Karang sebuah tulisan dalam bahasa Betawi yang bernada jijik dan panjangnya 1 paragraf.

Temen aye si Rina tuh dulu sempet nengokin aye lahiran, pas die maen tuh kebeneran anak aye tuh gumoh. Pas liat begitu si Rina tuh nunjukin banget kalo die ngerasa jijik ama muntahan anak aye, ya aye kan sempet kesinggung ya karna tiap orang tua tuh pasti ngurusin kotoran anaknye sendiri. Aye bilang ke dia kalo die nanti juga ngerasain hal nyang sama ama nyang aye rasain. Eh bener aje pas die punya anak kebiasaan jijian die tuh kaga berubah, kalo anaknye gumoh gitu die kaga mao bersihin sendiri, karna masih jijik die ama muntahan orang, untung aje die ada nyang bantuin pas ngurus anak.