Coba jelasin Rejim Fasis (1922-1943) dari Kerajaan Itali (1861–1946) dalam bahasa melayu dong

Pada tahun 1914, Benito Mussolini telah dipaksa keluar daripada Parti Sosialis Itali selepas memanggil untuk campur tangan Itali dengan Austria. Sebelum Perang Dunia Pertama, Mussolini telah menentang pengerahan tentera, membantah penaklukan Itali ke atas Libya, dan merupakan editor akhbar rasmi Parti Sosialis ini, Avanti. Lama kelamaan, dia hanya dipanggil untuk revolusi, tanpa menyebut perjuangan kelas. Nasionalisme Mussolini membolehkan beliau untuk mengumpul dana dari Ansaldo (sebuah firma persenjataan) dan syarikat-syarikat lain untuk mewujudkan akhbar sendiri Il Popolo d'Italia untuk meyakinkan sosialis dan revolusioner untuk menyokong perang. Perancis, Britain, dan Rusia , mahu menarik Itali kepada Entente, membantu membiayai akhbar itu. Akhbar ini menjadi tahun akhbar Fasis Itali secara rasmi disokong kemudian. Semasa perang, Mussolini berkhidmat dalam tentera Itali dan cedera sekali semasa perang. Luka itu secara meluas dipercayai sebagai akibat kemalangan dalam amalan bom tangan, walaupun beliau mendakwa telah cedera dalam peperangan.

Berikutan berakhirnya perang dan Perjanjian Versailles, pada tahun 1919, Mussolini menciptakan Fasci Italiani di Combattimento atau Liga Memerangi. Ia pada asalnya dikuasai oleh patriotik sosialis dan syndicalism veteran yang menentang suka damai sifat Parti Sosialis Itali. Para penyokong rasialis mulanya mempunyai platform yang lebih cenderung ke kiri, menjanjikan revolusi sosial, perwakilan berkadar, hak mengundi wanita (sebahagiannya menyedari pada tahun 1925), dan membahagikan harta swasta yang dipegang oleh ladang-ladang.

Pada 15 April 1919, Fasis turut disenarai dalam keganasan politik, apabila sekumpulan ahli-ahli dari Fasci di Combattimento menyerang pejabat Avanti!. Menyedari kegagalan Fasis awal revolusioner dan kiri bersandar dasar, Mussolini berpindah organisasi yang jauh dari kiri dan berpaling gerakan revolusioner ke dalam gerakan pilihan raya pada tahun 1921 yang dinamakan Partito Nazionale Fascista (Parti Fasis Kebangsaan). Parti itu disalin tema nasionalis D' Annunzio dan menolak demokrasi berparlimen sementara masih beroperasi dengan memusnahkannya. Mussolini menukar polisi asal revolusionernya, seperti bergerak jauh daripada anti- clericalism untuk menyokong Gereja Katolik dan ditinggalkan pembangkang awam untuk beraja. Sokongan Fasis dan keganasan mula berkembang pada tahun 1921 dan sokongan Fasis pegawai-pegawai tentera mula mengambil senjata dan kenderaan dari tentera untuk digunakan dalam serangan kontrarevolusioner pada sosialis.

Pada tahun 1920, Giolitti telah kembali sebagai Perdana Menteri dalam usaha untuk menyelesaikan kebuntuan Itali. Satu tahun kemudian, kerajaan Giolitti ini sudah menjadi tidak stabil dan pembangkang sosialis berkembang terancam lagi kerajaannya. Giolitti percaya bahawa Fasis boleh melunakkan dan digunakan untuk melindungi negara dari pihak sosialis. Beliau memutuskan untuk memasukkan Fasis dalam senarai pilihan raya beliau untuk pilihan raya 1921. Dalam pilihan raya , Fasis tidak membuat keuntungan yang besar, tetapi kerajaan Giolitti gagal untuk mengumpul satu gabungan cukup besar untuk mentadbir dan ditawarkan fasis penempatan dalam kerajaannya. Para penyokong rasialis menolak tawaran Giolitti dan bergabung dengan sosialis menurunkan kerajaannya. Beberapa keturunan orang-orang yang telah berkhidmat revolusioner Garibaldi semasa penyatuan telah memenangi lebih kepada cita-cita nasionalis revolusiner Mussolini. Advokasi beliau merupakan korporatisme dan futurisme telah menarik penyokong "cara ketiga". Tetapi yang paling penting beliau telah memenangi lebih ahli-ahli politik di Itali seperti Facta dan Giolitti yang tidak mengutuk beliau untuk layanan buruk Blackshirts beliau sosialis.

