Klasifikasikan teks sebagai salah satu kategori berikut:
- fear
- disgusted
- sad
- happy
- angry
- surprise
- shame
Teks: Urang kuliah di salah sahiji kampus nu aya di lembur urang, mimiti asup mah katempona babaturan kelas teh barageur. Samester kahiji mah biasa wae, ngerjakeun tugas babarengan, silih tulungan, sok ngajakan balik bareng, jajan bareng, jeung jalan-jalan bareng. Samester tilu geus mulai kanyahoan sifat aslina tiap babaturan urang, nu hayang na teh niron areumbung usaha. Bodona urang unggal harayang niron ku urang sok di bere,urang elehan pisan ku jelema. Urang sok ngarasa bisi teu boga batur mun teu merekeun jawaban tugas-tugas, nepika samester lima ku urang di turutan wae kahayang maranehna, tapi lila kalilaan mah urng teh ngarasa di rugikeun, komo mun keur ujian maranehna sok ngaganggu urang menta jawaban, padahal ujianna muka buku. Urang mulai ngajauhan saeutik-saeutik pas akhir samester lima teh, eta mah unggal ujian pan urang sok di hareup diukna deukeut pengawas, maraneh na teh pada ngaromongkeun urang di tukangeun. Terus teu lila urang di jauhan, urang asa hanjakal ti mimiti kalah merekeun wae jawaban jadi weh kabiasaan kalah jadi ngarugikeun urang sorangan. 
Kategori:

sad