Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Getun sing paling jero sing dirasakake Ani yaiku ora bisa ndampingi bapake sak durunge bapake seda. Bapake Ani wis lara diabetes lan darah tinggi suwe banget. Pas sak durunge seda, bapak ora sadar lan kondisine tambah mudhun. Pas  kuwi Ani uga lagi kerja ning Jakarta lan ora duwe wektu kanggo cuti. Ani dikabari yen bapake seda kuwi pas dekne lagi ana proyek ning Bandung. Banjur pas dikabari bapake wis kritis, Ani langsung golek bisa nang Semarang, yaiku nang omahe wong tuwane. Ning perjalanan, Ani dikabari maneh yen bapake wis seda. Pas dikabari kuwi, Ani langsung nangis las ngerasa getun amarga nelangsa ora bisa ndelok bapake kanggo sing terakhir.