Gw mau tau Prosèsi dari Bajong Banyu. Jelasin dalam bahasa jawa

Sadurungé dilakokaké perang banyu, dianakaké manéka warna kesenian dhaerah saka Magelang. Kesenian iku arupa manéka warna tari tradhisional kaya ta Topèng Ireng, Sorèng, Jathilan, Gedruk, lan sapanunggalané. Kesenian iku dianakaké saka ésuk nganti lumebu wayah luhur. Banjur sawisé iku isih dibacutaké manèh nganti tabuh 14.30 WIB. Nalika wis lumebu tabuh 14.30 banjur dilakokaké prosèsi bajong banyu.

Prosèsi bajong banyu diwiwti kanthi njupuk banyu suci saka Sendhang Dawung. Kagiyatan njupuk banyu suci iki dilakokaké déning sesepuh désa banjur dibacutaké déning masarakat kanthi lumaku jèjèr-jèjèr. Piranti kanggo njupuk banyu iku nggunakaké kendhi kang digawa déning saben-saben wong. Wong-wong mau padha lumaku arak-arakan tumuju sendhang kanthi dikawal karo Bregada. Nalika arak-arakan kuwi mau uga diunèkaké gamelan arupa bonang lan kenong.

Nalika wis tekan ana ing sendhang, banjur dianakaké prosèsi manèh ya iku prosési njupuk banyu déning sesepuh désa. Nalika prosèsi iku dilakokaké uga kairingan beksan sing kasebut “Tari Reresik Awak lan Ati” sing dilakokaké dening papat wong. Sawisé sesepuh désa njupuk banyu saka Sendhang Dawung kuwi mau, banjur diarak menyang lapangan sing arep didadèkaké papan kanggo perang banyu.

Banyu saka sendhang kuwi mau banjur disokaké ing njero genthong gedhe lan didongani karo para sesepuh désa. Sawisé kuwi, masarakat banjur raup nganggo banyu sing wis didongani mau. Yèn wis rampung anggoné raup, banjur salah siji wasis desa nggebyuraké banyu kuwi mau menyang bocah-bocah. Sawisé kuwi banjur dibacutaké adicara inti ya iku perang banyu. Masarakat padha balang-balangan banyu kang wis dicepakaké kanthi dibungkusi plastik. Banyu iku mau dibalangaké nganti ngenani wong liyané.