Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Papanggih jeung jalma asing nu make baju na sarua jeung urang, di tempat umum teh mangrupakeun hal nu sabenerna mah kudu dianggap wajar. Teu kudu overthinking komo boga rasa geuleuh mah, sabab hal eta teh hal wajar da biasana fashion teh nyasuaikeun jeung nu keur musim. Anggursih mah tegur sapa ambeh wawuh, sugan we bisa jadi duduluran ka hareupna. Ulah nepi ka boga pikiran negatif dina nyikapi nana, kudu tetep positif supaya teu jadi beban pikiran. Da saruaan baju jeung nu teu wawuh teh salah sahiji hal nu teu bisa diprediksi. Mantakna, keun we teu kudu dipikiran atawa dipake kaera, antep we da wajar!