Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Pernah pas keur di jalan leumpang, aya nu ngingintil orang asing. Dina kaayaan di jalan teh euweuh petugas, jeung teu boga babaturan sabab urangna keur di kota batur. Sabab suasanana rame siga alun-alun kitu, jadi harita urang langsung neangan sagerombolan jelema ngameh urang bisa berbaur. Jeung urang bisa ngobrol jeung maranehanana mun urang teh keur aya nu ngingintil. Untungna teh maranehanana bageur, langsung pura-pura wanoh jeung urang, pura-pura jadi babaturan. Nu tadina nu ngingintil aya niat jahat jadina bedo da apaleun urang jeung babaturan loba. Geus tidinya, urang dianteurkeun balik ku nu tadi babarengan raramean da bisi aya nu ngingintil deui.