Coba jelasin Sajarah dari Kanji dalam bahasa sunda dong

Dina Basa Jepang watesan kanji (漢字) hartina "karakter Han". Masih kénéh jadi "perdebatan" kumaha sajarahna tulisan CIna datang ka Jepang, tapi nu ilahar ditarima yén monk Buddha  ti Karajaan Baekje di Korea nu mawa tulisan dina Basa Cina ka Jepang di abad kalima. Tulisan ieu dina Basa Cina jeung remen dibaca unggal waktu. Ti harita, sistim ieu disebut kanbun (漢文), hal nu penting dina tulisan Cina nyaéta diacritical mark nu ngidinan  pamake Basa Jepang keur maca tulisan dumasa kana aturan grammar Basa Jepang.

Mangsa harita, Basa Jepang teu boga bentuk tulisan sorangan. Sistim nulisna disebut man'yōgana (dipaké dina tulisan antologi sajak Man'yōshū) nu ngamekarkeun karakter Cina keur kaperluan sora tinimbang harti anu ditulisna.

Man'yōgana ditulis dina gaya "cursive" jadi hiragana, hiji sistim nulis nu ilahar dipaké ku awewe (nu teu bisa sakola luhur). Loba tulisan dina era Heian nu dipigawe ku awewe ditulis dina. Katakana muncul dina cara nu ampir sarua: mahasiswa sakola biara nyederhanakeun man'yōgana jadi unsur tunggal. Sanajan aya dua sistim tulisan, hiragana jeung katakana, duanana ngarujuk ka kumpulan kana, nu asalna tina kanji.

Dina Basa Jepang modérn, kanji dipaké keur nulis bagéan tina basa saperti kecap barang, bagean kecap sipat  jeung bagean kecap gawe , sedengkeun hiragana digunakeun keur nulis infleksi tungtung kecap gawe jeung sifat (okurigana), partikel, jeung kecap di mana kanji nu hésé dibaca atawa diinget. Katakana dipaké keur ngawakilan onomatopoeia jeung kecap injeuman nu lain tina-Basa Jepang. Pamakéan katakana keur nulis kecap injeuman mangrupa hal nu anyar sanggeus Perang Dunya Kadua. saméméhna, kecap injeuman ditulis maké kanji, sanajan dipaké keur artina (煙草 atawa 莨 tabako = "roko") atawa dieja sacara fonetik(天婦羅 atawa 天麩羅 tempura). Pamakéan kanji ku cara ieu disebutna ateji.