Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Neng panggon sing awak dhewe ora kenal kui, awak dhewe biasane ngeroso wedi lan kuwatir. Ben ora ngeroso koyo ngono, ono hal-hal sing iso awak dhewe lakoke sakdurunge menyang dono. Sing kesiji, awak dhewe iso ngejak wong liyo pas arep neng panggon sing asing kanggo awak dhewe. Luwih apik meneh yen wong sing awak dhewe jak kui wis ngerti kahanan tujuane dhewe. Sing keloro, awak dhewe iso delike banda sing berharga kanggo awak dhewe neng panggon sing angel dijipuk. Misale, dompete dhewe mesthi awak dhewe seleh neng tas terus, lan tase awak dhewe jagani. Sing ketelu, awak dhewe ojo gowo barang-barang sing ora perlu supoyo yen ono opo-opo awak dhewe iso mlayu.