Coba jelasin Mangsa Abu Bakar (632–634) dari Kholid bin Walid dalam bahasa sunda dong

Sadikantuna ku Kanjeng Nabi, loba suku-suku Arab kapecah beulah dina pamungpangan ngalawan pamaréntahan Madinah. Khalifah Abu Bakar ngirim tentarana pikeun nagalawan para pamoha jeung urang-urang murtad. Khalid jadi salah sahiji panaséhat utama Abu Bakar jeung arsiték rencana-rencana strategis dina Perang Riddah. Khalid dipaparin kawenangan mingpin pasukan Muslim pangkuatna sarta dikirim ka Arab tengah, aréa sénsitif pangstratégisna di mana suku-suku paling kuat nyiruruk. Wilayah éta mangrupa pangdeukeutna ka bénténg Muslimin di Madinah sarta mangrupa ancaman panggédéna pikeun kota. Khalid mimiti kaluar ngalawanan suku Tayy jeung Jalida di mana Adi bin Hatim – hiji sahabat nabi nu kasohor ogé saurang ketua suku Tayy- jadi panengah, suku-suku éta antukna tunduk kana kakhalifahan.

Di tengah September 632 M, Khalid ngéléhkeun Tulaiha, hiji pamingpin pamoha nu ngaku-ngaku nabi mingka alat pikeun narik dukungan keur dirina. Kakuatan Tulaiha diancurkeun sanggeus sésa-sésa pangiluna kasoran dina Perang Ghamra. Khalid tuluy ngaleut ka Naqra jeung ngéléhkeun pamingpin pamoha ti Bani Salim dina Perang Naqra. Wilayah Arab tengah antukna kapibanda sanggeus Perang Zafar Bulan Oktober 632 ku éléhna hiji ketua suku wanita, Salma.

Sanggeus wilayah sabudeureun Madinah kapimilik deui, Khalid asup ka Néjad, hiji bénténg milik suku Bani Tamim. Réa marga-marga nu buru-buru nepungan Khalid sarta tunduk kana aturan Khalifah. Tapi suku BaniYarbu, dina pingpinan Syéh Malik bin Nuwairah, milih mundur. Malik nyegah patepung langsung jeung tentara Khalid ku cara maréntahkeun pangiluna sangkan nyebar, manéhna jeung kulawargana sigana kabur ngaliwatan padang pasir. Manéhna gé ngumpulkeun pajak jeung ngirim jalma pikeun nepikeun ka Madinah. Najan kitu, Malik dituduh mumpang ngalawan nagara Madinah sarta dituduh asup kana réongan anti Khalifah bareng Sajjah, hiji jalma nu ngaku-ngaku nabi. Malik ditéwak bareng jeung kumpulan margana, sarta ditanya ku Khalid ngeunaan kajahatanna. Basa ngadéngekeun jawaban Malik: “ceuk dunungan di dinya kitu, ceuk dunungan di dinya kieu” nu maksudna mah Abu Bakar, Khalid nyatakeun yén Malik téh hiji pamoha murtad sarta maréntahkan eksekusina.

Abu Qatada Ansari, hiji sahabat Nabi, nu marengan Khalid ti Madinah ngarasa kagét ku ditandasana Malik ku Khalid hingga gura-giru mulang ka Madinah sarta nyarita ka Abu Bakar yén manéhna nolak ngabdi ka hiji panglima nu geus maéhan saurang Muslim. Maotna Malik katut dipileuleuheungna pamajikanna, Laila, ku Khalid, ngundang piomongeun. Sababaraha pérwira dina tentarana – kaasup Abu Qatadah – yakin yén Khalid nandasa Malik pikeun ngarebut pamajikanna. Sanggeus meunang tekenan ti Umar – misanna Khalid sarta salah saurang panaséhat Khalifah – Abu Bakar manggil Khalid balik ka Madinah pikeun ngajéntrékeun.

Umar nyarankeun Abu Bakar sangkan mecat Khalid sanggeus nemusing patina Malik bin Nuwairah. Umar nyarita, “Pedang Khalid geus kalobaan teuing beban.” Maksudna téh nyaéta énténg, seukeut jeung rompal. Khalifah Abu Bakar ngawalon,

Khalid tuluy ngancurkeun ancaman paling kuat pikeun nagara Islam Madinah nu karak mekar: Musailamah, hiji nabi palsu, nu geus hasil ngéléhkeun dua pasukan Islam. Dina minggu katilu Désémber 632, Khalid meunang hiji kameunangan nu nangtukeun ngalawan Musailamah dina Perang Yamama. Musailamah maot dina pangperangan, sarta ampir kabéh suku-suku nu marungpang sésana rarugrug.