Haklar: Yaşam hakkı-Kötü muamele yasağı

Başvuru, kolluk görevlilerince darbedilme ve bu olayla ilgili olarak etkili bir soruşturma yürütülmemesi nedenleriyle kötü muamele yasağının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.  Başvuru 30/7/2015 tarihinde yapılmıştır. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.  Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüş bildirmemiştir.   Başvuru formu ve ekleri ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler doğrultusunda tespit edilen ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucu 10/11/2014 tarihinde gece saatlerinde sevk ve idaresinde bulunan araçla İstanbul ili Fatih Çocuk Büro Amirliği (Büro Amirliği) önünde bulunan park engelleyicilerine çarpmış, bunun üzerine olay yerine gelen bekçi S.T. ve polis memuru İ. ile başvurucu arasında birtakım olaylar yaşanmıştır. Başvurucu 13/11/2014 tarihinde kolluk görevlileri tarafından darp edildiğini belirterek İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına (Cumhuriyet Başsavcılığı) suç duyurusunda bulunmuştur. Başvurucu, S.T.nin "Emniyet araçlarına hasar verdin." diyerek kendisine şiddet uyguladığını, sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini, aracının anahtar ve ruhsatını izinsiz almaya çalıştığını, emekli polis memuru arkadaşı G.Ç.yi aradığı esnada S.T.nin kendisine mani olmaya çalışırken cep telefonuna hasar verdiğini, İ.nin yardımıyla kendisini yere yatırarak darbettiğini, daha sonra olay yerine gelen resmî polis ekibince kendisine kelepçe takılarak götürüldüğü İstanbul ili Aksaray Polis Merkezi (Polis Merkezi) girişinde elleri arkadan kelepçeli olduğu hâlde S.T. ve bir grup polis memurunca tekrar darbedildiğini ileri sürmüştür. Cumhuriyet Başsavcılığı başvurucunun şikâyeti üzerine hemen adli soruşturma açmış, müşteki sıfatıyla başvurucunun ifadesini almış, şüpheli sıfatıyla S.T. ve İ.nin ifadelerini almış, olaya görgüsü bulunduğu değerlendirilen başvurucunun arkadaşı G.Ç. ile Polis Merkezinde mukayyit olarak görevli olan Polis Memuru R.S.nin ise tanık sıfatıyla ifadelerini almıştır.  Cumhuriyet Başsavcılığınca savunmaları alınan S.T. ve İ. haklarındaki iddiaların gerçek olmadığını, olay tarihinde başvurucunun alkolün etkisi altında olduğunu ve görevlerini yapmalarına mani olmaya çalıştığını, İ.T.nin yüzüne dirsek atarak onu yaraladığını belirtmişler ve üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir. G.Ç. alınan ifadesinde; olay yerine gittiğinde iki sivil giyimli şahıstan genç olanın (İ.) başvurucunun kolundan tuttuğunu, yaşlı olanın (S.T.) ise başvurucuya sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini ve ensesine iki yumruk attığını, başvurucunun kıyafetlerinin yırtık, cep telefonun da kırık olduğunu, şahısların kolluk görevlisi olup olmadığından şüphelendiği için 155 Polis hattını aradığını ve akabinde resmî kıyafetli polislerin olay yerine geldiğini, elleri arkadan kelepçeli şekilde başvurucunun polis aracına bindirildiğini, başvurucunun şeker hastası olduğunu kolluk kuvvetine söylediğini, Polis Merkezine girişinde başvurucuyu bir anda yerde gördüğünü ve S.T.nin başvurucunun karnına doğru tekme attığını, S.T.ye yeter bu kadar diyerek müdahale ettiğinde S.T.nin "Yetmez." diyerek karşılık verdiğini, başvurucunun yüzünün kanlar içinde kaldığını gördüğünü, doktor muayenesine kadar başvurucunun kelepçeli olduğunu ve doktorun istemi ile kelepçelerinin açıldığını belirtmiştir. R.S. alınan ifadesinde; Polis