Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvurucu, iş kazasından doğan zararın tazmini istemiyle, 13/7/2006 tarihinde açtığı davanın makul sürede sonuçlanmadığını ve kusur oranlarının yanlış değerlendirildiğini belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş, ihlalin tespiti ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.  Başvuru, 14/3/2014 tarihinde Diyarbakır  İş Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. İdari yönden yapılan ön incelemede başvurunun Komisyona sunulmasına engel bir durumunun bulunmadığı tespit edilmiştir. Birinci Bölüm İkinci Komisyonunca 30/5/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesi Bölüm tarafından yapılmak üzere dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından 6/11/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 10/12/2014 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve ekleri ile başvuruya konu yargılama dosyası içeriğinden tespit edilen ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, mermer ocağında çalışmakta iken 30/6/2005 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sol ayağını kaybetmiş, 13/7/2006 tarihinde işveren aleyhine 000,00 TL maddi, 000,00 TL manevi tazminat istemiyle dava açmıştır.  Sivas İş Mahkemesi, 21/12/2011 tarihli ve E.2006/1061, K.2011/607 sayılı kararıyla, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre başvurucunun maluliyet oranının %40 olduğunu, iş güvenliği uzmanlarından alınan kusur raporuna göre kazanın meydana gelmesinde işverenin %70, başvurucunun ise %30 oranında kusurlu olduğunu, başvurucunun maddi zararının Sosyal Güvenlik Kurumunca yapılan ödeme ile karşılandığını belirterek, davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat isteminin reddine ve 000,00 TL manevi tazminatın başvurucuya ödenmesine karar vermiştir.  Tarafların temyizi üzerine karar, Yargıtay  Hukuk Dairesinin 29/1/2013 tarihli ve E.2012/7673, K.2013/1502 sayılı ilâmıyla, maddi zararın karşılanması nedeniyle reddedilen maddi tazminat istemi yönünden başvurucu aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığı ve manevi tazminat talebi üzerinden başvurucunun kusur oranı doğrultusunda bir miktar indirim yapılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkeme bozma kararına uyarak, 29/5/2013 tarihli ve E.2013/190, K.2013/290 sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulüne, 000,00 TL manevi tazminatın başvurucuya ödenmesine karar vermiştir.  Başvurucunun, manevi tazminat miktarı ve vekâlet ücreti yönünden temyizi üzerine karar, Yargıtay  Hukuk Dairesinin 14/1/2014 tarihli ve E.2013/14663, K.2014/314 sayılı ilâmıyla onanmıştır. Onama kararı, başvurucuya 12/2/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu 14/3/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.B. İlgili Hukuk 12/1/2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun  maddesi ve  maddesinin (1) numaralı fıkrası, 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun  maddesinin birinci fıkrası,  maddesinin birinci fıkrası ve  maddesi (Bkz. B. No: 2013/6792, 18/6/2014, §§ 16–20).