icgcihan/Turkish_Constutional_Court_Decisions huggingface dataset:
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvuru, Danıştay tetkik hâkimi görüşünün tarafına bildirilmemesi nedeniyle savunma hakkı ve silahların eşitliği ilkesinin; yargılama işlemlerinin uzun sürmesi nedeniyle makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.   Başvuru 17/9/2014 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar özetle şöyledir: Gazi Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümüne öğretim üyesi alımı ile ilgili 6/7/2007 tarihli ve 26574 sayılı Resmî Gazete’dekadro ilanı yayımlanmış; anılan ilan kapsamında başvurucu, Biyoloji Bölümüne öğretim üyesi olarak atanmıştır.  Davacı H. tarafından kadro ilanın iptali istemiyle dava açılmıştır.  Ankara  İdare Mahkemesinin 16/10/2008 tarihli ve E.2007/2170, K.2008/1437 sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.  Başvurucu 6/9/2010 tarihinde davalı yanında davaya müdahil olmuştur.  Davacının temyizi üzerine Danıştay Sekizinci Dairesinin 2/7/2010 tarihli ve E.2009/2026, K.2010/3966 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.  Bozma kararı üzerine direnme kararı verilmiş, Ankara  İdare Mahkemesinin 1/12/2010 tarihli ve E.2010/1636, K.2010/1355 sayılı kararı ile davanın reddine hükmedilmiştir.  Davacının temyizi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 13/3/2014 tarihli ve E.2011/509, K.2014/782 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin ısrar kararının onanmasına hükmedilmiştir. Bu karar 20/8/2014 tarihinde başvurucu vekiline tebliğ edilmiştir. Taraflarca karar düzeltme yoluna başvurulmaması üzerine kararın kesinleştiği tespit edilmiştir.  Başvurucu 17/9/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Suç İsnadı)

Başvuru, başvurucunun (sanığın) kabulü yönünde bir beyanı olmamasına karşılık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 14/7/2016 tarihinde yapılmıştır. Komisyon, hükmün denetlenmesini talep etme hakkı dışındaki şikâyetlerin kabul edilemez olduğuna, anılan hakka ilişkin şikâyetin kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar vermiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık görüşünü bildirmiştir.  Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu hakkında Gezi olayları (ayrıntılı bilgi için bkz. Yonca Verdioğlu Şık, B. No: 2014/17177, 19/4/2018, § 8) olarak bilinen toplumsal olayların yaşandığı dönemde 2/6/2013 tarihinde Antalya'da gerçekleştirilen gösterilerde polise taş attığı gerekçesiyle soruşturma başlatılmıştır. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının (Başsavcılık) 14/11/2013 tarihli iddianamesiyle başvurucunun 6/10/1983 tarihli ve 2911 sayılı sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’na muhalefet ve adli görevi yaptırmamak için direnme suçlarından cezalandırılması talebiyle iddianame düzenlenmiştir. İddianamenin Antalya  Asliye Ceza Mahkemesince (Mahkeme) kabulü ile başvurucu hakkında açılan davada, başvurucunun görevi yaptırmamak için direnme suçundan 8 ay 10 gün, 2911 sayılı Kanunu’na muhalefet suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve celselerde bir talebi veya bu konuda bir dilekçesi olmamasına rağmen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 24/2/2016 havale tarihli itiraz dilekçesinde başvurucu, -diğerlerinin yanında- hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiği yönünde bir beyanı olmamasına rağmen Mahkeme tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini belirterek kararların kaldırılmasını talep etmiştir. Anılan itiraz, Antalya  Ağır Ceza Mahkemesinin 6/6/2016 tarihli kararıyla reddedilmiştir. Ret gerekçesinde başvurucunun itiraz ettiği hususlarla ilgili olarak bir değerlendirme yapılmamıştır.  4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kenar başlıklı  maddesinin (5), (6) ve (12) numaralı fıkralarının ilgili kısmı şöyledir:"(5) Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. ... (6) ... Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.... (12) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir."
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvuru, makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 24/11/2014 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilir olduğuna ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir.  Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu tarafından 12/1/2009 tarihinde Ankara  İş Mahkemesi nezdinde iş akdinin haksız olarak feshedildiği ileri sürülerek alacak davası açılmış, İlk Derece Mahkemesinin 20/3/2013 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar Yargıtay  Hukuk Dairesinin 27/10/2014 tarihli ilamı ile onanmış ve yargılama süreci sona ermiştir.
