Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Waktu harita kuring karek beres rapat di kampus, kuring balik ka imah jam salapan peuting. Waktos masih caket kampus mah, suasanana masih rame kumargi masih seueur mahasiswa anu nongkrong di dinya. Nalika kuring mimiti ngadeukeutan ka kost kuring, suasana janten rada pikasieuneun sabab kosan kuring rada terpencil. Ujug-ujug kuring ngarasa aya anu nuturkeun di tukangeun kuring, tapi kuring henteu wani ningali ka tukang. Sebenerna kuring sieun pisan, kuring eureun heula sakeudeung pikeun mastikeun yén aya anu nuturkeun kuring. Epek teh bener we, anjeunna ogé eureun. Kuring neruskeun jalan tapi leuwih gancang leumpangna. Kuring bingung kudu ngagorowok atawa lumpat ngajauhan jelema di tukangeun kuring. Tapi di tungtung jalan ka kosan kuring teh katembong rombongan bapa-bapa keur lalajo Persib, kuring gura-giru diuk di antara bapa-bapa, jadi manehna teu nuturkeun kuring deui.