op zekeren morgen kwam de logementhouder de kamer van marius binnen en zeide mijnheer courfeyrac is borg voor u gebleven ja

mag ik hem dan verzoeken om eenige oogenblikken van den tijd dien hij over heeft ik verzeker mijnheer

en van hemzelven bracht hem weêr in zijn goed humeur en hij herdacht zijn gesprek met sofie en of hij niet wat onbeleefd tegen zijne nicht was geweest

eigen is zonder te weten bij wien zij was en zij sliep nu voort zonder te weten waar zij was jean valjean boog zich en kuste de hand van het kind negen maanden te voren kuste hij de hand der moeder die ook was ingeslapen

en zelf hem het geschrift ter hand te stellen het was op een winter achtermiddag toen ik aan de deur klopte van zyn kleine kantoor

het was een afgrijselijke zonde en niet gemakkelijk te vergeven alles liep den jongen tegen hij kwam thuis naar de stallen ruikend waarheen hij geweest was om zijn hond towzer een bezoek te brengen

den dalenden weg met hooge druipende varens den slagregen striemend in hun gelaat als met

flintwinch zocht zijn hoed op en lichtte zijn bezoeker voor door de gang maar toen hij den kandelaar op een console aan den muur zette bedacht hij zich dat hij nog even naar boven moest gaan

als dat zoo aanhield zei tapley zou er voor zoover ik zien kan geen groot onderscheid zijn tusschen de schroef en de draak

hals toe dat het hoofd er afvloog nu nam hij het lijk en het hoofd sleepte ze naar het valluik en wierp ze in den kelder de grieksche slavin daarop afgerigt kwam weldra met een bak zout aandragen maar toen zij alnaschar die den sluijer had afgerukt daar zag

heb ik mij niet in zijn karakter vergist dan zal hij nu al zijn geestkracht aanwenden om zich op mij te wreken bij het korte onderhoud dat wij met elkaar hadden gaf hij mij dit te kennen en ik geloof dat hij het meende

en pa was erg verdrietig maar hij is nu weer beter en ik ben heel ziek geweest maar ik ben ook weer beter zou je je oudoom lillyvick wel een kus willen geven

deuren die door de handen smerig waren geworden langs den wand aan spijkers lampen uit een herberg die meer walm dan licht verspreidden

de reizigers volgden dien raad en gingen in een kroegje dat vlak aan den weg stond gevolgd door de vrouw van teun wezer in dewelke joan nu zijn speelkarnuit

mantrie opziener dhemang distriktshoofd in centraal en oostelyk java heet deze beambte wedhono de schryver van een fransch werk

en hij vroeg wat er te doen was charley legde hem de zaak uit probeer het nog eens tom probeer het nog eens zeide de jood met een grijns waaruit

want een verzopen kerel bedelbrievenschrijver van beroep die pecksniff heet en een kwaadaardige dochter heeft vervolgt u

dat ook zijne makkers van wie hij niet gaarne wilde scheiden en ook de drie andere heeren hunne geschiedenis verhaald zouden hebben het geheele gezelschap vond de geschiedenis van den eersten calender hoogst merkwaardig vooral was dit het geval bij den kalif

plotseling vernam hij een oorverdoovend geraas de vloer waarop hij stond schudde de muren waggelden de glazen in de vensters sprongen stuk en rinkelend vielen de scherven op de straat alles george een ongeluksvogel scheen te sidderen een oogenblik dacht hij dat het dak boven hem instortte een donderende knal volgde wat moest dit zijn

hij ging bij het vuur zitten en staarde een half uur lang naar den ouden stoel het was zulk een vreemd oud meubelstuk dat hij er zijn oogen niet kon afhouden

de grootste onbetamelijkheden en vuilste taal sprak hij op zulk een ongedwongen en kalmen toon uit alsof t zoo behoorde wel was dit de ongedwongenheid zijner eeuw

wat wil je voor den zak geven vroeg de knecht wat ik er voor geven wil ik geef mijn kip daarvoor in ruil en hij gaf de kip in ruil kreeg de appelen en trad daarmee de gelagkamer binnen

waarin zy haar wenschte maar ook tevens deed het haar begrijpen dat het verder aanroeren dier snaar zoû het den gewenschten uitslag opleveren niet te haastig met behoedzaamheid en op gunstige oogenblikken geschieden moest

