Jelaskan Sajarah dari Jalur karéta api Banjar-Cijulang dalam bahasa sunda

Di taun 1898, F.J Nellensteyn ngajukeun konsési pangwangunan trém panghubung Pameungpeuk-Rancahérang-Klapagenep-Cijulang-Parigi-Cikembulan-Kalipucang-Padahérang-Banjar. Konsési éta tuluy ditarima ku pamaréntah, tapi Nellensteyn sorangan henteu ngagawéan proyék anu diajukeun éta. Di taun nu sarua, H.J Stroband ngajukeun konsési pangwangunan trém uap kalawan jalur anu leuwih pondok ti anu diajukeun Nellensteyn, nyaéta Banjar-Banjarsari-Kalipucang-Cikembulan-Parigi-Cijulang. Tapi, usulanna ditolak ku pamaréntah.

Résidén Priangan sorangan karék ngajukeun pangwangunan jalur karéta api Banjar-Parigi di taun 1908. Pangajuan ieu dibarengan ku nota Asistén Résidén Sukapura jeung Kontrolir Manonjaya. Alesan anu diajukeun Résidén Priangan teu jauh béda jeunga nu diajukeun pihak swasta, nyaéta pikeun ningkatkeun eksploitasi ékonomi sarta pengembangan wilayah Priangan wétan jeung tenggara. Saenggeus ditimbang-timbang, dumasar undang-undang tanggal 18 Juli 1911, pamaréntah kolonial mutuskeun pikeun ngawangun jalur karéta api Banjar-Kalipucang-Parigi. Pangwangunan jalur ieu saluyu jeung anu diusulkeun ku Résidén Priangan.

Jalur ieu bérés dina ségmén Banjar–Kalipucang di tanggal 15 Désémber 1916, sarta bérés kabéh di tanggal 1 Juni 1921.