waar men wel doorheenkonspringen natuurlijk zoo mogelijk zien de voorsteden er nog luchtiger nog onstoffelijker uit dan de stad zelve

kasian hij heeft in den laatsten tijd veel over je gepikird ik heb t uit je brief gezien het spijt me dat ik niet eer gekomen ben

want eene kroeg ingetreden zijnde waar men hem op zijn eisch een glas rum gaf werd hij zonder betaling wegsluipende bij zijn kraag gepakt

waarheen hij mocht gaan en verspreidde dien zelfs aan zijn eigen haard om zich heen die invloed maakte zijn eigen kind tot een ongeduldigen

als ze nog maar eens wat aardigs wilde spelen fluisterde de kapitein mij toe zoo'n marsch uit robert le diable of eens iets uit de muette in mijn jongen tijd moest ieder die gaan hooren daar was nog wat aardigheid aan maar

hierin niet veel alleen verklaarde zij dat zij wel gewenscht had dat maar eene andere dan zij dat juweel der keizerin gevonden had want dat zij zeer tegen de partij van het admiraalzeilen opzag en evenwel zij had die moeten aannemen

dan ik eenzame balling die mijn neus tegen de ruiten van een dorpslogement drukte en het lekken van de goot in de regenton gadesloeg die inmiddels byna vol werd

ik wilde slechts riep zij opstuivend uit zijn grofheid tergde haar en gaf haar den moed terug gevoelt gij dan niet hoe gemakkelijk het voor u is mij te beleedigen zeide zij

hernam zy ik moet het fluisterend zeggen gij weet dat portretje dat ik van u heh van middag stond het toevallig daar voor den sehoorsteen

en waarnaar gij vroegt toen ik uit was is op de vyfde verdieping de deur naar de trap komt uit op de kleine plaats hier links en hij wees met de hand bij hetvenster van mjjn winkel

de jonge man reikte met eene beleefde buiging aan lina het doosje weder over maar hij maakte daarvan gebruik om even hare hand te drukken en bracht haar een beleefden groet waardoor zijn weelderig blond krullend haar in al zijn overvloed zichtbaar werd

hoe zag hj er uit witter dan een molenaar monseigneur geheel met stof bedekt wit als een spook

de jonge dames verschenen en zagen er volstrekt niet burgerlijk of ouderwetsch uit ze waren keurig gekleed hadden zeer beleefde manieren waren verrukt van het huis

en het gerucht daarvan zelfs tot in salisbury pecksniff den meester voor een geleerd en kundig man doet doorgaan

zacht steunde zij haar adem weg de oude oude vrouw lang louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan lang steunde zij haar adem door de kamer braken de snikken van ottilie steyn en steunde de adem der oude vrouw buiten weende de dooi aan de ramen

toen wilde hij uit minzaamheid hedwig's koffertje op het rek zetten plotseling stoof hedwig op en keek hem aan met oogen als van een wilde kat zwijgend maar met woedende gebaren stond zij recht en ging met haar koffertje in haar armen geklemd naar een andere afdeeling van den wagen het oude heertje zeer verwonderd latend

dat gevoel van vrijheid deed hun zelfs het staren en gloeien vergeten in nette bootjes gleden alien de haven door

in den afkeer die de menschen gevoelen om te erkennen dat zij bedrogen zijn geworden of datzy zwakgenoeg geweest zyn hun geweten gerust te stellen met een zeer onvoldoend surrogaat voor de edelste

in een derde een jong meisje naar oogenschijn in die doffe bezwijming welke zoo dikwijls eene voorbode van den dood is hare borst en armen waren in zwachtels gewikkeld twee of drie bedden waren ledig en zij

zij hare geheimen als hijzelve ze had de geheimen van zijn sombere wellusten nieuwsgierig was hij niet ieder had zijne geheimen moeder had misschien de louis couperus van oude menschen de dingen die voorbij gaan hare hij zoû ze nooit pogen te weten

in opengewerkte letters met een kroon was versierd lag er in ledigheid te verslijten met elk pak linnen sprong fanny van den stoel af

dollars mijnheer martin was blij dat hij dit hoorde daar hij de overtuiging had dat als verstand en deugd

indien hij namelijk toen bestaan en losgeloopen had de boomgaard is in andere handen gevallen

