Jelaskan Kaligrafi dari Seni rupa Islam dalam bahasa jawa

Dhesain kaligrafi seni rupa Islam kados ingkang wonten ing Éropah wekdal abad parotengah saged kapanggih ing arta logam, ubin, lan kramik. Seni rupa Islam kaligrafi ingkang awujud prasasti kalebet ayat-ayat gurit, lan parekaman prasasti. Kalih jinis skrip ingkang kathah inggih punika jinis kaligrafi Kufi lan Naskh, kekalihipun mujudaken gambar visual lan limrahipun wonten ing témbok lan kubah wangunan masjid, lan sisih mimbar ingkang saged dados pamanis kanggé narik kawigatén.

Wekdal abad 9 ngantos abad kaping 11 ing Pèrsi Wétan dipundamel tembikar ingkang dipunparingi seratan-seratan kaligrafi. Prasasti ageng ingkang dipundamel saking ubin, kadhang namung wujud huruf ingkang timbul, utawi kanthi latar wuri ingkang dipunpotong, saged kapanggih ing interior lan eksterior ing kathah wangunan mirunggan (wigati). Kompleks wangunan ugi dipunparingi pamanis wujud kaligrafi. Wekdal periodhe pamaréntahan Islam sampun dipundamel koin récéh wujud huruf kemawon, lan wujudipun éndah sanajan ukuranipun alit. Tughra utawi monogram saking Kakaisaran Ottoman dipun-ginakaken kanthi wiyar kanggé damel dhokumén resmi, kanthi dhékorasi ingkang rumit sanget lan dipundamel kanggé tiyang tartamtu utawi tiyang wigati kemawon. Setunggal lembar sanèsipun awujud kaligrafi, dipunripta kanggé album, ingkang isinipun geguritan utawi karya gurit, ayat al Quran, lan tèks-tèks sanèsipun. Basa utami ingkang dipun-ginakaken ing karya kaligrafi awujud basa Arab lan seratan Arab, ingkang tansah dipun-ginakaken kanggé nyerat tèks Al-Qur'an. Sanèsipun basa Arab, dipunanggé basa sanès kados basa Pèrsi ing wewengkon Pèrsi, mliginipun kanggé nyerat karya gurit/geguritan, lan basa Turki utawi basa Urdu ugi dipunanggé ing karya kaligrafi Islam. Karya seni rupa Islam awujud kaligrafi limrahipun dipunanggep gadhah status langkung inggil tinimbang jinis karya seni rupa sanèsipun.