Tolong jelaskan mengenai Sejarah dari Abkhazia dalam bahasa melayu

Antara 9 dan abad ke-6 SM, wilayah Abkhazia moden adalah sebahagian daripada kerajaan Georgia purba Colchis (Kolkha). Kerajaan ini kemudiannya diserap dalam 63 SM ke dalam Kerajaan Egrisi, yang dikenali kepada Byzantin dari sumber Rom sebagai Lazica.

Antara 1000 dan 550 SM, orang Yunani menubuhkan koloni perdagangan di sepanjang pantai yang Laut Hitam, khususnya di Pitiunt dan Dioscuri, yang adalah untuk menjadi modal dalam era moden Abkhazia. Mereka yang dihadapi suku suka berperang tempatan yang mereka dipanggil Heniochus . Penulis klasik menerangkan pelbagai bangsa yang tinggal di rantau ini dan berbagai  bahasa yang mereka bertutur. Arrian, Pliny dan Strabo Telah diberikan melalui akaun Abasgoi (umumnya dianggap nenek moyang Abkhazians moden) dan Moschoi (umumnya dianggap sebagai nenek moyang Georgian Meskhetian) orang-orang di suatu tempat di Abkhazia moden di pantai timur Laut Hitam.

Empayar Rom menakluk Egrisi pada abad AD 1 dan memerintah sehingga abad ke-4, yang berikut ia kembali ukuran kemerdekaan, tetapi kekal di dalam sfera pengaruh Empayar Byzantine. Walaupun masa yang tepat apabila penduduk di rantau ini Abkhazia telah memeluk agama Kristian belum ditentukan, ia dikenali bahawa Metropolitan daripada Pityus mengambil bahagian dalam Majlis ekumenikal Pertama pada 325 dalam Nicaea.

Abkhazia, atau Abasgia dalam sumber klasik, yang sebelum ini sebahagian daripada Colchis dan kemudian Egrisi (Lazica) sehingga 690-an-an, adalah seorang princedom di bawah kuasa Byzantin. Anacopia adalah modal princedoms itu. Negara ini kebanyakannya Kristian, dengan kerusi ketua biskop dalam Pityus. Satu serangan Arab ke dalam Abkhazia telah ditangkis oleh Leon I bersama dengan Egrisian dan satu sekutu Kartli di 736.

Selepas memperoleh Egrisi melalui kesatuan dinasti dalam 780-an Kerajaan Abkhazia telah ditubuhkan dan menjadi kuasa dominan di Kaukasus barat. Dalam tempoh ini bahasa Georgia digantikan Greece sebagai bahasa literasi dan budaya. Kerajaan Georgia barat berkembang antara 850 dan 950 apabila ia dilampirkan bahagian-bahagian penting pusat Georgia. Tempoh kekacauan berlaku, yang berakhir sebagai Abkhazia dan Georgia timur negeri telah disatukan di bawah satu monarki Georgian, diperintah oleh raja Bagrat III (yang telah dikuburkan dalam Biara Bedia di timur Abkhazia) pada akhir abad ke-10 dan awal abad ke-11.

Pada abad ke-16, selepas pembubaran Georgia Kingdom ke dalam kerajaan-kerajaan dan pemerintah kecil, Prinsipaliti Abkhazia (ukuran di bawah taklukan Kerajaan Imereti) muncul, diperintah oleh Shervashidze dinasti (juga dikenali sebagai Shervashidze, atau Chachba). Sejak 1570-an, apabila tentera laut Uthmaniyyah diduduki Kota Sukhumi, Abkhazia datang di bawah pengaruh Empayar Uthmaniyyah dan Islam. Di bawah pemerintahan Turki Uthmaniyah, majoriti Abkhaz elit memeluk agama Islam. Prinsipaliti mengekalkan tahap autonomi. Georgia menandatangani perjanjian dengan Rusia untuk perlindungan terhadap Empayar Uthmaniyah pada tahun 1773 dan kelihatannya diserap, sementara Abkhazia mencari perlindungan dari Rusia pada 1801, tetapi diisytiharkan sebagai "pemerintahan otonom" oleh Rusia pada tahun 1810. Rusia kemudian menngambil Abkhazia pada tahun 1864, dan rintangan Abkhaz telah dimatikan setelah Rusia mengusir Muslim Abkhaz ke wilayah Uthmaniyah.

Abkhazia di dalam Empayar Rusia

Pada awal abad ke-19, manakala Rusia dan Uthmaniyah telah berlumba-lumba untuk menguasai rantau ini, para pemerintah Abkhazia beralih ke belakang dan seterusnya di seluruh perpecahan keagamaan. Percubaan pertama untuk masuk ke dalam hubungan dengan Rusia telah dibuat oleh Kailash Bey pada 1803, tidak lama selepas pemerbadanan timur Georgia ke empayar Tsaris berkembang (1801). Walau bagaimanapun, orientasi yang pro-Uthmaniyyah wujud untuk masa yang singkat selepas pembunuhannya oleh anaknya Aslan-Bey pada 2 Mei 1808. Pada 2 Julai 1810, Marin Rusia menyerbu Sukhum-Kale dan membuatkan Aslan-Bey digantikan dengan saudara lawannya, Sefer-Bey (1810-1821), yang telah memeluk agama Kristian dan ditukarkan nama George. Abkhazia menyertai Empayar Rusia sebagai Prinsipaliti autonomi, pada tahun 1810. Walau bagaimanapun, pemerintahan George, dan juga bahawa penggantinya, adalah terhad kepada kawasan kejiranan Sukhum-Kale dan kawasan Bzyb itu. The perang Rusia-Turki berikutnya mengukuhkan lagi kedudukan Rusia, yang membawa kepada perpecahan lagi di Abkhaz elit itu, terutamanya di sepanjang bahagian agama. Dalam Perang Crimea (1853-1856), kuasa-kuasa Rusia terpaksa memindahkan Abkhazia dan Putera Michael (1822-1864) yang seolah-olah bertukar kepada Empayar Turki Uthmaniyah.

