Jelasin soal Manisan  dalam bahasa sunda dong

Manisan nyaéta bungbuahan anu diawetkeun ku gula. Kadar gula anu luhung dina manisan, sajaba pikeun méré rasa amis, ogé pikeun nyingkahan tumuwuhna mikroorganisme (suweng, kapang). Dina prosés nyieun manisan ogé maké cai uyah jeung cai kapur pikeun mertahankeun tekstur sarta ngaleungitkeun rasa ateul dina bungbuahan.

Aya dua rupa olahan manisan, nyaéta manisan baseuh sarta manisan garing. Manisan baseuh nyaéta manisan hasil nuuskeun tina larutan gula, sedengkeun manisan garing nyaéta manisan baseuh anu dipurulukan gula tuluy dipoé nepi ka garing. Bungbuahan anu biasa dipaké pikeun nyieun manisan baseuh nyaéta jenis bungbuahan anu teuas, kawas pala, buah, kadongdong, cangkaléng, jeung réa-réa deui. Sedengkeun bungbuahan]] anu biasa dipaké pikeun nyieun manisan garing nyaéta jenis bungbuahan anu beyé kawas gedang, sirsak, jeung réa-réa deui. Manisan garing leuwih awét batan manisan baseuh, sabab kandungan caina leuwih saeutik tur kandungan gulana leuwih loba.

Manisan rasana seger tur bisa nyingkahan haus nalika hawa panas, sarta cocog didahar iraha waé. Bahan dasar manisan nyaéta bungbuahan, bisa buah kadongdong, buah, cereme, sarta gedang. Bisa ogé dijieun sajaba ti bungbuahan nyaéta jahé jeung daun gedang. Manisan mangrupa salah sahiji padika dina ngawetkeun produk bungbuahan anu mimiti kapanggih, ngagunakeun gula, ku cara ngeueum sarta ngagodogkeun bungbuahan dina madu.