dat ze er den geheelen avond aan dacht t was het gekste geval dat ze ooit bij de hand had gehad door een wenk deed ze haar moeder een zijkamer binnen gaan mama de meisjes zeggen dat louis rivière me het hof maakt

die mevrouw wachtten bij haar etablissement in de residentie ik werd verwelkomd niet als eene oude vriendin maar als eene vreemde waarmee men verlangde kennis te maken en die men in afwachting van hetgeen men haar zou kunnen schenken bij nadere bekendschap de meeste urbaniteit de meeste goedwilligheid schuldig was

afgeloopen diep wanhopig zette ik mij op de koperen gaskroon het noodlot vervloekend dat ons dwingt gezonden en krachtigen die op de laag manier worden aangerand gepijnigd ten doode mishandeld hartigse zelfs niet met opoffering van eigen leven te hulp kunnen komen

terwijl ik lijdelijk maar gloeiend van schaamte en sidderend van smart deze vernederende handeling onderging viel mijn oog op armand ik zag een glimlach om zijne lippen zweven zoo mijn blik een zwaard ware geweest het had hem in dienzelfden oogenblik het harte doorboord met zulk een gevoel van haat zag ik hem aan

waren zij niet gedwongen alles te verbergen wat zij hadden uit vrees dat het hun afgegrepen zou worden zeker waren zij ik zou mij nog laten wijsmaken dat zij de menschen niet kenden

de eerste veertien dagen liepen tamelyk wel af myn man scheen verzot op zyne vrouw en kwam alle myne wenschen vr maar dewyl hy te veel van het wellustige asiatische karakter hadt om my geen billyke reden tot misnoegen te geven

maar hebt gij nooit gewonnen nooit zuchtte de oude man nooit mijn verlies terug gewonnen ik dacht zeide de dwerg smalend

nauwlijks een paar dagen nu en dan als wij ergens samentreffen voor een huwelijk van bloedverwanten rustelooze dagen altijd waarin we toch niets aan elkaâr hebben

en zie de rot was er nog in precies als vroeger en op t oogenblik dat hij ze weer in t oog kreeg zei de rot op spottenden toon

t fraaist was dat er uit wouter's vertelling bleek hoe zuiver zoo'n italiaansche roover in t geloof is weet je niet nog iets ja zei wouter die op streek raakte ja nog iets t staat in een klein boekje een almanak geloof ik en hy verhaalde

thans weet ik het niet wij bevinden ons een veertig el onder den grond waarschijnlijk hebben wij vijf-en-dertig of veertig meter boven ons

ik neb uw vader zeer goed gekend hij was een grappig man en heeft mij met eene mijner zusters les in het dansen gegeven als ik u ooit van dienst zou kunnen wezen

met nog vier lettergrepen er achter die in het oude gedeelte van edinburg woonde er waren de vrouw van den wethouder zijn drie dochters zijn volwassen zpon

heilige nacht over land en zee spreidde de moederlijke sluiers en herakles steeg aan land abderos aan zijn zijde

telkens vroeg ik mij af wat ik daar deed zoo ik niets kon doen om mijn volk te helpen nooit nog liefste moeder heb ik dit gevoel van onmacht van niets kunnen tegen wat moet gebeuren

dat ham nog dezelfde was dat hij maar voortleefde alsof het leven hem onverschillig was maar dat hij nooit morde of klaagde

er zijn aan dit hof vele andere hovelingen die volwassen dochters hebben en die gij met uwe verbindtenis kunt vereeren

juffrouw hartog schamper lachende aan de vruchten zal men u kennen zegt de bybel en dat is immers waar juffrouw lotje heer juffrouw gelooft uwé dan in den bybel

ik zal me oolijk houen zei hij tot zichzelven en reis kijken wat ze doet zoo wandelde hij het dorp door en den zandweg op in stilte berekenende of het waarschijnlijk was dat sijtje op dit uur van den dag thuis zou wezen of niet

nu zij had geen ongelijk en t ware te wenschen dat mijn heer weêr een goeje vrouw vond t scheen dat deze wensch van den predikant niet volkomen in harmonie was met dien van grada althans zij antwoordde met een bedenkelijk

die eenige menschen in moeielgkheden wikkelen konden en dat hij daarom onder een aangenomen naam reisde