merkezinde mukayyit olarak görevli olduğunu, Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda ifade alım işlemlerini gerçekleştirdiklerini ve olaya dair tutanak tuttuklarını, Polis Merkezi girişindeki olayı görmediğini ancak buna dair kamera görüntülerini soruşturma dosyasına eklediklerini belirtmiştir. Başvurucunun iddiasına konu her iki olay yerinin de olay tarihi ve saatindeki kamera kayıtlarının temini için Cumhuriyet Başsavcılığı kolluğa yazılı talimat vermiş ancak sadece Polis Merkezi önünü kayıt altına alan kamera kaydı temin edilebilmiş, Büro Amirliği önünü gösteren MOBESE kamera kaydı olay tarihinin üzerinden on gün geçtiği için temin edilememiştir. Elde edilen kamera görüntülerinin incelenerek tutanağa bağlanması için Cumhuriyet Başsavcılığınca 16/3/2015 tarihinde bilirkişi tayin edildiği ve bilirkişinin raporunu 16/3/2015 tarihinde soruşturma makamına sunduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda; başvurucunun elleri arkadan bağlı olduğu hâlde S.T.ye kafa attığı, S.T.nin ayağıyla ona karşılık verdiği, sonrasında diğer polis memurlarının kavgayı ayırdığı ve başvurucunun burnunun kanadığı tespitlerine yer verilmiştir. Cumhuriyet Başsavcılığı ayrıca başvurucu ile arkadaşı G.Ç.nin ve S.T.nin olay tarihinde geçici adli raporlarını aldırmış, G.Ç.de herhangi bir darp ya da cebir izine rastlanmamıştır. Başvurucunun kati raporu 13/11/2014 tarihinde Adli Tıp Kurumundan temin edilmiştir. Başvurucu için düzenlenen kati raporda; alın, ense ve burun sırtında hassasiyet, sol diz altında 1x1cm'lik sıyrık, sağ ayak bileği medialde 2x1cm'lik sıyrık, sağ lomber bölge yan tarafta 3x3cm'lik ekimoz, sol kol orta hat iç yüzde 1x1cm'lik 4 adet ekimoz, sağ kol orta hat iç yüzde 2x1 cm'lik ekimoz, sağ el bileğinde 2x1cm'lik alanda cilde ait çizik, sol el bileğinde 2x1cm'lik cilde ait hiperemi bulunduğu, kemik kırığına rastlanmadığı ve buna göre yumuşak doku lezyonlarına neden olan yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde olduğu tespitleri yapılmıştır. S.T.nin olay tarihinde alınan geçici adli raporunda; sol elmacık kemiği üstünde 2x3 cm'lik şişlik, sol kaş hizasında şişlik şeklinde tespitlere yer verilmiştir. S.T.ye ait kati raporun alındığına dair dosyada bilgi ya da belge mevcut değildir. Cumhuriyet Başsavcılığı başvurucunun kolluk görevlilerinin kendisini darbettiği şikâyetine ilişkin olarak 21/5/2015 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar vermiş; aynı tarihte başvurucunun ve G.Ç.nin şüphelileri, S.T. ile İ.nin müştekisi olduğu görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise iddianame tanzim ederek kamu davası açmıştır.  Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:" ... Şikayetçi Semih Altınyuva'nın [başvurucu] olay gecesi emniyet binası önünde aracını emniyete ait eşyalara çarpınca, görevli olan şüphelilerin olaya el koyduğu,şikayetçi ve telefonla olay sonrası yanına çağırdığı arkadaşı olan G.Ç.nin şüphelilerin kaza nedeniylegörevlerini yapmalarına engel oldukları, şikayetçi Semih Altınyuva'nın birkaç kez şüpheli S.T.ye vurduğu, bunun üzerine kendisine orantılı güç uygulandığı, Semih Altınyuva hakkında verilen İstanbul Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün raporunda Basit Tıbbi Müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafifyaralanmış olduğunun tespit edildiği, şüphelilerin şikayetçiyi kasten yaraladığına dair delil olmadığı anlaşılmakla, EK KOVUŞTURMA YAPILMASINA YER OLMADIĞINA,..." Başvurucu, söz konusu karara itiraz etmiş; İstanbul  Sulh Ceza Hâkimliği (Hâkimlik) tarafından Cumhuriyet Başsavcılığının gerekçelerinin yerinde olduğu gerekçesiyle itiraz 18/6/2015 tarihli kararla reddedilmiştir. Söz konusu karar başvurucuya 30/6/2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu 30/7/2015 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur. Başvurucu ve G.