Jelaskan Latar wuri dari Haryono Haryoguritno dalam bahasa jawa

Sadurungé ngayahi jejibahan minangka ajudan présidhèn kapisan Republik Indonesia, Sukarno ing pungkasan dasawarsa 1960-an, Haryono Haryoguritno wis dadi pandhemené keris minangka warisan budaya Nuswantara. Saka pandhemenané tumrap keris kuwi, dhèwèké terus nguri-uri lan tansah sinau bab keris lan nglumantaraké asmané minangka ahli keris ing Indonesia. Katresnané marang pusaka kuwi, nuwuhaké pangabektèn awujud buku anggitan sesirah Keris Jawa, Antara Mistik dan Nalar, sawijiné buku kandel sing kepara paling jangkep ngrembug babagan èlmu keris. Buku sing kababar ing taun 2006, iki disusun saka sagung èlmu sing diduwèni Haryono, punjul telung puluh taun sadurungé.

Haryono bebarengan bebrayan ageng pandhemen keris sing naté kabawah, Damartaji (Persaudaraan Penggemar Tosan Aji), ngupadi marang Organisasi Pendidikan, Ilmu Pengetahuan lan Kebudayan Perserikatan Bangsa-Bangsa (UNESCO) supaya keris Indonesia bisa didadèkaké minangka salah sawijiné warisan budaya manungsa sing kudu diuri-uri lan dirawat. Perjuangané ora sia-sia, ing Sidang PBB Paris, 25 November 2005, UNESCO ngukuhaké keris Indonésia minangka salah sawijiné warisan budaya manungsa sing kudu diuri-uri (Oral and Intangible Heritage of Humanity). UNESCO uga ngakoni keris minangka tradhisi Indonésia sing ésih duwé kagunaan sosial ing bebrayan, awujud seni seni unggul Indonesia, duwé falsafah urip, kajaba uga ngandhut mistik.