verklaarde dat zij betooverend was totdat die schelm van een burjoice te galant tegen haar werd maar er is niets verder te verhalen alleen dat becky altijd minzaam ongekunsteld en goedhartig was

het kwam mij voor dat in den toon van die woorden een zweem van ontevredenheid doorstraalde ik stond op en zette mij naast mijne moeder

dat hij daar zijne vrouw eene ligte ongesteldheid had gekregen in hare plaats zijne dochter anna had medegebragt een meisje tusschen de achttien en twintig jaren die zoo als vader zelve verklaarde nog al vrolijk was

om zijn geluk te bevorderen geen antwoord ooit bewees dat zij een stap nader kwam tot haar doel haar broeder weer hersteld te zien in wat zij zijn wezenlijke

pecksniff schudde zijn hopfd en zei dat denkt gij maar ik denk het zeker riep de oude man uit en aan de manier waarop gij zegt dat ik het maar denk herken ik den klank van uw metaal

vormden een aangename afwisseling wanneer het in de dalen daarbeneden te modderig was om van hunne grootere schoonheden te genieten en naar een dier heuvels richtten marianne en margaret op een gedenkwaardigen morgen hare schreden

evenwel tegelijkertijd moest ik bekennen dat op marcellus emants een nagelaten bekentenis de bodem van mijn ziel het verlangen rondsloop mocht die koele plichtmatige vrouw eens een misstap begaan verleid door deze man

de rozeblaadjes bij hoopen en in bossen op den grond te zien liggen ik ruik afjevallen bladeren totdat ik mijne hand zoo uitstrek en denk dat ik ze zal doen ritselen

verminkt en onkenbaar maakt zoo bedekte hij haar gelaat en schouders met hartstochtelijke kussen

ze hoorde gestommel zwaar geschuif gestamp van voeten die meer moeten dragen dan het gewone lijf erboven en die hard neerkomen op den vloer ze zag loerend achter haar gordijn de priesters aansjouwen met de zware kist

kleerkasten waren er niet die er bestonden kon men niet sluiten of sprongen zoodra men ze voorbij ging van zelf weer open

ik wil in het bosch blijven en nooit nooit weêr naar huis komen en omdat het zoo lief en zoo schoon was kreeg de jager medelijden en sprak

die zich aan het hoofd van zijn eigen en een deel van het rijksleger geplaatst had tegemoet de uitslag was voor adolf treurig want hij sneuvelde den tweeden juli bij gellheim niet ver van worms en spiers

waarom komt mevrouw zelf niet hier om mij te verdenken of te verklagen p mogelijk is zij reeds naar de politie

en eindelijk uitkwam in een park bij het oude gebouw waarvan in het eerste hoofdstuk dezer geschiedenis onder den naam van het heer en huis is melding gemaakt

millioenen vriendelijke blikken die hij had kunnen geven ontelbare kleine gemakkelijke hande f f ww overdrukken lingen door welke hij zich toch waarlyk groot en goed had kunnen toonen

neen lieve vriendin ik heb niets betreffende uw koffie aan te merken die reeds zulke aangename geuren begint te verspreiden dat naar mijn overtuiging het plechtig oogenblik van inschenken niet ver meer verwijderd kan zijn

hij had die reeds opgemerkt maar vergiste zich in hare beteekenis plotseling liet hij hare hand vrij en trad weêr terug tot dicht bij den schoorsteen o ik versta dit zwijgen hernam hij met zekere bitterheid

m'en god meneeren houdt nu toch op wat er met me neefje gebeurd is hoeft toch geen ruzie in onze societeit dokter viel de oudste knecht stork in de rede hij trachtte te fluisteren doch om zich in de herrie verstaanbaar te maken sprak hij z dat de anderen het eveneens hoorden

estella lachte keek naar den schoen in hare hand lachte weder keek mij aan en zette den schoen neer zij behandelde mij nog als een jongen maar zij lokte mij toch aan

en dichterlijke voorstelling welke gij steeds naar behagen kunt geven van de schoonheden dezer schoonste en liefelijkste plek der aarde

voor haar had het veel te kort geduurd en de graaf was er niet de a l g bosboom-toussaint langs een omweg man naar om die aanvankelijke conquête in den steek te laten hij zorgde zelfs niet te zondigen par trop de zèle

