Haklar: İfade özgürlüğü

Başvuru, ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan başvurucuya verilen hücreye koyma disiplin cezası nedeniyle işkence ve kötü muamele yasağı ile ifade özgürlüğünün; avukat yardımından yararlandırılmama nedeniyle de adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.   Başvuru 12/9/2014 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurucunun adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiştir. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü sunmuştur. Başvurucu, Bakanlığın görüşüne karşı süresinde beyanda bulunmuştur.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, başvuru tarihinde Tekirdağ 2 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda (Kurum) hükümlü olarak bulunmaktadır. Başvurucu, başvuru formunun ekinde 12/5/2011 tarihli sağlık kurulu raporunu sunmuştur. Söz konusu raporda; başvurucuya antisosyal kişilik bozukluğu teşhisi konulduğu, mevcut durumuna ek olarak duygu durum bozukluğu veya davranım bozukluğu ortaya çıktığında ayakta tedavi görebileceği belirtilmektedir.  Başvurucu 12/5/2014 tarihinde Kuruma hitaben bir dilekçe yazmıştır. Dilekçesinde şu ifadelere yer vermiştir:"Rahatsızlığım nedeniyle revire çıkmak istiyorum, keyfinize göre beni Perşembe gününe bırakamazsınız, haddinizi bilin ırkçılık, ayrımcılık yapmayın, yazılarım sizi rahatsız ediyorsa heryere diklekçe yazmaya ve başvuru yapmaya devam edeceğim, seni daha önce uyardım bunun için tedavimi engelleyemezsin Perşembe'ye bırakamazsın keyfine göre" Söz konusu dilekçesinin sonuna şu şekilde bir not düşmüştür:  "Perşembeye kalırsam burada sorun çıkar ben hastayım ırkçı beni anladın mı?" Kurum Disiplin Kurulu 21/05/2014 tarihli kararı ile dilekçedeki ifadelerinde Kurum görevlilerine hakaret ve tehditte bulunduğu gerekçesiyle başvurucuya "on beş gün hücreye koyma" cezası vermiştir. Başvurucu hakkında daha önce verilmiş başka bir disiplin cezası bulunduğundan bir üst ceza uygulanmıştır. Kurum, disiplin cezasının infazına başlanabilmesi için kanun gereği İnfaz Hâkimliğinden onama talebinde bulunmuştur. Tekirdağ  İnfaz Hâkimliği 23/9/2014 tarihinde disiplin cezasını onamıştır. Başvurucu, disiplin cezasının iptali istemiyle İnfaz Hâkimliğine şikâyet başvurusu yapmıştır. Tekirdağ  İnfaz Hâkimliği 14/7/2014 tarihinde, verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvuruyu reddetmiştir.  Başvurucu ret kararına itiraz etmiş, Tekirdağ  Ağır Ceza Mahkemesi 21/8/2014 tarihinde itirazı kesin olarak reddetmiştir. Ret kararı başvurucuya 11/9/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu 12/9/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. A. Ulusal Hukuk 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un  maddesinin (2) numaralı fıkrasının (j) bendi şöyledir: “(2) Bir günden on güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır ... j) Kurum görevlilerine hakaret veya tehditte bulunma ...” Aynı Kanun'un  maddesinin (2) numaralı fıkrası şöyledir:  "(2) Bir eylemden dolayı verilen disiplin cezası kesinleştikten sonra bu cezanın kaldırılması için gerekli süre içinde yeniden disiplin cezasını gerektiren bir eylemde bulunan hükümlü hakkında, her defasında bir üst ceza uygulanır."B. Uluslararası Hukuk Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) hükümlü ve tutukluların Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde (Sözleşme) yer alan temel hak ve hürriyetlerin tamamına kural olarak sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (Hirst/Birleşik Krallık (No. 2), B. No: 74025/01, 6/10/2005, § 69). AİHM, hükümlü ve tutukluların ifade özgürlüğünün de Sözleşme kapsamında koruma altında olduğunu belirtmiştir (Yankov/Bulgaristan, B. No: 39084/97, 11/12/2003, §§ 126-145; Tapkan ve diğerleri/Türkiye, B. No: 66400/01, 20/9/2007, § 68). AİHM; mahkûmların diğer mahkûmlarla görüşmesinin yasaklanmasının güvenlik, disiplin veya önleyici tedbirlerin gerektirdiği koşullarda Sözleşme'nin  maddesinin ihlali olarak değerlendirilemeyeceğini belirtmiştir (Öcalan/Türkiye, B. No: 46221/99, 12/5/2005, § 191). Dolayısıyla güvenlik nedeniyle ya da disiplinin sağlanması kaygısıyla veya ayrı tutulan kişiyi diğerlerinden korumak kaygısıyla ceza infaz kurumlarında tutulan kişilerin diğerleriyle görüşmesinin engellenmesi tek başına insanlık dışı muamele veya cezalandırma anlamına gelmez (Van Der Ven/Hollanda, B. No: 50901/99, 4/2/2003, § 51; Ilaşcu ve diğerleri/Moldova ve Rusya [BD], B. No: 48787/99, 8/7/2004, § 432).