Jabarkan Al-Manar dari Rasyid Ridha dalam bahasa jawa

Saliyané nyinaoni kawruh lan ide modhèren, Rasyid Ridha uga usul marang guruné supaya nerbitake kalawarta kang bakal nyiarke ide-ide lan pemikirane dhèwèké. Banjur guru lan murid iki nerbitake kalawarta kang banget kaloka, ya iku kalawarta Al-Manar. Penerbitan kalawarta iki kanggo nglanjutake misi kalawarta sadurungé, Al-Urwah Al-Wusqa.

Antara liya, nyebarake ide-ide pembaharuan ing babagan agama, sosial, lan ékonomi; majokake umat Islam lan jernihke ajaran Islam saka paham kang nyimpang; sarta nggugah semangat persatuan umat Islam sajeroning ngadhepi intervensi saka jaba.

Sawisé nerbitke kalawarta Al-Manar, Rasyid Ridha uga aktif nulis lan ngarang buku lan kitab.

Saka kuliah tapsir ing Universitas Al-Azhar, Rasyid Ridha kerep nyathet ide-ide anyar kang muncul sajeroning kuliah saka Muhammad Abduh. Banjur cathetan iku disusun kanthi sistematis lan diserahke marang grune kanggo detliti manèh kanggo banjur diterbitke kalawarta Al-Manar. Kumpulan tulisan ngenani kang ana ing kalawarta Al-Manar iki banjur didadèkaké buku, ya iku Tapsir Al-Manar.

Pembaruan Babagan Wiyata lan Pulitik

Ide-ide pembaharuan wigati saka Rasyid Ridha, antarané, ing babagan agama, pendhidhikan, lan pulitik.

Ing babagan agama, Rasyid Ridha ngomong manawaa umat Islam lemah amarga ora padha ngamalke ajaran-ajaran Islam kang murni kaya kang dipraktekake ing jaman Rasulullah SAW lan para sahabat. Nanging ajaran-ajaran kang nyimpang lan luwih akèh campur karo bid'ah lan khurafat. Dhèwèké negesake manawa umat Islam péngin maju, mula kudu nyekel tenanan marang Alquran lan Sunah.

Ing babagan pendhidhikan, pendhapate Rasyid Ridha umatIslam bakal maju manawa ngwasai babagan iki. Mula dhèwèké ngimbau lan ndorong umat Islam kanggo migunakaké bandhane kanggo pangyasa lembaga-lembaga pendhidhikan. Dhèwèké uga ngadegaké sekolah ing Kairo taun 1912 kang dijenengi Madrasah Ad-Da’wah wa Al-Irsyad.

Ing babagan pulitik, Rasyid Ridha ketarik dekaro ide Ukhuwah Islamiyah (paseduluran Islam). Amarga dhèwèké ndeleng akèh kang njalari kemunduran Islam, antarané amarga perpecahan ing kalangane dhéwé. Mula dhèwèké ngongkon umat Islam supaya ing ngisore siji keyakinan, siji sistem moral, siji sistem pendhidhikan, lan tunduk ing siji sistem ukum ing siji kekuasaan kang béntuke nagara. Nagara kang dikarepake ya iku khilafah (kekhalifahan) kaya jamane Al-khulafa ar-Rasyidin. Dhèwèké nganjurake pembéntukan organisasi Al-jami’ah al-Islamiyah (Persatuan Umat Islam) ing sangisore khalifah.