Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Awak dhewe kudu ngewangi tonggone sing lagi keno musibah. Awak dhewe kudu ngelakoke kui mergo kui wong sing cerak karo awak dhewe lan awak dhewe uga kepengen ditulungi pas lagi keno musibah. Kanggo nulung tonggo sing lagi kesusahan kui ono beberapa perkoro sing awak dhewe lakoke. Sing kesiji, awak dhewe kudu takon disik neng wonge opo sing iso awak dhewe ewangi. Duwe inisiatif dhewe kui apik, nanging uga iso malah nambah ngerepoti wong sing keno musibah mau. Sing keloro, awak dhewe iso ngewangi tenogo neng omahe. Misale, ono tonggone dhewe sing anggota keluargane sedo, awak dhewe iso ewangi nganggkat kursi seko balai deso utowo ngerisik dalan ngarep omahe.