t was erg gek het eerste uur hadden we teekenen bij juffrouw swarts daar komt de generaal nogal vaak kijken want ze denkt dat ze er verstand van heeft swarts is goedig en we zijn altijd nogal kalm bij haar

kwamen wij aan haar huis dat blijkbaar een oud gebouw was een naargeestig voorkomen had en met eene menigte ijzeren tralies was voorzien

het is een krijghmans beê gy mooght die niet ontzeggen vondel gijsbrecht van aemstel deze vermomming zal u weinig baten heer ridder of wie gij wezen moogt zeide reinout op een schamperen toon

euendeling zei mevrouw nupkins wij verachten uw laaghartige aantij gingen ik heb hem altijd al gehaat zei

maar wat moet ik mijzelve wel toeschijnen wàt anders in mijn omstandigheden dan een onvoorzichtigheid waarover ik mij diep heb te schamen kon mij blootstellen aan hoe zou jij zijn gedrag wel verklaren vroeg haar zuster

onder directie van de gebr en ulshoff o l voorbij en nu staan wij weldra voor de linden in wier schaduw de ervormde kerk met haar op vier pilaren rustend voorportaal ligt

om een anderen wagen te halen zei de vroolijke heer nadat alien een tijdlang zwijgend om het vuur hadden gezeten en daar het minstens een paar uur zal duren voor hij terugkomt stel ik voor

maar daar gij nu toch hier zijt zullen wij maar met moeder de gans openen gij kunt dan in het vervolg wel eens naar edinburg gaan

dan begon ook zij tot verbazing van haar ouders met die kennissen de draak te steken en ziende welk een invloed ik uitoefende op haar denken en waardeeren kwam ik er toe bij buien zelf in mijn superioriteit te gelooven

schreef paskwillen op spruggins en zorgde dat zijn slager die op de voorste lendestukken in zijn winkel vasthechtte hij jaagde zijn buurvrouw de oude dame een h art k lop ping aan door zyn heftige uitvallen tegen de party van

opdat ik voortga met t geen ik begonnen heb opdat ik goed doe opdat ik eenmaal een groot aanmoedigend voorbeeld zij opdat gezegd kunne worden dat zich ten laatste een weinig geluk hecht aan de boete welke ik mij heb opgelegd

eein paar zullen er zeker wel bij geweest zijn kerstvertellingen dat kan niet anders en toch was onverschilligheid volstrekt geen karakfcertrek van haar

en sta niet meer aan de deuren te luisteren o mevrouw maar gij zoudt toch nimmer toestemmen om om dwaasheid kind wel zeker zou ik niet

als met purperen vlekken van alle kanten stegen de geuren van thym en rozemarijn naar boven en verspreidden zich heinde en veer op den adem van het zuizend avondwindje

men zal het hun dan terstond kunnen aanzien dat zy landverraders zijn niet kwaad bedacht hernam buat nogmaals maar thands uw nieuws wel ik zeg als nog antwoordde de kapper dat ik geen heb wat noemenswaardig is

ik weet heel oed wat ik doe hij is zoo dom niet als gij denkt len genie misschien gij zijt sarcastisch misschien en gij neemt een hoogen toon aan misschien maar ik zal u één ding zeggen

lang bleef zij in haar treurgeestigheid verzonken zij dacht beurtelings aan alles wat haar nog meer in wanhoop mocht dompelen dan bracht het duistere aandenken de naarste dromen om haar zij zag haar rampzalige vader in een vochtige kerker geboeid

maar ik moet u met eenen zeggen dat ik nog nooit een brief van u ontfing die my zo weinig beviel dan die dien gy my ten antwoorde schreeft ja dat gy my daar in z sterk zyt afgevallen als ik u door den mynen méér behaaglyk ben dit zult gy zeker niet aan myn bekrompen hart

moeder maakte mij wijs dat ik op den ridder geleek als ik mijn booze weerbarstige buien had en de onbeschaamdheid pleegde lieve arme moeder wat hebt gij mij veel te vergeven gehad hoe kondet gij mij liefhebben viel leopold zich zelf met weemoed in de rede

meer meer en met de tong likte hij het vocht van zijn lippen streek het met de hand van zijn kin en zoog die weinige droppels op weer verliet de ruijter het vertrek en meer voor zijn geld dan voor zijn goeie woorden want die laatste kn hij niet aan den wachter geven die zijn jongen zoo had laten versmachten

