Gw mau tau Sajarah dari W. Jelasin dalam bahasa sunda

Wangun hurup W dina dasarna mangrupa dwihuruf VV. Hurup V asalna ti hurup upsilon dina alfabét Yunani. Upsilon asalna ti hurup Fénisia waw, anu asalna ti hurup Proto-semitik kalayan fungsi anu sarua. Saéstuna waw melambangkan sada /v/, tapi bangsa Yunani mengadaptasinya pikeun lambang sada /u/. Ku bangsa Romawi, wangun upsilon dirobah jadi V tapi peunteun sadana tetep dibéla (/u/).

Sada /w/ (dieja ‹V›) sarta /b/ (dieja ‹B›) dina basa Latin Klasik ngembang jadi sada konsonan desis dwibibir bersuara (/β/) antara sada vokal dina basa Latin Mimiti Jaman Pertengahan. Ku alatan éta, ‹V› henteu deui melambangkan sada konsonan hampiran wiati-wiati tukang terbibirkan bersuara (/w/) dina fonologi basa Jermanik.

Saterusna foném /w/ dina basa Jermanik ditulis ‹vv› (v anu didobelkan), atawa, sarua kalayan (‹u› jadi béda ti ‹v› dina mangsa Modérn Mimiti) ‹uu› (u anu digandakan) dina abad ka-7 atawa ka-8 ku para juri tulis basa Inggris Kuna sarta basa Jerman Hulu Kuna. Sabalikna, dina alfabét Goth dipaké hurup Υ (upsilon) ti Yunani pikeun sada anu sarua.

Ti dwihuruf ‹uu› éta pisan ngaran "double U" di mangsa kiwari asalna. Dwihuruf éta biasana dipaké dina éjahan kecap-kecap basa Jerman Hulu Kuna, tapi ngan boga sipat sporadis dina basa Inggris Kuna, anu biasana ngagunakeun hurup Rune wynn (‹Ƿ›) pikeun ngawakilan sada /w/. Dina basa Inggris Pertengahan mimiti, teu lila sanggeus Penaklukan Normandia di Inggris dina abad ke-11, ‹uu› jadi kaceluk sarta dina warsih 1300-an, dwihuruf éta ngagantikeun pamakéan wynn umumna.

Ortografi basa Inggris Modérn sacara historis masih konsisten kalayan ortografi basa Britania (Welsh, Kernowek, Kernowek) anu pamustunganana dicokot ti basa Latin, sarta béda kalayan tatanggana anu hiji benua, kawas Perancis sarta Jerman anu ngagunakeun double vee.

Wangun ti dwihuruf ‹vv› jadi hurup ‹w› anu béda lumangsung sacara bertahap, sarta kasampak écés dina abecedarium, pengurutan eksplisit sakumna hurup individual. Hurup éta dianggap minangka hurup anu béda dina abad ka-14 dina ortografi basa Inggris sarta Jerman Pertengahan, sanajan karasaeun deungeun sarta henteu dianggap minangka bagian ti alfabét Latin anu saéstuna, kawas anu diungkabkeun ku Valentin Ickelsamer dina abad ka-16, anu humandeuar yén:

"w anu awon, kaceluk sacara négatif sarta henteu dipikanyaho yén loba jelema anu nyaho ngaran atawa bentukna, lain pikeun jalma-jalma anu hayang jadi ahli basa Latin, alatan maranéhanana henteu merlukeunana, lain ogé urang Jerman, komo guru di sakola henteu weruh naon maksudna atawa kumaha nyebutkeunana; sawatara nyebutkeunana we, [... anu séjén] nyebutkeunana uu, [...] urang Swabia nyebutkeunana auwawau"

Dina basa Jerman Hulu Pertengahan (sarta meureun geus aya dina ahir Jerman Hulu Kuna), foném Jermanik Kulon /w/ diréalisasikeun jadi [v]; mangka ti éta ‹w› di Jerman ayeuna melambangkan sada [v]. Euweuh béda fonologi antara [w] sarta [v] dina basa Jerman sarta sada [w] masih kadéngé sacara alofon dina ‹w›, hususna dina kluster ‹schw›, digigireun [kw] dina ‹qu›.

Dina basa Walanda hurup éta jadi lambang konsonan hampiran bibir-huntu (/ʋ/; pengecualian dina kecap-kecap kalayan -‹eeuw›, dibaca [/eːβ/], atawa diftong séjénna anu ngandung -‹uw›). Sacara dialek, dina sagala rupa wewengkon penutur basa Walanda kawas Flanders sarta Suriname, pelafalan /β/ dipaké saban waktu.