Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada argumentatif dan panjangnya 1 paragraf.

Ora kabeh omah iku duweni sejarah sing dianggep penting karo wong sing duwe, salah sijine omahe koncoku sing ono nang daerah kota Apel. Deke sampek ora gelem manggoni omah iku mergane deke iku emoh kelingan perkoro elek sing dadekno wong tuwone gegeran akhire pisah polahe omah iku asline biyen kredit ambek bank sing akhire dadekno pakne mati polahe kepikiran ngelunasi omah iku. Masio saiki wes lunas, mesti bocahe ora tau gelem manggoni, terus mesti dikontrakno saole emoh kelingan wong tuone iku maeng. Masio deke iku nag dikongkon ngedol ora gelem soale iku termasuk kenangan teko bapake ambek makne tapi bocahe yo ora gelem manggoni.