Polsko godka (pol. "język polski", [ˌjɛ̃zɨk ˈpɔlskʲi], "polszczyzna") to je godka zachodniosłowiańsko, używano bez ōngyfer 42,5 miljōnōw ludzi na cołkym świecie, głōwniy we Polsce. Zarozki po ruskim, je drōgōm pod wzglyndym liczby użytkownikōw godkōm słowiańskōm, na rōwni s ukrajińskōm. Ôbecniy polski je godkōm urzyndowōm we Polsce a je lo 37-38 miljōnōw ludzi godkōm ôjczystōm. Wiela godojōncych we nij miyszko tyż we zachodnij Biołorusi, Ukrajinie ôroz na wschodnij Litwie szczygōlniy nauokoło miasta Wilno. Ze wzglyndu na migracyje Polokōw, po polsku godo sie tyż we Stanach Zjydnoczōnych, Australiji, Kanadzie, Brazylije, Irlandji a Wielgij Brytańji. Polsko godka je guōwnym przydstawicielym grupy lechickich godek, odłomu zachodniosłowiańskych. Wyksztołciły sie uōne na terytoryjōm ôbecnyj Polski s piyrwotnych djalyktōw, we kerych sie godoło we Wielgopolsce a Mołopolsce. Godki te mojōm podane na siebie słownictwo, szczegōlniy do słowackigo (nojbarzi), czeskigo, kaszubskigo, ślōnskigo, biołoruskigo a ukrajińskigo. Zwiōnzane godki. Polsko godka zaliczano je do grupy godek słowiańskich, mianowano lechickōm. Ôbejmuje uōna take godki kej pōmorsko (uobecniy martwo, pozostoło po nij ino kaszubsko a tyż połabsko godka (wymarły we XVIII wieku). Bliskimi krewnymi polskij godki sōm godka czesko, słowacko, gōrno- a dolnołużycko. Inksze godki słowiańske tyż majōm jake wspōlności s polskōm, sōm uōne atoli rzodsze. Skuli tygo, co polsko godka noleży do godek indoojropejskich, bezmałaś wszyjske godki Ojropy majōm co wspōlnygo ś ńōm. Wyjōntkym sōm tukej godki kerych sie niy włōnczo do familije indoojropejskij.