Coba jelasin Panalitèn tumrap Serat Jatiswara dari Serat Jatiswara dalam bahasa jawa dong

Panalitèn ngenani Serat Jatiswara punika saèstu sampun dipunleksanakaken kalian kathah tokoh-tokoh ingkang remen dhumateng korpus Jatiswara punika. Sadèrèngipun Serat Jatiswara ingkang kagungan korpus Jatiswara punika dipun taliti kalian T. E. Behren, Jatiswara sampun dipuntaliti antawisipun déning:

Syair Jawa khususipun Jatiswara sakedhik snaget ingkang dipun jamah kalian Panaliti Walandi, namung sakedhik ingkang purun dhawah sajeroning panalitèn Jatiswara punika. Salah sawijining manuskrip kagunganipun Karl Schoemann, ingkang nyambut damel wonten ing Jawi antawisipun taun 1845 dumugi 1951 minangka guru kegem laré-larénipun Gubernur Jéndral J.J. Rochussen, manuskrip Jatiswara sampun wonten ing Éropah punika minangka kolèksinipun Tuan Karl Schoemann punika, ananging nembé ing taun 1975 manuskrip punika terbit mawi judhul terbitanipun Javanese and Balinese Manuscripts déning Pigeaud ing sajeroning seri Verzeichnis der orientalishen Handschriften in Deutschland.

Panalitèn ingkang dipunleksanakaken déning A. B. Cohen Stuart, kanca saking Winter twin Wilkens ingkang kondhang ing Surakarta antawisipun taun 1847 dumugi ngantos 1861. Wonten kolèksi pribadhinipun ingkang dipunampilaken dhumateng Bataviaasch Genootschap (BG) sabibar pejahipun Cohen wonten salah sawijining kopi lontar BG ingkang ngemu wos tèks Jatiswara, mawi nomer 535, ingkang dipunanggit déning juru tedhak naskah wonten ing kantor Eerste Gouvernements Secretaris (Inventaris 1976). Sabibaripun pikantuk tedhakan utawi kasil putranan tèks Jatiswara punika Cohen boten ngowah-owahi.

Dr. Palmer van den Broek, Nalikaning jabat minangka dados lurahing kweekschool ing seklah dwija antawisipun taun 1873-1952, penjenenganipun paring dhawuh supados yasa putranan naskah inggih punika Jatiswara punika kanthi resènsi Solo. Kasil saking putrani naskah Jatiswara punika sakpunika kasimpen wonten ing perpustakaan Leiden minangka hibah saking Tuan Palmer van den Broek tahun 1882. Panjenenganipun Tuan Palmer kagungan pamanggih bilih Jatiswara punika terusan utawi lanjutan saking Centhini, ananging wonten karya-karyanipun Rama punika, panjenenganipun boten natos micantenaken prekawis punika.

Taun 1892 mijil katalog ingkang lengkap minangka katalog sepisanan ngenani manuskrip ing Leiden, salah sawijining dhéskripsi ngenani Jatiswara dipunwedhar, dipunpublikasikan, saha dipunsebar dhumugi pundi kémawon. A. C. Vreede ugi natos naliti Jatiswara punika, Vreede boten sarujuk kaliyan pamanggihing Palmer ingkang suraosipun bilih Jatiswara punika terusan saking Centhini. Vreede kagungan panemu piyambak inggih punika kekalih karya sastra punika antawisipun Jatiswara kalian Centhini boten karya ingkang terusan ananging karya ingkang mlebet ing genre utawi jinis ingkang sami. Dipunsebat sami amargi wosipun nyirosaken inggih punika salah sawijining musafir utawi pangembara ingkang lelana ugi ing sajeroning anggennya lelana punika kathah pandangon tumrap masalah agama dhumateng para pandhita-pandhita ingkang dipunpanggihi.

H. N. van der Tuuk natos naliti kirang langkungipun wonten 4 manuskrip Jatiswara ingkang mijil saking Bali-Lombok kanthi mawi dhéskripsi singkang dipuntambah cuplikan-cuplikan singkat ingkang muncul sajeroning Beschrijving der Javaansche, Balineesche en Sasaksche Handschriften aangetroffen in de Nalatenschap van Dr. H. N. van der Tuuk taun 1901. Manuskrip-manuskrip kala wau nambah daftar katalog wonten ing katalog Vreede, saéngga khazanah manuskrip Jawa ing Leiden dados langkung kathah malih.

Juynboll (1911) nyusun manuskrip-manuskrip Jawi punika wonten ing katalog ingkang taksih sami kalian katalogipun Vreede, dipuntambah saking catetan-catetan manuskrip sajeroning Lijst taun 1906 punika, saha inventaris 1907 kalian ing sajeroning suplemèn wonten ing katalog Vreede. Ananging nembé ing taun-taun salajengipun nembé wonten panalitèn kasusastran ingkang sepisan mawi bahan saking Jatiswara.

Ing taun 1933 Pigeaud nerbitaken ikhtisar sarta pengantar singkat dhumateng korpus Centhini-Centhini ingkang utami rikala taun 1814. Minat sanèsipun Pigeaud dhumateng panalitèn punika dipunbuktèkaken medal salah sawijining panalitènipun ngenani resènsi Centhini ingkang langkung lekasipun, inggih punika manuskrip Centhini Jajalèn, ingkang miturut Pigeaud mijil saking pasisir ing pungkasaning abad kaping-18.  Sajeroning naliti Centhini Jajalèn punika Pigeaud manggihaken bilih sajeroning carita Jatiswara punika wonten 10 tembang, Pigeaud ugi manggihaken kasepadanan antawisipun resènsi Jatiswara kalian resènsi Centhini, kekalihipun sami-sami ngemu carios babagan Jatiswara.

Brandes natos ndèrèk ndèskripsèkaken resènsi Jatiswara ingkang mijil saking Lombok.

Poerbatjaraka bentenaken dados kalih resènsi tumrap manuskrip Jatiswara ingkang wonten ing Jakarta, manuskrip punika ingkang setunggal mijil saking Jawi wétan, wosipun inggih punika pupuh tembang Dhandhanggula saha tembang-tembang sanèsipun gantos-gantosan; ingkang angka kalih mijil saking Lombok, sedayanipun dipunsusun mawi métrum tembang Dhandhanggula.

Voorhoeve, minangka pimpinanipun perpustakaan Universitas Tubingen, yasa déskripsi ngenani wos saking manuskrip kagunganipun perpusatakaan utawi pabukon punika. Panjenenganipun bentenaken manuskrip Jatiswara punika dados 3 golongan antawisipun: setunggal, golongan ingkang sedayanipun kasusun mawi métrum tembang Dhandhanggula, kaping kalih dipunsusun kanthi ingkang kathah piyambak métrum Dhandhanggula, lajeng ingkang kaping tiga manuskrip Jatiswara dipunsusun utawi dipunanggit mawi métrum tembang menéka warna métrumipun.