in beslag genomen en niemand stoorde zich er aan en niemand kwam toen ik met een vijffrankstuk op de toonbank klopte datgene waar ik naar zocht was evenmin te vinden als had ik naar een stukje goud van californië gezocht

maar het opmerkelijkste was een hond dien zij poedel noemden een leelijk raar dier dat tusschen al de kribben heen liep en met ieder van de kleine zieken goede maatjes was dat dwaze beest

en hem het gezigt vrij liet tot op de ruime binnenplaats waar eene menigte rijk uitgedoste dienstboden en slaven op en neêr liepen naderde hij een van dezen en vroeg hem aan wien dit prachtige gebouw behoorde

als de vorige maal toen de kolonelsvrouw zich er op toelegde om zich aangenaam te maken die twee opmerkingen van het kind hadden eenigszins een verkoeling tusschen haar teweeggebracht

de jongelui deden zooals mevrouw kitterbell verklaarde hun best de jonge dames lieten de goede gelegenheid niet voorbijgaan en de avond beloofde alleraangenaamst zijn

noem het geen goedheid antwoordde zij kleine dorrit een eerlijk gemeenden kus gevende want u bent altijd het liefste en beste meisje geweest dat ik gekend heb

zijzelve echter was thuis gebleven daar zij voortdurend veel te doen had en het bovenhuisje scheen haar uitgestorven toe nu zij eenzaam zat te naaien en te stoppen in een bleeken zonnestraal dien zij onbevreesd voor haar tapijt en haar gordijnen binnen liet vallen

s avonds ontmoette hij francesco met wien hij slechts door italiaansche woorden of gebaren zich verstaanbaar poogde te maken en die iederen avond weer even opgetogen was over de gemaakte vorderingen en dan met heel wat gebaren en drukte het zijne tot vermeerdering dier vorderingen poogde bij te brengen

dat had de proost dikwijls opgemerkt en hij vertrouwde daar zoo zeker op dat hij nooit aan den weg dacht als hij dat paard bereed

antwoordde tigg die maar eens in de honderd jaar bloeit ha ha lachte slyme opnieuw ik moet twee vreemden danken omdat zij mijn rekening in een herberg betalen

hij was niet gezind de slag aan te nemen vooraleer hij weten zou wat zijn vloot in zeeland zou hebben verricht om niet handgemeen te worden brak hij bijna alle nachten het leger op en zweefde steeds door de vlamingen gevolgd van de ene kant naar de andere

n had zij daarvan zulk een afkeer gekregen dat zij zich wel onverwijld in den een of anderen schuilhoek had willen verbergen want zij die zulk een vasten hoogmoedig vertrouwen had gehad op zich zelve op hare scherpzinnigheid op haar doorzicht zij had dat fiere zelfvertrouwen verloren

de pleegzoon zijde van den voorzitter zaten op houten schabellen vier en over hem twee personen deels in t waereldlijk gewaad de tafel was overdekt met papieren en

t zal je goed doen daar komt hij daar komt hij roept nog op den weg eensklaps dorus die zoo snel zijn reeds vermoeide beenen het hem veroorloven komt

en zeer nauwe en korte mouwtjes een zeer wijden zwarten pantalon met zeer spits toeloopende pijpen en een gebrocheerd zijden vest

heb ik dat dan gezegd wijsneus daarop vervolgde zij pruilend met eene lok haar in den mond george sampson hield veel van mij en was altoos vol bewondering hij kon alles van mij verdragen

en het tafelgereedschap op het achterplaatsje gewasschen wordt de vroolijkheid en ijver waarmede de twee jonge jufvrouwen zich aan die taak begeven in navolging harer moeder hare rokken opsteken

wanneer het in het eenzaam herdersuurtje op de uitdrukking van eene zachte en teedere liefde aankomt doch ik laat de beslissing aan de mannen over

een en in rtis is er tot heden ook nog geen exemplaar van zeî ettemie schalks lachende althans niet van deze soort e bent ondeugend ettemie zeî

en op het oogenblik terugkomende dat hem bezighield nu zijt ge zeker heel zeker dat hij komt hij volgt mij op de hielen was het antwoord

geef acht op hetgeen gij zegt vriend antwoordde mortimer procureur lightwood geef zelf acht op hetgeen ik zeg want ik oordeel dat gij aansprakelijk zijt voor wat gij er van achterhoudt

