Saya mau tau Pulang ke kampung dari Mahmud Nasri Osmani. Jelaskan dalam bahasa melayu

Setelah lapan tahun Mahmud menuntut ilmu daripada gurunya dan setelah beliau berusaha khatam semua kitab pengajian daripada gurunya, beliau berhasrat hendak pulang ke Kedah. Semasa beliau pulang itu bersamanya beberapa sahabatnya, iaitu Tuan Guru Haji Othman Yanusi, Tuan Guru Haji Abdul Aziz Ibrahim. Sebelum berangkat pulang, mereka semua mengambil peluang mengadap memohon izin guru-guru mereka terlebih dahulu. Akhirnya, mereka mengadap Tuan Guru Sheikh Yusuf Kenali memohon izin dan menerima amanah serta memohon doanya untuk berangkat pulang berkhidmat dengan segala ilmu yang telah dipelajari itu. Antara permohonan beliau kepada Tok Kenali ialah "tuan guru, dan berhasrat hendak pulang ke kampung, berhasrat hendak mengajar dan cari harta sedikit-sedikit". Maka jawab gurunya "di mana ada rimba, di situ tempatmu, di mana kamu duduk, hendaklah mendirikan madrasah. Kamu jangan tinggal madrasah". Selepas mereka memohon maaf serta izin guru, mereka pun pulang dan semasa beliau pulang itu, beliau telah berusia 27 tahun.

Mahmud pulang ke kampung dan tinggal bersama keluarganya. Tidak lama selepas itu, beliau kembali semula ke Pondok Gajah Mati, iaitu tempat mula-mula beliau belajar. Mahmud tinggal di Pondok Gajah Mati dan tidak beberapa lama kemudian, datanglah pula Tuan Guru Syeikh Othman Jalaluddin menjemputnya. Beliau ke Penanti, Bukit Mertajam atas permintaan Tuan Guru Syeikh Uthman Jalaluddin supaya ganti buat sementara sehingga anaknya, Haji Muthalib, pulang mengambil tempatnya kerana Tuan Guru Syeikh Othman Jalaluddin berhasrat naik ke Makkatul Mukarramah semula dan anaknya, iaitu Haji Muthalib, pula masih lagi menuntut ilmu di Makkatul Mukarramah. Pada masa itu, Syeikh Othman Jalaluddin memperkenalkan diri beliau dengan gelaran Lebai Salam. Oleh sebab itu, kebanyakkan orang tua-tua di Penanti, Seberang Perai mengenali beliau dengan nama "Lebai Salam".