Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Saiki sing jenenge perkoro utang iku wes ono nang -endi-endi, opo maneh saiki utang iku wes digampangno ambek wong-wong sing ancene buka usaha gawe ngutangi uwong maeng. Nah ngunuku yo isek ono ae wong sing isin nag utange maeng konangan wong padal ngunuku yo ora perlu isin. Soale utang iku wes mesti ono nang endi-endi. Contohne wong usaha gede mesti duwe utang gede. Nah perkoro iku iso dadi perkoro sing ngisine nag ancene deke iku dadi pejabat gede terus dunyone iku sak pirang-pirang kok moro-moro utang. Nah iku lagek dadi perkoro sing ngisine. Tapi sak liyane iku yo ora masalah, mergo utang iku kang wes lumrah.