andere stoelen waren hoekig en rank alsof zij zich zoo lang mogelijk hadden uitgerekt en zwarte gezichten trokken om iedereen bang te maken

het scheen serëscha heden een dag te wezen waarop de geheele wereld vergenoegd moest zijn weet je het nieuws al papa heeft de

de maan welker smalle sikkel in het westen onderging vertraagde de duisternis van den nacht nog een poos gelijk cassy verwacht had werden zij

zoo stipt als altijd herhaalde hij naar ons toekomende hoe vaar je pip zal ik je eens laten rijden jufvrouw havisham eens rond en zoo ben je hier pip

dat moet al een verduiveld oud lied j e zijn zei hij met een vloek nadat hij met een zekere verwondering over zich zelf had opgehouden

de oude eenvoudigheid van uitdrukking verdween voor die eener zekere list die zich zelfs tot zijne goede luim uitstrekte zijn lach zelfs had iets listigs gekregen

en nu is er een einde aan de pret van den dag maar indien het tafereel op den voorlaatsten dag schitterend en vroolijk en volgepropt is bereikt het den volgenden dag

en mijne moeder liep van mij weg verschoon ik haar nu neen heb ik haar ooit verschoond volstrekt niet wat noem ik haar daarom

ook twijfelt niemand in dezen tijd meer aan het gewicht der zuivere wetenschap en elke regeering rekent het zich tot een duren plicht

er was eene streek omgeploegd land met den ploeg nog staande op dezelfde plek waar gisteren de paarden uitgespannen werden

twintig zei een heer met een bril die nog niet gesproken had gij hebt verleden week over de cacao geklaagd beste man hoe is die daarna geweest

en behendiger waren en hoewel sommige dames glimlachten terwijl zij hare hoofden schudden en anderen de heeren die bij haar in het rijtuig zaten toeriepen zie eens welk een lief gezichtjel

neen signore neen zeg dat laatste niet aan mauritio want vergeten neen dat kan ik toch niet o mijn vader hoe zou ik ook mauritio kunnen vergeten signore zijt gij geen schilder

maar naast dien aloen aloen of elders liggen sawah's die op den ploeg wachten of op een leiding die het water daarheen moet voeren dikwyls van mylen ver deze sawah's behooren den regent

ik heb het briefje van uw nichtje gelezen en ik heb haar zo lief als onze lieve heiland den jongeling die niet verre was van het koningryke gods haar ontbreekt niets dan den eisch op te volgen dien jezus den jongeling gaf verloochent te worden aan haar al te sterke zucht voor de beuzelende waereld

en mij in het algemeen niet tegen te werken zal ik dat als een bijzondere gunst beschouwen gij zoudt zeker geen onaangenaamheden willen veroorzaken

en had over niets te klagen dan over de verveling in zijne eenzaamheid met onbeschrijfelijk verlangen zag hij de openbaarmaking van zijn handschrift

niets is billijker zeide heynsz eenigszins overbluft ik zal u niet storen en meteen verliet hij het vertrek ik stond onzeker of ik hem volgen of blijven zoude

ik wist het nie t antwoordde brownlow die insgelijks oprees maar in de laatste veertien dagen heb ik alles vernomen gij hebt een broeder gij weet dit en gij kent hem

dit bleeke kind der parijsche voorsteden leeft en ontwikkelt zich ontstaat en lost zich op in lijden als peinzend getuige der maatschappelijke wezenlijkheid

ze maten zwijgend met groote schreden het dek en tuurden telkens als ze den voorsteven naderden naar t zuiden ofschoon ze met zekerheid wisten dat in de eerste tien dagen nog geen land te zien zou zijn

t stuitte hem altyd te moeten wachten op vergunning om meetedoen als z'n kameraadjes met den bal speelden en hem verweten dat hy t zyne niet had bygedragen tot aanschaffing van dat meubel

had zich niets voorgenomen niets bepaald niets gedaan geen zijner overleggingen was beslissend geweest hij was meer dan ooit als in den eersten oogenblik waarom ging hij naar arras

nu zag deze kamer er zeker zoodanig uit dat men t voor t laatste vertrek ter wereld zou gehouden hebben

herakles maakt zich naar thrakië op waar wreede diomedes heerscht en zich onmenschelijk vermeit de menschen vretende rossen te jagen door de eigene landen

