Coba jelasin Anatomi mata dari Penglihatan burung dalam bahasa melayu dong

Struktur mata burung adalah serupa dengan mata vertebrat yang lain. Lapisan luar mata terdiri daripada kornea yang telus di bahagian hadapan dan dua lapisan sklera yang merupakan lapisan kolagen berwarna putih yang mengelilingi seluruh mata di mana ia berfungsi sebagai pelindung dan penyokong mata. Mata burung dibahagikan secara dalamannya oleh kanta kepada dua segmen utama iaitu segmen anterior dan segmen posterior. Kebuk anterior dipenuhi dengan bendalir yang dikenalim sebagai gelemair manakala kebuk posterior pula berisi dengan gelemaca, suatu bahan seperti jeli.

Lensa merupakan bahagian telus yang berbentuk cembung dengan lapisan keras di bahgian luar dan lapisan dalam yang lebih lembut. Ia berfungsi memfokuskan cahaya pada retina. Bentuk lensa boleh diubah oleh otot siliari yang melekat pada lensa melalui serat zonul. Selain daripada otot-otot tersebut, sesetengah burung mempunyai otot Crampton yang mampu mengubah bentuk kornea lantas memberikan julat akomodasi yang lebih besar berbanding mamalia. Akomodasi ini boleh dilakukan secara pantas bagi beberapa jenis burung yang boleh menyelam seperti merganser. Iris merupakan diafragma berotot yang berwarna di mana ia terletak di bahagian hadapan lensa yang berfungsi untuk mengawal jumlah cahaya yang memasuki mata. Di tengah-tengah iris terdapat anak mata, kawasan bulat yang boleh berubah bentuk di mana kawasan itu ialah tempat untuk cahaya masuk.

Retina merupakan struktur yang mempunyai pelbagai lapisan yang melengkung dan lembut di mana ia mengandungi sel kon dan batang bersifat fotopeka yang dihubungkan dengan neuron dan pembuluh darah. Ketumpatan sel-sel tersebut adalah penting dalam menentukan keupayaan maksimum pada ketajaman penglihatan burung. Manusia mempunyai sekitar 200,000 reseptor pada setiap mm2 tetapi burung Ciak Rumah pula memiliki 400,000 reseptor manakala burung Lang Gempal mempunyai 1 juta reseptor. Tidak kesemua sel fotoreseptor itu dihubungkan dengan saraf optik dan nisbah saraf ganglion kepada reseptor adalah penting dalam menentukan peleraian. Bagi burung, nisbah tersebut cukup tinggi, contohnya burung Pipit Pelanduk mempunyai nisbah 100,000 sel ganglion kepada 120,000 sel fotoreseptor.

Sel batang lebih peka kepada cahaya tetapi tidak memberikan maklumat warna kepada mata manakala sel kon kurang peka kepada cahaya tetapi memberikan penglihatan warna. Bagi burung siang, 80% reseptor merupakan sel kon (90% bagi sesetengah burung walit) sedangkan hampir ke semua reseptor bagi burung hantu ialah sel batang. Seperti vertebrat lain kecuali mamalia beruri, sesetengah sel kon mempunyai struktur berganda dan jumlah ini boleh mencapai sehingga 50% daripada semua sel kon pada beberapa spesies.

Di bahagian tengah retina terdapatnya fovea yang mempunyai ketumpatan reseptor yang tinggi dan ia adalah kawasan bagi ketajaman penglihatan hadapan yang terbesar. Dalam 54% jenis burung termasuklah burung pemangsa, raja udang, burung madu dan burung layang-layang, mereka mempunyai fovea kedua yang berfungsi sebagai peningkat kepada penglihatan sisi. Saraf optik pula merupakan seberkas serat optik yang membawa mesej daripada mata ke bahagian tertentu di otak atau sebaliknya. Seperti mamalia, burung juga memiliki titik buta kecil tanpa sel fotoreseptor pada cakera optik, di mana mata dicantumkan oleh saraf optik dan pembuluh darah.

Pekten pula adalah bahagian yang masih belum difahami di mana ia mengandungi tisu berlipat yang bersambungan dengan retina. Ia mempunyai banyak pembuluh darah yang membekalkan nutrien kepada retina dan juga mungkin melindungi retina daripada cahaya yang menyilaukan atau membantu dalam mengesan benda-benda bergerak. Koroid ialah lapisan yang terletak di belakang retina yang mengandungi banyak salur nadi dan vena di mana pembuluh-pembuluh darah tersebut membekalkan darah kepada retina. Koroid juga mengandungi sejenis pigmen padanya iaitu melanin di mana ia memberikan warna gelap pada mata bagi mencegah gangguan pantulan.