Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Alsa entu kagak bisa buat ngomong di depan banyak orang. Sejak SMA, die selalu berusaha buat ngaburin dirinye tiap die kudu maju ke depan. Entah ape aje alesannye, die berhasil ngelak. Tapi beda halnye pas kuliah. Pas awal-awal kuliah, die belom ade temen-temen akrab yang mau bantuin die ngelolosin diri dari tanggung jawab ngomong atau presentasi di depan kelas. Alhasil pas tiba-tiba ditunjuk buat ngomong di depan kelas dan nyimpulin materi entu hari, Alsa ketakutan setengah mati soalnye die entu demam panggung. Die bener-bener kagak ketolong kalo buat urusan ngomong di depan umum. Pas dosennye nyuruh die maju ke depan, die ketakutan bener karena demam panggungnye entu.