Jabarkan Kajadian Réngasdéngklok dari Proklamasi Kamerdékaan Indonésia dalam bahasa sunda

Para nonoman pajoang, kaasup Chaerul Saleh, Soekarni, sarta Wikana kabeuleum galura kapahlawanana sanggeus sawala jeung Ibrahim gelar Datuk Tan Malaka kagabung dina “gerakan bawah tanah” kaleungitan kesabaran. Wanci subuh tanggal 16 Agustus 1945, maranéhanana babarengan Shodanco Singgih, salah saurang anggota PETA, sarta nonoman séjén, maranéhanana mawa Soekarno (babarengan Fatmawati sarta Guntur anu anyar umurna 9 bulan) sarta Hatta, ka Rengasdengklok, anu saterusna kaceluk minangka “Peristiwa Rengasdengklok”. Tujuanana nyaéta sangkan Ir. Soekarno sarta Drs. Moh. Hatta henteu kapangaruhan ku Jepang. Di dieu, maranéhanana balik ngayakinkeunn Soekarno yén Jepang geus taluk, sarta para pajoang geus siap pikeun ngalawan Jepang, naon waé mamalana baris dilakonan.

Di Jakarta, golongan ngora, Wikana, sarta golongan kolot, nyaéta Mr. Ahmad Soebardjo ngalakonan gempungan. Mr. Ahmad Soebardjo nyatujuan pikeun ngaproklamasikeun kamerdékaan Indonésia di Jakarta. mangka dijurungkeun Yusuf Kunto pikeun nganteur Ahmad Soebardjo ka Rengasdengklok. Maranéhanana mapag Ir. Soekarno sarta Drs. Moh. Hatta balik ka Jakarta. Mr. Ahmad Soebardjo junun ngayakinkeun para nonoman pikeun henteu gurung gusuh ngaproklamasikeun kamerdékaan. Sanggeus anjog di Jakarta, maranéhanana balik ka imah séwang-séwangan.

Nginget yén Hotél Des Indes (ayeuna kompleks pertokoan di Harmoni) henteu bisa dipaké pikeun pasamoan sanggeus jam 10 peuting, mangka tawaran Laksamana Muda Maeda pikeun ngagunakeun imahna (ayeuna Gedung muséum Perumusan Teks Proklamasi) minangka tempat rapat PPKI ditarima ku para inohong Indonésia.

Pasamoan Soekarno/Hatta jeung Jenderal Mayor Nishimura sarta Laksamana Muda Maeda

Peutingna, Soekarno sarta Hatta balik ka Jakarta. Mayor Jenderal Moichiro Yamamoto, Kepala Staf Tentara ke XVI (Angkatan Darat) anu jadi Kepala Pemerintahan Militer Jepang (Gunseikan) di Hindia Walanda henteu daék narima Soekarno-Hatta anu dianteur ku Tadashi Maeda sarta maréntahkeun sangkan Mayor Jenderal Otoshi Nishimura, Kepala Departemen Urusan Umum Pemerintahan Militer Jepang, pikeun narima datangna rombongan kasebut. Nishimura ngedalkeun yén saprak beurang tanggal 16 Agustus 1945 geus ditarima paréntah ti Tokyo yén Jepang kudu ngajaga status quo, henteu bisa mikeun idin pikeun nyiapkeun proklamasi Kamerdékaan Indonésia sakumaha geus dijangjikeun ku Marsekal Terauchi di Dalat, Vietnam. Soekarno sarta Hatta nganahakeun kaputusan éta sarta nyindiran Nishimura naha éta sikep / dangong saurang perwira anu miboga sumanget Bushido, jalir pasini sangkan dipikarunya ku Sekutu. Pamustunganana Sukarno-hatta ménta sangkan Nishimura ulah ngahalangan gawé PPKI, meureun ku cara api-api henteu apal. Nempo padungdengan anu panas éta Maeda jeung reureunceupan ninggalkeun rohangan alatan diéingan ku Nishimura sangkan Maeda tuhu paréntah Tokyo sarta manéhna nyaho minangka Perwira Penghubung Angkatan Laut (Kaigun) di wewengkon Angkatan Darat (Rikugun) manéhna henteu boga kawenagan keur mutuskeunana.

Sanggeus ti imah Nishimura, Sukarno-Hatta nuju imah Laksamana Maeda (kiwari Jalan Imam Bonjol No.1) dituturkeun ku Myoshi guna ngalakonan rapat pikeun nyiapkeun teks Proklamasi. Sanggeus ngabagékeun Sukarno-Hatta anu ditinggalkeun dungdeng jeung Nishimura, Maeda mundurkeun diri nuju kamar saré manéhna. Panyusunan teks Proklamasi dipigawé ku Soekarno, M. Hatta, Achmad Soebardjo sarta disaksian ku Soekarni, B.M. Diah, Sudiro (Mbah) sarta Sayuti Melik. Myoshi anu satengah mabok diuk di korsi tukang ngaregepkeun penyusunan teks éta tapi saterusna aya kalimah ti Shigetada Nishijima saolah-olah manéhna milu nyampuran penyusunan teks proklamasi sarta ngusulkeun sangkan pamindahan kakawasaan éta ngan hartina kakawasaan administratif. Ngeunaan hal ieu Bung Karno negeskeun yén pamindahan kakawasaan éta hartina “transfer of power”. Bung Hatta, Subardjo, B.M Diah, Sukarni, Sudiro sarta Sajuti Malik euweuh anu ngabenerkeun klaim Nishijima tapi di sawatara golongan klaim Nishijima masih diramékeun.

Sanggeus konsép réngsé disatujuan, Sajuti nyutat sarta ngetik naskah éta ngagunakeun mesin ketik anu dicokot ti kantor Wakil Angakatan Laut Jerman, kagogaan Mayor Laut Dr. Hermann Kandeler. Dina rarancang saanggalna, dibacakeunana proklamasi baris dilakonan di Lapang Ikada, tapi ku alatan ékol/alesan kaamanan dipindahkan ka imah Soekarno, Jalan Pegangsaan Timur No. 56 (kiwari Jl. Proklamasi No. 1).