Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Jarak rumèh dêngan sêkola nyang cukup jauh kadang nguduin bocah-bocah buat naèk kêndarèan umum. Biar bocah mandiri, orang tuè èmang pêrlu ngajarin bocah buat naèk angkutan umum dèwèk. Banyak orang tuè nyang nêrapin hal êni padè buah atinyè sêbagè carè pêranti ngêbêntuk kêbêranian amè ngêbangun kêmandirian bocah. Tapi, jangan salèh, orang tuè jugè amat pêrlu ngêliat kêsiapan mèntal bocah buat ngêlakuin hal êni. Kêmandirian bocah bisè diunjukin bocah wayah usiè prasêkola, yakni dêngan mampu ngêrapiin têmpat molor, bisè nyikat gigi dèwèk, amè bisè makè bajunyè tanpè disuruh. Lantas, urusan naèk kêndarèan umum dèwèk pêranti bêrangkat kê sêkola, kapankah bocah siap? Sêbênêrnyè kagak adè patokan usiè nyang pasti têntang waktu nyang temêpat bagi bocah buat naèk angkutan umum dèwèkan. Tapi, Ministry of Children and Family Development di Kanada nêtêpin bahwa bocah di bawèh usiè 10 atau 12 taun bêlon dibolèhin naèk kêndarèan umum tanpè pêngawasan orang tuè. Alêsannyè, bocah dêngan usiè ntu masing bêlon bisè ngêjagè dirinyè dêngan baèk.