Gw mau tau Mujahid lan Mujaddid dari Ibnu Taimiyah. Jelasin dalam bahasa jawa

Ing uripé, dhèwèké tansah terjun ing masarakat kanggo amar ma’ruf nahi munkar. Sawijining dina ing perjalanan tumuju Damaskus, ing sawijining warung kang biyasa dadi panggonan kanggo kumpule pandai besi, dhèwèké ndeleng wong lagi dolanan catur. Dhèwèké langsung nekani panggonan mau kanggo njupuk papan catur lan diwalik sanalika.

Dhèwèké uga naté ngrusak panggonan kanggo mabok. Ing sawijining Jumat, Ibnu Taymiyyah lan pendhereke merangi masyrakat kang manggon ing ing gunung jurdu lan Kasrawan amarga padha sesat lan rusak aqidahe amarga bala tar-tar. Dhèwèké banjur nerangaké hakikat Islam.

Dhèwèké uga sawijining mujahid kang ndadèkaké jihad dadi dalan uripé. Jarene: “Jihad kita ing babagan iki kaya jihad Qazan, jabaliah, Jahmiyah, Ittihadiyah lan liya-liya. Perang iki adya iku sapérangan nikmat gedhé saka Allah Ta’ala kanggo kita. Nanging kakehan manungsa padha ora mangerteni.

Taun 700 H, Syam dikepung bala tar-tar. Dhèwèké langsung nekani walikota Syam kanggo goleki kabèh kemungkinan kang bisa dadi. Kanthi ayat Alqur’an dhèwèké nggugah kasemngatan warga kanggo mbela tanah air ngusir musuh. Kegigihane mau nggawe dhèwèké dipercaya kanggo njaluk bantuwan sultan ing Kairo. Kanthi argumentasi kang mateng lan pas, dhèwèké bisa njupuk atine sultan kang banjur ngongkon tentarane tumuju Syam saéngga akhire menang.

Ramelan 702 H, dhèwèké terjun dhéwé ing perang Syuquq kang dadi pusat komando wadyabala tar-tar. Bareng bala Mesir, kabèh padha maju ing snagisore komando Sultan. Kanthi semangat Allahu Akbar kang seru, akhire kasil ngusir bala tar-tar lan Syuquq bisa dikuasai.