Saya mau tau Paninggalan dari Kholid bin Walid. Jelaskan dalam bahasa sunda

Khalid dicaritakeun salila karir militérna geus tempur kurang leuwih saratus perang, boh éta perang utama atawa perang leuleutikan ka asup ogé duél saurang lawan saurang. Alatan can pernah kaéléhkeun, dirina disebut ku sawatara jalma minangka salah sahiji jenderal militér pangpunjulna dina sajarah.

Sajaba ti arsiték dina lolobana doktrin-doktrin militér Muslim, Khalid ogé minangka pangrintis ampir kabéh taktik utama Muslim nu dipaké mangsa awal-awal pamekaran Islam. Salah sahiji beubeunangan utama Khalid dina kontéks ieu nyaéta ngamangfaatkeun kamampuan individu prajurit Arab Bedouin pikeun skala nu leuwih gedé. Dirina dipercaya geus mekarkeun kana unit réguler nu disebut Mubarizun (“jawara’), nu sok ngajak tarung patutunggalan ka perwira musuh. Maranéhna téh jago-jago pedang nu bener-bener kalatih jeung mahér nu dimangfaatkeun sacara éféktif ku Khalid pikeun ngababad perwira-perwira musuh saloba-lobana, ngabalukarkeun hanteman psikologis kana moral musuh. Perang Ajnadain mingkin mangrupa conto pangmérénahna keur ieu wanda perang psikologis. Katambah deui, beubeunangan panggedéna téh ngolah doktrin taktis Arab kana hiji sistem stratégis. Méméh Khalid, urang-urang Arab dasarna mah ngan tukang nyerbu jeung tukang tarung campuh. Khalid ngarobah taktik-taktik tarung campuh éta kana naon nu bisa digunakeun di mana waé. Ku kituna dirina bakal narungan musuhna semet ka maot, dirina bakal mawa pasukanna ka hareupeun musuh sarta nunggu sangkan perang gedé ngaleutikan jadi perang-perang laleutik antara unit-unit leutik. Tuluy sanggeus méakkeun tanaga unit-unit musuh, dirina bakal ngabelesatkeun kavalerina ti sisi kénca katuhu musuh nerapkeun taktik Palu jeung Talenan.

Lolobana stratégi Khalid marenahna dina panerapan metode-metode ékstrim. Disebutkeun yén dirina leuwih nekenkeun kana ngancurkeun pasukan musuh daripada ngahontal kameunangan ku ngéléhkeun wungkul. Contona panerapan manuper pangepungan ganda ngalawan pasukan Pérsia nu sacara jumlah leuwih réa dina Perang Walaja, sarta manuperna dina Perang Yarmuk di mana dirina nyata-nyata ngajiret pasukan Byzantine di antara tilu jurang nu lungkawing ku cara rerencepan ngarebut hiji-hijina rute pangbalikan maranéhna, hiji jambatan di satukangeunna.

Khalid ngamangfaatkeun kanyahona nu leuwih hadé ngeunaan keureutan-keureutan bumi ku sagala cara pikeun meunangkeun kaunggulan stratégis tibatan musuhna. Wanci keur kampanye Pérsia, dirina awal-awalna mah can pernah asup ka jero téritori Pérsia sarta salawasna ngajaga sangkan di  satukangeun pasukan Arab teu weléh aya gurun, sangkan gampang lamun saupamana kudu mundur. Kakara sanggeus sakabéh pasukan kuat Pérsia jeung pasukan gabungan sekutuna diancurkeun, dirina abus ka jero nepi ka wilayah Eufrats jeung ngarebut puseur kota regional Irak, al Hira. Sakali deui dina Perang Yarmuk, kondisi daratanna jadi pitulung pikeun dirina dina ngajalankeun stratégi gedé keur ngancurkeun Byzantine.

