Saya mau tau Budaya dari Kerajaan Itali (1861–1946). Jelaskan dalam bahasa melayu

Sifat-sifat budaya yang sama di Itali pada masa ini adalah konservatif sosial dalam alam semula jadi, termasuk kepercayaan yang kuat dalam keluarga sebagai sebuah institusi dan nilai-nilai patriarki. Di kawasan-kawasan lain, budaya Itali dibahagikan. Khedive dan Kelas menengah atas keluarga di Itali pada masa ini adalah sangat tradisional dalam alam semula jadi, mereka menekankan penghormatan di atas semua, dengan cabaran untuk menghormati berakhir dalam duels. Selepas penyatuan, beberapa keturunan bekas bangsawan diraja menjadi penduduk Itali, yang terdiri daripada 7400 keluarga-keluarga mulia. Ramai pemilik tanah kaya mengekalkan kawalan feudal seperti ketat ke atas petani "mereka". Masyarakat Itali dalam tempoh ini kekal sangat dibahagikan mengikut sub-masyarakat serantau dan tempatan yang selalunya mempunyai persaingan sejarah dengan satu sama lain.

Pada tahun 1860 Itali kekurangan bahasa kebangsaan tunggal; Tuscan (yang akan kemudian dikenali sebagai Itali) hanya digunakan dalam Florence semasa di luar, bahasa serantau yang dominan. Walaupun raja yang pertama di negara itu, Victor Emmanuel II dikenali untuk bercakap hampir keseluruhannya dalam Piomente dan Perancis, walaupun kepada menteri-menteri kabinet beliau. Buta huruf adalah tinggi, dengan banci 1871 menunjukkan bahawa 61.9 peratus lelaki Itali buta huruf dan 75.7 peratus wanita buta huruf. Kadar buta huruf adalah jauh lebih tinggi daripada negara-negara barat Eropah dalam tempoh masa yang sama. Tiada akhbar popular negara mungkin kerana kepelbagaian dialek.

Itali mempunyai sangat sedikit sekolah-sekolah awam apabila penyatuan. Kerajaan Itali dalam Tempoh Liberal cuba untuk mengurangkan buta huruf dengan menubuhkan sekolah-sekolah kerajaan yang dibiayai untuk mengajar bahasa rasmi Itali.

Taraf hidup yang rendah dalam Tempoh Liberal, terutamanya di selatan Itali kerana pelbagai penyakit seperti malaria dan wabak yang berlaku dalam tempoh tersebut. Secara keseluruhannya, terdapat pada mulanya kadar kematian yang tinggi pada tahun 1871 pada 30 orang mati setiap 1000 orang, walaupun ini dikurangkan kepada 24.2 per 1000 oleh tahun 1890-an. Di samping itu, kadar kematian kanak-kanak yang mati dalam tahun pertama mereka selepas kelahiran pada tahun 1871 adalah 22.7 peratus manakala jumlah kanak-kanak yang mati sebelum mencapai ulang tahun kelima mereka adalah sangat tinggi pada 50 peratus. Kadar kematian kanak-kanak yang mati dalam tahun pertama mereka selepas kelahiran menurun kepada purata 17.6 peratus dalam tempoh masa 1891-1900.