Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada argumentatif dan panjangnya 1 paragraf.

Rasa kasieun sakapeung aya pas urang keur di tempat anu poek. Siga pas keur leutik urang mindeng dijailan ku lanceuk ku cara nyingsieunan dikerem di jero kamar sorangan bari dipareuman lampuna da cenah mah mun dipareuman bakal aya jurig nu datang. Jadina teh nerap dina otak jeung kabawa nepikeun ka ayeuna. Kitu oge pas urang nongton film horor jeung batur tinu kaset nu disetel, sok mindeng ninggali suasanana teh paroek dina film nu ditayangkeun. Jadi ayeuna mah sok mindeng ngahindar tinu tempat-tempat anu paroek, mun sare ge lampu teh sok ngahaja dihurungkeun sapeupeuting. Atawa mun keur ka toilet, biasana sok nyepengan senter anu aya tina HP ngarah bisa kasorot kabeh ruangan nu dipoekan.