Gw mau tau Satyayuga, jaman keemasan dari Satya Yuga. Jelasin dalam bahasa jawa

Satyayuga minangka jaman keemasan, nalika tiyang-tiyang taksih caket sanget kaliyan Tuhan. Boten wonten tumindak nistha. Piwulang agama saha meditasi (ngeningaken pikiran) minangka sawijining jaman ingkang wigati sanget nalika jaman punika. Konon rata-rata umur umat manungsa saged dumugi 4.000 taun nalika gesang wonten ing jaman punika. Miturut Nathashastra, wonten ing mangsa Satya Yuga boten wonten Natyam amargi nalika iku sadaya tiyang ngrosaken seneng saha tentrem. Wonten ing jaman punika, "Lembu Dharma" taksih jumeneng kanthi sekawan suku, saéngga ajaran dharma taksih manteb wonten ing pagesangan. Boten wonten tiyang-tiyang ingkang sami nindakaken tumindak ingkang nistha.

Nalika mangsa Satyayuga, tiyang-tiyang boten prelu nyerat kitab, amargi tiyang-tiyang saged gayutan langsung kaliyang Ingkang Maha Kuwaos. Nalika mangsa mau, papan nyembah Tuhan boten dipunprelukaken, amargi tiyang-tiyang sampun saged ngraosaken Tuhan wonten ing saben papan, saéngga pamujaan saged kalaksanakaken wonten ing pundi kémawon saha kapan kémawon.

Awatara ing Jaman Satya Yuga

Matsya inggih punika Awatara Déwa Wisnu ingkang angka kapisan. Déwa Wisnu njalma kanthi wujud Mina rakshasa.

Kurma inggih punika Awatara Déwa Wisnu ingkang angka kalih. Déwa Wisnu njalma kanthi wujud Bulus rakshasa.

Waraha inggih punika Awatara Déwa Wisnu ingkang angka tiga. Déwa Wisnu njalma kanthi wujud "Babi Alas".