Jelaskan Penanaman dan kegunaan dari Pekan (pokok) dalam bahasa melayu

Kekeras pekan boleh dimakan, dengan rasanya kaya dan bermentega. Ia boleh dimakan secara mentah ataupun dimasak, khususnya sebagai pembasuh mulut, baik manis mahupun tidak. Salah satu pembasuh mulut yang paling biasa mempergunakan kekeras pekan  sebagai ramuan utamanya ialah pai pekan, suatu resipi tradisional di bahagian selatan Amerika Syarikat. Kekeras pekan juga merupakan salah satu ramuan yang utama untuk gula-gula pralin yang sering dikaitkan dengan New Orleans.

Selain daripada kekeras pekan , kayu Pokok pekan juga boleh dipergunakan untuk membuat perabot, dan lantai kayu keras, serta juga sebagai bahan api perisa untuk menyalai daging.

Pokok pekan merupakan salah satu tanaman utama yang paling terkini. Walaupun kekeras pekan daripada pokok-pokok liar telah dikenali oleh para penjajah Amerika sebagai suatu makanan istimewa, penanaman komersil pokok ini di Amerika Syarikat tidak bermula sehingga dekad 1880-an.  Pada hari ini, Amerika Syarikat menghasilkan antara 80 - 95% daripada jumlah kekeras pekan di seluruh dunia, dengan hasil tahunan sebanyak 150-200 juta kilogram (300-400 juta paun) . Bagaimanapun secara sejarah, negeri pengeluar kekeras pekan yang terutama di Amerika Syarikat ialah  Georgia, diikuti oleh Texas, New Mexico dan Oklahoma, serta juga di Arizona. Di luar Amerika Syarikat, Pokok pekan ditanam di Afrika Selatan, Australia, Brazil, China, Israel, Mexico, dan Peru.

Pada awal dekad 1900-an, kulit pekan kekadang dipergunakan sebagai sebahagian sistem penurasan yang awal di Peru. Kulit hancur buah pekan dicampurkan dengan batuan dan batu keliki melalui kaedah yang amat serupa dengan sistem penurasan seramik suap  graviti yang dikembangkan kemudian oleh John Doulton, seorang anak Inggeris.