Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Pas geus apal urang nyasar di gunung, urang ulah cicing. Komo deui ngarenung ngeunaan sieun teu bisa hirup. Pokona mah ulah panik, lamun urang ngajorowok atawa ceurik di tempat, moal aya hasil nu signifikan. Alusna mah tenangkeun diri heula tuluy tarik nafas panjang meh bisa nguatkeun mental urang. Mun geus tenang, urang kari leumpang deui neangan jalan bari susuganan panggih jeung pendaki sejen, ulah poho urang kudu ninggalkeun jejak. Ninggalkeun jejak bisa ku cara nyobekeun baju di talikeun kana tangkal. Ieu bisa ngamudahkeun tim pencarian nu keur neangan urang. Leuwih alus deui mun urang mawa pulpen atawa spidol, tinggal nulis ngaran urang kana benda=benda nu ditinggalkeun jang jejak.