Jelaskan Republik China sezaman dari Sejarah Republik China dalam bahasa melayu

Pilihan Raya Presiden pada tahun 2000 menandai keakhiran status Kuomintang sebagai parti pemerintah. Chen Shui-bian, calon parti pembangkang DPP, memenangi pertandingan tiga pihak yang memperlihatkan undi parti perikatan Pan-Blue dibahagikan antara Lien Chan, calon Kuomintang, dan James Soong, calon bebas serta bekas ahli Kuomintang. Chen memperoleh 39% undi. Selepas pilihan raya, Soong menubuhkan Parti Pertama Rakyat (PFP).

Chen Shui-bian dipilih semula dengan kelebihan 0.2% undi dalam Pilihan Raya Presiden pada tahun 2004 dan menewaskan Lien, Pengerusi Kuomintang, yang bertanding dengan Soong, Pengerusi PFP, sebagai calon pasangannya. Pada hari sebelum pilihan raya, kedua-dua Chen dan Naib Presiden Annette Lu ditembak semasa berkempen di Tainan. Kecederaan mereka tidak berbahaya, tetapi peristiwa itu dipercayai memberikan mereka cukup simpati sehingga mempengaruhi keputusan pilihan raya. Peristiwa itu sebenarnya boleh memberikan Presiden Chen kuasa untuk mengisytiharkan sebuah pemerintahan tentera yang boleh melarang para anggota polis dan tentera yang merupakan penyokong kuat parti perikatan Pan-Blue daripada mengundi. Lien enggan mengaku kalah dan mendakwa bahawa adanya perkara-perkara yang tidak kena dalam pilihan raya tersebut. Para penyokong Kuomintang dan PFP mengadakan bantahan beramai-ramai pada minggu-minggu yang berikut. Akhirnya, Kuomintang dan PFP membawa kes mereka ke mahkamah. Mahkamah Tinggi memerintah penghitungan semula undi di seluruh negara tetapi tidak mendapati sebarang bukti untuk menyokong tuduhan Kuomintang dan PFP. Oleh itu, mahkamah tersebut mengesahkan keputusan pilihan raya itu.

Semasa pilihan raya Badan Perundangan yang diadakan pada 8 Disember 2004, perikatan Pan-Blue yang dikuasai oleh Kuomintang-PFP memperolehi majoriti yang tipis dalam pilihan raya yang memperlihatkan Presiden Chen meletakkan jawatannya sebagai pengerusi DPP. Kabinet Perdana Menteri Yu Shyi-kun meletakkan jawatan, dan Frank Hsieh menjadi Perdana Menteri pada 25 Januari 2005.

Dalam sebuah langkah yang diperlihatkan oleh sesetengah orang sebagai gerak balas terhadap pemilihan semula Chen, Republik Rakyat China menggubal sebuah undang-undang anti-pemisahan yang membenarkan penggunaan kuasa terhadap Taiwan dan kerajaan Republik China jika ia mengisytiharkan kemerdekaan. Undang-undang itu mengakibatkan bantahan besar-besaran daripada hampir semua parti politik dan tokoh-tokoh terkenal Republik China serta rasa tidak setuju oleh negara-negara barat.

Perundingan-perundingan pada bulan Januari 2005 di Macau antara pihak-pihak berkuasa penerbangan kedua-dua Republik China dan Republik Rakyat China menyebabkan penerbangan carter penyeberangan langsung selat antara China tanah besar dan Taiwan pada sepanjang tempoh Perayaan Tahun Qamari Baru 2005. Dalam suatu peristiwa yang tidak disangka-sangka, Presiden Chen dan Pengerusi PFP Soong mengadakan sebuah persidangan kemuncak, dengan presiden yang cenderung menyokong kemerdekaan menunjukkan bahawa penyatuan semula dengan tanah besar pada masa hadapan merupakan suatu pilihan. Menentang undang-undang anti-pemisahan yang dicadangkan oleh Republik Rakyat China, Presiden Chen mengadakan sebuah persidangan video dengan Parlimen Eropah di Brussel dan mendesak supaya Kesatuan Eropah tidak membatalkan embargo senjata yang dikenakan pada Republik Rakyat China.

