Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Awak dhewe sak wektu-wektu wae iso wae diantemi mergo alasen opo wae. Mungkin, neng panggon umum awak dhewe ora sengojo nyenggol wong. Ora terimo, wonge kui langsung ngantemi dhewe. Awak dhewe rasane kui pengen mukul walik. Sirah dhewe umum pengen ngetoke rasa mangkele dhewe. Nanging, yen awak dhewe manut karo emosi, iso-iso perkorone malah tambah dowe. Ben awak dhewe iso nahan emosi, awak dhewe iso gateke beberapa hal iki. Sing kesiji, sak iso mungkin awak dhewe nangkis utowo ngindari pukulane kui. Sing keloro, awak dhewe kudu tarik napas jero-jero. Awak dhewe kudu kalem lan usaha dialog disik kenopo wonge kui dadi agrasif. Misale, mergo perkoro kesenggol mau. Awak dhewe mending jaluk ngapura wae timbange kudu gelud.