Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Aya hiji rerencangan abdi anu dibawa ka pesantren ku kolotna pas masih keneh leutik. Manehna diajak ka pesantren nganggo mobil, teras ditinggalkeun langsung tanpa dibere nyaho naon anu kedah manehna lakukeun di dieu, padahal manehna masih keneh budak leutik anu teu apal nanaon, tapi ojol-ojol ditinggalkeun di pesantren anu di ditu teu aya hiji-hiji acan jalmi anu manehna wawuh. Pas di pesantren oge seeur jalmi anu moyokan manehna lantaran awakna leutik. Basa manehna hoyong gabung ameng sasarengan, babaturan anu sanes, babaturanna kalahkah embung ulin jeung manehna. Pas manehna tos diajak ulin manehna kalahkah jadi ucing wae. Pas ulin ucing sumput manehna dititah nyumput tapi teu dipilarian nepikeun dua jam manehna ngantosan babaturanna.