Gw mau tau Sejarah dari Undi boleh pindah tunggal. Jelasin dalam bahasa melayu

Konsep pengundian boleh pindah pertama kali dicadangkan oleh Thomas Wright Hill pada tahun 1819. Sistem ini kekal tidak digunakan dalam pilihan raya awam sehingga 1855, apabila Carl Andræ mencadangkan sistem undi boleh pindah untuk pilihan raya di Denmark, dan sistemnya digunakan pada tahun 1856 untuk memilih Rigsraad dan dari 1866 ia juga disesuaikan untuk pilihan raya tidak langsung kepada dewan kedua, Dewan Landsting, sehingga 1915.

Walaupun dia bukan orang pertama yang mencadangkan undi boleh dipindah milik, peguam British Thomas Hare secara amnya dikreditkan dengan konsep STV, dan dia mungkin telah membangunkan idea itu secara bebas pada tahun 1857. Pandangan Hare ialah STV harus menjadi satu cara untuk "menjadikan pelaksanaan hak mengundi sebagai langkah dalam peningkatan watak individu, sama ada ia terdapat dalam majoriti atau minoriti." Dalam sistem asal Hare, beliau seterusnya mencadangkan bahawa pemilih harus mempunyai peluang untuk mengetahui calon mana undi mereka akhirnya dikira, untuk memperbaiki hubungan peribadi mereka dengan pengundian.  Pada masa cadangan asal Hare, UK tidak menggunakan undi rahsia, jadi bukan sahaja pengundi boleh menentukan peranan muktamad undi mereka dalam pilihan raya, ahli Parlimen yang dipilih akan dapat menentukan siapa yang telah mengundi mereka. Seperti yang Hare jangkakan bahawa seluruh Dewan Rakyat dipilih "secara keseluruhannya" ini akan menggantikan kawasan pilihan raya geografi dengan apa yang Hare sebut sebagai "kawasan pilihan raya" - orang yang sebenarnya telah mengundi setiap MP.

Pada tahun 1890-an di Australia, Catherine Helen Spence meminda cadangan Hare dengan menambah daerah berbilang ahli dan bukannya mengundi secara besar-besaran. Daripada seorang ahli dikatakan mewakili seluruh daerah yang mempunyai sentimen yang berbeza-beza, berbilang ahli mewakili julat sentimen daerah itu, setiap satu mewakili "kawasan pilihan raya" yang terdiri daripada mereka yang mengundi sahaja.

Dalam pilihan raya moden, yang diadakan melalui undi sulit, seorang pengundi mungkin mengetahui cara undi mereka diagihkan dengan melihat keputusan pilihan raya yang terperinci (atau sekurang-kurangnya mengesan laluan di mana undi mereka, atau undi lain yang serupa dengan undi yang mereka keluarkan, mungkin telah dipindahkan dan lihat kepada siapa ia mungkin telah digunakan untuk memilih). Ini amat mudah dilakukan menggunakan kaedah Meek, di mana hanya wajaran akhir setiap calon perlu diterbitkan. Ahli yang dipilih tidak boleh mengesahkan siapa penyokong mereka.

Penulis esei politik John Stuart Mill adalah rakan Hare dan penyokong awal STV, memujinya dengan panjang lebar dalam eseinya Considerations on Representative Government, di mana dia menulis: "Daripada semua cara di mana perwakilan negara mungkin boleh dibentuk, ini seseorang itu memberikan jaminan terbaik untuk kelayakan intelektual yang diingini dalam wakil. Pada masa ini... satu-satunya orang yang boleh dipilih adalah mereka yang mempunyai pengaruh tempatan, atau membuat jalan mereka dengan perbelanjaan yang mewah...."  Rakan seangkatannya, Walter Bagehot, juga memuji sistem Hare kerana membenarkan semua orang memilih seorang Ahli Parlimen, malah minoriti ideologi, tetapi juga berhujah bahawa sistem Hare akan mewujudkan lebih banyak masalah daripada diselesaikan: "[sistem Hare] tidak konsisten dengan kemerdekaan ekstrinsik serta kesederhanaan yang wujud dalam Parlimen - dua daripada syarat yang kita ada. dilihat, adalah penting kepada kemungkinan besar kerajaan parlimen."

Advokasi STV merebak ke seluruh Empayar British, menyebabkan ia kadangkala dikenali sebagai Perwakilan Berkadar British . Pada tahun 1896, Andrew Inglis Clark berjaya memujuk Dewan Perhimpunan Tasmania untuk menjadi parlimen pertama di dunia yang dipilih oleh apa yang dikenali sebagai sistem pilihan raya Hare-Clark, yang dinamakan sempena namanya dan Thomas Hare. HG Wells ialah penyokong kuat, memanggilnya "Perwakilan Berkadar".  Formula HG Wells untuk pengundian saintifik, berulang, selama bertahun-tahun, dalam tulisan PRnya, untuk mengelakkan salah faham, ialah Perwakilan Berkadar dengan undi boleh pindah tunggal di kawasan pilihan raya yang besar.

STV di kawasan pilihan raya yang besar dan daerah berbilang ahli membenarkan pendekatan kepada representasi cermin ideal Hare-Mill-Wells. Perkhidmatan Kesihatan Kebangsaan UK pernah memilih, melalui sistem first-past-the-post dalam pilihan raya tempatan atau serantau, hanya pengamal am lelaki kulit putih ke Majlis Perubatan Am. Pada tahun 1979, Perkhidmatan Kesihatan Kebangsaan UK menggunakan STV untuk memilih secara proporsional wanita dan GP pendatang, dan pakar, ke Majlis Perubatan Am.