Jabarkan Asal istilah dari Penilaian formatif dalam bahasa melayu

Michael Scriven mencipta istilah formatif dan penilaian sumatif pada tahun 1967, dan menekankan mengenai perbezaan mereka dari segi matlamat maklumat yang mereka mencari dan bagaimana maklumat itu digunakan.  Bagi Scriven, penilaian formatif mengumpul maklumat untuk menilai keberkesanan kurikulum dan memberi panduan kepada sistem persekolahan mengenai pilihan kurikulum yang diterima pakai dan cara untuk meningkatkan keberkesanannya. Benjamin Bloom menggunakan istilah itu dalam tahun 1968 dalam buku Pembelajaran untuk Penguasaan untuk menimbangkan penilaian formatif sebagai alat untuk memperbaiki proses pengajaran-pembelajaran bagi pelajar.  Dalam buku berikutnya pada tahun 1971 Buku panduan bagi Penialian Formatif san Surmatif, ditulis bersama Thomas Hasting dan George Madaus, menunjukkan bagaimana penilaian formatif boleh dikaitkan dengan unit arahan dalam pelbagai bidang kandungan. Pendekatan inilah yang yang mencerminkan erti istilah yang diterima umum hari ini.  Bagi kedua-dua Scriven dan Bloom, sebarang penilaian, walau apapun kegunaan lainnya, hanya berbentuk formatif sekiranya ia digunakan untuk mengubah corak pendidikan yang berikutnya. Bagaimanapun, selepas itu, Black dan Wiliam mencadangkan takrifan ini terlalu mengongkong, oleh kerana penilaian formatif boleh digunakan sebagai bukti bahawa langkah yang diambil merupakan tindakan yang sesuai, tanpa memerlukan sebarang perubahan tambahan dilakukan.

Amalan dalam kelas adalah formatif pada tahap bukti mengenai pencapaian murid didapatkan, ditafsir, dan digunakan oleh para guru, pengajar, atau rakan sejawat, untuk membuat keputusan mengenai langkah berikut dalam pengajaran yang cenderung lebih baik atau lebih berasas, berbanding keputusan yang mereka mungkin lakukan tanpa disertai sebarang bukti yang didapati.