Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Kabeh wong kui duwe trauma dhewe-dhewe. Ono wong sing iso ngendalike rasa wedine kui lan uga ono sing durung. Awak dhewe kudu ngati-ngati yen awak dhewe ngomong karo wong, opo meneh wong sing awak dhewe durung kenal banget. Awak dhewe kudu ngati-ngati milih bahan omongan supoyo, awak dhewe ora ngemantik traumane kui. Supoyo kui ora kedaden, ono beberapa perkoro sing kudu awak dhewe gateke. Sing kesiji, awak dhewe ora usah ngomong perkoro-perkoro sing sensitif yen ora diperluke. Luwih mending, awak dhewe golek topik omongan sing enteng-enteng wae. Sing keloro, yen misale awak dhewe terlanjur ngomong perkoro sing sensitif, awak dhewe langsung jaluk ngapura, lan ngomong ora opo-opo yen dheweke ora gelem bahas utowo ngelanjutke bahasan kui.