op dat licht ging ik nu af meermalen verloor ik het uit het oog doch telkens zag ik het terug eindelijk naderde ik eene opening in de rots ruim genoeg om mij een uitgang te verschaffen

langzaam scheen het denkbeeld zijne ziel te vervullen de zwervende blik werd vast en helder het geheele gezicht verlevendigde zich de handen werden saamgevouwen en de tranen rolden over zijne wangen

hoe gij zeg ik in de vervulling uwer uitwendige plichten tegenover uw man iets aanstootelijks kunt zien

hoe zoû ze het nog doen al dien tijd zonder iets mooi zoo daar ging het ding niet dicht ze duwde en duwde de nécessaire tot ze er moê van werd in hare armen

verder een van een jongmensch in een scharlakenrood uniform met getrokken sabel en nog een van een letterkundig uitziend persoon met een hoog voorhoofd

lieve vriend en misschien ook niet ho zeide grootvader smallweed uit het veld geslagen maar al had ik er schepels vol van

dit voornemen schijnt roekeloos en gij glimlacht als gij dit leest bij de gedachte dat ik wel van besluit veranderen zal eer het er toe komt maar k moet u herinneren aan de eerste dagen onzer kennismaking te leiden toen gij reeds oud student en mr op het tipje mij als armen groen onder uwe hoede naamt en welhaast de hand der vriendschap reiktet

der edele regenten van de inrichting wier weldadigheid zich ver uitstrekte en zeer grillig was kozen allerlei voorwerpen voor hun gulheid een opvoeding voor niets te krijgen en de zekerheid

arthur trok het tafeltje naar zich toe en liet den arm er op rusten u weet het misschien mijnheer maar ik heb hem eens met een bezoek lastig gevallen terwijl hij in londen was

hoe gaarn zoude ik u by my gehad hebben wy waren met twee fargons tydig van huis gereden de advocaat fine mouche een academie vriend van myn waarden vriend smit en eene juffer met welke ik op de klossenparty kennis maakte een meisje als de meeste zoete juffrouwtjes reden met ons in gezelschap

terwijl zij door haar drie dochters gevolgd naar de deur ging ik was er wel op voorbereid wat had ik onder zulk volk ook anders kunnen verwachten

onverzettelijkheid waaraan hij zijn vermogen om zijn werktuigen naar zijn wil te dwingen gedeeltelijk te danken had zoo mijnheer

in een andere kamer hoorde men kitty nog flink huilen te midden der engelsche frazen van cathérine en haar bonne maar den meesten last gaven de van rijsseltjes aan mevrouw van erlevoort mathilde en

in de opwinding van het oogenblik gespeeld om die opwinding lucht te geven in de gedachtelooze begeerte om uit te blinken in een zorgeloos onnadenkend streven om iets te bemachtigen dat

was trouwens niet de eenige die zich erover verblijdde sir john was verrukt want voor een man die niets zoozeer vreesde als de eenzaamheid beteekende de vermeerdering van londen's aantal inwoners met twee toch altijd iets

dit had daarbij het dubbele voordeel dat men de kerkcenten opstak om er zich s maandags zoethout en pepermuntballen of andere levensbenoodigdheden voor aan te schaffen

berg ze maar gerust weg zoowel als uw friesch mes eer de dienaars u bij de kladden krijgen als valschen munter en als breker van s graven vrede

toch niet op u zeide ik ongerust ja hij is altijd waakzaam en altijd bij mij ik kan hem op een afstand houden maar mij nooit van hem ontslaan

daarvan haar wporden te bevestigen en zijn rechterhand grijpend drukte zij die aan haar borst en kuste die er was hierin niets persoonlijks dat iemand er mee verlegen had kunnen maken

een verschrikkelijk lijden van wreedheid en verwaarloozing was geweest er waren enkele gezichtjes onder die inderdaad knap zouden zijn geweest maar door de wrevelige uitdrukking van een verkropt lijden verduisterd werden

en eene zeer grove stem zijne voornaamste kenmerken waren behoorde hij geheel tot de aarde en den stal met uw verlof heeren zeide mijnheer

dood opdat mevrouw steerforth niet geheel achterom zou kijken en duidelijk datgene lezen waarop zij nog niet was voorbereid ving ik snel haar blik weer op

