Jelaskan Denmark-Norway dari Norway dalam bahasa melayu

Selepas Sweden keluar dari Kesatuan Kalmar pada 1521, Norway kekal bersama dengan Denmark sehingga 1814, selama 436 tahun. Tempoh itu disebut sebagai "Malam 400 Tahun" kerana pusat pentadbiran dan intelek terletak di Copenhagen di Denmark. Apabila Protestantisme diperkenalkan pada 1536, archbishopric di Trondheim dibubarkan dan Norway menjadi sebahagian Denmark, dan pendapatan gereja dimasukkan ke Copenhagen. Selain itu, Norway kehilangan provinsi Båhuslen, Jemtland, dan Herjedalen Sweden, akibat peperangan antara Denmark-Norway dan Sweden.

Kebuluran pada 1695-1696 membunuh kira-kira 10% daripada penduduk Norway.

Kesatuan antara Sweden dan Norway

Selepas Denmark-Norway diserang oleh United Kingdom semasa Pertempuran Copenhagen Norway bersekutu dengan Napoleon. Menerusi Perjanjian Kiel, Denmark menyerahkan Norway kepada Raja Sweden. Iceland, Greenland dan Kepulauan Faroe kekal dikuasai oleh Denmark.

Norway mengambil kesempatan ini untuk mengisytiharkan kemerdekaan dan menerima pakai perlembagaan yang berdasarkan model Amerika dan Perancis, dan melantik putera mahkota Denmark- Norway Kristian Frederik sebagai raja pada 17 Mei 1814. Hari itu disambut sebagai Syttende Mai dan dikenali sebagai Hari Perlembagaan Norway.

Perang Norway-Sweden berlaku. Sweden cuba menundukkan Norway. Tentera laut British dan Rusia mengepung pantai Norway dan dipaksa menandatangani Konvensyen Moss. Syaratnya Kristian Frederik melepaskan takhta Norway dan Parlimen Norway berkuasa meminda perlembagaan baru. Pada 4 November 1814, Parlimen memilih Charles XIII Sweden sebagai raja Norway dan dengan itu menubuhkan kesatuan dengan Sweden. Di bawah perjanjian ini, Norway mengamalkan perlembagaan liberal dan institusi bebas, berkecuali dan pengasingan perkhidmatan. Berikutan kemelesetan ekonomi ekoran Perang Napoleon, pembangunan ekonomi Norway kekal perlahan sehingga 1830.

Tempoh ini juga menyaksikan kebangkitan nasionalisme Norway. Antaranya dicirikan oleh Henrik Wergeland [1808-1845], Bjørnstjerne Bjørnson [1832-1910], Peter babtis Asbjørnsen [1812-1845], Jorgen Moe [1813-1882]), lukisan ( Hans Gude [ 1825-1903], Adolph Tidemand [1814-1876]), muzik ( Edvard Grieg [1843-1907]), dan juga dasar bahasa.

Raja Karl XIV dianggap sebagai raja yang liberal. Tetapi beliau kejam kerana menggunakan polis rahsia dan sekatan ke atas kebebasan akhbar dan menentang gerakan kemerdekaan Norway. Pada tahun 1854 wanita telah diberikan hak untuk mewarisi harta. Wanita boleh bekerja terutama sebagai guru sekolah.Namun Norway masih jauh dari demokrasi. Kuasa undi masih terhad kepada pegawai dan pemilik harta.

Kehidupan khususnya ekonomi dikuasai oleh golongan bangsawan lelaki profesional yang memenuhi sebahagian besar jawatan penting dalam kerajaan pusat. Pergerakan Thrane ialah satu-satunya "pemberontakan" yang berlaku di Norway pada tahun 1848.

Marcus Thrane adalah utopia sosialis. Beliau mendesak perubahan struktur sosial "dari bawah ke atas."Pada 1848, beliau menganjurkan masyarakat buruh di Drammen dan mempunyai keahlian seramai 500 dan menerbitkan akhbar sendiri. Ahli bertambah menjadi 20,000 orang.

Akhirnya, pemberontakan dapat diatasi. Thrane telah ditangkap dan dihukum penjara selama 3 tahun atas tuduhan jenayah terhadap keselamatan negara. Apabila beliau dibebaskan dari penjara Marcus Thrane berhijrah ke Amerika Syarikat.

Pada tahun 1898, semua rakyat diberi hak mengundi, diikuti oleh semua wanita pada tahun 1913.