Ç. hakkında düzenlenen iddianamenin ilgili kısmı şu şekildedir:"...ŞikayetçiS.T.nin Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğü Koruma Büro Amirliğinde bekçi olduğu, İ.nin ise Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğü Çocuk Büro Amirliğindepolis memuru olduğu, olay gecesi 00:30 civarında şüpheli Semih Altınyuva'nın aracı ile Fatih Koruma Büro Amirliği, Çocuk Büro Amirliğinin önünde bulunan çiçek saksılarına çarparak devirdiği, çıkan gürültüüzerine şikayetçilerin trafik polisini çağırıp, olayla ilgili işleme başladıkları, şikayetçilerin beyanına göre aşırı sarhoş görünen şüpheli Semih Altınyuva'nın ehliyet ve anahtarını vermediği, ruhsatı verdiği, bu sırada şüphelinin telefonda çağırdığıemekli polis memuru şüpheli G.Ç.nin olay yerine geldiği,ehliyet vermemesi ve alkol metreyi üflememesi içinSemih'i ikna ettiği, bu sırada Semih'in olay yerinden kaçtığı, İ.nin kovalamaca sonucu yakaladığı, Semih Altınyuva hakkında trafik polisleri işlem yaparken şikayetçiS.T.nin yüzüne dirseği ile vurduğu, olay yerindeki memurların orantılı güç kullanarak kendisini etkisiz hale getirdikleri, S.T.ninşikayetçi olacağını söylemesi üzerineşüpheli G.Ç.nin " senin a.. korum, emniyet müdürlerini buraya yığarım" dediği, Şüpheliler hakkında işlem yapılmak üzere polis merkezine girileceği sırada Semih Altınyuva'nın S.T.ye bu kez kafa atarak yaraladığı, araya giren İ.ninS.T.yi kenara çekmesi üzerineşüpheli Semih Altınyuva'nınönce duvara çarpıp sonra yere düştüğü,Güvenlik kameralarından alınan görüntülerden, olayın bu şekilde gerçekleştiğine dairdosya içerisinde 02/04/2015 tarihli CD izleme Tutanağı'nınmevcut olduğu, keza 03/02/2015 tarihli Bilirkişi Raporunda bu yönderesimlerin mevcut olduğu,Şüpheliler G.Ç. ve Semih Altınyuva'nın alkol aldıkları iddiasını kabul etmedikleri gibi, şikayetçilerin kendilerine kötü muamelede bulunduklarını iddia ettikleri yukarıda yazılı deliller ve evrak içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemenizce tarafımızdan tanzim olunan iddianamenin kabulü ve ŞÜPHELİLER hakkında gerekli yargılamanın icrası ile sevk maddeleri uyarınca CEZALANDIRILMALARINA..." Başvurucu ve G.Ç. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan İstanbul  Asliye Ceza Mahkemesince (Mahkeme) yapılan yargılamada, olay tarihi itibarıyla Büro Amirliği önünü gösteren kamera kayıtları müşteki S.T. tarafından kovuşturma makamına 12/4/2016 tarihinde sunulmuştur. Sunulan görüntü kaydını incelemek üzere 3/4/2017 tarihinde Mahkemece bilirkişi tayin edilmiş, bilirkişi 29/5/2017 tarihinde raporunu sunmuştur. Raporda; başvurucunun S.T. ile aralarında itişme yaşandığı, daha sonra başvurucunun S.T.ye dirsek attığı, olaya müdahale etmeye çalışan polis memurlarına başvurucunun direndiği ancak daha sonra elleri arkadan kelepçelenerek götürüldüğü bilgileri ile fotoğraflarına yer verilmiştir. Mahkemenin 16/1/2018 tarihli kararıyla G.