Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada jijik dan panjangnya 1 paragraf.

Keur pasantren mindeng di jam-jam waktu nu senggang santri-santri teh sok maraen bola di hareupeun kobong, lapangan eta harejo da rumputna oge nepikeun ka paranjang. Mimitina mah biasa maen teh bari seuseurian, tapi pas keur labuh ku sabab di seleding urang ngambeu bau tai ucing nu nyegak. Nepikeun ka nutupan irung ku baju bagian luhur. Anu akhirna mah kapanggih tempat ucing eta modol aya di mana, saking ku lobana urang eureun maen bolana da geuleuh ninggalina oge jeung sieun katincak, ditambah bauna anu nyegak geus teu kuat nepikeun ka hayang utah sanajan teu ngahaja ditinggali ge tapi da tetep katinggali.