Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Sebagai guru, awak dhewe kudu ngerti sejarah panggon-panggon umum sing ono neng daerahe awak dhewe ngajar. Mungkin, awak dhewe asale dudu seko daerah kui nanging murid-murid sing diajar kui iyo. Dheweke kudu ngerti opo-opo wae sing ono neng sekitare, termasuk sejarah seko fasilitas umum sing ono neng sekitare. Mungkin sejarahe kui ora iso melebu neng biji murid-muride dhewe uga ora iso gawe pinter dheweke, nanging sejarahe kui iso gawe anak kui cinta karo daerahe dhewe. Roso sayang kui penting diduweni karo anak-anake didike dhewe supoyo pas dheweke wis podo pinter lan sukses, dheweke gelem balik meneh kanggo ngebangun kota asale.