tak ciągnęła matka z uniesieniem my go tu wszyscy oczekujemy każdego dnia o każdej godzinie ale to nanic albo umarł albo zaparł się ciebie więc nie masz obowiązku czekać obu paniom łzy nabiegły do oczu matce z gniewu a córce czy ja wiem może z żalu za złamanem życiem

nauki moi kochani mówił człowiek który nie ma serca do mądrości musi zajmować się pracą ręczną i męczyć oczy ale ten kto rozumie wartość nauk i kształci się w nich może osiągnąć wszystkie władze wszystkie dworskie urzędy pamiętajcie o tem

dziś mówił pentuer roczny dochód jego świątobliwości we wszystkich produktach tej ziemi wart jest tylko dziewięćdziesiąt osiem tysięcy talentów za co możnaby dostać tyle złota że do przeniesienia go potrzebaby tylko czterech tysięcy żołnierzy

wymykał się z domu po nocach a nadewszystko niedbale ważył towar młodszy zaś jan mincel który zawiadywał galanteryą i obok niezgrabnych ruchów odznaczał się łagodnością był znowu bity za wykradanie kolorowego papieru i pisywanie na nim listów do panien

wtedy to napisałem ów pierwszy artykuł donoszący o wypadku dzisiaj leży przedemną cały rękopis gotowy odczytany uporządkowany i przepisany i nie mam zgoła wątpliwości że został spisany na księżycu ręką jednego z pięciu najpierw wyprawionych podróżników i wysłany z księżyca na ziemię co do reszty

adwokata niecierpliwie otworzył pierwszy w którym pani meliton napisała tylko te słowa dziś w łazienkach o zwykłej godzinie przeczytał go parę razy poczem z niechęcią wziął się do listu adwokata który zapraszał go również dzisiaj na godzinę jedenastą rano na konferencyą w sprawie kupna domu

przyjeżdżam tam wysiadam obzieram sie po stacyi nikogo nie widzę juz mie cosi w serce pikło ale nie tracę humoru chodzę tu i tam popatruję nie nik sie nie

wracając obok maneżu wokulski znowu usłyszał trzaśnięcie batem po którem czwarty pan znowu rozpoczął kłótnią z zastępcą dyrektora to jest niedelikatność mój panie krzyczał czwarty odzienie mi popęka wytrzyma odparł flegmatycznie pan szulc trzaskając batem w kierunku drugiego pana

weź dwie z tych monet i kup ćwierćlitrową butelkę zaniesiesz ją do don filipa tintero na ulicę toledo powiesz mu że don busqueros prosi o atrament dla pewnego poety z którym pozostaje w przyjaźni

ptaka trzymajże go i pieść tak ażeby wyrósł na pożytek nieszczęśliwemu krajowi panna izabela bardzo zarumieniła się odgadła że owym niezwykłym ptakiem jest wokulski tyran despota pomyślała

nie myśląc skręcił na drogę gdzie wczoraj toczył się powóz panny izabeli i gdzie zdawało mu się że jeszcze widać ślady kół potem również machinalnie zawrócił w stronę lasu dokąd tak niedawno jeździli na rydze w tem miejscu śmiała się tu rozmawiała z nim tu spoglądała na okolicę

ja jej wtedy powiedziałem pierwszy i ostatni raz świnia jesteś i tyle bom już nie mógł wytrzymać wtem patrzę leci sam pan baron zakaszlany aż posiniał i pyta nie widziałeś węgiełek mojej żony