Coba jelasin Republik China, 1912–sekarang dari Demokrasi di China dalam bahasa melayu dong

Apabila Revolusi 1911 bermula, perhimpunan wilayahlah yang memberikan legitimasi kepada pemberontak dengan mengisytiharkan kemerdekaan mereka daripada Empayar Qing. Perhimpunan kebangsaan juga mengeluarkan kata dua kepada mahkamah Qing. Delegasi dari perhimpunan wilayah telah dihantar ke Nanjing untuk menghalalkan kuasa kerajaan sementara Republik China yang ditubuhkan pada 1 Januari 1912. Mereka kemudiannya juga membentuk senat sementara. Akta-akta terhad yang diluluskan oleh kerajaan ini termasuk penyingkiran rasmi dinasti Qing dan beberapa inisiatif ekonomi.

Pada hujung tahun 1912, pilihan raya kebangsaan telah diadakan dengan pengundi yang diperbesarkan, walaupun masih kecil secara berkadar dengan penduduk negara. Parti Nasionalis Sun menguasai kedua-dua dewan Perhimpunan Kebangsaan. Song Jiaoren, perdana menteri Nasionalis yang akan datang, telah dibunuh pada Mac 1913 sebelum sidang pertama perhimpunan. Siasatan polis membabitkan perdana menteri Zhao Bingjun sementara kepercayaan popular ialah presiden sementara Yuan Shikai berada di belakangnya. Hal tersebut membawa kepada Revolusi Kedua yang gagal menentang Yuan. Dengan kejayaannya, Yuan memaksa Dewan Negara untuk memilihnya sebagai presiden untuk tempoh lima tahun kemudian membersihkannya daripada Nasionalis. Tanpa korum, perhimpunan dibubarkan.

Selepas kematian Yuan pada tahun 1916, Dewan Negara bersidang semula sehingga ia dibubarkan semula pada tahun berikutnya oleh percubaan rampasan kuasa Zhang Xun untuk memulihkan Dinasti Qing. Perdana Menteri Duan Qirui enggan mengadakan semula Perhimpunan Kebangsaan, sebaliknya memilih untuk mengadakan pilihan raya bagi perhimpunan baharu yang lebih menguntungkannya. Akibatnya, sebahagian besar perhimpunan lama berpindah ke Guangzhou untuk memulakan kerajaan saingan di selatan China. Di utara China, 17 wilayah memilih perhimpunan baharu yang didominasi oleh Kelab Anfu Duan pada tahun 1918. Perhimpunan baru ini dibubarkan berikutan kekalahan Duan dalam Perang Zhili–Anhui pada tahun 1920.

Presiden Xu Shichang menganjurkan pilihan raya untuk perhimpunan ketiga pada tahun 1921, tetapi dengan hanya 11 wilayah mengundi ia tidak pernah mempunyai kuorum dan oleh itu tidak pernah bersidang. Itu adalah percubaan terakhir untuk mengadakan pilihan raya kebangsaan sehingga 1947. Semua perhimpunan telah dibubarkan selepas Ekspedisi Utara Nasionalis.

Pembentukan negara satu parti Nasionalis pada tahun 1927 melaksanakan program "pengajaran politik" mendiang Sun, yang melarangkan pilihan raya sehingga rakyat dianggap berpendidikan sewajarnya. Semua parti lain telah diketepikan daripada kerajaan sehingga 1937 apabila Perang China-Jepun Kedua yang akan berlaku membawa kepada Barisan Bersatu dan pembentukan Majlis Politik Rakyat yang merangkumi parti-parti yang lebih kecil. Pada tahun 1940, sebahagiannya sebagai tindak balas kepada ketegangan di Barisan Bersatu, Mao Zedong menawarkan doktrin PKC baharu, Demokrasi Baru. Demokrasi Baru adalah peringkat perantaraan tidak seperti parlimen barat, demokrasi pilihan raya tetapi belum lagi komunis. Selepas perang, "pengajaran politik" Nasionalis berakhir dengan pengisytiharan Perlembagaan Republik China . Perhimpunan Kebangsaan 1947 dan pilihan raya perundangan 1948 telah diboikot oleh Komunis yang memegang sebahagian besar utara China. Akibatnya, Nasionalis dan rakan gabungan muda mereka, Parti Belia Cina dan Parti Sosialis Demokratik China, menang.