Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Dion pêgi kê sêkola naèk sêpèdah jêm 06.30 WIB. Waktu di pêrapatan, montor di bêlakang ngêduluinnyah dêngan amat gancang. Dion kagèt dan sêpèdahnyah olèng ampè kêcêbur got. Bapak-bapak ama tukang ojèk di sêkitar pêrapatan onoh langsung nulunginnyah. Kêmudian, Dion diantêr pulang kê rumah olèh salah sêorang tukang ojèk. Sampè di rumah, ênyaknyah kagèt nêmpo Dion. “Êluh ngapah bajunyah cêbrik êmên?” tanya ênyaknyah. “Sayah abis kêcêbur got,” jawabnyah dêngan muka mêlas. Lalu, Dion kêdagar-dagar mandi. Sêlêsè mandi, diah langsung makè baju sêragam nyang laèn. Sêlêsè siap-siap, Dion pêgi kê sêkola diantêr ênyaknyah. Sampè di sêkola, têmênnyah kêlimpungan ngapah Dion salah makè seragam. Akhirnyah, diah nyêritain kêjadian pagi tadi wayah kêcêbur got. Têmên-têmên sêkêlas langsung kêtawa ngêdêngêr cêrita Dion.