Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Sajujurna, kuring ayeuna jadi budak bandel, teu pernah ngadéngé omongan kolot, malah sok ngalawan. Kitu meureun ti leuleutik mah sok di ajar keras, digebugan, diciwit, dikurung di kamar mandi, diséréd di tempat umum, disiram cai émbér, malah digebugan ku sapu gagang kai nepi ka peupeus gagang sapu. Indung kuring ngalakukeun éta sadayana. Ti leuleutik mah sok rengking kahiji, tapi teu pernah reueus, diciuman, malah dipuji. Pikeun indung kuring, nurut ka kolot mah kawajiban nomer hiji. Kuring sok ngusahakeun hal-hal anu hadé ti mimiti meunang kelas nepi ka ilubiung dina kagiatan ekstrakurikuler, tapi kuring masih teu meunang perhatian saeutik. Nepi ka ahirna dina hiji poé, kuring nyaritakeun kalakuan indung kuring ka sobat kuring, waktu harita kuring masih SMP. Ceuk babaturan kuring "mangka, tong sok ngabantah, tinggal diam".