Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Saiki ancene nag elok-elokan mesti jurus nag awak utowo ngelokno rupone wong maeng koyok, areng, bajak laut, ambek liyane-liyane. Wong sing dilokno maeng yo mesti muring-muring lah wong jenenge menungso normal kok. Tapi nag tek-tek srengen polahe dilokno rupo yo ora apik soale iso dadekno gampang srengen. Dadi roso srengen iku maeng nang iso kudu diempet sak iso-isone ben atine iki wes kandel ampek kupingek iki wes mingkup ambek lok-lokan sing koyok model ngunuku. Terus nag ancene ora iso ngempet yo, mlayu ae mireh ben ora ngringekno suora sing iso dadekno ati loro maeng. Mangkane masio duwe terbatase fisik tapi pikiran kudu tetep bening.