Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Dina iki pas setaun wingi Jeno ditunggal karo Simbahe madep ing Gusti. Saben dina Jeno isih ngerasa sedih amarga wis ora ana maneh wong sing bisa dijak ngomong nalika Jeno ing kampung. Matine Simbah dadi kedadean sing nggarakna Jeno ngerasa dadi putu sing kurang merhatekna, amarga Simbah mati amarga kepegelen nyawah. Jeno ora ngerti yen Simbahe lara dadi ajeno ora ngajak Simbahe menyang rumah sakit. Jeno uga ora ngerti pas matine, amarga Jeno isih ana ing kutha pas iku. Pas dikandani yen Simbahe wis mati, Jeno langsung nangis lan mulih ing kampung. Simbah iki dadi kancane Jeno nalika Jeno pulang kampung kayata nalika Jeno pengin dolan ning sawah, nalika Jeno pengin nggolek iwak.