Jelaskan Sejarah dari Pencak silat dalam bahasa jawa

Para leluhur ing Indonesia sampun gadah cara njaga dhiri kanggé nglindhungi lan mbéla nyawanipun utawi klompokipun saking tantangan alam. Piyambakipun ndamel béla dhiri kanthi niru obahipun kèwan ing lingkungan alam, kaya ta gerakan kera, macan, ula, utawa manuk garudha.  Asal saking seni béladhiri ing Nuswantara saged ugi ngrembaka saking katrampilan suku bangsa asli Indonesia kanggé mburu lan perang ngginakaken bendha, tameng lan tumbak, kadosta ing tradhisi suku Nias sing nganti abad kaping-20 boten wonten pengaruh saking njawi.

Silat dipunanggep nyebar ing nuswantara wiwit abad kaping 7 M, nanging asal-usul dèrèng ditemtokaken kanthi kepasten. Kraton ageng, kadosta Srivijaya lan Majapahit, dipunsebat gadhah prawira kang nguwasani bèladhiri lan saged ngempalaken pahlawan kang katrampilan kangge mbèla dhiri saged dipunandelaken. Paneliti silat Donald F. Draeger pracados manawi bukti seni bèladhiri saged ditingali saking macem-macem artefak sanjata kang dipunpanggihaken saking jaman klasik (Hindu-Buddha) ugi ing patung relief sing ngemot sikap kuda-kuda silat ing candhi Prambanan lan Borobudur . Ing seratipun, Draeger nyerat manawi sanjata lan seni bèladhiri silat boten saged dipunpisahaken, boten namung ing dalem olah badan, nanging ugi hubungan spiritual ingkang wonten gandhènganipun kaliyan budaya Indonésia. Sawetara punika Syeikh Shamsuddin (2005)   ngemu manawi wonten pangaruh seni bèladhiri saking China lan India wonten ing dalem silat. Punika amargi wiwitan budaya Melayu sampun dipunpengaruhi budaya ingkang dipunbekta dening pedagang lan tiyang rantau saking India, China lan mancanegara sanèsipun.

Pencak silat wis dikenal dening umume wong melayu kanthi macem-macem jeneng. Ing Peninsular Malaysia lan Singapura, luwih dikenal minangka seni bela dhiri sing gayong lan aliran boten cecek.  Ing Thailand, seni bela dhiri dikenal minangka wrangle liwat, lan ing Filipina kidul dikenal minangka pasilat.  Saking asmanipun, saged dipuntingali istilah "silat" langkung nyebar, pramila anggenipun seni beladiri iki nyebar saka Sumatra menyang macem-macem wilayah ing Asia Tenggara.

Tradhisi silat diwarisake kanthi lisan lan nyebar kanthi tutuk, diwulang saka guru menyang siswa, mula cathetan sing ditulis asile silat angel ditemokake. Sejarah silat diceritakan liwat legenda sing beda karo siji wilayah menyang wilayah liyane. Legenda Minangkabau, silat ( basa Minangkabau : silek ) diciptakake dening Datuk Suri Diraja saka Pariangan, Tanah Datar ing sikil Gunung Marapi ing abad ka-11. Banjur silek digawa lan dikembangake para pendatang Minang ing saindenging Asia Tenggara . Bab kasebut padha karo crita rakyat babagan asal saka sekolah silat Cimande, sing nyritakake babagan wanita sing ditodha sawise perang antara macan lan monyet. Saben wilayah umume duwe seniman bela dhiri ( prajurite ) sing bangga, umpamane Prabu Siliwangi minangka tokoh seni beladiri Pajajaran, Hang Tuah komandan Melaka, Gajah Mada mahapatih Majapahit     lan Si Pitung saka Betawi.

Pangembangan silat kanthi sejarah wiwit direkam nalika panyebaran kasebut akeh dipengaruhi para panyebaran agama Islam ing abad kaping-14 ing Nusantara. Ing wektu iku pencak silat diwulangake kanthi pasinaon agama ing surau utawa pesantren. Silat dadi bagean praktik spiritual. Ing budaya sawetara klompok etnik ing Indonesia, pencak silat minangka bagean sing ora bisa dibédakake karo upacara tradisional. Contone, tarian Randai sing ora liya nanging gerakan silek Minangkabau asring ditampilake ing macem-macem acara lan acara tradisional Minangkabau. Ing prosesi kawinan tradisional Betawi ana tradhisi "doorstop", yaiku demonstrasi silat Betawi sing di rangkepake sajrone dolanan cilik. Acara iki biasane dianakake sadurunge upacara pernikahan, yaiku drama cilik sing nyritakake trombongan panganten wanita ing omah kasebut menyang omah panganten wanita sing diblokir dening prajurite desa (prajurit) lokal sing dikandhani uga menehi ati marang penganten. Banjur ana perang seni bela diri ing tengah dalan antaraning sekatan dalan lan para prajurite sing mesthi menang dening para pengawal pengawal.

Banjur Silat berkembang saka seni beladiri lan tari rakyat, dadi bagian saka pendidikan pertahanan negara kanggo ngatasi penjajah asing. Ing sejarah perjuangan nglawan penjajah Walanda, nyathet para prajurit sing padha nyekel senjata, kaya ta Panembahan Senopati, Sultan Agung, Pangeran Diponegoro, Teuku Cik Di Tiro, Teuku Umar, Imam Bonjol, lan para pahlawan wanita, kaya ta Sabai Nan Aluih, Cut Nyak Dhien, lan Cut Nyak Meutia .

Saiki Silat diakoni minangka budaya Melayu kanthi jembar, yaiku pedunung pulau Sumatra lan Semenanjung Malak, uga macem-macem kelompok etnik liyane sing nggunakake lingua franca basa Melayu ing macem-macem wilayah ing Jawa, Bali, Kalimantan, Sulawesi, lan pulo liya sing uga ngembangake seni beladiri iki.

Sadhar babagan pentinge ngembangake peran pencak silat, dirasakake manawa butuh organisasi pencak silat nasional, sing uga bisa mbengkelake sekolah seni beladiri ing saindenging Indonesia. Tanggal 18 Mei 1948, Asosiasi Pencak Silat Indonesia (IPSI) kabentuk. Saiki IPSI didaftar dadi organisasi seni beladiri nasional paling tuwa ing donya.

Tanggal 11 Maret 1980, Asosiasi Pencak Silat Antarbangsa (Persilat) diadegaké kanthi inisiatif Eddie M. Nalapraya (Indonesia), sing saiki dadi ketua IPSI . Acara iki uga dirawuhi déning wakil saka Malaysia, Singapore, lan Brunei Darussalam .  Sekawan negara, kalebu Indonesia, ditetepake minangka pendiri Persilat .

Sawetara organisasi silat nasional kalebu Asosiasi Pencak Silat Indonesia (IPSI) ing Indonesia, Perikatan Silat Nasional Malaysia (PESAKA) ing Malaysia, Singapura Silat Alliance (PERSIS) ing Singapura, lan Alliance Silat Alliance (PERSIB) ing Brunei. Welasan akademi silat wis tuwuh ing Amerika Serikat lan Eropa. Silat saiki wis resmi dadi olahraga ing pertandhingan internasional, utamane kompetisi ing Sukan SEA . Akbar