zou hij z kunnen sterven als de jongeling die zijn laatsten adem gaf met de gedachte aan haar welke hij wel is waar moest achterlaten doch die hem lang zou beweenen dit sterven ver van haar hoe smartelijk voor den gewonden krijger had toch iets zoets

er moet aan zijne laarzen geen modder kleven hij moet zijne eigene paarden hebben pip rijpaarden en koetspaarden paarden voor hem en paarden voor zijn knecht ook wat zullen kolonisten hunne eigene paarden hebben

de kleine arthur maar dat tengere en ziekelijke kind kon niet lang leven zeiden de

perker tikte een paar malen op zijn snuifdoos opende die nam een fikschen greep drukte het deksel weer toe en herhaalde de woorden van u

dat juist zijne hand het middel had moeten zijn om den ongelukkigen jongeling van het leven te berooven o k heb wel gedacht dat gij er een smartelijk gevoel over zoudt hebben

seerp van adeelen is ongemakkelijk als hij begint en hadt gij broeder syard met hem indertijd niet gesproken gelijk of ik zelf het gedaan had de zaken waren zoo gemakkelijk niet afgeloopen voor onzen lidlumschen broeder

de allocutie was te rechtstreeks aan haar gericht dan dat freule constance zich verschoonen kon die op te vatten

en nichten van de van saetzema's samen met de ijkstra's familie van cateau die adolfine ze is woedend waarom o om allerlei redenen ten eerste omdat de van naghels een soirée hebben gegeven waarop de heele familie is

is vermoedelijk wel de plek geweest waar de gewaarden in de marke oolde onder het lommer der gewijde linde

met om zich heen een waas van poëzie een tragiek van verleden in een vrije vrouw die verwoed schreef aan een brochure met bittere verwenschingen tegen de maatschappij

of in geval van verhuizen of sterven aan verwelkte hoop of iets van dien aard adres

want dat eeuwige vechten is te ruw t is turkenwerk menschen van goed geloof kunnen op beter manier te weten komen wat recht is maar god schynt er niet op te letten en dit zal ik hem flink zeggen als ik ziek word van verdriet en sterf en in den hemel kom

het gesprek der vier voorgangers was een mengeling van engelsch en hollandsch howard beweerde het laatste te verstaan en zelfs twee of drie woorden er van te spreken terwijl théodore telkens over zijn engelsch struikelde in zijne uitleggingen over pachters en bouwlanden eenige arbeiders in zondagspak gingen met een eerbiedigen groet voorbij

ze heeft gelijk er is nu geen tijd voor tranen weest bedaard meisjes en laat me eens nadenken het viertal trachtte bedaard te zijn terwijl hun moeder bleek maar kalm opstond en haar smart op zij zette om de noodige schikkingen te maken

een minnend paar naar een altaar had geleid had misschien den ijver zijner houten beeien gaande gemaakt hoe dat zij hij liet zijne ankertouwen schietenen volgde den stoet de cherubijn ging vooraan stralende van glimlachjes

de weg liep een heuvel af en zij verloren de kerk welker klok zij hadden hooren slaan en het dorpje daar omheen weder uit het oog

niet te vroeg zonder toezicht over hen in de waereld gezonden doorgaans reeds door eene gevestigde genegenheid bepaalt als zy deeze huizen verlaten hebben zy alle gelegenheid om de begrippen die men hun van hunne pligten gaf op te volgen

wat voor gevaar loop ik ik kom in de zaak niet naar voren en gij ook niet snawley's eenige belang is bij het verhaaltje te blijven dat hij verzonnen heeft en hij loopt pas gevaar als hij er van nieuwe wraakplannen afwijkt

zegt hij er dwaalt nog meer van dat leelijke roet in het rond laten wij het venster wat openzetten om een mondje vol lucht te krijgen het is hier te benauwd

hij heeft mi in het geheel nog niet geantwoord zeide hij dat is vreemd hij is anders altijd zoo nauwgezet en toch heeft hij mij nog geen letter geschreven

ga naar huis goede vrouw en bericht je zoon dat ik toestem in het voorstel dat gij mij uit zijn naam gedaan hebt dat ik echter de prinses mijn dochter onmogelijk uithuwelijken kan voor ik haar een uitzet bezorgd heb