Jelaskan Pemanfaatan dari Daon dalam bahasa sunda

Daun daon nu geus kolot loba dimangfaatkeun sacara tradisional pikeun nyieun hateup imah nu daya tahanna nepi ka 3-5 taun. Daun daon nu ngora kénéh jiga janur kalapa. Kulit balukangna bisa dianyam pikeun nyieun bilik imah nu disebut kajang. Daun daon ogé bisa dianyam pikeun nyieun samak, tas, topi jeung rupaning karanjang anyaman. Di Sumatra, baheula daun daon nu ngora (pucuk) dijadikeun daun udud—nyaéta lambaran bungkus pikeun ngalinting bako—sanggeus disasap kulumudna (kulit ari) nu ipis, dipoé garing, dikalantang pikeun ngabodaskeunna, nu saterusna dipotong-potong saukuran udud.  Sababaraha naskah kuna Nusantara ogé maké daun daon minangka alas tulis, lain daun lontar.

Balukang jeung upihna bisa dipaké suluh. Upih ngandung selulosa nu bisa dimangpaatkeun minangka bahan baku nyieun pulp (bubur kertas). Nyéréna dipaké sapu, bahan anyam-anyaman jeung tali.

Daon bisa ogé disadap nirana kawas lahang kawung, nyaéta cai amis nu diala tina mayang kembang nu can ligar. Nira nu digaringkan ku jalan diasakeun dipasarkeun minangka gula daon (palm sugar). Tina hasil oksidasi gula daon bisa dihasilkan cuka. Nira dipeuyeum ngahasilkeun tuak nu dingaranan tuba. Fermentasi satuluyna tina tuba baris ngahasilkeun cuka. Nira daon minangka bahan baku étanol (alkohol) nu bisa dijadikeun bahan bakar nabati gaganti bahan bakar minyak bumi. Etanol nu bisa dihasilkeun nyaéta kl 11.000 léter/ha/taun, jauh leuwih unggul tibatan kalapa sawit (5.000 léter/ha/taun).

Humut jeung buah ngorana ngeunah didahar. Siki buah daon nu ngora, nu disebut tembatuk, jiga cangkaléng (buah atep). Sedengkeun buah nu geus kolot bisa ditutu pikeun dijadikeun tipung. Areng tina akar daon digunakeun pikeun ubar nyeri huntu jeung nyeri sirah.