Gw mau tau Positip selèksi dari Asal mula Asu domèstik. Jelasin dalam bahasa jawa

Charles Darwin ngerténi nomer cilik kang nggawé spèsies domèstik bèda karo para leluhur sakdurungé. Dhèwéké uga pisanan kang ngerti bedané antara pembiakan selèktif ksng sadar  dipilih manungsa kanthi otomatis kanggo sipat kang disenengi, lan pilihan kang ora sadhar ing endi sipat diluncuraké minangka prodhuk pilihan alami utawa saka pilihan ing sipat liyané. Kèwan domèstik duwé variasi warna jas uga teksturé, kerdhil lan raksasa, lan owah-owahan ing siklus rèproduksi, lan liya-liyané duwé kuping gagak lan kuping floppy. Sanajan gampang nganggep saben sipat kasebut dipilih kanthi unik kanggo para petani lan petani awal, wiwit taun 1959 Dmitry Belyayev nguji rèaksi rubah perak ing tangan kang disèlèhaké ing kandhang lan milih paling ora, individu kang agrèsif kanggo jinis iku. Hipotèsis yaiku, kanthi milih sipat prilaku, dhèwéké uga bisa mangaruhi fenotipe saka genèrasi sabanjuré, supaya katon luwih domèstik. Sajroné 40 taun sabanjuré, dhèwéké suksès ngasilaké rubah kanthi sipat kang ora dipilih kanthi langsung, kalebu jubah piebald kuping fluffy, buntut kang didhuwuraké, moncong kang  dipendhem, lan owah-owahan ing jaman pangembangan.  Ing taun 1980-an, panaliti nggunakaké sèt  tingkah laku, kognitif, lan katon, kaya ta warna wulu, kanggo ngasilaké kancil pethèk domèstik sajroné sawetara generasi.  Asil kang padha karo kesed lan wedi ditemokaké kanggo mink lan puyuh Jepang. Saliyané nuduhaké yèn sipat fènotipik domèstik bisa muncul liwat pilihan kanggo sipat prilaku, lan sipat prilaku domèstik bisa muncul liwat pilihan kanggo sipat fenotip, èkspèrimen kasebut nyedhiyakaké mèkanisme kanggo nerangaké carané prosès domèstik kèwan bisa diwiwiti tanpa dipikiraké manungsa kanthi sengaja. lan tumindak.