Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Surya teh mahasiswa jurusan sosiologi. Ayeuna anjeunna ngayakeun observasi di salah sahiji kampung terpinggirkan sareng tertinggal di pinggiran Jakarta. Sabot dugi ka ieu kampung, sakedapan teu aya anu aneh, tapi upami dititenan deui, kaayaan kampung ieu tebih tina sae. Masarakat di kampung ieu teu boga panghasilan alus sahingga ngalaman kalaparan sabab teu bisa meuli kabutuhan dasar. Pikeun dahar sapopoe maranehna mindeng balik pikeun ngumpulkeun kadaharan anu bisa jadi busuk tur teu cocog pikeun dahar. Ningali jalma-jalma ngadahar tuangeun busuk Surya teu kaampeuh nahan keuheulna. Sanes teu hormat, tapi kusabab eta anu matak pikasieuneun. Disagigireun ti eta, Surya oge ngarasa karunya ka masarakat desa ieu lantaran ngalaman ngalaman hal nu pikageuleuheun ieu. Nu keuheul robah jadi karunya. Dina datangna Surya, anjeunna mawa loba sembako pikeun disebarkeun ka jalma di dinya.