Gw mau tau Burma dan novel-novel awal dari George Orwell. Jelasin dalam bahasa melayu

Selepas Blair tamat pendidikannya di Eton, keluarganya tidak mampu menanggungnya ke universiti. Dengan ketiadaan sebarang prospek untuk mendapat biasiswa, beliau menyertai Polis Empayar India di Burma pada tahun 1922. Blair semakin benci akan imperialisme dan apabila beliau pulang ke England untuk bercuti pada tahun 1927, beliau memutuskan untuk meletakkan jawatannya supaya menjadi seorang penulis. Blair kemudian mempergunakan pengalaman-pengalamannya di Burma untuk menulis novel Masa di Burma (Burmese Days) (1934) dan esei-esei seperti "Satu Penggantungan" ("A Hanging") (1931), dan "Menembak Seekor Gajah" ("Shooting an Elephant") (1936).

Pada tahun 1928, Blair berpindah ke Paris yang merupakan tempat kediaman mak ciknya kerana berharap mencari rezeki sebagai seorang penulis bebas. Bagaimanapun, kegagalannya dalam usaha ini memaksanya membuat kerja-kerja kasar. Beliau kemudian menceritakan peristiwa-peristiwa itu dalam buku sulungnya, Kegagalan di Paris dan London ("Down and Out in Paris and London") (1933), walaupun tidak terdapat sebarang tanda bahawa beliau berhasrat menulis buku ini ketika itu.

Sakit dan pokai, Blair berpindah semula ke England pada tahun 1929, dan menggunakan rumah ibu bapanya di Southwold, Suffolk sebagai pusat kegiatannya. Semasa menulis Masa di Burma, beliau sering menyelidiki kutu rayau sebagai sebahagian daripada apa yang kini menjadi sebuah projek buku mengenai penghidupan orang-orang yang termiskin dalam masyarakat. Sementara itu, beliau menjadi penyumbang tetap kepada majalah Aldelphi Baru yang dimiliki oleh John Middleton Murry.

Blair menyiapkan novel Kegagalan di Paris dan London pada tahun 1932 dan menerbitkan buku itu pada awal tahun berikutnya sementara bekerja sebagai guru di sebuah sekolah swasta di Hayes, Middlesex. Blair menggunakan nama pena "George Orwell" sebelum Kegagalan di Paris dan London diterbitkan. Tidaklah diketahui mengapa Blair memilih nama pena ini, tetapi beliau memang mengetahui dan suka akan Sungai Orwell di Suffolk serta mendapati bahawa kesederhanaan nama pertama "George" agak menarik. Beliau menolak tiga nama pena lain yang mungkin: Kenneth Miles, H Lewis Allways, dan PS Burton.

Blair menggunakan pengalamannya sebagai guru serta kehidupannya di Soutwold untuk novel Seorang Anak Perempuan Paderi ("A Clergyman's Daughter") (1935), yang dikarangnya di rumah ibu bapa pada tahun 1934 selepas keadaan tidak sihat memaksanya meletakkan jawatannya sebagai guru. Dari akhir tahun 1934 sehingga awal tahun 1936, Blair bekerja sebagai pembantu sambilan di sebuah kedai buku terpakai di Hampstead. Pengalamannya di situ digunakan dalam novel "Mengekalkan Pokok Aspidistra ("Keep the Aspidistra Flying) (1936).

Jalan ke Tambangan Wigan (The Road to Wigan Pier)

Pada awal 1936, Blair ditempah oleh Victor Gollancz dari Kelab Buku Sayap Kiri untuk mengarang penghidupan kelas pekerja di kawasan-kawasan sesak England utara. Buku itu diterbitkan pada 1937 sebagai Jalan ke Tambangan Wigan (The Road to Wigan Pier). Separuh pertama buku itu merupakan dokumentari sosial tentang kunjungan-kunjungan penyelidikannya di Lancashire dan Yorkshire yang bermula dengan penggambaran kerja di lombong batu arang. Separuh kedua buku itu adalah sebuah esei panjang yang menceritakan asuhan peribadi serta perkembangan suara hati politiknya. Esei itu terlalu mengutuk apa yang dilihatnya sebagai unsur-unsur sayap kiri yang tidak bertanggungjawab. Gollancz bimbang bahawa separuh kedua itu akan menyinggung perasaan para pembaca Kelab Buku Sayap Kiri, dan memasukkan prakata pujukan ke dalam buku ini semasa Orwell di Sepanyol.

