Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Padè 19 Oktobêr 1945, ngêluncur kêrèta api dari Jakarta ngangkut tawanan Jêpang nyang bakal dipulangin kê nêgarênyè mênuju Ciateur (dipulangin liwat lapangan udarè Kalijati), tapi kêrèta bêrhasil lolos dari hadangan rakyat Bêkasi. Sêtibènyè di Cikampèk kêrèta ntu dibêrêntiin olèh pêjuang di sono amè dipaksè kêmbali kê Jakarta. Ngêdêngêr hal ntu, rakyat Bêkasi udèh nunggu. Sêsampènyè di Stasiun Bêkasi, gerbong digêlèdah amè ditêmuin 90 têntarè Jêpang. Rakyat bêringas wayah ditêmuin sênjatè api milik têntarè Jêpang karna adè kêtêntuan bahwa Jêpang wajib nyêrèhin sêluruh pêrsênjatèannyè. Lalu, parè tawanan ntu ditahan, bahkan ditêlanjangin di Rumèh Gadai têpi kali Bêkasi sêbagè pênjarè sêmêntarè. Awak kêrèta nyobè nyêgèh pênggêlèdahan tawanan dêngan ngunjukin surat pêrèntah jalan dari Mêntêri Subarjo nyang ditandètanganin Soekarno. Tapi, surat ntu kagak ditanggêpin karna kêsèwotan rakyat Bêkasi udèh ngêmuncak akibat pênyèksaan padè masa pênjajahan Jêpang. Sêudèh waktu magrib, sêluruh tawanan digêlandang kê têpi Kali Bêkasi amè dibantèi ampè modar. Sêkêtikè Kali Bêkasi nyang jêrnih jadi ngêmèrah. Atas kêjadian ntu pêmêrèntah Jêpang protès amè mintè pêrtanggungjawaban kêpadè Kêpolisian RI (R. Soekanto) dêngan jaminan biar pêristiwè sêrupè kagak kêulang kêmbali.