Tybetka – miano elymyntu ôblyczu wykōnanego z ciynkigo sztofu z czesankowyj wołny ôwiec abo tybetańskich cig (tm. tybetu), drukowanyj we kwiatowo-roślinne motywy, zaôbycz roztōmajte układy blum. Kiecki Zastosowanie. Tybet, wkludzōny na przełōmie XIX i XX stoleciŏ, przijōn sie we ludowym byklajdōngu gōrŏlskim jako ajnfachowŏ materyjŏ na kiecki. Nagowne a naramiynne chusty we gōrŏlskim byklajdōngu: nojczyńścij ô biołym, czyrwōnym, zielōnym, żōłtym i czŏrnym zadku, drukowane we blumy abo geometryczne, ôriyntalne mustry, ô fasōngach 75 × 75 cm; we wersyji paradniyjszyj ôzdŏbiane krajym necym i fryndzlami we ślōnskim byklajdōngu: sztyryrogate, ô miarach kol. 160 × 170 cm, z czŏrnym abo krymowym zadkym, we sroge bukety czyrwōnych rōuz i listkōw we bordiurze, bydź na cołkij wiyrchni, wykōńczōne fryndzlami, skłŏdane po przykōntnyj a zaciepowane na ramiōna, noszōne we lecie we niykerych rejōnach Ślōnska