Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Kabiasaan budak leutik lamun mawa bekel ka sakola biasana sok tara diseepkeun, teu ngan eta hungkul, biasana oge tempat bekel atawa mistingna teh disimpen di tas, teu dikaluarkeun lantaran poho. Basa abdi nuju ningal tas adi abdi pas poe minggu, abdi ngambeu aya bau dina tasna, sugan teh aya naon, epekteh pas dibuka dina tas manehna aya misting anu can dicuci, di jerona aya sesa dahareun anu geus buruk, geus jamuran jeung bulukan, bauna oge teu kiat pisan pokona mah. Malah bakating ku bauna abdi nepikeun jariji ngumbahna oge, tungtungna mah eta misting teu dikumbah pedah teu aya nu daek ngumbah.