Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Dino iki Prabu dijaluki tulung gawe nggenteni koncone sing kebagian shift bengi. Kudune Prabu wes mari kerjo jam 6 sore, tapi de’e bakal kerjo lembur sampe tokone tutup jam 10 bengi. Sakjane de’e gak masalah, cuma mboh opo’o firasate gak enak pol. Tapi de’e berusaha gak ngurusi dan tetep njogo toko sambil hp an. Moro-moro onok wong klambenan ireng-ireng melbu dan Prabu ndeloke rodok wedi dewe. Opo maneh pas wong iku mandek ndek ngarep kasir terus njaluk udud. Guduk tuku, njaluk. Yo Prabu pura-pura goblok dan ngomong nek udude regane 20 ewu. Lah pas diomongi ngono, wong iku malah nodong lading sing marakno Prabu tambah ketar ketir. Wes ngono, wong iku nambah nyentak njaluk udud. Mergo de’e sek sayang karo nyawane, de’e langsung ngekeki udud iku mau, baru wong iku gelem mere teko toko iku. Rasane jantung wes kate coplok. Sakjane koyok ngono iku marakno de’e kudu ganti rugi sih. Tapi jarno ae, mending ganti rugi 20 ewu timbang nyawa melayang.