en tot een zelfden god bidden antwoordde clara en door een zelfden troost getroost worden wat zoekt gij vrouw sijmens mijn paternoster zei de oude vrouw ik had het zoo even nog

dat toch blijkt dunkt mij uit deze regelen niet dat stem ik toe maar toch als men nota neemt van de bijomstandigheden die zijn niet in zijn voordeel dat moet ik erkennen schout meerman bleek ten volle overtuigd te zijn van zijne culpabiliteit juist op grond van dit stuk

in de diepte lag rome zagen zij eensklaps sint pieter maar zij spraken niet zij zette zich eensklaps neêr op een antieke bank en begon zachtjes te weenen zwak

en als ik t eindelijk weer beseffen kon dat ze al die tijd roerloos was blijven liggen voelde ik me geruster worden en de zekerheid terugkeeren in mijn armen en beenen geen half werk prevelde ik voor me heen en nu stond ik op ging naar de tafel maakte de flesch sirop follet open vulde de lepel en bracht m in haar mond

ik heb plan om over hanover naar berlijn te gaan en vraag bij u een dag of wat belet ik word oud en een paar dagen rust op reis zullen wel noodig voor mij zijn schrijf mij spoedig eens terug of gij mij afwachten kunt

dat trilde van zijn laatsten toets dat nog leefde met iets van hèm en toen hij voor zich zijn torquato zag als boek in witte perkament met gouden letter de verzen stil op het roomachtig blanke dik papier

hij bestrafte zich zelven over den onwillekeurigen weêrzin dien hem die oogen inboezemden hij vond dien onbillijk onkristelijk zelfs en toch hij kon het gevoel van tegenzin of liever heimelijken schrik dat hem aangreep telkens als hij er naar keek bij geen mogelijkheid onderdrukken

gij zijt juist van pas gekomen zei bossuet zonder u was ik doodgeschoten hernam courfeyrac zonder u was ik doodgestoken

aar ik hoor moet hij oogen hebben die sommige lieden bang maken en ik zou wel eens willen weten of men voor den man zelf ook bang heeft te zijn aar dit between us my dear ik heb bijzondere redenen voor die vraag

reikt mij een sterke spade en geeft mij o gij wie ik leed deed den zegen na van uw liefde want droeve mykenæërs ik ga

gejubel dat's valsch gedaan jacob jansz roept hij uit als er een naast machteld zal zitten moet ik het zijn met welk recht toch gerrit fransz omdat gij telken stond occasie hebt haar overlast aan te doen

lewin voelde dat hij plotseling door een vreeselijke koude werd aangegrepen die zich loodzwaar op zijn borst legde

die grootmoedige moraliteit had nogthans eene groote schaduwzijde zij bewees namelijk bijna even grooten afkeer van een eerlijken getuige bij de justitie als van een valschen

toen de vogel verdwenen was vestigde hij zijn blik op mij daarop sprak hij mij aan ik kan niet zeide hij

en nauwelijks had kapitein moordenaar haar laatste beentje gekloven of hij begon op te zwellen blauw te worden en over geheel zijn lichaam kwamen vlekken en hij

feitelijk een klein bureau waar hij een transparant in ovalen vorm in t venster had aangebracht dat s avonds een goed effect maakte

een verrassende geest in die vrouw die alleen stond op de wereld na zoo menig jaar van harden arbeid en karig leven

als hij zooveel al was het ook ongeoorloofde geestkracht toonde dat hij daardoor in de gevangenis kwam dat zou meer avontuurhjks en dus ook in zekeren zin meer interessants hebben

terwijl het hart der moeder breekt goeie hemel het is droef die onbaatzuchtige liefde van vrouwen voor haar kinderen op de kermis der

aan boord heerschte overal onbedwongen vroolijkheid dartele scherts en blij gezang verwisselden elkaar en aller harten waren tot blijmoedigheid en hooge verwachting gestemd de bezorgdheid

in de eerste vlaag van haar wanhoop wierp de rampzalige moeder zich voor mij op de knieen en smeekte den almachtige die haar tot nog toe in al haar rampen had ondersteund haar uit een wereld vol ellende te verlossen

