Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Pas jenenge awak dhewe disebut kanggo maju neng ngarep panggung, awak dhewe bakal ngeroso seneng banget. Ono roso ora nyongko, awak dhewe iso entuk penghargaan kui. Atine awak dhewe berdebar luwih banter lan pikirane awak dhewe mlayu neng endi-endi. Malah pas kudu ngomong babagan entuk penghargaan kui, ilate dhewe malah dadi kaku sangkin seneng. Ben ora kedadean koyo ngono, awak dhewe kudu gawe persiapan. Sing utama kui, awak dhewe nyepake naskah pidato. Yen misale awak dhewe ora iso ngapal, pidato kui mau isi ditulis neng kertas kanggo kepekan. Senadyan, awak dhewe durung tentu menang nanging ora ono salahe gawe persiapan kui. Sing keloro, nganggo klambi paling apik sing awak dhewe duwe. Tujuane ben awak dhewe luwih percaya diri ngadek lan ngomong neng panggung.