deelde hij mij mede dat de zieke rustiger was en scheen te willen gaan slapen men had zijne deur van buiten gesloten zeide men voor het geval dat hij aan het ijlen mocht geraken

als ik een krant geschreven had dan zou zij gelezen zijn maar ik schreef regelrecht aan de personen zelf en er ontstond schrik in alle steden waar ik kwam zij werden bang voor mij en zij hadden mij zoo ontzettend lief

de koetsier deed het vierspan stilhouden en keek naar het roggeveld waar naast een telega verscheiden boeren zaten de schrijver riep en wenkte hen

ik zal mij niet laten vatten eliza ik zal liever sterven ik wil vrij zijn of sterven gij zult toch u zelven niet ombrengen

de weg daarentegen was als te denken is nog glibberig en vol plassen alleen het voetpad was redelijk maar ik had zeker al een geruimen tijd doorgestapt eer ik t zij op het fraaie weer t zij op den slechten weg begon te letten zoo geheel waren mijn gedachten van de zonderlinge ontmoeting op guldenhof vervuld

dacht de voogd maar de vlinder scheen zich voorzichtiglijk voor het kaarslicht te wachten althans hij bepaalde zich tot de beleefdheid der jonge dame verschuldigd die de taak van vrouw des huizes vervulde maar overschreed a l g bosboom-toussaint langs een omweg die grens niet om aan eene vroegere verhouding tot haar te herinneren

op die laatste lijst teekenden sommigen die een maand vroeger gekomen waren of van plan waren weg te gaan voor tien lire en sommigen voor zes lire

en waarom moet u het beschouwen als een straf van god dat u uwe lievelings illuzie niet zaagt gebeuren en niet tegenwoordig kondt zijn in onzen

en wat moet ik aan de hoeve verrichten vroeg ik om tante maar spoedig van het onderwerp dat zij aanroerde af te brengen o heel wat ik heb het alles opgeschreven vooreerst opdat ik en ten tweede opdat gij het niet vergeten zoudt ziehier de lijst ik hoop dat er niets aan ontbreken zal

in de eerste plaats moet ik mij van mijn schuldigen plicht komen kwijten en u mijn dank betuigen voor het stilzwijgen dat ued aangaande onze ontmoeting hebt bewaard en hoe weet gij vroeg ik eenigszins verwonderd dat ik gezwegen heb

die vijf kind eren van seven dials zeven zonnewijzers haar zelve heeft en nu kan zij geen achtermiddag uit schoonmaken gaan of er rnoeten sletten in huis komen die haar man helpen om den boel door te brengen

wel had ons volk de wapenen moeten grijpen voor een worstelstrijd om de onafhankelijkheid maar in onze tochten naar de indiën namen wij het zelf zoo nauw niet met de onafhankelijkheid van volken en volkjes die een andere huidkleur hadden dan wij

grimwig brengt gewoonlijk een groot gedeelte van het jaar bij hem door en bij die gelegenheden kweekt en vischt

er heen te gaan het eerste dat ik te zien kreeg was richard de derde in een zeer ongemakkelijken mantel die mijn hart van angst deed kloppen

het leed niet lang of hij zag den graaf met zijnen jongen broeder hendrik frederik den generaal der artillerie kessel en de beide kwartiermeesters generaal stevyn en lieven cys bij een fraai merriepaard staan aan hetwelk zij onderscheidene gebitten pasten

beneden in het dal bij bex tusschen de hooge walnoteboomen bij een kleinen snelvlietenden bergstroom woonde de rijke molenaar het woonhuis was een groot gebouw en had drie verdiepingen met kleine torentjes die met hout bedekt en met zinken platen belegd waren

nu glommen alle naalden op eens en ze vatten vuur z mooi was hij nog nooit geweest maar t was ook voor t laatst dat hij zijn schoonheid kon vertoonen de den was de eerste boom op de vlakte die vuur vatte

het was inderdaad een toeval dat op de volgende wijze was gekomen chuckster een jong heer van eene vroolijke inborst

maar zoudt gij thans bij bedaarder zinnen mij vergunnen aan die woorden een uitlegging te geven welke mij voordeelig ware hier lichtte henriëtte de oogen op en zag mij aan met een engelachtigen blik maar terstond weder voor zich ziende

