Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada argumentatif dan panjangnya 1 paragraf.

Kawijakan ieu memang rada kontroversial, utamana sanggeus tés ieu lumangsung ampir salila Indonésia diadegkeun, nyaéta saprak 1950 kalawan sababaraha ngaran robah. Jujur, kuring henteu kantos ngalaman pangalaman anu goréng dina ngalaksanakeun Ujian Nasional. Ti SD nepi ka SMA mah can pernah nyaksian atawa ngalakukeun panipuan dina mangsa Ujian Nasional. Tapi, nguping tina pangalaman sareng warta babaturan, kuring terang yén ieu kajantenan dimana-mana. Pasalna, lantaran palaksanaan Ujian Nasional (UN) mindeng dijadikeun ladang korupsi ku individu-individu tangtu. UN henteu deui dianggo salaku sarat wisuda. Saterusna, kualitas atikan anu henteu rata di Indonésia ngajadikeun Ujian Nasional lain cara anu bener pikeun ngukur kamampuh siswa. Utamana ku model soal Ujian Nasional anu disaruakeun jeung hiji Indonesia. Cindekna di wewengkon-wewengkon anu kualitas atikanna masih teu nyukupan bakal meunang hasil anu handap. Nilai Ujian Nasional (NUN) oge teu bisa ngajelaskeun sagemblengna kompeténsi jeung kamampuh siswa.