Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Adè sêorang jamaah masjid bêrnamè Babèh Cahyo. Diè nyêritèin bahwa adè program undian umroh buat jamaah masjid. Babèh Cahyo bêdoa supayè Êmak Siti bisè mênangin undian ntu. Êmak Siti adalah jamaah nyang sêring ngêbantu rêsikin masjid. Diè udèh tuè amè kagak punyè laki. Mênurut Babèh Cahyo, Êmak Siti urup mênangin hadiah umroh. Tibè wayahnyè pêngumuman, têrnyatè namè Babèh Cahyo nyang kêluar. Babèh Cahyo ngêrasè doanyè kagak dikabulin Allah Swt., padahal diè ngarêpnyè Êmak Siti. Tapi, ujug-ujug adè sêsêorang nyampêrin Babèh Cahyo dan bêrkatè, “Babèh Cahyo, antêpin ayè ajè nyang bayarin umroh taun êni." Têrus diè nawarin Babèh Cahyo buat nunjuk orang nyang mao diajak umroh. Tanpè pikir panjang, Babèh Cahyo nunjuk Êmak Siti. Bêgono indahnyè carè Allah ngêjawab doa-doa hamba-Nyè.