Jelaskan Dibandingkeun jeung pagawéan séjén dari Rékayasa dalam bahasa sunda

Rékayasa patali jeung implementasi jawaban pikeun hiji masalah praktis. Saurang élmuwan bisa nanya "naha?" nu diteruskeun ku nalungtik pijawabeun pananyana. Sabalikna ti éta, insinyur hayang nyaho "kumaha carana" ngaréngsékeun hiji masalah jeung kumaha cara ngajalankeun éta solusi.

Dina kalimah séjén, ilmuwan nalungtik kajadian, sedengkeun ahli rekayasa néangan cara keur meupeuskeun masalah atawa nyieun cara anyar tina cara anu geus aya saméméhna.

Watesan "ahli rekayasa" jeung "ahli teknologi" teu bisa silih gantikeun; duanana mibanda tipe pagawéan jeung profési anu béda. Pikeun gambaran: nalika insinyur geus manggihan solusi pikeun masalah nu disanghareupan, pagawéanana eureun, nu diteruskeun ku ahli téhnologi pikeun nyampurnakeun solusina. Proses ieu gumantung kana sababaraha faktor anu béda-béda gumantung kana waktos. Solusi anu tiasa janten aplikasi praktis tina kanyataan ilmiah henteu nyugemakeun téknologi. Ahli téknologi ngusahakeun nyangking éta dina konstrain ékonomi supados jalma biasa henteu ngan ukur ngartos sareng kagum kana élmu tapi ogé tiasa ngaraosan sareng kaleungitan sieun ku interaksi konstan.

Pikeun gambaran contona, tanggal 21 Novémber 1877, Thomas A. Edison ngawangun fonograf—hiji préstasi punjul tina rékayasa. Salajengna, anjeunna ngarahkeun asisténna (si ahli téhnologi) piekun ngaronjatkeun parabotna ku jalan ngaleungitkeun harmonik tina kaluaran sorana.