Jelaskan Temahan dari Perang Jawa (1741–1743) dalam bahasa jawa

Sanajan Walanda mulihaké kalungguhané ing kawitan 1743, Pakubuwana II kapeksa napakasmani siji prajanjèn. Dhèwèké kudu masrahaké pangareping kraman cacah loro tur ngalihaké karatoné menyang laladan Sala. Prajanjèn mau ngatur yèn Pakubuwana II kudu masrahaké pasisir lor Jawa, Madura, lan Jawa pérangan wétan marang Walanda. Aliya saka iku, Pakubuwana II kudu mbayar 8.600 ton métrik beras minangka bulu bekti saben taun lan nglarang wong Jawa lelayaran ing sajabaning Jawa, Madura, lan Bali. Pakubuwana II séda ing 1749; dhèwèké kaanggep minangka pangarep kang ora kasuwur tur bisa kukuh mung amarga pangayoming Walanda. Pasulayan panggah ana antaraning wong-wong karaton sapungkuré Pakubuwana II, kang temahané nyigar laladan Mataram dadi rong karaton, ya iku Kasunanan Surakarta bawahing Pakubuwana III lan Kasultanan Ngayogyakarta bawahing Mangkubumi.

Pangéran  ora kaduman laladan utawa panguwasa kang kajanjèkaké tur kasebrataké ing Madura. Cakraningrat IV ngrasa kacidra banjur gabung ing kraman liya ing 1745; amarga anak lanangé pasrah marang Walanda,  lumayu menyang Banjarmasin ing Kalimantan, nanging kacekel lan kabuwang ing Pongol Kayun (Kaap de Goede Hoop) ing 1746.

Sanajan wis akèh nguwasani laladan pasisir, VOC "wis sayah banget". Miturut Merle Calvin Ricklefs, Sultan Ngayogyakarta kang anyar aran Mangkubumi banjur dadi "mungsuh kang mbebayani dhéwé" tumrap pangrèh kolonial Walanda ing abad angka 18.

Pangrèh Joko Widodo lan Menteri Dalam Negeri Tjahjo Kumolo ngadegaké siji monumèn kanggo ngéling-éling para kurban tumpesan ing Batawi ing 1740 lan wong Jawa dalah wong Cina kang tawur lumawan Walanda ing perang Jawa. Monumèn kang diadegaké ing Taman Budaya Cina Indonesia, Taman Mini Indonesia Indah iku aran Monumen Perjuangan Laskar Cina lan Jawa Melawan VOC 1740–1743.