Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Sebagai cah langang, awak dhewe sok-sok isin karo wulu sikile awak dhewe sing kandel. Senadyan, ora ono wong sing nganggep kui aneh kanggo wong lanang, nanging awak dhewe ngeroso dadi ora percaya diri wae. Awak dhewe kepengen nyukur wulune kui nanging wedi dinyek kemayu karo koncone dhewe. Supoyo awak dhewe iso nutipi wulu sikil sing kandel kui, ono beberapa coro sing iso awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe iso nutupi bagian sikile awak dhewe nanggo sarung. Sing keloro, awak dhewe yen arep ketemu wong akeh nganggone kathok dowo terus. Sing ketelu, yen misale awak dhewe kepepet kudu nanggo kathok sing cekak, awak dhewe iso nganggo kaos kaki sing duwur.