zy gaan langs de ruwe steenen trap de gewelven in zy hebben de lantaarn niet noodig want het maanlicht dringt door de hoekige ramen zonder ruiten terwyl de vorm der geschonden lysten

en haar bang maakt mijn tante bang maakt mijnheer mijnheer dick knikte ik dacht dat niets haar bang kon maken zei hij want zij is

die beduïnen posten nu onbewoond en verlaten behalve dat mer hier en daar eenige gemberbier flesschen

mevrouw pardiggle stond dus op en maakte in de bekrompene kamer een kleinen wervelwind waaraan zelfs de pijp maar ternauwernood ontkwam

dat de ontevredene kleine gradgrind's nog meer kon den willen hebben hun vader stapte zeer welgemoed en voldaan voort hij was op zijne manier een liefhebbend vader

en had onzen held nooit gezien dan drie dagen te voren toen hij zich aldaar in gezelschap van groenhovius vertoond had

gij kunt u voorstellen mejufvrouw vervolgde de calender steeds tot zobeïde sprekende hoe ik te moede was zonder een woord te spreken stond ik daar

oe zouden die dankbare tranen hen aanmoedigen om altijd als de vrome de vader van hunne onderdanen te zijn mmers deze tranen zijn een vrijwillig en onverdacht offer aan ware deugd en

in prachtige livreien van perzikbloemen met goud gedost het vertrek binnen gevolgd door een page met zijden kousen die terwijl zij met sierlijke buigingen op een afstand bleven staan

frédérique begon weer te lachen ja die goede jongen sprak ze vroolijk tot van stralenburg verbeeld je arnold bijna had hij vergeten zijn geleerdheid meê te nemen een uur voordat we van ochtend weggingen kwam hij wanhopig met een stapel wetboeken of ik weet niet wat voor histories aandragen bijna in elk van onze koffers zitten nu een paar deeltjes

mevrouw zegt dat zij haar best zal doen om u over een jaar of twee los te koopen maar och niemand komt ooit hier terug die daar naar toegaat zij vermoorden

en nu zie ik een wonderlpe ry kleine lichtjes zacht uit den grond oprijzen voor een groot groen gordyn

en sloeg dadelijk de handen aan t werk hder neem jij onizen achat tilly terwijl ik een en andeir gereed maak

het antwoord van peggotty kwam spoedig en was als gewoonlijk vol hartelijkheid en teederheid zij stuurde mij ook een halve

die mijn aandacht trok misschien omdat ik juist tegenover haar zat misschien omdat zij werkelijk iets opmerkelijks had zij had zwart haar en scherpe zwarte oogen was mager en had een litteeken op haar lip

ja dat weet ik zei de visscher kortaf en er gleed een schaduw over zijn gezicht alsof hij liever niet aan een dood kindje herinnerd had willen worden hij sprak goed lapsch

wie de massa van t volk dom noemt begaat de onnauwkeurigheid die er liggen zou in de meening dat vyf beminnelyk is of lucht driehoekig de massa als zoodanig denkt niet en kan dus niet verkeerd denken

onweerstaanbaar meegesleept door iets dat zoo prettig en luchthartig klonk hij haalde baas peggotty over om zijn lijfliedje te zingen of liever te brullen

nu was de heele plaats even prettig als ooit tevoren of had dit tenminste moeten zijn

en het bleeke gezichtje dat zoo'n groote bezorgdheid verried het was zoo grootmoedig en gaf blijk van zooveel fijngevoeligheid dat het wel waard is er melding van te maken

om iets van zijne ouders te weten en dus te kunnen oordeelen hoe de verscheidenheid van derzelver karakter werkte op een kind dat een gevoelig en moedig hart bezat

ik gevoelde mij zoo eenzaam en bedroefd en hij was zoo vriendelijk en hij zeide mij dat hij mij voorheen gezien had eer ik naar het klooster ging

en neêr starende op hippolyte zwol hem thans de ziel van blijde trotsche vreugde omdat eros zelve hem toe gefluisterd had met anteros dat admete hem herakles minde

zij glimlachte bij het uitspreken dezer laatste woorden en wierp een spotachtigen blik op adeelen die in t borstkuras en met uitgetogen zwaard voor haar stond

