Jabarkan Keberkesanan dari Regangan dalam bahasa melayu

Regangan didapati berkesan serta tidak berkesan berdasarkan penggunaannya untuk rawatan.

Walaupun ramai orang terlibat dalam regangan sebelum atau selepas bersenam, bukti perubatan telah menunjukkan bahawa ia tidak mempunyai manfaat yang jelas dalam mencegah kesakitan otot secara khusus. Namun begitu, ia boleh mengurangkan pembentukan asid laktik dalam otot, menjadikan senaman seterusnya lebih mudah ditanggung.

Regangan nampaknya tidak mengurangkan risiko kecederaan semasa latihan, kecuali mungkin untuk pelari. Terdapat beberapa bukti bahawa regangan sebelum bersenam boleh meningkatkan julat pergerakan atlet. Kajian juga menemui bahawa program regangan betis berstruktur dalam meningkatkan dorsifleksi sendi buku lali menunjukkan bahawa jenis senaman regangan ini boleh digunakan bagi pengurusan konservatif barisan pertama ekuinus buku lali.

Terdapat kesan positif dan negatif yang ditemui bagi dua jenis regangan utama: statik dan dinamik. Regangan statik adalah lebih baik untuk mencipta regangan yang lebih lanjut kerana ia dapat mengasingkan kumpulan otot dengan lebih baik. Walaupun begitu, keamatan regangan ini mungkin menghalang prestasi sukan seseorang kerana otot menjadi terlalu regang semasa dipegang dalam kedudukan ini dan, apabila dilepaskan, otot akan cenderung untuk menjadi ketat dan mungkin menjadi lebih lemah daripada sebelumnya. Selain itu, tempoh regangan statik yang lama boleh menyebabkan otot menjadi semakin letih. Regangan jenis ini telah terbukti mempunyai keputusan negatif terhadap prestasi olahraga dalam kategori kuasa dan kelajuan.  Walau bagaimanapun, dalam aktiviti seharian, jumlah julat pergerakan tertentu diperlukan dari setiap otot. Sebagai contoh, otot betis adalah salah satu kumpulan otot yang paling memerlukan fleksibiliti yang mencukupi kerana ia sangat berkait dengan fungsi lazim anggota bawahan. Apabila matlamatnya adalah untuk meningkatkan fleksibiliti, teknik yang paling biasa digunakan ialah regangan. Regangan statik kronik ditemui dapat meningkatkan julat pergerakan dorsifleksion atau mendekatkan kaki seseorang ke tulang kering mereka dengan purata 5.17 darjah pada individu yang sihat berbanding 3.77 darjah apabila semata-mata menggunakan regangan balistik.

Namun, regangan balistik berkemungkinan meningkatkan fleksibiliti melalui mekanisme neurologi. Otot yang diregang digerakkan secara pasif ke julat hujung oleh daya luar atau otot agonis: menahan otot dalam kedudukan ini boleh mengurangkan kepekaan gelendong otot, dengan regangan berulang digunakan pada julat akhir lalu menghalang GTO.

Oleh kerana regangan dinamik melibatkan pergerakan, ia mungkin tidak mengasingkan kumpulan otot juga atau mempunyai regangan intensiti tinggi, tetapi lebih baik dalam meningkatkan peredaran aliran darah ke seluruh badan, dan seterusnya meningkatkan jumlah oksigen yang dapat digunakan dalam prestasi sukan. Regangan jenis ini telah menunjukkan hasil yang lebih baik terhadap prestasi kuasa dan kelajuan dalam sukan jika dibandingkan dengan regangan statik.

Apapun begitu, kedua-dua jenis regangan ini telah terbukti memberi kesan positif terhadap fleksibiliti dengan meningkatkan keanjalan otot dan sendi, sekali gus meningkatkan kedalaman dan julat pergerakan yang mampu dicapai oleh atlet. Dalam satu eksperimen, pemain bola sepak telah melalui tempoh regangan yang berbeza, dan melibatkan kedua-dua regangan statik dan dinamik untuk menguji kesannya. Mereka telah diuji daripada segi keupayaan pecut maksimum dan perubahan fleksibiliti keseluruhan. Kedua-dua jenis regangan mempunyai kesan positif terhadap fleksibiliti. Akan tetapi, sementara regangan dinamik tidak memberi kesan pada masa pecut, regangan statik mempunyai hasil negatif, yakni memburukkan masa pecutan.