Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Kanggo sababaraha jalmi, anjing mangrupakeun sato anu pikasieuneun pisan lantaran sok ngudag jalmi tanpa alesan. Abdi oge kantos sababaraha kali diudag ku anjing, tapi untungna teu pernah nepika digegel atawa dicakar ku anjing. Anjing sok ngudag jelema biasana kanggo pertahanan diri manehna lantaran ngarasa kaancem atawa lantaran ngalindungan anu bogana, soalna rata-rata anjing mah satia ka majikanna. Janten manehna bakal ngalakukeun sagala cara pikeun ngalindungan majikanna, kaasup nyerang jalmi anu dianggep ngaganggu majikanna. Lamun urang diudag ku anjing, urang ulah lumpat, manehna bakal beuki ngudag, cukup cicing jeung balikkeun awak urang ulah nyanghareupan anjing. Ulah ningalikeun panon anjingna lantaran manehna bakal ngarasa diancem.