Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada sedih dan panjangnya 1 paragraf.

Buat ngindarin rasa kêcèwa pêlanggan, bêrikut bêbêrapah hal nyang kudu êluh lakuin. Pêrtama, sêmuah orang dêmên ama nyang pasti. Coba bayangin kalu êluh bêrada di posisi pêlanggan nyang butuhin suatu inpormasi lêbih rinci têntang produk nyang pèngèn dibeli, tapi sikap pênjualnyah ora opèn. Nyêbêlin, pan? Kêdua, sêmuah pêlanggan puguh ngarêp dinomorsatuin. Cobalah buat opèn têradêp sêmuah pêlanggan dan ontong pêrnah sêkali go ngabèin pêlanggan atau calon pêlanggan. Kêtiga, cobalah pahamin kêbutuhan pêlanggan. Bukan tibang pêlanggan nyang bakal nyari êluh, tapi kêuntungan go bakal datêng dèwek. Kêêmpat, sêbagè pêngusaha nyang baèk, layanin sêmuah pêlanggan tanpa ngêbatêsin atau ngêbèdain pêlayanan bêdasarkan ras, suku, agama, atau budaya. Onohlah bêbêrapah hal nyang kudu êluh lakuin buat mêrtahanin pêlanggan. Dêngan ngêjaga pêlanggan, êluh bisa lêbih gampang ngêmbangin bisnis.