ik heb nog vrienden genoeg die hier graag nog eens een dag wilden komen passeeren maar freule mordaunt schrikt ze allen af sinds de kapitein hier is zij is zeker bang dat hij zich vergrijpen zal tegen den goeden toon

vandaar nu kwam het trommelen trompetten en de redevoeringen en de leelyke beelden van paarden voor welke men verwachtte dat hy in aanbidding zou neervallen

welnu mannen wat moet gij sergeant toen ik u de laatste maal zag heb ik u gezégd dat ik uw gezelschap hier niet meer verlangde

en vervolgens naar het wiegje snelde waarin het lijkje waarbij de schreijende moeder gezeten was nederlag hij greep het kindje in zijne armpjes kuste het aangezigtje maar deinsde op het gevoel van de marmerkoude terug

behoorden wij wel dus als vreemden tegenover den ander te zitten jacob jansz zijn we niet gelijken van afkomst en fortuin zijn onze familiën niet aan elkaâr vermaagschapt en hebben wij niet als knapen met elkaâr school gegaan en gespeeld al waardt gij een jaar vijf zes mijn oudere

totdat de oude dame naar haar gewone plaats geleid is door de stovenzetster die dan een eerbiedige nijging maakt en het deurtje van de bank achter haar sluit dezelfde plechtigheid wordt herhaald wanneer de kerk uitgaat

en dien van hen die met hem in dezelfde omstandigheden verkeeren alsook over zoo'n luidruchtigen lippen dienaar als die arme was dien hij daar zoo straks had geschilderd

men gaf dezen vier schurken het plan op en zij voerden het uit zij werkten als voor een tooneel zij waren altijd in staat een genoegzaam en geschikt personeel voor alle aanslagen die hulp behoefden en winst beloofden te leveren

de kwetsuren waarvan zij gesproken had schenen aan den hals der ellendige te zjn die zich zelve uit de maatschappij had verstooten

in amberkleurige stof en ceintures met lange slippen er werd nu herhaaldelijk gebeld en er kwamen te veel gasten dan dat wij ze achtereenvolgens kunnen opnoemen

de ontvangst die me van de oude heer te beurt viel zal ik niet licht vergeten hij liet me bij zich komen in zijn zoogenaamd kantoor waar al wat het oog kan streelen en de geest bezighouden nooit meer bij machte was hem langer dan een half uur achtereen te boeien

daar men door verscheidene straten gaan moest om aan het paleis te komen zoo kon een groot deel der stad en menschen uit alle klassen en standen den prachtvollen stoet zien

wanneer ik van hun oplettendheid spreek dan bedoel ik hiermede de honden want wat joli coeur aangaat deze kon onmogelijk zijn geest lang met hetzelfde onderwerp

bezocht zij nu weer met groote belangstelling daar was zij jong geweest of slechts betrekkelijk want zij was den tijd vergeten dat zij werkelijk jong was

zeer bijzondere minachtende beteekenis hadden en die zeer zeker overluid op hem toegepast zouden zijn en zoo men geen ontzag had gehad voor zijn duchtig rapier dat kennelijk niet tot ijdele vertooning aan zijne

en beleediging die aan vele oneindig betere mannen die u bewonderen en aan de wemigen die u waarlijk liefhebben kan worden aangedaan onder die weinigen kan er nog wel een zijn die u even

moeten wij u niet uit bet oog verliezen wij moeten weten waar gij zwerft wij moeten alles aangaande u weten ja lieve ziel maar niet door brieven

om als ze toegepast waren dien kleinen peerybingle al was hij een jeugdige simson geweest voor eeuwig van het aardrijk te doen verdwijnen ten einde

de knecht kwam zeggen dat de tafel gedekt was en hij schoof de dubbele deur open de eetkamer somberde weg achter de groote dichte serre in het vale licht dat door den regen louis couperus de boeken der kleine zielen zeefde en de mahoniehouten meubels hadden valsche

en voelde den wind op zijn gezicht dat was ik zelf ik sprak mij zelf aan met den naam van copperfield en zei waarom hebt gij geprobeerd te rooken gij wist toch wel dat gij het niet kondt

