Jelaskan Tarékah dari Adat ngariksa nu kakandungan dalam bahasa sunda

mekelan nu kakandungan ku barang-barang anu dipikayakin miboga kakuatan panyinglar atawa jimat

merhatikeun tur ngajaga supaya nu kakandungan teu ngalanggar pantrangan karuhun.

Pikeun nu mimiti mah, kolotna nu sok merhatikeun téh. Béda jeung nu geus dua atawa tilu kali babaran biasana ku sorangan. Ieu hal dumasar pangalaman, biasana ari anu kakara pisan kakandungan mah sok loba kasieun, hariwangeun pisan ningali budakna anu léléngkah halu kénéh dina hal ngarorok orok.

Ti awal waktu kakandungan nepi ka umur dua bulan biasa disebut ngandeg atawa nyiram. Sanggeus umur kandungan tilu bulan diayakeun salametan tilu bulanan. Reréana jalma salametan tilu bulanana cukup ku ngabubur beureum ngabubur bodas nu mangrupa inti atawa sarat nu kudu aya dina salametan adat kabiasaan karuhun. Salian ti ngabubur beureum ngabubur bodas téh jalma nu pangabogana leuwih mah biasana sok dibarengan ku tumpeng.

Sarengséna salametan tilu bulanana, diayakeun deui salametan dina mangsa umur kandungan 5, 7, jeung 9 bulan. Pokona kudu ngayakeun unggal itungan ganjil. Dina salametan kadua kalina diayakeun hajat bangsal. Bangsal anu diwadahan ku bokor sarta di luhurna ditutupan ku daun waluh. Maksud dina kecap bangsal sacara metonomis sarua kecap bengsal (sial). Sedengkeun kecap waluh sacara metonomis ngaharib-harib kana kecap waluya. Jadi maksud utama ayana hajat bangsal téh nyaéta ngaleungitkeun sagala karerepet sarta diganti ku kawaluyaan.

Salametan anu katilu kalina diayakeun dina waktu kakandungan 7 bulan nu mangrupa salametan panggedéna di antara 4 salametan. Ieu salametan pada nyarebut tingkeban atawa babarit (Ciamis), babarit (Majalengka). Saprak tingkeban urusan ngajaga nu kakandungan téh jadi tanggung jawab paraji. Tingkeban téh mangrupa salametan nu kakandungan nu pangceuyahna di antara upacara-upacara séjénna, ditilik tina lobana prosés upacara jeung réana sarat anu kudu dicumponan.

Waktu umur kandungan 9 bulan diayakeun salametan anu kaopat kalina. Ieu salametan téh disebut lolos jeung sidekah lampu. Lolos (dahareun nu dijieun tina tipung béas digulaan maké santen tur dibungkus ku daun cau) nyaéta ngandung maksud supaya dina waktu ngalahirkeun, orok bisa kaluar kalayan lancar jeung salamet, sedengkeun lampu miboga maksud supaya orok nu dilahirkeun miboga haté nu caang.  Lampu nu dipaké biasana cempor.

Paraji mimiti méré  pituduh ka kulawarga nu kakandungan pikeun tatahar nyiapkeun rupa-rupa ramuan sisikian, akar-akaran, dangdaunan, jeung beubeutian nu tangtu. Biasana umur kandungan salapan bulan téh sok disebut bulan alaeun. Béda deui mun umur kandungan teu normal (leuwih ti salapan bulan biasana sok pada nyebut reuneuh mundingeun).