Politik dalam negeri semasa pentadbiran Chen sebahagian besarnya merupakan suatu kebuntuan politik kerana Kuomintang dan PFP bersama-sama memegang majoriti perikatan Pan-Blue di dalam Badan Perundangan. Antara banyak perkara-perkara yang tidak dapat dimajukan, akibat kebuntuan politik itu, ialah:

rang undang-undang pemerolehan senjata yang akan meningkatkan keupayaan pertahanan Republik China melalui pembelian persenjataan seperti pesawat ronda laut P-3 Orion daripada kerajaan Amerika Syarikat; dan

undang-undang pembaharuan perbankan yang boleh membantu menggabungkan banyak bank di Republik China yang kesemuanya memegang kurang daripada 10% bahagian pasaran tempatan.

Adalah penting untuk memerhatikan bahawa presiden Republik China, berbeza dengan presiden Amerika Syarikat, tidak mempunyai kuasa veto dan oleh itu, tidak mempunyai sebarang pengaruh dalam perundingannya dengan para ahli pembangkang di dalam Badan Perundangan, tidak mengira betapa tipisnya majoriti para pembangkang itu.

Perlembagaan Republik China dipinda lagi pada tahun 2005 untuk mewujudkan sebuah sistem pemilihan dua undi yang terdiri daripada kerusi-kerusi ahli tunggal terbanyak undi serta kerusi-kerusi wakil berkadar. Perhimpunan Kebangsaan juga dibubarkan, dengan kebanyakan kuasanya dipindahkan kepada Yuan Perundangan, dan segala pindaan perlembagaan lanjut diputuskan oleh pungutan suara awam.

Perlembagaan Republik China masih dibaharui, dengan kemungkinan bahawa pembaharuan untuk mengatasi imbangan kuasa antara presiden dengan Yuan Perundangan akan diputuskan. Persoalan tentang pengisytiharan kemerdekaan Taiwan merupakan sebuah soalan perlembagaan yang tetap. Pembelian senjata daripada Amerika Syarikat masih merupakan suatu soalan politik yang penuh dengan perbalahan, dengan Parti Campuran Pan-Green menyokong pembelian, dan Parti Campuran Pan-Blue menentangnya. Tuduhan-tuduhan kebelakangan ini tentang rasuah Keluarga Pertama telah menyebabkan tiga buah pengundian untuk menyingkirkan  Presiden Chen Shui-bian. Kesemua itu gagal kerana Parti Campuran Pan-Blue tidak memiliki majoriti dua pertiga yang diperlukan untuk berjaya, dengan parti-parti politik mengundi mengikut pendirian parti masing-masing. Wu Shu-chen, Wanita Pertama, dituduh kerana mempergunakan dana negara untuk kegunaan peribadi, dengan tuduhan ini kini masih dibicarakan. Presiden Chen juga menghadapi tuduhan-tuduhan yang serupa dengan isterinya, tetapi beliau diperlindungi daripada dakwaan oleh kekebalan presiden. Walaupun demikian, beliau telah berjanji akan meletakkan jawatannya jika isterinya didapati bersalah.

Pada bulan Disember 2006, pilihan-pilihan raya kawasan perbandaran dan datuk bandar diadakan di Taipei dan Kaohsiung. Kuomintang mengekalkan majoriti yang ketara di ibu negara, manakala DPP dan Kuomintang memperoleh keputusan yang amat rapat di Kaohsiung, bandar raya selatan. Huang Chun-ying ditewaskan oleh Chen Chu dengan kekurangan 0.14 peratus, iaitu 378,303 undi berbanding 379,417 undi, dan menyebabkan Chen Chu menjadi datuk bandar wanita yang pertama bagi sebuah kawasan perbandaran khas di Republik China.