Jabarkan Sejarah dari Demokrasi langsung dalam bahasa melayu

Satu landasan pemikiran menggambarkan demokrasi langsung sebagai perkara biasa dan meluas dalam masyarakat dan tamadun pra-negara.

Demokrasi langsung paling awal yang didokumentasikan secara mendalam ialah demokrasi Athens pada abad ke-5 SM. Terdapat dua badan utama demokrasi di Athens purba, iaitu badan perhimpunan yang terdiri daripada warganegara lelaki; badan boulê, yang terdiri daripada 500 warganegara; dan badan mahkamah undang-undang yang terdiri daripada sebilangan besar juri yang dipilih secara undian dan tidak mempunyai hakim. Pentadbiran Attica Purba hanya mempunyai kira-kira 30,000 warganegara lelaki, tetapi beberapa ribu daripada mereka aktif berpolitik pada setiap tahun dan kebanyakkan mereka aktif lerbih daripada setahun. Demokrasi di Athens adalah langsung bukan sahaja dalam erti kata bahawa rakyat yang berhimpun membuat keputusan, tetapi juga dalam erti kata bahawa rakyat - melalui perhimpunan, boulê, dan mahkamah undang-undang - mengawal keseluruhan proses politik dan pentadbiran, dan keseluruhan rakyat terlibat dalam secara langusung dalam urusan awam.  Kebanyakan demokrasi moden mempunyai sistem perwakilan, yang menyebabkan mereka tidak sama seperti sistem demokrasi langsung Athens.

Sejarah Rom Purba, khususnya semasa Republik Rom, yang diasaskan sekitar 509 BC juga relevan kepada sejarah demokrasi langsung.  Rom Purba mempamerkan banyak aspek demokrasi, langsung mahupun tidak langsung, dari era pemerintahan beraja Rom sehinggalah kejatuhan Empayar Rom . Walaupun senat Rom merupakan badan utama pentadbiran untuk kebanyakan sejarahnya, dengan bertahan dari kerajaan Rom sehingga selepas kejatuhan Empayar Rom Barat pada 476 AD, ia tidak menjiwai semangat demokratik kerana majoriti senat tersbut terdiri - semasa republik lewat - daripada bekas pegawai yang pernah dilantik  dan mereka lebih memainkan peranan sebagai penasihat diraja maharaja Rom daripada mencipta undang-undang baharu.  Perlembagaan Rom mempamerkan aspek-aspek demokrasi dalam bentuk perhimpunan popular Rom, di mana orang awam disusun ke dalam centuriae atau ke dalam suku - bergantung kepada perhimpunan - dan mengundi dalam pelbagai perkara, termasuk pilihan raya dan undang-undang, yang dicadangkan di hadapan mereka oleh pembesar yang dilantik mereka.  Beberapa ahli klasik berpendapat bahawa republik Rom layak diberi label "demokrasi", dengan hak mengundi sejagat untuk warganegara lelaki dewasa, kedaulatan rakyat, dan pentadbiran hal ehwal awam yang telus.  Ramai ahli sejarah menandakan berakhirnya Republik Rom dengan undang-undang lex Titia, yang diluluskan pada 27 November 43 SM, yang menghapuskan kebanyakan peruntukan pengawasan.