Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Kangga bocah cilik kui, poso kui ibadah sing angel, termasuk aku biyen. Aku lagi mulai poso penuh, tekan maghrib, kui pas kelas 3 SD. Kui wae alasane mergo aku isin karo konco-koncoku. Setaun sadurenge, pas kelas 2, aku isih puasa bedug utowo poso ning bukane pas adzan dzuhur. Pisanan ngerasake poso full kui ngelih lan ngelak tenan. Mergu ora kuat, aku bola-bali kumur-kumur opo wudhe. Ngeloboke banyu neng mulut pas lagi ngelak-ngelake kui seger banget senadyan ora diombe. Pas kumur-kumur kui, yen ono banyu sing ora sengojo ketelen kan lumayan. Mergo ngelih uga, aku dadi ora dolan methu ngomah. Aku luwih akeh turune pas kui.