Jabarkan letupan udara dari Artileri dalam bahasa melayu

Ciri tambahan turut boleh digunakan apabila sebahagian atau kesemus peluru meriam diset untuk letupan udara, bererti ia meletup di udara di atas sasaran dan bukannya apabila menghentam. Ini boleh dilakukan sama ada melalui fius masa atau fius jarak. Fius masa menggunakan penjangka masa yang tepat bagi meletupkan peluru dalam tempoh tertentu selepas ditembakkan. Malangnya, teknik ini sulit dan sedikit perbezaan dalam fungsi fius mampu menyebabkan ia meletup terlalu tinggi untuk berkesan, atau mengenai tanah dan bukannya meletup di atasnya. Semenjak Disember 1944, peluru artileri fius jarak boleh digunakan dan menyinkirkan tekaan dalam proses ini. Peluru ini mengandungi pemancar radar lemah yang kecil dalam fius bagi mengesan tanah dan meletupkannya pada jarak tertentu di atasnya. Pantulan isyarat lemah radar melengkapkan litar eletrik dalam fius yang meledakkan peluru tersebut.

Teknik ini amat berkesan terhadap tentera pejalan kaki dan kenderaan ringan, kerana taburan serpihan peluru melitupi kawasan yang luas dan menghalang ia dari dihalang oleh muka bumi atau perparitan yang tidak mempunyai halangan atas kepala yang kukuh. Digabung dengan taktik Tempoh di Atas (Time On Top - TOT) atau MRSI yang tidak memberikan amaran peluru yang jatuh, peluru ini amat berkesan kerana ramai tentera musuh akan terperangkap di kawasan terbuka. Ini lebih berkesan sekiranya serangan ini dilancarkan keatas tempat perkumpulan atau tentera yang bergerak di kawasan terbuka dan bukannya pada unit yang dalam kedudukan perparitan taktikal.

Menjelang Perang Dunia II pembangunan senjata berdekat malah berabad lamanya menjadi semakin matang; sains balistik dan kimia letupan telah mencapai kesempurnaan berdasar teknologi masa itu. Boleh dikatakan pembangunan baru yang penting adalah peluru sabot dan peluru peletup lopong (hollow-charge projectile), kedua-duanya agak penting semasa Perang Dunia II."