Jelaskan Antisemitisme dari Kerajaan Itali (1861–1946) dalam bahasa melayu

Mengenai isu antisemitism, Fasis telah dibahagikan kepada apa yang perlu dilakukan, terutamanya dengan kebangkitan Adolf Hitler di Jerman. Beberapa ahli Fasis Yahudi, dan Mussolini sendiri tidak secara peribadi percaya dalam antisemitism, tetapi untuk menyenangkan hati Hitler, antisemitism dalam parti Fasis semakin meningkat. Pada tahun 1936, Mussolini dibuat pembatalan pertamanya bertulis Yahudi dengan mendakwa antisemitism yang telah hanya timbul kerana orang-orang Yahudi telah menjadi terlalu dominan dalam kedudukan kuasa negara dan mendakwa bahawa orang-orang Yahudi merupakan "ganas" puak yang memujuk "benar-benar membuang " orang Kristian dari kehidupan awam. Pada tahun 1937, ahli Fasis Paolo Orano dikritik Zionis pergerakan itu sebagai sebahagian daripada dasar luar British yang direka untuk mendapatkan memegang British kawasan tanpa menghormati kehadiran Kristian dan Muslim di Palestin. Mengenai perkara itu daripada orang Itali Yahudi, Orano berkata bahawa mereka "perlu melibatkan diri mereka sendiri dengan tidak lebih daripada agama mereka" dan tidak mengganggu megah menjadi Itali patriotik.

Sumber utama geseran antara Nazi Jerman dan Fasis Itali adalah pendirian Itali pada orang-orang Yahudi. Dalam tahun-tahun awal sebagai pemimpin Fasis, manakala Mussolini melabuhkan stereotaip kaum Yahudi beliau tidak memegang pendirian tegas mengenai orang-orang Yahudi, dan pendirian rasminya berayun dan beralih untuk memenuhi permintaan politik pelbagai puak gerakan Fasis, daripada mempunyai apa-apa pendirian konkrit. Daripada 117 ahli asal Fasci Italiani di Combattimento pada tanggal 23 Mac 1919, 5 daripada mereka adalah Yahudi. Sejak tahun-tahun awal pergerakan itu, terdapat sebilangan kecil yang terkenal secara terbuka anti-semitik Fasis seperti Roberto Farinacci. Terdapat juga Fasis terkemuka yang sama sekali menolak anti-semitisme, seperti Italo Balbo yang tinggal di  Ferrara yang mempunyai masyarakat Yahudi yang besar yang telah diterima dan insiden anti-semitik adalah jarang berlaku di bandar.  Mussolini mulanya tidak mempunyai kenyataan anti-semitik di dasar-dasar beliau. Walau bagaimanapun sebagai tindak balas kepada pemerhatiannya nombor besar orang Yahudi di kalangan Bolshevik, dan tuntutan ( yang kemudiannya disahkan sebagai benar ) bahawa pihak Bolshevik dan Jerman (bahawa Itali berperang pada Perang Dunia Pertama) telah dihubungkan politik, Mussolini membuat kenyataan anti-semitik yang melibatkan sambungan Bolshevik-Jerman sebagai satu "pakatan tidak suci antara Hindenburg dan saumaah". Mussolini mula mempercayai khabar angin bahawa pemimpin Bolshevik Vladimir Lenin adalah berketurunan Yahudi. Mussolini menyerang bank Yahudi Giuseppe Toeplitz dari Banca Commerciale Italiana dengan mendakwa bahawa dia adalah seorang ejen Jerman dan pengkhianat Itali..  Di dalam sebuah artikel Il Popolo d' Italia pada bulan Jun tahun 1919, Mussolini telah menulis analisis sangat anti-semitik mengenai keadaan di Eropah yang melibatkan Bolshevisme berikutan Revolusi Oktober, Perang Saudara Rusia dan perang di Hungary yang melibatkan Republik Soviet Hungary.

