Wynecyjo (wen.: "Venezsia/Venexia", it.: "Venezia", łać.: "Venetia") – miasto we Italiji, stolica regijōnu ô tym samym mianie, rozlygowano nad Adrijatyckim Morzym. Miasto na wyspie zołożōne we 452 roku bez ludzi kere citli przed Hunōma. Mimo iże niyskorzi wlazło pode sztrefa ajnflusu Bizancyjōm, zachowało niyzolyżność. Bōło to miasto-państwo, we kerym władza sprawowoł doża (princ). Wynecyjo wojowała zy muzułmanōma skiż tygo, co miała geszefty na wschodzie (jeji rajzownik, Marco Polo, we XIII stoleciu doszoł do Chinōw). Bestōż miała mōnopol na handel niydbowiym a culagami. We XV stoleciu mōnopol przełomały Portugalczyki, ôd mōmyntu kej Vasco Da Gama noloz droga ku Indyjōm. Ôd tygo czasu znoczyniy Wynecyje zaczyno sie pōmyńszać. We 1797 miasto zdobōł Napoleōn. Po Pokoju we Campo Formio wkludzōno je do Austryje. We czas Wiosny Ludōw zaś na krōtko ôgłoszōno niypodległość, nale gibko wlozła we skłod ôdrōdzōnyj Italije. Je to miasto rozlygowane na barzołowatych wyspach a skiż tygo niy mo tam autōw, autobusōw abo bankōw, cołki ruch ôdbywo sie bez wodne drōgi - wynecke kanały, abo piechty. Nojpopularniyjszym strzodkym kōmōnikacyje je vaporetto - wodno banka. Wynecyjo je znōmym we cołkim świecie turystycznym a kulturalnym ôstrzodkym. Je wpisano na Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO. Znōme we świecie sōm tyż wynecke bakusy. Terozki historyczno, rozlygowano na wyspach tajla miasta połni znamiyńniy turystyczne fōnkcyje, srogszo tajla Wynecyjanōw pōmiyszkuje na stołym lōndzie we Mestre, kere formalniy niy je dzielnicōm Wynecyje. Ze dynkmalōw nojbarzi znōme sōm Bazylika a Plac św. Marka.