namelijk dat hij die geheel mocht overslaan heeft ons doen besluiten omtrent deze stins van aylva niets anders te zeggen dan dat het een oud ruim hecht en weldoortimmerd huis was met zijn torens ophaalbrug en gracht naar den saksischen trant gebouwd

welnu liefste dan kunt gij het gerust laten er is wel gelegenheid ons kind een kijkje van de samenleving te geven al treedt zij niet op in die wereld

dan had paddeltje in zijn rood baaien hemd er uitziende als een vlam onder de ongenadig stralende zon menig droppeltje zweet gelaten en als hij met zijn mouw het gelaat afdrogend steelsgewijze naar den schipper had gekeken of het nu nog niet mooi genoeg was

maar wel een plotselinge opwelling van zelfvoldoening van edel zelfbewustzijn het is alles wat ik doen kon voor mijn kinderen amy lieveling jij bent mijn meest geliefde kind van de drie

hij sprong op en ging zitten het is met mij voorbij zeide hij ik moet overleggen wat mij overblijft te doen

lieve vriendin zeide rebecca met engelachtige liefheid hoortoch wat majoor dobbin van mij te zeggen heeft

bij deze gelegenheid en tot meerder genoegen van den gast tot wiens vermaak hij zich verplicht voelde het zijne bij te dragen inviteerde hij hen voor beiden tegelijk jelui moet van avond bij ons theedrinken zei hij want we zijn heelemaal onder ons en morgen mag je niet weigeren bij ons te dineeren want het is een groote partij

van hoe veel weemoed en smart doortrild de reien der spinsters en weefsters de reien der herders en hoeders

toen kaatje het door de aanzienlijken bewoonde gedeelte van de stad naderde lette zij op verscheidene meisjes van die soort die zich evenals zij naar haar vervelenden arbeid spoedden

en bijna evenveel van hem hielden als van dien vroolijken snaak toen hij zich genoeg in zijne populariteit had verheugd kwam hij naar binnen en nu zette men zich te zamen aan het ontbijt

herinnerde hij zich vele jaren geleden gestaan te hebben tegenover zijn eigen ouders die ook niet opgewassen waren tegen den zoon die hen in twistgesprekken wist te slaan met hun eigen wapens

in mij en mijn doen en laten ik weet niet wat u daartoe leidt pardon u kent dus dien naam

die hem nooit verliet er zijn snaren in het menschehjk gemoed die slechts een toeval kan doen trillen het bekrompenste verstand

cornélie had moeite te begrijpen dat de jonge prinses di forte braccio hertogin di san stefano miss urania hope was uit chicago

toen men zoover gekomen was versterkte pell zich met drie karbonaden en eenige glazen bier op kosten van den boedel

het water zelf en alles daarop was in levendige beweging schommelende dansende en opborrelende

was op het toppunt van zijn beleefdheid voor het aardige kamermeisje muzzle bield zich bezig met op te dienen en de keukenmeid had juist opgehouden met lachen

en de zaak voor te stellen als iets dat tusschen de families zoo goed als afgesproken was en alleen op de eindbeslissing van haar dochter wachtte

maar je zei zooeven vervolgde hij zachter dat je me niet gelooven kon wanneer ik je verklaarde van je te houden zeg me nu oprecht freddy wat zou het je zijn wanneer je dat kon gelooven wanneer ik mijn best deed dat je dat kon gelooven

dat zij in het bijzijn van niets gewaar werd van dat geen het welk zij bespeurde in de tegenwoordigheid van stond naast haar voor een der vensterramen van den ampveerschen toren

toen er een juffrouw uit een open raam kwam kijken waarin eenige kippen en stukken yleesch waren opgehangen en zei is dat het jongeheertje iiit blunderstone ja juffrouw zei ik

terwijl hij dit zei schoof hij de tafel van zich af als walgde hij van het eten en daarbij viel zijn oog op het horloge dat bijna twaalf uur wees dat is vreemd zei hij twaalf uur en noggs nog niet hier

de rezident de assistent-rezident voor zijn bed toch herkende hij hen maar hij sprak niet terwijl zij hem beiden poogden te louis couperus de stille kracht doen inzien het hoogst onbehoorlijke van zijn gedragingen staarde hij henbeiden onbeschaamd aan en volhardde in zijn zwijgen

