Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Rasa kasieun ku sabab demam panggung tangtuna tiap jelema beda-beda, beuki sieun biasana beuki parah. Nu dirasakeun mah unggal rek tampil teh sok mules wae jeung nyeuri beuteung, tungtungna bulak-balik ka toilet. Teu ngan saukur nepi dinya hungkul, suku oge mindeng hese digerakeun padahal geus kuduna maju. Nu paling parah demam panggung teh pas keur lomba volly, ari volly mah teu bisa cicing wae ngajentul di tempat, aya kalana urang oge kudu rotasi. Ieu paling sieun pisan ku sabab loba nu nongton, malah ditongton ku sa-kecamatan. Penontonna oge ngulilingan para pamaen nu keur lomba, ditambah jorowokan di penonton nu beuki sieun.