Coba jelasin Kritikan dari Hak negatif dan positif dalam bahasa melayu dong

Jika seseorang individu mempunyai hak positif, ia membayangkan bahawa orang lain mempunyai kewajipan positif (untuk mengambil tindakan tertentu); manakala hak negatif membayangkan bahawa orang lain mempunyai kewajipan negatif (untuk mengelakkan tindakan lain tertentu). Ahli falsafah Henry Shue percaya bahawa semua hak (tidak kira sama ada ia kelihatan lebih "negatif" atau "positif") memerlukan kedua-dua jenis tugas sekaligus. Shue mengatakan bahawa menghormati hak memerlukan pengelakan (kewajipan "negatif"), tetapi juga tindakan perlindungan atau pembaikan (tugas "positif"). Perbezaan positif negatif mungkin menjadi satu perkara yang diberi penekanan; jadi hak tidak akan digambarkan seolah-olah ia hanya memerlukan satu daripada dua jenis tugas.

Bagi Shue, hak sentiasa boleh difahami sebagai menghadapi "ancaman standard" terhadap manusia. Menangani ancaman standard memerlukan kewajipan, yang mungkin dibahagikan mengikut masa (cth "jika mengelakkan tingkah laku berbahaya gagal, mula membaiki kerosakan"), tetapi juga dibahagikan kepada semua orang. Setiap hak mencetuskan ketiga-tiga jenis tingkah laku (pengelak, perlindungan, pembaikan) pada tahap tertentu. Berurusan dengan ancaman seperti pembunuhan, misalnya, akan memerlukan seorang individu untuk mengamalkan pengelakan (cth. pembunuh yang berpotensi mesti bertenang), yang lain untuk melindungi (cth. pegawai polis, yang mesti menghentikan serangan, atau orang yang melihat, yang mungkin diwajibkan untuk menghubungi polis), dan lain-lain untuk membaiki (cth doktor yang mesti menghidupkan semula orang yang telah diserang). Dia membayangkan bahawa walaupun hak negatif untuk tidak dibunuh, hanya boleh dijamin dengan bantuan beberapa tugas positif. Shue seterusnya menegaskan bahawa perbezaan hak negatif dan positif boleh membahayakan, kerana ia boleh mengakibatkan pengabaian tugas yang diperlukan.

James P. Sterba membuat kritikan yang sama. Beliau berpendapat bahawa sebarang hak boleh dibuat untuk kelihatan sama ada positif atau negatif bergantung pada bahasa yang digunakan untuk mentakrifkannya. Dia menulis:

Sterba telah mengungkap semula "hak positif" tradisional kepada peruntukan, dan meletakkannya dalam bentuk "hak negatif" yang tidak boleh dihalang daripada mengambil sumber itu sendiri. Semua hak mungkin bukan sahaja memerlukan kedua-dua kewajipan "positif" dan "negatif", tetapi hak yang tidak melibatkan kerja paksa boleh diungkapkan secara positif atau negatif sesuka hati. .