Kamu bisa jelasin ke aku soal Basa Cina dalam bahasa jawa?

Basa Cina (Aksara Jawa: ꦧꦱꦕꦶꦤ )(汉语/漢語, 华语/華語, atau 中文; pinyin: hànyǔ, huáyǔ, utawa zhōngwén) iku péranganing basawangsa Sino Tibet. Sanadyan akèh wong Cina nganggep manéka varian basa Cina lésan minangka siji basa, variasi sajeroning basa-basa lésan mau sabandhing karo variasi-variasi sing ana sajeroning umpamané basawangsa Rum; basa katulisé uga wis owah wanguné sairing karo lumakuning wektu, sanadyan luwih alon dibandhingaké karo wangun lisané. Mula saka iku, bisa ngluwihi variasi-variasi sing ana sajeroning wangun lisané.

Saperangan basa-basa Cina kang ana kaya ta basa Mandharin, basa Kwongtung, basa Ngu (Syanghay), basa Hagkah utawa basa Kek (Ind: Hakka), basa Tyocyu (Ind: Tiociu), lan basa Hogkyen. Basa-basa mau amarga ana sing cedhak siji lan sijine kamangka bisa rada ameh padha sithik-sithik cara omonge lan bisa padha-padha dimangreteni. Ananging, manawa adoh kaya ta basa Hogkyen lan basa Mandharin kamangka cara omonge wis beda adoh. Dadi ora bisa padha-padha dimangreteni siji lan sijine kajaba yen wis sinau kanggo mangreteni owahing swara lan owahing teges tembung utawa pamilihing tembung.

Watara 1/5 sing andunungi donya migunakaké salah siji wangun basa Cina minangka panutur asli, mula yèn dianggep siji basa, basa Cina minangka basa kanthi gunggung panutur asli paling akèh ing donya. Basa Cina (dituturaké sajeroning wangun standaré, Mandharin) iku nagarabasaning Cina lan Taywan, salah siji saka papat nagarabasaning Singgapur, lan salah siji saka enem basa resmi PBB.