Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Rasane ditolak karo universitas sing awak dhewe pengenke kui lara banget. Awak dhewe wis ngarep-ngarep nanging akhire tetep ora iso kewujud. Repon sedihe wong pas ditolak kui bedo-bedo. Ono sing respone kui menyediri. Dee narik awake seko pergaulan mergo ngeroso dadi wong sing gagal. Dee wedi diece-eceni karo konco utowo wong disekitare. Uga ono wong sing jerit-jerit histeris pas ngerti ora ketompo. Dee ngelakoke kui mergo ono roso ora percoyo mergo sadurenge dee wis yakin banget yen mimpine kui bakal kewujud. Sing ketelu, wong kui bakal ngerasake kekosongan neng atine. Senadyan, wis ngeroso kerja keras lan ngorbanke akeh kanggo usaha mlebu neng kono, dee ora iso nerima kenyataan. Dee bakal ngeroso usaha-usahane selanjute kui bakal percuma