Tolong jelaskan mengenai Kaedah saintifik dalam sejarah dari Leopold Von Ranke dalam bahasa melayu

Salah satu sumbangan Ranke yang terbesar dalam bidang pensejarahan ialah kaedah saintifik dalam penulisan sejarah yang telah berkembang pesat pada abad ke- 19 dan abad ke- 20. Sejarah yang saintifik ialah sejarah yang dikatakan 100 % bersifat objektif. Kebenaran sejarah boleh dibuktikan secara saintifik. Ranke membuat pembaharuan dengan membandingkan sumber-sumber yang ditemui melalui kaedah mencari, menilai dan mengkritik sumber-sumber utama. Setiap peristiwa dikaji secara tersendiri bukan menekankan persamaan, perulangan atau penyeluruhan. Dengan kaedah ini penulisan dapat dilakukan dengan lebih kritis. Penulisan sejarah juga telah diatur mengikut aturan dan melalui proses-proses tertentu. Kaedah kajian secara saintifik diperkenalkan oleh Ranke kerana masalah ahli sejarah sebelumnya yang hanya mengambil sumber daripada buku yang sebelumnya tanpa menjalankan penyelidikan arkib atau melakukan analisis sumber kritikal.

Hal ini bagi memastikan pengasingan terhadap unsur dongeng, mitos, lagenda atau pandangan peribadi dapat ditapis sekaligus mengelakkan pemalsuan peristiwa sejarah. Ditambah pula dengan kajian purba atau arkeologi menyebabkan ungkapan Ranke itu layak disamakan dengan tuntutan sains jati yang boleh mewujudkan seperti sebenarnya berlaku. Ranke mengamalkan metod empirikal dalam mengkaji sesuatu peristiwa. Dia tidak mempercayai konsep-konsep yang abstrak boleh membawa kebenaran.

Hasil daripada kaedah saintifik yang digunakan, Ranke menanggap sejarah itu sebahagian daripada ilmu sains. Empat prinsip Ranke yang menjadikan sejarah itu sebagai sains ialah penekanan kepada sejarah yang objektif, keutamaan terhadap fakta melebihi konsep, persamaan yang unik terhadap semua peristiwa sejarah dan keutamaan kepada politik. Konsep yang dibawa olehnya terus berkembang dan telah menjadi pegangan kepada beberapa ahli sejarawan selepasnya. Golongan-golongan yang memegang konsep ini dikenali sebagai golongan positivist.  Antara sejarawan yang memegang kepada konsep ini Lord Acton dan J. B Bury. Hal ini membolehkan mereka menjadi setaraf dengan ahli sains yang lain dengan menggunakan ilmu mereka dalam menyelesaikan masalah masyarakat.