zich het moeten getroosten zoo dikwijls hy voor gedeputeerden te velde geroepen werd met den hoed in de hand te staan en zich met een veldstoel te vergenoegen terwijl zy in armstoelen gezeten waren viel kievit in

was hij te paard gestegen om hem na te rijden toen hij den heer van naaldwijk toevallig ontmoetende van dezen vernam dat deodaat bij de friesche afgevaardigden namens den graaf een boodschap was gaan verrichten

ij weet schoon ik het geluk niet gehad heb van uwe wederliefde te kunnen verwerven welk eene liefde welk eene hoogachting ik u heb toegedragen

en hoe hij het altijd opzei in bed als hij den slaap niet kon vatten ook heeft hij veel smaak in de psalmen hernam mevrouw en kent er vele van buiten zoowel volgens de berijming van wijlen den heer van sinte aldegonde als volgens die van

wat is er roept de schelle stem van gezant weer op eerbiedigen afstand terug vang op je loon en laat mj van avond niets meer van je merken

kwam zij terug om mij nog eens lachend en schreiend om mijn hals te vallen eindelijk ging ik om de zaak gemakkelijker te maken maar met haar mee naar boven en nadat ik buiten even gewacht had

en achter dat alles stond eene jonge juffer van omtrent vijf en twintig jaren geheel in het blauw gekleed met een zeer lief gezichtje

gij zijt een jonkman die de waarheid moet konnen dragen wien ik niet met valschen waan zou willen blinden daar ik hope heb dat hij zich kloek en rustig zal houden als t op scheiden aankomt a l g bosboom-toussaint de delftsche wonderdokter eel us sprekende trachtte zij vastheid te geven aan hare stem maar het vlotte niet best

met een grijns op zijn gezicht die volkomen onbeschrijfelijk is maar uit eene vereeniging der leelijkste grimassen scheen te bestaan waarvoor menschen of apengezichten vatbaar zijn

men weet dat het bovenmeer niet minder dan kilometer lang is terwijl kilometer de grootste breedte aangeeft zijne oppervlakte die reclus op vierkanten kilometer berekent

als ik mijn boek uitgesproken heb met langen adem dan kom jij even met je drie vier zinnetjes ik vind het toch niet mooi louis couperus metamorfoze hoor al heb je nog zoo lang geredeneerd

en was die jood die hem gisteren hier zag het mij maar terstond komen zeggen in de plaats van naar amsterdam te gaan om het den heer heynsz te vertellen dan had ik hem gisteravond reeds laten pakken maar dat helpt nu niet jij vrouwtje hoor eens biecht nu eens oprecht anders zul je kennis met de boeien maken waar is de vent gebleven

de daverende stap haar hartslag en tusschen de grenadiers en de hooge huizen schijnt het samengedrongen dr juichende volk nauwlijks ruimte te hebben tot ademen

aan den eenen kant in het licht gesteld door de statige gunsten van juffrouw wilfer's oraties en aan den anderen kant in de schaduw geplaatst door de scherpe uitvallen en nijdige blikken der

deze man is misschien mijn moeder cosette hoewel t zonderling klinken moge had in de diepe onwetendheid van een meisje dat in het klooster is opgevoed

eerste hoofdstuk het vrijboeren gericht het was een heerlijk schoone dag achter in augustus van het jaar

zeg maar wat mijnheer gargery ik wil geen styf gezelschap wezen zeide jo rum dan rum herhaalde de vreemdeling en wil de andere heer zoo goed zijn om te zeggen wat hij verkiest

een oude dame met een bult maar met zestien goede kwartieren op haar wapenschild en geparenteerd aan de helft der vorstelijke geslachten van duitschland

en bedenk dat ik naar mijne sluis terugkeer en dat de temple op mijn weg lag het gelaat van bradley headstone was gedurende dat laatste onderhoud veranderd en hij had den spreker met voordurende aandacht

hoe kunt ge zoo iets zeggen zou z jj niet om u weenen zou haar kind niet om u weenen ja ja goddank ik bedoelde het niet juist zooals ik het uitdrukte

maar ook de witt legde door een goedkeurend hoofdknikken zijn tevredenheid over elizabeths verzekering aan den dag en nu dunkt my zeide de eerstgenoemde konden wy onze taak alhier voor voleindigd rekenen en aan mevrouw de rust gunnen welke zy gewis behoeven zal

