Coba jelasin Ayat 1-96 dari Al-Waqi'ah dalam bahasa sunda dong

Kalayan asma Alloh Nu Maha Welas tur Maha Asih.

euweuh nu nolak kana kajadianana.

(kajadian kiamat) ngagejrétkeun (hiji golongan) jeung ngangkat (golongan nu séjén).

lebuna awur-awuran, paburisat lir silalatu seuneu (katiup angin puyuh)

Jeung aranjeun jadi tilu golongan,

nyaéta golongan katuhu, kacida mulyana golongan katuhu,

jeung golongan kénca, kacida rugina golongan kénca,

Jeung jalma-jalma nu tiheula (ariman), maranéhna nu pangheulana (asup sorga).

Mun geus cunduk waktuna ninggang mangsana poé pinasti. Taya nu sangsi kana datangna. Nu ngahandapkeun tur nu ngangkatkeun. Mun marcapada digénjlongkeun, gunung-gunung baritu, lebuna awur-awuran. Harita jadi tilu madhab. Madhab katuhu, kacida bagja madhab katuhu? Madhab kénca, kacida cilaka madhab kénca? jeung nu utama (السَّابِقُونَ), nu ti heula iman, kana kahadéan.

Nu utama (السَّابِقُونَ), nu deuheus (ka Alloh) tempatna di Jannat an-Na'im (surga nu pinuh ku ni'mat), Golongan Katuhu ( أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ) dina kawaluyaan, jeung golongan kénca (أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ) dina naraka jahim.

Ciri jalma nu hirupna samemena: teterusan nyieun dosa, teu percaya kana poé dihirupkeun tina kubur. Maranéhna bakal dikumpulkeun kabéh, nu bihari ogé nu kiwari dina poé pinasti, kadahareunana zaqqum, caina panas ngagolak.

Kersa Gusti Alloh nyipta manusa tina cai mani, nuwuhkeun pepelakan, nurunkeun cai hujan, seuneu pikeun tatangkalan.

Tasbéh kana kaagungungan Alloh nu éstu sumpah ku ngaplakna béntang marakbak, Al Qur'an nu mulya, dina kitab nu dijaga, teu dicabak iwal ku nu suci, nu lungsur ti Pangéran sakabéh alam.

Nalika nyawa tepi kana genggerong, bari aranjeun nempokeun. Lamun aranjeun wenang naha teu dibalikkeun.

Bener yakin bagja pikeun jalma deuheus ka Alloh ku surga Na'im, salamet pikeun madhab katuhu, jeung dumukna tukang bohong di naraka Jahim.