Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi sedih dalam bahasa Sunda:

Perusahaan baheula kuring antukna ambruk, sareng sadaya karyawan anu di PHK kalayan sagala hakna (gaji pesangon) heuteu dibayar saluyu sareng peraturan. Tapi kuring pasrah we lah. Upama dipikir-pikir, upama pausahaan masih kénéh mampuh mayar pesangon pikeun ratusan pagawé, nu jumlahna lain saeutik, naha duitna teu dipaké pikeun salamet sangkan bisa terus beroperasi? Leres, jawabanana sabab biaya tambihan na luhur. Dina jaman anu teu pasti ieu, seueur patarosan anu kedah dijawab nu tahapna kos kiyeu :.
1. Sabaraha lami pandémik ieu?
2. Pasokan sareng paménta turun nyirorot salami pandémik, saatos réngsé, naha biaya produksi urang tetep sami sahenteuna, atanapi bakal ningkat sapuluh kali?
3. Saatos pandémik réngsé, bakal pasokan sareng paménta urang normal deui?
4. Sabaraha ageung ukuran pasar saatos pandémik ieu réngsé?
5. Saatos pandémik ieu réngsé, naha bisnis urang bakal leungit?
6. Naha investor bakal tetep sareng hiji visi sanaos pandémik ieu réngsé?
Éta jawaban anu teu gampang dijawab, sabab teu aya anu terang jawabanana. Biaya tambahan kedah dibayar, henteu masalah upami kaayaan kauangan perusahaan rugi atanapi untung, sabab éta biaya ngajalankeun usaha anjeun, henteu aya karyawan, henteu produksi, leres?