Djalykt niymodliński ślōnskij godki to wyrōžńōny ôd inkšych wariant ślōnskij godki, piyrwotniy stosowany we ôkolicach miasta Niymodlin, dzisiej ôstou sie ino we dwōch rygiōnach; piyršy stanowiōm Piechocice, Staro Jamka, Kuźnica Ligocko, Sowin, a centrōma drōgigo sōm Narok a Niywodniki. Djalykt niymodliński je podany na prōdnicki. Kedy ślōnski je rozpatrywony kej djalykt polskij godki godo sie, co je to "gwara środkowośląska" (gwara střodkowoślōnsko). Cechy charakterystyčne. Cechōma charakterystyčnymi fōnolōgije djalyktu niymodlińskigo sōm: dyftōngično wymowa dawnygo dugygo "a" we postaci dyftōngu "ou" (np. "trouwa" - trawa), mōnoftōngično wymowa kōntynuantōw dawnygo krōtkigo a dugygo "o" (wyjōntkym je labializacyjo naguosowygo "o-"). Rōžniy předstawio sie wymowa samoguosek nosowych. Miyškańcy Sowina a Kuźni Ligockej wymawiajōm nosōwka přednio šyroko a po spōuguoskach twardych, a po miynkich, co je nawiōnzaniym do gwar guogōwieckych a kozielskych. S kolei miyškańcy Naroku, Niywodnik a ôkolic nosōwka přednio po spōuguoskach twardych wymawiajōm šyroko kej nosowe "a", a po spōuguoskach miynkych wymawiajōm wōnsko kej nosowe "y", co je tyž typowe lo djalyktu ôpolskigo. Djalykt niymodliński počōnkowo charakteryzowou sie tyž mazuřyniym; ôbecniy řodko wystympujōncym we tym djalykcie.