Jelaskan Pamakéan dari PHS dalam bahasa sunda

PHS munggaran dimekarkeun ku laboratorium NTT Jepang dina taun 1989. Ieu téknologi jauh leuwih gampang dilaksanakeun manan sistem pasaingna saperti PDC atawa GSM. Layanan komérsialna dimimitian ku 3 operator PHS (NTT-Personal, DDI-Pocket jeung ASTEL) di Jepang dina taun 1995. Sanajan kitu, ieu layanan geus dibéré cap "telekomunikasi sélulér jelema miskin (poor man's cellular)", lantaran kakurang dina kamampuh wengkuan jeung roaming. Pangsa pasar PHS di Jepang mimiti ngurangan; NTT DoCoMo, nu nawarkeun NTT Personal, katut ASTEL keur mungkas layananana. Sawatara nagara lianna malah geus mungkas layanan PHS sarta pindah ka GSM.

Tapi PHS malah ngahangkeut di pasar-pasar télékomunikasi di Cina, Taiwan, Viétnam, Banglades, Nigeria, Mali, Tanzania jeung Honduras lantaran waragad pangwangunan jaringan PHS nu saeutik (kira-kira 20% ti waragad jaringan GSM) geus narik haté para operator. Sistem wireless local loop (WLL) nu didasarkeun kana téknologi PHS kiwari dipaké ku nagara-nagara kasebut. Di Cina, jumlah pamaké téknologi PHS ngaronjat nepi ka taun 2005, tapi mimiti turun jumlahna dina taun 2006. Di Cili, Telefónica del Sur dina bulan Maret 2006 nawarkeun layanan telepon nu dumasar kana PHS di sawatara kota di bagian kidul nagara kasebut. Di Brazil, Suporte Tecnologia nawarkeun layanan telepon dumasar PHS di Betim, nagara bagian Minas Gerais sarta Transit Telecom mimiti masang jaringan PHS dina taun 2007.

Layanan roaming PHS sacara global bisa lumangsung anatara Jepang (WILLCOM), Taiwan jeung Thailand.

Jumlah pamaké dina lingkup internasional

Langganan PHS jeung para operator utama