Henryk Michał Jaroszewicz (nar. 1974 we Glywicach) to je ślōnski gŏdkoznawca, socjolingwista i szpecyjalista ôd gŏdek połedniowosłowiańskich. Dŏchtōr habilitowany nauk humanistycznych, adiunkt Instytutu Filologije Słowiańskij Wydziału Filologicznego Uniwerzytetu Wrocławskigo. Biografijŏ. Narodziōł sie we 1974 roku we Glywicach. We 1995 roku skōńczōł Technikōm Banowe we Glywicach, a we 1999 roku Uniwerzytet Ôpolski we Ôpolu. Na ôpolskij uczelni ôbrōniōł robotã dŏchtōrskõ "Nowe tendencje normatywne w standardowych językach chorwackim i serbskim" (2003) (). Bōł asystyntym, a potym adiunktym w Katedrze Slawistyki fungujōncyj w rōmach Instytutu Filologije Polskij na Wydziale Filologicznym Uniwerzytetu Ôpolskigo. Ôd 2001 do 2004 roku wykōnowoł funkcyjõ lektora i wykłŏdowcy polskij gŏdki na Uniwerzytecie we Zagrzebiu. Ôd 2005 roku je zwiōnzany ze Uniwerzytetym Wrocławskim, kaj we 2017 roku dostoł stopiyń dŏchtora habilitowanego dziynki mōnografije "Derywacja frazeologiczna w języku polskim i serbskim" (). Terŏźnie je zatrudniōny na stanowisku adiunkta we Instytucie Filologije Słowiańskij na Wydziale Filologicznym Uniwerzytetu Wrocławskigo. Je socjolingwistōm, syrbokroatystōm, polōnistōm, autorym sztyrech mōnografije jak tyż przeszło trzidziystu artykułōw naukowych i rozdziałōw mōnografije. Ôd 2019 roku publikuje felietōny popularnonaukowe na ślōnskim portalu internetowym Wachtyrz.eu. Podszukuje terŏźnõ historyjõ gŏdek połedniowosłowiańskich i zachodniosłowiańskich, zajmuje sie politykōm gŏdkowōm i ekologijōm gŏdkowōm, dŏwŏ pozōr na pogranicza gramatyki i frazeologije. Publicznie deklaruje przinŏleżność do ślōnskij nacyje. Miyszkŏ we Lignicy, je żyniaty a mŏ trōjkã bajtli. Je czōnkym Stŏwarziszyniŏ Ôsōb Nŏrodowości Ślōnskij. "Nowe tendencje normatywne w standardowych językach chorwackim i serbskim" (Ôpole 2004). "Jugosłowiańskie spory o status języka serbsko-chorwackiego w latach 1901-1991" (Wrocław 2006). "Прилози историји српскохрватског језика" (Београд 2012). "Derywacja frazeologiczna w języku polskim i serbskim" (Wrocław 2016). "Literacko-jynzykowŏ erbowizna Gōrnego Ślōnska – in spe", (w:) „Kiedy umrze ślōnsko gŏdka”, red. M. Musiał, M. Rosa, Katowice, 2019, s. 85-91, "Rozwój języka Górnoślązaków w XXI wieku. Szkic socjolingwistyczny", „Zeszyty Łużyckie”, LIII, 2019, s. 25-42, "Krytyka prób emancypacji śląszczyzny. Płaszczyzna prawno-ustrojowa, społeczno-polityczna i personalna", „Slavica Wratislaviensia”, CLXIX, 2019, s. 137-166, "Czy można mówić o istnieniu śląskiego języka literackiego? Współczesny uzus gramatyczno-ortograficzny literackiej odmiany etnolektu śląskiego", (w:) „Area slavica 3. Jazyk na hranici – hranice v jazyku”, red. I. Bogoczova, Ôstrawa, 2020, s. 175-184. Publikacyje ôd Henryka Jaroszewicza we Google Books