Jelasin soal Radén Saléh  dalam bahasa sunda dong

Radén Saléh Syarif Boestaman (1814-23 April 1880), Juru lukis kawentar ti Indonésia, panaratas seni lukis modéren Indonésia.

Radén Saléh lahir ti kulawarga Tumenggung Kyai Ngabehi Kertoboso Bustaman (1681-1759), kulawarga Bupati jeung ménak nu kawentar dina mangsana nu aya pancakakina jeung Karajaan Mataram. Bapana téh Sayid Husén bin Alwi bin Awal, sedeng indungna Mas Ajeng Zarip Husén.

Bakatna nu nyongcolang katangén ku Antonie Auguste Joseph Paijen (1792-1853), pelukis ti Bélgia. Kalayan kasaluyuan ti kulawargana Radén Saléh, Radén Saléh nu harita leutik kénéh dibawa ka Cianjur nu mangsa harita jadi puseur dayeuh Karésidénan Priangan. Sanggeus sawatara lila nganjrek di Cianjur, Radén Saléh pindah ka Bogor, saimah jeung Paijen.

Nya Paijen pisan nu ngajarkeun ngalukis ka Radén Saléh téh. Radén Saléh sok dibabawa ngaprak maturan Paijen nyieun sawatara gambar tina objék alam pikeun panalungtikan Profesor Reindwardt, ahli pertanian nu ngadegkeun Kebon Raya Bogor. Sanggeus Paijen mulang ka éropa taun 1825, Radén Saléh dumuk di Kulawarga Jéan Baptiste de Linge jeung istrina, Colette Therese Verrue di Batavia. De Linge téh akuntan di Diréktorat Jenderal Keuangan kolonial. Taun 1829 De Linge ditugaskeun ka Walanda, Radén Saléh ogé ngilu dina éta lalampahan. Nalika De Linge dijadwalkeun mulang ka Batavia, Radén Saléh mundut ijin pikeun cicing leuwih lila di Walanda. Pamundut téh ditujukeun ka Mr. G.G. Clifford, Menteri Urusan Cai, Industri Nasional jeung Urusan Koloni harita, sangkan ngawaragadan anjeunna nalika di Walanda. Kahayang Radén Saléh dikabul, anjeunna meunang béasiswa anu jumlahna 4000 gulden keur dua tauneun hirup di Walanda.

Salila hirup di Walanda, Radén Saléh nempatan imah J.W. Nibbelink, pagawé pamaréntah di Boschkant. Boschant téh kowaro mah disebut Prinsessegracht, perenahna di tungtung Herengracht, Den Haag.