er lag een vertrouwelijke zachtheid in dien blik evenals in zijne stem waarin hij tegenover haar geen cynischen klank en geen flirteerende brutaalheid legde was het de landelijke lucht van de horze die hem zoo innemend deed zijn zoo eenvoudig en hartelijk

wy bespiedden zekere watterratten in menschelyke gedaante en lagen in de donkere schaduw zoo stil als muizen

zeiden wfl by zulk eene gelegenheid met de woorden waarmede addison zyn indrukwekkend treurspel begint

god vermurwde het hart van des stokbewaarders dochter en deed mij in haar eene geloofsgenoot vinden wat nu vroeg joan is de dochter van onzen vriendelijken huisbaas een remonstrantinnetje en verliefd op een gevangene

met een air van vroolijke voldoening alsof het gekunstelde van de zaak hun het grootste genot verschafte veneering doet echter twee merkwaardige goede zetten

de nog in leven zijnde leden van het gezelschap dat zich eens in pecksniff's voorkamer had verzameld daarna merkte zij op dat plichtsvervulling iets zoets had dat alle bitterheid in ons lot wegnam

tooneel van de misdaad heengetrokken ik zou bijna wenschen dat hij in het water sprong maar de dokter dacht daar in de verte niet aan nadat bij eenige oogenblikken in het water gekeken had wipte hij van de steenen rollaag af

wij zij n een paar practiscbe menschen beste en kennen hare geschiedenis wij zien in dit ongelukkige meisje de afspiegeling van hetgeen er moet zijn omgegaan in het hart

en voor hem om de hand der prinses te vragen desniettemin heeft het mij n zeer groote zelfoverwinning gekost eer ik aan zijn verlangen toegaf en ik smeek u nog eenmaal groote koning om niet alleen mij maar ook mijn zoon aladdin te willen vergeven

andere eenzamen ziet hij over de leuning eener brug turen en op beschaduwde plekken op den oever der rivier blijven dralen en een donker vormeloos voorwerp

eens slechts ik herinner het mij maar al te goed had hij met zekere hartstochtelijkheid mijne hand gekust toen ik ik weet niet meer welken zijner wenschen geraden en vervuld had

moesje wat is er nu vroeg hij een weinig verbaasd niets niets murmelde zij terug er is niets aan te doen hij stond op kwam nader en zette zich naast haar zeg me waarom u huilt is het mijn schuld dat u huilt

binnen met festons van vlaggedoek en groen vercierd terwijl de wanden met heestergewassen en bloemen in potten waren bezet oor eene der drie middelste deuren binnentredende zag men recht tegen-over zich een reusachtig

op een stuk leder knabbelde boezemden mij volstrekt geen vertrouwen in ongetwijfeld was mijn vrees zeer dwaas maar in den toestand waarin wij verkeerden werd onze geest noch onze verbeelding door het koele gezonde

wie is toch dat aardige kind dat er zoo rampzalig uitziet en den ganschen nacht uit die kast daar gekeken heeft

dit had slechts een oogenblik geduurd toen eensklaps mattia de kousen met de eene hand greep en met de andere mij voorttrok laten we gauw voortgaan maar zonder hard te loopen fluisterde hij

de keizerin elizabeth van liparië zat in den intimen salon harer vertrekken aan den rechtervleugel ze zat met eene hofdame gravin hélène van thesbia

dan uitte zich dat superioriteitsgevoel in hatelijke opmerkingen die wel moeilijk te weerleggen waren maar tevens onder mijn voeten de brug naar de normale menschheid stuk voor stuk weer afbraken

wel zeker sam weller maakte een dankbare buiging het verheugt mij te zien dat gij uw kinderplicht zoo diep gevoelt sam zei pickwick dat heb ik altijd gedaan mijnheer zei

en vervolgens al snikkend op te merken dat zij inderdaad een slavin van den armen nikolaas was geweest en hem dikwijls genoeg gezegd had dat zij een beter huwelijk had kunnen doen

p een prachtig hotel in cavendish square waar een reeks weelderige kamers en p p een tafel voorzien van schitterend porselein en zilver

als ware het maar een drukkend zware mantel van purper en hermelijn en niet meer nemende het zoo krachtiglijk op