Gw mau tau Latar belakang dari Pertempuran Dhi Qar. Jelasin dalam bahasa melayu

Pada kurun kedua Masihi, sekumpulan puak Arab telah bersatu membentuk Bani Tanukh yang berpindah dari selatan Tihamah menuju ke Iraq dan Syria. Setelah berperang dengan puak Arab setempat, dinasti Lakhmid yang dipimpin oleh Amr ibn Adi telah mendirikan sebuah kerajaan pada tahun 268 dan al-Hirah dijadikan sebagai ibu kota kerajaannya. Anak kepada Amr iaitu Imru al-Qays lebih bercita-cita tinggi apabila beliau cuba untuk menyatukan semua orang Arab yang tinggal di Syria, Lubnan dan Iraq di bawah satu kerajaan. Di bawah pemerintahannya, Lakhmid telah melakukan serbuan ke atas Semenanjung Arab dan Kerajaan Sasan melalui jalan darat serta laut.

Pada tahun 325, Shah Sasan iaitu Shapur II akhirnya bertindak melakukan tekanan ke atas Lakhmid. Imru al-Qays telah meminta bantuan daripada Maharaja Rom, Constantius II tetapi tiada bantuan langsung yang sampai kepadanya. Kerajaan Lakhmid kemudian ditakluk oleh Parsi dan Imru al-Qays meninggal dunia semasa berada dalam buangan. Anak Imru iaitu Amr II bersetuju menerima pemerintahan Sasan dan menjadi naungan mereka. Semasa tempoh itu, Lakhmid meneruskan amalan penyembahan paganisme tetapi terdapat sebahagian daripada mereka yang telah memeluk agama Kristian dengan mengikuti ajaran Nestorian dan Miafisitik. Lakhmid juga terlibat dalam beberapa siri peperangan menentang Rom bersama negeri naungannya di Arab, Ghasan yang terkenal akan peranannya menewaskan Belisarius dalam Pertempuran Callinicum pada tahun 531.

Abad keenam menyaksikan Lahmid berada pada zaman kemuncaknya. Pada tahun 580, Raja al-Munchir IV telah mangkat dan Shah Hormizd IV perlu memilih penggantinya dalam kalangan 12 orang anaknya. Penyair Lakhmid, Adi ibn Zayd sangat berpengaruh di istana Sasan pada masa itu dan beliau telah meyakinkan Hormizd supaya memilih al-Numan sebagai pemilik takhta Lakhmid. Pada tahun 590, Hormizd telah digulingkan oleh jeneralnya sendiri, Bahram Chobin. Anak Hormizd iaitu Khosrow bertindak meminta bantuan daripada al-Numan. Namun, al-Numan telah meletakkan permintaan bahawa pembebasan kerajaannya merupakan balasan atas bantuan yang diberikannya kepada Khosrow. Kemudian, Khosrow telah dipulikan kedudukannya sebagai Shah Parsi dengan bantuan Maharaja Rom, Maurice pada tahun 591.

Hubungan antara Sasan dan Lakhmid menjadi bertambah keruh pada tahun 595 apabila al-Numan memenjarakan Adi ibn Zayd kerana beliau merasakan Adi telah merancang sesuatu untuk mengancam kedudukannya. Khosrow segera tidak berpuas hati tetapi beliau sibuk menghadapi pemberontakan yang dilancarkan oleh Vistahm terhadap takhtanya. Shah Parsi itu sebenarnya cuba untuk memulihkan hubungan dengan Lakhmid pada tahun 600 dan beliau merancang untuk mengahwinkan anak perempuannya dengan al-Numan. Menurut beberapa sumber, al-Numan telah menolak perkara itu dan bahkan, beliau telah menghina perempuan Sasan. Lantas, Raja Lakhmid itu sedar bahawa beliau telah melakukan kesilapan dan balasannya akan ditanggung olehnya nanti.

Al-Numan telah berhubung dengan salah satu suku Arab yang terbesar iaitu Bakar ibn Wa'il untuk meminta bantuan. Suku Arab itu berjanji untuk melindungi keluarga dan kedudukan al-Numan. Pada tahun 602, Khosrow telah menjemput al-Numan ke Ctesiphon sebelum al-Numan dipenjarakan dan meninggal di sana. Khosrow kemudian melantik seorang gabenor yang bernama Iyas ibn Qabisah untuk mentadbir al-Hira sekali gus menamatkan Kerajaan Lakhmid. Sumber-sumber mendakwa bahawa keluarga al-Numan bersama dengan harta mereka telah pergi mencari perlindungan dalam kalangan suku Bakar ibn Wa'il. Khosrow mendesak suku Arab itu untuk menyerahkan keluarga al-Numan ke Ctesiphon tetapi ia kemudiannya ditolak oleh pemimpin suku. Hal ini menandakan konflik antara Sasan dan suku Arab itu tidak dapat dielakkan.

Suku Arab yang lain iaitu Bani Taghlib menetap di utara penempatan Bakar ibn Wa'il. Kedua-dua suku itu sering kali berperang sesama mereka dan Bani Taghlib telah menawarkan bantuan kepada Khosrow dalam usaha Khosrow untuk merebut kembali wilayah bekas musuhnya. Pada tahun 609, Khosrow dan Bani Taghlib telah menghantar utusan kepada Bakar ibn Wa'il yang mendesak mereka supaya menyerah kalah atau meninggalkan tanah mereka di sekitar kawasan oasis yang dikenali sebagai Dhi Qar. Namun, Bakar ibn Wa'il telah menolak desakan tersebut dan mereka bersiap untuk menghadapi peperangan. Pada masa itu, Khosrow sedang berperang dengan Rom tetapi beliau masih perlu untuk menjaga kawasan sempadan kerajaannya. Jadi, Shah Parsi itu mengarahkan gabenor al-Hira untuk menyerang Bakar ibn Wa'il.