deze verzoening deed adolphus junior en johnny zoo hevig ontroeren dat zij als op een afgesproken teeken een jammerlijk geschrei aanhieven

halssnoeren en oorbellen werden als nietswaardige voorwerpen hier of daar neergesmeten terwijl morrende spreuken zonder ophouden uit de mond der vorstin vielen

die emigranten munten uit in den tuinbouw en in het bleeken van linnen ze zijn ook goede dienstboden en worden in groot aantal als aardwerkers en sjouwers gebruikt op den pacific spoorweg

en toch na de waarborgen die frankrijk thands geeft zeide de gezant is het onbegrijpelijk dat hy er by kan blijven volharden men heeft barrières noodig tegen een vyand niet tegen een bondgenoot

maar het speet hem niet de gelegenheid te hebben om langzaam op en neer wandelende een weinig tot kalmte te komen toen hij eindelijk den groat en koperen klopper op de deur had laten neerkomen vernam hij dat

het gerucht dat zij maakten bij het openen van het houten hek trok de aandacht des schoolmeesters hij zag hen vriendelijk aan maar scheen te leur gesteld te zijn

wel werd hij aan menig huis met scheld woorden weggejaagd wel werden zijne smeekbeden om hulp zelfs beantwoord met een pistoolschot dat gelukkig het doel miste maar velen waren hoewel der partij der misnoegden toegedaan tot medelijden en erbarmen gestemd

met den snavel onder de vleugels leg nu t gras op het ijs zoodat ik ergens op staan kan en niet vast vries als jij mij helpt zal ik jou helpen zei de

en zg zal zich weder tot dezelfde wanstaltige vormen vereenigen zaai nogmaals hetzelfde zaad van roofzuchtige losbandigheid en onderdrukking

sir joshua reynolds nu we weer op straat stonden nadat we op chandvolle wijze daarheen waren geescorteerd

gemelrjk huiverend wendde hij den blik nu eens naar dezen dan naar genen kant en sorns bleef hij staan en keek achterom en in het rond en dan sukkelde hij weer voort

om te zien wie er is lewis had hierin weinig zin en zeide terwijl hij zijne vrouw van ter zijde aanzag dat hij den heer grimaldi zeer verplicht was maar het toch liever niet wilde doen

oodra t een geheim is zeî ettemie droogweg dan wil ik er liever niets meer van hooren rommels dacht renkelaer terwijl hij zich op de lippen beet een meisje en dat weigert een geheim te hooren at tref ik ongelukkig

de heer botwater liet zich dan ook geen oogenblik door eenig gewetensbezwaar weerhouden om de bladzijden schrift te lezen maar toen hij er volkomen kennis van droeg eerbiedigde hij de vormen en legde het weder op de plaats waar hij het gevonden had toen hij was binnengekomen en keek naar buiten naar den tuin met het groen en de vogeltjes

wilt gy die gronden opteekenen dan zal ik die uit een zetten buat nam zwijgend pen en papier en schreef op wat de witt hem voorzeide daar deze zich hierby in een vrij omstandige beschouwing begaf van hetgeen de staat wederkeerig op engeland te vorderen zoû hebben

ja riep hij uit met eene vervaarlijke stem terwijl hij gedurig met de breede vuist op den voor hem liggenden bijbel sloeg hoor mijne stemme gij kuddeke israëls en geloof mijne woorden niet aan hen gelijk zijnde die ooren hebbende niet hooren

on dit geen kwaad veel goed kon het ook niet doen althans naar de meening van ettemie die bij zich zelve het bewustzijn had dat niets in staat zou zijn haar op den duur haar vroegere kalmte van geest terug te geven dan de overtuiging dat niemand meer aan het verspreide gerucht geloof sloeg

ik was reeds bevreesd dat je het geheel hadt opgegeven en zou het in dat geval alleen gewaagd hebben hallo

maar ik heb er al jaren lang van afgezien om u tot iets te willen bepraten oude jongen zeidé jufvrouw bagnet terwijl zij een weinigje stof van de ham blies en mij wederom aanzag

gister had ik een fraaijen dag uitgeweest naar de comedie geweest ik onder de bescherming van den beleefden heer r zyn vriend g nam letje voor zyne rekening en lotje nam ik meê die vulde ook nog eens een plaatsje

