Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Hiji mangsa anu paling kuring teu resep nyaéta nalika kuring sieun dicarekan ku dosen anu telat ka kelas atanapi nalika kuring telat ngalebetkeun tugas. Aya hiji waktos dina dinten éta kuring ngarasa kesel pisan sadinten kusabab kuring angkat ka kampus hujan, jeung angkot anu ku kuring di tunggangan mogok di tengah jalan. Kuring kudu geura-giru neangan angkot sejen anu arahna sarua jeung tujuan kuring. Nepi ka kelas kuring geus telat satengah jam, sieun pisan asup ka kelas. Kuring cicing di hareupeun panto sakeudeung pikeun ngumpulkeun kawani jeung nyiapkeun mental kuring. Mun dosen ngagero kuring teu pati heran sabab kuring nyaho kuring salah. Ahirna kuring asup kelas jeung, salam ka dosen sareng rerencangan. Untung dosen teh teu nyarekan abdi tapi mung naroskeun alesan kunaon abdi telat lebet kelas sareng pas dijawab dosen kahartos, sarta ahirna kuring nuturkeun kelas kalawan tenang.