Jabarkan teu maéhan mahluk hirup; dari Kabupatén Kuningan dalam bahasa sunda

teu dahar lain dina waktuna;

teu nongton, jogéd, nembang, jeung maénkeun musik;

teu saré dina tempat anu empuk;

teu narima emas jeung perak

Seuweukarma jadi raja nepi ka umur nu pangluhurna. Tuluy timbul persaingan Seuweukarma jeung Sanjaya nu nyekel kakuasaan di daérah karajaan Galuh beulah wétan.

Saenggeus Sanjaya maréntah ngawasa Kuningan salila 9 taun, anjeunna digantikeun ku anakna nu ngarana Rahiang Tamperan. Rahiang Tamperan boga dua anak, nyaéta Sang Manarah jeung Rahiang Banga. Dua anak raja ieu sanggeus dewasa saling merebutkeun kakuasaan kolotna. Ahirna karajaan di bagi dua, Sang Manarah jadi raja di beulah wetan, sedengkeun Rahiang Banga ngawasa Kuningan baheula nu di kawasa k Rahiang Tangkuku.

Saengges Rahiang Banga, Kuningan dina tanggal 22 Juli 175 Masehi jadi puseur pamaréntahan karajaan Sunda di bawah kakuasaan Rakean Darma Siksa, anak kaduawelas ti Rahiang Banga.  Saengges bertahta salila 12 taun di Sanggalah Kuningan, karaton dipindahkeun ku Rakéan Darma Siksa ka Pakuan Pajajaran. Anjeunna nyekel tahta salila 110 taun.

Saterusna Kuningan kaasup kana bagian Karajaan Pajajaran nu ngaranna diganti jadi Kajéné nu aya di bawah kakawasaan Aria Kamuning. Kajéné hartina konéng atawa emas. Ngaran Kuningan dicokot tina ngaran ajian Dangiang Kuning. Ditilik tina makna salaku lambang, ngaran Kuningan hartina ,’koneng anu agung’ nu dipikahormat jeung dimulyakeun. Ngaran Kuningan geus dipaké ti tanggal 11 April 732 M nepi ka pamaréntahan Kuningan di bawah Aria Kamuning anu gelarna Pangeran Aria Kamuning. Ngaran Kuningan salaku ngaran daérah saenyana geus digunakeun dina mangsa mimiti sumebarna agama Islam di daerah Kuningan.