Jelaskan Karir dari Mohammad Natsir dalam bahasa sunda

Natsir loba gaul jeung pamikir-pamikir Islam, modél Agus Salim; salila patengahan 1930-an, Natsir jeung Salim terus tukeur pikiran ngeunaan hubungan Islam jeung nagara demi pika hareupeun pamaréntahan Indonésia nu dipingpin ku Soekarno. Dina taun 1938, dirina ngagabung ka Partéy Islam Indonésia, sarta diangkat jadi pingpinan cabang Bandung ti taun 1940 nepi ka 1942. Natsir ogé mancén minangka Kapala Biro Pangatikan Bandung nepi ka taun 1945. Mangsa pangawasaan Jepang, Natsir ngagabung ka Majelis Islam A'la Indonésia (nu tuluy robah jadi Majelis Syuro Muslimim Indonésia atawa Masyumi), sarta diangkat minangka salah sahiji pupuhu ti taun 1945 nepi ka nalika Masyumi jeung Partéy Sosialis Indonésia dibubarkeun ku Présidén Soekarno dina taun 1960.

Sabada Proklamasi Kamerdékaan Indonésia, Natsir jadi anggota Komite Nasional Indonésia Pusat. Méméh jadi perdana menteri, dirina ngajabat minangka menteri panerangan. Dina tanggal 3 April 1950, Natsir ngajukeun Mosi Integral Natsir dina sidang pléno parlemén. Mohammad Hatta minangka Wakil Présidén Indonésia nu ngarojong kabéh pihak pikeun bajoang sacara tartib ngarasa kabantu ku ayana mosi ieu. Mosi ieu malikkeun deui kaweuteuhan bangsa Indonésia dina Nagara Kasatuan Républik Indonésia nu saméméhna ngawangun sarikat, hingga dirina diangkat jadi perdana menteri ku Présidén Soekarno dina tanggal 17 Agustus 1950. Tapi Natsir ngundurkeun diri tina jabatanna dian tanggal 26 April 1951 alatan pasalia paham jeung Soekarno. Soekarno nu nganut paham nasionalisme ngiritik Islam minangka idéologi kalawan muja sékularisasi nu dipilampah ku Mustafa Kemal Ataturk di Kasultanan Utsmaniyah, sedeng Natsir manghanyakalkeun ancurna Kasultanan Utsmaniyah ku nunjukkeun akibat-akibat negatif tina sékularisasi. Natsir ogé ngiritik Soekarno yén manéhna kurang merhatikeun kasajahteraan di luar Pulo Jawa. Numutkeun Hatta, méméh pangunduran diri Natsir, Soekarno salaku présidén sakaligus pupuhu Partéy Nasionalis Indonésia (PNI) terus ngadesek Manai Sophiaan katut para menteri ti PNI pikeun ngarebahkeun Kabinet Natsir sarta teu ngadukung kana kawijakan-kawijakan nu diusulkeun ku Natsir jeung Hatta.

Salila éra démokrasi kapingpin di Indonésia, Natsir aub dina panentangan ka pamaréntah nu beuki otoritér jeung ngagabung kana Pamaréntahan Révolusioner Républik Indonésia sabada ninggalkeun Pulo Jawa. PRRI nu nungtut ayana otonomi daérah nu leuwih lega disalahtafsirkeun ku Soekarno minangka pamungpangan. Akibatna, Natsir ditéwak tur dibui di Malang ti Taun 1962 nepi ka 1964, sarta dibébaskeun dina mangsa Orde Baru dina tanggal 26 Juli 1966.

Sabada dibébaskeun ti bui, Natsir ilibiung deui dina organisasi-organisasi Islam, modél Majelis Ta'sisi Rabitah Alam Islami jeung Majelis Ala al-Alami lil Masjid nu museur di Mekkah,  Pusat Studi Islam Oxford (Oxford Centre for Islamic Studies) di Inggris, jeung Kongrés Muslim Dunya (World Muslim Congress) di Karachi, Pakistan.

Dina éra Orde Anyar, Natsir ngadegkeun Yayasan Déwan Dakwah Islamiyah Indonésia. Dirina ogé ngiritik kawijakan pamaréntah, contona nalika Natsir néken Petisi 50 dina tanggal 5 Méi 1980, nu ngabalukarkeun dirina dilarang indit-inditan ka luar negeri. Dina mangsa-mangsa awal Orde Anyar ieu, Natsir ngabogaan jasa ngirim nota ka Tunku Abdul Rahman dina raraga nyairkeun hubungan jeung Malaysia. Sajaba ti éta, nya ku Natsir nu ngontak pamaréntah Kuwait pikeun naneum modal di Indonésia jeung ngayakinkeun pamaréntahan Jepang ngeunaan kakeyengan Orde Anyar dina ngawangun ékonomi. Soeharto nganggap jalma nu ngiritik dirina minangka panentang Pancasila. Natsir néken Petisi éta babarengan jeung Jénderal Hoegeng, Létjen Ali Sadikin, Sanusi Hardjadinata, SK Trimurti tur nu séjénna. Ku dilarangna ka luar nagri, loba seminar nu teu bisa  diiluan. Natsir nolak kacurigaan Soeharto kana partéy-partéy, utamana partéy Islam. Komo deui Opsus (Operasi Husus) nu aya dina pingpinan langsung Soeharto, ogé meunang kritikan. Padahal, badan intél ieu nu ménta Natsir pikeun ngamimitian hubungan jeung Malaysia sarta Timur Tengah sabada naékna Soeharto.