Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Tenga malem ginih, Doel ujug-ujug kelaperan gegara tadi makan malemnye kepagian. Ngeliat di meja makan kagak ade ape-ape, Doel mutusin buat keluar rume. Keknye ade warung nasi uduk betawi baru di deket rume die. Begitu sampe di tempatnye, Doel liat cuman die aje pelanggannye. Terus, die mesen atu porsi bari nunggu di mejanye. Kagak lame, babeh penjualnye, nyang ude bangkotan, ngasi Doel pesenannye. Doel pas ngeliat langsung sala pokus ame item-item di pinggir nasinye. Kagak cuman atu lagih. Die ambil sendok buat nyentuh ntu item-item. Eh, buset, tenyate lalet mati. Manah kagak cuman atu lagih ntu lalet, ade due di piringnye! Die nyingkirin ntu lalet, terus ganti sendok buat makannye. Pas lagi noel-noel bagian tenga nasi, kerase bangat ame die ade nyang keras, tapi bukan lauknye. Die singkirin dikit nasinye, pas diliat, duh, batu-batu kerikil warne item pade ngumpul di sonoh. Doel rasenye mao nangis. Gini amat tenga malem laper, tapi dapet makanannye kotor bangat. Napsu makannye ngilang, nyang ade malah jijik!