Jabarkan Tindak balas kebangsaan berkesan dari Buli di sekolah dalam bahasa melayu

Berdasarkan kajian kes UNESCO terhadap enam negara yang telah berjaya mengurangkan keganasan dan buli sekolah (Eswatini, Itali, Jamaica, Lubnan, Republik Korea dan Uruguay) serta dua negara yang telah mengekalkan tahap rendah dari semasa ke semasa (Belanda dan Sweden), terdapat beberapa faktor yang menyumbang kepada tindak balas negara yang berkesan.

Faktor-faktor yang menyumbang kepada tindak balas nasional yang berkesan termasuk:

Kepimpinan politik dan komitmen peringkat tinggi, bersama dengan rangka kerja perundangan dan dasar yang teguh yang menangani keganasan terhadap kanak-kanak dan keganasan sekolah serta buli. Banyak negara yang berjaya juga mempunyai penekanan dalam dasar negara yang menggalakkan persekitaran pembelajaran yang selamat, iklim sekolah dan bilik darjah yang positif, dan komitmen yang kuat terhadap hak dan pemerkasaan kanak-kanak.

Kerjasama dan perkongsian. Di peringkat kebangsaan, ini termasuk perkongsian antara sektor pendidikan dan kementerian sektor lain, organisasi masyarakat sivil, institusi akademik, persatuan profesional dan media. Di peringkat sekolah, ia termasuk perkongsian yang melibatkan semua pihak berkepentingan dalam komuniti sekolah, termasuk guru besar, guru, kakitangan lain, ibu bapa dan pelajar, pihak berkuasa tempatan, dan profesional dalam sektor lain. Lebih khusus lagi, penglibatan semua pelajar, termasuk orang luar, dan penggunaan pendekatan rakan sebaya, telah menjadi faktor utama di negara-negara yang paling banyak mencapai kemajuan.

Pendekatan berasaskan bukti, dimaklumkan oleh data yang tepat dan komprehensif serta penilaian sistematik terhadap keberkesanan program sedia ada. Sistem yang berkesan untuk pelaporan rutin dan pemantauan keganasan sekolah dan buli dan penilaian ketat terhadap kesan program dan intervensi adalah kritikal. Program pencegahan buli yang sampai kepada ibu bapa melalui latihan dan bahan yang dihantar ke rumah, serta senario main peranan yang boleh dilalui oleh pelajar, telah didapati sebagai komponen yang relevan untuk mengurangkan tingkah laku bermasalah menurut penyelidikan daripada David Finkelhor dan rakan sekerja dari Pusat Jenayah Terhadap Kanak-Kanak Universiti New Hampshire.

Latihan dan sokongan bagi guru dan penjagaan dan sokongan untuk pelajar yang terjejas. Latihan di negara-negara yang berjaya telah menumpukan pada membangunkan kemahiran untuk mencegah dan bertindak balas terhadap keganasan dan buli sekolah dan menggunakan pendekatan positif untuk pengurusan bilik darjah.

Kajian kes juga mengenal pasti beberapa faktor yang boleh mengehadkan keberkesanan dan kesan tindak balas negara. Ini termasuk kekurangan data mengenai aspek khusus keganasan dan buli sekolah dan subkumpulan pelajar yang paling terdedah, liputan intervensi yang rendah, kekurangan pemantauan sistematik keganasan dan buli sekolah, dan penilaian terhadap kesan program.