Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Ora gampang duweni kaluwarga sing wis pisah dhewe-dhewe. Iki uga dialami karo kancaku, Jihan. Ndek wulan wingi, Jihan dikabari kalo kaluwargane yen Bapak lan Ibune akhire mutusake kanggo pisah amarga wis ngerasa ora pas kanggo urip bareng-bareng. Ning omahe, klambine Bapake wis diusungi. Bapake mulih ning omah asline yaiku ing daerah Salatiga. Yen Ibune pancet manggon ana ing omah sing saiki. Jihan mung bisa pasrah. Dheweke uga wis diwenehi pilihan kanggo melu Bapak utawa ibu. Jihan milih kanggo melu Ibu wae. Sakjane Jihan ya sedih, nanging dheweke mung bisa donga supaya wong tuwane bisa tetep urip bagya senajan wis ora bareng maneh.