Jelaskan Kerjaya pra-kepausan dari Paus Benedictus XVI dalam bahasa melayu

Ratzinger menjadi profesor di Universiti Bonn pada tahun 1959, kuliah sulungnya adalah "The God of Faith and the God of Philosophy". Pada tahun 1963, beliau berpindah ke Universiti Münster. Dalam tempoh ini, beliau mengambil bahagian dalam Majlis Vatikan Kedua (1962-65) dan berkhidmat sebagai peritus (perunding teologi) kepada Kardinal Frings dari Cologne. Beliau dilihat sebagai pembaharu semasa Majlis, bekerjasama dengan ahli teologi seperti Hans Küng dan Edward Schillebeeckx. Ratzinger menjadi penyokong Karl Rahner, ahli teologi akademik terkenal Nouvelle Théologie dan penyokong pembaharuan gereja.

Pada tahun 1966, Ratzinger telah dilantik sebagai pengerusi teologi dogmatik di Universiti Tübingen, di mana beliau ialah rakan sekerja Hans Küng. Dalam buku 1968 beliau Introduction to Christianity, beliau menulis bahawa paus mempunyai tugas untuk mendengar suara yang berbeza di dalam Gereja sebelum membuat keputusan, dan beliau merendahkan sentimen kepausan. Pada masa ini, beliau menjauhkan diri dari atmosfera Tübingen dan pergeseran gerakan pelajar Marxis tahun 1960-an yang menjadi radikal dengan cepat, pada tahun 1967 dan 1968, memuncak dalam beberapa siri gangguan dan rusuhan pada bulan April dan Mei 1968. Ratzinger datang melihat perkembangan ini dan berkaitan (seperti mengurangkan rasa hormat kepada pihak berkuasa di kalangan pelajarnya) yang berkaitan dengan permulaan dari ajaran Katolik tradisional. Walaupun pembaharuannya cenderung, pandangannya semakin berbeza dengan idea-idea liberal yang memperoleh mata wang dalam kalangan teologi.

Sesetengah pendapat, di antara mereka Küng, menganggap ini berpaling ke arah konservatisme, sementara Ratzinger sendiri berkata dalam wawancara 1993, "Saya tidak melihat sebarang pandangan saya sebagai seorang ahli teologi [selama bertahun-tahun]". Ratzinger terus mempertahankan kerja Majlis Vatikan Kedua, termasuk Nostra aetate, dokumen mengenai agama lain, ekumenisme dan pengisytiharan hak untuk kebebasan beragama. Kemudian, sebagai Pengawas Jemaah untuk Doktrin Iman, Ratzinger dengan jelas menegaskan kedudukan Gereja Katolik mengenai agama lain dalam dokumen 2000 Dominus Iesus yang juga berbicara tentang cara Katolik untuk terlibat dalam "dialog ekumenis". Semasa di Universiti Tübingen, Ratzinger menerbitkan artikel dalam jurnal teologi reformis Concilium, walaupun beliau banyak memilih tema kurang reformis dari penyumbang lain untuk majalah seperti Küng dan Schillebeeckx.

Pada tahun 1969, beliau kembali ke Bavaria, ke Universiti Regensburg dan mengasaskan bersama majalah teologi Communio, dengan Hans Urs von Balthasar, Henri de Lubac, Walter Kasper dan lain-lain, pada tahun 1972. Communio, kini diterbitkan dalam tujuh belas bahasa, termasuk bahasa Jerman, Inggeris dan Sepanyol, telah menjadi jurnal penting pemikiran teologi Katolik kontemporari. Sehingga pemilihannya sebagai paus, beliau kekal sebagai penyumbang utama jurnal yang paling produktif. Pada tahun 1976, beliau mencadangkan bahawa Pengakuan Augsburg mungkin boleh diiktiraf sebagai kenyataan iman Katolik. Beberapa bekas pelajar Benedict menjadi orang yang paling dipercayai Benedict, terutamanya Christoph Schönborn, dan beberapa bekas pelajarnya kadang-kadang bertemu untuk perbincangan. Beliau berkhidmat sebagai Naib Presiden Universiti Regensburg dari tahun 1976 hingga 1977.

