Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada ekspositori dan panjangnya 1 paragraf.

Duwe kanca akeh bisa nguntungna. Misal lagi ana ing panggon sing kene ora ngerti, lan ujug-ujug ketemu kanca lawas iku bisa dijaluki tulung. Nanging ora kabeh bisa ngerti kepiye carane njaluk tulung ning kanca lawas, kadang wing uga sungkan sisan. Nomer siji, disapa sik lan kudu dipastikna dheweke iki kancane kene tenananapa kliru wong. Nomer loro, ngajak ngomong sik. Bisa ngomong apa wae nanging aja nganti nggarai dheweke kesinggung kayata nakok wis duwe omah apa durung, wis duwe jabatan apa durung, lan liyane. Nomer telu, ngomong yen kene kate njaluk tulung misal dudokna dalan mulih lan njaluk tulung babagan liyane.