Gw mau tau Mangsa Diajar dari Imam Syafi'i. Jelasin dalam bahasa sunda

Nalika yuswa 2 taun, Imam Syafi'i dicandak ku biangna ka negeri Hijaz kalayan ngahiji jeung pangeusi negeri éta anu loloba na mah urang Yaman, ku sabab ibuna asalna ti suku Azd. Nincak yuswa 10 taun mantenna dicandak ku ibuna ka Makkah, ibuna melang nasabna anu kacida mulyana téh paur leungit jeung dipopohokeun.

Nalika mangsa diajar jeung nyungsi guru pikeun mantenna, ibuna henteu kawasa pikeun ngaburuhan guruna. Tapi guruna tumarima jeung ridho pikeun ngadidik Imam Syafi'i ngora. Imam Syafi'i loba ngahadiran pangajian ogé patepung jeung para ulama pikeun diajar sawatara perkara agama. Mantenna nulis sagala hal anu didanguna dina tulang-tulang nu lamun tas pinuh jeung numpuk éta tulang téh dikana karungkeun. ku sabab kaayaan ékonomina nu mangwaaskeun, pikeun tolab élmu téh Imam Syafi'i kudu ka perpustakaan jeung ngagunakeun bagéan luar tina kulit anu dipanggihan pikeun nyatet. Hasilna, dina yuswa 7 taun tas apal al-Qur'an 30 Juz, yuswa 10 taun tas apal kitab al-Muwaththa yasana Imam Malik ogé dina yuswa 15 taun tas dipercanten pikeun matwa ku guruna Muslim bin Khalid az-Zanji.

Di Mekkah, sanggeus dipapatahan supaya neuleuman élmu fiqih, Imam Syafi’i guguru ka Muslim bin Khalid az-Zanji, salah sahiji mufti Mekkah. Sanggeus kitu, mantenna dicandak ku ibuna ka Madinah pikeun tolab élmu ka lmam Malik. di dinya, mantenna guguru ka Imam Malik salila 16 taun nikakeun guruna ieu téh tilar dunya. Bareng jeung éta, anjeunna diajar ka Ibrahim bin Sa’d al-Anshary, Muhammad bin Sa’id bin Fudaik jeung ulama-ulama salian aranjeunna.

Sapupusna Imam Malik, Imam Syafi’i mumbara ka wewengkon Najran minangka Wali (pangawasa) di dinya. Namung sakumaha adilna ogé, aya waé sawaréh jalma anu sirik mah jeung ngagogoréng ka Imam Safi’i sarta ngadu-ngadu ka khalifah Harun ar-Rasyid. Nikakeun Imam Syafi’i téh ditalék di Dar al-Khilafah dina taun 184 H. Sajanan kitu, Imam Syaféi bisa ngabéla dirina di hareupeun para khalifah ku cara hujjah anu kacida ngantebna sangkan kacirina ku khalifah yén tutuduh anu ditojokeun ka Imam Syafi’i téh henteu ngadasar jeung teu mibanda alesan anu jelas, antukna khalifah ngabébaskeun ka Imam Syafi’i.

Salajengna Imam Syafi’i mumbara ka Baghdad, di dinya anjeunna patepang sareng Muhammad bin al-Hasan asy-Syaibany, muridna Imam Abu Hanifah. anjeunna maca kitab-kitabna jeung ngawanohan élmu AhIi Rayi (kaum Rasional), salajengna mulang deui ka Makkah sinaareng dumuk di dinya salila kurang leuwih 9 taun pikeun nyumebarkeun madzhabna liwat halaqah-halaqah élmu anu ditéangan ku para panungnut élmu di Haram, Makkah, kitu ogé liwat panglawungan jeung para ulama nalika lumangsungna usum haji. Dina mangsa ieu, Imam Ahmad diajar jeung anjeunna.

Saterusna Imam Syafi’i balik deui ka Baghdad taun 195 H. Kabeneran di dinya tas aya majelisna anu dihadiran ku para :id:ulama jeung dipinihan ku para penungtut élmu anu datang ti pangjuru buana. Anjeunna dumuk di dinya salila 2 taun, waktuna dipaké pikeun ngarang kitab ar-Risalah. Dina bukuna éta, anjeunna ngajabarkeun madzhab heubeulna (Qaul Qadim). Dina mangsa ieu, aya opat urang sohabat seniorna anu nyantri jeung anjeunna, nyaéta Ahmad bin Hanbal, Abu Tsaur, az-Za’farany jeung al-Karaabiisy. Anjeunna balik ka Makkah jeung dumuk di dinya dina wanci anu sajorélat, sanggeus kitu angkat deui ka Baghdad, dina taun 198 H. Di Baghdad, anjeunna ogé dumuk sakeudeung pikeun saterusna angkat ka Mesir.

Anjeunna nepi di Mesir dina taun 199 H nu teu disangka-sangkana mah yén kasohoranna Imam Syafi’i téh tas miheulaan nepi ka dinya. Dina iinditanna ieu, anjeunna dibaturan ku babaraha urang muridna, di antarana Ar-Rabi’i bin Sulaiman al-Murady jeung Abdullah bin az-Zubair al-Humaidy. Anjeunna sindang heula di Fushthath minangka tamu Abdullah bin Abdul Hakam anu mangrupa sohabat Imam Malik. Saterusna anjeunna mimiti ngeusian pangajianna di Jami Amr bin Ash. Sihoréng, lolobana mah nu tumut ka dua imam saméméhna, nyaéta nu tumut ka Imam Abu Hanifah jeung Imam Malik leuwih condong ka anjeunna jeung kasima ku kafaséhan sarta élmuna.

Di Mesir, anjeunna dumuk salila 5 taun nu mana salila mangsa ieu digunakeun pikeun ngarang, ngajar, nyawala (Munazharah) ogé ngitung-ngitung pangedalan lawan sawalana. Di negeri ieu, anjeunna neundeun madzhab anyarna (Qaul Jadid), nyaéta mangrupa hukum-hukum jeung fatwa-fatwa anu ku anjeunna diguar dalilna salila di Mesir, sawaréhna mah béda jeung kedalan fiqih anu tas diteundeun di Iraq. Di Mesir ogé, anjeunna ngarang buku-buku agréngna, anu diriwayatkeun ku para muridna.