Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada senang dan panjangnya 1 paragraf.

Ketompo neng perguruan tinggi kui perkoro sing kudu awak dhewe syukuri. Emang, duwe gelar sarjana saiki ora ngejamin kanggo entok gawean lan urip sing sejahterah. Mergo akses komunkasi sing wis luas banget, awak dhewe duwe peluang duwe urip berkucukupan senadyan ora duwe gelar opo-opo. Nanging, awak dhewe kudu iling yeng ora kabeh wong sing lulus SMA sederajat iso ngelanjutke sekolahe. Alasane werno-werno, ono sing kepentok biaya, ono sing kudu kerjo kanggo nyambung urip keluargane, ono sing langsung dijaluk nikah, lan liya-liyane. Iso ngelanjutke sekolah kui bukane ora ono gunane blas. Kampus kui panggon awak dhewe golek relasi. Neng kono awak dhewe iso ngasah cara pikir lan ngebuka wawasan awak dhewe perkoro donyo sing ternyata ora si cilik sing awak dhewe bayangke.