Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Mun nuju ngantre teh kudu inget kana barang bawaan urang. Ulah nepi ka poho komo katinggaleun mah. Komo ngantre teh kan padet pisan jelema nu barisna, teundeun tas urang dihareupeun awak supaya kaciri jeung moal katinggaleun. Mun neundeun tas di tukang mah salian bisi katinggaleun, oge bisi aya nu nyokot barang berharga di jerona, sabab urang teu pernah apal jalma di sakuriling teh bageur atawa niat jahat. Ku kituna, urang kudu leuwih hati-hati deui dina ngajaga barang sorangan pas ngantre, komo mun barang berharga mah kudu taliti pisan. Yuk urang biasakeun mawa tas dihareup mun keur dinu ngantrea atawa dinu rame teh! Supaya bisa ngaantisipasi kaleungitan.