Tolong jelaskan mengenai Sejarah dari Rehat dalam damai dalam bahasa melayu

Ungkapan ini pertama kali ditemui pada batu nisan sebelum abad kelima. Ia menjadi frasa lazim di kubur-kubur Kristian pada abad ke-18, dan bagi Anglikan High Church, Metodis, serta Katolik khususnya, ia adalah suatu doa agar jiwa mereka mendapat ketenangan di alam kelak. Apabila frasa itu menjadi konvensional, ketiadaan rujukan kepada roh menyebabkan orang menganggap bahawa tubuh fizikal yang didoakan agar berbaring dengan aman di dalam kubur. Ini dikaitkan dengan doktrin Kristian tentang penghakiman tertentu; iaitu roh berpisah daripada jasad selepas kematian, tetapi jiwa dan jasad akan disatukan semula pada Hari Kebangkitan.