Coba jelasin Panalukan Levant Tengah dari Kholid bin Walid dalam bahasa sunda dong

Saharita sabada ditunjuk salaku pupuhu panglima, Abu Ubaidah ngirim pasukan leutik ka acara pasar taunan di Abu al Quds, kiwari Abla, deukeut Zahlé 50 km wétaneun Béirut. Nyampak garisun Byazantine jeung Arab Karésten ngawal éta pasar, duka kumaha, mata-mata Muslim salah ngitung badagna garisun éta. Garisun lawan sakolépat geus ngepung pasukan Muslim nu saeutikan. Méméh bener-bener ancur, Abu Ubaidah nu geus nampa béja intelején, ngirim Khalid pikeun nyalametkeun tentara Muslim. Khalid turun tangan tur ngéléhkeun musuh dina Perang Abu al Quds tanggal 15 Oktober 634 sarta mulang bari mawa mangketi-keti harta rampasan ti pasar téa jeung ratusan tawanan Romawi.

Ku karebutna Puseur Syria, kaom Muslimin geus nyieun hanteuman penting ka Byzantine. Komunikasi antara Syria Kalér jeung Paléstina harita kapotong. Abu Ubaidah mutuskeun pikeun ngajorag ka Fahl (Pella), nu kurang leuwih 500 kaki (150 m) sahandapeun beungeut laut, sarta mangrupa tempat nu kuat pikeun garisun Byzantine katut sésa-sésa nu saralamet ti Perang Ajnadain. Tempat ieu téh penting lantaran ti dieu urang-urang Byzantine bisa nyerang ngétan sarta motong garis suplai jeung komunikasi ka Arab. Katambah deui, ku ayana garisun kuat ieu di satukangeun, Paléstina teu bisa diserang. Pasukan Muslim gerak ka Fahl bari Khalid mingpin pasukan hareup, ngan ukur manggihan dataran nu geus dibanjiran cai ku insinyur-insunyur Byzantine nu ngabendung Bangawan Yordan. Pasukan Byzantine antukna mah kaéléhkeun ogé dina Perang Fahl dina peuting tanggal 23 Januari 635.

Perang Emesa jeung Perang Damaskus Kadua

Ku kameunangan di Fahl, pasukan Muslim ngabagi, Amru bin Ash jeung Shurobil bin Hasana ngidul rék ngarebut Paléstina, sedeng Abu Ubaidah jeung Khalid ngalér pikeun ngarebut Syria Kalér. Sawatara kaum Muslimin nempatan Fahl, Heraclius ngambeu kasempetan, buru-buru ngirim pasukan dina pingpinan Jenderal Theodras pikeun ngarebut deui Damaskus. Teu sawatara lila sanggeus Heraclius ngirim pasukan anyar, kaum Muslimin nu geus ngaréngsékeun urusan-urusanna di Fahl, keur di jajalaneun ka Emesa. Pasukan Byzantine tepung jeung kaum Muslim di tengah jalan ka Emesa, di Marojar Rum. Peutingna Theodras ngirim satengah pasukanna ka Damaskus pikeun ngajalankeun serangan kilat ka garisun Muslim. Mata-mata Khalid ngabéjakeun gerakan éta. Sameunangna ijin ti Abu Ubaidah, Khalid geuwat gerak ka Damaskus bareng jeung pangawal gerak cepetna. Sawatara Abu Ubaidah tempur jeung ngéléhkeun pasukan Romawi dina Perang Marojar Rum, Khalid gerak ka Damaskus katut pangawal gerak cepetna nyerang jeung ngabaruntakkeun Jenderal Theodras dina Perang Damaskus ka-2. Saminggu ti harita, Abu Ubaidah ngarebut Baalbek (Heliopolis), tempat di mana Biara Jupiter ngadeg, sarta ngirim Khalid langsung ka Emesa.

Emesa jeung Chalcis ngajukeun perdamaian salila sataun. Batan nyerang, Abu Ubaidah narima tawaran éta. Dirina nerapkeun aturan-aturanna dina tanah patalukan sarta tuluy ngarebut Hama, Ma’arrah jeung Nu’man. Najan kitu, pasini damai téh sabenerna ku paréntah Heraclius pikeun ngarerepkeun kaum Muslimin jeung ngulur waktu keur nyiapkeun pertahanan Syria Kalér. Sanggeus kukumpul pasukan cukup gedé di Antioch, Heraclius ngirimkeun maranéhna pikeun ngarojong Syria Kalér, aréa nu sacara stratégis penting, nu pangutamana mah bénténg kokoh Chalcis. Ku datangna pasukan Byzantine di kota, pasini damai geus dilanggar. Abu Ubaidah jeung Khalid tuluy ngajorag ka Emesa, Pasukan Byzantine nu ngahalangan pangawal-pangawal Khalid diburantakkeun. Pangepungan Muslim ka Emesa antukna réngsé di bulan Maret 636 sanggeus dua bulan lilana.