Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Kuring gaduh hiji lanceuk, anjeunna parantos damel sareng gaduh artos nyalira. Ampir unggal minggu manéhna sok meuli baju anyar. Hiji poé kuring rék nginjeum baju manehna, tapi manéhna keur di gawe. Malihan mah upami nyuhunkeun ijin ka lanceuk kuring pasti moal nginjeuman. Tungtungna kuring nyokot baju tina papakéan manehna, sarta dipake pikeun jalan-jalan jeung sobat kuring. Nalika kuring balik ka imah, sabenerna kuring sieun dicarekan ku lanceuk kuring pikeun maké baju nya teu idin. Pek teh bener we, lanceuk kuring ambek sabab kuring maké bajuna.  "Abdi parantos nyarios ka ibu, saur ibu henteu kunanaon."  ceuk kuring ngabéla diri.  "Tapi éta baju teh nu urang, naha menta idinna ka ibu?"  jawab manehna bari ngagorowok. Ti harita kuring teu hayang deui nginjeum baju lanceuk kuring, sieun dicarekan deui.