Selepas menyiapkan penyelidikannya untuk buku itu, Blair berkahwin dengan Eileen O'Shaughnessy.

Perang Saudara Sepanyol dan Penghormatan kepada Catalonia

Pada Disember 1936, Blair ke Sepanyol untuk menyertai pihak Republikan dalam Perang Saudara Sepanyol yang menentang pemberontakan Nasionalis Francisco Franco. Walaupun beliau ke Sepanyol hanya diiringi oleh isterinya, beliau menjadi sebahagian kontinjen Parti Buruh Bebas (ILP: Independent Labour Party), sekumpulan 25 orang British yang menyertai tentera awam militia "Parti Pekerja Penyatuan Marxis" (POUM), sebuah parti sosialis revolusi yang merupakan sekutu ILP. POUM, bersama-sama dengan sayap radikal CNT (kuasa utama sayap kiri di Catalonia) yang menyokong anarkisme, mempercayai bahawa Franco hanya dapat ditewaskan jika kelas pekerja di Republik itu dapat menggulingkan kapitalisme — satu pendirian yang bertentangan dengan Parti Komunis Sepanyol dan sekutunya yang (dengan senjata dan bantuan Soviet) menyokong sebuah parti campuran dengan parti-parti borjuis untuk menewaskan pihak Nasionalis. Pada bulan-bulan selepas Julai 1936, terdapat revolusi sosial yang besar di Catalonia, Aragon dan kubu-kubu CNT. Blair memberi pemerian yang bersimpati terhadap semangat egalitarian Barcelona revolusi ketika beliau tiba di sana dalam karyanya, Penghormatan kepada Catalonia.

Blair mengaku bahawa beliau menyertai POUM, dan bukannya Briged Antarabangsa komunis, secara kebetulan — tetapi pengalamannya, khususnya ketika beliau nyaris-nyaris nahas semasa penumpasan POUM oleh pihak komunis pada Jun 1937, menyebabkannya bersimpati dengan POUM serta menjadikan seorang penyokong anti-Stalinisme seumur hidup.

Semasa perkhidmatan tenteranya, Blair ditembak pada lehernya dan hampir gugur. Beliau menulis dalam karyanya, Penghormatan kepada Catalonia, bahawa banyak orang berkata bahawa beliau bernasib baik kerana terselamat, tetapi beliau berpendapat bahawa "nasibku akan lebih baik jika aku tidak kena tembak sama sekali".

Perang Dunia II dan Ladang Binatang

Selepas kepulangannya ke Britain, Blair menyara dirinya sendiri melalui penulisan ulasan bebas, khususnya untuk Mingguan New English (sehingga beliau berpisah kerana tidak bersetuju dengan pasifisme mingguan itu pada 1940) dan kemudiannya untuk Time and Tide. Beliau menyertai Pengawal Tanah Air British (British Home Guard) tidak lama selepas peperangan bermula (dan kemudiannya dianugerahi dengan "Bintang Pertahanan Kempen British".

Pada tahun 1941, Blair bertugas untuk Perkhidmatan Timur BBC. Kebanyakan daripada kerjanya terdiri daripada membuat rancangan untuk memperoleh sokongan India dan Asia Timur untuk usaha perang Britain. Blair sedar bahawa beliau tengah membentukkan propaganda, dan menulis bahawa beliau berasa seolah-oleh "sebuah limau yang dipijak oleh but yang amat kotor". Oleh sebab perkhidmatannya adalah di bawah Kementerian Maklumat yang berasas di Rumah Senat (Universiti London), beliau sebenarnya bertugas untuk kedua-dua jabatan — institusi itu serta bangunannya menjadi ilham untuk Kementerian Kebenaran dalam novel "Sembilan Belas Lapan Puluh Empat".

Walaupun gajinya baik, Blair meletak jawatan pada 1943 untuk menjadi penyunting sastera bagi majalah Tribune yang merupakan mingguan sayap kiri. Blair bertugas di sana sehingga awal 1945, dan menyumbang ruang tetap bertajuk "Mengikut Kesukaan Saya" ("As I Please").

