Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Dino iki Jihan buru ae balik nang Suroboyo mbari ngeterno adikne nang Malang gawe balik kos. Koyok biasa, de’e milih mudun Tol timbang lewat jalur ngisor. Enak-enak nyetir, de’e ngeroso onok sing gak tepak karo mobile. Dan pas dirasakno maneh, dadakno rem e gak berfungsi. Ping bolak balik de’e nyoba midek rem e, tetep gak isok mandek. Jihan langsung panik lah, opo maneh panggon Rest Area e sek uadoh. Berhubung de’e wes kadung ngegas get, akhire de’e nyalakno lampu hazard dan tetep ngendarai mobil sambil ngebel i ben mobil-mobil ngarep e isok mere teko jalur e. Untung ae mobil-mobil ngarep iku koyok ngeh dan minggir kabeh. Tapi mbasio ngono, Jihan tetep keweden, soale mobile bener-bener tambah banter mbasio gas e wes diculno. Pas ndelok onok jalur darurat gawe rem blong, de’e langsung ngarahno mobile nang jalur iku dan akhire mobil e isok mandek mergo dalanan nang jalur darurat iku ditumpuki karo ban sing isok ngehambat gerak e mobil mau. Pas tutuk kono, akhire de’e nelpon wong tuwone nek rem mobil e blong dan njaluk disusul.