Jelaskan Nadi deras lemah dari Sindrom kejutan denggi dalam bahasa melayu

Tekanan nadi sempit (kurang 20 mm Hg)

Kulit berlengas kesejukan dan kesukaran berehat

Terdapat pelbagai faktor risiko penerimaan sindrom kejutan denggi. Nyamuk merupakan penyebar utama DSS. Sebaik nyamuk Aedes albopictus atau Aedes aegypti menghisap individu berjangkit, ia membawa penyakit itu sepanjang hayatnya. Nyamuk berjangkit itu kemudian menghisap satu lagi individu sehingga menyebabkan individu itu terjangkit juga. Namun begitu, punca-punca sindrom kejuta denggi yang paling banyak dilihat ialah empat serotip virus denggi berbeza (satu serotip ialah satu set antigen yang sama ciri-cirinya). Setiap serotip ini berkebolehan memulakan sindrom kejutan denggi. Satu lagi faktor risiko ialah geografi: Asia Tenggara, Afrika dan kawasan selatan Amerika Syarikat merupakan tempat-tempat paling mudah dijangkiti virus denggi penyebab DSS. Lebih-lebih lagi, sindrom kejutan denggi seirng diperlihatkan pada kanak-kanak bawah usia 10 tahun. Denggi boleh diterima melalui predisposisi genetik seseorang, atau diturunkan dari ibu ke bayi.

Serotip-serotip virus denggi dinamakan denggi jenis 1, 2, 3, dan 4. Keempat-empatnya amat serupa, tetapi berlainan strain virus dengginya. Jika seseorang dijangkiti satu serotip, maka dia boleh lali kepada jenis virus itu, tetapi keimunan yang diperolehinya itu adalah untuk sejenis virus itu sahaja, bukan yang lain. Sebenarnya, pendedahan kepada satu serotip menyebabkan seseorang lebih terdedah kepada sindrom kejutan denggi. Keimunan menghasilkan antibodi tertentu untuk menghalang virus daripada melekat pada sel makrofaj, iaitu sel yang disasarkan oleh jangkitan virus denggi. Jika seseorang dijangkiti dengan serotip kedua virus denggi, maka sistem keimunan badan bertindak balas dengan sangkaan serotip jangkitan pertama. Antibodinya melekit pada serotip dengan melakukan yang sama seperti untuk jangkitan pertama, namun virus baru itu masih wujud dan terus menjangkiti orang itu. Keadaan ini dikenali sebagai penggalakkan bersandar antibodi. Maka orang itu terus dijangkiti sehingga mengalami denggi berdarah dan sindrom kejutan denggi.

Satu faktor risiko utama DSS ialah geografi, yang mana penyakit ini paling banyak dialami di kawasan tropika seperti Asia Tenggarah, Afrika dan bahagian paling selatan Amerika Syarikat. DSS mula-mula dilaporkan di Asia Tenggara pada 1970-an. Menjelang 1980-an dan 1990-an, DSS merebak ke India, Sri Lanka, dan China. DSS kini merupakan punca utama kemasukan ke hospital dan kematian kanak-kanak di Asia. Nyamuk pembawa virus denggi tidak boleh hidup dalam keadaan bersuhu rendah. Bagaimanapun, perubahan iklim akibat pemanasan global juga dijangka meluaskan ruang penyebaran denggi. Nyamuk boleh hidup di mana air bertakung, tidak kira berpunca dari kegiatan manusia (simpanan air) atau curahan hujan. Kawasan bandar paling banyak terjejas oleh virus denggi, kerana nyamuk hidup di kawasan tropika dan subtropika yang berlatarkan bandar dan mengalami pembasmian hutan.

Virus denggi yang membawa sindrom kejutan denggi banyak ditemui dalam pelancong dan pengembara antarabangsa. Mereka dilihat memainkan peranan berganda sebagai mangsa penyakit berkemungkinan dan juga alat penyebaran denggi. Penyakit denggi semakin berleluasa ke seluruh dunia. Sebaik sahaja dijangkiti oleh nyamuk, pelancong ini membawa virusnya kembali ke negara asal di mana nyamuk tempata boleh menghisap mereka lalu menjangkiti orang lain.

Kecenderungan genetik mangsa itu juga satu lagi faktor risiko menghidapi sindrom kejutan denggi, di samping kaum dan jenis darah sebagai faktor ramalan DSS. (Rujuk Kajian kes untuk maklumat lanjut.) Penyakit denggi ini juga boleh dipindahkan secara menegak, iaitu dari ibu kepada anak dalam kandungan. Terdapat dua kes yang menggambarkan pemindahan denggi secara menegak. (Lihat Kajian kes untuk huraiannya.)