Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Urip nang duwur gunung iku ancene angele pol ambek ora karoan rasane. Nah ben iso urip nang duwur gunung iku maeng, yo iku kudu iso nyocokno awake ambek keadaan sing ono nang kono sak cepete ben iso urip nang kono, nah nyesuaikno iku maeng tego gaya uripe ambek lingkungan maeng, contohne carane ngadepi howo sing ademe megilan, terus carane urip nang kono barang iku koyok piye awit teko masake ambek liyan-liyane sing ancene seje ambek uripe wong sing podo umume. Yo ance urip nang gunung maeng iku abote megilan, tapi kabeh iku mesti iso diatasi nag wonge maeng iso nyesuaikno kabeh iku maeng. Terus yo kudu sabar kanggo ngadepi iku maeng ben iso tetep kuat.