Jelaskan Sejarah dari Tanah Perkuburan British, Lisbon dalam bahasa melayu

Sejak Reformasi, Protestan British yang tinggal di Lisbon telah merasakan keperluan untuk tanah perkuburan mereka sendiri. British Protestan dianggap sebagai sesat oleh Katolik Portugis dan kubur mereka, jika dilihat, akan dinodai. Sebelum Tanah Perkuburan ditubuhkan amalannya adalah untuk menanam mayat British di dalam kotak kayu, selalunya yang sebelum ini digunakan untuk pengimportan gula, di pantai ketika air surut, di tebing selatan Sungai Tagus atau, mungkin, di [ [Penyucian|tidak disucikan]] tanah di kawasan terpencil. Pada tahun 1654, dengan Portugal dalam proses mendapatkan semula kemerdekaannya daripada Sepanyol, satu perjanjian telah dirundingkan antara pemenang Perang Saudara Inggeris, Oliver Cromwell, dan [[John IV dari Portugal] |Raja João IV]]. Saudagar British berkempen dengan kerajaan mereka untuk tanah untuk mengebumikan mayat mereka untuk diterima di bawah perjanjian ini. Akibatnya, British telah berusaha untuk menghormati agama Portugal dan British di kawasan Lisbon dibenarkan mempunyai sebidang tanah untuk pengebumian.

Akibat penentangan daripada Jesuits dan Inkuisisi Portugis, tiada apa yang berlaku untuk mendirikan tanah perkuburan sehingga 1717, apabila British Konsul, W. Poyntz, dapat untuk melaporkan kepada London bahawa dia telah memperoleh pajakan kekal atas tanah yang sesuai di bawah sistem Emphyteusis. Saudagar yang membentuk apa yang dipanggil Kilang British telah datang untuk memainkan peranan penting dalam ekonomi Portugis dan kemudian berasa boleh mendesak supaya perjanjian itu dilaksanakan. Belanda di Lisbon memperoleh plot bersebelahan pada tahun 1723 dan kedua-dua kewarganegaraan bergabung untuk mengembangkan kawasan antara 1729 dan 1734. Batu nisan pertama ialah Francis La Roche, dari Februari 1724, walaupun catatan Kilang British mencadangkan pengebumian pada tahun 1721, tanpa menyatakan di mana ia berlaku. Nampaknya tanah perkuburan Belanda dan British dianggap sebagai satu tanah perkuburan. Tiada bukti hari ini bahawa Belanda telah dikebumikan di satu kawasan dan British di kawasan lain.

Pada masa ia ditubuhkan, Tanah Perkuburan berada jauh di luar kawasan binaan bandar, dikelilingi oleh ladang dan ladang anggur. Sebuah tembok dibina di sekelilingnya, dengan pintu masuk ke barat. Pokok-pokok, terutamanya cypress, ditanam, kerana Inkuisisi ingin "menyembunyikan kubur para bidaah dari mata orang beriman", dan plot itu dikenali sebagai "Perkuburan Cypresses". Laluan dari pintu masuk ke Gereja St George ke barat laut plot itu juga bersempadan dengan cemara. Banyak yang telah diterbangkan oleh taufan pada tahun 1941 tetapi beberapa pokok asal masih kekal. Walaupun kini dikelilingi oleh jalan raya dan bangunan, Tanah Perkuburan itu kekal berhutan dengan baik. Dokumen pajakan asal British telah hilang dalam gempa bumi Lisbon 1755 tetapi pajakan Belanda pertama masih ada. Tanah perkuburan itu sendiri, sebahagian besarnya tidak rosak akibat gempa bumi, walaupun terdapat bukti paras tanah dinaikkan di beberapa tempat. Menurut catatan yang ada, 68 orang British terbunuh akibat gempa itu walaupun tiada rujukan mengenai peristiwa itu dalam catatan Gereja atau pada mana-mana batu nisan.

Dari penubuhannya sehingga 1825, Tanah Perkuburan dan aktiviti kebajikan lain di kalangan British Lisbon dibiayai oleh levi ke atas import ke Portugal oleh pedagang British, yang dimungkinkan oleh Akta Sumbangan British 1721. Selepas 1825, Tanah Perkuburan dibiayai oleh derma, langganan. dan bayaran pengebumian. Pada tahun 1779-80 berlaku pertikaian antara British dan Belanda. British ingin mewujudkan pintu masuk yang berasingan di sebelah timur Tanah Perkuburan tetapi konsul Belanda, Daniel Gildemeester (1714-1793), telah mendirikan sebuah makam besar untuk anaknya Jan yang meninggal dunia pada usia 22 tahun pada 1778. Makam ini menghalang pintu masuk baru yang dirancang tetapi dia enggan mengalihkannya. Hubungan harmoni jelas akhirnya dipulihkan apabila Gildemeester dan Belanda membiayai separuh daripada kos gereja mayat Tanah Perkuburan, yang siap pada tahun 1794. Tulisan di atas pintu gereja itu merujuk kepada kerjasama antara British dan Belanda untuk tujuan ini.