te midden van het schrootvuur zingen hij voelde het kille voorhoofd van eponine op zijn lippen al zijn vrienden enjolras courfeyrac jean prouvaire combeferre bossuet grantaire rezen voor zijn oogen op en verdwenen

fanny hernam de vader deftig en langzaam als gold tiet een zeer gewichtige zaak ik verzoek je mij wel te willen verklaren hm wat je bedoelt

onderwerp van het gesprek haar van het

buiten hen alle de overige in morgengewaad verschenen kon dit niet nalaten opzien te baren en gelegenheid tot gesprekken en eene aangename scherts te geven

eindelijk is het dag de morgenwind wuift de kruinen der boomen zachtkens heen en weer uit het gras stijgt de leeuwerik omhoog en zijn lied juicht door de lucht als een groet aan de ontwakende natuur als een hulde aan het licht dat alles bezielt en verwarmt

en die mede zouden binnenkomen onder voorwendsel dat zij de glazen moesten wegnemen voorh de i ze bescherrnin s trad de dappere john een halven voet uuruit ae kamer binnen en ontving zonder te sidderen

den mist verdrijvend die haar den heelen dag had verduisterd een helder licht verspreidde over een dorpje in

in dien half verdoofden toestand wandelde rimini in den omtrek van griesbach de zon die door de bladeren speelde en zulk een zachten glans op den grond wierp zag hij niet

indien wij allen onzen eigen zielstoestand kenden in een meer uitgebreïden zin dan waarin die in t algemeen verstaan wordt dan vermoed ik dat we de kindermeid verantwoordelijk zouden vinden voor de meeste duistere hoekjes

kunt ge dat niet begrijpen ik ben niet vlug in het begrijpen goed ik wil je mijn diepst verborgen geheim mededeelen maar je gevoelt wel dat wanneer je er één kik van roert ik je den hals omdraai hij sprak deze moordlustige woorden uit terwijl hij met de linker hand op het gevest van zijne sabel sloeg

daar zijn voorkomen niets gedwongens had had ook het mijne zoo geloof ik ten minste niets daarvan ik was in den loop van den ochtend verscheidene malen met hem alleen en achtte het niet onwaarschijnlijk dat hij mij over den brief zou spreken maar hij zeide niets

of zich verbeeldden te hooren gaat alle beschijving te boven nadat zij als razend hunne handen gewrongen en heen en weder geloopen had en klom de een op de schouders van zijn broeder

aan god het vaderland en u zelven riep gashford uit dat ben ik dat zal ik zijn riep

waar duizendbeenen van vijftien voet lang wemelden en die tot badplaats van behemoth had kunnen dienen de groote laarzen der baggerlieden waagden zich nooit verder dan tot zekere bekende punten

kan ik als man van eer niet openbaren zij was één engelachtige zachtheid al engelachtige zachtheid doch er werd een woord gebezigd een kort en schrikkelijk woord van drie letters beginnende met een b

met hun behangselpapier vensterramen met al hun glasruiten tusschen het puin het kanon verwachtend afgebroken schoorsteenen kasten

er zonk even een zachte weemoed over hen neêr bij de gedachte aan eline maar georges vroeg nog een tweede portie van de podding en zij werden weder vroolijk het liep naar twaalven toe en ons rijtuig dat maar staat te wachten ik zal je de rekening sturen hoor dreigde emilie

met drijvenden schepter en drijvenden knots rondom het monsterlijk van geryones nu zamelde hera de kudde en dreef haar de zee

of zouden ze bij mij aan huis het onze willen erkennen zei de bruid van tinkling opnieuw wisselden de krijgslieden versteende blikken

dat de gedachte iin mij opkwam of ik niet beter gedaan had en gelukkiger geweest zou zijtn als ik de trouwring gleed weer rond

roelofsz zei daan dercksz dàt doet me pleizier je weêr te zien ja-ja zoo-zoo het is nu al vijf jaar geleden sedert je het laatst naar holland kwam een heele tijd ja-ja we worden oud we worden oud

naar deze dame vooral omdat steerforth telkens als ik over haar sprak in lachen uitbarstte en met beslistheid weigerde ook maar een vraag die ik over haar stelde te beantwoorden

