Jabarkan Kerja awal dari Memori palsu dalam bahasa melayu

Fenomena memori palsu pada mulanya disiasat oleh perintis psikologi Pierre Janet dan Sigmund Freud.

Freud terpesona dengan ingatan dan semua cara ia boleh difahami, digunakan dan dimanipulasi. Ada yang mendakwa bahawa kajiannya cukup berpengaruh dalam penyelidikan ingatan kontemporari, termasuk penyelidikan dalam bidang ingatan palsu. Pierre Janet adalah seorang pakar neurologi Perancis yang juga dikreditkan dengan sumbangan besar dalam penyelidikan ingatan. Janet menyumbang kepada ingatan palsu melalui ideanya mengenai penceraian dan mendapatkan semula ingatan melalui hipnosis.

Pada tahun 1974, Elizabeth Loftus dan John Palmer menjalankan kajian untuk menyiasat kesan bahasa terhadap perkembangan ingatan palsu. Eksperimen itu melibatkan dua kajian berasingan.

Dalam ujian pertama, 45 peserta secara rawak ditugaskan untuk menonton video kemalangan kereta yang berbeza, di mana video berasingan telah menunjukkan perlanggaran pada ,  dan . Selepas itu, peserta mengisi tinjauan. Tinjauan itu menanyakan soalan, "Mengenai berapa laju kereta itu pergi apabila mereka melanggar (smashed) satu sama lain?" Soalan itu selalu menanyakan perkara yang sama, kecuali kata kerja yang digunakan untuk menerangkan perlanggaran itu berbeza-beza. Daripada "melanggar" (smashed), kata kerja lain yang digunakan termasuk "berlanggar" (bumped), "terlanggar" (collided), "terkena" (hit) atau "tersentuh" (contacted). Peserta menganggarkan perlanggaran semua kelajuan kepada purata antara  kepada hanya di bawah . Jika kelajuan sebenar adalah faktor utama dalam anggaran, ia boleh diandaikan bahawa peserta akan mempunyai anggaran yang lebih rendah untuk perlanggaran kelajuan yang lebih rendah. Sebaliknya, perkataan yang digunakan untuk menggambarkan perlanggaran kelihatan lebih baik meramalkan anggaran dalam kelajuan berbanding kelajuan itu sendiri.

Percubaan kedua juga menunjukkan peserta video kemalangan kereta, tetapi frasa soal selidik susulan adalah kritikal dalam respons peserta. 150 peserta secara rawak diberikan tiga syarat. Mereka yang berada dalam keadaan pertama ditanya soalan yang sama seperti kajian pertama menggunakan kata kerja "melanggar" (smashed). Kumpulan kedua ditanya soalan yang sama seperti kajian pertama, menggantikan "melanggar" dengan "terkena" (hit). Kumpulan terakhir tidak ditanya tentang kelajuan kereta yang dirempuh. Para penyelidik kemudian bertanya kepada para peserta jika mereka telah melihat sebarang kaca pecah, mengetahui bahawa tiada kaca pecah dalam video itu. Jawapan kepada soalan ini telah menunjukkan bahawa perbezaan antara sama ada kaca pecah telah ditarik balik atau tidak banyak bergantung pada kata kerja yang digunakan. Jumlah peserta yang lebih besar dalam kumpulan "melanggar" (smashed) mengisytiharkan bahawa terdapat kaca pecah.

Dalam kajian ini, perkara pertama yang dibangkitkan dalam perbincangan ialah perkataan yang digunakan untuk mengutarakan soalan boleh banyak mempengaruhi respons yang diberikan. Kedua, kajian menunjukkan bahawa frasa soalan boleh memberikan jangkaan kepada butiran yang diabaikan sebelum ini, dan oleh itu, salah binaan pengingatan kembali memori kita. Petunjuk ini menyokong ingatan palsu sebagai fenomena sedia ada.

Replikasi dalam konteks yang berbeza (seperti permainan hoki dan bukannya kemalangan kereta) telah menunjukkan bahawa senario yang berbeza memerlukan kesan pembingkaian yang berbeza untuk menghasilkan kenangan yang berbeza.