Haklar: Yaşam hakkı-Kötü muamele yasağı

Başvuru, ceza infaz kurumunda darbedilme ve olaya ilişkin etkili soruşturma yürütülmemesi nedeniyle kötü muamele yasağının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 30/11/2015 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurucunun adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiştir.  Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü bildirmiştir. Başvurucu, Bakanlığın görüşüne karşı süresinde beyanda bulunmuştur.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elde edilen belgelere göre ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, olay tarihinde Malatya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda (Ceza İnfaz Kurumu) hükümlü olarak bulunmaktadır. Başvurucunun iddiasına göre 29/11/2014 günü saat 30 sıralarında D Blok-20 No.lu odada tek başına bulunduğu sırada ranzanın düşmesi sonucu ayağından yaralanmış, durumu görevli infaz ve koruma memurlarına haber vermiş, buna rağmen görevliler kendisi ile ilgilenmemiştir. Başvurucunun 10/12/2014 tarihinde Malatya Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadeye ve Ceza İnfaz Kurumu tarafından düzenlenen tutanaklara göre başvurucu, haber vermesine rağmen kendisi ile ilgilenilmediğini iddia ederek kaldığı odanın kapılarına vurmuş, bağırarak görevlilere sövmüş, odadaki bardak ve aynayı koridora fırlatmış, kişisel eşyalarını odadaki lavabonun içine koyarak ateşe vermiştir. Odada başlayan yangın görevlilerin müdahalesi ile söndürülmüş ve başvurucu müşahede odasına alınmıştır.  Ceza İnfaz Kurumu tarafından düzenlenen 23/12/2014 tarihli tutanağa göre başvurucu, olayın hemen ardından nöbetçi ceza infaz kurumu müdürünün hastaneye sevk etme talebini reddetmiştir. Aynı zamanda nöbetçi sağlık memuru N.B. başvurucu ile görüşerek kendisinden sağlık durumu hakkında bilgi almıştır. N.B.nin 22/12/2014 tarihli beyanına göre başvurucu, N.B.ye herhangi bir isteğinin veya sağlık sorununun bulunmadığını söylemiştir. Buna rağmen olay günü 112 Acil Servisinden Ceza İnfaz Kurumuna hekim çağrılarak başvurucunun tıbbi muayenesi yaptırılmıştır. 29/11/2014 tarihli, Dr. H.A. imzalı vizite takip fişinde "Sağ ayak bileğinde şişlik ve hassasiyet bulunan şahsın daha sonra ortopedi polk. sevki uygundur." şeklinde bir kayıt yer almaktadır. Başvurucu ayrıca 29/11/2014 günü doktora muayene olmasının ardından Ceza İnfaz Kurumunda avukatı ile de görüşmüştür. Başvurucu, ayağındaki rahatsızlık nedeniyle 3/12/2014 tarihinde Malatya Devlet Hastanesi Ortopedi Polikliniğine sevk edilmiştir. Burada yapılan muayenesi ve çekilen grafi sonucunda sağ ayak bileği lateralinde ödem ve ekimoz mevcut olduğuna dair rapor düzenlenmiştir.  Başvurucu 3/12/2014 tarihinde Ortopedi Polikliniğindeki muayenesinin ardından aynı gün saat 15'te bu kez Ceza İnfaz Kurumu hekimine muayene olmuştur. Bu muayene sonucunda düzenlenen rapor şöyledir: "Başmemurluk tarafından 15'te revire gönderilen Serdar Avci şikayeti sorulduğunda darp edildiğini beyan etti yapılan muayenesinde sağ ayak ve ayak bileğinde ödem hafif ekimoz hareketle ve palpasyonla ağrı mevcuttur. Daha sonra Başmemurluk aranarak durum hakkında bilgi verilmiştir. Hasta Serdar Avci Başmemura teslim edilmiştir." Başvurucu, aynı gün saat 47'de bir kez daha Ceza İnfaz Kurumu hekimine muayene olmuştur. Bu muayene sonucunda düzenlenen rapor şöyledir: "saat 47 de  Müdür Y. tarafından tarafından revire gönderilen Serdar Avci tekrar darp edildiğini beyan etti yapılan muayenesinde sırt bölgesinde çok sayıda yüzeysel kızarıklık, sağ kol üst kısımda kızarıklık mevcut olup basit tıbbi müdahale ile giderilir. Başkada darp ve cebir izine rastlanmamıştır."  