Jelasin soal Keganasan rumah tangga  dalam bahasa melayu dong

Keganasan rumah tangga, penderaan domestik atau keganasan keluarga difahamkan sebagai keganasan atau penyalahgunaan kuasa seseorang terhadap yang lain dalam suasana domestik, seperti dalam perkahwinan atau persedudukan. Ia boleh disebut keganasan pasangan intim apabila dilakukan oleh pasangan atau pasangan dalam hubungan intim terhadap pasangan atau pasangan yang lain, dan boleh berlaku dalam hubungan seks heteroseksual atau yang sama, atau antara bekas suami atau pasangan. Keganasan rumah tangga juga boleh melibatkan keganasan terhadap kanak-kanak, ibu bapa, atau orang tua. Ia mengambil beberapa bentuk, termasuk penderaan fizikal, lisan, emosi, ekonomi, agama, pembiakan, dan seksual, yang boleh terdiri dari bentuk-bentuk yang kasar, paksaan kepada perkosaan perkahwinan dan penyalahgunaan fizikal yang ganas seperti tercekik, memukul, mutilasi alat kelamin wanita, dan membuang asid yang menyebabkan kecacatan atau kematian. Pembunuhan dalam negeri termasuk pembakaran, pembunuhan pengantin, pembunuhan maruah, dan kematian mas kahwin.

Di seluruh dunia, mangsa keganasan rumah tangga ialah wanita yang sangat banyak, dan wanita cenderung mengalami bentuk keganasan yang lebih parah. Mereka juga lebih baik daripada lelaki untuk menggunakan keganasan pasangan intim dalam mempertahankan diri. Di sesetengah negara, keganasan rumah tangga sering dilihat sebagai wajar, terutamanya dalam kes-kes yang benar atau disyaki curang pada pihak wanita, dan dibenarkan secara sah. Penyelidikan telah membuktikan bahawa terdapat hubungan langsung dan signifikan di antara tahap kesaksamaan jantina dan kadar keganasan rumah tangga di negara ini, di mana negara-negara yang kurang kesamarataan gender mengalami kadar keganasan rumah tangga yang lebih tinggi. Keganasan rumah tangga adalah antara jenayah yang paling tidak dilaporkan di seluruh dunia untuk lelaki dan wanita. Oleh kerana stigma sosial mengenai penganiayaan lelaki, lelaki menghadapi kemungkinan peningkatan yang terlepas pandang oleh pembekal penjagaan kesihatan.

Keganasan rumah tangga sering berlaku apabila penderaan itu percaya bahawa penyalahgunaan adalah hak, diterima, dibenarkan, atau tidak mungkin dilaporkan. Ia boleh menghasilkan kesusahan penyalahgunaan generasi semasa kanak-kanak dan ahli keluarga lain, yang mungkin merasakan bahawa keganasan tersebut boleh diterima atau dikutuk. Ramai orang tidak mengiktiraf diri mereka sebagai penderita atau mangsa kerana mereka mungkin menganggap pengalaman mereka sebagai konflik keluarga yang tidak dapat dikawal. Kesedaran, persepsi, definisi dan dokumentasi keganasan rumah tangga berbeza dari negara ke negara. Keganasan rumah tangga sering berlaku dalam konteks pernikahan jenis paksa atau bawah umur.

Dalam hubungan yang kasar, mungkin ada kitaran penderaan di mana ketegangan meningkat dan tindakan kekerasan dilakukan, diikuti dengan tempoh penyesuaian dan ketenangan. Mangsa keganasan rumah tangga mungkin terperangkap dalam situasi kekerasan dalam negeri melalui pengasingan, kuasa dan kawalan, ikatan traumatik kepada penderita, penerimaan budaya, kekurangan sumber kewangan, ketakutan, rasa malu, atau melindungi kanak-kanak. Hasil daripada penderaan, mangsa mungkin mengalami ketidakupayaan fizikal, pencerobohan yang tidak terurus, masalah kesihatan kronik, penyakit mental, kewangan yang terhad, dan kemampuan yang kurang untuk mewujudkan hubungan yang sihat. Mangsa mungkin mengalami gangguan psikologi yang teruk, seperti gangguan tekanan selepas trauma. Kanak-kanak yang tinggal di rumah dengan keganasan sering menunjukkan masalah psikologi dari usia awal, seperti mengelakkan, menimbulkan hambatan ke atas ancaman, dan agresif yang diselaraskan yang mungkin menyumbang kepada trauma.