Teks: Wayah êluh ngêlakuin kêsalahan ampè akhirnyah diomèlin adalah wajar kalu diri êluh kêmudian ngêrasa bêrsalah ampè nongol pêrasaan cêmas, ngêri, ama sêdih. Pêrasaan onoh justru baèk ama bisa ngêjadi landasan sikap buat bêupaya ngêjadi pribadi nyang lêbih baèk sêhingga ora lagi ngêlakuin kêsalahan sêrupa pada kêmudian ari. Tapi, kalu pêrasaan cêmas ama ngêri onoh nongol sêcara bêlêbihan, tanpa paham pêrsis kêsalahan apah nyang udah dipêrbuat, bahkan misalnyah ampè ngêja êluh ora bisa bêpikir jêrnih atas apah nyang kudu dilakuin buat mêrbaèkin kêsalahan, puguh hal onoh ora bolèh diantêpin. Sêlaèn karna krisis idèntitas diri, bisa jadi juga karna nyang êluh rasain onoh têrkait suatu gangguan kêjiwaan.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk teks di atas?
Jawaban:

deskriptif