Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Kapamilikan senjata api sacara umum diatur dina Undang-Undang Darurat Nomer 12 Taun 1951 anu sifatna kriminal. Pasal 1 ayat (1) UU Darurat No. 12 Taun 1951 nyebutkeun: "Sing saha, tanpa hak asup ka Indonésia, ngajadikeun, narima, nyoba pikeun ménta, nyerah atawa nyoba nyerah, ngadalikeun, mawa, boga bekel dina dirina atawa boga milikna, nyimpen, ngangkut, nyumputkeun, ngagunakeun. atawa mawa kaluar ti Indonésia senjata api, amunisi atawa bahan peledak, dihukum hukuman pati atawa panjara saumur hirup atawa panjara samentara maksimum dua puluh taun." Ngeunaan kepemilikan senjata api anu dipihukum ku kajahatan mulai tina ngadamel senjata api dugi ka ngaluarkeun ti Indonésia. Lamun kailikan senjata api di luhur dilaksanakeun tanpa hak (tanpa hak hukum, mangka digolongkeun kana kajahatan) mangka sanksi kriminal bisa dihukum dina bentuk hukuman pati, hukuman panjara saumur hirup, atawa panjara nepi ka 20 taun.Tanpa hak salaku kualifikasi pikeun undang-undang ancaman kriminal di luhur, éta ogé bisa dihartikeun salaku kalakuan nu teu sah dina kasus kriminal.