Teks: ANGKLUNG, nyaéta pakakas musik tradisional asli Indonésia, tepatna basa Sunda, anu dijieun tina pipa awi anu ditalian dina rangka sarta digeterkeun nepi ka ngahasilkeun sora dina susunan 2, 3, nepi ka 4 nada. Angklung nyaéta pakakas perkusi dina klasifikasi idiofon tabung jeung multitonal. Catetan sajarah nunjukkeun yén angklung aya dina jaman Karajaan Sunda, antara abad ka-12 nepi ka abad ka-16. Sanajan kitu, wangun primitifna geus dipaké dina kabudayaan Neolitikum nepi ka awal kalénder modérn, ku kituna angklung mangrupa bagian ti titinggal pra-Hindu dina kabudayaan Indonésia. Angklung raket patalina jeung cara hirup masarakat Sunda agraris. Masarakat Jatisunda ngalaksanakeun angklung minangka bagian tina upacara melak padi pikeun nyembah Dewi Sri Pohaci. Maén angklung gubrag di Jasinga, Bogor, malah geus jadi tradisi lestari leuwih ti 400 taun.[
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

persuasif