Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Dimandegke seko gawean karo atasan kui, kiro-kiro aku ngerti, rasane lara tenan. Mending yen ono alasan sing cetho kenopo awak dhewe ora dibutuhke meneh, ono uga sing mecat wong ora ono alasen. Nanging, arep kepiye wae, awak dhuwu ora dhuwe kuasa kanggo ngubah keputasan kui. Awak dhewe mung iso legowo. Iso wae PHK kui kesempatan awak dhewe kanggo leren. Mungkin, awak dhewe keakehan kerjo pas kui dadi ora sempet ngurus keluarga. Iso dolan karo anak lan bojo kui perkoro sing ora kabeh wong iso ngerasake. Awak dhewe ugo dadi duwe wektu selo luwih akeh kanggo nemuke jati diri. Kui iso nyegerke pikirane awak dhewe.