Jelaskan Sajarah dari Palastik dalam bahasa sunda

Kamajuan dina widang palastik ieu kawilang geus ngaronjat. Hal ieu bisa ditingali ku ayana pamakéan bahan tina kimia anu saméméhna ngagunakeun bahan-bahan anu asalna ti alam  (umpamana, karét, nitroselulosa, kolagén, galalite) jeung anu bener-bener maké molekul sintesis (saperti, bakelite, epoxy, Polyvinyl chloride). Palastik téh mimitina tina bahan bio-derived/bahan ti alam anu tuluy diropéa deui jadi polimer organik. Dina taun 1600 SM, Mesoamericans bola/ball ngagunakeun karét alam, band, ogé papatungan. Dina abad pertengahan tanduk sapi digunakeun saperti dipaké keur jandéla lantéra. Bahan anu nurutan kana ieu tanduk  diropéa tina protéin susu (kasein) jeung  alkali.

Dina taun 1800, sabagaén industri kimia  anu rekah sajeroning  Révolusi Industri, loba  bahan anu dilaporkeun. Kamajuan widang palastik ogé leuwih gancang ku pamagih Charles Goodyear vulkanisasi pikeun bahan termoset anu asalna tina alam.

Parkesine dipercaya mangrupa palastik anu pangmimitina dijieun. Bahan palastik geus dipaten ku  Alexander Parkes di Birmingham, Inggris dina taun 1856. Diresmikeun dina paméran gedé internasional di London taun 1862. 10 Parkesine meunang  medali  perunggu di taun 1862  di London. Parkesine dijieun tina selulosa (bagian anu utama tina dinding sel pepelakan) dicampur ku  asam nitrat sangkan leyur/larut. Hasilna  (umumna dipikawanoh nyaéta nitrat selulosa atawa (pyroxilin)bisa liyur/larut kana alkohol tuluy ngabagel jadi bahan anu transparan tur élastis anu bisa dibentuk deui lamun dipanaskeun. Ku jalan ngahijikeun pigmén/bahan keur campuran kelir kasajerounna, robah wé kelirna rada krém atawa gumantung kana kelir anu diasupkeun.