nog eer clennam van zijn verbazing en verontwaardiging b'komen was kwam ook cavalletto de kamer in gevolgd door pancks

alsof het gezelschap niet uit byzondere personen bestond maar eene vergadering was hy maakte zich meester van den eerwaarden septimus als een officieel persoon

maar wat raakte mij hunne nieuwsgierigheid of hun medelijden op de belangstelling van vreemde menschen was mijne hoop niet gebouwd de eenige afleiding die ik had was de uren te tellen die de torenklok aangaf

ten einde de onkosten te bestrijden van eenige muziek ter eere van den heilige ik herinner mij niet meer wat wy gaven maar zijn afgezant vertrok wel voldaan

is ontwijfelbaar een karakteristiek uur onder de onstuimige uren dezer eeuw nog een laatste woord vr tot het verhaal over te gaan

om althans voor eenigen tijd de vervolgingen van francesco en de vermaningen haars vaders te ontgaan daar had zij een duitschen avonturier leeren kennen en dezen hare liefde geschonken graaf

en hield dien voor haar oogen nu juffrouw zei pecksniff ik ken de regels van uw huis en ik weet dat gij an ders alleen heeren ontvangt

of de luimige lust van één enkelen nacht den boel los had gebot of n wonderlijke voorjaars storm de takken der boompjes de kale struikjes zelfs de dorre wingerden vol vol van doorschijnend

arme traddles ik kende mijnheer micawber genoeg om te voorzien dat h ij den slag waarschijnlijk wel te boven zou komen

op en neer liep waren kenteekenen van de koorts die in zip aderen gloeide het was noodzakelijk dat het lijk van zijn vrouw onmiddellijk uit de gevangenis werd gebracht hij hoorde dit bericht met de grootste bedaardheid aan

en hoe verward de huizen opeengehoopt en opgestapeld zijn of hoe de straten er nauw zijn om den huilenden wind des winters geen te grooten toegang te verschaffen

maar daarover klaag ik niet zoozeer hoewel het eigenlijk niet onmiddellijk door mijne eigene schuld is dat ik hier ben gekomen kan ik toch heel wel begrijpen dat dit niet gebeurd zou zijn als ik in mijne jeugd niet zoo los en ongeregeld was geweest

en met eenparigheid van stemmen werd besloten dat het niet gebeuren zou wat er gebeurde mag kees op zijn eigen manier vertellen zoo als hij het meer dan eens gedaan heeft met de hand aan de roerpen

terwijl hij een soort pastei van nanking op het hoofd kreeg na verloop van eenigen tijd was het drietal genaderd tot de deur

een zaal die haar ontzachlijk voorkwam daarvan was de zoldering van frederik van eeden van de koele meren des doods wit doorschijnend doek wolk vormig opgehouden door kleurige rozetten en het doek was van boven af verlicht men zag niet op welke wijze zoodat het als een gelijkmatige lichtnevel hing over de groote zaal

sander gerritsz riep helding verbaasd uit toen de jongeling hem met een treurigen blik aanzag sander gerritsz herhaalde pulver niet minder verwonderd sandertje wat drommel hier zweeg hij daar ik hem toewenkte dat hij zich niet met de zaak bemoeien zoude

hij is wat kieskeurig op zijn gezelschap omdat hij geen anderen omgang heeft dan met menschen uit de hoogste kringen een jonge edelman die tegen behoorlijken intrest geld van u geleend heeft he zei

hij keek smachtend de straat door of er ook nog een jongen was die hem derwaarts brengen kon maar niemand deed zich op de meid verwaardigde zich intusschen de vereischte inlichting te geven en de heer mr h j bruis trok naar het buiten van dr

regelrecht ging hij naar zijn laan en zag toen hij aan het einde ervan gekomen was altijd op dezelfde bank het hem bekende paar weder

daar staat hij zei bofhn met belachelijke inconsequentie tot rokesmith zelf zie hem eens aan uw ongelukkige achterdocht mijnheer bofün begon de secretaris ja machtig ongelukkig voor u antwoordde

ik dank u mannen voor uwe hulp zeide jacobsz maar hoe wist gij dat er hier eene bijeenkomst was mijne pleegzuster vertelde het mij meester toen ik om halfelf van de wacht