Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Yen awak dhewe dadi penumpang neng mobil sing blong kui, ngeroso wedi kui wajar. Kahanan kui gawe awak dhewe ora iso ngopo-ngopo. Awak dhewe dudu supir sing nyekel setire. Mung sitik sing iso awak dhewe lakoke, nanging awak dhewe iso ngewangi supoyo kahanane ora dadi parah-parah banget. Sing kesiji, awak dhewe ora entuk panik. Panik kui nular. Yen kabeh wong neng jero kui panik, tekan sopire panik, kemungkinane awak dhewe selamet makin cilik. Sing keloro, awak dhewe mending meneng yen ora ngerti arep ngomong. Sing ketelu, awak dhewe iso usaha kanggo nenangke penumpan sing liyo. Sing kepapat, awak dhewe kudu percoyo koro wong sing nyekel setire.