Jabarkan Waktu Tumuwuh Munggaran dari Aikido dalam bahasa sunda

Ueshiba ngamekarkeun aikido utamana ti mimiti ahir taun 1920an nepi ka taun 1930an ngaliwatan sintésis seni béladiri nu leuwih buhun anu geus diteuleuman ku manéhna.  Seni béladiri inti anu jadi indung aikido nyaéta Daitō-ryū aiki-jūjutsu, anu diteuleuman ku Ueshiba sacara langsung ti Takéda Sokaku. Sajaba ti éta, Ueshiba dipikanyaho geus neuleuman Tenjin Shin'yō-ryū ti Tozawa Tokusaburō di Tokyo dina taun 1901, Gotōha Yagyū Shingan-ryū, sarta judo ti Kiyoichi Takagi (高木 喜代子 Takagi Kiyoichi, 1894–1972) di  Tanabe dina taun 1911.

Seni Daitō-ryū boga pangaruh téknis anu utama dina aikido. Ueshiba ngasupkeun téknik lémparan leungeun kosong jeung koncian sambungan tulang sarta téknik sanjata, saperti jurus-jurus pikeun maké lembing (yari), ietuk (jō) pondok, malah . Sanajan kitu, struktur téknik aikido loba ngindung ka seni élmu pedang(kénjutsu).

Ueshiba pindah ka Hokkaidō dina taun 1912, sarta mimiti diajar hiji élmu béladiri kalayan bimbingan Takeda Sokaku dina taun 1915. Mimitraan jeung Daitō-ryū terus lumangsung nepi ka taun 1937.  Ngan, dina ahir éta periode, Ueshiba geus ngajauhkeun diri ti Takeda katut Daitō-ryū.  Dina waktu harita, Ueshiba nyebut seni béladirina "Aiki Budō". Henteu jelas sacara pasti iraha Ueshiba mimiti ngagunakeun ngaran "aikido", tapi éta ngaran jadi ngaran resmi seni béladirina dina taun 1942, mangsa Masarakat Seni Béladiri Jepang (Dai Nippon Butoku Kai) kalibet dina réorganisasi sarta séntralisasi seni béladiri Jepang anu dialpukahan ku pamaréntah.