Gw mau tau Karya Panitia Wangsakerta dari Layang Wangsakerta. Jelasin dalam bahasa jawa

Pustaka Rajyarajya i Bhumi Nusantara

Pustaka Carita Parahyangan i Bhumi Jawa Kulwan

Kumpulan carita, katha, dan itihasa

Pustaka prakara ratu désa dan ratu cilik

Naskah prakara carita para wisaya

Sarwakrama ratu-ratu Galuh lan Pajajaran

Sarwakrama ratu-ratu Jawa Tengah lan Jawa Wétan

Raja-ratu lan panggedhé Janggala lan Kadiri

Raja-ratu Bali, Kadiri, lan Janggala

Katemokaké naskah iki ing watara taun 1970-an agawé gumbira lan agawé pirembugan ramé. Boechari, ahli sajarah saka Universitas Indonésia nganggep yèn naskah-naskah iku durung bisa kagawé sumber sajarah. Malah, Boechari nganggep yèn naskah iku asli nanging palsu, ya iku digawéné ing taun antarané 1950-1970. Pranyatan iki kagandhèng klawan gathuké naskah-naskah mau (kanthi tinambahan sawatara katrangan) karo téyori-téyori para ahli sing kawetokaké antarané taun-taun iku.

Kontrovèrsi iki naté dicoba karampungaké kanthi nganakaké dhiskusi ing Universitas Tarumanagara, 6 September 1988.  Sawetara ahli sing ora sarujuk antarané: Soekmono, dan Soejono, lan Edi Sedyawati. Seka pirembugan mau, kaputusaké yèn Naskah Wangsakerta isih durung bisa kadadèkaké sumber sajarah, primèr utawa sekundhèr. Isih butuh panalitèn manèh supaya naskah mau bisa pinercaya.

Luwih saka saparo naskah kataliti Pusat Penelitian Arkéologi Nasional. Kanthi cekak aos pamimpin tim panalitén Suwendi Montana angucap,"Naskah-naskah iku palsu.". Pranyatan iki kanthi dhasar lembaran daluwang iku jebul ora saka kertas kuna saka kayu, nanging saka kertas manila. Ana uga wekas gurat potlot. Kajaba iku, basa Jawa Kuna sing kagunakaké ora cocog karo jamané.

Edi S. Ekajati, sing sengkud naliti naskah iki, ora sarujuk amarga durung ana panalitén sing pinercaya kanthi ilmiah mbuktèkaké naskah-naskah mau palsu.

Déné Atja nganggep kritikan Boechari ora trap amarga Boechari iku ahli epigrafi sing magepokan karo prasasti, dudu naskah. Naskah-naskah sing saka kertas manila iku uga bisa waé tinulad saka asliné.

Sawetara alesan kang kanggo landhesan antarané:

historis banget, isiné ora jamaké naskah-naskah sing metu ing jamané (babad, kidung, tambo, hikayat);

selaras karo panemuné para sarjana manca nagara (J.G. de Casparis, N.J. Krom, Eugene Dubois, lan sapanunggalané.), dadi ana praduga yèn naskah iki kasusun kanthi lelandhesan karya panemuné para ahli saka Éropah mau. (ora digawé abad angka 17);

naskah sing katemokaké durung kataliti kanti becik (kertas/daluang, mangsi, aksara).

tembung-tembung sing kagunakaké ora kaya tembung sing kagunakaké ing abad iku. panalitèn sauntara, kertasé saka kertas manila.