Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Sebenernye namanye musibah emang kaga disangka ama diduga. Jadi ceritanye pas mau seleksi di perguruan tinggi negeri di luar kota aye ama temen-temen SMA berangkat bareng. Kebeneran si Rina tuh punya supir nyang mao nganterin kite ke stasiun, si Rina ini emang rada manja. Mangkanye kite kaget pas tau die mao bareng-bareng ngikut kite naek kereta. Kite nyampe stasiun tuh 30 menit sebelum kereta dateng. Nah, Rina tuh teryata lagi boker di toilet dan kite semua lupa kalo si Rina ketinggalan. Pas inget udeh nyampe di Bekasi tuh, eh die nelpon sambil nangis-nangis. Untung aje ada kereta nyang berangkatnye sore, jadi nyusul dah tu die.