dat het wachten hem niet zal gaan vervelen en hij daarom zal heengaan eindelijk trekt de vijand af en dan haalt smallweed jobling boven wel en hoe gaat het zegt guppy hem de hand gevende zoo zoo en hoe gaat het u

hij sprak met opgeruimdheid hij had dat vuur wedergevonden t welk hem den maart bij zijn landing bezielde toen hij in de golf juan den grootmaarschalk op den verrukten boer wees en uitriep

iets zei over het verlies dat ik geleden had kwamen er tranen in haar oogen en keek zij mij over de tafel heen zoo vriendelijk aan dat ik haar heel dankbaar daarvoor was

de oom riep hem bij zich en nam zijn hand nu hoe gaat het je dan vroeg hij wenschende een gesprek te beginnen maar wist zelf niet wat hij zeggen zoude

welnu hernam daarop van der werff dan heb ik wat te zeggen toen ik verleden jaar in onze goede stad tot burgemeester werd aangesteld heb ik k eenen

een heer met een mantel en een dame met een zwarten doek zei tom wacht eens ja zei de ander

dit zeggende nam hij zijn hoofddeksel af en streek zich de haren van t voorhoofd paolo riep de jongeling uit zijt gij het waarlijk

op de hazen en konijnen die over den weg snelden op alles in een woord wat de aandacht waardig scheen aar twee jonge meisjes kunnen geen half uur te zamen zijn en alleen over de natuur praten

clennam was blij dat ze weg i waren j de kerkklok sloeg het uur vaii hot j ontbijt toen hij het laantje bereik j te dat toegang gaf tot den tnin en op zijn schellen werd geaniwoord j met een luid geblaf

een poging om naar aanleiding van dit vreemd geval zekere beschouwingen te plaatsen over t beleid der justitie in israël zou in t huis pieterse niet vriendelyk opgenomen zyn

hij schoof twee rieten stoelen dicht bij elkaar op een tamelijk verdekt plekje toen zij er zaten zij met haar hoofd op zijn schouder hij met den arm om haar heen fluisterde hij haar iets in het oor een verzoek

het scheepsvolk had hun geteerde overjassen aangetrokken en men weet wat datbeteekent om nog niet eens te spreken van de witte kommen

een jongen met een zak met boeken in zijn hand en een lei onder zijn arm dook van beneden te voorschijn concentreerde zich in mijne nabijheid

al heel spoedig daama begpnnen de vlammen op te schietan en langs den ketel te lekken tea-wijl ze den kleinen grasmaaiea op de hollandsche klok zoo helder varlichtten

aan onze kleine emily gaat verliezen hij loopt haar overal na maakt van zich zelf zooiets als haar knecht verliest een stevig stuk van zijn eetlust

welke hierboven vermeld is en die hand aan hand dansten rondom den latgnschen taalmeester in een strik erevanaen met geschoren hoofd

huis en hart voor hem openstelde en hem zelfs de verplichting oplegde van een dagelijksch bezoek een tijdverlies waarvoor hij hem ruimschoots

lengang lengang door het huis dat het aboe bakar voor de oogen schemerde zeker hij wilde haar hebben heel graag

en toen beide echtparen nog jong waren zagen zij elkander bijna dagelijks hielpen de dames elkander hare japonnen knippen en gingen de heeren te zamen uit visschen

nu ik het niet meer geheim behoef te houden dat hij vroeger mijn lotgenoot was rigaud sloeg geen acht op deze woorden maar toen hij gereed stond om heen te gaan zei hij

er was geen andere muziek dan hun eigen gezang zjj dansten naar de algemeen bekende revolutionaire wijs eene woedende maat slaande die als

tot op n oogenblik een vreemde komt die hen ons ontrukt och ja dat is zoo s werelds beloop maar geloof me rivière t is hard

de bigwig familie die nit de aanzienlijkste en luidruchtigste lieden deromstreken bestond was wel zoo vriendelyk geweesthem de moeite te besparen van zelf te denken

deed mijnheer harthouse den knecht met verontwaardiging toebijten wat duivel hi daarmede meende ik verzoek wel verschooning mijnheer eene jongejuffrouw daar buiten vraagtute spreken

