Tolong jelaskan mengenai Memakai gelaran Khalifah dari Abdul Rahman III dalam bahasa melayu

Pada tahun berikutnya, selepas berjaya menghapuskan beberapa pemberontakan, Abd ar-Rahman III mendapati beliau amat berkuasa untuk mengisytiharkan dirinya sebagai khalifah pada 16 Januari 929 dan menjadikannya setaraf dengan khalifah Khilafah Fatimiyyah dan Abbasiyah. Selalunya gelaran khalifah hanya dipakai oleh putera raja yang memerintah kerajaan Islam yang meliputi kota Makkah dan Madinah, dan nenek moyangnya sudah lama memakai gelaran amir. Tetapi tradisi ini telah dilemahkan setiap masa dan gelaran ini meningkatkan martabat Abd ar-Rahman. Beliau merujuk khilafah ini ke atas nenek moyang Umaiyah yang gagal mengawal khilafah ini sehingga mereka ditumbangkan oleh kerajaan Abbasiyah.

Pergerakan Abd ar-Rahman III menjadikan beliau sebagai pemimpin politik dan agama bagi semua orang Muslim di al-Andalus, dan juga sebagai pelindung orang Kristian dan Yahudi. Simbol kekuasaan khilafah yang baru ialah tongkat (jayzuran) dan mahkota (sarir). Abd-ai-Rahman telah menghasilkan wang dinar emas dan dirham logam pada bulan November 928 serta menggantikan spefikasi "al-Andalus" dengan namanya.

Sebagai khalifah yang baru, beliau telah menerima penyerahan diri Ibn Marwan di Badajoz pada tahun 930.  Untuk menghadapi pengaruh kerajaan Fatimiyah yang semakin meningkat di utara Afrika di sebelah selatan, Abd-ar-Rahman III telah mengarahkan supaya dibina sebuah angkatan tentera laut di Almeria. Abd ar-Rahman III telah membantu orang Barbar Maghrawa untuk menakluki Melilla (927), Ceuta (931) dan Tangiers (951), yang menerima kekuasaannya. Pada tahun 951 beliau telah menandatangani perjanjian perdamaian dengan raja baru León, iaitu Ordoño III, di dalam usahanya untuk menentang kerajaan Fatimiyah yang menceroboh kawasan khilafah di Mediterranean dan melancarkan perang ke atas Almeria. Pasukan Abd ar-Rahman yang dipimpin oleh Perdana Menteri Ahmad ibn Said telah menawan pelabuhan kerajaan Fatimiyah di Tunis untuk memastikan keselamatan kerajaan Umaiyah.

Pada penghujungnya beliau berjaya menubuhkan susunan perlindungan di utara dan tengah Maghribi yang menyokong dinasti Idrisid. Pengaruh khilafah terus hilang selepas serangan kerajaan Fatimiyah pada tahun 958, hanya selepas Abd-ar-Rahman III mempertahankan kawasannya di Ceuta and Tangier.

Perang dengan kerajaan Kristian di utara

Sebelum memastikan al-Andalus berada di bawah pemerintahannya sepenuhnya, Abd-ar-Rahman III telah memulakan semula perang terhadap Raja Ordoño II yang mengambil kesempatan di dalam situasi bermasalah sebelum ini dengan menakluk beberapa kawasan sempadan dan mengancam wilayah kerajaan Umaiyah. Pada tahun 917, beliau telah menghantar tentera yang besar di bawah pimpinan Ahmad ibn Abi Abda untuk menyerang León, tetapi ianya telah ditewaskan berdekatan San Esteban de Gormaz pada bulan September dalam tahun itu juga.

Setelah menyedari kekuatan Ordoño II, pada tahun 920 beliau sekali lagi menghantar tentera yang berkuasa untuk mengambil semula kawasannya selepas tewas di dalam pertempuran sebelumnya. Selepas tewas, pada 26 Julai, raja Sancho Garcés I di Junquera, beliau bertahan di Navarre untuk mengelakkan serangan dari arah selatan dengan melalui laluan klasik di Aragon. Abd ar-Rahman sampai ke bandar Basque di Pamplona, yang diserang dan gerejanya telah diruntuhkan.

Krisis pengganti yang melanda Leon setelah Ordoño II mangkat pada tahun 924 berlaku sehingga Ramiro II menaiki takhta pada tahun 932. Percubaan pertama beliau untuk menghapuskan pemberontakan di Toledo telah berjaya dan membolehkan raja Kristian menakluki Madrid dan mencapai kemenangan di Osma.

Pada tahun 934, selepas meletakkan kekuasaannya ke atas Pamplona and Álava, beliau memaksa Ramiro untuk berundur ke Burgos, dan memaksa permaisuri Toda of Navarre iaitu ibu saudaranya untuk menyerah diri serta bersara daripada memerintah sebagai pemangku untuk anak lelakinya García Sánchez I . Pada tahun 937 beliau telah menakluki tiga puluh istana di León. Kemudian beliau menyerang Muhammad ibn Hashim at-Tugib, iaitu gabenor Zaragoza, yang membuat pakatan dengan Ramiro tetapi telah dihukum selepas pemaklukan bandarnya.

Selepas beberapa kali tewas, Ramiro dan García telah berjaya menghancurkan tentera khalifah pada tahun 939 di dalam Pertempuran Simancas. Setelah mengalami kekalahan, Abd-ar-Rahman III telah mengambil keputusan untuk berhenti daripada memimpin  tenteranya. Walaupun begitu beliau telah dibantu oleh Fernán González, iaitu salah seorang daripada pemimpin Kristian di Simancas, yang melancarkan pemberontakan terhadap Ramiro. Kemenangan Simancas membolehkan kerajaan Kristian mengekalkan aktiviti ketenteraan sehingga tewasnya pengganti Ramiro, iaitu Ordoño III pada tahun 956.

Khilafah memainkan peranan penting di dalam dinasti yang mewatakkan kerajaan Kristian sehingga tahun 961. Saudara Ordoño III' dan penggantinya, Sancho I, telah diketepikan oleh sepupunya Ordoño IV . Bersama-sama dengan neneknya permaisuri Toda, Sancho telah berdamai dengan Córdoba. Sebagai pertukaran untuk beberapa istana, Abd-ar-Rahman membantu mereka untuk mengambil semula Zamora (959) dan Oviedo (960) serta menggulingkan Ordoño IV.

Pada tahun 950 Abd ar-Rahman III menerima hadiah daripada Borrell II, yang menandakan negara di utara menerima kekuasaan khalifah sebagai pertukaran perdamaian dan sokongan.