Jabarkan Sejarah dari IRIS-T dalam bahasa melayu

Pada 1980-an, Jerman Barat adalah rakan usahasama dengan United Kingdom dalam program ASRAAM dan bertanggungjawab dalam pembangunan sistem penjejak. Tetapi selepas penyatuan Jerman pada 1990, Jerman mendapati ia mempunyai banyak simpanan stok  peluru berpandu Vympel R-73 buatan Rusia (nama pengenalan NATO: AA-11 Archer) yang dibawa oleh pesawat MiG-29 Fulcrum dan membuat kesimpulan bahawa keupayaan AA-11 Archer telah disalah jangka. Sebagai contoh, ia didapati lebih mudah untuk dikendalikan dan lebih berupaya dari segi memperolehi dan mengesan penjejak. Kesimpulan ini memberi petunjuk kepada Jerman untuk menyoal aspek-aspek tertentu rekabentuk ASRAAM yang berkaitan dengan rangka pesawat yang mana di bawah tanggungjawab Britain. Kebimbangan tertumpu kepada kekurangan tujahan vektor untuk membantu keboleh-kendalian semasa pertempuran udara jarak dekat. Apabila kebimbangan ini ditimbulkan, Jerman dan Britain tidak dapat mencapai persetujuan berkenaan rekabentuk ASRAAM, oleh sebab itu pada 1990 Jerman menarik diri daripada projek ASRAAM sementara Britain telah mencari penjejak lain dan membangunkan ASRAAM berdasarkan keperluan asal.

Pada akhir tahun 1990, rakan kongsi daripada AS menyatakan kebimbangan yang sama dan memulakan kerja naik taraf pada rekabentuk Sidewinder untuk meningkatan keboleh-kendalian dan keupayaan IRCCM (InfraRed Counter Counter Measures), iaitu langkah untuk mencegah pencegahan infra merah (IRCM). Program ini dinamakan sebagai AIM-9X.