maar heel laat en heel vroeg weer wegging dat hij nooit over iets geraadpleegd scheen te worden en dat hij boven in een donker achterkamertje zat waar nooit iets gedaan werd

proeve over de opvoeding den of elendige tekeningetjes te maken oordeelt nu liefhebbende moeders of uwe kinderen eene vriendin aan my hebben maar kan ik voor u verbergen dat ik meermalen zie hoe de beminlykste ja de verhevenste karakters door eene verkeerde leiding ontaarten

pelf's in zijne verbijstering had hij daaraan gedacht nog weerde hij zich daar lag hij overmeesterd bedwelmd door een slag op zijne borst met den kolf van een geweer

zooals lente ijs gewoonlijk doet maar het lag daar blank en uitlokkend zoover ze het konden zien was het vast en droog het regenwater was al weer weggeloopen in gaten en spleten of ook was het opgezogen door het ijs zelf

dat zijn aandacht tot zich trok hij kon niet terstond beseffen wat het zijn mocht maar weldra bespeurde hij dat het een vrouwelijke gedaante was welke aan de tegenovergestelde zijde het duin

ik zou het u niet vragen mijnheer noggs zei juffrouw kenwigs als ik niet wist hoe goedhartig en gedienstig gij zijt neen voor alles ter wereld niet

schoon het blommesteyn eigenlijk niet beter of slechter dan de meeste andere leerlingen maakte was de wezenlijke reden van dezen triö van loftuiting te vinden in de ruime en prompte betaling die zij van den ouden blommesteyn in dezen ontvingen

als god bestaat waarom onrecht en ellende en ons gezag om welk recht o god mama welk recht hebben wij te heerschen over anderen over millioenen zeg het me

doch nu werd dit samenzijn met zijn drieën hem wel een beetje hachelijk broeder van loodijck had den ring plotseling stil gelaten hij zat weer recht en glimlachend zei hij met de minzaamste

wij danken allah dat hij ons op eene zoo zonderlinge wijze bij elkander had gebragt en wij namen ons voor onze vrijheid te behouden en niet weder te scheiden vr dat de dood ons daartoe noodzaken zou

om diegenen die zich verzetten tot hun verstand te brengen duurde hunne tegenkanting die zeer flauw was ook slechts kort

trachtte met n bevend pinkje de leeren oogleden neer te duwen om niet b e k e k e n te worden ze verdraaiden t slipten weer net zoo vlug open starend starend starend met n gouden sputtering naar de zijde der lamp

als venetië zal men een kunstmatige macht hebben of als engeland een stoffelijke macht men zal de slechte rijke zijn men sterft door geweld zooals venetië of door een bankroet zooals engeland zal vallen

zeide jo ernstig of zij moet herdoopt zijn geworden dat weet ik wel jo dat weet ik wel ik versprak mij maar wat denk je er van jo

de zee gloeide en schubde zich goud het verweerde kasteel stond zijne breede granietstapel als een oude man zijn rug te blakeren in de warmte

in de rue mouffetard moeten wij barberin zoeken dus in dezelfde wijk waarin garofoli woont in de onmiddellijke nabijheid van zijne woning wat zal er gebeuren als hij ons eens toevallig tegenkwam

volgden de vermaningen dat zij zich vooral beleefd moest gedragen omtrent juffrouw krombalg en hare dochter en gedurig in het oog houden dat schoon zij de dochter van brave burgerluî was juffrouw

er groeien zoovele en zoo dichte struiken om de muren dat de kerel er vruchteloos naar zoude zoeken nog beter hernam de stichtenaar wij hebben immers den bode bij ons

is hij nijdig vroeg zij o neen mevrouw maar hij is niet altijd gehoorzaam en ik ben bang dat hij iets doet wat niet goed is welnu kom zelf dan maar met hem mede

ik zal hem geld geven en hij zal pakhuizen en schuren vol hooi koopen om het aan onze ongelukkige broeders te verkoopen geld hebben onze arme vrienden niet

het was nu stiller want doorgaans stond de meester over den schouder van den schrijver te kijken en zeide hem zeer vriendelijk dat hij op dit of dat voorbeeld

