Jelaskan Perang Dunia I dari Jawatankuasa Antarabangsa Palang Merah dalam bahasa melayu

Dengan tercetusnya Perang Dunia I, ICRC menghadapi cabaran yang hebat yang hanya mampu diharungi melalui kerjasama yang erat dengan persatuan-persatuan kebangsaan Palang Merah. Jururawat-jururawat Palang Merah dari serata dunia, termasuk Amerika Syarikat dan Jepun, datang membantu perkhidmatan perubatan angkatan-angkatan tentera negara-negara Eropah yang terlibat dalam perang tersebut. Apabila peperangan tercetus, ICRC menubuhkan "International Prisoners-of-War" ("POW") Agency (Agensi Tawanan Perang Antarabangsa), yang mempunyai seramai 1,200 ahli kakitangan yang kebanyakannya sukarelawan menjelang akhir tahun 1914.

Menjelang akhir peperangan, Agensi tersebut telah menyerahkan sebanyak lebih kurang 20 juta pucuk surat dan perutusan, 1.9 juta buah bungkusan, dan sumbangan kewangan berjumlah lebih kurang 18 juta Swiss franc kepada tawanan perang dari semua negara yang terlibat. Tambahan pula, hasil daripada usaha Agensi tersebut, seramai 200,000 orang tawanan telah ditukar di antara pihak-pihak yang berperang, dibebaskan daripada tahanan dan dikembalikan ke negara asal mereka. Kad indeks organisasi Agensi tersebut telah mencecah sebanyak 7 juta rekod dari tahun 1914 ke tahun 1923, dengan setiap kad mewakili seorang tahanan ataupun individu yang hilang. Kad indeks telah membolehkan pengenalan seramai lebih kurang 2 juta orang tawanan perang serta kemampuan untuk menghubungi keluarga mereka.

Semasa keseluruhan peperangan, ICRC memantau pematuhan pihak-pihak berperang dengan Konvensyen Geneva semakan 1907 dan mengemukakan aduan tentang pelanggaran kepada negara berkaitan. Apabila senjata kimia digunakan semasa peperangan ini bagi pertama kalinya dalam sejarah, ICRC telah membantah kuat menentang penggunaan jenis senjata yang baru ini. Walaupun tiada mandat daripada Konvensyen Geneva, ICRC cuba mengurangkan kesengsaraan penduduk awam. Dalam wilayah yang ditetapkan secara rasmi sebagai wilayah yang ditakluk, ICRC mampu membantu penduduk awam berdasarkan atas “Laws and Customs of War on Land” (Undang-undang dan Adat Peperangan di Darat) tahun 1907 yang ditetapkan oleh Konvensyen Hague. Konvensyen ini juga merupakan asas undang-undang untuk kerja ICRC dengan tawanan perang. Di samping kerja Agensi Tawanan Perang Antarabangsa yang disebut di atas, lawatan pemeriksaan ke kem-kem tawanan perang juga dikendalikan. Sebanyak 524 buah kem di seluruh Eropah telah dilawati oleh 41 orang perwakilan dari ICRC sehingga tamat peperangan.

Dari tahun 1916 hingga tahun 1918, ICRC telah menerbitkan beberapa poskad dengan gambar pemandangan dari kem-kem tawanan perang. Pemandangan tersebut menggambarkan tawanan-tawanan menjalankan aktiviti-aktiviti harian seperti pengedaran surat-surat dari rumah. Tujuan ICRC adalah untuk memberi sedikit sebanyak harapan serta ketenangan jiwa kepada anggota keluarga tawanan-tawanan dan juga untuk mengurangkan ketidakpastian mereka mengenai nasib orang-orang tersayang. Selepas tamat peperangan, ICRC telah mengatur penghantaran pulang seramai kira-kira 420,000 orang tawanan balik ke negara asal mereka. Pada tahun 1920, kerja penghantaran pulang telah diserahkan kepada League of Nations (Liga Bangsa-bangsa) yang baru ditubuhkan, yang telah seterusnya membentuk League of Nations “High Commissioner for Refugees” (Pesuruhjaya Tinggi Pelarian Liga Bangsa-bangsa).

Setahun sebelum tamat peperangan, ICRC menerima Hadiah Nobel Keamanan 1917 untuk kerja masa peperangannya yang cemerlang. Ini merupakan satu-satunya Hadiah Nobel Keamanan yang dianugerahkan dalam tempoh masa dari tahun 1914 sehingga tahun 1918. Pada tahun 1923, Jawatankuasa tersebut telah mengubahkan dasarnya mengenai pemilihan ahli-ahli baru. Sehingga masa itu, hanya warganegara-warganegara dari kota Geneva yang layak berkhidmat dalam Jawatankuasa tersebut. Had ini telah diperluaskan supaya merangkumi warganegara-warganegara Switzerland. Sebagai akibat langsung daripada Perang Dunia I, protokol tambahan kepada Konvensyen Geneva telah diterima pakai pada tahun 1925 yang mengharamkan penggunaan gas-gas penyesak nafas atau beracun dan agen-agen biologi sebagai senjata. Peristiwa-peristiwa Perang Dunia I dan aktiviti-aktiviti ICRC masing-masing telah meningkatkan reputasi dan kuasa Jawatankuasa tersebut dengan ketara di kalangan masyarakat antarabangsa dan juga telah membawa kepada perluasan kecekapannya.

Seawal tahun 1934, suatu rangka cadangan untuk konvensyen tambahan bagi perlindungan penduduk awam ketika konflik bersenjata telah diterima pakai oleh Persidangan Antarabangsa Palang Merah. Malangnya, kebanyakan kerajaan tidak berminat untuk melaksanakan konvensyen ini, dan justeru itu ianya dihalang daripada mula berkuatkuasa sebelum permulaan Perang Dunia Kedua.