Jelaskan Latar belakang dari Buah Rindu dalam bahasa melayu

Amir Hamzah (1911–46) ialah seorang penulis bangsawan Melayu berpendidikan Belanda yang dilahirkan di Sumatera, Hindia Timur Belanda (sekarang Indonesia). Beliau cekap dengan kesusasteraan Melayu tradisional termasuk teks-teks kegemaran ramai seperti Hikayat Hang Tuah, Syair Siti Zubaidah, dan Hikayat Panca Tanderan. Amir juga membaca karya-karya kesusasteraan Arab, Parsi dan Hindu. Oleh sebab itu beliau memiliki kosa kata yang luas.

Walaupun Buah Rindu diterbitkan pada tahun 1941, empat tahun selepas penerbitan himpunan sulung Amir, Nyanyi Sunyi, pendapat am ialah puisi-puisi yang terkandung dalam himpunan tersebut lebih lama . Puisi-puisi dalam Buah Rindu bertarikh antara tahun-tahun 1928 dan 1935, iaitu tempoh awal Amir berada di Jawa; himpunan ini menyatakan kedua-dua tahun itu serta lokasi penulisan, Jakarta–Solo (Surakarta)–Jakarta. Tarikh sebenar puisi-puisi itu ditulis kurang jelas. Tidak ada satu pun puisi Amir yang bertarikh, justeru mustahil untuk memberikan tarikh sebenar karya. Namun demikian, terdapat beberapa hipotesis: dalam biografinya tentang Amir, Nh. Dini mencadangkan yang beberapa puisi, seperti Tinggallah, ditulis tidak lama selepas Amir menaiki kapal Plancus, dalam perjalanannya ke pulau Jawa. Anthony Johns dari Universiti Nasional Australia (ANU) pula mencadangkan yang puisi-puisi diatur mengikut kronologi, dan mengutarakan fakta yang kematangan Amir sebagai seorang penulis selari dengan pembangunan puisi-puisinya.