Heksa – we niykerych wierzyniach ludowych: baba zajmujōnco sie czornōm magiōm, ciepiōnco prziroki, kojarzōno s siłōma niyczystymi - czynsto s szatanym. Mynskym ôdpowiydnikym je czarownik. We folklorze pojawiajōm sie tyż "dobre" heksy, kere zajmujōm sie tam czystōm i dobrōm magiōm. Postacie heksōw mogymy trefić m. in. we ojropejskij mitolōgii ludowyj, jydnokże tam fōnguje raczyj pod mianym wiydźmy i mo trocha myni pejoratywne znaczyniy. W 1484 papiyż Innocynty VIII wydoł bullym "Summis desiderates" bydōmcōm podsōmowaniym wcześnijszych uchwoł potympiajōncych czary i zezwolyniym karanio śmierćōm heksōw a czarownikōw. Innocynty VIII powołoł sie we nij na słowa Bibliji "Niy pozwolisz żyć heksie. " (Wi.,22,17.) Motyw heksy je ôbecny tyż we kulturze ojropejskij rōżnych epok, m.in. we "Makbecie" W. Szekspira. Poymat symfōniczny Antonína Dvořáka s 1896 mo titel Heksa połednia.