Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Urang jeung babaturan layeut pisan, kamamana teh duaan wae. Nepikeun ku batur mah geus dicap "siki kanjut". Jadi kamamana teh teu bisa dipisahkeun. Ibaratna mun aya urang pasti aya manehna, rek ditongkrongan atawa pas gawe bareng kelompok. Ngakost ge sakamar, tukeuran kaos, calana, sapatu, geus henteu aneh. Bahkan nu leuwih parah deui mah manehna sok nginjem kolor urang. Ieu fase pertemanan nu geus siga kulawarga sorangan. Geus puguh deui ari duit mah geus tara itungan, atawa make barang oge geus teu kudu ngomong nginjeum, kari pake wae. Geus apal kabiasaanna sorangan-sorangan, jeung paripolah nu goreng atawa nu alusna geus silih terbuka.