Ç.ninberaatine, başvurucunun ise kasten yaralama suçundan 350 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir. Başvurucu yönünden verilen karar, adli para cezasının miktarı itibarıyla kesin niteliktedir. Mahkeme gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:"... Sanık Semih'in olay gecesi kullandığı araçla katılanlar ve mağdurun görevli olduğu Fatih Emniyet Müdürlüğü Çocuk Büro Amirliği önündeki saksılara aracıyla çarpması üzerine sanık Semih'in alkollü olduğundan şüphelinerek alkol kontrolünü yapılmak istendiği sırada sanığın bunu kabul etmemesi üzerine emekli polis memuru olan diğer sanık G.Ç.yi olay yerine çağırdığı, sanık Semih'i alkol kontrolüne iknası sırasında olay yerinden ayrılmaya çalıştığı görevlilerce yakalandığı ancak bu olay öncesi ve sonraki süreçte sanık Semih'e ait dosyadaki adli rapor ve fotoğraf kayıtlarına göre sanığın zor kullanma sınırını aşar nitelikte vücudunun farklı bölgelerinde yaralanmalar bulunduğu dikkate alındığında sanık savunması kapsamında müdahale öncesinde sanığın yaralandığı karakola getirildiğinde yaralanma halinin görüntü kayıtlarından da anlaşıldığı bu süreçte sanığın karakol önünde diğer kamu görevlisi olan katılana vurarak katılan S.T.nin BTM ile iyileşebilecek nitelikte öncesi kendisine yönelik eylemin tahriki altında yaralandığı, dosyada alınan savunma ve beyanlar her ik tarafın adli rapor içerikleri ve olaya ilişkin görüntü kayıtları içeriklerinden anlaşılmıştır. Sanık Semih hakkında her ne kadar görevli memura direnme suçundan kamu davası açılmışsa da olayın gerçekleşme süreçlerine göre sanığın eyleminin katılan S.T.ye yönelik yaralama suçunu oluşturacağının kabulü ile sanığın görevli memura direnme suçundan dolayı yaralama suçundan TCK'nın 86/2-3-c maddeleri uyarınca takdiren adli para cezasının tercihi ile cezalandırılması gerekmiş sanık lehine olayın başlangıcında katılanın yaralanmaya yönelik eylemleri tahrik nedeni kabul edilmiş olayda, olayın süreci yaralanmalara yönelik zaman aralığı dikkate alındığında olayın meşru savunma kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmış sanık yönünden geçmiş hali, suç işleme eğilimi ve daha önce yararlanmış olmasına göre TCK'nın 62 maddesi ve HAGB hükümleri uygulanmamış...Sanık Semih hakkında her ne kadar görevli memura direnme suçundan kamu davası açılmışsa da olayın gerçekleşme süreçlerine göre sanığın eyleminin katılan İsmail’e yönelik yaralama suçunu oluşturacağının kabulü ile eylemine uyan suç tarihine göre 5237 TCK’nın 86/2 maddesi gereğince, yaralanmanın meydana geliş şekli,ağırlığı, suçun işlenmesindeki özelliklere göre 120gün sayısı üzerinden,suç kamu görevlisine görevinden dolayı ilendiğinden TCK’nın 86/3-c.md.uyarınca cezadan ½ artırımla 180 gün üzerinden,olada karşı tarafın olay öncesi eylemleri tahrik kapsamında kabul edilerek sanığın cezasından TCK’nın md.uyarınca ¾ indirimle 45 gün üzerinden ve günlüğü,sanığın dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdiren bir gün karşılığı TCK’nın 52/md. göre belirlenen TL ile çarpılması suretiyle hesaplanan TLADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,...Bu karara karşı hazır tarafların bugünden, hazır olmayan katılan İ.nin gerekçeli kararın tebliğindenitibaren 7 gün içinde mahkememize verilecek dilekçe veya tutanağa geçirilmek üzere katibe beyanda bulunmak sureti ile İSTANBUL BÖLGE ADLİYEMAHKEMESİ'NE İSTİNAF YASA YOLUNA başvurabileceği açıklandı. Başvurucu 23/1/2018 tarihinde Mahkemeye istinaf dilekçesi sunmuş, bunun üzerine Mahkeme 7/3/2018 tarihli ek karar ile istinaf talebinin reddine karar vermiştir. Mahkemenin gerekçesi şöyledir:"Dosyanın