wat al te gemaakte nederigheid die mij deed denken aan de vlucht van een jong meisje dat achterhaald wenscht te worden en die derwijze werd aangewend dat zij zelden haar uitwerking miste maar altijd nieuwe complimenten afdwong

ik geloof zeer weinig antwoordde de ander op een luchthartigen toon wat ik u thands zeg weet ik zoo goed als zeker het kan nooit dan lijnrecht strijdig zijn met de bedoelingen van frankrijk dat spanje de rol van bemiddelaar in de bestaande geschillen zoû op zich nemen

ik zette mij op den clienten stoel die tegenover den stoel van mijnheer jaggers stond en werd als het ware betooverd door den akeiigen invloed der plek

en dan had men er vogels in van alle soort duiven en spechten en eenden en nachtegalen die zongen dat het een lust was en witte kraanvogels en zwarte kraanvogels en grijze kraanvogels die hier en daar stonden te kijken met een verwaandheid als een diender voor een sinterklaaswinkel maar ik had niet lang tijd om alles nauwkeurig op te nemen

altijd hebben gehouden zoo'n gevoel waarin men is opgegroeid blijft een mensch zijn leven lang bij godloochenaars die uit een kalvinistisch gezin geboortig zijn houden vaak in hun levensbeschouwing de strengheid van het kalvinisme

maar aangezien de school eerst te zeven uren begon en zij te zes uren in de drukkerij moest wezen moest het kind een uur op de binnenplaats wachten tot de school geopend werd

pleizierige wandeling waarop hij zich in beweging zette om ook zelf zijn tocht te vervolgen pleizierige wandeling en dat wenschte men aan hem pieter botwater die over een uur of wat de keus zou hebben tusschen den dood en een leven van schande

verontwaardiging aangegrepen dat zij op hetzelfde tijdstip dat binnentrad als werktuigelijk oprees en wilde vertrekken maar trad eene schrede terug en zich gelatende als of hij weder wilde heengaan zeide hij

waar de spijt die zijn boezem ontvonkte toen hij vernam dat zij adeelens verloofde was de geheime verlegenheid welke hem zelfs weerhouden had een woord van dien twist in s graven bijzijn te reppen hadden hem de oogen moeten openen

het geduchte gewest waaruit ik zoo juist was komen aanreizen en het licht dat uit het raam van onze kamer straalde

wreef tom in zijn h'anden alsof heel islington hem toebehporde het was nu evenwel laat in den middag

houdt niet van dien rommel ze wees naar al de tijdschriften en nieuwsbladen die de lakeien zeker vergeten hadden op te ruimen ze lagen over den langen rieten reisstoel op het tafeltje over den grond

ook ben ik niet zoo arrogant ik hoop dat gij dit gelooven wilt om te denken dat er in de afgeloopen vijf en twintig jaren in mij zelf geen veranderingen hebben

kom uw zuster betsey trotwood zou mij dadelijk gezegd hebben wat zij van iemand vond doe zooals uw zusje gedaan zou hebben zooveel gij kunt en spfeek op

met een opmerkzamen ernst waarin men als deze gedachte niet al te vermetel was een zweem van medelijden zou kunnen vinden

als ruggesteun dient omdat uw eerlijkheid hem een weerschijn van eerlijkheid geeft omdat men u als gij in uw vrijen tijd gaat wandelen boeken in vreemde talen ziet lezen

eerst toen de hond het haar te lastig maakte en haar in de voorpooten trachtte te bijten hapte de merrie hem even in den staart wat hem jankend beenen deed maken hij schikte zich nu in het onvermijdelijke en draafde op korten afstand achter de paarden aan

en zou zelfs haar moeder bij het whisten bedriegen mevrouw kirk de kapiteinsvrouw slaat zoowaar haar schelvischoogen ten hemel bij de gedachte aan een eerlijk

waarom dat niet gezegd gij waart kanonnier daar en een der eersten die in de vervloekte plaats binnentrad toen ze viel

sleepten en hare gasten haar niet verlieten maar rondom haar bleven honderdjarige keyx en jonge ifitos en de jonkvrouw iole die haar de teedere vriendin was geworden

langs den krommen bergweg hij wist immers het doel van dien tocht en hij wist ook dat ze de vogels gevlogen zouden vinden

