Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Hal anu paling di hanjakalkeun ku urang nyaeta merekeun jawaban tugas-tugas kuliah. Basa eta mun aya tugas babaturan pasti menta wae jawaban ka urang unggal isuk rek asup kelas, cara niron na teh mimiti menta heula buku urang trus di potokeun karek weh di salin ku maraneh na teh. Urang didinya cuma bisa ningalikeun bari na jero hate mah heuneug pisan. Mikir oge urang nepika gadang teu sare ngerjakeun tugas eta nu sakitu lobana, ngitung jeung maca ngartikeun sorangan. Tapi maraneh na meuni ngeunah tinggal motokeun, jujur urang hanjakal amprok jeung jelema nu kos kitu. Jujur oge urang hanjakal wauh, deukeut, jeung merekeun jawaban ti mimiti nu ngajadikeun kabiasan jang maraneh na terus jadi ngarugikeun urang.