Haklar: Özel hayatın ve aile hayatının korunması hakkı

Başvuru, farklı ceza infaz kurumlarında bulunan eşlerin kapalı veya açık görüş yapma talebinin reddedilmesi nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvurucu, Kocaeli 2 No.lu T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hüküm özlü olarak, başvurucunun eşi ise Gebze Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunmaktadır.  Başvurucu bulunduğu ceza infaz kurumuna başvurarak eşiyle kapalı veya açık görüş yapma talebinde bulunmuştur. Kurumun İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı başvurucunun talebini, eşinin bulunduğu ceza infaz kurumunun Kocaeli Ceza İnfaz Kurumları yerleşkesi dışında olduğunu belirterek Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik)  maddesinin (3) numaralı fıkrası uyarınca reddetmiştir.  Başvurucu çocuklarının kendisiyle ayrı, eşiyle ayrı görüşmek zorunda kaldığını, kapalı ve açık görüşlerde ailece bir araya gelemediklerini ve bu durumdan çocuklarının olumsuz etkilendiğini vurgulayarak infaz hâkimliğine şikâyette bulunmuştur. İnfaz hâkimliği Yönetmelik'in ilgili maddesine atıfta bulunarak başvurucunun şikâyetini reddetmiştir.  Başvurucu bu karara itiraz etmiştir. Ağır ceza mahkemesi infaz hâkimliği kararında usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar vermiştir.  Başvurucu, nihai hükmü 29/5/2019 tarihinde öğrendikten sonra 30/5/2019 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvuru, yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 3/7/2019 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.  Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucular, murisleri olan Kenanağazade Emin Ağa mirasçıları tarafından 1966 yılında Bozova Asliye Hukuk Mahkemesinin E.1966/2 sayılı dosyasında müdahalenin meni davası açıldığını ve dosyanın yenileme sonrasında E.1972/93 sayısını aldığını ifade etmişlerdir. Sonrasında dosyada görevsizlik kararı verilerek davanın Bozova Kadastro Mahkemesinin E.1976/267 sayısına kaydedildiğini, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun (HSYK) 22/5/2013 tarihli kararı uyarınca Bozova Kadastro Mahkemesinin kapatılarak Şanlıurfa Kadastro Mahkemesine bağlanması ve dosyaların devredilmesi nedeniyle de dosyanın Şanlıurfa Kadastro Mahkemesinde E.2013/60 sayısını aldığını ve yargılamanın devam ettiğini belirtmişlerdir. Başvurucular, yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle adil yargılanma haklarının ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine 3/7/2019 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvuru, makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 13/5/2014 tarihindeyapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.  Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir.  Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu tarafından 27/10/2008 tarihinde Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan işçi ve işveren ilişkisinden kaynaklanan tazminat davasında İlk Derece Mahkemesinin 22/7/2010 tarihli hükmü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, temyiz incelemesi sonucu Yargıtay  Hukuk Dairesinin 2/4/2013 tarihli ilamı ile bozmaya hükmedilmiş, bozma sonrası dava dosyası Kızıltepe  Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) E.2013/728 sıra sayısına kaydedilmiş, yargılama henüz sonuçlanmamıştır.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Suç İsnadı)

Başvuru, alkollü olarak araç kullanma iddiasıyla aleyhe uygulanan idari yaptırım kararının iptali isteminde ileri sürülen esaslı talep ve görüşlerin değerlendirilmemesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvurucu, Adana Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü tarafından yapılan kontrollerde 0,87 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği iddiasıyla 1539 TL idari para cezası ile cezalandırılmış ve başvurucunun sürücü belgesine iki yıl süreyle el konulmuştur. Başvurucu, trafik ekiplerince alkolmetre ile yapılan ölçümden 26 dakika sonra Adana Çukurova Devlet Hastanesinden (Hastane) kanındaki alkol oranının 0,04 promil olduğunu belirten bir rapor almıştır. Başvurucu; alınan iki rapor arasındaki saat farkının bir saatten daha az olduğunu, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığının 25/11/2008 tarihli ve 342 sayılı yazısında da zamanla orantılı olarak kan-alkol düzeyindeki azalma ile ilgili yapılan araştırmalarda, kan alkol düzeyinin bir saatte 12-20 mg/dl azaldığının, adli vakalarda Adli Tıp Kurumu  İhtisas Kurulunca ortalama olarak kan alkol düzeyinin bir saatte 15 mg/dl (promil) azaldığının kabul edildiğinin belirtildiğini, alkol test cihazının kalibrasyonunun hatalı olduğunu, Hastanede yapılan ölçüm sonucu belirlenen kandaki alkol oranının yasal sınırın altında kaldığını belirterek idari yaptırım kararına karşı iptal talebiyle başvuruda bulunmuştur. Başvuru Adana  Sulh Ceza Hâkimliğinin (Hâkimlik) 8/12/2020 tarihli kararıyla esastan reddedilmiştir. Hâkimlik ret kararında; alkolmetre cihazının kalibrasyon ayarı ve bakımının mevzuata