Saya mau tau Sexuality dari Sapfo. Jelaskan dalam bahasa sunda

Istilah umum lesbian tayalian métafora pikeun Sapfo, anu asalna tina ngarana ti pulo Lesbos, tempat manéhna gumelar. Sanajan kitu, manéhna teu salawasna dianggap kitu. Dina komedi Athena klasik (ti éta Old Comedy ti abad kalima ka Menander dina ahir kaopat jeung mimiti abad katilu SM), Sapfo karikatur salaku awéwé hétéroséksual promiscuous, sarta teu nepi ka Hellenistic periode nu kahiji sumber anu sacara éksplisit ngaguar homoeroticism Sapfo dilestarikan. Pangheubeulna ieu mangrupa fragmentary biografi ditulis dina papyrus dina ahir abad katilu atawa awal abad kadua SM, nu mertahankeun yén Sapfo éta "dituduh ku sababaraha anu henteu sajalan dina cara dirina sareng kabogoh awéwé". meureun kaca koméntar éta frasa "ku sababaraha" nunjukkeun yén sanajan korpus pinuh ku puisi Sapfo  teu nyadiakeun bukti konklusif naha manéhna digambarkeun salaku gaduh dorongan sex jeung awewe. Ieu pangarang kuna teu kaciri boga dipercaya yén Sapfo tuh, kanyataanna, gaduh hubungan seksual jeung awéwé séjén, jeung ahir abad kasapuluh teh Suda ngarékam éta Sapfo "dituduh fitnah" gaduh hubungan seksual sareng anjeunna "murid awéwé".

Di antara sarjana modern, seksualitas Sapfo  masih jadi padungdengan – André Lardinois ngagambarkeun salaku "Patarosan Sapfo  Hébat". Tarjamahan mimiti tina puisi Sapfo sakapeung eusina némbongkeun heterosexualised. Ambrose Philips' 1711 tarjamah tina Ode to Aphrodite ngagambarkeun objek kahayang Sapfo salaku lalaki, bacaan anu dituturkeun ku ampir unggal penerjemah sajak lianna nepi ka abad ka, Tisaprak 1781 Alessandro Verri nafsirkeun séjén fragment 31 salaku saurang anu némbongkeun cintana Sapfo pikeun Phaon. Friedrich Gottlieb Welcker pamadegan yén parasaan Sapfo pikeun awéwé séjén éta "sakabéhna nembongkeun idealis tur lain hubunganna jeung sensualitas", Nalika Karl Otfried Müller nulis tina fragment 31 digambarkeun "euweuh micinta tapi ngan saukur sikep ramah": Glenn Most ngoméntaran  "hiji kaluhungan Basa nu dipaké Sapfo  dipaké pikeun ngajelaskeun parasaan dirina lamun maranéhna geus leuwih ti pikagumbiraeun dina séksual", lamun téori ieu bener. Ku 1970, éta bakal mibanda pamadegan yén sajakna sarua ngandung "buktina positip tina [Sapfo] memang saurang lesbianisme".

Kiwari, umumna ditarima yén puisi Sapfo ngagambarkeun parasaan homoérotik: salaku Sandra Boehringer nempatkeun éta, karyana "jelas ngagungkeun eros antara awéwé". Nuju ahir abad ka XX, sanajan, sababaraha Sarjana mimiti nolak pananya tina naha Sapfo éta lesbian atawa sanes – Glenn Kalolobaan panulis ngeunaan Sapfo  "bakal teu boga pamanggih naon-naon nalika aranjeunna nelepon dirina naha manéhna saurang   homoseksual", André Lardinois nyatakeun yén éta téh "omong kosong" nanya naha Sapfo éta lesbian, jeung Page duBois nelepon nepikeun hiji patarosan "khususna madungdengkeun hiji hal anu matak bingung".

Salah sahiji anu jadi tujuan utama para sarjana nalungtik Sapfo tayalian usaha pikeun nangtukeun kontéks budaya di mana Puisi Sapfo disusun sareng  dipintonkeun. Rupa-rupa kontéks budaya jeung peran sosial anu geus ditempokeun ku Sapfo geus kungsi disodorkeu, kaasup guru, pamingpin séké, katut pujangga anu minton pikeu  lingkungan batur awéwé. Tangtu, kontéks nu ditembongkeun tina loba fragménn Sapfo  henteu gampang ditangtukeun, sarta bisa dibayangkeun pikeun leuwih ti hiji kamungkinan konteks ..

Hiji saran anu parantos lami ngeunaan peran sosial pikeun Sapfo nyaéta "Sapfo salaku guru sakola". Dina awal abad ka dua puluh, ahli klasik ti Jerman Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff sapamadegan yén Sappho éta jenis guru sakola, pikeun "ngécéskeun jauh gairah Sapfo pikeun budak awéwéna jeung melaan dirina tina tuduhan homoseksualitas. Panalungtikan terus jadi pangaruh, boh di kalangan sarjana anapon masarakat umum, sanajan kamari ieu éta gagasan  dikritik ku para sajarawan salaku anakronistik  kalawan meunang panolak ku sababaraha ahli klasik anu kamashur alatan henteu dibenerkeun ku bukti. Jeroning taun 1959, Denys Page, salaku conto, nyatakeun yén fragmén Sapfo anu masih aya ngagambarkeun "kaasih sareng timburu, kasenangan sareng kanyeri, ti Sapfo jeung babaturanna"; sarta anjeunna nambihan, "Kami geus manggihan, sarta bakal manggihan, henteu aya tapak  formal kitu ogé hubungan resmi atau profesional di antara maranéhanana ." David A. Campbell dina 1967 boga pamadegan yén  Sapfo meureun  "mingpin hiji paguyuban  sastra", tapi itu "bukti pikeun penunjukan formal salaku panduta atawa guru hésé kapanggihna". Teu aya hiji oge dina puisi Sapfo anu nyebutkeun ajarana, kitu deu sumber nu ngamimitian ngadukung pamadegan Sapfo saurang guru mimiti ti Ovid, genep abad sabada masa hidup Sapfo . Sanajan masalah ini, loba interpretasi anyar ngeunaan peran sosial Sapfo masih dumasar kana ieu  pamadegan. Dina interpretasi ieu, Sapfo ilubiung dina ngatik ritual budak Awéwé, saperti  salaku pelatih paduan suara budak awéwé.

Sanaos Sapfo ngadamel lagu pikeun ngalatih paduan suara barudak awéwé, henteu  sakabeh puisina bisa ditafsirkeun maké cara séjén, kitu deui sanajan sarjana upaya anu hadé pikeun  manggihan, Yatromanolakis boga pamadegan yén  henteu aya kontéks pintonan  tunggal anu bisa dikaitkeun jeung sakabeh puisi Sapfo. Parker argues cenah Sapfo kudu dianggap salaku bagian tina paguyuban batur awéwé anu baris dipintonkeun ku manéhna, sarua saperti jalma anu sazananna Alcaeus . Sababaraha puisina katempo dijieun pikeun acara resmi, tapi loba ngeunaan tina laguna - jeung kawasna baris dipaké pikeun parasmanan .