Gw mau tau Prosa lan Puisi dari Génre sastra. Jelasin dalam bahasa jawa

Puisi mawi cara konvensional saged dipuntegesi dados tuturan ingkang kaiket (èmosi, imajinasi, pikiran, nada, idé, baris, bait, rima, lan saklintunipun). Prosa inggih karangan. Perlu sanget dipunrembag tegesipun prosa lan puisi miturut A.W. De groot ingkang dipunsitir déning Rachmat Djoko Pradopo .

Kesatuan korespondensi prosa inggih punika kesatuan sintaksis, nanging kesatuan korespondensi puisi inggih punika kesatuan akustis.

Korespondensi puisi ngemot sajak, nanging prosa boten gadhah korespondensi.

Ingdalem baris sajak wonten periodisitas saking awal dumugi akir, nanging ing dalem prosa boten wonten periodisitas.

Bèntenipun prosa kaliyan puisi inggih sajatosipun kaemot ing kadar padhetipun sedoyo punika. Sahinggo, karya sastra punika manawi padhet saged kasebat puisi lan manawi boten padhet punika kasebat prosa. Meniko sebabipun muncul tembung puisi ingkang prosais lan prosa ingkang puitis. Sifat prosa ingkang utami inggih punika ngudari lan puisi madhetaken. Bahan mliginipun inggih sami, punika persoalanipun manungsa. Prosa punika èksprèsi nyusun cariyos (konstruktif), puisi punika èksprèsi nyiptakaken curahan jiwa (kréatif).

Rumus: x + y = z. X = pengalaman, y = renungan, imajinasi, lan tèknik, z = hasilipun inggih punika cariyos ingkan sampun dipunréka.

Werni-warni cariyos réka daya punika ing dalem sastra modèrn, hiyo iku novèl, carkak, lan novéla. Novèl inggih punika cariyos réka daya ingkang langkung dawa, ingkang ngemot paraga, aluripun, lan sètting utawi latar. Cerpèn inggih punika cariyos ingkang cendhak, ingkang musataken ing kaanan ingdalam wekdal punika, mliginipun inggih konflik. Novéla inggih punika cariyos réka daya ingkang luwih dawa lan angèl saking carkak, nanging boten langkung dawa kados novèl, isinipun boten dipunputusi ing satunggal kaanan kadadéan, lan konflik.