toen hij nu begon een boom om te hakken heeft hij al heel gauw mis geslagen en de bijl drong in zijn arm toen moest hij naar huis om zich te laten verbinden maar dat kwam van het grijze mannetje

wacht ik zal t even voor je roepen zei hij toen dan kan je alles zelf zien en ondervinden ook daarop haalde hij een klein voorwerp voor den dag een soort vliesje dat hij op de

en toen hij die weder terugtrok was het als of er iets violetkleurigs in achterbleef dat naar de punten van een klein biljet zweemde

en groote zwarte waaiervormige gaasachtige kappen in rnenigte vertoonden of hoe bekoorlijk de streek was in de nabijheid van het

ik zou denken van ja meneer van den tijd af dat ik zoo hoo was als uw stok van den tijd af dat mijn oudste broeder ons huisje verhet

en het volgende toen zij zich herinnerde hoe goed zij er was afgekomen hartelijk te lachen daarop veegde zij hare oogen af zette haar hoedje

waarom hebt gij niet gezegd wie gij waart waarom hebt gij niet gezegd wie gij waart

om eene daad te herdenken die uit haar aard veeleer in voorbijgegane eeuwen thuis behoorde dan in die waarin het tegenwoordige geslacht door een onverbiddelijk noodlot in het leven geroepen was

waren zoo vol kleuren datniets er in een flauw aanzien kon hebben het gemeene volk kwam in zijne sierlijkste kleeren voor den dag

en liet zich zonder tegenstand te bieden in eene doodkist leggen met eene kruik water en zeven kleine brooden bij zich men liet hem op dezelfde wijze neder als zijne doode vrouw daarna werd den steen weder op den put gelegd en de begrafenis was afgeloopen

de heer watkins tottle keek alsof hij er niet veel schik in had de heer gabriel parsons zag het en vond het geraden terstond den aanval voort te zetten zijt gij wel ooit verliefd geweest tottle vroeg hij

wel neen hernam zijn vader een teugje wijn slurpende nu zijt gij weder van den weg af ik zeg duidelijk dat zulke dingen wel bestaan

zij hield van theo om zijn frissche jeugd en hier op laboewangi was hij haar eenige ondeugd een doortrekkende inspecteur en de roze engeltjes niet meêgerekend zij waren nu als stoute kinderen zij lachten stil in elkanders armen maar zij moesten voorzichtig zijn

toen wij bijna aan het einde van onze punch waren gekomen wendde ik mij tot traddles en bracht hem onder het oog dat wij niet mochten scheiden zonder onze vrienden gezondheid welzijn en geluk

ga voort beval ëugène met de schop op zijn verlamd hoofd tikkende toen dat op zijne borst zonk wat nog meer

als ik hard over de dwaze huwelijken van anderen heb geoordeeld kan dat wel geweest zijn omdat ik bittere redenen had om hard over het mijne te oordeelen maar laten wij daar liever niet over spreken

gevoelig als hij was voor sympathie streelde hem de hare die hij bij intuïtie in haar ried en deed hem goed en lief van haar denken zooals hij dacht van allen die van hèm hielden

aanspraken die elken dag en ieder uur van zijn leven een kracht hadden moeten geven waartegen niets bestand was heb ik dan geen reden tot ongenoegen

anders zoo vroolijk bloeiend en welgedaan haar hoofd te laten hangen en te kwijnen als eene bloem

bij koud weder had hij zijn dek met mij gedeeld wanneer het zeer warm was had hij mij altijd geholpen in het dragen van de vele dingen waarmede ik beladen was

elke eigenschap wordt somtijds door de omstandigheden van het oogenblik verheven tot meer dan haar werkelijke waarde en soms werd zij z geplaagd door die opdringende meewarigheid dat zij ertoe kwam goede manieren als meer onontbeerlijk te gaan beschouwen voor haar gemoedsrust dan

de hemel teruggekeerd historisch vervolg tot aan de verlossing van robrecht van bethune drieëntwintigste graaf van vlaanderen van de zestigduizend man die om vlaanderen te verwoesten door philippe le bel gezonden waren ontvluchtten er slechts omtrent de zevenduizend

ik kon haar niets anders zeggen dan dat die zuster bestond meer wist ik niet de aanleiding welke zij gevonden had om bjj mjj te komen

