Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Pasangan anu rek nikah bisana ngalaman cemas mun rek papaisah jeung kolot, rasa cemas eta ges wajar di alaman ku sabagean jalma. Kadang sok aya anu nepika ceurik lila kusabab mikir bakalan jauh ti kolot, bakalan hirup sorangan jeung bakal ngarobah kahirupan samemehna. Misalna baheula mah aya nu ngahudangkeun sare, aya nu ngaulaan pikeun dahar jeung aya anu ngurusanan mun keur geuring. Tapi mun geus nikah mah kudu urang anu ngurusanan sagalana komo mun geus boga budak, loba tanggung jawab anu di pikirkeun jang kahirupan kahareup. Mun bisa pas geus pisah jeung kolot teh kudu terbuka ka pamajikan atanapi ka salaki meh rada bisa ngartikeun salah sahijina. Teras tong ngarasa era atanapi teu geunah mun rek menta tulung ka kolot, soalna kolot mah moal ngarasa karipuhan da kusabab naon nu henteu jeung budak sorangan. Mantak urang salaku nu jadi budak ulah nepika poho ka kolot, sanajan geus papisah imah jauh.