Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Ngentut nang ngarepe wong akeh se prasaku ora lapo-lapo. Nah sing biasane marakno wong isin yoiku nag ngetute maeng sampek muni banget utowo pas ambune basine megilan iku sing marakno wong isin, tapi nag ngetute iku adem ayem ora ono surane yo ora ono ambune yo ora masalah mergo ora ono wong sing bakal ngerti nag wong iku maeng ngentut. Tapi yo ono sing paling ngisine maneh yoiku nag wes metu suorone terus dibarengi ambek ambu sing basine megilan, iku yo tambah ora karoan isine, opo maneh nag pas kedaden nang ngarepe wong akeh yo tambah marakno wong isin terus marakno wong liyo sing ngerti iku maeng yo jember mergo nganggepe wong sing ngetut iku koproh.