Jelaskan Perebutan dengan Perancis dari Empayar British dalam bahasa melayu

Perdamaian antara Inggeris dan Belanda pada tahun 1688 bermakna kedua-dua negara terlibat dalam Perang Tujuh Tahun sebagai sekutu, tetapi konflik – yang tercetus di Eropah dan dunia antara Perancis, Sepanyol dan persekutuan Inggeris-Belanda – menjadikan Inggeris penjajah yang lebih kuat berbanding Belanda, yang terpaksa memperuntukkan bajet besar untuk ketenteraan dan perang di Eropah. Abad ke-18 menyaksikan England (selepas tahun 1707, Britain) naik menjadi kuasa dominan penjajah dan Perancis menjadi saingannya.

Kematian Charles II dari Sepanyol pada tahun 1700 dan penyerahan kepada warisnya, Philippe dari Anjou, yang merupakan cucu kepada Raja Perancis, memberi harapan kepada penyatuan Perancis, Sepanyol dan koloni mereka – satu keadaan yang membimbangkan Britain dan kuasa Eropah lain. Pada tahun 1701, Britain, Portugal dan Belanda menyebelahi Empayar Rom Suci menentang Sepanyol dan Perancis dalam Perang Merebut Takhta Sepanyol. Konflik ini berlangsung sehingga tahun 1714 dengan kekalahan Perancis dan Sepanyol. Dalam Perjanjian Utrecht, Philip melepaskan tuntutan ke atas takhta Perancis. Sepanyol hilang empayarnya di Eropah dan walaupun ia masih memegang empayarnya di benua Amerika dan Filipina, kuasanya sudah lemah. Empayar British pula diperluas; daripada Perancis ia mengambil Newfoundland dan Akadia, dan daripada Sepanyol ia mendapat Gibraltar dan Minorka. Gibraltar yang masih lagi wilayah British di luar negara, menjadi pengkalan tentera laut penting yang membolehkan Britain mengawal kapal dari laut Atlantik yang keluar dan masuk ke laut Mediterranean. Minorka dikembalikan kepada Sepanyol dalam Perjanjian Amiens pada tahun 1802 setelah dua kali bertukar tangan.  Sepanyol juga menyerahkan haknya kepada perdagangan lumayan “asiento” (kebenaran menjual hamba di kawasan Sepanyol di Amerika) kepada Britain.

Perang Tujuh Tahun yang bermula pada tahun 1756 merupakan perang pertama dicetuskan pada skala global; di Eropah, India, Amerika Utara, Caribbean, Filipina dan persisiran pantai Afrika. Perjanjian Paris 1763 memberi kesan penting ke atas Britain dan empayarnya. Di Amerika Utara, kuasa Perancis sebagai penjajah berakhir dengan penyerahan Perancis Baru kepada Britain dan Louisiana kepada Sepanyol. Sepanyol pula menyerahkan Florida kepada Britain. Di India, Perang Karnatik menyebabkan Perancis terpaksa bersetuju memberi bantuan kepada negeri di bawah Britain. Kemenangan British ke atas Perancis dalam Perang Tujuh Tahun menjadikan Britain sebagai kuasa dominan penjajah.

Cubaan Scotland memperluas seberang laut

Pada tahun 1695, Parlimen Scotland memberi piagam kepada Syarikat Scotland, yang menubuhkan sebuah petempatan pada tahun 1698 di Segenting Panama. Dikepung oleh penjajah Sepanyol jiran New Granada, dan menghidapi malaria, tanah jajahan tersebut ditinggalkan dua tahun kemudian. Skim Darien merupakan bencana kewangan bagi Scotland—satu suku modal Scotland telah hilang dalam perusahaan—dan menamatkan harapan Scotland menubuhkan empayar seberang lautnya tersendiri. Peristiwa tersebut juga mempunyai akibat politik yang utama, membantu meyakinkan kerajaan Scotland merit kesatuan dua negara, berbanding hanya tanah mahkota.

Kebangkitan "Empayar British Kedua" (1783–1815)