Gw mau tau Sajarah dari Komunitas Salihara. Jelasin dalam bahasa jawa

Komunitas Salihara ngadek ing taun 2008, nanging sadurungé wis dirintis awit taun 1994. Udakara setaun sawisé kalawarta Tempo ditutup déning pamarintah Orde Baru taun 1994, sapérangan ngembani kalawarta kuwi, bebarengan sapérang juru warta, sastrawan, intelektual, lan seniman ngedekké Komunitas Utan Kayu. Komunitas iku wujudé kantong budaya ing Dalan Utan Kayu 68H, Jakarta Wétan, Komunitas Utan Kayu awujud Institut Studi Arus Informasi (ISAI), Gladri Lontar, Teater Utan Kayu (TUK), Kantor Berita Radio 68H, lan Jaringan Islam Liberal☃☃☃☃☃☃☃☃ Telu ing antarané kang mèbah ing donyané kesenian—Gladri Lontar, Teater Utan Kayu, lan Jurnal Kebudayaan Kalam (jurnal iki ditokaké wiwitan taun 1994, disengkuyung déning kalawarta Tempo)—ora lèrèn ngupaya nuwuhké lan nyebarké ngèlmu seni lan intelektual, awujud pagelaran kesenian, pagelaran seni rupa, sesorah lan wawan rembug samubarang tema, utawa tulisan kang dimot ing kalawarta Kalam.

Gladri Lontar mameraké pakaryané para seniman Indonesia lan mancanagara kaya ta sesunggingan, kriya grafis, poto, patung, utawa instalasi—mligi dhedhasar kualitas lan sumangat pangowahané. Gladri wis nepangaké para seniman kang saiki kawentar ing khazanah seni sungging Indonesia.

Teater Utan Kayu asring nganakake pagelaran lakon sandhiwara, musik, beksan, filem, sesorah sarta wawan rembug babagan kabudayan, seni, lan filsafat. Komunitas Utan Kayu wis biyasa nggulawenthah kagiyatan kang tatarané internasional, ing antarané Jakarta International Puppetry Festival (2006), Slingshort Film Festival (2006), lan International Literary Biennale kang dianakaké saben rong taun pisan, wiwit taun 2001.

Sawisé umur sepuluh taun, kesenian ing Komunitas Utan Kayu nduwéni tekad nerusaké lang ngembangaké samubarang kang wis kagayuh. Minangka kuwi, para pandhégané ngedeké gedhong kompleks Komunitas Salihara.

Penggayuheé Komunitas Salihara yai ku nguri-uri kamardikan pamikiran lan èksprèsi, tansah ngurmati prabédan lan kabhinékan, sarta nuwuhaké lan nyebaraké ngèlmu artistik minangka ngupadi ngadhepi kaanan Indonesia kang sanajan wis ngecakaké démokrasi ing rong dasawarsa kapungkur, nanging kabebasan pamikiran kadhang kala taksih waé kudu diawasi déning aparat nagara..