Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Di lingkungan sosial imah sorangan atawa kahirupan bertantangga oge masih aya wae perlakuan teu adil anu mindeng kajadian lamun urang di anggap jelema miskin atawa teu boga. Teu sacara lumangsung ngomong hareupeun tapi tina sikep na anu sok ngabeda bedakeun jelema. Basa dina acara selametan imah kamari, datang sakabeh bapa bapa jeung barudak pangajian biasa acarana ngaduakeun imah sangkan jadi barokah. Datang bapa bapa mawa budak na loba. Bapa bapa ieu jeung budak na emang nelah jelema teu boga didieu, jadi maranehna dahar loba mereun meungpeung aya jadi di bawa budakna sakalian, sabenerna anu boga imah mah teu masalah. Tapi kalah ka tatangga anu sejena ningalikeun siga anu geuleuh bapa bapa jeung budak na teu di tanya teu di sapa di antepkeun kitu wae. Bapa eta ngarasa ambek teu di hargaan kusabab maneh na jelem teu boga tuluy milih balik harita keneh mawa kabeh budak na.