lina was ook met hare gedachten afwezig zij had eenige woorden opgevangen van botwater aan louis over tante de tonnette en zij trachtte te raden wat er gezegd was en of de tonnette eerst met botwater spreken wilde over zaken die dezen toch volstrekt niet aangingen

om nog weder in te sluimeren omarmde het hoofdkussen en drukte zijn wang daar stevig tegen

dan zal onze kassier met het bakje rondgaan ik wierp capi mijn hoed toe dien hij in zijn bek opving allen bewonderden om strijd de bevallige buiging die hij maakte als men hem iets gegeven had

aboe bakar trok zijn hand terug er is niemand die mij bestolen heeft het is alles goed zooals het is vrouwen hebben daar geen verstand van maar zij hield vol zij hebben je bestolen ook past het een vrouw niet haar man te bespieden

hij denkt aan den vermoorde wiens beeld hem nog helder voor den geest staat hij denkt aan de dame die uit dezelfde kamers verdwenen is en van wier aanwezigheid

en je hebt de stellige overtuiging verkregen dat hij voor pope niet méér gevoelt dan hij met fatsoen niet laten kan maar hoe zal die omgang lang kunnen duren als ieder onderwerp van gesprek met zoo verbijsterende vlugheid wordt afgehandeld je zult over al je stokpaardjes gauw zijn uitgepraat

door kennelijke teekenen van weerzin en ongeduld werden vervangen om deze verandering in hare gemoedsgesteldheid welke door een al te haastigen lezer wellicht aan een vrouwelijke gril zoude kunnen worden toegeschreven te verklaren

en een voorkomen zoo benauwd en verlegen zoo neerslachtig zoo vol vernedering spijt en schaamte dat als de zielen van veertig arme huisvaders bij wie alien uit hoofde van wanbetaling de waterleiding was afgesneden

dat hem bijna tot de kin reikte toen hij voelde dat iemand hem van achteren aangreep en probeerde hem op te lichten hij keek om en zag dat een kraai hem bij zijn hemdkraag vast had hij probeerde zich los te rukken

zoodra deze zich zullen verwijderen zal ik mij met mijne vrouw te bed begeven maar haar dadelijk den rug toekeeren en den nacht voorbij laten gaan

xliv wraakneming van een afvaluge een man was op het tooneel der opschudding achtergebleven

dat is er ook een die graag wat voor niets gedaan wil hebben anders zou hij zoo vriendelijk niet spreken zei sam bij zich zelf maar hardop zei hij niets anders dan wat belief t mijnheer

ik zal hem kunstjes leeren niet waar capi gij wilt immers alles leeren wat ik wil hij legde zijn poot op de borst geloof mij mijn jongen als gij verstandig doet moet ge een dienst zoeken

indien zij nog één minuut had gezwegen dan zou hij werkelijk zijn aanzoek herhaald hebben want dat zij toch wel van hem hield drong zich aan zijn geest op zonder dat hij er bij nadacht maar het zwijgen was haar een onmogelijkheid

want dit was hun eenige kans omteblijven bestaan maar hun getal was niet groot en de overigen waren zooals ze altijd geweest waren

ik durf u niet verzoeken om eenig antwoord ik durf zonder uw verlof u niet komen zien ô liefde maar waar over klaag ik evenwel zo gy kost besluiten om my aanstaanden zondag na den middag die eere te gunnen ik zou zo gaarn afscheid van u nemen gy zyt immers myne vriendin

wij kwamen aan het eind van het station en nog was het verloren spoor niet teruggevonden ik zag hem met angstige oplettendheid aan toen wij ophielden om van paarden te verwisselen maar aan het ernstige gezicht

zoo was de nabijheid van den graaf door de twistenden niet opgemerkt geworden die daarenboven met den rug naar hen toegekeerd zat en evenmin naar hen had omgezien maar ongelukkig hing er een kleine ronde spiegel waaraan twee luchters waren vastgehecht eenigszins in de hoogte tegen het eikenhouten beschot

met een warmen dag als toegift en een onweder tot afscheidsgroet was de zomer heengegaan en had de baan vrijgelaten voor den winter deze hield op gewone wijze zijn intocht aangekondigd door stormgeloei en voorafgegaan door vliegende buien

