den wanhopige poogde hij tot kalmte te brengen en trachtte hem neer te zetten door op den onderworpen mensch te wijzen en de smart die een graf aanschouwt te veranderen in een smart die naar een ster opziet

in haar handen te klappen net als in de komedie en toen komt gij binnen daar dat is de heele geschiedenis zei baas peggotty gij komt binnen

en letterlijk van ratten wemelde de met hout beschoten kamers bedekt met het vuil en den rook van honderd jaren de half vergane vloeren en trappen

hij zal je toch niet opeten allons toos ga meê ik wil het hebben hij troonde haar naar hijdrecht en hij dwong haar den volgenden scottisch terug te vragen cateau werd boos op zichzelve dat zij zoo had toegestemd maar het was onmogelijk paul iets te weigeren tot straks dus en niet meer boos zijn mijn toosje lief murmelde hij verliefd

naauwelijks had hij zijn gebed geeindigd en lag nog op de knieën met het gelaat naar het oosten gekeerd toen hij plotseling een geest zag verschijnen

je kon toch een enkelen keer wel eens thuis blijven ouwe heks zei hij nu moeten zwartje en ik er aan gelooven om jou de oude vrouw antwoordde niets maar de man uit hede was niet in een bui om haar te sparen

in het uitdenken en verbeelden zag hij het schijnsel levend worden levender met iederen dag en hij behoefde nog niet te schrijven want eerst moest hij het schijnsel nog doen bewegen vor zich in zijn atmosfeer van het tweede geluk

die tot vermaak van de toeschounikolaas nickleby wers den gang en de gebaren van den incasseerder nabootste achter deze

allebei konden ze het stellen buiten den arbeid geld overhoudend bij hun geringe behoeften daar had nu die malle vent die verlande een pur sang vrouwtje getrouwd en uit was het met zijn goede leven

als hij met eene looze feeks werd vereenigd zij wilde geene namen noemen want dat was haar karakter niet voor zijn geheele leven ongelukkig moest worden

de artisten hadden zich zoo spoedig mogelijk verkleed en traden de zaal binnen waar zij nog van de laatste gasten eenige complimenten over spel en smaak opvingen emilie had zich bij dien zegevierenden intocht aan de piano gezet en ontbeukte er de akkoorden eener fanfare aan zij bleef als intieme huisvriendin met van raat en betsy soupeeren

na t ontbijt braken wy op om langs een anderen weg dan wij gister ingeslagen hadden terug te keeren

in ons land worden en wie weet of het niet nog eens de riesche aag geheeten wordt adat hier de paarden wat uitgeblazen hadden en men een ontbijt genomen had maakte voortgang om spoedig het dorp udeschoot te bereiken

en aan dezen zou hij te dier gelegenheid ook hierin was leentjes gissing juist geweest langs een weg die s mans kiesheid niet kwetste een kleine te gemoet koming in het huishouden kunnen verschaffen die wijze van de zaak te schikken was redeneerde eylar tevens verstandig en edelmoedig

zij wachtte tot hij verder zou gaan tot hij wellicht eene vraag zou doen waarop zij reeds eenige dagen wachtte maar het was wellicht uit kieschheid dat hij niet vroeg het was nog zoo kort geleden sinds zij otto geschreven had

wijn zooveel hun lustte en van den besten ook ik dacht pulvertje dat is allemaal om u te verleien maar deze reis zal het hun niet lukken ondertusschen waren er een paar naast mij gaan zitten die vertelden mij hoe goed zij het hadden onder don manoël zoo noemden zij den kapitein en wat een dwaasheid ik doen zou indien ik niet met hen bleef en onderwijl

en die nu in een rijtuig rijden voegde hij er met gebroken stem aan toe dobbin was niet weinig aangedaan bij den aanblik van dezen eens zoo goedhartigen ouden vriend

htj is voor u handel zeide herbert die hem was gaan oprapen en ik hoop dat er niets gebeurd is dit gezegde doelde op den zwarten rand en het zwarte lak

op al dat ochtendrood belust ware geworden en haar schoonheid op enjolras had willen beproeven zou een vreeselijke verrassende blik haar onverhoeds den afgrond in hem getoond en geleerd hebben den schrikkelijken cherub cherub van ezechiël

