Jelaskan Sajarah lan antropologi dari Pranata mangsa dalam bahasa jawa

Wangun formal pranata mangsa diwanuhaké ing jaman Sunan Pakubuwana VII (ratu Surakarta) lan wiwit dianggo 22 Juni 1856, dikarepaké minangka paugeran tumrap para among tani ing mangsa iku. Perlu diwuningani yèn tandur pari ing wektu iku mung sekali setaun, banjur diterusaké nandur palawija utawa pari gogo. Kajaba iku, pranata mangsa ing mangsa mau dikarepaké minangka pituduh kanggo pihak-pihak kagandhèng nyiapaké ngadhepi pageblug, ngèlingi tèknologi prakiraan cuaca durung kaloka. Pranata mangsa sajeroning wangun "kumpulan kawruh" lésan mau  nganti saiki isih dicakaké lan saora-oranya minangka pangamatan marang tandha-tandha-tandha-tandha alam.

Ana tandha-tandha yèn masarakat Jawa, mligi sing dunung ing wewengkon saubengé Gunung Merapi, Gunung Merbabu, nganti Gunung Lawu, wis ngenal prinsip-prinsip pranata mangsa adoh sadurungé teka prabawa India. Prinsip-prinsip iki mawa dhasar édharing srengéngé ing langit lan édharing rasi lintang Waluku (Orion). Ing wewengkon kanthi jinis iklim Am miturut Koeppen iki, sing ndunungi matrapaké pananggalan mawa basis édharing srengéngé lan rasi lintang minangka péranganing kaselarasan urip nganut owah-owahan irama alam sajeroning setaun. kawruh iki bisa diperkirakaké wis diwarisaké kanthi turun-temurun wiwit kalamangsa Karajan Medang (Mataram Hindhu) saka abad angka 9 nganti kalamangsa Kasultanan Mataram ing abad angka 17 minangka pathokan sajeroning babagan tetanèn, ékonomi, administrasi, lan pertahanan (kamilitèran).