Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Naek angkot teh sakapeung mah sok lila, komo deui mun angkotna teh can pinuh pisan. Biasana si emang angkotna sok ngetem di tempat-tempat anu rame, bisa di pasar atawa di sakola-sakola nu rek bubaran. Jeung deuih sakapeung mah harga angkot teh lantaran teu tertulis, jadi sok sangeunahna di taekeun. Komo mun duit urang kudu dipulangan, si duitna teh sok kurang. Jadi urang mah sok ngusahakeun pas mere duit ka si emang angkotna, salian ti moal kurang pamulanganna da teu di pamulangan, oge meh gancang jadi penumpang lain teu nungguan urang dipulangan. Mun keur bubaran sakola urang tara nungguan angkot pas di hareupeun sakolaan, da pastina pinuh. Jadi sok di tempat samemeh angkot nepi sakolaan ngarah masih keneh lowong.