Uskup Agung Munich dan Freising: 1977–1982

Pada 24 Mac 1977, Ratzinger telah dilantik sebagai Uskup Agung Munich dan Freising. Beliau mengambil ayat Cooperatores Veritatis (Kerjasama Kebenaran) dari 3 John 8, pilihan yang beliau komen dalam karya autobiografinya, Milestones. Dalam konsistoriya pada 27 Jun, beliau dinamakan Kardinal-Paderi Santa Maria Consolatrice al Tiburtino oleh Paus Paul VI. Pada masa Konklaf 2005, beliau ialah satu daripada hanya 14 kardinal yang dilantik oleh Paul VI, dan satu daripada hanyta tiga daripada mereka yang berusia di bawah 80 tahun. Daripada jumlah itu, hanya beliau dan William Wakefield Baum mengambil bahagian dalam konklaf.

Pengawas Jemaah Kudus Doktrin Iman: 1981–2005

Pada 25 November 1981, Paus John Paul II, atas persaraan Franjo Šeper, menamakan Ratzinger sebagai Pengawas Jemaah Kudus untuk Doktrin Iman, yang dahulu dikenali sebagai "Jemaah Kudus Pejabat Suci", sejarah Penyelidikan Rom. Akibatnya, beliau meletakkan jawatan di Munich pada awal tahun 1982. Beliau dinaikkan pangkat dalam Kolej Kardinal untuk menjadi Kardinal Uskup Velletri-Segni pada tahun 1993 dan dijadikan naib dekan kolej pada tahun 1998 dan dekan pada tahun 2002. Hanya setahun selepas itu pengasasannya pada tahun 1990 Joseph Kardinal Ratzinger mengikut Akademi Sains dan Seni Eropah di Salzburg/Austria pada tahun 1991.

Ratzinger membela dan menegaskan doktrin Katolik, termasuk pengajaran mengenai topik seperti kawalan kelahiran, homoseksual dan dialog antara agama. Ahli teologi Leonardo Boff, sebagai contoh, telah ditangguhkan, sementara yang lain seperti Matthew Fox dikecam. Isu lain juga mendorong kutukan atau pembatalan hak untuk mengajar: misalnya, beberapa tulisan selepas mati paderi Jesuit, Anthony de Mello ialah subjek pemberitahuan. Ratzinger dan jemaah melihat banyak daripada mereka, khususnya karya-karya yang kemudian, sebagai mempunyai unsur agama yang acuh tak acuh (iaitu, Kristus ialah "satu tuan bersama orang lain"). Secara khusus, Dominus Iesus, yang diterbitkan oleh jemaah pada tahun jubli 2000, mengesahkan beberapa idea yang "tidak popular" baru-baru ini, termasuk kedudukan Gereja Katolik bahawa "Penyelamat tidak dijumpai sesiapa pun, kerana tidak ada nama lain di bawah syurga yang diberikan kepada lelaki di mana kita mesti diselamatkan." Dokumen itu menimbulkan kemarahan di kebanyakan gereja Protestan dengan mendakwa bahawa mereka sebenarnya bukan gereja, tetapi "komuniti gereja".

Surat Ratzinger tahun 2001 De delictis gravioribus menjelaskan kerahsiaan penyiasatan gereja dalaman, seperti yang ditakrifkan dalam dokumen 1962 Crimen Sollicitationis, ke dalam tuduhan yang dibuat terhadap para paderi untuk jenayah tertentu, termasuk penderaan seksual. Ini menjadi subjek kontroversi semasa kes penderaan seks. Selama 20 tahun, Ratzinger telah menjadi orang yang bertanggungjawab menguatkuasakan dokumen tersebut.

Walaupun uskup memegang kerahsiaan yang hanya berkaitan secara dalaman, dan tidak menghalang penyiasatan oleh penguatkuasa undang-undang sivil, surat itu sering dilihat sebagai mempromosikan satu percubaan untuk menyembunyikan sesuatu. Kemudian, sebagai paus, beliau dituduh dalam tuntutan undang-undang bersekongkol untuk menutup kes pencabulan tiga lelaki di Texas, tetapi dicari dan memperoleh kekebalan diplomatik dari liabiliti.

Pada 12 Mac 1983, Ratzinger, sebagai pengawas, memberitahu rakyat setia dan para paderi bahawa Uskup Agung Pierre Martin Ngo Dinh Thuc telah menanggung pengucilan latae sententiae untuk pentahbishan episkopal yang tidak sah tanpa mandat apostolik. Pada tahun 1997, ketika Ratzinger berumur 70 tahun, beliau meminta izin Paus John Paul II untuk meninggalkan Jemaah Doktrin Iman dan ingin menjadi arkivis dalam Arkib Rahsia Vatikan dan pustakawan di Perpustakaan Vatikan, tetapi Paus John Paul menolak permintaanya.