Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Pada suatu ari sêkitar ênêm taun lalu, guah ngêdêngêr kêributan dari jêndèla pangkèng kos. Auk dah suara siapah, tapi kêdêngêr amat èmosi dari kalimat kasar nyang dilontarinnyah. Têrnyata, bukan tibang dua lawan bicara, tapi ada lima orang nyang bêrsêlisih paham. Ora lama sêkitar 10 mênit bêrsêlang, suara mêrèka mulè ngêrêdup dan ilang dari pêndêngêran guah. Nyang ngêja guah nyêsêl adalah guah tau kêjadian onoh, tapi guah tibang bisa mênêng, ora ngêlakuin apah-apah. Guah ora ngêgunain kêhadiran guah buat ngêbèla orang laèn, nyêsêl pisan. Atu hal nyang bisa guah pêlajarin dari kêjadian onoh adalah ngalah buat kêbaèkan ama ngindarin pêrtêngkaran bakal jauh lêbih baèk daripada saling ngolok ama ngotot buat mênang dèwèk.