Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Cicing di Kota batur ngajadikeun abdi sono pisan ka suasana di bumi nyalira, paling karasa na mah basa geus rek bobo, biasana lamun tos weungi pas tos sepi. Teu aya nu tiasa diajak ngobrol, abdi teu tiasa bobo, mikiran kulawargi anu aya di bumi. Pas nuju emam oge rasana teu ngeunah emam sorangan, sanajan emam dahareun anu dipikaresep tapi ai daharna sorangan mah teu aya nikmatna. Kajeun dahar saaya-aya tapi sasarengan jeung kulawargi tipada dahar ngeunah tapi sorangan bari mikiran nu di imah dahar sareng naon. Kadang sok inget pasakan mamah anu sederhana tapi teu aya nu tiasa nyamikeun raosna.