Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Harita pas urang muka kulkas jeung manggihan dahareun nu geus busuk oge bauna teu ngeunah, urang ngarasa geuleuh jeung teu nyaman. Rasa sieun jeung mual oge muncul dina diri urang pas urang mikirkeun bau jeung rasa dahareun nu geus tercemar ieu. Urang oge ngarasa kuciwa ka diri urang sorangan lantaran geus ngantepkeun dahareun eta lila teuing dina kulkas. Urang mutuskeun jang ngaberesihkeun dahareun nu busuk ieu ku cara nyokot sarung leungeun jeung miceun dahareun nu geus ruksak oge beracun ieu. Ti saprak eta urang mikir leuwih alus jang mastikeun kadaharan henteu kapiceun sacara sia-sia. Urang mutuskeun jang meuli bahan dahareun anu seger jeung sehat, nu bisa ku urang gunakeun jang masak dahareun nu ngeunah oge bergizi.