Coba ceritain soal Perjangjian internasional dalam bahasa sunda

Perjangjian atawa perjangjian internasional (, ) nyaéta hiji perjangjian disimpulkeun dina  internasional hukum ku sababaraha pihak utamana nagara, sanajan aya ogé pasatujuan ngalibetkeun organisasi internasional. Traktat mangrupa salah sahiji sumber hukum internasional. Hal-hal anu aya hubunganana sareng perjanjian internasional diatur dina Konvénsi Wina ngeunaan Hukum Perjangjian taun 1969, sareng sabagian eusina ayeuna dianggap ngalambangkeun adat istiadat internasional supados janten norma anu mengikat hukum internasional. Dina dasarna praktek pasatujuan internasional diatur ku prinsip pacta sunt servanda, nu hartina pasatujuan ngabeungkeut sakabéh pihak anu jangji baris ngalaksanakeun kawajiban maranéhanana dina iman alus.

Bangsa-banga geus nyieun perjangjian ti jaman baheula, contona perjangjian antara nagara kota Lagash jeung Umma dina 2100 SM jeung Perjangjian Kadés antara Mesir Kuno, Karajaan Mesir jeung Het. Aya rupa-rupa jenis pasatujuan, saperti pasatujuan bilateral anu ngalibetkeun dua nagara jeung pasatujuan multilateral anu diiluan ku leuwih ti dua nagara. Pikeun nyimpulkeun hiji perjangjian, prosés negosiasi, ditampa sareng auténtikasi téks perjanjian diperyogikeun. Sanggeus éta, nagara bisa nyatakeun niatna pikeun kabeungkeut ku hiji perjangjian ngaliwatan penandatanganan, ratifikasi, sarta digentos. Nagara-nagara ogé tiasa ngadamel kaayaan, nyaéta pernyataan sapihak anu ditujukeun pikeun ngaleungitkeun atanapi ngarobih dampak hukum tina katangtuan anu tangtu dina kasapukan, upami kaayaan ieu diijinkeun ku perjanjian anu dimaksud sareng ogé henteu bertentangan sareng maksud sareng tujuan. perjangjian.

Aturan ngeunaan interpretasi pasatujuan aya dina Pasal 31 jeung 32 Konvénsi Wina 1969. Dua artikel ieu ayeuna dianggap ngagambarkeun adat internasional. Dasarna perjangjian ditafsirkeun luyu jeung pamahaman anu biasa dibikeun ka hiji istilah nurutkeun konteks sarta dumasar kana maksud jeung tujuan tina perjangjian. Juru basa ogé diidinan ngagunakeun métode tambahan tina interpretasi dina Pasal 32 Konvénsi Wina 1969 pikeun mastikeun hasil interpretasi dilaksanakeun luyu jeung Pasal 31, atawa lamun harti asalna tina interpretasi "ambigu atawa teu jelas" atawa "teu mungkin". atawa teu munasabah". Salah sahiji cara pikeun interpretasi tambahan nyaéta ningali dokumen persiapan perjanjian atanapi travaux préparatoires.

Kasapukan bisa dirobah dumasar kana kasapukan pihak-pihak anu kalibet. Pihak-pihak anu hoyong ninggalkeun kasapukan tiasa ngalakukeun saluyu sareng perjanjian anu dinyatakeun dina perjanjian. Upami teu aya katangtuan pisan, terminasi atanapi ditarikna tina perjanjian ngan tiasa dilakukeun upami pihak-pihak anu kalibet dina perjanjian ti mimiti ngagaduhan niat pikeun nampi kamungkinan terminasi atanapi ditarikna, atanapi upami hak pikeun ngalakukeunana tersirat dina perjangjian. Hiji perjangjian bisa dianggap teu sah alatan kaayaan nu tangtu, contona lamun perjangjian dijieun tina korupsi jeung wawakil nagara séjén, ku paksaan, atawa lamun eusina ngalanggar jus cogens atawa norma wajib nu teu bisa dibebaskeun dina kaayaan naon waé (sapertos larangan perbudakan sareng panyiksaan). Status pakta dina hukum nasional sorangan gumantung kana sistem hukum di unggal nagara.