Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Basa keur masantren oge mindeng kajadian nu mana urang kudu sorangan dikobong, nu sejenna mah balik kampung. Komo mun pas geus deukeut lebaran, biasana saminggu samemeh lebaran teh geus baralik. Harita urang nepikeun ka mondok di kobong babaturan anu can balik, bari mawa bantal. Tuluy sabab kamar cai teh jauh jeung misah ti kobong, urang sok ngahudangkeun babaturan ngameh maturan jang ka caina. Sakapeung mah duaan oge teu cukup, jadi minimal teh tiluan. Lantaran mindeng ngadenge hal-hal anu teu kassup akal ti carita-carita senior jadi kabawa sieun. Urang ge sakapeung mah milu mondok ka imah dulur mun babaturan kobong baralik ka imahna. Lantaran sok keueung, komo handap kobong teh aya tempat nyimpen barang.