Saya mau tau Legitimasi dan akauntabiliti dari Perhimpunan Berparlimen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Jelaskan dalam bahasa melayu

Salah satu tujuan utama bagi terciptanya UNPA adalah untuk meningkatkan akauntabiliti dan legitimasi PBB. Sistem PBB menghabiskan lebih dari  $ 1,8 bilion wang awam pada tahun 2005 dan juruauditnya sendiri telah menyatakan bahawa tidak mempunyai kawalan dalaman yang mencukupi bagi perlindungan terhadap sampah, penipuan dan salah urus.  Dengan mengadakan pendapat umum, menerbitkan laporan, dan melewati resolusi, UNPA boleh menjalankan pengawasan terhadap badan-badan PBB yang lain. Pada September 2007, menurut laporan media, MEP Graham Watson menyatakan harapannya bahawa "pada era di mana mandat PBB telah tumbuh secara eksponen yang UNPA akan bertindak sebagai pemerhati kegiatannya, pemantauan mengenai keputusan tarikh masa, secara akuntabilitas dan transparansi ".  Datuk Bandar London Ken Livingstone berpendapat, "PBB yang lebih demokratik seperti yang disebutkan pada kempen ini akan menguatkan akuntabilitas dan legitimasinya." Resolusi Parlimen Pan Afrika mencerminkan sentimen ini: "Jika demokrasi merupakan sarana utama untuk melegitimasi dan meningkatkan pemerintahan nasional, ia juga cara yang paling dipercayai untuk melegitimasi dan meningkatkan organisasi antarabangsa yang membuatnya lebih terbuka dan responsif dengan meningkatkan penyertaan."

Senator Kanada Douglas Roche, O.C., menyatakan melalui Kes Perhimpunan Berparlimen Bangsa-bangsa Bersatu bahawa walaupun UNPA yang dilantik secara tidak langsung dan mengandungi deligasi yang dipilih oleh parlimen-parlimen nasional, ia boleh menjadi badan pengantara yang membantu badan parlimen yang bebas daripada ahli-ahli nasional cawangan eksekutif. Ia juga akan membantu proses pembuatan dasar kepada sekumpulan besar ahli-ahli rasmi terpilih dengan menambahkan kuasa kepada cawangan eksekutif kecil negara sehingga kepada badan perundangan yang lebih besar. Menurut Roche, proses globalisasi telah mewujudkan peningkatan kuasa cawangan eksekutif dan mengecilkan bahagian cawangan perundangan; contohnya, bermula era Presiden U.S. George H. W. Bush, pentadbirannya telah diberi jalan mudah mendapatkan autoriti bagi membincangkan mengenai perjanjian perdagangan, sama ada di bawah pengawasan "ya atau tidak" oleh Kongres U.S. terhadap mana-mana perjanjian. Sebuah laporan Pusat Kajian Persekitaran dan Hartanah menyatakan perubahan yang terdapat dalam Pertubuhan Kerjasama Ekonomi dan Pembangunan, (OECD) adalah contoh lain tentang bagaimana regulasi antarabangsa mengalihkan kebolehan pengantara di antara cawangan kerajaan: "OECD ditubuhkan melalui perjanjian 1961 , yang disahkan oleh Senat U.S, bagi membantu mencapai pertumbuhan ekonomi. Pada bulan April 1998, sebuah perbincangan kementerian diadakan bagi mentafsirkan perjanjian tersebut, dengan memasukkan pertimbangan sosial dan persekitaran ke dalam hal ehwal ekonomi berkenaan. Cawangan eksekutif Amerika Syarikat bersetuju dengan perubahan itu. Senat sebenarnya berpeluang memperdebatkan mengenai perjanjian ini, walaupun ia berbeza dengan perjanjian 1961 berkenaan. Cawangan eksekutif pada dasarnya telah berunding dengan perjanjian baru perdagangan tanpa kelulusan Senat." Taklimat Persekutuan Sedunia Kanada melalui Kertas No.30, bagaimanapun menyarankan cadangan UNPA mungkin menimbulkan bantahan daripada cawangan eksekutif yang hampir kehilangan kuasa: "Pengalaman menunjukkan bahawa pegawai negeri dan diplomat yang bekerja di kementerian asing cenderung untuk tidak menyokong atau mempertimbangkan keperluan UNPA. Mereka melihat UN sebagai forum bagi perbincangan di kalangan negara-negara berdaulat; apa sahaja tindakan yang diambil oleh UN adalah disebabkan oleh proses tawar-menawar dan kompromi di kalangan negara ahli".

Sebuah halangan praktikal yang signifikan terhadap wakil UNPA yang dipilih secara demokrasi adalah berbeza dengan situasi Parlimen Eropah iaitu, sekumpulan ahli PBB termasuklah negara-negara populasi besar seperti China bukanlah melalui pemilihan demokrasi. Dahulu, pertubuhan seperti Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dikritik kerana didominasi negara-negara regim yang kasar. Jika wakil UNPA ditarik daripada negara anggota parlimen, hal ini menyebabkan kewujudan kepentingan legitimasi kerana perundangan sesetengah negara dianggap sebagai politik setempel getah melalui dikri pemerintah. Sesetengah penyokong parlimen global seperti Profesor Lucio Levi mencadangkan penubuhan persekutuan yang dianggotai negara-negara demokrasi sahaja: "Meskipun pendemokrasian semua negara-negara di dunia tidak lagi tercapai sepenuhnya, ini tidak menjadi penghalang kepada pendemokrasian PBB. Ini jelas dapat dilihat dalam konteks Kesatuan Eropah di mana enam negara Eropah memulakan kesatuan itu walaupun benua itu masih belum mencapai demokrasi sepenuhnya." Jeff Laurenti dari UNA-USA menotakan bahawa masalah-masalah yang timbul daripada cadangan ini: "Semestinya tiada masalah dengan menafikan beberapa negara-negara kecil yang mempunyai pemerintahan diktator tetapi tidak wajar negara-negara seperti China, negara-negara Arab, dua pertiga negara-negara Afrika diasingkan daripada fungsi-fungsi penasihat atau penyeliaan dalam agensi-agensi PBB atau daripada perundingan-perundingan PBB atau dalam pindaan undang-undang antarabangsa."

Penyokong-penyokong UNPA seringkali membalas kritikan ini dengan menyatakan bahawa kebanyakan negara-negara di dunia ini bersifat demokrasi. Presiden World Federalists of Canada, Dieter Heinrich, juga mendakwa bahawa negara-negara demokrasi boleh menggunakan UNPA untuk mempengaruhi negara-negara tidak demokratik: