na een uur week het ijs waar tusschen het schip als tusschen twee muren bekneld geadriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn zeten had van elkander en een gedeelte der manschap begaf zich met den kommandeur aan het hoofd op het nu nedergezakte schip dat met de kiel weder in het water lag

in haar handen zij is onovertroffen in het liegen zijn bewondering voor becky steeg belangrijk bij dit bewijs van haar handigheid geld krijgen was niets maar het dubbele van de som die zij

dit herinnert mij dat eenige romeinsche altaren van buitengewone heiligheid het opschrift voeren elke mis op dit altaar gelezen bevrijdt eene ziel uit het vagevuur

neen niet zoo onvoorwaardelgk zeggen hij predikt kalm zijne predikatien en dineert in de rozenkleurige eetzaal zyner deftige pastorie

een dejeuner stond gereed en daar louise dien morgen niet veel ontbeten had at zij met zulk eene graagte dat het drietal elk stukje met tevredenheid nastaarde de goede vrouw zag onophoudelijk in het kopje van haar aardig gastje zoo als zij zich bij afwisseling uitdrukte

was er vol van en het gerucht was gegrond eenige dagen later verscheen de benoeming in den moniteur den volgenden dag bedankte vader madeleine voor de betrekking

met vader blommesteyn sprak hij veel over zaken den koophandel in de west betreffende terwijl zijn jongste broeder en zuster hem verzochten dat hij haar uit suriname een papegaai en een aap zou toezenden

zij overdacht en verklaarde het op hare wijze en vatte een voornemen op dat zij ten uitvoer legde zoo haast de omstandigheden daartoe gunstig waren zij wilde zich afzonderen van de wereld en zich den heere wijden en voor een meisje van haar stand in haar tijd was er daartoe geen andere weg dan het klooster

zelven gaatgy soms toevallig den weg naar de klok en klepel op dat is juist myn weg mynheer zeide de ketellapper

dan van zijn eigen maakt omdat men dien alleen van buiten ziet waar hij den fraaisten schijn heeft daar men zijnen eigenen met alle deszelfs gebreken die men zeer zwaar tilt van

en dobbin trad op haar toe en raakte de wang van amelia met de lippen aan daarna betraden zij de consistoriekamer en teekenden het register god zegen je ouwe dobbin zeide george

knikte peinzend in het vuur terwijl zij haar werk weder opnam en zeide dat zij er zorgvuldig op letten zou jo zijne knieen nog vasthoudende zeide ik zal er ook wel op letten pip en toen begonnen zij mij weder geluk te wenschen

stellig niet mijnheer antwoordde olivier die bloot bij de herinnering aan het gezicht van den booswicht nog beefde

bij het woord oome is het alsof dorus zich plotseling iets herinnert hij brengt de rechterhand aan zijn hoofd denkt een oogenblik na als zocht hij in t vèr verleden en zegt dan ja zoo is t oome

in den namiddag van den dag na het dinertje bij den heer jasper wordt er met de gewone uitwerking aan de

geene begrafenisplechtigheid werkt ook z zeer op mijn gemoed als die zooals ze bij ons op het platte land plaats heeft

moest zich naar het ziekbed haasten mevrouw crawley en haar kind zouden achterblijven totdat hij hen weer kwam halen hij vertrok naar calais

ja zoo t valjean niet was maar jean valjean is een geveinsde ook daaraan herken ik hem een ander zou denken dat het erg kon afloopen hij zou razen tieren en koken

de knappende schijven gloeiend heet van den rooster kwamen doordat wij allemaal zoo druk bezig zoo warm van den david copperfield vuurgloed en zoo vol pret waren was de schapebout al heel gauw tot op het been toe afgesneden

een ijselijke luilak mijnheer in den zomer tigt hij altijd in de zon en in den winter in het stroo te slapen lieve hemel dat ik voor hem een fatsoenlijk man moet laten staan wachten

dan brengt het vooruitzicht van bevrijding hem geheel en al van streek ja verbijstert hem

of diogenes of wat zal hij worden en als ik hem nu aankijk een lief onschuldig hulpeloos wichtje dat zijn armpjes niet anders gebruiken kan dan om aan zijn mutsje te plukken en zijn beentjes

