Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas urang keur diuk di ruang tunggu di klinik, perasaan sieun ngarasa memuncak dina diri urang. Urang ngarasa jantung urang berdetak beuki gancang jeung kesang tiis oge mulai maseuhat telapak leungeun urang. Urang ngarasa sieun lantaran urang apal bakal disuntik poe ieu. Saenggeus sababaraha waktu nungguan, giliran urang akhirna tiba. Pas urang asup jeung ninggali jarum suntik anu dicepeng ku perawat, urang ngarasa beuki sieun. Komo deui pas perawat nojoskeun jarum suntik kana leungeun urang, urang ngarasa nyeri, jeung saolah-olah teu bisa napas oge hayang ngagorowok, tapi urang teu bisa ngalakukeunna. Pas geus rengse disuntik, urang ngarasa lega tapi oge ngarasa sedih lantaran teu bisa mengatasi rasa sieun kana jarum suntik.