Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada argumentatif dan panjangnya 1 paragraf.

Manéhna bungah basa teu kahaja manggihan “harta karun”, teu disangka-sangka duitna geus dipopohokeun ku manéhna. Kaleresan salawasna sareng anjeun. Padahal geus sababaraha kali pindah. Tapi untungna, anjeunna henteu pernah ngalungkeun lomari. Sanggeus carita ieu diterbitkeun online Netizens percaya yén sanajan catetan ieu kapanggih, Sajaba bisa tetep salaku panginget gawé teuas. eta oge bisa nambahan pisan nilaina Lamun dijual ka nu hobi ngumpulkeun koin atawa uang kertas antik. tapi Upami anjeun mendakan harta karun, naha éta sah pikeun gaduh atanapi kedah diserahkeun ka nagara? kuduna cicing wae, teu kudu loba ngomong ka batur. make eta alesan pikeun kaperluan diri jeung kulawarga anjeun. Teu aya gunana pikeun ribut-ribut pikeun pamer. Teangan harta karun anu disumputkeun. ku belanja sakumaha diperlukeun tur rutin ngagunakeun harta karun anjeun manggihan, geus langsung mantuan nagara mindahkeun roda ékonomi di wewengkon dimana anjeun cicing. Teu kudu pamer jeung riweuh, geus loba harta, naon deui nu kurang?