Friedrich von Schlegel (rodz. 10 marca 1772, um. 12 stycznia 1829) – miymiecki filozof, krytyk, pisorz a tumacz literatury. Powożany za jednygo ze zołożycielōw rōmantyzmu. Porodźōł sie we protestanckij familiji. Jygo ôjcym bōł Johann Adolf von Schliegel, luterański pastōr a matkōm Johanna Christiane Erdmuthe Hübsch, nale wiynkszo tajla czasu za bajtla spyndzoł u swojigo ōnkla. Sztudyrowoł prawo, matymatyka, filozofijo, medycyna a godkoznawstwo we Göttingen a Lajpciku. Do kupy ze Clemensym Brentano, Johannym Gottliebym Fichte, Friedrichym von Schellingym a Ludwigym Tieckym je powożany za ôjca rōmantyzmu. Jygo nojwożnijsze dzieła sōm: Über das Studium der Griechisch Poesie (1797), Geschichte der Poesie und der Griechen Römer (1798); Lucinde (1799, rōman) Alarcos (1802, dramat), Vorlesungen über die Geschichte (1811), Philosophie der Geschichte (1829).