Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Salah siji kesenengane bocah enom yaiku nalika bisa dolan ning endi wae ora ana sing nyeneni. Nanging nalika wis mutusake kanggo rabi iku bakal bedha banget. Amarga wis kudu sadar yen wis duwe tanggung jawab liya yaiku ning bojone. Iki sing dirasakna karo Dayen. Biyen pas isih bujang, Dayen ora pati seneng dolan. Dheweke seneng ning omah wae lan wegah melu kanca-kancane dolan mbuh ning gunung, mbuh ning laut. Saiki nalika Dayen wis duwe bojo, dheweke ngerasa nyesel banget ora ngentekake wektune pas enom gawe dolan ning ngendi-endi. Dayen ngerasa ora ngerti panggon plesir sing ana ing cedhake, lan ngerasa kuper tinimbang kanca-kancane.