Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bertema kehidupan sehari-hari dan panjangnya 1 paragraf.

Ngewangi tonggone dhewe sing lagi keno musibah utowo sing lagi kesusuhan kui penting. Soale, awak dhewe ora urip dhewekan neng lingkungane dhewe. Awak dhewe uga dhewe tonggo-tonggo. Wong-wong sing neng sekitare dhewe kui uga sing bakal ngewangi awak dhewe pas awak dhewe lagi keno musibah. Awak dhewe ora iso ngelakoke kabeh perkoro neng donyo kui dhewekan. Awak dhewe butuh wong liyo kanggo ngerampungke suatu perkoro. Mungkin awak dhewe iso ngerampungke kui dhewe, nanging yen dilakoke rame-rame gawean kui bakal luwih cepet rampung. Yen wong kui, wegah ngewangi tonggo sing lagi butuh, tonggone uga dadi wegah ngewangi wonge kui. Makane kui, awak dhewe kudu nulungi tonggone dhewe sing lagi kesusahan.