Gw mau tau Akibat kepada ekonomi dari Korupsi politik. Jelasin dalam bahasa melayu

Dalam sektor swasta, korupsi meningkatkan kos perniagaan melalui harga pembayaran haram itu sendiri, kos pengurusan berunding dengan pegawai dan risiko pelanggaran perjanjian atau pengesanan. Walaupun sesetengah pihak mendakwa korupsi mengurangkan kos dengan mengurangkan birokrasi, ketersediaan korupsi juga boleh mendorong pegawai untuk mencipta peraturan dan penangguhan baharu. Mengalih keluar peraturan yang mahal dan panjang secara terbuka adalah lebih baik daripada membenarkannya dipintas dengan menggunakan rasuah secara rahsia. Apabila korupsi meningkatkan kos perniagaan, ia juga memesongkan bidang siasatan dan tindakan, melindungi firma terkait daripada persaingan, dan dengan itu mengekalkan firma yang tidak cekap.

Korupsi mungkin mempunyai kesan langsung ke atas kadar cukai marginal efektif firma. Perbuatan merasuah pegawai cukai boleh mengurangkan pembayaran cukai firma jika kadar rasuah marginal adalah di bawah kadar cukai marginal rasmi. Walau bagaimanapun, di Uganda, rasuah mempunyai kesan negatif yang lebih tinggi terhadap aktiviti firma berbanding cukai. Sesungguhnya, kenaikan 1% rasuah mengurangkan pertumbuhan tahunan firma sebanyak 3%, manakala peningkatan dalam 1% cukai mengurangkan pertumbuhan firma sebanyak 1% sahaja.

Korupsi juga menjana herotan ekonomi dalam sektor awam dengan mengalihkan pelaburan awam kepada projek modal di mana rasuah dan sogokan adalah lebih banyak. Pegawai mungkin meningkatkan kerumitan teknikal projek sektor awam untuk menyembunyikan atau membuka jalan bagi urusan sedemikian, sekali gus menjejaskan pelaburan. Korupsi juga mengurangkan pematuhan peraturan pembinaan, alam sekitar atau peraturan lain, mengurangkan kualiti perkhidmatan dan infrastruktur pentadbiran, dan meningkatkan tekanan belanjawan ke atas pemerintahan.

Kesan alam sekitar dan sosial

Korupsi selalunya paling ketara di negara yang mempunyai pendapatan per kapita terkecil yang bergantung kepada bantuan asing demi perkhidmatan kesihatan. Pemintasan politik tempatan terhadap wang dermaan luar negara terutamanya berleluasa di negara-negara Afrika Sub-Sahara; catatan Laporan Bank Dunia 2006 menyatakan bahawa kira-kira separuh daripada dana yang didermakan terhadap kegunaan kesihatan tidak pernah dilaburkan ke dalam sektor kesihatan atau diberikan kepada mereka yang memerlukan rawatan perubatan.

Sebaliknya, wang derma dibelanjakan melalui "ubat palsu, penyaluran dadah ke pasaran gelap dan pembayaran kepada pekerja hantu". Akhirnya, jumlah wang sebenarnya mencukupi demi sektor kesihatan di negara membangun, tetapi korupsi tempatan telah menafikan rakyat kepada sumber yang mereka perlukan.

Korupsi juga memudahkan kemusnahan alam sekitar. Walaupun masyarakat korup mungkin mempunyai undang-undang rasmi untuk melindungi alam sekitar, ia tidak boleh dikuatkuasakan jika para pegawai boleh disogok dengan mudah. Perkara yang sama berlaku dalam perlindungan pekerja hak sosial, pencegahan kesatuan dan buruh kanak-kanak. Pelanggaran hak undang-undang ini membolehkan negara korup memperoleh kelebihan ekonomi yang tidak sah di pasaran antarabangsa.

Pentadbiran yang mempunyai kecenderungan kuat terhadap kleptokrasi boleh menjejaskan jaminan makanan walaupun hasil tuaian adalah baik, dengan para pegawai sering mencuri harta negara. Di Bihar, India, lebih 80% bantuan makanan bersubsidi kepada golongan miskin dicuri oleh pegawai korup. Begitu juga, bantuan makanan sering dirompak oleh pemerintah, penjenayah, dan panglima perang, dan dijual demi keuntungan. Abad ke-20 penuh dengan contoh pentadbir negara yang menjejaskan jaminan makanan negara mereka sendiri - kadang-kadang dengan sengaja.