Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada persuasif dan panjangnya 1 paragraf.

Yen awak dhewe ketemu wong utowo bocah sing autis kui, awak dhewe ojo ngebeda-bedake dheweke karo wong-wong utowo bocah-bocah sing liyo. Dheweke pancen kudu dikei perlakuan khusus, dadi mesthi ono wae bedone. Nanging neng jobo perlakuan sing ono hubange karo kondisi medise, awak dhewe ojo beda-bedake, utamane neng pergaulane karo konco-koncone. Dheweke mengko bakal ngeroso yen dheweke kui bedo. Sing paling parah, yen dheweke dadi ngeroso dheweke kui ora guna lan ora dibutuhke neng donyo iki. Kui malah gawe luwih parah kondisine sing saiki. Mentale dheweke dadi luwih keganggu lan dheweke dadi luwih angel urip koyo wong-wong sing normal liyane.