Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Biasana mah samemeh ngojay sok pemanasan heula, tapi harita mah geus teu kuat hayang ancrub kana cai lantaran panas ku panonpoe jadi hayang geura-geura guyang. Awalna mah biasa wae sabari nyoo cai jeung babaturan. Tapi teu lila teh suku urang keram, teu bisa digerakeun, mun digerakeun oge karasana nyeri pisan. Jadina urang tikelelep tuluy kukucibekan menta tulung ka batur. Batur nu karek ngeuh kakara nyampeurkeun bari narik urang ka permukaan. Untung weh aya batur nu keur ngojay, mun henteu mah urang bisa wae tikelelep teu bisa napas. Ti saprak eta mun ngojay teh embung sorangan, kudu aya batur sieunna kajadian deui tikelelep di jero cai.