Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Jalma-jalma ngarasa era nalika ngagem kembar sareng jalma sanes kusabab hariwang yen batur bakal ningali aranjeunna henteu merhatikeun atanapi henteu gaduh seueur baju. Eta oge tiasa disababkeun ku parasaan yen aranjeunna henteu unik atanapi henteu ngabedakeun diri sareng batur. Aya oge sababaraha urang anu ngarasa era sabab ngarasa yen pakean kembar henteu gaya atanapi tren anu dipikahoyong. Ieu bisa lumangsung alatan aya anggapan yen urang kudu boga baju nu unik tur ngabedakeun diri urang jeung batur. Nanging, saleresna, ieu mangrupikeun pandangan anu salah sareng tiasa robih upami urang mikir positif sareng ningali ieu salaku kasempetan pikeun komunikasi sareng ngawangun hubungan sareng jalma sanes.