Kamu bisa jelasin ke aku soal Pengislaman Bugis dalam bahasa melayu?

Pengislaman Bugis merupakan suatu penerimaan agama Islam oleh suku Bugis di Kepulauan Melayu sejak abad ke-16.

Dunia Bugis pada abad ke-16

Eksport utama dari Sulawesi Selatan ketika itu ialah padi dan dieksport ke Melaka yang ketika sudah pun ditawan Portugal. Pada tahun 1607, Sultan Johor yang bermusuh dengan Portugis cuba menyekat eksport ini. Produk-produk pertanian lain ialah kelapa, buah-buahan dan sayur-sayuran. Ternakan tempatan pula ialah kerbau, khinzir, kambing, ayam dan itik. Akan tetapi, lembu masih belum dikenali ramai bilamana pada masa yang sama, kuda sudah pun menjadi ternakan umum. Sumber-sumber asli pula yang dibawa dari kawasan sekitar (yang kemudiannya dieksport) ialah kayu cendana (dari Kaili dan Palu), katu sapan (dari Sumba), kayu aguila, resin, gewang dan telon (Pelras, 'Temoignages etrangers').

Tekstil yang dibuat di Sulawesi Selatan cukup popular pada abad ke-19, bilamana pada tahun 1544, kain putih, kemungkinan kain kapas, dijual pada harga 200 rial. Hal ini membuktikan bahawa Sulawesi Selatan sudah pun memasuki sistem wang antarabangsa dan mata wang Portugis, real, menjadi salah satu mata wang utama. Namun, sistem penukaran wang sebelum ini tidak jelas. Manakala sebelum sistem wang digunakan, kerbau mungkin dijadikan petunjuk utama.

Terdapat juga komoditi eksport baru iaitu hamba. Kebanyakan hamba ialah tawanan perang yang bermaksud sesiapa sahaja termasuklah kanak-kanak dan wanita dari tempat ia ditawan oleh Bugis. Harga seorang hamba boleh mencecah 1000 rial yang ketika itu merupakan suatu tawaran yang cukup menarik bagi Portugis. Perdagangan hamba mula mendapat tempat bermula pada abad ke-15 dan ia disebabkan oleh permintaan dari luar.

Antara eksport lain yang menarik perhatian Portugis ialah emas. Emas berasal dari pergunungan Toraja dan dari Luwu' manakala emas dari Sulawesi Utara pula dikawal oleh Makassar. Garam-garam galian lain yang dieksport ialah besi (dari Luwu' dan Banggai), kuprum dan plumbum.

Pandu arah, kapal dan peperangan

Walaupun pada abad ke-16 penduduk-penduduk di Sulawesi Selatan sudah pun maju dalam bidang pelayaran, kebanyakan eksport mereka dibawa oleh kapal-kapal Melayu dan Jawa. Jurupandu arah Bugis dan Makassar ketika itu masih belum dianggap maju oleh pedagang-pedegang asing. Pada abad ke-16 pula, kapal-kapal dari Sulawesi Selatan mula berlayar ke bahagian timur dan juga ke bahagian barat Kepulauan Melayu. Faktor utama ialah Sulawesi Selatan terletak di tengah-tengah jalan laut antara Melaka dan Maluku. Bugis dan Makassar kemudiannya mula memajukan kemahiran pelayaran mereka, membina kapal-kapal besar dan membuat usaha sama dengan pedagang-pedagang Melayu. Walau bagaimanapun, perhubungan darat yang terhad menyebabkan kayu-kayu balak dibawa menggunakan pengangkutan air.

Antara senjata api yang mula digunakan pada waktu itu ialah senapang lantak dan meriam. Kebanyakan senjata api ini dibuat di Brunei. Bagi perlindungan baju zirah dan perisai dada turut digunakan ketika peperangan. Akan tetapi, kesemua senjata baru ini tidak menggantikan senjata-senjata lama seperti perisai tradisional, keris, sumpit dan pedang pendek.