Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Ambu iku ancene ono sing ngisine ambek sing nyenengno. Nag ambune wangi iku iso nyenengeno tapi nag ambune ora wangi iku iso dadi biasa ae, yo iso ae dadi ngisino wonge sing duwe ambu iku maeng. Tapi kabeh iku karek wonge nanggepine iku piye. Nag wonge iku nanggepi ambu sing ora enak iku maeng dadi aib utowo perkoro sing iso dadekno wonge medon statuse, yo bakal isin, tapi nag nganggep iku biasa wae yo ora masalah. Soale ancene kabeh iku karek wonge, masio sing jenenge ambu iku dianggep wong liyo dadi perkoro sing ngisin-ngisine tapi wong sing duwe ambu ora ngereken yo bakal biasa wae. Opo maneh nag wong iku biasane wes ngadepi perkoro ngunu yo tambah biasa wae.