Gw mau tau Mangsa awal kamerdikaan, Pancasila dari Sukarno. Jelasin dalam bahasa sunda

Saenggeus éléhna Jepang, Sukarno jeung Muhammad Hatta ngaproklamasikeun Kamerdikaan Indonésia 17 Agustus 1945.

Visi Sukarno keur UUD 1945 kawangun dina "Pancasila" (Sansekerta -lima tihang). Filsapat politik Sukarno dipandu ku (henteu dumasar runtuyan) Marxisme, Demokrasi jeung Islam. Ieu ébréh ngaliwatan Pancasila, anu asal-usulna dianut maranéhna pas 1 Juni 1945.1

Nasionalisme (persatuan nasional, tidak supremasi ultranationalist)

Internasionalisme (satu bangsa yang berdaulat di antara sama)

Perwakilan Demokrasi (semua kelompok yang signifikan diwakili)

Kéadilan Sosial (diinformasikan oleh filsafat Marxis)

Kepercayaan pada Tuhan (namun tetap negara sekuler)

Parlemén Indonésia, diadegkeun dumasar tina konstitusi nu munggaran, tapi kabuktian kabéhna bisa diatur. Ieu ku alatan lobana pacéngkadan anu teu kungsi sapagodos antawis varios sosial, politik, agama sareng faksi-faksi étnis.2

Dina kaayaan kacau antara rupa-rupa faksi sagigireunayana tarékah Walanda balikdeui ngumawasa, pasukan Walanda nyerek Soekarno dina bulan Désémber 1948, satuluyna dipaksa sangkan dileupaskeun deui sabada  gencatan senjata. Anjeuna mulang deui ka  ka Jakarta dina tanggal 28 Désémber 1949.

Ada upaya lebih lanjut dari kudeta militer terhadap Sukarno pada tahun 1956.

Dalam upaya untuk memulihkan ketertiban, Soekarno mendirikan apa yang disebutnyademokrasi terpimpin, di mana ia memegang kekuasaan eksekutif semakin lebih, sementara mempertahankan parlemen multipartai.

Demokrasi Terpimpin dan Peningkatan Otokrasi

Selama ini bagian akhir dari keprésidénannya, Soekarno datang untuk semakin mengandalkan tentara dan dukungan dari'PKI - dalam Partai Komunis Indonesia.

Dina kaping 30 November, 1957, aya serangan granat nu ditujukeun ka Soekarno nalika anjeunna ngayakeun silaturahmi ka hiji sakolaan di Jakarta. Aya genepan murid nu jadi korban, tapi Sukarno teu ngalaman tatu anu parna. Dina bulan Désémber anjeunna maréntahkeun sangkan 246 pausahaan Walanda jadi pausahaan Nasional . Dina bulan Februari anjeunna mimiti nyusun rarancang PRRI (Pemerintah Revolusioner Republik Indonesia) nu baruntak di Bukittingi.

Salila mangsa harita, anjeunna ogé ngadegkeun hiji dines anu tiasa ngawaskeun  media ogé percetakan buku, ogé ngabersihkeun séké-sélér Tionghoa . Dina tanggal 5 Juli 1959 anjeunna ngawangun deui rarancang konstitusi 1945, sarta ngabubarkeun parlemen, sarta digentos ku sistim perdana menteri. Anjeunna kaceluk ku sesebutan cara maréntahkeun nganggo kaputusan Manifesto Politik' atawa Manipol. Sadayana lawan pulitik dikintun ka tempat khusus pikeun diasingkeun.

Dina taun pamaréntah 1950-an anjeunna ningkatkeun hubungan sareng Cina Komunis sareng ngakukeun yén anjeunna leuwih komunis batan pamaréntahanana, turta narima bantuan militer ti Uni Soviet.

Dina taunn 1962 Sukarno maréntahkeun sangkan ngayakeun serangan ka Irian Barat (Belanda New Guinea). Aya hiji upaya anu tujuanana mateni ka anjeunna nalika ngayakeun kunjungan ka  Sulawesi mangsa taun 1962. Irian palih kulon aya di sahandapeun wewenang  Indonésia dina sasih Mei 1963 di sahandapeun Bunker Plan.  Nalika sasih Juli 1963, anjeunna ngabéwarakeun  yén tos jadi présidén saumur hirup Presiden for Life.

Sukarno ogé nentang ka Federasi Inggris-nu dikokolakeun ku Malaysia, sarta nyebutkeun yén éta téh saukur "plot neo-kolonial" pikeun ngamajukeun kapentingan Inggris. Sanajan tawaran politikna, Malaysia diproklamasikeun dina bulan Séptember 1963. Hal ieu ngabalukarkeun Bahasa Indonesia Konfrontasi jeung mangrupa sésa bantuan militer AS ka Indonésia. Sukarno ngabolaykeun kaanggotaan Indonésia di Dewan Keamanan PBB dina taun 1965 teras Malaysia nyandak posisi kakawasaan. Sukarno jadina tambah sulit, nu antukna dugikeun ka kapiuhan dipayuneun massa basa kaping 9 Agustus 1965, alatan ngagaduhan kasakit ginjal anu lumayan parna .