Gw mau tau Karya dari Josephine Butler. Jelasin dalam bahasa jawa

Josephine uga wiwit narik minat tumrap pawiyatan wanita. Ing taun 1867 dhèwèké gabung karo Anne Jemima Clough ing madegake kursus-kursus lanjut kanggo para wanita. Ing taun pungkasan, Josephine Butler diangkat dadi presiden Dewan Utara Inggris kanggo Pendidikan Tinggi Wanita. Ing taun candhake Josephine melu ing kampanye kanggo mbujuk Universitas Cambridge supaya bisa menehi luwih akeh kesempatan kanggo siswa wanita. Kampanye iki nyebabake nyediakake kuliah kanggo wanita lan diadegaké  Newnham College.

Ing taun 1868 Josephine Butler nerbitake bukunipun The Education and Employment of Women. Ing pamplet dhèwèké, dhèwèké ndhukung kesempatan pendhidhikan lan tenaga kerja kanggo wanita sing luwih apik. Ing taun candhake dhèwèké nulis Karya Wanita lan Budaya Wanita, sing dhèwèké negesake manawa wanita ora kudu "nyoba saingan wong lanang amarga dhèwèké duwe bagean sing beda kanggo main ing masyarakat". Pandhangan kasebut nyebabake para feminis kaya ta Emily Davies sing pengin wanita bersaing karo istilah sing padha karo pria. Butler yakin manawa wanita kudu milih swara amarga beda karo wong lanang. Dhèwèké ndhukung manawa peran khusus wanita yaiku nglindhungi lan ngrumat wong sing ringkih lan yen wanita kesrakat iku penting banget kanggo moral lan kesejahteraan negara.

Ing taun 1869 Josephine Butler miwiti kampanye nglawan Undhang-undhang Penyakit. Tumindak kasebut wis dikenalake ing taun 1860-an ing upaya nyuda penyakit venereal ing angkatan bersenjata. Butler mbantah kanggo hukum sing mung ditrapake kanggo wanita. Ing syarat-syarat tumindak kasebut, pulisi bisa nyekel wanita sing dipercaya wanita pelacur lan banjur bisa negesake dhèwèké duwe pemeriksaan medis. Butler duka banget babagan kasangsaran pelacur sing dipercaya dhèwèké dipeksa menyang karya iki kanthi penghasilan murah lan pengangguran.

Josephine Butler ngunjungi negara kasebut nggawe pidato sing menehi kritik marang Para lelara. Butler, sing minangka orator sing misuwur, narik kawigaten para pamirsa kanggo ngrungokake manawa nerangake ukum kasebut kudu diilangi. Akeh wong sing kaget karo ide wong wadon sing ngomong babagan publik lan babagan perkara seksual. George Butler, sing saiki dadi kepala sekolah College Liverpool, dikritik banget amarga ngidini garwane melu ing kampanye iki. Butler tetep nyengkuyung bojone sajrone pakaryan sanajan bebaya manawa bakal ngrusak karir akademik.

Butler uga melu kampanye nglawan pelacuran bocah. Ing taun 1885 Butler gabung karo Florence Booth of Salvation Army lan W. T. Stead, editor Pall Mall Gazette, kanggo mbabarake apa sing wis dikenal minangka lalu lintas budak putih. Klompok kasebut nggunakake kasus Eliza Armstrong, anak wadon umur telulas taun sing asap-asep, sing dituku regane £ 5 dening wanita sing kerja kanggo brothel London. Minangka asil saka publisitas, yen kasus Armstrong, Parlemen nglanggar Undang-Undang Amandemen UU Pidana sing nambahi umur persetujuan wiwit kaping telulas nganti nembelas.

Sawise mbatalake Undhang-undhang lelara sing nular ing taun 1886, Josephine ngenteni wektu ngrawat bojone sing lara. Sawise tilar donya ing 1890, Josephine nulis Recollections of George Butler (1892). Ing sawetara taun suwene, Josephine dadi panyengkuyung Persatuan Nasional Suffrage. Nanging, saiki umur 70 taun, Josephine wis tuwa banget kanggo njupuk peran penting ing kegiatan gerakan kasebut. Prestasi paling gedhe ing Josephine Butler minangka pembaharu ya iku sukses kanggo ngetrapake Undhang-undhang Penyakit ing taun 1860-an. Tumindak kasebut ngidini para pejabat polisi nangkep pelacur lan banjur uji coba pemeriksaan fisik sing disirnakake kanggo penyakit venereal. Yen diandharake positif, wong wadon kasebut bakal dibuwang ing rumah sakit nganti pirang-pirang wulan lan yen dhèwèké ora nate ngalami tes kasebut, dhèwèké bakal dikunci.