t was een ouderwetsch meubelstuk dat al meer dan een eeuw op hardestein aanwezig was maar het goedgevulde met vrolijk cits bekleede kussen was nog even veêrkrachtig vast en deugdzaam als toen het uit de handen des makers kwam eenmaal op zijn gemak gezeten bracht hij de hand aan de kin en hield de navolgende alleenspraak bij

en in dat delirium vergat hij soms zijn pijn het hotel was groot de menschen vriendelijk en al de gewonden van de kar werden opgenomen

uit den eigen hertogelijken wijngaaad deze lyciliër is beroemd en men roemt ze dan ook de kroonprins zelve klinkt de hertogin

dat zij met den dwingeland gehuwd en sedert gestorven was zij was u dan ontrouw geworden vroeg madzy verbaasd ondanks haar plechtige belofte wat haar aangespoord heeft om den mij gezworen eed te breken is mij onbewust zij was niet meer wat kon een ijdele navraag

zie je mijn duifje zei de oude man sinds wij alleen zijn heb ik vrijer met je kunnen omgaan ik zeg alleen want mevrouw general reken ik niet mee

dat pickwick die door net lange stilstaan koud was geworden niet nalaten kon de glijders te benijden dat zou goed zijn om warm te worden zei hij tegen wardle die door het schaatsenrijden geheel buiten adem was geraakt

moesten konden in hun verbijstering maar niet begrrjpen dat deze boot voor antwerpen bestemd was namen met geweld de beste plaatsen op het dek in

neen meneer ik heb hem nog niet gezien antwoordde een tuinman met een blauw voprschoot voor die den tuin onderhield voor een halve kroon daags en den kost

nu heb ik niets meer te zeggen mijnheer dan dat ik hoop dat gy geduld en toegevendheid met my hebben zult w daar moogt gij gerust op zijn mijnheer neville antwoordde de onder deken

meta droeg een kussen jo een boek bets een mandje en amy een portefeuille zeer bedaard liepen ze den tuin door het achterhekje uit om den heuvel te beklimmen die tusschen hun huis en de rivier lag

en maakte zulk een misbaar dat een paar vrouwen die in de nabijheid stonden een vleeschhouwersjongen

ja zeide zij langzaam vol beteekenis ik ben zoo gelukkig zonder zijn hand los te laten ging zij met hem het salon binnen

en verzocht zijnezuster orii met hem naar binnen te gaan ten einde de goede menschen voor te bereiden op de akelige tijding die hun wachtte swiveller werd insgelijks verzocht om mede te gaan

ik heb u onrechtvaardig verdacht dat is niets wij politiemannen hebben recht ieder te verdenken hoezeer t verkeerd is

oome zeide het kind haar snoeperig mondje naar eylar opstekende ik heb geen geld als oom eylar om je zulke mooie dingen te koopen zeide hoogenberg maar ik kom toch ook niet met leêge handen

dat was dank zij mijn vosserij van den laatsten tijd want vroeger zou ik misschien van tafel gestuurd zijn julie keek aldoor maar naar de klok en toen er getelefoneerd werd sprong ze op met de hand op haar hart mijn hart bnst zei ze tegen ma ik schrik van alles

die achtergedachte hoorde hij in hare woorden en hij was tevreden niet te zijn getrouwd het gaf hem een stil weldadig welbehagen terwijl hij zag naar lot en naar elly zij zaten er zoo jong en beginnend meende hij maar hij wist dat dit scheen dat lot toch al was acht-en-dertig en elly aan haar tweede engagement

maar er staat ook ergens een huis waar ik als kind een smul heb gedragen en my zelve een tand uittrok door middel van een draad die ik aan den tand

ik ook niet hoe zou ik het geweten hebben hi gaf dit antwoord zeer snel en eenigszins bits

h j de hand uitstrekte naar den schoen die hem ontnomen was zei de heer lorry hem strak in het gezicht ziende

dat was de oorzaak van den eenigen hardnekkigen tegenstand dien ik in al die rampzalige jaren geboden heb zal hier weder gebouwd worden eindelijk zal dat gebeuren ik kwam hier om afscheid van de plek te nemen

die spelen werden voortreffelijk uitgevoerd want ik heb ze meer dan eens ook bijgewoond hij behoorde toen nog niet tot de familie

toen hij dit gezongen had zei hij dat hij op de vrouwen wilde drinken ik nam dat kwalijk en kon het niet toelaten dat was geen fatsoenlijke manier om dien toast in te stellen