Jelaskan Sejarah dari Méningitis dalam bahasa sunda

Sababaraha literatur nuduhkeun yén Hippocrates geus apaleun kana panyakit méningitis.  Meningismeu geus dipikaapal ku dokter saacan jaman Renaisans utamana ku tokoh Avicenna.  Katerangan ngeunaan méningitis tuberkulosis anu harita dipikawanohedema dina uteuk geus dipatalikeun jeung dokter Edinburgh Sir Robert Whytt dina laporan posthumous anu muncul taun 1768, sanajan patali antara tuberkulosis jeung patogénna henteu dijieun nepi ka abad satuluyna.

Harita, méningitis téh mangrupa panyakit anyar.  Wabah utama anu mimiti muncul di Jenéwa taun 1805. Sababaraha epidemi lain muncul di Éropa atawa di Amérika Serikat, tapi laporan mimiti epidemi téh ayana di Afrika taun 1840. Epidemi di Afrika leuwih mindeng dina abad ka-20 , dimimitian ku épidem utama di Nigeria jeung Ghana taun 1905-1908.  Laporan munggaran tina inféksi baktéri anu nyababkeun meningitis nyaéta ku ahli bakteriologi Austria Anton Weichselbaum, dina taun 1887 ngajelaskeun meningokokus.  Mortalitas tina méingitis luhur pisan (leuwih ti 90%) dina laporan anu geus didadarkeun. Dina taun 1906, antiserum dihasilkeun dina kuda anu satuluyna dimekarkeun ku élmuwan Amérika Simon Flexner jeung sacara nyata nurunkeun mortalistas panyakit meningokokus.   Dina 1944, pénisilin mimiti dilaporkeun épéktip keur ngubaran méningitis.  Tuluy diwanohkeun vaksin Haemophilus dina ahir abad ka-20 nyababkeun kaus méningitis patogén turun sacara signifikan.  Taun 2002, aya bukti nu nuduhkeun yén ngubaran méningitis baktéri ku stéroid bisa nyageurkeun kalayanan sampurna.