Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi kantos ngalaman waktos SD. Oké, abdi terang, meureun naon anu bakal kuring carioskeun henteu goréng sapertos carita anu sanés. Sabab baheula mah mun keur SD mah geus biasa, kolot kuring nyaho ampir kabéh babaturan sakelas, kolot kuring nyaho guru-guru didinya malah ngajak datang ka imah kuring, kolot kuring kenal pisan ka kolot babaturan kuring. jarak sakola ka imah teu jauh teuing jeung sajabana. Alhamdulilah dugi ka ayeuna abdi masih keneh rerencangan sareng rerencangan SD. Nanging, upami kuring émut yén kuring ngalaman hal anu teu disangka-sangka, anjeun tiasa nyarios bullying, hal anu teu pikaresepeun pisan, pelecehan jsb. Ieu anu kajantenan kana rambut keriting kuring. Sok ngomong "bulu mie !!", "bulu keriting !!". Jeung aneh, salah sahiji babaturan kuring nanya serius "Sebut mie bulu téh landihan pikeun anjeun?". Naon anu anjeun pikirkeun???? Kuring geus pernah ngabales kecap maranéhanana. Kuring ukur bisa cicing bari neuteup kosong.