Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Biyen pas aku dolan nang omahe koncoku, ono salah sijine wong sing duwe oamh apike megilan. Nah koncoku iku maeng ngomong nag wong iku termasuk wong sing paling sugeh sak desone. Tapi saiki deke iku ora tau metu omah polahe omahe biyen iku tau ate disita ambek bank soale telat bayar utang nang bank. Nah utange iku maeng yo termasuk gedene megilan, kiro-kiro oleh montor loro anyar lah. Nah koncoku sing ngerti iku maeng yo bade nag wong iku paling yo kisinen ambek wong sing ono nang pinggir-pinggire soale biasane wonge kan dianggep sugeh. Terus nag ono opo-opo warga kunu kan yo mesti jaluk bantuan nang kono. Tapi saiki wes ora tau mergane wong sing nang kono ngerti kedaden iku.