Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi teh gaduh hiji babaturan nu wawuh ti zaman kuliah keneh. Mimiti wawuhna teh sabab saasrama basa keur kuliah. Unggal poe amprok jeung sering deuih ngalakukeun aktivitas nu sarua, misalna ngahadiran seminar, kagiatan asrama, jeung sajabana. Malahan basa abdi teu damang ge anjeunna mah nguruskeun pisan kana sagala kaperluan abdi. Mantak abdi mah moal miceun pisan sabab geus percaya pisan ka anjeunna. Mun aya nanaon ge ka anjeunna abdi mah sok langsung pasang badan we da anjeunna mah sok tara wantun nembal ka sasaha ge. Malahan mah nepi ka ayeuna mun hoyong nanaon ge sok teu asa-asa we da geus saling percaya tea, euweuh nu canggung jeung euweuh nu ditutup-tutupan.