Saya mau tau "Révolusi Rakyat": 1973–1977 dari Muammar Khadafi. Jelaskan dalam bahasa sunda

Dina tanggal 16 April 1973, Khadafi nepikeun dimimitian  "Revolusi Rakyat" dina biantarana di Zuwarah. Khadafi ngalaksanakeun  kalayan ngaluarkeun 5 rencana.

Ka hiji ngabubarkeun anu sakabéh hukum-hukum anu geus aya baris diganti ki undang-undang révolusionér.

Ka dua nyebutkeun yén sakabéh misuh

Ka tilu  mitembeyan ngarévolusi administratif anu dimaksudkeun pikeun ngaleungitkeun sakabeh unsur birokrasi jeung  borjuis.

Ka Opat Nembrakeun yén rakyat kudu ngadegkeun Komite-Komite Rakyat sarta  maranéhanana kudu dibekelan ku sanjata  pikeun ngabéla révolusi.

Ka lima ngamandangkeun dimimitianna révolusi budaya pikeun meresihan  Libya tina pangaruh-pangaruh asing. Khadafi mimiti nepikeun kuliah ngeunaan undakan révolusi ieu di Libya, Mesir, jeung Prancis. Dina prosésna, révolusi ieu sarua jeung  Révolusi Kabudayaan anu dilaksanakeun di Tiongkok.

Salaku bagian tina révolusi ieu, Khadafi umajak ka rakyatna pikeun ngadegkeun Komite-Komite Umum Rakyat pikeun ngaronjatkeun  kasadaran pulitik. Sanajan manéhna henteu lobana méré  pitunjuk ngeunaan cara ngadegkeun ieu déwan-déwan, Khadafi yakin lamun ieu komite baris ngawujudkeun sistem partisipasi pulitik langsung ani leuwih démokratis tibatan sistem wawakil anu didadasaran kana partéy. Khadafi miharep  sangkan déwan-déwan ieu baris ngumpulkeun pangdeudeul rakyat ka DKR, sarta ngurangan kakawasaan pamingpin-pamingpin  tradisional jeung birokrasi, sarta nyieun hukum anyar anu dipilih ku rakyat. Loba komite kawas kieu anu diadegkeun di sakola-sakola jeung  paguron-paguron luhur, kitu deui badan-badan éta mibanda tanggung jawab mariksa sakabéh  patugas, kursus, jeung buku tulis sangkan sajalan jeung ideologi révolusionér Khadafi.

Ayana  Komite Rakyat geus hasil ngarojong milu aubna jalma réa  dina prakna nyokot hiji kaputusan  dina watesan anu geus ditangtukeun ku DKR, tapi ieu kaayaan malah nambah parah kana pacéngkadan antara étnis . Badan ieu ogé mibanda kagunaan salaku sistem pangroris anu mantuan sakumna patugas néangan jalma-jalma anu teu sajalan jeung DKR, matakna ayana anu ditaréwakan di jalma-jalma anu organisasina teu sajalan. Kayaning Ba'ath, Marxis, jeung Islamis. Struktur organisasi komite-komite ieu ngawangun piramida, anu dadasarna tayalian kelompok-kelompok kerja satempat anu ngirimkeun anggota wawakilna kapilih nepi ka tingkatan distrik, tuluy nepika  tingkatan nasional, ani engkéna aya dijero Muktamar Umum Rakyat sarta  Komite Umum Rakyat. Di pangluhurna badan ieu, aya Khadafi jeung DKR anu angger tanggung jawab dina prakna nyokot kaputusan-kaputusan anu penting. Sacara umum, sistem komite ieu geus hasil mantuan prakna  séntralisasi jeung integrasi nasional, ogé nambsh kuat kadali Khadafi ka aparat pamarintahan.

==== Téori Internasional Katilu jeung Buku Hejo" ====

Juni 1973, Khadafi nyiptakeun hiji ideologi politik anu jadi dadasar Révolusi Rakyat, tayalian Teori Internasional Ketiga. Dumasar ieu ideologi, Amérika Serikat jeung Uni Soviet duanana sarua mangrupikeun kakuatan imperialis, matakna ideologi ieu nolak kapitalisme Barat kitu deui ateisme dina komunisme blok Timur. Didieu, ideologi ieu   sarua jeung  Teori Tiga Dunia anu dijieun ku pamingpin  Tiongkok Mao Zedong. Dumasar pamikiran Khadafi, nasionalisme dianggap salaku kakuatan anu progresif, ogé manéhna ngusulkeun ngadegna hiji nagara pan-Arab anu bakal mingpin  nagara-nagara Islam katut nagara-nagara Dunia Katilu ngalawan imperialisme. Khadafi nganggap Islam salaku unsur penting dina ieu ideologi, jeung manéhna  ngajak pikeun pembaharuan Islam anu balik deui kana Alquran kawas mimitina sarta nolak tafsir jeung Hadis. Balukarna, ieu ngadatangkeun kaambek sakumna ulama di Libya. Taun 1973 jeung 1974, pamerintahna bener-bener ngajalankeun hukum syariah, contona ngalaksanakeun hukuman rangkét/pencambukan salaku hukuman pikeun maranéhna anu kabuktian ngalakukeun  zina atawa sapatemon jeung sasama jinis.

