Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Di umur due limenye enih, Doel ude bise beli rume ndiri, walopun masi kecil-kecilan. Cuman, gegara belon ade bininye, jadi die masi idup ndiri dan sering bolak-balik ke rume Enyak Babeh juge. Kek karang enih, die lagi di jalan balik ke rumenye abis nginep di rume Enyak Babeh selame tige ari kemaren. Pas nyampe rumenye, Doel markir mobil, terus ngebuka patunye. Matenye jelalatan ngeliat beberape semut keluar masuk dari pintu rumenye. Duh, perasaannye ude kagak enak aje, nih. Mane enih semut nyang ukurannye gede, terus kalo ngegigit tajem pula. Doel buru-buru buke pintu, terus kaget bukan maen pas ngeliat banyak semut di tembok balik pintunye. Ntu bulu merinding sebadan-badan liat koloni semut segitu banyaknye lagi pada wara-wiri ngoper makanan nyang Doel kagak tau apaan. Jijik bangat die liatnye! Bari nahan nangis, gegara kagak kuat liat nyang gerombolan gituh, Doel ambil Baygon, terus die semprotin brutal ke arah koloni semut ntu. Kagak lupe, sapu di tangannye juge selalu siap ngibas semue semut nyang ude mati keluar rume. Jijik-jijik gini, Doel nyadar diri, kok, kalo die idup ndiri!