Jelaskan Perang Goryeo-Khitan Pertama dari Seongjong dari Goryeo dalam bahasa melayu

Pada akhir Ogos 993, sumber perisikan Goryeo di sepanjang sempadan mengetahui akan berlaku serangan Khitan. Seongjong dengan segera menggerakkan tentera dan membahagikan tenteranya kepada tiga kumpulan tentera untuk mengambil kedudukan pertahanan di barat laut. Unit canggih tentera Goryeo berarak ke arah barat laut dari ibu pejabat mereka berhampiran dengan Anju moden di tebing selatan Sungai Cheongcheon. Keseriusan keadaan memaksa Seongjong melakukan perjalanan dari ibu negara ke Pyongyang untuk operasi secara langsung.

Oktober tersebut, tentera Khitan dikatakan yang dengan bilangan hampir 800,000 orang (sebenarnya 60,000 orang) di bawah pimpinan Jeneral Xiao Sunning mengerumuni Liao dari Kubu Naewon-song dan merentas Sungai Yalu ke Goryeo. Gelombang tentera Khitan merentas sungai dan menuju ke kawasan luar bandar.

Dalam peperangan berdarah yang bertalu-talu, rintangan sengit tentera Goryeo pada mulanya perlahan, kemudian ketara menghalang kemaraan Khitan di bandar Pongsan-gun. Tetapi tentera Goryeo tidak pernah menyerah. Sehingga tetap ada berlaku serangan bahagian hadapan, memecahkan pengunduran dan menyerang hendap, dan melancarkan serangan terhadap Khitan. Tentera Goryeo akhirnya menghentikan tentera Xiao Sunning di Sungai Cheongcheon. Dalam menghadapi rintangan yang pantas dan bersungguh seperti itu, Khitan memutuskan bahawa cubaan untuk menakluk seluruh semenanjung akan terlalu sukar, dan meminta untuk berunding penyelesaian dengan Goryeo.

Tanpa tanda-tanda kesesalan atau rendah hati, Jeneral Khitan Xiao Sunning menuntut penyerahan bekas wilayah Balhae kepada Maharaja Shengzong.Beliau meminta Goryeo memutuskan hubungannya dengan Dinasti Song dan, permintaan yang paling berani adalah, yang Seongjong menerima status negeri lindungan di bawah maharaja Liao dan membayar ufti tahunan ke negeri Liao. Berbanding menolak permintaan Jeneral Xiao ini secara terang-terangan, istana diraja di Kaesong memulakan perdebatan hangat mengenai kata dua Khitan tersebut. Pegawai-pegawai kerajaan percaya bahawa dengan menyetujui Jeneral Xiao akan menghalang serangan lanjut Khitan dan meminta istana untuk menyenangkan hati maharaja Liao. Banyak daripada para komander kanan tentera yang baru-baru ini telah berhadapan tentera Khitan di medan perang menentang penerimaan syarat Jeneral Xiao, termasuk Jeneral Seo Hui, panglima kumpulan tentera utara Anju. Sementara birokrat berhujah di Kaesong, Jeneral Xiao melancarkan serangan secara tiba-tiba di seberang Sungai Cheongcheon, secara langsung ke atas ibu pejabat tentera Goryeo di Anju. Serangan Khitan cepat ditangkis, tetapi ia menggugat istana kerajaan kepada keadaan hampir panik.

Dalam usaha untuk menenangkan bangsawan mahkamah, menteri Seo Hui menawarkan diri untuk berunding secara terus dengan Jeneral Xiao. Kedua-dua pihak tahu bahawa faktor utama yang mempengaruhi rundingan adalah tekanan berat yang dikenakan ke atas negeri Liao oleh Dinasti Song. Dalam rundingan muka-ke-muka dengan rakan sejawatannya dari Khitan itu, menteri Seo terus terang memberitahu Jeneral Xiao bahawa Khitan tidak mempunyai asas untuk menuntut bekas wilayah Balhae. Sejak Dinasti Goryeo, tanpa soalan, pengganti kepada bekas kerajaan Goguryeo, tanah tersebut berhak dipunyai oleh Goryeo. Dalam satu ancaman bijak berlapik, Seo Hui mengingatkan Jeneral Xiao bahawa Semenanjung Liaodong juga pernah berada di bawah kuasa pemerintahan Goguryeo dan bahawa wilayah Manchuria, termasuk ibu negeri Khitan di Liaoyang, sepatutnya adalah milik Goryeo. Dalam kesimpulan yang luar biasa, menteri Seo mendapatkan persetujuan Khitan untuk membolehkan rantau ini sehingga ke Sungai Yalu untuk dimasukkan ke dalam wilayah Goryeo. Jeneral Xiao dan tentera Khitan bukan sahaja kembali ke Liao tanpa mencapai matlamat mereka, tetapi pencerobohan berakhir dengan Khitan menyerahkan wilayah di sepanjang Sungai Yalu selatan kepada Seongjong. Gerakan diplomatik cemerlang Seo Hui menekankan pemahaman yang betul terhadap kedua-dua keadaan antarabangsa kontemporari dan kedudukan Goryeo di rantau ini.

Khitan berundur dan menyerahkan wilayah sebelah timur Sungai Yalu apabila Goryeo bersetuju untuk menamatkan pakatannya dengan Dinasti Song. Walau bagaimanapun, Goryeo terus berkomunikasi dengan Song, setelah mengukuhkan kedudukannya dengan membina kubu di wilayah utara yang baru diperolehi.

Perang Goryeo-Khitan berterusan dengan kempen kedua dan ketiga sehingga 1018.