Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Almarhum bapakku duwe cita-cita pengen pensiun neng deso. Sak durunge umur 50 taun, rencanane dheweke pengen pensiun. Dheweke kepengen duwe omah neng lan buka usaha ternak perah sapi neng kono. Alhamdulillah perkoro kui wis kesampean. Bapak sempet duwe omah lan kandang sapi neng daerah Kabupaten Bogor. Malahan, bapak wis duwe sapi lan ono wong sing gelem ngewangi ngurusi omah lan usahane bapak. Ket biyen bapak ora tau neko-neko. Bapak mung kepengen urip sak cukupe. Nanging sak durunge seket, bapakku sedo. Akhire, usaha kui dilanjutke karo simbah lan paklikku. Nanging kui, ora suwe. Wong sing gelem ngewangi mau ngapusi awak dhewe. Surat lemah lan sapi-sapine didol tanpo awak dhewe ngerti. Saiki, awak dhewe ora ngerti wonge kabur neng endi.