Jelaskan Sejarah Lurik dari Lurik Ngayogyakarta dalam bahasa jawa

Tenun lurik kinten-kinten sampun wonten wiwit 3.000 taun kepengker. Kain tenun lurik sampun misuwur ing kalangan masarakat jaman Kraton Majapait. Babagan menika saged dipuntingali wonteng ing cariyos Ringgit Beber ingkang nyariosaken satunggiling satriya ingkang nglamar putri raja nganggé alat tenun gendong mingka susuk tukonipun.

Kain lurik nggadhahi tigang corak baken, inggih menika lajur (garis-garis panjang setunggal arah kaliyan seratipun kain), pakan malang (nggadhahi garis langkung wiyar), lan cacahan (corak alit-alit).

Kala semanten, kain corak lurik menika awujud selendang kanggé kemben utawi nggendong. Corakipun naming samadya, awujud garis-garis werni pethak lan cemeng utawi campuran kekalihipun. Tiyang nenun lurik menika digambaraken wonten ing relief Candi Barabudhur. Salajengipun kain lurik dipundadosaken bahan surjan lan beskap kanggé tiyang kakung, menawi tiyang estri kain lurik menika dados bahan damel sinjang, kebaya, kemben, selendang, lan stagen. Langkung-langkung kathah tiyang ingkang ndadosaken lurik menika rasukan padintenan.

Werni kain lurik umumipun peteng, kados ta cemeng, ijem sepuh, coklat sepuh, kuning sepuh, biru sepuh, abrit sepuh, lan sapiturutipun.

Kain lurik menika ageng sanget filosofinipun lan boten saged dipunuwalaken saking kapitadosan lan kawontenanipun wonten ing rupi-rupi upacanten adat. Lurik nggadhahi corak ingkang dipunanggep sakral lan dados sumbering wejangan, pitedah, saha pangajeng-ajeng. Salah satunggiling conto inggih menika lurik gedog madu – biyasanipun dipunginakaken ing upacanten adat mitoni utawi siraman. Corak lasem biyasanipun dipunginakaken kanggé busananipun penganten rikala semanten.