Jelaskan Mupangat dari Ketumbar dalam bahasa jawa

Mupangat saka tuwuhan iki wis akèh dirasakaké ing manéka nagara. Tumbar saliyané kanggo bumbu masak uga bisa kagunakake kanggo bahan obat-obat tradisonal. Tumbar racaké digunakaké minangka palancar pancernan, peluruh entut (carminative), peluruh ASI (lactago), lan panambah nafsu mangan (stomachica).

Tumbar bisa digunakaké obat weteng kembung, carané: tumbar, brambang, pinang sacukupe diuleg nganti alus, terus dicampur banyu nganti rata. Sawisé rata ramuan kang wis diuleni banjur ditemplekake ing weteng kang lara.

Tumbar kanggo obat bileng lan radang payudara carané: tumbar, isi pinang, godhong sirih, rimpang bangle, lan gdhong pacar jawa diuleg nganti alus banjur dicampur banyu. Sawisé dicampuri banyu dioleske ing panggon kang lara.

Tumbar kanggo obat blegudreg, carané: tumbar lan godhong seledri sacukupe, digodhog nganti umup banjur ditambahi seledri, banjur banyu godhogan disaring lan diombe nalika anget.

Tumbar kanggo obat pilek, carané: tumbar, jahe, godhong putih, digodhog lan tamabah madu sacukupe, banjur banyune disaring,

yèn wis mateng diombe klanthi rutin.

Mupangat sing dijupuk saka tumbar iku saka godhong, wiji, lan woh. Saka kabèh pérangan iku ana kandhutan wujud sabinene, myrcene, a-terpinene, ocimene, linalool, geraniol, dekanal, desilaldehida, trantridecen, asem petroselinat, asem oktadasenat, d-mannite, skopoletin, p-simena, kamfena, lan felandren.

Khasiaté ora mung minangka palancar pancernan waé. Tumbar uga migunani kanggo ngurangi mumet sirah, muntah-muntah, influenza, wasir, radhang lambung, radhang payudara, campak, masuk angin, tekanan getih dhuwur, lan lemah syahwat.