Jabarkan Peranan ketua negara dari Sistem Westminster dalam bahasa melayu

Seorang ketua negara atau pewakilan baginda (seperti seorang gabenor jeneral), secara rasmi melantik sesiapa yang mampu mendapatkan keyakinan dewan badan perundangan yang dipilih sebagai ketua kerajaan dan mengundangnya untuk membentuk kerajaan (iaitu, sebuah pentadbiran). Di UK, ini diketahui sebagai cium tangan. Walaupun pembubaran badan perundangan dan panggilan untuk pilihan raya baru secara rasmi dilakukan oleh ketua negara, ketua negara, melalui konvensyen, bertindak mengikut kehendak ketua kerajaan.

Terdapat pengecualian bagi konsep yang di atas di Republik Ireland, di mana Presiden Ireland mempunyai mandat melalui pilihan raya terus, dan Taoiseach (perdana menteri) sebelum dilantik oleh Presiden Ireland haruslah dicalonkan oleh dewan rakyat yang dipilih secara demokratik, Dáil Éireann. Disebabkan mandat dan kekuasaan berperlembagaan yang berpotensi besar, sesetengah pihak berkuasa mempercayai perlembangaan Ireland adalah mirip dengan sistem separuh presiden seperti ia ke Westminster.

Seorang presiden, raja, atau Gabenor Jeneral mungkin mempunyai kuasa simpanan yang jelas ketara. Contoh penggunaan kuasa-kuasa itu termasuk krisis perlembagaan Australia 1975 dan Kanada Hal Ehwal King-Byng pada tahun 1926. Prinsip Lascelles adalah sebuah usaha untuk mewujudkan satu konvensyen untuk menampung situasi yang sama, tetapi belum diuji dalam amalan. Disebabkan perbezaan dalam perlembagaan bertulis mereka, kuasa formal raja-raja, gabenor-jeneral dan presiden berbeza dari satu negara ke negara lain. Walau bagaimanapun, seperti berdaulat dan Gabenor Jeneral tidak dipilih, dan beberapa presiden tidak boleh dipilih secara langsung oleh rakyat, mereka sering terlindung daripada sebarang bantahan rakyat yang berpunca daripada penggunaan kuasa mereka yang secara sendirian.