Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Unggal-unggal urang terlibat acara di mana wae pokona jadi panitia atawa kudu ngomong atau aya di sakitar jelema anu loba, urang sok ngadak-ngadak demam panggung. Rasana teh panik, ketug jajantung, kesangan, kadang mah sok rieut sirah teh jiga rek pingsan terus bari ngadadak sesek napas jeung nyeri beuteung. Terus mun di sitah ngomong di harep jadi MC atanapi di sitah nyanyi, urang sok langsung nyeri tikoro pokona mah asa garing tikoro bawaan na teh haus wae jeung leungeun teh sok ngadegdeg. Nepika ka tempo ku tamu undangan leungeun urang ngadegdeg, jeung mun keur ngomong teh meni hese sok salah wae.