Ceza İnfaz Kurumu yönetimi, görevli personele hakaret etmesi ve yangın çıkarması eylemleri nedeniyle başvurucu hakkında disiplin soruşturmaları açmış; aynı zamanda ilgili evraklar ceza soruşturması başlatılması için Malatya Cumhuriyet Başsavcılığına (Savcılık) bildirilmiştir. Başvurucu ise avukatı ve annesi ile yaptığı görüşmelerde Ceza İnfaz Kurumunda fiziki ve psikolojik şiddete maruz kaldığını ve bu nedenle yaralandığını ancak tedavisinin yaptırılmadığını beyan etmiştir. Başvurucunun bu beyanlarının ardından annesi ve avukatı ayrı ayrı Ceza İnfaz Kurumu görevlilerinin kötü muameleleri ile ilgili olarak ceza soruşturması başlatılması için yetkili makamlara başvurmuşlardır. Savcılık ilki 1/12/2014 tarihinde kendisine ulaşan bu başvuruları birleştirerek 2014/22879 sayılı dosya üzerinden başvurucunun hakaret ve kasten yangın çıkarma, Ceza İnfaz Kurumu görevlilerinin ise başvurucuya karşı kötü muameleleri nedeniyle ceza soruşturması yürütmüştür. Başvurucunun bu soruşturma kapsamında verdiği ifade aşağıdaki gibidir:"Ben halen Malatya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmaktayım, dosyada adı geçen [F.A.] benim annem olur ayrıca BİMER aracılığıyla şikayette bulunan Mehmet Aziret de benim avukatımdır,kendisini vasim olan kız kardeşim [A.] benim adıma vekil olarak tayin etmiştir, annemin ifadesinde belirttiği olay şu şekilde gerçekleşti,ben kurumda D Blok 20 numaralı müşade odasında tek başıma kalıyordum, kaldığım odadaki ranza sağ ayağımın üzerine düştü, ayağımın ön tarafında kızarıklık olduve canım yandı ben de kapıya vurup nöbetçi memuru çağırdım, ayağıma ranza düştüğünü canımın yandığını acil revire çıkmak istediğimi pansuman yapılmasını istedim, benim bu talebimi ilettiğim memurların isimleri D blok nöbetçileri [R.] ve [N.] dı, memurlar gitti, ancak aradan bir saate yakın zaman geçmesine rağmen ne geri geldiler ne de benimle ilgilendiler, ben de bunun üzerine yüksek sesle tekrardan çağırdım kapıya vurdum kimse gelmeyince sizin de yaptığınız işinde diyerek hakaret ettim, ne dediğimi tam olarak ben de hatırlamıyorum ancak ailelerine sövmedim, buna rağmen yanıma gelen kimse olmadı, artık birileri gelsin benimle ilgilensin diye kendime ait kişisel eşyalarımı odanın lavabo bölümüne koydum, çakmakla tutuşturdum, koğuştan duman çıkması üzerine diğer müşade koğuşundakiler de kapılara vurunca [N.K.], [R.], [N.] ve ismini bilmediğim3-4 memur daha geldi, kapıyı açtılar beni tutup herkesin gözü önünde döverek aşağıya indirdiler, o gün kapıma gelen bu görevlilerin tamamıbana vurdu, ayrıcahepsi de bana ana bacı sinkaflı küfür ettiler, DBloktan ana maltaya çıkacağımız yere geldiğimizde baş memur diğer memurlara durun çıkmayın dedi, anladığım kadarıyla bulunduğumuz yerde kamera görüntüsü yoktu, ana maltada görüntü olduğu için buraya çıkmak istemediler, ben memurların bir an durmasından faydalandım kendimiana maltaya attım kameralar varken dövemezler diye düşündüm ancak yinede [R.] kulağımı tutup büktü, orada kurum ikinci müdürü [G.] vardı kendisiyle görüştüm, [G.] bana bağırıp çağırdı, sana burda rahat vermem rahat yüzü göremezsin v.b sözler