Gw mau tau Ungkara sawér dari Sawér. Jelasin dalam bahasa sunda

Ungkara sastra nu sok dihaleuangkeun ari nyawér, aya nu mangrupa dangding (guguritan) sagemblengna, aya nu mangrupa dangding disambung ku ungkara sawér anu husus tapi aya anu sagemblengna mangrupa ungkara sawér baé, nyaéta anu unggal padana diwangun ku opat padalisan tur opatanana murwakanti tungtungna. Éta wangunan puisi téh pangaruh tina puisi nu asalna ti Arab, nyaéta syi'ir, dina basa Malayu disebut syair, dina basa Sunda disebut sa'ir. Ungkara sawér téh aya ogé anu sagemblengna sa'ir. Wangunan sa'ir réa digunakeun di lingkungan pasantrén, upamana dina pupujian, nadoman, rudat, kasidahan, jeung sabangsana.

Baheula mah anu nyawér téh kolot budak anu disawérna, malah ungkarana gé meunang ngahaja nyieun manéhna pribadi, da réa kolot anu tabah kana nganggit dangding atawa nyusun sa'ir, dina kapaksana ogé sok ngahaja ngéngkén ka anu dianggap ahlina anu husus keur kaperluan éta.. Réa kolot anu nganggit dangding sorangan, sawérkeuneun, tapi dina nyawérna sok masrahkeun ka jalma anu dianggap hadé sorana atawa anu geus baku jadi tukang sawér. Ilaharna jalma anu dipinangsaraya nyawér mah geus boga umur, meureun sangkan leuwih merenah da eusi sawér téh apan papatah jeung harepan ka nu disawér.

Kekecapan anu dipaké dina nyawér pangantén , teu sarua jeung nu biasa dipaké dina nyawér budak anu dihitan, tapi dina duanana pada-para disebut ngaran Batara Guru, Guruputra, Hyang Banga, paradéwa, para déwata, sing sakur anu jadi kapercayaan Sunda anu ngajaring jeung ngawasa bangsa manusa. Ditambah jeung nyebut parakaruhun, pandita-pandita, paraolia, adat kabiasaan urang Sunda ngagumbirakeun manéh sasugema-sugemana. Dina kitab agama euweuh disebutkeun ngeunaan nyawér, nu aya ukur dina buku karangan pamaréntah. Jeung sabenerna euweuh hal-hal anu mubadir, misilna duit anu diawurkeun, pasti aya nu mulung, béas pasti dipacok hayam, tapi euweuh dina kitab anu nyebut-nyebut Batara Guru jeung pada déwata.

Dina waktu mimiti gelarna, sawér téh mangrupa karya anu dianggap milik balaréa, sumebarna sacara lisan. Ka dieunakeun sawér mimiti ditulis, malah terus dibukukeun.