Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Ieu carita ngeunaan hiji waktu nalika kuring make baju sarua jeung jalma sejen sarta jadi pisan ngerakeun keur kuring. Kuring geus lila hayang meuli baju anyar jeung ahirna kuring mutuskeun pikeun balanja. Kuring bungah pikeun nyobaan baju anyar sareng panginten bakal janten baju anu pangsaena anu kuring kantos gaduh. Najan kitu, nalika kuring nepi ka kantor, abdi reuwas pisan ningali batur sapagawean make baju sarua jeung kuring! Urang duaan ngagem kaos biru sareng titik-titik polka bodas sareng katingalina sami. Kuring jadi reuwas jeung teu nyaho kudu ngomong naon. Kuring ngarasa pisan ngerakeun jeung teu nyaman. Sarerea di kantor neuteup ka kami sarta komentar ngeunaan kumaha urang duanana make baju sarua. Abdi henteu terang kedah nyarios naon sareng ngan ukur tiasa seuri isin. Kuring ngarasa pisan teu nyaman jeung hayang geura-giru ninggalkeun.