Coba jelasin Sajarah dari V dalam bahasa sunda dong

Hurup V asalna ti hurup Semitik Waw, kitu ogé hurup-hurup modérn F, U, W, sarta Y. Hurup Semit saterusna mangaruhan hurup Fénisia, Yunani, sarta Étruska. Hurup Latin dipangaruhan ku hurup Yunani, kalayan parobahan saperluna alatan ékol penyesuaian fonologi sarta sajabana.

Dina basa Yunani, hurup upsilon (Υ) diadaptasi ti hurup waw, awalna pikeun melambangkan sada vokal /u/ kawas dina kecap "bulan", saterusna robah jadi /y/ (vokal hareup katutup buleud), nyaéta sarua kawas pelafalan hurup ü dina basa Jerman.

Dina basa Latin, hurup upsilon ieu diinjeum dina wangun hurup V (tanpa batang) pikeun nandakeun sada /u/ anu sarua, sarta ogé sada konsonan /w/. Ku alatan éta, kecap num—atau asalna dieja NVM—disebut "noom" (/num/) samentara kecap via/VIA disebut "wi-a" (/wia/). Mimitian abad kahiji Maséhi, ngagantung dina dialek satempat, konsonan /w/ robah jadi /β/, sarta pamustunganana jadi /v/.

Sabot ahir Jaman Pertengahan, timbulna dua wangun hurup v atawa u, duanana dipaké pikeun sada /u/ sarta /v/. Wangun v bersudut ditulis di mimiti kecap, sedengkeun wangun u bundar dipaké di tengah atawa ahir kecap tanpa menghiraukan sadana. Ku éta, kecap-kecap kawas valour sarta excuse sarua kawas éjahan jaman ayeuna, tapi kecap have sarta upon ditulis haue sarta vpon. Pamustunganana dina taun1700-an, sangkan sada konsonan sarta vokal diasingkan, wangun v nandakeun konsonan samentara wangun u pikeun vokal, mangka lahirlah hurup u modérn. Dina mangsa éta pisan tercipta hurup badag U; saméméhna sok dipaké hurup badag V. Mulanya, saprak hurup u sarta v dijadikeun hurup anu béda, v mendahului u dina susunan alfabét, tapi kiwari lumangsung sabalikna.