Jelaskan Pembangunan dari Mil Mi-24 dalam bahasa melayu

Semasa awal 1960-an, pereka Soviet Mikhail Leont'yevich Mil sedar bahawa kecenderungan kekerapan mobiliti semasa peperangan akan mewujudkan kenderaan tempur udara untuk pasukan infantri, yang mana boleh melaksanakan misi-misi sokongan tembakan dan mengangkut anggota tentera. Replika bagi konsep kenderaan ini telah didedahkan kepada umum pada 1966 di bengkel ujian Kementerian Pesawat dengan nombor kilang 329. Mil merupakan ketua pereka bagi kenderaan ini. Replika dengan V-24 ini adalah berdasarkan projek lain, iaitu helicopter utiliti V-22 yang tidak pernah diterbangkan. V-24 mempunyai persamaan dari segi rekabentuk dan tatarajah dengan helicopter UH-1A Huey, dengan ruang di tengahnya mampu membawa lapan penumpang dengan kedudukan membelakangi antara satu sama lain. Sebuah sayap kecil dipasang berhampiran kabin penumpang di sebelah belakang-atas, yang mana mampu membawa sehingga enam peluru berpandu atau roket, manakala meriam tetap berlaras kembar GSh-23L dipasang pada tapak pendaratan.

Mil telah menyerahkan cadangan rekabentuk kepada ketua angkatan bersenjata Soviet, dan meskipun beliau mendapat sokongan daripada perancang strategi dalam angkatan bersenjata, beliau juga telah ditentang oleh beberapa ahli yang lebih kanan dalam angkatan bersenjata yang percaya senjata konvensional harus menggunakan sumber-sumber yang lebih baik. Meskipun terdapat tentangan, Mil berjaya mempengaruhi Timbalan Pertama Menteri Pertahanan, Marshal Andrey A. Grechko, bagi memanggil panel pakar untuk meneliti perkara ini. Meskipun pandangan dari para pakar bercampur-campur, para penyokong projek ini akhirnya berjaya dan telah memohon agar cadangan rekabentuk untuk helikopter sokongan pertempuran dikeluarkan.

Para jurutera Mil telah menyediakan dua rekabentuk asas: pertama rekabentuk satu enjin seberat 7-tan dan kedua rekabentuk dua enjin seberat 10.5-tan. Kedua-duanya berdasarkan enjin turboshaft Izotov TV3-177A yang berkuasa 1,700 hp. Kemudian, tiga buah prototaip telah dibina, bersama-sama lima prototaip kokpit bagi membolehkan kedudukan juruterbang dan pengendali stesyen senjata diubahsuai.

Kamov kemudian mencadangkan kepada tentera darat helikopter versi peperangan anti permukaan berkos Ka-25 Hormone sebagai pilihan yang berkos rendah. Cadangan ini telah dipertimbangkan, akan tetapi kemudian telah digugurkan bagi memberi laluan pembangunan rekabentuk helikopter Mil baru dengan enjin berkembar. Beberapa perubahan telah dilakukan Beberapa perubahan dilakukan atas desakan pihak tentera, termasuk mengantikan meriam berkaliber 23 mm dengan mesingan berat tembakan pantas yang dipasang di dalam turet dagu, dan penggunaan peluru berpandu anti kereta kebal 9K114 Shturm (AT-6 Spiral) yang masih dalam fasa pembangunan.

Satu arahan telah dikeluarkan pada 6 Mei 1968 bagi meneruskan pembangunan dengan rekabentuk enjin berkembar. Kerja dilakukan di bawah pengawasan Mil sehingga kematian beliau pada 1970. Rekabentuk terperinci bermula pada Ogos 1968 di bawah nama kod Yellow 24. Rekabentuk prototaip berskala penuh telah diteliti dan diluluskan pada Februari 1969. Ujian penerbangan ke atas prototaip telah dilakukan pada 15 September 1969 with a tethered hover, dan empat hari kemudian melakukan penerbangan bebas pertama. Prototaip kedua dibina, diikuti dengan kumpulan ujian yang terdiri daripada 10 buah helikopter.