Ferenc Karithy (rodz. 2 czyrwca 1921 we Budapeszcie, um. 29 lutygo 1992 we Budapeszcie) – pisorz a reportażysta madziarski, syn inkszygo pisorza Frigyesa Karinthjygo, s bildōngu lingwista. Po ukōńczyniu sztudyrowano pracowoł we budapesztyńskych tyjatrach kej dramaturg. Piyrszy jygo rōman to bōła "Noc Don Juana", za kerōm erbnōł niymało zoc. Druge ze rzyndu, surryjalistyczne dzieło - "Wywołowaniy duchōw" poświyńćōł ôjcu a prozajikowi Dezsö Kosztolánymu. We niyskoryj twōrczości skłanioł sie ku idyji ryjalizmu. We tyj kōnwyncyji utrzimany je m.in. grōmada ôsprowek "Piykne żywobycie", rōmany "Cyntaur" a"Mulorze". Ferenc Karinthy bōł mockrotnym laureatym nadgrody literackij im. Attili Józsefa, m.in. za rōman "Budapesztyński podzim" (1953). Za Reportaże literacke ôtrzimoł nadgroda im. Kossutha.