Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi mah gaduh hiji babaturan nu awak na teh sok bau wae. Bauna oe khas deuih, euweuh dinu sejen. Sakapeung mah sok seueul mun keur bareng atawa ngobrol teh. Bauna teh jiga bau mulut nu hudang sare dicampur jeung kesang kapanasan. Mun anjeunna ngomong ge sok bari nutupan bahamna, jigana anjeunna ge nyada jeung rumasaeun. Tapi abdi da teu kukumaha, ngan nya emang sakapeung mah sok tahan nafas mun keur ngobrol teh. Geus pernah nyarankeun make pewangi, angger we bau pewangi jeung bau awakna teh aing-aingan teu bisa ngahiji. Jigana  emang bana teh sabab aduh panyait, da beda ba awakna teh jiga nu napel aya wae meski geus mandi make sabun nu seungit ge.