en die stierven en stervende je portret kusten valérie o god o god het was alles waar wat hij zeide die bekende gruwelen van thracyna zij wist niet te zeggen

ik geloof niet dat ik het licht doen zou al was zij nog zoo mooi maar ik ben ook niet verliefd ten minste ik geloof het niet en daar zit hem de knoop

hij komt mot zijn gewonen afgepasten tred die nooit versneld en nooit vertraagd wordt naar hen toe hij draagt zijn gewoon uitdrukkingloos masker

ik wist nu alles zij is dood het was niet noodig mij dit nog te zeggen ik was al in een kreet van wanhopige droefheid uitgebarsten

die altijd een hooghartigen jongeman kenmerkt wij voor ons zijn werkelijk geneigd een dergelijk jongmensch eerder als een last dan als iets anders in een familie te beschouwen

ik geloof dat het beter is dat hy niet weet dat gy zoo dicht by ons zijt dat geloof ik ook riep rosa terstond

laat mij met rust wendde hij zich niet tot zijn gouverneur maar tot de geheele wereld dat was de laatste herinnering van den zoon aan zijn moeder

in een menigte van plaatsnamen achter pmerkelijk is het evenwel dat gelijk op een uur afstands van ons engelo een e l d e n ligt ook in de nabijheid van het eldersche dorp een

in het schoone samenwerken der jonge mannen hun broederlijk samendoen zonder naijver met vrijwillige onder schikking met rustigen eerbied voor den meerdere met gestadig en nauwkeurig zelfbedwang er was iets in wat hedwig tranen in de oogen bracht en haar behoefte gaf te juichen zoo goed en mooi vond zij deze wereld

nu klaagt ze er t meest over dat het haar eigen zoon was die met den ganzerik wegliep zoo gelooft ze dat ik hem gestolen heb zei de jongen ja wat moest ze anders denken

en schepels van stemmen uitgebracht hj is een man die in zake van stem uit te brengen zoo diep denkt dat gjj nooit weet wat hij meent

ik heb tenminste grootere maar ik ben dat misschien toevallig ik zeg u vooruit mijnheer blandois dat u het huis heel somber en uitgewoond zult vinden zei jeremia den kandelaar opnemende

ik ga trouwen ik zou gisterenavond en van avond niet uitgegaan zijn als myn bichard dat is de jonkman met wien ik trouwen ga niet ziek lag ik help zyne moeder en zijne zuster om hem op te passen

en door zulk een luisterrijk gezelschap omringd zijn voormalige vriend aan het boveneind der zaai verscheen en met een algemeen gejuich werd ontvangen juichte lay zoo hard als iemand anders en had voor een oogenblik wel kunnen schreien

zoo heeft zij dat zij zal nog wel meer spijt hebben eer ik met haar heb afgedaan ik heb de onbeschaamdheid van dat kind lang genoeg verdragen

of op den grond te vinden liggen hem voor het vuur zag staan glimlachend met richard sprekende terwijl richard met een verslagen gezicht naar een man op de sofa keek met eene witte jas

hij houdt zich schuil in een armoedig hokje in camden town antwoordde heyling het is misschien niet kwaad geweest dat wij hem een poos uit het oog verloren hebben want hij heeft daar al dien tijd allerellendigst geleefd hij is doodarm

nog eenmaal gebeden en dit bedacht en het zal u wezen als zweeg de wind en als omringde u alleen de zachte de kalmte aanbrengende liefde gods slaapt in die liefde sluimert nooit

in rok en met de vage en nette manieren van een onverschilligen en moeden viveur gedistingeerd en toch laatdunkend en zij naderde fier de baronin die hare vochtige oogen telkens bevallig afwischte en stelde met arrogantie voor

daar léonie nooit bromde vrijgevig was met voorschot en een zekere schijnbare gemakkelijkheid had hoewel alles alleen gebeurde zooals zij het wilde was zij niet onbemind en hoeveel de bedienden ook van haar wisten zij hadden haar nog nooit verraden het maakte haar des te brutaler

wat hij niet zeide maar stil ambieerde was in het verschiet de troon van buitenzorg maar men had tegenwoordig in holland die vreemde manie om vreemden tot de hoogste betrekkingen te benoemen hollanders

