Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi jijik dalam bahasa Betawi:

Walopun bikin jijik setenga mampus, kalo ade makanan nyang busuk, kite kudu bise ngarti alesan ato penyebabnye. Ade beberape paktor nyang bikin makanan kagak layak konsumsi lagih. Paktor petame, cara nyimpennye salah. Biasenye enih tejadi di rume nyang suhunye anget ame lembab. Ude gituh, wadah nyang dipake buat nyimpen juge kagak bener, biasenye kagak ketutup rapet jadi bise bikin bakteri masup ke dalem makanannye. Kedue, ude nyimpen di kulkas, tapi suhu kulkasnye masi kurang dingin. Suhunye kudu bangat minimal empat derajat celcius. Suhu enih bikin bakteri kagak bise bekembang biak, terus mati. Terus, kudu bedain juge makanan nyang harus disimpen di freezer ame di kulkas biase. Ketige, nyimpen makanannye pas masi panas. Enih bikin uap dari makanan panas ntu nimbulin embun nyang netes ke bagian atas makanan, terus jadi lembab. Hawa lembab enih nyang jadi kedemenannye jamur ame bakteri. Keempat, kena cahaye belebih dari sinar matahari ato lampu ruangan. Proses enih bise bikin makanan berubah warne ame rasenye.