Jelasin soal Fiqah  dalam bahasa melayu dong

Fiqah atau fiqh ( "pemahaman; pengetahuan" terbitan kata kerja  faqqaha "memahamkan") adalah suatu ilmu yang menerangkan segala hukum syarak yang diambil dari al-Quran dan sunah Nabi Muhammad secara penelitian yang mendalam iaitu dengan jalan ijtihad dan istinbat. Fiqh sering disifatkan sebagai kefahaman dan amalan manusia terhadap syariah, iaitu kefahaman manusia terhadap syariat Islam sebagaimana yang diwahyukan dalam al-Quran dan as-Sunnah (ajaran dan amalan nabi Islam Muhammad dan para sahabatnya). Fiqh mengembangkan dan memajukan Syariah melalui tafsiran (ijtihad) al-Quran dan Sunnah oleh fuqaha Islam (ulama) dan dilaksanakan dengan ketetapan (fatwa) fuqaha terhadap persoalan yang dikemukakan kepada mereka. Oleh itu, sementara syariah dianggap tidak berubah oleh umat Islam, fiqh dianggap sebagai dinamik, boleh salah dan boleh berubah. Fiqh juga berkaitan dengan pemeliharaan ibadah, akhlak dan perundangan sosial dalam Islam serta sistem politik. Dalam era moden, terdapat empat mazhab fiqh yang terkemuka dalam amalan Sunni, ditambah dua (atau tiga) dalam amalan Syiah. Seseorang yang terlatih dalam bidang fiqh dikenali sebagai faqīh (kata majmuk: fuqaha).

Secara kiasan, fiqh bermaksud ilmu tentang ketetapan hukum Islam daripada sumbernya. Mendapatkan hukum agama daripada sumbernya memerlukan mujtahid (individu yang berijtihad) yang mempunyai pemahaman mendalam dalam perbincangan fiqh yang berbeza. Seorang faqīh mesti melihat secara mendalam ke dalam sesuatu perkara dan tidak berpuas hati dengan makna yang zahir sahaja, dan orang yang hanya mengetahui rupa satu-satu perkara sahaja tidak layak sebagai seorang faqīh.

Kajian-kajian fiqh, secara tradisinya dibahagikan kepada Uṣūl al-fiqh (prinsip-prinsip perundangan Islam, harfiahnya, akar fiqh, secara alternatif diterjemahkan sebagai Usool al-fiqh), kaedah tafsiran dan analisis undang-undang; dan Furūʿ al-fiqh (harfiahnya. cabang-cabang fiqh), penghuraian ketetapan berdasarkan prinsip-prinsip ini.  Furūʿ al-fiqh ialah hasil daripada penerapan Uṣūl al-fiqh dan hasil keseluruhan usaha manusia untuk memahami kehendak ilahi. Hukm (kata majmuk: aḥkām) ialah ketetapan tertentu dalam kes tertentu.