Jabarkan Tuban dari Sujarah Maritim Nuswantara dalam bahasa jawa

Tuban yaiku kutha kang mapané ana paling kulon ing  propinsi Jawa Wétan. Wiwit abad 11 wis sinebut minangka kutha palabuhan. Ujaring kandha Grombolan Cina Mongol ing taun 1292 M teka nglurug Jawa Wétan uncal jangkar ing Tuban. Ing jaman biyèn Tuban uga dadi gapura régol kali gedhé ing Jawa Wétan, kaya ta Bengawan Solo lan Brantas. Tuban biyèn kalebu ing lemah duwèné Majapahit lan naté dadi papan palungguhan raja ing abad 16, nanging dedagangan ing kéné ora patiya regeng tinimbang Gresik, sapérangan padunungé ana kang Hindhu-Buda lan Islam kuwi tegesé Majapahit naté mangaribawani kutha iki. Ing sakawit dedagangan sebrang laut pulo Jawa utamané dikemonah saka kutha Tuban, nanging banjur jedhul kutha-kutha liya kaya Gresik, Jepata, Surabaya, lan liya-liyané.

Ing taun 1527, nalika Majapahit direbut déning Islam, kutha Tuban uga wis dibroki déning Sultan Demak, nanging babad Tuban ora mratélakaké bab kasebut. Pirang-pirang abad suwéné kutha maritim ing pasisir lor Jawa, kalebu Tuban cukup duwé peran kang wigati. Kutha Tuban dianggep minangka palabuhan paling gedhé ing Jawa. Saliyané kuwi ana sasmita kang nyebutaké yèn Tuban ing abad 11 duwé kagiyatan dedagangan laut. Abad 12 prahu-prahu dagang Jawa, kalebu saka Tuban lan Sumatera nganti Annam.

Jroning sesambungan kalawan Majapahit, kutha Tuban nganti Surabaya dadi punjer kanggo prahu-prahu perang Majapahit kanggo nelukaké palabuhan utama liyané ing Nuswantara. Tuban ora bisa uwal saka kawicaksanan kang diputusaké déning Majapahit minangka pangayom laladan kasebut.