ik ben geen christen gelijk gij eliza mijn hart is vol bitterheid ik kan niet op god vertrouwen waarom laat hij de dingen zoo zijn o george wij moeten geloof hebben

en gingen vooruit daarop volgden honderd trawanten en evenveel zwarte slaven in twee rijen met hun oppersten aan het hoofd vierhonderd jonge edelknapen van den sultan die in twee rijen met fakkels in de hand aan beide zijden liepen verspreidden

zij zat eene lange wijle als besesfeloos in eenen hoek ter neder terwijl de toegeschotene buurvrouwen alles aanwendden om haar te vertroosten en door het toedienen van onderscheiden dranken hare verdoofde levensgeesten op te wekken

hoofden van lebak er is veel te arbeiden in uwe landstreek zegt my is niet de landman arm rypt niet uw padie dikwerf ter voeding van wie niet geplant hebben

ik ben er zeer blij om zij zitten in de keuken bij het vuur sigaren terooken zei sam zoo hernam pickwick terwijl hij in zijn handen wreef

en ben ik dan geen knappe jongen vroeg quilp het lijkt er niet naar antwoordde swiveller gij zijt het leelijkste ventje dat ik ooit gezien heb

zij zoeken op de deurposten van nummer een naar een naam zij vinden den naam niet op nummer een en komen naar

en ik beloof u van mijnen kant u geen leed te zullen toebrengen vervloekte geest antwoordde maimoune wat leed zoudt gij mij kunnen doen ik ben niet bevreesd voor u

ik denk dat ik twijfelend keek want zij vervolgde kom kom kind als ons niets ergers overkomt dan bier te moeten drinken

waarna zij dan in razernij den geest gaf wat zij met buitengewone levendigheid deed tot grooten schrik van de kleine kenwigs'en

o ja ik zou wel van een beetje zonneschijn houden joseph zal ook komen en ik zeide miss harrison terwijl zij reeds opstond ik vrees van niet zeide

en hij zei het tegen zijn moeder wie hij een afgodische liefde toedroeg en hij was verstandig en liefderijk hij vertrok en stak mij zijn gouden ring aan den vinger en zoodra hij het huis uit was riep mijn mevrouw mij binnen

fokke was nog immer bleek hij kwam bij doch langzaam ondertusschen schepte hij een goedig behagen in bertha's onschuldige vroolijkheid hij vond dat zij wel wat verdiende in haar treurig bestaan en zijn verbeelding schetste hem het idyllisch tafereel eener jonge moeder die met haar kindje stoeit

die toen ik hem vroeg wat steenkolen waren mij op overtuigenden toon antwoordde dat zijn kolen die men onder de steenen vindt met niet minder zekerheid antwoordde ik aan mattia

k ben bij de griffie te arlheim antwoordde renkelaer h zoo ik ken de plaats ik heb er vroeger een paar jaren de contrôle waargenomen rolijke stad altijd veel garnizoen s mijn eer familie van den onker zoo t niet onbescheiden is

het was slechts voor een oogenblik het volgende deed my zien dat deze persoon geen baard droeg en datde figuur een breeder omtrek had dan die van

toen lachten al de kinderen en mijnheer pocket die ondertusschen tweemaal beproefd had zich bij de haren op te lichten lachte mee en wij alien lachten en waren vroolijk

dat haar aanstaande oud is wei hoe dikwijls ziet men niet dat rijke en voorname menschen die zich niet met uw omstandigheden kunnen verontschuldigen maar zich in weelde baden hun dochters aan oude mannen

zij schrikte eerst hevig maar hernam spoedig hare kalmte zij was in een te gelukkige stemming van

zij waren de onderaardsche gewelven der wereld onder het maatschappelijk gebouw dit wonder uit een bouwval gevormd zijn allerlei holen

toen hij zich had neergezet vermande hij zich echter in zooverre dat hij ofschoon haperend uithracht

door elk gezegde met eene lijnrechte beweging over des schoolmeesters mouw te onderstrepen die nadruk werd nog versterkt door des sprekers voorhoofd

als men de kerk voorbij is nadert de hoofdstraat die om de waarheid te zeggen de eenige straat der stad is de zee maakt eene bocht naar rechts langs een ouden molen waarvan de primitieve bouwwijze den oorsprong aanduidt om langs de golf voortgaande bij den presbyteriaanschen zendingspost uit te komen