Gw mau tau Kerjaya awal dari Ella Fitzgerald. Jelasin dalam bahasa melayu

Walaupun dia seolah-olah telah terselamat semasa 1933 dan 1934 sebahagiannya daripada menyanyi di jalan-jalan di Harlem, Fitzgerald membuat kemunculan sulung nyanyian amatur paling penting pada usia 17 pada 21 November 1934, salah satu daripada Malam Amatur terawal yang terkenal di Apollo Theater. Dia asalnya bertujuan untuk pergi di atas pentas dan tarian, tetapi, takut dengan duo tarian tempatan dipanggil Edwards Sisters, beliau memilih untuk menyanyi sebaliknya. Persembahan dalam gaya Connee Boswell, dia menyanyikan "Judy" dan  "The Object of My Affection" dan memenangi hadiah pertama sebanyak $25.00. Secara teori, dia juga memenangi peluang untuk membuat persembahan di Apollo selama seminggu tetapi, seolah-olah kerana penampilan kusut beliau, teater tidak pernah memberikan beliau bahawa sebahagian daripada hadiahnya.

Pada Januari 1935, Fitzgerald memenangi peluang untuk membuat persembahan selama seminggu dengan band Tiny Bradshaw di Harlem Opera House. Pada masa yang sama, beliau telah diperkenalkan kepada pemain drum dan ketua kumpulan Chick Webb, yang meminta penyanyi baru ini menandatangani Charlie Linton untuk membantu mencarinya seorang penyanyi wanita. Walaupun Webb adalah, seperti The New York Times kemudian menulis, "enggan untuk menandatangani dia.... kerana dia selekeh dan tidak terurus, yang 'berlian dalam kasar," beliau menawarkannya peluang untuk menguji dengan kumpulannya apabila mereka bermain tarian di Universiti Yale.

Bertemu dengan kelulusan oleh kedua-dua penonton dan pemuzik rakan-rakan beliau, Fitzgerald telah diminta untuk menyertai orkestra Webb dan tidak lama lagi mendapat pujian sebagai sebahagian daripada persembahan terkenal kumpulan itu di Savoy Ballroom Harlem. Fitzgerald merakamkan beberapa lagu hit dengan mereka, termasuk "Love and Kisses" dan  "(If You Can't Sing It) You'll Have to Swing It (Mr. Paganini)".. Tetapi ia adalah versi sajak nurseri 1938 beliau, "A-Tisket, A-Tasket," lagu beliau yang ditulis bersama, yang membawa pujian umum yang hebat.

Webb meninggal dunia pada 16 Jun 1939, dan kugirannya telah ditukar nama kepada Ella and her Famous Orchestra, dengan Fitzgerald mengambil peranan ketua kumpulan nominal. Fitzgerald merakam hampir 150 lagu-lagu dengan orkestra Webb antara tahun 1935 dan telah berakhir pada tahun 1942. Dalam belasungkawa beliau di New York Times tahun 1996, Stephen Holder turut bersetuju dengan pandangan kritikal konvensional masa dalam menerangkan "majoriti" rakaman beliau semasa tempoh ini sebagai " barang kecil yang murah dan kegebuan pop gunaan."

Penampilan di televisyen dan filem

Dalam peranan skrin beliau yang paling utama, Fitzgerald memainkan sebahagian daripada penyanyi Maggie Jackson dalam filem jazz 1955 Jack Webb berjudil Pete Kelly's Blues yang turut dibintangi oleh Janet Leigh dan penyanyi Peggy Lee. Walaupun beliau sudah bekerja dalam filem (beliau telah dinyanyikan secara ringkas dalam filem 1942 Abbott dan Costello Ride 'Em Cowboy), beliau "gembira" apabila Norman Granz merundingkan peranan untuknya, dan, "pada masa yang.... dianggap peranannya dalam filem Warner Brothers perkara yang paling besar yang pernah berlaku kepada beliau." The New York Times pan filem itu apabila ia dibuka pada bulan Ogos 1955, pengulas menulis, "Kira-kira lima minit (daripada sembilan puluh lima) mencadangkan gambar ini mungkin telah. Ambil prolog bijak ... [atau] mengambil tabir sekejap apabila indah Ella Fitzgerald, memperuntukkan beberapa baris yang dituturkan, mengisi skrin dan trek bunyi dengan ciri-ciri mudah alih yang kukuh beliau dan suara." Perlumbaan Fitzgerald dihalang kejayaan skrin besar utama. Selepas Pete Kelly's Blues, beliau muncul dalam kameo filem sekali-sekala, di St Louis Blues (1958), dan Let No Man Write My Epitaph (1960). Tidak lama kemudian, beliau muncul dalam drama televisyen tahun 1980-an The White Shadow.

Beliau membuat banyak penampilan tetamu di rancangan televisyen, menyanyi di The Frank Sinatra Show, The Andy Williams Show, The Pat Boone Chevy Showroom, dan bersama-sama tokoh muzik lain Nat King Cole, Dean Martin, Mel Tormé, dan lain-lain lagi. Fitzgerald juga sering muncul di The Ed Sullivan Show. Mungkin persembahan yang paling luar biasa dan menarik beliau adalah daripada "Three Little Maids" lagu dari operet komik Gilbert dan Sullivan The Mikado bersama Joan Sutherland dan Dinah Shore pada siri pelbagai mingguan Shore pada tahun 1963. Persembahan di Jazz Club Ronnie Scott di London telah difilemkan dan disiarkan di BBC. Fitzgerald juga membuat penampilan sekali bersama Sarah Vaughan dan Pearl Bailey dalam siri televisyen khas 1979 menghormati Bailey. Pada tahun 1980, Fitzgerald mempersembahkan medley standard dalam duet dengan Karen Carpenter pada program televisyen Carpenter Music, Music, Music.

Fitzgerald juga muncul dalam iklan TV, beliau yang paling diingati sebagai iklan untuk Memorex. Dalam iklan, beliau menyanyikan nota yang berkecai kaca ketika sedang dirakam pada pita kaset Memorex. Pita itu dimainkan semula dan rakaman juga memecahkan kaca, bertanya: "Adakah ia hidup, atau adakah ia Memorex?" Beliau juga membintangi beberapa iklan untuk Kentucky Fried Chicken, menyanyi kepada slogan lama rantaian makanan segera, "We do chicken right!" kempen komersial terakhir beliau adalah untuk American Express, di mana beliau difoto oleh Annie Leibovitz.