Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi gaduh carita sedih nalika nyarioskeun kapungkur abdi, salah sahijina ngeunaan kumaha rasana ditolak tina kuliah anu dipikahoyong. Abdi tamat SMA ti salah sahiji SMA anu pang alusna di daerah abdi, di Kedawung, Kabupaten Cirebon taun 2013. Abdi masih emut, waktos lebet ka PTN, aya 2 jalur umum, nyaeta SNMPTN sareng SBMPTN. Bédana téh SNMPTN ngagunakeun skor rapor jeung SBMPTN ngagunakeun ujian tulis sakaligus di sakuliah Indonésia. Dina waktos éta, urang diidinan milih maksimal 2 jurusan sareng universitas anu béda. Pilihan kuring waktu harita, boh SNMPTN boh SBMPTN taya lian ti STEI ITB jeung Teknik Informatika ITS. Pilihan kahiji mah ITB, kadua ITS. Hasilna, pikeun SNMPTN mah, rata-rata skorna 80, eleh ku sababaraha pesaing di luar sana anu sigana mah rata-rata skor raporna 95. Kuring teu héran kana éta hasil, sabab kuring milih 2 jurusan jeung paguron luhur kalawan. paménta kacida luhurna ti sakuliah Indonésia.