Gw mau tau Perjuwangan dari Abdul Halim. Jelasin dalam bahasa jawa

Abdul Halim lair kanthi jeneng Otong Sjatori nalika taun 1887 ing Majalengka, Jawa Kulon. Bali saka ngibadah kaji, jenenge diganti dadi Abdul Halim.

Nalika umur 10 taun dhèwèké wis bisa maca Al Quran lan dadi santri saka kyai Jawa Kulon lan Jawa Tengah nalika umur 22 taun.

Abdul Halim banujur lunga menyang Mekah kanggo ngibadah kaji lan sinau babagan agama suwéné telung taun.Kemudian ia berangkat ke Mekah untuk menunaikan ngibadah haji sisan mendalami ngèlmu agama selama tiga taun. Ing kana dhèwèké sinau marang imam lan khatib Masjidil Karam kang namane Syeikh Ahmad Khatib lan Syeikh Ahmad Khayyat. Ing kana dhèwèké uga ketemu KH Mas Mansur saka Surabaya lan KH Abdoel Wahab Hasboellah.

Nalika taun 1911 dhèwèké bali ing Indonésia lan ngadegaké Majelis Ilmu (ejaan lawas: Majlis Ilmoe). Ing tanah wakaf maratuwane, dhèwèké ngadegaké madrasah kang dijangkepi mkaro asrama kanggo para santri.Ing taun 1912 dhèwèké ngadegaké kumpulan utawa organisasi kang diarani Hajatoel Qoeloeb kang isiné para tokoh masarakat, santri, wong tani, wong dodolan. Saka organisasi kang diwangun déning Abdul Halim iku kanggo ngrewangi para anggotane ing pasar nalika saingan karo wong Cina, lan ngendhekake kapitalisme kolonial.

Sithik mbaka sithik organisasi kang kabawah Abdul Halim bisa nggawé makmure warga kampung. Nalika taun 1915, organisasi kang kabawah dibubarke amarga oraganisasi iki dianggep dadi punjere haruhara antarané warga karo wong Cina.

Tanggal 16 Mèi 1916 Abdul Halim ngadegaké Jam'iyah I'anah al Muta'alimin mionangka usahane Abdul Halim kanggo majukake donya pendhidhikan. Jam'iyah iki uga ana gandheng cenenge karo Jamiat Khair lan Al-Irsyad ing Jakarta. Amarga masarakat akèh kang seneng karo organisasi iki ndadèkaké pamaréntah wedi banjur ing taun 1917 organisasi iki uga dibubarake.

Abdul Halim uga ngadegaké pesantren ing wulan April 1942 ing désa Pasirayu, kècamatan Sukahaji, Majalengka.

Santi Asromo (basa Kawi, Jawa kuna: panggon sinau kang sepi lan tentrem), pesantren iki dadi pesantren moderen kang pisanan ing jaman iku. Pesantren iki dibangun ana ing papan kang adoh saka panggon rame ing Majalengka. Ora mung babagan agama kang diajarake ing pesantren iki, ana uga prakara nandur, tukang kayu, lsp.. Murid ing pesantren iki diwajibake urip ing asrama suwéné 5 nganti 10 taun.

Nalika taun 1942 dhèwèké ngganti PO dadi Perikatan Umat Islam kang banjur ing taun 1952 dadi siji karo Persatuan Umat Islam Indonésia (PUII), lan jenenge dadi Persatuan Umat Islam (PUI), kang punjere ana ing Bandung.