Jelaskan Pengembangan dan peningkatan kapasiti dari Lapangan Terbang Antarabangsa Narita dalam bahasa melayu

Lapangan Terbang Antarabangsa Tokyo Baharu pada asalnya dibayangkan mempunyai lima landasan, tetapi bantahan awal pada tahun 1965 membawa kepada pengurangan pelan kepada tiga landasan: dua landasan selari barat laut–tenggara  panjang dan landasan bersilang timur laut-barat daya  panjangnya. Apabila lapangan terbang dibuka pada tahun 1978, hanya satu daripada landasan selari telah siap (16R/34L, juga dikenali sebagai "Landasan A"); dua landasan lagi ditangguhkan untuk mengelak daripada memburukkan lagi keadaan yang sedia tegang mengelilingi lapangan terbang. Pelan asal juga meminta laluan kereta api berkelajuan tinggi, Narita Shinkansen, untuk menghubungkan lapangan terbang ke pusat Tokyo, tetapi projek ini juga dibatalkan dengan hanya beberapa tanah yang diperlukan diperolehi.

Menjelang 1986, pengukuhan Yen Jepun menyebabkan lonjakan perniagaan asing dan perjalanan santai dari Jepun, yang menjadikan kekurangan kapasiti Narita lebih jelas. Walau bagaimanapun, lapan keluarga terus memiliki kurang sedikit daripada  tanah di tapak yang perlu diambil alih untuk melengkapkan dua landasan yang lain. Walaupun kerajaan boleh memaksa penjualan tanah itu secara sah, ia memilih untuk tidak berbuat demikian "kerana bimbang lebih banyak keganasan." Menjelang 1991, Narita mengendalikan 22 juta penumpang setahun, walaupun hanya mempunyai kapasiti reka bentuk sebanyak 13 juta.

Terminal 2 dan landasan kedua "B"

Pada 26 November 1986, pihak berkuasa lapangan terbang memulakan kerja pada Fasa II, terminal baharu dan landasan di utara landasan utama asal lapangan terbang. Untuk mengelakkan masalah yang melanda fasa pertama, Menteri Pengangkutan berjanji pada tahun 1991 bahawa pembesaran itu tidak akan melibatkan perampasan. Penduduk di kawasan sekitar diberi pampasan untuk peningkatan pencemaran bunyi dengan peningkatan rumah dan kalis bunyi.

Terminal 2 dibuka pada 4 Disember 1992, dengan kos $1.36 bilion. Terminal baharu itu mempunyai lebih kurang 1.5 kali ganda ruang terminal lama, tetapi faedah anti-kesesakan telah ditangguhkan kerana keperluan untuk menutup dan mengubah suai kebanyakan terminal lama. Keadaan darat lapangan terbang juga bermakna bahawa taxiway ke terminal baharu adalah sehala untuk sebahagian besar panjangnya, dan masa teksi antara terminal dan landasan adalah sehingga 30 minit.

Landasan B (16L/34R) dibuka pada 17 April 2002, tepat pada masanya untuk acara Piala Dunia yang diadakan di Korea dan Jepun pada tahun itu. Walau bagaimanapun, panjang akhirnya , jauh lebih pendek daripada panjang pelan asalnya , menjadikannya terlalu pendek untuk menampung Boeing 747. Landasan itu terus dihalang oleh bangunan konkrit tiga tingkat di laluan laluan teksinya, yang telah dibina oleh Kesatuan pada tahun 1966, memaksa laluan teksi itu membengkok ke dalam ke arah landasan. Ini mengenakan sekatan ke atas bilangan pesawat yang boleh menggunakan landasan, kerana adalah mustahil untuk pesawat dapat melalui lengkungan dengan selamat di laluan teksi semasa pesawat lain menggunakan landasan. Keterbatasan Landasan B telah dibuat terutamanya berikutan kemalangan Penerbangan 80 FedEx Express pada 2009, yang menutup Landasan A dan memaksa beberapa pesawat berat melencong ke lapangan terbang lain seperti [[Lapangan Terbang Tokyo Haneda] yang berdekatan].

Landasan B telah dilanjutkan ke utara ke  pada 22 Oktober 2009, membenarkan tambahan 20,000 penerbangan setahun. Pada tahun 2008, Mahkamah Agung Jepun memutuskan memihak kepada pihak berkuasa lapangan terbang berkenaan pemilikan tanah yang diduduki Kesatuan di laluan laluan teksi, membenarkan laluan teksi diubah suai untuk menyediakan ruang yang cukup untuk laluan selamat. Bangunan itu kekal di tempatnya sehingga Ogos 2011, apabila pihak berkuasa mengalihkannya di bawah perintah mahkamah; 500 pegawai polis telah dihantar untuk mengawal keselamatan operasi itu manakala 30 penentang lapangan terbang membantah. Bermula pada 20 Oktober 2011, lapangan terbang itu telah diluluskan untuk membenarkan pendaratan dan berlepas serentak dari landasan A dan B. Kelulusan itu membolehkan lapangan terbang meningkatkan penerbangan tahunan daripada 220,000 kepada 235,000 dan meningkatkan kapasiti berlepas setiap jam daripada 32 kepada 46. Landasan selari adalah  jauh dari satu sama lain.