wijl hij geen antwoord gereed had wist hij niet beter te doen dan haar te omhelzen kortom john zei bella mijn bedsermoen komt hierop neer ik heb niets ter wereld te wenschen over en dat moet gij gelooven

neen neen antwoordde martin vroolijk generaal gaat gij met ons mee ik ben tot uw dienst mijnheer en ik wensch u geluk met uw eigendom antwoordde de generaal terwijl hij martin met ernstige hartelijkheid de hand drukte

ik zeide dus tot den besteller ik dank u en bleef op wacht staan in den namiddag zag ik het meisje het huis uitgaan

maar daartoe was het te regelmatig en aanhoudend nu scheen het een soort van gezang dan een geklag te wezen

sedert ik zoo veranderd was geheel niet verzekerde ik hem dan charmant wij moeten op onze lieve caroline passen jufvrouw summerson wij moeten niets ontzien

ik ook zeide bouke ik zal je een knipje meêbrengen of een gouden slootje dat kunt ge altijd jacob van lennep de pleegzoon voor uw mond doen als je t niet beter gebruiken kunt

deze had echter de beleefdheid van hem daar hij zich door de meid liet aandienen binnen te verzoeken en schoon zij zeer wel begreep dat het eene gemaakte boodschap was van den jongen blommesteyn toen hij haar te kennen gaf dat hij alleen kwam adriaan loosjes pzn het leven van johannes wouter blommesteyn vernemen naar den bepaalden tijd waarop zij morgen rijden zou

zeide zij zoo god geeft dat het kind waarvan ik zwanger ben een zoon is zal ik hem den naam van maurice geven de jongen hield ondertusschen zijne hand vast en stamelde zijne dankbetuiging uit zeggende

daar de deur weer op slot was liet ze de verdere uitwerking maar aan het briefje over en ging langzaam naar beneden toen op eens de jongeheer haar op de leuning voorbijgleed haar onder aan de trap opwachtte en met zijn deugdzaamste gezicht zei wat ben jij toch een beste kerel jo heb je er erg van langs gehad

onderstelt dat een man zoo redeneerde hij in zichzelf die twintig jaar of zoo geleden meerderjarig geworden was een man

haar hoed lag naast haar op de sofa en terwijl zij sprak fronselde zij de linten tusschen haar vingers zonder er op te letten wat zij deed

ja ik weet zeer wel van wien ik kom antwoordde de andere op eenen toon die ludwigs vermoeden versterkte van den zwarten vos misschien zeide ludwig den jesuit bedoelende

ik heb dikwyls gedagt en gy weet ik ben niet regeerziek ik wou dat ik ook nog eens over een schepzel wat te zeggen had daar moet toch iets zoets in zyn daar is nu blinde piet die is heer en meester over twee keffers en ik heb t nog zo verre nooit kunnen brengen dat ik een joly of pretty of lordje in myne bestiering had

en emily lieve maak een pakje met boeken voor juffrouw crawley klaar pak een stem uit de vlammen een waarschuwende trompet voor jericho en de gebroken vleeschpotten in

en zoo was hij in t vuur blijven staan kijken hij had zoo een paar uur gestaan zonder een beweging te maken dan alleen om nu en dan een stuk brandhout op den haard te gooien de moeder had het avondeten afgenomen

en toen hij zijn onrust met een glas punch tot bedaren had gebracht ging hij naar bed en viel terstond in slaap

het komt natuurlijk dikwijls voor dat je uitputting in een geslacht kunt waarnemen maar daar is geen ou'e famielje voor noodig een krachtsmensch uit het volk die er komt die een gezin van parvenu's vormt heeft vaak de volledige verslapping al in zijn kleinkinderen soms ook in zijn kinderen een kleinzoon haalt het dan wel weer eens op

nauwelijks had hij het boek opengeslagen of in den tuin klonken stemmen hij meende eerst fokke's geluid te herkennen maar bemerkte weldra dat het wanmarcellus emants een drietal novellen delheem was die met zijn vrouw sprak

door de open deuren verschoot de middengalerij vaag naar achteren toe met een enkel licht opgeglimd een oppasser ontstak de lantarens ter zij van het huis

