ja uwe edelheid dat begrijpen wij wel hoor nu als ze er achter komen dat wij hunne streken weten dan worden ze voorzichtiger en wij kunnen hen dan niet meer straffen hier dat is voor uwe moeite

vervolgens stond de heer bonney op en nadat hij zijn rechterhand door zijn haren had gestreken en zijn linker op een ongedwongen manier in zijn ribben had geplant stelde hij zijn hoed in handen van den heer met de onderkin

vader ik kon het niet helpen ik wist niet wat ik deed dat weet ik wel mijn jongen dacht je dat ik je voor een moordenaar in koelen bloede hield

wie is dan zeide zij deze eigenzinnige man die geen zout wil eten uw eten zal niet lekker meer zijn als ik t later opdien

het trof hem hoe zij iets had fier en waardig voor een kind met ernstige oogen grijs en ernstig geknepen mondje zij liepen samen op

mevrouw verlande was adam's moeder niet maar meer en beter in dit geval het eerste wat zij deed toen de boot onder stoom liep was den jongen meenemen naar haar hut hem t apenpakje uit en n proper broek en baadje aandoen

eh lieve tante lieve isabella ik ben zoo bang dat gij kou zult vatten gij moest een zakdoek om uw hoofd knoopen

en met de liefde van een pas beginnend toerist bestudeerd hadden haar al een illuzie gegeven van een stad uit een ideale oudheid een ideale renaissance en zij had vergeten dat vooral in rome het leven meêdoogenloos is voortgegaan

ik zal deze plaats nimmer verlaten riep ik mm de klok van meester humphrey moeten honden op schandelijke wyze der menschen dood verhaasten houw zenederen hak ze aan stukken

op de straten was het nog geheel ledig lewin ging

ik kan mij niet langer inhouden als ik hem zie telkens als ik zie dat hij zijne hand in zijn zak steekt is het zoogoed of ik zijne hand in mijn zak zie

zich te doen verwonderen hoe het komt dat hunne gedachten zoo op het land en het buitenleven spelen maar

door raggles beschouwd welke in de middernachtelijke duisternis brandden die den moed er bij hem inhielden zooals hij later zeide dat nog zelfs meer dan rebecca's listen en gevlei

deze buitengewone veldslag was als een tweegevecht tusschen twee verwoede gekwetsten die wederzijds steeds strijdend en weerstand biedend al hun bloed verliezen wie van beiden zal het eerst vallen

al kost dit wat meer tijd dan maakt dat toch niet zoo'n groot verschil uit en lize kan niet schrijven of lezen

zou mij niet verwonderen als hij er half razend door wordt en dat dacht dr donovan ook we hebben er samen lang en breed over gepraat en het trof gelukkig dat hij weer terugging naar harley street om bij de hand te zijn wanneer ze t vertelden aan mevrouw ferrars want die werd gehaald zoodra mijn nichtjes het huis uit waren en je zuster wist vooruit dat zij t k op de zenuwen zou krijgen

ik verstond dit en zweeg een schampere lach van hartog zelf kon my niet aan t praten krygen lotje zei ik hoeneer gaat gy eens by uw oom en tante ô als gy maar eens wilt meêgaan al was t morgen goed zei ik als t goed weêr is zullen wy er eens heen kuijeren

gaf een gil van schrik toen zij de stem van blommesteyn hoorde daar hij vroege of zijn vader of niemand van zijne broêrs en zusters te huis waren

de vijand is over de sambre getrokken zeide william en onze linkervleugel is reeds in actie koin mee over drie uur moeten wij oprukken

nu is gusta ons dienstmeisje heel bedeesd en heeft toevallen en zij schrikte van die jufvrouw die heel vinnig kijkt en van hare nijdige manier van spreken waarvoor iemand die wat bloo is wel bang kan worden

die gij van denzelfden kant te wachten hebt ik hoop van neen nu goedendag kit goedendag met vele dankbetuigingen en nog meer

als ooit het hart van een man aan een meisje hechten kan ik ken geen gedachten geen wensch geene hoop in dit leven zonder haar

amelia lachte ook zij droeg een strooien hoed met zwarte linten maar overigens was zij in den rouw

