nadat zij een smal voetpad door eene weide waren overgegaan liet lewin zijn gasten in de schaduw van een populier op een bank van ruwe

zooveel ongerijmdheid laagheid gemeenheid en nood in den hemel en op aarde van den vogel af

zou kunnen krijgen daar geen van drieen hem kon vergezellen zonder aanleiding te geven dat hij hoezeer ook vermomd ontdekt werd schreef hij een brief aan een correspondent

eensklaps zei jasper die neville nauwkeurig opgenomen had op zachten duideljjkeri toon vol argwaan wat zijn dat voor vlekken op zgnfr kleeren

lxvii een zieke krijgt versnaperingen sally neemt verscheidene snuifjes en andere merkwaardige voorvallen

en hoe dedoodhen ontheft van de smart van anderen om zich heen te zien sterven en iets waaraan zij hun hart gehecht hebben

viel het hard hoe hemelsbreed zijne toestand bij dien van den vorigen dag verschilde zijne te moeten verlaten artelijk en teeder was de omhelzing der nu hopende gelieven en kon niet nalaten zijnen afscheidskus met een kusje

braaf gesproken zeide heynsz een fatsoenlijk meisje is het haar papa woont te deventer van beveren heet hij zij is een nicht van den notaris bouvelt en had moeten logeeren bij hem maar de man hij is heel ziek en had daarom hier een kamer voor haar

en ben niet gaarne alleen bij hem maar waarom zou ik niet van hem spreken somdat het mij spijt dat hij nog leeft en vooral dat gij hem hebt ontmoet

de eene was louise van der linden de dochter des huizes de andere lucie drütlich een logeetje dochter van een duitsch administrateur eener nederlandsch-indische koffieonderneming welke met engelsch geld werd gedreven

t was hem werkelijk een pak van het hart dat hij nu als ballast over boord kon gooien al wat d'n ouwe hem voor dit geval aangeraden en wat hij voor zich elken dag herhaald had om het toch niet te vergeten werken met de hersens deed hij niet graag

k werd boos over zijn onbescheidenheid van mij met of tegen acob van ennep laasje evenster delen dank tot zijn patiënt te willen maken en zeî dat ik over niets te klagen had en hij zijn belangstelling liever betoonen moest aan wie er aanspraak op had ij zweeg zuchtte hij zuchtte waarlijk rnestine en ging heen

toen wij beiden nog jong niets anders begeerden dan fraai gekleed te zijn en te beminnen toen wij geen veertig jaren telden wanneer wij ons beider leeftijd

wat hij vroeger was je moet bedenken dat wij ha wat inschikkelijk voor hem moeten zijn t is waar klaagde fanny wij moeten barmhartig zijn en maar denken dat er iets niet geheel in orde bij hem moet zijn

het is bijna alsof er hier een hevige brand was zei de alarmtrom heldere dag vuur in het hart gouden schat en nu ja wat nu vraag het maar aan den stadsmuziekmeester

om haar met zijne groote uitpuilende oogen aan te staren die haar nu zij zijn gezicht het onderste boven zag nog veel akeliger voorkwamen

de weinige woorden die ik nog bij het geschrevene heb te voegen zullen spoedig op het papier staan en dan zullen ik en de onbekende vriend of vriendin aan wie ik schrijf voor altijd scheiden

de prins had medelijden met de prinses en deed het voorstel haar achter zich te nemen hetgeen zij met vreugde aannam toen zij nu voorbij een ouden bouwval kwamen verzocht zij een oogenblik te mogen afstijgen

riep de vizier door zulk een voorstel van schrik verbleekende vordert gij van uwen vader die u lief heeft als de appels zijner oogen dat hij uw beul zal worden

ik kon niet mijn arm was in een doek een woeste merrie van mij was een paar dagen te voren met mij gevallen toen ik in de

aar dit was geenszins met zijn ouderlievend gevoel over te brengen ij weet eene berrie te krijgen op deze plaatst hij zijne moeder en sleept haar op deze wijze over het ijs

deze variant op salomo's uitroep ijdelheid enz deed de vrouw zuchten wees bedaard mijn vriend zeide zij maak u niet kwaad mijn lieve ge zijt waarlijk al te goed door aan al die lieden te schrijven mijn beste

