Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Wis setaun sak jok covid mlebu ana ing Indonesia. Risa wis setaun pisan ora kerja amarga pabrike sepi. Pabrik panggone Risa kerja mesti bakal mreikna wong nalika sepi lan bakal nyeluk maneh nalika wes rame lan akeh garapan. Sore iki Risa oleh whatsaap saka pengawase ngabarin yen Risa dadi salah siji karyawan sing di-PHK. Awake Risa langsung lemes krungu kabar iku amarga bingung kepiye meh bayar listrik, banyu, gas, lan kebutuhan omah liyane yen ora kerja. Risa crita marang kaluwargane sing ana ing desa supaya atine luwih ayem. Kaluwargane uga nyaranke Risa supaya tetep sabar lan ora sedih keterusan uga kudu usaha maneh kanggo golek penggawean.