Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Desi mesti ngerasa dheweke mesti gagal misale ngelakoni samubarang apa wae. Kaya misale dheweke daftar sekolah ing Malang lan dheweke daftar kerja ing Jakarta. Nanging Desi tau crita ning dulure babagan iki lan diwenehi pituduh kepiye carane supaya ora gagal ngelakoni samubarang. Kaping pisan, kudu nduweni pikiran yen gagal iku ora bisa medhot semangate dhewe. Kaping pindho, yen wis tau gagal nalika ngelakoni samubarang kudu didelok lan disinauini kira-kira apa sing nggarakna gagal. Kaping telu, sinau marang wong liya. Njaluk pituduh, ngerungokna critane, lan sharing babagan samubarang apa wae. Sing terakhir yaiku kudu bisa masrahke kabeh ing Gusti, ndonga saben dina.