doch betsy scheen daaraan niet byzonder te hechten gelukkig voor haar want de beloften werden nooit vervuld

en toen zij dat ben ik weer john hem vertelde dat het huwelijk nog niet voltrokken was al naderde het tijdstip met rassche schreden

ditmaal echter lag zulks niet in de gedachten van schemselnihar die woorden waren gerigt tot haren teeder geliefden hassan en zij gaf zich zoo zeer aan hare smart over dat zij in zwijm viel

zonder verlof van den keizer over hem ontdekte men den heer van aylva die gedwongen was geweest de sponde des gekwetsten te verlaten bij wien zich thans niemand bevond dan des graven biechtvader gereed om hem de diensten van zijn heilig ambt aan te bieden

en daàrom legde zij den steen rustig neêr en zei neen lieve mevrouw heusch de steen is te duur en mijn man heeft geen geld zij had dat zoo lief gezegd dat hare bedoeling niet was te raden zij was aanbiddelijk van zelfontzegging terwijl zij die woorden uitsprak

gij ziet dus allerliefste dat alles zich schikt als men zijn a l g bosboom-toussaint langs een omweg verstand gebruikt en niet toegeeft aan kinderachtige sentimentaliteit ik bewoon een van de prachtigste huizen in de stad g en het is gemonteerd op den besten voet

die nog aldoor naar de biet staarde maar toen gaf kit een jubelkreet zoodat connie au schreeuwde want noor trok haar van schrik een bosje haren uit en pien sloeg haast ruggelings van de bank kit zwaaide met een foto jullie raadt nooit wie ik hier heb je raadt het nooit nooit

een andere verklaring voor de brieven van december wist de vader niet te vinden het menschenhart is zoo bedriegelijk van wat al vermag het zichzelf te overreden toen de gruwelijkheid en de vloek der zonde her in wanhoop in doodsangst brachten

een goedhartige stier die maar elke kleur voor rood verkiest te houden sir leicester kuchte alsof het hem onaangenaam was iets hoegenaamd over dien persoon te hooren en nam met groote statigheid en beleefdheid afscheid

dit verslag van den ongelukkigen toestand maarten chuzzlewit waarin de jongste commensaal verzonken was aanhoorde kon geen hoog denkbeeld van haar teergevoeligheid geven

en altijd kleine alleenspraken hield zeer bitter ten opzichte van die engelsche officieren

en daarentegen ik heb de stoutheid aangewakkerd in de harten der friezen die op de gesprokene taal moesten juichen en in hun hart den graaf verachten die in hunne tegenwoordigheid om de woorden eens kokelers verbleekte

om ons op zekere gunstige punten weder op te waciiten en als wij dan een hoek omsloegen en in het gezicht kwamen riep de meest opgewondene onder hen daar komen ze daar komen ze en scheelde het maar zeer weinig of wij werden

of dit woord uitsluitend te amsterdam gebruikt wordt weet ik niet in die stad beteekent het de eigenaardige huppelende beweging die n zeer plat steentje behendig geworpen op de oppervlakte van t water maakt

en ik dat verdiend dan zoudt gij nu tenminste moeten zeggen in welk opzicht gij gemerkt hebt dat ik u heb verraden en op welke gronden gij mij zoo beschuldigt

als ik u als uw gids daar vooruit overgezonden had en u had aangemoedigd om een paar malen te schreeuwen zoudt gijtonnenen

er scheen echter in enkele oogenblikken een massa verzameld te zijn evenals het volk bij een standje en alle zonen en dochteren adams namen er wat van mee

de gouverneur ik heb hem nog niet gesproken antwoordde florisz verontwaardigd de kommandant van den post aan t haagjen ik moet zeggen een hupsch en gedienstig heer

het te laat is moet ik je zeggen wat ik voor altijd dacht geheim te kunnen houden willem de man die je vader geruïneerd heeft is mijn jongere broeder

ginds stonden een paar heertjes als een paar malle jongens zoude ik zeggen zo ik niet verstaan had dat zy aanstaande vaderen des vaderlands waren arm in arm de heerlykste muziek na te lollen ons en passant eenige cabriolen op de koop toe verëerende

ik kan van deeene niet spreken yen van den ander zwijgen en ik moet zelve den mond dje houden en alles aan dezen kleinen burger nier overlaten

