Tolong jelaskan mengenai Hukum dari Atéisme ing Indonesia dalam bahasa jawa

Ateisme ing Indonésia ora dipenging déning hukum, saora-orane kanthi sinurat. Miturut Benjamin Fleming Intan, penulis buku Public Religion and the Pancasila-Based State of Indonésia, agama mainake peran wigati sajeroning kauripan rakyat Indonésia. Intan njlentrehake yèn miturut prinsip-prinsip Pancasila, Indonésia tetep dadi nagara mawa basis agama. Pramila, Pancasila minangka landasan ideologis nagara ing sila pisanan nyebutake yèn Indonésia dhedhasar Ketuhanan Yang Maha Esa. Selain itu, ing butir pisanan sila pisanan Pancasila dinyatakake: Percaya dan takwa kepada Tuhan yang Maha Esa sesuai dengan agama dan kepercayaan masing-masing menurut dhasar kemanusiaan yang adil dan beradab. Kuwi ateges, kanthi ideologi saben warga nagara Indonésia diwajibake percaya lan takwa marang Tuhan lan ngenut sawijining agama.

Ora ana hukum utawa undang-undang Indonésia kang kanthi teges menging utawa nemtokake ukuman tumrap sawijining ateis. Nanging, kanthi dadi ateis bakal nuwuhaké dampak marang hak lan kwaiban sawijing pendhuhuk ing  mata hukum, tuladhané kangelan anggoné ngurus dhokumèn-dhokumèn kependhudhukan kaya déné Kartu Tanda Penduduk, kang ngwajibake nulis agama, jumbuh karo Undhang-Undhang Nomor 23 Taun 2006 ngenani Administrasi Kependudukan. Mula, ateis ing Indonésia tetep diwajibake nulis agama tartemtu ing dhokumèn kependhudhukane kanggo ing persyaratan administratif. Ing babagan kawinan; miturut undhang-undhang kawinan ing Indonésia, perkawinan bisa sah manawa ditindakaken muturut hukum saka saben-saben agama kang dinut, saéngga sawijining ateis kangelan anggoné éntuk hak kang padha kaya déné kang diduwèni déning pendhuhuk kang ngenut sawijining agama.

Sanajan sawijining wong ora éntuk ukuman amatga dadi sawijining ateis, panyebar ateis ing Indonésia bisa éntuk ukuman

sanksi pidana, jumbuh karo Pasal 156a Kitab Undang-Undang Hukum Pidana, kang nyebutake: "Dipidana kanthi pidana pakunjaran sasuwe-suwéné limang taun tumrap sapa baé kang sengaja ing ngareping umum ngrasani utawa nindakaké sawijining tindakan kanthi ancas supaya wong ora ngenut agama apa baé kang mawa sendi Ketuhanan yang Maha Esa."