Jelaskan Penerangan dari Abjad Tibet dalam bahasa melayu

Dalam skrip Tibet, suku kata ditulis dari kiri ke kanan. Suku kata dipisahkan oleh tsek; kerana banyak perkataan Tibet adalah ekasukuan, tanda ini sering berfungsi sebagai jarak. Jarak tidak digunakan untuk membahagikan kata-kata.

Abjad Tibet mempunyai tiga puluh huruf asas, kadang-kala dikenali sebagai "radikal" ataupun akar, untuk huruf konsonan. Seperti dalam skrip Indik lain, setiap huruf konsonan mengandaikan vokal yang wujud; dalam skrip Tibet ialah ཨ /a/. Huruf ཨ  /a/ juga merupakan asas bagi tanda huruf vokal bergantung.

Walaupun beberapa dialek Tibet mempunyai nada, bahasa ini tidak mempunyai nada pada masa penciptaannya, dan tidak ada simbol yang khas untuk nada. Walau bagaimanapun, oleh kerana nada diperkembangkan dari ciri-ciri pembahagian, mereka biasanya boleh diteka dengan betul oleh ejaan perkataan-perkataan Tibet kuno.