Jabarkan Pemerintahan komunis dari Shanghai dalam bahasa melayu

Pada 27 Mei, 1949, Tentera Pembebasan Rakyat daripada Parti Komunis China menguasai Shanghai. Shanghai merupakan salah satu daripada hanya dua buah bekas kawasan perbandaran Republik China (ROC) yang tidak bergabung dengan provinsi-provinsi yang berjiran pada dekad yang berikut (yang lain itu ialah Beijing). Bagaimanapun, Shanghai mengalami satu siri perubahan sempadan subbahagian, khususnya pada dekad yang berikut.

Selepas pengambilalihan komunis pada tahun 1949, kebanyakan syarikat asing memindahkan pejabat-pejabat mereka dari Shanghai ke Hong Kong. Semasa dekad-dekad 1950-an dan 1960-an, Shanghai menjadi sebuah pusat perindustrian serta pusat untuk sayap kiri revolusi. Walaupun begitu, Shanghai dapat mengekalkan kestabilan sosial serta daya pengeluaran ekonomi yang tinggi (secara perbandingan), termasuk juga pada tempoh-tempoh Revolusi Kebudayaan yang paling huru-hara. Dalam kebanyakan sejarah Republik Rakyat China (PRC), Shanghai telah merupakan penyumbang hasil cukai yang terbesar kepada kerajaan pusat, berbanding dengan provinsi-provinsi dan kawasan-kawasan perbandaran yang lain. Bagaimanapun, ini telah amat menjejaskan infrastruktur dan perkembangan modal Shanghai. Pentingnya kepada kesejahteraan fiskal juga mengakibatkan Shanghai tidak diberikan pelonggaran ekonomi yang diberikan kepada provinsi-provinsi di jauh selatan seperti Guangdong pada pertengahan 1980-an. Ketika itu, provinsi Guangdong hampir tidak membayar sebarang cukai kepada kerajaan pusat dan oleh itu, dianggap sebagai tidak penting dari segi fiskal. Disebabkan ini, ia telah dipilih untuk dijadikan sebuah kawasan reformasi ekonomi uji kaji. Sebaliknya, Shanghai tidak dibenarkan memulakan reformasi ekonomi sehingga tahun 1991.

Kuasa politik di Shanghai telah diperlihatkan secara tradisi sebagai satu batu loncatan untuk jawatan-jawatan yang lebih penting di dalam kerajaan pusat PRC. Pada dekad 1990-an, termuncul apa yang sering diperikan sebagai "klik Shanghai" yang bersifat sayap tengah-kanan. Klik ini termasuk Jiang Zemin, presiden PRC, dan Zhu Rongji, perdana menteri PRC. Mulai daripada tahun 1992, kerajaan pusat di bawah Jiang Zemin, salah seorang bekas Datu Bandar Shanghai, mula mengurangkan beban cukai Shanghai dan menggalakkan kedua-dua pelaburan asing serta pelaburan dalam negeri untuk mempromosikan bandar raya ini sebagai suatu pusat ekonomi Asia Timur serta sebagai pintu masuk pelaburan ke pedalamanan China. Sejak dari masa itu, Shanghai telah mengalami pertumbuhan ekonomi antara 9–15% setahun secara berterusan.