Coba jelasin Sistim nulis kiwari dari Sistim tulis Jepang dalam bahasa sunda dong

Sistim tulisan Basa Jepang kiwari bisa dituturkeun balik ka abad ka-4 AD, mangsa tulisan Basa Jepang mimiti dipaké di Jepang. Taya bukti nu pasti yén sistim tulisan Jepang asli leuwih tiheula tinimbang pangwanoh kana Basa Cina.

Sanajan aya sababaraha bukti ngeunaan tulisan saméméhna nu disebut jindai moji (oge kamiyo moji, 神代文字, hartina "tulisan umur tuhan") kapanggih dina tulisan modérn, sababaraha pictographic, sababaraha runic, sarta sabababaraha deukeut kana Basa Korea Hangul, ieu dianggap salaku promosi "hoax" nasionalisme Jepang dina taun 1930-an.  Contona bisa kapanggih di here .

Mimitina, karakter Basa Cina teu dipaké keur nulis Basa Jepang; sacara literatur hartina kamampu keu maca jeung nulis Basa Cina Klasik. Sistim ieu disebutna kanbun (漢文) nu geus dimekarkeun, nu maké boh karakter Cina (kanji) jeung kadang-kadang nu ampir sarua jeung grammar Basa Cina, tapi remen tanda diacritik diteundeun deukeut teks Basa Cina keur méré  tanda nu sarua dina Basa Jepang. Sajarah tulisan mimiti Jepang, Kojiki (古事記), dipercaya geus dipaké saméméh 712, saperti tulisan dina kanbun. Ayeuna sakabéh SMA di Jepang jeung sababaraha SMP ngajarkeun kanbun salaku bagéan tina kurikulum Basa Jepang.

Taya sistim tulisan nu dipaké dina Basa Jepang nepi ka mimiti diwangunna man'yōgana (万葉仮名), nu maké karakter Cina keur sora fonétikna (diturunkeun keu maca Basa Cina) tinimbang semantikna. Man'yōgana mimiti dipaké keur nulis sajak, saperti dina Man'yōshū (万葉集), nu mimiti dipaké samameh taun 759, sarta ti dinya diturunkeun sistim tulisan nu aya ayeuna. Hiragana jeung katakana duanana tumuwuh tina man'yōgana.

Sabab loba kecap jeung konsép nu asup ka Jepang ti Cina teu sarua jeung pamake aslina, loba kecap nu asup kana Basa Jepang sacara langsung nu cara ngucapkeunna sarua jeung Basa Cina asli. Cara maca Basa Cina ieu disebutna on-yomi (音読み), sarta kosa kata sakabéhna dumasar kana Sino-Japanese. Dina waktu nu sarua, pamake Basa Jepang asli mibanda kecap ku pakait jeung kanji injeuman. Pangaran loba maké kanji jeung ngagambarkeun ieu kecap. Cara maca Basa ieu disebutna kun-yomi (訓読み). Hiji kanji bisa teu mibanda, hiji atawa sababaraha on-yomi jeung kun-yomi.  Okurigana cara nulis sanggeus kanji mimiti keur kecap gawe jeung sipat tur keur ngabantu sangkan teu bingung dina maca sababaraha kanji. Karakter nu sarua bisa dibacara ku sababaraha cara gumunatung kana kecapna. Contona, karakter keur 行 dibaca i keur suku kata mimiti iku (行く) 'indit', okona keur mimiti tilu suku kata okonau (行う, "nyokot"), gyō dina susunan kecap gyōretsu (行列, "garis" atawa "prosesi"), kō dina kecap ginkō (銀行, "bank"), jeung an dina kecap andon (行灯, "lentera").

Ahli basa kadangkala ngabandingkan kecap injeuman Basa Jepang jeung adaptasi tina Basa Cina kana Basa Jepang saperti pangaruhna Norman conquest England kana Basa Inggris. Saperti dina Basa Inggris, sinonim Basa Jepang béda ti aslina, keur kecap boh tina Basa Cina atawa Basa Jepang Asli. Kasaruaan séjénna, kecap asli Basa Cina ilahar dipaké leuwih resmi atawa intelek dina kontek ku pamake Basa Jepang, saperti pamake Basa Inggris leuwih sering maké kecap latin keur nandakeun leuwih luhur kamampuna.