Saya mau tau Métode pamanggihan modéren dari Astéroid. Jelaskan dalam bahasa sunda

Nepi ka 1998, astéroid pinanggih dina prosés opat léngkah. Kahiji, hiji wewengkon langit difoto ku teleskop widang lega. Pasangan-pasangan foto dicokot, ilaharna béda sajam. Kumpulan pasangan-pasangan bisa dicokot ngaruntuy sababaraha poé. Kadua, duanana film dina wewengkon nu sarua ditempo maké stéréoskop. Sababaraha banda dina orbit sabudeureun Sarangenge bakal pindah saeutik-saeutik antara pasangan film. Dina steréoskop, gambar banda bakal katempo ngambang saeutik dina saluhureun latar tukang béntang-béntang. Katilu, sakali waé hiji banda nu pindah téh kanyahoan, lokasina bisa diukur sacara présisi ngagunakeun mikroskop nu didigitalkeun. Lokasina bakal diukur rélatif kana lokasi béntang nu geus dipikanyaho.

Katilu léngkah tacan mangrupa pamanggihan astéroid: panalungtik ukur nimu kaahéngan, nu ukur meunang panangtuan samentara, nyieun taun pamanggihan, surat nu nunjukkeun minggu pamanggihan, sarta ahirna surat jeung nomer nu nunjukkeun nomer runtuy pamanggihan (conto: ).

Léngkah pamungkas dina pamanggihan nyaéta ngirim lokasi jeung wanci observasi ka Brian Marsden di Puseur Planét Leutik. Dr. Marsden mibanda program komputer nu ngitung yén hiji kaahéngan sarua patalina jeung kaahéngan saméméhna jadi hiji orbit nu sarua. Panalungtik munggaran kalayan orbit nu geus diitung nu dianggep jadi pamanggihna, sarta manéhna meunang kahormatan pikeun ngaranan astéroid nu kapanggih téa (poko keur idin ti International Astronomical Union) sanggeus dinomeran.

Téhnologi panganyarna: ngadetéksi astéroid nu ngabahyakeun

Aya kahayang nu beuki gedé pikeun ngidéntifikasi astéroid nu orbitna meuntasan orbit Bumi, sarta bisa, tinggal nunggu wanci nu mustari, bisa tabrakan jeung Bumi (tempo astéroid nu meuntasan Bumi). Tilu grup astéroid nu deukeuteun Bumi pangpentingna nyaéta Apollo, Amor, jeung Aten. Rupa-rupa siasat pikeun méngkolkeun astéroid geus diusulkeun.

Astéroid deukeuteun Bumi 433 Eros geus kapanggih ti saprak 1898, sarta dina 1930-an kungsi diributkeun deui ku ayana objék nu sarua. Runtuyan pamanggihannana, nyaéta: 1221 Amor, 1862 Apollo, 2101 Adonis, tur ahirna 69230 Hermes, nu jauhna ampir 0.005 AU ka Bumi dina taun 1937. Ti harita astronom mimiti sadar ngeunaan tubrukan astéroid jeung Bumi.

Dua kajadian dina dasawarsa-dasawarsa terahir nambah tingkat pangéling: beuki ditarimana téori Walter Alvarez ngeunaan lastarina dinosaurus boa-boa alatan kajadian tubrukan, katambah ku observasi Komet Shoemaker-Levy 9 taun 1994 nu nabrak Jupiter. Militér AS ogé nyebutkeun informasi yén satelit militérna, nu diwangun keur ngadetéksi ngabeledugna nuklir, geus ngadetéksi ratusan tubrukan di saluhureun atmosfir ku objék nu bentangannana hiji nepi ka sapuluh méter.

Sakabéh pertimbangan-pertimbangan ieu geus ngarojong digunakeunnana sistim otomatis nu kacida éfisiénna nu ngandung kaméra Charge-Coupled Device (CCD) jeung komputer nu langsung dihubungkeun jeung teleskop. Ti 1998, lolobana astéroid geus kapanggih ngagunakeun sistim otomatis siga kieu. Daptar tim nu ngagunakeun sistim otomatis siga kieu nyaéta:

Tim Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINéaR)

Tim Near-Earth Asteroid Tracking (NéaT)