Tolong jelaskan mengenai Perintah bandar dari Makanan jalanan Indonesia dalam bahasa melayu

Hari ini, mudah untuk mencari sejumlah besar gerai makanan dengan warung dan gerobak makanan yang menduduki dan menyumbat kaki lima kaki pejalan kaki di kota-kota Indonesia. Ini mungkin menyebabkan berjalan di jalanan, terutama di Jakarta, tidak menyenangkan dan berpotensi berbahaya, kerana pejalan kaki terpaksa berjalan di lebuh raya kerana sisinya dipenuhi oleh penjaja jalanan. Dari segi sejarah, Pulau Jawa telah mempunyai ramai penduduk; restoran dan perniagaan makanan jalanan telah menjadi sebahagian daripada masyarakatnya. Walau bagaimanapun, pembandaran besar-besaran yang bermula pada tahun 1960-an yang membentuk budaya makanan jalanan di bandar-bandar Indonesia. Apabila lebih ramai orang berkumpul dari kawasan luar bandar ke pusat bandar, pekerjaan baru diperlukan. Kebanyakan tenaga kerja asal luar bandar adalah berkemahiran rendah dan berpendidikan rendah, oleh itu kebanyakannya diserap dalam aktiviti ekonomi tidak formal termasuk perniagaan makanan jalanan. Sesetengah daripada mereka mencuba nasib mereka untuk menjual makanan yang lazat dari kampung halaman mereka dengan menubuhkan restoran, warung, kedai makanan, atau pedati makanan jalanan. Itulah sebabnya di pusat-pusat bandar seperti Jakarta, mudah menemui berbagai hidangan, makanan tradisional dan hidangan istimewa yang datang dari seluruh kepulauan Indonesia. Dari gado-gado Jakarta, asinan Bogor, bakso Malang, sate Madura, sate Padang, pempek Palembang ke siomay Bandung.

Walau bagaimanapun, pendudukan pejalan kaki yang besar oleh penjuak kaki lima, termasuk penjual makanan jalanan, telah membawa kepada masalah bandar dan masyarakat yang lain. Semakin pihak berkuasa perbandaran cuba membebaskan laluan pejalan kaki dan mengurangkan kesesakan di jalanan, jumlah pertikaian meletus antara pihak berkuasa bandar dan pedagang jalanan. Ini membawa kepada panggilan untuk pentadbiran bandar untuk mengawal penjual makanan jalanan di kawasan mereka.