Jelaskan HAK UNTUK PENDIDIKAN dari Hak kanak-kanak dalam negara berdemokrasi dalam bahasa melayu

Deklarasi Hak Asasi Manusia Sejagat yang diterima pakai oleh Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu pada tahun 1948 mengiktiraf pendidikan sebagai hak asasi bagi semua individu. Perkara 26 Deklarasi menyatakan, "Setiap orang berhak mendapat pendidikan. Pendidikan hendaklah percuma sekurang-kurangnya pada peringkat rendah dan asas." Pengisytiharan ini menekankan kepentingan pendidikan untuk pembangunan peribadi dan kemajuan masyarakat, menonjolkan keperluan untuk pendidikan rendah percuma dan wajib.

Matlamat Pembangunan Lestari Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu merangkumi matlamat khusus iaitu Matlamat 4 yang didedikasikan untuk pendidikan berkualiti. Sasaran 4.1 SDGs bertujuan untuk memastikan semua kanak-kanak perempuan dan lelaki menamatkan pendidikan rendah dan menengah yang percuma, saksama dan berkualiti menjelang 2030. Komitmen global ini menekankan lagi kepentingan menyediakan pendidikan untuk setiap kanak-kanak, memastikan mereka mendapat akses kepada infrastruktur berkualiti, berkelayakan. guru dan persekitaran pembelajaran inklusif.

Banyak kajian telah menunjukkan kesan positif pendidikan kepada individu dan masyarakat. Ia menunjukkan bahawa pendidikan menyumbang kepada peningkatan hasil kesihatan, peningkatan potensi pendapatan, pengurangan kadar kemiskinan dan peningkatan perpaduan sosial. Sebagai contoh, kajian yang dijalankan oleh UNESCO mendapati bahawa setiap tambahan tahun persekolahan meningkatkan pendapatan individu sebanyak kira-kira 10%. Tambahan pula, pendidikan melengkapkan kanak-kanak dengan kemahiran berfikir kritis, memperkasakan mereka untuk mengambil bahagian secara aktif dalam proses demokrasi dan menyumbang kepada kemajuan masyarakat.

HAK UNTUK PERLINDUNGAN DAN KESELAMATAN

Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Hak Kanak-kanak (UNCRC) diterima pakai pada tahun 198, adalah perjanjian yang diiktiraf secara universal yang menetapkan hak kanak-kanak. Artikel 19 UNCRC menyatakan bahawa kanak-kanak mempunyai hak untuk dilindungi daripada semua bentuk keganasan fizikal atau mental, kecederaan, penderaan, pengabaian atau penganiayaan. Ia juga menekankan kewajipan negara untuk mewujudkan langkah perundangan dan pentadbiran yang sesuai untuk melindungi kanak-kanak daripada bahaya tersebut. Perjanjian antarabangsa ini menekankan kepentingan sistem perlindungan kanak-kanak yang komprehensif di negara demokrasi.

Pelbagai organisasi dan kerajaan antarabangsa telah mengambil langkah penting untuk menangani buruh dan pemerdagangan kanak-kanak. Pertubuhan Buruh Antarabangsa (ILO) telah menubuhkan konvensyen seperti Konvensyen No. 182 yang bertujuan untuk menghapuskan bentuk buruh kanak-kanak yang paling teruk. Selain itu, Pejabat Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu Mengenai Dadah dan Jenayah (UNODC) berfungsi untuk mencegah dan memerangi pemerdagangan kanak-kanak melalui inisiatif seperti Pelan Tindakan Global Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu untuk Membanteras Pemerdagangan Orang. Usaha global ini mencerminkan pengiktirafan keperluan untuk melindungi kanak-kanak daripada eksploitasi dan memastikan kesejahteraan mereka.

Penyelidikan secara konsisten menunjukkan kesan buruk penderaan, pengabaian, keganasan dan eksploitasi terhadap kesejahteraan fizikal, psikologi dan emosi kanak-kanak. Kajian telah menunjukkan bahawa pendedahan kepada bahaya sedemikian boleh membawa kepada akibat jangka panjang termasuk perkembangan kognitif terjejas, gangguan kesihatan mental dan kesukaran sosial. Sebaliknya, persekitaran perlindungan dan intervensi yang mengutamakan keselamatan dan kesejahteraan kanak-kanak menyumbang kepada hasil yang positif dan membolehkan kanak-kanak mencapai potensi penuh mereka.