Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Jarene, budheku kui akeh anak saiki sing egois. Budheku kui ngajar taman bermain neng ngarep omah. Budheku ngemati yen bocah-bocah saiki duwe luwih sitik roso simpati utowo empati neng konco-koncone. Misale, budhe lagi ngenalke jeneng-jeneng khewan ternak nganggo boneka. Sebenere, bocah-bocah kui bakal iso nyekel bonekane kui siji-siji, nanging gentian. Uga bonekane kui akeh sebenere cukup kanggo kabeh. Nanging, bocah-bocah kui angel diatur. Dheweke pengen nyekel boneka sing paling apik. Ono seng mekso direbut. Ono sing ora gelem kalah, rambute koncone dijambak. Bocah sing wis entuk mlayu, trus dioyak konco-koncone. Sing paling parah, ono sing tekan iso misuhi koncone, koyo ngomong "bajingan" ngono. Aku karo budheku uga bingung kenopo cah-cah saiki iso koyo ngono.