Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Poe ieu abdi sapertos biasana diajakan ku rerencangan kanggo emam ramen di salah sahiji tempat anu kasohor pisan ku dahareun Jepang. Abdi sabenerna tara dahar di dieu da pangaosna awis pisan, hiji porsi leutikna oge tiasa nepikeun lima puluh rebu rupiah. Untungna abdi ditraktir ku rerencangan. Pas nepi ka ditu, urang langsung mesen tulyt ngantosan, pas ramenna datang abdi langsung moto jeung midiokeun heula, tadina mah rek dikirimkeun ka status. Tapi pas abdi ningal deui pidiona abdi karek nyadar yen dina emihna teh aya nu uutekan siga bilatung. Abdi langsung ngarasa rujit tuluy indit ti tempat eta saatos mayar. Pokona mah moal baik deuibla ditu.