Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Awak dhewe kudu nyapa tetangge dhewe pas lagi papasan neng dalan utowo liwat neng ngarep omahe. Kegiatan kui ketok sepale nanging kui penting. Awak dhewe iso tetep jogo silahturahmi neng tonggo-tonggo. Kanggo nemoke wektu kumpul sing pas karo tonggo kui oro angel. Awak dhewe duwe kesibukane dhewe-dhewe sing ora iso ditinggal. Makane kui, nyapa pas papasan kui dadi salah siji solusi paling gampang kanggo loro-lorone. Senadyan, ora iso ngobrol suwe, nanging paling ora awak dhewe iso nunjuke yen awak dhewe isih perhatian karo tonggone dhewe lan sak walike tonggone dhewe uga isih ngeroso dianggep karo awak dhewe. Pas duwe wektu sing luwih selo, awak dhewe uga iso ngobrol dilit pas lagi papasan kui.