Jabarkan Geografi dan geologi dari Siberia dalam bahasa melayu

Dengan 10,007,400 kilometer persegi luasnya, Siberia merupakan kira-kira 58% daripada seluruh kawasan di Rusia. Zon-zon geografi yang utama termasuk Dataran Siberia Barat serta Penara Siberia Tengah.

Sebahagian besar Dataran Siberia Barat yang terdiri daripada mendapan aluvium Senozoik adalah amat rendah sehingga kenaikan aras laut sebanyak 50 meter akan membanjiri semua kawasan di antara Lautan Artik dan Novosibirsk. Banyak mendapan di dataran ini dihasilkan oleh empangan ais yang menterbalikkan dan melencongkan pengaliran kedua-dua Sungai Ob dan Sungai Yenisei ke Laut Caspian dan mungkin juga ke Laut Aral. Kawasan ini amat berpaya dan terdiri daripada tanih Histosols yang bergambut, manakala di bahagian utara, tanahnya merupakan tanih Histels. Di bahagian selatan dataran yang ibun abadi biasanya tidak wujud, tanah rumput yang kaya kini merupakan peluasan Steppe Kazakh, dengan tumbuh-tumbuhan yang asal hampir kesemuanya dipugar.

Penara Siberia Tengah merupakan sebuah kraton yang amat purba (kekadang dipanggil Angaraland) yang membentuk benua yang terasing sebelum Zaman Perm (sila lihat Siberia (benua)). Penara ini amat kaya dengan galian, dan mengandungi  mendapan emas, intan dan bijih-bijih mangan, plumbum, zink, nikel, kobalt dan molibdenum yang kaya. Sebahagian besar kawasannya merangkumi Siberia Traps yang merupakan sebuah provinsi igneus yang besar. Zaman peletupan besar-besaran itu lebih kurang berbetulan dengan peristiwan kepupusan Perm-Trias. Peristiwa peletupan gunung berapi ini dikatakan merupakan letupan gunung berapi terbesar yang diketahui dalam sejarah Bumi.  Hanya kawasan yang paling barat laut diglasierkan semasa Era Kuarternari, tetapi hampir semuanya diselubungi oleh ibun abadi yang tebal dan satu-satunya pokok yang dapat hidup biak walau musim panas yang hangat ialah pokok Larix sibirica  (bahasa Inggeris: Siberian Larch) yang mempunyai akar-akar yang amat cetek. Di luar kawasan yang paling barat laut ini, hutan taiga paling menonjol. Sebahagian besar tanah di sini merupakan tanih Turbels yang digantikan dengan tanih Spodosols apabila lapis aktifnya menjadi lebih tebal dan kandungan aisnya menjadi kurang.

Sakha Tengah dan Timur terdiri daripada banyak banjaran gunung utara-selatan yang usianya berbeza-beza. Tingginya gunung-gunung ini sehingga hampir 3,000 meter, tetapi apabila melebihi beberapa ratus meter tingginya, gunung-gunung ini hampir tidak mempunyai sebarang tumbuh-tumbuhan. Banjaran Gunung Verkhoyansk amat diglasierkan pada Zaman Pleistosen, tetapi iklimnya terlalu kering untuk membolehkan pengglasieran menjangkau kawasan-kawasan yang lebih rendah. Kawasan-kawasan yang lebih rendah ini mempunyai banyak lembah, dengan banyaknya amat dalam dan dilitupi oleh hutan-hutan konifer yang terdiri daripada genus Larix,  kecuali di hujung yang paling utara yang dikuasai oleh dataran tundra. Sebahagian besar tanihnya terdiri daripada tanih turbel, dengan lapis aktif cenderung sebanyak semeter dalamnya, kecuali apabila berhampiran dengan sungai.

Titik tertinggi di Siberia ialah gunung berapi Klyuchevskaya Sopka yang aktif yang terletak di Semenanjung Kamchatka.