Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Darel entu selalu jadi kebanggaan kelas dan sekolahnye. Die emang bukan pemegang ranking 1 paralel di sekolahannye, die emang ranking 2 aje di sekolahnye. Tapi kalo di kelas, die selalu jadi ranking 1. Nah yang bikin die jadi kebanggan kelas dan sekolahannye entu, soalnye die aktif bener dan kagak berbakat dalam hal belajar aje, tapi berbakat dalem beragam bidang. Misalnye nih kalo buat urusan akademik, die sering ikutan beragam olimpiade terkait salah satu mata pelajarannye dan die jadi juara 1-nye. Die jadi juara 1 di tiap olimpiade entu udeh kayak hal yang mutlak. Nah kagak aktif di perlombaan bidang akademik aje, die juga aktif ikut lomba di bidang atletik dan musik. Kagak jarang bagi die buat juara 1. Nah sampe tiba saatnye die kudu olimpiade kancah internasional. Semua orang udeh percaya sama die, termasuk orang tuanye. Tapi nyatanye die gagal juara 1. Die sedih karena udeh kecewain orang-orang berharganye dan kagak juara 1 kayak biasanye. Makenye entu, nyok kite jangan terlalu bebanin diri kite sama ekspektasinye orang laen. Idup entu kudu dinikmatin!