Jelaskan Sumbangan dana dari Perhimpunan Berparlimen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dalam bahasa melayu

Menurut pendapat Heinrich, "Adalah wajar sekiranya gaji dan kos perjalanan ahli-ahli Dewan Berparlimen dibiayai oleh institusi-institusi Dewan itu sendiri melalui bajetnya (yang bersumberkan bajet PBB), dan bukannya oleh kerajaan-kerajaan mereka secara individu. Ini adalah untuk menjamin kebebasan ahli-ahli politik UNPA dalam perkhidmatan mereka kepada PBB dan memastikan penyertaan yang saksama." Artikel 17 Piagam PBB menyatakan, "Tanggungan kewangan Pertubuhan ini akan berkadarkan sebagaimana yang diperuntukkan oleh Perhimpunan Agung PBB." Oleh yang demikian, UNPA akan dibiayai sebagaimana sistem UN yang lainnya dibiayai, dengan ekonomi-ekonomi yang lebih besar seperti A.S. membiayai sumbangan yang lebih tinggi berbanding ekonomi-ekonomi kecil kecuali sekiranya ia dibayai pemberi-pemberi sumbangan secara persendirian  (sebagaimana tanah untuk penubuhan Ibu pejabat PBB pada tahun 1946) Ini mungkin akan diimbangi oleh kiraan undi negara-negara berdasarkan GDP mereka atau sumbangan mereka kepada sistem PBB. A Vancouver Sun article notes, "Another point of opposition would involve the notion of adding bureaucracy and complexity to the UN. Estimated cost of the new outfit runs $140 million to $280 million a year." Survey oleh Ahli-ahli Parlimen untuk Tindakan Global pada tahun 1993 menunjukkan bahawa terdapat sokongan untuk penubuhan Perhimpunan Berparlimen PBB tetapi tidak dipastikan bagaimana ia hendak dibiayai. Analisis yang dijalankan merumuskan bahawa, "Kemungkinan bebanan bayaran untuk menyokong pembesarkan PBB tidak akan disokong sekiranya tidak dapat pulangan yang lumayan dari segi pelaburan. Rakyat seringkali menyokong sentimen globalis yang saksama apabila disoal berdasarkan prinsip-prinsip am, dan kemudiannya tidak menyokong apabila terdapat bebanan dari segi kos atau pertukaran." Laporan oleh Universiti Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu pada tahun 1995 mendakawa, "sukar untuk menjangka bagaimana Perhimpunan Berparlimen akan membiayai gaji-gaji dan kos-kos perjalanan lebih daripada 1,000 wakil-wakil; cadangan ini mungkin akan menambah duplikasi dan pembaziran yang berlaku dalam badan-badan yang sedia ada.

Balasan CEUNPA kepada kritikan ini adalah "semestinya benar bahawa Perhimpunan Berparlimen di Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu akan menjadi satu lagi badan PBB dengan peranan yang penting. Tetapi, badan ini akan dianggotai oleh ahli-ahli parlimen dan oleh yang demikian perhimpunan ini akan lebih rapat dengan rakyat dan sekaligus mendapat lebih kredibiliti dan legitimasi dalam pembentukan dasar-dasar antarabangsa. Dalam cara ini, perhimpunan berparlimen ini akan memberi sumbangan yang lebih besar kepada keberkesanan tindakan-tindakan antarabangsa."

Pengundian terus lwn pemilihan oleh parlimen-parlimen nasional

UNPA berkemungkinan wujud pada mulanya sebagai institusi antara parlimen yang beranggotakan ahli-ahli parlimen daripada badan-badan perundangan negara-negara dan seterusnya menjadi badan perwakilan langsung. Ini adalah landasan yang telah diambil oleh Parlimen Eropah. Dengan bermulanya penubuhan Perhimpunan Agung Eropah pada tahun 1952, ahli Parlimen Eropah dilantik daripada setiap badan-badan perundangan negara-negara anggota. Akan tetapi pada tahun 1979, undian terus dilaksanakan. Sen. Douglas Roche, O.C., dalam karya The Case for a United Nations Parliamentary Assembly, menganalisa kelebihan dan kekurangan dua bentuk ini. UNPA berdasarkan parlimen-parlimen nasional kini mungkin lebih senang untuk ditubuhkan disebabkan ia mengelak beberapa kesukaran, seperti cara pengendalian proses undian, legitimasi dan penerimaan badan perundangan sejagat, legitamasi pilihan raya, dan lain-lain: "Badan yang ditubuhkan oleh parlimen-parlimen nasional mempunyai 'cap mohor persetujuan'nya yang tersendiri. Ahli-ahli parlimen nasional boleh mendapat legitimasi daripada sendirinya. Kredibiliti pilihan raya dalam negara-negara meskipun boleh dipersoalkan tidak menidakkan trend dunia terkini yang menjerus ke arah demokrasi." Ahli-ahli parlimen nasional juga mempunyai staff dan dana mereka yang tersendiri, yang boleh menyelesaikan masalah dana sumbangan yang berkait penubuhan perhimpunan berparlimen dunia. Delegasi-delegasi ke UNPA yang dipilih secara langsung pula mempunyai lebih masa untuk menumpu kepada perihal-perihal perhimpunan global ini, kerana ahli-ahlinya tidak akan dibebani masalah-masalah di parlimen nasional masing-masing. Heinrich menggariskan beberapa kelebihan strategik UNPA yang berperwakilan tidak langsung: "Satu lagi contoh terbaik perwakilan dalam UNPA berdasarkan perwakilan parlimen-parlimen nasional adalah bahawa ia boleh mendapatkan sokongan daripada mereka dalam sebarang hal berkait dengan dewan berparlimen. Pengalaman dalam menjadi ahli parlimen PBB akan mempengaruhi ahli-ahli politik ini untuk pulang sebagai penyokong PBB dan keperluan-keperluan dewan berparlimen sendiri."

Heinrich juga menotakan kemungkinan parlimen-parlimen nasional melantik perwakilan rakyat kepada UNPA. Ini akan menjadi penyelesaian sementara sehingga pengundian langsung dapat dibuat. Tetapi ia masih boleh memastikan bahawa rakyat dapat memilih rakyat (walaupun tidak secara langsung), berbanding pemihihan daripada pentadbiran sesebuah negara.