Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Hiji poe, saurang murid nu ngaranna Ali keur ngobrol jeung babaturanana di kelas. Ujug-ujug, Ali nyieun kasalahan bari nyarita jeung babaturanana mimiti seuri kaluar nyaring. Ali ngarasa era pisan sarta nyoba nyumput di tukangeun meja na. Anjeunna ngarasa pisan teu nyaman jeung hariwang ngeunaan naon babaturanana bakal pikir ngeunaan manehna. Sanajan kitu, sanggeus sababaraha waktu, Ali sadar yen naon anu anjeunna lakukeun salah teu bener hiji hal badag. Anjeunna nyobian teu mikir ngeunaan respon batur sareng museurkeun kana dirina. Manehna nyoba tetep tenang jeung ngobrol jeung babaturanana saperti biasa. Ahirna, Ali mimiti ngarasa hadé tur bisa neruskeun poena dina karapihan. Manehna sadar yen kasalahan teh ilahar jeung babaturanana bisa poho ngeunaan eta. Anjeunna oge nyobian ngarawat dirina oge sareng ngahargaan dirina.