het einde van de zaak was dat kit na alles wel overwogen te hebben uit naam zijner moeder beloofde dat zij binnen de twee uren gereed zou zijn om de reis te aanvaarden

toen mijn haren nog door een ander gewasschen en gekamd werden had ik andere vooruitzichten in mijn hoofd en toen ik ze zelf waschte en kamde droeg ik die vooruitzichten mee naar de openbare school

alles was beter dacht hij dan daar te liggen denken aan allerlei vreeselijke dingen hij keek het venster uit het was pikdonker

bij de vierde rondpoint van het koninginnepark jakkes wat een eind uit de buurt je vindt het toch niet erg welnee wat zal je ridder verstomd staan als hij pien en mij op zich toe ziet hopsen

na een wekelijkschen aftrek van dionstbodenloon huishuur en belasting slijtage en interest van t kapitaal tegen vier percent per jaar do laatste week toch nog een saldo had in

toen die lachbuijen zich verscheidene malen herhaald hadden zonder dat zij tot bedaren scheen te kunnen komen riep zij eindelijk uit

en een oogenblik deed zij dat ook maar zij kon in geen enkele houding rust vinden en in haar pijnigende gejaagdheid naar lichaam en geest bleef zij voortdurend in beweging tot zij zoo zenuwachtig werd dat haar zuster haar slechts met moeite in bed kon houden en een oogenblik bang was dat zij vreemde hulp zou moeten inroepen

geef antwoord hernam de woedende jongeling of ik ga uw naam overluid op de markt schreeuwen dat ware vrij ondankbaar van uwentwege zeide arkel maar herinner u dat gij mij uw woord gegeven hebt van geen onderzoek te doen naar hetgeen gij thans begeert te weten

mijn hoop werd eensklaps de bodem ingeslagen maar ik waagde toch nog een poging denkt gij mijnheer als ik er met mijnheer

verhief zich de ruwe rots onder wier beschutting het wachthuisje was gebouwd aan myne voeten lag een kleine moestuin van den voet der rots gescheiden door eene modderige greppel

het recht heeft zijn toorn mijnheer de bisschop en de toorn van het recht is een beginsel van vooruitgang om t even en wat men ook zegge de fransche revolutie is de grootste stap dien het menschdom sedert jezus christus gedaan heeft een

hij had zich aanvankelijk met wat afwisseling gevleid op tweeërlei wijze de stille hoop op een hernieuwd bezoek van mabelia bleef hem bij schoon hij die niet uitsprak zelfs niet aan den geliefdsten vriend en daarnevens het verlangen om bastiaan weêr te zien dat hij herhaaldelijk uitsprak zelfs aan schout gerrit zonderdat er aan kon voldaan worden

verbonden was deze vraag die natuurlijk nog meer de algemeene aandacht van de toehoorders tot grimaldi moest trekken maakte hem zeer verlegen hij werd rood en antwoordde

op het geroep van zijn meester kwam toeschieten niet dadelijk een einde aan het gevecht had gemaakt door een leegen meelzak te grijpen en dien den grooten pott over het hoofd en de schouders te trekken

indien dat het geval is zeide florisz geheel van zijn stuk gebracht dan zeker t is zoo als ik u zeg en nu geen dwaasheden of ik geef er den raadpensionaris kennis van maar genoeg hiervan gy zult hoop ik

bovendien had hij aan het einde der straat gekwetsten zien voorbijdragen en hij zeide tot courfeyrac deze gekwetsten komen niet van ons

de deken der beenhouwers bezag hem met nieuwsgierigheid denkende dat er iets buitengewoons in de boezem van zijn diepzinnige vriend omging de grammoedige uitdrukking verging op het gelaat van deconinck hij stond langzaam op en sprak

als ze daar zijn hervatte scadder op een verwijtenden toon is het goed maar gij hadt tegen m ij niet zoo hoeven op te stuiven generaal de generaal fluisterde martin toe dat

de herbergier die waarschijnlijkonzijdig had willen blijven totdat hij zag welke partij mat zoo heette de grove kerel kiezen zou kwam nu ook aan met wei ja kunt gij hem niet laten uitspreken isaak list

