iraklixyz/georgian-wikipedia-cleaned huggingface dataset:
შაინერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი შაინერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა კრისტოფ შაინერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 110.07 კმ, სიღრმე — 2.88 კმ.

სატელიტური კრატერები
რემერი (მთვარის კრატერი)

კრატერი რემერი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა დანიელი ასტრონომის, ოლე რემერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 43.7 კმ, სიღრმე — 2.25 კმ.

სატელიტური კრატერები
პიკოლომინი (მთვარის კრატერი)

კრატერი პიკოლომინი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ალესანდრო პიკოლომინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება გვიანიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 87.58 კმ, სიღრმე — 2.82 კმ.

სატელიტური კრატერები
სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1972/1973

სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1972–1973) — გუნდური პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში.

შეჯიბრება ჩატარდა ორსაფეხურიანი სისტემით 5 სექციაში: ორსვლიანი ამოცანები და სამსვლიანი ამოცანები — თითოეულში 2 თემა, მრავალსვლიანი ამოცანები, ეტიუდები და თვითშამათები — თითოეულში 1 თემა.

ეტაპი 1: ნახევარფინალები
4 ნახევარფინალში მონაწილეობდა 17 გუნდი: 130 ავტორის 218 ამოცანა და ეტიუდი.

1-ლი ნახევარფინალი (სვერდლოვსკის სამსაჯო კოლეგია): 1. ბელორუსია — 61 ქულა; 2. სსრკ-ის შეიარაღებული ძალები — 57; 3. მოსკოვი — 51; 4. აზერბაიჯანი — 49.

მე-2 ნახევარფინალი (მოსკოვის სამსაჯო კოლეგია): 1. რსფსრ (ნაკრები) — 65 ქულა; 2. უზბეკეთი — 48; 3. სომხეთი — 41; 4. ლენინგრადი (კონკურსგარეშე მონაწილე) — 65.

მე-3 ნახევარფინალი (დნეპროპეტროვსკის სამსაჯო კოლეგია): 1. მოლდოვა-1 — 59 ქულა; 2. საქართველო — 52; 3. ლიეტუვა — 29; 4. მოლდოვა-2 — 26.

მე-4 ნახევარფინალი (ლენინგრადის სამსაჯო კოლეგია): 1. უკრაინა-1 — 75 ქულა; 2. ყაზახეთი-1 — 61; 3. რსფსრ (სვერდლოვსკი) — 54; 4. უკრაინა-2 — 37; 5. ყაზახეთი-2 — 29.

ეტაპი 2: ფინალები
ჩატარდა 2 ფინალი.

 ფინალი (გამარჯვებულთა ჯგუფი)
პირველი ფინალის მონაწილეებს, სადაც მხოლოდ ჯგუფების გამარჯვებულები მოხვდნენ, შესთავაზეს შეედგინათ 2 კომპოზიცია (ერთი ჩათვლაში) 10 თემაზე (ორსვლიანი ამოცანები, სამსვლიანი ამოცანები, მრავალსვლიანი ამოცანები და ეტიუდები — 2-2; კოოპერაციული შამათები და თვითშამათები — 1-1). წარმოდგენილი იყო 50 ავტორის 80 ამოცანა და ეტიუდი. ჩათვლილი კომპოზიციების რაოდენობა — 40.

გამარჯვებული გახდა მოლდოვა-1 (82.5 ქულა 150-დან). მსაჯები: ა. გულიევი, რ. კოფმანი, ა. ლობუსოვი და ე. პოგოსიანცი (მოსკოვი).

გუნდების შემადგენლობა ( ფინალი):
მოლდოვა-1 — მ. ბორდენიუკი, ვ. ვრაგალევი, მ. კუზნეცოვი, ა. კუზოვკოვი, მ. მარანდიუკი, ვ. მოროზოვი, ნ. ჩიკანოვი;
რსფსრ (შერჩეული გუნდი) — ა. აჟუსინი, იუ. ვახლაკოვი, ვ. ვლადიმიროვი, ვ. დოლგოვი, იუ. ზემლიანსკი, ნ. ივანოვსკი, ვ. ისარიანოვი, ვ. კარპოვი, ა. კოპნინი, ნ. ნადეჟდინი, ა. ორეშინი, დ. პეტროვი, გ. სვიატოვი;
უკრაინა-1 — ს. ბელოკონი, ე. ბოგდანოვი, ვ. ვლასენკო, იუ. გორდიანი, მ. ლოკერი, ვ. მეტლიცკი, ა. მოტორი, ლ. ნოსონოვსკი, იუ. პავლოვი, ნ. რეზვოვი, ვ. რუდენკო, ე. სოროკინი, რ. ფედოროვიჩი, ს. შედეი;
ბელორუსია — ნ. ბელჩიკოვი, ნ. ბიკოვი, ვ. გებელტი, ია. კამენეცკი, ვ. კლიუკინი, ვ. სიჩოვი, ვ. ტროიანოვსკი, ს. ცირულუკი, გ. შმულენსონი.

