Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Kakaraeun pisan mibogaan babaturan nu hampang leungeun, hampang leungeun teh sebutan jang jelema anu babari ngagunakeun leungeunna jang kekerasan, boh eta nonjok atawa sajabana nu intina mah ngalakukeun kekerasan ka batur. Ieu kaalaman pas urang rek naek angkot, babaturan urang teh awewe. Keur rek naek angkot pas dipanto asup, urang ditarik heula mimitina mah, tuluy ditampiling. Urang sabari ngusap pipi da lumayan tarik nampilingna. Tuluy nanya "Ku naon ari maneh ujug-ujug nampiling urang". Manehanana ngajawab bari susurungut, "urang heula nu asupna". Urang ku bakat ambek langsung ngomong "Anjing teh teu pira kitu, teu kudu nampilih oge atuh anjing sia mah kehed". Lantaran geus ditinggali ku batur, urang bedo naek angkotna oge jeung nungguan angkot nu sejen.