Saya mau tau Malaysia dari Silat Melayu. Jelaskan dalam bahasa melayu

Silat yang diamalkan di Malaysia adalah pelbagai, dengan perbezaan yang besar dalam alat latihan, kaedah dan falsafah merentasi sekolah dan gaya yang berbeza. Kepelbagaian gaya bukan sahaja menunjukkan banyak kemahiran pertempuran yang berbeza, tetapi juga keupayaan seni mempertahankan diri itu sendiri dalam memanifestasikan tokoh dan komuniti yang berbeza dalam tradisi pahlawan. Beberapa bentuk Silat juga wujud terutamanya di kampung-kampung yang sangat terpencil, dengan ahlinya terdiri daripada beberapa pelajar. Undang-undang dan peraturan moden memerlukan badan Silat perlu didaftarkan sebagai persatuan atau kelab. Oleh itu, kita dapati bahawa bentuk silat yang tidak ramai ahlinya adalah yang diamalkan secara rahsia di kawasan terpencil dan hanya diajar atas jemputan tuan. Berdasarkan data dari tahun 1975, terdapat 265 gaya Silat di Malaysia, yang seterusnya dikelompokkan kepada 464 persatuan Silat yang berbeza di seluruh negara. Kini, terdapat 548 persatuan atau komuniti yang giat mengamalkan Silat di Malaysia. Daripada jumlah ini, empat persatuan adalah yang paling menonjol dan menjadi ahli pengasas Majlis Silat Negara ('Majlis Silat Kebangsaan') pada tahun 1978, kemudian dinamakan Persekutuan Silat Kebangsaan Malaysia atau PESAKA (Persekutuan Silat Kebangsaan Malaysia).

Dua persatuan pertama ialah Seni Gayung Fatani Malaysia dan Silat Seni Gayung Malaysia yang mewakili gaya yang dipanggil seni gayong (ejaan moden seni gayung). Perkataan gayung dalam bahasa Melayu secara harfiah bermaksud menyerang menggunakan bilah seperti parang atau pedang, atau boleh juga bermaksud 'seni mempertahankan diri' dan sinonim dengan Silat itu sendiri. Gayung juga bermaksud “batang tunggal,” senjata yang dikaitkan dengan kuasa magis dalam kesusasteraan Melayu. Bagi ahli silat Melayu, gayung ialah kata kerja yang menggambarkan tindakan mencelup ke dalam perigi ghaib, untuk mengeluarkan kuasa mistik untuk digunakan di dunia ini. Seni Gayung ialah gaya gabungan, menggabungkan kedua-dua Silat Melayu dan unsur-unsur daripada gaya pertarungan Bugis. Ia secara visual berbeza daripada gaya Silat Melayu yang lain kerana penekanannya pada persembahan akrobatik, termasuk lambungan, gulung selam, jungkir balik, dan pegangan tangan. Murid belajar mengendalikan beberapa senjata dengan cekap, terutamanya parang, lembing, sarung dan keris.

Persatuan seterusnya ialah Seni Silat Cekak Malaysia yang mewakili satu stail yang dinamakan Silat Cekak. Silat cekak pada asalnya dikembangkan di Mahkamah Kedah, dan telah diamalkan oleh panglima kanan tentera Kedah dalam peperangan menentang Siam. Gaya tersebut dikatakan telah dibangunkan khusus untuk menentang gaya pertarungan Thai, Muay Thai atau dikenali tempatan sebagai tomoi. Ia adalah salah satu gaya Silat yang paling popular di Malaysia, pertama kali didaftarkan sebagai persatuan di Kedah pada tahun 1904, dan untuk Malaysia umumnya pada tahun 1965. Cekak dalam bahasa Melayu bermaksud 'mencakar' atau merampas pihak lawan. Ia terkenal dengan siri buah (strategi tempur) yang telah berpengaruh dalam perkembangan gaya silat yang lebih terkini di semenanjung Tanah Melayu, termasuk seni gayung. Tidak seperti kebanyakan gaya Silat, Silat Cekak terkenal dengan sifatnya yang tidak upacara tanpa penekanan dalam gerakan seperti tarian yang anggun. Ia adalah Silat jenis pertahanan yang menggunakan 99% teknik bertahan dan hanya 1% teknik menyerang. Gaya ini tidak mempunyai pendirian kuda-kuda yang biasa ditemui dalam gaya Silat lain, dan ia tidak menggunakan sebarang teknik mengelak atau melangkah sisi dalam pertempuran maut. Akibatnya, sukar untuk meramalkan pergerakan dan serangan balas gaya ini.

Persatuan terakhir ialah Seni Silat Lincah Malaysia yang mewakili satu gaya yang dipanggil Silat Lincah. Silat Lincah dikatakan berasal dari satu lagi gaya lama Melaka yang dipanggil Silat Tarah, kononnya diamalkan oleh Hang Jebat sendiri, salah seorang sahabat Hang Tuah. Perkataan tarah dalam bahasa Melayu bermaksud memutuskan seperti dalam potong, dan istilah itu dianggap terlalu agresif untuk penggunaan massa, lantas ia ditukar kepada Lincah. Lincah bermaksud cepat dan agresif iaitu prinsip gaya, yang menekankan pergerakan agresif baik dalam pertahanan mahupun teknik menyerang dalam pukulan dan tendangan. Gaya ini lebih suka mengelak dengan sapuan susulan, kunci dan cekik yang tidak berkaitan dengan teknik duling yang digunakan dengan keris. Sama seperti Silat Cekak, Silat Lincah tidak menitikberatkan pergerakan seperti tarian yang anggun.