Jelaskan Etimologi dari Kesufian dalam bahasa melayu

Pada masa Rasulullah, belum wujud istilah tasawuf, yang wujud pada waktu itu hanyalah istilah sahabat nabi.

Istilah tasawuf mula muncul pada pertengahan abad ke-3 Hijriyyah oleh Abu Hasyimal-Kufi (w. 250 H.) dengan meletakkan "al-Sufi" di belakang namanya. Dalam sejarah Islam sebelum timbulnya aliran tasawuf, terlebih dahulu muncul aliran zuhud. Aliran zuhud timbul pada akhir abad pertama dan permulaan abad ke-2 Hijriyyah.

Beberapa etimologi untuk perkataan "Sufi" telah dicadangkan.

Pandangan yang lazim adalah bahawa perkataan "Sufi" berasal daripada Suf (صوف), sepatah perkataan bahasa Arab untuk sakhlat yang merujuk kepada mantel sederhana yang dipakai oleh zahid-zahid Islam pada zaman awal. Bagaimanapun, bukan semua ahli sufi memakai mantel atau pakaian yang diperbuat daripada sakhlat.

Satu lagi teori etimologi menyatakan bahawa kata dasar untuk "Sufi" ialah daripada perkataan bahasa Arab iaitu safa (صفا) yang bermaksud kesucian, dan merujuk kepada penegasan Sufisme terhadap kesucian hati dan jiwa.

Sesetengah orang yang lain mengatakan bahawa asal perkataan "Sufi" adalah daripada perkataan "Ashab al-Suffa" ("Teman-teman Serambi") atau "Ahl al-Suffa" ("Orang-orang Serambi") yang merupakan sekumpulan penganut Islam pada zaman Nabi Muhammad yang menghabiskan banyak masa di serambi masjid Nabi untuk bersembahyang.