Gw mau tau Sajarah dari Universitas Indonésia. Jelasin dalam bahasa jawa

Sajarah Univèrsitas Indonésia bisa ditlusuri wiwit taun 1851. Nalika iku, pamaréntah kolonial Walanda ngadegaké sawijining sekolah kang ancasé kanggo ngasilaké asistèn dhokter tambahan. Pelajar ing sekolah iku éntuk palatihan kadhokteran suwéné rong taun. Lulusané diwènèhi sèrtifikat kanggo nglakokaké parawatan-parawatan tingkat dhasar sarta éntuk gelar Dhokter Jawa (Javanese Doctor), gelaré mangkono amarga dhokter iki mung diwènèhi idin kanggo mbukak praktèk ing wewengkon Hindhia Walanda, mligi ing Pulo Jawa. Nalika taun 1864, program pendhidhikan mau ditambah wektuné dadi telung taun, lan nalika taun 1875 dadi 7 taun. Gelar kang diwènèhaké uga malih dadi Dhokter Mèdhis (Medical Doctor)

Nalika taun 1898, pamaréntah kolonial ngadegaké sekolah anyar kanggo nglatih tenaga mèdhis, ya iku STOVIA (School tot Opleiding van Indische Artsen). Pendhidhikan ing STOVIA suwéné 9 taun: 3 taun satingkat SMP, telung taun satingkat SMA, lan telung taun liyané satingkat Diploma. Akèh lulusan STOVIA kang banjur mainaké peranan wigati sajeroning pagerakan kamardikan Indonésia.

Nalika taun 1924 pamaréntah kolonial ngadegaké RHS (Rechts Hogeschool) kang ancasé kanggo nyukupi tenaga administrasi sipil tingkat ngisor. RHS iki kang dadi cikal-bakal Fakultas Hukum UI. Nalika taun 1927 ngowahi status lan jeneng STOVIA dadi GHS (Geneeskundige Hogeschool). Gedhung pendhidhikan lan pelatihan kadhokteran kang digunakaké GHS dadi gedhong Fakultas Kadhokteran UI saiki. Akèh alumni GHS kang banjur duwé peran gedhé sajeroning pangadegan Univèrsitas Indonésia.

Sawisé kamardikan Indonésia didhéklarasikaké nalika tanggal 17 Agustus 1945, Badan Pendhidhikan Tinggi Républik Indonésia (BPTRI) diyasa ing Jakarta. BPTRI duwé telu fakultas, ya iku Kadhokteran lan Farmasi, Sastra, lan Hukum. Ing taun kang padha, institusi iki kasil nglulusaké 90 wong minangka dhokter. Nalika wadya kolonial Walanda nguwasani Jakarta manèh ing akir taun 1945, BPTRI dipindhahaké menyang Klaten, Surakarta, Yogyakarta, Surabaya, lan Malang. Nalika tanggal 21 Juni 1946 NICA ngadegaké sawijining Nood Universiteit utawa Univèrsitas Sauntara ing Jakarta. Nalika tanggal 21 Maret 1947, jeneng Nood Universiteit diganti dadi Universiteit van Indonesie (UVI). Pungkasané, sawisé Jakarta kasil dijupuk alih manèh, pamaréntah mbalèkaké BPTRI menyang Jakarta lan nggabungaké karo Universiteit van Indonesie, lan mènèhi jeneng anyar Universiteit Indonésia (UI).

UI kanthi resmi miwiti kagiyatané tanggal 2 Fèbruari 1950 kanthi présidhen (saiki ingaran minangka rektor) pisanané Ir. R.P Soerachman Tjokroadisoerio. Kantor Présidhèn Universiteit Indonésia awalé duwé kalungguhan ing Jakarta, pasé ing gedhong Fakultas Kadhokteran ing Jl Salemba Raya no. 6, banjur dipindhahaké menyang salah sawijining yasan tilas pabrik madat ing Jl. Samlemba Raya no. 4, Jakarta. Tanggal 2 Fèbruari 1950 banjur didadèkaké dina kalairan Univèrsitas Indonésia.

Awalé, UI duwé 9 fakultas lan 3 lembaga kang kasebar ing limang kutha, ya iku Fakulteit Kadhokteran, Fakulteit Èlmu Ukum lan Èlmu Pangetahuan Masarakat, sarta Fakulteit Sastra lan Filsafat ing Jakarta; Fakulteit Èlmu Alam lan Èlmu Pasti, Fakulteit Èlmu Pangetahuan Tèknik, lan Lembaga Pendhidhikan Guru Nggambar ing Bandung; Fakulteit Tetanèn lan Fakulteit Kadhokteran Kéwan ing Bogor; Fakulteit Ékonomi ing Makassar; Fakulteit Kadhokteran lan Lembaga Kadhokteran Untu ing Surabaya.

Nalika taun 1955, Undhang-Undhang No. 10 ngenani owahan tembung universiteit, universitet, lan universitit disahaké, saéngga wiwit wektu iku, Universiteit Indonésia kanthi resmi diowahi jenengé dadi Univèrsitas Indonésia.