en hem te danken dat hjj hen alien in zooroemrgk aanzien had gebracht stouthart noodigde hen

vroeg in den morgen bevond ik mij op dek van de poststoomboot die nu al hare krachten inspande om de baai op de gewone moeitevolle wijze te passeeren

gewandeld wordt er door de zondagsmenschen eigenlyk niet woord en zaak zyn te voornaam voor de burgerlui die daar heen-en-weer slenteren en zich verbeelden dat ze buiten zyn omdat ze stoffig zand in plaats van straatsteenen onder de voeten hebben

mijn hartepitje scrubbs heeft zoo'n prachtig paard te kbop hernam haar echtgenoot dat het zonde en jammer zou zijn het niet te nemen

dit was met regt kasteelen in de lucht bouwen maar ik was reeds zoo dikwijls aan niet minder groote gevaren ontkomen dat ik als t ware op mijn geluk steunde

de fransche schrijvers plaatsen hun kinderen buiten de werkelijkheid maar multatuli plaatst wouter midden in het leven hij laat wouter opgroeien in een uiterst bekrompen kleinburgerlijke omgeving

ik heb hem heel dikwijls gevraagd of ik niets voor hem doen kon maar zijn antwoord is altijd hetzelfde niets zijn stem is den laatsten tijd zwak geworden maar ik kan zien dat hij het oude antwoord geeft

b orough was om de herinneringen mijner kindsheid te bezoeken zooals die beschreven zijn op de vorige bladzijden dezer aanteekeningen

maar ik zeg niet komend kwartaal hervatte jonas ik zeg komende week dan zeg ik neen grijpvogel antwoordde mercy terwijl zij hem van zich afduwde en opstond niet komende week

en waarom laat je ze niet neêrdauwen ver me want zie ik sta niet zoo hoog als je meent en zie ik lig aan je voeten en mijn blik zoekt je

en dan mij negeerde maar zij bedenkt niet hoe ik haar zou knijpen wanneer ik eenmaal getrouwd was ik zou haar in alles tegen werken en den voet dwars zetten

jongen ik kan toch altijd geen jongen blijven bromde hij met een diepe stem daar heb-je gelijk in gaf de schipper steeds op denzelfden opgeruimden toon ten antwoord een jongen moet tusschenbeide eens uit den weg geschoven kunnen worden als hij een matroos voor de voeten loopt en jij laat je vermoedelijk dat niet meer aanleunen

gebracht had ln naam der vergaderde deelgenooten in het ongeluk zei een heer van hoffeljjke houding en manieren terwijl hij vooruittrad s heb ik de eer u welkom te heeten in

bounderby hier zal de proef genomen worden wat eene strenge opvoeding vermag en ik zal het geval met belangstelling gadeslaan

om zich dan met het geheele gewicht harer verachting op haar te kunnen storten zij hielden de modderkluiten al gereed waarmede zij haar zoodra de tijd gekomen was wilden werpen

hij keert zich om en gaat naar het eind van het steegje alsof hij daar naar iets zien moest weldra komt hij terug en heeft zijne bedaardheid hernomen behalve dat hij zooveel moeite heeft om zijn afkeer van den jongen te overwinnen

dat dit zoo snel en juist op een tijd dat zij den brief had opgezonden in beterschap was toegenomen

ttwe aanmerking op mijn inkomen heeft my zeer onverwacht getroffen ging vendale voort ik verlang zekerheid dat dergeljjke verrassingen zich met zullen herhalen

of het van behagelijken aard zou zijn viel te betwijfelen althans de houding waarmee zij oprees en zich tot hem keerde zoodra thomas zich had verwijderd was niet aanmoedigend

inheb ben zou mijnheer en voor u ook mevrouw geloofik niet dat wij ge komen zouden zijn ocb dat moet gij niet zeggen antwoordde mevrouw milvey welmeenend

kaatje maakte een einde aan deze gissingen door een uitroep van verbazing en ralph nickleby stapte de kamer binnen

een fancy-fair repetities voor een dilettanten opera voorstelling zij woonde er zelve een bij in die weken en het verbaasde haar de waarlijk zeer goede uitvoering als gedaan met een kracht der wanhoop dier muzikale dilettanten om de verveling der bataviasche avonden te verdrijven

er was even een stilte er kwamen geen visites meer en er was een rust in de kamer waar het begon te schemeren een lichte grijze tint dreef door het vertrek

