ik heb niet wat ik wensch en ik weet slechts dat ik zelf mijn laarzen uittrekken en ze zelf achter de deur zetten moet

grammatikaal zuiver merkte bol aan en volkomen te verdedigen ofschoon lang uit de mode en daarom te verwerpen jacob van ennep laasje evenster aar hoe moet ik dan zeggen wel doodeenvoudig hoe meen je dat maar dat is immers te familiaar als men tegen zijn meerderen spreekt

onder haar raam op de loer stoiid dan weer dat hij die haar zoover gebracht had in de kamer was en riep dan tegen die goede jonge vrouw dat zij haar niet moest meegeven

terwijl zij zijn ernstig streng gelaat scherper opnam hij komt vandaag niet eens met zijn gewone redeneeringen voor den dag maar ik wil hem er weer opbrengen

om den feestenden held gevlijd en hem gevleid te verhalen van zijn daden en hij had verteld om willig te zijn aan hun bewondering van de slangen van hera

t was een zeer lage armoedige kleine maar nette hut met een wijnstok langs den voorgevel vr de deur zat op een ouden rolstoel den armstoel van den boer een man met wit haar met welgevallen naar de zon ziende

ik was al zoo verbaasd dat ik slechts een soort berustende verwondering voelde toen mijnheer littimer naar buiten stapte in een goed boek lezend

ik zie mij zelf dan te midden van al net nieuwe van vreemde steden paleizen kerken tempels schilderijen

nu zult ge niets weten ha t is onmogelijk ook ik op mijn beurt mijnheer zal zeggen t is onmogelijk wie zal t meest verliezen

nadat ze op er ouwe dag moeder geworden was heette ze sara o lachte hovink dat vond hij grappig ik kan toch zien dat je uit een vroom nest ben

het kleine vxouwtje kwam alle eer toe voor hare venrassing all eer voor de tranen en lachjes toen het drietal in elkanders artnen lag alle eer voor de hartelijkhedd waarmede zij

topsy bekende zich nu schuldig aan de handschoenen maar wilde nog niets van het lint weten als gij nu maar alles bekent topsy zeide

hoe zal het met ons arme kinderen gaan maar zelfs de wilde ganzen hadden het hart niet met zulke stakkers den gek te steken t zal je beter gaan dan je denkt riepen zij in t voorbijgaan de wilde ganzen waren nooit zoo opgeruimd als wanneer ze over een vlakte kwamen

toen ze bij den put waren hoorden ze heer beringer met dubbelslaande tong schreeuwen herman zijn die twee oproermakers nu wel wel wel in

maar ook hetgeen wij al hadden om te zien of het niet verdubbeld was die goede jongens die beste jongens al pratende bleef vrouw barberin het deeg voor onze koeken beslaan

achter de bloempotten die wel niet spiritistisch waren maar waarbij het magnetismus toch zeker zijn bescheiden rol vervulde hij dacht aan zijn lucie zoolang tot hij bij zichzelven dure eeden zwoer dat hij niet lang zou zaniken maar zoo spoedig mogelijk zou trouwen

toen stond hij op en zag uit het raam hij zag het meer hij zag de pergola waar zij zoo even hadden gevochten de nacht sliep

zij zijn niet bemind mijnheer en zij zijn niet gewoon maar ik blijf er bij ik ben er bij gebleven en heb er goed geld mede verdiend ja mijnheer zij hebben hunne vracht betaald mag ik wel zeggen

moet hebben plaats gehad dan is naar t my voorkomt zoodanige gevolgtrekking niet al te lichtvaardig mijn heer

frank leidde hem nu eene groote achterkamer binnen eerst kil en donker maar weldra verlicht weldra ook zachtjes-aan met eene stralende lauwte verwarmd door het groote vuur dat in den nog gesloten haard begon op te gloeien

mist in den steel en den kop van het avondpijpje van den brommigen schipper beneden in zijne dichte kajuit mist die onbarmhartig in de vingers en teenen knijpt van denbibberenden scheepsjongen op het dek

in den donker zijn alle katjes grauw zegt men wel eens en daar vandaan zal het dan ook wel gekomen zijn dat hij onderweg door eenen waal uit het leger van valdez als spaansch soldenier werd aangesproken

ik denk dat je hem zoudt aangrijpen en de mishandelden in bescherming nemen maar ik zou hem niet dooden bracht lewin er tegen

