Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Kadang ono wong sing diseneni iku biasa ae, kadang yo ono sing diseneni iku keweden yo ono. Perkoro iku asline kedaden polahe pirang-pirang perkoro, ono sing ancene teko kesalahane wong sing diseneni, yo ono sing teko sejene pikiran sing akhire dadekno wong padu sampek senen-senenan. Mangkane kabeh wong iku asline iso mutusno kudu wedi opo ora nag diseneni. Tapi biasane wong nan diseni polahe salah. Nag kanggo nagedepi ngunuku yo kudu jaluk sepuro masio wedi soale iku dalan sing paling apik. Terus sing jenenge wedi iku ojo sampek dilebokno ati utowo dipikir jero-jero soale iso dadekno gangguan pikir utowo loro pikir sing ancene marakno elek nang awake dewe.