Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi jijik dalam bahasa Betawi:

Maen aer biasenye jadi paporip bocah-bocah. Enih kagak ngape-ngape, sih, sebenernye. Nyang ude jadi masalah, kalo ntu bocah bener-bener maenin tiap aer nyang bise dimaenin. Aer banjir, misalnye. Kondisi banjir enih, pan, mirip-mirip, ye, ame kondisi kolam renang. Same-same bise nyelupin diri kite ke aer ntu. Nah, bocah-bocah juge mikirnye kek gonoh. Jadi, kalo lagi ade banjir, nyang ade di otak bocah ntu, ye, kek lagi di kolam renang, tapi persi aernye butek aje, kagak bening same sekali. Ditambah, aer banjir enih, pan, aer kotor, ye. Kandungannye ade sampah, bahkan kotoran orang-orang mungkin aje kebawa. Cuman, gegara bocah mikirnye lagi di kolam renang, jadi bise aje die nyelem, kagak sekedar nyelup-nyelupin diri. Nah, kalo ude nyelem ato sengaja masupin pala ke dalem aer, bekemungkinan gede bener ntu bocah bakal kagak sengaje nelen aer banjir. Oek, kebayang jijiknye kek ape.