Coba jelasin Kawasan berbahasa Cina dari Nama-nama Korea dalam bahasa melayu dong

Di kawasan berbahasa Cina seperti China, Hong Kong, Macau dan Taiwan, konvensyen penamaan berbeza dalam beberapa segi telah diamalkan menurut kedudukan politik mereka kepada mana-mana kerajaan Korea walaupun terdapat trend yang semakin meningkat untuk disekalikan.

Dalam bahasa Cina, Semenanjung Korea biasanya dipanggil Cháoxiǎn Bàndǎo () dan dalam kes-kes yang jarang dipanggil Hán Bàndǎo (). Etnik Korea juga dikenali sebagai  Cháoxiǎnzú (), bukan Dàhán mínzú (). Walau bagaimanapun, istilah Hánguó ren () boleh digunakan untuk merujuk secara khusus kepada rakyat Korea Selatan.

Sebelum menubuhkan hubungan diplomatik dengan Korea Selatan, Republik Rakyat China cenderung untuk menggunakan nama Korea lama Cháoxiǎn ( "Joseon" atau "Chosŏn"), dengan merujuk kepada Korea Selatan sebagai Nán Cháoxiǎn ( "Joseon Selatan"). Sejak hubungan diplomatik dipulihkan, China telah menggunakan nama-nama yang digemari masing-masing dengan merujuk kepada Korea Utara sebagai Cháoxiǎn dan Korea Selatan sebagai Hánguó  ( "Hanguk"). Bahasa Korea boleh dirujuk sebagai sama Cháoxiǎnyǔ () atau Hánguóyǔ (). Perang Korea secara rasmi dipanggil Kàngměi Yuáncháo Zhànzhēng ( "Perang untuk Menentang Amerika dan Membantu Korea") walaupun istilah Cháoxiǎn Zhànzhēng () juga digunakan dalam konteks tidak rasmi.

Taiwan, sebaliknya, menggunakan istilah Korea Selatan, merujuk kepada Korea Utara sebagai Běihán ( "Han Utara") dan Korea Selatan sebagai Nánhán ( "Han Selatan"). Republik China sebelum ini mengekalkan hubungan diplomatik dengan Korea Selatan, tetapi tidak pernah mempunyai hubungan dengan Korea Utara. Akibatnya, pada masa lalu, Hánguó () telah digunakan untuk merujuk kepada seluruh Korea, dan buku teks Taiwan menganggap Korea sebagai negara bersatu. Kementerian Luar Negeri Republik China di bawah Kerajaan Parti Progresif Demokratik menganggap Korea Utara dan Selatan dua negara yang berasingan. Walau bagaimanapun, penggunaan umum di Taiwan masih merujuk kepada Korea Utara sebagai Běihán ( "Han[guk] Utara") dan Korea Selatan sebagai Nánhán ( "Han[guk] Selatan") semasa penggunaan  – yang di Taiwan tidak disebut Cháoxiǎn tetapi Cháoxiān – pada umumnya terhad kepada Korea kuno. Bahasa Korea biasanya dirujuk sebagai Hányǔ ().

Begitu juga penggunaan umum di Hong Kong dan Macau secara tradisinya merujuk kepada Korea Utara sebagai Bak Hon ( "Han Utara") dan Korea Selatan sebagai Nam Hon ( "Han Selatan"). Di bawah pengaruh penggunaan rasmi, yang sendiri dipengaruhi oleh penggunaan rasmi pemerintah Republik Rakyat China, amalan tanah besar yang menamakan kedua-dua Korea berbeza telah menjadi lebih umum.

Dalam bahasa Cina yang digunakan di Singapura dan Malaysia, Korea Utara biasanya dipanggil Cháoxiǎn ( "Chosŏn") dengan Běi Cháoxiǎn (  "Chosŏn Utara") dan Běihán ( "Han Utara") kurang digunakan manakala Korea Selatan biasanya dipanggil Hánguó ( "Hanguk") dengan Nánhán ( "Han[guk] Selatan") dan Nán Cháoxiǎn ( "Chosŏn Selatan") kurang kerap digunakan.

Di kawasan yang bercakap bahasa Hokkien seperti Taiwan dan di Asia Tenggara, Korea dipanggil Hân-kok ( "Hanguk") di mana Korea Utara disebut sebagai Pak-hân ( Utara) dan Korea Selatan sebagai Lâm-hân ( "Han Selatan").

Corak penggunaan di atas tidak digunakan untuk perkataan terbitan Korea. Sebagai contoh, ginseng Korea biasanya dipanggil Gāolì shēn ().