Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Yen awak dhewe duwe utang kui, sak yogyane awak dhewe kudu cepet-cepet nyauri utang kui. Soale yen dheweke ora langsung nyauri, awak dhewe ora bakal nyauri kui sesok-sesoke. Awak dhewe iso wae lali kanggo nyauri utang kui. Yen awak dhewe diilingke terus nganggo bayar utange mau lak awak dhewe uga sing ini. Kebutuhan lan kepengenan menengso kui ora ono enteke. Yen awak dhewe duwe dhuwit nanging ora langsung nyauri utang, awak dhewe bakal nganggo duwit kui kanggo kepengen sing liyane. Padahal, kepengen kui ora ono enteke. Pas wong sing ngutangi lagi butuh dhuwit, awak dhewe malah dadi ora iso nyauri.