hoe onschuldig ook de oorzaak er van was niet ver te zoeken van mijne kindschheid af had ik eene groote voorliefde voor het boogschieten

in dezen trant nu en dan afgewisseld door een slag op een soort van geluidgevende tamboerijn welke slag met een kracht toegebracht wordt alsof hij er t volk dat niet binnen wil komen mee

hij knikte alsof hij haar begreep een groote klok tikte heel hard en hij zag zijne koffers staan hugo

eene vrouw van gevorderde jaren vooraan en een man die haar zoon kon zyn achter haar met zgn rug plat tegen den muur

zoo groeit zoo bloeit zoo wast o rechterhandt der staaten in moogenheidt geluk en tal van onderzaaten en gy o vrouwen wischt uw tranen af en lijdt om den toekomenden geduldigh dezen tijdt

men zeide dat het genootschap der vrienden van het volk de directie van den opstand in de wijk st avoye had genomen een in de straat ponceau gedood man dien men doorzocht had een plattegrond van parijs bij zich

nauwelijks kon hij eenige schreden gedaan hebben toen de deur weder geopend werd en zijn woest en ruw gezicht opnieuw in de woning verscheen ik vergat iets zeide hij ge moet houtskool halen

klement keek vol verwachting naar den dwerg maar die verroerde zich niet je zult het goed hebben zei klement ik zal elken dag eten voor je buiten zetten en ik denk dat je hier zooveel te doen zult krijgen dat de tijd je niet lang vallen zal

om mijn leven met het begin van mijn leven te beginnen moet ik aanteekenen dat ik zooals men mij gezegd heeft en ik ook geloof op een vrijdagnacht om twaalf uur geboren ben

loopende verliet zij het dorp en loopende trad zij in het bosch naar niets meer ziende naar niets meer luisterende zij hield niet eerder op met loopen dan toen de adem haar ontbrak zij ging echter langzamer voort gejaagd en hijgend

chops met een zak geld in zyne hand dat hy koning george den vierden aanbood terwyl eene groote dame met struisveeren op hem verliefd werd met eene pruik en een zwaard en

terwijl de verwoede vrouw verwenschingen uitbraakte had thénardier zich op de tafel gezet gedurende eenige oogenblikken sprak hij niet schommelde met zijn rechterbeen en zag mijmerend met woesten blik naar het komfoor

ziet ge den persoon die altijd naast mij loopt niet andere menschen hebben een gewonen schim maar ik houd niet van het gewone men geeft dikwijls aan zijn bedienden fijner laken voor hun livrei dan men zelf draagt en zoo heb ik mijn schim zich als een mensch laten kleeden

vader en moeder verbeelden zich zeker dat ik dezen zomer als een landlooper heb rondgezworven ze denken dat het niet goed met je is zei meiroos en ze hebben over je getreurd zooals men doet als het liefste wat men heeft verloren gaat

help help help wat doet gij zei nikolaas terwijl hij hem bij zijn arm greep ik zal moord roepen en lawaai maken mij zelf een schram toebrengen

het moet wel heerlijk zijn schrijven ik ik kan geen briefje schrijven ik benijd u louis couperus metamorfoze ik vind de kunst van het woord de hoogste omdat die de ziel is van alle kunst maar de hoogste heeft geen vorm die is alleen ziel

en dit gaf ons als een geprivilegeerde klasse een geheel aparte positie hij zei dat het wel onmogelijk was david copperfield de onaangename waarheid te verbloemen dat wij voornamelijk door zaakwaarnemers werden gebruikt

geen wonder boven hem zweefde een arend en daalde in steeds kleiner kringen neder langs den zoom van het woud scheerde het mannetje van den roofvogel klapwiekend langs den grond en sneed het angstige dier telkens den pas af als het de veilige struiken bijna had bereikt

en spatte het schuim dat het achter de gesloten sluisdeuren gevormd had om zich heen en hief de boot op zoodat de roeier langzamerhand den schipper als eene verschijning tegen het licht in het gezicht kwam

mijnheer de directeur zeide hij tot hem hoeveel zieken hebt ge op dit oogenblik zes en twintig monseigneur zooveel had ik er ook geteld zei de bisschop de bedden hernam de directeur staan zeer dicht op elkander

