Jelaskan Panulisé dari Ukara gothang dalam bahasa jawa

Manut paugeran, saben ukara iku saora-orané kudu mengku anasir warna loro, ya iku jejer (subjek) lan wasésa (predikat). Tumrap ukara ing basa sing resmi, luwih-luwih ukara mau minangka ukara crita lan adhapur ukara tanduk (aktif), anasir loro iku kudu ana lan kudu diwahyakaké (diwedharaké), ora kena dicelet.

Ukara sing kapacak ing dhuwur iku mengku anasir warna telu, ya iku “ing désaku” katrangan papan, “ngedegaké” wasesa, lan “lumbung paceklik” lésan. Kapirid saka ing isiné, ukara mau kalebu ukara carita. Yèn kapirid saka wasésané, ukara kasebut kalebu ukara tanduk amarga tembung kang dadi wasésaning ukara, ya iku ngedegaké, kalebu éwoning tembung kriya tanduk.

Sanajan wis mengku anasir telu, ukara “ing désaku ngedegaké lumbung paceklik”  kena diarani ukara gothang, ukara sing ora genep, jaiaran ora ana jejeré. Tembung désaku ing ukara iku dudu jejer. Ukara ing dhuwur mau bisa didandani, upamane mangkene:

1.  Ukara iku diwuwuhi tembung utawa tetembungan kang bisa dadi jejering ukara.

Conto: Masarakat (wong-wong, bapak-bapak, warga tani) ing désaku ngedegaké lumbung paceklik.

2.  Tembung ancer-ancer ing kang dumunung ing sangarepé tembung désaku diilangi supaya tembung désaku bisa dadi jejering ukara (éntar).

Conto: Désaku ngedegaké lumbung paceklik (ukara entar)