში ყველაზე ღრმა ტბად მიიჩნევა. ამ ტბებს შორის მოქცეული ბრტყელი ტერიტორია ბუნების მსოფლიო ფონდის მიერ ცენტრალური ზიმბაზიური მიომბოს ტყის ეკორეგიონის ნაწილად მიიჩნევა.

ტანზანიის ცენტრალური ნაწილი წარმოადგენს დიდ პლატოს, რომელიც აღმოსავლეთი აფრიკის პლატოს ნაწილია. პლატოს სამხრეთი არის მდელო, რომლის უდიდეს ნაწილზეც მდებარეობს სელუსის ეროვნული პარკი. პლატოს ჩრდილოეთი წარმოადგენსსახნავ მიწებს, სადაც ასევე მდებარეობს დედაქალაქი - დოდომა.

ტანზანიის აღმოსავლეთ სანაპიროზე არის ქვეყნის უდიდესი ქალაქი და ყოფილი დედაქალაქი - დარ-ეს-სალამი. ქალაქიდან ჩრდილოეთით ზანზიბარის არქიპელაგზე მდებარეობს ზანზიბარის ვატონომიური რესპუბლიკა. სანაპირო აღმოსავლეთ-აფრიკული მანგროს ტყეების სამშობლოა.

ადმინისტრაციულად ტანზანია დაყოფილია 30 რეგიონად. მათგან ზანზიბარის კუნძულზე მდებარეობს სამი, ხოლო კუნძულ პემბაზე ორი.

ტანზანიაში არის ტროპიკული კლიმატი, გარკვეული რეგიონალური განსხვავებებით. მაღალმთიან რეგიონში ტემპერატურა მერყეობს 10 - 20 ° -ს შორის. დანარჩენ ტერიტორიაზე ტემპერატურა 20 °-ზე ქვემოთ იშვიათად ჩამოდის. ყველაზე ცხელი პერიოდია ნოემბერი-თებერვალი (25–31 °), ხოლო ყველაზე ცივი მაისი-აგვისტო (15–20 °).
ნატურმორტი ჩალის ქუდით

ნატურმორტი ჩალის ქუდით — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, ასევე ცნობილი სახელით „ნატურმორტი ყვითელი ჩალის ქუდით“ ან „ნატურმორტი ქუდით და ჩიბუხით“, შესრულებული 1881 ან 1885 წლის ნოემბრის ბოლოსა და დეკემბრის დასაწყისში, იმ პერიოდში, როდესაც ვინსენტი ქალაქ ნუენენში ცხოვრობდა.

ვან გოგი ნუენენში
1884 წლის ნოემბერში ვინსენტი ახალი ტილოების, ნატურმორტების შექმნას იწყებს, ხატავს ბოთლებს, თასებს, ქოთნებსა და სხვა ნივთებს. ნატურმორტი ჩალის ქუდით სწორედ მაშინ, ნუენენში შექმნა. ის წერდა, რომ ნამუშევრების გაყიდვა ძალიან რთული იქნებუდა, მაგრამ სჯეროდა, რომ იმ ზამთარს შექმნილი ნატურმორტები ძვირად ფასობდნენ. იმ ორი წლის განმავლობაში, როცა ვან გოგი ნუენენში იმყოფებოდა, მრავალი აკვარელის და 200-მდე ზეთის საღებავებით შესრულებული ნამუშევარი შექმნა. ამასთან გაამრავალფეროვნა პალიტრა, ნახატებში გამოიყენა ახალი, განსხვავებული ფერები, მათ შორის ოხრა, მიწისფერი, ძალიან მუქი მწვანე, რამაც მის ნამუშევრებს ახალი იერი შესძინა. როცა თეოს, ვინსენტის ახალი ნახატების პარიზში გაყიდვა გაუჭირდა, მისწერა მას, რომ ნახატები ძალიან მუქი და იმ დროინდელი იმპრესიონისტების ნამუშევრებისგან რადიკალურად განსხვავებული იყო.

