Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Biyen pas aku isek SMP nag daerah nggonanku iku isek usum wong nanggap wayang, terus nanggap gong, ambek ludruk. Sing paling rame iku nag pas nanggap gong soale nang kono ono sing jenenge tarian khas Jombang sing jenenge Remo. Tarian iki mesti ora karoan tinggkae soale ono cerito perjuangan sing digambarno nang cerito iki. Dadi mulai teko klambi sing digawe sampek njoget iku mesti garai wong seneng. Terus sak liyane iku sing garai wong seneng maneh yaiku sing joget remo maeng iku gawe klintingan sing dicancang nang sikil ambek tangan lorone. Dadi angger joget iku pateng kemrincing. Lah teko kono maeng maleh dadi rame ambek dadekno wong seneng.