Coba jelasin Kumbahan dari Pencemaran tanih dalam bahasa melayu dong

Kumbahan terawat enapcemar, yang dikenali dalam industri sebagai pepejalbio, telah menjadi kontroversi sebagai baja pada tanah. Ini kerana ia adalah hasil sampingan daripada rawatan kumbahan, ia biasanya mengandungi lebih banyak bahan cemar seperti organisma, racun perosak dan logam berat berbanding tanah yang lain.

Di Kesatuan Eropah, Arahan Rawatan Air Kumbahan Bandar membolehkan enapcemar kumbahan untuk disembur ke atas tanah. Jumlah ini dijangka berganda kepada 185,000 tan pepejal kering pada tahun 2005. Ini mempunyai ciri-ciri pertanian yang baik kerana kandungan nitrogen dan fosfat yang tinggi. Pada 1990/1991, berat basah 13% telah disembur ke 0.13% tanah itu; Walau bagaimanapun, ini dijangka meningkat 15 kali ganda menjelang tahun 2005. Penyokong  amalan ini berkata terdapat keperluan untuk mengawal amalan ini supaya patogen mikroorganisma tidak termasuk ke dalam saluran air dan untuk memastikan bahawa tidak ada pengumpulan logam berat pada tanah atas.

Racun perosak dan racun rumpai

Racun perosak merupakan bahan atau campuran bahan-bahan yang digunakan untuk membunuh perosak. Racun perosak boleh jadi bahan kimia, agen biologi (seperti virus atau bakteria), anti-mikrob, disinfektan atau peranti yang digunakan terhadap mana-mana perosak. Perosak termasuk serangga, patogen tumbuhan, rumpai, moluska, burung, mamalia, ikan, nematod (cacing gelang) dan mikrob yang bersaing dengan manusia untuk makanan, merosakkan harta benda, merebak atau merupakan vektor bagi penyakit atau menyebabkan gangguan. Walaupun terdapat faedah bagi penggunaan racun perosak, ada juga kelemahan, seperti potensi keracunan kepada manusia dan organisma lain.

Racun rumpai digunakan untuk membunuh rumpai, terutamanya di laluan pejalan kaki dan landasan kereta api. Ia adalah sama dengan auksin dan paling mesra alam oleh bakteria tanah. Walau bagaimanapun, satu kumpulan berasal dari trinitrotoluene (2:4 D and 2:4:5 T) mempunyai dioksin cemar, yang sangat toksik dan mampu menyebabkan kematian walaupun pada kepekatan yang rendah. Satu lagi racun herba adalah Paraquat. Ia adalah sangat toksik tetapi ia cepat terurai dalam tanah disebabkan oleh tindakan bakteria dan tidak membunuh fauna tanah.

Racun serangga yang digunakan untuk membersihkan ladang dari perosak yang merosakkan tanaman. Kerosakan serangga bukan sahaja terhadap tanaman tetapi juga pada hasil yang disimpan dan di kawasan tropika ia dijangka bahawa satu pertiga daripada jumlah dituai hilang semasa penyimpanan makanan. Sebagaimana dengan racun kulat, racun serangga mula digunakan pada abad kesembilan belas adalah bukan organik contohnya Hijau Paris dan sebatian arsenik lain. Nikotin juga telah digunakan sejak akhir abad kelapan belas.

Kini terdapat dua kumpulan utama racun serangga -

1. Organochlorines termasuk DDT, Aldrin, Dieldrin dan BHC. Ia adalah murah untuk dihasilkan, kuat dan berterusan. DDT telah digunakan pada skala besar-besaran dari tahun 1930-an, dengan kemuncak 72,000 tan digunakan pada tahun 1970. Kemudian penggunaan jatuh kerana kesan berbahaya pada alam sekitar telah disedari. Ia terdapat di seluruh dunia dalam ikan dan burung dan malah ditemui dalam salji di Antartika. Ia hanya larut sedikit dalam air tetapi sangat larut dalam aliran darah. Ia memberi kesan kepada sistem saraf dan endokrin dan menyebabkan kulit telur burung kekurangan kalsium menyebabkan ia boleh pecah dengan mudah. Ia dipercayai bertanggungjawab pada penurunan bilangan burung pemangsa seperti Ospreys dan helang peregrine pada tahun 1950 .

Selain peningkatan kepekatan melalui rantaian makanan, ia diketahui sebagai masuk melalui membran telap, menjadikan ikan menyerapnya melalui insang mereka. Kerana ia mempunyai keterlarutan air yang rendah, ia cenderung untuk tinggal di permukaan air, dengan itu organisma yang tinggal di situ adalah yang paling terjejas. DDT yang terdapat dalam ikan yang membentuk sebahagian daripada rantaian makanan manusia menyebabkan kebimbangan, tetapi tahap yang dijumpai dalam hati, buah pinggang dan tisu otak adalah kurang daripada 1 ppm dan lemak adalah 10 ppm, iaitu di bawah paras yang mungkin menyebabkan bahaya. Walau bagaimanapun, DDT diharamkan di UK dan Amerika Syarikat bagi menghentikan pemekatan selanjutnya dalam rantai makanan. Pengilang AS terus menjual DDT ke negara-negara membangun, yang tidak mampu penggantian bahan kimia mahal dan yang tidak mempunyai peraturan-peraturan yang ketat bagi pengawalan penggunaan racun perosak.