Jelaskan Minuman berkarbonat dari Minuman ringan dalam bahasa melayu

Pada akhir abad ke-18, ahli sains mencapai suatu kemajuan yang penting dalam mereplikakan air mineral berkarbonat semula jadi. Pada 1767, Joseph Priestley dari England menemui satu kaedah untuk memasukkan karbon dioksida ke dalam air demi menghasilkan air berkarbonat  apabila beliau menggantungkan semangkuk air suling di atas setong bir di sebuah kilang bir tempatan di Leeds, England. Air berkarbonat (juga dikenali sebagai air soda) yang direkanya ialah komponen yang asas dan penting dalam kebanyakan minuman ringan. Priestley mendapati bahawa air yang diperlakukan sedemikian berasa harum lalu menghidangkannya kepada kawan-kawan sebagai minuman yang menyegarkan. Pada 1772, beliau menerbitkan sebuah kertas kerja yang berjudul Impregnating Water with Fixed Air (Mengisi tepu Air dengan Udara Tetap). Dalam karyanya itu, beliau menghuraikan bahawa beliau menitiskan minyak vitriol (kini dikenali sebagai asid sulfurik) pada kapur untuk menghasilkan gas karbon dioksida lalu menggalakkan gas itu melarut di dalam sebiji mangkuk air yang teraduk.

John Mervin Nooth yang juga orang Inggeris kemudian memperbaik reka cipta Priestley dan menjual radasnya kepada farmasi untuk kegunaan komersil. Kemudian, Torbern Bergman, seorang ahli kimia Sweden, mereka sebuah radas yang dapat menghasilkan banyak air mineral tiruan daripada kapur dengan menggunakan asid sulfurik. Jöns Jacob Berzelius yang juga ahli kimia Sweden kemudian menambah perisa (rempah, jus, dan wain) pada air berkarbonat pada akhir abad ke-18.