op de bevordering van tafelgenot de klok van zessen vindt het waardige heertje echter in een beter staat bezig met het aantrekken van zijne zijden kousen en anderen tooi voor het verwonderings diner bij de veneerings

mejuffrouw zuzanna hofland aan den heer abraham blankaart myn heer de apostel zegt dat wy allen ommegang met zondaren niet kunnen vermyden want dan zouwen wy buiten de waereld gaan moeten

als hij daartoe maar dadelijk een onfeilbaar middel had geweten maar gelukkig voor nikolaas kon hij geen enkel middel van dien aard bedenken hoewel hij er den heelen dag onrustig over bleef

nog veel minder dat zij uit deze zelfde gestuurd was om plaats te maken voor een betalenden reiziger op een zekere reis ongeveer een tiental jaren geleden

en weldra weergalmde het overal weller weller hier riep sam met een stem als een klok wat is er aan de hand wie moet mij hebben is er een koerier gekomen om te zeggen dat mijn buitenplaats in brand staat

tot willem plomp de kamerdeur afsloot mies had vriendelijk geschikt de huiskamer haar lievelingsruimte was dagelijks tot aan het eten voor kleestra het gaf wat gesjouw met boeken en schriften maar in het kleine logeerkamertje van den zolder afgeschoten kon hij nu onmogelijk zitten en in berkie's kamer dat ging niet

de zaak beter maakte verder was mijn tante van meening dat als onze militaire vriendin die kappelletjes afknipte en ze aan de schoorsteenvegers gaf

och hief zij telkens weêr fier en moedig het hoofd omhoog

immer rneer onvoldaan bromde en hoe nu met wachten wy zullen wachten antwoordde dekleine alice nettie's hand in de hare nemende en de oogen opslaande naar den hemel wy zullen wachten

statig en doodkalm antwoordde de eerste bottelier de volgende merkwaardige woorden mijnheer mijnheer merdle is nooit een gentleman geweest

hij had hare ontstemming eerst niet gemerkt toen hij ze merkte wilde hij haar geen leed doen zette zich weêr aan de studie maar hij kn niet dat geregelde werken was niet voor hem het maakte hem moê in zijn hersenen achter zijn voorhoofd voelde hij duidelijk een onwil een staaf die iets verhinderde en niet door liet

wonderlijk gevormde hoeden zweepen en dikke stokken in groepen bijeenstaan midden op de straat en op de stoepen van de herbergen

maar twee of drie weken geleden ontvangt twemlow onder het lezen zijner courant onder zijne boterham met

want toen pickwick doodsbenauwd dat zij flauwgevallen was het waagde om nog eens te kijken staarde zij weer evenals tevoren peinzend in het vuur zij moet een zeer onverschrokken vrouw zijn dacht pickwick terwijl hij zijn hoofd weer

en als ik verkeerd handelde was het uit gebrek aan ondervinding wat hoeft gij mij te zeggen wat ik zoo goed weet zei kaatje troostend

o een antwoordde hij het hart van zijne vervolgeren was zoodanig verstokt schoon niet dat van de geregtsdienaar dat hij binnen kort verwezen werd om langzaam levendig verbrand te worden

moet je dat johnny zeg bij elke vraag deed de beleedigde vader alsof hij den jongen om de ooren wilde slaan maar hij bedacht zich telkens en hield zich in

de heer lammie staat stil laat zijne bakkebaarden los en kijkt haar aan welk een wat zonder stil te staan en zonder om te zien antwoordt mevrouw lammie trotsch streek

maar daarin ongelukkig door een ander was voorgegaan of bella misschien meer had kunnen opmerken indien zij minder bang voor hem geweest was kon zij niet bepalen doch alles bleef haar onbegrijpelijk

hier herdacht tesselschade aan den grooten hendrik van brederode afkomstig uit adriaan loosjes pzn het leven van hillegonda buisman het grafelijk huis van holland den eerste grondlegger der nederlandsche vrijheid en kon niet nalaten hare reisgezellin te herinneren hoe deze

amy legde haar hand op fanny's arm en begon hoe langer hoe angstiger te kijken maar fanny ging voort

de rentmeester zocht vergeefs zijn rapier uit de verroeste schede te halen en viel in t achteruit treden over eene logge gans met de beide beenen in de lucht