dat gij er van af wist dan dat het hier is wei tapley vervolgde hij na een oogenblik te hebben nagedacht

en hield een klein manneke bij den kraag van zijne jas vast roepende kom buiten schelm die je bent kom buiten

ik zal je morgen een brief voor herman meegeven dien geef j e over tegelijk met den ring hè of de diamant er nog in is doet niets ter zake ik heb het beloofd ik zal woord houden al moest ik dwars door australië trekken om hem te zoeken maar

van zoo te worden daar ik zag dat hij door zijne betrekking tot littlebritain verhinderd werd zooveel te zeggen als hij wist en met dankbaarheid bedacht hoe ver hij van zijne gewoonte afweek door zooveel te zeggen als hij deed kon ik hem niet dringen

zonder de geringste inspanning deed hij zijn geheele leven door wat andere menschen die goed willen zijn met veel moeite trachten te doen en toch nooit kunnen

mijnheer quinion logeerde dien nacht bij ons thuis den volgenden morgen had ik na het ontbijt mijn stoel weggezet en wilde de kamer uitgaan toen mijnheer murdstone mij

simon wenkte met zijne pen en de oude heer kwam met bijzondere vlugheid de kamer uit ik kom van den temple zeide de man met den zak

u dezelfde gelegenheid geeft u te verwonderen als toen de arme oude ducan verscheen in macbeth

en hoe zij door de lezing vaster en vaster overtuigd raakte wegens de waarheid van den christelijken godsdienst en hoe dezelve meer en meer zich ontdekt naarmate men met een onbevooroordeeld verstand en vooral met een ten goede gezind nederig hart deszelfs gronden naspoort

als ik mijn naam had kunnen veranderen ing neville voort zou ik het gedaan hebben aar zooals go mrj zeer verstandig hebt voorgehouden dat kan ik niet het zou den schyn van schuld nog verzwaren

moe kon nu niet gaan slapen t was tijd om op te staan en ze is maar op gebleven en stil aan t werk gegaan nu rust en dut zij even nietwaar dat mag wel zijn voor afgematte menschen is slapen medicijn

en vriendelijk ook uitdrukken zou ik geen nee gezegd hebben de heer osborne keek alsof hij wou zeggen werkelijk welk een gunst

nu pa zei bella zich dicht aan hem vastklemmende ga nu hier of daar met dit mooie meisje eten waar zullen wij heengaan lieve

ij hem liefhebben gij riep zij uit haar gebalde vuist opheffend die trilde als had het haar slechts aan een dolk

in de kelders waar die vergeten schepsels met herinneringen van de wereld daar buiten van vrouwen vrienden kinderen broeders den hongerdood stierven

en de hond likte zijn gezicht louisa zag dat zij snikte en naar haar toe gaande gaf zij haar een kus nam haar bij de hand en trok haar naast zich op een stoel

eindelijk drong zich het denkbeeld by hem op dat hy vroeger ergens een gezicht moest hebben gezien waarvan dat van den dronkaard eene verknoeide kopie scheen te zjjn

verrukkelijke dingen daar in de kleerenkast hingen die wondermooie japonnen rose en blauw en veelkleurig daar was het juweelenkistje met zilveren sluiting en aan de mystieke bronzen hand

ik zie dat een steen in het bruidskroontje uwe aandacht tot zich trekt en ik geloof dat hij het verdient ndertusschen kost hij mij geen penning

zoo juliaan als gewoonlijk aan zijne hartstochtelijke drift aan zijne heftige verontwaardiging had toegegeven zou hij deze verstandige overwegingen niet hebben gemaakt maar zich blindelings in allerlei gevaren hebben gestort om zijn toorn en wraaklust te boeten

en hier stapte het gezelschap weder af maar hoe stond hillegonda ontzet toen zij eer zij nog de herberg intrad begroet werd door akswijk welken zij zoolang niet gesproken en als in het voorbijgaan onopgemerkt bij het uitrijden van alkmaar gezien had

en liet de andere aan liun lot over alsof hij vond dat men lange klanken wel alleen kon vertrouwen maar dat men moest oppassen dat de kleine niet verloren gingen

dwaalden zijn gedachten naar die dude dagen en vertoefden zij weemoedig bij elke kleine herinnering uit den droom die voor hem oprees het kamertje waarin zij dikwijls lang nadat het donker was

