Jelaskan Etimologi dan sejarah dari Rembau dalam bahasa melayu

Asal perkataan "Rembau" dipercayai diambil daripada nama sebatang pokok Merbau di sekitar Batang Nyamor, Kota. Pokok itu dipercayai sangat besar dan tinggi sehingga boleh menaungi beberapa kampung sehingga ke Sungai Ujong.

Rembau dipercayai telah diduduki oleh orang Jakun atau juga digelar Biduanda. Namun, tarikh pembukaan Rembau yang paling tepat tidak dapat dipastikan. Menurut peta d'Eredia, Rembau telah berpenduduk sejak zaman Kesultanan Melayu Melaka dan menjadi pusat sosiobudaya dan politik bagi kawasan pedalaman Melaka. Melalui peta itu juga Rembau dibuktikan telah menjadi pusat pentadbiran Kerajaan Minangkabau yang terletak di pedalaman Melaka.

Orang Minangkabau mula berhijrah ke Rembau dari pantai timur Sumatera lalu tiba di Sang Hyang Hujung atau sekarang digelar Tanjung Tuan. Dari kawasan itu mereka mula mudik ke pedalaman mengikut Sungai Linggi, Sungai Rembau dan Sungai Penajis untuk sampai ke Rembau. Mereka telah diberi kuasa kependudukan dan kepercayaan daripada Kesultanan Johor. Terdapat dua pendapat mengenai tarikh penhijrahan mereka ke Rembau. Menurut T.J. Newbold, penghijrahan tersebut terjadi pada abad ke-12. P.E.L. Favre pula berpendapat bahawa penghijrahan tersebut terjadi pada tahun 1260, 100 tahun setelah pembukaan Temasik.

Selepas kejatuhan Melaka, Rembau menjadi naungan Kesultanan Johor. Namun, Johor tidak terlalu terlibat dalam urusan pentadbiran Rembau kerana Johor yang lebih menumpukan rampasan semula Melaka daripada Portugis. Hal ini menjadikan Rembau seperti wilayah yang bebas daripada mana-mana kerajaan dan merancakkan lagi penghijrahan orang Minangkabau ke sana. Setelah kedatangan ramai orang Minangkabau, timbullah pertelagahan antara penduduk setempat yang diketuai Batin Sekudai dengan penghijrah Minangkabau. Maka mereka bersepakat untuk melantik seorang pemimpin dari Suku Paya Bidara di Minangkabau. Maka Sultan Munim Syah II telah berkenan memilih Datuk Lela Balang dan adiknya, Datuk Laut Dalam. Namun, hanya Datuk Lela Balang berjaya tiba di Rembau manakala adiknya telah hanyut ke Jawa di laut. Setelah persepakatan penduduk Rembau dicapai, Datuk Lela Balang telah dikahwinkan dengan anak Batin Sekudai, Tok Bungkal yang telah diislamkan. Mereka dikurniakan seorang putera dan tiga anak perempuan.

Datuk Laut Dalam telah berkahwin dengan seorang wanita Jawa dan dikurniakan empat anak perempuan. Terkenangkan hasrat asalnya untuk ke Rembau, dia telah berangkat ke Rembau bersama isteri dan anaknya. Selepas tibanya di sana, dia tidak puas hati kerana keturunan abangnya telah dilantik sebagai waris penghulu di Rembau. Setelah dinasihati, dia berangkat ke Johor dan mengadukan masalahnya kepada Sultan Johor kerana Rembau masih di bawah naungan Johor. Sultan Johor telah berkenan untuk menjadikan keturunan Datuk Laut Dalam sebagai pewaris juga. Baginda telah menitahkan untuk mengahwinkan putera Datuk Lela Balang dan puteri Datuk Laut Dalam. Datuk Laut Dalam kembali ke Rembau lalu menyusun semula pentadbiran di Rembau. Dia juga telah mengisytihar keputusan Sultan untuk menggilirkan pusaka warisan itu antara dua carak iaitu Carak Waris Biduanda Jakun, keturunan isteri Datuk Lela Balang dan Carak Waris Jawa, keturunan isteri Datuk Laut Dalam.