Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Wong ngetut iku asline ora isin. Tapi ono ae sing isin mergo ngentut nang panggonan rame utowo umum. Nah sing garai isin iku maeng ora kok mergo entute, tapi mergo keadaane sing iso marakno wong sing ngetut iku iso isin, contohne ngentut nang panggonan sing ancene iso marakno wong iku maeng isin, yoiku pas kumpulan utowo pas acara sing ancene penting. Terus ono maneh yoiku nag sampek entut iku munih bangete megilan sing akhire marakno wong sing ono nang pinggire iku maleh kringi ambek entute maeng. Nah nag sampek koyok ngunuku mesti iso dadekno wong sing ngetut iku isine pol mergo iso ae dianggep wong sing kringi ambek entute maeng koyok wong koproh.