Saya mau tau Sujarah Lingkungan Alam Indonésia dari Sujarah Maritim Nuswantara. Jelaskan dalam bahasa jawa

Sacara pratalawimba, kapulowan Indonésia kang madeg saka rerangkèning pulo gedhé lan cilik, mapan ana antara 6° garis lintang lor lan 11° garis lintang kidul, lan sadawané saka kulon tumeka wétan antara 95°-140° garis mujur ngétan. Ing wewengkon ini amung ana mangsa rendheng (Oktober-April) lan mangsa ketiga utawa garing (April-Oktober), sauntara srengéngé liwat ing dhuwur wewengkon Indonésia sadawané taun. Ing wewengkon Indonésia wétan barat mangsa kang tumiyup saka buwana Ustrali ora nggawa barat udan, suwaliké ing wewengkon Indonésia kulon mligin;e ing pulo Kalimantan lan Sumatera ana wayah udan kang luwih kerep gegandhéngan papané kang luwih cerak saka garis katulistiwa. Hawa rata-rata ing palemahan cendhèk yaiku 26° lan ing pagunungan 20°. Mangkono uga gegandhéngan mapané kang ana ing antara rong buwana yaiku Ustrali lan Asia, mula saliyané ana pangaribawa hawa saka rong buwana mau, uga ana bab pangaribawa sebaran sato kéwan, manungsa, lan kabudayan minangka akibat naté dumadi sijiné kapulowan Indonésia kalawan kaloro buwana kasebut ing jaman pléstosen.

Ing babagan hawa, wewengkon Indonésia kalebu ing laladan tropis lan ora nemahi pangaribawa langsung saja glètser kang ngrembaka. Kawit jaman pléstosin, mangsa kang lumaku ing laladan tropis kaya ing Indonésia yaiku mangsa ketiga lan rendheng. Ing wiwitan jaman pléstosin, tetuwuhan kang akèh tuwuh ing jaman biyèn yaiku anané alang-alang, déne'fauna kang ana nembé saka jinis manuk kang pindhah saka Asia menyang Indonésia lumantar 2 jalur. Sepisan, liwat jalur Birma, Malésia, Sumatera lan tundhoné menyang Nusa Tenggara. Kapindho liwat jalur Cina Kidul, Filipin, Sulawesi Lor. Mangsa ketiga sepisan banjur kasusul karo mangsa udan deres sepisan, kang jurung tuwuhé alas gung liwang-liwung ing wewengkon Malaya, Kalimantan, Filipin, lan Sulawesi Lor. Beberangan manuk-manuk lan alang-alang nemahi cures akibat ilangé tetuwuhan bangsa suket-suketan. Ing jaman iki sato kéwan jinis mamalia wiwit jumedhul. Gumantiné padunung bangsa sato ing tanah Nuswantara uga jedhulaké padunung bangsa manungsa purba kang saya mréné saya duwé kabudayan, sesrawungan, pepanthan, sarta nganti bisa gawé lakucara keraton utawa negara satemah ing Nuswantara lair keraton-keraton agraris lan maritim.