Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Dalêm pêrtêmênan, bêrantêm adalah hal nyang lumrah têrjadi, tapi bèda halnyah ama minta maap. Bagi dirinyah, minta maap ama têmên lêbih sulit dilakuin kêtimbang ngêrjain ujian kimia. Wayah onoh diah masing rêmaja dan egonyah masing tinggi-tingginyah. Diah ora sêngaja nyakitin ati têmênnyah dan akhirnyah têmênnyah sèwot. Awalnyah, diah ngêrasa ora ada nyang salah ama pêrkataan onoh, tapi sêtêlah diah introspèksi, diah go nyadarin bahwa dirinyah udah kêliru. Masalahnyah, wayah onoh ègo diah kêbangêtan tinggi sêhingga hubungan pêrtêmênan mêrèka kandas di têngah jalan. Wayah rasa kangên onoh nyaba, puguh bakal ada pêrasaan pèngèn balik kèk dulu sêbêlon pêrmasalahan atau pêrbèdaan pêndapêt onoh têrjadi. Tapi, ègo nyang tinggi sêring kali ngêja kêsêmpêtan mêrèka buat kêmbali barêngan, têrus bè pupus.