Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Upami nyieun kasalahan urang sawajarna ngarasa sieun dicarekan. Ulah ningakeun nganggu atanapi nyieun stres pikiran urang. Ngalakukeun kasalahan mah wajar kusabab manusa teh tempatna salah. Sieun dicarekan ge wajar kusabab urang kudu ngatanggungjawabkeun kasalahan nu tos urang lakukeun. Justru sieun dicarekan teh pertanda alus artina urang nyadar upami urang teh ngalakukeun kasalahan. Ku kituna urang ngan tiasa mere alesan nu bener sareng logis kunaon urang ngalakukeun kasalahan eta. Tong kusabab sieun urang janten teu tiasa ngawales upami ditaros kunaon ngalakukeun kasalahan. Komo deui urang ulah nikakeun ngawadul sapertos mere alesan nu teu leres kusabab ieu teh tiasa ngurangan kapercantenan batur ka diri urang.