Jelaskan Praktek kebatinan dari Mistik kejawèn dalam bahasa jawa

Ana ing praktik kebatinan kang nuansa mistik, pancen ana bedané antarané siji sèkté lan liyane, organisasi kang siji lan sijiné, malah ing antarané manungsa. Nanging, kabèh kudu pinuju ana ing manunggaling kalwula Gusti. Saben manungsa uga bebas ngembakaké eksprèsi lan daya intuisine supaya pikanthuk pengalaman batin saben berhubungan marang Gusti.

Lumrahé penganut kebatinan lan uga kabèh variasiné kudu ngèmut marang upaya kanthi tingkat suwung supaya bisa diisi dèning rawuhing Gusti. Mereka pancèn ana kang ora gelem gunakaké semèdi utawa mediasi ana ing hubungan dèning Gusti, ananging luwih seneng lewat olah rasa lan sujud pasrah. Sikap kui mau didasari rasa sumarah marang Gusti kanthi jangkep.

Sifat lan pola pikir kebatinan

Pol pikir etis ya iku pikiran mistis kang pinuju kawujudé manungsa berbudi pekerti luhur utawa manungsa waskitha. Kang kaping pindho ya iku pola pikir kosmis, ya iku manungsa ngarepaké lebur nyawiji kelawan alam donya. Kang ketelu ya iku pola pantheistis yaknk salah sijining pamikiran antroposentris kang kudu ngupayakake pinuju mnunggaling kawula gusti. Sifat lan pola pikir kang mangkono, uga asring dilakokaké dèning mistikawan ana ing nglakoni kauripané. Yen mangkono, bisa dimangertèni yen kebatinan, pitados lan mistik kejawèn iku amung "dalan"  kanggo nyedakaké awak marang Gusti. Ritual kang dilakoni uga padha karo agama ora bertentangan.

Misthik lan kebatinan pancèn cedhak banget, malah miturut keyakinan kontemporer, mistisisme uga berarti kebatinan. Miatisisme ya iku paham lan peradaban Jawa asli. Praktèk mistik kejawèn ora bakal ucul saka kebatinan. Andalan laku mistik ya iku daya batin. Nganggo batin, bakal bisa nyambung langsung dèning kasunyatan kang luwih duwur.