Alkimia itu apa sih? Jelaskan dalam bahasa melayu ya

Dalam sejarah sains, alkimia (bahasa Arab: الكيمياء, al-kimia) atau kimia kuno merujuk kepada kedua-dua jenis penyelidikan sains alam dan disiplin falsafah dan rohaniah yang menggabungkan unsur kimia, metalurgi, fizik, perubatan, astrologi, semiotik, mistik, spiritualisme dan seni yang digabungkan menjadi suatu daya yang kuat. Alkimia sudah lama diamalkankan di Mesopotamia, Mesir Purba, Parsi, India, China, dalam Yunani Purba dan Rom Purba, dalam Tamadun Islam, dan di Eropah hingga kurun ke-19 dalam jaringan sekolah yang kompleks dan sistem falsafah yang menjangkau kira-kira 2500 tahun.

Alkimia Barat sentiasa dikaitkan dengan Hermeticism, satu sistem falsafah dan spiritual yang bertunjangkan Hermes Trismegistus, seorang syncretic dewa Mesir-Yunani dan ahli alkimia lagenda. Dua disiplin ini mempengaruhi kelahiran Rosicrucianism, satu penggerak penting esoteric pada kurun ke-17. Dalam zaman moden awal, aliran teras alkimia bertukar menjadi kimia moden.

Hari ini disiplin alkimia cuma menarik minat ahli sejarah sains dan falsafah, dan untuk ciri-ciri aspek mistik, esoterik, dan artistiknya. Walau bagaimanapun, alkimia merupakan salah satu pelopor utama dalam sains moden, dan banyak bahan dan proses kimia kuno terus menjadi asas dalam kimia moden dan industri logam.

Walaupun alkimia mempunyai banyak bentuk berlainan, dalam budaya kini, ia banyak digambarkan dalam cerita, filem, wayang dan permainan sebagai proses untuk menjadikan plumbum (atau unsur logam murah yang lain) kepada emas. Selain itu, alkimia juga digambarkan merujuk kepada pencarian batu ahli falsafah, yang boleh mengubah kepada emas atau menambah hayat.

Alkimia sebagai penyelidikan tentang alam

Persepsi masyarakat pada ketika itu menganggap ahli alkimia adalah pseudosaintis, penipu dan orang yang mengaku dirinya pandai akan sesuatu, yang menguji bagaimana hendak menukar bahan murah kepada emas, mempercayai bahawa Bumi terkandung daripada empat elemen utama iaitu tanah, air, api dan angin, dan menghabiskan masa mereka-reka sesuatu yang ajaib, racun, dan penawar magis.

Walaupun sesetengah ahli alkimia dianggap seorang yang mengada-ngada, penipu dan mengaku dirinya pandai, kebanyakan daripada mereka merupakan sekular yang berpengetahuan tinggi dan saintis yang berwibawa seperti Isaac Newton dan Robert Boyle. Pencipta-pencipta ini mencuba untuk menyiasat tentang keadaan semulajadi bahan kimia dan prosesnya. Mereka perlu bergantung kepada eksperimen, mencuba secara tradisional, peraturan ibu jari, dan pemikiran spekulatif bagi membongkar rahsia alam semesta yang dikaji.

Dalam masa yang sama, adalah jelas kepada ahli alkimia bahawa sesuatu yang terlibat dalam proses kimia disimpan, walaupun dalam perubahan yang amat ketara dari segi fizikal dan rupa; adalah, bahan itu mengandungi "prinsip" yang mungkin disembunyikan dalam bentuk luaran dan didedahkan menggunakan manipulasi yang betul. Menerusi seluruh sejarah disiplin, ahli alkimia berusaha untuk memahami keadaan semulajadi prinsip-prinsip tersebut, dan mencari beberapa susunan dan memahami keputusan eksperiment kimia mereka yang sering dilemahkan oleh reagen yang tidak berkualiti, kekurangan pengukuran kuantitatif, dan sistem penamaan yang membingungkan dan tidak selaras.

Alkimia sebagai falsafah dan disiplin spiritual

Objektif utama ahli alkimia yang terkenal ialah mengubah logam biasa kepada emas, bahan yang boleh menyembuhkan pelbagai penyakit dan memanjangkan hayat. Walaupun perkara tersebut bukanlah kegunaan utama bidang Sains, tetapi telah didokumentasikan secara meluas dan sangat terkenal. Bermula dari zaman pertengahan lagi, ahli alkimia Eropah telah berusaha untuk mencari batu falsafah, bahan kuno yang dikatakan dapat menambahkan secara mendadak pengetahuan seseorang tentang alkimia. Ahli alkimia pada zaman itu sangat berpengaruh walaupun bukan pada asalnya mencari sesuatu yang tiada, tetapi mengkaji sesuatu yang seterusnya menjadi asa kepada kimia moden.

Dalam erti kata yang lain, ahli alkimia tidak pernah berpendapat memisahkan aspek kimia fizikal mereka dari pandangan metafizik. Ini dapat dilihat dalam kimi moden di mana ahli kimia meminjam perkataan yang tidak ada dalam dokumen alkimia daripada kitab-kitab pagan dan Bible untuk memudahkan pengenalan sesuatu.

Sejak dari zaman pertengahan, beberapa ahli alkimia memilih untuk melihat aspek metafizik tersebut sebagai asas utama alkimia, bahan kimia, keadaan fizikal, proses bahan dan metafora kepada transformasi. Oleh itu, simbol-simbol alkimia dilihat mempunyai pelbagai makna, rujukan, dan analagi kepada perkara yang berlainan. Kebanyakkannya perlu di dekod untuk mengetahui makna sebenar yang tersirat.