ნამუშევარი ერთ-ერთია კროლერ-მიულერის მუზეუმის კოლექციიდან ოტერლოში, ნიდერლანდებში.
ჩონჩხის თავის ქალა სიგარეტით

ჩონჩხის თავის ქალა სიგარეტით — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული ზეთის საღებავებით ტილოზე. ნახატი არ არის დათარიღებული, მაგრამ მისი შესრულების სავარაუდო თარიღია 1885-1886 წლების ზამთარი იმ პერიოდში, როცა ნახატი შეიქმნა, ცნობილია, რომ ვან გოგი ანტვერპენის სამხატვრო აკადემიაში სწავლობდა და როგორც შემდეგ თქვა, გაკვეთილები და სასწავლო პროგრამა ძალიან მოსაწყენი იყო და არაფერს ასწავლიდა მას.
ბრაუნასი

ბრაუნასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 425 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 030 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13,3 კმ²-ზე. ფართობი 378 318 კმ²-ია.
კარმეზია

კარმეზია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 663 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 446 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9,44 კმ²-ზე. ფართობი 259 103 კმ²-ია.
კოლუნა (მინას-ჟერაისი)

კოლუნა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 691 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 024 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25,89 კმ²-ზე. ფართობი 348 492 კმ²-ია.
დივინოლანდია-დი-მინასი

დივინოლანდია-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 748 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 024 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 52,76 კმ²-ზე. ფართობი 133 120 კმ²-ია.
დორის-დი-გუანიაინსი

დორის-დი-გუანიაინსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 223 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13,67 კმ²-ზე. ფართობი 382 124 კმ²-ია.
სანტა-ეფიჟენია-დი-მინასი

სანტა-ეფიჟენია-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 600 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34,86 კმ²-ზე. ფართობი 131 965 კმ²-ია.
სან-ჟუან-ევანჟელისტა

სან-ჟუან-ევანჟელისტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 689 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32,53 კმ²-ზე. ფართობი 478 183 კმ²-ია.
სარდოა

სარდოა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 594 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39,42 კმ²-ზე. ფართობი 141 904 კმ²-ია.
სენიორა-დუ-პორტუ

სენიორა-დუ-პორტუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 497 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9,15 კმ²-ზე. ფართობი 382 328 კმ²-ია.
პირველი შუქი (ასტრონომია)

პირველი შუქი — ასტრონომიაში, ტელესკოპის პირველი გამოყენება (ზოგადად ახალი ინსტრუმენტის) ასტრონომიული ფოტოს გადასაღებად მისი აწყობის შემდეგ. ხშირად ეს არაა ტელესკოპში პირველი გახედვა; კომპონენტების გასასწორებლად, ოპტიკური ტესტები ხშირად დღის შუქზეც ტარდება. როგორც წესი, პირველ ფოტოს ნაკლები სამეცნიერო ღირებულება აქვს და გამოირჩევა ცუდი ხარისხით, რადგან ტელესკოპის მრავალი ელემენტი ჯერ კიდევ საჭიროებს მორგებას ოპტიმალურ ეფექტიანობაზე. მიუხედავად ამისა, პირველი შუქი ყოველთვის ამაღელვებელია როგორც ტელესკოპის დამპროექტებლების, ამშენებლებისა და ასტრონომთა საზოგადოებისათვის, ისე მათთვის, ვინც ტელესკოპის მშენებლობის წლებში მისადმი სკეპტიკურად იყვნენ განწყობილნი. გადასაღებ საგნად როგორც წესი, ირჩევენ კარგად ცნობილ და გამორჩეულ ასტრონომიულ ობიექტს.

მაგალითად, 200-ინჩიანი ჰეილის ტელესკოპის პირველი შუქისათვის 1949 წლის 26 იანვარს, ამერიკელი ასტრონომის, ედუინ ჰაბლის მითითებით 2261 (ჰაბლის ცვალებადი ნისლეული) აირჩიეს. სურათი შემდეგ მრავალ ჟურნალში გამოქვეყნდა და დღემდე ხელმისაწვდომია -ის არქივებში.

ისააკ ნიუტონის ტელესკოპს ორი პირველი შუქი ჰქონდა: ერთი ინგლისში, 1965 წელს, თავისი პირველი სარკით, მეორე კი 1984 წელს, კუნძულ ლა-პალმაზე. მეორე პირველი შუქი წარიმართა ვიდეო-კამერით, რომელმაც კიბორჩხალას პულსარის გაელვება გადაიღო.

