zevende hoofdstuk een kinderwoord het winterde er altijd nog flink op los en de bergen lagen tot in de dalen vol sneeuw

genoeg moest zijn geweest om den grijsaard met schrik en angst te vervullen maar hij sliep gerust en zij ging stil weder heen

de jong was een der ijverigste leden van sempre die blaakte voor muziek en het zeer op prijs stelde met van sterren zamen te zijn hij liet hem dan ook niet meer los maar in zijne tegenwoordigheid werd er zelfs niet in de verste verte gezinspeeld op jufvrouw ochten in verband met de tonnette's plannen

het was al dag toen hij zijne woning zag het verlangen de zijnen weer te zien gaf hem vleugelen en deed hem alle voorzichtigheid vergeten

ik zou gaarne zeide het kind aan den armen olivier mijne liefde willen betuigen en hem doen weten hoe dikwijls ik alleen daar gezeten en geweend heb

hij zou haar niet getrouwd hebben maar haar eene aanstelling bij de

crudele en zooals het onder artisten behoort betaalde mattia mijn spel met dezelfde loftuitingen als ik het zijne

zij luisterde met verbeten ongeduld en schijnbare belangstelling doch niet zonder ergerlijke distracties zij hield une oreille en campagne want zij wilde toch weten waarover eckbert witgensteyn het zoo druk had met zijne dolvroolijke tafelgenoote

een schuilplaats in de wachtkamer waartoe iemand anders niet licht overgaat deze wachtkamer was natuurlijk zeer koud en

kom kom elbert zeide hij gij zult u in den naam vergissen ik kan niet denken dat een jongeling die door den heer baron van sonheuvel is opgevoed

de vlamingen werden overhoopgeworpen en uiteengedreven ondanks de verwonderlijke pogingen van gwyde kon hij de aftocht van zijn volk niet stuiten want er waren wel drie ruiters tegen een vlaming de paarden stieten hen ten gronde of dreven hen met onweerstaanbaar geweld af

uw vriend daar aan den overkant wie op de bovenkamer welnu misschien kent hij hem

verder bestond het gezelschap uit den heer lehman een oud veteraan die van het jaar tot aan het begin van dit jaar met trouwe volharding zijn jeugdig leven voor vorst en vaderland had veil gehad maar juist nu zijn pensioen had gevraagd

liet zich op de sofa achteroverzakken en hield zijne hand voor zijne oogen als om dit schouwspel niet te zien een dolk op mijn hart gemunt door mijn eigen kind wij zijn reeds eenigen tijd geëngageerd geweest vader stamelde prince

maar dat de afgelegde rekenschap van haar geloof de vrucht was van de vlijtigste nasporing en eene gezette beoefening der zake die zij van de hoogste aangelegenheid hield

brieven onkleine dorrit der zijn deur werden gestoken waarin zich b v een of twee halve kronen bevonden soms wel eens een halve guinje aan het adres van den vader van de marshalsea met de groeten van een collega die de

dat het op een geringen afstand hoogst moeilijk was de valsche van de echte te onderscheiden mijnheer pickwick zei dowler mijn vriend angelo cyrus bantam ceremoniemeester bantam mijnheer pickwick

of op de vele dicht bij elkaâr bevestigde schetsen allen rondom hem heen allen met de bekoring van hunne lijnen en kleuren allen met het stille gebaar van hun beweging en emotie

in de in time essence zijner waarheid als de god te vinden was die de wereld had geschapen uit den chaos dat was het licht brekende uit de duisternis dat was de hemel ontsloten boven de aarde

die verrader riep reinout op het oogenblik dat wij hier volk verzamelen om tot ontzet zijner stad aan te rukken t is waar t heeft hem niet veel

dat sloeg op het passen van haar eigen rouwkleedje dat eindelijk gereed was ihet nadeel van voor zich zelf te maken zei juffrouw jenny op een stoel staande om het effect van haar maaksel in den spiegel te twee

en mijn moeder niets over haar zei was haar aanwezigheid in de voorkamer een raadsel en de omstandigheid dat zij een heel magazijn van watten in haar zak had

en welke indien zij niet naar de eigenaardigheden der anglo saksers gelijken misschien kunnen blijken van nog hoogeren zedelijken rang te zijn

