icgcihan/Turkish_Constutional_Court_Decisions huggingface dataset:
Haklar: Özel hayatın ve aile hayatının korunması hakkı

Başvuru, özel bir şirket bünyesinde çalışan başvurucunun ahlaki durum gerekçe gösterilerek iş akdinin feshedilmesi nedeniyle özel hayata saygı hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvurucu; çıkan tartışma sırasında tarafları sakinleştirmeye çalıştığını, kamera görüntülerinde ses kaydı olmadığı için kimin kusurlu olduğunun anlaşılamadığını, kaldıkları otelin işyeri sayılamayacağını, savunmalarının mahkemelerce dikkate alınmayarak karar verilmesi nedeniyle hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Başvurucu ayrıca; otelin hukuka aykırı olarak görüntülerini kaydettiğini, bu görüntüler esas alınarak karar verildiğini, söz konusu olayların dinlenme saatinde gerçekleştiğini, işle ilgili bir durumun bulunmadığını, buna rağmen otel müdürünün gönderdiği e-posta ekinde kamera kayıtlarını göndermesinin özel hayatına bir saldırı niteliğinde olduğunu iddia etmiştir. Başvurucu son olarak; kamera kayıtlarının sorumsuz bir şekilde paylaşılması ve bu kayıtların içeriğinin mesleki bir durumla ilgili olmaması nedeniyle kişilik haklarının zedelendiğini ve özel hayatın gizliliği hakkının ihlal edildiğini ifade etmiştir. Bakanlık görüşünde; ilgili yargı kararları ve Anayasa Mahkemesinin içtihatları tekrarlandıktan sonra, başvurucunun davranışının iş sözleşmesindeki güven unsurunu zedeleyip zedelemediği, başvurucunun özel hayata saygı hakkı ile işverenin yönetim yetkisi arasında adil bir denge sağlanıp sağlanmadığı, bu bağlamda kamu otoritesinin pozitif yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği hususlarının incelenmesi esnasında görüşte belirtilen hususların da gözönünde bulundurulması gerektiği belirtilmiştir. Başvurucu Bakanlık görüşüne karşı beyanında, bireysel başvuru formunda bulunan iddialarını tekrar etmiş ve özel görüntülerinin işlenmesi ve gönderilmesinin açıkça özel hayatın gizliliği hakkını ihlal ettiğini ileri sürmüştür.
Haklar: Yaşam hakkı-Kötü muamele yasağı

Başvuru, ceza infaz kurumunda herhangi bir gerekçe belirtilmeden tek kişilik odada tutulma ve bu uygulamaya yönelik itiraz sürecinde yeterli değerlendirme yapılmaması nedeniyle kötü muamele yasağıyla bağlantılı olarak etkili başvuru hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Silahlı terör örgütüne (FETÖ) üye olma suçu isnadıyla yürütülen soruşturma kapsamında tutuklanarak 23/7/2016 tarihinde Ağrı M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yerleştirilen ve yargılama süreci sonunda 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılan başvurucu 22/9/2016 tarihinde nakledildiği Kars T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda yaklaşık 18 ay kaldığı çoklu koğuştan alınarak 5/3/2018 tarihi itibarıyla tek kişilik odaya yerleştirilmiştir. Başvurucu 11/3/2018 tarihli dilekçesi ile tek kişilik odaya nakline yönelik uygulamanın gerekçesinin kendisine bildirilmediğini ileri sürerek Kars İnfaz Hâkimliğine (İnfaz Hâkimliği) başvurmuştur. İnfaz Hâkimliği 31/3/2018 tarihli kararıyla başvurucunun talebini kabul ederek tek kişilik odaya alınma gerekçesinin başvurucuya bildirilmesine hükmetmiştir.  