Gw mau tau Ing jagad pewayangan dari Parasurama. Jelasin dalam bahasa jawa

Ramaparasu (Parasurama, Ramabargawa) iku putra ragile Maharesi Jamadagni. Kakange ana 4, yaiku Rumawan, Susena, Wasu, Wiswawasu. Tembung Parasu tegese kampak/wadung. Nanging, gegamane Ramaparasu ora mung kampak wae, uga wujud panah kang gedhene ngungkuli panah umume. Uga gendhewane.

Nalika ibune Ramaparasu kang asmane Dewi Renuka tumindak sedheng karo Prabu Citrarata ratu ing Martikawata, Maharesi Jamadagni dhawuh marang para putrane supaya ngukum pati Sang Dewi. Nanging, putra mbarep tekane kakang ragil ora ngestokake dhawuhe ramane, ora mentala mateni ibune. Maharesi Jamadagni duka, putra nomer 1 tekane papat disotake ilang akal budine.

Maharesi Jamadagni banjur dhawuh marang Ramaparasu supaya mrajaya ibune. Ramaparasu matur sendika, banjur tumandang karya. Parasu utawa wadunge banjur diangkat, dibabatake ing gulune ibune. Getihe nyembur-nyembur, mustakane Dewi Renuka gumlundhung ing bantala.

Sasedane Dewi Renuka, Maharesi Jamadagni ngendika, "Ngger, Ramaparasu. Jebul anakku kang mituhu dhawuhing bapa mung kowe ngger. Kowe wus ngayahi pakaryan abot kang gawe leganing atiku. Mula saka iku ngger, kowe dakparengake darbe panyuwun marang rama, lan bakal dakudaneni. Gage matura, kowe nduwe pepenginan apa?"

Ramaparasu matur, "Jamadagni bapakku, yen aku dikeparengake darbe panyuwunan, panyuwunku sing sepisan: Renuka ibuku bisaa bali urip maneh. Sing angka 2, tumindakku mrejaya ibu bisaa kalis ing dosa. Katelune, kakang-kakangku 4 cacahe bisaa kasinungan akal budi maneh kaya wingi uni. Kaping 4, aja ana satriya kang kadigdayane ngungkuli aku. Sing pungkasan, dongakna dawa umurku."

"Ya, kabeh panyuwunmu dakparengake. Muga kalakona." ngendikane Maharesi Jamadagni.

Sawijining dina, nalika putrane Maharesi Jamadagni pinuju menyang alas nggolek kayu obong lan woh-wohan, Sang Maharesi kerawuhan Prabu Arjunasasrabahu lan para prajurite. Rawuhe Sang Prabu ditampa kanthi pangaji-aji, sinugata woh-wohan maneka warna. Nadyan mangkono, Prabu Arjunasasrabahu meksa tumindak murang tata. Dhawuh marang para prajurite supaya mbradhat sapi puhan kagungane Maharesi Jamadagni, digawa menyang Maespati.

Ora antara suwe, putrane Maharesi Jamadagni kang ragil bali saka alas. Durung nganti Ramaparasu manjing padhepokan, wis dicritani yen sapi puhane Sang Maharesi dibradhat dening prajurit Maespati awit saka dhawuhe ratune.

Ramaparasu gage nyandhak panah lan wadunge. Prabu Arjunasasrabahu lan para prajurite ditututi. Bisa ketututan. Sulayaning rembug, dadi tarung rame. Ora nganti sapanginang, para prajurit Maespati tumpes. Prabu Arjunasasrabahu duka banget. Sigra maos mantram triwikrama, nanging ora bisa malih brahala, awit Bathara Wisnu wis oncat saka ragane. Wusanane Prabu Arjunasasrabahu bisa disirnakake dening Ramaparasu. Dibabat nganggo wadung.