Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada argumentatif dan panjangnya 1 paragraf.

Tempe iku panganan tradisional sing wis suwe digawe lawuh mangan. Wong-wong jaman biyen nggawe tempe nganggo sikil. Cara iki nek jaman saiki diarani gak resik lan njijiki. Akeh wong akhire podo ngolek cara gae nggolah tempe sing luwih higienis. Amarga iku ana sing kudu diperhatekna mulai teka bahan-bahan lan alate. Bahan-bahan sing digawe kudu pas karo standare, yaiku mulai teko ambu, warna, lan rasane.Dele sing digawe kudu dele sing ambu, warna, lan rasane normal. Kudu diumbah resik nganggo banyu resik. Dele digodog sampek kulit arine podo muprul dewe. Mari ngunu dele dilebokno mesin sing digawe misahno kulit ari karo delene. Mari ngunu dele ditus sampek atus ilang banyune. Nek wes atus, dicampuri karo ragi tempe trus dikethok-kethok nggawe mesin. Nek wes mari, dele dimbarno sampek njamur. Cara iki diarani luwih resik mergo pas misahno dele karo kulit arine iku nggawe mesin, ora diidhek-idhek nganggo sikil.