Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Kegagalan neng urip iki iso dibagi dadi loro menurut wektune. Ono kegagalan neng masa enom, ono kegagalan neng masa tuwo. Kegagalan neng pas isih enom kui kegagalan sing paling enteng. Makin cilik umure dhewe, makin enteng bobot kegagalane awak dhewe. Awak dhewe isih duwe akeh wektu yen awak dhewe ngelakoke kesalahan pas isih enom. Sakjane, kegagalan ning masa enom kui ora iso disebut kegagalan, nanging pengalaman. Pas isih enom awak dhewe apike ngelumpuke kegagalan sak okeh-okehe. Kegagalan kui sing iso dadi bekel pembelajaran pas tuwo mengko. Kegagalan sing jenis keloro kui sing paling angel dibenake. Makin tuwo tanggung jawab awak dhewe kui makin akeh. Awak dhewe ora mung tanggung jawab karo awak dhewe tok, nanging uga karo wong liyo sing ora sitik jumlahe.