Jabarkan Perkara 8(2) dari Perkara 8 Perlembagaan Malaysia dalam bahasa melayu

"Kecuali sebagaimana yang dibenarkan dengan nyata oleh Perlembagaan ini tidak boleh ada diskriminasi terhadap warganegara semata-mata atas alasan agama, ras, keturunan, tempat lahir atau jantina dalam mana-mana undang-undang atau dalam pelantikan kepada apa-apa jawatan atau pekerjaan di bawah sesuatu pihak berkuasa awam atau dalam pentadbiran mana-mana undang-undang yang berhubung dengan pemerolehan, pemegangan atau pelupusan harta atau berhubungan dengan penubuhan atau penjalanan atau apa-apa pertukangan, perniagaan, profesion, kerjaya atau pekerjaan."

perkara 8(2) dalam Perlembagaan Persekutuan pula adalah kecualian sebagaimana yang dibenarkan dengan nyata oleh Perlembagaan ini tidak boleh ada diskriminasi terhadap warganegara semata-mata atas alasan agama,ras,keturunan,tempat lahir atau jantina dalam mana-mana undang-undang atau perlantikan kepada apa-apa jawatan atau pekerjaan dibawah sesuatu pihak berkuasa awam atau dalam pentadbiran mana-mana undang-undang yang berhubungan dengan pemerolehan,  pemegang atau pelupusan harta atau berhubung dengan penubuhan atau penjalanan apa-apa pertukangan, perniagaan, profesion, kerjaya atau perkerjaan. Per 8(2) adalah suatu peruntukan yang melarang perbezaan (diskriminasi) terhadap warganegara Malaysia sahaja dalam 3 keadaan iaitu :    1.         Dalam mana-mana undang-undang atau2.         Dalam perlantikan bagi apa-apa jawatan atau pekerjaan dibawah sesuatu pihak berkuasa awam atau3.         Dalam pentadbiran mana-mana undang-undang berkenaan dengan memperolehi, memegang atau menjalankan apa-apa tred(trade), perniagaan, profesyen, vokesyen atau pekerjaan.Perbezaan atau diskriminasi dalam Per 8(2) hari ini adalah dilarang berdasarkan kepada 5 dasar yang penting iaitu :1.         Agama2.         Kaum3.         Keturunan4.         Tempat lahir5.         JantinaDalam kes Beatrice v Sistem Penerbangan Malaysia ini, antara  isu yang dibawa ke mahkamah ialah  dakwaan pemecatan sebagai pramugari MAS atas alasan mengandung sebagai bercanggah dengan Per 8.  Hakim Abdul Malek Ahmad telah menyatakan dalam penghakimannya iaitu perlindungan saksama dalam per 8(1) meliputi hanya kepada mereka dalam kelas yang sama. Hal ini menerangkan bahawa si plaintiff tidak boleh membandingkan tugasnya dengan kerja biasa kerana sudah jadi lumrah menjadi ‘flight attendant’ bahaya. Mahkamah juga mengambil notis kehakiman bahawa sifat tugas tersebut sememangnya tidak sesuai untuk wanita mengandung. Oleh itu, tiada fasal khusus dalam perjanjian tersebut adalah brsifat diskriminasi.  Pemecatan si plaintif  adalah berperlembagaan.

Tugasan sebagai pramugari tidak boleh dibandingkan tugasan biasa. Maka dalam kes Beatrice rayuannya telah ditolak rayuan  dan dalam kes Norfadilla Ahmad Saikin v Chayed bin Basiron & Ors rayuan adalah diterima. Mengapa ianya diterima?  Hakim Zaleha Yusof  memberikan pandangan beliau tentang pemakaian CEDAW  dalam kes ni. Beliau berpendapat bahawa tidak ada halangan bagi mahkamah untuk merujuk kepada CEDAW dalam mentafsirkan seni 8 ( 2 ) Perlembagaan Persekutuan. Maka , menggunakan artikel 1 dan 11 CEDAW mahkamah memegang bahawa kehamilan dalam kes ini adalah satu bentuk gender diskriminasi. Plaintif sepatutnya berhak untuk bekerja sebagai GSTT walaupun dia sedang mengandung. Seterusnya, plaintif mengandung kerana jantinanya. Diskriminasi atas dasar kehamilan adalah satu bentuk diskriminasi jantina kerana fakta asas biologi yang hanya wanita mempunyai keupayaan untuk hamil

Merujuk pula pada kes seterusnya iaitu Government of Malaysia v VR Menon yang mana melihatkan perbezaan layanan berdasarkan kerakyatan adalah dibenarkan. Menon, rakyat India yang tinggal di Madras tetapi adalah merupakan orang berpencen kerajaan Malaysia. S1(2) Pensions Adjustment Act 1980 mengecualikan orang berpencen bukan warganegara dari menerima faedah tambahan. Menon telah mencabar perbezaan layanan ini.

