wel neen freule die bestaat in eene kleine boerderij in t noordbrabantsche waar ik de rente van trek en waar ik mij dacht te retireeren als de freule eens ik durfde niet meer zeggen kwam te trouwen ik zei dus als de freule mij niet meer gebruiken kan en kunt ge daar dan goed leven kapitein

ik ben wel eens bang geweest dat je er te veel aan daoht zeg dat toch niet het is zoo'n troost voor me het onschuldige kind

hare gestalte was nog niet gebogen maar het kostte haar blijkbaar eenige moeite om zoo recht te blijven gaan dit gaf haar iets stijfs in hare houding dat thans echter niet zichtbaar was nu zij tegen de leuning van haar stoel zich had aangedrukt en voor zich uitstaarde naar de gouden regens en de seringen

doch sprak geen woord geen van allen sprak maar allen namen zwijgend plaats aan den voet van het bed en wachtten en nu in die nachtwake onder het ruischen der rivier

door haar vriendin uitgenoodigd een week bij haar thuis door te brengen voor zij haar betrekking als gouvernante in een particuliere familie aanvaardde aldus traden deze twee jonge dames de wereld in

bedenkt toch hoe het hem nu hij alleen is te moede moet zijn want nu en plotseling geheel onverwachts begon de stem der vorstin te beven de dochters zwegen en zagen elkander aan

van ik niet het minste verstand heb en vervolgens naar de kersenboomgaarden gaan zien toen nam ik op mg een nauwkeurig onderzoek in te stellen naar een zwervende familie in

mijn vriend wreef zich in de handen met een schijn van begeerigheid die voor mij een verrassing was daar ik zijn gewoonten tamelijk wel kende ik meen uw chèque boek daar te zien liggen zei

maar ik kon slechts zuchtend hopen dat haar brief bij eene herhaalde lezing meer indruk op zijn gemoed mocht maken dan hij toen voorzeker deed

hy hoorde geduldig aan wie tot hem kwam en gaf weder wat ontnomen was en wie den ploeg niet dryven kon door den grond omdat de buffel uit den stal was gehaald hielp hy zoeken naar den buffel en waar de dochter was geroofd uit het huis der moeder zocht hy den dief en bracht de dochter weder

vanmiddag heb ik me in al mijn nouveauté's gehuld en ik heb de tondeldoos achter op mijn hoofd gezet maar ma heeft hem heel behoedzaam in mijn oogen getrokken dat flatteerde meer we zijn er per rijtuig heen getrokken en julie heeft met haar voet aldoor op mijn lakneus gezeten wat ik moedig doorstaan heb

mark keek hem even aan zooals hij daar in zijn kooi lag en zei toen heel bedaard ja hoe kon zij dat doen ik weet het niet hij was twee jaar van haar af geweest

en hadden er eene conferentie met hun beiden de heer bintrey zocht in zpe documenten-doos de

klopte mij nog eens op mijn schouder en noodigde mij uit den volgenden morgen om tien uur met hem te ontbijten een invitatie die ik met bijzonderen trots en blijdschap aannam

en zij tuurden allen op de brillanten op de echte die uit het echte stopfleschje en hielden ze voorzichtig tegen het licht louis couperus de stille kracht mevrouw van oudijck zag dat zij allen echt waren

iemand anders kan u oneerlijk voorkomen en het toch niet zijn er volgde eene poos van stilte want hij had gehaperd toen hij verder wilde spreken en daarna gezwegen

uit de weinige aarzeling die de wandelaar in het kiezen van zijn weg aan den dag legde was op te maken dat hij met zijne morgenwandeling eenig doel had dit was ook het geval eduard zag hem stilhouden voor een aanzienlijk huis in een van de fraaiste wijken der stad

en hangend hoofd maar zou eerder gedacht hebben dat het kruis op de st paulskerk aanteekening hield van wat hij deed

ze waren eerder scherp dan schitterend spitse wapens met een zeer klein oppervlak ten einde ze niet te verraden

en monseigneurs houding tegenover hem had wel iets vnendschappeln'ker kunnen wezen onder deze omstandigheden scheen het hem een aangenaam iets te zien