ben het den slapers voorkwam of met een tijdverloop van een heelen nacht tusschen elke wisseling zooals zij die wakker waren zich verbeeldden

na zijn ontmoeting met wronsky was karenin overeenkomstig zijn plan naar de italiaansche opera gereden hij bleef gedurende het tweede bedrijf en zag allen

maar de man lachte zoo afschuwelijk dat het hem door merg en been ging hij trok de kleeding stukken over zijn eigen pak aan en zette de kap op zie zoo niemand meer kennen eerst luchten dan soep eten zei de manke bewaker die een vriend van elliptische zinnen bleek terwijl hij met een tevreden grijns willem monsterde

was toch niet geheel en al van de rechte soort geweest hij had haar bemind maar wel een beetje om zijn eigen hij had er op gerekend dat zij hem voor zijn liefde beloonen zou

door den schok van zooveel vreemde gezichten tben ik niet dood tik kan niet verstaan wat gij zegt gij spreekt zoo afgebroken en zoo zacht dat ik het niet hooren kan hoort gij mij tja

mevrouw sparsit zeide mijnheer bounderby zijne handen in zijne zakken stekende en zich met zijne rechterhand verzekerende of de kurk van het fleschje gemakkelijk losging

zwygend zei ze k zal je later wel krygen en als we ons haar en al de verhoudingen van t gezelschap vermenigvuldigd denken met twintig of dertig millioen zouden we ons kunnen voorstellen den volgenden dag in deze of gene onder invloed staande juffrelapsche krant te lezen

om een anderen leerknaap die hetzelfde werk verricht te zeggen hoe warm het wezen zal of om met zijne rechterhand boven zijne oogen het wonder de

zy haar dogtcr daar over tc fprecken of te zien of zy ilc gencgenthcid die zy voor thomas opgevat had niet uit haar hoofc zouden kunnen praten ondertuflchen viel er no iets voor t welk zeer veel fchadc aan de liefde die mejuffrouw agnèl voor thomas opgevat had zoude kunnen veroorzaakt hebben

daar alles even ledig en nietig was had zij niets gemist en niets opgeofferd wat maakte het uit had zij tot haar vader gezegd toen hij haar dat

dan zullen ze boeten ha zoo liep hij heen maar klein duimpje had hem wel hooren komen en kroop met zijne broertjes schielijk in eene

ik ging dan naar hun gezellig huis en was daar zoo gelukkig als ik maar zijn kon zy verstonden de kunst om met jongens om te gaan dat verstonden gg

dat kan er naar zijn misschien wilt gij nog eens bedenken of gij nog meer sterke uitdrukkingen zoudt willen bezigen

daarbij wij meenden niet anders of wij waakten bij een vermoorde en en zoo de barbier er eens bijgeroepen ware kon de zaak niet meer verheimelijkt worden zooals wij besloten waren waarom naamt gij u dit voor uit deernis met juliaan

wanneer ik aan het peinzen raakte kwam dit onderwerp mij altijd voor den geest en werd mijn onrust nog eens zoo groot er ging bijna geen nacht voorbij dat ik er niet van droomde

ik heb de kamer opzettelijk donker gemaakt zeide de vrouw zich voor hem nederwerpende om hem tegen te houden ach mijnheer heb medelijden met mij als het niet baten kan en hij toch dood is

dat wij aan boord van het jacht gingen waar zij alle drie in de kajuit afdaalden en met eenige papieren bezig we pn zij lieten mij zoolang oij een heel aardigen man met een groot hoofd met rood haar

zij vroeg hem of hij reeds ontbeten had en op de verklaring dat hij het beschimmeld roggebrood dat men hem tot dejeuner had aangeboden voorloopig versmaad had werd voor hem gezorgd

ik erken dat ik het code nooit heb ingezien maar zoo u het verlangt zal ik er met mathilde mijne studie van maken alleen reken er op dat er een weegeroep over emancipatie in uwe salons zal opgaan

na eenige minuten gepeinsd te hebben trad de oude heer met hetzelfde peinzende gelaat eene kamer binnen

dollars al de wenschen verwachtingen zorgen genoegens genegenheden deugden en denkbeelden van de sprekers schenen tot dollars versmolten te zijn

mijnheer chuffey zei zij is wat licht in zijn hoofd gij moet mij niet kwalijk nemen als ik zeg dat hij misschien niet zoo gek is als sommige menschen denken en ook houden sommige menschen hem niet

