en quaerts en dat gevallen boek dat hij even in de hand had gehouden beteekenden die lichtschaduwen iets of maar zij schudde het hoofd

buitendien leerde zij alle zaken waar wronsky belang bij had uit zijn boeken en vakschriften kennen zoodat hij zich dikwijls tot haar wendde met vragen over landhuishoudkunde

die er nog stond maar gesloten voor het uitspansel dat er nu in neerzag een paar stappen brachten ons in de kerkers waar de gevangenen der

niettegenstaande de post door hem bekleed in de oogen van velen verachtelijk zou schijnen genoot hij in zekere mate de achting mijns vaders een voorrecht dat over het algemeen niet zoo licht te verkrijgen was

geloof mij jongeling en gehoorzaam aan mijne ondervinding zend de helft van uw volk op den steiger af en de andere op den boomgaard en ik sta u borg voor een goeden uitslag

en dan telkens zeide huil maar niet moeder ik zal spoedig weer beter worden hetwelk alles kon bevestigd worden door de getuigenis van jufvrouw

ij gaf dit te kennen en schoon haar broeder herhaalde hetgeen hij reeds onder den weg zoo menigmalen haar gezegd had en vader niet kon nalaten

maar sire het geldt hier geene onzekere zaak de arts douban wil u vermoorden het is geene afgunst welke mij tegen hem bezielt het is alleen het belang dat ik in het behoud van uwe majesteit stel

zijn onuitputtelijk geduld waarvan hij het bewijs had gegeven zoowel met joli coeur en de honden als met mij hij glimlachte toen even

en gehoorzame vrouw zou zich in t geheel niet met haar mans werk bemoeien je noemt je eene godsdienstige vrouw

toen hij naar zijn stoel terugkwam zag ik tranen in zijne oogen gij weet natuurlijk esther wat zij hier schrijft hij sprak op een zacnten toon en kuste den brief terwijl hij dit zeide

in de keel bleef steken vooral vervolgde martin omdat er zooals ik nu al begrijp zelfs in zijn tijd veei moed toe noodig moet zijn geweest om in dit bijzonder vrije land vrij te schrijven

hij liet haar opgerezen uit zijn bukkende houding plukte hij een paar groote bladeren van wilde wingerd schoksnikkende handwringende over den vloer zag zij toe wat hij deed

maar als de vijand uwe woning binnendringt zal hij den toegang tot de holen vinden geen nood mijn vriend slechts drie personen kunnen dien ingang vinden

wèl met leo's binnenkomst werd het volmaakt leo was joop's lievelingsbroer joop was vol bewondering voor hem omdat hij knap was en ook sterk onbegrijpelijk sterk was leo uit de breede vensterbank in de eetkamer legde leo het kussen weg boog zich steunde met de handen op den rand van de vensterbank en hief dan zich op beide beenen in de lucht

als deze hier dan was t maar beter dat ze daar in al haar heerlijkheid in het verborgen bleef bestaan t was t beste dat t ging zooals het ging dacht hij

en gaf ham een tamelijk fikschen stoot voor de borst is er nog een hoewel hij er niet erg naar uitziet als ik u als voogd had mijnheer peggotty zei ik mijn hoofd schuddend

de verontwaardiging der leerlingen over dit schandelijk bedrijf was zoo algemeen en groot dat augustus het geraden achtte met overhaasting afscheid te nemen

die ter herberging zijn aangewezen behalve in de barakken in magazijnen en fabrieken zelfs in enkele zalen van departementen en het paleis van justitie in twee theaters en in de gevangenis arme menschen

en hij heeft kortom hij is meer gewend in herbergen dan op gewijde plaatsen te zingen maar hij bedoelt het toch goed

althands niet in zoo heftigen graad by haar bestond aan den anderen kant buat hebbende overgehaald om te doen wat men van hem verlangde begreep zy toch eenigzins verantwoordelijk te zijn voor de gevolgen

ik weet wel je houdt niet veel van hem hij is ook een leepert geloof ik maar inpalmen doet hij je wel nou met meneer lot heb je het altijd goed kunnen vinden niet waar meneer frans ik zal eens aan mevrouw therèse zeggen dat je er bent

sprookjes meld gebraden en gezoden gejubeld en gedanst en wijn te drinken gegeven zooveel als ieder maar verkoos

