Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvurucu, 6/2/2004 tarihinde İzmir  Asliye Hukuk Mahkemesinde aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasında eksik inceleme yapılması sonucunda hukuka aykırı karar verildiğini, yargılamanın makul sürede sonuçlanmadığını belirterek, mülkiyet ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve tazminat talep etmiştir.   Başvuru, 27/2/2014 tarihinde İzmir  Asliye Hukuk Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. İdari yönden yapılan ön incelemede başvurunun Komisyona sunulmasına engel bir durumunun bulunmadığı tespit edilmiştir. Birinci Bölüm Birinci Komisyonunca 22/12/2014 tarihinde kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından 26/3/2015 tarihinde, kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 8/4/2015 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve UYAP aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde olaylar özetle şöyledir: Tapu sicilinde başvurucunun adına kayıtlı, İzmir ili Konak ilçesi Bozyaka mahallesinde bulunan 112 ve 654 parsel numaralı taşınmazlar hakkında 6/2/2004 tarihinde İzmir  Asliye Hukuk Mahkemesinde, E.A. tarafından başvurucu aleyhine tapu iptali ve tescil davası açılmıştır. Mahkemenin, 7/6/2005 tarihli ve E.2004/69, K.2005/203 sayılı kararıyla; davacının vekil tayin ettiği babası tarafından dava konusu taşınmazların davacının amcası olan başvurucuya değerinin çok altında bir bedelle satıldığı ve başvurucu adına tapu siciline tescil ettirildiği, vekilin vekalet görevini kötüye kullandığının saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz incelemesi sonucunda ise Yargıtay  Hukuk Dairesinin 15/11/2005 tarihli ve E.2005/11765, K.2005/12037 sayılı ilâmıyla; davacının yargılamanın devamı sırasında 10/8/2004 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiği, 11/8/2004 tarihli, bir gün sonraki dilekçesinde ise feragat beyanından vazgeçtiği, davadan feragatin kesin hükmün hukuki sonuçlarını doğurduğu, ancak feragate ilişkin irade açıklamasının gerçeği yansıtmadığı, yanılgı ile ya da baskı altında yapıldığının bildirilmesi halinde bu halin Mahkemece incelenmesi gerektiği belirtilerek, İlk Derece Mahkemesinin kararı bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 23/2/2010 tarihli ve E.2006/224, K.2010/36 sayılı kararla; anlatılan olaylar, tehdit suçu nedeniyle açılan ceza davaları ve taraf beyanlarından, başvurucunun kardeşi ve davacının babası olan A.A.'nın davacıya karşı zor kullandığı, feragat iradesinin ikrah nedeni ile geçerli kabul edilemeyeceği, bilirkişi raporuna göre taşınmazların gerçek değerlerinin çok altında bir bedelle satış işlemlerinin gerçekleştirildiği, bu nedenle vekilin vekalet görevini kötüye kullandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerine Yargıtay  Hukuk Dairesinin 15/7/2010 tarihli ve E.2010/6723, K.2010/8326 sayılı ilâmıyla “Mahkemece bozma ilamı gereğince yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davadan feragat dilekçesinin ikraha dayalı olarak verildiği saptanarak, feragat beyanına itibar edilmemek suretiyle işin esası bakımından karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak davacının imzasını havi 2/1/2004 tarihli belgede, davacının dava konusu taşınmazların esasen vekili olduğunu belirttiği babası A.A.’ya ait olduğunu, kendisi üzerine şeklen sicil kaydının oluşturulduğunu bildirdiği, anılan belgenin sıhhati konusunda iradeyi ifsad edici bir nedenin ileri sürülmediği gözetildiğinde bu beyanın davacıyı bağlayacağı, bu olgu karşısında, babası olan A.A.'ya vekalet verilmiş olması ve onun tarafından da taşınmazların davalıya satış suretiyle temlik edildiğinin kabulü gerektiği, vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle temlikin gerçekleştirildiğinin söylenemeyeceği, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerektiği …” belirtilerek, İlk Derece Mahkemesinin kararı bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 9/11/2010 tarihli ve E.2010/470, K.2010/348 sayılı kararla davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz incelemesi sonucunda ise Yargıtay  Hukuk Dairesinin 14/4/2011 tarihli ve E.2011/2408, K.2011/4453 sayılı ilâmıyla; 2/1/2004 tarihli belgedeki imzanın davacıya ait olup olmadığının Adli Tıp Kurumundan alınacak bir rapor ile saptanması, imzanın davacıya ait olduğunun belirlenmesi durumunda ise iradeyi bozucu bir nedenle elde edilip edilmediğinin soruşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, İlk Derece Mahkemesinin kararı bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Mahkemenin 28/9/2012 tarihli ve E.2011/520, K.2012/382 sayılı kararıyla “… dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarından vekil ile davalının kardeş oldukları, çıkar birliği içerisinde çalıştıkları, vekil olan A.A.'nın kızı olan davacıya ve ailesine kötü davrandığı, vekalet yetkisinin kural olarak vekalet verenin yararına kullanılması gerektiği, vekilin temsil yetkisini kasten vekalet verenin zararına kullandığı, olayımızda yapılan satışların satış tarihindeki gerçek değerlerinin çok altında yapıldığının bilirkişi incelemesi ile anlaşıldığı, 2/1/2004 tarihli 'dava konusu taşınmazların esasen davacının vekili ve babası olan davalı tarafından satın alınıp, güvene dayalı olarak davacı adına tescil edildikleri, davacının bu taşınmazlar üzerinde bir hak ve talebinin olmadığı' yönünde düzenlenen belgedeki imzanın davacının el ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumundan alınan raporla belirlendiği, bu nedenle belgenin davacıyı bağlamayacağı, vekilin vekâlet görevini kötüye kullandığı …” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz üzerine, Yargıtay  Hukuk Dairesinin 1/4/2013 tarihli ve E.2013/44, K.2013/4569 sayılı ilâmıyla İlk Derece Mahkemesinin kararı onanmıştır. Karar düzeltme istemi, aynı Dairenin 16/12/2013 tarih ve E.2013/13108, K.2013/18050 sayılı ilâmıyla reddedilmiştir. Karar, başvurucuya 28/1/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu, 27/2/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.B. İlgili Hukuk 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun  maddesi, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun  ve  maddeleri.