Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Kesepian jeung nyorangan teh beda, lamun kesepian teu nyaman pas lila nyorangan, sedengkeun nyorangan mah leuwih resep. Jadi lamun hiji jelema nu resep nyorangan teh lain artina keur kondisi teu boga babaturan atawa anti-sosial. Tapi bisa wae sabab nyorangan teh bener-bener menikmati jeung ngarasa nyaman. Beda jeung kesepian nu mangrupakeun kondisi di mana sacara emosional kurang nyaman jeung nyoranganna. Kesepian oge disa ditinggali ku hal nu ngabahayakeun diri sorangan, sedengkeun nyorangan mah ditandaan ku rasa nu nyieun diri tenang. Misalna kesepian ditandaan ku hese sare sabab loba pikiran ngeunaan kahirupan sosial. Sedengkeun nyorangan mah ditandaan pas ngarasakeun lamun meakeun waktu jeung diri sorangan eta ide nu alus.