Karang sebuah tulisan dalam bahasa Jawa yang bernada deskriptif dan panjangnya 1 paragraf.

Wong-wong reaksine bedo-bedo pas ngerasake ono lindu neng daerahe. Awak dhewe iso delok ngerine lindu kui seko pawartos-pawartos utowo cerito-cerito seko wong liyo. Nanging, yen ngerasake dhewe piye rasane lindu kui, mesthi ono sing bedo. Wong-wong sing biasa urip neng daerah sing kerep keno lindu bakal biasa-biasa wae. Dheweke mungkin uga luwih ngerti endi lindu sing nyilakani lan sing ora. Yen lindune cilik dhewe ora bakal panik lan nek lindune gedhe, dheweke uga ora bakal panik. Dheweke bakal golek carane slamet koyo sing wis diajari. Bedane karo wong sing ora biasa ngerasake lindu kui neng panike. Wong arep ngerti kabeh opo sing kudu dilakoke pas lagi ono lindu. Nanging wong sing durung biasa, bakal ono polah panike. Malah panike kui sing bahaya. Awak dhewe iso luwih ciloko mergo awak dhewe panik.