Steuerowy szrajbōnek, (tyż: ślōnske Steuerowe abecadło, Steuerowo ôrtografijo) – przesprowiane łacińske abecadło stworzōne we miyndzywojynnym ôkresie ôd dochtora Feliksa Steuera, dyrechtora jednego ze katowickich licyjōw. Abecadło te skłodo sie ze 30 znokōw: A, B, C, Ć, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, Ń, O, P, R, S, Ś, T, U, Ō, W, Y, Z, Ź, Ż. a ôźmiu dwaznokōw: AU, CH, CZ, DZ, DŹ, DŻ, RZ, SZ. Dwaznok "ou" ôstoł przidany, coby ôddać wymołwa kōntynuanta downygo ajchńōnygo a we zachodnim Ślōnsku (je uōn używany na placu połedniowoślōnskigo "au" a ôgōlnoślōnskigo "o"). Proteza "u-" przed o ôznoczo prelabializacyjno wymołwa krōtkigo [w] przed kożdym nagłosowym "o". Charakterystycznōm cechōm Steuerowygo szrajbōnku je zmiynkczaniy spōłgłoskōw ôd j, btp. "bioły", lebo ôd ôsobnyj buchsztaby, btp. "ciymny". Inkszōm wprowadzōnōm zmianōm we ôrtografiji Steuera je wkludzyniy apostrofu lo abrewiacyjnych formōw czasownika, btp. "wźōnech" (uod wźōn żech). We tym szrajbōnku wydowoł swoje dzieła po ślōnsku, miyndzy inkszymi "Ostatni gwojździaurz" (1935) a "Z naszej ziymiy ślōnskej" (1935).