Coba jelasin Sajarah Riba dari Riba dalam bahasa sunda dong

Riba mangrupa panyakit ékonomi masarakat anu geus lila hirup dina kahirupan manusa. Sababaraha pakar ékonomi nyebutkeun yén riba geus aya ti saprak manusa wawuh jeung nu ngaranna duit, emas jeung pérak.

Riba dipikawanoh dina jaman peradaban Farao di Mesir, peradaban Sumeria, Babilonia, Asyuriya di Irak, jeung peradaban Ibrani Yahudi. Hal ieu dijelaskeun dina perjanjian lama yén diharamkeun keur kaum Yahudi nyokot riba ti urang Yahudi deui, tapi maranéhna bisa nyokot riba ti jalma anu lain urang Yahudi. Dina Al-Quran dijelaskeun yén Bani Israil (umat Nabi Musa AS) ngalakukeun riba jeung Allah ogé geus ngalarang maranéhna ngadahar riba. Allah ngadawuhː

“Maka disebabkan kezaliman orang-orang Yahudi, kami haramkan atas (memakan makanan) yang baik-baik (yang dahulunya) dihalalkan bagi mereka, dan karena mereka banyak menghalangi (manusia) dari jalan Allah, dan disebabkan mereka memakan riba, padahal sesungguhnya mereka telah dilarang daripadanya, dan karena mereka memakan harta benda orang dengan jalan yang batil. Kami telah menyediakan untuk orang-orang yang kafir di antara mereka itu siksa yang pedih.“ (QS. An Nisaa: 160-161)

Tuluy umat Yahudi ngawanohkeun riba ka bangsa Arab di semenanjung Arabia, perenahna di kota Thaif jeung Yatsrib (anu ayeuna jadi kota Madinah). Di dua kota ieu, Yahudi bisa ngahasilkeun kauntungan anu kacida gedéna, nepi ka urang Arab jahiliyah ngagadékeun anak, pamajikan, jeung diri maranéhna sorangan minangka jaminan hutang riba. Lamun maranéhna teu bisa ngalunasan hutang mangka jaminan maranéhna dijadikeun budak Yahudi.

Ti kota Thaif, prakték riba nambahan ka kota Makkah jeung dipraktékkeun ku para bangsawan kaum Quraisy jahiliyah nepi ka riba loba di kota Makkah. Sakumaha khutbah Rasulullah di Arafah dina haji wada', anjeunna sasauran,

“Riba jahiliyah telah dihapuskan. Riba pertama yang kuhapuskan adalah riba Abbas bin Abdul Muthalib, sesungguhnya riba telah dihapuskan seluruhnya”. (HR. Muslim)

Wangun-wangun riba anu dilakukeun ku masarakat jahiliyah nyaéta ː

hiji jalma méré injeun 10 keping duit emas salila waktu anu ditangtukeun kalawan sarat engké dibayarna maké 11 keping duit emas.

Hiji jalma nginjeumkeun 10 keping duit emas, lamun geus waktuna dilunasan jeung manéhna (anu nginjeum) can bisa mayar manéhna ngomong, "Tambahan deui waktu keur mayarna, engké piutangna ditambahan".

Hiji jalma méré injeum modal usaha 100 keping duit emas. Unggal bulanna manéhna meunang bunga 2 keping duit emas. Lamun geus nepi kana waktuna, anu nginjeum kudu malikkeun sakabéh modal anu diinjeumna anu lobana 100 duit emas. Lamun manéhna telat ngalunasan, mangka manéhna kudu mayar denda telat mayar anu kadang-kadang rasiona leuwih gedé daripada bunga bulanan.

Hiji jalma meuli barang kalawan henteu tunai/langsung. Lamun manéhna can ngalunasan hutang pas jeung waktuna mangka manéhna kudu mayar denda telat mayar salian ti ngalunasan hutang poko.