Kamu bisa jelasin ke aku soal Lukisan témbok gréja ing Swèdhen dalam bahasa jawa?

Lukisan témbok gréja ing Swèdhen iku lukisan dékoratif ing sawetara témbok-témbok gréja sing kawangun ing Abad Tengahan ing Swèdhen, sing maèsi plafon lan témbok gedhong. Ing Swèdhen kabèh kerep diarani minangka kalkmålningar, sing pertalan sacara lèterlek tegesé "lukisan kapur", amarga kerep dicèt mawa kapur minangkan médhia kanggo ngiket cèt.

Lukisan témbok gréja awal dhéwé ing Swèdhen asalé saka dasawarsa kapisan abad kaping-12 lan nganggo gaya Romawi. Mayoritas lukisan témbok kaya mangkéné iki ditemokaké ing sisih kidul Swèdhen, padatané ana sawijining juru lukis sing ditugasi déning anggota kulawarga lan priyayi ing wektu iku. Kabèh padha nduwé pepadhan ikonografis, lan sing akeh dhéwé nuduhaké pangaribawa gagrag seni kontemporèr Jerman. Sanadyan nganggep manawa seniman sing nglukis lukisan témbok didhidhik kanthi apik, lan sing kapisan iku warga nagara ngamanca, mèh ora ana sing ngerti babagan identitasé utawa jatidhiriné. Ing sakiwa tengené taun 1250, ana owah-owahan gagrag kanthi gagrag Gotik. Komposisi lukisan tembok dadi luwih entheng lan luwih wiyar, nalika sawetara owah-owahan iconographic bisa diamati. Tema mistik Maryam lan Kristen dadi luwih populer. Lukisan tembok Gothik awal lan dhuwur dijaga, utamane ing Pulo Gotland, ing ngendi akeh gréja anyar dibangun ing wektu kasebut, lan ing Skania, ing ngendi sawetara gréja lawas diwèhi langit-langit anyar sing banjur dipaèsi. Jeneng-jeneng sing paling misuwur sing ditepungi saka jaman iki.

Umumé fresco digawé ing antarané abad kaping 15 lan wiwitan abad kaping 16, nalika akèh gréja dibangun anyar utawa dibangun maneh, akèhé ing provinsi ing sakiwa tengené Tlaga Mälaren. Lukisan témbok gréja gagrag Gotik Pungkasan iki luwih béda tinimbang lukisan gagarag Gotik sadurungé, lan dékorasiné luwih akèh. Kabeh padha kepara nutupi kabèh lumah dicèt. Ana uga gèsèran menyang lukisan narasi sing luwih akèh, kanthi téma-téma didaktik lan moral. Ikonografi sakabèhé luwih kapecah-pecah lan lukisan kerep ditambahi mawa prinsip-prinsip sing kurang angabèhi. Sawetara seniman lan bèngkel seni wiwit pungkasan abad tengahan ditepungi jenengé, kaya ta Albertus Pictor. Bèngkel seni biasané dumadi saka telung wong, kalebu master; karya lukisan mung rampung sajroné mangsa panas. Kabèh padha nggunakaké macem-macem pigmèn, lan palèt warna seniman ditambahi nalika Jaman Abad Tengahan diterusaké.

Sawisé Reformasi, kadhangkala lukisan tembok gréja anyar isih digawé, nanging ing pungkasan abad kaping 17, lan utamane ing abad kaping 18 lan awal abad kaping 19, umumé lukisan tembok ditutupi cèt putih. Akèh sing ditemokaké manèh lan dipugar, akèhé ing abad kaping-20. Saiki ana lukisan tembok gereja ing Swèdhen, luwih akèh yèn dibandhingaké karo negara-negara Eropa liyané. Museum Sejarah Statens (Museum Sejarah Swèdhen) nggambaraké lukisan-lukisan témbok gréja iki minangka "raja darbé unik".