Saya mau tau Revolusi Kedua dari Sejarah Republik China. Jelaskan dalam bahasa melayu

Sesetengah orang mempercayai bahawa Yuan Shikai telah membunuh Song pada bulan Mac, walaupun perlakuan itu tidak pernah dibuktikan; Yuan telah merancang untuk membunuh banyak jeneral pro-revolusi. Permusuhan terhadap Yuan semakin bertumbuh. Pada bulan April, Yuan mendapat Pinjaman Penyusunan Semula sebanyak 25 juta paun sterling daripada   Great Britain, Perancis, Rusia, Jerman, dan Jepun, tanpa sebarang perundingan terdahulu dengan parlimen. Pinjaman itu dipergunakan untuk membiayai Tentera Beiyang yang dikuasai oleh Yuan. Pada 20 Mei, Yuan mengikat sebuah urus janji dengan Rusia yang mengiktiraf hak istimewa Rusia di Mongolia Luar dan menyekat hak Cina untuk menempatkan askar-askarnya di sana. Ahli-ahli Parlimen Kuomintang menuduh Yuan kerana menyalahgunakan haknya dan menuntut supaya beliau digulingkan. Pada pihak yang lain, Parti Progresif () yang terdiri daripada para pendukung sistem pemerintahan beraja perlembagaan menyokong Yuan, dan menuduh Kuomintang kerana menimbulkan pemberontakan. Yuan kemudian memutuskan untuk menggunakan tindakan ketenteraan terhadap Kuomintang.

Pada bulan Julai 1913, tujuh buah provinsi selatan memberontak terhadap Yuan dan dengan itu, memulakan Revolusi Kedua (). Terdapat beberapa sebab yang mendasari Revolusi Kedua ini, selain daripada penyalahgunaan kuasa Yuan. Yang pertama, banyak askar Tentera Revolusi dari provinsi-provinsi yang berlainan telah dibubarkan selepas penubuhan Republik China, dan banyak pegawai dan askar berasa bahawa mereka tidak diberikan ganjaran untuk menggulingkan Dinasti Qing. Oleh itu, terdapat banyak perasaan tidak puas hati terhadap kerajaan baru di kalangan anggota tentera. Yang kedua, banyak pemberontak berasa bahawa Yuan Shikai dan Li Yuanhong tidak layak memegang jawatan presiden dan naib presiden kerana mereka memperoleh jawatan-jawatan tersebut melalui muslihat politik dan bukannya melalui penyertaan dalam gerakan pemberontakan. Akhirnya, penggunaan keganasan oleh Yuan (seperti pembunuhan Song) menghancurkan sebarang harapan Kuomintang untuk mencapai pembaharuan dan matlamat politik mereka melalui pilihan raya.

Bagaimanapun, Revolusi Kedua tidak memberikan kejayaan kepada Kuomintang. Angkatan tentera utamanya di Jiangxi ditewaskan oleh angkatan tentera Yuan pada 1 Ogos, dan Nanchang ditawan. Pada 1 September, Nanjing pula ditawan. Apabila pemberontakan mereka dipatahkan, Sun dan pemula-pemula pemberontakan yang lain melarikan diri ke Jepun. Pada Oktober 1913, sebuah parlimen yang ditakut-takuti memilih Yuan sebagai Presiden Republik China secara rasmi, dengan kuasa-kuasa besar di luar negeri memberikan pengiktirafan kepada kerajaannya. Untuk memperoleh pengiktirafan antarabangsa tersebut, Yuan terpaksa bersetuju untuk memberikan autonomi kepada Mongolia Luar dan Tibet. Walaupun China masih mengekalkan pertuanannya ke atas kawasan-kawasan tersebut, ia harus memberikan kebebasan penuh kepada Rusia di Mongolia Luar dan Tanna Tuva, serta penerusan pengaruh  Britain di Tibet. Duan Qirui dan jeneral-jeneral Beiyang yang dipercayai diberikan jawatan-jawatan yang tinggi di dalam kabinet.

Yuan Shikai dan Perang Perlindungan Negara

Pada bulan November, Yuan Shikai, selaku presiden yang sah, memerintah pembubaran Kuomintang dan memecat ahli-ahlinya dari parlimen dengan kekerasan. Oleh sebab kebanyakan ahli parlimen adalah daripada Parti Kuomintang, korum tidak cukup untuk parlimen bersidang. Pada bulan Januari 1914, Yuan menggantung parlimen secara rasmi dan pada bulan Februari, beliau memulakan sebuah persidangan untuk mengubah Perlembagaan Sementara Republik China. Perlembagaan yang baru itu diumumkan pada Mei tahun yang sama. Perubahan itu memperluas kuasa Yuan secara ketara, dan membenarkannya mengisytiharkan perang, memeterai perjanjian, dan melantik pegawai-pegawai tanpa mendapat sebarang kebenaran daripada badan  perundangan lebih dahulu. Pada bulan Disember 1914, beliau mengubah lagi undang-undang dan memanjangkan penggal jawatan presiden sehingga sepuluh tahun, tanpa sebarang had pemegangan jawatan. Pada dasarnya, Yuan sedang menyediakan diri untuk naik takhta sebagai maharaja.

