Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Sêtêlah sêminggu bêgawè di Kota Probolinggo, saban akhir pêkan, Dono sêlalu pulang kê Lumajang buat nêmuin bocah sêmata wayang ama bininyah di rumah. Kêluarga mêrèka èmang ngêjalanin hubungan jarak jauh karna tuntutan propèsi. Sêtêlah nyêlêsèin gawèan di kantor sêkitar jêm 00.30, Dono langsung bêrangkat kê Têrminal Bayuangga, Kota Probolinggo. Bayangan kêtêmu ama kêluarga di rumah sêlalu ngasih sêmangêt nyang ngêgêbu-gêbu dalêm dirinyah. Mulanyah, pêrjalanan lancar di jalan tol. Dalêm kondisi normal, pêrjalanan Probolinggo ampè Lumajang èmang tibang butuh waktu dua jêm. Tapi, Dono ora nyangka, ari onoh butuh waktu lêbih dari dua jêm buat sampè Lumajang, yakni dêlapan jêm. Bêrangkat dari Têrminal Bayuangga pada Sabtu, 27 Juli jêm 01.00, èh sampè Lumajang jêm 09.00. Bujug bunèng, kèk lagi liburan di bus baè dah!