Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada jijik dan panjangnya 1 paragraf.

Meureun aya loba carita nu urang ngalaman tur mibanda eta menarik pisan pikeun dicaritakeun ka batur. Kawas carita ti budak leutik, kenangan ulin jeung babaturan budak leutik, atawa kenangan urang nongkrong jeung kulawarga. Hal-hal ieu kudu pinuh ku carita gumbira, sedih, pikaseurieun, jeung sajabana. Tapi tong pernah nyaritakeun hal nu pikageuleuhen ka jalma. Nyaritakeun carita-carita anu pikageuleuhen bisa dianggap kurang ajar ku batur. Kalolobaan jalma teu resep carita nu pikageuleuhen. Ngadenge hal-hal nu pikageuleuheun bisa nganyenyerikeun hate, keuheul, malah bisa nyieun jalma seueul jeung pusing ku ngabayangkeun kajadian-kajadian pikareueuseun dina carita. Jalma-jalma bisa ambek lantaran urang nyaritakeun kajadian atawa carita nu pikageuleuhen.