Jabarkan Abad ka-14 jeung ka-15 dari Muwaqqit dalam bahasa sunda

Lamun bener posisi resmi muwaqqit mimiti muncul di Mesir, posisi ieu geura-giru sumebar ka Paléstina jeung Sham. Di Masjid Al-Haram Al-Khalil di Hebron, kacatet yén hiji muwaqqit Ibrahim bin Ahmad nyieun salinan naskah astronomi karya Nasiruddin bin Sim'un (d. 1337). ), anggota kulawarga anu sarua jeung mimiti muwaqqit di al-Fusthath. Dina Halab (Aleppo) kacatet yén hiji  muwaqqit ngaranna Ibnu as -Sarraj (aktip c. 1325) anu ogé ngarancang jeung nyieun rupa-rupa pakakas astronomi sarta nulis makalah ngeunaan cara dijieun jeung digunakeunana.

Ogé di Syam, Ibnu ash-Syathir (hirup 1304–1375) mingpin hiji tim muwaqqit nu ngurusan Masjid Umayyah, Damaskus. Anjeunna nyusun dua zij (tabel astronomis) sareng ngadamel instrumen astronomi sapertos astrolabe sareng sundial. Salian ti karyana ngeunaan timing, anjeunna ogé aktip dina widang téori planet sarta nulis makalah téoritis ngeunaan model gerak panonpoé, bulan jeung planét. Modél anu didamel ku Ibnu ash-Syatir nyaéta geosentris tapi sacara matematis sarimbag jeung modél anu diajukeun ku Nicolaus Copernicus dina abad ka-16.{{sfn|Raja|1998|p=157 } } Kolega Ibn ash-Syathir nyaéta Syamsuddin al-Khalili (1320–1380) anu asalna mangrupa muwaqqit di Masjid Yalbugha saméméh dipindahkeun ka Masjid Umayyah, nulis tabel waktu solat pikeun Damaskus jeung tabel nu ngandung arah kiblat ti sagala rupa tempat. Henteu sakabéh ulama fiqih nyatujuan kagiatan 'muwaqqit' ieu. . Kadi Damaskus Tajuddin as-Subuki (1327–1370) nyebat para muwaqqit anu, numutkeun anjeunna, pinuh ku ahli nujum (munajjimun) jeung tukang nujum (kuhhan). ). Topik astrologi (astrologi) dina waktu éta ilaharna ditambahkeun kana buku astronomi ku kituna hiji astronom bisa maca eta, sarta sajumlah leutik "muwaqqit" ogé nyatet geus diajar elmu ieu. husus.

Nepi ka ahir abad ka-14, kagiatan muwaqqit geus kacatet di Mesir, Suriah, Paléstina, Hijaz (kaasup Mekah jeung Madinah), [[Tunis] ]], jeung Yaman. Dina abad saterusna prakték ieu ogé dipikawanoh di Turki. Numutkeun Raja, teu aya bukti ngeunaan posisi ieu di wewengkon leuwih wétan Dunya Islam, kayaning Irak, Iran, India jeung Asia Tengah. Nurutkeun Brentjes, kamungkinan 'ilmu al-miqat jeung kagiatan muwaqqit sumebar ka wetan, loba interaksi alatan dagang, jarah. jeung lalampahan néangan pangaweruh, sanajan buktina can kapanggih dina catetan tinulis.

Dina abad ka-15 kagiatan muwaqqit lolobana aya di Mesir, utamana Masjid al-Azhar, tapi karyana mimiti luntur. Muwaqqit al-Azhar Sibth al-Maridini (1423–1506) nulis rupa-rupa karya ngeunaan waktu. Karya ieu ngagunakeun élmu astronomi anu kawilang basajan sarta buku ieu loba dipaké di Mesir jeung Levant. King spekulasi yén bisa jadi hasil popularitas ieu karya astronomi canggih jadi sidelined sarta jadi salah sahiji faktor turunna minat astronomi di dunya Islam. Di antara muwaqqit séjénna nu kacatet dina abad ka-15 di sagala rupa masjid nyaéta al-Kaum ar-Risyi, 'Izzuddin al-Wafa'i, al-Karadisi, jeung Abdul Qadir al-'Ajmawi. Sajaba ti éta, dua élmuwan nu ngaranna Ibnu al-Majdi jeung Ibnu Abil-Fath ash-Shufi ogé aktif nulis dina widang waktu solat, tapi teu boga jabatan resmi muwaqqit.