na de vier verloopene dagen klonk deze toespraak stephen rauw en wanluidend in de ooren

nder de aanzienlijke taatsleden werden en begroet door den aadpensionaris welke zich mede naar de ergaderplaats der taten van olland begaf ij betuigde zijne verwondering de twee laatste

is hard en onaangenaam en het effect van het geheel doet naar ik meen veel meer dan eenig werkelijk

want zij loopt over eene lijfrente van honderd vijftien pond ik geloof dat er nog wat klein geld ook bij is als gij het precies weten wilt

eene bruiloft antwoordden verscheidene stemmen eene bruiloft hoezee eenigszins verbijsterd door dit onverwachte gewoel klom de vreemde heer uit het rijtuig

maar ik doe het slapjes ik mis de verve die ik vroeger bezat toen ik alles durfde wagen want ik kan zijne bedoeling niet doorgronden en ik verbeeld mij dat hij voor niets zal teruggaan als het in ernst zijn toeleg is mij hier de positie onmogelijk te maken

hij zag duco de terraspoort achter zich sluiten het slot knarste van verre roestig langzaam zag hij ze aanloopen en naderen in het licht vervagen in de schaduw weêr uit komen in den maneschijn

en voor de reizen in het bisdom de vorige bisschoppen ontvingen die altijd t is waar gij hebt gelijk magloire zei de bisschop

aarschijnlijk zou aurits t niet doen want hij is te nobel van aard om een goed financier te zijn maar het denkbeeld ware stuitend dat het zelfs na jaren mij misschien verweten zou kunnen worden

van die laatste eigenschap getuigden de sieraden in het vertrek en de gesprekken der mannen hoogdravende paarden schenen eene noodzakelijkheid voor al de vrienden van den

een van tweeën men moest z'n meisje opnemen in de familiekring en daar had ze veel tegen enigszins uit trots maar vooral omdat zulke meisjes daartoe dikwerf niet genoeg ontwikkeld waren

en getooid metmillioenen wildebloemen men op het woord van een voetganger niets te wenschen over tn nieuw pavilionstone zyn wy wel een weinig

hiermede ging hy aan t werk stopte het laken en de deken aan alle kanten onder de kussens behalve aan het voeteneind waar hy het dek

ik denk dat ik maandag wel meruit zal zijn mijnheer zeide hij tot wemmick misschien antwoordde mijn vriend maar dat kan men niet weten

sdaar hij hier dichtbij is moet dat wel zoo wezen antwoordde de blinde ik meen heeft hij l on den voor goed verlaten

dat er als het zoo duren moest op zijne eer niets anders voor hem zou overschieten dan zich de keel af te snijden

zij zelve zou in de reiskoets van jufvrouw jarley slapen als een bijzonder blijk van de gunst en het vertrouwen dezer dame

en bij den he j mel u behoeft niet bevreesd te zijn dat ik het zeggen zal voor u mij de toestemming hebt gegeven ik kan j wel alleen rarnpzalig zijn ik kan het wel alleen dragen

joe lette er echter op met welk een blik haredale zijn vriend edward chester aanzag

ik kon zien dat holmes nog gaarne eenige andere vragen had willen richten tot den hertog maar aan het optreden van den edelman was duidelijk te merken dat hij het onderhoud als geëindigd beschouwde klaarblijkelijk was het voor zijn aristocratische natuur uiterst hinderlijk over zijn intieme aangelegenheden met een vreemdeling te spreken

john westlock lachte om dezen inval en zij gingen samen uit het was zooveel jaren geleden sedert tom in londen was geweest

naar de smeekingen harer moeder en behalve dat zij naar a jem vroeg het weinigje geld dat haar ongelukkige moeder haar had medegebracht gretig opving stelde zij even weinig belang in hetgeen haar moeder zeide

zij liepen op den tast de trap op afgaande op een flauw schijnsel dat later afkomstig bleek van een

de heer osborne deed haar een vormelijk voorstel den jongen bij zich te nemen en hem den erfgenaam van het fortuin te maken hetwelk zijn vader geerfd zou hebben

en naar ik begrijp een snikkende hulde aan de nagedachtenis van pidger brengt dat juffrouw clarissa haar reukfleschje te baat neemt

vol hoop en vreugd en bezield met die gewaarwordingen was ik zeer welwillend jegens barberin gestemd wel beschouwd was hij dan ook zoo kwaad niet als hij er uitzag

