Gw mau tau Persediaan dari Pertempuran Singapura. Jelasin dalam bahasa melayu

Komander Pihak Berikat, Leftenan-Jeneral Arthur Percival mempunyai 85,000 orang tentera, yang menyamai (di atas kertas) lebih sedikit dari empat divisyen. Terdapat sekitar 70,000 tentera barisan hadapan dalam 38 batalion infantri — 17 India, 13 British, 6 Australia, 2 Tanah Melayu/Singapura — dan 3 batalion mesingan. Divisyen Infantri ke-18 British yang baru saja tiba, di bawah Mej. Jen. Merton Beckwith-Smith, berada sepenuh kekuatan tetapi kekurangan pengalaman dan latihan; kebanyakan unit lain berada bawah kekuatan sepenuhnya disebabkan kempen tanah besar. Batalion tempatan turut kekurangan pengalaman dan dalam sesetengah kes tanpa latihan.

Percival memberikan dua briged Mejar Jeneral Gordon Bennett, dari Divisyen ke-8 Australia, tanggungjawab bagi sektor barat pulau, termasuk titik pendaratan utama di barat laut pulau Singapura. Ini adalah paya bakau dan hutan, dibahagi oleh sungai dan alur. Briged ke-22 yang tidak berpengalaman diserahkan sektor seluas 16 kilometer (10 batu) di barat dan Briged ke-27 — tanpa hampir satu batalion yang hilang semasa berundur melalui Tanah Melayu — zon seluas 3,650 meter (4,000 ela) di utara. Kedudukan infantri disokong oleh Rejimen Mesingan ke-2/4 Australia yang baru tiba. Juga di bawah kawalan Bennett adalah Briged ke-44 Infantri Tentera India.

Kor III Tentera India di bawah Leftenan Jeneral Sir Lewis Heath, termasuk Divisyen Infantri ke-11 Tentera India,  (di bawah Mejar Jeneral BW Key), Divisyen ke-18 Tentera British dan Briged ke-15 Infantri India, ditempatkan di sektor utara. Kubu Singapura ('Singapore Fortress'), termasuk kawasan bandar utama di tenggara, di bawah pemerintahan Mej. Jen. Frank Keith Simmons, yang berkekuatan sekitar 18 batalion, termasuk Briged Infantri Pertama Malaya, Briged Pasukan Sukarelawan Negeri-negeri Selat dan Briged ke-12 Infantri India.

Daripada pengintipan udara, peninjau, penyeludup dan tanah tinggi di seberang selat, seperti Istana Sultan Johor, komander Jepun, Jeneral Tomoyuki Yamashita dan kakitangannya mendapat pengetahuan berguna mengenai kedudukan tentera Pihak Berikat. Dari 3 Februari, Pihak Berikat di bedil oleh meriam Jepun. Disebalik penentangan oleh kontigen Tentera Udara Diraja British yang terdiri daripada 10 pejuang Brewster Buffalo, serangan udara Jepun turut meningkat menjelang lima hari berikut. Pengeboman udara dan meriam meningkat. Ini mengganggu rangkaian perhubungan antara unit Pihak Berikat dan komander mereka dan memberi kesan kepada persediaan bagi pertahanan pulau Singapura. Pihak Berikat juga tidak mempunyai pasukan pengebom yang berkesan dan jumlah meriam yang terhad.

Meriam berkaliber besar Singapura yang terkenal — yang termasuk satu bateri tiga meriam 15-inci dan satu lagi dengan dua meriam 15-inci — hanya dibekalkan dengan sedikit bahan letupan kuat ('High Explosive, HE'), dengan kebanyakan pelurunya merupakan peluru penembus perisai ('Armour Piercing, AP'). Peluru AP direka bentuk untuk menembusi badan kapal perang dan tidak berkesan terhadap askar-askar infantri. Kenyataan bahawa meriam-meriam tidak dapat menembak tentera Jepun kerana ia tidak dapat menghadap utara tidak melebihi  sebuah mitos. Walaupun ditempatkan untuk mempertahankan Singapura daripada kapal-kapal musuh dan bukannya untuk mempertahankan selat, kebanyakan meriam tersebut boleh berpusing ke arah utara dan sebenarnya telah dipergunakan untuk menembak penyerang. Walaupun jika meriam-meriam itu dibekalkan dengan bahan letupan kuat yang mencukupi, para penganalis ketenteraan menganggarkan bahawa penyerang Jepun masih akan menang, walaupun dengan lebih banyak pengorbanan.

Yamashita hanya mempunyai melebihi 30,000 orang askar daripada tiga buah divisyen, iaitu:

Divisyen Pengawal Imperial Jepun di bawah Lt Jen Takuma Nishimura (termasuk sebuah briged kereta kebal ringan);

Divisyen ke-15 Tentera Darat Imperial Jepun di bawah Lt Jen Takuro Matsui; dan

Divisyen Ke-18 Tentera Darat Imperial Jepun di bawah Lt Jen Renya Mutaguchi.