Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Tahun 2003 kolot urang pepegatan, pas urang leutik keneh. Urang sama sekali teu nyangka bakalan pajauh jeung kolot, ti leuleutik urang di urusanan ku nini. Nepika gede SMA kelas hiji urang masih di urusanan nini urang, baheula mah urang teh ulah papanggih jeung mamah. Malah urang pas TK pernah di culik ku jelema sitahan si mamah, geus asup ka mobil kijang warna hideung. Rek di bawa ka kampung si mamah, tapi karek ge mobil di hurungkeun bapak geus datang ti tukang nyegat. Jadi weh urg teu jadi di bawa ku si mamah, urang posisi keur di jero mobil di suapan sop hayam ku si mamah. Tapi baju-baju urang kabeh geus kanu koperkeun, jadi weh baju saragam TK jeung baju naon wae eweh weh di bawa ku si mamah. Urang pas asup TK jadi meuli saragam nu anyar deui, samemeh di bawa ku si bapak teh urang tatangkeupan heula jeung si mamah. Si mamah teh ceurik gogowakan, jadi weh urg ge milu ceurik.