Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Kancil miboga ide cemerlang pikeun nipu buaya, anjeunna nyarios ka buaya yén dina waktos ieu anjeunna lapar. Sangkan awakna kurus, mun bisa ngadahar bonténg di peuntas walungan mangka awakna bakal tumuwuh sarta jadi leuwih gendut sahingga buaya jeung babaturanana malah bisa dahar babarengan. Mimitina manéhna ménta buaya pikeun nelepon babaturanana jeung marching sapanjang walungan sangkan manéhna bisa ngitung maranéhanana. Duanana jeung buaya tuluy ngageroan babaturanana tuluy ngajajar rapih sapanjang walungan anu manjang ka peuntas tempat sawah bonteng. Tilu kijang tuluy nincak barisan buaya, hiji-hiji bari ngitung-ngitung. Sanggeus nepi ka buaya di barisan panungtung, manéhna luncat sarta nepi ka sisi séjén walungan. Teras anjeunna nyarios supados buaya tenang sareng ngantosan di walungan bari nyéépkeun tiis dina cai walungan anu tiis dina siang anu panas. Kaopat, samentara éta, anjeunna bakal ngadahar bonténg seger anu aya heula supados awakna gancang ageung. Si kancil tuluy ngadahar bonténg éta kalayan tenang jeung rakus tanpa hariwang yén buaya bakal ngudag manéhna ka daratan. Jeung ku cara kitu Kancil bisa nipu buaya