Jabarkan Keberkesanan sekatan ekonomi dari Sekatan ekonomi dalam bahasa melayu

Menurut kajian oleh Neuenkirch dan Neumeier, sekatan ekonomi PBB mempunyai kesan ketara secara statistik ke atas negara sasaran dengan mengurangkan pertumbuhan KDNK mereka secara purata 2.3%-3.5% setahun—dan lebih daripada 5% setahun dalam kes PBB yang komprehensif embargo—dengan kesan negatif biasanya berterusan untuk tempoh sepuluh tahun. Sebaliknya, sekatan unilateral AS mempunyai kesan yang lebih kecil terhadap pertumbuhan KDNK, mengehadkannya sebanyak 0.5%-0.9% setahun, dengan tempoh purata tujuh tahun.

Mengenakan sekatan ke atas pihak lawan juga menjejaskan ekonomi negara pihak tersebut. Jika sekatan import diisytiharkan, pengguna di negara yang mengenakan sekatan mungkin mempunyai pilihan barangan yang terhad. Jika sekatan eksport dikenakan atau jika sekatan melarang syarikat di negara yang mengenakan daripada berdagang dengan negara sasaran, negara yang mengenakan itu mungkin kehilangan pasaran dan peluang pelaburan kepada negara pesaing.

Hufbauer, Schott, dan Elliot (2008) berhujah bahawa perubahan rejim adalah objektif dasar luar negara yang paling kerap dikenakan sekatan ekonomi, merangkumi lebih daripada 39 peratus kes pengenaan mereka.  Hufbauer et al. mendapati 34 peratus daripada kes yang dikaji berjaya.  Apabila Robert A. Pape meneliti kajian mereka, beliau mendapati bahawa hanya 5 daripada 40 kejayaan yang dilaporkan benar-benar berkesan,  mengurangkan kadar kejayaan kepada 4%. Dalam kedua-dua kes, kesukaran dan nuansa yang tidak dijangka untuk mengukur kejayaan sebenar sekatan berhubung dengan matlamat mereka semakin jelas dan masih dalam perdebatan. Dalam erti kata lain, sukar untuk menentukan mengapa rejim atau negara berubah (iaitu, jika ia adalah sekatan atau ketidakstabilan yang wujud) dan dua kali ganda untuk mengukur kesan politik penuh tindakan tertentu.

Menawarkan penjelasan mengapa sekatan masih dikenakan walaupun ia mungkin sedikit berkesan, diplomat British Jeremy Greenstock mencadangkan sekatan popular bukan kerana ia diketahui berkesan, tetapi kerana "tidak ada apa-apa lagi [yang perlu dilakukan] antara kata-kata dan ketenteraan. tindakan jika anda mahu membawa tekanan kepada kerajaan".  Pengkritik sekatan seperti ahli perundangan Belgium Marc Bossuyt berhujah bahawa dalam rejim bukan demokratik, sejauh mana ini mempengaruhi hasil politik dipertikaikan, kerana mengikut definisi rejim sedemikian tidak bertindak balas dengan kuat kepada kehendak popular.

Hubungan kukuh telah ditemui antara keberkesanan sekatan dan saiz pemain veto dalam kerajaan. Pemain veto mewakili pelakon individu atau kolektif yang persetujuannya diperlukan untuk menukar status quo, contohnya parti dalam gabungan, atau pemeriksaan badan perundangan terhadap kuasa presiden. Apabila sekatan dikenakan ke atas sesebuah negara, ia boleh cuba mengurangkannya dengan menyesuaikan dasar ekonominya. Saiz pemain veto menentukan berapa banyak kekangan yang akan dihadapi oleh kerajaan apabila cuba mengubah dasar status quo, dan semakin besar saiz pemain veto, semakin sukar untuk mencari sokongan untuk dasar baharu, sekali gus menjadikan sekatan lebih berkesan. .

Francesco Giumelli menulis bahawa "set sekatan ... bahawa ramai pemerhati mungkin akan mempertimbangkan yang paling persuasif (dan berkesan)," iaitu sekatan PBB terhadap "aset bank pusat dan dana kekayaan negara ," adalah "dari semua jenis langkah yang digunakan. ... yang paling jarang digunakan."  Giumelli juga membezakan antara sekatan terhadap pengganas antarabangsa, di mana "sifat permintaan itu tidak sepenting aspek yang mengekang," dan sekatan yang dikenakan berkaitan dengan "senario pasca konflik", yang sepatutnya "termasuk tuntutan fleksibel dan potensi untuk penyesuaian jika keadaan berubah".

Sekatan ekonomi boleh digunakan untuk mencapai tujuan domestik dan antarabangsa.