Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kebudayaan dan panjangnya 1 paragraf.

Lagu daerah kui iso dadi salah siji cara ngajarke anak kebudayaan asli Indonesia. Lagu-lagu daerah kui mesthi nganggo boso daerah. Seko kui, anak iso sinau basa daerah. Sak ora-orane, anak iso ngerti basa daerah sing adoh karo dheweke kui munine koyo piye. Anak uga iso sinau sastra tradisonal Indonesia, tuladane lagu Kicir-Kicir. Lirik lagu kui ngikuti cara gawe pantun. Sak ben baite ono telung baris lan sak ben barise kui terdiri seko 8 tekan 12 guru gatra uga nganggo guru lagu a-b-a-b. Yen, anak-anak dhewe ngerti lagu-lagu daerah iki, anak ora duwe bekel neng donyo sing wis nyambung kabeh. Dheweke mengko tetep duwe identitas bangsa Indonesia sing cetho.