Ditilik tina pagerakanna, pasukan Khalid teu aya bandinganna kajaba ti gorombolan Mongolia di abad 13. Kanyataanna, taktik gurun Arab jeung tegal jukutna Mongolia kalah kumaha gé sarua. Sakabéh pasukan Khalid naraék onta pas eukeur baris, sedeng urang-urang Mongol maraké kuda, ngan bédana nyaéta urang-urang Arab mah teu maké pamanah-pamanah. Manuper nu paling umum nu digunakeunna nyaéta serangan kilat, siga serangan malam ti tilu sisi nu béda ka kémah-kémah Pérsia di Zumail, Muzaiyah jeung Saniy. Pasukan kilatna geus hasil nga-manuper dina aréa 100 km, sacara kilat ngancurkeun pakémahan urang-urang Pérsia jeung sakutu Arabna. Perang Marojal Daibaz teu jadi pangacualian, di mana sakali deui pasukan kilatna gumerak ngurilingan pasukan Byzantine, kaluar ti opat arah jeung muka sababaraha singhareupan dina sakali waktu, hiji manuper nu engkéna di abad 13 jadi salah sahiji prinsip manuper pasukan Mongol.

Sajarawan Waqidi nuliskeun sabada Perang Marojal Daibaz, Kaisar Heraclius ngirim hiji utusan keur ménta Khalid sangkan mulangkan anak awéwéna. Si utusan mikeun surat Kaésar ka Khalid nu unina kieu:

Khalid nyarita ka si utusan:

Si utusan mawa balik si putrina Heraclius, jeung mulang ka Antiokh.

Hiji conto tina kamampuan manuper stratégis Khalid nyaéta waktu maju ka Syria Romawi. Kaésar Herclius geus ngirimkeun sakabéh pasukan garisunna ka Syria, liwat Ajnadain, pikeun nahan pasukan Muslim di wilayah perbatasan Syria Arab. Rute paling mungkin ti unggal bantuan Muslim diharepkeun ngaliwatan jalan Syria Arab nu geus maneuh ti kidul, tapi Khalid nu harita keur di Irak, maké rute nu paling teu disangka-sangka: ngabandaleut nembus gurun Syria nu taya caian, pikeun ngagétkeun pasukan Byzantine. Dirina mucunghul ti wétaneun Syria. Panggih jeung pasukan Byzantine nu teu dijagaan, Khalid sacara kilat ngarebut sababaraha kota, nyata-nyata motong motong jalur komunikasi pasukan Byzantine di Ajnadain jeung patinggina di Emesa, di mana Kaésar Heraclius netep.

Kavaleri kilat khusus Khalid, punggawa gerak cepet, lumaku minangka inti tina kavaleri Muslim wanci nyerang ka Syria. Dieusi ku soldadu-soldadu kadidik jeung kahot, mayoritas nu asup kana bawahan Khalid nalika kampanye Arabia jeung Pérsia. Pasukan kavaleri Muslim mangrupa pasukan kavaleri nu énténg nu disanjataan ku lance nu panjangna 5 meter. Maranéhna bisa narajang dina kacepétan nu luar biasa sarta biasana nerapkeun taktik umum Kar wa far nu sacara harfiah ngandung harti “cokot-tinggalkeun”, atawa dina istilah modérnna : “hit and run”. Maranéhna bakal narajang ti sisi kénca katuhu sarta ti satukangeun, kamampuan usikna ieu ngajadikeun maranéhna bener-bener éféktif ngalawan kavaleri Byzantine nu maké baju zirah beurat jeung pasukan cataphracts Sassanid (pasukan nu maké baju zirah pinuh saawak-awak). Panarajang kénca katuhu Khalid nu kasohor dina poé akhir Perang Yarmuk jadi bukti kumaha hadéna dirina surti kana poténsi jeung kakuatan pasukan panunggangna.

Soldadu Arab maké zirah nu jauh leuwih énténg batan soldadu Romawi jeung Pérsia harita. Hal ieu nyababkeun maranéhna rawan dina bitotama perang leutik sarta rawan tembakan misil ti pasukan panah musuh. Kukituna, Khalid teu kungsi nieun kasalahan dina perang jeung teu wéléh ngandeulkeun laporan intelején ti mata-mata nu diséwa ti pangeusi lokal ku bayaran bébas. Sajarawan Pérsia, al Tabari nyarita: