Gw mau tau Pagawéyané dari Franz Kafka. Jelasin dalam bahasa jawa

Sawisé nyambut gawé ora nganti sataun ing maskapé asuransi swasta Assicurazioni Generali (Oktober 1907 nganti Juli 1908) Kafka banjur saka taun 1908 nganti 1922 nyambut gawé ing siji badan usaha kang saparo darbéné pamaréntah Arbeiter-Unfallversicherungs-Anstalt für das Königreich Böhmen ('Maskapé Asuransi Kacilakan Buruh kanggo Karajan Bohémia') ing Praha. Dhèwèké ngarani pagawéyané minangka "gawéan kanggo golèk roti" (Brotberuf).

Aktivitas Kafka merlokaké kawruh kang mumpuni ngenani produksi lan tèhnik indhustri. Kafka kang umuré 25 taun iki ngusulaké aturan kanggo menggak kacilakan pas prosès produksi. Banjur manawa dhèwèké ora nyambut gawé, Kafka solidèr kanthi pulitik marang para buruh. Manawa ana démonstrasi, dhèwèké mèlu lumaku lan bolongan beniké ditancepi kembang anyelir abang. Pisan-pisanané dhèwèké nyambut gawé ing pérangan kacilakan, nanging sawisé iku dhèwèké dipindhah lan ditugasi ing pérangan asuransi tèhnik.

Wiwit taun 1910 Kafka dadi calon punggawa sajeroning babagan ing perusahaané, sawisé Kafka nyinaoni pagawéan iki déné olèhé mèlu kuliah prakara tèknologi mékanis ing Pawiyatan Luhur Tèknik ing Praha. Dhèwèké banjur kang nulis lan ngirim dokumèn sarta ngasuransèkaké perusahaan-perusahaan kang dipérang dadi sawatara kelas rawan kacilakan. Saka taun 1908 nganti 1916, dhèwèké kerep dikirim tugas menyang Bohémia Lor, kerepé menyang Reichenberg (saiki Liberec). Ing kana dhèwèké nuwèni lan ninjo perusahaan, mriksa sèrtifikasi perusahaan lan nekani sidhang pangadilan. Minangka panulis asuransi, dhèwèké nulis lapuran taunan pertanggung-jawaban sawatara perusahaan.

Minangka pangaji prestasiné, Kafka dipromosèkaké nganti ping papat, ing taun 1910 dadi calon punggawa, ing taun 1913 dadi wakil sekretaris, ing taun 1920 dadi sekretaris lan in taun 1922 dadi sekretaris jendral. Perkara pagawéyané, Kafka nulis ing siji layang: "Aku ora patiya sesambat prakara gawéyanku, kaya prakara kakesètaning wektu kang ora lumaku". Tekanan jam makarya, menthelengi jam kang andayani kabèh lan menit-menit pungkasan dina makarya minangka "watu pancolotan lelucon", ya mangkono iku gagasané Kafka prakara pagawéyané. Dhèwèké tau nulis marang Milena Jasenská: "Tugasku iku anèh banget lan ènthèng banget [...] aku nganti ora mudheng genéya aku olèh dhuwit".

Kafka ngrasakaké manawa sumbangsihé ing perusahaan wong tuwané kang dikarepaké kulawargané iku nggawé sesek. Wiwit taun 1911, dhèwèké kudu nyambut gawé ing pabrik asbès darbéné ipéné. Ing pabrik iki dhèwèké ora bisa tumuwuh, kamangka kafka iku digawé dadi salah siji peséro. Saliyané iku lakuné Kafka kang grapyak marang para buruh, béda banget karo tumindhaké bapakné kang mrebawani.

Perang Donya I banjur nggawa pangalaman anyar, manawa èwonan pangungsi Yahudi kepéngin menyang Praha. Minangka tetulungan marang para wadya, Kafka ngurusi réhabilitasi lan pawiyatané wong-wong kang tatu abot. Dhèwèké diwajibaké déning perusahané. Sadurungé perusahaané ngandharaké manawa Kafka iku siji "tenaga kang ora bisa diganti", dadi Kafka kareksa lan ora perlu mèlu perang, sawisé Kafka ing taun 1915 dianggep layak kanthi militèr lan bisa dikerahaké. Ing sisih liyané, Kafka dadi lara TBC rong taun engkas. Kafka banjur njaluk dipènsiyun. Nanging perusahaan ora mènèhi pènsiyun, pas ing tanggal 1 Juli 1922 dhèwèké pungkasané bisa bébas.