Jelaskan Sajarah dari Furisode dalam bahasa jawa

Bikakan ing pérangan lengen kimono (furiyatsugichi) wiwitanipun asalipun saking kimono (kosode) kanggé lare ingkang sengaja dipunbikak kanthi wiyar ing pérangan kelek. Klambi kanggé lare boten ing pérangan kelek boten dipunjait supados lare langkung bébas gerak katandingan kaliyan tiyang ageng. Wonten ing lukisan Chigotaishi saking jaman Kamakura katingal satunggaling lare ngagem kosode ingkang gadhah furiyatsuguchi.

Model kimono saking Cina wiwitanipun mawi lengen ingkang sempit. Pérangan lengen awujud pipa kados lengen klambi busana kilenan (Barat). Kimono mawi lengen ingkang sempit kirang nyaman dipun-ginakaken wonten ing Jepang ingkang gadhah iklim lembab. Begayan lengen lajeng dipundamel sansaya wiyar supados angin saged mlebet. Furisode mawi lengen ingkang wiyar dipunkenal tiyang jaman sapunika asalipun saking model furisode wiwitan jaman Edo. Kala punika furisode dipundamel kanthi nyonto kostum mawi lengen wiyar ingkang dipunagem para penari.

Nalika paruh kapisan jaman Edo, wanita enem ngagem kimono kanthi pérangan lengen (tamoto) ingkang dipundamel sansaya wiyar miturut pangembangan mode. Saking taun 1658 dumugi 1672, wiyaripun tamoto kirang langkung 45 cm, nanging saking 1684 dumugi 1687 sansaya wiyar dumugi 60 cm. Wonten ing periode 1716-1735, wiyaripun dados 75 cm, lajeng tambah wiyar dumugi 87 cm antawisipun taun 1751 lan 1763. Bibar gesangipun rakyat ing tengahan jaman Edo sansasya makmur, furisode kondhang minangka busana ing kalangan tiyang èstri anak saking panguwais. Sanajan makaten, nembé saking jaman Meiji, furisode dipuntampi kanti wiyar minangka busana formal wanita enèm ingkang dèrèng manten.