Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Poé éta kuring balik ti imah babaturan, sanggeus ngerjakeun tugas kuliah nepi ka soré. Turun tina beus, kuring sadar aya anu nuturkeun kuring ti tukang. Sabenerna kuring sieun pisan, sabab kuring mawa barang-barang anu penting, sapertos hapé, dompét sareng laptop. Sieun eta copet teh bakal maok kantong kuring. Kuring nyimpen kantong kuring di hareup awak kuring sarta nangkeupan pageuh. Kuring ngarasa yén jalma anu nuturkeun kuring beuki ngadeukeutan. Kuring ogé jadi leumpang beuki gancang ka imah, tapi imah kuring masih dua blok, kuring sieun katangkep ku nu nuturkeun kuring. Katingali hareupeun kuring teh aya masjid jeung aya Ustad jeung sababaraha bapa keur ngarumpul di masjid. Kuring langsung lebet ka masjid supados aman teu tuturkeun deui, sakalian kuring oge bari sholat Isya didinya. Nalika kuring ningali deui ternyata anjeunna geus teu aya, tungtungna kuring balik ka bumi sareng bapa-bapa tadi.