of zij geen lust had het oude huis nog eens door te loopen och hemeltje ja die lieve oude kamer antwoordde flora rondkijkende

en misschien gevoelende dat de breede hand op zyn schouder niet zoo vast was als zy by de eerste aanraking geweest was nam by opgeruimder toon aan en zeide

wel laten wy wandelen hy eerst wat uitrusten de tuinman bragt theegoed wy dronken spoedig een kopje ik kom nu de bloemen gaan zien het wordt al tyd

hij en venus moeten noodzakelijk vlak bij elkander zitten wijl zij beiden het document dat uit een gewoon vel papier bestond aan eene punt vasthielden

overmorgen gaan wij met ons yacht de valeria naar lipara terug daar wacht ons dan de plechtige opening en inwijding van het nieuwe paleis der parlementen

die kleine kat is zij weer komen opdagen hij had haar nooit in het minst mogen lijden integendeel had haar vanaf het allereerste oogenblik gruwelijk

die ergernis niet willen geven en ik gevoel hoewel ik niet pretendeer met mijn roman éen stap nader tot den vrede te komen groote sympathie voor hunne idee

hoofdstuk lix het begint nacht te worden voor

hoe eerder wij allen ons hier thuis voelen hoe beter voegde zij er bij en hoewel er nog slechts een deel der bagage was aangekomen begonnen wij na het déjeuner ons reeds met uitpakken en ordenen bezig te houden geholpen door de kamenierlinnenmeid die maar half tevreden was dat mevrouw er nu nog eene haagsche kamenier bij kreeg

daarbij werd zij de erfgename van een te groot vermogen dan dat eene jonkvrouw in zaken onbedreven daarvan terstond het beheer op zich kon nemen er moest een voogd zijn

met zulke opgeruimde en levendige gezichten als een agent van politic die op wacht staat niets schijnt hunne aandacht te trekken om hunne onverschillige gelijkmoedigheid te verstoren

hooghartigste vrouw in engeland zich zoo onderdanig aan haar echtgenoot zou onderwerpen als er geen reden voor was

hij stapte daar over de werkelijke en tastbare steenen van holborn-hill als een nietig jongetje en toch

niet het zwakste geritsel verbrak de d'iepe stiltevan het plechtige tooneel het geluid zelf scheen bevroren te zijn zoo koud en stil was alles rr het was de echo zei gabriel grub de flesch aan zijn mond brengend

een ter dood veroordeelde waar ge over uw rampzalig leven nadenken mocht tot de firma met de handen in de broekzakken binnenkwam

eindelijk viel deze in ja ja mevrouw dat is begrepen u hebt heel mooi en vroom gesproken maar ik ver denk er

dat eene uitgestrektheid heeft van twee dagreizen en welker bewoners nog zoo barbaarsch zijn dat zij menschenvleesch eten wij dreven daar echter een aanzienlijken handel gingen toen weder onder zeil en deden nog verscheidene andere havens aan

terwijl hij dat zelf met koud water gereedmaakte en langzaam ledigdronk verviel hij van tijd tot tijd in alleenspraken als bij voorbeeld dat hij nooit van z iets gehoord had

dat verwijt verdien ik niet betjen zeide buat de prins ik heb het uit zijn eigen mond begeert den vrede en dien wil de raadpensionaris ook mids op redelijke voorwaarden

mijn zaak kan niet tot morgen wachten zoo ge een ander wiel naamt in plaats van dit te herstellen hoe ge zijt

nu een regenboog betrad die welven zoû een brug heel broos naar ver ver louis couperus metamorfoze droomenland van niets dan ziel en glans van ziel en glans

monsieur röder en de verhalen die ge van die school kreegt waren om te kraaien van den lach en ik zeg u dat we vader wat dikwijls hebben laten oververtellen van de streken die de jongens uithaalden en hoe mesjeu

als zij ooit mocht terugkomen zou ik niet willen dat de oude woning den schijn had haar terug te stooten begrijpt

toen ik zat en hij staan bleef en zijne wenkbrauwen over zijne laarzen boog gevoelde ik mij zoo zeer in het nadeel dat het mij aan den ouden tijd herinnerde toen ik opdengrafsteen gezet werd

de sieenen gezichten hadden nu th'd genoeg om naar de boomen en de fontein te luisteren zoodat de weinige schrikvogels uit het dorp