het bericht van lady crawley's overlijden bracht niet grooter smart teweeg of lokte niet meer critiek uit dan men van juffrouw crawley's familiekring kon verwachten

door zijn koelbloedigheid en vastberadenheid had de schoolmeester weder zijn heerschappij over ons verkregen die hoe langer hoe machtiger

dat toen ik des middags uitging het juist was alsof men plotseling uit eene donkere kamer in een fel brandendvuur

een tooneelmatroos staat altijd ten minste zes man dat palmer en scarton in het tweede bedrijf eene dubbele horlepijp moeten dansen met ketenen aan de beenen en dat de onzichtbare grot het geheele tooneel zal beslaan

daar mijnheer wickfield geen wijn dronk en ik er geen verlangde naar boven waar agnes en haar leerlingetjes speelden zongen en werkten na de

gij waart dan sinds lang met hem bekend wel neen maar dat was ook niet noodig ik had hem geobserveerd bij de spelen onder zijne soldaten ik begreep dat hij een dier rampzalige gecasseerde officieren moest zijn die met hun volk zoo goed als van den roof moeten leven

werd die nog tweemaal overgelezen maar aan alles komt toch een einde zelfs eene verliefde jonge juffer kan niet altijd denzelfden brief blijven lezen

waarheen zou hij wijders gaan welke richting volgen kwam hij aan een anderen uitgang hij zou dien door een dam of hek gesloten vinden

voor iemand van pecksniff's teerhartigheid was dit een bijzonder treurige aanblik hij begreep maar al te duidelijk

om al deze redenen zoo gaf ik aan wemmick te kennen en omdat hij mijn kameraad en vriend was en ik de grootste genegenheid voor hem had wenschte ik dat de zon van mijn fortuin

toen wij laatst op een namiddag van eene straatwandeling terugkwamen

niemand anders dan abel garland kon wezen nu ging zij met zich zelve te raad en besloot op de straat te wachten totdat abel naar buiten kwam

dat hij als eenvoudig man van wapenen den zevenden kruistocht had medegemaakt en na bestormen van den burcht karthago om zijne dapperheid en heldenmoed door koning lodewijk tot ridder geslagen was

in welk werk zoû hij bezwijken in het allerlaatste het tiende om met eeuwigen smaad overdompeld voor eeuwig af te dalen in tartaros eeuwige eeuwige duisternis

dacht gij dat wel en zult gij er nu niets meer aan doen hervatte ophelia hebt gij hier geene hoofdlieden of iemand om zulke dingen te onderzoeken en zich aan te trekken

met de linkerhand zocht zij in de duisternis een over de bron gebogen jongen eik die haar gewoonlijk tot steunpunt diende vond een tak vatte dien bukte en dompelde den emmer in t water

in een hoek de uniform van een gepensionneerd militair elders de rok van den geletterde iets verder de rok van den staatsman dit wezen was de

de rivier kronkelde daar in den avond als een ontzettende python schubbeglinsterend in

nu het is waar je hebt gelijk en ik lieg als ik beweer dat het me spijt maarb doe het niet weer vulde betsy aan heel kalm maar enigszins dreigend alsof er nog iets achter hoorde wat ze

en toch zeide blommesteyn vind ik dat die noorweegsche lap veel natuurlijker bij het koningrijk zweden dan bij denemarken zou behooren

mijnheer die mij la place d'honneur had gegeven aan de tafel waar hij zich zelf neerzette met enkele vrienden die hij onderscheidde gaf bij het afloopen van het collation te kennen dat hij een toost wilde instellen zeer tegen zijne gewoonte want alleen bij officieele gelegenheden als het niet anders zijn kan geeft hij het voorbeeld van de verplichte

heer en voogd al leefde ik honderd jaar en al deed ik niets in al dien tyd dan u myne erkentenis te bewyzen dan nog zou ik geen tyds genoeg hebben om u zo veel daar van te tonen als myn hart en myn pligt van my vorderen

maar in plaats van aan mijn verzoek te voldoen wees de wreedaard mij op het lijk der ongelukkige prinses zie zeide hij op deze wijze straffen de geesten hunne vrouwen als zij zich van ontrouw verdacht hebben gemaakt

