Jelaskan Sajarah seni ngrangké sekar dari Ikebana dalam bahasa jawa

Miturut literatur klasik kados Makura no sōshi ingkang nyariosaken babagan adat istiadat Jepang, tradisi remen kaliyan sekar kanthi cara nugel pang saking sekar ingkang sampun kawiwitan saking jaman Heian. Mulanipun, sekar dipunparingaken wonten ing wadhah ingkang sampun wonten sadèrèngipun lajeng nembé dipundamel wadhah mirunggan kanggé vas sekar. Ikebana kanthi wujud ingkang kados sapunika nembé kawiwitan déning para biksu ing kuil Chōhōji Kyoto nalika tengahan jaman Muromachi. Para biksu kuil Chōhōji kanthi turun temurun manggon wonten ing kamar (bō) ing pinggiring kolam (ike), saéngga aliran énggal Ikebana ingkang dipunwiwiti punika dipunsebat Ikenobō. Nalika wonten ing tengahan jaman Edo, manéka kepala aliran (Iemoto) lan mahaguru kepala (Sōke) nyipta seni ngrangke sekar kanthi gaya Tachibana utawi Rikka ingkang dados mapan wonten ing kala punika. Wonten ing tengahan jaman Edo dumugi pungkasan jaman Edo, Ikebana ingkang rumiyinipun namung saged dipunnikmati déning kalangan bangsawan utawi kaum samurai sansaya dangu wiwit dipunremeni déning rakyat alit. Kala punika Ikebana gaya Shōka (seika) dados kondhang wonten ing kalangan rakyat. Aliran Mishōryū, aliran Koryū, aliran Enshūryū lan aliran Senkeiryū nglairaken kathah mahaguru lan ahli Ikebana ingkang gadhah tèknik tingkat inggil ingkang lajeng misah lan damel aliran sanèsipun. Ikebana wiwit dipuntepangaken dhateng Éropah nalika pungkasan jaman Edo dumugi wiwitan éra Meiji nalika karemenen tiyang Éropah dhateng kabudayan Jepang nembé inggil. Ikebana dipunanggep paring prabawa dhateng seni ngrangké sekar Éropah ingkang nyonto Ikebana wonten ing line arrangement. Saking jaman Edo lair kathah aliran ingkang kalebet pecahan saking aliran Ikenobō. Ing wulan Maret 2005 kecathet wonten 392 aliran Ikebana ingkang mlebet wonten ing pratélan Asosiasi Seni Ikebana Jepang.