Coba ceritain soal Kahlil Gibran dalam bahasa sunda

Gibran Kahlil Gibran atawa Kahlil Gibran lahir di Bisheri, Libanon, tanggal 6 Januari 1883. Pindah jeung indungna ka Boston , Amérika Serikat nalika mangsa rumaja. Sanggeus mulang deui ka Libanon pikeun neuleuman basa sastra  Arab, ti taun 1905 karya-karyana medal, tur ngirut balaréa, utamana Sang Nabi. Inyana ngalegaan paniténna ngeunaan sastra tur diajar ngalukis di Paris, sanggeus kitu nganjrek netep di New York. Di dinya ngadegkeun studio Patapan.

Buku-bukuna anu kawentar, salian ti Sang Nabi, ogé Taman Sang Nabi, Pasir dan Buih, Sayap-sayap Patah, Suara Sang Guru, Si Gila, Sang Pralambang, Sang Musafir, Lagu Gelombang, Surat-surat Cinta kepada May Ziadah, jeung sajabana.

Inyana tilar dunya tanggal 10 April 1931 lantaran panyakit lever jeung radang paru-paru.

Kahlil Gibran, kaasup sastrawan dunya anu karya-karyana loba ditarjamahkeun kana basa Indonésia.  Acan tarjamahan-tarjamahan anu bacacar dina surat kabar jeung majalah.

Kakuatan Gibran dina karyana, dimimitian tina unsur spiritual, lamun henteu, inyana moal kaitung universal  jeung weweg.   Lian ti éta  ogé kaéndahan  basana.

Déwa-déwa Bumi ngagambarkeun paguneman antara tilu déwa anu gelar ka dunya, para paduka Titan tina kahirupan. Term déwa anu satuluyna ditekenkeun deui ku term Titan, sapinuhna ngarujuk kana  Yunani.  Dina mitologi Yunani, titan téh nyaéta anggota tina hiji ras buta, anak-anak Uranus jeung Gé, ogé déwa panonpoé, dulur lalakina Hélios.  Tilu déwa tadi baguntrengan saluyu jeung profilna masing-masing.  Déwa kahiji jeung kadua teu weléh nyarita kalawan umangkeuh jeung perténtang. Sabalikna déwa katilu, ti mimiti gé katémbong gayana ngasor low profile.