Djalykt jabłōnkowski je djalyktym ślōnskij godki, używanym we tzw. trōjwsi beskidzkij (Javořinka, Istebna, Koniakōw). Kej ślōnsko godka podle polskij tradycyji je rōzpatrziwano kej djalykt polskij, godo sie ô gwarze jabłōnkowskij. Uodrōżniynio ôd inkszych djalyktōw. Nojbarzi charakterystycznōm cechōm ôd tygo djalyktu je "jabłōnkowaniy", co ôznoczo, aże we plac dwōch rajōw spōłgłoskōw č, dž, š, ž i ć, dź, ś, ź, momy sam nojczyńści jydno raja zmiynkczōnych spōłgłoskōw č, dž, š, ž. Bestoż trza pamiyntać, iże take słowa, kej "žima", "žlje", "može", "suožimý", "pšakrew", "ješče", "chčouo", "grač", "časým", čyto sie tak po prowdzie jak: "žjima", "žjlje", "možje", "suožjimý", "pšjakrew", "ješjčje", "chčjouo", "gračj", "čjasým". Čynsto atoli mōmy tyž we tym djalykcie wele tych miynkych č, dž, š, ž ajnfachowe spōuguoski ć, dź, ś, ź. Pode suowackym ajnflusym pokozauo sie sam tyž miynke l, kere ôznačōne je we tekście bez lj. We djalykcie jabuōnkowskym nosowo samōguosko postřednio miyndzy e i y (ý), kero škryflano je sōm kej ýn/ým, atoli ino we yndōngach mo ausšpracha -ým. We piyršyj ôsobie ličby mnōgij je yndōng -mý. Ř je wyraźne. Akcynt pado na piyršo sylaba. Wele niysylabotwōrčygo u (u) přōdzi čynsto trefiauo sie zymbowe l (l welaryzowone). Niyjaki česki ajnflus pokozuje sie sōm a ôd zajty fōnetyčnyj ("chuapcy", "dyři") i we zapožyčyniach ("holcy", "cesta"). Proteza u- (u-) wystympuje před o ("uociec") i před u ("uōgwařili"). Bajszpil tekstu we djalykcie. No býuech už takym holčiským, miouech szesnoście rokōw. Ôže mi tež chciouo kajsi wyjść puo cichu před ôcōma. Ljygouech we stodolje, no ji s mojimi rowieśniokōma my sie uōgwařili, že pudymý dziśka se zaśpiýwać »Hore dziedzinōm«. Pozbierali my sie už wiečōr, prōgujýmý, alje tam my spiýwali, kany nejmiyni chauup býuo, buo kej šli ci starsi holjcý, tož nos potým přyganiali. Musieli my uciekać do pljacu. Podoboua sie nōm hanōno u Poljaka jydno dźýwka. Přidýmý tam wiečōr – ješče niy spali. Zaziyrōmý puoza ôkna – mać tam sie už rozbiýro, ôciec tam cosi marči, a nejstarši braciksie chyto wiečeře – tež býu přidzōny ze smykōw. (Jistebne).