Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Idup sêndiri rasanyah kadang èmang sêdih. Dêmên atau kagak dêmên, mangkin gêdé mangkin sêring êluh diadêpin ama situasi nyang nguduin êluh ngêliwatinnyah dèwèkan. Ngêlakuin bêjibun hal sêrba dèwèkan udah ngêjadi bagian nyang ora kêpisah dalêm idup. Êluh têtêp bisa ngêjalanin idup dêngan bahagia mêski masing sêrba dèwèkan. Bagi nyang masing idup dèwèkan, ontong sêdih, ada bêjibun hal nyang bisa dilakuin buat têtêp bahagia. Kagak kudu nunggu kêdatêngan sêsêorang buat ngêlêngkêpin atau ngêjadiin sèndèran buat ngêja êluh bahagia. Saban orang punya jalan ama pêrjuangannyah masing-masing. Wayah masing bisa ngêlakuin sêmuanyah sêrba dèwèkan, sukurin ajah sêmuah nyang ada ama jalanin idup dêngan mèsêman nyang lèbar.