Jelaskan Perlaksanaan dari Perubatan dalam bahasa melayu

Perlaksanaan perkhidmatan kesihatan dikelaskan kepada kategori penjagaan primer, sekunder, dan tertiar.

Perkhidmatan jagaan kesihatan primer disediakan oleh doktor-doktor, pembantu pegawai kesihatan, jururawat-jururawat, dan pekerja-pekerja kesihatan yang lain yang ditemui pertama kali ketika ketika pesakit mencari rawatan atau jagaan perubatan. Perkara ini berlaku di dalam pejabat doktor, klinik-klinik, rumah penjagaan, sekolah, lawatan ke rumah, dan tempat-tempat lain yang berdekatan dengan pesakit-pesakit. Sebanyak 90% daripada pertemuan-pertemuan medikal boleh dirawati oleh jagaan kesihatan primer. Ini termasuk rawatan untuk penyakit-penyakit akut dan kronik, jagaan pencegahan, dan pendidikan kesihatan untuk semua umur dan jantina.

Perkhidmatan jagaan kesihatan sekunder disediakan oleh pakar-pakar perubatan di pejabat-pejabat atau klinik-klinik atau di hospital komuniti setempat untuk pesakit yang telah dirujuk oleh penjaga kesihatan primer yang telah mendiagnosis atau merawat pesakit tersebut. Rujukan dibuat untuk pesakit-pesakit yang memerlukan kepakaran atau prosedur-prosedur yang hanya boleh disediakan oleh pakar-pakar. Ini merangkumi jagaan ambulatory dan perkhidmatan pesakit dalaman, rawatan kecemasan, unit rawatan rapi, pembedahan, terapi fizikal, melahirkan anak, unit endoskopi, perkhidmatan makmal dan pengimejan, pusat-pusat hospis, dan lain-lain. Sesetengah pelaksana jagaan primer mempunyai berkhidmat untuk pesakit dalaman, dan melahirkan anak di pusat jagaan sekunder.

Perkhidmatan jagaan kesihatan tertiar disediakan oleh pakar-pakar di hospital-hospital atau pusat-pusat perubatan yang dilengkapi dengan kemudahan diagnostik dan perubatan yang kebanyakkannya tidak didapati di hospital-hospital biasa. Kemudahan-kemudahan ini merangkumi pusat trauma, pusat rawatan kebakaran, unit neonatologi lanjutan, pemindahan organ, kandungan tinggo risiko, onkologi dan radiasi, dan lain-lain.

Penjagaan kesihatan moden juga bergantung kepada maklumat – masih lagi disalurkan di kebanyakan pusat penjagaan kesihatan melalui rekod-rekod kertas, tetapi kini penggunaan sistem elektronik kian meluas.

Di negara-negara berpendapatan rendah, perkhidmatan perubatan moden selalunya terlalu mahal untuk golongan kebiasaan. Pengkaji-pengkaji polisi penjagaan kesihatan antarabangsa menyokong “caj pengguna” diketepikan agar lebih ramai dapat menggunakan khidmat ini, meskipun selepas diketepikan, halangan-halangan dan caj-caj yang ketara masih kekal.

Pengasingan antara preskripsi dan dispensi ialah satu amalan dalam perubatan dan farmasi yang mana doktor-doktor yang menghasilkan preskripsi untuk ubat-ubatan, tidak terikat dengan ahli-ahli farmasi yang memberikan ubat preskripsi. Dalam dunia Barat, ia adalah tradisi sejak berzaman untuk mengasingkan antara ahli-ahli farmasi dan para doktor. Di negara-negara Asia, ia menjadi kebiasaan untuk para doktor/tabib untuk juga memberikan ubat-ubatan.