Tolong jelaskan mengenai Serangan ka Kakaésaran Byzantine dari Kholid bin Walid dalam bahasa sunda

Sabada hasil nyerang Irak, hiji provinsi Pérsia Sassanid, Khalifah Abu Bakar ngirim hiji ékspédisi pikeun nyerang Levant (Syria Roma). Panyerangan bakal dilaksanakeun ku opat korps, nu tiap korps miboga targét sewang-sewangan. Byzantine ngawaler kana ancaman ieu ku ngumpulkeun unit-unitna ti sababaraha garisun di Ajnadain (hiji tempat di Paléstina, mingkin waé al Laijun). Gerakan ieu téh nahan pasukan Muslim di batas wilayah, ku sakitu mokahana kakuatan di satukangeunna, tentara Muslim teu bisa kebat maju ka Syria pusat atawa kalér.  Kakuatan Muslim katempona leutik teuing jumlahna pikeun nyinghareupan ancaman Byzantine, ku kituna Abu Ubaidah bin al Jarrah, pupuhu panglima Muslim di barisan Syria ménta bantuan ti Abu Bakar. Diwalon ku Abu Bakar ku ngirimkeun bantuan pasukan nu dipingpin ku Khalid.

Aya dua rute ti Irak ka Syria, nu hiji ngaliwatan Daumatul Jandal (ayeuna katelah Skaka) jeung nu hiji deui ngaliwatan Mesopotamia nembus ka Raqqa. Ku lantaran pasukan Muslim di Syria merlukeun bantuan sacepetna, Khalid ngahindar rute heubeul ka Syria liwat Daumatul Jandal sabab jauh teuing jeung merlukeun mangminggu-minggu pikeun nepi ka Syria. Dirina ogé nolak rute Mesopotamia ku lantaran hadirna garisun-garisun Romawi di Syria kalér jeung Mesopotamia. Ngaladénan maranéhna sawatara tentara Muslim keur dikepung di Syria geus teu mungkin, sabab ngandung harti kudu perang di dua muka. Khalid leuwih milih rute ka Syria nu leuwih pondok ku jalan nu teu prah nembus Padang Pasir Syria. Dirina ngerahkeun pasukanna nembus padang pasir, ceuk carita turun timurun, pasukanna lumampah salila dua poé bari teu manggih-manggih cai, méméh antukna nepi kanu mangrupaan sumber cai di hiji oasis. Khalid cenah geus mecahkeun masalah kakurangan cai maké metodé urang Bedouin. Onta disina nginum sanggeus dihaja sawatara lila dijauhkeun tina cai, ngakibatkeun onta nginum cai saloba-lobana dina sakali nginum. Onta boga kamampuan pikeun nyimpeun cai dina beuteungna nu ku kituna bisa dipeuncit sawaktu-waktu diperlukeun. Pasukan Muslim kabéhanna narunggang onta sarta metodé ieu jadi metodé nu efektif pikeun pasukan Muslimin.

Khalid asup ka Syria di bulan Juni 634 M sarta kalayan gancang ngarebut bénténg-bénténg pérbatasan di Sawa, Arak, Palmyra, al Sukhnah, al Qoriatain jeung Hawarin. Dua nu pandeuri direbut sanggeus Perang Qoriatain jeung Perang Hawarin. Sanggeus ngawasa bénténg-bénténg padang pasir ieu, Pasukan Khalid gerak ka Basra, hiji kota deukeut batas Syria-Arabia jeung ibu kota karajaan Karésten Arab Ghassanid, hiji bawahan ti Kakaisaran Byzantine timur. Dirina meuntas hiji jalur pagunungan nu ayeuna katelah “Sanital Ukab” (“lintasan Uqab”) maké ngaran panji pasukan Khalid. Dina lalampahan ka Marojar Rahat, Khalid ngabaruntakkeun pasukan Ghassanid dina perang singket Marojar Rahat.

