Žmudź (uać. "Samogitia", žmudz. "Žemaitėjė", lit. "Žemaitija") – jydyn s piyńciu rygiōnōw etnōgrafičnych wspōučesnyj Litwy, a tyž historyčne miano Dolnyj Litwy. Dawno jydnostka tajlōngu terytoryjalnygo (starostwo rōwnowažne wojewōdztwu) Řečypospolityj Ôbojga Narodōw, kej Ksiynstwo Žmudzke noležōnce do Wielgygo Ksiynstwa Litewskigo. Ôd 1917 r. tajla Litwy. Pod wzglyndym geōgrafičnym twoři Pojezieře Žmudzke (mianowane tyž "Wysočyznōm Žmudzkōm") uo charaktyře morynowym, do 230 m wysokości n.p.m., we zachodnij tajli Litwy. Ziymie rōwninne, střednio urodzajne. Ôd XIII wieku noježdžano bez Křižokōw a kawalerōw miečowych. We roku 1398 ôstouo ôdstōmpiōno bez fyšta Witolda Křižakōm. W 1411 r. zwrōcōna Jagelle, a we 1413 r. wuōnčōno do Litwy kej starostwo s zachowaniym pewnych přiwilyjōw. We tym roku ôchřčōno. We 1417 powstouo djecezyjo žmudzko ze stolicōm we Miydnikach. Wuadcy Polski do 1795 zachowali titel kśōnžōnt žmudzkych (uać. "duces Samogitiae").