Jelasin soal Budak Minggat  dalam bahasa sunda dong

Budak Minggat téh novel karya Samsudi, citakan nu kahiji diterbitkeun ku Balai Pustaka, Jakarta, teu kanyahoan taun terbitna. Citakan kaduana diterbitkeun ku CV Pusaka Sunda gawé bareng jeung Balai Pustaka, taun 1965, didua jilidkeun masing-masing 70 kaca jilid I jeung 75  kaca jilid II, ukurana 17 cm x 12 cm. Ieu novel téh nembrakkeun ajen-inajen atikan, upamana kajujuran, kapengkuhan haté, jeung kasatiaan. Lian ti eta, digambarkeun ogé ajén-inajén sosial nu nyampak dina kahirupan masrakat kuli kontrak di perkebunan jaman penjajahan Walanda..

Tokoh utama ieu novel téh nyaéta Si Kampeng, ku pangarang digambarkeun sahinasna henteu dijieun-jieun, nepi ka gambaran pribadina katembong tembres, boh ku kajujuranana, boh ku kabadeuran jeung kabedegonganana. Kampeng téh budak umur welasan taun, sabada tamat sakola cicing jeung bapa terena anu galak,lantaran mindeng dicarekan jeung dikakalakeun, Si Kampeng ngalawan, nepi ka dina hiji mangsa mah kalepasan neunggeul bapa téréna téa nepi ka kapiuhan. Ku bakating reuwas jeung sieun, antukna Kampeng minggat ti imahna, kakaburan nepi ka ahirna katipu, dijual jadi jadi kuli kontrak di Sumatra, Deli, Bengkalis, Padang jeung sajabana.

Lantaran getén jeung suhud digawé, ahirna Kampeng jadi tukang kai jeung tukang témbok anu parigel. Hiji mangsa, ku kawani jeung kaludeungna, Kampeng nulungan Cina anu rek dikerekeb ku maung. Rupa-rupa cocoba nu katarima ku Kampeng, kalawan tawekal dilakonan, sarta sanggeus bekel cukup pikeun balik ka lembur, Kampeng balik nepungan indungna. saméméh nepi ka lembur, basa rek balanja di pasar, Kampeng papanggih jeung Kim San, urang Cina nu kungsi ditulungan ku manéhna waktu di leuweung Sumatera, atuh Kampeng dibekelan kaén jeung duit ku Kim San minangka pamulang tarima ka manéhna nu geus nulungan. Kampeng balik ka lembur dipapag ku indungna nu geus lawas ngarep-ngarep Kampeng. Ieu novel geus ditarjamahkeun kana basa Indonesia jadi Anak Minggat dina taun 1974.