Haklar: Yaşam hakkı-Kötü muamele yasağı

Başvuru, cinsel istismar isnadıyla ilgili soruşturmanın etkin bir şekilde yürütülmemesi ve sonuçta hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle kötü muamele yasağının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 5/2/2016 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüş bildirmemiştir.   Başvuru formu ve ekleri ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla erişilen bilgi ve belgelere göre olaylar özetle şöyledir: Başvurucu G.O., 1996doğumlu bir kız çocuğudur. Başvurucu 2/8/2014 tarihinde babası ile birlikte Kırşehir'de bulunan Ahi Polis Merkezi Amirliğine başvurarak cinsel istismar, tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçları nedeniyle 1993 doğumlu K.A.dan şikâyetçi olmuştur. Başvurucu avukat olmaksızın verdiği ifadesinde özetle K.A. ile daha önce gönül ilişkisi olduğunu, evlenmeyi planladıklarını, 2013 yılı Kurban Bayramı'nda Kırşehir'de bulunduğu sırada K.A.nın daveti üzerine gittiği bir evde aralarında yakınlaşma olduğunu, sonrasında ise istememesine rağmen K.A.nın zorla elbiselerini çıkardığını ve kendisini cinsel ilişkiye zorladığını, kanaması olunca ilişkinin sonlandığını belirtmiştir. Bu olaydan yaklaşık yedi ay sonra K.A.nın yaşananları ailesine söyleyeceği tehdidiyle kendisini Kayseri'nin merkezindeki eski bir eve götürdüğünü, burada tokat atarak elbiselerini çıkardığını ve yeniden cinsel ilişkiye zorladığını, ilişki sırasında tokat attığını, güçlü olduğu için kendisine karşı koyamadığını ifade etmiştir. Başvurucu ifadesinin devamında bu olaydan yaklaşık bir ay sonra K.A.nın araba sürmeyi öğreteceğini söyleyerek bir araçla kendisini aldığını, ıssız bir yere gittiklerinde K.A.nın cinsel ilişkiye girmek istediğini, kendisinin kabul etmediğini, bunun üzerine kolundan çekerek zorla aracın arka koltuğuna götürdüğünü, burada zorla yine cinsel ilişki yaşadıklarını beyan etmiştir. Toplamda üç kez zorla cinsel ilişki yaşadığından yakınan başvurucu ayrıca K.A.nın ailesine söyleyeceği tehdidi üzerine çıplak fotoğraflarını e-posta aracılığıyla kendisine gönderdiğini, tehdit ettiği için fotoğraflarda gülümsediğini, ifade vermesinden bir gün önce bir kafede buluştuklarını, K.A.nın kendisine ait telefon hattını alarak ayrılmak istediğini, resimleri de gece yarısı erkek kardeşine göndereceğini söylediğini, akşam eve gittiğinde K.A.nın erkek kardeşini telefonla aradığını öğrendiğini, genital muayene yaptırmak istemediğini belirtmiştir.  Soruşturma kapsamında başvurucunun babası A.O. müşteki sıfatıyla, K.A. ise şüpheli sıfatıyla dinlenmiştir. Ayrıca başvurucunun erkek kardeşi ile şüphelinin arkadaşı H.H. tanık olarak ifade vermiştir. Bunun dışında şüphelinin rızası ile teslim ettiği telefonu üzerinde kolluk tarafından yapılan inceleme neticesinde başvurucuya ait üç video kaydı ile altı resim olduğu anlaşılmıştır. K.A. kolluğa verdiği ifadesinde özetle mağdur G.O. ile gönül ilişkisi olduğunu ve arkadaşlık yaptığını fakat hiçbir zaman cinsel birliktelik yaşamadıklarını, Kırşehir veya Kayseri'de bir evde bulunmadıklarını, çarşıda ve şehir merkezlerinde buluştuklarını, arabayla kendisini aldığı olayda yanlarında arkadaşı H.H.nin de bulunduğunu ve hiç yanlarından ayrılmadığını söylemiştir. K.A. ayrıca askerlik yaptığı sırada G.O.nun kendi isteğiyle kendisine ait video ve resimleri gönderdiğini, bu konuda bir tehdidi olmadığını, ilişkilerini bitirdikten sonra G.O.ya, erkek kardeşine söz konusu resimleri göndereceğine dair bir beyanı olmadığını, sadece G.O.nun erkek kardeşini aradığını ve kız kardeşine sahip çıkmasını söylediğini belirtmiştir.  Başvurucunun şikâyeti kapsamında soruşturma yürüten Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığı cinsel istismar suçu hakkında 21/8/2014 tarihinde yetkisizlik kararı vererek dosyayı Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına göndermiştir. