Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Hiji poe Imam Ahmed bin Hanbal, hiji ulama Islam nu kasohor jeung hiji teolog nu kondang, keur indit-inditan jeung sindang ka hiji kota jang sholat. Saberes sholat, anjeunna mutuskeun rek sare di teras masigit sabab teu wanoh ka sasaha di kota eta teh. Tapina aya hiji penjaga masigit nu teu wanoh ka manehanana tuluy ngaulahkeun cicing di masigit jeung ngagusur Imam Ahmed jang kaluar ti masigit. Ninggali eta aya tukang roti anu ngarasa karunya ka Imam Ahmed tuluy nawaran jang cicing di imahna. Imam Ahmed merhatikeun si tukang roti teh maca tuluy istigfar. Tuluy nanya naha bet ngucapkeun istigfar tutuluyan. Tukang roti ngajawab lamun Allah geus ngabulkeun doana sabab bisa panggih jeung ulama nu kasohor nyaeta Imam Ahmed bin Hanbal.