het einde van dezen man was inderdaad beklagenswaardig het huis van zijn buurman in brand staande begaf hamilton zich met verscheidene anderen'naar binnen om de kinderen te redden die gevaar liepen van in de vlammen om te komen

gij herinnert u dat gij op aandringen van den een of anderen weldadigen vriend een toegangkaartje hebt genomen en gij neemt nu ook

hetnaburigeriviertjeonsvan dik ijs voor onzen wijn voorziet maar de zon schijnt helder is er geen wolkje of zweem van damp

en dat zij een paar goede partijen heeft afgewezen zonder dat iemand er de reden van wist maar neeh tuckle en dat nog wel als er vreemden bij zijn dat gaat niet altijd kiesch blijven vriend altijd

it zeggende voerde hij in het ogement k wil met u duelleren riep de losbandige knaap k niet zeide

het is zoo aardig dat u àltijd zoo samen is gebleven met grootmama met meneer takma ging ina liefjes voort in indië en later hier altijd in den haag

is hier nog krijgsvolk vroeg joseph haar neen was het korte antwoord joseph bedacht zich even hij zag dat de spraakzaamheid van zijne waardin veel te wenschen overliet hij besloot evenwel te trachten met haar in gesprek te komen ten einde op die wijze eenige inlichtingen te bekomen

eindigde hij den psalm naar datheens vertaling aanheffende met dien eigenaardigen trillenden klaagtoon die een loflied ter eere gods in een teemende jammerkreet deed ontaarden

dat de inhoud van de waterkan den trekpot had overstroomd en het heele tafellaken onder water begon te zetten

zij wist de waarheid niet jos betaalde het jaargeld nog geregeld uit maar een geldschieter in de stad ontving het de oude

toen zy kwam lt vloog de kapper naar buiten om haar te ontvangen maar zoodra zy de beelden voor het venster zag verbleekte zy en begon te beven geliefde zeide de kapper daar ziet gij uw portret maar niet zoo getrouw als in myn hart

en staande bij de balie hij boog zich over olivier heen en herhaalde de vraag daar hij echter bevond dat de knaap werkelijk buiten staat was om de vraag te begrijpen

ik bracht den titel waarmede de boerenjongen den oudsten broeder aangesproken had met den letter op de sjerp

in het snel vastknoopen en weder losknoopen van zijn gekleede jas enz ik herhaal juffrouw osborne dacht

zij zeiden ons vervolgden zij bij u goed bekend te zijn zoodra wij dat vernamen hebben wij hen uit achting voor u met onderscheiding behandeld

adat geheel strijdig met haar zachtaardig karakter driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman had uitgevaren verklaarde zonder eenigen omweg dat niemand anders dan zij aan uffrouw

en laat mij dit vroolijke feest meevieren binnen vijf minuten voelde hij zich thuis wie had ooit zoo'n man meer gezien

en die in stilte met den spanjaard heulden mij dunkt de leidenaars deden wél zoo ze doof bleven voor dergelijk gekal het ware beter zoo ze toonden geleerd te hebben de verraders en spaanschgezinden te onderscheiden van hen

aan den schilderachtigen gil schoonen zee oever was vroeger aan st johannes den dooper gewijd ik geloof er bestaat

dus tot het naaste uurtje rustig samenzijn ik ga paardrijden ik moet frissche lucht en beweging hebben apropos en de dienst dien gij mij te vragen hadt och ik kan er wel buiten het was maar de kapitein wilde mij een rijzweep present doen en en die zoudt gij liever willen aannemen van mij niet waar vroeg ik lachend

en hoe hij zich verplaatst en met bevende handen zijn klam voorhoofd afwischt wanneer de aanklacht gesloten is als ware het eene verlichting voor hem dat de jury nu het ergste weet

ze gaf hare moeder tot afscheid een hartelijken zoen nam het potje met boter in de regterhand het mandje met wafels aan den linkerarm en stapte zoo het dorp door

keerde zich de lijkbezorger om en wilde vertrekken wacht wacht riep de oude vrouw met eene doffe stem

waarover hij zeker nog meer zou gezegd hebben indien niet jemima en hare vriendin beiden gedreigd hadden dat zij flauw zouden vallen als hij nog een woord sprak

had zijn slaap zoo dikwijls gestoord en hem zoo woelig doen droomen dat het opstaan eene rust werd