Jelaskan Panemuan manèh lan penggalian dari Mohenjo-daro dalam bahasa jawa

Mohenjo-daro diyasa watara taun 2600 SM, nanging dikothongaké watara taun 1500 SM. Ing taun 1922, kutha ini tinemu manèh déning Rakhaldas Bandyopadhyay saka Archaeological Survey of India. Dhèwèké digawa menyang sawijining gundhukan déning saiji biksu Buda sing percaya yèn gundhukan mau sawijining stupa. Ing taun 1930-an, penggalian gedhèn dianakaké ing sangisoré kapemimpinan John Marshall, K. N. Dikshit, Ernest Mackay, lan liya-liyané. Montor John Marshall sing dipigunakaké déning para direktur situs isih ana ing musiyum Mohenjo-daro minangka tandha mèngeti perjuangan lan dhèdhikasi wong-wong iku marang Mohenjo-daro. Penggalian sabanjuré diayahi déning Ahmad Hasan Dani lan Mortimer Wheeler ing taun 1945.

Penggalian gedhé pungkasan ing Mohenjo-daro dipanggedhèni déning Dr. G. F. Dales ing taun 1964-65. Sawisé iku, makarya penggalian ing situ dilarang amarga karusakan sing dialami déning struktur-struktur sing rentan akibat kondhisi cuaca. Wiwit taun 1965, mung proyèk penggalian penyelamatan, pengawasan lumah, lan konservasi sing olèh ing kono. Sanajan proyèk arkéologi gedhé dilarang, nanging ing 1980-an, tim-tim peninjau saka Jerman lan Italia sing dipanggedhèni déning Dr. Michael Jansen lan Dr. Maurizio Tosi, nggabungaké tèhnik-tèhnik kaya dokumentasi arsitèktur, tinjauan lumah, lan penyelidikan lumah, kanggo nemtokaké bayangan selanjutnya ngenani peradaban kuna mau.