 ფინალი (მე-5–14 ადგილები)
დანარჩენი გუნდები (სომხეთის, ლენინგრადისა და მოსკოვის გარდა) შეადგენდნენ მე-2 ჯგუფს, სადაც მე-5-დან მე-14 ადგილებამდე გათამაშდა. მსაჯები იყვნენ თავად გუნდის წევრები.

შედეგები ( ფინალი)
სსრკ შეიარაღებული ძალები — 63 ქულა;
რსფსრ (სვერდლოვსკი) — 61;
უზბეკეთი — 57;
ყაზახეთი-1 — 57;
აზერბაიჯანი — 56;
საქართველო — 46;
უკრაინა-2 — 43;
ყაზახეთი-2 — 43;
ლიეტუვა — 34;
მოლდოვა-2 — 9.

ცხრილი
სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1975/1976

სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1975–1976) — გუნდური პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში.

შეჯიბრება ჩატარდა იმავე განყოფილებებში და იმავე რაოდენობის დაფებზე, როგორც წინა ჩემპიონატებში. მონაწილეობდა 14 გუნდი: 139 ავტორის 234 ამოცანა და ეტიუდი. ჩათვლილი კომპოზიციების რაოდენობა — 99.
გამარჯვებული გახდა რსფსრ-ის ნაკრები (125 ქულა 150-დან).

მსაჯები (განყოფილებების მიხედვით)
ორსვლიანი ამოცანები ე. უმნოვი
სამსვლიანი ამოცანები: ა. ორეშინი
მრავალსვლიანი ამოცანები: ვ. ბრონი
ეტიუდები: ვაჟა ნეიძე
კოოპერაციული შამათები და თვითშამათები: ვ. რუდენკო

გამარჯვებული გუნდების შემადგენლობა
რსფსრ-ის ნაკრები — ა. აჟუსინი, ფ. აიტოვი, იუ. ვახლაკოვი, მ. და ხ. დიაკონოვები, ნ. ივანოვსკი, ვ. კარპოვი, ვ. კოვალენკო, ა. კოპნინი, ნ. ნადეჟდინი, ნ. პოპკოვი, ს. პუგაჩოვი, გ. სვიატოვი, ა. ფეოქტისტოვი, ე. ხარიჩევი, ა. იაროსლავცევი;
მოსკოვი — ე. ასაბა, დ. ბანი, ია. ვლადიმიროვი, ა. კალინინი, ვ. კოპაევი, რ. კოფმანი, ნ. კრალინი, ა. კუზნეცოვი, ვ. ლიზუნოვი, ა. ლობუსოვი, ლ. ლოშინსკი, ე. პოგოსიანცი;
მოლდოვა — მ. ბორდენიუკი, ა. ივანოვი, მ. კუზნეცოვი, მ. მარანდიუკი, ვ. მოროზოვი, ნ. ჩიკანოვი.

ცხრილი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 575

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 575 მიიღეს 1985 წლის 17 ოქტომბერს, ამ თემაზე წინა რეზოლუციების გახსენებისა და ლიბანში გაერთიანებული ერების დროებითი ძალების შესახებ გენერალური მდივნის ანგარიშის შესწავლი შემდეგ, რომელიც დამტკიცებულია 426(1978) ოქმით,საბჭომ გადაწყვიტა -ის მანდატის გაგრძელება კიდევ ექვსი თვით,1986 წლი 19 აპრილამდე.

შემდეგ საბჭომ კიდევ ერთხელ გაუსვა ხაზი ძალების მანდატს და სთხოვა გენერალურ მდივანს, წარმოედგინა ანგარიში 425(1978) და 426(1978) რეზოლუციების შესრულების პროგრესის შესახებ.

რეზოლუცია მიიღეს 13 ხმით არცერთის წინააღმდეგ, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურმა რესპუბლიკამ და საბჭოთა კავშირის ორმა წევრმა თავი შეიკავა.
სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1977/1978

სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1977–1978) — გუნდური პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში. შეჯიბრება ჩატარდა იმავე განყოფილებებში და იმავე რაოდენობის დაფებზე, როგორც წინა ჩემპიონატებში. მონაწილეობდა 11 გუნდი, მსაჯებმა განიხილეს 138 ავტორის 184 ამოცანა და ეტიუდი. ჩათვლილი კომპოზიციების რაოდენობა — 89. შეჯიბრის გამარჯვებული გახდა რსფსრ-ის გუნდი (122½ ქულა 150-დან).

