Jelaskan Upacara pangorbanan oray dari Janaméjaya dalam bahasa sunda

Dina hiji mangsa, Sang Utangka ti Taksiladésa ngadeuheus ka Maharaja Janaméjaya anu karék réngsé nalukkeun wewengkon kasebut. Sang Utangka ngabéjaan Maharaja Janaméjaya ngeunaan cukang lantaran pati bapana (Parikesit), nyaéta digégél Naga Taksaka. Sang Raja nalungtik kebenaran carita kasebut, sarta para mantrina ngabenerkeun hal éta. Ahirna Sang Raja ngayakeun upacara pangorbanan oray pikeun ngamusnahkeun sakumna ieu spésies ti muka bumi. Upacara kasebut dipikawanoh ku sebutan Sarpahoma. Para brahmana weruh yén jaga upacara kasebut baris digagalkan ku saurang brahmana, tapi maranéhanana henteu méré nyaho ka Sang Raja.

Sanggeus sarana jeung prasarana geus pepek, Sang Raja ngalaksanakeun upacara kasebut. Seuneu dina hawu pangorbanan hibar. Ku mantra-mantra anu dibacakeun ku para brahmana, rébuan oray (naga) ngalayang di langit (lir kaseuseup) sarta lenyap diteleg seuneu pangorbanan. Dina waktu pangorbanan lumangsung, mecenghul saurang brahmana nu ngaranna Astika. Manéhna ménta Maharaja Janaméjaya supaya ngeureunkeun pangorbanan oray kasebut. manéhna nyarita yén upacara kasebut henteu pantes pikeun dipigawé. Alatan ngarasa simpati ku dangongna Astika, Maharaja ngeureunkeun upacarana kasebut.

Sanggeus Astika balik, Sang Raja ngarasa kuciwa alatan upacarana henteu sampurna. Minangka gantina, Resi Wesampayana ngunggelkeun hiji carita panjang pikeun Sang Raja, nyaéta carita para buyutnya – Pandawa jeung Kurawa – nepi ka perang di Kurusétra.