Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Etika jeung tatangga anu séjén nyaéta, lamun tatangga gering, urang kudu nganjang ka imah manéhna, ulah poho oge mawa babawaan jang ngabahagiakeun manehna. Hartina, tatangga anu teu gering wajib nganjang ka manéhna, teu paduli status sosial tatangga anu geringna. Tatanggaan teh dasarna babaturan, jadi kasataraan di antara maranehna kudu dijaga bener. Ulah ngan kusabab tatangga urang miskin, urang teu hayang ngadatangan aranjeunna. Nempo status sosial ngan bakal ngajadikeun urang jadi jalma sombong. Sedengkeun sifat sombong eta pasti moal aya nu resep. Ulah jadi tatangga anu sombong, engke mun giliran urang nu gering, moal aya tatangga anu rek nganjang ka urang.