wat voeren zij boven uit gij laat mij niet spreken antwoordde de jongen zij ha ha ha zij denken dat gij doodzljt

van hem vernam ik dat gij door een metselaar uit chavanon waart gevonden en ik reisde

en ik mag hier wel opmerken dat ik zoolang ik de familie heb gekend mevrouw micawber bijna nooit zonder een van die tweelingen heb gezien

hem misschien wel zal willen verplichten met een kassiersbriefje van twintig pond op rekening want ik heb dezer dagen vele kleine verschotten gehad mijnheer zegt vholes in zijn journaal bladerende

een vage tint van het volk het was niet in zijn gezicht waarin meer iets was van een artist met oogen die pijnlijk intelligent overal heen weiden

mijn hand en mijn hart begeven mij nu ik t verhaal van deze reis neerschrijf de aanblik op die soldaten

hoe vroeg madzy wie dan wie is gewond zijn broertje is gewond riepen verscheidenen onder de omstanders lachende uit nu eerst zag madzy dat het voorwerp van daamke's bittere smart geen minder persoon was dan de

eens zag de knecht hem in de hal met gebalde vuisten voor lord steyne's hoed staan de knecht vertelde dit voorval als een kostelijke mop aan lord steyne's koetsier die dienaar deelde het

uwe scherts is al zoo venijnig als uw dolk gaf mabelia ten antwoord mij dunkt die scherts gaat te grof zeî moei baerte voor aardigheid is dit alles te brusk en te bits wat zegt gij er toe antony

de oudgast rimini had er nog een paar tusschenwerpsels bijgevoegd aan den toestand der atmospfeer ontleend die van zijn antwoord te weinig de beteekenis wijzigden om ze te herhalen hij was gewoon die verschijnselen in herinnering te brengen vooral tegenover zijne zusters die dan ook met recht bliksemafleiders mochten heeten

en het doel dat cecile eens had vrgeraden verscholen in de verte in de uitstraling van eigen goddelijkheid traden zij nu midden in in zijn zonnekern midden in het doel traden zij

ik verwachtte niets anders dan in de keuken een c o n s t a b te vinden die zat te wachten om mij vast te zetten doch niet alleen was er geen constable maar had men zelfs nog niets van den diefstal ontdekt

de koning antwoordde een plakkaat van zes en dertig voet ik vernam insgelps dat er zoo ongeveer een honderd vjjftig aanplakkers in londen waren

het licht t is epopine's schrift duivels hij wenkte zijn vrouw die schielijk naderde en toonde haar den op het papier geschreven regel met doffe stem zeggende

maar zoo zou het niet lang duren want truus was meesteres in haar huis en zij verhief haar stem en klopte bevelend op de tafel en er begon eenige orde en stilte te ontstaan terwijl de kinderen beknord en naar boven gebracht werden

de boot verwijderde zich met snelheid gevolgd door de andere varensgasten die haar ettelijke vloeken nazonden wat vertoont men heden te stavoren vroeg deodaat als begreep hij de reden van dien volksoploop niet

gelijk vroeger de hoofdwegen er elkander ontmoetten r is dan ook een groot stationsgebouw waar t vooral bij aankomst en vertrek der treinen druk en levendig genoeg is

doch zoo het slechts aan de toestemming van jacobus blaek mangelt hij zal die geven dat zweer ik u de zwarigheid zal alleen daarin bestaan om zijn nicht van de verkeerdheid harer vermoedens te overtuigen

over hare zachte bedding en besproeit de groene zoomen frisch en vroolijk door hare bevochtiging de zon giet er haar licht over uit maar het is of zij hare stralen slechts even indoopt en dan schuchter terugtrekt met een tinteling

de sombere uitdrukking op het vaderlijk aangezicht had ook george osborne met angst vervuld hoe kon george het geld van den ouwen heer loskrijgen wat hij zoo hoog noodig had

ik ga heen mijn kinderen bemint elkander steeds op de wereld is niets van meer belang dan dit elkander te beminnen ge zult somwijlen aan den armen ouden man denken die hier gestorven is

neem het mij niet kwalijk ik vergat dat gij een vreemde zijt gij deedt mij aan pecksniff een neef van mij denken maar ik wilde zeggen