Gw mau tau Pendhidhikan dari As-Suyuthi. Jelasin dalam bahasa jawa

Allah wis mènèhi kapinteran ing dhuwur rata-rata kanthi lingkungan kang kondusif kanggo dhèwèké. Nalika cilik, bapake naté nggawa dhèwèké menyang majelis Syekh Muhamamd Al-Majdzub lan éntuk pandongane. Dhèwèké uga naté dijak menyang majelis Al-Hafizh Ibnu hajar lan kasil éntuk ijazah.

Umur 5 taun, bapake sedo saéngga dhèwèké dadi yatim. Sawisé iku, dhèwèké diopeni déning ulama-ulama gedhé ing jaman iku, kaya ta Kamaluddin bin Al-Hammad, kang ndadèkaké As-Suyuthi nalika umuré 8 taun wis apal Alquran, uga kitab Al-Umdah, Minhajul Fiqh wal Ushul, lan Alfiyah Ibnu Malik.

As-Suyuthi wiwit ngangsu kawruh ing umur 14 taun (864 H). Dhèwèké nyonaoni fikih lan nahwu saka guru-gurune. Dhèwèké nyonaoni ngèlmu faraidh (ngèlmu mbagi warisan)lan kitab Al-Majmusaka Allamah Syihabuddin Asy-Syamashai. Taun 866 H, dhèwèké wis éntuk rekomendasi kanggo mulang Basa Arab lan naté nuliskitab pertamane kanthi judhul Syarah Al-Isti’adzah wal Basmalah.

Dhèwèké nyinaoni ngèlmu fikih merguru marang Sirajuddin Al-Bulqini, nyinaoni tapsir merguru marang Asy-Syaraf Al-Manawi lan nyinaoni Basa Arab saka Taqiyyuddin Asy-Syumani lan Muhyiddin Ar-Rumi.

Kang ana kaitane karo ngèlmu hadis, dhèwèké merguru marang ulama-ulama senior sajeroning babagan mau saéngga dhèwèké bisa nyinaoni kitab ummahatu kutubil hadits (buku-buku induk hadis) lan mushthalah marang ulama-ulama kang kompeten sajeroning babagan mau, kaya ta: Taqiyyuddin Asy-Syibii, Qasim bin Qathlu Bugha, lan Taqiyyuddin bin Fahd. Dhèwèké nyinaoni kitab Shahih Muslim saka [[Syamsuddin As-Sakrafi lan kitab Nakhbatul Fikr saka At-Taqiyyi Asy-Syumani.

As-Suyuthi uga ngangsu kawruh marang guru wadon kang ahli sajeroning babagan hadis utawa fikih ing antarané: Ummu Hana Al-Mishriyyah, Aisyah bin Abdil Hadi, Sarah binti As-Siraj bin Jama’ah, Zainab binti Al-Hafizh Al-Iraqi, lan Ummu Fadhal binti Muhammad Al-Maqdisi.

Dhèwèké uga ngangsu kawruh marang negri-negri liya kanggo nemoni ulama-ulama liya kang ahli ing bidange. Kutha kang wis naté ditekani kaya ta Syam, Hijaz, India, Maroko, lan Sudan.

Nalika tekan Mekah kanggo munggah kaji ing wulan Rabiul Awwal 869 H, dhèwèké ngombé banyu zamzam kanthi ndonga supaya éntuk drajat ilmiah sajeroning fikih sekelas Sirajuddin Al-Bulqini lan sajeroning babagan hadis sekelas Al Hafizh Ibnu Hajar.

Sajeroning perdalanane ngangsu kawruh agama, dhèwèké duwé prinsip nganggo 2 manhaj talaqqi ngèlmu (metode ngangsu kawruh). Kapisanan, milih 1 guru lan mulazamah marang guru mau ing sajeroning wektu kang cukup utawa tekan Gurune sedo. Keloro, sajeroning ngangsu kawruh, dhèwèké ora mbatesi marang syekh-syekh tinamtu. Sanajan dhèwèké wong kang mazhabe Syafi’i sajeroning babagan fikih, nanging dhèwèké uga nyinaoni fikih saka Izzudin Al-Hanafi.

Amarga tlaten, As-Suyuthi bisa nguwasai ngèlmu agama. Tidak hanya dalam satu disiplin ilmiah ia menjadi kampiun, tetapi lebih dari satu disiplin ilmiah.

Dhèwèké naté ngendika, “Aku nguwasai ngèlmu sajeroning 7 babagan, ya iku: tapsir, hadis, fikih, nahwu, al-ma’ani, al-bayan, lan al-badi.”

Kapisanan dhèwèké mènèhi fatwa ing taun 871 H. Dhèwèké isih mènèhi fatwa tekan dhèwèké ninggal donyane lan milih urip dhèwèkan ing omahé ing Raudhah.