Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Harita keur budak leutik keneh mindeng guyang di balong, urang jeung Dadan ngojay. Panya urang mah si balongna teh deet teu jero. Jadi pede weh guyang. Tapi pas geus nepi ka tempat balong eta, urang ngarasa ieu balong teh jero. Rada sieun soalna urang teu bisa ngojay, keur mah balongna sepi mun aya nanaon teh sieun euweuh nu nulungan. Mimitina mah ngojayna di sisi, masih oke teu kalelep. Tapi pas rada tengahan, urang teu bisa napak. Tuluy urang kukucibekan bari menta tolong sabari leungeun ka luhurkeun. Untungna teh si Dadan bisaeun ngojay, jadi urang ditarik ku si Dadan ka sisi. Sieuna teh aya arus tuluy ka bawa. Untungna teh salamet keneh.