jmpl|kiri|Khadafi di Yugoslavia taun 1970

Khadafi ngarangkum Téori Internasional Katiluna dina tilu jilid pondok anu dikaluarkeun taun 1975 nepika 1979, dipiwanoh ku sebutan Buku Hijau. Volume ka hiji ngaguar ngeunaan démokrasi, ngajéntrékeun goréngna sistem parwakilan, sarta ngadukung sistem partisipasi pulitik langsung. Anu kadua eusina ngeunaan kayakinan Khadafi ngeunaan sosialisme, Saterusna anu katilu anu aya patula patalina jeung masalah kulawarga katut étnis. Buku ani kahiji jeung kadua ngadukung réformasi anu radikal, ari anu katilu mah paniléyan  konservatisme sosial. Sanajan lalaki jeu g awéwé disebutkeun sarua, tapo maranéhna mibanda ciri biologis anu béda tangtuna béda ogé dina prakna hirup kumbuh di masarakat. Dina taun-taun sabadana, ku anu ngadarukung Khadafi  kutipan-kutipan tina  Buku Héjo dijadikeun salaku slogan, contona saperri "Perwakilan adalah Penipuan". Sawatara éta, dina Séptémber 1975, Khadafi ngayakeun tindakan-tindakan séjén pikeun ngahangkeutkeun mobilisasi rakyat jeung netepkeun misi-misi anu hayang dihontal pikeun ngoméan hubungan déwan-déwan jeung Persatuan Sosialis Arab.

Taun 1975, Khadafi nembrakkeun yen  perdagangan luar negeri bakal dimonopoli ku nagara. Réformasi anu beuki radikal sarta ngagolontorna duit hasil minyak ka luar negeri ngahudangkeun rasa kateupanujuan di Libya, hususna di lingkungan anu daragang . Taun 1974, kajadian di bangunan angkatan darat di Benghazi ieu bangunan aya nu ngabom, ieu kakara kajadia  tisaprak pamaréntahan Khadafi ngalaman aya nu nyerang.  Taun 1975 Omar Meheishi, Bashir Saghir al-Hawaadi jeung anggota Déwan Komando Révolusionér lianna ngayakeun parlawanan sarta ngarencana ngakudéta Khadafi, hanjakal ieu rencana kaburu kanyahoan antukna maranéhna kabur ka luar negri. Balukarna, ngan nyésa lima anggota Déwan Komando Révolusionér ieu ngajadikeun Khadafi leuwih kuat. Antukna Dewan Komando Révolusionér dibubarkeun dina Maret 1977.

Séptémber 1975, Khadafi meresihan angkatan darat tina anu teu sapamadegan kujalan néwak kurang leuwih 200 perwira senior, kalayan dina bulan Oktober, Khadafi ngadegkeun Kantor pikeun Keamanan Revolusi anu sipatna  rusiah. April 1976, Khadafi ngajak ka sakumna anu ngarojong  di universitas-universitas pikeun ngadegkeun "déwan mahasiswa révolusionér" sangkan maranéhna nyingkahkeun "unsur-unsur reaksioner". Dina taun anu sarua, démonstrasi mahasiswa anu teu sapamadegan jeunh Khadafi lumangsung di universitas-universitas di Tripoli jeung Benghazi, antukna maranéhna béntrok jeung mahasiswa anu ngadukung Khadafi jeung pulisi. Déwan Komando Révolusionér ngayakeun tindakan kujalan néwakan sakumna ani démonstrasi sarta ngawajibkeun ka para nonoman pikeun ngalaksanakeun pelayanan nasional.

Januari 1977, dua mahasiswa anu ngabangkang sarta sababaraha perwira angkatan darat digantung dihareupeun umum. Amnesty International ngutuk kana ieu kajadian alatan ieu hukuman dilaksanakeun alatan murni ku ayana béda pamadegan pulitik di Libya nalika zaman Khadafi. Kitu deui ti ulama  konservatif jeung Ikhwanul Muslimin, anu nuduh Khadafi nyoba ngadeukeutkeunLibya kana Marxisme jeung oge boga anggapan mupusna hak milik pribadi salaku tindakan anu papalingpang  jeung sunnah. Khadafi tulun nindes maranrhna alatan dianggap anti-révolusi, sawatara éta sakabéh  perguruan tinggi jeung Univérsitas Islam swasta ditutup.