Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Awitan biyen pas cilik aku diulangi ambek Pak'e carane sembayang soale nag gak sinau kat cilik bakale nag gede ora ngerti soale sembayang iku kewajibane wong muslim. Nah ajaran iku maen sing paling tak iling-iling sampek saiki solae mesti tak lakoni terus. Nah mari ngunu Pak yo ngulangi nag sembayang iku ora mok pisan, tapi sedino suwingi iku ono peng limo, terus jumlahe yo bedo-bedo, nag sembayang duhur iku ono papat, Ashar iku yo ono papat, Maghrib iku yo ono telu, terus isyak iku ono papat, maringunu sing terakhir yaiku subuh iku ono loro. Tapi sing khusus kanggo subuh iku ono dongo sing kudu dilakoni tapi yo ora wajib yaiku sing jenenge kunud nag tengae ngadek peng loro maeng.