Jelaskan Dibebastugaskeun tina katentaraan dari Kholid bin Walid dalam bahasa sunda

Khalid, harita, keur aya dina puncak karirna, dirina kasohor jeung dipikacinta ku anak buahna, pikeun komunitas Muslim dirina téh hiji pahlawan nasional, sarta sacara umum katelah minangka Saefulloh (“Pedang Alloh”). Hiji kajadian lumangsung teu lila ti sanggeusna Khalid ngarebut Marash (Karomammarash), di usum dingin taun 638, dirina kenalan jeung Ash’as, hiji panyair jeung tentara barisan Pérsia, mintonkeun hiji puisi nu mumuji Khalid sarta nampa hadiah 10.000 dirham ti Khalid, sigana mah tina bandahara nagara.

Umar jeung senatna ngagolongkeun kalakuan éta téh minangka panyalahgunaan harta nagara, sanajan hukumanna teu semet ka kudu lésot jabatan, Khalid geus diingétan ti saméméhna pikeun teu lumaku sorangan, dirina kudu ménta heula ijin ti atasanna atawa Khalipah pikeun kalakuan siga kitu. Umar buru-buru nulis surat ka Abu Ubaidah ménta sangkan mawa Khalid ka hareupeun jamaah, sarta ngudaran sorban jeung kopéahna. Umar ménta sangkan Abu Ubaidah nanya ka Khalid ti mana dana nu dibikeun ka Ash’as téh: tina sakuna sorangan atawa tina harta nagara? Lamun ngaku geus maké harta nu teu sah, dirina dianggap salah ku mikalampah teu bener. Lamun ngaku yén dirina méré tina sakuna sorangan, anggeur dianggap salah lantaran pamonyahan. Dina dua-duana kasus gé dirina bakal tetep dibébastugaskeun, sarta Abu Ubaidah kudu ngajalankeun tugas ieu. Abu Ubaidah sorangan mikasima ka Khalid téh jeung mikanyaah siga ka adi sorangan, ku kituna dirina teu sanggup mun kudu ngajalankeun tugas ieu. Gantina, Bilal bin Rabah ditunjuk pikeun pancén éta sarta manggil Khalid ti Chalcis ka Emessa, di mana Khalid didakwa di hareupeun umum. Khalid ngaku yén dirina méré duit tina sakuna sorangan hingga nyatakeun teu boga salah dina dakwaan éta. Najan kitu, waktu nepungan Abu Ubaidah dirina dibéjaan yén geus dibébastugaskeun ku paréntahna Umar sarta kudu balik ka Madinah pikeun nepungan Umar. Khalid miang ka Chalcis jeung amitan ka pangawal gerak cepetna. Tuluy ngajugjug Madinah pikeun nepungan Umar. Dirina protés kana naon anu dianggapna teu adil. Umar dicaritakeun muji dirina dina kekecapanna: “Anjeun geus anggeus; sarta taya saurang ogé nu bisa ngalakukeun naon nu ku anjeun geus dilakukeun. Tapi éta téh lain hasil lampah jalma; Ieu téh karna Alloh nu ngersakeun...”

Kahareupna Umar ngajelaskeun pangbébastugasanna Khalid:

Kitu jalanna ujung karir suksés militér Khalid wekasan.