Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Kaduhung teu ngabiasakeun maca buku ti keur leutik. Jadi pas gede teh kabawakeun hoream. Padahal maca buku teh gudangna elmu, jeung lamun biasa maca buku loba hal nu bisa diobrolkeun sabab pengetahuanna anu lega. Urang maca buku teh paling buku-buku pelajaran eta oge kapaksa da kudu ngarti. Jarang maca buku-buku di luar buku mata pelajaran mah. Tapi urang kaasup resep ngoleksi buku. Lamun misalna ka toko buku rek meuli buku pelajaran, pasti urang oge meuli buku novel. Tapi akhirna bukuna teh tara dibaca, sakapeung mah masih keneh diplastikan. Kusabab ngarasa teu butuh tea, padahal loba maca buku bisa ngubah sudut pandang jeung jadi jelema nu wawasanna lega.