Jelasin soal Lawong  dalam bahasa sunda dong

Lawong (Basa Indonésia: pengeras suara, ,  atawa speaker waé) nyaéta parabot pikeun ngabédaskeun soara supaya bisa jauh kadéngéna. Baheula mah lawong téh diperenahkeun dina tungtung tarompét. Lawong anu paling basajan nyaéta dampal leungeun; lamun urang nyalukan jelema nu jauh supaya kadéngéeun, dampal leungeun sok dilawongkeun bari diantelkeun kana sungut; dina radio ogé aya lawongan, nyaéta pikeun narikan soara, anu kasebut lodspéker. Lodspéker nyaéta transduser anu ngarobah sinyal listrik jadi frékuénsi audio (soara) ku cara ngageterkeun komponénna anu ngawangun selaput.

Spéker (parabot éléktronik pikeun ngabedaskeun soara)

Dina saban sistem panghasil soara, alus henteuna kualitas soara gumantung kana lodspéker. Rékaman anu hadé pisan nu dikodeukeun kana pakakas panyimpen anu boga kualitas alus, sarta disadakeun maké deck sarta sistem lawong éléktronik kelas hadé, tetep waé hasil soarana baris goréng lamun spékerna boga kualitas goréng. Dina artikel ieu, baris dijelaskeun kumaha hiji spéker ngalakonan prosés ngolah soara. Sajaba ti éta ogé baris dipedar naha spéker dirarancang béda-béda sarta kumaha béda kasebut ngabalukarkeun éfék anu béda ogé kana kualitasna. Spéker nyaéta hiji téknologi ahéng anu ngabalukarkeun akibat anu pohara rohaka kana budaya urang. Tapi sajaba ti éta, sabenerna spéker ngan saukur hiji pakakas anu pohara basajan.