Gw mau tau Lelampahan dari Larung Sesaji Pantai Tambakrejo. Jelasin dalam bahasa jawa

Upacara sesaji ing wekdal puniki sampun bènten kaliham kawitanipun. Éwah-éwahan kalebet piranti kanggé sesaji, acara, lan wekdalipun. Rikala jaman Atmawijaya awujud tumpeng mas, endhas ménda wendhit, cok bakal, 4 takir plonthang, lan areng kambang. Sesaji dipun lebetaken ing tampah lajeng dipun umbulaken (uculaken) menyang seganten sabibaripun donga. Upacara kawiwitan tabuh 10 dalu. Amarga 1 Sura puniku wiwitanipun wulan, mesthinipun langit peteng ndhedhet tanpa padhang rembulan. Wiwit taun 1984 ngantos saniki, upacara sesaji sampun owah sanget. Sesaji kanggé larung ingkang rumiyin naming satunggal, malih dados langkung kathah lan langkung ageng ukuranipun. Ing sesaji énggal wonten tumpeng gunung utawi tumpeng gelar unggul kanthi inggil 1,5 meter lan garis tengah 1 meter. Lajeng wonten woh-wohan kerucut ukuran 1,5 meter kanthi garis tengah 1,5 meter. Lajeng wonten endhas sapi kanggé ngganti endhas ménda wendhit. Kajawi puniku, wonten tumpeng palawija lan menyan. Pungkasan, satunggal pikul ngemot sesaji asli saking Atmawijaya. Sesaji kasebat diarak saking Kantor Désa Tambakrejo dhateng pinggir Pasisir Tambakreja ingkang tebihipun 1,5 km. Araka-rakan kalajengaken déning 8 laré putri, 2 sing tanggel jawab mbekta 2 prau wosipun sekar seganten. Kajawi puniku, wonten wolung prajurit saking nèm-noman tukang jagi larung sesaji, inggih punika Mbah Sangkrah, kasusul sindhèn kalih ing sisih kéring. Kalajengaken déning Lurah Tambakreja, para pangrèh praja, lan warga désa. Dumugi pasisir, kathah kagiyatan ingkang dipun wontenaken kadosta pagelaran beksan. Acara ingkang utami inggih punika donga utawi mantra ingkang dipun waosaken déning Mbah Sangkrah ing sangajengipun sesaji. Sasampunipun donga, sesaji dipun arak malih dhateng pasisir Kilèn Tambakreja ingkang tebihipun kirang langkung 2 km. Wonten sawetawis baita ingkang siyaga ngamot sesaji. Sinten mawon saged menyang tengah seganten kanggé ngaturaken sesaji, kajawi Mbah Sangkrah. Senadyan wonten éwah-éwahan ing jinis sesaji, prosèsi, lan péhak ingkang tumut, wonten satunggal bab ingkang boten saged kagantos, inggih punika sesaji saking Atmawijaya. Yèn wonten éwah-éwahan saking sesaji asli, tiyang-tiyang pitados bakal nemahi kadadeyan ingkang boten dipun kajengaken. Tuladhanipun, sesaji ingkang kakambangaken ing seganten bakal wangsul menyang Pasisir Tambakreja. Tegesipun sesajèn ingkang boten jangkep satemah larungipun boten katampi. Awit saking punika, para sesepuh désa kedah ngawontenaken sesaji malih kanthi kapisah lan kanthi alit-alitan.