Kenyataan oleh Mussolini pada sambungan Yahudi-Bolshevik dengan pemerintahan orang kaya dan konspirasi telah bertemu dengan pembangkang dalam gerakan Fasis, menyebabkan Mussolini balas kepada pembangkang ini di kalangan penyokongnya dengan meninggalkan dan menterbalikkan pendirian ini tidak lama selepas itu pada tahun 1919. Dalam menterbalikkan pendiriannya kerana pembangkang kepadanya, Mussolini tidak lagi menyatakan dakwaannya sebelum ini bahawa Bolshevisme adalah Yahudi tetapi memberi amaran bahawa disebabkan oleh bilangan besar orang Yahudi dalam gerakan Bolshevik, kebangkitan Bolshevisme di Rusia akan menyebabkan gelombang ganas anti-semitisme di Rusia. Beliau kemudian mendakwa bahawa "anti-semitisme adalah asing kepada rakyat Itali" tetapi memberi amaran Zionis bahawa mereka perlu berhati-hati untuk tidak membangkitkan anti Yahudi di "satu-satunya negara di mana ia tidak wujud". Salah satu penyokong kewangan Yahudi pergerakan fasis, adalah Toeplitz, yang Mussolini sebelum ini dituduh sebagai pengkhianat semasa Perang Dunia Pertama. Pada peringkat awal terdapat terkemuka Fasis Itali Yahudi seperti Aldo Finzi, Finzi lahir daripada bercampur-campur perkahwinan seorang Itali Yahudi dan Kristian, beliau telah dibaptiskan sebagai seorang Katolik. Satu lagi terkenal Yahudi Fasis Itali telah Ettore Ovazza yang merupakan seorang nasionalis Itali kuat dan lawan Zionisme di Itali. 230 orang Yahudi Itali mengambil bahagian dalam bulan Mac Fasis di Rom pada tahun 1922. Pada tahun 1932, Mussolini dibuat sikap peribadinya mengenai orang-orang Yahudi diketahui duta Austria apabila membincangkan isu Hitler, berkata: "Saya tidak mempunyai cinta untuk orang-orang Yahudi, tetapi mereka mempunyai pengaruh yang besar di mana-mana. Ia adalah lebih baik untuk meninggalkan mereka sahaja Hitler anti-semitisme telah membawa beliau lebih banyak musuh daripada yang perlu".

Pada Persidangan Fasis Montreux 1934 yang dipengerusikan oleh Itali yang diterajui Comitati d'Azione per l'Universita di Roma (CAR), yang berusaha untuk menemui Fasis Antarabangsa, isu antisemitism telah dibahaskan di kalangan pelbagai pihak fasis, dengan beberapa yang lebih baik kepadanya, dan lain-lain kurang menggalakkan. Dua kompromi terakhir telah diterima pakai, mewujudkan pendirian rasmi Fasis Antarabangsa:

Fasisme Itali pakai antisemitism di akhir 1930-an, dan Mussolini peribadi kembali untuk menggunakan kenyataan antisemitik kerana beliau telah dilakukan lebih awal. Rejim Fasis digunakan propaganda antisemitik bagi Perang Saudara Sepanyol 1937-1938 yang menekankan bahawa Itali telah menyokong puak Nasionalis Sepanyol menentang "Yahudi Antarabangsa". Pakai rejim Fasis terhadap doktrin kaum antisemitik rasmi pada tahun 1938 bertemu pembangkang daripada ahli Fasis termasuk Balbo, yang dianggap sebagai mempunyai antisemitism tiada kaitan dengan Fasisme dan menentang undang-undang antisemitik.

Pada tahun 1938, di bawah tekanan dari Jerman Nazi, Mussolini dibuat rejim menerima pakai dasar antisemitisme, yang amat tidak popular di Itali dan dalam Parti Fasis sendiri. Hasil daripada undang-undang, rejim Fasis hilang pengarah propagandanya, Margherita Sarfatti, yang adalah Yahudi dan telah menjadi perempuan simpanan Mussolini. Satu minoriti Fasis berpangkat tinggi gembira dengan dasar antisemitik seperti  Roberto Farinacci yang mendakwa bahawa orang-orang Yahudi melalui tipu muslihat telah mengambil kedudukan kawalan utama kewangan, perniagaan dan sekolah-sekolah dan dia bahawa Yahudi bersimpati dengan Ethiopia semasa perang Itali dengan dan bahawa orang-orang Yahudi telah bersimpati dengan Republik Sepanyol Kedua semasa Perang Saudara Sepanyol. Pada tahun 1938, Farinacci menjadi menteri yang menjaga budaya, dan diterima pakai undang-undang perkauman direka untuk mencegah kaum termasuk antisemitisme. Sehingga gencatan senjata dengan Pihak Berikat pada bulan September 1943, masyarakat Yahudi Itali telah dilindungi dari dihantar pulang ke kem-kem kematian Nazi di timur. Dengan gencatan senjata itu, Hitler telah mengambil kawalan ke atas wilayah Jerman yang diduduki di utara dan memulakan usaha untuk membubarkan masyarakat Yahudi di bawah kawalannya. Tidak lama selepas kemasukan Itali ke perang, banyak kem telah ditubuhkan bagi pemenjaraan orang-orang asing musuh dan Itali disyaki memusuhi rejim. Berbeza dengan kekejaman kem-kem Nazi -lari, kem-kem Itali dibenarkan keluarga untuk tinggal bersama-sama dan terdapat satu program yang luas dalam bidang kebajikan masyarakat dan aktiviti kebudayaan.