Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Awan iku Dani ana kegiatan ing sekolahe. Dheweke ujug-ujunh disusul karo Bapake lan dijak mulih. Dani lagek dikandani yen Mbah Kakunge mati isuk mau. Dani langsung nangis lan njaluk terna ning omahe Mbah Kakunge. Kabeh sing ana ing omah Mbah Kakunge wis padha nangis, mripate abang, raine sembab, irunge padha mbeler kabeh amarga nangisi Mbah Kakunge. Dani sayang pol karo Mbah Kakunge amarga kui Dani uga ora kalah yen nangis. Swaranae buanter mbengok nyeluk Mbah Kakunge, mripate uabang. Dani ora bisa mandeg kanggo nangis amarga kerasa sedih tenanan. Nangise lagek mandheg nalika Mbah Kakunge wis dikubur lan Dani dinengna karo kelurgane sing ana ing kono.