Jabarkan Wibisana lan Rama dari Wibisana dalam bahasa jawa

Nalika Dasamuka ndhusta Dèwi Sinta garwané Radèn Rama Reghawa (wektu iku isih mantèn anyar lan durung jumeneng nata), ora ndadèkaké panujuning penggalihé Wibisana, awit tumindak iku ora opasisirs mungguhing ratu gung binathara, lan bisa dadi dhadhakané perang kang mahanani rusaking para kawula lan nagara. Mula wola-wali Wibisana tansah ngaturi pamrayoga supaya Rekyan Sinta dikonduraké ana astané Rama Reghawa. Manawa Dasamuka rumangsa lingsem utawa rumangsa ewuh-aya arep mbalèkaké dhéwé, Wibisana saguh minangka duta kanggo ngunduraké garwané Rama mau. Nanging kabèh aturé Wibisana sing akèh-akèh mau babar pisan ora dipaèlu déning Dasamuka. malah aturé iku ndadèkaké dukané Prabu Dasamuka. Wibisana dilok-lokaé sakatoké. Disengguh dadi satriya sing wedi ing getih. Amarga Dasamuka rumangsa yèn bakal bisa ngembari kridhané Rama Reghawa sawadyabalané. Wusanané, Wibisa banjur dikepruk kecohan nganti ora ènget purwa duksina. Dasamuka nuli paring dhawuh karo buta prajineman supaya anggané Wibisana dibuwang ana tepining samodra.

Ringkesé carita, Wibisana kang nglumpruk tanpa daya iku ditulungi lan diusadani déning Anoman iya Senggana kang nalika iku nuju dadi duta ana Alengka. Wibisana banjur didhèrèkaké suwita ana ngarsané Prabu Rama ing nagari Pancawati. Pasuwitané ditampa kanthi becik, Kanthi mangkono Wibisana banjur mbalik tingal ngiloni Rama nglawan Dasamuka. Amarga Prastawa iki, Wibisana uga banjur sinebut Arya Balik.

Sajeroning dumadi  perang Giriantara (perangé Alengka mungsuh nagara Pancawati), akèh iguh pratikel lan bantuwané Wibisana marang Prabu Rama sawadyabalané, nganti akiré Alengka klakon bedhah lan Dasamuka pralaya.

Sawisé Dasamuka sirna, Alengka banjur kawengku déning Wibisana didadèkaké siji karo kasatriyan Singgelapura. Anggoné jumeneng nata, Wibisana ora suwé. Dhèwèké banjur madeg pandhita. Kalenggahan nata diparingaké marang putrané Denthawilukrama kang sawisé jumeneng nata jejuluk Prabu Bisawarna.