söyledi, daha sonra memurlar beni hücreye attılar, anladığım kadarıyla ikinci müdürün talimatıyla beni hücreye attılar,atıldığım oda ikinci kat en son gözlem odasıydı, burada yatacak yatak ısınacak kalorüfer peteği olmadığı gibi camı da kırıktı, burada da bana ilk müdahale edenmemurlardan[R.],[N.] ile ismini bilmediğim iki tane genç memur ve diğer koğuşa gelenler beni dövmeye başladılar, [R.] ve[N.] bana hangi ayağın ağrıyordu diyerek ağrıdığını söylediğim sağ ayağıma tekme ile vurdular, halen ayağım ağrımaktadır, bu olaydan bir iki saat kadar önce avukatım olan Mehmet Aziret geldi beni avukatım ile görüşmeye götürdüler, Mehmet Aziret' i devam eden hukuk ve ceza davalarımı takip için 2-3 ay kadar önce tutmuştuk, kendisi çok uzaktan sıhhı akrabamız da olur, avukatım görüşmeye geldiğinde beni dövdükleriniilaç içirdiklerinibeni delirtmeye çalıştıklarınıanlattım, ayağımı da gösterdim,o odada iki gün kaldım bu iki gün içersinde bana yiyecek içeçek bir şey vermedikleri gibi sigara dahi vermediler, hatta bana yemek olarak pilav getiren memur içtiği sigarasını pilavın içine basıpal bunu ye sen buna layıksın al bunu ye dedi, daha doğrusu yemeyi benim alamayacağım şekilde uzağa koyupbana gösterdi, iki gün sonra beni [İ.] çağırdı, kendisine bana yapılanları anlattım,avukatımla beraber yazdığım 3 tane dilekçem masasının üzerinde idi,bana biz bunları göndermiyoruz dedi,bende siz bilirsiniz dedim,sonra beni kaldığım eski odama götürüp bıraktılar, 29/11/2014 tarihindeki olayda ilk ayağıma ranza düşmesi ve olayların başlaması saat 10:30 sıralarında idi, saat 14 :00 a geldiğinde yukarıda bahsettiğim olaylar olmuş ve beni tek kişilik hücreye koymuşlardı,doktora bu olaydan sonra akşam saatlerinde çıktım,doktora çıktığımda henüz avukatımla görüşmemiştim,cezaevine 112 yi çağırdılar, gelen 112 nin doktoruna ayağımıgösteripdarp edildiğimiişkenceye uğradığımıanlattım,kendisi benimle hiç ilgilenmedi, hatta beni muayeneye korktuğu izlenimine kapıldım, ayağımı gösterdim, uzaktan ayağıma baktı, benim darp raporumu siz verin veremiyorsanız benihastaneye sevk edin dedim, bana hastaneye sevke gerek görmediğini söyledi, ben de göndermeyeceğini anlayınca karnımıaçtım ameliyat yerlerimi gösterdim, mahsus karnımışişirerek ben ameliyatlıyım şu an bağırsağım patlamış elimle tutuyorum içime dışkı akıyor dedim, doktor hanım gardiyanlara doğru bakıp şu an gönderemem dedi, ben de ayağımı kameralara gösterdimve bu haldeyken göndermiyorlar dedim,muayene sırasında [R.] isimlibu memur sürekli girip çıkıyor birilerinden talimat alıyor o talimatı da doktora da söylüyordu ben bu memuru ve doktoru yönlendirenin kim olduğunu tespitini istiyorum , hatta yürüyemediğim için beni sandalyeyle götürüp koğuşa bıraktılar, bu olaydan sonra ayın 3 ün de Beni hastaneye sevk ettiler, hastanede ayağımı röntgenini çektiler doktor bana hap ve krem verdi, kendisine darp raporu yazıp yazamayacağını sorduğumda kurumdaki doktorunuz yazacak dedi, hastaneden geldikten sonra muayene olacağım diye kurum hekimine çıktım [F.] bey vardı ayağımı gösteripdarp edildiğimi işkence gördüğümü söyledim, bana seni kim gönderdi dedi, ben de baş memurluğun gönderdiğini söyledim,doktor baş memurluğu aradı, bir şeyler konuştu, sonra benim darp raporumu yazdı , revirden çıktım kendi koğuşuma giderken [N.K.] ve vardiyası vardı,[R.], [G.] ve isimlerini bilmediğim 5 veya 6 memur yine beni döve döve