Jelaskan Ancas dari Pèk Bung dalam bahasa jawa

Soedarsono (Guru Ageng Fakultas Ilmu Budaya Universitas Gajah Mada) ing bukuné kang asesirah Seni Pertunjukan Indonesia di Era Globalisasi mratélaké yèn seni pagelaran kaya Pèk Bung nduwèni sawetara ancas, ya iku sarana ritual, ungkapan panglipur masarakat, lan prèsentasi èstètik. Sauntara iku, Heriyawati mratélaké ancas kagunan tradhisional iki ngrakup sarana pangungkapan émosional, panghayatan èstètik, panglipur, komunikasi, pralambang, réaksi jasmani, norma sosial, kasinambungan budaya, lan pangintegrasian masarakat. Budi nuli ngringkes panemu saka kekaro ahli mau lan ngategorikaké ancasing Pèk Bung dadi pitung aspèk, ya iku panglipur, komunikasi, piwulang, pralambang, èstètik, agama, lan setabilitas budaya.

Pèk Bung nduwé ancas kanggo sarana panglipur amerga wiramané marakaké swasana tenang. Pamiarsa kang ngrungokaké tembang-tembang mawi témpo alon saorané bakal merkolèh swasana santai lan kena nglalèkaké sadhéla masalah-masalah uripé. Sapanemu karo Budi, Novena Ulita (Dhosèn Fakultas Desain dan Seni Kreatif Universitas Mercu Buana Jakarta) nyruwé yèn kagunan iki kababar minangka panglipur lan adoh saka bab sakral, senajan ta saiki kadhangkala diwetokaké ing acara merti dhusun lan pèngetan riyaya Islam. Pèk Bung uga nduwèni ancas kanggo sarana komunikasi jalaran para juru main bisa caturan karo pamiarsa.

Nyuplik pranyatané Wijanarko, Budi ngandharaké Pèk Bung nduwé ancas minangka média piwulang jalaran tembang kang dicawisaké kadhangkala isiné aruhan perilaku hidup bersih dan sehat (PHBS), umpamané pagelaran Pèk Bung kang diselenggarakaké Puskesmas Pandhak I lan Politeknik Kesehatan Kementerian Kesehatan Ngayogyakarta nalika 2007. Anadéné ancasing seni pagelaran iki kanthi cara simbolis ya iku minangka tetenger kagunan islami kang njunjung bab sosial lan moral masarakat lumantar tembang-tembang kang ditembangaké. Soedarsono banjur mratélaké yèn Pèk Bung lan seni pagelaran liyané kang dicawisaké marang masarakat uga mitontonaké ancas èstètik lan artistik. Ancas iki ing Pèk Bung dianggo déning para juru musik lan juru nembang minangka média èksprèsi lumantar sandhangan lan piranti musik tradhisional kang dianggo.

Lumrahé, ancasing Pèk Bung ing aspèk agama bisa kadeleng ing kagiyatan merti dhusun, ya iku minangka ungkapan rasa sukur para tani marang asil panèné. Kajaba iku, kagunan iki uga didadèkaké média dakwah ing acara pèngetan riyaya Islam. Kang wekasan, Pèk Bung nduwé ancas tumrap setabilitas budaya. Kagunan tradhisional iki nduwèni ancas kang wigati kanggo ngundahakaké kasadharan nguri-nguri budaya Jawa.