Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Dulu ade tetangga namanye Erin, hidupnye tuh dulu bahagia banget, ampe kadang suka iri ama dia karna apa nyang dia mau tuh pasti dibeliin. Maenan nyang baru tuh pasti selalu beli, kite selalu seneng kalo maen kerumah die karna banyak juga makananye. Perlengkapan sekolah die juga paling bagus dah keliatannye, jadi kite tuh sering iri gitu ama die knapa bisa beruntung banget. Nah, pas Abahnye tuh di phk kehidupan die tuh mulai berubah tuh. Keadannye tuh udeh kaga kaye pas bapaknye belom di PHK, semua keadaan jadi berubah. Awalnye si Erin tuh rada malu kalo ketemu kite-kite, selalu aje ngibrit kalo mau papasan ama kite.