Jelaskan Sajarah dari Hélem dalam bahasa sunda

Sajarah hélém dimimitian ti jaman Romawi kuno. Baheula hélem anu dipaké ku prajurit Romawi téh keur nutupan sirah tina senjata musuh saperti pedang. Lumangsungna kamekaran hélem nepi ka jaman Romawi klasik, abad patengahan nepi ka akhir abad ka 17 ti Eropa nepi ka Jepang. Dina taun 1670, nu ména hélem mimiti nurun, ku sabab dianggap teu éféktip. Ieu anggapan téh patali jeung geus lobana nu maraké sanjata saperti péstol lantaran hélem geus teu dianggap bisa nutupan sirah nu kualitas bahanna teu luyu jeung sanjata perangna.  Nepi ka ahirna dina abad ka-18, para infantri euwueh deui anu maké hélem.  Dina jaman Napoleon, helém mimiti dipaké deui ku para prajurit kavaleri. Pungsi hélem keur nutupan sirah téh katempo deui waktu  perang dunia kahiji. Korban jadi ngurangan alatan bom, ku sabab bahan jeung kualitas hélem geus béda ti jaman Romawi. Hélem kabuktian bisa nguranagan korban jiwa. Jadi ti mimiti perang dunia kadua nepi ka ayeuna hélem mangrupa pakakas anu wajib keur nutupan sirah para prajurit.  Sajalan jeung kamekaran waktu jeung téknologi, hélem téh terus mekar nepi ka wangunna rupa-rupa.  Ditilik tina sisi aktipitasna hélem lain dibutuhkeun keur perang tapi dipaké ngalaksanakeun aktipitas-aktipitas sipil saperti olahraga, pertambangan, naék motor atawa kagiatan anu ngandung résiko lainna. Ari ditilik tina bahan, wangun, téknologi jeung modélna, hélem ogé terus barobah. Ayeuna mah hélem téh dijieun tina bahan anu loba pariasina salain beusi nyaéta metal, aya deui bahan anu teuas saperti kevlar, serat resin, nepi ka plastik anu kuat.