Saya mau tau Krisis jeung paningkatan (1953-1962) dari Perang Tiis. Jelaskan dalam bahasa sunda

Dina taun 1953, perobahan dina kepamingpinan pulitik di kadua pihak turut menggeser dinamika Perang Tiis. Dwight D. Eisenhower dilantik sebagai présidén AS nu anyar dina bulan Januari. Salila 18 bulan terahir Pamaréntahan Truman, anggaran pertahanan Amérika Sarikat telah meningkat opat kali lipat, jeung Eisenhower bertekad pikeun ngurangan sepertiga ti pengeluaran militer sambil terus berjuang dina Perang Tiis sacara épéktip.

Saenggeus kematian Joseph Stalin, Nikita Khrushchev jadi pamingpin Soviét saenggeus deposisi jeung pengeksekusian Lavrentiy Beria jeung ogé menyingkirkan saingana seperti Georgy Malenkov jeung Vyacheslav Molotov. Dina tanggal 25 Februari 1956, Khrushchev mengejutkan delegasi dina Kongres ke-20 Partei Komunis Soviét dengan mencela kejahatan Stalin. Sebagai bagéan ti kampanye de-Stalieusasi, manéhna nyatakeun yén hiji-hijina cara pikeun méré formasi jeung menjauh ti kawijakan Stalin nyaéta dengan mengakui kesalahan nu dilakukana dina masa lalu.

Dina tanggal 18 November 1956, saat berpidato ka duta besar Kulon dina salah sahiji resepsi di kedutaan Polandia di Moskow, Khrushchev mengungkapkan kalimat terkenalnya: "Entah kalian suka atawa henteu, sejarah aya di pihak kami. Kamibakal mengubur kalian", pernyataana ieu mengejutkan sakabéh tamu nu hadir. Khrushchev kemudian mengklaim yén manéhna teu membicarakan ngeunaan perang nuklir, melainkan ngeunaan kemenangan komunisme atas kapitalismeu. Taun 1961, Khrushchev nyatakeun: "bahkan jika Uni Soviét aya di belakang Kulon, dina satu dekade kekurangan perumahanbakal lenyap, barang-barang konsumsibakal melimpah, jeung dina dua dekade, pembangunan masyarakat komunis di Uni Soviétbakal selesai".

Sekretaris nagara Eisenhower, John Foster Dulles, ngamimitian kawijakan "New Look" nu jadi strategi kontainmen (penahanan) anyar, nu nyerukeun supaya AS leuwih ngandelkeun senjata nuklir pikeun ngalawan musuh-musuhna keur waktuna perang. Dulles ogé nyerukeun doktrin "pembalasan besar-besaran" jeung nitah ka AS pikeun teu nanggepan unggal agresi Soviét. Sebagai contoh, karena Soviét mibanda kaunggulan nuklir, Eisenhower, di handap ancaman ti Khrushchev, nolak pikeun campur tangan dina Krisis Suez di Wétan Tengah dina taun 1956.

Pakta Warsawa jeung Révolusi Hungaria

Saenggeus kematian Stalin dina taun 1953, kategangan berlangsung dengan sedikit leuwih santai, meskipun situasi di Éropa tetep belum kondusif. Soviét, nu sudah nyieun jaringan perjanjian bantuan timbal balik dina Blok Wétan dina taun 1949, ogé nyieun suatu aliansi formal pikeun ngalengkepana, nyaéta Pakta Warsawa dina taun 1955.

Révolusi Hongaria 1956 terjadi teu lila saenggeus Khrushchev menghapuskan kakuasaan pamingpin Stalieus Hongaria Mátyás Rákosi. Sebagai tanggepan ka pemberontakan, rezim anyar  ieu sacara resmi dibubarkan ku polisi rusiah, nyatakeun niatnya pikeun menarik diri ti Pakta Warsawa jeung jangji pikeun ngayakeun pemilihan umum nu . Tentara Soviét mulai menyerbu. Rébuan warga Hongaria ditangkap, dipenjarakan, dideportasi ke Uni Soviét, jeung leuwih ti 200.000 warga melarikan diri keluar Hongaria. Pamingpin Hongaria Imre Nagy jeung nu lianna dieksekusi saenggeus diprosés dina salah sahiji persidangan rusiah.

Ti 1957 sampai 1961, Khrushchev sacara terbuka jeung teterusan ngancem Kulon ku pamusnahan nuklir. Manéhna mengklaim yén kamampuan rudal Soviét jauh leuwih unggul ti Amérika Sarikat, jeung mampu mupuskeun dayeuh-dayeuh di Amérika atawa Éropa. Namun, Khrushchev nolak keyakinan Stalin dina keniscayaan perang jeung nyatakeun yén tujuan barunya nyaéta pikeun "hirup berdampingan sacara damai". Kawijakan ieu berbéda dengan Soviét dina éra Stalin, di mana perjuangan kelas internasional hartina yén kadua kubu nu berlawanan aya dina konflik tak terelakkan dengan komunisme nu bakal menang melalui perang global. Ayeuna, perdamaianbakal ngamungkinkeun kapitalismeu pikeun menghadapi keruntuhana sendiri, jeung ogé méré waktu bagi Soviét pikeun ningkatkeun kamampuan militer maranéhna, nu bakal tetep bertahan puluhan taun sampai munculnya éra "pemikiran baru" Gorbachev.

Paristiwa di Hongaria melumpuhkan idéologi partéy-partéy Komunis dunya, terutama di Éropa Kulon, jeung terjadi penurunan nu besar dina jumlah kéanggotaan partéy. Nagara-nagara Kulon jeung komunis merasa kecewa dengan respon brutal Soviét. partéy komunis di Kulon can pernah pulih ti pangaruh Révolusi Hongaria dina hal kéanggotaan partéy, fakta nu segera diakui ku Babaraha pihak, seperti politisi Yugoslavia Milovan Djilas, nu nyatakeun yén: "luka nu ditorehkan ku Révolusi Hongaria ka komunisme can pernah bener-bener sembuh".

Ultimatum Berlin jeung integrasi Éropa

Salila bulan November 1958, Khrushchev gagal pikeun ngarobah sakabéh Berlin jadi "dayeuh nu independen, terdemiliterisasi jeung bébas", hal ieu membuat Amérika Sarikat, Britania, jeung Perancis diberi ultimatum enam bulan pikeun menarik pasukan maranéhna ti sektor nu masih diicingan di Berlin Kulon, atawa Khrushchevbakal mengalihkan kendali hak akses Kulon ke Jerman Wétan. Khrushchev saméméhnya menjelaskan ka Mao Zedong yén "Berlin nyaéta testikelnya Kulon. Unggal kali saya hayang membuat Kulon menjerit, maka sayabakal meremas Berlin." NATO sacara resmi nolak ultimatum ieu dina pertengahan Désémber jeung Khrushchev menarik kembali ultimatumnya dina konferensi Jenewa.

Leuwih luas deui, salah sahiji ciri ti taun 1950-an nyaéta awal ti integrasi-Éropa, nu mangrupa produk ti Perang Tiis nu memperomosikan pulitik, ékonomi, jeung militer Truman jeung Eisenhower, namun kemudian hal ieu dipandang sebagai kawijakan nu ambigu, takut yén Éropa nu independen bakal ngalakukeun détente misah ti Uni Soviét, nu bisa dipaké pikeun ngagogoréng perpecahan Kulon.