Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Darel entu ambisinye kuat bener. Die pun rela berpisah dan ninggalin orang tua serta sobat-sobatnye demi kuliah dan berkarier di negara yang jadi incerannye sejak TK. Die entu jarang balik ke negara asalnye, jadinye die jarang ketemu orang tua dan temen-temennye. Palingan die cuma pulang sebanyak setaon sekali atau bahkan dua taon sekali. Kontakan via chat ataupun telepon juga jarang. Intinye die bener-bener ambisius buat ngerjain urusannye. Nah tiba-tiba aje die dapet kabar duka bahwa salah satu sahabatnye, yang selalu minta die pulang dan video call sama die meninggal. Darel pun bener-bener jadiin hal entu sebagai penyeasalan terdalemnye die pas idup.