Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Wong deso iku ancene uripe seje ambek wong kota, nag wong deso biasane uripe iku roto-roto guyub ambek tanggane terus ketok rukune pol ambek kiwo tengene. Nah sing garai iku maeng yo mok perkoro sing sepele, yoiku gelek ngomong bareng ambek cangkrukan bareng. Sak liyane iku yo ono perkoro liyane maneh yoiku gelek kondangan ambek kumpul-kumpul bareng karo tonggone nah perkoro iku sing marakno wong deso gaya uripe iku sederhana ambek ora neko-neko utowo kakean pola koyok wong kota, yo ancene ono siji loro sing rodok aneh-aneh tapi roto-roto wong deso iku uripe mesti sederhana ambek mesti gelek gotong royong nag ono opo-opo.