Złoty Stok-Kolōnijŏ (do 1945 niem. "Hermannswalde") – dŏwnŏ Kolōnijŏ, potym tajla miasta terŏźnie ôsiedle w Złotym Stoku, położōnŏ w gminie Złoty Stok, w krysie ząbkowickim, w wojywōdztwie dolnośląskim. Za tajla miasta ôstała sniesiōnŏ w 2006 roku. Etymologijŏ. Ôsiedle nazwano było Kolōnijōm skuli dalekości ôd cyntrum miasta. W piyrszych latach istniyniŏ ôd nojbliższyj zabudowy w Złotym Stoku dzielōł jã pōnad kilōmeter drōgi. Ôbowiōnzujōnce miana Kolōnije na przestrzyństwach lŏt: Wystympuje jeszcze potoczne miano dlŏ tego ôsiedla, to znaczy Kolōnijŏ Żeromskiego. Miano wziōnło sie ôd ulice Stefana Żeromskiego, kerŏ ôstała za piyrszŏ zabudowana we swojij ôkolicy i może stanowić plac wypoczyńku. Uwŏżŏ sie jōm za cyntrum Kolōnije. Położynie. Plac położōnŏ je na Przedgórzu Paczkowskim. Leży nad fabrokym Świda. Ôd zachodu graniczy z lasym Mokradła (niem. "Mogradel"). Straciōł administracyjny. W latach 1975–1998 administracyjnie przinŏleżało do woj. wałbrzyskiego. Historyjŏ. Zaczōntki i rozrost placu. W drugim chycie XIX stolecio u zbiegu terŏźnych ulic Polny i Stawowej wybudowano było cegelnie, w bliżu keryj, przi ul. Kasprowicza, powstoło ôsiedle nazwane "Ziegelei Barade". W 1912 roku podle Kolōnije wybudowano było lontownie. Używane były w nij masziny z niydŏwno zlikwidowanyj lontowni w Jessen (pol. Jasionna). Do roboty w nowo wybudowanyj lontowni zatrudniōno było tajla prŏcownikōw z Jessen. Prŏcowniki miyszkali we zbudowanych dlŏ nich dōmach na terynie Kolōnije. W 1916 r. na Kolōniji zbudowano było piyrsze budōnki do produkcyje prochōw, lontów i amunicyje. Abszus I wojaczki światowyj sprawiōł nŏrywny wzrōst zapotrzebowania na wczaśnij wymiyniōne artikle militarne. Po abszlusie wojaczki w 1918 r. zlikwidowane ôstały masziny produkcyjne, a niykere ôbiekty przerobiono na budōnki miyszkalne. Było to tedy niywielge ôsiedle zamiyszkowane bez 52 ôsoby. Tedy tyż nadano było tymu placowi miano Hermannswalde. Miano ôstało nadane na serwus Hermana Güttlera, posiedziciela fyrmy produkujōncyj prochy i lonty umartego przedwcześnie w 1906 r. w stoleciu 59 lŏt. W 1935 r. ôstało wybudowane i zasiedlone 10 dōmōw na terŏźnyj ul. Kasprowicza. W 1938 r. na Kolōniji było 17 budōnkōw, kere zamiyszkowało 110 ôsōb. Współczesność. Po II wojnie światowyj rozebrano cegielnię, ôstoł pō nij stŏw przi ul. Stawowej. W 2016 roku kolōnijŏ ôbchodziyła 100-lecie istniyniŏ. Z tyj przileżytości zôrganizowano było fajer nazywanõ "Koloniadą". Ôd tamtyj poryje dalsze rocznice istniyniŏ ôrganizowane sōm regularnie.