Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Di kuliahan mindeng miluan kapanitiaan tapi sok jadi staff wae, henteu jadi kepala divisi. Mun aya rapat atawa berpendapat, biasana urang nu sok rajin ngacungkeun leungeun. Tapi ku sabab urang mah di divisi biasa lain divisi penting pas acara, nyaeta divisi nu sok ngakut-ngakut barang, jadi pendapat urang teu diperhatikeun, malah mah siga angin berlalu. Nu padahal urang berpendapat kitu teh ku sabab geus boga pangalaman pas keur di sakolaan SMA. Tapi maranehna teu ngahargaan, kalakah mindeng dipotong pembicaraan pas keur ngemukakeun pendapat. Urang sok ambek tapi ambekna cicing ngabetem, da bisi suasanana jadi ruwet jeung teu kondusif, komo pas keur rapat.