Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Baheula, kuring kungsi sieun maot. Kuring renung-renung, mawas diri, tetela hubungan kuring jeung nu nyipta teh teu hade. Abdi tetep ngalaksanakeun kawajiban, tapi abdi teu malire kana sunnah-sunnah kusabab seueur teuing mikiran dunya. Hirup mah teu tenang. Abdi nyuhunkeun dihapunten bilih sombong teuing. Kuring ngarasa ditegor, yen engke kabeh mahluk hirup pasti bakal paeh. Laun-laun hal jadi hadé. Kuring sadar hiji hal, sieun maot nalika kajadian sabab: "Gusti sono ka abdi. Kumargi kitu abdi dicarékan." Salian éta Kuring ogé sakali ngarasa sieun maot nalika kuring dina pesawat, sieun éta teu disababkeun ku hantu mangaruhan parasaan kuring. Tapi memang tina alam bawah sadar kuring sorangan ku nginget-nginget rupa-rupa beja aya pesawat nu ngadat di laut atawa di darat jeung kabeh panumpangna maot.
Tapi kuring mimiti ngabiasakeun ku émut yén jumlah kacilakaan pesawat per taun mangrupikeun salah sahiji anu panghandapna upami dibandingkeun sareng jumlah penerbangan.