Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Mun geus libur panjang biasana para siswa utamana lalaki sok datang ku tampilan rambut anu rarapih. Jadi samemeh asup sakola teh geus pasti dicukur heula. Tapi harita urang teu sempet dicukur ku sabab poho, inget-inget teh pas geus peuting. Sapeupeuting mikiran ieu kumaha rambut can dipotong meureunan bakal dicarekan ku guru. Ternyata anggapan urang bener, pas poe Senenna dititah maju ka hareup, ditinggali ku loba jelema sakabeh kelas, urang diteukteuk rambutna dihareupeun murid-murid nu sejen. Urang era pisan nepikeun ka tungkul weh teu wani ngangkat beungeut, ku sabab era diseungseurikeun ku murid-murid jeung jadi conto anu teu bener jang maranehanana.