Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Pas aya kabar pasien positip korona di Indonesia jadwal kuliah langsung diereunkeun. Teu aya kabar pasti nepika iraha mahasiswa diperekeun tapi neipkeun dua minggu ieu kuliah tos mulai dilaksanakeun ngangge Zoom atawa Google Meet. Kondisi beuki parah pas aya aturan PPKM, abdi salaku budak kosan teu tiasa ka mamana, warung tarutup, bade kaluar oge sieun, ditambih deui meunang kabar bapa tos teu digawe deui, abdi sedih pisan lantaran kajebak di tempat rantau, teu tiasa balik ka bumi lantaran teu aya ongkos jeung aya aturan teu meunang ka mamana. Rerencangan anu bumi na caket kampus mah ngeunah, tiasa kempel sareng kulawargi. Abdi mah ngan sorangan di kosan, tos teu narima ongkos ti bapa, komo beas tinggal sakedik deui, kapaksa emam emih tilu poe ieu.