Jelasin soal Kumis ucing  dalam bahasa sunda dong

Kumis ucing  atawa Orthosiphon aristatus kaasup tuwuhan ti kulawarga Lamiaceae/Labiatae. Kumis ucing téh ngaran tutuwuhan anu kembangna siga kumis ucing. Ieu tutuwuhan téh tumuwuh ajeg, watangna pasagi, dina buku-bukuna aya akaran tapi teu siga akar nu di jero taneuh, tangkal kumis ucing téh jangkungna biasana nepi ka 2m. Wangun daunna lonjong, tungtungna léncop, ukuranana ti 1 nepi ka 10 cm. Makuta kembangna warna bungur ngora atawa bodas panjangna 13 – 27mm, di bagian luhur ditutupan ku bulu nu parondok warnana bungur atawa bodas. Benang sari ukuranana leuwih panjang batan tabung kembang sarta ngaleuwihan biwir kembang bagian luhur.

Kumis ucing rasana rada pait, asin, kesed, tur rada tiis. Kumis ucing ngandung zat samak, minyak asiri, ortholiphonglikosida, minyak lemak, saponin, sapofonin, uyah kalium, jeung myoinositol. Daun kumis ucing biasa dimangpaatkeun pikeun ubar rupa-rupa kasakit. Di Indonésia daun anu garing dipaké minangka ubar pikeun ngalancarkeun kahampangan (diuretik) sedengkeun di India pikeun ubar reumatik. Kumis ucing digunakeun ku masarakat minangka ubar tradisional pikeun batuk, nyeri cangkéng, asup angin sarta hésé ngising (sembelit). Salian ti éta kumis ucing ogé biasana dimangpaatkeun pikeun ubar radang ginjal, wawatu, diabétés, albuminuria, sarta kasakit syphilis.