Jelaskan Ikatan antara suami isteri dari Sepuluh Hukum dalam teologi Katolik dalam bahasa melayu

Menurut ajaran Gereja, ikatan suami isteri dimaksudkan untuk membentuk dua tujuan perkahwinan yang tidak terputus: penyatuan suami dan isteri dan kesinambungan hidup [penerusanan generasi keluarga].  Aspek unitif melibatkan pemberian kewujudan setiap orang sebagai pasangan suami isteri supaya "mereka bukan lagi dua, tetapi satu."  Sakramen perkahwinan dilihat sebagai meterai perkenan Tuhan yang mengikat pasangan suami isteri. Ajaran gereja tentang keadaan perkahwinan memerlukan penerimaan pasangan terhadap kegagalan dan kesalahan masing-masing, dan pengiktirafan bahawa "panggilan untuk kekudusan dalam perkahwinan" adalah satu yang memerlukan proses pertumbuhan rohani dan penukaran yang boleh bertahan sepanjang hayat.

Kesuburan dalam perkahwinan, keseronokan seksual, kawalan kelahiran

Kedudukan Gereja mengenai aktiviti seksual boleh disimpulkan dalam kata-kata ini: "aktiviti seksual hanya dimiliki dalam perkahwinan sebagai ekspresi kesatuan dan penyerahan total [kepada Tuhan], dan sentiasa terbuka kepada kemungkinan kehidupan baru." Perbuatan seksual dalam perkahwinan dilihat sebagai "mulia dan terhormat" dan bertujuan untuk dinikmati dengan "kegembiraan dan kesyukuran."  Seksualiti adalah resmi untuk perkahwinan: "Secara fitrahnya, cinta dalam perkahwinan menuntut kesetiaan yang tidak boleh dilanggar antara suami dan isteri. Ini adalah akibat daripada penyerahan mereka antara satu sama lain. Cinta adalah muktamad, bukan susunan 'sehingga diberitahu kelak.'  "Persatuan intim perkahwinan, sebagai hadiah timbal balik antara dua orang [yang dipersatukan oleh Allah], dan kebaikan anak-anak, menuntut kesetiaan total suami dan isteri dan mengandaikan kesatuan yang tidak dapat dipisahkan di antara mereka." ( Gaudium et spes 48 1)  .

Kawalan kelahiran atau kontraseptif tiruan wujud sebelum adanya agama Kristian; Gereja Katolik telah mengutuk kaedah ini sepanjang sejarah kegerejaanya.  Sebagai tindak balas kepada Gereja England menerima amalan kontraseptif buatan pada tahun 1930, Gereja Katolik mengeluarkan ensiklik paus Casti connubii pada 31 Disember 1930. Ensiklik paus Humanae vitae 1968 adalah penegasan semula pandangan tradisional Gereja Katolik tentang perkahwinan dan hubungan suami isteri, dan mengandungi kritikan lanjut terhadap kawalan kelahiran buatan.

Gereja memandang keluarga besar sebagai tanda berkat daripada Tuhan. "Menurut intipatinya, institusi perkahwinan dan hubungan suami isteri adalah bertujuan untuk kelahiran zuriat [penerus keturunan] dan pendidikan mereka dan di dalamnya terdapat mahkota kemuliaan." ( Gaudium et spes 48 1.50) Anak-anak adalah anugerah terhebat dalam perkahwinan dan amat bernilai untuk kebaikan ibu bapa mereka sendiri. (...) cinta sejati suami dan isteri sebagai orang tua dan seluruh struktur kehidupan keluarga yang terhasil daripadanya, tanpa menjejaskan tujuan perkahwinan yang lain, diarahkan untuk menggalakkan pasangan suami isteri untuk bekerjasama dengan berani dengan cinta Pencipta dan Juruselamat. yang melaluinya akan menambah dan memperkayakan keluarga-Nya dari hari ke hari. ( Gaudium et spes 50 1)"

Gereja mengiktiraf bahawa ibu bapa yang bertanggungjawab kadangkala memerlukan jarak yang munasabah atau kawalan kelahiran dan memandang perancangan keluarga semulajadi sebagai boleh diterima secara moral, tetapi Gereja menolak semua kaedah kontrasepsi  Gereja menolak semua bentuk persenyawaan dan inseminasi buatan kerana teknik ini memisahkan perbuatan seksual daripada proses mencipta anak. Katekismus menyatakan, "Anak-anak bukanlah sesuatu yang boleh dituntut oleh siapa pun, tetapi hadiah" ... 'hadiah besar dalam perkahwinan. '

Ramai penganut Katolik ataupun bukan Katolik Barat menyatakan ketidaksetujuan terhadap sokongan Gereja terhadap perancangan keluarga semula jadi, dan berpendapat bahawa ini menyumbang kepada kepadatan penduduk yang tinggi dan kemiskinan isi rumah [Keluarga].   Keengganan Gereja untuk menggunakan kondom telah dikritik secara meluas, terutamanya berkenaan dengan negara-negara di mana kejadian AIDS dan HIV telah mencapai tahap wabak [Epidemik]. Dalam pembelaan mereka, umat Katolik memetik negara seperti Kenya dan Uganda di mana perubahan tingkah laku digalakkan—bukannya penggunaan kondom—dan di mana kemajuan yang lebih baik telah dicapai dalam mengawal penyakit itu berbanding di negara yang menggalakkan penggunaan kondom sahaja.