Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Ora kepikir ing atine Aldo yen tindakane iki bakal nggarai wong tuwane gela. Aldo ujug-ujug metu saka omah amarga ngerasa pegel saben dina diseneni terus. Saben mulih kerja Aldo isih dikongkon ngelesi adhike, lan akeh kegiatan liyane sing kudu dilakoni karo Aldo. Wis seminggu luwih Aldo ora balik mulih ana ing omah. Nalika wong tuwane nakok liwat telpon, Aldo gur ngomong yen lagi ana kegiatan ing kantore. Nanging suwi-suwi Aldo ora tega karo kaluwargane sing ditinggal suwi-suwi. Akhire Aldo ngomong jujur yen dheweke ngerasa pegel kudu tandang gawe macem-macem sawise kerja. Wong tuwane akhire bisa ngerti lan janji ora bakal ngaboti Aldo maneh.