Jabarkan Asil lan kagunaan dari Sukun dalam bahasa jawa

Woh sukun (ora ana wijiné) wujud bahan pangan wigati sumber karbohidrat ing manéka kapuloan ing laladan tropik, mligi ing Pasifik lan Asia Kidul-Wétan.  Sukun bisa dimasak wutuh utawa diiris-iris luwih dhisik:  digodhog, digorèng, disangrai utawa dibakar.  Woh kang wis dimasak bisa diiris-iris lan dipépé (digaringaké mawa cahya srengéngé) utawa sajeroning tungku, saéngga awèt lan bisa disimpen suwé.  Ing pulo-pulo Pasifik, kaluwihan panèn woh sukun bakal dipendhem sajeroning luwangan lemah lan dienengaké supaya dumadi fermentasi suwéné sapérangan minggu, saéngga malih dadi pasta mèmper kèju kang awèt, ngandhut gizi lan bisa digawé dadi sajinis kuwé panggang.  Sukun bisa uga didadèkaké keripik kanthi cara diiris tipis lan digorèng.

Sukun bisa ngasilaké woh nganti 200 butir per wit saben taun.  Saben woh boboté watara 400-1200 g, nanging ana uga variétas kang wohé nganti 5 kg.  Pangaji ènèrginé watara 470-670 kJ per 100 gram.  Ora nggumunaké yèn sukun narik kawigatèn para panjlajah Kulon, kang banjur ngimpor tetuwuhan iki saka Tahiti nuju Amérika tropis (Karibia) ing watara akir 1780an kanggo ngasilaké panganan murah kanggo para batur tukon ing kana.

Timbul utawa kulur (kang ana wijiné) luwih akèh dipethik nalika isih enom, kanggo didadèkaké jangan lodhèh, jangan asem utawa ditumis karo lombok.  Wiji timbul kang tuwa uga kerep digodhog, digorèng utawa disangrai, didadèkaké camilan.

Godhong-godhongé bisa didadèkaké pakan ternak.  Kulit batangé ngasilaké serat kang apik, kang biyèn tau kanggo bahan klambi lokal.  Tlutuhé dipigunakaké kanggo njiret manuk, nambal (makal) prau, lan minangka bahan dhasar permèn karèt.  Kayu sukun utawa timbul polané apik, ènthèng lan cukup kuwat, saéngga kerep kanggo bahan piranti rumah tangga, konstruksi ampang lan kanggo gawé prau.