Jelaskan Sajarah dari Masjid Baiturrahman Sungayang dalam bahasa jawa

Papan panggona masjid iki ora uwal sak sajarah ngadegé Nagari Sungayang nalika taun 1892, kang sedurunge ing jaman kolonial Walanda wewengkoné digabungaké karo Nagari Tanjung. Sawisé dumadi, Datuk Paduko Rajo diangkat miangka kepala nagari déning Walanda, lan nalika taun 1910, dhèwèké digantikaké déning Datuk Gadang Majo Lelo. Sajeroning salah siji musyawarah kang dianakaké déning Datuk Gadang Majo Lelo, masarakat Nagari Sungayang sepakat kanggo yasa salah sijiné masjid, balai adat, pasar, lan kantor nagari. Nalika 27 Dhésèmber 1916, pembangunan masjid rampung dikerjakaké lan diresmikaké kanti jeneng Masjid Baiturrahman.

Nalika taun 1926, masjid iki mèlu ambruk akibat lindhu kang ngratakaké Padang Panjang lan sekitaré. Payoéné kang lima tingkat ambruk rong tingkat. Sawisé dilakokaké revovasi kanti tanpa ngubah wujud asliné, aktivitas-aktivitas ing masjid iki kang sadurungé pernah mandeg akibat lindhu wiwit diuri-uri manèh utamanè awit baliké Mahmud Yunus saka Mesir. Saliyané kagiyatan keagamaan, kagiyatan-kagiyatan kemasyarakatan kerep uga dianakaké ing lingkungan masjid iki. Ing jaman pendudukan Jepang, diwangun pelatihan ketentaraan kang dijenengi Barisan Pemuda Masjid Baiturrahman, lan nalika awal masa revolusi kemerdekaan, diwangun uga wadyabala Sabilillah, kang sebanjurè gabung karo Tentara Keamanan Rakyat (TKR).