toen ik haar trouwde geloofde ik dat het onmooglyk was voor een menschlyk hart tederder te beminnen och t is met de liefde als met de zucht tot kennis zy heeft geene grenzen hoe veel myne eenzydigheid ook met de beminde myner ziel verwagtte ik geniet veel méér

dan dan verwacht ik van uwe vriendschap dat gij nergens anders dan bij ons uwen intrek nemen zult van dijk met een warm gevoel van vriendschap hem de hand reikende daar is mijne hand broeder en bij dezen handdruk belooft mijn hart u eene bestendige vriendschap

en dat al het andere voor ons in t geheel niet bestaat waarom wonen wij hier gescheiden en zien wij elkander bijna niet

is overigens doof versmoort zich onder stapels van overjassen zonder eenige reden en op onwnze manier

en men mag t hem niet euvel duiden dat hy die voor zyn duren inborst veel behoefde met vreugde dien roman een bly einde had zien nemen hoe t nu wezen moog met het bestaan van dien roman en of er al dan niet spoliatie had plaats gehad zeker is t dat er in havelaars verbeelding iets geboren werd wat men een rêve aux millions zou kunnen

wil ik u eens wat zeggen samuel fluisterde de oude man nadat hij zijn vrouw en stiggins een poos aandachtig had aangestaard ik geloof dat uw stiefmoeder en die roodneus allebei van binnen iets hebben dat niet deugt

de kleine muizen liepen over den vloer zij sleepten brandnetels naar haar toe om toch ook wat te helpen en de lijster zette zich voor het raam neer en zong den heelen nacht zoo vroolijk als zij maar kon opdat elize den moed niet zou verliezen

dacht zij aan haar toekomst aan wat en hoe zij worden zoû en hoe en waar zij gaan zoû langs welke arabesk des levens wendende door welke wouden krullende door welke dreven

aan mgne familie en een kwetsenden epistel aan juffrouw mary nuttlebury die naar ik hoopte haargeheeleleven zou verbitteren

maar de molenaar verweerde zich hij gaf een duchtigen schop en zei de deur uit en den berg op naar de gemzen daarop mag rudy nu mikken en niet op onze babette

zij droeg het costuum van een italiaansche en allen die dit portret zagen schenen er even voldaan over als de maker zelf

en die twist op eene vechtpartij uitliep waarbij zij elkander tot hare onbeschrijfelijke ontzetting

denk eens aan zeide sambo zulke gentlemen als wij zijn ik behoorde aan de familie st clare zeide adolf trotsch

men moet er verstand van hebben om zijn hemd te scheuren en zijn beddelaken aan reepen te snijden ten einde er een touw van te vlechten gaten in de deuren te maken valsche papieren valsche sleutels te fabriceeren zijn ketens door te vijlen

te zes uren opent de keizer de vergadering met septerslag al de sterren zijn bereids gekomen voor den dag uitgezonderd de prins die om zijn verkoudheid was t'huis gebleven maar van zijn afwezigheid behoorlijk per briefje had kennis gegeven

ik weet hoezeer er genoegzaam geen betoog voor noodig is om aan to toonen dat als de staat volgens zijn plicht de zaak in ernst wilde aanvatten

robrecht van bethune verschrikte op zijn eigen woorden hij werd bleek en beefde in al zijn ledematen zijn vingeren wrongen zich stuiptrekkend in de palmen zijner handen en men hoorde de ijzeren schulpen zijner handschoenen krijsend over elkander schuiven

en snel op haar toe te schieten zoodra zij iets verlangde hem stond zijne genade de aartsbisschop onophoudelijk in den weg stiet hem met zijn elleboog

de waarheid was dat hij er altijd vreeselijk tegenop had gezien met vreemden te spreken hij had zoo bitter weinig genoten van het onderricht in talen het is goed en wel maar wat zou je anders te doen staan

intusschen had het gezelschap beneden dat hoe opmerkzaam het ook luisterde geen geluid hoorde dat het bevoegdheid kon geven om tusschenbeide te komen ten einde hun nieuwsgierigheid te bevredigen

en dat al voor een godloontje niet waar vroeg michiel ironiek of noodt je ons nog als ik je verklaar dat wij voor geen penning waard in de beurs hebben wel er zitten altijd oostersche schippers of duinkerksche kapiteinen die met uitheemsch goudgeld spelen zooals wij met stuivers en