terwijl hij sprak kwam asa zoo langzamerhand tot haar volle bewustheid en toen hij zweeg was ze volkomen wakker en toen schrikte ze er z van dat ze daar stond te praten met iemand die in een heel andere wereld thuishoorde dan zij

maar gij zijt immers geen humorist mijn waarde o zeg dat gij het niet zijt daar is tegenwoordig zulk eene ontzettende consumtie van humor

nam sietsken op z'n rug en herman besteeg papa zoo gleed de familie de trap af wouter volgde maar lady macbeth verdween platgedrukt in z'n zyzak hy was onthutst en had moeite zich te overtuigen dat-i hier dezelfde persoon zag die

hm i dacht de reiziger terwyl hy een paar stappen van het venster terugtrad een samenflansel van newgate bedlam

en schoon ik weet dat de kunst onbetaalbaar is zoo ben ik toch van oordeel dat men voor geld en een goede ontvangst ten minste een beleefd gezicht zou kunnen

de heer stryver had hen in de gang verlaten om we'der door te dringen tot de kleedkamer een ander persoon die zich niet bij de groep gevoegd had en niet een woord met iemand gewisseld had

net zoolang tot hem een matroos uit gekheid een schop gaf waarna paddeltje weer op z'n dikke pootjes terecht kwam maar de ruijter had het veel te druk om verder op de dolle streken van zijn scheepsjongen te letten hoe goed hij hem ook mocht zetten

heb je er al aan gedacht wien wij zullen vragen peet te zijn over het kind vroeg zij bijzonder vriendelijk op haar beurt wat kan t mij schelen antwoordde wandelheem plotseling weer in zijn gewonen toon vervallend

ik reken op uwe stilzwijgendheid en zoo ik u geen eeden afverg is het omdat ik u tot geen verraad in staat acht indien ik mij alleen in utrecht vertoonde zou ik vermoedens wekken en het zou mij spoedig onmogelijk vallen zoo onbekend te blijven als ik verlang

weet grj wel welk eene misdaad een moord is en dat gij door dien braven man bij u te houden zijn l even in gevaar brengtf

het lichte kleedsel der maagd vloog in de wind en haar vrije lokken golfden zachtjes achter haar neerhangend hoofd zij verweerde zich wanhopiglijk tegen degene die haar in zijn armen gevangen hield en vervulde de lucht met haar smartlijke kreten de zwarte ridder bleef in de weg staan en velde de speer om de schakers af te wachten

dat hij bij het vernemen van de herstelling van antonia manichetti smaakte evenwel na eenige oogenblikken in treurigheid bij dat gedeelte vertoefd te hebben was hem het overige adriaan loosjes pzn het leven van maurits lijnslager weder aangenaam daar dit hem niet alleen berigtte dat de beroemde petrus paulus rubbens zich te genua

maar er was wat te hoog kon loopen en wat mij die zelfbeheersching kon doen verliezen die ik juist zoo noodig had de gloed der bitterheid der verontwaardiging steeg ook mij naar het voorhoofd toen ik dat laatste woord hoorde

en dus mijn beste vriend als je ook een affaire la hebt zeide de oude generaal terwijl hij een snuifje nam met zijn bevende witte oude handen

eene veilige wijkplaats wilde aanwijzen waar zij verre van het oorlogsrumoer hare dagen in stilte zoude kunnen doorbrengen tot dat de krijg van den neder rijn geweken haar weder vergunde in het bezit van hare goederen te keeren en zich aldaar neder te zetten

was een school voor de galeislaven die door de broeders ignorantijnen werd gehouden en waarin het noodzakelijkst onderricht werd gegeven aan die ongelukkigen welke zulks begeerden hij behoorde tot dit getal

gij hebt gelijk groot gelijk lieve man zeide zij maar och ik ben er altijd zoo op gesteld geweest dat alles hebbelijk en in orde was maar gij hebt gelijk ik hoop dat god die ijdele zorge aan eene hollandsche huismoeder zal vergeven

is gereed kinderen r en zg drongen vooruit eh duwden elkander naar binnen alsof zg droog brood voor hun diner gehad hadden

toen ze een tijd lang geloopen hadden kwamen zij in de buurt van vinön daar kreeg een oud vrouwtje hen in het oog van uit haar venster ze liep gauw haar hutje uit zwaaide met de armen en riep hun iets toe wat ze niet konden verstaan