Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Irfan mah teu resep kana kokotor. Boh tai manusa boh sato. Panginten henteu resep anjeunna sapertos biasa pikeun manusa normal. Tapi anjeunna bakal keuheul pisan upami ningali kokotor, khususna kokotor anu ngagoler di jalan, anjeunna henteu resep pisan. Anjeunna bakal ngarasa geuleuh pisan lamun ningali sagala kokotor sanajan tai hayam nu jumlahnya saeutik anjeunna geuleuh kalawan. Sakali anjeunna nincak kotoran hayam dina sapatuna. Anjeunna jadi geuleuh, anjeunna teu hayang kasampak handap sarta lempangna jengke kaluar geuleuh jeung sieun yen kokotor na bakal nyebarkeun sakuliah sapatuna. Anjeunna henteu hoyong ngabersihan sapatuna kusabab geuleuh sareng henteu tahan ningali kokotor sumawona ngabersihkeunana. Anjeunna bakal ngantepkeun sapatuna dugi ka kokotorna garing atanapi dugi ka kolotna ngabersihkeunana.