Pada 1944, selepas berpindah sementara waktu dari rumah pangsa Londonnya yang telah dibom ke Greystone, sebuah desa berdekatan Carlton, Stockton-on-Tees, Blair menghabiskan alegori anti-Stalinis yang bertajuk Ladang Binatang. Novel itu diterbit pada tahun yang berikut dan menerima sambutan yang amat baik. Royalti daripada Ladang Binatang memberikan Blair pendapatan yang cukup selesa buat kali yang pertama dalam kehidupan dewasanya.

Sewaktu Ladang Binatang masih dicetak, Blair meninggal Tribune untuk menjadi koresponden Observer. Beliau adalah sahabat rapat kepada David Astor, pemilik serta penyunting Observer, dan gagasan-gagasannya mempunyai pengaruh yang sungguh kuat kepada dasar-dasar lidah pengarang Astor. (Astor, yang mati pada 2001, dikebumikan di sebelah makam Blair.) Bagaimanapun, beliau cuma bertugas dengan Observer untuk suatu tempoh yang singkat.

Laluan ke Sembilan Belas Lapan Puluh Empat

Blair pulang dari Eropah pada musim bunga 1945, tidak lama selepas isterinya mati sewaktu pembedahan. (Mereka baru-baru mengambil Richard Horatio Blair, seorang bayi lelaki yang dilahirkan pada Mei 1944, sebagai anak angkat.)

Untuk tiga tahun yang berikutan, Blair mencampurkan kerja wartawan — khususnya untuk Tribune, Observer dan Manchester Evening News, walaupun beliau juga menyumbang kepada banyak majalah politik dan sastera yang kecil — dengan penulisan karyanya yang termashyur, Sembilan Belas Lapan Puluh Empat, yang diterbitkan pada 1949. Beliau mengarang kebanyakan daripada novel itu di sebuah rumah ladang yang terpencil di pulau Jura, berhampiran dengan pantai Scotland. Blair berpindah ke sana pada tahun 1946, walaupun kesihatannya semakin merosot.

Pada 1949, Blair ditemui oleh seorang kawan, Celia Kirwan, yang baru sahaja bertugas untuk Jabatan Penyelidikan Maklumat (IRD), sebuah unit Pejabat Luar Negeri yang ditubuhkan oleh kerajaan Parti Buruh untuk menerbitkan propaganda pro-demokrasi dan anti-komunis. Blair memberikan kepada Celia sebuah senarai yang terdiri daripada 37 penulis dan artis yang dianggapnya tidak sesuai untuk menjadi pengarang IRD kerana kecenderungan mereka yang pro-komunis. Senarai itu yang tidak pernah diterbitkan sehingga 2003, bukan sahaja mengandungi nama wartawan (termasuknya Kingsley Martin, penyunting untuk New Statesman) tetapi juga mengandungi nama pelakon Michael Redgrave dan Charlie Chaplin. Senarai Blair amat tepat: kesemua orang dalam senarai itu pernah membuat pengumuman awam yang pro-Soviet ataupun pro-komunis. Bagaimanapun, niat Blair untuk memberikan senarai itu tidak jelas, tetapi alasan yang paling mudah ialah kerana beliau cuma hendak membantu seorang kawan dalam perjuangan anti-Stalinisme yang kedua-dua mereka mendukung. Tiadanya tanda-tanda bahawa Blair pernah meninggalkan sosialisme demokrasi yang dipromosi dengan tekad dalam penulisan-penulisannya yang akhir.

Pada Oktober 1959, tidak lama sebelum beliau mati, Blair berkahwin dengan Sonia Brownell, seorang wanita yang cantik. Blair mati di London pada umur 46 disebabkan batuk kering yang mungkin dihidapinya pada tempoh yang diceritakan dalam "Kegagalan di Paris dan London. Beliau berulang alik dari sebuah hospital ke sebuah hospital pada tiga tahun terakhirnya. Setelah memintai pengebumian mengikut adat resam Gereja England, Blair dikebumikan di kawasan gereja All Saints, Sutton Courtenay, Oxfordshire dengan epitafi yang mudah: Di sini terbujur Eric Arthur Blair, lahir 25 Jun 1903, mati 21 Januari 1950.

Anak angkat, Richard Horatio Blair, dibesarkan oleh seorang mak saudara selepas kematian Blair. Richard memeliharakan profil awam yang rendah, walaupun dia kekadang memberi temu bual mengenai ingatan ayahandanya. Dia bertugas sebagai agen pertanian untuk kerajaan British selama banyak tahun, tetapi tiada minat terhadap penulisan.