Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Yen awak dhewe ono neng panggon sing asing terus ngeroso wedi, awak dhewe kudu ngejak ngobrol wong-wong sing asli utowo wis suwe tinggal neng kono. Wonge kui iso sopo wae, iso wong sing ketemu neng warung, wong sing papasan pas lagi dolan, utowo wong-wong sing tinggal cerake dhewe. Sing marake awak dhewe wedi kui, awak dhewe ora ngerti wong-wongane koyo piye, iso wae wonge kui jahat utowo ora ramah klo wong sing teko seko jobo kotane. Padahal opo sing awak dhewe pikirke kui durung tentu bener. Awak dhewe ora bakal ngerti kui bener opo ora sak durunge awak dhewe ngobrol langsung karo wong-wong neng kono.