მსაჯები განყოფილებების მიხედვით
მთავარი მსაჯი: იუ. ფოკინი
ორსვლიანი ამოცანები: ვ. ლუკიანოვი
სამსვლიანი ამოცანები: ვ. კარპოვი და ვ. სავჩენკო
მრავალსვლიანი ამოცანები: ი. ლიაპუნოვი
ეტიუდები: ლ. მიტროფანოვი
კოოპერაციული შამათები და თვითშამათები: ვ. ვედერსი

გამარჯვებული გუნდების შემადგენლობა
რსფსრ — ვ. აქჩიმოვი, იუ. ანტონოვი, იუ. ბაზლოვი, იუ. ბელიაკინი, ი. დავიდოვსკი, ვ. დედეშინი, ვ. კარპოვი, ვ. კოზირევი, ვ. კონდრატიევი, ა. კოპნინი, იუ. მაკლეცოვი, ა. მაქსიმოვსკიხი, ბ. ნაზაროვი, ს. პუგაჩოვი, ს. პუშკინი, გ. უმნოვი (კაპიტანი), ა. ფეოქტისტოვი, ვ. შავირინი;
მოსკოვი — დ. ბანი, ია. ვლადიმიროვი, ა. გულიევი, ლ. ზაგოროიკო, ა. კალინინი (კაპიტანი), ვ. კოპაევი, ნ. კრალინი, ვ. ლიზუნოვი;
უკრაინა — ს. ბელოკონი, იუ. გორდიანი (კაპიტანი), მ. მარანდიუკი, ვ. მელნიჩენკო, ვ. მოზჟუხინი, ვ. რუდენკო, ვ. სიზონენკო, ე. უზუნი, ნ. ჩერნიავსკი.

გამარჯვებულები სექციების მიხედვით
ორსვლიანი ამოცანები — უკრაინა — 53 ქულა 60-დან;
სამსვლიანი ამოცანები — მოსკოვი — 49½ ქულა;
მრავალსვლიანი ამოცანები — მოსკოვი — 25 ქულა;
ეტიუდები — რსფსრ — 52½ ქულა;
კოოპერაციული შამათები და თვითშამათები — ბელორუსია — 43 ქულა.

ცხრილი
იკუმა არისიმა

} , არისიმა იკუმა, დ. 26 ნოემბერი, 1882 – გ. 15 სექტემბერი, 1974) — ფსევდონიმი იაპონელი მწერალისა და მხატვრის, არისიმა მიბუმასი, რომელიც მოღვაწეობდა ტაიშოსა და შოვას პერიოდებში. ის ასევე იყენებდა ალტერნატიულ ფსევდონიმებს უტოსეი და შემდეგ ჯუგაცუტეი.

ადრეული ცხოვრება
იკუმა დაიბადა იოკოჰამაში, მდიდარ ოჯახში, მამამისი იყო ფინანსთა სამინისტროს ყოფილი სამურაი ჩინოვნიკი. მისი უფროსი ძმა იყო მწერალი არისიმა ტაკეო, ხოლო უმცროსი ძმა — მწერალი და მხატვარი ტონ სატომი. მან დაამთავრა ის სასწავლებელი, რომელიც ახლა იწოდება უცხო ენების სასწავლო ტოკიოს უნივერსიტეტად, ამ სასწავლებელში მიიღო იტალიური ენის სპეციალიზაცია. სწავლის დამთავრების შემდეგ გადაწყვიტა, შეესწავლა დასავლური სტილის ნახატი ფუძისიმა ტაკეჯის ხელმძღვანელობით. შემდეგ, 1905 წელს, გაემგზავრა ევროპაში, რათა შეესწავლა მხატვრობა და ქანდაკება იტალიასა და საფრანგეთში, და განსაკუთრებით მოხიბლული იყო პოლ სეზანის ნამუშევრებით.

ლიტერატურული კარიერა
1910 წელს, იაპონიაში დაბრუნების შემდეგ, იკუმა შეუერთდა შირაკაბას ლიტერატურულ წრეს და მონაწილეობა მიიღო მათი ლიტერატურული ჟურნალის პირველი ნომრის გამოშვებაში. მან გამოაქვეყნა ახალი სტილის ლექსები და მოთხრობები ჟურნალში და გამოიყენა იგი, როგორც საშუალება ფრანგი იმპრესიონისტი მხატვრის, პოლ სეზანის ნამუშევრების იაპონურ საზოგადოებაში პოპულარიზებისთვის.

