Jelaskan Sajarah jeung sintésis dari Adamantan dalam bahasa sunda

Taun 1924, H. Decker ngusulkeun ayana adamantan, anu ku anjeunna disebut decaterpene (dékaterpéna).

Sintésis laboratorium munggaran dicoba taun 1924 ku kimiawan Jérman Hans Meerwein ku ngaréaksikeun formaldehida jeung diétil malonat ku ayana piperidin. Lainna ngahasilkeun adamantan, Meerwein kalah meunang 1,3,5,7-tétrakarbométoksibisiklo[3.3.1]nonana-2,6-dion. Sanyawa anu jadi katelah "éster Meerwein" ieu dipaké dina sintésis adamantan jeung turunanana. D. Bottger nyobaan nyieun adamantan maké éster Meerwein salaku prékursor. Hasilna, trisiklo-[3.3.1.13,7], lain adamantan, tapi turunanana.

Kungsi ogé aya nu nyoba nyintésis adamantan maké floroglusinol sarta turunan siklohéksanon, tapi sarua gagal.

Adamantan munggaran disintésis ku Vladimir Prelog taun 1941 ti éster Meerwein. Lian ti hasilna anu ukur saeutik 0,16%, carana ogé henteu praktis. Métode ieu dipaké pikeun nyintésis sababaraha turunan adamantan.

Métode Prelog diropéa taun 1956. Hasil dekarboksilasi ngalobaan ku ditambahan jalur Heinsdecker (11%) jeung réaksi Hoffman (24%) nepi ka hasilna jadi 6.5%. Métode sintésis anu leuwih hadé kapanggih taun 1957 ku Paul von Ragué Schleyer: disiklopentadiéna mimitina dihidrogenasi dibantu katalis (platinum diokida) laju dirobah jadi adamantan maké asam Lewis (aluminium klorida) salaku katalis lianna. Ieu métode ngaronjatkeun hasilna jadi 30–40% sarta nyadiakeun sumber adamantan anu leuwih kahontal; anu laju ngarojong kana karakterisasi adamantan sarta masih dipaké dina prakték di laboratorium. Sintésis adamantan ngaronjat jadi 60% jeung 98% maké katalis ultrasora jeung katalis ultrasora jeung asam super.