Pèk Bung itu apa sih? Jelaskan dalam bahasa jawa ya

Pèk Bung (Carakan: ꦥꦺꦏ꧀ꦧꦸꦁ; basa Indhonésia: Pek Bung) ya iku kagunan tradhisional kang diripta déning Suratmin lan Sumodele ing Désa Wijireja, Kapanéwon Pandhak, Kabupatèn Bantul, Daérah Istiméwa Ngayogyakarta nalika taun 1942. Jeneng kagunan iki dijupuk saka pring kang dithuthuk uniné mak "pèk", sarta ban karèt kang kapasang ing klenthing uniné mak "bung". Kagunan iki wiwitané dianggo sarana dakwah agama Islam sarta kerep diwetokaké ing acara-acara tinamtu kaya ta pawiwahan, sunatan, merti dhusun, mangayubagya, lan pèngetan riyaya Islam.

Unsur kagunan iki dumadi saka panggung, tata swara, lan tata lampu. Juru main Pèk Bung lumrahé dumadi saka 12 wong instrumen musik lan siji juru nembang. Sandhangan kang dianggo juru main ya iku sandhangan Jawa arupa kathok dawa ireng, jarik, surjan, lan kebaya. Anadéné tembang-tembang kang ditembangaké ing kagunan iki ya iku langgam Jawa, campursari, lan slawatan utawa kasidahan kang isiné ngemu dakwah bab kauripan. Dhedhasar panalitèn kang ditindakaké Noor Sulistya Budi (setap panaliti Balé Palestarèn Nilai Budaya Ngayogyakarta), ancas kagunan iki dikategorikaké dadi pitung aspèk, ya iku panglipur, komunikasi, piwulang, pralambang, èstètik, agama, lan setabilitas budaya.