Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi malu dalam bahasa Sunda:

Di sakola biasana lamun isuk-isuk sok aya guru anu ngabsen para murid, biasana ngaran satiap murid digeroan hiji-hiji teras muridna kedah nyaut "hadir" lamun manehna hadir. Abdi sok deg-degan lamun digeroan hiji-hiji kieu teh lantaran biasana sok era sabab sorana sok rada soak. Padahal dina jero hate mah geus ngabayangkeun ngomongna bakal kumaha tapi pas ngomongna kalahkah soak. Abdi sok era pisan, komo lamun diseungseurikeun ku babaturan. Biasana oge sok dilelewe ku babaturan. Pokona mah sateuacan ngomong teh kedah latihan heula supados pas ngagorowok teu ngerakuen diri sorangan. Sarua oge siga ngebut "kiri: dina angkot, lamun teu yakin biasana sok aneh sorana.