Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Menungsa kuwi diwenehi akal ben bisa mikir lan nemu babagan sing bisa marai dekne nyaman. Salah sijine yaiku ning panggon nyambut gawe. Ibarat wong sing urip ning jaman purba, wong sing nyambut gawe kuwi padha karo nyedhaki sumber panganan sing uga bisa dadi rebutan wong sing ana ning kiwa lan tengene. Kadhang, ning kantor iki uga ana sing saling sikut karo kanca kerja lan iki sering dibahas ning jurnal psikologi. Kanggo ngadepi tantangan kuwi, awak dhewe kudu kerja kanthi profesional miturut kapasitas sing dinduweni. Banjur awak dhewe kudu paham yen kabeh pujian, koreksi, lan uga kesenengan ning kantor kuwi sifate ya sementara lan ora usah digawe stres kanthi ilang motivasi kanggo kerja.