Tuliskan sebuah paragraf yang bergaya ekspositori dalam bahasa Jawa:

Gak kabeh uwong sing wes rabi iku bahagia, dan gak kabeh sisan uwong sing mbujang iku ngeroso kesepian. Tapi mbasio ngono, kabeh uwong, opo maneh wong tuwo, iku pasti podo ngongkon anake sing sek mbujang ndang cepet rabi. Alesane iku ben bahagia ambek pasangan. Padahal, pirang uwong iku wes ngeroso bahagia mbasio dewean. Cuma kadangan wong-wong liyo iku gak gelem percoyo nek wong mbujang iku isok bahagia. Nek wes ngono, ancen kudu dibuktikno. Carane iku koyok ngene. Siji, sembarang kalir hal sing mbok lakoni dewean iku kudu ngetoki nek menyenangkan. Pamerno sekalian nek iku nyenengno puol. Loro, buktikno kebebasan sing mbok rasakno nek ngelakoni sembarangane dewean. Nek wes ngono, wong liyo suwe-suwe bakal mundur gawe mekso gawe ngongkon rabi.