schoon vader buitenhagen zeer regtzinnig de leer der dordsche vaderen opregtelijk aankleefde was hij een zeer bescheiden en verdraagzaam man niet alleen in zijne begrippen maar ook in zijnen handel en wandel

met den paradijsvogel mogelijk wel wat gedemodeerd werd geacht door dat nuffig vriendinnetje dat haar zoo met een half woord in overweging had gegeven of ze bij die gelegenheid niet een ander kapsel zou opzetten

gelukkig moesten wij geruimen tijd klimmen eindelijk bereikten wij dan ook den top vitalis had mij steeds bij de hand gehouden

en ondertusschen lag ze te bed met de oude johanna naast haar want zelfs in haar ijlen vergat zij haar ongelukkig protégeetje niet ze verlangde naar haar katjes maar wilde niet dat men ze bij haar zou brengen uit vrees dat ze ziek zouden worden en in haar kalme oogenblikken was ze vol bezorgdheid voor jo

en te lachen alsof zij van dit alles niets begreep doch de grootste indruk dien dit drama teweegbracht was de wraakoefening van den kleinen held

genade majoor zeide glorvina met de papillotten die haar hoofd ook buiten haar raam stak wat is er dob ouwe jongen vroeg de kolonel die verwachtte dat er brand was of dat er bevel

het noordbrabantsche meisje

maar te gelijk den vreemdeling aanraadt om deze kostelijke gelegenheid niet te verzuimen de vreemdeling loopt in de val wedt en verliest waarop de eigenaar van het speeltafeltje hem vertroost met de verzekering dat alles maar fortuin is

k dacht dat ik de heele rest van mijn leven noodig had om mijn ean ebster adertje angbeen shulden af te doen maar nu zal ik er alleen maar de halve rest voor hoeven te gebruiken k hoop dat je me goed begrijpt en niet boos bent k zal altijd erg blij met je maandgeld zijn e hebt heusch heel wat noodig om bij ulia s installatie ideeën samen te wonen

terwijl zijn gezicht een uitdrukking aannam die de vroolijkheid van mark's gezicht bijzonder gunstig deed uitkomen ik heb er niet meer

die zou dan zoo zijn botte hertens niet geheel voor gevoel onvatbaar en zijne reukgenuwen niet geheel verstompt zijn begrijpen dat de jenever waarlijk een rijker stof om te bezingen is dan dat waterachtige zoelen van den heer

ik voelde het diepste medelijden met mijnheer en mevrouw micawber in deze nijpende omstandigheden en zei dit ook tegen mijnheer micawber die juist terugkwam er bijvoegend dat ik graag geld zou willen hebben

men was het niet eens over het aantal menschen dat er in huis geweest was op het oogenblik van ineenstorten sommigen zeiclen vijftig anderen twintig

deze begon enige tijd hierna zijn redevoering en sprak mijne heren het is ued bekend dat de getrouwheid die ik mijn heer en koning philippe had toegewijd de oorzaak mijner ongelukken is

zoodra het rijtuig stilhield sprong zij er luchtig uit zonder op den gedienstige te letten die haar zijn steun marcellus emants een drietal novellen aanbood upbergen volgde wandelheem met zijn stijf been werd door den beleefden tuinman geholpen die hem terstond herkende al was mijnheer in langen tijd niet op de plaats komen kijken

met rustigen blik de hem omringende lieden overziende meestal italianen of andere zuiderlingen begreep hij hier inderdaad niets meer te kunnen uitrichten snel was hij besloten zich naar het paleis van den sant te begeven en ter ondervraging van den waard de hulp der politie in te roepen welke hem met de grootst mogelijke vrijgevigheid was toegezegd

zij hadden ons nooit gezien en konden aan onze messias komst niet gelooven en zij vielen voor xaverius te voet en noemden hem het heilige kind den kleinen zaligmaker het was zeer pijnlijk dat alles

n hij draagt het om zijn hals ook dat kan ik u verzekeren bij zijn hart zei bella knikkende ja vlak bij zijn hart maar gij zijt toch een lieve beste jongen geweest en gij zijt van morgen

hij bracht de hand naar zijn voorhoofd witter zag zij hem worden het bloed scheen uit hem weg te loopen en hij duizelde

