Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Ning desaku kuwi jarang ana bocah sing kuliah amarga padha luwih seneng lulus SMA rabi utawa ngewangi kerja ning kutha dadi kuli utawa tetep ning desa ngopeni ternak utawa njaga kebon. Wong sing mikir kuliah ora penting iki biyasane ning desa wis oleh penggaweyan sing enak lan uga kepangan omongan saka tangga lan uga nggatekake biaya. Nanging ning desaku bocah sing kuliah malah kaya ora direken lan ora dikancani amarga dirasa bedha lan uga ora nyambung omongane. Jarene omongane dhuwur lan wis bedha. Aku dhewe ngerasa yen kabeh kuwi tergantung karo wong sing nanggepi lan uga posisi ngomong karo sapa.