Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Ulan wingi iku aku dijak ziarah nang salah sijine wali sing ono nang Kota Pahlawan, nah pas sepedaan rono moro-moro ono wong sing teko montor iku idu ngawur sampek kenek tangane koncoku, akhire koncoku langsung mandek ambek gedeg-gedeg terus ijok banyu kanggo ngilangi idune wong sing ora colo maeng. Mari ngunu deke iku ngambu tipete idu sing ono nang tangane maeng ambek gedeg-gedeg endase mergo deke iku jembere megilan karo sing jenenge idu sing teko wong liyo. Nah sing garai deke jember iku yo mergo ambune iku ora iso ilang, terus nag pengen ilang iku mesti kudu disabun. Nah pas waktu iku ora ono sabun mergo nang dalan, ngunu koncoku mampir nang mesjid mergo nang jero mesjid iku mesti biasane ono sabun.