koğuşuma götürdü , yolda da şikayetçi mi oluyorsun rapor mu alıyorsun al da görelim, vazgeçeceksin, dilekçe yaz vazgeç diye de söylediler, koğuşa girince kapılara vurdumbeni alıp baş memurluğa ikinci müdür  beyin yanına getirdiler, bende vücudumdaki izleri gösterdim darp edildiğimi söyledim,karnım patlarsa ölürüm sorumlusu siz olursunuz deyince beni tekrar revire gönderdiler, [F.] bey yine seni kim gönderdi dedi [] beyin gönderdiğini söyleyince kendisiyle görüştü yine teferruatlıbir darp cebir raporu yazdı, daha sonra o günkü vardiyanın [] isimli sorumlu baş memuru yanıma geldi,seninle ilgili tutanakları yırtıyoruz konfeksiyonlara kurslara yazacağız, sen de şikayetini geri al,şikayetçi olma dedi,ben de şikayetçi olmadığıma dair dilekçe yazdım bu dilekçemin ne olduğunu bilmiyorumhatta bizim baş efendi ile konuşmamızı[İ. H. B.] isimli mahkum duydu, adamı tehditmiediyorsunuz ayıp değil midedi, [] baş efendi yanına gidip bu mahkumla bişeyler konuştu ancak içeriğini bilmiyorum..." Savcılık soruşturma kapsamında Ceza İnfaz Kurumu görevlileri N.Ö. ve H.nin ifadelerini almıştır. Ayrıca Ceza İnfaz Kurumu  Müdürü G.B.K., sağlık memuru N.B., infaz koruma memurları N.K. R., H.G. ve N.Ö. ile temizlik görevlisi A.B.nin yaşanan olaylarla ilgili Ceza İnfaz Kurumu  Müdürü tarafından alınan beyanları da soruşturma dosyasına alınmıştır. Bu görevliler ortak olarak ve özetle başvurucunun 29/11/2014 tarihinde kaldığı odada nedensiz yere bağırarak kapıya vurmaya başladığını, odadaki bir kısım eşyayı koridora fırlattığını ve ardından oda içindeki eşyaları ateşe verdiğini beyan etmişlerdir. Ceza İnfaz Kurumu görevlilerine göre başvurucu olaya müdahale edildiği sırada ve sonrasında kendilerine sinkaflı sözlerle sövmüştür ve olaylar sırasında başvurucuya fiziksel bir müdahalede veya kötü muamelede bulunan kimse olmamıştır. Savcılık ayrıca Ceza İnfaz Kurumundan olaya dair kamera görüntülerini talep etmiştir. Ceza İnfaz Kurumu başvurucunun kaldığı D Blok 20 No.lu odayı gören güvenlik kamerası görüntüsü bulunmadığını bildirmiştir. Buna karşılık 29/11/2014 tarihinde gelişen olaylara dair bir kısım görüntü soruşturma dosyasına gönderilmiştir. Soruşturma kapsamında bu görüntüler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinin ardından 23/1/2015 tarihinde iki rapor düzenlenmiştir. Kamera kayıtlarında ses kaydı olmadığı belirtilen bu raporlardan ilki şöyledir:"Üzerinde SERDAR AVCİ yazılı DVD ve üzerinde simge ve yazı bulunmayan CD'lerin incelenmesinde; İncelenen görüntülerde üzerinde gri renkli kapişonlu mont ile açık mavi renkli pantolon ve beyaz renkli spor ayakkabısı bulunan şahsın koridorda görevli memur refakatinde uzun süre oturarak beklediği, koridorda oturur vaziyette bekleyen şahsın yanına görevliler ile sivil giyimli bayanın yanına geldikleri ve konuşmaya başladıkları, devamında kamera kayıtlarından çıktıkları anlaşılmaktadır...."- İkinci rapor şöyledir:"Üzerinde SERDAR AVCI D BLOK REVİR TEDAVİ ibaresi yazılı DVD ve üzerinde SERDAR AVCI/AMBULANS İLK MUAYENE İBARESİ YAZILI DVD ve CD'lerin incelenmesinde; İncelenen görüntülerde üzerinde gri renkli kapişonlu mont ile açık mavi renkli pantolon ve beyaz renkli spor ayakkabısı bulunan şahsın sağ ayağı bandajlı bir vaziyette topallayarak yürüdüğü ve koridor içerisinde bulunan masanın üzerine oturduğu, şahsın görevli memurlarla konuşmaya başladığı ve akabinde kameraya dönerek sağ ayağını göstererek konuşmaya başladığı ve devamında kamera kaydının sona erdiği anlaşılmıştır...." Savcılık, soruşturma sonucunda Ceza İnfaz Kurumu görevlileri H., N.K., ve N.