Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada kaget dan panjangnya 1 paragraf.

Wong tuwo kui kahe sing sepakate yen bandha sing paling berharga kanggo dheweke kui anake. Opo meneh yen anake wis gedhe utowo wis arang ketemu, wong tuwo bakal ngeroso kelangan banget. Dheweke kaget yen anak sing dirawate seko cilik kui ora perlu bantuane dheweke meneh kanggo urip. Anake wis iso mandiri lan duwe penghasilan dewe. Wong tuwo ora nyangka yen anake bakal gedhe secepet kui. Akeh seko wong-wong tuwo kui getun ora nyelake wektu luwih akeh pas anake isih cilik. Dadi ben awak dhewe sebagai wong tuwo kui ora getun mengko-mengkone, awak dhewe kudu nyelake wektu kanggo anake dhewe sak akeh-akeh sak durunge dheweke mandiri.