Saya mau tau Ariestoteles dari Pamarekan Mimetik (Sastra). Jelaskan dalam bahasa sunda

Ariestoteles nganggap seniman sarta sastrawan nu ngagunakeun mimetik henteu ukur ngajiplak kanyataan, tapi hiji prosés kréatif keur ngahasilkeun hal anyar. Dina bukuna nu dijudulan Poetica, Ariestoteles ngébréhkeun yén sastra lain ngan saukur titiron  (nu ditepikeun ku Plato) tapi mangrupa hiji ébréhan ngeunaan  “universalia” (konsép-konsép umum). Sawangan positif Ariestoteles ngeunaan seni jeung mimetik dipangaruhan ku pamikiran “aya” jeung ide-ide. Ariestoteles nganggap ide-ide manusa lain salaku kanyataan. Lamun Plato ngébréhkeun yén ide henteu bisa robah, Ariestoteles justru ngébréhkeun yén nu bisa robah (tetep) téh nyaéta barang-barang jasmani éta sorangan. Barang jasmani ku Ariestoteles diklasifikasikeun kana dua katégori, wangun jeung matéri. Wangun nyaéta wujud hiji hal, ari  materi nyaéta bahan keur nyieun wangun. Ku kituna, wangun jeung materi mangrupa hiji beungkeutan.

Mimetik sawangan Plato jeung Ariestoteles geus ditransformasikeun kana wangun tiori éstétika ngaliwatan sababaraha kamekaran di jerona. Dina jaman Renaisannse sawangan Plato jeung Ariestoteles ngeunaan mimetik geus dipangaruhan ku sawangan Politinis, salah saurang filsuf Yunani dina abad ka-3 Masehi. Mimetik henteu dihartikeun salaku sawangan indrawi, tapi mangrupa gambaran langsung tina ide. Jadi, susunan kecap dina téks sastra henteu ngan titiron sacara déét tina kanyataan indrawi nu ditarima ku pangarang, tapi ngagambarkeun kanyataan nu hakiki jeung leuwih luhur. Ngaliwatan éta gambaran, kanyataan indrawi bisa dirasa ngaliwatan dimensi séjén nu leuwih luhur.