Jelaskan Ngoko basa-antya dari Basa ngoko dalam bahasa jawa

Basa ngoko basa-antya iku basa ngoko kang nganggo tembung, ater-ater, lan panambang ngoko kanthi woworan tembung krama saha tembung krama inggil. Madyama purusa kang kaanggo iku tembung panjenengan utawa panjenenganmu, déné utama purusané nganggo tembung aku. Ana sawatara tembung ngoko kang ora kena dikramakaké supaya dumadi basa ngoko basa-antya, ya iku: ana, endi, ora, arep, aku, iki, iku, utawa, isih, apa, aja, iya, amarga, enggon, kana, kéné, kono, karo, kapan, kepriyé, kang, durung, dudu, saiki, saprana, sapréné, saprono, samana, saméné, samono, sing, wis, lagi, pira, dhèk, jaré, mau, manèh, menawa, menyang, marang, mung, mengko, mangkana, mengkéné, mengkono, baé, lan nganti. Panganggoning basa ngoko basa-antya padatané ing guneming wong tuwa marang wong nom kang pangkat luwih dhuwur. Ing sor iki conto ukara kang nganggo basa ngoko basa-antya.

Panjenenganmu apa karsa dhahar ulam ménda?

Yèn panjenengan wis kagungan wekdal, mbok ya maringi serat.