Coba ceritain soal Jihad dalam bahasa melayu

Jihad ialah satu perkataan Arab dan jika diterjemah secara literal bermaksud "berusaha" atau "berjuang", terutamanya dengan tujuan yang terpuji. Dalam konteks Islam, ia boleh merujuk kepada hampir semua usaha untuk menjadikan kehidupan peribadi dan sosial sesuai dengan petunjuk Tuhan, seperti perjuangan melawan kecenderungan jahat seseorang, dakwah, atau usaha ke arah peningkatan akhlak masyarakat Islam (Ummah), walaupun ia paling kerap dikaitkan dengan peperangan. Dalam undang-undang Islam klasik (syariat), istilah ini merujuk kepada perjuangan bersenjata melawan orang-orang kafir, manakala sarjana Islam moden secara amnya menyamakan jihad tentera hakikatnya melibatkan peperangan pertahanan. Dalam kalangan sufi, jihad rohani dan moral secara tradisinya ditekankan di bawah nama jihad yang lebih besar/jihad besar. Istilah ini telah mendapat perhatian tambahan dalam beberapa dekad kebelakangan ini melalui penggunaannya oleh pelbagai kumpulan pelampau Islam , militan Islamis, dan pengganas individu dan pertubuhan yang ideologinya berasaskan kepada fahaman Islam tentang jihad.

Perkataan jihad sering muncul dalam Al-Quran dengan dan tanpa konotasi ketenteraan, sering dalam ungkapan idiomatik "berjuang di jalan Tuhan (al-jihad fi sabil Allah)", menyampaikan keperluan untuk usaha diri.  Ia membangunkan satu set peraturan yang terperinci berkaitan dengan jihad, termasuk larangan mencederakan mereka yang tidak terlibat dalam pertempuran. Dalam era moden, fahaman jihad telah kehilangan relevansi perundangan dan sebaliknya menimbulkan wacana ideologi dan politik. Walaupun cendekiawan Islam modernis telah menekankan aspek pertahanan dan bukan ketenteraan jihad, beberapa Islamis telah melakukan tafsiran agresif ke depan yang melangkaui teori klasik.

Jihad diklasifikasikan kepada jihad batin ("lebih besar"), yang melibatkan perjuangan melawan dorongan asas sendiri (nafsu), dan jihad luaran ("lebih rendah"), yang dibahagikan lagi kepada jihad penulisan/lidah (perbahasan atau pujukan) dan jihad pedang. Kebanyakan penulis Barat menganggap jihad luaran mempunyai keutamaan berbanding jihad dalaman dalam tradisi Islam, walau bagaimanapun kebanyakan pendapat Muslim kontemporari memihak kepada pandangan yang bertentangan. Analisis Gallup terhadap tinjauan besar mendedahkan nuansa yang agak besar dalam konsep jihad yang dipegang oleh umat Islam di seluruh dunia.

Pengertian jihad sebagai perlawanan bersenjata pertama kali digunakan dalam konteks penganiayaan yang dihadapi oleh umat Islam, seperti ketika Muhammad berada di Mekah, ketika masyarakat mempunyai dua pilihan: emigrasi (hijrah) atau jihad. Dalam Islam Syiah Dua Belas, jihad adalah salah satu daripada sepuluh Amalan Agama. Seseorang yang terlibat dalam jihad dipanggil mujahid (jamak: mujahidin). Istilah jihad sering diterjemahkan dalam bahasa Inggeris sebagai "Holy War", walaupun terjemahan ini menimbulkan kontroversi. Hari ini, perkataan jihad sering digunakan tanpa konotasi agama, seperti perang salib Inggeris.

Etimologi dan asal usul sastera

Istilah jihad diperoleh daripada akar bahasa Arab iaitu jahada, yang bermaksud "mengerahkan kekuatan dan usaha, menggunakan segala cara untuk menyelesaikan tugas". Dalam pengertian yang lebih luas, ia boleh membawa maksud memerangi musuh-musuh Islam, serta berpegang kepada ajaran agama, menyuruh kepada kebaikan dan mencegah kemungkaran. Terdapat juga pengertian yang damai iaitu "usaha ke arah peningkatan akhlak masyarakat atau ke arah penyebaran Islam", dikenali sebagai "jihad lidah" atau "jihad pena/penulisan", berbanding "jihad pedang". Istilah ini kebanyakannya digunakan dalam fiqah (perundangan Islam) dalam pengertian yang kedua, manakala erti kata ini dalam tasawuf kebanyakannya merujuk kepada memerangi nafs al-ammara, iaitu keadaan psikologi yang termakan oleh keinginan diri sendiri. Jihad kerohanian dan moral secara amnya ditekankan dalam kalangan soleh dan mistik.

Kamus Bahasa Arab Bertulis Moden Hans Wehr mentakrifkan istilah jihad sebagai "berjuang, berperang; jihad, perang suci (melawan orang kafir, sebagai tanggungjawab agama)". Walau bagaimanapun, melihatkan kepada kepelbagaian makna, adalah tidak betul untuk menyamakannya dengan "perang suci". Pengertian jihad berpunca daripada idea Islam bahawa seluruh umat manusia akan memeluk Islam. Dalam Al-Quran dan dalam penggunaan Muslim kemudian, jihad biasanya diikuti dengan ungkapan fi sabil illah, "di jalan Tuhan." Muhammad Abdel-Haleem menyatakan bahawa ia menunjukkan "jalan kebenaran dan keadilan, termasuk semua ajaran yang diberikannya mengenai justifikasi dan syarat untuk menganjurkan perang dan keamanan."

Dalam Bahasa Arab Standard Moden, istilah jihad digunakan bagi perjuangan untuk tujuan agama mahupun sekular. Ia kadangkala digunakan tanpa konotasi keagamaan, dengan makna yang serupa dengan perkataan Inggeris "crusade" (seperti dalam "a crusade against drugs"). Jihad juga digunakan agak biasa di negara-negara Arab, dalam erti kata neutral "perjuangan untuk tujuan mulia", sperti nama uniseks yang diberikan kepada kanak-kanak. Namun begitu, jihad biasanya digunakan dalam pengertian agama dan permulaannya dikesan kembali kepada Al-Quran dan perkataan dan tindakan Muhammad.