Jabarkan Pantun dari Puisi Melayu dalam bahasa melayu

Perkataan 'pantun' juga dihujahkan berasal dari turunan kata penuntun daripada terbitan kata dasar tuntun pinjaman dari bahasa Minangkabau, 'patuntun'.

'Pantun' juga difikirkan datang hasil terbitan kata 'sepantun' yakni bermaksud 'seperti', 'macam' atau 'seumpama', yang selanjutnya boleh ditafsirkan sebagai pengungkapkan bandingan-bandingan langsung yang wujud pada sastera Melayu klasik. Ia turut mempunyai maksud lama bererti peribahasa gambaran halus yang digayakan beraneka cara termasuk secara 'sindir' dan 'kias'.

Menurut Dr. Brandsetter pula, perkataan 'pantun' berasal daripada akar kata 'tun' yang boleh dikesan dalam Bahasa Jawa iaitu 'tuntun', dalam Bahasa Tagalog disebut tonton yang diucapkan dalam aturan yang tertentu. Dalam Bahasa Sunda, pantun bermaksud satu cerita (karangan) panjang berirama yang dinyanyikan dengan iringan muzik. Manakala dalam masyarakat Melayu pula, pantun bererti kuantrain, iaitu puisi yang tersusun dalam struktur empat baris serangkap.

Pantun dapat dikelaskan berdasarkan kepada bentuk/struktur, tema/isi, fungsi dan penyebarannya. Daripada pengkelasan inilah maka timbul apa yang disebut pantun dua kerat, empat kerat, enam kerat, lapan kerat, dan sebagainya. Dari segi tema pula memunculkan jenis-jenis pantun seperti yang berikut: