Jabarkan Carita rakyat Jerman dari Sinterklas dalam bahasa jawa

Miturut konvèrsi wong Jerman sajeroning Kristen, ing carita rakyat Jerman ana kisah ngenani Déwa Odin (Wodan), kang saben taun, nalika mangsa riyaya Yule, nganakaké pista paburon kang dibimbing déning déwa-déwa lan perjurit kang mati sajeroning donyané. Bocah-bacah bakal nyèlèhaké sepatuné, diisi mawa wortel, damèn utawa gula, ing cerak crobong asep kanggo jaran mabur Odin, Sleipnir, supaya jaran iku mangan isi mau. Sabanjuré Odin bakal mènèhi bebungah bocah-bocah iku amarga kabecikané kanthi ngganti panganan Sleipnir mawa bebungah utawa permèn.

Praktèk iki isih ana ing Jerman, Bèlgi lan Walanda sawisé adhopsi kakristenan lan banjur digabungaké karo riyaya Santo Nikolas. Bocah-bocah isih nyèlèhaké damèn ngisi sepatu ing crobong asep saben wengi mangsa adhem, lan Santo Nikolas mènèhi bocah-bocah mau bebungah permèn lan bebungah-bebungah liyané. Mijilé Odin cukup mèmper karo Santo Nikolas, digambaraké minangka wong tuwa kang mistérius mawa janggut.

Praktèk iki banjur mijil ing Amérikah Sarékat liwat koloni Walanda ing New Amsterdam luwih dhisik sadurungé serangan Inggris nalika abad ka 17, lan révolusi dadi nggantung kaos sikil utawa kaos sikil natal ing cerak crobong asep. Akèh tlatah ing Ostenrik lan tilas tlatah Italia kang direbut Ostenrik-Honggari, (Friuli, kutha Trieste) bocah-bocah mènèhi permèn lan bebungah nalika dina Santo Nikolas (San Niccolò sajeroning Basa Italia), miturut kalèndher Katulik, nalika tanggal 6 Dhésèmber.

Carita rakyat liya, dhedhasar saka suku Indo-Jerman, ana carita yèn ana wong suci (sok-sok Santo Nikolas) lan sétan (sok-sok Krampus, utawa troll). Sawijining nom-noman lanang nganggo klambi minangka Krampus isih ana sajeroning riyaya dina Santo Nikolas ing Kärnten (Ostenrik Kidul) lan Carnia (Italia lor-wétan). Carita iku nélakaké yèn siji dharatan diserang téror déning siji monster kang nalika mbengi nggremet lumebu menyang crobong asep lan matèni bocah-bocah (ngetokaké isi wetengé utawa nyimpen bocah-bocah mau kanggo dpangan mengko). Wong suci iku nggèolèki sétan iku, lan ngapusi sétan iku kanthi borgol kang diberkahi (sajeroning sapérangan vèrsi borgol kang padha kanggo ngunjara Yésus, sajeroning vèrsi liya borgol iku kang dipigunakaké kanggo nahan Santo Petrus utawa Paulus saka Tarsus); sétan iku kaprangkep lan kepeksa nuruti préntah sang wong suci. Wong Suci iku ngongkon sétan iku lunga menyang saben omah lan gawé owah-owahan, kanthi mènèhi bebungah marang bocah-bocah. Wong suci iku uga gawé supaya sétan iku nglakoni pagawéan mau saben taun, utawa sang sétan jelèh banget lelaku becik lan milih bali menyang nraka.