Marilyn Manson, po prŏwdzie Brian Hugh Warner (nar. 5 stycznia 1969 w Canton) to amerykōński śpiywŏk, lider i wokalista skupiny Marilyn Manson, malyrz. Uznŏwany za skandalistã, bōł tymatym mocka kōntrowersyje, ôsobliwie pod kōniec lŏt 90. Znany z prowokujōncych tekstōw, kōntrowersyjnego wizerōnku i zachowaniŏ. We 2006 ôstoł sklasyfikowany na 44. placu wykŏzu „100 nojlepszych wokalistōw metalowych wszech czasōw” podle Hit Parader, we 2009 ôstoł sklasyfikowany na 19. placu wykŏzu „50 nojlepszych heavymetalowych frōntmanōw wszech czasōw” podle Roadrunner Records, a we 2011 ôstoł sklasyfikowany na 30. placu wykŏzu „50 nojsrogszych terŏźnie gwiŏzdōw rocka” podle tydnika "Kerrang!". Biografijŏ. Wczaśne lata. Narodziōł sie w Canton we sztacie Ohio. Je synym Hugh Warnera i Barbary Wyer – katolika i episkopaliŏnki. Podle autobiografiji artysty pt. "The Long Hard Road Out Of Hell" (1998), je byciŏ angelsko-miymiecko-polskigo. Uczynszczoł do katolickij szkoły, keryj rygory mu niy ôdpadały. Po ukōńczyniu nauki w liceum Glen Oak, społym z familijōm przekludziōł sie do Fort Lauderdale na Floridzie. Muzyka. Na sztudiach ôstoł awisŏrzym muzycznym dlŏ lokalnego składu. We 1989 przijōn pseudōnim Marilyn Manson (połōnczynie Marilyn Monroe i Charlesa Mansona) i założōł kapelã Marilyn Manson and the Spooky Kids, w skłŏd keryj weszli ôkrōm niego: Brian Tutunick (gitara basowŏ), Scott Putesky (gitara) i Perry Pandrea (keyboard). Kapela niy mioła szlagcojgisty, za szlagcojg używoła autōmatu. Hned miano kapeli ôstało ukrōcōne do „Marilyn Manson”. Kōntrowersyje. W kwietniu 1999 doszło do strzylaniny w szkole we Columbine, w keryj dwōch nastolatkōw zastrzylyło pŏrãnŏście przipadkowych ôsōb, po czym popołniyli samobōjstwo. Podle relacyji psychologōw gyrichtowych , do zbrodni zmotywowała jejich twōrczość Mansona, co sprawiyło ôstre ataki na kapelã. Jakiś czas po tragedyji ôkŏzało sie, iże nastolatki baj niy suchali muzyki Marilyna Mansona, niy zmiyniyło to jednak relacyji publiki do artysty. Życie prywatne. 3 grudnia 2005 zaślubiōł modelkã i szauszpilerkã Ditã Von Teese, keryj bōł fanym bez mocka lŏt. Cerymōnijŏ ôdbyła sie we Kilsheelan, w hrabstwie Tipperary we Irlandyji – w zōmku przinŏleżōncym do kamrata modyj pŏry, artysty Gottfrieda Helnweina, i przeciw przepowiedziōm presy, ôbyeszło sie bez skandalu. Cerymōnijŏ utrzimanŏ była we sznicie wiktoriŏńskim, a weselŏ doł kamrat muzyka, reżysyr i twōrca kōmiksōw Alejandro Jodorowsky. Postrzōd gości weselnych znŏdło sie blisko sześdziesiōnt ôsōb, postrzōd nich m.in. Lisa Marie Presley i Eric Szmanda. 30 grudnia 2006 Von Teese słożyła antrag ô szajdōng, skuli „niymożebnych do poprŏwy rozdziałōw” tajlujōncych jōm i Mansona. Do rozpadu manżelstwa doszło rok niyskorzij, 27 grudnia 2007 we Los Angeles Superior Court. Wczaśnij bōł zarynczōny z szauszpilerkōm Rose McGowan. Trefioł sie tyż z Traci Lords, Jennōm Jameson i Melissōm Romero, z kerõ ferajn ôpisoł we autobiografiji "The Long Hard Road Out Of Hell". Pod kōniec 2008 rozstoł sie z szauszpilerkōm Evan Rachel Wood, z kerõ bōł zwiōnzany ôd paździyrnika 2006. Evan zagrała w teledysku jego grupy do śpiywki „Heart-Shaped Glasses (When the Heart Guides the Hand)”. W styczniu 2010 pŏra ôgłosiyła zarynczyny, kere jednak ôstały ôdwołane pŏrã miesiyncy niyskorzij. W 2020 po pŏru latach ferajnu wziōn wesele z fotografkōm Lindsay Usich, ô czym we interview poinformiyrowoł szauszpiler Nicolas Cage. Je krzestnym fatrym cery szauszpilera Johnnyego Deppa Lily-Rose Depp. Film. Stworzōł soundtracki do pŏru filmōw. Napisane i wykōnane bez niego wytwory wybrzmiały w produkcyjach, takich jak "Lost Highway" (1997), "Matrix" (1999), "From Hell" (2001) , "Not Another Teen Movie" (2001) i "" (2001). Je tyż autorym podkładu muzycznego do thrillera sci-fi "Resident Evil" (2002). Jego cover śpiywki „Sweet Dreams” (ôryg. Eurythmics) wystympuje tyż we filmie "House On Haunted Hill" (1999) a tyż we "Gamerze". We 2002 