Gw mau tau Babad dari Aksara Tamil. Jelasin dalam bahasa jawa

Aksara Tamil, kaya déné aksara-aksara ing Asia Kidul liyané, tumurun saka aksara Brahmi. Prasasti-prasasti kuna sing ginuritan aksara Tamil wiwitan wis ana ora suwé kawit pungkasing mangsa Asoka. Aksara sing ginurit ana ing prasasti-prasasti iki wiyahé diarani aksara Tamil-Brahmi utawa "aksara Tamili". Aksara iki diarani mangkono awit guritan aksarané wis akèh bédané saka aksara Brahmi ing mangsa Asoka. Contoné, aksara Tamil-Brahmi wis nduwé pranata dhéwé kanggo mbédakaké hurup wyanjana wantah (contoné m) saka hurup wyanjana mawa swara (contoné ma). Saliyané iku, miturut panemu Iravatham Mahadevan, (1) aksara Tamil Brahmi wiwitan duwé sandhangan sing rada béda, (2) duwé hurup-hurup mirunggan kanggo nulisaké uni-uni sing ora ana ing basa Sangsekerta, lan (3) nyingkiraké hurup-hurup sing ora kanggo marang basa Tamil kaya ta hurup kanggo uni wyanjana sinwara lan uni aspirat. Prasasti saka abad kapindho nganggo gagrag aksara Tamil-Brahmi sing liya, sing udakara padha karo aksara sing dianggo ing Tolkāppiyam utawa paramasastra Tamil kuna. Gagrag iki nganggo sandhangan puḷḷi minangka pangkon. Aksara Tamil sabanjuré owah rupané dadi luwih mlengkung, lan wiwit abad kalima utawa kanem owah dadi aksara sing kawentar mawa aran Vaṭṭeḻuttu wiwitan.

Sanajan mangkono, aksara Tamil modhèren ora tumurun saka aksara iki. Ing abad kapitu, wangsa Pallawa ngripta aksara anyar kanggo basa Tamil kanthi ngringkes aksara Grantha (sing tumurun saka aksara Brahmi Kidul) banjur nambahaké hurup-hurup sing uni-uniné ora tinemokaké ing basa Sangsekerta saka aksara Vaṭṭeḻuttu menyang aksara ringkesan iku. Kala abad kawolu, aksara anyar iki nggantèni aksara Vaṭṭeḻuttu sing dianggo kraton Chola lan kraton Pallawa ing bang lor wewengkon panyatur basa Tamil, mula kondhang diarani aksara Chola-Pallawa. Aksara Vaṭṭeḻuttu isih diuri-uri ana ing bang kidul wewengkon panyatur basa Tamil, ing kraton Chéra lan Pandyan, tekan abad kasawelas rikala kraton Pandyan diteluk kraton Chola.

Pirang-pirang abad sabanjuré, aksara Chola-Pallawa owah dadi aksara Tamil modhèren. Sarana gurit kala semono sing nganggo godhong tal nglantari owahé aksara iki. Para citralika kudu ati-ati supaya ora mbolongaké godhong tal nalika nggurit nganggo tanah (sabangsa stilus) amarga godhong sing kabolong luwih gampang suwèk lan rusak. Tundhoné, puḷḷi minangka pangkon banjur arang dianggo saéngga uni wyanjana wantah ditulis padha karo wyanjana sing mawa swara. Padha kaya iku, sandhangan swara kuṟṟiyal ukaram, sandhangan u satengah bunder sing ditulis ing pungkasan tembung utawa tengah tembung camboran, uga wis ora dianggo manèh lan digantèkaké sandhangan u sing ringkes. Sandhangan puḷḷi langka kanggoné nganti mesin pangecap diciptakaké, déné sandhangan kuṟṟiyal ukaram panggah ora dianggo nganti saiki kamangka uni sing magepokan isih ana lan wigati kanggo guru lagu basa Tamil.

Nalika abad kaping sangalas, rupa sawenèh hurup diringkes supaya gampang anggoné ditulis. Ing abad kaping rongpuluh, aksara Tamil diringkes manèh ping bola-bali ing sawatara réformasi aksara. Tundhoné, sandhangan swara kanggo saben hurup wyanjana kabèh dadi sarupa lan sandhangan-sandhangan mirunggan sarta rupa-rupa hurup sing ora ajeg ora dianggo manèh.