nu en wat verder wel de baas had er ooren naar de squatter had hem zelf geschreven of hij niet iemand wist die toch naar australië ging die kon dan meteen een oogje op de kostbare lading houden je kunt begrijpen willem hoe blij ik was toen de boot het anker lichtte ik had al den tijd in angst gezeten dat ze me weer inpikken zouden ik kon geen politieagent zien zonder te beven

haar zouden helpen repten zich en lieten haar alleen dus wendde zy den treurgen blik terug naar vroeger tyd om haar gemoed met nieuwe kracht te waapnen tot den stryd

had hij geen vrouw dood meneer voor drie jaar geleden een zegen voor t mensch de juffrouw was goed zachtzinnig ze had dan erg het water daar laboreerde ze lang aan

aan en de anderen een uitgezonderd bleven op verschillende afstanden achteraan loopen jasper bleef aan den anderen kant van neville en verliet hem geen oogenblik

hoorje t van haar zelve zeide bettemie maar is t inderdaad waar vroeg maurits dat je al die geleerde boeken leest mij dunkt die onmogelijke terminologie moest genoeg zijn om je af te schrikken

zito middel at'zich in het beneden gedeelte bevond fstond in peinzende houding zoo nabij de schoorsteenpijp dat hy daaruit scheen terooken verscheidene jongens zagen dat aan van de werf

hoe spoedig vertoonde zich dan de wanhoop op het gelaat dat reeds door den honger was vermagerd en door de opsluiting een ziekelijke kleur had aangenomen

ik zie er geene genade in het is niet goed het is niet goed dat het zoo gaat meester had het nooit zoo moeten maken dat gij voor zijne schuld kondt genomen worden

regina wist dat zij zoo door hem genoemd werd en zij was het zelfs niet vergeten zooals wij hebben gehoord maar al kibbelend en stoeiend en elkander uitjouwend waren ze toch zoozeer aan elkander gewend dat zij niet buiten elkander konden zoodat regina hare onhandelbaarste kuren en haar slechtste a l g bosboom-toussaint langs een omweg humeur had als eckbert eens in een paar dagen niet gekomen was

ik weet wel men moet veel op rekening stellen van de kwaadsprekendheid en de bekrompen uitleggingen eener kleine stad maar toch oordeel zelf onder de dames aan wie ik werd voorgesteld was er eene een alleraardigst jong weeuwtje met gitzwarte oogen en levendige gelaatstrekken die mij werd aangeduid als een verre nicht van de

gij lacht maar word ik niet gedreven tot het lezen van boeken parlementaire debatten en

gebeurt het wel eens dat hier iets bij ongeluk van zelf afgaat zeg lieve vriend vervolgt grootvader smallweed zeer slecht op zijn gemak

toen zei hedwig hem vriendelijk beziende je ziet er slecht uit mijn jongen houdt er wat an dit werd op haar vleiendsten toon gezegd met bijkans moederlijke

de oude chuffey vermoedde weinig voor hoeveel uitlegging deze woorden vatbaar waren of hoe de bittere satire die zij inhielden den vader door de ziel had moeten boren als hij had kunnen hooren wat zijn zoon

terwijl de booswicht de armen over elkander sloeg en in de machteloosheid van zijn haat zich zelven vervloekte wendde brownlow zich tot het verbaasde gezelschap

jan breydel vatte het perkament en hetzelve ontvouwen hebbende bleef hij het lange tijd bestaren zonder dat het hem iets kon verklaren in die tijd waren er buiten de geestelijken weinig personen die lezen konden zelfs waren de edelen meestal nog in de grootste onwetendheid gedompeld

in dat geval moge god zijner ziele genadig zijn zeide verhoef met een zucht wy hebben het onze gedaan nu hernam de kapper wy kunnen niet weten wat er gebeurt misschien verandert de ritmeester nog van gedachte

vaarwel dus mijnheer als gij hoort dat ik gevat ben kunt gij ook weten dat ik dood ben george stond daar als eene rots en stak met de houding van een vorst zijne hand uit

eline zocht met haar blik en knikte zoo lief mogelijk toen vincent vere en paul van raat hen kwamen aanspreken zij bleven staan leunende op hunne stokken daar er geene stoelen in den omtrek te zien waren

