Jelaskan Pergerakan Nasional dari Abdul Halim Syatari dalam bahasa sunda

Dina mangsa dijajah ku Jepang, Kiai Abdul Halim diangkat jadi anggota Cuo Sangi In (semacam dewan perwakilan). Dina bulan Mei 1945, anjeunna diangkat jadi anggota Badan Penyelidik Usaha Persiapan Kamerdékaan Indonésia (BPUPKI) anu tugasna nyiapkeun sagala anu patali jeung ngadegkeun negara. Dina BPUPKI ieu K.H. Abdul Halim jadi anggota Panitia Pembélaan Nagara.

Satuntas Républik Indonésia ngadeg, Abdul Halim diangkat jadi anggota Badan Pekerja Komite Nasional Indonésia Daérah (PB KNID) Cirebon. Dina waktu Belanda ngalancarkeun agrési militér kadua 19 Desember 1948, Abdul Halim aktif ngabantu kebutuhan logistik pikeun pasukan TNI jeung para gerilyawan. Résidén Cirebon kungsi ngangap anjeunna jadi Bupati Majalengka.

Taun 1928, anjeunna diangkat jadi pengurus Majelis Ulama anu diadegkeun ku Sarékat Islam babarengan jeung K.H.M Anwaruddin ti Rembang, K.H. Abdullah Siradj ti Yogyakarta. anjeunna ogé jadi anggota pengurus MIAI (Majlis Islam A’la Indonésia) anu diadegkeun 1937 di Surabaya.

Sabada perang kamerdékaan lekasan, K.H. Abdul Halim tetep aktif dina organisasi kaagamaan jeung ngabina Santi Asromo. Nanging minangka ulama anu berwawasan kabangsaan dan persatuan, anjeunna teu satuju gerakan Darul Islam pimpinan Kartosuwiryo, sanajan cicing di tempat nu dikawasa ku Darul Islam. Ogé anjeunna salah saurang tokoh nu nungtut dibubakeunana Nagara Pasundan ciptaan Belanda.

Dina taun 1950-an K.H. Abdul Halim pernah jadi anggota Déwan Perwakilan Rakyat Daérah Jawa Barat dan terus jadi anggota Konstituante (DPR Pusat, kiwari).