Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Pas ono anggota keluarga sing minggal kui, roso sedih kui mesthi muncul. Awak dhewe ngerso abot ngeter wong sing awak dhewe sayangi neng liang lahate. Nanging, arep keroso sesedih opo wae awak dhewe kudu iklas. Carane iklas kui salah sijine,  ngerteni yen kematian kui takdir sing ora iso awak dhewe owah. Awak dhewe sebagai hambane Gusti Allah kudu taat karo takdir sing wis dintentoke. Keloro, awak dhewe kudu yakin yen kematian kui pilihan paling apik. Bisa wae yen anggota keluargane awak dhewe kui isih urip, dee ngerasa nelangso mergo penyakite. Ketelu, awak dhewe kudu percoyo yen wong sing sedo kui gur jasade wae sing ora ono. Nanging semangate tetep ono bareng awak dhewe sing isih urip.