Başvurucu 8/4/2019 tarihli dilekçesiyle tek kişilik odaya alınma gerekçesinin kendisine bildirilmediğini belirterek tek kişilik oda uygulamasının sonlandırılmasını ve uygulamanın sebebinin kendisine bildirilmesini İnfaz Hâkimliği nezdinde talep etmiştir. İnfaz Hâkimliği 22/5/2019 tarihli kararıyla, Adalet Bakanlığının (Bakanlık) konuya ilişkin evrakı gizli olduğundan uygulama sebebinin başvurucuya bildirilemeyeceği gerekçesine yer vererek başvurucunun talebini reddetmiştir. Kararda başvurucunun talebinin salt tek kişilik oda uygulamasına yönelik gerekçenin bildirilmesi olarak nitelendiği, uygulamanın sonlandırılması, çoklu koğuşa nakil talebi yönünden bir değerlendirme yapılmadığı, bu konuda ayrıca bir hüküm kurulmadığı görülmüştür. Başvurucu, bu süreçte ayrıca 6/3/2019 tarihinde Kamu Denetçiliği Kurumuna başvurarak tek kişilik oda uygulamasının sebebinin kendisine bildirilmesini, uygulamaya son verilmesini ve Balıkesir'de ikamet eden ailesine yakın konumdaki bir ceza infaz kurumuna nakledilmesini talep etmiştir. Kamu Denetçiliği Kurumu 26/7/2019 tarihinde, başvurucunun 31/5/2019 tarihi itibarıyla Bandırma 2 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakledildiğini, bu suretle başvurucunun talebinin yerine getirildiğini belirterek dostane çözüm kararı vermiştir.  Başvurucunun 22/5/2019 tarihli İnfaz Hâkimliğinin kararına yaptığı itirazı Kars  Ağır Ceza Mahkemesi itiraza konu kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle 26/7/2019 tarihinde reddetmiştir. İtirazın reddine dair kararı 27/9/2019 tarihinde tebellüğ eden başvurucu 15/10/2019 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.  Başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Başvurucunun adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekmektedir.
Haklar: Kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı

Başvuru; tutuklama ve tutuklamanın devamına ilişkin kararlarda matbu gerekçelere yer verilmesi, hukuka aykırı delillerin mahkûmiyete esas alınması, mahkûmiyet kararının gerekçesiz olması ve yargılamanın makul sürede sonuçlandırılmaması nedenleriyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 24/8/2015 tarihinde yapılmıştır. Başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinde, nüfus cüzdanı örneği ve diğer bazı belgelerin başvuru formuna eklenmediği tespit edilmiştir. Tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için 4/12/2015 tarihli eksikliğin giderilmesi bildirimi hazırlanmış ve 15/12/2015 tarihinde başvurucu vekiline tebliğ edilmiştir. Tebliğ edilen bildirimde; nüfus cüzdanı örneği ve diğer belgelerin tebliğ tarihinden itibaren en geç on beş (15) gün içinde usulüne uygun olarak tamamlanması gerektiği, geçerli bir mazeret olmaksızın tamamlanmaması hâlinde başvurunun reddedileceği belirtilmiştir. 30/12/2015 tarihinde eksikliğin giderilmesi bildirimine cevapta bulunulmuş, tespit edilen diğer belgeler tamamlanmakla birlikte nüfus cüzdanı örneği yerine nüfus kayıt örneği gönderildiği anlaşılmıştır. Nüfus cüzdanı örneğinin verilen kesin süre içinde gönderilmediği gerekçesiyle 2/3/2016 tarihinde başvuru hakkında idari ret kararı verilmiş ve 21/3/2016 tarihinde başvurucu vekiline tebliğ edilmiştir. Başvurucu vekili tarafından 28/3/2016 tarihinde idari ret kararına karşı itiraz edilmiştir.  Komisyonca idari redde ilişkin itiraz incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Hukuk)-Mülkiyet Hakkı

Başvuru, kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırma amacına uygun olarak kullanılmaması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvuru konusu taşınmaz 30/11/1977 tarihinde kamulaştırılarak Maliye Hazinesi adına tescil edilmiş ve kamulaştırma amacı doğrultusunda Gaziantep Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü tesisleri inşa edilmiştir. Ardından başvuru konusu taşınmaz 17/2/2012 tarihli imar değişikliğiyle konut alanına çevrilmiştir. Sonrasında ise başvuru konusu Özelleştirme Yüksek Kurulunun 2/5/2014 tarihli kararıyla başvuru konusu taşınmazın özelleştirme kapsam ve programına alınmasına, taşınmazın satış yöntemiyle özelleştirilmesine ve elde edilecek gelirlerin Maliye Bakanlığı ile Millî Eğitim Bakanlığına bırakılmasına karar verilmiştir. Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 14/5/2014 tarihli Oluru ile söz konusu taşınmaz, TTA Gayrimenkul A.Ş.ye (TTA Gayrimenkul A.Ş. yargılama aşmasında Sümer Holding A.Ş. bünyesinde birleşmiş.) bedelsiz devredildikten sonra ihale yoluyla satılmıştır. Başvurucular, taşınmazın kamulaştırma amacının, imar değişikliğinin yapıldığı 17/2/2012 tarihinde ortadan kalktığını belirterek 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun  maddesi uyarınca tazminat -asıl ve birleşen- davaları açmıştır. Mahkemece, imar değişikliğinin yapıldığı 17/2/2012 tarih itibarıyla kamulaştırma amacının ortadan kalktığı ve başvurucuların mülkiyeti geri alma hakkının doğduğu ancak bu hakkın kullandırılmasına yönelik bildirim ibraz edilmediği gerekçesiyle davaların kabulüne karar verilmiştir. Sonrasında bölge adliye mahkemesinin, 2942 sayılı Kanun'un  maddesi uyarınca kamulaştırmanın kesinleşmesinden itibaren beş yıllık sürenin geçtiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davaların usulden reddine dair kararı, Yargıtayca onanmıştır. Başvurucular nihai hükmü 28/8/2019 tarihinde öğrendikten sonra 29/8/2019 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Komisyonca, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvuru; işçilik alacağından doğan davada, bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle ıslah talebinin reddedilmesi nedeniyle mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. 1/9/2009 tarihinden itibaren özel bir şirkette satış ve pazarlama sorumlusu olarak çalışan başvurucunun iş sözleşmesi 30/9/2010 tarihinde işverence feshedilmiştir. Başvurucu, işe iade talebiyle dava açmış; Antalya  İş Mahkemesi, davanın kabulü ile başvurucunun işe iadesine karar vermiştir. Karar, Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmiştir. Başvurucu, kesinleşen işe iade kararı sonrası işe başlamak üzere süresinde şirkete başvurmuş; davalı şirket ise başvurucuyu işe davet etmiştir. Ancak Mahkeme kararından önceki şartlarda işe başlatılmadığını ileri sürerek, şirketin iş şartlarında önemli değişiklik nedeniyle işe davetinin geçersizliğinin tespitine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 000 TL ücret alacağı, 000 TL işe başlatmama tazminatı, 000 TL kıdem tazminatı ve 500 TL ihbar tazminatı olmak üzere toplam 500 TL işçilik alacağının tahsili talebiyle Antalya  İş Mahkemesinde (Mahkeme) dava açmıştır. Mahkeme 27/4/2016 tarihli kararıyla davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı alacağı talebinin kabulüne ve 000 TL kıdem tazminatının başvurucuya ödenmesine, başvurucunun diğer alacak taleplerinin reddine hükmetmiştir. Karar hakkında temyiz talebinde bulunulması üzerine Yargıtay  Hukuk Dairesinin 10/11/2020 tarihli kararıyla Mahkeme hükmü esastan bozulmuştur. Yargıtayın bozma ilamı üzerine yeniden incelenen dosyanın 17/2/2021 tarihli ilk celsesinde başvurucu davayı ıslah edeceğini belirterek süre verilmesini talep etmiş; Mahkeme, bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle başvurucunun talebini reddetmiştir. Mahkeme 17/2/2021 tarihli kararıyla davanın kısmen kabulüne hükmetmiştir. Kararın gerekçesinde özetle, iş sözleşmesinin işveren tarafından ve işe başlatılmama suretiyle feshedildiğinin kabulü ile dosyada mevcut (17/1/2016 tarihli) bilirkişi raporunda hesaplandığı gibi 275,20 TL net işe başlatmama tazminatı, 946,24 TL boşta geçen süre ücreti ve dört aylık sürenin ilavesi ile 585,13 TL brüt ihbar ve 896,51 TL brüt kıdem tazminatlarına hak kazanıldığı ancak taleple bağlı kalınması gerektiği belirtilerek; 000 TL kıdem tazminatı, 500 TL ihbar tazminatı, 000 TL net işe başlatmama tazminatı ve 000 TL ücret alacağının tahsiline ve fazlaya ilişkin talebin saklı tutulmasına hükmedilmiştir.  