Jabarkan Kejayaan Hollywood (1932-1934) dari Katharine Hepburn dalam bahasa melayu

Satu pencari bakat untuk ejen Hollywood Leland Hayward menemui persembahan Hepburn dalam The Warrior's Husband, dan meminta beliau untuk memasuki penguji bakat bagi watak Sydney Fairfield dalam filem RKO Pictures yang akan datang, A Bill of Divorcement (1932). Pengarah George Cukor berasa kagum dengan apa yang beliau lihat: "Terdapat satu makhluk ini yang aneh", Cukor mengimbas kembali, "beliau tidak seperti sesiapa sahaja yang pernah saya dengar." Cukor terutamanya suka dengan cara Hepburn mengambil kaca, dan berkata tentang Hepburn bahawa: "Saya fikir beliau sangat berbakat dalam aksi itu." Ditawarkan peranan tersebut, Hepburn menuntut sebanyak $1500 seminggu, sejumlah besar untuk pelakon wanita yang tidak diketahui. Cukor menggalakkan studio untuk menerima tuntutan Hepburn dan mereka telah menandatangani Hepburn kepada kontrak sementara dengan jaminan selama tiga minggu. Ketua RKO David O. Selznick menceritakan bahawa beliau telah mengambil "kemungkinan yang amat besar" dalam pemilihan pelakon wanita yang tidak lazim itu.

Hepburn tiba di California pada bulan Julai tahun 1932, pada usia 25 tahun. Beliau membintangi A Bill of Divorcement dengan pelakon John Barrymore, tetapi Hepburn tidak menunjukkan sebarang tanda ugutan. Walaupun Hepburn bergelut untuk menyesuaikan diri dengan sifat lakonan untuk filem, Hepburn telah terpesona oleh industri dari permulaan. Filem itu merupakan satu kejayaan dan Hepburn menerima ulasan positif. Mordaunt Hall dari akhbar The New York Times memanggil persembahan beliau sebagai "sangat cemerlang ... Perwatakan Cik Hepburn adalah salah satu yang terbaik yang dilihat pada skrin". Ulasan majalah Variety mengisytiharkan bahawa, "Yang menonjol di sini ialah tanggapan sensasi yang dilaksanakan oleh Katharine Hepburn dalam tugasan filem pertama beliau. Beliau mempunyai sesuatu penting yang meletakkan beliau selain dari galaksi imej." Atas kekuatan A Bill of Divorcement, RKO menandatangani Hepburn dengan kontrak jangka panjang. George Cukor menjadi kawan dan rakan sekerja sepanjang hayat dan mereka bersama menghasilkan sepuluh filem.

Filem kedua Hepburn merupakan Christopher Strong (1933), kisah tentang seorang juruterbang wanita dan hubungan beliau dengan seorang lelaki yang sudah berkahwin. Filem itu tidak berjaya dari segi komersial, tetapi ulasan tentang Hepburn adalah baik. Regina Crewe menulis dalam New York Journal-American bahawa walaupun sikap beliau adalah semakin keras, tetapi juga menulis "sikap itu memaksa perhatian, dan telah menambat hati seorang penonton. Beliau seorang personaliti yang unik, jelas dan positif." Filem ketiga Hepburn mengesahkan beliau sebagai seorang pelakon wanita utama di Hollywood. Selepas membaca skrip filem Morning Glory (1933) pada meja penerbit Pandro S. Berman, Hepburn yakin bahawa beliau dilahirkan adalah untuk memainkan peranan itu dan menegaskan bahawa peranan itu adalah milik beliau. Oleh itu, beliau berlakon sebagai Eva Lovelace, seorang pelakon berhasrat dalam Morning Glory, satu peranan yang pada asalnya bertujuan untuk dilakon oleh pelakon Constance Bennett. Hepburn berjaya memenangi Anugerah Akademi untuk Pelakon Utama Wanita Terbaik bagi watak tersebut. Hepburn memutuskan untuk tidak menghadiri majlis Anugerah Akademi pada tahun itu dan sepanjang tempoh kerjaya beliau, tetapi gembira dengan kemenangan itu. Kejayaan beliau diteruskan dengan peranan Jo dalam filem Little Women (1933) yang diadaptasi dari novel. Filem itu adalah salah satu kejayaan terbesar dalam industri filem setakat ini dan Hepburn memenangi hadiah Pelakon Wanita Terbaik di Festival Filem Venice. Little Women merupakan salah satu kegemaran peribadi Hepburn dan bangga dengan persembahan beliau, kemudian berkata, "Saya menentang sesiapa sahaja untuk menjadi sebaik [seperti Jo] seperti saya".

