Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Hirup tatanggan teh kudu dijaga, komo deui urang anu imahna teh di kampung. Biasana di kampung rakeut pisan tatangganana teh. Mun aya nu keur masak, biasana tatangga ge sok dibere jang ngaraosan hasil pasakan eta. Atuh mun tatangga katinggali keur menerkeun barang, urang oge bisa mantuan komo mun keur senggang waktuna. Nu penting mah silih bantuan, jeung mibogaan jiwa sosial anu tinggi. Mun keur gering oge biasana sok aya tatangga anu datang ngalongok bari mawa buah-buahan, sakapeung mah maranehna sok nyusul ka rumah sakit jang ngalongok, sanajan rumah sakit eta jauh ti kampung. Tapi ku sabab geus ngarasa bagian ti kulawarga, jadi sok maksakeun indit ngalongok sanajan jauh oge.