Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Biyen pas isih SD, aku nduwe kucing jenis anggora sing tak sayang banget. Kucing iki ana ning kabeh kegiyatan sing ana ning omahku kaya melu aku sinau, ngetutake ibu masak, uga turu-turuan ning cedhak bapakku. Kucing iki arane Momo. Momo iki kucing sing pinter lan tingkahe lincah. Ora tau nakal lan mesti mangan apa wae gelem. Nanging ing sawijining dina, Momo iki ilang lan ora ana kabar. Aku lan ibuku uga bapakku wis ngideri kampung nanging ora ketemu. Sawijining dina, tanggaku arep mbuwang sampah ning cedhak kebon, jebul nemu Momo wis mati. Pas didelok jebul Momo diracun wong. Pas kuwi rasane aku ora tega ndelok Momo lan mesti kelingan tekan saiki.