en buitenshuis maakte hij zich nooit aan eenige lichtzinnigheid schuldig behalve nu en dan een jongen in de beenen te bijten waarin hij bijzonder veel vermaak scheen tescheppen

steeds strekte deianeira de armen maar herakles zeide vrouw omhels mij niet ik geloof ik geloof

dat de kweekelinge bij het onderwijs wat voorkomender was geweest want geloof mij mijn waardste een stuursch oog

rumerowa was niet kwaad waar heb je gezeten ik had me bij de twersky's wat verlaat o was al wat jawschin antwoordde

maar een b ik op de verspreide en meestal onbruikbare voorwerpen moest den voorbijganger wel de overtuiging schenken dat ze daar slechts voor den schijn lagen en niet tot werkelijk gebruik dienden

hij verzocht mij daarin om naar hem toe te komen en schreef mij in welke diligence er reeds plaats voor mij was genomen en hoe laat ik des morgens moest vertrekken

en bovenal zij had iets familiaars ongedwongens en vertrouwelijks dat hij tegenover niemand anders had zooals hij mij op school

in alle omstandigheden te behouden wat men den muurkleurigen mantel zou kunnen noemen eenzame lanen te zoeken de doodsche straat te verkiezen zich niet in t verkeer te mengen

bijgenaamd l'incomparabile t welk in t italiaansch zooveel wil beduiden als de onvergelijkelijke al heeft teweeggebracht door zijne kunst een wijs man zoude daarmede zeven jaren kunnen zoek brengen hoe zoudt gij dan van eenen armen nar als mij vergen

d'n ouwe van ons z i e t wat in je paddeltje k wou dat hij niks in me zag hij z i e t wat in je paddeltje hij heeft wat met je voor want dien ouwe van ons joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter en jij kunt haast niet lezen en als je de rol moet teekenen zet je een kruisje

ik weet dat daar zjj in hare kindsheid geen vader kende zj nu aan u gehecht is

rijk omdat jij van mij bent trotsch omdat je mij alleen wilt hebben ter wille van

een valentine waarvan zooals door een bericht voor het venster werd aangekondigd in dezen winkel een groot assortiment voorhanden en vodr achttien pence het stuk te koop was

dit stijve vaarwel was echter lang niet feeder genoeg voor de harten der jongedames die hem nogmaals van ganscher harte

als dacht hij zoo ongeveer dat wegg niet vergat een schijn van oprechtheid aan te nemen imaar makker ging wegg voort het viel u nimmer ten deel juffrouw elizabeth den jongen heer george tante jeane en oom parker te kennen

in steeds de begrijpende oogen staarden in die van den held boog bevallig als het hoofd eener vrouw op den slanken hals de flanken van het nauwlijks adembewogen lijf vielen fijn ter zijde harer fiere borst

de mannen zijn geheimzinnig om niets ik wil blijven ik ben van ochtend zoo mooi zie mij toch aan marius en met een bekoorlijk schouderophalen en liefelijke spijtigheid zag zij marius aan

juffrpuw tetterby genoot niet van haar souper zij scheen iets op het hart te hebben het eene oogenblik zat zij zonder eenige aanleiding te lachen het volgende te

met een kalf op zijn hoofd pardon mynheer zoudt ge zoo goed willen zijn mij te laten passeeren met pleizier mynheer het spyt my dat ik den weg versper

een kerktoren een windmolen een bosch voor de jacht en eene rots met een fort er op dat monsieur le marquis buiten tot gevangenis diende

wij gaan juffrouw het was bijna donker in de kamer dag ottilie takma drukte de mitaine hand die zich even wat hief dag ottilie ja ja ja tot morgen of overmorgen ook de dokter drukte de hand

schrik verwarring en flauwten volgden elkander op grimaldi ging den volgenden morgen naar het politie-bureau nadat het huis behoorlijk bezet en de deuren als stadspoorten bevestigd waren

dat het zulk een uur moge wezen en ik met een hart vol liefde van de wereld moge scheiden

na lewin te hebben beloofd hem in te schrijven voor de biecht een oogenblik daarna kwam hij terug en gaf hem een teeken

dan zal ze nog wel wat meer waard zijn zij nam water en fijn zand om haar blank te maken maar nauwelijks was zij begonnen de lamp te wrijven

