Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Aya anu dirampok. Waktu keur kuliah, kabeneran balik ka imah kuring naek angkutan umum anu nuju ka terminal Rawa Mangun tuluy diteruskeun ku naek angkot. Tah, dina beus ieu aya ibu-ibu nu naek bareng. Dibaju bungah, ku gelang emas jeung kalung emas lumayan loba. Kusabab capé, kuring teu merhatikeun. Di jalan, aya sababaraha lalaki anu katingalina normal tapi teu lami nyandak péso sareng ngarampok indungna. Abdi kaget tapi teu tiasa ngalakukeun nanaon pikeun ngabantosan. Leungeun kuring otomatis nahan kantong dina pingping kuring. Teu nanaon, didinya aya biaya SPP. Abdi henteu acan gaduh waktos setor. Tapi perhatian maranéhanana henteu ka kuring. Nu aya di gigireun kuring (golonganna oge) nanya ka kuring, "Aya HP, Dek?" Kuring unggeuk tapi ngajawab, "Heueuh. Keur kuliah, Bang." manéhna seuri. "Oh," pokna, "Muhun, muhun, anjeun kuliah. Miskin Ladies jeung gentlemen." Waktu ditanya ku baturna waktu turun di tengah jalan naha teu nyokot HP kuring, manehna ngajawab, "Sakelas abdi ti SMA. Duka teuing." Anjeunna oge kagungan kasempetan pikeun megatkeun up kalawan kuring saméméh ngiles nuju rel karéta.