Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Anak kui sak yogyane diajari perkoro nandur taneman. Awak dhewe ora nyetir supoyo anak kui dadi petani. Nanging awak dhewe kepengen dheweke podo ngerti sepiro angele wong kui kanggo nandur panganan sing biasane dheweke pangan. Supoyo anak luwih ngehargai panganan. Haparane dheweke ora milih-milih panganan meneh lan iso ngerti sepiro gedhene jasa petani kui. Ngajarine uga ora perlu sing repot-repot. Awak dhewe iso nandur tanem sing gampang ditandur wae, misale tomat lan lombok. Yen menurut, awak dhewe isih keangelan, awak dhewe iso tuku taneman sing wis gedhe neng toko taneman. Dadi awak dhewe mung gari ngopeni wae, ora nandur seko biji utowo isih benih.