en neef moet ook mede al ware het maar voor een paar dagen hoe zeide mijn moeder mij bij de hand nemende als vreesde zij mij te verliezen hij is pas terug en wilt gij hem ons weder ontnemen

wat is er te doen zei de vrouw en keek in de rondte maar zij had een slecht gezicht en daarom dacht zij dat het eendje een vette eend was die verdwaald was geraakt dat is een goede vangst zeide zij nu kan ik eendeneieren krijgen als het maar geen woerd is dat zullen wij eens probeeren

en klemt zich aan haar rokken vast als een bange kleine jongen aan die van zijn moeder het staat hem fraai zoo'n grpoten mond op te zetten als gij hem zooeven hebt hooren doen

welke onheilen hebben europa beroerd die niet voor een groot gedeelte in dit land werden afgespeeld welke krijg is gevoerd die niet hier zijne bloedige sporen heeft achtergelaten vergelijk eens de verdediging van uw vaderland want zoo zal ik spoedig holland moeten noemen bij het mijne

maar ik vraag of je je nog dien avond van het bal herinnert dat alleein is mijne vraag zoo ja

twee heeren gingen langs haar heen en zagen haar in het gelaat nog eenmaal ademde zij met volle teugen de koude lucht in

hoofdstuk xx in vertrouwen ik geloof niet dat er woorden zijn waarmee ik de ontmoeting van mevrouw march met haar dochters kan beschrijven zulke uren zijn heerlijk om te doorleven maar men kan er niet goed over spreken

reeds een geruimen tijd geleden had laten vinden en na eenigen tijd getoefd te hebben door zich met het dochtertje van tesselschade bezig te houden niet zeer wel te vreden zoo als de tuinman zeide vertrokken was

doch daar deze zich het overige van den dag bezig hield met het schrijven van brieven naar holland vond hij gemakkelijk gelegenheid om zonder dat het eenige opmerking baarde een bezoek te gaan afleggen bij

de heer boreel is oud en ziekelijk hervatte van espenblad zonder die loftuiting op zijn uitzicht te beantwoorden en de heer van beuningen is niet rekkelijk en volgzaam genoeg naar den zin van uwe regeering gronden te over waarop de heer de

keer dus terug naar uwe meesteres en verzeker haar dat de prins met even groot verlangen naar tijding van haar uitziet als zij die van hem verwacht

hier nam hij op eene zeer vriendelijke wijze van den jeugdigen reiziger afscheid en wenschte hem eene gelukkige terugreis naar zijn zoo beroemd als gelukkig

oen zond ante onze nicht ietje met een gemaakte boodschap naar den tuinbaas en nam mij in t verhoor e at zeide zij had opgemerkt en zij zelve ook dat ik niet volkomen wel was

visscher sprak hij op zachten toon neem u wel in acht aan uwe bedreiging gevolg te geven mijne handelwijze met u is slechts gekschering geweest gij moet haar geenszins in ernst opnemen

dat gaat niet dat begrijpt gij zelf wel zulke woorden zijn geschreven voor goede vrome lieden die wat zijn afgedwaald maar niet voor zulken als ik ben die zich nooit om god noch zijn gebod hebben bekommerd

ik ik kan hem niet uitstaan antwoordde favourite op denzelfden toon haar vork weder opnemende hij is gierig ik bemin het heertje dat tegenover mij woont

als de heer jeremias cruncher op zgn stoel in fleet street zat met den

als ik oud genoeg was zou ik als leerjongen bij jo aan het werk komen en eer ik tot die waardigheid kon worden verheven moest ik gelijk mijne zuster zeide niet lanterfanten

ik zag door de verandering op haar gezicht dat er achter mij iemand aankwam het was mevrouw steerforth die mij haar hand reikte met meer koelheid dan vroeger

en keek met eenige bezorgdheid naar den weg dien de vreemdeling had ingeslagen de meiboom is maar een half uur ver prevelde hij

in de onmiddellijke nabijheid van het oude huis viel zij weinig in het oog want er waren daar slechts enkele menschen die liaar opmerkten

juist speelde ze met haar waaier lachend over de flauwe aardigheden van een jongmensch dat geestig wilde zijn toen ze eensklaps beschaamd met lachen ophield want recht tegenover haar stond

