Jelaskan Prakték dari Ngalogat dalam bahasa sunda

Dina ngalogat santri téh ngagunakeun kalam jeung mangsi Cina (Gentur) nu dihasilkeun ti Pasantrén Gentur di Sukabumi. Kalam nu seukeut digunakeun téh sangkan tulisan arabna alus ipis kandel kalawan jarak nulisna ukur saspasi. Mangsi cina digunakeun sangkan tulisanana awét dina waktu nu lila. Ari wadah mangsi mah wangunna jiga piala leutik nu didadasaran ku kapas atawa serat bagedor cau. Lamun santri can mahér ngagunakeun kalam, bisa ogé ngagunakeun pulpén husus nu bisa ngukir tulisan ipis kandel. Pulpén téh dianggap alat nu leuwih praktis tibatan kalam.

Unggal santri kudu miluan macakeun logat jeung Ajengan, bisa eureun téh sabot ambekan wungkul. Beuki remen ngaji, tarjamahan lafaz nu dituliskeun bakal beuki saeutik, malah bisa jadi ukur narjamahkeun istilah nu dianggap ahéng wungkul. Ngalogat téh nepi ka kiwari masih kénéh mekar di pasantrén tradisional (salafiyah).

Dina praktékna, ngalogat téh ngagunakeun basa Jawa nu kandaga kecapna euyeub. Kitu ogé, urang Sunda nu nganggap basa Sunda ogé euyeub ku kandaga kecap. Keur mantuan gancangna ngalogat digunakeun simbol nu nuduhkeun kalungguhan hiji kecap atawa i'rab (dina tata basa Arab).