tot dezen nachtelijken togt had verlokt sta op en heb geene vrees sprak de kalif doch haal uwe netten op

voet gekomen zulk een eind op uw leeftijd had ik dat konnen vermoeden ik had u laten afhalen waarom geen wagen genomen t is in t eind ten dienste der publieke cause dat gij hier zijt zou ik mogen weten in welk opzicht ik in dezen geroepen ben haar te dienen heer advocaat

dit bezwaar is tweeledig en betreft zoowel het ophelderen van n maleische of vreemdklinkende uitdrukking als de staving der feiten die in den havelaar worden meegedeeld ik weet nog altyd niet hoe diep het door de van twisten uitgestrooid praatje dat ik maar n roman had geschreven wortel heeft geschoten

en ik wou juist antwoord begon ik laat een van de anderen het doen wie gij maar wilt beste kerel viel de heer des huizes mij in de rede en duwde mij de vestibule uit om te zorgen dat ik weg

benjamin jongen zeide george eens het is niet in orde met dien franschman het was een zaterdagmiddag

en dan dat vloeibare pootje naar t licht een er drie en een halve stuivers kaars hield alsof hij daarmede te kennen wou geven

neen het was meer eene reden van eigenbelang om hem te vinden had ik hem in de andere wereld moeten gaan zoeken daar was hij

was dat dezelfde pieter botwater die hier voor adam speelde en die eva als er eens een adjunct commies of een klerk hem zien kon hij was nog geheel en al onder den indruk van zijn toestand als eerste mensch toen er reeds een ander tableau werd ontworpen

en akelig waren de uren die nu volgden de klok had juist tien ure geslagen en derhalve zou er waarschijnlijk nog twee en een half uur verloopen voordat er hulp kwam

indien hij zich te vreden stelde mij aan zijnen zoon te geven noureddin maakte intusschen een goed gebruik van de gelegenheid waarin hij was om zich met de schoone slavin die hem zoo zeer behaagde te onderhouden

eeuwige stad onpeilbaar riool voor deze dingen zoowel als voor andere geeft rome het voorbeeld dat voorbeeld volgt parijs met al de domheid van beschaafde steden

die in eon met zaagsel bestrooide gelagkamer in den vorm van een omnibus onduidelijk zichtbaar is on in t buffet een paar punchkommen op een rek zouden mij zeggen dat ik in de nabijheid van gewijden grond ben

maar dat zij ook met tact zich voegde naar hare zoo geheel nieuwe omgeving zij vroeg urania of zij gelukkig was urania zei van ja met haar glimlach van weemoed die zoo nieuw was en zoo verbaasde en zij vertelde

nu bonden hem niet meer banden nu was hij geen officier meer geen dokter nu had hij niet meer te doen met anderen met superieuren met zieke soldaten in

op deszelfs verzoek bij deze gelegenheid te vergezellen een hupsch edelman als ued schijnt heeft op mijn slot geene aanbeveling noodig zeide van reede en daarenboven mag een vriend niet altijd eenen vriend

neen dat is ook beter zeide hij blijkbaar opgeruimd door mijne betuiging ik heb deze démarche om bestwil moeten doen ik blijf ued intusschen zeer verplicht het doet mij recht leed dat ik mij in de noodzakelijkheid gezien heb het vereerend aanzoek van mijnheer af te slaan

sein terugzonden na een oogenblik wachtens hoorden zij zeer in de diepte eenig geluid een zacht kloppen waarvan de slagen elkander snel opvolgden en hun tot antwoord dienden klop nogmaals en met groote

dat is ook zoo meende fagin maar charley wil wat praten stoor u niet aan hem vriend stoor u niet aan hem

moest nu van het een dan van het ander laad nu deze dan gene ontmoeting verhalen en het was reeds laat eer men van

zoowel mw van eylar als klaasje verschoonden zich er van te gebruiken en men nog een half uurtje over onverschillige zaken gepraat had oordeelde bol dat het tijd werd den aftocht te blazen en nam men over en weder een hartelijk afscheid

een ironische trots op zijn mooie kracht met een tint van minachting tegen de anderen die niet zoo mooi krachtig waren zoo gezond animaal en toch aristocratisch en vooral een spottend neêrbuigend sarcasme tegen àlle vrouwen

