Jabarkan Usulan ngaran "Muhammadiyah" dari Muhammad Sangidu dalam bahasa sunda

Sanggeus paham kana ajaran kaum reformis, Ahmad Dahlan ngarasa perlu ayana organisasi anu bisa ngarojong misina dina nyebarkeun ideologi reformasi. Anjeunna ahirna mutuskeun pikeun ngadegkeun hiji organisasi anu teu ukur ngurus atikan, tapi ogé ngumpulkeun sarta jadi wadah pikeun gerakan reformist. Niat ieu ditepikeun ka murid-muridna, dulur-dulurna jeung babaturanana anu sapuk kana gerakan reformasi Islam anu dibawana ka Kauman. Dina taun 1911, Sangidu ngasongkeun ngaran gerakan anu bakal dimimitian Ahmad Dahlan di Aula Tabligh, nyaéta "Muhammadiyah". Ieu ngaran tuluy ditegeskeun ku Ahmad Dahlan minangka ngaran organisasina sanggeus sababaraha kali ngalaksanakeun Solat Istikharah. Muhammadiyah dinyatakeun ngadeg tanggal 8 Dzulhijah 1330 H atawa 18 Nopémber 1912.

Ngaran Muhammadiyah dicokot tina ngaran nabi Muslim pamungkas Muhammad, ditambahan ku hurup Arab ya jeung ta nu hartina kabangsaan atawa idéntifikasi. Ngaran ieu ogé boga maksud pikeun ngajelaskeun yén anu ngadukung organisasi ieu nyaéta umat Muhammad, anu prinsip-prinsipna nyaéta ajaran Muhammad, nyaéta Islam. Idéologi reformasi Muhammadiyah disusun kalawan kayakinan sarta rarancang gawé anu lumangsung sacara sistematis. Muhammadiyah harita dipikawanoh minangka organisasi dakwah jeung organisasi sosial pikeun atikan. jalma nu mawa kredo tina tajdid (pembaharuan) saterusna.

Tanggal 20 Désémber 1912, Muhammadiyah ngintunkeun rechtspersoon (paménta pikeun jadi badan hukum) ka pamaréntah Hindia Walanda ngaliwatan bantuan para pajabat Budi Utomo. Ahmad Dahlan kadaptar. salaku panglamar kahiji, dibarengan ku genep muridna R.H. Syarkawi, H. Abdulgani, H.M. Sudja, H.M. Hisyam, H.M. Tamim, jeung H.M. Fachrudin. Muhammadiyah saterasna diadegkeun sacara resmi kalayan medalkeun Besluiten van den Gouverneur Generaal van Nederlandsch-Indie 22 den Augustus 1914 (No. 81), kalawan syarat lingkupna ngan ukur di wewengkon Yogyakarta wungkul.

Nurutkeun Mitsuo Nakamura (Ulama Muhammadiyah ti Dalian, Cina), Sangidu lain jalma nu kakoncara di kalangan Muhammadiyah, utamana di kalangan umat Islam di wewengkon Hindia-Walanda dina awal abad ka-20. Sanajan kitu, manéhna jadi panyekel stamboek munggaran anu milu mekarkeun Muhammadiyah. Siga Ahmad Dahlan, lain ulama atawa sastrawan anu ninggalkeun buku. jeung artikel-artikel, tapi manéhna téh panata acara. Sanajan mawa gagasan réformasi, pendekatanna condong kabudayaan dina mekarkeun gagasan Muhammadiyah.