Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Mun ngarantau, biasana sok resep pisan ulin kaditu kadieu jang nambah pangalaman. Tah ieu teh hal alus supaya relasi jeung pengetahuan urang oge nambahan, teu stagnan ngan sakitu. Meungpeung hirup sorangan, jadi kaputusan ge ku sorangan, tah mangpaatkeun sing hade. Ulah nepi ka jauh ngaranta tapi teu meunang elmu atawa relasi-relasi acan. Mubadzir kesanna ai kitu mah. Kudu lobakeun pangalaman sabab enting pisan jang kahirupan kahareupna. Mun kamana-mana teh mending we babari ai aya kawawuhan mah. Mun rek ngiluan nanaon ge babari ai boga elmu jeung kamampuan na mah. Ku kituna, yuk ah ti ayeuna luangkeun waktu sorangan jang neang elmu jeung relasi saloba-lobana, tong kuuleun teuing!