Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Onok kejadian sing marakno aku rodo kaget pas pertama kali dadi mahasiswa baru ndek UGM. Pas iku aku melbu kelas mata kuliah Pengantar Sastra. Dosen sing ngampu perkuliahan iku jenenge Prof. Faruk. Buru ae melbu kelas, beliau iki gak nggowo buku utowo berkas liyane. Beliau mek melbu, ngajarno tentang dasar-dasar sastra. Cuma sayange, bahasa sing digunakno beliau iki abot banget, dadi rodok angel diterimo gawe aku sing sek pemula. Aku rodo ngeluh soale gak onok materi sing melbu nang utekku. Koncoku langsung ngandani nek Prof. Faruk iki salah siji guru besar nang Fakultas Ilmu Budaya nang UGM. Selain iku, beliau iki yo aktif ndek studi kebudayaan dan salah siji tokoh kebudayaan sing lumayan dikenal nang Jogja. Aku langsung kaget lah, soale aku diajar karo Professor sing tersohor. Dan aku dadi maklum opo’o boso sing dinggo beliau pas nerangno kuliah iku duwur banget, soale yo beliau iki wes guru besar.