Rudzko Kuźnica (miym.: "Rudahammer") – to pōłnocno tajla zidlōngu Ruda we Rudzie. Rudzko Kuźnica leży na pōłnoc ôd rzyki Bojtynery a graniczy na zachōd ze Zobrzym a ôd pōłnocy ze Bytōniym. We Rudzkij Kuźnicy sōm trzi ulice: ul. Jana III Sobieskiego, ul. Nad Bytomką a tajla ulice Piastowskij. Kuźnica bōła zamiyszkowano znamiyńniy we familokach ôd robotnikōw. Gyszichta Kuźnice. Teryny teroźnij Kuźnice stanowiōły we XII stoleciu tajla Czornygo Bytōńskigo Lasu. Piyrsze spōmniyniy ô Kuźnicy je ze 1401 roku. We 1644 roku biskupicki Kośćōł wprowadźōł metrykalne ksiyngi, we kerych rejestrowane bōły Rudziany. We roku 1683 bez Kuźnica maszerowała armijo Jana III Sobieskiego, kere szli na Wiedyń. Na karcie Homanna ze 1736 roku je wymianowany zidlōng Kuźnica a na karcie Bojtynery ze lot 1788 - 1789 Kuźnica wymianowano je jako "Ruder Kuznitze". Jednym ze piyrszych industryjnych zakładōw bōła wzmiankowano we 1642 r. kuźnia żelaza, ôd keryj pochodzi miano teroźnij kolōnije Rudzko Kuźnica (Rudahammer). We lotach 1812 - 1816 stowiōno sam nowoczesno hōta cynku "Carlshütte" (Hōta Karol). Bōła uōna tedy nojwiynkszo we Ślōnsku a we cołkij wschodnij Ojropie. Kole 1900 roku, ôstały ôd grofa Ballestrema zbudowane we dolnyj tajli Kuźnice familoki, po południowyj strōnie hulice Jana III Sobieskigo, podwiela jeszcze stowiōno lazaryt Brackij Spōłki - downijszygo Knappschaftu. Lo ôdćōnżynio lazarytōw Bytōnia a Zobrzo, stowiōno we lotach 1904 - 1908 Lazaryt Brackij Spōłki (Knappschafts - Lazarett Rudahammer) we Rudzkij Kuźnicy, na ôbszarze 45 725 m² prziległym do cesty miyndzy Bobrkym a Biskupicōma . Na tamte czasy bōł to jedyn ze nojwiynkszych a nojnowocześnijszych lazarytōw we Gōrnym Ślōnsku. Lō nowygo lazarytu we Rudahammmer ôstoł we roku 1904 kupiōny grōnt ô wiyrchu 45 725 kwadratowych myjtrōw przi ceśćę ze Bobrka do Borsigwerk (terozki tajla Zobrzo). We roku 1907 stowiōno ôbkolajōnce mury a płoty, portiernia jako biuro bauwerku. Rozpoczyńciy budowy cołkigo zakłodu uniyskiorziło sie aże do pozimu 1908 roku, skuli protestu przeciwko zidlowanio na grubiorskim prowie. Zakłod zaczli używać we 1910 roku. Ôbiykt ôddano do użytku we październiku 1910 roku. We ôkresie I światowyj wojny połńōł fōnkcyjo miymieckigo lazarytu lo armije. Skuli rabōnkowyj gospodarki grubōw, noleżōncych do kōncernu Godulla, teryn na kerym stoł lazaryt, ôstoł ôdebrany. Gmach lazarytu a ferwaltōngowe chaupy zaczły ślatować we ziymia a trza bōło wszyjsko wyburzić. We plac kaj kejsik stoł lazaryt dzisio je szpilplac. We lotach 1898 - 1930 bez ul. Sobieskigo (miym. Borsigwerkerstrasse) jeźdźōła banka. Do roku 1939 bez Kuźnica biygła polsko-miymiecko granica (teroźnio granica Ruda - Zobrze), a po jeji zniesiyniu bez Kuźnica przebiygoł tranzytowy ruch. Do usprowniynio tranzytu po II światowyj wojnie wybudowano ôbwodnica Kuźnice. Park im. Jana III Sobieskiego. Park we Rudzkij Kuźnicy zostoł założony we drugij połowie XX stolecio