dat zij uitnemend hare kleine coquetterijen met een masker van onschuldig liefde weet te bedekken maurits lijnslager foei gij beleedigt van dijk ik beleedig niemand

daarna zocht ik de belangstelling van het schoone meisje te winnen voor andere zaken wat dichter by huis voor my zelven in een woord en ik vleide my daarin vry gelukkig te slagen

blinkende kannen die insgelijks in rijen aan spijkers hingen eene menigte citroenen in netjes aan den zolder gehangen en kasten vol eetwaren van allerlei soort

deze neiging tot uitstel van des kolonels kant scheen echter zijne uitverkorene volstrekt niet te beleedigen of te grieven want toen zij kort daarna hun gesprek afbraken en uiteengingen hoorde mevrouw jennings elinor duidelijk zeggen op een toon waarin haar oprechtheid doorklonk ik zal u hiervoor altijd van harte dankbaar zijn

uw advocaat mijnheer boffin antwoordde lightwood die er een zeer korte nota van opmaakte met eene zeer roestige pen t heeft het genoegen die instructie aan te nemen is er nog een

dat was immers de jongeling die groenhof tegensprak dezelfde uwe hoogheid welnu dien moet vooral geen hair gekrenkt worden laat hem zoeken zooveel gij wilt maar gevonden moet hij niet worden waren al de arminianen zoo ik zoude zelf lust krijgen om een

wij waren beiden zoo aangedaan of wij elkaar nooit meer zouden terugzien en terwijl mattia en capi den kant gingen van den plantentuin sloeg ik de richting in van de rue mouffetard

al met kennis gezien hebt hoe kunt gij dus zoo lichtvaardig oordeel vellen over iemand die misschien eenmaal recht zal hebben op mijnen eerbied op mijne gehoorzaamheid op mijne liefde

kan niet zonder de heilige maagd en zonder zoo'n boekje wilje dat ik je t geloof leer wouter dan komen we samen in den hemel nu dit wilde wouter wel en femke begon god schiep de wereld wat deed hy vr dien tyd femke dat weet ik niet maar de menschen zyn slecht geworden

laat ons thans ademhalen na deze langgerekte dagreis

ja dat ze zelfs in den paardenhandel weerstand bieden aan dien diefachtigen trek die men

zy kunnen slechts tot zeer weinig typen of klassen gebracht worden want spoken hebben slechts weinig oorspronkelykheid en gaan op een gebaand spoor

ik begrijp u in het geheel niet juist maar laat me toch niet zoo over mezelven praten ik praat liever over u

die brass niet slechts zeer hartelijk ontving maar hem ook een nachtverblijf liet geven in een kamertje met eene stevige deur

wel zeurde hij met de anderen mee over de warmte maar hij meende daar niets van hij voelde zich veel prettiger dan bij zomerwarmte in europa hij at de niet zeer smakelijke rijsttafel aan boord met het grootste genoegen

of menschen door vele jaren lang op dezelfde plaats bij elkander te zitten en altijd dezelfde dingen te doen een zesde zintuig verkrijgen

blonk maar nu en dan even op zooals een slapende kat zou doen zelfs de grootte het model en de stevigheid van het ledikant en de kleerkast

toen de jongen begon te spreken boog de uil zich voorover om hem te bekijken hij heeft geen klauwen en geen horens dacht hij maar wie weet of hij geen gifttand of nog gevaarlijker wapen heeft

neem nu nog een glas tot afscheid het spijt mij waarlijk dat gij nog zoo ver loopen moet zij denken zeide hugh toen hij het glas had geledigd dat ik gerust in den stal lig te slapen

de parijzenaar is onder de franschen wat de athener onder de grieken was niemand slaapt beter dan hij niemand is lichtzinniger en trager dan hij niemand schijnt eerder te vergeten dan hij

laat mij nog eens goed toezien al is het voor nog zoo korten tijd om te hopen dat het misschien niet zoo is de verandering die er met haar plaats had versterkte de belangstelling haars vaders in nommer vier en hij vroeg bedaard

een pracht in hunne openbare gebouwen welk eene bewonderenswaardige orde en zindelpheid in de straten

dat het den gevangenen bijna onmogelijk zal zijn een enkel woord met elkaar te wisselen aan den anderen kant worden door tgeraas van weefgetouw aanbeeld