Jelaskan Konteks dari Bahasa pertuturan dalam bahasa melayu

Dalam bahasa pertuturan, kebanyakan maksud penutur ditentukan oleh konteks. Hal ini berbeza dengan bahasa bertulis yang lebih banyak maknanya ditunjukkan secara langsung melalui teks. Dalam bahasa lisan, kebenaran untuk satu kenyataan ditentukan oleh pertimbangan akal yang dirujuk kepada pengalaman penutur tersebut, tetapi dalam bahasa penulisan, penekanan yang lebih berat ditujukan pada penghujahan yang logik dan koheren. Bahasa pertuturan cenderung untuk menyampaikan maklumat subjektif, termasuk hubungan antara penutur dan pendengar. Contohnya seperti perbualan dalam keadaan yang formal atau tidak formal. Bahasa penulisan pula adalah kaedah yang biasa digunakan untuk menyampaikan maklumat objektif.

Kedua-dua bahasa vokal dan bahasa isyarat terdiri daripada perkataan. Dalam bahasa-bahasa lisan, perkataan terdiri daripada gabungan bunyi vokal dan konsonan yang terhad, dan seringkali nada juga termasuk. Dalam bahasa-bahasa isyarat, perkataan terdiri daripada gabungan bentuk, orientasi, lokasi pergerakan tangan, termasuk juga ekspresi muka. Asas binaan untuk kedua-dua bahasa lisan dan bahasa isyarat dipanggil fonem. Dalam kedua-dua bahasa vokal dan isyarat, perkataan dikaitkan dari segi tatabahasa dan prosodi dalam bentuk frasa, klausa dan unit wacana yang lebih besar.

Hubungan antara bahasa lisan dan tulisan

Hubungan antara bahasa lisan dan bahasa tulisan adalah kompleks. Dalam bidang linguistik, persetujuan terkini adalah pertuturan merupakan keupayaan semulajadi manusia, dan bahasa tulisan merupakan ciptaan budaya. Namun sesetengah ahli bahasa, seperti mereka yang dari aliran Prague, berpendapat bahawa bahasa tulisan dan lisan mempunyai kualiti yang berbeza dan sebab itulah mereka menentang pandangan mengenai kewujudan bahasa tulisan bergantung kepada bahasa lisan.