uygun olarak yapıldığı, idari para cezası karar tutanağının resmi evrak niteliğinde ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, ispat kuvveti bakımından kamera kaydı gibi başkaca bir delille desteklenmesinin gerekmediği, başvurucunun hakkında düzenlenen resmi tutanağın aksini ispatlayamadığı hususlarına dayanmıştır. Başvurucunun, Hâkimliğin vermiş olduğu ret kararına yapmış olduğu itiraz daAdana  Sulh Ceza Hâkimliğinin (İtiraz Mercii) 17/12/2020 tarihli kararıyla ve kararının usul ve yasaya uygun olduğu, kararda belirtilen gerekçelerin yerinde olduğu gerekçeleriyle kesin olarak reddedilmiştir. Başvurucu nihai kararı 23/12/2020 tarihinde öğrendikten sonra 14/1/2021 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvuru, yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.   Ekli tabloda sıralanan başvurulara ait başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra başvurular Komisyonlara sunulmuştur. Komisyonca başvuruların kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Konularının aynı olması nedeniyle ekli tablonun B sütununda numaraları belirtilen başvuru dosyalarının aynı tablonun (1) numaralı satırında yer alan 2019/27253 numaralı bireysel başvuru dosyası ile birleştirilmesine ve incelemenin bu dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından başvuruların kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün  maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca başvurunun içtihadın oluştuğu alana ilişkin olduğu değerlendirilerek Bakanlık cevabı beklenmeden incelenmesine karar verilmiştir.  Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucular, haklarındaki yargılamaların uzun sürmesi nedeniyle makul sürede yargılanma haklarının ihlal edildiği iddiasıyla çeşitli tarihlerde Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmuşlardır.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Hukuk)-Mülkiyet Hakkı

Başvuru, taşınmazın imar planında kamu hizmeti alanına ayrılması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Ekli tabloda sıralanan başvurulara ait başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemelerinden sonra başvurular Komisyonlara sunulmuştur. Komisyonca başvuruların kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından başvuruların kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Konularının aynı olması nedeniyle 2018/122 sayılı bireysel başvuru dosyasının 2018/119 numaralı bireysel başvuru dosyası ile birleştirilmesine ve incelemenin bu dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün (İçtüzük)  maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca başvurunun içtihadın oluştuğu alana ilişkin olduğu değerlendirilerek Bakanlık cevabı beklenmeden incelenmesine karar verilmiştir.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar özetle şöyledir: Başvurucuların maliki olduğu başvuruya konu taşınmaz 1/1000 ölçekli revizyon uygulama imar planında kamu hizmeti alanına ayrılmıştır. Başvurucular, bu taşınmazın kamulaştırılması istemiyle Belediyeye başvurmuş fakat bu yoldan bir sonuç elde edememişlerdir. Başvurucular, bunun üzerine imar planında kamu hizmeti alanına ayrılan taşınmazın rayiç bedelinin ödenmesi istemiyle Belediye aleyhine tam yargı davası açmışlardır.  Derece mahkemelerince uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir. Kararda, 20/8/2016 tarihli ve 6745 sayılı Yatırımların Proje Bazında Desteklenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na birtakım hükümler eklendiği vurgulanmıştır. Bu bağlamda uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılan taşınmazların kamulaştırılması için öngörülen beş yıllık sürenin 2942 sayılı Kanun'a eklenen geçici  madde gereğince bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlayacağı ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce açılan ancak henüz karara bağlanmayan veya kararı kesinleşmeyen davalara da bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. Başvurucular, nihai kararın tebliği üzerine bireysel başvuruda bulunmuşlardır.   Konu ile ilgili hukuk için bkz. Hüseyin Ünal, B. No: 2017/24715, 20/9/2018, §§ 17-
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvuru, işçi alacaklarının tahsili istemiyle açılan davanın Yargıtayın haksız olarak bozma kararı vermesi sonucu reddedilmesi ve yargılamanın makul sürede sonuçlanmaması nedenleriyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.  Başvuru 15/4/2014 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir.  Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu tarafından 22/10/2009 tarihinde Diyarbakır  İş Mahkemesinde açılan işçi ve işveren ilişkisinden kaynaklanan tazminat ve alacak davasında başvurucu, davalı şirkette 13/5/2008 - 30/9/2009 tarihleri arasında Survey sorumlusu olarak çalıştığını, işten usulsüz bir şekilde çıkarıldığını ve iş ilişkisinin sona ermesine bağlı olarak şirketten alacaklı olduğunu belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ödenmeyen ücret alacağının fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla davalı şirketten tahsil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Yapılan değerlendirme sonucu Diyarbakır  İş Mahkemesi 29/9/2011 tarihli kararı ile davayı kısmen kabul etmiş, temyiz incelemesi sonucu karar Yargıtay  Hukuk Dairesinin 17/12/2013 tarihli ilamı ile kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve hafta tatili yönünden hatalı değerlendirme yapıldığı gerekçesine dayanılarak bozulmuştur. Bozma ilamında başvurucuya dava açıldıktan sonra iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte geçerli olan kıdem tazminatı tavanı tutarında ödeme yapıldığı, başvurucunun fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yönünden ise hesaplanabilir ispat yapılamadığı hususları açıklanmıştır. Bozma ilamı üzerine dava dosyasını yeniden değerlendiren Diyarbakır  İş Mahkemesi 8/4/2014 tarihli kararı ile bozma ilamı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne hükmetmiş, karar Yargıtay  Hukuk Dairesinin 4/6/2014 tarihli ilamı ile onanmış ve yargılama sona ermiştir. Başvurucu yargılama süreci henüz sonuçlanmadan 15/4/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Suç İsnadı)

Başvuru, makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 16/12/2014 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu 10/12/2007 tarihinde tutuklanmış, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının (CMK mülga  madde ile görevli) 25/12/2007 tarihli iddianamesi ile terör örgütünün propagandasını yapma, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme ve yönetme, bunların hareketlerine katılma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından cezalandırılması istemiyle hakkında kamu davası açılmıştır. (Kapatılan) İstanbul  Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK mülga  madde ile görevli) 12/5/2010 tarihli kararıyla başvurucunun hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Temyiz üzerine karar bozulmuş, bozmaya uyularak yürütülen yargılamada İstanbul  Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2016 tarihli kararıyla başvurucu hakkında kamu davasının kovuşturmasının ertelenmesine karar verilmiştir. İtiraz edilmemiş ve karar kesinleşmiştir.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Suç İsnadı)

Başvuru, ceza davasında delil toplatma taleplerinin gerekçesiz olarak reddedilmesi ve kanıtlar hatalı şekilde değerlendirilerek mahkûmiyet kararı verilmesi nedenleriyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 28/12/2015 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonunca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.    Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Olayların geçtiği tarihlerde F.A., başvurucu Selçuk Karaman'ın işlettiği restoranda dansçı olarak çalışmaktadır. F.A.nın beyanlarına göre arkadaşı olan A.K.nın düşük ücretle çalışmasını istemediği için olay günü aralarında tartışma çıkmıştır. F.A. ile A.K. arasındaki tartışma işyeri sahibi olan başvurucu tarafından da öğrenilmiştir.  A.K. adli makamlara yaptığı şikâyette yukarıda belirtilen durumu öğrenen başvurucuların gece vakti evine geldikleri, kendisini yaraladıkları, tehdit ettikleri ve bira şişesinin üzerine oturtmak suretiyle anal yoldan cinsel saldırıda bulunduklarını iddia etmiştir.  Başvurucular cinsel saldırı suçundan başlatılan soruşturma kapsamında 8/3/2009 tarihinde Eskişehir  Sulh Ceza Mahkemesince tutuklanmışlardır. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 20/3/2009 tarihli iddianamesiyle başvurucular hakkında kasten yaralama, tehdit, hakaret ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kamu davası açılmıştır. Eskişehir  Ağır Ceza Mahkemesinin (Mahkeme) 8/05/2012 tarihli kararıyla başvurucuların cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine, diğer suçlardan ise beraatine hükmedilmiştir. Mahkeme; mağdurun yaş ve vücut yapısını, vücudunda saptanan öyküyle uyumlu travmatik ve anal muayene bulgularını, psikiyatrik muayenede saptanan akut stres bozukluğunu birlikte değerlendirmiş; atılı eylemi anal yoldan vücuda cisim sokma olarak nitelendirmiştir. Mahkeme gerekçeli kararda, olay günü başvurucu Nedim Karaman'ın bir cenaze töreninde olduğuna dair CD kayıtlarında tarih ve saatin yazılı olmadığını, bu konuyla ilgili bilgisine başvurulan tanığın beyanlarının ise çelişkili olduğunu belirtmiş; başvurucuların savunmalarına itibar etmemiştir. Lehte beyanda bulunan diğer tanık beyanlarına beyanda bulunanların başvurucuların yanında çalışmaları sebebiyle itibar edilmediği, gerekçede ayrıca ifade edilmiştir. Anılan karar temyiz edilmiş ve 3/11/2015 tarihinde Yargıtay tarafından onanmıştır.  Başvurucular nihai karardan 30/11/2015 tarihinde haberdar olmuş, 28/12/2015 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuşlardır. Başvurucular bireysel başvuru sonrasında birçok kez yargılamanın yenilenmesi ve iki kez kanun yararına bozma talebinde bulunmuşlar, anılan talepler ise reddedilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/2/2016 tarihli kararıyla da itiraz yoluna gidilmemiştir.