Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Urang kedah ngahaturkeun belasungkawa ka tatangga anu keur katimpa  ku musibah. Tatangga ogé boga hak pikeun didatangan nalika aya musibah, utamana lamun keuy aya anggota kulwargana anu ngantunkeun. Anu panghadéna mah nalika nganjang takziah nyaéta ngahaturkeun bela sungkawa kalayan ngadu’a sareng ngadoakeun kasaéan, khususna pikeun almarhum sareng kulawarga anu ditinggalkeun. Urang ulah ngucapkeun hal-hal anu goréng ngeunaan almarhum, langkung-langkung urang kedah ngucapkeun hal-hal anu saé pikeun mayit jeung kulawarga anu ditinggalkeun, ngahibur aranjeunna, sareng henteu nambihan kasedihna. Salian ti ngadatangan, urang ogé bisa mantuan manéhna, saperti mantuan ngurus mayitna, mantuan ngagali kuburan, jeung méré dahareun ka kulawarga ditinggalkeun, sabab biasana maranéhanana masih dina kaayaan sedih.