Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Keputusan ana ing urip iku mutlak pilihane saben wong dewe-dewe. Ana wong sing mutusake kanggo rabi, duweni anak, nanging kene uga ora oleh nutup mripat nalika ana wong sing milih kanggo urip dewe. Kene ora oleh mikir yen wong iku aneh amarga dheweke mesti milih iku lan ngerti konsekuensine. Kayata bakalan sepi nalika urip dewe, ora ana sing ngeramut nalika lara, ora ana panggon kanggo mbagi rasa seneng, sedih, lara, lan liyane. Wong iku akeh banget maceme. Kene ora bisa maksakake kepenginane wong liya supaya padha karo kene. Mula ayo padha ngurusi awake dhewe lan ora perlu melu melu urusane wong liya.