Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada argumentatif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas diancam, urang ngarasa sieun jeung hariwang lantaran ngarasa terancam ku batur. Ancaman ieu mangrupa ancaman fisik jeung verbal, dua-duana nu nyebabkeun rasa kasieun jeung rasa hariwang nu serius. Ancaman fisik bisa mangrupa ancaman jang ngalakukeun kekerasan fisik atawa ngaruksak barang, jeung bisa nyieun urang ngarasa sieun rek kaluar imah atawa ngalakukeun aktivitas sapopoe. Ancaman verbal siga ancaman jang ngabocorkeun rahasia, nyebarkeun rumor, atawa nyieun reputasi jadi buruk, ieu nu nyebabkeun rasa sieun jeung hariwang. Urang oge ngarasa teu aman jeung teu bisa ngaprediksi atawa ngontrol situasi. Urang ngarasa teu apal naon nu bakal kajadian kaharuepna atawa naon nu bakal dilakukeun ku jelema nu ngancam. Hal ieu jadina ningkatkeun perasaan sieun jeung hariwang.