Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Biyen pas kulia, bocah-bocah iku mesti ngejak manggang iwak nang omahku, soale ancene aku duwe tambak. Nah pas iku ono koncoku sing biasane ora tau melok moro-moro melok soale pengen ngerti daerah gonanku. Pas tok gonanku bocah-bocah mesti tak jak mancing nang tambak, nah iku sing garai bocah-bocah iku seneng nag dolan nang omahku. Opo maneh panggonane iku enake pol. Terus koncoku sing ora tau melok maneg yo senenge pol. Mari ngnunu mari mancing yo wes koyok biasane, iwak iku dibeteti terus dipanggang. Tapi koncoku sing lagek melok maeng moro-moro jepiping polahe jijik ambek ambune iwak betetan sing amise ora karoan. Mangkane bocahe kok rodok ngadoh karo bocah-bocah sing beteti.