Gw mau tau Sajarah dari Setatsiyun Sala Balapan. Jelasin dalam bahasa jawa

Setatsiyun Sala Balapan minangka salah sawijining setatsiyun utama sing tuwa ing Indonesia (sawise Samarang NIS ). Pambangunan stasiun iki ditindakaké dening perusahaan sepur kapisan Hindia-Walanda, Nederlandsch-Indische Spoorweg Maatschappij (NIS) ing abad kaping 19, ya iku nalika pamaréntahané Mangkunegara IV lan mapan ing wilayah Kadipatèn Mangkunagaran. Setatsiyun utama ing Surakarta kanggo wilayah Surakarta lan Staatsspoorwegen ya iku Setatsiyun Sala Jèbrès.

Lokasi sing digunakaké ya iku lapangan ing papan balap jaran Mangkunagaran. Sawetawis gantiné, Mangkunagaran nampa lahan ing Manahan saka Kasunanan kanggo mbangun fasilitas balap jaran lan kagiyatan olah raga liyané.

Paletakaning watu kapisan dilangsungké ing taun 1864, dimeriahaké dening upacara sing dirawuhi Mangkunegara IV lan ngundhang Gubernur Jenderal Hindia Walanda, Baron van de Beele. Setatsiyun iki dibukak tanggal 10 Februari 1870 bebarengan karo pambukaan sègmèn Kedungjati–Gundih–Solo, saka sadurungé sègmèn Gundih-Solo direncanakaké dibukak tanggal 1 September 1869. Sègmèn sabanjure, Ceper - Solo, dibukak tanggal 27 Maret 1871. Pambangunan kabèh jalur sepur rancana NIS, Samarang–Vorstenlanden lan Kedungjati–Ambarawa rampung lan diresmikaké ing 21 Mei 1873.

Ing taun 1927, diwangun wangunan ing sisih kidul setatsiyun kanthi arsitèktur sing dipengaruhi budaya Jawa kanthi atap tajuk tiga. Iki uga selaras karo konstruksi jalur gandha Staatsspoorwegen sing sejajar karo jalur sepur NIS Solo–Yogyakarta. Konstruksi wangunan setatsiyun sisih kidul iki dirancang dening Herman Thomas Karsten, arsitèk kondhang pangaliran Indisch.

Setatsiyun iki minangka setatsiyun sepur kaloro ing Indonésia sing nggunakaké sistem pasinyalan èlèktrik sawise Setatsiyun Bandung, kanthi tepaté diaktifaké taun 1972. Sinyal kasebut diprodhuksi dening Siemens lan diwènèhi seri DrS60.