Jabarkan Griffith atau Clark? dari Persekutuan Australia dalam bahasa melayu

Kepentingan draf Perlembagaan 1891 telah diiktiraf oleh John La Nauze apabila dia bulat-bulat mengisytiharkan bahawa "Draf 1891 adalah Perlembagaan 1900, bukan bapa atau datuknya." Dalam abad kedua puluh satu, bagaimanapun, perbahasan yang meriah telah muncul sama ada kredit utama bagi draf ini kepunyaan Sir Samuel Griffith Queensland atau Andrew Inglis Clark Tasmania. Perbahasan bermula dengan penerbitan Peter Botsman The Great Constitutional Swindle: A Citizen's Guide to the Australian Constitution (Penipuan Perlembagaan Besar: Panduan Rakyat kepada Perlembagaan Australia) in 2000, and a biography of Andrew Inglis Clark by F.M. Neasey and L.J. Neasey published by the University of Tasmania Law Press in 2001.

Pandangan tradisional yang dilampirkan hampir menjadi tanggungjawab tunggal draf 1891 Griffith. Quick dan Garran, misalnya, menyatakan secara kasar yang Griffith "mempunyai ketua tangan dalam penggubalan sebenar Rang Undang-undang." Memandangkan penulis bagi karya yang sangat dihormati ini ialah ahli yang aktif gerakan persekutuan, boleh dianggap bahawa pandangan ini mewakili - jika bukan kebenaran lengkap - kemudian, sekurang-kurangnya, pendapat sepakat di kalangan "bapa-bapa pengasas Australia".

Dalam catatan 1969 mengenai "Clark, Andrew Inglis (1848–1907)" untuk Australian Dictionary of Biography, Henry Reynolds menawarkan pandangan yang lebih bernuansa:Sebelum Konvensyen Australasian Kebangsaan di Sydney pada tahun 1891 beliau [Clark] mengedarkan rang undang-undang Perlembagaan draf beliau sendiri. Ini adalah transkrip peruntukan praktikal yang berkaitan daripada Akta Amerika Utara British, Perlembagaan Amerika Syarikat dan Akta Majlis Persekutuan, disusun secara sistematik, tetapi ia adalah untuk penggunaan yang besar kepada jawatankuasa penggubalan pada konvensyen. Parkes menerimanya dengan ulasan, mencadangkan bahawa 'struktur perlu diubah sedikit demi sedikit'. George Higinbotham mengakui 'kecacatan & keburukan' kerajaan bertanggungjawab, tetapi mengkritik pelan Clark untuk memisahkan badan eksekutif dan perundangan. Draf Clark juga berbeza dengan perlembagaan yang diguna pakai dalam cadangan beliau untuk 'badan kehakiman persekutuan yang berasingan', dengan Mahkamah Agung yang baru menggantikan Majlis Privi sebagai mahkamah rayuan tertinggi atas semua persoalan undang-undang, yang akan menjadi 'satu inovasi sihat kepada sistem Amerika'. Beliau menjadi ahli Jawatankuasa Perlembagaan dan Pengerusi Jawatankuasa Kehakiman. Walaupun beliau mengambil sedikit bahagian dalam perbahasan, beliau telah membantu (Sir) Samuel Griffith, (Sir) Edmund Barton dan Charles Cameron Kingston dalam menyemak semula draf asal perlembagaan Griffith yang diguna pakai di atas kapal layar wap kerajaan Queensland, Lucinda; walaupun beliau terlalu sakit untuk hadir apabila kerja-kerja utama telah dilakukan, draf beliau sendiri telah menjadi asas bagi kebanyakan teks Griffith. penyokong Clark dengan cepat menunjukkan bahawa 86 Seksyen (daripada sejumlah 128) Perlembagaan Australia akhir adalah boleh dikenali dalam draf Clark, dan bahawa "hanya lapan daripada sembilan puluh enam fasal Inglis Clark gagal ke dalam Perlembagaan Australia akhir"; tetapi ini secara statistiknya berpotensi mengelirukan. Profesor John Williams telah berkata:Adalah mudah untuk menunjukkan sesuatu dokumen itu dan menolak ia sebagai semata-mata 'potong dan tampal' daripada peruntukan yang diketahui. Walaupun terdapat beberapa kesahihan dalam pandangan itu, ia cenderung untuk terlepas pandang hakikat bahawa terdapat sedikit variasi yang akan ditambah apabila struktur asas dipersetujui. Jadi untuk contoh, akan sentiasa terdapat bahagian-bahagian yang berkaitan dengan eksekutif, parlimen dan badan kehakiman dalam mana-mana perlembagaan Australia. Hakikat bahawa Inglis Clark mencontohi Perlembagaan Amerika tidak menghairankan apabila keputusan asas telah dibuat. Isu kuasa perundangan masing-masing, peranan negeri-negeri, kuasa pindaan dan soalan kewangan adalah butiran perdebatan yang penyusun kira-kira tangani pada tahun 1891.Mengenai siapa yang bertanggungjawab untuk merangka perincian sebenar, kerana ia berbeza daripada struktur yang luas dan rangka draf 1891, Professor Williams (untuk satu) tidak ragu-ragu: Dari segi gaya, boleh terdapat hujah sedikit bahawa Perlembagaan Inglis Clark tidak begitu segar atau bersih seperti draf Perlembagaan Kingston 1891. Ini tidak begitu banyak mencerminkan pada Inglis Clark, tetapi pengakuan bakat Charles Kingston dan Sir Samuel Griffith sebagai penggubal. Mereka secara langsung dan berekonomi dengan kata-kata. Perkara yang sama tidak boleh selalu dikatakan pada Inglis Clark.