Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Sakdurunge tampil utowo neng ngarep panggung awak dhewe ngeroso percaya diri banget. Awak dhewe yakin, awak dhewe iso tampil kanthi maksimal. Nanging ono wae hal sing gawe awak dhewe ora fokus utowo dadi gamang. Ben ora kedadean koyo ngono, awak dhewe iso gateke beberapa hal. Sing kesiji, yen ono wong sing nyoraki, mbuh kui mergo seneng opo niate ngenyek, ora usah digatek. Awak dhewe kudu luwih fokus karo opo sing awak dhewe kudu lakoke pas kui. Sok-sok malah wong sing ngeploki kui iso gawe fokuse awak dhewe buyar. Sing keloro, yen misale kui pempilane karo wong liyo. Yen koncone dewe kui salah, ojo dietuti. Awak dhewe tetep kudu ngelokoke gerakan sing kudune dilokoke. Mengko koncone dhewe sing saling kui sing bakal ngetuti gerakan sing bener.