onze schilder niet durvende bekennen dat hij die van cartouche ontvangen had verklaarde stoutweg dat hij die van een reizenden marskramer gekocht had men deed onderzoek en ongelukkig voor hem bevond men dat hij zich juist tijdens den diefstal nabij lyon en wel in zeer bekrompene omstandigheden bevonden had

dan is het wel de schoolmeester toen wij half waanzinnig van angst waren behield hij zijn kalmte hij is een man

gebroken door ruwe fresco arabesken en zij lachte om den rand van purperen pijldoorstoken harten die het fresco vak van den wand omgaf zij werkte een uur en hare zitkamer was geschikt

was dat in de oogen der republiek misdadig het volk riep met geestdrift neen i en de voorzitter schelde weder om het tot bedaren te brengen

naar des monsters rechterhart en trof hem en het monster brulde en de stroom van zijn bloed verfde rood de schuimende golven der wereldzee toen

meende ieder doch de edele man had zorg gedragen eene betrekkegeorge een ongeluksvogel lijk aanzienlijke som gelds voor zijn kind af te zonderen waarvan dit niets wist de broeder begaf zich met het jongske op sleeptouw naar amstelland waar hij toen reeds woonde

ik dacht zeide hugh terwijl hij langzaam overeind kwam maar den ander nog even strak bleef aanzien dat gij een gedeelte van mijn droom waart het was een zonderlinge droom

uwe kleindochter heb ik de eer gehad om al vroeger te zien uw dienaar jufvrouw dit is mijn kleinzoon zegt grootvader

mijn vader hunkerde naar verzoening naar hereeniging met zijn zoon juliaan die het onmetelijke voorrecht op mij vooruit had van eene wettige geboorte de stem van de ghiselles werd zacht en trillend als kostten hem deze woorden de grootste

nu ja die had ik ook kunnen bedoelen ik mag haar toch wel mijn vriendin noemen merkte pecksniff op dat hoop ik hervatte de oude heer

den volgenden dag schelde wouter by den dokter aan z'n hartje beefde want dat huis zag er heel voornaam uit hy werd binnen gelaten en na aangemeld te zyn uitgenoodigd maar boven te komen

met zulke snelle passen dat tom moeite had hem bij te houden martin lette er niet op waar hij liep maar stapte onverschillig voort door modder en plassen terwijl hij strak voor zich uit keek en soms op een

in dit eerste oogenblik wist hij nauwlijks waarom hij zoo geleden had dien morgen hij herinnerde zich haar brief zijn honger naar iets van haar zijn begoocheling dat zij onverwachts verschenen ware

en op den inval was gekomen om wat op zijn hoofd te gaan staan en de rivier met de schepen in die ongewone richting te bekijken

addy zat bij mevrouw van does in het kleine achtergalerijtje toen zij een rijtuig vor hoorden opratelen zij zagen elkaâr glimlachend aan stonden op ik laat jullie alleen zei mevrouw van does en zij verdween om in een dos à dos de stad rond te rijden en bij kennissen zaken te doen

van een yzeren leuning dat er boven aan hangt en evenals een wilde klimoptak of geknotte wijngaardrank heen en weer slingert het is van veel hooger

daar was iets in dat me prikkelde maar ach in huis wedergekeerd verdoofde mijn begeerte terstond t was of mijn kamers de kamers waarin zij

myn vijand de admiraal die hoewel gemuilband toch nog boosaardig was kwam op den inval te opperen dat ik onteerd was door het slagveld te hebben verlaten

het slaehthuis is vijftien voet hoog zestien en een halven voet breed en drie en dertig voet lang het is voorzien

dorp tochtgat z erg is t niet hoor beg your pardon o huisvriend van adellijke hanzen ik heb het maar van hooren zeggen maar mànnie u komt er als dokter hè

pietje hupstra wier vader het gewichtig ambt van deurwaarder bekleedde en die zich verbeeldde dat niets losser en bevalliger stond dan een rozerood tissuutje door een ringetje gehaald dan had men er truitje en toosje

melancholie omdat niets absoluut was omdat niets in het leven zich met gezag openbaarde louis couperus metamorfoze omdat alles dreef in een waas dat men niet wist

