vijfde hoofdstuk een behoorlijk graf javert bracht jean valjean naar de stadsgevangenis de gevangenneming van mijnheer madeleine baarde te

noch om zijnentwil maar om mijnentwil waarom maakt zij dan niet om mijnentwil dat zij van hem krijgt wat ik noodig heb

ik heb zelf een groot stuk opzettelijk gekocht voor wat riep squeers haastig uit toch niet voor neen neen niet voor h

dat gij mij niet zult hoodzaken om al was het maar voor een kwartier dit omgeslagen blad in mijn levensboek weer op te slaan

en hoe dikwijls hebt gij dat al gedaan alle avonden sedert gij aan het kaartspelen zijt en al lang

maar boven het hoofd van dien monnik en onmiddellyk rechts van het altaar als gy binnenkomt rechts van het altaar neen links van het altaar

waarboven echter het gelach van de heeren pyke en pluck die blijkbaar sir mulberry's vaste handlangers waren duidelijk uitkwam het was dan ook niet moeilijk te zien dat de meerderheid van het gezelschap

naburige rezidentie's maar in hen vloeide ook geen drup meer van het edele bloed neen hij van oudijck had nooit gekund wat hij zoo gaarne had willen doen zij wier belang hij voorstond werkten zelven hem tegen het was met hen gedaan

bossuet joly combeferre en de mannen die zich tusschen de barricaden bevonden toeloopen javert die zoodanig met touwen aan den paal was gebonden

hij trok de deur achter zich dicht haalde het dwergje voor den dag en legde het voorzichtig op een bank het had de handen en voeten nog gebonden en een prop in den mond

aan ons hoofd als er ooit te land of ter zee bij elkaar kwamen met het besluit om elkaar het leven

och natuurlijk pardon van loodijck stork was al overeind hij had aan dat schriftelijk introduceeren heelemaal niet gedacht hij ging naar het boek vulde in en teekende en onder het schrijven vroeg hij zich af of werkelijk dit verzuim johan de meester de zonde in het deftige dorp de leeg hoofden zou hebben beziggehouden neen waarschijnlijk kwam alles bijeen

maakte hij aanspraak op een vertrouwelijken omgang met de bewoners op dezelfde gronden zag hij nooit iemand van de bewoners voor een van de vensters staan of hij raakte aan zijn hoed

hem tot antwoord gaf u gy behouden zijt is al mijn leet vergeten ijn trouwe bruidegom mijn hooft mijn troost mijn schat u gy behouden zijt wat geef ick om de stadt m al het wereltsch goed

whoe het was om gek te worden hare vingers krampten zich in elkaâr hare vuist balde zich tegen de rukvlagen

in de eerste tien minuten ontving juffrouw grudden vijftien shillings achter de schermen heerschte dezelfde buitengewone onrust juffrouw snevellicci was zoo warm dat de schmink haast niet

toen hij zich op deze wijze ververscht had trok hij zijn hoed in zijne oogen als wilde hij het huis verlaten en keerde zich tot john

o hoe langzaam verstreek de tijd die hen nog in onwetendheid bleef houden om zeven uur ging zij toen marianne nog steeds rustig doorsliep naar den salon om met mevrouw jennings thee te drinken

deze weduwe vijftien jaar ouder dan hij geraakte weldra in doodelijke vijandschap met haar eenige

er zijn huizen waar kwaad volk komt t is niet zooals hier waar men rustig en kalm leeft maar dat brengt deze wijk ook mede

maar had ze dan moeten vliegen als een meeuw wel zeker of neen ze had geen lichaam moeten hebben wilt ge dat ik u vertel hoe ik kennis met haar maakte t was in ik was kontroleur van natal ben je daar geweest

de tweede lezing scheen hem even weinig genoegen te geven als de eerste had gedaan en deed hem in een diep gepeins verzinken

en betsy uit het huis gehaald en nu het was zoo klaar als de dag kwam men om de laatste om julie niet dat hij er ontevreden over was integendeel als een braaf vader van zooveel dochters

dat wij van de ouwe heeren niet veel notitie nemen het onderwerp verder overdenkende vond ik dat liet bij overlevering een uitgemaakte zaak

