Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Urang kudu ngahargaan naon nu geus dilakukeun, tapi sababaraha jelema sok ngarasa kuciwa ku tindakanna sorangan. Tangtuna aya sababaraha alesan, di antarana nu kahiji nungtun hasil nu sampurna. Hiji jelema nu nungtut hasil nu sampurna dina tiap pagaweanna bakal mindeng ngarasa kuciwa ku tindakanna sorangan, komo deui lamun geus berusaha keras jang hal eta. Nu kadua, hayang dihargaan. Jelema nu hayang dipuji ku batur oge mindeng ngarasa kuciwa, sabab ngagantungkeun perasaanna kana respon batur, padahal can tangtu batur ngalakukeun hal siga nu diharepkeun. Nu terakhir ngarepkeun balesan. Ngarepkeun babales ti batur atawa pamrih oge bisa nyebabkeun hiji jelema ngarasa kuciwa kana tindakanna. Misalna nyieun kaalusan, tapi geningan batur nu narima kaalusanna teu males ku hal nu sarupa.