Jelaskan Ing Kasusastran dari Haryadi S. Hartowardoyo dalam bahasa jawa

Haryadi S. Hardoyo kacathet minangka sastrawan taun 1950-an amarga taun 1950 kumpulan geguritané kang irah-irahan Loeka Bajang diterbitaké Balai Pustaka.

Geguritan kang diklumpukaké iku diwedhar ana kalawarta Sastra dan Boedaja sasuwéné telung taun.

Ing pakaryané, Haryadi duwé prinsip, dhèwèké nggawé geguritan kanthi cerita kanggo mènèhi kabébasan marang pamacané kanggo njipuk inti sariné. Ana pirang-pirang sesorah, Haryadi ngandhakaké yèn gawéan ngarang kuwi mbutuhaké katelitèn supaya apa kang ditulis dadi réalis. Uga tanpa panalitèn, juru tulis bakal kakurangan bahan.

Korrie Layun Rampan nyatakaké yèn Haryadi iku sastrawan kondhang lan dudu wong kang ngutamakaké dhuwit.

Miturut A. Teeuw, Haryadi duwé bakat kang gedhé kanggo nulis geguritan. Haryadi kena digolongaké ana kelompok panerus Angkatan 45.

H. B. Jassin kandha yèn geguritané Haryadi kalebu geguritan kang apik amarga ana geguritan kuwi bisa tinemu wujud pa-rima-an kang pas karo jiwané.

Haryadi naté éntuk bebungah Sayembara Penulisan Novèl kang diselenggarakaké IKAPI taun 1971 kanggo karyané kang irah-irahan Perjanjian dengan Maut.