Jelaskan Étimologi dari Seoul dalam bahasa sunda

Ieu kota geus kasohor ti jaman baheula kalayan ngaran Wiryé-seong (위례성/, nalika jaman Baékjé), Hanju (한주/, nalika jaman Silla), Namgyeong (남경/, nalika jaman Goryeo), Hanseong (한성/, nalika jaman Baékjé jeung jaman Joseon), Hanyang (한양/, nalika jaman Joseon), Gyéongséong (경성/, nalika jaman penjajahan). Ngaran nu kiwari mah asalna tina kecap basa Koréa nu hartina "ibu kota," nu dipercaya diturunkeun tina kecap Seorabeol (서라벌/), nu asalna nujul kana Gyeongju, ibu kota Silla. Séoul boga loba ngaran tangtu aya alesanana. Nalika dijajah ku Jepang, "Hanseong" (漢城) diganti ngaran ku "Gyeongseong" (京城) sangkan teu patukeur jeung karakter "" sabab nujul ogé ka urang China. Dina kanyataanana mah, ngaran kuna Séoul, Hanséong  asalna boga harti "Gedé" atawa "Lega". Pamaréntah Jepang mutuskeun pikeun nganti ieu karakter ti  jadi  sangkan rahayat henteu saralah nganggap yén Séoul boga hubungan jeung urang China.

Henteu kawas lolobana ngaran tempat di Koréa, "Seoul" mah henteu boga hanja (karakter China nu dipaké dina basa Koréa). Dina tanggal 18 Januari 2005, pamaréntah Séoul sacara resmi ngaganti ngaran basa China resmina ku Shou'er () tina Hancheng (), nu tuluy jadi henteu pati ilahar.