Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Sabab kuliah di paguron luhur, otomatis urang oge kudu perlu laptop. Harita urang dipangmeulikeun laptop hasil tabungan indung jeung bapak tuluy nginjeum oge ka lanceuk. Geus kakumpul duitna dibeulikeun laptop anu urut. Hiji waktu ku urang laptopna dibawa ka kampus, tuluy pas keur sholat dzuhur ku urang kantongna diteundeun dipangtukangna pisan. Saberes sholat teh kantongna muka, tuluy pas ditinggali laptopna geus euweuh tina kantong. Urang masih cengengesan sabab masih mikir sigana disumputkeun ku babaturan urang. Nepi ka asrama urang nelepon indung urang ngabejaan laptop leungit, tidinya urang teu bisa nahan cai panon, urang ceurik sabab nguciwakeun kolot lantaran teledor neundeunna teu tarapti. Hasil nabung kolot teh leungit harita keneh.