Tolong jelaskan mengenai Penetapan kimia dari Penetapan histologi dalam bahasa melayu

Dalam kedua-dua proses penetapan rendaman dan perfusi, bahan fiksatif kimia digunakan untuk mengekalkan struktur dalam keadaan (dari segi sifat kimia dan struktur) sedekat mungkin dengan tisu hidup. Hal ini memerlukan fiksatif kimia.

Fiksatif penghubung silang – aldehid

Fiksatif penghubung silang bertindak dengan mencipta ikatan kimia kovalen antara protein pada tisu. Hal ini menambat protein larut pada sitoskeleton, dan memberikan ketegaran tambahan pada tisu. Pemeliharaan struktur sitoskeleton sementara atau halus seperti pengecutan semasa gelombang pembezaan embrio boleh dilakukan terbaik menggunakan kaedah prarawatan menggunakan gelombang mikro sebelum penambahan fiksatif penghubung silang.

Fiksatif yang paling biasa digunakan dalam histologi ialah formaldehid. Ia biasanya digunakan sebagai 10% formalin tertimbal neutral (NBF), iaitu lebih kurang 3.7%–4.0% formaldehid dalam penimbal fosfat, pH 7. Memandangkan formaldehid ialah gas pada suhu bilik, formalin–gas formaldehid terlarut dalam air (~37% w/v) – digunakan semasa membuat fiksatif tersebut. Formaldehid membetulkan tisu dengan menghubungkan silang protein, terutamanya sisa-sisa asid amino asas lisin. Kesannya boleh diterbalikkan dengan air berlebihan dan ia mengelakkan pigmentasi formalin. Paraformaldehid juga biasa digunakan dan akan menyahpolimer semula menjadi formalin apabila dipanaskan, juga menjadikannya fiksatif yang berkesan. Faedah lain penggunaan paraformaldehid termasuklah penyimpanan jangka panjang dan penembusan tisu yang baik. Ia amat baik untuk teknik imunohistokimia. Wap formaldehid juga boleh digunakan sebagai fiksatif untuk calitan sel.

Satu lagi aldehid yang popular untuk penetapan ialah glutaraldehid. Ia beroperasi sama seperti formaldehid, menyebabkan pencanggaan protein heliks-α. Walau bagaimanapun glutaraldehid adalah molekul yang lebih besar berbanding formaldehid, maka meresap ke dalam membran lebih perlahan. Akibatnya, penetapan glutaraldehid pada sampel tisu yang lebih tebal boleh menjadi sukar; tetapi masalah ini boleh diatasi dengan mengurangkan saiz sampel tisu. Salah satu kelebihan penetapan glutaraldehid ialah ia mungkin menawarkan produk penetapan yang lebih tegar atau berhubung kait dengan lebih ketat, kerana panjangnya yang lebih besar dan dua kumpulan aldehid membolehkannya 'merapat' dan menghubungkan pasangan molekul protein yang lebih jauh. Glutaraldehid boleh menyebabkan perubahan yang cepat dan tidak dapat dipulihkan, sangat sesuai untuk teknik mikroskop elektron, berfungsi dengan baik pada 4 °C, dan memberikan perincian keseluruhan sitoplasma dan nukleus yang terbaik. Walau bagaimanapun, ia tidak sesuai untuk pewarnaan imunohistokimia.

Sesetengah protokol penetapan memerlukan gabungan formaldehid dan glutaraldehid supaya kekuatan masing-masing saling melengkapi.

Fiksatif penghubung silang ini, terutamanya formaldehid, cenderung untuk mengekalkan struktur sekunder protein dan juga boleh mengekalkan kebanyakan struktur tertier.