daar zul je voor boeten zei de groote klaas toen hij buiten op den straatweg was ja dat zal ik je betaald zetten kleine klaas toen nam hij zoodra hij thuis kwam den grootsten zak dien hij maar vinden kon ging naar den kleinen klaas toe en zei

zij waren halverwege tegen een heuvel op buiten adem blijven staan zij hadden door bruisende waterstroomen moeten worstelen zij waren uitgegleden en hadden zich in het tuig verward maar altijd waren hij en zijn lantaarntje gereed

ik hoorde het ook sprak de oude man ik zal zien wie er is hij verwijderde zich doch kwam spoedig terug met een pijl deze pijl zat in het luik zeî hij en dit strookje perkament was er aan

ik wou op gelijken voet met u spreken even plotseling helderde de secretaris op en antwoordde lop mijn woord van eer ik dacht alleen aan u ik dwong mij om stijf te zijn

j vexgeet immers niet mij te vertellen wat ik vandaag voor zonsioradergang vemeinen zou je z ult de waarhaid vernenien omtirenit marion's geschiedenis liefste antwoardde hij

geen van de zes of zij waren binnen de twee minuten op de hoogte van het fatsoen de snede de kleur den prijs en de paliteit van elk stuk dat miss pupford aanhad

maar hoe kan u dat zoo plagen s arah t is een mystere voor mij zeide ik jeder huis is natuurlyk min of meer een mystere

niets volstrekt niets ik zie ook niet in dat het noodig is wij kunnen goede vrienden blijven hm zeker goede vrienden zonder meer en dan

om t even zei de bisschop kondig maar het te deum van den kansel af mijnheer pastoor alles zal zich wel schikken men zocht in de kerken der

en de bekoorlijkheden van den weg en de voortreffelijkheden van de lightning en de paarden en dat alles op een wijze welke amelia volkomen

de zusters begroetten den heiligen man met gepasten eerbied en de oudste wees hem een mosbank naast haar maar de monnik schudde zijn hoofd en liet zich op een harden steen neervallen wat de engelen zonder twijfel met goedkeuring zagen

die was zoo hoog opgegroeid dat hij boven alle andere boomen uitstak nog pas had hij prachtig rood in t morgenlicht gestaan

meer dan gij denken zoudt misschien antwoordde feiko ik kwam dan te stavoren en er was reeds meer volk op de markt bijeen dan ik wel gedacht zou hebben en zij stonden allen op een hoop bij elkaar om een workummer visscher en die workummer visscher verhaalde al heel wonderlijke dingen

égale neen dat wàs het ook niet want al de voordeelen waren aan hare zijde gaf dan de kleine impertinentie wijsneus ten antwoord

wat voor ongeluk hebt gij gekregen gij hebt u erg bezeerd wat scheelt er aan oude jongen beur u wat op en vertel het mij eens

ik ben van die waarheid afgedwaald ter wille vain jou maar ik ben wreed voor je geweest ten hoogste veirbaasd wendde zij het blinde gelaat naar haar vader ein herhaalde wireed

weer volgde er een pauze waariri niets gehoord werd dan liet hijgen en stoomen van pancks hebt u alles wat u bezat belegd vroeg pancks met moeite dit laatste woord uitsprekende alles

het scheen mevrouw steerforth te spijten dat zij zich een beetje geraakt had getoond want weldra zei zij vriendelijk

maar alle groote uitvindingen hebben dit bijzondere gemeen dat zij meer dan eens en niet zelden in verschillende landen f te gelijkertijd f op onderscheidene tijden hebben

de jonge vorst dankte den sultan op eene wijze zoo innig zoo hartelijk dat daaruit bleek hoe gevoelig zijn hart was voor de schoone pligt der erkentelijkheid

mijn hemel dat weet ik wel dat staat zoo ik meene in het hijliksformulier dat de hofprediker niet verzuimd heeft voor te lezen maar dat wordt gedaan voor de forme en zoo er al naar geluisterd wordt men hecht er toch zooveel niet aan

deianeira verheerlijkt van vreugde had dien morgen met de vorsten en de vorstelijke maagd in de omringende tempels de offers gebracht en het aanstaand festijn bevolen in koortsige afwachting van haar

een haveloo-ze beschonken kerel verouderd tengevolge van onmatigheid en liederlijkheid zijne haren

de lezer moet altijd wel voor oogen houden dat het tom eaves is die spreekt dat markiezin steyne de