Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada marah dan panjangnya 1 paragraf.

Naila ngêmilikin banyak kêpèngènan ama cita-cita. Dulu, diah gêtol nulis saban impian ama kêpèngènannyah. Tapi, suatu ari, Naila ngêdapêtin sêmuah nyang diah pèngènin ama cita-citain ora bisa dicapèi pada tênggat waktu nyang udah diah têntuin. Pêrasaan sèwot ama kêcewa bêrkêcamuk di dalêm dirinyah. Diah bêrtanya kêpada Tuhan, “Ngapah Tuhan ngijinin hamba gagal ngêcapèi sêmuah nyang sayah rêncanain?” Naila tau sêkudunyah diah ora mêrtanyain Tuhan, tapi wayah onoh amarah ama kêkêcewaan bêgonoh nguasainnyah. Kondisinyah bisa dibilang amat buruk. Ampè pada suatu malêm sêbêlon molor, Naila ngêdêngêr sêbuah lagu nyang diputêr di radio. Sêpênggal lirik lagu Rèhat milik Kunto Aji bêgonoh naboknyah, “Antêngin ati, sêmuah ênih bukan salahluh. Ontong bêrênti, nyang êluh ngêriin ora bakal têrjadi.”