Teks: Sêorang psikiater bêrnama Elisabeth Kübler-Ross bêrpêndapêt bahwa saban orang ngalamin lima tahap buat ngêliwatin kêsêdihan. Kêsêdihan nyang dimaksud bêrsipat unipêrsal, têrmasup ditolak masup unipêrsitas. Tahap pêrtama adalah pênolakan, yakni kêorapêrcayaan atas suatu pêristiwa nyang têrjadi. Tahap kêdua, kêmarahan. Di marilah manusia mulè ngênyalahin diri dèwèk, orang laèn, ama Tuhan atas kêjadian nyang ngênimpanyah. Tahap kêtiga, tawar-ngênawar nyang ngêdorong manusia buat bêrandèi-andèi bakal adanyah kêsêmpêtan kêdua supaya bisa ngêmêrbaèkin kêadaan. Tahap kêêmpat, dèprèsi, nyang ngêbawa manusia kêlêlêp dalêm duka nyang lêbih dalêm. Abis ngêliwatin êmpat tahap, manusia nyoba ngênêrima kêadaan tanpa ngêlawan kênyataan nyang ada. Kêsêdihan bakal têtêp têrasa, tapi ora ada lagi amarah atau prosès tawar-ngênawar. Ênihlah tahap pênêrimaan, tahap nyang ngajarin manusia buat ikhlas.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk teks di atas?
Jawaban:

deskriptif