Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Tah, rencana awalna mah dina tanggal 16 Agustus 1945, PPKI proklamasi kamerdikaan, tangtu kalayan restu Jepang. Rencanana ambruk lantaran pingpinan PPKI nyaéta Bung Karno jeung wakilna Bung Hatta diculik di Rengasdengklok.

Rencanana nyaéta pikeun para nonoman nyatakeun kamerdékaan sacara sapihak tapi teu aya kajadian dina waktos éta. Satemenna harita, tanggal 15 Agustus 1945, aya proklamasi di Cirebon tapi teu kadenge.

Jam opat soré, Achmad Soebarjo, sanggeus ngadéngé informasi ngeunaan saha nu nyulik Bung Hatta jeung Bung Karno, nyukcruk nepi ka Rengasdengklok jeung udur jeung nu nyulik sangkan diidinan mawa Bung Karno jeung Bung Hatta deui ka Indonésia. Salah sahiji dalilna nyaéta mustahil pikeun nyatakeun kamerdékaan tanpa partisipasi panitia persiapan kamerdékaan.

Sanggeus tug perang, ahirna Achmad Soebarjo diidinan mawa Bung Karno jeung Bung Hatta ka Jakarta. Naha generasi kolot langsung ngabahas proklamasi dina rapat? Henteu! Aranjeunna parantos pendak sareng pejabat Jepang pikeun ngijinkeun rapat. Diditu generasi kolot KECEWA di Jepang sabab pamarentah Jepang NGINGKIR jangji. Bung Hatta malah nyindiran yén mungkir jangji téh bagian tina sumanget bushido.