Jelasin soal Banting (perahu)  dalam bahasa melayu dong

Banting ialah bot tradisional dari Aceh, Indonesia. Ia juga digunakan di kawasan lain berhampiran selat Melaka, seperti Johor, di mana ia dipanggil "perahu cepat". Catatan Eredia tentang Melaka (1613) menggambarkan banting Ujontana (semenanjung Melayu) sebagai sejenis perahu, lebih kecil daripada jalea, membawa dayung dan 2 tiang, dengan 2 kemudi (satu di kedua-dua belah), dan digunakan untuk peperangan laut.

Di Johor, mereka adalah kanu berlubang dengan busur yang panjang, tajam, berongga, dengan lantai yang berongga dan tajam. Banting ialah bot terbuka, dengan bahagian dalam gunwale atau riben dipasang dengan lubang untuk pin thole. Ia mempunyai dua tiang dan bowsprit; membawa dua layar lug (atau settee) longgar dan jib kecil. Mitman merekodkan dimensi banting seperti berikut: 33 kaki 4 in (10.2 m) LOA; 5 kaki 10 in (1.8 m) lebar; Kedalaman 2 kaki 11 in (0.9 m). Mata busur menonjol 10 inci (25.4 cm) di atas busur; bahagian depan adalah 10 kaki 10 in (3.3 m) di atas gunwale. Halaman layar depan ialah 16 kaki 6.75 in (5.1 m) panjang. Tiang utama adalah 12 kaki 8.5 in (3.9 m) di atas gunwale, dengan halaman 20 kaki 10 in (6.4 m).

Pada tahun 1902 H. Warington Smyth menyatakan bahawa banting sering digunakan oleh pedagang dari Aceh; beliau seterusnya menyifatkan bot itu sebagai jenis peniaga dua tiang, dibina daripada kayu giam. Dimensi bot adalah 90 kaki (27.4 m) panjang, 27 kaki (8.2 m) lebar, 7 kaki (2.1 m) dalam, 2 kaki (61 cm) papan bebas; ia mempunyai kapasiti 12 koyan (29 tan) dan bilangan krew di atas kapal ialah 6. Panjang tiang utama ialah 50 kaki (15.2 m).