Coba jelasin Bulan Beulah dari Al Qomar dalam bahasa sunda dong

Ieu surat ngébréhkeun pangéling-ngéling pikeun manusa yén kiamat geus deukeut, ditandaan ku bejadna bulan (وَٱنشَقَّ ٱلْقَمَرُ ). Bulan teu leupas tina simbolna ajaran Islam nu dicandak ku Nabi Muhammad s.a.w. Bulan dijadikeun dasar itungan dina Taun Hijriyah sok dingaranan ogé taun Qomariyyah, nu dumasar kana muterna bulan ngurilingan marcapada salila 29 atawa 30 poé nu disebut sabulan. Béda jeung taun Maséhi nu dumasar kana muterna marcapada ngurilingan panon poé, salila sataun ku kituna dingaranan taun Syamsyiyyah. Ogé bulan jadi tanda di luhureun belenong masigit mangrupa bulan sabit. Cindekna, bulan mangrupa hiji di antara simbol dina ajaran Islam nu kacatur dina Al Qur'an jeung hadis. Balik deui.

Mangsa harita urang kafirin nganggap ieu kajadian (bulan bejad) téh sihirna Abu Kabsyah (tukang sihir kasohor di tanah Arob). Padahal geus loba warta jeung carita umat baheula tepi kana ceuli maranéhna, anu eusina ajur leburna umat nu teu daék ngadéngé pépéling nu dicandak ku Rosululloh Muhammad s.a.w, utamana deukeutna kiamat nu ditandaan ku bejadna bulan. Padahal teu nginjeum ceuli jeung mata, nejo sapisan bulan nu bejad, tapi dasarna umat mantangul dianggapna sihir waé, da mémang ahéng, mangrupa ujian kaimanan. Ti dinya maranéhna nuduh Nabi s.a.w, ku sabab bisa meulah bulan dianggapna tukang sihir, na'udzu billah, astagfirulloh. Maranéhna sangsi ka Nabi Muhammad s.a.w, tuluy tarékah satékah polah mawa karepna ngahalang-halang bari teu mikir piakibateunana, padahal sagala perkara geus aya katangtuanana kaasup deukeutna kiamat.

Padahal geus loba carita (الأَنْبَآءِ) ngandung harti, carita umat baheula, Al Qur'an. Anapon (مُزْدَجَرٌ) boga harti nu mepes/ meper ma'siat (bisa rupana larangan atawa ancaman).