Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Lamun peuting-peuting, beurit-beurit teh biasana kaluar jeung lalumpat meuntasan jalan. Malah teu saeutik nu ahirna teu kahaja kageleng ku kandaraan nu ngaliwat. Wanci isukna, di jalan-jalan geus loba beurit anu paéh, aya anu awakna bécék, sirahna rata, aya anu organna nyembur kaluar, getihna kamana-mana, jijik pokona mah. Meureun ku sabab loba nu ngarasa jijik oge, ahirna eweuh nu berinisiatif ngabersihkeun atawa nyingkirkeun eta beurit ti jalan-jalan. Teu jarang bangkai beurit jadi rata dina aspal jalan lantaran sering teuing kageleng kandaraan. Tapi aya kalana ogé kajadian dimana kiwari aya bangkai beurit di jalan, teras isukna leungit sarta jalan beresih sakumaha biasana.