Jelaskan Sajarah dari Universitas Indonésia dalam bahasa sunda

Pamaréntah Kolonial Belanda dina taun 1849 ngawangun hiji sakola luhur élmu kasehatan. Dina Januari 1851 éta sakola sacara resmi dingaranan  Dokter-Djawa School. Sakola luhur ieu ngahususkeun diri dina élmu kadokteran, benerna atikan tanagi mantri. Sanggeus kungsi ngalaman parobahan ngaran di ahir abad ka-19, tepatna dina taun 1898, ngaran institusi Dokter-Djawa School  robah jadi School tot Opleiding van Indische Artsen (School of Medicine for Indigenous Doctors) atawa dipikawanoh ogé minangka STOVIA. Salila 75 taun, STOVIA boga pungsi minangka tempat atikan anu nyongcolang pikeun calon dokter di Indonesia, saacan ditutup dina 1927. Nanging kitu, hiji Sakola Kedokteran saterusna diwangun sareng kalawan opat sakola luhur sanes di sababaraha dayeuh di Jawa. Sakola luhur kasebat nyaeta Technische Hoogeschool te Bandoeng (Fakultas Teknik) anu tangtung di Bandung dina 1920, Recht Hoogeschool (Fakultas Hukum) di Batavia dina 1924, Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte (Fakultas Sastra sarta Kamanusaan) di Batavia dina 1940, sarta sataun saterusna diwangun Faculteit van Landbouwweteschap (Fakultas Tatanen) di Bogor. Lima sakola luhur kasebat mangrupa pilar dina nyiptakeun the Nood-universiteit (Universitas Darurat), anu diwangun dina warsih 1946.

Sajarah Universitas Indonésia bisa disusud saprak taun 1851. Mangsa harita, pamaréntah kolonial Walanda ngadegkeun hiji sakola anu boga tujuan pikeun ngahasilkeun asisten dokter tambahan. Murid di sakola ieu meunangkeun palatihan kadokteran salila dua taun. Lulusanana dibéré sértipikat pikeun ngalakonan perawatan tingkat dasar sarta meunangkeun gelar Dokter Jawa (Javanese Doctor), boga gelar kitu alatan dokter ieu ngan dibéré idin pikeun muka prakték di wewengkon Hindia Walanda, utamana di pulo Jawa. Dina taun 1864, program atikan kasebut ditambah waktuna jadi tilu taun, sarta dina taun 1875 jadi 7 taun. Gelar anu dibikeun ogé robah jadi Dokter Médis (Medical Doctor)

Dina taun 1898, pamaréntah kolonial ngadegkeun sakola anyar pikeun ngalatih tanaga médis, nyaéta STOVIA (School tot Opleiding von Indische Artsen). Atikan di STOVIA lumangsung salila 9 taun: 3 taun satingkat SMP, tilu taun satingkat SMA, sarta tilu taun séjénna satingkat Diploma. Réa lulusan STOVIA anu saterusna boga andil penting dina pergerakan kamerdikaan Indonésia.

Dina taun 1924 pamaréntah kolonial ngadegkeun RHS (Rechts Hogeschool) anu boga tujuan pikeun nyumponan tanaga administrasi sipil tingkat rendahan. RHS ieu pisan anu jadi cikal-bakal Fakultas Hukum UI. Dina taun 1927 pamaréntahan kolonial ngarobah status sarta ngaran STOVIA jadi GHS (Geneeskundige Hogeschool). Gedong atikan sarta palatihan kadokteran anu dipaké GHS jadi gedong Fakultas Kedokteran UI ayeuna. Réa alumni GHS anu saterusna boga andil gedé dina ngadegkeun Universitas Indonésia.

Jaman Kamerdikaan (1947-1960an) Nood-universiteit ganti wasta robah kaayaan jadi Universiteit van Indonesië dina warsih 1947 sarta museur di Jakarta. Sababaraha propesor nasionalis, salah sahijina nyaéta Prof. Mr. Djokosoetono, neruskeun kadudukana minangka tanaga pengajar Universiteit van Indonesië di Yogyakarta, anu wanci éta robah kaayaan jadi ibukota nagara. Ibukota Indonesia saterusna balik ka Jakarta dina 1949 sanggeus Belanda ngajirim kadaulatan Republik Indonesia. Universiteit van Indonesië Yogjakarta oge balik pindah ka Jakarta. Universiteit van Indonesië saterusna dihijikeun barobah kaayaan “Universiteit Indonesia” dina 1950. Universitas ieu ngagaduhan Fakultas Kedokteran, Hukum, Sastra sarta Filsafat di Jakarta, Fakultas Teknik tempatna Bandung, Fakultas Pertanian di Bogor, Fakultas Kedokteran Gigi di Surabaya, sarta Fakultas Ekonomi aya di Makasar. Fakultas-fakultas anu aya di jabi Jakarta saterusna ngembang robah kaayaan universitas-universitas terpisah di antawis warsih 1954-1963. Universitas Indonesia di Jakarta boga kampus oge di Salémba sarta diwangun ti sababaraha Fakultas kawas: Kedokteran, Kedokteran Gigi, Matematika sarta Ilmu Pasti Alam, Sastra, Hukum, Ekonomi, sarta Téknik. Dina hal mekar ka hareupna, dijieun Fakultas Psikologi, Fakultas Ilmu Sosial dan Ilmu Politik, Kesehatan Masyarakat, llmu Komputer jeung Fakultas Keperawatan.

