Jelaskan Jarwa: dari Kidung Sundha dalam bahasa jawa

Banjur para dhayang-dhayang didangu, panggonané sang Rajaputri. Nuli dituduhaké ana ing tengah, ana panggonan turu. Sang prabu marani, dipirsani dhèwèké kukuban, ana ing latar alas kain emas ijo. Banjur dibukak kukubané. Sang prabu kagèt amarga wis dadi layon.

Pucet rainé ayu, sosocané rada mbukak, lathiné katon éndhah. Wajané kang ora katutup katon manis, kaya-kaya arep nyaingi wohing srigadhing. Panjenengané kaya ngruruhi: “Sinuwun, mangga pinaraka wonten ngriki. Mugi dalem yangipun sampéyan dalem dipunpirsani. Sapunika sampun dhateng ing tanah Jawi.

Ingkang tansah wonten ing panggalihipun ingkang rama kaliyan ibu saha dipunkersani. Punika ta alsanipun sadaya sami ndèràken rawuh. Anging sapunika kados makaten. Menawia sampéyan dalem sampun rawuh kala winginipun, mbok bilih dalem taksih gesang. Dalem sapunika rak dipunkramani. Lah, kejem  sanget punika pangdaning Hyang Widi Ingkang kuwasa.

Sumangga dipunarep-arep kemawon, Sinuwun, supados siyosa wiwahanipun. Saged asandhingan jèjèr wonten pasaréan. Boten dipunalangi tiyang nyidra ala. Siyos ta kersanipun kakalih ingkang rama ibu.” Kaya mangkono ta pangruruhaning priyayi kang lagi waé lampus iku. Sing diruruhi dadi nandhang brangta panggalihé.

Sangsaya suwé saya anglarani gumawé petenging panggalih. Kapati-pati sang prabu sangsaraning. Tangisi saya seru kaya swaraning guruh ing mangsa Katiga*, kang mbukak mekaring kembang, awor swaraning kumbang. Kaya ngono ta tangising wong lanang wadhon, gelunging rambut padha ucul rusak.

*Mangsa Katiga iku kurang luwih mbarengi sasih September, kang isih bisa diarani mangsa kemarau. Dadi swaraning guruh ing mangsa iki, nggambaraké kaanan kang ora lumrah.