Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Ketika saat ntu nyari anting yang nyangkut kaga tau dimane kaga ketemu-ketemu kaga engeh ada dimane naronye, padahal ntu anting kudu banget dah ketemu buat dipake di rumah aje tapi ntu anting, anting yang udeh di demenin dan selalu dijadiin gacoan dipake buat sehari-hari. Rasanye sedih bukan maen pas ntu anting ilang. Di ubek-ubek kemane-mane buat nyariin ntu anting ampe ketemu. Girang banget dah ternyata ntu anting kaga ilang, cuma keselip aje dah. Udeh deh di pake-pake terus lagi dah ntu anting buat hari-hari. Rasanye tadinye ati udeh kaga karu-karuan dah pokoknye pas ntu anting ngilang. Pas ntu anting udeh ketemu ati langsung lega girang rasanye.