Tolong jelaskan mengenai Tafsiran ketiga dari Republik (Plato) dalam bahasa melayu

Leo Strauss, ahli teori politik Amerika Syarikat yang dilahirkan di Jerman, memperlihatkan sebuah struktur yang mempunyai empat bahagian dalam dialog Plato. Beliau memperlihatkan seluruh dialog itu sebagai sebuah drama yang berlangsung antara watak-watak tertentu, dengan setiap watak mempunyai sudut pandangan dan tahap pemahaman yang tertentu.

Buku I: Socrates telah dipaksa dengan penggunaan kuasa untuk pergi ke rumah Cephalus. Tiga tafsiran terhadap "keadilan" dikemukakan, tetapi ketiga-tiga itu didapati tidak sempurna.

Buku II-V: Socrates dicabar oleh Glaucon dan Adeimantus untuk membuktikan "mengapa seorang yang betul-betul adil, tetapi diperlihatkan oleh seluruh dunia sebagai tidak adil, akan berasa lebih bahagia daripada orang yang betul-betul tidak adil yang menyembunyikan ketidakadilannya, dan diperlihatkan oleh seluruh dunia sebagai seorang yang adil". Cabaran ini merupakan teras dan dorongan untuk dialog Plato; cuma dengan 'desakan' ini, baru kita dapat menyaksikan bagaimana Socrates berkelakuan terhadap pemuda-pemuda Athens yang beliau telah disabitkan bersalah kerana merosakkan mereka. Oleh sebab tafsiran "keadilan" telah dianggapkan oleh Glaucon dan Adeimantus, Socrates membuat lencongan; beliau memaksakan kumpulan itu untuk mendedahkan keadilan, dan kemudian menjawab soalan yang ditujukan kepadanya mengenai "nilai yang terkandung dalam hidup yang adil".

Buku V-VI:  'Kota Yang Adil dalam Pertuturan'  kini dibinakan daripada buku-buku yang awal, dan tiga gelombang atau kritikan terhadap kota itu dihadapi. Menurut Leo Strauss dan and pelajarnya, Allan Bloom, terdapatnya: (1) komunisme, (2) kommunisme isteri-isteri dan anak-anak, dan (3) pemerintahan ahli falsafah.  'Kota Yang Adil dalam Pertuturan'  berjaya atau gagal dengan kerumitan ini.

Buku VII-X: Socrates dapat 'melarikan diri' daripada penangkap-penangkapnya kerana beliau dapat menyakinkan mereka, sekurang-kurangnya buat sementara, bahawa orang yang adil ialah orang yang bahagia. Beliau kemudian menghabiskan banyak masa untuk mengukuhkan prasangka mereka. Socrates menunjukkan rasional untuk kemerosotan politik, dan mengakhirkan dialognya dengan menceritakan sebuah mitos, Mitos Er, atau "tiap-tiap orang", yang bertindak untuk menyenangkan hati orang-orang bukan ahli falsafah yang menakuti kematian.