Jelaskan Ciri-ciri dari Bahasa-bahasa Hmong-Mien dalam bahasa melayu

Seperti kebanyakan bahasa di selatan China, kumpulan Hmong–Mien cenderung ekasuku saka dan analitikal secara sintaksis. Mereka memiliki beberapa bahasa yang paling banyak nada di dunia: Hmong Longmo dan Zongdi mempunyai sebanyak 12 nada yang berbeza. Mereka terkenal dari segi fonologi kerana wujudnya sonoran tak bersuara dan konsonan uvular; sebaliknya fonologi mereka agak tipikal di rantau ini.

Urutan perkataannya ialah SVO (subjek-kerja-objek), tetapi tidak bercabang kanan tegar seperti bahasa Tai–Kadai atau kebanyakan bahasa Mon–Khmer, kerana ia mempunyai genitif dan angka sebelum kata nama seperti bahasa Cina. Rumpun ini sangat lemah dalam kesendian: pembinaan kata kerja bersiri menggantikan kebanyakan fungsi pendiskripsi dalam bahasa seperti bahasa Inggeris. Sebagai contoh, pembinaan yang diterjemahkan sebagai "berhampiran" akan digunakan di mana dalam bahasa Melayu, kata depan seperti "dalam" atau "di" akan digunakan.

Selain tonaliti dan kekurangan imbuhan, satu lagi ciri yang menarik ialah banyaknya penjodoh bilangan dan penggunaannya, di mana bahasa lain menggunakan rencana pasti atau demonstratif untuk mengubah suai kata nama.