Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Manusa sacara alami diciptakeun salaku mahluk anu mawa ajen karukunan. Bedana anu ngawujud boh fisik boh mental, satemenna kersa Alloh anu kudu dijadikeun potensi pikeun nyiptakeun kahirupan anu ngajungjung toleransi. Dina kahirupan sapopoe, budaya etnis jeung budaya religius, dibarengan ku padoman kahirupan berbangsa jeung bernegara, ngawariskeun kabiasaan jeung kagiatan urang. Di Indonésia, hubungan antaretnis jeung agama anu kaasup kana kategori SARA mindeng dianggap sensitip, rentan, ngabeledug, pinuh ku resiko jeung bahaya, pamahaman umum ngeunaan SARA teh teu bener jeung teu relevan pikeun ngembangkeun kamungkinan hirup babarengan di Indonesia. Kudu na mah urang salaku dulur sabangsa jeung satanah air bisa rukun. Tapi ku ayana politik SARA jad ngajieun urang boga jarak. Misalkeun lamun beda agama oge komo lamun di kampung kampung masih keneh osok di hereuykeun. Urang salaku umat beragama kuduna henteu kitu, tapi lamun aya n kitu wajib di lawan sih urang wajar da lamun ambek lamun geus di singgung soal agama.173.