Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Wong sing paling cerak karo dhewe kui penting neng kehidupan awak dhewe. Wong sing cerak kui koyo keluarga lan sahabat, opo sopo wae sing iso dipercoyo. Yen sengojo ora sengojo awak dhewe ngecewake wong kui, awak dhewe bakal nyesel seumur urip iki. Mungkin awale, bakal ngeroso, awak dhewe isih ono konco liyane. Nanging ora ono sing iso jamin kwalitas konconane kui luiwh apik timbange wong sing wis terjanjur ngeroso dilarani kui. Yen misale awak dhewe sadar yen awak dhewe salah, mungkin isih iso diusahake diobrolke meneh. Nanging kui uga ora gampil. Yen misale koncone kui gelem, mesthi perasaane ora sepercoyo koyo biyen. Ibarate koyo benake piring sing wis pecah. Seapik-apik pecahan kui digabungke meneh, wis ora koyo kahanan awale.