en het lentewerk was begonnen wat zijn dat voor lange kreeften die daar over de akkers kruipen vroeg de jongen na een poos ossen en ploegen ossen en ploegen antwoordden alle wilde ganzen

en die kostelijke glinstering van lucht en water en rijke gebouwen zoo vreedzaam schitterende tusschen de verwarde daken en gevels op de brug is uitmuntend

karel zegers was niet meer op zijn gemak in de aanzienlijke handelsstad met hare wel wat kleinstädtische bewoners men verdacht hem van zelf de politie in staat te hebben gesteld om het duel te verhinderen

dat hij zoo'n kerel als jij bent een zeeman van top tot teen nog maar als kajuitsjongen aan z'n boord houdt o maar ik zei t je immers al dat ik een jongen onder me heb ik vaar voor halfwassen brasem en doe t werk van een licht matroos nu ja dat beteekent eigenlijk weinig een vent als jij kon al best voor vol matroos varen

deze allerlei lieve kleinigheden moeten koopen snuisterijen uit lava zijn tegenwoordig het meest aan de orde

toch kon je nie strakker kijken a's zij dee nooit was d'er wat op er loopen te zeggen nooit had ze gelachen bij ie's van de heeren en geen dorpsjongen had z ook maar dàt toegegeven chris ja hum had ze graag mogge lij'e a's die van t zomer d'er nie geweest was

dat is gas dat is het viel de knaap in dat is uit een soort van bosch dat lang onder de modder onder het water gelegen heeft in de dagen van de ark van noach kijk als ik de pook neem zoo en

en stamelde zij haar verlangen als gebed

om te vermoeden dat indien hij eenigen eerbied bij zich had voelen opkomen voor de profetie van den heer met het witte vest

kom zei hij ondanks zich zelf lachend leg mij nu eens uit wat dit alles beteekent ik zal u zeggen hoe de zaak staat antwoordde folair zich heel koeltjes op een stoel zettend

maar het duikeleendje dook opnieuw onder en beet ze in de pooten dat deed zeker pijn maar het ergste was dat ze hun waardigheid niet op konden houden

dat gourville noch krijgsnoch edelman was maar een prokureurszoon ik had geen oogmerk u te kwetsen mijn waarde buat zeide gourville die eerst wat zuinig gekeken doch wiens gelaat terstond zijn effen plooi hernomen had

om gods wil ridder zeide zij laat mij gaan het voegt mij niet langer naar u te hooren men heeft ons misschien zien gaan men zal ons bespieden men heeft ons reeds

o ja op marktdagen liep hij ze somtijds na tot geheel buiten de stad en zag er dan als hij terugkwam ontoonbaar uit

of anders want ik zie er toch alles wel beschouwd erg tegen op om bij de overigen weg te moeten dan en liever nog als t wezen kon

maar schenen zij bij dezen alleen maar grooteren lachliistop te wekken zoo stonden de zaken toen een paar heeren die opzettelijk gekomen waren

ik ben de herbergier van montfermeil hoort ge wel thénardier herkent ge mij nu een nauwelijks zichtbare blos vloog over het voorhoofd van den heer leblanc en hij antwoordde zonder dat zijn stem beefde of zich verhief

kocht beelden groote palmen en oostersche stoffen en herschiep de ongezelligheid van vroeger tot een artistiek comfort dat tot luizijn uitnoodde

weet ik het ik hoop maar dat ik het niet ben die hem vind die man heeft eenvoudig zijn vaderland lief en dat hij geen hart heeft voor den landenberger nu wie zal hem dat euvel duiden

allen zwegen medelijdend stil daar ginds staat een kruiwagen zei de jongen als de knecht van mijnheer hem wil voortkruien zou hij bij ons kunnen blijven en over de hekken zouden wij hem wel

of den nieuwen armband van dien van het vorig jaar of die er geen begrip van heeft dat de verfomfaaid uitziende geel kanten sjerp veertig guinjes kost

dat ik om haar tot bedaren te brengen heb aangeboden om met den eersten trein naar londen te gaan gisteren dacht ik nog dat het beter geweest zou zijn dat gy bij my gekomen waart

als zoo iets ooit daar geweest ware of er ooit komen kon dan zou ik het niet wagen de hand te vatten hij legde de hand op die van den dokter terwijl hij dit zeide

die in uit het district columbia met den schoener de parel poogden te ontvluchten welker officieren ik in hunne verdediging bijsta