Jelaskan Jebluge Revolusi Prancis 1789 dari Révolusi Prancis dalam bahasa jawa

Jaman pamrentahan Raja Louis XVI katone ora saguh ngadhepi kabeh krisis kang dumadi. Saliyane iku, jedhul wong-wong pendidhikan kelas menengah kang nggawa angin perubahan lan sawetara ambisi kanggo nglakoni penganyaran. Perkara iki dikuwatake kanthi ngrembakane pikiran-pikiran panerangan kang wis sumrambah ing kalangane wong tani, para buruh, lan wong-wong kang asale saka kelas kang rumangsa dilarani.

Krisis dhuwit kang dumadi dicoba diadhepi dening Raja Louis XVI kanthi nganakake pajek kanggo kabeh golongan, kalebu kanggo wong sugih. Perkara iki entuk tentangan utamane saka golongan bangsawan. Golongan iki nduwe anggepan yen anane pajek kanggo dheweke kudu liwat pasarujukan Estates Generale (Badan legislatif). Sidang Estates Generale jebul ora bisa nemokake dalan mrantasi perkara masalah duwit negara. Ing njeron badan iki tuwuh konflik antara kabeh golongan kang kabeh mesthi usul kanggo kapentingan golongane dhewe-dhewe. Pungkasane Raja Louis XVI njupuk kaputusan kang pungkasane malah dadi bumerang kanggo dheweke dhewe lan Praja Prancis. Raja Louis XVI ngusir kabeh golongan saka papan sidang. Perkara iki, njedhulake reaksi kang atos saka golongan ke-3 (kaum borjuis lan kawula cilik) kang sigra nggawe sawijining Dewan Nasional (National Assembly) ing sasi Mei 1789.

Digawene Dewan Nasional iki minangka sawijining wiwitan diwiwitine Revolusi Prancis. Ing wiwitane, dheweke ora nduwe karep kanggo nglengserake panguwasane Raja Louis XVI. Nanging, kang padha dituntut yaiku supaya diwenehake peran politik kang luwih gedhe ing pamrentahan sarta diakui hak-hak dheweke minangka warga negara. Raja Louis XVI mangsuli tuntutan iki kanthi mrentahake 20.000 prajurite supaya mbubarake Dewan Nasional ing Paris. Para kawula Prancis pungkasane melu reaksi kanthi ngangkat pusaka kanggo nglindhungi Dewan Nasional. Dumadi perang ing antarane 2 pihak.

Ing tanggal 14 Juli 1789, para kawula kang ngamuk nyerang pakunjaran Bastille lan ngetokake kabeh tahanan politik, prajurit jagane dipateni, lan ngrebut sawetara amunisi kang ana ing njeron pakunjaran. Penyerangane diterusake menyang kraton raja, Kastil Versailles, sarta omah sawetara bangsawan sugih sinambi ngrampas bandha donya kang ana ing njerone.

Ing tanggal 4 Agustus 1789, akeh-akehe golongan bangsawan lan pandhita melu gabung ing njero Dewan Nasional. Mlebune dheweke ing Dewan Nasional dibarengi uga dening kasiyagane kanggo ngeculake kabeh hak-hak istimewa kang sasuwene iki diduweni. Kedadeyan iki nandakake pungkase sistem feodalisme ing Prancis.

Dewan Nasional kang saiki anggotane wis dumadi saka kabeh golongan kang ana ing masyarakat, sigra nglakoni pakaryan-pakaryan kang revolusioner. Ing tanggal 26 Agustus 1789, ditokake sawijining deklarasi babagan hak-hak manungsa lan warga negara.

Ing taun 1792 monarki dibusak lan republik diadegake. Sistem tatanan masyarakat sing lawas kanthi kelas-kelase dibusak lan diganti dening tatanan masyarakat anyar kang adhedhasar kebebasan, padha, lan paseduluran.

Revolusi Prancis iki ndadekake giris mirise negara-negara Éropa liyane, kayata Ostenrik lan Prusia. Negara-negara iki banjur nampung korban pelarian revolusi Prancis kang sigra mbentuk kelompok kontra revolusi. Kelompok kontra revolusi banjur mbangun kekuatan kanthi dalan nggolek panyengkuyung negara-negara Eropa kasebut kanggo ngambrukake pamrentahan Prancis anyar asil saka revolusi. Weruh anane kelompok iki, Raja Louis XVI ngupaya mlayu lan gabung dening kelompok kontra revolusi kanggo nyusun kekuatan. Ananging, rencana mlayu iki diweruhi lan njedhulake nesune para kawula.

Para kawula banjur ngukum pati raja lan kulawargane nganggo sawijining piranti kang sinebut guillotine. Pungkasane pamrentahan monarki dibubarake ing sasi Agustus 1792.

Sawise monarki parlementer dibubarake, banjur Prancis dadi Republik. Obahe menyang Republik iki luwih diwiwiti dening anane Pemilihan Umum. Ing sangisore pamrentahan anyar iki, Prancis nyoba nahanake pamrentahan revolusi, kalebu perang mungsuh negara-negara kang ngupaya nggagalake asil Revolusi Prancis.

Prancis dicoba dikuwasani dening para kaum moderat, nanging dikalahake dening kaum kang luwih radikal, kayata Jacques Hebert lan Georges Danton. Kaum radikal padha selisihan lan pungkasane pecah. Kelorone banjur diukum pati dening Maximillian de'Robespierre.

Robespierre nduwe anggepan yen kanggo nylametake revolusi perlu dibentuk sawijining pamrentahan kang atos lan kudu nindak tegas kabeh wong kang dianggep kontra revolusi. Ing sangisore kepemimpinane, dheweke wis ngukum pati watara 2500 wong kang dianggep kontra revolusi nganggo piranti guillotine. Mesthi wae akeh sing ora sarujuk dening pola pamrentahan kang dilakoni Robespierre. Pungkasane kakuwasan bisa direbut dening anggota konvensi saka pamrentahan republik, lan Robespierre mungkasi uripe ing guillotine.