Gw mau tau Parkambangan kêsênian banténgan dari Seni Tradhisi Bantengan. Jelasin dalam bahasa jawa

Pêrkêmbangan kêsênian banténgan iku mayoritas ana ing dêsa utawa wilayah pinggiran kutha ing daérah léréng pêgunungan Bromo-Ténggér-Sêméru, Arjuni-Wêlirang, Anjasmoro, Kawi lan Raung-Argopuro. Dolanan sêni banténgan iku dimaénké 2 uwong kang dadi sikil ngarêp karo gêjêngi sirah banténgan karo ngontol tari banténgan lan sikil mburi iku ugi dadi ékor banténgan. Kostum banténgan biasané saka kain itêm lan topéng kang wujudé sirah banténg kang saka kayu lan tanduk asli banténg.

Banténgan iki diiringi karo sakêlompok wong kang maénké musik khas banténgan karo piranti musik kaya gong, kêndang, lsp. Kêsênian iku dimaénké 2 uwong lanang, sêtunggal ing ngarêp dadi sirahé, lan sêtunggal ing mburi dadi ékoré. Biasané, lanang sing ngarêp kêsurupan, lan wong sing mburiné mèlu sabên gêrakan.

Wong sing mburi mèlu kêsurupan, nanging kadang wong sing mburi kêsurupan, ananging sing ngarêp ora. Banténgan dibiyantu supaya kêsurupan wong lanang kang nganggo klambi sêrba abang lan kaos itêm biasané disêbat irêngan. Banténgan ugi diiringi karo macanan. Kostum macanan iki saka kain kang diwénéhi pêwarna utawa biasané kuning bêlang orén, sing dinggo karo wong lanang. Macanan iki biasané mbiyantu banténgan kêsurupan lan nahan yén kêsurupané ganas.

Ornamén kang ana ing banténgan yaiku:

1.	Tanduk (banténg, sapi, kêbo).

2.	Sirah banténg kang asale saka kayu (waru, dadap, miri, nangka, kembang, loh).

3.	Mahkutha banténgan, kaya sulur wayangan saka bahan kulit utawa kertas.

4.	Klontong (piranti bunyi ing leher).

5.	Kranjang pênjalin, dadi awak (ing daérah tartamtu migunaake kain itêm kanggo nyambung sirah lan siki mburi).