Coba jelasin Bicara dari Mazlan Idris dalam bahasa melayu dong

Terdapat tiga orang yang telah dituduh dan berkaitan dengan pembunuhan Datuk Mazlan Idris. Mereka adalah Maznah Ismail atau Mona Fandey, suaminya Mohd Affandi Abdul Rahman dan pembantu lama mereka, Juraimi Hussin (berusia 31 tahun).

Pada zaman mudanya Mona Fandey bekerja sebagai seorang penyanyi pop dan penari ballet air. Suaminya Mohd Affandi muda daripadanya setahun. Mona Fandey dan suaminya mula menawarkan perkhidmatan sebagai bomoh apabila kerjaya Mona Fandey sebagai penyanyi tidak berjaya.

Mona, Affandi dan Juraimi telah dibicarakan di hadapan Hakim Yang Arif Datuk Mokhtar Sidin duduk di Mahkamah Tinggi Temerloh pada 1995, dan didakwa membunuh di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan Malaysia, iaitu jenayah yang membawa hukuman mati mandatori.

Perbicaraan tersebut menjadi sensasi media. Mona dan Affandi merupakan pasangan yang menarik dalam usia lewat 30-an, yang dituduh melakukan pembunuhan kejam berkaitan sihir. Mona Fandey gemar memakai pakaian mahal di mahkamah setiap hari. Tidak seperti orang lain semasa perbicaraan yang boleh dihukum mati, dia sentiasa bersenyuman manis untuk media dan seolah-olah menikmati perhatian media.

Kes tersebut berlangsung selama 65 hari dan mendengar keterangan daripada 76 saksi. Pihak pendakwaan memberitahu mahkamah bahawa wang adalah motif untuk membunuh dan merujuk kepada aksi beli-belah, wajah baru dan Mercedes. Juraimi memberi keterangan terhadap Mona dan Affandi dan mendedahkan butir-butir ngeri pembunuhan. Pihak pendakwaan mendakwa bahawa Datuk Mazlan Idris telah dibunuh antara 2 Julai 1993 pada pukul 10 malam, dan 18 Julai 1993 pada pukul 12 malam, di Kampung Peruas, Ulu Dong, Raub di negeri Pahang. Mayat beliau ditemui pada 22 Julai 1993, ditanam 1.8 meter di bawah stor sebuah rumah yang belum siap dan ditutup lebih dengan penutup konkrit.

Mohd Affandi, dalam pembelaannya, berkata Datuk Mazlan Idris berhutang kepadanya sebanyak RM2,000,000 (US$526,000) untuk "rotan sihir", tangkal dan topi tradisional yang dikatakan milik bekas Presiden Indonesia, Sukarno. Mona Fandey pula memberi keterangan bahawa dia juga berikan tangkal dan azimat kepada beberapa ahli-ahli politik UMNO yang lain untuk meningkatkan populariti mereka dengan pengundi.

Tujuh anggota juri mengambil masa hanya 70 minit untuk mencapai keputusan sebulat suara bersalah terhadap ketiga-tiga defendan. Mohd Affandi dan Mona Fandey tersenyum apabila ketua juri menyampaikan keputusan itu pada 9 Februari 1995. Gulam Mustaffa Nadar Ali Khan, peguambela yang mewakili Mona dan Bahagian di Sarawak, telah dijemput untuk merayu untuk pengurangan hukuman, tetapi beliau enggan dan berkata anakguam beliau akan failkan rayuan. Peguam Juraimi Hussin, Karpal Singh, memberitahu mahkamah bahawa anakguamnya hanya berusia 24 tahun, menganggur dan kecerdasan yang rendah.

Hakim kemudiannya bertanya kepada mereka jika mereka mempunyai apa-apa untuk mengatakan sebelum dia menjatuhkan hukuman. Mohd Affandi dan Mona Fandey menjawab bahawa mereka akan menyerahkan kepada budi bicara mahkamah. Yang Arif Hakim kemudian menjatuhkan hukuman mati ke atas setiap seorang daripada mereka - bahawa mereka akan diambil dari mahkamah ke penjara yang diiktiraf dan kemudian digantung sehingga mereka mati. Selepas mendengar ayat itu Mona berkata, "Saya gembira dan terima kasih kepada semua rakyat Malaysia." Beliau gambar tersenyum seperti biasa kerana dia dibawa dari mahkamah ke penjara.

Rayuan mereka telah didengar oleh Ketua Hakim Mahkamah Persekutuan, Tun Mohd Eusoff Chin, Ketua Hakim Malaya, Datuk Wan Adnan Wan Ismail dan Hakim Mahkamah Persekutuan Datuk Dr Zakaria Yatim di Mahkamah Persekutuan, mahkamah tertinggi di Malaysia yang terletak di Kuala Lumpur pada masa itu. Proses rayuan telah bermula pada bulan Jun 1998 tetapi telah ditangguhkan sehingga 1999 selepas hujah-hujah undang-undang mengenai kebolehterimaan pernyataan Juraimi Hussin kepada polis yang membawa kepada penemuan badan Mazlan itu. Pada 13 April 1999, ketiga-tiga rayuan telah ditolak dan hukuman mati disahkan. Pada April 2001, Lembaga Pengampunan menolak rayuan-rayuan mereka untuk pengampunan.