Jabarkan Iran dari Demokrasi dan Islam dalam bahasa melayu

Sejak revolusi di Iran, negara Syiah terbesar, pemikiran politik Syiah Dua Belas telah dikuasai oleh Ayatollah Ruhollah Khomeini, pengasas dan pemimpin revolusi. Khomeini berhujah bahawa dengan ketiadaan Imam Tersembunyi dan tokoh-tokoh lain yang dilantik oleh Tuhan (yang mana kuasa politik tertinggi terletak), umat Islam bukan sahaja mempunyai hak, tetapi juga kewajipan untuk menubuhkan "negara Islam". Untuk itu mereka mesti berpaling kepada ulamak undang-undang Islam (fiqh) yang berkelayakan untuk mentafsir al-Quran dan karangan imam.

Setelah berkuasa dan menyedari keperluan untuk lebih fleksibiliti, Khomeini mengubahsuai beberapa pendirian terdahulu, menegaskan ahli perundangan yang memerintah tidak perlu menjadi salah seorang yang paling arif, bahawa peraturan Syariah adalah tunduk kepada kepentingan Islam (Maslaha—"kepentingan yang sesuai" atau "kebajikan awam "), dan "kerajaan ilahi" seperti yang ditafsirkan oleh para fuqaha yang memerintah, yang boleh menolak Syariah jika perlu untuk memenuhi kepentingan tersebut. "Kerajaan Islam, yang merupakan cabang pemerintahan mutlak Nabi Allah, adalah antara peraturan utama Islam, dan mempunyai keutamaan daripada semua peraturan 'sekunder'."

Perkara terakhir dibuat pada Disember 1987, apabila Khomieni mengeluarkan fatwa menyokong usaha kerajaan Islam untuk meluluskan rang undang-undang perlindungan buruh yang tidak mengikut syariah.Dia memutuskan bahawa dalam negara Islam, peraturan kerajaan adalah peraturan utama,dan negara Islam mempunyai hak mutlak (Bahasa Parsi: ولايت مطلقه) untuk menggubal perintah negara, mengambil keutamaan daripada "semua peraturan sekunder seperti solat, puasa, dan haji".

Yang paling terkenal di antara mereka yang menerima teori demokrasi Islam mungkin adalah Pemimpin Iran, Ayatollah Ali Khamenei, yang menyebut demokrasi Islam sebagai "Mardomsalarie Dini" dalam ucapannya. Namun begitu, Khamenei secara terbuka menyatakan penentangannya terhadap demokrasi liberal, dengan berkata, "Islam secara semula jadi menentang demokrasi liberal."

Terdapat juga ulama Iran lain yang menentang atau sekurang-kurangnya mengkritik konsep demokrasi Islam. Antara yang paling popular ialah Ayatollah Naser Makarem Shirazi yang telah menulis: "Jika tidak merujuk kepada undi rakyat akan mengakibatkan tuduhan kezaliman maka dibenarkan untuk menerima undi orang sebagai perintah kedua." Juga Mohammad-Taqi Mesbah-Yazdi mempunyai pandangan yang lebih kurang sama.