Nerōn ("Lucius Domitius Ahenobarbus", a po adopcyje bez Klaudjuša "Tiberius Claudius Nero Caesar Drusus Germanicus") – ur. 15 grudnia 37 we Ancjōm - um. 9 čerwca 68 we Řimie) – cysoř řimski we lotach 54 - 68, syn Gnyjuša Dōmicjuša Ahynobarbusa a Agrypiny Muodšyj - pōźnijšej žōny cysořa Klaudjuša. Wychowanek Syneki Muodšygo, wbrew powšychniy panujōncyj ôpińje (kero zawdziynčo wybitnymu historykowi Tacytowi) miou wielgo grajfka poetycko a aktorsko. Cysoř řimski ôd 54 roku, kedy to jygo matka ôtrōua swojygo chopa a přejyua wuadza. Nerōn ôdsōnōu pōźnij matka ôd ajnflusu na wuadza, a we kōńcu, we 59 roku, zleciu jeji zamordowaniy. W 62 roku Nerōn hajtnōu sie s Poppeōm, kero piyrwy boua žōnōm Rufriusa Crispinusa, a nastympniy Ôthōna - kamrata Nerōna. Poppea bōua kochankōm Nerōna juž ôd 58. Umřyua we 66 roku, odug Swetōniuša we wyniku kopńjyńcia zadanygo bez moužōnka, gdy bōua we ćōnžy. We 64 roku shacowou sie Řim. Nerōn wykořistoú fakt, aže srogi plac miasta sie zwolniu a rozkozou wybudować ôlbřimi pauac. Wywououo to podejřynio, rozpowšychniane bez wrōge cysořowi strōnnictwa we synacie, jakoby to Nerōn rozkazou shajcować miasto. Niy je to prawdopodobniy prowda, gdyž wōwčas Řim hajcowou sie čynsto, bōuo to zwiōnzane ze sposobym stawianio budynkōw. Podug Tacyta (Ročniki ks. XV, rozdź. 44), Nerōn chcōnc ôdćōngnōńć ôd siebie podejřynio, wina za požar ściepou na zamieškujōncych we Řimie chřeścijan, co stouo sie přičynōm fali krwawych represyji. Ô ôwych represyjoch wspōmino Swetōniuš we žywocie Nerōna rozdz. 16: "Ukarano torturōma chřeścijan, wyznawcōw nowygo a zbrodničygo zabobōnu". Despotyzm Nerōna wywouywou coroz srogše niyzadowolyniy. W marcu we Galiji zbōntowoú sie přeciwko niymu Windeks, powstanio wybuchy we Hišpaniji a Judyji. Juž na počōnku kwietnio wojsko we Hišpańje ôbwououo cesařym Galbym. Ôpuščōny nawet bez gwardja pretoriańsko, zdradzōny bez nojbližšych wspōupracownikōw, Nerōn popeuniu samobōjstwo 9 čyrwca 68 roku.