Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Awak dhewe kerep jijik neng ngambu panganan sing wis busuk. Awak dhewe sok lali yen isih duwe pangan turah lan sesoke panganane kui wis ora iso kepangan meneh. Supoyo awak dhewe ora guak-guak panganan lan ora jijik karo panganan sing wis awak dhewe gawe kui, awak dhewe kudu pinter-pinter nyimpen. Supoyo panganane dhewe ora gampang mambu, ono beberapa hal sing iso awak dhewe lakoke. Sing kesiji, pas rampung manga, awak dhewe iso langsung nyimpen turahane neng kulkas. Sing keloro, awak dhewe uga iso langsung ngetke panganane supoyo sesok e utowo mengko soren isih enak. Sing ketelu, awak dhewe kudu iling kapan masake. Dadi ngerti, kapan panganane kui kudu dingeti utowo dileboke kulkas.