Jelaskan Sajarah dari Gelas dalam bahasa jawa

Gelas wis digunakaké wiwit 300 SM,uga digunakaké nalika bangsa Mesir Kuno. Nalika jaman perunggu pucuké panah uga migunakaké gelas kang digawé saka bahan kang asalé saka gunung geni.

Pliny ngelaporaké ing abad pisanan pelaut Venesia kang ndarataké kapal ing salah sawijiné pulo nggawe tungku pangapean ing pinggir sagara kanggo ngurangi anyep lan peteng ing wayah wengi. Tungku perapian iki digawé ing sandhuwuré pasir nggunakaké soda abu. Esuke ing panggonan iku tinemu gumpalan bening. Saka iki dingerteni yèn soda lan pasir kang dipanasaké ing suhu kang dhuwur bisa nglebur dadi gelas. Déné unsur-unsur kang ana ing gumpalan bening iku ya iku silika oksida (SiO2), kalsium oksida (CaO) lan natrium oksida (Na2O).

Saka prosès iku tinemu yèn perapian ing sandhuwuré pasir putih akèh ngandhut kulit kerang, lan bongkahan soda abu, mulané bahan gelas kena digawé kanthi ngreakséké utawa nglebur bahan campuran pasir kang dadi sumber silika (SiO2), kulit kerang kang dadi sumber kapur utawa CaO, lan awu kayu utawa soda abu kang dadi sumber natrium utawa Na2O.

Kanthi dhasar penalitén iku, bangsa Asiria lan Mesir Kuno nggawé gelas saka pasir kuarsa, kulit kerang lan arang kayu. Nanging gelas kang diasilaké kenthel banget saéngga angél diwangun kanthi cara disebul, saéngga mung minangka nggawé manik-manik utawa gelang kanggo rerenggan. Saka iki banjur dingerténi yèn arang kayu kang digunanaké ngandhut unsur kalium oksida utawa K20 dudu natrium oksida (Na2O).