Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Dinten ieu Rani badé ngalaksanakeun ujian palajaran seni budaya, nyaéta nembang ngagunakeun alat musik di sakolana. Sajujurna Rani téh murid anu isinnan, manéhna ogé kapaksa ngalakukeun éta pikeun kapentingan peunteunna. Saméméh manggung, Rani geus ngayakinkeun dirina supaya teu gugup, tapi sabada aya di panggung, kabéh kasieunan ngadadak daratang. Rani jempé sakedap, tapi tuluy ngomong kieu, “Sateuacanna, hampura ka sadyana. Ijinan abdi ngalagukeun tembangna bari patukang tonggong jeung hadirin. Abdi gugup pisan.”, saparantos kitu Rani malik katukang, munggungan panongton. Ranipun metik gitarna sarta mulai nyanyi. Kabéh panongton ngadéngékeun Rani nyanyi. Réngsé Rani nembang, tétéla kabéh hadirin ngaradeg bari kekeprok. Pementasan Rani teh saé pisan, sorana ogé saé. Ceuk guru kasenian, Rani ngan ukur kudu ningkatkeun rasa percaya diri.