wyjaśniłem w jaki sposób wszedłem w posiadanie cennych zeszytów hiszpan wziął mnie do swej kwatery dobrze się ze mną obchodził i zatrzymał na dłuższy pobyt uproszony przeze mnie tłumaczył rękopis na język francuski ja zaś wiernie zapisywałem jego słowa

i że z każdej dorożki wyskoczy który z panów donosząc mu że sklep spalił się lub zawalił więc znowu myśli czyby nie lepiej było dać za wygraną licytacyi a wrócić do swoich ksiąg i kantorka

prawie we środku ulicy stał zajazd fenicjanina z tyru asarhadona w którym dla łatwiejszej kontroli byli obowiązani mieszkać wszyscy przyjeżdżający z poza granic egiptu był to wielki dom kwadratowy z każdego boku miał po kilkanaście okien i nie stykał się z innemi więc można było obchodzić go i podglądać ze wszystkich stron

a cóż ja teraz mam robić wtrącił pentuer rób co ci każe ten młodzik byleś nie zdradził świętych tajemnic a resztę zostaw czasowi szczerze

zaledwie tybald podjadł i napił się wnet uczuł jak gdyby ogień krążył mu po żyłach co do orlandyny ta mało jadła ale ciągle poglądała na swego współbiesiadnika raz rzucając mu czułe i niewinne wejrzenia to znowu wpatrując się weń tak złośliwemi oczyma że młodzieniec mieszał się wyraźnie

ochocki uśmiechnął się widzi pan rzekł ludzie małej duszy dbają tylko o swoje interesa nie sięgają myślą poza dzień dzisiejszy i mają wstręt do rzeczy nieznanych byle im było spokojnie i suto

wieczorem dnia czego chat znaleźli się u wejścia do doliny sodowych jezior pewni że przejdą ją dwoma marszami bez przeszkód tegoż dnia równo z zachodem słońca armja egipska ruszyła ku pustyni i uszedłszy po piaskach przeszło czterdzieści kilometrów w ciągu dwunastu godzin

ujrzałam młodego mulata tantza wnoszącego koszyk napełniony polnemi kwiatami zulejka pobiegła naprzeciw niego wzięła pełne dłonie kwiatów i przycisnęła je do łona tantza zbliżył się aby oddychać ich zapachem który mięszał się z westchnieniami jego kochanki

potem przyszło mu na myśl że może być iż w sercu następcy osiedlają się dusze poprzednich faraonów chyba tak jest bo inaczej skądżeby wzięło się w nim jakieś uczucie starości czy dawności

dzieci kochałem do szaleństwa spotkawszy jakie pożerałem je pieszczotami moja żona zaś z niemowlęciem na ręku wydawała mi się arcydziełem stworzenia to mówiąc wicekról zwrócił się do mnie rzekł z powagą i czułością zarazem

zawoła porwie za klatkę trzęsąc się jak zmija gryzomir jak mógł tak się w niej ułożył siedzi w kąciku i w kłębek się zwija powstał nakoniec łapki na krzyż złożył niech mnie twa zemsta rzecze nie zabija na twe usługi życie będę łożył

przez parę minut biegł bez celu prawie bez tchu dzikie myśli wirowały mu w głowie wreszcie nalewo zobaczył mur a dalej budynek aha pomarańczarnia

gdy pan zniknął w korytarzu wielki pisarz rzekł do skarbnika czas wlecze się jak wozy w pustyni może hebron ma wiadomość od tutmozisa w tej chwili odparł skarbnik jego wyprawa w kilkudziesięciu ludzi na świątynię ptah wydaje mi się niepojętem

pod lasem przy małej drożynce mieszkał szymon strzelec chłop stary mądry zawołany myśliwy chodząca kronika boru wiedział on ile sztuk sarn jest w kniei i gdzie się która o każdej porze dnia znajduje

kucharzem jakto z kucharzem bo przecież jaśnie państwo bez kucharza obejść się nie mogą bierzcie te rzeczy na górę zwrócił się do tragarzy co wy robicie krzyknęła baronowa widząc że zabierają wszystkie kufry i

bo nas co chwila przynaglali a czasem kazowali biec co sił wystarczy niejeden słabszy nie wytrzymał bo i upał był okrutny zwłaszcza jak przyszło iść po piachach gdzie nogi wiązły po kostki

przypomniałam sobie że w istocie słyszałam coś podobnego i zaczęliśmy żartować z mojej siostry i nowego jej kochanka jednakowoż zdało nam się że przyjmowała te żarty z mniejszą wesołością jak zazwyczaj

i naraz uczułem się tak straszliwie nieszczęśliwym obcy na księżycu z którym zżyć się nie zdołałem obcy na ziemi na którą jakimś cudem wróciłem zapóźno gdzież sobie miejsce teraz znajdę

