Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Babakan sing marai wong bisa getun kebangetan kuwi ora manfaatake wektu pas isih enom kanggo ngelakoni kegiyatan sing disenengi kaya mlaku-mlaku uga nggolek kanca sing akeh. Kegiyatan iki sajane bisa mbuka kesempatan luwih gedhe utamane ning karir lan hubungan karo wong liya. Akeh wong tuwa sing padha nyesel amarga pas isih enom ora manfaatke wektune kanggo seneng-seneng lan mug mikirake penggaweyan. Barang wis tuwa ora bisa nduwe wektu kanggo mikirake awake dewe lan mung bisa mikirake keluwarga. Ning Indonesia iki pancen angel kanggo nuruti pola kuwi amarga saban wong nduwe tanggungan dhewe-dhewe lan akeh generasi saiki sing nanggung urip keluwargane.