zij waren nog allen vroolijk om sofie toen stemmen klonken uit den hall schelle oude stemmen het waren de twee douairières met othomar de oude dames minaudeerden hoffelijk tegen den jongen prins die heur stoelen aanbood

dan waren er de fox terriers zeker wel twintig die vreselijk blaften wanneer toots en ysabel uit het raam keken maar buck woonde noch in het huis noch in het

en toch heet hij nog een braaf en menschlievend man waarom omdat hij voor de daglooners niet veel slechter zorgt dan voor zijn paarden hij houdt niet van onzindelijkheid van stank en rommel daarom zorgt hij dat er geen hinderlijke armoe bestaat op zijn landerijen en geeft hij de daglooners wat meer dan hij precies hoefde te geven

en dit dan vroeg willem op een langwerpig rond voorwerp wijzend als er een handvat aan zat zou ik zeggen dat het een steen was om messen op aan te zetten dat zei de koopman in fossielen medelijdend over willems onkunde glimlachend

herbert verschafte zich eene groote flesch met zeker vocht voor mijn arm en door dien gestadig met dat vocht te bedruipen gelukte het de pijn zoolang de reis duurde draaglijk te doen blijven

een bedarende artsenij voorgeschreven de bedarende artsenij had even weinig uitwerking gehad als de goede woorden op allen was hetzelfde antwoord gevolgd laat mij ik moet uithuilen

zooveel ik het kan ontkomen ga ik hier niet in het publiek liet ik volgen uit voorzichtigheid zeker daar hebt gij gelijk in de xenaars komen hier in de opera zij hadden u maar te herkennen

ik kanftniet zien b natuurlijk we hebben op u gewacht dank j mijne lieve en het kind waar is dat veilig in bed s en vast in slaap

gunstige vooruitzichten en bijna genoeg om van te leven dat zag er inderdaad niet zoo kwaad uit

voordat hij nog een partijtje had gehad ter eere van zijn tienden verjaardag het schijnt dat onze held zich gekrenkt achtte door een latijnschen

ik deed dit en deed het elken morgen van mijn gevangenschap die vijf dagen duurde als ik mijn moeder alleen had kunnen zien zou ik voor haar op mijn knieen zijn gevallen en haar om vergiffenis hebben gesmeekt

het verleden is voorbij zei de chemist het sterft als de wilde dieren wie spreekt mij daar van gporen die het verleden in mijn leven zou hebben nagelaten hij raaskalt of is een leugenaar

en de laatste woorden tiie zijne bleeke lippen hadden uitgesproken gediend hadden om hen als zijne vijanden te vervloeken

ik denk morgenochtend weêr weg te gaan had hij kees onder het rijden gezegd en toen hij voor de controleurswoning uitstapte herhaalde hij het dag mevrouw van den broek hoe gaat het nogal ingenomen met het buitenleven

en al wie mijnheer openshaw wordt vbbliefd hem dorst tegen te staan meer met de reuzenkracht van zyne longen en stem dan met den kalroen invloed zijner logica tot zwygen bracht

alles was keurig netjes in huis evenals de vier dames willis zelf alles was stijf deftig en koel en dat waren de vier dames willis insgelijks

ziedaar wat ik uwe genade wilde verhalen zeide krijn jansz die twee schildknapen van den ridder waren maar gansch niet in hun schik dat zij hem dus in de macht der friezen zouden laten zonder weerwraak te nemen een van hen de kleinste is aan wal gebleven

in haar verbeelding akelige dingen het nare gezicht van den ekster met zijn blonde baard blauwbleek strak en met gesloten ogen zij deed zelfs de ogen dicht maar t hielp evenmin want ze zag het toch dat gezicht op en neer dansend zonder romp

een barre woeste landstreek die voor den snijdenden oostenwind en de winterstormen open ligt een donkere koude afschrikwekkende heide die bij dag al eenzaam is

want ons levenspad mijn dora zei ik onder het spreken warm wordend is nu ruw en rotsig

een ander geweest was en na dien tijd groette keesje mij altoos wanneer hij mij zag en ik denk dat hij er mij ook nu nog dankbaar voor was en dat hij mij daarom aan mijn jas getrokken had doch met dat al