Jabarkan Geologi dari Oberon (bulan) dalam bahasa melayu

Oberon adalah bulan besar kedua tergelap selepas Umbriel. Permukaannya menunjukkan kesan pertentangan yang kuat dimana kebolehpantulannya berkurang daripada 31% pada sudut fasa 0° (albedo geometri) kepada 22% pada sudut sekitar 1°. Oberon mempunyai albedo Bond kira-kira 14%. Permukaannya secara umum berwarna merah, kecuali deposit hentaman yang masih baru, yang biasanya berwarna sedikit biru atau neutral. Oberon sebenarnya merupakan bulan termerah di antara bulan utama Uranus. Hemisfera hadapannya lebih merah berbanding hemisfera belakang kerana ia mengandungi bahan berwarna merah tua yang lebih banyak. Pemerahan permukaan Oberon adalah hasil daripada luluhawa angkasa yang disebabkan pembedilan permukaan oleh zarah bercas dan mikrometeorit. Walau bagaimanapun, asimetri warna Oberon lebih mungkin disebabkan oleh akresi bahan merah yang berpusar dari luar sistem Uranus dan ia berkemungkinan daripada bulan tak nalar, yang akan berlaku terutamanya di hemisfera hadapan.

Ahli sains telah mengenal pasti dua jenis ciri-ciri permukaan pada Oberon iaitu kawah dan chasma ("ngarai"—lekukan yang panjang, dalam dan curam yang barangkali boleh diperikan sebagai lembah rengkahan atau tubir di Bumi). Oberon mempunyai kawah yang paling banyak berbanding bulan-bulan Uranus yang lain dan ketumpatan kawahnya hampir tepu apabila pembentukan kawah baru diimbangi oleh kehancuran kawah yang lama. Bilangan kawah yang banyak menunjukkan bahawa permukaan Oberon merupakan salah satu yang paling purba dalam kalangan bulan Uranus. Garis pusat di Oberon mencecah sehingga 206 kilometer bagi kawah terbesar di bulan tersebut, iaitu kawah Hamlet. Banyak kawah besar dikelilingi oleh lecitan hentaman yang cerah (sistem sinaran) yang terdiri daripada ais. Kawah terbesar, Hamlet, Othello dan Macbeth mempunyai dasar yang diperbuat daripada bahan yang sangat gelap yang terenap setelah pembentukannya. Puncak dengan ketinggian 11 km telah dicerap didalam beberapa imej Voyager berdekatan rantau tenggara Oberon, yang mungkin merupakan puncak tengah di lembangan hentaman yang besar dengan garis pusat sekitar 375 km. Permukaan Oberon bersilang dengan suatu sistem ngarai yang kurang meluas berbanding dengan Titania. Sisi-sisi ngarai berkemungkinan merupakan tubir sesar yang dihasilkan oleh sesar biasa sama ada ia tua atau baru. Ngarai yang paling menonjol di Oberon adalah Chasma Mommur.

Geologi Oberon dipengaruhi oleh dua daya: pembentukan kawah hentaman dan pelapisan semula secara endogenik. Pembentukan kawah hentaman berlaku di sepanjang sejarah Oberon dan ia bertanggungjawab terhadap rupa Oberon pada hari ini. Pelapisan semula secara endogenik berlaku selepas pembentukan Oberon. Proses endogenik tersebut kebanyakanya adalah tektonik secara semula jadi dan yang membawa kepada pembentukan ngarai yang sebenarnya adalah retakan gergasi dalam kerak ais. Ngarai tersebut menghancurkan sebahagian permukaan yang lama. Peretakan kerak disebabkan oleh pengembangan Oberon sebanyak 0.5%, yang terjadi dalam dua fasa sepadan dengan ngarai tua dan muda.

Rupa muka tompok-tompok gelap yang sebahagian besarnya berlaku di hemisfera depan dan di dalam kawah masih belum diketahui. Beberapa ahli sains berandaian bahawa tompok-tompok tersebut berasal daripada "gunung berapi ais" (seakan-akan seperti mare qamari), manakala yang lain berpendapat bahawa hentaman mengeluarkan bahan gelap yang terkubur di bawah ais tulen (kerak). Berdasarkan hipotesis yang kedua, sebahagian Oberon sekurang-kurangnya perlu dibezakan, dengan kerak ais terletak di atas bahagian dalam yang tidak dibezakan.