Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Cerito sing ono nang omah utowo sejarahe omah sing dipanggoni iku kudune dierohno nang keluargane maeng, ben wong sing ono nang kelurga iki maeng ngerti ceriro asline ben ora sampek ora ngerti. Nah koncoku iku duwe cerito sing apik karo omah sing dipanggoni maeng, mergo wong tuone iku tau nyudohno cerito lapooh omahe sing lawar iku tetep ono, jarene deke omah iku ancene tinggalane mbah sing ancene ora bakal dibrokno mergo iku termasuk kenang-kenangan mbahne sing terakhir ngemong bocahe, dadi ora bakal diapak-apakno paling yo mok didandane tok ben ora sampek ajor. Nah kudune kabeh wong iku maeng yo ngunu nyudohno ceritone nang wong sing bakal nerusno.