Jelaskan Seblang dari Banyuwangen dalam bahasa jawa

Ora ana sing ngerti, wiwit kapan jogèd Seblang iki dipentaske. Nanging ana carita sing ngandhika yèn jogèd utawa ritual Seblang wis dianakake wiwit pirang-pirang abad kapungkur. Sajatiné jogèd iki dipentaske kanggo ngungkapna rasa syukur ning Gusti Kang Murbeng Dumadi lan kanggo tulak balak.

Sejarahe jogèd iki wiwit jelas wayah bocah cilik jenenge Semi ing taun 1895 kena gering, simboke wis nadhar yèn Semi waras arep didhadekke Seblang. Nah, dhèwèké tibake waras lan nadhar iki kudu dilakoni.

Pramilane, tandhak sing arep mentas iki kudu ditutup paningale karo mbok-mbok ning burine. Lajeng, dukun ngambu-ngambuke menyan lan maca mantra-mantra supaya si tandhak dadi kejiman. Sadurungé si tandhak nyekel tempeh kosong, yèn wis kejiman tempeh iku mau ceblok lan si tandhak rikat-rikat ditulungi karo mbok-mbok ning burine ben ora njungkel. Sawisé, ana suara gamelan sing mung kendhang, saron lan kempul diunekke lan para sinden sing rata-rata wis sepuh wiwit nembang, dimilai saka Seblang Lokentho. Sateruse, si tandhak sing wis kejiman iku wiwit ngibing meloki irama kendhang nanging tetep dikawal karo dukunne.

Kadangkala si seblang diarak keliling désa, lan pentasan sing ambu-ambu mistik iki malah dadi pentas sing nyenengke ati. Nanging sing paling greng saka Seblang iki pas lumebu wayahe ngibing. Si seblang bakale nguncalke sampur kang digulung ning arahe penonton, sing kéné uncalan slendhang utawa sampur iku mau kudu gelem ngibing bareng, yèn ora, si seblang bakal nguber nganti wonge gelem.

Ing Banyuwangi, pentas Seblang iki mung digelar ing lara désa waé. Sijine ing Désa Bakungan, sijiné manèh ing Désa Olihsari, Kacamatan Glagah. Bedane, ning Bakungan sing dadi seblange iku kudu wong wadon sing wis ora haid lan dianakke samubare Idul Adha, yèn ing Désa sijiné ditarekke karo bocah wadon sing durung baligh lan dipentaske seminggu samubare Riyaya. Kabèh penarine iku dipilih saka wangsit sing diolehi wong pinter lan kudu turunane seblang sadhurunge.