Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Jaman kuring alit, kolot kuring sering ngagero kuring kusabab kasalahan anu teu penting. Meureun intina mah lain nyeuri tapi nasehat. Anu ngajadikeun naséhat ieu kaleuleuwihan nyaéta yén éta rada kasar dina pangiriman. Hal ieu ngajadikeun kuring sieun lamun kuring ngalakukeun nanaon, sieun di scolded lamun tétéla kuring ngalakukeun salah. Nalika kuring dewasa, kolot kuring henteu deui nyéépkeun kuring pikeun kasalahan anu teu penting sapertos baheula. Ayeuna langkung diarahkeun pikeun ngabenerkeun kasalahan anu parantos dilakukeun. Sanaos kolot kuring beuki hadé, sateuacan kuring terang, aya anu salah sareng kuring. Nalika kuring dewasa kuring sadar yén kuring budak anu sieun ngalakukeun hiji hal. Naon waé éta. Sanaos tindakan éta mangrupikeun hal anu leres. Kuring sering janten overthiking kusabab kasalahan leutik anu kuring lakukeun. Mun kieu mah pasti stres.