of liever gezegd zou hem verteederd hebben maar het kwam te laat de grootvader stond op en steunde met beide handen op zijn stok zijn lippen waren bleek zijn hoofd waggelde maar zijn hooge gestalte beheerschte den gebogen marius

klopte de agent hem op den schouder ze schijnt maar niet te willen komen hé vroeg hij met een veelbeteekenend glimlachje willem keek verschrikt om op het gezicht van den helm en de koperen knoopen meende hij door den grond te zinken al zijn bloed schoot hem naar het hoofd

vergeten wanneer de goede daden der menschen tot haar oors prong konden worden nagespoord hoe schoon zou dan de dood ons

op de villa lachine is een kamer als ontvangkamer in gebruik dit vertrek ziet uit op den weg en heeft aan den kant van het grasperk openslaande glazen deuren het grasperk

zooals u zegt een portret mijnheer van wien als ik vragen mag wijlen de heer clennam mevrouw's echtgenoot de vorige bezitter van dat

de predikant die een eenigszins onverstaanbare stem heeft en wiens gehoor evenals zijn adem niet bijzonder goed is kijkt op alsof hij iemand op eene verkeerde plaats amen heeft hooren roepen

ongeveer op een el afstands zoodat niets hun kan overgereikt worden en de gevangenen degenen die hen komen bezoeken niet kunnen aanraken

die in de kamer er naast was hoorde zijn broertje huilen henriette van noorden weet je nog wel van toen o wat speet het hem nu dat hij niet eens even naar hem mocht gaan want frits was toch een heel goedhartige jongen die eigenlijk veel van zijn broertje hield dat ellendige plagen ook hij deed het op t laatst zonder dat hij het zelf wist

luister ik er naar hoe juffrouw murdstone de antwoorden mompelt en alle dreigende woorden met wreedaardig welbehagen een klemmenden nadruk geeft

van de feestelijkheden in gaunt house met de namen van alle voorname personages door markies steyne geinviteerd om zijne koninklijke hoogheid te ontmoeten

ik had mij pas door het lokaas van zoete vriendschapsbetuigingen laten verschalken en ik werd er zoo bitter door teleurgesteld de eerste proefneming was zoo totaal mislukt dat ik liever nog de eenige illusie behield die mij a l g bosboom-toussaint langs een omweg was overgebleven

een breed uitloopend gezicht en bij dit alles de niet te beschrijven uitdrukking dat men zich te huis gevoelt vergeving mijnheer zei de reiziger zoudt gij mij tegen betaling een bord soep en een hoekje om te slapen in gindsche schuur in den tuin willen

houd uw mond zei ralph terwijl hij angstig omkeek ik weet zelf wel wanneer ik mijn mond moet houden en wanneer ik spreken moet mijnheer nickleby snauwde de vrouw pas maar op dat anderen het niet minder goed weten

is er soms moed noodig dien te volvoeren men bezitte dien ik voor my zou den moed niet hebben dien moed te missen want afgescheiden van de ontevredenheid met zichzelf die een gevolg is van plichtverzuim of lauwheid baart het zoeken naar gemakkelyker omwegen de zucht om altyd en overal botsing te ontgaan

vader vader doe toch het beest geen kwaad dat zooveel van u houdt vader om s hemels wil houd toch op

grappigde hij nog t was bij wijze van drankje vond hierin den overgang tot een aanbeveling in ernst om grootmama niet van haar poeders te spenen gaf handjes en verdween

zonder welke zij onmogelijk bij een kraamvrouw een zieke of een lijk kon komen toen zij zich van deze benoodigdheden had voorzien zette zij zich weer op haar stoel en zei dat zij nu volkomen gereed was

hope in tusschen tyd beminde en dierbare leerlingen dat gy lieden ook wel uw deel zult doen en uwen kant keeren want t is er onder u zoo god hun het leven geeft en zyn heilige gratie die gouden schakels misschien aen de keten zullen toevoegen

waarheid is dat de correspondentie nog van ouden datum is en zich bepaalt bij een biljet ontvangen op den dag van mijne afreize een biljet dat zijne waarde had al was het niet in vleiende bewoordingen gesteld

en hij zal dat ook even ordelijk en kalm als hij het gezegd heeft weten uit te voeren