dadelijk strompelden de beertjes naar de berin moeder moeder hij wil niet meer spelen klaagden ze dan moet jelui hem samen deelen zei de berin maar toen de jongen dat hoorde werd hij zoo bang dat hij dadelijk weer begon te spelen toen het tijd van slapen werd en de berin haar jongen riep

helding de anders zoo kruipende vreesachtige afhankelijke slaaf van de grillen zijner meerderen dwong thans met het hoofd omhoog den arm gebiedend uitgestrekt zijn voormaligen patroon hem te volgen

neem u dus wel voor hem in acht de schoone perziane bedankte den vizier voor zijne waarschuwing en beloofde zich naar zijnen raad te zullen gedragen

een half gesmoord gemompel dat men niet duidelijk kon onderscheiden of het een gebed dan een vloek ware was het eenige antwoord dat de monnik gaf

het dansen als je morgen ochtend opstaat kijk dan naar de poortdeur en denk aan me het was een grappige jongen en het gezegde vervulde hedwig met verwachting als op iets dat of heel vermakelijk of heel wonderlijk zou zijn zij stond vroeg op en keek naar de deur in den grauwen morgenmist zeggend er is natuurlijk niets

de besteller was er zelf mede begaan als zij de trap af naar de voordeur kwam loopen en toch kan men wel begrijpen dat het rondbrengen van brieven het gevoel verstompt

het is een schok waaronder de lyder ik weet met hoelang gebukt heeft gegaan omdat naarikmeen hy zelf den tyd niet berekenen kan en er geene andere middelen bestaan om achter de waarheid te komen

en toen hij zag dat deze hem gadesloeg kroop hij vol vrees achter uit alsof hij een klap verwachtte je hoeft niet bang voor mij te zijn zei nikolaas vriendelijk heb je t koud n neen

maar jn europa daar milioencn van menfehen zyn van allerhande zeden en gevoelens kan het zoo precies niet toegaan be mcnfch is van natuur verdorven daar by van vcrfchillcndc hoedanigheden voeg hier by dz ccwoontens cn zeden van zoo veel vecichcidc volkeren cn dcrzclvcr gevoelens in het ftuk van godsdicnft

doch het waren in db duisternis twee mansstemmen een oogeublik daarna zwegen de stemmen er werd geen voetstap meer gehoord en het licht ging uit

onderworpen heeft zal hij meester van het water het vuur en de lucht zijn en voor het overige der bezielde schepping wat eertijds de oude goden voor hem waren

het zal gaan sneeuwen i maar onze kwelgeest was op deze wyze niet uit het veld te slaan en hy antwoordde ferm ik wensch daarheen te gaan

het verschil tusschen die twee was dat terwijl de vader heftig was en een tiran de zoon driemaal zooveel moed als zijn vader bezat

den geheelen wapenhandel en alles wat een edelknaap of jonker van dien tijd moest leeren hij is al bijna zeventig doch zijne

toen het hek nog eenmaal werd geopend en met hetschitterend gouden licht der dalende zon dat naar binnen stroomde en zelfs de tralies van het hok van het roetzwarte dier

over rebecca's schouder te lezen groot nieuws schreef zij mevrouw bute is weg zie het geld van avond van cupido te krijgen daar hij waarschijnlijk morgen vertrekken zal denk er aan r

kwajongen zei tetterby heb je dan geen greintje medelijden met je armen vader die den heelen kouden winterdag van vijf uur af moet zwoegen

dit noemde hij aan haar schrijven men geloove niet dat zijn verstand geleden had integendeel hij had wel de bekwaamheid verloren om te arbeiden en met vastheid naar een bepaald doel te streven doch hij zag helderder en juister dan ooit

en hoe groot schat u mijn fortuin wel toen arthur haar vragend aankeek met een nieuw vermoeden in zijn ziel

ten derde de derde en voornaamste reden van den wapenstilstand was nieuwsgierigheid wie zich op nieuw boos maakte of boos blééf of boosheid blyken liet zou moeten vertrekken en wie vertrok zou niet weten waarom meester pennewip was komen vertellen dat er weer wat aan de hand was met wouter

onder mijn jongens zie ik in deze zomervacantie een ouden man die reusachtige vliegers voor hen maakt en er in de lucht naar staat te turen

