Jelaskan Sajarah dari Taman Nasional Redwood dalam bahasa jawa

Sesawrungan antarané  pribumi lan kayu ijo luwih saka gayutan fisik. Scholar Gail L. Jenner nyathet yèn "urip dheweke - lan saiki - diwangun luwih saka kayu'', sanajan kayu abang minangka sumber matèrial  lan budaya; urip kasebut digambaraké ing karakter lan wit-witan." Kaya kang dicritakaké dèning Minnie Reeves, sesepuh lan pimpinan agama Chilula, ing taun 1976, Chilula minangka "wong saka jero wit redwood." "Tumpes wit-witan iki lan sampèyan ngrusak katresnaning Pencipta. Lan yen sampèyan ngrusak apa kang disenengi dèning Sang Pencipta, sampèyan bakal nyirnakaké manungsa." liwat papan suci. " Wong pribumi nganggep omah tradisional kang digawé saka wit redwood uga minangka "makhluk urip" wiwit, miturut Edwin C. Bearss, "kayu abang sing nggawé papané yaiku awaké dhèwé dadi salah sawijiné Roh Beings," kang  dianggep, ing tembung, dadi "balapan Illahi kang ana sadurungé manungsa ing wilayah redwood lan mulang wong liya cara kang bener kanggo manggon ing kana." Klompok pribumi saiki kaya ta Yurok, Tolowa, Karok, Chilula, lan Wiyot kabèh duwé gayutan sajarah ing papan  kasebut, lan sawetara klompok pribumi Amérika isih urip ing wilayah taman iki. Panaliten arkeologi nuduhaké nalika tekan ing wilayah kasebut wiwit 3.000 taun kepungkur. Sènsus taun 1852 nemtokaké manawa Yurok paling akèh, kanthi 55 dèsa lan kira-kira cacah 2,500. Dhèwéké nggunakaké redwood akèh banget didadekaké papan, minangka bahan bangunan kanggo kapal, omah, lan desa cilik. Kanggo bangunan, papan bakal didegkaké kanthi ing sisih ngisor kang ciyut, kanthi sisih ndhuwur kang ditaléni nganggo tali kulit. Papan Redwood digunakaké kanggo mbentuk gendhèng kang cethèk.