Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Mun nuju di kostan mah abdi teh sok masak sangu nyalira dina mejikom. Tapi mun nuju hoream mah sok meser we sangu jeung dengeunna na warteg. Mun keur purun mah, isuk-isuk beres sholat subuh teh sok langsung ngisikan beas tuluy nyetrekeun mejikom. Geus dicolokeun mah tuluy we baranggawe nu sejen, biasana ngerjakeun tugas kuliah. Mun sanguna geus asak, nembe we meser deungeunna ka warteg. Biasana sakali nyangu teh ngan satengah gelas, bisa jang emam pagi jeung sore. Mun siang mah tara biasa makan sabab sok meuli jajanan nu sejen we jang ngabaturan ngerjakeun tugas. Lumayan tiasa ngahemat pangaluaran jeung bekel.