Mahkeme kararı, miktar itibarıyla kesin olmak üzere verilmiştir.  Nihai karar 17/3/2021 tarihinde başvurucu tarafından Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden öğrenilmiş, başvurucu 16/4/2021 tarihinde süresinde bireysel başvuruda bulunmuştur.  Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Suç İsnadı)

Başvuru; kaçakçılık suçunu işlemek amacıyla teşekkül oluşturulduğu ve kaçakçılık suçlarının işlendiği iddiasıyla açılan kamu davasının makul sürede sonuçlandırılamaması, Yargıtay  Ceza Dairesince zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılması nedeniyle aklanılamaması iddialarına ilişkindir.  Başvuru 15/5/2013 tarihinde Mersin  Ağır Ceza Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. Başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesi neticesinde başvurunun Komisyona sunulmasına engel teşkil edecek bir eksikliğinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Birinci Bölüm Üçüncü Komisyonunca 28/11/2014 tarihinde, başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Birinci Bölüm tarafından, başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına ve başvuru belgelerinin bir örneğinin Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmesine, Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün  maddesinin(2) numaralı fıkrası uyarınca içtihadın oluştuğu alana ilişkin olduğu değerlendirilerek Bakanlık cevabı beklenilmeden başvurunun incelenmesine karar verilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu ve diğer on beş şüpheli hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 30/1/2004 tarihli ve 2004/485-40 sayılı iddianamesi ve 17/3/2004 tarihli ve 2004/485-40 sayılı ek iddianameyle "kaçakçılık suçunu işlemek amacıyla teşekkül oluşturma ve kaçakçılık" suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Mersin  Ağır Ceza Mahkemesi 25/10/2011 tarihli ve E.2004/50, K.2011/432 sayılı kararı ile başvurucunun "kaçakçılık suçunu işlemek amacıyla teşekkül oluşturma" suçundan beraatine, başvurucu hakkında "kaçakçılık" suçundan açılan kamu davasının ise zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar vermiştir. Başvurucunun temyizi üzerine Yargıtay  Ceza Dairesinin 4/3/2013 tarihli ve E.2012/9621, K.2013/5192 sayılı ilamı ile başvurucu hakkında 30/1/2004 ve 17/3/2004 tarihli iddianameler ile teşekkül hâlinde kaçakçılık suçundan dolayı dava açılmış olması karşısında eylem tek olduğu hâlde iki ayrı suçtan dava açılmış gibi eylemin bölünerek hem beraat hem zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı verilmesinin Kanun'a aykırı görüldüğü gerekçesiyle hükmün bozulmasına ancak suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu'nun  maddesinin birinci fıkrasının (4) numaralı bendi ile  maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen zamanaşımı süresi dolduğundan başvurucu hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir. Karar, başvurucuya 2/5/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu 15/5/2013 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.B. İlgili Hukuk 10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı mülga Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun  maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile  maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 765 sayılı mülga Kanun’un  maddesinin birinci fıkrasının (4) numaralı bendi ile  maddesinin ikinci fıkrası.