toen hield hij mij het rietje voor en vroeg wat ik wel dacht dat dat voor een tand was was het een scherpe tand he was het een hoektand he had hij een scherpe punt he

daar is het bankje waarop ge vroeger met emily zat zei baas peggotty fluisterend dat zal ik nog meenemen het laatst van alles en hier is uw oude slaapkamertje

toch wel zei holmes wat mij betreft ging de hertog voort ik heb de politie geraden haar aandacht op het zuiden van frankrijk te vestigen

haar stap is luchtig aan den arm van den eleganten adjudant hare sleep golft haar vroolijk achterna druk praat ze vraagt ze

toen de arme fatime haar oogen opsloeg schrok zij vreeselijk bij het zien van een man die op het punt stond haar te vermoorden hij zette haar de dolk op de borst maakte een gebaar alsof hij wilde toestooten en zei tot haar

de edelste telg der inca's telasca wouter och alles riep wouter en hy kwam niet den eersten dag was zy bedroefd den tweeden ongeduldig den derden ongerust

ik weet het niet ik dacht alleen maar ik heb er twee jaar iederen dag aan gedacht en toen heb ik veel raadselachtigs gevonden in wat ik vroeger niet raadselachtig en zelfs sympathiek vond in bertie

de majoor blackman heeft zich hiertegen gelegd om te sterven onder een naburigen grooten boom viel de duitsche generaal duplat

terwyl hy ongeduldig met zyn voet op den grond stampt wil ik heen gaan neen gy behoeft nu nog niet heen te gaan ed

de zieke stierf twee uren vr middernacht volgens mijn horloge bflna op de minuut na op het hetzelfde uur als waarop ik haar voor de eerste maal zag

en dat gij dit op geen andere manier kunt doen dan door die geldwolven van freemans court de proceskosten zoowel van de eischeres als van den gedaagde te betalen houd u bedaard mijnheer

het idee ontstond door een gesprek in het eldorado café waar de mannen begonnen te pochen op hun lievelingshonden buck was door zijn reputatie het mikpunt voor de opmerkingen van die mannen en thornton verdedigde hem moedig

zijnde het oldeklooster dat gelijk bekend is in de nabijheid van het oude dorp hartwert een uur gaans ten noordoosten van bolsward aan den oever der middelzee gelegen was daar wachtte een groote schaar van toeschouwers buiten het erf en de abt

en bij barkis bewaard moest blijven tot hij werd afgehaald een fabeltje dat hij met thans nauwelijks meer leesbare letters op het deksel had geschreven

en wondermuziek in de warmte der hand draaide het beestje behaagziek zwiepte het staartje bleef stil

het komt mij altijd voor dat het geheim van dit genot gefegen is in de tydelyke verhevenheid boven de gewone gevaren en ongelukken des levens omdat men

u de eer aandoet om met u te spreken zeide de ander der twee heeren of zoudt gij lord george gordon niet kennen

na het thee drinken stondt de lieve vrouw op nam een boek mede en ging in het tuinhuis zitten zo als ik naderhand zag ik was mistroostig ongemaklyk en stond ook op my naar den tuin begevende om ruimer adem te scheppen

zoo ruw te midden van dat gala en naast hun vorstelijken gast zoo langs hàar heen treffende alleen haren man

nu blijft gijlieden toch eten vervolgde de kapitein ik ga toch niet voor morgen het zeegat uit stuurt uw schuit maar weg en laat die u t'avond terug komen halen of anders ik zal u wel met de sloep aan wal laten brengen want de wind gaat toch liggen wij krijgen stilte

hij kortte de teugels zoodra hij bespeurde dat zij zonder iemands hulp haar vos weder in bedwang had en bleef in de achterhoede wees voorzichtig jonkvrouw riep feiko verschrikt wat duivel pater gij hebt uw oogen overal en zoudt er vlugger bij zijn dan ik

op goed geluk er eene openend stond hij in een diep duister vertrek aan zijn rechterhand onderscheidde hij een groot ledikant met zedig gesloten donkergroene gordijnen

het was om herakles als een vernieling van storm verwoed op dien eenen jeugdigen reusboom en de andere boomen ernstig zwijgzaam en somber zagen toe