Saya mau tau Keluaran dan sambutan dari Njai Dasima (filem 1932). Jelaskan dalam bahasa melayu

Njai Dasima dikeluarkan pada Januari 1932 dan diiklankan sebagai "suara bercakap, menyanyi, menari, dan muzik". Ia terbuka kepada penonton semua peringkat umur, termasuk kanak-kanak. Ulasan kritikal bercampur-campur. Pengarang sebuah akhbar, menyatakan bahawa risalah menyifatkan filem itu sebagai "seratus kali lebih baik daripada [filem kontemporari] Huwen op Bevel", adalah orang yang sombong takbur, yang menyatakan bahawa apa-apa tuntutan yang mempunyai kesahan sangat sedikit sebagai "kualiti filem asli setakat ini adalah sampah". Semakan kemudian menunjukkan banyak kelemahan dalam pemilihan muzik, sinematografi, sebelum menyimpulkan bahawa filem itu lakukan, secara keseluruhan, mewakili kemajuan, memuji pelakon yang bermain Puasa dan memerhatikan kekurangan yang berbeza adegan yang tidak berkaitan dengan plot. Walau bagaimanapun, Armijn Pane, dalam kajian reflektif 1950, menulis bahawa kualiti kerja adalah keseluruhan agak baik.

Effendi tidak mengarahkan filem lagi sehingga 1951, dengan Djiwa Pemuda, dan seterusnya pengarah filem asli pertama, Andjar Asmara, hanya memulakan kerjayanya pada tahun 1940, dengan Kartinah. Tan menutup penerbitan tidak lama selepas keluaran Njai Dasima, walaupun ia akhirnya ditubuhkan semula pada tahun 1938. Selepas mengeluarkan beberapa kejayaan komersial, terutamanya Fatima (1938), ia telah kekal ditutup pada tahun 1942, dengan pendudukan Jepun di Hindia.

Filem ini mungkin hilang. Ahli antropologi visual Amerika Karl G. Heider menulis bahawa semua filem Indonesia dari sebelum tahun 1950 hilang. Walau bagaimanapun, JB Kristanto dari Katalog Film Indonesia merekodkan beberapa sebagai telah terselamat di arkib Sinematek Indonesia, dan sejarawan filem Indonesia Misbach Yusa Biran menulis bahawa beberapa filem propaganda Jepun terselamat di Perkhidmatan Maklumat Kerajaan Belanda.