Haklar: Özel hayatın ve aile hayatının korunması hakkı

Başvuru, ceza infaz kurumlarında bulunan başvuruculara gelen veya başvurucular tarafından gönderilen mektupların Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'ne (UYAP) kaydedilmesi nedeniyle özel hayata saygı hakkı kapsamındaki kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlal edildiği iddialarına ilişkindir. Başvurucular nihai hükmü öğrendikten sonra süresinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Ekli listenin (B) sütununda gösterilen dosyalar konu yönünden hukuki irtibat bulunması nedeniyle 2020/19992 numaralı bireysel başvuru dosyası ile birleştirilmiş, diğer başvuru dosyaları kapatılmış ve inceleme 2020/19992 numaralı bireysel başvuru dosyası üzerinden yürütülmüştür. Başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
Haklar: Kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı

Başvuru; hukuka aykırı yakalama ve gözaltı tedbiri nedeniyle açılan davada ödenen tazminatın yetersiz olması nedeniyle kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Van Cumhuriyet Başsavcılığı (Cumhuriyet Başsavcılığı) tarafından başvurucu hakkında PKK/KCK silahlı örgütünün hiyerarşik yapısına dâhil olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediği isnadıyla yürütülen soruşturma kapsamında başvurucu 19/12/2015 tarihinde gözaltına alınıp aynı tarihte serbest bırakılmıştır. Yargılama sonucunda Van  Ağır Ceza Mahkemesi 18/4/2018 tarihinde başvurucunun anılan suçtan beraatine karar vermiştir. Karara karşı yapılan istinaf talebi de esastan reddedilmiştir. Beraat kararının kesinleşmesi sonrasında başvurucu hukuka aykırı olarak gözaltına alındığını belirterek 000 TL maddi, 000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebiyle 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun  maddesi uyarınca dava açmıştır.  Van  Ağır Ceza Mahkemesi ( Ağır Ceza Mahkemesi) 24/5/2021 tarihinde başvurucunun maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile başvurucuya 65,19 TL maddi, 100 TL manevi tazminatın ödenmesine karar vermiştir.  Ağır Ceza Mahkemesi "...maddi tazminat hesaplanırken Yargıtay... içtihadı göz önünde bulundurulmuştur. Bu itibarla yapılan yargılama sonucunda davacının ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak net asgari ücret üzerinden gözaltında kaldığı tarih olan 2015 yılının Aralık ayında bir güne denk gelen asgari ücret olan 65,19 TL üzerinde nhesaplama yapılmış, ... davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılan suçun niteliği, gözaltına neden olan olayın oluş şekli, gözaltında geçirdiği süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde hak ve nesafet kurallarına uygun 100,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir..." gerekçesine dayanmıştır.  Başvurucu ve diğer taraf, karara karşı istinaf başvurusunda bulunmuştur. Tarafların istinaf başvurusu Van Bölge Adliye Mahkemesi  Ceza Dairesi (Bölge Adliye Mahkemesi) tarafından 19/10/2021 tarihinde esastan reddedilmiştir. Nihai karar başvurucuya 1/11/2021 tarihinde tebliğ edilmiş ve başvurucu 10/11/2021 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına Komisyonca karar verilmiştir.
Haklar: İfade özgürlüğü

Başvuru, aynı ceza infaz kurumunda bulunan bir mahkûma kitap gönderme talebinin kabul edilmemesi nedeniyle ifade özgürlüğünün ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 9/4/2015 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurucunun adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiştir.  Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, başvuru tarihinde terör suçundan hükümlü olarak Ankara 2 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda (İnfaz Kurumu) bulunmaktadır. Başvurucu, kendisiyle aynı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan başka bir hükümlüye kitap göndermek istemiş fakat başvurucunun bu talebi Ceza İnfaz Kurumu idaresince reddedilmiş ve kitap başvurucuya iade edilmiştir.  