Haklar: Maddi ve manevi varlığın korunması hakkı

Başvurucu, öğrencisi olduğu Ankara Polis Kolejinde bazı öğretmenleri tarafından kendisine psikolojik şiddet (mobbing) uygulanması nedeniyle süresinde okulunu bitiremediğinden okulla ilişiğinin kesildiğini, görevlerini kötüye kullanma suçundan dolayı ilgili kişiler hakkında Savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, ancak soruşturma izni verilmediğini, buna karşı yaptığı itirazın da Bölge İdare Mahkemesince reddedildiğini belirterek, Anayasa’nın ,  ve  maddelerinin ihlal edildiğini iddia etmiş ve 000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.   Başvuru, 16/4/2013 tarihinde Anayasa Mahkemesine doğrudan yapılmıştır. Dilekçe ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinde Komisyona sunulmasına engel bir eksikliğin bulunmadığı tespit edilmiştir. İkinci Bölüm İkinci Komisyonunca, 10/10/2013 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. A. Olaylar  Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, 2007 yılında Ankara Polis Kolejine kaydını yaptırarak, eğitimine başlamıştır.  Emniyet Genel Müdürlüğü Ankara Polis Koleji Müdürlüğünün 7-8/6/2012 tarihli yazılarına göre; başvurucunun, sınıf tekrarı yapması ve bu hakkın sadece bir kereye mahsus kullanılabilmesi, ayrıca dört yıllık eğitimini beş yılda bitirememesi nedeniyle 2012 yılında okul ile ilişiği kesilmiştir. Yine aynı yazıda, Polis Koleji Yönetmeliği gereği 40 fena disiplin puanı alan öğrencinin okulla ilişiğinin kesileceği, başvurucunun ise 39,5 fena disiplin puanı olduğu belirtilmiştir.  Başvurucu, okuldaki başarısızlığının bir kısım öğretmenlerinin kendisine yönelik psikolojik şiddetinden (mobbing) kaynaklandığı gerekçesi ile 3/9/2012 tarihinde, 4 öğretmen hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunmuştur. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca Sor.2012/99741 sayılı dosyada yürütülen soruşturmada, 2/12/1999 tarih ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca şikâyet edilen kamu görevlileri hakkında İçişleri Bakanlığından soruşturma izni istenmiştir.  İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün 19/11/2012 tarih ve 2012/11 sayılı kararı ile ilgililer hakkında soruşturma izni verilmemiştir.  Başvurucu tarafından anılan karara karşı yapılan itiraz üzerine, Ankara Bölge İdare Mahkemesi  Kurulunun 20/2/2013 tarih ve E.2012/513, K.2013/71 sayılı kararı ile “Ön inceleme raporu ve eki belgelerde yer alan tespitlerin isnat edilen eylemden dolayı Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlık soruşturması yapılmasını gerektirecek nitelik ve yeterlikte olmadığı anlaşıldığından…” gerekçesine dayalı olarak itiraz reddedilmiştir. Bu karar, başvurucuya 19/3/2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve başvurucu, 16/4/2013 tarihli dilekçesi ile 30 gün içinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Öte yandan başvurucu, durumu ile ilgili olarak Sosyal Hizmet Uzmanından özel bir rapor almıştır. Anılan raporda özet olarak; başvurucu ve ebeveyni ile görüşme yapıldığı, başvurucunun bazı derslerdeki notlarının düşük olması nedeniyle bir kısım öğretmenlerinden “sen kaldın artık hiç boşa çalışma… geçemezsin” anlamında eleştiri ve tehdit aldığı, bunun başvurucuda korku ve kaygıya sebebiyet verdiği, başvurucunun bir dönem okulu bırakmak istediği, ailesinin karşı çıktığı, ailesinin okuldaki disiplin yönünden tavır alarak başvurucu lehine davranmadığı, başvurucunun dönem kaybı yaşaması nedeniyle etkilendiği, ancak okul değiştirme hakkı olmasına rağmen bunu kullanmadığı, tarih öğretmeninin “aslında dersi geçecektin ama biz kalmana karar verdik” sözlerinin başvurucuyu üzdüğü, idare tarafından bu öğretmen hakkında soruşturma açıldığının şifahi olarak başvurucunun ailesine söylendiği, hadiseler nedeniyle başvurucunun 2009-2010 eğitim-öğretim yılında sinir krizi geçirerek 15 gün tedavi gördüğü, son dönemde idarenin, başvurucunun ailesinden, başvurucuyu okuldan alması yönünden ısrarda bulunduğu, son yılda başvurucuya verilen disiplin cezalarının arttığı, bütün bu durumların başvurucuda korku, kaygı, ve haksızlığa uğramış olma duygularına ve dolayısıyla başarısı üzerinde olumsuz etkiye sebep olduğu belirtilmiştir. B. İlgili Hukuk 4483 sayılı Kanun’un  ve devamı maddeler; 4/12/2004 tarih ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun  ve  maddeleri.