Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Koncoku wingi tau cerita nag ulan wingi pas deke dolan nang Magelang, deke iku tau kenek idune wong sing ngawur nag idu. Dah deke kenek idune wonge iku pas deke iku pososisine sepedaan nang gurinen wonge. Mari ngunu deke iku langsung buanter ambek ngamok terus miso-miso nang wonge polahe oleh idu ngawur nang dalan. Terus bocahe mari ngamuk-ngamuk maeng terus mandek nang dalan terus tuku banyu gawe ngerisiki idune wong iku maeng. Jarene bocahe idune ambune orak enak terus ora iso ilang-ilang sampek gilani. Nag delok glagate bocahe cerito perkoro iku maeng deke koyoke jijike pol ambek iku maeng. Mangkane yo lumrah nag deke sampek ngamuk nang wong sing idu maeng.