Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Awak dhewe kerep getun bar ngelakoke sesuatu. Awak dhewe ditakon-takon dhewe ngopo aku ngelakoni iki. Ben ora ono rasa penyesalan bar ngeloke sesuatu, ono hal-hal sing kudu digateke. Sing kepisan, awak dhewe kudu ngerti kanggo opo awak dhewe ngelakoni hal kui. Yen awak dhewe ora iso jawab pertanyaan kui, luwih apik awak dhewe ora usah kesusu bertindak. Niat kui fondasi kanggo ngelakoni kabeh perkoro. Yen niat kui isih awu-awu utowo durung bulet ojo dipaksake. Niat kui mengkone bakal dadi sumber semangat. Ngelakoni hal opo wae mesthi bakal ketemu titik jenuhe. Yen pas ketemu titik jenuh kui, awak dhewe kudu ngiling-ngiling niat kui.