Jelaskan Sajarah dari Ikebana dalam bahasa sunda

Ikebana mimitina dijieun di kuil-kuil Buddha di Jepang dina abad ka-6. Ikebana ditataan di mana kembang jeung cabang ngagambarkeun indikasi tina iman. Gaya Ikebana anu pangalusna nyaéta rikka (kembang nagtung), mecenghul dina abad ka-15, gaya ieu ngagambarkeun kaéndahan alam .  Contona, cabang-cabang pinus ngalambangkeun batu, krisan bodas ngalambangkaeun walungan.  Gaya rikka jadi populér dina abad ka-17, dipaké minangka téknik dekoratif pikeun acara-acara sérémonial.

Parobahan ikebana lumangsung dina abad ka-15, nalika shogun Ashikaga Yoshimasa Muromachi (1436-1490) maréntah di Jepang.  Manéhna salila maréntah ngalaurkeun aturan yén ikebana bisa dijieun ku saha waé, pan saméméhna mah ikebana ngan bisa dijieun ku jalma boga waé.

Dina ahir abad ka-16, hiji gaya anu leuwih basajan ti nataan kembang disebut nageire hartina miceun atawa ngalungkeun.  Gaya ieu mah henteu paduli naon bahan anu dipakéna, gaya ieu disebut ogé cha-bana (茶花, hartina kembang téh).

Taun 1890 an, teu lila sanggeus Restorasi Meiji (période modérnisasi jeung westernisasi di Jepang), aya gaya anyar anu disebut ikebana moribana, atawa tumpukan kembang. Gaya ieu mecenghul disababkeun ku wanohna kembang kulon jeung westernisasi anu hirup di Jepang. Gaya moribana, anu nyiptakeun kabébasan anyar dina nataan kembang dipaké pikeun hiasan. Gaya ieu bisa disaluyukeun jeung kaayaan formal atawa informal.

Ikebana modérn lahir dina taun 1930 kalayan transliterasi zen'ei ikebana atawa zen'eibana. Wangun ikebana leuwih ekspresif batan gaya klasik. Ayeuna, seni nataan kembang dipihormat minangka salah sahiji seni tradisional di Jepang.