Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Wong sedih polahe urip dewe iku ora kok mergo ancene urip dewe, Tapi deke iku duwe masalah utowo perkoro sing garai wong-wong sing nang pinggire iku ora iso ngewangi. Mangkane deke rumongso nag uripe iku ijenan polahe ora ono sing iso ngewangi deke ngadepi uripe utowo masalahe maeng. Tapi nag wong iku maeng ngerti nag nang dunyo iku wong kudu ijol pikiran mabek konco utowo wong sing kenek dipercoyo, wong iku maeng ora bakal sedeh urip dewean. Soale ngerti nag wong sosial iku butuh liyane supoyo iso ngadepi urip. Kadang wong sing wes kadung bingung, biasane or kepikiran masalah ngunuku maeng. Sing ono yo mok sedeh soale rumongso uripe iku ijenan. Padal akeh sing merhatekno.