Jelaskan Ekonomi dari Korea Utara dalam bahasa melayu

Korea Utara merupakan negara perindustrian yang ekonmi dikawal ketat. Daripada lima negara Komunis di dunia, Korea Utara ialah satu daripada hanya dua (bersama-sama dengan Cuba) dengan hampir keseluruhannya terhad pada perancangan kerajaan, ekonomi milik negara. Jawatankuasa Perancangan Pusat menyedia, menyelia dan melaksanakan rancangan ekonomi, manakala Biro Am Industri Provinsi di setiap rantau bertanggungjawab bagi pengurusan kemudahan pembuatan tempatan, pengeluaran, peruntukan sumber dan jualan.

Dasar pengasingan Korea Utara bermakna bahawa perdagangan antarabangsa yang sangat terbatas. Korea Utara telah meluluskan undang-undang pada tahun 1984 yang membenarkan pelaburan asing melalui usaha sama, tetapi gagal untuk menarik mana-mana pelaburan yang besar. Pada tahun 1991, ia telah menubuhkan Zon Ekonomi Khas Rason, dalam usaha untuk menarik pelaburan asing dari China dan Rusia. Syarikat-syarikat China dan Rusia telah membeli hak untuk menggunakan pelabuhan di Rason. Pelabur China mengubah suai jalan dari Rason ke China, dan pekerja-pekerja kereta api Rusia mengubah suai kereta api dari Rason ke Rusia, dari mana ia terus ke Kereta Api Trans-Siberia.

Sehingga 1998, Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) menerbitkan HDI dan KDNK per kapita untuk Korea Utara, yang berdiri pada tahap yang sederhana pembangunan manusia pada 0.766 tempat ke 75 dan satu KDNK per kapita sebanyak AS $ 4.058. Gaji purata ialah kira-kira AS $ 47 per bulan pada tahun 2004. Gaji purata rasmi pada tahun 2011 adalah bersamaan dengan AS $ 2 sebulan manakala pendapatan bulanan sebenar seolah-olah berada sekitar AS $ 15 kerana kebanyakan Korea Utara mendapatkan wang dalam perniagaan yang menyalahi undang-undang kecil: perdagangan, pertanian sara hidup, dan kraftangan. Ekonomi yang menyalahi undang-undang dikuasai oleh wanita kerana lelaki telah menghadiri tempat kerja rasmi mereka walaupun kebanyakan kilang-kilang tidak berfungsi. Dianggarkan bahawa pada awal 2000, purata keluarga Korea Utara menarik lebih kurang 80% daripada pendapatan daripada perniagaan kecil yang undang-undang dalam ekonomi pasaran tetapi menyalahi undang-undang di Korea Utara.

Walaupun masalah ekonomi yang besar, kualiti hidup telah diperbaiki dan upah semakin meningkat pada tahun 2007. Pelaburan pasaran swasta, dikenali sebagai janmadang, wujud di seluruh negara dan menyediakan penduduk dengan makanan dan komoditi yang diimport antara daripada kosmetik untuk motosikal pertukaran untuk wang. Pada tahun 2009, kerajaan menjalankan redenomination mata wang dengan tujuan untuk membendung aktiviti pasaran bebas di seluruh negara, tetapi usaha yang gagal, menyebabkan kadar inflasi untuk skyrocket, dan akhirnya membawa kepada mengangkat pengharaman ke atas perdagangan pasaran bebas.

Catuan makanan, perumahan, penjagaan kesihatan, dan pendidikan yang ditawarkan negara ini secara percuma, dan pembayaran cukai telah dimansuhkan sejak 1 April, 1974. Dalam usaha untuk meningkatkan produktiviti pertanian dan industri, sejak tahun 1960-an kerajaan Korea Utara telah memperkenalkan sistem pengurusan sepertisistem kerja Taean. Abad ke-21, menyaksikan pertumbuhan KDNK Korea Utara telah perlahan tetapi mantap, walaupun dalam tahun-tahun kebelakangan ini, pertumbuhan telah meningkat kepada 3.7% pada tahun 2008, kadar terpantas dalam hampir satu dekad, sebahagian besarnya disebabkan oleh pertumbuhan yang ketara sebanyak 8.2% dalam sektor pertanian.