Jabarkan Perpecahan dalam Śri Vaiṣṇavisme dari Sri Vaishnavisme dalam bahasa melayu

Selepas kematian Ramanuja, masyarakat Śri Vaiṣṇava berpecah kepada mazhab-mazhab Vadagalai dan Tengalai. Vadagalai bermaksud mazhab utara dan Tengalai ialah mazhab selatan. Kedua-dua mazhab ini menghasilkan penulisan-penulisan berasingan, keturunan guru berasingan, dan tradisi-tradisi berasingan dalam banyak aspek amalan agama. Vadagalai memberikan keutamaan kepada kitab-kitab Sanskrit dan jalan Bhakti dan lebih orthodoks terhadap kasta-kasta bawahan. Vadagalai juga mengehendaki pengikut-pengikutnya untuk berusaha sendiri untuk mendapatkan prapatti. Tengalai pula, sebaliknya memberikan keutamaan kepada kitab-kitab Tamil dan menekankan kepada prapatti berdasarkan kepada maksim marjalakisoranyaya (maksim bahawa seekor kucing bergantung sepenuhnya kepada ibu kucing) berbanding markatakisoranyaya (maksim bahawa seekor anak monyet berpaut pada ibunya).

Dua mazhab ini mempunyai keturunan guru (guru parampara) yang berlainan meskipun asalnya ialah Ramanuja. Vadagalai bermula dengan Kurukesa, dan diikuti oleh Visnucitta (penulis Sararthacatustaya and Vishnucittiyam). Guru berikutnya ialah Varadarya atau Varadacharya (juga dikenali sebagai Nadadur Ammal). Ceramah-ceramah dan ajaran Varadacharya mengenai Sri Bhasya telah direkodkan sebagai Srutaprakasika oleh seorang pengikutnya bernama Sudarsanasuri.