ze bleef totdat hanna haar kwam halen om te eten maar ze had geen eetlust en kon alleen stilzitten en tegen ieder glimlachen in een staat van volkomen

ze was op een divan neergevallen en lag daar bewegingloos met een sterk sprekende uitdrukking van moedeloosheid op t gezicht wat voerde sidin toch eigenlijk uit vroeg ze toen de oude binnenkwam

dat hij vrij aan ons huis kome opdat wij elkander van naderbij zullen leeren kennen ader egen heden namiddag ten vijf uren zal hier komen en nu wilde ik maar van u zonder verdere omwegen van kennismaking en diergelijke

dat was juist een kolfje naar zijn hand a propos zeide stipan eens nadat hij buiten alles had geregeld

en eerzuchtige verdrietelijkheden en vooral met haar kalmen tot gewoonte geworden omgang met vader en zoon dit leven der

aar hij genoegzaam gedwongen haar gehuwd had ontzag hij geenszins zich in zijne vorige buitensporigheden te blijven botvieren in hare tegenwoordigheid zelfs meisjes van eenen verdachten naam en gedrag boven haar verheffende

en om te bewijzen dat wij haar van zulk een buitensporigheid niet verdacht houden zullen wij haar van avond naar t kasteel meênemen wat riep leentje

de zee zelve krulde haar nauwlijks gerimpeld satijn van wisselend groen en azuur en violet met tintelende plooien schuim uit van den einder tot het strand daarboven schitterden sterren en de melkweg scheen een stof van parelen verspreid aan die geheimzinnige eeuwigheid van vaag blauw

louis raakte met de nagels de deur aan en onmiddelijk daarna hoorde hij ook hetzelfde geluid aan de andere zijde onder de deur lagen de brieven hij streek met de vingers tikkend naar beneden en aan de andere zijde volgden de vingers van lina en toen hij de brieven wilde grijpen verdwenen de puntjes

hij kreeg jarro in het oog en raapte hem op maar jarro die niet anders verlangde dan in vrede te mogen sterven verzamelde zijn laatste krachten en beet den jongen hard in den vinger om hem te dwingen hem los te laten

o herakles heil na hem zijn de lieve goden terug gekeerd in de landouwen van nemea demeters teedere tred vervruchtbaarde de krakende dorre gronden

waar overlegde ik bij mij zelven hij zegt dat ik hem in de volgende week verwachten moet maar uit zijn overig praten zou men opmaken dat er wel een jaar kan voorbijgaan eer ik hem wederzie

ze zullen toch wel meegaan laten we de grap in orde maken zonder er vooraf iets van te zeggen deze laatste woorden kwamen van de langste der twee die klaarblijkelijk ook de oudste en de toonaangever was

gelukkig kwam mijn beste ryhove mij van dat martelaarschap verlossen om mij als jeugdige vrij vrouwe op ringburg te plaatsen zijne liefde ons ongestoord huislijk geluk

redding en hulp op wettelyken weg waar het kan op wettigen weg van geweld waar het moet en dit zou zeer nadeelig werken op de koffiveilingen van de nederlandsche handelmaatschappy

om ronduit te verklaren dat zij niet alleen geen zin in hem had maar hem zelfs onder haar oogen niet kon dulden

ader en oeder hoorden het rijtuig niet stilhouden of beide kwamen zij aan de deur en met de hartelijkste blijdschap ontvingen zij de toekomende bruid van haar zoo geliefden eenigen zoon

door een groot viervoetig wit dier dat adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn hij nader gekomen voor eenen beer herkende die door eenige der matrozen van het schip de anna cornelia werd nagezeten

bijna met teederheid kusten weten wij toch wat jaloezie is en mevrouw amelia bezat deze zoowel als andere deugden van haar sekse

jufvrouw rouncewell die de kaars houdt wordt duizelig van de snelheid zijner oogen en handen voor zijne reis uitgerust springt hij op

mijne caroline zeide hij zich zooveel of liever zoo weinig over haar heen buigende als zijne stijfheid toeliet zeg mij toch dat gij vandaag beter zijt

pas op eer gij een woord zegt i ik zal u uwe zelfzucht onder het oog brengen mijnheer headstone uwe hartstochtelijke hevige onbedwingbare

