Tolong jelaskan mengenai Kasus datif dari Dialek bahasa Norway dalam bahasa melayu

Perbezaan konteks Jermanik asli antara kasus datif dengan kasus akusatif, dibakukan dalam bahasa Jerman moden dan bahasa Iceland, telah hilang dalam bahasa Denmark dan bahasa Sweden tuturan, suatu kecenderungan yang tersebar ke dalam Bokmål juga. Ivar Aasen menganggap kasus datif secara terperinci dalam karyanya, Norsk Grammatik (1848), dan penggunaan kasus datif bahasa Norway sebagai kasus tatabahasa yang hidup yang boleh dijumpai dalam beberapa teks Landsmål yang paling awal. Walau bagaimanapun, kasus datif tidak pernah menjadi sebahagian daripada Landsmål/Nynorsk rasmi.

Sungguhpun ini hadir dalam sesetengah dialek tuturan ke utara Oslo, Romsdal, ke selatan dan ke timur laut Trondheim, dan dalam semua keragaman Jermanik tulen di Norway dan di Sweden utara. Fenomena tatabahasa ini sangat terancam di kawasan tersebut, sementara kebanyakan penutur bahasa-bahasa tulen sangat dipengaruhi oleh bahasa-bahasa piawai kebangsaan, menggunakan hanya bentuk kata akusatif tradisional dalam kedua-dua kasus. Perbezaan erti antara bentuk-bentuk kata datif dengan akusatif lalu hilang, dan lebih perkataan mesti ditambahkan untuk menyatakan erti sebenar, atau maklumat akan hilang juga.

Sementara penutur bahasa Jerman atau bahasa Icelandic mempunyai kesedaran untuk perbezaan antara kasus datif dengan akusatif, sedikit orang di Skandinavia memang memahami perbezaan konteksnya, sungguhpun mereka telah mengkaji bahasa Jerman untuk beberapa tahun.