Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Wingi pas aku ngopi ambek bocah-bocah nang warung pinggire kampus, aku sampek isin polahe moro-moro nang pinggirku iku ono wong sing aku dewe ora kenal iku klambine plek-ketiplek ambek aku. Nah pas lunggoh nang bocah-bocah langsung diguyu soale mirip klambine ambek bocah wedok sing nang pinggire bocah-bocah lunggoh. Mari ngunu aku yo diisin-isine menisan sing garai aku sampek isin. Terus bocah sing kembar klambine ambek aku, moro-moro langsung mereh, paling yo ngerti paling nag klambine podo ambek aku, akhire isen terus ngaleh. Nah iku sing garai aku isin maneh, soale bocah-bocah nag wes kadung godohi mesti ora leren-leren nag gak pegel.