Saya mau tau Lapangan dari Maén bal. Jelaskan dalam bahasa sunda

Ku lantaran aturanna disusun di Inggris, jeung ngan diurus ku 4 asosiasi maén bal Britania dina IFAB, diménsi lapangan maén bal standar aslina ngagunakeun unit impérial. Aturan ayeuna ngagunakeun diménsi kalawan ajén pakiraan métrikna (dipiluan ku unit tradisional di jero kurung), sanajan pamakéan populér condongna tetep maké unit tradisional di nagara pamaké basa Inggris kalawan sajarah métrikasi nu rélatif anyar (atanapi métrikasi sabagian), saperti Britania.

Panjang lapangan pikeun patandingan internasional déwan 100–110 m (110–120 yd) jeung lébarna 64–75 m (70–80 yd). Lapangan pikeun patandingan non-internasional bisa 90–120 m (100–130 yd) panjangna jeung 45–90 m (50–100 yd) lébarna. Sanajan kitu, dina 2008, IFAB ngasahkeun ukuran panjang standar 105 m (344 suku) jeung lébra 68 m (223 suku) salaku diménsi lapangan standar pikeun patandingan internasional. Kaputusan ieu sabenerna teu pernah diréalisasikeun.

Gurat wates nu panjang ngaranna touchlines, samentwis nu pondok nyaéta goal lines (gurat gawang). Hiji gawang pasagi panjang ditempatkeun di tengah unggal gurat gawang. Jarak antawis 2 tihang gawang vértikal nyaéta 7,32 m (8 yd), jeung tihang horisontalna kedah 2,44 m (8 ft) luhureun taneuh. Jaring biasana dipasang di tukangeun gawang, tapi teu dipibutuh ku aturan. Hareupeun gawang aya nu kawanoh salaku aréa pénalti.

Durasi jeung cara ngeureunkeun waktos

Patandingan standar miboga 2 babak. Unggal babak panjangna 45 menit. Biasana aya istirahat 15 menit antawis babak-babak. Wasit nyaéta panjaga waktu resmi. Wasit bisa nambihkeun waktosna dina ahir unggal babak ku lantaran misalna aya pamaén nu digentosan, cidera, atawa hal-hal lianna. Waktu tambihan ieu kawanoh ogé salaku stoppage time, injury time, atanapi loss time. Lilana waktu tambihan dumasar kana kaputusan wasit. Dina patandingan di mana aya ofisial kaopat, nuju ka réngséna hiji babak, wasit méré nyahoan baraha menit waktos anu rék ditambih. Ofisial kaopat teras nginformasikeun para pamaén jeung panongton kalawan nyandak papan nu némbongkeun menit tambihannana. Waktu tambihan bisa ditambih deui ku wasit. Waktu tambihan dipikawanohkeun ku lantaran kacilakaan dina 1891 dina hiji patandingan antawis Stoke jeung Aston Villa. Kaaayaan 1–0 sarta waktosna ngan sésa 2 menit, Stoke dibéré pénalti. Kiper Aston Villa najong balna kaluar lapangan. Basa balna geus balik, waktu 90 menit geus béak jeung patandinganna réngsé. Aturan nu sarua ogé mikawanohkeun yén upami waktosna geus béak tapi aya pénalti nu kedah dilakukeun, durasi babak éta dilamikeun deui nepi ka pénalti dilaksanakeun, ku kituna taya patandingan nu réngsé kalawan hiji pénalti pikeun dilakukeun.

Dina kompetisi liga, patandingan bisa réngsé dina kadudukan seri, tapi dina sababaraha kompetisi sistim gugur, upami hiji patandingan réngséna seri, patandingan éta bisa lanjut ka babak tambihan, unggall babakna 15-menit. Upami skorna masih kénéh seri, sababaraha kompetisi ngijinkeun pamakéan adu pénalti (resmina dina Laws of the Game: "kicks from the penalty mark") pikeun nangtoskeun tim nu mana nu ngalanjutkeun ka puteran salajengna dina turnamén éta. Gol nu dicitak dina babak tambihan diétang kana skor ahir patandingan, tapi gol ti adu pénalti ukur dipaké pikeun nagroskeun tim mana nu meunangna (gol dina adu pénalti teu diétang kana skor ahir).

Dina kompetisi nu ngagunakeun patandingan 2 laga, unggal tim tanding di stadion kandangna sakali. Skor agrégat ti 2 patandingan éta nangtukeun tim mana nu lanjut. Upami skor agrégatna sarua, aturan gol tandang bisa dipaké pikeun nangtoskeun nu meunangna, nu mana nu meunangna nyaéta tim nu nyitak gol panglobana basa maén di kandang musuhna. Upami hasilna masih kénéh sarua, adu pénalti.

Dina ahir 1990-an jeung awal 2000-an, IFAB nyobian cara nangtoskeun nu meunang tanpa adu pénalti. Di antarana ngeureunkeun patandingan dina babak tambihan, boh basa gol kahiji dina babak tambihan dicitak (golden goal), boh hiji tim skorna mingpin dina ahir babak kahiji babak tambihan (silver goal). Golden goal dipaké dina Piala Dunya 1998 jeung 2002. Patandingan Piala Dunya nu kahiji ditangtukeun ku golden goal nyaéta meunangna Perancis ti Paraguay dina 1998. Jérman mangrupa nagara kahiji nu nyitak golden goal dina hiji kompetisi gedé, ngéléhkeun Céko di final Euro 1996. Silver goal' dipaké dina Euro 2004. Pacobaan ieu duanana teu dilanjutkeun ku IFAB.Bal asup jeung kaluar

Dina Laws of the Game, 2 dasar patandingan nyaéta bal di jeung di luar maén. Ti mimitina unggal babak kalawan kick-off nepi ka réngséna, bal salawasna aya di pamaénan, iwal nalika balna kaluar lapangan, atanapi patandingan distop heula ku wasit. Basa balna kaluar ti pamaénan, maénna di-"ulang" deui ku salah sahiji cara ti 8métodeunu aya dumasar sababna:

Kick-off: sanggeus hiji gol ku tim lawan, atanapi mimitian unggal babak.

Alungan ka jero: basa balna kaluar ti gurat sisi (nu panjang, sanés nu aya gawangna); dibéré ka lawan ti tim nu pangahirna ngeunaan bal.

Tajongan gawang: basa balna kaluar liwat garis gawang tanpa hiji skor nu dicitak sarta pangahirna dikeunaan ku tim nu narajang; dibéré ka tim musuhna.

Tajongan juru: basa balna geus meuntasan gurat gawang tanpa aya gol nu kacitak tina sarta pangahirna dikeunaan ku tim nu ditarajangan; dibéré ka tim nu narajang.

Tajongan bébas teu langsung: dibéré ka lawanna tim nu ngalakukeun palanggaran "non-pidana", palanggaran téhnis katangtos, atanapi basa pamaénanna dieureunkeun saheulaan. Teu kaci nyitak gol langsung liwat tajongan ieu (tanpa ngeunaan paamén lian).

Tajongan bébasa langsung: dibéré ka lawanna tim nu ngalakukeun palanggaran "pidana". Kénging nyitak gol langsung liwat tajongan ieu.

Tajongan pénalti: dibéré ka lawanna tim nu ngalakukeun palanggaran di kotak pénalti soranganna.

Dropped-ball: basa wasitna ngeureunkeun patandingan saheulaan pikeun alesan-alesan lian, saperti aya pamaén nu cedera serius di lapangan. Kaputusan kieu carang aya dina patandingan normal.