Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Pas bade aya pangumuman saha wae siswa anu bakal lolos asup perguruan tinggi ngaliwatan jalur rapot, urang sadayana dikumpulkeun ku sakola di hiji ruangan. Teu kabayang kumaha erana abdi pas diumumkeun teu lulus, ieu hartina abdi kedah siap-siap deui kanggo miluan ujian, papanggih deui jeung ujian jeung soal-soal latihan. Rasana hoyong ambek, tapi teuing ambek ka saha. Abdi oge mulai ngarasa kaduhung beut milih jurusan eta, padahal jigana lamun abdi nyandak jurusan anu sanes bakal tiasa lulus. Abdi oge ngarasa lebar naha ngan milih hiji pilihan jurusan di SNMPTN, padahal dipasihan kasempetan milih dua jurusan. Tapi abdi mulai narimakeun sagala takdir anu geus dituliskeun ku Alloh.