Jabarkan Perang di Itali dari Josef Radetzky dalam bahasa melayu

Pada tahun-tahun berikutnya keamanan dia menghilangkan diri dari pandangan umum. Beliau menyambung semula fungsi-fungsinya sebagai ketua kakitangan, tetapi idea-idea bersemangat untuk melakukan pembaharuan dalam tentera datang untuk menghadapi peperangan dan keinginan umum untuk "mari cukup baik sahaja". Semangatnya ditambah dengan jumlah musuhnya, dan pada tahun 1829, selepas dua puluh tahun sebagai medan leftenan marshal, ia telah dicadangkan untuk meletakkannya dalam senarai itu bersara. Maharaja tidak sanggup untuk pergi setakat ini, jadi dia dinaikkan pangkat umum dan ditangguhkan dia dengan menjadi gabenor untuk membina sebuah kubu. Tetapi tidak lama lagi selepas itu penyelesaian Pemulihan Eropah digegarkan oleh pergolakan segar, dan Radetzky telah dibawa balik ke dalam bidang peperangan lagi. Beliau mengambil bahagian di bawah Frimont dalam kempen terhadap pemberontak Negeri-Negeri Paus, dan berjaya bahawa umum ketua arahan tentera Austria di Itali pada tahun 1834.

Pada 1836, beliau mendapat pangkat yang baru iaitu fil marsyal. Pada masa itu usia beliau ialah tujuh puluh, tetapi masih dipaparkan aktiviti mudanya dalam latihan dan disiplin tentera dia diperintahkan. Tetapi di sini juga beliau lebih awal daripada masanya, kerajaan bukan sahaja diambil kira cadangan dan amaran, tetapi juga enggan wang tersebut yang membolehkan tentera yang terbaik itu untuk mengambil bidang dalam mana-mana notis. Oleh itu, peristiwa-peristiwa tahun 1848 di Itali, yang memberikan bidang marsyal lama tempatnya dalam sejarah di kalangan para komander yang hebat. Beliau mendapati, pada mulanya sesungguhnya tidak bersedia tetapi serius cacat dalam perjuangan dengan tentera Charles Albert dan pemberontak di Milan dan di tempat lain. Dengan jatuh kembali ke Quadrilatero dengan satu lawan satu, dia mampu untuk memperpanjang masa sehingga bala bantuan tiba dan mulai saat itu sehingga kemenangan perlawanan akhir di Pertempuran Novara pada 23 Mac 1849. Beliau dan tenteranya dijalankan semua di hadapan mereka. Beliau juga memerintahkan tentera Austria yang ditawan semula di Venice selepas meengepung setahun bandar Venice pada Mei 1848-Ogos 1849. Beliau menjadi kesatria yang Perintah Golden Fleece pada tahun 1848.

Rasa dengan baik berdisiplin duti ke arah pegawai pangkat yang lebih tinggi telah menjadi lebih sengit pada tahun-tahun keamanan yang panjang dan selepas mengekalkan tenteranya tengah-tengah setia kekeliruan pada tahun 1848, beliau tidak cuba untuk memainkan sebahagian daripada Wallenstein atau mengambil alih peranan Wellington sebagai penasihat keluarga kepada negara. Walaupun sebagai patriot dia bermimpi sedikit dari Jerman yang bersatu padu, beliau kekal ke akhir hanya komander salah satu tentera maharaja.

Selepas kemenangan di Itali, beliau telah mengasaskan Viceroy dari Kerajaan Lombardy-Venetia 1848-1857 - menjadi satu-satunya bukan darah Habsburg. Walaupun dengan kejayaan terhadap perajurit Itali, walaupun di Itali dia tidak diingati tetapi dia dianggap sebagai seorang penguasa yang adil (untuk musuh) dan seorang lelaki yang dibayar hutangnya. Terdapat juga anekdot diingati pertemuannya orang yang bertanggungjawab untuk satu cek yang paling penting dalam kempen tahun 1848, Ketua Cesare Launier, berjabat tangan, dan ucapan tahniah dengan mendapat "sekumpulan anak-anak" (banyak arahan Launier telah dibuat daripada pelajar universiti sukarela) untuk melawan keras Radetzky dan orang-orangnya serius memikirkan mereka menghadapi retak tentera Sardinia yang profesional. Dari segi politik, dia bekerja untuk mendamaikan kelas yang lebih rendah terutamanya kepada monarki Habsburg, dia boleh melihat Revolusi Perindustrian datang dan berharap untuk menggunakan konflik kelas untuk mengasingkan parti patriotik, terdiri kebanyakannya daripada kelas-kelas atasan dan pertengahan, dari kelas pekerja yang semakin meningkat. Dia kejam dalam menghukum tentera derhaka - askar Hungary yang telah meninggal ke sisi pemberontak pada tahun 1848 telah tidak tembak, tetapi digantung - dan pemberontak ganas, tetapi sangat ringan dengan lawan yang tidak bersenjata: pemimpin patriot kenamaan Eropah, seperti Giuseppe Verdi, Alessandro Manzoni dan Antonio Rosmini telah dibenarkan untuk hidup dengan aman di dalam kerajaan manakala kerajaan-kerajaan lain Itali reaksioner menghalau semua liberal mereka ke dalam buangan. Sudah pada tahun 1849, pada akhir pengepungan Venice, beliau telah membenarkan para pemimpin patriot tempatan secara senyap-senyap menyelinap pergi dan mengelakkan syahid awam.

Ini mungkin dasar terbaik Austria mungkin boleh menerima pakai dengan keadaan, tetapi ia telah ditakdirkan jua. Peristiwa 1848-1849 telah menggali terlalu dalam kewujudan perbezaan di antara Itali dan kerajaan Austria dan sebagai peristiwa pada tahun 1859 menunjukkan ia hanya kuasa ketenteraan Austria yang disimpan Austria dan negara pelanggan beliau di Itali. Ia merupakan sebahagian daripada kekayaan Radetzky baik bahawa dia meninggal dunia setahun sebelum keseluruhan karyanya dibubarkan seperti ais di gunung berapi meletus.