Jelaskan Ciri fisikal dari Anatomi anjing dalam bahasa melayu

Seperti kebanyakan mamalia pemangsa, anjing mempunyai otot sangat kuat, sistem kardiovaskular yang menyokong kedua-dua pemecutan dan ketahanan, dan gigi untuk penangkapan, pemegangan, dan pengoyakan.

Rangka leluhur anjing menyediakan kebolehan untuk melompat dan meloncat. Kakinya boleh menggerakkannya ke hadapan dengan cepat, meloncat selagi perlu untuk mengejar dan menumpaskan mangsa. Kesannya, anjing mempunyai kaki kecil kurang lebar, berjalan di atas jari kakinya (lalu mempunyai perdirian dan gerak alih digitigrad); kaki belakangnya agak tegar dan tegap; kaki hadapan goyah dan lentur, dengan hanya otot menyambungkannya dengan torso.

Saiz muncung anjing bergantung pada baka. Saiz muncung mempunyai nama berbeza. Anjing dengan muncung lebih panjang, seperti anjing gembala Jerman, dipanggil mesosefalik dan anjing dengan muncung tertolak ke dalam, seperti pug, dipanggil brakisefalik.

Semua anjing (dan semua Canidae hidup) mempunyai ligamen yang menyambungkan proses berduri tulang belakang toraks pertama (atau dada) ke belakang tulang paksi (servikal kedua atau tulang leher), yang menyokong berat kepala tanpa penggunaan otot yang giat, lalu menjimatkan tenaga. Ligamen ini beranalog fungsinya (tetapi berbeza dalam perincian struktur) dengan ligamen tengkuk dijumpai pada ungulat. Ligamen ini membolehkan anjing membawa kepalanya sambil berlari dengan jarak jauh, seperti sambil mengikuti jejak bau dengan hidungnya ke tanah, tanpa menggunakan banyak tenaga.

Sungguhpun pembiakbakaan terpilih telah mengubah penampilan banyak baka, semua anjing mengekalkan ciri asasi daripada leluhur jauhnya. Anjing mempunyai tulang bahu terputus (kekurangan tulang kolar pada rangka manusia) yang membolehkan jarak langkah yang lebih besar untuk berlari dan melompat. Ia berjalan di atas empat jari kaki, hadapan dan belakang, dan mempunyai kuku embun vestij di kaki hadapannya dan kadang-kadang di kaki belakangnya. Apabila anjing mempunyai kuku embun tambahan kepada yang biasa di setiap kaki hadapan, anjing itu dikatakan "berkuku embun dua kali".

Ada pertikaian mengenai sama ada kuku embun membantu anjing untuk mendapat tarikan apabila berlari kerana, pada sesetengah anjing, kuku embun bersentuhan apabila ia berlari dan kuku embun kerap haus dengan cara sama seperti kuku di jari lainnya, daripada sentuhan dengan tanah. Walau bagaimanapun, pada banyak anjing kuku embun tidak pernah bersentuhan dengan tanah; dalam kes ini, kuku embun tidak akan haus, dan kerap dipotong kepada panjang yang selamat.

Kuku embun bukan tambahan anggota yang mati. Kuku embun boleh digunakan untuk dengan perlahan mencengkam tulang dan benda lain yang dipegang oleh anjing dengan kaki. Walau bagaimanapun, pada sesetengah anjing kuku ini mungkin tidak kelihatan bersambung dengan kaki langsung tetapi dengan kulit tersiat; pada anjing seperti itu kukunya tidak mempunyai kegunaan pencengkaman kerana kukunya mudah terlipat atau terpusing.

Ada juga pertikaian sama ada kuku embun patut dibuang melalui pembedahan. Pertikaian untuk pembuangan menyatakan bahawa kuku embun ialah digit lemah, hampir tidak tersambung dengan kaki, supaya boleh separuh terkoyak atau mudah tercangkuk sesuatu dan patah, yang boleh membawa kesakitan ekstrem dan terdedah kepada jangkitan. Yang lain mengatakan kesakitan pembuangan kuku embun jauh lebih daripada mana-mana risiko lain. Untuk sebab ini, pembuangan kuku embun dilarang di banyak negara. Mungkin ada pengecualian untuk anjing pemburu, yang kadang-kadang terkoyakkan kuku embun semasa berlari di dalam semak. Sekiranya kuku embun perlu dibuang, ini patut dilakukan semasa anjing masih kecil, semuda sekitar 3 hari, tetapi ini juga boleh dilakukan terhadap anjing lebih dewasa jika perlu (tetapi pembedahan mungkin lebih sukar). Pembedahannya agak terus terang dan mungkin juga dilakukan hanya dengan anestetik tempat jika digitnya tidak tersambung dengan baik dengan kaki. Malangnya kebanyakan anjing tidak boleh menahan daripada menjilat kaki sakit selepas pembedahan, lalu pemilik perlu sentiasa berjaga-jaga

Tambahan pula, untuk anjing yang kuku embunnya bersentuhan dengan tanah apabila berlari, mungkin juga pembuangan kuku embun boleh menjadi keburukan untuk kelajuan anjing dalam berlari dan mengubah arah, terutamanya dalam sukan anjing persembahan seperti ketangkasan anjing.

Leluhur anjing lebih kurang bersaiz sama dengan dingo, dan rangkanya mengambil masa 10 bulan untuk menjadi matang. Baka anjing mainan kini mempunyai rangka yang menjadi matang hanya dalam beberapa bulan, sementara baka besar seperti mastif Inggeris mengambil masa 16 atau 18 bulan untuk rangkanya menjadi matang. Kekerdilan telah mempengaruhi rangka sesetengah baka, seperti pada anjing pemburu basset.

Pengetahuan anatomi asasi juga membantu apabila bertanding dalam pertunjukan atau pertandingan anjing.