Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi mangrupikeun jalma anu resep ngobrol, khususna nalika nyarioskeun hal-hal anu kuring resep sapertos hobi, tuangeun, musik, sareng sajabana. Tapi aya hiji hal anu paling kuring benci nalika kuring ngobrol sareng jalma sanés, nyaéta kadang-kadang nalika éta jalma bungah nalika nyarios, ciduhna sok muncrat sareng kadang-kadang beunang raray atanapi leungeun kuring. Baheula kuring osok ngobrol jeung babaturan kuring, ayeuna babaturan kuring jadi bungah lamun manehna ngabejaan carita nu kaalama ku anjeunna, tapi lamun anjeunna ngobrol sok muncrat wae ciduhna, utamana dina waktu anjeunna ngobrol bari dahar. Sareng nalika kuring ngupingkeun anjeunna nyarios, kuring rada ngajauhan sabab kuring kantos keuna ku ciduh sareng anjeunna sadar yén teras menta hampura, kuring nyarios henteu kunanaon sanaos dina jero haté kuring ngarasa jijik pisan ku ciduhna. Sanggeus ngobrol, kuring langsung ka kamar mandi pikeun ngabersihkeun leungeun kuring anu kecipir ku ciduh.