Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Aku ambek bocah-bocah pas isek SD mesti senengani nyolong-nyolong wektu nag mari sekolah gawe mancing bareng. Soale nag ora ngunu mesti diseneni wong tuo polahe mari sekolah iku karepe ora oleh dolan ben ora pegel. Jenenge bocah cilik iku mesti ora duwe pegel nag gak bosen karepe dewe. Tapi masio wedi ambek gelek diseneni bocah-bocah tetep budal bareng ambek gowo pancing. Soale nag oleh iwak iku mesti senenge mgilan. Terus mesti nag mari mancing iku langsung amblas budal ngaji ben ora diseneni wong tuo. Biyen sing jenenge mancing iku kadang sampek magrib barang bocah-bocah lagek bubar soale wes podo lesu ambek wes dalu terus pengen nang mesjid barang gawe ngaji maneh.