Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Pamikiran jalma pikeun anjing pasti mangrupi hal-hal anu di pika sieun, saperti kasieun di udag-udag. Teu jarang biasana jalma pas karek nempo anjing na ge geus ngaboga rasa kasieun, padahal anjingna mah keur icing misalna. Sabenerna pamikiran kasieun kanu anjing teh bisa di ubah pola pikirna, eweh anjing anu galak tanpa sebab. Rata-rata sato komo mun anjing bakalan nyaho naon nu ku urang rasakeun, saperti mun urang keur amprok jeung anjing eta teh anjing bakal nyaho mun di jero hate urang aya rasa kasieun, jadi mun bisa mah amprok jeung anjing teh kudu nyantai ulah tegang jeung ulah nunjukeun kasieun. Mun kitu mah anjing moal ngudag, jeung moal ngagegel.