Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Akhirna saengges lima bulan nabung urang boga duit anu lumayan gede, urang nabung ti gajih gawe. Urang nabung karna hayang meuli baju jeung sapatu, tapi urang hayang meuli anu rada mahal meh kapakena lila. Soalna salama ieu urang mun meuli baju jeung sapatu sok nu murah, jadi kapakena teu bisa lila. Urang nabung di aplikasi anu sistem nabungna teh ka mini market deket imah jiga setor tunai, soalna mun di simpen di dompet mah kapake wae. Salama lima bulan eta urang meunang lima ratus rebu, terus balik gawe poe sabtu urang ka butik nempoan baju anu hargana teh saratus rebu kaluhur. Aya tah baju anu unik ceunah mah impor ti bangkok, pas di pake teh nyaman pisan beda meren baju mahal mah. Urang langsung meuli saengges di cobaan, Terus pas geus meuli baju urang ka toko sapatu. Di toko sapatuna lolobana sapatu bermerek hungkul, jeung mararahal. Tapi aya anu rada murah ge kisaran saratus rebu, pas geus aya anu ku urang resep, urang cobaan teuteula kagedean soalna nomor 38 kuduna nomor 36 da suku urang mah leutik. Balik ka imah urang atoh pisan boga baju jeung sapatu anyar, komo eta meunang hasil duit gajih sorangan jeung ngumpulkeun lila nepika lima bulan.