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı (Başsavcılık) 4/9/2014 tarihinde şüpheli hakkında -delil yokluğu nedeniyle- kovuşturmaya yer olmadığına karar vermiştir. Başvurucu vekilinin itirazı üzerine Kayseri  Sulh Ceza Hâkimliğinin (Hâkimlik) 6/11/2014 tarihli kararıyla kovuşturmasızlık kararı kaldırılmıştır. Bunun üzerine Başsavcılık tarafından soruşturma genişletilerek birtakım yeni deliller elde edilmeye çalışılmıştır. Savcı kolluğa şu talimatları vermiştir:- Mağdurun [başvurucunun] kuzeni G.K. ile temasa geçilerek tanık olarak beyanı ile cep telefonunda suça konu mesajların tespiti- Mağdur vekilinin dilekçesinde geçen tanıkların beyanlarının tespiti- Mağdur ile temasa geçilerek rızası dâhilinde genital muayenesinin yaptırılması, muayeneyi kabul etmez ise bu durumun yazı ile tarafımıza derhâl bildirilerek mahkeme kararı talep edilmesinin sağlanması- Mağdur vekilinin dilekçesinde belirttiği krokinin dikkate alınarak olay yerini ve güzergâhı gösteren kamera ve MOBESE kayıtlarının temini, çözümünün yapılması ve evraka eklenmesi- Mağdurun cep telefonunda suça konu olaya ilişkin var ise mesaj ve diğer belgelerin (resim, ses kaydı vb.) tespiti-Mağdurun olay sonrası psikolojisinin bozulduğu, intihar girişiminde bulunduğu ve hâlen Kayseri Eğitim Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğü belirtilmekle buna ilişkin tüm hastane evraklarının eklenmesi-Mağdur ve müşteki ile temasa geçilerek avukatları eşliğinde Cumhuriyet Başsavcılığına haftanın pazartesi ve çarşamba günleri başvurmaları gerektiğinin bildirilmesi Anılan talimatlar doğrultusunda G.O.nun genital muayenesi yaptırılmış, mağdurun beyanına göre 2014 yılı Mayıs ayındaki olayın gerçekleştiği güzergâhta bulunan, tüm kamuya ve özel kişilere ait binalardaki kamera görüntülerine ve yine MOBESE kayıtlarına bakılmış fakat üzerinden uzun süre geçtiğinden görüntülere ulaşılamamış, mağdurun dinlenilmesini istediği tanıkların ifadelerinin alınmasına çalışılmış fakat sadece G.K.nın bilgisine başvurulmuş, diğerlerinin ise olayla ilgili bilgileri olmadığından veya başka bir yerde bulunduklarından beyanları alınmamış, mağdurun olay nedeniyle tedavi gördüğü hastane kayıtları temin edilmiş ve mağdura ait telefon üzerinde inceleme yapılmıştır. Ayrıca8/12/2014 tarihinde Cumhuriyet savcısının ve avukatının huzurunda başvurucunun ifadesi yeniden alınmıştır. Başvurucu buradaki ifadesinde ilkinden farklı ve özet olarak yaşanan birinci ve ikinci cinsel ilişki sonrasında K.A.nın cep telefonuyla çıplak görüntülerini çektiğini, ayrıca kendisinin de şifresini bildiği bir sosyal medya hesabına tehdit yoluyla çıplak fotoğraflarını yüklemek zorunda kaldığını belirtmiş ve de karşılıklı konuşmaların ve fotoğrafların bulunduğu söz konusu sosyal medya hesabına ilişkin bir CD'yi dosyaya sunmuştur. Başvurucunun genital muayenesine ilişkin Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 19/11/2014 tarihli raporda, vulva vajinal gözlem muayenesinde hymen saat 6 yönünde eski yırtık alanı tespit edildiği belirtilmiştir. Başvurucuya ait telefon üzerinde yapılan incelemede olayla ilgili herhangi bir mesaj, fotoğraf, ses veya görüntü kaydına ulaşılamamıştır. Mağdurun psikolojik tedavi gördüğü hastane kayıtlarının, şikâyetin yapılması sonrasına ilişkin olduğu anlaşılmıştır.Ayrıca Başsavcılık tarafından 12/1/2015 tarihinde soruşturma dosyası hakkında kısıtlama kararı alınmıştır. Tüm bunların sonucunda K.A. hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişinin hürriyetini yoksun kılma suçlarından 16/6/2015 tarihli iddianame düzenlenerek Kayseri  Ağır Ceza Mahkemesinde (Mahkeme) kamu davası açılmıştır. Ayrıca Kırşehir  Asliye Ceza Mahkemesinde K.A. hakkında hakaret ve tehdit suçlarından açılan kamu davasında 14/5/2015 