in naam des konings werd aan meester corbeau vergund een staart bij zijn voorletter te voegen en zich gorbeau te noemen meester renard was minder gelukkig en kon niets anders verwerven dan een p voor zijn

s mijn adres is bij de heeren hancock floby groothandel in drogerijen

dus voor vrije liefde soms niet altijd tusschen ontwikkelde menschen hij was nu zeker van een liaison tusschen haar en van der staal had hij misschien nog getwijfeld en vindt u mij ontwikkeld

en dat er sprake van was dat jij op een erfenis loerdet afijn de man wist zoo wat den heelen boel naar t scheen natuurlijk loog vrouw juttner ongeveer alles wat zij zeide

waarheen iedereen in dat vroolijke oude stadje ging de dame in het zwart de mama van den jongen lachte bloosde en zag er zeer vergenoegd en verlegen uit tijdens het diner

om hun te binnen te brengen dat hij het geld ontving de meerderheid bestond uit landvolk mannen en vrouwen er waren echter ook vier of vijf priesters

de spotachtige toon waarop hij dit zeide ging aan den vrachtrijder voorbij die ook een stoel genomen had en eenigen tijd met de handen voor het gelaat bleef zitten

nu alles was van dezelfde hand als de stukken in dat verwenschte pak vooral t boek van job scheen hy yverig bestudeerd te hebben want daar gaapten de bladen ik denk dat hy de hand des heeren begint te voelen en daarom door lektuur in de heilige boeken zich wil verzoenen met god

ook chuffey hield zich een poos stil maar toen herhaalde hij dezelfde vraag met een angstigheid die iets bijzonder akeligs had

want wij hadden dikwijls over de zee gesproken en ik had hem altijd gezegd dat dit het mooiste was dat men ooit kon zien ik hield dus ook nu mijn meening vol misschien hebt ge gelijk

brak lewin den stok zelf door en ving voorzichtig met de hand een afgevallen splinter op

ik zal u geen twee keeren misloopen er is slechts een in en uitgang van het slop zij kijkt hem listig

dat hij zoo dicht bij haar eigen buiten woont ik weet zoo weinig zeide ik misschien kan er wel iemand anders hier dichter bij zijn van wien ik nooit gehoord heb

opschudde en in den stuurstoel legde bereid om als de bodem nat was mij het gebruik van zijn sabotten af te staan als het eenigszins kon zat ik in den stuurstoel en van dezen heb ik nooit iets kwaads gezegd ik kende de geschiedenis van al de schippers en al de knechts van hunne vroegere betrekkingen en van hunne latere wederwaardigheden aan het veer

het hoesten begon met verdubbelde hevigheid en hield niet op voordat de ongelukkige oorzaak daarvan in zijn schrik

a de vrije geest van den koophandel kan zich geheel niet met de begrippen van het bijgeloof vereenigen et bijgeloof dat zich allerhande grillen

zoo krachtig een geheel tegenovergesteld gevoelen had verdedigd dit was hem onmogelijk in een laatste flikkering van geestdrift sloeg hij met de vuist op de tafel en riep uit neen al verging ook de geheele wereld ik zal hanna niet alleen laten staan als dat waar is

de ruijter moest nu ook glimlachen k zal je bij je ooren pakken als t er niet gauw genoeg in gaat kwâjongen en of je t goed begrijpt of niet weggejaagd word je vanavond toch

maar toch ik voel n rancune zooals veel kinderen zullen gevoelen op mijn ouweren dag niet n rancune om t geen verloren ging niet n spijt over wat heen is maar n wrok over het z w ij g e n der ouwere menschen als kinderen schaterlachend plezier hebben op n kermis als kinderen grootdroomend verlangen naar'n kermis

die kaapvaart waarbij moed en durf eerste vereischten waren lokte vooral de door en door bevaren zeelieden aan zoo had ook spanje zijn kapers die hun nest in duinkerken hadden en van wie we al meer dan genoeg verteld hebben

eerst zond hij den tweeden kruier naar de blauwe leeuw met een beleefd briefje aan den heer horace hunter inhoudende dat hij naar zijn bloed dorstte en den volgenden dag het pleizier zou hebben van hem dood te schieten daarop schreef hij nog een briefje