a później po powtórnym moim powrocie to już zda się początek tego ostatniego aktu mej księżycowej tragedji który trwa aż po dziś dzień jeszcze straszna śmierć róży obłąkanie ady później zgon toma i lili i ta nieutulona moja tęsknota za ziemią

mi wina ignacy wypił zaczął znowu chodzić po pokoju i mówić przyciszonym głosem pierwszy raz spadło to na mnie w czasie przeprawy przez dunaj trwającej od wieczora do nocy

sądząc jednakże że wypadało mu pewniejsze środki przedsięwziąść postanowił złączyć się z kilkoma rozbójnikami którzy od niejakiego czasu ukrywali się na wierzchołkach etny

składał się z trzech części powstałych w różnych czasach a wiążących się ze sobą w organiczną całość stanowiącą opowieść o przedziwnych losach i przejściach rozbitka wyrzuconego na ląd zawieszony w błękicie trzysta ośmdziesiąt cztery miljony metrów ponad ziemią

a na wiosnę zacznie taniec z niemcami teraz przecie niemcy nie pójdą do paryża nie udaje się dwa razy ta sama sztuka otóż tedy co ja chciałem powiedzieć aha we trzy

szczęściem ochocki pohamował figlarne zwierzę a prezesowa dała mu zwykłą porcyą cukru on babcię kiedy skaleczy odezwał się niezadowolony starski kto widział przyzwyczajać do takich pieszczot źrebięta z których później wyrastają konie

my jesteśmy egregorami czyli dziećmi spłodzonemi z synów elohima i córek człowieczych zobaczysz także między nami kilku nefelimów wszelako w małej liczbie pójdź przedstawimy cię naszemu władzcy udałem się za niemi i stanąłem u stóp tronu na którym henoh zasiadał

ramzes pochylił głowę a widząc że w drugim pokoju są dworzanie rzekł zniżonym głosem czy ty wiesz tutmozisie że od czasu jak wyruszyłem w tę podróż egipt zaczyna mi się wydawać jakiś inny

było to nadwyraz interesujce mieć na własnoć tak odrobinkę życia tak czsteczkę wieczystej tajemnicy w postaci tak zabawnej i nowej budzcej nieskończon ciekawoć i respekt sekretny sw obcoci niespodzian transpozycj tego samego wtku życia który i w nas był na formę od naszej odmienn zwierzęc

gdy szeik domawiał tych słów jeden z derwiszów oznajmił nam że wieczerza była już zastawioną wesoło więc poszliśmy do stołu

giralda uwiadomiła mnie także że ciotka moja dalanosa życzyła abym ukrywał się przez dwa lata podczas których ona sama wyjedzie do madrytu i tam zajmie się zarządem wioski jaką ojciec wyznaczył na moje utrzymanie

pozwól że cię tu dotknę rzekł duch kładąc mu rękę na sercu teraz nie lękaj się niczego w mgnieniu oka przemknęli przez okno i znaleźli się na gościńcu biegnącym środkiem pól i łąk szerokich

byli tacy prorocy zawołał pan cezary taki na przykład roger bacon z trzynastego wieku trzeba uważać że nie mówię o drugim baconie z werulamu co żył w wieku szesnastym ale o pierwszym rogerze mnichu anciszkańskim który urodził się coś tak eśli dobrze pamiętam w tysiąc dwieście

ruszyliśmy w drogę dobra moja ciotka przysunęła się do podeszłej damy ja zaś zbliżyłem się do młodej dziewczyny i widziałem jak młody mulnik pod pozorem poprawiania siodła dotykał się jej nogi lub ręki

rzekła mi ta ostatnia jeżeli tylko udawałeś śpiącego mogłeś się przekonać o niewinności moich córek i powziąść korzystne mniemanie o ich matce nie lękam się zmiany twego zdania gdy cię poproszę abyś raczył nas odprowadzić do domu

jeździł pan odezwał się z kozła ochocki hola niech pan zaczeka z opowiadaniem zaraz tam przyjdę rzucił lejce furmanowi choć zjeżdżali z góry zeskoczył z kozła i pochwili siadł w breku naprzeciw wokulskiego jeździł pan powtórzył gdzie kiedy

zresztą dodała pochwili panna florentyna podnosząc brwi ja sama nie jestem pewna czy i ojciec nie ma jeszcze majątku wszyscy są tego zdania panna izabela wychyliła się z szesląga i ujęła rękę panny florentyny florciu

kto tu wszedł miał swobodę ruchu nie potrzebował lękać się że mu coś zastąpi drogę lub że on coś zepsuje czekając na gospodarza nie nudził się otaczały go bowiem rzeczy które warto było oglądać