Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Geuningan di pangajian oge mindeng di-bully nepikeun ka sieun rek ngaji teh. Urang sok diporosotkeun, atawa dicepret ku sarung nu geus dibuntel. Eta sakali neunggeul teh karasa nyeri pisan, komo sok diarahkeunna teh kana beungeut. Matak sok langsung nyisi bari dongko, tuluy leungeun nutupan beungeut ngameh teu nyeri-nyeri teuing. Sakapeung mah nu duaan deui nyepengan dua leungeun urang, jadi beungeut urang kabuka nu tuluyna dicepret ku sarung tea. Ti saprak eta nepikeun embung deui ngaji, da mun geus balik ngaji teh sok gereundeuk awak teh. Tapi ustadna sok nyampeurkeun ka imah ngabujuk urang, jadina urang hayang deui ngaji sanajan masih sieun di-bully.