Jabarkan Rawatan dari Anosognosia dalam bahasa melayu

Berkenaan dengan anosognosia untuk pesakit neurologi, tiada rawatan jangka panjang wujud. Seperti pengabaian unilateral, ujian refleks kalori (memancutkan air sejuk ke telinga kiri) diketahui dapat memperbaiki ketidaksedaran tentang kecacatan buat sementara waktu. Ia tidak sepenuhnya jelas bagaimana ini berfungsi, walaupun dianggap bahawa peralihan perhatian atau tumpuan tidak sedarkan diri yang disebabkan oleh rangsangan sengit sistem vestibular mempengaruhi kesedaran buat sementara waktu. Kebanyakan kes anosognosia kelihatan hilang begitu sahaja dari semasa ke semasa, manakala kes lain boleh bertahan selama-lamanya. Biasanya, kes jangka panjang dirawat dengan terapi kognitif untuk melatih pesakit menyesuaikan diri dengan anggota badan mereka yang tidak boleh beroperasi (walaupun dipercayai pesakit ini masih tidak "sedar" tentang ketidakupayaan mereka). Kaedah lain yang biasa digunakan ialah penggunaan maklum balas — membandingkan prestasi ramalan kendiri pelanggan dengan prestasi sebenar mereka pada sesuatu tugasan dalam usaha untuk menambah baik cerapan.

Pemulihan saraf adalah sukar kerana anosognosia menjejaskan keinginan pesakit untuk mendapatkan bantuan perubatan, ia juga boleh menjejaskan keupayaan mereka untuk mendapatkan pemulihan. Kekurangan kesedaran tentang defisit menjadikan kerja kerjasama dan penuh perhatian dengan ahli terapi sukar. Dalam fasa akut, sangat sedikit yang boleh dilakukan untuk meningkatkan kesedaran mereka, tetapi pada masa ini, adalah penting bagi ahli terapi untuk membina pakatan terapeutik dengan pesakit dengan memasuki bidang fenomenologi mereka dan mengurangkan kekecewaan dan kekeliruan mereka. Memandangkan tahap keparahan berubah dari semasa ke semasa, tiada kaedah rawatan atau pemulihan tunggal telah muncul atau mungkin akan muncul.

Berkenaan dengan pesakit psikiatri, kajian empirikal mengesahkan bahawa, bagi individu yang mengalami penyakit mental yang teruk, kekurangan kesedaran tentang penyakit dikaitkan dengan ketara dengan ketidakpatuhan ubat dan kemasukan semula ke hospital. Lima belas peratus individu dengan penyakit mental yang teruk yang enggan mengambil ubat secara sukarela dalam apa jua keadaan mungkin memerlukan beberapa bentuk paksaan untuk kekal patuh kerana anosognosia. Rawatan psikiatri paksaan adalah isu undang-undang dan etika yang rumit dan kompleks, tetapi dalam keadaan tertentu, seperti untuk individu yang mengalami skizofrenia dan anosognosia, ia boleh dibenarkan.

Satu kajian pesakit dalam sukarela dan tidak sukarela mengesahkan bahawa pesakit yang komited memerlukan rawatan paksaan kerana mereka gagal menyedari keperluan mereka untuk penjagaan.  Pesakit yang komited kepada hospital mempunyai ukuran wawasan yang jauh lebih rendah daripada pesakit sukarela.

Anosognosia juga berkait rapat dengan disfungsi kognitif lain yang boleh menjejaskan kapasiti individu untuk terus mengambil bahagian dalam rawatan. Penyelidikan lain telah mencadangkan bahawa sikap terhadap rawatan boleh bertambah baik selepas rawatan sukarela dan pesakit yang sebelum ini komited cenderung untuk mendapatkan rawatan sukarela.