Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi takut dalam bahasa Betawi:

Tian ama Titi mênuju kê Grojogan Sèwu di Tawangmangu, Kabupatèn Karanganyar, dêngan boncèngan ngêndarain montor. Rêncana sêmula mah tibang ampè Grojogan Sèwu, tapi wayah nikmatin botonyah Grojogan Sewu, malah dilanjutin bêmontor kê arah atas, yakni arah Tlogo Sarangan. Mêrèka ngêbaca pêtunjuk tinggal bêlasan kilo mètêr lagi. Akhirnyah, diputusin sêoranyah jalan-jalan ampè pêrbatasên Jawa Têngah ama Jawa Timur. Wayah mao ngêmasupin Tawangmangu, Karanganyar, ujug-ujug montor nyang ditaèkin kondisi rèm bêlakangnyah blong. Udah nyari-nyark bèngkèl montor, tapi ora kêtêmu-têmu. Ngêcèk oli rèm go masing utuh, artinyah ora bocor. Sêmbari tuas rèm diinjêk lêpas, injêk lêpas, akhirnyah têrasa ada têkênan. Kêmudian rèm bêpungsi sêpêrti biasa. Tian ama Titi pun ngêlanjutin pêrjalanan.