de bloedopzetting en de mogelijke wonden waren wel genezen en aan t verflauwen maar lang kon het toch niet geleden zijn of zij hadden er precies uitgezien als dat op t oogenblik bij paddeltje t geval was

dat u niet bij onze kroning kon tegenwoordig zijn en door uwe rheumatische koortsen te sigismundingen moest achterblijven maar waarom moet u lieve moeder die koortsen als een straf van god beschouwen

en de reeds gemelde laarzen gekleed had moest ik hem een weinig te doen en zeer veel te eten bezorgen en met deze twee gruwelijke eischen was hij de plaag en de schrik van mijn leven

ik verzeker je dat hij daar ginds werken uitvoert waarvan je de haren zouden te berge rijzen hij is nu geen staatsmisdadiger meer dat beloof ik je

zoo dienden we langs denzelfden weg dien we op waren gegaan van st louis terug te keeren en onzen eersten tocht weer te hervatten

en de terugkomst van de jongeheeren crummies maakte een einde aan het gesprek het bleek spoedig

ik denk dat de derde poot van den stoel brak zei verbrugge sententieus nu ja die poot brak misschien maar niet dààrom ben je gevallen die poot is gebroken omdat je gevallen bent

dat dit onmogelijk was omdat niemand anders in de mijnen mocht komen dan zij die er in werkten als ge mijnwerker wilt worden voegde hij er lachend bij en dat kost niet veel moeite kunt gij gemakkelijk uw zin krijgen

deze onverwachte en geweldige dood van iemand wien zij altijd angstig in het oog gehouden en gewantrouwd had iemand voor wien zij bijna nooit eenigè welwillendheid had kunnen gevoelen

zoo is het liet lumbey er op volgen veel meer kenwigs wilde juist het woord nemen waarschijnlijk om het gezegde nog verder te bevestigen

natuurlijk was er ook een abel bij een petekind van den heer garland van dien naam en een richard van wien swiveller bijzonder veel hield des avonds drong het troepje zich dikwijls om hem heen

riep zij uit haar armen over elkaar slaand en met haar hoofd wiegelend en zoo is hij dus toch niet getrouwd heelemaal niet getrouwd

dierbaar was in zijn rustig zorgeloos leven hij had zijn boekenkast zijn platen en alle meubels weer aanschouwd waaraan hij was gehecht hij had het goede huiselijk eten geproefd op de witte zijn partij gespeeld in het bosch den

hij zou graag met het leven en zijn ijdelheden afgedaan hebben zoo nutteloos en onbevredigend scheen hem de strijd en zoo somber en saai het verschiet

de dame leunde toevallig op hetzelfde oogenblik voorover en het leek mijn oom toe dat zij schooner was dan ooit hij was toen heel dicht bij haar heeren dus kon hij het weten wat is er lieve kind vroeg mijn oom

de heer creamer haar geneesheer wilde er niet van hooren dat zij naar haar oude veelbezochte plekjes en wufte vermaken in londen terugkeerde

hoe je ook knort of niet we kunnen hier niet blijven staan we moeten maar terug aan doorkomen is toch niet te denken gij zult toch zoomin lust hebben als ik om langs dien woesten troep verloopen soldeniers heen te schuiven en t is nog niet eens zeker dat ze t ons vergunnen zouden

wat ook haast zoo was maar het leeft nog en ik ken het met deze woorden en een lach even bitter als de nadruk dien zij op het woord mylady heeft gelegd slaat zij hare armen over elkander en ziet bucket onverbiddelijk aan

en toch heb ik de zwakheid gehad en heb nog de zwakheid te wenschen dat gij weten zoudt door welke plotselinge heerschappij gij mij

de koud water behandeling was door den professor opgedragen aan een jong geneesheer die een inrichting daartoe bestuurde zoo moest hedwig van huis en dit reeds was verademing

toen vielen zijn oogen op een wonderlijk gebouw van dennetakken dat boven op een rotsterras lag dat is zeker zoo'n arendsnest als gorgo

dat zou ik denken dit was wel niet het woord dat clennam op de lippen zweefde toen meagles hem in de rede viel maar hij wilde zijn goedgemutsten vriend niet tegenspreken

op onhebbelijka wijze hunne slecht gemaakte uniformen kreukelende de morsigste kinderen spelen met hun impromptu speelgoed speenvarkens en slijk