Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Di tempat wisata oge mindeng kajadian ditutur-tutur ku orang asing. Awalna mah maranehna teh ngjualan produk, urang geus nolak tapi tetep ditutur-tutur. Nepikeun pas rek difoto oge, eta nu nutur-nutur teh masih keneh. Nepi akhirna mah urang kapaksa meuli daganganna, da sieun mun teu dibeuli bakal tuluy nutur-nutur, jeung ngarasa teu nyaman deuih urangna mun ditutur-tutur kitu teh. Bener weh pas geus dibeuli mah, manehna langsung indit, padahal mah teu butuh produkna tapi demi kanyamanan jeung ngameh aman jadina dibeuli weh. Saberes eta mah mun aya penjual sejen nu nutur-nutur deui sok diomongan da geus meuli tadi ka si emang itu.