Teks: Padè suatu ari sêorang ustaz naèk pêrahu kê pêdalaman. Di sano diè kêtêmu sêorang babèh-babeh nyang udèh punyè bini. Babèh êni nyêsêl karna kagak ngêjadi laki nyang baèk buat bininyè. Ujug-ujug babèh ntu nangis. Diè bilang kalo diè udèh lamè kagak sêmbahyang, dêmên ngomèl, amè kagak opèn kêpadè bini. Diè bêniat pèngèn bêrobah amè mêrbaèkin hubungan dêngan bininyè. Takdir Allah, bini babèh ntu ngabarin ustaz. Diè cêritè kalo ujug-ujug lakinyè ngêdêkêp diè sêmbari nangis. Lakinyè jugè mulè sêmbahyang. Bininyè sêlamè êni sêlalu ngêdoain lakinyè supayè dikasih hidayah. Diè sêlalu bêdoa supayè Allah ngêbukè atinyè. Sêtêlèh dêlapan taun, akhirnyè lakinyè sadar. Bêtapè dahsyatnyè kêrosaan doa bini nyang baèk amè penyabar, yakni doa bini nyang sênantiasè ngêjagè hubungannyè dêngan Allah Swt.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

narasi