Gw mau tau Nasionalisme Melayu dari Etnik Melayu. Jelasin dalam bahasa melayu

Instrumen yang terdahulu dan paling berpengaruh detik kebangsaan Melayu berkala yang dipolitikkan ialah kedudukan orang Melayu dalam menghadapi penjajahan dan asing imigresen bukan Melayu. Walaupun dengan tekanan yang dikenakan oleh kerajaan kolonial British, terdapat tidak kurang daripada 147 jurnal dan akhbar yang diterbitkan dalam  Malaya antara 1876 dan 1941. Antara akhbar berkala yang ketara ialah "Al-Imam" (1906), "Pengasuh" (1920), Majlis (1935) dan Utusan Melayu (1939). Kenaikan nasionalisme Melayu sebahagian besarnya telah digerakkan oleh tiga puak nasionalis radikal dibezakan ke kiri Melayu dan kumpulan Islam yang menentang golongan elit konservatif.

Ahli-ahli sayap kiri Melayu telah diwakili oleh Kesatuan Melayu Muda, yang ditubuhkan pada tahun 1938 oleh sekumpulan Melayu berpendidikan terutamanya dalam Sultan Idris Training College, dengan gagasan Greater Indonesia. Pada tahun 1945, mereka menyusun semula diri mereka menjadi sebuah parti politik yang dikenali sebagai Parti Kebangsaan Melayu Malaya (PKMM). Islam asalnya diwakili oleh Kaum Muda terdiri daripada ulama Timur Tengah berpendidikan dengan perasaan  Pan-Islam. Parti politik Islam yang pertama ialah "Parti Orang Muslimin Malaya" (Hizbul Muslimin) yang ditubuhkan pada Mac 1948, yang kemudiannya digantikan oleh Parti Islam Se-Malaysia pada tahun 1951. Kumpulan konservatif yang ketiga terdiri daripada golongan elit barat iaitu birokrat dan ahli-ahli keluarga diraja yang berkongsi pendidikan Inggeris yang biasa terutamanya di Maktab Melayu Kuala Kangsar. Mereka membentuk organisasi sukarela yang dikenali sebagai persatuan-persatuan Melayu dalam pelbagai bahagian negara dan matlamat utama mereka adalah untuk memajukan kepentingan orang Melayu serta meminta perlindungan British atas kedudukan Melayu. Pada bulan Mac 1946, 41 persatuan Melayu membentukkan Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO) untuk menyatakan dominasi Melayu atas Malaya.

Melayu dan kemelayuan telah menjadi asas utama bagi ideologi Melayu dan nasionalisme Melayu di Malaysia. Ketiga-tiga puak nasionalis Melayu percaya dalam gagasan "Negara Melayu" (Bangsa Melayu) dan kedudukan bahasa Melayu, tetapi tidak bersetuju alih peranan Islam dan raja-raja Melayu. Konservatif menyokong Bahasa Melayu, Islam dan pemerintahan Melayu yang menjadi tonggak utama kemelayuan, tetapi tidak bersetuju(?) dalam negara sekular yang membataskan peranan politik Islam. Yang berhaluan kiri bersetuju dengan negara sekular tetapi mahu menamatkan feudalisme, manakala kumpulan Islam menggemari berakhirnya royalti tetapi mencari peranan yang lebih besar Islam.

Yang meninggal dunia itu kesultanan Melayu di Sumatra Timur semasa "Pemberontakan Komunis yang didalangi olih Tan Malaka" tahun 1946, secara drastik dipengaruhi rakan Malayan mereka dan politik motivasi mereka terhadap ideal yang PKMM, Greater Indonesia dan wawasan Islam 'Republik Islam. Pada bulan Mac 1946, UMNO muncul dengan sokongan penuh sultan-sultan Melayu. Pergerakan baru menjalin hubungan politik yang rapat antara pemerintah dan mata pelajaran yang belum pernah dicapai. Ia menjana pendapat awam teruja Melayu yang, bersama-sama dengan sikap acuh tak acuh mengejutkan politik bukan Melayu, membawa kepada pengabaian Britain rancangan Malayan Union radikal. Menjelang Julai, UMNO berjaya dalam mendapatkan perjanjian dengan British untuk memulakan rundingan bagi perlembagaan baru. Rundingan terus dari Ogos hingga November, antara pegawai-pegawai British di satu pihak, dan wakil-wakil Sultan 'dan UMNO dan yang lain.

Dua tahun kemudian Persekutuan Tanah Melayu yang separuh bebas dilahirkan dengan selamat, yang mencerminkan satu kemenangan yang jelas untuk kepentingan British yang diwakilkan olih aristokrat Melayu. Susunan perlembagaan yang baru sebahagian besarnya kembali kepada corak asas pemerintahan kolonial pra-perang dan dibina pada ketuanan negeri-negeri individu Melayu. Hak dan keistimewaan Melayu terus terpelihara. Raja-raja Melayu tradisional mengekalkan hak istimewa mereka, manakala keturunan mereka yang berpendidikan Inggeris datang untuk menduduki jawatan kuasa di pusat, yang progresif decolonized. Pada bulan Ogos 1957, Persekutuan Tanah Melayu dan pergantungan berhadap Barat di Asia Tenggara berakhir dengan kemerdekaan yang dicapai dalam pemindahan kuasa yang berjalan dengan aman. Persekutuan telah dibentuk semula sebagai Malaysia dengan tambahan pada tahun 1963 iaitu Singapura (dipisahkan pada 1965), Sabah dan Sarawak.