Jelaskan Sistem pengundian dari Folketing dalam bahasa melayu

Perlembagaan menghendaki "perwakilan yang sama bagi pelbagai pendapat pengundi", dan untuk mendapatkan perwakilan wilayah. Akta pilihan raya menetapkan butiran untuk ini: 135 kerusi dipilih mengikut perwakilan berkadar di 10 kawasan pilihan raya, dan 40 kerusi meratakan diperuntukkan untuk menebus perbezaan antara kawasan pilihan raya dan undi seluruh negara. 135 kerusi daerah diagihkan kepada parti dengan kaedah D'Hondt di bawah sistem senarai parti . 40 kerusi meratakan diperuntukkan kepada parti menggunakan kaedah baki terbesar, dan kemudian diagihkan ke seluruh wilayah pilihan raya dengan kaedah Sainte-Laguë dan merentas kawasan pilihan raya dengan hasil bagi 1, 4, 7, dan seterusnya. Setiap parti boleh memilih antara beberapa kaedah untuk cara pembahagian kerusi yang dimenangi oleh parti itu di kalangan calonnya, dengan kebanyakan memilih untuk menggunakan senarai terbuka .

Keputusan keseluruhan adalah berkadar dengan jumlah undian bagi setiap parti; bagaimanapun, dalam kes yang jarang berlaku, parti terbesar mungkin mendapat tambahan satu atau dua kerusi daripada parti yang lebih kecil.

Pengundi boleh mengundi untuk senarai parti, salah satu calon dalam senarai parti, atau calon bebas. Mengundi calon dalam senarai parti juga memberi undi kepada parti itu.

Parti (biasanya persatuan parti daerah) membuat keputusan mengenai penamaan calon sebelum pilihan raya. Apabila senarai terbuka digunakan, calon dipilih mengikut undi peribadi (termasuk undi yang diberikan). Apabila senarai yang agak tertutup digunakan, hanya bilangan undi peribadi yang melampau boleh mengubah kedudukan susunan senarai itu.

Parti-parti mesti sama ada melepasi ambang 2% undi negara, atau memperoleh kerusi kawasan untuk mendapatkan sebarang kerusi tambahan . Walaupun sangat jarang berlaku, parti boleh mendapat kerusi kawasan tanpa mendapat 2% undi nasional. Terdapat juga peraturan ketiga esoterik yang membenarkan parti diwakili, jika ia mempunyai cukup undi di dua daripada tiga wilayah pilihan raya yang negara itu dibahagikan. Tiada pihak yang pernah memenuhi peraturan ini tanpa mendapat 2% undi negara.

Untuk bertanding dalam pilihan raya, parti yang pada masa ini tidak diwakili di Parlimen mesti mengumpulkan tandatangan sokongan daripada kira-kira 20,000 pengundi (jumlah undi sah yang dikeluarkan di Denmark pada pilihan raya terkini, dibahagikan dengan 175—samaan satu kerusi; selepas 2019 pilihan raya bilangan yang diperlukan ialah 20,182). Sehingga 2016, adalah mungkin untuk menyerahkan dan mengumpul tandatangan secara digital.