Jelaskan Peninggalan dari Xuanzang dalam bahasa jawa

Xuanzang dikenal kondhang minangka pangudiné nerjemahaké teks Agama Buda marang Basa Mandarin. Dèwèké uga ngedegaké sekolah Agama Buda Faxiang kang sanajan ora tahan suwi, nanging menèhi prabawa kang gedhé. Saliyané iku, Dèwèké uga nyatet kejadian-kejadian wigati kang ana ing kraton India utara, Harsha.

Tahun 646, kautus déning kaisar, Xuanzang ngrampungaké bukuné kang judhulé ind.

(大唐西域記), kang dadi sumber utama sajarah abad pertengahan Asia Tengah lan India. Buku iki pertama kali diterjemahaké sajeroning Basa Prancis déning Stanislas Julien taun 1857. Anata buku biografi ngengingi Xuanzang kang ditulis déning bhikkhu Huili (慧立). Kaloro buku mau pertama kali diterjemahaké sajeroning Basa Inggris déning Samuel Beal, ing taun 1884 lan 1911.

Perjalanan Xuanzang ngléwati Jalur Sutra lan legenda kang ana, nginspirasikake novèl Perjalanan marang Barat, salah siji saka mahakaryané klasik literatur Tiongkok. Tokoh Xuanzang sajeroning novèl ya iku reinkarnasi saka murid Sang Buda, lan dilindungi déning telung murid sakti. Salah sijiné ya iku Sun Wukong, karakter kang populèr ing kabudayan Tiongkok.

Ing jaman Dinasti Yuan, ana salah sijiné opera déning Wu Changling (吳昌齡) kang nyeritakaké lelampahan Xuanzang njikuk kitab suci.