Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Sing garai wong iku isin nag pas telonone iku maeng moro-moro suwek iku ora mergo telonone sing suwek maeng. Tapi lingkungane maeng sing marakno isin, nag lingkungane utowo keadaan sing nang pinggire maeng iku ora ono opo-opo utowo ora ono wong sing masi mesti ora isin, tapi nag sampek diwasi uwong utowo nang panggonan sing rame mesti jelas ramene megilan. Nah perkoro iku maeng ancene wes gelek kedaden nang endi-endi mergo wong-wong iku mesti nganggep perkoro ngunuku maeng dadi perkoro sing ngguyokno. Tapi jarene wong sing ngalami maeng yo mesti dadi perkoro sing ngisini ambek ora karoan rasane oleh isin maeng.