Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Olga ngarasa hanjelu jeung sedih kacida sanggeus narima surat penolakan ti universitas nu dicita-citakeun. Manehna ngarasa yen poe-poe saacan ujian seleksi masuk universitas, manehna geus kerja keras pikeun ngahontal universitas anu dipikahayang jeung ngirimkeun kabeh sarat pikeun miluan ujian ka sababaraha universitas, salah sahijina universitas anu dicita-citakeun ku manehna. Najan kitu, nalika manehna muka surat, Olga deg-degan maca kecap "Hapunten. Anjeun teu katampi di universitas kami taun ajaran ayeuna." Olga teu bisa nahan cimata. Manehna ngarasa saolah-olah sagala usaha na sia sia. Olga ngarasa geus euweuh deui harepan pikeun mangsa nu bakal datang. Olga ceurik sapopoe, teu paduli kana naon-naon anu aya di sabudeureun dirina. Manehna ngarasa handeueul, ambek, jeung sedih nu kacida.