om zonder doel om te zwerven waren eigenschappen welke hij met vele andere groote genieen gemeen had het gewoel eener armschool en de stilte eener

het volk was zoo licht en grillig in zjjne aandoening dat de tranen nu langs vele woedende gezichten rolden die een oogenblik geleden den gevangene aangegluurd hadden

zeide barberin toornig als gij wilt dat ik u hier met stokslagen vandaan jaag hebt gij het maar te zeggen

met de vrije hand houdt hij eene harp omklemd welker verguldsel in t zonlicht schittert het meisje is in een hemelsblauw ruim golvend kleed gehuld dat met een langen sleep tot op het roode oeverzand neerhangt een zilveren gordel omsluit boven de heup het middeleeuwsch

waarop hij naar beneden ging hen van nabij volgde en te gelijk met hen de onaanzienlijke woning binnendrong waar mijn broeder zijnen intrek had

als ik alles wel beschouw zijt geniet zoozoer te laken behalve daarover dat gij ooit deze inrichting hebt opgezet zonder er de middelen toe te hebben

tante en neef nog twee meisjes deze twee meisjes in haar zondagspak gekleed waarvan alles lenig was wat stijf moest zijn en omgekeerd zag men gewoonlijk

en nog tweemaal zooveel als je ooit een mond over hem opendoet als ik hem te pakken krijg zei squeers zal ik hem afrossen dat hij zoo goed als levend gevild is dat zeg ik jullie

onder het voortgaan rijpte bij willem langzamerhand een plan voor de naaste toekomst hij zou eerst naar de hut in de schadden terugkeeren om den ouden kranse en zijne vrouw vaarwel te zeggen en pollo te halen

zij had hem toch te kennen gegeven dat de zaak met wronsky zoo goed als beklonken was en na de komst zijner moeder tot een goed einde zou worden gebracht

haar houding en haar ellebogen en haar opgepriktheid met emmy's nederige zachte bewegingen en bescheiden bevalligheid

maar een dolle wind woei door de straat die was als een hofje van gegoede menschen en de wind geeselde de nog dichte kastanje waaiers het meisje meêlijdende keek naar ze hoe ze werden heen en weêr door den wind gegeeseld de innige jonge blâren die voorjaarsfier en vol lenteleven wilden ontplooien

ik hoop zei de heer lorry na eene tweede nederige pauze dat gij juffrouw manette naar frankrjjk vergezelt dat zou wat moois zijn i hernam de sterke vrouw

of een opstand beginnen en ik wil een man onder mij hebben die bij onze zwarten hetzelfde doet tot de kleine wackford in staat is toezicht over de school te houden

hoe vurig heeft hij mij gesmeekt om die haarlok die hij thans zoo onverschillig kan teruggeven als je toen zijn blik en houding hadt gezien zijn stem hadt kunnen hooren heb je dien laatsten avond van ons samenzijn vergeten in barton en dien morgen van het afscheid toen hij mij zeide dat het weken zou kunnen duren eer we elkaar

zich ongemerkt over aan een stelsel van langzaam naderen zy waagt zich langs een omweg en luistert naar eene zachte stem

aan niemand maar je zult alles door je drift bederven ik heb wat bederven wat is er hier nog te bederven alles heb je mij afgenomen het huis is van jou het brood dat ik eet is van jou het hemd dat ik aan mijn lijf draag is van jou daarom zeg ik

op een huilenden toon terwijl hij dichter bij het vuur schoof dat tegen den avond was aangelegd toen ik jong was hadden wij in dezen tijd van het jaar veel warmer weer

en hij werd vandaag uitgejouwd hij werd sedert eenigen tyd telkens uitgejouwd en dat kan hij niet verdragen jwaarom is hij

als gij al gekozen hebt neen viel de dame haar in de rede ik kan niet zoo gauw besluiten ik weet werkelijk niet wat ik zeggen zal zijt gij vroeger al eens ergens gezelschapsdame geweest

hoe gaat het met onze lieve emmy het moet wel een vreeselijke vreeselijke scheiding geweest zijn ontzettend zeide jos jelui mannen kunnen ook alles verdragen antwoordde het vrouwtje

t is hier dat ulback de herderin van ivry doodde maar na het woord leeuwerik had marius niets meer gehoord in den droomenden toestand kan een enkel woord een plotselinge verstijving doen ontstaan