Saya mau tau Sékularisme dari Étika sékulér. Jelaskan dalam bahasa sunda

Sékularisasi diadopsi tina basa Inggris (secularization), anu asalna tina basa Latin, nyaéta saeculum. Kecap ieu dihartikeun salaku dunya temporal, sabalikna ti Karajaan Allah . Saeculum mangrupikeun istilah anu aya hubunganana sareng momen, jaman, atanapi waktos ieu.  Dumasar kana fakta sajarah, istilah sékularismémimiti diwanohkeun ku George Jacob Holyoale dina taun 1841. Mimitina sékularismé disebut ogé ékspansi kabébasan mikir dina widang étika. Ku kituna, sekularisme teu kaasup kana sistem étika, nyaéta ngajukeun naon kahirupan, kumaha, jeung dimana manusa kudu hirup sarta yén manusa kudu nekad dina kahirupan sapopoé. Salaku salah sahiji sistem etika, sekularisme ngajarkeun pikeun ngaronjatkeun darajat hirup anu mangpaat ku cara kahadéan di dunya ngaliwatan kamampuh manusa tanpa kabeungkeut tur ngarujuk kana agama atawa ajaran agama anu gaib.  Sanggeus éta, istilah sékularisasi ngalaman ngembangkeun. Mindengna ieu kecap diinterprétasi ku harti anu béda-béda, gumantung kana kontéks, topik, puseur implengan, tujuan, jeung obyék ulikan jalma anu ngagunakeunana. Dina abad ka-18, istilah sekularisasi dipatalikeun jeung urusan kakawasaan jeung kabeungharan para pendeta . Dina abad ka-19, sekularisasi dimaksudkeun pikeun mindahkeun kakawasaan sareng hak milik garéja ka yayasan nagara sareng dunya. Tungtungna, dina abad ka-20, istilah ieu ngalaman ngembangkeun konseptual nurutkeun konteks sabudeureun, sahingga kapanggih mibanda rupa-rupa harti jeung harti, tapi mibanda nuansa semantis anu teu jauh béda, nya éta robah peran agama di masarakat. Tungtungna, kacindekanana kapanggih yén sacara étimologis sékularisasi nyaéta prosés kadunyaan, profanisasi jeung leupas tina nilai-nilai agama.