Jelaskan Upacara Tarub dari Pawiwahan agung dalam bahasa jawa

Tembung tarub sampun kathah dipunmangertosi déning masarakat Ngayogyakarta saha Surakarta ingkang tegesipun pasrén saking janur kuning ingkang dipunsuwiri saha kapacak wonten ing sakiwatengenipun tratag sarta wonten ing lawang gapuraning griya utawi papan panggènan ingkang saweg nindakaken kajatan mantu. Dados manawi dipunringkes bilih upacara tarub punika upacara pasang janur wonten ing papan kajatan kanggé pratandha bilih wiwit wekdal punika ingkang gadhah kajat sampun kanthi saèstu murwakani lampahing kajat.

Ubarampé ingkang dipunbetahaken kanggé pasang tarub punika inggih mliginipun godhong-godhongan saking manéka warni tetuwuhan. Pamasangipun tarub sarta tetuwuhan punika miturut tradhisi Jawa katindakaken dhedhasar pétungan sanget. Dinten saha tanggalipun dipunpétung kanthi permati, kanthi jlimet. Limrahipun, dipuntindakaken sesarengan kaliyan upacara siraman, nanging wekdalipun ingkang radi bènten sakedhik. Pamasangipun tarub limrahipun katindakaken antawisipun tabuh 08.00 - 10.00, lajeng siraman katindakaken tabuh 11.00, utawi ing wayah sonten watawis tabuh 15.00 - 16.00. Déné ingkang nyirami calon pinangantèn inggih punika para sesepuh, pinisepuh kulawarga calon pinangantèn putri kabiyantu kaliyan tangga tepalihipun.

Saderéngipun tarub saha sadaya rerangkèning dipunpasang, kedah dipunsukani sajèn ing caketipun. Sajèn punika supados pikantuk pangayoman kaslametan saking ingkang Maha Agung minangka panguwaosing kekiyatan gaib, supados dumugi wasananing pahargyan saged kalampahan tanpa rubéda satunggal punapa.