Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Aku pas isih sekolah kerep banget numpak Trans Jogja. Kanggo wong sing durung tau numpak kendaraan kui utowo wong sing lagi plesiran neng kota budaya iki, ono beberapa hal sing iso awak dhewe gateke. Sing kesiji, awak dhewe kudu ngerti yen ono rong jenis halte, halte sing biasa lan halte sing portable. Yen awak dhewe numpak seko halte biasa kui gampang mergo neng kono ono sing jogo. Awak dhewe iso takon-takon disik rute sing paling cepet kanggo tekan tujuane awak dhewe. Bayare uga iso langsung neng petugase. Nanging yen halte portable kui rodo repet yen awak dhewe durung ngerti rute. Soale neng kono ora ono wong sing jogo. Awak dhewe lagi iso takon pas munggah neng bis Tran Jogjane. Nanging cara bayare, awak dhewe iso bayar neng petugas sing ono neng jero bis.