Gw mau tau Pedaran dari Paron. Jelasin dalam bahasa sunda

Kiwari, Paron anu loba dipaké kupagawé di gosali jeung béngkél geus ngalaman parobahan anu tadina ngan saukur beusi datar kiwari geus ditambahan rarangken kagigir kawas tanduk anu mangpaatna pikeun nilepkeun, atawa ngaréka-réka  beusi sangkan leuwih gampang

Paron kudu dijieun tina beusi waja anu  kuat ogé teuas, ku lantaran nahan pameupeuh tina palu, mangsana nyieun barang tina bahan beusi, sagigireun kuat paron ogé kudu merenah mangsana dipaké nyaéta mibanda kakuatan pikeun meclengkeun deui palu (rebound) mangsana di peupeuhkeun, sangkan ngurangan tanaga pikeun anu meupeuh. Kiwari paron dijieun ku jalan dicor nyaéta tina beusi ancuran, hargana rupa-rupa tinu murah nepika anu mahal. Ngan hanjakan paron meunang ngecor ieu utamana anu murah teu mibanda kakuatan lila jeung henteu  ngampul mangsana dipeupeuh ku palu.

Merenahkeun paron dina tempatna kudu bener-bener jadi paniténan, sabab paron baris narima pameupeuh tina palu anu kacida kuatna jeung dina waktu anu cukup lila, bisa waé paron logor malahan nepika lesot tina tempatna tangtu ieu bisa ngabalukarkeun kacilakaan. Biasana paron diperenahkeun dina catang kai, atawa beton dipageuhan maké ranté atawa paseuk mangsa kiwari pabrik-pabrik anu nyieun paron nyadiakeun ogé tempat paneundeunan paron anu leuwih tarapti, bisa dibabawa jeung leuwih kuat.

Paron beusi anu digunakeun kiwari di gosali jeung béngkél-béngkél baheulana dijieun tina batu, mangsana zaman megalitikum kénéh, barang-barang anu mangrupa paron jeung palu geus dijieun tina batu sahenteuna kapanggih di sabaraha daérah di Indonésia.