Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Nag sing jenenge utang iku asline kan wes perkoro lumrah ambek sing wes gelek kedaden nang uripe menungso kat jaman biyen. Nah sing aneh lapooh wong sing utang terus nag konangan wong kok tambah isin, padal perkoro iku maeng asline kan yo wes biasa. Nah sing garai isin iku maeng tibake uro mergo utange, tapi mergo gengsine wong maeng karo perkoro sing jenenge utang maeng. Nah mergo gengsi iku maeng akhire wong sing utang mesti sengedan-sengedan, padal akhire yo tetep konangan wong barang. Yo ancene utang iku ono sing ngarani termasuk perkoro sing ngelambangno nag wong iku maeng termasuk wong sing ora duwe ambek wong sing kekurangan.