Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Dina hiji poe Abdullah bin Mas'ud ngaliwat ka hiji wewengkon di kota Qufa. Di dinya, sakelompok jalma anu ngalakukeun kasalahan nuju ngariung. Aranjeunna keur senang nginum anggur jeung penyanyi ngaranna Jazan anu ngahibur aranjeunna ku lagu. Jazan ngabogaan sora anu éndah, nepi ka Abdullah bin Mas’ud katénjo bari ngadéngé sorana bari ngaliwat. Abdullah tuluy ngadawuh, “Sorana geulis pisan. Saé pisan upami anjeunna nganggo sora éta pikeun maca Al Qur'an!" Sanggeus ngomong kitu, Abdullah nutupan sirahna ku lawon sarta ninggalkeun eta tempat. Jazan anu ningali Abdullah indit tuluy nanya, "Saha éta jalma jeung naon cenah?". Jalma-jalma di dinya ngawaler, “Anjeunna teh Abdullah bin Mas’ud, sahabat Nabi Muhammad SAW. Cenah sora anjeun geulis pisan. Betapa endahna upami anjeun tiasa nganggo sora anjeun pikeun maca Al-Quran! “Jazan ngadadak reuwas, manéhna ngalungkeun alatna tuluy lumpat ka Abdullah bin Mas’ud. Tuluy silih rangkul jeung ngeclak cipanon. Abdullah bin Mas'ud naros ka anjeunna, "Naha abdi henteu kedah mikacinta ka jalma anu mikacinta ka Allah?". Sanggeus éta, Jazan ahirna tobat ka Alloh SWT sarta cicing di parusahaan Abdullah bin Mas'ud pikeun neuleuman Al Qur'an jeung ajaran Islam lianna nepi ka ahirna Jazan jadi salah sahiji ulama hébat jaman na.