Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Biyen pas isek cilik gelek diwei cerito sak bendinone sing ono hubungane karo masalah agama, Salah sijine cerito iku nyeritakno ono salah sijine santri sing pintere megilan. pas iku santri maeng pengen ngamalno dalil sing diwacakno karo kiyaine sing intine "pengeran iku seneng karo wong sing sabar". Mari ngunu dalil iku diprektekno karo santri maeng pas deke ate kenek ukuman pas mlebu kelas kari 30 menit. Sak durunge diukum santri maeng langsung moco dalil iku maeng nag ngare ustad'e "Ustad, pengeran niku seneng kale tiang engkang sabar" mari moco dalil iku maeng, ustad'e langsung ngongkon lunggoh. Dlalah tibak'e dalil uku maeng mandi temenan. Mari ngunu dino esok maneh santri maeng telat maneh tapi langsung di disiki karo ustad'e " Le, pengeran iku seneng karo wong sing sabar, dadi sabaro nak kenek ukuman yo?". Bar ngunu bocah sak kelar langsung guyu kabeh.