Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Ari ini, Doel lupa nyarap. Mane udeh di kolaan lagi. Pas die curhat laper ke temennye, temennye nyuruh Doel buat beli makanan aje di kantin, umpung jamkos (jam kosong). Doel, nyang kelaperan, akhirnye jalan ndirian ke kantin kolaannye. Begitu sampe, die nyium bau gorengan baru diangkat dari kompor. Sedep bener! Doel ngedeket ke penjualnye, terus nanye, "Goreng ape, Bang?" Si Abangnye jawab, "Bakwan jagung, Dek. Mau lu?" Berhubung lagi laper-lapernye, Doel iye-iye aje bari ngasi gocengan ke abangnye. Abis dibungkusin 5 biji ame abangnye, Doel balik ke kelas. Nyampe kelas, die nyobain enih gorengan. Baru suapan pertame, Doel udeh ragu-ragu buat gayem. Rasanye ade nyang kagak cocok enih dari bahan-bahan enih makanan dalem mulut die. Terus, Doel baru keinget kalo enih bakwan "jagung", sedangkan nyang biasanye die makan cuman bakwan aje, kagak ade embel-embel jagung. Doel kagak demen! Jagung di bakwan bukan bikin nambah enak, malah ngerusak cita rasa. Bari cemberut, Doel ngebagi-bagiin ke temen-temennye sisa bakwan jagung nyang die beli. Bagen, dah, kelaperan karang. Nyang penting kagak makan jagung di bakwan!