Tolong jelaskan mengenai Bahasa zajal Lubnan dari Zajal dalam bahasa melayu

Sifat semulajadi diglossia (kewujudan bersama bentuk formal dan basahan) pertuturan bahasa Arab Lubnan mempunyai bayangan warna etnik dan sosio-politik yang rumit yang menimbulkan tandatanya samada bahasa basahan dapat diterima sebagai perantaraan kesusasteraan, satu isu perpecahan dalam masyarakat Lubnan yang pelbagai etnik dan mazhab.

Bagi telinga penutur bukan Arab (dan kadang kala kepada penutur asli sekalipun), frasa yang dituturkan dalam bahasa Arab baku (fus-ha) dan diulang-ulang dalam dialek Lubnan basahan sering kedengaran sangat berbeza. Perbezaan ini disebabkan, sekurang-kurangnya, bahasa basahan mempunyai substratum yang jelas yang terbentuk daripada dialek-dialek Syam bukan Arab (pupus atau separa pupus) seperti bahasa Aramia, bahasa Suryani dan bahasa Kan'an]], dan juga serapan terkemudian bahasa Parsi (berkaitan kulinari), bahasa Turki (berkaitan ketenteraan), bahasa Perancis, dan paling terkini, perbendaharaan kata Inggeris. Bermula dengan pembukaan Islam pada kurun ke-7, yang membawa bahasa Arab klasik ke Syam, dialek-dialek tempatan secara semulajadi, progresif dan beransur-ansur secara besarnya tetapi tidak sepenuhnya digantikan oleh bahasa Arab, tetapi dengan pengaruh bahasa lain yang masih nyata. Mudahnya pengaraban ini berlaku adalah disebabkan hubungan asasi antara bahasa Arab dan dialek-dialek tempatan - kesemuanya ialah Semitik dan jadi berdasarkan pada terbitan daripada akar trikonsonan.

Ketika bahasa Arab baku mengekalkan salasilah yang tidak dapat dipertikaikan sebagai versi moden bahasa al-Quran yang mulia dan perantaraan bagi sejumlah besar kesusasteraan bertulis klasik dan kontemporari pelbagai bangsa, bahasa basahan, dalam minda ramai orang Lubnan, terutamanya kelas yang berpendidikan, masih dianggap sebagai dialek kolot yang kekurangan kesucian, salasilah dan aspirasi sejagat fus-ha.  Malah, bagi ramai orang, akar umbinya yang suram daripada bahasa kuno yang tidak mencapai sebarang bentuk sebenar bagi kemerdekaan negara yang berlanjutan, penyerapan perbendaharaan kata daripada bahasa penjajah kolonial, dan perbezaannya daripada dialek-dialek basahan negara-negara lain yang mendukung fus-ha sebagai lingua franca rasmi, menjadikannya, ancaman paling besar kepada pan-Arab atau renaissance kawasan atau sekurang-kurangnya, tanda kekolotan dan kerendahan pendidikan. Hal ini adalah di sebalik kenyataan bahawa semua orang Lubnan, termasuklah yang paling berpendidikan, bercakap dalam bahasa basahan dan hampir tidak pernah dalam bahasa Arab baku.