Jabarkan Sajarah dari Nyadar dalam bahasa jawa

Tradhisi nyadar dipun wiwiti déning satunggal wadya saking Bali aran Anggasuta ingkang kalah paprangan saking Kraton Sumenep, lajeng nyingkrih dhumateng Désa Pinggir Papas sareng kaliyan wadyabalanipun. Ratu Sumenep ngampuni saha ngangsalaken wadyabala Bali ndunungi désa punika. Tanah-tanah ing désa punika boten saged dipun tanemi pantun jalaran tanahipun kapernah ing pasisir lan asring kaelepan toya seganten. Pramila ingkang ndunungi kedah ngandelaken sumber daya sanèsipun kados ta sarem ingkang gampil kapanggih.

Cariyosipun bebrayan Pinggir Papas, Anggasuta nemu endhapan toya ingkang awujud kristal ingkang sayektosipun aran sarem. Anggasuta lajeng sinau ngenani pandamelan sarem saking toya seganten kagem bebrayan ing Pinggir Papas ingkang nembé mbetahaken pakaryan. Pandamelan ingkang sepindhah, Anggasuta ngginakaken enem kothak ingkang kaisi toya, ingkang sedayanipun kasil dados sarem. Anggènipun ndamel sarem punika lajeng dipun tumuti déning bebrayan désa. Menawi pandamelanipun boten ngancik enem kothak, tambak saremipun dipun pitadosi boten kasil. Sasampunipun nyobi malih kanthi wekdal satunggal wulan tur kasil panènipun, Anggasuta lajeng nindakaken nyadar (slametan).