Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Anjeun panginten sanés pikun, tapi kumaha waé ngapalkeun nami jalma éta parantos janten tugas anu sesah. Sok inget beungeutna tapi poho ngaranna. Atawa sabalikna, inget ngaranna tapi poho kumaha rupa beungeutna. Éta ogé tiasa ngajantenkeun anjeun jengkel sabab anjeun henteu émut nami jalma anu ujug-ujug ngabagéakeun anjeun di jalan. 1. Jujur sangkan teu isin teuing, tapi tong hilap ngomong yén manéhna téh jiga sobat anjeun. Yudaa…. (nepak taktak) Hah?! Eh, salah. Hapunten, saurna, ti sisi anjeun katingali pisan sapertos babaturan kuring. Hehehe Kusabab kadang éra ilang nalika anjeun jujur ​​​​dina kasalahan anjeun. Tapi supados anjeun henteu dicap aneh kumargi anjeun parantos maén sareng ngabagéakeun anjeunna, anjeun tiasa nambihan pernyataan upami anjeunna siga babaturan anjeun anu namina disebatkeun sateuacana. 2. Pura-pura kenal ka anjeunna, sanajan teu terang saha anjeunna
Ndral….

Eh, saha anjeun?

Aduh, lepat (dina hate) Naha hilap? Abdi Ojik….

Ojik? Nu mana nya?

Oh, manéhna poho. Enya, muhun, abdi kaluarkeun heula, muhun, abdi bade ka toko buku. Pendak deui engké.

Bari anjeun ngaganggu anjeunna ku pura-pura kenal anjeunna, anjeunna, anu geus anjeun pikir anjeun terang, malah moal mikir ngeunaan ngaran salah anjeun disebutkeun tadi. Ieu rada aneh, tapi ieu bisa jadi cara alus jang ngahindar.