Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Waktu keur leutik nepi ka smp, indung kuring rada sering neunggeul, kuring oge ditampar nepi ka ambruk ngan kusabab salah nyokot saragam sakola pas poto di studio, nepi ka ahirna kuring sieun unggal. waktos awewe ngangkat leungeunna gigireun kuring, babaturan, babaturan pangalusna, kabogoh, kuring bakal tetep sieun. Pangaruh? Bisa diomongkeun loba, traumatis lamun awewe ngacungkeun leungeun di gigireun kuring, teu percaya ka batur nepi ka teu percayakeun masalah kuring ka batur, teu nurut ka kolot, da meureun masih aya keneh. . Teras bagian anu henteu percanten, ti mimiti kuring ditipu pikeun angkat ka tempat kaulinan anu kasohor upami kuring ngagaduhan nilai anu luhur, nya éta nalika kuring SD. Kalayan otak anu teu cerdas, kuring nyobian sareng meunang juara 3 di kelas, anu diwangun ku olimpiade SD di propinsi. Kanyataanna? Abdi henteu diondang dimana-mana, bahkan henteu ngabagéakeun. Katambah deuih mun dicaritakeun ka kolot mah, komo caritaan guru SMA anu cabul jeung keuheul di kelas mah, jawabanana teh "lamun salah maneh kudu ngadenge ka guruna", hal eta nu nyiaptakeun abdi trauma nepi ka ayeuna.