Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pangalaman ngerakeun nalika urang nuju ospek jurusan. Waktu harita dititah ngumpulkeun gelas anu masing-masing geus dibéré ngaran, dikumpulkeun dina bunderan jeung dibagikeun bubur kacang hejo. Pikeun ngasingkeun waktos, tungtungna gelas dikumpulkeun heula sacara acak sareng bakal dipulangkeun ka anu gaduh nalika réngsé. Tapi teu acan kabagean sadayana, tetela gelasna kirang, kirang langkung aya tilu jalmi anu can kenging gelasna. Sugan babaturan kuring teu kabagean the pedah teu mawa gelas, padahal mah da kabeh ge mawa. Teras panitia naroskeun dimana gelas rerencangan kuring. Tétéla gelas anu dicekel ku kuring teh boga babaturan kuring.  Teras kuring mastikeun yén kuring nyandak gelas nu kuring. Panitia nganggap aya sababaraha pamilon anu henteu mawa gelas. Saatos kagiatan réngsé, kuring balik deui ka basecamp sareng nyadar yén gelas kuring masih aya dina kantong kuring. Isin nginget-nginget tapi untungna henteu seueur anu terang perkawis ieu.