Jelaskan Budidaya jeung pamangpaatan dari Aprikot dalam bahasa sunda

Asal muasal  spesies  ieu tangkal masih kénéh jadi bahan paguneman nepika kiwari. Armenia dipikawanoh geus heubeul naker nyaéta dina zaman kuno kacatet dina waktu anu kacida heubeulna geus dibudidayakeun, ku lantaran éta pisan sakapeung ieu tangkal disangka asal muasalna di dinya. ngaran ilmiahna  Prunus armeniaca (Armenia plum) ku lantaran dumasar kana éta sangkaan. Umpamana, De Poerderlé, nulis dina  abad ka-18, nétélakeun, "Cet arbre anak ban nom de l'Arménie, provinsi d'Asie, d'où il est originaire et d'où il fut Porte en Eropa ..." ("Ieu tangkan dibéré ngaran tina Armenia, hiji provinsi anu pernahna di Asia, di dieu asal muasalna anu satuluyna dibawa ka Eropa ..."). hiji galian  arkéologi di Garni di Armenia mangihan hiji siki aprikot dina situs jaman Enéolithic-.  Sanajan sabagian gedé varietas aprikot anu jadi di Armenia (kurang leuwih aya 50), according to Vavilov its center of origin would be the Chinese region, where the domestication of apricot would have taken place. Other sources say that the apricot was first cultivated in India in about 3000 BC. numutkeun  Vavilov Puseur asal muasana mah nyaéta ti Cina,  ku lantaran ayana domestikasi aprikot. Aya deui anu nyebutkeun aprikot ieu mimiti dibudidayakan di India kurang leuwih 3000 SM. Ieu tangkal nepi ka Yunani nyaéta ku jasana  Alexander Agung; dituturkeun ku, Lucullus Roman  (106-57 SM) baris ngadangkeun sababaraha tangkal - cherry, cherry, jeung  aprikot - ti  Armenia ka Roma .