Karang sebuah tulisan dalam bahasa Minangkabau yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Lah dari dulu ambo kecek an jan biasokan malapehan kantuik sambarangan. Akhirnyo adiak ambo talapeh pas urang sadang bakumpua-kumpua di rumah sanak ambo. Mamerah muko dek malu. Makonyo kalau lah taraso raso-raso ka takantuik tu langsuang pai manjauah dari kerumunan urang rami. Kalau lah jauah dari kerumunan urang rami lapeh an lah kantuik tu lai. Atau kalau sadang di tampek nan ketek, misalkan sadang di rumah pai se ka kamar mandi, iduik an kran aia, abis tu baru kalua an kantuik tu. Tapi jan di ajanan bana pas mangalua an kantuik tu. Lambek-lambek se. Pasti ndak akan taranga gai dek urang tu do.