Tolong jelaskan mengenai Tradhisi Ulur-Ulur dalam bahasa jawa

Tradhisi Ulur-Ulur ya iku upacara tradhisional minangka wujud syukur lan atur pakurmatan tumrap sumber banyu. Tradhisi iki ngrembaka ditumindakake masarakat sing numindakake tetanen. Masarakat ing papan kasebut nduweni kapitayan tumrap babagan magi ing tlaga buret. Miturut pangrembakane kapitayan, anane leluhur sing nguwasani lan nunggoni tlaga buret ya iku Mbah Jigang Jaya. Mula ing dina Jumuah Legi mligine saben wulan Sela ditumindakake ritual ulur-ulur. Teges sinebut “Ulur-Ulur” ya iku nggawa ulu wektune bumi, mula tradhisi iki minangka wujud syukur amarga anane banyu saka tlaga sing wis dadi sumber panguripan.

Tradhisi ulur-ulur ditumindakake ora mung masyarakat ing Desa Sawo, ananging pesertane saka patang desa yaiku Desa Sawo, Desa Ngentrong, Desa Gedangan, lan Desa Gamping Kecamatan Campurdharat, Kabupaten Tulungagung. Patang desa kasebut numindakake tradhisi iki, amarga masarakat percaya yen kanggo tetanduran bisa kasil kanggo nyukupi kabutuhan, banyune sumber saka Tlaga Buret. Rasa syukure anggone tetanduran bisa apik lan kasil diwujudake kanthi cara nggawa sesaji-sesaji. Masarakat padha sayuk-sayuk nggawa sajen saka tanduran sing wis kasil dipanen. Tujuan kanggo ngurmati roh-roh alus utawa mbah-mbahe mbiyen sing baureksa ya iku Mbah Jigang Jaya utawa tumrap alam sing ana ing patang desa. Ora akeh sing melu tradhisi iki, kang nduweni pakaryan minangka tani uga buruh tani. Kajaba marang roh lelembut, tradhisi iki wujud pamujaan marang Dewi Sri lan Dewa Jaka Sedana. Dewi Sri ora liya Mbok Sri utawa Dewi Pari minangka lambang saka pangan. Ateges masarakat aweh sesembahan amarga uwis dibancarake pangane ing saben ndinane. Dene Dewa Sedana ya iku Dewa Wastra utawa Dewa Sandhang. Wujud sesembahan marang keloro patung Mbok Sri lan Jaka Sedana iki rasa syukure masarakat uwis diwenehi sandhang lan pangan sing sarwa kacukupan. Masarakat nduweni kapercayan dhewe menawa ora nindakake tradhisi iki bakal ana bencana sing gedhe sing ora ngerti wujud perkarane. Kedadeyan iki wis tau dumadi nalika salah siji Kepala Desa kang ora percaya lan nganggep yen nindakake tradhisi iki kalebu wong musyrik, dheweke pikantuk bencana, lan pacubane dhewe.

Asal mula tradhisi iki bukane kawiwitan saka carita, ananging anane sawijine penggembara lan bendarane cacahe lima nemokake bayi ing palagan peperangan. Bocah cilik kasebut digawa lumayu saka peperangan. Playune tumeka ana ing alas gung liwang liwung. Mandhege ana ing papan saiki dadi Tlaga Buret. Satekane papan kunu, bayi sing digawa nangis terus-terus. Bayi nangis kasebut disebabake amarga luwe uga ngelak. Welase pawongan sing ana ing kana ndadekake kabeh bingung. Ora ana sumber banyu ing papan kana. Pancen papan kasebut wujud alas gung liwang-liwung. Kabeh ngupaya nggolekne banyu, nalika ora ana banyu, Jigang Jaya nyenyuwun marang Ingkang Maha Kwaos. Carane nyuwun utawa yen saiki sinebut dedonga kanthi cara semedi. Pangeran JigangJaya ing jaman mbiyen kalebu wong sekti uga nduwecekelan utawa pusaka arupa tongkat sing sekti. Sabubaresemedi tongkat kasebut digawa banjur diencepne analemah. Nalika tongkat kasebut nancep, ana pinggire metu sumber banyu kasebut. Bayi sing maune nangis diwenehi banyu saka sumber langsung meneng. Pangeran Jigang Jaya lan pengikute mutusne yen dheweke singgah ana papan alas gung liwang liwung.