in t maanlicht dat er glanste een notendop zooals zij op de golfjens dobbrend danste een rozeblad waarin een schat een paerel lag te luchten

generaal tufto was woedend toen hij hoorde dat zij vertrokken was en mevrouw brent was woedend op hem omdat hij

hij dacht met sympathie aan kleestra hij gevoelde iets als deernis met hem voordat kleestra terugkeerde naar zijn heihut kon hij ook hier nog wat logeeren en die zaak met dina mest nu geregeld t best was dat hij naar beuk en beek ging regelrecht in het hol van den leeuw en alles aan freule constance verklaarde

en men zou het aan eene te groote kieschheid misschien toeschrijven indien zij weigerde mede te gaan haar hart klopte echter geweldig toen zij een rijtuig naderen zag waarop de eerste persoon die haar in het oog viel niemand anders was dan

onopgemerkt door mevrouw bute crawley kon blijven mevrouw bute die wist hoeveel dagen men met een runderlende deed op de hall hoeveel linnen er in de groote wasch behandeld werd

men kan een doode luid beklagen en binnen het uur daarna op gewone wijze spreken en een adres op een papiertje schrijven zij kwam in de volgende weken de oude werkster geregeld opzoeken en hoorde haar lang gekavel plichtmatig aan meenende dat het mooi en goed was maar het verveelde haar zeer zonder dat zij dit zichzelve

tante chloe aldus een schijn van ordelievendheid bewaard hebbende scheen blijde dat zij het ding weder weg kon schuiven en zeide terwijl zij dit deed

dat ik bij hem bleef tot hij eenige uren gerust had liggen slapen zoo gerust als zij nu slaapt hoop ik de vriendschappelijke en gemeenzame toon

waren een brief van idderende legde den brief van weder neder en was in de verbittering van zijn hart op het punt om den brief van ongelezen te verscheuren

nu v schenen wassenbeeld en geraamte donkere oogen te hebben gekregen die zich bewogen en mij aanzagen ik zou zeker geschreeuwd hebben als ik dat maar had kunnen doen

ja zoo zijn die heeren elkander naloopen als les moutons de panurge ik merk wel dat die arme jongen geen goed kan doen bij mijn preutsch nichtje

treft deze ontdekking van een verlorene deze terugkomst van een lang afwezige hem zoozeer omdat hij daarin eene bevestiging zijner hoop vindt

een konterfeitsel wilt gij hooren wilt gij hooren hoe ze mij zoo kon bekoren

en dat hij nog zoo leed er scheen niets veranderd kalm zat zij een fijne zwarte silhouet tegen het rustige goudleêr van de kleine bibliotheek als altijd vroolijk van veel bloemen

wier overtreding het minst berispt werd ja het was geen ongewone zaak prelaten te zien die erkende minnaressen en erkende basterds hadden en toch daarom niets minder geacht en gezien werden

wy zijn ront en daertoe goet dat s van outs een zeeuwsch gemoet heeft ergens mijn vader gezegd gy weet wel dat wy alles van u hooren willen zeide elizabeth haar omhelzende maar gy moet buat noch my in dezen niet te hard vallen

in de starlooze duisternis vaalden nauwlijks de weg en de paarden op teekende nauwlijks zich de ronde lijn van de kar en stond radeloos van smart iolàos verlaten

het is een verre tocht daarheen als men den breeden straatweg langs gaat maar het is niet zoo ver als men over de bergen klimt en dat is juist een weg voor een gemzenjager dien weg ben ik vroeger ook al eens gegaan

en dit alles had zij verruild voor majoor loder die naar sigaren en cognac rook en kapitein rook met zijn moppen over pikeurs

en mijn kruis met hen dragen tot aan het einde met u is het anders het is een valstrik voor u het is meer dan gij wederstaan kunt

hoe het toch kwam dat de riemen door het draaien tegen de roeipennen zulk een buitengewoon gerucht maakten eindelijk ontdekten wij een licht en een dak

tom stond gedwee op om zijn nieuwen meester te volgen en tilde zijne zware kist op zijnen schouder zijne vrouw nam het kleinste kind op den arm om met hem naar den wagen te gaan

den pas afsneed voor elk vertrouwelijk onderhoud zoo koud was zijn oogopslag zoo strak sloten zijn lippen op elkander en zoo spaarzaam was hij dan ook in zijn woorden