t is een brief van maria van vliet die zoo ik dien eergisteren ontvangen had mij tot den gelukkigsten mensch gemaakt zou hebben

dat het gesprek het verlaten huis is afgeloopen maar dat voorname familiën als zij tot gemeenheden vervallen de gevolgen maar moeten ondervinden

pickwick bleef staan en keek zijh vrienden beurtelings aan winkle snodgrass zei hij eindelijk wat beteekent dit waar is onze vriend spreekt ik bezweer

hunne zending was volbracht en nog denzelfden dag vertrokken ze per vaartuig omdat ze den landweg thans te gevaarlijk achtten naar bazel vanwaar ze naar de woudsteden terugkeerden om daar voor het gericht den uitslag van hunne zending mede te deelen

alsof zij kleine dorrit er alles van begreep en er zelfs niet het geringste hyaat in opmerkte

en beide zeer opgebeurd door het besluit waartoe zij te zamen omtrent becky morgan waren gekomen

uit wel lieve hemel wat haddejongen dan verwacht zij moest de punt van haar schortje aan alle kanten bekijken om hem niet in zijn gezicht uit te lachen

conventie woorden eene ijdelheid dat hij zoo fijn dacht verving alle scrupules en schemerden zij soms nog op

maar van de red us terug naar blackfriarsbrug heeft men een geheel ander tooneel het penitentiary is zeker een st'atig

na het verzenden van dezen brief verviel mijnheer copperfield in een staat van zenuwachtige onrust die bleef voortduren tot de bepaalde dag verscheen

over een booswicht die hen in hun gezang had gestoord en door de kraai gestolen kraaienvangst en kraaienroof geheeten had op die manier hadden zij duimelot's spoor gevonden

in den lande heerschen want immers nu was er niemand meer die zich met eenigen schijn van recht beklagen kon dat zijne aangeboren rechten niet erkend werden

ik zei dat het voor mijn tarite een eer en een genoegen zou zijn met haar kennis te maken hoewel ik zeggen moet dat ik er niet heel zeker van was of zij goed met elkaar overweg zouden kunnen

en als de lengte der jaren u geen genot meer doet scheppen in de vreugde des levens en wanneer t gordijn des doods zachtjes over u heen zal getrokken worden en gij den laatsten slaap des levens zult inslapen

over de gelukkige te huiskomst van den kommandeur fobberts gevoelde hij eene zoo groote spijt dat hij de partij gekozen had om den stuurman te volgen en niet bij den kommandeur te blijven dat hem bijna de tijding aangenamer zou geweest zijn

tweeën had stork gezegd om drie uur was er katechisatie zzeer had stork's mededeeling dat deze over herman kwam spreken hem ontsteld dat hij er aleid niet van had durven reppen

maar toch in voile kracht bleef hoewel dick voor al de ondeugden van zijn vriend moest boeten en meestal als zijn listige verleider werd beschouwd

duizendmaal dank zeide hij toen ik heb ontbeten nu dan sprak de heer boffin zacht zijne portefeuille voor den dag halende i wie van u beiden is de kassier

gij kunt op die wijs gemakkelijk de letters leeren en wanneer gij die kent zonder ooit te haperen en ze terstond weet te noemen dan kunt gij de eene naast de andere leggen en woorden spellen

wendde hy het gelaat naar de vertrekken van den prins en ontblootte zich het hoofd hoezeer zijn hoogheid zich niet in den haag bevond zoo ging hy voort tot hy de gehoorzaal van den hove ingetreden zich voor de rolle bevond eerbiedig groette hy hier de vergaderde raadsheeren

dat eene wereld van arthuizer broeders eene wenschelijke zaak zou zijn oor de chippers gewaarschuwd zijnde ging het gezelschap weder scheep en vermaakte zich even als den vorigen dag met de gedurig afwisselende en door de afwisseling nimmer vervelende gezigten

en als ik bedenk mijnheer pinch dat naar de beschikkingen van de voorzienigheid het geval andersom had kunnen zijn

ik begrijp dan zelde zijn bezoeker eindelijk dat gij nu boetvaardig en onderworpen zijt

ook ontbreken er nog altijd vliegen in want in evenredighedd met de olifanten begrijp je op die schaal