Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Nag wong sing tau kleru nyeluk jenenge wong iku mesti yo ngeroso isin, tapi kudune nag wes kadung kleru nyeluk iku yo nang jaluk sepuro ben wonge iku maeng ngerti nag ancene klerune iku maeng ora disengojo. Terus opo maneh nag klerune maeng nang ngarepe wong akeh ambek konco-konco sing kenal karo wong sing kleru diceluk maeng yo tambah isin. Tapi isin iku maeng iso dadi nemen nag diterus-terusno mergo dadekno wong sing diceluk iku maeng tambah ora karoan pikirane. Nah siong tepak nag ancene kleru yo jaluk sepuro sak pantese mergo sing jenenge wong iku mesti ono klerune ora kok bener terus, wong nabi barang yo ono salahe kok opo maneh wong biasa.