Jabarkan Panyebaran lan ékologi dari Sukun dalam bahasa jawa

Asal-usul sukun diprakirakaké saka kapuloan Nusantara nganti Papua.  Mèlu migrasi suku-suku Austronesia watara 2000 taun sadurungé Masehi, tetuwuhan iki banjur mèlu nyebar menyang pulo-pulo ing Pasifik. Diprakirakaké nalika masa perdagangan rempah ing akir jaman Majapahit, sukun nyebar ing Jawa saka Maluku.  Amarga prabawa kolonisasi bangsa-bangsa Éropah, sukun iki banjur nyebar ngulon watara taun-taun 1750-1800 nuju Malaysia, India, Srilangka, Mauritius, lan ing taun 1899 tekan ing Afrika.  Saiki sukun wis nyebar wiyar ing manéka wilahan donya mligi ing lingkar tropis.

Sukun seneng iklim tropis:  suhu panas (20-40˚C), akèh udan (2000–3000 mm pertaun) lan lembab (lengas nisbi 70-90%), lan luwih cocog ing dhataran asor, sangisoré 600 m dpl., sanajan ditemoni nganti watara 1500 m dpl.  Anakan wit luwih apik tuwuh ing sangisoré naungan, nanging banjur mbutuhaké srengéngé penuh kanggo tuwuh gedhé.  Sanajan akèh kultivaré bakal tuwuh kanthi becik ing lemah-lemah aluvial kang subur, jero lan mawa drainase becik, nanging variasi kamampuanné gedhébanget.  Mula ana variétas-variétas kang tuwuh becik ing lemah rawa, lemah kapur, lemah payau lan liya-liyané.

Ana kang ngandhakaké yèn godhong sukun kang wis tuwa lan rontok, bisa dipigunakaké kanggo pangobatan tradhisional panggédhéan prostat, ngedhunaké gula getih, sarta pangobatan gagal ginjel. Nanging bab iki durung dilakokaké panlitèn luwih lanjut.