Coba jelasin Pendhidhikan dari Ibnu Qudamah dalam bahasa jawa dong

Ibnu Qudamah gedhé karo wong tuwané nganti tekan umur 12 taun. Saksuwéné iku dhèwèké nyinaoni al Qur’an lan ngapalaké Mukhtashar al Khariqi.

Umur 10 taun dhèwèké wis apal Qur'an.

Umur 20 taun dhèwèké lunga menyang Baghdad dikancani sepupune ya iku Abdul Ghani al-Maqdisi lan urip ing omahé anak pamane kang jenenge Khafid Abdul Ghami taun 561.

Ing Baghdad dhèwèké sinau marang para masyaikh Abu Zur’ah bin Thahir, Ahmad bin Muqarib, dan ulama perempuan Khadijah an-Nahrawaniyah.

Muwaffaquddin dumunung ing omahé Syekh Abdul Qadir Al-Jaelani, ing Baghdad. Nalika iku Shaikh wis 90 taun. Dhèwèké ngaji Mukhtasar Al-Khiraqi kanthi tliti lan seserepan kang jero, amarga dhèwèké wis ngapalaké kitab iku sakawit ing Damaskus. Banjur Syaikh Abdul Qadir Al-Jailani sedo.

Banjur dhèwèké ora pisah karo Syaikh Nashih al-Islam Abdul Fath Ibn Manni kanggo ngaji marang dhèwèké lan ninaoni madzhab Ahmad lan perbandingan madhzab. Dhèwèké dumunung ing Baghdad 4 taun. Ing kutha iku dhèwèké uga nyinaoni hadis kanthi sanade langsung saka Imam Hibatullah Ibn Ad-Daqqaq lan liyané. Sawisé iku dhèwèké mulih menyang Damaskus lan dumunung sadhéla karo kulawargané banjur balik manèh ing Baghdad taun 576 H.

Ing Baghdad kang kapindho, dhèwèké nerusaké nyinaoni hadis setaun, langsung saka sanadé saka Abdul Fath Ibn Al-Mnni. Bar iku balik manèh ing Damaskus.

Taun 574 H dhèwèké munggah kaji sawisé bali ing Damaskus. Dhèwèké wiwit nyusun kitabe Al-Mughni Syarh Mukhtasar Al-Khiraqi (fiqih madzab Imam Ahmad Bin Hambal). Kitab iki kalebu kitab kajian gedhé dhéwé sajeroning masalah fiqih kang umum, lan khususé ing madzhab Imam Ahmad Bin Hanbal. Imam ‘Izzudin Ibn Abdus Salam As-Syafi’i kang duwé gelar Sulthanul ‘Ulama ngendika kanggo kitab iki: “Aku ngrasa kurang puas sajeroning mènèhi fatwa sadurungé aku nyanding kitab al-Mughni”.