Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Salah sahiji olahraga nu pangdipikaresep jaman keur budak teh nyaeta jogging. Harita kuring karek nincak kelas 4 sakola dasar. Biasa ngalakukeun jogging teh Dina poe Minggu. Kacaritakeun dina malem Minggu, Kuring jeung babaturan ngaji jangjian rek jogging bareng. Ngahaja beres ngaji teh teu mulang ka imah sewang-sewangan, tapi ngadon mondok di tempat ngaji. Pas wanci subuh, sarengse ngalaksanakeun solat subuh berjamaah, Kuring jeung babaturan nu jumlah na opat urang langsung ngalaksanakeun  joging. Di tengah jalan, kuring jeung babaturan mimiti ngarasa cape, nu tadina lumpat tarik, mimiti ngalaunan. Tepi ka tempat anu ditangtukeun pikeun tujuan ahir, kuring jeung babaturan kacida ngarasa capena. Pikeun ngareureuhkeun kacape sabada jogging, kuring sok jarajan surabi Jeung bajigur. Sok sanajan cape, kuring teu aya kabosen mun diajakan deui jogging ku babaturan teh.