Coba ceritain soal Hanzhalah dalam bahasa sunda

Hanzhlah nami lengkapna mah nyaéta, Hanzhalah bin Abi Amir bin Shaifi bin Zaid bin Umayyah bin Dhabi’ah. Anjeuna ti Bani Amr bin Auf nu mana kaasup kana bagian kabilah Aus, salah sahiji tina dua kabilah, kabilah mun jeuk urang téa mah ras atawa suku di Madinah nu disebut Al Anshar.

Sakabeh sohabat Nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam mangrupa jalma-jalma anu panghadena tina umat ieu. Ku Allah dipilih pikeun maturan jeung ngarencangan Kanjeng Nabi jeung Rasul-Na Muhammad shallallahu ‘alaihi wa sallam, pikeun ngabangun jeung ngembangkeun dakwah Islam. Maranéhanana ogé rawi-rawi anu tiasa dipercaya nu janten sabab dugina khazanah ilmu Islam ka urang sadaya. Ceuk sareat mah lamun lain lantaran jasa maranéhanana, urang téh moal bisa ibadah atawa hirup anu sesuai jeung sareat kanjeng nabi shallallahu ‘alaihi wa sallam .

Kukituna mikacinta ka para sohabat nabi mangrupikeun kawajiban. Jeung ogé mangrupikeun kawajiban pikeun urang sadayana jalma mukmin, bersih tina sadayana celaan atawa naon rupi hinaan ka aranjeuna. Jeung deui ngaos kana sajarah lalakon kahirupanana mangrupikeun kahadean pikeun urang sadayana. Sabab urang sadayana yakin, aranjeuna mangrupikeun umat pilihan, teladan pilihan jeung sohabat langsung kanjeng Nabi  Muhammad shallallahu ‘alaihi wa sallam sahade-hadena hamba Ar-Rahman.

Hanzhalah bin Abi Amir Al Anshari Al Ausi mangrupikeun salah sahijina tina sohabat nabi. Teu benten jeung kisah sohabat nabi anu sanes, anjeuna ogé ngagaduhan kisah anu pinuh kuhikmah, jeung pelajaran pikeun urang. Uraian ieu di handap ngan sakedik upami kedah dicarioskeun mah, mung mudah-mudahan ieu tiasa janten pepeling pikeun urang sadayana.

Nalika kanjeng Nabi Muhammad shallallahu ‘alaihi wa sallam hijrah ti Mekah ka kota Madinah, kaum Al Anshar menyambut beliau dengan penuh kegembiraan, dan sebagian dari mereka yang belum berislam pun menyatakan keislaman. Di antara mereka adalah Hanzhalah. Dia berislam dan bagus keislamannya.

Malam hari menyelimuti kota Madinah, bintang-bintang bertaburan membawa keheningan dan ketenangan bagi seluruh alam yang lelah oleh kesibukan siang dan letih oleh aktifitas di muka bumi. Nyanyian sore mengalun meniup lirih kelopak mata untuk memasuki alam mimpi yang indah. Malam membawa kita kepada sebuah perasaan khusus, seolah ala mini milik kita semata. Malam membebaskan ruh seorang mukmin supaya jernih sedikit demi sedikit, sehingga ia pun bisa menyatu dengan kekhusyuan yang mendalam merenungi penciptanya, bersuci dan bersujud di hadapan-Nya.