დიდ ბინოკულარულ ტელესკოპს პირველი შუქი 2005 წლის 12 ოქტომბერს ჰქონდა თავის ძირითადი სარკით, რომელმაც 30 მლნ სინათლის წლის მანძილზე მდებარე გალაქტიკა 891 გადაიღო.

10,4-მეტრიანი კანარის დიდი ტელესკოპის პირველი შუქი შედგა 2007 წლის 14 ივლისს, 1205081-ის გადაღებით.

-ს თანამგზავრული ობსერვატორია -ის პირველი შუქი 2013 წლის 17 ივლისს შედგა. მკვლევართა განცხადებით, პირველმა სურათებმა მოლოდინს გადააჭარბა.

გალერეა
I Am a Ukrainian

„ “ — ინტერნეტ ვირუსული ვიდეო, რომელიც პირველად 2014 წელს -ზე გამოქვეყნდა. ვიდეოში ნაჩვენებია ახალგაზრდა უკრაინელი ქალი რომელიც მხარს უჭერს 2014 წლის უკრაინის რევოლუციას. ფილმის ავტორი გრემ მიტჩელია. იმავე წლის მარტის ბოლოს ვიდეოს უკვე 8 მილიონამდე ნახვა ჰქონდა.

უსაფრთხოებიდან გამომდინარე თავდაპირველად ქალის ვინაობა უცნობი იყო, მაგრამ საბოლოოდ მისი ვინაობა ცნობილი გახდა. ვიდეოში გადაღებული ახალგაზრდა ქალი კიევის ტარას შევჩენკოს ეროვნული უნივერსიტეტის უკრაინული ლიტერატურის ფაკულტეტის დოქტორანტი იულია მარუშევსკაია აღმოჩნდა. მარუშევსკაიამ და ბრიტანელმა ფოტოგრაფმა გრემ მიტჩელმა ეს ვიდეო 22 იანვარს ხუთი ადამიანის დაღუპვის შემდეგ გადაიღეს, რომელთაგან სამი ცეცხლსასროლ იარაღს ემსხვერპლა. მარუშევსკაია გრძნობდა, რომ მას ევრომაიდანისთვის უფრო მეტი უნდა გაეკეთებინა და იმედგაცრუებული იყო საპროტესტო აქციებთან დაკავშირებით უცხოელების ქცევით. მას სურდა მაყურებლებისთვის ეთქვა, რომ უკრაინელებს საკუთარი ხელისუფლების შეცვლა ქვეყანაში არსებული უკონტროლო კორუფციის გამო უნდოდათ. მათ გადაიღეს ინგლისურენოვანი ვიდეო რომლის ხანგრძლივობაც 2 წუთი და 4 წამია. 2015 წლის ივლისში ოდესის გუბერნატორმა მიხეილ სააკაშვილმა განაცხადა, რომ იულია მარუშევსკაია ოდესის რეგიონული სახელმწიფო ადმინისტრაციის თავმჯდომარის მოადგილედ დაინიშნა. მიხეილ სააკაშვილის თქმით, მანამდე იულია მარუშევსკაიამ ჰარვარდისა და სტენფორდის უნივერსიტეტებში გაიარა პრაქტიკა.

პოპულარობა
ვიდეო -ზე 2014 წლის 10 თებერვალს აიტვირთა. 19 თებერვლის მონაცემებით, ვიდეომ 3,5 მილიონი ნახვა დააგროვა. 21 თებერვალს მას უკვე 5,2 მილიონი ნახვა ჰქონდა, 22 თებერვალს 6 მილიონი, ხოლო 27 თებერვალს ნახვების რაოდენობამ 7 მილიონი შეადგინა. 2015 წლის სექტემბრის მდგომარეობით, ვიდეომ 8,5 მილიონი ნახვა მოაგროვა.

