Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Pas aku dolan nang salah sijine kota sing nang pinggire kota tahu takwo, aku iku sampek gumun ambek wong-wong sing nang daerah kono. Wong-wong sing nang daerah kono iku akeh-akehe nang sawah kabeh, ambek wonge iku sepi ngunu, terus omah siji ambek tonggone iku ora dempet-dempetan, tapi mesti kenal ambek tonggone. Nah iki sing garai aku iku rodok gumun. Terus pas kondangan tibake wong tonggo-tonggo iku langsung moro kabeh ambek ngomong-ngomongan enake pol koyok wes kenal suwene megilan karo guyonan akrape pol. Uripe nang kono iku ketok rukune pol ambek tong-tonggo masio omah siji-ambek sijine iku rodok adoh, tapi ancene wonge iku yo ngunuku.