Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Salah sahiji hal anu kedah janten rasa syukur nyaeta nalika urang tiasa papanggih jeung babaturan anu tiasa narima urang ku kaluewihan jeung kakurangan urang lantaran beuki gede mah babaturan teh beuki saeutik. Basa kuring nuju seeur masalah, pasti aya hiji dua rerencangan kuring anu maturan kuring di mana wae jeung iraha wae. Lamun nuju gaduh waktos anu rada seeur, abdi sok ngobrol jeung rerencangan, sanes ngomongkeun batur tapi ngomongkeun masalah urang sorangan. Balik kumpul jeung rerencangan teh pasti janten sumanget deui. Hiji dinten, abdi nuju cape pisan lantaran seeur gawean, lembur jeung loba tekanan ti atasan. Balik ka kosan tos aya rerencangan anu mawa dahareun jeung nyiapkeun kue kanggo ngarayakeun ulang taun kuring.