Jelasin soal Wewengkon Chūbu  dalam bahasa sunda dong

Chūbu (中部地方 Chūbu-chihō) nyaéta wewengkon di tengah pulo Honshū, pulo utama di Jepang.

Chubu, atawa tengah, wewengkon nu kabagi ku salapan prefektur di bagéan tengah pulo utama Jepang, kuloneun wewengkon Kanto: Aichi, Fukui, Gifu, Ishikawa, Nagano, Niigata, Shizuoka, Toyama, jeung Yamanashi. Wewengkon ieu panglegana di bagéan Honshu dicirikeun nu dataran luhur, tur pagunungan. Pagunungan Jepang ngabagi nagara kana sisi Pasifik, disebut Jepang hareup, atawa Omote-Nihon, sarta bagéan nu nyanghareup ka Laut Jepang, atawa Ura-Nihon, disebut Jepang tukang. Wewengkon ieu dibagi deui kana tilu distrik nyaéta: Hokuriku, sapanjang basisir Laut Jepang nu mangrupa daerah hasil utamana pare; Tosan, atawa Dataran Luhur Tengah; jeung Tokai, atawa basisir sisi wetan, sapanjang Basisir Pasifik.

Hokuriku beulah kolan katutupan ku gunung di wewengkon tengah Chubu. Distrik ieu hujan salju nu kandel tur angin nu kuat. Walungan nu caina ngagolontor turbulen salah sahiji sumber énérgi listrik nu hadé. Prefektur Niigata tempat gas jeung produksi minyak. Pangwangunan industri kacida gancangnya, utamana di Kota Niigata jeung Toyama. Fukui jeung Kanazawa ogé mibanda industri manufaktur. Hokuriku diwangun bébas ti wewengkon séjén, ilaharna ku sabab kapisahkeun ti industri jeung pusat budaya di Basisir Pasifik. Ku sabab pasilitas palabuan kawates tur jalan raya meh katutup di usum tiris, di distrik ieu kareta api mangrupa alat transportasi utama.

Distrik Tosan mangrupa wewengkon nu kompleks tur gunung "terjal"—kadangkala disebut hateup Jepang—kaasup pagunungan Jepang. Pendudukna ngumpul di dalapan cekungan tur dihubungkeun ku lembah nu sempit. Tosan mangrupa daerah penghasil utama sutra, sanajan produksina nurun terus sanggeus Perang Dunya II. Loba buruh nu tadina digawe dina produksi sutra kaserep ku parobahan industri manupaktur kaasup industru alat-alat présisi, mesin, tekstil, makanan olahan jeung industri ringan séjénna.

Distrik Tokai, diwatesan ku Samudera Pasifik, koridor nu sempit diwatesan ku gunung nu turun ka arah laut. Saprak Tokugawa period (1600-1867), koridor ieu jadi penting keur jajalaneun antara Tokyo, Kyoto, jeung Osaka. Salah sahiji jalan ku kawentar nyaéta Tokaido, rengse diwangun dina périodeu Edo (Tokyo, saprak 1868) jeung Kyoto, ibukota kaisar heubeul; dina abad kaduapuluh, jadi ngaran rute jalan tol jeung jalan kareta api cepat.

Sababaraha dataran aluvial nyusun ieu koridor. Iklim sedeng, tempat nu hadé keur kompleks metropolitan sarta dimungkinkeun ku transportasi nu gancang keur suplai sayuran salila opat musim. Daerah nu rada luhur dipaké keur melak jeruk jeung teh. Koridor ieu ogé jadi sajumlah tempat pusat industri kecil. Bagéan Kulon Tokai kaasup dataran Nobi, nu jadi pusat besa dina abad katujuh A.D. Nagoya, nu nyanghareup ka Basisir Ise, jadi pusat industri berat kaasup besi, baja jeung industri manufaktur.

Wewengkon ieu antara Kanto jeung Kansai, kaasup kota gedéna Nagoya sapanjang Basisir Pacific Sea of Japan, daerah pagunungan jeung Gunung Fuji.

Wewengkon ieu "dilayani" ku Chubu Centrair International Airport (NGO), airport di lepas pantai pulo buatan di kota Tokoname, Aichi deukeut , jeung Nagoya Airport, nu deukeut Nagoya di kota Komaki jeung Kasugai.