Jabarkan Tuhan atau Īśvara dari Falsafah India dalam bahasa melayu

Sistem Nyāya Darśana menerima Tuhan sebagai penyebab agung sṛṣṭi (ciptaan), sthiti (pemeliharaan) dan pralaya (pemusnahan) dunia. Namun, Tuhan tidak mencipta dunia daripada kekosongan atau daripada diri-Nya sendiri tetapi daripada atom-atom, ruang, masa, angkasa, minda dan jiwa-jiwa yang abadi.

Maka, dalam sistem ini, ciptaan bermaksud penyusunan semula bahan-bahan yang abadi yang wujud bersama-sama Tuhan untuk menghasilkan dunia yang teratur dibentuk menurut karma-karma jiwa-jiwa individu. Pelbagai benda-benda material wujud demi mendorong manusia untuk mencapai matlamat moral dan kerohaniannya. Maka, Tuhan merupakan nimitta-kāraṇa (penyebab-efisien) dan bukannya penyebab material. Selepas ciptaan, Tuhan juga memelihara alam ini. Tuhan melakukan fungsi karma-phaladātā (penjaga moral) dunia ini dengan memberkati orang baik dan menghukum orang jahat.

Tuhan menghapuskan dunia selepas satu kitaran tamat menurut hukum moral. Tuhan melakukan ini dengan membebaskan kuasa-kuasa pemusnahan.

Tuhan Maha Mengetahui kerana memiliki ilmu yang betul tentang semua benda dan perkara. Tuhan mempunyai kesedaran yang abadi sebagai satu ciri yang asing. Kesedaran bukan asas-Nya seperti dalam falsafah Advaita Vedanta.

Tuhan juga mempunyai semua enam kesempurnaan dengan sepenuhnya yang dikenali sebagai ṣaḍaiśvarya seperti ilmu, kekuasaan, kemuliaan, kekayaan dan sebagainya.

Kedua-dua sistem Nyāya dan Vaiśeṣika memberikan hampir sepuluh alasan-alasan untuk membuktikan kewujudan Tuhan. Namun, alasan yang paling penting ialah bahawa seorang ejen yang maha mengetahui harus wujud di sebalik ciptaan kerana hampir semua komponen-komponen ciptaan ialah benda-benda bukan hidup dan roh-roh mempunyai ilmu dan kuasa yang terhad. Ayat-ayat suci Veda juga menyokong pandangan ini.