men kan zich ligt voorstellen hoe verschrikt de kalif was thans berouwde het hem maar te laat dat hij den verstandigen raad van zijnen vizier niet had opgevolgd

ik was gelukkig in dezen kring ik miste er nauwelijks mijn vader dien ik zeer zelden zag en had alleen zeker heimwee naar mijne zachte bleeke moeder die ik meest had gezien in haar eenzaamheid over haar bijbel heengebogen en mij met die zielvolle oogen zoo weemoedig teeder aanstarende

ik volgde daarna zijn spoor dat duidelijk zichtbaar in de dikke stoflaag was gedrukt en tot mijne verbazing bemerkte ik dat de kerel gangen doorgestrompeld was waar sinds eeuwen geen mensch een voet had gezet wacht laten we even driemaal rechts en viermaal links gaan dan zal ik je het aardsche paradijs laten zien

en had mij in zijn laatste brieven geschreven dat hij niet zonder hoop was spoedig met het liefste meisje van de wereld vereenigd te worden

ten teken der verwoesting waarmede zij het land van vlaanderen bedreigden hadden zij altemaal kleine bezems aan hun speren gehangen daardoor willende te kennen geven dat zij kwamen om vlaanderen te keren en te zuiveren en inderdaad zij verzuimden niets om die belofte te volbrengen

ziedaar een nog grooter leger dat op mijne hoofdstad aanrukt en die met ondergang bedreigt amgiad begreep de bedoeling des konings hij steeg te paard en reed in vollen draf het leger

en dat mij tot den huidigen dag doet rillen als ik er aan denk zijn stem klonk hoi en beefde toen hij mij op zij trok

die voorname luiden moeten om heur rang en staat op te houden zulk een sleep van bedienden in den kost nemen en zulk eene staatsie voeren dat ze meest de inkomsten aan heur lijf hebben hangen zie t aan de bruid heb je ooit zooveel juweelen en kleinooden

er zijn weinig oogenblikken in een menschenleven waarin hij meer verdriet ondervindt en minder liefderijk medelijden aantreft dan wanneer hij zijn hoed naloopt er is zeer veel koelbloedigheid en overleg voor noodig

in eene wijde onmetelijke hopeloosheid voelde hij zich duizelen hij verwachtte niets meer het was het einde en het verwonderde hem niet wat er gebeurde

dat hij niet half zooveel belang in het geval stelde als de bengalees integendeel zijn gevoelens waren allesbehalve van aangenamen aard hij gebruikte een korte

na een vurig gebed voor haar grootvader en om de terugkomst van het stille geluk dat zij eens genoten hadden legde zij dan haar hoofd op haar kussen

dan zeg ik tot de groote lui laat mij met vrel blijf weg van mijn hutje het is daarbinnen somber genoeg gij behoeft het niet nog somberdet te maken

en het hoofd had van een houten varken hij had er de toestemming niet toe moeten geven maar die deftige dame had hem zoo vurig gesmeekt haar die kamer af te staan om er het middagmaal te gebruiken voor een half uur

van den prins wilt gij zeggen hé durft gij dat niet ha ha ik wel al waren er duizend spanjolen bij maar daarom moet gij dat nog niet doen ieder mensch is hier zoo vrij als een vischje in het water gij hebt dus valdez niet gezien zegt ge

aar desk eens aan adertje vat heb ik niet veel nieuws beleefd in dien korten tijd ik ben zoo opgewonden dat ik er wel met iemand over moet spreken en jij bent de eenige dien ik ken rger je dus maar niet als ik het je zoo erg vaak lastig maak

en dat het niets zou zijn dan eene opoffering van haar kant omdat zij haar bruigom niet lief had en toen hij bijna krankzinnig van vreugde was op dit bericht

ik heb dat aan lucie gezegd wat beteekent dit geraas hij legde de hand weder op de sluiting der blinden

en tom is niet bang voor opsluiten niet waar tom neen zeide tom stoutweg als het donker wordt worden de lantarens beneden op straat aangestoken en dan is het hier helder licht

onder het diner deftige redevoeringen houdt dagelijks nemen de onrustige lieden die nooit iets te doen hebben den schijn aan alsof zij het al vrij druk hadden

