Haklar: Adil yargılanma hakkı (Medeni Hak ve Yükümlülükler)

Başvurucular, 18/10/2007 tarihinde Maden Asliye Hukuk Mahkemesinde Devlet Su İşleri  Bölge Müdürlüğü (DSİ) aleyhine açtıkları kamulaştırmasız el atma bedelinin tahsili davasında Mahkemece hükmedilen tazminat miktarının çok düşük olduğunu, yargılamanın makul sürede sonuçlanmadığını belirterek, mülkiyet ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini ileri sürmüşler ve tazminat talep etmişlerdir.  Başvuru, 14/4/2014 tarihinde Elazığ Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosu vasıtasıyla yapılmıştır. İdari yönden yapılan ön incelemede başvurunun Komisyona sunulmasına engel bir durumunun bulunmadığı tespit edilmiştir. Birinci Bölüm Birinci Komisyonunca 11/9/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından 5/12/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 22/12/2014 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve UYAP aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde olaylar özetle şöyledir: Başvurucular, 18/10/2007 tarihinde Maden Asliye Hukuk Mahkemesinde DSİ aleyhine açtıkları davada, bağ niteliğindeki taşınmazlarının kamulaştırma işlemi yapılmaksızın Kralkızı Baraj sularının altında bırakıldığını ve taşınmaz bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, kamulaştırmasız el atma bedelinin tahsilini talep etmişlerdir. Mahkemenin, 9/6/2011 tarihli ve E.2007/93, K.2011/92 sayılı kararıyla alınan bilirkişi raporu ve diğer delillerin değerlendirilmesi sonucunda başvuruculara ait olan bağ niteliğindeki taşınmaza davalı tarafından haksız olarak el atıldığı, başvurucuların taşınmazdan ekonomik olarak yararlanamadıkları ve malvarlıklarında azalma meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerine, Yargıtay  Hukuk Dairesinin 2/4/2012 tarihli ve E.2012/5698, K.2012/8735 sayılı ilâmıyla, ecrimisil hesabı yapılırken bağın yaşının esas alınmadığı, yeniden alınacak bir ek rapor sonucunda bu hususun değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5/4/2013 tarihli ve E.2012/84, K.2013/97 sayılı kararla, alınan ek bilirkişi raporu da dikkate alınarak dava kısmen kabul edilmiştir. Davalı tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının temyizi üzerine Yargıtay  Hukuk Dairesinin 30/1/2014 tarihli ve E.2013/16168, K.2014/1534 sayılı ilâmıyla hüküm onanmıştır. Karar, başvuruculara 14/3/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucular, 14/4/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuşlardır. Davalının karar düzeltme talebi, aynı Dairenin, 18/11/2014 tarihli ve E.2014/9808, K.2014/17861 sayılı ilâmıyla reddedilmiştir.B. İlgili Hukuk 12/1/2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun  maddesi, 4/11/1983 tarih ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun geçici  maddesi birinci fıkrası (bkz. B.No:2014/2229, 18/6/2014, §§ 10-12). 22/4/1926 tarih ve 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu’nun  maddesi şöyledir: “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.”