Menjelang akhir tahun 1933 Hepburn merupakan seorang pelakon wanita filem yang dihormati, tetapi beliau ingin sekali membuktikan diri di Broadway. Jed Harris, salah satu penerbit teater yang paling berjaya pada tahun 1920-an sedang mengalami kemerosotan kerjaya. Harris bertanya Hepburn untuk berlakon dalam drama The Lake (1933), di mana Hepburn bersetuju untuk berlakon atas gaji yang rendah. Sebelum beliau diberi cuti oleh RKO Pictures untuk berlakon dalam drama tersebut, RKO meminta supaya beliau berlakon dalam filem Spitfire (1934) dahulu. Peranan Hepburn dalam filem itu ialah Trigger Hicks, seorang gadis gunung yang tidak berpendidikan. Filem itu dianggap secara meluas sebagai salah satu filem Hepburn yang paling teruk, dan menerima ulasan yang lemah bagi usaha beliau dalam filem itu. Hepburn menyimpan satu gambar tentang watak Hicks dalam bilik tidur beliau sepanjang hidup supaya memastikan beliau merendah hati.

Drama The Lake dipratontonkan di Washington, D.C. di mana terdapat jualan awal yang besar. Arahan lemah Harris telah menghakis keyakinan Hepburn dan Hepburn bergelut dengan persembahan tersebut. Walaupun begitu, Harris memindahkan drama tersebut ke New York tanpa latihan selanjutnya. Ia dibuka di Teater Martin Beck (Martin Black Theater) pada 26 Disember 1933, dan Hepburn telah dikritik tegas oleh pengkritik. Dorothy Parker berseloroh, "mengalami segala macam emosi sepanjang jalan dari A ke B." Atas sebab sudah terikat kepada kontrak sepuluh minggu, Hepburn terpaksa menanggung rasa malu kerana jualan box office yang begitu cepat merosot. Harris membuat keputusan untuk mengalihkan persembahan ke Chicago, dan berkata kepada Hepburn, "Kesayanganku, satu-satunya minat yang saya ada pada kamu adalah wang yang saya boleh dapatkan dari kamu." Hepburn menolak dan sebaliknya membayar Harris $14,000 untuk menutup produksi sebagai ganti. Beliau kemudian merujuk kepada Harris sebagai "memang tidak disangkalkan orang yang paling kejam yang pernah saya temui", dan menyatakan bahawa pengalaman ini penting dalam mengajar beliau untuk bertanggungjawab ke atas kerjaya beliau sendiri.

Pergelutan kerjaya, "racun box office" (1934-1938)

Selepas kegagalan Spitfire dan The Lake, dalam usaha untuk mengulangi kejayaan Little Women, RKO menampilkan Hepburn dalam filem The Little Minister (1934) yang berdasarkan novel Victorian oleh James Barrie. Namun filem itu tiada kejayaan ulangan dan merupakan kegagalan komersial. Filem drama romantik dengan pelakon Charles Boyer, Break of Hearts juga mendapat ulasan yang lemah dan juga kehilangan wang. Selepas tiga filem yang mudah dilupakan, kejayaan kembali ke Hepburn dengan filem Alice Adams (1935), cerita yang berkisar tentang keinginan seorang gadis cuba untuk memanjat tangga sosial. Hepburn suka akan novel asal tersebut dan gembira kerana ditawarkan peranan tersebut. Filem tersebut merupakan satu kejayaan dan salah satu kegemaran peribadi Hepburn, dan telah memberikan Hepburn pencalonan Oscar kedua beliau. Beliau menerima undi terbanyak kedua, hanya selepas bilangan undi pemenang tahun tersebut, Bette Davis.

Diberi peluang untuk memilih filem yang seterusnya, Hepburn mengambil keputusan untuk berlakon dalam projek baru George Cukor yang bernama Sylvia Scarlett (1935), yang dipasangkan buat kali pertama dengan Cary Grant. Rambut beliau telah dipotong pendek untuk sebahagian kerana watak beliau menyamar sebagai seorang budak lelaki hampir keseluruhan filem. Para pengkritik tidak menyukai Sylvia Scarlett dan filem itu tidak popular dalam kalangan awam. Beliau seterusnya memainkan peranan Mary Stuart dalam filem Mary of Scotland (1936) yang diarah oleh John Ford, yang bertemu dengan ulasan sama yang juga lemah. Diikuti dengan A Woman Rebels (1936), sebuah filem drama era Victoria di mana watak Hepburn mencabar konvensyen dengan mempunyai seorang anak luar nikah. Filem seterusnya Quality Street (1937) juga mempunyai satu tetapan jangka masa dan merupakan sebuah komedi. Filem itu juga tidak popular dalam kalangan awam, yang bermakna bahawa Hepburn telah membuat empat filem yang tidak berjaya secara berturut.

