Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi jijik dalam bahasa Sunda:

Kabiasaan ucing lamun ningali tumpukan taneuh loba, pasti bakal diapke modol di dinya. Waktu harita kuring rék nyieun imah ka luhur, lantaran kamarna teu cukup. Jadi di hareupeun imah teh aya tumpukan taneuh anu kacida luhurna. Biasana barudak leutik di komplek oge resep ulin ka taneuh didinya. Waktos éta adi kuring keur milu ulin di taneuh didinya, kuring nitah manéhna kudu ati-ati, sabab loba tai ucing, tapi manéhna teu daék ngadéngékeun. Waktu keur ngumbah piring, ujug-ujug manehna balik ka imah bari ceurik. Ceunah basa keur nggaali taneuh leungeunna beunang tai ucing, tuluy aya nu asup kana kukuna oge. Kuring jijik pisan ningalina. Kuring nitah manéhna ngumbah leungeun di jamban, make sabun jeung colek lima kali ameh kokotor jeung bauna leungit. Saatos éta bersih kuring motong kuku manehna sarta ngawartoskeun manehna ameh teu maén dina taneuh deui.