Jelaskan Panalitén Arkéologi dari Persepolis dalam bahasa jawa

Odorico da Pordenone mampir ing Persepolis antawis taun 1320 wonten ing perjalanipun ing China. Nalika 1474, Giosafat Barbaro ngunjungi reruntuhan Persepolis lan kanthi keliru ngira bilih punika minangka reruntuhan kutha Yahudi.<ref>Historical account of discoveries and travels in Asia, Hugh Murray, Edinburgh, A. Constable and Co; 1820., p.15 </ref> Antonio de Gouveia saking Portugal nyerat babagn prasasti cuneiform nalika kunjunganipun taun 1602. Lapuran kapasananipun babagan Pèrsi, Jornada'', dipunterbitaken nalika 1606.

Penggalian ilmiah kapisanan ing Persepolis dipuntindakaken déning Ernst Herzfeld lan Erich F Schmidt makili Oriental Institute lan Universitas Chicago. Penggalian arkéologi dipuntindakaken dangunipun 8 mangsa, diounwiwiti taun 1930 lan nyakup situs-situs ing sakitaripun.

Wiwit taun 1946, dokumén asli, cathetan, photo, sarta tembikar saking penggalian Persepolis déning Herzfeld, nalika 1923, 1928, lan antawis 1931 lan 1934 dipunsimpen ing Freer Gallery of Art, Institusi Smithsonian, ing Washington, DC.

Herzfeld pitados bilih pambangunan Persepolis gadhah ancas saperlu nyipatakaken "atmosfer" lan citra keagungan, minangka simbol kejayaan kemaharajaan Pèrsi, sarta minangka papan ngadani upacara lan karaméan mligi, utamanipun “Nowruz”. Minangka alesan historis, Persepolis dipunyasa ing tanah air dinasti Akhaemenid, éwadéné nalika punika boten dumunung pas wonten ing tengah jantung kemaharajaan.