Jabarkan Kawalan osmosis dari Buaya dalam bahasa melayu

Tiada satu pun spesies buaya yang boleh dikira haiwan laut; sungguhpun buaya katak dan buaya Amerika dapat berenang jauh ke laut, namun habitat normalnya ialah mulut sungai, muara, hutan paya bakau, dan tasik hipersalinus, tetapi ada beberapa spesies pupus yang berhabitatkan laut, termasuklah "Gavialis" papuensis yang pupus baru-baru ini, yang pernah wujud di habitat lautan sepenuhnya di pesisir Kepulauan Solomon. Semua buaya perlu mengekalkan kepekatan garam dalam bendalir badan pada tahap yang sesuai. Pengosmokawalaturan (osmoregulation) berkenaan dengan jumlah garam dan air yang ditukarkan dengan persekitaran. Pengambilan air dan garam berlaku di sepanjang lapis mulut, apabila air diminum, baik secara kebetulan sewaktu makan, mahupun air yang hadir dalam makanan. Air hilang dari badan ketika bernafas, malah garam dan air sekali gus tersingkir dalam kencing dan tinja, melalui kulit, dan melalui kelenjar kumuh garam pada lidah (yang hadir pada buaya sejati dan jelujung). Kulitnya merupakan penebat yang cukup berkesan kepada air mahupun ion. Mulut ternganga menyebabkan penyingkiran air secara penyejatan daripada lapis mulut, malah di daratan, air juga tersingkir melalui kulit. Buaya besar lebih mampu mengekalkan homeostasis ketika tekanan osmotik daripada yang kecil. Anak buaya yang baru menetas jauh kurang menahan keterdedahan kepada air garam daripada anak-anak yang lebih tua, mungkin kerana lebih tinggi nisbah luas permukaan ke isipadu.

Sistem kinjal dan perkumuhannya lebih kurang sama dengan reptilia lain, tetapi buaya tiada pundi kencing. Dalam air tawar, keosmolalan (kepekatan zat terlarut yang menyumbang kepada tekanan osmotik larutan) dalam plasma lebih tinggi berbanding air sekeliling. Buaya sudah cukup hidrasi, air kencing dalam kloaka banyak dan cair, nitrogen dikumuhkan sebagai amonium bikarbonat. Penyingkiran natrium rendah dan banyak berlaku di seluruh kulit dalam keadaan air tawar. Bertentangan pula air masin, di mana keosmolalan dalam plasma rendah daripada air sekeliling, menyebabkan nyahhidrasi. Kencing kloaka lebih pekat, putih dan legap, dengan bahan buangan bernitrogen rata-rata dikumuhkan sebagai asid urik yang tidak terlarut.