Jabarkan Sanggeus PDII dari Sistim tulis Jepang dalam bahasa sunda

périodeu sanggeus Perang Dunya II nembongkeun parobahan nu gancang tur nyata dina reformasi sistim tulisan. Hal ieu sabagéan tina pangaruh kawijakan pamaréntah, tapi sacara nyata ngaleungitkeun konservatif tina kontrol sistim pendidikan, nu hartina ngoméan nu geus aya saméméhna. Reformasi utama nyaéta:

kawijakan maké sakabéh kana nu cara ngucap modérn (現代仮名遣い gendaikanazukai), ngagantikeun pamakean kana heubeul (1946);

mimiti ngagunakeun tōyō kanji (当用漢字), nu jumlah kanji diwatesan dipaké di sakola, teksbook jeung sajabana, tina 1,850 (1946), jeung nyederhanakeun bentuk  kanji (tempo Shinjitai);

mimiti ngagunakeun kanji nu susunan kanji disatujuan keur dipaké di sakola (1949);

mimiti nambahkeun jinmeiyō kanji (人名用漢字) nu mangrupa kombinasi jeung tōyō kanji keur dipaké dina ngaran (1951).

(Salah sahiji usulan ti administrasi pamaréntahan nyaéta keur ngarobah sistim tulisan kana rōmaji, tapi teu didukung ku para ahli tur teu diteruskeun.) (Unger, 1996)

séjénna, sistim nulis sistim tulisan datar ti katuhu ka kénca ilaharna diganti ku sistim tulis di kénca ka katuhu.  Susunan katuhu ka kénca dipaké keur kasus husus tulisan nangtung, nu mana kolom karakter ti luhur, diteruskeun sistim datar per se; ieu dipaké keur sistim tulis sagaris dina tanad, jst. (contona tanda stasion di Tokyo dibaca 駅京東).  Tulisan ieu masih dipaké dina sisi katuhu (atawa papan iklan) sababaraha kandaraan, kapal, jst, nu mana dipaké keur runtuyan teks ti hareup ka tukang dina kandaraan dina dua sisina.

Reformasi sanggeus perang masih kénéh nyesakeun sababaraha hal, sanajan sababaraha kategesan geus dikurangan. Ngagantikeun tōyō kanji dina 1981 ku 1,945 jōyō kanji (常用漢字) geus dihijikeun ku ngarobah tina "kategesan" ka "rekomendasi", sarta dina kapimilikan pangajaran jadi kurang aktif keur neruskeun reformasi sistim tulisan (Gottlieb, 1996).

Dina taun 2004, loba tambahan dijieun dina sajumlah kanji jinmeiyō kanji. Daftarna ngarujuk ka Kementrian Kehakiman.