Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Akeh wong sing mikir nag konongan utang iku dadi perkoro sing ngisin-ngisini. Tapi nag jareku iku yo ora masalah masio iku konangan soale kan sing jenege urip iku ora ngerti kebutuhan ambek masalah sing bakal diadepi mangkane iku yo ora perkoro sing ngisine se, tapi iku wes dadi perkoro sing elek nang wong-wong padal asline yo ora masalah nag utang. Nah sing garai iku maeng dadi perkoro sing ngisino iku asline yo wong-wong dewe, ora perkoro utange. Tapi polahe wong sing duwe sifat gengsi ambek liyane maeng mangkane utang maelh dadi perkoro sing elek ambek ora perlu diwerohno wong liyo. Terus nag sampek konangan maleh dadi perkoro sing eleke megilan.