Ślōnske wojaczki – trzi wojaczki miyndzy Austryjōm Habsburgōw (i jeji zmiyniajōncymi sie sojusznikami) a Prusami Hohenzollernōw ô panowanie nad Ślōnskem, we wyniku kerych wiynkszość Ślōnska (a tyż Kłodzko) znŏdły sie we granicach Prus, a społym z niymi ôd 1871 roku we zjednoczōnym bez Hohenzollernōw Miymieckim Cysŏrstwie. Prziczyny. Fryderyk II Wielgi uzdoł sie napaść Ślōnsk, spotrzebujōnc m.in. wzrŏstajōncõ wrogość pōmiyndzy prześladujōncymi protestantōw Habsburgami, a z wiynksza luterańskõ ludnościōm zebranyj prowincyje. Już wczaśnij uciskanŏ ludność cysŏrskij czynści Ślōnska (we ksiynstwach brzesko–lignickim a ôleśnickim ôbowiōnzowała swoboda wierzyniŏ a kultu) swrŏcała sie ô protekcyjõ do przechodzōncych bez jego terytorium szwedzkich wojsk (1706), kere uwŏżano za gwarantōw warōnkōw podpisanego po trzidziestorocznyj wojaczce westfalskiego pokoju. Fryderyk swe fungowaniŏ spiyroł dynastycznymi roszczyniami, wynikajōncymi z podpisanego we 1537 roku układu ô przeżycie pōmiyndzy Joachimem II Hektorem a Fryderykiem II z dynastyje ślōnskich Piastōw – lignicko–brzeskim princym (ukłŏd niy ôstoł zryalizowany ani we 1548 roku po śmiyrci Fryderyka II, ani we 1675 roku po przedŏwniyniu dynastyje Piastōw; ksiynstwo przejyli Habsburgowie). We tym samym czasie jednak Prusy zwiōnzane były – potwierdzōnõ bez fatra Fryderyka II Wielgigo we 1713 roku – pragmatycznõ sankcyjōm, zôbowiōzujōncõ jy do zachowaniŏ jedności wszyjskich ziym Habsburgōw jak tyż spiyraniŏ za nastympczyni a dziedziczki korōny Marii Teresy, cery umartego cysŏrza Karola VI. 1740 14 grudnia – antyaustryjŏcki bunt we Wrocławiu 16 grudnia – wkroczynie Fryderyka na Ślōnsk 28 grudnia – ôblynżynie Głogowa 1741 3 stycznia – paradny wiazd Fryderyka do Wrocławia 10 stycznia – potyczka pod Ôtmuchowym 9 marca – zdobycie Głogowa bez pruske wojska 10 kwietnia – batalijŏ pod Małujowicami koło Brzegu, krōm zaucieczki Fryderyka Prusacy zwyciynżyli 10 siyrpnia – wkroczynie pruskich wojsk do Wrocławia 1742 mŏj – boje na terynie Czech, klynski wojsk cysŏrskich 11 czyrwnia – podpisanie pokoju we Wrocławiu 1744 wkroczynie Fryderyka do Czech 16 września – zajyńcie Pragi 1745 4 czyrwnia – batalijŏ pod Dobromiyrzem 30 września – batalijŏ pod Soor 15 grudnia – batalijŏ pod Kesselsdorf 25 grudnia – podpisanie pokoju we Dresden 1756 wyprzedzajōncy szlag Fryderyka na Saksōnijõ ôblynżynie i kapitulacyjŏ Pirny wkroczynie do Czech batalijŏ pod Lobositz 1757 czyrwiyń – batalijŏ pod Kolínem, zwyciynstwo cysŏrskich wojsk 7 września – batalijŏ pod Moys, zwyciynstwo Austryjŏkōw 5 listopada – batalijŏ pod Rossbach 22 listopada – batalijŏ pod Wrocławiem 24 listopada – zdobycie miasta bez Austryjŏkōw 5 grudnia – batalijŏ pod Lutyniōm: zwyciynstwo Fryderyka nad dwukrotnie srogszym ôpacznikym (33 tys. przeciw 82 tys.), 10 tys. zabitych, 13 tys. zebranych 21 grudnia – poddanie sie austryjŏckigo garnizonu we Wrocławiu: 17 tys. zebranych, w tym 17 jynerołōw 1759 12 siyrpnia – batalijŏ pod Kunowicami, zwyciynstwo Austryje, Prusacy straciyli 19 tys. ludzi i 172 harmaty 1760 zdobycie bez Austryjŏkōw festōngu we Kłodzku 23 czyrwnia – batalijŏ pod Kamiynnõ Gōrōm lato – ôblynżynie Wrocławia bez jyn. von Laudona 15 siyrpnia – batalijŏ pod Lignickim Pōntnowem; zwyciynstwo Prusakōw nad trzikrotnie srogszymi Austryjŏkami paździyrnik – zajyńcie Berlina bez antypruskõ koalicyjõ 1761 30 lipnia – batalijŏ pod Trzebinōm podle Prudnika 1762 styczyń – śmierć caryce Elżbiety Romanowej ; władze przejmuje wielbiciel Fryderyka Piotr III, kery nakŏzoł swojim wojskōm przejście na zajtã Prus lipiyń – ôbalynie i zamordowanie Piotra III; trōn ôbyjmuje jego ślubnŏ Katarzyna II, kerŏ wycŏfuje sie z wojaczki 21 lipnia – batalijŏ pod Burkatowem; Fryderyk pokōnuje znacznie srogszõ austryjŏckõ armijõ 1763 rozpad antypruskij koalicyje 15 lutego – pokōj we Hubertusburgu: potwierdzynie "status quo ante", a wrŏz utrwalenie podziału Ślōnska, jaki prziszoł we wyniku I ślōnskij wojaczki z lŏt 1740–1742