Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Urang balik ka imah ku rasa bungah pisan kacida, sabab urang bisa katarima di paguron luhur. Ditambah di kulawarga urang acan aya anu jadi sarjana, rata-rata teh lulusan SD. Di sajajalan balik, urang rada ceurik nganuhunkeun ka Allah, dibere jalan sarua jeung nu dipikahayang urang. Nepi imah teh pas pisan waktu magrib soalna inget keneh aya sora adzan, kabeneran da imah urang hareupeun masigit. Urang asup ka imah langsung manggihan indung, bebeja yen urang teh katarima di paguron luhur. Reaksi indung datar, teu bungah teu reuwas atawa kumaha wae ge. Ngan ceuk indung urang cenah tadi aya guru nu nelepon ngabejaan yen urang teh lulus ka paguron luhur.