Jabarkan Zaman Imperial dari Mobilisasi dalam bahasa melayu

Negeri-negeri Gabungan Amerika dianggarkan telah menggerakkan kira-kira 11% daripada populasi bebasnya dalam Perang Saudara Amerika (1861–1865). Kerajaan Prusia menggerakkan kira-kira 6–7% daripada jumlah penduduknya pada tahun 1760 dan 1813. Empayar Sweden menggerakkan 7.7% pada 1709.

Mobilisasi ketika Perang Dunia Pertama

Rancangan yang rumit untuk mobilisasi telah banyak menyumbang kepada permulaan Perang Dunia Pertama, kerana pada 1914, di bawah undang-undang dan adat perang yang kemudiannya dipatuhi (apatah lagi keinginan untuk mengelak daripada menjejaskan keselamatan negara), mobilisasi am angkatan tentera satu negara selalu dianggap sebagai tindakan perang oleh musuh negara yang mungkin.

Pada 1914, Empayar British adalah satu-satunya Kuasa Besar Eropah tanpa kerahan tenaga. Kuasa Besar yang lain (Austria-Hungary, Itali, Perancis, Jerman dan Rusia) semuanya bergantung pada perkhidmatan ketenteraan wajib untuk membekalkan setiap tentera mereka dengan berjuta-juta lelaki yang mereka percaya mereka perlukan untuk memenangi perang besar. Perancis menggubal “Undang-undang Tiga Tahun” (1913) untuk melanjutkan perkhidmatan askar yang dikerah untuk menyamai saiz tentera Jerman, kerana populasi Perancis sebanyak 40 juta adalah lebih kecil daripada penduduk Jerman sebanyak 65 juta orang. Perlumbaan senjata tentera laut Inggeris-Jerman bermula, dicetuskan oleh enakmen Jerman Undang-undang Tentera Laut Kedua. Setiap Kuasa Besar hanya mampu untuk mengekalkan sebahagian kecil daripada lelaki ini dalam pakaian seragam pada masa aman, selebihnya adalah pasukan simpanan dengan peluang terhad untuk berlatih. Memanipulasi formasi berjuta-juta lelaki dengan latihan ketenteraan yang terhad memerlukan rancangan yang rumit tanpa ruang untuk kesilapan, kekeliruan, atau budi bicara selepas mobilisasi bermula. Pelan ini disediakan di bawah andaian senario terburuk.

Sebagai contoh, pemimpin tentera Jerman tidak merancang untuk bergerak untuk berperang dengan Rusia sambil mengandaikan bahawa Perancis tidak akan datang untuk membantu sekutunya, atau sebaliknya. Oleh itu, Rancangan Schlieffen menetapkan bukan sahaja mobilisasi terhadap kedua-dua kuasa, tetapi juga perintah serangan—Perancis akan diserang terlebih dahulu tanpa mengira keadaan diplomatik. Untuk memintas sempadan Perancis-Jerman yang berkubu, pasukan Jerman telah diarahkan untuk mara melalui Belgium. Sama ada Rusia telah melakukan provokasi pertama atau tidak, rancangan Jerman yang dipersetujui oleh Maharaja William II menyeru agar serangan ke atas Rusia dilakukan hanya selepas Perancis dikalahkan.

Begitu juga, perancangan perang Stavka Rusia mengandaikan bahawa perang terhadap Austria-Hungary atau Jerman bermakna perang terhadap kuasa lain. Walaupun rancangan itu membenarkan fleksibiliti sama ada usaha utama akan dibuat terhadap Jerman atau Austria-Hungary, dalam mana-mana unit kes akan digerakkan di sempadan kedua-dua Kuasa. Pada 28 Julai 1914, Tsar Nikolai II dari Rusia (sepupu William) mengarahkan mobilisasi sebahagian terhadap Austria-Hungary sahaja. Walaupun perang dengan Austria-Hungary kelihatan tidak dapat dielakkan, Nikolai terlibat dalam dialog peribadi dengan Maharaja Jerman dalam usaha untuk mengelakkan peperangan dengan Jerman. Walau bagaimanapun, Nicholas dinasihatkan bahawa percubaan untuk menambah baik mobilisasi separa akan membawa kepada huru-hara dan kemungkinan kekalahan jika, seperti yang dijangkakan oleh pihak pesimis di pihak Rusia, tidak ada diplomasi yang dapat meyakinkan pihak Jerman untuk menahan diri daripada menyerang Rusia semasa dia terlibat dengan sekutu Jerman. Pada 29 Julai 1914, Tsar mengarahkan mobilisasi penuh, kemudian mengubah fikirannya selepas menerima telegram daripada Kaiser Wilhelm. Mobilisasi separa telah diarahkan.