Jelaskan Aplikasi dari Astrometri dalam bahasa melayu

Selain daripada fungsi asas menyediakan kerangka rujukan kepada ahli astronomi untuk melaporkan pemerhatian mereka, astrometri juga adalah asas untuk bidang seperti mekanik cakerawala, dinamik bintang dan astronomi galaksi. Dalam astronomi cerapan, teknik astrometri membantu mengenal pasti objek bintang melalui gerakan uniknya. Ia penting untuk mengekalkan masa, kerana UTC pada dasarnya ialah masa atom yang disegerakkan dengan putaran Bumi melalui pemerhatian astronomi yang tepat. Astrometri ialah langkah penting dalam tangga jarak kosmik kerana ia menetapkan anggaran jarak paralaks untuk bintang di Bima Sakti.

Astrometri juga telah digunakan untuk menyokong dakwaan pengesanan planet luar suria dengan mengukur sesaran yang disebabkan oleh planet yang dicadangkan dalam kedudukan jelas bintang induknya di langit, disebabkan oleh orbit bersama mereka di sekitar pusat jisim sistem. Astrometri lebih tepat dalam misi angkasa lepas yang tidak terjejas oleh kesan herotan atmosfera Bumi. Misi Interferometri Angkasa (SIM PlanetQuest) yang dirancang NASA (kini dibatalkan) adalah untuk menggunakan teknik astrometri untuk mengesan planet terestrial yang mengorbit 200 atau lebih bintang jenis suria terdekat. Misi Gaia Agensi Angkasa Eropah, yang dilancarkan pada 2013, menggunakan teknik astrometri dalam tinjauan bintangnya. Selain pengesanan eksoplanet, ia juga boleh digunakan untuk menentukan jisimnya.

Pengukuran astrometri digunakan oleh ahli astrofizik untuk mengekang model tertentu dalam mekanik cakerawala. Dengan mengukur halaju pulsar, adalah mungkin untuk meletakkan had pada asimetri letupan supernova. Juga, keputusan astrometri digunakan untuk menentukan taburan jirim gelap dalam galaksi.

Ahli astronomi menggunakan teknik astrometri untuk menjejak objek berhampiran Bumi. Astrometri bertanggungjawab untuk mengesan banyak objek Sistem Suria yang memecahkan rekod. Untuk mencari objek sedemikian secara astrometrik, ahli astronomi menggunakan teleskop untuk meninjau langit dan kamera kawasan besar untuk mengambil gambar pada pelbagai selang waktu yang ditentukan. Dengan mengkaji imej ini, mereka boleh mengesan objek Sistem Suria dengan pergerakan mereka berbanding bintang latar belakang, yang kekal tetap. Sebaik sahaja pergerakan per unit masa diperhatikan, ahli astronomi mengimbangi paralaks yang disebabkan oleh gerakan Bumi pada masa ini dan jarak heliosentrik ke objek ini dikira. Menggunakan jarak ini dan gambar-gambar lain, maklumat lanjut tentang objek, termasuk unsur orbitnya, boleh diperolehi.

50000 Quaoar dan 90377 Sedna ialah dua objek Sistem Suria yang ditemui dengan cara ini oleh Michael E. Brown dan lain-lain di Caltech menggunakan teleskop Samuel Oschin Balai Cerap Palomar berukuran  dan kamera CCD kawasan besar Palomar-Quest. Keupayaan ahli astronomi untuk menjejaki kedudukan dan pergerakan benda angkasa tersebut adalah penting untuk memahami Sistem Suria dan masa lalu, masa kini dan masa depan yang saling berkaitan dengan orang lain di Alam Semesta.