Jelaskan Sing nemu radhio dari Radhio dalam bahasa jawa

Ing taun 1874, radhio tinemu déning Guglielmo Marconi ing Bologna, Italia. Penemu radhio iki éntuk pendhidhikan pribadi saka salah sawijiné guruné. Taun 1894, nalika umuré ngancik rong puluh taun, Marconi maca percobaan-percobaan kang ditindakake déning Heinrich Hertz. Percobaan-percobaan iki kanthi gamblang nudhuhake anané gelombang èlèktromagnètik kang ora bisa dideleng nganggo mripat, obah ngliwati angin kathi swara kang rikat.

Marconi banjur duwé ide manawa gelombang iki bisa dimanfaatke kanggo ngirim tandha-tandha kang ngliwati jarak adoh tanpa ngliwati kawat kang nyediakake perkembangan komunikasi kang ora bisa ditindakake déning telegram. Tuladhané kanthi cara iki warta-warta bisa dikirim menyang kapal ing tengah di sagara.

Ing taun 1895, mung setaun nyambut gawé, Marconi kasil gawé piranti kang dibutuhake. Taun 1896 dhèwèké meragakake pirantine mau ing Inggris lan éntuk hak paten kanggo pangréka iki. Marconi banjur ngadegaké perusahaan lan Marconi kawiwitan dikirim taun 1898. Taun sabanjuré dhèwèké sanggup ngirim warta tanpa lumantar kawat kang nyebtrang ing selat Inggis. Sanajan patene ana wis ana ing dhèwèké ing taun 1900, Marconi nerusaké gawé lan matenake panyempurnan-panyempurnan kanthi dhasar panemuné dhéwé. Ing taun 1901 dhèwèké kasil ngirimake warta radhio kanthi ngliwati Samudera Atlantik, saka Inggris menyang Newfoundland.

Makna wigati saka panemuné anyare mau kanthi dramatis digambarake ing taun 1909 nalika kapal S.S. Republic rusak akibat tabrakan lan kelep ing dhasar laut. Warta radhio pancèn migunani kanggo kabèh penumpang ing prastawa iku kajaba wong enem kang ora bisa katulungan. Ing taun kang padha, Marconi kasih éntuk Bebungah Nobel kanggo panemuné lan ing taun candhaké dhèwèké kasil ngirim wrta radhio saka Irlandia tekan Argèntina, yaiku kanthi jarak kang punjul 6000 mil.