Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Hiji poe urang diajak ulin ka pantai, mun geus di pantai mah asa teu afdol lamun urang teu ngadahar seafood. Tuluy urang diajak ka tempat seafood langganan manehanana, didinya ceunah lauk-laukna teh masih keneh seger, jadi ngeunah mun di dahar. Pas kadinya teh emang enya lauk-laukna teh seger, da katinggali tina bentukna oge. Tapi urang ngarasa geuleuh ku bau amisna, nepikeun ka urang mah teu kuat ninggalianna oge, jeung nitah babaturan nu milih sorangan. Urang langsung diuk di bangku nu kosong nu geus disadiakeun, sakapeung mah inget deui ka lauk nu geus dtinggali teh, sok karasa deui bauna. Sanajan teu kaambu oge.