Saya mau tau Pembunuhan dari Pembunuhan beramai-ramai di My Lai. Jelaskan dalam bahasa melayu

Kompeni “ C”, Batalion Pertama, Rejimen ke-20 Infantri (1-20 Infantri) yang ditugaskan kepada 11 Briged, Divisyen Americal tiba di Veitnam dalam bulan Disember 1967. Dalam bulan pertama mereka di Vietnam, mereka tidak terlibat dengan apa-apa pertempuran dengan musuh.

Semasa Serangan Tet dalam bulan Januari 1968, Quang Ngai mengalami serangan yang dilancarkan oleh Batalion Viet Cong Ke-48, satu pasukan regular yang dibantu oleh gerila-gerila tempatan. Perisikan tentera Amerika membuat andaian bahawa Batalion Viet Cong Ke-48 selepas berundur, telah mendapatkan perlindungan di perkampungan Song My. Sebilangan perkampungan di kawasan itu, dilabelkan My Lai 1, 2, 3 dan 4 (diwarnakan dengan warna merah jambu di atas peta yang membawa kepada jolokan "Pinkville") disyaki oleh pegawai risik sebagai persembunyian Batalion Viet Cong Ke-48 dan pejuang-pejuang yang membantu pasukan tersebut.

Suatu serangan besar-besaran terhadap kampung-kampung itu dirancangkan oleh tentera Amerika. Pada malam menjelang serangan itu, Kompeni “ C”, dimaklumkan oleh kepimpinan tentera bahawa orang-orang awam di My Lai akan keluar ke pasar pada jam 7.00 pagi dan boleh membuat kesimpulan bahawa mereka yang tinggal adalah pejuang Viet Cong ataupun mereka yang meeka yang aktif membantu Viet Cong. Kompeni “ C” diarahkan menghapuskan semua aktiviti musuh di perkampungan My Lai.

Semasa memberikan taklimat operasi, Kapten Ernest Medina diajukan soalan sama perintah “menghapuskan semua aktiviti musuh” meliputi penghapusan wanita dan kanak-kanak. Mereka yang hadir semasa taklimat tersebut memberikan jawapan berbeza-beza mengenai jawapan yang diberikan oleh Kapten Medina.

Pada pagi 16 Mac 1968, pasukan tentera Amerika, termasuk Platun No. 1, tidak menjumpai sebarang bukti kehadiran pejuang Viet Cong di kawasan tersebut.

Tentera Amerika bertanyakan penduduk My Lai di mana pejuang Viet Cong berada dan di mana persembunyian mereka. Penduduk My Lai berkata mereka tidak tahukan jawapan dikehendaki oleh tentera Amerika. Ini dianggap oleh tentera Amerika sebagai keengganan penduduk bekerjasama dengan mereka. Ramai daripada anggota tentera Amerika yang hadir mengesyaki bahawa terdapat pejuang Viet Cong di My Lai, dan mereka bersembunyi di dalam tanah di bawah rumah ibu mereka.

Leftenan William Calley yang memimpin 1 Platun merasa bingung dan marah. Sebelum hari tersebut, platunnya mengalami anggota yang terbunuh dalam serang hendap di kampung My Lai, dan Calley yakin pejuang Viet Cong diberikan perlindungan oleh penduduk tempatan. Calley kemudiannya memerintahkan pembunuhan beratus-ratus orang penduduk awam, terdiri dari orang tua-tua, wanita dan kanak-kanak termasuk bayi kecil.

Sebilangan daripada mereka diseksa dan diperkosa.  Ramai yang diheret masuk ke dalam longkang dan ditembak dengan raifel automatik. Calley menancam hendak meletupkan genad di dalam sebuah liang besar yang disumbat dengan penduduk kampung.

Bilangan sebenar mereka yang terbunuh berbeza-beza mengikut sumber mana yang digunakan, tetapi angka kematian yang selalu digunakan adalah di antara 347 dan  504 orang. Satu tugu peringatan dibina di tapak pembunuhan menyenaraikan nama 504 orang mangsa pembunuhan. Laporan yang dimajukan oleh seorang Leftenan Vietnam Selatan menyifatkan pembunuhan itu kejam dan zalim dilakukan oleh satu pasukan bersenjata yang dirasuk perasaan untuk membalas dendam. Tentera yang  terlibat yakin bahawa mereka diancam bahaya dari penduduk kampung.

Semasa pembunuhan beramai-ramai sedang berlaku, anak kapal sebuah helikopter OH-23 Raven dari unit Batalion Udara ke-123 yang sedang terbang di kawasan My Lai nampak pembunuhan yang berlaku. Juruterbang helikopter tersebut, Pegawai Waran Kanan (CWO) Hugh Thompson, Jr. mendaratkan helikopter beliau di antara askar Amerika dan orang-orang Vietnam yang dibunuh. Thompson bersemuka dengan mereka yang membunuh dan meinta mereka berhenti. Apabila pertengkaran menjadi hangat, Thompson mengarahkan Larry Colburn, guner helikopternya untuk menembak askar Amerika sekiranya mereka enggan berhenti membunuh.

Dengan bantuan dua orang anak kapal, Lawrence Colburn dan Glenn Andreotta, Thompson  mula menyelamatkan dan mengeluarkan mangsa yang terselamat daripada kawasan pembunuhan. Thompson juga meminta bantuan daripada lain-lain helikopter di kawasan tersebut. Mereka dapat menyelamatkan 11 orang mangsa, termasuk seorang kanak-kanak berusia 3 tahun. Danny Millians, juru terbang helikopter bersenjata (gunship) juga mendaratkan helikopternya dan menyelamatkan mangsa dengan membawa mereka keluar dengan helikopternya.

