Jelasin soal Konvensyen Geneva  dalam bahasa melayu dong

Konvensyen Geneva (, ) mengandungi empat perjanjian, dan tiga protokol tambahan, yang menghasilkan piawaian undang-undang antarabangsa mengenai layanan kemanusiaan semasa peperangan. Istilah tunggal Konvensyen Geneva biasanya ditujukan untuk perjanjian pada 1949, yang dirundingi selepas tamatnya Perang Dunia Kedua (1939–1945), yang mana ia mengemas kini terma-terma dalam dua perjanjian pada 1929, dan menambah dua konvensyen baharu. Konvensyen Geneva secara luasnya menerangkan hak-hak asas mereka yang terlibat dalam peperangan (orang awam dan tentera), yang mewujudkan perlindungan kepada mereka yang cedera dan sakit, dan mewujudkan perlindungan kepada orang awam yang berada dalam dan di sekeliling kawasan perang. Perjanjian 1949 telah diratifikasi, secara keseluruhannya atau dengan beberapa pengecualian, oleh 196 buah negara. Tambahan lagi, Konvensyen Geneva juga menerangkan hak dan perlindungan yang diusahakan kepada bukan pejuang. Konvensyen Geneva adalah mengenai tentera dalam perang, ia bukan digunakan untuk penggunaan senjata perang, yang mana itu di bawah Konvensyen Hague, dan Protokol Geneva mengenai peperangan biokimia.

Usulan yang dipersetujui dalam persidangan

Pada konvensyen pertama dan kedua

Anggota tentera yang sakit dan cedera (yang tidak bersenjata) tidak boleh diserang. Mereka hendaklah dilayan dengan baik. Jika ditawan, mereka hendaklah dijaga dengan baik seperti pihak musuh menjaga anggota mereka sendiri yang cedera.

Pihak-pihak yang bersengketa hendaklah mengambil tindakan seberapa daya yang boleh mencari dan mengumpul mereka yang cedera dan sakit serta melindungi mereka daripada dianiaya.

Jika boleh, mereka yang mati hendaklah dikumpul dan dikebumikan atau dibakar dengan penuh penghormatan. Butir-butir diri mereka hendaklah diberi kepada agensi-agensi yang berkenaan supaya saudara mara mereka boleh dihubungi. Barang kepunyaan mereka tidak boleh dicuri.

Anggota-anggota perubatan, sama ada berkhidmat dengan tentera, Palang Merah, atau mana-mana organisasi bantuan yang lain, tidak dianggap sebagai kombatan. Mereka tidak boleh diserang. Mereka dibenarkan merawat orang-orang yang sakit atau cedera tanpa gangguan.

Pasukan tentera boleh menahan anggota perubatan tentera dan guru agama tentera supaya mereka boleh digunakan untuk memberi rawatan perubatan atau keperluan agama tawanan perang. Mereka tidak dianggap sebagai tawanan perang, dan hendaklah dibebaskan bila khidmat mereka tidak diperlukan lagi.

Semua bangunan dan unit perubatan seperti hospital, ambulans dan kapal hospital hendaklah menggunakan lambang Palang Merah atau Bulan Sabit Merah supaya dikenalpasti. Mereka tidak boleh diserang, dimusnah atau dihalang daripada menjalankan operasi mereka.

Salah guna lambang Palang Merah atau Bulan Sabit Merah adalah salah dari segi undang-undang.