meer dan onder gods helderen hemel die dit jaar na het verdwijnen van den winter zoo buitengewoon zonnig en warm was dat alles eene maand vroeger groen was en bloeide dan in andere jaren

zie daar het lot der menschen gelukkig hij wiens leven geene aaneenschakeling van rampen is maar mijn zoon vervolgde hij want als zoodanig beschouw ik u van dit oogenblik af

zij zag niet naar paul om zij rende voort als had zijn kus haar met den angel van een bij gestoken en haar razend van machtelooze woede gemaakt op den open weg gekomen rende zij voort steeds voort zonder naar hem om te zien zij zwiepte den bles en haar beest vlood met haar weg tusschen het brandende goud van het koren en in den gouden brand van de zon

maar het kon geen kwaad na een eind in de hoogte in den schoorsteen te zijn gevlogen viel de pannekoek weder omgekeerd in de pan en met zijn gebakken zijde boven

een rijk wacht u eene kroon een scepter eene keizerin god wil het zoo en daarom is het goed dat ge aardsch zijt terwijl uwe aardschheid toch tevens gewijd wordt door uw vroom geloof

de handelaar beschouwde dus den doodelijken angst waardoor hij die trekken zag verwrongen worden die dichtgeknepen handen en die benauwde ademhaling slechts als kleine bijzaken van zijn beroep

en terwijl zij over de leuning zien denken welk een onvermengd geluk het wezen zou als iemand zijn leven lang in eene langzaam afdrijvende boot op een heet zeil

waar eene spookachtige geestenherberg is vroeger een jachtslot toebehoord hebbende aan de hertogen van t

hy herhaalde het en wederom verliepen een paar minuten zonder dat hy van binnen beweging hoorde t is goed zeide hy by zich zelven dat men

stelt een weddingschap voor om wat men maar wil dat hij beter de psalmen zal zingen dan al de koorkinderen te zamen meisjes en jongens bij elkaar

ik wil aannemen dat gij over eenige jaren in uwe harten nog voor elkander zult zijn wat gij vandaag zijt al wat ik zeg

zij leunde op zijn arm en weinig dacht zij hoe zij de trap van mevrouw sparsit al verder en verder afdaalde

of johnny wrong zich in allerlei bochten begon juffrouw boffin met een paar onaanzienlijke schoentjes te schoppen en werd eene prooi van de wanhoop het dwaze van den toestand

toen was het waarde toon doe mij het genoegen en leen mij een rijksdaalder ik heb anders waarachtig vandaag geen pasargeld voor mijn kokki je vriend

en karel zegers was het aangewezen slachtoffer dat voor deze eereherstelling moest vallen wat er van hem zelf worden moest als hij het geveld had daarover dacht hij in den roes der passie niet na

de vrachtrijder had er bijna bijgevoegd verliefd op jou maar toen hij het half gesloteh oog zag dat hem

armen hendrik ja den toorn der ruwe pastoorsche geheel vergeten dan deze had onzen knaap geenszins vergeten na verloop van een uur kwam bouke joan roepen de baron moest hem noodzakelijk spreken

terwijl hij zoo de handen gevouwen had wreef hij zonder er bij te denken tegen den ring dien hem de afrikaansche toovenaar aan den vinger gestoken had en welks kracht hij nog niet kende

nadat wegg wantrouwend zijn eigen been bekeken heeft en een achterdochtig oog heeft geslagen op het model waarmede het vergeleken wordt komt hij tot de conclusie ik verwed er een pond op dat het geen engelsch been is

ik blijf hier twee jaren daar hebt gij tien pond vooruit gij kunt gaan koetsier en gij ook mijnheer

beelden platen veêren palmen vulden alle hoeken de roze marmeren schoorsteen was bekroond met een venetiaansch spiegeltje door roode koorden en kwasten als opgebeurd

mijne majesteit duldt niet langer den bezoedelenden aanblik van ùw onwaardigheid daverend klaterde herakles

nu heb ik echter nog niets te zeggen ik ik al wilde ik het ook ik zou waarlijk niet weten wat en hoe

en zongt u zelf in slaap als een vogeltje nu is het klaar lievertje hij neemt met veel zorg het pijpje van haar aan en brengt het mondstuk aan zijne lippen

geheel herziene druk zag daarvan in het voorjaar van het licht haarlem de erve e boon juli