Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Urip dhewekan kui mendeni. Opo meneh neng lingkungan sing awak dhew ora kenal, ditambah ora ono wong sing awak dhewe kenal lan iso dipercoyo neng kono. Salah siji sing kudu digateke kui perkoro keamana. Sadurunge niggalke omah, awak dhewe kudu ngecek meneh kiro-kiro ono celah kanggo maling utowo wong asing mlebu. Sing awak dhewe iso lakoke kui sing ke siji, ngunci lawang, nek iso ora deleh kunci neng panggon sing tersembunyi naning isih neng omah. Tetep ono kemungkinan wong liyo iso ngerti panggon delehe kui. Jendelo-jendelo uga kudu dikancing. Barang berharga koyo perhiasan duwit lan liyane-liyane kudu disimpin neng panggon sing aman. Luwih apik meneh, yen awak dhewe iso nyimpen neng brangkas.