Jelaskan Kegunaan moden dari Jambatan Rosendale dalam bahasa melayu

Conrail mula membida jambatan itu seawal 1983. Tawaran awal diberi ke bandar Rosendale dan mereka menolak kerana tidak bersedia untuk menanggung liabiliti. Conrail menjual jambatan itu bersama-sama dengan 11.5 batu (18.5 km) koridor Wallkill Valley Railroad pada tahun 1986 kepada seorang ahli perniagaan swasta, John Rahl, untuk satu dolar. Rahl mengambil nama jambatan dan koridor pada 11 Julai 1986. Termasuk dalam pembelian Rahl ini ialah sebuah stesen kereta api perkampungan desa Rosendale di Binnewater; stesen itu merupakan sebahagian daripada Bahagian Bersejarah Binnewater.Seorang persatuan pemilik rumah Rosendale pernah cuba untuk membeli hartanah tersebut sebelum Rahl untuk satu dolar juga, tetapi Conrail menolak tawaran mereka.

Rahl dilahirkan pada 1948 di Washingtonville, seorang pekerja pembinaan dan auto mekanik. Beliau tinggal berhampiran jambatan, dalam "gudang yang membuat alang dan pernah membentuk pembinaan struktur luaran untuk kru jambatan". Sebab Rahl membeli landasan kereta api itu asalnya untuk membuka "Restoran makan bersetkan keretapi" di sepanjang koridor, dan untuk mewujudkan tempat lawatan keretapi dari Kingston ke jambatan itu. Beliau mendakwa pembelian itu memberikannya hak untuk "mengembalikan perkhidmatan kereta api di seluruh Wallkill Railroad", dan pemilikannya bersama Conrail. Rancangan untuk mengembalikan semula pengoperasian kemudiannya "tidak berhasil". Dalam tempoh satu tahun pembelian, Rahl menjual 11 ekar (4.5 hektar) harta itu kepada pemaju perumahan. Pada 16 Mei 1989, kejadian ribut menyebabkan kerosakan teruk pada stesen Binnewater dengan sebahagiannya telah rosak dan jatuh ke jalan raya; pembinaan itu kemudiannya dirobohkan oleh Jabatan jalan raya bandar Rosendale .

Antara 1989 dan 1991, Rahl memasang papan dan pengawal rel di bahagian selatan jambatan, yang kemudiannya dibuka kepada orang ramai. Dia membenarkan bungee jumping di jambatan itu sehinggalah Januari 1992 perintah mahkamah memutuskan bahawa ia melanggar undang-undang pengezonan. Terdapat seseorang cuba bungee jumping dari jambatan tanpa tali penghalang. Jambatan itu sedikit rosak disebabkan kebakaran pada musim panas tahun 1999, tetapi ia telah dibaiki pada September tahun itu.

Douglas Haseseorang usahawan yang menjalankan bungee jumping dan syarikat belon udara panas, tidak berjaya mencuba pada tahun 2003 dan 2004 untuk mendapatkan kelainan untuk satu lagi penerokaan jumping bungee. Semasa sesi pendengaran awam mengenai cadangan Hase, seorang penggubal undang-undang daerah menjerit untuk mensimulasikan bunyi yang akan didengari berulang-ulang kepada perjiranan jika ada orang melompat dari jambatan itu.

Akibat Rahl gagal membayar $ 13,716 cukai harta dalam tempoh tiga tahun, Ulster County merampas keseluruhan 63.34 ekar (25.63 hektar) hartanya pada 15 April 2009. Wallkill Valley Trust Land dan Open Space Conservancy berhasrat untuk meletakkan tawaran di atas tanah yang disita pada hari lelongan, 22 April 2009. Walau bagaimanapun, lelongan itu dibatalkan oleh Jawatankuasa Ways & Means daripada Perundangan Ulster County tujuh hari sebelum lelongan. Tawaran itu sah selama sepuluh hari, membuatkan perubahan secara tiba-tiba itu amat mencurigai. Mempengerusikan pembatalan lelongan itu ialah Pengerusi Ways & Means Alan Lomita —penggubal undang-undang daerah yang sama yang tersentap denga penerokaan bungee jumping Rahl. Lomita iaitu jiran Rahl dan musuh peribadi saingannya, dengan segera bersara daripada jawatan awam. Perlu diambil perhatian dengan peguam daerah yang mempengerusikan transaksi mencurigakan kepada Open Space Institute ialah Beatrice Havranek, bekas penyelia bandar Rosendale dan musuh peribadi Rahl dan yang bekerja dengan Lomita sepanjang tahun untuk menghentikan bungee jumping serta mencegah Rahl daripada dapat membayar cukai. Open Space Institute dianugerahkan tanah tanpa lelong atau bidaan melalui kaedah ini. OSI telah lama dituduh mengambil tanah melalui cara penipuan dan tidak beretika. Pembelian itu diluluskan pada oleh majlis daerah pada bulan Julai, dan selesai pada akhir Ogos 2009. The Land Trust bersetuju untuk membayar semua cukai yang tertunggak sebelum menerima pemilikan penuh dan penambahan kepada Wallkill Valley Rail Trail. Pemilikan jambatan dipindahkan kepada Persatuan Wallkill Valley Rail Trail.

