Coba ceritain soal Caravaggio dalam bahasa jawa

Michelangelo Merisi da Caravaggio (28 September 1571 – 18 Juli 1610) iku sawijining seniman Italia. Dhèwèké makarya ana Roma, Napoli, Malta lan Sisilia ing antarané taun 1593 lan 1610. Dhèwèké sawijining pelukis sing nganggo gagrag Barok. Dhèwèké iku minangka pelukis pratama sing bisa nglukis nganggo gagrag Barok kanthi apik banget.

Nalika Caravaggio isih urip, dhèwèké kerep dadi guneman. Sawenèh wong péngin ngerti apa sing ditindakaké dhèwèké, kaya apa kauripané, lan dhèwèké uga dianggep wong sing ngremenaké. Nanging uga ana sawenèh wong sing nganggep yèn dhèwèké wong sing anèh lan ora apik. Caravaggio wiwit dadi pelukis sing misuwur ing Roma ing taun 1600. Akèh wong sing wènèh dhuwit marang dhèwèké saperlu digawèkaké lukisan, nanging dhuwité kabèh dientèkaké lan dhèwèké uga kadang-kadang kena prakara.  Ing taun 1604 ana sing nulis cathethan ngenani dhèwèké sing nyritakaké yèn dhèwèké wong sing gendhila lan ora apik. Cathetan iki nyritakaké dhèwèké nalika isih urip, ing 1601:

Ing taun 1606 dhèwèké matèni wong nalika lagi kerahan.  Dhèwèké nuli minggat saka Roma amarga wong-wong sing kasil nyekel dhèwèké bakal diwènèhi dhuwit. Ing Malta ing taun 1608 dhèwèké gelut manèh. Ing Napoli, ing taun 1609, dhèwèké uga gelut manèh nanging gelut sing iki ayaké diwiwiti karo wong-wong sing ora seneng dhèwèké lan njajal merjaya dhèwèké. Sawisé dhèwèké nglukis nganti pirang-pirang taun, dhèwèké nemahi patiné ing taun 1610.

Gréja-gréja anyar sing gedhem lan uga astana ing Roma lagi diyasa ing pungkasaning taun 1500-an lan wiwitaning taun 1600-an.  Gréja-gréja iki mbutuhaké lukisan-lukisan kanggo dicanthèlaké ing témbok. Reformasi Katulik saka gréja Katulik nduwé pepénginan kanggo nggolék pelukis sing bisa nglukis lukisan sing éndah bab Gusti, supaya bisa narik kawigatèné wong-wong. Wong-wong kuwi bakal mikir yèn Protestanisme iku ora éndah lan mboseni. Saéngga gréja Katulik mbutuhaké gagrag seni anyar, amarga Manerisme uwis dadi gargar seni sing paling misuwur sasuwéné 100 taun, lan saiki dadi mboseni.  Lukisan-lukisané Caravaggio anyar lan bedaa saka Manerisme. Dhèwèké nglukis nganggo gagrag sing diarani naturalisme, ya iku nglukis samubarang kaya apa anané. Dhèwèké nglukis lukisan potrèké wong-wong saéngga citrané katon kaya kasunyatan. Caravaggio uga nggawé lukisané katon ngrangsangi kanthi nglukis bayangan-bayangan peteng sing akèh lan diwènèhi sinar sing banget padhangé (lumrahé diarani chiaroscuro).

Nalika dhèwèké isih urip lan kondhang, akèh seniman sing péngin bisa nglukis kaya dhèwèké.  Nanging sawisé dhèwèké tinggal donya, dhèwèké bebarengan karo lukisan-lukisané dilalèkaké.  Mataun-taun sawisé, ing taun 1900-an, wong-wong wiwit nggatèkaké karyané dhèwèké manèh lan sadhar yèn Caravaggio minangka wong sing gatèn. Wong-wong ngerti yèn akèh seniman sing njajal nglukis kaya dhèwèké, lan amarga akèh seniman sing uwis weruh karya-karyané, para seniman iki uga nglukis nganggo gagrag Barok. Gagrag Barok nuli dadi misuwur nganti atusan taun.

Andre Berne-Joffroy, sékertarisé Paul Valéry, mratèlaké yèn: "Apa sing kawitan ana ing karyané Caravaggio iku, wantahé, lukisan moderen."