Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Saiki nag ono wong utang wes mulai biasa ambek ora dianggep dadi perkoro sing ngisin-ngisine maenh. Tapi nag daerah nggonanku wong sing duwe utang mesti sengedanan ben ora konanganan, soale nag konangan mesti dianggep dadi perkoro sing ngisin-ngisini. Padal asline utang ngunuku yo ora termasuk perkoro elek, soale kan jelas dibalekno ora diilangno, terus asline iku kan mok nyela duwek tok. Tapi lapooh akeh wong sing bingung ambek isen nag konangan nag utang. Jarene koncoku sing nang omah, asline iku ora perkoro utange tapi masalah status sosial nang uwong-uwong soale wong sing utang iku dianggep wong sing ora duwe alias kere.