Tolong jelaskan mengenai Sejarah penyelesaian dua keadaan dari Penyelesaian dua keadaan dalam bahasa melayu

Cadangan pertama untuk mewujudkan negara-negara Yahudi dan Arab dalam Mandat British terhadap Palestin telah dibuat dalam laporan Suruhanjaya Peel pada tahun 1937. Mandat itu terus merangkumi hanya sebahagian kawasan kecil yang mengandungi Baitulmaqdis. Cadangan partisi yang disyorkan telah ditolak oleh masyarakat Arab Palestin,   namun ia diterima oleh kebanyakan kepimpinan Yahudi.

"Partition" sekali lagi dicadangkan oleh rancangan Partition PBB 1947 bagi pembahagian Palestin. Cadangan ini menyatakan bahawa pembahagian tiga hala, sekali lagi dengan Baitulmaqdis dipegang secara berasingan, di bawah kawalan antarabangsa. Rancangan pembahagian itu diterima oleh pimpinan Yahudi. Walau bagaimanapun, rancangan itu ditolak oleh kepimpinan negara-negara Arab dan kepimpinan Palestin, yang menentang mana-mana partisi Palestin dan mana-mana kehadiran Yahudi bebas di kawasan itu. Perang Arab-Israel 1948 untuk mengawal tanah yang dipertikaikan tercetus pada penghujung Mandat British, yang berakhir dengan Perjanjian Gencatan Senjata 1949 . Peperangan itu mengakibatkan 711,000 orang Palestin melarikan diri atau diusir, yang dipanggil oleh orang Palestin sebagai Nakba, dari wilayah yang menjadi negara Israel. Sebaliknya mengusahakan penubuhan negara Palestin di wilayah yang tidak dikuasai oleh Israel, negara-negara Arab memilih untuk menyokong Agensi Bantuan dan Kerja Bangsa-Bangsa Bersatu bagi Pelarian Palestin di Timur Dekat dan pelarian Palestin kekal tanpa kerakyatan.

Resolusi PBB 242 dan pengiktirafan hak Palestin

Selepas perang Arab-Israel 1967, Majlis Keselamatan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu telah meluluskan resolusi 242 yang menyeru pengunduran Israel dari wilayah yang diduduki semasa perang secara sebulat suara. Hal ini untuk dijadikan sebagai pertukaran untuk "penamatan semua tuntutan atau negara berperang" dan "pengakuan kedaulatan, integriti wilayah. dan kemerdekaan politik setiap negeri di kawasan itu”. Pertubuhan Pembebasan Palestin (PLO), yang telah ditubuhkan pada 1964, mengkritik sekeras-kerasnya resolusi itu, dengan mengatakan bahawa ia mengurangkan persoalan Palestin kepada masalah pelarian.

Pada September 1974, 56 Negara Anggota mengusulkan agar "persoalan Palestin" dimasukkan ke dalam agenda Perhimpunan Agung. Dalam resolusi yang disetujui pada 22 November 1974, Perhimpunan Agung mengakui hak-hak Palestin, termasuk "hak untuk menentukan nasib sendiri tanpa campur tangan luar", "hak untuk kemerdekaan dan kedaulatan negara", dan "hak untuk pulang ke rumah dan harta benda mereka". Hak-hak ini telah diakui setiap tahun sejak saat itu.

PLO penerimaan penyelesaian dua keadaan

Pada pertengahan 1970-an, petunjuk awal yang menunjukkan PLO bersedia menerima penyelesaian dua negara (setidaknya secara sementara) telah diungkapkan oleh Said Hammami.

Sejak Juni 1976, resolusi-resolusi Majlis Keselamatan yang mendukung penyelesaian dua negara berdasarkan garis pra-1967 telah ditolak oleh Amerika Syarikat.  Amerika Syarikat menyokong penyelesaian dua negara tetapi berhujah bahawa sempadan mesti dirundingkan secara langsung oleh pihak berkenaan. . Idea ini mendapat sokongan padu dalam Perhimpunan Agung PBB sejak pertengahan 1970-an.

Deklarasi Kemerdekaan Palestin pada 15 November 1988, yang merujuk kepada Rancangan Pembahagian PBB 1947 dan "resolusi PBB sejak 1947" secara umum, ditafsirkan sebagai pengiktirafan tidak langsung terhadap Negara Israel, dan sokongan untuk penyelesaian dua negara. Pelan Pembahagian telah digunakan sebagai mekanisme untuk memberikan legitimasi kepada kewujudan negara Palestin. Penjelasan lanjut yang diberikan dianggap sebagai pengiktirafan Palestin yang pertama terhadap Israel.