Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Hirup ngalajang tangtuna pendapatan urang bakal maksimal jeung biaya nu kudu dikaluarkeun ge tangtuna bakal leuwih saeutik. Beda mun urang kawin, pas geus kawin pasti loba hal-hal nu henteu diduga-duga. Siga urang kudu nganjang ka imah mertua da ngadadak gering, tuluy mun pas aya acara gede siga lebaran urang oge kudu nganjang ka imahna. Eta ngabutuhkeun duit jeung waktu nu henteu saeutik. Acan deui mun urang teh kudu mayar dahareun, mun ngabujang mah cukup mayar jang urang sorangan, tapi mun geus kawin mah urang oge kudu mangmayarkeun pasangan, komo deui mun geus boga anak. Matak mun ngabujang ngeunahna teh urang bisa ngatur duit nu ku urang meunangkeun.