Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Hobi naek gunung teh lain ku sabab urang euweuh kasieun di jero leuweung, tapi sok nguatkeun diri sorangan. Mun di leuweung mah sieun ku hal-hal anu goib, komo loba ngadenge carita-carita ti batur ngeunaan hal-hal goib nu aya di gunung. Loba oge nu disesatkeun jalanna ku hal goib, nepikeun ka teu manggih jalan. Sieun dijieun linglung anu tungtungna mah nyilakakeun diri sorangan. Di gunung sok aya pantrangan nu ulah dilakukeun utamana dina hal ngomong kudu dijaga, tah urang sakapeung mah teu bisa dijaga omonganana sok rada keneh sompral. Ieu nu disieunkeun teh balukarna lain ka urang hungkul tapi ka sarerea nu babarengan jeung urang.