Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kebudayaan dan panjangnya 1 paragraf.

Sing jenenge panganan khas daerah yaiku panganan sing ancene ono nang daerah iku tok ambek sing gelek ambek disenengi wong nang daerah kono. Dadi panganan iku ora bakal ono nang daerah liyane, nag ono yo mesti ono sing bedo, mbok iku rasane utowo bagian sing ora bakal ditemokno nang nggon liyane. Lah contone koyok soto lamongan. Soto lamongan iki ancene ono nang endi-endi, tapi ora kabeh enggon iso madane ambek wong lokal lamongan nag gawe soto awit teko rasane, bentuke, sampek bumbune karo bahan-bahan ae kadang ono sing bedo. Mangkane jenenge panganan khas daerah yo ono mok nang daerah iku tok, soale nag nang panggonan liyane iku ono yo ora bakal iso madani sing koyok nang panggonan asline.