o mijn arm moesje zij zou buiten zichzelve zijn van smart men zou haar van het lijk wegscheuren daar zij er zich gillend aan vast zou klemmen

eene poging om het luik te openen mislukte mijn roepen bleef onbeantwoord en mijne zinnen reeds door den wijn beneveld raakten verward

niet op het werktafeltje in myn kamer hebt zien liggen rosa vraagt terstond verlof om uit te gaan welk verlof haar vriendelijk gegeven wordt

aldus leefden zij samen druk en bezig voort zonder diep zelfbeschouwen gespannen uitturend naar die toekomst van onbeschaduwd heil gerard gelijkmatig gelukkig en gerust hedwig menig malen overspannen moede en korzelig

toch ook graag over hen wij hebben graag een grooten overtolligen stoet van woorden om ons bij groote gelegenheden van dienst te zijn wij meenen dat dit gewichtig staat en fraai klinkt

sommige huizen in londen hebben aan den achterkant een droefgeestig stukje grond gewoonlijk door vier hooge witte muren ingesloten

dien men hier inwierp vroeg monks terwijl hij de lamp in het donkere gat heen en weer liet slingeren twaalf mijlen verder benedenwaarts in de rivier

verheugen wij ons broeder vervolgde zij in hare blijdschap wij hebben eindelijk gevonden wien wij zoo lang vergeefs zochten

ik word ontvangen door een zeer scherpzinnig inspecteur alle inspecteurs schijnen die hoedanigheid te bezitten die echter evenmin als de agent met die strafbepaling bekend was en die er nooit van gehoord had

als je lief bent zoo eindigde hij haal mij dan eens een flesch groenlak van de laatste bezending ik wil vandaag mijn halfje hier drinken nog nooit had bertha hem zoo hooren spreken was dat ernst of slechts een nieuwe vorm van plagerij zou die man inderdaad nog kunnen veranderen en dat nu terwijl neen neen zij kende hem te goed

want zoo dikwijls deze naar jonas keek ontdekte hij dat die hem eveneens aankeek wat een nieuwe bron van verlegenheid was

will ging stoutmoedig op de galg af toen hy er onder gekomen was keek hij eens naar omhoog en zag zeker met genoegen

ondertusschen had de knecht het theegoed weggenomen en rijnschen wijn gebracht gelijk bol beweerde dat door onze ouders altijd en te recht was gezegd geworden terjacob van ennep laasje evenster wijl rijnwijn als nu de mode werd het vocht te noemen

maar wie zijn jelui eigenlijk ging ze voort terwijl ze zich in haar stal omkeerde om de nieuwaangekomenen te zien ik ben niels holgersson van wester vemmenhög die in een kabouter is veranderd antwoordde de eerste van hen die binnenkwamen

wat men zag was het binnenste eens kloosters het was het inwendige van dat sombere strenge huis t welk men het klooster der bernardijnen van de eeuwige aanbidding noemde

een gat zulke gaten kunnen niet geboord worden een aardbeving dat weet ik niet als gij het niet weet zeg het dan ook niet ik weet wat een overstrooming is

keek toen zijn vijand een oogenblik strak aan greep het pistool dat hem werd toegereikt vestigde zijn oogen op dit wapen en keek niet op voordat hij het sein hoorde daarop vuurde hij het onmiddellijk af

en dit zal mijnheer zijn knecht zijn denk ik viel de oude dame hierop in de man dien men om mijn huis heeft zien rondsluipen en die mijn bedienden wilde verleiden om tegen him meesteres samen te spannen martin

een drietal pootige negers verscheen van wie een de aanvoerder scheen te zijn ten minste joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter hij sprak eenige woorden als een bevel daarbij met levendige gebaren op den gevangene wijzend

en waadc en zwemt ginds lokt reeds de andre boord en druipend stijgt zij op uit t riet en vlucht

het was dien avond tien uur gestagen toen hjj voor de gevangenis van la force stond waar zij reeds honderdmaal gestaan had een kleine houthakker die zp winkel gesloten had rookte zijne pp aan de deur

was botaf weigeren ging heelemaal niet want op den achtergrond stond altijd de scherprechter joh h been paddeltje de scheepsjongen van michiel de ruijter met ontbloot zwaard en om den koninklijken divan bevonden zich gewapende wachters die op één wenk van hun meester den onderdaan naar de gevangenis sleurden