tarihinde beraat kararı verilmiştir. Dosya başvurucular tarafından temyiz edilmiş olup inceleme tarihi itibarıyla henüz kesinleşmemiştir. Mahkemede yapılan yargılamada başvurucu ve babası ile K.A.nın ifadeleri yeniden alınmış ayrıca tensip kararıyla ilk önce tanıklar G.K. ve H.H. dinlenilmiş, başvurucular vekilinin talebi üzerine kolluk tarafından dinlenilemeyen B.K., İ. ve Ka.Ay. da tanık olarak ifade vermişlerdir.Başvurucuların talebi üzerine S.A. ve Y.nin tanık olarak dinlenilmesi kararlaştırılmışsa da Mahkemece bir sonraki duruşmada bu karardan dönülmüştür. Dinlenen tanıkların, zorla yaşandığı iddia edilen cinsel ilişkisi konusunda görgüye dayalı bir beyanları olmamıştır. Bazı tanıklar başvurucu G.O.dan, K.A. ile aralarında zorla cinsel yaşandığını duyduklarını beyan etmişlerdir. Bunun dışında yapılan yargılamada başvurucu G.O. ile K.A.nın kullandığı telefon hatlarıyla ilgili iletişimin tespiti istenmiş ve bu konuda bilirkişi raporu alınmıştır. Bilirkişi raporuna göre 10/6/2014 ila 22/7/2014 tarihleri arasında taraflar arasında dokuz kez arama sekiz kez kısa mesaj yoluyla iletişim sağlanmıştır.  Mahkemece yapılan yargılama sonucunda Cumhuriyet Savcısının mütalaası doğrultusunda K.A., çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yerine reşit olmayanla cinsel ilişki ve yine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yerine kanunî temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu, rızasıyla da olsa, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutma suçlarından cezalandırılmıştır. Mahkemenin 18/12/2015 tarihli kararına göre ilk suçtan 6 ay 7 gün, diğer suçtan 3 ay 3 gün hapis cezası cezalandırılan K.A. hakkında hükmün açıklanması geri (HAGB) bırakılmıştır. Karar gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:"...katılan [G.O.]nun suç tarihlerinde 15-18 yaş aralığında olduğu, her ne kadar sanık [K.A.nın] birden fazla kez cebir ve tehdit kullanmak suretiyle G.ye karşı birden fazla kez nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de G. ve K.nin 2012 yılında tanıştıkları, 2013 yılında Kırşehir'de iken G.nin K. ile birlikte K.nin arkadaşının evine gittikleri ve burada rıza dahilinde cinsel ilişkiye girdikleri, daha sonra aradan 5-6 ay geçtikten sonra G.nin Kayseri'de dershanede oldukları sırada buluştukları ve birlikte harabe bir yere gittikleri, burada da rıza dahilinde cinsel ilişkiye girdikleri, ardından katılan G.nin K.ya çıplak fotoğraflarını rızası dahilinde gönderdiği, ikinci olaydan yaklaşık 2-3 ay sonra 2014 yılı Temmuz ayında yine Kayseri'de buluştukları, birlikte dolaştıktan sonra yine cinsel ilişkiye girdikleri, bu hususlar dosya arasında bulunan Eğitim Araştırma Hastanesi Kadın Doğum Polikliniğinin 19/11/2014 tarih ve 427 sayılı raporu ile sabit olduğu, daha sonra katılan G.nin Kırşehir'e gittikten sonra sanığın yine G.yi yanına çağırdığı, ancak G.nin yanına gitmeyerek şikayetçi olduğu, dosya kapsamına göre sanığın bu eylemlerini katılana karşı cebir tehdit uygulayarak gerçekleştirdiği yolunda hiçbir delil bulunmadığı, ilk olayın gerçekleştiği yer olan Kırşehir ilindeki K.nın arkadaşının evinde birlikte olmalarından sonra G.nin hiçbir şey yokmuşçasına evden ayrılıp K. ile görüşmeye başladığı, hatta çıplak fotoğraflarını gönderdiği, ardından yine Kayseri'de harabe bir yerde ilişkiye girdikleri, yine de bu husustan kimseye dahi bahsetmediği, karar duruşmasında dinlenen tanıkların bu olaylara ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, sadece telefon konuşmalarına şahit olduklarını beyan ettikleri, telefon konuşmalarının içeriğini bilmelerinin de hayatın olağan akışına aykırı olduğundan mahkememizce aksi yöndeki beyanlarına itibar edilmemiş, katılan G.nin sanıkla hem Kırşehir'de hem de Kayseri'de cinsel ilişkiye girme eylemlerinin rıza dahilinde