1913 წელს მან გამოაქვეყნა თავისი პირველი მოთხრობების კრებული კოუმორი ნო გოტოკუ („როგორც ღამურა“), რომელშიც აჩვენებს ჰარმონიას მხატვარს, როგორც ინტუიციასა და პოეტს, როგორც მგრძნობელობას, შორის. 1914 წელს მან შესთავაზა მეორე ზეთოვანი ნახატის სექციის დამატება განათლების სამინისტროს სახვითი ხელოვნების ყოველწლიურ გამოფენაზე, მაგრამ ეს უარყვეს. ამის ნაცვლად, მან მოაწყო გამოფენა ნიკაკაი („მეორე დივიზიის საზოგადოება“) იშიი ჰაკუტეისა და ცუდა სეიფუს მხარდაჭერით, როგორც მეტოქე, კონკურენტი ოფიციალური სამთავრობო გამოფენისა. 1914 წელს მან ასევე თარგმნა უმბერტო ბოჩონის „ფუტურისტული ქანდაკების მანიფესტი“ იტალიურიდან იაპონურად, რითაც გააცნო ფუტურისტული მოძრაობა იაპონურ თანამედროვე ხელოვნების სამყაროს.

მისი ნახატებისა და თარგმანების გარდა, ის წერდა რომანებს, მათ შორის ნან-ო ნო ჰი („დღეები სამხრეთ ევროპაში“) და უსო ნო ჰატე („სიცრუის დასასრული“). ის ასევე ცნობილია თავისი ესეით ბიჯუცუ ნო აკი („სახვითი ხელოვნების შემოდგომა“) და სეზანის მოგონებების თარგმანით ფრანგულიდან იაპონურად.

იკუმა ცხოვრობდა მამის სახლში კამაკურაში, კანაგავის პრეფექტურაში, 1893-იდან 1895 წლამდე; შემდეგ კი, 1920 წლიდან 1974 წლამდე, გარდაცვალებამდე, ის მუდმივად დასახლდა კამაკურაში. 1937 წელს იკუმა გახდა სამეფო ხელოვნების აკადემიის წევრი. 1964 წელს იაპონიის მთავრობამ ის დაასახელა კულტურის დამსახურებულ მოღვაწედ. მისი საფლავი მდებარეობს კამაკურა რეიენის სასაფლაოზე.

მისი სახლი ინამურაგასაკიში, კამაკურაში, ფიზიკურად გადატანილია შინშუშინმაჩიში, ნაგანოს პრეფექტურაში, სადაც ახლა განთავსებულია არისიმა იკუმას მუზეუმი.
სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1981/1982

სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1981–1982) — გუნდური პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში. შეჯიბრება ჩატარდა იმავე განყოფილებებში და იმავე რაოდენობის დაფებზე, როგორც წინა ჩემპიონატებში. მონაწილეობდა 12 გუნდი, მსაჯებმა შეაფასეს 95 ავტორის 222 ამოცანა და ეტიუდი. ჩათვლილი კომპოზიციების რაოდენობა იყო 96. გამარჯვებულად მოსკოვის გუნდი გამოცხადდა (111 ქულა 150-დან).

მსაჯები სექციების მიხედვით
ორსვლიანი ამოცანები: რუხლისი და სუშკოვი
სამსვლიანი ამოცანები: დრაისკა და იუ. მარკერი
მრავალსვლიანი ამოცანები: მ. კუზნეცოვი და მარანდიუკი
ეტიუდები: გია ნადარეიშვილი და მაქსიმოვსკიხი
კოოპერაციული შამათები: გებელტი
თვითშამათები: ვლადიმიროვი

გამარჯვებული გუნდების შემადგენლობა
მოსკოვი — ბანი, ზაგოროიკო, კალინინი, კოპაევი, კრალინი, ან. კუზნეცოვი, ლიზუნოვი, ლობუსოვი, კ. მარკოვი, ბ. რივკინი, კ. სუმბატიანი, ჩეპიჟნი;
ბელორუსია — გებელტი, დვიზოვი, ელოსტაკი, ვ. რეზინკინი, გ. სლეპიანი, სიჩოვი, ლ. ტამკოვი, ვ. ტიტანიკოვი, ცირულიკი;
უკრაინა-1 — ლ. კაპუსტა, ფ. კაპუსტინი, ლ. მაკარონეცი, მარანდიუკი, რუდენკო, სიზონენკო, ვ. სტოლიაროვი, ჩერნიავსკი, შედეი.

გამარჯვებულები განყოფილებების მიხედვით
ორსვლიანი ამოცანები — რსფსრ — 44 ქულა 60-დან;
სამსვლიანი ამოცანები — უკრაინა-1 — 43 ქულა;
მრავალსვლიანი ამოცანები — უკრაინა-1 — 50½ ქულა;
ეტიუდები — მოსკოვი — 53 ქულა;
კოოპერაციული შამათები და თვითშამათები — რსფსრ — 38½ ქულა.
სტადიუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი სტადიუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა იან სტადეს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ადრეიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 68.48 კმ, სიღრმე — 2.75 კმ.

