herkende zij juist vlak bij eene groote lantaren met vele ornamentieke armen den keizer tegen othomar aan en haar eigen stiefzoon xardi maar de markies herkende haar niet

miss mosely die aan huis kwam om te helpen naaien kon dagelijks nieuwe berichten geven aangaande den voorraad van onder en bovengoed dien miss ophelia zou medenemen

voorbeeld begaf mij naar de zaal gebruikte mijn avondmaal en daar ik het aangename gezelschap der prinsessen miste zocht ik vroeger dan anders mijn slaapvertrek op

waarop hij arme rondzwervende knaap zijne vluchtende schreden gedrukt had ziedaar daar riep hij uit greep driftig de hand van rosa en wees naar buiten daar is de

tijgers vergeef me dat het zoo onverwachts is opgekomen en dat ik niet terug kom om afscheid van je te nemen

ik dorst haar niet aanraken t was duidelijk doch juist dit niet durven op een oogenblik dat ik al het gelijk aan mijn zijde waande maakte me driftiger dan ooit half waanzinnig van woede ik greep een flesch en ware de meid niet wederom binnengekomen wie weet wat er zou gebeurd zijn

waar zijn de kinderen toch vroeg cathérine en zij zag uit over het geschoren gras waar zij anders croquet speelden of woelig over elkander rolden terwijl nu de drie honden van théodore er ongestoord lagen te sluimeren zij zijn na het eten dadelijk weggevlogen

en als ik er bijvoeg dat ik dit bedrag nog deze week met de post terug zal sturen vrees ik bijna dat gij die kleingeestige conditio kwalijk zult nemen

witgensteyn kan galant en beleefd zijn als het hem invalt waarschuwde mevrouw maar hij is journalier en kan zeer nurks en plaagziek wezen als hij niet in zijn humeur is

eindelijk werd ze op de tafel neergezet met een verontschuldiging van den logementhouder dat hij bang was dat de wijn niet behoorlijk was fixed ja zelfs herinner ik me

vraag mijnheer westlock om ze u eens aan te doen het was aardig om te zin hoe zij haar blanken molligen arm ophield en hoe john die oolijke john deed alsof de braceletten heel moeilijk vast te maken waren

het arme kind was als versteend blijven staan zij had de pop nog niet van nabij gezien de geheele kraam scheen haar een paleis deze pop was geen pop maar een verschijning

daar was het weêr de plotselinge zwijming in zijne ziel als viel zijne hooge gedachte zoo plotseling van haar hoog standpunt in een diepen diepen diepen afgrond van wanhoop van zwart van ongeloof aan

ik versta u volkomen maar ook dat ik niets toegeef ook dat ge niets toegeeft en wemmick herhaalde niets toegeeft

toen zeide ik ik kan niet elders leven dan hier ik moet blijven nu ja gij hebt gelijk ik ben een dwaas waarom ben ik niet eenvoudig gebleven zooals ik was gij biedt mij een kamer in het huis aan

haar zag men haar dan had zij dadelijk overwonnen tusschen allen met wie zij het geheim van hare liefde deelde was als een vrijmetselarij als een mysterie van eeredienst nauwlijks even met elkaâr fluisterden zij een paar woorden bij eene zelfde herinnering en glimlachend

want zijn hart was niet zoo onverschillig als dat van lucy en zijn geweten niet zoo volkomen zuiver als dat van elinor lucy scheen zich met een vertoon van zedige bedaardheid niet geroepen te gevoelen het hare te doen om de anderen op hun gemak te zetten en verkoos geen woord te zeggen

t welk zulk een vreeselijke slaapzucht veroorzaakt van deze drie dampen bier brandewijn en bitter is het lood der ziel gemaakt t zijn drie duisternissen waarin de hemelsche kapel verdrinkt

de kamer zag er volkomen anders uit zoo keurig en verzorgd was zij nu en tom voelde eenigen trots bij het beschouwen van de verandeeindelijk

en hein heb ik t zien aankomen die bedriegelijke gezondheid die eetlust dat koortsachtige drinken die prikkelbaarheid

en dat uw graaf de grootste dief van allen is daar hij ons onze onafhankelijkheid ontstelen wil madzy madzy zeide aylva den vinger dreigend opheffend gij spreekt weder over zaken waar een meisje niet over spreken moest

