Jelaskan Tipe pakarang nuklir dari Pakarang nuklir dalam bahasa sunda

Aya dua tipe dasar pakarang nuklir:

Pakarang nu ngahasilkeun énérgi ledakna tina réaksi fisi nuklir wungkul, nu kawentar disebut bom atom. Dina pakarang fisi, massa bahan fisil (uranium nu dibeungharan atawa plutonium) dikemas dina massa superkritis—jumlah bahan nu dipikabutuh pikeun réaksi rantay nuklir éksponénsial—boh ku jalan némbakkeun hiji bagian bahan subkritis ka nu séjénna, atawa ku jalan ngomprés massa subkritis ku bahan peledak nu dituturkeun ku nyuntikkeun neutron pikeun mitambeyan réaksina. Masalah utama dina rancangan pakaang nuklir téh nyaéta dina mastikeun yén suluh nu dipaké geus ampir béak saméméh bitu. Jumlah énérgi nu dileupaskeun ku bom fisi téh kira sapantaran jeung saton nepi ka kira 500 kiloton TNT.

Pakarang nu ngahasilkeun énérgi ledak tina réaksi fusi nuklir, nu kakuatanana bisa leuwih ti sarébu kali bom fisi. Bom nuklir tipe ieu katelah bom hidrogén, bom térmonuklir, atawa bom fusi. Nu boga bom tipe ieu sigana mah ukur aya genep nagara: AS, Rusia, Prancis, Inggris, RRC, jeung India. Gawéna bom hidrogén nuturkeun rancangan Teller-Ulam, nu ngabekaskeun bom fisi dina rohangan husus gigireun suluh fusi. Réaksi fusi dimimitian ku radiasi gamma jeung sinar X tina ledakan fisi nu neken jeung manaskeun kapsul tritium, deuterium, atawa litium deuterida.

Lian ti nu dua éta, aya ogé pakarang nuklir tipe séjén, misalna boosted fission weapon, nu ngaronjatkeun hasil ledakanana tina réaksi fusi nu jumlahna saeutik, tapi lain kaasup bom hidrogén. Aya ogé sababaraha pakarang nu dijieun maké rancangan husus: bom neutron nu ledakanana rélatif leutik, tapi ngabalukarkeun radiasi.