Gw mau tau Réaksi masarakat dari Globalisasi. Jelasin dalam bahasa jawa

Pannyengkuyung globalisasi (asring ugi ingaran pro-globalisasi) nganggep bilih globalisasi saged ningkataken kasejahtraan lan kamakmuran ékonomi masarakat donya. Para panyengkuyung lelandhesan téyori kaunggulan komparatif ingkang kacetusakan déning David Ricardo.

Téyori punika nelakaken bilih satunggiling nagari lan nagari sanès silih gumantung lan saged silih nguntungaken setunggaul kaliyan satunggalipun, lan salah satunggal wujudipun inggih punika silih gumantung ing babagan ékonomi. Kekalih nagari saged melakukan transaksi pertukaran selaras kaliyan kaunggulan komparatif ingkang dipungadhahi. Umpaminipun, Jepang gadhah kaunggulan komparatif ing produk kodhak dhigital (saged nyithak langkung èfesien lan mutunipun saé) sauntawis Indonésia gadhah kaunggulan komparatif ing prodhuk kain. Kanthi téyori punika Jepang kaanjuraken kanggé ngendhegaken prodhuksi kainipun lan nggantos faktor-faktor prodhuksinipun kanggé maksimalaken prodhuksi kodhak dhigital, lajeng nutupi kekirangan panawaran kain kanthi mundhut saking Indonésia, makaten ugi kosok wangsulipun.

Salah satunggiling panyandhet utami dumadosipun kerjasama wau inggih punika wontenipun larangan-larangan lan kawicaksanan protèksi saking pamaréntah satunggaling nagari. Ing satunggil sisih, kawicaksanan punika saged ngreksa prodhuksi lebet nagari, nanging ing sanès sisih, prakawis badhé ningkatipun ragad prodhuksi barang impor saéngga awrat nembus pasar nagari ingkang dipuntuju. Para pro-globalisme boten sarujuk wontenipun protèksi lan larangan wau. Para pro-globalisme péngin dipunleksanaaken kawicaksanan perdagangan bébas saéngga regi barang-barang saged dipuntekan, akibatipun panyuwunan bakal mundhak. Amargi panyuwunan mundhak, kamakmuran badhé mundhak lan makaten saterusipun.

Sapérangan golongan pro-globalisme ugi ngritik Bank Donya lan IMF, kanthi pendhapat bilih kalih badan kasebat namung ngontrol lan ngaliraken dana dhumateng satunggaling nagari, sanès dhumateng satunggaling koprasi utawi perusahaan. Minangka asilipun, kathah silihan ingkang dipunparingaken dhawah ing tangan para diktator ingkang salajengipun nylèwèngaken lan boten migunakaken dana kasebat kados mesthinipun, nilar rakyatipun wonten ing lilitan utang nagari, lan ndadosaken tingkat kamakmuran tansaya mandhap. Amargi tingkat kamakmuran tansaya mandhap, mila masarakat nagari punika kapeksa ngirangi tingkat konsumsinipun; kalebet konsumsi barang impor, saéngga laju globalisasi bakal kacandhet lan—miturut golongan pro-globalisme—ngirangi tingkat kasejahtraan kang ndunungi donya.