Haklar: Yaşam hakkı-Kötü muamele yasağı

Başvuru, polis memurunun ateşli silahla ateş etmesi sonucu meydana gelen ölümden doğan zararların tazmini istemiyle açılan tam yargı davasında maddi tazminat talebinin reddedilmesi nedeniyle yaşam hakkıyla bağlantılı etkili başvuru hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 4/2/2019 tarihinde yapılmıştır. Komisyon, başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar vermiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık görüşünü bildirmiştir. Başvurucular, Bakanlık görüşüne karşı beyanda bulunmuştur.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden ulaşılan bilgi ve belgelere göre ilgili olaylar özetle şöyledir:A. Ö.nün Ölümü ve Bu Konuya İlişkin Ceza Soruşturması Süreci  Kocaeli ili Gebze ilçesinde 15/4/2013 tarihinde 30 sıralarında Gebze İlçe Emniyet Müdürlüğü Beylikbağı Ş.F.A. Polis Merkezi Amirliğine bağlı ekipler Amirliğe 80-90 metre uzaklıkta bulunan bir kuyumcuda hırsızlık yapıldığı ihbarı alınması üzerine, olay saatinde görevli olan F.K ve H.E. isimli memurlar, görev nedeniyle kendilerinde bulunan silahlarını alarak hızlıca olayın meydana geldiği mahale doğru intikal etmişlerdir.  Olay yerinde yüzleri maskeli olan şüphelilerin ihtara rağmen çaldıkları suç unsuru malzemeler ile daha önceden çalındığı sonradan ortaya çıkan bir araca binmeye çalıştıkları sırada polis memuru H.E. ''Dur, polis!'' şeklinde bağırdıktan sonra bir el ateş etmiştir. Olayda yaralanan başvurucuların çocuğu olan Ö., arkadaşları tarafından yaralı olarak İstanbul Sultanbeyli Devlet Hastanesi Acil Servisine bırakılmış ise de burada ölmüştür.  Olayla ilgili olarak Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı (Başsavcılık) tarafından başlatılan soruşturmada, otopsi işlemi yapılmış ve Ö.nün ateşli silah yaralanmasına bağlı olarak öldüğü tespit edilmiştir.  Başsavcılık, polis memuru hakkında kasten öldürme suçundan Gebze  Ağır Ceza Mahkemesinde (Ceza Mahkemesi) 14/1/2014 tarihinde dava açmıştır. Ceza Mahkemesi 30/3/2015 tarihinde, sanık polis memurunun taksirle adam öldürme suçunu işlediğini kabul ederek sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir. Hükmün gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir: '' ..Olayın oluş şekli, yukarıda belirtilen ifade ve delillerle tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, ihbarı alarak olay yerine koşan ve olaya sıcağı sıcağına müdahale eden polis memuru sanığın olay anındaki durumu, kapşonlu, atkılı, ellerinde torbayla kaçmakta olan şüphelerin durumu, şüphelilerin çalışmakta olan araca binip kaçıyor oluşları, suç üstü hali olması, sanığın tekrar ateş etme imkanı varken atmaması vs. hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde kasıt olmadan sınırın aşılması suretiyle işlendiği, eylemin taksirle işlenmiş olması halinde de cezalandırılıyor olması sebebiyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 27/1 maddesi delaletiyle TCK 85/1 maddesi kapsamında kaldığı kanaatine varılmıştır. Zira, Anayasanın  maddesi  fıkrasında “herkesin yaşama hakkına” sahip olduğu belirtilmiş, ancak aynı maddenin  fıkrasında “meşru müdafaa hali, yakalama ve tutuklama kararlarının yerine getirilmesi, bir tutuklu veya hükümlünün kaçmasının önlenmesi, bir ayaklanma veya isyanın bastırılması, sıkıyönetim veya olağanüstü hallerde yetkili merciin verdiği emirlerin uygulanması sırasında silah kullanılmasına kanunun cevaz verdiği zorunlu durumlarda meydana gelen öldürme fiilleri, birinci fıkra hükmü dışındadır.” denilmek suretiyle birinci fıkradaki hakkın istisnalarını düzenlemiş, Ülkemizin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 'Haklar ve Özgürlükler' başlıklı bölümünde yer alan  maddesinde “yaşama hakkı” düzenlenmiş, aynı maddenin b bendinde “Usulüne uygun olarak yakalamak veya usulüne uygun olarak tutuklu bulunan bir kişinin kaçmasını önlemek için kuvvete başvurulmasının kesin zorunluluk haline gelmesi sonucunda ölüm meydana gelmişse yaşama hakkının ihlal edilmiş sayılamayacağı [belirtilmiştir]. ....Somut olayda, sanığın, Anayasanın , AİHS.nin  ve PVSK.nun 16/7-c maddelerine uygun hareket ederek kaçan ve suçüstü halinde bulunan maktulün kaçmasını engellemek için uyarıda bulunduğu, maktulün buna rağmen kaçmaya devam etmesi nedeniyle de öldürme kastı olmaksızın aracın arkasından ateş ederek kaçmalarını engellemeye çalıştığı, ancak sanığın koşarak olay yerine gelmesi, nefes nefese kalması ve faillerin de o sırada kaçmakta olmaları nedeniyle hedefi tam olarak ayarlayamadığı ve mermilerden bir tanesinin aracın arka plakasının yanından girip bagaj içinden ve koltuklardan geçerek maktulün sırt bölgesine isabet etmek suretiyle maktulün ölümüne neden olduğu olayda, olayın oluşu, sanığın olay anındaki durumu ve atış sayısı dikkate alındığında, hukuka uygunluk nedenlerinden 'kanunun emrini yerine getirmede sınırın taksirle aşılması' söz konusu olduğundan, TCK.nun 24/1, 27/1 ve 85/1 maddeleri uyarınca uygulama yapılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. .....[S]anığın sübuta eren eyleminin kanunun emrini yerine getirmede sınırın taksirle aşılması suretiyle taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK.nun 24/1 ve 27/1 yollaması ile TCK.nun 85/ maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, Suçun konusunun önem ve değeri ve sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınarak takdiren ve teşdiden sanığın 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,Sanığın yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerinde ki olası etkileri, sabıkasız oluşu nazara alındığında, bu durum sanık lehine takdiri indirim nedeni olarak kabulü ile sanığa verilen cezanın TCK’nun  maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirimi ile sanığın 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Sanık hakkında bundan başkaca yasal ve takdiri artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına,Sanığın işlemiş olduğu suçun taksirli suç oluşu, suçun işleniş özellikleri, sanığın sabıkasız kişiliği, verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın miktarı, sanığın şahsi ve sosyal durumu nazara alınarak, TCK’nun 50/4 maddesi uyarınca verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın günlüğü takdiren 20 TL den adli para cezasına çevrilerek sanığın sonuç olarak 500 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA ... [karar verildi.] '' Bireysel başvuru yapıldıktan sonra bu hüküm Yargıtay  Ceza Dairesi (Ceza Dairesi) tarafından özetle, 4/7/1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu’nun maddesi uyarınca silah kullanma yetkisi bulunan polis memuru olan sanığın, kanun hükmünü yerine getirdiği ve bunu yaparken de hukuka uygunluk nedeninin sınırını aşmadığının anlaşılması karşısında, beraatine karar verilmesi yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde mahkûmiyet kararı verilmesi gerekçesiyle 14/2/2021 tarihinde bozulmuştur. Ceza Dairesinin 4/2/2021 tarihli bozma kararından sonra Gebze  Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/145 esas sayılı dosya üzerinden başlayan yargılama sürecinde Ağır Ceza Mahkemesi bozma kararına uyarak sanığın beraatine 21/10/2021 tarihinde karar vermiştir. Başvurucuların karara karşı temyiz başvurusunda bulunması nedeniyle dosya hâlen derdest olup yargılamada henüz kesin bir hüküm bulunmamaktadır. B. Ölümden Doğan Zararların Tazmini İçin Açılan Tam Yargı Davasıyla İlgili Süreç Aralarında başvurucuların da bulunduğu Ö.nün mirasçıları, olaya müdahale eden Beylikbağı Polis Merkezi Amirliğine bağlı polis memurunun, olay sırasında kanunun emrinini yerine getirme sınırının aşılması nedeni ile Ö.nün öldüğünü, olay ve ölüm nedeniyle maddi ve manevi zararlarının bulunduğunu, idarenin hizmetin kötü işlemesi nedeniyle kusur sorumluluğunun olduğunu, polis memurunun herhangi bir uyarıda bulunmadan ve dur ihtarı yapmadan karakoldan gelerek doğrudan ateş ettiğini ileri sürmüşler ve maddi ve manevi zarara karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla başvurucular için 475,48 TL maddi ve 500 TL manevi, Ö.nün beş kardeşi için ayrı ayrı 000 TL toplamda 000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek ödenmesi için Kocaeli  İdare Mahkemesinde (İdare Mahkemesi) tazminat davası açmışlardır. İdare Mahkemesi 20/3/2018 tarihinde verdiği kararla davacıların maddi tazminat istemlerini tamamen, manevi tazminat istemlerini ise kısmen kabul etmiştir. Kararın gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir: ''...