Zolycki – forma rzykanio za umartych, kero polygo na wyčytywaniu jejich mian. Wystympuje ōuna we Kościele řimskokatolickim. Tradycyjo ta wywodzi sie ôd ôdčytywanio s dyptykōw mian žyjōncych biskupōw, darčyńcōw Kościoua, a tyž umartych świyntych, co robiōno podčas liturgije rychtowanio darōw. We zouožyniu miou to być ziymski ôdpowiednik "liber vitae" - "ksiyngi žycio", prowadzōnyj bez Pōnbōčka we niebie. Niyskoři niy wymiyniano juž wšyjstkich mian, yno pora, kere bōuy wskazane ôdprowiajōncymu mša, co mianowano "mementa" (wspōmniynio). Terozki ôdčytywaniy dugich list mian stosuje sie nale na anfangu mšy, kej intyncyje mšalne, abo při inkšych ôbřyndach. We intyncyje umartych, kerych miana škryflo sie na kartkach zolyckowych, ôdprawiano je Mša Świynto we Zaduški, abo we koždy piyršy pyńdziouek mieśōnca (mša ročno). Podug wiary katolickij, mša we intyncyje umartygo je lo niygo nojcynniyjšym darym. Artikel ô zolyckach (we polskij godce)