dan daar wilde men niets van hooren men ging te g zooveel uit regina zou hare kamenier hoog noodig hebben en mevrouw kon de hare bij zulke gelegenheden moeilijk missen anna zou daarbij wel eens eene of andere kleine handreiking willen doen en dat was al wat men van haar verlangde

die u eigen is agnes en niemand anders die ik ooit gekend neb is zoo heelemaal teruggekeerd heb ik vandaag gezien dat ik begin te hopen dat gij thuis gelukkiger zijt

ik voel dat het zoo is hugo ik weet niets niets dan wat tante mij verteld heeft maar mijn gevoel bedriegt mij nooit kan het je een beetje troosten als ik

terwijl hij zelf aan den kop voorging en de teugels hield daar feiko er naast liep om alle ongelukken te voorkomen een ander gedeelte van het troepje zat op het paard van reinouts dienaar en zij die geene plaats hadden kunnen krijgen op een der beide rossen reden op den langen degen des ridders

hoelang geleden vroeg ik nog maar vier dagen zei baas peggotty ik kreeg na donker de oude schuit weer in het oog en zag het licht door het raam naar buiten schijnen

en de openbare smaak des lands de kleeren niet uitsneed waar zij juist nu haar beminnelijke gestalte in verbergt

intusschen genoot ik veel vrijheid en men sloeg zoo weinig acht op mijne handelingen dat dit mij in de gelegenheid stelde de woonplaats van mijne zwarte vrienden te verlaten

oatstoken dat wist hij om hem uit de verte het welkom toe te roepen en hem tot spoed aan te zetten hij wenkte met de hand en wuifde met zijn hoed en liet een luid hoara hooren

de heer markies liet de blikken gaan over de onderdanige gezichten die voor hem bogen evenals hjj en zjjns gelijken voor monseigneur van het hof gebogen hadden

en gij denkt dat het mogelijk zou zijn zeker houd ik het voor mogelijk waarom zou het niet mogelijk zijn waarlijk zou het kunnen zijn neen zeg mij alles wat ge denkt

de mooie melkblanke léonie naast de geel gerimpelde raden ajoe douairière theo hollandsch blank en blond met zijn volle lippen van sensualiteit die hij van zijne nonna moeder had doddy als een rijpe roos al met hare vonkel irissen in de zwarte pupillen de

toch was het te lezen en neen er stond niets in een nog niet durven gelooven bleef herman over den brief heen staren en nogmaals overzag hij den brief zijdje voor zijdje zinsnee voor zinsnee niet alles lezend hij wist wat er stond nu dooroogend voor laatste zekerheid

wat was het ook weer eene verklaring ja hoe zonderling zij gaan een somber ontbijtvertrek binnen dat over dag door twee vensters in een zwaren muur wordt verlicht het is nu

onderdagmorgen ijn eigen liefste ongeheer ervie adertje angbeen endleton mith eb jij gisteren nacht kunnen slapen k niet geen oogenblik k was zoo opgewonden en verbaasd en overstuur en dol gelukkig

grot het was wèl aan constance er over te praten over grootheid nu ja een chic huwelijk had zij indertijd gedaan de staffelaer een oude diplomaat minister rezident te rome vriend van papa nu ja maar het was mooi geloopen mooi geloopen met constance's

en toen het zo laat was betrok het mannelijk deel van het gezelschap n speeltafeltje aan de ene kant der galerij en homberde zwijgend en ernstig

komt allebeil riep hij uit het venster toen hij zag dat alleen de eigenlijke vertooner een kort rond manneke zich gereed maakte om aan zijn verlangen te voldoen ik moet u eens spreken komt

zij is mogelijk gestorven in den tijd dat gij haar niet gezien hebt die vrees sloeg ook mij om t hart het was inderdaad heel goed mogelijk dat vrouw barberin gestorven was

en niet volkomen zeker was dat wanneer gy haar kent mynheer silverman gy het een groot en buitengewoon voorrecht zult achten haar studien te leiden zou ik een geldzuchtig element in dit gesprek brengen

ge ziet wel als niet die mevr a b c enz n zyden japon aan t lyf en n heer aan den arm hadden zouden ze elkaar opeten t is mogelyk dat die dames t zoo kwaad niet meenen en dat enkelen ook zonder heer of zyden lappen zich wel van anthropofagie zouden onthouden

en nu sydney oude jongen ik wilde een woord met u spreken over uwe