herman had othomar onder zijne strakheid en gemis aan gemakkelijkheid leeren kennen als een jongen kroonprins die zeer tegen zijne toekomst opzag maar veel redelijkheid in zich had wilde leeren berusten in het leven

hem bekleed met de waardigheid van den arbeid i z hadden hunne schuilplaats z goed gekozen dat zij de rivier en het hms tevens m het oog hadden

juffrouw pross legde het kind zachtjes op het bed en haar eigen hoofd zeeg ook langzamerhand neder naast dat van het lieve kind

maar zij onderwierp zich aan hetgeen de familie behoefde in hare grootheid evenals zij dat in hare vernedering gedaan had gaf

tot hij voor altijd zijn tegenwoordige gezelschap zou verlaten de stoomboot die met haar machine bovendeks

om hen van het voorplein weg te jagen voor zij den doctor hun aanwezigheid konden doen bemerken wat'soms op enkele passen van hem af met goed gevolg werd verricht zonder dat hij

ik voor mij beschouw de verfijnde begeerte als een complicatie van vele eenvoudigen hoe hooger we dus staan hoe meer geluk we deelachtig kunnen worden en we zullen dit geluk ook deelachtig worden als we ons maar weten te voegen in de omstandigheden waarvan de vervulling onzer begeerten afhankelijk is

om de voorbeelden waarop hij zoo trotsch was met innig welgevallen te beschouwen ik zou het nu niet meer zoo kunnen het is het schrift van een klein handje nog kleiner dan het uwe

zijn geweten beschouwde beurtelings deze zoo voor hem staande beide mannen den bisschop en jean valjean niets minder dan de eerste was nodig geweest om den tweede te voorschijn te roepen

nu huisvrouwtje zeide mijn voogd op zijn horloge kijkende

die juister de zaak voorstelt in den vorm van een dier ruige bonte ronde mutsen als de gewone schippersdracht in vroegere dagen was zoo dat het hooge voorhoofd geheel zichtbaar was de blanke en nog gevulde hals pronkte met een snoer jacob van lennep elizabeth musch van de kostbaarste

maar de lange heilige rust die hij aan zijne beminden geeft er is geen dood voor dezulken als gij lieve eva geene duisternis of schaduw

en wij praatten over mijn werk en wanneer het af zou zijn en hoe ver ik sedert mijn vorige bezoek gevorderd was

als altijd werd hij in de huiskamer gelaten mevrouw was nog niet beneden maar zij zou zoo aanstonds wel gerard keller het testament van mevrouw de tonnette komen zeide de meid en begaf zich naar de slaapkamer harer meesteres om haar mede te deelen dat de heer botwater beneden was zij had niet vermoed dat mevrouw nog sliep wat dan ook nooit de gewoonte van de oude dame was de slapelooze nacht was er schuld van

wat heeft eline vroeg henk in de eetkamer ongerust over de dreigende wolk ach weet ik het riep betsy uit het is begonnen op het concert en in het rijtuig antwoordde zij me zelfs niet zooals je hebt kunnen merken ik doe of ik het niet zie maar ik vind eline onuitstaanbaar met die

dat ik bijna van alle vroolijkheid heb afgezien zijt ge dan nog niet vroolijk genoeg vroeg tom met een glimlach tn amerika begon het te schikken mijnheer antwoordde tapley

neemt de vlucht in den slaap evenals de kinderen wanneer zij den boeman hooren komen en steken schielijk het hoofd onder de dekens

beide met kleine toilet benoodigdheden die de dames gewoon waren iederen avond mee te nemen nikolaas wilde nu het mandje dragen en juffrouw snevellicci wilde het zelf houden wat aanleiding gaf

daar heb ik nooit aan gedacht hernam nikolaas niet zei de zieke smalend gij weet wel dat gij dat gedaeht hebt

herbert ontving mij met open armen en nooit had ik zoo diep gevoeld wat het zegt een vriend te hebben toen hij eenige hartelijke woorden van deelneming en bemoediging had gesproken zetten wij er ons toe om de vraag te overwegen

gaat zitten liet zij er op volgen en nam zelve dood op haar gemak plaats tusschen eenige met scharlaken en goud geborduurde kussens op eene ottomane vlak bij den papegaai

twee hooge trappen op volgde willem den majoor een lang mager jongmensch met gitzwarten knevel en lange sik boven gekomen ontsloot de beambte