Gw mau tau Gegayutan dari Matangi. Jelasin dalam bahasa jawa

Matangi lumrah digayutaké klawan reregedan, utamané sisa-sisa panganan utawa kang dipangan sapérangan (Uchchhishta utawa Ucçhishṭa, उच्छिष्ट) dianggep ora murni ing sajroné agama Hindhu. Dhèwèké kerep ditawani sisa kang wus reged lan ana ing salah sawijining dongèng dhèwèké dilairaké saka kaya mangkono iku. Matangi dhéwé digambaraké minangka sisa utawa regedan, ya iku pralambang saka pawujudaning Gusti kang isih ana sawisé sakabèhané barang iku wis cures. Minangka pangreksa sisa-sisa panganan, mula dhèwèké mujudaké niradara lan panrejangan tumrap wewaton.

Matangi lumrah digambaraké minangka wong buwangan lan ora murni. Gayutané kalawan reregedan utamané kang asalé saka masarakat pinggiran, kang dianggep reged ing masarakat Hindhu. Klompok sosial mangkéné iki kang makarya ing babagan reregedan kaya ta mulungi uwuh, pangolahan daging, lan makarya ing papan pangobongan mayit. Ing Népal, klompok kaya mangkono iku diarani Matangi, ya iku mulungi uwuh - kalebu uwuh/kotoran manungsa - lan babagan kang ora ana ajiné, lan lumrahé ana ing sajabaning désa. Jalaran kaya mangkono iku mau, mula dhèwèké digayutaké babagan pati, reregedan, barang kang ra ana ajiné, lan masarakat Hindhu pinggiran.

Matangi uga digayutaké kalawan alas lan suku kang manggon ana sajabaning masarakat Hindhu tradhisional. Kidung sèwu-nama puja Matangi ing Nanayavarta-tantra medharaké garis-garis kang nggambaraké wujudé minangka papan panggonan, dalan kanggo lumebu, wanuh lan ngrasakaké éndahing alas.