Coba jelasin Sajarah dari Sapporo dalam bahasa sunda dong

Dataran Ishikari anu ayeuna jadi Kota Sapporo mimitina mangrupa padumukan pituin Ainu. Di ahir jaman Edo (taun 1866), hiji kanal diwangun ngaliwatan ieu tempat sarta babaraha urang ngadegkeun Désa Sapporo. Ngaran "Sapporo" asalna tina basa Ainu, sat poro pet () anu hartina "walungan gedé, garing" ngarujuk kana walungan Ishikari anu aya kaléreun kota.

Taun 1868 sacara resmi Kota Sapporo diadegkeun. Pamaréntah Meiji mandang yén kota palabuan Hakodate anu dijadikeun puseur administrasi Hokkaido henteu strategis pikeun pertahanan jeung kamekaran Hokkaido. Ku kituna, pamaréntah mutuskeun pikeun ngadegkeun puseur dayeuh anyar. Dataran Ishikari cocog pikeun tempat puseur dayeuh anyar ku sabab tanahna datar, lega, sarta garing, teu siga tempat séjén di Hokkaido anu loba gunung.

Di taun 1870-1871, Kuroda Kiyotaka, wakil ketua Komisi Pangwangunan Hokkaido (Kaitaku-shi) ngadeukeutan Pamaréntah Amérika Sarikat sangkan mantuan ngamekarkeun Hokkaido. Horace Capron, mentri pertanian ti kabinét Présidén Ulysses S. Grant diutus Pamaréntah Amérika Sarikat salaku oyatoi gaikokujin, sarta ditunjuk jadi penasihat istiméwa Komisi Pangwangunan Hokkaido. Pangwangunan Kota Sapporo dimimitian ti kawasan sabudeureun Taman Odori anu kiwari tetep jadi jalur héjo anu ngabagi kawasan pusat kota Sapporo. Sapporo diwangun numutkeun grid plan gaya Amérika Sarikat, kalawan jalan-jalan anu papotong ngawangun blok-blok kota. Komisi Pangwangunan Hokkaido dibubarkeun di taun 1882 saeunggeus Kota Sapporo beuki maju.

Penasihat asing Edwin Dun datang ka Sapporo pikeun ngadegkeun peternakan sapi jeung domba di taun 1876. Ia juga mendemonstrasikan cara ngurus babi, nyieun mentéga, kéju, ham, dan sosis. Manéhna nikah jeung wanoja Jepang. Dun balik ka Amérika Sarikat taun 1883, tapi ka Jepang jadi sekretaris pamaréntah.

William S. Clark dibéré tugas salila dalapan bulan ti taun 1876 nepi ka 1877 di Hokkaido pikeun ngadegkeun Sakola Tinggi Pertanian Sapporo (ayeuna jadi Universitas Hokkaido). Saméméhna Clark jadi rektor Massachusetts Agricultural College (ayeuna jadi University of Massachusetts Amherst). Manéhna ngajarkeun kuliah sains jeung Alkitab anu jadi dasar étika, sakaligus ngawanohkeun prinsip-prinsip Kristen ka mahasiswa angkatan munggaran.

Di taun 1880, sakabéh wewengkon Sapporo dijadikeun hiji distrik kota anu ngaranna "Sapporo-ku" (Distrik Kota Sapporo), sarta jalur karéta api diwangun antara Sapporo jeung Témiya, Otaru. Di tahun nu sarua, Hotél Hōheikan diadegkeun di gigireun Taman Odori pikeun penginapan jeung resépsi pajabat sarta tamu penting. Di taun 1958, ieu hotél dipindahkeun ka Taman Nakajima. Di taun 1882 saenggeus Komisi Pangwangunan Hokkaido dihapus, Pulau Hokkaido dibagi jadi tilu préféktur: Hakodaté, Sapporo, jeung Némuro. Distrik kota di Sapporo ngaranna angger Sapporo-ku, samentara wewengkon lianna diganti jadi Sapporo-gun. Gedong kantor Sapporo-ku aya di distrik kota.

Préféktur Sapporo, Préféktur Hakodate, dan Préféktur Nemuro dihapus taun 1886. Gedong Kantor Pamaréntah Hokkaido diwangun di taun 1888 kalawan arsitéktur gaya neobarok Amérika. Regu panungtung Tondén-héi, prajurit munggaran di Hokkaido, netep di lokasi anu kiwari disebut Tondén di Kita-ku, Sapporo.

Distrik Sapporo-gun anu aya di sakuriling Sapporo-ku sacara administrasi diurus ku Sapporo-ku nepi ka sistem distrik anu anyar lumaku di taun 1899. Dumasar sistem nu anyar, distrik (ku) boga otonomi anu leuwih gedé tibatan kota madya, tapi leuwih leutik ti kota. Harita di Hokkaido aya ogé Hakodate-ku jeung Otaru-ku.