Norbert Bonczyk, Bontzek, roz a kedy tyż Bończyk (rodz. 6 czyrwca 1837 we Bytōmiu, um. 18 lutygo 1893 we Bytōmiu) – polski katolicki kśōndz, dichter a tuplikorz. Pochodźōł ze mocka pogermanizowanyj hawiyrskij familiji. Zwiōnzany ze bytōmskōm parafijōm naszkryfloł mocka wiyrszy we polskij a miymieckij godce a tōmaczynia miymieckij liryki m. in.: Goethego, Schillera a Klopstocka. Krōm tygo naszkryfloł tyż dwa dichtōngi ô gōrnoślōnskij tyjmie: "Stary Kościół Miechowski" (1879) "Góra Chełmska czyli św. Anna z klasztorem oo. franciszkanów. Wspomnienia z r. 1875" (1886) We swojich dziełach ukozywoł ôdbrymność gōrnoślōnskigo społyczyństwa wiejskigo podle gyszichty, kultury, a tajlowo godki. Kamratowoł sie ze społycznymi dziołaczōma na Ślōnsku Józefym Szafrankym a Karolym Miarkōm.