Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Dina iki ana kancaku sing wisuda. Aku lan kanca-kancaku wis padha kekancan wiwit mlebu kuliah ing taun pertama. Ana aku, Doni, Dika, lan Adi. Sing wisuda dina iki yaiku Adi. Pas mari nekani wisudane Adi, Aku lan kanca-kancaku padha ngelumpuk ana ing omahe Adi. Ning kene padha crita awale ketemu biyen. Aku bisa ndelok sakjane kancaku liyane iki uga gelo amarga ora bisa lulus bareng kaya sing wis dijanjikna biyen. Raine Doni lan Dika sing rada ditekuk nalika cerita babagan dhuwite kaluwargane sing lagi susah. Mripate uga rada abang amarga nahan nangis. Swasana ing omahe Adi dadi ora penak amarga padha gelo sing bisa lulus pas 4 taun gur Adi.