Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Walaupun buah kite nyang nanem pake tangan kite sendiri kalo kite pelit ama orang kan pasti kaga berkah. Buah kan rejeki dari Allah karna die idup di tanah nyang juga punya Allah bukan punya manusia. Jadi semakin banyak kite berbagi ama orang semakin banyak tuh buah ngasilin buah. Sebaliknye, kalo kite tahan tuh buah kaga dibagi-bagi ama orang nyang apalagi udeh kite pengen-pengenin pasti kaga berkah, bener aja buah nyang tadinye lebet banget musim berikutnye langsung mogok tuh bebuah. Tapi, itu si emang kuasa Allah ya karna kan itu rejeki juga makin kite kekem bae tuh rejeki nyang Allah kasih malah Allah ambil tuh nikmatnye.