Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada argumentatif dan panjangnya 1 paragraf.

Emang mibogaan panyakit teh pasti ngarasa reuwas jeung sieun, ieu hal nu wajar. Nu geus kaserang panyakit kudu diobatan, atuh mun nu acan kudu dijaga pisan, boh dina pola daharna atawa olahragana. Ulah nepikeun pas geus kakeunaan jadi kaduhung, sabab ceuk pepatah ge leuwih alus nyegah daripada ngobatan. Urang satuju pisan kana pepatah ieu. Tapi mun emang geus terlanjur divonis boga panyakit mah ulah leutik hate, hirup kudu tuluy jalan, ulah nepikeun ka dipikiran terus bisina stress. Kudu inget sakabeh panyakit teh milik Allah, urang kudu menta ka Allah sing dicageurkeun, anu diikhtiaran ku ngadahar obat atawa ngalakukeun terapi-terapi tertentu.