ვიდეომ მთლიანობაში დადებითი გამოხმაურება მიიღო, 10 000-ზე მეტი მხარდამჭერი კომენტარით. 21 თებერვლისთვის ვიდეოს 70 000 „მოწონება“ და 4 000 „არმოწონება“ ჰქონდა. ნაკლები ხმა მოწინააღმდეგეებს ჰქონდათ, რომლებიც რევოლუციას ეწინააღმდეგებოდნენ და ამ ყოველივეს ძალიან ცალმხრივად მიიჩნევდნენ. ის ასევე კრიტიკის ობიექტი გახდა ნაწარმის პროფესიული ღირებულებების კუთხით და შედარება კეთდებოდა ვირუსულ ვიდეო 2012-თან რომელმაც მაყურებელი შეაცდინა.

 -ის შეფასებით, 2014 წლის უკრაინის რევოლუციის დროს ამ ვიდეომ ყველაზე დიდი ზეგავლენა მოახდინა. ასევე მიმდინარეობდა მუშაობა სრულმეტრაჟიან დოკუმენტურ ფილმზე იულიასა და უკრაინის პროგრესზე მისი ვიდეოდან ერთი წლის შემდეგ.
მანიარა

მანიარა — თხელი ტბა, აღმოსავლეთი აფრიკის ნაპრალზე ტანზანიაში. სახელი მომდინარეობს მასაური ენიდან ემანიარა, რაც ტბის ნაპირებზე მზარდ რძიანას აღნიშნავს.

ტბა მდებარეობს მანიარას ეროვნულ პარკში. პარკის ფართობია 329 კმ² და იქ ბინადრობენ: ბეჰემოთები, იმპალები, სპილოები, გნუები, აფრიკული კამეჩები და ჟირაფები. პარკის ტერიტორიაზე იზრდება გიგანტური ფიკუსები და ამერიკული წითელი ხეები. ტბაზე 300-ზე მეტი გადამფრენი ფრინველის დაკვირვებაა შესაძლებელი, მათ შორის ფლამინგოების.
ალოის ჰიტლერი

ალოის ჰიტლერი (; დ. 7 ივნისი, 1837, სოფელი შტრონეზე, ავსტრიის იმპერია — გ. 3 იანვარი, 1903, ლინცი, ავსტრია-უნგრეთი) — ავსტრიელი მებაჟე, ადოლფ ჰიტლერის მამა.

წარმოშობა
ჯერ კიდევ ბავშვმა მიიღო დედის გვარი, რადგანაც მისი მონათვლის დოკუმენტში არ ეწერა მამამისის სახელი, რის გამოც იქ იდგა შენიშვნა — „უკანონოდ დაბადებული“. ეს სტატუსი მას 39 წლამდე შერჩა.
კლარა ჰიტლერი

კლარა ჰიტლერი (; დ. 12 აგვისტო, 1860, ვაიტრა, ავსტრიის იმპერია — გ. 21 დეკემბერი, 1907, ლინცი, ავსტრია-უნგრეთი) — ალოის ჰიტლერის მეუღლე და ადოლფ ჰიტლერის დედა.

შვილები
გუსტავ ჰიტლერი (10 მაისი, 1885 — 8 დეკემბერი, 1887)
იდა ჰიტლერი (23 სექტემბერი, 1886 — 2 იანვარი, 1888)
ოტტო ჰიტლერი (1887 — 1887)
ადოლფ ჰიტლერი (20 აპრილი, 1889 — 30 აპრილი, 1945)
ედმუნდ ჰიტლერი (24 მარტი, 1894 — 28 თებერვალი, 1900)
პაულა ჰიტლერი (21 იანვარი, 1896 — 1 ივნისი, 1960)
ოტო შტრასერი

ოტო შტრასერი (; დ. 10 სექტემბერი, 1897 — გ. 27 აგვისტო, 1974) — 1920-იან წლებში ნაციონალ-სოციალისტური პარტიის მემარცხენე ფრთის ერთ-ერთი ლიდერი, გრეგორ შტრასერის უმცროსი ძმა. თავიდან იყო სოციალ-დემოკრატების რიგებში, თუმცა, 1925 წელს ნსდაპ-ს წევრი გახდა. მას სურდა პარტია მემარცხენული კურსით განვითარებულიყო.