Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Koyok biasane, Asri ngewangi ibukne resik-resik omah marine moleh sekolah. Gak suwe, bapakne Asri moleh sambil mrengut dan ketok lemes banget. Asri bingung, iki dengaren bapake moleh teko kantor cepet banget. Biasane ngono mari maghrib buru teko. Pas ditakoni ibukne, bapake Asri mek meneng dan melbu kamar. Pas mangan, adikne Asri takon, bapak opo’o kok ketok lemes terus sedih banget. Mbarine buang napas, akhire bapakne Asri ngaku nek beliau buru ae ke-PHK dan mulai minggu ngarep gak bakal ngantor maneh. Kabehe langsung nangis dan bingung engkok nasibe mereka bakal koyok yaopo. Soale siji-sijine sumber penghasilan nang omah iku mek teko gajine bapakne Asri, dadi kabeh sedih banget.