Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Pengalaman sedih kui pancen angel. Embuh kenopo, pengalaman sedih kui luwih gampang diiling-iling timbangane pengalaman sing seneng-seneng.  Mungkin, pengalaman sedih kui arep ora mungkin dilalike nanging awak dhewe iso usah kanggo ngalihke pikirane dhewe neng urusan liyo. Awak dhewe kudu duwe kesibukan. Kesibukan kui ora mesthi kerjo nanging kegiatan opo wae sing awak dhewe iso fokus pas garap kui. Biasane kuwi hobi-hobi sing awak dhewe senengi, ngelukis misale. Pas awak dhewe goreske pensil neng kertas, ning pikirane dhewe mung opo sing awak dhewe arep gambar. Awak dhewe bakar mikir kui terus tekan gambare rampung. Dadi pikirane dhewe ora ono wektu kanggo mikir sing sedih mau.