Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Unggal berkunjung ka tempat anu asing atawa tempat pelosok anu jauh timamana, sok aya rasa kasieun dina diri teh. Teuing eta butuh adaptasi atawa aya rasa teu nyaman. Lain ngan saukur sieun ku hal-hal goib hungkul anu di luar nalar, tapi sieun oge ku jelema-jelema minangkana panggih jeung jelema nu rek ngajahatan. Komo urang sok ngalakukeun penelitian ka pelosok-pelosok daerah nu umumna suasanana sepi. Sanajan sok dibaturan ku sesepuh satempat tapi rasa kasieun mah tetep aya. Da meureunan ieu hal anu lumrah soalna jelema teh butuh adaptasi. Pangpangna teh di pelosok daerah mah masih keneh sanget jeung kentel budayana. Sieun aya pelanggaran nu teu kahaja urang langgar jeung aya konsekuensina.