hy wist dat schoorsteenen niet konden dansen en dat geen meisje wordt weggewalst van de aarde om de maan wat op te beuren in haar eenzaamheid maar toch schreiend riep hy zachtkens femke's naam zacht genoeg om niet te worden gehoord door zyne verwanten luid genoeg om wat lucht te geven aan zyn beklemd gemoed

nu nog slechts vier nu drie nu twee huizen ver was nu nu bellen zoû en hij luisterde of de bel niet zoû overgaan maar er klonk niets

niet meer in t aangezicht zag dan het bleef niet bij de vloeken en verwenschingen die men hen nazond ras werden deze opgevolgd door een hagelbui van modder steenen kluiten

je kiint van zoo'n onfatsoenlijk mensch zoo'n radicaal natuurlijk alles verwachten begrijp je dat hij nu op dit oogenblik lets wilde weten nu kijk eens aan dat zou toch wel een opschudding geven

en dan in dien anderen catalogus van die aardige theedoekjes intusschen dwarrelden haar gedachten verstrooid heen en weêr en diep in haar ziel bleef eene somberheid liggen als een zwarte modder op den grond van een meer schijnbaar onbewogen en blauw

niemand was bedaard dan hier en daar een enkel grijsaard die met blauwe slaapmuts op en zwarte muilen aan met de beenen op zijn stoepbankjen uitgestrekt een pijp zat te rooken in gezelschap van een violier en een balsamine zich verheugende in den ouërwetschen dag weer

daar geplaatst zou worden deze dingen kon zij duidelijk zien maar hoeveel van de toekomst eene vrouw uit de arbeidende klasse

met herbert en mij ging het wat het maken van schulden het nazien van onze zaken het laten van

leunde achterover op zijn zetel en keek ernstig den gevangene aan wiens leven in zjjne hand was terwjjl de ambtenaar van het openbaar ministerie opstond

om den kleine tot oorkussen te dienen toen wendde hij zich tot den oudste nu is t hier niet goed o ja antwoordde de oudste gavroche met het gezicht van een geredden engel aanziende de beide arme kinderen die doornat waren begonnen weder warm te worden

en wat had gilio haar gezegd toen zij hem haar nood eens klaagde dat zij met tact zeer zeker haar pozitie winnen zoû maar met een groot geduld en na vele vele jaren

mevrouw ik bid u mij de vrijheid te vergeven die ik neem door u lastig te vallen het vertrouwen dat ik in uwe edelmoedigheid stel is alleen in staat mij zoo stoutmoedig te maken

altemaal jongens de oudste was elf de jongste nog geen zeven jaar oud en deze was zoo klein gebleven dat hij weinig grooter oeverneur ude sprookjes was dan zijn vaders duim

in zijn onnoozelheid bijna zie stikken in zijn eigen vuistje als ik hem zoo zie en bedenk dat die oom lillyvick die zooveel van hem zou houden zich heeft teruggetrokken komt er zoo'n gevoel van wraakzucht bij mij op

maar toch met een bizondere gave van zelfverheerlijking wist adolfine nu floortjes uitzet tegenover cateau te verheffen boven al die kanten flèbbeldingen van emilie

hoewel het verlaten huis niet in de kanselarij was was zijn meester er toch in en het was met hetzelfde zegel gestempeld dat zijn de afdrukken van het groote zegel melieve door geheel en geland zelfs de kinderen kennen ze

te ontsluieren vie neen dit zeldzame buffet had een slot in het midden waar twee loodrechte deuren op elkander sloten waarvan de eene naar beneden viel en de andere opgeschoven werd

en dezen voor hen die komen zouden onzichtbare strijders achter elken hoek der straat verschanst hinderlagen van het graf in de duisternis des nachts verborgen geen ander licht was nu meer te verwachten

dat in vijftien jaren wel ééns een dag zou aanbreken waarop acquin zijn schuld niet zou kunnen voldoen

en men verhaalt zelfs dat hij bij een zekere gelegenheid een aardigheid had gedebiteerd die zooals de eerste knecht van den lord mayor die er toevallig bij tegenwoordig was later in vertrouwen aan zijn besten vriend vertelde

wij zouden de thesis durven volhouden dat een duo en vooral een verliefde duo een vrij wat gevaarlijker oefening is en dat wanneer men twee jonge lieden van verschillende kunne en die acob van ennep laasje evenster delen er niet kwaad uitzien tot elkander op de meest aandoenlijke wijze