Jelaskan Tindakan yang betul dari Jalan Mulia Berunsur Lapan dalam bahasa melayu

Perbuatan yang benar (samyak-karmānta / sammā-kammanta) adalah seperti ucapan yang benar, dinyatakan sebagai pantang tetapi dari segi tindakan tubuh. Dalam Kanun Pali, faktor laluan ini dinyatakan sebagai:

Dan apakah tindakan yang betul? Menjauhkan diri daripada membunuh, menahan diri daripada mencuri, menahan diri daripada melakukan penyelewengan seksual. Ini dipanggil tindakan yang betul.Larangan membunuh dalam ajaran kitab Buddha terpakai kepada kesemua makhluk hidup, kata Christopher Gowans, bukan hanya kepada manusia sahaja.  Bhikkhu Bodhi bersetuju, menjelaskan bahawa terjemahan kanun Pali yang lebih tepat adalah larangan untuk "mencabut nyawa mana-mana makhluk", yang termasuk manusia, haiwan, burung, serangga tetapi mengecualikan tumbuhan kerana mereka tidak dianggap makhluk. Selanjutnya, tambah Bodhi, ajaran ini merujuk kepada pembunuhan yang disengajakan, serta sebarang bentuk sengaja mencederakan atau menyeksa mana-mana makhluk. Nilai moral dalam teks Buddha awal ini, baik dalam konteks bahaya atau pembunuhan haiwan dan manusia, ialah serupa dengan ajaran ahimsa yang terdapat dalam teks khususnya Jainisme dan juga Hindu,   dan telah menjadi subjek. perdebatan penting dalam pelbagai tradisi Buddha.

Larangan mencuri dalam Kanun Pali adalah menahan diri daripada mengambil dengan sengaja apa yang tidak ditawarkan secara sukarela oleh orang yang mempunyai harta itu. Ini termasuk mengambil secara sembunyi-sembunyi, dengan kekerasan, dengan penipuan atau dengan tipu daya. Kedua-dua niat dan perbuatan itu penting, kerana ajaran ini didasarkan pada kesan ke atas karma seseorang.

Larangan ke atas salah laku seksual dalam Jalan Mulia berunsur Lapan merujuk kepada "tidak melakukan perbuatan seksual".  Kebajikan ini lebih umum dijelaskan dalam Cunda Kammaraputta Sutta, yang mengajar bahawa seseorang mesti menjauhkan diri daripada semua salah laku berahi, termasuk terlibat secara seksual dengan seseorang yang belum berkahwin (sesiapa yang dilindungi oleh ibu bapa atau oleh penjaga atau oleh adik-beradik), dan seseorang yang berkahwin (dilindungi oleh suami), dan seseorang yang bertunang dengan orang lain, dan banduan perempuan atau dengan dhamma .

Bagi monastik, menahan diri daripada salah laku berahi bermakna membujang yang ketat manakala bagi penganut Buddha awam ini ialah melarang perzinaan serta bentuk salah laku berahi yang lain.    Naskah Buddha kemudiannya menyatakan bahawa larangan ke atas kelakuan seksual bagi penganut Buddha awam termasuk sebarang penglibatan seksual dengan seseorang yang sudah berkahwin, seorang gadis atau wanita yang dilindungi oleh ibu bapa atau saudara-maranya, dan seseorang yang dilarang oleh konvensyen dhamma (seperti saudara mara, biarawati dan lain-lain).