Teks: Kahiji, ngurangan sagala tnu pemicu agresi anjing urang. Tong neuteup panonna, tong 'ngawasa' wilayahna, tong dirajam, tong ngajerit, tong keuna. Intina tetep tenang sareng henteu tangtangan. Tong lumpat sabab pasti diudag! Kadua jeung hal nu utama, nyokot hiji obyék sabudeureun anjeun dina bentuk iteuk jeung tujukeun ka anjing. iteuk bisa dina wangun kai, dahan anu cukup panjang, gagang sapu, gampang kapanggih di sabudeureun urang. gagang sanés pikeun nganiaya, ngayun, atanapi ngalungkeun, leres, sabab kalakuan agrésif anjeun bakal ngajantenkeun anjingna kaancam sareng ngaluncat ka arah anjeun. Kantun acungkeun gagangna di payuneun beungeut anjing. Ngan nunjuk, tapi ulah noél atawa deukeut teuing kana beungeut anjing. Ieu nyiptakeun jarak sareng wates (panghalang / wates) antara anjeun sareng anjing. Jarak ieu sareng halangan anu penting pikeun ngirangan kacenderungan agrésif anjing, ieu anu dipikahartos ku anjing. Anjing condong jadi cicing tur tetep jarak maranéhanana, atawa malah taat wates anjeun sarta mundur sorangan.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

eksposisi