Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi jijik dalam bahasa Betawi:

Masalah jijik ke ludah orang laen bukan cuman pekara bau jigong orang ntu aje, walopun enih bakal selalu jadi alesan utame orang-orang, sih. Cuman, nyang jeleknye lagi, enih ludah bise jadi perantara pirus ato penyakit ke orang laen nyang kena. Bayangin, lagi anteng-anteng idup, jalan-jalan di taman, misalnye, terus ujug-ujug ade orang nyang ngebuang ludahnye sembarangan ampe kena sepatu kite. Sukur-sukurnye masi kelapis ame sepatu, kagak langsung kena kulit kaki. Kalo langsung, buset, kagak pake aba-aba ntu pirus juge langsung inggap di si korban peludahan. Make patu pun kagak ngejamin aman dari pirusnye. Bise-bise pas lagi ngebersiin, tangannye kena, ato bakteri ame kumannye naek ampe ke tangan. Banyak paktornye, deh. Makanye, rase jijik ke ludah orang laen enih kagak bise dianggep enteng begitu aje.