die de opgekroptheid is de nacht was helder en prachtig boven hun hoofden deze twee wezens zoo rein als engelen zeiden elkander alles hun droomen hun zaligheden hun verrukkingen

maar hoewel eerst zijn gezigt betrok zag hij tijdig in dat die gruwzame zedebederver zoo als eduard onder anderen genoemd was nog lang geen doortrapte schelm was zoo als de leeraar had voorspeld dat hij spoedig zou worden

de jeugdige verliefdheid van een jongen van negentien had hem natuurlijk verblind voor alles behalve haar schoonheid en haar oppervlakkige goedhartigheid maar de vier volgende jaren jaren die bij redelijk gebruik zooveel bijdragen tot de vorming van het begrip moesten zijn oogen hebben geopend voor de leemten in hare opvoeding

met welk een vreugde zal ik weer in park lane terugkeeren hoe beef ik voor het antwoord dat mijn lot zal beslissen

hij doet altyd precies hetzelfde en verandert nimmer een minuut hjj doet zoo elken avond zelfs des zondags

de zoolang verlangde vergunning sedert een dag of drie waren er geene zakdoeken gebracht

die zoû tegen ons zijn maar t is onzeker of hy zitten zal hy is ongesteld naar ik hoor wy hebben dus maar te bidden dat hy het nog een poosjen blijve voorts goes mede niet van onze vrienden

op een heer zei lize ik weet niet hoe ik u dat vertellen moet op een heer ver boven mijn stand en beroep die mij vaders dood bekend maakte en mij na dien tijd belangstelling bewezen heeft

er ontstaan uit groote liefde evengoed geheimen als uit groote verdeeldheid in het eerste geval zijn zjj van kiescher aard en moeieljjker te doorgronden

neen zeide ik wel goede hemel dat is eene geheele geschiedenis en moet voor het diner bewaard worden maar laat ik nu de vrijheid nemen van u ene vraag te t doen hoe waart ge dien dag daar gekomen

ik heb een huis gevonden dat mij bevalt en het reeds gehuurd en gemeubileerd het is nu geheel in orde en ik ben van plan het onmiddellijk te betrekken in de hoop dat ik daar nog eenige jaren rustig zal kunnen leven

gaat fiksch aan het werk raad ik u want ik ga fiksch aan de straf ik zal er niet bang voor zijn het zal niet helpen

wil ik dan gelijk hebben en zij voelde de tranen opwellen maar dadelijk dacht zij weder over twee jonge meisjes die hartelijk lachten en vroeg waarover deze wel lachen mochten

wanneer je daar binnen bent ga dan zonder je op te houden recht door naar de tweede en vandaar eveneens zonder stil te staan naar de derde zaal

hij liep voort meer dan hij ging in de hoop een zijstraat te vinden daar door te ontkomen en nogmaals zijn vervolgers van het spoor te brengen

wel mijnheer botwater was nieuwsgierig nu kom gerust binnen u zult zien dat het hier ook geen oostersch boudoir is hoe vindt u die schilderijen bewonder dat paar vazen eens ik moet zeggen dat de smaak te wenschen overlaat

iets zeer beleedigen'ds voor een bosjesman naar ik geloof zich eenigszins aangetrokken tot dien edelen wilde

wij werden bijzonder warm over een lompen schimpscheut van drummle die moest aanduiden dat wij te los met ons geld waren ik zeide met meer vuur dan bescheidenheid

en de goede herder hoort mijne stem en hij draagt zijn gevonden schaap op zijne schouders en hij zal het brengen rein en gewasschen door zijn bloed tot voor den troon des vaders om te zingen het hooglied van de verlosten des lams

je laten zeggen liefste wel natuurlijk wil ik je alles laten zeggen ik hoop toch dat je je door niets zult laten weerhouden wij zouden er immers samen over praten

terwijl hij zijn hoed afnam en dien op armslengte van zich afhield met een gezicht alsof alleen financieele bedenkingen hem weerhielden van dien

aan den anderen kant zag zij hem dikwijls met belangstelling en nieuwsgierigheid zoo niet met wantrouwen aan onder den maaltijd had hij er zeker droog vermaak in om sarah pocket

zoo leed hij veel aan vage stemmingen waarin dat vreemde hem beklemde en op de borst klom waarin hij niet wist waar hij zijn in wezen zoû verschuilen en waarin hij spelen ging om zich te verliezen in de groote klankziel van muziek