Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Pupusna jalma anu pangdeukeutna, janten anggota kulawarga, babaturan atanapi inohong anu dihormat, sering nyéépkeun kasedih anu jero. Biasana ngarasa sedih lamun ninggalkeun nu dipikacinta. Tingkat kasedih nu kaalaman ku unggal jalma bisa béda-béda. Sababaraha urang ngarasa sedih nu lasts leuwih lila, malah bisa boga gejala sarupa depresi. Pikeun jalma anu parantos ngalaman déprési, kaayaan ieu tiasa ngajantenkeun kaayaanana langkung parah.
Sababaraha hal anu anjeun tiasa lakukeun pikeun cageur tina kasedih nyaéta: 1. Olah raga anu teratur, sapertos jalan-jalan, naék sapédah, ngiringan kelas olahraga, sareng seueur deui. Upami ragu ngeunaan milih jinis latihan anu kedah dilakukeun, konsultasi heula ka dokter anjeun. 2. Saré sahenteuna 7 nepi ka 8 jam unggal peuting. 3. Diajar kaahlian anyar, kayaning nyokot kelas masak, gabung klub buku, attending seminar di paguron komunitas lokal, jeung leuwih. 4. Telepon babaturan atawa dipikacinta nanya kumaha aranjeunna sarta nawiskeun pitulung. 5. Gabung grup husus nu ogé geus ngalaman leungitna hiji dipikacinta.