Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Urip iku isine ora mok wong siji tok. Akeh wong sing duweni sifat sing bedo-bedo. Dadi, nag tau gelakno wong sing paling penting iku yo wajar wae ambek yo mesti kabeh wong tau ngelakoni perkoro iku. Tapi nag wes kadong kedaden kabeh wong kudu duweni sifat rumongso salah ben iso roso gelo teko wong sing paling penting iku maeng nang cepet ilang. Tapi roso koyok ngunuku ora kabeh wong duwe, dadi, sing duwe roso ngunuku saiki angel ditemokno. Mangkane nag wes kadung gelakno wong sing penting maeng nang gagih jaluk sepuro ambek rumoncooh salah. Soale nag ora gagih jaluk sepuro mesti iso dadekno loro ati terus ora rukun.