Jabarkan Sajarah dari Jurnalistik dalam bahasa jawa

Kawitane, kominikasi tumrape manungsa gumantung karo komunikasi gethok tular. Cathetan sajarah kang gayut karo pangecapanan médhia mangsa lair amarga penemuan mesin pangecapan déning Johannes Gutenberg.

Ing Indonésia, kagiyatan jurnalistik kawiwiti déning Walanda. Para pejuang kamardikan Indonésia padha nganggo kewartawanan minangka piranti perjuangan. Ing era iki Bintang Timoer, Bintang Barat, Java Bode, Medan Prijaji, lan Java Bode terbit. Ing mangsa pendudukan Jepang mengambil alih kakuasan, koran-koran iki banjur dilarang. Nanging akhire ana limang médhia kang olèh izin terbit: Asia Raja, Tjahaja, Sinar Baru, Sinar Matahari, lan Suara Asia.

Kamardikan Indonésia nggawa berkah kanggo kewartawanan. Pamarentah Indonésia nganggo sarana komunikaso kanthi Radio Républik Indonésia. Nalika arep Asian Games IV, pamaréntah nglebokaké proyek télévisi. Saka taun 1962, Televisi Républik Indonésia lair kanthi eknologi layar ireng putih.

Nalika papréntahan présidhèn Soeharto, akèh pembreidelan médhia massa.  Kasus Harian Indonesia Raya lan Majalah Tempo minangka conto sing ketara ing sensor kekuasaan iki. Kontrol dicekel saka Departemen Penerangan lan Persatuan Wartawan Indonésia (PWI). Bab iki kang banjur nuwuhaké Aliansi Jurnalis Independen kang mendeklarasikan diri ing Wisma Tempo Sirna Galih, Jawa Barat. Sapérangan aktivis dilebokake ing kunjara.

Titik kaleluasan pers wiwit krasa manèh nalika BJ Habibie ngganti Soeharto. Akèh médhia massa tuwuh lan PWI ora mung dadi sawijining organisasi profesi. Kagiatan kewartawanan diatur nganggo Undang-Undang Pers Nomor 40 Tahun 1999 kang digawé Dewan Pers lan Undang-Undang Penyiaran Nomor 32 Tahun 2002 kang digawé déning Komisi Penyiaran Indonésia utawa KPI.