Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada naratif dan panjangnya 1 paragraf.

Dino iki Fira ngajak koncone gawe dalan-dalan wong loro bareng. Engkok de’e bakal nyusul koncone nganggo mobil terus langsung budhal nang Suroboyo. Wes budhal dan wes tutuk TP, mereka berdua isine seneng-seneng tok nang kono. Mulai teko belonjo, mangan panganan sing enak, karaokean, dolanan, wes pokok sembarang kalir dilakoni kabeh. Akhire mereka berdua moleh dalam kondisi ati sueneng. Pas melbu gang omah koncone Fira, de’e gak sengojo nyenggol trotoar. Berhubung panik, Fira langsung mandek dan mudun, terus koncone yo melu sisan. Pas didelok, dadakno onok beret nang cedeke ban. Fira langsung ketar ketir, wedi engkok pas moleh, konangan bapake terus pasti diseneni. Opo maneh ngecikno ngenean iku pasti larang buanget. Tapi yaopo yaopo maneh, de’e kudu moleh. Dadi mbasio keweden pol, de’e tetep ngeterno koncone moleh terus langsung balik moleh. De’e mek berharap mugo-mugo bapake gak nyeneni de’e sing kenemenen. Rela wes de’e ngetokno duit gawe ganti rugi, asal gak diseneni.