Jelaskan Sistem tulisan dari Sejarah bahasa Melayu dalam bahasa melayu

Bentuk ortografik dominan bahasa Melayu Moden berdasarkan skrip Rom atau Latin, abjad Melayu, mula dikembangkan pada awal abad ke-20. Oleh kerana negara-negara berbahasa Melayu dibahagikan antara dua pentadbiran kolonial (Belanda dan Inggeris), dua ortografi ejaan utama yang berbeza telah dibangunkan di Hindia Belanda dan Malaya British masing-masing, dipengaruhi oleh ortografi bahasa kolonial masing-masing. Pada 1901, Sistem ejaan van Ophuijsen (1901–1947) menjadi ortografi baku bagi bahasa Melayu di Hindia Belanda. Pada tahun berikutnya, kerajaan Negeri-Negeri Melayu Bersekutu menubuhkan sebuah suruhanjaya ortografik yang diketuai oleh Sir Richard James Wilkinson yang kemudiannya membangunkan "Sistem Ejaan Wilkinson" (1904–1933). Sistem ejaan ini kemudiannya akan digantikan oleh sistem ejaan Republik (1947–1972) dan Sistem Ejaan Za'ba (1933–1942). Semasa pendudukan Jepun di Tanah Melayu dan Indonesia, muncul satu sistem yang sepatutnya menyeragamkan sistem di kedua-dua negara. Sistem yang dikenali sebagai Fajar Asia nampaknya menggunakan sistem penulisan huruf vokal Republik dan sistem konsonan Malaya. Sistem ini hanya wujud semasa pendudukan Jepun. Pada 1972, satu pengisytiharan dibuat bagi sistem ejaan bersama di kedua-dua negara, yang dikenali sebagai Ejaan Rumi Baharu di Malaysia, dan Ejaan yang Disempurnakan di Indonesia. Dengan pengenalan sistem ejaan biasa yang baharu ini, semua dokumen pentadbiran, bahan pengajaran dan pembelajaran serta semua bentuk komunikasi bertulis adalah berdasarkan sistem ejaan yang agak seragam dan ini membantu dalam komunikasi yang berkesan dan cekap, khususnya dalam pentadbiran dan pendidikan negara.

Walaupun penggunaan abjad Melayu secara meluas dan diinstitusikan, tulisan Jawi kekal sebagai salah satu daripada dua tulisan rasmi di Brunei, dan digunakan sebagai skrip ganti di Malaysia. Penggunaan Jawi sehari-hari dikekalkan di kawasan berpenduduk Melayu yang lebih konservatif seperti Pattani di Thailand dan Kelantan di Malaysia. Jawi juga digunakan dalam pentadbiran agama dan kebudayaan Melayu di Terengganu, Kelantan, Kedah, Perlis dan Johor. Pengaruh tulisan masih ada di Sulu dan Marawi di Filipina, manakala di Indonesia tulisan Jawi masih digunakan secara meluas di wilayah Riau dan Pulau Riau, di mana papan tanda jalan dan tanda bangunan kerajaan ditulis dalam tulisan ini.