Jelaskan Ciri-ciri dari Undang-undang kuneiform dalam bahasa melayu

Walaupun ia ditulis di bandar-bandar dan kerajaan yang berlainan, undang-undang awal ini mempunyai beberapa rumusan yang sama. Kebanyakannya mengandungi kedua-dua epilog dan prolog, yang biasanya menjelaskan tujuan pengarangan undang-undang, mendoakan kekuasaan ketuhanan, dan mengarahkan pembaca untuk mematuhi undang-undang tersebut. Mereka sentiasa dikenakan atau 'digubal' atas nama pemerintah, sama ada seorang putera atau raja, dan tidak ada tanda yang menujukkan hasil rundingan oleh badan perundangan.

Walaupun kebanyakan kod hanya dikenali separa, namun mereka memberi gambaran yang agak jelas yang membolehkan kita untuk belajar apakah isu-isu yang berkaitan dengan peraturan yang dianggap penting oleh masyarakat yang diperintahnya dalam alaf ke-3, 2, dan 1 SM.

Tidak seperti kod moden, undang-undang kuneiform tidak memberikan rumusan sejagat bagi kawasan umum undang-undang. Sebaliknya, undang-undang biasanya terdiri daripada kes-kes "jika... maka..." tertentu yang bertujuan untuk bertindak sebagai contoh atau duluan. Hukuman bagi jenayah berlain-lainan daripada satu kod kepada kod lain, tetapi bukan semua peraturan menetapkan pembalasan dendam. Sesetengahnya hanya menetapkan denda dalam keadaan tertentu seperti dalam Kod Ur-Nammu, di mana satu baris berbunyi: "Jika seorang lelaki mengetuk keluar mata lelaki lain, dia hendaklah menimbang satu setengah mina perak." Kes-kes ini kadang-kadang disusun dalam susunan yang seolah-olah rawak. Walau bagaimanapun, kekeliruan ini mungkin disebabkan oleh ketidakupayaan untuk mentafsirkan kes-kes pada masa sekarang sepertimana kes-kes itu telah ditafsirkan pada ketika peraturan dikuat kuasa.

Undang-undang kuneiform umumnya dikelaskan secara berasingan daripada undang-undang Timur Tengah kemudian, tetapi telah dilihat sebagai pendahulu Bible dan undang-undang Yahudi. Komuniti di Timur Tengah yang menggunakan undang-undang kuneiform secara amnya saling berhubungan antara satu sama lain, dan membangunkan budaya yang serupa. Bahasa Akkadia, sejenis bahasa kuneiform, telah digunakan di seluruh kawasan tersebut, dan sehingga ke Mesir, sebagai komunikasi diplomatik semasa Tempoh Amarna.