Jabarkan Sumber radiasi buatan manusia dari Sinaran pengion dalam bahasa melayu

Sumber radiasi semula jadi dan buatan adalah sama dari segi sifat dan kesannya. Melebihi aras latar dedahan radiasi, the U.S. Nuclear Regulatory Commission (NRC) memerlukan bahawa ia melesenkan dedahan radiasi buatan manusia kepada ahli individual umum kepada 100 mrem (1 mSv) setahun, dan menghadkan radiasi masa kerja bagi dewasa berkerja dengan bahan radioaktif kepada 5,000 mrem (50 mSv) setahun.

Dedahan purata bagi penduduk Amerika adalah sekitar 360 mrem (3.6 mSv) setahun, 81 peratus datangnya dari sumber radiasi semula jadi. Baki 19 peratus akibat dedahan kepada sumber radiasi buatan manusia seperti pancaran-X perubatan, kebanyakannya bagi mereka yang melalui imbasan CAT. Ini dibanding dengan dos purata yang diterima oleh penduduk UK sekitar 2.2 mSv. Salah satu sumber penting radiasi semula jadi adalah gas radon, yang menyerap berterusan dari asas batu tetapi mampu akibat kepekatannya, berkumpul dalam rumah yang kitaran udara tidak elok.

Kadar radiasi latar berbeza dengan lokasi, serendah 1.5 mSv/a di sesetengah kawasan dan melebihi 100 mSv/a dibahagian lain. Penduduk di sesetengah kawasan di Ramsar, bandar di utara Iran, menerima dos radiasi tahunan diserap dari radiasi latar setinggi 260 mSv/a. Sungguhpun hidup beberapa generasi di kawasan radiasi latar yang tinggi, penduduk Ramsar tidak menunjukkan perbezaan kytogenetik berbanding mereka yang tinggal di kawasan radiasi latar normal; ini mendorong kepada cadangan bahawa badan manusia mampu menerima aras sinaran lebih tinggi secara berterusan berbanding kejutan radiasi.

Sesetengah sumber radiasi buatan memberi kesan kepada badan melalui radiasi langsung, sementara yang lain mengambil bentuk pencemaran radioaktif dan penyinaran badan dari dalam.

Sehingga kini, sumber penting buatan kepada umum adalah dalam bentuk prosedur perubatan, seperti pancaran-X diagnostik, perubatan nuklear, dan terapi radiasi. Sesetengah radionuklid utama digunakan adalah I-131, Tc-99, Co-60, Ir-192, Cs-137. Ini jarang dibebaskan kepada alam sekitar.

Selain itu, orang awam terdedah kepada radiasi dari barangan pengguna, seperti tembakau (polonium-210), bahan binaan, bahan api (minyak, arang batu, dll.), kaca ophthalmik, televisyen, jam bercahaya dan jarum penunjuk (tritium), sistem sinaran-X lapangan terbang, pengesan asap (americium), bahan pembinaan jalan, tiub elektron, picu (starters) lampu kalimantang, sarung pelita (thorium), dll.

Pada kadar lebih kecil, orang awam terdedah kepada radiasi dari kitaran bahan api nuklear, yang termasuk keseluruhan rangkaian dari melombong dan mengilang uranium kepada pelupusan bahan api terpakai. Kesan dedahan sebegini tidak pernah diukur dengan tepat. Anggaran bagi dedahan cukup rendah sehinggakan penyokong tenaga nuklear menyamakan ia sebagai kuasa mutagenik sama seperti memakai seluar bagi tambahan dua minit setahun (kerana haba menyebabkan mutasi). Penentang menggunakan model barah bagi setiap dos bagi membuktikan bahawa aktiviti sedemikian menyebabkan beberapa ratus kes barah setiap tahun.

Dalam perperangan nuklear, pancaran gamma daripada fallout senjata nuklear kemungkinannya menyebabkan kematian terbesar. Sasaran tepat menyusur arah angin, dos akan melebihi 300 Gy sejam. Sebagai rujukan, 4.5 Gy (sekitar 15,000 ganda kadar radiasi latar setahun) membawa maut bagi separuh penduduk normal.

Tempat kerja mendedahkan individual menurut sumber di tempat kerja. Dedahan radiasi individual ini diukur dengan teliti dengan peralatan bersaiz pen poket yang dikenali sebagai dosimeter.

Sesetengah radionuklid yang dirisaukan termasuk cobalt-60, caesium-137, americium-241 dan iodine-131. Contoh industri di mana pekerja dirisaukan termasuk:

Kakitangan Syarikat Penerbangan (bahagian paling terdedah)