Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Cah cilik pas nangis kerep dijanjeni macem-macem. Koyo bakal dijak neng mal misale, tekan sing sepele koyo diajajake es krim. Pokoke, ngejanjiki opo wae sing dee senengi ben ora nangis. Nanging, ono wae wong tuwo sing nganggep kui omongan kui mung sekadar omonang ben anake anteng. Padahal, anak ngerti nek omongan sing koyo ngono kui janji lan janji kui kudu ditepati. Yen wong tuwone ora nyauri janji kui, iso ngaruh neng tabiate anak. Anak bakal ora gampang percoyo karo omongane wong. Padahal, iso percoyo karo wong kui kemampuan sing dibutuhke. Maknae, seko saiki wong tuwo kudu ngati-ngati pas ngomong. Ojo ngasi ngejanike hal-hal sing ora iso dilakoni.