Jabarkan Orang ramai dari Polarisasi politik dalam bahasa melayu

Di negara di mana orang ramai mengundi pemimpin untuk mewakili mereka, sesetengah pakar percaya bahawa orang yang mempunyai pendapat dan pilihan yang berbeza adalah perkara biasa dan biasa. Mereka juga berpendapat bahawa orang yang lebih tahu tentang politik tidak mudah terpengaruh dengan apa yang dikatakan oleh ahli politik. Perbezaan pendapat rakyat selalunya datang dari parti politik yang mereka sokong. Perbezaan ini biasanya tidak kekal selama-lamanya dan akhirnya orang ramai mencari jalan untuk berkompromi. Satu lagi kumpulan pakar percaya bahawa orang menjadi lebih ekstrem dalam pandangan mereka kerana mereka terlalu yakin dengan pemahaman mereka tentang isu rumit. Walau bagaimanapun, apabila diminta menjelaskan alasan mereka dengan lebih terperinci, orang biasanya menjadi lebih sederhana dalam pandangan mereka. Hanya meminta mereka menyenaraikan alasan mereka tidak mempunyai kesan yang sama.

Kajian yang dijalankan di AS (2019) dan UK (2022) mendapati bahawa polarisasi politik secara amnya kurang meruncing di kalangan orang ramai berbanding yang digambarkan dalam media.

Morris P. Fiorina (2006, 2008) mengemukakan hipotesis bahawa polarisasi adalah fenomena yang tidak berlaku untuk orang ramai, dan sebaliknya dirumuskan oleh pengulas untuk menarik perpecahan lagi dalam kerajaan.    Kajian lain menunjukkan bahawa perbezaan budaya yang memberi tumpuan kepada pergerakan ideologi dan polarisasi geografi dalam kawasan pilihan raya Amerika Syarikat dikaitkan dengan peningkatan dalam polarisasi politik keseluruhan antara 1972 dan 2004.

Perpecahan agama, etnik, dan budaya lain dalam kalangan orang ramai sering mempengaruhi kemunculan polarisasi. Menurut Layman et al. (2005), perpecahan ideologi antara Republikan AS dan Demokrat juga melintasi jurang budaya agama. Mereka mendakwa bahawa Demokrat secara amnya menjadi lebih sederhana dalam pandangan agama manakala Republikan telah menjadi lebih tradisionalis. Sebagai contoh, saintis politik telah menunjukkan bahawa di Amerika Syarikat, pengundi yang mengenal pasti sebagai Republikan lebih cenderung untuk mengundi calon yang kuat evangelis daripada pengundi Demokrat.  Ini berkorelasi dengan peningkatan polarisasi di Amerika Syarikat.  Teori lain berpendapat bahawa agama tidak menyumbang kepada polarisasi kumpulan penuh, sebaliknya, polarisasi pakatan dan aktivis parti menyebabkan peralihan parti ke arah politik yang melampau.

Di sesetengah negara pasca kolonial, orang ramai mungkin terpolarisasi di sepanjang jurang etnik yang kekal daripada rejim penjajah.  Di Afrika Selatan pada akhir 1980-an, ahli-ahli Parti Kebangsaan yang konservatif dan pro-apartheid tidak lagi menyokong apartheid, dan oleh itu, tidak lagi sejajar secara ideologi dengan parti mereka. Afrikaner Belanda, Inggeris kulit putih, dan orang asli Afrika berpecah berdasarkan perpecahan kaum, menyebabkan polarisasi mengikut garis etnik.

Ketidaksamaan ekonomi juga boleh mendorong polarisasi orang ramai. Sebagai contoh, dalam pasca Perang Dunia I Jerman, Parti Pekerja Komunis dan Sosialis Kebangsaan, sebuah parti fasis, muncul sebagai ideologi politik yang dominan dan mencadangkan untuk menangani masalah ekonomi Jerman dengan cara yang berbeza secara drastik.   Di Venezuela, pada akhir abad ke-20, calon presiden Hugo Chávez menggunakan ketidaksamaan ekonomi di negara itu untuk mempolarisasi pengundi, menggunakan nada popular dan agresif untuk mendapatkan populariti.