Sztrahecle – krōtke kōnski drzewa abo tektury taplane we parafinie abo inkszyj substancyji podatnyj na hajcowaniy, kerych jedyn kōniec je pokryty masōm, kero rozhajcowuje sie ôd tarcio. Sztrahecle wynejdźōno we Chinach we 508 roku. We Ojropie piyrsze sztrahecle zrobiōno we 1805, a jejich fabrika, we keryj pakowano je we kisty ze wysuwanōm szuflodōm (take kej wiymy terozki) ôdymknōł we 1855 we Jonköping Szwed John Edvard Lundström. We kulturze znōmo je bojka Dziouszka ze sztraheclōma, kero napisoł Hans Christian Andersen. Po ślōnsku śpiywo ja skupina "Ausdruk".