Jelaskan - (Al-Baqoroh 2: 183) dari Ramadan dalam bahasa sunda

Ramadhan (      asalna tina akar kecap ر م ﺿ, anu hartosna panas ereng-erengan . Urang Babilon, anu budaya na kantos ngadominasi pisan di kalér Jazirah Arob, nganggo kalénder luni-surya (ngitung taun dumasar kana bulan sareng panonpoé). Bulan kasalapan sok ragrag nalika usum panas anu panas pisan. Ti enjing dugi ka sonten, batu gunung sareng pasir gurun dibeuleum ku panonpoé dina usum panas, anu siang na langkung lami tibatan wengi. Peutingna panas dina batu sareng pasir ngaleutikan sakedik, tapi acan ge tiis pisan, kabujeng enjing deui. Ieu kajantenan teras-terasan, sahingga saatos sababaraha minggu aya akumulasi panas anu kacida bangetna. Poéan ieu disebat bulan Ramadhan, bulan anu kacida panasna.

Saatos masarakat Islam ngembangkeun kalénder dumasar bulan, anu rata-rata 11 dinten langkung pondok tibatan kalénder panonpoé, Ramadhan henteu teras-terasan kabeneran sareng usum panas. Masarakat langkung paham kana métaforis 'panas' Ramadhan (kiasan). Kusabab dina dinten Ramadhan jalma anu saum, tikoro na panas ku haus. Atanapi, dipiharep ayana ieu Ibadah dina Ramadhan, janten wasilah kana dihapusna pirang pirang dosa nu tiheula atawa nu bakal aya jaga.

Tina kecap dasar ieu, kecap Ramadhan dipaké pikeun nunjukkeun sensasi panas nalika aya anu hanaang. Sasauran anu sanés nyebatkeun yén kecap Ramadhan dianggo kusabab dina bulan éta dosa diduruk ku amal hadé nalika panonpoe ngabakar taneuh. Nanging, kecap Ramadan henteu tiasa dibingungkeun sareng Ramadhan. Ramadan (make dal) dina basa Arab hartosna jalma anu panonna nyeri bakal lolong. Salajengna éta panginten dina momen Ramadhan dimangpaatkeun ku pengikut Islam serius pikeun ngalembereh, nyusun sareng ngabarukeun kakuatan fisik, spiritual sareng tingkah laku, sakumaha panas ngagambarkeun hal anu tiasa ngalebur matéri .