Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Poé ieu miéling poé kamerdékaan Indonésia, sim kuring jadi wawakil anu nepikeun sajak di hareupeun sakumna murid.  Kuring parantos ngapalkeun sajak kuring tapi kuring masih gugup. Kuring ogé parantos ngalaksanakeun sagala rupa cara pikeun ngaleungitkeun rasa gugup kuring, tina nginum inuman anu manis sareng tuang permen. Nalika ngaran kuring disebut, kuring leumpang ka panggung lalaunan. Rasa kasieun kuring beuki gedé nalika kuring ningali sabaraha murid anu ningali ka kuring. Leungeun kuring kesangan, tapi kuring nyobian nyeuseup sareng ngaluarkeun napas lalaunan sababaraha kali. Kuring nutup panon kuring sareng nyobian ngabayangkeun yén anu ningali kuring ayeuna nyaéta pepelakan, sanés jalma. Sareng saatos kuring muka panon kuring, kuring tiasa maca puisi kuring kalayan lancar tanpa gugup sama sekali.