Mehmed bin Süleyman Fuzûlî (rodz. ōng. 1495, um. 1556) – azerski-turecki poeta kery tworził we perskij, azerskij a arabskij godce. Rodził sie na terynie kaj dzisioj je Irak, we familije kero noleżoła do ôguzkigo plymiynio Bayat. Mimo aże plymie to bōło koczownikōma, jygo familija s downa bōła ôsiadło we miastach. S anfanga Fuzûlî bōł szkolorzym u swojygo fatra, kery bōł muftim we Al-Hilla. Niyskorzi szkolił sie u rechtora ô mianiy Rahmetullah. Jygo ôjczystōm godkōm bōła azersko godka, nale ôpanowoł tyż turecko a arabsko godki. Po podbiciu Bagdadu bez Ôsmanōw we 1534 ôstoł nadwornym poetōm u Sulyjmana I Wspaniałygo. Umrzył we 1556 we czas epidymije dżumy. Jygo dzieła to gōwniy dywany a pōematy. Nojbarzi znōme to ""Beng ü Bâde" (Haszysz a Wino) a "Dâstân-ı Leylî vü Mecnûn"" (Lajla i Madżnun). Jygo twōrczość mioła srogi ajnflus na literatura Turcyje a Azerbejdżōnu.