Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Nalika ana ing panggon sing kudu antri, ora kabeh wong bisa antri kanti apik. Kadang ana wong sing sengaja nyelat antri. Wong sing kaya ngono iku kalebu wong sing egois utawa sak karepe dhewe. Yen ketemu wong sing kaya ngono, kene ora perlu wedi. Kene kudu bisa ngelawan utawa ngandani sing apik nanging uga ora nggarai wong iku kesinggung. Kaping pisan, diilingke apik-apik dishik. Aja langsung diseneni supaya ora dadi padu. Kaping pindo, nalika wis diilingke apik nanging ora nggatekke kudu bisa teges sitik. Nangis tetep kudu jaga supaya ora dadi tersinggung lan dadi padu. Sing terakhir, yen wis ditegesi nanging tetep ora nggatekke kudu bisa ngajak wong liya kanggo melu ngelengke supaya bisa nganut.