Selepas itu, kehadiran Rusia diperkukuh dan highlander dari Barat Kaukasia akhirnya ditakluki oleh Rusia pada tahun 1864. Autonomi Abkhazia, yang telah berfungsi sebagai "zon penampan" pro-Rusia di rantau ini menyusahkan, tidak lagi diperlukan oleh kerajaan Tsaris dan pemerintahan Shervashidze berakhir; pada November 1864, Puter Prince Michael terpaksa meninggalkan haknya dan menetap di Voronezh. Kemudian pada tahun yang sama, Abkhazia telah digabungkan ke dalam Empayar Rusia sebagai provinsi tentera khas daripada Sukhum-Kale yang telah berubah, pada tahun 1883, menjadi avtonomnyy sebagai sebahagian daripada Kutais  Guberniya . Nombor besar Abkhazians Muslim, dikatakan telah ditubuhkan sebanyak 40% daripada penduduk Abkhazia, berhijrah ke Empayar Uthmaniyyah antara 1864 dan 1878 dengan jumlah penduduk Islam yang lain Kaukasus, proses yang dikenali sebagai Muhajirisme.

Kawasan yang besar di rantau ini dibiarkan tidak berpenghuni dan ramai orang Armenia, Georgia, Rusia dan lain-lain kemudiannya berhijrah ke Abkhazia, menempatkan semula sebahagian besar wilayah yang dikosongkan. Sesetengah ahli sejarah Georgian menegaskan bahawa suku kaum Georgian (Svan dan Mingrelian) telah penduduk Abkhazia sejak zaman kerajaan Colchis itu.

Dengan keputusan rasmi pihak berkuasa Rusia penduduk Abkhazia dan Samurzakano terpaksa belajar dan berdoa di Rusia. Sesudah pembuangan jisim 1878, Abkhazians orang yang masih tinggal dalam minoriti dan secara rasmi dijenamakan sebagai "kaum yang berdosa", tidak mempunyai pemimpin untuk menjalankan pembangkang serius terhadap Russification politik empayar.

Pada 17 Mac 1898 apabila jabatan sinodal Georgia-Imereti Gereja Ortodoks Rusia melalui perintah 2771 lagi dilarang pengajaran dan pengaliran perkhidmatan agama di sekolah gereja dan gereja-gereja di daerah Sukhumi dalam bahasa Georgia, ia diikuti dengan bantahan besar-besaran penduduk Georgia Abkhazia dan Samurzakano yang dicapai maharaja Rusia. Pada September 3, 1898 Synod Suci mengeluarkan perintah 4880 yang ditentukan: Mereka paroki di mana jemaah telah Mingrelians iaitu Georgia, kedua-dua perkhidmatan gereja dan pendidikan gereja sepatutnya dijalankan dalam bahasa Georgia, manakala di paroki Abkhazia dalam bahasa Slavic Kuno. Perintah ini telah dijalankan hanya di tiga gereja daripada 42 di daerah Sukhumi itu. Tedo Sakhokia menuntut daripada pihak berkuasa Rusia untuk memperkenalkan bahasa Abkhazia dan Georgia dalam perkhidmatan gereja dan pendidikan. Sebagai tindak balas, pihak berkuasa dimulakan kes jenayah terhadap Tedo Sakhokia dan pemimpin daripada "pihak Georgia" yang aktif di Abkhazia, yang diketuai oleh Sakhokia.

Abkhazia di dalam Kesatuan Soviet

Revolusi Rusia 1917 membawa kepada pembentukan sebuah Georgia bebas yang termasuk Abkhazia, pada tahun 1918. Sokongan Jerman membolehkan Georgia untuk menangkis ancaman Bolshevik dari Abkhazia pada tahun 1918. Perlembagaan 1921 memberikan Abkhazia autonomi.

Pada tahun 1921, Bolshevik Tentera Merah menyerang Georgia dan berakhir kemerdekaan singkat itu. Abkhazia telah membuat Sosialis Soviet Republik (Abkhazia RSS) dengan status yang kabur yang  perjanjian republik  yang berkaitan dengan Georgia RSS. Pada tahun 1931, Joseph Stalin menjadikan ia sebuah republik autonomi (Autonomi Abkhaz Republik Sosialis Soviet atau ringkasnya Abkhaz ARSS) dalam Georgia RSS. Meskipun autonomi nominal, ia tertakluk kepada peraturan langsung kukuh daripada pihak berkuasa Soviet pusat. Di bawah pemerintahan Stalin dan Beria Abkhaz sekolah ditutup, memerlukan kanak-kanak Abkhaz untuk belajar dalam bahasa Georgia. Penerbitan bahan di Abkhazians berkurangan dan akhirnya berhenti sama sekali; Sekolah Abkhazia telah ditutup pada 1945-1946.

Polisi penindasan telah susut selepas kematian Stalin dan pelaksanaan Beria ini, dan Abkhaz telah diberikan peranan yang lebih besar dalam pentadbiran republik itu. Seperti di kebanyakan republik autonomi yang lebih kecil, kerajaan Soviet menggalakkan pembangunan budaya dan khususnya kesusasteraan.