dit maakte onze wandeling ook niet vroolijker en toch hadden wij groote behoefte aan eenige afleiding ik tenminste

vooral tegenover de theorieën der materialisten maar ongelukkig zoodra hij onafhankelijk van deze gidsen de toepassing zocht

als eene der voornaamste bronnen van welvaart werd aangemerkt daar de drie gekroonde haringen door starren gescheiden deszelfs schild versieren t was binnen deze stad dat finds vele jaren een geslacht bestond

leuk dat je met jaap fietsen mag stel je voor als ik eens zoo iets begon ik geloof dat pa me in de boeien sloot nu bonjour hoor joop

steeds een bijzonderen aanleg toonde om zich door zijn gevoel te laten overheerschen dit wil niet zeggen dat de zuster k niet gevoelig was

en zoo hoog als het heele huis die met touw en takel werd opgeheschen tot aan het dak zoodat het hoofd met de kroonlyst gelijk kwam dan was er een zeil

dan hielden zij lange gesprekken over den koran en aboe bakar schokte dat meer en meer in zijn oude stellingen langzamerhand begon hij in te zien dat er geen andere uitverkorenen konden zijn dan de ware geloovigen dat alle anderen kafirs waren

niets merkwaardigs viel haar in t oog dan een paar ouderwetsche kandelaars die op den schoorsteen stonden en van zilver schenen te zijn want er stond een keur op een aanmerking die volkomen den geest van kleine steden aanduidt

al twijfel ik niet of hij spreekt uit ervaring ik weet maar al te goed dat ik zoo'n hercules niet ben en zelfs ik had hem in mijn geval willen zien om te weten hoe hij over die verlammende kwelgeesten zou gezegevierd hebben

kortom wat ik wist wist biddy ook theoretisch was zy een even goede smid alsik of een betere

die nu als een verwezene daar neder zat te meer daar hij door den val zich vrij wat aan het voorhoofd gewond had door een louter toeval in handen van de wacht gevallen was en dus luisterde een

zeker zult gy het zien werken zeide maitre voigt hoe laat is het nu nog eene minuut voor achten let maar op

eener verdienstelyke schilderij laat een honderdtal mannen mijn oogen voorbijgaan en en daaronder die zoo even uit deze eenzame lijdensplaats losgelaten is

loop dan heen sim zeide de slotenmaker zoodra hij weder spreken kon ik heb mijn best voor u gedaan jongen en had u gaarne willen redden

in hun handelingen waren stonden zjj tot den huidigen dag by vele lieden hoog aangeschreven

de geplaagde weduwnaar bleef geen twee dagen in den aangenamen waan dat hij van de liefde was bevrijd van charybdis verlost stootte hij op scylla van aardenburg zelf begon het hem met allerlei toespelingen lastig te maken kees vertelde het aan louis

breng uwen groet aan het drietal statige beuken de drie patriarchen bij het breede bogtige pad aar laat vooral uw oog de stoute lijnen der eiken volgen

niks in antwerpen te krijge kam door de douane die alles an de grenze hield rachel fel rood van angsten met oom mijkel had je toejoer avonture was n eind na de trap geloopen telkens omkijkend of de trein r niet vandoor ging

ging naar zijn kamer zette zich neer bij het licht van een kaars en begon voor de eerste maal over alles wat er dien dag gebeurd was na te denken

aan boord van den stoomer die naar singapore zou gaan was met veel moeite een jonge man gebracht doodziek en zoo verzwakt dat het gaan hem uiterst zwaar viel lag hij op t dek in een langen

nog één sprong en hij sloeg den arm om het fluweelen jakje heen en lichtte haar in dolle vaart van den grond terwijl zij gilde van schrik en in haar angst zich met beide armen vasthield aan zijn hals

terwijl zijn neef den volgenden zondag te gemoet zag met aandoeningen waarmede een doodarme dichter het wekelijksch bezoek van zijne huiswaardin verwacht het werd zondag de lucht was helder

of wat zou het u baten als ik u alleen mededeelde dat lord william in t begin van den herfst bij ons gekomen bij het naderen van de lente ons weer verliet zonder met u verloofd te zijn vroeg ik gejaagd