İdarenin hukuki sorumluluğunu gerektiren unsurlardan olan 'Hizmet kusuru' idarenin yapmakla yükümlü olduğu kamu hizmetinin yürütülmesinde eksiklik, aksaklık ve bozukluklar bulunduğunu ifade eden bir kavramdır.Dava dosyasının incelenmesinden; Gebze İlçe Emniyet Müdürlüğü Beylikbağı Polis Merkezinde görev yapan polis memurlarının 15/04/2013 tarih ve saat 02:30 sıralarında karakola 80-90 m mesafede bulunan kuyumcuda hırsızlık olayı olduğuna dair yapılan anons üzerine olay yerine ulaştıkları, maktul ve diğer hırsızların çaldıkları malzemeler ile birlikte yine çalıntı olan araca bindikleri sırada polis memuru [H.E.nin] 'dur polis' diye bağırarak araca doğru bir el ateş ettiği, hırsızlık olayını gerçekleştiren şüphelilerin olay yerinden araçla kaçıp uzaklaştıktan sonra, polis memuru [H.E.nin] ateş etmesi sonucu maktulün yaralı olduğunun anlaşılması üzerine hastaneye bırakıldığı, maktulün hastanede yapılan kontrollerde ölmüş olduğunun anlaşılması sonucunda soygununa müdahale eden Beylikbağı Polis Merkezi Amirliğine bağlı polis memuru [H.E.nin] olay sırasında kanunun emrini yerine getirme sınırının aşılması nedeni ile maktulün ölmesi sonucu ortaya çıkan maddi ve manevi zarara karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik maktulün anne ve babası için ayrı ayrı 000-TL (Islah edilen miktar itibariyle 475,48-TL) maddi ve 500-TL manevi, maktulün beş kardeşi için ayrı ayrı 000-TL toplamda 000-TL manevi tazminat istemiyle bakılan dava açılmıştır.Dava konusu olayda, Gebze  Ağır Ceza MahkemesininE:2014/26, K:2015/176 sayılı kararında polis memuru [H.E.nin] ''kanunun emrini yerine getirmede sınırın taksirle aşılmasının sonucunda taksire dayalı kusurun ağırlı nazara alınarak taktiren altı yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, cezasına indirim uygulanarak beş yıla indirilip, adli para cezasına çevrilerek 500-TL para cezası ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.Bu durumda; polis memuru [H.E.nin] olay yerine vardıkları sırada kuyumcuda maktul ve diğer hırsızların gördüğü, 'dur polis' diye bağırdığı, maktulün çaldıkları malzemeler ile birlikte yine çalıntı olan araca bindikleri sırada polis memuru [H.E.nin] bir el ateş ettiği, araçta yapılan incelemede merminin arka plakaya yakın bir kısımdan girip maktulün sol sırt kısmından girerek yaraladığı, sonrasında hastaneye bırakıldığında ise ölmüş olduğu, olayın oluşunda olmasa da sonucun meydana gelme aşamasında müteveffanın kusuru bulunmadığı, idarenin sunduğu hizmette gerekli olan özen yükümlülüğünü yerine getirmediği, polis memuru [H.E.nin] müteveffanın ölümünde kusurlu olduğu görüldüğünden, hizmetin kötü işlemesi nedeniyle davalı İçişleri Bakanlığı'nın hizmet kusurunun bulunduğu, bu nedenle de davacının maddi ve manevi zararlarını karşılamakla yükümlü olduğu sonucuna varılmıştır.Destekten yoksun kalma tazminatının amacı, desteğini yitiren kimsenin, ölümün meydana gelmesinden önce içinde bulunduğu sosyal ve ekonomik yaşama düzeyinin devamını sağlayacak yardımın karşılığı olan paranın ödettirilmesidir. Kanundan veya sözleşmeden doğan bir bakım yükümlülüğü bulunmasa dahi, fiilen ve düzenli biçimde yardım eden kimsenin destek sayılacağı yargı kararları ile kabul edilmiştir.Bakılan davada, davalı idarenin hizmet kusuru nedeniyle aleyhine hükmedilecek olan maddi tazminat miktarının belirlenmesi için destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması amacıyla Mahkememiz tarafından dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiği, 2017 tarihinde Mahkememiz kaydına giren bilirkişi raporunda; maktulün babası için 342,31-TL, annesi için 133,17-TL, olarak hesaplandığı görülmekte olup, bilirkişi raporuna yapılan itirazlar yerinde görülmeyerek raporda