Jelaskan Latar belakang dari Pengepungan Szigetvár dalam bahasa melayu

Pada tempoh 1550-an, John Sigismund Zápolya kekal memegang takhta Raja Hungary yang tidak megah. Namun, beliau kemudian hanya menjadi pemerintah Transylvania kerana tuannya, Sultan Sulaiman menumpukan perhatian ke timur Eropah dan Malta. Sejak kematian ibunya pada tahun 1559 sehingga pertempuran yang tercetus pada 1566, John memerintah kerajaannya dalam keadaan aman walaupun beliau terpaksa berdepan dengan beberapa siri pemberontakan yang dilancarkan oleh golongan bangsawan Hungary lama. Pada tahun 1561, Melchior Balassa yang kaya telah berpaling tadah kepada Maharaja Ferdinand sekali gus meletakkan wilayah-wilayah Hungary di luar Transylvania dan pashalik Uthmaniyah secara langsung di bawah pengaruhnya. Tanpa bantuan Uthmaniyah, usaha John untuk membawa Balassa pulang kepada pangkuannya membawa kepada konflik di Hadad pada tahun 1562. Masalah ketegangan etnik di Hungary juga telah menyaksikan pemberontakan yang berlarutan manakala penukaran agama John kepada Protestan telah menyebabkan perpecahan di dalam istana serta di Hungary sebagai sebuah kerajaan Katolik yang sejati.

Semasa negeri naungannya bergelut dengan krisis dalaman, Sultan Sulaiman yang telah berusia menghimpunkan tenteranya pada tahun 1566 dengan berhasrat untuk menyerang kubu Eger sekali lagi. Beliau berharap dapat menawan kubu itu sebelum terus mara ke Vienna. Namun, Sulaiman kini semakin lemah untuk memimpin tenteranya lalu tampuk kepimpinan tersebut diserahkan kepada Wazir Sokollu Mehmed Pasha. Sementara itu, tentera tempatan Balkan dipimpin oleh saudaranya yang juga seorang penguasa Bosnia, Mustafa. Kemaraan angkatan tentera yang besar ini agak perlahan selepas mereka bertolak dari Constantinople. Setelah bertolak pada 1 Mei, Sulaiman dan Sokollu Mehmed Pasha mengambil masa selama 49 hari untuk sampai ke Belgrade. Di sana, Sulaiman bertemu dengan John Zapolya dan beliau berjanji untuk memastikan seluruh wilayah Hungary dapat diperintah dan dinaungi oleh John. Pada masa ini, Mustafa telah menguasai dua buah kota iaitu Dvor na Uni dan Krupa apabila beliau berhadapan dengan sedikit penentangan daripada Habsburg.

Semasa Sultan Sulaiman dan wazirnya berarak menuju ke Eger, sekumpulan pasukan Habsburg yang kebanyakannya terdiri daripada etnik Croatia telah bertembung dan menyerang salah satu pasukan tentera Sulaiman di Siklós di selatan sekali gus menghalakan tentera Uthmaniyah itu keluar dari Greece. Tentera Hungary-Croatia telah dipimpin oleh Nikola Šubić Zrinski yang merupakan seorang jeneral terlibat dalam Pengepungan Vienna semasa beberapa dekad lampau. Setelah meraih kejayaan di Siklós, beliau telah membunuh komander Uthmaniyah, Sanjak-bey Mohammed. Hal ini telah menaikkan kemarahan sultan oleh kerana Mohammed merupakan antara komander kegemarannya. Kematian Mohamed ditambah lagi dengan ancaman Zrinski dari selatan Hungary menyebabkan tentera Uthmaniyah bertindak menyingkirkan Zrinski dari kubunya di Szigetvár yang terletak berhampiran Pécs.

Kubu Szigetvár tidak mendatangkan keuntungan besar. Oleh sebab ia pernah menggagalkan kemaraan Uthmaniyah dalam banyak peperangan sebelum ini, kubu ini mempunyai sedikit nilai strategik untuk kempen Sultan Sulaiman pada kali ini terutamanya semasa tentera Habsburg berkumpul di Vienna. Bahkan sebelum sultan tiba di Szigetvár, perubahan haluannya ke sana telah merugikan Uthmaniyah apabila beberapa buah kota di utara Hungary telah ditawan oleh Austria. Dengan memimpin tentera hampir seramai 100,000 orang berhadapan dengan 3,000 tentera di Szigetvár, Sulaiman mengharapkan ia merupakan satu pengepungan yang singkat. Mustafa berkhidmat sebagai jeneral dan utusan yang direkodkan positif baik dari pihak Uthmaniyah dan Habsburg. Sementara itu, seorang penguasa Szolnok yang bernama Şesuvar turut sama berarak dengan sultan dan beliau merupakan orang bukan pilihan sultan. Şesuvar dilihat sebagai seorang yang keji dalam kalangan masyarakat Hungary kerana memerintah dengan kejam manakala dari mata orang Austria pula sebagai seorang penjarah. Di samping itu, beliau juga seorang yang mementingkan diri sendiri serta tidak mempedulikan arahan dan persetujuan daripada sultan menurut tanggapan rakan elitnya dalam tentera Uthmaniyah. Walau apa jua sekalipun, beliau tetap dapat memimpin tenteranya yang mencurahkan kesetiaan tidak berbelah bahagi kepadanya dan ia bakal dibuktikan dalam pengepungan akan datang.