Tolong jelaskan mengenai Jeneng ing Kraton Ngayogyakarta dalam bahasa jawa

Jeneng dhiri iku minangka tandha kanggo ndangu lan sapa aruh marang sawènèh wong. Jeneng dumadi saka tembung-tembung kang nduwéné teges kang mengku pangajab. Tumraping wong Jawa mangkono iku jeneng kalebu pusaka mula ana unèn-unèn “asma kinarya japa”. Déné yèn miturut Filipec tembung-tembung sajroning jeneng digunakaké kanggo nuduhaké entitas saben wong. Saben wong nduwéni sapérangan jeneng kang béda-béda, kalebu jeneng ngarep, jeneng kulawarga, lan gelar.  Jeneng miturut Van Buren sajroning Wierbicka kapérang dadi telu ya iku jeneng ngarep jangkep, jeneng celukan, jeneng celukan kang mengku katresnan (parapan), jeneng kuluwarga, lan jeneng gelar. Jeneng ora mung kanggo ciri dhiri pribadi, nanging jeneng uga mratandhani kelas sosial saben wong.

Babagan jeneng ing Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat ora uwal saka tata paugeran kang dhedhasar sambung raketé dharah marang sultan, uga jejibahan minangka abdi dalem. Tataran sesambung raket dharah iku kapèrang miturut kang paling caket marang sultan ya iku garwa Dalem, putra Dalem, sedhérék Dalem, lan sentana Dalem. Saka caket lan adohé sambung rakete dharah iku mau kanggo mbédakaké anggoné paring jeneng. Déné yèn tumraping abdi dalem, jeneng iku dibédakaké miturut ayahan pakaryané. Abdi dalem ing Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat kapérang dadi loro ya iku abdi dalem punakawan kang makarya ana ing kraton lan abdi dalem kaprajan ya iku para pegawé papréntahan dhaérah kang nampa SK gubernur lan nyadhong pangkat kalenggahan ing kraton.

Jeneng ana ing Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat dibédakké dadi telung jinis, ya iku jeneng cilik (timur), jeneng tuwa, lan jeneng cekak utawa jeneng celukan. Jeneng cilik (timur) ya iku kang diparingaké nalika nembé waé lair, déné jeneng tuwa diparingaké sawisé manjing diwasa utawa wus omah-omah. Tumraping abdi dalem jeneng tuwa kawujudaké minangka jeneng ngarep kang dhedhasar papan ayahan jejibahané. Jeneng cekak utawa celukan minangka wujud panyekaking jeneng cilik utawa jeneng tuwa. Jeneng cilik lan jeneng tuwa adat sabené kanggo ing kaanan formal lan informal, déné jeneng cekak mung kanggo ing kaanan informal.

Tatacara anggoné ménéhi jeneng ing kraton Ngayogyakarta dhedhasar kalenggahan lan pangkaté saben wong. Upama sawijining wong wus migunakaké jeneng tuwa, jeneng cilik (timur) mau ora digunakaké menéh, kajaba ditunggak semi déning wong-wong kang nduwéni sesambungan paseduluran luwih  cedhak.