uitgezonderd dat het kleine ailsie meer en meer scheef groeide hoeveel de arme moeder van dat kind hield is met geen woorden te vertellen

na verloop van een oogenbuk voegde hij er bij vraag haar of zij de kinderen gezien heeft dat kon mortimer niet begrijpen en jenny zelve evenmin totdat hij er bijvoegde vraag haar of zij de bloemen geroken heeft

na die inleiding op de lijst van veneering's oudste en beste vrienden komen zij het aan niemand dan aan zich zelven te danken hebben

dan vroeg klaar was met braden en koken en voor de heeren daar zij dan den heelen middag vrij hadden maar op den zondag dat de twee jongedames

met een nadrukkelijken slag op de tafel terwijl zij een gezond kind heeft te zoogen en door haar gedachten over uw wreedaardige gedrag gekweld wordt

ik zocht naar myn makkers we hadden juist dien morgen veel over scaevola te doen gehad die zyn hand in t vuur stak en in hun latynsche opstellen hadden ze dit zoo heel mooi gevonden jawel niemand was daar gebleven om voor my een hand in t vuur te steken

dat al onze deugd niets beteekent als wij niet oprecht zijn als men eerlijk oprecht edelmoedig en rechtvaardig is dan heeft men wel niet veel maar toch iets gewonnen

dat hij eenige dagen geleden een langen brief alleen over deze twee had geschreven waarin hij zooveel van hunne rampen

zoo was het van buiten een groot druk huis papa minister de meisjes aan het hof geprezenteerd de jongens flink geld stuk slaande en van binnen tusschen van naghel en bertha dikwijls een moedelooze beprating hoe het toch minder te doen

die menschen van wie gij spraakt merkte de secretaris bedaard aan ook dachten dat zij doen zouden als ik het mij wel herinner mijnheer

o god ja-ja ik geef hem gèld iedere maand tot mama dood is ja tot ze dood is o god o god ja-ja maar roelofsz wat je nièt wist neen neen wàt wat wist ik niet

wat zal ik u zeggen regina behoef ik het u te herinneren ik heb indertijd dwaasheden begaan te x en ik voelde mij geroepen om daar nu een handje te helpen er mocht van komen wat wilde met de gedachte aan u heb ik geene roekeloosheid begaan

arm kind zou ze nu naar den man verlangen in het maanlicht keek stork zijn gezel er op aan

en zag zijn kamer en den kouden winter daarbuiten nam hij papier en schreef zooals een kind een jongen telkens hélène hélène of met letters heel groot en licht

want zij hadden ze tot nog toe slechts bij het schijnsel van een lamp gezien aladdin had ze wel aan de boomen gezien waar zij hem vruchten toeleken die een heerlijken aanblik boden

ook in den strijd ligt reeds voldoening als men weet dat men voor een goed beginsel kampt er zijn belangen die men niet mag opgeven dan op het uiterste daarbij is het een slecht werkman die zijne taak uit de handen geeft eer zij is afgedaan alleen uit verlangen naar de rust van het gezin en ziet ge ik wil

waar zij advocaten zonder practijk waren het eenige onderscheid is dat zij daar doctors en in dat andere ding delegaten heeten

het gekletter der zwaarden in den slag is in allen geval minder nietig dan het gerammel der scheeden op de straatsteenen en dan een houding aan te nemen als een held en zich te rijgen als een meisje een corset onder een harnas te dragen dat is dubbel

en bij het gevoel zijner armoede vruchtelooze moeite doet om haar te verbergen een van de beklagenswaardigste voorwerpen op de wereld is zulke voorwerpen zijn met weinige uitzondering kale heeren

pike deed alle mogelijke moeite tweemaal viel hij om toen hij half overeind was en bij de derde poging gelukte het hem op te staan buck deed geen poging hij bleef rustig liggen waar hij was

daarvoor was en mijn werk hieraan twijfel ik bijna niet nog meer waarde toeschreef dan iemand anders deed ik heb altijd opgemerkt dat iemand die goede reden heeft om in zich zelf te gelooven zich nooit tegenover anderen ophemelt

