Kamu bisa jelasin ke aku soal Kekecapan dalam bahasa sunda?

Kekecapan asalna tina kecap (kaucap, kaomongkeun) dirajék dwipurwa binarung rarangkén tukang -an (Rdp-an). Kecapna sorangan ngandung harti bagéan kalimah anu bisa madeg mandiri sarta ngandung harti nu tangtu. Sajalantrahna mah kekecapan téh nyaéta kecap-kecap anu geus jadi kailaharan atawa kecap-kecap matok anu geus jadi ucapan kabiasaan. Kekecapan nyaéta kecap-kecap atawa gundukan kecap anu geus jadi omong-omongan atawa kailaharan, hartina langsung atawa henteu ngandung harti injeuman. Kekecapan ilaharna mangrupa kaayaan hiji jalma, ngaran tradisi kagiatan atawa kecap-kecap nu geus jadi kailaharan.. Kekecapan jeung babasan mibanda sasaruaan, nyaéta pada-pada mangrupa kecap kantétan atawa gundukan kecap. Bédana téh kekecapan mangrupa gundukan kecap nu geus jadi kailaharan tapi teu ngandung harti injeuman, ari babasan mangrupa gundukan kecap nu geus jadi kailaharan bari ngandung harti injeuman. Conto babasan dinangna néngné = dipiara atawa dipikanyaah, teu éléh géléng =  teu éléh kakuatan, paéh pikir = euweuh kahayang.