Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Yen tabiate awak dhewe kui alo, awak dhewe iso dianggep jijik karo wong-wong neng sekitare dhewe. Yen wis ngono awak dhewe iso dadi ora akeh koncone lan wong-wong sing awak dhewe kenal iso ninggalke awak dhewe. Supoyo kui ora kedadean, ono beberapa hal sing iso awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe iso introspseksi awake dhewe. Opo ono tabiate dhewe sing selama iki ganggu wong liyo. Sing keloro, yen ono wong sing ngandani awak dhewe, awak dhewe kudu ngerungoke. Sing ketelu, yen awak dhewe wis ngeroso ono tabiat sing elek neng jero awake dhewe, awak dhewe kudu cepet berubah. Awak dhewe iso jaluk tulung konco sing awak dhewe percoyo supoyo awak dhewe iso berubah.