Jelaskan Kaum Madyan dari Syu'aib dalam bahasa jawa

Nabi Syu'aib diutus kanggo nuntun wong-wong Madyan. Nalika iku wong-wong Madyan nyembah "Aikah" yaiku wit gedhe kang ana ing alas. Dheweke uga nduweni pakulinan nglakoni perkara-perkara kang luput, maling, ngapusi, lan nyuda takeran timbangan.

Wong-wong Madyan nduwe anggepan yen nyuda timbangan ing adol tinuku iku perkara kang lumrah. Malah padha ngira yen tumindak kuwi minangka salah sawijining kapinterane ing babagan adol tinuku.

Nabi Syu'aib teka lan ngelingake yen perkara iku perkara kang elek lan kalebu nyolong. Nabi Syu'aib ngendika yen dheweke kuatir menawa kaume tetep nerusake pakaryan elek iku bakal mudun azab ing ngendi manungsa ora bakal bisa endha saka panyiksan iku.

Wong Madyan nulak lan ora percaya ajaran lan ajakan kasebut nganti pungkasane Allah ngedhunake azab arupa bledhèg kang nggesengake wong Madyan.

"Wong-wong kang ora nurut marang Syu'aib kaya-kaya dheweke durung tau manggon ing (nagari) iku. Dheweke kang mbantah Syu'aib, yaiku wong-wong kang padha rugi" (Surat Al A’Raaf:92)