hij zou met de noodige kaarten en kompassen bewezen hebben dat er nooit een rijk heeft kunnen bestaan als dat van

mijne vrienden zegt chadband terwijl zijne belasterde kin zich weder tot zijn vetten glimlach plooit en hij in het rond kijkt het is billijk dat ik vernederd worde het is billijk dat ik beproefd worde

en dacht daarbij aan de twee honderd roebels die hij voor de wisselwachtersweduwe gegeven had maar sprak daar evenwel niet van

jaren zijn er al verloopen sedert hij van mij wist wat zijn plaats hier was alles wat gij uit goedheid voor hem deedt om hem vooruit te helpen

en bezag weêr den gordel maar kon twijfelmoedig niet gelooven trots anteros en eros aan een toekomst van geluk al was hem geopenbaard dat de dochter

ik vond dit wel beleeft en oordeelde dat het zeer gemaakt in my zyn zoude iets aftewyzen waar naar ik verlangde en dat my zo heusch gepresenteert werdt ik boog en zei dat ik het met veel vermaak zoude lezen hierop stak hy het in zyn zak zeggende ik zal de eer hebben om de dames t'huis te brengen en dan het boek overgeven

toen men hem de eerbewijzen had zien weigeren zeide men t is een gelukzoeker toen men hem de uitnoodigingen der gezelschapskringen zag afwijzen zeide men t is een onbeschaafd mensch

in dit jaar zijn maar weinige dagen meer over maar het voert een harden strijd om het einde te verdagen

heer van der does laat zeggen dat hij niet komen kan zeide cornelis en ging heen mompelende het is ver heel ver gekomen

u op te merken dat ikvrijwillig hierheen ben gekomen op het schriftelp beroep van een medeburger hetwelk gij nu voor oogen hebt ik ben hierheen gekomen om hem

in hel gekleurde hoofdletters bekend maken zij hebben een stuk karpet boven uit het raam gehangen een half dozijn kruiers lummelen op de vuile stoep

want zij was heel zwak leg uw sterken arm onder mijn nek zei zij en draai mijn hoofd naar u toe want uw gezicht gaat heelemaal van mij weg en ik wil het dicht bij mij hebben

van johannes wouter blommesteyn nog minder op gelet hebben zoo niet antje hem gezegd had mijnheer blommesteyn kijk nog eens om naar de stad wie weet hoe lang het duurt eer gij haar weêrziet

hoe dit ook zij hij antwoordde niet qiles richtte nu een vragenden bük op den ketellapper deze was echter eensklaps in slaap gevallen

en er verbreide zich een dichte grauwe nevel de wateren werden ontboeid het ijs brak en barstte schuimende troebele waterstroomen zochten overal uitwegen

toen die conferentie afgeloopen was keerde de heer inspecteur naar den haard terug en daar gezegd hebbende dat hij eens in de tsjouwerlui zou gaan kijken hoe de zaken stonden ging hij heen hij kwam weldra terug zeggende

over de bobbels in de vensterruiten die rimpels en dwarrelingen in het uitzicht maakten over het waschtafeltje dat op zijn drie pooten niet vast scheen te staan

de priorin liet eenige kralen van den rozenkrans door haar vingers glijden fauchelevent bleef zwijgen zij hernam ik heb omtrent deze kwestie verscheidene geestelijken geraadpleegd die in onzen heer arbeiden die hun leven aan de kerk wijden en heerlijke vruchten voortbrengen

deugniet kom nader antwoord schelm zoo ge mij weder onder de oogen durft komen enz

maar tante chloe ik krijg een geweldigen honger zeide george is de koek in de ketel niet haast klaar haast jongeheer george antwoordde tante chloe

ik wou wel dat er hier tijgerjacht in den omtrek was dan konden wij er enkele voor het diner doodschieten

koetsier als gij nu niet wegrijdt stap ik er weer uit zeide minns tot het uiterste gedreven door de gedachte

gij zoudt beter doen een begin te maken gij zijt aan den arbeid lang vr gij er aan denkt en nu verliest gij den kostelijken tijd maar olivier

eerst echter wilde ik u vragen ronduit vragen of gij een humorist zijt ik denk het half omdat het tegenwoordig zoo ijselijk aan de orde is

in het jaar maar als ze voor de hondenkar loopen is het minder zegt beumer maar ik vraag wat moeten wij met zoo'n hondenkar beginnen en het beestje kan toch al haast niet meer uit den weg zoo vet wordt het maar we doen