Gw mau tau Nalika cilik dari Poerbatjaraka. Jelasin dalam bahasa jawa

Poerbatjaraka, kang gadhah jeneng cilik Lesya, uga didhidhik ing kalangan karaton. Panjenengane sekolah ing HIS (Hollandsch-Indische School) kang suwéné 7 taun. Ing kéné Lesya sinau basa Melayu, basa Landa lan kawruh dhasar liyané. Amerga panjenengané bisa basa Landa, Lesya bisa celathu karo bala wadya Walanda kang ana ing Sala. Para bala Landa iki katon yèn seneng ngobrol karo bocah kang pinter iki.

Lesya dhemen maca. Ing yuswa timur panjenengané wis bisa maca layang-layang klasik Jawa, pira-pira ing antarané awujud naskah manuskrip kang bisa tinemu ing pabukon bapane. Pasrawungan pisanan karo sastra Jawa Kuna kadadéan nalika panjenengané nemu buku karangan ahli Indologi kawentar, Prof. Dr. Hendrik Kern.

Buku iki sajatiné hadhiyah sawijining priyayi Walanda ing ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana X. Anging panjenengané kurang ngerteni isi buku iki dadi diparingake pak Purbadipura. Mbokmenawa karsane supaya dijlentrehake. Banjur buku iki diwaca déning Lesya lan panjenengané dadi seneng banget.

Para abdi dalem karaton kang seneng sastra Jawa kala iku kerep nganakake panemonan diskusi bedhah sastra. Lesya kang isih timur seneng mèlu panemonan iki. Amerga wis rumangsa ngerti akèh, panjenengané tau nantang sawijining abdi dalem sepuh. Tibake iki buntute dawa lan Lesya ora kerasan manèh.