Jelaskan Bahasa-bahasa Phoenicia - pupus dari Bahasa-bahasa Kanaan dalam bahasa melayu

Bahasa Ibrani Biblikal - Bani Israels, liturgikal

Bahasa Ibrani Samaritan - liturgikal

Mishnaic Hebrew language - Yahudis, liturgikal

Bahasa Ibrani Tiberia - liturgikal

Bahasa Ibrani Mizrahi - liturgikal

Bahasa Ibrani Yamani - liturgikal

Bahasa Ibrani Sephardi - liturgikal

Bahasa Ibrani Ashkenazi - liturgikal

Bahasa Ibrani Moden - Negeri Israel, dihidupkan semula

Sumber utama untuk kajian bahasa-bahasa Kanaan adalah Injil Ibrani (Tanakh), dan inskripsi seperti:

dalam bahasa Moabite: Mesha Stele, El-Kerak Stela

dalam bahasa Ibrani Biblikal: kalendar Gezer

dalam bahasa-bahasa Phoenicia: inskripsi Ahiram, keranda batu dari Eshmunazar  , inskripsi Kilamuwa, inskripsi Byblos

dalam bahasa Punik kemudian: di Poenulus - oleh Plautus - bermula dari ke-5-Act.

Inskripsi Kanaan biblikal-tambahan dikumpulkan bersama dengan inskripsi Aramia dalam edisi dari buku "Kanaanäische und Aramäische Inschriften", dari iaitu mereka mungkin dirujuk sebagai KAI n (untuk nombor n); contohnya, Mesha Stele ialah "KAI 181".

Bahasa-bahasa Kanaan, bersama dengan bahasa-bahasa Aramia dan Ugaritik, membentuk subkumpulan Semitik Barat Laut. Sesetengah ciri tersendiri dari Kanaan dalam hubung kait kepada Aramia ialah:

Imbuhan 'h-' digunakan sebagai rencana definitif (manakala Aramia mempunyai posfiks -a). Ini kelihatan menjadi innovasi dari Kanaanite.

Kata ganti nama orang pertama menjadi '' (אנכ - anok(i)) (lawan Aramia - /) - iaitu sama dengan Akkadia, Mesir Purba dan Berber.

shif vokal *ā > ō (shif Kanaanite).