en keek hij mij strak aan ik had nu geen reden om langer te zwijgen toch wilde ik hem niet de volle waarheid zeggen

en zijn aderland tot een eeuwigen luister strekken zou ij hadden daar dien namiddag doorgebragt en begaven zich nu naar het uis zoo lustrijk in deszelfs vijver gelegen toen zij het rijtuig de lange laan zagen opkomen

ik heb nooit een rimpel van verdriet op dat gezicht doen komen want van alle dingen waaraan gij als man kunt denken

drong de jeugdige patricier zich tusschen mij en de dame en voerde mijn helena zonder een woord van verontschuldiging met zich mee

niemand scheen iets te doen te hebben behalve de procureur de pen van zyn klerk was in vollen gang voor het boogvenster van zijn houten huis

dat doet mij goed regt goed zeide juffrouw blommesteyn ik wenschte dat ik er bij geweest was t is regt jammer dat het de mode niet is dat de moeders zelve de kinderen ten doop houden dan had ik dat genoegen zelf kunnen hebben

ik wou dat men dit wat meer in het oog hield dan zou men te rechter tijd meer aan de verplichtingen die de natuur ons oplegt denken en er wat minder over spreken als het niet te pas komt

at meenje toch onker vroeg zij opnieuw er hoe langer hoe minder van begrijpende ch niets zeî hij nu eerst beginnende in te zien hoe bespottelijk en onuitvoerlijk zijn voornemen was om voor raadsman te spelen

maar mijn hemel wat wilt gij dan om u werk te geven kan de regeering toch engeland den oorlog niet verklaren neen die pretensie heb ik niet zei eckbert nu toch

toch nog voortrok boven het pretentieuze laatdunkende en sombere batavia alleen in het militaire element was leven alleen de huizen van officieren waren des avonds verlicht

die man is voorbestemd om de vrouw ten prooi te vallen zoo zeker als ik iederen dag naar de beurs ga

en eensklaps versmolt hare vrees in een onmetelijke rust nu als het zoo was dan was het goed en zij begon te lachen met onhoorbare zenuwachtige lachjes terwijl de dofheid op haar neêrdrukte als met zware

och de vrede hier op aarde is dan toch altoos nog maar betrekkelijk dacht mijnheer swart zeker het doet mij genoegen voor dien armen drommel van een telegrammenbode

zij zou dan berekend hebben dat iemand die zijn hoed verliest te midden van volksgedrang terwijl hij zijn handschoen wil oprapen en den eersten niet terugkrijgt uit de handen van woeste soldeniers dan nadat hij de koorden zijner beurs heeft ontknoopt gemakkelijk een kleinood kon verliezen zonder dat hij het bemerkt had in de haast om voort te komen

het goud werd in zakken van rendierhuid gepakt vijftig pond per zak en als brandhout buiten de takkenbossen hut opgestapeld zij werkten als reuzen de dagen vlogen om terwijl zij de schatten ophoopten

heel goed zeide mijn voogd hij is vandaag hier geweest melieve en ik zal er hem morgen over spreken ik gevoelde onder dit korte gesprek schoon ik niet weet hoe want zij hield zich zeer stil

eerst gister avond en dus dertien dagen na dat gy die afzondt ontfing ik zou niet weten hoe ik die brieven best moest beantwoorden ik beef voor den stap dien gy wilt doen ik ken myn saartje ik weet dat zy getergt wordende iets zeer romanesk zal durven

monsieur en hij bekeken deze zaak niet van hetzelfde standpunt monsieur was niet gewoon opgesloten te zijn

daarby blpt het dat de vrouw hem veiligheidshalve het mes heeft afgenomen want terwijl zpnsgelps opspringt

ik twijfel dus niet of gij zult uit dank en erkentenis haar wel tot uwe vrouw willen nemen waartoe ik mij reeds verbonden en mijne bewilliging gegeven heb

dan van hen nog een duwtje te krijgen om geholpen te worden evenwel lieve als zij de goedheid mochten hebben

die al zijn vijanden had opgehangen en zich nu daarover zat te verlustigen de ondervinding die ik bij mijnheer en mevrouw micawber had opgedaan

er bleef dus niets anders over dan te loopen en daar hij wist dat er in coventgarden op hem zou worden gewacht besloot hij er toe en begaf zich op een drafje op weg