Jelaskan Sajarah dari Èksorsisme dalam bahasa jawa

Konsep kesurupan sétan utawa roh jahat lan praktik eksorsisme wis awit jaman mbiyèn lan wis nyeba ana ngendi-ngendi, lan mungkin asalé saka pira-pira kepercayaan perdukunan prasajarah.

Kitab Perjanjian Anyar Kristiani mèlokaké eksorsisme ing sandingé keajaiban-keajaiban kang dilakokaké déning Yesus. Amerga hal iki, kelebon sétan ana sajeroning sistem kepercayaan Kristiani awit agama iki lair, lan eksorsisme isih wujud praktik kang dikenal ing sajeroning agama Katolik, Ortodoks Timur lan pira-pira sekte Protèstan. Gréja Inggris uga duwé pawongan eksorsis resmi ing saben keuskupannya.

Sawisé Masa Pencerahan, praktik eksorsisme selot mudun aji kepentingané kanggoné kelompok religius lan penggunaané selot langka, utamaé ing masarakat Kulon. Lumrahé, ing abad kaping 20, penggunaané akèhé tinemu ing Éropah Timur lan Afrika, kanti pira-pira kasus éntok diliput médhia massa; kasus Anneliese Michel mungkin wujud kasus kang paling anyar. Hal iki ana mligi amarga ngrembakané panalitèn ing babagan psikologi lan ing babagan fungsi lan struktur utek manungsa. Akèh kasus kang mbièné dianggap perlu kanggo eksorsisme kerep akhiré bisa dijelasaké minangka lelara mental lan mangka saka iku ditangai kanti hal iku uga.

Nanging nalika taun 1973 filem The Exorcist dirilis lan pamikir tumprapé eksorsisme langsung ramé. Sawisé dirilis filem iki, tanggapan kang akèh banget teka saka publik Amérikah Sarékat lan Éropah, lan kepercayaan anané kelebon sétan lan eksorsisme éntok panggonan ing tengah-tengah masarakat modern. Kepercayaan ngenani keabsahan praktik iki ora lagi dadi pamikir kang radikal, lan wiwit ditampa kanthi amba.