Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Krungu yen awak dhewe keno vonis penyakit sing abot kui rasa kaget. Ora mung kaget, awak dhewe uga ngeroso wedi lan bingung. Wis sak mesthi berita sing sedih iki dibagike neng wong-wong sing cerak awak dhewe. Ono beberapa hal sing iso awak dhewe lakoke ben iso kepenak ngomonge. Sing keloro, awak dhewe kudu nyiapke mentel. Ojo depaksake misale yen awak dhewe ngandani iki malah makin gawe parah kondisi, nanging awak dhewe tetep kudu iling yen kabar iki kudu disampeke. Sing keloro, awak dhewe kudu golek wektu sing pas. Wektu sing kero-kero wong neng sekitare dhewe kui ora lagi akeh pikiran. Sing ketelu, awak dhewe kudu nemu cara sing pas kanggo awak dhewe ngomongke kabar penting kui.