Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Waktu kuring masih Koas, ditempatkeun salila sabulan di Puskesmas deukeut Pulo Madura, rada salah paham.

Jadi aya barudak anu muriang salila 3 poé tanpa alesan jelas. Ubar panas henteu tembus.

Ieu budak téh geus rumaja jadi datang sorangan. Kuring dikirim ka lab pikeun nyandak getih. Saparantosna kaluar hasilna siga demam berdarah, teras dipasihan obat teras di ajar nginum cekap, istirahat, jsb.

Lajeng Puskesmas réngsé. Hayang nutup. Kuring ngobrol sakeudeung jeung departemen rékaman médis. Alhamdulilah urang Madura.

Aya tuan-tuan anu asup ka poli ngadadak nanya di Madurai. Bu RM narjamahkeun ieu. Kurang leuwih ieu bapa nanya, saha nu nanganan budak tadi??? (ceuk ngaranna). Teu sangka manehna hayang nanya hiji hal, ceuk kuring éta kuring.

Émosi ujug-ujug naék, ngagelebug kana méja. Ambekna nunjuk ka kuring, Nurutkeun bu RM, naha kuring nyokot botol getih anakna????

Kuring henteu terang naon anu anjeunna nyarios salajengna, kuring tegang teuing pikeun nginget-nginget naon anu anjeunna nyarioskeun…

Kuring reuwas jeung oyag. Komo deui, urang Madura dina kalangkang mah teu sieun sok silih bacok.