Jelaskan Ketepatan dari Bahasa purba dalam bahasa melayu

Tiada kriteria objektif untuk penilaian sistem-sistem rekonstruksi yang berbeza sehingga menghasilkan bahasa-bahasa purba yang berbeza. Ramai penyelidik yang berkaitan dengan rekonstruksi linguistik bersetuju bahawa kaedah perbandingan tradisional adalah "usaha berdasarkan intuitif."

Sifat berat sebelah penyelidik-penyelidik mengenai pengetahuan tanpa sedar yang terkumpul juga boleh membawa kepada andaian yang salah dan generalisasi yang keterlaluan. Kortlandt (1993) menunjukkan beberapa contoh di mana andaian umum berkenaan "sifat bahasa" menghalang penyelidikan dalam linguistik sejarah. Ahli bahasa membuat pertimbangan sendiri mereka tentang bagaimana mereka menentu "kesemulajadian" perubahan sesuatu bahasa, dan"Akibatnya, rekonstruksi kita ada cenderung untuk mempunyai sifat berat sebelah yang kuat terhadap purata jenis bahasa-bahasa yang diketahui oleh penyiasat tersebut."Penyiasat bahasa sebegini mendapati diri mereka terperangkap dalam kerangka rujukan linguistik mereka sendiri.

Kemunculan model gelombang menimbulkan isu-isu baru dalam domain rekonstruksi linguistik, menyebabkan penilaian semula sistem-sistem rekonstruksi terdahulu dan menafikan bahasa purba daripada "ciri-ciri keseragamannya"nya. Ini terbukti dalam keraguan Karl Brugmann bahawa sistem-sistem rekonstruksi boleh mencerminkan realiti linguistik. Ferdinand de Saussure juga akan menyatakan pendapat yang lebih pasti, menolak sepenuhnya penentuan positif nilai-nilai suara sistem-sistem rekonstruksi tersebut.

Secara amnya, isu sifat bahasa purba masih belum dapat diselesaikan, dengan ahli-ahli linguistik umumnya mengambil pendekatan realis atau abstrak. Termasuk jugalah bahasa-bahasa purba yang telah dikaji secara meluas, seperti bahasa Indo-Eropah Purba, telah mendapat kritikan kerana menonjol secara tipologi berkenaan inventori fonemik yang direkonstruksi. Alternatif-alternatif seperti teori glottalik, walaupun mewakili sistem tipologi yang kurang jarang, tetapi tidak mendapat penerimaan yang lebih meluas, malah sesetengah penyelidik mencadangkan penggunaan indeks untuk mewakili siri bunyi-bunyi plosif yang dipertikaikan. Pada hujung spektrum yang lain, Pulgram (1959:424) mencadangkan bahawa rekosntruksi bahasa Indo-Eropah Purba hanyalah "satu set formula yang direkonstruksi" dan "tidak mewakili sebarang realiti". Dalam nada yang sama, Julius Pokorny dalam kajiannya yang berkaitan topik Indo-Eropah, mendakwa bahawa istilah linguistik bahasa Indo-Eropah induk hanyalah bentuk abstrak semata-mata, yang tidak wujud dalam realiti dan harus difahami sebagai terdiri daripada dialek-dialek yang mungkin boleh ditarikhkan ke zaman paleolitik apabila dialek-dialek tersebut membentuk struktur linguistik kumpulan bahasa Indo-Eropah.  Pada pandangannya, bahasa-bahasa Indo-Eropah adalah semata-mata sistem isoglos yang mengikat dialek-dialek yang dioperasi oleh pelbagai suku kaum, dari mana bahasa-bahasa Indo-Eropah yang ditentusahkan muncul.

Ketidaktentusahan bahasa-bahasa purba itulah  bukti jelas terhadap perkara itu. Seperti yang  jelaskan:

"Falasi pertama ialah kaedah perbandingan adalah 'saintifik' dan boleh menawarkan ramalan."