Jabarkan Abad ke-16 dan ke-17 dari Gambaran budaya terhadap anjing dalam bahasa melayu

Semasa abad ke-16 dan ke-17, anjing digambarkan dalam adegan perburuan, atau digambarkan mewakili status sosial, sebagai anjing riba, atau kadang-kadang sebagai sahabat peribadi. Ia mungkin juga digunakan sebagai lambang dalam lukisan. Ahli falsafah Yunani Diogenes (404-323 SM) digambarkan oleh Jean-Léon Gérôme, bertemankan anjing yang juga merupakan lambang falsafah "sinisnya" (Bahasa Yunani: "kynikos," keanjingan), yang menegaskan kewujudan cekin. Diogenes menyatakan bahawa "Tidak seperti manusia yang sama ada memperdayakan yang lain atau diperdayakan, anjing akan memberikan salakan jujur pada kebenaran. Anjing lain menggigit musuhnya, saya menggigit sahabat saya untuk menyelamatkan mereka." Ahli falsafah Yunani ini duduk di dalam kediamannya, tab tembikar, - kadang-kadang juga digambarkan duduk di dalam sebuah tong, - di Metroon, Athens, menghidupkan lampu pada siang yang dengannya dia mahu pergi mencari orang jujur.

Hendrik Martenszoon Sorgh mungkin menggambarkan sarjana yang ketara kerana kesignifikanannya terhadap profesion tertentunya, menggambarkan sebuah buku, atau pengkhutbah dan ahli teologi Protestan dengan Alkitab terbuka di atas meja. Seekor anjing digambarkan sebagai teman kepada sarjana berkenaan merupakan lambang fideliti, kewaspadaan dan kenalaran dalam penyelidikan kerana tertugas kepada kecerdasan dan gerak hati semula jadi anjing, dan nuri merupakan lambang dan keilmiahan dan kepetahan.