Jabarkan Sempadan dan pertikaian dari Sempadan Malaysia–Filipina dalam bahasa melayu

Sempadan Malaysia–Filipina terdiri daripada dua bahagian. pada Segmen pertama ialah bahagian yang telah dibataskan melalui perjanjian. Segmen maritim kedua masih belum dibatasi kerana ia berada di kawasan Kepulauan Spratly di Laut China Selatan di mana kedua-dua negara mempunyai tuntutan bertindih ke atas pelantar benua dan pulau.

Sempadan yang ditentukan oleh perjanjian

Tiga perjanjian mentakrifkan keluasan wilayah kepulauan Filipina, di mana dua daripadanya adalah relevan dari segi penentuan sempadan antara Malaysia dan Filipina. Perjanjian ketiga ialah berkenaan penyerahan beberapa pulau di Laut Sulu tetapi tidak termasuk sebarang klausa penentuan sempadan.

Perjanjian Paris 1898 antara Sepanyol dan Amerika Syarikat mentakrifkan perairan wilayah Filipina.  Hanya satu bahagian sempadan yang dihadkan oleh perjanjian ini adalah berkaitan dengan sempadan bersama antara kedua-dua negara. Regangan yang berkaitan terletak di antara pulau Palawan Filipina dan hujung utara negeri Sabah Malaysia di antara titik pusingan 7° 40' N 116° 0' E dan 7° 40' N 117° 0' E. Walaupun British tidak pihak dalam perjanjian ini, ia tidak pernah mencabar keluasan perairan wilayah Filipina selepas menduduki Borneo Utara (Sabah hari ini).  Malaysia juga tidak mencabar sempadan dan sebenarnya telah mengiktirafnya melalui peta 1979 yang mengikut bahagian sempadan ini sebagai keluasan perairan wilayahnya.

Perjanjian kedua ialah mengenai Konvensyen mengenai Sempadan antara Kepulauan Filipina dan Negara Borneo Utara antara Amerika Syarikat dan United Kingdom yang ditandatangani di Washington, DC pada 2 Januari 1930. Perjanjian itu kemudiannya berkuat kuasa dengan Pertukaran Nota pada Tarikh 6 Julai 1932.   Amerika Syarikat adalah pemerintah berdaulat Filipina pada masa itu selepas memperolehnya dari Sepanyol di bawah perjanjian 1898 antara AS dan Sepanyol manakala UK adalah pemerintah kolonial Borneo Utara. Negeri-negeri moden Filipina dan Malaysia menjadi negeri pengganti kepada perjanjian tersebut. Perkara I perjanjian ini menetapkan titik perubahan bagi bahagian sempadan maritim yang ditetapkan antara Malaysia dan Filipina. Konvensyen itu meminda bahagian had yang ditakrifkan oleh perjanjian 1898 kepada penjajaran semasa sempadan Malaysia–Filipina di Laut Sulu, antara titik 7° 40' N 117° 0' E dan 4° 45' N 120° 0' E .

Tiada tiga titik biasa untuk Indonesia, Malaysia dan Filipina di Laut Sulawesi yang ditubuhkan, kerana perjanjian ini tidak melibatkan Belanda, sebagai pemerintah kolonial yang kini dikenali sebagai Indonesia, sebagai penandatangan. Ketiga-tiga negara itu juga tidak berunding untuk tri-point bersama selepas kemerdekaan mereka. Malah, Indonesia dan Malaysia kini terlibat dalam pertikaian akibat tuntutan bertindih pelantar benua di Laut Celebes dan rundingan untuk mewujudkan tripoint nampaknya tidak mungkin untuk masa terdekat.