Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Basa harita pas masih keneh pasantren, aya jam 1 peuting urang kabelet hayang miceun. Di tempat urang masantren, si posisi cai na teh rada jauh ti kobong, jadi kudu ngaliwatan heula masigit jeung tungku dapur paranti santri-santri masak. Sabab geus teu kuat geus kabelet, rasa kasieun teh leungit weh jeung ngawanikeun sorangan indit sanajan urang teh kaasup nu borangan. Biasana sok ngajak babaturan nu sakamar jang maturan, tapi poe eta mah kabeneran manehanana can mulang masih keneh di lemburna, jadi daek teu daek urang indit sorangan. Pas perjalanan ka cai sakolebat mah urang ninggali aya jelema tapi anehna teh leumpangna gancang jeung dipanggil-panggil teh teu nyaut.