neen ik ben ook oud glimlachte zij en ik wil het niet ik wil bij je blijven ik zal je altijd troosten als je verdrietig bent en bij elkaâr zullen wij weêr beiden jong worden en beiden gelukkig

dat hij de advocaten en procureurs maar al te good had leeren kennen en hij zich geen bedrxegerijen zou laten welgevallen

in den aanvang had hij gedacht dat het in zoo'n slavenleven eenvoudig afbeulen en maar gauw doodwerken was doch toen hij al den eersten dag ondervonden had dat het in hoofdzaak op zwaren arbeid neerkwam had hij bij zichzelf gedacht dat het wel om te overkomen zou zijn

want gg eet toch zeker ook lamsvleesch ik hoor dat hier geen ossenvleesch te krflgen is behalve op vrydag dat is de slachtdag voor de kazernen slecht overlegd dat mocht wel beter

eer zij de biljetten van sleary's paardenspel op schuttingen en schuren aangeplakt vonden en een uur voordat zij op de markt

de donkere dcftige heer die zoo vriendelijk kon lachen zoo oprecht en zoo kiesch in al zijn doen zoo ernstig en toch zoo anders dan zijne moeder die ook ernstig

twee wandelen te zamen naar h a m p s t e a d en vier maken afspraak om des avonds voor half geld naar de komedie te gaan en met oesters te besluiten

zonneschijn liereklank en zoete zange abderos schenen alle harmoniesch samen te stemmen tot eén eindeloos wijd geluk

hy lette zeer op het dalen van de sterren in t westen en by elke ster die aan de kim verdween berekende hy hoe de zon weer iets nader was aan haren opgang in het oosten en hoeveel nader hyzelf aan t weerzien van adinda want zeker zou ze komen by den eersten straal ja by t schemeren reeds zou ze daar zyn

of liefelijke muziek maakten op hunne kussens hij zag hoe zij sommigen opvroolijkten met een lied of met geurende bloemen

en eenige door hen meegebrachte bezoekers hij ontving mij als een man die in vroeger jaren mijn geest had gevormd en mij altijd innig had

zekeren avond sprak marius in de tegenwoordigheid van cosette en jean valjean van dit zonderlinge avontuur van de tallooze navorschingen welke hij gedaan had en van de vruchteloosheid zijner pogingen de koele houding van den heer fauchelevent hinderde hem

toen hij grooter werd dacht hij uit de maatschappij te zijn gesloten en wanhoopte er ooit in terug te keeren hij maakte de opmerking dat de maatschappij onverbiddelijk twee klassen van menschen uitsloot hen die haar aanranden en hen die haar bewaken

waar zullen zij voedsel vinden voor zichzelve voor hunne vrouwen en kinderen wanneer de witte mannen alle kengoeroes en wallabies uitgeroeid zullen hebben zij eli heimans willem roda haten de witte mannen en zullen hen dooden

en vriendelijke vreemdelingen met hunne kaartjes in de hand nemen als zij gezegde dienstboden op straat tegenkomen hypotheek op hunne

in de gevangeniskamer had het geluk zijn intrede gedaan waar in de wereld was er een kamer waar zooveel stille vreugde heerschte als in deze

en zijn spiegelbeeld op het water was geen onderscheid te bespeuren beide waren zoo onbewogen en helder zoo vol van het plechtige mysterie van leven en dood

een pauze ik denk vader dat ik daartoe tijd noodig heb papa is ver te verkiezen boven vader merkte mevrouw general aan vader zegt het gemeene volk

dus toen heb ik wat belladonna genomen en nu voel ik me al wat beter zei bets terwijl zij haar ijskoude handen tegen haar brandend voorhoofd drukte en haar best deed om er gewoon uit te zien

gij ziet dus kessel zeide de graaf dat onze leer op goede gronden steunt en dat de keeren aan een stang noch meer noch minder tot de strakheid doen

deconinck vatte de hand van de brave geeraert en drukte dezelve met ontroering nog een ziel als die van jan breydel dacht hij geeraert viel hij uit gij zijt een waardige gezel dank voor uw trouw en uw moed luister dan want ik heb weinig tijd

je kunt dezen brief nog wel afmaken zei pa nog altijd even kalm pa blijft altijd kalm dat is zoo naar dat fnuikt je zooals connie raland zegt