Jelaskan Cara Nabeuhna dari Karinding dalam bahasa sunda

Karinding disimpen dina biwir, terus tepak bagian paneunggeulna ngarah kacipta résonansi sora. Karindng biasana ditabeuh sacara solo atawa grup (2-5 urang). Hiji di antarana disebut juru kawih anu ngatur ritem. Di wewengkon Ciawi, baheulana karinding diulinkeun jeung takokak (pakakas musik bentukna kawas daun). Kiwari, nabeuh karinding diinovasi dibarungan ku pakakas musik séjénna.

Sangkan jadi wirahma, karinding ditabeuhna ku cara semu ditiup ku hawa tina baham. bédana nabeuh karinding jeung waditra jenis mouth harp séjénna nya éta lebah tepakan. Ari nu séjénna mah ditoél. Nya ku cara ditepak loba kapanggih wirahma anu béda-béda. Ketukan tina waditra karinding disebutna Rahél, nyaéta keur ngabédakeun saha anu kudu nepak tiheula jeung satuluyna. Nu tiheula maké rahél kahiji, anu kadua maké rahél kadua, jeung saterusna.

Euyeubna sora nu dihasilkeun ku karinding nimbulkeun rupa-rupa sora anu mirip sora wirahma waditra séjén, antarana baé sora kendang, goong, saron bonang atawa bass, rhytm, melodi jeung sajabana. Malah karinding mah bisa nyieun lagu sorangan, sabab cara nepakna anu béda jeung sora tina baham nu bisa divariasikeun, ku kituna ngagampangkeun urang ngahasilkeun sora nu warna-warni. Ceuk kolot baheula mah ngalagu téh bisa ku karinding, upama urang geus mahér ngulinkeun sora karinding, bakal manggihan atawa ngahasilkeun sora pikeun nyarita, tapi sora anu kaluarna sada sora robotik.