Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Biasana mun budak leutik mah sok ngambek tanpa apal sebab na kunaon. Sok ngadadak ngambek kanu jadi kolot teuing pedah hal naon. Tah, nu kieu teh jadi salah sahiji ciri yen budak teh teu bisa ngedalkeun kahayang atawa maksudna. Sabab teu bisa ngakomunikasikeun kahayangna, jadi kolotna ge teu ngartieun naon nu dipikahayangna. Tah hal ieu nu micu budak ngambek teu puguh-puguh teh. Biasana ngambekna sok teu apak tempat jeung waktu, asal aya kahayang nu teu kedal, pasti we tuluy ngambek ka kolotna. Tidinya, salaku kolot kudu leuwih ngartikeun kahayang budak, leuwih mere pamahaman ka budak ngeunaan carana ngedalkeun emosi atawa cara komunikasikeun kahayangna.