Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas SMP, konco-koncoku tau ribut mergo diskusi dowo babagan demit. Siji koncoku kui ono sing percoyo banget. Koncoku sing iki kui jarane simbahe dukun dadi ngerti perkoro klenik koyo ngono kui. Koncoku sing sijine kui ora percoyo. Dheweke luwih percoyo ilmu pengehtauan lan sains timbangane makhluk seko dimenso liyo sing ora iso dibuktike. Pas kui, aku mung meneng wae. Aku ora ngebelani sopo-sopo. Akhire, diskusi kui mandeg. Koncoku sing percoyo demit kui nantang koncoku sing liyane neng omahe simbahe. Jarane, neng kono moto batine iso dibukako karo simbahe. Awak dhewe janjian sore sesoke, kumpul neng ngarep sekolah disik. Tekan arep maghrib, koncoku sing ora percoyo demit kui ora teko-teko. Akhire, awak dhewe ora sido ngebuktike bareng-bareng.