Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Nglakokake pagaweyan kang apa-apane ditandangi dhewe kaya-kaya yen dirasakke susah lan nelangsa. Ananging lumantar seratan iki aku ngajab lan coba ngajak dhateng kanca-kanca sedaya kaya piye supaya ora rumaos susah lan nelangsa nalika kahanan satenane lagi dhewean. Kaping pisan, elinga awake dhewe kuwi tansah kapirsani dening Gusti. Tegese, kabeh tumindake dhewe mau Gusti mirsani. Mula kinanthen iman kang kaya mengkana awake dhewe menggalih yen Gusti tansah ana sandhinge kawulane. Kapindho, yen pancen wegah amor dening manungsa kowe bisa ngingu kewan kaya iwak, kucing, kirik, truwelu, lan ingon-ingon liyane. Kareben rasamu ora sepi. Kaping telu, yen lagi ketemu dening kanca utawa nglakokae aktivitas sosial liyane, lakonana kanthi tumenen. Tegese ya tansah akeh anggone paceltahon, ora dolanan hape, yen istilahe ya quality time karo wong liya. Mbok menawa kang sithik kuwi mau bisa dadi gambaran kowe kabeh supaya ora rumangsa dhewe.