Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvurucu, 7/10/2005 tarihinde Aksaray  Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tazminat davasının makul sürede sonuçlanmadığını belirterek, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve tazminat talebinde bulunmuştur.  Başvuru, 18/2/2014 tarihinde Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. İdari yönden yapılan ön incelemede başvurunun Komisyona sunulmasına engel bir durumunun bulunmadığı tespit edilmiştir. İkinci Bölüm Üçüncü Komisyonunca 14/7/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına ve dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından 12/9/2014 tarihinde, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 19/9/2014 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve UYAP aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, 7/10/2005 tarihinde, Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş., Bor Şeker Fabrikası, Ö. Ltd. Şti. ve G. aleyhine Aksaray  Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tazminat davasında, 14/11/2000 tarihinde gerçekleşen kaza nedeniyle sağ bacağının koptuğunu, sol bacağının kırıldığını, sağ bacağının yerine dikilmesine rağmen çalışamaz duruma geldiğini, yaşanan bu olayda davalıların sorumluluğunun bulunduğunu belirterek tazminat talebinde bulunmuştur.  Aksaray  Asliye Hukuk Mahkemesi 12/5/2008 tarihli ve E.2005/419, K.2008/233 sayılı kararı ile davanın, davalılardan Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar vermiş, başvurucu lehine tazminata hükmetmiştir. Davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay  Hukuk Dairesi, 4/3/2010 tarihli ve E.2009/7851, K.2010/2342 sayılı ilâmı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına hükmetmiştir. Karar düzeltme talebi aynı Dairenin 14/12/2010 tarihli ve E.2010/12374, K.2010/12967 sayılı ilâmı ile reddedilmiştir. Bozma ilâmına uyan Aksaray  Asliye Hukuk Mahkemesi, 23/2/2012 tarihli ve E.2010/506, K.2012/56 sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Davalının temyizi üzerine Yargıtay  Hukuk Dairesi, 3/12/2012 tarihli ve E.2012/10276, K.2012/18321 sayılı ilâmı ile kararın bozulmasına hükmetmiştir. Aynı Daireye yapılan karar düzeltme istemi, 27/5/2013 tarihli ve E.2013/6564, K.2013/9994 sayılı ilâm ile reddedilmiştir. Bozma ilâmı sonrasında Aksaray  Asliye Hukuk Mahkemesinde yargılama devam ettiği sırada başvurucu, 18/2/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Aksaray  Asliye Hukuk Mahkemesi yaptığı yargılama sonucunda 13/5/2014 tarihli ve E.2013/759, K.2014/548 sayılı kararı ile bozma ilamındaki hususları dikkate alarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay  Hukuk Dairesi, 27/10/2014 tarihli ve E.2014/12894, K.2014/13889 sayılı ilâmı ile kararın onanmasına hükmetmiştir.  Onama ilâmı üzerine karar düzeltme talebinde bulunulmuş olup, karar düzeltme incelemesi Yargıtayda devam etmektedir.B. İlgili Hukuk 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun  maddesi; 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun  maddesinin birinci fıkrası,  maddesi; 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu’nun  ve  maddeleri.