die haren naam aan het kleine stadje punt van vertrek der booten heeft gegeven het eerste gedeelte van het champlainmeer is nog al aardig maar weldra wordt het meer breeder de oevers worden lager en het water neemt eene gele kleur aan

liebe trinken und träumen seligen traum kan je niet naar artis gaan je hebt immers aan je vader geschreven dat ik lid ben

maar wat men het griezelige het akelige noemde van een schedel of doodsbeen dat verstond zij niet voor haar was dat alleen belangwekkend geheimzinnig aantrekkelijk bijna maar van nu af ook begon in haar leven de nieuwe pijn die nooit meer zou aflaten ontstaande

zij is er nog geen riep het knaapje haar nog vaster omhelzende neen neen nog niet

het angstzweet brak haar uit toen zij de oogen weêr opende en een paar onderrokken op een stoel zag hangen het scheen als lag over dien stoel een wit lijk geworpen roerloos zonder zich zelfs te durven omwenden bleef zij met vergroote oogen en open mond op het lijk staren en zij meende dat het lijk

toen zdj t zamen de woning verlieten zag hij hoe de kinderen zich om haar verdrongen en haar

met uitzondering van ééne breede sloot en deze liep nog door de zoetermeersche brug die door de spanjaarden met eene sterke macht bezet was

naar alles geluisterd alles gehoord en alles onthouden had toen hij meende te zullen sterven die zelfs nog in den doodsangst bespiedde en op de eerste trede van het graf geleund nog aanteekeningen had gemaakt

ik zal het ook voor een eer houden als men mij als lid in de semstwo mocht kiezen ik kan daarmede slechts de voorrechten vergelden die ik als landheer geniet

vertoont plaatst men een gouden troon op een witten olifant waarop hij zich nederzet terwijl hij aan weêrszijden omgeven wordt door twee rijen staatsdienaren en hovelingen allen op olifanten gezeten

mijnheer bounderby hervatte mevrouw sparsit uw wil is mij een wet anders zou ik wel gehegen zijn mij tegen uw vriendelijk bevel te verzetten

dat dit de uitkomst beslisse deze herdruk heeft boven den vorigen alleen het voorregt dat hij van eenige kleine misstellingen gezuiverd is daar de veranderingen hier en daar in den stijl gemaakt en een enkelen keer in deze of gene uitdrukking te gering zijn

zoo jij hebt ze strijkman juffrouw ram maakt de beweging van geld tellen en dik ook dat weet de heele buurt

zelfs in vreugde was hij streng voor alles wat geen republiek was sloeg hij beschaamd de oogen neder hij was de marmeren minnaar der vrijheid zijn woorden waren als bezield en trilden als een hymne onverwacht ontplooide hij zijn vleugelen

en zij groette hare kennissen terwijl dirk hunne equipages voorbijreed met allerinnemendste hartelijkheid zij wilde vooral niet trotsch schijnen al vlogen hare mooie vossen ook nog zoo hard

aan den weg wilde hij zitten gaan maar eenmaal toegevend brak ook zijn geestkracht gansch zijn oogkuilen werden dieper en donkerder zijn lippen en nagels blauwig en hij viel zachtjens om in flauwte

zeg mij dat er iemand op de wereld is die al de dagen van zijn leven van den dageraad tot den avond onder het scherpziende oog van een meester verlangt te werken zonder in eenig opzicht zijn eigen wil te mogen doen

want wie door t koord in t straatvuil was gevallen blijft stokstijf staan door t vreemd gezicht verschrokken en houdt het krijt voor witgeverfde koorden

nu en dan hossebossend voorbijkomende in rijtuigen zoo rommelend enroestig beschimmeld en rammelend dat het een engelschman niet zou gelooven

jij bent mooi neen ik ben niet mooi jij bent mooi ik heb nooit zoo iets moois als jij gezien je bent zoo wit zoo blank zoo blond zoo blankblond zoo zilvergoudblond je bent

maar ik voel wel dat het voor mijn naam beter zou zijn als u in de bench waart ik constateer het feit een

o sterf toch niet dat zou mij den dood doen het zal mij het hart breken te denken wat gij geleden hebt en dat gij hier zoo in die oude schuur ligt arme ongelukkige man