Jelaskan Latar belakang dari Pertempuran Carrhae dalam bahasa melayu

Sesudah Peperangan Diadochi, Seleucus telah mendirikan empayar baru yang terbentang luas meliputi wilayah-wilayah di Asia dan bekas wilayah Empayar Achaemenid. Antara wilayah tersebut ialah Bactria dan Parthia yang menuntut untuk memiliki kuasa autonomi sendiri sebelum mereka melancarkan pemberontakan pada tahun 247 SM. Pada masa itu, Parthia menerima gelombang kemasukan puak-puak nomad yang berhijrah dari Asia Tengah. Salah seorang daripada ketua puak itu ialah Arsaces yang berasal daripada puak Parni. Kemudian pada tahun yang sama, beliau telah berjaya menyingkirkan gabenor Andragoras yang memberontak sebelum beliau menduduki bekas kawasan yang dimiliki oleh gabenor itu. Peristiwa ini menandakan permulaan dinasti Arsacid di Parthia. Dinasti ini seterusnya berdamai dengan Raja Bactria yang baru merdeka walaupun ia hanya berkadar sementara. Di samping itu, Parthia juga terselamat daripada beberapa siri kempen penaklukan semula yang dilakukan oleh Seleucus II dan Antiochus III.

Setelah itu, Parthia mula meluaskan kuasanya secara berperingkat di kala kemuncak kelemahan Seleucid. Proses itu berkembang pesat semasa pemerintahan Mithridates I yang memerintah dari tahun 171 sehingga 132 SM. Mithridates berjaya melengkapkan peralihan Parthia menjadi sebuah empayar yang kuat. Beliau juga telah merangka beberapa siri penaklukan antaranya menyerang Bactria setelah kemangkatan rajanya, Diodotus II pada 150-an SM. Media, Atropatene dan sebahagian kawasan Mesopotamia kemudiannya menjadi sasaran penaklukan beliau. Penaklukan paling getir ialah penawanan Seleucia dan Babylon apabila pemerintah Parthia menjadi orang pertama yang ditabalkan gelaran "Raja segala Raja" yang secara simboliknya merupakan gelaran Achaemenid purba dari turun-temurun.

Selepas kemangkatan Mithridates, Parthia berhadapan dengan beberapa kemelut yang berlaku serentak iaitu pencerobohan puak nomad dari timur, kekacauan dalaman dan kebangkitan semula bekas wilayah Seleucid. Walau bagaimanapun, Mithridates II menaiki takhta pada tahun 124 SM dan beliau berjaya mengimbangkan keadaan kerajaannya. Sambil menakluk semula wilayah-wilayah yang telah tumpas, raja itu juga menjalinkan hubungan perdagangan yang kukuh dengan Dinasti Han di China dan mendapatkan hak pertuanan ke atas Kerajaan Armenia. Saat kemangkatannya pada tahun 87 SM, kawasan Mesopotamia dengan teguhnya berada di bawah kawalan Parthia bersama dengan ibu kota kerajaan yang baru di sana, Ctesiphon. Namun, tempoh kemakmuran ini tidak bertahan panjang. Apabila Mihtridates III digulingkan, perselisihan dalaman telah bermula. Dengan melihat pesaingnya di timur dan barat menjadi lemah sebegini, Raja Armenia iaitu Tigranes menamatkan ketuanan Parthia ke atas kerajaannya dan beliau menceroboh wilayah-wilayah Parthia dan sisa wilayah Seleucid yang tinggal. Kawasan utara Mesopotamia jatuh ke tangan Armenia dan Empayar Seleucid yang pernah megah pada suatu ketika dahulu telah lenyap buat selama-lamanya.

Apabila Rom berjaya menamatkan ancaman dari Armenia dalam Pertempuran Tigranocerta, kejayaan ini telah membawa kepada pertembungan sempadan antara Rom dan Parthia buat kali pertama. Raja Parthia, Sinatruces telah menolak percubaan Mithridates dari Pontus untuk membentuk pakatan anti-Rom. Dasar berkecuali Parthia ini berlanjutan sehingga zaman pemerintahan anaknya, Phraates III yang juga menolak permintaan Rom untuk membantu kempen mereka menentang Pontus. Walau bagaimanapun, penetapan tidak rasmi antara Rom dan Parthia telah menghala kepada ukiran sempadan kedua-dua kerajaan ini di Sungai Euphrates. Setelah menundukkan Armenia dan Pontus, jelaslah bahawa pertikaian sempadan antara Rom dan Parthia kini tidak dapat dielakkan.

