Jelaskan Pintonan dari Lais dalam bahasa sunda

Dina prak-prakanana pintonan Lais téh  nyadiakeun dua leunjeur awi gombong diceuceubkeun dina taneuh tuluy masangkeun  tali tambang  dina unggal juru awi. Tali tambang  téh ditalikeun kana dua juru awi anu geus di tancebkeun, tuluy tatabeuhan dipaénkeun nandakeun éta pintonan téh rék dimimitian. Tukang lais gugulawingan dina tali nu ditalikeun kana dua tangkal awi. Awi nu dipaké biasana awi bitung nu badag atawa gombong. Dina mintonkeun Lais biasana diadumaniskeun jeung seni kawedukan (jiga debus) ogé aya bodorna.  Nalika pintonan rék dimimitian, dukun (pawang) lais téh tatahar pikeun ngayakeun upacara, nyaéta nataharkeun sasajén. Bari dipirig ku tatabeuhan, mimiti menyan téh dibeuleum bari macakeun mantra-mantra. Upacara ieu téh miboga tujuan nyaéta sangkan pamaén lais dibéré kakuatan, lincah jeung parigel tur salamet salila lumangsungna pintonan. Baju anu dipaké ku pamaén téh baju awéwé nyaéta kabaya.

Pintonana  téh biasana  sapoé  atawa satengah poé, gumantung ka nu ngondangna.  Waditra  anu dipaké pikeun ngirig nu ngalais téh nyaéta kendang penca, dogdog jeung calung.  Pamaén lais téh di antarana lalaki 6 urang, nyaéta hiji pamaén laisna, hiji pawang (dukun), sésana para nayaga.

Pintonan lais biasana di tempat anu terbuka saperti alun-alun atawa lapangan anu legana antara 10-15 méter antara tihang awi hiji ka awi nu hiji deui. Pintonan ieu lain bagian tina upacara jadi bisa di tanggap iraha waé. Pamaén lais téh biasana turun tumurun. Saméméh naék ka luhur awi, nu ngalais téh ngobrol heula jeung dukun anu sacara teu langsung ditujukeun kanu ningali.

Paguneman na téh saperti kieu:

Pawang   : “Rek ka mana, Nu Geulis?”

Si Lais  : “Apan rek ulin.”