Jelaskan Panaklukan manèh Romawi Kulon dari Kakaisaran Bizantin dalam bahasa jawa

Yustinianus I, kang munggah singgasana ing taun 527, nglancaraké panaklukan manèh Romawi Kulon. Ing taun 532, putra tani Illyria iku nandatangani prajanjèn damai karo Khosrau I saka Pèrsi. Sanadyan kudu mbayar upeti taunan kang akèh, front wétan Bizantium dadi aman. Ing taun kang padha, Yustinianus slamet saka karusuhan Nika ing Konstantinopel, kang dipungkasi kanthi matiné telung puluh èwu perusuh. Kamenangan iki nguataké posisi Yustinianus. Paus Agapetus I dikirim menyang Konstantinopel karo ratu Ostrogoth Theodahad, nanging wurung tumuju prajanjèn perdamaian karo Yustinianus. Nanging, ora kasil agawé monofisitisme dicela.

Panaklukan manèh Romawi Kulon diwiwiti ing taun 533. Yustinianus ngirim jendralé Belisarius lan 15.000 wadya kanggo ngrebut manèh provinsi Afrika saka suku Vandal kang wus kuwasa saka taun 429. Karajan Vandal kasil ditundhukaké. Sawetara iku, ing Italia Ostrogoth, ratu Athalaric ninggal ing tanggal 2 Oktober 534. Ibuné, Amalasuntha, dikunjara lan dipatèni Theodahad ing pulau Martana. Yustinianus ndelok kanthi kesempatan kanggo nglakokaké intervensi. Ing taun 535, wadya Romawi Wétan dikirim menyang Sisilia. Kamenangan kasil karaih, nanging Ostrogoth nguataké pralawanan dhèwèké. Kamenangan anyar bener-bener kasil ing taun 540, wayah Belisarius ngrebut Ravenna.

Émané, Ostrogoth kasil didakaké manèh ing ngisoré kapemimpinan Totila lan ngrebut Roma ing tanggal 17 Dhésèmber 546. Belisarius ditarik déning Yustinianus wiwit taun 549. Kasim Narses nggantekaké ing pungkasan taun 551 karo nggawa bala wadya 35.000 akèhé. Totila kasil dikalahaké lan mati ing Paperangan Busta Gallorum. Panerusé, Teia, kasil ditaklukaké ing Paperangan Mons Lactarius (Oktober 552). Sakbanjuré iku, suku Goth isih terus nglawan. Suku Franka lan Alamanni uga nglancaraké invasiné. Sanadyan mangkono, perang kanggo nguwasani ujung Italia wus rampung kanthi kamenangan Romawi Wétan.

Ing taun 551, bangsawan Visigoth ing Hispania, Athanagild, njaluk bantuan Yustinianus ing pamberontakan nglawan ratu. Sang kaisar ngirim wadya ing ngisoré pimpinan Liberius. Kamaharajan Romawi Wétan kasil nguasani sapérangan wewengkon ing pasisir Spania nganti mangsa kakuasaan Heraklius.

Sawetara iku, ing wétan, Paperangan Romawi-Pèrsi kadadéan nganti taun 561, wayah Yustinianus lan Khosrau nyetujoni panentreman 50 taun suwéné. Ing panengahan taun 550, Yustinianus wus éntuk kamenangan ing sakabèhing paperangan, kanthi pengecualian ing Balkan, wektu kamaharajan terus diserang déning bangsa Slavia. Ing taun 559, kamaharajan diancem déning Kutrigur lan Sklavinoi. Yustinianus ngundang Belisarius, lan mangkono bebaya wus ilang, sang kaisar ngenggoni kakuasaan dhéwékan. Pawarta upama Yustinianus nguataké armada Donaunya agawe Kutrigur bingung, saéngga dhèwèké sarujuk kanthi traktat kang menèhi dhèwèké subsidi lan ngolèhaké dhèwèké mulih kanthi aman ngléwati kali Donau.

Yustinianus uga misuwur amarga préstasiné ing babagan ukum. Ing taun 529, komisi kang cacahé sepuluh wong kang dikepalani déning Iohannis Orientalis merevisi undang-undang Romawi kuna. Sakabèhing "undang-undang Yustinianus" jaman saiki kaloka kanthi jeneng Corpus Juris Civilis.

Sasuwéné abad kaping 6, budaya Yunani-Romawi isih duwé prabawa kuwat ing Wétan. Filsafat lan budaya Kristen dadi saya wigati lan wiwit ndominasi budaya mbiyen. Himne-himne kang Romanus Melodus nandai pangembangan Liturgi Suci. Aristek-arsitèk lan para tukang makarya abot kanggo ngebaraké gréja anyar Hagia Sophia kang nggantèkaké gréja mbiyèn kang ancur akibat haruhara Nika. Sasuwéné abad kaenam lan kapitu, kamaharajan diguncang déning wabah pes, kang matèni akèh jiwa, sarta ngakibataké kemunduran ékonomi lan lemesé kamaharajan.

Sawisé Yustinianus séda ing taun 565, panggantiné, Yustinus II, nolak mbayar upeti kanggo Pèrsi. Sawetara iku, suku Langobardi nyerbu Italia. Pangganti Yustinus, Tiberius II, mènèhi subsidi menyang suku Avar, sawatara nglancarake serangan tumuju Pèrsi. Subsidi wurung menangaké suku Avar. Dhèwèké ngrebut bètèng Sirmium taun 582, sinambiyan bangsa Slavia wiwit nyeberang kali Donau. Maurice, kang nggantèkaké Tiberius, mèlu cawé-cawé ing paperangan sadulur Pèrsi, sarta manggonaké Khosrau II bali tumuju kakuasaané lan nikahaké putriné karo dhèwèké. Traktat Maurice karo iparé kang anyar nggawa status quo anyar ing wétan, lan ngurangi biaya pertahanan sasuwéné perdamaian iki (yutanan solidi kasil dislametaké kanthi remisi upeti kanggo Pèrsi). Sawisé kamenangané ing front wétan, Maurice bisa ngalihaké perhatiané dateng Balkan, lan [ing taun 602, dhèwèké kasil ngusir suku Avar lan Slavia.