Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada jijik dan panjangnya 1 paragraf.

Mulanyah êmak kos pèngèn ngantêtin kipas angin kê pangkèng biru. Pangkèng biru ênih bêsêbêlahan dêngan pangkèng kuning. Wayah ngêliwatin kamar kuning, êmak kos nyium bau nyang amat bonto. Dirinyah kêmudian bêtanya-tanya dari mana arah bau sêbonto ênih di kosannyah. Diah ngêdêkêt kê arah jêndèla pangkeng kuning nyang kêbuka sêdikit. Ora disangka, bau bonto onoh bêrasal dari kamar kuning. Wayah dibuka, ora disangka pangkèng onoh bênêr-bênêr bêrantakan. Kêliatan bêkas plastik bêsèrakan, bungkus bêkas ganyêman di ubin ama kêadaan dapur nyang pênuh dêngan kotoran. Sêmêntara onoh, kêadaan jamban go ora jauh bèda. Ubinnyah sêrta tèmboknyah cêbrik. Ada juga pakèan nyang ngêgantung di jamban onoh. Ngêtauin kêadaan pangkèng nyang jêmbêr sêpêrti onoh, êmak kos nêmuin pênghuni pangkèng onoh pada malêm arinyah. Êmak kos dêngan bêrat ati minta wadon onoh buat sigrah pamit dari kos-kosan miliknyah. Mêski awalnyah nolak, wadon onoh akhirnyah ninggalin kosan, tapi, dirinyah diminta ngêrêsikin dulu sêisi pangkèngnyah onoh.