Jelaskan Pangembangan dari Basa Afrikaans dalam bahasa jawa

Akèh-akèhané para pamanggon pramila kang cukilé saiki diarani wong Afrikaner asalé saka  Republik Pitung Provinsi Walanda kang saiki dadi Walanda lan Flander, sanajan seperenemé uga saka Prancis, mligané  Huguenot lan seperpitu saka Jérman.

Buruh lan buruh tukon kang uga ngembangaké basa Afrikaans ya iku Asia (mligané wong Melayu lan wong Malagasi, saliyané wong Khoi, Wong San, lan Wong Bantu kang uga manggon ing laladan iku. Wong Kréol ing pramula abad 18—kaya kang kacatet ing kasusé Hendrik Bibault lan para Oude Ram — iku kang paling pramula ngundhang dhèwèké Afrikaner (Wong Afrika). Nembé ing tengah-tengahing abad 19  wong Boer uga njupuk tembung iku. Wong Khoi lan wong-wong blasteran padha-padha diarani  'Coloureds' utawa 'warna'.

Awit taun 1815, Basa Afrikaans ngganthèni basa Melayu dadi basa pangajaran ing sekolah-sekolah Islam Afrika Kidul, mula ditulis ing Abjad Arab: dheleng Arabic Afrikaans. Sabanjuré, Basa Afrikaans kang ditulis ing aksara Latin, mula ana ing layang kabar, lan panulisan-panulisan agama lan pulitik awit 1850.

Ing taun  1875, sak wong panyatur basa Afrikaans saka Cape ngadhekaké kumpulan jenengé ("Society for Real Afrikaners"), lan nerbitaké rena-rena buku ing basa Afrikaans, kalebu paramasastra, bausastra, sajarah lan buku-buku bab agama. Ing taun 1825, Afrikaans diakoni pamaréntah dadi basa kang hakiki, tinimbang salah sawijining dhialèk basa Landa.