სატელიტური კრატერები
რიჩიუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი რიჩიუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ავგუსტინ რიჩისა და მატეო რიჩის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 71.79 კმ, სიღრმე — 2.76 კმ.

სატელიტური კრატერები
გიორგი უთურგაული

გიორგი გრიგოლის ძე უთურგაული (დ. 10 მარტი, 1851, სოფელი ახიელი — გ. 12 ოქტომბერი, 1897) — ქართველი პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე და ჟურნალისტი. პროგრესული განათლების ერთ-ერთი აქტიური გამტარებელი საუკუნის მეორე ნახევარში.

ბიოგრაფია
გიორგი უთურგაული დაიბადა 1851 წელს ხევსურეთში, სოფელ ახიელში. დაწყებითი განათლება მიიღო თიანეთის პირველ სკოლაში, რომელიც 1863 წელს დაამთავრა. 1864-1867 წლებში სწავლობდა თბილისის სასულიერო სასწავლებელში, სადაც მასზე განსაკუთრებული გავლენა მოახდინა იაკობ გოგებაშვილმა, იმდროინდელმა ზედამხედველმა. სწორედ გოგებაშვილისა და სხვა მოწინავე პედაგოგების ზეგავლენით ჩამოუყალიბდა გიორგის ქართული ლიტერატურისა და განათლების სფეროს მიმართ სიყვარული.

თბილისის სასულიერო სემინარიაში გიორგი უთურგაულის მასწავლებლები იყვნენ თომა ტურიაშვილი, გიორგი იოსელიანი, ნიკოლოზ ცხვედაძე და სხვა ცნობილი პედაგოგები, რომლებმაც მოსწავლეებს ეროვნული თვითშეგნება და საზოგადოებრივი ღვაწლის სურვილი გაუღვივეს. უთურგაული სიახლოვეს ინარჩუნებდა მოწინავე მოსწავლეებთან და პედაგოგებთან, მონაწილეობდა მათ ინტელექტუალურ წრეებში. სწორედ ამ წრის ჩართულობით შეიქმნა ხელნაწერი ჟურნალი „შრომა“, რომლის რედაქტორი თავად უთურგაული იყო. შემდეგში ჟურნალთან თანამშრომლობდნენ ცნობილი მოღვაწეები: სოფრომ მგალობლიშვილი, ნესტორ ლომოური, ივანე ბაქრაძე და სხვები. 1871 წელს, უთურგაული ერთ-ერთ მასწავლებელთან თხზულებასთან დაკავშირებული კონფლიქტის გამო, სასწავლებლიდან გარიცხეს. თუმცა, იმავე წელს შევიდა თბილისის სამასწავლებლო სკოლაში და ნიკოლოზ ცისკარიშვილის დახმარებით სწავლა გააგრძელა თბილისის სამასწავლებლო ინსტიტუტში, რომელიც 1875 წელს წარჩინებით დაამთავრა.

გიორგიმ სწავლის დასრულების შემდეგ, დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა მოზდოკის საქალაქო სასწავლებელში (ჩრდილო კავკასია). აქვე ჩამოყალიბდა, როგორც კვალიფიციური პედაგოგი და აქტიური საზოგადო მოღვაწე. 1878 წელს, ხალხოსნებთან დაკავშირებული რევოლუციური მოძრაობის მეორე მასობრივი დაპატიმრების პერიოდში, იგი მოზდოკში დააკავეს, რადგან მას მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდა ქართველ რევოლუციონერებთან და მისი მეშვეობით ისინი დაკავშირებულნი იყვნენ ჩრდილო კავკასიაში მომუშავე რევოლუციონერებთან. მიუხედავად იმისა, რომ პატიმრობა ხანმოკლე იყო, მოზდოკში დარჩენის უფლება აღარ მისცეს.

1878 წელს უთურგაული თბილისში დაბრუნდა და 1878-1879 წლებში აქტიურად თანამშრომლობდა ნიკო ნიკოლაძის გამოცემებში: „ობზორში“ და „დროებაში“. მისი სტატიები უმთავრესად განათლების საკითხებს ეხებოდა. იგი პარალელურად აგრძელებდა რევოლუციურ და საზოგადოებრივ საქმიანობას. 1879 წელს გიორგი არჩეულ იქნა „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ გამგეობის წევრობის კანდიდატად, 1880 წლის 20 იანვარს კი, გამგეობის წევრად.

