Jabarkan Sakola dari Ikebana dalam bahasa sunda

Aya loba sakola, anu pangpopulérna nyaéta Ikenobo, Sogetsu jeung Ohara. Ikenobo mangrupa sakola ikebana pangkolotna, diadegkeun ku imam Buddha Ikenobo Senkei dina abad ka-15. Manéhna kira-kira geus nyiptakeun rikka (gaya kembang nangtung). Gaya ieu dimekarkeun minangka ekspresi Buddhis ti kaéndahan alam, jeung tujuh cabang séjénna ngagambarkeun taneuh, cai, jeung sajabana anu diatur dina cara anu formal. Sakola ieu tempatna di kuil Rokkakudo di Kyoto, dimimitian ku Pangeran Shotoku. Di antara para imam jeung bangsawan, gaya ieu téh leuwih formal nepi ka dina ahir abad ka-17 kelas padagang tutuwuhan ngamekarkeun gaya basajan anu disebut Seika atawa shoka.< Shoka ngan maké tilu cabang utama, nyaéta ten (surga), chi (bumi) jeung jin (manusa) sarta dirarancang pikeun némbongkeun kaéndahan pepelakan éta sorangan. Wangun séjén ikebana tradisional nyaéta nageire, dipaké dina upacara inum téh.

Sakola modérn kabentuk di ahir abad ka-19. Sakola Ohara umumna maké moribana (kembang nu dijieun bertingkat) anu dina hiji wadah. Sakola ieu diadegkeun nalika budaya deungeun geus mangaruhan di Jepang sarta gaya moribana dipaké pikeun nataan pepelakan daérah deungeun. Pangaruh ti gerakan seni mimiti abad ka-20 ngabalukarkeun mekarna jiyuka (gaya bébas). Sanajan geus ngalaman parobahan, ikebana ngan masih dipaké ku jalma beunghar wungkul. Taun 1930 an, dina période sageus perang, minat ikebana jadi laér leuwih lega. Sakola Ikebana dibuka pikeun sakabéh kelas sosial. Dipingpin ku Teshigahara Sofu, taun 1927 ti sakola Sogetsu, zen-eibana atawa avant-garde, ikebana ngawanohkeun kabéh jenis material anyar, saperti palastik, plester jeung waja.