zag me eenigszins verwonderd aan en zij zou mij zeker iets gevraagd hebben toen arthur zonder dat zij het hem vroeg

en het was noodig want wij waren met ons zessen thuis waarvan ik de oudste was liever had garofoli mijn broeder medegenomen die op mij volgt want lenardo is mooi terwijl ik leelijk ben

riep zij uit terwijl zij om zich heen keek als zocht zij naar een gat in den grond om er in te kruipen ik zou werkelijk mijnheer augustus moddle juffrouw

zoudt gij terugkomende even op wildhoef willen aankomen om te zeggen hoe het gaat vroeg zij blozende zonder twijfel betuigde gerrit volstrekt niet voor haar onderdoende

thans was het dag en het viel ons niet moeilijk te gissen wat er had plaats gegrepen die uithollingen in de sneeuw verhaalden de geschiedenis van den dood der honden

andere menschen hadden wel aan zulke dingen gedacht al had ik het niet gedaan weet ge niet meer mijn leelijk liefje vroeg ik mij

ze betoonde haar dankbaarheid door nooit te klagen ook bemerkte ze zeer goed dat hunne opgeruimdheid slechts schijn was en dienen moest om haar niet treuriger te stemmen dan ze reeds was ze veinsde evenwel het niet te begrijpen daar ze zag dat het haren man en hare kinderen een genot was al hare wenschen te voorkomen

de jongen was daar achter blijven zitten als vergeten hij stond nu op hij kwam te voorschijn lang uit zijne kracht gegroeid met vreemde oogen wat deê je daar ik ik zocht iets een stuk

eechtstreeks zei stryver met een vuistslag op den lessenaar dat zou ik in uwe plaats niet doen

op dit oogenblik was zijn smart litterair in hem als een gedicht een roman en hij duldde niet dat men hem imiteerde het was een diep rampzalig oogenblik

negende hoofdstuk de man met de schel valjean ging rechtstreeks op den man af dien hij in den tuin zag hij had de rol geld in de hand genomen welke in zijn zak was de man boog het hoofd en zag hem niet naderen

waardoor het edele vocht dat er door de groote activiteit van den ridmeester en luitenant gelukkig karig in voorhanden was toch welig over de tafel stroomde en mevrouw van de wall deed jammeren over haar fijn tafellaken

waar t alpenroosje bloeit waar t zonlicht met de rimpels van t lieflijk bergmeer stoeit halli halli hallo

gij kent mijnheer vholes wel melieve zeide mijn voogd niet met de grootste beleefdheid voor dien heer moet ik zeggen mijnheer vholes stond op dicht toegeknoopt en gehandschoend volgens gewoonte

dan zal ik u uw werk aanwijzen ga nu heen ga nu heen ik heb brieven te schrijven ik wil geen woord meer hooren

siommige dezer schijnbeemen de wearkaateing van flesschen en vaten met vocht gevuld

op dien paal hangt een nagemaakten hertogshoed en iedere zwitser die daar voorbij komt moet dien hoed groeten alsof deze de hertog of keizer zelf was oud nieuws grauwde tell een vuige slaaf die zoo iets doen kan

elk heeft een ruiker zoo groot als eene kleine bloemkool in de hand en twee er van droegen bij deze gelegenheid brillen

slechts weinige oogenblikken daarna kwam een jong meisje zwak en tenger van gestalte met een schoon doodsbleek gelaat

toen ik die historie bij lammie hoorde vertellen ben ik niet op riah toegesprongen volstrekt niet ik ben langzamerhand op riah gekomen daarin had hij geen ongelijk

wij kennen elkander al lang genoeg daarvoor carton zij gaven elkaar de hand en sydney wendde zich af een oogenblik later was hij ten minste uiterlijk even hchtzinnig als altijd

één woord één wenk één blik van hem kon mij treffen juist als ik er niet op verdacht was en met mathilde naast met mevrouw tegenover mij viel er niets te verbergen niets te ontgaan maar deze onrust was de eenige kwelling die mij werd aangedaan

en het vuur was uitgegaan althans de vlammen verlichtten de hut niet meer het blaffen hield aan het was de stem van capi maar vreemd genoeg zerbino zoomin als dolce antwoordde op zijn stem