1881 წელს გიორგი დანიშნეს ნახიჩევანის სამოქალაქო სასწავლებლის მასწავლებლად. 1884 წლის სექტემბრიდან კი, გადავიდა ხონის საოსტატო სემინარიაში, სადაც 1897 წლამდე ასწავლიდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას. აქ მან მოიპოვა სამაგალითო პედაგოგის სახელი. ამის ადასტურებს მისი ყოფილი მოსწავლის, ალექსანდრე ჩხეტიას მოგონება, სადაც აღწერილია, თუ როგორ შეაფასა უთურგაულმა მისი საცდელი გაკვეთილი სრული მიუკერძოებლობითა და სიზუსტით.

1897 წელს გულის მძიმე დაავადების გამო შეწყვიტა ხონში მასწავლებლობა და გადასახლდა თელავში. იმავე წელს, 46 წლის ასაკში გიორგი უთურგაული გარდაიცვალა. დაკრძალულია სიღნაღში.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 576

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 576 მიღებულია 1985 წლის 21 ნოემბერს, განიხილა გენერალური მდივნის მოხსენება გაეროს განშტოების დამკვირვებელთა ძალების შესახებ. საბჭომ აღნიშნა მისი ძალისხმევა ახლო აღმოსავლეთში მდგრადი და სამართლიანი მშვიდობის დამყარების მიმართულებით, თუმცა ასევე გამოთქვა შეშფოთება რეგიონში არსებული დაძაბულობის გამო.

რეზოლუციამ გადაწყვიტა, დაინტერესებულ მხარეებს მოუწოდოს დაუყოვნებლივ განახორციელონ 338-ე (1973) რეზოლუცია, გააგრძელა დამკვირვებელთა ძალების მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 1986 წლის 31 მაისამდე და მოითხოვა, რომ გენერალურმა მდივანმა ამ პერიოდის დასრულების შემდეგ წარმოადგინოს ანგარიში სიტუაციის შესახებ.
ელენე ციმაკურიძე

ელენე მიხეილის ასული ციმაკურიძე (დ. 9 ივნისი, 1898, სოფელი ქვიშხეთი, — გ. 1966) — ქართველი მსახიობი, რეჟისორი და მუსიკოსი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1942).

ბიოგრაფია
ელენე ციმაკურიძე დაიბადა 1898 წელს სოფელ ქვიშხეთში, ხაშურის რაიონში, მიხეილ და მართა ციმაკურიძების მრავალშვილიან ოჯახში. მის გარშემო არსებული კულტურული გარემო, ხშირი სტუმრებითა და თეატრალური საუბრებით, მნიშვნელოვანი ფაქტორი იყო მის პროფესიულ ჩამოყალიბებაში. ციმაკურიძეების სახლს ხშირად სტუმრობდნენ იმ დროისთვის კულტურის გამოჩენილი წარმომადგენლები: ვანო სარაჯიშვილი, კოტე მესხი, ეფემია მესხი, ალექსი მესხიშვილი, ვასო აბაშიძე, მარიამ დემურია, აკაკი წერეთელი და სხვა. ელენეს დედა, მართა, აქტიურად მონაწილეობდა და მთავარ როლებს ასრულებდა სამოყვარულო წარმოდგენებში, რაც ახალგაზრდა ელენესთვის დამატებითი შემოქმედებითი სტიმული იყო.

ელენემ 1904 წელს დაამთავრა თბილისის ქალთა გიმნაზია, ხოლო 1918-1919 წლებში სწავლობდა გიორგი ჯაბადარის დრამატულ სტუდიაში. 1909 წელს კოტე შათირიშვილმა ის მიიწვია ზუბალაშვილის სახალხო სახლის ქართულ დასში, რაც მისი პროფესიული ცხოვრების დასაწყისი გახდა.

ელენე ციმაკურიძესთან არაერთი გამორჩეული როლია დაკავშირებული. მისი მიერ შესრულებული როლები გამოირჩეოდა ემოციური ინტენსივობით. მისი მსახიობური მოღვაწეობა გამორჩეულად ფასდებოდა როგორც თეატრალური საზოგადოების, ისე მაყურებლის მიერ. კრიტიკოსები მას უწოდებდნენ ერთ-ერთ ყველაზე მრავალფეროვან და გარდასახვის უნარით გამორჩეულ მსახიობს ქართულ სცენაზე. 1909-1954 წლებში ელენე ციმაკურიძეს შესრულებული აქვს 300-მდე როლი. მისი კარიერა მოიცავდა როგორც დრამატულ, ისე კომიკურ, მუსიკალურ და სახასიათო ჟანრებს.

ელენე ციმაკურიძე გარდაიცვალა 1966 წელს.