toen zag hij een onhebbelijk mensch van een ongunstig voorkomen in het midden der school staan met een pakje onder den arm en hij zag dat het riderhood was hij ging zitten op een stoel dien een van de jongens voor hem gereed

wij lieten hem voor een oogenblik in het voorhuis waar hij in den hoek van de vensterbank kroop en met eene onverschilligheid die nauwelijks verwondering kon heeten de hem vreemde pracht eener fatsoenlijke woning aanstaarde

het zijn menschen uit den deftigen middelstand goede lieden niet haagsch maar kleinsteedsch gekleed ik sla een blik op de wezenstrekken mijnheer ziet dunkt mij een beetje knorrig vraagt gij de reden

nadat nu van dalen op eene zoo kwaadaardige wijze als hem mogelijk was blommesteyn belasterd had verliet hij den heer wynstok deze zegende nu

maken heel gauw kennis met elkander zou men niet zweren dat t drie zusjes waren dit woord was de vonk welke de andere moeder waarschijnlijk wachtte zij vatte de hand van vrouw

in u zou elk den krijgsman ontdekken ook is uw post bij t volk dat gij aan moet voeren maar ik mag toch meegaan riep zweder hem met gevouwen handen naderende

dat hij weer koel en bezonnen werd als bij het begin van het gesprek ik ben u voor uw deelneming zeer dankbaar

maar dat de grillen van geleerde vrouwen monsterachtig leelijk waren evenwel heeft mijn vader mij zooveel smaak voor de oude letteren ingeboezemd en mij zooveel van de dichters en andere schrijvers leeren kennen

de trommelstokken sloegen rom bom bom allemaal op ja hij was zeker voor tamboer in de wieg gelegd de dag van den veldslag brak aan

de affectatie van het gaasachtige meisje en de minachtende beleefdheid waarmede zij de jongens behandelde waren aardig om te zien en zoo dansten wij een uur lang op het horloge af

wie nu al dat daarnaast gelegde als overtollig meent te kunnen verwerpen verliest geheel uit het oog dat men dan om effekt te-weeg te brengen zou moeten overgaan tot de school die sedert zoolang in frankryk gebloeid heeft

martin zal nu wel gauw trouwen denk ik zei john zij dacht dit ook maar waarom zei zij dit zoo schuchter zij voelde echter weer een van die onrustbarende oogenblikken van stilte naderen

en boven den muur de zolderverdieping en de slaapkamervensters en de schoorsteenen waaruit nu zelden rook omhoog stijgt

de bloesem der wilde kastanje meldt zich reeds in den knop en den den of uiterlijk den den verkondigt de blijde nachtegaal met een helder georgel en een schellen slag dat hij daar is om het lied der lente te zingen iederen morgen hoort hij aan zijn ontbijt nieuwe berichten van boomen die reeds geheel groen zijn

de gerechtsdienaars door bouke geleid begaven zich naar eugenioos kerker die wel met grendels jacob van lennep de pleegzoon bouten en kettingen voorzien en gesloten was het was bouke zelf die nu de zwaar beslagene deur opende met een gedruis dat geheel het kasteel door kon vernomen worden

is als het weg is kan ik het dragen en als het niet weg is zal ik blij zijn het terug te krijgen

want als je zoo moê was geweest dat je niet meer had gekund hadt je immers in zee kunnen springen en kunnen zwemmen naar land je bent een goede zwemster je hadt alleen de boot er aan opgeofferd zij zag hem aan

en scheen door zijn kleeren tot op zijn gebeente door te dringenj maar iemand in een sjees zou dit immers nog honderdmaal erger hebben gevoeld

het meest gehate voorwerp zij moest zich evenwel bedwingen zij was sterker ontstemd dan zij kon uithouden hoezeer zij aan geveinsdheid gewoon was doordien zij haar man in al zijne handelingen trachtte na te bootsen

wie kon er een avond in die woning doorbrengen zonder haar lief te krijgen om de bakoring die van hare aanwezigheid uitgmg

dat zij t niet gedaan zou hebben tackleton lachte hij proestte het uit john peerybingle lachte ook dp zijne gewone goedmoedige tevredem manier

in al zijne houdingen en bewegingen in de manier waarop hij zat en stond at en dronk waarop hij met hoog opgehaalde schouders in een stug gepeins verviel