Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Salgita bener-bener sedih karena setelah segala macem perjuangan, pengobranan, usaha, dan penantian dia pade akhirnye ditolak juga sama universitas top yang udeh die incer sejak die TK. Die entu padahal udeh rajin belajar, udeh jadi murid yang baek, dan lakuin segala hal sebagai usaha supaye diterima di universitas yang die pengenin. Tapi setelah berusaha dan daftar ke entu universitas lewat berbagai jalur die tetep ketolak. Die pun sedih bener karena ditolak dari beragam jalur buat kuliah di entu universitas top banget. Padahal die udeh lakuin banyak hal, udeh ngorbanin banyak hal, udeh ngusahain banyak hal, dan udeh nunggu lama bener. Makanye die sedih bener pas ditolak masuk universitas.