Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Lamun urang ngalaman kajadian anu kirang ngeunah sapertos disiksa ku batur urang kedah wani jeung tegas nyanghareupan jalmi anu ngancem jeung nyiksa urang. Ulah nganggap urang nu salah lamun urang teu ngalakukeun hal anu macem-macem ka batur. Urang oge tiasa ngalatih diri urang ku kamampuan fisik sapertos silat supados teu aya jalmi anu wani macem-macem ka urang. Ulah poho oge nyatet nomer anu penting anu tiasa urang pentaan tulung lamun ngalaman kajadian anu kirang ngeunah. Komo awewe, biasana sok dianggep lemah ku batur lantaran rentan pisan janten korban. Biasana sok aya komisi anu tugasna ngalindungan awewe jeung budak leutik anu kaancem ku batur di sakitarna.