Coba jelasin Pakecapan dari Tembung inggih lan injih dalam bahasa jawa dong

Basa Jawa iku darbèké masarakat Jawa. Mesthi waé kang nemtokaké utawa mekar tumangkaré basa Jawa iya masarakat Jawa. Sanajan ing sajroné basa iku ana anasir kang satemené (yèn dinalar) luput, ananging yèn kabéh warganing masarakat wis gelem nganggo lan nganggep bener, bab iku wis ora ana pakéwuhé. Contoné, ing basa Jawa Kuna ana tetembungan tan pamangan, tan panginum, lan tan panolih. Tetembungan iki ing basa Jawa saiki dadi tanpa mangan, tanpa nginum (tanpa ngombé), tanpa nolèh. Ing kéné, cetha tetembungan tanpa mangan lan sapituruté iku yèn digathukaké utawa dijèjèraké karo tetembungan ing basa Jawa Kuna kang dadi sumberé katon gèsèh pedhotané. Sanajan tetembungan tanpa mangan lan sapituruté iku bisa diarani luput anggoné medhot, éwa semono kabèh warganing masarakat Jawa wis gelem nganggo lan nganggep tetembungan mau bener. Mulané, tumekané saiki tetembungan tanpa mangan lan sapituruté iku kelumrah dinggo ing basa Jawa jalaran dianggep wis bener.

Béda karo tetembungan tanpa mangan lan sapituruté (sanajan luput nanging wis dianggep bener déning kabèh warganing masarakat), pangucapé tembung inggih dadi injih/injih/ iku mung winates ing masarakat tartamtu lan durung kaprah tumrap sadhéngah warganing masarakat Jawa (masarakat Jawa iku ora mung winates kang dumunung ing Ngayogyakarta, nanging uga nyakup warganing masarakat Jawa kang dumunung ing Jawa Tengah, Jawa Wétan, lan papan liyané). Kanthi mangkono, pakecapan inggih/inggih/ dadi injih/injih/ iku kalebu éwoning pakecapan engon-engonan. Mulané, pakecapan mangkono iku beciké ora dinggo ing basa resmi, kayata sesorah, giyaran radhio, lan sapituruté.