iemand die zoo aan eentonige stilte gewoon was als hij moest wel in die verbeelding worden gesterkt door de omstandigheid dat het juist marktdag was

deianeira thans o vrienden verschenen zijt gij in thrachis dit maal om die eindelijke zaligheid te zien witte zalige nacht zal zij uit bloeien in de roode zalige nacht

welnu vroeg zij welnu herhaalde mom ik heb uwen raad gevolgd en geene verwondering laten blijken toen hij mij de schilderij vertoonde

wat zeden aangaat vooral als het engelschen betreft waren opgetogen over het verstand en de geestigheid van mevrouw osborne's betooverende vriendin

zij waren te sonheuvel gehuwd geweest door den vroomen predikant raesfelt en jaarlijks gingen zij in t vervolg aldaar eenige maanden doorbrengen bij den waardigen baron die alsdan geene drinkpartijen meer noodig had om den tijd aangenaam door te brengen

of dat men uwe genade zelf op het gruwzaamst heeft bedrogen te mijnen nadeele viel juliaan in met levendigheid zou dat niet konnen zijn genadige heer ging hij voort

moest ik te voet van dreuze naar parijs ware mattia niet bij mij geweest dan zou ik steeds zeer groote afstanden afgelegd en mij bepaald hebben om slechts zooveel te verdienen als wij voor ons onderhoud volstrekt noodig hadden

en dat hij op eene of andere manier lignum er door zal helpen daarop gaat jufvrouw bagnet met mantel marktmand en paraplu

veertien dagen voor haar vertrek naar lon den was zy reeds by al hare vrienden en bekenden plechtig afscheid gaan nemen met de verklaring dat zy al haar tyd wel noodig zou hebben

en vervolgens ging hij terug naar zijn sofa of zijn bed of vanwaar hij gekomen was wij bleven nu alleen aan ons zelf overgelaten en keken elkaar dat weet ik nog wel heel verslagen aan

t spui op en naar het koningsplein zijn rug doet hem pijn de striemen van strijkmans zweepslagen gloeien en branden hij wrijft met de hand over de pijnlijke plaats en mompelt wacht maar als ik groot ben zal ik het hem betaald zetten

pott wierp hem een blik vol verachting toe die een ander door den grond had kun nen doen zinken ga uw gang maar mijnheer herhaalde slurk

dat spreekt vanzelf antwoordde roker er is er een onder die elken dag twaalf kannen bier drinkt en nooit zijn pijp neerlegt zelfs niet onder het eten dat moet een allerfatsoenlijkst man zijn zei

gij ziet hillegonda dat onze gulhartige gastheer en gastvrouw niet verlegen behoeven te zijn waar een aantal gasten te bergen nog sprak zij en de drossaard hooft die zijn geliefd torentje waar hij aan zijne letteroefeningen bezig was zoo als van baerle gegist had

om zooals zij het noemde den duim op t laadgat te houden tournel zou het lot gedeeld hebben van velen zijner kunstbroeders die meer schulden hebben dan contanten en die van de hand in den tand leven nu echter heerschte er een zekere mate van welgesteldheid in het gezin

luwe voorzichtigheid verbaast mij liefste waar hebt gij toch zoo goed het leven bestudeerd gij hebt gelijk in uw geval is eene goede partij hoofdzaak gij kunt niemand nemen dien gij niet gevoeglijk uit den heer boffin's huis kondt trouwen

of er werden drie paarden achter elkaar voor de lijn gespannen de jongen die op het eerste ging zitten klapte met zyn zweep het roer

wier hoofd te voorschijn kwam door eene half geopende deur en bijna onmiddellijk daarna bracht deze een tafeltje met allerlei spijzen ga zitten mijn jongen zeide de dame

de algemeene nieuwsgierigheid groeide nu te sterker aan en te meer hoe verder men van het midden verwijderd en daardoor minder in de gelegenheid was te vernemen wat er eigenlijk gaande was

dit waren zijne eigene woorden in olivier's oogen stonden tranen toen hij zich het oogenfrik herinnerde waarop die gelukkige tijding uitgesproken werd

ik hoop dat ge den nacht over blijft dit was het eerste woord dat de geest des leugens haar ingaf nu rijden wij samen naar den