Başvurucu söz konusu talebinin Ceza İnfaz Kurumu idaresince gerekçesiz biçimde reddedilmesi nedeniyle İnfaz Hâkimliğine şikâyette bulunmuştur. Ankara Batı İnfaz Hâkimliği (Hâkimlik) 18/2/2015 tarihinde şikâyeti reddetmiştir. Hâkimlik, ilgili mevzuatta kurum içi posta yoluyla tutuklu ve hükümlülerin birbirlerine kitap göndermelerine ilişkin bir düzenleme öngörülmediğini belirtmiştir. Hâkimlik ayrıca, Ceza İnfaz Kurumu idaresine söz konusu talebin kabul edilmemesine ilişkin uygulamanın gerekçesinin sorulduğunu ifade etmiştir. Buna göre Hâkimlikçe ret kararında dikkate alınan cevapta, örgüt mensubu tutuklu ve hükümlülerin kendi aralarında örgütsel talimatları ileterek haberleşme sağlamak amacıyla gönderdikleri kitaplar arasına Türkçe ve Kürtçe notlar yazdıklarının tespit edildiği belirtilmiştir. Bu yolla gönderilen kitapların denetimini yapacak yeterli sayıda personel bulunmadığı da ilave edilmiştir.  Başvurucu, Hâkimliğin ret kararına itiraz etmiştir. İtirazı inceleyen Ankara Batı  Ağır Ceza Mahkemesi, Hâkimlik kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle 11/3/2015 tarihinde itirazı reddetmiştir.  Başvurucu 9/4/2015 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvuru, iş akdinin haksız olarak feshedildiği belirtilerek açılan işe iade davasında gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Başvurucu 9/12/2016 tarihinde işe iade davası açmıştır. Ankara  İş Mahkemesi (Mahkeme) 13/12/2018 tarihinde davanın kabulüne karar vermiştir. Mahkeme fesih bildirimi yazısının sonunda T. Özel Güvenlik Hizmetleri A.Ş. Esenboğa Havalimanı özel güvenlik koordinatörü olarak yetkili imzasının bulunduğunu, başvurucunun savunmasının T. Özel Güvenlik Koordinatörlüğü birimi tarafından istendiğini, işyeri özlük dosyasındaki belgelerde "T. Güvenlik Hizmetleri" başlığının yazılı olduğunu, davalı ve ihbar olunan şirketin grup şirketleri olduğunu ve başvurucunun güvenlik görevlisi olarak çalıştığını belirterek davalının husumet itirazına itibar etmemiştir. Davalı işveren, anılan karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi  Hukuk Dairesi (İstinaf Mahkemesi) 7/11/2019 tarihinde mahkeme kararını ortadan kaldırmış ve davanın husumetten reddine kesin olarak karar vermiştir. İstinaf Mahkemesi; kararında başvurucunun güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, işvereninin T. Esenboğa Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. olduğunu, diğer davalı T. Özel Güvenlik Hizmetleri A.Ş.nin başvurucunun işvereni olmadığını belirtmiştir. Başvurucu, nihai hükmü 9/12/2019 tarihinde öğrendikten sonra 25/12/2019tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
Haklar: Kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı

Başvuru; gözaltı tedbiri dolayısıyla ödenen tazminatın yetersiz olması nedeniyle adil yargılanma ile kişi hürriyeti ve güvenliği haklarının, vekâlet ücretinin yapılan düzenlemeyle azaltılması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.  Başvuru 26/12/2017 tarihinde yapılmıştır. Komisyon, başvurucunun adli yardım talebinin kabulüne, başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar vermiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde ilgili olaylar özetle şöyledir:  Başvurucu, hakkında yürütülen bir soruşturma kapsamında 6/3/2012 tarihinde gözaltına alınmış, 7/3/2012 tarihinde serbest bırakılmıştır. Yapılan yargılama sonunda başvurucunun üzerine atılı suçlardan beraatine karar verilmiş, beraat kararı 14/4/2017 tarihinde kesinleşmiştir. Beraat kararının kesinleşmesi üzerine başvurucu haksız gözaltı kararı nedeniyle 000 TL maddi ve 000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebiyle dava açmıştır. Başvurucu dava dilekçesinde gözaltının haksız olmasını beraat etmiş olmasına dayandırmıştır. Başvurucu dilekçesinde gözaltının hukuka aykırı olup olmadığına ilişkin bir açıklamada bulunmamıştır. Adana  Ağır Ceza Mahkemesi 17/10/2017 tarihli kararıyla başvurucuya 20,47 TL maddi, 150 TL manevi tazminat ile 770 TL vekâlet ücretinin ödenmesine karar vermiştir. Başvurucu, hükmedilen tazminatların ve vekâlet ücretinin düşük olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi 22/11/2017 tarihinde hükmedilen vekâlet ücreti tutarını 845 TL olarak düzelterek istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar vermiştir.  İlgili hukuk için bkz. Safkan Aydoğdu, B. No: 2014/7498, 5/4/2017, §§ 19-32; A.A. [GK], B.No: 2017/34502, 21/10/2021, §§ 22-