jufvrouw blinder zeide hij tegen mij en het waren de laatste woorden dié hij sprak hij lag daar jufvrouw blinder wat voor beroep ik ook gehad heb ik heb van nacht een engel hier in de kamer bij mijn kind zien zitten

die onomkoopbare hoeheetenze nu mag er iets aan zijn van het oogpunt waaruit de bekoorlijke tippins dit werken en om zich scharen beschouwt als enkel voor de leus maar het is niet geheel en al

den hoofdinhoud van het dagboek hierin meende hedwig niets ontziend oprecht te zijn doch was dit bij lange niet de spitsvondige vergoelijkingen en drogredenen van haar zwakkere eenzame persoonlijkheid schreef zij niet op en ook niet de diepere aandoeningen de lustjes en kwellingen daarvan het dagboek

en eene stilte als zonder atomen hing in den reuzenkoepel toen geleid door ceremoniemeesters naderde de burgemeester van lipara den troon en zeide zijne rede aansprekend den keizer en

een recht beschaafd jong mensch die mijn eer renkelaer en kan toch aan hem merken dat hij van goede familie is en noch dat vulgaire heeft dat de parvenus noch dat plompe dat die landjonkers onderscheidt

die tot een diepte van vijftig meter gegraven is om tot de tweede laag te komen die op negentig meter en de derde welke op tweehonderd meter zich bevindt

zoo lag daar nog de stad in gindschen damp en zij werd al grooter en grooter de straten waren op dien zomerdag heet en stofferig

maar dààrover waren allen het eens er moest op afdoende wijze voldaan worden aan dam aum boe akar eel verzoek het was een drang in die richting als wilde men hem met nora een apartje geven in haar slaapkamer

in het huis is het avondmaal reeds voorbij en tante chloe die als eerste keukenmeid het oppertoezicht over de bereiding daarvan heeft gehad

je hebt gelijk beste meid dat ben ik ik heb den jongen lief maar soms stelt hij mijn geduld op een zware proef en ik weet niet hoe het moet afloopen als we zoo voortgaan dat kan ik u wel zeggen hij zal wegloopen

eline's oogen vulden zich met tranen mijn god mijn god herhaalde zij langzaam en een zenuwachtige snik schokte haar heur arme vriendin was dood o wat had jeanne haar niet zorgvuldig opgepast toen zij met die bronchitis in hun klein bovenhuisje had gelegen

wlenzci had uitgesproken zijne laatste woorden schenen nog na te trillen als hoorbare atomen de apotheoze van zijne rede

n ik weet nog dat gij dien avond zeidet toen j daar zat en ik hier en uwe zielsrust zoo laag stond dat gij juist belang m die zaak waart gaan stellen dat is het toeval

toen rawdon en zijn vrouw naar londen terugkeerden de kolonel kende het huis en den eigenaar zeer goed

naar die zelfde mate vermeerderde die van icolette dat zij zulks wel was geweest en dat ol misschien met het aanzoek des ontvangers zeer ingenomen mocht zijn

de dwarskijker een klein hatelijk weekblad geredigeerd door een verloopen sujet wroetende in alles wat geheimenis was van groote haagsche families dikwijls al voor chantage terecht gestaan maar altijd weêr ontduikende en

ned zei dat tim dit wist en het goedvond tim knikte en zette een heel gewichtig gezicht er volgde een diepe stilte maar ik wil niet later op kantoor komen zei tim plotseling uitbarstend

en zulk een hevigen orkaan dat de kapitein hoewel een stout zeeman niet anders dacht of wij zouden met man en muis vergaan

geen wonder dat de raadpensionaris ontzach voor hem toonde want die man was zijn vader het was jakob de witt oud-burgemeester van dordrecht

ik geloof half en half dat zij geene kat is maar de wolf van het oude spreekwoord zoo moeielijk is zij van de deur te houden

wordt langzamerhand onze tijd jufvrouw rimini zeide hij de eieren moeten er uit henriette stond op je suis à vous zeide ze haar parasol opnemende

dan heeft baedeker zich vergist ja zeide rimini voor emilie liet het geen twijfel of baedeker had ongelijk nu haar man het zeide zij had nochtans duidelijk gelezen dat dezelfde kerk voor de belijders der twee godsdiensten was