Jelaskan Latar dari Perang Punik I dalam bahasa sunda

Saacanna Perang Punic Kahiji, Républik Romawi mangabad-abad ekspansi ngaliwatan kakuatan militér di wewengkon kidul Semenanjung Italia. Roma nalukkeun Semenanjung Italia kiduleun Walungan Arno dina 272 SM, nalika kota-kota Yunani di Italia kidul (Magna Graecia) nyerah dina tungtung [[Perang Pyros]. ]]. Samentara éta, bangsa Carthage, pusatna di Tunisia ayeuna, geus ngawasa kidul [[Spanyol] ], lolobana basisir Afrika Kalér, Kapuloan Balearic, Corsica, Sardinia, jeung bagian kulon Pulo Sisilia. Kalayan wewengkon daulat anu lega, Carthage jadi sajenis kakaisaran militér jeung dagang. hasilna pasti]] ngalawan Yunani nagara kota-nagara di Pulo Sisilia dina kapamimpinan Syracuse. Carthage jeung Roma mangrupa nagara pangkuatna di wewengkon kuloneun Laut Tengah dina taun 264 SM. Dua nagara éta geus ngajalin silaturahim sababaraha kali ngaliwatan perjangjian resmi aliansi anu ditandatanganan dina 509 SM, 348 SM, sareng sakitar 279 SM. Hubungan antara Roma jeung Carthage éta alus, sarta hubungan dagang antara dua nagara éta mulus. Dina mangsa Perang Pyroan (280–275 SM) ngalawan hiji raja ti Epirus anu giliran narajang Roma di Semenanjung Italia jeung Carthage di pulo Sisilia, Carthage nyadiakeun panangan ka tentara Romawi jeung sahenteuna sakali ngirimkeun kapal angkatan lautna pikeun ngangkut pasukan Romawi.

Dina 289 SM, tentara Mamertini, pasukan upah Italia anu diupahan ku Syracuse, nempatan kota Messana (ayeuna Messina) di ujung wétan. pulo Sisilia.{ {sfn|Warmington|1993|p=165}} Ditimpa tekanan ti Syracuse, tentara Mamertini menta tulung ka Roma jeung Carthage dina taun 265 SM. Carthage nindak heula ku cara ngadesek Hiero II, Raja Syracuse, pikeun ngeureunkeun lampahna, sarta ngayakinkeun tentara Mamertini pikeun narima postingan garnisun Carthaginian di Messana. Numutkeun Polibios, timbul perdebatan sengit di Roma ngeunaan naha bakal ngabulkeun paménta pasukan Mamertini. Kusabab Carthage geus boga garnisun di Messana, bringing di bantuan ti Roma bakal gampang provoked perang jeung Carthage. Roma henteu kantos nunjukkeun minat ka pulo Sisilia sateuacanna, sareng henteu gaduh niat ngabantosan tentara anu ngarebut kota ti anu gaduh hakna. Mangkaning, loba di antarana anu enticed ku kasempetan pikeun Fedi mangpaat moneter gaining foothold di Sisilia. Teu bisa ngahontal konsensus, dewan sesepuh Romawi ngantepkeun kaputusan dina panangan majelis rahayat dina taun 264 SM, paling dipikaresep ku saran Appius Claudius Caudex. Caudex ngayakinkeun jalma-jalma pikeun milih pilihan pikeun ngagerakkeun bantosan ku mamingan kasempetan pikeun nampi jumlah jarah anu ageung. Majelis rahayat ahirna mutuskeun pikeun ngabulkeun paménta tentara Mamertini. } Caudex diangkat jadi komandan ekspedisi militér ditugaskeun ka Sisilia jeung nempatkeun garnisun Romawi di Messana.{ {sfn|Warmington|1993|pp=168–169}}

Perang dimimitian nalika pasukan Romawi badarat di Sisilia dina 264 SM. Sanajan boga angkatan laut, urang Carthaginians teu bisa ngagagalkeun pasukan Romawi meuntas Straights of Messina. Dua legion Romawi prajurit di handapeun Caudex berbaris nuju Messana, sedengkeun tentara Mamertini parantos ngusir garnisun Carthaginian anu dipimpin ku Hanno (teu aya hubunganana sareng Hanno Agung ]) sarta keur dikurilingan ku pasukan Carthaginian jeung Syracuse.{ ​​{sfn|Bagnall|1999|p=52}} Ku sababaraha alesan, pasukan Syracuse tungtungna ngangkat pangepungan, dituturkeun engké ku Carthaginians. Sumber anu aya henteu ngajelaskeun naha. Bangsa Romawi pindah ka kidul jeung ngepung ka Syracuse, tapi pangepungan ieu geura-giru ditinggalkeun, boh alatan pasukan Romawi teu cukup kuat atawa alatan kurangna jalur suplai aman.  (disebut oge "kavaleri beurat") bersenjata tumbak; jeung pasukan pemukul anu dipasang lampu ngalungkeun lembing ti kajauhan sarta ngahindarkeun tempur deukeut. Spanyol jeung Gaul mangrupa suplai nagara pikeun prajurit suku seasoned. Pasukan ieu galak dina serangan sanajan teu boga armoured, tapi dipikawanoh pikeun bubarkeun di will lamun perangna nyered. { {#tag:ref|Senjata prajurit Spanyol nyaéta tumbak lémparan beurat anu saterusna diadopsi ku bangsa Romawi sarta dibéré ngaran pilum. Kalolobaan prajurit suku Carthaginian perang dina formasi ketat disebut phalanx, biasana dina dua atawa tilu garis. Pasukan[[[ aisan]] direkrut ti Kapuloan Balearic.  Carthage ogé ngagunakeun gajah perang. Dina waktos éta, Afrika Kalér masih gaduh populasi gajah leuweung Afrika.{{#tag:ref|Gajah ieu umumna jangkungna 2,5 méter (8 suku) ti suku nepi ka taktak, sarta béda ti [[Gajah rungkun Afrika] ] nu ukuranana leuwih badag.|group=caption}} Tina sumber nu aya, teu bisa dipastikeun lamun ieu gajah dipaké pikeun ngangkut bénténg nu dieusi prajurit.