Jelaskan Sumber Carita dari Wayang kancil dalam bahasa jawa

Serat Kancil Kridhamartana kang dadi sumbering lakon wayang kancil kang digawé déning Ki Ledjar Subroto ditegesi manèh miturut kabutuhan jaman. Paraga kancil ditafsiraké manèh kanthi luwih jembar satemah kancil dadi patuladhan kanggo bocah-bocah. Ana ing carita “Kancil”, diwedharaké yen Kancil kuwi kéwan kang pinter; Nanging, kapinteran kancil kanggo ngluwaraké awaké saka ancaman kéwan liya luwih mèmper karo ngapusi utawa mblithuki. Ing crita Kancil Nyolong Timun, Ki Ledjar Subroto nyoba mènèhi pamrayoga yèn Kancil dudu paraga kang nyolong lan cidra. Kancil nyolong amarga alas dirusak déning manungsa, mula kancil kudu nyolong timun kanggo urip. Andharan kasebut nuduhaké bilih paraga Kancil kuwi dudu paraga ingkang duwé watak ala. Pamrayoga iki uga mènèhi panggulawenthahan babagan rusaking lingkungan. Kancil nyolong amarga kagiyatan manungsa kang ngrusak alas. Saliyané iku, carita kasebut uga ngandharaké sikepé warga kang menging nyembelèh kancil. Warga milih nganakake rembugan kanggo ngrampungaké perkara. Kaputusane warga uga nuduhaké yèn nalika ngrampungaké perkara, dhèwèké ngutamakaké pikiran kanthi cara rembugan. Pamrayoga Ki Ledjar Subroto ngenani carita kancil nyolong timun mènèhi wawasan kang nengenake pitutur luhur.