Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Cara kahiji pikeun nungkulan kagagalan nyaéta misahkeun kagagalan tina identitas. Ngan kusabab anjeun teu acan mendakan cara anu tiasa dianggo pikeun ngalakukeun hiji hal sanés hartosna éta gagal. Ieu mangrupikeun pikiran anu misah, tapi seueur urang kabur garis antara aranjeunna. Gagal pikeun nyaluyukeun diri tiasa ngaruksak harga diri sareng kapercayaan diri urang.  Intina sadayana, upami anjeun gagal dina usaha, éta sanés hartosna anjeun kedah nyerah. Hal anu urang kedah laksanakeun nalika nyanghareupan karugian, anu kadua nyaéta nangkeup émosi urang. Kagagalan dibarengan ku rupa-rupa émosi;  isin, hariwang, ambek, sedih, jeung éra. Perasaan teu nyaman jeung loba jalma bakal ngalakukeun nanaon pikeun nyingkahan perasaan teu ngeunah. Para panalungtik manggihan yén pamikiran ngeunaan émosi, tinimbang kagagalan sorangan, éta paling mantuan. Ngantep diri ngarasa goréng téh bisa jadi motivasi. Éta tiasa ngabantosan kerja langkung keras pikeun milari solusi anu langkung saé supados anjeun ningkatkeun waktos salajengna. Ganti pikiran "Kuring gagal," kalawan leuwih realistis kawas "Kuring kuciwa" atawa "Kuring sedih yén kuring teu sukses." Ameh urang tiasa bangkit deui tina kagagalan.