Jelaskan Seni lan Budaya Maritim dari Sujarah Maritim Nuswantara dalam bahasa jawa

Mekaring seni lan budaya maritim wis katon wiwit jaman Hindhu-Buda. Ing jaman saiki uga wis tinepung jinis kapal kang didadèkaké pasrèn. Seni iki tinemu ing Candhi Barabudhur kang mimban kagiyatan panguripan maritim. Tatahan kang tinemuu yaiku kaya prahu lesung, prahu gedhé kang mawa katir. Kapal gedhé kang mawa cagak loro, déné wilah, lan buritané gathékan munggah. Layar ngarep awujud pesagi, déné layar buri awujud sagitelu. Seni lan budaya tinggalan Islam yaiku ana komplèk keraton kaya ing Acèh, Samodra Pasé, Banten, Cirebon, lan Mataram. Dhapukan latar nganti kang dijenengaké "dalem" ing keraton kasebut isih ana akulturasi Indonésia Hindhu sajroning yasan komplèk candhi lan wanginan pura ing Bali. Mangkono uga komplèk pasaréan Islam kaya ing Sendhangdhuwur, Kudus, lan Lamongan. Ing kutharaja utawa palabuhan tinemu papan pangibadahan, pasar, lan wangunan kanggo panguwasa yaiku keraton uga ana karang padésan.

Papan pangibadahan kang sumebar sa-Nuswantara yaiku mesjid, mesjid kuna ing Nuswantara nuduhaké ciri kang mirunggan sebab payoné atingkat loro, telu, lima kanthi wujud pesagi utawa mujur kurungan kanthi ana èmpèr ing ngarep utawa pinggir. Ing pérangan ngarep utawa sisih pinggir diwangun kulah. Pacak mesjid kanthi payon atingkat-tingkat mujudaké pangaribawan candhi kang tinepung ing jaman Indonésia-Hindhu. Wangunan payon atingkat uga mèmper Mèru utawa gunung ing kahyangan papané para jawata. Saliyané kuwi wangunan Cina Muslim ing abad 15 duwèni pangaribawan kang wigati ing Demak lan Jepara, wong-wong Cina wis gelem mèlu ngréwangi gawé mesjid gedhé, ning pacak kasebut mligi kanggo ing laladan tinamtu.