Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Keur sakolaan SD urang mindeng dititipan indung duit leuwih jang ditabung, biasana Rp 500 jang jajan urang, sedengkeun jang nabung Rp 1.000. Tapi duitna teh sok ku urang kurangan jadi nu nepi ka guru jang ditabung teh ngan satengahna. Ku urang sok dibeulikeun kana mainan atawa sok dibeulikeun kana kaleci. Nepikeun pas pembagian tabungan, indung urang heran naha total tabunganna saeutik. Tidinya urang dicarekan jeung ngarasa urang anu salah, sabab teu amanah nabungkeun duit nu kolot. Urang teu ukur cicing, tapi urang aya niat ngagantian ku cara urang ngajualan buku gambar pas kelas 1 SD keneh. Hasil duitna ku urang bayarkeun ka indung.