Jabarkan Sinopsis dari Sepatu Dahlan dalam bahasa jawa

“Urip, gae uwong mlarat, kudu dilakoni apa anané,” ngono kuwi prinsip Dahlan. Dhèwèké ora tau mungkasi ngimpi gae duwé sepatu lan sepeda. Kamlaratan sing dirasakna, ora nyurutna semangat Dahlan kanggo tetep sekolah sanajan kudu lumaku kang tanpa alas sikil, lumaku puluhan kilomèter kanggo lunga menyang pesantren Takeran. Lan ora arang sikile ngelepuh uga lecet.

Dahlan kuwi anak katelu saka papat sadulur. Loro mbakyuné sekolah ing pawiyatan luhur lan adinée, Zain isih sekolah. Bapake Dahlan makarya serabutan déné Ibuné pembatik ing désa. banjur padha manggon ing Kebon Dalem, kampung sing nyimpen akèh kenangan.

Wektu lulus saka Sekolah Rakyat, kanthi 3 aji abang sing ngehiasi rapote, Dahlan ngrasa gagal, lan ora bisa nggawe uwong tuwané bangga. malah bapake katon kuciwa. Pungkasané wis gegayuhan Dahlan kanggo nerusakeé sekolah ing SMP Magetan. “. Nanging ing ngendi waé sekolahé, sing wigati ya iku niyat sinaune..” nasehat ibu Dahlan sing nggedhekake atiné.

Wiwit kelas II, Dahlan aktif ing organisasi lan kagiyatan sekolah. Dahlan kapilih dadi kapten tim bola voli MTs Takeran. Sawijining dina Dahlan lan tim bola voline bisa mèlu perlombaan bola voli sak tingkat Kabupatèn Magetan. Wektu iku kepinginan gae duwé sepatu makin besartambah gedhé. Nanging ibu sing disayangi, dumadakan gerah amarga kerjane keras. ing tengahing kesulitan iku, Dahlan kudu berjuang gae njaga adike lan ngejar cita-citae.

Mangkono uripé Dahlan, kebak keterbatasan. Nanging keterbatasane iki ora nggawe nyerah lan terpuruk, malah dadi panyemangat urip luwih apik lan bisa mbanggakne liyan-liyané. Keterbatasan sabeneré bakal dadi sawijiné kanugrahan, gumantung carané ngarahake.