Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Cara sinau generasi jaman biyen kuwi kadhang ya marai trauma lan kosong amarga ora ana motivasi sinau sing ana wiwit cilik. Bocah jaman biyen kuwi didikane keras, nanging ya ana sing kebablasen lan ora ana sisi manusiawine kaya misale bocah lagi sinau malah diseseni kanthi bocahe nangis lan ilang apalane. Kamangka, bocah iki bakal ora duwe kesadaran kanggo mandiri lan sinau dhewe. Yen wis gedhe, proses sinau sing keras iki bisa dadi memori sing elek lan bocah bakah duwe pikiran yen sinau kuwi medeni lan ora ana gunane. Bocah bakal mikir yen proses sinau kuwi abot lan ora ana hasile sak liyane diseseni yen ana kesalahan.