Turecko godka (tur. "Türkçe") to řeč, we kerej godo přez 50 miljōnōw ludzi na coukym świecie, čyńōnc ja nojbaři rozpowsechńōnōm godkōm tureckōm. Jeji užytkownicy miyškajōm přede wšyjskim we Turcyji a na Cypře, we myńšych grupach tyž we Grecyji, Bōugaryji, Kosowie a wschodnij tajli Ojropy . Pō turecku godojōm tyž miljōny imigrantōw do Ojropy Zachodnij, guōwniy we Niymcach. Kořyniy godki mogōm być znejdźōne we Azyji Střodkowyj, ze swojimi piyršymi naskryflōnymi świadyctwōma datowōnymi na bezma 1 200 lot nazod. Na zachōd ajnflus tureckij godki ottomańskij – prekursora dzisiejšygo tureckigo – rozšyřyuo Imperyjōm Ottomańske. We 1928 roku, jako jydno s reformōw Atatürka we wčesnyj Republice Tureckij turecki alfabyt ottomański ôstou pōmiyńōny na fōnetyčny alfabyt uaciński. Co wiyncyj, nowo zouožōne Stowařyšyniy Tureckij Godki napočyuo usuwaniy perskich a arabskich požyček we suownictwie, zastōmpiajōnc je rodzimymi suowōma s kořyńōma tureckimi. Godka turecko wyrōžnio sie harmōnijōm wokaličnōm a posuniyntōm aglutynacyjōm. Podstawowo raja koždygo zaca to SOV. Turecki mo tyž rozrōžnianiy zajimka “ty” (sız) na gřečnościowy a zwykuy. Niy mo atoli we tureckim zort řečownikōw lebo rodzaja gramatyčnygo.