mp goede george vendale er is zooveel gebeurd dat ik nooit meer my zelf zal zp het is onmogeljjk dat ik ooit weer mij zelf zal zp

en van t belang dat hij in den ongelukkigen lijder stelde hij zette zich derhalve neer en schreef een kort antwoord waarin hij den advocaat te kennen gaf dat hij nu wijzer was geworden dan vroeger en zich nu geen geld meer uit den zak zou laten kloppen

maar ik hoop dat het er niets toe gedaan zou hebben zoo ik het geweten had onze wbdbrzijdschk vriend de arme pleasant door een teugje brandewijn gesterkt wordt in de kamer boven toegelaten

zij moet aardig wat geld gekost hebben antwoordde jonas gij hebt gelijk ook van mij waarom dit fluisterde hij den ander in het oor terwijl hij hem tegelijk met zijn elleboog in zijn zij stootte

erwijl zich en zijne zuster gereed maakten om met en het asteel en het ijnvat te gaan bezigtigen be driaan oosjes zn et leven van aurits ijnslager zocht met die kerk der

wacht zeide oda daar is onze italiaan die is bij haar geweest hij zal ons best bericht kunnen geven ridder deodaat een woord zoo t u gelieft deodaat trad nader kan ik zeide hij de schoone oda van eenigen dienst zijn

waar zoo met gantsch zijn ziele hij naar haakte o weldra zou zijn wensch bevredigd zijn de hand reeds aan het purperdoek geslagen

langzaam eindelijk wendde hij zijn oogen van mijn gezicht af alsof hij uit een visioen ontwaakte en het ze de kamer rondgaan daarop zei hij met een gesmoorde stem

en hoe goed die paste bij zijn eerlijke gezicht en zijn grauwe haren ik heb mijn lief kind begon baas peggotty zijn oogen naar de onze opslaand gisteravond naar mijn kamer gebracht

deze berg lag gelukkig aan den weg van bagdad zoodat eenige reizigers die schacabac daar ontmoet hadden mij berigtten waar mijn broeder zich ophield

wij durven niet naar bed moeder we zijn opgebleven zeide willem heusch die vrouw doet ons kwaad bruno en wolf hebben nog nooit zoo gedaan als er een ander kwam

en de gasten zelf warmden zich voor den haard de aanzienlijkste onder hen scheen een tamelijk zwaarlijvig heer te zijn met een vuurrooden rok met lange panden een broek van dezelfde kleur en een steekvormigen hoed

over petrarca verloochende hij het en wilde voor zich zooals hij zeide aan de anderen niets dan een lollig boek pleizier voor hem pleizier voor het publiek

en voor de eerste maal was het dat zij elkanderen de geheime gedachten die hen vervulden schroomden mede te deelen wat reinout betrof hij was jaloersch op zijn vriend hij meende bespeurd te hebben dat madzy dezen meer gunst en vertrouwen betoond had dan aan hem

zoo de hoop mij niet eenigszins opgericht had gehouden zou ik verpletterd zijn geweest het was ook schrikkelijk in de haven te zijn en ng schipbreuk te lijden z wakker geschud te worden uit den zaligsten droom der liefde

dat de gewaarwording welke zijne manier van zingen in mij opwekte mij in tranen deed uitbarsten terwijl ik op een uithoek van het tooneel aandachtig naar hem luisterde door den nevel heen

doch de brief bracht weinig troost toen zij voldoende bedaard was om dien te kunnen lezen iedere bladzijde was vol van willoughby haar moeder nog steeds in de meening dat zij verloofd was en even vast als altijd bouwend op zijn trouw was door elinor's vraag slechts bewogen marianne te smeeken om grootere openhartigheid jegens hen beiden

evenals aan hun geheelen toestand hij verbeeldde zich dat zij ofschoon dagelijks in de gelegenheid zijnde haar met anderen en met zich zelf te vergelijken in de meening verkeerden

iets verkwikkelijks het deed hem aan het vrije veld aan rust en vrede denken

de naar zijn opvatting oppervlakkige dolly zat daar onbeweeglijk met den brief in de hand en zag tot hem op met een uitdrukking vol ontzetting en vertwijfeling maar waarin toch nog de hoop doorschemerde

en de israëlieten de muzelmannen de buddhisten dacht hij terugkomende op een vraagstuk dat hem kritiek toescheen