Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Di sela-sela waktu latihan arung jeram, abdi sok ulin ka Sanghyang Heuleut. Akses na sok ti kebon pengkeureun imah babaturan. Sabab jeung warga lokal, jadi asupna gratis teu kudu mayar karcis. Tah ti imah ka sanghyang heuleut teh mapahna sakitar sajam. Abdi mah sok ngahajakeun mawa timbel jeung deungeuna supaya bisa botram diditu. Biasana samemeh botram, abdi guyang heula nepi ka wareg. Geus cape guyang karek muka timbel jang botram. Geus botram istirahat heula sakeudeing tuluy balik deui ka imah. Tah sanghyang heuleut teh temoat guyang nu caina hejo, jeung kenca katuhuna loba batu zaman purba nu aralus bentukna. Mun kadieu wajib pisan mawa baju salin beh teu kabulusan.