თეატრალური როლები
„სინათლე“ – ტარტაროზი (ი. გედევანიშვილი)
„ტუხა არადელი“ – ფეფელა (ფრონისპირელი)
„დარისპანის გასაჭირი“ – კაროჟნა (ვლ. კლდიაშვილი)
„სულელი“ – ბარონესა შტრონგერი (ნ. შიუკაშვილი)
„მარგარიტა გოტიე“ – პრუდანი
„ორი ობოლი“ – ფროშარი
„დღენი ჩვენი ცხოვრებისა“ – ევდოკია ნიკოლაევნა (ლ. ანდრეევი)
„გუშინდელნი“ – ფოფოდია (შ. დადიანი)
„ჰანელე“ – ედვიგა (გ. ჰაუპტმანი)
„არშინ მალალანი“ – ჯიხან-ხანუმი
„შეშლილნი“ – ტიგრანა (ტრ. რამიშვილი)

„ხანუმა“ – ხანუმა (ავქსენტი ცაგარელი)
„რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ – ლიზა (ავქსენტი ცაგარელი)
„ღალატი“ – მაიკო, რუქაია, ისახარი (ალ. სუმბათაშვილი)
„აყვავებული ბაღი“ – მამიდა
„სოფლის საღამოები“ – დიასახლისი (კარლო კალაძე)
„როზ-მარი“ – ეტელი
„სტუმარ-მასპინძლობა“ – ჯადო ქალი (ტრ. რამიშვილი)
„ქარიშხალთა შორის“ – პოლკოვნიცა
„№ 21 ჯვრით“ – რევოლუციონერი მუშა ქალი (ია ეკალაძე)
„სარწმუნოება“ – ქალიშვილი (გ. ჯაბადარი)

რეჟისორული საქმიანობა
ელენე ციმაკურიძემ სხვადასხვა კლუბსა და თეატრში დადგა მრავალი პიესა. მათ შორის გამოირჩევა:

სულელი — ნ. შიუკაშვილი
სიმახინჯე — ნ. შიუკაშვილი
ციცინათელა — ნ. შიუკაშვილი
გამცემი — ი. გედევანიშვილი
სტუმარ-მასპინძლობა — ტრ. რამიშვილი
შეშლილნი — ტრ. რამიშვილი
თეატრალური მოღვაწეობა
ოპერაცია „გერმანია“

ოპერაცია „გერმანია“, ასევე ცნობილი როგორც ოპერაცია „გერმანიის გეგმა“, — გერმანიის შეიარაღებული ძალების მიერ 2024 წელს შექმნილი საომარი გეგმა, რომელიც დეტალურად აღწერს, თუ როგორ ორგანიზდება გერმანია ევროპაში ჰიპოთეტური ფართომასშტაბიანი ომის დროს.

ოპერაცია „გერმანია“ 1000 გვერდიანი საომარი გეგმაა, რომელიც დეტალურად აღწერს გერმანიას ევროპაში რუსეთის წინააღმდეგ ფართომასშტაბიანი ომისთვის მომზადების მრავალ პუნქტს. საომარი გეგმის მრავალი დეტალი დღემდე გასაიდუმლოებულია. საომარი გეგმის მონახაზი გერმანულ საინფორმაციო გამოცემა „ფრანკფურტერ ალგემაინე ცაიტუნგს“ გადაეცა. გეგმაში აღწერილია, თუ როგორ გადაიყვანენ 800 000 ნატოს ჯარისკაცსა და 200 000 მანქანას გერმანიის ტერიტორიაზე, ფრონტის ხაზამდე მისასვლელად.

გამოწვევები
ჰამბურგში გამართულ შეხვედრაზე ჰამბურგის რეგიონალური სარდლობის უფროსმა, ლეიტენანტ-პოლკოვნიკმა იორნ პლიშკემ აღნიშნა, რომ „გერმანიაში სატვირთო მანქანების მძღოლების 70% აღმოსავლეთ ევროპელია. ომის შემთხვევაში, ისინი შეიძლება უბრალოდ არ იმყოფებოდნენ ქვეყანაში“. ასევე გამოითქვა შეშფოთება გერმანიის მიერ ოპერაციისთვის სამხედრო აღჭურვილობისა და საბრძოლო მასალის წარმოების შესაძლებლობებთან დაკავშირებით, თუ ოპერაცია ოდესმე განხორციელდებოდა.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 577

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 577 ერთხმად მიიღეს 1985 წლის 6 დეკემბერს. 571-ე რეზოლუციის (1985) დადასტურების შემდეგ, საბჭომ დაამტკიცა უშიშროების საბჭოს საგამოძიებო კომისიის ანგარიში, რომელშიც დაგმობილი იყო სამხრეთ აფრიკის რეჟიმი ანგოლას სახალხო რესპუბლიკის წინააღმდეგ სამხრეთ-დასავლეთ აფრიკის ოკუპირებული ტერიტორიის გავლით განხორციელებული უწყვეტი და არაპროვოცირებული თავდასხმებისთვის.