menschen zonder nadenken of zelfbeheersching die zelfs hun eigen welbegrepen belang niet in het oog houden want zoo is het met de grootste helft van t menschdom gesteld

hy is er niet hjj kpt in de tweedekar hyiser niet hij vraagt zich zelven reeds heeft hjj mij verraden als zijn gezicht op eens opheldert

ha ha zijtgijdat eerlijke vriend zei eugène terwijl hij weder ging zitten en zijne riemen opnam i hebt gij den post dus gekregen

de overigen ook zij die na mij kwamen waren mij persoonlijk onbekend alleen herinnerde ik mij de namen van dezen of genen onder hen wel eens vroeger te hebben ontmoet aan den voet van een dier lof of klinkdichten waarmede het toen smaak was alle uitkomende werken vooral dichtbundels bij wijze van aanbeveling op te pronken

en dit vermoeden sloeg tot overtuiging over toen hij na lang op het gelaat van den vreemdeling getuurd te hebben jacob van lennep de pleegzoon en op het einde der samenspraak zich een weinig naderbij gewaagd had

op wien de beschrijving paste welke men hem van dawkins gegeven had hij wachtte

zeker vooral by u maar niet ieder zou dit zoo streng vorderen of zelfs goed opvatten en dan komt men zoo ligt in de pozitie van iemand die windmolens bestrydt neen dan zeggen zy die t onrecht liefhebben omdat ze daarvan leven dat er geen onrecht was om t vermaak te hebben u en my uittemaken voor

deze schudde hem harteiyk de hand hem met zijn vermeerderd inkomen gelukwenschende voordat grimaldi echter het geld opstreek vroeg hij hem

bloemenkrans die ons met hemelsche geuren streelt om helaas zoo menigmaal eene giftige plant op ons levenspad te worden wat is liefde

er stond zulk een uitdrukking van schrik op haar gelaat dat mijn oom dadelijk een besluit nam hij lichtte haar in de koets zei dat zij niet bang moest zijn drukte zijn lippen nogmaals op de hare en steeg op den bok

voorover op den grand en bezeerde zich aan het hoofd tegen een keisteen hij was door den val en den schrik geheel verbijsterd maar niet gevoelloos

och nu dat nog je nieuwe jurk klaagde de moeder stork stond al bij het kind hij tilde haar boezelaar op hield die van het rokje af t meeste was op haar schort gevallen het lichtblauwe rokje was alleen aan den rand een beetje bemorst

want hrj kon zijn oogen niet opslaan of hi ontving een blik waarin een of andere geheimzinnige beteekenis of waarschuwing lag alsof zrj samen een komplot gesmeed hadden

op een anderen tijd zegt men dat hij toen hij eens in bellamy's kitchen l twee of drie heeren vond die aan een tafeltje zaten te soupeeren en geene leden waren

abderos wij naderen thrakië ik weet niet waarom zoo droeve weemoed mij overvalt in deze nacht vol starren

zeide anasthase niet twaalf ankers maar tweehonderd zes en dertig duizend flesschen gaan er in men bedriegt zich vaak in de grootte en diepte niet enkel van stoffelijke voorwerpen maar ook van gevoelens en gewaarwordingen

maak gebruik van de gelegenheid dat wilde zeggen laat u zooveel mogelijk tanden uittrekken hij was gehuwd geweest en had kinderen gehad maar wist niet wat van zijn vrouw en zijn kinderen geworden was hij had ze verloren zooals men zijn zakdoek verliest

mijn man zei bella ik zal hem hier halen doch dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan want zoodra zij lightwood noemde bleef john staan met zijne hand aan den knop van de deur kom even mee naar boven mijn lieveling

door deze vlakke streken wandelen in de zonnige zomerdagen die lange groteske drommen van jonge novicen met groote schephoeden op van wie g-y u herinnert dat ze den door de lanen

een open landauer wacht hen en zij rijden met eene dichte escorte van kurassiers van xara opnieuw naar de stad

behandelde elinor het met kalmte en voorzichtigheid en stapte ervan af zoodra de beleefdheid dit toeliet want zij vond zulke gesprekken voor lucy een genoegen dat deze niet verdiende en voor zichzelve achtte zij ze gevaarlijk

na het spyker en nagelvaste in een huis zyn de meiden de ergste plaag