Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Aku ora ngerti kenapa pas mulih ujug-ujug ndelok adhikku ngamuk ana ing omah. Kabeh barang dibantingi, buku-bukune diuncal, bantale diguwaki, lan sing terakhir hpne dibanting. Sawise tak takoni iki amarga adhiku ngerasa diperlakokake ora adil karo gurune ing sekolah. Adhiku crita yen dheweke dipares nalika ora nggawa buku, nanging kancane sing ora nggarap PR ora dipares. Jarene sing ora dipares iku dulure gurune makane dadi ora adil. Adhiku nganti misuh-misuh ana jng omah amarga jarene isin banget nalika dipares. Ibuku mung bisa nenangke adhiku supaya ora muring-muring maneh lan ngomong menawa kabeh iku pancen bisa ngelakoni kaya ngunu. Adhiku mung bisa ngelus dada.