Ö. hakkında başvurucuya karşı işledikleri iddia edilen eziyet ve hakaret suçlarına ilişkin 6/7/2015 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar vermiştir. Kararın gerekçesi aşağıdaki gibidir:"...soruşturma sonucunda; müşteki Serdar'ın olay tarihinde ayağı ile ilgili doktor muayenesinin yapıldığı, bu muayenenin kurum vizite takip fişinden anlaşıldığı, ayrıca olay tarihinde kurum güvenlik kamera kayıtlarının incelenmesinde, şüpheliye karşı herhangi bir fiziki müdahalenin olmadığının açıkça görüldüğü, ifadeleri alınan H. G., N.Ö., R., A.B., N.K., N.B., G.P.K. ifadeleri dikkate alındığında; müşteki Serdar Avci'nin soyut iddiasından başka şüpheliler hakkında kamu davasının açılmasını gerektirecek yeterlikte ve nitelikte delil elde edilemediğindenKovuşturma yapılmasına yer olmadığına..." Başvurucu bu karara itiraz etmiştir. Malatya  Sulh Ceza Hâkimliği 13/11/2015 tarihinde verdiği kararla başvurucunun itirazını reddetmiştir. Ret kararının gerekçesi aşağıdaki gibidir:"... Dosyanın incelenmesinde; Takipsizlik kararı verildikten sonra ortaya çıkan yeni bir delil bulunmamaktadır. Toplanan bilgi ve belgelerden müştekilerin soyut iddiaları dışında şüpheliler hakkında atılı suç yönünden kamu davasının açılmasını gerektirecek derecede yeterli şüphe oluşturacak delil edilemediği, dolayısıyla Ceza Hukuku anlamında soruşturulacak herhangi bir hususun olmadığı, böylelikle şüphelilerin üzerine atılı suç yönünden yasal unsurların oluşmamış olduğu, şüpheliler hakkındasuç veya suç unsurunun bulunmadığı, bu nedenle Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Kararın usul ve yasaya uygun olduğu sonuç ve kanaatine varılarak, CMK nun  Maddesi uyarınca yapılan inceleme sonunda itirazın reddine karar vermek gerekmiştir." Savcılık, başvurucu hakkında yürüttüğü soruşturma sonucunda başvurucunun 29/11/2014 tarihindeki eylemleri nedeniyle hakaret ve yangınla genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açmıştır. Malatya  Asliye Ceza Mahkemesinin 1/6/2016 tarihli kararıyla başvurucunun bu suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir. Başvurucu ayrıca aynı eylemleri nedeniyle Ceza İnfaz Kurumu idaresi tarafından bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma ve hücreye koyma disiplin cezaları ile tecziye edilmiştir. Başvurucu 30/11/2015 tarihinde süresinde bireysel başvuruda bulunmuştur. A. Ulusal Hukuk 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kasten yaralama" kenar başlıklı  maddesinin ilgili kısımları şöyledir:"(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) (Ek fıkra: 31/3/2005 - 5328 S.K./mad) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması halinde, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur. (3) Kasten yaralama suçunun;...d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,...İşlenmesi hâlinde, şikayet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır." 5237 sayılı Kanun'un "Zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması" kenar başlıklı  maddesi şöyledir:"Zor kullanma yetkisine sahip kamu görevlisinin, görevini yaptığı sırada, kişilere karşı görevinin gerektirdiği ölçünün dışında kuvvet kullanması hâlinde, kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi" kenar başlıklı  maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"(1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Kurumların iç güvenliği" kenar başlıklı  maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"(1) Kurumların iç güvenliği, Adalet Bakanlığına bağlı infaz ve koruma görevlileri tarafından sağlanır..." 