Jelaskan Pagawéyan dari Jean-Jacques Rousseau dalam bahasa jawa

Taun 1732-178 dhèwèké dadi guru, pangowah gendhing. Ing taun 1742 dhèwèké wiwit nulis ing Ensiklopédhi bareng karo kancané, Diderot.

Karyané Rousseau kang olèh pangaji saka Académie de Dijon ing taun 1750 yaiku Discours sur les Sciences et les Arts, risalah bab sains lan seni. Karya kasebut kasil nggawe dhèwèké suskes. Ing kana diandharaké yèn manungsa kuwi sejatiné apik, amung amarga kahanan kang ndadèkaké manungsa kuwi ala. Dhèwèké kalebu wong kang nulak èwah gingsiring jaman, lan luwih seneng dadi wong kang prasaja. Miturut Rousseau, sains lan seni-budaya wis ngerusak adat-istiadat. Kesenian cerak gayutané karo korupsi, amarga seneng marang gebyaring donya.

Saliyané kuwi uga ana karya kanthi irah-irahan Discours sur l'origine de l'inégalite kang ngandharaké bab kesenjangan sosial. Dhèwèké duwé panemu yèn manungsa kuwi wiwit lair wis dititahaké déning Gusti dadi wong apik, ananing kahanan politik lan masarakat kang gawé manungsa owah lan nyebabaké kesenjangan sosial.