Coba jelasin Akar umbi dan perkembangan dari Zajal dalam bahasa melayu dong

Pengamal terawal zajal di Lubnan dianggarkan ialah Bishop Gabriel Al-Qla3i Al-Hafadi (1440-1516), walaupun sebahagian sarjana menjejak kembali zajal Lubnan hampir dua abad lebih awal kepada seorang penyair dengan nama Sulaiman Al-Ashluhi (1270-1335) dan beberapa orang sezamannya, dan khususnya kepada satu puisi tunggal pada 1289, tahun kehancuran Tripoli (kini di utara Lubnan) di tangan Mamluk.

Zajal mencapai kegemilangannya sebagai seni yang popular pada kurun ke-19 apabila ramai penyair menyumbang pada kehalusannya dari segi isi kandungan dan bentuk. Bentuk malam zajal Lubnan moden dibuat pada 1930-an kebanyakannya oleh mahaguru penyair As'ad Al-Khuri Al-Fghali (1894-1937), yang dikenali sebagai Shahrur Al-Wadi. Bentuk paling biasa bagi malam moden zajal Lubnan ialah debat (atau perang mulut) antara dua atau lebih penyair diikuti dengan bacaan puisi cinta (ghazal). Bentuknya lazimnya terdiri daripada bacaan dalam bentuk qasidah, diikuti dengan debat dalam bentuk m'anna dan qerradi (satu sub-bentuk popular bagi qerradi kadang-kala dipanggil mukhammas mardud), membawa pada bacaan ghazal dalam pelbagai bentuk seperti muwaššah, yang, dalam penjelmaan semula zajal Lubnannya, ialah genre yang meriangkan dan menggoda. Keseluruhannya disertai oleh satu korus dengam tamborin dan alat-alat genderang lain. Perjumpaan itu sering memasukkan ratapan cinta, biasanya dalam bentuk Shruqi.