Jelaskan Sejarah dari Triiodotironina dalam bahasa melayu

Pada 1950, ahli endokrinologi Jack Gross datang ke Institut Penyelidikan Perubatan Kebangsaan British untuk bekerja dengan Rosalind Pitt-Rivers sebagai felo pascadoktoral. Gross mempunyai pengalaman sebelum ini bekerja di Universiti McGill di bawah Profesor Charles Leblond, di mana mereka menggunakan iodin radioaktif untuk mengkaji fisiologi hormon tiroid dan menggunakan kromatografi untuk menganalisis protein radioiodinasi dalam darah manusia selepas terapi radioiodin. Gross dan Leblond menemui sebatian radioaktif yang tidak diketahui dalam darah tikus yang diberi iodin radioaktif. Sebatian itu berhijrah dekat dengan tiroksin dalam kromatografi dan mereka pada mulanya menamakannya "awanama 1". Pada masa itu, kumpulan yang diketuai oleh Jean Roche di Paris menggambarkan aktiviti penyahiodinan dalam kelenjar tiroid biri-biri, menimbulkan kemungkinan bahawa "awanama 1" ialah analog T4 yang kurang iodinasi, triiodotironina. Pada Mac 1952, Gross & Pitt-Rivers menerbitkan kertas kerja dalam The Lancet bertajuk "Pengenalan 3: 5: 3'-L-triiodotironina dalam plasma manusia".

Walaupun Gross & Pitt-Rivers biasanya dikreditkan dengan penemuan T3, sebatian ini sebenarnya mula diasingkan oleh ahli biokimia Hird & Trikojus di Universiti Melbourne pada 1948. Telah dicadangkan bahawa kertas terbitan mereka kurang diketahui dan dengan itu mudah diabaikan. Ia juga telah menyatakan bahawa Pitt-Rivers telah membaca kertas ini tetapi gagal menyebutnya.