Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Bayangkeun anjeun aya di rohangan dimana anjeun nuju diajar, di rohangan éta aya babaturan anjeun, lalaki boh awéwé. Antara lalaki jeung awewe teu aya partisi anu misahkeun anjeun sisi ku samping ti sisi lalaki jeung awewe. Di kamar ogé diuk saurang ulama anu keur méré tausiah. Di kamar teu aya nu sora iwal ti ulama anu keur ceramah, bari fokus ngadengekeun ulama, ujug-ujug kadenge sora “Duuuuuuuuttt” nu nyaring. Kabéh panon ngalih ka hiji titik dina jalma anu nyieun éta sora, sakumaha dulur di kamar hayu kaluar seuri.

Sedengkeun jalma anu keur seuseurian teh asa nahan kareueus anu kacida. Ulama nyoba nahan tawa, sarta nyoba kasampak normal, sanajan beungeutna beureum tina seuri.

Ku jalan kitu, anu nyieun sora éta budak awéwé, murid favorit kuring, paling diem, jeung pinter.