Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Kabeh panggonan iku ancene duwe sejarah ambek cerito sing ancene apik kanggo dieroi. Nah cerito iku ancene iso dadekno wong sing ngerti ceritone maleh seneng polahe ngerti iku maeng. mangkane nag iso iku yo kudu diceritakno piye sejarahe kota sing ancene dipanggoni iku maeng nang generasi enome. Nah lapooh iku kok pentinge pol, mergo saiki iku akeh wong sing ora ngerti sejarah koto sing dipanggoni maeng, akhire iso ae dibijuki nag ancene ora ngerti karo ceritane kotae dewe. Nah nag wes ngono jelas generasi enom iku dadi wong sing ora ngerti asal usule terus ora ngerti lapooh biyen iso diarani ambek jeneng iku maeng.