Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Karasa sedih lamun hirup sorangan jauh ti batur teh. Unggal isuk-isuk samemeh indit gawe kudu beberesih imah nu karebul, disapuan jeung di pel. Geus tidinya nyeuseuh baju anu numpuk jeung moekeun. Baju nu kamari anyar nyeuseuh ge kudu di setrikaan ku sorangan. Tuluy lamun aya karusakan siga lampu atawa kenteng bocor kudu kusaha deui lamun teu ku sorangan. Pernah, hiji waktu mah genteng bocor dina kaayaan hujan gede. Kapaksa kudu naek heula kaluhur, bari sieun ku guludug ge dipaksakeun. Tuluy lainna jadi bener genteng teh, malah nambahan gede bocorna sabab katincak genteng nu sejenna da geus rada rapuh. Akhirna mah nungguan rada raat heula tuluy nitah ka tukang ngomekeun.