Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada argumentatif dan panjangnya 1 paragraf.

Biasana manusa mah amun boga kasieun teh sok kalah jadi teu wani. Misalkeun aya nu sieun kana binatang cakcak, tah kalah sok ngajadikeun euweuh kawani jang nyabak atawa ningalina oge. Malahan mah aya nu nepi ka jadi phobia. Biasana mah amun kasieun anu terus-terusan diingu jeung teu pernah nyobaan jang ngaleungitkeun nana teh sok kalah jadi phobia. Lamun geus phobia mah sok hese dileungitkeun, perlu penanganan khusus ti nu ahlina. Tong dikira sapele phobia nu muncul tina rasa sieun teh, sabab efekna ge teu alus jang kasehatan awak sorangan. Anggursih mah diminimalisir jeung dicegah ku rasa wani, supaya teu nyiksa diri sorangan.