Jelaskan Kebetan dari Riyaya Undhuh-Undhuh dalam bahasa jawa

Nalika wiwit garap sabin, masyarakat Kristen Majawarna menika ngawontenaken upacara kebetan. Kebetan menika dicuplik saking tembung Walandi gebed kang artosipun donga. Masyarakat Jawi menika banjur nyebat gebed dados kebet utawi kebetan. Kebetan utawi donga sesarengan menika nyuwung karaharjan nalika wiwit tandur ing sabin.

Warga mbeta encek kang isinipun urap-urap, ayam, lan arem-arem kang dibeta tumuju ing Sinagog utawi kantor dèsa. Masyarakat menika nyebat tumindhak menika ngetokno asahan utawi medalaken tumpeng. Sabanjuripun donga sesarengan menika banjur dhahar sesarengan. Acara menika dipandegani dening kepala dhusun utawi kepala dèsa kang ngundang panituwa utawi pandhita supados mandegani donga sesarengan.

Acara menika diwontenaken ing wulan Oktober. Wancinipun jam 14.00 siyang. Tandha menika menawi kenthongan jam 13.00 masyarakat kedah siyap ing griyanipun piyambak-piyambak. Wanci jam 13.30 kenthongan dithuthuk malih tanda mlampah medal saking griyanipun piyambak-piyambak. Ingkang pungkasan wanci jam 14.00 kenthong dithuthuk dados tanda menawi acara diwiwiti.

Acara menika dibikak dening sesepuh dèsa kanthi paparan tujuan acara menika. Sabanjuripun sesepuh dèsa matur, anggota jemaat utawi pandhita mandegani kabekten kanthi donga lan pujian. Sabanjuripun kabekten menika dhaharan sesarengan. Nalika acara menika diwiwiti, namung jaler lan para taruna kang tumut. Ananging sakmenika tiyang estri lan bocah angsal tumut acara menika. Sabanjuripun kebetan, para tani banjur wiwit garap sabin.

Para tani banjur nyiapaken bedengan lan pinihan. Tata tanam menika miturut pranata mangsa kados dene para sesepuh. Prantandha menawi wiwitan tandhur menika menawi gadhung utawi uwi kang jinis tanduran rambat menika tuwuh. Ing wulan Desember tandhur menika kedah pungkasan. Tandur menika kedah sesarengan. Amargi menawi tandur lebar mekatak kasilipun kirang sae.

Sabanjuripun winih pantun sampun siap dipindhah ing bedengan, mula diwonteni ndaud. Ndaud menika nyabut winih pari lajeng dipindhah ing bedengan. Rikala rumiyin, para tani menika mboten saget ngukur jarak mula cara tandhuripun migunakaken jarakan. Nalika taun 1960, para tani menika mangertos cara ngukur migunakaken cara larik. Piranti menika jidharan kang didamel saking kayu utawi bambu kanthi ukuran tapak asta tiyang sepuh.