Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Jaman alit mah sering aya pintonan wayang kulit anu biasana diayakeun nalika aya acara-acara sapertos kawinan, khitanan, jeung sajabana. Sajauh anu kuring inget, urang limaan peuting éta hayang lalajo wayang golék dina bagian perang jeung/atawa lucu nu biasana dipintonkeun dina tengah peuting. Urang indit kira-kira jam 11 peuting ka tempat. Tapi hanjakal di antara venue jeung imah urang aya imah kosong nu ceuk jalma angker. O.. enya jaman harita di kampung urang mah can aya listrik, jadi mun peuting-peuting poek ngan petromaks atawa lampu umum dipasang di hareupeun imah warga. Kalawan kahariwang campur sieun urang indit babarengan jeung urang leumpang. Saméméhna, urang geus sapuk lamun ngaliwatan imah kosong, urang bakal lumpat sangkan teu sieun lila. Jadi lima urang lumpat di gelap. Nya bari lumpat, kuring ningali kalangkang hideung lumpat di hareup urang terus maju mundur siga ngahalangan urang lumpat.