olduğu, zira dosya arasında sanıkla katılan G.nin samimi fotoğraflarının da olduğu anlaşılmakla olayın rızaya dayalı oluştuğu yönünde mahkememizce vicdani kanı hasıl olduğundan suçun reşit olmayan mağdure ile birden fazla kez cinsel ilişki kapsamında kalacağı, mağdurenin de şikayetçi olduğu hususu gözönüne alınarak TCK 104/1 ve 43 maddeleri uyarınca hüküm kurulmuş, yine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili olarak, mağdurenin 15-18 yaş aralığında olması, hürriyeti noktasında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/09/2014 tarih ve 2014/14-389 esas 2014/413 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere bu hakkında tasarruf edebileceği ve rızasının geçerli olacağından eylemin başlı başına TCK 234/3 kapsamında yani kanuni temsilcisinin bilgisi dışında evi terkeden çocuğu rızasıyla da olsa ailesi veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutma suçunu oluşturacağı ve bunun birden fazla kez olması hususu da gözönüne alındığında sanık hakkında TCk nun 43/1 maddesinin uygulanması gerekeceğinden sanık hakkında neticeten TCK 104/1, 43, 234/3, 43 maddeleri uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine, sanığın aldığı cezaların miktarı, somut bir zararın bulunmayışı, engel adli sicil kaydının olmayışı, yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat hasıl olduğundan hakkında ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar vermek gerekmiş......" Söz konusu karar gerekçesinden de anlaşılacağı üzere Mahkeme, başvurucu ile K.A. arasında birden fazla kez cinsel birliktelik yaşandığını fakat bunların zorla değil rızaya dayalı olarak gerçekleştiğini kabul etmiş ve buna göre ceza tayin etme yoluna gitmiştir.  Başvurucu söz konusu kararı temyiz etmiş fakat söz konusu kararın itiraza tabi olduğu belirtilip Mahkemece talep reddedilmiştir. Başvurucu bu kez temyiz talebinin reddine ilişkin kararı temyiz etmiştir. Temyiz talebi konusunda inceleme tarihi itibarıyla henüz bir karar verilmiş değildir. Başvurucu ayrıca Mahkemenin HAGB kararına itiraz etmiştir. Başvurucunun itirazı Kayseri  Ağır Ceza Mahkemesinin 7/1/2016 tarihli kararıyla reddedilmiş ve verilen karar başvurucu vekiline 16/1/2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu 5/2/2016 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.  A. Ulusal Hukuk 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Tanımlar" kenar başlıklı  maddesinin ilgili kısımları şöyledir:"(1) Ceza kanunlarının uygulanmasında;…b) Çocuk deyiminden; henüz onsekiz yaşını doldurmamış kişi,…Anlaşılır." 5237 sayılı Kanun’un "Zincirleme suç" kenar başlıklı  maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"(1) (2005 - 5377 sk değ) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." 5237 sayılı Kanun’un başvuru konusu olayların gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan hâliyle  ve  maddelerinin ilgili kısımları şöyledir:"Çocukların cinsel istismarı Madde 103 - (1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar, anlaşılır. (2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.…Reşit olmayanla cinsel ilişki Madde 104 - (1) Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun  maddesi ile maddesinin ilgili kısımları şöyledir: “Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının göreviMadde 160 – (1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.  (2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararMadde 172 – (1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir…” 5271 sayılı Kanunu’nun "Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kenar başlıklı  maddesinin(5), (6), (8), (10), (11) ve (12) numaralı fıkraları şöyledir:"(5) Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.  (6) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,gerekir. Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez. (8) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur… …Denetim süresi içinde dava zamanaşımı durur. (10) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.  (11) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar…  (12) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir."B. Uluslararası Hukuk Uluslararası Mevzuat Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) "İşkence yasağı" kenar başlıklı  maddesi şöyledir:"Hiç kimse işkenceye veya insanlık dışı ya da aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz." 18/6/2003 tarihli ve 25142 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 16/12/1966 tarihli Birleşmiş Milletler (BM) Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi'nin  maddesi şöyledir:"Hiç kimse işkenceye ya da zalimane, insanlık dışı ya da küçük düşürücü muamele ya da cezalandırmaya maruz bırakılamaz. Özellikle, hiç kimse kendi özgür rızası olmadan tıbbi ya da bilimsel deneylere tabi tutulamaz." 1/2/2001 tarihli ve 24305 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 25/1/1996 tarihli Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi’nin "Kendi inisiyatifiyle harekete geçme" kenar başlıklı  maddesi şöyledir:"Bir çocuğu ilgilendiren davalarda, çocuğun esenliğinin ağır bir tehlike altında olduğunun iç hukuk tarafından belirlendiği durumlarda, adli merciin resen harekete geçme yetkisi vardır." 10/9/2011 tarihli ve 28050 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 25/10/2007 tarihli Avrupa Konseyi Çocukların Cinsel Sömürü ve İstismara Karşı Korunması Sözleşmesi’nin (Lanzarote Sözleşmesi) , , ,  ve  maddeleri şöyledir:"Madde 1 - Amaçlar  Bu Sözleşmenin amaçları: a. çocukların cinsel sömürüsü ve istismarını engellemek ve bunlarla mücadele etmek; b. cinsel sömürü ve istismara maruz çocuk mağdurların haklarını korumak;c. çocukların cinsel sömürü ve istismarına karşı ulusal ve uluslararası işbirliği geliştirmektir. Bu Sözleşme Taraflarca hükümlerinin etkin uygulamasını temin etmek için özel bir gözetim mekanizması kurar.Madde 3 - Tanımlar Bu Sözleşme amacı için: a. 'Çocuk' 18 yaşın altındaki herhangi bir kişi anlamına gelir; b. 'Çocuğun cinsel sömürüsü ve istismarı' bu Sözleşmenin 18 ila 23 üncü maddelerde belirtilen davranışları içerir;c. 'Mağdur' cinsel sömürü veya istismara maruz kalan herhangi bir kişi anlamına gelir.Madde 4 - İlkeler Taraflardan her biri, çocukların cinsel sömürü ve istismarının her türünü engellemek ve çocukları korumak için gereken yasal ve diğer tedbirleri alır.Madde 18 - Cinsel istismar l. Taraflardan her biri aşağıdaki kasti fiilin suç kapsamına girmesini sağlamak için gereken yasal ve diğer tedbirleri alır: a. ulusal hukukun ilgili hükümlerine göre yasal olarak cinsel erginlik yaşına gelmemiş olan bir çocukla cinsel faaliyetlerde bulunmak; b. bir çocukla aşağıdaki yollarla cinsel faaliyette bulunulması halinde: - zor, güç veya tehdit kullanma; veya - aile içi dahil, çocuk üzerinde güven, yetki veya etki gerektiren mevkii kullanarak istismar; veya - özellikle bir zihinsel veya fiziksel özürlülük veya bağımlılığı sebebiyle, çocuğun özellikle savunmasız bir durumundan yararlanarak istismar. Yukarıdaki  fıkra amacına uygun olarak, Taraflardan her biri bir çocukla cinsel faaliyette bulunmanın yasak olduğu yaş alt sınırına karar verir.  Madde a. hükümleri, küçükler arasında rızaya dayalı cinsel faaliyetleri düzenlemeye yönelik değildir. Madde 32- İşlemlerin Başlatılması Taraflardan her biri işbu Sözleşmedeki suçların soruşturulması ve kovuşturulmasının mağdur tarafından yapılan bir açıklama ya da suçlamaya dayandırılmamasını ve mağdur ifadelerini geri alsa bile işlemlerin devam etmesini sağlamak için gerekli yasal ve diğer tedbirleri alır." Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihadı Bir muamele veya cezanın kötü muamele olduğunu söyleyebilmek için eylemin minimum ağırlık eşiğini aşması beklenir (Raninen/Finlandiya, B. No: 20972/92, 16/12/1997, § 55; Erdoğan Yağız/Türkiye, B. No: 27473/02, 6/3/2007, §§ 35-37; Gäfgen/Almanya [BD], B. No: 22978/05, 1/6/2010, §§ 88-90; Costello-Roberts/Birleşik Krallık, B. No: 13134/87, 25/3/1993, § 30).  Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) devletin pozitif yükümlülüklerinin özel kişilerin eylemlerini de içerdiğini belirtmiştir. Devlet, kamu görevlilerinde olduğu gibi özel kişiler tarafından gerçekleşebilecek kötü muamelelere karşı da yeterli korumayı ve yasal çerçeveyi sağlamakla yükümlüdür (Denis Vasilyev/Rusya, B. No: 32704/04, 17/12/2009, § 98; Yehovanın Şahitleri Gldani Cemaatinin 97 üyesi ve diğer 4 kişi/Gürcistan, B. No: 71156/01, 3/5/2007, § 96; Costello-Roberts/Birleşik Krallık, §§ 26-28; A/Birleşik Krallık, B. No: B. No: 25599/94, 23/9/1998, §§ 22-24). AİHM, Sözleşme'nin  maddesinin tartışılabilir ve makul şüphe uyandıran kötü muamele iddialarının etkin biçimde soruşturma yükümlülüğü getirdiğine dikkat çekmektedir (Labita/İtalya [BD], B. No: 26772/95, 6/4/2000, § 131). AİHM’in içtihadında tanımlanan etkinlik için minimum standartlar soruşturmanın bağımsız, tarafsız, kamu denetimine açık olmasını, yetkili makamların titizlikle ve çabuklukla çalışmasını gerektirmektedir (Mammadov(Jalaloglu)/Azerbaycan, B. No: 34445/04, 11/1/2007, § 73; Çelik ve İmret/Türkiye, B. No: 44093/98, 26/10/2004, § 55). AİHM, hukuka aykırı öldürme eylemlerine ilişkin olarak Türkiye'de yürürlükte bulunan ulusal hukukun mahkemelere kararı vermelerine olanak sağladığını ancak mahkemelerin takdir yetkilerini ilgili eylemlere hiçbir şekilde müsamaha edilmeyeceğini göstermek için kullanmaktan ziyade, ciddi bir suç teşkil eden eylemin sonuçlarını hafifletmek ya da ortadan kaldırmak için kullandıklarını belirtmektedir (Okkalı/Türkiye, B. No: 52067/99, 17/10/2006, § 75; Kasap ve diğerleri, B. No: 8656/10, 14/1/2014, § 60). AİHM, 5271 sayılı Kanun ile düzenlenen HAGB kararının faillerin cezadan muaf tutulması ile sonuçlandığını çünkü belirtilen müessesenin uygulanması sonucunda -failin denetimli serbestlik tedbirlerine uyması koşuluyla- verilen kararın içerdiği ceza ile birlikte tüm hukuki sonuçlarıyla ortadan kalktığını ifade etmektedir (Kasap ve diğerleri/Türkiye, § 60). Aynı şekilde AİHM, negatif yükümlülükler kapsamında kamu görevlilerinin güç kullanması sonucu ortaya çıkan kötü muamele iddialarını içeren bazı başvurularda (Eski/Türkiye, B. No: 8354/04, 5/6/2012, § 36; Taylan/Türkiye, B. No: 32051/09, 3/7/2012, § 46; Böber/Türkiye, B. No: 62590/09, 9/4/2013, § 35: Ateşoğlu/Türkiye, B. No: 53645/10, 20/1/2015, § 28) yapılan yargılama sonucunda verilen mahkûmiyete ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını Sözleşme’nin  maddesini usul yönünden ihlal ettiği gerekçesiyle kabul edilemez bir önlem olarak belirtmiştir.  Ancak AİHM, devletin pozitif yükümlülüklerinin kapsamının Sözleşme'nin  maddesine aykırı muamelelerde bulunanların devlet memuru olması veya şiddetin özel kişiler tarafından uygulanmış olmasına göre farklılık gösterdiğini de Beganović/Hırvatistan (B. No: 46423/06, 25/6/2009, § 69) kararında kabul etmektedir . Bu doğrultuda AİHM, üçüncü kişiler arasında gerçekleşen kasten yaralama olayına ilişkin mevcut davaya özgü koşulları dikkate alarak ceza davası sonucunda verilen mahkûmiyet hükmünün yeterli caydırıcı etkiye sahip olduğunu ve HAGB kararının Sözleşme’nin  maddesine aykırı muamelelere karşı bireylerin korunmasının amaçlandığı caydırıcı yasal önlemleri etkisiz kılmadığını belirterek devletin Sözleşme’nin  maddesi gereğince üstüne düşen pozitif yükümlülükleri yerine getirdiğini dile getirmiştir (Çalışkan/Türkiye (k.k.), B. No: 47936/11, 1/12/2015, §§ 46-52).