want ik weet hoe zijn liefde en zorg voor mij hem heeft doen veranderen ik weet hoe hij den kring van zijn belangstelling

terwijl de af en aanvarende schepen van onderscheiden soort op de voorbijvlietende maas deze laverende gene bij den wind of voor den wind zeilende eene levendige schilderij vertoonden

de branding was al hevig en werd steeds woester de golven rolden aan zeegroen met sterk schuimende koppen de een steeg al hooger dan de ander het was alsof ze wedijverden

en om in parijs de belangstelling te wekken van menschen die allen evenveel haast hebben moet men al in een zeer beklagenwaardigen toestand verkeeren

en ook toen zij bgeenkwamen bjj de fontein in het donker schenen zjj overvallen te worden door eene even aanstekelijke behoefte om hunne verwachtende blikken

onder de toekijkers bevond zich als natuurlijk was de jonker van bleiswyk dezelfde van wien ludwig in het vorige hoofdstuk had aangemerkt dat hij overal met den neus bij was hij had zich ook thands eene der beste plaatsen uitgekozen om jacob van lennep de pleegzoon alles wel te aanschouwen en op te nemen

was eene vrij talrijke troep volk verzameld die als er leden uit of ingingen en naar mate van hunne bekende gevoelens op eene tamelijk luidruchtige manier

hernam bram ook erg uit zijn humeur ik herhaal wat ik je jaren geleden al heb gezegd vroeg of laat zal je hun dupe worden

zelfs als ons dat beviel en wij het aangenaam vonden zoo te zijn wat wij zeker niet doen ben ik overtuigd dat het ons toch niet zou vrijstaan om zoo voort te gaan

bekommerde er zich intusschen niet om of iemand of niemand in zoom gemoedstoestand verkeerde hij bleef bij alle gelegenheden dezelfde waardige kalmte bewaren

ik voelde een koude rilling door mijn leden varen want ik begreep welke gevolgtrekking men uit deze verklaring trekken zoude hm hm zeide doedes met een zegepralenden blik rondziende de zaak opgehelderd klaar als de dag hm helding

ik had gehoora dat het nogal vermaard was ter zake van jenever en brandewyn en dat gelyktijdig met die vermaardheid het leven van een lantaarnopsteker

de vrees om de gunst van den ouden man nu zij pas verzoend waren weer aanstonds te verliezen alleen doordat jonas in huis was de

mevrouw gowan keek over haar groenen waaier heen to en de naam van dat jonge mens ch genoemd werd en antwoordde lieve vriendin je kent den ellendigen toestand van ons land

de drie mannen liepen thans met rasscher schreden dan ze gekomen waren de wallen af de blijdschap gaf hun als het ware krachten en om heel de stad bij alle poorten had men elkander met tranen in de oogen de handen gedrukt

en dan vulde hij mij de ooren gedurig met al het moois dat tot lof van mij en de kinderen gezegd werd o dat waren gelukkige dagen

maar zoo zij al eenigen aanleg tot vermeerdering van hare verstandelijke vermogens gekregen had waren dezelve door den heer christoffel verzuimd geworden

en het bij den teugel leiden ik kon niets eten en niet slapen en ik werd onder al die vertragingen zoo zenuwachtig en ongeduldig over de langzaamheid waarmede wij

en vreemde paradijslandschappen mystieke regenbogen bloesemden de kleuren der schitterende boogramen op als juweelen en bloemen te zamen

dampten in het zonnetje en hij t geraden achtte op vrij brutalen toon te vragen of hij nu poelang kon of niet nanni stapte langzaam uit en zei dat hij naar huis kon gaan

ik zie u zoo duidelijk alsof ik de oogen had die ik niet noodig heb om u te zien bene blauwe jas lichtblauw zei

top dat doe ik dan zal ik mijne maag maar eens vullen met te kijken naar de leelijke gezichten der spaanschgezinden als er besloten wordt te wachten op het beloofde ontzet

wij met ons drieen weer bij elkaar zijn na zulke groote veranderingen ik heb nu alles gezegd zijn gebogen hoofd en haar engelachtige gezichtje

de beuken prijkten reeds met haar nog mollig en zacht groene bladeren en ook ontrolden zich de geribde bladeren aan de toppen van de scheutige loten der ijpen