Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Waktos harita aya acara pekan olahraga di kota abdi. Ku kituna, kusabab kabeneran hotél kuring ogé dipesen sahubungan jeung acara, jadi urang nyiapkeun kamar dimaksud. Ti mimiti mesen rada ribet, sabab pihak nu mesen can bisa méré kapastian sabaraha kamar jeung jam sabaraha dipakéna. Salawasna robah. Ieu ogé ngajadikeun urang rugi sabab unit kamar urang ngajual lumangsung ngan sababaraha sarta sababaraha geus dipesen maké DP a. Masalah timbul nalika PNS ieu, nalika dipariksa kaluar, teu hayang pariksa kaluar. Padahal ti mimiti ditegeskeun jeung dijelaskeun yén kamar éta ngan bisa dipaké salila 2 poé. Punten. Customer ngomong "oke". Tapi jalma anu cicing teu hayang nyaho. Hayang 3 peuting. Malah ngancem babaturan kuring rék dilaporkeun ka kantorna, ditambahan ku kecap "sial" kaluar tina sungut jalma terhormat ieu. Mencak mencak teu boga aturan jeung etika, malah maréntahkeun sémah séjén pikeun pariksa kaluar. Wah... ieu karek jadi PNS, sombongna geus teu tulus, apalagi jadi presiden? Tungtungna masalah direngsekeun nalika urang papanggih jeung nu meuli. Mimitina galak siga maung, tuluy leuleus siga ucing megat tahu. Jeung jalma ieu pariksa kaluar wae pikeun dipindahkeun ... meureun ka gudang.