Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Mamangnyah Hèru nyang tinggal di Cirêbon kurang bêgonoh akur ama babanyah. Lalu, diah ngêmutusin pêgi kê rumah Hèru di Yogyakarta. Babanyah Heru adalah abang dari mamangnyah onoh. Wayah awal-awal tinggal di rumah Hèru, mamangnyah ora ngunjukin kalu diah sêorang pêmakè. Sêudah tiga bulan lêbih barulah kêtauan kalu diah têrnyata pêmakè ganja. Diah akhirnyah ngakauin makè ganja udah sêjak lama. Nyang paling nêgangin adalah wayah lagi sakau. Tumannyah, mamangnyah bakal ngêrasa kêdinginan, lalu nutupin sêluruh awaknyah dêngan sêlimut ama kêdua tangan didêkêpin di dada. Sukurlah sêudah sêtaun mamangnyah sadar dèwèk buat ora lagi makè ganja, apahlagi umurnyah udah ngêmasupin kêpala tiga. Hal ênih go bêrkat sêorang wadon nyang karang ngêjadi bininyah ama ngasihnyah dua bocah.