de juffrouw van onder achter vertelde in de komeny dat ze verhuizen wou want t was n schandaal by de pietersens n wààr schandaal en er had juist wat onder gestaan

en was het ook plicht vroeg arkel op een strengen toon onze geheimen toe te vertrouwen aan dien windbuil die mij zooeven is komen opzoeken

maar dit baatte niets want hugh was vlug ter been en spoedig had hij haar weder in zijne armen

nu kom ik lachte hij terug als mocht hij wel toch geen belletrie wel neen mijn dagboek hij lachte luid vroolijk op

betuigende zij verder dat zij om geen geld van de wereld zulk een noodlottig geschenk van het lot had willen bekomen icolettes overige loten behoorden tot die waarvan de nummers toen de lijst der prijzen was afgelezen in de bus bleven en alzoo als nieten moesten beschouwd worden

ik had hem wel lucht willen bezorgen z greep het aanschouwen van die beklemming mij aan maar hij zelf voelde zich daardoor blijkbaar niet in de engte het scheen hem alleen een steun zijner wichtigheid

of zéih r wilfer ooit gehad hadden de onaanzienlijke zonderlingheid hunner omgeving met de twee koppen van de ijzeren kist

en nu zijn toilet maakte met den onderdrukten uitroep ga je weer knielen moeder hola vader na welk valsch alarm hjj met een hatel jk gegrijns weder in de kast verdween

de twee kleine jongens hingen aan zijn lichaam en het zieke meisje in de armen van haar moeder stak naar van koortshitte gloeiende handjes naar hem uit r en

broodpudding is juist mijn lievelingspudding is dat niet toevallig komaan kleintje laten wij eens zien wie er het meeste van naar binnen kan krijgen

mejuffrouw pross veel dichter bij de engelen plaatste dan vele andere meer door de kunst en door de natuur opgeschikte dames diebovendien eene zware som by

zij voelde verteederd bezorgd en onrustig om zijnentwege heel klein en vaag nog half begrepen frederik van eeden van de koele meren des doods begon er iets te leven in haar als berouw als vermoeden van kwaad of onrecht door haar dien jongen aangedaan daaruit volgde noodlottig de begeerte tot goed maken inderdaad leidend tot

myn naaldwerk en myn muziek verdeelden eenen tyd dien ik nu geheel voor my had ik zag geen gezelschap en wandelde niet dan in den fraaijen hof die agter ons huis lag juffrouw kwiks en ik vervreemdden zéér van elkander hoewel zy my nooit reden tot misnoegen gaf en ik haar altoos dankbaar bleef voor de gunsten my betoont

ik ga niet meer uit nooit meer nooit meer zeide zij bijna hard op ik kan zoo tevreden zijn in mijn eigen huis zoo tevreden met het leven zoo mooi gelukkig dat kaartje

zorg dat we het jong ook houden had geszler tot friedel geroepen haast je rep je ik rijd met tell naar den burcht voort gevolgd door een twintigtal lansknechten liep friedel naar den boom waar kleine walter vol angst stond te snikken

onder de boomen en bij de oevers die hun nog onbekend waren straks keerden zij onwillekeurig terug naar de valleien of bergen waar ze zich van vroeger het best thuis voelden en het was aardig om aan te zien hoe zij elkaar dan opmerkzaam maakten op alles wat hen kon herinneren

geen plezier antwoordde kees de speciaal indische spreekwijze nabootsend en zich slaperig uitstrekkend in den luierdstoel zij lachte zachtjes

en omstreeks zes uur s avonds werden hij mijnheer squeers en de vijf jongens met hun bagage voor de nieuwe st george in gretabridge afgezet

anker kwam en daar weder voet aan wal zette vergoedde dat alles dubbeld en zoo gaat het alles bij afwisseling ik heb den geheelen zomer op de ree van texel doorgebragt en maar nu en dan eens aan de helder of texel aan den wal geweest

en ik ken hier toch niemand en niemand kent mij goed dan ik geef toe nu overstelpte juffrouw

hij deed gaarne goed maar voelde zucht tot goed doen niet als hoofdtrek van zijn karakter in zich hij voelde integendeel géen hoofdtrek in zich

wàt geleden van schaeck wàt neen ontzettend veel ik heb er nu eens alles haarfijn van vernomen de kaaskooper bij wien ik vroeger altijd mijne kaas bracht bezocht ik nu weer