Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Aku tau diguyu boca sak kelas polahe ora gawe seragam sak mestine. Yo ancene isin, tapi guruku ngandani, ora atek dipek ati polahe bocah-bocah kan ora ngerti masalahmu opo mangkane guyu awakmu. Masio awakmu nang motone bocah-bocah iku keleru tapi nang keadaan opo sing bok lakoni iku ora keleru. Dadi sak durunge isin iku yo kudu ngerti opo sing tak lakoni iki ancene ngisine awak opo ora. Janji sing dilakoni iku maeng ora kenemenen yo ora masalah opo maneh iku ono alasane sing kuat ambek iso digawe nguatno ati sing diisin-isin. Sing tepak ancene urip iku kudu ati-ati, tapi yo ojo sampek dadi wong sing kakean mikir sing akhire dadekno ora maju.