Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Omah keluargaku sing ono neng daerah Lempuyangan, Yogyakarta kui wis ono suwe banget. Awale, omah kui omahe canggahku. Canggah kui maksude simbahe seko simbahku. Disik canggahku kui kerjo neng perusahaan sepur, dadi dheweke tuku omah neng cerak Stasiun Lempuyangan. Omahe simbah kui kebetulan lumayam ombo. Pas canggahku ora ono, omahe dibagi-dibagike neng anak-anake. Nek ora salah anake pitu. Salah sijine dikei neng anake sing jenenge Mbah Cokro. Mbah Cokro iku buyutku. Sak wise Mbah Cokro sedo diwariske neng eyangku utowo bapake ibuku. Taun 1980-an omah kui direnovasi. Saiki bentuke omahe isih mirip karo sing terkahir didandani. Saiki sing tingal neng omahe kui, budheku mbakyu sing paling tuwo seko ibuku.