Saya mau tau Gandrung dari Banyuwangen. Jelaskan dalam bahasa jawa

Gandrung artiné katresnan utawa dhemen banget apa yèn ing Basa Indonésia artiné tergila-gila. Gandrung wis dadi ciri tetengeré kagunan Banyuwangen. Asal usulé Gandrung iki rada kesaput ing pedhut, amarga milai abad 19 wis ana tandhak Gandrung lan misuwur ing jamané. Jaman semana Gandrung ditarèkaké karo wong lanang sing nganggo klambi wadon tur tindak lakuné kemayu. Nanging wong wadon pratama kang narèkke Gandrung iki jenengé Semi.

Ing taun 1895, Semi sing jaré umur 10 taun iku kena gering sing ora sumebyar. Simboké akiré nadhar yèn Semi waras arep didadèkaké Seblang, yèn ora ya wis utawa ing Using Adhung siro waras, sun dyadekeno Seblang, adhung sing yo sing. Banjur waras iku Semi didadèkaké Seblang, lan pramila iku si Semi ya nggabungké Seblang karo Gandrung ing jaman iku. Piyambaké wis tilar donya ing taun 1973. Lan Gandrung lanang pungkasan kacathet ing taun 1914.

Jogèd Gandrung iki nganggé ciri kaya iki: Si tandhak nganggo omprok (makuta) sing corake Antasena (putrane Werkudara sing sirahé raseksa lan awake awujud naga). Nganggo busana sing kabuka pundhake, saliyané kelat bahu, jarit corak Gajah Oling lan kaos kaki warna putih. Kajaba iku, si Gandrung nganggé slendhang lan kadangkala kipas. Sajatiné Jogèd Gandrung iki sarumpun karo Jaipong, Tayuban, Lengger, Joget Bumbung lan Yapong, nanging ana gayane dhéwé-dhéwé.

Ing Gandrung asli, racaké si Gandrung kalebu siji kelompok kagunan. Biasane ana juru main biolane (lara), kendhang, kempul, kethuk lan kluncing (triangle). Dimilai samubare Isya' utawa jam 9 bengi nganti wayah Subuh, Gandrung akèh ditanggap racaké wayah Agustusan, sunatan, kawinan utawa Pethik Laut lan ajang mirunggan liyané. Dimilai karo Jejer sing dadi pambuka pentas Gandrung, saliyané nari si Gandrung ya kudu bisa nembang. Tembang-tembang sing kerep dinyanyekake ya iku: