Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Doel kebelet pipis bangat! Enih baru mate pelajaran kedue, tapi Doel ude uget-uget kek ulet gegara nahan pipis. Sebenernye, selaen agak takut ame gurunye, Doel juge nahan pipis gegara kagak tao toilet sekolahnye enih ade di mane persisnye. Maklum, namenye juge anak baru masuk petengahan semester, jadi kagak sempet kenalan banyak ame lingkungan kolaannye ndiri. Cuman, gegara die udeh nahan daritadi, jadi keknye mao kagak mao kudu diadepin, dah. Untung aje die diizinin ame gurunye. Begitu keluar kelas, Doel modal nginget omongan orang aje. Katenye, sih, toiletnye ade di pojok gedung utara lantae atu. Doel turun terus agak lari ngarah ke sonoh. Begitu udeh dipojokan, idungnye nyium bau-bau kagak sedep, terus ngeliat ade pintu cokelat agak gede nyang ditempel logo lanang di depannye. Enih pasti toiletnye, nih, batin Doel. Begitu dibuke ame die pintunye, buset... kebelet pipisnye langsung ilang, nyang ade Doel malah mual karang, soalnye toiletnye jorok bangat! Sampah ade di mane-mane, baunye kagak keruan, kerak, lumut, haduh! Kek kagak pernah dibersiin serebu taon lamenye. Duh, begini carenye, mah, mending die numpang pipis di toilet guru aje, dah, ajimumpung enyaknye guru di marih!