Wojciech Korfanty (rodz. 20 kwietnia 1873 we Sadzawce (terozki Siymianowicy) zm. 17 siyrpnia 1939 we Warszawie) - polski polityker, prziwōdca III ślōnskigo powstanio. Pō przikuplowaniu wschodnij tajli Gōrnygo Ślōnska do Polski bōł posłym ku Sejmowi, Senatowi a Ślōnskimu Sejmowi. Przedtym, za władzy pruskij bōł dwa razy posłym ku Reichstagowi. Jednym ze uōnygo kamratōw ze szule bōł Konstanty Wolny - inkszy zwolynnik przikuplowanio Ślōnska ku Polsce. Bez lata 1901-1909 bōł endekym, wuōnczas spōłpracowoł ze Romanym Dmowskim. We 1902 zostoł prziwōdcom Sokoła we Katowicach. Nale bez 4 mieśōnce bōł we cuchthauzie za krytyka Miymcōw. Bōł kandydatym chadecyji na prymiera Polski, nale ôdpora doł Józef Piłsudski. Wrogem Korfantygo bōł tyż Michał Grażyński - wojewoda ślōnski ze lot 1926-1939 (np. aże cenzurowoł uōnygo cajtōngi, abo ôbwinioł, aże Grażyński ôdpowiado za zaszlachtowaniy Teofila Kupki we 1920, bez co Miymce chciały go wyciepać s terynu plebiscytu). We 1930 aresztowany bez Sanacyjo, nale niy bōł ôskrażōny we brzeskim procesie. Citnōł ze Polski we 1935 roku. We 1938 niy dostoł żelażnygo listu na powrōt na pogrzeb swojigo syna - Wiktora. Wrōcōł we 1939 roku, nale zostoł uwiynźōny na Pawiaku. Umrził mieśōnc pō ôpuszczyniuu Pawiaka, 2 tydnie przed anfangem II wojny światowyj. Podug niykerych zostoł ôtruty arszenikiem we cuchthauzie, nale familijo godała, aże kurzōł 80 cigarytōw na dziyń.