er was n tyd dat men geen boek kon drukken alle werken waren maar geschreven met de pen en de gezangen ook en de psalmen ook en de gebeden ook verbeeldje hoe lastig in de kerk zoodat het heel wat in had n boek te krygen

kussen en hoorde niet meer toen hare zuster heengegaan was keerde zij zich weder om en bleef met haar gezicht naar de deur liggen totdat haar vader die opendeed en binnentrad zijn

waar was het hier in zijn zak een fluitje van een paar soldi straatmuzikanten bespelen het schel langs de huizen hooge tonen onttrilde het als water zoo zuiver

toen w uit maatjes handen wipten dikwyls nog niet half gekleed om te kyken wie het eerste betje wolff proeve over de opvoeding tot het speelen was gereed toen de schuld die onze harten nu helaas te dikwyls knelt ons zo weinig dorst genaken als t berouw dat haar verzelt

nu de hond deed zoo kleine dokrit uitstekend zijn plicht dat de koop onmiddellijk gesloten werd en men begon op den hond te wedden

weet u wie ik het meest te beklagen vind onze ouders hebben zij niet gedacht dat zij ons alles leeren lieten wat noodig was

de door hem tot z'n eigen verrassing waarlyk aan den dag gelegde moed was n uitvloeisel van geheel àndere gemoedsgesteldheid dan brutaliteit hy was bescheiden verlegen beschroomd maar hy had nu ondervonden dat er omstandigheden konden bestaan die hem n oogenblik lang boven deze fouten verhieven

maar des vreemdelings blik toonde zulk eene duivelsche zegepraal dat hij er letterlijk afzichtelijk uitzag nieuwsgierig om te zien wat er gebeuren zou hield grimaldi de krant voor zijn gezicht

hoe wil ik nu mijn weg beteren daar ik t ga hoe t ga gedwongen ben de lieden of te bedriegen of te bestelen mijn vader zeide ik is een rechtschapen man

wel ziet u kapitein stouthart hernam de kranige zeeman ik heb gevaren als matroos en scbeepsjongen gedurende verscheidene jaren

juffrouw wren wilde hem over de werkbank heen de kruk toereiken toen zij hare hand weder terugtrok gij moest eerst eens zien hoe ik haar gebruik zeide zij kortaf z gaat het hinkelde pink hinkelde pink

en de in lijsten gezette merklappen waarschijnlijk door steerforths moeder toen zij nog een meisje was vervaardigd en eenige met pastel geteekende portretten van dames met keurslijven en i

te midden van een losbandig troepje leeft schulden aangaat tijdelijk verwijderd wordt zakt hij was echter lang geen leelijke jongen toen hij zijn

maar wij zijn genegen om het laatste te gelooven daar hij na zijne terugkomst tot geen hooger post werd bevorderd dan dien van onder waterman bij

wel neen lachte nanni wat een drukte voor dien brief laten we straks maar eens zien als we gegeten hebben louise zelf was alweêr de eerste om na de vruchten den brief ter sprake te brengen samen gingen ze zoeken de zakken der japon werden doorzocht

den volgenden morgen was men vroeg aan de ontbijttafel en daar het weder dit toeliet werd er voorgesteld wat te gaan rijden hoe vurig eduard ook wenschte dat de paarden op hol mogten gaan of dat de kast in de sloot mogt vallen niets van dien aard gebeurde

uit zijne gedachten verdreef om tot dat terug te keeren hetwelk den geheelen dag zijne gedachten had

hij kuste haar met zijn mannelijke teederheid en hij ging sloot de deur zij opende de oogen zag de kamer rond maar het was als schaamde zij zich voor alles voor de wanden van het vertrek voor de meubels want zij verborg in de handen nu het gezicht de oogen toe

om den raad bij te wonen trad een makelaar met overhaasting op hem toe en deelde hem mede dat er den vorigen avond laat

u het zich niet aan mama u is altijd jong een jonge grootmama en zij drukte mama's hand met een roerende innigheid

rechts strekte zich een groote zandbank uit waaraan het schuim een breede franje van kantwerk scheen te vlechten

maar de jonge slavin zag mijn broeder gedurig aan zoodat deze meende ook nu weder het geld te moeten weigeren buurman zeide hij tot den molenaar daar is volstrekt geen haast bij wij zullen later wel afrekenen

