Tuliskan sebuah paragraf yang bergaya ekspositori dalam bahasa Jawa:

Ancene sing jenenge wong sing kleru iku mesti isin, mboh iku disengojo utowo ora nag sing jenenge kleru iku mesti marakno roso isin iku metu teko atine wong sing ngelakoni kleru iku maeng. Opo maneh nag sampek kleru melbu jeding sing ancene wes ono wonge nang jero iku maeng yo tambah isine megilan. Nah perkoro iku maeng biasane kedaden karo song sing rodok kebelek nang jeding sampek akhire ora merhatekno endi sing jeding kanggo lanang utowo kanggo jeding wedok. Nah mangkane saiki akeh jeding sing ancene adoh oleh misah ben ora sampek kedaden perkoro iku maeng. Tapi nag iku maeng kedaden nang panggonan sing ancene ora ono tulisane utowo tondone, yo ora masalah.