Jelaskan Prinsip dari Undang-undang Toubon dalam bahasa melayu

Undang-undang Toubon telah diperkenalkan pada tahun 1992 ke dalam Perlembagaan: "Bahasa Republik adalah Bahasa Perancis" (artikel 2). Sehubungan dengan itu, undang-undang ini digunapakai untuk memastikan hak warganegara Perancis dipelihara dalam sebarang urusan berkaitan dengan kertas urusan rasmi, yang berkaitan dengan kontrak bekerja dan yang berkaitan dengan persembahan produk kepada pengguna, panduan, arahan serta peringatan produk, menyuarakan pendapat dan apa-apa maklumat yang diterima adalah dalam Bahasa Perancis. Pada masa yang sama, undang-undang ini  juga telah mewujudkan kewajipan untuk menulis di dalam Bahasa Perancis. Hal ini juga secara tidak langsung menggantikan Undang-undang no 51-46 gubalan pada 11 Januari 1951 yang mengutamakan pengajaran bahasa dan dialek tempatan, dikenali sebagai Undang-undang Deixonne. Undang-undang Toubon juga menyempurnakan undang-undang no 75-1349 gubahan 31 Disember 1957 yang turut berkaitrapat dengan penggunaan Bahasa Perancis.

Undang-undang ini telah menerima kecaman oleh para pengulas dengan menamakannya sebagai "Undang-undang AllGood" yang berbaur peranggeris, diterjemahkan bersempena dengan nama penulis.[no.  diperlukan]

Walaubagaimanapun, Undang-undang Toubon telah dipinda untuk menghadkan ketegasan perlaksanaannya di hadapan Majlis Perlembagaan. Majlis Perlembagaan yang turut mengambilkira prinsip kebebasan berfikir dan bersuara, termaktub dalam perkara 11 Pengisytiharan Hak Asasi Manusia dan Kewarganegaraan, sebulat suara menentang undang-undang yang menentukan istilah yang tertentu dan tepat perlu digunakan oleh organisasi penyiaran televisyen atau radio , dan wajib digunakan oleh pihak swasta dalam semua kegiatan mereka yang berkaitan. Pengamal undang-undang boleh memantau perbendaharaan kata yang harus digunakan oleh perundangan orang awam , serta perundangan orang persendirian dalam menjalankan tugas misi dalam bidang perkhidmatan awam (undang-undang artikel 5).

Pemilihan penggunaan berbilang bahasa berbanding dwibahasa

Perkara ke 4 memperuntukkan terjemahan daripada teks-teks tersebut hendaklah diterjemahkan ke dalam sekurang-kurangnya dua. Perlaksanaan langkah ini adalah sejajar dalam perihal pengangkutan antarabangsa yang dinyatakan dalam perkara 15 perintah n° 95-240 3 Mac 1995, dengan pengecualian semasa pengisytiharaan darurat, dalam hal jabatan persempadanan, atau apabila terjemahan bahasa tersebut adalah berdasarkan negara berlepas atau ketibaan (pelaksanaan perintah 3 Mac 1995).

Perlaksanaan Perintah pada 3 Julai 1996

Perintah perlaksanaan pada 3 Julai 1996 telah menempatkan mekanisme untuk memperkaya dan memperkasakan lagi Bahasa Perancis. Arahan ini mewajibkan penggunaan Bahasa Perancis dalam perkhidmatan dan institusi awam di seluruh negara (perintah perkara 11 dan 12)

" Art. 11. - Penggunaan perbendaharaan kata dan kenyataan yang diterbitkan di dalam Jurnal Rasmi adalah diwajibkan selagi terdapatnya kosa kata dan kenyataan yang sama maksudnya dalam bahasa asing:

Di dalam perintah, pekeliling, arahan dan panduan kementerian, wakil kerajaan dan dokumen, yang apa jua keadaan, yang bersumberkan perkhidmatan awam dan perbadanan negara;

Dalam kes-kes yang terkandung dalam perkara 5 dan 14 seperti yang dipetik dalam undang-undang 4 Ogos 1994 yang berkaitan dengan penggunaan Bahasa Perancis. Suruhanjaya perkhidmatan awam akan memantau penggunaan  istilah yang disediakan dalam perkara dan ungkapan yang diterbitkan.

Art. 12. - Senarai perbendaharaan kata dan kenyataan yang disahkan dibawah undang-undang pemerkasaan Bahasa Perancis yang telah dilaksanakan sebelum ini diterapkan ke dalam senarai yang diterbitkan di bawah Arahan Majlis. Arahan ini boleh diubah selari dengan prosedur yang ditetapkan di dalam Perintah Perkara 7 hingga 10. "