Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada malu dan panjangnya 1 paragraf.

Kai pernah ngerasa malu bener karena ngelakuin hal yang konyol dan diketawain sama semua temen sekelas. Kai entu kalo malem die bergadang buat nyelesain tugas. Alhasil, tidurnye udeh larut banget. Nah pas udeh jamnye bangun, die malah susah bangun. Pas udeh bangun dan udeh di kampus, die sering ketiduran. Entah pas lagi jam istirahat, pas lagi nunggu dosen, atau bahkan pas jam kelas, pas dosen lagi jelasin materi dari suatu mata kuliah, si Kai tetep bisa pules sampe mimpi. Suatu hari pas dosennye lagi jelasin, Kai ketiduran. Die mimpi. Terus die sayup-sayup denger suara orang ketawa rame-rame. Pas die bangun, die malu bener karena diketawain sama semua temen sekelas termasuk dosen.