incelenmesinde;sanık Semih ALTINYUVA hakkında TCK 86/2,3-c mad.gereğince neticeten 350 TL doğrudan Adli Para Cezası verildiği, miktar itibariyle hükmün kesin olması nedeniyle kesnileşme işlemi yapılarak infaza gönderildiği görülmüştür.Talep dilekçesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde verilen ceza doğrudan verilmiş TL nin altında adli para cezası olup kararın kesin olması nedeniyle istinaf talebinininreddine karar verilmesi gerekmiştir." A. Ulusal Hukuk 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kasten yaralama" kenar başlıklı  maddesinin ilgili kısmı şöyledir: “Madde 86- (1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması halinde, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur. (3) Kasten yaralama suçunun;…c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,…işlenmesi halinde şikayet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır." 5237 sayılı Kanun'un "Zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması" kenar başlıklı  maddesi şöyledir:"(1) Zor kullanma yetkisine sahip kamu görevlisinin, görevini yaptığı sırada, kişilere karşı görevinin gerektirdiği ölçünün dışında kuvvet kullanması halinde, kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." 4/7/1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun  maddesinin ilgili kısmı şöyledir: “Polis,A) Suçüstü halinde veya gecikmesinde sakınca bulunan diğer hallerde suç işlendiğine veya suça teşebbüs edildiğine dair haklarında kuvvetli iz, eser, emare veya delil bulunan şüphelileri,E) Polisin kanunlara uygun olarak aldığı tedbirlere karşı gelenleri, direnenleri ve görev yapmasını engelleyenleri, eylemin veya durumun niteliğine göre; koruma altına alır, uzaklaştırır ya da yakalar ve gerekli kanuni işlemleri yapar.Yakalanan kişilerin kaçması veya saldırıda bulunmasının önlenmesi bakımından kişinin sağlığına zarar vermeyecek şekilde her türlü tedbir alınabilir...." 2559 sayılı Kanun'un"Zor ve silah kullanma" kenar başlıklı  maddesinin ilgili kısmı şöyledir:"Polis, görevini yaparken direnişle karşılaşması halinde, bu direnişi kırmak amacıyla ve kıracak ölçüde zor kullanmaya yetkilidir.Zor kullanma yetkisi kapsamında, direnmenin mahiyetine ve derecesine göre ve direnenleri etkisiz hale getirecek şekilde kademeli olarak artan nispette bedenî kuvvet, maddî güç ve kanunî şartları gerçekleştiğinde silah kullanılabilir. İkinci fıkrada yer alan;a) Bedenî kuvvet; polisin direnen kişilere karşı veya eşya üzerinde doğrudan doğruya kullandığı bedenî gücü,b) Maddî güç; polisin direnen kişilere karşı veya eşya üzerinde bedenî kuvvetin dışında kullandığı kelepçe, cop, basınçlı ve/veya boyalı su, göz yaşartıcı gazlar veya tozlar, fizikî engeller, polis köpekleri ve atları ile sair hizmet araçlarını,ifade eder.Zor kullanmadan önce, ilgililere direnmeye devam etmeleri halinde doğrudan doğruya zor kullanılacağı ihtarı yapılır.Ancak, direnmenin mahiyeti ve derecesi göz önünde bulundurularak, ihtar yapılmadan da zor kullanılabilir.Polis, zor kullanma yetkisi kapsamında direnmeyi etkisiz kılmak amacıyla kullanacağı araç ve gereç ile kullanacağı zorun derecesini kendisi takdir ve tayin eder. Ancak, toplu kuvvet olarak müdahale edilen durumlarda, zor kullanmanın derecesi ile kullanılacak araç ve gereçler müdahale eden kuvvetin amiri tarafından tayin ve tespit edilir.Polis, kendisine veya başkasına yönelik bir saldırı karşısında, zor kullanmaya ilişkin koşullara bağlı kalmaksızın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun meşru savunmaya ilişkin hükümleri çerçevesinde savunmada bulunur....” 