Jabarkan Mahkamah Keadilan Antarabangsa dari Undang-Undang Adat Antarabangsa dalam bahasa melayu

Statut Mahkamah Keadilan Antarabangsa mengakui kewujudan undang-undang antarabangsa adat dalam Perkara 38(1)(b), yang dimasukkan ke dalam Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu oleh Perkara 92: "Mahkamah, yang fungsinya adalah untuk memutuskan mengikut undang-undang antarabangsa sedemikian. sebagai pertikaian yang dikemukakan kepadanya, hendaklah terpakai ... adat antarabangsa, sebagai bukti amalan umum yang diterima sebagai undang-undang."

Perkara 38(1) (b) Statut Mahkamah Keadilan Antarabangsa, telah mengiktiraf Adat Antarabangsa sebagai bukti amalan am yang diterima sebagai undang-undang. Oleh itu, amalan umum menunjukkan adat, dan bukan sebaliknya. Untuk membuktikan kewujudan peraturan adat, perlu ditunjukkan bahawa wujudnya 'amalan umum' yang menepati peraturan dan diterima sebagai undang-undang.

Undang-undang antarabangsa adat "terdiri daripada peraturan undang-undang yang diperoleh daripada kelakuan konsisten Negara bertindak atas kepercayaan bahawa undang-undang memerlukan mereka untuk bertindak demikian".  Ia berikutan bahawa undang-undang antarabangsa adat boleh dilihat dengan "pengulangan meluas oleh Negara-negara tindakan antarabangsa yang serupa dari masa ke masa (amalan negara); Perbuatan mesti berlaku di luar rasa tanggungjawab ( opinio juris ); Perbuatan mesti diambil oleh sejumlah besar Negara. dan tidak ditolak oleh sejumlah besar Negara."  Penanda undang-undang antarabangsa adat ialah konsensus di kalangan negara yang dipamerkan melalui kelakuan yang meluas dan rasa tanggungjawab yang boleh dilihat.

Dua elemen penting undang-undang antarabangsa adat ialah amalan negara dan opinio juris, seperti yang disahkan oleh Mahkamah Keadilan Antarabangsa dalam Kesahan Ancaman atau Penggunaan Senjata Nuklear .

Berkaitan dengan elemen psikologi iaitu opinio juris, Mahkamah Keadilan Antarabangsa selanjutnya berpendapat di Pelantar Benua Laut Utara, bahawa "bukan sahaja tindakan yang berkenaan harus menjadi amalan menyelesaikan, tetapi mereka juga mesti sedemikian, atau dijalankan dalam sedemikian, sebagai bukti kepercayaan bahawa amalan ini diwajibkan oleh kewujudan peraturan undang-undang yang memerlukannya . . . Oleh itu, negara-negara berkenaan mesti merasakan bahawa mereka mematuhi apa yang dianggap sebagai kewajipan undang-undang."  Mahkamah menekankan keperluan untuk membuktikan "rasa kewajipan undang-undang" sebagai berbeza daripada "perbuatan yang didorong oleh pertimbangan budi bahasa, kemudahan atau tradisi".  Ini kemudiannya disahkan di Nicaragua lwn. Amerika Syarikat .

Undang-undang adat antarabangsa dua hala lawan pelbagai hala

Pengiktirafan undang-undang adat yang berbeza boleh terdiri daripada pengiktirafan dua hala mudah undang-undang adat kepada pengiktirafan pelbagai hala di seluruh dunia. Adat serantau boleh menjadi undang-undang antarabangsa adat di wilayah masing-masing, tetapi tidak menjadi undang-undang antarabangsa adat untuk negara di luar wilayah. Kewujudan undang-undang adat dua hala telah diiktiraf oleh Mahkamah Keadilan Antarabangsa dalam kes Hak Melintasi Wilayah India antara Portugal dan India, di mana mahkamah mendapati "tiada sebab mengapa amalan berterusan lama antara kedua-dua negeri diterima oleh mereka sebagai mengawal selia mereka. hubungan tidak seharusnya menjadi asas hak dan kewajipan bersama antara kedua-dua negara".