Coba jelasin Ekonomi dari Republik Kelima Korea Selatan dalam bahasa melayu dong

Republik Kelima mengalami kesukaran ekonomi pada separuh pertama 1980-an, apabila hutang luar negara menjadi isu utama selepas pembangunan ekonomi yang pesat pada 1960-an dan 1970-an. Banyak masalah timbul seperti skandal Lee–Chang, skandal kewangan pertama semasa kepresidenan Chun, dan pembongkaran Kumpulan Antarabangsa, sebuah konglomerat utama Korea. Kejatuhan harga minyak, kejatuhan nilai dolar AS, dan kejatuhan kadar faedah turut menjejaskan ekonomi negara.

Menjelang pertengahan 1980-an, ekonomi Korea Selatan bertambah baik, dengan industri berteknologi tinggi seperti pembuatan elektronik dan semikonduktor menjadi lebih makmur. Pada tahun 1986, Hyundai Motors mula mengeksport model Pony dan Excel ke Amerika Syarikat, isyarat pertama bahawa Korea Selatan mula bersaing dengan negara maju dalam industri automotif. Disebabkan eksport tersebut juga, keluaran negara kasar (KNK) berkembang pesat dan kadar pertumbuhan purata tahunan kekal sekitar 10%. Pada tahun 1987, KNK per kapita melebihi $3,000. Permulaan penyiaran televisyen berwarna pada tahun 1980 juga merupakan petanda pertumbuhan ekonomi.

Ekonomi Korea Selatan terus dikuasai oleh konglomerat milik keluarga yang dikenali sebagai chaebol dan pengaruh mereka berkembang semasa Republik Kelima. Saham 10 konglomerat terbesar dalam keluaran negara kasar meningkat daripada 33% pada tahun 1979 kepada 54% pada tahun 1989, manakala bilangan syarikat gabungan dalam 30 buah konglomerat terbesar meningkat daripada 126 buah syarikat pada tahun 1970 kepada 429 buah syarikat pada tahun 1979 dan 513 buah pada tahun 1989. Liberalisasi import menyaksikan kemasukan keluaran pertanian dan ternakan berkembang. Bagaimanapun, dasar kerajaan menyediakan persekitaran yang menggalakkan bagi syarikat besar, manakala ekonomi luar bandar rosak teruk akibat pengimportan produk pertanian asing yang murah. Kadar sara diri bijirin pula jatuh daripada 86% pada tahun 1970 kepada 48.4% pada tahun 1985. Oleh itu, produk pertanian dan ternakan asing menduduki sebahagian besar makanan yang digunakan oleh rakyat Korea Selatan. Walaupun kawasan bandar berkembang dalam kekayaan dan saiz, sebaliknya penduduk luar bandar merosot dengan cepat, dan ramai petani dari luar bandar berhijrah ke bandar. Pendatang luar bandar pula sering hidup dalam kemiskinan di bahagian paling bawah masyarakat bandar, terlibat dalam kerja perindustrian atau perkhidmatan, dan kadang kala aktiviti haram.