მზის ამოსვლა

აისი ის მომენტია, როდესაც დილის მზის ზედა კიდური ჰორიზონტზე ჩნდება. ტერმინი ასევე შეიძლება ეხებოდეს ჰორიზონტის გადაკვეთის მზის დისკის მთელ პროცესს და მის თანმდევი ატმოსფერული ეფექტები .

ტერმინოლოგია
"ასვლა"
მიუხედავად იმისა, რომ მზე ჰორიზონტიდან "ამოდის", სინამდვილეში დედამიწის მოძრაობაა, რაც მზის ამოსვლას იწვევს. მოძრავი მზის ილუზია იწვევს დედამიწის დამკვირვებლების მობრუნების მანიშნებელ ჩარჩოში ; ეს აშკარა მოძრაობა იმდენად დამაჯერებელია, რომ ბევრ კულტურას ჰქონდა გეოცენტრული მოდელის გარშემო აშენებული მითოლოგია და რელიგია, რომელიც ჭარბობდა მანამ, სანამ მე -16 საუკუნეში ასტრონომმა ნიკოლოზ კოპერნიკმა ჩამოაყალიბა თავისი ჰელიოცენტრული მოდელი.

დასაწყისი და დასასრული
ასტრონომიურად, მზის ამოსვლა ხდება მხოლოდ იმ მომენტში : როდესაც მზის ზედა კიდური ჰორიზონტისკენ მიმავალი ჩანს. თუმცა, ტერმინი მზის ამოსვლა ჩვეულებრივ ეხება პერიოდებს :

ღამის მხედველობა, ხდება დილით დილის პერიოდში, რომლის დროსაც ცა ანათებს, მაგრამ მზე ჯერ კიდევ არ ჩანს. დილის წყვდიადის დასაწყისს ასტრონომიული გამთენიისას ეწოდება.
მზის ამოსვლის პერიოდი, რომლის დროსაც შესამჩნევია ფერები და ატმოსფერული ეფექტები. მზის ჩასვლა დაემთხვა აღმოსავლეთით მარტისა და სექტემბრის ბუნიობებს დედამიწის ყველა მნახველისთვის. სხვა თარიღებზე მზის ამოსვლის ასიმუტების ზუსტი გამოთვლები რთულია, მაგრამ მათი დადგენა შესაძლებელია გონივრული სიზუსტით, ანალიზის გამოყენებით .

გამოჩენა
ფერები
ჰაერის მოლეკულები და საჰაერო ხომალდები ანაწილებენ ნაწილაკებს მზის თეთრ შუქზე, რადგან ის დედამიწის ატმოსფეროში გადის. ეს ხდება რაილიგის გაფანტვისა და მიის გაფანტვის ერთობლიობით.

მზის ამოსვლისა და მზის ჩასვლისას, როდესაც ატმოსფეროში ბილიკი უფრო გრძელია, ცისფერი და მწვანე კომპონენტები თითქმის მთლიანად ამოღებულია და ამ დროს ჩნდება უფრო გრძელი ტალღის სიგრძის ნარინჯისფერი და წითელი ფერები . დარჩენილი წითელი ფერის მზის შემდეგ შეიძლება მიმოფანტეს ღრუბლის წვეთები და სხვა შედარებით დიდი ნაწილაკები, რათა ჰორიზონტის წითელ და ფორთოხლის ფერად გასანათებლად. სინათლის მოკლე ტალღების სიგრძის მოხსნა განპირობებულია რაილისის გაფანტვით ჰაერის მოლეკულების და ნაწილაკების მიერ გაცილებით მცირე ზომის ვიდრე ხილული შუქის სიგრძე . ღრუბლის წვეთების და დიამეტრის სხვა ნაწილაკების გაფანტვა შედარებით უფრო დიდია, ვიდრე მზის ტალღების სიგრძე. აღნიშნული განპირობებულია მიის გაფანტვით და არ არის ძლიერ ტალღებზე დამოკიდებული.მიის გაფანტვა პასუხისმგებელია ღრუბლებში მიმოფანტულ შუქზე და ასევე მზის გარშემო თეთრი შუქის დღის ჰალოზე.

ვულკანური ამოფრქვევებიდან, რომელიც ტროფოსფეროში მოხვდება, მზის ჩასვლისა და მზის ამოსვლის დროს ხდება ფერების დასუსტებაა, ხოლო ვულკანური გამონაყოფი, რომელიც ნაცვლადა, მოთავსებულია სტრატოსფეროში (როგორც წვრილ გოგირდმჟავას წვეთების წვრილი ღრუბლები), შეუძლია მოგვცეს მშვენიერი პოსტ-მზის ჩასვლის ფერები, რომელსაც ეწოდება გარუჯვა და წინა -ამოსვლა. უამრავმა ამოფრქვევებმა, მათ შორის 1991 წელს მთაზე პინატუბომ და 1883 წელს კრაკატამამ, წარმოქმნეს საკმარისად მაღალი სტრატოსფერული გოგირდმჟავას ღრუბლები, რათა გასაოცარი მზის ჩასვლის მცენარეები (და მზის ამოსვლის წინ) მთელ მსოფლიოში. მაღალი სიმაღლის ღრუბლები მზის მძლავრად გაწითლებულ მზის ასახვას ემსახურებიან, რომლებიც მზის ჩასვლის შემდეგ სტრატოსფეროს აწყდებიან, ზედაპირზე.

ოპტიკური ილუზიები და სხვა მოვლენები

ატმოსფერული რეფრაქცია მზის ხილვას იწვევს, როდესაც ის ჯერ კიდევ ჰორიზონტზე მდებარეობს.
მზის დისკის ქვედა კიდედან შუქი უფრო გარდატეხილია, ვიდრე ზედა ზღვარზე მყოფი შუქი. ეს ამცირებს მზის აშკარა სიმაღლეს, როდესაც ის ჰორიზონტზე მაღლა ჩანს. სიგანე არ იმოქმედებს, ამიტომ მზე უფრო ფართო ჩანს ვიდრე მისი სიმაღლე.
მზე ამოსვლის დროს უფრო დიდია ვიდრე ის ცაში უფრო მაღალია, მთვარის ილუზიის მსგავსი .
როგორც ჩანს, მზე ჰორიზონტზე მაღლა ასვლისა და დედამიწის გარშემო ტრიალებს, მაგრამ ის სინამდვილეში დედამიწა ბრუნავს და მზე ფიქსირდება. ეს შედეგი გამომდინარეობს იქიდან, რომ დედამიწაზე დამკვირვებელი მბრუნავი მინიშნება ჩარჩოშია .
ზოგჯერ ცრუ აისი ხდება, დემონსტრირებას ძალიან კონკრეტული სახის პარჰელიონი კუთვნილი ოპტიკური ფენომენის ჰალოსის ოჯახი .
ზოგჯერ მზის ამოსვლამდე ან მზის ჩასვლის შემდეგ მწვანე ბუჩქს ნახავთ. ეს არის ოპტიკური ფენომენი, რომლის დროსაც მწვანე ლაქა ჩანს მზეზე, როგორც წესი, არაუმეტეს წამისა ან ორი.