Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Harita datang ka kawinan mantan sorangan teu jeung babaturan atawa mawa kabogoh sabab can boga kabogoh deui. Di tempat kawinan teh geus hayang balik teu kuat loba babaturan sakolaan nu nyeungseurikeun, komo deui pas ditanya "Iraha maneh kawin?" "Ih karunya teu laku-laku". Urang ngan saukur seuri, da padahal mah keur nyiapkeun diri. Tidinya geus teu nyaman ku obrolan-obrolan babaturan, langsung indit geus beres mah nu penting geus panggih jeung pangantenna mun urang teh ngahadiran. Pas turun di panggung ge kalakah digeroan titah dipoto bareng jeung mantan, pajar teh jang kenang-kenangan. Urang sieun nyieun teu nyaman ka panganten, jadi harita langsung buru-buru balik.