Bersama sesiri filem yang tidak popular, beberapa masalah mula timbul dari sikap Hepburn. Beliau mempunyai hubungan sulit dengan media, di mana dengan sesiapa sahaja beliau boleh menjadi kurang sopan dan provokatif. Apabila ditanya sama ada beliau mempunyai anak, beliau cepat menjawab balik, "Ya, saya mempunyai lima: dua putih dan tiga berwarna." Beliau tidak akan memberi temuramah dan menafikan permintaan untuk autograf, dan menyebabkan beliau dapat nama samaran "Katherine dari Keangkuhan" (Katharine of Arrogance). Masyarakat juga bingung dengan tingkah laku beliau yang seperti budak lelaki dan pilihan fesyen beliau, dan beliau menjadi seorang tokoh yang sebahagian besarnya tidak popular. Hepburn menyedari yang beliau perlu meninggalkan Hollywood, jadi beliau pulang ke bahagian timur Amerika Syarikat untuk membintangi dalam drama yang diadaptasi dari novel Jane Eyre. Ia mempunyai rombongan yang berjaya, tetapi, disebabkan ketidakpastian terhadap skrip drama tersebut dan ketidaksediaan untuk mengambil risiko atas kegagalan selepas musibah drama broadway The Lake, Hepburn membuat keputusan untuk tidak membawa persembahan tersebut ke Broadway. Menjelang akhir tahun 1936, Hepburn bersaing untuk mendapat watak Scarlett O'Hara, peranan wanita utama dalam filem Gone with the Wind (1939). Penerbit David O. Selznick enggan menawarkan beliau peranan tersebut kerana merasakan Hepburn tidak mempunyai daya tarikan seks. Dilaporkan bahawa kata Selznick kepada Hepburn, "Saya tidak boleh dapat melihat Rhett Butler (watak lelaki utama filem tersebut) mengejar kamu selama dua belas tahun."

Filem Hepburn yang seterusnya, Stage Door (1937), yang berpasangan dengan pelakon wanita Ginger Rogers. Peranan yang dilakon oleh Hepburn mencerminkan kehidupan sebenar Hepburn sendiri bahawa seorang gadis dari masyarakat yang kaya berusaha untuk menjadikan sendiri sebagai seorang pelakon. Hepburn dipuji kerana hasil kerjan beliau semasa pratonton awal, yang memberikan Hepburn pengebilan terbanyak dan lebih daripada pengebilan Rogers. Filem tersebut telah dicalonkan untuk anugerah Filem Terbaik dalam Anugerah Akademi, tetapi ia bukan satu box-office yang telah diharapkan oleh pengedar RKO. Pemerhati industri menyalahkan Hepburn kerana keuntungan yang kecil, tetapi studio meneruskan komitmennya untuk membangkitkan populariti Hepburn. Beliau bersama pelakon lelaki Cary Grant telah diberi watak dalam filem komedi orang edan Bringing Up Baby (1938) yang diarah Howard Hawks. Hepburn memainkan komedi yang melibatkan aksi secara fizikal dalam filem itu dengan keyakinan, dan mengambil tip tentang pemasaan dan sifat lawak komedi daripada pelakon filem tesebut, Walter Catlett. Bringing Up Baby telah mendapat pujian oleh para pengkritik, tetapi bagaimanapun ia juga tidak berjaya dalam box office. Oleh sebab kedua-dua genre filem tersebut dan Grant adalah sangat popular pada masa itu, ahli biografi A. Scott Berg percaya kesilapan itu didatangkan atas penolakan para peminat filem terhadap Hepburn.

Selepas keluaran filem Bringing Up Baby, persatuan Pemilik Teater Bebas Amerika (Independent Theatre Owners of America) merangkumi Hepburn dalam senarai pelakon yang dianggap "racun box office". Reputasi beliau berada pada tingkat yang rendah apabila RKO menawarkan beliau filem seterusnya,  Mother Carey's Chickens (1938), sebuah filem bertaraf B yang mempunyai prospek lemah. Hepburn menolak tawaran itu, dan sebaliknya memilih untuk membeli diri keluar daripada kontrak beliau dengan harga $75,000. Ramai pelakon takut untuk meninggalkan kestabilan sistem studio pada masa itu, tetapi kekayaan peribadi Hepburn bermakna bahawa beliau mampu untuk bebas. Hepburn menandatangani dengan Columbia Pictures untuk filem Holiday (1938), dan berpasangan buat kali ketiga dengan Grant dalam filem. Filem komedi tersebut telah diterima baik oleh pengkritik, tetapi gagal untuk menarik kebanyakan penonton, dan skrip seterusnya yang ditawarkan kepada Hepburn datang dengan gaji sebanyak $10,000, satu jumlah yang kurang daripada jumlah diterima ketika pada permulaan kerjaya filem beliau. Mencerminkan kepada perubahan nasib Hepburn ini, Andrew Britton menulis mengenai Hepburn, "Belum ada bintang lain yang dapat muncul dalam filem dengan kepesatan yang lebih besar atau dengan pujian yang lebih gembira. Belum ada bintang yang lain juga, sama ada telah menjadi begitu tidak popular dengan begitu cepat untuk sekian lama.