Jelaskan Sajarah dari Pakarang nuklir dalam bahasa sunda

Pakarang nuklir munggaran dijieun di AS, ku kelompok internasional kaasup élmuwan-élmuwan ti Éropah  tengah kalawan dibantu ku Inggris jeung Kanada, dina mangsa Perang Dunya II salaku bagian tina Proyék Manhattan nu dirusiahkeun. Najan tadina mah dijieunna téh alatan sieun kapiheulaan ku Nazi Jérman, tapi tungtungna dipaké pikeun ngabom dua kota Jepang: Hirosima jeung Nagasaki bulan Agustus 1945. Uni Soviet ngembangkeun jeung nguji pakarang nuklir nu munggaran taun 1949, nu pangaweruhna mangrupa hasil telik sandina di AS. Boh AS jeung USSR lajeng ngembangkeun pakarang nu ditanagaan ku fusi nuklir (bom hidrogén) taun 1950-an. Ku kapanggihna téhnologi rokét taun 1960-an, pakarang nuklir téh jadi bisa dikirimkeun ka mana waé.

Pakarang nuklir geus jadi lambang kakuatan militér jeung nasional, sedengkeun uji nuklirna mindeng dipaké pikeun nguji rancangan anyar sakaligus ancaman pulitik. Nagara séjén nu ogé ngembangkeun pakarang nuklir, di antarana Inggris, Prancis, jeung Cina. Lima nagara nuklir ieu sapuk pikeun ngawates sumebarna Proliferasi Nuklir ka nagara-nagara séjén, najan sigana mah geus aya sababaraha nagara nu kiwari geus boga kakuatan nuklir (India, Afrika Kidul, Pakistan, jeung Israél). Dina pamungkas Perang Tiis awal 1990-an, Féderasi Rusia kawarisan pakarang ti USSR, nu salajengna, babarengan jeung AS, nyoba ngurangan cadanganana pikeun kapentingan kasalametan internasional. Najan Proliferasi Nuklir diteruskeun, Pakistan justru nguji coba pakarang nuklir munggaranana taun 1998, sedengkeun Koréa Kalér ngaku geus ngembangkeun éta pakarang taun 2004.

Taun kamari, 2005, aya kira 29.000 pakarang nuklir nu disimpen ku sahanteuna tujuh nagara, tapi lolobana mah (96%) aya di AS jeung Féderasi Rusia.