Jelaskan Farmakodinamik dari Agen prokinetik dalam bahasa melayu

Pengaktifan pelbagai jenis reseptor serotonin oleh serotonin itu sendiri atau oleh ubat prokinetik tertentu menghasilkan motiliti gastrousus yang dipertingkatkan.

Ubat prokinetik lain boleh meningkatkan kepekatan asetilkolina dengan merangsang reseptor M1 yang menyebabkan pembebasan asetilkolina, atau dengan menghalang enzim asetilkolinesterase yang memetabolismekan asetilkolina. Tahap asetilkolina yang lebih tinggi meningkatkan peristalsis gastrousus, dan meningkatkan lagi tekanan pada sfinkter esofagus bawah, dengan itu merangsang motiliti gastrousus, mempercepatkan pengosongan gastrik, dan meningkatkan koordinasi perut-duodenum.

Reseptor 5-HT4 dianggap memainkan peranan penting dalam kedua-dua bahagian fisiologi dan patofisiologi motiliti saluran gastrousus. Oleh itu, reseptor 5-HT4 telah dikenal pasti sebagai sasaran terapeutik yang berpotensi bagi penyakit yang berkaitan dengan dismotiliti gastrousus seperti sembelit kronik. Sesetengah agen prokinetik ini, seperti mosaprida dan sisapride, benzamida klasik, hanya mempunyai afiniti sederhana terhadap reseptor 5HT4. Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, telah menjadi jelas bahawa profil selektiviti ialah penentu utama profil risiko-manfaat kelas ejen ini. Oleh itu, profil pengkhususan sisaprida yang agak lemah berbanding reseptor lain (terutamanya saluran hERG [eter-a-go-go K+ manusia]) menyumbang kepada potensin untuk menyebabkan aritmia jantung. Prukaloprida, benzofuran kelas pertama, ialah agonis reseptor serotonin (5-HT4) selektif yang mempunyai afiniti tinggi yang merangsang pergerakan jisim kolon, yang memberikan daya pendorong utama dalam membuang air besar. SSRI didapati mempunyai tindakan prokinetik di usus kecil.

Molekul lain, termasuk makrolida seperti mitemsinal dan eritromisin mempunyai afiniti dengan reseptor motilin, di mana ia bertindak sebagai agonis yang menghasilkan sifat prokinetik.