Jabarkan Pemerintahan dari Leopold II dari Tuscany dalam bahasa melayu

Beliau menggantikan bapanya pada 18 Jun 1824. Sepanjang dua puluh tahun pertama pemerintahannya beliau menumpukan dirinya kepada pembangunan dalaman kerajaan. Beliau adalah paling ringan dan paling reaksioner semua pemerintahan kuku besi Itali hari ini dan walaupun sentiasa tertakluk kepada pengaruh Austria tetapi dia menolak untuk menerima pakai kaedah Kerajaan Austria dan dibenarkan banyak orang buangan politik dari negeri lain supaya keadaan di Tuscany tidak terganggu.

Tetapi apabila pada tahun awal 1840-an, rusuhan merebak di seluruh Itali walaupun di Tuscany menuntut perlembagaan dan pembaharuan politik yang lain adalah lanjutan. Dalam tahun 1845 dan 1846, rusuhan berlaku di beberapa tempat di negara tersebut dan Leopold diberikan beberapa reformasi pentadbiran. Tetapi pengaruh Austria menghalang beliau daripada melakukan perkara yang diingini walaupun sekiranya dia nak buat juga. Pemilihan Paus Pius IX memberi galakan baru kepada liberalisme dan pada 4 September 1847, Leopold dipaksa untuk memulakan Pengawal Kebangsaan - persediaan untuk perlembagaan; tidak lama selepas itu Marchese Cosimo Ridolfi dilantik sebagai Perdana Menteri. Pemberian Neapolitan dan Piedmontese perlembagaan diikuti pada 17 Februari 1848 oleh Tuscany yang terdiri oleh Gino Capponi.

Kebangkitan di Milan dan di Vienna membangkitkan semangat patriotik di Tuscany, di mana perang terhadap Austria yang ingin menuntut kemerdekaan. Leopold yang terdiri daripada tekanan popular menghantar kuasa tetap dan sukarelawan untuk bekerjasama dengan Piedmont dalam kempen Lombard. Ucapan beliau pada semua orang adalah tegas sebagai Itali dan Liberal. "Askar," katanya, "menyebabkan suci kebebasan Itali yang ingin memutuskan hari mengenai Lombardy. Semua warga Milan telah sedar dengan membeli kebebasan mereka dengan darah dan kepahlawanan yang sejati serta menawarkan beberapa contoh... Hormatilah kepada tangan Itali!Wujudkan kehidupan kemerdekaan Itali! ". Kontinjen Tuscan berjuang dengan berani, walaupun tidak berjaya semasa bertempur dengan Empayar Austria yang kuat terutama ketika Pertempuran Goito.

Pada 26 Jun, parlimen Tuscan yang pertama telah diasaskan tetapi gangguan berikutan kegagalan kempen di Lombardy menyebabkan peletakan jawatan kementerian Ridolfi dan telah digantikan oleh yang Gino Capponi. Rusuhan berterusan, terutamanya di Livorno yang merupakan mangsa kepada perang saudara sebenar dengan parti demokratik dari Francesco Domenico Guerrazzi dan Giuseppe Montanelli adalah penganjur pada setiap hari yang lebih berpengaruh. Capponi meletak jawatan manakala Leopold bersetuju dengan berat hati untuk sebuah kementerian Montanelli-Guerrazzi pada gilirannya telah terpaksa berjuang terhadap pihak republik yang melampau.

Pilihan raya baru pada musim luruh tahun 1848 kembali majoriti perlembagaan tetapi ia berakhir dengan mengundi memihak kepada satu perhimpunan konstituen. Terdapat andaian bahawa memulakan sebuah kerajaan berpusat di Itali untuk bantahan Leopold II sebagai raja, ia juga menjadi sebahagian daripada persekutuan Itali yang lebih besar, tetapi sementara itu Duke Besar telah cemas dengan revolusi yang melanda terutama republik di Tuscany dan digalakkan oleh kejayaan tentera Austria. Menurut Montanelli yang telah berunding dengan Radetzky dan Pius IX, yang kini telah meninggalkan kecenderungan liberal dan melarikan diri ke Gaeta. Leopold telah meninggalkan Florence untuk ke Siena dan akhirnya untuk menetap di Porto Santo Stefano. Leopold juga meninggalkan surat kepada Guerrazzi di mana oleh sebab bantahan dari Paus dan akhirnya beliau mengisytiharkan bahawa beliau tidak dapat bersetuju untuk dicadangkan pemasangan rapi. Kekeliruan penuh berlaku di Florence dan bahagian lain di Tuscany.

Pada 9 Februari 1849, sebuah republik telah diisytiharkan sebahagian besarnya hasil daripada desakan Giuseppe Mazzini dan pada 18 Februari, Leopold belayar ke Gaeta. Sebuah parlimen ketiga telah dipilih dan dilantik telah dilantik oleh diktator Guerrazzi. Tetapi ada rasa tidak puas hati yang besar dan kekalahan Charles Albert di Novara, ia telah menyebabkan keresahan di kalangan Liberal.

Atas nasihat yang telah secara rasmi tetapi telag dibatalkan oleh perlembagaan (1852). Perbicaraan politik telah diadakan, Guerrazzi telah banyak dikutuk untuk jangka panjang pemenjaraan walaupun pada tahun 1855 tentera Austria meninggalkan Tuscany dan populariti Leopold mendadak telah hilang. Bagaimanapun, masih percaya kemungkinan perlembagaan Duke Besar yang dapat didorong untuk kali kedua untuk menyertai Piedmont dalam perang terhadap Austria manakala pihak yang popular diketuai oleh Ferdinando Bartolommei dan Giuseppe Dolfi menyedari bahawa hanya dengan pengusiran Leopold boleh aspirasi negara direalisasikan. Apabila pada tahun 1859, Perancis dan Piemonte bersatu ketika berperang dengan Austria. Kerajaan Leopold kali ini gagal menghalang sukarelawan muda Tuscan daripada menyertai daya Franco-Piedmontese. Akhirnya satu perjanjian telah dicapai antara bangsawan dan merupakan penyokong fahaman perlembagaan parti yang popular, akibat daripada penyertaan Duke Besar dalam perang tersebut lalu dituntut secara rasmi.