Haklar: Yaşam hakkı-Kötü muamele yasağı

Başvuru, ceza infaz kurumunda infaz görevlileri tarafından darbedilme ve bu olaya ilişkin ceza soruşturmasının etkili yürütülmemesi nedeniyle kötü muamele yasağının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvurucu, olay tarihinde Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda (İnfaz Kurumu) hükümlü olarak kalmaktadır. Başvurucu, ceza infaz kurumunda kaldığı sırada kötü muameleye uğradığını ileri sürmekle birlikte bireysel başvuru formunda olayın nasıl gerçekleştiğine ilişkin bir açıklamada bulunmamıştır. Kötü muamele iddialarına ilişkin soruşturma evrakına ve özellikle Alanya Cumhuriyet Başsavcılığına (Başsavcılık) verdiği suç duyurusu dilekçelerindeki anlatımına göre başvurucu 2/2/2016 tarihinde aynı koğuşta beraber kaldığı hükümlüler S. ve Ü. ile aralarında çıkan tartışma üzerine acil çağrı butonuna basarak infaz koruma memurlarını çağırmıştır. Koğuşa gelen infaz koruma memurlarına olayın nasıl yaşandığını anlatırken tartışma esnasında S.nin kendisine yaptığı hareketi göstermek amacıyla kazağının yakasını tutması nedeniyle koğuşa giren infaz koruma Başmemuru İ.K. ve yanındaki infaz koruma memurları tarafından dışarı çıkarıldığını, kameraların görmeyeceği bir noktada Başmemur İ.K.nın göğsüne beş altı defa yumruk attığını, "Senin bu ceza evinde can güvenliğin yok, bunu bil. Sen daha önce de sana küfreden bir arkadaşımıza karşılık vermişsin, şimdi hesabını vereceksin, sana göstereceğim." diyerek kendisini tehdit ettiğini, daha sonra elleri kelepçeli olarak halılı oda diye tanımlanan ve içinde ayak koyma yerlerine kadar idrar ve pislik dolu tuvalet taşı bulunan odaya kapatıldığını, akşam saat 00'dan ertesi gün saat 30-00'a kadar oturmak için dahi yer olmayan bu odada tutulduğunu, infaz koruma memurları tarafından koğuşta yaşanan tartışmaya ilişkin olarak gerçeğe aykırı bir tutanak tutulduğunu iddia etmiştir. Dört infaz koruma memuru başvuruya konu olay hakkında aynı gün tutanak tutmuştur. Tutanağa göre C1 Blok C-9 koğuşunun acil çağrı butonuna basılması üzerine görevli memurlar tarafından koğuşa gidilmiş, koğuşta tartışma çıktığının öğrenilmesi üzerine birbirleriyle tartışmış olan başvurucu ile S. isimli hükümlü koğuş ortak alanına çağrılmıştır. Taraflar olayın çay meselesi yüzünden çıktığını söylemiştir. Bu esnada S.nin yakasını toplaması, agresif tutum sergilediği ve bağırdığı için koğuş dışına çıkarılan başvurucu, agresif tutum ve davranışlarını sürdürmesi üzerine orantılı güç kullanılmak ve kurum nöbetçi müdürüne de bilgi verilmek suretiyle güvenlik ve tedbir amacıyla B Blok B-6 alt 2 numaralı müşahede odasına yerleştirilmiştir. Olay nedeniyle İnfaz Kurumu tarafından başlatılan idari soruşturmada Disiplin Kurulu tarafından 10/2/2016 tarihli karar ile "...savunmalarının, alınan ifadelerin, T/H Yaşar ÖZCAN'a ait doktor raporunun, incelenen kamera kaydının ve dosya kapsamının tamamının değerlendirilmesi sonucunda;... kurumda korku, kaygı ve panik yaratabilecek biçimde söz söylemek veya davranışta bulunmak" gerekçesiyle başvurucunun iki ay ziyaretçi kabulünden yoksun bırakılması disiplin cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, başvurucunun bu cezaya itirazı etmesi üzerine Alanya İnfaz Hâkimliğince "...hükümlünün aşamalarda değişmeyen savunması, bu savunmayı doğrulayan Hakimliğimizce dinlenen tanık anlatımlarına göre hükümlü Yaşar Özcan'ın gerek (3) nolu odada gerekse koğuş orta alanında, T/H [S.]'ın üzerine yürümediği. T/H [S.]'ın (3) nolu odada kendisine yaptığını göstermek amacıyla memurların yanında T/H [S.]'ın yakasından tuttuğu, dolayısıyla hükümlü Yaşar'ın üzerine atılı T/H [S.]'ın üzerine yürüme fiilini işlemediği, suç kastıyla T/H [S.]'ın yakasından tutmadığı anlaşıldığından.." gerekçesiyle disiplin cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir. İnfaz Kurumu Hekimi tarafından başvurucu hakkında düzenlenen 3/2/2016 tarihli ve muayeneye gönderilme nedeni olarak halılı oda çıkış notunun düşüldüğü genel adli muayene raporunda "Yapılan muayenede NFM (normal fonksiyonları mevcut) hayati tehlike yoktur." tespitine yer verilmiştir. Başvurucu 8/2/2016 tarihinde Başsavcılığa suç duyurusu dilekçesi vermiştir. Başvurucu, dilekçede şüpheli olarak hükümlüler S. ve Ü. ile ismini bilmediği infaz koruma memurunu göstermiş olduğu ancak dilekçede kendisine vurduğunu iddia ettiği ve dilekçesinde başmemur olarak ifade ettiği infaz koruma memuru İ.K.nın hareketlerinden şikâyetçi olmuş, hakkında düzenlenen 3/2/2016 tarihli genel adli muayene raporuna itiraz etmemiştir. Başsavcılık, suç duyurusu dilekçesi üzerine şüpheliler S., Ü., infaz koruma memuru İ.K. ve infaz koruma memuru G.B. hakkında başlattığı soruşturma neticesinde "müştekinin beyanlarının soyut nitelikte kaldığı, şüpheliler aleyhine müsnet suçlardan kovuşturma açmaya yeterli bir somut delil elde edilemediği, tanık beyanları, Alanya İnfaz Hakimliği'nin ilgili dosyası, disiplin soruşturması dosyası ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla..." gerekçesiyle 26/2/2020 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar vermiştir. Başvurucu, Başsavcılık kararına 30/3/2020 tarihli dilekçe ile itiraz etmiştir. İtiraz dilekçesinde olay öncesinde infaz koruma memurlarını şikâyet ettiği için kendisine karşı hareket edildiğini açıklamış; infaz koruma memuru İ.K.nın göğsüne yumruk atarken diğer iki infaz koruma memurunun kollarını tuttuğunu ilk kez ileri sürmüş; tanıkların dinlenmemesini ve kamera görüntülerinin izlenmemesini eksik soruşturma sebebi olarak göstermiştir. Başvurucu bu dilekçesinde de 3/2/2016 tarihli genel adli muayene raporuna itiraz ettiğini ileri sürmemiştir. Başvurucunun itirazı Alanya  Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/5/2020 tarihli kararıyla, dosya kapsamında gerekli inceleme ve araştırmanın yapıldığı, kamera kaydı, tanık beyanı, disiplin soruşturmalarının incelendiği ancak şüphelilerin görevlerine aykırı davrandıklarına dair delil elde edilemediği, Başsavcılığın karar gerekçelerinin yerinde olduğu değerlendirilerek reddedilmiştir. Ret kararı başvurucuya 5/6/2020 tarihinde tebliğ edilmiş, başvurucu 1/7/2020 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.