Tuliskan sebuah paragraf yang mengandung emosi jijik dalam bahasa Betawi:

Makanan busuk punye bau nyang khas dan biasenye gampang nyebar ke atu ruangan tetutup. Kalo ude kejebak ame bau enih, buset, semoge tahan-tahan, dah, tuh idung ame perut. Soalnye, ude pasti enih bau bikin kagak enak idung dan nurun ke perut nyang begejolak gegara mual dan pengen muntah. Rase jijik ame makanan busuk enih bikin pengen nahan napas ato nutup idung bae, soalnye kagak dikit makanan nyang kalo ude busuk, baunye nyengat bangat ampe nusuk idung. Ude gitu, kadangan, walopun ntu makanan ude kite singkirin, tempat ato ruangan ntu biasenye masi tetep kecium bau kagak sedepnye, jadi kudu buru-buru dibersiin, dikasi wewangian, ame siklus udare biar kagak engep. Rase jijik juge biasenye kagak langsung ilang pekara kepikiran ame nyang ude dibersiin tadi.