Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi malu dalam bahasa Sunda:

Mereunan cek sababraha jalma mah era ari baju sarua. Upami kitu, kuring bakal cicing waé, pura-pura hilap atanapi… ngan teu malire (contona jalma éta ogé ningali yén kami nganggo baju anu sami). Kusabab sakabeh baju sarua, pamaké béda masih bisa nyieun tayangan béda, gumantung kana wearer.

Bisa waé bajuna sarua, tapi asesoris séjén mah béda, lain kesan nu ditimbulkeun ku penampilan urang téh béda kénéh?

Mun teu percaya, coba inget-inget jaman sakola. Ratusan murid make saragam anu sarua, tapi tetep kesan unggal murid beda-beda. Aya nu katingali rapih, aya nu rancunit, aya nu modis, aya nu religius, aya nu usil, aya nu basajan, jeung sajabana.