Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Kajadian Rengasdengklok lumangsung alatan bédana antara golongan kolot jeung nu ngora dina ngaréspon kaéléhan Jepang dina Perang Dunya II, ngeunaan waktu nu pas pikeun ngalaksanakeun proklamasi. Tindakan munggaran anu dilakukeun ku para nonoman Indonésia sanggeus ngadéngé béja eleh Jepang nyaéta nepungan Bung Karno jeung Bung Hatta pikeun langsung ngayakeun proklamasi kamerdékaan. Rombongan pamuda anu dipingpin ku Chairul Saleh, miharep Soekarno jeung Mohammad Hatta sagancangna nyatakeun kamerdikaan Indonésia ngaliwatan proklamasi. Samentara éta, kelompok kolot boga pamadegan yén proklamasi bakal diputuskeun ngaliwatan rapat Panitia Persiapan Kamerdikaan Indonésia (PPKI). Saméméh Kajadian Rengasdengklok lumangsung, tanggal 15 Agustus 1945, rombongan nonoman anu dipingpin ku Chairul Saleh ngayakeun rapat di Pegangsaan Timur, Jakarta, ngeunaan iraha Proklamasi Kamerdikaan Indonésia diumumkeun. Dina éta rapat, sapuk yén kamerdékaan Indonésia téh kaputusan bangsa Indonésia, lain Jepang. Saterusna, soréna, anggota rombongan nonoman, Wikana jeung Darwis, diutus nepungan Soekarno jeung Hatta pikeun ngajurung supaya proklamasi kamerdékaan Indonésia dilaksanakeun dina ping 16 Agustus 1945. Nanging desakan eta teu didangu, ceuk manhena pelaksanaa proklamasi Indonésia kudu bari negosiasi heula jeung PPKI. Ngadéngé kitu, Wikana jeung Darwis tuluy ngayakeun pasamoan jeung rombongan nonoman di Jalan Cikini 71, Jakarta. Dina rapat éta diputuskeun yén Soekarno jeung Hatta bakal dibawa ka Rengasdengklok pikeun ngajauhan pangaruh Jepang.