Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Awak dhewe mesthi tau salah nyapa utowo salah ngundang wong neng panggon-panggon sing rame. Pas ngelakoke kui, awak dhewe ngeroso isin. Supuyo awak dhewe ora ngeroso terlalu isin, ono beberapa hal sing iso awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe mending lansung kenalan wae karo wonge kui. Yen awak dhewe langsung lunga kui rasane uga aneh. Dadi lewih mending, awak dhewe kenalan karo dheweke itung-itung awak dhewe iso nambah konco. Sing keloro, awak dhewe iso jaluk ngapuro yen awak dhewe mau salah wong. Bar kui, awak dhewe iso ngelanjut ngobrol-ngobrol sedilit. Sing ketelu, awak dhewe iso nyeraki wong sing awak dhewe kiro mau koncone dhewe banjur iso melu lungguh neng jejere.