Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Nalika kuring leutik, kuring émut hiji kajadian nalika kartu pokemon kuring diduruk nalika kuring henteu diajar, sareng ningali kartu anu kuring gaduh. Padahal totalna ngan ukur 20 rebu, kuring ceurik, sungkan, teu hayang diajar, ambek kartuna diduruk. Éta harta karun kuring dina waktos éta. Nalika kuring leutik, kuring ngagaduhan réréncangan anu saé. Kuring sok terus baris hareup pikeun manéhna, ngobrol jeung manéhna, jeung sakali ulin di imahna. Tapi basa kuring asup ka kelas, kuring geus teu sakelas deui jeung manéhna. Kuring henteu terang kunaon, tapi nalika kuring ngagaduhan kelas anu béda, kuring ngarasa aya halangan sareng perpecahan anu teu aya bentukna. Abdi henteu nyangka ieu mangrupikeun salah sobat atanapi abdi nalika ti saprak éta urang henteu kantos ngobrol deui, tapi kuring ogé hanjakal yén kuring henteu kantos mikiran badé angkat ka kelas sareng nongkrong sareng anjeunna sanaos kelas kami henteu sami. Éta harta karun kuring dina waktos éta. kaget sih aya harta karun nu bentukna memeori nu geus moal bisa di ulang.