Jelaskan Sajarah buku dari Buku dalam bahasa sunda

Buku–buku jaman ayeuna sabenerna mah euweuh dina saméméh jaman pertengahan. Hal anu pangdeukeutna jeung buku-buku téh nyaéta ayana lontar. Kira-kira pertengahan abad ka-5, perkamen sarta vellum geus ngaganti lontar. Perkamen dijieun tina kulit lembu atawa embé, sarta vellum dijieun tina kulit anak sapi. Lambaran-lambaran ieu bahan, bisa ditulis dina hiji sisina, dipotong jeung ukuran anu sarua sarta dijilid dina hiji sisi ku penjepit kulit. Jadi, éta lambaran-lambaran bisa disebut “buku”.

Dina jaman pertengahan, buku-buku nu mimiti dicitak téh buku-buku citak dina ieu mangsa. Opat potong vellum ditilep, ku kituna, unggal potongan vellum tétah miboga dua bilah. Ieu potongan-potongan saterusna disusun diumpak-umpak, ku kituna, aya sajumplukan vellum anu diwangun tinadalapan bilah kalawan dingaranan "hiji bagian". Ieu bagian-bagian dikirimkeun ka ahli keur ditulis jadi buku. Manéhna misahkeun sarta nulis hiji halaman dina hiji waktu. Vellum téh rada kandel, ku kituna bisa ditulis dina dua sisina.

Léngkah saterusna nyaéta ngirimkeun pibukueun ka tukang ngajilid buku. Tukang ngaput buku ngaput bagian-bagian ngaliwatan lipetan bagian tukang ku tali. Sampul-sampul tina kai ogé dijieun sarta panungtunganana mah dibeungkeut ku tali ngaliwatan liang-liang di jero papan-papan. Saterusna kulit nu badag di tapelkeun dina bagian tukang jeung sisi-sisi kaina. Léngkah-léngkah séjénna mah ngahias sarta ngawetkeun buku-buku, tapi ieu léngkah téh mangrupa cara nyieun buku-buku jaman ayeuna.