Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Urang salaku manusa bebas mere pendapat urang kana hiji permasalahan, di atur oge ku pamarentahan nagara jeung undang undang na. Anu ngarana mere pendapat pasti henteu kabeh sarua, aya anu satuju jeung henteu satuju etah teh normal jeung wajar kusabab urang teu bisa maksakeun pola pikir jelema pan rupa rupa beda na jeung pendapat urang oge kudu di hormatan ku kitu na sarua oge urang kudu ngahormatan pendapat ti jelema sejen. Jadi lamun urang aya dina situasi keur miluan seminar atawa webinar urang boga hak keur nanya jeung mere pendapat urang teu paduli yen eta pendapat na satuju atawa henteu jeung anu di bahas, tapi sababaraha bulan katukang aya jelema anu ngeusi seminar atawa webinar teh teu tarima jeung henteu daek mere kasempetan nanya kusabab beda. Eta teh salah sahiji sikep teu adil matakna urang berhak negur atawa nyarekan jelema anu kitu kusabab eta hartina tau ngahargaan hak jelema sejen.