ja nog altijd staat het voor de landscheiding en waar zijn de schepen der zeeuwsche vrijbuiters en de platboomde vaartuigen der andere plaatsen die ons brood zouden brengen en den vijand uit zijne schansen jagen ze wachten op het wassen van het water

het is ons leed zeiden zij u niet met uwe terugkomst te kunnen gelukwenschen zoo als wij gaarne zouden doen maar uw ongeluk is u buiten ons toedoen overkomen

ik beloof het u murmelde de regent geef mij uw hand regent van oudijck drukte de dunne vingers van den javaan kan ik u vertrouwen vroeg hij nog eens in leven in dood

kunnen als zij hunne riemen eens in het water hebben ze er niet weder uitkrijgen of doen geweldige slagen zonder het water te raken en slaan daarbij zelf achterover met hunne beenen in de lucht

boven vroeg steyn ja zei tante adèle in de kamer van den ouden heer zij bracht hem daar het was er koud maar zij stak het gas op steyn zeide zij het spijt me wat ik gedaan heb ik heb die papieren wat geruimd het was zoo een rommel

nu wees bedaard vervolgde de jood die plotseling zijne gewone gelaatstrekken weder aannam en met het mes speelde alvorens het op de tafel neder te leggen

ik drukte hem de hand is dat alles er is nog iets antwoordde hij als ik het maar zeggen kan mijnheer david

kees schaamde zich over zich zelven daar zat nu alleen thuis zijn vrouw met wie hij een intiem huwelijksleven leidde van den genoeglijksten aard die naar niets anders streefde dan hem een groot man te zien worden

is het anders niet zeide de secretaris zich omkeerende om naar huis te gaan snu zij zijn toch aan den gang

zijne stem verheffende want de oude man scheen wat doof te wezen maar hoe eer gij de noodige schikkingen kunt maken des te beter

en daarop heeft ht twee landnuizen laten bouwen die hi gemeubileerd verhuurt in vele opzichten zyn bet de beste huizen

uwees pet niet af voor dominee pietje foei wat is uwee onbeleefd nou dat za'k aan pa vertellen as pa komt i zoo komt mijn heer ook met den wagen vroeg bol terwijl hij eerst met de hand heen en weêr streek over de verwarde haren van pietje die zijn pet nu had afgenomen

ik maak ze volgens het eigen recept van anna van grootmama en die maakt ze zoo als het behoort tante heusch wij moeten nog verder kom een enkel pruimpje drong tante aan en de vogeltjes inviteerden meê

wel zeker mijnheer gij behoeft u om mij niet te haasten zegt george en gaat naar het verste eind der kamer waar hij weder met nieuwsgierige belangstelling de doozen begint te bekijken

zij drong hem te veel voor een feit hij dacht aan mogelijke complicaties aan zijne ouders aan tante elizabeth en hij aarzelde beloof me dan drong wanda nog eens maar hij haalde ongelukkig zijn schouders op

in het voorbijgaan merkte ik een mooien kerktoren op die boven eenige oude olmen in het park uitstak

mijne heeren riep hy denkt om den tijd en dat terwijl wy hier zitten praten de huisvrouw jacob van lennep elizabeth musch van buat of zijn lieve schoonmoeder die zoo ik my niet bedrieg de handen in dit spel heeft waarschijnlijk reeds van s mans aanhouding

adat ik een poosje gezeten had en vader even was uitgeroepen geworden zeide ik mijn vriend was voornemens om mij naar otterdam te vergezellen en mij daar ik voor zoolang vertrek aan boord te brengen maar er schijnt een beletsel opgekomen te zijn

neen mijnheer bofhn de wereld moge het hoogmoed noemen kleingeestige hoogmoed als gij wilt maar zij zouden het niet aannemen al boodt gij het hun aan

zonder multatuli niet dat mee'lij met alle misdeelden en niet die roes van dweperijtjes waarin hij de mooie dien een slachtoffer en een vrouw voor zich had gevonden o dat ellendige impulsieve waarmee hij zich zveel al wijs had gemaakt het was geen trek van de wedelaar's hij moest het van zijn moeder hebben

zoo bleven zij zitten praten sigaren rooken en grog drinken telkens hunne glazen weder latende vullen totdat smithers er aan begon te twijfelen of de sigaren wel van de beste soort waren