რეზოლუცია სამხრეთ აფრიკას მოუწოდებდა ანგოლის ტერიტორიიდან თავისი ჯარები გაეყვანა და ანგოლის სუვერენიტეტისთვის ეცა პატივი. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ანგოლის უფლება, მოეთხოვა კომპენსაცია თავდასხმებისთვის, რაც გამოწვეული იყო სიცოცხლის დაკარგვისა და ქონების ზიანით. ასევე, კიდევ ერთხელ სასწრაფოდ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს და საერთაშორისო ორგანიზაციებს, დახმარებოდნენ ანგოლაში ეკონომიკური ინფრასტრუქტურის რეკონსტრუქციაშიც.

საბოლოოდ, საბჭომ გენერალურ მდივანს მოსთხოვა, არაუგვიანეს 1986 წლის 30 ივნისისა, წარმოედგინა ანგარიში მიმდინარე რეზოლუციის განხორციელების შესახებ.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 578

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 578 მიიღეს 1985 წლის 12 დეკემბერს, სადაც აღინიშნა გენერალური მდივნის ანგარიში, რომ არსებული გარემოებების გამო, გაეროს მშვიდობისდამცავი ძალების ყოფნა კვიპროსში კვლავ აუცილებელი იქნებოდა მშვიდობის შენარჩუნებისთვის. საბჭომ გამოხატა სურვილი, რომ ყველა მხარემ მხარი დაუჭიროს ათპუნქტიან შეთანხმებას საზოგადოთაშორისი მოლაპარაკებების განახლებისთვის და მოსთხოვა გენერალურ მდივანს კვლავ წარმოედგინა ანგარიში 1986 წლის 31 მაისამდე, რეზოლუციის განხორციელების თვალყურის მისადევნებლად.

საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის რეზოლუცია 365 (1974), და გამოხატა შეშფოთება სიტუაციის გამო. საბჭომ მოუწოდა ჩართულ მხარეებს ერთად ემუშავათ მშვიდობის დასამყარებლად და კიდევ ერთხელ გააგრძელა ძალების განლაგება კვიპროსში, რომელიც შეიქმნა რეზოლუცია 186-ით (1964), 1986 წლის 15 ივნისამდე.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 579

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 579 მიიღეს 1985 წლის 18 დეკემბერს, ამერიკის შეერთებული შტატების მოწვეულ სხდომაზე, საბჭომ გამოხატა ღრმა შეშფოთება მძევლად და ტყვედ აყვანის ინციდენტების გავრცელების გამო, რომლებსაც მოქვს მძიმე შედეგები საერთაშორისო საზოგადოებისვის და სახელმწიფოებს შორის ურთიერთობებისთვის.

საბჭომ გაიხსენა გენერალური ასამბლეის სხვადასხვა რეზოლუციები და გმო მძევლად, ტყვედ აყვანისა, გატაცების ყველა ინციდენტი და მოუწოდა ტერორისტებს მძევლების დაუყოვნებლივ უსაფრთხოდ გათავისუფლება, სადაც არ უნდა იყვნენ ისინი. ასევე დაადასტურა იმ წევრი სახელმწიფოების პასუხისმგებლობა, რომელთა ტერიტორიაზეც ჰყავთ მძევლები, მიიღონ ყველა შესაბამისი ზომა მძევლების უსაფრთხოდ გათავისუფლების უზრუნველსაყოფად.

რეზოლუციამ ასევე სთხოვა წევრ სახელმწიფოებს, რომლებიც არ არიან მხარეს მძევლად და ტყვედ აყვაისა, გახდნენ საერთაშორისო კონვენციის და სხვადასხვა ხელშეკრულებების მომხრები. ბოლოს, საბჭო მოუწოდებდა ქვეყნებს უფრო დიდ თანამშრომლოისკენ ეფექტური ზომების შემუშავებისთვის და საერთაშორისო სამართლის მიღებისთვის, რათა ხელი შეუწყოს მძევლად და ტყვედ აყვანის ყველა აქტის დევნას, პრევენციასა და დასჯას, როგორც „საერთაშორისო ტერორიზმის გამოვლინების“.
ჰაგეციუსი (მთვარის კრატერი)

კრატერი ჰაგეციუსი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ჩეხი ასტრონომის, ტადეაშ ჰაეკის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 79.55 კმ, სიღრმე — 2.79 კმ.

სატელიტური კრატერები
პროკლე (მთვარის კრატერი)

კრატერი პროკლე — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა პროკლე დიადოქოსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება კოპერნიკული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 26.91 კმ, სიღრმე — 1.94 კმ.

სატელიტური კრატერები
მანძინი (მთვარის კრატერი)

კრატერი მანძინი — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ პოლარულ ნაწილში. სახელი ეწოდა კარლო ანტონიო მანძინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

კრატერის აღწერა
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 95.97 კმ, სიღრმე — 2.85 კმ.

სატელიტური კრატერები