Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Ude seminggu enih Doel nginep di rume Enyak Babeh, lagi ninggalin kosannye. Pekara kesepian di kosan, terus kerjaan kagak sebanyak ntu, jadi die milih buat pulang dulu. Cuman, nyang kagak jadi peitungan Doel waktu ntu, die mikir pulangnye bakal cuman seari due ari doang, tapi ternyate kelanjut ampe seminggu gegara Enyak nahan-nahan Doel pekara kangen, dan kerjaannye juge kagak nambah begitu banyak. Die jadi lumayan kepikiran ame kondisi kosannye. Ade be, pan, nyang dilupain ame Doel. Terus, gegara kagak tenang, akhirnye die mutusin buat balik ke kosan ari enih. Begitu buke pintu, Doel ude disambut ame bau kagak enak aje. Die ngelangkah ke meja nyang buat naro-naro makanan, terus oek oek ndiri begitu liat ade sisa nasi uduk nyang lupe die buang. Keadaannye ampe bejamur, terus agak beraer gituh. Buset, Doel merinding bangat liatnye. Bari nahan napas, die bungkus lagi ntu mayat nasi uduk, terus dimasukin ke plastik, dan die buang ke tong sampah di luar kamernye. Karang, die mo muntah beneran kebayang-bayang almarhum nasi uduknye.