Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Ngaji teh geus jadi kabiasaan di pesantren. Dina sapoe aya kana 5 kalina ngaji geus mirip jeung sholat anu 5 waktu. Waktu ngajina oge sok saenggeus sholat. Lamun rek ngaji urang sok geus nyiapkeun 30 menit saacan adzan, jeung geus dina kaayaan suci sabab geus wudhu. Indit heula ka mesjid sabab waktuna sholat, geus tidinya tara ka kobong deui, tapi langsung ka madrasah jeung nu sejenna. Sabab madrasah jeung masjid pagigir-gigir, jadi teu kudu make heula sendal, da kari ngalengkah tina lantai masjid ka lantai madrasah. Ngaji oge tara lila waktuna, paling ngan sajam ge geus beres. Biasana geus ngaji urang jeung nu sejenna sok sare atawa ngapalkeun.