Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Panggonan sing ancene dinggoni wong utowo menungso iku mesti ono ceritone utowo sejarahe lapooh panggonan iku maeng ono, nah sing jenenge panggonan urip iku maeng ono sing kenek diarani omah barang, omah yoiku panggonan sing ancene digawe menungso ngelakoni urip maeng, contohne mangan, turu, sembayang, ambek liyane maeng. Dadi ancene sing jenenge panggonan urip yo koyok ngunuku maeng, terus sing jenenge sejarah maeng yoiku ceritane lapooh kok iku sampek ono. Nah ceirtane omah sing tak panggone yoiku biyen omah iku ancene dibangun ambek bahku sing tau ngerti jaman ipon. Nah jaman sak monoh bangun omah iku ora karoan ragate. Mangkane sampek saiki omah iku isek ono polahe gawe kenang-kenangan.