Jelaskan Karya dari Padmasoesastra dalam bahasa jawa

Nalika nyambut gawé bareng Van der Pant, Padmasoesastra ngowahi lan ndandani karya gancaran Bok Randha Gunawacana karyané Surjawidjaja lan maringi sesirah anyar Serat Durcara Arja kang kababar ing taun 1886. Ing nagara Walanda panjenengané nulis Serat Urapsari kang ngemu tuladha wawan guneman, guneman padinan, dalah katerangan babagan unggah-ungguh basa Jawa, uga ngroncé pratélan tetembungan basa Jawa.

Nalika ing Radya Pustaka panjenengané mbesut ariwarta Sasadara lan Candrakanta lan mbabar Waradarma.

Padmasoesastra tau nyerat akèh karya sastra kang isiné manéka werna. Contoné Sejarah Surakarta tuwin Ngayogyakarta (1909), Nitik Keraton Surakarta (1912), dongèng Serat Kancil tanpa Sekar (1909), roman Serat Rangsang Tuhan (1912, 1922, 1960, lan 1985), roman Serat Prabangkara (1912), lan roman Serat Kandha Bumi (1924).

Saliyané sastra akèh uga karyané bab kawruh basa. Contoné Serat Tatacara (1907, 1911, 1980, 1983) lan Serat Hariwarta (1916). Ana uga karyané mawa irah-irahan bab subasita lan unggah-ungguh: Serat Piwulang Becik (1911), Serat Subasita (1914), Serat Madu Wasita (1918), lan Serat Erang-Erang (1922).

Padmasoesastra uga ngumpulaké lan mababar karyané juru nulis liya, kaya ta Baletri (1900) lan Burat Wangi (1907).

Akèh karyané Padmasoesastra kang dadi jujugan manéka juru nulis ing tembé lan akèh muridé kang dadi nimpuna ing sastra saha juru nulis. Contoné R.P. Partahardja, Wignjahardja, Martadarsana, lan Jie Siang Ling.