Jelaskan Pangakuan Suku Bangsa Piyambak dari Tiyang Cirebon dalam bahasa jawa

Nalika awal kawontenan Etnis utawi Tiyang Cirebon mesthi dipungayutaken kaliyan kawontenan suku Sundha lan Jawa, nanging lajeng eksistensinipun ngarah ing pembentukan budaya piyambak, wiwit saking rupa bathik pasisir ingkang boten ndherekaken pakem karaton Jawa utawi biyasa dipunsebut bathik pedalaman dumugi wontenipun tradisi-tradisi kanthi corak Islam sesarengan kaliyan dipunbangunipun kraton cirebon nalika abad ke 15 ingkang dhedhasar Islam 100%. Eksistensi saking kawontenan suku utawi tiyang Cirebon ingkang nyebut piyambakipun sanès Suku Sundha uawi suku jawa pngkasan pikantuk jawaban saking sensus penduduk taun 2010 ing pundi sensus penduduk mau wonten kolom mligi kanggé Suku bangsa Cirebon, bab punika ateges kawontenan suku bangsa Cirebon sampun dipunakoni kanthi nasional minangka sawijining suku piyambak.

Indikator punika (Suku Bangsa Cirebon) dipuntingali saking basa laladan ingkang dipun-ginakaken déning warga Cirebon boten sami kaods déné basa Jawa utawi bas Sunda. Masarakat Cirebon ugi gadhah idhèntitas mligi ingkang damel raos bombonging manah minangka suku piyambak. Pitedah sanèsipun ingkang nyirikaken tiyang minangka suku bangsa Cirebon inggih punika saking nama-namanipun ingkang boten kados tiyang Jawa utawi Sunda. Nanging dèrèng wonten panaliten ingkang langkung ingkang saged ngandharaken babagan karakteristik identik babagan suku bangsa Cirebon. Kangge madosi kesukuan sawijining tiyang, bab punika saged dipunrunut saking garis keturunan bapak kandungipun. Kajawi punika manawi tiyang punika sampu kraos gadhah jiwa lan semangat laladan punika (laladan bebrayan cirebon) saéngga piyambakipun berhak rumaos minangka suku ingkang dipunmaksud.