Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Banten baheulana mah disebut Bantam, dina abad ka-5 Banten jadi wewengkon Karajaan Tarumanegara. Nalika Tarumanegara runtuh, wewengkon Banten direbut ku Karajaan Sunda. Dina abad ka-16 Banten diparéntah ku Kasultanan Cirebon jeung Demak. Banten dijieun kasultanan jeung Maulana Hasanuddin, putra Sunan Gunung Jati, salaku raja kahiji. Lajeng ngahontal puncak kajayaan nalika diparéntah ku Sultan Ageng Tirtayasa (1651-1682). Dina abad ka-19, Banten diserang ku Walanda sabab sultan anu ngawasa harita nolak mindahkeun ibukotana ka Anyer. Taun 1817, wewengkon Banten dijadikeun karesidenan ku pamaréntah Hindia Walanda. Nepi ka ahirna dina taun 1926, Banten diasupkeun kana wilayah Propinsi Jawa Barat. Saparantos dinten kamerdikaan, seueur pisan kahoyong ti para elit sareng masarakat Banten supados daérah éta gaduh pamaréntahan otonom sorangan teras dipisahkeun ti Jawa Barat. Tanggal 4 Oktober miélingkeun ulang taun Propinsi Banten sarta ngajadikeun Kota Serang ibukotana. Hakamuddin Djamal kacatet minangka gubernur munggaran anu dipilih sacara aklamasi ku pamaréntah puseur.