Jelaskan Pawènèhan jeneng dari Surat dalam bahasa jawa

Pamérangan Kuran dadi surat-surat minangka pamérangan kang ditulisaké ing al-Quran dhéwé. Ayat-ayat kang ngamot tembung "Surat" antarané surat An-Nur ayat 1, at-Taubah ayat 86, lan al-Baqarah ayat 23. Lumrahé, pawèwèh jeneng surat disesuaiaké karo téma kang diwicarakaké surat mau utawa kanthi jeneng kang wis ana sajeroning surat, kaya "al-Baqarah", "Ali 'Imran", lan "al-Isra'". Sajeroning naskah-naskah kuna aI-Quran, jeneng=jeneng surat kerep ditulisaké mawa jeneng kaya "Surat kang micarakaké sapi wadon [al-Baqarah]" utawa "Surat kang micarakaké kulawarga Imran [Ali Imran]".

Kadhangkala sawatara tembung utawa malah ukara saka sawijining surat dianggo njenengaké surat, kaya surat "Iqra' Bismi Rabbika", "Inna Anzalnahu", lan "Lam Yakun". Sifat sawijining surat uga bisa dipigunakaké kanggo mènèhi jeneng surat iku, kaya surat "Fatihatul Kitab", "Ummul Kitab", "as-Sab'ul Matsani", "al-Ikhlas", lan "Nisabatur Rabbi". Jeneng-jeneng lan sipat-sipat iki wis ana ing jaman awal Islam dhedhasar kesaksian asar lan sajarah. Malahan, jeneng sapérangan surat wis disebutaké sajeroning sawatara kadis Nabi, kaya surat al-­Baqarah, Ali 'Imran, Hud, dan al-Waqi'ah kang nuduhaké yèn jeneng surat-surat mau wis ditentokaké ing jaman Muhammad lan dudu bab kang ditentokaké déning Muhammad kanthi syar'i.