Albanijo Kaukasko (uorm. : Աղվանք - "Aghvank", azer. : Qafqaz Albaniyası, part. : Ardhan, pahl. Arran, arab.: Al-Ran, gr.: Ἀλβανία - Albanía) to bōło krōlestwo kere fōngowoło we starożytności na terynach kaj terozki je Azerbejdżōn a połedniowo tajla Dagestanu. Miano "Albanijo" je pochodzynio grecko-łacińskigo, we tych godkach ôznačo "gōrzysty kraj". Jygo stolicōm bōło Gabala, s kerygo terozki ôstoły sie yno ruiny, a bōło połožōne we dzisiyjszym rejōniy Quabala we Azerbejdżōnie. Miyszkańcy podug relacyje Strabōna godali we 26 roztōmajtych godkach, podug Roberta Hewsena bōły to ludy ibero-kaukaske, niyspokrewńōne s indoojropejczykōma. Krōlestwo zouożōno we 2. stoleciu p.n.e. We 65 n.e. prōbowali je podbić Rzimiany, nale jejich ôdparto ze srogimi stratōma. We lotach 252-253 Albanijo zostoła podbito bez Sasanidōw. We 387 roztajlowano pōmiyndzy Bizancyjōm a Persyjo. We 451 bōło sam powstaniy, stuomszōne bez Sasanidōw. We połowie VII wieku Albanijo przelozua pod panowaniy arabske.