Gw mau tau Keluaran dan sambutan dari Djaoeh Dimata. Jelasin dalam bahasa melayu

Djaoeh Dimata telah dikeluarkan pada akhir tahun 1948, filem cereka domestik yang pertama sejak Berdjoang. Walaupun dengan jurang lima tahun ini, pengkritik filem Usmar Ismail menulis bahawa ia tidak menyimpang daripada formula yang telah terbukti sebelum perang, satu formula yang dinotakan sejarawan filem Indonesia Misbach Yusa Biran tertumpu kepada lagu-lagu, pemandangan yang indah dan romantik. Air Mata Mengalir di Tjitarum karya Roestam Sutan Palindih yang mempunyai tema yang sama, dikeluarkan tidak lama selepas Djaoeh Dimata oleh pesaing, Tan & Wong Bros.; ia membuktikan kejayaan kewangan yang lebih besar. Hanya tiga pembikinan dalam negeri yang telah dikeluarkan pada tahun 1948; yang terakhir merupakan satu lagi penerbitan SPFC, bertajuk Anggrek Bulan, yang juga diarahkan oleh Andjar.

Ulasan filem itu, yang telah dikadarkan untuk semua peringkat umur, adalah bercampur-campur. Satu daripadanya di Het Dagblad berpangkalan di Jakarta mendapati filem yang mempunyai banyak detik-detik (tidak ditentukan) yang lemah serta yang kukuh. Ia terutamanya memuji lakonan Ali sebagai seorang buta, serta kerja kamera Denninghoff-Stelling. Satu lagi pengulas, dalam majalah Mestika, menyifatkan Ratna sebagai "pelakon tragedi wanita yang tidak pernah berlaku sebelum ini" yang mampu menangiskan penonton dengan "air mata perasaan yang tidak terkawal". Selepas Djaoeh Dimata dikeluarkan di Singapura pada Jun 1949, pengulas untuk The Straits Times memuji "fotografi indah dan bunyi yang hampir sempurna" bagi filem tersebut.

Andjar mengarahkan dua filem lagi untuk South Pacific, Anggrek Bulan dan Gadis Desa (1949). Ratna tiada lagi peranan lakonan. Walau bagaimanapun pada tahun 1950, beliau menjadi pengarah wanita pertama Indonesia untuk Sedap Malam, bagi syarikat Djamaluddin Malik, Persari. Ali, Iskandar, dan Djauhari kekal aktif sebagai pelakon dengan Ali dan Iskandar hingga 1960-an dan Djauhari sehingga 1970-an. SPFC membuat enam filem lain lagi sebelum ditutup pada akhir Revolusi Nasional Indonesia pada tahun 1949. Salinan filem 35 mm Djaoeh Dimata telah disimpan di Sinematek Indonesia di Jakarta.