Jelaskan Jenis-Jenis dari Seni kriya dalam bahasa sunda

Karajinan Kriya umumna bisa dibagi jadi dua cabang utama atawa payung dumasar kana bahan dipaké jeung téhnik ngadamelna. Di handap ieu mangrupakeun jenis atawa rupa seni karajinan dumasar kana unggal klasifikasi bahan jeung téhnik ngadamelna.

Jenis Karajinan dumasar kana Bahan anu digunakeun

Karajinan Kayu. Ngagunakeun kai salaku bahan dasar, biasana jenis karajinan ieu diolah ngagunakeun téhnik ukiran atawa pahat. Produk anu dihasilkeun sapertos: masker, jati, ukiran panto, jsb.

Karajinan Keramik. Keramik anu dimaksud di dieu nyaéta liat anu tuluy dipanaskeun tuluy biasana dibéré lapisan kaca (lapisan glossy). Conto karajinan keramik nyaéta: kendi, piring, vas kembang, gelas, jsb.

Karajinan Metal. Logam mangrupikeun bahan anu keras, janten téknik anu biasa dianggo nyaéta ngalebur teras ngabentuk. Bivalve mangrupikeun téknik percetakan anu paling sering dianggo (nyieun cetakan simetris dua sisi sapertos cangkang). Contona: Perhiasan, Patung, Miniatur, Tableware, jsb.

Karajinan Tekstil. Di dieu karajinan ngahasilkeun lawon atah (teu acan dijahit jadi baju) kayaning: lawon batik, lawon anyaman, songket, jsb.

Karajinan Kulit. Kulit sato mangrupa salah sahiji bahan karajinan pangkolotna saméméh manusa bisa ngahasilkeun lawon sorangan. Conto karajinan kulit diantarana: dompét, sapatu, gesper, wayang, jsb.

Karajinan Bahan Husus. Seueur ogé anu ngagunakeun média alternatip pikeun nyiptakeun produk karajinan sapertos: cangkang endog, gelas pecah, tambalan, jsb.

Jenis Karajinan dumasar kana Téhnik ngadamelna

Ukiran Karajinan/Patung. Pahatan atawa ngukir hartina ngabentuk bahan ku pahat anu cocog jeung bahanna. Téhnik ieu biasana dianggo dina kayu sareng batu.

Karajinan Anyam. Anyaman nyaéta susunan bilah atawa lambar anu tumpang tindih jeung silih selang, bahanna biasana mangrupa bahan anu lentur saperti rotan, asahan awi, plastik, daun pandan, daun kalapa, jsb.

Karajinan Tenun. Nenun nya éta prosés nyieun lawon tina benang ku cara tradisional/manual ku cara meuntas dua jajar benang anu silih jejeg.

Karajinan Batik. Batik nya éta kasenian ngagambar dina lawon kalawan téhnik nutupan lawon maké lilin/wengi dina bagian anu teu dipikahayang pikeun diwarnaan, sahingga nalika kaén dicelup pikeun dicelup, bagian anu geus ditutupan ku lilin ngawujud. motif nu saméméhna geus digambar maké lilin.

Karajinan Nyulam. Nyulam nyaéta téhnik nyieun lawon, pakean atawa parabot fashion tina benang nyulam ku cara nyebrang untaian benang pikeun ngabentuk formasi nu dipikahoyong bari dina waktu nu sarua ngabentuk untaian lawon.

Karajinan Téknik Husus. Quilting kertas, karajinan kertas, origami sareng seueur téknik alternatif sanés anu tiasa dianggo pikeun nyiptakeun barang karajinan. Sababaraha seniman murni ogé ngamekarkeun téhnik has sorangan pikeun ngahasilkeun karya anu asli atawa béda ti batur.

Kamekaran Seni Karajinan di Nusantara

Dina kamekaranana di Indonésia, seni karajinan dibagi jadi 3 golongan. Di handap ieu katerangan:

Seni karajinan tradisional klasik (kajadian dina jaman Hindu-Budha)

Seni karajinan tradisional rahayat (seni karajinan anu asalna ti daérah)

Seni karajinan Indonésia anyar (jaman kolonial)

Éta tilu tahapan mekarna seni karajinan di Nusantara. Sangkan leuwih jéntré, urang bisa ningali ciri-ciri seni karajinan anu aya dina jaman harita.

Seni karajinan tradisional klasik (kajadian dina jaman Hindu-Budha

Dina waktu ieu aturan-aturan kasenian geus dibakukeun dina pituduh seni ku seniman atawa master dina waktu harita. Kualitas seni, boh éstétis boh téknis, salawasna dumasar kana falsafah hirup jeung pandangan Islam, Hindu jeung Budha. Salah sahiji conto karajinan jaman ieu nyaéta wayang kulit, pérak jeung emas, ukiran kai, keris, karajinan topéng, jeung sajabana.

Seni karajinan tradisional rahayat (seni karajinan anu asalna ti daérah)

Salasahiji ciri kabudayaan étnis anu ngahasilkeun gaya kasenian tradisional nyaéta nuturkeun karakter jeung tatakrama hirup di masarakat katut lingkungan alam tempat masarakatna hirup.

Jinis sareng produksi karya karajinan tradisional ieu ditangtukeun ku bahan sareng alat anu aya di lingkungan tempat masarakat hirup.

Seni karajinan Indonésia anyar (jaman kolonial)

Seni karajinan di jaman kolonial leuwih nekenkeun kana nilai rasional jeung kahirupan fisik. Tingkat kasadaran ajén-inajén luhung kana ajén-inajén tradisional seni karajinan téh beuki lemah, boh seni karajinan klasik boh seni karajinan rahayat anu asalna ti daérah.

Sababaraha kasenian karajinan anyar bisa digabungkeun jeung kasenian tradisional jeung ngagunakeun bahan industri. Komersialisasi anu nganiaya para seniman ku kituna henteu tiasa ngaliwat kaahlian anu dipibanda.