Ambiynt () – to je insztrumyntalno elektrōniczno i elektroakustyczno muzyka, keryj nojwożniyjszo cecha to brak sztandardowyj melodyjnyj lynije, charakterystycznyj dlo wiynkszości zortōw muzyki. Skirz tego we ambiyńcie je moc minimalizmu, słyszalnego we ajnfachowych i mało skōmplikowanych rytmicznych motywach. W taki spusōb idzie uzyskać efekt tzw. źwiynkowych flekōw, kere idzie mianować tyż "muzykōm tła", kero za nojwożniyjsze zadanie mo relaksować suchacza. Ambiyntowo muzyka napoczli tworzić we latach 70. take artysty jak Brian Eno i Klaus Schulze. Piyrszy ś nich we połowie tamtyj dekady napoczōn ôdłazić ôd roka we strōna eksperymyntalnyj estetyki, bajstlowanyj ôd elektrōnicznych insztrumyntariōw, czego efektym bōł albōm "Ambient 1: Music for Aiports" (1978). Niyskorzij dodoł do dyskografie dalsze tajle: "Ambient 2: The Plateaux of Mirror" (1980), "Ambient 3: Day of Radiance" (1980) i "Ambient 4: On Land" (1982). Dziynka tymu Eno rozpropagowoł termin, kery ôkryślo nowo muzyczno forma. Ôd tego czasu powstało moc pochodnych zortōw ambiyntu, take jak: Dark Ambient, Drone, Illbient, Ambient Techno, Experimental, Easy Listening. Pochodne do ambiyntu sōm zorty Chill-Out, Downtempo, IDM, New Age, Post-Rock, Space Music, Trip-Hop.