Jelaskan George Campbell dari Teori terjemahan dalam bahasa melayu

Pada tahun 1789, George Campbell (1719 - 1796) menulis sebuah buku yang menurunkan tiga prinsip asas terjemahan yang baik:

Mengekalkan makna yang terkandung dalam teks sumber;

Mengekalkan semangat dan sifat-sifat teks sumber melalui keistimewaan-keistimewaan bahasa penerima;

Memastikan supaya terjemahan itu terasa tulen serta mudah dan bersahaja perubahannya.

Pada tahun 1790 yang berikut, Alexander Fraser Tytler (1747 - 1813)  menerbitkan bukunya, Prinsip-prinsip Penterjemahan, yang juga menurunkan tiga prinsip terjemahan:

Mengekalkan semua makna yang terkandung dalam teks sumber;

Gaya karangan harus sama sifat dengan gaya teks sumber;

Kesan sesuatu terjemahan mesti dapat dirasakan seperti karangan yang asal.

Beberapa teknik yang dikemukakan oleh Tytler bersifat amat moden. Menurut beliau, tambahan boleh dibuat sekiranya hal itu mempunyai hubungan yang penting dengan makna asal, ataupun dapat menjelaskan lagi hal tersebut. Pengurangan perkataan juga perlu dilakukan jika perkataan-perkataan itu tidak berfungsi dan hal itu tidak mengurangkan atau mencacatkan makna asal. Tentang kekaburan pada teks asal, beliau mengatakan bahawa penterjemah harus membuat keputusan sendiri dan memilih makna yang paling secocok dengn konteks terdekat, atau jalan pemikiran penulisnya. Menurutnya, mengekalkan kekaburan atau keragaman makna teks asal ialah suatu kesalahan pada pihak penterjemah, dan kesalahan yang lebih besar lagi ialah memberikan lebih daripada satu makna. Tytler mengkritik Dryden kerana menjadikan soal kesetiaan sebagai perkara kedua, dan menyamakan terjemahan dengan parafrasa.

Sedangkan Dryden ialah tokoh yang membuka zaman terjemahan yang terlalu bebas, Tytler ialah tokoh yang mengakhiri zaman tersebut.