Ku meunang béja kadatangan Khalid, Abu Ubaidah maréntahkeun Shurobil bin Hasana, salah sahiji tina panglima nu opat, pikeun nyerang kota Basra. Shurobil ngepung Basra ku 4.000 tentarana. Garisun Byzantine jeung Arab Karésten nu meunang jumlah ti pasukan Shurobil, nieun serangan sarta katingalina bakal ngancurkeun pasukan Shurobil waktu kavaleri Khalid datang jeung nyerang pasukan Byzantine ti tukang, ngabebaskeun Shurobil. Garisun Byzantine mundur ka bénténg kota. Abu Ubaidah ngagabung ka Khalid di Basra, sarta Khalid, ku paréntahna Khalifah nyekel panglima utama. Bénténg Basra nyerah di pértengahan Juli 634, sacara éféktif namatkeun dinasti Ghassanid. Sanggeus ngarebut Basra, Khalid maréntahkeun sakabéh korpsna pikeun ngagabung di Ajnadain di mana maranéhna tempur dina perang penting ngalawan Byzantine dina 30 Juli 634. Sajarawan-sajarawan modérn nganggap perang ieu téh mangrupa konci pikeun mecahkeun kakuatan Byzantine di Syria.

Kasoran dina Perang Ajnadain ngajadikeun Syria lemah pikeun pasukan Muslim. Khalid mutuskeun pikeun ngarebut Damaskus, bénténg utama Byzantine. Di Damaskus, Thomas, minantuna Kaisar Byzantine Heraclius, jadi pananggung jawab pértahanan kota. Meunang béja intelején yén pasukan Khalid keur ngabandaleut ka Damaskus manéhna nyiapkeun pertahanan kota. Manéhna nulis surat ka Kaésar Heraclius, nu harita keur di Emesa, pikeun ménta bala bantuan. Jaba ti éta, enggoning nunda atawa ngahambat gerak Khalid jeung nyiar waktu keur sasayogian nyanghareupan pangepungan, Thomas ngirim pasukanna maju. Dua pasukanna burantakan, nu mimiti di Yaqusa di pértengahabn Agustus jeung nu kadua di Marojas Safar dina 19 Agustus. Sawatara éta, bantuan Heraclius nepi ka Damaskus. Méméh bantuan séjénna nepi, Khalid geus ngepung kota dina tanggal 20 Agustus. Pikeun nutup Damaskus ti daérah séjénna, Khalid nempatkeun sempalan pasukan di belah kidul di jalan ka Paléstina jeung di kalér di rute Damaskus-Emesa, sarta sababaraha sempalan nu leuwih leutik di rute-rute ka arah Damaskus. Bantuan Heraclius dipapag jeung dibuburak ku Khalid dina Perang Sanital Ukab 30 km ti Damaskus.

Khalid mingpin serangan pikeun nalukkeun Damaskus dina tanggal 18 Séptémber 634 sanggeus 30 poé pangepungan. Numutkeun sawatara sumber, pangepungan cenah mah lumangsung nepi ka opat atawa genep bulanna. Kaésar Heraclius nu nampa béja rubuhna Damaskus, miang ka Antioch ti Emesa. Kavalery Khalid nyerang garisun Byzantine di Damaskus, nu ogé ngarah ka Antioch, panggih jeung maranéhna maké jalan motong nu teu kanyahoan, dina Perang Marojal Daibaj, 150 km kaléren Damaskus. Abu Bakar ngantunkeun dina mangsa pangepungan Damaskus sarta Umar jadi Khalifah anyar. Umar mecat Khalid dina kapanglimaanna sarta nunjuk Abu Ubaidah bin al Jarrah jadi Pupuhu Panglima pasukan Islam di Syria. Abu Ubaidah meunang surat panunjukkanna sarta pamecatan Khalid wanci keur pangepungan kénéh, tapi teu waka dibéwarakeun semet ka kotana ditalukkeun.