hoe gaat t in de wereld liefste vroeg tetterby rondkijkende och niets zei de juffrouw tetterby trok de wenkbrauwen op r vouwde zijne krant weer open liet zijne oogen langs de kolommen glijden

en opende de hand in de hoop dat zij toeslaan zou zij verheugde zich over deze tegemoetkoming maar een eigenaardige booze macht weerhield haar haar eerste neiging te volgen

en onze ambtgenoot bosveldt hoe denkt gy over hem vervolgde van espenblad zijn houding en gedragingen toen hy met ons de vrouw van buat verhoorde zijn zeker by u niet onopgemerkt gebleven

oogen flikkerden op een onbeschrijfelijk schelmsche wijze en hij keek amelia aan en amelia liet haar hoofd hangen

ik zal u een beter spreekwoord leeren zeide joan die geeft wat hij heeft is waard dat hij leeft maar bedenk toch jonker die hond is veertig kroonen waard als gij hem verkopen wilt

om te rusten en dezen frisschen dronk daarmede zette hij de kan water welke barnaby intusschen met kinderachtige drukte had geput aan zijn mond

er stak geen kwaad in zijn beroep hij onderhield er zijne kinderen van men zou daarvan wel wat meer willen weten

zij doen hun voordeel met elke omstandigheid die zy weten dat ons treft hetzij openbare of byzondere aangename of droevige

voorzichtig de steile trap weer af en begaven zich op weg naar de ekster deze tempel aan de nachtelijke feesten van den heer lowten en zijn metgezellen gewijd was eigenlijk niets anders dan een gewone kroeg

het viel dadelijk weg toen hij haar zoo aankeek zij schaamde zich voor haar opgewondenheid en hij zag hoe het hevige leven weer verdween uit het gezicht en het licht weer uitging in de oogen die hem nu zoo dof en gelijkmoedig aankeken als altijd

en stelde zich daarbij het prozaïsch weinig aantrekkelijk uiterlijk van haar echtgenoot alexei alexandrowitsch voor

nummer twee zei nadgett terwijl hij hem een ander papier overgaf en het eerste terug ontving lees nummer twee mijnheer hoe verder gij komt des te interessanter worden zij

ongeschoren en onzindelijk met scherp geteekende lijnen langs neus en wangen doorgroefd is zijn geheele gelaat terugstootend en geven de diepe plooien tusschen de wenkbrauwen gevoegd bij een zekere trilling der mondhoeken en der dunne lippen

daar hoort wat toe om t hààr naar den zin te maken ze weet altyd alles beter dan n ander z is het riep de moeder t mensch is gek en verwaand dat zeg ik

onderschrift nog eenmaal jong van haar blond kopje naar de poezele handjes dwalend vond zijn schildersblik dat op het hoedje eenige marcellus emants een drietal novellen najaarsbloemen en groene takjes bijzonder goed zouden staan

evenmin kan men beöordeelen of de ogenschijnlijk goede daden altijd even zuiver in haar oorsprong zijn en of die zoogenaamde lijdende deugd haar tegenspoeden niet veelal aan zich zelve te wijten heeft

toen wij ons met de beschuiten en de melk met rum versterkt hadden en zoo voorbereid zouden uitstappen was ik tamely k verwonderd te zien dat wemmick een hengel opnam en over zijn schouder

een welmeenend omstander met geelen broek en donkerrood gelaat zei met grove stem boven zijne bouffante uit wij mogen haar niet laten gaan

ik heb dit gedaan antwoordde mevrouw maylie doch verzond na rijpe overweging den brief niet alvorens ik losberne's gevoelen

aan de woning die door u gelukkig wordt gemaakt de dierbaarste banden die u ooit versieren zullen die gij ooit kennen zult

als het dat was zou uw geldzuchtig ellendelingetje van een dochter er niet zoo vrij mee omspringen na die aanspraak trok zij met beide handen aan zijne jas en trok hem geheel op

tot zijn bevreemding zag hij door de kleine zijpoort die met de weide gemeenschap had eenig licht schemeren wanneer men gramstorig is verschaft zelfs de geringste omstandigheid nieuwe redenen tot ongenoegen

t was overigens een geluk voor valjean dat hij zich verborgen hield en niet op straat kwam want langer dan een maand liet javert deze buurt nauwkeurig bewaken

