Diberi ceritanya, coba kasih judul buat puisi ini:
Gurit Mashuri 
  
 sapa kang ndeleng ing walike peteng 
 kuwi, sapa kang mencep lan krasa landep 
 ing ati kuwi, sapa kang ngibas-ngibasake kipas 
 hawane kaya lesus kang nrabas 
 anggonku napak tilasi ati 
 mati, lan nguripi... 
 napas nepsu sun dadi kedung 
 kang mayekti ing sebarang werna 
  
 wernaning bumi, plung... 
 kaya swarane kodok kang nyemplung 
 ing leng-leng, luweng 
 kang wus dakdeleng, tur peteng 
  
 gung.... 
 pedut kaya ndudut rasa, ing dada, marang swara 
 kang ngaruara ing pandosa 
 pandosaning donya 
 donya sun kang wus dakringkes ing pasemon-pasemon 
 gurit 
 kang nyelurit marang kulit 
 rasa 
  
 duh, 
 wus dakkandut kanti iklas, swarnaning napas 
 kaya sukma kawekas, uga tilas 
 kang rinacik ing klaras-klaras kanyatan 
 jati, kang dadi dumadi 
 sun isih suwung! 
 nyengkuyung samubarang kang temlawung 
 kaya udan kang rinakit langit 
 dadi kaendahan, uga sengit 
 mung donga kang bisa dadi lapis-legite ati 
 kang angucap marang wijil sejati 
 kang mijil ing lati 
 hong wilaheng, sun isih aeng! 
 reronce ati iki saya suwe, saya ngawe-ngawe 
 marang marga kang durung kajaga 
 marang ati kang durung ngeli 
 ing kali-kali... 
 sun durung kalijaga 
 sun isih said kang lumaku ing dalan-dalan 
 pait, kebak dedemit 
 nuju dununge petit 
 punjere langit 
  
 Sidoarjo, 2007

SAID KALIJAGA, LANGIT DONYA