Jelaskan Ciri-ciri fisik lan kagunan dari Papirus dalam bahasa jawa

Sacara fisik, godhong wit iki mèmper rambut rembyakan. Pangé thukul dawane 3-5 mèter, kanthi wujud wajik kanthi bersilangan. Ing saubengé dhasar pang mau thukul gegodhongan mawa serat èndhèk.

Karakter wit papirus alus banget, tanpa bonggol-bonggol lan eri kang anuju ing golongan kembang gedhé, nyaman, lan dhapuré rumbai. Jaréné amarga owahing géografis ing tlatah kali Nil lan ngrembakané panggunan kulit kéwan minangka média kanggo nulis, papirus ing Mesir ora manèh ngrembaka kanthi subur. Pananduran dadi angèl lan populasi papirus mudhun. Nanging kanthi mangkono, saiki papirus wis akèh thukul ing pnggiring tlaga cilik lan kali-kali ing Afrika.

Miturut Dr. Kamaluddin al-Batanuni, guru besar ékologi, tuwuhan papirus urip ana ing tlatah lembap lan teles. Godhong-godhongé dawa, dhuwur, lan kaya kulit. Dhawané ngancik 1,5 mèter lan godhong-godhongé tuwuhan iki akèh kanggo gawé klasa.

Ing wewengkon jazirah Arab, nalika mangsané Muhammad, tuwuhan iki saliyané kanggo gawé klasar, uga kanggo nulis Al Qur'an lan bahan usada tradhisional. Minangka bahan kanggo nulis, papirus diolah nganti kaya kertas, lumrahé ukurané 10×20 cm nganti 10×30 cm utawa punjul 10×50 cm. Nanging, ana kepingan kang dijait nganti ngasilaké lembar papirus kang dawané 12 nganti 30 mèter.