Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Di kost, kuring resep ngadongengkeun hantu nu kaalaman ku babaturan atawa carita ti batur. Mun ngadengekeun dongeng mah bungah jeung bagja da rame caritana, tapi mun balik ka imah teh sieun bisi ningali hantu, sabab carita hantu anu dicaritakeun ku babaturan. Aya carita anu paling nempel dina ingetan kuring, nyaéta carita awéwé anu dituturkeun ku pocong nalika balik ka kosan sorangan. Ti kampus nepika geus aya di kost manehna masih keneh diturutan nepika kaganggu di kostna. Pernah hiji waktu aya nu ngetrokan panto manehna, tapi sorana nyaring pisan, tuluy eta awewe nu dituturkeun teh nanya babaturan, pang ningalikeun saha nu ngetrokan panto kost manehna. Pas ditingali teh aya pocong nu keur nga jedug-jedug keun sirahna ka panto si awewe. Sieun atuh manehna teh, jadi we si awewe eta teh babacaan surat bari ngado'a meh si pocong indit, teu pati lila teh eweuhan we sorana. Ditingali we lewat jandela teh geus eweuh eta pocong teh. Kusabab eta carita kuring merinding pas balik ka imah, tuluy menta di jemput di halte beus ka bapa meh teu sorangan balikna.