Jabarkan Sumber undang-undang sekunder dari Hak ekonomi, sosial dan budaya dalam bahasa melayu

Pelbagai sumber undang-undang sekunder wujud mengenai hak ekonomi, sosial dan budaya yang memberikan panduan tentang definisi normatif mereka. Sumber perundangan sekunder yang penting ialah Jawatankuasa Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya yang menyelia pelaksanaan Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya (ICESCR). Jawatankuasa telah menjadi pusat dalam membangunkan definisi normatif hak ekonomi, sosial dan budaya utama, mentafsir peranan Negara Pihak kepada ICESCR, dan memantau perlindungan dan pelanggaran hak ICESCR. Jawatankuasa mengeluarkan kenyataan panduan dalam bentuk ulasan umum, dan badan perjanjian hak asasi manusia lain juga boleh mengeluarkan ulasan yang berkaitan dengan hak ekonomi, sosial dan budaya.

Sumber undang-undang sekunder lain yang penting mengenai hak ekonomi, sosial dan budaya ialah Prinsip Limburg mengenai Pelaksanaan Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya 1987 dan Garis Panduan Maastricht mengenai Pelanggaran Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya 1997. Prinsip Limburg telah digunakan secara meluas dalam sistem perundangan negara sebagai alat tafsiran untuk mewujudkan pelanggaran hak ekonomi, sosial dan budaya. Garis Panduan Maastricht membina Prinsip Limburg dan mengenal pasti implikasi undang-undang tindakan dan peninggalan yang merupakan pelanggaran hak ekonomi, sosial dan budaya.  Pelbagai Pelapor Khas Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu telah mempengaruhi perkembangan normatif hak ekonomi, sosial dan budaya. Dilantik oleh Suruhanjaya Hak Asasi Manusia dan sub-komisennya, pelapor utama termasuk Pelapor Khas Mengenai Perwujudan Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya, Pelapor Khas Hak Mendapatkan Perumahan yang Mencukupi, Pelapor Khas Hak Mendapat Pendidikan, dan Pelapor Khas Mengenai Keganasan Terhadap Wanita.