Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Urang salaku manusa anu lahir di indonesia boga hak jeung kawajiban na masing masing. Hakn na urang berhak keur ngarasa hirup aman tentram jeung nyaman ti sagala bahaya kekerasan ka asup di gebugan. Kolot anu kudu na jadi tempat paling aman keur budak na ayeuna teu bisa di andelkeun, sabab ayeuna kalah ka loba kasus kakerasan ka budak teh nu ngalakukeun kolot na sorangan. Loba rupa rupa alesan kolot na ngalakukeun eta tapi nya anu pasti eta teu bisa di benerkeun. Sakumaha budak nyieun kasalahan pasti bisa heula omongkeun lain maen teugeul siga preman. Lamun kitu wajar budak na ngambek jeung teu tarima yen kolot na lain kalahka jadi tempat aman tapi kalah jadi ancaman.