Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Utang sing gedhe ora mung dadi beban kanggo awak dhewe. Awak dhewe uga isin nyimpen utang terus neng dompete awak dhewe. Maknae kui, awak dhewe kudu nyauri utang sak piro wae gedhene. Supoyo, awak dhewe iso nyauri utang kui, ono beberapa hal sing iso awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe kudu nyauri utangke sak ben sasi utowo sak ben awak dhewe entuk penghasilan. Sing keloro, utang kui kudu awak dhewe anggep sebagai pengeluaran. Dadi, sak ben sasi, awak dhewe kudu nyisihke dhuwit seko gajine dhewe kanggo nyauri utang. Sing ketelu, awak dhewe kudu kontakan terus karo wong sing ngekei utang supoyo awak dhewe iling yen isih duwe utang karo dheweke.