totdat er iemand naar hem toe ging en hem aanstootte waarop hij van zijn stoel op den grond viel en men zag dat hij dood was wie is de eigenaar van dit huis vroeg nikolaas haastig

en hij herinnerde zich iets van den roman van een ongelukkig huwelijk zoo banaal hij zoû er maar niet heen gaan maar het was onbeleefd tegenover die kennissen van hem en van haar

tien minuten over drieen in den ochtend dacht juffrouw nickleby want ik herinner mij nog heel goed dat ik vroeg hoe laat het was

zooveel schoonheid zooveel geluk zeiden beiden de aarde heeft mij niets meer te geven zei rudy een avond als deze is toch een geheel leven

op dat ogenblik geloofde bronkhorst zelf dat hij meende wat hij zei en daardoor was er zekere kracht van overtuiging gekomen in de toon zijner stem

moge de hemel de verbeelding van lucie darnay logenstraffen en deze voetstappen ver van haar levensweg houden want ze zjjn woedend dolzinnig en gevaarlijk

n nu barstte in nog grooter droefheid uit ieve moei lieve moei was het eenige dat zij kon zeggen en zij greep weder met zekere woestheid hare handen

van mijn ouders huis

de waardige boekenkramer had intusschen een weinig adem gehaald en verhaalde nu op eene meer samenhangende wijze de geheele geschiedenis van den diefstal

zoo met neergeslagen oogen zat viel het nog meer in het oog dat zijne aandacht eenige oogenblikken uitsluitend op haar gericht was langer dan hij die tot nog toe ooit bij hetzelfde voorwerp had bepaald

overgevaren en in de diepte getrokken te zijn er alle even leelijk uitzagen als die feiten zelven nadat dit een half uur geduurd had maakte riderhood zijne riemen los klemde zich vast aan eene schuit

bracht ik hem in huis om hem de oude kamer te laten zien waarin wy onze byeenkomsten houden dat is dan deklok zeide pickwick terwyl hij opgetogen bleef staan w lieve hemel dat is nu waarlifk de oude

ik sloeg mijn armen om haar hals zij richtte het hoofd op dat op haar schouders bengelde en zag mij aan maar blijkbaar zonder mij te zien

ik meen u bij een vorige gelegenheid te hebben gemeld dat ik in verwachting van zulk een gebeurtenis verkeerde

bij hààr was die toon zoo ongekunsteld dat men de zwartgalligste mensch ter wereld had moeten zijn om daar iets in te vinden er zijn menschen die zich in vele zaken boven de vooroordeelen der wereld weten te verheffen

niemand noch mama noch bertha noch adolfine het sprak altijd van zelve nu ze zoû wel eens hunne gezichten willen zien als ze morgen zei ik heb geen tijd hoor of ik blijf van middag thuis of ik ben wat moê

ik meen niet in beschaving ik meen in moderne ontwikkeling dus ik ben niet modern neen sprak zij een beetje geërgerd

ik zei natuurlijk ja en toen knikte fogg weer eh keek ramsay aan goede god zei ramsay hoeveel moeite heeft het mij al niet gekost om dit geld bijeen te schrapen en nu is het nog niet genoeg

nu ik geloof dat mevrouw uw moeder het ook gaarne zien zou die was ten minste bij uitstek vriendelijk tegen haar toen zij afscheid namen mijn moeder houdt veel van de freule van doertoghe zeî maurits droogjes

wouter die zich gevleid had hen te zien hygen onder t gewicht van n grooten zak wouter die zoo verlangend was te weten of kris kloskamp z'n kordate bestelling had volgehouden wouter die brandde van nieuwsgierigheid naar den uitslag

kom kom gekheid ik wil wedden heer baron dat als ik naar hem toeging en zeide jonker de oude heer heeft berouw over zijn drift en

de genegenheid en vriendschap die hij werkelijk voor haar koesterde waren duidelijk op zijn gelaat te lezen toen hij even haar hand drukte dat hoop ik van harte ik zal mijn best doen om je het leven zoo aangenaam mogelijk te maken

ik zal geduld oefenen als ik maar hoop heb dat er eenige kans is ik zal mijn best doen dat is al wat ik beloven kan en hij stond op als om een einde te maken aan een niet al te welkom bezoek