Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Aku duwe konco sing lumayan cerak, jenenge Fatoni karo Wisnu. Awak dhewe cah telu kui kerep lingguh cerak-cerakan pas SMA. Awak dhewe uga kerep conto-contonan PR bareng pas isuk-isuk sak durunge mlebu jam pelajaran sing ke siji. Pas wis lulus sekolah kui, awak dhewe wis ora kerep ketemu. Paling pas ono acara diklat tim KIR neng sekolahan wae. Sak liyane wektu kui, awak dhewe arep ora tau ketemu. Telung taunan seko awak dhewe terakhir ketemu kui, awak dhewe kumpul bareng. Wisnu ngejaki awak dhewe usaha ternak lele. Aku karo Fatoni setuju karo ide kui. Awak dhewe gawe kolam bareng-bareng seko enom. Nanging, usaha kui ora lanjut meneh. Singkat cerito, awek dhewe jebul duwe pandangan sing bedo-bedo ning usaha iki lan kui ora iso digatuke. Neng kono aku ngeroso, aku gagal dadi konco kanggo wong loro kui.