Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Neng urip iki, awak dhewe ora iso mung ngadelke bejo wae. Ben awak dhewe ora percaya karo sing jeneng kebetulan, awak dhewe kudu duwe pola pikir sing pas. Sing ke siji, awak dhewe ojo mikir opo sing awak dhewe entoke kui merga usaha seko usahane awak dhewe. Bejo kui gur kebetulan, nanging pas ono kesempatan sing teko awak dhewe wis siap nompo. Sing keloro, awak dhewe kudu luwih percoyo neng Tuhan perkoro entuk rejeki kui. Awak dhewe kudu luwih percoyo karo usaha sing awak dhewe lakoke. Percoyo koyo sak liyane Gusti Allah kui perbuatan syirik. Awak dhewe mesthine ora kepegnen mlebu neraka gur mergo percoyo karo bejo.