wanneer t me om wouter te teekenen gelegen kwam de republiek nà lodewyk of willem i vr de republiek te zetten zou ik t zonder gewetensbezwaar doen het ziekteverloop van onze staatsgeschiedenis na den bouw der huizen langs heeren en keizersgracht te amsterdam zal men misschien kunnen waarnemen uit werken van andere soort dan ik nu schryf

hoe is t mogelyk dacht i dat iemand die zulke prenten bezit ze verkoopt de dokter heeft ze zeker geërfd al had i geweten dat lady macbeth de gepersonifiëerde voorstelling was van misdaad dan nog zoud i t heiligschennis geacht hebben haar in aanraking te brengen of te vereenzelvigen met de draagsters

want als gij gedurig aan het heen en weder reizen waart zou ik u zelden bij mij hebben en bovendien verlang ik zooveel en zoo dikwijls van ada te hooren

met mooie oogen en een zachten fijnen neus had dat is zeker van huis uit een goed paard geweest al is hij er nu op zijn ouden dag akelig aan toe

of liever want tot heden waren zij niet in de gelegenheid geweest om te huwen of om de bons te geven volgens haar eigen begrippen van goed en kwaad

hoor mij toch aan vader geen woord meer begrepen ik zal uw minnaar voor altijd mijn huis verbieden en opdat ik verzekerd zij dat gij niet weder zulke geheime minnarijen aanknoopt zult gij nog deze maand in den echt treden

wil uwe vrouw ons niet langer in hare nabuurschap dulden zeg het dan ronduit ik ben juist osboom oussaint t humeur om met al de mijnen weg te trekken de duivel weet waarheen maar zoo gij ons t blijven gunt en oude kameraden niet op een bof op straat wilt drijven blijf ons dan met je teksten van het lijf

eene slimheid die onkinderlijk en akelig was kwamen haar zoo duidelijk voor den geest als ware dat alles den vorigen dag gebeurd

het komt er niet op aan of ik je begrijp maar ik voel toch dat dit niet goed is ik vraag je zie den prins niet meer bemoei je niet meer met hem nieer hem

en dora leunde uit het rijtuig om met mij te praten en wij praatten den heelen weg langs en ik reed met mijn vurigen schimmel zoo dicht bij het rijtuig dat ik zijn voorpoot er tegen schaafde

en in het rond naar het land en de lucht maar zag voorzeker den spreker niet aan zie je hem wel vervolgde mijn bekende

een guéridon met een leitjen er op en een blauwe katoenen parapluie daarop keek hij ook over de gordijntjes van de zijkamers dat evenwel moeilijker was daar hij door de franje van de trekgordijnen heen moest zien

het blyft gewis dan eeuwich soo tot even aen het dorre stroo gaet leght dan vry het ryp gewas te midden in een korentas gaet stoutet in een drooge schuyr gaet sluytet in een vaste muyr

een schel gefluit het water valt in de mijn riep carrory het is niet het water hernam de meester

steeds kreeg het beeld meer lijn meer kleur meer gloed toen greep k den beitel om mij dit vizioen

en wijder steeds uitziende over het steeds wijder uitbreidende panorama van de in de zon vergloeide blauwig witte bergen en opalen horizonnen met plotseling een blik op het meer de ovale beker

myn vertelling is dus alleen gericht aan hen die in staat zyn tot het moeielyk geloof dat er harten kloppen onder die donkere opperhuid en dat wie gezegend is met blankheid en de daarmee samengaande beschaving edelmoedigheid handels en godskennis deugd

of neen ik kom zelf spoedig terug ja men moet niet zooveel denken ik moet handelen

ik ben zeker nooit schrikachtig antwoordde zijne vrouw terwijl zij op eene stoel ging zitten om weder tot adem te komen en den arm van aar man greep maar het is heel wonderlijk wat lieve

u heb ik daartoe verkozen omdat mij uw moed en uw zuivere vaderlandsliefde bekend zijn misschien heeft het gezicht van de dood uwer makkers uw hart met vrees bevangen indien het zo was sta ik toe dat gij heden nog naar aardenburg vertrekt

na nog een paar dergelijke ondervindingen te hebben opgedaan die van minder belang zijn kwam ik in eene familie met een dochter van vijftien jaar