Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Rata-rata jelema anu can pernah aya di kalobaan jelema pasti ngarasakeun panik jeung sieun, komo mun di sitah ngomong hareupeun jalma anu loba moal teu langsung kesangan panik. Di sakola ge kadang sok aya murid anu kasieunan mun di tanya ku guru, boh sieun mun hayang nanya. Kusabab pasti murid nu sejen teh narempokeun, kadang sabulan sakali sok aya presentasi ka hareup ngajelaskeun salah sahiji hal atau materi anu di buku. Sabagen jalma pasti aya anu teu bisa sare komo mun geus tereh giliran presentasi kadang sok ngadadak nyeuri beuteung, ngadegdeg jeung kesangan. Mun bisa mah samemeh rek presentasi teh latihan heula anu bener-bener, apalkeun kabeh materina meh rada ngarti naon wae anu penting tina materi eta. Sabisa mungkin mun keur presentasi tempokeun penontonna, meh anon anu ku urang di jelaskeun teh, batur ngararti jeung paham. Teras tas eta urang kudu nyaho kamungkinan pertanyaan anu di tanyakeun saengges presentasi meh teu kudu mikir lila jeung kalah ngajieun panik ka diri sorangan, soalna rata-rata anu panik keur presentasi mah kalah kah gagal teu apal nanaon teu bisa di teruskeun ku sabab geus kaburu panik