Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Kayane rampung kejadian kuwi, Ratih pengen lunga saka desa iki. Miturut Ratih, wong sing ngomong urip ning desa kuwi penak yaiku wong sing ora tau urip suwe ning desa. Wong sing wis suwe nang desa mesti paham kepiye karakter lan tingkah asline kaya ngapa. Amarga Ratih kerja ning kutha lan gajine gedhe, kabeh wong desa ngomongake keluarga Ratih ning mburi. Wong ning desa ngomong yen Ratih kerja ora bener ning kutha, arep nanggepi, nanging Ratih ngerasa kesel dhewe. Banjur Ratih ngerasa yen saya suwe, kabeh iki saya amrai mumet. Banjur Ratih saiki arep nggawa wong tuwa lan adhine pindah menyang kutha.