Saya mau tau Sajarah dari Krisis finansial Asia 1997. Jelaskan dalam bahasa sunda

Nepi ka taun1996, Asia metot ampir satengah ti aliran modal nagara ngembang. Tapi, Thailand, Indonésia sarta Koréa Kidul mibanda "current account deficit" sarta perawatan kecepatan pertukaran pegged menyemangati peminjaman luar sarta ngabalukarkeun ka keterbukaan anu kaleuleuwihan ti mamala pertukaran valuta deungeun dina sektor finansial sarta pausahaan.

Palaku ékonomi geus mikiran alatan Daratan Tiongkok dina ékonomi nyata minangka faktor penyumbang krisis. RRT geus mitembeyan kompetisi sacara éféktifkalawan éksportir Asia séjénna terutaman dina 1990-an sanggeus penerapan reform orientas-eksport. Anu pang penting, panon duit Thailand sarta Indonésia nyaéta nyambung pageuh kalawan dollar, anu naék peunteunana dina 1990-an. Importir Kulon néangan produsén anu leuwih murah sarta manggihan manéhna di Tiongkok anu biayana pendék dibandingkeun dollar.

Krisis Asia dimimitian dina pertengahan taun1997 sarta mangaruhan panon duit, pasar bursa, sarta harga aset sawatara ékonomi Asia Tenggara. Dimimitian ti kajadian di Amérika Kidul, investor Kulon kaleungitan kapercayaan dina kaamanan di Asia Wétan sarta mitembeyan metot duitna, ngabalukarkeun éfék bal salju.

Loba palaku ékonomi, kaasup Joseph Stiglitz sarta Jeffrey Sachs, geus ngamomorékeun peran ékonomi nyata dina krisis dibandingkeun kalawan pasar finansial anu dibalukarkeun kecepatan krisis. Kecepatan krisis ieu geus nyieun Sachs sarta séjénna pikeun membandingkan kalawan buronan bank klasik anu disebabkan ku shock risk anu ujug-ujug. Sach nunjuk ka kawijakan kaduitan sarta fiskal anu heureut anu dilarapkeun ku pamaréntah dina waktu krisis dimimitian, sedengkeun Frederic Mishkin nunjuk ka lalakon informasi asimetrik dina pasar finansial anu nuju ka "mental herd" di antara investor anu ngagedéan mamala anu relatif leutik dina ékonomi nyata. Krisis ieu geus ngabalukarkeun kahayang ti pelaksana ékonomi laku-lampah kabetot di psikologi pasar.