Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Trauma pas cilik iku iso wae gegowo sampek gede, tambah ono sing sampek tuwek barang yo ono. Tapi asline roso koyok nginiki iku iso diatasi utowo diiliangno ambek pirang-pirang cara. Tapi kabeh cara iku karek wong iku maeng cocoke ambek cara sing endi soale angger wong duwe sifat sing seje-seje maeng. Salah sijine yoiku ngelatih wong iku maeng ngadepi opo sing ditraumae nggal saitik, soale ambek ngelatih kebiasaan iku maeng gal saitik karo perkoro sing ditrauman'e iso bakal ilang traumae gal saitik. Nag jarene wong gerang biyen iku meh podo karo sawanen sing iso dadekno bocah cilik loro utowo keweden, mangkane wong biyen iku nag ono bocah sing wedinan ampek opo-opo mesti tambah diparekno utowo dijemokno ben ora wedi.