Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Basa nuju balik ti kampus ka bumi abdi di Bandung, abdi ningal aya hiji budak leutik dina angkot anu ceurik. Pas abdi nyamperkeun manehna epekteh manehna teu boga duit kanggo balik ka imah, komo imahna jauh keneh. Manehna kedah naek sababaraha angkot deui kanggo balik, manehna oge teu tiasa nelepon sasahan lantaran hape jeung dompetna dicopet ku batur. Abdi langsung ngupahan manehna sabari nawaran supados abdi nganterkeun manehna nepi ka imahna. Asalna manehna embung sabab bisi nyusahkeun batur, tapi abdi tetep keukeuh nganteur manehna nepi ka imah. Pas tos nepi ka imahna, manehna teu wani asup ka imah lantaran bisi diseuseulan ku kolotna, abdi maturan manehna nepi ka imah sakaligus nyaritakeun kumaha kajadianna.