Jelasin soal Zajal  dalam bahasa melayu dong

Zajal (bahasa Arab: ???) ialah satu bentuk tradisional bagi puisi stropik oral yang dideklamasikan dalam dialek basahan. Ketika terdapat sedikit petunjuk tentang asal-usul tepat zajal, penyair zajal terawal yang dicatatkan ialah penyair Al-Andalus, Ibn Quzman (yang hidup dari 1078 hingga 1160). Secara amnya diakui bahawa indul terawal puisi dialek Sham ini ialah zajal dan muwashsha?ah al-Andalus, yang dibawa ke Mesir dan Mediterranean timur oleh orang-orang Arab yang melarikan diri daripada Sepanyol pada kurun ke-13 dan 14. Seorang mahaguru terawal zajal Mesir ialah zajjal kurun ke-14, Abu ?Abd Allah al-Ghubari.  Asal-usul zajal mungkin kuno tetapi ia dapat dijejak balik kepada sekurang-kurangnya kurun ke-12. Ia masih hidup kini di Sham, khususnya Lubnan, Palestin dan Jordan, dan di Maghreb, khususnya Algeria, dengan penggiat profesional zajal mampu mencapai tahap pengiktirafan dan populariti yang tinggi.  Zajal separa spontan dan separa nyanyi dan sering dipersembahkan dalam format debat antara zajjalin. Ia biasanya disertai oleh alat-alat muzik genderang (dengan kadang kala alat muzik tiupan seperti ney) dan korus lelaki (dan lebih terkini, wanita) yang menyanyikan bahagian-bahagian ayatnya.

Penyair-penyair Mesir yang dikenali dengan penggunaan sastera bentuk zajal popular ialah Yaqub Sanu, 'Abd Allah al-Nadim, Bayram al-Tunisi, dan Ahmed Fouad Negm. Zajjaal Lubnan yang terkenal termasuklah Zein Sh'eib, Talih Hamdan, Zaghloul alDamour, Moussa Zgheib, Asaad Said, dan Khalil Rukoz.