Jabarkan Dalam agama dari Mandala dalam bahasa melayu

Bentuk bulatan yang semakin memusat telah dijadikan penggambaran terhadap lingkungan pengaruh sesebuah kerajaan terhadap negara-negara sekeliling yang tidak ditentukan persempadanan mengikut bentuk muka bumi dan tetapi mengenai hubungan sesebuah kawasan itu dengan raja memerintah yang menjadi pusatnya. Pendapat ini mula dicetuskan dalam karangan Arthashastra oleh Kautilya yang ditulis antara abad-abad ke-4 dan ke-2 sebelum Masihi di mana ia menerangkan konsep kelompok negeri yang bersekutu atau memusuhi sesebuah politi raja dalam suatu lingkaran iaitu Rajamandala.

Kerajaan-kerajaan Bagan, Ayutthaya, Champa, Khmer, Srivijaya dan Majapahit boleh dikira mempunyai lingkaran berupa "mandala" yang tersendiri meriakkan pengaruh daripada pemerintahan raja-raja mereka yang merupakan pusat. Konsep ini turut dilanjutkan walaupun dengan meluasnya kedatangan Islam di Nusantara, misalnya pembentukan gabungan Negeri Sembilan abad ke-18 yang bertumpukan kepada Seri Menanti sebagai pusat yang diapit empat serambi dalam dan empat daerah luar.