Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Waktu harita kuring jeung adi kuring keur nganjang ka perpustakaan daerah nu aya di deukeut imah kuring. Saméméh indit, kuring jeung adi kuring teh karek bérés dahar seblak. Pas di perpus adi kuring keur néangan buku dina rak nu rada jauh ti posisi kuring. Sabot keur jongjon maca buku, mimitina mah burih teh damang teu kunanaon, tapi lila-lila beuteung karasa nyeri jeung meni hayang kentut. Kumargi abdi teu hoyong kentut di jero rohangan, abdi niatna rek kaluar heula ti rohang baca. Tapi waktu kuring nangtung, ujug-ujug si kentut teh kaluar sorangan, ditambah sorana teh rada badag. Sakedapan saréréa nu aya di ruang baca melong ka kuring. Kuring ukur bisa seuri keuheul, tuluy nyimpen buku nu keur dibacana kana rak buku, tuluy kaluar ti rohangan pedah ku era. Kuring langsung ngawartosan ka adi kuring yén kuring aya di luar rohangan sareng hoyong heura uwih ka bumi.