Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada jijik dan panjangnya 1 paragraf.

Artikulasi utawa cara ngucapake kalimat kuwi dipengaruhi saka bentuk lan kebiasan sing dilatih saka lambe. Gaya wong sing ngomong iki uga kadang ana sing ora nyaman kanggo wong. Kaya wong sing seneng ngomong cepet banget nanging ora dikontrol, misal kaya ora sengaja ngetokake idu pas ngomong. Kamangka, kanggo ngurangi kebiasaan kuwi, wong tuwa bisa ngelakoni terapi kaya ngelatih lisan anak ben ora keganggu fungsine. Banjur ngomong alon-alon lan ora dikejar uga wong tuwa kudu gelem ngenteni anak ngomong kanthi rampung. Cara iki bisa ngelatih anak kanggo sabar lan uga ngomong alon-alon ben tetep bisa njaga sikap pas ketemu wong liya.