t was een stiefzuster van louise en deze hield heel veel van haar wat een kort briefje hij keek over haar schouder heen

de hitte van t vuur was zoo geweldig dat de kaars op de tafel aan de zijde van het komfoor smolt en afliep een oude koperen dievenlantaarn die voor een diogenes in een cartouche herschapen

ik ben niet veranderd ten dezen opzigte en bemin u meer dan ooit gij hebt vijanden en deze hebben mij uw gedrag als berispelijk voorgesteld

hetzij dat het de overblijvende zwakte was die hem week en gevoelig maakte hetzij hij werkelijk in de lange slapelooze nachten waarin hij roerloos maar toch met volle bewustzijn neerlag bij zich zelven reeds zulke overwegingen had gemaakt hij beleed schuld

ik heb bedacht dat vroeger toen menschen en dieren zooveel grooter waren dan ze nu zijn de vlinders zeker ook ontzettend groot werden en eens was er een vlinder

maken we geen omweg zeide zij wij moeten meer links houden dan is de weg korter jawel om in een ijskloof neer te storten zei rudy kent gij dien weg misschien beter en wilt gij gids zijn

dat is het ook niet antwoordde st clare zulk een roekeloosheid zulk een vermorsen van allerlei dingen zulk een ongeregeldheid heb ik nog nooit gezien

ja mijn jongen je wordt twee-en-twintig papa is wel veel later getrouwd maar hij had veel broêrs ze zijn gestorven

het opschrift zelf pour vous mesme geeft te kennen dat die brief geheimen bevat en niet over gewone onderwerpen loopt en nu vraag ik u of het niet uw plicht is als

want zooals ik zei boven mijn kruisje ik heb moeite genoeg gehad met u en uw vriend als gij procureur lightwood mij

verwondert gij u wie kan den invloed barnaby rudge van het geld wederstaan zij hadden het noodig en hebben zich laten afkoopen

hij zag t hoe zij minachtend de schouders optrok en haar lip omhoog krulde zooals zij voor haar man en voor fokke deed neen bij god hij kon geen lafaard zijn

mijn lievelingetje en ik lazen en werkten en speelden te zamen en wij vonden zooveel om het verlaten huis onzen tijd aan te besteden dat de winterdagen ons als fraai gevederde vogelen

brulde de heer hammerdown portret van een heer op een olifant wie biedt wat voor den heer op den olifant

iets wat al licht plaats vindt wanneer burgerdeernen te vroeg in kennis komen met jonge lieden die blanke handen en een net geschoren kin hebben van knevels en bakkebaarden was in die dagen behalve bij enkele officieren van de kavallerie en bij de flankkompagniën nog geen sprake

en daarover heeft zijn vrouw hem een standje gemaakt zij moet hardop iets beleedigends gezegd hebben en is heengegaan

hoe kan ik ja zeggen of hoe kan ik neen zeggen als ik niet weet wat gij meent louisa gij zijt eene guede brave meid

een hartstochtelijk ja heftig man geweest zijn tegenwoordige kalmte en zachtmoedigheid was minder zijn natuurlijk karakter dan het gevolg eener diepe overtuiging die gedurende zijn leven langzaam en door overdenking in zijn hart gedroppeld was

daarom blik waarheen ge wilt naar boven naar beneden overal zijn onregelmatige huizen achteruitdeinzende vooruitspringende in puin vallende t leunende

kon klagen ja dat zij zelfs reeds gelukkiger zou wezen als zij slechts nu en dan die stem hooren mocht dan wenschte zij wel eens dat zij niet zoo arm en laag van stand was dan zou zij

zoo erg uitgejouwd vroeg mijnheer gradgrind dit woord met groote deftigheid en zichtbaren tegenzin uitbrengende

niet om t rauwe geweld van den storm die de rokken rond r beenen spilde en de slippen van den doek met n zwabberzwaai over r hoofd keilde nee dat was bijzaak bij den schok den krijschenden schrik dat betje's geroep van benee klonk van benee uit het water in de sluis

gij zyt een wonderlijk mensch zeide mopes de kluizenaar gy ook antwoordde de reiziger de kluizenaar die kennelyk gewoon was zijne bezoekers verbluft te zien

immer weer dezelfde vraag en hetzelfde antwoord en eerst in den laatsten zak vond ik olie waarmee ik mijn kruik vulde toen ik nu overlegde dat zich midden in uw hof

herkent gij die stem drommels riep lord frederik uit mij dunkt het is de stem van juffrouw nickleby hemel mylord riep de oude juffrouw nickleby uit om het gordijn heen kijkend het is werkelijk zoo

beter worden zal dan het was om den wil van het arme bedroefde kmd van dien dag en is het niet eene pleizierige gedachte dat

de heer lorry werd hoe langer noe neerslachtiger naarmate hij met de beide anderen hoe langer hoe hooger klom

och ziel dat kon al gauw weer te pas komen maar de mangelvrouw wist niet hoe er ook tranen hadden gevloeid bij het inpakken van dat kleinkindergoed

z groot dat wij nauwelijks erover durfden nadenken maar nog vreeselijker waren de gevolgen welke zij na zich sleepte spoedig vernam ik door martha en de jongens dat hun vaders wanhoop zeer te verklaren was