Jelaskan Penemuan dari Sivapithecus dalam bahasa melayu

Spesimen Sivapithecus tidak lengkap yang pertama ditemui di utara India pada akhir abad ke-19.

Satu lagi penemuan dibuat di tebing Sungai Tinau, di Nepal pada 1932, kini ditempatkan di Nature Museum Kathmandu. Penemuan ini diberi nama "Ramapithecus". Penemunya, G. Edward Lewis berhujah bahawa ia berbeza daripada Sivapithecus kerana rahangnya lebih menyerupai rahang manusia daripada mana-mana fosil mawas lain yang sedia diketahui ketika itu. Dipercayai pada ketika itu bahawa nenek moyang manusia bercapah daripada mawas-mawas lain 14 juta tahun yang lalu. Pandangan ini disangkal oleh kajian biokimia yang menunjukkan bahawa terdapat perpisahan awal antara nenek moyang orang utan dan nenek moyang sepunya cimpanzi, gorila dan manusia.

Sementara itu, ramuan Ramapithecus yang lebih lengkap ditemui pada tahun 1975 dan 1976, yang menunjukkan bahawa ia kurang seperti manusia daripada yang difikirkannya. Ia mula kelihatan lebih seperti Sivapithecus, yang bermaksud bahawa nama yang lebih tua mesti diberi keutamaan. Ia juga mungkin bahawa fosil yang diberikan kepada Ramapithecus tergolong dalam bentuk perempuan Sivapithecus .  Mereka pasti ahli genus yang sama. Ia juga mungkin telah terpisah dari nenek moyang biasa, gorila dan manusia, yang mungkin diwakili oleh kera naga yang prasejarah Nakalipithecus nakayamai . Spesimen Siwalik yang pernah ditugaskan kepada genus Ramapithecus kini dianggap oleh kebanyakan penyelidik untuk dimiliki oleh satu atau lebih spesies Sivapithecus . Ramapithecus tidak lagi dianggap sebagai nenek moyang manusia.

Pada tahun 1982, David Pilbeam menerbitkan huraian tentang penemuan fosil terpenting yang terhasil daripada sebahagian besar muka dan rahang Sivapithecus. Spesimen ini banyak persamaannya dengan tengkorak orang utan dan mengukuhkan lagi teori sedia ada bahawa Sivapithecus bertalian rapat dengan orangutan.