Jabarkan Plato dari Pamarekan Mimetik (Sastra) dalam bahasa sunda

Sawangan Plato ngeunaan mimetik dipangaruhan ku ide-ide sarta gagasan ngeunaan seni. Plato nganggap yén ide anu aya di manusa mangrupa hal nu sampurna anu moal bisa dirobah. Ide ngan bisa dipikanyaho ku rasio, moal bisa ditingali ku pancaindra. Nurutkeun sawangan Plato ngeunaan ide, ngébréhkeun yén mimetik anu nu dilakukeun ku para seniman jeung sastrawan dianggap kurang hadé, sabab ngan saukur ngahasilkeun lamunan anu jauh tina kanyataan. Sakabéh barang-barang anu dijieun ku manusa ngan saukur titiron tina ide, nu antukna éta barang moal sampurna jiga wangun aslina. Plato ngébréhkeun yén tukang leuwih guna tibatan seniman atawa pangarang. Tukang nu nyieun korsi jeung méja leuwih bisa ngadatangkeun ide kana wangun nu bisa ditingali sarta dicabak langsung ku pancaindra. Ari pangarang jeung seniman mah ukur ngajiplak kanyataan.  Nurutkeun Plato, mimetik ngan saukur kaiket ku ide, henteu bisa ngahasilkeun kanyataan sarta ngan saukur bisa nyarankeun kana tataran nu leuwih luhur.  Mimetik anu dilaksanakeun ku seniman atawa sastrawan henteu nyoko sacara langsung kana dunya ide.  Ariestoteles mangrupa salah saurang nu nentang kana sawangan Plato. Lamun Plato ngan nganggap yén seni saukur ngarendahkeun manusa sabab ngagugulung napsu jeung émosi, Ariestoteles mah nganggap yén seni salaku hal nu bisa ngaronjatkeun luhungna akal budi hiji manusa.