Jelaskan <p> dari Sejarah kerelatifan khas dalam bahasa melayu

3° Bukan sahaja kita tidak mempunyai intuisi langsung tentang kesamaan dua tempoh, tetapi kita juga tidak mempunyai intuisi langsung untuk keserentakan bagi dua peristiwa yang terjadi di dua tempat yang berbeza. Saya telah menerangkan ini dalam sebuah makalah yang bertajuk " Mesure du Temps."

Dalam banyak komentar mengenai kerja Lorentz, 1900-1904, Poincare menggunakan frasa 'prinsip gerakan relatif' (satu asas yang biasa dalam mekanik Newton) yang telah membangkitkan pertikaian oleh teori elektromagnet, tetapi diselamatkan oleh teori Lorentz. Beliau berasa tidak puas hati terhadap teori Lorentz kerana teori itu mengandungi 'terlalu banyak hipotesis'.

Versi Poincare untuk Prinsip kerelatifan (1904) adalah seperti berikut: "Hukum-hukum fenomena fizikal harus sama, baik untuk pemerhati yang tetapi, mahupun untuk seorang yang diheret dalam gerakan translasi seragam, supaya kita tidak dapat serta tidak boleh mengesan adalah kita diheret dalam gerakan tersebut atau tidak." Sedangkan Lorentz mencadangkan persamaan-persamaan transformasi Lorenz, Poincare adalah yang menunjukkan simetri pencerapan penuh yang menyusul daripada persamaan Lorenza, dan faham bahawa ini merupakan penyelesaian prinsip kerelatifan.

Pada tahun 1904, Lorentz mengemukakan transformasi-transformasi yang betul dan menerbitkan sebilangan hasil daripada transformasi-transformasi itu, seperti perubahan jisim dengan halaju, dan ketidakupayaan ujikaji-ujikaji elektrik atau optik untuk mengesan gerakan kerangka rujukan.

Pada September 1904, ketika memberi ucapan kepada persidangan antarabangsa di St Louis, Poincare membincangkan "hasil-hasil utama" dalam kertas kerja Lorentz 1904. Ucapannya juga meliputi "Prinsip Kerelatifan" yang beliau kini lebih yakin terhadap kebenarannya untuk elektrondinamik. Poincare berasa tidak senang tentang pencabulan prinsip pengekalan momentum dan jisim dalam proses pancaran sinaran.

Pada 5 Jun 1905, Poincare memberi ucapan yang membincangkan kertas kerja Lorentz 1904 kepada Akademi Sains di Paris, dan beberapa hari kemudian, sebuah versi lima halaman mengenai ucapan itu diterbitkan dalam Comptes Rendus de l'Academie des Sciences, v140, m.s. 1504-08. Beliau menulis bahawa "hasil-hasil yang saya memperolehi bersetuju dalam semua perkara yang penting dengan perkara yang dikemukakan oleh Lorentz; saya hanya membuat sedikit pengubahsuaian dan melengkapkan perincian untuk sebilangan perkara" (Poincare 1905). Beliau menambah bahawa "perkara penting yang diasaskan oleh Lorentz adalah bahawa persamaan-persamaan medan elektromagnet tidak diubahkan oleh sesuatu transformasi yang tertentu (yang saya akan merujuk dengan nama Lorentz)". Poincare kemudian menulis transformasi-transformasi Lorentz dalam bentuk yang moden, setelah memperkenalkan tatatanda yang berbeza sedikit daripada tatatanda yang digunakan oleh Lorentz, dan menyusun semula persamaan-persamaan secara algebra. Poincare juga memberikan ungkapan-ungkapan yang berbeza daripada ungkapan Lorentz untuk ketumpatan cas elektrik dan arus perolakan bagi satu elektron yang bergerak terhadap kerangka bergerak (dan bergerak terhadap kerangka rehat) dan oleh itu, menerbitkan ungkapan-ungkapan untuk daya elektrik bagi elektron yang bergerak itu yang berbeza "sedikit daripada ungkapan Lorentz" (Poincare 1905). Beliau berkata bahawa "ensembel untuk transformasi-transformasi itu bersama-sama dengan semua putaran ruang" merupakan satu kumpulan (tetapi tidak memberi perincian bukti), dan mengaitkan sifat kumpulan ini dengan kemustahilan untuk mengukur gerakan mutlak. Poincare memerhatikan bahawa beliau dipengaruhi oleh hasil-hasil Lorentz untuk menganggap bahawa "inersia adalah fenonema elektromagnet pada sepenuhnya," seperti yang telah dianggap secara umum sejak uji kaji Kaufmann" (Poincare 1905).