Coba jelasin Kesan dari Jerebu Asia Tenggara 1997 dalam bahasa melayu dong

Zarah atmosfera adalah bentuk pencemaran udara yang kebanyakannya menyumbang kepada jerebu dan kemerosotan dalam standard kualiti udara ambien semasa krisis ini. Dalam semua negara yang terjejas akibat asap jerebu, peningkatan hasil kesihatan akut diperhatikan. Kesan kesihatan; termasuk lawatan bilik kecemasan akibat gejala pernafasan seperti asma, jangkitan pernafasan, penurunan fungsi paru-paru serta mata dan kerengsaan kulit, adalah disebabkan terutamanya oleh zarah ini. Di Singapura, misalnya, pengawasan kesihatan menunjukkan peningkatan 30% kehadiran hospital kerana gejala kualiti udara yang berkaitan. Secara umumnya, kanak-kanak dan warga tua, serta orang-orang yang mempunyai penyakit pernafasan dan jantung yang sedia ada adalah yang paling mudah terdedah kepada hasil kesihatan buruk pendedahan jerebu. Asap jerebu telah menambah kepada pencemaran udara bandar dan perindustrian di Asia Tenggara, menyebabkan ia mencapai tahap yang membimbangkan dalam beberapa kawasan metropolitan.

Oleh berselerak dan menyerap cahaya, zarah yang berkaitan api itu juga menyebabkan penglihatan dikurangkan; merosakkan pengangkutan melalui udara, tanah dan air dan serius menjejaskan ekonomi Indonesia, Malaysia dan Singapura. Antara sektor ekonomi terjejas kebanyakannya udara, darat dan laut, industri pembinaan, pelancongan dan pertanian. EEPSEA/WWF secara kasar anggaran nilai ekonomi daripada kerosakan yang disebabkan oleh kebakaran dan jerebu 1997. Mereka dianggarkan satu bilion US $ dari kerosakan yang berkaitan jerebu untuk Indonesia sahaja. Kerosakan kepada Malaysia dan Singapura digambarkan pada 0.4 bilion US $. Termasuk kerosakan yang berkaitan api, jumlah ganti rugi yang dianggarkan berjumlah 4.5 bilion US$. Walau bagaimanapun, pelbagai kerosakan seperti kualiti menurun hidup, kehilangan biodiversiti dan atmosfera kesan adalah sukar.

Episod asap jerebu yang berkaitan api juga mendedahkan komponen sosial: sebahagian besar daripada penduduk di Asia Tenggara tidak mempunyai sumber kewangan untuk membeli langkah-langkah perlindungan seperti topeng pernafasan dan penyaman udara, dan tidak pula mereka dapat menahan diri dari kerja-kerja luar apabila udara pencemaran adalah tinggi.