Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Saberes kuliah ti taun 2019 nepikeun ka ayeuna 2022 urang ngarasa gagal, sabab geus lulus kuliah teh can jadi nanaon, dibanding jeung babaturan nu sejenna aya nu geus punjul dina karierna, akademikna, atawa geus karawin. Sedengkeun urang dina segi karier, akademik, jeung kawin ge acan. Ngarasa kahirupan urang stuck jeung teu berkembang. Nepikeun ka tiap peuting sok overthinking mikiran kahareupna kudu kumaha. Urang ngarasa miceun waktu nu berharga, keur mah masih ngora masih keneh produktif masih gede tanaga tapi ku urang teu dimaksimalkeun. Pernah oge hiji peuting urang ceurik sabab ngarasa gagal dina kahirupan, ninggali batur geus jadi jelema, sedengkeun urang ninggali diri sorangan asa pikarunyaeun.