Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Teu kabayang kumaha rasana budak umur dalapan taun kedah nyanghareupan masalah anu serius pikeun umurna. Bapa jeung indungna cerai. Manehna sedih pisan lantaran teu kapikiran bakal aya masalah ieu nepi keun mikir yen ieu sadayana teh lepat na. Manehna ngarasa yen lamun manehna teu nyieun salah, indung jeung bapana moal matak cerai. Budak ieu tetep nyobian ngajalankeun hirupna sapertos teu aya nanaon. Tetep angkat ka sakola, ulin jeung rerencangan na, maca buku, lalajo pilem, tapi rasa sedih masih keneh aya, teu tiasa dileungitkeun. Sasakali manehna datang ka mamah jeung bapana, tapi sadayan tos benten, teu sapertos baheula basa masih keneh sasarengan janten hiji kulawargi anu utuh.