zoo deed coketown zich op een afstand herkennen al was er nog geen steen van te zien het verwonderlijkste was dat de stad nog bestond

ging hij met cosette de behoeftigen en kranken bezoeken geen vreemde had toegang in het huis der straat plumet vrouw toussaint bracht de

en moest s middags er vrij wat over hooren van hare broeders dat zij een traan had weggeveegd nadat haar vaarwel gekust had

en eene soort van bezieling in zgne oogen zag wat niet alleen in tegenspraak was met zjjne onverschillige houding maarookden geheelen mensch veranderde

er was iets gedwongens in de wijze waarmee men opstond en plaats voor haar maakte z ruime plaats dat er wel drie dames voor eene hadden kunnen zitten men groette met een mengeling van stugheid en

zij worden door een vrouw bestuurd en alhoewel ze door een raad van oudsten ter zy de gestaan wordt wordt haar heerschappij verondersteld onbeperkt te wezen

overigens de gezelligste lui die men zich henken kan en ik vernam dat u van plan bent naar rome te gaan

een oude inlandsche vrouw een jonge bijna inlandsche vrouw aum boe akar eel en zij verdwenen naar achteren wijkend toen ze hem zagen een jonge man kwam beneden in het huis naar voren hij was mager en beenig met ingevallen borst en zwaar zwart haar

ik wil hem zy n verraad niet verwijten ik wil hem aan die tijden niet herinneren toen hy de welsprekendste geloften veil had en my een kleinen geldelyken steun aftroggelde

drommels zij zou zelfs den duivel uit het veld slaan zeide de kapitein verrukt en de luitenant om het gesprek te beginnen vroeg rebecca tactvol hoe zij het in haar nieuwe betrekking had

en meestentijds slapende onder den blauwen hemel eens op een nacht gebeurde het ik weet niet in welk dorp dat ik genomen had mijn legerstede op een mesthoop aan den weg hetgeen in parenthése gezegd het warmste bed is dat men hebben kan

heb ik u geduld maar als ge my durft brutaliseeren zalik de politie te hulp roepen om u voor de recta tbank de waarheid af te dwingen

per huurrijtuig begaf ik mij naar den heilige en vond de schedels allerindrukwekkcndst ze zagen er namelijk uit

opgeschrikt door een vraag die mw van hardestein tot haar richtte die even als haar schoondochter den avond te voren wilde weten of juffrouw zevenster veel aan de muziek deed nu zeide zij na het bekomen van een bevestigend antwoord dat is goed dat moeten de dames prawley hooren dan organizeeren

waar deze dan zoo sterk wordt dat zij in zekere maat gedronken den gemeenen hitlander dronken maakt terwijl ook de aanzienlijke adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn inwoners aan hetzelfde euvel vast zich degelijk in het engelsch bier

dat vind ik ook erkende de ruijter en onder nog heel wat verplichtende woordjes over en weer nam de havenmeester zijn afscheid zoodra dien dag zich de gelegenheid voordeed liet michiel adriaensen zijn eerste stuurman bij zich komen

ja dat had natuurlijk vittoria moeten luiden viel hem een ander in de rede sssst riep men van alle kanten spreek toch het wachtwoord niet onnoodig uit kom kom we zijn hier toch louter onder vrinden dat's waar maar denk er om de muren kunnen ooren hebben

dan kom jij nu je zegt zelf dat je leven vreemd is geloopen met je twee mannen dan gaat het berg af ernst doet heel vreemd dorine doet louis couperus de boeken der kleine zielen ook soms zoo raar met dat eeuwige draven en ik ik zie de vreemdheid aan en ben ook niet pluis

ik houd geen geld hier maar als het u liever was dat mijnheer jaggers niets van de zaak wist zal ik het u zenden ik dank u jufvrouw

zoodat als de spannen van twee booten elkaar ontmoeten ditzonder hinder kan geschieden ik heb er al van gewaagd

ik spreek over hem alsof hij nog in leven is vervolgde zij rnaar hij kan ook wel uit den weg geruimd zijn ook dat zou mij koud laten ik heb niets meer met hem te maken

maar ik was onderweg en al gauw was ik bij ons huis waar de kale oude olmen hun vele handen in de gure winterlucht stonden te wringen

