Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Di parlakukeun teu adil teh emang bener bener teu genaheun pisan, teu dimana mana lamun urang teu boga kawasa teu boga harta ku batur teh sok kalah di jauhan di parlalukeun beda jeung jelema anu beunghar. Di lingkungan imah weh tong jauh jauh pasti sok aya wae anu kawas kitu. Lamun urang jelema anu boga harta pagawean na alus sok loba anu ngadeukeutan tapi lamun urang jelema miskin teu boga batur tatangga ge siga eweuh anu daekeun ngarah. Misalkeun lamun gering oge kanu beunghar mah tatangga teh meni loba wae daratang ngalongok jeung nungguan ka imah atawa ka rumah sakit ari jelema teu boga mah kudu bisa sagala sorangan cicing weh eweuh anu ngalongok. Ieu teh kaalaman oge ku bapa urang dina tahun 2020 keur mana basa pandemi dulur jarauh kabeh teu bisa ngalongok eh tatangga anu dareukeut oge eweuh pisan anu datang padahal eta gering na lila aya kana 2 bulan na. Sok sedih campur ambek rasana lamun di parlakukeun teu adil kawas kitu, tapi nya ngan bisa cicing weh jeung ngabuktikeun yen urang oge bisa nguruskeun sorangan jeung teu butuh tatangga anu kawas kitu.