hij heeft het huwelijk onvoorwaardelijk verboden dacht dobbin hij wist wat voor een woest vastberaden man osborne was en hoe hij zich aan zijn woord hield

de brooder die opgestaan en naar de piano gegaan was die opengemaakt er eens in gefloten en haar toen weer gesloten had kwam nu bij den haard terug

er behoefde nog maar een week verder te verloopen en een ander lid van diezelfde vergadering zou verhoord

zij wist alleen dat men een aanval op de gevangenissen gedaan had dat alle staatkundige gevangenen in gevaar waren geweest

haha hij is ten minste een leugenaar zoo waar als eene kat springen kan dat is alles wat ik er vandaag uit kan maken maar gij moogt in albany piccadilly naar bed gaan

wel zeker ga dan van avond mêe naar de van aardenburgs met genoegen ik begrijp dat je liever niet alleen gaat niet waar ik ben toen zoo inééns geheel uit hun huis gebleven ik dacht dat het helpen zou

hief ze zich een droom in t starend oog een wondren glimlach om den zoeten mond heur sneeuwen boezem welfde zich ontbloot de draperie zeeg van de

ik zal mij bij hen aansluiten zei pickwick het is een rare klant die met het eene oog merkte weller op terwijl hij vooruit ging hij neemt een loopje met den waard mijnheer

ook de jonge dames leden onschatbare verliezen nu zij van het onderwijs harer gouvernante verstoken waren juffrouw sharp was zoo'n hartelijke ziekenverpleegster dat juffrouw

om halfdrie zal hy weder storten en dat zoo verder tot van avond met mynheer smallchild zal niette beginnen zijn kapitein

in zijne inhaligheid nog niet kon besluiten den schat aan zijn bondgenoot over te geven kwam hij terug met eene oude lederen hoededoos waarin hij de andere doos geborgen had

en zij zoû zorgen zichzelve nog meer dan gewoonlijk te verzorgen zich door oerip te laten masseeren haar gelaat en haar leden door oerip nog meer te laten bereiden de blanke liquide bedak de wondercrême tooverzalf waarvan oerip wist het geheim en die het vleesch hield hard en louis couperus de stille kracht rimpelloos en blank

de beangste cymon verschool zich achter het gordijn even schielijk als men het in eene pantomime ziet kort daarop trad de kapitein met de familie tuggs binnen belinda i zeide de kapitein dit is mijn vriend luitenant

hetwelk zij zoo zeide dat mevrouw lewis meende dat zij nog meer daarover zeggen wilde zonder zelf juist te weten wat wat zou het toch eigenlijk zijn zeide zij ten laatste

ik wachtte er hunne terugkomst af en het duurde niet lang of zij traden door den grijsaard vergezeld binnen zij schenen volstrekt niet verwonderd toen zij mij daar zagen en ook niet over het verlies van mijn oog

ik mynheer een ier met nog twee lersche jongens dat vrienden van my zyn en ginds aan den rechterkant ik mynheer en de

wat zegt gy saartje dat ik den advocaat op u afzond ik vrees dat hy niet lang meer betje wolff en aagje deken historie van mejuffrouw sara burgerhart te bekomen zal zyn zyn reisgenote schynt zeer op hem gestelt en het is een ryk meisje dat er bevalligjes uitziet hadt je dan jou deeltje niet hartje

heel slap als het u belieft want ik heb een erg zachte ik wil zeggen lichte hand bij deze woorden

met andere woorden zij loochende datgene wat de natie tot natie en den burger tot burger maakte dit is de grond dier beruchte staatsstukken welke men de ordonnantiën van juli noemt de restauratie viel

door uwe krokodillentranen hebt gij mij tot een moordenaar gemaakt van mijne kinderen onnatuurlijke moeders gij hebt duizendmalen den dood verdiend schandvlekken van uw geslacht

ook dit was een indrukwekkend landschap en toen de jongen het zag nu eens met een smalle reep zonneschijn dan weer in de schaduw vond hij dat er iets wilds iets eigenaardigs over

onder welke zich het meest deed opmerken een onnoozel ridder die een zachtaardig gelaat had knoflook at

lgemeen heerschten vreugde en genoegen onder de tegenwoordig zijnde personen en bovenal vloeide het hart van moeder van blijdschap over