Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi malu dalam bahasa Sunda:

Kuring ngalaman ti kuring leutik nepi ka ayeuna. Waktu éta kuring dilahirkeun kalayan autisme sareng gaduh telat pidato dugi ka yuswa 5 taun. Waktu harita kuring diajar nyarita jeung mimiti lancar kira-kira umur 7 taun. Tangtos kuring masih di TK sareng nalika umur 6 taun kuring kedah ngulang deui TK salami sataun kusabab kuring henteu lancar nyarios janten kuring kedah umurna sareng adina sorangan anu umurna ngan ukur sataun. Waktu éta kuring teu ngarasa éra sabab kuring masih teu ngarti, tapi nalika kuring kelas 2 SD kuring mimiti ngarasa éra nalika kuring terang yén adi kuring sakelas sareng kuring. kudu narima kaayaan nu ku kuring di alaman sanajan kuring sabenerna lain sakola. Salian ti ngalaman telat dina nyarita, kuring pernah baseuh ranjang boh nalika kuring keur sare jeung nalika kuring indit ka luar maén. Nalika kuring indit ka maén Kuring ngalaman eta 2 kali, nalika kuring sabudeureun 5 jeung 7 taun. Sedengkeun nalika saré kuring ngabaseuhan ranjang nepi ka umur 9 taun ku kituna dina waktu éta kuring kudu make lapisan tina sawah jeung lawon supados kasur teu baseuh sabab dina waktu éta teu aya popok ukuran jumbo pikeun barudak.