Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Kabeh wong kuwi ora mesti iso urip dewean amarga kabeh uwong duwe toleransi sing bedha marang rasa sepi. Nanging rasa ora nyaman iki uga ora ngerti bisa teka marang sapa wae. Kesepian iki ora mung bisa nimbulake rasa wedi, nanging uga bisa nimbulake rasa stres lan uga dadi pemicu marang babagan sing ora dikepengenake kaya rasa bunuh diri. Rasa sepi iki kadhang ora disebabake rasa individualisme sing dhuwur, nanging uga amarga keadaan kaya bencana alam lan wabah penyakit. Kamangka, awak dhewe kuwi wajib dadi kanca sing apik lan paham babagan keadaan kanca. Aja nganthi dadi wong sing egois ben kanca ora dewean lan stres.