dat dezelfde stralen het weinigje kleur dat hij bezat geheel schenen te doen verschieten zijne koude oogen zouden haast geene oogen zijn geweest

weinig dacht ik dien dag dat ik ooit gehechtheid zou gevoelen voor de steenen zelfs in de straten van

daaraan paarde zich zulk een sterke behoefte aan toewijding dat zij na den dood harer moeder er over gedacht had zuster van liefdadigheid te worden toen was jan tusschenbeiden gekomen met de bede dat zij bij hem

jammer mijn mantel is lang niet naar de laatste mode en mijn hoed heeft niets van dien van sallie ik heb maar niets gezegd maar ik was ook vreeselijk teleurgesteld over mijn parapluie ik had moeder verteld dat ik liefst een zwarte met een witten stok wou hebben maar ze vergat het en kocht er een met een leelijken geelachtigen stok

gy zijt wel goed mijne heeren zeide gourville van u te verwonderen over eenige gemakken en geriefelijkheden die ik my veroorloofd heb hier te vereenigen in de hoop dat daardoor mijn kamer eenigzins waardig zouden zijn zulke uitgelezene gasten te ontfangen

als hij nog ongetrouwd naar amerika was gegaan was een vraag die zijn weduwe niet onder de oogen zag want juist kwam kaatje met haar werkdoosje de kamer in

van al die kleurige tinten die het doen schijnen alsof de regenboog op aarde is afgedaald het kruis op de torenspits begon te glimmen

ik heb mijne woorden zoo niet om u dat goed uit te drukken maar wat ik voel met dat wijde perspectief van rivierland voor mij en dat kleine kostbare kind naast mij

er waren tijden geweest wanneer hij als hij een sultan geweest was en zijn grootvizier op een ochtend gezegd had wat verlangt de beheerscher der geloovigen uit de handen van zijn slaaf

welke zy wel gelieft te geven voor hare belangstelling in den voorspoed van dezen staat ik heb my van mijn last gekweten antwoordde d'estrades

gratulor zeide raesfelt toetredende ik wensch u van harte geluk mijn zoon gij ziet het god heeft alles ten beste gekeerd en het is als de psalmist zegt in salm doen zal wel beklijven spoedig met

de ruiters wier getal nu tot vier geklommen was zetten dadelijk den tocht naar darlingstation voort een breed platgetreden pad wees den weg door de prairie spoedig kwam men op den hoofdweg uit waarvan de vertrokken gids eene bocht had afgesneden

ina keek om de jongens komen binnen oom anton heeft immers een zaak gehad dertig jaar geleden ging d'herbourg voort neen neen verdedigde harold dercksz

zoo iets van eene modiste het ziekenhuis kon haar niet meer dan twaalf pond s jaars toekennon en daarom een reiziger die geen handel drijft achtte de bestuurderes zich verplicht haar onder het oog te brengen dat zij zich zelve zeer benadeelde

gij hebt gelijk viel mijnheer spenlow hierop in ettelijke malen met zijn hoofd knikkend en een heel donker gezicht zettend gij zijt beiden nog zeer jong het is allemaal dwaasheid

werd hunne schaduw zoo reusachtig dat de geheele oppervlakte van het venster dat bponder breed was zelfs door eene figuur geheel werd verduisterd

het is hier op den akker gevaarlijk loopen in het duister dacht hij ik zou makkelijk mijn beenen of mijn hals kunnen breken gelukkig liep hij juist tegen een leeg slakkenhuis aan goddank nu ben ik van nacht ten minste veilig zei hij en kroop er

hij schoof met forsche streken t besneeuwde naambord glad de derde las naar ede toen wist men weer het pad en onze drie gezellen vermoeid zooals ik zeî zij dwaalden nu niet lang meer op de verlaten hei

ik heb een hekel aan vleien mijn beste juffrouw zei tom smart gij verdient een voorbeeldigen man en wie dat ook zijn mag hij krijgt een lot uit de loterij terwijl tom dit zei

zal veraangenamen als mevrouw micawber eenmaal zeebeenen heeft een uitdrukking waarin ik hoop dat niets onwelvoeglijks gelegen is zal zij denk ik zich wel eens ten dans laten leiden

om op eens een einde aan al hare aardsche onaangenaamheden te maken tom zag er dus met zijn welgeborsteld lakensch pak zijnen glanzigen