Jelaskan Lugas dari Basa Jawa kang baku dalam bahasa jawa

Basa baku iku kudu asipat lugas. Kang dikarepaké lugas ing kéné, ya iku tembung-tembung kang dianggo dudu tembung-tembung éntar lan dhapukaning ukara ora dawa-dawa. Ananging, perlu disumurupi yèn tembung éntar iku satemené bisa dipérang dadi rong golongan, ya iku tembung éntar kang isih cetha teges éntaré lan wes dianggep tembung lumrah lan golongan tembung éntar kang bisa dianggo ing basa baku. Kagem lelimbangan sawatara bisa dipriksani ukara ing ngisor iki:

(1a) Kanggo nyumurupi sepira abot ènthèngé barang, kaya-kaya ora ana dalan liya kang prayoga diliwati kajaba mung nimbang barang mau.

(1b) Kanggo nyumurupi boboté barang, carané kudu nimbang barang mau.

(2a) Pak lurah, wong kang dadi pangarep utawa kepalaning désa, kang kagungan tanggung jawab tumrap maju munduring désa, kang ngasta pimpinan ing rapat, banjur nothok méja kanggo narik kawigatèné kabèh wong kang nekani rapat wektu kuwi padha omong-omongan dhéwé-dhéwé ora nggatèkaké apa kang lagi dirembug ing rapat mau.

(2b) Pak lurah kang mimpin rapat mau banjur nothok méja kanggo narik kawigatèné wong kang padha mèlu rapat.

Ukara 1b luwih ringkes katimbang ukara 1a lan ukara 2b luwih ringkes katimbang ukara 2a. Kajaba kuwi, ukara 1a mengku tembung éntar kang isih cetha teges éntaré, ya iku dalan kang prayoga diliwati minangka éntaré cara kang becik ditindakaké. Ukara-ukara kaya kang kasebut ing 1a lan 2a iku ora prayoga dianggo ing basa baku.