Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Kematian kui pancen marake awak dhewe sedih, kematian kui iso didelok dadi perkoro sing medeni. Nanging awak dhewe kudu sadar yen kematian kui pasti. Dadi awak dhewe kudu nyepake kematian sadurunge wektune teko. Salah siji carane ben awak dhewe ora sedih pas arep sedo kui, awak dhewe kudu ngedalani urip sing awak dhewe bayangke. Awak dhewe ngelakoni opo-opo wae hal neng dunia iki sesuai kepinginane awak dhewe. Awak dhewe wis entuk kabeh sing awak dhewe pengeni neng donyo iki utowo paling ora wis berusaha kanggo ngewujudke. Sing keloro, awak dhewe kudu paham yen kematian kui bakal teko, cepet utowo suwe. Lan kematian kui, takdir sing awak dhewe kudu adepi.