Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Taun 2020, awak dhewe ngerasake pademi kanggo pertama kaline. Rasane ora penak banget. Akeh sing kelangan wong disayang lan ono uga wong sing kelangan gaweane. Akeh wong sing uripe angel mergo bencana kui. Nanging, senadyan durung suwe iki, status pandemi neng Indonesia wis dicabut. Nanging, awak dhewe kudu wis cepak-cepak meneh kanggo pandemi sing berikute. Durung ono berito sing resmi bakal ono pandemi meneh. Nanging koyo sejarang sing berulang, pandemi uga koyo ngono. Sakdurunge iki, pandemi terakhir ono pas taun 1908. Senadyan wis suwe, nanging iso wae pandemi sing saiki ora kudu nunggu sak abad ben balik meneh. Soale saiki kabeh negoro wis terhubung dadi luwih gampang kanggo virus kui nyebar. Makane kui, supoyo awak dhewe ora uripe ora seangel pas jaman covid biyen, awak dhewe wis kudu cepak-cepak dana darurat seko saiki.