Coba jelasin Sajarah konsep dari Tionghoa dalam bahasa sunda dong

Lamun pamingpin ti Dinasti Qing diadopsi modél ti kaisar Dinasti Han , sarta hal nagara maranéhanana salaku " Cina " ( "中國", hartina  Kaayaan Center atawa kaayaan Tengah), tapi inohong nasionalis Cina kayaning Dr. pamaréntah Sun Yat-sen Manchu ngajelaskeun salaku "penjajah asing" bisa disetir kaluar, sarta rencanana ngawangun kaayaan Cina modérn, anu geus coveted kawas nagara modérn sejenna dina waktu éta.  Runtagna dinasti Qing, teras asalna kontrovérsi sabudeureun status wewengkon didominasi ku étnis minoritas, sapertos Tibet na Mongolia .  Padahal tukang Qing kaisar turun tahta Qing geus conferred sagala républik nu anyar lahir , tapi posisi Mongol na Tibetans lamun ukur satia ka kaisar nu Qing, ngarah teu ngarasa satia ka pamaréntah tina républik anyar diganti monarki nu Qing.  Posisi dua wewengkon ieu dugi kiwari ditampik ku Républik Cina jeung Républik Rahayat Cina .

Dina poé mimiti ti Républik ( 1912-27 ) jeung nasionalis ( 1928-49 ), istilah Zhonghua Minzu munggaran didadarkeun ku Liang Qichao , anu tadina ngan disebut bangsa Han.  Engké istilah ieu dimekarkeun pikeun kaasup bangsa opat-mayoritas langkung: nu Man bangsa (Manchu), bangsa Menggu (Mongol), bangsa Hui (étnis Muslim di kaler Cina), jeung bangsa Zang (Tibet), , mana anu dipigawé ku division sahiji Dinasti Qing, dina konsép lima Bangsa dina Hiji Nagara (      ).  Sun Yat-sen lajeng dilegakeun deui konsép ieu, anjeunna nyerat:  Saatos wangunna nu Républik Rahayat Cina , konsép zhonghua Minzu geus kapangaruhan ku kawijakan kawarganagaraan Soviét .  Cina sacara resmi janten hiji kaayaan kahijian diwangun ku 56 grup étnis , jeung étnis Han anu mayoritas aranjeunna (leuwih 90% populasi).  Konsep Zhonghua Minzu kana kategori nu ngawengku sakabéh bangsa jeroeun wates kaayaan Cina.

Di Taiwan, konsep "Cina bangsa" ieu ogé dipaké ku Présidén Ma Ying-jéou salaku konsép nyampur nu unites Taiwan sarta Daratan China, tanpa ngagunakeun istilah "urang Cina" bermakna ambigu.