Jelaskan Penempatan dari Lotud dalam bahasa melayu

Menurut bancian 1911, penduduk asli kedua-dua daerah mengikut kaum ialah —

Rumah Suang Lotud tradisional terdiri daripada enam bahagian iaitu soliu, soriba, rapuhan, kawas, pantaran dan tilud. Mengikut sistem kepercayaan Etnik ini, rumah-rumah mereka adalah tiruan dari rumah-rumah di dunia roh.

Soliu atau ruang tamu berfungsi sebagai tempat perbincangan, perjumpaan dan upacara adat.

Soriba atau ruang di bahagian bawah juga digunakan sebagai tempat tidur untuk tetamu.

Rapuhan berfungsi sebagai dapur dan terbahagi kepada salahan dan pahah untuk mengeringkan daging. Kawasan yang dipisahkan oleh dinding adalah tempat tidur anak perempuan yang belum berkahwin.

Pantaran pula ruang laluan dan menyimpan bekas simpanan air untuk membasuh kaki serta tangan sebelum masuk ke dalam rumah.

Tilud adalah ruang untuk menyimpan padi dan produk pertanian.

Kini, rumah panjang tradisional Lotud adalah bentuk seni bina tradisional yang merupakan pencapaian yang paling canggih dalam seni bina di seluruh negeri Sabah selain daripada rumah panjang kaum Murut di daerah Tenom. Struktur seni bina rumah panjang Lotud adalah diperbuat daripada papan (pada zaman dahulu) dengan keras mengukir dengan adze (Melayu: beliung) tanpa kemudahan gergaji. Keseluruhan rumah tidak menggunakan kuku tunggal (seperti kuku hampir mustahil untuk diperoleh pada hari-hari tua) tetapi teknik slip pintar yang sesuai dengan rasuk yang sesuai, serta mengikat cecair dengan rattans. Setiap satu unit rumah panjang terdiri daripada kawasan tidur (ko'odopo), dapur (ropuhan), loteng (tilud), koridor (olot-olot) yang memisahkan bahagian dinding rumah dan beranda (soliw) . Bilangan tiang atau tiang bergantung kepada panjang atau bilangan unit hidup.