bez hrabiego Ballestrema. W parku bōła restauracjo ze salą tanycznom. W budynku tym ponadto mieścioł się sklep - konsum, kery do 1945 roku prowadzioła p. Winkler. Kupowała we nim większo tajla mieszkańcōw. Park do lat 50. XX stolecio stanowioł miejsce rekreacyji - niydzielnego ôdpoczynku. Ôdprawiano tam koncerty, fajery i geburtstagi. W tajli przyległy do restauracji ustawiono blaty i banki na betonowych stojakach. Na alyjkach i kwietnikach parkowych panowoł porzondek. Dolno tajla parku, bōła obsadzono akacjami. Z upływem lot park bōł coroz to bardzi dewastowany. W południowy tajli budynku, kero została odrestaurowana, urządzono restauracja i sala gier. Kiedyś restauracjo, biblijoteka (lata 60, 70, początek lat 80 XX wieku) , a potym założono we miejscu biblijoteki "szynk pod kasztanami", kerego właścicielem do 2007 bōł Pańczyk, bo potym szynk zawarto. W latach 70 XX stolecio we parku znajdowoł się amfiteatr. Park je ôbenie we duży mierze porośninty lasem, a we nim pozostało jedynie szpilplac do fusbalu i korbbalu, blat do tynisa i plac zabaw. Charakterystyczno dla Rudzkij Kuźnicy je stow rybny Szkopka, kery je obiynty sekcjom wyndkarską (dzierżawiony bez Polskie Koło Wyndkarskie). Park im. Jana III Sobieskiego nie je obiynty ochronom Urzędu Miejskiego i należy do zieleni nieurzondonyj. Aktualnie park ma powierzchnia ok. 3 ha. W parku wystympujom ciekawe drzewa. Najczynści są to kasztanowce zwyczajne, lipy drobnolistne i szerokolistne, graby pospolite, buki zwyczajne, dymby szypułkowe i wierzby białe. Wśrōd krzewōw spotyko się bez czorny, śnieguliczka. Wiele drzew liczy sie 100-120 lat. Jedno ze drzew ma we ôbwodzie 300 cm i jest jednym ze najgrubszych we parkach Gōrnygo Ślōnska. Je tam także kilkanioście starych okazów grabu pospolitego. Okazały je tyż domb burgundzki, kery ma wysokość ponad 20 metrów i liczy ponad 100 lat. Kumunikacjo. Bez Kuźnica przebiegajom dwie linie komunikacyjne KZK GOP. Linia autobusowo nr 39 (od 1 lipca 2007 przejoł jom Nowak Transport) i Bany Ślōńskie linia nr 18 bez ulica Piastowską. Do 30 czyrwca 2008 jeździoł tyż linia nr 280 KZK GOP obsługiwano bez PKS Glywicy. Na Kuźnicy som dwie haltysztele. Do usprawnienio tranzytu po II wojnie światowyj wybudowano ôbwodnicę Kuźnicy, bo leżała na drodze międzymiastowyj Glywicy - Bytōń. Kuźnica leży we środku ruchu gōrnoślōńskiego. 2 km na północ od granicy ze Zobrzem biegnie droga krajowo nr 88, a 5 km na południ od Kuźnicy położony je odcinek Drogowyj Trasy Średnicowyj ôddany do użitku 27 moja 2008. Dalej na południe je autobana A4. Zgorszenie publiczne. Od 6 sierpnia 2008 do 9 września na terenie Rudzkij Kuźnicy kryncony bōł film pt. "Zgorszenie publiczne" we ślōńskij godce. Trzęsienie ziemi. 12 grudnia 2008 o godzinie 23:45 na Ślōńsku bōło czuć silne trzynsienie ziemi o sile 3,5 stopni we Skali Richtera. EMSC CSEM wyznaczyło, że epicentrum trzynsienia to właśnie Rudzko Kuźnica. kuznica.tk