Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Masih inget keneh harita aya pangajian di Warungkondang, nyaeta di kecamatan. Ku sabab di pasantren mah euweuh kendaraan jang kaditu kadieu, biasana make angkot. Tapi lantaran harita mah geus peuting jadi indit balik teh kudu leumpang. Basa eta urang indit teh 5 an jeung santri nu sejen, indit saberes sholat magrib, geus lengkep pakeanana di samping jeung di kopeah. Pas indit mah rame sabab masih kaitung teu peuting teuing. Nah pas balik lumayan keueung lantaran batur-batur geus ngampih ka imahna. Aya hiji tatangkalan nu sanget pisan, ngaranna teh lame kohok. Jadi tangkal lame tapi bolong tangkalna, anehna teh masih keneh hirup si tangkalna teh. Pas ngaliwatan kadinya, sanajan teu jelas ninggalina tapi geus ngarasa hawa teu ngeunaheun. Langsung da eta mah kabeh lumpat ngabiritbit. Urang nu katinggaleun jauh sabab lumpatna teu bisa tarik da masih keneh leutik.