buigende van g varden den slotenmaker in cler kenwell en wat zou dat ik ben zijn leerknaap mijneen vriend vraagt een onderhoud heer en wat zou dat

de schande juliaan hoe kunt gij z spreken die is voor hen die u lasterden en mishandelden die is voor hen die u inkerkerden zonder schuld

luisteir naar me mijne lieve blinde dochter en schenk mij vergiffenis de wereld waarin je leeft liefste is niet zoo ale ik je die heb voorgesteld

zij dineerden nu vrij dikwijls op de hall waar de maaltijden zoo goed toebereid waren dat het duidelijk was dat lady jane er slechts zelden de hand in had

het aantal namenis legio vanduitschekasteelen waar wy alleen zitten waken om op het spook te wachten waar men ons in een kamer brengt die betrekkelyk gemakkelyk

achter de heilige lans zaten op eene soort van rek door twee gevorkte palen en een dwarsboom gevormd een tiental jonge wilden ze hadden zich de ribben en het gelaat zoodanig met witte kalkaarde besmeerd dat ze uit de verte geraamten geleken

en met hem staande begonnen uitbundig gekheid te maken zonder haar met een woord met een blik te verwaardigen bleef zij de dames eerst met een spottende ironie aankijken van het hoofd tot de voeten en weêr van de voeten tot het hoofd stond eindelijk langzaam op

toen de sultan aladdin zag was hij even zoo verrast door zijn rijke en prachtige kleeding zooals hij ze zelf nimmer gedragen had als in t bijzonder door zijn edel voorkomen

de convalescentie van juliaan wordt omringd van de opmerkzaamste en liefderijkste zorge dat is uit alles op te merken een schapenvacht is onder zijne voeten neêrgelegd opdat zij niet in aanraking zouden komen met den killen grond

toen de maaltijd was aangerigt zette zich antonia naast van dijk neder en nu moest maurits wel plaats nemen haast den muzijkant

een oogenblik dachten de schildwachten er aan den stoutmoedigen christen maar aan te pakken te binden en in de gevangenis te werpen vanwaar hij nog altijd tot de hooge genade van een gehoor bij den sant kon worden toegelaten

hij kon nog hun spoor zien op een smal pad dat het bosch inliep en hij bleef het volgen spoedig kwam hij aan een kruisweg en hier moesten de kinderen van elkaar zijn gegaan

het doet mij pleizier dat gij het met mij eens zijt hernam fledgeby ihet is eene toevalligheid mijnheer twemlow hier sprong hij van zijn stoel en huppelde naar hem toe dat de vrienden die ik zoek te helpen

maar vor de held den knots neêr kon doen schetteren over den ronden marmeren zetel verscheen voor hem zwevend te moet de schitterende godin athena

evenwel het was george niet maar het was na hem het beste wat komen kon tijding van hem

eensklaps zonder te weten wat in hem omging en waaraan hij gehoorzaamde richtte hij zich op stak beide armen uit het venster keek strak vooruit in de schaduw in de stilte

den ganschen winter was het huisje van cosette van boven tot beneden verwarmd jean valjean zelf bewoonde de soort van portierswoning achter op de plaats

in die zes jaren was ik nooit daar vandaan geweest behalve om in de vacantie ergens in de nabijheid te gaan logeeren

zij op zulk eene hevige ontknooping niet voorbereid verpletterd den brief uit de hand liet vallen zij had den brief gelezen en herlezen maar steeds meldde hij even koel en duidelijk dat de heer charles van de wall berigt gekregen had van den dood zijns

zal ik noch u noch hem ik zal den vriend eens by u om t een of ander zenden gelegenheid maakt genegenheid en wel eens een dief al was t ook van eén meisjes hart is dat zo niet

maar dit gesprek met eve was geweest als de eerste stap op een hellend vlak waarop men zich niet meer kan omwenden

de een slank opgeschoten mager en hoekig van gestalte met sluik zwart haar en donkere oogen noemde zich jonker willem van malsem zijn nevenman daarentegen

en zeer licht minachtend gekruld zijn voorhoofd hoog een hoog voorhoofd aan een gelaat is als veel lucht aan den horizont