Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas jamanku SMP disik, aku kerep pit-pitan. Biasane aku pit-pitan dhewe, yen ono koncone aku pit-pitan bareng-bareng. Pas SMP kui, jarak omah karo sekolahku cerak. Dadine, aku mlaku pas menyang sekolahan ora ngepit, senadyan konco-konco kui akeh sing podo ngepit. Mergo kui, aku biasa pit-pitan sore-sore utowo pas wayah bali sekolah. Lungane ora adoh-adoh, mung sekitaran omah wae. Paling mung sekitar 30 menitan aku pit-pitan. Yen misale gowes bareng konco-konco kui, pas dino minggu nek ora pas prei. Awak dhewe ngumpul neng ngarep sekolah. Bar kui awak dhewe lunga mbuh neng endi. Biasane awak dhewe mubeng-mubeng ora cetho disik bar kui lagi mampir neng salah siji omah koncone dhewe.