tespit edilen tazminat miktarının Mahkememizce hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu kanaatine varılmıştır.Bu bakımdan; davacının yukarıda yer verilen hesaplamaya göre uğradığı 000,00 TL maddi tazminatın davalı idareye başvuru tarihi olan 16/12/2015 tarihinden itibaren, 475,48-TL'nin ise ıslah dilekçesinin davalı idareye tebliğ tarihi olan 2017 tarihinden itibaren itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi gerekmektedir.Davacıların manevi tazminat istemine gelince;Manevi tazminat, Patrimuanda meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı olmayıp, manevi tatmin aracıdır. Başka türlü giderim yollarının bulunmayışı ve yetersiz kalışı, manevi tazminatın parasal olarak belirlenmesi zorunlu hale getirmektedir. Manevi tazminata hükmedilebilmesi için kişinin fizik yapısını zedeleyen, yaşama ve kazanma gücünün azalması sonucunu doğuran olayların meydana gelmesi veya idarenin hukuka aykırı bir işlem veya eylemi sonucunda elem ve üzüntünün duyulmuş olması veya şeref ve haysiyetin rencide edilmiş olması gerekir.Olayda, daha önceden birden fazla hırsızlık suçu işlemiş olan maktulün askerlik görevini yerine getirirken kaçıp, kendisi gibi birden fazla hırsızlık suçuna karışmış arkadaşıyla birlikte çalıntı bir araçla kuyumcu soygunu yaparken gerçekleşmiş ise de olayın ölümle sonuçlandığı ve ölüm olayının ailede elem ve üzüntü oluşturduğu açık olup, manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden, olayın oluş biçimi, davalı idareyle birlikte diğer kişilerin de sorumlulukları ve davalı idarenin kusuru dikkate alınmak suretiyle Mahkememizce takdiren davacı anne ve baba lehine her biri için ayrı ayrı olmak üzere 000,00 TL manevi tazminatın, davacı kardeşler için ise her biri için ayrı ayrı olmak üzere 000,00 TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihi olan 16/12/2015 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davacılara ödenmesine karar verilmesi gerekmektedir.Açıklanan nedenlerle, davacıların maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 000,00 TL maddi ve 000,00 TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihi olan 16/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, 475,48-TL'nin ıslah dilekçesinin davalı idareye tebliğ tarihi olan 12/02/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin tazminat taleplerinin reddine .. [karar verilmiştir.]''  Anılan karar, davalı idarece yapılan istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Dokuzuncu İdare Dava Dairesi (Dava Dairesi) tarafından incelenmiştir. Yapılan inceleme sonunda davalı idarenin istinaf istemi manevi tazminata ilişkin hüküm yönünden reddedilmiş, maddi tazminata ilişkin hüküm yönünden ise kabul edilerek, İdare Mahkemesininmaddi tazminat yönünden kurduğu hüküm kaldırılıp davacıların maddi tazminat talepleri reddedilmiştir. Kararın gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir: ''...Olayda; maddi tazminata hükmedilmesi boyutuyla mahkeme kararı incelendiğinde;İdarelerin eylemlerinden ve işlemlerinden dolayı açılacak tazminat davalarında, idarelerin hizmet kusurunun, kusursuz sorumluluğun ve sosyal risk ilkesinin irdelenmesi ve incelenmesi ile kusur oranlarının belirlenmesi ve tazminatın hesaplanması sırasında eylem veya işlem nedeniyle zarar gören kişi veya kişilerin, ya da üçüncü kişilerin olayın oluşuna, zararın meydana gelmesine etkilerinin, müterafik kusur durumunun, yahut mücbir sebeplerin de dikkate alınması gerekmektedir. Destekten yoksun kalma tazminatıyla, ölenin gelecekte elde etmesi muhtemel gelirinin güncelleştirilerek, destekten yoksun kalanın ölüm olayından önceki sosyal ve ekonomik yaşam düzeyinin devamını sağlayacak gelire kavuşturulması amaçlanmaktadır.Olayın meydana gelmesi sonrasında yapılan ceza yargılama sonucunda davacıların yakının ölümüne neden olan polis memurunun suçlu bulunarak cezalandırılmış olması karşısında, idarenin ajanının söz konusu görev kurusu kapsamındaki fiilinden dolayı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu açık olmakla davacılar murisinin ölüm