zij wilde nikolaas voorbij snellen toen deze zich voor haar plaatste en haar nogmaals smeekte te overwegen in wat voor ellende zij zich zou storten

voor hen te werken en naarmate mijn krachten het vergunden terug te geven hetgeen ze mij gegeven hadden ik had nooit gewerkt want hoe vermoeiend verre tochten ook zijn mochten

het is eene zaak naar men zegt beklonken tusschen den heer raadpensionaris den heer procureur-generaal den heer van sommelsdyk en een paar razende predikanten

kan je dat niet raden vroeg hij terug met een zachte stem en een verliefd spel zijner brutale oogen kan je dat niet raden ik neen hoe zou ik mag ik het je dan straks zeggen mag ik smeekte hij o dolgraag

eze woorden vielen als een steen op het hart en met tranen in hare oogen zag zij terug op het witsersche gebergte oort gij het wel zeide zij snikkende hoort gij het wel straks zijn wij uit witserland

die vermoedelijk haar vertrouwen aan haar tante zoû hebben geschonken indien deze by haar had aangedrongen om de oorzaak van haar verdriet te weten om geene schatten uit eigen beweging zoû geöpenbaard hebben wat haar op het harte lag

en te te te mooi zei peggotty zacht wel antwoordde mijn moeder half lachend als zij dwaas genoeg is om dat te zeggen kan ik het dan helpen

percy beantwoordde deze ongepaste grap met een blik van trotsche verachting moet gij naar eene stoomboot geroeid worden mijnheer vroeg een oude bootroeier op een zeer vertrouwelijken toon ja haast u de

niet alleen toch vroeg pancks r wiens gelaat zoo nat was als of de stoom dien hij uitliet onmiddellijk in water veranderde poep de hulp van een rechtsgeleerde in dat zou misschien niet kwaad zijn

hoe mijnheer micawber werkelijk kleine sommen had overgemaakt ter afdoening van die financieele verplichtingen die hij met zooveel zorg had geregeld

vooral terwijl zijne stem klonk als een flauwe echo van die stem welke zij zoo gaarne hoorde zij bleef met een gebogen hoofd ennedergeslagen oogen voor hem staan

de iiguur op het zand werd nu uitgerekt en dwaalde af naar een kromme kleine bocht die op de klip dicht by ons eindigde

was zeker nog niet in het rijtuig zoo hij in de gang op de trap of op den drempel omzag zou hij hem marius in dit huis zien vermoedelijk zou hij er door getroffen zijn en middel vinden hem nogmaals te ontsnappen

nu dit alles in verband met myn kandidatuur voor t regelen van een zonnestelsel had me dien dag zoo onbeminnelyk gemaakt toen ik door t ondergaan der zon eenigszins genas want ontevredenheid is een ziekte bracht

dat hij den stapel vermeerderde met een paar groote zware zilveren bekers toen begon de jongen in zijn zakken te zoeken hij wist wel dat hij geen cent bezat maar hij kon niet laten nog eens te voelen

ik ben bang haar te naderen ik kan niet denken aan wat er op dien gedenkwaardigen avond gebeurde en dat als het ware nog eens zal gebeuren als ik verder ga

daarenboven had de draaier de kwade gewoonte kleine jongens in het voorbijgaan de muts af te nemen en midden op de straat te werpen

hoe achterdochtig ook juist hier zag zij geen oorzaak tot mistrouwen en toen stanislaus eerst veel later tot haar kwam en haar verzocht hem te willen voorstellen aan hare gastvrouw waarmee zij op en neer wandelde kwam het niet in haar op dat er in al zijn doen en laten berekening had gelegen

en menschen die nooit pret hebben en doen alsof van alles zie je van alles hij schetste ze verder af met een oppervlakkige beweging van zijn hand

en op dat bedwelmende vermogen van den blik waardoor zich vanouds mijn geslacht onderscheidde en dat het eenige erfdeel is mij door mijn vader nagelaten die freule heeft druk in bovennatuurkundige werken gestudeerd

e bedoelt zeide ol dat ik uffrouw evenster niet bij evrouw de ravin noch elders in gezelschappen boven haar stand had moeten brengen

quilp die mij nooit anders heeft behandeld dan alsof ik een hond was quilp wien ik altijd van ganscher harte hebgehaat maar nooit zoo erg als thans