Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Rasa diabaikeun atawa teu dipadulikeun ku batur nu sabudureun bisa nyieun urang jadi babari ngambek. Tapi da emang jelema mah pada dasarna emang makhluk sosial nu boga harepan jang neangan kapuasan ti hubungan sosial. Pas kabutuhanna teu tinekanan, hal ieu bisa nimbulkeun emosi negatif. Salah sahijina ngambek. Siga urang sok ngambek di kostan, ngambekna sabenerna ngarepkeun babaturan mantuan mereskeun kostan. Tapi ku sabab teu bisa ngungkapkeun kahayang eta, teu jarang urang ngalampiaskeun ku aambekan euweuh sababna. Nepi mun ngabereskeun atawa ngarapihkeun tempat sare oge bari ngagebug-gebur kasurna. Padahal mah teu kudu aambekan, da teu kabeh jelema ngarti naon nu ku urang rasakeun. Urangna nu kudu langsung ngomong sorangan.