Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Waktu ntu lagi jalan-jalan ke salah satu tempat wisata, di suatu daerah. Perginye rame-rame bareng-bareng sama keluarga. Seru banget dah emang kalo lagi jalan-jalan rame-rame gitu. Tau-tau aje sodara aye ada yang kebelet pengen buang air kecil. Yaudeh dah tuh die langsung maen ngibrit aje lari ninggalin rombongan. Setengah jam die kaga balik-balik juga, akhirnye aye, dan sodara-sodara aye yang laen kite semua pade jalan lah ke kamar mandi buat nyari die khawatir terjadi hal-hal yang kagak diinginkan atau nyasar dienye. Kite sepanjang perjalanan mikir kenape sih ni bocah lama amat. Ape die sembari buang aer besar, ape ketiduran si toilet, ape nyasar. Kite semua maen tebak-tebakkan aje dah tuh. Tapi ternyata emang iye bener jarak ke kamar mandi dari kite jalan ntu lumayan jauh jaraknye. Sampelah kite di toilet, aye masuk ke ntu toilet cewe, dan sodara aye yang laki emang mau buang hajat juga die ke toilet laki. Terus pas sodara aye yang laki masuk, kamar mandi sepi senyep, tau-tau ada sodara aye cewe amprokan sama die tereak lah terkejut dua-duanye. Taunye die salah masuk toilet, karena malu banget die kaga mau keluar sampe nunggu kamar mandi sepi. Pas aye keluar dari kamar mandi karna die kaga ada di dalem, kagetlah kite pas keluar udeh ada die sambil mukanye merah abis cerita kejadian memalukan ntu. Emang kalo lagi kebelet kite kudu harus teliti jangan grasak grusuk.