Jelaskan Sajarah dari Setatsiyun Tanjung Priuk dalam bahasa jawa

Anané Setatsiyun Tanjung Priuk ora bisa dipisahaké saka raméné Plabuhan Tanjung Priok kang dadi plabuhan kebanggan mangsa Hindhia Walanda, lan malah duwé peran minangka pintu gerbang kuthta Batavia sarta Hindhia Walanda.

Bandar plabuhan kang dibangun ing 1877 ing mangsa Gubernur Jendral Johan Wilhelm van Lansberge kang kuwasa ing Hindhia-Walanda ing taun 1875-1881 itu tansaya ngukuhaké peran minangka salah siji plabuhan paling ramé ing Asia sawisé dibukané Terusan Suez.

Setatsiyun Tanjung Priuk ngubungaké Plabuhan Tanjung Priok karo Batavia kang dumunung ing sisih kidul. Alesan pembangunan iki amarga ing mangsa kapungkur tlatah Tanjung Priok sapérangan sapérangan gedhé iku alas lan rawa-rawa kang mbebayani saéngga dibutuhaké sarana transportasi kang aman ing saat itu (sepur). Ing pungkasan abad angka 19, plabuhan Jakarta kang sadurungé dumunung ing daerah watara Pasar Ikan ora lagi memadai, lan Walanda yasa fasilitas plabuhan baru ing Tanjung Priok.

Setatsiyun iki dibangun persisé ing taun 1914 ing mangsa Gubernur Jendral A.F.W. Idenburg (1909-1916). Kanggo ngrampungaké setatsiyun iki, diperlokaké watara 1.700 tenaga kerja lan 130 ing antarané iku pekerja bangsa Éropah.

Malah wiwit rampungé setatsiyun iki, wis timbul protès ngenani "pemborosan" sajeroning pembangunan setatsiyun iki. Knthi 8 peron, setatsiyun iki cukup gedhé, lan amèh padha karo Stasiun Jakarta Kota kang ing mangsa itu jenengé Batavia Centrum. Sauntara iku, sepur-sepur kapal kang ngubungaké  kutha-kutha kaya déné Bandhung nganggo kapal-kapal Stoomvaart Maatschappij Nederland lan Koninklijke Rotterdamsche Lloyd langsung tumuju menyang dermaga plabuhan lan ora nganggo setatsiyun iki. Setatsiyun iki mligi mung kanggo sepur rèl listrik kang wiwit dianggo ing saubengé Batavia ing taun 1925.