Teks: Tèori hukum alam (the natural right/natural law) dikênalin pêrtamè kali olèh Aristotèlês. Diè ngêbagi sipat hukum kê dalêm hukum nyang bêsipat khusus amè unipêrsal. Hukum bêsipat khusus nyang dimaksud adalah hukum positip nyang dêngannyè suatu nêgarè têrtêntu dijalanin, sêmêntarè hukum nyang bêsipat unipêrsal adalah hukum alam nyang dêngannyè prinsip-prinsip nyang kagak kêtulis diakuin olèh sêmuè umat manusiè. Tapi, pêmikir sêudèhnyèlah nyang ngêmbangin lêbih jauh tèori hukum alam êni, sêpêrti Kaum Stoa, Thomas Aquinas, Cicero, amè Hugo Grotius. Mêski bêbêrapè hal têntang rèlêpansi pêmbêrlakuan têradêp normè amè ètiknyè kadang bêrlaku amat lokalistik, adè bêbêrapè ukuran nyang bisè dipahamin barêng mênurut hukum alam. Hal ntu didasarin atas pontên-pontên nyang dipahamin sêcarè unipêrsal sêbagè sêbuah pêlanggaran atau kêpatuhan, mêski kagak kêtulis nyang sêkagaknyè kêbagi kê dalêm tigè pokok, yakni têntang pêngakuan têradêp pêrjanjian nyang disêpakatin amè kêwajiban pêlaksanèannyè, pontên bahwa kagak bolèh ngêlakuin pêrampasan hak amè pêngakuan têradêp kêtumanan-kêtumanan intêrnasional nyang dianggêp sêbagè hukum, mêski kagak kêtulis.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk teks di atas?
Jawaban:

deskriptif