Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Teu gampang pikeun nanemkeun kabiasaan ngantri ka warga nagara Indonesia, perlu aya sosialisasi jeung edukasi di masarakat ngeunaan budaya ngantri, kadang budaya ngantri sorangan diremehkeun. Lumrahna, budaya ngantri bisa diterapkeun ka hiji jalma nalika budak leutik atawa geus dewasa. Kabutuhan pikeun pamahaman pentingna prioritas kapentingan umum leuwih diri. Eta sababna budak leutik kudu biasa ngantri ti leuleutik. Aranjeunna kedah diajarkeun ngeunaan simpati sareng empati ka batur. Kabiasaan ieu tiasa diajarkeun ku cara ngalaksanakeun langsung di fasilitas umum. Ku cara kitu, budak leutik bakal biasa ngantri nepi ka dewasa ieu anu ngaran ngawangun hiji kabiasaan. Memang urang Indonesia masih butuh proses anu lumayan lila pikeun ngabiasakeun budaya ngantri, tapi lain hartina teu bisa kabiasa. Urang ngan kudu ngabiasakeun jeung boga kawani pikeun negor saha wae nu norobos antrian, salila uranggeus bener teu salah oge lamun urang ambek lamun antrian di sorobot sangeunah na.