Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi mah sok males jeung hoream mun sapake sendok atawa tempat nginum teh jeung batur. Komo deui mun baturna langsung make alat makan pribadi nu urang mah,sok hoeam pisan. Pan ngahaja mawa alat makan jeung inum sorangan teh supaya teu capur jeung batur, eh angger wae aya nu menta jeung sapake. Padahal kan teu kabeh jalma bisa teu geuleuhan kana ciduh batur teh. Abdi mah tipe nu jijian pisan mun sapake barang dahar atawa nginum jeung batur teh, komo mun jeung nu teu pati deukeut mah. Yuk ah urang biasakeun make alat makan jeung nginum nu sorangan, ulah nepi ka sapake jeung batur da teu apal kasehatan batur!