Coba jelasin nyong: aku dari Dhialèk Kedhu dalam bahasa jawa dong

petek poteh sekele koneng numpak dhugar gejedud-jedud = (carabasa Prembun) kang karepe: pitik putih sikile kuning ditumpakake dhokar kejedhod.

Kecap pangenter: eeee, oooo, lha kok, ehalah, ha-inggih, asring dianggo kembangan lambe (Ind: basa-basi) babrayan Temanggung yèn lagi omongan. Iki nandhakake yèn wong Temanggung pancen ndhemenakake yèn diajak omong.

Wanasaba uga kalebu wewengkon Kedhu. Omongane wong Wanasaba iku omongane mbedani karo laladan liyané. Nanging mirib karo omongane wong Purwareja lan Temanggung. Pengucapan swara a ana ing mburi kadhang diucapke miring kadhang jejeg. Ana ing laladan plosok Wanasaba, swara a malah diucapke ê utawa pêpêt. Contone: tembung "gula" bisa diucapke gulah, gula, utawa gulê.

Nek Wanasaba pérangan kulon, omongane ameh padha karo omongane wong Banjarnegara. Omongane ngapak-ngapak. Ya pancen lumrah, panggonane bae jejeran. Sajatine, ing Wanasobo iki carabasane akèh kang béda nanging ora béda adoh. Kadhang, béda kacamatan, béda carabasane. Malah, sak kacamatan bae kadang ya carabasane wis béda.