Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Wong sing mutuske ora percoyo karo Tuhan utowo ora duwe agama kui biasane wong sing pinter. Dheweke opo-opo dipikir kanggo logika. Senadya, akeh ajaran utowo cerito-cerito seko ajaran agomo kui sing ora masuk akal. Ono cerito wong sing iso moro segoro. Ono larangan awak dhewe kudu matine cecak, ono sing kudu nyembah patung, ono sing kudu sembayang tekan peng limo sak ben dinone, lan liya-liyane. Kanggo wong sing logikane dienggo banget, kui dadi ora masuk akal. Dheweke ora bakal percoyo karo opo sing diajarke karo agama yen durung ono bukti-bukti sing nyoto lan iso dipertanggungjawabke. Dheweke uga percoyo yen uripe dheweke kui sing iso nentoke dheweke dhewe dudu Tuhan utowo wong liyo. Dhewke ora percoyo takdir.