je hebt weer gedroomd

dat beduidt niets voor u met uwe schitterende vooruitzichten maar voor mij zelven heb ik altijd den regel neem alles aan wat waarde heeft en portatief is

stemmen die aan de teruggekeerden vraagden waar is myn zoon waar is myn broeder waar is myn echtgenoot waar is onze vader uw vice-admiraal jakob claesz van

met aanduiding van de gevluchte soldeniers als de vermoedelijke daders een onderkomen moesten ze hebben maar waar wie zou ze herbergen zoo met hun vijftienen en ieder op zich zelven wie zou een eenzamen zwerver zoo maar innemen in dit nachtelijk uur

teleurgesteld dat hij onondervraagd werd in plaats van zelf de ondervrager te zijn moed vatte en begon ik ben ha iemand

de agitatie die land en leger deed sidderen en die door dit bericht teweeggebracht werd was zoo groot dat aan prive aangelegenheden bijna geen aandacht geschonken werd

bracht hij de hand aan het voorhoofd als moest hij zich moeite geven om weêr tot het besef te komen van hetgeen hij was en waar hij zich bevond maar dat die gepeinzen evenzeer van zachten als van overheerschenden aard waren geweest las men op zijn verhelderd gelaat

ik moet er zelfs ernstig op aandringen ik alleen heb reden naar dien naam te vragen ik zeg volstrekt niet dat u reden hebt om naar een naam te laten vragen

na dien uitval dook zijne excellentie weer in de kussens en ik spoedde mij naar den advocaat waar ik wel geen ongeloof vond maar zooals reeds gezegd is onwil om mij aan te hooren

het bovenste gedeelte dezer deur was van glas zonder door een luik beschermd te zijn hetgeen ik in het eerst niet bemerkte daar het hier geheel donker was

eten we vanmiddag alleen kindje ja tante alleen de prins komt pas van avond laat u in godsnaam dien rommel in de studeerkamer opruimen ja kindje de prinses ging verder hare kleedkamer in

maar zij trok haar hand terug en beefde over al haar leden waarom ben jij hier rebecca vroeg zij

o heere och hemeltje en daarna rondkijkende en den blik van george ontmoetende steekt hij wederom beide handen uit

met een nijdigen ruk ontnam zij hem haar hoed dien hij in de hand had gehouden natuurlijk niet zonder nadeelige gevolgen voor de grijze struisveder trok de bloemen er driftig af en sloeg den kortsten weg in naar huis

de arme polly zuchtte zij dacht wat zij wel zou doen als de jonge mijnheer tomkin in de dokters apotheek die altijd zoo naar haar keek in de kerk

naar mijn kamer ik zal op mijn kamer ontbijten maar waarom omdat u me niet bevalt als gastheer ik niet

eeh dubbelen phaeton van groote antiquiteit en bovenaardschen bouw een sjees met een groot gat in r rug

ik keek toen eens mijn vader aan en zeide toen weldra dat s gauw gezegd mijn goede man ik houd het meest van pa maar juist kwam moeder bij mij staan ik keek haar aan en ja k moest zeggen of ik wilde of niet ik houd het meest van ma

en door sterk in een gedraaide stroobanden worden vastgezet ijna kon zich niet verbeelden dat zij zich op een dijk bevond daar dezelve met eene zoo zachte glooijing in zee afloopt en zoo weinig overeenkomst heeft met de steile zeedijken

elke dag was wel een jaar door bet aantal myner gemengde indrukken van innige vreugde en diepe smart

e spoorbaan doorsnijdt dit woeste gedeelte en de reiziger die er gebruik van maakt ontvangt nog altijd evenals ogendorp in zijn tijd den indruk dat de steden en dorpen te midden van onontgonnen wildernissen liggen

het jonge echtpaar herkende ons en wij verzochten dat wij hen nogmaals zouden laten dansen men gaf ons een goed avondmaal en liet ons in de schuur slapen van daar vertrokken

grimaldi ging hoopvol aan de tafel zitten die reeds gedekt was en de knecht zette voor zijne oogen niet de jang gewenschte zalm maar een

hij reeds lang niet meer tot de levenden zou behoord hebben hij prees vincent dat deze zich steeds menageerde weinig dronk niet rookte en ten laatste rust vond want vincent had hem gesproken over zijn

ja of ik t mij herinaer antwoordde zij met haar vriendelijken lach tarwijl zij ijverig voortwericte