Pada bulan Oktober 1922, Mussolini telah mengambil kesempatan daripada permogokan umum oleh pekerja-pekerja di Itali, dan mengumumkan tuntutan kepada kerajaan Itali untuk memberi Parti Fasis kuasa politik atau menghadapi rampasan kuasa. Tanpa respon yang segera, sebilangan kecil Fasis mula perjalanan yang panjang seluruh Itali ke Rom yang dikenali sebagai Mac di Rom, yang mengaku Itali yang Fasis telah bercadang untuk memulihkan undang-undang. Mussolini sendiri tidak mengambil bahagian sehingga akhir sangat perarakan , dengan d' Annunzio di sedang dianggap sebagai pemimpin perarakan sehingga ia belajar dia telah ditolak keluar dari tingkap dan cedera teruk dalam pembunuhan percubaan gagal, menafikan dia daripada kemungkinan mengetuai rampasan kuasa sebenar d' etat dirancang oleh organisasi asalnya diasaskan oleh dirinya sendiri. Para penyokong rasialis, di bawah kepimpinan Mussolini menuntut Perdana Menteri Luigi Facta 's peletakan jawatan dan bahawa Mussolini dinamakan Perdana Menteri. Walaupun Tentera Itali adalah jauh lebih baik bersenjata daripada paramilitaries Fasis ini, kerajaan Itali di bawah Raja Victor Emmanuel III menghadapi krisis politik. Raja terpaksa memilih yang mana satu dua pergerakan saingan di Itali akan membentuk kerajaan: Fasis Mussolini, atau anti- pendukung kerajaan Parti Sosialis Itali. Beliau dipilih Fasis.

Pada 28 Oktober, 1922, Victor Emmanuel III memilih Mussolini menjadi Perdana Menteri Itali, membolehkan Mussolini dan Parti Fasis untuk mengejar cita-cita politik mereka selagi mereka menyokong pemerintahan beraja dan kepentingan-kepentingannya. Mussolini adalah seorang pemimpin politik yang sangat muda (pada usia 39) berbanding dengan perdana menteri Itali dan pemimpin-pemimpin dunia pada masa itu. Mussolini dipanggil Il Duce, atau "Leader" oleh penyokongnya, tajuk tidak rasmi yang biasa digunakan untuk menggambarkan kedudukan Mussolini semasa era Fasis. Satu kultus personaliti telah dibangunkan yang menggambarkan beliau sebagai penyelamat negara yang dibantu oleh populariti peribadi beliau memegang dengan Itali sudah yang akan kekal kukuh sehingga Itali dihadapi kekalahan tentera berterusan dalam Perang Dunia II.

Setelah mengambil kuasa, Mussolini menubuhkan pakatan perundangan dengan nasionalis, liberal, dan populis. Walau bagaimanapun muhibah oleh Fasis ke arah demokrasi berparlimen pudar dengan cepat: pakatan Mussolini lulus pilihan raya Undang-undang Acerbo tahun 1923, yang memberikan dua pertiga kerusi di parlimen untuk parti atau pakatan yang dicapai 25% undi. Parti Fasis menggunakan kekerasan dan ugutan untuk mencapai ambang 25% dalam pilihan raya tahun 1924, dan menjadi parti politik yang memerintah Itali.

Berikutan pilihan raya, timbalan Sosialis Giacomo Matteotti telah dibunuh selepas memanggil untuk pembatalan pilihan raya kerana penyelewengan. Berikutan pembunuhan, Sosialis berjalan keluar dari parlimen, membolehkan Mussolini untuk meluluskan undang-undang yang lebih autoritarian. Pada tahun 1925, Mussolini diterima bertanggungjawab bagi keganasan di Fasis pada tahun 1924, dan berjanji bahawa tidak bersetuju ini akan diuruskan dengan kasar. Ketika berucap sebelum itu, Blackshirts memecahkan menekan pembangkang dan memukul beberapa lawan Mussolini. Acara ini dianggap bermulanya pemerintahan diktator Fasis terus terang di Itali, walaupun ia akan menjadi 1928 sebelum Parti Fasis secara rasmi diisi pihak undang-undang di negara ini.

Sepanjang empat tahun akan datang, Mussolini dihapuskan hampir semua sekatan dan imbangan kuasa beliau. Pada tahun 1926, beliau meluluskan undang-undang yang menyatakan dia hanya bertanggungjawab kepada raja dan menjadikan beliau orang tunggal yang dapat menentukan agenda Parlimen. Autonomi tempatan telah dihanyutkan, dan podestas dilantik menggantikan datuk bandar dan majlis-majlis kaum. Tidak lama selepas semua pihak lain diharamkan pada tahun 1928, pilihan raya parlimen telah digantikan dengan plebiscites di mana Majlis Grand dicalonkan senarai tunggal calon.

Hasil pengambilalihan Mussolini kerajaan ialah mewujudkan sebuah dwikekuasaan di Itali, dengan Mussolini memegang tampuk kuasa politik yang besar sebagai pemerintah berkesan Itali, manakala raja kekal pemimpin yang satu. Bagaimanapun dia masih mempunyai hak untuk memecat Perdana Menteri, walaupun hanya atas nasihat daripada Majlis Besar sekurang-kurangnya dalam teori, satu-satunya cek pada kuasa Mussolini.