wel ik brandde van verlangen om iets voor vader te doen zei jo terwijl zij om de tafel gingen zitten want gezonde jonge menschen kunnen zelfs in de grootste droefheid eten ik haat leenen net als moeder en ik wist dat tante march zou zeuren dat doet zij altijd al vraag je haar maar om een cent

hij zich ontbeet als machinaal en ging de deur uit regelrecht naar de verlande's ja die hadden hun brief van bram ook ontvangen daags te voren in den namiddag en ze hadden adam eigenlijk s avonds al verwacht

voor hare onbaatzuchtigheid hare zelfopoffering en zelfverloochening debelooning welke hij haar

of hij thans nog nu hjj het gezien had zoo zeker van zjjne zaak bleek en nog meer van dien aard

als een misdadige werden hem de handen op de rug gebonden en menig honend lasterwoord werd hem toegestuurd dit alles verdroeg hij met het grootste geduld en zonder morren want hij wist dat alle tegenstand hier nutteloos was

hij sprak op de rustige bezadigde manier ietwat binnensmonds die men veelvuldig aantreft bij wcrktuigkundigen gewoon om met groote juistheid te overleggen en te meten

bij nader indenken scheen hij ten tweede male in dat smeeken en in die bekentenis van zwakheid een weinig vrees te zien

in den angst mijns harten had ik groene rozen gefabriceerd met rozenroode steelen het lieve levendige kind kreeg eene berisping van hare moeder over deze misplaatste vroolijkheid ik moest haar verontschuldigen en mijne discratie belijden

willem teekende de honderdtallen aan na verloop van een uur waren alle schapen uit de kooien hoeveel dooden herder zes en twintig tweeduizend vier honderd vierenzeventig en zesentwintig dood in orde overmorgen binnenbrengen voor het scheren

voor dezen man met zijn praktischen zin was het vage juist het ergerlijkste een open strijd zoû hij niet vreezen maar dit schijngevecht in de schaduw maakte hem zenuwachtig en ziek

hare huishouding dreef zij zonder inspanning koel lijdzaam onder zorgen maar met onmiddellijke waakzaamheid een standvastige orde handhavend met de geringste middelen als door een enkelen vingerdruk van haar tengere handen

lk zal u niet twee keeren misloopen i herhaalt de arme ziel op straat en niet zoo beleefd ik heb u laatst uit het oog verloren waar die omnibus pleisterde

ik heb mijne kinderen zoo lief als er een vader op de wereld is maar ik sluit nooit mijne ooren als er iemand mij iets van te zeggen weet de ouders meenen dikwijls dat zij hunne kinderen best kennen en zijn meestal het minst bekend met hunne gebreken

van een knorrige tante van moederszijde geërfd die honderd jaar oud was geworden hij had twee vrouwen gehad in zijn manieren bezat hij iets van een hoveling als hij nooit geweest was en van een magistraatspersoon als hij had kunnen zijn

maar speelde hij daarna viool dan meende hij eens had hij geen jongen maar maagd rozenomkransd viool gespeeld er glinsterde iets van marmeren hal er geurde iets van

met zyn staartpruikje wiens portret boven het buffet hing en waaraan men zag dat het bepaald pebbleson en bepaald niet neef moest voorstellen was naar eene andere sarcophaag verhuisd

francis hervatte ik zacht terwijl mijne ontroering in de stem trilde er is nog niets tusschen ons veranderd ik zie nog altijd in u mijne verloofde

ik benyd niet myne heeren zei onze achtbare vriend met verontwaardigde stemverheffing en te midden van luide toejuiching by zulk een openbare gelegenheid

ferelijn gevoelde eenig medelijden met hem toen hij dat goede joviale gelaat overtogen zag met een sombere versuffing het was hem duidelijk dat henk zeer tegen het onderhoud dat hij met eline zou hebben opzag

niets gemakkelijker dan dit drinkt limonade werkt buitensporig hard dat ge er bij neervalt kruit zware vrachten slaapt niet waakt vult uw maag met soda en gerstewater wisselt dat af met een aftreksel van

john antwoordde dat hij niet langer dan twee of drie uren in de stad was waar hij terstond een maaltijd gebruikt had en toen oogenblikkelijk naar den schouwburg was gekomen