Gw mau tau Raja mutlak terakhir dari Prajadhipok. Jelasin dalam bahasa melayu

Agak tidak bersedia untuk tanggungjawab barunya, Prajadhipok walau bagaimanapun adalah bijak, diplomatik dalam urusannya dengan orang lain, bersederhana, dan bersemangat untuk belajar. Bagaimanapun, beliau telah mewarisi masalah yang serius daripada pendahulunya. Yang paling penting daripada masalah-masalah ini ialah ekonomi. Bajet mengalami defisit besar dan akaun kewangan diraja adalah suatu mimpi ngeri. Seluruh dunia sedang dalam kesakitan akibat Kemelesetan Besar.

Dalam tempoh setengah tahun, hanya tiga daripada dua belas menteri Vajiravhud masih berkhidmat kepada raja baru, yang lain telah digantikan oleh ahli-ahli keluarga diraja. Walaupun pelantikan keluarga dikembalikan pegawai yang berbakat dan berpengalaman, mereka juga memberi isyarat kembalinya oligarki diraja. Raja itu dengan jelas berharap dapat memperlihatkan suatu kelainan yang jelas selepas pemerintahan yang keenam menjadi buah mulut orang, dan pilihan orang untuk mengisi jawatan tertinggi kelihatan dipengaruhi terutamanya oleh keinginan untuk memulihkan kerajaan jenis Chulalongkorn.

Dalam inovasi institusi yang bertujuan untuk memulihkan keyakinan terhadap pemerintahan beraja dan kerajaan, Prajadhipok, yang lebih kurang tindakan pertama beliau sebagai raja, mengumumkan penubuhan Majlis Tertinggi Negeri Siam. Dewan penasihat ini terdiri daripada beberapa ahli keluarga diraja yang berpengalaman dan berwibawa, termasuk bekas Menteri Dalam Negeri yang telah lama berkhidmat (dan orang kanan Raja Chulalongkorn), Putera Damrong Rajanubhab. Secara beransur-ansur, putera-putera ini mengambil kuasa untuk diri mereka sendiri, memonopoli semua jawatan menteri utama dan melantik anak lelaki dan saudara-saudara mereka untuk jawatan pentadbiran dan ketenteraan. Ramai daripada mereka berasa adalah menjadi tanggungjawab mereka untuk menebus kesilapan pemerintahan sebelumnya, tetapi perbuatan mereka tidak umumnya dihargai, kerajaan gagal untuk berkomunikasi dengan rakyat akan tujuan dasar mereka dalam mengejar untuk membetulkan penggunaan kewangan yang berlebih-lebihan oleh Vajiravudh.

Tidak seperti pendahulunya, raja amat rajin membaca hampir semua kertas negeri yang datang kepada beliau, dari penghujahan menteri hinggalah petisyen oleh rakyat. Raja juga cermat dan teliti; beliau akan mendapatkan uasan dan cadangan daripada pelbagai pakar, memperlihatkan perkara-perkara yang baik dalam setiap dokumen yang dihantar, tetapi apabila pelbagai pilihan muncul, beliau jarang dapat untuk membuat keputusan. Beliau selalu bergantung kepada Majlis Tertinggi untuk memandunya kepada keputusan tertentu.

Pada tahun 1932, dengan negara yang mendalam dalam kemelesetan, Majlis Tertinggi memilih untuk memperkenalkan pemotongan perbelanjaan, gaji perkhidmatan awam, dan belanjawan ketenteraan. Raja meramalkan bahawa dasar-dasar ini mungkin mewujudkan rasa tidak puas hati, terutamanya dalam tentera, dan oleh itu dia telah mengadakan mesyuarat khas pegawai-pegawai untuk menjelaskan mengapa pemotongan adalah perlu. Dalam ucapannya beliau menyatakan yang berikut, "Beta sendiri tidak tahu apa-apa tentang kewangan, dan apa yang beta boleh lakukan ialah mendengar pendapat orang lain dan memilih yang terbaik ... Jika beta telah membuat kesilapan, beta benar-benar layak untuk disingkirkan oleh rakyat Siam. "

Tiada raja sebelumnya pernah bercakap begitu jujur. Banyak mentafsirkan kata-kata beliau bukan sebagai rayuan untuk persefahaman dan kerjasama, tetapi sebagai tanda kelemahan dan bukti bahawa sistem pemerintahan autokrat yang mampu berbuat silap perlu dimansuhkan.

Raja Prajadhipok mengalihkan perhatiannya kepada persoalan politik masa depan di Siam. Diilhamkan oleh contoh British, raja mahu membolehkan orang biasa untuk mempunyai suara dalam urusan negara dengan penciptaan parlimen. Satu cadangan perlembagaan telah diperintahkan supaya digubal, tetapi kehendak raja telah ditolak oleh penasihatnya.  Yang paling lantang antaranya Putera Damrong dan Francis B. Sayre, penasihat Siam dalam hal ehwal luar negeri, yang merasakan bahawa penduduk adalah politik yang tidak matang dan belum bersedia untuk demokrasi —satu kesimpulan yang dicapai, secara ironinya, oleh pengasas Parti Rakyat.

Walau bagaimanapun, didorong oleh pergolakan untuk perubahan perlembagaan yang radikal, raja pada tahun 1926 mula bergerak untuk membangunkan konsep prachaphiban, or "perbandaran", yang muncul lewat pemerintahan kelima sebagai undang-undang mengenai kebersihan. Maklumat diperolehi mengenai pemerintahan tempatan sendiri di negara-negara sekitarnya, dan cadangan untuk membenarkan majlis perbandaran tertentu untuk menaikkan cukai tempatan dan menguruskan belanjawan mereka sendiri telah disediakan. Hakikat bahawa orang ramai tidak cukup terdidik untuk membuat kerja-kerja sebegini menghalang kejayaan usaha pentadbiran tersebut. Walau bagaimanapun, idea mengajar orang Siam terhadap konsep demokrasi melalui ukuran pengagihan kuasa alami majlis perbandaran telah menjadi, dalam fikiran Prajadhipok, asas kepada penggubalan dasar masa depan. Sebelum langkah-langkah praktikal boleh diambil, bagaimanapun, monarki mutlak tiba-tiba dihentikan.