Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Pas wong tuwo awak dhewe lagi lara lan ora mari-mari. Mungkin, beberapa seko awak dhewe mikir opo iki wektu-wektu terakhir aku bareng karo wong tuwoku. Sendayan, umur menungso kui ora ono sing ngerti. Iso wae firasate kui bener; iso wae umure wong tuwo awak dhewe luwih dowo seko sing dibayangke. Nanging, awak dhewe kudu sadar nek kematian kui ukume pasti kanggo menungso lan makhluk sing duwe nyowo liyane. Awak dhewe kudu noto ati ben ora kaget pas ono wong sing awak dhewe tresnani kunduran luwih disik. Ngiklaske kematian kui penting, opo meneh kanggo wong tuwo sing wis lara-larana. Piyambakipun iso wae isih kepikiran lan isih ngeroso duwe tanggung jawab marang anak-anake dadi ora gelem ninggalke donyo iki. Yen awak dhewe wis ngiklaske, piyambakipun iso luwih tenang kanggo merep sing terkahir kaline.