Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Lamun kolot pisah pepegatan pas urangna geus dewasa, pasti bakal boga perasaan anu sieun, ngambek, hariwang, bingung, jeung sedih saenggeus apal ngeunaan pisah pepegatanna kolot. Lamun ngarasa kawalahan kudu inget hal-hal ieu. Nu kahiji, kudu apal lamun urang teh teu sorangan. Nu kadua, kudu ngarti lamun perasaan jeung pangalaman teh emang sarua. Nu katilu, kudu ngaku lamun urang emang sedih ngeunaan kolot pegat pipisahan teh. Nu kaopat kudu netepkeun batasan anu sehat. Nu kalima, menta ngameh kolot urang ngajauhan masalah pribadi maranehanana ti acara perayaan. Lamun pegat pipisahanna pinuh ku dendam, kudu diingetkeun lamun maranehanana teh pernah mikabogoh jeung nyiptakeun kulawarga babarengan.