Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Ulan wingi pas aku karo koncoku iku dolan nang Kampuse konco pas biyen SMA sing ono nag Kota Pahlawan. Nah deke iku maeng moro-moro pengen takok nang bocah sing ancene dolanan nang gazebo kampus. Nah pas iku maeng deke iku takok koperasi. Nah nang kono ambek bocah sing ono nang gazebo maeng iku dikandani nnag nang gurine mesjid iku ono. Tapi bocah sing ngandani maeng iku ora ngerti nag sing dimaksud koeprasi ambek koncoku iku sing dodol jajan ambek banyu. Tibake pas mrono koncoku ora atek delok tulisane langsung mlebu ambek ngomong "mbak banyu siji sing adem yo" terus karo mbake jawab, "mas nang kene iku mok dodolan klambi tok ora dodolan jajanan". Terus koncoku maeng isin ambek ngaleh soale sing jenenge koperasi panganan nang kono iku ora iku, tapi ono sing nang pinggire Rektorat.