Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Isuk-isuk keneh urang dianteurkeun ku indung bapak ka Asrama sabab rek ngamimitian kuliah. Urang dianteurkeun kana motor dibonceng ku bapak, sedengkeun mamah dibonceng ku mas Yono. Harita rada lumayan oge babawaan ti imah siga magic com, baju, jeung dahareun ngameh teu pati teuing jajan. Geus nepi ka asrama teu lila baralik deui urang ditinggalkeun, urang nganteurkeun ka handap bari nahan supaya teu ceurik. Tuluy urang naek ka kamar deui, rada ngahuleng sabab biasana di imah rame ayeuna mah jadi sepi euweuh batur. Meureunan lamun urang gering teh euweuh nu nguruskeun da jauh tisasaha. Tapi urang sedihna teu lila, sabab kaayaan kieu pernah dialaman oge ku urang pas urang pasantren keur SD.