de zee maakt geweld tegen den havendam alsof verscheidene nijlpaarden er aan lepten en dooi omstandigheden waarover zij niets te zeggen hadden verhinderd werden om vreedzaam hun dorstte lesschen

en werd er wat gekapt dan zou zich van daar een liefelijk landschap met akkers dennen en akkermaalsboschjes en opgaand geboomte laten overzien

dat het tegelijk licht en koel en dus bij uitstek voor een souper geschikt was martin zei hij zal tusschen u in gaan zitten lieve kinderen en mijnheer pinch komt bij mij

als ik niet beter wist zou ik zweren dat het die stijve botwater was dacht jetje en verhaastte hare schreden om bij hare zuster te zijn en t was pieter botwater die met zijn einspanner naar griesbach was gereden met al de kalme deftigheid die hem kenmerkte

maar ik kan nog wel zoover vooruit zien dat ik merk hoe er aan de oevers van het meer buitenhuizen als kasteelen worden opgebouwd alsof ze van heeren waren die oorlog hebben gevoerd in vreemde landen

ik twgfel indien het mjj wezenljk op den rand van het graf gebracht had gf gij u de moeite zoudt hebben willen geven om imj er uit te redden

de trekken van den kommandant werden hard en zijn toon streng toen hij opstond en zeide de knaap heeft me schandelijk misleid en mijne goedheid met ondank beloond doet uw best mannen gaat morgen vroeg met nieuwen moed aan het zoeken die hem vindt en terugbrengt kan op spoedige bevordering rekenen

dat stortbad had wederom een aanval zijner rillingen ten gevolge waarna de heer pop die zich in een goeden staat achtte om een bezoek bij zijn vriend den advocaat af te leggen zich naarden temple begaf

de jongen begon vreeselijk te weenen en stamelde octi vader waarom dan toch denk aan schrjndoo d van den ouden gkimaldi de guinje zeide de oude heer en gaf

ik houd veel van edward hij is een goede jongen een knappe jongen nog wel wat zwak en onbezonnen maar dat is het al

zeker zeide beckman is het hun voornemen een stormgevaarte te maken zoo als de pastor mij wel verhaald heeft dat civilis gebruikte om het valkenhof te nymwegen te bestormen toen karel de groote aldaar voor paus julius cezar het bevel voerde

ik leef een metamorfoze meer niet ik geef mezelf zoo weinig als ik waarlijk ben in mijn boeken dat mijn lezers er nooit louis couperus metamorfoze hugo aylva in zullen zien

te vragen en zaten soms bij vier of vijf op een rij in den marmergang op een ijzeren bank zoodat aernout zei je maakt ze gek de jongens van mijn school in dit gevoel van macht genoot hedwig welbewust maar hoewel zij er zeer vroolijk was waren alle feestavonden vol teleurstelling want thuis gekomen tastte zij in een

en met eenige van die onverst het veblaten huis staanbare geluiden slaat hij zijne oogen open schijnt naar iets te staren de hemel weet wat hij ziet de groene bosschen van kastanje hof het statige huis

sophie wist niet beter of hij deed bij zulke gelegenheid zijne gewone rondreize met zijn rentmeester om zijne verschillende bezittingen op te nemen en zich met pachters of boschbazen te verstaan

ik zal je niet plagen ik wou alleen weten of je een beetje van me houdt ik heb je al zoolang liefgehad meta voegde brooke er teeder bij dit was het oogenblik voor de kalme gepaste redevoering maar meta sprak die niet uit zij was alles vergeten keek op den grond en antwoordde

je hebt meer dan je noodig hebt en t zou heel onnatuurlijk zijn als je niet aan anderen dacht toen de kleine meisjes in huis gekomen waren was de jongen ze nageslopen en al dien tijd had hij zich in een donker hoekje verborgen het had niet lang geduurd

ik vind de veronderstelling beleedigend p a daum hoe hij raad van indië werd onder ps maurits het doet er niet toe zeg dat je haar met rust zult laten t is goed ik beloof het maar t was onnoodig

ik heb het al j mm het wordt licht zoo dikwyls gedaan en met zulke groote tusschenpozen dat het byna niet de moeite waard was om er over te tobben toen ik hetwerkelyk gedaan heb het was in een oogenblik gein

