Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Nalika awak dhewe ngeroso wedi sak durunge tampil, ono beberapa hal sing awak dhewe iso lakoke ben ngurani rasa wedi kui. Sing kesiji, awak dhewe iso tarik napas sing jero supoyo pikirane dhewe dadi kalem. Awak dhewe kudu percoyo yen awak dhewe iso ngelakoke sing paling apik. Sing keloro, awak dhewe iso latian meneh opo sing bakal ditampilke. Ora kuduh kabeh dijajal, nanging bagian sing awak dhewe isih gamang. Sing ketelu, awak dhewe iso crito rasa wedi kui neng konco-konco sing bakal tampil. Dadi awak dhewe ngerti yen ora mung awak dhewe sing ngerasake kui, lan awak dhewe lan konco-konco iso saling ngedukung.