Teks: Abdi Muslim, sareng parantos ngahadiran sababaraha layanan Protestan di Garéja Kristen Indonésia. Pernah meuntas pikiran kuring saméméh ngeunaan kahayang ieu. Aya kahayang, tapi kuring masih boga mamang ngeunaan ngalakukeun eta. Nepi ka hiji poé, kuring ngajak salah saurang réréncangan kuliah anu ogé muslim, ngariung jeung réréncangan Protestan ka GKI, dina poé Minggu soré. Mimitina, kuring henteu terang pisan ngeunaan ritual sareng prosedur pikeun babaturan Protestan. Tapi sanggeus poé éta, saeutik demi saeutik kuring nyaho. Leres aya paribasa anu henteu terang anu anjeun henteu terang. Nalika babaturan organisasi kuring manggihan yén kuring kakara balik ti garéja, kuring seuri jeung sieun yén kuring bisa ngarobah. Tapi aranjeunna salah. Gantina lemah, iman kuring kana naon anu kuring yakin beuki gedé. Ningali penganut agama sejen anu tartib jeung rajin ibadahna, kuring ngarasa isin lamun henteu oge rajin ngalaksanakeun ibadah agama kuring.
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk gaya penulisan yang ada di dalam teks di atas?
Jawaban:

narasi