Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Abdi nembe diondang kana mundur anu dipimpin ku pandita Jesuit. Sateuacan acara, abdi naroskeun ka Bapa, naha anu non-religius/mantan muslim tiasa ngiringan? Sareng wilujeng sumping. Malah kajadian ieu tétéla lintas agama, aya ogé atheis/agnostik, ogé Budha jeung Muslim. Kuring datang jeung euweuh ekspektasi. Kuring ogé "teu percaya", (rada) sering kana alkohol, mindeng handap sarta gampang dipangaruhan ku énergi négatip. Romo muka acara kalayan naroskeun ka para peserta supados henteu ngado’a sapertos rutin. Anjeunna ngajelaskeun yén Gusti ayeuna kajebak dina sababaraha definisi agama. janten langkung sae pikeun nyerah sadaya anggapan urang di awal. Saatos saminggu, anjeunna nawiskeun pendekatan pikeun 'ngarasa' Gusti dina tiiseun. Pikeun jalma anu teu nyaman jeung kecap Allah, anjeunna wilujeng sumping pikeun ngaganti eta ku alam semesta, cinta & perdamaian. Dina program semedi dinten kamari, nalika kuring nyobian cicingeun, kuring nyobian nanya ka tiiseun sorangan, "Gusti, anjeun aya?". Kuring masih teu boga jawaban nu pasti, tapi tiiseun geus cukup pikeun mawa katengtreman keur kuring, nu mindeng dikurilingan ku amarah. Éta rasa katengtreman, sababaraha kali ngajadikeun kuring ngeclak cipanon, sawareh alatan kasedih nalika ngeunteung kana lalakon hirup, tapi ogé cipanon anu lain ku kasedih.