Karang sebuah tulisan dalam bahasa Sunda yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Sababaraha kali kuring resep maca tulisan ti jalma-jalma anu resep nyindiran nalika ningali ibu-ibu anu kecanduan mésér parabot masak. Pikeun panon jalma biasa, kalakuan ibu-ibu ieu téh runtah absurd. Unggal indit ka warung, leungeunna sok galécok nyokot parabot masak dina rak parabot masak. Sakapeung mah meuli panci presto, isukna meuli loyang anti mentel, isukna meuli loyang anti mentel. Teu nyebut harga anu ditawarkeun pikeun produk anu lumayan mahal. Coba bayangkeun, contona urang meuli barang anu rada mahal tapi tahan lila jeung bisa dipaké pikeun puluhan taun sarta dibandingkeun jeung barang anu leuwih murah tapi unggal taun urang kudu ngaganti eta sabab gancang rusak. Mana anu langkung mirah? Leuwih hade ngabeakeun duit di awal, leuwih mahal tapi kahareupna ekonomis, bener? Barina ogé, parabot masak beuki mahal dinten-dinten, jadi Anjeun bisa nyebutkeun boga parabot masak  kualitas kiwari mangrupa harta karun di mangsa nu bakal datang.