Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Aku duwe konco sing kerep ngutang neng konco-koncone, termasuk awakku. Koncone iki bukane ora dhuwe duwit. Dheweke itungane seko golongan sing dhuwe. Nanging dheweke dhuwe kebiasan lali gowo dompet. Yen misale, goyo dompet dhewe kerep banget ora gowo duwit tunai. Padahal, awak dhewe kui areng banget jajan neng restoran utowo neng mal. Awak dhewe kerep mangan neng pinggir dalan. Padahal neng kono kui bayare kudu nganggo duwit tunai, ora iso tranfers utowo nganggo kertu. Makane kui, koncoku sing kui kerep banget ngutang. Nanging masalahe, dheweke kui kerep lali. Awak dhewe kui biasane neng dolan mesthi cah 5. Papat konco liyane kui tau ngutangi dheweke kabeh sing jumlahe luwih tekan 200 ewu. Dhewek langsung isin pas diandani ngono. Sesoke, utang-utange langsung dilunasi.