zulke konsequente gevolgen dat geen pleiter voor de balie t verbeteren zou aar inderdaad ik moet mij verzetten tegen elke opvatting als of ik aurits ook maar in de verte had willen beschuldigen een doorbrenger te zijn

hij kwam in het voorhuis naar mij toe vatte mijne beide handen drukte die krachtig en opende tweemaal zijn mond ik was zoo zeker van zijne meening dat ik haastig en bedremmeld zeide

overgloord van den afschijn der avondwolken het riet aan de kanten scheen op te sprieten uit een vloed van vuur hij baadde zijn heet geschramd gezicht en handen koel en uit een pisang blad

een kat die men in zijn bed voelt op t oogenblik dat men zijn licht uitgeblazen en de beenen onder de dekens gestoken heeft een pad waar men bij een avondwandeling op trapt een duizendpoot die uit een perzik kruipt terwijl men er in hapt een oorwurm die men ontdekt op den rand van zijn

op zeker oogenblik tè nijdig laveerend hield ik den helmstok in m'n handen dreef het roer chagrijnig n end ver achter ons z uitsluitend lette ik op nachtmerrie pampus dat k trouw den helmstok vasthield en het verlies niet zou bemerkt hebben als m'n vriend niet toevallig had omgekeken

wie was die vriend met wien hij liep de schoolmeester ja daar zag hij naar uit lize zat zoo stil dat men moeielijk had kunnen zeggen waarin hare verlegenheid zich openbaarde

men is nooit zeer achterdochtig ten opzichte van menschen die in de hoofdzaak van goed betalen den toets kunnen doorstaan iets waarop cassy had gerekend toen zij zich van geld voorzag tegen den avond kwam de boot aan

eveneens afsteeg en aan de andere zijde der trede bleef staan op een wenk van brownlow hielpen zij een derden man uit de koets namen hem tusschen hen beiden

de oude heer chuzzlewit was de eenige die de stilte verbrak zet nu de deur open mark zei hij en kom hier mark gehoorzaamde

waar de vunze plassen doorkronkeld lagen met de schubbekronkels der slang waar de negen koppen het moeras ontrezen en verderfelijken gloed onthijgden

wat zouje doen het geld verbergen zonder er naar om te zien of het tot uw nut besteden ik zou beginnen antwoordde mietje zonder zich te bedenken met me zestientje door te ferneeren of misschien as ik genoeg kreeg nam ik n achtste

een gemakkelijken leuningstoel insgelijks met een aantal kussens eene piano boeken teekengereedschap muziek nieuwsbladen en eenige teekeningen en schilderijen

uw hand jongejuffrouw march was het eenig antwoord op haar stomme bede en te trotsch om te schreien of vergiffenis te vragen klemde amy de tanden op elkaar wierp het hoofd fier achterover en verdroeg zonder eenig teeken van pijn te geven verscheiden slagen op haar kleine hand

dat hij sedert eenigen tijd aanzoek bij zijn zuster magdalena gedaan had en die nu deerlijk op zijn neus zou staan te kijken daar hij zekerlijk ook om haar was uitgekomen omdat hij daardoor hoop gehad had dat hij op het kantoor van den ouden heer zou komen en deszelfs plaats bekleeden

de verbleekte beelden aan de buitenzijde der huizen kransen en kronen houdende die open nederwaarts vliegen

en zoo werden zij de stad binnengesmokkeld door al de achterstraatjes waar varkens woonden een toegang die

en wat meer is met ééne roeispaan en wat meer is met de andere tusschen de roeipennen vastgeklemd en kort afjebroken

en begaf zich met zoo fieren tred als zijne wankelende beenen het hem vergunden naar het slot waar hij zijn paard liet zadelen om weder naar tiel te rijden opgestegen zijnde en de stal uitrijdende ontmoette hij op het voorplein den ambtman die zoo even ulrica verlaten had

stond opgetogen over de vaardigheid waarmede de letterzetters uit de onderscheidene kassen de letters en woorden zamenvoegden en daarvan een geheel in eene zoo regelmatige orde verzamelden maar meer nog bij de snelheid

de bruiloft werd bepaald en de geheele stad den avond te voren geïllumineerd beschuit en krakelingen werden er onder het volk uitgestrooid de straatjongens stonden op hun teenen riepen hoera en floten op hun vingers het was buitengemeen prachtig