Teks: Ti kajauhan ieu, Bumi sigana henteu penting deui. Tapi keur urang, éta carita sejen. Tingali deui titik éta. titik éta disebut 'di dieu.' Éta imah. Éta kami. Dina hiji waktos éta sadayana anu anjeun dipikacinta, saha waé anu anjeun terang, sadayana anu anjeun kantos nguping, unggal jalma anu kantos hirup, hirup kaluar hirupna. Sadaya kabungahan sareng kasedih urang, rébuan agama, pamikiran, sareng doktrin ékonomi anu soleh, unggal pemburu sareng pamburu, unggal pahlawan sareng pengecut, unggal pembina sareng penghancur peradaban, unggal raja sareng patani, unggal pasangan ngora cinta, unggal indung sareng bapa, unggal anak cita-cita, panemu jeung penjelajah, unggal guru soleh, unggal politisi busuk, unggal "béntang ibadah", unggal "pamimpin hébat", unggal santo jeung dosa sapanjang sajarah spésiés manusa cicing di dinya, dina titik lebu anu ngambang di dinya. pancaran cahaya. Bumi mangrupakeun panggung leutik pisan di tengah arena kosmis lega. 
Pertanyaan: Apakah mode retorika yang cocok untuk teks di atas?
Jawaban:

narasi