Gw mau tau Zaman sebagai sebuah Emiriah dari Amiriah Sicilia. Jelasin dalam bahasa melayu

Berturut-turut Sicily telah diperintah oleh puak Sunni Aghlabid dinasti dalam Tunisia dan Syiah Fatimid di Mesir. Byzantine telah mengambil kesempatan daripada perpecahan sementara untuk menduduki hujung timur pulau itu selama beberapa tahun.

Selepas menekan pemberontakan khalifah Fatimid [Ismail al-Mansur]] yang dilantik Hassan al-Kalbi (948-964) sebagai Emir Sicily. Beliau berjaya berjaya mengawal Byzantine yang berterusan memberontak dan mengasaskan Kalbid dinasti. Serbuan ke dalam Itali Selatan yang diteruskan di bawah Kalbids ke dalam kurun ke-11, dan 982 tentera Jerman di bawah Otto II, Maharaja Rom Holy telah dikalahkan berhampiran Crotone dalam Calabria. Dengan Emir Yusuf al-Kalbi (990-998) tempoh kemerosotan mantap bermula. Di bawah al-Akhal (1017-1037) konflik dinasti dipergiatkan, dengan puak dalam keluarga pemerintah allying diri mereka dengan pelbagai dengan Empayar Byzantine dan Zirid s. Pada masa yang Emir Hasan as-Samsam (1040-1053), pulau ini telah berpecah kepada fiefdoms beberapa kecil.

Orang-orang Arab memulakan reformasi tanah yang seterusnya, meningkat produktiviti dan menggalakkan pertumbuhan kebun kecil, penyok kepada penguasaan ladang-ladang yang bertanah. Orang-orang Arab terus meningkat sistem pengairan, dan barang-barang seperti oren, lemon, badan hijau dan tebu telah diperkenalkan untuk Sicily. Keterangan [Palermo]] telah diberikan oleh Ibn Hawqal, seorang pedagang Baghdad yang melawat Sicily dalam 950. Pinggir bandar berdinding yang dipanggil Kasr (istana) adalah pusat Palermo sehingga hari ini, dengan masjid besar Jumaat di laman katedral kemudian Rom. Pinggir bandar Al-Khalisa (Kalsa) yang terkandung di istana Sultan, mandi, masjid, pejabat-pejabat kerajaan, dan penjara swasta. Ibn Hawqual dikira 7,000 penjual daging individu yang berdagang di 150 kedai. Menjelang 1050, Palermo mempunyai penduduk seramai 350,000 orang, menjadikannya salah satu daripada bandar-bandar yang terbesar di Eropah, kedua hanya untuk modal Islam di Sepanyol Cordoba, yang mempunyai penduduk 450,000. Sebaliknya, di bawah yang Kristian berjaya Kerajaan Sicily, penduduk Palermo ini telah menurun kepada 150,000, walaupun ia menjadi di bandar terbesar di Eropah disebabkan oleh penurunan yang lebih besar dalam penduduk Cordoba ini; oleh 1330, penduduk Palermo ini telah merosot kepada 51,000.

Pengembara, ahli geografi, dan penyair  ArabIbn Jubair melawat kawasan di akhir abad ke-12 dan menyifatkan Al-Kasr Al-Khalisa (Kalsa):

Sepanjang pemerintahan ini, terus pemberontakan oleh Sicily Byzantine yang berlaku, terutama sekali di timur, dan sebahagian daripada tanah yang telah diduduki semula sebelum yang dibatalkan.

Sicily di bawah pemerintahan Muslim

Sepanjang pemerintahan ini, terus pemberontakan oleh Sicily Byzantine yang berlaku, terutama sekali di timur, dan sebahagian daripada tanah yang telah diduduki semula sebelum yang dibatalkan.  Orang-orang ini yang ditakluk telah diberikan yang terhad kebebasan beragama di bawah umat Islam sebagai dhimmi, tetapi tertakluk kepada beberapa sekatan. Dhimmi juga dikehendaki untuk membayar jizyah, atau pungutan suara cukai, dan cukai kharaj atau tanah, tetapi telah dikecualikan daripada cukai bahawa umat Islam terpaksa membayar (Zakaat ). Di bawah pemerintahan Arab, terdapat kategori yang berlainan pembayar jizyah, tetapi penyebut biasa mereka membayar jizyah sebagai tanda takluk kepada pemerintahan Islam sebagai pertukaran untuk perlindungan daripada pencerobohan asing dan dalaman. Penduduk yang ditawan dapat mengelakkan status tunduk hanya dengan memeluk Islam. Sama ada dengan jujur ​​disabitkan agama atau nombor paksaan masyarakat besar Sicily asli memeluk agama Islam. Walau bagaimanapun, walaupun selepas 100 tahun pemerintahan Islam, banyak masyarakat Kristian Yunani berbahasa makmur, terutamanya di utara-timur Sicily, sebagai dhimmi. Ini adalah sebahagian besarnya hasil daripada sistem jizyah yang membenarkan kewujudan bersama. Ini kewujudan bersama dengan penduduk yang ditawan jatuh selain selepas penawanan semula Sicily, terutamanya berikutan kematian Raja William II dari Sicily pada 1189.