dat te groot was om er gemakkelijk uit te komen hoe groot was de verbazing der bondgenooten toen dat voorwerp eindelijk voorden dag komende eene zeer vervallen die venlantaren bleek te zijn

ik behoef je niet te zeggen hoe nieuwsgierig ik werd ging mijnheer lampsens voort ga maar eens even op je eigen nieuwsgierigheid af het plannetje lachte mij al dadelijk zoodanig aan dat ik me er maar zelf voorgespannen heb om het te doen gelukken

steeds bruischte en schuimde de heelal oceaan ter andere zijde des dijks boven die onzegbare ontzetting van afgronddiepe kolken en trechters graasden over het

zoolang berkemeier op de secretarie werkte kreeg hij de handbeweging iets hooger dan voor dienstmeisjes welke op een grijpen naar de pet leek dat op het laatste moment een handwuiving zou zijn geworden den groet waar ook de candidaat notaris de inspecteur van politie en het hoofd der school mee naar hun stand verwezen werden

en dat hij zelf het niet zou hebben verdragen wat hij naar ik begreep alleen maar zei om mij moed in te spreken en wat ik erg vriendelijk van hem vond

identiteit vanavond was het anders simon appel sentimenteel gemelijk gestoord in een botte logge redeneering waarmede hij zijn vrouw onderhield stoof plotseling op de drie mannen toe schreeuwde woedend wiè zeit r botje

nu dan zal t ook wel niet zoo erg met hem gesteld zijn als hij klaagt schulden bij den arabier en de rijst vooruit verpand en zoo voorts de gewone misère

de vinder en de vaandrig lezen elk zijn lied de prins bad het zijne gezonden t welk door den schrijver met zoo veel zwier gelezen wordt dat het het beste van de drie wordt bevonden zoodat op het advies van gezegden schrijver wordt gedekreteerd dat aan den maker tot prijs een doosje laurierdrop zal worden vereerd

toen zij zich gereedmaakte om heen te gaan en de heer twemlow opstaande om haar uit te laten haar zijne hoop te kennen gaf

ik hoef nu niet uit om iemand af te halen vervolgde hij in zijn handen wrijvend tegen nikolaas en nu hebben wij den heelen avond tenminste voor ons

maar evenals thans gebeurde het toch wel eens dat het bij toeval gelijk had en het sprak de waarheid toen het zeide dat de oude bogenmaker een schat van geld bezat

als jeje hoofd in het venster van de smederij naar binnen steekt en daar jo den smid ziet voor het oude aambeeld met zijn oud gebrand schootsvel voor

zonder twijfel mijnheer jonas want terwijl het menschelijk gemoed zoo geschapen is och loop naar de maan met het menschelijk gemoed viel jonas hem ongeduldig in de rede

uit die uitknipsels schemerde de silhouet omhoog die zich volgens de kritiek van zijn schrijversfiguur geformeerd had en zeker ook een vast portret was geworden voor het publiek

herman drukte zijne hand ja sprak hij blij prettig zonder afgunst dat othomar in dit gesprek meester bleef zeer verheugd dat zijn neef het zoo opnam

de melaatschheid van het onwezenljjke mismaakte elk menscheljjk wezen in het gevolg van monseigneur

hij en ik zult gij zeggen en gij hebt gelijk dat er geene aanleiding tot onrust bestaat in mijn voorstel om nu voor den dag te komen of om dezelfde zaak in een anderen vorm te gieten

neen mejufvrouw sprak de prins ik zag uit naar mijn slaaf want als hij niet spoedig komt weet ik niet wat ik u zal voorzetten kom maar hier riep de dame of moet ik u halen

de vernederingen placht tom te zeggen welke deze vrouw in haar eigen huis te verduren had waren vreeselijk

waardoor hy zich oprichtte en my aankeek ik vond dat de kleine man er vry goed uitzagf hy had een glimmend gelaat een knap hoofd een schitterend oog

het gedrang op den straatweg nam gedurig toe menschen en vee verdrongen elkaar zij liepen op den straatweg langs de

toen de booten aan het strand kwamen werd de duisternis van den nacht opgehelderd door een groot vuur hg beval zi n bootslieden met den

de woorden den onder deken in de keel bleven steken anders zou hy zulk een lof berispt hebben nu bracbt hy slechts even zyn vingeraanzyn mond en keek naar haar broeder

