het duel zeide hij is een bepaalde manslag meestal onder het mom van een gelijken strijd een officier die den geheelen dag de wapenen hanteert is immers altijd in het voordeel boven een onschuldigen echtgenoot en vader die niet met zulk moordtuig omgaat maar fatsoenlijk zijn dagelijksch brood verdient

maimoune ontving haar en bragt haar in de kamer van den prins camaralzaman waar zij haar aan zijne zijde op het rustbed nederlegde

dicht bij dat aardige vrouwtje in het wit vroeg een heer van middelbaren leeftijd naast de vraagster gezeten met

zij mochten in geen geval dien danser in het slijk der schande laten hij moest eruit gehaald en schoongewasschen worden zij waren het aan hem verplicht omdat hij haar ten dans had gevraagd zij waren het verplicht aan

nog veel meer nog veel meer antwoordde de secretaris en heb ik dat gezegd van die honderd duizend man in schotland dat was sterk

en binnen het hek zat te sluimeren terwijl geene zes voeten verder zijn meester in het rijtuig zat te slapen

dat zelfs een half blinde stadsraad het merken moest de oude heer legde de pen neder en zag beurtelings olivier en den heer limbkins aan die met een onverschillig gelaat een snuifje nam

zoodra in het geheim traktaat met engeland van dat ons tot eenige bescheidenheid verplichtte was ingetrokken werd de oorlog verklaard

jans kamer lag aan den achterkant van het huis zij was bitter klein maar hij zat er ook zelden in den zomer kon hij op

zij had haar zeventiende jaar nog niet afgelegd en zij was zoo teeder zacht en lief zoo rein

nog een wilt gij niet niet nog een kleintje tot besluit gij hebt er al genoeg gehad antwoordde de kasteleines

nameiyk was reeds genoeg met rosek'nop ingenomen om verontwaardigd te zyn dat edwin drood die zoo diep beneden haar stond dien prys zoo gering acht

je sofie ik heb geen honger ik mag niet veel eten zei de dokter wilt u dan niets hebben juffrouw neen dank je dank je u zal dan wel bellen als u iets verlangt niet waar ja ja

en ik wist dat de dienstboden het opschrift lazen en dat de slager en de bakker het lazen kortom dat iedereen die s morgens als ik op hoog bevel moest wandelen daar kwam

en dat gij tel kens zoo denkt als gij hier komt verbeeldt gij u jongmensch dat ik niet weet hoe die armzalige winkeliers denken als zij gelooven dat zij een fatsoenlijk man onder de knie hebben

zonder zeus apollo athena zonder dionyzos had nooit hij den ever gedood zonder folos ware hij overdompeld door den sneeuwstorm geworden

mij tot zijn weenende vrouw wendend sinds gisteravond antwoordde zij john john herkent gij mij niet laat haar niet bij mij komen zei de man met een rilling terwijl zij over hem heen boog jaag haar weg

wat mij betreft ik liet mij geen woord ontvallen maar een der zes of zeven scharen om niet te gewagen van even zoovele knipmesjes welke mij werden overgereikt aannemende maakte ik mij gereed om over te gaan tot het lossnijden der pakjes toen ik mijn hand plotseling weder

alsof hy met een vertrouwd geweer op hem had aangelegd en het geweer had geketst wat behoefdet gy hier te komen vroeg de kluizenaar na eene poos stilzwygens

wien aan niemand of liever aan dengenen die zich zijner erbarmen zal luister in de vorige maand heb ik een konvooi opgelicht dat van gelder naar mendoza gestuurd

en haar handen wrijvend langzaam-aan de kamer uit dick zei mijn tante gij weet wel wat ik u over oogendienaars en geldaanbidders verteld heb

en als gij dan naar mijn gezicht over het geheel ziet zult gij u verwonderen aan wien ik al die schrammen heb te danken

zei jullie wat een opwinding nu ja zoowat kan k niet uitstaan zeg het tegen haar zelf dank je vriendelijk zei julie ik schuierde door

de oude prinses zag hem zoetsappig glimlachend aan ze wist nooit of haar broêr zoo iets meende of niet ze schudde haar deftig hoofd langzaam heen en weêr neen lieber siegfried dat kunnen wij niet meer doen

othomar en de adjudanten steunden hem buiten op het plein groeide de menschenmassa steeg de ontzetting borrelde de opstand uit het zwart van die menschentrossen omhoog

