Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Pas aku lan adiku isih cilik, awak dhewe wong loro iki sok ngeroso mual yen lagi numpak mobil. Pas kui, awak dhewe durung biasa numpak mobil dhewe. Pas diajak eyang numpak mobil, dalan-dalan neng luar kota, kui awak dhewe seneng. Nanging mesthi, awak dhewe utowo salah siji seko awak dhewe ono sing mukok neng dalan. Pas aku wis rodo gedhe, aku wis ora gampang mukokan. Disik kui, aku kerep mukok neng dalan kui mergo adiku disik sing mukok. Tau pas kui, awak dhewe dijak plesiran neng Jakarta. Neng tengah dalan awak dhewe wis mukok. Bejone, ibuku langsung ngerti dadi mukoane isih sempet ditadahi plastik. Aku pas kui ora langusng keroso mual. Nanging suwe-suwe, mukokane kui kebayang. Dadine aku uga melu mukok. Nanging sayange, mukokanku ora sempet ditadahi kresek. Dadine ngeregeti mobile eyangku.