Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Die ntu sejak kecil hingga sekitar umur 17 tahun sering sekali dimarahi oleh pamannye die meskipun die kagak melakukan kesalahan. Akibatnye ntu dari hal tersebut die jadinye ketakutan pada orang yang marah. Hal tersebut ntu mengakibatkannye die selalu menghindari untuk bertemu dengan orang-orang tersebut. Kebetulan die sedang mengerjakan tugas akhir atau skripsi. Dosen pembimbing skripsi die terkenal galak, hal ntu menyebabkannye die takut bertemu dengan dosennye die. Die udeh menceritakan hal tersebut kepada dosen die. Biasanye setelah die menceritakannye ntu uneg-uneg dalam hatinye die ntu membuat rasa takut die berkurang, tapi hal ntu tersebut tetep aje kagak mengurangi rasa takut die sama sekali.