Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Bocah cilik jaman saiki larangan bedo koyo pas jamanku cilik. Saiki bocah-bocah dilarang nyekel gawai suwe-suwe. Jamanku biyen aku lan bocah-bocah sak generasiku, mergo teknologine durung terlalu maji, awak dhewe mung ora diolehke nonton TV. Soale, TV kui siji-siji hiburan awak dhewe lan dianggep karo wong tuwane dewe gowo pengaruh sing elek. Wong tuwaku biyen ngelarang awak dhewe nonton TV koyo ngene. Sing kesiji, awak dhewe ora entuk cerak-cerak karo layar TVne. Sing keloro, awak dhewe dijatah durasi nontone. Neng dino-dino sekolah kui sekitar 2 jam sak dino lan pas dino Minggu utowo lagi prei, awak dhewe dibebaske. Sebenere kui mirp-mirip sih karo bocah jama saiki mung bedo pirantine wae.