Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Kusabab budak kuring umur 1 bulan, kuring resep pisan ngurusna sabab kuring mimiti adaptasi, ayeuna kuring teu tiasa kamana-mana lami-lami sabab kuring pasti émut ka budak kuring, kuring pasti ngarasa dosa pisan upami kuring henteu. t indit jeung manéhna, intina mah teu kungsi kaduhung ngalahirkeun anak kuring. Kuring bagja, bagja kawas mimiti dibawa ka imah ti rumah sakit. Saban poé kuring ngobrol jeung salaki kuring nu keur digawé, sarta unggal poé mamatahan kuring sarta ngingetkeun kuring pikeun salawasna sabar, yén anak kuring ngan leutik, salawasna kudu dipikacinta. Kitu cenah. Sareng anu paling kuring émut, salaki kuring nyarios "Moza henteu kantos naroskeun pikeun dilahirkeun, kami mutuskeun pikeun gaduh anjeunna di dunya ieu" ogé kuring langsung ngarasa ditampar nalika kuring maca éta. Ayeuna anak kuring sok nyedek ka kuring, unggal kuring balanja ka pasar, anjeunna pasti kedah ceurik heula, sareng anu ngajantenkeun kuring bagja, si budak teh mani apet pisan ka kuring, iraha waé anjeunna hoyong wae digendong ku kuring.