Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Sebut wae ngaranna Luffy. Urang geus babaturan ti SMA. Geus 3 taun kuring sok sakelas jeung manehna. Éta saé janten babaturan sareng Luffy. Manéhna sok nyieun hal-hal lucu jeung teu jarang sakabeh kelas seuri dina guyonan na.

Anu ngajadikeun urang babaturan deukeut nyaeta urang boga hobi sarua, musik, sanajan selera urang béda. Urang ogé manggung di pensi SMA babarengan jeung nu jadi salah sahiji kenangan favorit urang ti waktu urang di SMA. Kusabab hubungan urang caket, unggal urang peryogi bantosan, urang pasti bakal ditulungan. Tah, pas lulus SMA, si Luffy ieu sakali nginjeum cajon kuring, sabab butuh keur acara RT-na mun teu salah mah. Kuring bakal langsung nginjeum sabab kuring henteu peryogi waktos éta deui. Nalika acara réngsé, abdi nanya ka anjeunna datang ka imah pikeun balik Cajon. Mimitina, Luffy henteu kunanaon balik, tapi anjeunna henteu sumping sababaraha dinten. Kuring terus nanya naha manéhna teu datang, jeung manéhna sok ngomong yén manéhna bakal datang deui. Maju terus nepi ka sok poho sabab loba ceramah jeung kagiatan séjénna.