Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Rasa sedih nalika ditinggal kaluwarga seda iku ora bisa langsung ilang. Ana rasa nyesel sing ganjel ing ati. Nanging urip ora oleh mandeg saka kono wae. Supaya ora bgerasa sedih lan nyesel terus bisa golek kegiatan sing akeh kanggo nyelimur. Nanging tetep ora lali kanggo dungakne saben mari sholat supaya dalane wong sing wis seda iku dipadangke karo Gusti. Saliyane iku yen ana wektu bisa nekani ing kuburane kanggo ndungakne langsung. Mula, yen ana sadulur wis seda kudu gelek ditekani ana ing kuburane kanggo didongakna. Senajan ora bisa terus ing kuburan, uga bisa didongakna liwat omah nalika saben mari sholat.