Coba jelasin Lukis warna dan kamera dari Animasi tradisional dalam bahasa melayu dong

Setelah selesainya kerja pengemasan dan lukisan perantaraan untuk suatu babak, hasil lukisan disiapkan untuk proses fotografi yang dikenali sebagai melukis warna (ink and paint). Kemudian, setiap satu lukisan itu dipindahkan daripada kertas kepada lembaran lastik yang nipis dan lutsinar iaitu sel, yakni singkatan bagi nama bahannya iaitu seluloid (bahan asalnya iaitu selulosa nitrat yang mudah terbakar lama-kelamaan diganti oleh selulosa asetat yang lebih stabil). Garis bentuk lukisan itu dibubuhi dakwat atau difotokopi pada sel. Gouache atau jenis cat yang seumpamanya digunakan pada muka belakang sel untuk mewarnai lukisan. Selalunya, setiap watak diberi lebih daripada satu pelet warna; penggunaan pelet itu bergantung pada suasana dan pencahayaaan sesuatu babak. Kelutsinaran sel yang membolehkan setiap watak atau objek dalam pemidang dianimasikan pada sel-sel yang berlainan, kerana sel sesuatu watak boleh dilihat di bawah sel watak lain; sementara latar belakang yang legap boleh dilihat di bawah semua sel.

Apabila seluruh babak dipindahkan kepada sel, maka bermulanya proses fotografi. Semua sel yang terlibat dalam setiap pemidang dalam suatu babak disusun-susun dari atas ke bawah dengan latar belakang di bawah sekali. Sekeping kaca diturunkan pada hasil seni untuk meratakan sebarang ketidakrataan. Seterusnya, imej gabungan (komposit) itu diambil foto oleh sejenis kamera animasi khas yang juga dikenali sebagai kamera tetingkat. Sel-sel itu dialih keluar, dan proses itu berulang untuk setiap pemidang yang seterusnya sehingga semua pemidang dalam babak itu telah difotokan. Setiap sel ada lubang tepat letak, iaitu lubang-lubang kecil di sepanjang sisi atas atau bawah sel untuk meletakkan sel pada bar-bar pasak yang sepadan di hadapan kamera supaya setiap helai sel dijajarkan dengan sel yang sebelumnya. Jika sel-sel itu tidak dijajarkan sedemikian, maka hasil animasi akan kelihatan berketar-ketar apabila dimainkan pada kelajuan penuh. Adakalanya, pemidang-pemidang itu perlu difotokan lebih daripada sekali untuk melaksanakan penindanan dan efek-efek kamera yang lain. Sorotan dihasilkan dengan mengalihkan sel atau latar belakang selangkah demi selangkah sepanjang satu turutan pemidang (kamera itu tidak menyorot, sebaliknya hanya mengezum dekat jauh).

Sebaik sahaja keluar dalam fotografi terakhir, babak-babak itu disambat pada gelendong Leica untuk mengambil tempat animasi pensel. Sebaik sahaja setiap babak dalam penerbitan difotokan, hasil filem yang muktamad dihantar untuk dicuci dan diproseskan, sementara muzik dan efek bunyi yang muktamad diterapkan ke dalam runut bunyi. Harus ditegaskan, kerja penyuntingan dalam filem lakonan hidup lazimnya tidak dilakukan dalam animasi, tetapi jika diperlukan, ia dilakukan pada peringkat ini, sebelum teraan muktamad filem ini sedia untuk disalin atau ditayangkan.

Antara jenis-jenis kamera tetingkat animasi yang paling terkenal ialah Oxberry. Kamera sedemikian sentiasa diperbuat daripada aluminum tersadur anod hitam, dan biasanya mempunyai dua batang bar pasak, iaitu satu di atas dan satu di bawah peti sinaran. Oxberry Master Series mempunyai empat batang bar pasak, iaitu dua di atas dan dua di bawah, tetapi adakalanya juga menggunakan "bar pasak apungan". Ketinggian tiang yang mana kamera itu terpasang menentukan jumlah zum yang boleh dicapai dalam sesebuah karya. Kamera sebegini merupakan jentera rumit yang beratnya mampu mencapai satu tan dan mengambil masa berjam-jam untuk dipasangkan atau dibahagikan.

Pada akhir zaman kamera tetingkat animasi, motor-motor pelangkah kawalan komputer terpasang di setiap paksi pergerakan kamera, oleh itu menjimatkan banyak masa untuk mengengkol-engkol oleh pengendali manusia. Antara penggunaan kamera komputer yang terawal ialah dalam filem Star Wars (1977) yang menggunakan sistem Dykstra di kemudahan Lucas Studios di Sun Valley. Lama-kelamaan, teknik-teknik kawalan pergerakan diterima pakai di seluruh industri. Di kalangan pakej-pakej perisian kamera komputer yang terdapat pada awal 1980-an, yang paling laris ialah sistem Tondreau.

Lambat-laun, teknik-teknik dan kelengkapan animasi tradisional tersebut menjadi lapuk ekoran kemunculan teknik lukis warna digital.