Jelaskan Sinsitium bunga karang kaca dari Bunga karang dalam bahasa melayu

Bunga karang kaca mempunyai variasi yang berbeza daripada pelan asas bunga karang. Spikul-spikulnya diperbuat daripada silika, membentuk kerangka seakan perancah dengan batang-batang; di celah-celah batang inilah terdapat tisu hidup yang tersidari seperti sawang yang mengandungi kebanyakan jenis sel. Tisu ini ialah sinsitium yang bertindak seperti banyak sel yang berkongsi satu membran luaran tunggal, ataupun satu sel dengan berbilang nukleus. Mesohil pula tiada atau minimal. Sinsitium mempunyai sitoplasma, iaitu bendalir seakan kuah yang mengisi dalaman sel, tersusun kepada "sungai-sungai" yang menyalurkan nukleus, organel ("organ" dalam sel) dan bahan-bahan lain. Sebagai ganti koanosit, bunga karang kaca mempunyai sinsitia lanjutan dipanggil koanosinsitium yang membentuk kebuk-kebuk berbentuk loceng di mana air masuk melalui tebukan. Ruang dalam kebuk-kebuk ini bersalut "jasad kolar", setiap satu terdiri daripada satu kolar dan satu flagelum tanpa nukleus sendiri. Pergerakan flagelum menyedut air melalui salur-salur dalam "sawang" dan mengeluarkan air melalui hujung-hujung terbuka pada kebuk loceng.

Sesetengah jenis sel mempunyai satu nukleus tunggal dan satu membran setiap butir, tetapi disambungkan dengan sel-sel nukleus tunggal yang lain dan sinsitium utama oleh "titian" yang terhasil daripada sitoplasma. Sel-sel sklerosit yang membentuk spikul itu mempunyai berbilang nukleus, dan dalam larva bunga karang kaca, ia disambungkan dengan tisu-tisu lain oleh titian sitoplasma; sambungan antara sklerosit begini belum didapati pada dewasa, tetapi ini mungkin sekadar mencerminkan kesukaran menyiasat ciri-ciri berskala kecil begini. Titian tersebut dikawal oleh "persimpangan bersumbat" yang nampaknya membenarkan sesetengah bahan untuk lalu tetapi menyekat yang lain.

Aliran air dan struktur badan

Kebanyakan bunga karang bertindak seperti serombong, iaitu menyedut air di bawah lalu melepaskan air dari oskulum ("mulut kecil") di atas. Memandangkan arus sekitar lebih cepat di atas, kesan sedutan yang dihasilkan melalui prinsip Bernoulli sedikit sebanyak memudahkan tindakan. Bunga karang boleh mengawal aliran air dengan pelbagai kombinasi menutup sesetengah atau seluruh oskulum dan ostium sambil mengubah-ubah irama flagelum, malah boleh tutup teurs jika terdapat banyak air atau kelodak dalam air.

Walaupun lapisan pinakosit dan koanosit menyerupai epitelium dalam haiwan-haiwan yang lebih kompleks, namun ia tidak terikat ketat kepada sambungan sesama sel mahupun lamina basal (helaian serat nipis di bawah bunga karang). Keanjalan lapisan-lapisan ini serta pemodelan semula mesohil oleh sel lofosit membolehkan bunga karang untuk melaraskan bentuknya sepanjang hayat untuk memanfaatkan arus air setempat dengan sepenuhnya.

Struktur badan bunga karang yang paling ringkas ialah bentuk tiub atau pasu yang dikenali sebagai "askonoid", tetapi ini amat mengehadkan tumbesaran haiwan. Struktur badan bercirikan spongoselom seakan tangkal yang diselaputi oleh satu lapisan koanosit. Jika sekadar dibesarkan, maka nisbah isipadu bunga karang kepada keluasan permukaan meningkat kerana permukaan meningkat sebagai kuasa dua panjang atau lebar sedangkan isipadu meningkat setimpal pada kuasa tiga. Jumlah tisu yang memerlukan makanan dan oksigen ditentukan oleh isipadu, tetapi muatan mengepam yang membekalkan makanan dan oksigen itu bergantung pada keluasan litupan koanosit. Bunga karang askonoid jarang menjangkau diameter satu milimeter.

Sesetengah bunga karang mengatasi kekangan ini dengan menggunakan struktur "sikonoid", di mana dinding badannya berlisu-lisu. Lompang-lompang dalam lisu-lisu itu bersalut koanosit yang disambungkan dengan lompang-lompang luar lisu oleh ostium. Peningkatan jumlah koanosit meningkatkan muatan mengepam, justeru membolehkan bunga karang sikonoid untuk berkembang diameter sebanyak beberapa sentimeter.

Corak "leukonoid" meningkatkan lagi keupayaan mengepam dengan mengisi dalaman hampir penuh dengan mesohil yang mengandungi rangkaian kebuk-kebuk bersalut koanosit dan disambungkan dengan satu sama lain dan tempat masuk dan keluar air oleh tiub-tiub. Bunga karang leukonoid tumbuh sehingga diameter satu meter, bahkan pertumbuhan ke mana-mana arah meningkatkan bilangan kebuk koanosit, membolehkan bunga karang untuk mencapai banyak lagi ragam dan bentuk. Contohnya, bunga karang "menjadi kerak" yang bentuknya mengikut permukaan yang didudukinya. Semua bunga karang air tawar, dan kebanyakan bunga karang laut air cetek, mempunyai badan leukonoid. Rangkaian salur air dalam bunga karang kaca serupa dengan struktur leukonoid.

Dalam ketiga-tiga jenis struktur, keratan rentas bagi bahagian bersalut koanosit adalah lebih luas daripada salur masuk dan keluar. Oleh yang demikian, aliran air lebih perlahan berdekatan koanosit, memudahkan bunga karang untuk menangkap zarah makanan. Contohnya, dalam Leuconia, iaitu bunga karang leukonoid kecil setinggi 10 sentimeter dan diameter satu sentimeter, air memasuki lebih 80,000 saluran masuk selaju 6 cm seminit. AKan tetapi, oleh sebab Leuconia mempunyai lebih daripada 2 juta kebuk berflagelum yang jumlah diameternya lebih besar daripada salur-salur, maka aliran air melalui kebuk memperlahan kepada 3.6 cm sejam, memudahkan koanosit untuk menangkap makanan. Semua air dilepaskan melalui satu oskulum selaju 8.5 cm sesaat, cukup laju untuk mengangkut bahan kumuh sejauh-jauh mungkin.