Jelaskan Wangun dari Carita rahayat Indonésia dalam bahasa sunda

Wangun awal carita rahayat di Indonésia mangrupa tradisi lisan anu sumebar kalawan tatalépa ti hiji lembur ka séjén lembur, tuluy ngantay cumarita ti kolot ka anakna, ti nu purah ngadongéng ka para kaum danguna. Kakurangan tina tradisi lisan kieu téh caritana sakapeung sok dikurangan atawa ditambahan caritaanana. Réa pisan cara nepikeun carita rahayat téh, aya nu dicaritakeun pikeun dongéng méméh saré, ogé jadi carita pantun, aya anu jadi pupuh, atawa jadi kakawihan barudak. Ngan cara nepikeun anu matak pikatajieun mah taya lian nyaéta liwat seni pintonan wayang, boh wayang golék, wayang kulit atawa wayang jalma.

Papasingan carita rahayat nu sumebar di Indonésia lolobana mangrupa dongéng, aya dongéng sasatoan (fabel), dongéng sasakala (légénda), dongéng mite, dongéng karuhun (sagé) sarta dongéng parabel. Sedengkeun dina pawayangan carita nu mindeng dipintonkeun nyaéta Ramayana jeung Mahabarata. Dua carita ieu geus kakoncara, sarta mangrupa carita anu sumberna ti India, sok sanajan carita Ramayana jeung Mahabarata di nusantara mah jalan caritana geus teu sarua jeung nu vérsi India.