Jabarkan Aspek dina Penca Silat dari Penca Silat dalam bahasa sunda

Dina Penca Silat, hal nu kudu di punjulkeun nyaéta:

Dina silat ogé aya opat aspek anu kawengku, nyaéta:

Seni. Seni nurutkeun ahli ti Amerika, Munro (1963: 419) seni nyaéta jieunan manusa nu nimbulkeun efek psikologis ka manusa séjén anu nempona. Dina penca silat, dipintonkeun seni ngaléngkah sarta bela diri anu dihijikeun jeung gerak éndah saperti ibing. Nyieun jalma anu nempona teu ngarasa bosen dina nongton pintonan Penca Silat.

Bela diri. Seni bela diri nyaéta penca silat éta sorangan. Seni bela diri nyaéta kasenian anu muncul salaku hiji cara jalma pikeun ngaproteksi dirina sorangan. Geus lila seni béla diri aya jeung mimitina mekar di paperangan. Biasana seni béla diri éta lain asalna ti tantara, namung asalna ti masarakat awam anu ngabutuhkeun téhnik mertahankeun dirina.

Kajiwaan. Kajiwaan nyaéta hiji hal anu sipatna rohaniah atawa abstrak. Lain jasmaniah anu bisa ditempo ku panon. Kajiwaan leuwih ka sipat psikologi, boh méntal, émosi, pikiran jeung akal. Dina penca silat, kajiwaan kacida pentingna ku sabab sipat ieu nu nangtukeun urang rek ngagunakeun pikeun kahadéan atawa kagoréngan.

Olahraga. Olahraga nyaéta aktivitas keur ngalatih awak hiji jalma, teu ngan sacara jasmani namung ogé rohanina. Geus tangtu penca silat nyaéta bagéan ti olahraga, ku sabab dina penca silat pinuh ku gerak awak anu ngaproduksi kesang nu leuwih loba.

Historisasi Penca Silat di Jawa Kulon

Dina historisasi penca silat bisa dicindekkeun yén aya dua kategori aliran penca silat, nyaéta Aliran Bangsawan jeung Aliran Rahayat.

Aliran Ménak nyaéta aliran penca silat anu dikembangkeun keur ménak (karajaan). Aya mangsana penca silat ieu mangrupa alat ngabela diri hiji nagara (karajaan). Sipat ti penca silat anu dimekarkeun ku bangsawan umumna sipatna katutup jeung mertahankeun kamurnianna.

Aliran Rahayat nyaéta adalah aliran penca silat anu dimekarkeun ku golongan iwal bangsawan. Aliran ieu dibawa ku padagang, ulama, jeung masarakat. Sipat dina aliran ieu umumna kabuka jeung bisa adaptasi.

Di mimitian kalayan ayana politik anyar dina awal abad XX jeung kawijaksanaan Walanda nyaéta Etische Politiek, nu tujuanna ngaronjatkeun kasejahteraan rahayat liwat sababaraha program, hususna pendidikan. Kamekaran peran désa jeung dibentukna polisi desa, boga pangaruh dina pola pangajaran silat di masa éta, silat geus diajarkeun di sakola-sakola dasar (désascholen), nepi ka jalma nu deukeut ka Walanda saperti Priyayi, Amtenaren, KNIL nepi ka Marechausse pasukan husus Walanda dina mangsa éta.

Sajalan ti munculna rasa nasionalisme, ku kituna muncul ogé padungdengan di golongan pangajar penca silat dina mangsa éta ngeunaan saha nu boga hak diajar silat ieu. Kasadaran nasionalisme ieu makin kuat nalika dina taun 1915 dibuka kasempetan keur ngadegkeun organisasi politik bagi kaom bumi putra, pangajaran jadi salah sahiji materi anu diajarkeun di unggal organisasi ieu. Saperti dina kamekaran awal Syarekat Islam di wewengkon Jawa nu diiluan ku ngadegkeun mimitran Setya Hati ku Ki Ngabehi Suryodiwiryo nu nyababkeun Walanda makin ngawas kamekaran paguron ieu ku sabab boga pengikut jeung murid nu loba pisan.

Penca silat hususna di Jawa dina taun 40an kacida dipikaresep ku pamuda keur nyiapkeun kamerdikaan RI, ogé sanggeus penca silat di taun 1942 mangsa Jepang distandarisasi digunakeun salaku program élmu béla diri nu diajarkeun ka PETA (Pembela Tanah Air), Pasukan Pelopor jeung sajabana. Jepang méré pangdeudeul dinamétodeupangajaran sateuacan dimimitian, dilakukeun taizo pamanasan sangkan teu cidera otot. Ti dinya paguron penca silat nu dimotoran ku palajar éx PETA, Pasukan Pelopor dan Haiho.

Sistem pangajaranna ngagunakeun sérémonial saperti béla diri Jepang (hormat, do’a, mulai pamanasan, latihan jeung ditutup ku seremonial deui) ku kituna loba sistem pangajaran nu béda antara penca silat ti Jawa Tengah, Jawa Wetan jeung Jawa Kulon jeung Sumatera Kulon.