Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada takut dan panjangnya 1 paragraf.

Awalnyah Jihan kê warung sêkitar jêm 9 malêm pêranti bêli gayêman. Sêudahnyah, Jihan bêrêncana mampir kê ATM nyang bêrada di dêkêt warung. Tapi, bèrès Tia dari warung, diah kêpapagan ama sêorang lanang nyang sêakan ngêliatinnyah dari ujung kêpala ampè ujung kaki. Jihan langsung putêr balik dan ora jadi kê ATM. Diah jalan sêgancang-gancangnyah. Mangkin Jihan jalan gancang, orang onoh mangkin anèh gêlagatnyah. Diah bêrusaha ngêgancangin jalannyah lagi ampè akhirnyah diah udah dêkêt kos. Orang onoh masing ngintilin Jihan baè.  Karna Jihan ngêri pisan, diah mutusin ora langsung biluk kê gang kosnyah. Untungnyah bè wayah Jihan biluk, orang onoh ora ngintilin lagi.  Jihan nyang mao kê ATM, malah ora jadi karna orang anèh onoh.