Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kebudayaan dan panjangnya 1 paragraf.

Saking geleke mangan nang omah padang aku ambek koncoku sampek apal karo omah adate wong daerah kono yaiku jenenge Omah Gadang. Jarene koncoku omahe iku ancene unike megilan soale ono lincip-lincipe nag angger pucuke terase omah. Terus omahe mesti ombo ambek oro ngamba lemah tekele. Tapi koncoku yo ngomong "masio unik koyok ngunu iku tetep warisan sing kudu tetep kejogo ben ora ilang, soale nag ilang ora kenek digelek'i". Nag jarenku sing jenenge rumah gadang iku digawe polahe adat istiadat nang kono sing garai bentuke koyok ngunu. Masio iku aneh kanggo wong sing ora asli kono tapi iku duwe fungsi sing luwih apik kanggo wong kono. Mangkane iku kudu dijogo saole warisan budaya.