Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Lantaran seeur nu gaduh kebon di desa, pasti kedah aya nu ngajagi kebon eta. Biasana para jalmi anu gaduh kebon teh ngajadikeun anjing salaku anu ngajagi kebonna. Matak teu heran lamun pas urang datang ka desa mimiti pasti sok aya seeur anjing anu ngagongggong di mana wae, eta teh tanda yen manehna nuju ngajagi kebonna bisi digaleuy atawa didatangan ku jalmi anu sanes. Biasana anjingna ditalian tapi garalak supados teu aya nu wani ngadekeutan kebon eta. Anjing ieu ngabantos pisan kanggo para patani jeung nu boga kebon lantaran anjeunna teu kedah sieun aya nu maok hasil panen manehna pas peuting-peuting.