Jelaskan Surat kang Diwaca dari Trawèh dalam bahasa jawa

Nalika shalat tarweh iku ora ditemokaké samubarang saka Kanjeng Nabi. Ana sawijining katrangan, yen jaman mbiyen wong-wong salaf maca surat akehe 200 ayat. Awit saka suwene anggone ngadeg, banjur padha sandharan tekene. Wektu baline yaiku ing wayah fajar kurang setitik lan amarga iku padha gage nangekake para bature supaya enggal nyedhiyani panganan, awit wedi yen selak fajar. Ana uga kang maca Surat al-Baqarah sajroning 8 rakangat akehe ana 12, mula iku dianggep samubarang kang entheng wae.

Ibnu Qudamah ngendika, "Imam njlentrehaké yen dheweke maca kang entheng wae nalika shalat bebarengan karo wong akeh sajroning sasi Ramelan. Babar pisan ora diabot-abotake, luwih-luwih ing wayah wengi kang cendhak (mangsa ketiga)."

Al Qadhi ngendika, "Ora becik yen wacane iku kurang saka khataman Kuran sepisan sajroning sesasi, supaya bisa dirungokake kabeh ayate iku. Nanging uga ora becik ngluwihi khataman sepisan, amarga kuwatir rinasa abot dening makmum samburine. Saumpama bisa ngukur kahanane wong-wong akeh mula perkara iku luwih utama maneh, kaya kang diriwayatake dening Abu Dzar, ngendikane, 'Kita shalat bebarengan Nabi Saw nganti kita padha wedi kéringan anggone sahur.' Nalika iku imam maca surat kang gunggunge satusan ayate."