Teks: Udah lima taun Humaida idup dalêm kêorabêrdayaan di bangsal Rumah Sakit Umum Daèrah Panglima Sebaya, Tana Grogot, Kabupatèn Paser, Kalimantan Timur. Saban ari, diah tibang bisa mênêng tanpa bêgêrak. Atu-atunyah gêrakan nyang bisa dilakuinnyah tibang mandang kosong kalu lagi mêlèk atau mêrêmin mata kalu lagi molor. Mukanyah tanpa èksprèsi, sêolah ora ada lagi kêsêmpêtan buat bisa kêmbali idup normal. Bêrat ati sêluruh kêluarga nyaksiin Humaida. Diah jatoh sakit sêudah ngêbrojolin bocah kêlimanyah di Klinik Muhammadiyah, Paser, pada 2011. Dua jêm sêudah ngêbrojolin sêcara normal, diah ngêjalanin oprasi stèril di klinik nyang sama. Ora lama sêudah opèrasi, diah ngalamin kêjang-kêjang, ngêdêngkur, ama kini malah ora bêgêrak acan. Sêjak onoh, diah ngalamin koma. Atas kondisinyah onohlah, kêluarga ngêmutusin nyudahin pêndêritaan Humaida dêngan èutanasia atau suntik mati. Buat ngêlakuin èutanasia, pihak kêluarga pêrlu pêrsêtujuan Mahkamah Agung.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

narasi