Haklar: Özel hayatın ve aile hayatının korunması hakkı

Başvuru, iletişimin tespiti (dinleme) tedbirinin uygulanmasına dair herhangi bir karar olmamasına rağmen dolaylı ve hukuka aykırı olarak uygulanan dinleme tedbiri sonucunda elde edilen delillere dayalı olarak mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle haberleşme hürriyetinin ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.  Başvuru 23/7/2015 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık görüş bildirmemiştir.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde ilgili olaylar özetle şöyledir: 1967 doğumlu olan başvurucu, başvuru konusu olayların gerçekleştiği tarihlerde Ankara Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapmaktadır.  Bir ihbar mektubu üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı (CMK  madde ile yetkili) bazı şahıslar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, bu amaçla kurulan örgüte üye olma, uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma ve kara para aklama suçlarından soruşturma başlatmıştır. Soruşturma kapsamında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun  maddesinin (6) numaralı fıkrası uyarınca görevli mahkemelerden alınan iletişimin tespit edilmesi, fiziki ve teknik takip yapılması kararlarına dayalı olarak aralarında A.B.nin de bulunduğu birçok şüphelinin iletişimi tespit edilmiş ve kayda alınmıştır. Soruşturma kapsamında elde edilen bilgiler üzerine örgüte yönelik operasyon kararı alınmış ve 11/7/2007 tarihinde gerçekleştirilen operasyon sırasında şüphelilerden bir kısmı isnat edilen suçlardan yakalanarak tutuklanmıştır. Operasyonun ardından bazı savcı ve hâkimlerin suç örgütüyle irtibatlı oldukları yönünde iddiaların ortaya çıkması üzerine Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığınca konuyla ilgili inceleme başlatılmıştır. Bakanlık tarafından yapılan incelemede, soruşturma evrakı kapsamında telefonu teknik takibe alınan şüphelilerden A.B. ile başvurucu arasında sık sık telefon görüşmeleri gerçekleştirildiği ve bu görüşmelerde, Ankara'da bulunan bir eğlence yerinde meydana gelen silahla adam yaralama suçuna ve bu suç kapsamında başlatılan soruşturmaya ilişkin konuşmalar yapıldığı iddia edilmiştir.  Başvurucunun görevi kötüye kullanma suçunu işlediği yönünde yeterli şüpheye ulaşan Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığı 22/7/2008 tarihli iddianame ile Yargıtay nezdinde yargılanmak üzere başvurucu hakkında son soruşturma açılmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur. İddianamede; örgüt faaliyetleri çerçevesinde başvurucunun uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ve sair suçları işledikleri iddia edilen bazı şüpheli şahıslar ile menfaate dayalı ilişkiler kurmak ve iş takipleri gerçekleştirmek suretiyle mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozduğu, mesleğe olan genel saygı ve güveni yitirdiği iddialarına yer verilmiştir. Beyoğlu  Ağır Ceza Mahkemesinin 14/5/2009 tarihli kararı ile başvurucu hakkında örgüt üyeliği ve rüşvet alma suçlarından Yargıtay  Ceza Dairesinde yargılanmak üzere son soruşturmanın açılmasına karar verilmiştir. Yargıtay  Ceza Dairesi 13/7/2009 tarihli görevsizlik kararı ile başvurucunun anılan suçlardan yargılanması için dosyanın Yargıtay  Ceza Dairesine gönderilmesine karar vermiştir. Yargıtay  Ceza Dairesinin 16/5/2012 tarihli kararı ile başvurucunun her iki suçtan beraatine hükmedilmiştir. Gerekçenin ilgili kısmı şöyledir:"Sanık Ercan Yalçınkaya'nın üzerine atılı rüşvet alma suçundan açılan kamu davasında; sanığın yukarıda bahsedilen [A.] soruşturmasının kendisine tevzii edilebilmesi amacıyla İzmir'den geldiği, [A.B.] ile çok fazla sayıda görüştüğü, birlikte yemek yedikleri sabitse de sanığın yapacağı iş karşılığında menfaat istemesi isnadının kesin olarak saptanamadığı, bu konuda telefon kayıtlarının haricinde herhangi bir delile ulaşılamadığı, tapelerde de rüşvet oluşturabilecek bir eylemin tespit edilemediği, (...) tapelerin de usulüne uygun elde edilmemesi nedeniyle görevi kötüye kullanma suçu yönünden de değerlendirilemediği gözöüne alındığında, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması gözetilerek,(...)" Temyiz üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 9/7/2013 tarihli kararıyla suç örgütü üyesi olma suçu yönünden verilen beraat hükmünün onanmasına, rüşvet alma suçu yönünden verilen hükmün ise eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden verilen kararda isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyularak devam edilen yargılamada Yargıtay  Ceza Dairesinin 11/6/2014 tarihli kararıyla başvurucunun görevi kötüye kullanma suçundan adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Gerekçenin ilgili kısmı şöyledir:"(...) yıllık iznini geçirmek için ayrıldığı Ankara'ya izninin ikinci gününde İzmir'den uçakla dönmesi, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının [2007/...] sayılı soruşturma dosyasını takip ettiği hususu sabit olan [A.B.] ile HTS raporlarına göre 2007, 2007 ve 2007 tarihlerinde yoğun telefon görüşmelerinin bulunması, tanık anlatımları ile sabit olduğu şekilde henüz kendisine tevzi edilmeden soruşturma dosyası ile ilgilenmesi ve olağan olmayacak şekilde yakından takip etmesi, göreve başladığı gün sözkonusu soruşturma dosyasının kendisine tevzi edilmesi, dosyanın şüphelisi [A.nın] İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının [2006/...] sayılı soruşturma dosyasında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma ve benzeri suçlardan şüpheli olan [R.A.] ve [İ.A.nın] kardeşi olması ve söz konusu soruşturma sırasında gerçekleştirilen [S.N.] operasyonunun ardından basında sanığın suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüt üyeleri ile işbirliği ve menfaat ilişkisi içerisinde olduğu yönünde bir kısım haberler çıktıktan sonra soruşturmayı sonuçlandırarak iddianame düzenlemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, rüşvet alma iddiası sabit olmamakla birlikte, görevinin gereklerine aykırı hareket ederek soruşturma dosyasının taraflarının mağduriyetine neden olmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin, TCK'nun 257/ maddesi uyarınca görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir." Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/4/2015 tarihli kararıyla hüküm onanmıştır.  Başvurucu 25/6/2015 tarihinde nihai kararı öğrendiğini beyan ederek 23/7/2015 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.  Başvurucu tarafından 3/2/2016 tarihli dilekçe ile ek beyanda bulunulmuştur.