Tolong jelaskan mengenai Struktur Akta dari Akta Hak Asasi Manusia 1998 dalam bahasa melayu

Struktur Akta mempunyai dua sifat piawai. Pertamanya ia meletakkan tugas kepada kesemua mahkamah-mahkamah dan tribunal dalam United Kingdom untuk menafsirkan perundangan sejauh mana yang mungkin dalam cara yang serasi dengan hak-hak yang terkandung dalam Konvensyen Eropah mengenai Hak Asasi Manusia (seksyen 3(1)). Pengehadan kreativiti para hakim banyak diperbincangkan tetapi ia kini jelas yang Mahkamah tidak boleh menafsir Akta Parlimen dalam cara yang menentang maksud asal mereka. Apabila ia tidak mungkin untuk menafsir Akta dalam cara yang serasi dengan Konvensyen, suatu perisytiharan ketidakserasian boleh diisu oleh Mahkamah bawah seksyen 4, menyatakan bagaimana Konvensyen melanggar hak asasi manusia. Suatu perisytiharan tidak boleh memansuhkan perundangan tetapi membolehkan pindaan dilakukan dengan cara khas yang lebih cepat di bawah seksyen 10 Akta.

Akta Hak Asasi Manusia beraplikasi kepada kesemua badan kerajaan di United Kingdom, termasuk kerajaan pusat, pihak berkuasa tempatan, dan badan-badan yang ada fungsi awam. Ia juga termasuk mahkamah. Akan tetapi ia tidak termasuk Parlimen apabila ia duduk dalam kapasiti perundangannya.

Peruntukan-peruntukan yang lebih kuat beraplikasi pada pentadbiran Scotland yang didevolusikan di bawah Akta Scotland 1998, yang mensyariatkan bahawa Eksekutif Scotland dan Parlimen Scotland tidak punyai kuasa untuk melanggar Konvensyen.

Meskipun Akta menyatakan ia beraplikasi kepada badan awam, Akta ini juga mempunyai kesan terhadap undang-undang persendirian antara individu-individu rakyat yang menampakkan sesetengah ahli akademik menyatakan bahawa ia mempunyai kesan horizontal selain kesan vertikal (sebagaimana pertikaian antara negara dan rakyatnya). Ini kerana seksyen 6(1) dari Akta mendefinasikan mahkamah-mahkamah dan tribunal-tribunal sebagai badan awam, maksudnya keputusan mereka juga mesti serasi dengan obligasi hak asasi manusia kecuali dalam kes perisytiharan ketidakserasian. Dengan itu, para hakim punyai tugas untuk berlaku dalam cara yang serasi dengan Konvensyen meskipun tindakan adalah khusus kepada dua individu.

Meskipun arahan Akta ini adalah untuk menafsirkan perundangan sebagai serasi dengan hak-hak Konvensyen sejauh mana yang mungkin dalam seksyen 3(1) beraplikasi kepada statut dan bukan common law, ia dihujahkan bahawa seksyen 6 Akta menunjukkan bahawa undang-undang yang tidak perlu ditafsir mengikut obligasi hak asasi manusia adalah perundangan yang tidak serasi. Maka common law boleh dikembangkan mengikut lunas-lunas hak asasi. Akan tetapi, Akta Hak Asasi Manusia tidak boleh digunakan untuk mencipta tindakan-tindakan baru dalam undang-undang persendirian.

Hak-hak yang dilindungi di bawah Akta

Akta ini memperuntukkan bahawa ia menyalahi undang-undang bagi badan awam untuk berlaku dalam cara yang melanggari Hak Konvensyen. Bagi tujuan ini badan awam termasuk apa-apa orang yang "fungsinya menampakkan sifat awam." Ia juga secara jelasnya termasuk Mahkamah. Hak-hak Konvenyen termasuk hak-hak yang termasuk dalam seksyen 1 Akta (ini telah disenaraikan secara penuh dalam Jadual 1. Dalam penafsiran hak-hak ini Akta memperuntukkan bahawa Mahkamah domestik "boleh" mengambil kira jurisprudens Mahkamah Hak Asasi Manusia Eropah.

Seksyen 7 membolehkan mana-mana orang yang memiliki hak untuk mengambil tindakan terhadap sesebuah pihak berkuasa awam yang telah bertindak atau bercadang untuk bertindak dengan cara yang menyalahi Konvensyen. Seseorang memiliki hak untuk berbuat sedemikian, asalkan dia dapat memenuhi "uji mangsa" yang ditetapkan oleh Artikel 34 dalam Konvensyen. Ini adalah ujian pemilikan hak yang lebih ketat, berbanding dengan apa yang biasa digunakan oleh Kajian Semula Kehakiman Inggeris, walaupun tidak oleh Scotland.

Jika pihak berkuasa awam didapati mencabuli hak Konvensyen pihak menuntut, jadi Mahkamah diberi kuasa untuk "memberikan relief atau remedi, ataupun membuat perintah sedemikian, dalam kuasanya sebagaimana yang dianggap adil dan sesuai". Ini boleh merangkumi award untuk ganti rugi, walaupun Akta itu mengenakan sekatan-sekatan tambahan pada keupayaan Mahkamah untuk memberikan award sedemikian.

Bagaimanapun, Akta itu juga memberikan pertahanan kepada pihak berkuasa awam jika tindakan mereka yang mencabuli Konvensyen adalah untuk menjalankan kewajipan mandatori yang dikenakan pada mereka oleh undang-undang utama Westminster. Akta itu juga menjangka bahawa syarat tersebut biasanya merupakan standard yang sangat susah untuk dicapai kerana ia memerlukan Mahkamah membaca undang-undang yang berikut (dan begitu juga untuk undang-undang subordinat): "Sejauh yang mungkin untuk berbuat sedemikian... dengan cara yang bersesuaian dengan hak Konvensyen".

Apabila undang-undang utama tidak dapat dibaca dengan cara yang dapat mematuhi Konvensyen, satu-satunya isbat yang dapat digunakan oleh Mahkamah adalah untuk membuat Perisytiharan Ketakserasian tentang perkara itu. Kuasa untuk berbuat sedemikian dihadkan kepada Mahkamah yang lebih tinggi. Perisytiharan sedemikian tidak mempunyai kesan langsung terhadap kuasa undang-undang yang berterusan, tetapi ia mungkin akan menimbulkan tekanan awam terhadap pemerintahan supaya menghapuskan ketakserasian itu. Peristyiharan itu juga mengukuhkan kes pihak menuntut yang diperlengkapi dengan keputusan sebegitu daripada Mahkamah negara dalam mana-mana rayuan kemudian kepada Strasbourg. Untuk memudahkan pematuhan Konvensyen yang segera, Akta itu membenarkan Menteri supaya mengambil tindakan pemulihan untuk membetulkan juga undang-undang utama yang bercanggahan menerusi undang-undang subordinat.