Jabarkan Kiskindha dari Ramayana dalam bahasa melayu

Kota ini digambarkan sebagai sebuah gua. Kemungkinan ia terletak di kawasan pergunungan dan jalan ke kota ini menerusi sebuah gua. Kota ini amat luas dengan bangunan-bangunan yang cantik dan dipenuhi dengan segala keselesaan seperti suatu tamadun yang maju.

Namun, Valmiki telah menggambarkan penduduk Kiskindha sebagai 'vanara' atau monyet-monyet yang mempunyai sifat-sifat monyet. Jika kita mengaji seluruh Ramayana, kita boleh merumuskan bahawa 'vanara' ialah suatu perkataan simbolik. Perkataan 'va-nara' mungkin bermaksud, 'atau, mungkin dia adalah seorang manusia'. Bentuk muka masyarakat ini mungkin serupa dengan rupa monyet. Namun, oleh kerana mereka bercakap dalam bahasa manusia dan golongan perempuan tidak mempunyai ekor, perempuan-perempuan Kiskindha juga dihuraikan sama seperti golongan perempuan dalam spesis manusia. Maka, kita boleh merumuskan bahawa vanara adalah masyarakat yang hidup di kawasan pergunungan, perhutanan dan persisiran sungau. Mungkin mereka mewarnai diri mereka seperti monyet dan memakai kain yang panjang di belakang seperti ekor. Atau mungkin, monyet adalah simbol negara mereka.

Penduduk Kiskindha mempunyai badan yang kuat dan ramai dalam kalangan mereka mahir dan seni gusti. Mereka menggunakan gigi dan kuku mereka serta beberapa peralatan daripada batu atau dahan ketika bertempur. Masyarakat vanara juga nampaknya tidak mahir dalam penggunaan senjata buatan.

Penduduk Kiskindha juga mengamalkan pemakaian yajnopavita (benang suci) dan melakukan upacara ritual sandhya. Namun, adat perkahwinan dan hubungan lelaki-perempuan masyarakat ini tidaklah begitu beretika tinggi seperti dalam masyarakat Ayodhya. Kedua-dua lelaki dan perempuan vanara juga mempunyai ketagihan minuman keras.

Tamadun Kiskindha adalah jelas sebuah tamadun yang berada dipertengahan tamadun Ayodhya dan Lanka. Kota Kiskindha terselamat daripada kemusnahan disebabkan Sugriva yang berserah kepada Rama.