Paryzol – zacha do chrōniynio ôd dyszczu, śniygu lebo słōńca. Ôbycznie je to kōnsek hadry na sztelōngu a kryka ze kerōm sie uōn sztelōng trzimie. Miano "paryzol" je ze italskij godki, we kery ôznaczo "słōńcochrōn". Miast hadry niykere używajōm papiōra (n.t.p. we Japōnije), a we krejach we kerych je srogo hyca uōnaczōm sie paryzole ze liśćōw, nale uōne paryzole chrōńōm ino ôd słōńca. Paryzole bōły znōme 4000 lot p.n.e. we starorocznym Egipcie. Skłodany paryzol wynojdli Francuzy we 1715 roku.