Jōn I. Ôpolski (nar. pōmiyndzy 1410 a 1413, um. 5 września 1439) to bōł princ ôpolski, co reskyrowoł pospōł ze bratym Nikolausym I. ôd 1437 do 1439. Biografijŏ. Jōn I. bōł drugim synkym ôd princa ôpolskigo Bolka IV. a Małgorzaty ze rozlygowanego we Italiji grŏfstwa Gorycyje. Po umarciu ônego fatra we 1437 roku, stoł sie społym ze bratym Nikolausym I. princym ôpolskim. 6 paździyrnika 1438 Jōn I. uznoł sie lennikym dlŏ Kazimiyrza IV. Jagiellōńczyka skirz wysuniyńciŏ ônego kandydatury na trōn we Czechach, nale wobec rezygnacyje krōla polskigo ze titela antlich zaakceptowoł władzã ôd Albrechta II. Habsburga (ôficjalnie trefiyło sie to we Wrocławiu 3 grudnia 1438). Jōn I. Ôpolski umrził bydōc kawalerym 5 września 1439. Niyma to terŏźnie snamne, kaj je pogrzebany. Niy mioł tyż potōmstwa, a cołkość ônego erbowizny przejōn modszy brat Nikolaus I.