Jelaskan Ronggéng gunung dari Kabupatén Pangandaran dalam bahasa sunda

Ieu kasenian téh mimiti mekar di Désa Ciparakan, Kacamatan Kalipucang. Wangun kesenianana mangrupa salah sahiji tarian buhun (kuna) anu dipidangkeun ku konsép pintonan minimalis. Ronggéng asalna tina kecap Renggana (Sanskerta) anu hartina wanoja anu dipikacinta. Awéwé anu dimaksud téh penari anu dipilih pikeun ngabagéakeun sémah karajaan anu sok dipirig ku alat musik tradisional.  Ari kecap gunung patali jeung wewengkon Désa Ciparakan (pagunungan) salaku tempat asalna jeung tumuwuhna ieu tari.  Dina dasarna, ieu tari dipaké minangka sarana ritual désa pikeun ngahormatan Dewi Sri sarta hiburan sanggeus réngsé waktu melak paré. Tapi, sanggeus sistem perkebunan kolonial Walanda aya, éta hal jadi robah fungsina kalah jadi sarana hiburan pikeun awéwé pribumi keur pagawé kontrak ahli anu dibawa ku Walanda (Dogér Kontrak).  Tari Ronggéng Gunung medal tina gabungan kasenian Bajidor jeung Pencak Silat.  Ronggéng Gunung biasana dilaksanakeun dina waktu 2 nepii ka 12 jam sakaligus. Dina hiji pidangan biasana dipigawé 6 nepi ka 8 lagu. Sacara umum, téma tembang dina ieu kasenian téh nyaritakeun rasa sono ka lalaki jeung nyindiran para bajak laut anu maéhan Anggalarang. Dina awalna, ronggéng gunung dijadikeun sarana pikeun ngawanohkeun upacara adat saperti panén, narima tamu, nikahan, jeung nyunatan anu matak pikaresepeun pisan sabab ngajajah unsur érotis penari. Sanajan kitu, dina periode ti taun 1904 nepi ka 1945, sababaraha ajén-inajén jeung konsép nampilkeun ronggéng gunung ngalaman parobahan luyu jeung norma-norma jeung tatakrama anu beuki hadé di masarakat. Salah sahiji conto parobahan aturan nyaéta mahing penari kontak langsung jeung penari lalaki atawa panongton lalaki anu milu dina tari ronggéng.