Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Baheula teh pas urang kelas 5 SD. Hiji waktu urang mandi, urang mandi bari sabunan, bari sampoan, ujug-ujug ngageter. Kolot urang, adi urang, nepikeun ka lanceuk urang ngajorowok "Gempa! Gempa!". Dina kaayaan urang masih talanjang, tuluy awak dipinuhan ku busa. Ku bakat panik urang langsung nyokot anduk tuluy lumpat kaluar imah. Tatangga-tatangga kabeh ngumpul di lapangan kosong, jadi rame di lapangan kosong aya puluhan jelema. Didinya teh urang posisina rambut masih sampoan, awak masih aya sabunan, jeung ngan make anduk hungkul. Pas beres gempana kabeh jelema ninggali ka urang, maranehna pada nyeungseurikeun ninggali urang nu keur dianduk hungkul bari kaayaan awak jeung rambut pinuh ku sabun oge sampo.