Hajnel I Brodaty (rodz. miyndzy 1165/1170, um. 19 marca 1238) – kśōnża wrocławske we lotach 1201-1238, ôpolske 1201-1202, kaliske 1206-1207 a ôd 1234, władca Ziymie Lubuskij do 1206, 1210-1218 i ôd 1230, ôd 1231 kśōnża krakowske, ôd 1234 we połedniowyj Wielgopolsce po rzyka Warta, ôd 1230 ôpiyka nad Ôpolym, ôd 1232 ôpiyka nad Sandomiyrzym, ôd 1234 cołko władza nad Ôpolszczyznōm, ze ślōnskej linii dynastyji Piastōw, zołożyciel mianowanyj powszechnie "Dynastyji Hajneli Ślōnskich". 25 listopada 1202 wroz ze Miyszkiym Plōntonogim podrychtowoł umowa kero zatwierdźōł papiyż Innocynty III, skiż kerej Ślōnsk ôstoł potajlowany na Dolny mianowany ksiynstwem ślōnskim ("ducatus Slezie"), a Gōrny mianowany ksiynstwem ôpolskim ("ducatus Opol") Hajnel I Brodaty umrził 19 marca 1238 we Krośnie Ôdrzańskim. Uznowany je za jedngo s nojwybitniyjszych Piastōw ôkrysu rozbicio dziylnicowygo. Niyskorzi jigo robota ôstoła zniszczōna trzy lota po jigo śmiyrci bez niyspodziywany najazd Mōngołōw, kery doł sroge straty we cołkej Wschodnij Ojropie.