Tolong jelaskan mengenai Paugeran dari Tembung gudhek lan gudheg dalam bahasa jawa

Paugeran panulising tembung ing basa Jawa iku ora kabèh padha karo paugeran panulising tembung ing basa Indonésia. Ing basa Jawa ana sawetara tembung sing béda tegesé yen ditulis kanthi sigeg aksara g lan aksara k ing pungkasaning wandané. Tembung sisig “ngireng untu ngango banyon” béda tegesé karo sisik “kuliting ula, iwak loh, lan sapanunggalané kang lelingkapan”, popog 'ajeg''' béda tegesé karo popok "lèmèk utawa tapihing bayi", kecocog "kecubles barang lancip" béda tegesé karo kecocok "kelebon pangan kang disirik". Conto-conto iki minangka bukti yèn g lan k ing kono asipat distingtif utawa mbédaké tegesing tembung. Kanthi mangkono, panganggoné aksara g lan k ing basa Jawa iku ora kena digebyah uyah. Sing bener, panulisé tembung gudheg iku sigeg aksara g (dudu sigeg aksara k) ing pungkasaning wandané amarga pakecapan kang dumunung ing pungkasaning wanda mau anteb. Tembung-tembung liyané kang wandané pungkasan kudu ditulis kanthi sigeg aksara g, kaya ta, budheg, judheg, wareg, kreteg, gribig, gudhig, gedhig, nggobig, grobag, blabag, bedhag, bedhug, gubug, gludhug, godhog, goblog, rontog, gogrog''.