Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi émut pisan, nalika yuswa 10 taun abdi ngiringan pasanggiri nyanyi sareng réréncangan abdi. Waktu keur leutik mah abi teh isinan pisan jelemana teh, jeung sieun mun kudu némbongan beungeut di hareupeun jalma réa teh. Waktu éta, kuring gugup, kuring ceurik sarta turun ti panggung. Kuring nangkeup indung kuring sabab éra kuring ceurik di panggung. Wali kelas kuring ogé datang ka kuring, ngahibur kuring, sareng nyarios yén éta henteu kunanaon. Tapi ujug-ujug babaturan kuring datang, ngaranna Mia, manéhna turun panggung sarta ngadeukeutan kuring. Manehna datang ka kuring bari nyepengan leungeun kuring, “Ulah sedih deuinya, kuring bakal ngiringan anjeun di panggung, yu urang naék deui?"  ajakna. Ujug-ujug gugup kuring leungit, kuring tuluy nuturkeun ajakan Mia pikeun naék panggung deui.