wat zoude ik die alleen gekomen was om dien te bevorderen nog langer hier blijven en onnut mijn goed geld in een slechte herberg verteeren daar ik een gemakkelijke huizinge te brussel heb die my wacht

en dat zij gaarne ten geschenke of ter leen wilden geven het was een drukke dag en toen de avond viel verwonderden zij zich dat er nog zooveel te doen was

mijn hart bezweek schier van afgrijzen toen ik dacht waartoe die man al niet in staat zou zijn op den weg van leugen en bedrog dien hij is ingeslagen

niet voor een enkel bruiloftsmaal uit den vreemde kon laten komen in een tijd waarin zelfs het reizen binnenslands van de eene provincie naar de andere geene kleinigheid was en er allerlei tijdverlies moeiten gevaren om van de kosten niet te spreken aan verbonden waren zoo men uit de duitsche vorstenstaten tot midden in holland tot in de stad delft wilde komen

totdat hij bij toeval opziende als wilde hij door nadenken achter het fijne van eene aardigheid komen die hij niet dadelijk begreep

ok bezigtigden zij het rinsen uis door gesticht mtrent dit fraai gebouw verhaalde men dat het opgehaald was van steenen die door den ertog bestemd waren om tot bouwstoffe voor een kasteel te dienen

opende voorzichtig en heel even den knoop van een om haar heupen geslagen en gevouwen doek en bracht een ring te voorschijn njonjah kerstien bezag het voorwerp met een onverschillig gezicht ofschoon het een prachtig sieraad was

uw vader cosette meer dan ooit uw vader cosette ik begrijp het thans ge hebt mij gezegd dat ge nooit den brief had ontvangen dien ik u door gavroche gezonden had hij zal in zijn handen zijn gevallen cosette hij is naar de barricade gegaan om mij te redden

eenige scherts volgde terwijl zij gingen zitten op de chaiselongue waarachter tusschen palmen de staande lamp haar in kant gesluierd licht scheen

met het eene of andere geheime maar zekere instinct doorzagen zij elkander en dat maakte hen voor altijd tot vijanden

het was een oud litteeken een naad moest ik het veeleer noemen want het was niet afwijkend van kleur en al jaren lang genezen van een wond die eens over haar mond naar haar kin had geloopen

met een slaapmuts op en hem deelde nikolaas in enkele woorden de reden mee waarom hij oogenblikkelijk naar londen moest vertrekken

tusschen al dit wit en roze schitterde de spiegel als gepolijst metaal het ledikant verschool zich achter roode draperieën een breede psyché dwars in een hoek ving in zijn glas een groote watering van licht op

o ik zal het wel verstaan antwoordde landau met hetzelfde lachje en sloot de oogen alexei alexandrowitsch en lydia iwanowna zagen elkander veelbeteekenend aan en de lectuur begon

nog opgeluchter voelde hij zich toen een vriendelijk uitziende man met een rond en gul gezicht dat vertrouwen inboezemde achterop klom en zich aanbood om op den anderen hoek van de bank te gaan zitten

hij was langs de geheele linie der zware garde gereden en had hier en daar stil gehouden om de schildwachten toe te spreken ten half drie ure had hij bij het bosch van hougomont den stap eener marcheerende kolonne gehoord

den voigenden avond keerde hij nadat hij voor een zeer talrijk publiek twee rollen uitgevoerd en zijn geld ontvangen had zeervermoeid naar zijn logement terug

hij raakte in schulden de geldkisten van grobenkeil werden leeg hoewel de familie von schwellinghausen ze voor onuitputtelijk had gehouden

op het bepaalde oogenblik met dezelfde zelfverloochening als een tooneelspeler die moet optreden gaan zij gehoorzaam aan het goddelijk scenario in het graf

r zijn maar zeven shillings zeven en een halve penning riep juffrouw wren nadat zij den hoop kleingeld gerangschikt had o gij oude verloren zoon ik zal u laten

anasthase legde vork en mes neder en zag op zijne beurt zijn neef strak aan terwijl zijn blozend gelaat hoe langer hoe witter werd t is een aardigheid niet waar sprak hij eindelijk maar de toon waarop hij dit vroeg bewees genoeg dat hij zelf dit niet geloofde t was de stroohalm van den drenkeling