Jelaskan Sajarah dari Hubungan internasional dalam bahasa jawa

Sajarah gayutan nagarantara sok dianggep diwiwiti saka Bedhamèn Westphalia ing taun 1648, nalika sistem nagara modhèren dikembangaké. Sadurungé, organisasi-organisasi otoritas pulitik abad tengahan Éropa didhasaraké marang tatanan hirarkis kang ora cetha. Westphalia yasa konsèp legal bab kadhaulatan, kang tegesé kuwasa, utawa kadhaulatan-kadhaulatan kang sah ora bakal ngakoni pihak-pihak liya kang duwé kalungguhan kang padha kanthi internal sajeroning wates-wates kadhaulatan wewengkon kang padha. Otoritas Yunani lan Roma kuna kadhangkala mèmper karo sistem Westphalia, nanging kaloroné ora duwé gagasan kadhaulatan kang mirunggan.

Westphalia njurung bangkité nagara-bangsa (nation-state), institusionalisasi tumrap diplomasi lan bala. Sistem kang asalé saka Éropa iki diekspor menyang Amérika, Afrika, lan Asia, liwat kolonialisme, lan “standar-standar peradaban”. Sistem nagarantara kontemporer pungkasané diwangun liwat dekolonisasi ing sajeroning mangsa Perang Dingin. Nanging, sistem iki rada keladuk diprasajakaké. Sawetara sistem nagara-bangsa dianggep “modhèren”, isih akèh nagara kang ora kalebu sajeroning sistem mau lan banjur sinebut “pra-modhèren”. Luwih adoh, sawatara nagara wis ngliwati tatanan sistem nagara-bangsa iku lan dianggep “pasca-modhèren”. Tataran analisis sajeroning Hubungan Nagarantara yaiku cara kanggo ngamati sistem nagarantara, kang nyakup tataran individual, nagara-bangsa domestik, tataran nagarantara kang dumadi saka persoalan-persoalan transnasional lan nagarantara tataran global.