Haklar: Adil yargılanma hakkı (Suç İsnadı)

Başvurucu, “terör örgütüne üye olmak” suçunu işlediği iddiasıyla tutuklandığını ve yapılan yargılama sonunda beraatına karar verildiğini, 5/3/2003 tarihinde Diyarbakır  Ağır Ceza Mahkemesinde açtığı haksız tutuklama nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasının makul sürede sonuçlanmadığını belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve manevi tazminat talep etmiştir.  Başvuru, 3/12/2013 tarihinde Diyarbakır  Ağır Ceza Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. İdari yönden yapılan ön incelemede başvurunun Komisyona sunulmasına engel bir durumunun bulunmadığı tespit edilmiştir. Birinci Bölüm Üçüncü Komisyonunca 23/1/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına ve dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından 10/4/2014 tarihinde, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 16/5/2015 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve UYAP aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, “terör örgütüne üye olmak” suçunu işlediği iddiasıyla 30/1/2000 tarihinde gözaltına alınmış, 4/2/2000 tarihinde tutuklanmış, 10/5/2000 tarihinde tahliye edilmiştir.  Diyarbakır  No.lu Devlet Güvenlik Mahkemesi, 18/5/2000 tarihli kararı ile başvurucunun beraatına hükmetmiş karar, bu karar 7/12/2000 tarihinde kesinleşmiştir. Başvurucu beraat etmesi üzerine, Diyarbakır  Ağır Ceza Mahkemesinde 5/3/2003 tarihinde haksız tutuklama nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası açmıştır. Diyarbakır  Ağır Ceza Mahkemesi, 26/1/2007 tarihli ve E.2003/94, K.2007/35 sayılı karar ile davanın süre yönünden reddine hükmetmiştir. Temyiz üzerine Yargıtay  Ceza Dairesi, 3/3/2010 tarihli ve E.2008/20386, K.2010/2627 sayılı ilâmı ile davanın beraat kararından itibaren makul bir süre içinde açıldığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararını bozmuştur. Bozma kararına uyan Diyarbakır  Ağır Ceza Mahkemesi, 14/12/2010 tarihli ve E.2010/220, K.2010/525 sayılı kararı ile başvurucunun tutuklu kaldığı süreyi dikkate alarak davanın kısmen kabulüne karar vermiş, başvurucu lehine 224,00 TL maddi, 000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay  Ceza Dairesi, 4/4/2013 tarihli ve E.2013/2529, K.2013/8833 sayılı ilâmı ile hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunu ve yeniden hesaplanması gerektiğini belirterek, kararı bozmuştur. Diyarbakır  Ağır Ceza Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 22/10/2013 tarihli ve E.2013/423, K.2013/351 sayılı karar ile başvurucu lehine 500,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.  Başvurucu, 3/12/2013 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.  Temyiz incelemesi sonucu İlk Derece Mahkemesinin kararı, Yargıtay  Ceza Dairesinin, 9/7/2014 tarihli ve E.2014/6683, K.2014/16882 sayılı ilamı ile onanmıştır.B. İlgili Hukuk 7/5/1964 tarihli ve 466 sayılı mülga Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun’un  ve  maddeleri; 17/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun  ve  maddeleri.