Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Lamun keur pere sakola urang teh sok neangan duit keur nambah nambahan duit pikeun jajan jeung meuli kabutuhan sakola sejen sangkan henteu menta ka kolot wae. Urang biasana sok milu pagawean anu bebas di waktu libur sakola salah sahiji na urang sok milu gawe jadi SPG dahareun biasa na dahareun na mangrupa chiki atawa susu anu dina kotak tea, ieu biasana urang jual di tempat tempat anu rame misalkeun di car free day lamun di poe minggu isuk isuk. Basa poe harita urang erek mangkat gawe siga biasana saenggeus 2 poe urang teu gawe kusabab gering, ari pas tepi di tempat na urang teh reuwas kusabab urang geus aya geus di ganti ujug ujung ku jelema sejen. Urang teh ambek jeung kuciwa pisan kumaha bisa pagawean urang di cokot ku batur tangpa aya anu ngabejaan ka urang heula samemehna. Urang nanyakeun ka bos kunaon kawas kieu, tapi ceunah ieu kusabab urang teu asup sababaraha poe, padahal urang teu asup kusabab gering jeung enggeus izin.