Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Keur jaman SMA pernah kaleungitan konci motor, jadi pas balik sakola teu sadar konci diteundeunna di mana, di tempat biasa paneundeunnan konci ge euweuh. Karek kanyahoan leungit teh pas peuting rek ngasupkeun motor ka imah ti buruan. Nepika sakulawarga neangan, indung, bapak, teteh, adi, kabeh neangan tetep wae teu kapanggih. Nepika kapaksa urang ngagotong jeung bapak ka imah. Isuk na oge sarua teu kapanggih, jadi teu asup sakola. Kapanggih-panggih teh pas sore teu kahaja pas keur muka kulkas. Singhoreng teh koncina aya dina jero kulkas, meureunan pas balik sakola urang muka kulkas tuluy teu karasana neundeun konci di jero na. Pas kapanggih bungah, sabab bisa sakola deui.