Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Yen dibayangke, urip dhewean kuwi nelangsane ora jamak. Apa-apa ditandangi dhewe tanpa ana kang ngelokke siji-sijia. Ning aja salah lho, jebulane urip dhewe kuwi bisa mbentuk karaktere awake dhewe lho, tuladhane mangkene. Urip dhewe bisa gawe awake dhewe mandiri, sebab kabeh kudu dipenggalih kanthi tumemen lan ditandangi dening awake dhewe kanthi pribadhi. Urip dhewe nglatih awake dhewe wasis anggone njupuk keputusan, kanthi urip dhewe kabeh pangagen-angen wis mesthi dipikirake bener lan klerune, mula awake dhewe bisa tambah wicaksana. Sing pungkasan, kanthi urip dhewe awake dhewe ora kanyut marang liyan, tegese uripe awakdhewe ora gumantung ana ing wong liya, sebab awake dhewe wis bisa nglakokake samubarang kanthi pribadhi lan mandiri.