Jelaskan Conto dari Tembung madya dalam bahasa jawa

Mungguh surasa lawas, tembung-tembung iki kagolong tembung madya: ènten, onten, okèh, ajeng lunga, kula ajeng, ampun, empun, engga, enggih, nika, niki, niku, napa, napaa, nedha nrima, negalé, galé, negalo, galo, negilé, gilé, negilo, gilo, negulo, gulo, ninga, rupiné, kéntun, kéndhut, kriyin, klèntu, kepripun, keng sarira, dika, daweg, deg, turèné, tosé, tasih, tesih, teng, sanèn, senunggal, senunggil, sedanten, siyin, siyèn, sengiyèn, semènten, semonten, samang, mang, wikana, la, mekèten, mekoten, melih, kémawon, mengké, mengkèten, lan mengkoten.

Tembung krama kang padatan kaanggo ing basa madya ana: ajeng, kula, dèrèng, dédé, sinten, saprika, sapriki, sapriku, sampéyan wau, pundi, pinten, mrika, mriki, mriku, malih, boten, ngrika, ngriki, ngriku.

Mungguh tembung ngoko ana: kur, gur, mung, kang, sing, lan dhing. Lumrahé, tembung ngoko ing basa madya dhapur wancahan kang mung sawanda.