Jelaskan Kamunduran dari Kasultanan Pajang dalam bahasa sunda

Kakuasaan Pangeran Benawa atas Pajang lekasan dina taun 1587. Teu aya putra mahkota anu ngagantikeunana, ku kituna Pajang dijadikeun nagara vasal Mataram. Waktu harita ku Senopati Mataram, kakawasaan Pajang geus dipasrahkeun ka hiji pangéran ngora ti Mataram nu ngaranna Pangéran Gagak Baning atawa adi Sutawijaya, ku cara diangkat jadi bupati di wilayah eta.

Sanggeus Gagak Baning réngsé maréntah Karajaan Pajang dina taun 1591, kakawasaanana diganti ku putra Pangéran Benawa, incu Almarhum Sultan Adiwijaya salaku vasal (wilayah asosiasi) Mataram. Sanggeus Senopati Mataram pupus dina taun 1601 sarta dina mangsa pamarentahan panerusna, Panembahan Seda-Ing Krapyak (1601-1613), Pangeran Benawa II marentah Pajang tanpa kasusah pisan sanajan umurna ngora.

Ti taun 1617 nepi ka 1618 aya pemberontakan gedé di Pajang ngalawan pamaréntahan Sultan Agung. Pemberontakan ieu dibantuan ku sakelompok jalma anu teu puas di Mataram. Penindasan pasukan Mataram ngalawan gerakan pemberontakan di wewengkon Pajang ieu dibarengan ku karuksakan badag, sarta warga désa lokal diangkut paksa pikeun mantuan dina pangwangunan dayeuh karajaan anyar. Sanggeus musibah, sésa-sésa wewengkon Pajang sabagian gedé abad ka tujuh welas jadi lemah kana pangwangunan ékonomi jeung pulitik, nepi ka incu Sultan Agung, Mangkurat II, kapaksa ninggalkeun tanah pusakana, Mataram. Anjeunna lajeng maréntahkeun ngawangun karaton karajaan anyar, Kartasura, di Pajang

Dina taun 1618 raja pamungkas ti kulawarga karajaan Pajang, sanggeus eleh dina perang ngalawan Mataram, ngungsi ka Giri jeung Surabaya. Dina mangsa kakawasaan, kulawarga karajaan Pajang masih kénéh boga hubungan alus jeung kulawarga karajaan di Jawa Wétan. Dina dékade katilu abad ka tujuh belas, résistansi kana ékspansi Sultan Agung museur di sapanjang basisir kalér Jawa.