Coba jelasin Kahirupan mimiti dari Muammar Khadafi dalam bahasa sunda dong

Muammar Khadafi gumelar di hiji saung di dekeut Qasr Abu Hadi, hiji wewengkon  padésaan di luar kota Surt di daérah gurun Tripolitania, Libya kulon . Kulawargana téh  hiji  étnis/suku leutik anu disebut Qadhadhfa  anu teu mibanda pangaruh nanaon. , Qadhadhfa anu mangrupakeun bangsa Berber kalawan budayana kapangaruhan pisan ku Arab /terArabisasi. Ngaran Ibuna  Aisyah (pupus 1978), sarta  ramana, Muhammad Abdul Salam bin Hamed bin Mohammad, dipiwanoh salaku Abu Meniar (pupus 1985) panghasilanna anu teu sapira tina ngangon domba jeung onta. Urang Badawi anu hirupna  nomaden teu bisa maca sarta henteu nunda akta/catetan  ngeunaan waktu jeung tempat gumelar. Balukarna, tanggal gumelarna Khadafi henteu dipikanyaho  sacara pasti, sarta sumber-sumber anu aya nyebutkeun taun 1942 atawa dina usum semi tahun 1943, Dalah anu nulis biografi Khadafi, David Blundy ogé Andrew Lycett, nyebutkeun yén  meureunan bisa waé Khadafi gumelar saméméh taun 1940. Khadafi téh  anak laki-laki hiji-hijina di kulawarggana  anu terus hirup, sarta inyana mibanda tilu lanceuk awéwé. Kasang tukang  budaya Badawi ieu anu engkéna méré pangaruh  gedé kana  kahirupan Khadafi nepika pupusna; anjeuna leuwih  mikaresep gurun tibatan kota sarta anjeuna baris datang ka éta daérah pikeun ngalakukeun sembahyang.

Ti leuleutik, Khadafi geus  nyaho ngeunaan   sakumna urang Eropa anu ngajajah di Libya baris nyisikudi/ngarongrong atawa ngahihileudan; nagarana dijajah ku  Italia, sarta dina mangsa  kampanyeu militér Afrika Utara nalika Perang Dunya II, Libya ngajadi tempat  perang campuh antara pasukan Italia ngalawan Inggris. Dumasar kana pangakuan kadieunakeun, aki Khadafi ti pihak bapa, Abdessalam Bouminyar, ditelasan ku tentara Italia dina mangsa  invasi Italia 1911. Sabada Perang Dunya II dina taun 1945, Libya dikawasa ku pasukan Inggris jeung Prancis. Sanajan Inggris ogé Prancis ngabogaan maksud pikeun ngabagi Libya pikeun dijadikeun nagara jajahan maranéhna, tapi Majelis Umum Perserikatan Bangsa-Bangsa (PBB) ngumumkeun yén nagara éta dibéré kamerdikaan pulitik. Dina taun 1951, PBB ngadegkeun Karajaan Libya Bersatu, hiji  nagara Féderal anu di pingping ku anu kumawasa  monarki pro-Barat, Idris, anu ngalarang Partéy-Partéy  pulitik jeung ngadegkeun  hiji pamaréntahan monarki absolut.

Atikan Jeung Kagiatan Pulitik: 1950–1963

Khadafi mimitina narima atikan agama ti saurang ulama. Anjeunna teras ngalih ka kota Surt teu pati jauh pikeun sakola dasar, Khadafi ngaréngsékeun sakolana nepika kelas genep dina waktu opat taun. Atikan di Libya téh henteu gratis, tapi bapana Khadafi daék mayar éta biaya alatan manéhna ngarasa yakin yén atikan bakal mantuan budakna dina mangsa kahareup. Sapopoé na, Khadafi saré di hiji masjid, tuluy dina poé minggu, Khadafi leumpang  pikeun nganjang ka kolotna. Anjeunna dibully/dilélécé ku babaturanana sabab anjeunna Badawi, tapi anjeunna tetep reueus kana jati dirina sarta ngajak barudak Badawi séjénna ulah boga rass éra kana jati dirina. Ti Sirte, manéhna jeung kulawargana pindah ka kota pasar Sabha, Fezzan, di Libya kidul beulah tengah, nya di dieu bapana digawé minangka pangurus di  saurang pamingpin étnis/suku, harita Khadafi asup ka sakolah menengah. Khadafi pada mikawanoh di sakolana; sababaraha baturna di éta sakolah engkéna baris meunang kalungguhan penting di pamaréntahan, utamana sobat dalitna, Abdus Salam Jallud.

Seueur urang Mesir janten guru di Sabha, ti saprak harita Khadafi mimiti maca koran jeung ngadéngékeun radio anu siaranna déngdék ka pan-Arabisme, hususna radio Voice of the Arabs anu puseurna di Kairo. Ti waktu ka waktu, Khadafi nyaksian rupa-rupa kajadian penting di dunia Arab, anu ngawengku Perang Arab-Israel 1948, Révolusi Mesir 1952, Krisis Suez 1956, sarta ngadegna Republik Arab Bersatu ti taun 1958 nepi ka 1961. Khadafi mikareueus kana parobahan-parobahan pulitik anu lumangsung di Republik Arab Mesir anu dipingpin ku saurang pahlawan ngora,  Presiden Gamal Abdel Nasser. Nasser téh hiji inohong anu ngarojong kana nasionalisme Arab, nolak kolonialisme, neo-kolonialisme, jeung Zionisme, sarta miharep hiji cukang pameuntasan tina  kapitalisme ka sosialisme. Buku Nasser anu judulna Falsafah Revolusi kacida kuat pangaruhna kana pamikiran Khadafi; dina ieu buku ogé ngaguar cara-cara ngayakeun hiji kudéta sangkan tinemu hasil, kukituna ieu buku bisa disebutkeun salaku "sumber inspirasi jeung gambaran revolusi [Khadafi]."

Khadafi ngayakeun unjuk rasa kalawan nyebarkeun poster-poster anu ngiritik sistem monarki. Dina Oktober 1961, anjeuna mingpin hiji unjuk rasa anu nolak misahkeun Suriah ti Republik Arab Bersatu. Salila ieu unjuk rasa, maranéhna ogé ngaruksak jandéla-jandéla  hiji hotél anu aya alatan dituduh nyadiakeun inuman keras. Antukna pamaréntah, ngusir kulawarga Khadafi  ti Sabha. Khadafi tuluy pindah ka Misratah sarta asup sakola SMP Misratah. Khadafi angger nuluykeun  kagiatan nasionalisme Arabna sarta nolak ngagabung jeung Partéy-Partéy pulitik anu dilarang  anu aya di kotana (ogé Gerakan Nasionalis Arab, Partai Ba'ath Sosialis Arab, jeung Ikhwanul Muslimin) alatan manéhna nolak kana  faksionalisme. Khadafi loba  maca tulisan-tulisan ngeunaan Nasser jeung Revolusi Prancis 1789, katut karya-karya pakar téori pulitik Suriah Michel Aflaq jeung biografi-biografi Abraham Lincoln, Sun Yat-sen, jeung Mustafa Kemal Atatürk.