dat kan je evengoed aan het monument vragen antwoordde de heer higgs hij is goed aan den gang zeide de klerk

maar geen dier heeft beter kans om er mee beladen te worden dan de ezel die niets op het gelaat der aarde noch op dat des hemels ziet dan de drie letters z

t is wat lekkers je laat mij de kastanjes uit het vuur halen en jij nou wees maar niet boos en heeft hij t dan niet goed gezeid van t portretje

dorre heidestruiken door den wind voortgedreven vlogen voorbij en schenen verschrikt voor iets te vluchten dat naderde

zou er werkelijk iets in de war zijn daar boven in het arendsnest dacht ze ze sloeg met de vleugels uit en steeg zoo hoog dat ze in het arendsnest kon zien daar zag ze geen van de beide oude arenden

proef dezen drank eens het is sorbet zoo heerlijk als deze elders in de geheele stad niet te krijgen is agib dronk met smaak en gaf de kom aan den pasteibakker terug die ze nu ook den slaaf aanbood

haar tred bleef vast maar haar hand beefde toen zij het laatste te voorschijn bracht en toen bij den aanblik daarvan de aandoening van de andere zusters losbarstte stroomden ook haar lang ingehouden tranen

wiens gemoed door vroegtijdige teleurstellingen verbitterd scheen te zijn en die een stuursch gezicht had gekregen zwichtte voor zijn beter gevoel en huilde

die een dollen zin in suzette had en dat zij geloofde dat hij suzette ook niet ten eenenmale onverschillig liet

zeer weltevreden met alles en iedereen en hoewel zij nu en dan een beetje zotskapperij ten toon spreiden zijn zij toch veel beter te verdragen dan de trotsche dandy s van regentstreet en pali mall

kan zij ergens les in geven kaartenrekjes schilderen handwerken zij komt tot de ontdekking dat vrouwen hard werken

wel lieve caddy zeide ik welke mooie bloemen zulk een keurig ruikertje had zij in de hand dat vind ik ook esther antwoordde caddy zij zijn de liefste die ik nog ooit gezien heb

sprak dat knagende zelfverwijt in het vochtige hol waarin het altijd nacht was zijn verblijf duurde in dat hol echter maar twee dagen dan zou hij het verlaten om weer altijd vrij te zijn

david god gave dat ik de laatste twintig jaren van mijn leven een verstandigen vader had gehad mijn beste steerforth wat scheelt u

geen bitter woord vièl tusschen hen maar als zij stil zaten bij elkaâr voelde elly zich heel doelloos worden zij was niet contemplatief dat dwalen door italiaansche steden dat behagelijk ommedwalen tusschen de schoonheden der muzea voldeed haar niet wie de daad een behoefte was

en bleef naar zijne laarzen staan kijken met een gezicht zoo donker alsof hij ze van een valschen toeleg op zich verdacht hield

die man is hier is weergekeerd en zoo mijn bang voorgevoel en de eerste opmerkingen die ik heb gemaakt mij niet bedriegen is hij tot mij gekomen met vijandelijke bedoeling

maar gij bewaart alles voor mijn zusje dat gij hier bij u laat vermuffen zonder dat zij eenig pleizier in haar leven heeft

want ik hoop dat god het hem niet vergolden heeft maar hij is nooit zoo voor mij geweest als moeder en gij vader en op het schip

uit het armhuis naar zee gezonden ware hij op verre na de minste niet onder de janmaats geweest zou zijn als hij over zijne afkomst nadacht

ls je vurig naar iets verlangt en maar volhoudend blijft volharden dan zet je je zin toch door op den duur k heb er nu al vier jaar lang op gewacht een brief van jou te ontvangen en ik geef den moed nog altijd niet op

maar toch hetgeen er regina toe gebracht had zich in deze positie te plaatsen was juist niet de druk van zulke zeer gewone omstandigheden zij werd daartoe veeleer gedreven door innerlijken gemoedsdrang dan geprest door uiterlijken nood

ten einde schrik in te boezemen aan de stroopende benden hadden ten gevolge dat er vooreerst aan een uitstapjen naar breda niet te denken viel

met zooveel zorg geregen en zoo naar de kunst gekleed dat de hupsche gedaante volstrekt niet veranderd was terwijl ze daar langzaam heen en weer slingerde