welke hij maakte door het vertrekken van zijn gelaatsspieren en de beweging van zijn geheele lichaam het waren echte tranen die langs zijn wangen biggelden en echte kussen die hij op de handen van vitalis drukte

en sabina barstte uit in een zenuwachtig schreien neen voorwaar dit is erger dan een weinig kwade luim dit is een ziekelijk verschijnsel sprak brigitte verschrikt en meêwarig het hoofd schuddend

de heeren zien dus zeide ik dat deze depositie met mijn verhaal overeenkomt en dat ik naar het duin was gegaan om sander gerritsz te zoeken hier is bovendien de brief dien ik te zijnen behoeve aan kapitein holmfeld geschreven had

heefc een litteeken achter aan zijn hals zoowat half rond door een mes veroorzaakt was gevangen gezet een neger

echter is het niet te veronderstellen dat deze tuinen ooit werden beplant maar waarschijnlijk zijn zij alleen maar een stuk van het oude terrein dat ongebruikt gebleven is

er was eens een man die had drie zonen de jongste heette domoor en hij werd veracht en bespot en altijd achtergezet bij anderen

marius ging naar het luxemburg de jonge dame was er met mijnheer leblanc marius veinzende een boek te lezen naderde zoo dicht mogelijk

ik bleef dus nog een poos bij de toonbank draaien en keek van tijd tot tijd naar buiten waar de man met den rooden mantel zich nog altijd bevond en thans met zijn voerman praatte die hem naar het mij voorkwam scheen te beduiden dat het paard opnieuw beslagen moest worden althans na eenige oogenblikken werd het beest naar den smid aan de overzijde gebracht

en al ware hij het niet onder uwe bescherming en die van deze waardige ridders geloof ik niet dat wij twee oude lieden iets te vreezen hebben

zevenduizend pond door een persoon genaamd dr dundey die naar amerika ontvluchtte uit welk land eenige der gestolen banknoten hierheen kwamen men veronderstelde dat

rudge zullen wij zien viel hugh hierop in toen de grarnschap van het gemeen weder uitbarstte

ik ben er zeker van dat hetorgel mij goed zal doen ik beefde als een riet toen ik begon te draaien maar hy zat zoo stil als een lam

en mij het goede van indië leeren inzien is het dan dàt en nog een heele boel meer heeft u heimwee bevalt indië u niet langer bevalt laboewangi u niet meer waar wij u allen op de handen dragen u oordeelt over indië verkeerd probeer eens het goede in te zien

de nacht van den op den februari was een gezegende nacht boven zijn duisternis had hij den open hemel t was de bruiloftsnacht van marius en cosette

en paddeltje had daar altijd om gelachen verlossen en lange meeuwis waar was die wat had men met dien goeien lobbes gedaan vermoord paddeltje werd plotseling stil toen hij aan z'n trouwen makker dacht

maar men had haar niets kunnen geven wat haar aangenamer was zij vatte haar werk weer op en bad tot god buiten zongen de jongens spotliederen op haar niemand troostte haar met een vriendelijk woord

ik groet u mijne heeren en u ook pater gij hebt mij waarschijnlijk geene bevelen te geven vroeg zij dezen laatsten met eenen trotschen eenigzins verachtelijken blik aanziende

deze vermaande hen in den beginne om geduld met hem te hebben maar toen hij zag dat agib daardoor in het kwade gestijfd werd en toen ook hij eindelijk het geduld begon te verliezen zeide hij tot zijne leerlingen

men was wat verwonderd over zijn rustig en langdurig oponthoud in eene der noordelijke provinciën van nederland zoo dicht bij de grenzen in eene hoofdstad die voor een heer als deze heel weinig bijzonders moet opleveren

op dit oogenblik gevoelde hij slag op slag en schier met elkaar vermengd de geweldigste schokken van aandoening die hem in al zijn leven getroffen hadden

zelfs zij lagen op de banken te slapen toen gashford binnentrad en hen daardoor deed ontwaken

ik bedreef alle buitensporigheden die ik maar kon bedrij ven en was vrij wel op den rand van den waanzin toen juffrouw mills de kamer binnenkwam

