Jabarkan Perang Johor-Jambi dari Tun Abdul Jamil dalam bahasa melayu

Pada 1666, Jambi menjadi kuasa ekonomi di Selat Melaka dan menginginkan kemerdekaan daripada Johor. Dari 1666, beberapa siri peperangan meletus antara Johor dan Jambi. Ibu kota Johor, Batu Sawar, diserang dan ditawan oleh Jambi. Peperangan tersebut menyebabkan banyak kerugian bagi pihak Johor dan menjatuhkan wibawa kerajaan Johor sebagai pewaris Kesultanan Melaka. Bendahara Johor, Seri Maharaja Tun Habib Abdul Majid telah ditawan oleh Jambi dan urusan pentadbiran terpaksa diserahkan kepada Tun Abdul Jamil.

Pada 1678, Laksamana Tun Abdul Jamil memujuk anak saudaranya, Sultan Ibrahim Shah melarikan diri ke Pahang. Laksamana Tun Abdul Jamil kemudian kembali ke Johor Lama dan membunuh Temenggung yang mentadbir di situ. Pada tahun 1679, Laksamana Tun Abdul Jamil bersama dengan Orang Laut dan tentera upahan Bugis telah berjuang melawan Jambi. Jambi tewas dalam peperangan tersebut dan terpaksa tunduk kepada kerajaan Johor.

Sultan Ibrahim telah menganugerahkan gelaran Paduka Raja kepada Tun Abdul Jamil atas jasanya dalam mengembalikan maruah kerajaan Johor.

Tun Abdul Jamil sebagai Laksamana (Bendahara de-facto)

Laksamana Tun Abdul Jamil dilantik sebagai Laksamana Johor, dengan kuasa sebagai penasihat, pentadbir dan pemangku raja yang selama ini dipegang Bendahara. Sejak pemergian Tun Sri Lanang ke Aceh selepas dilantik sebagai pembesar di sana, pengaruh Bendahara dalam kerajaan Johor telah berkurangan dan peranannya sebagai penghulu pembesar kerajaan dipinggirkan. Faktor utama keluarga Bendahara dipinggirkan kerana Bendahara Tun Seri Lanang pernah berselisih pendapat dengan Sultan Johor berkenaan kerjasama dengan Portugis dalam menghadapi Aceh.

Laksamana Paduka Raja telah menasihati Sultan Ibrahim Shah supaya memindahkan pusat pemerintahan kerajaan Johor ke Kepulauan Riau dan beliau telah berjaya memajukan pelabuhan Riau untuk menyaingi pelabuhan Melaka yang telah ditakluki Belanda. Ketika pengaruh Laksamana Paduka Raja semakin berkembang, beliau telah meminggirkan banyak bangsawan dan pembesar dalam membuat keputusan. Para penentang beliau akan dibunuh. Beliau telah melantik anak-anaknya mengisi jawatan-jawatan berpengaruh seperti Temenggung, Seri Perdana Menteri dan lain-lain manakala puterinya pula telah dikahwinkan dengan Sultan Ibrahim sehingga Sultan Johor berada di bawah pengaruhnya.

Tun Abdul Jamil ialah pemerintah de-facto ketika Sultan Mahmud Shah II menaiki takhta kerajaan Johor pada tahun 1685. Bendahara Tun Habib Abdul Majid yang dipinggirkan telah mengetuai pemberontakan untuk merampas semula kedudukan sebenar Bendahara sebagai pembesar utama raja. Tun Abdul Jamil berserta keluarganya terpaksa melarikan diri ke Terengganu tetapi dipintas oleh orang-orang Bendahara dan beliau telah dibunuh bersama putera-puteranya.

Selepas kematian Laksamana Paduka Raja Tun Abdul Jamil, Bendahara Seri Maharaja Tun Habib Abdul Majid mendapat semula kedudukan asalnya sebagai ketua para pembesar dan pemangku kepada Sultan Mahmud Shah II yang masih kecil.