Jabarkan Lebon dari Kabupatén Pangandaran dalam bahasa sunda

Kasenian Lebon mangrupa salasahiji kasenian has Kabupatén Pangandaran anu mimiti dipikawanoh sarta dimekarkeun di Pangandaran dina taun 1950. Ieu kasenian kungsi leungit alatan ayana gerakan DITII. Kasenian Lebon mangrupa salah sahiji tradisi jawara antar désa jeung salah sahiji kabudayaan pikeun ngaréngsékeun pasualan-pasualan saperti sengketa lahan, téritorial, papaséaan anu geus teu bisa ditarima deui dipungkas jaman baheula mah dipungkas ku kasenian Lebon. Kecap Lebon sacara etimologis dicokot tina sisipan basa Jawa jeung Sunda, nyaéta lebboni (basa Jawa) anu hartina diboéhan jeung lebokna (bahasa Sunda) anu hartina dilebok atawa dikurebkeun kana taneuh (kuburan atawa dikubur). Dina kasenian Lebon asli jaman baheula keur nu éléh atawa nu maot dina perang langsung dikubur di tempat. Ku alatan éta, dua pihak anu meunangna dina unggal perang nyiapkeun boéh, pacul jeung sekop pikeun ngubur lawan anu éléh dina perangna. Sanajan kitu, bareng jeung parobahan jaman, Seni Lebon geus robah jadi hiji pementasan seni drama tina adegan perang Lebon sabenerna kalawan alur carita dijieun sangkan tetep saperti aslina. Pikeun ngurangan atawa ngahalangan tatu dina pangperangan antar jawara maké alat kasalametan dina sababaraha bagian awakna. Bagian awak anu dihalangan nyaéta sirah, ngagunakeun daun jambé anu dibungkus ku lawon, leungeun nepi ka siku jeung suku ngagunakeun kulit sasatoan. Lian ti éta, pikeun ngéléhkeun lawan, unggal nu tarung dibéré alat paneunggeul tina rotan. Para palaku kasenian Lebon dina tarung biasana nunjukkeun gerak-gerak anu tangtu saperti dina pencak silat. Gerak-gerik pencak silat dikolaborasikeun jeung iringan ketuk saperti pencak silat. Dina pintonan kasenian Lebon, nu tarung bisa neunggeul leungeun lawan kalayan jumlah anu tangtu nepi ka bisa dianggap pinunjul. Salila pagelaran, unggal nu tarung dibéré du'a sarta ngaduruk menyan jeung kurban sasatoan salaku ritual indit sarta ngadu'a babarengan sangkan jawara balik kalawan awak salamet. Skénario dina kasenian Lebon kiwari geus diatur antara nu meunang jeung nu éléh geus ditangtukeun, ahirna masing-masing sponsor bajoang pikeun ngabéla jawarana. Balukarna, para sponsor tuluy dipisahkeun ku para jawara nu tarung jeung ahirna damai. Patempuran Lebon anu tadina hésé kacida ayeuna robah jadi sarana hiburan anu ditataan sangkan bisa terus dimumulé dibarengan ku kamajuan jaman. Kasenian Lebon anu tadina mangrupa tarung bebas antara jawara, tuluy robah jadi seni pintonan. Dina prak-prakanana, pintonan kasenian Lebon biasana dihijikeun jeung gondang buhun, beluk, ronggéng gunung, angklung Lebon, jeung kasenian séjénna. Harta utama nyaéta iteuk rotan anu dicekel dina leungeun katuhu. Dina leungeun kéncana dibungkus ku leungeun baju anu seukeut dijieun ogé tina rotan. Pamaén maké leungeun baju panjang jeung calana panjang lengkep jeung panutup sirah dijieunna tina lawon. Pikeun ngamumulé kasenian Lebon, mindeng dipentaskeun dina poé Kamerdikaan Indonesia di tingkat désa jeung kacamatan, atawa sanggeus usum panén. Salian ti éta, kasenian Lebon biasana dipidangkeun dina Hajat Leweung di Désa Pepedan, Désa Selasari, Kabupatén Pangandaran.