over al de vogels die hij onderscheiden kon alleen maar op het kleine stukje van het strand dat hij kon overzien t was een laag zandig strand met steenen

telkens wanneer zij hem had zien aankomen was zij omgekeerd of ergens binnengeloopen zoodat de ongelukkige john aan geen toevalligheid kon denken

in zijn leven door de eene of andere zware ramp gevolgd is van deze omstandigheid spreekt hij meer dan eens in zijne

had hem altijd op zijn tocht over den simplon naar het meer van genève vergezeld in het rhônedal in het kanton walliserland woonden nog bloedverwanten van vaderszijde van rudy zijn oom was een onverschrokken gemzenjager en een welbekende gids

zij wierp zich woest op eene bank brekend onder hare smart die steeds in haar snikte en snikte dus omdat bertie zei kreet zij verwijtend

en toen louise lachte om de verschrikkelijke kalmte waarmede haar vriendin dit verklaarde vervolgde deze een beetje verstoord hij is een knap welopgevoed mensch

in mijne verbeelding zag ik de boot met hare bemanning van misdadigers aan den modderigen styger hen wachten hoorde ik wederom het barsche voort alsof het een hond werd toegesnauwd en zag ik wederom den

percy phelps en zijn verpleegster zagen holmes onder dit betoog met verbazing en met een uitdrukking van teleurstelling op t gelaat aan holmes was weer in gepeins verzonken nog steeds de roos tusschen zijn vingers houdend het duurde verscheiden minuten

dicht daarbij aan den kant van de gracht te midden van het mooiste groene gras groeide een klein madeliefje de zon bescheen het even warm en heerlijk als de groote mooie prachtige bloemen in den tuin en daarom groeide het van uur tot uur

vriendelijk te behandelen stoot hem niet af toon uw ongenoegen niet zooals gij denkelijk wel graag zoudt doen

ondergingen vermeerderde het getal der aanvallers met ieder oogen blik want adeelen die tot nog toe geen deel aan eenig gevecht genomen had was op het bekomen der tijding dat de graaf zelf geland was met den rechtervleugel komen toeschieten niet begeerende dat cammingha alleen de eer

ik ben blij dat ik zoolang ben gebleven het is nu gedaan als ik er dit heb opgelegd daar en nu is zij weer stil

als de rechtsgeleerdheid of mijnheer tulkinghorn een van hare waardigste vertegenwoordigers bij gelegenheid de onkundige leeken in de oogen mag strooien

de frissche bloei harer schoonheid was inderdaad verdwenen maar hare onbeschrijfelijke bekoorlijkheid en statigheid waren gebleven deze eigenschappen harer schoonheid had ik vroeger gezien

nu nu gij noemt dat ding ook zoo hard men is juist geen lichtmis omdat men eens nu en dan een nacht aan den zwier is maurits ik wil aan geen woord gebonden zijn maar mijn vader heeft mij geleerd altijd zwart zwart en wit wit te noemen

die om den grijzen toren zwierden en zich in de kale boomen van den tuin der priorij wiegden schenen mij toe te roepen dat de plaats veranderd en estella van daar verdwenen was

dat mathilde zooals zijn eerwaarde het uitdrukte bijna het hoekje om ging de geheele familie was in gespannen verwachting betreffende het testament

a gij zijt mijn ongeluk mijnongeluk mijn ongeluk ik heb geene hulp in mij zelven geen vertrouwen op mij zelven geen bestuur over mij zelven zoodra gij bij mij of in mijne gedachten zijt

toen hij ter hoogte van de zoldering gekomem was en het hoofd door de opening stak was hij bij de klokken het was echter zoo donker dat hij nauwelijks de omtrekken van de gevaarten kon onderscheiden

die schim verloor den huichelaar die zilte tranen stortte over het noodlot dat hem zijn dierbaren voogd ontrukte niet uit het oog toen de beval op nieuw eene woning binnentrad wachtte eduard nog eene geruime poos en kwam toen tot het besluit dat dààr de woning was van zijn vijand dien hij zoo lang gezocht had en nu eindelijk mogt ontmoeten

op zekeren dag was het beven van die arme lippen zoo erg en de tranen rolden haar zoo snel langs de wangen datikdachtdat zij mij al haar verdriet wilde gaan vertellen