Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Prosoku diguyu bocah sak kelas iku ancene perkoro sing garai isin lo. Tapi iku nag sing diguyu maeng perkoro sing ngisin-ngisini. Nah koncoku iku tau turu sampek ngiler-ngiler pas diterangno ambek gurune polahe deke mari melekan bengine. Terus koncoku iku maeng digetak ambek gurune sampek keplayon. Akhire bocah-bocah sak kelas guyu kabeh mergone deke jumbul maeng. Terus ket iku deke maleh ora tau turu maneh nang kelas polahe wes kisinen ambek kapok nag diguyu bocah sak kelas maneh. Terus jarene bocahe, perkoro iku bakal dadi perkoro sing ngisin-ngisine sing bakal dadi kenangan sing elek nang uripe sampek tuwek. Tapi deke ora trauma ambek perkoro iku.