en sprak eveneens over haar vroegere bewoners de studenten in de geneeskunde van wier doen en laten zij een lang verhaal opdischte holmes luisterde aandachtig er nu en dan een vraag tusschen werpende

en zulk een air als de kerel zich geeft zeide mijne berichtgeefster met sprakelooze verontwaardiging haar hoofd tegen mijnheer turveydrop schuddende

wat pecksniff betreft hij zei terwijl zij naar huis reden dat een goede daad haar eigen belooning was

karenin iets vervelends en geaffecteerds voor den geest zweefde maar alexis alexandrowitsch karenin mijn beroemden zwager

allen waren weltevreden als zij mochten blijven hij zweeg en wandelde peinzend de kamer op en neer er was een tijd in mijn leven vervolgde hij toen ik plan en hoop had om meer in de wereld te doen

ofschoon het hem zoo t mij voorkwam weêr goed scheen te doen toen hij vernam dat niet renkelaer maar een onbekende ons paard had tot staan gebracht it zijn geheele houding bleek mij dat hij ongaarne zijn vriend in ons gezelschap vond maar of ik mij dat heb aan te trekken dan wel icolette ziedaar wat ik niet beslissen wil

ik kon uit den weg dien ik den vorigen avond genomen had en uit de nabijheid der zee het besluit opmaken dat ik mij ten oosten en niet verre van naarden moest bevinden en wel omtrent de plaats waar vroeger een stad van denzelfden naam in de hoeksche en kabeljauwsche twisten was te gronde gegaan maar ik had zooverre ik wist nooit eenig uitstapje naar dien kant gemaakt

er is tusschen onze beide levens tusschen onze beide zielen eene ontmoeting van geluk geweest die eene bizondere zaligheid eene bizondere gunst van den hemel was gelooft u dat ook niet

zijt gij monster commissaris of werf officier dat gij mij dus uitvraagt hoe komt gij op die gedachte gij ziet dat ik een heereboer ben

zooveel te grooter gek ben je geweest bromde de ander ik zou ze aan een man hebben besteed voor eten en drinken hij moet nog groen zijn geweest

ik ben niet gelukkig magsman wat scheelt er dan aan mijnheer chops zij behandelen my niet wel zy zyn mij niet dankbaar ze zetten my soms op den schoorsteenmantel als ik geen champagne meer drinken wil

wat zegt gij er van mijn jonge vriend blommesteyn gij hebt nu al zoo lang in het noorden omgezwalkt dat gij toch wel eens dien grooten vorst van het noorden zult willen zien

tot ten laatste onder invloed van eene hem verwante ziel hij binnen zoû drijven het nirwana van alle uiting alle begeerte en zijne kunst worden zoû kunst van louter idee

met last om hen weder tegen den afloop der partij te komen afhalen zag hij zich genoodzaakt te voet huiswaarts te keeren hij legde echter den weg naar het oude klooster af met al dien spoed

robrecht van bethune omhelsde zijn teder kind met opgetogen blijdschap hij hield haar tegen zijn boezem totdat de geestdrift hunner beider harten wat gezonken was en legde dan zijn helm en zijn ijzeren handschoenen op de knielbank door moeite afgemat trok hij een zetel bij en liet zich in dezelve

onbewimpeld gesproken neen de vicaris beloofde mij dat zoo ik hier eenige dagen bleef zich veel ontwikkelen zoude dat thands nog duister voor mij was

terwijl sam die op een eerbiedigen afstand maar toch aan dezelfde tafel als zijn meester was gaan zitten een kan porter voorgezet kreeg

zij zou het niet missen zegt uw echtgenoote zij is mijn tante zegt gij op ongedwongen zorgeloozen toon als uw vriend u vraagt of juffrouw mac whirter familie van u is

in hoeverre de beweging van den rezident waarmeê hij het glas had omgestooten gerechtvaardigd was geweest zoû altijd blijven een raadsel zoû hij nooit en nimmer weten maar hij wilde de vorstin toonen dat hij hier komende

hoe zeide madzy verwonderd en verontrust nooit dulden wat meenen deze woorden ik veronderstel toch dat ik mijn eigene meesteresse ben en hier niet langer zal behoeven te blijven dan mij goeddunkt

en waarom om iets te behouden dat geen waarde meer voor hem had geen waarde meer maar waarom dan zich niet los te scheuren uit zijne eigen netten