de beide vrienden richtten tegelijkertijd hun buksen twee schoten knalden en de hoogvliegende snip streek terstond de vleugels en viel tusschen de takken van het kreupelhout neder

met krachtige verzekeringen dat zij alles nog zeer verzachtte hij was met een dansmeesteresje getrouwd dat een zeer zacht humeur en eene tamelijke klandizie had

daar zij dien dag bij ons zouden blijven en plaatsen hadden genomen om des anderen daags met de diligence terug te keeren zocht ik eene gelegenheid om mijnheer skimpole te spreken

dien ik mondeling hoop te feliciteren en te bedanken voor zynen broederlyken brief ik ben met de tederste hoogachting uw gehoorzame zoon

nu zat de steel weer aan den appel en dus zat de heele wereld eigenlijk aan den appel vast en gesteld nu dat de appel den steel eens losliet dan liet de appel de heele wereld los en dat zou een bons geven van belang

en derhalve was hij met zijn broeder alexei bij anna binnengetreden in zijn broeders tegenwoordigheid en ook in die van anderen sprak wronsky anna steeds met u aan

en de majoor bloosden wij zagen ze van uit de stalles deze dame is mevrouw george osborne zeide de majoor en dit is haar broer

bij tournel in huis was niet veel veranderd sedert barbara's dood had augusta de teugels van het huiselijk bewind in handen genomen en al trok zij ze misschien minder strak aan dan de overledene toch ging alles even geregeld als vroeger zijn gang

waarvan de legende even oud was als de geschiedenis van het land zelf vele mannen hadden haar gezocht weinigen hadden haar gevonden en er waren velen die nooit van hun reis waren teruggekeerd

nauwelijks echter had ik een oogenblik rondgeloopen of ik hoorde een flauwe stem kort bij mij die erbarmelijke klaagtonen aanhief welke ons de wind en de regen tot nog toe waarschijnlijk hadden belet te hooren

maar hij zou haar kunnen waarschuwen als zij straks onder zijn bereik kwam de eerste dans was ten einde maar lina zette zich aan de overzijde van de zaal en of hij al trachtte haar in het oog te krijgen en haar te wenken zij scheen volstrekt onbewust dat neef pieter botwater tegenwoordig was

toen was zijn medelijden erbarming geworden diep trillende erbarming voor beiden voor takma en voor zijn moeder geef hem een por liever hij dan jij

of eene oude rijke dame met vele neven en nichten die gedurende de ziekte van den overledene geheel ontroostbaar en niet in staat geweest waren

telkens als ik dit meende te doen weerhieldt myn eerbied voor u myn voornemen gy zyt zo minzaam en te gelyk zo spottig dat ik waarlyk niet weet hoe dit aantevangen of hoe het natelaten hemel ma chere wat wilde ik zeggen maak ik niet een zot figuur in uwe oogen ik bemin u ik

ik wandelde niet verder dan tot aan het hek van den tuin en veinsde toen zwakker te zijn dan ik was en vroeg jo om zijn arm jo gaf mij dien maar bleef nadenkend

en die met hunne magere armen schralle belletjes bloote knoppen waarvan de bellen zijn afgevallen bloote stelen waar beide knoppen en bellen verdwenen zijn en flauwen fükkerglans allen zooveel volumnia's schijnen te wezen

ik neb tot in de laatste paar uren nooit aan de mogeiykheid gedacht dat hy zulk een papier bezat of in handen kon hebben

nikolaas had nauwelijks den moed om uit het raam te kijken maar hij deed het toch en het eerste wat hij zag was de arme smike

hij was nog heel ziek maar hij had honger en begon te eten toen de huismoeder zag dat hij zich bewoog streelde zij hem en keek alsof ze blij was daarna sliep jarro weer in

de juwelier had geen lust een vreemdeling bij zich te ontvangen hij stond dus op en ging naar voren om te vernemen wat men hem te zeggen had

en met de vlucht achter zich ging zij steeds voorwaarts meer en meer vermorzeld en bij elke schrede die zij deed meer stervende

op den namiddag van zulk een dag als de laatste dienst in de hoofdkerk is afgeloopen en dat gedeelte der hoogstraat

dit jaar had voor dertig geteld wat hij op het voorhoofd had was niet meer de rimpel van den tijd maar het geheimzinnige merk

