Gw mau tau Tata cara Ojhung dari Ojhung. Jelasin dalam bahasa jawa

Ing pertunjukan Ojhung, nalika kalih pemain sampun adhep-adhepan boten lajeng sabet-sabetan nanging mubeng-mubeng lan sukunipun nggejug-nggejug rumiyin kados tiyang nari. Saben ébahan pemain dipunselarasaken kaliyan musik ingkang mbarung. Kadangkala swanten penonton inggih paring semangat kanggé jagoanipun.

Ing pertunjukan menika, Ojhung dipunwasiti déning Kemlandang (Peputo) lan laminipun pertunjukan menika dipunwatesi 3 dugi 5 adu sabet. Panitiya panyelenggara limrahipun nyawisaken arta ingkang gunggungipun kathah kanggé para pemain. Rata-rata bibar tigang sabetan, panyelenggara badhé paring artha dhateng pemain. Ananging, menawi cambukan dipunetang boten saé déning Kemlandang, pemain angsal nyambuk ping kalih malih. Ing "rondé" salajengipun saben pemain pikantuk arta kalih lipet langkung kathah. Saben rondé, rata-rata mbètahaken wekdal kinten-kinten gangsal dugi pitung menit. Ananging wonten pemain ingkang kiyat tandhing setunggal ronde langkung. Pemain dipuntetepaken unggul menawi sampun ngempalaken sabetan langkung kathah tinimbang lawanipun. Kejawi menika, nalika rotan lawan sampun dhawah, Ojhung dipuntetepaken sampun bibar. Amargi Ojhung menika satunggiling pertunjukan mila boten wonten ingkang awon menawa unggul, bakenipun pertunjukan kaleksanan kanti gayeng.

Para pemain Ojhung menika para priya ingkang boten sembarangan. Tiyang-tiyang menika sampun "diisi" sacara ritual supados nggadhahi kekiyatan satemah saged nahan sakit amargi sabetan rotan. Sinaosa ketingal wonten garit-garit amargi sabetan wonten geger, langkung-langkung ngantos medal getihipun, pemain menika teksih saged mesem lan boten ngraosaken sakit babar pisan. Malah penonton ingkang terkadang pating njlerit mbayangaken kados-kados piyambakipun ingkang kenging sabetan. Garit-garit lan tatu menika naming saged dipunsarasaken déning "dukun" ingkang dipunpitadosi nggadhahi kekiyatan ingkang sagah nyarasaken mawi dedak beras kuning lan kulit pisang ingkang dipunborèhaken wonten ing tatu kasebut. Kepara wonten ugi ingkang cekap dipunusap telapak asta kemawon. Dukun menika ingkang sampun wonteng ing nginggil panggung sadèrèngipun pertunjukkan dipunwiwiti sinambi nggebyahaken beras kuning saking bokor kanggé nolak bala.

Musik tradhisional Okol lan Kidungan mbarung lampahipun pertunjukan Ojhung. Pemain ingkang unggul menapa déné ingkang awon sami-sami ngapunteni setunggal kaliyan sanèsipun. Dipungambaraken bilih pemain Ojhung menika kados-kados satunggiling ksatria. Wonten tetandhingan kalih-kalihipun sami mengsahan, nanging sakbibaripun menika kekalihipun tansah guyup rukun dados sakabat.

Bèntèn malih kaliyan Ojdhung ing Dhusun Tarik,  Sidoarjo. Kesenian Ojhung wonten mriki mboten wonten gegayutanipun kaliyan ritual panyuwunan jawah. Ojhung dipungelar saben wonten bersih desa kanthi ngawontenaken tetandhingan kidul lèpèn nglawan ler lèpèn.

Ojhung ing Dhusun Bugeman Situbondo teksih dipunlestantunaken déning warga minangka ritual taunan ingkang wajib dipunleksanakaken. Ing ritual menika warga desa sami ngempal lan ngasta mawérni-wérni saha sesajèn asil tani, arak-arakan lan dipunpungkasi wonten ing panggenan ingkang dipunpitadosi minangka panggenan ingkang sakral. Sesajènipun dipuncaosaken ing lebet kurungan minangka simbol raos sokur awit tujuan masarakat Dhusun Bugeman kasembadan. Kejawi menika, Ojhung ugi dipunginakaken déning masarakat Dhusun Bugeman minangka tetandhingan utawi iburan dhusun sakiwa tengenipun ingkang diikuti oleh masarakat Dhusun Bugeman.

Tradhisi menika dados kuwajiban ingkang kedah dipunleksanakaken déning kepala dhusun ingkang tujuanipun supados tinebihaken saking piawon, bilahi, pagebluk, sesakit ingkang saged dipuntampi sato kewan menapa déné warga manungsa, lan supados boten gagal panen. Amargi menika, masarakat Dhusun Bugeman boten wantun nilaraken tradhisi Ojhung.