Jelaskan Kadaharan Has Minang dari Rendang dalam bahasa sunda

Minangka hiji kadaharan has, rendang junun kaluar ti rohang budayana sarta ngahontal kasohoranana tanpa dikatrol ku pihak anu ngawasa di unggal-unggal jaman. Komo, kecap ‘rendang’ geus kasebut dina loba kesusteraan Malayu klasik, salah sahijina dina Hikayat Amir Hamzah. Ieu ngabuktikeun yén rendang geus jadi kulinér nu dipikaresep kaom Malayu taun 1550-an.

Kiwari, rendang teu ngan jadi pilihan pikeun kadaharan di réstoran Padang anu anu sumebar di pelosok nagari. Manéhna mindeng jadi bekel favorit waktu indit-inditan laér alatan sipatna anu tahan lila. Bayangkeun waé, rendang anu dimasak kalayan pas baris sanggup tahan nepi ka dua bulan kalayan aroma sarta citarasa anu kajaga.

Dina kamekaranana, rendang dipikawanoh dina rupa-rupa jenis. Aya rendang darék, rendang bukik, sarta rendang payakumbuh. Béda di antara jenis-jenis kasebut saukur perenahna dina wewengkon mana rendang éta dijieun. Unggal-unggal wewengkon mibanda saeutik variasi cara pangolahan sarta ogé panampilan. Tapi, ti sisi rasa, bédana bisa kasebut. Sebut waé rendang darék anu ngawujud dina kelir anu leuwih hideung. Cenah, rendang darék ieu anu leuwih dipikawanoh minangka rendang asli Minang.

Darék (atawa ‘darat’ dina basa Minang) mangrupa sebutan wewengkon di Minangkabau. Wewengkonna ngawengku sawatara kabupatén atawa dayeuh anu aya di barisan suku pasir, kawas Agam, Taneuh Datar, Limapuluh Dayeuh, sarta wewengkon sakurilingna.  Di Minangkabau, darék ogé biasa disebut Luhak Nan Tigo (luhak anu tilu).