გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1674

გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოს 1674-ე რეზოლუცია, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2006 წლის 28 აპრილს, შეიარაღებული კონფლიქტის დროს მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვის შესახებ 1265 (1999) და 1296 (2000) რეზოლუციების და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციისა და რეგიონული ორგანიზაციების თანამშრომლობის შესახებ 1631 (2005) რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ, საბჭომ ხაზი გაუსვა შეიარაღებული კონფლიქტის და მისი განმეორების პრევენციისადმი ყოვლისმომცველ მიდგომას.

რეზოლუცია მიღებულ იქნა საბჭოს წევრებს შორის ექვსთვიანი დებატების შემდეგ.ეს იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც უშიშროების საბჭომ აღიარა კრიტერიუმების ერთობლიობა, რომელიც ქმნის ჰუმანიტარული ჩარევის საფუძველს შეიარაღებული კონფლიქტის სიტუაციებში.

რეზოლუცია
დაკვირვება
რეზოლუციის პრეამბულაში საბჭოს წევრებმა კიდევ ერთხელ დაადასტურეს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდებისადმი ერთგულება და აღიარეს, რომ მშვიდობა, უსაფრთხოება, საერთაშორისო განვითარება და ადამიანის უფლებები გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სისტემის ოთხი ურთიერთდაკავშირებული საყრდენია. საბჭომ სინანული გამოთქვა იმის გამო, რომ შეიარაღებული კონფლიქტების დროს მსხვერპლთა უმრავლესობას მშვიდობიანი მოსახლეობა წარმოადგენდა და შეშფოთებული იყო ბუნებრივი რესურსებითა და იარაღით უკანონო ვაჭრობის მოსახლეობაზე გავლენით.

ტექსტში აღიარებული იყო რეგიონული ორგანიზაციების როლი მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვაში და ხაზგასმული იყო განათლების როლი მშვიდობიანი მოსახლეობის მიმართ ძალადობის თავიდან ასაცილებლად. მან კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ შეიარაღებული კონფლიქტის ყველა მხარეს ეკისრება ვალდებულება, დაიცვას მშვიდობიანი მოსახლეობა და არ დააზარალოს მშვიდობიანი მოსახლეობა.

აქტები
უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა შეიარაღებული კონფლიქტის პრევენციის მნიშვნელობას ყოვლისმომცველი მიდგომის მეშვეობით, რომელიც მოიცავს ეკონომიკურ ზრდას, სიღარიბის აღმოფხვრას, მდგრად განვითარებას, ეროვნულ შერიგებას, კარგ მმართველობას, დემოკრატიას, კანონის უზენაესობას და ადამიანის უფლებების პატივისცემას. შეიარაღებული კონფლიქტის დროს მშვიდობიანი მოსახლეობის განზრახ მიზანმიმართული მიზანმიმართული თავდასხმა შეფასდა, როგორც საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის „აშკარა დარღვევა“. გარდა ამისა, კიდევ ერთხელ დადასტურდა 2005 წლის მსოფლიო სამიტის შემაჯამებელი დოკუმენტის დებულებები მოსახლეობის გენოციდისგან, ომის დანაშაულებისგან, ეთნიკური წმენდისა და კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულებისგან დაცვის პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებით.საბჭომ ასევე დაგმო წამება, სექსუალური ძალადობა, ბავშვთა მიმართ ძალადობა, ბავშვი ჯარისკაცების გაწვევა, ადამიანებით ვაჭრობა, იძულებითი გადაადგილება და ჰუმანიტარული დახმარების უარყოფა.

რეზოლუციაში ასევე მოითხოვეს შეიარაღებული კონფლიქტის ყველა მხარისგან 1899 და 1907 წლების ჰააგის კონვენციების და ჟენევის კონვენციების, მათ შორის და ოქმების დაცვა.მან კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ დაუსჯელობა უნდა დასრულდეს და ყველა სახელმწიფომ უნდა შეასრულოს თავისი ვალდებულებები ამ მხრივ, მათ შორის - თუ ეს უკვე არ გაუკეთებიათ - ჰუმანიტარული, ადამიანის უფლებებისა და ლტოლვილთა სამართლის შესახებ საერთაშორისო ინსტრუმენტების რატიფიცირება. გარდა ამისა, ყველა ქვეყანას მოეთხოვებოდა უშიშროების საბჭოს მოთხოვნების შესრულება.

უშიშროების საბჭომ მოუწოდა, განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვას კონფლიქტის შემდგომ სიტუაციებში სამშვიდობო პროცესების დროს, მათ შორის მშვიდობიან მოსახლეობაზე თავდასხმების შეწყვეტას, ჰუმანიტარული დახმარების გაწევას, ლტოლვილებისა და იძულებით გადაადგილებული პირების დაბრუნების პირობების შექმნას, განათლებასა და ტრენინგებზე ხელმისაწვდომობის ხელშეწყობას, კანონის უზენაესობის აღდგენას და დაუსჯელობის დასრულებას. ასევე მნიშვნელოვანი იყო ლტოლვილთა ბანაკების სამოქალაქო ხასიათის შენარჩუნება და გაეროს სამშვიდობო მისიებს ჰქონოდათ მკაფიო მანდატი მშვიდობიანი მოსახლეობის დასაცავად, ასევე ყოფილი მებრძოლებისთვის განიარაღების, დემობილიზაციისა და რეინტეგრაციის პროგრამების ჩართვას.

რეზოლუციის ბოლო პუნქტებში საბჭოს წევრებმა დაგმეს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში მომუშავე პოლიციის, სამხედრო და სამოქალაქო პერსონალის მიერ სექსუალური ექსპლუატაციის ყველა აქტი და ჰუმანიტარული მუშაკებზე თავდასხმები. ამავდროულად, მან აღიარა რეგიონული და სამთავრობათაშორისო ორგანიზაციების მნიშვნელოვანი როლი მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვაში. მიღებული იქნებოდა „შესაბამისი ნაბიჯები“, თუ მშვიდობიანი მოსახლეობისა და დაცული პირების განზრახ მიზანმიმართული თავდასხმა საბჭოს ყურადღების ცენტრში მოექცა.

და ბოლოს, გენერალურ მდივანს კოფი ანანს სთხოვეს, 18 თვის განმავლობაში წარედგინა ანგარიში შეიარაღებული კონფლიქტის დროს მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვის შესახებ.

მიღება
ალჟირი, ჩინეთი და რუსეთი თავდაპირველად კოლექტიური პასუხისმგებლობის ცნების წინააღმდეგი იყვნენ, თუმცა ალჟირის ორწლიანი ვადა, როგორც უშიშროების საბჭოს არამუდმივი წევრისა, 2005 წლის 31 დეკემბერს ამოიწურა და დიპლომატებმა მოგვიანებით ჩინეთისა და რუსეთის წინააღმდეგობა დაძლიეს.