Jelaskan Tradhisi dari Lodho dalam bahasa jawa

Nganti saiki, pitik lodho wonten gègayutanipun kalihan tradhisi tiyang Tulungagung lan Trenggalek ing macèm-macèm adicara kados selamètan, syukuran lan riyadin. Ing Tulungagung, wontèn tradhisi Ambèngan nalika Idul Fitri lan Idul Adha ingkang badhé dipun dadosakèn ambèng awujud pitik lodho lan sèkul. Siji lodho (rupa ingkung) bakal dièdum kanggé tiyang sèkawan lan didhahar bebarèngan sabanjurè sholat Ied. Wontèn ing Pantai Prigi, Trenggalék, dhaharan gurih lodho sèga inggih menika pitik lodho lan sega gurih dipun ginakakèn kanggè sesaji slametan njangkar, jinis kawilujengan ingkang dipun adakakèn déning juragan kapal lan warigaluh sèsasi sèpisan sasampunipun wulan dadari. Sèsajén pitik lodho lan sèkul gurih ngawèrohi gègayutanipun manungsa kalihan Gusti. Sèsaji mènika gadhahi ancas kanggé ngirim dunga lumantar pèrantaranipun Kangjèng Nabi Muhammad SAW saha para lèluhur ingkang gadhah pèpénginan supados gègayuhanipun kasèmbadan saha dipun kabulaken dening Gusti. Tradhisi slamètan njangkar punika tasih wontèn hubungan kalihan tradhisi Kejawen lan kapitayan ing bab panguwasa Sègara Kidul Nyi Roro Kidul kang tasih diugemi déning masyarakat, sanajan wis mlèbèt agama Islam.

Ananging sak mènika lodho sampun disadé damèl dhaharan limrah tèn warung. Anaging lodho mbotèn disajekaken ndamèl sèkul gurih lan pitik ingkung, namung ndamel duduh santen lan pitik kang pun disigar dados sekawan.