Jelaskan Sajarah dari G dalam bahasa sunda

Hurup G diwanohkeun dina jaman Latin Kuna minangka hiji wangun séjén pikeun hurup C pikeun ngabédakeun konsonan wiati-wiati tukang bersuara (/ɡ/) jeung anu henteu bersuara (/k/).

Jelema kahiji anu dipikanyaho nulis hurup G ialah Spurius Carvilius Ruga, urang Romawi kahiji anu muka sakola kudu mayar, sarta mengajar kira-kira 230 SM. Sabot éta, hurup K beuki kurang dipaké, sedengkeun hurup C anu mulanya ngawakilan sada /ɡ/ sarta /k/ saméméh sada vokal kabuka, saterusna ngan ngawakilan sada /k/ dina saban kalungguhan.

Nempatkeun G ku Ruga némbongkeun yén susunan alfabét, anu patali jeung peunteun hurup éta minangka angka Yunani, metot perhatian dina abad ke-3 SM. Sampson (1985) boga pamadegan yén: "Écés sakali yén susunan alfabét dirasakeun minangka perihal anu kitu konkrit ku kituna hiji hurup kakara kaci ditambah di tengah susunan ngan lamun aya 'rohangan' sanggeus menggeser hurup anu lila."</blockquote> Nurutkeun sawatara catetan, hurup katujuh saméméhna, nyaéta Z, disingkirkan ti alfabét Latin dina mimiti abad ke-3 SM ku saurang censor Romawi, Appius Claudius, anu ngarasa hurup éta deungeun sarta henteu penting.

Henteu lila saterusna, kadua konsonan wiati-wiati tukang /k/ sarta /ɡ/ ngalaman prosés palatalisasi sarta alofon saméméh vokal di hareup; mangka ti éta, hurup C sarta G miboga peunteun sada béda dina rungkun basa Roman, sarta ogé basa Inggris (alatan pangaruh basa Perancis).

Hurup g leutik miboga dua wangun dasar anu nu béda: "g berekor kabuka"  sarta "g berekor melingkar" .