isaak list en zijn barschen makker eene lage tent gelijk de heidens doorgaans medevoeren die niet ver van het vuur was opgezet was of scheen ledig

zij rees reeds op om hare schrijftafel te ontsluiten maar hij vatte hare hand met iets als aandoening elly elly neen elly dat niet ik dank je ik vind het allerliefst van je maar ik zou ze je moeilijk in den eersten tijd kunnen teruggeven toe weiger het me niet het zal me plezier doen

zooals hij met het kind dat de armpjes om zijn hals geslagen had voortstrompelde toby zag in de gansche straat niets anders dan die moeilijk zich voortbewegende gestalte

die in kunstkringen zoo hoog stond aangeschreven deed om het treurspel zèlf eens in te kijken de directeur goed gehumeurd door de volle zalen van n drama a grand spectacle deponeerde t onvrindelijk schrijven in de

zijn zeemansplunje had hij meegebracht verheugde zich even over de blijdschap welke lange meeuwis ondervond door het terugzien van zijn kleeren en het afwerpen van het slavenpak en toen hij hem door deze vreugde goed wakker wist was hij maar dadelijk met de deur in huis gevallen

het schijnt dus dat gij zoo wat van dezelfde meening zijt antwoordde st clare wij zullen zien niet waar

dan dacht ik er over wat ik doen zou als anna eens stierf en me weer vrij liet vrij als vroeger ze hinderde me nu zooals een leelijkheid zooals geldgebrek zooals een begane dwaasheid iemand hindert de zaak op zich zelf is te dragen doch als die hinderpaal eens niet bestond hoe goed zou alles dan nog kunnen worden

daar dacht ik een jonge koopman die al heel veel vertrouwen in mij stelt daar hij zulk eene aanzienlijke som voortdurend in mijne handen laat zonder mij te kennen

frank had zijn briefje door een nonchalance van den knecht niet gekregen maar waar heb je dan toch gezeten fluisterde frank hem in onbedwingbaar vroolijk en nieuwsgierig ten derden male

na een poosje was er weêr een feest en albontje vroeg den kok of zij wel weêr zou mogen kijken ja zei hij maar kom over een half uur terug en kook dan voor den koning de broodsoep die hij zoo graag eet

waarheen thans bertha in dit uur terugtocht kan hier niet meer baten waar schuilt ge voor het hemelvuur de gansche omtrek is verlaten maar ginder naakt de zoom van t woud daar staat een jagershut in t hout

ik bedacht hoe hetzelfde gevoel teruggekomen was toen ik uit het portier van een postwagcn een gezicht naar mij had zien uitkijken en eene hand wuiven

en den ambtman wiens kans niet fraai stond onder den arm nemende verzocht hij hem het spel maar te laten varen en met hem plaats te nemen op eene bank buiten den ingang der baan geplaatst waar men ongestoord zat en echter het spel overzien kon

gij moet toch uw best doen om niet z strak voor u heen te kijken en uwe vroegere opgewektheid te herkrijgen voegde zij haar toe anders zullen ze heusch denken dat gij den graaf

dat je verliefd bent op elk lief meisje en mooi vrouwtje dat je tegenkomt weet ik maar ditmaal ben je verder gegaan dan ooit en daarvan geef ik haar de schuld indien zij behoefte heeft aan aanbidding zooals jij dat noemt dan kan zij haar man daarom vragen en zoo deze weigert zal zij t er wel naar gemaakt hebben

en liep u na ik ben vandaag als eens eerder hier geweest maar de goede vrouw was niet thuis kent gij haar vroeg ik

en pickwick met een onbeweeglijk gezicht aanstaarde wanneer gaan zij naar liverpool vroeg pickwick zich half tot perker wendend vanavond om zeven uur mijnheer antwoordde job een stap dichterbij komend met de

dokter op zoo iets was ik zeker in t geheel niet voorbereid als u zegt dat het uw plicht is ja mijn hemel dan dan kan ik er niets tegen in brengen ik dacht een oogenblik dat u de schuld op mij o nu niet meer maar u begrijpt hoe die afschuwelijke gedachte me deed schrikken

t was najaar en ik woonde al te amsterdam in een hôtel gewoon mijn talenten laag te stellen had ik me met geen betere uitkomst gevleid toch trof me de begeleidende brief zooals ik geloof dat een veroordeeling tot levenslange