Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Gara-gara bau awak, Dimas dianggêp rèmèh olèh têmên-têmênnyah. Diah go ora punya têmên, kêcuali têmên lama bêrnama Ilham nyang sêlalu baèk padanyah, bahkan Ilham sêmpêt nyampèin sêcara baèk-baèk masalah bau awaknyah onoh. Sêkali go cuèk, Dimas têtêp kêingêt kêjadian nyakitin têntang bau awak. Wayah onoh diah lagi ada acara kampus di Yogyakarta. Tiga orang têmên-têmênnyah bêrniat pindah karna sêpangkèng dêngan Dimas nyang ngêmilikin masalah bau awak. Mêrèka nyindir-nyindir, mêski akhirnyah ora jadi pindah pangkèng. Dêmi ngêhargain mêrèka, Dimas rèla molor ngadêp pantat salah sêorang dari mêrèka. Sêmasa kuliah, Dimas bêrupaya buat bêrobah jadi lêbih wangi, tapi sêkali go diah udah bêrobah, têmên-têmênnyah têtêp baè ngêliat sisi buruknyah, bukan pêrobahannyah lebih baèk. Dari pêngalamnnyah, Dimas ngambil hikmah. Kalu ora dirundung, diah ora bakal bêrobah sêpêrti karang.