Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada kaget dan panjangnya 1 paragraf.

Panggih jeung babaturan heubeul teh antara reuwas jeung bungah. Tapi ceuk urang mah kieu, sabab tiap jelema teh boga memori atawa ingetan anu beda-beda, jadi sakapeung mah sok poho. Alusna mun urang panggih jeung babaturan lila teh ditanya, diajak ngobrol. Ulah nepikeun ka boga argumen sabab urang teu nanya tiheula, di cap sombong. Soalna kaalaman ku urang, lantaran urang teu inget ka manehanana ku sabab pangling. Tuluy manehanana ninggali urang bari teu nyapa jeung ngawanohkeun sorangan. Jadina pan urang ge teu wanoh. Tuluy manehanana kalakah ngomongkeun urang yen urang teh sombong sabab teu nanya ka manehanana. Padahal pan lain kitu, ku sabab urang geus poho jadi urang teu nanya. Kuduna mah manehna nu nyapa tiheula ngameh urang inget.