Jelaskan Bunyi-bunyi vokal dari Bahasa Melayu dalam bahasa melayu

Bahasa Melayu pada asalnya mempunyai 4 bunyi vokal, tetapi kebanyakan dialek-dialek yang wujud pada hari ini termasuk juga bahasa Melayu Baku mempunyai enam bunyi vokal dengan fonem  terbelah menjadi  dan fonem  terbelah menjadi . Banyak perkataan disebut dengan bunyi yang berbeza sama ada berbunyi  atau , dan tidak terlalu banyak perkataan asli Melayu yang menggunakan bunyi vokal tengah .

* Bukan standard, terdapat dalam sebutan loghat atau kata pinjaman.

Nota ortografi: Kedua-dua fonem  dan  ditulis dengan huruf . Penggunaan ortografi mewakili fonem  agak kurang dalam perkataan jati Melayu, dan huruf  biasanya mewakili bunyi . Tetapi terdapat juga pasangan homograf seperti perang digunakan untuk mewakili dua sebutan iaitu  (kata kerja) dan  (kata sifat melambang warna).

Beberapa kajian menganggap  sebagai diftong. Namun, ,  dan  hanya boleh wujud dalam suku kata terbuka, contoh perkataan: "cukai", "kerbau" dan "dodoi". Perkataan yang dua huruf vokalnya disusun dalam suku kata tertutup, seperti "baik", "laut", "kuat", "biak", "buih" dan "bius" adalah terdiri daripada dua suku kata. Satu analisis alternatif menganggap diftong-diftong fonetik ,  dan  sebagai jujukan monoftong dengan tambahan satu bunyi konsonan semi-vokal: ,  dan .

Terdapat satu hukum keselarasan vokal: bunyi-bunyi vokal yang tidak luas seperti  di perkataan yang mempunyai dua suku kata perlu ada keselarasan dari segi ketinggian vokalnya, contohnya "hidung" /hi.duŋ/ boleh disebut sebagai /hi.doŋ/ tetapi tidak boleh disebut sebagai /he.duŋ/.

Satu kajian oleh Uri Tadmor yang diterbit pada tahun 2003 menunjukkan mutasi ⟨a⟩ di suku kata terbuka akhir perkataan ialah ciri-ciri berkawasan, secara spesifik merupakan ciri-ciri di kawasan barat Austronesia. Uri Tadmor mengklasifikasi ciri-ciri tersebut ke dalam empat kumpulan seperti berikut:

Perbezaan antara Bahasa Melayu Piawai dan Bahasa Indonesia  ڤربيذاءن انتارا بهاس ملايو ڤياواي دان بهاس ايندونيسيا

Untuk rencana lanjutan, lihat Perbezaan antara Bahasa Melayu Piawai dan Bahasa Indonesia atau Perbezaan sebutan Bahasa Melayu dan Bahasa Indonesia

Perbezaan antara bahasa Melayu piawai dan bahasa Indonesia sebenarnya tidak terlalu jauh berbeza. Bahasa Indonesia sendiri pada dasarnya didasarkan kepada bahasa Melayu dialek Riau. Bahasa Melayu Riau yang juga dipakai di Malaysia sebagai bahasa standard atau lazim disebut dengan "Bahasa Melayu Baku". Namun, jika dibezakan dari segi sejarah, budaya, perlakuan tatabahasa masing-masing, dan lain-lain, jelas adalah perbezaan yang ketara antara kedua-dua bahasa. Penutur bahasa Melayu kebanyakan boleh memahami bahasa Indonesia, tetapi penutur bahasa Indonesia kebanyakan tidak boleh memahami bahasa Melayu sebab ada banyak perbezaan dari segi ejaan dan kosa kata. Bahasa Indonesia pun dimakna berbeza daripada bahasa Melayu yang lazim dituturkan di Malaysia kerana mempunyai banyak perkataan yang berasal dari bahasa Kawi, Jawa, Sunda, Betawi, Bali, Madura, Minangkabau, Belanda, dan lain-lain, walaupun sebenarnya bahasa Melayu yang dipakai di Malaysia pun banyak mempunyai kata pinjaman dari bahasa-bahasa daerah di Indonesia seperti bahasa Melayu Palembang, Minangkabau, Jawa, Lampung, Banjar, dan lain-lain.

Pengaruh daripada bahasa asing  ڤڠاروه درڤد بهاس اسيڠ

Bahasa Melayu banyak menyerap bahasa-bahasa asing seperti Sanskrit, Inggeris, Belanda, Jawa, Arab dan sebagainya.