Jelaskan Sejarah géokimia dari Géokimia dalam bahasa jawa

Istilah géokimia pisanan digunakaké dening ahli kimia Switserlan-Jerman yaiku Christian Friedrich Schönbein ing taun 1838: "géokimia komparatif kudu diluncuraké, sadurunge géokimia bisa dadi géologi, lan sadurungé misteri genesis planèt lan perkara anorganik bisa dicethakaké." Nanging, sajeroné abad iki, istilah sing luwih umum yaiku "géologi kimia", lan ora ana kontak antara ahli géologi lan ahli kimia.

Géokimia muncul minangka disiplin kapisah sawisé laboratorium utama didegaké, diwiwiti karo Survei Géologi Amerika Serikat (USGS) ing taun 1884, lan miwiti survey sistematik kimia batu lan mineral. Kepala kimiawan USGS, Frank Wigglesworth Clarke, nyathet manawa unsur-unsur umumé sing nyuda kelimpahan nalika boboté atom sing tambah, lan ngringkes babagan kelimpahan unsur ing Data Géokimia . Komposisi meteorit diselidiki lan dibandhingaké karo batuan terrestrial wiwit 1850. Ing taun 1901, Oliver C. Farrington hipotesis manawa, sanajan ana bedané, kelimpahan relatif isih padha. Iki minangka wiwitan lapangan kosmokimia lan nyumbang akèh sing dimangerteni babagan pembentukan Bumi lan Tata Surya.

Ing wiwitan abad kaping 20, Max von Laue lan William L. Bragg nuduhaké manawa nyebaraké sinar-X bisa digunakaké kanggo nemtokaké struktur kristal. Ing taun 1920-an lan 1930-an, Victor Goldschmidt lan rekan ing Universitas Oslo ngetrapaké cara kasebut menyang akèh  mineral umum lan nyusun aturan babagan cara klompok. Goldschmidt nerbitaké karya iki ing seri Geochemische Verteilungsgesetze der Elemente [Hukum Géokimia Distribusi Unsur].