Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Gêdé kêcitnyah pêngaruh olok-olok atau èjèkan têradêp pêrkêmbangan bocah èmang bêrgantung pada bêbêrapah paktor, tapi pada dasarnyah èjèkan têmên amat bêdampak têradêp pêrkêmbangan jiwa bocah. Idèalnyah sêbêlon bocah-bocah masup kê sêkola kira-kira 4 ampè 5 taun pêrtama dalêm kêidupannyah, bocah onoh ngêdapêtin kasih sayang nyang kuat ama nêrima tanggêpan-tanggêpan positip dari orang tuanyah têntang kebêradaan dirinyah sêhinggè wayah diah masup sêkola pada usia 5 ampè 6 taun, sêdikit banyak diah udah nêrima bêkêl dari orang tua nyang bilang kêpada dirinyah bahwa diah adalah sêorang manusia nyang bêharga. Dêngan bêkêl onohlah diah ngêmasupin pêrgaulan sosial nyang lêbih luas daripada di rumah, yakni di sêkola. Tumannyah bocah bakal jêngah pisan karna dikêtawain olèh têmên-têmên. Sêlaèn jêngah, bocah juga ngêrasa nyêri ati.