Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Tanggone wong iku reno-reno, ono sing cerewet, ono sing menenge, ono sing senengane nguping, ambek liyan-liyane. Nah sing jenenge urip ambek tonggo iku mesti ora karoan rasane, ono sing ngeroso biasa ae koyok mangan sego, ono sing ngeroso diganggu ambek tonggone sing kelakoane anhe-aneh, yo ono ae sing ngeroso anteng mergo ono koncone. Nah sing jenenge urip ambek tonggo iku nag ancene ono masalah yo kudu nang diarekno ojo sampek marakno perkoro sing elek terus mergone nag elek karo tonggo iku ora enake pol. Opo maneh nag tonggo parek yo tambah ora enake megilan. Dadi nag iso yo nang diarekno menisan ben ora garai perkoro sing aneh-aneh.