Saya mau tau Ekonomi dari Joko Widodo. Jelaskan dalam bahasa melayu

Sebelum memegang jawatan, Jokowi meminta Presiden Susilo Bambang Yudhoyono (SBY) yang akan meninggalkan jawatan untuk bertanggungjawab atas keputusan menaikkan lagi harga bahan api dengan menghapuskan lagi subsidi. Percubaan SBY sebelum ini untuk berbuat demikian telah mengakibatkan kekacauan awam. Pada 1 Januari 2015, Jokowi mengambil langkah yang, pada zahirnya, nampaknya mengurangkan subsidi bahan api. Dasar itu mencetuskan beberapa demonstrasi, dan Jokowi berkata ianya perlu untuk meningkatkan pembiayaan bagi sektor infrastruktur, pendidikan dan kesihatan. Walau bagaimanapun, sejak Mac 2015, kerajaan telah menetapkan harga petrol berjenama Premium jauh di bawah harga pasaran, menyebabkan subsidi bahan api ditanggung oleh syarikat minyak milik kerajaan, Pertamina dan bukannya akaun langsung kerajaan. Di samping itu, kerajaan juga melaksanakan program satu harga, yang bertujuan untuk menjual bahan api melalui saluran rasmi pada harga yang sama di seluruh negara, termasuk di bahagian terpencil di Kalimantan dan Papua. Kerajaan mendakwa bahawa ini telah dicapai pada tahun 2017.

Pada suku pertama 2015, keluaran dalam negara kasar (KDNK) tahun ke tahun meningkat 4.92%, dan pada suku kedua, ia meningkat 4.6%, angka terendah sejak 2009. Sejak itu, pertumbuhan kekal di atas tanda 5%, yang masih di bawah apa yang dianggap sebagai tanda pertumbuhan ekonomi yang sihat sebanyak 6%. Rupiah Indonesia (Rp) juga lemah sepanjang pentadbiran Jokowi, dengan kadar pertukaran setiap dolar AS melepasi Rp 15,000 pada 2018, paras terendah sejak krisis kewangan Asia 1997, dan berkurangan kepada 16,700 pada 2020. Inflasi tahun ke tahun pada Jun 2015 adalah 7.26%, lebih tinggi daripada Mei (7.15%) dan Jun tahun sebelumnya (6.7%).

Pentadbiran Jokowi meneruskan dasar nasionalisme sumber pendahulunya, dengan nasionalis beberapa aset yang dikawal oleh syarikat multinasional seperti Freeport McMoRan, Total SA dan Chevron. Pada tahun 2018, dalam langkah yang bertujuan untuk mengurangkan import, syarikat minyak yang beroperasi di Indonesia telah diarahkan untuk menjual minyak mentah mereka kepada Pertamina. Larangan juga telah dikuatkuasakan ke atas eksport bijih nikel mentah, yang bertujuan untuk membantu mempromosikan pembangunan industri berkaitan nikel tempatan seperti peleburan dan kilang bateri.

Pembangunan infrastruktur telah menjadi ciri penting pentadbiran Jokowi, yang memberi tumpuan kepada pengembangan jalan raya dan kereta api, pembangunan pelabuhan dan lapangan terbang, dan pengairan. Pada tahun 2016, belanjawan negara memperuntukkan Rp 290 trilion (AS$ 22 bilion) untuk infrastruktur, yang terbesar dalam sejarah Indonesia. Secara keseluruhan, pentadbirannya merancang 265 projek infrastruktur mulai 2016. Pada September 2015, Indonesia menganugerahkan projek kereta api berkelajuan tinggi bernilai $5.5 bilion kepada China, namun ia mengecewakan Jepun, yang juga bersaing untuk projek itu. Kementerian pengangkutan Indonesia meletakkan kekurangan dalam rancangan untuk projek itu, menimbulkan keraguan terhadap projek itu dan menonjolkan had Jokowi dalam menjadikan projek-projek mega menjadi kenyataan ketika beliau cuba menarik pelabur asing. Projek penting lain termasuk penyiapan jalan Trans Papua sepanjang 4,325 kilometer dan Tol Trans-Jawa, pembinaan awal Kereta Api Trans-Sulawesi dan Tol Trans-Sumatra, rancangan AS$50 bilion untuk membangunkan sektor maritim termasuk 24 "pelabuhan strategik", dan pengembangan kapasiti lapangan terbang di kawasan terpencil. Program pembangunan dan pemodenan pelabuhan, yang digelar program "Tol Laut", bertujuan untuk mengurangkan ketidaksamaan harga antara bahagian barat negara yang lebih maju dan bahagian timur yang kurang penduduk.