hij zocht eene eenzame wijkplaats op waar hij verborgen bleef tot dat zijn rug die bijna geheel ontveld en bont en blaauw was van de ontvangen stokslagen geheeld zou zijn

weldra kwam hij terug en zag er nu beter uit maar zoo rood dat ik niet kon nalaten te denken dat zijn gezicht dit met kreeften en krabben en garnalen gemeen had dat het heel zwart

in de binnengalerij zij zag haar vader met haar man in gesprek en met fonkelende oogen beet zij zich de frissche lippen bijna aan bloed aan hem zal papa het zeggen maatje fluisterde zij haar moeder toe die niet minder opgewonden achter haar stond o maar hij zal moeten opbiechten dat beloof ik u

die geen vrouw alleenis rn haar eigen brood verdienen moet is mgeen raadsel mgn iieve mensch excuseer de familiariteit

zijn gedurende negen maanden van het jaar slechts voor een zeer gering gedeelte als heeren en meesters in hun woning te beschouwen het is de student somtijds ook de officier die jacob van ennep laasje evenster in het hoofdvertrek gevestigd is

en toen hij den spiegel zag kleurde hjj sterk en stiet met de rechterhand de kruiden van zich het gebeurde dat hjj door die beweging zjjn gelaat keerde naar den kant van de zaal aan zijne linkerhand

aan den eenen kant staan geld en gunst aan den anderen staat de nietswaardige vriendschap van een armen jongen zonder

onder anderen vond blommesteyn een zijner grootste vermaken in het schaakspel waarvan hij reeds te amsterdam de gronden gelegd had en dat tot zijne verwondering op ijsland zeer algemeen in zwang ging

eugène kijkt haar aan alsof sommigen onzer genoeg zouden zijn om ons zelfde moordenaar te doen worden mevrouw veneering maakt de aanmerking dat die maatschappelijke mysteries haar bang maken om het kindje alleen te laten

fobberts een door en door goed man deed alles wat in zijn vermogen was om de reis aan zijnen passagier aangenaam te maken

salomon werd duizelig zijne knieen kmkten en het koude zweet parelde op zijn bleek gezicht dat hij thans aan haredale's bevel gehoorzaamde

hoe kan die jongen beweren dat ik n dief ben en zoo onzindelyk had wouter aan den heer motto gevraagd ik had gezegd dat ik hem n klap geven zou als i weer met steenen wierp waarom noemt hy my nu dief dat s iemand die steelt niet waar

maar de lichten voor de beslagene vensters hier en daar en het rollen van rijtuigen en de gewaarwording dat er nog beweging van menschen is vinden zij toch dat eene verademing geeft

en smachtte en smeekte o kom o kom hij kwam en toen des avonds door het fluistrend loover de main hen schalk

toenmaals waar thans ontkleurde ryen schoorsteenen en geveltoppen te zien zijn toen luidruchtig door het geschreeuw der kraaien

zoudt gij mij doodjagen zonder uw doel te bereiken hij zag haar vlak in het schoone gelaat en op zijn eigen schoon gelaat lag een gloed van bewondering toom en verwijt alles door elkander

mijnheer de chatillon antwoordde zijn gezel lachende dat er een van u beiden sliep dit geloof ik voorzeker de tong moet u branden spotter viel de chatillon uit ik sliep niet twee uren vestig ik mijn ogen op die betoverende torens die zich hoe langer hoe meer verwijderen

en gij zoudt het er onder dezen z meê bederven dat ze je voor een druiloor en flauwert zouden houden en dat is gerrit fransz meerman niet sprak de twaalfjarige oprijzende dat zullen ze wel anders zien ik zou het voor jonkvrouw machteld durven opnemen tegen al de kameraden van de latijnsche school

en was naar het bed harer moeder gegaan waar zij stil weende t was nu de beurt der moeder om zich op te richten en te schreeuwen zie nu wat voor domheden gij begint zij heeft zich aan het glas gesneden toen zij het stuk sloeg

en in plaats van uw vertrouwen te schenken aan een vreemde een mensch die zich zoo onbeschoft mogelijk tegen uw broeder en anderen gedraagt u liever tot uw broeder en uw broeders vriend te wenden

en de stad herhaalde wat de alarmtrom verteld had de knaap kwam in de kerk hij werd gedoopt