Teks: pecinta alam nyaéta istilah anu dipaké pikeun grup aktipitas diluar imah, dina widang petualangan, lingkungan jeung konservasi alam, atikan jeung kamanusaan. Di Indonésia istilah ieu nujul kana grup anu kalibet dina petualangan outdoor, kayaning nanjak gunung, ékspédisi ka padang, panjat tebing, arung jeram, caving, diving jero cai jeung petualangan sailing.
Sajarah pencinta alam di Indonésia nyaéta dibentukna "Persatuan Pencinta Alam", anu digagas ku Awibowo dina Oktober 1953 di Yogyakarta. Saterusna istilah Pencinta Alam dipopulerkan ku mahasiswa Universitas Indonesia. Mapala UI taun 1964. Tokoh-tokohna saperti Soe Hok Gie, Herman Lantang, Aristides Katopo, jsb. Sanggeus éta ngembangkeun grup pencinta alam dimekarkeun kacida gancangna. Kode etik Pencinta Alam Indonesia diciptakeun dina Gladian Pecinta Alam IV anu dilaksanakeun di Pulo Kahyangan jeung Tana Toraja dina bulan Januari 1974. Latihan anu diayakeun ku Badan Kerja Sama Intermaja Club Pencinta Alam di Ujung Pandang, nya éta. diiluan ku 44 asosiasi pecinta alam di sakuliah Indonesia. .
Kode Etik Pencinta Alam di Indonésia ieu masih dipaké ku rupa-rupa paguyuban pencinta alam di sakuliah Indonésia, salaku rujukan pikeun étika nalika digawé di alam liar.
Pilihan mode retorika: narasi, persuasif, argumentatif, deskriptif, eksposisi.
Q: Apakah mode retorika dari pilihan di atas yang paling cocok untuk teks di atas?
A:

deskriptif