Keadaan di Rom dan Parthia

Selepas berakhirnya perang saudara Sulla yang menggerunkan, keadaan politik di Rom telah didominasi oleh tiga negarawan Rom iaitu Pompey, Crassus dan Caesar pada 50-an SM. Pada tahun 59 SM, duumvirat berjaya membela tawaran Caesar untuk menjadi konsul. Caesar berjaya menguasai konsul yang bersama dengannya serta menjayakan perkara yang diinginkan oleh rakan konsulnya terhadap beliau. Perkara ini secara tidak langsung membolehkan Caesar bertugas di Gaul sebagai seorang prokonsul. Tiga tahun kemudian, ketiga-tiga negarawan Rom ini telah bertemu di Luca atas saranan Caesar untuk mengatur apa yang dikenali sebagai Triumvirat Pertama. Mereka mempunyai rang undang-undang yang telah diluluskan oleh Senat dan ia pada dasarnya telah memisahkan wilayah Rom antara mereka. Caesar diberikan tempoh lanjutan selama lima tahun untuk bertugas di Gaul demi melengkapkan kempen penaklukannya. Pompey pula telah memperoleh dua wilayah di Hispania sekali gus diberi kebenaran untuk mentadbir in absentia. Akhir sekali dan paling penting, Crassus telah mendapat wilayah Syria dan mempunyai kuasa undang-undang untuk mendirikan tujuh pasukan legiun. Tambahan lagi, beliau juga mempunyai kuasa untuk melakukan peperangan dan rundingan damai tanpa perlu merujuk kepada Senat.

Sejak pertembungan sempadan antara Rom dan Parthia, ketegangan antara dua kuasa ini telah dijangka terus melonjak tetapi mereka sedia maklum bahawa Rom secara luarannya tampak lebih hebat. Pada tahun 57 SM, Raja Phraates yang lemah telah dibunuh oleh dua orang daripada anaknya lalu membawa kepada tempoh pergolakan di dalam kerajaannya. Dua adik beradik yang lebih tua itu tadi yang dikenali sebagai Mithridates dengan pantasnya menaiki takhta dan menggunakan gelaran Mithridates IV. Pemerintahannya tidak bertahan lama apabila beliau kemudiannya digulingkan oleh kumpulan bangsawan yang dipimpin oleh kaum aristokrat Surena sebelum adik Mithridates, Orodes ditabal menjadi raja. Terlepas daripada hukuman mati, Mithridates sebaliknya dipindahkan menjadi gabenor Media. Perkara ini terbukti sebagai satu kesilapan apabila Mithridates kemudiannya menghubungi pihak Rom untuk mendapatkan bantuan demi memulihkan kedudukannya sebagai Raja Parthia. Beliau melarikan diri ke barat untuk menyertai sekutunya itu tetapi beliau dihantar semula ke ibu kota Parthia untuk melemahkan kestabilan monarki di sana. Perang saudara tercetus di Parthia dan Rom meneroka peluang untuk merebut wilayah di timur yang makmur seperti yang dilakukan ke atas wilayah-wilayah lain.

Keadaan yang berpecah-belah ini menyaksikan Crassus yang telah mendapat wilayah Syria jelas sama sekali berusaha untuk mengulangi kejayaan kempen ketenteraan Alexander yang berjaya menundukkan musuh yang lemah. Terdapat aktiviti-aktiviti yang dilakukan oleh tentera Rom dengan berskala kecil di kawasan itu sebelum ketibaan Crassus di Antokiah. Parthia pula berwaspada tentang perkara yang akan terjadi sebelum mereka mula melakukan persiapan yang sewajarnya. Pemanduan penuh angkatan tentera Parthia telah dilakukan apabila mereka menanti tentera Rom memulakan langkah pertama. Setelah tentera Rom melakukannya, tentera Parthia terus mara dan menyerang sasaran.