Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Misale awak dhewe lagi ono neng kondisi sing mekso awak dhewe tinggal neng deso. Awak dhewe mungkin wiwitan bakal kaget karo perkoro-perkoro sing bedo karo sing ono neng daerah kota. Salah sijine kui perkoro panganan utowo perkoro ilat. Panganan sing ono neng deso kui bedo karo panganan sing biasa awak dhewe konsumsi neng kota. Supoyo ora terlalu kaget, ono beberapa perkoro sing iso awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe iso gowo pangan kering lan awet sing awak dhewe doyan, misale koyo abon. Sing keloro, awak dhewe mungkin iso ngewiwiti mangan endog sak ben dinone. Sing ketelu, awak dhewe kudu jajal panganan deso kui sitik-sitik. Ora perlu akeh sing penting wis ngerasake.