Teks: Hiji poé Imam Ahmed bin Hanbal, ulama Islam kawentar tur teolog kawentar, keur iinditan jeung dieureunkeun ka hiji kota pikeun solat. Sanggeus nyieun kasalahan, manéhna megatkeun pikeun méakkeun peuting di palataran masjid sabab teu nyaho saha di kota. Tapi, saurang penjaga masjid anu henteu ngaidentifikasi dirina nolak ngantepkeun anjeunna cicing di masjid sareng nyeret Imam Ahmed kaluar tina masjid. Ningali ieu, hiji tukang roti karunya ka Imam Ahmed sarta nawiskeun dirina pikeun host Imam Ahmed peuting éta. Salila cicing jeung tukang roti, Imam Ahmed niténan tukang roti terus maca Istigfar, Imam Ahmed lajeng nanya ka tukang roti naha nuluykeun maca Istighfar mangaruhan hirupna. Tukang roti ngawaler ku nyarioskeun ka Imam Ahmed yén Allah parantos nampi sadaya pamenta na, kecuali hiji, nyaéta masihan anjeunna hak istimewa pikeun nepungan ulama anu kasohor Imam Ahmed bin Hanbal. Nyaho ieu, Imam Ahmed lajeng nyarios yén Allah SWT teu ngan ngadangukeun do'a tukang roti tapi ogé geus dibawa dirina ka hareup panto imah tukang roti.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

persuasif