Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Kamari pas poe salasa urang getol belajar, kusabab poe senen rek ujian pendidikan kewarga negaraan. Ujian na mah muka buku, tapi guru ieu mah tara merekeun kisi-kisi jadi weh teu apal bakal kaluar nu mana. Pokona mah urang ngapalkeun ti bab hiji nepika bab lima. Pas ujian kabeh anu ku urang di apalkeun aya, jujur urang bungah pisan jadi teu sia-sia geus giat belajar teh. Padahal urang belajarna peuting samemeh sare, tapi kabeh anu di baca teh aya kabeh. Pas ujian urang tinggal mindah-mindahkeun anu aya di buku, pokona mah ti bab 1 nepika bab 3 jawaban na teh. Urang diuk pang tukangna kusabab babaturan kelas urang mah sok nyolek tonggong urang make pulpen, da hayangeun nariron. Waktuna can angges tapi urang geus angges ti heula, urang geus yakin bakalan meunangkeun nilai alus. Pas geus dua mingguan lewih terus aya jadwalna pelajaran pendidikan kewarga negaraan, akhirna si ibu guru merekeun hasil ujian na. Urang meunangkeun nilai 93, di kelas ngan aya dua nu lulus. Kahiji urang anu nilaina 93 kadua si nanda 85, urang bungah pisan lulus ujianna jadi teu kungsi remedial.