Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas aku isih sekolah disik, aku tau kemah karo konco-koncok. Kemahe kui sifate wajib seko sekolah, dadi awak dhewe gelem ora gelem kudu melu kegiatan kui. Pas kemahe kui, awak dhewe gawe mangan bareng-bareng. Awak dhewe gawe pangan sing gampang. Awak dhewe tugas, ono sing gawe mi instan, ono sing masak sego, lan ono sing masak endog. Nanging, ono sing siji koncoku sing ora iso mangan mi instan. Dadi seko omah dheweke wis gowo roti. Naning pas, awak dhewe lagi mangan kui, rotine kesenggol dadine reged. Konco kui wis ngeleh banget dadi senayan wis tibo, dheweke tetep dipangan kui rotine. Awak dhewe sing delok kui malah dadi gilo dhewe. Aku bingung kenopo dheweke kudu tetep mangan rotine, kan dheweke tetep iso mangan sego karo endog sing digawe mau.