Gw mau tau Dinasti Makedonia lan Kebangkitan dari Kakaisaran Bizantin. Jelasin dalam bahasa jawa

Ing taun 867, Romawi Wétan wus agawé stabil posisiné ing wétan lan kulon. Amarga efisiensi ing struktur militèr, kaisar bisa ngrencana perang panaklukan manèh ing wétan.

Prosès panaklukan manèh diwiwiti kanthi kasil kang ora tetep. Kreta kasil ditaklukaké kanggo sawatara (843), nanging sabanjuré wadya Romawi Wétan kalah ing Bosporus, sawatara kaisar ora kuwasa nyegah panaklukan Muslim ing Sisilia (827–902). Kanthi nggunakaké Tunisia dumadi watu lumpatan, wadya Muslim naklukaké Palermo taun 831, Messina taun 842, Enna taun 859, Siracusa taun 878, Catania taun 900, lan bètèng Romawi Wétan pungkasan, Taormina, taun 902.

Kekurangan mau ndang diseimbangaké mawi keberhasilan èkspèdhisi tumuju Damietta ing Mesir (856), dikalahké Emir Melitene (863), pamasthèn kakuasaan kamaharajan ing Dalmatia (867), lan serangan Basil I menyang Efrat (870s). Basil I bisa nangani situasi ing Italia kidul kanthi apik, pramila provinsi mau tetap ing tangané Romawi Wétan sasuwéné 200 taun salajengipun.

Ing taun 904, masalah tumeka ing kamaharajan wayah kaloro kutha iku, Thessalopunika, dijarah déning armada Arab kang dimandhégani déning pengkhianat Romawi Wétan Leo saka Tripoli. Wadya Romawi Wétan males kanthi ngancuraké armada Arab taun 908, sarta njarah kutha Laodicea ing Suriah rong taun sawusé. sandyan piwalesan wus kalaksanan, Romawi Wétan ora bisa nginterfensi Muslim, kang wus ngancuraké wadya kamaharajan ing Kreta taun 911.

Kaanan ing wates karo Arab tetep cair. Varangia, kang nyerang Konstantinopel kanggo kapisané ing taun 860, dadi tantangan anyar. Ing taun 941, dhèwèké njedhul ing pasisir Bosporus pérangan Asia. Wayah iki dhèwèké kasil diancuraké, ndudohaké kuaté kekuwatan militèr Romawi Wétan sawusé taun 907, wektu namung diplomasi kang bisa ngusir panyerang-panyerang mau.

Kaisar Nikephoros II Phokas (kuasané 963–969) lan Yohanes I Tzimiskes (969–976) njembaraké wewengkon kamaharajan nganti Suriah, nundukaké emir-emir ing Irak kulon laut, sarta naklukaké manèh Kreta lan Siprus. Ing papréntahan Yohanes, wadya kamaharajan sempet ngancem Yerusalem. Emirat Aleppo lan tangga-tanggané dadi vassal kamaharajan. Sawusé akèh nglancaraké kampanye militèr, anceman Arab kang pungkasan kanggo Romawi Wétan kasil ditaklukaké wayah Basil II kanthi rikat narik 40.000 wadya jaran kanggo mbébasaké Suriah Romawi. Kanthi surplus sumber daya alam, Basil II ngrencana èkspèdhisi menyang Sisilia kanggo ngrebut saka bangsa Arab. Sawusé matiané taun 1025, èkspèdhisi kalaksanan ing taun 1040-an, lan kasil éntuk sukses ing ngarepé, nanging suksèsé iku sabanjuré seret.