Jelaskan Cabaran dari Matlamat Pembangunan Mampan 9 dalam bahasa melayu

Sebelum wabak COVID-19 bermula pada 2020, pertumbuhan pembuatan dunia dikatakan sudah semakin berkurangan. Pandemik melanda industri dengan teruk dan menyebabkan gangguan dalam rantaian nilai barangan dan bekalannya, dan telah menjejaskan pendigitalan perniagaan dan perkhidmatan seperti persidangan video, penjagaan kesihatan dan telekerja. Industri pengangkutan udara, penutupan sempadan, serta kapasiti tempat duduk antarabangsa yang terhad, telah mengakibatkan kerugian kewangan besar. Penting juga untuk ambil perhatian bahawa di negara yang banyak memfokuskan sumber mereka pada SDG 9, infrastruktur teknologi mereka mempunyai manfaat semasa wabak itu. Peningkatan ketersambungan, serta peningkatan dalam kesedaran sosial dan politik, mengakibatkan purata penurunan masa tindak balas apabila berhadapan dengan perubahan status tindak balas dunia yang berterusan terhadap COVID-19. Dari segi infrastruktur komunikasi, lebih separuh daripada penduduk dunia kini berada dalam talian dan hampir keseluruhan penduduk dunia tinggal di kawasan yang diliputi oleh rangkaian mudah alih. Dianggarkan pada 2019, 96.5% dilindungi oleh sekurang-kurangnya rangkaian 2G. Tambahan pula, pandemik ini telah mendedahkan keperluan mendesak terhadap infrastruktur yang berdaya tahan. Bank Pembangunan Asia menyatakan bahawa infrastruktur kritikal di rantau ini masih jauh daripada mencukupi di banyak negara, walaupun pertumbuhan ekonomi dan pembangunan pesat yang dialami rantau ini sejak sedekad yang lalu. Tinjauan Ekonomi dan Sosial Asia dan Pasifik menyerlahkan bahawa menjadikan infrastruktur berdaya tahan terhadap bencana dan perubahan iklim akan memerlukan pelaburan tambahan sebanyak $434 bilion setahun. Jumlah ini mungkin perlu lebih besar lagi di beberapa subwilayah, seperti negara membangun pulau kecil Pasifik.