Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Leuwih utamakeun wirausaha barang atawa jasa daripada wirausaha nu bentukna kadaharan. Sabab barang atawa jasa mah di mana euweuh nu meuli oge barangna tetep, moal kadaluwarsa. Tibatan wirausaha kadaharan anu kudu beak saharita atawa aya waktuna kudu diganti. Beda jeung wirausaha barang nu penting mah barang anu ku urang rek jual masih alus ulah nepikeun ka ruksak, jeung deuih sanajan teu ka jual saharita oge masih tetep bisa dijual iraha wae oge. Lantaran pernah kaalaman ngajual barang anu teu kabeuli aya mangbulan-bulanna, sedengkeun pas jualan kadaharan mah pas harita teu beak teh kudu kapaksa dibeakeun boh eta dipiceun atawa diberekeun kanu sejen.