Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Baheula waktu kuring umur tujuh taun, bapa kuring sok ngajakan kuring jogging ngurilingan komplek. Ampir unggal isuk kuring sok jogging jeung bapa, ceunah jogging teh alus pikeun kasehatan jantung jeung pernapasan urang. Sanajan kuring tunduh keneh oge ai di gugahkeun isuk-suk teh, kuring bungah, margi samemeh lumpat pun bapa sok ngagandong ka payuneun gapura. Nalika kuring lumpat, nu karasa ku kuring nyaeta awak janten seger, sareng pikiran oge janten tenang kusabab kuring ngahirup hawa isuk. Bari lumpat, urang oge bisa ngobrol jeung jalma sabudeureun komplek, salam jeung nanya kumaha aranjeunna, sanajan ngan ukur nanyakeun kabar. Seunggeus jogging, bapa biasana sok pangmeserkeun kuring bubur keur sarapan , jeung teh amis panas salaku inuman. Saprak harita, jogging geus jadi olahraga nu dipikaresep ku kuring, jeung nalika kuring dewasa impian kuring pikeun jadi atlit nasional.