In this task, you will be shown a Persian passage and a question, and you have to determine whether the question is answerable based on the passage or not. If the question is answerable, choose the "True" label, and if not select "False"

Ex Input:
پاستای گولاش آمریکایی (که در ایالات متحده آمریکا به گولاش نیز معروف است) غذایی خورش مانند است که در ظروف خوراک پزی سفالی یا شیشه‌ای طبخ می‌شود. این غذا از تنوع بالایی برخوردار است. پاستای گولاش آمریکایی از نسل غذاهای سنتی گولاش مجارستانی می‌باشد اما به جز نام و وجود گوشت گاو هیچ شباهتی با گولاش مجارستانی ندارد. گولاش آمریکایی دارای دستور پخت‌های متعددی می‌باشد. مواد اصلی تشکیل دهنده پاستای گولاش آمریکایی عبارتند از: ماکارونی شکل‌دار، سس گوجه فرنگی و گوشت چرخ‌کرده. در این غذا می‌توان از انواع محصولات گوجه فرنگی که شامل رب گوجه‌فرنگی، سوپ گوجه‌فرنگی و سس گوجه‌فرنگی می‌باشند، استفاده کرد. 
 Question:  گولاش مجارستانی به چه چیزی معروف است؟

Ex Output:
False


Ex Input:
گازهای نجیب که بی‌بو و بی‌رنگ و بی مزه هستند، به عنصرهای هلیوم، نئون، آرگون، کریپتون، زنون، رادون و اوگانسون گفته می‌شود که همه در دمای اتاق گازی هستند و در گروه ای ۸ جدول تناوبی قرار دارند. به استثنای هلیوم، تمام گازهای نجیب دارای آرایش الکترونی خارجی هستند که آرایش‌های بسیار پایدارند. تمامی این گازها تک اتمی هستند و به مقدار کم در اتمسفر یافت می‌شوند (تنها حدود یک درصد حجم هوا را تشکیل می‌دهند). در بین گازهای نجیب، رادون و اوگانسون جز عناصر رادیواکتیو هستند. گازهای نجیب بیشترین انرژی یونیزاسیون را داشته و الکترونگاتیویته آن‌ها بسیار کم و ناچیز است. این گازها نقطه ذوب پایینی دارند (هلیوم کمترین مقدار نقطه ذوب را دارد) و همگی در هوای اتاق به شکل گاز هستند. تا سال ۱۹۶۰ میلادی تصور می‌شد که این گازها به علت داشتن عدد اکسیداسیون برابر «صفر» بی‌اثر هستند و تمایل به تشکیل ترکیب ندارند. تمامی گازهای نجیب ماکزیمم تعداد الکترون را در لایه بیرونی (آخر) الکترونی خود دارا بوده (گاز هلیم ۲ و بقیه گازها ۸ الکترون) و تمایل اندکی به گرفتن یا از دست دادن الکترون دارند که همین خاصیت موجب پایداری آنها شده است. 
 Question: کدام گازهای نجیب رادیو اکتیو نیستند؟

Ex Output:
False


Ex Input:
ابوبکر محمّد بن زَکَریا رازی (۲۵۱ ه‍. ق – ۳۱۳ ه‍. ق) همه‌چیزدان، پزشک، فیلسوف و شیمی‌دان ایرانی است. رازی آثار ماندگاری در زمینهٔ پزشکی و شیمی و فلسفه نوشته‌است و به‌عنوان کاشف الکل، جوهر گوگرد (اسید سولفوریک) و نفت سفید مشهور است. وی همچنین دربارهٔ کیهان‌شناسی، منطق و ریاضیات نیز آثاری دارد. به‌گفتهٔ جرج سارتن، که به پدر علم تاریخ مشهور است، رازی «بزرگترین پزشک ایران و جهان اسلام در زمان سده‌های میانه بود». پرویز اذکایی و جوئل کریمر در کتاب احیای فرهنگی در عهد آل بویه رازی را شخصیتی دانسته‌اند که بر قله انسان‌گرایی ایرانی ایستاده‌است. به پاس زحمات فراوان رازی در داروسازی روز پنجم شهریورماه (۲۷ اوت)، روز بزرگداشت رازی شیمی‌دان بزرگ ایرانی و روز داروساز نام‌گذاری شده‌است. نام وی محمد و نام پدرش زکریا و کنیه‌اش ابوبکر است. هر چند ابوبکر نام است و به عنوان کنیه استفاده نمی‌شود. مورخان شرقی در کتاب‌هایشان او را محمد بن زکریا رازی خوانده‌اند، اما اروپاییان و مورخان غربی از او به نام‌های رازس و الرازی در کتاب‌های خود یاد کرده‌اند. 
 Question: در اروپا زکریای رازی را با چه اسمی می شناسند؟

Ex Output:

True