Jelaskan Mutasi titik helikase XPD dari Helikase dalam bahasa melayu

XPD (faktor pigmentosum xeroderma D, juga dikenali sebagai protein ERCC2) ialah helikase superkeluarga II 5'-3' bergantung ATP yang mengandungi domain kelompok besi-sulfur. Mutasi titik yang diwarisi dalam helikase XPD telah terbukti dikaitkan dengan gangguan penuaan yang dipercepatkan seperti sindrom Cockayne (CS) dan trikotiodistrofi (TTD). Sindrom Cockayne dan TTD kedua-duanya ialah gangguan perkembangan yang melibatkan kepekaan terhadap cahaya UV dan penuaan pramatang, dan sindrom Cockayne menunjukkan perencatan akal yang teruk sejak lahir. Mutasi helikase XPD juga telah dikaitkan dengan pigmentosum xeroderma (XP), gangguan yang dicirikan oleh kepekaan terhadap cahaya UV dan mengakibatkan peningkatan beberapa ribu kali ganda dalam perkembangan kanser kulit.

XPD ialah komponen penting bagi kompleks TFIIH, transkripsi dan faktor pembaikan dalam sel. Sebagai sebahagian daripada kompleks ini, ia memudahkan pembaikan eksisi nukleotida dengan melepaskan DNA. TFIIH membantu dalam membaiki DNA yang rosak seperti kerosakan bawaan matahari. Mutasi dalam helikase XPD yang membantu membentuk kompleks ini dan menyumbang kepada fungsinya menyebabkan kepekaan terhadap cahaya matahari yang dilihat dalam ketiga-tiga penyakit, serta peningkatan risiko kanser yang dilihat pada XP dan penuaan pramatang yang dilihat dalam TTD dan sindrom Cockayne.

Mutasi helikase XPD yang membawa kepada trikothiodistrofi ditemui di seluruh protein, yakni di pelbagai lokasi yang terlibat dalam interaksi protein-protein. Mutasi ini mengakibatkan protein tidak stabil kerana ketidakupayaannya untuk membentuk interaksi penstabilan dengan protein lain pada titik mutasi. Seterusnya, ini menjejaskan kestabilan keseluruhan kompleks TFIIH, yang membawa kepada kecacatan dengan mekanisme transkripsi dan pembaikan sel.

Telah dicadangkan bahawa mutasi helikas XPD yang membawa kepada sindrom Cockayne boleh disebabkan oleh mutasi dalam XPD, menyebabkan ketegaran protein dan ketidakupayaan seterusnya untuk beralih daripada fungsi pembaikan kepada fungsi transkripsi disebabkan oleh "penguncian" dalam mod pembaikan. Ini boleh menyebabkan helikase memotong segmen DNA yang diingini untuk transkripsi. Walaupun bukti semasa menunjukkan kecacatan pada helicase XPD yang mengakibatkan kehilangan fleksibiliti dalam protein dalam kes sindrom Cockayne, masih tidak jelas bagaimana struktur protein ini membawa kepada gejala yang diterangkan dalam sindrom Cockayne.

Dalam pigmentosa xeroderma, mutasi helikase XPD wujud di tapak pengikatan ATP atau DNA. Ini menghasilkan helikase yang berfungsi secara struktur yang dapat memudahkan transkripsi, namun ia menghalang fungsinya dalam membuka dan membaiki DNA. Kekurangan keupayaan sel untuk membaiki mutasi, seperti kesan sinaran matahari, adalah punca kadar kanser yang tinggi dalam pesakit ini.