Jabarkan Prabawa dari Gègèr Pacinan dalam bahasa jawa

Vermeulen kandha yèn ontran-ontran iki salah sawijining prastawa kang misuwur ing kolonialisme Walanda abad 18.  Ing disertasiné, W. W. Dharmowijono ngadhakaké yèn pogrom iki duwé peran kang gedhé ing sastra Walanda. Dharmowijono nyathet ana gurit déning Willem van Haren kang ngritik ontran-ontran iki (saka taun 1742) lan gurit anonim, saka périodhe kang padha, kang ngritik wong Tionghoané. Raffles nulis taun 1830 yèn cathetan historis Walanda luwih pepak lan mirunggan.

Sejarawan asal Walanda Leonard Blussé nulis yèn Gègèr Pacinan ndadèkaké kutha Batavia tuwuh ngrembaka, nanging agawé dikotomi antarané ètnis Tionghoa lan pribumi isih krasa nganti tekan pungkasan abad angka 20. Ontran-ontran iki uga ndadèkaké asal jeneng-jeneng sawatara laladan ing Jakarta. Kaya ta Tanah Abang ya iku amarga akèh wong Tionghoa kang dipatèni ana ing kana; van Hoëvell duwé panemu yèn jeneng iku dianggo supaya wong Tionghoa slamet saka pogrom lan luwih rikat nrima amnèsti. Jeneng Rawa Bangke dijupuk saka tembung  bangkai utaea jisim, amarga wong Tionghoa akèh kang dipatèni ana ing panggonan iku.