Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada jijik dan panjangnya 1 paragraf.

Seueur pisan conto goreng anu kedah janten panutan kanggo anu langkung ngora, kuring sering ningali budak leutik miceun jajan plastik bekas ka mana waé, upami diingetkeun, aranjeunna bakal nunjuk ka jalma dewasa sanés anu sampah, nyaéta dewasa ngan ukur miceun sampah sembarangan. Kurangna kasadaran masarakat ngeunaan pentingna ngajaga kabersihan sareng miceun sampah dina tempatna, sanaos sampah ngarusak diri, janten naha kedah dibuang? Moal diganggu ku batur? Kabiasaan, enya, kabiasaan anu alus bakal mawa pangaruh anu hadé, kabiasaan anu goréng ogé bakal mangaruhan pangaruh anu goréng, kabiasaan ngaramékeun, bakal terus dilaksanakeun dugi ka palaku sadar yén éta kabiasaan henteu saé, tapi ngarobih kabiasaan nyaéta tina tangtu hese pisan, sehese meupeuskeun batu ku cai ngeclak sanajan terus ngeclak.