Coba jelasin Penemuan pada abad ke-21 dari Serigala keemasan Afrika dalam bahasa melayu dong

Kesangsian lanjut tentang kekonspesiesannya dengan jakal keemasan Eurasia bangkit pada Disember 2002 apabila seekor canid terlihat di Gurun Danakil di Eritrea yang penampilannya tidak padan dengan yang pada jakal keemasan atau enam spesies beriktiraf lain di kawasan itu tetapi sangat menyerupai yang pada serigala kelabu. Kawasan ini sebelum ini kebanyakannya kurang diterokai oleh sebab cuaca teruknya dan keterlibatannya dalam Perang Kemerdekaan Eritrea dan Perang Eritrea–Habsyah berikutnya tetapi ahli puak Afar mengenali haiwan ini dan merujuknya sebagai wucharia (serigala).

Kualiti keserigalaan haiwan ini disahkan pada tahun 2011 apabila beberapa populasi "jakal" keemasan di Mesir dan di Tanduk Afrika yang dikelaskan sebagai Canis aureus lupaster ditemukan mempunyai jujukan-jujukan mtDNA yang lebih rapat menyerupai yang ditemukan pada serigala kelabu daripada yang pada jakal keemasan. Jujukan-jujukan mtDNA keserigalaan ini ditemukan hadir menjangkau kawasan seluas 6,000 km termasuk Algeria, Mali, dan Senegal. Tambahan lagi, spesimen Afrika yang disampelkan memaparkan lebih banyak kepelbagaian nukleotid dan haplotip daripada yang hadir pada serigala kelabu India dan pada serigala kelabu Himalaya, lalu menunjukkan populasi leluhuran yang lebih besar dan populasi ekstan efektif yang terdiri daripada sekitar 80,000 ekor betina. Kedua-dua kajian ini mencadangkan pengelasan semula Canis aureus lupaster sebagai subspesies serigala kelabu.

Pada tahun 2015, kajian perbandingan lebih mendalam tentang genom mitokondrion dan genom nuklear pada sampel lebih besar canid Afrika keserigalaan dari Afrika utara, timur, dan barat menunjukkan bahawa ia semua sebenarnya berbeza daripada jakal keemasan Eurasia dengan pencapahan genetik sekitar 6.7%, yang lebih besar daripada yang antara serigala kelabu dengan koyote (4%) dan yang antara serigala kelabu dengan anjing bela jinak (0.2%). Tambahan lagi, kajian menunjukkan bahawa canid-canid keserigalaan Afrika ini (dinamai semula Canis anthus, atau serigala keemasan Afrika) adalah lebih berkait rapat dengan serigala kelabu dan koyote daripada dengan jakal keemasan Eurasia dan bahawa C. a. lupaster hanya mewakili fenotip berbeza bagi serigala Afrika dan bukan sebaliknya serigala kelabu sebenar. Pokok filogenetik di bawah berdasarkan jujukan-jujukan nuklear:

Ada anggaran bahawa serigala keemasan Afrika mencapah daripada klad serigala–koyote pada 1.0–1.7 juta tahun lalu, semasa Pleistosen, dan lalu keserupaan luarannya dengan jakal keemasan Eurasia (terutamanya di Afrika Timur, tempat serigala Afrika serupa dari segi saiz dengan jakal keemasan) merupakan kes evolusi selari. Mempertimbangkan kedudukan filogenetik dan rekod fosil canid, serigala Afrika mungkin sekali mengalami evolusi daripada leluhur lebih besar yang secara progresif menjadi lebih kejakalan dari segi saiz sebaik menduduki Afrika oleh sebab persaingan antara spesies dengan kedua-dua karnivor asli lebih besar dan lebih kecil. Kesan DNA serigala keemasan dikenal pasti pada jakal keemasan di Israel yang menyempadani Mesir, lalu menunjukkan kehadiran zon kacukan. Jumpaan kajian disokong pada tahun sama oleh ahli sains Sepanyol, Mexico, dan Maghribi yang menganalisis mtDNA serigala di Maghribi, yang menemukan bahawa spesimen yang dianalisis adalah berbeza daripada kedua-dua jakal keemasan Eurasia dan serigala kelabu tetapi mempunyai hubungan lebih rapat dengan serigala kelabu. Kajian terhadap jujukan-jujukan RAD menemukan kejadian pengacukan serigala Afrika dengan kedua-dua anjing jalang dan serigala Habsyah.