Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Saban ari guah ama kêlima têmên guah kêtêmu di sêkola, pênuh obrolan ama khayalan. Ari dêmi ari kita laluin barêng. Pêrtêmênan kita mangkin ari mangkin êrat, bahkan udah kèk kêluarga dèwèk. Kita barêng-barêng ngêwujudin mimpi dan saling ngasih sêmangêt. Ari dêmi ari, minggu dêmi minggu, bulan dêmi bulan pênuh ama canda dan tawa. Ora têrasa waktu ênih nongol juga, yakni wayahnyah kita lulus SMP dan kudu saling têpisah dêmi masing-masing mimpi kita. Hal nyang paling nyêdihin adalah mangkin lama kita mangkin kêilangan komunikasi nyang ngêja pêrtêmênan kita mangkin jauh. Karang guah tibang bisa bêdoa nyang têrbaik buat guah ama êluh pada sobat guah.