Hōmer (grc. Ὅμηρος "Homeros" ôznačo "ślepy") (VIII vjek p.n.e.) – grecki "aojda" ("rapsodas") čyli bard. Bōu uōn śpiywokym wyndrownym. Uwožany je za ôjca poezyji epickij. Nojstaršy znōny s imiynio ojropejski poeta, kery zapewne přejōu dziedzictvo dugij i bōgatej tradycyji poezyji heroičnyj (kerej istniyniy je nale ino dōmysuym). Hōmer je autorym poymatōw "Ilijody" i "Uodysei". Grecko tradycyjo widzioua we nim tyž autora epopei kōmičnyj "Batrachomyomachji" (podug nojnowšych teorie niy uōn je jeji twōrcōm) i "Hymnōw hōmeryckych". Žodyn poeta grecki niy přewyžšōu suawōm Hōmera. Na wyspach Ios i Chjos wzniyśōno poświyncōne mu świōntyniy, a we Ôlimpii i Delfach postawiōno jygo posōngi. Pizystrat wprowadziu recytacyje hōmeryckych poymatōw na panatynoje. Podug niykerych lygyndarnych informacyji Hōmer piyrwotniy nazywou sie Melesigenes i bōu synym bōga řyki Meles, puynōncyj kouo Smyrny, i nimfy Kreteis. Świadčy to ô randze Hōmera we świecie greckym, gdyž zawše wybitnym ludźōm připisywano tam boske abo pōuboske pochodzyniy. Niy zachowouy sie žodne wiarygodne wiadōmości ô jygo žyciu i, kej škryflou badoč John Myres, "žodne zdaniy dotyčōnce Hōmera niy je bezsporne". Niymnij, antyčni Grecy nigdy niy wōntpili we jygo istniyniy. Prawdopodobniy urodziu sie we Smyrniy abo na wyspie Chjos we Jōńji – krainiy we Azyji Mnijšej, nale wiela miast greckych ubiygouo sie ô tyn hōnorowy zaščyt. We spoře ô pochodzyniy Hōmera brouo udziou siedym miast: Argos, Atyny, Chjos, Itaka, Kolofōn, Pylos a Smyrna. Podug lygyndy Hōmer bōu ślepcym. Teza ta mōgōm wspierać dwa epizody ōmieščōne we hōmeryckych epopejach. W "Uodysei" niywidōmy bard "Dymodokos" ôpiewo bohaterske čyny, a autor, prawdopodobniy Hōmer, we "Hymniy hōmeryckym" piše do Apollina: ""Pozdrawiōm was wšyjstke. A ô mniy pamiyntejcie, jak přijdzie jakiś čowiek ôbcy, co świata doświadčōu, i zapyto: Dziouški, kery je wōm nojmilšy s aojdōw, co sam přichodzōm? Wuōnčas wšyjstke cuzamyn ôdpowiecie: Ślepiec, kery mieško na skalistym Chjos – jygo pieśni bydōm zawše nojgryfnijše"(...)". Martin P. Nilsson we "Homer and Mycynae" podowo, aže we wielu rygiōnach bardowie byli we rytualny sposōb pozbawiani wzroku, co miouo stymulować pamiyńć. Autorstwo "Ilijody" a "Uodysei" wzbudzo ale do dziś wōntpliwości, a problym tyn nazywany je kwestiōm hōmeryckōm. Brak je wiarygodnych danych ô žyciu Hōmera, niykeři badače, a nawet juž antyčni "choridzontes", wysuwali hipoteza, aže Hōmer nigdy niy istniou. Podwaliny do tygo pōglōndu, zwanygo teoriōm pluralistyčnōm (oba dzieua sōm zlepkym pieśni s rōžnych časōw, pouōnčōnych we Atynach we VI w. p.n.e.), dou miymiecki filolōg F.A. Wolf we wydanyj we r. 1795 ksiōnžce "Prolegomena ad Homerum". Po ôkouo stu piyńćdziesiyńciu lotach dyskusyji i sporōw zwyciynžōua teoria ōnitarystyčno, kero twierdzi, aže Hōmer istniou i bōu autorym ôbu poymatōw, a jygo zasōgōm je stwořyniy wybitnych dzieu we ôparciu ô wielowieko tradycyjo pieśni heroičnych istnijōnco we starožytnyj Grecyji.