Gw mau tau Keluaran dan penerimaan dari Ouw Peh Tjoa. Jelasin dalam bahasa melayu

Menurut The, dalam satu temu bual 1970-an, Ouw Peh Tjoa telah dikeluarkan pada tahun 1934. iklan akhbar menunjukkan filem yang sedang ditayangkan pada Februari 1935. Filem kebanyakannya disasarkan kepada penonton Cina. Bahan pengiklanan, bagaimanapun, menekankan penggunaan pertuturan Melayu  dan menyifatkan filem itu sebagai "penuh dengan ketakjuban dan segala bentuk pergaduhan sihir"; melalui ini urutan lakonan, Ouw Peh Tjoa terbukti popular di kalangan penonton asli. Filem ini dieksport ke Singapura, sebahagian daripada Negeri-negeri Selat, di mana terdapat penduduk etnik Cina yang besar.

Kejayaan Ouw Peh Tjoa membenarkan The Teng Chun untuk mengimport peralatan baru untuk studio (dinamakan semula Java Industrial Film), yang digunakan dalam produksi masa depannya. Filem ini diikuti pada tahun 1936 dengan sekuel, Anaknja Siloeman Oeler Poeti (Kanak-kanak Ular Putih). The Teng Chun terus mengeluarkan filem berdasarkan legenda Cina sehingga 1937, setahun selepas Albert Balink, Pareh mengubah persepsi domestik jalan cerita filem menguntungkan. Filem-filem yang kemudiannya disesuaikan sebagai cerita lebih dekat dengan penduduk asli di Hindia dan memberi fokus kepada peristiwa-peristiwa yang boleh berlaku dalam kehidupan sehari-hari. Melalui tahun 1940 dan 1941 Java Industrial Film adalah studio yang paling produktif di Hindia, sehingga ia ditutup semasa pendudukan Jepun yang bermula pada Mac 1942.

Tayangan Ouw Peh Tjoa berterusan sehingga sekurang-kurangnya tahun 1953. Filem ini sekarang mungkin hilang. Filem di Hindia telah dirakam pada filem nitrat sangat mudah terbakar, dan selepas kebakaran memusnahkan banyak gudang Produksi Filem Negara pada tahun 1952, filem-filem lama dirakamkan pada nitrat sengaja dimusnahkan. Oleh itu, ahli antropologi visual Amerika Karl G. Heider menulis bahawa semua filem Indonesia dari sebelum tahun 1950 hilang. Walau bagaimanapun, Katalog Film Indonesia yang disusun oleh JB Kristanto merekodkan beberapa sebagai telah terselamat di arkib Sinematek Indonesia, dan Biran menulis bahawa beberapa filem propaganda Jepun terselamat di Perkhidmatan Maklumat Kerajaan Belanda.