Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Kabeh iku isok dadi objek bahan ngguyune wong liyo. Bah iku awak dewe sing ngguyu wong liyo, wong liyo sing ngguyu awak dewe, utowo wong liyo ngguyu nang wong liyane maneh. Pokok nek onok sing ngelakoni kesalahan, onok kemungkinan gede gawe diguyu ambek wong liyo. Tapi awak dewe gak isok madakno roto sikape kabeh uwong. Onok sing ketok biasa ae, onok sing sampe isin terus maleh minder. Nek wes ngono iku maleh dadi awal bentuk pembullyan dan engkok ujunge dadi gak apik. Nek misal awakmu ndelok onok koncomu sing ngguyu mergo kelakuane koncomu sing liyo, dan sing diguyu iku ketok gak nyaman, cepet beloen koncomu sing diguyu iku dan negur koncomu sing ngguyu.