Jelaskan Sajarah dari Basa Tagalog dalam bahasa jawa

Tembung Tagalog asalé saka éndhonim taga-log ("kang ndunungi pinggir kali"), kang uwodé saka tagá- ("saka") lan ilog ("kali"). Juru basawidya kaya Dr. David Zorc lan Dr. Robert Blust ngira-ira yèn pamocap basa Tagalog lan basa-basa Filipina Tengah mula bukané saka Mindanao wétan-lor utawa Visayas wétan.

Cathetan kapisan abasa Tagalog iku Prasasti Laguna, saka taun 900 Masèhi kang isiné fragmèn abasa Sangsekerta, Malayu Kuna, Jawa, lan Tagalog Kuna. Éwa samono, buku pepak pisanan kang ditulis nganggo basa Tagalog ya iku Doctrina Christiana (Ajaran Agama Kristen), dicithak taun 1593. Buku iku ditulis nganggo basa Spanyol lan sulih basa Tagalog warna loro; kang siji nganggo aksara kuna Baybayin  lan liyané nganggo askara Latin kanthi pangeja wiwitan gagrag Spanyol.

Sajeroning 333 taun paprentahan kolonial Spanyol, manéka paramasastra lan bausastra ditulis déning para pandhita Spanyol, kaya ta Vocabulario de la Lengua Tagala déning Pedro de San Buenaventura (Pila, Laguna, 1613), Vocabulario de la lengua tagala déning wong Céko Paul Klein (wiwitan abad ke-18), Vocabulario de la lengua tagala (1835), lan Arte de la lengua tagala y manual tagalog  para la administración de los Santos Sacramentos (1850) saliyané kajian-kajian wiwitan prakara basa iki; nanging pujangga kang wong wiwitan kaya déné Francisco Baltazar (1788–1862) dianggep panulis Tagalog pisanan. Karyané kang paling misuwur ing wiwitan abad angka 19 ya iku wiracarita Florante at Laura.