Mahkamah peringkat rayuan (Mahkamah Agong) memutuskan  bahawa walaupun terdapat layanan berbeza antara orang berpencen tempatan dan bukan warganegara, pengklasan yang dibuat adalah berdasarkan ujian ‘intellegible differentia’ dan terdapat nexus yang rasional antara tujuan yang ingin dicapai oleh Akta berkenaan, iaitu memperbaiki kedudukan kewangan orang berpencen tempatan akibat dari kejatuhan nilai ringgit dan peningkatan taraf hidup di negara ini. Syarat residen adalah dibenarkan dan tidak melanggar Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan.

Konsep Perkara 8(2) Perlembagaan Persekutuan

Beatrice a/p At Fernandez v Sistem Penerbangan Malaysia (2005)

Kes ini merupakan kes utama yang menunjukkan bahawa tafsiran yang dibuat oleh Mahkamah Persekutuan terhadap Perkara 8(2) Perlembagaan Persekutuan adalah amat terhad. Kes ini merupakan kes utama yang menunjukkan bahawa tafsiran yang dibuat oleh Mahkamah Persekutuan terhadap Perkara 8(2) Perlembagaan Persekutuan adalah amat terhad. Dalam kes ini, Beatrice, seorang pramugari telah ditamatkan perkhidmatannya oleh pihak MAS atas sebab dia mengandung, tetapi dia enggan meletak jawatan tersebut walaupun dia bersetuju untuk memasuki perjanjian kolektif dengan pihak MAS sebelum ini yang telah terlebih dahulu menyebut mengenai hal tersebut atas alasan ia merupakan suatu bentuk diskriminasi dan bercanggah dengan Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan. Apa yang dapat disimpulkan dari kes ini ialah mahkamah boleh dikatakan sebagai telah menghadkan perlindungan saksama di bawah Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan terhadap warganegara dalam kelas atau golongan yang sama sahaja. Menurut Mahkamah Persekutuan, golongan warganegara yang berbeza (perbezaan mengikut jantina) perlu diberikan layanan yang berasingan. Walaubagaimanapun, Mahkamah Persekutuan gagal mengambil kira bahawa walaupun setiap orang diberikan layanan sama rata secara saksama, namun tidak mustahil diskriminasi masih boleh berlaku terhadap keseluruhan golongan tersebut. Oleh itu, peruntukan kesaksamaan jantina dalam Perkara 8(2) Perlembagaan Persekutuan tersebut boleh diklasifikasikan sebagai kurang berkesan dalam melindungi hak wanita.

Noorfadilla binti Ahmad Saikin v Chayed bin Basirun & Ors (2012)

Norfadilla Ahmad Saikin mencabar kerajaan ke mahkamah bagi mendapatkan perintah bahawa kehamilan tidak boleh digunakan sebagai alasan untuk tidak menerimanya sebagai seorang guru sandaran tidak terlatih (GSTT) kerana tidak mematuhi perlembagaan. Beliau diberi memo untuk kontrak pengajaran setiap bulan bermula Januari 2009, tetapi dibatalkan hampir serta-merta apabila pegawai pendidikan daerah Hulu Langat mendapati beliau mengandung. Dalam permohonannya itu, pegawai-pegawai kementerian pendidikan daerah Hulu Langat iaitu Basirun and Ismail Musa, ketua jabatan Zahri Aziz, ketua pengarah Kementerian Pelajaran, kementerian pendidikan dan kerajaan dinamakan sebagai responden. Hakim turut memerintahkan bahawa defendan perlu membayar kepada plaintif kos, ganti rugi am dan faedah pada kadar lapan peratus setahun sehingga tarikh penyelesaian penuh serta taksiran ganti rugi am dibuat oleh semua defendan kepada plaintif. Mahkamah memutuskan Perkara 8(2) mengandungi permohonan yang khusus dan tertentu terhadap prinsip kesamarataan di sisi undang-undang dan perlindungan yang samarata disisi undang-undang yang termaktub dalam Perkara 8(1). Oleh itu, diskriminasi terhadap mana-mana warganegara hanya atas alasan agama, ras, keturunan atau tempat lahir  dalam mana-mana undang-undang adalah dilarang di bawah Perkara 8(2). Diskriminasi yang dinyatakan tidak boleh disahkan dengan mempunyai pengecualian kepada prinsip pengelasan munasabah yang dibenarkan oleh Perkara 8(1) Untuk menggunakan Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan, pemohon mesti menmbuktikan bahawa beberapa undang-undang atau tindakan Eksekutif mendiskriminasikan hak indiividu tersebut. Undang-undang perlembagaan, sebagai satu cabang undang-undang awam, merupakan tunjang penyelesaian penafian hak-hak individu oleh Negeri atau Eksekutif atau Agensi yang berkaitan. Mahkamah memutuskan tindakan kerajaan menolak permohonan seorang wanita menjadi guru hanya kerana beliau sedang mengandung adalah tidak berperlembagaan, tidak sah dan terbatal.

