Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Jijik mas ngambu perkoro sing amis utowo barang sing amis iku asline ora kabeh wong jijik. Terus sing biasane wong jijik iku biasane deke iki jember ket cilikane sing ora tawar ambek ambu sing koyok ngonoh. Yo roso jember ambek roso jijik iku maeng kan wajar kanggo wong sing ngalami roso iku maeng. Tapi masio jijik nag iso yo ojo sampek kenemenen soale iso marakno perkoro elek contone iso ae dadi muta-muta polahe ambu iku maeng. Terus biasane iku kenek pengaruh pikiran sing kecantolan perkoro elek teko ambu sing amis maeng sing akhire dadekno keilingan perkoro amis sing marakno perkoro elek nag biyen-biyene.