Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Muhammad Charis Munandar lêmês. Mukènyè pucêt amè awaknyè pênuh dêngan luka lècèt. Mêski bêgono, wargè Dèsa Pegirikan, Kêcamatan Talang, Kabupatèn Têgal êni masing bisè sêdikit komunikasi. Kêpisahnyè Charis amè têmênnyè bêrawal wayah dirinyè nyêri pêrut amè pèngèn bèrak. Waktu ntu diè pèngèn turun dari puncak. Ujug-ujug nongol kabut têbêl. Diè sêpêrti dikêpung kabut sêhinggè kagak bisè nêmpo apè-apè. Karna panik, Aris bêrupayè ngêgêroin têmên-têmênnyè nyang udèh jalan lêbih dulu di dêpannyè. Tapi, upayènyè ntu siè-siè. Kabut nyang putih ntu mangkin têbêl. Diè kagak bisè nêmpo têmên-têmênnyè. Suasanè wayah ntu hêning amè antêng, padahal diè udèh ngêgêroin têmên-têmên, tapi kagak adè nyang dêngêr. Kabut têbêl ntu nyêlimutinnyè cukup lamè. Sêudèh kabut ntu pêgi, Aris bêrusahè buat turun kê bawèh. Tapi, diè kagak tau jalannyè. Diè gè akhirnyè nyusurin sungèi dèwèkan tanpè pêrbêkêlan logistik. Kalo malêm ari, Aris molor di bawèh pu’un tanpè ngêgunèin alas. Sêlamè tigè ari ntu pulè, Aris kagak pêrnèh gêgarês. Diè tibang minum aèr sungèi.