Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Pas empok aye kelas 3 SMA, die sempet sedih bener karena ditolak sama universitas yang die incer. Die udeh incer entu universitas dari pas die SD kayaknye. Tapi sayangnye, die ditolak di entu universitas dari salah stau jalur penerimaannye. Padahal, die udeh incer banget entu universitas. Die udeh berharep bener buat bisa kuliah di entu jurusan dan universitas. Tapi die kagak putus asa, setelah ditolak die tetep coba usahain buat dapetin entu universitas dari jalur penerimaan laennye. Setelah beberape waktu die terus-menerus berusaha, akhirnye die dapetin entu universitas walaupun jurusannye bukan inceran die. Die akhirnye keterima di entu universitas lewat jalur undangan. Akhirnye, die yang awalnye sedih bener karena ditolak universitas yang die incer, jadi seneng bener deh.