Pada pihak yang lain, sejak kegagalan Revolusi Kedua, Sun Yat-sen dan sekutu-sekutunya sedang mencuba menubuhkan sebuah gerakan pemberontakan, dengan Parti Revolusi Cina () ditubuhkan pada Julai 1914. Sun berpendapat bahawa kegagalannya untuk menubuhkan sebuah gerakan pemberontakan yang tekal terdiri daripada kekurangan perpaduan antara ahli-ahlinya. Oleh itu, Sun memerlukan ahli-ahli parti barunya betul-betul bertaat setia kepadanya dan mematuhi sebuah siri peraturan yang ketat. Sesetengah sekutu Sun yang awal, termasuk Huang Xing, menunjukkan ketidaksanggupan untuk menerima gagasan pertubuhan autoritarian itu dan enggan menyertai Sun. Bagaimanapun, mereka bersetuju bahawa republik harus tidak kembali menjadi pemerintahan beraja.

Selain daripada kumpulan-kumpulan pemberontak yang dikaitkan dengan Sun, terdapat juga banyak kumpulan yang lain yang bertujuan untuk menggulingkan Yuan, termasuk Parti Progresif, parti sistem pemerintahan beraja perlembagaan yang menentang Kuomintang semasa Revolusi Kedua. Parti Progresif menukarkan pendiriannya sebahagian besar kerana sabotaj parlimen negara oleh Yuan. Selain itu, banyak gabenor provinsi yang telah mengisytiharkan kemerdekaan daripada Istana Empayar Qing pada tahun 1912, mendapati bahawa gagasan untuk menyokong lagi sebuah Istana Empayar benar-benar tidak masuk akal. Yuan juga merenggangkannya daripada jeneral-jeneral Beiyang apabila beliau memusatkan pemungutan cukai daripada para pihak berkuasa tempatan. Di samping itu, pendapat awam amat sangat menentang Yuan.

Apabila Perang Dunia I tercetus pada tahun 1914, Jepun bertempur menyebelahi Pihak Berikat dan merampas tanah-tanah pemegangan Jerman di Provinsi Shandong. Pada tahun 1915, Jepun mengemukakan apa yang dipanggil Dua Puluh Satu Tuntutan kepada Beijing. Tuntutan-tuntutan tersebut bertujuan untuk mengasaskan kawalan ekonomi Jepun ke atas operasi-operasi perkhidmatan kereta api dan pelombongan di Shandong, Manchuria, dan Fujian, serta mendesak supaya Yuan Shikai melantik penasihat-penasihat Jepun untuk jawatan-jawatan yang utama dalam kerajaan Cina. Pada dasarnya, Dua Puluh Satu Tuntutan tersebut bertujuan untuk menjadikan China sebagai sebuah  negeri naungan Jepun. Kerajaan Beijing menolak sesetengah tuntutan tersebut tetapi tunduk kepada desakan Jepun untuk mengekalkan wilayah Shandong yang telah dimilikinya. Beijing juga mengiktiraf kuasa Tokyo ke atas Manchuria selatan dan Mongolia Dalam timur. Penerimaan Yuan terhadap tuntutan-tuntutan itu mengakibatnya amat tidak disukai, namun begitu  beliau masih meneruskan agenda pemerintahan berajanya.

Pada 12 Disember 1915, Yuan yang disokong oleh anak lelakinya, Yuan Keding, mengisytiharkan diri sebagai maharaja Empayar China yang baru. Ini mengakibatkan gelombang kejut di seluruh China, dan mencetuskan pemberontakan secara meluas di banyak provinsi. Pada 25 Disember, Cai E, bekas gabenor Yunnan, Li Liejun (), bekas gabenor Jiangxi, dan Tang Jiyao, jeneral Yunnan, membentuk Tentera Perlindungan Negara () dan mengisytiharkan kemerdekaan Yunnan. Dengan itu, Perang Perlindungan Negara () bermula. Kemerdekaan Yunnan juga menggalakkan provinsi-provinsi selatan yang lain untuk mengisytiharkan kemerdekaan masing-masing. Para jeneral Beiyang yang telah sedar akan kemahkotaan Yuan tidak memberikan tentangan yang hebat terhadap Tentera Perlindungan Negara. Pada 22 Mac 1916, Yuan menolak pemerintahan beraja secara rasmi dan turun takhta sebagai maharaja pertama dan terakhir dinastinya. Beliau meninggal dunia pada 6 Jun dalam tahun yang sama. Naib Presiden Li Yuanhong mengambil alih sebagai presiden dan melantik Duan Qirui, jeneral Beiyang, sebagai Perdana Menterinya. Cita-cita empayar Yuan akhirnya tamat dengan pengembalian kerajaan republik.