Jelaskan Musik dari Sapfo dalam bahasa sunda

Puisi Sapfo ditulis keur ditembangkeun tapi éta henteu tangtu gumantung kaperluanna.

Salaku éta sapertina teu mirip kanu mana wae tina sistem notasi musik nuaya di Yunani Kuna harita saméméh abad kalima, musik aslina anu bakal marengan lagu Sapfo urang meureun moal mikanyaho nepi ka panggih naskah séjén ti jaman klasik anu salamet, tur kitu deui euweuh sahiji ogé musik kuna nu dipiwanoh pikeun marengan puisi Sapfo anu salamet atawa kapanggih kiwari . Puisi Sapfo ieu cenah geus ditulis dinamixolydian mode, nu dianggap sedih; ieu ilahar dipaké dina tragedi Yunani, jeung Aristoxenus percaya yén tragedi diajar ti Sapfo .  Aristoxenus nyangkut pautkeunn Safpo tina pamanggih  tina mode ieu, tapi ieu tetep klaim dubious.  The classicist Stefan Hagel boga panyangga  éta sugan waé Sapfo mimiti ngapopulerkeun téh pakaitna antara mixolydian na mournfulness. Bari aya euweuh attestations yén Aisyah dipaké lianna modes, nya meureun variatif aranjeunna gumantung kana sajak  karakterna. Nalika mimiti ditembangkeun, unggal suku kata téks nya sigana pakait sareng hiji catetan salaku pamakéan panjangna melismas dimekarkeun dina jaman klasik engké..

Sapfo utamina nyerat pikeun dua format: panyanyi solo sareng paduan suara. Kalayan Alcaeus, anjeunna naratas gaya nyanyian énggal monody (single-line melody) anu undur tina gaya paduan suara multi-bagian anu umumna diartikeun musik Yunani baheula. Gaya ieu dipasihan nya leuwih kasempetan pikeun ngaindividualkeun eusi sajakna; the historian Plutarch nyatet yén manéhna "speaks kecap dicampur sabenerna jeung seuneu, sarta ngaliwatan lagu nya, manéhna tarik panas ngagambarkeun haténa". Beberapa sarjana téori yén sajak Tithonus  éta diantara karyana maksudna pinanggih  pikeun penyanyi solo. Ngan fragmen karya paduan suara Sapfo masih aya, jeung ieu, saeutik leuwih ti dirina épithalamia lagu kawin masih aya bisa disalametkeun . Nu engké komposisi éta meureun dimaksudkeun pikeun antiphonal prakna antara boh paduan suara lalaki jeung awéwé atawa soloist jeung paduan suara.

Dina waktosna Sapfo, puisi ditembangkeun éta dipirig ku musical instruments, which usually doubled the voice in unison atawa diputer homophonically hiji octave luhur atawa handap. Sajakna nyebut loba instrumén, kaasup the pēktis, hiji harpa ti  Lydian asal usul, jeung lyre. Sappho paling raket pakaitna jeung barbitos, a lyre-kawas instrumen string anu jero dina pitch.  Euphorion of Chalcis ngalaporkeun yén anjeunna ngarujuk kana sajakna, sareng vase abad ka-5 anu kasohor ku boh nu Dokimasia Painter atawa Brygos Painter ngawengku Sappho na Alcaeus kalawan barbitoi. Sappho nyebatkeun aulos, a wind instrument kalawan dua pipa, in fragment 44 salaku pamirig lagu wanoja-wanoja Trojan di Hector jeung Andromache's kawinan, tapi henteu sebagé pamirig puisina sorangan .  Engké Koméntator Yunani salah percaya anu mana manéhna  geus manggihan plectrum.