Jabarkan Sajarah dari Wong Yugur dalam bahasa jawa

Wong Yugur panyatur basa Turki dianggep atmajaning kumpulan Wong Uighur kang lumayu saka Mongolia ngidul menyang Gansu samubar bubrahé Khaganat Uighur ing taun 840. Ing Gansu, wong-wong Yugur iki ngadegaké Krajan Gansu Uighur (Ganzhou Uyghur Khanate) kang makmur (870-1036) lan kutha krajané ana ing cedhaké Zhangye saiki lan ing  ngisoré Pegunungan Qilian ing lembah Ruo Shui. Warga krajan iku, kira-kira ana  300.000 cacahé ing Babad Dinasti Song lan mèlu agama Manichaeisme lan Buda.

Ing taun 1037, wong Yugur dijajah karo Wong Tangut.  Krajan Uighur Gansu dipeksa gabung karo Xia Kulon sawisé perang rajapati antaraning taun 1028–1036. Mahmud al-Kashgari, kang urip ing kutha Kashgar jaman iku, nyebutaké yèn "getih wong Uighur ilèn-ilèn kaya kali deres" nalika perang iku.

Sawetara wong Yugur panyatur basa Mongolik manawa atmajaning salah siji kumpulan panyatur basa Mongolik kang nyerbu Cina Lor sajeroning jaman panaklukan Mongol ing abad 13. Wong Yugur iki suwé-suwé nyawiji karo Dinasti Qing ing taun 1696 sajeroning kakuwasané kaisar Qing kaloro, Kaisar Kangxi (1662–1723).

Ing taun 1893, salah siji panjelajah asal, Grigory Potanin, iku èlmuwan kulon pratama kang nyinaoni bab wong Yugur, lan nerbitaké bausastra cilik kang isiné tetembungan basa Yugur, sareng cathetan bab pangaturan lan kaanan tlatah panggonané. Saterusé  ing taun  1907, Carl Gustaf Emil Mannerheim saba ing désa Yugur Kulon Lianhua (Mazhuangzi) lan Candi Kangle ing désa Yugur Wétan. Mannerheim  iki wong pembarep kang nganakaké panalitèn étnografi kang primpèn bab Wong Yugur. Ing taun 1911, dhèwèké nerbitaké artikel kanggo Masarakat Finno-Ugrian.