6/4/2006 tarihli ve 26131 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün (İnfaz Tüzüğü)  maddesinin (8) numaralı fıkrası şöyledir:"(8) İnfaz ve koruma başmemuru ile infaz ve koruma memuru, kurumun güvenliğini bozan firara teşebbüs, isyan, rehin alma, saldırı, yasaya veya düzenlemelere dayalı bir emre karşı aktif veya pasif fiziki direnme gibi olaylar ile 5237 sayılı Kanunun 25 inci maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hâli ortaya çıktığında kurum en üst amirinin izni ile zor kullanabilir. Acil hâllerde tehlikenin ortadan kaldırılması amacıyla izin alınmaksızın da zor kullanılabilir. Durumu derhâl en üst amire iletir. Zor kullanan personel gerekenden fazla kuvvet kullanamaz."B. Uluslararası Hukuk Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (Sözleşme)  maddesi şöyledir:"Hiç kimse işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya işlemlere tabi tutulamaz." Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), Sözleşme'nin  maddesi ile ilgili içtihatlarında kötü muamele yasağının demokratik toplumların en temel değeri olduğunu vurgulamış; terörle ya da organize suçla mücadele gibi en zor şartlarda dahi mağdurların davranışlarından bağımsız olarak işkence, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya işlemlerin Sözleşme'yle yasaklandığını belirtmiştir. AİHM, kötü muamele yasağının Sözleşme'nin  maddesinde belirtilen toplum hayatını tehdit eden kamusal tehlike hâlinde dahi hiçbir istisnaya yer vermediği içtihatlarını da hatırlatmıştır (birçok karar arasından bkz. Selmouni/Fransa, B. No: 25803/94, 28/7/1999, § 95; Labita/İtalya [BD], B. No: 26772/95, 6/4/2000, § 119). Öte yandan bir muamele veya cezanın kötü muamele olduğunu söyleyebilmek için eylemin minimum ağırlık eşiğini aşması beklenir (birçok karar arasından bkz. Raninen/Finlandiya, B. No: 20972/92, 16/12/1997, § 55; Erdoğan Yağız/Türkiye, B. No: 27473/02, 6/3/2007 §§ 35-37; Gafgen/Almanya [BD], B. No: 22978/05, 1/6/2010, §§ 88-90; Costello-Roberts/Birleşik Krallık, B. No: 13134/87, 25/3/1993, § 30). AİHM, sağlıklı olarak gözaltına alınan bir kişinin serbest bırakıldığı sırada yaralanmış olması hâlinde bu yaralanmanın nasıl oluştuğu konusunda geçerli bir açıklama getirmenin devletin yükümlülüğünde olduğunu belirtmiştir (Selmouni/Fransa,§ 87). AİHM aynı prensibin özgürlerinden yoksun olan ve ceza infaz kurumu yönetiminin kontrol ve sorumluluğunda bulunan, ceza infaz kurumunda tutulan kişiler için de uygulanacağını belirtmektedir. AİHM'e göre ceza infaz kurumundaki bir kişi üzerinde fiziksel güce başvurulması -bu kişinin kendi eylemi kesinlikle gerekli kılmadığı sürece- insan onuruna zarar verir ve prensip olarak Sözleşme'nin  maddesini ihlal eder (Satık ve diğerleri/Türkiye, B. No: 31866/96, 10/10/2000, § 54). AİHM'in işkence ve kötü muamele yasağının ihlali iddialarının devletin pozitif ve negatif yükümlülükleri bakımından incelenmesi ile ilgili genel ilkeleri için Bouyid/Belçika ([BD], B. No: 23380/09, 28/9/2015, §§ 81-90, 114-123) başvurusuna ilişkin karara bakılabilir.