Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Inget keneh awal taun 2010 nini urang ngantunkeun dipayuneun urang jeung dulur-dulur. Tapi harita kaayaanna emang pikarunyaeun, sabab nini urang geus parah boga panyakitna. Nepikeun anak-anakna jeung incu na ge geus ngaikhlaskeun lamun enya nini rek ngantunkeun mah. Harita urang aya di gigireunna milu ngariung jeung dulur-dulur sejen. Samemeh ngantunkeun, nini urang ngucurkeun cai panon sanajan socana mah tos nutup. Tuluy tidinya dibantuan ku bapak urang jang nungtun nini ngucapkeun kalimah syahadat. Teu lila nini ngantunkeun, teu karasa cai panon urang milu ngucur tapi buru-buru disusut ku baju sabari nutupan beungeut urang ku baju eta. Tuluy hulu urang nundukeun kana sampean nini bari menta hampura lamun urang aya nu salah.