Baskijsko godka (miana włosne, znoleżniy na djalekt: "euskara", "euskera", "eskuara", "üskara") – godka Baskōw pomiyszkujōncych pora prowincyjōw na pograniczu Szpanije a Francyje. Posuguje sie nim dzisio przez milijōn perzōnōw (90% ś nich we Szpaniji). Wyrōżnio sie 10 djalektōw baskijskigo. Skiż tygo, co sōm sroge rōżnice pōmiyndzy nimi, powstało usztandaryzowano ôdmiana godki - Euskara batua, łōnczōnco cechy nojwiynkszych djalektōw baskijskigo, ôparto znamiyńniy na djalekcie Gipuzkoa. Uodmiana ta nauczano je we szulach. Literatura we tyj godce powstowo ôd XVI stolecio. Piyrszo durkowano kśōnżka po baskijsku wydano we 1545 roku. Jeji przinoleżność gynetyczno niy ôstała do terozki ustalōno, na zicher niy je to godka indoojropejsko. Godano ja już przed kolōnizacyjōm zachodnij Ojropy ôd Indoojropejczykōw. Istnijōm przipuszczynia, co je uōna spokrewńōno ze godkōma kartwelskymi abo tyrryńskymi, je tyż wrachowowano do kōntrowersyjnyj familije dyne-kaukaskij. We baskijskym wystympujōm zapożyczynia ze łaciny, szpanielskigo a francuskigo.