ja het doet mij veel genoegen u gezien te hebben zeide zij lachend ik heb zooveel van u gehoord zelfs door uw man

en voorbij het gerechtshof met de daaraan verbonden cellulaire gevangenis en klein onaanzienlijk gebouwtje niettemin met een zeer groot in

toen vera na het diner had uitgerust en zich daarna gekleed had kwam haar evenwicht terug

hiervoor had hij al zijne geveinsdheid en al zijn verstand noodig zoodra paus bonifacius viii bericht gekregen had dat albrecht van oostenrijk zijn wettigen koning niet veel beter dan vermoord had

kijk niet naar mij mijnheer zei de rechter vinnig in antwoord op dezen beleefden groet kijk naar de jury winkle gehoorzaam de en wendde zich naar den kant

deze strijd bij weinigen bekend werd door den aard van zijn ambt geheel gestreden onder de oogen van kees van den broek wiens hart bonsde telkens als er opnieuw telegrammen gewisseld werden

en een huwelijksvoorstel zonder een woord over huwelijk svoorwaarden of speldegeld er

gevoelde zij dat zijzelve zeer ziek was gevoelde zij haren moed hare hoop hare illuzies zinken steeds dieper zinken wegzinkend een alsem van bitterheid welde alles vergallend in haar op

en vrij en onbelemmerd was hij opnieuw gereed er gebruik van te maken het eerste wat deze man zeide was wien zullen wij nu gaan eten

ik vernam t wel eerst op latere leeftijd maar had toch reeds als jongen het gevoel dat niemand me mocht lijden nu stond tegenover zooveel gebreken wel het voordeel dat ik volstrekt niet afgunstig was

ik was haar zooveel dank verschuldigd zij was mij zoo dierbaar dat ik geen woorden kon vinden voor wat ik voelde ik trachtte haar te zegenen

veneering stottert dat zulk een oud en beproefd vriend ja ja dat is alles goed en wel valt podsnap hem in de rede maar zijt gij van plan de candidatuur van broekzak

de herinnering aan dorus werd hoe langer hoe levendiger en menigmaal had zij reeds in stilte vergelijkingen gemaakt tusschen brouwer en hem vergelijkingen die wel is waar in den beginne ten voordeele van den lichamelijk beter door de schikgodinnen bedeelden uitvielen

ik heb het touw afgedaan want het ijs smelt onder ons en dan zou het touw my van hem scheiden maar ik vrees niet

jacob jansz was van degenen die er juist niet het beste van wachtten als was hij niet van hen die hem het meest plaagden al hield hij hem soms de hand boven t hoofd ter wille van machteld

het is veertig jaren geleden dat ik en myn arme lirriper getrouwd zyn in de st clemenskerk waar ik nu eene plaats heb in eene heel pleizierige bank met fatsoenlyke lui

en de schaduw der rotsgevaarten beschermend voor het oog van goden omhoog en menschen omlaag neêr sloeg waren om een wijder spelonk duizende rozen

en toch alle drie te gelijk kon wezen en daarop de woorden mijn god op een toon die hem deed huiveren

mijn heer antwoordde zy zelve eenigzins gerust gesteld door de wijze waarop bosveldt hare verzekering scheen op te nemen

zeggende dat ik gewacht werd ik vrees dat ik liever had moeten wachten totdat zij mij aankondigde ik vraag excuus antwoordde jufifrouw wilfer in het geheel niet

het patent de personeele belasting deuren en vensters de opcenten mijnheer weet dat er ontzettend veel belasting moet betaald worden bovendien heb ik mijn dochtertjes ik heb niet noodig het kind van een ander te voeden

eindelijk stonden wij stil op een plein waarvan het middenvak uit een moeras bestond red lion

zeide zij hare tranen in vroomheid gedroogd o iole ween niet meer als ik niet meer ween de goden gaven u in wat u te doen stond uit dankbaarheid de goden gaven mij in wat uit liefde te doen

tussen het verbrijzelde huisraad welke op de vloer verspreid lag zat een vrouw wenend bij een tafel twee jonge kinderen hield zij tegen haar borst gesloten en zoende hen zuchtend alsof zij zich gelukkig achtte dat tenminste die rijkdom haar was overgebleven