Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Akeh wong nag masi utowo kepetok panganan sing bosok iku jijik, tapi yo ora kabeh wong sing delok panganan bosok iku terus jijik yo ono. Nah sing garai wong jijik iku maeng yo reno-reno, ono sing teko rupane panganan sing bosok iku maeng, ono sing teko warnane, terus ono sing teko ambune barang yo ono. Kabeh iku kan karek wonge ae. Tapi biasane wong sing jijikan iku biasane wonge iku resikan amebk rodok ngalem sing akhire dadekno roso jijik iku mesti metu nang delok perkoro sing rodok jemberi, padal asline yo ora sepiro jemberi. Karek wonge iku maeng pikirane ambek sifate iku maeng piye. Soale bedo uwong iku seje sifat jijike maeng.