ik werd heel verlegen alsof zij dacht dat ik haar zoo iets had willen vragen en zat haar bedeesd aan te kijken mijnheer micawber heeft zijn gebreken

luister edele graaf uw dochter zit troosteloos in de kerkers van het louvre uw erfdeel is verbeurd en uw kinderen hebben geen lenen meer ik weet een middel om uw dochter te verlossen en uw graafschap weder te krijgen

en scheen er zelfs op hare kalme manierveeleer tegen dan voor maar eindelyk zegevierde therese en duke werd verkozen

het herroepen mijn beste heer nooit met mijne toestemming verander deze wet mijnheer en wat zal het gevolg van deze overijling zijn voor eene klasse van praktizijns

k begaf mij dus naar den ost ndischen oren en had daar het genoegen van uwen vader driaan oosjes zn et leven van illegonda uisman en broeders aan de gemeene tafel na de verkooping aan te treffen

ik orders hm zeide doedes het hoofd schuddende en het hem aangeboden bevelschrift afwijzende hier niet geldig amsterdamsche hoofd-officier te huis regeeren hier niet den baas spelen

t is een schrale wind meheer hildebrand ei wat keesje zei ik de wind is niemendal schraal maar daar schort iets aan man hebje een courant verloren

ik wil u niet wegsturen mijnheer pinch zonder daarvan de reden te vermelden onder de bestaande omstandigheden zou zoo'n handelwijze wel te billijken zijn maar het zou een schijn van drift en overijling kunnen hebben

alleen in de aardewerkfabrieken zoo werd hem overal waar hij tevergeefs aanklopte gezegd bestond er kans voor hem en hoewel hij na alles wat hij er van gehoord had er niet veel lust meer toe gevoelde besloot hij daar werk te vragen

gaunt street is in welke sombere plaats de dood eeuwig schijnt te heerschen de luiken voor de vensters

vor echter rezen de witte zuilen der voorgalerij met de witte zuilen der portiek hoog blank en aanzienlijk op met breede tusschenruimten met groote openheid van ontvangst met eene uitbreiding van indrukwekkend

ik weet alles viel nikolaas hem in de rede ik heb een gedeelte gehoord en het overige geraden maar voordat ik dit bloed laat afwasschen moet ik alles van u hooren

en om hen heen stonden de zwarte brokkelingen op wezen de enkele zuilen omhoog en stroomde de blanke mane stroom neêr als een spookzee uit de lucht zij ontmoetten niemand

de eene zeide haar hoe goed hij het had kunnen stellen zonder haa r hoe onafhankelijk hij van haar kleine dormt was de andere

ij hebben het overoude ldenzaal nog niet bezocht met zijn hoogst belangrijke l e c h e l m u s k e r k het schoone omaansche gebouw met zijn zwaren toren ij doolden nog niet rond door de uitgestrekte buurschap

het liefst leefde zij in hare kamer haar leven van geparfumeerde verbeelding vooral na hare maand in batavia nà zoo een maand van perversiteit had zij behoefte hare vagebondeerende roze verbeelding te laten krullen en wolken voor hare knippende oogen

dat zij zich sedert verscheidene dagen s morgens in haar bedje opgericht en daar gezeten had en met een oog stralend van geluk den kleinen erwtentuin

heynsz was gelijk dit trouwens wel behoorde insgelijks genoodigd en zat in een hoek te gluren en allen beurtelings in oogenschouw te nemen als ware hij door zijn ambt verplicht geweest ook deze onschadelijke zielen te bespieden

zou ik een ezel zyn want dan zou ik inbreuk maken op het gebied der poezie en ik ben zoo ver af my daar ooit aan schuldig te maken dat er geloof ik wel

ondankbare ongeloovige oude vrouw ineenkrimpend van pijn en vrees en zonder haar pruik stel u haar voor en

met hen teruggekeerd toen delft vrijgemaakt was van t spaansche geweld ving hij eerst voorgoed zijn kluizenaarsleven aan daar zij de brouwerij de ruit hunne vroegere huizing niet meer betrokken maar eene grootere de boot genaamd gingen bewonen

maar dat nog niet de middaghoogte heeft bereikt het kan niet liefelijker schijnen op een blinde die kortelings het gezicht heeft herkregen