Coba jelasin HUBUNGAN ANTARABANGSA dari Politik ketenteraan dalam bahasa melayu dong

Pelbagai perspektif wujud berkaitan amalan dasar ketenteraan menentang kedaulatan. Dalam arena antarabangsa, negara mesti mengutamakan kepentingan nasional mereka. Realpolitik mungkin wajar jika ia melibatkan kepentingan negara yang lebih besar atau menghalang ancaman besar kepada negara. Perspektif ini mengiktiraf dinamik kuasa dalam hubungan antarabangsa dan menekankan peranan kekuatan ketenteraan dalam memastikan objektif negara. Sebaliknya, rangka kerja perundangan antarabangsa yang dipatuhi oleh Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menjunjung prinsip kedaulatan negara. Piagam PBB menekankan tiada campur tangan dalam hal ehwal dalaman negara anggota dan menetapkan had penggunaan kekerasan. Hal ini selari dengan prinsip undang-undang iaitu Par in Parem Non-Habet Imperium iaitu tiada negara boleh menjalankan bidang kuasa ke atas kedaulatan asing. Campur tangan tentera secara amnya dianggap sebagai pengecualian dan dibenarkan dalam keadaan terhad seperti mempertahankan diri, campur tangan kemanusiaan atau langkah keselamatan kolektif. Perspektif ini memberi penekanan yang lebih besar untuk menghormati kedaulatan negara dan menegakkan prinsip undang-undang antarabangsa. Terdapat lima prinsip undang-undang yang berkaitan dengan hubungan antarabangsa yang sejajar dengan perspektif realpolitik :

Prinsip Kedaulatan Negara adalah prinsip asas undang-undang antarabangsa yang menegaskan kesaksamaan dan kemerdekaan negara. Ia mengiktiraf bahawa negara mempunyai hak untuk mentadbir wilayah mereka dan menentukan dasar dalam dan luar negara mereka sendiri. Bukti yang menyokong prinsip ini boleh didapati dalam Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, yang menekankan kedaulatan negara anggota dan hak mereka untuk tidak campur tangan dalam hal ehwal dalaman.

Prinsip Bela Diri menyatakan hak untuk melindungi diri mereka daripada serangan bersenjata. Ia membolehkan penggunaan daya yang diperlukan untuk menangkis dan mencegah pencerobohan. Prinsip ini dicerminkan dalam Perkara 51 Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu yang mengiktiraf hak asasi negara untuk mempertahankan diri. Contoh prinsip mempertahankan diri dalam realpolitik boleh dilihat dalam dasar ketenteraan pelbagai negara di mana mereka mengutamakan keselamatan negara dan mengambil tindakan untuk mempertahankan diri daripada ancaman yang dirasakan.

Prinsip Imbangan Kuasa mencadangkan bahawa negara-negara harus berusaha untuk mengekalkan keseimbangan antara mereka sendiri untuk mengelakkan mana-mana negeri daripada menjadi dominan. Prinsip ini mengiktiraf kebimbangan realpolitik terhadap pengagihan kuasa dan kelebihan strategik di kalangan negeri. Bukti yang menyokong prinsip ini boleh diperhatikan dari segi sejarah seperti pembentukan pakatan dan gabungan semasa persaingan geopolitik untuk mengimbangi pengaruh negara atau blok yang dominan.

Prinsip Pragmatisme menekankan pendekatan praktikal dan realistik terhadap hubungan antarabangsa dan memfokuskan kepada usaha mengejar kepentingan negara berdasarkan pengiraan strategik. Prinsip ini mencadangkan bahawa negara harus mengutamakan kepentingan mereka sendiri apabila terlibat dengan negara lain. Bukti yang menyokong prinsip ini boleh didapati dalam tindakan negara yang membuat keputusan berdasarkan pertimbangan strategik seperti membentuk pakatan atau meneruskan kerjasama ekonomi dan ketenteraan untuk memajukan kepentingan mereka.

Prinsip Tidak Campur Tangan menegaskan bahawa negara harus menahan diri daripada campur tangan dalam hal ehwal dalaman negeri lain. Walaupun prinsip ini sering dikaitkan dengan penghormatan terhadap kedaulatan negara dalam konteks realpolitik, ia boleh dilihat sebagai mengiktiraf had campur tangan dan mengutamakan kepentingan negara. Bukti yang menyokong prinsip ini boleh didapati dalam amalan diplomatik, norma antarabangsa dan Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu yang menekankan kepentingan tidak campur tangan dan hak negara untuk mentadbir hal ehwal dalaman mereka sendiri.