en zijne krakende stem zooveel mogelijk uitzet bij de vloeken die hem ieder oogenblik uit den mond vliegen de kapitein gelijk men hem noemt is een oude gast in bellamy's keuken

ik heb het moeielijk gevonden er aan te beginnen en dat blijft het nog ik zou wenschen dat het zeer bedaard voorgedragen en zeer bedaard overwogen werd

van de staatkundige inzichten van onzen achtbaren vriend de zaak van tipkisson in eens zou hebben onderdrukt en hem met schande zou hebben bedekt maar deze

en dat heb ik dus gedaan als wij minder aan elkander gehecht waren geweest geloof ik dat wij elkander geregeld elken morgen gehaat moesten hebben

ik heb er hem naar gevraagd en hy heeft mt mm wmmmmmmmmmmmm het geheim van edwin drood het mij gezegd ik heb hem maar twee vragen gedaan hoe hy heette en of hy eene vrijster had en hy antwoordde edwin en dat hij er geen had

dat hij zonder controle maar met al de nauwgezetheid van een streng geweten zijn schrikkelijke willekeurige macht

tuin of boomgaard aangenaam gelegen in den hoek door twee kruiswegen gevormd en voor wier deurpost de huisgenooten het ochtendmaal gebruikten en een tafereel opleverden

op de mat voor het vuur liggen terwijl de raaf zich op zijn lijf zette en allerlei wartaal praatte daar hij gelijk weldra bleek zijn best deed

wat dacht gij dan dat ik doen zou wacht totdat gij volwassen zijt en praat niet van zaken waarvan gij geen verstand hebt gij toont er uwe domheid maar door

is zeer vriendlyk en heeft zelf deernis met my hou den braaven blankaart te vriend keesje ik vrees anders dat gy al zo veel met vader zult te doen hebben als ik vaarwel myn broeder

boven de kamers der derde verdieping gehuurd door een troep vermaarde boheemsche voltigeurs en kunstenmakers en zoo verder tot zij de kleine hokjes van de zolderverdieping bereikten

ik wist niet te zeggen hoe hij er eigenlijk uitzag behalve zeer begrafenisachtig met de bijvoeging van eene groote deensche zon of ster die aan een blauw lint om zijn hals hing

hij aarzelde z was hij tehuis gekomen van de godsdienstoefening vol vrome denkbeelden en voornemens en daar stond hij nu door slechts een enkele zeer wereldsche gedachte als beheerscht een oogenblik beproefde hij te strijden

terug scheen heel zijn gebiedende houding te zeggen maar zeggen deed hij niets noch sloeg hij de hand aan zijn zwaard zoo onderwierp een gezagvoerder alleen door zijn durf zijn wil en zijn groot gevoel van eigen kracht een bende muitende matrozen

brass en zijne beminnelijke gezellin schenen onder hun sober ontbijt eene beraadslaging over de eene of andere zaak van aanbelang te hebben gehouden

hun partij bracht nog een van de veertien op een kruiwagen naar het stembureau maar hij was niet wakker te krijgen en zij wilden hem niet laten stemmen er zat dus niets anders op dan hem weer weg te kruien en in zijn bed te leggen

marie scheen altijd eene verwonderlijke kracht te bekomen als zij aan dit onderwerp begon zij hield nu hare oogen open en scheen hare kwijnende zwakheid geheel te vergeten

wij leven in de onreinheid en worden walgelijk tot wij van ons zelven walgen wij verlangen om te sterven en durven toch niet sterven geene hoop geene hoop geene hoop

en hem op zomerochtenden wekte er waren toen niets anders dan zomerochtenden en als hij tegen den tuinmuur opklom en er over keek kon nikolaas het rozeboompje zien dat kaatje eens van een kleinen aanbidder

hoofdstuk van het eerste deel van het

maak ik gebruik van het voorrecht van dezen dag lieve mary zooals de heer met schulden zei toen hij op zondag ging wandelen

terwijl de grove lucht der aarde nog geen tijd heeft gehad het stof te bezoedelen dat bezield werd door dien geest

las het geheel met een doodelijk ernstig gezicht nog eens over en zette om het contract nog bindender te maken zijn initialen

anna ik moet nog met u spreken met mij vroeg zij weer terugkomend en hem verwonderd aanziende wat is er dan waarover zij ging zitten