Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Saparantos linu ngaleueut, urang duaan ngala motor sareng nuju ka tempat anu langkung luhur, margi sateuacan kemah didinya urang nuju ka dataran luhur anu aya sawah. Sapanjang jalan katembong loba nu katutupan ku getih, loba imah nu ambruk, komo nu katabrak tihang jeung teu sadar. Loba jalma menta tulung ka urang, tapi urang ogé butuh pitulung sarta kudu nyalametkeun diri. Sanggeus sababaraha waktu urang mutuskeun pikeun turun deui sarta kasampak di sabudeureun. Bangkai aya dimana-mana. Simkuring malah boga waktu pikeun sirah handap jalan ka pantai. Loba mayit di jalan jeung wangunan nu geus robah jadi lebu. Ieu dahsyat. Teu bisa nempo, urang langsung indit ka imah Mamang. Urang cicing di luar imah, sabab lini terus datang. Di imah paman mah aya kadaharan atah, jadi teu hariwang teuing lapar. Sanajan kitu, euweuh cai pisan. Kami henteu mandi sareng ngahémat suplai. Kanyataanna, salila looting hal kahiji urang nyandak kalayan kami éta botol badag cai. Dina waktu éta duit geus euweuh hargana.