Jelaskan Jenis dari Majoritarianisme dalam bahasa melayu

Majoritarianisme, sebagai konsep kerajaan, bercabang kepada beberapa bentuk. Bentuk klasik termasuk unicameralisme dan negara kesatuan .

Majoritarianisme yang layak adalah bentuk yang lebih inklusif, dengan tahap desentralisasi dan federalisme.

Majoritarianisme integratif menggabungkan beberapa institusi untuk memelihara kumpulan minoriti dan memupuk parti politik sederhana.

Terdapat beberapa contoh pemerintahan majoriti berskala besar dalam sejarah yang direkodkan, terutamanya sistem majoriti demokrasi Athens dan negara kota Yunani purba yang lain. Walau bagaimanapun, sesetengah pihak berpendapat bahawa tiada satu pun daripada negara kota Yunani itu benar-benar berkuasa majoriti, terutamanya disebabkan oleh pengecualian wanita, bukan pemilik tanah dan hamba daripada proses membuat keputusan. Kebanyakan ahli falsafah kuno yang terkenal dengan tegas menentang fahaman majoriti, kerana keputusan berdasarkan kehendak 'orang ramai' yang tidak berpendidikan dan tidak berpengetahuan tidak semestinya bijak atau adil. Plato adalah contoh utama dengan Republiknya, yang menerangkan model masyarakat berdasarkan struktur kelas tiga pihak.

Ahli antropologi anarkis David Graeber menawarkan alasan mengapa kerajaan demokrasi majoriti sangat terhad dalam rekod sejarah. "Majoriti demokrasi, kita mungkin berkata, hanya boleh muncul apabila dua faktor bertepatan: 1. perasaan bahawa orang harus mempunyai hak yang sama dalam membuat keputusan kumpulan, dan 2. alat pemaksa yang mampu menguatkuasakan keputusan tersebut." Graeber berhujah bahawa kedua-dua faktor itu hampir tidak pernah bertemu: "Di mana masyarakat egalitarian wujud, ia juga biasanya dianggap salah untuk mengenakan paksaan sistematik. Di mana jentera pemaksaan wujud, tidak terfikir oleh mereka yang menggunakannya bahawa mereka melaksanakan apa-apa jenis kehendak rakyat."

Majoritarianisme (sebagai teori), serupa dengan demokrasi, sering digunakan sebagai alasan oleh minoriti yang besar atau agresif untuk menindas minoriti lain yang lebih kecil (atau tidak aktif secara sivik), atau kadang-kadang majoriti tidak aktif secara sivik (lihat rujukan Richard Nixon kepada " Majoriti Senyap " yang beliau tegaskan menyokong dasar beliau).

Agenda ini paling kerap ditemui dalam bidang agama: Pada asasnya semua negara Barat, misalnya, Hari Krismas —dan di beberapa negara, tarikh penting lain dalam tahun Kristian juga—diiktiraf sebagai hari cuti yang sah; ditambah dengan denominasi tertentu boleh ditetapkan sebagai agama negeri dan menerima sokongan kewangan daripada kerajaan (contohnya termasuk Gereja England di England dan Gereja Lutheran di negara-negara Scandinavia ). Hampir semua negara juga mempunyai satu atau lebih bahasa rasmi, selalunya mengecualikan beberapa kumpulan atau kumpulan minoriti dalam negara itu yang tidak bercakap bahasa atau bahasa yang ditetapkan sedemikian. Dalam kebanyakan kes, keputusan tersebut tidak dibuat menggunakan referendum majoriti, malah dalam kes yang jarang berlaku apabila referendum telah digunakan, majoriti baharu tidak dibenarkan muncul pada bila-bila masa dan memansuhkannya.