Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Urip iku mesti ana wong sing ngadoh saka kene. Urip iku mesti obah. Kabeh sing ana ing donya iki ora mandheg. Kaya kekancan. Saben nduweni kanca anyar, kene kudu cepak sisan kanggo pisah karo kanca iku. Mbuh pisah amarga wis bakal duweni rencana kanggo masa depane dewe-dewe. Pas pisah uga mesti kerasa banget sedihe. Nanging ora perlu sedih sing terus-terusan. Senajan wis pisah, aja lali kanggo tetep ngehubungi kancamu. Jaman saiki wis canggih pol, yen kangen karo kanca wis bisa langsung ngechat ana ing sosial media. Mula, nalika pisah karo kanca aja lali kanggo njaluk kabeh nomer utawa sosial mediane supaya tansah bisa ngehubungi terus.