Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Jaman saiki ancene ewo golek wong sing ora bedak-bedakno wujute wong. Nah pikirane ambek wujute wong iku sing akhire marakno ora bebase wong sing duwe kekurangan ambek wujute awake maeng obah. Nah perkoro iki saiki wes ono nang endi-endi ambek gelek kedaden polahe wujute awake wong sing seje-seje. Biasane sing paling ketoro yoiku nag pas ono koncone sing paling seje dewe ambek liyane mesti dienyek ora karoan. Nah perkoro ngeneki ancene kudune dadi perhatian kanggo wong-wong sing ancene duwe anak ben iso nuturi anake baen ora ngelakoni perkoro iku maeng. Yo ancene awitane ewo tapi nag wes iso ngandani, bakal dadi apike pol.