Jelaskan Kadar kehilangan spesies dari Biokepelbagaian dalam bahasa melayu

Tiada lagi yang kita perlu mewajarkan kewujudan hutan tropika lembap dengan alasan lemah bahawa mereka mungkin membawa tumbuh-tumbuhan dengan ubat yang menyembuhkan penyakit manusia. teori Gaia memaksa kita untuk melihat bahawa mereka menawarkan lebih daripada ini. Melalui keupayaan mereka untuk evapotranspirate jumlah luas wap air, mereka berkhidmat untuk menjaga planet yang sejuk dengan memakai pelindung matahari awan mencerminkan putih. penggantian mereka dengan tanah pertanian boleh mendakan bencana yang global dalam skala.

Dalam abad yang lalu, kemerosotan biodiversiti telah semakin diperhatikan. Pada tahun 2007, Menteri Alam Sekitar Persekutuan Jerman Sigmar Gabriel menamakan anggaran bahawa sehingga 30% daripada semua spesies akan pupus pada tahun 2050. Daripada jumlah ini, kira-kira satu kelapan spesies tumbuhan dikenali diancam kepupusan. Anggaran mencecah 140,000 spesies setahun (berdasarkan teori Spesies-kawasan). Angka ini menunjukkan amalan ekologi tidak mapan, kerana beberapa spesies muncul setiap tahun. Hampir semua ahli-ahli sains mengakui bahawa kadar kehilangan spesies adalah lebih besar sekarang daripada pada bila-bila masa dalam sejarah manusia, dengan kepupusan yang berlaku pada kadar yang beratus-ratus kali lebih tinggi daripada kadar kepupusan latar belakang. Sehingga tahun 2012, beberapa kajian menunjukkan bahawa 25% daripada semua spesies mamalia boleh menjadi pupus dalam tempoh 20 tahun.

Secara mutlak, planet telah kehilangan 52% daripada biodiversiti sejak 1970 menurut satu kajian 2014 oleh Tabung Hidupan Liar Sedunia. Laporan Living Planet 2014 mendakwa bahawa "bilangan mamalia, burung, reptilia, amfibia dan ikan di seluruh dunia, secara purata, kira-kira separuh saiz ia adalah 40 tahun yang lalu". Daripada jumlah itu, 39% akaun untuk hidupan liar daratan hilang, 39% untuk hidupan liar marin hilang dan 76% untuk hidupan liar air tawar hilang. Biodiversiti mengambil kecaman terbesar di Amerika Latin, jatuh 83 peratus. negara-negara berpendapatan tinggi menunjukkan peningkatan sebanyak 10% dalam biodiversiti, yang telah dibatalkan oleh kerugian di negara-negara berpendapatan rendah. Ini walaupun hakikat bahawa negara-negara berpendapatan tinggi menggunakan lima kali ganda sumber ekologi negara-negara berpendapatan rendah, yang telah dijelaskan sebagai hasil proses di mana negara-negara kaya penyumberan luar kekurangan sumber kepada negara-negara miskin, yang mengalami kerugian ekosistem terbaik.