Coba ceritain soal Uwais Al-Qorni dalam bahasa sunda

Uwais Al-Qorni nyaéta pamuda ti Yaman, cicing bareng jeung indungna anu geus kolot, lumpuh, jeung lolong.  Bapana mah geus lila tilar dunya jeung teu boga baraya.  Matana biru, dadana sembada, kasep, jeung kulitna semu beureum. Tapi kaserang panyakit sopak.  Budak yatim anu hirupna sangsara pisan tur teu dipalire ku jalma-jalma sabudeureunna.  Remenna mah dihina jeung dituduh maling.  Manéhna katelah budak anu taat kana agama, rajin maca Al-Qur’an jeung nyaah pisan ka indungna.  Indungna dirawatan kalayan pinuh ku kaasih jeung kadeudeuh, sagala kahayang indungna ku manéhna diusahakeun sangkan kacumponan. Ngan aya hiji kahayang indungna anu rada hésé dicumponan. Harita Indungna hayangeun pisan ibadah haji. Manéhna mikir kumaha carana sangkan sanajan dina kaayaan anu sangsara tapi bisa mawa indungna ka Mekah.  Hiji mangsa manéhna dibéré anak sapi ku dununganna, lantaran gawéna salaku tukang ngangon kapaké pisan. Nyieun kandangna téh di luhur pasir. Unggal poé éta anak sapi diais, diajak naék turun pasir. Ningali kalakuanna kitu, loba pisan anu nyebutkeun manéhna owah. Tapi teu ieuh dipaliré.  Éta anak sapi tuluy wé diurus ku manéhna, diaais bari diajak ulin nepi ka gedéna. Tangtuna, mingkin gedé anak sapi, mingkin gedé ogé tanaga anu dibutuhkeun ku manéhna keur ngais. Ku lantaran geus jadi kabiasaan, cape ogé teu dirasa. Tepi ka usum Haji, anak sapi Uwais beuratna geus sakintal, awak manéhna ogé jadi mingkin kuat. Teu sangka, geuning maksudna kitu téh minangka latihan sangkan bisa ngais indungna ka Mekah. Enya wé kabuktian, manéhna mampuh ngais indungna ti Yaman ka Mekah. Manéhna ihlas ngalakonan sagala hal asal indungna bagja. Kalayan tegep manéhna tawaf bari ngais indungna. Sabada réngsé ibadah haji, kalayan Asih ti Nu Maha Suci jeung dunga ti indungna, awakna cageur tina kasakit sopak.  Ngan kari aya tanda bodas buleud dina dampal leungeunna. Anu satuluyna éta tanda téh jadi pituduh keur Umar bin Khathab jeung Ali bin Abi Thalib.