Sanggeus kamerdikaan Indonésia dideklarasikan dina tanggal 17 Agustus 1945, Badan Pendidikan Tinggi Indonésia (BPTRI) diadegkeun di Jakarta. BPTRI ngabogaan tilu fakultas, nyaéta Kadokteran jeung Farmasi, Sastra, sarta Hukum. Dina taun anu sarua, institusi ieu hasil ngaluluskeun 90 jelema salaku dokter. Sabot soldadu kolonial Walanda ngawasa Jakarta dina tungtung taun 1945, BPTRI dipindahkan ka Klatén, Surakarta, Yogyakarta, Surabaya, sarta Malang. Dina tanggal 21 Juni 1946 NICA ngadegkeun hiji Nood Universiteit atawa Universitas Samentara di Jakarta. Dina tanggal 21 Maret 1947, ngaran Nood Universiteit diganti jadi Universiteit van Indonesie (UVI). Ahirna, sanggeus Jakarta hasil direbut deui, pamaréntah mulangkeun BPTRI ka Jakarta sarta ngagabungkeunana jeung Universiteit van Indonesie, sarta dibéré ngaran anyar Universiteit Indonésia (UI).

UI sacara resmi mitembeyan kagiatanana dina ping 2 Pebruari 1950 kalawan présidén (ayeuna disebut réktor) kahijina nyaéta Ir. R.P Soerachman Tjokroadisoerio. Kantor Présidén Universiteit Indonésia awal mulana dumuk di Jakarta, persisina di gedong Fakultas Kedokteran di Jl. Salemba Raya no. 6, satuluyna dipindahkeun ka salah sahiji wangunan urut pabrik madat di Jl. Samlemba Raya no. 4, Jakarta. Tanggal 2 Pebruari 1950 saterusna dijadikeun poé kalahiran Universitas Indonésia.

Mimitina, UI ngabogaan 9 fakultas sarta 3 lembaga anu sumebar di lima dayeuh, nyaéta Fakulteit Kedokteran, Fakulteit Ilmu Hukum dan Ilmu Pengetahuan Masyarakat, sarta Fakulteit Sastra dan Filsafat di Jakarta; Fakulteit Ilmu Alam dan Ilmu Pasti, Fakulteit Ilmu Pengetahuan téhnik, jeung Lembaga Pendidikan Guru Menggambar di Bandung; Fakulteit Pertanian jeung Fakulteit Kedokteran Hewan di Bogor; Fakulteit Ekonomi di Makassar; Fakulteit Kedokteran jeung Lembaga Kedokteran Gigi di Surabaya.

Dina taun 1955, Undang-undang No. 10 ngeunaan pengobahan kecap universiteit, universitet, jeung universitit disahkeun, ku kituna saprak harita Universiteit Indonésia sacara resmi dirobah ngaranna jadi Universitas Indonésia.

Lambat laun fakultas-fakultas anu aya di daérah misahkeun diri nyieun lambaga atikan anu mandiri. Dina tanggal 2 Maret 1959 Fakultas téhnik jeung Fakultas Ilmu Pengetahuan Alam di Bandung kabentuk sarta mekar jadi Institut Teknologi Bandung. Satuluyna dina tanggal 1 Séptémber 1963 Fakultas Pertanian sarta Fakultas Kedokteran Hewan UI misahkeun diri ogé jadi Institut Pertanian Bogor (IPB) anu kiwari jadi paguron luhur widang tatanén nu kasohor dina dunya internasional. Fakultas di Surabaya jadi Universitas Airlangga sarta nu di Makassar jadi Universitas Hasanuddin. Dina taun 1964 Fakultas Keguruan dan Ilmu Pendidikan jadi Institut Keguruan dan Ilmu Pendidikan (IKIP) Jakarta sarta kiwari robah jadi Universitas Negeri Jakarta.

Sabot Orde Baru dimimitian dina taun 1966, pamaréntah nunjuk sawatara guru besar UI pikeun nyicingan kalungguhan menteri kalayan tujuan pikeun nyéhatkeun deui kaayaan ékonomi nasional. Saprak harita, UI sacara konstan geus méré kontribusi nu nyata dina usaha-usaha pamaréntah pikeun ngahontal kamakmuran nasional.