Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Geus lila payung urang leungit, ayeuna keur usum hujan. Mun balik gawe urang sok huhujanan kusabab eweh payung, padahal urang teh karek meuli payung kamari. Diunggal sudut imah geus di teangan tapi eweh nepika kolong-kolong lomari jeung kasur angger eweh, terus urang nanya ka bapak jeung mamah sugan kitu nempo payung anyar urang anu warna na teh beureum. Eta urang meuli di pabrik hargana lima puluh rebu lumayan, tapi geus saminggu payungna teu ka panggih. Si bapak jeung si mamah ge teu nyahoeun, nya engges pas balik gawe urang meuli payung deui nu harga jeung modelna sarua tapi beda warna. Ayeuna mah urang meuki warna hejo ngora, pas nepi imah urang nyesehan. Pas rek nyampaikeun baju di gigireun imah, urang nempo payung beureum ngagantung di paku gigireun panto tukang jeung pagigir-gigir keung nyiru. Urang langsung nyokot eta payung bari nembongkeun ka si bapak jeung si mamah, urang atoh pisan jadi boga payung dua tapi ceunah ceuk si mamah teh urang lenggotan kanu barang.