Jelaskan Peristilahan dari Pantun dalam bahasa melayu

Menurut Za'ba, 'pantun' difikirkan datang hasil terbitan 'sepantun' () yakni bermaksud 'seperti', 'seumpama' atau 'macam'. 'Sepantun' lanjutnya boleh ditafsirkan sebagai pengungkapkan bandingan-bandingan langsung yang wujud pada sastera Melayu klasik. Ia turut mempunyai maksud lama bererti peribahasa gambaran halus yang digayakan beraneka cara termasuk secara 'sindir' (maksud asal: 'menyebut tidak langsung') dan 'kias'. Kata 'pantun' juga boleh dihujahkan berasal dari turunan kata 'penuntun' baik daripada terbitan kata dasar 'tuntun' mahupun meminjam kata sewarisan 'patuntun' dalam bahasa Minangkabau.

Nama lain pantun dalam bahasa-bahasa di serata Nusantara termasuklah, parikan dalam Bahasa Jawa, paparikan dalam Bahasa Sunda dan  umpasa dalam sebutan Bahasa Batak. Perkataan parikan pula dikatakan berasal daripada perkataan Bahasa Sanskrit paribhasya atau  Bahasa Jawa parik yang bererti pari atau peribahasa dalam Bahasa Melayu.

Antara penulisan klasik Tamil yang mempunyai bentuk pantun telah dikarang antara kurun ke dua hingga kurun ke lima dalam tempoh cankam. Contoh rangkapnya adalah:-