Chabernica to je polny dymōn żyński ze słowiańskich religiji. Mŏ ôn wystympować na Gōrnym Ślōnsku, we ôkolicach Prudnika. Je podany na Połednicã. Ślōnzŏki ze Prudnika strŏszali niōm swoje bajtle. Wierzynia. Forsztelowanŏ bōła jak piyknŏ, wysokŏ, smukłŏ, błynkitnie ôblyczōnŏ dzioucha, co miała wiyniec chabrōw na gowie. Ukazowała sie ino we połednie i jyny na polu, kaj wachowała, coby bajtle w poszukowaniu blum niy deptały ôbiylōw i niy wbiygały pōmiyndzy łany. Nerwowała sie, kej widziała, iże używajōm ôstrych nŏczyń, i kej żniwiŏrze niy mieli hutōw. Ci, kerzi ônyj zdaniym zasugowali na kŏrã, bōli uspŏwani ônyj słodkimi szkamrami, a potym zsyłała na nich ôstry bōl gowy, paraliż abo heksenszus. Czasym ciepała sie na swojã ôfiarã i łōmała ônyj rynce i nogi, abo skryncała gnyk. Coby ôchrōnić sie przed Chabernicōm, trza bōło we połednie na Aniōł Pański zrobić se pauzã ôd roboty i przesiedzieć tyn czas w ciyniu.