Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Yen awak dhewe terlanjur ngelakoke kesalahan utowo doso kui, awak dhewe ora perlu ngeroso kawatir sing banget-banget. Rasa kawatir kui tanda awak dhewe iso percoyo karo ajaran neng agamae dhewe. Kawatir kui salah siji rupa seko roso wedi. Selama awak dhewe isih duwe rasa kuwatir lan wedi iki awak dhewe isih duwe kesempatan kanggo dadi wong sing luwih apik seko wingi. Supoyo awak dhewe terus-terusan duwe rasa kuwatir lan wedi iki, ono beberapa hal sing iso awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe kudu sinau agama terus. Semakin awak dhewe sinau agama kui, semakin awak dhewe ngeroso yen sebenere awak dhewe durung ngerti opo-opo. Sing keloro, awak dhewe kudu golek konco sing tujuane podo koyo awak dhewe.