Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Helena entu tertarik banget buat tinggal dan kuliah di Malang. Make dari entu pas SMA kelas 2, die udeh mutusin buat kuliah di salah satu Perguruan Tinggi Negeri yang beken di entu kota. Die pun belajar supaye nilai rapornye membaek soalnye sebelomnye nilai rapornye kayak kebon stroberi. Die juga les supaye makin terbiasa ngerjain aneka ragam soal. Pas kelas 3 die makin giat lagi. Eh tapi nyatanye pas pengumuman dari beragam jalur tes, die ketolak masuk entu universitas. Die pun sedih karena ditolak masuk universitas keinginannye padahal die udeh belajar yang giat, udeh ngurangin waktu maen, udeh nyusun rencana, dan laen sebagainye.