Gw mau tau Prosa lan Puisi dari Sastra. Jelasin dalam bahasa jawa

Puisi mawi cara konvensional saged dipuntegesi dados tuturan ingkang kaiket (émosi, imajinasi, pikiran, nada, ide, baris, bait, rima, lan saklintunipun). Prosa inggih karangan. Perlu sanget dipunrembag tegesipun prosa lan gurit miturut A.W. De groot ingkang dipunsitir déning Rachmat Djoko Pradopo .

Kesatuan korespondensi prosa inggih punika kesatuan sintaksis, nanging kesatuan korespondensi gurit inggih punika kesatuan akustis.

Korespondensi gurit ngemot sajak, nanging prosa boten gadhah korespondensi.

Ingdalem baris sajak wonten periodisitas saking awal dumugi akir, nanging ing dalem prosa boten wonten periodisitas.

Bèntenipun prosa kaliyan gurit inggih sajatosipun kaemot ing kadar padhetipun sedoyo punika. Sahinggo, karya sastra punika manawi padhet saged kasebat gurit lan manawi boten padhet punika kasebat prosa. Meniko sebabipun muncul tembung gurit ingkang prosais lan prosa ingkang puitis. Sifat prosa ingkang utami inggih punika ngudari lan gurit madhetaken. Bahan mliginipun inggih sami, punika persoalanipun manungsa. Prosa punika èksprèsi nyusun cariyos (konstruktif), gurit punika èksprèsi nyiptakaken curahan jiwa (kreatif).

Rumus: x + y = z. X = pengalaman, y = renungan, imajinasi, lan tèhnik, z = hasilipun inggih punika cariyos ingkan sampun dipunreka.

Werni-warni cariyos reka daya punika ing dalem sastra modhèren, hiyo iku novèl, carkak, lan novela. Novèl inggih punika cariyos reka daya ingkang langkung dawa, ingkang ngemot paraga, aluripun, lan setting utawi latar. Cerpen inggih punika cariyos ingkang cendhak, ingkang musataken ing kaanan ingdalam wekdal punika, mliginipun inggih konflik. Novela inggih punika cariyos reka daya ingkang luweh dawa lan angèl saking carkak, nanging boten langkung dawa kados novèl, isinipun boten dipunputusi ing satunggal kaanan kedadeyan, lan konflik.