Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Sanggeus loba diajar di sababaraha pasantrén di Indonésia, Kiai Halim mutuskeun pikeun indit ka Mekah pikeun nuluykeun diajar élmu agama. Di Mekah, Kiai Halim diajar ka ulama-ulama agung diantarana Syekh Ahmad Khatib al-Minangkabawi, saurang ulama ti Indonésia anu mukim di Mekah sarta jadi ulama gedé ogé jadi Imam di Masjidil Haram. Sabada diajar di Mekah, Kiai Halim loba pakait jeung K.H. Mas Mansur anu saterusna jadi Ketua Muhammadiyah jeung K.H. Abdul Wahab Hasbullah anu salah saurang pendiri Nahdlatul Ulama jeung Rais Am Syuriyah (Ketua Umum Majelis Syuro) Badan Pelaksana organisasi sanggeus Kiai Hasjim Asy'ari pupus taun 1947. Kadeukeutna Kiai Halim jeung dua sobatna anu beda kasang tukang. antara reformis jeung tradisionalis ieu nu ngajadikeun anjeunna kawentar salaku ulama pisan toleran. Salian ti diajar langsung ka Syekh Ahmad Khatib al-Minangkabawi, Kiai Halim oge neuleuman kitab-kitab ulama sejenna, saperti kitab-kitab Syekh Muhammad Abduh, Syekh Muhammad Rasyid Ridlo, jeung ulama-ulama reformasi sejenna. Salian ti éta, Kiai Halim ogé réa maca majalah al-Urwatul Wutsqo jeung al-Manar anu ngabahas pamikiran dua ulama.