indien gij wijs wilt zijn blijf dan aan boord en wend dadelijk den steven fluisterde hem de fries met drift in het oor ik moet aan wal zijn zeide deodaat maar wie zijt gij die mij zoo ongevraagd raad komt geven

maar ik heb al myn tyd nodig gehad om my tot eene loffelyke promotie in staat te stellen en dewyl ik nu op myn vertrek sta is er een hope drukte met afscheid te nemen en alle mes petites

maar hij zou slechts de verklaringen kunnen herhalen die gij reeds van den chirurgijn den huisheer de inwoonster en den kantoorwinkelier hebt gehoord en het is dus onnoodig hem moeite te geven

maar blijft hier en weest gereed om mijne bevelen uit te voeren doet geen leed aan hen die ons hunne geschiedenis en de oorzaak van hunne aanwezigheid in onze woning met opregtheid zullen verhalen

in het nastukje als het tooneel een parijsche restauratie voorstelt at hij zoo geducht van de evenveeltjes die de rol van een keurig fransch diner vervulden dat moeder hem uit haar loge moest toeroepen dat hij om zijn maag zou denken

en het deinsde het deinsde tegen de rotsstapeling aan ten oosten waar het geen uitweg meer vond toen grepen de ruwe handen des helden het aan bij den rosvlokkigen nek en wierpen het neêr

is het dan geen bewijs genoeg dat er door dit stelsel meer en beter onderwezene kweekelingen en hulponderwijzers gevormd zijn dan door de oude manier

men praat van misbruiken der slavernij draaierij de zaak zelve is een gruwelijk misbruik

want moeder wachtte hen met het eten en mijntje had pannekoeken gebakken och zulke laffe dingen had hij den vreemden dominee toch niet kunnen

en zoo bidden als u doet dat kan ik niet vroeger wel vroeger heb ik wel eens zoo om iets gebeden maar dat gebed is niet verhoord geworden zij dacht aan dien nacht op de horze waarin zij gesmeekt had dat haar geluk haar geluk met otto zich niet zou omwenden en zij liet zich door de gedachte verder

een geschenk waattoe ieder zijner leerlingen zijn penningske had bijgedragen en riderhood maakte zijne over elkander geslagen armen los om met een nadenkend gezicht zijn mond met de opslagen zijner mouwen af te vegen

wij hebben ons in het nieuwe gebouw geheel vuil gemaakt dolly ging in haar kamer maar het was haar belachelijk te moede

maar zij voeren bijna even snel als ik en zij waren zeker wel een mijl van de kust toen ik hen inhaalde de mist was als een gordijn rondom ons en wij drieën bevonden ons in de ruimte door dat gordijn ingesloten

die niettegenstaande hun hollandsch ja grafelijk bloed in de aderen vloeit de knieën voor den vreemdeling buigen en aan al die vlamingen en henegouwers die hier onzen ouden adel verdringen

tenzij ik den man vond dien ik z kon achten en liefhebben dat hij geen recht en geen wet behoeft te laten gelden omdat mijn hart hem als mijn meerdere heeft erkend en van wien gij wel gelooven zult francis dat zijne belofte van liefde en trouw hem diepe heilige ernst zal zijn

ik kom u daarom mijne diensten aanbieden en wilt gij mij uw vertrouwen schenken dan zal ik u nog meer getrouwheid toonen dan ebn thahar

wij hebben maar een schapenbout met uiensaus zei mevrouw crummies met dezelfde holle grafstem maar zooals ons diner is verzoeken wij u er deel aan te nemen

bij sinter klaas die een hand aan t schip slaat sla ik de hersens tot gruis gij allen kent krijn jansz en gij weet dat hij woord houdt

zoodra nelly den volgenden morgen hare huishoudelijke bezigheden had verricht en alles voor den goeden schoolmeester in orde gezet

en hield een uzeren potdeksel by zich om het juffrouw cruncher naar het hoofd te smyten als hjj eenige neigingtot bidden bjj haar bespeurde

is een gevaarlijke schim zeide annie hij heeft geen vat op ons antwoordde duco mevrouw van der staal zag cornélie aan zij begreep dien blik en zeide lachend neen hij geeft geen vat op mij ook

f denkt gij dat ik gisteren dat inluisteren niet heb opgemerkt dat er nu en dan schoon ter sluik plaats had want al krijg ik mijne jaren kind mijne oogen zijn geen kousen