Jelaskan Ètimologi dari Kebab dalam bahasa jawa

Jeneng kebab asalé saka basa Arab: kabab (کباب). Kebab tegesé daging goreng, dudu daging panggang/bakar. Tembung kabab uga ana uga kang ngarani asalé saka basa Aram: כבבא kabbābā. Saliyané iku ana uga kang ngarani asalé saka basa Akkadia: kabābu kang tegesé "bakar, panggang".

Nalika abad kaping 14,kebab duwé sinonim karo tabahajah, yaiku hidangan kang wujud daging kang dikethok lan digoréng ing basa Pèrsi. Ing buku-buku kang ditulis nganggo basa Turki, istilah kebab utawa daging wedhus gibas kang dikethok-kethok utawa dicacah. Istilah kebab lagi duwé teges daging panggang (shish kebab) nalika jaman Kesultanan Utsmaniyah, nanging isih ana istilah liyané kang luwih kuna kanggo daging panggang, yaiku shiwa` (شواء) kang asalé saka basa Arab. Sanajan ngono, kebab isih duwé teges istilah asliné nalika ing masaka semur, kaya ta tas kebab (kebab ing jero mangkok) saka Turki. Ing masakan Mesir ana masakan semur daging sapi lan bawang bombay, masakan iki diarani kebab halla.