Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi pernah isin sabab nganjuk mayar angkot. Jadi, biasana mun ka mana-mana teh sok mayarna make cashless wae. Tah pas keur balik ka lembur, abdi teh teu nyepeng duit cash. Singhoreng mah poho pas naek angkot teh euweuh duit cash jang mayar. Pas rek mayar pake emoney teh si bapak supir na teu ngalartieun nu karitu. Mantak supir angkotna teh wios we ngaikhlaskeun abdi teu mayar da harita posisina jauh ka mana-mana. Tah ieu teh jadi pelajaran berharga. Di mana wae ge atawa ka mana wae ge kudu sadia selalu duit cash, antisipasi hal jiga kieu, katerbatasan fasilitas umum. Ku kituna, yuk biasakeun nyetok duit cash komo jang balanja atawa ongkos ka lembur mah!