Usaha Merahsiakan Dan Menyembunyikan Kejadian

My Lai tidak banyak disebut dalam taklimat mingguan di Saigon dalam bulan mac, 1968, tetapi hanya menyatakan bahawa sebuah Divisyen Americal bertempur dengan pasukan musuh di Quang Ngai dan membunuh 128 orang Viet Cong. Terdapat desas-desus bahawa terdapat orang awam yang turut terbunuh,  tetapi siasatan tidak menunjukkan apa-apa kejanggalan yang mewajarkan apa-apa tindakan disiplin.

Siasatan awal mengenai insiden di My Lai dijalankan oleh Kolonel Oran Henderson, Pegawai Pemerintah 11 Briged setelah ia diperintah oleh Timbalan Pemerintah Divisyen Americal. Henderson membuat temubual dengan beberapa orang askar yang terlibat dan membuat laporan bertulis pada penghujung bulan April yang menyatakan bahawa 20 orang awam terbunuh secara tidak sengaja dalam kejadian di My Lai. Tentera Amerika masih berpegang kepada cerita asal bahawa My Lai adalah kemenangan besar dengan 128 orang musuh berjaya dibunuh sementara pasukan Amerika hanya mengalami satu kecederaan.

Enam bulan selepas laporan tersebut, seorang askar SPC4 Tom Glen yang berkhidmat dengan sebuah platun mortar di dalam Divisyen Americal dan sudah hampir menamatkan khidmatnya di Vietnam menulis surat kepada Jeneral   Creighton Abrams, Pemerintah Tertinggi Amerika di Vietnam. Dalam suratnya kepada Abrams, Glen membuat tuduhan bahawa Divisyen Americal secara berulang kali melakukan kekejaman ke atas orang awam.  Tetapi surat  Glen  tidak memperincikan mengenai kejadian di My Lai. Abrams memajukan surat tersebut ke markas Divisyen Americal di Chu Lai dan dimajukan untuk perhatian Mejar Colin Powell.

Powell menjalankan siasatan mengenai surat Glen tetapi tidak berusaha menemubual Glen. Powell menerima bulat-bulat kenyataan pegawai atasan Glen bahawa Glen tidak berada di barisan hadapan untuk menyaksikan apa-apa kekejaman yang mungkin berlaku. Powell menafikan kekejaman yang dilakukan oelh Divisyen Americal dan menyatakan bahawa perhubungan  di antara askar Amerika dengan penduduk Vietnam adalah baik. Penafian Powell dilihat sebagai usaha untuk mengabui mata orang ramai.

Kekejaman di My Lai mungkin terkubur begitu sahaja sekiranya tidak kerana Ronald Ridenhour.  Ridenhour menulis surat kepada ramai ahli politik, termasuk kepada Presiden Nixon menceritakan kekejaman yang berlaku di My Lai. Walaupun suratnya secara amnya tidak diambil endah, seorang wakil rakyat bernama Morris Udall mengambil maklum surat Ridenhour dan meminta Jabatan Pertahanan membuat siasatan.  Tetapi maklumat yang dikumpulkan Ridenhour adalah maklumat sekunder, yang diperolehi daripada penceritaan oleh rakan-rakannya yang pernah berkhidmat dalam Kompeni “C”. Akhirnya, siasatan oleh  Jabatan Pertahanan berjaya membawa kepada pendakwaan atas tuduhan membunuh dengan niat  ke atas Leftenan William Calley dan 25 orang anggota lain, termasuk pegawai pemerintah Kapten Ernest Medina. Tetapi kekejaman ini masih belum diketahui rakyat Amerika.

Dalam bulan November  1969, Jeneral William Peers dilantik untuk mengetuai penyiasatan mengenai pembunuhan di My Lai dan penyembunyian dan menyekatan maklumat yang berikutd enggan pembunuhan tersebut. Peers dipilih sebagai penyiasat kerana (a) beliau bertugas di Pentagon sebagai Ketua Pasukan Simpanan dan Penagwal Kebangsaan dan dengan itu tidak terlibat dengan rantaian pemerintahan pasukan terlibat, (b) beliau bukan seorang graduan dari West Point, dan bebas dari tuduhan dipengaruhi oleh frateniti pegawai-pegawai lepasan West Point (c) beliau biasa bertugas di Vietnam sebagai Jeneral memerintah (Divisyen ke-4 Infantri), dan (d) beliau mempunyai reputasi sebagai seorang yang adil dan berpandangan objektif.

Peers menjalankan tugas dengan tekun, dan bekerja 6 hari dalam seminggu. Beliau menemui bual 398 orang saksi, dan mengumpulkan kenyataan sepanjang 20,000 muka.  Dalam bulan September 1969, Peers dan pasukan penyiasatnya pergi melihat sendiri My Lai 4. Walaupun pada awalnya Peers tidak yakin kebenaran yang dinyatakan dalam surat Ridenhour, lawatannya ke Vietnam memberikan kesedaran bahawa kekejaman sebenar adalah jauh lebih menyayat daripada apa yang diceritakan Ridenhour. Laporan Peers yang dikeluarkan pada bulan Mac 1970 mengkritik kepimpinan atasan tentera yang menyembunyikan kekejaman yang berlaku dan mengencam hebat pembabitan William Calley dan Ernest Medina, dua orang pegawai yang terlibat.