Teks: Sebage manusia nyang jadi sarangnye dosa, ngerasa takut pas buat dosa ato kesalahan ntu hal nyang wajar malah dibutuin tiap manusia, biar kagak ade kesengajaan lagi pas ngelakuin dosa. Rasa takut nyang muncul pas lagi ngelakuin dosa ntu bise jadi alarm spiritual dari dalem diri buat berenti ngelakuin hal ntu. Mao orang biase ato pemuka agame, kalo soal dosa, kite semue pasti ngelakuin ntu. Kagak ade manusie di muke bumi enih nyang lepas dari dosa kecuali manusie-manusie tetentu sesuai agame ato kepecayaannye masing-masing. Sebage manusie biase, ngelakuin dosa nyang disengaje emang ade nikmat-nikmatnye. Cuman, kalo udeh disertain rase takut, ade baenye berenti. Soalnye, entu bise jadi toelan dari Tuhan buat kite biar kagak nerusin ngelakuin dosa alias biar dosanye kagak betambah banyak.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

deskriptif