Jabarkan Zaman feudal dari Pulau Tsushima dalam bahasa melayu

Tsushima merupakan pusat perdagangan yang penting dalam tempoh ini. Selepas pencerobohan Toi, perdagangan persendirian bermula antara Goryeo, Tsushima, Pulau Iki, dan Kyūshū, tetapi terhenti semasa pencerobohan Mongol di Jepun antara 1274 dan 1281. Goryeosa, sejarah dinasti Goryeo, menyebut bahawa pada tahun 1274, pasukan askar Korea di bawah tentera Mongol yang diketuai oleh Kim Bang-gyeong membunuh sejumlah besar orang di pulau itu.

Tsushima menjadi salah satu pangkalan utama Wokou, lanun Jepun, juga dipanggil wakō, bersama dengan Iki dan Matsuura. Disebabkan serbuan lanun berulang kali, Goryeo dan Joseon ada kalanya menenangkan lanun dengan mewujudkan perjanjian perdagangan serta berunding dengan Kesyogunan Ashikaga dan timbalannya di Kyūshū dan pada masa lain menggunakan kekerasan untuk meredakan lanun. Pada tahun 1389, Jeneral Pak Wi (朴威) dari Goryeo cuba untuk membersihkan pulau daripada lanun Wokou, tetapi pemberontakan di Korea memaksanya pulang ke rumah.

Pada 19 Jun 1419, raja Joseon Taejong yang baru turun takhta menghantar Jeneral Yi Jongmu dalam ekspedisi ke Pulau Tsushima untuk membersihkannya daripada lanun Wokou, menggunakan armada 227 buah kapal dan 17,000 orang askar, yang dikenali dalam bahasa Jepun sebagai Pencerobohan Ōei. Selepas mengalami kecederaan dalam serangan hendap, Tentera Korea merundingkan gencatan senjata dan berundur pada 3 Julai 1419. Pada tahun 1443, Daimyō Tsushima, Sō Sadamori mencadangkan Perjanjian Gyehae. Bilangan kapal perdagangan dari Tsushima ke Korea telah diputuskan oleh perjanjian ini, dan suku Sō memonopoli perdagangan dengan Korea.

Pada tahun 1510, pedagang Jepun memulakan pemberontakan menentang dasar ketat Joseon terhadap pedagang Jepun dari Tsushima dan Iki yang datang ke Busan, Ulsan dan Jinhae untuk berdagang. Suku So menyokong pemberontakan itu, tetapi ia segera ditumpaskan. Pemberontakan itu kemudiannya dikenali sebagai " Kekacauan Tiga Pelabuhan " (三浦の乱 (Sanbo-No-Ran) di Jepun dan 삼포왜란 (三浦倭亂, Sampo Waeran) di Korea). Perdagangan disambung semula di bawah arahan Raja Jungjong pada tahun 1512, tetapi hanya di bawah syarat yang sangat terhad, dan hanya dua puluh lima buah kapal dibenarkan melawat Joseon setiap tahun.

Pada akhir abad ke-16, pemimpin Jepun Toyotomi Hideyoshi menyatukan pelbagai tuan feudal (daimyō) di bawah perintahnya. Merancang untuk menyatukan semua puak dengan tujuan yang sama, gabungan Hideyoshi menyerang Joseon Korea, yang membawa kepada pencerobohan Jepun ke Korea (1592–1598). Tsushima ialah pangkalan tentera laut utama untuk pencerobohan ini, dan dalam meneruskan sokongan perang, sejumlah besar tawanan Korea telah diangkut ke Tsushima sehingga 1603.

Pada tahun 1587, Toyotomi Hideyoshi mengesahkan pemilikan suku Sō atas Tsushima. Sō Yoshitoshi (宗 義智, 1568 - 31 Januari 1615) ialah daimyō (tuan feudal) suku Sō domain pulau Tsushima. Pada tahun 1603, Tokugawa Ieyasu menubuhkan keshogunan baru; dan Sō Yoshitoshi secara rasmi diberikan Kawasan Fuchū (100,000 koku) di Wilayah Tsushima.

Selepas percubaan Jepun untuk menakluk gagal, keamanan telah diwujudkan semula antara kedua-dua negara. Sekali lagi, pulau-pulau itu menjadi pelabuhan untuk pedagang. Kedua-dua Dinasti Joseon dan Kawasan Tsushima-Fuchū menghantar wakil perdagangan mereka ke Tsushima, mengawal perdagangan sehingga 1755.

Pulau ini diterangkan oleh Hayashi Shihei dalam Sangoku Tsūran Zusetsu, yang diterbitkan pada tahun 1785. Ia dikenal pasti sebagai sebahagian daripada Jepun.

Limbungan Tsushima-Fuchū pula dibina pada 1663. Masih terdapat runtuhan limbungan di pulau itu.

Pada tahun 1811, untuk pengurangan kos, wakil Kesyogunan Tokugawa bertemu di Tsushima dengan duta raja Joseon (Joseon Tongsinsa).

Sehingga Meiji, Tsushima ialah sempadan antara Jepun dan Korea yang sangat bergantung pada perdagangan dengan Korea, dengan institusi/sistem perdagangan unik yang sangat mirip dengan institusi Korea, bukan Jepun. Contohnya, sistem pengukuran untuk cukai tanah. Di Jepun, ia ditentukan oleh pengeluaran koku beras. Tsushima mempunyai pengeluaran beras yang rendah, jadi ia dibenarkan menggunakan sistem bancian unik (Kendaka (間高)) oleh Kesyogunan Tokugawa. Memandangkan ia berasal dari Sistem Ukur Tanah China (間尺法), ia serupa dengan sistem Korea - gyeolbu (結負制); Undang-undang Tsushima menyerupai undang-undang Korea dalam pengiraan kewangannya. "Buruh tidak bebas" atau perhambaan untuk tempoh masa yang tetap, selalu jarang berlaku dalam apa jua bentuk di seluruh Jepun, tetapi wujud sebagai institusi yang ditubuhkan, selalunya sebagai satu bentuk hukuman, di Tsushima seperti yang berlaku di Korea. Orang Tsushima turut memiliki  di Busan, menurut Murai Shosuke, orang Jepun diberi gelaran daripada dinasti Joseon dipanggil "orang pinggiran", bertanggungjawab terhadap keselamatan di kawasan perumahan ini. Lewis juga memetik persiapan rasmi Sō Yoshitoshi yang menyenaraikan kira-kira 1,000 orang Korea sebagai panduan persediaan untuk pencerobohan Hideyoshi ke Korea untuk menyokong aspek Tsushima yang dikira sebagai "zon kualiti sempadan yang samar-samar". Penduduk pulau pula bercakap dialek Tsushima dan adat harian, struktur sosial dan interaksi ekonomi mereka adalah dalam bahasa Jepun, kecuali kata pinjaman dari Korea yang diserap dalam dialek mereka.