Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Aku lan konco-koncoku sing cerak omah kui kerep dolan bareng. Awak dhewe biasane dolan bareng pas dino Sebtu sore. Awak dhwe tau dolanan bal basket neng SMA sing cerak karo kompleke awak dhewe. Jarake paling mung 4 km. Awak dhewe mrono numpak pit dhewe-dhewe. Bejone, pas kui lapagan basket lagi ora dienggo dadine awak dhewe iso bebas dolan neng kono. Neng tengah-tengah dolanan basket kui, ngerti-ngerti aku midak telek pithik. Teleke kui langsung keno neng sikilku, soale awak dhewe dolanane kui ora nganggo sepatu. Aku sing ngeroso jijik langsung mlipir neng pinggir lapangan kanggo ngeresik sikilku nganggo pasir. Bar kui, awak dhewe lanjut dolan meneh. Nanging saiki luwih pod ngati-ati, mergone kabeh ora gelem midak telek pithik.