Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Pas aku lagi dolan neng Bogor. Paklikku neng kono cerito okeh neng aku. Pas kui, awak dhewe durung tau ketemu meneh ket pandemi teko. Terakhir, aku dono statusku isih mahasiswa. Nanging pas neng kono, aku wis lulus lan lagi ono gawean sing iso tak garap seko omah. Bar rampung gaweanku lan pas paklikku lagi selo, awak dhewe ngobrol akeh. Dheweke ngekei wejangan neng aku perkoro kudu bagi-bagi kebutuhan seko penghasilan. Salah siji sing kudu duwe, jarene paklikku kui, dana darurat. Jarene tabungan darurat kui penting soale awak dhewe ora ngerti masa depan sesok kui bakal koyo piye. Supoyo awak dhewe iso ngadepi kahanan sing paling prihatin, makane awak dhewe butuh dana darurat kui.