Air Asia v Rafizah Shima binti Mohamed Aris (2015)

VR Menon v The Government of Malaysia (1987)

Di dalam isu ini, plaintif merupakan seorang warganegara India yang berkelayakan untuk mendapat pencen di bawah Seksyen 1(2) Akta Penyelarasan Pencen 1980, dinafikan haknya di bawah pindaan akta tersebut di mana ia menyatakan bahawa faedah tambahan dikecualikan daripada pekerja bukan warganegara. Plaintif cuba mencabar kes ini dengan alasan  ia bercanggah perkara 8, di mana pekerja sama ada warganegara tempatan atau bukan patut dilayan secara adil dan mendapat jumlah faedah yang sama tanpa  ada sebarang pengecualian.

Merujuk kepada penghakiman Mahkamah peringkat Rayuan (Mahkamah Agong), walaupun terdapat pengecualian dan perbezaan di dalam faedah tambahan pekerja luar berbanding warganegara tempatan, pengklasan yang dilakukan adalah adil dan perlu serta tujuannya adalah rasional. Ini kerana pada ketika itu, Malaysia di dalam proses untuk memperbaiki kedudukan kewangan orang berpencen tempatan akibat daripada kejatuhan nilai ringgit dan peningkatan taraf hidup negara. Jadi mahkamah menetapkan bahawa isu yang ditimbulkan tidak relevan dan akta tersebut tidak bercanggah dengan Perkara 8.

The Malaysian Bar v The Government of Malaysia (1987)

Di dalam kes ini, juga timbul isu yang sama iaitu perbezaan layanan berdasarkan kumpulan pekerjaan. Isunya adalah sama ada peruntukan seksen 46A Akta Guaman bercanggah dengan peruntukan artikel 8 iaitu hak perlindungan yang sama di bawah undang-undang. Seksen 46A menyatakan bahawa hanya peguam yang telah berkhidmat selama 7 tahun sahaja yang layak untuk menjadi ahli Majlis Peguam, ahli Jawatankuasa Peguam Negeri, atau Jawatankuasa Majlis Peguam.

Merujuk kepada keputusan penghakiman (majoriti), Hakim Mahkamah Persekutuan Salleh Abbas menyatakan bahawa segala undang-undang yang dibuat dan dikuatkuasa demi kebaikan dan kebajikan sesuatu perkara dan ianya dilakukan atas pilihan serta untuk melengkapi perbezaan dan kekurangan antara satu sama lain. Jika dasar perbezaan tersebut mempunyai sebab yang munasabah dan tidak menimbulkan sebarang persoalan serta isu berkaitan dengan undang-undang, maka ianya dikira sah dan tidak bercanggah.

Jadi, tujuan akta tersebut dibuat adalah untuk memastikan segala atau semua jawatan di dalam Majlis Peguam, Jawatankuasa Peguam Negeri, atau Jawatankuasa Majlis Peguam memiliki pengamalan yang secukupnya untuk menjawat jawatan tersebut. Oleh sebab itu, syarat ditetapkan untuk menjadi ahli adalah hanya peguam yang telah berkhidmat selama 7 tahun. Ini bagi memastikan tahap piawaian dan kelayakan jawatan itu dicapai dan dipatuhi supaya tugas tersebut dalam dijalankan oleh ahli yang layak dan profesional. Oleh itu, ia tidak menimbulkan isu tentang hak kesamarataan, justeru itu ia adalah sah dan tidak bercanggah dengan Perkara 8.