Krësztof Kamil Baczińsczi (pòl: Krzysztof Kamil Baczyński), pseùdonim Jón Bùgaj, Émil, Krësztof, Krëszk, Pioter Smùgòsz; ùr. 22 stëcznika 1921 rokù we Warszawie, ùm. 4 zélnika 1944 rokù téż tam, pòlsczi pòéta czasu wòjnë, żôłnérz Krajowi Armii, nôleżnik Szarëch Régów, jeden z przedstôwców "pòkòleniô Kòlùmbów". Dzectwò. Krësztof Kamil Baczińsczi béł sënã Stanisława Baczińsczégò, pisôrza i kritika lëteracczégò i Stéfanii, z dodomù Zeleńczik, szkólni z żëdowsczi rodzënë. Czedë òn béł môłim dzeckã czãsto chòrówôł, miôł słabé serce. Òd 1931 rokù ùcził sã w Państwòwim Gimnazjum im. Stéfana Batorégò , a w maju 1939 rokὺ òtrzimôł swiadectwò dozdrzelałoscë. Baczińsczi béł téż harcerzã, le òn nie lubił szkòłë, dlôte miôł nie nôlepszé òcenë.   Pisôł ju w gimnazjum, bëlno znôł sã na nowòczasni lëteraturze. Czekawiła gò téż francuskô lëteratura i nawetka òn pisôł wiérztë pò francuskù. Kònspiracjô. Krësztof Kamil Baczińsczi baro chcôł òstac grafikã abò jilustratorã, równak wëbùch II swiatowi wòjnë nie pòzwòlëł jemù tegò dokònac. Pò ùtwòrzeniu w 1940 rokù gëta w Warszawie òstôł z matką pò arijsczi starnie. W 1942 rokù òżenił sã z Barbarą Drapczińską w kòscele sw. Trójcë na Solcu. Dlô Krësztofa Barbara bëła jedną z nôwôżniészich òsób w żecym, pòswiãcëł ji wiele swòjich wiérztów.   Baczińsczi òb czas wòjnë robił doriwczo i sztudérowôł pòlaszëznã na krëjamnym Warszawsczim Ùniwersytece. Òn pòrzucył sztudérowanié i òfiarowôł sã kònspiracji i pòezji. Òstôł zastãpòwnikã dowódcy III plutonu 3. kòmpanii w harcersczim bataliónie "Parasol". Wstąpił do Szturmòwëch Grëp Szarich Régów. Smierc. Krësztof Kamil Baczińsczi pòległ na pòsterunkù w pałacu Blanka 4 zélnika 1944 rokù. Òstôł zastrzélony przez wëbiérnégò strzélca kòle Wiôldżégò Teatru w Warszawie. Jegò białka Barbara téż zdżinãła òb czas [warszawsczé pòwstanié|warszawsczégò pòwstaniô]], 1 séwnika 1944 rokù. Pòezjô. Òb czas wòjnë Baczińsczi ògłosył 4 tomiczi pòezji: "Zamknięty echem" (lato 1940), "Dwie miłości" (jeséń 1940), "Wiersze wybrane" (môj 1942), "Arkusz poetycki Nr 1" (1944), a téż wiele dokôzów w kònspiracyjnym gazétnictwie.   Baczińsczi ùznôwóny je za jednégò z nôlepszich pòétów czasu òkùpacji. Czedë Stanisłôw Pigòń dowiedzôł sã, że Krësztof wstąpił do diwersyjnégò òddzélu wòjska, rzekł: Cëż, nôleżimë do nôrodu, chtërnégò kawlã je strzélac do wroga z brilantów. Zachòwałë sã wszetczé dokôzë Baczińsczégò – pònad 500 wiérztów, czilenôsce pòémów i kòle 20 òpòwiôdaniów. Nôbarżé znóné wiérzte Baczińsczégò to m.in.: "Elegia o... [chłopcu polskim]" , "Mazowsze" , "Historia" , "Spojrzenie" , "Rodzicom" , "Pragnienia" , "Ten czas" , "Biała magia" , "Gdy broń dymiącą z dłoni wyjmę..." , "Przypowieść" , "Erotyk" . Patronat. Krësztof Kamil Baczińsczi je patronã wiele szkòłów, bibliotek, harcersczich òrganizacji i jinszich jinstitucjów.   1965, Ewa Demarczyk, "Wiersze wojenne" 1990, Jacek Kaczmarski, "Barykada (Śmierć Baczyńskiego)" 1991, Grzegorz Turnau, "Naprawdę nie dzieje się nic" 1999-2000, Naamah, "Magia" , "Przypowieść" , "Kantylena" 2007, Zbigniew Hołdys, "Pocałunek" 2013, Czesław Mozil & Mela Koteluk, "Pieśń o szczęściu" 2013-2014 Barbara Figurniak & Mateusz Jarosz, "Promienie" , "Deszcze" "Dzień czwarty", 1984 "Baczyński", 2013 J. Święch, "Literatura polska w latach II wojny światowej", Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010. http://www.baczynski.art.pl/ http://culture.pl/pl/tworca/krzysztof-kamil-baczynski http://baczynski.klp.pl/ http://www.baczynski.art.pl/wiersze/ https://web.archive.org/web/20201001122557/https://poema.pl/publikacja/1260-krzysztof-kamil-baczynski http://www.wiersze.annet.pl/