Jelaskan Perjangjian lain dari Perjangjian internasional dalam bahasa sunda

Perjangjian Marrakesh 15 April 1994 mangrupa perjangjian konstituén anu ngabentuk dumasar kana jumlah pihak anu kalibet. Sacara harfiah, "perjangjian bilateral" dilakukeun antara dua nagara, sedengkeun "perjangjian multilateral" nyaéta perjangjian anu dilakukeun ku leuwih ti dua nagara. Sanajan kitu, aya ogé pasatujuan bilateral nu ngalibetkeun leuwih ti dua nagara lamun pasatujuan ngabogaan struktur bilateral; dina basa sejen, kasapukan diasupkeun ku sajumlah nagara di hiji sisi jeung sajumlah nagara séjén di sisi séjén. Contona nyaéta Pasatujuan Partnership antara nagara anggota Grup Daerah Afrika, Karibia jeung Pasifik di hiji sisi, jeung Komunitas Éropa jeung nagara anggotana di sisi séjén. Samentara éta, "perjangjian plurilateral" nujul kana hiji perjangjian anu ngan sababaraha nagara miluan sabab subjekna husus atawa wengkuan géografis diwatesan di wewengkon nu tangtu. Contona nyaéta Perjangjian Antartika 1959.  Istilah "perjangjian trilateral" ogé bisa dipaké pikeun pasatujuan ngalibetkeun tilu nagara, saperti kasapukan antara Estonia, Latvia, jeung Lituania ngeunaan paguron luhur (2268 UNTS 224).

Dina watesan cakupan wilayah, pakta bisa dibagi jadi "perjangjian régional" jeung "universal". pasatujuan régional boga cakupan wewengkon husus, bari pasatujuan universal bisa dituturkeun ku nagara mana wae. Aya ogé klasifikasi séjén anu kurang umum dipaké, nyaéta "perjangjian umum" jeung "perjangjian husus". Dua istilah ieu disebutkeun dina Pasal 38(1) Statutes of the International Court of Justice, sarta Mahkamah Internasional equates "general agreements" jeung "multilateral agreements". Samentara éta, dina watesan wengkuan téma, "perjangjian konstituén" (constituent treaty) nyaéta hiji perjangjian anu ngabentuk jeung ngatur jalanna hiji organisasi internasional.

Traktat ogé bisa digolongkeun dumasar kana dampakna, nyaéta "perjanjian pembuatan hukum", disebut ogé "perjangjian normatif" jeung "perjangjian kontraktual". Dasarna, pasatujuan anu ngawangun undang-undang netepkeun prinsip sareng aturan dasar anu lumaku sacara umum (sajenis "hukum internasional"). Pengadilan HAM Éropa dina kasus Loizidou v. Turki nyatakeun yén Konvénsi Éropa ngeunaan Hak Asasi Manusa mangrupikeun conto perjangjian anu ngabentuk undang-undang. Sabalikna, perjangjian kontraktual ngan ukur nguruskeun perjanjian biasa. transaksi hukum antara pihak-pihak nu tangtu saperti pasrahna kadaulatan hiji wewengkon. Sanajan kitu, klasifikasi jenis ieu geus narik kritik sabab aya loba pasatujuan nu ngandung unsur duanana, contona perjangjian perdamaian antara nagara.