Selain projek utama, pentadbiran Jokowi juga melaksanakan program tabung kampung di mana kampung di seluruh negara menerima pembiayaan untuk memperuntukkan infrastruktur asas seperti jalan raya dan bekalan air, pembangunan pelancongan dan perusahaan kampung untuk meningkatkan ekonomi luar bandar. Janji kempen awal ialah Rp 1.4 bilion (sekitar US$100,000) akan diperuntukkan untuk setiap kampung setiap tahun, walaupun pada 2019, kurang daripada satu bilion telah diperuntukkan. Antara 2015 dan 2018, Rp 187 trilion (AS$14 bilion) telah diperuntukkan semula melalui program tersebut. Pentadbiran menyasarkan untuk menyelaraskan pensijilan tanah di seluruh negara, bertujuan untuk mengedarkan sijil pemilikan tanah di seluruh negara sepenuhnya.  Ia melibatkan peningkatan kadar pengeluaran sijil daripada sekitar 500,000 kepada beberapa juta setiap tahun. Pada 2016, pentadbiran menandatangani undang-undang rang undang-undang pengampunan cukai berikutan perbahasan awam yang panjang dan ditolak, memberi peluang kepada rakyat Indonesia yang kaya untuk mengisytiharkan aset mereka yang tidak dilaporkan sebelum kerajaan mengukuhkan peraturan dan pengawasan mengenai import dan eksport. Ia menjadi program paling berjaya seumpamanya dalam sejarah, dengan lebih Rp 4,865 trilion (kira-kira AS$366 bilion) aset yang tidak dilaporkan sebelum ini diisytiharkan kepada pejabat cukai.

Pembangkang mengkritik perbelanjaan agresif untuk infrastruktur kerana ia meningkatkan hutang negara Indonesia sebanyak 48% antara 2014 dan Mac 2018 kepada AS$181 bilion.  Mereka juga menegaskan bahawa kebanyakan hutang diperuntukkan untuk imbuhan dan bukannya pembangunan infrastruktur. Pada April 2018, Jokowi juga mengeluarkan dasar baharu yang membenarkan pekerja asing di Indonesia tanpa keperluan kemahiran bahasa Indonesia, dengan alasan bahawa ia akan meningkatkan pelaburan. Dasar itu menghadapi tentangan ketara daripada kesatuan pekerja tempatan, yang mendakwa bahawa dasar itu akan meningkatkan kadar pengangguran.

Pada tahun 2020, DPR meluluskan Undang-undang Omnibus Penciptaan Kerja. Walaupun bertujuan untuk meningkatkan pelaburan dan mengurangkan pita merah, ia juga dianggap sebagai melemahkan perlindungan buruh dan alam sekitar, menyebabkan siri bantahan di bandar-bandar utama. Jokowi mempertahankan undang-undang dengan mengatakan bahawa ia diperlukan untuk mewujudkan pekerjaan dan menyeru penunjuk perasaan untuk mengemukakan cabaran sebaliknya kepada Mahkamah Perlembagaan Indonesia. Undang-undang itu, yang menyemak lebih 70 undang-undang sebelum ini dan mengandungi kira-kira 1,200 klausa, telah dikemukakan oleh Jokowi berikutan kemenangannya pada pilihan raya 2019. Beberapa kumpulan telah mengkritik kelegapan kerajaan semasa perbincangan undang-undang. Pada tahun yang sama, Indonesia mencecah paras inflasi terendah dalam sejarah dan menghadapi kemelesetan ekonomi pertama sejak krisis Kewangan Asia 1997.