Gw mau tau Sajarah Bakpao dari Bakpao. Jelasin dalam bahasa jawa

Sajarah Bakpao asalé saka pérangan roman Sānguó Yǎnyì. Zhuge Liang (181-234) ya iku ahli strategis paling apik ing Cina, dhèwèké uga perdana mantri, insinyur, ilmuwan, lan panemu legendaris bakpao.

Carita iki asala saka jaman 3 nagara (sam kok) nalika ana pemberontakan gedhen ing kidulé Tiongkok, nayakotama Tiongkok nalika iku, Zhuge Liang pamitan marang kaisare, Liu Chan saperlu numpas pemberontakan kang kawentar kanthi jeneng The Southern Campaign-Suku ing kidul iku uga dijenengi Nanman utawa wong barbar kidul. Raja ing laladan kidul iku jenenge Meng Huo.

Liang ing laladan kidul iku wis kasil ngalahake Meng Huo ping 7 lan mbebasake uga ping 7, ing pembebasan sing kaping 7 Meng Huo pungkasané nyerah lan janji ora bakal rusuh manèh marang Shu Guo (nalika iku durung ana sebutan Zhong Guo amarga Tiongkok isih kapérang dadi 3 nagara: Shu, Wu, Wei).

Saben mbebasake Meng Huo, Zhuge Liang asring ditentang déning jenderal-jenderale: “ Kenapa dhèwèké dibebasake? Kepriye yèn dhèwèké gawé rusuh manèh? ”, Liang njawab: “ Aku kanthi gampang bisa nyekel manèh segampang aku ngetokaké tanganku saka sakku. Saiki aku lagi ngalahake atine.”

Zhuge Liang ngerti manawa Meng Huo dicekel lan dipateni, mengko bakal ana sing ngganteni dhèwèké lan gawé rusuh marang Shu, mula dhèwèké mikir luwih becik nggawé Meng Huo setia marang Shu.

Nalika pérangan pungkasan, kanggo kang kaping 7, Zhuge Liang nggawé Meng Huo lumebu lembah kang diubengi pagunungan. Ing lembah iku Liang nyelehake grobag sing ngangkud panganan. Nalika meruhi grobag iku, Meng Huo langsung kesengsem lan mimpin wadyabalae anuju lembah iku.

Sawisé prajurit Meng Huo nyedhaki grobag kang ngangkud panganan iku, kasunyatane grobag iku nggawa bubuk mesiu! Langsung prajurit Shu kang wis ngenteni ing sangisoré gunung manah grobag-grobag mau nganggo geni. Sedhela waé lembah mau dadi laut geni.

Iki ora nggawé Liang seneng, dhèwèké mung ngomong: “Jasaku banget akèhé kanggo nagara, nanging dosaku uga gedhé marang Surga; moga Swarga ngapurani aku amarga aku mung nglakoni kuwajiban njaga nagara.” Sawisé iki Meng Huo ditangkep wadyabalae Liang.

Nalika Liang nemoni Meng Huo, dhèwèké langsung nyopot taline Meng Huo lan ngendika: “ Lungaa lan cepakake prajurit anyarmu kanggo tarung manèh ”. Krungu kaya mangkono Meng Huo ngomong: “ Kaping 7 kecekel, kaing 7 uga diuculake! Kaanan kaya iki kudune ora tau ana lan ora kadadéan. Sanajan aku ora duwé adat istiadat, aku isih nduwé upacara keagamaan kang isih njunjung etika. Ora, aku ora kaya mangkono! ” Sawisé iku, suku kidul ora tau nggawé rusuh manèh marang Shu.

Sajeroning perdalanan balik menyang Cheng Du (kutha krajané Shu), Zhuge Liang kudu ngliwati kali gedhé. Ing kali iku Liang ketahan amarga kerep ana ombak gedhé lan bledhek nalika prajurit Shu arep nyabrang. Zhuge Liang banjur njaluk rembuge Meng Huo kang mèlu njujugake Liang lan Meng Huo ngomong: Sakawit jaman nenek moyangku, wong kang kapingin ngliwati kali iku kudu nguncali 50 sirah wong kanggo roh kali.”

Amarga Liang ora gelem nggawé perang manèh, dhèwèké nggawé roti kang digawé kaya sirah wong, bunder nanging dhasaré rata lan roti iki dijenengi bakpao (baozi).