Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Sababaraha taun ka tukang kuring kawin jeung pamajikan urang Banten. Petugas dukcapil di dinya terang-terangan menta duit keur ngaluskeun dokumen transfer KTP jeung KK nu keur digarap sanggeus kuring nikah. Ceuk kuring lamun bener aya fee anu kudu dibayar, teras kuring ménta bukti pembayaran anu bisa dipaké salaku bukti. Ieu kudu dicatet yén kuring geus teu diangkat sora kuring jeung nada mah malah saeutik pleading, hal anu kahiji kalina dina hubungan urang nu pamajikan kuring geus ngan katempo kuring begging. Ujug-ujug patugas awéwé nyentak kuring kalayan alesan yén kuring milarian masalah. Patugas awéwé nyewot sekuat-kuatna naroskeun upami kuring badé ngalaporkeun anjeunna ka patugas salajengna. Tadina mah teu boga niat kitu, ngan teu hayang méakkeun duit, sabenerna teu perlu méakkeun dua kali dina tempat anu sarua. Jeritna patugas awéwé narik perhatian sadayana, kalebet perwira senior sareng atasanna anu bahkan di lantai sanés. Di payuneun patugas senior sareng atasanna, anjeunna ngalungkeun sadaya dokumén anu aya dina méjana ka kuring ngagorowok ka kuring nyarios yén kuring ngan ukur hoyong anjeunna ditangkep.