კატაჰულას ლეოპარდის ძაღლი

კატაჰულა ლეოპარდის ძაღლი ამერიკული ჯიშია, რომელსაც სახელი ლუიზიანას შტატის ქალაქ კატაჰულას საპატივცემულოდ დაერქვა.გაერთიანებული კინოლოგიური კლუბის მიერ იგი აღიარებულია ლუიზიანას კატაჰულა ლეოპარდის ძაღლის სახელით, ხოლო ამერიკის კინოლოგიური კლუბის ფონდის საფონდო სამსახური მას კატაჰულა ლეოპარდის ძაღლს უწოდებს. ორივე რეესტრმა ჯიშს მიანიჭა მწყემსად ნადირობის აღნიშვნა, თუმცა ტრადიციულად ის გარეულ ტახებზე ნადირობისთვის გამოიყენებოდა.

ისტორია
კატაჰულას შტო საუკუნის შუა ხანებში წარმოიშვა, როდესაც ფრანგმა კოლონისტებმა ადგილობრივი ძაღლები ბოსერონის ჯიშის ძაღლებთან შეჯვარეს.

1979 წლის 9 ივლისს, ლუიზიანას შტატისთვის კატაჰულას ჯიშის ძაღლის ისტორიული მნიშვნელობის აღიარების ნიშნად, გუბერნატორმა ედვინ ედვარდსმა ხელი მოაწერა #75 კანონპროექტს, რომლითაც ლუიზიანას ჯიშის კატაჰულას ჯიშის ლეოპარდი ოფიციალურად დასახელდა შტატის ძაღლად. 1995 წლის 1 იანვარს ლუიზიანას ჯიშის კატაჰულას ჯიშის ლეოპარდი გაერთიანებული კინოლოგიური კლუბის მიერ იქნა აღიარებული.1996 წელს -მ კატაჰულას ჯიშის ლეოპარდი თავის ფონდის სერვისში დაამატა.

გარეგნობა
მიუხედავად იმისა, რომ ფიზიკური მახასიათებლები მრავალფეროვანია, კატაჰულები, როგორც წესი, კუნთოვანი ძაღლები არიან მართკუთხა ფორმის სხეულით. მათ, როგორც წესი, აქვთ დიდი თავი ჩამოშვებული ყურებით და ძლიერი, ოდნავ კონუსური ფორმის დუნდულა.მათ, როგორც წესი, აქვთ სქელი კუნთოვანი კისერი და გრძელი, მოხრილი კუდი. ისინი სხვადასხვა ფერებში გვხვდება და აქვთ საშუალო/მოკლე ბეწვი.

კატაჰულები სხვადასხვა ფერებში გვხვდება, მათ შორის ლურჯი მერლი, წითელი მერლი, ბრტყელი და ერთი ფერის. ხშირად, ერთი ფერის კატაჰულებს სახეზე, ფეხებზე ან მკერდზე სხვა ფერის, მაგალითად, თეთრი ფერის პატარა ლაქები აქვთ. კატაჰულების უმეტესობის ლეოპარდისებრი ბეწვი მერლის გენის შედეგია. მერლის გენი ჩვეულებრივ არ მოქმედებს ძაღლის მთელ ბეწვზე, მაგრამ ფერს მხოლოდ იმ ადგილებში აზავებს, სადაც შემთხვევით არის წარმოდგენილი გენის მახასიათებელი. უპირატესობა ენიჭება უფრო მუქ ფერებს; უპირატესად თეთრი ბეწვის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. რადგან კატაჰულა სამუშაო ძაღლია, ბეწვის ფერი არ არის მთავარი განხილვის საგანი.

კატაჰულას აქვს ერთი გლუვი, მოკლე ან უხეში საშუალო ბეწვი.ჯიშს შეიძლება ჰქონდეს ნებისმიერი თვალის ფერი ან ფერების კომბინაცია, მათ შორის ლურჯი, ყავისფერი, მწვანე ან ქარვისფერი.

სამუშაო
კატაჰულა თავდაპირველად ნადირობისთვის გამოიყენებოდა. ამერიკელი ინდიელები ძაღლს მსხვილფეხა რქოსან ცხოველებზე ნადირობისთვის იყენებდნენ. ევროპელი მოსახლეები ძაღლს ნადირობისა და პირუტყვის მწყემსვისთვის იყენებდნენ. ლუიზიანაში პირველი თეთრკანიანი მოსახლეები, სავარაუდოდ, ძაღლს ლუიზიანას ჭაობებში გარეულ ღორებზე ნადირობისთვის იყენებდნენ.

კატაჰულები გამოიყენება როგორც დაფნის ძაღლები, ხის ძაღლები და სხვადასხვა გარეულ ცხოველებზე ნადირობისთვის, მათ შორის პატარა ცხოველებზე, როგორიცაა ენოტები და ციყვები, ასევე მსხვილ ცხოველებზე, როგორიცაა ირმები, მთის ლომები და დათვები.[საჭიროა უკეთესი წყარო] ისინი ასევე გამოიყენება სუნის მაძიებელი ნადირისთვის და საძიებო-სამაშველო ძაღლებისთვის.

კატაჰულებს აქვთ ბუნებრივი მწყემსვის ინსტინქტი და ჯოგის მართვის უნიკალური მეთოდი. ამას აღწერს, როგორც ჯოგის გარშემო „ძაღლის ღობის“ შექმნას, რაც ძაღლის პატრონს საშუალებას აძლევს, ჯოგი ამ წრეში ამუშაოს.მწყემსვის უნარი და ბუნებრივი სამუშაო ინსტინქტი კატაჰულას სელექციონერებისთვის მთავარი პრიორიტეტია, ძაღლის გარეგნობაზე მეტად.ნახირის ინსტინქტებისა და გაწვრთნის უნარის გაზომვა შესაძლებელია არაკონკურენტულ ნახირის ტესტებზე. კატაჰულები, რომლებიც ავლენენ ნახირის ძირითად ინსტინქტებს, შეიძლება გაწვრთნილნი იყვნენ ძროხის/ღორის ჯიშის ძაღლების შეჯიბრებებში მონაწილეობისთვის.