Jelaskan Paska Kamardikan Indonésia dari Pramoedya Ananta Toer dalam bahasa jawa

Sajeroning jaman perang kamardikan Indonésia, dhèwèké mèlu lumebu golongan militèr ing Jawa lan kerep dipapanké ing Jakarta. Pram sregep nulis carita cekak sarta buku sajeroning karir militèré lan nalika dikunjara Walanda ing Jakarta taun 1948 lan 1949. Ana ing taun 1950-an Pram manggon ing Nagara Walanda minangka péranganing "program pertukaran budaya", lan nalika mulih menyang Indonésia Pram dadi anggota Lekra, salah sijining organisasi sayap kiwa ing Indonésia. Gaya penulisané owah ing sajeroning wektu iku, kaya déné kang dikatonaké ana ing karyané Korupsi, fiksi kritik tumrap pamong praja kang keblasuk ing ajang korupsi. Bab iki minangka friksi antarané Pram lan papréntahan Soekarno.

Sajeroning kurun wektu iku mau, Pram wiwit nyinaoni panyiksan tumrap Tionghoa Indonésia, lan sak banjuré wiwit kekanthènan karo para juru nulis ing Tiongkok. Sacara mirunggan, Pram nerbitaké rangkéan kirim-kiriman layang karo juru nulis Tionghoa bab sajarah Tionghoa ing Indonésia, kanthi sesirah Hoakiau di Indonésia. Pram mono sawijining kritikus kang ora nggatèkaké papréntahan kang Jawa-sèntris tumrap kaperluan lan aspirasi saka laladan liya ing Indonésia, lan ngusulaké supaya papréntahan kudu dipindahaké menyang njaban Pulo Jawa. Ana ing taun 1960-an Pram ditahan déning papréntahan Soeharto amarga pandhangan pro-Kuminis Tiongkok-é. Bukuné dipenging lan dhèwèké ditahan tanpa prosès pangadilan ing Pulo Nusakambangan ing lepas pasisir Pulo Jawa, lan pungkasané dibuang ing Pulo Buru ing kawasan wétan Indonésia.