Jelaskan Pépéling Laku Lampah dari Ajaran Jati Buhun dalam bahasa sunda

Dina ajaran Jati Buhun, aturan Gusti nu ngersakeun nu saenya-enyana Gusti, geus aya dina jeroning diri jelema éta sorangan, tinggal éta jelemana téh ngarti, éling, jeung narima kana éta aturan ti Gusti Hyang Agung. Jeung kacida dorakana lamun percaya yén aya aturan ti Gusti nu kawasa nu ditalatahkeun ka jelema séjénna. ku lantaran éta téh geus nganggap Gusti nu kawasa téh geuning teu walakaya jadi ngabutuhkeun bantuan jelema jang ngatur jelema deui, da pédah ajaran Jati Buhun mah percaya yén Sang Hyang Agung Gusti nu saenya-enyana Gusti téh sanggup ngatur nu araya, nu jaradi, jeung nu harirup, bari jeung teu butuh bantuan sasaha jeung teu kudu nyampeurkeun atawa talatah ka jelema jang jelema séjénna, ku lantaran Gusti nu kawasa nu saenya-enyana Gusti ngabogaan carana sorangan jang ngatur segala-galana, bari jeung teu kudu niru kanu cara jelema.

Aya tilu pépéling diri di jeroning ajaran Jati Buhun nyaéta Ngaji , Ngaji Deka atawa Ngaji Rasa jeung Ngaji Kawila.

Pépéling di luhur ngelingan jelema supaya daék wawuh kana aturan nu aya dina dirina sorangan salaku jelema, lantaran jelema dijurukeun téh supaya jadi jelema nu laku lampahna siga laku lampah jelema, kitu ogé beurit dijurukeun jang jadi berit reujeung laku lampah na salaku berit nu rampus jeung jotok, manuk jadi manuk jeung paheut kanu jodona, maung jadi maung nu ngabogaan sima jeung telenges, jeung saterusna, éta téh aturan Gusti nu ngersakeun nu saenya-enyana Gusti.

Ajaran Jati Buhun ngajadi tinu kanyaanan jeung pangalaman karuhun Buhun salila mangrébu-rébu taun, nepi ka ceuk nu ngagemna mah ajaran Jati Buhun téh bakal saluyu jeung kanyaanan tur bakal bisa dipaké nepika iraha waé ogé.