Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pernah teu sih keleungitan barang nu ku kolot teh geus diwanti-wani kade leungit? Urang pernah pas di sakola kabeh murid kudu mawa dahareun ti imah sabab rek diayakeun botram. Jadina indung urang nyiapkeun dahareun anu dibungkusna teh ku tupperware. Harita mah teu ngarti mun tupperware teh mahal, da paingan indung teh ngaomat-omat ulah nepikeun tinggaleun komo deui leungit mah. Pedah loba nu botramna jadi rada paciweuh, alhasil tupperware oge teuing kamana. Sabab sieun dicarekan lantaran ngaleungitkeun tupperware, urang ngahaja ka toko serba ada, biasana ngajual oge tempat dahareun. Harepanna mah teu dicarekan pas nepi imah, tapi nepi imah teh keukeuh dicarekan sanajan urang geus meuli nu anyar, da geuningan mah harga tupperware mahal teu sabanding jeung nu urang beuli.