Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Wong sing urip nang dunyo iki mesti tau ngelakoni perkoro elek, mboh iku disengojo utowo ora disengojo. Nah wong sing tau ngelakoni elek nag ancene wong iku maeng ora kulino ngelakoni elek mesti wedi ngelakoni perkoro elek iku maeng, nah nag wes kadung biasa ngelakoni perkoro elek iku maeng, yo ora ngiro wedi konangan mergo deke iku wes dikenal karo wong-wong sing ono nang pinggire nag penggaweane iku ngelakoni perkoro sing elek. Nah seje maneh ambek wong sing terkenal nang lingkungane nag deke iku wonge apik, yo jelas nag konangan ngelakoni perkoro sing elek mesti isine megilan. Mboh iku ora sengojo utowo sengojo mesti bakal ngelekno deke.