Jelaskan Surakarta dari Selikuran dalam bahasa jawa

Ing Karaton Surakarta, bakuné adat Selikuran iku wetuning ratu lan arak-arakan prajurit saka karaton menyang Mejid Agung ngarepaké turuné Lailatulkadar. Ing Mejid Agung Karaton Surakarta, upacara donga marang Allah ginelar njaluk kawilujengan lan berkah tumrap wulan Pasa. Sabanjuré, tumpeng cacah sèwu didumaké marang abdi dalem lan kawula.

Acara Selikuran mono wis lumaku kawit mangsané Pakubuwana IV, nanging tembé ngrembaka dadi acara gedhé nalika Pakubuwana X madeg ratu. Kanggo tujuan ékonomi lan pariwisata, udakara taun 1927, adat Selikuran didadèkaké karaméan ing Kebon Raja (dicekak Bonraja, saiki Taman Sriwedari). Arak-arakan saka karaton sing rute kawitané menyang Mejid Agung dilih menyang Bonraja. Kanggo nambah regengé, arak-arakan prajurit mawa ing uga diadani. Jalaran arak-arakan mawa ing iki, kirab Selikuran ing Surakarta uga misuwur diarani Kirab Ting utawa Kirab Ting-Ting Hik. Ing taun 2009, rute kirab dibalèkaké miturut bebakuné, ya iku saka karaton menyang Mejid Agung, awit kacumpiné béya acara.

Adaté biyèn, sawisé Selikuran saben wengi ganjil ing sepuluh dina pungkasan wulan Pasa, wong Surakarta masang ing ing jaba omah. Nalika samana, Malem Selikuran dilanjutaké acara Maleman sing ginelar sawulan notog ing Bonraja. Karaméan Maleman kala samana asring disandhingaké karaméan Sekatènan ing alun-alun karaton awit raméné. Sawisé Indonésia mardika, Maleman ora tau digelar manèh.