Haklar: Özel hayatın ve aile hayatının korunması hakkı

Başvuru, kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün avukat ile telefonla görüşmelerine izin verilmemesi nedeniyle haberleşme hürriyetinin ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 6/8/2018 tarihinde yapılmıştır. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık görüşünü bildirmiştir. Bakanlık görüşüne karşı başvurucu beyanda bulunmuştur.   Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden ulaşılan bilgi ve belgelere göre ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu, Bakırköy/Metris 2 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda (Ceza İnfaz Kurumu) hükümlü olarak bulunmaktadır.  Başvurucu; avukatıyla telefonla görüşme hakkının mevcut olduğunu, bu konuda Anayasa Mahkemesinin emsal kararının da mevcut olduğunu belirterek 31/5/2018 tarihinde avukatıyla telefon vasıtasıyla görüşme talebinde bulunmuştur. Başvurucunun talebi Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının (İdare ve Gözlem Kurulu) 1/6/2018 tarihli kararıyla reddedilmiştir. Kararın gerekçesinde, başvurucu tarafından dayanak olarak gösterilen Anayasa Mahkemesinin 16/4/2015 tarihli 2013/6693 sayılı Mehmet Koray Eryaşa kararının tutuklular yönünden ayrık düzenleme ihtiva eden 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un  maddesine dayandığı belirtilmiştir. Hükümlü olması nedeniyle anılan Kanun düzenlemesinin başvurucu hakkında uygulanamayacağı, mevzuatta hükümlülerin kimlerle telefonla görüşebileceğinin açıkça düzenlendiği vurgulanmıştır. Ayrıca başvurucunun avukatının İstanbul Barosuna kayıtlı olması nedeniyle görüşmeye gelebileceği ancak 4/5/2018 tarihinden beri başvurucunun avukatının görüşmeye gelmediğinin tespit edildiği ifade edilmiştir. Başvurucu anılan karara itirazında; hükümlü ve tutuklu ayrımı yapılmasının doğru olmadığını, avukatıyla mesai saatleri içerisinde görüşme olanağının olduğunu ancak İstanbul Barosuna kayıtlı çalışsa da avukatın başka illerde de davalarının mevcut olduğunu, avukatının sürekli İstanbul'da bulunmadığını belirterek haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Bakırköy İnfaz Hâkimliği 20/6/2018 tarihli kararıyla başvurucunun itirazını reddetmiştir. Kararın gerekçesinde; Mehmet Koray Eryaşa kararı hatırlatıldıktan sonra ceza infaz kurumunda bulunan kişilerin de haberleşme hürriyetine sahip oldukları ancak ceza infaz kurumunda tutulan hükümlü ve tutuklular açısından haberleşme hürriyetinin kapsamının her türlü iletişim aracını içermeyeceği belirtilmiştir. Hükümlü ve tutuklular açısından haberleşme hürriyetini tamamen ortadan kaldıracak boyutta olmayan müdahalenin, ceza infaz kurumu güvenliği ve düzeni çerçevesinde somut olayların özellikleri de gözetilerek haberleşme hürriyetini ihlal edip etmediğinin değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Başvurucunun avukatının İstanbul Barosuna kayıtlı olduğu gözetildiğinde başvurucu ile görüşebileceği ancak başvurucunun kuruma geldiği 4/5/2018 tarihinden itibaren avukatının görüşmeye gelmediğinin anlaşıldığı ifade edilmiştir. Kararda 5275 sayılı yasanın  maddesindeki tutuklunun müdafii ile olan haberleşmesine ve kurum düzeni çerçevesinde temas ve görüşmelerine hiçbir suretle engel olunamaz ve kısıtlamalar konulamaz şeklindeki düzenlemenin tutukluları kapsadığı, hükümlüler hakkında uygulanamayacağı vurgulandıktan sonra başvurucunun hükümlü statüsünde olduğu dikkate alındığında idare ve gözlem kurulu tarafından yapılan değerlendirmenin hukuka uygun olduğu değerlendirilmesine yer verilmiştir. Başvurucunun bu karara itirazı, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin 12/7/2018 tarihli kararıyla reddedilmiştir. Nihai karar 1/8/2018 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiştir. Başvurucu 6/8/2018 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.  İlgili hukuk (ulusal mevzuat ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları) için bkz. Sinan Gül, B. No: 2016/7628, 27/2/2020, §§ 14-25, Cengiz Eker, B. No: 2017/26841, 2/6/2020, §§ 13-