Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Geus wajar mun tatangga teh silih injeumkeun barang, lantaran teu mungkin oge jelema mibogaan sagalana, pastina aya kakurangan. Tah jang nutupan kakurangan eta, urang bisa nginjeum barang ka tatangga luyu jeung barang naon nu keur urang butuhkeun. Ku cara eta, kakurangan bisa katutupan nepikeun ka urang meuli jeung mibogaan barang sorangan. Tapi urang kudu inget, sanajan tatangga urang teh bageur jeung daek nginjeumkeun barangna, tapi lain artina urang bae nyokot barang milik manehanana sakahayang urang. Minimal menta izin heula, menta izin ieu wajib dilakukeun ku urang salaku nu nginjeum barang. Menta izin oge teu hese dilakukeun, tinggal ngomong pasti tatangga oge ngartieun urang keur ngabutuhkeun barang eta.