Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Aku karo konco-koncoku omah disik kerep dolan bareng pas dino Sebtu sore. Awak dhewe biasane pit-pitan bareng neng sekitar kampung cerak omahe awak dhewe. Awak dhewe seneng liwat-liwat gang sempit sing awak dhewe ora tau liwati sak durunge. Awak dhewe seneng wae nek nemu dalan sing luwih singkat neng panggon-panggon sing kerep awak dhewe ampiri. Pas kui, awak dhewe liwat neng salah siji gang sempit. Gang sempit kui sebenere kerep awak dhewe liwati. Selama iki, awak dhewe ora tau nemu kedadean sing ora ngepenake. Nanging pas kui, ngerti-ngerti sirahe koncoku kui diodoni karo bocah sing ono neng kono. Koncoku kui nesu, nanging mergo dheweke wonge jijikan, bocahe kui ora diaparani. Dheweke cepet-cepet bali neng omah ben iso ngerisi rambute sing keno idu mau.