en medelijdend zijn hoofd schudde begreep pickwick dat hij verwachtte dat hij iets zeggen zou hij zei dus ach en keek daarbij ongeduldig naar de deur

in het rijk van nijmegen was alles wat boer heette aan het maaien en weder kon willem volop werk krijgen zoodat toen hij op zijn tocht de maas bereikte zijn kapitaal reeds tot tachtig gulden was aangegroeid

er kwam echter hulp van een anderen kant simon de jood had zich bij de eerste woorden van andries met een angstig gelaat naar een der hoeken van het voorhuis teruggetrokken en was toen de twist hooger begon te loopen langs den muur naar de toonbank geschoven waar hij aan mientje die ofschoon aan dergelijke tooneelen waarschijnlijk gewoon eenigszins onthutst keek

zulk een ellendig kamertje in een derderangs logement de olifant op de zolderverdieping ik ben er geweest

ik geloof vervolgde hij dat het inzonderheid bij u is dat ik mij verontschuldigen moet ik meen bij mijn komst bespeurd te hebben dat het schot u min of meer verschrikt had

en hij had een gelen degenstok in de hand die hij om dezelfde reden thuis had kunnen laten amelie wier peettante eigenlijk meeltje geheeten had was zeer bijzonder gekleed zij had een spencer aan van paarse zijde

maurits over de balustrade heenboog verbleekte zijn gelaat van verbeten grimmigheid en bromde hij tusschen de tanden daar gaat hij heen ongedeerd en toegejuicht welk eene occasie verloren

tijd gehadomzijn stukje hard en bitter brood zoo goed hij kon te kruiden met broederlijke omnelzingen en

jo werd blijkbaar onrustig over mijn vermeend gebrek aan eetlust en nam een peinzenden hap uit zijn stuk dat hem niet meer scheen te smaken

t is waar ik stelde die vraag niet om der wille van me zelf toch lag er in dat vragen een twijfel aan de qualiteit van mijn gevoel die een onpartijdige derde zou hebben doen zeggen trouw niet thans is me dit duidelijk destijds zag ik er juist het bewijs in van een groote bezorgde liefde

wat den abt betrof diens oogen vestigden zich ook menigmalen op de deur doch meer nog op het tinnen bord dat voor hem geplaatst was want het was noen en de gewone tijd om het middagmaal te gebruiken reeds aangebroken

en de drie dure dochters volgepropt met talenten en gereed om in de huwelijksboot te stappen evenwel dit ging niet zoo bliksemsnel dat hokte nog aan het een of ander

alsof hij de vlijtigste aller wezens ware dat gij nooit werkt en als hij uw tuin voorbijgaat en hjj ziet u naar uw bloemen kijken dan kunt ge hem bij zich zelven hooren mompelen j ij bent een gelukkige duivel

een boek op uw gelaat gelezen dat wij zonder wat verdriet en zorg nooit goed kunnen weten hoeveel goeds er is op deze wereld

op deze wijze bij zich zelven mompelende trad hij in het zijvertrek waarin de douairière met den fiscaal nederzaten mijnheer van sonheuvel zeide deze

dat hangt er van af antwoordde juffrouw bardell terwijl zij een weinig naderbij kwam of men iemand treft die zuinig en netjes is dat is waar hernam pickwick

nee jongen blief maor rustig liggen der bint hier geen majoors hier in de schadden zult ze oe niet zuuken en as ze oe zuuken nog niet vinden water water kreunde willem die langzamerhand bij kennis was gekomen

uit de vlakte naar den top moge de helling zacht glooiend zijn ze is daarentegen ontzettend steil aan de andere zijde het dalen door de wapta kloof waar de kicking horse door bruist is bepaald

doch voordat zij vertrokken namen deze twee heeren op een tamelijk geheimzinnige manier pickwick ter zijde en nadat bob ten bewijze van zijn aangeboren

zoo trottle neen had geantwoord zou de deur waarschijnlijk voor zijn neus zijn dichtfeworpen hij nam dus de gelegenheid zooals ij die vond

door den voorbijkomenden trein dit is zeker t roept mij een zonderlinge ervaring voor den geest gedurende den zomer zat ik s zondags onder een zachten regen of helderen zonneschijn de luiheid van de luie city peilende