Coba jelasin Mitos dari Wijayakusuma (kembang) dalam bahasa jawa dong

Kembang wijayakusuma uga ana mitos utawa takhayule, jaréné "sapa baé sing bisa ndeleng pas kembang iki mekar, rejekine bakal lancar", mulane akèh sing padha njajal. Kembang Wijayakusuma ana pewayangan jawa dadi pusaka duwéne Prabu Bathara Kresna ratu nagara Dwarawati lan narendra tedaking wisnu lan dewi pretiwi. Ing pewayangan gagrak Banyumas kembang WijayaKusuma kerep darani "Cangkok Wijaya Mulya". Déné pigunane kembang iki bisa kanggo nguripake manungsa sing mati sadurungé tiba wancine. Mula nganti saiki kanggone masarakat kang tesih ngandel, kembang wijayakusuma kerep kagunakake kanggo tamba.

Carita Kembang Wijaya Kusuma ing Nusakambangan

Carita dumadine kembang wijayakusuma sing ana Nusakambangan kaya ngene:

Jarene, gek jaman biyèn ana ing laladan Jawa Timur (Kediri) ana Raja sing nyandhang gelar Prabu Aji Pramosa. Raja iku nduwé watek atos. Dhèwèké wegah tunduk marang sapa waé. Raja iku ora seneng angger ana wong ing nagarané sing ketok nonjol utawa duwé prabawa. Petugas sandi (intel) kraton disebar ing kbeh penjuru kraton banjur ana ana lapuran yèn ing kraton iku pancen ana Resi sing wis moncer amarga sekti.

Resi iku jenenge Resi Kano, gelare Kyai Jamur. Kasekten Kyai Jamur akhire krungu ing kuping raja. Raja Prabu Aji Pramosa kesuh banget naging yèn arep nyekel rakyat sing ora duwé salah iku kudu ana alesane. Akhire raja ngundang patih, hulubalang, senapati karo pejabat utama kraton maksude kanggo nggolèk cara ngatasi kyai sekti iku. Sawisé olih sara saka dhuwuran kraton, raja langsung mutusaké: Kanggo njaga keselametan kraton karo raja, Kaya Jamur kudu diusie saka kraton utawa dipateni sisa, mangkono titahe raja. Pawarta iku jebule rikat nyebar, akhire krungu ning Kyai Jamur uga. Dhèwèké mutuske sadurungé utusan kraton teka, dheweje kudu ndisiki ninggal kraton iki.

Krungu yèn Kyai Jamur wis ora ana ing omahé, Prabu Aji Pramosa tambah nesu. Raja iku banjur mrentahake kabèh punggawa kraton ngoyak lan nyekel Resi Jamur lan kuduu dikunjara. Kanggo nggawé alesan raja, resi dianggep salah amarga lunga ora njaluk pamit marang raja. Resi lumaku terus sadawané pasisir laut kidul sing akhire tekan panggonan sing dijenengi Cilacap, Resi ngrasa yèn Cilacap kayane laladan sing aman kanggo ngumpet saka pengawasane Raja.

Raja ora tau mandeg nggoleki lan mburoni resi pokoke kudu kecekel. Sawisé digoleki ning ngendi waé akhire raja nemu panggonane resi. Aji Pramosa karo punggawane teka pas resi nembé tapa, ngerti yèn resi nembé tapa dadi kesempatan sing ora disia-siakake, resi iku langsung dicekel banjur dipateni. Nanging dhasaré wong sekti mandraguna mayite muksa. Raja dadi gumun lan keweden. Urung ilang wedine raja digawé kaget manèh swara sing kemrungsung karo angin ribut ing tengah laut.

Banjur metu ujug-ujug pulo (nuswa) sing kamambang. Saka pula iku ana ula naga geni sing arep mangsa raja. Dilepasi panah sanalika wujudé ula mau malih dadi wanita ayu sing ngawé-awe Prabu saka Nuswa mau. Sang Prabu nyedhaki nganggo gethek. Ing kana sang dewi matur manawa dhèwèké sejatine ula mau. Sang Dewi matur panuwunn marang Sang Prabu awir wis ngluwati bebendune jawata sing sinandhang sang Dewi. Sang Dewi ngewenehi kembang sing diarani kembang Wijaya Kusuma. Sang Dewi matur manawa sarining kembang mau didahar marang Sang Prabu, bisa ndadèkaké langgenge dadi Ratu. Sawisé matur mangkono sang dewi ilang.

Ing kana sang prabu banjur balik menyang dharatan, ing satengahe samodra, dumadakan ana alun gedhé gawé njomplange gethek. Kembang wijayakusuma mau tiba ing samodra. Sang prabu dadi jedheg. Ing nuswakambangan dumadakan ana kembang thukul. Kembang mau saemper kaya kembang wijaya kusuma. Panggonan thukuling kembang mau diarani Majethi. Ing kana sang prabu dhawuh menwa tedhak turune bisa langgeng anggoné dadi Ratu, yèn bisa Ngasta kembang mau.