Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Ngerase malu ame hal-hal tetentu enih jadi perasaan nyang normal gegara manusie emang diciptain buat ngerasein ntu pada hal-hal tetentu. Misalnye, kalo celane tetiba robek di muke umum. Kek mane carenye manusie bise kagak ngerase malu? Biasenye, kejadian enih diiringin ame bunyi nyang menggelegar dan bikin orang-orang nengok ke arah suare, alias ke arah kite! Ade nyang ngeliatin muke merah kite, ade juge nyang ngeliatin sumbernye langsung, alias biasenye bagian pantat ato selangkangan. Jadi pusat peratian gegara hal nyang kagak bae-bae aje pasti bikin rase malu kite ningkat drastis. Muke jadi merah, bingung kudu ape, ame bawaannye pengen nguburin diri aje daripade diliatin orang-orang, ude jadi pikiran nyang normal dan emang sering dialamin manusie di muke bumi enih.