Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Koyok biasane, Asih moleh teko kampus nang kos e mlaku. Berhubung wes rodo bengi, Asih dadi rodo was-was. Bener ae, pas tengah-tengah mlaku de’e ngeroso onok sing ngituti de’e teko mburi. Awale dikirone mek uwong mlaku biasa. Terus pas Asih nyoba mandek, wong iku melu mandek. Terus pas mlaku, wong iku melu mlaku sisan. Akhire Asih mlaku tambah banter ben isok tutuk kos luwe cepet. Wong sing ngetuti iku mau melu dalan cepet sisan. Tapi Asih gak peduli, pokok awake tetep mlaku sing banter tapi gak sampe mlayu soale de’e wes ketari ketir tapi tetep nyoba tenang. Pas wes onok 30 meteran teko kos, de’e langsung mlayu buanter. Ketepakan banget bapak kos e buru metu, dan de’e langsung nyopo bapak kos e ben setidake wong sing ngetuti mau isok leren. Dan tepak ae, wong sing ngetuti Asih mau milih gawe kabur.