dorus heet ik laat je me nu haast de deur uit brieven een portret in een lijstje hé t lijkt wel een broer van makko had je nog een oom

dat hij deze handelwijs van de directie zeer laag vond grimaldi begaf zich oogenblikkelijk naar zijn vriend

een enkel geval kan herinneren waarin ik iemand hetzij groot of klein met opzet heb gekrenkt of benadeeld het is heden de de december

houden marianne zulk een hevige verkoudheid bezorgd dat zij ofschoon zij er een paar dagen geen acht op sloeg of bij navraag ontkende door toenemende ongesteldheid zich weldra het voorwerp zag van aller medelijden en zelve moest erkennen dat zij ziek was

het schuitje draaide een stuk of viermaal in de rondte en was tot aan den rand met water gevuld het moest nu wel zinken de tinnen soldaat stond tot aan zijn hals in het water

nu in den kring harer nkhuizer kennissen teruggekeerd bemerkte dat zij door het kleine reisje dat zij gedaan had de zoo lastige bloôheid had afgelegd maar ook tevens dat zij eene grootere zucht tot gezellige verkeering gekregen had

en breng eenen stevigen stok mee zeide barend ik zal den verrejager medebrengen vader dan kan de spanjool dat ding nog eens goed bekijken eer hij aan den haal gaat

en zijn verdorde zomerbladeren uitdwarrelde de varens waren wel door de zon geschroeid en de weemoed van een einde ging om de eenzaamheid deed aldo ardo weldadig aan

zeg mij nu daar het leven der meesten zoo is is dat van den man die met moeite van het eene brood tot het ander komt die blinkende armoede niet voor te trekken

zich met den juwelier onderhouden te hebben keerde schemselnihar naar haar paleis terug de juwelier spoedde zich tot den prins van perzië

en nog persten zich er meer nieuwsgierigen bij om een plaatsje te zoeken waar zij hunne woede uitschreeuwen en den booswicht voor een oogenblik zien konden

op dit scherp gezegde ontstond onder de aanwezigen een luid gelach verdraaid gijs wat zijt gij scherp uitgevallen klonk nu eene andere stem

mijlen en uren volgden elkander op en de eene wandeling kwam na de andere meer en meer naderden wij parijs

meester florisz is zijn gezelschap wel waard dit zeggende nam hy het briefjen en verliet den winkel arlington kon niet nalaten hem met een blik van jacob van lennep elizabeth musch wantrouwen na te oogen en een oogenblik twijfel te voeden of van espenblad hem geen strik spande

de jongens heeten louw piet of gerrit en gaan op horologiemaken of letterzetten soms naar zee maar zelden gedurig twist met de buren over dien verstopten gootsteen in t portaal

thans was marius in die soort van bedwelming dat de strakheid buigzamer werd dat het ijs smolt en dat de heer fauchelevent voor hem evenals voor cosette een vader was

iedereen hielp den kapitein in zijne boot iedereefrkreeg zijne goederen en zeide dat wij vertrekken zouden de kapitein roeide weg en verdween

hij hoorde hem joelen en schateren en zag hem met zijn hoed zwaaien daarop ging hij

wat de gronden van het proces betreft mijnheer zei dodson op den statigen toon van een zedenmeester zult gij uw eigen geweten moeten onderzoeken

met uw welnemen het was juist om een onbeduidend sieraad dat gij de vrijheid het leven van een mensch in gevaar hebt gebracht en door uwe onbarmhartigheid ware een onberekenbaar kwaad gesticht zoo god het niet genadiglijk had verhoed door zulke middelen die men gemeenlijk toevallige omstandigheden noemt

was dit het einde van het stoute besluit dat hij voor de honderdste maal genomen had om dolly rechtstreeks aan te spreken en te zeggen dat hij haar liefhad

op eens herkende het kind dat met groote blijdschap sloeg zij het om haar hals en zocht mij driftig op om my te zeggen dat zij wel begreep dat het van huis kwam

en meer zeiden dan men begeerde hield hij voor zeer mogelijk wanneer hij dacht aan den twist tusschen den jood

zijne woorden drongen in mijn hart als messen en dolken en ik en de majoor liepen als radelooze wezens het huis in en uit den ganschen dag door