en zeg eens eetje waar laat ik je dan aan denken vroeg léonie met glanzende oogen nadat eline haar op de hoogte van het gesprek had gebracht o jij en ange zijn net twee kleine

ieder achterwaartsch geweld is oproer de achteruitgang is een daad van t geweld tegen het menschelijk geslacht de opstand is een verwoede vlaag der waarheid

en gevoelde ik my mitsdien niet zoo geheel op myn gemak evenwel het ledige huis verslond deze gedachte

aan den wenk gehoor gaat de zaal dieper in en kijkt rond na verloop van eenige oogenblikken begint devrouw statig en officieel de buitenste rij tafels om te loopen

zjj de verdieping onder de dakpannen bereikten de eigenaar van het wijnhuis steeds een weinig vooruitblijvende en steeds aan denzelfden kant als de heer lorry

amelia kon toch zeker zulke voordeelige kansen voor haar zoon niet weigeren dat kon zij ook niet maar zij stemde met haar voorstellen met een bezwaard en argwanend gemoed in

wil ik je iets zeggen mijn zoon is veel te goed voor je het kijven begon nu opnieuw tot ergernis van aboe bakar die naar achter moest komen om stilte te gebieden

is er niets aan te doen om zijn nagedachtenis te sparen wat henriëtte betreft zij zal hebben wat haar toekomt en meer dan dat mijnheer antwoordde van lintz de heer reynhove heeft mij de mij ontnomen papieren teruggebracht

bij het ledikant deze deur komt in dezelfde gang uit en zoo kan ik rustig wegwandelen hij vond echter een hinderpaal daarin bestaande dat deze deur gesloten was

zoodra een hunner jongens loopen kan krygt hjj een schitterend roode muts en eer zouaen de mannen in zee gaan zonder hoofd dan zonder dit onmisbaar bedeksel

ja om de waarheid te zeggen zei john wilde hij haar voorstellen heel spoedig te verhuizen en natuurlijk de meubels medenemen zeibiella om de waarheid te zeggen neen zei john want het was al zoo wat gemeubeld

de jonge dames verkortten zich den weg met lofredenen op horatio sparkins te houden en op hare mama te knorren dat deze om een enkelen shilling te bezuinigen haar zoo ver liet rijden

de tafel rondziende i dat ik niets te vertellen heb maar als ëugène hem zacht in de rede valt met nu vertel het maar vertel het maar verbetert hij het gezegde door er bij te voegen i dat de moeite waard is om van te spreken

welke daaraan terstond na zijn verschijning in het genoemde maandwerk van eene scherpe pen te beurt viel zijn onsterfelijkheid en voor den schrijver een groot gewicht het heugt hem als de dag van gisteren

op de bovenvoorkamer was een klerk die er uitzag als een herbergier en een rattenvanger met een groot bleek opgezwollen gezicht

dat hij op een enkelen wenk van den vreemden heer water had zien borrelen en koken waaruit hij opmaakte dat de vreemdeling een kunstig goochelaar of chimist moest wezen

een streep van werkelijkheid die realiteit gaf aan den nevel van zijn ideaal zij leerde met hem zien zij leerde met hem onderscheiden en voelen natuur kunst gehéel rome

dat hij mij met verdriet en berouw vervulde en dat ik toch gesteund werd door het bewustzijn dat rechtschapenheid en eer mij geboden mij met schaamte te verwijderen van de gedachte

zijne indologische studiejaren te delft waren even genoeg vroolijk geweest om hem te laten denken dat hij jong was geweest en omdat hij meê had gedaan aan een maskerade meende hij zelfs dat hij al een heel losse jeugd had gehad van veel geld stuk slaan en geboemel

ook aan den huisheer as ze de puntjes niet duidelijk op de i's zette r oogen nu voor t laatst drogend gek was ze dat ze r n traan om liet las ze nog eens kalm aan en om zich zelf te overtuigen

midden op de tafel staat een dierbaar pronkstuk het is een verbazend groote bronzen lamp die door een olifant getorst wordt in wiens voetstuk een speelwerk verborgen zit

had er een gevoel van dat javert daar steeds zwierf een vervolgde heeft een instinct dat hem niet bedriegt den speurhond moest een been worden toegeworpen