Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Sebagai guru, awak dhewe kudu ngekei perlakuan sing podo marang murid-muride dhewe. Opo meneh, awak dhewe ngajar murid sing lagi neng umur-umur pubertas sing lagi sensitif. Murid kui iso wae nesu utowo mutung yen ora diperlakoke ora adil karo konco-koncone opo meneh karo gurune. Supoyo murid-muride dhewe ngerasa setoro kabeh, ono perkoro-perkoro sing kudu awak dhewe gateke. Sing kesiji, awak dhewe kudu ngekei kesempatan sing podo. Ojo ngasi awak dhewe ngekei tugas sing spesifik marang murid-murid sing kui-kui wae. Sing keloro, awak dhewe sak iso mungkin ojo ngewehi tugas sing angel utowo butuhke duwit sing akeh. Yen iso malah, awak dhewe ngekei biaya maksimal kanggo tugas sing arep dikei kui.