Jelaskan Pembaharuan dari Jawatankuasa Rakyat Sementara Korea Utara dalam bahasa melayu

Pada 23 Mac 1946, Kim Il-sung mengeluarkan Platform 20-Perkara, yang menjadi asas kepada pembaharuan yang akan dilaksanakan di utara Korea.

Bersihkan sepenuhnya semua sisa-sisa pemerintahan imperialis Jepun dalam kehidupan politik dan ekonomi di Korea.

Buka perjuangan tanpa belas kasihan terhadap unsur reaksioner dan anti-demokratik dalam negara, dan melarang sama sekali aktiviti oleh parti, kumpulan dan individu fasis dan anti-demokratik.

Menjamin kebebasan bersuara, akhbar, perhimpunan dan kepercayaan kepada semua orang. Menjamin syarat untuk aktiviti bebas parti politik demokratik, persatuan pekerja, persatuan petani, dan organisasi sosial demokratik yang lain.

Memastikan seluruh rakyat Korea mempunyai kewajipan dan hak untuk menganjurkan jawatankuasa rakyat, institusi pentadbiran tempatan yang bersatu, melalui pilihan raya berdasarkan undi sejagat, langsung, sama rata dan rahsia.

Menjamin hak sama rata kepada semua warganegara tanpa mengira jantina, kepercayaan dan pemilikan harta.

Bertegas tentang ketakbolehcabulan kediaman dan jiwa, dan jaminan sah harta dan pemilikan peribadi warganegara.

Memansuhkan semua institusi perundangan dan kehakiman yang digunakan pada zaman pemerintahan imperialis Jepun dahulu dan juga yang dipengaruhi olehnya, dan memilih institusi kehakiman rakyat berdasarkan prinsip demokrasi dan jaminan hak sama rata di bawah undang-undang untuk semua rakyat.

Membangunkan industri, ladang, pengangkutan dan perdagangan untuk meningkatkan kesejahteraan rakyat.

Memiliknegarakan perusahaan besar, institusi pengangkutan, bank, lombong dan hutan.

Membenarkan dan menggalakkan kebebasan dalam kraftangan dan perdagangan persendirian.

Rampas tanah daripada orang Jepun, warga Jepun, pengkhianat dan pemilik tanah yang mengamalkan pertanian penyewa dan menghapuskan sistem pertanian penyewa, dan menjadikan semua tanah yang dirampas menjadi hak milik petani secara percuma. Pastikan kerajaan menguruskan semua kemudahan pengairan secara percuma.

Berjuang menentang spekulator dan pemberi pinjaman dengan menggubal harga pasaran untuk keperluan harian.

Menggubal sistem cukai tunggal dan adil, dan melaksanakan sistem cukai pendapatan progresif.

Melaksanakan sistem kerja 8 jam untuk pekerja dan kerani pejabat, dan mengawal gaji minimum. Melarang bekerja untuk lelaki di bawah umur 13 tahun, dan melaksanakan sistem kerja 6 jam untuk lelaki berumur 13 hingga 16 tahun.

Melaksanakan insurans hayat untuk pekerja dan kerani pejabat, dan melaksanakan sistem insurans untuk pekerja dan perusahaan.

Melaksanakan sistem pendidikan wajib sejagat, dan meluaskan sekolah rendah, sekolah menengah, sekolah menengah dan universiti di bawah pengurusan negeri secara meluas. Mereformasi sistem pendidikan rakyat mengikut sistem demokrasi negara.

Membangunkan budaya, sains dan seni negara secara aktif, dan mengembangkan bilangan teater, perpustakaan, stesen penyiaran radio dan panggung wayang.

Membuat secara meluas sekolah khas untuk memupuk bakat yang diperlukan dalam semua sektor institusi negeri dan ekonomi rakyat.

Memberi galakan orang dan perusahaan yang terlibat dalam sains dan seni, dan berikan bantuan kepada mereka.

Kembangkan bilangan hospital negeri, hapuskan penyakit berjangkit, dan rawat orang miskin secara percuma.

Pada 8 Mac 1946, pembaharuan tanah telah dilaksanakan di Korea Utara yang menyaksikan rampasan tanah daripada warga dan pertubuhan Jepun, kerjasama Korea, pemilik tanah dan pertubuhan agama. Tanah yang dirampas kemudiannya diagihkan semula kepada 420,000 isi rumah. Sebanyak 52% keluasan tanah Korea Utara dan 82% pemilikan tanah telah diagihkan semula.

Pada 24 Jun 1946, satu hari kerja 8 jam telah dilaksanakan, dengan pekerja yang terlibat dalam kerja berbahaya telah ditugaskan kepada hari kerja 7 jam. Bekerja adalah dilarang bagi mereka yang berumur di bawah 14 tahun. Gaji dan insurans sosial yang sama telah dilaksanakan untuk pekerja.

Pada 22 Julai 1946, undang-undang mengenai kesaksamaan jantina di Korea Utara telah digubal.

Pada 10 Ogos 1946, 1,034 kemudahan perindustrian utama, atau 90% daripada jumlah industri di Korea Utara, telah dimiliknegarakan.

Pada 27 Disember 1946, telah diputuskan bahawa petani di Korea Utara akan memberikan 25% daripada hasil tuaian mereka sebagai cukai pertanian.