Gw mau tau Biografi dari Ledjar Subroto. Jelasin dalam bahasa jawa

Ledjar Subroto duwé nama alit Djariman (éjaan anyar: Jariman). Bapaké nama Budiman sing asalé saka Terban, Yogyakarta lan ibuné nama Sugiyah. Bapaké minangka panabuh gamelan uga pangajar karawitan. Dhèk umur 6 taun, dhèwèké tau diajak bapaké nututi lakuné kethoprak tobong, kethoprak sing anggoné gelaran kanthi mider-mider. Nalika ciliké iku, tanpa sebab, bapaké minggat saka omah. Ora ana sing ngerti ing ngendi lungané, nganti diarani wis séda. Ana panemu yèn inggaté bapaké amarga ibuné duwé dhemenan liya nama Mangun Beni. Ing tembé, konangan yèn bapaké lunga menyang Semarang, gabung ing grup wayang wong Ngèsti Pandhawa, lan duwé jeneng sesinglon Hadi Sukarta.

Dhèwèké ngangsu kawruh ana ing sekolah rakyat (SR). Sawisudhané saka SR, dhèwèké katampa lumebu ing sekolah guru bantu (SGB), nanging banjur milih bali menyang SR ing klas enem manèh. Dhèwèké tau dikongkon nggambar tokoh-tokoh wayang purwa. Gambarané mau banjur ditèmplèkaké ana ing témbok-témbok sekolahé. Saka nggambar mau, dhèwèké éntuk upah sing kena kanggo tuku kertas. Kajaba iku, dhèwèké uga nggambar sato-kéwan saka buku-buku sekolahé sing ngamot sawatara babak saka dhongèng si kancil.

Ing Purwadadi, dhèwèké tau nyambut gawé marang sudagar mèbel nama Téja. Nalika ing omahé Téja, dhèwèké kapéncut marang kothakan wayang purwa darbèké bapaké Téja sing guru kasepuhan (kabatinan). Ing omahé Téja, dhèwèké dijaluki tulung nyungging gebingan wayang sing durung disungging lan ngambali nyungging wayang-wayang sing wis kucem. Saka pangalaman nyungging wayang mau, dhèwèké wanuh marang jagat wayang.

Maguru marang Ki Narta Sabda

Nalika umuré wis 17 taun, Djariman ora njarag mrangguli bapaké manèh. Nalika iku ing Magelang, bapaké pinuju nabuh bonang panerus ing sawijining gelaran. Déning bapaké, dhèwèké ditepungaké marang Ki Narta Sabda, nalika iku minangka juru kendhang, lan Ki Sastra Sabda, nalika iku minangka lurahé grup wayang wong Ngèsti Pandhawa. Déning Ki Narta Sabda, dhèwèké tau diajak mèlu menyang Semarang, nanging ora kaparangaké kulawargané.

Nalika umuré 18 taun, dhèwèké gabung Ngèsti Pandhawa. Ing kana, dhèwèké nyambut gawé minangka tukang sungging gebingan wayang ing griyané Ki Narta. Dhèwèké nyungging asésorisé busana wayang wong kaya ta: praba, irah-irahan, sabuk, lsp. Dhèwèké uga nututi ing ngendi waé Ki Narta ndhalang lan tinugasan njupukaké wayang sing arep dimainaké Ki Narta. Ayahan mau dilakoni dhèwèké nganti sédané Ki Narta Sabda ing taun 1985. Bapaké lan Ki Narta ingaran wong loro sing akèh mangaribawani dhèwèké dadi dhalang.

Saka Ki Narta, Djariman diwènèhi jeneng Lejar tegesé 'seneng' ing basa Jawa. Ki Narta njenengi mangkono amarga Djariman saben dinané katon seneng, kaya ora duwé susah. Jaré, Djariman uga seneng guyon lan njalari senengé wong-wong ing sakiwa-tengené.