Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Kenyataan ora mesthi sesuai karo sing awak dhewe arepke. Awak dhewe kepengen mlebu universitas sing paling apik neng Indonesia, nanging kenyataan ora. Pas ngerti kenyataan kui, awak dewe ngeroso sedih. Ngeroso sedih kui ora opo-opo, nanging ora oleh suwe-suwe. Awak dhewe kudu iling, usaha kui ora ngehianti asil. Mungkin, pas kui awak dhewe sinaune ora sregep utowo sregep nanging kalah sregep karo sing liyane. Kegalalan kui kudune iso dienggo motivasi. Saiki awak dhewe wis ngeroso sedih mergo ora ketompo kampus idaman, awak dhewe kudu duwe niat ben ora ngeroso sedih meneh koyo ngono meneh. Kesedihan kui iso dadi motivasi sing gerake awak iki menuju dino sing luwih cerah.