Saya mau tau Konferensi pasca-perang di Éropa dari Perang Tiis. Jelaskan dalam bahasa sunda

Saenggeus perang, Sekutu manggih mupakat ngeunaan pembagéan jeung pangukuhan tapel wates di Éropa. Masing-masing pihak mibanda ide-ide nu berbéda ngeunaan pembentukan jeung pemeliharaan kaamanan dunya pasca-perang. Sekutu Kulon hayang sistem kaamanan ku cara nyieun salega-legana Pamaréntahan démokrasi, nu ngamungkinkeun nagara-nagara pikeun ngaréngsékeun konflik sacara damai melalui organisasi internasional.

Ngemutan sejarah invasi nu sok dikeureuyeuh ka  Rusia, jeung deui gedénya jumlah korban nu maot (dikira kira 27 juta) jeung kaancuran Uni Soviét nu ngeureuyeuh waé saréngséna Perang Dunya II, Uni Soviét nyieun rupa-rupa usaha pikeun ningkatkeun kaamanan ku cara ngadominasi urusan dina negeri nagara-nagara nu babatesan jeung manéhna.

Sekutu Kulon ogé mibanda pendapat sorangan ngeunaan visi maranéhna kana kaayaan Dunya saréngséna perang. Tujuan Roosevelt - kajayaan militer di Éropa jeung Asia, pencapéian supreémasi ékonomi global Amérika nu ngéléhkeun Imperium Britania, jeung menciptakan salah sahiji organisasi perdamaian dunya - leuwih bersifat global dibandingkan dengan Churcill, nu visinya berfokus pikeun mengamankan kontrol atas Laut Tengah, memastikan keberlangsungan Imperium Britania, jeung memerdekakan nagara-nagara Éropa Wétan pikeun jadikana sebagai pennuga antara Soviét jeung Britania Raya.

Dina pandangan Amérika, Stalin dianggep sebagai salah sahiji sekutu potensial pikeun mencapai tujuan maranéhna, sadengkeun dina pandangan Britania, Stalin dianggep ancaman panggedéna dina pencapéian agénda maranéhna. Ku diicingana lolobana ti nagara-nagara Éropa Wétan ku Soviét, Stalin aya dina pihak nu untung jeung kadua pamingpin Kulon silih sasaingan pikeun memperku dukungana. Perbédaan visi antara Roosevelt jeung Churchill ngabalukarkeun kadua pihak ngalakukeun negosiasi sacara terpisah dengan Stalin. Dina bulan Oktober 1944, Churcill ngalakukeun perjalanan ke Moskow jeung paheut pikeun ngabagi Balkan berdasarkan pangaruh masing-masing, jeung teu lila kemudian, di Yalta, Roosevelt ogé nandatanganan kamupakatan terpisah dengan Stalin ngeunaan masalah Asia jeung nolak pikeun ngadukung Churcill dina isu jeung Reparasi Polandia.

Negosiasi leuwih lanjut antara Soviét jeung Sekutu sahubungan jeung kasaimbangan dunya saenggeus perang dina Konferensi Yalta dina bulan Februari 1945, sanajan konferensi ieu ogé gagal nepi ka konsesus ngeunaan kerangka kerja saenggeusperang di Éropa. Dina bulan April 1945, Churcill jeung présidén Amérika Sarikat nu anyar , Harry S. Truman, paheut pikeun ngalawan kaputusan Soviét nu méré bantuan ka Pamaréntahan Lublin, saingan Pamaréntahan Polandia di pengasingan nu dikontrol ku Soviét.

Saenggeus kemenangan Sekutu dina bulan Mei 1945, Soviét sacara épéktip maju ngadumukan Éropa Wétan, sadengkeun pasukan Amérika Sarikat jeung Sekutu Kulon kukuh di Éropa Kulon. Di wilayah Jerman nu diicingan Sekutu, Uni Soviét, Amérika Sarikat, Britania Raya jeung Perancis nyieun zona Jajahan jeung nyieun kerangka kerja pikeun ngabagi wilayah-wilayah éta jadi opat zona Jajahan.

Konferensi Sekutu dina taun 1945 di San Francisco ngahasilkeun kaputusan ngeunaan pendirian organisasi PBB multi-nasional pikeun memelihara perdamaian dunya, namun kapasitas panegakanna ku Dewan Kaamanan sacara épéktip dilumpuhkeun ku kabisa anggotana pikeun maké hak veto. Ku sebab itu, PBB dina dasarnya diubah jadi salah sahiji forum aktif pikeun tukeur retorika polemik, jeung Soviét dianggep sacara eksklusif sebagai tribun propaganda.

Konferensi Potsdam jeung kaéléhan Jepang

Dina Konferensi Potsdam, nu dikeureuyeuh dina ahir Juli saenggeus ngarasa éléhna Jerman, perbédaan serius terkait dengan perkembangan masa depan Jerman jeung Éropa Wétan. Selain itu, jumlah partisipan perang jeung perbédaan kebiasaan dijadikeun alasan ku satu sama lianna pikeun mengkonfirmasi kecurigaan maranéhna ngeunaan niat bermusuhan jeung mempertahankan kubu maranéhna masing-masing. Dina konferensi ieu, Truman mérétahu Stalin yén Amérika Sarikat mibanda senjata anyar nu kuat.

Stalin nyangka Amérika Sarikat keur ngembangkeun bom atum, jeung ngingetan sasaran Amérika Sarikat kamungkinan saingan Soviét, nyaéta Jepang, Stalin nanggepan hal éta ku sikep tenang. Stalin ngomong mun manéhna ngarasa bagja ku warta éta jeung nyatakeun kahayangna yén senjata éta bakal dipaké pikeun ngalawan Jepang. Satu minggu saenggeus berahirnya Konferensi Potsdam, Amérika Sarikat membom Hiroshima jeung Nagasaki. Teu lila saenggeus serangan, Stalin protés ka para petinggi Amérika Sarikat ku sabab leutikna bagéan Jepang nu diicingan Sekutu nu ditawarkeun ku présidén Truman ka Soviét.