bewoog het lichaam op zijn beide pooten spottend op en neer ging weer op een poot naar het antwoord luisteren en meld den kop zoo ver op zij als hem maar mogelijk was

maar een ding is goed dat hij vooraf een waarschuwing is komen'geven om uw lekkere liefje of lieve lekkertje of hoe zegt gij het ook achter'slot en grendel te houden

daar zou ik graag net zoo zeker van zijn als gij zoo vriendelijk zijt te beweren er zelf zeker van te zijn antwoordde ik glimlachend

zooals met allen het geval is die eensklaps door een wonderbaar avontuur worden verrast scheen deze dag voor hem een droom en om zich te overtuigen dat hij niet onder den druk eener nacht merrie was moest hij in zijn zakken de koude pistolen betasten

toen riepen dadelijk alle wilde ganzen hier wonen de boeren als heeren hier wonen de boeren als heeren op de vlakte waren ijs en sneeuw verdwenen

deze eenige verstoordheid gevoelde over deszelfs boerterij tot welke zijn hart zoo slecht gestemd was herinnerde hij zich echter met genoegen en dankbaarheid hoe

geen enkel woord werd tusschen hen gewisseld zij wachtten zwijgend tot de bezoeker verschijnen zou zijn voetstappen klonken op het grintpad daarna in de gang en een oogenblik later stond hij voor hen

wat zei de man ben je niet wijs hij heeft geen enkelen tand meer in zijn bek geen dief die meer bang voor hem is t is nu zijn tijd en heeft hij ons gediend dan heeft hij er ook goed eten voor gehad

julius cesar riep beckwith tusschen ons waggelende n mynheer sampson mijnheer sampson julius cesar

zij die in de loterij speculeeren plaatsen zich op gunstige punten om de bloeddroppels te tellen die er hier en daar uitspatten en bezetten dat getal

van der welcke zweeg uit eerbied hij voelde zich zoo ver van dien vader dien hij toch liefhad verwijderd dat het hem angstig werd om het hart en hij dacht zal ooit zal oit addy ook zoo ver van m i j komen te staan

de somberheid en vuilheid van de gevangenis schenen in die zwoele lucht nog toe te nemen met kloppende slapen en een beklemd hart had clennam den nacht bijna geheel wakende doorgebracht luisterende naar

en die kamer yulden wat weet je nog meer van hem vroeg mijnheer redlaw hij is verloofd en gaat trouwen zoodfa hij genoeg vardient vertelde milly daarvoor studeert hij zoo hard

en liep nog driftiger dan te voren de kamer op en neder hoe meer ik er over nadenk zeide de dokter hoe duidelijker het mij wordt dat er eindelooze zwarigheden en

dat het wanneer zij voor zich uitkeek den schijn had alsof zij door een hek van balken omgeven was o hier heerschte een eenzaamheid zooals zij vroeger nooit gekend had

ik werd voor een tijdlang buitenslands gezonden en daarna in mijn vroegeren rang geplaatst bij een ander vendel in eene andere provincie ouder en wijzer geworden wist ik mij beter in te binden trof het ook minder slecht met mijn overste en zou welhaast als hopman met eene compagnie zijn voorzien geworden zoo ik niet een verwenscht ongeluks kind ware wien alles

ik zal ze u leeren gij kent dus alles dat moet wel daar ik directeur van een tooneelgezelschap ben men is geen kunstenaar zonder

ja zei de doornstruik maar ik zeg u niet welken weg hij ingeslagen is als gij mij niet vooraf aan uw boezem wilt verwarmen ik vries hier dood ik word tot louter ijs en zij drukte den doornstruik vast aan haar borst opdat hij heelemaal zou kunnen ontdooien

of op zijn minst genomen zoo rein en deugdzaam als een zusterke van nazareth hei wat snapt ge daar van een zusterke van nazareth hebt gij altemet een vrachtje voor de eerwaarde abdisse van dat convent

die als tranen smaakte en mij door haar kleuren aan de tranen van het hert deed denken nu eens was zij immers rood dan groen en dan weer blauw aphtanides wist de boot te besturen en ik zat er met mijn kleine anastasia in zij gleed over het water als een wolk door de lucht