een gekreuk van zijde en satijn men zag naar hen op en om kijkers richtten zich naar hen toe in het publiek fluisterde men hier en daar en vroeg men wie zij waren emilie en eline zetten zich vor neder

zeker dame zei de kapper en hij stak den kam in zijn kuif hou jij je nu asjeblieft stil jo zei julie moet je geen lessen leeren nee dank je juffrouw wijers is vanmiddag al geweest gelukkig ik vind t veel te leuk om te zien hoe jij opgefrunnikt wordt

waarom dan dat alles dat heele onnoodige heelal waarom is er maar niet niets wat zoû dat rustig zijn zalig rustig en hij stond voor de onontsluitbare poorten van het raadsel

mijnheer als gij u als een fatsoenlijk man wilt gedragen zooals ik geloof dat gij zijt en mij een rechtstreeksche vraag wilt doen zal ik u antwoorden

wie kent die mooie woningen niet van de gepensionneerde indische aristocratie en de wijk welke de heer wenham het zwarte gat noemt jos financien veroorloofden hem niet

shebben zij u gestompt of gestagen vroeg daisy terwijl hij angstig willet's hoofd bekeek

en te vragen hoe juffrouw amy het maakt wat gaat u dat aan mrjnheer charles dickens eigenlijk niets ik heb geen rechten op haar

wouter blommesteyn een gevalletje is uit de oude geschiedenis ik zie klaar dat het geen bijbelsche is anders zou ik aan david en batseba gedacht hebben maar dat kan niet wezen want die horens van een

wij zouden kibbelen schelden en elkaar vermijden onze huizen zouden kroegen worden wij zouden in lompen rondloopen omdat wij om niemand gaven

en zijne donkerblauwe oogen hieven zich naar mij op en bleven zich op mij vestigen met een uitvorschenden blik als wilde hij mij gansch doorzien toen ik antwoordde

met de sterkste geneigdheid om te gelooven kon ik het niet verder brengen dan te gelooven dat de vrouw met de schitterende oogen

om zijn geluk volkomen te maken voegde pott zelf zich tusschenbeide bij het gezelschap diep verzonken in zijn plannen tot bevordering van het algemeen welzijn

het was vooral daarom dat gerrit onder zijne makkers den bijnaam had gekregen van leeuwke cornelis joppensz even oud als leeuwke was niet zoo lang doch veel sterker van lichaamsbouw en wat deze aan vlugheid miste zou hij stellig door kracht vergoeden

uw dienaar mevrouw zeide zyn oom tot de moeder gij raadt geloof ik het doel van myn bezoek

het was vonden ze een gek idée een tweede vrouw beteekende in een mohammedaansch gezin voor de eerste gezelschap aanspraak en hulp desnoods bovendien nog ontheffing van veel verplichtingen tegenover een meestal reeds vervelend geworden man

verhoogde die nog verre van hinderlijk te zijn de uitwerking van het geheel r was dan ook een algemeene kreet van verrukking toen de duo was afgezongen en de ames rawley verklaarden dat nu wel niets meer ten gehoore kon gebracht worden

na een onbeduidend gesprek nam helding zijn afscheid van het gezelschap mij meldende dat de bijeenkomst waarop hij mij genoodigd had den volgenden donderdag te zes uren zoude plaats hebben terwijl ik van mijn kant beloofde intijds aanwezig te zullen zijn

wat mijn grootvader betrof de hand die hij tot zijn dienst had ging onophoudelijk van zijn bord naar zijn mond toen hij een stukje uit de bevende vingers liet vallen

de vraag was gedaan voor zij het zich bewust was en zonder te weten waarom schrikte zij even hij zag haar aan en zeide eenvoudig

zoo zelfverloochenend mooi dat alleen hij die naast haar voor dat ideaal wilde knielen en t ascetisch aanbidden kans had op een afstraling van haar vereerend liefhebben

en de buitengewone verdiensten van dr podgers dien zij toen begunstigde gedurende dit onderhoud deed pitt crawley een handigen zet

als een levend voorbeeld van het onstandvastige der menschelijke grootheid en het wisselvallige van de gunst der aanzienlijken

lewin moest nu toch ook even glimlachen ja maar zonder gekheid ging oblonsky voort denk eens door