terwijl men nu midden in de vrolijkheid was werd er herhaaldelijk aan de voordeur geklopt en safie met zingen ophoudende ging naar voren om te zien wie hen in dit late avonduur in hunne vrolijkheid kwam storen

dat is gelogen riep zij ernstig uit toen zij weder tot zich zelve was gekomen botwater heeft nooit aan je gedacht en zeker zou de strijd nu nog veel heftiger en vinniger zijn geworden zoo niet de persoon in quaestie zelf ware binnengekomen

maar ik hoorde dit alles te laat wien kan ik hier spreken voordat wij wegrijden deze vraag kwam juist bijtijds want op dit oogenblik kwam mijnheer wititterly binnen kaatje stelde hem aan haar broer voor

hier ontwaakte bazzard door zijn eigen snurken en zooals het in dergelyke gevallen gaat staarde hi onbestemd voor zich uit alsof hy de yle lucht waarin hij staarde

en zoo besloten zij daarom casim's lijk in vier stukken te verdeelen en binnen in de grot niet ver van de deur aan weerskanten twee op te hangen tot afschrikwekkend voorbeeld voor ieder die de brutaliteit zou hebben iets dergelijks te wagen

niets is verwonderlijker dan het eerste gewemel van een oproer alles barst overal tegelijkertijd los was het voorzien ja was het voorbereid neen van waar komt het

lize knikte len de gestalte waaraan het behoort is de uwe viel bela in neen zoo klaar en duidelijk de uwe als het maar kan

heel veel jaren geleden want de vijftiende eeuw was toen nauwelijks twee jaar ti fotwipspj lv een sch aduw valt over vroolijkheid oud en koning hendrik de vierde zat op den troon van engeland was de oude stad york de woonplaats van vijf jeugdige zusters

om zich te wreken stal zij u juist op den dag dat gij zes maanden oud waart en bracht u naar frankrijk naar parijs waar zij u te vondeling legde wij deden alle mogelijke

de manier waarop die iemand kan afsnauwen nou de goedmoedige plornish kon in de eerste oogenblikken zijn gedaohten niet van mijnheer f's tante

dat zij nooit meer iets zoû zijn in zijn leven kon het dan niet weêr anders worden was alles verloren onherroepelijk

t is dan de moeite niet waard voor mijnheer jairing en bovendien is mijnheer jairing er in t geheel niet op gesteld eindelijk verlieten mijnheer en mevrouw grazinglands t hotel garni

want zijn werkuur was niet ver meer af en hij stelde er een eer in om altijd precies op tijd te zijn john was thuis maar scheen vreemd genoeg eenigszins met nun bezoek

en zij had een wipneus met een paar koonen die zagen blauw z rood waren ze nooit heeft er in de geheele wereld een keukenmeid zoo mooi kunnen vertellen de koppigste van ons werd handelbaar als mijntje weer begon

want ik kan niet opschryven wat ik te zeggen heb zonder dit voorop testellen alvorens ik verder ga dat ik altyd vernuftig van aard ben geweest

door zijne wacht weggebracht om het eerst aan boord te gaan mijn vluchteling keek mij in het geheel niet aan behalve dien eenen keer

en afgebrokkeld ijs onder de beschutting der oevers hij dacht aan niets dan aan het ijs de sneeuw en den afstand totdat hij een licht voor zich uit zag dat hij kende als uit het venster der sluiswachterswoning te komen

en ik had niet verwacht ooit terschelling te zullen zien antwoordde hij en voorwaar niet om zulk een reden arme vriend gij zijt mager en bleek geworden dit logies deugt u mets

ik heb er nog slechts aan toe te voegen mijnheer vervolgde pickwick die thans geweldig kw'aad werd dat ik u voor een schelm houd voor een een schurk

nu en dan ging ik naar londen om mij daar in het gewoel te verliezen of traddles over iets te raadplegen hij had gedurende mijn afwezigheid mijn aangelegenheden met veel overleg hehartigd

die niet van de aangenaamste soort was mijnheer jaggers lachte nooit maar hij droeg groote blinkende krakende laarzen en als hij met zijn groot hoofd

want hij had er werkelijk een briefje in gelegd om onder voorwendsel van literatuur eene betuiging van vriendschap aan haar te richten zooals die in het gewone gesprek moeilijk is te pas te brengen