Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Waktu kajadian, Jon masih keneh budak, kira-kira umurna 8 taun. Manehna hirup jeung bapana nu mindeng ambek jeung teu pernah puas ku naon Jon lakonan. Bapana mindeng ngagunakeun kekerasan fisik pikeun ngadalikeun Jon, utamana lamun Jon nyieun kasalahan atawa teu minuhan ekspektasi na. Saban por, Jon ngarasa sieun jeung hariwang waktu kudu deukeut jeung Bapana. Manehna sok ngusahakeun ulah nyieun kasalahan sangkan ulah mancing kaambek bapana atawa digebugan ku bapana. Sanajan kitu, kadang Jon teu nyaho kumaha carana minuhan ekspektasi bapana, jadi manehna mindeng meunang panglakuan anu telenges ti Bapana. Waktu-waktu budak Jon pinuh ku kekerasan jeung kasieunan. Manehna ngarasa teu aman jeung teu ngarasa dipikanyaah ku bapana. Jon ngarasa saolah-olah teu bisa ngalakukeun nanaon nu bener di panon Bapana. Trauma anu Jon alami salila budak mangaruhan kamekaran emosional jeung mentalna. Manehna ngaku yen dirina terus nanggung beban eta sapanjang hirupna. Anu matak nyieun manehna ngarasa minder jeung ngarasa sagala rupa nu manehna lakonan teu pernah alus.