Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Wong-wong akeh ora ngerti nag wong seng penggawehane sedeh polahe urip dewe iku iso dadekno stress, terus gangguan jiwo. Mangkane nag awakmu ben ora sedeh polahe urip dewe, cerito'o nang nggonane koncomu sing mbok percoyo. Soale menungso iku makhluk sosial sing ora iso uirp dewe, mangkane butuh liyane sing iso dijak ijol pikiran ben ora sedeh urip dewean. Kadang wong sing sedeh urip dewean iku maeng biasane duwe masalah sing wedi nag diceritakno nang wong liyo iku dadekno isine wonge. Tapi nag iku maeng dadekno abote urip, yo palang dicitakno nang wong sing kenek dipercoyo nag pinggire awak dewe, iso karo konco sing apik, guru, utowo wong tuo.