Jabarkan Asal-usul Nyuguh Mulud dari Nyuguh Mulud dalam bahasa sunda

Karajaan Pajajaran sajeuroeun ancaman. Pajajaran harita keur kalaletir. Kumaha stratéhi pikeun ngungkulanana. Sangkan karajaan pajajaran henteu jadi nagri patalukan Mataram. Mataram ngajorang ka Pajajaran, lantaran hayang ngaluaskeun kakawasaanana jeung boga karep nyebarkeun agama Islam, kaasup ka tatar sunda. Jadi pucuk ti girang kaharénghéngan. Sabada Iber katarima ku Prabu siliwangi. Keur pertahanan, ieu raja tatar sunda hayang boga panglima perang nu bakal mingpin waladya balad Pajajaran tina ancaman. Mantenna menekung ka nu Maha Agung, muja brata ka Hyang Maha sukma. Kalayan weruh sadurung winara ku jalan tatapa.Sawatara jongjonan gentur tapa. Menang serat tan katingalan yén bisa waladia bala Pajajaran unggul dina pangperangan tapi kudu panglimana ku hiji jalma anu ngaranna Suramanggala.“Suramanggala, ngadeng panglima.” kitu nu ceuk haréwos nu teu katingal jinisna. Upama Suramanggala jadi panglima waladia balad Pajajaran moal aya nu bisa ngungkulan.

Digugu éta serat tan katingalan.Prabu Siliwangi maréntahkeun senopati jangkung gedé. Telahna Si Céntong pikeun ngulem Suramanggala nu bakal diistrenan jadi pupuhu panglima. Opat puluh hiji prajurit disiapkeun keur ngajemput Suramanggala di tatar wétan. Si Céntong kacida héranna. Nagri Pajajaran rék ngangkir saurang kudu disusul pasukan anu saktu lobana. Teu loba tatanya, dalah dikumaha parentah raja.Teu kacaritakeun kumaha dijalanna Si Centong jeung rombonganana aya di wewengkon Luragung. Luak-lieuk, tunya-tanya ka jelma-jelma anu pasogrong di dinya. Tétéla manéhna naroskeun ka jelma nu keur macul. “Ki Silah! Dupi bumina Suramanggala di mana?” Tanyana tegep pisan.

“Ituh!” Jalma pangawakan kolot, awakna ngeusi. Tutunjuk; samar imah katempo ti kajauhan.

“Hatur nuhun ki silah”. Suramanggala unggeuk mumuhunan.

Barang nepi ka imah anu dituduhkeun éta, tuluy uluk salam  “Sampurasun”.