Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Awak dhewe kudu ngewiwiti numpak kendaraan umum yen arep neng endi-endi, terutama awak dhewe sing daerahe wis ono fasilitas kendaaraan umum sing apik. Soale, yen ora awak dhewe wiwiti saiki, awak dhewe ora bakal mulai-mulai. Awak dhewe tetep milih nganggo montor lan mobil pribadi kanggo mobilisasi. Padahal, nganggo kendaraan umum kui iso dadi salah siji cara kanggo ngurangi macet. Nanging awak dhewe ora iso dhewekan. Kudu ono luwih akeh wong sing gelem numpak kendaraan umum supoyo dalan kui bener-bener ora keno macet. Yen durung akeh, awak dhewe sing numpak kendaraan umum uga isih tetep keno macet. Perjuangane dhewe dadi sio-sio.