Gw mau tau Cara Alit dari Thérèse saking Lisieux. Jelasin dalam bahasa jawa

Therese dipuntepangi minangka "Cara Alit." Salebeting ngupados kasucian dhiri, panjenenganipun sadhar bilih piyambakipun boten kedah nglampahi tindak kapahlawanan, utawi "jasa ageng", kanggé nggayuh kasucian lan nelakaken tresnanipun dhutameng Gusti. Panjenenganipun nyerat "Katresnan kabuktèkaken kanthi tindakan, mila pripun kula nedahaken katresnan kula? Kula boten saged nindakaken prakawis-prakawis ingkang ageng. Cara ingkang saged kula tindakaken kanggé mbuktèkaken katresnan kula inggih punika kanthi nyebar sekar lan sekar punika inggih punika pangorbanan ingkang alit sanget, saben sawangan lan tembung, lan prakawis ingkang kula tindakaken punika tindak katresnan ingkang paling alit."

"Cara Alit" punika ugi muncul salebeting penyaketanipun dhumateng spiritualitas:

"Sok-sok, nalika kula maos wacan rohani, ing pundi kasampurnan dipuntedahaken kanthi éwonan tantangan lan kathah ilusi ing sakiwatengenipun, pikiran kula ingkang alit lan winates rikat dados sayah, kula tutup buku kasebat, ingkang damel sirah kula kawilah lan manah kula ngelak, lan kula mundhut Alkitab. Lan sadayanipun dados padhang, saben tembung mbikak sikiling langit ing jiwa kula, kasampurnan kadosipun gampil sanget; Kula mriksani prakawis punika cekap kanggé nyadhari alitipun satunggiling tiyang, lan maringaken satunggiling tiyang sadayanipun, kados satunggiling laré, dhumateng rengkuhanipun Gusti ingkang saé. Nilar kanggé jiwa ingkang ageng, lan pikiran ingkang ageng, buku-buku ingkang boten saged kula mangertos, kula bingah dados alit amargi 'namung laré-laré alit, lan laré ingkang kados laré-laré punika, ingkang bakal mlebet dhumateng pista surgawi'."

Tembung-tembung kados makaten mbikak Therese dhumateng tedahan bilih panjenenganipun gadhah rohani ingkang sentimental sanget lan malah kados bocah. Pandhukungipun nulak prakawis kasebat lan nélakaken bilih panjenenganipun ngembangaken cara panyaketan dhumateng kagesangan rohani ingkang gampil dipunmangertos lan saged dipuntumuti déning sadaya tiyang ingkang milih nindakaken prakawis kasebat, boten nyawang tingkat karumitan utawi pendhidhikan.

Perkawis punika ugi kaserat salebeting panyaketanipun dhumateng donga:

"Kanggé kula, donga asalipun saking manah; punika wujud sawangan prasaja dhumateng Swarga, punika wujud panyuwunan, pangakenan lan tresna, nggrengkuh pacobèn lan kabingahan; salebeting satunggal tembung, samubarang ingkang ningrat, supernatural, ingkang ngagengaken jiwa kula lan manunggalaken kaliyan Gusti... Kula boten gadhah kakendelan kanggé ngupados donga-donga èdah ing buku-buku... Kula nindakaken kados laré alit ingkang dèrèng sinau maos, Kula namung nyriyosaken dhumateng Gusti kita sadaya prakawis ingkang kula pénginaken lan Panjenenganipun mangertos."

Nandhang gerah dumugi tilar donya

Taun-taun akir Therese dipuntengeri kanthi kaséhatanipun ingkang dangu-dangu saya asor lan piyambakipun tahan kanthi tabah lan tanpa nggresula. Ing dinten Jemuah Adi énjang, 1896, panjenenganipun ngalami medaling rah ing tutuk amargi hemoptisis paru-paru; tuberkolosis ingkang dipuntandhang tambah parah. Therese silih kirim serat kaliyan misi Karmelit ing Prancis Indocina, lan dipunundang kanggé nggabung kaliyan misi kasebat, nanging amargi penyakitipun, piyambakipun boten saged tindak. Wulan Juli 1897 panjenenganipun dipunpindhah dhumatng biara kanggé tiyang sakit, ing mriku panjenenganipun tilar donya tanggal 30 September 1897, ing yuswa 24. Nalika kapejahanipun, panjenenganipun nélakaken, "Kula sampun dumugi titik ing pundi kula boten saged ngalami kasangsaran malih, amargi sadaya kasangsaran punika manis kanggé kula."