Jelaskan Sejarah dari F-15S/MTD dalam bahasa melayu

Pesawat yang digunakan dalam program S/MTD telah terbang beberapa kali sejak kejayaan penyiapan program S/MTD pada 1991 yang menggunakan tujahan vektor dan kanard bagi memperbaiki prestasi pada kelajuan rendah. Pesawat ini telah diuji dengan kaedah berteknologi tinggi untuk digunakan dalam landasan pendek yang mana penting semasa perang. F-15 ini merupakan sebahagian daripada usaha bagi memperbaiki ABO (Air Base Operability atau Kebolehgunaan Pangkalan Udara), ikhtiar hidup pesawat perang dan keupayaan tempur di lapangan terbang yang sedang diserang.

F-15 S/MTD diuji untuk meningkatkan situasi dengan mendemonstrasikan keupayaan untuk mendarat dan berlepas daripada landasan basah dan rosak teruk. Pesawat ini menggunakan kombinasi enjin tujahan yang boleh diundurkan, muncung jet yang boleh dipesongkan sehingga 20 darjah dan kanard. Tujahan dongakan/ muncung undur dan kanard telah dipasang kepada F-15 pada 1988. NASA memperoleh pesawar ini pada 1993 dan telah mengantikan enjin dengan Pratt & Whitney F100-229 dengan muncung tujahan.  Kanard diambil daripada penstabil pesawat F/A-18.

Sebelum tahun 1991, apabila McDonnell Douglas menamatkan program selepas menyelesaikan objektif-objektif penerbangannya, F-15 STOL/MTD telah mencapai beberapa keputusan prestasi yang mengagumkan:

Pelepasan bervektor dengan putaran ditunjukkan pada kelajuan serendah 42 bsj.

25% pengurangan dalam dongakan pelepasan.

Mendarat pada landasan sepanjang 1,650 kaki dibandingkan dengan 7,500 kaki untuk pesawat F-15 standard.

Pembalikan tujahan semasa penerbangan bagi menghasilkan nyah-pecut dengan pantas.

Penerbangan terkawal pada sudut serangan sehingga 85 darjah tanpa permukaan menegak ekor.

Ciri-ciri khas pada F-15 S/MTD

Kanard: Kanard dipasang bagi memperbaiki keboleh-kendalian dalam satah menegak dengan "mengangkat satah hadapan pesawat", dan bukannya "menekan ke bawah bahagian belakang". Dalam sudut serangan tinggi, kanard akan bertindak sebagai brek udara.

Muncung tujahan vektor: Dengan menggunakan kombinasi muncung boleh-gerak dan bilah-bilah dalam paip jet, S/MTD boleh mengarahkan ekzos ke depan, ke arah luar atau sudut sehingga 20 darjah kepada paksi pesawat.

Gabungan kesan kanard, pengangkat dan muncung: Dengan perisian kawalan penerbangan canggihnya, S/MTD mengkordinasi pergerakkan kanard bagi memberi daya ke-atas, dan satah ekor dan muncung menghasilkan daya-ke bawah semasa bergerak. Ini menghasilkan momen condong lebih besar daripada konfigurasi kenvensional yang mungkin. Keputusannya, keboleh-kendalian berjaya dipertingkatkan.

Henti/Mula lebih cepat: Dengan ekzos enjin tujahan vektor dari atas dan bawah muncung dan memusingkan kanard untuk bertindak sebagai brek udara gergasi, S/MTD boleh nyah-pecutan dengan pantas dan memecut laju dengan menggunakan enjin F100 yang berkuasa. Pergerakkan ini mungkin berguna dalam pertempuran udara jarak dekat.