Coba jelasin Model Jawa Kulon dari Aksara Buda dalam bahasa sunda dong

Rupa-rupa sebutan ngaran pikeun aksara ieu geus ditétélakeun ku ahli aksara buhun, antarana K.F. Kolle (1877), nyebutna téh minangka aksara Jawa Kuno, Pigeaud (1968) nyebutna minangka aksara "kandel semi kursif Jawa Kulon", ari Casparis nyebutna minangka aksara Buda atawa Gunung. Kateusarageman pikeun nyebutkeun ngaran ieu aksara téh dipedar ku Andrea Acri dina disetasina waktu ngabahas naskah Dharma Patanjala. Naskah anu digarap ku anjeunna téh kalacak asalna tina koléksi Merapi-Merbabu, tapi leuwih jauh anjeunna ngira-ngira yén asalna mah éta naskah téh ti Jawa Kulon, nyaéta tempat tradisi nulis naskah gebang anu leuwih mekar. Ku kituna anjeunna nyieun deui hiji alternatif sebutan husus pikeun aksara anu dituliskeun dina daun gebang, nyaéta "aksara Jawa Kuna Kulon" (Western Old Javanese Script).

Modél aksara Buda nu asalna ti Jawa Kulon dituliskeun dina daun gebang (saméméhna disebut nipah), maké mangsi hideung organik. Gaya anu dipakéna nyaéta ipis-kandel. Naskah-naskah anu maké aksara modél ieu ti antarana aya anu maké basa Jawa Kuna, saperti Sang Hyang Hayu, Dharma Patanjala, Arjunawiwaha, Candra Karana jeung Bhima Swarga. Iwal ti éta, aya ogé naskah-naskah anu eusina maké basa Sunda Kuna, saperti Sang Hyang Siksa Kandang Karesian, Sang Hyang Raga Déwata, Sang Hyang Tatwa Ajnyana, jeung Langgeng Jati.

Kakawin Arjunawiwaha anu maké aksara Buda modél Jawa Kulon nyaéta naska pangkolotna nu aya di kieuna, ditulisna taun 1344 M, asalna ti wewengkon Bandung. Dina panalungtikan Van der Molen, naskah Kunjarakarna koleksi Perpustakaan Universitas Leiden kode LOr 2266 anu ditulis ku aksara Buda modél Jawa Kulon boga ajén katalitian nulis anu pangpunjulna dibandingkeun naskah-naskah Kunjarakarna séjénna anu ditalungtik ku anjeunna.