Coba jelasin Peristilahan dari Anjing dalam bahasa melayu dong

Istilah "anjing" (serta perkataan sewarisan lain seperti anjiang dalam bahasa Minangkabau) dipercayai merupakan hasil penghalusan bahasa diterapkan dalam bahasa Jawa (atau krama) kepada perkataan asu; perkataan "asu" itu sendirinya turunan *(w)asu dalam bahasa Proto-Austronesia sepunca dengan  asu dalam bahasa Jawa, asèë dalam bahasa Aceh dan  aso dalam bahasa Tagalog antara yang serumpun lainnya.

"Anjing" mempunyai penjodoh bilangan yang sama seperti binatang lain, iaitu "ekor". Kumpulan anjing, terutamanya yang liar seperti serigala, dipanggil "kawanan" lalu dibilang sebagai "kawan" (misalnya: sekawan serigala)

Istilah "anak anjing" pula digunakan kepada anjing muda berumur dari kelahiran sehingga satu tahun, manakala sekumpulan anak anjing seibu dan biasanya sebapa pada satu kelahiran dipanggil perinduk.

Istilah "anjing bela jinak" pada amnya digunakan untuk kedua-dua keragaman bela jinak dan jalang.