Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Biaya hirup rendah. Dimana sagelas 50.000 kopi, penikmat kopi sachet tiasa nunjukkeun engké. Patugas parkir gratis, buskers gratis, sababaraha pengemis. Dahar di angkringan 5 rebu pinuh, warnet 30 rebu bener cukup, steak 12 rebu.
Loba cabe. Biasana ieu pasangan jamet, mun anjeun masih boga naluri buaya gampang meunang aranjeunna. Sabaraha lami anjeun hoyong milarian? Cabe U-19 enak, gampang dielehkeun.
Silaturahim leuwih nyata. Paduli kabeungharan, tawa murni aya ngan kusabab carita ngeunaan kanyataanana. Loba babaturan kuring anu cool (tapi bodo), lucu.
Barudak leuwih bébas maén. Lamun boga budak jeung cicing di kampung, bisa ulin jeung sasama, naék sapédah, ulin marmer, sumput-sumput, jeung kaulinan tradisional séjénna, nu utama mah teu kakontaminasi teuing ku gadget.
polusi minimal. Hawa isuk rada seger, aya embun-embunan dina dangdaunan ngajadikeun lumpat isuk kacida nikmatna. Polusi sora ogé minimal, kampung sepi, jam 8 peuting panto imah ditutup. Sahenteuna sakali-kali ngadenge knalpot brong jamet tadi.
Leuwih gampang pikeun senang. Maksudna mah harepan kabagjaan warga kampung teh teu luhur, hal-hal sepele mah cukup. Contona, kuring dibere hadiah mahal saméméh kuring senang, batur didieu ngan masihan kuring sangu goreng jeung nyieun kuring seuri riang.