Jelasin soal Jikji  dalam bahasa melayu dong

Baegun Hwasang Chorok Buljo Jikji Simche Yojeol ( 白雲和尙抄錄佛祖直指心體要節) atau ringkasnya disebut Jikji (直指) merupakan suatu buku dicetak semmasa Dinasti Goryeo pada tahun 1377 di kuil Heungdeok, Cheongju (kini dalam provinsi Chungcheong, Korea Selatan). Buku ini disusun oleh seorang sami Korea bernama Baegun Hwasang mengandungi isi yang menerangkan ajaran Buddha aliran Zen; ia merupakan buku paling awal dicetak di dunia sebelum munculnya Alkitab dicetak Johannes Gutenberg 78 tahun kemudian.

Buku ini diiktiraf UNESCO pada 4 September 2001 di mana ia dimasukkan dalam senarai Warisan Ingatan Dunia pertubuhan tersebut.

Penyusun buku dan isi kandungan buku

Penulis dan penerbit Jikji adalah dua orang yang berlainan: Baegun Hwasang (nama Buddha: Kyeonghan, 1289-1374) adalah penulis buku ini,  penulisan dibuat beliau dipindahkan ke dalam cetakan oleh 2 anak muridnya, Sokchan dan Dalcam selepas beliau meninggal dunia dengan bantuan seorang biarawati bernama Myodeok.

Jikji dicetak dalam cara agak berlainan berbanding buku-buku cetakan logam yang muncul kemudiannya.

Isi kandungan Jikji adalah himpunan ajaran Buddha. Isi kandungan utama Jikji ialah Jikji-insim-gyeonsong-songbul yang diambil daripada ayat kesedaran yang bermaksud ‘apabila kita melihat hati manusia dilihat dengan betul, kita akan sedar bahawa hati itu sebenarnya ialah hati Buddha’. Jika diterjemah maksud Jikji ini, ada beberapa maksud yang boleh dilihat seperti ‘ajaran yang tepat’, ‘hati yang ikhlas’, ‘mengurus secara terus’ dan sebagainya.