Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas nuju gering, biasana urang sok leuwih sensitip ningal jeung ngarasakeun hal-hal anu mistis. Basa nuju hareeng, abdi ditinggalkeun sorangan di kamar ku mamah lantaran nuju aya tamu. Kondisina abdi tos emam tapi diutahkeun deui lantaran teu resep dahar nanaon lamun keur gering mah sagala dahareun teh teu aya rasana. Abdi maksakeun nginum ubar supados cenghar deui. Pas bade istirahat, abdi ngagoler di kasur teras abdi ngarasa aya nu ningalikeun ti panto. Abdi mjkirna eta si mamah bade ka kamar. Pas geus sababarha menit jol si mamah datang, singhoreng mamah nembe pisan ka kamar, janten anu tadi teh sanes sasaha.