henrique de oudste zoon van alfred was een frissche gezonde knaap vol geest en leven die van het eerste oogenblik der kennismaking af

hm bromde hij eindelijk de vraag is hoe je begrijpt wel beste notaris dat hoe gaarne ik u en mevrouw ook mag en hoe

te diep verachtte kees het kruipend maleisch gebroed zooals hij het noemde om ook maar aanspraak te willen maken op een greintje genegenheid dàt raakte hem niet indien er slechts gekropen werd was de zaak in orde

paedagoog schertste zij waarom verwen ik hem ik vind hem altijd in uw rokken hij moest maar eens met me meêkomen ik zoû hem gymnastiek laten doen jules paardrijden en christie gymnastiek lachte zij door

maar hoe alexei zeg mij dat zij sprak dat met een soort van spotachtige onderwerping aan haar hopeloozen toestand is er dan in het geheel geen andere uitweg

wat is het hier heerlijk zeide mathilde men herleeft maar laten we een zijpaadje ingaan die menschen vervelen me denkelijk moeten wij hen ook vervelen wij detoneeren hier in de natuur ik vind menschen altijd zoo leelijk tusschen groen vooral als het zoo jong is je ziet ik begin te filozofeeren

zoo gij mijn vader kent zoek hem dan op en ik zal afwachten of hij zijn zoon wil erkennen maar ik wil mij niet opdringen aan hem die mij in mijn jeugd aan vreemde handen overgaf

constance had hen gekust of de hand gegeven en zij was doodsbleek en hare zwarte oogen beefden vochtig hare stem brak hare handen trilden zij voelde zich als zinken op hare knieën zij voelde eene heftige weening opstijgen naar hare oogen en het was haar bijna ondoenlijk zich te beheerschen

niet gij die mijn gevallen kind ziet hij liep een beetje voor ons uit en bleef een poos voor ons in dien tusschentijd keek ik ham weer aan

en toen de zomer voorbij was had de storm heele groote velden om meê te spelen in de stad brendane zaten de boeren en zagen hoe hij de zandmassa's oplichtte ze naar den hemel deed stuiven

toen hij nog controleurtje was bij ons in de remboe hij was toch zoo'n hoogvlieger niet nu dan juist omdat hij bij ons controleur is geweest dacht ik dat ik bij hem moest wezen hier op batavia

vergeef mij fluisterde hij met een snik in zijn keel neen zeide zij en zonder meer sloot zij de deur achter zich hij bleef nog een oogenblik zoo geknield

neen wees tevreden maurits heeft genoeg van het feest houden zijne excellentie is al in de vroegte en in alle stilte weggetrokken om zijn jongen broeder hendrik frederik naar leiden terug te brengen de delftsche lucht deugt niet al te lang voor een leidsch student maar wat hadt gij mij te zeggen

toen de vorige afstand zich weer tusschen hen deiden bevond sloop hij haar weer achterna ongeveer op het midden der brug bleef zij staan de man bleef ook staan

met een massa tapisseriewerk in zijn bek dat naar gissing een bloemenmandje rnoest verbeelden dat is tusschen twee haakjes een verleidelijk artikel voor jonge vrouwen uit den minderen stand

die in den breeden bok zinkt groot genoeg voor drie van top tot teen opgeschikt in groen en wit en twee bruine paardjes met schuddende koppen die hooger stappen dan zij lang draven

elke vergelijking tusschen hem en u hier knipte tom met zijn vingers want hij begon nu driftig te worden is geweldig in uw nadeel zoo zoo zei jonas smalend

maar och ik weet ook dat ik morgen of op zijn laatst overmorgen voor verscheiden maanden het vaderland verlaat dat ik u daar achterlaat dat ik misschien als ik weêrkom u de vrouw vinden zal van van

en zy wendde zich tot hem en glimlachte en de ster scheen altyd door hq groeide op en werd een

zie den beul eens nu het zijne eigene beurt wordt gij weet niet wat het is riep dennis krimpende en wringender smaar lk wel dat lk moet gehangen worden

zegt een andere passagier ja m'nheer en om nu die loffelijke daad te erkennen zegt de heer met den stroohoed op zijn beurt ja m'nheer tot hem