Jelaskan Panyimpenan, pendaptaran jeung publikasi dari Perjangjian internasional dalam bahasa sunda

Téks asli Konvénsi Geneva Kahiji ti taun 1864. Pasatujuan bilateral biasana mibanda dua versi aslina ditandatanganan ku duanana nagara, sarta unggal nagara tetep salah sahiji dua dokumén. Kadang-kadang aya ogé pasatujuan bilateral nu ngan boga hiji versi aslina, sarta dina kaayaan ieu duanana nagara bakal nangtukeun nagara mana nu bakal ngajaga perjangjian ieu, atawa maranéhna ogé bisa ménta yén nagara katilu atawa organisasi internasional ngajaga perjangjian. Samentara éta, pikeun pasatujuan multilateral, biasana hiji pihak bakal diangkat jadi depositary, boh nagara, organisasi internasional, atawa patugas administrasi utama organisasi éta. Contona, Piagam PBB ayeuna disimpen dina arsip pamaréntahan Amérika Serikat. Nagara deposito diwajibkeun ku Pasal 76 (2) tina Konvénsi Wina 1969 pikeun nindakkeun kateusaruaan sarta ngabedakeun antara kapentingan nasional jeung peranna salaku depository. Fungsi utama ti depositary diatur dina Pasal 77 (1) taun 1969 Konvénsi Wina, contona, nyiapkeun salinan-salinan asli anu disertipikasi, nampi penandatanganan perjanjian, pariksa naha penandatanganan dokumén saluyu sareng prosedur, sareng ngadaptarkeun perjanjian di Sekretariat PBB.

Pasal 102(1) Piagam PBB nétélakeun yén nalika hiji perjangjian anu diasupan ku hiji nagara anggota mimiti berlaku, éta perjangjian kudu kadaptar ka Sekretariat PBB pas-gancangna tuluy dikaluarkeun. Pasal 80 Konvénsi Wina 1969 ogé ngabutuhkeun hal anu sami. Aturan kitu dimaksudkeun pikeun ngahindarkeun praktek perjangjian rusiah saperti jaman antarperang. Sanggeus perjangjian kadaptar ka PBB, perjangjian éta bakal dimuat dina United Nations Treaty Series (UNTS). Nepi ka tungtun taun 2006, UNTS boga 2.300 jilid diwangun ku sakurang-kurangna 50.000 pasatujuan nu kadaptar.