tarihi dikkate alınarak destekten yoksun kalma tazminatının hesaplandığı, hükme esas alınabilecek nitelikte bulunan bilirkişi raporuna göre destekten yoksun kalma tazminatının kabulüne karar verildiği görülmektedir.Bu durumda, davacılar murisi yönünden ceza davasının yürütülmesine hukuki olanak bulunmamakla birlikte, öldürülmemiş olması halinde, ceza davasına ilişkin dosyada yer alan bilgi, belge ve alınan ifadelere göre (varsa aynı olaydan dolayı yargılanan diğer sanıkların ceza davasındaki bilgi ve belgelerden de yararlanmak suretiyle) alması muhtemel hapis cezası da dikkate alınarak davacıların destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekmektedir. Yukarıda da belirtildiği üzere olayın meydana gelmesi sonrasında yapılan ceza yargılama sonucunda davacıların yakınının ölümüne neden olan polis memurunun suçlu bulunarak cezalandırılmış olması karşısında, idarenin ajanının söz konusu görev kusuru kapsamındaki fiilinden dolayı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu açık olmakla birlikte; davacıların yakını herhangi bir olaya karışmaksızın, kendi halinde bir haldeyken polis memurunun ateş açması sonucunda yaralanarak vefat etmemiş, arkadaşlarıyla tasarlayarak ve planlayarak soyguna kalkıştıkları bir olay sonrasında polisin müdahalesi ilede teşebbüs aşamasında kalan ancak işyeri dokunulmazlığının ihlali durumunun gerçekleştiği ( olaya karışan üçüncü şahısla ilgili olarak verilen Gebze  Asliye Mahkemesi'nin 08/09/2017 günlü ve E:2017/232, K:2017/476 sayılı kararı, Yargıtay  Ceza Dairesi'nin 18/06/2018 günlü ve E:2018/1367, K:2018/9041 sayılı onama kararı ile ortaya konulan ) bir olay sonrasında polislerden kaçarken ateş açılması sonucunda yaralanması ve arkadaşları tarafından olay yerinden kaçırıldıktan sonra başka bir ilçe hudutları dahilinde hastane önüne bırakılması sonrasında vefat etmiş olmakla davacıların yakının bu fiilleri nedeniyle olayda müterafik kusurunun bulunduğu açık olmasına karşın idare mahkemesince bu husus dikkate alınmadığı gibi destekten yoksun kalma hesabının yapılması sırasında davacıların yakınının belirtilen fiili nedeniyle yaşaması halinde alacağı ceza ve buna bağlı olarak cezaevinde kalacağı muhtemel süre ile res'en inceleme yetkisi kapsamında yapılan inceleme sonucunda UYAP kayıtlarından yukarıda belirtilen kararlarla birlikte temin edilen ve dosyaya konulan muhtelif ceza mahkemesi kararlarında müteveffanın sağlığında çeşitli fiileri nedeniyle yargılanması sonucunda(Kartal  Çocuk Mahkemesi'nin 08/04/2010 günlü ve E:2008/305, K:2010/211 sayılı kararıyla hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal, İstanbul Anadolu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/05/2011 günlü ve E:2011/67, K:2011/368 sayılı kararıyla hırsızlık, Gebze  Asliye Ceza Mahkemesi'nin E:2011/669, K:2012/361 sayılı kararıyla hırsızlık, Şile Asliye Ceza Mahkemesi'nin17/04/2012 günlü ve E:201/84, K:2012/125 sayılı kararıyla hırsızlık, Kadıköy  Çocuk Mahkemesi'nin 12/10/2010 günlü ve E:2009/341, K:2010/213 sayılı kararıyla hırsızlık suçlarından ) mahkum olması (vefat neticesinde bu davaların düşmesi gerektiğine ilişkin Yargıtay Ceza Dairelerinin bozma kararı olmakla birlikte) durumları dikkate alınarak yaşaması halinde cezaevinde kalacağı muhtemel sürenin de dikkate alınmasının yerleşik idari yargı içtihatlarıyla hakkaniyete ve mümkün olduğunca gerçeğe yakın destekten yoksun kalma hesabının yapılması çerçevesinde daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır.Bu durumda; gerek davacıların yakının olaydaki müterafik kusuru, gerekse ilgilinin sağlığında aldığı ancak vefatı nedeniyle ceza davası düşen mahkumiyetleri ile olay sonucunda alacağı ceza nedeniyle muhtemel mahkumiyeti dikkate alındığında söz konusu kişinin bil fiil çalışarak destek sağlayabileceğinin mümkün olamayacağı sonucuna varılmakla davacıların maddi tazminat istemlerinin reddi gerekirken bu hususlar dikkate alınmaksızın maddi tazminata hükmedilmesinde hukuka uyarlık görülmemiştir.'' Karar 11/1/2019 tarihinde başvurucular vekiline tebliğ edilmiştir.