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi" kenar başlıklı  maddesi şöyledir: “(1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. (2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 5271 sayılı Kanun'un "Kamu davasını açma görevi" kenar başlıklı  maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:"(1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir. (2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler."B. Uluslararası Hukuk Uluslararası Mevzuat Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) "İşkence yasağı" kenar başlıklı  maddesi şöyledir:"Hiç kimse işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya muamelelere tabi tutulamaz." 18/6/2003 tarihli ve 25142 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 16/12/1966 tarihli Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi'nin  maddesi şöyledir:"Hiç kimse işkenceye ya da zalimane, insanlık dışı ya da küçük düşürücü muamele ya da cezalandırmaya maruz bırakılamaz. Özellikle, hiç kimse kendi özgür rızası olmadan tıbbi ya da bilimsel deneylere tabi tutulamaz."Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihadı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) Sözleşme'nin  maddesi ile ilgili içtihatlarında kötü muamele yasağının demokratik toplumların en temel değeri olduğunu vurgulamıştır. Terörle ya da organize suçla mücadele gibi en zor şartlarda dahi Sözleşme'nin mağdurların davranışlarından bağımsız olarak işkence, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya işlemlerden men ettiği belirtilmiştir. Kötü muamele yasağının Sözleşme'nin  maddesinde belirtilen toplum hayatını tehdit eden kamusal tehlike hâlinde dahi hiçbir istisnaya yer vermediği içtihatlarda hatırlatılmıştır (Birçok karar arasından bkz. Selmouni/Fransa [BD], B. No: 25803/94, 28/7/1999, § 95; Labita/İtalya [BD], B. No: 26772/95, 6/4/2000, § 119).  AİHM, Sözleşme'nin  maddesinin tartışılabilir ve makul şüphe uyandıran kötü muamele iddialarının etkin biçimde soruşturma yükümlülüğü getirdiğine dikkat çekmektedir (Labita/İtalya, § 131). AİHM’in içtihadında tanımlanan etkinlik için minimum standartlar soruşturmanın bağımsız, tarafsız, kamu denetimine açık olmasını ve yetkili makamların titizlikle ve çabuklukla çalışmasını gerektirmektedir (Mammadov (Jalaloglu)/Azerbaycan, B. No: 34445/04, 11/1/2007, § 73).  AİHM, devletin pozitif yükümlülüklerinin kapsamının Sözleşme'nin  maddesine aykırı muamelelerde bulunanların devlet memuru olması veya şiddetin özel kişiler tarafından uygulanmış olmasına göre farklılık gösterdiğini kabul etmektedir (Beganović/Hırvatistan, B. No: 46423/06, 25/6/2009, § 69). Bir muamele veya cezanın kötü muamele olduğunu söyleyebilmek için eylemin minimum ağırlık eşiğini aşması beklenir (Raninen/Finlandiya, B. No: 20972/92, 16/12/1997, § 55; Erdoğan Yağız/Türkiye, B. No: 27473/02, 6/3/2007, §§ 35-37; Gäfgen/Almanya [BD], B. No: 22978/05, 1/6/2010, §§ 88-90; Costello-Roberts/Birleşik Krallık, B. No: 13134/87, 25/3/1993, § 30).  AİHM, insan hakları ihlalleri ile ilgili iddialarda soruşturma yükümlülüğünün mutlaka iddiayı kabul etme anlamına gelmediğini ancak iddiaların ciddiye alınması ve adil bir sonucu garanti eden bir usulle soruşturulması gerektiğini birçok kararında dile getirmiştir (Saçılık ve diğerleri/Türkiye, B. No: 43044/05, 45001/05, 5/7/2011, §§ 90, 91).