Jabarkan Islamisasi dan penjajahan Mongol dari Afghanistan dalam bahasa melayu

Sebelum abad ke-19, kawasan barat laut Afghanistan dirujuk dengan nama serantau iaitu Khorasan. Dua daripada empat ibukota Khurasan (Herat dan Balkh) kini di Afghanistan, manakala kawasan Kandahar, Zabulistan, Ghazni, Kabulistan, dan Afghanistan membentuk sempadan antara Khorasan dan Hindustan.

Arab Muslim membawa Islam kepada Herat dan Zaranj di 642 EL dan mula merebak ke arah timur; beberapa penduduk asal mereka bertemu menerimanya manakala yang lain memberontak. Tanah itu secara kolektif dikenali oleh orang Arab sebagai al-Hind kerana sambungan budaya dengan India Lebih Besar. Sebelum Islam diperkenalkan, penduduk di rantau itu ialah agama, termasuk penganut Majusi, Buddha, Surya dan Nana, Yahudi, dan lain-lain. Zunbil dan Kabul Shahi mula-mula ditawan di 870 EL oleh Saffarid Muslim Zaranj. Kemudian, Samanid dilanjutkan pengaruh Islam mereka selatan Hindu Kush. Ia melaporkan bahawa orang Islam dan bukan Islam yang tetap hidup berdampingan di Kabul sebelum Ghaznavid berbangkit kuasa pada abad ke-10.

Afghanistan menjadi salah satu pusat utama dalam Dunia Muslim semasa Zaman Kegemilangan Islam. Menjelang abad ke-11, Mahmud dari Ghazni dikalahkan baki pemerintah Hindu dan berkesan diislamkan rantau yang lebih luas, dengan pengecualian Kafiristan. Dinasti Ghaznavid dikalahkan dan digantikan oleh  Ghurid, yang berkembang maju dan empayar Islam yang telah berkuasa. Beberapa spekulasi bahawa puak Nasher hari ini adalah saki-baki dinasti Ghaznavid itu.

Pada 1219 M, Genghis Khan dan Mongol beliau tentera menakluki rantau ini. Tenteranya dikatakan telah membinasakan kota-kota Khorasan iaitu Herat dan Balkh dan juga Bamyan. Kemusnahan yang berpunca oleh Mongol memaksa ramai penduduk tempatan untuk kembali kepada masyarakat luar bandar pertanian. Pemerintahan Mongol terus dengan Ilkhanate di barat laut ketika Dinasti Khilji yang ditadbir kawasan puak Afghanistan selatan Hindu Kush sehingga serangan ke atas Timur, yang menubuhkan Dinasti Timurid pada 1370. Semasa era Ghaznavid, Ghurid dan Timurid, rantau ini melahirkan ramai monumen banyak monumen halus seni bina Islam dan banyak kerja-kerja sains dan sastera.

Pada awal abad ke-16, Babur tiba dari Fergana dan menawan Kabul dari Dinasti Arghun. Dari situ beliau mula mendominasi kawalan wilayah tengah dan timur Afghanistan. Beliau kekal dalam Kabulistan sehingga 1526 apabila beliau menyerang Delhi di India untuk menggantikan Dinasti Lodi dengan Empayar Mughal. Antara abad ke-16 dan ke-18, yang Khanate dari Bukhara, Safavid, dan Mughal memerintah pelbagai bahagian wilayah.

Dinasti Hotak dan Empayar Durrani

Pada 1709, Mirwais Hotak, seorang Pashtun dari Kandahar, berjaya memberontak terhadap Safavid Parsi. Beliau menggulingkan dan membunuh Gurgin Khan, dan memberikan Afghanistan kemerdekaan. Mirwais meninggal dunia atas sebab semula jadi pada 1715 dan digantikan oleh saudaranya Abdul Aziz, yang tidak lama kemudian dibunuh oleh anak lelaki Mirwais iaitu Mahmud atas sebab pengkhianatan. Mahmud membawa tentera Afghanistan dalam 1722 ke ibu negara Persia Isfahan, ditangkap bandar selepas Pertempuran Gulnabad dan mengisytiharkan dirinya Raja Parsi. Orang Parsi menolak Mahmud, dan selepas pembunuhan beramai-ramai ribu ulama, bangsawan, dan ahli-ahli keluarga Safavid, dinasti Hotak yang digulingkan dari Parsi oleh Nader Shah Afshar selepas Pertempuran Damghan 1729.

Pada 1738, Nader Shah dan angkatan beliau menawan Kandahar, kubu Hotak terakhir, dari Shah Hussain Hotak, di mana titik yang dipenjarakan dari seorang berusia 16 tahun iaitu Ahmad Shah Durrani telah dibebaskan dan dibuat sebagai komander sebuah rejimen Afghan. Sejurus selepas tentera Parsi dan Afghanistan menyerang India. Menjelang 1747, rakyat Afghanistan memilih Durrani sebagai ketua negara mereka. Durrani dan tentera Afghanistan beliau menakluki kebanyakan Afghanistan, Pakistan, Khorasan dan Kohistan wilayah Iran, dan Delhi di India pada masa kini. Beliau menewaskan India Empayar  Maratha dari India, dan salah satu kejayaan terbesar beliau ialah Pertempuran Panipat 1761.

Pada Oktober 1772, Durrani meninggal dunia atas sebab semula jadi dan dikebumikan di tapak yang kini bersebelahan dengan Kuil Jubah di Kandahar. Beliau telah digantikan oleh anaknya, Timur Shah, yang memindahkan ibu negara Afghanistan dari Kandahar ke Kabul pada 1776. Selepas kematian Timur itu pada 1793, takhta Durrani yang diturunkan kepada anaknya, Zaman Shah, diikuti oleh Mahmud Shah, Shuja Shah dan lain-lain.

Empayar Afghanistan telah berada di bawah ancaman pada abad ke-19 awal oleh Parsi di barat dan British - disokong Sikh di timur. Fateh Khan, pemimpin suku Barakzai, telah memasang 21 daripada saudara-saudaranya yang berkuasa di seluruh empayar. Selepas kematiannya, mereka memberontak dan dibahagikan wilayah-wilayah empayar antara mereka sendiri. Dalam tempoh yang bergelora ini, Afghanistan mempunyai banyak pemimpin sementara sehingga Dost Mohammad Khan mengisytiharkan dirinya amir pada 1826. Rantau Punjab telah tewas kepada Ranjit Singh, yang menyerang Khyber Pakhtunkhwa dan pada tahun 1834 menawan kota Peshawar. Pada 1837, semasa Pertempuran Jamrud dekat Genting Khyber, Akbar Khan dan tentera Afghanistan membunuh Komander Sikh iaitu Hari Singh Nalwa. Pada kali ini, British telah mara dari timur dan konflik utama yang besar semasa "Permainan Besar" telah dimulakan.