Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Sawise kuliah, Mira mutusake kanggo lanjut kuliah ana ing Jogja. Kanggo wong sing asli saka Jakarta, iki dadi pengalaman sepisane Mira urip adoh sala kaluwargane. Mira kuliah adoh amarga meh sinau babagan urip. Dheweke kepingin banget bisa mandiri lan ora ngerepoti kaluwargane. Nanging Mira uga nyangka nalika urip dhewe adoh iku bakalan nggarai sedih. Ora ana sing bisa dijak dolan, ora ana sing nggawekna mangan, ora ana sing nggugah turu, kaya ning omah. Senajan saben dina bisa telpon, Mira mesti ngerasa sepi ana ing Jogja dhewean. Dheweke uga janji bakal mulih njng Jakarta sawulan pisan nalika ana wektu kanggo ketemu karo kaluwargane.