Gw mau tau Sesambungan kaliyan Komposer Sanèsipun dari Camille Saint-Saëns. Jelasin dalam bahasa jawa

Saint-Saëns inggih dados kanca saénipun lan ugi tarkadhang dados mengsahipun sapérangan musisi ingkang paling misuwur ing Èropa. Piyambakipun inggih caket sanget anggènipun ngrajut sesambungan kaliyan Franz Liszt lan saged ngrajut tali kekancan ingkang rikat sanget kaliyan muridipun, Gabriel Fauré, ingkang lajeng badhé nggantosaken piyambakipun minangka organis lan juru main biduan nalika piyambakipun sampun pènsiun samangké. Kajawi punika, piyambakipun inggih dados guru lan kanca kanggé Isidor Philipp, ingkang mandhegani departémèn piano ing Konservatorium Paris ing sapérangan dekade lan piyambakipun inggih minangka satunggaling komponis saha editor musik kathah komposer sanèsipun. Nanging, sanajan ta wonten advokasi ingkang kiyat saking musik ing Prancis, Saint-Saëns inggih kanthi blaka suta dipunsengiti kathah kanca komposer sanèsipun ing Prancis kados ta Franck lan d'Indy, wondéné piyambakipun inggih paring aleman kanggé musik ingkang saé sanget ingkang dipundamel déning Jules Massenet wonten ing bukunipun Musical Memories ingkang dipunwedalaken ing taun 1919. Piyambakipun inggih ugi ngandharaken ing pérangan mau bilih piyambakipun inggih boten wonten ginanipun kanggé Massenet pribadi. Saint-Saëns  ugi sengit sanget dhateng musikipun Claude Debussy, piyambakipun dipunlapuraken bilih sampun ngendika dhatng Pierre Lalo, satunggaling kritikus musik ingkang minangka putranipun saking komposer Édouard Lalo, bilih piyambakipun sampun dumunung ing Paris kanggé ngendika bab ingkang ala ngèngingi Pelléas et Mélisande. Piyambakipun inggih dados musuh pribadi dhateng Pelléas et Mélisande sami kaliyan Debussy ingkang ugi sampun naté paring andharan bilih piyambakipun inggih gadhah raos sentimen lan boten saged nglirwakaken ingkang namanipun Saint-Saëns. Nanging, ing wekdal sanèsipun, Debussy ugi ngandharaken raos bombong kanggé bakat musik ingkang dipungadhahi déning Saint-Saëns.

Saint-Saëns sampun naté dados jawara sepisanan wonten ing lomba musik ingkang dipunadani déning Richard Wagner ing Prancis, lan piyambakipun ugi mucal karya punika ing sadangunipun wekdal jabatanipun wonten ing École Niedermeyer lan ugi dados nayakotama wonten ing Tannhäuser. Piyambakipun sanget saé nalika maènaken musikipun ngantos saged damel Wagner langsung katarik dhateng piyambakipun nalika ningali lan maos sadaya skor orkestra saking Lohengrin, Tristan und Isolde, lan Siegfried, lajeng paring surungan dhateng Hans von Bülow supados sinau dhateng Saint-Saëns minangka satunggaling pamanggih bab musik ingkang paling ageng wonten ing jaman mau. Nanging, sanajan ta piyambakipun sanget paring apresiasi dhateng karyanipun Wegner, Saint-Saëns ugi ngandharaken bilih piyambakipun inggih dédé tiyang aficionado. Ing taun 1886, Saint-Saëns dipunkukum amargi sapérangan andharanipun ingkang atos lan anti dhateng nagara Jerman kanggé mrodhuksi Paris Loherngrin kanthi cara piyambakipun kecalan sadaya kontrak lan pikantuk cap ingkang kirang saé ing sadaya pérangan nagara Jerman. Salajengipun, sasampunipun Perang Dunya I, Saint-Saëns duka dhateng nagara Prancis lan Jerman kanthi nyerat satunggaling artikel kanthi irah-irahan Germanophilie, ingkang kanthi cetha wela-wela paring serangan dhateng Wagner.

Saint-Saëns ugi sampun natè nyunting satunggaling karya kagunganipun Jean-Philippe Rameau kanthi irah-irahan, Pièces de clavecin, lan lajeng mbiwarakaken karyanipun dhateng masarakat umum ing taun 1985 wonten ing Durand, Paris (ingkang sampun dipuncithak ulang déning Dover ing taun 1993).

Ing wekdal sanèsipun, ugi sampun naté wonten ingkang ngandharaken bilih Saint-Saëns sampun asring medal tanpa kinira saking pagelaran ingkang dipunadani déning Igor Stravinsky kanthi irah-irahan The Rite of Spring]] ing tanggal 29 Mèi 1913, ingkang seratanipun inggih ngandharaken raos dukanipun dhateng sinten tiyang ingkang dipunanggep dados dados ingkang maèn wingking kanggé proyek basson ing bar pambuka balet mau. Nanging ing kasunyatanipun, piyambakipun boten naté mahargyakaken karyanipun ing pagelaran punika, nanging piyambakipun inggih lajeng medal saking karya konsèripun ingkang sapisan saking konseripun ingkang sapisan saking cacahipun biji ingkang sampun dipuntemtokaken déning Pierre Monteux ing sasi April taun 1914, Saint-Saëns paring pamanggihipun bilih Stravinsky punika édan, kirang jangkep utekipun.