Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Aya hiji lalaki ngaranna Dodi anu teu percaya yen kuliah teh penting. Pikeun anjeunna, pendidikan formal henteu salawasna jadi faktor penentu pikeun ngahontal kasuksesan dina kahirupan. Dodi teh digedekeun di kulawarga anu miskin, sareng ti leuleutik kedah kerja keras pikeun ngabiayaan kulawargana. Sanajan rajin diajar, sanggeus lulus SMA, manehna kapaksa kudu eureun atikanana sabab teu boga cukup waragad pikeun nuluykeun kuliah. Tapi, Dodi henteu hariwang teuing kana kaputusanana. Anjeunna percaya yen diajar henteu ngan ukur lumangsung di kelas, tapi oge ngaliwatan pangalaman sapopoe sareng interaksi sareng batur. Kusabab eta lulus ti SMA, Dodi mutuskeun pikeun ngawangun karir sorangan tanpa ngandelkeun gelar atawa sertipikat.