Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Nag wing biasane ngelakoni perkoro sing ora tau dadekno awake iku isen nang ngarepe uwong akeh, terus ngelakoni perkoro sing ancene dianggep ora pantes utowo kesalahan kanggone wong akeh, iku mesti ngeroso wedi ambek kelakoan sing bakal dilakoni maeng, masio deke iku ero nak perkoro sing dilakoni iku ora pantes kanggo deke ngelakoni perkoro iku maeng. Tapi sing jenenge wong sing kebiasaane ngelakoni perkoro apik, mesti nang jero atine iku ono roso wedi kanggo ngelakoni perkoro iku, nah sing garai wong kene maeng wedi iku ora mergo deke iku ngelakoni perkoro iku tok, tapi wedine iku kuwatir sampek wong-wong sing biasane deke ora tau ngelakoni perkoro sing salah maelh ngerti terus dadekno jenenge maeng elek.