Coba ceritain soal Wong Lhoba dalam bahasa jawa

Wong Lhoba iku golongan wong kang ana ing Républik Rakyat Cina. Golongan wong iki kagolong paling cilik cacah jiwané tinimbang golongan-golongan wong liyané. Wong iki diakoni déning pamaréntah Cina wiwit taun 1965, lan dadi salah siji golongan wong saka 56 ètnis ing Cina. Kanthi cacah jiwa watara wong 3.000, wong Lhoba uripé ing laladan Mainling, Medog, Lhunze lan kabupatèn Nangxian ing Tibet Kidul kulon. Saliyané iku, ana warga kang manggon ing Luoyu, Tibet kidul lan ing sadawané winatesan India lan Nepal.

Wong Lhoba mung migunakaké basa khas duwéké Tibet-Myanmese kang kalebu ing sistem basa Tibet-Cina. Sabeneré akèh wong kang migunakaké basa Tibet. Ora ana cathetan naskah kang tinulis nalika jaman biyèn déning wong Lhoba. Jaman biyèn wong Lhoba kanthi cara ngukir ing sadhuwuring kayu.

Jaman biyèn, uripé Wong Lhoba sengsara. Wong iki diintimidasi lan ngrasakaké diskriminasi déning pamaréntah laladan Tibet. Wong Lhoba dianggep saka kasta kang luwih cendhek, akèh wong saka wong iki kang diusir lan kapeksa manggon ing alas lan gunung. Wong wong Lhoba ora diéntukaké lunga saka kana tanpa ijin lan ora éntuk nglakoni doltinuku karo golongan wong liyané. Saliyané iku uga ora éntuk nikah karo wong Tibet. Wong wong iki kudu golèk panguripan kanthi cara ngumpulaké panganan, mburu lan mancing amarga asil gandum kang ora nyukupi.

Wong Lhoba duwé adat lan kebiyasaan nganggo klambi kang béda-béda ing saben klan. Wong Lhoba kang manggon ing pérangan lor Luoyu, kang lanang nganggo klambi kang ora ana lengene, kancing ing ngarep, jaket ireng nganti tekan dhengkul kagawé saka wol wedhus lan ditambah nganggo topi kang kagawé saka kulit bruwang utawa bahan kang ditenun saka gagang-gagang pring utawa rotan dicampur karo kulit bruwang.