Jelaskan Pembahagian undi dari Perhimpunan Berparlimen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dalam bahasa melayu

Dewan perwakilan yang global boleh berstrukturkan pemberian negara-negara yang mempunyai jumlah bilangan penduduk yang ramai kadar pengaruh yang lebih tinggi. Sistem satu negara, satu undi yang dipraktikkan di Perhimpunan Agung PBB kini memberikan negara-negara kecil kadar pengaruh yang terlalu tinggi ke atas sistem PBB. Dalam karyanya Entitlement quotients as a vehicle for United Nations reform, Profesor emiritus Joseph E. Schwartzberg dari Universiti Minnesota menyatakan, "64 negara-negara yang mempunyai jumlah penduduk yang paling kecil mempunyai kuasa untuk menolak majoriti dua pertiga dan jumlah penduduk mereka kurang daripada 1% penduduk dunia! Dan, pada teorinya, 127 negara-negara yang bilangan penduduknya paling kecil cukup untuk meluluskan resolusi substantif di PBB." Dia meneruskan rumusan ini dalam eseinya, Overcoming Practical Difficulties in Creating a World Parliamentary Assembly:

Terdapat juga beberapa cadangan alternatif untuk pembahagian undi antara negara-negara anggota. Formula undian tertimbang Schwartzberg mengambilkira jumlah penduduk (prinsip demoratik/demografik), sumbangan kepada bajet PBB (prinsip ekonomi), dan bahagian jumlah keseluruhan penganggotaan. Idea untuk menimbang undian negara-negara berdasarkan sumbangan kewangan mereka tidaklah baru kerana institusi-institusi Bank Dunia, Dana Kewangan Antarabangsa dan institusi-institusi Bretton Woods yang lain juga menggunakan kaedah ini. Kaedah Majlis Rakyat Sementara memberikan setiap negara Kerusi Penduduk berdasarkan kiraan yang menggabungkan kaedah Penrose, Kerusi Ekonomi yang sama dengan bahagian GDP negara-negara, dan klasifikasi sebagai negara Bebas, Sebahagian Bebas, atau Tidak Bebas oleh Freedom House.

Berdasarkan sistem satu orang, satu undi, pula, undian-undian setiap negara adalah berkadarkan jumlah penduduk di negara masing-masing. Ini selaras dengan cara negeri-negeri A.S. diwakili di Dewan Perwakilan Amerika Syarikat dan negeri-negeri Malaysia diwakili di Dewan Rakyat Malaysia juga. Dalam karya The Future of Sovereignty - Rethinking a Key Concept of International Relations, Hasenclever et al menjelaskan kelebihan dan kekurangan sistem ini: "Dalam maksud paling jelas demokrasi berdasarkan individu sebagai subjeknya, undian setiap individu perlulah mempunyai pengaruh yang sama. Akan tetapi kebanyakan cadangan-cadangan kini tidak menyokong intepretasi ini disebabkan ketidakimbangan antara undian-undian antara negara akan ketara dengan undian daripada empat negara besar iaitu China, India, Amerika Syarikat dan bekas negara-negara KRSS boleh menjadi majoriti." Kaedah Penrose menggunakan persegi jutaan penduduk di setiap negara. Sebagai contoh, Bundesrat Jerman menggunakan sistem pembahagian yang serupa sebagaimana sistem Penrose'' ini.