Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Jelema akabeh boga bakat jeung kapinteran na sorangan anu teu bisa urang banding bandingkeun, aya budak anu resep pisan kana palajaran sejarah tapi resep kana komputer lain hartina  eta budak teu pinter jeung moal bisa sukses kahareupna. Urang salaku manusa geus di bere kapinteran jeung bakat na masing masing ku Allah jeung henteu kabeh sarua, siga ceuk papatah yen teu nananon lamun urang teu bisa ngojay da manuk mah ngapung. Anu hartina urang teu bisa maksakeun budak kana hiji widang lamun bakatna dina widang sejen. Justru biasana anu geus sukses jelema anu geus apal naon pelajaran anu ku manehna di pikaresep tuluy elmu na di gali tuluy nepi ka jadi ahlina.