Gw mau tau Latar Wingking dari Konsili Vatikan II. Jelasin dalam bahasa jawa

Salaminipun taun 1950an, studi téyologi lan biblikal Roma Katulik milai nglebeti pambaruan wiwit sasampunipun Konsili Vatikan I dumugi nglebeti abad kalih dasa. Liberalisme punika mijil saking para téolog kados déné Yves Congar, Karl Rahner, lan John Courtney Murray ingkang ngupados cara kanggé ngintegrasikaken pengalaman manungsa modhèren kanthi dhogma Kristiani, tokoh sanèsipun inggih punika Joseph Ratzinger (sapunika Paus Benediktus XVI) lan Henri de Lubac ingkang ugi minginaken pangertosan ingkang langkung akurat babagan Injil lan nganggep para Bapa Gréja awalipun minangka sumber pambaruan.

Ing wekdal ingkang sami, para biskop sadonya ngadhepi tantangan ingkang ageng sanget saking éwah-éwahan pulitik, sosial, ékonomi, lan tèhnik. Sapérangan biskop ngusulaken éwah-éwahan salebetipun struktur lan praktèk gréjawi kanggé ngadhepi tantangan-tantangan wau. Ing antawisipun pangusul punika ingkang paling kaorganisasi inggih punika golongan biskop Walandi lan Jerman ingkang dipuntepangi minangka para Biskop Rhine.

Konsili Vatikan I sampun rampung mèh satunggal abad sadèrèngipun kanthi prématur amargi pecahipun perang Prancis-Prussia. Salebetipun konsili punika, isu-isu prakawis pastoral lan dhogma boten saged dipunrembag akibat perang kasebat, lan nampung sempat ngasilaken satunggiling dhogma prakawis Infabilitas Paus.

Paus Yohanes XXIII salajengipun kanthi boten kadugi mutusaken kanggé ngimpunaken Konsili namung salebetipun wekdal kirang saking tigang wulan sasampunipun pangangkatanipun nalika taun 1959. Salebetipun satunggiling dhialog prakawis konsili, panjenenganipun dipunwawancarai kénging menapa konsili punika perlu dipunlampahaken. Paus dipunlapuraken mbikak satunggiling jendhéla lan ngandika, "Kula kepéngin mbikak jendhéla Gréja saéngga kita saged mirsani medal lan tiyang ingkang wonten ing njawi saged mirsani mlebet." Panjenenganipun ngundang ugi gréja-gréja Kristen sanèsipun kanggé ngintunaken pangamat dhumateng Konsili wau. Undangan punika dipunsambet saé déning kalih gréja Protèstan lan Ortodoks. Gréja Ortodoks Ruslan ing ngandhèap kakuwatosan dhumateng Pamaréntahan Kuminis Sovyèt, nyambet undangan kasebat namung nalika sampun dipunyakinaken bilih Konsili punika badhé asifat apulitik.