Jelaskan Mod pengendalian dari Penyuai AC dalam bahasa melayu

Asalnya, kebanyakan penyuai AC ke DC merupakan bekalan kuasa linear, mengandungi transformer untuk menukarkan voltan bekalan elektrik sesalur kepada voltan yang lebih rendah, satu rektifier untuk menukarkannya kepada arus DC berdenyut, serta litar penapis untuk melicinkan bentuk gelombang berdenyut kepada corak voltan DC yang sekata, dengan variasi riak baki yang cukup kecil untuk tidak menjejaskan peranti yang dibekalkan. Saiz dan berat amat bergantung kepada transformer yang digunakan, yang seterusnya ditentukan oleh keluaran kuasa serta frekuensi bekalan elektrik sesalur. Kadaran yang melebihi beberapa watt boleh menyebabkan penyuai terlalu besar dan berat untuk disokong secara fizikal oleh soket. Voltan keluaran penyuai boleh berubah mengikut beban; bagi peralatan yang memerlukan voltan yang lebih stabil, litar pengatur voltan linear turut ditambah. Kehilangan kuasa pada transformer serta pengatur linear diabaikan; kecekapan secara relatifnya rendah, serta sebahagian kuasa yang signifikan disingkirkan sebagai haba walaupun tanpa sebarang beban.

Pada tahun-tahun terawal abad ke-21, bekalan kuasa mod bersuis (SMPSs) semakin mudah didapati bagi tujuan tersebut. Voltan sesalur direktifikasikan kepada voltan arus terus tinggi yang memacu litar pensuisan, yang mempunyai transformer yang beroperasi pada frekuensi tinggi dan mengeluarkan arus terus pada voltan yang dikehendaki. Riak berfrekuensi tinggi ini lebih mudah ditapis daripada frekuensi sesalur. Frekuensi tinggi ini membolehkan transformer yang lebih kecil digunakan, yang mana mengurangkan kehilangan kuasa; manakala pengatur pensuisan boleh jadi jauh lebih cekap daripada pengatur linear. Hasilnya ialah penyuai yang lebih cekap, lebih kecil, serta lebih ringan. Keselamatan tetap dijamin sebagaimana dalam litar linear terawal, kerana masih ada transformer yang memencilkan keluaran daripada sesalur secara elektrikal.

Litar linear mestilah direka bagi keperluan banjaran voltan masukan spesifik yang kecil (seperti, 220–240V AC) dan mesti menggunakan transformer yang berpadanan dengan frekuensi (biasanya 50 atau 60 Hz), tetapi SMPS boleh direka dengan mudah untuk berfungsi dengan cekap merangkumi banjaran voltan dan frekuensi yang besar; sebiji penyuai 100–240VAC boleh digunakan pada mana-mana bekalan elektrik sesalur di dunia.

Walau bagaimanapun, kecuali jika direka dengan sangat teliti serta menggunakan komponen yang bersesuaian, penyuai pensuisan boleh jadi lebih cenderung untuk gagal berbanding jenis lama, berikutan litarnya yang rumit serta penggunaan bahan separa pengalir. Kecuali jika direka dengan baik, penyuai sebegini mudah dirosakkan akibat beban lampau, walaupun sementara, yang boleh terhasil daripada kilat, voltan lampau seketika, penurunan komponen, dsb. Mod kegagalan yang paling lazim adalah berpunca daripada penggunaan pemuat elektrolitik yang mana rintangan sesiri setara (ESR) semakin meningkat mengikut usia; pengatur pensuisan sangat sensitif terhadap ESR yang tnggi (litar linear lama juga menggunakan pemuat elektrolitik, tetapi kesan penurunannya tidak begitu ketara). Litar yang direka dengan baik mengambil kira akan kesan ESR, kadaran arus riak, operasi denyutan, serta kadaran suhu pemuat. Kadang-kala pereka litar mereka SMPS, manakala akauntan pula kemudiannya akan mengurangkan kos dengan menggantikan komponen seperti pemuat dengan jenis yang lebih murah dengan perwatakan yang hampir sama tetapi mempunyai kadaran ESR yang lebih terus, dsb. Penyuai murahan tetap akan berfungsi dengan baik, tetapi akan mengalami kadar kegagalan pramatang yang lebih tinggi.