Coba ceritain soal Ékologi dalam bahasa sunda

Ékologi mangrupa cabang élmu nu ngulik sebaran jeung ayana mahluk hirup, habitat, jeung interaksi antara maranéhna sarta lingkunganana — nu ngawengku boh unsur-unsur abiotik (teu hirup) saperti cuaca jeung géologi, jeung unsur biotik saperti spésiés. Istilah ieu diwanohkeun dina taun 1866 ku biolog Jérman Ernst Haeckel, nyokot tina basa Yunani oikos nu hartina "imah" jeung logos

Ékologi manusa mangrupa disiplin akademik nu patali tapi béda, ngulik kamanusaan, kagiatan spésiésna nu teratur, jeung lingkunganana; raket pisan hubunganana jeung ékologi biologis, sosiologi, ogé disiplin séjénna.

Di saluareun kontéks ilmiah, kecap ékologi mindeng dipaké salaku sinonim pikeun "lingkunganana", nyaéta reureujeunganana sakur organisme liar nu lolobanaana hirup dina tata sarta lingkungan aslina, kalawan saeutik pangaruh manusa; utamana nu patali jeung naon baé kapentingan manusa — ékonomis, médis, éstétis, hédonistik, séntiméntal, jsb... Harti ieu biasana dilarapkeun nalika urang nyebutkeun yén hiji barang/kagiatan mibanda ajén hadé atawa goréng pikeun "ékologi", jeung na ékologi politis.

Nu séjén bisa ngalarapkeun kecap ékologi lain dina maksud élmu, tapi salaku sistem filosofis atawa malah agamis, nu nunjukkeun hiji sawangan ngeunaan mayapada jeung ajén-inajén husus sarta ajén moral — misalna yén totalitas hirup mangrupa hiji sistem kohérén, nu meureun aya tujuanana; yén punahna spésiés luhur téh "goréng"; yén jalma sakuduna hirup harmonis jeung mahluk hirup séjénna; jeung yén alam kudu leupas tina pangaruh jalma. Ékologi dina jihat ieu sok ogé disebut énvirontalisme.