Jelaskan Gambaran budaya dari Anjing dalam bahasa melayu

Anjing telah diperlihatkan dan diwakili dalam pelbagai cara oleh lain-lain budaya dan agama, sepanjang sejarah.

Di Mesopotamia purba, dari zaman Babilonia tua hingga zaman Babilonia Baru, anjing merupakan lambang bagi Ninisina, dewi penyembuhan dan perubatan, dan para penyembahnya kerap mendedikasikan model-model kecil anjing duduk kepadanya. Pada Asyur Baru dan zaman Babilonia Baru, anjing digunakan sebagai lambang perlindungan sakti.

Dalam mitologi, anjing kerap berkhidmat sebagai peliharaan atau anjing pengawal. Kisah-kisah anjing yang menjaga pintu-pintu akhirat hadir dalam mitologi-mitologi Indo-Eropah dan mungkin berasal daripada agama Proto-Indo-Eropah. Dalam mitologi Yunani, Serberus merupakan anjing penjaga yang mempunyai tiga kepala yang menjaga pintu pagar Hades. Dalam mitologi Norse, seekor anjing ganas yang mempunyai empat biji mata yang dipanggil Garmr menjaga Helheim. Dalam mitologi Parsi, dua ekor anjing yang mempunyai empat biji mata menjaga Jambatan Chinvat. Dalam mitologi Wales, Annwn dijaga oleh Cŵn Annwn. Dalam mitologi Hindu, Yama, dewa kematian, mempunyai dua ekor anjing penjaga yang mempunyai empat biji mata yang dikatakan menjaga pintu neraka.

Dewa pemburu, Muthappan, dari rantau Malabar Utara di Kerala mempunyai seekor anjing pemburu sebagai tunggangannya. Anjing ditemukan di dalam dan dluar Kuil Muthappan dan persembahan di tempat keramat berbentuk patung kecil anjing gangsa. Dalam mitologi Filipina, Kimat yang merupakan anjing peliharaan Tadaklan, dewa guruh, bertanggungjawab menghasilkan kilat.

Peranan anjing dalam mitologi Cina termasuk kedudukan sebagai salah satu daripada dua belas ekor binatang yang secara berkitar mewakili tahun (anjing zodiak). Tiga daripada 88 buah buruj dalam astronomi Barat juga mewakili anjing: Anjing Besar (Canis Major, yang bintang paling cerahnya, Sirius, juga dipanggil Bintang Anjing), Anjing Kecil (Canis Minor), dan Anjing(-anjing) Pemburu (Canes Venatici).