Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Kadang mah sok hoream lamun ngendong di imah batur terus dibere bantal na teh anu bau koeh atawa bau jigong. Sok mantak hoream pisan ngambeuna oge, bororaah hayang nyarean, nu aya mah kalah ka seueul hayang utah. Rek ngomong da bisi teu ngeunaheun, mun teu ngomong da ba pisan deuihan. Nya enggeus we sok ngahajakeun sare teu make bantal, alasan na nya emang teu geunaheun make bantal teh. Da rek ngomong nu sabenerna teh bisi nyinggung jeung bisi nyieun era nu boga imah, mantak keun we da geus wajar ngaranna ge numpang, jadi kudu emang ngamaklum da lain di tempat nu sorangan.