Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Tia baru ajah pulang gawè jêm 11 malêm. Wayah lagi antêng-antêngnyah nyêtir, ujug-ujug diah ngêrasa jantungnyah dêg-dêgan ora karuan. Awaknyah go udah bêcucuran kêringêt dingin. Tia panik-sêpaniknyah karna diah pikir kêna sêrangan jantung. Tia langsung banting sêtir kê kiri tanpa ngimplêng spion lagi. Diah turun dari mobil sêmbari gêgêrawakan minta pêrtolongan. Untungnyah, di sêkitar sonoh masing ada orang. Tia diantêr ama abang-abang nyang lagi nongkrong mênuju UGD têrdêkêt. Bèrès dicèk, têrnyata kondisi jantungnyah sèhat. Doktêr ngasih tau kalu ênih adalah sêrangan panik. Awal tau, Tia kagèt. Soalnyah diah ngêrasa sèhat, ora lagi galau, madang ama molor cukup, sêrta ora lagi ada masalah kêluarga. Intinyah baèk-baèk ajah dah. Tibang ajah wayah onoh lagi banyak-banyaknyah gawèan ampè lêmbur baè. Murun onoh pêmicunyah kali, yak. Nyang pasti, sêrangan panik bisa nyêrang kapan baè tanpa kênal waktu. Akhirnyah, malêm onoh Tia dikasih obat pênênang nyang diminum kalu lagi kambuh.