Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Baju kabaya urang geus tilu poe leungit, padahal sainget urang mah geus di seuseuh. Unggal-unggal rek di pake pasti eweh, urang geus neangan kamana-mana nepika nyalahkeun indung urang. Soalna kabaya eta pamere nini urang anu geus maot, urang sok panik jeung sedih mun kabaya eta leungit. Terus teu lila indung urang ngajakan meuli kabaya anyar, tapi urang tetep neangan kabaya ti nini urang. Kabayana teh terakhir make pas wisuda, tapi urang inget pisan geus di seseh. Ngan urang teu inget iraha nyeuseuhna, mun indung urang mah rumasa teu nyeuseuh ceunah. Geus lima poe kabaya urang leungit, aya nu nelpon urang tapi nomor anu teu ku urang wa'uh. Pas di angkat teh ceunah ti tukang laundry, terus pas urang geus nyokot cucian urang anu di laundry urang muka, jeung nempoan unggal baju teuteula aya eta baju kabaya didinya. Urang langsung gogoakan ngagoroan indung urang, ku banding atoh manggih baju kabaya anu ku urang teangan.