Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Aku duwe konco sing asli teko kota Pahlawan. Deke iku asline kendele pol ambek sopo ae mesti disikat ora ngurus sopo iku wonge, nag deke iku bener mesti budal. Tapi masio deke iku kendele ngunu deke iku wedi ambek kucing. Awitane deke iku wedi, pas cilik deke iku pas mangan terus ono kucing moro-moro sing nyakar ambek ngoyok panganane deke sampek deke iku getehen tangane. Ket iku deke sampek saiki wedine pol, yo iku iso diarani trauma ket biyen cilike deke.  Masio iku dadi kelemahane deke, tapi saiki deke iku wes rodok sadar nag iku ancene kudu dilawan. Dadi deke saiki gal saitik mulai manekno awak kanggo parek-parek koceng maneh masio rodok keweden.