Coba jelasin Surasa kritis dari Franz Kafka dalam bahasa jawa dong

Sang pujangga W. H. Auden ngarani Kafka minangka "Dante saka abad kaping 20"; sang panulis roman Vladimir Nabokov ndokok Kafka antara para panulis wigati ing abad kaping 20. Gabriel García Márquez nyathet nalika maca romané Kafka "Die Verwandlung" manawa Kafka nudhudi "yèn wong bisa nulis mawa cara liya". Sawijining téma utama sajeroning karya-karyané Kafka lan kapisan tinemu sajeroning cerkak "Das Urteil",, ya iku konflik antara bapak lan anak: rasa salah kang dilebokaké marang si anak, pungkasané bisa diilangaké mawa kasangsaran lan tobat. Téma-téma utama lan arketipe liyané uga kalebu aliénasi, kakerasan fisik lan psikologis, paraga sajeroning pangumbaran nggegirisi lan transformasi mistik.

Gaya Kafka wis kerep dipadhakaké marang gayané Kleist, saawal-awalé ing taun 1916, sajeroning resènsi "Die Verwandlung" lan "Der Heizer" déinng Oscar Walzel ing Berliner Beiträge. Sipaté karyané Kafka bisa marahi surasa kang béda-béda lan para kritikus mérang karyané ing sawatara gaya sekolah kasusastran kang béda-béda. Kaum Marxis, contoné nduwé panemu kang séjé-séjé manawa nyurasani karya Kafka Ana kang nyalahaké Kafka manawa dhèwèké muter balik réalita, kamangka uga ana kang nduwé panemu yèn Kafka iku ngritik kapitalisme. Absurditas lan ora anané pangarepan kang kas ana ing karya Kafka iku dideleng minangka simbuling  èksistènsialisme. Sawetara buku-bukuné dipangaribawani obahan èksprèsionis, kamangka akèh-akèhé kasil karya sastrané digabungaké marang genre modernis èkspèrimèntal. Kafka uga sithik ndemok téma konflik manungsa nglawan birokrasi. William Burrows ngeklaim manawa karya sastra kaya ngono iku ndarbèni fokus marang pangudi, rasa lara, rasa ijèn lan kabutuhan marang gegayutan karo wong. Wong liya, kaya Thomas Mann, nganggep karya Kafka minangka siji carita pasemon utawa alégor: siji pangumbaran métafisik kanggo nggolèki Allah.

Miturut Gilles Deleuze lan Félix Guattari, téma aliènasi lan panguyan-uyan, sanadyan pancèn ana sajeroning karya Kafka, iku kabèh digedhèk-gedhèkaké déning para kritikus. Wong loro iki nduwé panemu manawa karya Kafka iku luwih ngati-ati lan subvèrsif — lan luwih mbungahaké — tinimbang ing tabet pisan. Wong loro iku uga nandhesaké manawa wong nggatèkaké pangudi para paragané kang muspra, nuduhaké carané Kafka mainaké humor, mbokmanawa dhèwèké ora mutlak ngandharaké masalahé dhéwé, nanging luwih mungkin nggambaraké kepriyé wong iku kepara nggawé masalah dhéwé. Sajeroning karyané, Kafka kerep nggawé donya kang ala lan absurd. Kafka macakaké draf-draf karyané marang kanca-kancané lan mligi nandhesaké karya gancarané kang humoristis. Sang panulis Milan Kundera nduwé panemu manawa humor suréalis Kafka iku mbokmanawa invèrsi saka para paraga ing karyané Dostoyevsky kang padha dikukum amarga salah. Ing karya Kafka, siji paraga kerep dikukum sanadyan dhèwèké ora salah. Kundera percaya manawa ilham Kafka kanggo nulis kaanan kaya mengkéné iki asalé saka kaanan Kafka dhéwé kang lair sajeroning kulawarga patriarkal lan urip sajeroning nagara totalitèr.

Para nimpuna wis nyoba ngayahi ngidèntifikasi pangaribawa latar wuri kukum Kafka lan peran kukum sajeroning karya fiksiné. Akèh surasa kang ngidèntifikasi aspèk-aspèk kukum lan légalitas iku motif wigati, Kakfka nggambaraké manawa sistim kukum iku nindhes lan wong iku dikuya-kuya. Lumrahé kukum sajeroning karya Kafka iku disurasani minangka dudu wakiling sistim kukum tartamtu nanging siji kolèksi kakuwatan anonim lan ora bisa dingertèni. Daya-daya kakuwatan iki ora katon déning wong-wong biyasa nanging ngatur kauripané manungsa, kang dadi kurban ora salah sistim iki lan ora bisa mangaribawani olèhé sistim iki tumindak. Para kritikus kang nyengkuyung surasa absurdis iki, mènèhi sitat saka papan Kafka njlèntrèhaké awaké dhéwé ana ing sajeroning konflik karo siji jagad kang absurd, kaya ta saka siji kaca ing buku padinané:

Nanging James Hawes nduwé panemu yèn akèh gambaran Kafka ngenani prosès kukum ing carita iku —kaya ngapaa katoné métafisik, absurd, nggumunaké lan nggegirisi, sajatiné dhedhasar dèskripsi informasi akurat ngenani prosès pidana Jerman lan Ostenrik ing jaman iku, kang luwih inquisitoir tinimbang accusatoir. Sanajan Kafka nyambut gawé ing sèktor asuransi, minangka siji pangacara, Kafka "sadhar banget lan ngetutaké débat-débat kukum ing jamané". Ing siji publikasi awal abad kaping 21 kang nganggo tulisan-tulisan kantor Kafka minangka titik awalé,   Pothik Ghosh ngandharaké manawa kanthi Kafka, kukum "ora nduwé jarwa liya saliyané daya kakuwatan kanggo nguwasani lan nentokaké wong liya".