Jelaskan Sajarah dari Monumén Nasional dalam bahasa sunda

Sanggeus puseur pamaréntahan Républik Indonésia balik deui ka Jakarta sanggeus sateuacanna di Yogyakarta di taun 1950 nyusul pangakuan kadaulatan Indonésia ku pamaréntah Walanda di taun 1949, présidén geus mikiran pangwangunan hiji monumen satara jeung Menara Eiffel di lapangan hareupeun Istana Merdeka. Pangwangunan tugu Monas tujuanna ngemutan jeung ngamumulé pajoangan bangsa Indonésia di mangsa revolusi kamerdikaan 1945, sangkan terus ngabangkitkeun inspirasi jeung sumanget patriotisme generasi kiwari jeung engké.

Di tanggal 17 Agustus 1954 hiji komite nasional diwentuk jeung sayembara rarancang monumen nasional digelar di taun 1955. Aya 51 karya nu asup, ngan ukur hiji nu dijieun ku Frederich Silaban nu minuhan kritéria nu ditangtukeun ku komite, antarana ngagambarkeun karakter bangsa Indonésia jeung bisa tahan mangabad-abad. Sayembara kadua di taun 1960 ngan sakali deui euweuh nu lolos ti 136 pamilon. Pupuhu juri salajengna ménta Silaban pikeun nunjukkeun rarancangna ka Sukarno. Namung Sukarno teu nyatujuan rarancang éta jeung anjeunna ménta monumenna ngawentuk lingga jeung yoni. Silaban tuluy diménta ngarancang monumen ku karya éta, ngan rancangan Silaban kacida badagna nepi ka biayana kacida gedéna jeung teu mampu ditanggung ku anggaran nagara, jeung deui kaayaan ekonomi nagara nu buruk. Silaban nolak ngarancang wangunan nu leuwih leutik, jeung nyarankeun pangwangunan ditunda nepi ka ekonomi Indonésia langkung hadé. Sukarno salajengna ménta arsitek R.M. Soedarsono pikeun ngalanjutkeun rancangan éta. Soedarsono ngasupkeun 17, 8, jeung 45, ngalambangkeun 17 Agustus 1945 Proklamasi Kemerdekaan Indonésia,ka rarancang monumen éta. luhur cawan ti halaman nya étta 17 meter, lebar dasar monumen nyaéta 8 meter, sarta lebar halaman cawan nyaéta  45 meter.

Tugu Peringatan Nasional ieu salajengna diwangun di aréal saluas 80 héktar. Tugu ieu diarsitek ku Friedrich Silaban jeung R. M. Soedarsono, mimiti diwangun 17 Agustus 1961.