Jabarkan Kanak-kanak dari Memori palsu dalam bahasa melayu

Ingatan palsu sering dipertimbangkan untuk mangsa trauma termasuk penderaan seksual zaman kanak-kanak.

Jika kanak-kanak mengalami penderaan, adalah tidak biasa bagi mereka untuk mendedahkan butiran peristiwa itu apabila berhadapan dengan cara yang terbuka. Cuba untuk menggesa ingatan semula secara tidak langsung boleh membawa kepada konflik atribusi sumber, seolah-olah disoal berkali-kali kanak-kanak itu mungkin cuba mengingati ingatan untuk memenuhi soalan. Tekanan yang diberikan kepada kanak-kanak boleh menyukarkan memulihkan ingatan yang tepat. Sesetengah orang membuat hipotesis bahawa apabila kanak-kanak itu cuba mengingati memori secara berterusan, mereka sedang membina fail sumber yang lebih besar yang boleh diperolehi daripada memori itu, yang berpotensi termasuk sumber selain daripada memori tulen. Kanak-kanak yang tidak pernah didera tetapi menjalani teknik menimbulkan tindak balas yang serupa boleh mendedahkan peristiwa yang tidak pernah berlaku.

Salah satu kemunduran paling ketara kanak-kanak dalam pengingatan kembali memori ialah salah atribusi sumber. Salah atribusi sumber ialah kecacatan dalam mentafsir antara potensi asal ingatan. Sumber boleh datang dari persepsi yang berlaku sebenar, atau ia boleh datang dari peristiwa yang didorong dan dibayangkan. Kanak-kanak yang lebih muda, kanak-kanak prasekolah khususnya, mendapati lebih sukar untuk membezakan antara kedua-duanya. Lindsay & Johnson (1987) menyimpulkan bahawa kanak-kanak yang menghampiri zaman remaja pun bergelut dengan ini, serta mengingati ingatan yang wujud sebagai saksi. Kanak-kanak lebih cenderung untuk mengelirukan sumber antara yang dicipta atau wujud.

Sebagai contoh, Shyamalan, Lamb dan Sheldrick (1995) sebahagiannya mencipta semula kajian yang melibatkan percubaan mengimplan memori pada kanak-kanak. Kajian itu terdiri daripada beberapa siri temu bual mengenai prosedur perubatan yang mungkin telah dilalui oleh kanak-kanak. Data telah diberi markah supaya jika kanak-kanak membuat satu pengesahan palsu semasa temu bual, kanak-kanak itu diklasifikasikan sebagai tidak tepat. Apabila prosedur perubatan diterangkan secara terperinci, "hanya 13% daripada kanak-kanak menjawab 'ya' kepada soalan 'Adakah anda pernah menjalani prosedur ini?'" . Mengenai kejayaan implantasi dengan 'memori' palsu, kanak-kanak itu "menyetujui soalan itu atas pelbagai sebab, ingatan palsu hanyalah salah satu daripada mereka. Kesimpulannya, ada kemungkinan bahawa tiada ingatan palsu telah dicipta pada kanak-kanak dalam kajian ingatan implan".