Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Tiap daérah miboga lagu-lagu anu ngagunakeun basa indungna, nyaéta ngagunakeun basa daérah. Nyanyi lagu rahayat dipirig ku alat musik tradisional. Indonésia miboga lagu-lagu jeung alat musik tradisional anu dipangaruhan ku sababaraha nagara saperti India, Cina, Portugal jeung nagara-nagara séjénna. Unggal suku di Indonésia miboga lagu-lagu rahayat anu ngagunakeun basa daérah. Lagu-lagu daerah biasana dipirig ku seperangkat alat musik daerah anu sok disebut karawitan. Istilah karawitan nujul kana set lengkep pakakas musik tradisional. Unggal suku di Indonésia miboga lagu-lagu rahayat anu ngagunakeun basa daérah. Lagu-lagu daerah biasana dipirig ku seperangkat alat musik daerah anu sok disebut karawitan. Istilah karawitan nujul kana set lengkep pakakas musik tradisional. Dina musik karawitan Betawi, gaya gambang kramong disebut liaw geus ilahar pisan dina mangsa-mangsa jeung wewengkon nu tangtu. Gubahan karawitan bisa mekarkeun béda-béda ti hiji daérah ka daérah séjénna dina waktu, balukarna rupa-rupa gaya. Gaya musik nyaéta ciri atawa ciri musik anu dihasilkeun tina sababaraha kaayaan.