Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Basa keur angin gede, nepikeun panto teh katiup ku angin. Urang nu keur cicing ujug-ujug jadi ambek, ditambah sora anu gandeng di luar. Urang ngambek ka angin, "Cing atuh ulah tarik-tarik teuing maneh teh!" Urang nutupkeun panto bari dijeblagkeun. Di jero imah oge urang masih ngambek malah ngambekna oge kana panto nu babarian katebak ku angin, bari molotot urang ngomong "Maneh mah meni leumah pisan, katebak angin saeutik oge muka!". Dihareupeun panto urang sabari neunggeulan, bahkan ku urang pantona dibuka tutup ngarah reyod jeung ruksak. Samemeh indit teh ku urang dikoncian heula, tuluy ku urang ditinggalkeun panto eta bari ditajong ku suku nepikeun ka bijil sora "Bledug".