Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Ieu sababaraha hal anu tiasa dilakukeun ku kuring, nyaéta:
1. Nyaritakeun ka guru → ngalaporkeun kajadian ka guru, bisa waé guru wali kelas, guru pembimbing, atawa guru séjénna nu dianggap deukeut. Upami guru anjeun henteu percanten ka anjeun, tong nyerah, teruskeun usaha (meureun dugi ka 3 kali) sareng ulah kuciwa teuing upami pasualan anjeun henteu ditanggap, tapi cobian milarian jalan anu sanés.
2. Laporkeun ka kolot atawa lanceuk-lanceuk (biologis atawa dulur-dulur) → Sabagé kolot atawa kulawarga, pasti teu boga haté lamun diperlakukan teu adil atawa dibully. Sahenteuna bakal aya pertahanan atawa lalawanan.
3. Sabagé manusa, kudu mikir yén anjeun boga hak pikeun dibéla sarta ngabogaan hak pikeun ngarasa aman → jadi ulah sieun-sieun ménta pembelaan atawa panyalindungan ka batur, lamun jalma anu ngabully nyebutkeun urang ngan néangan. perhatian atawa anu complainers: Ulah mikir! Kusabab hak ngarasa aman mangrupakeun hak asasi manusa, urang manusa jadi kudu diperlakukeun salaku manusa.
4. Tong sieun teu boga babaturan → lamun ngantep diri dibully kusabab sieun teu boga babaturan atawa diusir ti grup populér, éta téh salah pisan. Masih loba jalma nu hayang jadi babaturan urang.