Jelasin soal Tabi'in  dalam bahasa jawa dong

Tabi'in iku artiné "kang mèlu." Ing sajarah Islam, tabi'in iku dicakaké marang muslim kang ana ing awaling Islam, tau nemoni Sakabat lan mating ing dalem kaanan Islam. Racake Tabi'in ora ngalami jaman Muhammad, lan sapérangan ana uga kang nunggal sejaman karo Nabi nanging blas durung tau ketemu Nabi kaya ta Raja Najasy lan Uwais Al-Qarni. Yuswané akèh-akèhé luwih anom tinimbang Sahabat Nabi lan ana kalané isih timur utawa bocah nalika Sahabat-Sahabat mau isih sugeng.

Cacahe tabi'in akèh banget lan ora kétung amarga cacahé wong muslim kang naté ketemu maewu-èwu sahabat temtu luwih akèh manèh.

Hadis kariwayatake para tabi'in saka para sahabat Nabi. Saka cacahé hadis kang kariwayatake, tabi'in kagolongake dadi telu, yaiku

Tabi’in kubro yaiku wong kang akèh ngriwayatake hadis langsung saka sahabat. Contone: Sa’id ibn Musayyib, ‘Urwah bin Zubair, dan ‘Alqamah bin Qois.

Tabi’in sughro yaiku tabi'in kang akèh ngriwayatake kadis saka tabi’in liyané nanging mung bisa nemoni sahabat kang cacahé ora akèh. Contone: Ibrohim An Nakho’i, Abu Aznadi, Yahya ibn Sa’id.

Tabi’in wustho yaiku tabi'in kang akèh ngriwayatake saka akèh sahabat lan uga kibar tabi’in. Contone: Hasan Al-Basri (ing Tanah Jawa katelah Kasan Besari), Muhammad bin Sirin, Mujahid bin Ikrimah, Qotadah, As Sya’bi, Az-Zuhri, ‘Atha, ‘Umar bin Abdul Aziz, Salim bin Abdullah bin Umar bin Khattab.

Tabi'in uga sinebut para murid Sakabat.