Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Asline roso sedeh sing dialami bocah-bocah polahe ketolak mlebu universitas iku ora perlu. Soale opo? nak universitase iku nolak artine awakmu iku ora jodoh ambek universitas maeng. Jajalo nang universitas liyane, engko lak mesti ketemok universitas sing gelem nerimo opo onone awakmu. Nag awakmu tetep mekso nag kampus iku yo bakal loro ati maneh. Mangkane wes ora atek sedeh polae getolak mlebu kampus. Kampus loh isek akeh, dadi wes ora atek sedeh, ilangno sedehmu iku, urip ojo itik-itik sedeh, itik-itik sedeh, dadi generasi enom iku ojo gampang sedehan. Mosok sedeh polahe getolak mlebu universitas. Mbok yo sedeh iku sing berkelas titik ngunuloh.