Teks: Museum Langlayangan Indonésia, Jakarta Selatan
Tiket asup ka musieum hargana 25 rébu rupiah. Tempatna rada di jero gang (saleresna sanés gang leutik). Saatos mésér tikét, anjeun bakal diarahkeun ka hiji tempat sareng anjeun bakal ningali pidéo ngeunaan sajarah langlayangan. Aya hiji TV sareng seueur korsi ngajajar. Langlayangan ti sagala rupa wewengkon jeung nagara bakal dipintonkeun engké. Sanggeus lalajo, aya pemandu wisata anu mawa anjeun sabudeureun museum jeung ngajelaskeun asal-usul unggal langlayangan. Sabada réngsé nguriling, anjeun bakal dibéré kertas, kai, jeung benang. Jeung diajar nyieun langlayangan. Alias ​​engké anjeun bakal nyieun langlayangan sorangan. Tempatna geulis sareng nyaman. Geulis pisan, hayang cicing didinya, hehe. Ku jalan kitu, museum ieu milik pribadi anu tadina ngan hobi. Nu boga musium ieu imahna peuntaseun tempat langlayanganna (masih hiji gerbang jeung museum). Abdi hoyong ngalebetkeun poto kunjungan kuring, tapi kuring mendakan kuring ngan ukur nyimpen pidéo. Abdi badé nambihan engké upami kuring mendakan poto atanapi upami kuring nganjang deui.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

deskriptif