Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

2013 abdi lulus ti SMA. Kenging ondangan ditampi di salah sahiji kampus swasta di Kota B. Ti SMP sim kuring cita-cita hoyong lebet ka PTN di Bogor, margi rumaos jurusan anu dicandak ku pun biang parantos diarahkeun ku bapa dugi ka damel engke. Tétéla nasib geus kersa, kuring meunang jalur ondangan prestasi tapi D3 di PTN Bogor anu dipikahoyong. Halangan anu lumangsung nyaéta idin ti kolot kuring anu teu ngidinan kuring diajar di luar kota, ahirna kuring kaluar tina rasa frustasi kuring kalayan henteu ngadaptar di PTN / swasta mana wae. Nepi ka ahirna kuring dipaksa asup ka Univ di kota sorangan. Jujur, kuring ninggalkeun satengah haté jeung horéam. Pilihan kahiji anu kuring candak nyaéta Program Studi Agribisnis Pertanian, pilihan kadua nyaéta Politik Sosial. Abdi katampi janten pilihan kahiji kalayan ujian, tina 200 urang anu katampi, abdi rengking 20 luhur. Nepi ka ahirna kuring dicabut, sabab kuring teu ngadaptar deui. Kuring jempé, teu bébéja ka kolot. Nepi ka ahirna kolotna manggihan sarta pohara kuciwa. Bentuk kuciwa maranéhanana ku teu nyewot jeung teu padulid nalika kuring ngabejaan bebeneran.