Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Kanggo wong kuto, ngerti-ngerti tinggal neng deso kui mesthi dadi kaget. Ono akeh hal sing ora biasa, awak dhewe temuke utowo lakoke. Supoyo awak dhewe iso urip bareng neng deso, ono beberapa hal sing iso awak dhewe gateke. Sing kesiji, awak dhewe kudu sinau disik, opo adat istiadat sing ono neng kono. Awak dhewe ora entuk sembrono yen durung ngerti opo sing ora oleh awak dhewe lakoke lan opo sing oleh. Sing keloro, awak dhewe kudu luwih sopan karo wong-wong sing deso, terutama marang wong sing luwih tuwo. Awak dhewe kudu ngerti unggah unggah sing ono neng kono. Sing ketelu, awak dhewe kudu luwih rajin srawung pas ono kegiatan neng desone kui.