Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Trauma iku pancen nyata anane. Kanggo kabeh wong sing duwe trauma, bakalan wedi lan bakalan nangis misal ketemu karo trauma iki. Cara supaya ora kaget utawa ora gupuh nalika ketemu karo trauma kaping siji, nalika duwe trauma yen bisa crita ning wong sing paling cedhak. Misale wong tuwa, kanca cedhak, lan liyane. Kaping loro, kabeh sing dirasa kudu diadepi. Ora papa yen misal bakal nangis utawa kaget, amarga iku kabeh bakal ngelatih supaya luwih kuwat. Kaping telu, kudu sabar ngadep samubarang sing bisa nggarai traumane metu maneh. Sing terakhi yaiku nggolek kegiatan kanggo nggawe awakdhewe repot supaya ora kelingan karo traumane.