Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas isuk-isuk kakara ge hudang, ujug-ujug ngarasa napas sesek. Urang ngarasa siga aya nu neken dada jeung teu bisa napas. Mulai hariwang jeung sieun, perasaan sieunna beuki ningkat pas keur ngarasakeun gejala-gejala nu beuki parah. Urang nyoba cengkat ngadeg disabudureun imah, tapi beuki lila beuki hese. Ngarasa siga dunia nu saya disabudureun teh muter, jeung ngarasa lieur oge leueleus, jeung sieun yen bakal pingsan atawa maot. Kabeh pikiran nu muncul dina hulu nyieun urang beuki panik. Awak ngarasa kaku jeung hese digerakkeun, rek ngomong atawa gerak oge hese. Akhirna saenggeus sababaraha menit, serangan panik mulai eureun jeung mulai bisa ngendalikeun napasna jeung ngarasa leuwih tenang.