broł udzioł we tworzyniu soundtracku do horroru "Queen of the Damned". Trzi lata niyskorzij jedyn z wytworōw Mansona, „Irresponsible Hate Anthem”, znŏd sie na soundtracku filmu "Saw II". Zrobiōł tyż cover śpiywki „This is Halloween” (ôryg. Danny Elfman) za przidŏwek do soundtracku z filmu "The Nightmare Before Christmas" w reżyseryji Henryego Selicka. Ferajn Mansona z filmym to tyż szauszpilerstwo i reżyseryjŏ. Piyrszy rŏz ukŏzoł sie epizodycznie we 1997 w "Lost Highway" Davida Lyncha, kaj zagroł aktora filmōw pornograficznych. Rok niyskorzij zagroł dalszy epizod w filmie "Jawbreaker" . Ukŏzoł sie tyż we krōtkometrażowym filmie "", razym ze Garym Oldmanem i Jamesem Brownem. We 2003 zagroł w filmie "Party Monster", zarŏz po tym ukŏzoł sie w filmie Asi Argento "The Heart is Deceitful Above All Things". Na 2005 planowoł rolã w filmie "Living Neon Dreams". Za to jednym z jego nojwŏżniyjszych wystympōw bōł szczyry udzioł w filmie Michaela Moorea "Bowling for Columbine" (2002). Wyreżysyrowŏw włŏsny film pt. "Doppelherz", kery bōł prziwstŏwany za przidŏwek do album "The Golden Age of Grotesque". Je tyż spōłreżysyrem teledyskōw włŏsnyj skupiny. Ryalizowoł swōj pełnometrażowy debiut reżysyrski; jego film "Phantasmagoria: The Visions of Lewis Carroll" mioł być horrorem psychologicznym, kery ôsprawioł ô życiu pisŏrza Lewisa Carrolla. Producynt uzdoł ô serwaniu robot nad filmym po zaprezyntowaniu bez Mansona trailera filmu. We 2013 ukŏzoł sie we dwōch tajlikach sezōnu 6 serialu "Californication". We 2014 wystōmpiōł w siōdmym sezōnie serialu "Sons of Anarchy", kaj groł Rona Tullyego, prziwōdcã gangu amerykōńskich nazistōw. W 2020 ukŏzoł sie w serialu "The New Pope". Malyrka. Maluje akwarele. Piyrszŏ wystŏwka jego robot, zatytułowanŏ "The Golden Age of Grotesque", ôdbyła sie w dniach 13-14 września 2002 w Los Angeles. Dalsze trzi wystŏwki ôdbyły sie w kwietniu 2003, w rōmach pokazōw artystycznych "Grotesque Burlesque" w Berlinie, Paryżu i Lōndynie. We wrześniu 2004, w Paryżu i w Berlinie, ôdbyły sie dwie dalsze wystŏwki, zatytułowane "Trismegistus". Mocka z jego ôbrazōw ôstało przedanych za sroge sumy, a jejich nabywcami ôstali miyndzy inkszymi Jack Osbourne, Dave Navarro, Andy Dick. W 2002 zaprzijŏźniōł sie z Gottfriedem Helnweinem, co zaôwocowało spōłpracōm przi seryji fotek i dekoracyji scynicznyj dlŏ albumu "The Golden Age of Grotesque" i sztreki "Grotesque Burlesque". W lipniu 2010 we Wiedziyniu we Kunsthalle zaprezyntowano wystŏwkã 20 ôbrazōw Mansona pod tytułym „Genealogies of Pain”. "Portrait of an American Family" (1994) "Antichrist Superstar" (1996) "Mechanical Animals" (1998) "Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death)" (2000) "The Golden Age of Grotesque (2003) "Eat Me, Drink Me" (2007) "The High End of Low" (2009) "Born Villain" (2012) "The Pale Emperor" (2015) "Heaven Upside Down" (2017) "We Are Chaos" (2020) DMX – „The Omen” – "Flesh of My Flesh, Blood of My Blood" (1998) Eminem – „The Way I Am” – "The Marshall Mathers LP" (2000) gODHEAD – „Break You Down” – " 2000 Years of Human Error" (2001) Maven – „Hard On For Love” (2001) Lady GaGa – „LoveGame (Chew Fu Ghettohouse Fix)” – "The Remix" (2009) Skylar Grey – „Cant Haunt Me” – InvinsibleInvinsible (2012) Avril Lavigne – „Bad Girl” – Avril Lavigne Marilyn Manson, Neil Strauss, "The Long Hard Road out of Hell", ReganBooks, 1998, ​ISBN 978-0-06-039258-1 Marilyn Manson, Chuck Weiner, "Marilyn Manson Talking: Marilyn Manson in his own words", Omnibus, 2004, ​ISBN 978-1-84449-419-4 Marilyn Manson, David Lynch, "Genealogies of Pain", Moderne Kunst Nürnberg, 2011, ​ISBN 978-3-86984-129-8 Gavin Baddeley, "Dissecting Marilyn Manson". Plexus Publishing (UK) (2002) Kurt Reighley, "Marilyn Manson. St. Martins Griffin" (1998) Kalen Rogers, "Marilyn Manson: The Unauthorized Biography". Omnibus Press (1997) Doug Small, "The Story of Marilyn Manson". Omnibus Press (1996) Ôficjalnŏ zajta Akwarele Mansona