Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Geus dua poe Ida teu asup kuliah sabab teu damang. Ida teu kaluar kostan pisan semet teu damang teh. Teu kaduga jang meser emam-emam acan. Untungna aya babaturanna nu bageur pisan, daek nguruskeun Ida. Ku babaturanna teh dipangmeserkeun emam jeung obat-obatan. Da bade dibawa ka dokter, Idana alim wae. Min teu damang kiei teh Ida mah sok rada ngarumas. Asa sedih pisan kaayaan teu damang terus jauh ti orang tua. Nya teu aya nunguruskeun saleukeun orang tua deuihan. Ah pikiran Ida geus mikir kamana-mana bakat ku hayang balik da ngarasa teu kuat. Tapi untung aya babaturan nana nu selalu aya jang manehna.