Teks: Upami kacilakaan parah, hapunten, abdi oge sieun ngabantosan. Alesan:
1. Sieun disalahkeun. Padahal lain kuring nu nabrak. Lamun korban rada tatu, manéhna bisa ngobrol. Upami korban maot, abdi bakal disalahkeun. Langkung saé upami anjeun angkat ka kantor pulisi pikeun ngajelaskeun. Sieun kuring kudu ngajelaskeun ka massa, utamana lamun kajadian di tempat sepi tur euweuh tatu panon lianna. Mun aya rame, meureun nya ok.
2. Henteu gaduh kamampuan médis. Aya carita babaturan kuring nabrak jeung ngagolér. Dibawa tanpa ngarti kana aturan médis saleresna miburukan kaayaan. Sabab aya posisi tatu nu teu bisa digerakkeun langsung.
Lamun maehan atawa gelut malah leuwih pikasieuneun. Kuring salah kaprah ditinju ku babaturan. Leuwih alus lamun ditinju, lamun ditusuk?
3. Sarua jeung copet. Lamun kuring milu narajang pencopet mangka manéhna bakal ragrag terus di massa jeung maot, sanajan cenah manéhna copet tapi manéhna maot teu langsung alatan kalakuan kuring ogé.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

argumentatif