Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Basa keur poean wisuda, urang jadi tim fotograper salah sahiji calon wisudawan. Urang diajak ku babaturan jang motret sabab manehna pinuh oge ku klien nu sejen. Poe eta urang ngarasa sedih sabab teu maksimal motretna, jeung klien ge kurang puas kana hasilna. Tungtungna didinya urang teu diajakan deui jang motret wisudaan sabab aya komplen ti klien samemehna. Urang sedih lain sabab teu diajakan deui, tapi sabab fasilitas nu urang gunakeun teu memadai jang motret peuting mah jadina teu maksimal. Jeung karunya oge ka babaturan, sabab kajadian eta sok sieun calon klien nu sejenna jadi teu make jasana. Padahal nu bermasalah urangna.