Tolong jelaskan mengenai Aplikasi Militèr dari Seni Perang dalam bahasa jawa

Ing sawatara nagaraAsia Wétan, seni perang dadi péranganing matèri ujian lumebu bala. Werna-warna pertalan disediaaké. Sajeroning mangsa Sengoku era ing Jepang, sawijining daimyo arané Takeda Shingen (1521-1573) dikabarké mèh ora tau katon ing peperangan tanpa gumantung marang gaman, amarga nyinaoni seni perang. Buku iki malah mènèhi inspirasi tumrap standar perangé kang misuwur: "Fūrinkazan" (Wind, Forest, Fire and Mountain), kang tegesé: rikat kaya angin, sidhem kaya alas, wengis kaya geni lan tangguh kaya gunung.

Penerjemah Samuel B. Griffith mratélaaké sajeroning bab "Sun Tzu lan Mao Tse-Tung" yèn The Art of War dikutip duwé prabawa marang anggitan Mao: On Guerilla Warfare, On the Protracted War, lan Strategic Problems of China's Revolutionary War lan kalebu pocapan Mao: Aja ngrèmèhaké paugeran sing ana ing bukuné Sun Tsu, ahli mlitèr kondhang saka jaman kuna, Kenali mungsuhmu lan kenali awakmu dhéwé lan kowé bakal bisa perang ping sèwu tanpa kalah.  ("We must not belittle the saying in the book of Sun Wu Tzu, the great military expert of ancient China, 'Know your enemy and know yourself and you can fight a thousand battles without disaster.'")

Sajeroning Perang Vietnam, sawatara perwira Vietcong nyinaoni Seni Perang, lan dikabarké nganti apal kabèh isiné luar kepala.

Tentara Amérikah Sarékat, liwat Sekolah Staf lan Komando, wis nganjurké supaya saben ékan nduwé pustaka kanggo njaga pendhidhikan kang lumintu bab seni perang. Buku Seni Perang kanthi mirunggan minangka conto sing kudu dipiara ing saben markas ékan, lan prawira pikèt wajib nggawé tulisan bab iku lan dipaparké marang para prawira.