Jelaskan Sebab-sebab pelaburan luar pesisir dari Pelaburan luar pesisir dalam bahasa melayu

Motivasi untuk pelaburan luar pesisir termasuk:

Kelebihan cukai - peraturan cukai selalunya mengandungi peruntukan untuk melindungi daripada cukai oleh pelbagai bidang kuasa yang boleh dieksploitasi untuk pengurangan cukai undang-undang.  Negara-negara sengaja menarik pelaburan perniagaan melalui kadar cukai yang lebih rendah. Aliran cukai korporat sepanjang tempoh dari 1980 hingga 2010 telah menunjukkan arah aliran yang lebih rendah, dengan kadar tertinggi di negara OECD (tidak termasuk Amerika) bergerak daripada 51% kepada 32%. Melabur dalam persekitaran sedemikian boleh meningkatkan kadar pulangan pelaburan pelabur.

Kepelbagaian pelaburan - risiko boleh diuruskan dengan mempelbagaikan pelaburan antara pilihan yang lebih luas daripada yang tersedia untuk pelaburan dalam negeri.

Mengelakkan pewarisan paksa - warisan boleh diserahkan kepada waris pilihan, tanpa mengira peraturan seperti undang-undang harta masyarakat dalam bidang kuasa kediaman/kematian.

Tahap peraturan yang lebih rendah - pilihan pelaburan yang lebih luas tersedia (cth dana lindung nilai, yang berkembang maju dalam persekitaran kawal selia yang rendah disebabkan strategi pelaburannya yang sangat agresif, berkembang maju dalam bidang kuasa luar pesisir, terutamanya Kepulauan Cayman )

Maklumat kewangan sulit privasi membantu individu menguruskan cukai ke atas keuntungan modal, pendapatan dan warisan .

Perkhidmatan kewangan pakar - pusat luar pesisir terkemuka mempunyai sektor perkhidmatan kewangan yang sangat maju dengan kepakaran dalam pembrokeran saham, pengurusan aset, perbankan, insurans, amanah, dana dan perkhidmatan undang-undang .

Melindungi daripada penurunan nilai mata wang - Sebagai contoh, pelabur China telah melaburkan simpanan mereka di lokasi Luar Pesisir yang stabil untuk melindungi mereka daripada penurunan renminbi.

Hujah menentang pelaburan luar pesisir

Sebab-sebab yang telah dimajukan terhadap pelaburan luar pesisir termasuk:

Mereka memintas perundangan pertukaran keselamatan yang dilaksanakan selepas kemelesetan besar (cth, Akta Sekuriti AS 1933 dan Akta Bursa Sekuriti 1934) untuk menstabilkan ekonomi dunia dan mewujudkan pasaran yang adil. Ini meningkatkan risiko bahawa pasaran kewangan tidak dikawal dengan betul, mungkin meningkatkan kemungkinan gelembung dan kemelesetan seterusnya.

Dari segi etika, ia mungkin dianggap sebagai penyalahgunaan kedaulatan negara dengan mengurangkan ketelusan kepada pengawal selia transaksi kewangan. Pelaburan luar pesisir mengurangkan ketelusan, yang bersubahat dengan aktiviti haram seperti membenarkan firma pelaburan memintas tanggungjawab fidusiari mereka dan mengeksploitasi pelanggan mereka. Sebagai contoh, didakwa dalam saman penipuan sivil yang difailkan SEC bahawa Goldman Sachs menubuhkan "urus niaga luar pesisir di mana pelanggan lama, dana lindung nilai Paulson & Co., membantu memilih dan kemudian bertaruh terhadap sekuriti dalam perjanjian itu tanpa memberitahu pelabur tentang peranan Paulson."

Ia mengeksploitasi kelebihan yang dicipta untuk memperoleh kekayaan oleh ekonomi yang dikenakan cukai sambil tidak membayar bahagian cukai yang saksama dalam ekonomi itu. Kekayaan yang diperoleh dalam satu ekonomi (dikenakan cukai) dikeluarkan daripada edaran (iaitu, ia tidak boleh dikenakan cukai lagi apabila dibelanjakan semula untuk menyediakan perkhidmatan dan infrastruktur).

Ia menggalakkan persaingan Cukai antara negeri, wilayah, negara dan wilayah, dengan cara yang sama seperti mencari sumber buruh manual yang lebih murah mengurangkan gaji di mana-mana.

Pelaburan luar pesisir di kawasan perlindungan cukai yang dikawal dengan buruk boleh memintas sekatan terhadap negara yang ditubuhkan untuk menggalakkan konvensyen penting kepada masyarakat (cth, sekatan PBB kerana kegagalan mematuhi perjanjian nonproliferasi nuklear). Ini mempunyai kesan mengurangkan keberkesanan sekatan tersebut.

Usaha untuk mengurangkan penggunaan pelaburan luar pesisir untuk pengelakan cukai

Usaha antarabangsa untuk mengurangkan pengelakan cukai

Organisasi untuk Kerjasama dan Pembangunan Ekonomi (OECD), Kesatuan Eropah (EU) dan Amerika Syarikat (AS) telah berusaha untuk menukar data cukai diantara mereka.  OECD telah menetapkan ambang perjanjian pertukaran maklumat cukai dua hala, dua belas, sebagai minimum yang di mana sesebuah negara turut diletakkan dalam "senarai putih" dan diiktiraf sebagai telah "melaksanakan dengan ketara" piawaian cukai yang dipersetujui di peringkat antarabangsa. "Senarai kelabu" yang dikeluarkan OECD termasuklah negara yang tidak mencapai status "senarai putih" dan dianggap sebagai menggalakkan pengelakan cukai melalui keterbukaan kewangan yang tidak mencukupi. Akibatnya, Kepulauan Cayman dan Liechtenstein telah melaksanakan reformasi keterbukaan kewangan untuk mengeluarkan diri mereka dari senarai putih dan melarikan diri daripada ancaman sekatan,  manakala negara Panama, Luxembourg, Liechtenstein, Switzerland dan British Virgin Islands (BVI) masih dalam senarai kelabu setakat akhir 2009.

Pengembangan EU telah mendorong peningkatan besar dalam ketelusan berkaitan cukai. EU memerlukan ahli negara saling bertukar maklumat cukai menggunakan sistem automatik menjelang akhir tahun 2011, yang memastikan Austria, Belgium dan Luxembourg mematuhinya. Sejak Januari 2007, bekas kawasan perlindungan cukai (terkenal kerana kerahsiaan perbankan mereka dan kadar cukai yang rendah untuk pelaburan asing) di Bermuda, Kepulauan Channel ( Jersey dan Guernsey) dan Isle of Man telah mencapai status "senarai putih" kerana hubungan EU mereka.

Panama kini diiktiraf sebagai salah satu negara yang lebih menarik untuk pelaburan luar pesisir yang sah serta pengelakan cukai, dan berada dalam "senarai kelabu" OECD. Zon perdagangan bebas Panama telah mengendalikan transaksi lebih daripada $19 bilion dalam perdagangan setiap tahun dan pembinaan sedang berkembang pesat. Pendaftaran syarikat mudah diwujudkan di negara Panama dan, walaupun mereka dikenakan cukai yang tinggi ke atas operasi domestik Panama, mereka tidak membayar cukai ke atas aktiviti asing. Pemilikan syarikat boleh disembunyikan dengan mudah melalui penggunaan "saham pembawa " tanpa nama. Akibatnya, lebih daripada 45,000 syarikat "bayang" luar pesisir dan syarikat subsidiari diwujudkan di Panama setiap tahun; Panama mempunyai salah satu penumpuan anak syarikat tertinggi di mana-mana negara di dunia. Bank-bank Panama dikawal dengan baik, memberikan kestabilan dan kebolehramalan. Negara Panama belum lagi mengambil bahagian dalam perjanjian pertukaran maklumat cukai dengan negara lain; memandangkan mereka hanya mencukai pendapatan domestik, maka tiada faedah untuk mereka untuk terlibat dalam aktiviti perkongsian maklumat mereka dengan kerajaan lain. Semua syarat ini digabungkan untuk memberikan kelebihan kepada perniagaan yang sah dan pengelakan cukai.