Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas di sakolaan mindeng dihina pedah urang teh begang, beda jeung nu sejenna anu seseg. Urang dihina boga gizi buruk lah, tara dahar lah jeung sajabana. Ari mimitina mah urang biasa-biasa wae teu terlalu nanggap omonganna. Tapi hiji waktu mah kusabab omongan eta geus terlalu nepikeun ka ngahina kolot, urang teu cicing, urang ngambek nepikeun ka nonjok kana beungeutna. Ceuk urang ieu geus katerlaluan teuing mun sabari ngahina kolot mah. Jadi teu pikir panjang ku urang langsung ditonjok nepikeun aya getih dina irungna nu kaluar. Manehna teu males deui nonjok lantaran ngarasa emang salah, niatna mah heureuy meureunan tapina sabab geus kaleuleuwihi ku urang teu bisa diantep.