Mengikut kajian kejuruteraan oleh Bergmann Associates – firma sama yang diperiksa Jambatan Poughkeepsie sebelum penukaran kepada laluan pejalan kaki – jambatan itu ditutup kepada orang ramai pada bulan Jun 2010 untuk pembaikan. Kerja pengubahsuaian pada asalnya dijangka menelan belanja $ 750,000 dan bermula pada musim bunga 2011, dengan masa siap 12 bulan. Pejabat Negeri New York Taman, Rekreasi dan Pemuliharaan Bersejarah memberikan $ 150,000 ke arah pengubahsuaian. Menjelang November 2010, tambahan $ 300,000 telah dinaikkan daripada penderma swasta, dan sumber-sumber lain. Menjelang akhir tahun 2010, lebih 10 1/2 tan pendek (9.5 t) tayar telah dikeluarkan dari rel bahagian Rosendale.

Permukaan laluan pejalan kaki akan menjadi sama ada kayu atau konkrit. Apabila kerja-kerja pengubahsuaian selesai, Wallkill Valley Rail Trail akan diteruskan hampir 24 batu (39 km) dari Gardiner ke Kingston, dan jambatan akan dibuka sepenuhnya kepada orang ramai untuk kali pertama sejak landasan kereta api itu ditutup. Pada 17 Februari 2011, pekerja Bergmann Associates menggunakan jambatan itu sebagai kajian kes di seminar mengenai penggunaan semula kaedah penyesuaian jambatan kereta api yang tidak berfungsi. Menjelang akhir bulan Mac 2011, anggaran kos pengubahsuaian jambatan itu itu telah meningkat kepada $ 1.1 juta dollar, dan masa yang dijangkakan siap meningkat kepada dua tahun.

Satu kempen untuk meningkatkan $ 500,000 bagi pemulihan itu bermula pada 27 Mac 2011; 30 Jun, kira-kira $ 50,000 telah dinaikkan. Pada 2009 dua tindakan undang-undang dibawa John E. Rahl terhadap New York Telephone Company berhubung dakwaan bayaran yang kena dibayar kepadanya untuk garisan gentian optik untuk menyeberangi jambatan itu telah ditolak oleh dua mahkamah rendah (di Vermont dan New York). Pada 18 November 2011, Mahkamah Rayuan Second Circuit telah menolak rayuan Rahl.Sehingga Julai 2011, tuntutan mahkamah yang dibawa oleh John Rahl mengenai pemilikan jambatan itu masih belum selesai di hadapan Mahkamah Second Circuit. Rahl mendakwa beliau mengekalkan pemilikan harta itu kerana hanya negeri, dan bukan daerah ini yang mempunyai hak untuk merampas jambatan itu yang "selama-lamanya kereta api domain sebelum abad ke-19 yang terkemuka dalam doktrin undang-undang yang lama diabaikan oleh perundangan moden". Jambatan itu menjadi tapak banyak perkelahan, barbeque, dan sekurang-kurangnya satu perkahwinan.

Pada akhir bulan Jun 2012, kontraktor memulakan kimpalan pagar baru untuk jambatan itu dan menjalankan kerja-kerja persediaan lain untuk membuka laluan pejalan kaki.  Satu majlis berdekatan Willow Kiln Park telah diadakan pada 29 Jun 2013 untuk meraikan pembukaan rasmi jambatan itu kepada orang ramai.