Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Nag wong jumbul polahe diarani loro sing iso blaekno awak iku wes ora dadi perkoro sing aneh mane nang uripe menungso. Soale sing garai jumbul maeng iku asline teko perkoro sing ancene ora dikarepno ono nang uripe wong. Terus sing garai jumbul mane yaiku penyakite sing moro-moro metu nang keadaan sing ora tepak blas, contone pas wayai ora duwe duwek moro-moro kenek tipes, akhire wong sing ngadepi ngunuku kan yo mesti jumbul opo maneh keluargane yo tambah jumbule megilan. Soale wayai ora duwe opo-opo tapi kudu ngadepi perkoro sing butoh duwek akeh. Jumbul iku ancene wes ora iso adoh nang uripe menungso soale iku wes gawan teko sing gawe urip.