Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

John sok ngarasa geuleuh iraha wae manehna bau hal hanyir. Anjeunna teu tiasa nangtung deukeut jalma anu dahar kadaharan goreng, atawa malah bau bau sato goreng. Anjeunna sok nyeri beuteung sareng seueul iraha wae anjeunna ngambeu bau hanyir. John eta pisan depresi kusabab masalah ieu. Anjeunna teu tiasa liburan ka nagara anu bau has, sapertos Thailand atanapi India, kusabab sieun kaganggu ku bau anu goreng. Anjeunna oge hese berinteraksi sareng jalma sanes kusabab anjeunna sok geuleuh ku bau aranjeunna. Hiji poe, John mutuskeun pikeun neangan pitulung. Anjeunna angkat ka ahli terapi anu nyarios yen anjeunna tiasa gaduh phobia khusus, nyaeta phobia bau. Terapis nyarankan John pikeun ngalakukeun terapi behavioral, dimana anjeunna bakal diprogram mikir pikiran positif iraha wae manehna bau hal amis.