Jabarkan Sejarah dari Bahasa-bahasa Sino-Tibet dalam bahasa melayu

Hubungan genetik antara bahasa-bahasa Cina, Tibet, Burma dan lain-lain telah diperkenalkan pertama kalinya pada awal abad ke-19 dan kini diterima secara meluas. Fokus permulaan pada bahasa-bahasa yang mempunyai tamadun dengan tradisi kesusasteraan yang lama jangka masanya telah diperluas dan memasukkan bahasa-bahasa yang kurang luas dituturkan, dan sebahagiannya baru sahaja mempunyai penulisan manakala sebahagian yang lain langsung tiada tulisan lagi. Namun, rekonstruksi keluarga bahasa ini adalah kurang berkembang berbanding keluarga bahasa yang lain seperti bahasa-bahasa Indo-Eropah atau bahasa-bahasa Austroasiatik. Kerumitan yang dihadapi termasuklah keanekaragaman bahasa-bahasa Sino-Tibet, kekurangan bentuk infleksi pada kebanyakan bahasa, serta kesan-kesan daripada pertembungan bahasa. Tambahan pula, banyak bahasa-bahasa kecil dituturkan di kawasan-kawasan pergunungan yang susah untuk dijejaki, dan kebiasaannya juga merupakan zon penyempadanan yang sensitif.