Coba jelasin Yoga sebagai Cittavṛttinirodha dari Falsafah India dalam bahasa melayu dong

Patanjali memberikan definisi yoga sebagai Cittavṛttinirodha (1.2). Dengan mengawal dan menahan semua modifikasi (vṛtti) fikiran (citta), sifat sebenar purusa atau Diri, akan terdedah. Citta merupakan minda yang dipanggil sebagai antahkarana (alat dalaman), manas (minda) atau buddhi (intelek). Arus pemikiran, perasaan dan emosi yang timbul disebabkan  kesan objek-deria ke atasnya menerusi organ-deria seperti mata dan teling, dikenali sebagai 'cittavṛtti.' Cittavṛtti boleh digabungkan dalam lima kumpulan: pramana (kaedah mendapatkan ilmu yang betul), viparyaya (ilmu yang tidak betul), vikalpa (gambaran minda dengan mendengar sesuatu perkataan), nidrā (tidur) dan smṛti (memori).

Pramāna ialah kaedah pembelajaran untuk mendapatkan ilmu yang betul. Terdapat tiga pramāana: pratyakṣa (persepsi terus), anumāna (inferensi) dan āgama (kata-kata orang yang boleh dipercayai dan kitab suci).

Viparyaya ialah ilmu yang salah seperti seutas tali yang kelihatan seperti seekor ular dalam kegelapan.

Vikalpa ialah imej mental yang timbul apabila mendengar sesuatu perkataan seperti 'kepala Rahu'.

NIdrā atau tidur ialah keadaan minda yang disebabkan oleh kelebihan sifat Tamas.

Smṛti ialah memori pengalaman lama.

Cittavṛtti dinamakan sebagai kliṣṭa apabila ia menyebabkan penderitaan (kleśa) kepada puruṣa disebabkan kejahilan (avidyā), egoisme (asmitā) dan sebagainya. Apabila cittavṛtti membantu puruṣa mencapai kebebasan, ia dipanggil sebagai 'akliṣṭa'.

Citta atau fikiran mempunyai lima keadaan: Kṣipta (gerak hati), mūḍha (lembab), vikṣipta (terganggu), ekāgra (tertumpu pada satu perkara), dan niruddha (tersekat). Dalam tiga tahap awal iaitu Kṣipta (gerak hati), mūḍha (lembab), vikṣipta (terganggu), seseorang tidak boleh melakukan yoga disebabkan fikirannya dikuasai oleh sifat-sifat rajas dan tamas. Apabila sattva menjadi kuat, fikiran dapat bertumpu pada suatu perkara yang akhirnya akan membawa kepada samprajñāta samadhi (keadaan penumpuan yang sempurna yang memberikan kognitif yang jelas tentang sesuatu perkara). Dalam keadaan terakhir, niruddha, semua modifikasi fikiran dikawal dengan sepenuhnya dan asamprajñāta samadhi dicapai dan selepas itu, orang itu menjadi seorang mukta, atau roh yang terlepas, dan bebas daripada segala ikatan prakrti.