eigenlijk wat een leven als men zijn geluk niet geheel schept uit zichzelve in zijn huis in zijn kringetje als men het geluk heeft dat kringetje te hebben niets van buiten af geen schilderij geen beeld dat men ziet geen muziek die men hoort

hij wacht de kleine jorigens op om op hun onbeschermde hoofden te beuken eh schreeuwt mij op de openbare straat hobnend en uitdagend na

als ik des avonds naar huis kwam waren wij wel bij elkander maar caddy's nachtrust werd meestal door pijn afgebroken en dikwijls bleef ik bij haar om haar op te passen

omtrent half twaalf blies de heer van de wall zijne bougie uit en het geheele huisgezin lag in diepe rust behalve eduard die geen oog digt deed ook de drie schapenkoppen sliepen en vergaten dus zoo lang hun gemeenschappelijken vijand om elf uur hadden zij reeds hunne oogen gesloten

aldus sprekende waren zij langzamerhand verder getrokken en het dorp meer genaderd het was en bleef stikdonker en geen geluid deed zich hooren

men had aan de keukendeur kunnen hooren kloppen en de arme pauline uit de kerk teruggekeerd viel bijna flauw van den schrik toen zij die opende en haar uitgeputten huzaar voor zich zag

alles verdween versmolt in den nevel zijner blanke zwaarmoedigheid waarin slechts éene gedachte bleef éen zelfverwijt éen leed en de eenige zoetheid in hun leven was hun steeds samenzijn geworden

dat was een punt van overeenkomst zij kon het zelve wezen en indien zij het ware het was hem meer waard dan de eerste graad bij alle mogelijke examina

expres om hen om den tuin te leiden en hun dood te beramen van den beginne af had onze kapitein ingezien

in hoeden een zwierigen smaak naast den hoed van haar zuster er in de verte aankomt zij lacht en praat en het schijnt haar wel te bevallen

goed maar we moeten een andere leefwijze volgen in het openbaar ik heb een plan de campagne opgemaakt waarover ik je wilde spreken

zoo antwoordde juffrouw squeers terwijl zij nikolaas toeknikte en hem koeltjes van top tot teen bekeekt hij eet vanavond met ons zei